จักรพรรดิมนโตกุ

จักรพรรดิมนโตกุ (Nihongo|文徳天皇|Montoku-tennō; สิงหาคม ค.ศ. 826 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 858) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 55 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิมนโตกุกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 850 ถึง 858

**เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม**
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มนโตกุมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า มิจิยาซุ (Michiyasu) พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม ทามูระ-โนะ-มิกาโดะ หรือ ทามูระ-เทอิ
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดินิมเมียว พระราชมารดาคือสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวงฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (มีอีกพระนามว่า จักรพรรดินีโกโจ 五条后) ธิดาในรัฐมนตรีฝ่ายซ้าย ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
มนโตกุมีพระมเหสีรวม 6 พระองค์ และพระราชโอรสธิดารวม 29 พระองค์

**เหตุการณ์ในพระชนมชีพของมนโตกุ**
เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 
หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคเรฮิโตะ (Korehito-shinnō) พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ โดยมีโยะชิฟุซะผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้เป็น เซ็สโซ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) โดยโยะชิฟุซะนับเป็นเซ็สโซคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์และหลังจากโยะชิฟุซะแล้วตระกูลฟุจิวะระและตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระก็แทบจะผูกขาดทั้งตำแหน่งเซ็สโซและ คัมปากุ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่เจริญพระชนมายุแล้ว) จนกระทั่งทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุด
โดยจักรพรรดิเซวะได้ประกอบพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858

**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา**
พระมเหสี (เนียวโงะ) (ไท-โคไตโง): ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (藤原明子; 829–899) มีอีกนามส่า โซเมโดโนะ-โนะ-คิซากิ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ
**พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโคเรฮิโตะ (惟仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิเซวะ
**พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงกิชิ (儀子内親王; สวรรคต ค.ศ. 879) ไซอิงคนที่ 6 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (859–876)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคชิ/ฟูรูโกะ (藤原古子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทากากิโกะ (藤原多賀幾子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 858) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิมิ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงอาซูมาโกะ (東子女王; สวรรคต ค.ศ. 865)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เน็นชิ/โทชิโกะ (藤原年子)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โคเรโกะ (藤原是子)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ฟูซาโกะ (橘房子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ ชูชิ (橘忠子) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ
*พระมเหสี (โคอูอิ): คิ โนะ ชิซูโกะ (紀静子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 866) ธิดาในคิ โนะ นาโตระ
**พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)
**พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโคเรเอดะ (惟条親王; 848–868)
**เจ้าหญิงเท็นชิ (恬子内親王; สวรรคต ค.ศ. 913) ไซโอองค์ที่ 20 แห่งศาลเจ้าอิเซะ (859–876)
**พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงจุตสึชิ (述子内親王; สวรรคต ค.ศ. 897) ไซอิงองค์ที่ 5 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (857–858)
**เจ้าหญิงชินชิ (珍子内親王; สวรรคต ค.ศ. 877)
*(จากสตรีไม่ทราบนาม)
**มินาโมโตะ โนะ โทมิอาริ (源富有, สวรรคต ค.ศ. 887)
**มินาโมโตะ โนะ เฮียวชิ (源憑子)
**มินาโมโตะ โนะ เค็นชิ (源謙子)
**มินาโมโตะ โนะ โอกูโนะ (源奥子)
**มินาโมโตะ โนะ เร็ตสึชิ (源列子)
**มินาโมโตะ โนะ เซชิ (源済子) อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเซวะ
**มินาโมโตะ โนะ ชูโกะ (源修子)

**พระราชพงศาวลี**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;  251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842
มนโตกุ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:โคไตชิ