Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ปลากะมงครีบฟ้า

ปลากะมงครีบฟ้า หรือ ปลามงครีบฟ้า (Bluefin trevally, Black ulua; Caranx melampygus) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด
มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ (C. sexfasciatus) ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปถ่ายเพิ่มเติม 
ครีบฟ้า
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
อันดับย่อยปลากะพง

อันดับย่อยปลากะพง (Bass, Perch, Snapper, Trevally) เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็น 1 ใน 18 อันดับย่อยของอันดับนี้  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Percoidei 
เป็นปลาส่วนใหญ่ในอันดับนี้ พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย, ทะเล

**การจำแนก**
 อันดับย่อยปลากะพง
** วงศ์ใหญ่ Percoidea
*** Acropomatidae 
*** Ambassidae 
*** Apogonidae 
*** Arripidae 
*** Banjosidae
*** Bathyclupeidae
*** Bramidae 
*** Caesionidae 
*** Callanthiidae
*** Carangidae 
*** Caristiidae 
*** Centracanthidae
*** Centrarchidae 
*** Centropomidae 
*** Chaetodontidae 
*** Coryphaenidae 
*** Datnioididae
*** Dichistiidae 
*** Dinolestidae 
*** Dinopercidae
*** Drepaneidae
*** Echeneidae 
*** Emmelichthyidae 
*** Enoplosidae 
*** Epigonidae 
*** Gerreidae 
*** Glaucosomatidae 
*** Grammatidae 
*** Haemulidae 
*** Howellidae 
*** Inermiidae 
*** Kuhliidae 
*** Kyphosidae 
*** Lactariidae 
*** Lateolabracidae
*** Latidae
*** Leiognathidae 
*** Leptobramidae 
*** Lethrinidae
*** Lobotidae 
*** Lutjanidae 
*** Malacanthidae 
*** Menidae 
*** Monodactylidae 
*** Moronidae 
*** Mullidae 
*** Nandidae 
*** Nematistiidae 
*** Nemipteridae 
*** Notograptidae
*** Opistognathidae 
*** Oplegnathidae
*** Ostracoberycidae
*** Pempheridae 
*** Pentacerotidae 
*** Percichthyidae 
*** Percidae 
*** Plesiopidae
*** Polycentridae
*** Polynemidae 
*** Polyprionidae 
*** Pomacanthidae 
*** Pomatomidae 
*** Priacanthidae 
*** Pseudochromidae 
*** Rachycentridae 
*** Sciaenidae 
*** Scombropidae 
*** Serranidae 
*** Sillaginidae 
*** Sparidae 
*** Sphyraenidae
*** Symphysanodontidae
*** Terapontidae 
*** Toxotidae 
** วงศ์ใหญ่ Cirrhitoidea
*** Aplodactylidae 
*** Cheilodactylidae 
*** Chironemidae 
*** Cirrhitidae 
*** Latridae 
** วงศ์ใหญ่ Cepoloidea
*** Cepolidae
/* การจำแนก */

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง

อันดับย่อยปลานกขุนทอง (Wrasse, Cichlid, Parrotfish, Damsel) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei
เป็นปลาที่มีลักษณะร่วมกัน คือ มีริมฝีปากหนา พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ซึ่งปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้ว, ปลาสลิดหิน, ปลาการ์ตูน และปลาหมอสี

**การจำแนก**
พบทั้งหมด 6 วงศ์
*Cichlidae  
*Embiotocidae
*Labridae 
*Odacidae 
*Pomacentridae 
*Scaridae 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลานกขุนทอง
สลัดได

สลัดได (Euphorbia lacei  Craib)  เป็นพันธุ์ไม้ประดับอีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ ต้นพืชชนิดนี้ถ้าจะนำมาใช้จะต้องมีความระมัดระวังให้มาก เพราะสลัดได ส่วนที่เป็นลำต้น กิ่งก้าน ดอก จะมียาง และ ยางนี้จะมีพิษค่อนข้างรุนแรง ถ้าใช้อย่างถูกวิธี ก็จะให้ประโยชน์  แก่นกลางต้นที่อายุมาก ๆ จะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เรียก "กะลำพัก"

**ถิ่นกำเนิด**
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้น

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ลำต้น คล้าย  ตะบองเพชร แต่มีความอวบมากกว่า สูง 2-3 เมตร ผิวเรียบ ลักษณะเป็นเหลี่ยม ลำต้นกิ่งอวบน้ำมี 3-6 เหลี่ยม แตกใบเป็นกิ่งก้าน มีหนามทั่วทั้งลำต้น ปกคลุมตามข้อต่อใบ ภายในมียางสีขาว เป็นพิษ
*ใบ ใบเดี่ยว ใบอ่อน มีสีเขียวอ่อน ใบแก่ มีสีเขียวแก่ เรียงสลับ ขนาดเล็ก รูปไข่กลับ ปลายใบกลม หลุดร่วงง่าย ลักษณะใบอวบเขียว มีหนามระหว่างข้อใบเป็นรูปไข่เหลียมจนมองได้เป็นสามเหลี่ยม เรียงสลับ อวบน้ำ ใบร่วงง่าย
*ดอก ออกเป็นช่วงสั้นๆ ดอกย่อยขนาดเล็ก ลักษณะเป็นดอกเดียว แต่อยู่รวมกันบริเวณตาหนาม ช่อสั้น ใบประดับสีเหลือง ดอกตัวผู้และตัวเมียไม่มีกลีบดอก
*ผล เป็นผลแห้ง แตกได้ ขนาดเล็ก ลักษณะรียาวเหมือนไข่ เมื่อแตกจะแยกเป็น 3 พู

**การปลูกและขยายพันธุ์**
ปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด  นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร

**สรรพคุณ**
แก่น  มีรสขม มีกลิ่นหอม  สามารถแก้ไข้  บำรุงหัวใจ
*ยาง ยางจากต้น มีพิษ หากถูกผิวหนังจะระคายเคือง สามารถใช้กัดหูด ต้องลดความเป็นพิษด้วยการ "ประสะ" โดยนึ่งยางให้สุก แล้วตากให้แห้ง ใช้เป็นยาถ่ายอย่างแรงปรุงเป็นยาถ่าย ถ่ายพิษเสมหะและโลหิต ถ่ายหัวริดสีดวงลำไส้และริดสีดวงทวารหนัก ขับโลหิตเน่าร้าย สารที่พบในสลัดได มี 3-O-angeloylingenol  ซึ่งเป็นสารร่วมก่อมะเร็ง จึงต้องระวังในการใช้

**ชื่อท้องถิ่น**
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น- ภาคกลาง - สลัดไดป่า- ภาคอีสาน - กะลำพัก- ภาคเหนือ - เคียะผา- จังหวัดแม่ฮ่องสอน - เคียะเลี่ยม, หงอนงู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชทะเลทราย
หมวดหมู่:พืชอวบน้ำ
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
อ็องรี มูโอ

อาแล็กซ็องดร์ อ็องรี มูโอ (Alexandre Henri Mouhot; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักสำรวจชาวฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เขาเกิดที่เมืองมงเบลียาร์ จังหวัดดู ใกล้ชายแดนสวิส แต่ใช้ชีวิตในวัยเด็กในรัสเซียฝั่งเอเชีย เขาเสียชีวิตใกล้เมืองนาพัน ประเทศลาว เขาเป็นที่จดจำจากการค้นพบเมืองพระนคร สุสานของมูโอตั้งอยู่นอกบ้านพนม ทางตะวันออกของหลวงพระบาง

**ประวัติ**
เขาเดินทางไปทั่วยุโรปกับชาลส์น้องชายของเขา ศึกษาเทคนิคการถ่ายภาพที่พัฒนาโดยหลุยส์ ดาแกร์ ในปี ค.ศ. 1856 เขาเริ่มอุทิศตนเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เมื่อได้อ่านหนังสือชื่อ The Kingdom and People of Siam ของเซอร์จอห์น เบาริง ในปี ค.ศ. 1857 มูโอตัดสินใจเดินทางไปอินโดจีนเพื่อดำเนินการสำรวจทางพฤกษศาสตร์หลายครั้งเพื่อเก็บตัวอย่างสัตววิทยาชนิดใหม่ คำขอทุนครั้งแรกของเขาถูกปฏิเสธโดยรัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ราชสมาคมภูมิศาสตร์และสมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอนให้การสนับสนุนเขา และเขาออกเดินทางสู่กรุงเทพฯ ผ่านสิงคโปร์
มูโอเดินทางจากลอนดอนมายังกรุงเทพฯเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2401 เมื่อมาถึงสยาม มูโอได้ออกสำรวจในเส้นทางต่างๆ 4 เส้นทางด้วยกันคือ 
# เส้นทางที่ 1 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังพระนครศรีอยุธยา สระบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง
# เส้นทางที่ 2 เดินทางจากกรุงเทพฯ เลียบชายฝั่งไปยังจันทบุรี เกาะช้าง เกาะกูด ไปเมืองอุดงมีชัย พนมเปญของกัมพูชา ไปพักอยู่กับชนเผ่าเสตียงที่เมืองบุรีลม แล้วเดินทางกลับทางทะเลสาบเขมร ปราสาทนครวัด พระตะบอง กบินทร์บุรี แล้วจึงเข้ากรุงเทพฯ
# เส้นทางที่ 3 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังเพชรบุรี
# เส้นทางที่ 4 เดินทางไปลพบุรี ข้ามเทือกเขาดงพญาไฟ ไปชัยภูมิ เลย ปากลาย หลวงพระบาง มูโอเสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรียกลางป่าดงดิบในลาวระหว่างการเดินทางสำรวจครั้งนี้ หลุมศพของมูโอตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาน ใกล้หลวงพระบาง
สัตว์เลื้อยคลานสองชนิดในเอเชียได้ตั้งชื่อตามชื่อของมูโอ : Cuora mouhotii (เต่าชนิดหนึ่ง) ; และ Oligodon mouhoti (งูชนิดหนึ่ง) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.angkorwat.org/html/L2225.html date=2005-03-12  broken link-  Short biography (in French)- http://www.kh.refer.org/cbodg_ct/decouvert_kh/culture_kh/livres/mouhot.htm date=2005-05-02  (in French) broken link- http://www.insecula.com/contact/A010818.html date=2005-03-10  (in French)- http://www.angkor.com/hd.shtml date=2005-10-23  broken link
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากมงเบลียาร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมาลาเรีย
กระพังโหม

กระพังโหม(กลาง) หรือจมูกปลาหลด  Oxystelma secamone อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae  เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ไม่มีกลิ่น ยอดอ่อนมีขนเล็กน้อย ยางสีขาว ใบเดี่ยวทรงยาวแคบ เรียงตรงข้าม ดอกออกตามซอกใบ กลีบดอกสีขาวอมชมพู ริมขอบกลีบมีขน ผลรูปไข่ ปลายโค้งเรียว เปลือกนิ่ม แก่แล้วแตกด้านเดียว มีเมล็ดมาก ปลายเมล็ดมีขนติดอยู่เป็นกระจุก ช่วยให้กระจายพันธุ์ได้ไกล 
ใบและดอกรับประทานได้ รากและใบมีรสขม แก้ไข้จับสั่น ในอินเดีย จีน และอินโดนีเซียใช้ดอก ใบ และผล ต้มเอาน้ำกลั้วคอ ชะล้างแผลเพื่อฆ่าเชื้อ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์นมตำเลีย
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
อันดับย่อยปลากระโทง

อันดับย่อยปลากระโทง (Swordfish, Marlin, Billfish) เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งทะเล ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphioidei
เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดลำตัวเกินกว่า 1 เมตร  มีจุดเด่น คือ มีจะงอยปากบนยาวแหลมใช้สำหรับไล่ต้อนปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และสำหรับป้องกันตัว เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วว่องไวมาก 
แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ คือ
*Istiophoridae ปลากระโทง, ปลาอินทรียักษ์   
*Xiphiidae ปลาดาบ, ปลากระโทงแทงดาบ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากระโทง
อันดับย่อยปลาทูน่า

อันดับย่อยปลาทูน่า (Tuna, Mackerel) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scombroidei
แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ดังนี้
*Gempylidae   
*Scombridae   
*Scombrolabracidae     
*Trichiuridae 
โดยปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับย่อยนี้ คือ ปลาโอ, ปลาทูน่า, ปลาอินทรี, ปลาดาบ เป็นต้น   

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลาทูน่า
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด

อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด หรือ อันดับย่อยปลาขี้ตัง (Surgeonfish) อันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Acanthuroidei
ปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาขี้ตังเบ็ด, ปลาขี้ตัง, ปลาค้างคาว เป็นต้น บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้

**การจำแนก**
Acanthuridae     
*Ephippidae   
*Luvaridae   
*Scatophagidae   
*Siganidae   
*Zanclidae 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ หรือ กบข. จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 กองทุนมีมูลค่า 1.28 ล้านล้านบาท ณ สิ้นปี 2566 
กบข.จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นหลักประกันการจ่ายบำเหน็จบำนาญและให้ประโยชน์ตอบแทนการรับราชการแก่ข้าราชเมื่อออกจากราชการ เพื่อส่งเสริมการออมทรัพย์ของสมาชิก และเพื่อจัดสวัสดิการและสิทธิประโยชน์อื่นให้แก่สมาชิก โดยเป็นการหักเงินเดือนข้าราชการเพื่อออม กองทุนจะนำเงินออมส่วนนั้นไปลงทุนเพื่อให้มีดอกผลงอกเงย โดยบังคับหักเงินเดือนเริ่มต้น 3% และรัฐช่วยออกสมทบให้ 3% ซึ่งถือเป็นสวัสดิการข้าราชการอย่างหนึ่ง
กบข. สนับสนุนให้มีการบริหารจัดการด้านการเงินการคลังภาครัฐที่ดี จัดสรรงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายด้านบำเหน็จบำนาญอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ข้าราชการมีเงินออมเพียงพอสำหรับดำรงชีพหลังเกษียณ จนเป็นกองทุนขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกมากกว่าหนึ่งล้านคน 
กบข. มีคณะกรรมการกองทุนทำหน้าที่กำหนดนโยบาย และออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ และคำสั่งในการบริหารกิจการของกองทุน ทั้งยังมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการจัดการกองทุนตลอดจนกำหนดนโยบายการลงทุนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงต่าง ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงการคลัง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตบางรัก
สถานีย่อย:สมุนไพร/ข่าว

*  สาขาวิชาเทคโนโลยีและการจัดการความปลอดภัยของอาหาร ได้จัด โครงการอบรมการผลิตไอศกรีมเชอร์เบทสมุนไพรไทย เพื่อให้ความรู้พื้นฐานในการทำไอศกรีมสมุนไพร-  ในการประชุม ครม. กระทรวงสาธารณสุข ขอความเห็นชอบร่างกฎกระทรวงการขอรับใบอนุญาต และการออกใบอนุญาต การขอต่ออายุใบอนุญาต และการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต และการขอและการออกใบแทนใบอนุญาตให้ศึกษาวิจัย หรือส่งออกสมุนไพรควบคุม หรือจำหน่าย หรือแปรรูปสมุนไพรควบคุมเพื่อการค้า
หมวดหมู่:เหตุการณ์ปัจจุบัน
แม่แบบ:Fb rs/doc

Template:Fb rs (Football - result summary)
Parameters:
hw  : home win
hd  : home draw
hl  : home loss
hgf : home goals for
hga : home goals against
aw  : away win
ad  : away draw
al  : away loss
agf : away goals for
aga : away goals against
dp  : deducted points
pn  : point note
en:Template:Fb rs
fa:الگو:Fb rs
fr:Modèle:Fb rs
id:Templat:Fb rs
ka:თარგი:ფეხბურთის მოკლე შედეგი
ko:틀:축구 결과 요약
ru:Шаблон:Fb rs
แม่แบบ:Fb rbr header/doc

===Usage**
Template:Fb rbr header (Football - result by round - header)
Parameters:
nr : number of rounds (1, 2, 3... 44, 45, 46)

**See also**
Template:Fb rbr result
*Template:Fb rbr ground
*Template:Fb rbr position
*Template:Fb rbr footer
แม่แบบ:Fb rbr ground/sandbox

=== Usage**
Template:Fb rbr ground (Football - results by round - ground)
Parameters:
m# : H = home; A = away; blank = not played yet (# round number)
Code with no data:

**See also**
Template:fb rbr header
*Template:fb rbr result
*Template:fb rbr position
*Template:fb rbr footer
ka:თარგი:Fb rbr ground
tr:Şablon:Fb rbr ground
แม่แบบ:Fb rbr ground/doc

=== Usage**
Template:Fb rbr ground (Football - results by round - ground)
Parameters:
m# : H = home; A = away; blank = not played yet (# round number)
Code with no data:

**See also**
Template:fb rbr header
*Template:fb rbr result
*Template:fb rbr position
*Template:fb rbr footer
แม่แบบ:Fb rbr result/doc

Template:Fb rbr result (Football - results by round - result)

**Usage**
Parameters:
m# : W = win; D = draw (or T = tie); L = loss; P = Postponed; (# round number)
Code with no data:

**Example**

**See also**
Template:fb rbr header
*Template:fb rbr ground
*Template:fb rbr position
*Template:fb rbr footer
,
แม่แบบ:Fb rbr position/doc

=== Usage**
Template:Fb rbr position (Football - position by round - position)
Parameters:
m# : (position number) (# round number)
text : (alternate text) ("Position" by default)
Code with no data:

**Example**

**See also**
Template:fb rbr header
*Template:fb rbr result
*Template:fb rbr ground
*Template:fb rbr footer
สถานีย่อย:สมุนไพร/ข่าวทั้งหมด

สิงหาคม 2555-  คนทีสอ (ในภาพ) ได้เปิดเผยสรรพคุณโดย ดร.สุภาภรณ์ ปิติพร ผู้แทนคณะกรรมการบริหาร มูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ว่าทำให้ผิวอ่อนกว่าวัย-  นพ.สุพรรณ ศรีธรรมมา อธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์ฯ กล่าวภายหลังแถลงข่าว “งานมหกรรมสมุนไพรแห่งชาติ ครั้งที่ 9” ภายใต้แนวคิด “นวดไทย มรดกไทย สู่มรดกโลก” ว่าการนวดกษัยแก้เซ็กซ์เสื่อมไม่ได้ แต่ช่วยรักษาต่อมลูกหมากโต -  ธาตุวัตถุ เป็นแพทย์แผนไทยในปัจจุบันที่กำลังสูญหายไป
ที่เก็บถาวร
หมวดหมู่:เหตุการณ์ปัจจุบัน
----
แม่แบบ:Fb rbr footer/doc

=== Usage**
Template:Fb rbr footer (Football - results by round - footer)
Parameters:
u  : date of last update (optional)
s  : source
notes : notes
usetie : set this parameter if you're using T instead of D (tie instead of draw)
date: Monthanme year - passed to the fact template if unsourced

**See also**
Template:fb rbr header
*Template:fb rbr result
*Template:fb rbr ground
*Template:fb rbr position
id:Templat:Fb rbr footer
tr:Şablon:Fb rbr footer
แม่แบบ:Fb mfs player/doc

Template:Fb si player (Football - squad information - player)
Parameters
bg  : background color. y = yes; blank = no
nb  : nationality of birth (following codes from ISO_3166-1_alpha-3 article)
n   : number on jersey
p   : player's name on jersey and link to his article
pos : position (using codes from "Football (soccer) positions" article)
gs  : games started
nt  : notes
ชา ซึง-ว็อน

ชา ซึง-ว็อน (Cha Seung-won; rr=Ch'a Sŭngwŏn; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1970 ) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ 

**ประวัติ**
ชา ซึง-ว็อน ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน และเริ่มต้นอาชีพนายแบบที่ประสบความสำเร็จในปี 2539 เขาได้แสดงละครเรื่อง New York Story ซึ่งก็จะปูทางไปสู่วงการภาพยนตร์ 
เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Holiday In Seoul (2540) เขาเริ่มเป็นที่ดึงดูดความสนใจจากภาพยนตร์เรื่อง Libera Me ในปี 2543 ช่วงฤดูร้อนถัดมาก็ประสบผลสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง Kick the Moon
ในช่วงต้นปี 2546 ชา ซึง-ว็อน ได้รับบทเป็น คิม บง-ดู ในภาพยนตร์เรื่อง My Teacher, Mr.Kim และทำให้เขาได้รับการยกย่องจากความสามารถในการแสดงของเขา
ในการสำรวจผู้ผลิตภาพยนตร์ปี 2548 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบอันดับ bankable stars. เขากลายเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในหนังสยองขวัญ เรื่อง Blood Rain (2548) เขายังได้โชว์ทักษะการแสดงในเรื่อง Jang Jin 's Murder นอกจากนี้แล้วยังได้แสดงแนวประโลมโลกเป็นครั้งแรก ในเรื่อง Over the Border (2549) จากนั้นก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์กับจางจินในภาพยนตร์เรื่อง My Son (2550) ซึงว็อนได้กลับไปฉายแววบนจอโทรทัศน์อีกครั้งในปี 2552 กับซีรีส์เรื่อง City Hall 
ปี 2553 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Blades of Blood และภาพยนตร์สงครามเกาหลี 71: Into the Fire ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง Athena: Goddess of War
ปี 2554 แสดงนำในละครคอมมิดี้โรแมนติกเรื่อง ยัยนี่โดนใจซุปตาร์  และปี 2555 ได้เล่นละครเวทีเรื่อง Bring Me My Chariot Fire 
ปี 2557 ซึงว็อนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงค่าย วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และในปีเดียวกันก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Man on High Heels
ปี 2558 ซึงว็อนได้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ Three Meals a Day: Fishing Village และทำให้เขาได้รับฉายา "Chajumma" (ชาจุมม่า) ซึ่งมาจากคำว่า ajumma (อาจุมม่า) ในภาษาเกาหลี เนื่องจากทักษะการทำอาหารของเขา และต่อมาได้รับบทเจ้าชายควังแฮในละครเรื่อง Splendid Politics

**ชีวิตส่วนตัว**
ชา ซึง-ว็อน สูง 188 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Dan Kook เอกสาขาวิศวกรรม

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครทางเว็บ**

**ละครเวที**

**มิวสิกวิดีโอ**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 70csw- id=00004248
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นายแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
ซูโซ

เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร (Jesús Joaquín Fernández Sáenz de la Torre; xeˈsus xoaˈkiɱ feɾˈnandeθ ˈsaenθ ðe la ˈtore}} เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในนาม ซูโซ (Suso; ) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกขวา ให้กับเซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โปรไฟล์ ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเซบิยา-  โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ LFCHistory- 164800
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกาดิซ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูเด อัลเมริอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเจนัว
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรเซบิยา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012

วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012 จัดขึ้นที่เมืองอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย

**การแบ่งกลุ่ม**
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011
ไฟล์:3 AVC Cup 04.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 01.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 02.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 03.JPG|

**รอบคัดเลือก**

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**

**รอบชิงอันดับ 5-8**

**รอบ 4 ทีมสุดท้าย**

**รอบชิงอันดับ 7**

**รอบชิงอันดับ 5**

**รอบชิงอันดับ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**
รายชื่อนักกีฬา
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา,ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, อัจฉราพร คงยศ, สนธยา แก้วบัณฑิต
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร

**รางวัล**
 ผู้เล่นทรงคุณค่า: THA อรอุมา สิทธิรักษ์- ทำคะแนนยอดเยี่ยม: THA อรอุมา สิทธิรักษ์- ตบยอดเยี่ยม: THA อรอุมา สิทธิรักษ์- บล็อกยอดเยี่ยม: CHN สวี หยุน ลี่- เสิร์ฟยอดเยี่ยม: CHN ฮุ่ย รั่วฉี- เซตยอดเยี่ยม: THA นุศรา ต้อมคำ- ลิเบอโรยอดเยี่ยม: KAZ Storozhenko Marina

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Asian Volleyball Confederation date=2009-09-12 
2012
จิตตะกอง

จิตตะกอง (Chittagong) หรือ จัฏฏคราม (চট্টগ্রাম, চিটাগং; จิตตะกอง: চিটাং) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ
จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971
ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มีจีดีพี 25,000 ล้านดอลลาร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:เมืองท่าในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อ่าวเบงกอล
ฉัตรพระอินทร์

==ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีสีเขียวสูงประมาณ 1-2.5 เมตร กิ่งก้านเป็นเหลี่ยมร่องลึก มีขนละเอียดจำนวนมาก ใบมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาว ใบเดี่ยวออกจากลำต้นแบบตรงกันข้าม ขอบใบหยัก ปลายใบแหลม ดอกมีสีส้มสดมีดอกย่อยจำนวนมากติดกันอยู่รอบ ๆ ลำต้น เป็นช่อแบบผสม เรียงตัวกันแน่นและมีใบแซมอยู่รอบ ๆ คล้ายฉัตร ชอบขึ้นในบริเวณที่ชื้น 
ลักษณะต้นฉัตรพระอินทร์

**การขยายพันธุ์**
ใช้เมล็ด ชอบดินร่วนซุย

**สรรพคุณ**
ใช้เป็นยาสมุนไพร มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในการต้านเชื้อแบคทีเรียและลดความดันโลหิตสูง

**เมล็ด**
ใช้เป็นทั้งยาบำรุงและยาระบาย แก้ปวดตามกระดูกและข้อ แก้ปวดประจำเดือน อาจใช้เป็นสารเสพติดได้

**ใบ**
ใช้เป็นยาระบาย แก้ซาง แก้ไข้จับสั่น

**ขี้เถ้าจากดอก**
บรรเทาอาการเจ็บปวดจากแผลที่เกิดจากไฟไหม้น้ำร้อนลวก แก้คันจากกลากเกลื้อน
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:วงศ์กะเพรา
เถาคันแดง

เถาคันแดง (Virginia creeper) เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เถามีสีเขียวขนาดเล็ก มีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกและตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา, ทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา, ทางตะวันออกของประเทศเม็กซิโก, และประเทศกัวเตมาลา, ไปทางตะวันตกไกลถึงรัฐแมนิโทบา, รัฐเซาท์ดาโคตา, รัฐยูทาห์ และรัฐเท็กซัส ในประเทศไทยมีชื่อท้องถิ่นว่า เถาคัน, เถาคันแดง, เถาคันขาว, เครือหุนแป, เครือพัดสาม

**ลักษณะทั่วไป**
เถาคันแดงเป็นพรรณไม้เลื้อย ชอบพาดพันตามต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ ใบเป็นใบย่อยประมาณ 3 ใบ แผ่นใบด้านล่ามีขนเล็กน้อย ลักษณะใบนั้นตรงริมขอบใบเป็นจักซี่ฟัน เมื่อสดอวบน้ำใบย่อยปลายสุดรูปไข่หรือรูปไข่กลับกว้าง 1–4 ซ.ม. ยาว 1.5–6 ซ.ม. ดอกมีลักษณะคล้ายดอกกะตังบายหรือดอกเถาวัลย์ปูนหรือฝิ่นต้นและดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่กระจุกแบนและแน่น ออกที่ซอกใบดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวอ่อน ผลมีขนาดกลมโตเท่าผลมะแว้ง ผลดิบนั้นจะเป็นสีเขียวใช้กินเป็นอาหารได้ ส่วนผล เมื่อสุกจะเป็นสีดำขนาด 0.5–1 ซ.ม. ถ้าบีบจะมีน้ำออกเป็นสีม่วงแดงทำให้คันมาก

**ถิ่นที่อยู่**
พบในป่าเต็งรัง, ป่าผสมผลัดใบ, ที่ชื้นไม่มีน้ำท่วมขัง ส่วนเถาคันที่เกิดขึ้นตามป่านั้นมักจะอยู่ได้จนเถามีขนาดโตเท่าข้อมือของคนและถ้าตัดออกจะเห็นเนื้อภายในเป็นวง ๆ มีสีแดงสลับกัน ลักษณะคล้ายเถาวัลย์เปรียง

**การใช้ประโยชน์**
ภาคใต้ นิยมนำใบรวมทั้งผลอ่อนมาแกงส้มปลา แกงพุงปลา แกงเหลือง ภาคอีสานนำส่วนใบปรุงรสในการต้มเป็ด ต้มปลา เครือข่ายหมอพื้นบ้านภาคอีสาน (มหาสารคาม) มีตำรับยารักษาอาการเหน็บชาในวัยชราด้วยสมุนไพร 3 ชนิด คือ ส้มขี้มอด, หูลิง, เครือทางควาย โดยนำเอาแก่นขอไม้ทั้งสามต้มรวมกันใช้ดื่ม ผลแก่สามารถนำไปหมักทำไวน์ (มีรสเปรี้ยวคล้ายองุ่น) ใบนำไปทำเป็นผงนัว (ปรุงรสอาหาร)

**สรรพคุณทางแพทย์แผนไทย**
 เถา ใช้ปรุงเป็นยาต้มกิน เป็นยารักษาโรคกษัยทำให้เส้นหย่อน เป็นยาขับลมขับเสมหะ เป็นยาฟอกเลือด ดับพิษตานซาง- ราก แก้อักเสบเนื่องจากเป็นแผลในกระเพาะอาหาร และต้มกินน้ำเป็นยาขับพยาธิไส้เดือน ขับปัสสาวะ แก้นิ่ว เป็นยาฟอกโลหิต แก้ฟกซ้ำภายใน ขับเลือดเน่า ขับน้ำคาวปลาและรักษาอาการฟกช้ำภายใน- ใบ นำไปอังไฟให้พอเหี่ยว ใช้ปิดฝีบ่มหนอง ถ้าฝีนั้นแตกก็จะทำให้ดูดหนองคล้ายขี้ผึ้งอิดติโยนของฝรั่ง- อื่น ๆ พรรณไม้ชนิดนี้จะมีอยู่ 2 ชนิด ชนิดที่มีต้นเขียวเรียกว่าเถาคันขาว ส่วนชนิดที่เป็นสีแดงนั้นเรียกว่าเถาคันแดง และนิยมใช้สีแดงปรุงเป็นยา

**คุณค่าทางโภชนาการ**
 เถาคัน, ผล ประกอบด้วยสารอาหารดังต่อไปนี้คือ- หมายเหตุ -- คือ ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ / mg คือ มิลลิกรัม / μg คือ ไมโครกรัม / g คือ กรัม / kcal คือ กิโลแคลอรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Parthenocissus quinquefolia
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:วงศ์องุ่น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
วงศ์ปลาสาก

วงศ์ปลาสาก หรือ วงศ์ปลาน้ำดอกไม้ (Barracuda, Seapike) วงศ์ปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphyraenidae
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวแหลม ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน มีฟันแหลมคมแข็งแรง ตาโต เกล็ดเล็กบางขอบเรียบ มีครีบหลัง 2 ตอน พื้นลำตัวมีสีแตกต่างกันแล้วแต่ชนิด ทั้งสีน้ำตาลอมเหลือง หรือลายบั้งขวางลำตัวเป็นท่อน ๆ หรือแต้มจุด แต่โดยมากมักเป็นสีฟ้าเทา ครีบหางเป็นแฉกรูปตัววี (V)
มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30-180 เซนติเมตร 
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่บางครั้งอาจถึง 1,000 ตัว เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียว ไล่ล่าฝูงปลาชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร นับเป็นผู้ล่าอันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่ชีวิตในทะเลจำพวกหนึ่ง เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็ก จะอาศัยอยู่รวมกับฝูงปลาอย่างอื่น อาทิ ปลากะตัก ตามกองหินหรือแนวปะการังใต้น้ำ หรือตามปากแม่น้่ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
ปลาสาก สามารถทำอันตรายต่อมนุษย์ได้ เช่นเดียวกับปลาฉลาม ด้วยการกัดจากกรามและฟันที่แข็งแรง สามารถงับปลาอื่นที่เป็นอาหารให้ขาดสองท่อนได้จากการงับเพียงครั้งเดียว  ที่สหรัฐอเมริกามีกรณีที่ปลากระโดดขึ้นมาจากน้ำงับแขนของเด็กผู้หญิงวัย 14 ปีที่นั่งอยู่บนเรือ เป็นแผลฉกรรจ์ต้องเย็บไปทั้งสิ้น 51 เข็ม แต่ไม่เคยมีรายงานว่าทำอันตรายได้ถึงแก่ชีวิต
ปลาสาก เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ ด้วยนิยมบริโภคและซื้อขายกันในตลาดสด และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
สามารถแบ่งออกเป็นชนิดได้ทั้งหมด 26 ชนิด ในสกุลเดียว กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ในทวีปอเมริกาพบได้ตั้งแต่บราซิลไปจนถึงฟลอริดา

**การจำแนก**
 Sphyraena
** Sphyraena acutipinnis Day, 1876 
** Sphyraena afra Peters, 1844 
** Sphyraena africana Gilchrist & Thompson, 1909 
** Sphyraena argentea Girard, 1854 
** Sphyraena barracuda  (Edwards in Catesby, 1771) 
** Sphyraena borealis DeKay, 1842 
** Sphyraena chrysotaenia Klunzinger, 1884 
** Sphyraena ensis Jordan & Gilbert, 1882 
** Sphyraena flavicauda Rüppell, 1838 
** Sphyraena forsteri Cuvier, 1829 
** Sphyraena guachancho Cuvier, 1829
** Sphyraena helleri Jenkins, 1901 
** Sphyraena idiastes Heller & Snodgrass, 1903 
** Sphyraena japonica Bloch & Schneider, 1801 
** Sphyraena jello Cuvier, 1829 
** Sphyraena lucasana Gill, 1863
** Sphyraena nigripinnis Temminck & Schlegel, 1843 
** Sphyraena novaehollandiae Günther, 1860 
** Sphyraena obtusata Cuvier, 1829 
** Sphyraena pinguis Günther, 1874
** Sphyraena putnamae Jordan & Seale, 1905 
** Sphyraena qenie Klunzinger, 1870 
** Sphyraena sphyraena  (Linnaeus, 1758) 
** Sphyraena tome Fowler, 1903 
** Sphyraena viridensis Cuvier, 1829 
** Sphyraena waitii  Ogilby, 1908 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลเพิ่มเติมจาก fishbase.us
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสาก
ปลาสากหางเหลือง

ระวังสับสนกับ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง
ปลาสากหางเหลือง (Yellowstripe barracuda, Yellowtail barracuada; Sphyraena flavicauda) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)

**รูปร่าง**
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแถบสีเหลืองหรือสีน้ำตาลสองแถบ ครีบหางเป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร  

**ถิ่นที่อยู่**
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแนวปะการังจนถึงไหล่ทวีป ในความลึกตั้งแต่ 2-25 เมตร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น หมึก, ปลา เป็นต้น
จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หางเหลือง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาสากเหลือง

ระวังสับสนกับ ปลาสากหางเหลือง
ปลาสากเหลือง หรือ ปลาน้ำดอกไม้เหลือง (Obtuse barracuda; Sphyraena obtusata) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาว ปากกว้าง จะงอยปากแหลม ขากรรไกรล่างยื่นยาวกว่าขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยว ช่องปากสีเหลือง กระดูกแก้มอันแรกมีเหลี่ยมรูปมุมฉาก  ครีบหลังอันแรกมีเทาปนกับสีเหลือง ครีบอก, ครีบก้น, ครีบหลังอันที่ 2 และครีบหางมีสีเหลืองแต่ครีบท้องมีสีขาว ลำตัวสีเหลืองอ่อน ท้องสีขาวเงิน  ตามลำตัวไม่มีแถบสีหรือลวดลายใด ๆ 
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร พบยาวที่สุด 55 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนต่าง ๆ ทั่วโลก ในน่านน้ำไทยพบชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน มักจะสับสนกับปลาสากหางเหลือง (S. flavicauda)  
เป็นปลาที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป บางครั้งอาจพบรวมฝูงกันเล็กตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำ
นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมนำเนื้อไปทำข้าวต้มหรือปลาเค็ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.ssfrozenfood.com/index.php?cmd=product&cid=8&pid=15 date=2016-03-10 
เหลือง
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
ปลาสากใหญ่

ปลาสากใหญ่ (Great barracuda; Sphyraena barracuda) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae) มีลักษณะลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาสากทั่วไป แต่มีขนาดใหญ่กว่า ลำตัวสีเทาเงิน มีลายสีคล้ำเป็นจุดหรือแต้มที่กลางลำตัว ครีบหางมีลักษณะเป็นแผ่นใหญ่ มีสีดำและมีขอบสีขาว


**ขนาดลำตัว**
ปลาสากใหญ่ เป็นปลาสากที่มีขนาดใหญ่ กรามและฟันแหลมคมแข็งแรงมาก จนสามารถงับปลาขนาดใหญ่ อย่างปลานกแก้วให้ขาดเป็นสองท่อนได้ง่าย ๆ 
มีจุดเด่น คือ ฟันแหลมคมจำนวนมากในปากที่ยาวจนคับปาก เป็นปลาสากขนาดใหญ่ สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 6 ฟุต น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม จัดเป็นปลาสากชนิดที่ใหญ่ที่สุด  

**ถิ่นที่อยู่**
เมื่อยังเป็นปลาขนาดใหญ่ จะรวมฝูงอยู่กันในป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด ออกหากินในเวลากลางคืน  พบกระจายพันธุ์ทั้งมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรแอตแลนติก และทะเลแคริบเบียน 
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และบริโภคเนื้อเป็นอาหาร 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ใหญ่
หมวดหมู่:กรดคาร์บอกซิลิก

หมวดหมู่:กรดอินทรีย์
หมวดหมู่:สารประกอบออกซิเจน
หมวดหมู่:หมู่ฟังก์ชัน
หมวดหมู่:สารประกอบคาร์บอนิล
วงศ์แตง

พืชในวงศ์แตง (:En:Cucurbitaceae) ประกอบไปด้วยพืชจำพวกสควอช, เมล่อน, และบวบ และยังรวมถึงพืชที่เพาะปลูกกันอย่าง แตงกวา, ฟักทอง, และแตงโมด้วย พืชวงศ์นี้ ส่วนมากกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั้งในเขตโลกเก่า และโลกใหม่
พืชวงศ์แตงมีประมาณ 125 สกุล 960 ชนิด ส่วนใหญ่พบในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ส่วนมากเป็นพืชเถาปีเดียว แต่สามารถเป็นไม้เถาเนื้อแข็ง, ไม้พุ่มมีหนาม, และต้นไม้ (:En:Dendrosicyos) หลายชนิดมีดอกขนาดใหญ่สีขาวหรือเหลือง ลำต้นเป็นห้าเหลี่ยม มีขน มือจับทำมุม 90° กับก้านใบตรงข้อ ใบไร้หูใบสลับใบแฉกเหมือนนิ้วมือหรือใบประกอบแผ่เหมือนนิ้วมือ ดอกมีเพศเดียวอยู่ต่างต้น (dioecious) หรือต้นเดียวกัน (:En:monoecious) ดอกเพศเมียมีรังไข่ใต้วงกลีบ ผลมีเนื้อหลายเมล็ดแบบแตง

**อ้างอิง**
 isbn=0-8014-1670-1- Jeffrey, C. 2005. A new system of Cucurbitaceae. Bot. Zhurn 90: 332–335.-  latest classification of Cucurbitaceae

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Cucurbitaceae date=2011-10-28  in  T.C. Andres (1995 onwards) date=2011-10-28 .-  Cucurbitaceae date=2007-01-03  in  L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants: descriptions, illustrations, identification, information retrieval. date=2007-01-03  http://delta-intkey.com date=2007-01-03 
ตแง
หมวดหมู่:พืชกรรมไร่นา
ไรทะเล

ไรทะเล หรือ อาร์ทีเมีย หรือ ไรน้ำเค็ม หรือ ไรน้ำสีน้ำตาล (Brine shrimp, Sea-monkey) เป็นสัตว์น้ำจำพวกครัสเตเชียนสกุลหนึ่ง ที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ไรทะเล เป็นครัสเตเชียน ในสกุล Artemia ถือกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมานานกว่า 5.5 ล้านปีมาแล้ว ลักษณะเป็นสัตว์สีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลส้ม ไม่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว มีเพียงเนื้อเยื่อบาง ๆ เท่านั้นที่หุ้มตัว ว่ายน้ำเคลื่อนที่ในลักษณะหงายท้อง ลำตัวเรียวยาวคล้ายใบไม้แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว แบ่งออกได้เป็น 6 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของตาเดียวและตารวม มีก้านตา 1 คู่ ปล้องที่ 2 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่แรก ปล้องที่ 3 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่ที่ 2 ปล้องที่ 4 เป็นกราม ปล้องที่ 5 เป็นฟันคู่แรก ปล้องที่ 6 เป็นฟันคู่ที่ 2 ส่วนอกแบ่งออกเป็น 11 ปล้อง แต่ละปล้องประกอบด้วยระยางค์ เป็นอวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ การหายใจและการกรองรวบรวมอาหาร ส่วนท้องแบ่งออกได้ 8 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของอวัยวะเพศ ปล้องที่ 2-7 ไม่มีระยางค์ ปล้องที่ 8 มีแพนหาง 1 คู่ โดยปกติเมื่อโตเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย และจะมีหนวดคู่ที่ 2 ขนาดใหญ่กว่ารูปร่างคล้ายตะขอใช้เกาะจับเพศเมีย บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องของเพศผู้จะมีอวัยวะเพศผู้อยู่ 1 คู่ ในเพศเมียตัวเต็มวัย หนวดคู่ที่ 2 จะมีขนาดเล็กลง และเปลี่ยนมาทำหน้าที่รับความรู้สึก บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องจะมีอวัยวะเพศเมียทำหน้าที่เก็บตัวอ่อนหรือเก็บไข่ 
ไรทะเลสืบพันธุ์ได้ทั้งอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ให้ลูกทั้งแบบเป็นตัว โดยจะมีไข่ฟักเป็นตัวภายในมดลูก ไข่ไม่มีเปลือกหนาแข็งหุ้ม สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 300-500 ฟอง ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์, ความสมบูรณ์ของไรทะเล หรืออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมที่อาศัย ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ในการฟักเป็นตัว
ไรทะเล มีถิ่นกำเนิดในทะเลสาบน้ำเค็ม ในสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และจีน ไม่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด ได้แก่
*Artemia franciscana Kellogg, 1906  
*Artemia gracilis Verrill, 1869 
*Artemia monica Verrill, 1869 
*Artemia parthenogenetica Bowen and Sterling, 1978    
*Artemia persimilis Piccinelli & Prosdocimi, 1968    
*Artemia salina (Linnaeus, 1758)    
*Artemia sinica Cai, 1989    
*Artemia tibetiana Abatzopoulos, Bo Zhang, and Patrick Sorgeloos, 1998    
*Artemia tunisiana Bowen and Sterling, 1978    
*Artemia urmiana Gunther, 1900  
ปัจจุบัน ไรทะเลสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดเล็ก ทั้งสัตว์น้ำเศรษฐกิจและสัตว์น้ำสวยงาม ด้วยมีคุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนสูง โดยกระทำกันเป็นฟาร์มในน้ำที่เค็มจัด อีกทั้งไข่ของไรทะเลก็สามารถอบแห้ง เก็บไว้ในกระป๋องได้นานเป็นปี เมื่อนำออกมาฟัก ก็สามารถกระทำได้ง่าย  นอกจากนี้ไรทะเลยังได้รับความนิยมในฐานะสัตว์น้ำสวยงามด้วย โดยในตลาดพ่อค้าจะเรียกไรทะเลว่า "ลิงทะเล (Sea-Monkeys)" เพื่อเพิ่มความดึงดูด โดยมักนิยมขายเป็นไข่เพื่อนำไปฟักตัวในน้ำ

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Hatch Artimia การฟักไข่ไรทะเล(อาร์ทีเมีย)
หมวดหมู่:กุ้ง-กั้ง-ปู
หมวดหมู่:สัตว์ที่ใช้เป็นอาหารสัตว์
หมวดหมู่:การเลี้ยงปลา
พระเจ้าลำพูนไชย

พระเจ้าลำพูนไชย (พ.ศ. 2303 - พ.ศ. 2370) เป็นเจ้าผู้ครองนครลำพูนพระองค์ที่ 2 ครองราชย์ในระหว่างปี พ.ศ. 2358 ถึงปี พ.ศ. 2370 เป็นหนึ่งในเจ้าเจ็ดตนต้นราชวงศ์ทิพย์จักร และเป็นเจ้าผู้ครองนครที่ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนพระเกียรติยศขึ้นเป็นพระเจ้าประเทศราช องค์ที่ 3 (20 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2370) ในรัชกาลที่ 3

**พระประวัติ**
พระเจ้าลำพูนไชย หรือ พระเจ้านครลำพูนบุญมา มีพระนามเดิมว่า เจ้าบุญมา ประสูติเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2303 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้- พระเจ้ากาวิละ พระเจ้านครเชียงใหม่ องค์ที่ 1 และเป็นพระยานครลำปาง องค์ที่ 3 - พระยาคำโสม เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 4- พระยาธรรมลังกา เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 2- พระเจ้าดวงทิพย์ พระเจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 5 - เจ้าศรีอโนชา พระอัครชายาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท - เจ้าหญิงสรีวัณณา (ถึงแก่พิราลัยแต่เยาว์) 
*พระยาอุปราชหมูล่า
*พระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 3 และ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 1- เจ้าหญิงสรีบุญทัน (ถึงแก่กรรมแต่เยาว์) 
*พระเจ้าลำพูนไชย พระเจ้านครลำพูน องค์ที่ 2
ในปี พ.ศ. 2317 พระยาบุญมา ได้รับพระราชทานอาชญาสิทธิ์เป็นพระยาราชวงศ์

**พระราชโอรสและราชธิดา**
พระเจ้าลำพูนไชย มีพระราชโอรสและราชธิดา รวม 6 พระองค์ ดังนี้
# เจ้าจอมจน (เสียจริต)
# พระยาคำตัน
# พระยาน้อยลังกา
# เจ้าคำเที่ยง สมรสกับเจ้าน้อยขัติยะวงศ์ เจ้าหลวงเมืองตาก
# เจ้ารินคำ
# เจ้าอินทวิไชย หรือเจ้าหลวงอินต๊ะ เจ้าหลวงเมืองเชียงแสน

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
ลำพูนไชย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทิพย์จักร
หมวดหมู่:ราชโอรสและราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 2
หมวดหมู่:ราชโอรสในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:พระเจ้าประเทศราช
หมวดหมู่:สารต้านอนุมูลอิสระในอาหาร

หมวดหมู่:วัตถุเจือปนอาหาร
หมวดหมู่:สารต้านอนุมูลอิสระ
หมวดหมู่:สารกันเสีย
หมวดหมู่:Material protection
พระบุตรพระเป็นเจ้า

ไฟล์:MurilloTrinity.jpg|thumb|right|270px|ภาพพระเจ้าพระบิดาและพระวิญญาณบริสุทธิ์ประทับบนพระกุมารเยซู วาดโดย บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย ราวคริสต์ทศวรรษ 1670
ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนส่วนมากซึ่งถือแนวคิดแบบตรีเอกภาพนิยมถือว่า พระบุตรพระเป็นเจ้า หรือ พระบุตรของพระเจ้า (Son of God) หมายถึงพระเยซู โดยมีพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้าพระบิดา โดยนัยนี้ พระเยซูมีสถานะเป็นพระเจ้าพระบุตรด้วย แต่คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มอตรีเอกภาพนิยม (เช่น พยานพระยะโฮวา) แม้จะถือว่าพระเยซูคือพระบุตรของพระเป็นเจ้าเช่นกัน แต่ไม่ยอมรับว่าเป็นพระเจ้าพระบุตร
ในประวัติศาสตร์ชาติต่าง ๆ จักรพรรดิมักถือว่าตนเองคือพระโอรสของเทพเจ้าหรือโอรสสวรรค์ จักรพรรดิเอากุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันก็อ้างว่าตนเองมีพระราชบิดาบุญธรรมคือเทพเจ้า ผู้เผด็จการจูเลียส ซีซาร์และจักรพรรดิโดมิเชียนเรียกตนเองว่า "ดีวีฟีลิอุส" (Divi filius โอรสเทพเจ้า) แต่ความเชื่อนี้ต่างจาก "พระบุตรพระเป็นเจ้า" ที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในพันธสัญญาใหม่ระบุถึงการเรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" อยู่หลายครั้ง เพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า นับตั้งแต่การเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์จนถึงการถูกตรึงที่กางเขน เช่น เมื่อพระเยซูทรงรับบัพติศมาเสร็จก็มีพระวจนะของพระเจ้าดังมาจากฟ้าว่า "ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา" สาวกของพระเยซูก็เรียกพระเยซูว่าพระบุตรของพระเจ้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเป็นเจ้า
หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
โมโตโรลาโมบิลิตี

โมโตโรลาโมบิลิตี (Motorola Mobility LLC) เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมสัญชาติอเมริกัน เป็นผู้ผลิตโทรศัพท์เคลื่อนที่, กล่องรับสัญญาณเซตท็อปบอกซ์และเคเบิลโมเด็ม ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของเลอโนโว มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชานเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา
บริษัทนี้เดิมเป็นแผนกหนึ่งในบริษัทโมโตโรลา ใช้ชื่อว่า Mobile Devices เป็นผู้นำตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบแอนะล็อก โดยเป็นผู้บุกเบิกโทรศัพท์แบบฝาพับ รุ่นสตาร์แท็กในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แต่กลับไม่สามารถก้าวทันคู่แข่งคือ โนเกียและซัมซุง ในการพัฒนาโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบดิจิทัลและสมาร์ทโฟน ทำให้มียอดขายตกต่ำและประสบภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายทศวรรษ 2000
ป้ายโมโตโรลาใกล้สำนักงานใหญ่ของกูเกิล หลังกูเกิลเข้าซื้อกิจการ
แผนก Mobile Devices ของโมโตโรลาได้แยกออกเป็นบริษัท "โมโตโรลาโมบิลิตี" มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขัน ส่วนโมโตโรลาเดิมเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "โมโตโรลาโซลูชันส์" ต่อมากูเกิลได้ประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตี เนื่องจากต้องการสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ กูเกิลซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 และได้วางตลาดโทรศัพท์รุ่นใหม่สองรุ่น คือ โมโต เอกซ์และโมโต จี พร้อมกับประกาศพัฒนาคอนเซปของโทรศัพท์ระบบใหม่แบบโมดูลาร์
กูเกิลได้ประกาศเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2014 ว่าจะขายกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีให้กับเลอโนโว ผู้ผลิตคอมพิวเตอร์สัญชาติจีน ด้วยราคา 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การซื้อขายเสร็จสิ้นลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:กูเกิล
หมวดหมู่:เลอโนโว
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2557
คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด

คดีระหว่างบริษัทแอปเปิลกับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด (Apple Inc. v. Samsung Electronics Co., Ltd.) เป็นคดีในศาลแรกในชุดที่กำลังดำเนินอยู่ระหว่างบริษัทแอปเปิล กับบริษัทซัมซุงอิเล็คทรอนิกส์ จำกัด ว่าด้วยแบบผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ทั้งสองบริษัทเป็นผู้ผลิตสมาร์ตโฟนขายเกินครึ่งทั่วโลก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2554 แอปเปิลเริ่มฟ้องร้องซัมซุงในคดีการละเมิดสิทธิบัตร ขณะที่แอปเปิลกับโมโตโรล่าโมบิลิตีได้มีการฟ้องร้องมาแล้วก่อนหน้านี้ การฟ้องร้องสิทธิบัตรเทคโนโลยีในหลายชาติของแอปเปิลได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามสิทธิบัตรอุปกรณ์เคลื่อนที่" ซึ่งเป็นการฟ้องร้องอย่างกว้างขวางในการแข่งขันอย่างดุเดือดในตลาดโทรศัพท์เคลื่อนที่ผู้บริโภคของโลก
จนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 แอปเปิลและซัมซุงได้ฟ้องร้องกันแล้ว 19 คดีใน 9 ประเทศ เมื่อถึงเดือนตุลาคม ได้มีการฟ้องร้องเพิ่มในอีกประเทศหนึ่ง รวมเป็น 10 ประเทศ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ศาลสหรัฐสั่งให้ประธานบริหารของแอปเปิลและซัมซุงเจรจาระงับคดีเพื่อจำกัดหรือแก้ไขข้อพิพาทด้านสิทธิบัตร จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทั้งสองบริษัทยังพัวพันอยู่ในกว่า 50 คดีทั่วโลก โดยทั้งสองมีการเรียกร้องค่าเสียหายหลายพันล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อกัน
วันที่ 6 ธันวาคม 2559 ศาลสูงสุดสหรัฐวินิจฉัยด้วยมติ 8-0 ให้กลับคำวินิจฉัยจากการไต่สวนครั้งแรกซึ่งให้แอปเปิลได้เงินชดเชยเกือบ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และส่งคดีคืนไปยังศาลอุทธรณ์กลางเพื่อให้นิยามมาตรฐานทางกฎหมายที่เหมาะสมของ "บทประดิษฐกรรม" เนื่องจากมิใช่ตัวสมาร์ตโฟน แต่เป็นเคสและจอภาพซึ่งสิทธิบัตรการออกแบบยังใช้ได้อยู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คดีในสหรัฐ
หมวดหมู่:หลักกฎหมายปกครองสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หมวดหมู่:หลักกฎหมายคอมพิวเตอร์สหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หมวดหมู่:หลักกฎหมายสัญญาสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หมวดหมู่:หลักกฎหมายสิทธิบัตรสหรัฐที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐาน
หมวดหมู่:สงครามสิทธิบัตร
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่

เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2444 – 25 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 กับหม่อมบัวเขียว ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดาคือ เจ้าพงษ์อินทร์ และเจ้าอินทนนท์ ณ เชียงใหม่ และมีเจ้าพี่ต่างมารดาอีกสามคน
เจ้าศิริประกายสมรสกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
# เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ สมรสกับงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสอีกครั้งกับบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
# ศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา 
# เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สมรสและหย่ากับพลตำรวจโท ทิพย์ อัศวรักษ์ มีบุตรหนึ่งคน
เจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เสียชีวิตในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2482 ที่โรงพยาบาลแมคคอร์มิค จังหวัดเชียงใหม่ และจัดพิธีศพ ณ คุ้มท่าเจดีย์กิ่ว

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:เจ้าแก้วนวรัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ‎
น้ำพริกอ่อง

น้ำพริกอ่อง เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในภาคเหนือของประเทศไทย โดยเฉพาะเมื่อมีงานบุญหรืองานออกรับแขกบ้านแขกเมืองจะต้องมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับขันโตก

**ส่วนผสม**
น้ำพริกอ่องมีรสเผ็ดจากพริก เปรี้ยวจากมะเขือเทศ (มะเขือส้ม) และเค็มจากถั่วเน่า ส่วนผสมทั้งสามอย่างนี้ทำให้น้ำพริกมีสีแดงส้มสะดุดตา น้ำพริกอ่องจะมีลักษณะคล้ายผัดหมูสับ มากกว่าจะเป็นน้ำพริกไว้จิ้มทั่วไป สามารถใส่น้ำขลุกขลิกหรือใส่น้ำจนลักษณะคล้ายแกงก็ได้ เป็นน้ำพริกที่นิยมรับประทานกับแคบหมูและผักสด เช่น แตงกวาหั่นแว่น ถั่วฝักยาว ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ทั้งนี้จะไม่นิยมใส่น้ำตาล
เครื่องปรุงสำคัญคือมะเขือส้ม นำมาผัดเคี่ยวกับเนื้อหมู และน้ำพริก แต่เดิมจะใช้เนื้อปลาช่อนย่างเพราะเนื้อหมูหายาก ซึ่งน่าจะไม่ใช่เรื่องจริง เพราะในคนเหนือสมัยโบราณมีการบริโภคเนื้อหมูกันเป็นปกติอยู่แล้ว ดังปรากฏในบันทึกของร้อยเอกโทมัส ลาวน์ดส์ นายตำรวจอังกฤษ ที่ได้บันทึกสภาพตลาดเมื่อร้อยกว่าปีในเมืองเชียงใหม่เอาไว้ และได้บรรยายการค้าเนื้อสัตว์เอาไว้ว่า ในตลาดในเมืองเชียงใหม่มีเนื้อหมูวางขายเป็นปกติ อีกประการหนึ่งคือ น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำน้ำเงี้ยวต่อได้ น้ำพริกอ่องจึงไม่สามารถนำปลาช่อนมาทำได้ เพราะน้ำเงี้ยวไม่มีส่วนประกอบเป็นปลาช่อน คำว่า "อ่อง" ในที่นี้หมายถึงวิธีการปรุงน้ำพริกที่ต้องผัดเคี่ยวทิ้งไว้ให้น้ำค่อย ๆ งวดลง รับประทานคู่กับผักชนิดต่าง ๆ เช่น ขนุนอ่อนต้ม ใบบัวบก
น้ำพริกสำหรับผัดน้ำพริกอ่องจะคล้ายน้ำพริกแกงส้มของทางภาคกลางเพียงแต่ไม่ใส่กระชายและใช้พริกแห้งแทนพริกหยวก (ภาษาเหนือเรียกว่า พริกหนุ่ม) น้ำพริกจึงประกอบไปด้วย พริก เกลือ หอมแดง กระเทียม กะปิ ถั่วเน่า สามารถใส่หรือไม่ใส่ตะไคร้ก็ได้ เดิมนั้นใช้ถั่วเน่าแผ่นปิ้งไฟให้หอม ปัจจุบันสามารถใช้เต้าเจี้ยวสีน้ำตาลตามท้องตลาดแทนได้ การเจียวน้ำพริกหากไม่ชอบกระเทียมเจียวก็สามารถเจียวด้วยหอมแดงซอย น้ำพริกอ่องสามารถนำไปทำเป็นน้ำเงี้ยวต่อได้

**พลังงาน**
ทั้งนี้น้ำพริกอ่องมีปริมาณไขมัน 9.46 กรัมต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม และให้พลังงาน 123 แคลลอรีต่อน้ำพริกน้ำหนัก 100 กรัม หากรับประทานกับแคบหมูก็จะได้ไขมันและพลังงานเพียงพอสำหรับอากาศช่วงฤดูหนาวทางภาคเหนือ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 น้ำพริกอ่อง-  วิธีทำน้ำพริกอ่อง date=2012-05-22  - มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:น้ำพริก
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:อาหารจากมะเขือเทศ
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่

เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ (14 ตุลาคม พ.ศ. 2472 – 10 มกราคม พ.ศ. 2499) เป็นนักธุรกิจชาวไทย และยังเป็นทายาทของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย

**ประวัติ**
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2472 เป็นบุตรของเจ้ากาวิละวงศ์ กับเจ้าศิริประกาย ณ เชียงใหม่ เป็นหลานตาของเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย มีน้องสาวสองคนคือศิริกาวิล สิงหรา ณ อยุธยา และเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาด้านเครื่องยนต์ชั้นสูง หลังสำเร็จการศึกษาจึงเปิดอู่ซ่อมรถบริเวณถนนช้างคลานในเชียงใหม่ เจ้าพงษ์กาวิลมักปรากฏตัวกับรถจี๊บหรือรถจักรยานยนต์คันใหญ่ สวมหมวกคาวบอยสีขาว สวมเสื้อคอปกลายสกอตสีน้ำเงิน-ขาวและพับแขน
เจ้าพงษ์กาวิลสมรสกับงามวิไล (สกุลเดิม สุกัณศีล) และสมรสครั้งที่สองกับบุญประกอบ (สกุลเดิม ส่วยสุวรรณ)
เจ้าพงษ์กาวิลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2499 เนื่องจากป่วยหนัก

**การทำงาน**
เจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ประกอบธุรกิจในด้านเครื่องยนต์เครื่องจักร เปิดอู่ซ่อมเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ และเคยแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพชฌฆาตโหดสิงห์ป่าซุง" ของนายสุนทร ชวชาติ โดยเจ้าพงษ์กาวิล ณ เชียงใหม่ ได้รับบทเป็นพระเอก

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดเชียงใหม่
กิ้งก่าจระเข้

กิ้งก่าจระเข้ (Chinese crocodile lizard; 中国鳄蜥; พินอิน: zhōngguó è xī) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Shinisaurus crocodilurus จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Shinisauridae และสกุล Shinisaurus (บางข้อมูลจัดให้อยู่ในวงศ์ Xenosauridae ที่พบในเม็กซิโกและกัวเตมาลา)

**ลักษณะ**
เป็นกิ้งก่าที่มีรูปร่างลักษณะรวมถึงเกล็ดคล้ายคลึงกับจระเข้ มีเกล็ดเป็นตุ่มนูนไปจนถึงหาง ตัวผู้ตามบริเวณข้างลำตัวและใต้ท้องจะมีสีแดงปรากฏขึ้นมากกว่าตัวเมีย ในขณะที่ตัวเมียจะมีสีขึ้นประปราย มีความยาวเต็มที่จรดปลายหาง 40–46 เซนติเมตร
จะพบได้เฉพาะในป่าดิบที่มีอุณหภูมิต่ำ ตั้งแต่ −2 องศาเซลเซียส จนถึง 35 องศาเซลเซียส ในช่วงฤดูร้อน เฉพาะเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, หูหนาน, กุ้ยโจว ในประเทศจีน และทางตอนเหนือของเวียดนามเท่านั้น โดยอาศัยในแหล่งน้ำในป่า โดยปรกติจะอยู่นิ่ง ๆ ในน้ำ แต่ก็สามารถปีนขึ้นมาอาบแดดได้บนต้นไม้ที่มีความสูงประมาณ 1 เมตร กินอาหารจำพวก ปลา, ลูกอ๊อด, หนอน และตัวอ่อนของแมลงปอ รวมถึงสัตว์บก เช่น หนูขนาดเล็กได้ ออกหากินในเวลากลางวัน
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย: - Shinisaurus crocodilurus crocodilurus Ahl, 1930 (จีนตอนใต้)- Shinisaurus crocodilurus vietnamensis Schingen et al., 2016 (เวียดนามเหนือ)
เป็นสัตว์ที่ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น สามารถที่จะผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะเป็นช่วงฤดูหนาวจนถึงต้นฤดูฝนของอีกปี โดยตัวผู้หลายตัวจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย ตั้งท้องนานถึง 8–12 เดือน ออกลูกเป็นตัวครั้งละ 5–20 ตัว  
ในปี พ.ศ. 2560 กิ้งก่าจรเข้ถูกย้ายไปยังบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) จากความเสี่ยงของการสูญพันธุ์ที่เพิ่มขึ้นจากการคุกคามอย่างต่อเนื่องของการรุกล้ำถิ่นที่อยู่และการค้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กิ้งก่า
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ VS โกออนเจอร์ ฉบับจอเงิน BANG!!

ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ VS โกออนเจอร์ ฉบับจอเงิน BANG
(Samurai Sentai Shinkenjā tai Gōonjā Ginmakuban) เป็นภาพยนตร์จากซีรีส์ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี โดยได้นำซีรีส์ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์และขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์มาทำเป็นภาพยนตร์ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2010

**ประวัติ**

**เรื่องย่อ**

**ตัวละคร**

**ตัวละครเฉพาะและร่างที่ปรากฏ**
ไกโตเรียว บัชชีด (害統領バッチード)

**เวิลด์ที่ปรากฏ**
ฮิวแมนเวิลด์ (ヒューマンワールド)
กันแมนเวิลด์ (ガンマンワールド)
กลาสเวิลด์ (グラスワールド)
คริสต์มาสเวิลด์ (クリスマスワールド)
ซามูไรเวิลด์ (サムライワールド)
จังค์เวิลด์ (ジャンクワールド)

**เพลงประกอบ**
 "ซามูไรเฟิสท์แร็ป ~กินมาคุ BANG
~" (Samurai Fāsuto Rappu ~Ginmakuban
~)
** เนื้อเพลงโดย: Shoko Fujibayashi และ Mike Sugiyama
** ประพันธ์โดย: Kenichiro Ōishi, YOFFY, และ Hideaki Takatori
** เรียบเรียงโดย: Project.R (Kenichiro Ōishi)
** ศิลปิน: YOFFY, Sister MAYO, และ Hideaki Takatori (Project.R)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซูเปอร์เซ็นไต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:โทคุซัทสึข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:ผลงานข้ามฝั่งของซูเปอร์เซ็นไต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซูเปอร์เซ็นไต

หมวดหมู่:ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
ปลอมแปลง

ปลอมแปลง อาจหมายถึง- ปลอม (counterfeit), ชื่อความผิดอาญา ว่าด้วยการทำวัตถุขึ้นด้วยขึ้นด้วยมูลอันเป็นเท็จ เพื่อให้หลงผิดว่าวัตถุนั้นเป็นของแท้จริง เช่น ปลอมเอกสาร ปลอมเงินตรา- แปลง (alteration), ชื่อความผิดอาญา ว่าด้วยการทำให้วัตถุเปลี่ยนรูป เพื่อให้หลงผิดว่าวัตถุแท้จริงมีรูปเช่นนั้น เช่น แปลงเงินตรา คือ ทำให้เงินตราเปลี่ยนรูป เพื่อให้หลงผิดว่าเงินตรานั้นมีมูลค่าหรือน้ำหนักสูงขึ้นหรือลดลง