พระเจ้าฝรั่งมังศรี

พระเจ้าฝรั่งมังศรี ภาษาพม่าเรียก เมงเยสีหตู (မင်းရဲ သီဟသူ; ค.ศ. 1394–1425) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งอาณาจักรอังวะ ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1422 ถึง 1425 รัชสมัยของพระองค์ตรงกับช่วงปลายสงครามสี่สิบปีซึ่งเกิดขึ้นระหว่างอาณาจักรอังวะกับอาณาจักรหงสาวดี

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
พระเจ้าฝรั่งมังศรีเสด็จพระราชสมภพเมื่อ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1394 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในเจ้าชายมี่นชเวแห่ง Pyinzi กับเจ้าหญิงชีนมิเนาะ พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอาณาจักรอังวะ ส่วนพระราชมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้า Tho Ngan Bwa (Si Lun Fa) แห่งโม่ญี่น พระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระเชษฐาและเชษฐภคิณี คือเจ้าชายมังรายกะยอฉะวา และเจ้าหญิง Saw Pyei Chantha และมีพระอนุชา คือเจ้าชายมังกะยอดิน พระราชวงศ์ของพระองค์ประทับอยู่ที่ Pyinzi ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองหลวงอังวะไป 60 กิโลเมตร จนกระทั่ง ค.ศ. 1400 เมื่อพระราชบิดาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามังฆ้องในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1400 ขณะนั้นพระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระชนมายุ 6 พรรษา

**มกุฎราชกุมาร**
พระเจ้าฝรั่งมังศรีขณะดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารยังคงรับผิดชอบต่อความพยายามในการทำสงคราม ใน ค.ศ. 1417 พระองค์เข้ารุกรานทางใต้ทั้งทางบกและทางน้ำพร้อมด้วยทหาร 16,000 นาย หลังจากสู้รบกันหลายครั้ง กองทัพของพระองค์ก็สามารถยึดครองดากองและHmawbi ทำให้พระเจ้าราชาธิราชต้องออกจากพะโคไปยังเมาะตะมะชั่วครู่ แต่กองทัพของพระองค์ไม่สามารถเดินทัพถึงพะโคก่อนฤดูฝนมาถึงใน ค.ศ. 1418 พวกเขาไม่ได้ดินแดนเพิ่ม และจำต้องถอยทัพในฤดูแล้งถัดไป พระเจ้าฝรั่งมังศรีนำเจ้าชายพระยาแซะแห่งดากองเป็นตัวประกันต่ออังวะ พระเจ้ามังฆ้องปฏิบัติต่อพระยาแซะอย่างดีในอังวะแต่ไม่ได้ส่งกลับ เมื่อเก็บพระยาแซะไว้ที่อังวะ พระเจ้ามังฆ้องรู้สึกว่าตนได้เสมอกับคู่ปรับทางใต้แล้ว จึงไม่เปิดฉากการรบอีกต่อไป พระเจ้าราชาธิราชจึงปฏิบัติตามการหยุดปะทะอย่างกะทันหันเช่นกัน การหยุดรบดำรงอยู่จนถึงสิ้นสุดรัชสมัยพระเจ้ามังฆ้องและพระเจ้าราชาธิราช ซึ่งทั้งคู่สวรรคตห่างกันพระองค์ละสองเดือนในช่วงปลาย ค.ศ. 1421

**รัชสมัย**

**ขึ้นครองราชย์**
พระเจ้าฝรั่งมังศรีขึ้นครองราชย์ร่วมกับซอมี่นละเมื่อ  ตุลาคม ค.ศ. 1421 พระมหากษัตริย์ตอนพระชนมายุ 27 พรรษายังรับพระนางชีนโบ่แม พระมเหสีองค์โปรดของพระราชยิดา ไปเป็นของตนเอง พระนามในรัชสมัยของพระองค์คือ สีหสุระมหาธรรมราชา (သီဟသူရ မဟာ ဓမ္မရာဇာ; บาลี: Sīhasura Mahādhammarājā) หลังจากนั้นไม่นาน พระองค์ทรงเพิ่มบรรดาศักดิ์ ซีน-พยูชีน (ဆင်ဖြူရှင်; "พระเจ้าช้างเผือก") เมื่อข้าราชบริพารสองคนถวายช้างเผือกสองเชือก ถือเป็นสิริมงคลอย่างยิ่งในสายพระเนตรพระมหากษัตริย์พม่า

**พระราชวงศ์**
พระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระมเหสีสามพระองค์ และมีพระราชโอรสธิดารวมสามพระองค์ มหาราชวงศ์ ระบุว่า พระเจ้าฝรั่งมังศรีเสกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิง Min Hla Htut ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์เอง แต่ไม่นานก็ทรงหย่าร้างกัน ทว่า มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ ไม่เชื่อว่ามีการเสกสมรสดังกล่าว โดยอ้างถึงจารึก ค.ศ. 1415/16มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ อ้างจารึก จ.ศ. 777 (ค.ศ. 1415/16) ที่ระบุว่า เจ้าหญิง Min Hla Htut เสกสมรสกับ Shwe Khet ใน จ.ศ. 765 (ค.ศ. 1403/04) ขณะนั้นพระเจ้าฝรั่งมังศรีมีพระชนมายุ 9 พรรษาเป็นอย่างมาก ดังนั้น ถ้าพระเจ้าฝรั่งมังศรีเสกสมรสกับเจ้าหญิง Min Hla Htut ก่อน ค.ศ. 1403/04 พระเจ้าฝรั่งมังศรีย่อมจะทรงเยาว์พระชันษายิ่งกว่านั้นอีก พงศาวดารนี้จึงไม่เชื่อว่ามีการเสกสมรสระหว่างพระเจ้าฝรั่งมังศรีกับเจ้าหญิง Min Hla Htut ส่วนพงศาวดาร มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว เชื่อตาม มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่
Mani Yadanabon ระบุว่า พระมเหสีพระองค์แรก (ไม่ปรากฏพระนาม) ของพระเจ้าฝรั่งมังศรีสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 25 พรรษาrefn|group=note|Mani Yadanabon ว่า พระนางสิ้นพระชนม์ขณะที่มีพระชนมายุย่างเข้าปีที่ 26 ได้ 1 เดือน หมายความว่า พระนางมีพระชนมายุ 25 พรรษากับหนึ่งเดือนในเวลาสิ้นพระชนม์ หลังจากนั้นไม่นาน พระองค์ก็เสกสมรสกับซอมี่นละ

**ประวัติศาสตร์นิพนธ์**
ต่อไปนี้คือรายชื่อเหตุการณ์สำคัญในพระชนม์ชีพตามที่รายงานในพงศาวดารหลัก พงศาวดารทั้งหมดระบุว่าพระองค์สวรรคตในปีที่ 31 (พระชนมายุ 30 พรรษา) แม้ว่าพงศาวดารทั้งหมดจะไม่สอดคล้องกันภายในในแง่ของวันพระราชสมภพและวันสวรรคต รวมถึงพระชนมายุเมื่อเสียชีวิตดังที่แสดงไว้ด้านล่าง

**หมายเหตุ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์อังวะ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)