Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ละอองดาว สกาวเดือน

ละอองดาว-สกาวเดือน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) เป็นนักร้องลูกทุ่งคู่แฝดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศไทย คลอดห่างกันประมาณ 10 นาที จากเด็กตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด สู่นักร้องเพลงลูกทุ่งคู่แฝดที่ร้องเพลงได้ถูกใจคนทั้งประเทศได้เท่าคู่นี้

**ประวัติ**
ละอองดาว-สกาวเดือน เป็นชื่อที่ครูสุรพล สมบัติเจริญเป็นผู้ตั้งให้เพื่อนใช้ในการแสดงเท่านั้น ชื่อ นามสกุล จริงคือ จำปี – จำปา โสธรบุญ เป็นคนบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา พ่อแม่เป็นชาวนา มีลูกถึง 13 คน และมีแฝดคู่เดียว สองพี่น้องฝาแฝดเรียนหนังสือแค่ชั้น ป.4 ที่โรงเรียนวัดบางสาย อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จ.ฉะเชิงเทรา เวลาเรียนอยู่ห้องเดียวกัน นั่งโต๊ะเก้าอี้ติดกัน และไม่เคยห่างกันเลย พวกเธอชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เป็นนักร้องรุ่นจิ๋วประจำโรงเรียน และได้ตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด งานประกวดที่มีสองพี่น้องฝาแฝดคู่นี้เข้าร่วมจะมีคนตามแห่ไปดูไปเชียร์เต็มที่ เพราะตัวเล็ก ๆ หน้าตาเหมือนกัน และเสียงดีมากทั้งคู่ สองพี่น้องได้รางวัลจากการประกวด กรรมการต้องยกธงขาวยอมแพ้ความเก่ง และขอร้องไม่ให้เข้าประกวดเพราะจะไม่คนกล้าเข้าแข่งด้วย ทั้งคู่จึงต้องร้องเพลงโชว์แทน และก็ได้รางวัลมากมายทุกเวที ต่อมา พ่อและพี่ชายชื่อบุญทิ้ง โสธรบุญ เห็นแววน้องสาว จึงพาไปฝากกับครูสุรพล สมบัติเจริญ จนครูรับไว้เป็นลูกสาวบุญธรรมทั้งคู่ ทั้งยังรักเมตตาไว้ใจให้อยู่ในบ้านอีกต่างหาก ครูสุรพลฝึกให้ละอองดาว-สกาวเดือน ร้องเพลงจนเก่ง นำขึ้นเวทีร้องเพลงและเล่นละครเพลงได้จนกลายเป็นแม่เหล็กประจำวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ หลังจากที่ผ่องศรี วรนุช ลาออกจากวงไปแล้ว ทั้งคู่จึงเหมือนกับแก้วตาดวงใจที่ครูได้กลับคืนมา ครูจึงแต่งเพลงป้อนให้ร้องอัดแผ่นเสียงจนโด่งดังมาก

**ตัวอย่างผลงาน**
 ละอองดาว โสธรบุญ ขับร้อง
สาวท่ายาง , สาวนครชัยศรี , หมั่นไส้(แก้สุรพล) , อย่าลืมดำเนิน(แก้สุรพล) , เสียงตอบจากเวียดนาม(แก้สุรพล สมบัติเจริญ) , สวนแตงสะอื้น , ไม่มีทางดัง(แก้กังวาลไพร) , รักฉันแล้วอย่ารักใครอีกนะ , จับปลาสองมือ , รักแท้จากกัมพูชา , อยากกลับบ้านนา , รักของชาวดิน , บางรักไม่ลวง , สาวแม่กลอง , ค่าของคนจน ,ฝนมาน้ำตาหลั่ง เป็นต้น- สกาวเดือน โสธรบุญ ขับร้อง
อย่าลืมสามพราน , แน่ต้องมาขอ(แก้ศรีไพร) , ฮักน้องบ่ต้องมีเงินแต่ง , ไม่มีใครรักคุณเท่าฉัน , ด่วนสายใต้ , สาวลาดบัวหลวง , เพลงรักลูกทุ่ง(คู่ศักดิ์ชาย) , แย่จริงๆ , ไม่เชื่ออีกแล้ว, รักไม่มีน้ำยา , มนต์รักเมืองใต้ , เด็กชาวนา , ลูกชาวนา , มีแต่ขาดทุน , ลาแล้วกรุงเทพ , ถึงคุณร้ายฉันก็รัก , กล้าๆกลัวๆ เป็นต้น- ขับร้องคู่กัน
เด็กท้องนา , สอนน้อง , ใจเดียวกัน , ปัญหามีคู่ , น้องหวงพี่หึง , ดูให้แน่ เป็นต้น

**รางวัล**
รางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทยพระราชทานจากผลงานเพลงเด็กท้องนาของครูสุรพล สมบัติเจริญ เมื่อปี พ.ศ. 2532
*รางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทยพระราชทานจากผลงานเพลงสอนน้องของจิตรกร บัวเนียม ในปี พ.ศ. 2534

**แหล่งอื่นๆ**
  คุณละอองดาว-สะกาวเดือน ชมรมอนุรักษ์เพลงลูกทุ่ง date=2014-08-15 - สายสัมพันธ์ เว็บบอร์ด ละอองดาว-สะกาวเดือน
----
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางน้ำเปรี้ยว
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับสุรพล สมบัติเจริญ
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
ยามาฮ่า SRV 250

YAMAHA SRV 250 เป็นมอเตอร์ไซค์แนวคลาสสิก แบบ cafe-racer ซึ่งถูกผลิตออกมาช่วงปี ค.ศ.1986-1998 โดยใช้เครื่องยนต์ร่วมกับYamaha Virago 250 ซึ่งเป็นเครื่อง V-twin ขนาด 250 ซีซี ระบายความร้อนด้วยอากาศ โดยถูกนำมาปรับแต่งให้แรงขึ้นเป็น 27PS/8500rpm จากเดิม 23PS/8000rpm 

**ข้อมูลทางเทคนิค Yamaha SRV250**
 Model: SRV250- Year built: 1983-1998- Frame: Double-cradle- Engine: 249cc Air cooled, four stroke, V twin, SOHC- Displacement Cubic Inches: 15.13- Compression ratio / bore x stroke: 49.0mm x 66.0mm- Maximum output: 27ps / 8,500 rpm- Maximum torque: 2.5kgm / 6,500 rpm- Fuel supply system: Carburetor (2x Mikuni BDS26)- Top-speed: 140-150km/h- Transmission: 5-speed- Drive Train: Chain- Suspension (front/rear): Telescopic forks / Dual shocks- Brake (front/rear): Single Disc Brake / Drum Brake- Tire size (front/rear): 90/90-18" / 110/90-18"- Height x Width x Length: 2095mm x 720mm x 1055mm- Minimum ground clearance: 140mm- Seat height: 760mm- Dry Weight: 143.97 KG- Riding capacity: Two

**SRV250S “Special Edition”**
SRV250S “Special Edition” เป็นรุ่นพิเศษ ต่างจากรุ่นธรรมดาโดยเพิ่มแผ่นบังลมขนาดเล็กด้านหน้า อัพเกรดโช้คเป็นโช้คอัพแก๊ส และสีถังน้ำมันจะเป็นสีทูโทน

**SRV250 Renaissa**
SRV250 Renaissa เริ่มผลิตในปี ค.ศ.1996 เน้นไปที่ตลาดยุโรป โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อลดต้นทุนและราคาขาย โดยมีการปรับเปลี่ยนรูปทรงอย่างเห็นได้ชัด โดยมีการตัดไมล์วัดรอบออก เหลือไว้แค่ไมล์วัดความเร็วอย่างเดียว เปลี่ยนไปใช้ไฟหน้าแบบหัวกระสุน ตัวเครื่อง,เฟรม,ท่อ ถูกพ่นเป็นสีดำทั้งหมด โดยรุ่นนี้ถูกทำออกมา 2 สี คือ สีเงิน และ สีเหลืองส้ม
หมวดหมู่:รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว

นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว (Austen's brown hornbill, Brown hornbill; Anorrhinus austeni) เป็นนกเงือกที่พบในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและภาคใต้ของจีนลงไปทางใต้จนถึงตอนใต้ของเวียดนามและภาคเหนือของไทย บ่อยครั้งที่ถูกจัดเป็นชนิดย่อยของนกเงือกสีน้ำตาล เป็นนกที่อาศัยอยู่ในป่าลึกที่มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 700 เมตร ไม่ได้อยู่ใกล้ชายป่า
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาวจัดเป็นนกเงือกขนาดกลาง สีน้ำตาล มีสีขาวที่ปลายหาง ตัวผู้มีแก้มและลำคอสีขาว ปากสีครีมอ่อน ส่วนล่างสีน้ำตาลแดง ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ หัวและลำคอสีน้ำตาลหรือดำ จะงอยปากยาวมีสีน้ำตาลหรือดำ กินผลไม้และสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร อาศัยอยู่กันเป็นฝูง ฝูงละ 2-15 ตัว
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว ถือเป็นนกเงือกที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก จึงสามารถมีลูกในโพรงรังครั้งหนึ่งได้หลายตัว นอกจากนี้แล้วลูกนกที่เกิดจากพ่อแม่นกในปีก่อน ๆ จะมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่นกเลี้ยงลูกอีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
น้ำตาลคอขาว
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
ดาร์วิน (เมือง)

ดาร์วิน (Darwin) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลติมอร์ ชาวลาร์ราเกีย เจ้าของดั้งเดิมในบริเวณนี้ เรียกเมืองนี้ว่า การ์รามิลเลีย (Garramilla) ซึ่งสื่อถึงหินขาวที่พบในบริเวณนี้ โดยมีประชากรโดยประมาณใน ค.ศ. 2019 ที่ 147,255 เมืองนี้มีผู้อยู่อาศัยส่วนมากในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีที่มีประชากรเบาบาง

**ประวัติศาสตร์**

**ผู้ปกครองและสมาชิกสภา**
เมืองดาร์วินแบ่งออกเป็นสี่เขตการปกครองและควบคุมโดย 12 เทศมนตรี คือ

**เขต**

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**

**ภูมิอากาศ**

**ดูเพิ่ม**
 การทิ้งระเบิดดาร์วิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 City of Darwin Official Website- Darwin date=2012-02-01  at the Australian Bureau of Statistics (2001 Census).- Darwin – Tourism Australia- NT Street and Place Names search- Surveying Darwin, Northern Territory Library online feature date=2019-07-26 
หมวดหมู่:เมืองในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
อาแตม แบน อาร์ฟา

อาแตม แบน อาร์ฟา (حاتم بن عرفة, atɛm bɛnaʁfa) เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายตูนิเซีย ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกเป็นหลัก เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งปีกได้อีกด้วย เขาเคยลงเล่นให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดและปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
ลียง- ลีกเอิง: 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08- กุปเดอฟร็องส์: 2007–08- ทรอเฟเดช็องปียง: 2006, 2007
มาร์แซย์- ลีกเอิง: 2009–10- กุปเดอลาลีก: 2009–10- ทรอเฟเดช็องปียง: 2010
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง- กุปเดอฟร็องส์: 2016–17- กุปเดอลาลีก: 2016–17- ทรอเฟเดช็องปียง: 2016
แรนส์- กุปเดอฟร็องส์: 2018–19

**ทีมชาติ**
ฝรั่งเศสรุ่นไม่เกิน 17 ปี- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี: 2004

**รางวัลส่วนตัว**
 ผู้ทำประตูสูงสุดในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี: 2004- ผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปี ลีกเอิง: 2007–08- ผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งเดือน ลีกเอิง: กุมภาพันธ์ 2010- ทีมยอดเยี่ยมแห่งปี ลีกเอิง: 2015–16

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hatem Ben Arfa profile date=2011-06-29  at  nufc.co.uk date=2011-06-13 -  Hatem Ben Arfa Soccernet profile date=2010-04-05  at  espn.com- name=Hatem Ben Arfa- id=20671-  Premier League profile date=2012-10-02 - 24526- 93320
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:มุสลิมชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอดแซน
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
หมวดหมู่:ผู้เล่นออแล็งปิกลียอแน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นโอเฌเซ นิส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสตาดแรแน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฌีรงแด็งเดอบอร์โด
หมวดหมู่:ผู้เล่นล็อสก์ลีล
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลบายาโดลิด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายตูนิเซีย
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศไทย

สนามมวยในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามกีฬาในร่มในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามมวยแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:มวยสากลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ใช้ที่ชื่นชอบตัวละครการ์ตูนชื่อสึซึมิยะ ฮารุฮิ

ผู้ใช้ที่ชื่นชอบตัวละครการ์ตูนชื่อสึซึมิยะ ฮารุฮิ
หมวดหมู่:ชาววิกิพีเดีย
คืนยูรี

คืนยูรี (Yuri's Night) เป็นการเฉลิมฉลองระหว่างประเทศ ตรงกับวันที่ 12 เมษายนของทุกปี จัดขึ้นเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในการสำรวจอวกาศ ได้ชื่อตามมนุษย์คนแรกในอวกาศ ยูรี กาการิน ซึ่งปล่อยสู่อวกาศด้วยยานวอสตอค 1 เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2504 ในปี 2554 มีผู้จัดงานเฉลิมฉลองคืนยูรีกว่า 567 งาน ใน 75 ประเทศ ในทั้งเจ็ดทวีป  คืนยูรีมักถูกเรียกว่า "งานสังสรรค์อวกาศโลก"
คืนยูรีจัดตั้งขึ้นโดย ลอเรตตา ฮิเดลโก, จอร์จ ที. ไวท์ไซด์ส และทริช การ์เนอร์ คืนยูรีครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2544 ในวาระครบรอบ 40 ปีการบินอวกาศของมนุษย์ สำหรับสหภาพโซเวียตได้กำหนดวันนักบินอวกาศขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2505 แล้ว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Yuri's Night
หมวดหมู่:วันสำคัญ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนเมษายน
หมวดหมู่:การบินอวกาศ
วันนักบินอวกาศ

วันนักบินอวกาศ (Cosmonautics Day, День Космона́втики) เป็นวันหยุดในรัสเซียและบางประเทศอดีตสหภาพโซเวียตอื่น ตรงกับวันที่ 12 เมษายนของทุกปี เพื่อเฉลิมฉลองการบินอวกาศครั้งแรกของมนุษย์ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2504 โดยนักบินอวกาศโซเวียตวัย 27 ปี ยูริ กาการิน เขาได้ปฏิบัติภารกิจโคจรรอบโลกด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 48 นาที บนยานอวกาศวอสตอค 1 
วันหยุดนี้ได้รับการกำหนดขึ้นในสหภาพโซเวียตอีกหนึ่งปีให้หลัง คือ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 ในรัสเซียสมัยใหม่ มีการเฉลิมฉลองตามมาตรา 1.1 แห่งกฎหมาย "ว่าด้วยวันความรุ่งโรจน์ทางทหารและวันระลึกในรัสเซีย" (On the Days of Military Glory and the Commemorative Dates in Russia)
เที่ยวบินของกาการินเป็นความสำเร็จฉับพลันและน่าประหลาดใจสำหรับโครงการอวกาศโซเวียต กาการินกลายเป็นวีรบุรุษประจำชาติของสหภาพโซเวียตและค่ายตะวันออก ตลอดจนบุคคลมีชื่อเสียงทั่วโลก หนังสือพิมพ์สำคัญทั่วโลกตีพิมพ์ชีวประวัติของเขาและรายละเอียดของเที่ยวบินนั้น มอสโกและนครอื่นในสหภาพโซเวียตจัดการสวนสนาม ซึ่งมีขนาดเป็นรองแต่เพียงการสวนสนามในโอกาสได้รับชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่สองเท่านั้น กาการินได้รับเกียรติยศสูงสุดของโซเวียต คือ ชื่อเรียกวีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต โดยผู้นำโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติผ่านข้อมติประกาศให้วันที่ 12 เมษายน เป็นวันการบินอวกาศมนุษย์ระหว่างประเทศ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คืนยูริ
หมวดหมู่:วันหยุดในรัสเซีย
หมวดหมู่:วันสหประชาชาติ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนเมษายน
หมวดหมู่:โครงการอวกาศโซเวียต
หมวดหมู่:โครงการอวกาศรัสเซีย
เคมสไปเดอร์

เคมสไปเดอร์ (ChemSpider) เป็นระบบบริการสืบข้อมูลทางเคมี มีระบบฐานข้อมูลโครงสร้างทางเคมี มากกว่า 26 ล้านรายการ ดำเนินการโดย Royal Society of Chemistry

**ฐานข้อมูล**
ระบบฐานข้อมูลของเคมสไปเดอร์ จะเชื่อมโยงโครงข่ายไปสู่แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้กว่า 100 แห่ง วิธีการสืบค้นคล้ายกับการค้นหาข้อมูลทั่วไป ข้อมูลที่สามารถสืบค้นได้จากเคมสไปเดอร์ เช่น สูตรเคมี โครงสร้างทางเคมี ชื่อสารเคมี ชื่อยา  ซึ่งในการสืบค้นนั้นจะใช้ชื่อทางการค้าหรือชื่อสามัญก็ได้ นอกจากนี้ระบบยังได้เชื่อมโยงเข้ากับข้อมูลของวิกิพีเดียด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:เคมี
หมวดหมู่:เภสัชศาสตร์
อาซาวัด

อาซาวัด (Azawad/Azawagh; ทัวเรก: Azawaɣ หรือ Azawad; أزواد) เป็นพื้นที่ประเทศมาลีตอนเหนือ และอดีตรัฐซึ่งไม่ได้รับการรับรองที่มีการประกาศเอกราชฝ่ายเดียวโดยขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติอาซาวัด (MNLA) ใน พ.ศ. 2555 หลังความขัดแย้งซึ่งได้ขับกองทัพมาลีออกจากพื้นที่ อาซาวัดตามการอ้างกรรมสิทธิ์ของ MNLA ประกอบด้วยเขตทิมบักตู กีดาล กาโอ และบางส่วนของเขตมอปตีของมาลี มีพรมแดนติดต่อกับบูร์กินาฟาโซทางใต้ มอริเตเนียทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ แอลจีเรียทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ และไนเจอร์ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ กับส่วนที่เหลือของมาลีทางตะวันตกเฉียงใต้ อาซาวัดมีพื้นที่ครอบคลุมส่วนหนึ่งของทะเลทรายสะฮาราและเขตซาเฮล มีกาโอเป็นเมืองใหญ่ที่สุดและเมืองหลวงชั่วคราว
วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2555 ในแถลงการณ์ที่โพสต์ในเว็บไซต์ของตน MNLA ได้ประกาศเอกราชของอาซาวัดจากมาลี "โดยเพิกถอนไม่ได้" ในเช้าวันเดียวกัน เลขาธิการของขบวนการลงนามในคำประกาศอิสรภาพอาซาวัด ซึ่งยังได้ประกาศให้ MNLA เป็นผู้บริหารภายในของอาซาวัดจนกว่าจะมีการจัดตั้ง "หน่วยงานแห่งชาติ" ขึ้น ประกาศดังกล่าวไม่ได้รับการรับรองจากชาติใด ๆ
จากนั้นในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ทาง MNLA ประกาศถอนการอ้างสิทธิเอกราชอาซาวัด และขอให้รัฐบาลมาลีเริ่มเจรจาต่อสถานะของรัฐในอนาคต กลุ่ม MNLA กยุดยิงในเดือนกันยายนของปีเดียวกันหลังมีรายงานว่ากองกำลังของรัฐบาลได้เปิดฉากยิงใส่ผู้ประท้วงที่ไม่มีอาวุธ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Orphans of the Sahara, a three-part documentary series about the Tuareg people of the Sahara desert.
หมวดหมู่:รัฐอิสลาม
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แอฟริกาเหนือ
หมวดหมู่:รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาอาหรับเป็นภาษาทางการ
ปลาแองหวู (สกุล)

ปลาแองหวู (เวียดนาม: Anh Vũ cá) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Semilabeo

**ลักษณะ**
ปลาแองหวู มีลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก สีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว มีจุดเด่น คือ มีส่วนปากบริเวณปากบนบริเวณรอบ ๆ ปากเป็นกระดูกอ่อนที่เป็นสันหนา เห็นได้ชัดเจน อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง หากินอาหารบริเวณใต้พื้นน้ำ มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 20–30 เซนติเมตร

**ชนิด**
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
*Semilabeo notabilis Peters, 1881    
*Semilabeo obscurus Lin in Zheng, 1981

**วงจรชีวิต**
มีวงจรชีวิตที่เป็นปลาอพยพและวางไข่ โดยจะพบได้เฉพาะในจีนตอนใต้และเวียดนามตอนเหนือเท่านั้น ในฤดูน้ำหลาก จะว่ายทวนน้ำขึ้นมาวางไข่ในลำธารที่ตื้น และน้ำใสสะอาด  ก่อนที่ลูกปลาจะโตขึ้น และว่ายกลับคืนสู่น้ำลึกเมื่อโตขึ้น

**รสชาติ**
ปลาแองหวู เป็นอาหารรสเลิศมาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะกับชาวเวียดนาม  โดยในอดีต ขุนนางได้ออกล่าเพื่อเอาส่วนปากที่หนาไปเป็นเครื่องประดับบารมี เช่นเดียวกับนอแรด, เขากวาง, กรามหรือครีบของปลาฉลาม เป็นต้น  และส่วนปากนั้น มีความเชื่อว่าเป็นยาเสริมสมรรถนะทางเพศเช่นเดียวกับยาไวอะกร้าในปัจจุบัน และส่วนกระเพาะก็เชื่อว่าเป็นยาอายุวัฒนะ เนื่องจากเชื่อว่าปลาจำพวกนี้จะกินพืชที่ใต้น้ำลึกที่มีสรรพคุณทางยา

**ความเสี่ยง**
ปัจจุบัน ปลาแองหวูเป็นปลาที่หาได้ยากมากขึ้น ใกล้จะสูญพันธุ์มากขึ้น จากการจับมากขึ้นและสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ในหลายพื้นที่ที่เคยพบก็หายสาบสูญไป ทำให้มีราคาขายที่แพงมาก ถึงกิโลกรัมละ 800,000 ด่ง (ประมาณ 38 ดอลลาร์) ถึง 1,000,000 ด่ง (ประมาณ 45 ดอลลาร์) ในกรุงฮานอย ซึ่งทางการเวียดนามจึงให้มีการเพาะขยายพันธุ์และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ ด้วยวิธีการผสมเทียม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลของปลาแองหวู ในFishbase.org 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
นิลกาย

ไฟล์:ฺBlue Bull 's flock at Korat Zoo.jpg|thumb|นิลกายที่สวนสัตว์นครราชสีมา
นิลกาย (Nilgai, Blue bull; নীলগাই; नीलगाय; Boselaphus tragocamelus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์วัวและควาย (Bovidae)
จัดเป็นเพียงสัตว์ชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Boselaphus
มีรูปร่างลักษณะคล้ายวัวผสมกับม้า ตัวผู้มีลักษณะเด่น ที่ สีลำตัวเมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มขึ้นเรื่อย ๆ หรือสีเทาปนดำ อันเป็นที่มาของชื่อ  ถือเป็นแอนทีโลปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย โดยมีส่วนสูงวัดถึงไหล่ประมาณ 1.2–1.5 เมตร และยาว 1.8–2 เมตร หางยาว 40–45 เซนติเมตร ตัวเต็มวัยมีน้ำหนักประมาณ 120–140 กิโลกรัม ลำตัวใหญ่ แต่มีขาเล็กเรียว ตัวผู้มีเขาเล็ก ๆ โค้งไปข้างหน้าเล็กน้อย ยาวประมาณ 21–25 เซนติเมตร มีขนแข็งยาวขึ้นจากส่วนหัวไล่ไปถึงกลางหลังทั้งสองเพศ  ขณะที่ตัวเมียมีสีออกน้ำตาลแดง
นิลกาย เป็นสัตว์ที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในราบตอนเหนือของอินเดียและทางภาคตะวันออกของปากีสถาน ชอบอยู่ตามที่ราบและเนินเขาที่มีไม้พุ่มเตี้ยมากกว่าอยู่ในป่าทึบ
นิลกายเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 18 เดือน  ซึ่งหลังผสมพันธุ์แล้ว มีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 8 เดือน ออกลูกคราวละ 2 ตัวหรือมากได้ถึง 3 ตัว น้ำหนักตัวเมื่อเกิดใหม่ราว 13–16 กิโลกรัม มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 21 ปี
นิลกายเป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางวัน และพักผ่อนในเวลากลางคืนเหมือนสัตว์ในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ  แต่กินอาหารหลากหลายกว่า เพราะกินทั้งต้นไม้, ใบหญ้า, ใบไม้ และผลไม้ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีความสามารถพิเศษ คือ สามารถอดน้ำได้หลายวันโดยไม่มีน้ำดื่ม แต่มักจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ โดยส่วนใหญ่จะอยู่กันเป็นกลุ่มประมาณ 15 ตัว บางกลุ่มอาจมีถึง 20 ตัว ยกเว้นตัวที่อายุมากแล้วมักจะปลีกตัวไปอยู่ตามลำพัง  และจะรวมตัวกันอีกทีก็ในช่วงฤดูหนาว ซึ่งอาจจะมีจำนวนถึง 30–100 ตัว
ปัจจุบัน นิลกายพบจำนวนมากในที่ สวนลุมพินีวัน อันเป็นสถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า และเชื่อว่าเป็นสัตว์ในป่าหิมพานต์ด้วย เป็นสัตว์ที่เชื่อว่าหากใครได้พบเห็น จะพบกับความเป็นสิริมงคล แต่นิลกายก็ถือเป็นสัตว์ที่รบกวนกินพืชผลของเกษตรกรเสียหายได้ครั้งละเป็นจำนวนมาก ทางการอินเดียจึงอนุญาตให้ล่าสัตว์ชนิดนี้ได้อย่างถูกกฎหมาย ขณะที่อีกไม่น้อยถูกรถชน นอกจากนี้ยังต้องขาดแคลนที่อยู่ซึ่งเป็นผลมาจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นทุกวัน และมีศัตรูตามธรรมชาติอีกอย่างคือเสือและสิงโต ทำให้ปัจจุบันเหลือปริมาณ นิลกายอยู่ไม่มากแล้ว ในอินเดียมีประมาณ 100,000 ตัวเท่านั้น ส่วนที่รัฐเท็กซัสในสหรัฐอเมริกาถูกนำไปเลี้ยงในสวนสัตว์บ้าง ในธรรมชาติบ้าง ช่วงทศวรรษ 1920 เหลือปริมาณนิลกายประมาณ 1,500 ตัว
สำหรับในประเทศไทย นิลกายมีอยู่ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ ซึ่งได้ตกลูกในไทยมาแล้วถึง 4 ตัว นอกจากนี้แล้วยังเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับซาวลา (Pseudoryx nghetinhensis) ที่พบในป่าทึบของเวียดนามอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
ชูสิงห์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Boselaphus tragocamelus
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
แม่แบบ:กล่องข้อมูล กีฬาโอลิมปิก/doc

== การใช้งาน**
 ปี ค.ศ. ที่จัดกีฬา
 ฤดูร้อน/ฤดูหนาว
 โอลิมปิก/โอลิมปิกเยาวชน/พาราลิมปิก

**Microformat==
ชุมทางเขาชุมทอง (ภาพยนตร์)

ชุมทางเขาชุมทอง เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายใน พ.ศ. 2508 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม., สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา โดยเป็นเรื่องราวการแย่งชิงสัมปทานเหมืองแร่ในแถบอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่เป็นแหล่งแร่ที่ใหญ่ที่สุดของภาคใต้ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, พิศมัย วิไลศักดิ์, ส.อาสนจินดา, อดุลย์ ดุลยรัตน์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช, เอื้อมเดือน อัษฎา, ชนะ ศรีอุบล, ทักษิณ แจ่มผล, รุจน์ รณภพ, ทัต เอกทัต, สมควร กระจ่างศาสตร์ และอีกมากมาย ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง 
ภายหลังได้มีการนำกลับมาสร้างเป็นรูปแบบละครโทรทัศน์ใน พ.ศ. 2540 เป็นผลงานของกันตนา โดยได้ดัดแปลงบทภาพยนตร์เดิมให้เข้ากับกระแสสังคมของยุคสมัย และเปลี่ยนชื่อตัวละครใหม่ นำแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, อภิรดี ภวภูตานนท์, สันติสุข พรหมศิริ, อลิสา อินทุสมิต, อภิชาติ พัวพิมล, ราโมน่า ซาโนลารี่, กชกร นิมากรณ์, พลังธรรม กล่อมทองสุข, อิศริยา สายสนั่น, ไมเคิล พูพาร์ท, อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา, ทอม ดันดี, ไพโรจน์ ใจสิงห์, กรุง ศรีวิไล กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศครั้งแรกในปลายปี พ.ศ. 2540 ทาง ททบ.5

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชุมทางเขาชุมทอง (2508) ทางเว็บไซต์ ThaiFilmDb
หมวดหมู่:จังหวัดนครศรีธรรมราชในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ส. อาสนจินดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย นพดล มงคลพันธ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1960
วงศ์ย่อยกาเซลล์

วงศ์ย่อยกาเซลล์ (gazelle, true antelope, วงศ์: Antilopinae) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) ในวงศ์ใหญ่ Bovidae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Antilopinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในอันดับนี้ คือ มีขนาดตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง มีลักษณะคอและขายาวปราดเปรียว เขามีทั้งกลุ่มที่พบในเพศผู้และพบได้ทั้ง 2 เพศ โดยอาจจะเรียกได้ว่าเป็น "แอนทีโลปแท้"  ซึ่งสัตว์ที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ ได้แก่  กาเซลล์, สปริงบ็อก, แบล็กบัก, เกรินุก, ไซกา เป็นต้น
กระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาจนถึงทวีปเอเชีย ในแถบภูมิภาคเอเชียกลางและเอเชียตะวันออก แบ่งออกได้เป็น 14 สกุล ได้แก่

**การจำแนก**
Ammodorcas Thomas, 1891    
*Antidorcas Sundevall, 1847    
*Antilope Pallas, 1766   
*Dorcatragus Noack, 1894    
*Gazella Blainville, 1816    
*Litocranius Kohl, 1886    
*Madoqua Ogilby, 1837   
*Neotragus Hamilton Smith, 1827   
*Oreotragus A. Smith, 1834    
*Ourebia Laurillard, 1842    
*Pantholops Hodgson, 1834    
*Procapra Hodgson, 1846   
*Raphicerus Hamilton Smith, 1827   
*Saiga Gray, 1843

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์วัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกาเซลล์
กาเซลล์

กาเซลล์ (gazelle) เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Eudorcas อยู่ในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae
ลักษณะโดยรวมของกาเซลล์ คือ มีความสูงที่ไหล่ราว 70-100 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20-35 กิโลกรัม มีลักษณะปราดเปรียวว่องไว เวลาเดินหรืออยู่เฉย ๆ หางจะปัดตลอดเวลา ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีแถบดำใหญ่พาดขวางลำตัว ท้องสีขาว  อาศัยอยู่เป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาและเอเชีย
คำว่า "กาเซลล์" นั้นมาจากภาษาอาหรับคำว่า غزال‎ (ġazāl)

**การจำแนก**
กาเซลล์เอริเทรีย (Eudorcas tilonura)
*กาเซลล์มองโกลา (Eudorcas albonotata)- ทอมสันส์กาเซลล์ (Eudorcas thomsonii)- กาเซลล์หน้าแดง (Eudorcas rufifrons)- กาเซลล์แดง (Eudorcas rufina) 
ซึ่งในแต่ละพันธุ์จะมีขนาด นิสัย และถิ่นอาศัยที่แตกต่างกันไป

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกาเซลล์
หมวดหมู่:สกุลกาเซลล์
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกาเซลล์

หมวดหมู่:วงศ์วัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
ทอมสันส์กาเซลล์

ทอมสันส์กาเซลล์ (Thomson’s gazelle; Eudorcas  thomsonii) เป็นกาเซลล์ชนิดหนึ่งในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โจเซฟ ทอมสัน นักสำรวจชาวสกอต
ทอมสันส์กาเซลล์จัดเป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร หางยาวประมาณ 25 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นถึงไหล่ประมาณ 70 เซนติเมตร ขนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองมีแถบสีดำพาดอยู่ทั้งสองข้างของลำตัว ขนที่บริเวณท้องเป็นสีขาว หางมีสีดำ มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่เขาของตัวเมียจะเล็กและสั้นกว่าตัวผู้ น้ำหนักเต็มที่อยู่ที่ประมาณ 20-40 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในบริเวณภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกา เช่น เคนยา, แทนซาเนีย
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ตามทุ่งหญ้าที่หญ้าไม่สูงมากนักหรืออยู่ตามทุ่งโล่งที่มีพุ่มไม้ขึ้นกระจัดกระจาย
เป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวโดยสามารถวิ่งได้เร็วถึง 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อแรกเกิด ลูกทอมสันส์กาเซลล์จะหมอบซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า โดยแม่จะแวะมาให้นมเป็นระยะ ประมาณ 5-6 วัน จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะวิ่งตามฝูงได้ และจะเริ่มผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ประมาณ 8-9 เดือน มีระยะตั้งท้องนาน 5.5-6 เดือน ออกลูกได้ปีละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1 ตัว  ทอมสันส์กาเซลล์มีนิสัยการกินแบบเดียวกับสัตว์ในวงศ์ Bovinae มากกว่าการกินใบไม้พุ่มแบบสัตว์ในวงศ์ Caprinae มีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารหยาบเป็นเนื้อสูง 
ในธรรมชาติ ทอมสันส์กาเซลล์จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออยู่เสมอ ๆ เช่น สิงโต, เสือดาว, เสือชีตาห์ หรือไฮยีนา เป็นต้น
ในประเทศไทย ทอมสันส์กาเซลล์กำลังจะเป็นสัตว์เศรษฐกิจชนิดใหม่ จากการสนับสนุนโดยกรมปศุสัตว์ให้เกษตรกรได้เลี้ยง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลกาเซลล์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
กุย

กุย หรือ ไซกา (Saiga antelope, Saiga; 高鼻羚羊; เกาปี่ หลิงหยาง; Saiga tatarica) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae จัดเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับแอนทีโลป
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Saiga 
กุย มีความสูงประมาณ 0.6–0.8 เมตร โดยวัดจากไหล่ มีความยาวลำตัว 108–146 เซนติเมตร หางยาว 6–13 เซนติเมตร น้ำหนัก 36–63 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและมีเขาซึ่งยาว 20–25 เซนติเมตร กุยมีลักษณะเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ จมูกที่มีขนาดใหญ่และยืดหยุ่นได้ มีรูปร่างแปลกเหมือนจมูกของสมเสร็จซึ่งมีหน้าที่ในการอุ่นอากาศหายใจในฤดูหนาวและกรองฝุ่นออกในฤดูร้อน ในฤดูร้อน ขนของกุยจะบางและมีสีเหลืองเหมือนสีอบเชย มีความยาว 18–30 มิลลิเมตร ส่วนในฤดูหนาวจะเปลี่ยนสีเป็นสีขาว ความยาว 40–70 มิลลิเมตร
พบกระจายพันธุ์ในเอเชียกลาง ได้แก่ ไซบีเรียตอนใต้, มองโกเลียตะวันตก และจีนตะวันตกเฉียงเหนือ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
กุยเป็นสัตว์ที่ตื่นตัวตลอดเวลา กินพืชได้หลายชนิดรวมทั้งพืชที่มีพิษ ว่ายน้ำเก่ง และยังสามารถวิ่งได้ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในวันหนึ่งสามารถเดินทางได้ไกล 80–100 กิโลเมตร จะอพยพทุก ๆ ปีในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือเพื่อไปพื้นที่เล็มหญ้าในช่วงฤดูร้อน
ลักษณะจมูก
มีอายุขัยประมาณ 6–10 ปี ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 8 เดือนและตัวผู้เมื่ออายุ 20 เดือน ฤดูผสมพันธุ์ของกุยนั้นเริ่มในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งพวกตัวผู้นั้นจะต่อสู้กันจนตาย เพื่อครอบครองเหล่าตัวเมียที่อยู่ในกลุ่มประมาณ 5–50 ตัว หลังจากหมดฤดูผสมพันธุ์ในปลายเดือนเมษายน กุยตัวผู้ที่เหลือรอดนั้นจะมาร่วมกลุ่มกัน 10–2,000 ตัวเพื่อการอพยพในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือ ส่วนตัวเมียนั้นจะอยู่ที่เดิมและพากันไปหาที่ให้กำเนิดลูก โดยมีระยะเวลาตั้งท้องนาน 140 วัน และในฤดูใบไม้ผลิประมาณปลายเดือนมีนาคม–ต้นเดือนเมษายน จะคลอดลูกครั้งละ 1–2 ตัว ลูกที่เกิดใหม่เริ่มกินใบไม้ได้เมื่ออายุ 4 วัน และจะหย่านมเมื่ออายุได้ 3–4 เดือน
กุยในอดีตถูกล่าเอาเขา ซึ่งเชื่อว่าปรุงเป็นยาจีนได้ และมีราคาซื้อขายที่แพงมากเหมือนนอแรด
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 กุยจำนวนมากเริ่มตายจากการเจ็บป่วยด้วยโรคระบาดในสัตว์ลึกลับซึ่งสงสัยว่าเป็นการติดเชื้อพาสเจอร์เรลลา อัตราตายอยู่ที่ร้อยละ 100 เมื่อติดเชื้อ โดยมีการประมาณว่าร้อยละ 40 ของประชากรทั้งหมดของสปีชีส์ตายแล้ว พบซากกว่า 120,000 ซากในปลายเดือนพฤษภาคม โดยมีประชากรทั้งหมดที่ประเมินไว้เพียง 250,000 ตัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกาเซลล์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
นกติ๊ดสีน้ำเงิน

ไฟล์:Cyanistes caeruleus -garden bird feeder-8.ogv|right|thumb|thumbtime=4.5|ขณะทำการกินถั่วลิสงจากที่ให้อาหารนกในสวน ในประเทศอังกฤษ
Cyanistes caeruleus 
นกติ๊ดสีน้ำเงิน (Blue Tit; ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyanistes caeruleus หรือ Parus caeruleus) เป็นนกขนาดเล็กในสกุลนกติ๊ด นกชนิดนี้เป็นที่จดจำได้โดยง่ายจากขนสีฟ้าและสีเหลืองของมัน
นกติ๊ดสีน้ำเงินเป็นนกประจำถิ่นและไม่ใช่นกอพยพย้ายถิ่น มีการพบพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันตก ในป่าเต็งรังหรือป่าผสมที่มีไม้โอ๊คเป็นจำนวนมาก พวกมันจะทำรังอยู่ในรูตามต้นไม้ ถึงกระนั้น พวกมันก็สามารถปรับตัวเข้ากับรังนกกล่องไม้เมื่อจำเป็น คู่แข่งหลักในการสร้างรังและหาอาหารของพวกมันคือนกติ๊ดใหญ่ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า
นกติ๊ดสีน้ำเงินชอบกินแมลงและแมงมุมเป็นอาหาร ส่วนนอกฤดูผสมพันธุ์ พวกมันจะกินเมล็ดพืชและอาหารที่เป็นพืชชนิดอื่นๆ นกติ๊ดสีน้ำเงินมีชื่อเสียงจากทักษะของพวกมัน ที่สามารถยึดกิ่งด้านนอกสุดและกลับตัวห้อยหัวลงเพื่อมองหาอาหารได้

**รูปพรรณสัณฐาน**
ขนาดโดยปกติของนกติ๊ดสีน้ำเงิน จะอยู่ที่ 12 เซนติเมตร (4.7 นิ้ว) และช่วงปีกกว้าง 18 เซนติเมตร (7.1 นิ้ว) ในทุกเพศภาวะ และมีน้ำหนักประมาณ 11 กรัม (0.39 ออนซ์)

**การอนุรักษ์**
นกติ๊ดสีน้ำเงิน จัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (เวอร์ชัน 3.1) และเป็นสิ่งมีชีวิตที่ระดับกรีนสเตตัสของราชสมาคมเพื่อการคุ้มครองนกในสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Royal Society for the Protection of Birds (Blue Tit)-  Blue Tit videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection.
หมวดหมู่:นก
มีเดียนิวส์แชนแนล

มีเดีย นิวส์ แชนแนล เป็นช่องโทรทัศน์ในระบบเคเบิ้ลทีวีและผ่านดาวเทียมในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นราวปี พ.ศ. 2554 โดยบริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด (ในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์) เพื่อนำเสนอข่าว และรายการข่าวสถานการณ์ปัจจุบัน โดยต่อยอดจากรายการข่าวของ บจก.มีเดียสตูดิโอฯ ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันยุติการออกอากาศแล้ว โดยนำรายการบางส่วนไปออกอากาศ ทางช่องมีเดียแชนแนลซึ่งเป็นช่องในเครือมีเดีย ออฟ มีเดียส์เหมือนกันซึ่งต่อมาช่องมีเดียแชนแนลได้ยุติออกอากาศเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

**รายการของสถานี**
 เช้านี้...ที่หมอชิต (ถ่ายทอดสัญญาณจาก  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)- หมอชิตสุดสัปดาห์- แจ้งคลายทุกข์- เจาะเกาะติด- เศรษฐกิจทั่วไทย- รอบรั้วทั่วไทย- มุมมองเมือง

**ผู้ประกาศข่าว ผู้รายงานข่าว ผู้ดำเนินรายการ**
- สุวรรณี กรรณสูต- จิรยุทธ ปรีชัย- ณยา คัตตพันธ์- ทิชา สุทธิธรรม - รภัสสิทธิ์ ภัทรสิริชัยสิน- ชลธิชา รอดกันภัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรายการข่าว
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2554
ทัตพงศ์ พงศทัต

ปัณฑ์รพล วิสิฐวัชรมงคล  มีชื่อเล่นว่า เต้ (เดิมชื่อ ทัตพงศ์ พงศทัต และเปลี่ยนชื่อเป็น ศุกล พงศทัต) เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2510 ที่ตำบลวังอิทก อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก เป็นบุตรชายของ ผู้ช่วยศาสตราจารย์คิด และนางศศิภา พงศทัต มีพี่ชาย 1 คน และพี่สาว1คน เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาจาก  โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จบชั้นปวส.จาก วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาวิทยาเขตเทคนิคภาคพายัพ ปริญญาตรี – โทที่ มหาวิทยาลัยเกริก คณะนิเทศศาสตร์ สาขาโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ได้รางวัลโล่เรียนดี และในปี พ.ศ. 2531 ทัตพงศ์แสดงภาพยนตร์เรื่อง คุณรู้มั๊ย ว่าผมรัก และแสดงซิตคอมเรื่อง บางรักซอย 9  ในปี พ.ศ. 2546 และซิตคอมเรื่อง บ้านนี้ที่บางรัก ใน พ.ศ. 2553

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**
 พ.ศ. 2531 คุณรู้มั๊ย ว่าผมรัก - พ.ศ. 2533 ปุลากง- พ.ศ. 2539 เด็กระเบิด ยืดแล้วยึด- พ.ศ. 2544 ฝนตกไม่ทั่วฟ้า- พ.ศ. 2553 เขี้ยวอาฆาต

**ละครโทรทัศน์**

**ซีรีส์**

**ซิตคอม**

**มิวสิควีดีโอ**

**อัลบั้ม**
 สวอน...ซะแล้ว 1992

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางระกำ
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดพิษณุโลก
เกรินุก

เกรินุก, วอลเลอส์กาเซลล์ หรือ แอนทิโลปคอยีราฟ (gerenuk, Waller's gazelle, giraffe-necked antelope; Litocranius walleri) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovinae
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Litocranius
มีลักษณะทั่วไปเหมือนสัตว์ชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันไป แต่มีลักษณะเด่นคือ มีคอยาวและขายาวกว่าชนิดอื่น ๆ ซึ่งคำว่า "เกรินุก" นั้นมาจากคำในภาษาโซมาเลีย หมายถึง "คอยีราฟ"  เพราะเกรินุกมีพฤติกรรมการกินอาหารที่แปลก คือ มักจะยืนบนสองขาหลัง ทำให้สามารถยืดคอขึ้นไปกินใบไม้ที่อยู่สูงขึ้นไปเหมือนยีราฟ  ส่วนสองขาหน้าจะใช้เกาะกิ่งไม้ไว้ 
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ในตัวผู้จะมีน้ำหนัก 45 กิโลกรัม ในตัวเมีย 33 กิโลกรัม มีความสูงวัดจากเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 85 เซนติเมตรจนถึง 1 เมตร ความยาวลำตัวประมาณ 1.5-1.6 เมตร ความยาวหาง 25-30 เซนติเมตร มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 10-12 ปี 
ตัวผู้มีเขาที่โค้งงอสวยงาม ขณะที่ตัวเมียไม่มีเขาและตัวเล็กกว่า
ขณะกินใบไม้
ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรูในเคนยา เกรินุกถือเป็นจุดสนใจในบรรดาสัตว์ป่า 5 ชนิดที่พบได้ในนั้น ซึ่งประกอบไปด้วยเกรินุก, ยีราฟลายร่างแห, นกกระจอกเทศโซมาลี, ม้าลายเกรวี และไบซาออริกซ์ จะพบได้ในเขตแอฟริกาตะวันออก เฉพาะที่เขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรูเท่านั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกาเซลล์
แอนทิโลปสี่เขา

แอนทิโลปสี่เขา หรือ ชูสิงห์ (Four-horned antelope, Chousingha; चौशिंगा; Tetracerus quadricornis) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Bovinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Tetracerus
มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 50 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20 กิโลกรัม จัดเป็นแอนทิโลปที่มีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย  มีขนสีเหลืองน้ำตาลที่บริเวณด้านข้างละด้านล่างลำตัว ด้านในของขาเป็นสีขาว ขามีลักษณะเรียวเล็กและมีแถบสีดำเป็นทางยาวไปตามขา
ในตัวผู้จะมีเขาขนาดเล็กสั้น ๆ 4 เขางอกขึ้นมาบนส่วนหัว 2 เขาแรกอยู่ระหว่างใบหูทั้ง 2 ข้างขวาหน้าผาก ซึ่งเขาคู่แรกนี้จะงอกหลังจากเกิดมาได้ไม่กี่เดือน และเขาคู่ที่ 2 จะยาวกว่าคู่แรก เป็นปัจจัยบ่งบอกถึงอายุ และสมบูรณ์แข็งแรงของแต่ละตัว อันเนื่องจากปัจจัยทางโภชนาการ  จะไม่มีการสลัดเขาทิ้งเหมือนกวาง แต่เขาอาจจะแตกหักเสียหายได้จากการต่อสู้
แอนทิโลปสี่เขา  มีการกระจายพันธุ์อยู่ ในอินเดียแถบรัฐทมิฬนาฑู และโอริศา และบางส่วนในเนปาล ซึ่งปัจจุบันพบได้เฉพาะในอุทยานแห่งชาติป่ากีร์เท่านั้น
มีนิเวศวิทยาอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งหรือป่าผลัดใบ ปกติแล้วจะอาศัยและหากินเพียงลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ตัวผู้จะมีพฤติกรรมก้าวร้าว และต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย ปกติแล้ว จะตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น เสือ, สิงโต, หมาใน เป็นต้น


**ดูเพิ่ม**
นิลกาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเนปาล
ดาวมงกุฎหนาม

ดาวมงกุฎหนาม หรือ ดาวหนาม (Crown-of-thorns starfish, Acanthaster planci) เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง 
เป็นดาวทะเลขนาดใหญ่ มีแขนรวมกันทั้งหมด 16-21 แฉก มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 25-30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก ตามผิวหนังมีหนามยาวคล้ายเม่น ปากอยู่ทางด้านล่าง  มีกระเพาะอยู่ด้านนอก ใต้แขนมีขาขนาดเล็ก ๆ คล้าย ๆ กับปุ่มที่หนวดปลาหมึกเป็นจำนวนมากยื่นออกมายึดเกาะพื้น ตรงกลางตัวด้านล่างมีปาก มีหนามแหลมคมปกคลุมที่ตัวทางด้านบน บนหนามมีสารซาโปนินเคลือบอยู่ ซึ่งมีพิษต่อสัตว์หลายชนิด เป็นสัตว์ที่แยกเพศ มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ โดยตัวเมียปล่อยไข่ออกมานอกตัว และตัวผู้ปล่อยสเปอร์มออกมาผสมพันธุ์ ตัวเมียแต่ละตัวมีไข่ประมาณ 12-24 ล้านฟอง ฤดูกาลวางไข่ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ก็มีรายงานว่าดาวมงกุฎหนามที่เกรตแบร์ริเออร์รีฟ วางไข่ในเดือนธันวาคม และมกราคม 
ดาวมงกุฎหนามเป็นสัตว์ที่กินปะการังเป็นอาหาร ในทางนิเวศวิทยาถือเป็นสัตว์ที่ควบคุมประชากรปะการังไม่ให้มากจนเกินไป แต่ในหลายพื้นที่ก็มีการแพร่ระบาดจนเกิดเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม เช่น ที่เกาะกวม แนวปะการังถูกดาวมงกุฎหนามทำลายไปเป็นระยะทาง 1 กิโลเมตร ต่อเดือน บริเวณที่ถูกทำลายไปแล้วปะการังอาจฟื้นตัว ก่อตัวขึ้นใหม่ ซึ่งอาจใช้เวลานานถึง 10-40 ปี หรือนานกว่านี้ หรือในประเทศญี่ปุ่น ได้ลงทุนกำจัดดาวมงกุฎหนามโดยใช้ทุนไป 600 ล้านเยน กำจัดดาวมงกุฏหนามไป 13 ล้านตัวที่เกาะริวกิว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970-ค.ศ. 1983 แต่ก็ยังไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร 
และจากการศึกษาในระยะหลัง มีการสรุปว่าปริมาณดาวมงกุฎหนามในพื้นที่ 1 เฮกตาร์ (10,000 ตารางเมตร) หากมีจำนวนเกิน 10 ตัว ก็ถือว่าอยู่ในระดับระบาดแล้ว ถ้าเกิน 30 ตัว ถือว่าระบาดรุนแรงมาก เมื่อดาวมงกุฎหนามระบาด ความเสียหายที่เกิดขึ้นในแนวปะการังจะแผ่เป็นบริเวณกว้างกว่าที่จะเกิดจากสาเหตุการทำลายโดยปัจจัยอื่น ๆ เพราะดาวมงกุฎหนามสามารถคืบคลานกินปะการังได้ทุกซอกทุกมุม  
แต่ดาวมงกุฎหนามเองก็มีศัตรูตามธรรมชาติ คือ หอยสังข์แตร (Charonia tritonis) ที่กินดาวมงกุฎหนามเป็นอาหาร ถือเป็นสัตว์ที่เป็นตัวควบคุมมิให้ปริมาณดาวมงกุฏหนามมีปริมาณมากเกินไปด้วย  รวมถึงปูขนาดเล็กบางชนิดหนึ่งที่ซ่อนตัวในปะการัง ใช้ก้ามในการต่อสู้กับดาวมงกุฎหมายมิให้มากินปะการังอันเป็นที่หลบอาศัยด้วย แต่ก็ทำได้เพียงแค่ขับไล่ให้ออกไปเท่านั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ดาวทะเล
ดาวทะเลปุ่มแดง

ดาวทะเลปุ่มแดง (Red-knobbed starfish, Red spine star, African sea star, African red knob sea star, Linck's starfish; Protoreaster lincki)   เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง
ลำตัวแยกเป็นห้าแฉก ซึ่งเรียกว่าแขน ส่วนกลางมีลักษณะเป็นจานกลม ด้านหลังมีตุ่มหินปูนสีแดงขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ตุ่มเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างเป็นหินปูนที่มีรูพรุนทั้งตัว มีรูก้นขนาดเล็กหนึ่งช่องอยู่ใกล้กึ่งกลางลำตัว ปากอยู่ด้านล่าง บริเวณจุดกึ่งกลางของลำตัว ใต้แขนแต่ละข้างมีหนวดสั้น ๆ เรียงตามส่วนยาวของแขนเป็นคู่ ๆ มีลักษณะเป็นกล้ามเนื้อที่เหนียวและแข็งแรง ทำหน้าที่เสมือนเท้า นอกจากจะใช้ในการเคลื่อนที่แล้วยังใช้จับอาหารอีกด้วย ลำตัวและแขนทั้งห้าภายในมีลักษณะเป็นช่องติดต่อกัน ช่องของแต่ละแขนบรรจุอวัยวะสืบพันธุ์ และอวัยวะย่อยอาหารบางส่วน เมื่อแขนข้างหนึ่งข้างใดขาดหายไป จะมีแขนใหม่งอกขึ้นมาแทนที่  มีขนาดโตเต็มที่ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 12 นิ้ว
พบอยู่ตามชายฝั่งทะเล โดยเฉพาะบริเวณที่เป็นโขดหินและพื้นทรายที่เป็นโคลนและทราย กินอาหาร จำพวกหอยสองฝา โดยเฉพาะหอยนางรม, กุ้ง, ปู, หนอนตัวแบน, หนอนท่อ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ  กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก  พบได้ในน้ำลึกถึง 100 เมตร
ดาวทะเลปุ่มแดง นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลา และยังใช้ทำประโยชน์อย่างอื่น เช่น ทำปุ๋ยอินทรีและซากแห้งนำไปประดับตกแต่งบ้าน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ดาวทะเล
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยง
ดาวทรายหนาม

ดาวทรายหนาม (Comb seastar, Sand sifting starfish; Astropecten polyacanthus) เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างเป็นห้าแฉกหรือรูปดาว เหมือนดาวทะเลทั่วไป มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามพื้นทรายตามชายฝั่งทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก เพื่อหากินสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น หนอนตัวแบน, หนอนท่อหรือลูกกุ้ง, ลูกปูขนาดเล็กหรือเคย และสาหร่าย ในบางครั้งเมื่อน้ำลดแล้ว จะพบดาวทะเลชนิดนี้ติดอยู่บนหาดทรายหรือแอ่งน้ำบนโขดหิน เช่นเดียวกับดาวทราย (A. indica)
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, ฮาวาย จนถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
เป็นดาวทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
โดยคำว่า polyacanthus ที่ใช้เป็นชื่อชนิดนั้น มาจากภาษาละตินที่หมายถึง "มีหนามจำนวนมาก"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดาวทะเล
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
คำอนุภาค

ในทางภาษาศาสตร์ คำอนุภาค หมายถึงคำที่มีความหมาย มีการใช้งาน แต่ไม่ถูกจัดเป็นชนิดของคำที่ผันรูปได้ในภาษาหนึ่ง ๆ (เช่น ไม่ได้เป็นทั้งคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา ฯลฯ) คำอนุภาคใช้อธิบายอย่างกว้าง ๆ ถึงกลุ่มของคำหรือศัพท์ที่แตกต่างกัน ซึ่งขาดการนิยามความหมายอย่างถูกต้องแม่นยำ ส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อเป็นตัวช่วยแสดงประเภทไวยากรณ์ (เช่น การปฏิเสธ มาลา การก ฯลฯ) หรือใช้เป็นคำเสริม มักใช้ในภาษาพูดมากกว่าภาษาเขียน นอกจากนี้ คำอนุภาคไม่มีการผันรูป 

**ภาษาไทย**
ภาษาไทยมีคำอนุภาคจำนวนหนึ่ง ซึ่งหลักภาษาดั้งเดิมถูกกำหนดให้เป็นคำวิเศษณ์  เช่น นะ จ๊ะ เถอะ เถิด หรอก ซิ สิ น่ะ แน่ะ หนอ ละ ล่ะ กระมัง ครับ ค่ะ คะ ไหม หรือ เหรอ ฯลฯ เพื่อเน้นเจตนาของผู้พูดว่าต้องการเนื้อความบอกเล่า สั่ง ถาม ขู่ อ้อนวอน ขอร้อง แนะนำ เชิญชวน บังคับ เป็นต้น สามารถแบ่งเป็นสองกลุ่มได้แก่ คำอนุภาคที่เติมท้ายประโยค เพื่อแสดงเจตนาของผู้พูด และคำอนุภาคที่ไม่เติมท้ายประโยค คืออาจอยู่ต้นประโยคหรือระหว่างประโยคก็ได้ เพื่อเน้นความให้เด่นชัด

**ภาษาอังกฤษ**
ภาษาอังกฤษมีคำอนุภาคจำนวนหนึ่ง บางคำถูกจัดแบ่งชนิดของคำและมีความหมายในตัวเอง แต่เมื่ออยู่ในวลีหรือประโยคก็ไม่มีความหมาย เช่น- คำว่า the (สำหรับ a และ an ไม่จัดว่าเป็นคำอนุภาคเพราะมีความหมายว่า สิ่งใดสิ่งหนึ่ง และถูกจำกัดให้ใช้กับคำนามเอกพจน์เท่านั้น)- คำว่า to ที่กำกับคำกริยา เช่นในวลี to walk- คำบุพบท เช่นคำว่า over ในประโยค I went over the hill.- คำกริยาวิเศษณ์และส่วนหนึ่งของกริยาวลี เช่นคำว่า off ในประโยค We put it off too long.

**ภาษาจีน**
ภาษาจีนมีคำอนุภาคจำนวนหนึ่ง แบ่งได้เป็นสองกลุ่มคือ คำอนุภาคแบบดั้งเดิม เป็นคำอนุภาคที่ปรากฏในงานเขียนหรือบทกวีสมัยเก่า ซึ่งปัจจุบันไม่นิยมใช้กันแล้ว เช่น 其, 之, 與, 也, 而, 乎 ฯลฯ และคำอนุภาคในชีวิตประจำวัน ใช้เป็นคำเสริมแสดงเจตนา เช่น 吧, 的, 等, 个, 还, 可, 了, 吗, 是, 也, 着, 只 ฯลฯ

**ภาษาญี่ปุ่น**
ภาษาญี่ปุ่นใช้งานคำอนุภาคเป็นไวยากรณ์หลัก โดยนำไปต่อท้ายคำชนิดอื่นทีละชุด แล้วจึงนำมารวมกันเป็นประโยค คำอนุภาคในภาษาญี่ปุ่นยาวตั้งแต่ 1 ถึง 4 คะนะ และมีจำนวนมาก ตัวอย่างเช่น か、が、や、は、の、を、に、へ、と、て、で、でも、から、より、やら、なり、だの、ばかり、かしら、ところが、けれども ฯลฯ บางคำใช้ได้ในกรณีเฉพาะเท่านั้น และบางคำก็มีรูปคันจิด้วย
は、へ、を โดยปกติอ่านว่า ฮะ, เฮะ, โวะ ตามลำดับ แต่เมื่อทำหน้าที่เป็นคำอนุภาคจะเปลี่ยนไปอ่านเป็น วะ, เอะ, โอะ เหตุที่เป็นเช่นนี้เนื่องจากการสืบทอดอักขรวิธีคะนะโบราณ

**ภาษาเกาหลี**
ภาษาเกาหลีใช้งานคำอนุภาคในลักษณะเดียวกับภาษาญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่น 은, 는, 이, 가, 도, 을, 를, 에게, 한테, 께, 으로, 로, 에, 에서, 만, 의, 과, 와 ฯลฯ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชนิดของคำ
นิกิตซา เยลาวิช

นิกิตซา เยลาวิช (Nikica Jelavić, pron) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโครเอเชีย เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1985 ปัจจุบันเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในพรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ และฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย ในตำแหน่งกองหน้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
316117
*74875
*id=52137
*36066- Nikica Jelavić at Transfermarkt.de
*31652
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากชาพลีนา
ทิม เคฮิลล์

ทิโมที ฟิลิกา "ทิม" เคฮิลล์ (Timothy Filiga "Tim" Cahill) เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันอยู่กับมิลวอลล์ และเล่นให้กับทีมชาติออสเตรเลีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
2169232- Tim Cahill's Official website including personal journal- Tim Cahill Profile date=2009-05-22  at the Everton website
*465- Tim Cahill Tactical Profile at football-lineups.com
*213001
*Tim Cahill- 2010 FIFA World Cup profile date=2014-01-12 - Premier League profile date=2013-11-15 - Sky Sports profile
EPLIndex.com Article
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นนิวยอร์กเร็ดบุลส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายซามัว
สัญญาจ้างศูนย์ชั่วโมง

สัญญาจ้างศูนย์ชั่วโมง ( zero-hour contract หรือ  zero-hours contract) เป็นสัญญาจ้างรูปแบบใหม่ที่นายจ้างไม่กำหนดเวลาขั้นต่ำในการทำงานต่อสัปดาห์ ในขณะที่ลูกจ้างจะต้องเตรียมพร้อมที่จะทำงานอยู่ตลอดและได้รับค่าจ้างเพียงชั่วโมงที่ทำงานเท่านั้น
สัญญาประเภทนี้อาจเหมาะกับลูกจ้างที่ต้องการรายได้เป็นครั้งคราว แต่ก็อาจถูกใช้ในทางที่ผิด อาทิเช่น ลูกจ้างรออยู่ในสถานที่ทำงานเป็นเวลานานในขณะที่ไม่ได้รับค่าจ้าง 
ในสหราชอาณาจักร National Minimum Wage Regulations (1998) กำหนดให้ลูกจ้างในสัญญาจ้างศูนย์ชั่วโมงต้องได้รับค่าแรงขั้นต่ำตามที่กฎหมายกำหนด และเวลาที่ลูกจ้างอยู่ในสถานปฏิบัติงานรอให้เรียกใช้มักถือเป็นเวลาทำงานตาม Working Time Regulations (1998, 1999, and 2002)

**อ้างอิง**
 as originally enacted within the United Kingdom, from the UK Statute Law Database
หมวดหมู่:ค่าตอบแทนของการจ้างงาน
ตราสารหนี้ปลอดดอกเบี้ย

ตราสารหนี้ปลอดดอกเบี้ย (zero-coupon bond หรือ discount bond) หรือ ตราสารหนี้แบบซื้อลด เป็นตราสารหนี้ที่ซื้อขายกันต่ำกว่าราคาหน้าตั๋ว โดยจะได้รับชำระราคาหน้าตั๋วคืนเมื่อตราสารหนี้ครบกำหนดเวลาชำระคืน เนื่องจากไม่มีการกำหนดอัตราดอกเบี้ยที่จ่ายเป็นงวดๆ (coupon) จึงเป็นที่มาของชื่อ zero-coupon
อนึ่ง ตราสารหนี้ไม่มีดอกเบี้ยบางประเภทอาจผูกกับอัตราเงินเฟ้อก็ได้ แต่โดยส่วนใหญ่แล้วตราสารหนี้ไม่มีดอกเบี้ยจะมีราคาหน้าตั๋วแน่นอนและชำระคืนครั้งเดียวเมื่อสิ้นสุดอายุตราสารหนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตราสารหนี้
ภาคมะกเว

มะกเว (မကွေး) คือภาคหนึ่งในภาคกลางของประเทศพม่า มีเนื้อที่ประมาณ 17,306 ตารางไมล์ (44,820 ตารางกิโลเมตร)

**อาณาเขตติดต่อ**
ภาคมะกเวมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐชีนและภาคซะไกง์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับภาคมัณฑะเลย์และดินแดนสหภาพเนปยีดอ- ทิศใต้ ติดต่อกับภาคพะโค- ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐยะไข่และรัฐชีน

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ภาคมะกเวแบ่งออกเป็น 7 จังหวัด ดังนี้

**อ้างอิง**
มะกเว
ภาคมะกเว
ภาคย่างกุ้ง

ย่างกุ้ง หรือ ยานโกน (ရန်ကုန်) เป็นภาคหนึ่งของประเทศพม่า ตั้งอยู่ใจกลางบริเวณพม่าตอนล่าง มีเมืองหลักคือย่างกุ้งซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและอดีตเมืองหลวงของประเทศ เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น ตาน-ลยีน (สิเรียม), ตูนเต้ เป็นต้น ภาคนี้เป็นพื้นที่มีการพัฒนามากที่สุดของประเทศและเป็นประตูสู่นานาชาติ ภาคย่างกุ้งมีเนื้อที่ 10,276.7 ตารางกิโลเมตร (3,967.9 ตารางไมล์)

**อาณาเขตติดต่อ**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับภาคพะโค- ทิศตะวันออก ติดต่อกับภาคพะโค- ทิศใต้ ติดต่อกับอ่าวเมาะตะมะ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคอิรวดี

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ภาคย่างกุ้งแบ่งออกเป็น 14 จังหวัด ดังนี้

**อ้างอิง**
ย่างกุ้ง
ภาคย่างกุ้ง
ภาคอิรวดี

อิรวดี หรือ เอยาวะดี (ဧရာဝတီ) เป็นภาคหนึ่งของประเทศพม่า ครอบคลุมพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 15° 40' ถึง 18° 30' เหนือ ลองจิจูด 94° 15' ถึง 96° 15' ตะวันออก มีเนื้อที่ 35,140 ตารางกิโลเมตร (13,566 ตารางไมล์) มีประชากรมากกว่า 6.5 ล้านคน ทำให้ภาคอิรวดีมีประชากรมากที่สุดเมื่อเทียบกับรัฐหรือภาคอื่นของพม่า ความหนาแน่นของประชากรคิดเป็น 180 คนต่อตารางกิโลเมตร (460 คนต่อตารางไมล์) มีเมืองหลักชื่อพะสิม
ภาคอิรวดีมีเทือกเขายะไข่กระหนาบข้างในพื้นที่ทางทิศตะวันตก และพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกแผ้วถางสำหรับการเพาะปลูกข้าว ทำให้มีชื่อเสียงในเรื่องแหล่งผลิตข้าวหลักของประเทศในศตวรรษที่ 21
ภาคอิรวดีก็มีทะเลสาบจำนวนหนึ่ง ในบรรดาลำน้ำสาขาที่แยกออกจากแม่น้ำอิรวดี แม่น้ำที่มีชื่อเสียงได้แก่ แม่น้ำงะวูน (Ngawun) แม่น้ำพะสิม และแม่น้ำโต (Toe)

**อาณาเขตติดต่อ**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐยะไข่และภาคพะโค- ทิศตะวันออก ติดต่อกับภาคพะโคและภาคย่างกุ้ง- ทิศใต้ ติดต่อกับอ่าวเมาะตะมะและอ่าวเบงกอล- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอ่าวเบงกอลและรัฐยะไข่

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ภาคอิรวดีแบ่งออกเป็น 8 จังหวัด ดังนี้

**อ้างอิง**
อิรวดี
ภาคอิรวดี
ภาคซะไกง์

ซะไกง์ หรือ สะกาย (စစ်ကိုင်း) เป็นภาคหนึ่งของประเทศพม่า ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ระหว่างละติจูด 21° 30' เหนือ ลองจิจูด 94° 97' ตะวันออก มีพื้นที่ 93,704.5 ตารางกิโลเมตร และประชากรกว่า 5,300,000 คน (พ.ศ. 2539) เมืองหลวงคือเมืองโมนยวา

**อาณาเขตติดต่อ**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐนาคาแลนด์และรัฐอรุณาจัลประเทศ (ประเทศอินเดีย)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐกะชีน รัฐฉาน และภาคมัณฑะเลย์ (ประเทศพม่า) โดยมีแม่น้ำอิรวดีเป็นเขตแดนเป็นส่วนใหญ่- ทิศใต้ ติดต่อกับภาคมัณฑะเลย์และภาคมะกเว (ประเทศพม่า)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐชีน (ประเทศพม่า) และรัฐมณีปุระ (ประเทศอินเดีย)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ภาคซะไกง์แบ่งออกเป็น 13 จังหวัด และ 1 พื้นที่ปกครองตนเอง ดังนี้

**อ้างอิง**
ซะไกง์
ภาคซะไกง์
สไปเกอนิสเซอ

สไปเกอนิสเซอ (Spijkenisse) เป็นเมืองและเทศบาลทางตะวันตกของประเทศเนเธอร์แลนด์ ในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เทศบาลมีประชากร  74,482 คน (ค.ศ. 2006) ครอบคลุมพื้นที่ 30.23 ตารางกิโลเมตร (โดยมีพื้นที่ของผืนน้ำ 4.07 ตารางกิโลเมตร) 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
ปริงซีป

ปริงซีป (Príncipe) หรือ เกาะพรินซ์ เป็นเกาะในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะเซาตูแม อยู่นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ 136 กม² มีประชากรราว 5,000 คน มีเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปริงซีป คือเมืองซังตูอังตอนีอู เกาะนี้ได้รับเอกราชพร้อมกับเกาะโตเมจากโปรตุเกสเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1975  และจัดตั้งขึ้นเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูแมอีปริงซีป 
เกาะนี้ใช้เป็นสถานที่ในการพิสูจน์ทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ พิสูจน์โดยอาเทอร์ สแตนลีย์ เอดิงตัน และทีม ในระหว่างเกิดสุริยุปราคาเต็มดวงเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1919
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
หมวดหมู่:เกาะในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป
ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์

ฟอร์-เดอ-ฟร็องส์ (Fort-de-France, LL-Q150 (fra)-Jules78120-Fort-de-France.wav; langx|gcf|label=ครีโอลมาร์ตีนิก|Fodfwans) เป็นเมืองหลวงของมาร์ตีนิก จังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ในแคริบเบียน มีสินค้าส่งออกเช่น น้ำตาล เหล้ารัม โกโก้ เป็นต้น

**ภูมิอากาศ**

**ประชากร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ- 97209- short=x
หมวดหมู่:เมืองในมาร์ตีนิก
หมวดหมู่:มาร์ตีนิก
มงเบลียาร์

มงเบลียาร์ (Montbéliard) เป็นเมืองในจังหวัดดู ในแคว้นฟร็องช์-กงเต ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ได้รับการเอ่ยถึงครั้งแรกในปี ค.ศ. 985 ในชื่อ Mons Beliardae
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดดู
โลสอังเฮเลส

โลสอังเฮเลส (Los Ángeles) เป็นเมืองในแคว้นบีโอ-บีโอ ประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำลาฮาและแม่น้ำบีโอ-บีโอ เมืองมีประชากร 123,445 คน (ค.ศ. 2002)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศชิลี
คลองแคเลโดเนียน

คลองแคเลโดเนียน (Caledonian Canal) เป็นคลองขุดในสกอตแลนด์ ที่เชื่อมชายฝั่งทิศตะวันออกของเมืองอินเวอร์เนสส์ กับชายฝั่งทิศตะวันตกของคอร์แพช (Corpach) ใกล้กับฟอร์ตวิลเลียม เริ่มก่อนสร้างในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยวิศวกรชื่อ ทอมัส เทลฟอร์ด เป็นคลองที่ขุดเชื่อมทะเลสาบล็อกลินนี ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้กับอ่าวมอเรย์เฟิร์ททางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ โดยขุดผ่านทะเลสาบล็อกเนสส์ ล็อกออยก์ ล็อกลอคี และล็อกอีล เพื่อใช้เป็นเส้นทางเดินเรือ
หมวดหมู่:คลองในสกอตแลนด์
หมวดหมู่:คลองเดินเรือสมุทร
หมวดหมู่:อินเวอร์เนสส์
หมวดหมู่:คลองในประเทศกรีซ

กรีซ
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างทางการขนส่งในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:คลองในประเทศจีน

จีน
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างทางการขนส่งในประเทศจีน
เปิลแซ็ญ

เปิลแซ็ญ (Plzeň) หรือ พิลเซิน (Pilsen) เป็นเมืองหลักของแคว้นเปิลแซ็ญในประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงปรากไปทางทิศตะวันตก 90 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีเบียร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลกคือเบียร์พิลส์เนอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเช็กเกีย

หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
ภาคมัณฑะเลย์

มัณฑะเลย์ หรือ มานดะเล (မန္တလေး, pron) เป็นภาคหนึ่งของประเทศพม่า อยู่ในบริเวณภาคกลางของประเทศ มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับภาคซะไกง์และภาคมะกเว ทิศตะวันออกติดกับรัฐฉาน และทิศใต้ติดกับดินแดนสหภาพเนปยีดอ เมืองหลวงของภาคคือมัณฑะเลย์ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของภาค ภาคมัณฑะเลย์มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของพม่า โดยคิดเป็นร้อยละ 15 ของเศรษฐกิจของประเทศ

**อาณาเขตติดต่อ**
ภาคมัณฑะเลย์มีตำแหน่งที่ตั้งดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับภาคซะไกง์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับรัฐฉาน- ทิศใต้ ติดต่อกับดินแดนสหภาพเนปยีดอ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคมะกเว

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ภาคมัณฑะเลย์แบ่งออกเป็น 11 จังหวัด ซึ่งแบ่งย่อยอีกเป็น 28 อำเภอ ดังนี้

**อ้างอิง**
ภาคมัณฑะเลย์
มัณฑะเลย์
ดรากอนฮาร์ท: กำเนิดใหม่ศึกอภินิหารมังกรไฟ

ดรากอนฮาร์ท: กำเนิดใหม่ศึกอภินิหารมังกรไฟ (อังกฤษ: Dragonheart: A New Beginning) เป็นภาพยนตร์ประเภท แฟนตาซี/ผจญภัย กำกับโดย ดั๊ก เลฟเลอร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2543. มันเป็นผลสืบเนื่องไป พ.ศ. 2539 ภาพยนตร์: ดรากอน ฮาร์ท.

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมัยกลาง- มังกร- เวลส์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ดรากอนฮาร์ท: กำเนิดใหม่ศึกอภินิหารมังกรไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศสโลวาเกีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศอังกฤษ
แอนทิโลป

ไฟล์:Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary b2 844-2.jpg|thumb|250px|ภาพวาดของส่วนหัวและเขาของแอนทิโลปหลายชนิด
ไฟล์:Blackbuck male female.jpg|thumb|แอนทิโลปสายพันธู์แบล็กบัก
แอนทิโลป (antelope, lang=en, แอนทะโลพ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด ในหลายสกุล ในอันดับสัตว์กีบคู่ ในวงศ์วัวและควาย (Bovidae) 
โดยทั่วไปแล้วแอนทิโลปมีลักษณะคล้ายกับกวางซึ่งเป็นสัตว์กีบคู่เหมือนกันและอยู่ในวงศ์กวาง (Cervidae) และคำนิยามในพจนานุกรมก็มักจะระบุเช่นนั้นว่า แอนทิโลปเป็นสัตว์จำพวกเนื้อและกวางชนิดที่มีเขาเป็นเกลียว หรือบางทีก็แปลว่า ละมั่ง แต่ที่จริงแล้วแอนทิโลปมิใช่กวาง แม้จะมีรูปร่างภายนอกคล้ายคลึงกันก็ตาม แต่แอนทิโลปเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับวัวหรือควาย, แพะ หรือแกะ เนื่องจากจัดอยู่ในวงศ์เดียวกัน ซึ่งลักษณะสำคัญของสัตว์ในวงศ์นี้ คือ เขามีลักษณะโค้งเป็นเกลียว แต่ข้างในกลวง และมีถุงน้ำดี
แอนทิโลปกระจายพันธุ์ไปในแอฟริกาและยูเรเชีย แต่ไม่พบในประเทศไทย โดยสัตว์ที่อาจเรียกได้ว่าเป็นแอนทิโลปได้ในประเทศไทย ได้แก่ เลียงผา และกวางผา ซึ่งเป็นสัตว์ที่อยู่ตามภูเขาสูง พบเห็นตัวได้ยาก
คำว่า แอนทิโลป ปรากฏครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1417 โดยได้รับมาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า หรืออาจจะมาจากภาษากรีกคำว่า "anthos" ซึ่งหมายถึง "ดอกไม้" และ "ops" ที่หมายถึง "ตา" อาจหมายถึง "ตาสวย" หรือแปลได้ว่า "สัตว์ที่มีขนตาสวย" แต่ในระยะต่อมาในเชิงศัพทมูลวิทยาคำว่า  "talopus" และ "calopus" มาจากภาษาละตินในปี ค.ศ. 1607 ใช้เป็นครั้งแรกเพื่อเรียกสัตว์จำพวกกวาง 
แอนทิโลปมีประมาณ 90 ชนิด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา มี 30 สกุล กระจายไปในวงศ์ย่อยต่าง ๆ เช่น  Alcelaphinae, Antilopinae, Hippotraginae, Reduncinae, Cephalophinae, Bovinae รวมถึงอิมพาลา บางครั้งก็ถูกเรียกว่าแอนทิโลปบ้างเหมือนกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์วัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามชื่อสามัญ