จักรพรรดิโกะ-ไซ

นางาฮิโตะ (Nagahito) ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ (nihongo|後西天皇|Go-Sai-tennō; 1 มกราคม ค.ศ. 1638 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1685) มีอีกพระนามว่า จักรพรรดิโกะ-ไซอิง (Go-Saiin-tennō) เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 11 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-ไซกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1655 ถึง ค.ศ. 1663
พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิจุนนะ (Junna-tennō) จักรพรรดิองค์ที่ 53 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีพระสมัญญาว่า ไซอิง โนะ มิกะโดะ ที่แปลว่า จักรพรรดิวังตะวันตก เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซมีความหมายว่า จักรพรรดิไซที่สอง หรือ จักรพรรดิไซยุคหลัง

**พระบรมวงศานุวงศ์**
ก่อนที่จักรพรรดิโกะไซจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิม (อิมินะ) ว่านางาฮิโตะ หรือ โยชิฮิโตะ และพระอิสริยยศก่อนการขึ้นครองราชบัลลังก์คือ เจ้าฮิเดะ (Hide-no-miya) หรือ เจ้าโมโมโซโนะ (Momozono-no-miya)
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่แปดของจักรพรรดิโกะ-มิซุโน พระองค์ถูกเลี้ยงดูมาราวกับว่าพระองค์เป็นโอรสของโทฟูกุมนอิง ทั้งอดีตจักรพรรดินีเมโช และอดีตจักรพรรดิโกะ-โคเมียว เป็นพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีต่างพระราชมารดาของพระองค์
พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประทับอยู่ใน ไดริ หรือเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังหลวงเกียวโต พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประกอบด้วยพระราชโอรสอย่างน้อย 16 พระองค์และพระราชธิดา 17 พระองค์ และไม่มีพระราชโอรสและพระราชธิดาของจักรพรรดิโกะ-ไซที่ได้สืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
*เนียวโงะ: เจ้าหญิงอากิโกะ (明子女王; 1638–1680) ภายหลังเป็น เมียวกิจิโจอิง (妙吉祥院) พระธิดาในเจ้าชายทากามัตสึ-โนะ-มิยะ โยชิฮิโตะ
**พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงโทโมโกะ (1654–1686; 誠子内親王)
**พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายฮาจิโจ-โนะ-มิยะ โอซาฮิโตะ (1655–1675; 八条宮長仁親王) – ฮาจิโจ-โนะ-มิยะองค์ที่ 4, พระโอรสบุญธรรมในฮาจิโจ-โนะ-มิยะ ยาซูฮิโตะ
*นางสนองพระโอษฐ์: เซกันจิ โทโมโกะ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1695; 清閑寺共子) ธิดาในเซกันจิ โทมตสึนะ
**พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายอาริซูงาวะ-โนะ-มิยะ ยูกิฮิโตะ (1656–1695; 有栖川宮幸仁親王) – อาริซูงาวะ-โนะ-มิยะองค์ที่ 3
**พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงองค์ที่ 2 (อนนะ-นิ-โนะ-มิยะ, 1657–1658; 女二宮)
**พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงโซเอ (1658–1721; 宗栄女王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงซนชู (1661–1722; 尊秀女王)
**พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายนักบวชกิเอ็ง (1662–1706; 義延法親王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 6: เจ้าหญิงเอ็นโกอิง (1663; 円光院宮)
**พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายนักบวชเท็นชิง (1664–1690; 天真法親王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 7: เจ้าหญิงคายะ (1666–1675; 賀陽宮)
**พระราชธิดาองค์ที่ 10: เจ้าหญิงมาชิโกะ (1669–1738; 益子内親王) สมรสกับคูโจ ซูเกซาเนะ
**พระราชธิดาองค์ที่ 11: เจ้าหญิงริโฮ (1672–1745; 理豊女王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 13: เจ้าหญิงซูอิโก (1674–1706; 瑞光女王)
*พระมเหสี: ธิดาในอิวากูระ โทโมกิ
**พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายนักบวชเอโงะ (1659–1676; 永悟法親王)
*พระมเหสี: อูเกียว-โนะ-สึโบเนะ (右京局) ธิดาในโทมิโนโกจิ โยรินาโอะ
**พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงสึเนะ (1661–1665; 常宮)
*พระมเหสี: อูเมโนโกจิ ซาดาโกะ (梅小路定子) ธิดาบุญธรรมในอูเมโนโกจิ ซาดาโนริ และธิดาในโคเง็นจิ โทโมฮิเดะ
**พระราชธิดาองค์ที่ 8: เจ้าหญิงคากุ (1667–1668; 香久宮)
**พระราชธิดาองค์ที่ 9: เจ้าหญิงโชอัง (1668–1712; 聖安女王)
**พระราชโอรสองค์ที่ 6: เจ้าชายนักบวชโคเบ็ง (1669–1716; 公弁法親王)
**พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายนักบวชโดยู (1670–1691; 道祐法親王)
**พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายฮาจิโจ-โนะ-มิยะ นาโอฮิโตะ (1671–1689; 八条宮尚仁親王) – ฮาจิโจ-โนะ-มิยะองค์ที่ 5
**พระราชธิดาองค์ที่ 12: เจ้าหญิงมิตสึ (1672–1677; 満宮)
**พระราชธิดาองค์ที่ 14: เจ้าหญิงซนโก (1675–1719; 尊杲女王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 15: เจ้าหญิงซนโช (1676–1703; 尊勝女王)
**พระราชโอรสองค์ที่ 11: เจ้าชายนักบวชเรียวโอ (1678–1708; 良応法親王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 16: เรียวเง็ตสึอิง (1679; 涼月院) (มีข้อสงสัยต่อพระมารดาผู้ให้กำเนิด)
*พระมเหสี: อาเซจิ-โนะ-สึโบเนะ (按察使局) ธิดาในทากัตสึจิ โทโยนางะ
**พระราชโอรสองค์ที่ 9: เจ้าชายนักบวชซนโด (道尊法親王) (1676–1705; พระภิกษุ)
*พระมเหสี: มัตสึกิ อัตสึโกะ (松木条子) ธิดาในมัตสึกิ มูเนอัตสึ
**พระราชโอรสองค์ที่ 10: เจ้าชายโรเออิง (槿栄院宮; 1677)
**พระราชโอรสองค์ที่ 16: เจ้าชายซาโตฮิโตะ ภายหลังเป็นจักรพรรดิเรเง็ง

**เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-ไซ**
เจ้าชายนางาฮิโตะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท การสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวทำให้ตำแหน่งจักรพรรดิว่างลง หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าชายนางาฮิโตะซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโกะ-โคเมียว ได้สืบทอดราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ รัชสมัยของจักรพรรดิโกไซตรงกับช่วงเวลาที่โทกูงาวะ อิเอสึนะเป็นผู้นำของรัฐบาลเอโดะ
จักรพรรดิโกะ-ไซอภิเษกกับพระธิดาของ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ องค์แรกคือเจ้าชายโยชิฮิโตะ (高松宮好仁親王) และพระองค์ก็สืบทอดพระอิสริยยศ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ เป็นองค์ที่ 2 จากนั้นเจ้าชายพระองค์นี้ก็กลายเป็นจักรพรรดิเป็นการชั่วคราวจนกว่าพระอนุชาต่างพระมารดาอีกพระองค์หนึ่งของพระองค์คือเจ้าชายซาโตฮิโตะ (識仁親王) จะเจริญพระชนม์พอที่จะสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้- 1 มกราคม ค.ศ. 1638: การประสูติของเจ้าชายที่จะกลายเป็นที่รู้จักในพระนามจักรพรรดิโกะ-ไซ- 5 มกราคม ค.ศ. 1655: การสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวทำให้การสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศสืบทอดต่อไปยังพระอนุชาต่างพระมารดาของพระองค์ และเมื่อสืบราชบัลลังก์แล้ว รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-ไซก็ได้เริ่มต้นขึ้น- ค.ศ. 1655: ราชทูตเกาหลีคนใหม่เดินทางมาถึงญี่ปุ่น- 2-3 มีนาคม ค.ศ. 1657: ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีเมเรกิ: เมืองเอโดะถูกทำลายด้วยไฟอย่างรุนแรง- ค.ศ. 1659: ในเอโดะ เริ่มก่อสร้างสะพานเรียวโงกุ- 20 มีนาคม ค.ศ. 1662: เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงในเกียวโตซึ่งทำลายหลุมฝังศพของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ- 5 มีนาคม ค.ศ. 1663: จักรพรรดิโกะ-ไซสละราชบัลลังก์ ซึ่งหมายความว่าเจ้าชายซาโตฮิโตะ พระอนุชาต่างพระมารดาได้รับสืบทอดราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าชายซาโตฮิโตะได้ประกอบพิธีเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอย่างเป็นทางการ
ภายหลังสละราชบัลลังก์ อดีตจักรพรรดิโกะ-ไซ พระราชนิพนธ์หนังสือหลายเล่ม รวมทั้ง "น้ำและแสงแดด" (水日集) พระองค์มีพรสวรรค์ในบทกวีวากะ; และพระองค์มีพระปรีชาญาณอย่างลึกซึ้ง
ในรัชสมัยของพระองค์ เกิดเหตุไฟไหม้ใหญ่ที่ศาลเจ้าอิเสะ ปราสาทโอซากะ และพระราชวังหลวง เป็นต้น ไฟไหม้ใหญ่ปีเมเรกิ แผ่นดินไหว และน้ำท่วมซ้ำซาก ทำให้หลายคนตำหนิองค์จักรพรรดิ

**พระราชพงศาวลี**

**อ้างอิง**
 Martin, John H. and Phyllis G. Martin. (2002).    Kyoto: A Cultural Guide to Japan's Ancient Imperial City. Tokyo:Tuttle Publishing. 978-0-8048-1955-8;    OCLC 243831939- Meyer, Eva-Maria. (1999).   Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867.  Münster: LIT Verlag. 978-3-8258-3939-0;    OCLC 42041594- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society.  OCLC 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.   OCLC 5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;   OCLC 59145842

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 National Museum of Japanese History  – see example of Emperor Go-sai's calligraphy
โกะ-ไซ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอะโดะ