Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก

คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก ( His Excellency carl Johan Bernadotte, Count of Wisborg) ( เดิม:เจ้าชายคาร์ล โยฮัน ดยุกแห่งดัลลันด์) เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดนกับเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต เป็นพระราชอนุชาในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเตินและอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงเดซีเรแห่งสวีเดน เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน และทรงเป็นพระราชมาตุลา (น้าชาย) ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
ต่อมาทรงลาออกจากการเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดัลลันด์ และมาใช้พระอิสริยยศเป็น เคานต์แห่งวิสบอร์ก แทน โดยคาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก ได้สมรส จำนวน 2 ครั้ง โดยครั้งแรกสมรสกับ เอลิน เคอร์สติน มาร์กาเรทา วิจมาร์ค เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 และได้สมรสครั้งที่ 2 กับ กุนนีลา เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก  เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1988 มีพระบุตรที่เกิดจากการสมรสทั้ง 2 ครั้งนี้ 2 คน คือ โมนิกา คริสตินา มาร์กาเรทา เบอร์นาดอตต์ และ คริสเตียน คาร์ล เฮนนิง เบอร์นาดอตต์ และเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012  คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก สิ้นพระชนม์ลง สิริพระชันษา 95 ปี

**พระอิสริยยศ**
 31 ตุลาคม ค.ศ. 1916 - 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 : เจ้าชายคาร์ล โจฮันแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดัลลันด์- 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 : คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต- 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 : คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคานต์แห่งวิสบอร์ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:เจ้าชายสวีเดน
หมวดหมู่:เคานต์
หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร

มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร (Miss Grand Krung Thep Maha Nakhon) เป็นการประกวดนางงามสำหรับหญิงระดับจังหวัดในจังหวัดกรุงเทพมหานครของประเทศไทย​ จุดประสงค์เพื่อเข้าร่วมการประกวดและได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์

**ผลงานเข้ารอบ​ ​**
Miss Grand Thailand อิงฟ้า วราหะ​ (2022)​
*2nd runner-up พิมพ์จิรา เจริญลักษณ์​ (2023)​
*4th runner-up คณาพร พัฒนพันธ์ (2025)
*5nd runner-up ยุวภรณ์ ทรงงาม​ (2024)​- TOP​ 10​/12  เจสสิกา เอสพินเนอร์​ (2017),สุภัทรา เกลี้ยงพร้อม​ (2020)​- TOP​ 20  วิสุมิตรา ประยูรพันธ์​(2016)​
สถิติเข้ารอบ​ 7 ครั้ง

**ผู้ครองตำแหน่งมิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร**
​

**ผลงานการประกวดระดับมิสแกรนด์ไทยแลนด์​**
สัญลักษณ์สี

**มิสแกรนด์กรุงเทพมหานคร**

**การจัดประกวด**
รายชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายระดับจังหวัดของการประกวดมิสแกรนด์กรุงเทพมหานครรวมถึงผลการแข่งขัน
สัญลักษณ์สี


**2020–2023,2025: ตัวแทนเขต**

**ดูเพิ่ม**
 มิสแกรนด์ไทยแลนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:มิสแกรนด์ไทยแลนด์แบ่งตามจังหวัด
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2559 เป็นงานประกาศผลรางวัลยอดเยี่ยมด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กำหนดประกาศผลในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร โดยสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี เป็นเจ้าภาพถ่ายทอดสด

**รายชื่อผลงานและบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล**
รางวัลนาฏราชครั้งที่ 8 มีรางวัลทั้งสิ้น 36 รางวัล มีรายชื่อผู้เข้าชิงในแต่ละรางวัลดังต่อไปนี้

**ประเภทรายการวิทยุ**

**ประเภทรายการโทรทัศน์**

**ประเภทละครโทรทัศน์**

**รางวัลเกียรติยศ**

**รางวัลเกียรติยศทางด้านวิทยุ**
 อำนาจ สอนอิ่มสาตร์ (ดุ่ย ณ บางน้อย)

**รางวัลเกียรติยศทางด้านโทรทัศน์**
 ถกลเกียรติ วีรวรรณ

**สรุปรายชื่อผู้เข้าชิงและผู้ชนะ (เฉพาะสาขาละครโทรทัศน์)**

**รายชื่อผู้เข้าชิง**
ละครทั้ง 22 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

**รายชื่อผู้ชนะ**
ละครทั้ง 5 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

**อ้างอิง**
  รางวัลนาฏราช date=2013-06-09 -  รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัล นาฏราช ครั้งที่ 8 date=2017-06-07 -  เปิดโผชิงรางวัลนาฏราชครั้งที่ 8 ‘คำแก้ว-คุณอุบล’ นำทีมชิงรางวัลสำคัญตามคาด-  เปิดโผผู้เข้าชิงรางวัล “นาฏราช” ครั้งที่ ๘-  "นาคี" กวาด 10 รางวัล "นาฏราชครั้งที่ 8" ด้าน "ป้อง-แต้ว" คว้านำชาย-หญิงยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:รางวัลโทรทัศน์
8
มิสแกรนด์เชียงใหม่

มิสแกรนด์เชียงใหม่ (Miss Grand Chiang Mai) เป็นการประกวดนางงามสำหรับผู้หญิงระดับจังหวัดเชียงใหม่ ของประเทศไทย จุดประสงค์เพื่อประกวดการแข่งขันและได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี 2016 และส่งประกวดเวทีใหญ่คือมิสแกรนด์ไทยแลนด์

**Provincial Director**
ผู้ถือลิขสิทธิ์มิสแกรนด์เชียงใหม่ 2025  บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด โดยคุณเฉลิมชนม์ วงศ์ชมภู (PD บิ๊กจ๊อด) และคุณอรรถพันธ์ ยะสง่า (PD บอบาส) ซึ่งถือลิขสิทธิ์มานานกว่า 5 ปี เริ่มถือลิขสิทธิ์ตั้งแต่ปี 2021 -2025
และได้รับรางวัลรอง Best Director Award ในปี 2022
ชื่อผู้ถือลิขสิทธิ์การจัดประกวดมิสแกรนด์เชียงใหม่ 
2025 : บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด
2024 : บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด
2023 : บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด
2022 : บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด
2021 : บริษัท มาร์คีย์ทีฟ กรุ๊ป จำกัด (Top5 Best Director Award)
2020 : Bangkok Clinic
2019 : Bangkok Clinic (Best Director Award)
2018 : บริษัท หอมั่นเมือง จำกัด
2017 : บริษัท เอ็ม กรุ๊ป จำกัด
2016 : บริษัท เอ็ม กรุ๊ป จำกัด

**สรุปผล**
2nd runner-up นฤมล คำพันธ์ (2019)
*Top 10 อทิตา พยัคฆ์ (2022)
*Top 20 ศศิวิมล มงคลกาวิล (2016), พนิดา เขื่อนจินดา (2020)
รวมสถิติเข้ารอบ 4 ครั้ง

**รางวัล**
TOP12 ตำแหน่ง T-POP : พรสุพพัต ประทุมวัล (2024)
*ชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม : อทิตา พยัคฆ์ (2022)
*นางงามยิ้มสวย : ศศิวิมล มงคลกาวิล (2016), นฤมล คำพันธ์ (2019)
*กุลสตรีศรีล้านนา : ธนพร โพธาติ๊บ (2017)
*สายสมร แอมบาสเดอร์ : นฤมล คำพันธ์ (2019)

**ผลงานการประกวดระดับมิสแกรนด์ไทยแลนด์**
สัญลักษณ์สี

**มิสแกรนด์เชียงใหม่ **

**การจัดประกวด**
รายชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายระดับจังหวัดของการประกวดมิสแกรนด์เชียงใหม่รวมถึงผลการแข่งขัน
สัญลักษณ์สี


**หมายเหตุ == - นฤมล คำพันธ์ เคยประกวดมิสแกรนด์จังหวัดสมุทรปราการ 2017 และเป็นตัวแทนจังหวัดในปีนั้น แต่ไม่ได้เข้ารอบ ในปี 2019 กลับมาอีกครั้งได้เป็นตัวแทนจังหวัดเชียงใหม่ และได้เป็นอันดับ 2 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2019 - อทิตา พยัคฆ์ เคยประกวดมิสแกรนด์จังหวัดร้อยเอ็ด 2020 แต่ไม่ได้เข้ารอบมิสแกรนด์ไทยแลนด์2020 กลับมาอีกครั้งได้เป็นตัวแทนจังหวัดเชียงใหม่และได้เป็นรองอันดับ5 มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2022 - ศรีสวรรค์ สุขีวัต เคยประกวดมิสแกรนด์จังหวัดอุตรดิตถ์ 2020 และได้เป็นท็อป 10 คนสุดท้ายมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020

**ดูเพิ่ม**
 มิสแกรนด์ไทยแลนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:มิสแกรนด์ไทยแลนด์แบ่งตามจังหวัด
การก่อการกำเริบวอร์ซอเกตโต

การก่อการกำเริบวอร์ซอเกตโต (אױפֿשטאַנד אין װאַרשעװער געטאָ; powstanie w getcie warszawskim; Aufstand im Warschauer Ghetto) เป็นเหตุการณ์ในช่วงปี ค.ศ. 1943 ด้วยการกระทำของชาวยิวจากการต่อต้านกองทัพนาซีเยอรมนีที่เกิดขึ้นในวอร์ซอเกตโตอยู่ในเขตโปแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีระหว่างในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเป็นการขัดขวางเพื่อไม่ให้นาซีเยอรมนีในความพยายามครั้งสุดท้ายด้วยการขนส่งเหล่ากลุ่มชาวยิวคนอื่นๆจากในเขตเกตโตไปยังค่ายมรณะเทรบลิงคา การก่อการกำเริบได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน เมื่อผู้คนในเขตเกตโตได้ปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อผู้บัญชาการตำรวจ เอ็สเอ็ส-บริกาเดอฟือเรอร์ เยือร์เกิน ชโตรพ์ (Jürgen Stroop) ผู้ซึ่งได้ออกคำสั่งให้ทำการเผาบ้านเรือนในเขตเกตโต โดยบล็อกต่อบล็อก จนกระทั่งได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ชาวยิวทั้งหมด 13,000 คนได้เสียชีวิต,ประมาณครึ่งหนึ่งของพวกเขานั้นถูกเผาทั้งเป็นหรือขาดอากาศ (เพราะสูดดมควันไฟ) ทางฝ่ายเยอรมันนั้นยังไม่ทราบว่าจำนวนผู้บาดเจ็บและตายเท่าไร แต่มีการคาดกันว่าจำนวน 300 คน,เป็นการก่อการก่อการกำเริบที่ใหญ่ที่สุดในครั้งเดียวโดยชาวยิวระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**

**แหล่อข้อมูลอื่น**
Edelman, Marek (1990). The Ghetto Fights: Warsaw, 1941–43. London: Bookmarks Publications. ISBN 0-906224-56-X.
*Gebhardt-Herzberg, Sabine (2003). "Das Lied ist geschrieben mit Blut und nicht mit Blei": Mordechaj Anielewicz und der Aufstand im Warschauer Ghetto (in German). Bielefeld: S. Gebhardt-Herzberg. ISBN 3-00-013643-6.
*Goldstein, Bernard (2005). Five Years in the Warsaw Ghetto. Oakland: AK Press. p. 256. ISBN 1-904859-05-4.2
*Jahns, Joachim (2009). Der Warschauer Ghettokönig. Dingsda-Verlag, Leipzig, ISBN 978-3-928498-99-9
*Moczarski, Kazimierz (1984). Conversations with an Executioner (Wikipedia). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall. ISBN 978-0-300-09546-3. Original in Polish: PDF 1.86 MB.
*Paulsson, Gunnar S. (2002). Secret City: The Hidden Jews of Warsaw, 1940–1945. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-13-171918-1.Review
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:การล้างชาติพันธุ์โดยนาซี
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เยอรมนี–โปแลนด์
ฟิลิป โรลเลอร์

ฟิลิป โรลเลอร์ (Philip Roller, เกิด 10 มิถุนายน 2537) นักฟุตบอลอาชีพชาวไทยเชื้อสายเยอรมันเล่นในตำแหน่งกองหลัง ล่าสุดเล่นให้กับสโมสรการท่าเรือ ในไทยลีก  และทีมชาติไทย

**ชีวิตส่วนตัว**
ฟิลิปเกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ที่ประเทศเยอรมนี โดยมีคุณพ่อเป็นคนเยอรมันและคุณแม่เป็นคนไทย

**เกียรติประวัติ**
ทีมชาติไทย- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน: 2563

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 philip-roller
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากมิวนิก
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน
เจ้าชายโมริซาดะ

เจ้าชายโมะริซะดะ (守貞親王; 6 เมษายน 1722 – 14 มิถุนายน 1766) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นและเป็นพระบิดาของ จักรพรรดิโกะ-โฮริกาวะ และ เจ้าหญิงเรชิ

**พระประวัติ**
เจ้าชายโมะริซะดะประสูติเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 1722 ที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เป็นพระราชโอรสองค์รองใน จักรพรรดิทะกะกุระ ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ โชะกุชิ
ต่อมาเจ้าชายโมะริซะดะได้ออกผนวชเป็นพระภิกษุโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โกะ-ทะกะกุระ-อิง (後高倉院)

**ไดโจโฮโอโกะ-ทากากูระอิง**
เมื่อ จักรพรรดิชูเกียว ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ภายหลังจาก สงครามปีโจคิว เมื่อ พ.ศ. 1764 ทำให้สายราชสกุลที่สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิโกะ-โทบะ พระอนุชาของ โกะ-ทากากูระอิง สิ้นสุดลงรวมถึงทำให้ราชบัลลังก์ว่างลงเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์จึงได้อัญเชิญเจ้าชายชิเงฮิโตะ พระโอรสองค์ที่ 3 ของโกะ-ทะกะกุระ-อิงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-โฮริกาวะ โกะ-ทากากูระอิงจึงได้กุมพระราชอำนาจเหนือพระโอรส

**สิ้นพระชนม์**
หลังจากกุมพระราชอำนาจเหนือพระโอรสได้ 2 ปีโกะ-ทะกะกุระ-อิงก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 1766 ขณะพระชนมายุเพียง 44 พรรษา

**พระราชวงศ์**
 พระชายา  :  จิเมียวอิง ชินชิ  (1716 – 1781)
**  พระธิดาองค์ที่ 1  : เจ้าหญิงริชิ  (1740 – 1794)  ไซโอ  ,  จุงโบะ  ใน  จักรพรรดิชิโจ
**  พระธิดาองค์ที่ 4  : เจ้าหญิงคุนิโกะ  (1752 – 1826)  จุงโบะ  ใน  จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
**  พระโอรสองค์ที่ 3  : เจ้าชายยูตะฮิโตะ  (จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)  (1755 – 1777)
หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าหญิงคุนิโกะ

เจ้าหญิงคุนิโกะ (Kuniko-naishinnō ; พ.ศ. 1752 – 26 กันยายน พ.ศ. 1825) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นทั้งพระเชษฐภคินีและพระราชมารดาบุญธรรมของ จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
ฟูจิวาระ โนะ อาริโกะ

ฟูจิวาระ โนะ อาริโกะ (Fujiwara no Ariko ; 1750 – 2 มีนาคม 1829) รู้จักในอีกพระนามหนึ่งว่า ฟูจิวาระ โนะ ยูชิ อันกะ โมนิน (安喜門院) และ อันกิมง-อิน เป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
พระองค์กลายเป็นภิกษุณีใน พ.ศ. 1789 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
ฟูจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ

ฟุจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ (藤原房前; 1224 – 21 พฤษภาคม 1280) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในช่วงปลายยุคอาซูกะ ถึงยุคนาระ โดยเป็นผู้ก่อตั้ง ฮกเกะ (ฟูจิวาระ) สาขาย่อยของตระกูลฟูจิวาระ รวมถึงเป็นบรรพบุรุษของเหล่า เซ็ชโชและคัมปากุ หรือผู้สำเร็จราชการที่เรืองอำนาจในราชสำนักในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากฝีดาษ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนะระ

บุคคลที่มีชีวิตอยู่ใน ยุคนะระ
หมวดหมู่:ยุคนะระ
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ

แสตมป์ที่มีรูปของคามาตาริเมื่อ พ.ศ. 2482
ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ (; พ.ศ. 1157 – 14 พฤศจิกายน 1212) รัฐบุรุษและขุนนางในช่วงยุคอาซูกะ เป็นต้นตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลขุนนางที่เรืองอำนาจในราชสำนักญี่ปุ่นไปอีกกว่า 1,200 ปี โดยนามสกุลฟูจิวาระได้รับพระราชทานจากไม่ตัด|จักรพรรดิเท็นจิ เมื่อ พ.ศ. 1188 เพื่อเป็นการตอบแทนที่คามาตาริซึ่งขณะนั้นใช้นามสกุล นากาโทมิ มีส่วนสำคัญให้จักรพรรดิเท็นจิได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์พร้อมกับเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญในการที่ทำให้เกิดการปฏิรูปปีไทกะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ
หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
จักรพรรดินีโคเมียว

จักรพรรดินีโคเมียว (Kōmyō–Kōgō, พ.ศ. 1244 – 14 กรกฎาคม 1303) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุ และเป็นพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเก็ง
จักรพรรดินีโคเมียวประสูติเมื่อ พ.ศ. 1244 ปีเดียวกับที่จักรพรรดิโชมุประสูติโดยมีพระนามเดิมว่า อาซูกาเบะ-ฮิเมะ เป็นธิดาคนที่ 3 ของฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ บุตรชายของฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้เป็นต้นตระกูลฟูจิวาระ และเป็นขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิเท็นจิ พระองค์เป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ หรือ จักรพรรดินีมิยาโกะ พระราชมารดาของจักรพรรดิโชมุพระองค์จึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของจักรพรรดิโชมุ
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอาเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอาซูกาเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี โดยพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินีหรือ "โคโก" ในปี พ.ศ. 1272 ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ให้ความสำคัญกับพระบุตรของพระองค์ในฐานะรัชทายาท

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;   OCLC 251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society.  OCLC 194887

**แหล่่งข้อมูลอื่น**
 จักรพรรดินีโคเมียว
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
หร่วน หลิงอวี้

หร่วน หลิงอวี้ (c=阮玲玉; 26 เมษายน ค.ศ. 1910 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักแสดงภาพยนตร์เงียบชาวจีน เกิดในครอบครัวชั้นแรงงานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ มีชื่อเกิดว่า หร่วน เฟิ่งเกิน (阮鳳根) บิดาของหร่วนเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ส่วนมารดาทำงานเป็นแม่บ้าน เมื่ออายุได้ 16 ปี หร่วนเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัทภาพยนตร์หมิงซิงและแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ A Married Couple in Name Only กำกับโดยปู้ ว่านชาง สองปีต่อมา เธอเซ็นสัญญากับบริษัทดาจงหัวไป่เหอและแสดงภาพยนตร์ 6 เรื่อง หร่วนเริ่มเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ Spring Dream of an Old Capital ในปี ค.ศ. 1930 และ Love and Duty ในปี ค.ศ. 1931 ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 เธอแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง The Goddess ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเธอ ปีต่อมา หร่วนแสดงภาพยนตร์สองเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง New Women ที่อิงจากชีวิตบางส่วนของอ้าย เสีย นักแสดงหญิงชาวจีนผู้ฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1934 และ National Customs ชีวิตการแสดงของเธอโด่งดังจนได้รับฉายาว่าเป็น "เกรต้า กาโบ" แห่งวงการหนังจีน แต่สุดท้ายเธอกลับต้องมาจากโลกนี้ไป ด้วยการฆ่าตัวตาย เพราะความกดดันจากข่าวฉาวเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว หร่วนคบหากับจาง ต๋าหมิน บุตรชายของครอบครัวที่มารดาเธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ แต่ภายหลังเลิกราเนื่องจากทนนิสัยติดการพนันของจางไม่ได้ ต่อมาเธอคบหากับถัง จี้ชาน นักธุรกิจค้าชา แต่ถูกจางฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย หร่วนจึงตกเป็นเป้าของหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ความเครียดจากการถูกฟ้องร้อง การถูกคุกคามจากสื่อและปัญหาส่วนตัว ทำให้หร่วนตัดสินใจฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1935 เธอได้เขียนจดหมายลาตาย ประโยคหนึ่งคือ การซุบซิบนินทาเจ็บปวดยิ่งกว่าการตาย หนังสือพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวว่าพิธีศพของเธอเป็น "พิธีศพที่มีผู้เข้าร่วมมากที่สุดแห่งศตวรรษ"

**การเสียชีวิต**
หร่วนหลิงอวี้ โดนข่าวฉาวจากสื่อโจมตีอย่างหนักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และผู้คนมากมายนินทาเธอ หลายคนใช้วาจาเสียดสีเธอต่อหน้าอย่างสนุก 
สุดท้ายอดีตนางเอกสาวชื่อดัง ได้ตัดสินใจกินยานอนหลับชนิดรุนแรงที่สุด ผสมลงในข้าวต้มแล้วทานพร้อมทั้งเขียนจดหมายลาตาย ระบายความ อัดอั้นตันใจก่อนอำลาโลกว่า "เธอไม่เสียใจที่ตาย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ คำนินทา"
หลังการเสียชีวิตไปนานเกือบ 100 ปี หร่วนหลิงอี้ ได้รับการยกย่องจากสื่อมากมาย จนกลายเป็นหนึ่งในตำนานสำคัญของนางเอกจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หร่วน หลิงอวี้- url-status=dead
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงจากเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงที่ฆ่าตัวตาย
แมคโอเอส ไฮ ซีเอรา

แมคโอเอส ไฮ ซีเอรา (macOS High Sierra) เป็นระบบปฏิบัติการแมคโอเอสรุ่นที่ 14 ต่อจากรุ่นแมคโอเอส ซีเอรา โดยเวอร์ชันนี้ จะไปเน้นที่เทคโนโลยีใหม่ และมีการเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นในแอปพลิเคชันอย่างรูปภาพและซาฟารี โดยได้เปิดตัวในงาน WWDC 2017 ในวันที่ 6 มิถุนายน 2560
โดย High Sierra นั้นเป็นชื่อของแคมป์ในอุทยานแห่งชาติโยเซมิตีของรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งก่อนหน้านี้ ก็ได้ใช้ชื่อ OS X Yosemite และ macOS Sierra ไปแล้ว ถือว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวในรัฐแคลิฟอร์เนียที่สวยงามและมีเอกลักษณ์เป็นอย่างมาก

**ความต้องการของระบบ**
โดยแมคโอเอส ไฮ ซีร่า ได้ตั้งความต้องการของระบบเท่ากันกับรุ่นที่แล้ว (macOS Sierra) โดยต้องมีพื้นที่แรมอย่างน้อย 2 GB และพื้นที่อย่างน้อย 8 GB โดยมีเครื่องที่สามารถอัพเกรดได้ มีดังนี้- ไอแมค รุ่นปลายปี 2009 ขึ้นไป- แมคบุ๊ก (รวมถึงรุ่นหน้าจอ Retina) รุ่นปลายปี 2009 ขึ้นไป- แมคบุ๊กโปร รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป- แมคบุ๊กแอร์ รุ่นปลายปี 2010 ขึ้นไป- แมค มินิ รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป- แมค โปร รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป
ส่วนการเข้ารหัสและถอดรหัสวิดีโอของโค๊ด HEVC (H.265) บนฮาร์ดแวร์นั้น ต้องใช้ซีพียูอินเทลรุ่นที่ 6 หรือสูงกว่า

**ฟีเจอร์ที่เพิ่มเข้ามาและปรับปรุง**
โดยเน้นปรับปรุงในการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้ อาทิ- บน Safari จะมีการบล็อกการเล่นวิดีโอ เมื่อวิดีโอ เล่นอัตโนมัติในระหว่างโหลดเพจ และป้องกันการติดตามจากเว็บไซต์ที่จะพยายามติดตามพฤติกรรมของผู้ใช้ โดยใช้ Machine Learning เข้ามาช่วย- บนแอพ Mail : Split View - เปิดจอหนึ่งอ่านอีเมลอีกจอเขียนอีเมลได้ , ค้นหาอีเมล top hits , ใช้พื้นที่น้อยลงกว่าเดิม 35%- ปรับปรุงแอพ Photos 
** เพิ่มการจัดหมวดหมู่ใหม่ของ Photos ช่วยให้การใช้งานง่ายขึ้น
** สามารถค้นหาภาพโดยฟิลเตอร์ตามคีย์เวิร์ด, ประเภท หรือปัจจัยอื่น ๆ ได้
** ในโหมด People ซึ่งเป็นโหมดสำหรับการเก็บหน้าคนไว้ จะใช้ advanced neural network เข้ามาช่วยในการค้นหาหน้าคน และสามารถซิงค์ข้อมูลข้ามอุปกรณ์ได้
** ระบบแต่งภาพมีประสิทธิภาพสูงขึ้น มีเครื่องมือ Curve, Selective Color ฯลฯ ให้ใช้งาน
** สามารถแก้ไขข้อมูลในแอพแต่งภาพอื่น ๆ ที่รองรับ เช่น Photoshop, Pixelmator แล้วซิงค์กลับมายัง Photos ได้- ใช้ฟอร์แมทฮาร์ดดิสก์ Apple File System (APFS) เป็นค่าเริ่มต้น- รองรับเข้ารหัสแบบ HEVC (H.265)- ปรับปรุง Metal API เป็นเวอร์ชัน 2 เพื่อเพิ่มความสามารถบนกราฟิค
** ระบบ Window Server (ระบบวาดหน้าต่างบน macOS) ได้นำ Metal มาใช้ ทำให้ระบบต่าง ๆ ใน macOS อย่างเช่น Mission Control (ระบบเลือกหน้าต่างและ Spaces) ทำงานได้รวดเร็วขึ้น
** ใช้กับการประมวลผลแบบ Machine Learning ได้
** ใช้กับกราฟิคแยกได้ (เช่น กราฟิคของ nVidia Geforce GTX 1080 Ti ที่ประกาศมารองรับแล้ว)
** รองรับการพัฒนา VR ได้เช่น Final Cut Pro X , SteamVR และตัวเอนจิน Unity , Unreal Engine

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการ
หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการของแอปเปิล
หมวดหมู่:แมคโอเอส
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2560
พงษ์เทพ หนูเทพ

พลเรือเอก พงษ์เทพ หนูเทพ (เกิด 29 สิงหาคม 2500) ชื่อเล่น นิค องคมนตรีไทยท่านเดียวที่เป็นทหารเรือในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประธานคณะกรรมการบริหารมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กรรมการในคณะกรรมการมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช อดีตรอง ปลัดกระทรวงกลาโหม และอดีตผู้บัญชาการ โรงเรียนนายเรือ

**ประวัติ**
พลเรือเอกพงษ์เทพหรือ บิ๊กนิค เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของเรือเอกโยธิน และ นางผจง หนูเทพ  ปัจจุบันสมรสแล้วกับคุณ อินทริยา หนูเทพ มีบุตร-ธิดา ทั้งสิ้น 3 คน เป็นชาย 1 หญิง 2 คือ น.ส. อริยพร หนูเทพ , นายพิริยพงษ์ หนูเทพ และ น.ส. อรัชพร หนูเทพ

**การศึกษา**
พลเรือเอกพงษ์เทพ หนูเทพ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสัตหีบ จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่ โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 16 และ โรงเรียนนายเรือ รุ่น 73

**รับราชการ**
พลเรือเอกพงษ์เทพรับราชการในหลายตำแหน่งอาทิ ผู้บังคับการเรือ ต. 97 ต้นหนรับเรือหลวงสุโขทัย ผู้บังคับการเรือหลวงอุดมเดช ผู้บังคับการเรือหลวงรัตนโกสินทร์ ราชองครักษ์เวร ผู้บังคับการกรมนักเรียนนายเรือรักษาพระองค์ ผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ที่ปรึกษาพิเศษกองทัพเรือ กระทั่งได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก่อนจะได้รับโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 10
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ราชองครักษ์เวร
เซฟแอนด์ซาวด์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

เซฟแอนด์ซาวด์ (Safe & Sound) เป็นเพลงของนักร้องหญิงชาวอเมริกันชื่อ เทย์เลอร์ สวิฟต์ และอัลเทอร์แนทีฟคันทรี คู่กับ เดอะซีวิลวอร์ส จากสตูดิโออัลบั้ม เดอะฮันเกอร์เกมส์: ซองส์ฟร์อมดิสทริซท์ 12 แอนด์บียอนด์ เพลงประกอบภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของ เกมล่าเกม
เพลงนี้ได้ปล่อยตัวในไอทูนส์ ประเทศสหรัฐอเมริกาวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งเพลงได้รับการยกย่องอย่างมากในหมู่นักวิจารณ์

**ประวัติการเปิดตัว**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตรายสัปดาห์**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official music video
หมวดหมู่:เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
ฌ็อง-ปอล มารา

ฌ็อง-ปอล มารา (Jean-Paul Marat) เป็นนักทฤษฎีการเมือง แพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเขียนบทความทางการเมืองฝ่ายซ้ายจัดลงในหนังสือพิมพ์ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสื่อมวลชนหัวซ้ายจัดที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นกระบอกเสียงให้สำคัญแก่พวกซ็อง-กูว์ล็อต (ชนชั้นกลางและล่าง) ผ่านใบปลิว ป้ายประกาศ หนังสือพิมพ์ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ ลามีดูว์เปิปล์ ("เพื่อนประชาชน") ซึ่งช่วยทำให้เขามีเส้นสายกับกลุ่มลามงตาญในสโมสรฌากอแบ็ง ซึ่งกลุ่มนี้ก้าวขึ้นมามีอำนาจในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1793
มาราถูกสังหารโดยชาร์ล็อต กอร์แด ผู้ฝักใฝ่ฝ่ายฌีรงแด็ง เธอถูกประหารชีวิตในอีกสี่วันต่อมา หลังการเสียชีวิตของมารา มาราก็ถูกชูขึ้นเป็นมรณสักขีของสโมสรฌากอแบ็ง พิธีศพมีการยิงสลุตทุก 5 นาทีเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

**ประวัติ**
การลอบสังหาร ฌ็อง-ปอล มารา
ฌ็อง-ปอล มารา เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1743 ที่เมืองบูดรี ราชรัฐเนอชาแตล ในราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) เป็นบุตรคนที่สองจากเก้าคนของฌ็อง มารา (หรือ โจวันนี มารา) บิดาของเขาเป็นผู้อพยพทางศาสนาที่หันมานับถือลัทธิคาลวินในนครเจนีวา เมื่อมารามีอายุได้ 16 ปี มาราตระหนักว่าการเป็นคนอพยพในแคว้นนี้ทำให้โอกาสของเขาถูกปิดกั้น ดังนั้นมาราจึงออกจากบ้านเพื่อแสวงหาโอกาสใหม่ ๆ แม้จะเป็นคนที่มีการศึกษาสูงแต่มาราก็ถูกปฏิเสธจากวิทยาลัยหลายแห่ง เขาจึงย้ายไปปารีสและเข้าเรียนการแพทย์ที่นั่นโดยไม่ได้รับใบประกาศรับรองใด ๆ เลย 
ในปี ค.ศ. 1765 เขาจึงย้ายไปยังกรุงลอนดอนและเริ่มประกอบอาชีพเป็นแพทย์ที่นั่น และได้เป็นเพื่อนกับอันเจลิคา คอฟมันน์ ศิลปินแห่งราชบัณฑิตยสถานศิลปะ ทำให้เขาเริ่มคบค้าสมาคมกับพวกสถาปนิกและศิลปินชาวอิตาลี ทำให้เขาเริ่มสนใจแนวคิดทางปัญญา งานเกี่ยวกับปรัชญา ตลอดจนทฤษฏีการเมือง
ในปี ค.ศ. 1770 มาราย้ายไปยังนิวคาสเซิลอะพอนไทน์และเริ่มงานเขียนทางการเมืองชิ้นแรกของเขา Chains of Slavery (ห่วงโซ่ของระบอบทาส) ในค.ศ. 1776 เขาก็เดินทางไปยังกรุงปารีสโดยแวะเยี่ยมครอบครัวที่นครเจนีวา ในค.ศ. 1777 เขาได้กลายเป็นแพทย์ประจำองครักษ์ในเคานต์แห่งอาร์ตัว (ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส)
ตั้งแต่ค.ศ. 1789 มาราเริ่มทำการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่ชื่อว่า ลามีดูว์เปิปล์ ("เพื่อนประชาชน") ซึ่งช่วยทำให้เขามีเส้นสายกับกลุ่มต่อต้านระบอบกษัตริย์ และทำให้งานพิมพ์ของเขากลายเป็นกระบอกเสียงสำคัญของชนชั้นล่างและชั้นกลางไป อย่างไรก็ตาม แนวความคิดของมาราค่อนข้างเป็นฝ่ายซ้ายแบบสุดโต่งเกินไป งานเขียนส่วนใหญ่ของเขามีลักษณะที่ปลูกฝังความเกลียดชังต่อชนชั้นนำ แต่นี่กลับเป็นบทความที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฝรั่งเศสยุคนั้น บางส่วนของงานเขียนของมารากล่าวไว้ว่า "ห้าหกร้อยหัวที่ถูกตัดไปจะช่วยรับประกันความสงบ, อิสรภาพ และความสุขที่แท้จริง"
งานเขียนดังกล่าวทำให้มารากลายเป็นบุคคลที่ศัตรูมากขึ้นอย่างนับไม่ถ้วน ในช่วงปีค.ศ. 1790-1792 เขาต้องหนีไปหลบซ่อนตัวในท่อน้ำทิ้งและทำให้โรคผิวหนังเรื้อรังของเขาย่ำแย่ลง (คาดว่าเป็นโรคผิวหนังอักเสบจากเริม) หลังจากนั้นเขาแทบจะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในอ่างน้ำใส่ยา

**อ้างอิง**
1793
หมวดหมู่:แพทย์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:แพทย์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้สมรู้ร่วมคิดการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเนอชาแตล
เยือร์เกิน ชโตรพ

เยือร์เกิน ชโตรพ (ชื่อเดิมตั้งแต่เกิดว่า โยเซ็ฟ ชโตรพ; 26 กันยายน ค.ศ. 1895 ในเด็ทม็อลท์ เยอรมนี – 6 มีนาคม 1952 ในวอร์ซอ โปแลนด์) เป็นนายพลหน่วยเอสเอสในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นผู้บัญชาการในช่วงเหตุการณ์การก่อจลาจลที่วอร์ซอเกตโตและได้เขียนรายงานขึ้นภายใต้ชื่อว่า "รายงานของชโตรพ" เป็นหนังสือที่ได้ทำการบันทึกอย่างยาวเหยียดของการปฏิบัติการ หลังความพ่ายแพ้ของนาซีเยอรมนี ชโตรพถูกจับกุมและดำเนินคดีในระหว่างการพิจารณาคดีดาเคาและถูกตัดสินว่ามีความผิดจากการสังหารหมู่เชลยศึกทหารอเมริกัน 9 นาย ต่อมาภายหลังเขาได้ถูกส่งตัวในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนไปยังสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ เขาได้พยายามสู้คดีแต่กลับถูกตัดสินว่ามีความผิดและแขวนคอในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2438
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:นาซี
หมวดหมู่:เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
หมวดหมู่:อาชญากรสงครามชาวเยอรมัน
การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี

ไฟล์:Bundesarchiv R 49 Bild-0128, Gelsendorf, Aussiedlung von Polen.jpg|thumb|380px|ชาวโปแลนด์ที่ถูกขับไล่ในปี 1939 จาก ไรชส์เกาวาร์เทอลันด์
ไฟล์:Bundesarchiv R 49 Bild-0129, Ausgesiedelte polnische Familie.jpg|thumb|260px|Polish Matczak family among Poles expelled in 1939 from Sieradz in central Poland
การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเป็นปฏิบัติการครั้งใหญ่ของนาซีเยอรมันซึ่งประกอบด้วยการบังคับให้ตั้งถิ่นฐานใหม่แก่ชาวโปแลนด์เชื้อชาติกว่า 1.7 ล้านคนจากทุกพื้นที่ของโปแลนด์ที่ถูกยึดครองโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้กลายเป็นภูมิประเทศที่ชาวเยอรมันจะได้ไปอาศัยอยู่ (ดู เลเบนสเราม์) ระหว่างปี ค.ศ. 1939-1944
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้มีแผนการที่จะตั้งรกรากอย่างกว้างขวางในดินแดนโปแลนด์ในช่วงก่อนสงครามโดยตรงข้ามบริเวณชายแดนของจักรวรรดิไรซ์ที่สาม,เขาได้ทำให้กลายเป็นดินแดนใหม่ที่กำลังถูกสร้างขึ้นคือไรชส์เกาวาร์เทอลันด์ (Reichsgau Wartheland) ในที่สุดแผนการของเขาก็ได้ขยายตัวขึ้นรวมถึงเขตปกครองสามัญได้ทำกระบวนการชำระล้างและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ภูมิภาคนี้จะทำให้กลายเป็น"พื้นที่เยอรมันอันบริสุทธิ์"ภายใน 15-20 ปี,ตามที่ฮิตเลอร์ได้อธิบายไว้ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1941.เมื่อถึงเวลานั้นรัฐบาลสามัญจะต้องทำการกวาดล้างชาวเมืองโปแลนด์ 15 ล้านคนและทำการอพยพชาวเยอรมันให้ไปอาศัย 4-5 ล้านคน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Piotr Setkiewicz, "The expulsion of Polish civilians from the area around the Auschwitz camp, 1940-1941." Auschwitz-Birkenau State Museum- (Polish, German) Witold Sienkiewicz, Grzegorz Hryciuk, Zwangsumsiedlung, Flucht und Vertreibung 1939 - 1959: Atlas zur Geschichte Ostmitteleuropas. Bonn, 2009. ISBN 978-83-7427-391-6- (Polish) Bogdan Chrzanowski, "Wypędzenia z Pomorza." Biuletyn IPN No. 5/2004, May 2004.- (Polish) Maria Rutowska, Wysiedlenia ludności polskiej z Kraju Warty do Generalnego Gubernatorstwa 1939-1941. Instytut Zachodni, Poznań 2003, ISBN 83-87688-42-8- (Polish) Czesław Łuczak, Polityka ludnościowa i ekonomiczna hitlerowskich Niemiec w okupowanej Polsce. Wyd. Poznańskie, Poznań, 1979. ISBN 83-210-0010-X- (Polish) Czesław Łuczak, Położenie ludności polskiej w Kraju Warty 1939 - 1945. Wydawnictwo Poznańskie, 1987- Deportacje Polaków z północno-zachodnich ziem II Rzeczypospolitej 1940-1941. Źródła do historii Polski. Praca zbiorowa. Oficyna Wydawnicza RYTM, 2001. ISBN 83-88794-45-0- Ryszard Dyliński, Marian Flejsierowicz, Stanisław Kubiak, Wysiedlenie i poniewierka. Wspomnienia Polaków wysiedlonych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich "wcielonych" do Rzeszy 1939-1945. Wyd. Poznańskie, Poznań, 1985. ISBN 83-210-0529-2
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:การเลือกปฏิบัติแบ่งตามประเทศ
ฮกเกะ (ฟุจิวะระ)

ฮกเกะ (藤原北家) ตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของ ตระกูลฟุจิวะระ ก่อตั้งโดย ฟุจิวะระ โนะ ฟุซะซะกิ โดยตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีบทบาทมากที่สุดเพราะเป็นตระกูลของเหล่า เซ็สโซและคัมปะกุ หรือผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิ
ฟุซะซะกิเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ โดยมีพี่น้องอีก 3 คนคือ มุชิมะโระ  มะโระ  และ อุมะไก ซึ่งทั้ง 4 พี่น้องได้ร่วมกันก่อตั้ง 4 สาขาย่อยของตระกูลฟุจิวะระ
ในบางครั้งตระกูลฮกเกะของฟุซะซะกิก็มักจะถูกเรียกว่า บ้านเหนือ (Northern House)

**ดูเพิ่ม**
 นานเกะ (ฟุจิวะระ)- ชิกิเกะ (ฟุจิวะระ)- เคียวเกะ (หุจิวะระ)
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
หมวดหมู่:ตระกูลญี่ปุ่น
ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ

ภาพวาดของฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ
ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ (藤原 不比等 ; พ.ศ. 1202 – 9 กันยายน 1263) ขุนนางผู้ทรงอำนาจในช่วงปลายยุคอาซูกะ ถึงต้นยุคนาระ เป็นผู้นำตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในยุคนั้น
ฟูฮิโตะ เกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟูจิวาระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของจักรพรรดิเท็นจิ)
ประมาณปีที่ 7 หรือ 8 ของรัชสมัยจักรพรรดิเท็มมุ (ประมาณ พ.ศ. 1221) ฟูฮิโตะได้แต่งงานกับ โซงะ โนะ ฮาราชิมะ ลูกสาวของโซงะ โนะ มูราซากิ ในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ด้วยวิธีนี้ฟูฮิโตะสามารถรวมขุนนางของตระกูลโซงะ ซึ่งเป็นตระกูลรัฐมนตรีเข้ากับลูกหลานของตนเองได้ และเขาสามารถแสดงให้ชนชั้นปกครองเห็นได้ว่า ตระกูลฟูจิวาระถึงแม้จะเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน แต่ก็เป็นตระกูลที่สามารถสืบทอดสถานะของตระกูลโซงะได้
ฟูฮิโตะ มีบุตรชายทั้งสิ้น 4 คนซึ่งทั้งสี่คนได้ก่อตั้งตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟูจิวาระ โดยเฉพาะตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดใน 4 ตระกูล
ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
ไทโฮ (ศักราช)

ไทโฮ (Taihō) เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นหลังช่องว่างศักราชปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 หลังชูโจและก่อนหน้าปีเคอุง โดยกินระยะในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 701 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 704 จักรพรรดิผู้ครองราชย์ในศักราชนี้คือจักรพรรดิมมมุ)

**เหตุการณ์ในปีไทโฮ**
 ค.ศ. 701 (ปีไทโฮที่ 1): มีการอนุมัติแผนส่งคณะทูตไปยังราชสำนักถัง- ค.ศ. 702 (ปีไทโฮที่ 2): มีการตราประมวลกฎหมายไทโฮ (Taihō-ritsuryō) หรือ ไทโฮเรียว เพื่อปรับปรุงระบบราชการส่วนกลางและบรรลุเป้าหมายการปฏิรูปที่เริ่มมาแต่การปฏิรูปปีไทกะเมื่อ ค.ศ. 646- ค.ศ. 702 (ปีไทโฮที่ 2): คณะทูต ซึ่งมีอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ () เป็นหัวหน้า
คณะผู้แทนทางการทูตไปประจำราชสำนักถังที่นำโดยอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ เดินทางสู่ราชสำนักถังทางเรือ เป็นเหตุให้ทูตคณะนี้เป็นที่รู้จักว่า "คณะไทโฮ"

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Asakawa, Kan'ichi. (1903).    The Early Institutional Life of Japan. Tokyo: Shueisha.   OCLC 4427686;   see online, multi-formatted, full-text book at openlibrary.org- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;   OCLC 251325323- Fogel, Joshua A. (2009). Articulating the Sinosphere: Sino-Japanese Relations in Space and Time. Cambridge: Harvard University Press. 9780674032590 0674032594; 255142264- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1962).  Sovereign and Subject. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 1014075- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.   OCLC 5850691- Varley, H. Paul. (1980).   Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;   OCLC 59145842

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 National Diet Library, "The Japanese Calendar"  -- historical overview plus illustrative images from library's collection
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548

โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548 เป็นการแข่งขัน โปรลีก โดยประกอบด้วย 12 จังหวัดมาร่วมทำการแข่งขัน โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศ จะได้เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก 2549 ส่วนทีมจังหวัด 2 อันดับสุดท้าย ตกชั้นไปแข่งขัน โปรลีก 2 ฤดูกาลถัดไป

**ภาพรวมก่อนการแข่งขัน**
ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้มี 12 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2 นอกจากนี้ ทีมจังหวัดที่ชนะเลิศการแข่งขัน รองชนะเลิศ และอันดับที่ 3 (ต่อมามีการเปลื่ยนแปลง โดยเอาแค่ชนะเลิศกับรองชนะเลิศ) เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก เพื่อปรับโครงสร้างและการรวมลีกในฤดูกาลถัดไป โดยทีมจังหวัดที่ชนะเลิศจะได้ เงินรางวัล 1,000,000 บาท รองชนะเลิศได้ 500,000 บาท อันดับที่ 3 ได้ 200,000 และอันดับที่ 4 ได้ 100,000 บาท โดยเบื้องต้น แต่ละทีมจะได้รับการจัดเงินอุดหนุนทีม จาก การกีฬาแห่งประเทศไทย ทีมละ 500,000 บาท

**จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน**
 ภาคเหนือ 
** นครสวรรค์ - ภาคอีสาน
** ศรีสะเกษ
** นครราชสีมา- ภาคกลาง
** กรุงเทพมหานคร
** นครปฐม
** สุพรรณบุรี- ภาคตะวันออก
** ชลบุรี
** จันทบุรี
*ภาคใต้
** สุราษฎร์ธานี
** สตูล
** พังงา
** พัทลุง

**ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล**
 ต่อมา ทางฝ่ายจัดการแข่งขันได้ตัดสินให้ พังงาและพัทลุงโดนปรับตกชั้นเนื่องจากใช้ผู้เล่นผิดกฎการแข่งขัน (มีผู้เล่นที่ไม่ส่งรายชื่อลงสนาม) จึงถูกปรับให้แพ้ทุกนัดและโดนห้ามส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน จากการปรับแพ้ดังกล่าวมีผลเกี่ยวเนื่องทำมีการคิดคะแนนใหม่จนได้ตารางคะแนนข้างต้น

**ผู้ทำประตูสูงสุด**
ณ วันที่ 26 มิถุนายน 2548
15 ประตู- Thailand ทศพล หงษาครประเสริฐ - (นครปฐม)
14 ประตู- Thailand พิภพ อ่อนโม้ - (ชลบุรี)- Thailand สุรศักดิ์ จุมพลศรี - (ศรีสะเกษ)
13 ประตู- Thailand จักรพันธ์ เอี่ยมมาก - (สุพรรณบุรี)- Thailand ภุชงค์ สุวรรณประทีป - (สุพรรณบุรี)
10 ประตู- Thailand การัญวฑูย์ ทองฉิม - (สตูล)
9 ประตู- Thailand นิกร อนุวรรณ - (ชลบุรี)- Thailand วัชรพงษ์ สมานทอง - (ศรีสะเกษ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โปรวินเชียลลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศักราชญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศักราช
วิตนิสส์ (อัลบั้มเคที เพร์รี)

วิตนิสส์ (Witness) เป็นสตูดิโออัลบัมลำดับที่ 5 ของนักร้องอเมริกัน เคที เพร์รี เผยแพร่เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยแคปิตอลเรเคิดส์ สำหรับอัลบั้มนี้ เพร์รีได้ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคนรวมถึงเจฟฟ์ แบสเกอร์, มาร์ก ครูว, ดุก ดูมองต์, แจ็ก การ์แรต, ออสการ์ โฮลเตอร์, อิลลันเจโล, อิลยา, แมกซ์ มาร์ติน, อาลี พายามี และเชลล์แบ็ก วิตนิสส์เป็นอัลบั้มแนวเพลงอิเล็กโทรป็อปที่เจาะลึกแนวเพลงแดนซ์และอีดีเอ็ม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างพลังให้ตนเองและสตรีนิยม เพร์รีได้อธิบายว่าเป็นอัลบั้มของ "การปลดปล่อย" และ "ป็อปที่มีจุดมุ่งหมาย"
อัลบั้มได้ปล่อยออกมาห้าซิงเกิล ซึ่งสามซิงเกิลได้รับการปล่อยตัวก่อนอัลบั้ม และหนึ่งในสิบอันดับแรกของชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 : ซิงเกิลนำ "เชนด์ทูเดอะริทึม " ที่มีชิพ มาร์เลย์ร่วมร้อง ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 4 ในฮอต 100 "บอนาเพที " ร่วมร้องกับมีโกส ครองอันดับสูงสุดที่ 59 ในขณะที่ "สวิชสวิช" ร่วมร้องกับนิกกี มินาจอยู่อันดับที่ 46 "เซฟแอสดราฟต์" และ "เฮย์เฮย์เฮย์" ได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลต่อมาในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และ 12 มกราคม ค.ศ. 2018 ตามลำดับ โดยมีมิวสิกวิดีโอ "เฮย์เฮย์เฮย์" เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้ม เพร์รีได้เผยแพร่ตัวเองในสตรีมสดบนยูทูบใน 4 วันชื่อเคที เพร์รีไลฟ์: วิตนิสส์เวิลด์ไวด์ เมื่อเปิดตัวนักวิจารณ์เพลงต่างเสียงแตกกันไปคนละทาง โดยอัลบั้มนี้บางคนวิจารณ์ในเรื่องการผลิตและการแต่งเนื้อร้อง ในขณะที่คนอื่น ๆ ชื่นชมในแง่มุมที่เป็นส่วนตัวมากขึ้นของอัลบั้มและชื่นชอบเพลงที่ "สำคัญ" บางเพลง
อัลบั้มสามารถทำยอดขายได้เทียบเท่า 180,000 หน่วยในสัปดาห์แรก วิตนิสส์เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ กลายเป็นอัลบั้มที่ติดอันดับชาร์ตในสามของเพร์รีในประเทศ อัลบั้มนี้ยังติดอันดับชาร์ตในแคนาดาและสเปน ขณะที่ขึ้นถึงอันดับสองในออสเตรเลีย เกาหลีใต้ เม็กซิโก และนิวซีแลนด์ และติดอันดับสูงสุด 5 อันดับในภูมิภาคอื่น ๆ อีก 9 ประเทศ เพื่อโปรโมตอัลบั้ม เพร์รีเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่สี่ในชื่อ วิตนิสส์: เดอะทัวร์ ก่อนออกอัลบั้ม เพร์รีไม่ได้เปิดตัวอัลบั้มใหม่เลยเป็นเวลาสี่ปี ยกเว้นเพลง "ไรส์" ของโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 หลังจากเปิดตัว ปริซึม (2013) และออกทัวร์ในปี ค.ศ. 2014–2015 เพร์รีก็พักงานเพื่อปกป้องสุขภาพจิตตัวเองให้กลับมาสดใสอีกครั้ง เพร์รีตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวตนบนเวทีและยอมรับตัวตนที่แท้จริง ประกาศตัวเองว่าเป็นแคเทอรีน ฮัดสัน ซึ่งเป็นชื่อจริงของเธอ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเลิกไว้ผมยาวสีเข้มเพื่อตัดผมสั้นทรงพิกซีคัตและใช้สีผมบลอนด์ตามสีผมธรรมชาติของตัวเอง

**รายชื่อเพลง**
หมายเหตุ-  – ผู้ผลิตหลักและนักร้องนำ-  – ผู้ผลิตเสียงหลักและนักร้องเสริม-  – ผู้ผลิตเพิ่มเติม-  – ผู้ผลิตเสียง-  – ผู้ผลิตเสียงเพิ่มเติม

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตประจำเดือน**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**ประวัติการวางจำหน่าย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเคที เพร์รี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวอิเล็กโทรป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี

นายนาวาโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี (12 เมษายน พ.ศ. 2419 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก

**พระประวัติ**
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2419 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก ธิดาพระยาจำนงสรไกร (รุ่ง)
พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ทรงรับราชการเป็นทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2445 รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น นายเวร ในกรมทหารเรือ ต่อมาได้รับพระราชทานพระยศนายเรือโท เมื่อปี พ.ศ. 2447 และขณะยังมียศเป็นนายเรือเอกผู้ช่วยทรงเป็นอาจารย์โรงเรียนนายเรือ สอนพระราชบัญญัติต่าง ๆในปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรทหารเรือเป็นนายเวรในกรมทหารเรือ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2447 ทรงได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ และรับราชการมียศสูงสุดที่ นาวาโท (ในยุคนั้นเรียก นายเรือเอกผู้ช่วย) เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2448 
นายนาวาโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยพระโรคไข้หวัด เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 สิริพระชันษา 32 ปีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2455
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี เป็นต้นราชสกุลวิบูลยพรรณ มีพระโอรส-ธิดา 3 องค์ ได้แก่
#หม่อมเจ้ารังษีสุริยวงศ์ วิบูลยพรรณ 
#หม่อมเจ้ารังษีวิสุทธิวงศ์ วิบูลยพรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2436)
#หม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม บางแห่งว่าชื่อหม่อมเจ้ารังษีประยูรวงศ์ บางแห่งก็ว่าสิ้นชีพิตักษัยก่อนได้รับการตั้งพระนาม (พ.ศ. 2440 – ในปีเดียวกัน)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระราชวรวงศ์เธอ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นาวาโท
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:ราชสกุลวิบูลยพรรณ
เทวดาเดินดิน (ภาพยนตร์)

เทวดาเดินดิน เป็น ภาพยนตร์ไทยจากค่ายนิวไฟว์สตาร์หรือ ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ในปัจจุบันจากการกำกับของท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2518 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี วิยะดา อุมารินทร์ และ ต่อลาภ กำพุสิริ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ทาง ช่อง 3 และ อาร์เอส โปรโมชั่น 1992 ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มารีเมคและสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์นำแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง อำพล ลำพูน เมทินี กิ่งโพยม เกียรติศักดิ์ อุดมนาค และ ศานติ ศานติเวชกุล นอกจากนี้ สรพงศ์ ชาตรี และ ต่อลาภ กำพุสิริ สองนักแสดงจากเวอร์ชันต้นฉบับก็ได้มาแสดงในละครเรื่องนี้ด้วย

**เรื่องย่อ**
เรื่องราวของคน 3 คนคือ พล (สรพงษ์) , น้อง (วิยะดา) และ ต้อย (ต่อลาภ) ที่ออกปล้นฆ่าผู้คนตามอำเภอใจ จนได้รับฉายาจาก ไพบูลย์ นักข่าวซึ่งเคยมีเรื่องกับพลมาก่อนว่า เทวดาเดินดิน ทำให้พวกเขาถูกไล่ล่าจาก สารวัตรบุญ (ครรชิต) นายตำรวจฝีมือดีพวกเขาทั้งสามได้เพื่อนร่วมทางอีกคนคือ แอ๊ด (กิตติ) โจรกระชากกระเป๋าของน้องที่พลขึ้นไปสู้ด้วยบนหลังคารถไฟจนเกือบตกจากหลังคารถไฟโชคดีที่พลช่วยเอาไว้ทันทำให้แอ๊ดซึ้งใจขอร่วมเดินทางไปด้วยระหว่างทางหนีลงใต้และได้พบกับเพื่อนร่วมทางคนสุดท้ายคือ บูลย์ (บู๊) พนักงานธนาคารที่เบื่อนั่งนับเงินของคนอื่น สุดท้ายบทสรุปจะจบลงอย่างไร

**นักแสดง**
 สรพงษ์ ชาตรี  -  พล- วิยะดา อุมารินทร์  -  น้อง- ต่อลาภ กำพุสิริ  -  ต้อย- น้ำเงิน บุญหนัก- ครรชิต ขวัญประชา - สารวัตรบุญ- กิตติ ดัสกร - แอ๊ด- บู๊ วิบูลย์นันท์ - บูลย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 7837422
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อที่อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุขได้รับ

==คมชัดลึกอวอร์ด**

**เฉลิมกรุงอวอร์ด**

**เฉลิมไทยอวอร์ด**

**รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง**

**รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสุพรรณหงส์**

**สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์**

**สวนดุสิตโพล**

**สีสันอะวอร์ดส์**

**เอแบคโพล**

**Audition Music Award**

**Bang Award== 

**EFM Award**

**JAPAN EXPO THAILAND AWARD**

**JOOX MUSIC AWARDS**

**Fat Awards**

**GMember Award**

**Greetz Award**

**GQ Award**

**Hamburger Award**

**Kapook**

**Kazz Awards**

**LINE TV AWARDS**

**MAYA Awards**

**Mthai Top Talk About**

**Nine Entertain Award**

**Nippon Haku**

**OK Awards**

**Playpark Music Award**

**Seed Award**

**Spicy Final Round 100 Most Idols**

**Top Award**

**The Guitar Mag Award**

**TV3 Fanclub Award**

**T-POP Stage Show**

**Sportify Asia**

**You2play Award**

**โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อรางวัลแบ่งตามผู้ได้รับ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ (พ.ศ. 2325 — สมัยรัชกาลที่ 3) พระนามเดิม หม่อมเจ้าปฐมวงศ์ เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามว่า "ปฐมวงศ์"

**พระประวัติ**
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2325 เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามว่า ปฐมวงศ์ เดิมมีพระนามว่า หม่อมเจ้าปฐมวงศ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล
พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ผนวชที่วัดระฆังโฆษิตาราม โดยมีสุนทรภู่ถวายตัวเป็นมหาดเล็ก สุนทรภู่ได้แต่งกลอนกล่าวถึงพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ไว้ว่า
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏพุทธศักราช มีพระโอรสก่อนผนวช 1 องค์ คือ พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายนิต

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นเจ้านายในราชวงศ์จักรี
หมวดหมู่:สกุลแสง-ชูโต

หมวดหมู่:ราชินิกุล
หมวดหมู่:นามสกุลพระราชทาน
หมวดหมู่:สกุลชูโต
หมวดหมู่:สกุลสวัสดิ์-ชูโต
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล (พ.ศ. 2328 — พ.ศ. 2385) พระนามเดิม หม่อมเจ้าจงกล เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่

**พระประวัติ**
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2328 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เดิมมีพระนามว่า หม่อมเจ้าจงกล ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าจงกล
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์
เมื่อแรกประสูติพระองค์เจ้าจงกล ได้แม่ช้อย มารดาของสุนทรภู่ เป็นพระนม จึงทรงสนิทสนมกับสุนทรภู่มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ สุนทรภู่มีบุตรกับนางจันหนึ่งคน ชื่อหนูพัด แต่ชีวิตครอบครัวก็ยังไม่ราบรื่นนัก ในที่สุดนางจันก็ร้างราไป พระองค์เจ้าจงกลได้รับอุปการะหนูพัดไว้
ภายหลังจากสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ทิวงคต พระองค์เจ้าจงกล ทรงสร้างมณฑปพระพุทธบาทจำลองขึ้นในวัดอมรินทรารามวรวิหาร ประดับด้วยกระเบื้องและถ้วยชามเขียนสีของจีน เพื่อเป็นพระราชกุศลอุทิศถวายพระบิดา
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2385 สิริพระชันษา 57 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดอมรินทราราม เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2385

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม

โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม (Doisaketwittayakom) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอดอยสะเก็ด เปิดทำการสอน ครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2516 ปัจจุบัน จัดระบบการเรียนการสอน ตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1- 6 มีนักเรียนทั้งหมด 91 คน ครู-อาจารย์ 3 คน 

**ประวัติ**
การบริหารโรงเรียนได้เปลี่ยนแปลงและพัฒนาเป็นลำดับดังนี้- พ.ศ. 2516 เปิดเรียนปีแรกอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนบ้านเชิงดอย (ดอยสะเก็ดศึกษา)เป็นสถานที่เรียน และครูโรงเรียนบ้านเชิงดอยมาช่วยสอน 3 คน โดยมีนายวิรัตน์ แสงสีโสดรักษาการณ์ในตำแหน่งครูใหญ่ ต่อมากรมสามัญศึกษาได้จัดสรรอัตราครูให้ 3 อัตรามีนายสมบูรณ์ ไชยแก้วรักษาการณ์ในตำแหน่งครูใหญ่ - พ.ศ. 2517 ได้ย้ายทำการสอนที่ สนามกีฬาอำเภอดอยสะเก็ดโดยมีผู้ปกครองนักเรียนได้บริจาคเงินจำนวน 18,000 สร้างอาคารชั่วคราวจำนวน 2 หลัง โดยมีนายศรศักดิ์ คำหอม ดำรงตำแหน่งครูใหญ่- พ.ศ. 2518ได้ย้ายมาทำการสอนอยู่ที่ 20 หมู่ 1 บ้านแม่ดอกแดง ตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-เชียงราย ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ 160 ไร่ 2 งาน โดยมีนายอนันต์ เศรษฐกร รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ โรงเรียนได้รับความอนุเคราะห์ จากผู้ปกครอง นักเรียน ห้างราน บริษัทต่าง ๆ บริจาคสร้างโรงอาหาร อาคารเรียนชั่วคราว ถังเก็บน้ำฝน สนามฟุตบอล และสนามบาสเกตบอล
ตลอดเวลาที่ผ่านมาโรงเรียนได้มีการพัฒนา และปรับปรุงด้านอาคารสถานที่ ด้านบุคลากร และพัฒนาการเรียนการสอน จนกระทั่งโรงเรียนได้รับอนุมัติให้ขยายห้องเรียนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม. 4 ) จำนวน 2 ห้องเรียนเป็นแบบสหศึกษา มีนักเรียนจำนวน 90 คนโรงเรียนได้มีการพัฒนาปรับปรุงมากขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งปี 2530 ได้รับการปรับปรุงขยายตำแหน่งผู้บริหารเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน โดยมีนายอำพล บุญอยู่ รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการเป็นคนแรก และได้มีการพัฒนาปรับปรุงโรงเรียนอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่ยอมรับของชุมชนจากการพัฒนาดังกล่าวส่งผลให้โรงเรียน
โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคมได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทานปีพุทธศักราช 2547, 2552 และ 2556 และในปีพุทธศักราช 2548 ได้เป็นโรงเรียนในฝันสมบูรณ์แบบ ต่อมาในปีการศึกษา 2553 ได้รับคัดเลือกให้เป็นศูนย์อาเซียนศึกษา และปีพุทธศักราช 2556 ได้เข้าร่วมโครงการ ต้นแบบโรงเรียนสุจริต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอดอยสะเก็ด
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ (พ.ศ. 2315 — พ.ศ. 2395) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่

**พระประวัติ**
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2315 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับเจ้าครอกทองอยู่ เดิมมีพระนามว่า หม่อมเจ้ากระจับ ต่อมาใน พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ากระจับ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล
ภายหลังจากสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ทิวงคต พระองค์เจ้ากระจับ ทรงสร้างพระพุทธฉายจำลองขึ้นในวัดอมรินทรารามวรวิหาร มีลักษณะเป็นภูเขามีความสูง 3 วา 2 ศอก กว้างโดยรอบ 19 วา เพื่อเป็นพระราชกุศลอุทิศถวายพระบิดา
หลังกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขทิวงคต พระราชวังหลังแบ่งเป็น 4 วัง วังเดิม อันเป็นพระราชมณเฑียรของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขนั้น พระชายาทองอยู่ประทับปกครองเชื้อวงศ์ของกรมพระราชวังหลังอยู่กับพระองค์เจ้ากระจับ และพระองค์เจ้าจงกล เมื่อพระชายาทองอยู่สิ้นพระชนม์ พระองค์เจ้ากระจับทรงปกครองเจ้านายวังหลังมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 4 ครั้งเมื่อพระองค์เจ้ากระจับสิ้นพระชนม์ เชื้อสายเจ้านายวังหลังไม่มีความสามารถรักษาพระราชวังบวรสถานพิมุขไว้ได้จึงได้ปล่อยให้รกร้างผุพังไป
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2395 สิริพระชันษา 80 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดอมรินทราราม

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์

ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์ (Reichsgau Wartheland) เรียกอีกชื่อว่า ไรชส์เกาโพเซิน หรือ วาร์เทอเกา เป็นเขตการปกครองของนาซีเยอรมนีคือ ไรชส์เกา จากส่วนหนึ่งของดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกในปี ค.ศ. 1939 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยบริเวณเกรตเตอร์โปแลนด์และพื้นที่บริเวณใกล้เคียง ส่วนของวอร์เทอเกาตรงกับชื่อปรัสเซียก่อนสนธิสัญญาแวร์ซาย จังหวัดโพเซิน (Posen) ชื่อแรกที่ได้มาจากเมืองหลวง โพเซิน (พอซนาน) และต่อมาจากแม่น้ำใหญ่ วาร์เทอ (วาร์ทา)
ในช่วงการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามจากปี ค.ศ. 1795 พื้นที่ถูกผนวกโดยราชอาณาจักรปรัสเซียจนกระทั่งปรัสเซียใต้ ปี ค.ศ. 1807 จากปี ค.ศ. 1815–1849 ดินแดนได้กลายเป็นรัฐปกครองอิสระคือดัชชีโพเซิน (Grand Duchy of Posen) ซึ่งเป็นจังหวัดโพเซิน จนกระทั่งประเทศโปแลนด์ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918–1919 ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พื้นที่ปัจจุบันคือจังหวัดวีแยลกอปอลสกา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 HolocaustHistory.org: "ninety-seven thousand have been processed, using three vans, without any defects showing up in the vehicles." Postwar testimony Obersturmbannführer August Becker, the gas van inspector. See: Ernst Klee, Willi Dressen, Volker Riess (1991). The gas-vans: A new and better method of killing had to be found. The Good Old Days: The Holocaust As Seen by Its Perpetrators and Bystanders. Konecky Konecky. pp. 69–70. ISBN 1568521332. Also in: Christopher Browning (2000), Evidence for the Implementation of the Final Solution with archives of the RSHA.- Ian Kershaw (2013). Hitler 1936-1945. Penguin UK. pp. vi. ISBN 0141909595.- "Poles: Victims of the Nazi Era". United States Holocaust Memorial Museum. Retrieved 24 May 2013.- Lynn H. Nicholas, Cruel World: The Children of Europe in the Nazi Web pp. 207-9, ISBN 0-679-77663-X.- "Special treatment" (Sonderbehandlung)". The Holocaust History Project.
หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง