เคฮันชิง

เคฮันชิง (Keihanshin) บ้างเรียก คิงกิ, เขตมหานครเคฮันชิง หรือ  เขตมหานครโอซากะ (Greater Osaka)  ชื่ออย่างเป็นทางการคือ เขตมหานครใหญ่คิงกิ (近畿大都市圏, Kinki MMA) เป็นเขตมหานครใหญ่ในภูมิภาคคันไซของประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยนครใหญ่ 4 เมืองได้แก่ นครเกียวโตในจังหวัดเกียวโต, นครโอซากะและนครซาไกในจังหวัดโอซากะ และนครโกเบะในจังหวัดเฮียวโงะ โดยมีเขตปริมณฑลอันประกอบด้วยนครหรือเมืองต่างๆ ในจังหวัดโอซากะ บางส่วนของจังหวัดเกียวโต, เฮียวโงะ, นาระ, วากายามะ, และชิงะ 

**มหานครเคฮันชิง**
ชื่อ เคฮันชิง นั้น มาจากการรวมตัวอักษรคันจิสามตัวของ เคียวโตะ (京都), โอซากะ (大阪) และ โกเบะ (神戸) แล้วอ่านแบบอนโยะมิ (การอ่านแบบจีน) แทนการอ่านแบบคุนโยะมิ (การอ่านแบบญี่ปุ่น)
เขตมหานครมีประชากรทั้งหมดประมาณ (lc=y) 19,302,746 คนในพื้นที่ abbr=off และเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากเขตอภิมหานครโตเกียว คิดเป็นประมาณร้อยละ 15 ของประชากรประเทศญี่ปุ่น
ผลิตภัณฑ์มวลรวมหรือจีดีพีในมหานครเคฮันชิงอยู่ที่ 681 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีประสิทธิผลมากที่สุดในโลก ใกล้เคียงกับเขตเขตกรุงโซล, มหานครปารีสและเขตมหานครลอนดอน MasterCard Worldwide รายงานว่านครโอซากะ เมืองใหญ่ที่สุดของเคฮันชิงเป็นนครชั้นนำอันดับ 19 ของโลกและมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจโลก ถ้าเคฮันชิงเป็นประเทศ นั่นจะทำให้เป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับ 16 ของโลก ด้วยจีดีพีเกือบ 953.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2012
นครโอซากะ 1 ใน 4 เมืองหลักของเขตมหานคร
สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่นกำหนดพื้นที่มหานครใหญ่หรือ MMA เป็นชุดของเขตเทศบาลที่อย่างน้อย 1.5% ของประชากรที่อาศัยอยู่ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปเดินทางไปโรงเรียนหรือทำงานในเมืองที่กำหนด (กำหนดเป็นพื้นที่หลัก) ถ้าเมืองที่กำหนดหลายเมืองอยู่ใกล้พอที่จะมีพื้นที่รอบนอกที่ทับซ้อนกันซึ่งรวมกันเป็นพื้นที่มัลติคอร์เดียวในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2548 เมืองที่กำหนดซึ่งใช้ในการกำหนด เขตมหานครเคฮันชิง คือโอซาก้า โกเบะ และเกียวโต ในเวลาต่อมาซาไก ได้กลายเป็นเมืองที่กำหนดเมืองที่ 4
ภูมิภาคมหานครนี้ประกอบด้วยการรวมกันของพื้นที่มหานครของโอซากะ โกเบะ เกียวโต และฮิเมจิ และยังรวมถึงพื้นที่รอบนอกเมืองหลายแห่ง (โดยเฉพาะในจังหวัดชิงะตะวันออก) ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่มหานครทั้งสี่
ในปี 2015 มหานครเคฮันชิง ทั้งหมดมีประชากร 19,302,746 คน บนพื้นที่ 13,228 ตร.กม. (5,107 ตร.ไมล์)

**เมืองหลัก**
เมืองหลักที่ก่อตั้งเขตมหานครเคฮันชิง เป็นเมืองที่ออกแบบโดยรัฐบาล เมืองเหล่านี้ กำหนดให้สามเมืองใหญ่ที่สุดเป็นเมืองพิเศษร่วมกับโตเกียวในปี พ.ศ. 2432 โคเบะกำหนดให้เมืองใหญ่ที่สุดหกเมืองเป็นเมืองพิเศษในปี พ.ศ. 2465 และนำระบบวอร์ดมาใช้ในปี พ.ศ. 2474 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองที่ใหญ่ที่สุดหกแห่งถูกแทนที่ด้วยระบบเมืองที่รัฐบาลกำหนดในปี 1956 หลังจากนั้น ซาไก ก็กลายเป็นเมืองที่รัฐบาลกำหนดในปี 2006
ปัจจุบันเมืองหลักของ เคฮันชิง ได้แก่- โอซากะ (ประชากร 2.75 ล้านคน)- โกเบะ (ประชากร 1.53 ล้านคน)- เกียวโต (ประชากร 1.46 ล้านคน)- ซาไก (ประชากร 826,447 คน)
โดยมีเขตปริมณฑลคือ เมืองหรือนครอื่นๆ ในเขตจังหวัดโอซากะ เกียวโต เฮียวโงะ วากายามะ จังหวัดนาระ และจังหวัดชิงะ

**เขตการจ้างงานในเมือง**
เขตการจ้างงานในเมือง หรือ เขตมหานคร เป็นคำจำกัดความของเขตเมืองใหญ่ที่พัฒนาขึ้นโดยคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว คำจำกัดความนี้เทียบได้กับพื้นที่สถิตินครหลวงในสหรัฐอเมริกา โครงสร้างพื้นฐานคือเทศบาล
เขตการจ้างงานในเมืองของ 3 นครเคฮันชิง โอซากะ, โกเบะ, และเกียวโตปี 2015
พื้นที่หลักคือชุดของเทศบาลที่ประกอบด้วยเขตที่มีคนอาศัยอยู่หนาแน่น หรือ densely inhabited district (DID) ซึ่งมีประชากรตั้งแต่ 10,000 คนขึ้นไป พื้นที่การจ้างงานในเขตเมืองเรียกว่าเขตการจ้างงานมหานคร เมื่อพื้นที่หลักมีประชากร DID 50,000 คนขึ้นไป มิฉะนั้นพื้นที่ดังกล่าวจะเรียกว่าพื้นที่การจ้างงานแบบ Micropolitan DID คือกลุ่มของเขตการแจงนับสำมะโนซึ่งมีประชากรหนาแน่น 4,000 คนขึ้นไปต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ห่างไกลคือเขตเทศบาลที่ประชากรมีงานทำตั้งแต่ 10% ขึ้นไปทำงานในพื้นที่หลักหรือในพื้นที่ห่างไกลอื่น ไม่อนุญาตให้ทับซ้อนกัน และพื้นที่ห่างไกลจะถูกกำหนดให้กับพื้นที่หลักซึ่งมีอัตราส่วนผู้โดยสารสูงสุด
คำจำกัดความนี้กำหนดเขตการจ้างงานในนครหลวงให้กับเมืองต่างๆ ในภูมิภาคเคฮันชินต่อไปนี้: โอซาก้า โกเบ เกียวโต ฮิเมจิ และวาคายามะ รายการด้านล่างระบุว่านครใดอยู่ในเขตมหานครใด โดยเมืองและหมู่บ้านไม่อยู่ในรายการ

**เขตมหานครโอซากะ**
เขตการจ้างงานมหานครโอซากะ มีประชากรราว (lc=y) of 12,078,820 และประกอบด้วยนครต่างๆ ดังต่อไปนี้:
*นครศูนย์กลาง: โอซากะ, ซาไก, คาโดมะ, ฮิงาชิโอซากะ
*Outlying cities
**จังหวัดโอซากะ (ทั้งจังหวัด)
**จังหวัดเฮียวโงะ (ส่วนะวันออกเฉียงใต้): อามาซากิ, นิชิโนมิยะ, อาชิยะ, อิตามิ, ทาการาสุกะ, คาวานิชิ, ซันดะ
**จังหวัดนาระ (ส่วนเหนือ): นาระ, เท็นริ, Yamatotakada, Yamatokōriyama, Kashihara, Sakurai, Ikoma, Kashiba, Katsuragi
**นครอื่น ๆ: Yawata (Kyoto), Hashimoto (Wakayama)

**เขตมหานครเกียวโต**
A map of Kyoto metropolitan area as of 2015
The Kyoto Metropolitan Employment Area has a population (lc=y) of 2,801,044 and consists of the following cities:
*Core cities: Kyoto, Kusatsu
*Outlying cities
**Kyoto Prefecture (southern part): Uji, Kameoka, Joyo, Muko, Nagaokakyo, Kyotanabe
**Shiga Prefecture (southwestern part): Otsu, Moriyama

**เขตมหานครโกเบะ**
A map of Kobe metropolitan employment area as of 2015
The Kobe Metropolitan Employment Area has a population (lc=y) of 2,565,501 and consists of the following cities:
*Core cities: Kobe
*Outlying cities
**Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono
**Hyōgo Prefecture (southeastern part): Amagasaki, Nishinomiya, Ashiya, Itami, Takarazuka, Kawanishi, Sanda
**Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono

**เขตนครฮิเมจิ**
A map of Himeji metropolitan employment area as of 2010
The Himeji Metropolitan Employment Area has a population (lc=y) of 773,389 and consists of the following cities:
*Core cities: Himeji
*Outlying cities
*Hyōgo Prefecture (southwestern part): Aioi, Tatsuno
*Hyōgo Prefecture (southern part): Akashi, Kakogawa, Takasago, Miki, and Ono

**เขตนครวากายามะ**
A map of Wakayama metropolitan employment area as of 2010
The Wakayama Metropolitan Employment Area has a population (lc=y) of 569,758 and consists of the following cities:
*Core cities: Wakayama
*Outlying cities
**Wakayama Prefecture (northwestern part): Kainan

**ประชากร**
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น เคฮันชิง (มีอีกชื่อว่า เขตมหานครโอซากะ (Greater Osaka)) มีประชากรเพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยใน ค.ศ. 1960 ถึง 2010 ประชากรในนครเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าจาก 10.6 ล้านคนไปเป็น 19.3 ล้านคน นับตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 2010 ประชากรในเคฮันชิงเริ่มลดลงเล็กน้อย

**สนามบิน**
สนามบินคันไซ
เคฮันชิง มีสนามบินหลัก 2 แห่งคือ ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ ค่อนข้างตั้งอยู่เหนือพรมแดนระหว่างเมืองอิตามิ และโทโยนากะ ให้บริการเส้นทางภายในประเทศเป็นหลัก
ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ เปิดในปี 1994 และปัจจุบันเป็น สนามบินระหว่างประเทศหลักสำหรับภูมิภาคนี้ ตั้งอยู่บน เกาะเทียม นอกชายฝั่งในอ่าวโอซากะ ไปทางจังหวัดวากายามะ คำว่า คันไซ เป็นคำทางภูมิศาสตร์สำหรับพื้นที่ทางตะวันตกของเกาะฮอนชูที่อยู่รอบๆ โอซาก้า สนามบินเชื่อมโยงเกาะไปยังแผ่นดินใหญ่ผ่านสะพายลอยฟ้า ซึ่งมีสะพานหกแห่ง ทางด่วนเลนและ Kansai Airport Line ทางรถไฟเชื่อมกับHanwa Line ซึ่งเชื่อมต่อวากายามะ กับโอซากะ รถไฟด่วนพิเศษวิ่งไม่หยุด ให้บริการไปยังโอซาก้าและต่อไปยังเกียวโต มีการเชื่อมต่อในท้องถิ่นไปยังพื้นที่อื่น ๆ รถบัสทางหลวงยังให้บริการในหลายพื้นที่
สนามบินโกเบ สร้างขึ้นบนเกาะที่ถูกยึดครองทางตอนใต้ของ เกาะพอร์ต เปิดให้บริการในปี 2549 ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ

**เศรษฐกิจ**

**จีดีพี ค.ศ. 2015 **
ไฟล์:2018_Umeda_Sky_Building.jpg|thumb|อูเมดะสกาย
ไฟล์:Akashi Bridge.JPG|thumb|สะพานอากาชิเชื่อมเมืองโคเบะและเกาะอาวาจิ
ตามรายงานจากงานวิจัยโดยสถาบันบรูกกิงส์ใน ค.ศ. 2015 เมื่อเปรียบเทียบกับเขตเมืองอื่น ๆ ของโลก การรวมกลุ่มของโอซากะ-โคเบะเป็นเขตเมืองที่มีเศรษฐกิจใหญ่อันดับเก้า ในแง่ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในเขตเมือง ตามความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) 

**พื้นที่จ้างงานในเขตมหานคร**

**จังหวัด**
ไฟล์:Night view of Osaka bay.jpg|thumb|อ่าวโอซากะในเวลากลางคืน- อัตราแลกเปลี่ยนโดยเฉลี่ยใน ค.ศ. 2014 (1 ดอลลาร์สหรัฐ = 110 เยน)

**จีดีพี (เฉลี่ย) ค.ศ. 2014**
ภูมิภาคคันไซและประเทศ 20 อันดับแรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาคคันไซ
หมวดหมู่:เขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น