Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยปักกิ่ง

มหาวิทยาลัยปักกิ่ง(Peking University)  (北大; Chinese: 北京大学, pinyin: Běijīng Dàxué) Bei-Da) นิยมเรียกกันว่าเป่ยต้า เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติของจีน 1 ใน 9 (C9 League) เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยชิงหฺวา เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ชั้นนำของรัฐที่มีชื่อเสียง มีสถาปัตยกรรมแบบจีนที่โดดเด่น มหาวิทยาลัยปักกิ่งมีบทบาทต่อการเคลื่อนไหวเชิงสัญลักษณ์ทางการเมืองในปี พ.ศ 2532 ในปัจจุบันมหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยชั้นนำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของจีน และจากการจัดลำดับโดยคอกโครัลลีไซมอนส์ มหาวิทยาลัยปักกิ่งอยู่ในลำดับที่ 22 ของโลก และลำดับ 5 ในเอเชีย

**ประวัติ**
ประตูทางเข้า สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง
สถาปัตยกรรมแบบจีนภายในมหาวิทยาลัย
ก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ในชื่อมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ์ปักกิ่ง ต่อมาเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติซินไฮ่ ในปี พ.ศ. 2454 ราชวงศ์ชิงถูกล้มล้างอันเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิจีนอายุกว่า 2,000 ปี เริ่มต้นของการปกครองแบบสาธารณรัฐของจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่ง (National Peking University) ก่อตั้งโดยพรรคชาตินิยมจีน (ก๊กมินตั๋ง) ในปี พ.ศ. 2463 มหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นมหาวิทยาลัยแรกที่รับนักศึกษาหญิงเข้ามาศึกษาในระดับอุดมศึกษาสมัยใหม่ของจีน
และเมื่อพรรคก๊กมินตั๋งพ่ายแพ้สงครามกลางเมืองจีน เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์ประกาศตั้ง สาธารณรัฐประชาชนจีนมหาวิทยาลัยแห่งชาติปักกิ่งสูญเสียสถานะความเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติที่แต่งตั้งโดยพรรคก๊กมินตั๋ง และต้องย้ายวิทยาเขตออกจากในเมืองไปอยู่บริเวณชานเมือง (วิทยาเขตเดิมอยู่บริเวณพระราชวังต้องห้าม) แต่มหาวิทยาลัยยังคงเป็นมหาวิทยาลัยที่ดึงดูดปัญญาชนจากทั่วแผ่นดินจีน จากเหตุการณ์การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินโดยมีนักศึกษาและปัญญาชนจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งเป็นแกนนำ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่มีชื่อเสียงลำดับต้นๆของแผ่นดินใหญ่ เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ(National Key Universities) ที่มีอัตราการสอบแข่งขันเข้าศึกษามากที่สุดในแผ่นดินจีน

**สาขาวิชาที่เปิดสอน**
อาคารวิทยาศาสตร์สุขภาพ
วิทยาลัย/ภาควิชา/สำนักวิชา/สถาบัน/ศูนย์ ที่เปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี
*ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี
*สำนักวิชาการปกครอง
*สำนักความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
*ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ
*วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและวิศวกรรม
*วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
*สถาบันการศึกษาขั้นสูง เพื่อการศึกษาสหวิทยาการ
*บัณฑิตวิทยาลัยศึกษาศาสตร์
*ศูนย์จีนเพื่อการวิจัยเศรษฐกิจ
*สำนักวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์
*วิทยาลัยหยวนเป่ย
*ภาควิชาพละศึกษา
*สำนักวิชามาร์กซิส(ลัทธิ)
*สำนักวิชาภาษาต่างประเทศ
*ภาควิชา ภาษาและวรรณคดีอังกฤษ
*ภาควิชาสังคมวิทยา
*ภาควิชาสารสนเทศเพื่อการจัดการ
*โรงเรียนกฎหมาย
*วิทยาลัยการบริหารGuanghua
*สำนักวิชาเศรษฐศาสตร์
*สำนักวิชาการศึกษานานาชาติ
*ภาควิชาปรัชญา
*สำนักวิชาโบราณคดีและพิพิธภัณฑ์วิทยา
*ภาควิชาประวัติศาสตร์
*สำนักวิชาวารสาร และการสื่อสารมวลชน
*ภาควิชาจิตวิทยา
*สำนักวิชาผังเมืองและ วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม
*สำนักวิชา โลกและอวกาศ
*วิทยาศาสตร์สุขภาพ
*วิทยาลัยเคมี
*ภาควิชาภาษาจีนและวรรณคดี
*สำนักวิชาฟิสิกส์
*สำนักวิชาวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์

**ศิษย์เก่าชาวไทยที่มีชื่อเสียง**
 ปัณฑพล ประสารราชกิจ- วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศจีน
หมวดหมู่:สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
เมืองห้วยชาย

ห้วยชาย เป็นเมือง (เทียบเท่ากับอำเภอของประเทศไทย) ของแขวงบ่อแก้ว ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว

**อ้างอิง**
ห้วยชาย
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนไทย–ลาว
จูราสสิค พาร์ค (นวนิยาย)

จูราสสิค พาร์ค (italic=yes) เป็นนวนิยายแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์และระทึกขวัญที่ประพันธ์โดยไมเคิล ไครซ์ตัน (Michael Crichton) ในปี ค.ศ. 1990 และได้นำมาทำเป็นภาพยนตร์ในชื่อจูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์กออกฉายในปี ค.ศ.1993 เล่าเรื่องอุทาหรณ์เกี่ยวกับความล้มเหลวในการพยายามควบคุมสิ่งต่างๆ เนื่องจากทฤษฎีทางคณิตศาสตร์เรื่องความโกลาหล สวนสนุกแห่งหนึ่งสร้างไดโนเสาร์ขึ้นมาใหม่จากความก้าวหน้าทางพันธุวิศวกรรม แต่กลับเกิดเรื่องโกลาหล นำไปสู่ความล้มเหลวและเกิดเป็นหายนะ  

**เนื้อเรื่อง**
เป็นเรื่องราวของบริษัทด้านวิศวพันธุกรรมอย่างอินเจ้นท์ อินดัสทรี่ได้ทำการทดลองเปิดสวนสนุก ณ เกาะอิสลาร์ นูบลาร์ของประเทศคอสตาริก้าอย่างลับๆ โดยผลจากการทดลองอย่างลับๆของปาร์คนั้นได้สร้างความสยดสยองทั้งในปาร์ค และลุกลามไปตามชุมชนของหมู่เกาะต่างๆที่อยู่รายรอบเกาะอิสลาร์ นูบลาร์เสียแล้ว...
อย่างไรก็ตาม แม้ว่า "ผลการทดลอง" นั้นจะเกิดปัญหา แต่จอห์น แฮมมอนด์ เจ้าของบริษัทอินเจ้นท์ก็ยังคงพยายามปิดข่าวในทุกวิถีทางและเดินหน้าในการพัฒนาปาร์คต่อไป พร้อมด้วยความต้องการทดลองการนำเที่ยวในชุดแรกด้วยการนำบุคคลสำคัญที่ทางบริษัทได้เลือกตัวไว้อย่างเช่น อลัน แกรนต์กับเอลลี แซตเลอร์ - สองนักบรรพชีวินวิทยาชื่อดัง - เอียน มัลคอล์ม นักคณิตศาสตร์สติเฟื่อง - โดนัลด์ เจนนาโร่ ทนายเจ้าปัญหา และสุดท้ายก็คือหลานๆที่น่ารักของเขาทั้งสองคนคือทิมและเล็กซ์ให้มาร่วมเดินทางเที่ยวชมปาร์คสุดอัศจรรย์ที่แฮมมอนด์ได้ตระเตรียมเอาไว้ ด้วยความต้องการที่จะให้ผู้ชมเหล่านี้ให้การรับรองในการเยี่ยมชมครั้งนี้นั่นเอง
แน่นอนว่าเมื่อทุกคนไปถึงเกาะแล้ว พวกเขาจึงได้พบว่าปาร์คสุดอัศจรรย์นี้ ก็คือปาร์คที่สามารถเพาะพันธุ์ไดโนเสาร์ให้หวนกลับคืนมาได้อีกครั้งนั่นเอง แต่หลังจากที่ทุกคนตกตะลึงได้ไม่นานนัก ทั้งอลัน แอลเลน และเอียนต่างก็รู้สึกตรงกันว่า การที่อินเจนท์ได้สร้างไดโนเสาร์ขึ้นมานี้ ถือว่าเป็นความสุ่มเสี่ยงที่อันตรายยิ่งนัก เพราะการที่มนุษย์คิดเล่นบทเป็น "ผู้สร้าง" ที่หมายควบคุมพลังอำนาจแห่งธรรมชาติเช่นนี้ย่อมอาจนำไปสู่หายนะที่ไม่อาจจะควบคุมได้อย่างแน่นอน และในที่สุดแล้ว เมื่อ "เดนนิส เนิร์สลี่ย์" ผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์ของปาร์คแอบทำการยกเลิกระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมดออกเพื่อแอบเอาตัวอ่อนของไดโนเสาร์หนีไปขายให้กับบริษัทคู่แข่ง กอปรกับมีเหตุพายุทอร์นาโดเข้าถล่มชายฝั่งคอสตาริก้าด้วยแล้ว พวกเขาจึงได้รับหายนะอย่างแรก เพราะเมื่อที่ไฟฟ้าดับนั้น รถของเหล่าผู้ตรวจปาร์คและหลานของจอห์อนแฮมมมอน ก็ได้เจอกับหายนะอย่างแท้จริง พวกเขาต้องหนีหนทางเดียว เพื่อให้รอดจากไดโนเสาร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jurassic Park (novel) Wikipedia
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:จูราสสิค พาร์ค
เบนจามิน เนทันยาฮู

เบนจามิน "บีบี" เนทันยาฮู (Benjamin "Bibi" Netanyahu; בִּנְיָמִין "בִּיבִּי" נְתָנְיָהוּ; بنيامين نتانياهو; เกิด 21 ตุลาคม 2492) เป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอล สมาชิกรัฐสภา (Knesset) และหัวหน้าพรรคลิคุด (Likud)
เขาเกิดในกรุงเทลอาวีฟ มีบิดามารดาเป็นชาวยิวโลกิยะ เนทันยาฮูเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เกิดในประเทศอิสราเอลหลังการสถาปนารัฐ เนทันยาฮูเข้าร่วมกองกำลังป้องกันอิสราเอลไม่นานหลังสงครามหกวันในปี 2510 และเป็นหัวหน้าทีมคอมมานโดในหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ เขาเข้าร่วมหลายภารกิจ ซึ่งประกอบด้วยปฏิบัติการอินเฟอร์โน (ปี 2511), ปฏิบัติการกิฟต์ (ปี 2511) และปฏิบัติการไอโซโทป (ปี 2525) ซึ่งระหว่างนั้นเขาถูกยิงที่ไหล่ เขาต่อสู้ในแนวหน้าในสงครามการบั่นทอนกำลัง และสงครามยมคิปปูร์ในปี 2516 โดยร่วมกับกำลังพิเศษตีโฉบฉวยตามคลองสุเอซ แล้วนำการโจมตีของคอมมานโดลึกเข้าดินแดนซีเรีย เขาได้ยศร้อยเอกก่อนได้รับการปลด หลังสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ด้วยปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิตและวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต เขาได้รับสรรหาเป็นผู้ให้คำปรึกษาทางเศรษฐกิจแก่บอสตันคอนซัลทิงกรุป เขากลับประเทศอิสราเอลในปี 2521 เพื่อก่อตั้งสถาบันต่อต้านการก่อการร้ายโยนาทัน เนทันยาฮู (Yonatan Netanyahu Anti-Terror Institute) ซึ่งได้ชื่อตามโยนาทัน เนทันยาฮู ผู้เสียชีวิตขณะเป็นผู้นำปฏิบัติการเอนเทบเบ เนทันยาฮูรับราชการเป็นเอกอัครราชทูตอิสราเอลประจำสหประชาชาติตั้งแต่ปี 2527 ถึง 2531
เนทันยาฮูเป็นหัวหน้าพรรคลิคุดในปี 2536 เนทันยาฮูชนะการเลือกตั้งปี 2539 ทำให้กลายเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลที่หนุ่มที่สุด ดำรงวาระแรกระหว่างเดือนมิถุนายน 2539 ถึงกรกฎาคม 2541 เขาย้ายจากเวทีการเมืองไปภาคเอกชนหลังพ่ายการเลือกตั้งชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีปี 2542 แก่เอฮุด บารัค (Ehud Barak) เนทันยาฮูหวนคืนการเมืองในปี 2545 โดยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ปี 2545–2546) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ปี 2546–2548) ในรัฐบาลแอเรียล ชารอน แต่เขาออกจากรัฐบาลเพราะความไม่ลงรอยต่อแผนการปลดปล่อยกาซา ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เนทันยาฮูปฏิรูปเศรษฐกิจอิสราเอลขนานใหญ่ ซึ่งผู้วิจารณ์ยกย่องว่าพัฒนาสมรรถนะทางเศรษฐกิจของอิสราเอลในเวลาต่อมาอย่างสำคัญ เขาทวงตำแหน่งหัวหน้าพรรคลิคุดในเดือนธันวาคม 2548 หลังชารอนออกไปตั้งพรรคการเมืองต่างหาก ในเดือนธันวาคม 2549 เนทันยาฮูเป็นผู้นำฝ่ายค้านในรัฐสภาและหัวหน้าพรรคลิคุดอย่างเป็นทางการ หลังการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2552 ซึ่งลิคุดได้อันดับสองและพรรคฝ่ายขวาได้เสียงข้างมาก เนทันยาฮูตั้งรัฐบาลผสม หลังชัยชนะในการเลือกตั้งปี 2556 เขากลายเป็นบุคคลที่สองที่ได้รับเลือกตั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สาม ถัดจากเดวิด เบนกูเรียน ในเดือนมีนาคม 2558 เนทันยาฮูได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่ห้า
เนทันยาฮูได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลสี่สมัย เท่ากับสถิติของเดวิด เบนกูเรียน เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนเดียวในประวัติศาสตร์อิสราเลที่ได้รับเลือกตั้งสามครั้งติดต่อกัน ปัจจุบันเขาเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวที่สุดเป็นอันดับที่สอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
หมวดหมู่:ทหารชาวอิสราเอล
หมวดหมู่:ชาวยิวอิสราเอล
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายเบลารุส
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายรัสเซีย 
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายลิทัวเนีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเทลอาวีฟ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิสราเอล
จูราสสิค เวิลด์ (เพลงประกอบภาพยนตร์)

Jurassic World Original Motion Picture Soundtrack อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ของจูราสสิค เวิลด์ แต่งโดย ไมเคิล จิอัคคิโน ตัวอัลบั้มถูกวางจำหน่ายทั้งในรูปแบบดิจิทัลและแผ่นซีดีวันที่ 9 มิถุนายน 2015 โดยค่ายแบ็คลอตมิวสิค (Black Lot Music)
ก่อนอัลบั้มจูราสสิค เวิลด์ จิอัคคิโนเคยแต่งเพลงให้กับวิดีโอเกมของจูราสสิค พาร์คมาก่อน คือเกมวอร์แพธ:จูราสสิค พาร์ค (1999) และเดอะ ลอสต์ เวิลด์: จูราสสิค พาร์ค(1997) ในอัลบั้มจูราสสิค เวิลด์นี้ เขายังใส่ธีมของจูราสสิค พาร์ค ซึ่งแต่งโดยจอห์น วิลเลียมส์ลงในเพลงของเขาด้วย

**รายชื่อเพลง**
เพลงทั้งหมดแต่งโดยไมเคิล จิอัคคิโน ยกเว้นที่หมายเหตุไว้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือของ ไมเคิล ไครชตัน
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ที่มีฉากบนเกาะ
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ไดโนเสาร์
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ไอแมกซ์
หมวดหมู่:เพลงประกอบภาพยนตร์ภาคต่อ
เส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 35 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 25 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 155 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 154 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 156 องศาตะวันออก
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 15 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 165 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 166 องศาตะวันออก
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 5 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 175 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 174 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 176 องศาตะวันออก
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เจ้าสุริยา ณ ลำพูน

เจ้าสุริยา ณ ลำพูน เจ้านายฝ่ายเหนือ ราชบุตรองค์ในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์สุดท้าย กับหม่อมแว่นแก้ว และเป็นอดีตอัยการจังหวัดตาก

**ประวัติ**
เจ้าสุริยา ณ ลำพูน จบการศึกษาด้านกฎหมายจากประเทศอังกฤษ และเข้ารับราชการในสังกัดกรมอัยการ กระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นอัยการจังหวัดตาก ในระหว่างปี พ.ศ. 2481 ถึงปี พ.ศ. 2485

**ชีวิตครอบครัว**
เจ้าพัฒนา ณ ลำพูน มีบุตร 2 ธิดา 3- เจ้าวัชรี ณ ลำพูน- เจ้าพิสมัยมาลี ณ ลำพูน- เจ้านพมณีศรี ณ ลำพูน- เจ้าสุธี ณ ลำพูน- เจ้าสุมาลี (ณ ลำพูน) วงศ์ปราชญ์

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ปราณี  ศิริธร ณ พัทลุง. เพ็ชร์ล้านนา. (ครั้งที่ ๒) เชียงใหม่ :ผู้จัดการ ศูนย์ภาคเหนือ, ๒๕๓๘.- นงเยาว์ กาญจนจารี. ดารารัศมี : พระประวัติพระราชชายา เจ้าดารารัศมี. เชียงใหม่ :สุริวงศ์บุ๊คเซนเตอร์, ๒๕๓๙.
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สกุล ณ ลำพูน
หมวดหมู่:ราชสกุลอิศรเสนา
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ข้าราชการฝ่ายอัยการชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ราชโอรสในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ‎
เส้นขนานที่ 60 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 60 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 60 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 18 ชั่วโมง 52 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 5 ชั่วโมง 52 นาที ในระหว่างเหมายัน

**รอบโลก**
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 60° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นขนานที่ 59 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 61 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
ริทอร์ต

ริทอร์ตทองแดง
ริทอร์ตแก้ว
ในห้องปฏิบัติการเคมี ริทอร์ต คือ เครื่องแก้วที่ใช้สำหรับการกลั่นหรือกลั่นแห้งของสสาร ริทอร์ตประกอบด้วยภาชนะทรงกลมที่มีคอยาวชี้ลงล่าง ของเหลวที่จะถูกกลั่นนั้นถูกใส่ในภาชนะและอุ่นให้ร้อน คอนั้นทำหน้าที่เป็นคอนเดนเซอร์ซึ่งให้ไอน้ำควบแน่นและไหลไปตามคอสู่ภาชนะด้านล่าง
ในอุตสาหกรรมเคมี ริทอร์ตคือภาชนะที่อากาศเข้าไม่ได้ โดยสสารถูกอุ่นเพื่อให้ปฏิกิริยาเคมีที่สร้างผลิตผลก๊าซซึ่งจะถูกเก็บไว้ในภาชนะเพื่อนำไปใช้ต่อไป ริทอร์ตยังถูกใช้ในระดับอุตสาหกรรม เช่น การสกัดน้ำมันหิน และการผลิตถ่านหุงต้ม กระบวนการให้ความร้อนหินน้ำมันเพื่อผลิตน้ำมันหิน ก๊าซหิน มักถูกเรียกว่าการริทอร์ต
ในอุตสาหกรรมอาหาร หม้ออบความดันส่วนใหญ่จะถูกเรียกว่าริทอร์ต หมายถึง "ริทอร์ตบรรจุกระป๋อง" สำหรับการฆ่าเชื้อโรคในอุณหภูมิสูง (116–130 องศาเซลเซียส)
การใช้ริทอร์ต

** ประวัติ**
หลังการประดิษฐ์ของภาชนะแก้วหรือโลหะที่ใช้ในการกลั่นหรือริทอร์ตชนิดหนึ่ง ญาบิร นักเล่นแร่แปรธาตุได้พัฒนากรรมวิธีในการกลั่นจนเป็นอย่างที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักเล่นแร่แปรธาตุใช้ริทอร์ตกันอย่างแพร่หลาย และรูปภาพของริทอร์ตนั้นยังพบได้ในรูปวาดของห้องปฏิบัติการของคนเหล่านี้ ก่อนการค้นพบของคอนเดนเซอร์ที่ใช้กันในปัจจุบัน ริทอร์ตนั้นถูกใช้โดยนักเคมีที่มีชื่อเสียง เช่น อ็องตวน ลาวัวซีเย, เยินส์ ยาคอบ แบร์เซลีอุส เป็นต้น

**หน้าที่ในเคมีวิเคราะห์**
ด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวไกลโดยเฉพาะการคิดค้นคอนเดนเซอร์ไส้ตรง การใช้ริทอร์ตในห้องปฏิบัติการถูกมองว่าล้าสมัยตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม เทคนิคในห้องปฏิบัติการบางอย่างนั้นอาจไม่ต้องการอุปกรณ์ที่ละเอียดอ่อน และสามารถใช้ริทอร์ตเพื่อทดแทนอุปกรณ์การกลั่นที่ซับซ้อนได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุปกรณ์ห้องปฏิบัติการ
นิกายในศาสนาฮินดู

ไฟล์:"Panch Dev" (Five Gods), in a Shiva-centric version; bazaar art, c.1910's.jpg|thumb|ปัญจเทวะ คือเทพเจ้าทั้ง 5 ที่ได้รับการบูชาพร้อมกันในลัทธิสมารตะ
นิกายในศาสนาฮินดู คือประเพณีในศาสนาฮินดู ที่มีการนับถือเทพเจ้าหนึ่งพระองค์หรือมากกว่าเป็นหลัก เช่น พระศิวะ, พระวิษณุ และ พระพรหม
ศาสนาฮินดูไม่มีหลักคำสอนหลักกลาง ในขณะเดียวกันชาวฮินดูเองจำนวนมากก็ไม่ได้อ้างว่าเป็นของนิกายหรือประเพณีใด ๆ  อย่างไรก็ตาม ในงานศึกษาเชิงวิชาการนิยมแบ่งออกเป็น 4 นิกายหลัก ได้แก่ ลัทธิไวษณพ, ลัทธิไศวะ, ลัทธิศักติ และ ลัทธิสมารตะp=113, 134, 155–161, 167–168 นิกายต่าง ๆ นี้แตกต่างกันที่องค์เทพเจ้าที่บูชาเป็นหลักหรือเป็นศูนย์กลางของนิกายนั้น ลักษณะสำคัญของนิกายในศาสนาฮินดูคือไม่ปฏิเสธแนวคิดอื่น ๆ นอกนิกาย การยกย่องสรรเสริญเทพเจ้าอื่นนอกนิกาย และบ่อยครั้งที่ร่วมเฉลิมฉลองกับนิกายอื่น ๆ อย่างเท่ากันในลักษณะแบบอติเทวนิยม Julius J. Lipner ได้ระบุไว้ว่าการแบ่งนิกายของศาสนาฮินดูนั้นแตกต่างจากในศาสนาหลักอื่น ๆ ของโลก เพราะนิกายของศาสนาฮินดูนั้นคลุมเครือกับการฝึกฝนของบุคคลมากกว่า เป็นที่มาของคำว่า "Hindu polycentrism" (หลากหลายนิยมฮินดู, ฮินดูตามท้องถิ่น)

**อ้างอิง ==
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2559 กุมภาพันธ์ 4

* คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ประกาศการคิดค้นการใช้แบคทีเรียต้านโรคไข้เลือดออกในยุง  (ไทยรัฐออนไลน์)
}
สักซ้า

สักซ้า (Rạch Giá) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกียนซาง ทางภาคใต้ของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านตะวันออกของอ่าวไทย ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ mi
สักซ้ามีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด ได้รับการยกฐานะจากเมืองเป็นนครเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2548

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดเกียนซาง
ล็องเซวียน

ล็องเซวียน (Long Xuyên) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดอานซาง ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม

**ภูมิศาสตร์**
ล็องเซวียนตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางทิศใต้ประมาณ 1,950 กิโลเมตร ห่างจากนครโฮจิมินห์ประมาณ 189 กิโลเมตร และห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาประมาณ 45 กิโลเมตร

**วัฒนธรรม**
ตอนที่เมืองล็องเซวียนได้รับการกำหนดเป็นนครเมื่อ พ.ศ. 2542 พลเมืองหลายคนจากชุมชนชนบทล้อมรอบ ย้ายกันเข้ามาในเมืองนี้ ตลาดน้ำล็องเซวียนยังคงชีวิตแบบดั้งเดิมที่หลงเหลือจากชีวิตในชนบทมากขึ้น
เนื่องจากที่ตั้งที่อยู่ใกล้กับประเทศกัมพูชา ทำให้นครนี้มีพลเมืองเชื้อสายเขมรจำนวนมากอาศัยอยู่

**ศาสนา**
ล็องเซวียนเป็นที่ก่อตั้งศาสนาพุทธ ลัทธิฮหว่าหาว และยังมีชุมชนกับโบสถ์โรมันคาทอลิกหลายแห่ง โดยมุขมณฑลล็องเซวียนฉลองครบรอบ 60 ปี กับสมาชิกผู้นับถือ 230,000 คนใน พ.ศ. 2563 และเป็นหนึ่งนครในไม่กี่แห่งที่มีวิหารลัทธิกาวด่าย
วิหารลัทธิกาวด่ายที่ล็องเซวียน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ล็องเซวียน
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
เบียนฮหว่า

เบียนฮหว่า (Biên Hòa) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดด่งนาย ทางภาคใต้ของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ mi โดยมีทางหลวงแห่งชาติสาย 1 เชื่อมต่อระหว่างเมืองทั้งสอง เมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของประเทศเวียดนาม

**เมืองพี่น้อง**
 South Korea กิมแฮ จังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
กวีเญิน

กวีเญิน (Quy Nhơn) เป็นเมืองชายฝั่งทะเลและเมืองหลักของจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ 286 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยแขวง (phường) 16 แขวง และตำบล (xã) 5 ตำบล มีจำนวนประชากร 280,900 คน ณ ปี พ.ศ. 2552 ในอดีต กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองเน้นไปที่เกษตรกรรมและการประมง แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่อุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยวมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมการผลิตอยู่ไม่น้อยเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ดงห่า

ดงห่า (Đông Hà) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกว๋างจิ ประเทศเวียดนาม มีทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ (รถด่วนแห่งการรวมชาติ) ตัดผ่าน โดยมีสถานีรถไฟดงห่ารองรับ นอกจากนี้ ดงห่ายังตั้งอยู่ตรงจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 1 เอ กับทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 9 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East–West Economic Corridor) อันเป็นโครงการพัฒนาเศรษฐกิจในภาคกลางตอนบนและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ภาคใต้ของประเทศลาว และภาคกลางของประเทศเวียดนาม
ในช่วงสงครามเวียดนาม ดงห่าเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเวียดนามใต้และเป็นฐานการรบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์แห่งหนึ่งของนาวิกโยธินสหรัฐ โดยทำหน้าที่เป็นหน้าด่านเฝ้าระวังการเคลื่อนกำลังพลข้ามเขตปลอดทหารเข้ามาในเวียดนามใต้ ดงห่าถูกยึดได้ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515 ระหว่างการโจมตีครั้งแรก ๆ ในการรุกอีสเตอร์ของเวียดนามเหนือ ทุกวันนี้ยังมีนักท่องเที่ยวเดินทางมายังเมืองนี้ โดยเฉพาะทหารผ่านศึกจากสหรัฐอเมริกาและเวียดนามซึ่งมักบรรจุการเยี่ยมชมเขตปลอดทหารไว้ในแผนการท่องเที่ยวของตนเสมอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ที โมเมนต์

ที โมเมนต์ (TMoment) เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทย โดยเป็นการร่วมทุนระหว่าง ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ โมโน เทคโนโลยี และชื่อบริษัทมีที่มาจากการนำชื่อหน้าของทั้งสองบริษัทคือ T ของไท และ Mo ของโมโนมารวมกัน โดยบริษัทเปิดดำเนินการเพียง 3 ปีและได้ปิดตัวลงด้วยเหตุผลคือกลุ่มโมโนต้องการขอถอนทุน

**ประวัติ**
ที โมเมนต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2559 ด้วยทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาท โดยเกิดจากการรวมตัวกันของ 2 บริษัทคือ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ โมโน เทคโนโลยี ภายหลังจากการปิดตัวลงของ จีทีเอช และได้มีการแถลงข่าวเปิดตัวบริษัทเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559 ที่ อินฟินิตีฮอลล์ ชั้น 5 สยามพารากอน
ตั้งแต่เริ่มดำเนินการ ที โมเมนต์ เปิดตัวภาพยนตร์ทั้งหมด 3 เรื่อง คือโอเวอร์ไซส์ ทลายพุง กวาดรายได้ไป 15 ล้านบาท แอปวอร์ แอปชนแอป กวาดรายได้ไป 17 ล้านบาท และ The Pool นรก 6 เมตร กวาดรายได้ไปทั้งหมด 53 ล้านบาท ถือเป็นการสร้างรายได้สูงสุดของค่ายและสร้างชื่อค่ายให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตามแผนการดำเนินการกลับไม่เป็นไปตามแผนจนกระทั่งเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที โมเมนต์ ได้แถลงข่าวด่วนเพื่อปิดตัวบริษัทลง โดยระบุสาเหตุว่าทางกลุ่มโมโนฯ ต้องการขอถอนทุนออกจากบริษัท เนื่องจากผลการดำเนินงานของกลุ่มโมโนฯ ในไตรมาสที่ 2 ของปีการเงิน 2562 กลุ่มโมโนฯ ขาดทุน 95 ล้านบาท จึงต้องมีการตัดการดำเนินงานในส่วนที่ไม่จำเป็นออกไป จึงเป็นสาเหตุของการปิดตัวบริษัทลง และต่อมาทาง ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้แยกไปเปิดค่ายภาพยนตร์ใหม่ร่วมกับ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ในชื่อ ไท เมเจอร์

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ดูเพิ่ม**
 จีเอ็มเอ็ม ไท หับ- ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์- โมโนฟิล์ม- จีดีเอช ห้าห้าเก้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 TMoment- TMoment

หมวดหมู่:บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2562
คริปโทแซนทิน

คริปโทแซนทิน (cryptoxanthin) เป็นสารกลุ่มแคโรทีนอยด์ จัดอยู่ในกลุ่มแซนโทฟิลล์ โดยมีโครงสร้างคล้ายกับบีตา-แคโรทีนแต่มีหมู่ไฮดรอกซิลเพิ่มมา มีสูตรเคมีคือ C40H56O เมื่ออยู่ในรูปบริสุทธิ์ คริปโทแซนทินจะเป็นของแข็งผลึกสีแดงมันวาว ละลายในคลอโรฟอร์ม เบนซีน ไพริดีนและคาร์บอนไดซัลไฟด์
คริปโทแซนทินมีคุณสมบัติเป็นโปรวิตามินเอ เมื่ออยู่ในร่างกายจะเปลี่ยนรูปเป็นวิตามินเอ (เรตินอล) และมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระและกระตุ้นการซ่อมแซมเซลล์ที่สึกหรอ มีรายงานว่าคริปโตแซนทินอาจช่วยยับยั้งมะเร็งปอดได้
คริปโทแซนทินพบในพืชหลายชนิด เช่น พริก ฟักทองอเมริกัน พลับ มะละกอและแครอท

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 website=Santa Cruz Biotechnology
หมวดหมู่:แคโรทีนอยด์
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ทุติยภูมิ
มิสยูนิเวิร์สเวียดนาม

มิสยูนิเวิร์สเวียดนาม (Miss Universe Vietnam) เป็นการประกวดความงามระดับประเทศของประเทศเวียดนาม เพื่อคัดเลือกตัวแทนของประเทศไปประกวดนางงามจักรวาล ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ของการประกวดนางงามนานาชาติบิ๊กโฟร์

**ประวัติ**

**2008–2022: Hoa hậu Hoàn vũ Việt Nam**
การประกวดมิสยูนิเวิร์สเวียดนามอย่างเป็นทางการครั้งแรกจัดขึ้นที่วินเพิร์ลแลนด์รีสอร์ทในญาจาง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 โดยมีผู้เข้าประกวด 20 คน ในรอบตัดสินมีการแข่งขัน 4 รอบ ได้แก่ รอบชุดราตรี รอบชุดว่ายน้ำ รอบชุดอ๊าวส่าย และการสัมภาษณ์ ผู้ชนะคือ เหงียน ถวี่ เลิม จะเป็นตัวแทนของเจ้าภาพในการประกวดนางงามจักรวาล 2008 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในญาจางเช่นกัน โดยเธอสามารถเข้ารอบ 15 คนสุดท้ายได้
หลังจากที่หายไป 7 ปี การประกวดมิสยูนิเวิร์สเวียดนาม 2015 ได้จัดขึ้นอีกครั้งเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ที่คราวน์คอนเวนชันเซ็นเตอร์ในนครญาจาง ภายใต้การบริหารของ Công ty Cổ phần Hoàn vũ Sài Gòn (Unicorp)
ปี ค.ศ. 2022 เป็นปีสุดท้ายของมิสยูนิเวิร์สเวียดนามในชื่อ Hoa hậu Hoàn vũ Việt Nam หลังจากเสียสิทธิ์ร่วมเข้าการประกวดในปี ค.ศ. 2023

**2023–ปัจจุบัน**
ในปี ค.ศ. 2023 แฟรนไชส์นางงามจักรวาลของเวียดนามได้ให้สิทธิ์กับผู้ถือใบอนุญาตรายใหม่ อย่างไรก็ตามประกวด Hoa hậu Hoàn vũ Việt Nam ยังคงถูกจัดขึ้นภายใต้ชื่อใหม่มิสคอสโมเวียดนาม ดังนั้นผู้ชนะการประกวด Hoa hếu Hoàn vũ Viết Nam จะไม่ใช่มิสยูนิเวิร์สเวียดนามอีกต่อไป และจะไม่มีชื่อเป็นภาษาเวียดนาม

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**

**ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ**
สัญลักษณ์สี

**มิสยูนิเวิร์สเวียดนาม**

**ผลงานการประกวดระดับนานาชาติในอดีต**

**มิสซูปราเนชันแนลเวียดนาม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website
เวียดนาม
หมวดหมู่:การประกวดนางงามในประเทศเวียดนาม
เซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ

เซียร์เกย์ เซียร์เกเยวิช คอร์ซาคอฟ (Sergei Sergeievich Korsakoff; Серге́й Серге́евич Ко́рсаков; 22 มกราคม ค.ศ. 1854 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1900) เป็นประสาทจิตแพทย์ชาวรัสเซีย เกิดที่เมืองกูส-ครุสตัลนี (Gus-Khrustalny) เรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยมอสโกและทำงานที่โรงพยาบาลจิตเวชเพียวบราเซนสกี (Preobrazhenski) ระหว่าง ค.ศ. 1876–1879 คอร์ซาคอฟฝึกทักษะด้านโรคประสาทภายใต้การสอนของอเล็กเซย์ โคเซฟนิคอฟ และเรียนจบปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1887 ต่อมาเขาเดินทางไปเวียนนาเพื่อเรียนกับทีโอดอร์ เมย์เนิร์ต คอร์ซาคอฟเป็นศาสตราจารย์ด้านประสาทวิทยาและจิตเวชศาสตร์จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1900
คอร์ซาคอฟมีผลงานที่สำคัญคือ ค้นพบกลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ (Korsakoff's syndrome) ซึ่งเกิดจากการขาดวิตามินบี1ในสมองของผู้ป่วยที่ติดสุรา กลุ่มอาการนี้มีความสัมพันธ์กับโรคสมองเวอร์นิคเก (Wernicke's encephalopathy) จึงมักเรียกรวมกันว่า กลุ่มอาการเวอร์นิคเก–คอร์ซาคอฟ (Wernicke–Korsakoff syndrome)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ
หมวดหมู่:แพทย์
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นวลาดีมีร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมอสโก
สมองขาดเลือดเฉพาะที่

สมองขาดเลือดเฉพาะที่ (brain ischemia) หรือสมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebral ischemia) หรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebrovascular ischemia) เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่ 
การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน
มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง
อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้
การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:การขาดเลือดเฉพาะที่
วัคซีนอหิวาตกโรค

วัคซีนป้องกันอหิวาตกโรค เป็นวัคซีนที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันอหิวาตกโรค ในช่วงหกเดือนแรกวัคซีนจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 85% และในช่วงปีแรกจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 50 หรือ 62% หลังจากเวลาสองปีความมีประสิทธิภาพจะลดลงเหลือไม่ถึง 50% แต่ทั้งนี้หากกลุ่มประชากรใดก็ตามมีสัดส่วนของผู้ที่มีภูมิคุ้มกันโรคจำนวนสูง ประชากรในกลุ่มดังกล่าวที่ไม่มีภูมิคุ้มกันโรคก็จะได้รับประโยชน์จากภูมิคุ้มกันหมู่
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้มาตรการขององค์การฯ ร่วมกับมาตรการอื่น ๆ  สำหรับกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงในการติดโรคสูง  โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้วัคซีนชนิดรับประทานตามขนาดที่กำหนดจำนวนสองหรือสามครั้ง ระยะเวลาป้องกันในวัยผู้ใหญ่คือสองปี และในเด็กวัย 2–5 ขวบที่หกเดือน วัคซีนแบบฉีดหนึ่งโดสมีให้บริการในพื้นที่ที่พบอหิวาตกโรคบ่อย ใน ค.ศ. 2010 วัคซีนแบบฉีดซึ่งมีจำนวนน้อยกว่านั้นมีอยู่ในพื้นที่บางแห่งของโลกเท่านั้น
โดยทั่วไปวัคซีนชนิดรับประทานทั้งสองประเภทนั้นมีความปลอดภัย แต่อาจมีอาการปวดท้องหรือการการท้องร่วงเกิดขึ้นได้ วัคซีนนี้ปลอดภัยสำหรับผู้ที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง วัคซีนเหล่านี้ได้รับได้รับอนุมัติให้ใช้ป้องกันโรคในกว่า 60 ประเทศ และมีการใช้ในประเทศที่มักเกิดโรคเป็นประจำ ซึ่งมีความคุ้มค่าของค่ารักษา
วัคซีนตัวแรกที่ใช้ในการป้องกันอหิวาตกโรคนั้นถูกผลิตขึ้นเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นวัคซีนที่มีการใช้อย่างแพร่หลายตัวแรกที่ถูกผลิตขึ้นในห้องทดลอง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการเปิดตัววัคซีนชนิดรับประทานเป็นครั้งแรก  วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 cite book | vauthors=((World Health Organization)) | title=The immunological basis for immunization series: module 14: cholera | publisher=World Health Organization (WHO) | year=2010 | hdl=10665/44367 | isbn=9789241599740 | hdl-access = free -  url=https://www.gov.uk/government/collections/immunisation-against-infectious-disease-the-green-book -  year=2017 -  url=https://www.canada.ca/en/public-health/services/publications/healthy-living/canadian-immunization-guide-part-4-active-vaccines/page-3-cholera-enterotoxigenic-escherichia-coli-travellers-diarrhea-vaccine.html 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cite web | title=Cholera Vaccine Information Statement | website=Centers for Disease Control and Prevention (CDC) | date=23 October 2019 | url=https://www.cdc.gov/vaccines/hcp/vis/vis-statements/cholera.html - Cholera Vaccines
หมวดหมู่:วัคซีน
เจิร์จ แกโด

เจิร์จ แกโด (György Gedó) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ติดทีมชาติฮังการีเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นไลต์ฟลายเวตถึง 4 ครั้ง คือ พ.ศ. 2511 ที่เม็กซิโก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมนีตะวันตก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา และ พ.ศ. 2523 ที่มอสโก
ในพ.ศ. 2511 แกโดตกรอบแรก แพ้โจเซฟ ดอโนวัน จากออสเตรเลียตกรอบแรก เมื่อ 13 ตุลาคม ส่วนใน พ.ศ. 2515 แกโดประสบความสำเร็จมากที่สุด รอบแรก ชนะอาร์เอสซี สุรพงษ์ ศรีภิรมย์ จากไทย เมื่อ 28 สิงหาคม รอบสอง ชนะเดนนิส ทอลบอต จากออสเตรเลีย เมื่อ 4 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะวลาดีมีร์ อีวานอฟ จากสหภาพโซเวียต เมื่อ 7 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะแรล์ฟ เอฟวันส์ จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ ชนะคิม อู-กิล จากเกาหลีเหนือ เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญทอง
ใน พ.ศ. 2519 แกโดขึ้นชกในรอบแรก ชนะอาร์เอสซี ซาเยด บาชีรี จากอิหร่าน ยก 2 เมื่อ 19 กรกฎาคม รอบสอง ชนะคะแนน เซอร์ดัมเบียน บัตซึก จากมองโกเลีย เมื่อ 23 กรกฎาคม รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้พเยาว์ พูลธรัตน์ จากไทย เมื่อ 27 กรกฎาคม ตกรอบ ส่วนใน พ.ศ. 2523 แกโดได้บายในรอบแรก รอบสอง ชนะชาลส์ ลูบุลวา จากยูกันดา เมื่อ 25 กรกฎาคม รอบสาม แพ้อิโปลิโต ราโมส จากคิวบาเมื่อ 29 กรกฎาคม ไม่ได้เหรียญรางวัลอีกเช่นกัน

**อ้างอิง**
 http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ge/gyorgy-gedo-1.html date=2016-10-05 
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
เสือกระดาษ

เสือกระดาษและธงชาติสหรัฐ
เสือกระดาษ เป็นคำแปลจากวลีภาษาจีน 紙老虎 (จื่อเหลาหู่) คำนี้หมายถึง สิ่งที่ดูน่าเกรงขามแต่ไร้อำนาจและไม่อาจทนการต่อต้านได้ คำนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโลกตะวันตกว่าเป็นคำขวัญที่รัฐคอมมิวนิสต์จีนของเหมา เจ๋อตุงใช้กับศัตรู โดยเฉพาะรัฐบาลสหรัฐ
ในการให้สัมภาษณ์แก่แอนนา หลุยส์ สตรอง นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันในปี 2489 เหมา เจ๋อตุงใช้วลี "เสือกระดาษ" อธิบายจักรวรรดินิยมอเมริกา เขากล่าวว่า "โดยลักษณะภายนอกแล้วทรงพลัง แต่ที่จริงแล้วไม่มีอะไรต้องกลัว มันเป็นเสือกระดาษ ภายนอกเป็นเสือ แต่ทำจากกระดาษ ไม่สามารถทนลมฝน ผมเชื่อว่ามันหาใช่อื่นใดนอกจากเสือกระดาษ" ในมุมมองของเหมา พวกปฏิกิริยาทั้งหมดเป็นเสือกระดาษ ดูผิวเผินแล้วทรงพลังแต่มีแนวโน้มเหยียดเกินซึ่งนำไปสู่การล่มสลายฉับพลัน เมื่อเหมาวิจารณ์การจำยอมสละของโซเวียตต่อสหรัฐระหว่างการแตกจีน-โซเวียต มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ กล่าวว่า "เสือกระดาษมีฟันนิวเคลียร์"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำขวัญการเมือง
หมวดหมู่:อุปลักษณ์การเมือง
หมวดหมู่:เหมา เจ๋อตง
เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 50 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 16 ชั่วโมง 22 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 8 ชั่วโมง 4 นาที ในระหว่างเหมายัน โดยดวงอาทิตย์จะมีมุมเงยสูงสุดในครีษมายันที่ 63.5 องศา และเหมายันที่ 16.5 องศา
ที่ละติจูดนี้ อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลโดยเฉลี่ยระหว่าง พ.ศ. 2525 ถึง 2554 อยู่ที่ 8.5°ซ (47.3°ฟ)

**รอบโลก**
ไฟล์:50. Breitengrad in Mainz.jpg|right|150px|thumb|เครื่องหมายละติจูดที่ 50 องศาในตอนกลางของไมนทซ์, ประเทศเยอรมนี
ไฟล์:Памятник 50 параллели в Харькове.jpg|150px|thumb|right|อนุสรณ์สถานเส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ ที่คาร์คิฟ, ยูเครน
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 50° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นขนานที่ 49 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 51 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 40 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 15 ชั่วโมง 1 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 9 ชั่วโมง 20 นาที ในระหว่างเหมายัน

**รอบโลก**
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 40° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นขนานที่ 39 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 41 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
ด่งสว่าย

ด่งสว่าย  (Đồng Xoài, help=no) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเฟื้อกในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายใต้จังหวัด ณ พ.ศ. 2561 นครด่งสว่ายมีจำนวนประชากร 150,052 คน และมีขนาดพื้นที่ 169.05 ตารางกิโลเมตร ด่งสว่ายตั้งอยู่บนระดับความสูง 88.63 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือ 101 กิโลเมตร ห่างจากด่านพรมแดนฮวาลือ 90 กิโลเมตร และมีทางหลวงแผ่นดินเวียดนามหมายเลข 14 ผ่าน เมืองนี้เป็นพื้นที่สู้รบของยุทธการที่ด่งสว่ายเมื่อ พ.ศ. 2508 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเวียดนาม 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ถูเสิ่วหมต

ถูเสิ่วหมต (Thủ Dầu Một) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเซือง ประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมด 118.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 321,607 คน เมื่อ พ.ศ. 2562 เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไซ่ง่อน ห่างจากย่านกลางนครโฮจิมินห์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร ถูเสิ่วหมตมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด แม้ว่าถูเสิ่วหมตจะเป็นนครที่มีการบริหารแยกเป็นเอกเทศ แต่ก็ถือว่าเป็นเมืองบริวารเมืองหนึ่งในเขตมหานครโฮจิมินห์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
เหวียตจี่

เหวียตจี่ (Việt Trì) เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดฟู้เถาะ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ประมาณ 110 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์) และมีประชากร 260,288 คนในปี พ.ศ. 2553 เหวียตจี่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด มีโรงงานอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมการบริการอยู่เป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ฟานซาง-ท้าปจ่าม

ฟานซาง-ท้าปจ่าม หรือในภาษาย่อยเวียดนามใต้ว่า ฟานราง-ท้าปจ่าม (Phan Rang - Tháp Chàm) เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2566 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 207,998 คน โดย 196,459 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก

**ที่มาของชื่อ**
ชื่อ ฟานซาง หรือในภาษาจามสมัยใหม่ Pan(da)rang เป็นรูปแบบภาษาจามพื้นเมืองของคำสันสกฤต Pāṇḍuraṅga ดั้งเดิม (อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าฮินดู Vithoba) ปรากฏครั้งแรกในจารึกภาษาจามเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ว่า Paṅrauṅ หรือ Panrāṅ และหลังจากนั้นได้มีการทับศัพท์เป็นภาษาเวียดนามเป็น Phan Rang ชื่อ ท้าปจ่าม (Tháp Chàm) แปลว่า "วัด/หอคอยของ จาม" และได้ตั้งชื่อตามวัด วิหารโปกลองการาย ในส่วนทางตอนเหนือของเมือง

**ประวัติศาสตร์**
บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง ปัณฑุรังคะ (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา ฟานซางได้รับสถานะเมืองในปี พ.ศ. 2550

**ภูมิศาสตร์**
เมืองฟานซาง-ท้าปจาม ตั้งอยู่ในใจกลางของจังหวัด จังหวัดนิญถ่วน ห่างจากฮานอยไปทางใต้ 1,380 กม. ห่างจากนครโฮจิมินห์ปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กม. ห่างจากญาจางไปทางใต้ 95 กม.

**ภูมิอากาศ**
ฟานซาง ตั้งอยู่ในส่วนใต้สุดของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาแบบเขตร้อน (As) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 27 ถึง 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 700 ถึง 800 มม. และความชื้นอยู่ที่ประมาณ 70-75%

**วัฒนธรรม**

**จาม**
เมือง ฟานซาง-ท้าปจ่าม กลายเป็นศูนย์กลางในการดำรงรักษาวัฒนธรรมของชาวจาม ชาวจามอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง โดยปลูกนาข้าว สวนองุ่นและพีช ฝูงแพะและวัวพันธุ์บราห์มัน หอคอย (Thap) ของพวกเขาเป็นอนุสรณ์สถานที่สวยงามสำหรับกษัตริย์และราชินีของพวกเขา มีสถานที่ของชาวจามหลายแห่งที่มีหอคอยทรุดโทรมตามแนวชายฝั่งตอนกลางของเวียดนาม และมีสถานที่สำคัญๆ มากมายในเมืองหมีเซินและญาจาง
วิหารโปร์การายคอมเพล็กซ์ยามพระอาทิตย์ตกดิน

**การอ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม

**แหล่งข้อมูลอื่น==
เจิวด๊ก

เจิวด๊ก (Châu Đốc) หรือที่เอกสารเก่าของไทยเรียกว่า โชฎก เป็นนครภายใต้จังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดอานซาง ติดชายแดนประเทศกัมพูชา ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม ณ พ.ศ. 2562 เมืองนี้มีประชากร 101,765 คน บนเนื้อที่ sqkm
เจิวด๊กตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเหิ่ว (ลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขงซึ่งไหลเข้าสู่ดินแดนเวียดนาม) และคลองหวิญเต๊ (Vĩnh Tế) ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตก km การเดินทางด้วยรถบัสจากนครโฮจิมินห์มายังเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ตวีฮหว่า

ตวีฮหว่า (Tuy Hòa) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555) มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิประเทศและสถานที่ท่องเที่ยว**
บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง (Đà Rằng) พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย (Chóp Chài) และเขาหญั่น (Nhạn) แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย

**ภูมิอากาศ**
ตวีฮหว่ามีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: As)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
กาวหลัญ

กาวหลัญ (Cao Lãnh) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายในจังหวัด

**ประวัติศาสตร์**
ก่อน พ.ศ. 2518 เมืองกาวหลัญเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกี๊ยนฟ็อง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 จังหวัดเกี๊ยนฟ็องถูกรวมเข้ากับจังหวัดซาแด๊ก กลายเป็นจังหวัดด่งท้าป เมืองซาแด๊กจึงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป แต่ได้เปลี่ยนศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาที่เมืองกาวหลัญเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นนครกาวหลัญในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ซาเหงีย

ซาเหงีย (Gia Nghĩa) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดดั๊กนง ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่จะมุ่งขึ้นเหนือไปยังนครบวนมาถ็วต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
เปล็ยกู

เปล็ยกู (Pleiku, Plây Ku, Plây Cu) เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัดและเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร
ณ พ.ศ. 2562 นครเปล็ยกูมีจำนวนประชากรประมาณ 254,802 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บัฮนัร (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา" (Montagnards) หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน
เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
กอนตูม

กอนตูม (Kon Tum) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดกอนตูม ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศลาวและกัมพูชา มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
มิไรกัง

มิไรกัง
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมสมัยใหม่แห่งชาติ (นิปปง คะงะกุ มิไรคัง) หรือเรียกสั้นๆว่า มิไรคัง (พิพิธภัณฑ์แห่งอนาคต) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JST) 
เป็นสถานที่ๆท่านสามารถเรียนรู้สิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับโลกจากมุมมองของทางวิทยาศาสตร์และท่านจะได้มีโอกาสที่จะพูดคุยถกปัญหา ครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ภายหน้า โดยท่านจะได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล่าสุด ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย 
มิไรคังมีการนำเสนอข้อมูลเชิงนิทรรศการ โดยนิทรรศการประจำนั้นแบ่งเป็น 3 โซน แต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต่างกัน
# โลกธรรมชาติและเรา    (ชั้น 1 ) ชีวิตบนโลกและสิ่งแวดล้อมเชื่อมต่อเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร 
# สร้างอนาคต   (ชั้น 3 )  สังคมหรือการใช้ชีวิตที่เราอยากให้มีขึ้น ทำความคิดไอเดียต่างๆให้เป็นจริงได้หรือไม่
# สำรวจโลก   (ชั้น 5 )   สำรวจเกี่ยวกับจักรวาล โลก สิ่งแวดล้อม 
นอกจากนิทรรศการประจำแล้ว ยังมีนิทรรศการพิเศษจัดขึ้นแล้วแต่ช่วงเวลานั้นๆ ซึ่งติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์
นิทรรศการพิเศษที่น่าสนใจ ที่จัดขึ้นในปี 2017   
- ข้าวและอนาคตอันยั่งยืน   "Beautiful Rice - For a Sustainable Future"
- ไม่มีปลาให้ทานอีกแล้ว    "No choice? The earth - sold out! ～SDGs×Backward from the future～"
ที่มิไรคังท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้ เช่น ทดลองนั่ง UNI-CUB   ชมหุ่นยนต์ ทำการทดลอง เป็นต้น 
ยังมีการเอื้ออำนวยการเรียนรู้สำหรับครอบครัว(สำหรับผู้ปกครองและเด็กเล็ก) เช่น ลานโอยักโกะฮิโรบะ  ที่ชั้น 3
นอกจากนี้ท่านสามารถสนุกกับการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นที่ทางมิไรคังเตรียมไว้ 
สถานที่ตั้ง 
โอะไดบะ ในโตเกียว สามารถเดินทางไปโดยขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีชิมบาชิ  (Shimbashi ) ไปเส้นยุริกะโมะเมะราว 15 นาที  ลงที่สถานี Telecom center หรือ Funeno kagaku kan (ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที ถึงมิไรคัง)
สิ่งอำนวยความสะดวก
ตู้ล็อกเกอร์  อำนวยความสะดวกด้านภาษาอังกฤษ (วิทยากรสามารถอธิบายภาษาอังกฤษได้)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Miraikan website in Japanese-  Miraikan website in English
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา

สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา (Internazionale Pattaya Football Club) หรือเรียกย่อว่า อินเตอร์พัทยา สโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันออก

**ประวัติสโมสร**
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยนายพรรณธฤต เนื่องจำนงค์ อดีตประธานสโมสรพัทยา ยูไนเต็ด ภายหลังจากที่นพรรณธฤตได้คืนสิทธิ์ในการบริหารทีมพัทยา ยูไนเต็ดให้กับชลบุรี
ฤดูกาล 2559 ได้ซื้อสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 จากสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี

**สถิติต่อฤดูกาล**

**ผู้เล่น**

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**ผู้ฝึกสอน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 InterPattayaFC- InterPattayaFC- InterPattaya
อินแตร์
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
อ
ริกุงิเอ็ง

สวนริกุงิ (ริกุงิ-เอ็ง) เป็นสวนสาธารณะตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว ของกรุงโตเกียว ชื่อริกุงิเอ็งมีความหมายว่า "สวนโคลงหกบท" สวนแห่งนี้เกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1695 ถึง 1702 โดยการกำกับของ ยะนะงิซะวะ โยะชิยะซุ เจ้าเมืองคะวะโงะเอะ โดยบัญชาของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนคนที่ห้าแห่งเอะโดะ แต่ภายหลังที่ยะนะงิซะวะเสียชีวิตไป สวนแห่งนี้ก็ไม่ได้รับการดูแลรักษา ต่อมาในปี 1878 นายอิวะซะกิ ยะตะโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิก็ได้ซื้อสวนแห่งนี้ไปและบูรณะฟื้นฟูเสียใหม่ ซึ่งภายหลังในปี 1938 สวนแห่งนี้ก็ได้ถูกบริจาคให้แก่เทศบาลนครโตเกียว ทั้งนี้ในปี 1953 สวนแห่งนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลญี่ปุ่นว่าเป็น โทะกุเบะสึ เมโช (特別名勝 สถานที่วิเศษอันมีทัศนียภาพงดงาม")
เปิดทำการตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สามารถเดินทางมายังสวนแห่งนี้ได้ โดยลงที่สถานีโคะมะโกะเมะของรถไฟสายยะมะโนะเตะและโตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ มีค่าเข้าสำหรับบุคคลธรรมดา 300 เยน และผู้สูงอายุ 150 เยน และนักเรียนต่ำกว่ามัธยมลงไปเข้าฟรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 30 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก โดยมีระยะทางเป็นหนึ่งในสามระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกเหนือ เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
โดยเส้นนี้เป็นเส้นแบ่งเขตโดยประมาณทางด้านใต้ของละติจูดม้าในซีกโลกเหนือ หมายถึง พื้นที่แผ่นดินส่วนมากที่เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือสัมผัส เป็นพื้นที่แห้งแล้งหรือมีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง หากมีลมพัดจากแหล่งน้ำพื้นที่นั้นก็มีโอกาสเป็นพื้นที่กึ่งเขตร้อน
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง 5 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 13 นาที ในระหว่างเหมายัน
ที่ละติจูดนี้:
*หนึ่งองศาของลองจิจูด มีค่าเท่ากับ 96.49 กม. หรือ 59.95 ไมล์
*หนึ่งลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 1.61 กม. หรือ 1.00 ไมล์
*หนึ่งฟิลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 26.80 เมตร หรือ 87.93 ฟุต

**รอบโลก**
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 30° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นขนานที่ 29 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 31 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม

ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม (suicide pact) เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี 
โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์
ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต

**อ้างอิง**
 "UK records first online suicide pact", The Age, September 30, 2005- "Brad Delp: Details Emerge About His Tragic Suicide", Guitar World, April 27, 2007
หมวดหมู่:การฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:การร่วมมือ
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก

Child safety seats
ภาพเบาะนั่งนิรภัยเด็กชี้แสดงส่วนต่าง ๆ
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก (child safety seat, infant safety seat, หรือใช้แบบกำกวมว่า car seat) หรือระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ (child restraint system, restraining car seat) เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)
กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง
โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Safercar.gov For information on child restraint use in the U.S.
หมวดหมู่:ความปลอดภัยเด็ก
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 180 องศา
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกของกรีนิช  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก

**จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก**
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก
หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด