บากูมัตสึ

บากูมัตสึ (, "ปลายยุคบากูฟุ") หมายถึง ช่วงปีสุดท้ายของสมัยเอโดะ เมื่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะจบสิ้นลง ระหว่างปี ค.ศ. 1853 และ ค.ศ. 1867 ญี่ปุ่นได้ยุตินโยบายต่างประเทศในการแยกอยู่โดดเดี่ยวซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ซาโกกุ และเปลี่ยนจากระบบศักดินาของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะมาเป็นรัฐบาลเมจิแห่งจักรวรรดิสมัยใหม่ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และการเมืองที่สำคัญในช่วงเวลาสมัยนั้น ระหว่างกลุ่มชาตินิยมที่ให้การสนับสนุนจักรพรรดิที่เรียกกันว่า "อิชินชิชิ" และกองกำลังโชกุน ซึ่งรวมถึงกลุ่มนักดาบชั้นยอดอย่างชินเซ็งงูมิ
แม้ว่าทั้งสองกลุ่มจะเป็นขุมกำลังอำนาจที่มองเห็นได้อย่างชัดมากที่สุด หลายฝ่ายได้พยายามใช้ความโกลาหลของบากูมัตสึเพื่อยึดอำนาจมาไว้กับตนเอง นอกจากนี้ยังมีแรงผลักดันหลักอีกสองประการสำหรับความขัดแย้ง: ประการแรก ความขุ่นเคืองใจที่เพิ่มมากขึ้นในส่วนของโทซามะไดเมียว (หรือขุนนางนอก) และประการที่สอง ความรู้สึกต่อต้านชาติตะวันตกที่เพิ่มขึ้นหลังจากการมาถึงของแมทธิว ซี. เพร์รี ข้อแรกซึ่งเกี่ยวข้องกับขุนนางเหล่านั้นซึ่งได้เคยดำรงตำแหน่งใหญ่โตมาแต่ก่อนได้เข้าต่อสู้รบกับกองกำลังของโทกูงาวะที่ยุทธการที่เซกิงาฮาระในปี ค.ศ. 1600 ภายหลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกกีดกันอย่างถาวรจากตำแหน่งที่มีอำนาจทั้งหมดภายในรัฐบาลโชกุน ข้อสองเพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึงคำขวัญซนโนโจอิ หรือ "เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน" จุดเปลี่ยนของบากูมัตสึคือในช่วงสงครามโบชิงและยุทธการที่โทบะ-ฟูชิมิ เมื่อกองกำลังที่สนับสนุนโชกุนได้พ่ายแพ้

**ความไม่ลงรอยเรื่องการต่างประเทศ**

**พลเรือจัตวาเพอร์รี (1853–54)**

**ปัญหาทางการเมืองและการก้าวไปสู่ความทันสมัย**

**แผ่นดินไหว**

**สนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ (1858)**

**วิกฤตการณ์และความขัดแย้ง**

**วิกฤตทางการเมือง**

**การโจมตีชาวต่างชาติและกลุ่มผู้สนับสนุน**
การโจมตีบุคคลสัญชาติอังกฤษในเอโดะ ค.ศ. 1861

**วิกฤตทางเศรษฐกิจและการเงิน**

**โองการ "ขับไล่คนเถื่อน" (ค.ศ. 1863)**
ไฟล์:Yokohama-Sumo-Wrestler-Defeating-a-Foreigner-1861-Ipposai-Yoshifuji.png|thumb|ภาพวาดแสดงความคิด โจอิ (攘夷, "ขับคนป่าเถื่อน") ในปี ค.ศ. 1861

**การแทรกแซงทางทหารต่อกลุ่มซนโนโจอิ (ค.ศ. 1863–1865)**

**การแทรกแทรกของสหรัฐอเมริกา (ก.ค. 1863)**

**การแทรกแซงของฝรั่งเศส (ส.ค. 1863)**

**การโจมตีเมืองคะโงะชิมะ (ส.ค. 1863)**
ไฟล์:KagoshimaBirdView.jpg|thumb|ภาพมุมสูงของการยิงถล่มเมืองคะโงะชิมะโดยราชนาวีอังกฤษ, 15 สิงหาคม ค.ศ. 1863 ภาพจากหนังสือพิมพ์ Le Monde Illustré
จากความไม่พอใจชาวตะวันตกที่ลุกลามไปทั้งประเทศ ทำให้มีการตรา "โองการขับไล่คนเถื่อน" ขึ้น และญี่ปุ่นเริ่มการขับไล่โดยการเข้าโจมตีกองเรือสินค้าของชาติตะวันตกที่ผ่านช่องแคบชิโมะโนะเซะกิ ทำให้บรรดาชาติตะวันตกนำโดยราชนาวีอังกฤษทำการตอบโต้ญี่ปุ่น

**การยับยั้งกบฏแคว้นมิโตะ (พ.ย. 1864)**
ไฟล์:Bakumatsu Hoheitai 1864.jpg|thumb|กองทัพรัฐบาลโชกุนเคลื่อนพลไปปราบกบฏแคว้นมิโตะในปี ค.ศ. 1864

**กบฏแคว้นโชชู**

**การโจมตีเมืองท่าชิโมะโนะเซะกิ (ก.ย. 1864)**
ไฟล์:Choshu-Battery-Capture-Shimonoseki-1864.jpg|thumb|การยิงถล่มชิโมะโนะเซะกิ, ค.ศ. 1863–1864

**สนธยาแห่งรัฐบาลโชกุน**

**การปราบโชชูครั้งที่ 2 (มิ.ย. 1866)**

**การปรับปรุงและก้าวไปสู่ความทันสมัย**

**สงครามโบะชิง**
จากการที่กลุ่มขุนนางและซะมุไรในราชสำนักซึ่งเดิมไม่พอใจนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ สามารถขึ้นมามีอิทธิพลจนสามารถควบคุมราชสำนักไว้ได้อย่างมั่นคง ภายใต้รัชสมัยใหม่ของจักรพรรดิเมจิ ทำให้ โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ ผู้ดำรงตำแหน่งโชกุนในเวลานั้น ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ของตน จึงได้สละตำแหน่งและถวายพระราชอำนาจการปกครองคืนแก่องค์จักรพรรดิ โดยหวังไว้ว่าการกระทำดังกล่าวของตนจะช่วยรักษาตระกูลโทกูงาวะ และเปิดทางให้คนในตระกูลเข้าไปมีส่วนร่วมในรัฐบาลชุดใหม่
อย่างไรก็ตาม กลุ่มขุนนางก็ไม่เปิดทางให้โทกุงะวะขึ้นมามีอำนาจอีก ทำให้การเมืองในยุคนั้นถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายตระกูลโทกูงาวะ และฝ่ายราชสำนัก และในไม่ช้าก็มีพระบรมราชโองการให้แคว้นซะสึมะและแคว้นโชชูล้มล้างตระกูลโทกูงาวะ ได้ทำให้โยะชิโนะบุต้องเปิดฉากการรบเพื่อยึดราชสำนักของจักรพรรดิที่นครหลวงเคียวโตะ แต่ด้วยกองทัพที่ทันสมัยของราชสำนักทำให้ฝ่ายโทกูงาวะต้องล่าถอยขึ้นไปทางเหนือที่เกาะฮกไกโด ณ ที่นั่นฝ่ายโทกูงาวะได้สถาปนาสาธารณรัฐเอะโสะ ในที่สุด กองทัพของราชสำนักก็สามารถพิชิตฮกไกโดได้ และทำให้อำนาจการปกครองในญี่ปุ่นรวมศูนย์อยู่ที่ราชสำนักอย่างแท้จริง

**ดูเพิ่ม**

**บุคคลสำคัญ**
 โอมุระ มะซุจิโร- ซะกะโมะโตะ เรียวมะ- คนโด อิซะมิ- ฮิจิกะตะ โทะชิโซ- ทะกะซุงิ ชินซะกุ- มะสึไดระ กะตะโมะริ- ไซโง ทะกะโมะริ- โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ- โยะชิดะ โชอิน- คะสึระ โคะโงะโร- Nomura Motoni- Matthew C. Perry
บุคคลสำคัญในระดับรองของยุค:- Hayashi Daigaku no kami (Lord Rector, Confucianist)- Ido Tsushima no kami (Governor of Yedo, former Gov. of Nagasaki)- Izawa Mimasaka no kami (Gov. of Uraga, former Gov of Nagasaki)- Kawakami Gensai (Greatest of 4 hitokiri, active in assassinations during this time period)- Takano Chōei – Rangaku scholar
Matsudaira Yoshinaga, Date Munenari, Yamanouchi Toyoshige and Shimazu Nariaki are collectively referred to as Bakumatsu no Shikenkō 幕末の四賢侯.
ผู้สังเกตการณ์ชาวต่างชาติ:- Ernest Satow in Japan 1862–69- Edward and Henry Schnell- Robert Bruce Van Valkenburgh, American Minister-Resident

**ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ**
 Gaikoku bugyō- Franco-Japanese relations- Anglo-Japanese relations- German-Japanese relations

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 Dower, John W.  "Yokohama Boomtown: Foreigners in Treaty-Port Japan (1859–1872)".- Hillsborough, Romulus. Shinsengumi: The Shōgun's Last Samurai Corps. North Clarendon, Vermont: Tuttle Publishing, 2005.  ISBN 0-8048-3627-2.- Ravina, Mark. Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori. Hoboken, N.J.: John Wiley & Sons, 2004. ISBN 0-471-08970-2.- isbn=0-520-24420-6- Satow, Ernest. 2006 A Diplomat in Japan Stone Bridge Classics, ISBN 978-1-933330-16-7- cite book | last = Cullen, Louis M.| title = A history of Japan 1582–1941: internal and external worlds|edition= 2003| publisher = Cambridge University Press| isbn= 0-521-52918-2  – Total pages: 357 - cite book | last = Jansen Marius B.| title = The Emergence of Meiji Japan|edition= when | publisher = Cambridge University Press| isbn= 0-521-48405-7  – Total pages: 351 - cite book | last = ______________| title = The making of modern Japan|edition= 2002| publisher = Harvard University Press| isbn= 0-674-00991-6 – Total pages: 871 - Denney, John. Respect and Consideration: Britain in Japan 1853 - 1868 and beyond. Radiance Press (2011). ISBN 978-0-9568798-0-6

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Languages and the Diplomatic Contacts in the Late Tokugawa Shogunate date=2003-05-05 - http://www.webkohbo.com/info3/bakumatu_menu/bakutop.html 
หมวดหมู่:ยุคเอโดะ
หมวดหมู่:บากูมัตสึ