Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สิงห์ เชียงราย สเตเดียม

สิงห์ เชียงราย สเตเดียม หรือชื่อเดิม ยูไนเต็ด สเตเดียม, สิงห์ สเตเดียม และลีโอ เชียงราย สเตเดียม เป็นสนามเหย้าของสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ดและสิงห์ เชียงราย ซิตี้ ตั้งอยู่หน้าสนามบินนานาชาติแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย 
ลักษณะของสนามเป็นสนามฟุตบอลที่ไม่มีลู่วิ่งกั้นระหว่างสนามกับอัฒจันทร์ สนามวางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก ภายใต้พื้นสนามมีการระบายน้ำโดยใช้ระบบระบายน้ำแบบก้างปลา พื้นสนามเป็นหญ้าพันธุ์เบอร์มิวดาปลูกโดยใช้วิธีการหว่าน อัฒจันทร์มี 4 ด้าน ประกอบด้วย
# อัฒจันทร์ทิศใต้ (มีหลังคาและติดถนน)
# อัฒจันทร์ทิศตะวันตก (หลังประตู) ซึ่งจะมีการจัดสรรพื้นที่ในการเชียร์ให้กับแฟนบอลฝั่งทีมเยือน
# อัฒจันทร์ทิศตะวันออก (หลังประตู)
# อัฒจันทร์ทิศเหนือ (มีหลังคา) ซึ่งเป็นอัฒจันทร์หลัก และมีความจุเยอะที่สุด 
เมื่อปลายปี พ.ศ. 2559 ได้มีการดำเนินการก่อสร้างเพิ่มเติม เช่น ตกแต่งห้องต่าง ๆ ภายใต้อัฒจันทร์ ตกแต่งหลังคาและเติมเก้าอี้ ห้องแถลงข่าว ห้องสุขา เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมยกระดับทีมให้ได้ตามมาตรฐาน คลับ ไลเซนซิ่ง และได้เปิดตัวชื่อสนามใหม่เป็น สนามสิงห์ สเตเดียม เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 ตามผู้สนับสนุนหลักคือ บริษัท สิงห์ คอร์เปอเรชั่น จำกัด  
ต่อมาในปี พ.ศ. 2564 บริษัท ไทยลีก จำกัด ได้ทำการอนุมัติในการเปลื่ยนชื่อสนามจาก สิงห์ สเตเดียม เป็น ลีโอ เชียงราย สเตเดียม ตามชื่อผู้สนับสนุนหลักคือ เบียร์ลีโอ
และในปี พ.ศ. 2566 บริษัท ไทยลีก จำกัด ได้ทำการอนุมัติในการเปลื่ยนชื่อสนามจาก ลีโอ เชียงราย สเตเดียม เป็น สิงห์ เชียงราย สเตเดียม ตามชื่อผู้สนับสนุนหลักคือ สิงห์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สิงห์ สเตเดียม เขี้ยวเล็บแดนเหนือ สู่การคว้าแชมป์ลีก date=2021-09-19 -  สนามฟุตบอล สิงห์ สเตเดี้ยม สังเวียนแข้งของทัพกว่างโซ้งมหาภัย 
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเชียงราย
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
จำปีสิรินธร

จำปีสิรินธร (Magnolia sirindhorniae Noot & Chalermglin) เป็นพรรณไม้ชนิดหนึ่งในสกุล Magnolia วงศ์ Magnoliaceae ได้รับการอธิบายโดย Hans Peter Nooteboom และปิยะ เฉลิมกลิ่น ลักษณะลำต้นสูงประมาณ 20 - 30 ม. ใบใหญ่กว่าจำปีทั่วไป มีกลิ่นฉุนเฉพาะตัว  ดอกสีขาวนวล มีกลีบดอก 12-15 กลีบ เมื่อดอกโรยแล้วจะมีเมล็ดเป็นช่ออยู่รวมเป็นกลุ่ม ออกดอกบาน ระหว่างเดือนมิถุนายน ถึง กรกฎาคม ผลแก่ระหว่างเดือนตุลาคม ถึงเดือนพฤศจิกายน
พรรณไม้จำปีชนิดนี้เป็นพืชถิ่นเดียวในป่าพรุแถวตำบลซับจำปา อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี บริเวณภาคกลางของประเทศไทย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีพระราชทานนามว่า "จำปีสิรินธร" และเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า

**ดูเพิ่ม**
 ภูมิพลินทร์- นครินทรา- รักตสิริน- สิรินธรวัลลี- ไอยริศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:พรรณไม้ที่เป็นสัญลักษณ์องค์กร
หมวดหมู่:วงศ์จำปี
เจ้าชายพกซ็อง

เจ้าชายพกซอง (복성군,ค.ศ. 1509-1533) พระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระเจ้าชุงจง ที่ประสูติแต่ พระสนมคย็องบิน สิ้นพระชนม์เพราะถูกปรักปรำ

**พระราชประวัติ**
เจ้าชายพกซอง ประสูติเมื่อ เดือน 11 ปี ค.ศ. 1509 เนื่องจากพระมารดาขององค์ชายคือ พระสนมคย็องบิน ทรงมีความทะเยอทะยานหมายมั่นที่จะเป็นพระมเหสีและให้พระโอรสได้เป็นรัชทายาททำให้มีขุนนางและเชื้อพระวงศ์บางส่วนไม่พอใจ
ในปี ค.ศ. 1524 พระนางมุนจ็องโปรดเกล้าให้เจ้าชายพกซองอภิเษกกับหญิงสาวจากตระกูลยุนซึ่งพระนางได้เลือกเอาไว้แล้วทำให้พระสนมมคย็องบินไม่พอพระทัย
ต่อมาในปี ค.ศ. 1527 คิม อันโล ขุนนางผู้ใหญ่ที่ถูกเนรเทศเพราะคดีนำที่ดินของหลวงไปเป็นของตนเองได้ให้คนนำซากหนูตายไปผูกที่ต้นไม้หลังตำหนัก ทงกุง (ตำหนักตะวันออก) ของรัชทายาทพร้อมกับใส่ความว่าผู้บงการในคดีนี้คือพระสนมคย็องบินและเจ้าชายพกซ็องรวมถึงพระสุนิสา (ลูกสะใภ้) ของพระสนมด้วยทำให้ทั้งสามถูกเนรเทศไปอยู่บ้านเดิมของ พัก วอนจง ที่ ซังจู จากเหตุการณ์นี้ทำให้คิมอันโลได้กลับเข้าราชสำนักอีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1533 คิมอันโลและ ยุนอิม สองแกนนำ ฝ่ายยุนใหญ่ เกรงว่าพระสนมและเจ้าชายจะกลับมาจึงได้สร้างสถานการณ์หน้ากากผีข่มขวัญและได้กราบทูลให้สำเร็จโทษทั้งสองด้วยการประทานยาพิษ

**พระราชวงศ์**
พระบิดา: พระเจ้าชุงจง
*พระมารดา: พระสนมคย็องบิน
*พระชายา: พระชายายุน แห่งพาพยอง

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:ชาวเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
โป๊กเกอร์คิง หักเหลี่ยมโคตรเซียน

โป๊กเกอร์คิง หักเหลี่ยมโคตรเซียน (撲克王; Poker King) เป็นภาพยนตร์ตลกฮ่องกง ค.ศ. 2009 กำกับโดย เฉิน ชิงเจีย และ ฉิน เสี่ยวเจิน

**เนื้อเรื่องย่อ**
ภายหลังจากที่เจี๋ยเส้า ถูกจั๋วอีขับไล่ออกมาจากการรับช่วงมรดกของผู้เป็นพ่อแล้ว เขาก็ได้พบกับเสี้ยวหยง ซึ่งเป็นผู้หญิงนำโชคให้แก่เขา เจี๋ยเส้าจึงคิดจะทวงทุกสิ่งกลับคืนมา เขาจึงไปพบกับคุณหนูค่วงซึ่งเป็นคู่แข่งของจั๋วอี เพื่อขอให้เธอได้ช่วยเขาได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการโป๊กเกอร์ทัวร์นาเมนท์ชิงแชมป์เอเชีย ซึ่งในที่สุด ทั้งเจี๋ยเส้า และจั๋วอี ก็ได้มาพบกันในรอบสุดท้าย

**นักแสดงนำ**
 หลิว ชิงหวิน รับบทเป็น จั๋วอี- กู่ เทียนเล่อ รับบทเป็น เจี๋ยเส้า- เติ้ง ลี่ซิน รับบทเป็น เสี้ยวหยง- อิง ไฉ่เอ๋อ รับบทเป็น ซีซั่น- หลอ ไห่ซาน รับบทเป็น เฉิน เล่อเล่อ

**ผู้เล่นระดับอาชีพ**
ภาพยนตร์ชุดนี้มีผู้เล่นโป๊กเกอร์ระดับอาชีพที่มีชื่อเสียงตัวจริง ประกอบด้วย เดวิด รีม, นัม เลอ, ลิซ โล, เจมส์ ซัดเวิร์ธ, คริสเตอร์ แอนเดอร์สัน, วินเฟรด ยู และ เฉิน จินไห่ ที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์

**การเปิดตัว**
โป๊กเกอร์คิง หักเหลี่ยมโคตรเซียน ได้รับการปิดตัวในฮ่องกง ณ วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และได้รับการเปิดตัวในรูปแบบดีวีดี และวีซีดี ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009  และในรูปแบบบลูเรย์ดิสค์ ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2010  การเปิดตัวรวมถึงฉบับบลูเรย์ดิสค์กับโบนัสดีวีดีที่มีการสร้าง และการสัมภาษณ์กับแชมป์โป๊กเกอร์ วินเฟรด ยู และ เฉิน จินไห่ และดีวีดีฉบับพิเศษที่มีแผ่นเลนติกูล่าร์ (แผ่นพลาสติกใส ที่หักเหแสง) แทนกล่องดีวีดีปกติ, สำรับไพ่ และสมุดบันทึก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.pokerking.com.hk/ date=2009-10-19 - Pou hark wong-  Poker King at the Hong Kong Movie Database-  Poker King date=2012-10-25  at the Hong Kong Cinemagic
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การพนัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
วิกิพีเดีย:สภากาแฟ/อภิปราย/กล่องข้อมูลไม่แสดงผลบางพารามิเตอร์

สวัสดีครับ สังเกตเห็นมาสักพักแล้วว่าบรรดาแม่แบบกล่องข้อมูลที่ใช้ กล่องข้อมูล/ส่วนบน (และกลุ่มแม่แบบ กล่องข้อมูล/... ) เช่น กล่องข้อมูล คณะในมหาวิทยาลัย กล่องข้อมูล พุทธศาสนสถาน กล่องข้อมูล ทางแยก ฯลฯ มีการแสดงผลไม่ครบทุกพารามิเตอร์ครับ เช่น ในกล่องข้อมูลคณะฯ ก็แสดงเฉพาะภาพ ที่อยู่ แต่ที่เหลือไม่แสดงผล ลองพยายามแกะโค้ดผมหาไม่พบที่ผิด อยากทราบความเห็นและขอความช่วยเหลือครับ · Dr.Garden · คุยกันได้! · 10:43, 4 กุมภาพันธ์ 2555 (ICT)
 ผมเคยตอบในกระดานผู้ดูแลแล้วว่า แม่แบบเหล่านั้นเป็นของเก่า ยังไม่ได้ปรับใช้ให้เข้ากับ infobox รุ่นใหม่ ซึ่งเมื่อปรับใหม่แล้วจะสามารถใช้งานและปรับแต่งได้ง่ายกว่าเดิม ดังนั้นคุณไม่ต้องตื่นตระหนก เดี๋ยวจะทยอยปรับให้ สิ่งที่ผมอยากทราบมากกว่าคือ มีแม่แบบกล่องข้อมูลอะไรบ้างที่ยังเป็นรุ่นเก่าอยู่ --octahedron80 19:23, 5 กุมภาพันธ์ 2555 (ICT)
ขอบคุณครับ เท่าที่ผมหาเจอนะครับ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล คณะในมหาวิทยาลัย - แม่แบบ:กล่องข้อมูล พุทธศาสนสถาน - แม่แบบ:กล่องข้อมูล อดีตประเทศ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล แหล่งน้ำ - แม่แบบ:กล่องข้อมูล สวน- แม่แบบ:กล่องข้อมูล กีฬาโอลิมปิก - แม่แบบ:กล่องข้อมูล เทวดา  ยุบรวมไป กล่องข้อมูล เทวะ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล หน่วยงานของรัฐ- แม่แบบ:กล่องข้อมูล เทวะ - แม่แบบ:กล่องข้อมูล ราชวงศ์ - แม่แบบ:กล่องข้อมูล พระราชวงศ์  ยุบรวมไป กล่องข้อมูล ราชวงศ์- แม่แบบ:Infobox dynasty  ยุบรวมไป กล่องข้อมูล ราชวงศ์- แม่แบบ:Royal house  ยุบรวมไป กล่องข้อมูล ราชวงศ์- แม่แบบ:กล่องข้อมูล ทางแยก - แม่แบบ:กล่องข้อมูล กลศึกสามก๊ก - แม่แบบ:กล่องข้อมูล สาธิตสัมพันธ์  ไม่มีการใช้งาน- แม่แบบ:สโมสรนิสิตนักศึกษา  ไม่มีการใช้งาน / ลอกมาจาก กล่องข้อมูล คณะในมหาวิทยาลัย- แม่แบบ:สถาบัน  ไม่มีการใช้งาน / เปลี่ยนไปใช้ กล่องข้อมูล มหาวิทยาลัย- แม่แบบ:กล่องข้อมูลกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย - แม่แบบ:กล่องข้อมูลกีฬาราชมงคลเกมส์  ยุบรวมไป กล่องข้อมูลกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย- แม่แบบ:กล่องข้อมูล หน่วยการบริหารย่อย- แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตมิสซัง
· Dr.Garden · คุยกันได้! · 20:30, 5 กุมภาพันธ์ 2555 (ICT)
บางแม่แบบอาจต้องยกเลิก ยุบรวม และปรับใหม่ให้เหมาะสม ให้เวลาผมหน่อยนะครับ --octahedron80 22:31, 9 กุมภาพันธ์ 2555 (ICT)
เอะ

เอะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า え มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 衣 และคะตะกะนะเขียนว่า エ มีที่มาจากส่วนขวาของมันโยงะนะ 江 ออกเสียงว่า e แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น IPA|ɛ, e̞, ɛ̝ (คล้ายสระ แอ) เมื่อเอะขึ้นต้นคำหรืออยู่หลังเสียง /i/ หรือ /n/ จะเกิดการแปรเสียงเป็น IPA|ʲe ดังจะเห็นได้จาก 円 (えん, เย็ง) คือสกุลเงินของประเทศญี่ปุ่น
え เป็นอักษรลำดับที่ 4 อยู่ระหว่าง う (อุ) กับ お (โอะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ え เป็นอักษรลำดับที่ 34 อยู่ระหว่าง こ (โคะ) กับ て (เทะ)

**อักษรแบบอื่น**
ฮิระงะนะ 𛀁 (เยะ)
อักษรแบบอื่นของเอะคือคะนะขนาดเล็ก ぇ, ェ ใช้สำหรับแสดงเสียงภาษาต่างประเทศของญี่ปุ่นเช่น イェ (เยะ), ヴェ (เวะ หรือ ve) หรือใช้สำหรับลากเสียงสระเอะให้ยาวขึ้นเป็น เอ
อักษรโอะกินะวะบางแบบใช้ ぇ ควบคู่กับ く (คุ) กลายเป็นทวิอักษร くぇ (เควะ)
อักษรโบราณของเอะมีอีกสองรูปได้แก่- คะตะกะนะ 𛀀 (U+1B000) มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 衣 เป็นคะตะกะนะดั้งเดิมของ え ใช้แทนเสียง เอะ - ฮิระงะนะ 𛀁 (U+1B001) มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 江 เป็นฮิระงะนะดั้งเดิมของ エ ใช้แทนเสียง เยะ  เช่นคำว่า 江戸 (เอะโดะ) เดิมอ่านว่า 𛀁ど (เยะโดะ) 
ซึ่งในเวลาต่อมา エ กลายมาเป็นคะตะกะนะของ え ซึ่งใช้แทนเสียงเอะและเยะได้ทั้งคู่ 
นอกจากนี้ ยุคเมจิตอนต้นมีการเสนอให้ใช้คะตะกะนะ 20px ซึ่งมาจากการผสม イ กับ エ เพื่อใช้แทนเสียง เยะ หรือ ye แต่การเสนอก็ตกไป 

**ลำดับขีด**
ฮิระงะนะ え มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเฉียงด้านบนไปทางขวาเล็กน้อย อาจมีตวัดมาทางซ้ายหรือไม่ก็ได้
# ขีดเส้นนอนในตำแหน่งที่ต่ำกว่า ขีดไปจนสุดแล้วหักเฉียงลงทางซ้าย จากนั้นเขียนลูกคลื่นไปทางขวาคล้ายทิลเดอ (~)
คะตะกะนะ エ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนด้านบนจากซ้ายไปขวา
# ขีดเส้นตั้งโดยลากจากกึ่งกลางของเส้นแรกลงมา
# ขีดเส้นนอนด้านล่างจากซ้ายไปขวา โดยให้เชื่อมกับปลายเส้นที่สอง ด้วยขนาดยาวกว่าเส้นแรกเล็กน้อย

**คันจิ**
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าเอะ และขึ้นต้นด้วยเอะ มีดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คะนะ
ซูฮูมี

ซูฮูมี (Суху́м(и), Sukhum(i) ) มีชื่อในภาษาจอร์เจียว่า ซอฆูมี (სოხუმი, Sokhumi.ogg) หรือภาษาอับคาเซียว่า อักวา (Аҟәа, Aqwa) เป็นนครที่ริมอ่าวกว้างในชายฝั่งตะวันออกของทะเลดำ โดยเป็นทั้งเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของสาธารณรัฐอับคาเซีย รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ ซึ่งส่วนมากถือเป็นส่วนหนึ่งของประเทศจอร์เจีย

**ภูมิอากาศ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  GigaCatholic for the titular see, linking to incumbent biographies-  UNOMIG photo gallery of Sukhumi
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เมืองท่าในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประเทศจอร์เจีย
หมวดหมู่:ทะเลดำ
ธาตรี สีหา

สิบเอก ธาตรี สีหา (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2526) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย  ในตำแหน่งกองหน้า

**อ้างอิง**
tatree-seeha/287122-  date=2012-01-29 -  date=2016-03-05 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบ้านค่าย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 2
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 4
สราวุธ ทองสวัสดิ์

จ่าสิบเอก สราวุธ ทองสวัสดิ์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2520 ที่จังหวัดราชบุรี เคยเล่นให้แก่อาร์มี่ ยูไนเต็ด

**อ้างอิง**
  date=2012-01-29 -  date=2013-10-31 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
ดาวุฒิ ดินเขต

สิบเอก ดาวุฒิ ดินเขต เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดราชบุรี

**อ้างอิง**
  date=2012-01-29 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทหารบก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 3
จักรพงษ์ สมบูรณ์

สิบโท จักรพงษ์ สมบูรณ์ โย  เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ที่จังหวัดราชบุรี เขาเคยเป็นนักเตะให้กับ สโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ, สโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด, สโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ และปลวกแดง ยูไนเต็ด

**อ้างอิง**
  date=2012-01-29 -  date=2013-10-31 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลหนองบัว พิชญ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบ้านค่าย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปลวกแดง ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2553 ตั้งอยู่ที่ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก 
โดยสโมสรเข้ามาสู่การแข่งขันในฟุตบอลลีกอาชีพ จากการรับช่วงสิทธิในการลงแข่งขันต่อจากสโมสรไทยซัมมิท สมุทรปราการที่ยุบทีมไปและได้คืนสิทธิให้กับสมาคมกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ ก่อนที่ในเวลาต่อมาสมาคมกีฬาจังหวัดสมุทรปราการจะมอบสิทธิในการลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ต่อให้กับสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด
ฤดูกาล 2558 สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด ประกาศขอพักทีมเป็นเวลา 1 ฤดูกาล ก่อนจะกลับมาส่งทีมลงแข่งขันอีกครั้งใน ฤดูกาล 2559

**ประวัติ**
สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ยูไนเต็ด ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 โดยนายสายันห์ แสงวงค์ และได้รับสิทธิในการลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ต่อจากสโมสรฟุตบอลไทยซัมมิทที่ยุบสโมสรไปก่อนหน้านี้ 
ฤดูกาล 2554 สมุทรปราการ ยูไนเต็ด ลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรก ในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑล โดยมี วันชัย แหยมสลำ เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก และใช้ผู้เล่นผสมผสานกันระหว่างผู้เล่นของสโมสรไทยซัมมิท สมุทรปราการที่ยุบทีมไป รวมกับผู้เล่นที่ไม่อยู่ในแผนการทำทีมของสโมสรสมุทรปราการ เอฟซี 
โดยสโมสรลงแข่งขันอย่างเป็นทางการเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 นัดที่บุกไปชนะสโมสรฟุตบอลราชวิถี 0–1 ที่สนามกีฬาการเคหะแห่งชาติ คลองจั่น และจัดว่ามีผลงานโดยรวมที่ดีในฤดูกาลแรกที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยสโมสรมีลุ้นทำอันดับเพื่อไปเล่นในรอบแชมป์เปียนส์ลีก แต่กลับพบกับความผิดหวังเมื่อจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3 ในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑล ต้องพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดาย 
นอกจากนี้สโมสรยังได้ลงเล่นในฟุตบอลถ้วยไทยเอฟเอคัพและไทยลีกคัพเป็นปีแรก โดยในการแข่งขันเอฟเอคัพ สโมสรสามารถเอาชนะสระแก้ว ซิตี้ และศุลกากร ได้ในรอบแรกและรอบที่สอง จนมาถึงรอบที่สามที่พบกับเมืองทอง ยูไนเต็ด สโมสรพบกับความพ่ายแพ้ไปอย่างขาดลอยถึง 9–0 และตกรอบไปในที่สุด ส่วนในการแข่งขันโตโยต้า ลีกคัพ 2554 สโมสรตกรอบคัดเลือก รอบแรก โดยแพ้ให้กับสโมสรมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**ทำเนียบผู้ฝึกสอน**

**ผลงานของสโมสร**
 เอไอเอสลีก ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2559 : อันดับที่ 5 โซนกรุงเทพตะวันออก- ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2560 : อันดับที่ 11 โซนกรุงเทพและปริมณฑล (พักทีม)- ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2562 : โซนปริมณฑล รอบคัดเลือก กลุ่มบี 1 อันดับ 2 (ไม่ผ่านเข้าสู่รอบมินิลีก)- ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2565 : โซนกรุงเทพมหานคร อันดับ 3 มินิลีก กลุ่มซี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สมุทรปราการ-ยูไนเต็ด-Samutprakan-United-592746621130897

**อ้างอิง**
สมุทรปราการ
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:รัฐมนตรีแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:รัฐมนตรี
หมวดหมู่:รัฐบาลแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:กระทรวงแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:นักการเมือง
พิตต์สเบิร์ก

พิตต์สเบิร์ก (Pittsburgh) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ และเป็นที่ตั้งเทศมณฑลของแอลลิเกนีเคาน์ตี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำแอลลิเกนีและแม่น้ำโมนังกาฮีลาซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำโอไฮโอ เป็นเมืองที่มีเขตเมืองใหญ่เป็นอันดับ 22 ของสหรัฐ มีประชากร 302,971 คน (สำรวจเมื่อ ค.ศ. 2020)
เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์สำคัญในเรื่องการผลิตเหล็กกล้า ปัจจุบันมีเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ด้านสุขภาพ การศึกษา เทคโนโลยี หุ่นยนต์ และการให้บริการการเงิน เมืองได้มีการปรับปรุงเมือง ในสถานที่ที่เคยเป็นย่านอุตสาหกรรมที่ทิ้งร้าง เปลี่ยนมาเป็นสำนักงานและย่านช็อปปิ้ง เช่นบริเวณเซาท์ไซด์เวิกส์ และเบเกอรีสแควร์
ประเทศฝรั่งเศสสร้างป้อมดูเคนขึ้นที่บริเวณเมืองนี้ใน ค.ศ. 1754 ต่อมาประเทศอังกฤษได้ยึดป้อมใน ค.ศ. 1758 และเปลี่ยนชื่อมาเป็นพิตต์ จนเริ่มมีการตั้งถิ่นฐานในปี ค.ศ. 1760 และตั้งเป็นเมืองใน ค.ศ. 1816

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:พิตต์สเบิร์ก
จาง ไอหลิง

จาง ไอหลิง  (p=Zhāng Ailíng) หรือ ไอลีน จาง (Eileen Chang) เป็นนักเขียนนวนิยาย และบทภาพยนตร์ชาวจีน  
ผลงานของเธอมักเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างชาย-หญิง โดยมีฉากหลังเป็นเมืองเซี่ยงไฮ้ หรือฮ่องกงภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1940 ที่มีชื่อเสียงและนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ เช่นเรื่อง Love in a Fallen City (倾城之恋, รักในฝัน) ในปี 1984 นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ,  Red Rose White Rose (红玫瑰与白玫瑰) ในปี 1994 นำแสดงโดย โจน เช็ง และ  Lust, Caution  (色，戒, เล่ห์, ราคะ) ในปี 2007 นำแสดงโดย เหลียง เฉาเหว่ย และทัง เหวย
จาง ไอหลิง มีชื่อจริงว่า จาง หยิง  (Zhang Ying, 張瑛) เกิดที่เซี่ยงไฮ้ในครอบครัวที่แตกแยก เนื่องจากบิดามีภรรยาหลายคนและติดฝิ่น ครอบครัวของเธอมีฐานะดีเนื่องจากบรรพบุรุษฝ่ายพ่อเป็นขุนนาง และบรรพบุรุษฝ่ายแม่เป็นแม่ทัพในยุคราชวงศ์ชิง  จางได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีตั้งแต่เด็กจนได้รับทุนไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยลอนดอน แต่ต้องยกเลิกเนื่องจากเกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เธอจึงเข้าเรียนวรรณคดีศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮ่องกงแทน แต่ต้องยุติการเรียนลงกลางคันเนื่องจากญี่ปุ่นเข้ายึดครองฮ่องกง
ผลงานเขียนชิ้นแรกของเธอ เป็นบทภาพยนตร์เรื่อง ปู้เหลียวฉิง (不了情, Bu Liao Qing, รักนิรันดร์) นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดยชอว์บราเดอส์ในปี 1947  ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 เธอทำงานเป็นนักแปลให้กับสำนักข่าวสารอเมริกัน (USIS) และเริ่มเขียนนวนิยายภาษาอังกฤษเรื่องแรก ชื่อ The Rice Sprout Song ตีพิมพ์ในปี 1955  
ในปี 1955 เธอย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกาและอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 40 ปีจนกระทั่งเสียชีวิต เธอได้เขียนหนังสือกึ่งอัตชีวประวัติเป็นภาษาอังกฤษขึ้นมาสองเล่ม คือ  The Fall of the Pagoda  และ The Book of Changes ในปี 1963 แต่เพิ่งได้รับการตีพิมพ์เมื่อปี 2010 หลังจากเธอเสียชีวิตไปแล้วกว่าสิบปี 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Collected drawings of Eileen Chang, Shanghai 1936-1946 in mini-tofu#7  date=2006-05-02 -  Eileen Chang in Chinese Movie Database (Chinese) date=2021-03-10 - title=Eileen Chang
หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากเซี่ยงไฮ้‎
หมวดหมู่:นักเขียนหญิงชาวจีน
วลาร์ดิงเงิน

วลาร์ดิงเงิน (Vlaardingen) เป็นเมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ บนฝั่งเหนือของแม่น้ำนิวเวมาส เมืองมีพื้นที่ 26.71 กม² โดย 23.81 กม² เป็นผืนดิน มีประชากรอยู่ 71,938 คน (เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นเมืองท่าที่สำคัญ ผลิตสินค้าโลหะ เคมีภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์นม และการประมงเป็นการค้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
วีลานอวาดึไกยา

วีลานอวาดึไกยา (Vila Nova de Gaia) เป็นเมืองในเทศบาลวีลานอวาดึไกยา ประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ในเขตโปร์ตู ทางใต้ของเมืองโปร์ตู ริมฝั่งแม่น้ำโดรู (Douro River) เมืองมีประชากร 178,255 คน และเขตเทศบาลที่มี 24 เขตมีประชากรรวม  288,749 คน ผลิตเหล้าพอร์ตที่มีชื่อเสียงระดับโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
ปานรดา คเชนทร์นุกูล

ภิรัญชญา คเชนทร์นุกูล (ชื่อเล่น: เกรซ) หรือชื่อเดิม ปานรดา เป็นนักแสดงชาวไทย

**ประวัติ**
ภิรัญชญา คเชนทร์นูกุล ชื่อเล่น เกรซ (ชื่อเดิม: ปานรดา คเชนทร์นูกุล) เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เป็นนักแสดงเด็กชาวไทย มีชื่อเสียงจากการรับบท นาคี (ตอนเด็ก) โดยแสดงคู่กับ ชญานิน เต่าวิเศษ ที่รับบทเป็น แสงสุรีย์ (ตอนเด็ก) อีก 8 ปีต่อมา ในเรื่อง ตุ๊กตาทอง ขณะมีอายุเพียง 4 ขวบ โดยแสดงเป็น แก้วจงกล (ตอนเด็ก) และอีกต่อมาในละครเรื่อง ดาบเจ็ดสี มณีเจ็ดแสง โดยรับบท เดือนเด่น ขณะมีอายุเพียง 5 ขวบ และ 7 ปีต่อมา ในละครเรื่อง เจ้าหญิงพิกุลทอง โดยรับบทเป็น ชบา (ตอนเด็ก) ขณะอายุเพียง 6 ขวบ และในปี 2555 กลับมาอีกครั้งในละครเรื่อง ไชยเชษฐ์ โดยแสดงเป็น มารตี (ตอนเด็ก) และในปี 2562 มีผลงานเรื่อง เทพธิดาขนนก โดยรับบทเป็น เจนจิรา จงขจร หรือ น้องเจน (ลูกสาวของเผ่าพงศ์และอัปสร)

**ผลงาน**

**ผลงานละครโทรทัศน์**

**ละครพื้นบ้าน**

**ผลงานรับเชิญ**
 รับเชิญ จุดนัดภพ ช่อง 3 ออกอากาศ 3 พ.ย. 2555 และ 10 พ.ย. 2555- รับเชิญ ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ตอน ชีวิตสลับร่าง รับบทเป็น อะตอม- รับเชิญ ปาฏิหาริย์ เดอะซีรีส์ ตอน จันทร์กระพริบ รับบทเป็น เดือน ช่อง PPTV- รับเชิญ ละครเรื่อง พยัคฆ์ยี่เก รับบทเป็น ไอติม ด.ญ. กรองกมล ชาญณรงค์ (ลูกสาวของ ร.ต.อ. เดชา ชาญณรงค์ / ลูกสะใภ้ของบุญเอก) ช่อง 7 สี- รับเชิญ ละครเรื่อง ลูกระนาด ออกอากาศ ช่อง 7 สี

**เพลง**
 เพลงประกอบละคร "มนรักสายฟ้าแลบ"
** มนต์รักสายฟ้าแลบ (ร่วมด้วย ชญานิน เต่าวิเศษ, ชนะพล สัตยา, ป่านทอง บุญทอง)
** เด็กสองคนร่มหนึ่งคัน (ร้องคู่กับ ชญานิน เต่าวิเศษ)

**ผลงานภาพยนตร์**
 รวมพลคนลูกทุ่งเงินล้าน รับบท ซูชิ (ลูกสาวของเจ๊บวม/ลูกสะใภ้ของเจ๊บาน)

**พิธีกร**
ออนไลน์ - พ.ศ. 2565 : พามีนไปมู EP.1 ทางช่อง YouTube:Mesh Media Studio 

**รางวัล**
 ชนะเลิศการประกวด Baby Contest 2007

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ภิรัญชญา คเชนทร์นุกูล
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสารสาสน์วิเทศสุวรรณภูมิ
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบเด็กชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวด Baby Contest
หมวดหมู่:นักแสดงละครพื้นบ้าน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิง
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิง
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์หญิง
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงในศตวรรษที่ 21
โอะ

โอะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า お มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 於 และคะตะกะนะเขียนว่า オ มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 於 ออกเสียงว่า o แต่ในการพูดจริงอาจแปรเป็น IPA|ɔ, o̜ ̞, ɔ̜ ̝ (คล้ายสระ ออ)
お เป็นอักษรลำดับที่ 5 อยู่ระหว่าง え (เอะ) กับ か (คะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ お เป็นอักษรลำดับที่ 27 อยู่ระหว่าง の (โนะ) กับ く (คุ)

**อักษรแบบอื่น**
อักษรแบบอื่นของโอะคือคะนะขนาดเล็ก ぉ, ォ ใช้สำหรับแสดงเสียงภาษาต่างประเทศของญี่ปุ่นเช่น フォ (โฟะ) หรือใช้สำหรับลากเสียงสระโอะให้ยาวขึ้นเป็น โอ

**ลำดับขีด**
ฮิระงะนะ お มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวาในตำแหน่งกึ่งบน
# ขีดเส้นตั้งตัดกึ่งกลางของเส้นบน แล้วม้วนไปทางขวาตัดกับเส้นเดิม ยกขึ้นเล็กน้อยแล้วโค้งลงล่าง
# ขีดเฉียงเล็ก ๆ ด้านบนถัดจากเส้นแรกไปทางขวาเล็กน้อย
คะตะกะนะ オ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวาในตำแหน่งกึ่งบน
# ขีดเส้นตั้งตัดกึ่งกลางค่อนไปทางขวาของเส้นบน แล้วตวัดไปทางซ้าย
# ขีดเส้นโค้งลงทางซ้าย โดยเริ่มจากจุดตัดของสองเส้นแรก

**คันจิ**
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโอะ และขึ้นต้นด้วยโอะ มีดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คะนะ
กรดชิคิมิก

กรดชิคิมิก Shikimic acid หรือในรูปไอออนลบที่เรียก ชิคิเมต (shikimate) เป็นเมทาบอไลต์ที่สำคัญในพืชและจุลินทรีย์ ชื่อของสารตัวนี้มาจากชื่อดอกไม้ในภาษาญี่ปุ่นคือ shikimi (シキミ, Illicium anisatum) ซึ่งเป็นพืชชนิดแรกที่แยกสารชนิดนี้ได้ กรดชิคิมิกเป็นสารตั้งต้นของสารหลายชนิด ได้แก่- กรดอะมิโนชนิดที่มีวงอะโรมาติก เช่น ฟีนิลอะลานีนและไทโรซีน- อินโดล อนุพันธ์ของอินโดล และทริบโตแฟน- อัลคาลอยด์ส่วนใหญ่ และเมทาบอไลท์ที่เป็นอะโรมาติก- แทนนิน ฟลาโวนอยด์ และ ลิกนิน
ในอุตสาหกรรมยา กรดชิคิมิกจาก Chinese star anise ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตโอเซลทามิเวียร์ (ทามิฟลู) แม้ว่ากรดชิคิมิกจะปรากฏในสิ่งมีชีวิตเกือบทุกชนิด แต่จะเป็นสารตัวกลางจึงพบในปริมาณต่ำ กรดชิคิมิกอาจจะสกัดได้จากเมล็ดของ sweetgum ซึ่งพบมากในอเมริกาเหนือ การสังเคราะห์ใน E. coli ช่วยให้สามารถผลิตได้เพียงพอทางการค้า.
ใน พ.ศ. 2553 งานวิจัยของมหาวิทยาลัยเมน แสดงให้เห็นว่าสามารถสกัดกรดชิคิมิกจำนวนมากได้จาก pine

**การสังเคราะห์ในสิ่งมีชีวิต**
Phosphoenolpyruvate และ erythrose-4-phosphate เกิดปฏิกิริยากันได้ 3-deoxy-D-arabinoheptulosonate-7-phosphate (DAHP) โดยเร่งด้วยเอนไซม์ DAHP synthase DAHP ถูกเปลี่ยนรูปไปเป็น 3-dehydroquinate (DHQ), โดยเอนไซม์ DHQ synthase โดยต้องการnicotinamide adenine dinucleotide (NAD) เป็นโคแฟกเตอร์ the enzymic mechanism regenerates it, resulting in the net use of no NAD.
การสังเคราะห์3-dehydroquinate จาก phosphoenolpyruate และ erythrose-4-phosphate
DHQ ถูกเปลี่ยนเป็น 3-dehydroshikimic acid โดยเอนไซม์dehydroquinase จากนั้นถูกรีดิวซ์ไปเป็นกรดชิคิมิกด้วยเอนไซม์ shikimate dehydrogenase ซึ่งใช้ nicotinamide adenine dinucleotide phosphate (NADPH) เป็นโคแฟกเตอร์
การสังเคราะห์กรดชิคิมิกจาก 3-dehydroquinate

**อ้างอิง**

**หนังสือ**
 date=1974- isbn=978-0-471-93999-3 
หมวดหมู่:กรดไฮดรอกซี
เฉิน จิ้ง

เฉิน จิ้ง (陳靜) หรือชื่ออังกฤษ ดาดา (DaDa) เกิดวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1989 เป็นทั้งนักแสดงและนางแบบชาวฮ่องกง ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากการเป็นนักร้องฮ่องกงที่รวมถ่ายแบบให้กับสินค้าเครื่องดื่ม รวมถึงประสบความสำเร็จในผลงานอัลบั้มภาพชุดแรกที่มีชื่อว่า เฟิร์สอิมเพรสชัน เธอมีเพื่อนชายคนสนิทเป็นนักแสดงชื่อ หวัง จงเหยา ซึ่งทั้งสองยังได้ร่วมแสดงคู่กันในภาพยนตร์เรื่อง หลั่นไคฟง

**ผลงานที่ผ่านมา**

**อี-บุ๊ค**
 อ้ายเตอตี้เซี่ยเจี้ยวอวี้ 2011

**ภาพยนตร์**

**อัลบั้มภาพ**
 ค.ศ. 2010: เฟิร์สอิมเพรสชัน- ค.ศ. 2010: เหม่ยเหรินสือจี้- ค.ศ. 2010: เสี่ยเจินเยว่ลี่ เอเวอรี่เดย์วิธยู- ค.ศ. 2010: โมชั่น

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง ไอมิสยู ของ เฉิน ไป่หยู่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  陳靜微博
หมวดหมู่:นางแบบฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:บุคคลจากเซี่ยงไฮ้
สนามกีฬากองทัพบก

สนามกีฬากองทัพบก เป็นสนามฟุตบอลครบวงจร มีความจุทั้งหมด 20,000 ที่นั่ง  ผ่านการรองรับการแข่งขันฟุตบอลระดับมาตรฐานสากลมามากมาย ทั้งในระดับสโมสรและทีมชาติ เช่น การแข่งขันฟุตบอลไทยลีก การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชียหรือเอเอฟซี แชมเปี้ยนชิพ อีกทั้งยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด และทหารบก เอฟซีด้วย นอกจากนี้ยังเคยเป็นสถานแสดงคอนเสิร์ตของศิลปินทั้งชาวไทยและต่างประเทศ อาทิ เดวิด โบอี อีกด้วย

**ประวัติสนาม**
สนามกีฬากองทัพบก ได้รับการอนุมัติให้สร้างในปี 2509 ในสมัยที่ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นผู้บัญชาการทหารบก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้าง ในปี 2511 และแล้วเสร็จเมื่อปี 2513 บนเนื้อที่ 61 ไร่ 2 งาน ประกอบด้วยสนามฟุตบอล ความจุ 12,500 คน (ในขณะนั้น) และยังได้สร้างสนามเทนนิส จำนวน 4 คอร์ด, สนามเปตอง จำนวน 4 สนาม, โรงฝึกซ้อมมวย จำนวน 1 โรง และอาคารที่พักนักกีฬากำลังเอก ขนาด 4 ชั้น จำนวน 1 หลังไปพร้อมกันด้วย โดยได้มอบหายให้ กองการกีฬา กรมสวัสดิการทหารบก เป็นผู้ดูแลจนถึงปัจจุบัน

**การใช้งาน**
สนามกีฬากองทัพบกถูกใช้จัดการแข่งขันกีฬาภายในกองทัพบก, กีฬากองทัพไทย, และกีฬาระดับชาติและนานาชาติ เช่น การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลในเอเชียนเกมส์ 1998, การแข่งขันฟุตบอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007 และการแข่งขันไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2562
สนามกีฬากองทัพบกเคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรอาร์มี่ ยูไนเต็ดที่ยุบทีมไปในปี 2562 ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของทหารบก เอฟซีใน ไทยลีก 3 โดยผ่านการตรวจสอบมาตรฐานจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
นอกเหนือจากที่ใช้แข่งกีฬาแล้ว สนามแห่งนี้ยังเคยใช้ในการจัดคอนเสิร์ตดนตรีของศิลปินทั้งไทยและต่างประเทศ เช่น เดวิด โบอี, ฟิล คอลลินส์, พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, บิลลี่ โอแกน และเคยเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตรวมศิลปินร็อกของค่ายอาร์เอสในชื่อ ช็อต ชาร์จ ช็อก ร็อก คอนเสิร์ต จำนวน 2 ครั้ง คือตอน เสืออำพัน และตอน เหล็กคำราม รวมไปถึงได้เคยจัดการแสดงรถบิ๊กฟุตขึ้นมาเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ในปี 2537

** อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลสนาม date=2011-08-09 
กองทัพบก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในจังหวัดพระนครในปี พ.ศ. 2513
กองทัพบก
กองทัพบก
กองทัพบก
กองทัพบก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตพญาไท
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หญ้าหางหมาจิ้งจอก

หญ้าหางหมาจิ้งจอก (Knotroot foxtail; Slender pigeongrass Setaria geniculata )  เป็นหญ้าฤดูเดียว มักขึ้นเป็นกอ แตกกิ่งออกรากตามข้อ สูง 50 – 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง ลิกุลเป็นขน ดอกเป็นดอกช่อ ทรงคล้ายลำเทียน สีฟางข้าว ยาว 10 – 20 เซนติเมตร มีขนตามข้อ ออกดอกที่ปลายช่อ ออกดอกปีละครั้ง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบขึ้นในที่ชื้น พบในนาหว่าน และพื้นที่เกษตรกรรมในฤดูแล้ง ส่วนใหญ่พบทางภาคกลางและภาคเหนือของประเทศไทย

**อ้างอิง**
 Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
หมวดหมู่:หญ้า
สถานีรถไฟชินางาวะ

สถานีรถไฟชินางาวะ (Shinagawa-eki) เป็นสถานีรถไฟชุมทางสำคัญทางใต้ของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในเส้นทางรถไฟของเจอาร์ตะวันออก เจอาร์เซ็นทรัล และรถไฟเคเกียว สถานีชินางาวะเป็นสถานีหลักของขบวนรถไฟโทไกโดชิงกันเซ็ง และขบวนรถอื่น ๆ ที่มีเส้นทางแถบคาบสมุทรมิอูระ คาบสมุทรอิซุและบริเวณภูมิภาคโทไก
สถานีชินางาวะไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตชินางาวะตามชื่อสถานี หากแต่ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะ

**เส้นทางรถไฟ**
สถานีรถไฟชินางาวะมีเส้นทางรถไฟให้บริการดังต่อไปนี้
*เคเกียว
**สายหลักเคเกียว
*เจอาร์ เซ็นทรัล
**โทไกโด ชิงกันเซ็ง
*เจอาร์ ตะวันออก
**สายเคฮิน-โทโฮกุ
**สายหลักโทไกโด
**สายยามาโนเตะ
**สายโยโกซูกะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่สถานีรถไฟของเจอาร์ ตะวันออก -  แผนที่สถานีรถไฟเคเกียว date=2009-07-02  -  ชินางาวะอินเตอร์ซิตี 
ชินางาวะ
ชินางาวะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
เอนดอร์

ดวงจันทร์ป่าดิบของเอนดอร์ หรือ ดวงจันทร์ดวงที่สองของเอนดอร์ เป็นดาวเคราะห์หนึ่งในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส เป็นฉากหลังของภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได เป็นที่อยู่ของชาวอีว็อก และเป็นสถานที่ก่อสร้างดาวมรณะดวงที่สอง นอกจากเป็นฉากหลังในภาพยนตร์แล้ว ยังมีการ์ตูนชุดเล่าเรื่องราวของเหล่าอีว็อก ซึ่งมีฉากหลังเป็นดวงจันทร์นี้อีกด้วย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Endor ใน  Wookieepedia: The Star Wars Wiki- Endor at the Star Wars Databank (official site).- Endor 'Holocaust' at Star Wars Technical Commentaries.
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์ในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:สถานที่ในสตาร์ วอร์ส
องค์การอาหารและยา

สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา หรือ อย. อาจหมายถึง สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (Food and Drug Administration) เป็นส่วนราชการในระดับกรม ของประเทศไทย สังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีหน้าที่ในการดําเนินงานด้านการคุ้มครองผู้บริโภค ปกป้องและคุ้มครองสุขภาพประชาชนจากการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพ (ซึ่งผลิตภัณฑ์สุขภาพ ส่วนใหญ่มักจะหมายถึง อาหาร ยา เวชภัณฑ์ และเครื่องสำอางค์) โดยผลิตภัณฑ์สุขภาพเหล่านั้นต้องมีคุณภาพมาตรฐานและปลอดภัย มีการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคที่ถูกต้องด้วยข้อมูลวิชาการที่มีหลักฐาน เชื่อถือได้และมีความเหมาะสม เพื่อให้ประชาชนได้บริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ปลอดภัยและสมประโยชน์
สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย ดังต่อไปนี้
ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยอาหาร กฎหมายว่าด้วยยา กฎหมายว่าด้วยเครื่องสำอาง กฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย กฎหมายว่าด้วยวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท กฎหมายว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ กฎหมายว่าด้วยเครื่องมือแพทย์ กฎหมายว่าด้วยการป้องกันการใช้สารระเหย และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องพัฒนาระบบและกลไก เพื่อให้มีการดำเนินการบังคับใช้กฎหมายที่อยู่ในความรับผิดชอบ
# เฝ้าระวังกำกับและตรวจสอบคุณภาพมาตรฐานของผลิตภัณฑ์สถานประกอบการ และการโฆษณา รวมทั้งผลอันไม่พึงประสงค์ของผลิตภัณฑ์ตลอดจนมีการติดตามหรือเฝ้าระวัง ข้อมูลข่าวสารด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพจากภายในประเทศและภายนอกประเทศ
# ศึกษา วิเคราะห์ วิจัยและพัฒนาองค์ความรู้ เทคโนโลยี และระบบงานคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพให้มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
# ส่งเสริมและพัฒนาผู้บริโภคให้มีศักยภาพในการเลือกบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพ ที่ถูกต้อง เหมาะสม ปลอดภัย และคุ้มค่า รวมทั้งเพื่อให้ผู้บริโภคนั้นมีการร้องเรียน เพื่อปกป้องสิทธิของตนได้
# พัฒนาและส่งเสริมการดำเนินงานคุ้มครองผู้บริโภคด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพ โดยการมีส่วนร่วมของภาครัฐ ภาคเอกชน ประชาชน และเครือข่ายประชาคมสุขภาพ
# ปฏิบัติการอื่นใดตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาหรือตามที่กระทรวงหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
ปลอฟดิฟ

ปลอฟดิฟ  (Пловдив; Plovdiv) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศบัลแกเรีย รองจากเมืองโซเฟีย โดยมีประชากร 338,153 คน (ค.ศ. 2011) ประวัติศาสตร์ของเมืองนี้ย้อนไปได้ราว 6,000 ปี ในการตั้งถิ่นฐานในยุคหินใหม่ ราว 4000 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดเมืองหนึ่งในยุโรป เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดปลอฟดิฟ เป็นเมืองสำคัญด้านเศรษฐกิจ การขนส่ง วัฒนธรรม และการศึกษา สถาบันการศึกษาอเมริกันนอกสหรัฐอเมริกาที่เก่าแก่ที่สุดตั้งอยู่ที่เมืองนี้ โดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1860 แต่หลังจากนั้นย้ายไปอยู่ที่กรุงโซเฟีย ใช้ชื่ออเมริกันคอลเลจออฟโซเฟีย
เมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำมารีตซา ทางเหนือของทิวเขารอโดพี  เมืองนี้เคยตกเป็นของมาซิโดเนียสมัยกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 เมื่อ 341 ปีก่อนคริสต์ศักราช ผนวกเข้ากับโรมใน ค.ศ. 46 ในสมัยกลางเปลี่ยนผู้ปกครองหลายครั้ง พวกเติร์กเข้ายึดครองในปี ค.ศ. 1364  จนตกเป็นของบัลแกเรียในปี ค.ศ. 1885

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบัลแกเรีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของบัลแกเรีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
นิวเคลียส (ระบบประสาท)

ในทางประสาทกายวิภาคศาสตร์ นิวเคลียส (nucleus) หมายถึงกลุ่มของเซลล์ประสาทที่อยู่กันอย่างหนาแน่นภายในสมอง ในภาพตัดกายวิภาคบริเวณนิวเคลียสจะเป็นส่วนเนื้อเทา (gray matter) ที่ถูกรายล้อมด้วยเนื้อขาว (white matter) ซึ่งเป็นส่วนใยประสาท นิวเคลียสมีลักษณะโครงสร้างซับซ้อนประกอบด้วยเซลล์ประสาทหลายชนิดเรียงตัวกันเป็นกลุ่มหรือเป็นชั้นๆ เพื่อทำหน้าที่ร่วมกัน ในสมองของสัตว์มีกระดูกสันหลังประกอบด้วยนิวเคลียสต่างๆ มากนับร้อยนิวเคลียส 
คำว่านิวเคลียสในบางครั้งอาจอนุโลมหมายถึงกลุ่มของเซลล์ประสาทที่กระจายตัวเป็นบริเวณกว้างแต่สามารถระบุแยกได้ อาทิ เรติคิวลาร์นิวเคลียสของทาลามัส (reticular nucleus of the thalamus) ซึ่งเป็นชั้นบางๆ ของเซลล์ประสาทชนิดยับยั้ง (inhibitory neuron) ที่อยู่ล้อมรอบทาลามัส
ส่วนของสมองที่สำคัญบางตำแหน่งมีลักษณะเป็นกลุ่มของนิวเคลียสที่ทำงานประสาทกันระหว่างโครงสร้าง ได้แก่ ทาลามัสและไฮโปทาลามัสซึ่งประกอบด้วยโครงสร้างย่อยลงไปอีกมากมาย เมดัลลา ออบลองกาตาและพอนส์ก็ประกอบด้วยนิวเคลียสเล็กๆ จำนวนมากทำหน้าที่ทั้งรับความรู้สึก สั่งการ และการควบคุมการทำงานของร่างกาย
ในระบบประสาทนอกส่วนกลางจะเรียกกลุ่มของเซลล์ประสาทว่า ปมประสาท (ganglion) แทน

**ตัวอย่างของนิวเคลียส**
 ก้านสมอง (brainstem) ได้แก่ เรด นิวเคลียส (red nucleus), เวสทิบิวลาร์ นิวเคลียส (vestibular nucleus), อินฟีเรียร์ โอลีฟ (inferior olive)- ซีรีเบลลัม (cerebellum) ได้แก่ เดนเตต นิวเคลียส (dentate nucleus), เอ็มโบลิฟอร์ม นิวเคลียส (emboliform nucleus), โกลโบส นิวเคลียส (globose nucleus), แฟสทิเจียล นิวเคลียส (fastigial nucleus)- เบซัลแกงเกลีย (basal ganglia) ได้แก่ สไตรเอตัม (striatum) (ได้แก่ คอเดต (caudate) และพิวตาเมน (putamen)), พาลลิดัม (pallidum) (โกลบัส พาลลิดัส (globus pallidus)), ซับสแตนเชีย ไนกรา (substantia nigra), ซับทาลามิก นิวเคลียส (subthalamic nucleus)- นิวเคลียสของเส้นประสาทสมองต่างๆ

**ดูเพิ่ม**
 สมอง- ระบบประสาท
หมวดหมู่:ประสาทกายวิภาคศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบประสาทกลาง
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามประเทศและเมือง

หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมือง
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศและเมือง
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามเมืองในประเทศญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นแบ่งตามที่ตั้ง
ญ
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามเมืองในประเทศญี่ปุ่น
ยุงก็อนลึง

ยุงก็อนลึง (rr=Yunggeolleung) เป็นสุสานหลวงแห่งราชวงศ์โชซ็อน ตั้งอยู่ท่ามกลางป่าโอ๊กของเมืองฮวาซ็อง จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสุสานสองหลัง คือ ยุงนึง (융릉 Yungneung) เป็นที่ฝังพระศพเจ้าชายรัชทายาทซาโด (Sado) กับพระนางฮเยกย็อง (Hyegyeong) พระชายา ซึ่งเจ้าชายรัชทายาทซาโดและพระนางฮเยกย็องนั้นเป็นพระราชบิดาและพระราชมารดาในพระเจ้าช็องโจ และก็อนลึง (건릉 Geolleung) เป็นที่ฝังพระบรมศพพระเจ้าช็องโจ (Jeongjo) กับพระนางฮโยอึย (Hyoui) นับเป็นส่วนหนึ่งของสุสานหลวงราชวงศ์โชซ็อนซึ่งยูเนสโกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี 2009

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดคย็องกี
หมวดหมู่:สถานที่ในประเทศเกาหลีใต้
พระนางฮโยอึย

พระนางฮโยอึย (hanja=孝懿王后; 5 มกราคมdate=March 2024 ค.ศ. 1754 – 10 เมษายนdate=March 2024 ค.ศ. 1821) เป็นพระมเหสีของ พระเจ้าช็องโจ พระราชาองค์ที่ 22 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน

**พระราชประวัติ**
พระมเหสีฮโยอึย ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1753 ตรงกับปีที่ 29 ในรัชกาล พระเจ้าย็องโจ ทรงเป็นธิดาของ คิมชีมุก และ ท่านผู้หญิงฮง 
ในปีค.ศ. 1762 ขณะมีพระชันษาได้ 9 ปี ได้อภิเษกสมรสกับ องค์ชายลีซาน ซึ่งเป็นวังเซซน (王世孫) หรือพระราชนัดดารัชทายาทของพระเจ้าย็องโจ พระนางจึงมีพระยศเป็น วังเซซนบิน (王世孫嬪) หรือพระชายาของพระราชนัดดารัชทายาทนับตั้งแต่นั้นมา
ปี ค.ศ. 1776 พระเจ้าย็องโจเสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 81 พรรษา หลังจากครองราชย์มาเป็นเวลาถึง 51 ปี กับอีก 188 วัน เจ้าชายลีซานในฐานะวังเซซน หรือพระราชนัดดารัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าช็องโจ พระนางซึ่งเป็นพระชายาเดิมจึงได้ขึ้นเป็น  พระมเหสี (王妃 วังบีมามา) พระนางไม่มีพระราชโอรสธิดาแต่มีพระราชโอรสบุญธรรมคือ เจ้าชายรัชทายาทมุนฮโย (พระราชโอรสพระสนมเอกอึยบิน สกุลซ็อง และ เจ้าชายลีคง (พระราชโอรสพระสนมเอกซูบิน สกุลปาร์ค ซึ่งเจ้าชายลีคงจะได้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าช็องโจ ซึ่งเป็นพระราชบิดา ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุนโจ
เมื่อพระเจ้าช็องโจ พระราชสวามีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1800 เจ้าชายลีคงซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าช็องโจ ประสูติแต่พระสนมเอกซูบิน สกุลปาร์ค ได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อไป ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุนโจ พระเจ้าซุนโจโปรดเกล้า ฯ ให้เฉลิมพระอิสริยยศพระมเหสีของพระราชบิดา ซึ่งเป็นพระราชมารดาเลี้ยงขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง (วังแดบี 王大妃)
สมเด็จพระพันปีหลวงเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1821 สิริพระชนมพรรษา 67 พรรษา ณ พระตำหนักชากย็องจอน (慈慶殿) พระราชวังชังกย็อง (昌慶宮) กรุงโซล ในรัชกาลของพระเจ้าซุนโจซึ่งเป็นพระราชโอรสบุญธรรม 
พระนางได้รับการเฉลิมพระนามเต็มอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า สมเด็จพระราชินีเย-กย็อง ชาซู ฮโยอึย วังฮู (睿敬慈粹孝懿王后) ออกพระนามอย่างลำลองว่าสมเด็จพระราชินีฮโยอึย วังฮู
ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าโคจง เมื่อทรงยกฐานะราชอาณาจักรโชซ็อนขึ้นเป็นจักรวรรดิเทียบเท่ากับจักรวรรดิต้าชิง และเปลี่ยนมาใช้พระอิสริยยศฮวางเจ(皇帝) ซึ่งเทียบเท่ากับฮ่องเต้ของจักรวรรดิต้าชิงแล้ว ได้โปรดเกล้าฯให้เฉลิมพระยศย้อนหลังถวายแด่เหล่ากษัตริย์และพระราชินีรัชกาลก่อนๆของโชซ็อนขึ้นเป็นพระจักรพรรดิและพระจักรพรรดินีด้วย ในส่วนของสมเด็จพระราชินีฮโยอึยนั้น ได้รับการถวายพระนามว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีจางฮวี เย-กย็อง ชาซู ฮโยอึย ซ็อนฮวางฮู 庄徽睿敬慈粹孝懿宣皇后 ออกพระนามอย่างลำลองว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีซ็อน (ซ็อนฮวางฮู 宣皇后)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2296
หมวดหมู่:ชาวเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัววละครใน ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
ยุนโฮ (1424)

ยุนโฮ (윤호; ค.ศ. 1424 — 9 เมษายน ค.ศ. 1496) เป็นขุนนาง 7 แผ่นดินและเป็นพระบิดาของ พระนางช็องฮย็อน พระมเหสีองค์ที่ 3 ใน พระเจ้าซ็องจง กษัตริย์ลำดับที่ 9 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน

**ประวัติ**
ยุนโฮ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1424 เข้ารับราชการในรัชสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช และทำความดีความชอบมาเรื่อย ๆ จนได้เป็น เจ้ากรมกลาโหม ในรัชสมัย พระเจ้าซ็องจง ต่อมาได้ถวายตัวธิดาเข้าเป็นพระสนม
ยุนโฮถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1496 ขณะอายุได้ 72 ปี
หมวดหมู่:ชาวเกาหลี
หมวดหมู่:ชาวโชซ็อน
หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
เซกันดี-ตาโกราดี

เซกันดี-ตาโกราดี (Sekondi-Takoradi) เป็นเมืองในประเทศกานา ที่รวมเมืองเซกันดีและเมืองตาโกราดีเป็นเมืองเดียวกัน มีประชากร 445,205 คน (ค.ศ. 2012) ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรม สินค้าสำคัญได้แก่ ไม้ซุง ไม้อัด อู่ต่อเรือ อุตสาหกรรมซ่อมแซมทางรถไฟ และน้ำมัน  ห่างจากกรุงอักกราไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 177 กม. มีทางรถไฟเชื่อมต่อกับเมืองกูมาซี
ที่ตั้งของเมืองเซกันดีเดิมเป็นป้อมของชาวดัตช์และชาวอังกฤษ ต่อมากลายเป็นที่ตั้งของท่าเรือที่สำคัญของอาณานิคมโกลด์โคสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  มีการสร้างท่าเรือในปี ค.ศ. 1928 ที่เมืองตาโกราดี

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Mytakoradi.com-  Ghana-pedia webpage – Takoradi	
*เซกันดี-ตาโกราดี
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกานา
โดงู

ภาพ:Dogu Miyagi 1000 BCE 400 BCE.jpg|thumb|200px|โดงู ที่พบในจังหวัดมิยางิ
โดงู (dogū) เป็นจุลประติมากรรมอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น พบในยุคโจมง (縄文時代) อันเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น (กินระยะเวลาประมาณ 14,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
โดงูเป็นประติมากรรมที่ปั้นเป็นรูปมนุษย์ขนาดเล็ก แต่มีรูปร่างประหลาด โดยมีดวงตากลมโต หัวใหญ่ เอวคอด และสะโพกใหญ่ แลดูคล้ายกับสวมชุดมนุษย์อวกาศ สวมหมวกขนาดใหญ่ หรือคาดเข็มขัดรูปร่างประหลาด โดยมีตำนานเล่ากันว่า โดงูนั้นมาจากฟากฟ้าและเป็นผู้สั่งสอนศิลปะวิทยาการให้แก่มนุษย์ในยุคนั้นได้มากมาย ดังนั้น จึงมีความเชื่อบางอย่างว่า โดงู อาจจะเป็นรูปปั้นของมนุษย์ต่างดาวก็ได้ ซึ่งนักโบราณคดีได้ทำการเก็บสะสมโดงูที่มีลักษณะต่าง ๆ ได้มากถึง 15,000 ชุด
แต่ก็มีบางทฤษฎีอธิบายว่า โดงูเป็นสัญลักษณ์ของการตั้งครรภ์ ซึ่งโดงูก็คือ เทพมารดา
มีการอ้างอิงถึงโดงูไว้ในวัฒนธรรมร่วมสมัยต่าง ๆ ของญี่ปุ่น เช่น โดเรมอน ในตอน กำเนิดประเทศญี่ปุ่น (ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ)  ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1989 โดงูก็เป็นหุ่นยนต์ตัวหนึ่งของมนุษย์จากโลกอนาคตที่มีแผนการจะยึดครองโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศัพท์ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคโจมง
หมวดหมู่:เครื่องปั้นดินเผาญี่ปุ่น
สถานีรถไฟชิบูยะ

สถานีรถไฟชิบูยะ (Shibuya-eki) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนผู้โดยสารในปี พ.ศ. 2547 ถึง 2.4 ล้านคนต่อวัน นับเป็นสถานีรถไฟที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ในญี่ปุ่น (รองจากชินจูกุ อิเกบูกูโระ โอซากะ และอูเมดะ) เป็นสถานีต้นทางสำคัญในการเดินทางระหว่างเมืองสู่ชานเมืองทางด้านตะวันตกและใต้ของกรุงโตเกียว

**เส้นทางรถไฟ**

**JR ตะวันออก**
 สายไซเกียว / สายโชนันชินจูกุ- สายยามาโนเตะ

**รถไฟเอกชน**
 รถไฟเคโอ สายอิโนกาชิระ - สถานีต้นทาง- รถไฟฟ้าโทกีว สายเด็นเอ็นโตชิ - ให้บริการผ่านสายฮันโซมอน- รถไฟฟ้าโทกีว สายโทโยโกะ - สถานีต้นทาง

**รถไฟใต้ดิน**
 โตเกียวเมโทร สายกินซะ- โตเกียวเมโทร สายฮันโซมง- โตเกียวเมโทร สายฟูกูโตชิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่สถานีชิบูยะ (JR ตะวันออก) 
ชิบูยะ
ชิบูยะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชิบูยะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศญี่ปุ่นที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2428
Expanded Cinema

Expanded Cinema โดย Gene Youngblood (1970) เป็นหนังสือเล่มแรกที่นับเอาวิดีโอเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง มันมีอิทธิพลในการก่อตั้งสาขาสื่อศิลปะ (media arts)date=November 2009 ในหนังสือดังกล่าว Youngblood ได้เสนอว่าภาพยนตร์ในแบบใหม่ในแบบที่แผ่ขยายออกไปนั้นจำเป็นสำหรับสำนึกใหม่
เขาอธิบายชนิดต่าง ๆ ของการทำภาพยนตร์ที่ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีใหม่ ซึ่งรวมถึงเทคนิคพิเศษ (special effects) ศิลปะคอมพิวเตอร์ วิดีโออาร์ต สภาพแวดล้อมมัลติมีเดีย และฮอโลกราฟี
หนังสือมีทั้งหมด 7 บท- Part One: The Audience and the Myth of Entertainment- Part Two: Synaesthetic Cinema: The End of Drama- Part Three: Toward Cosmic Consciousness- Part Four: Cybernetic Cinema and Computer Films- Part Five: Television as a Creative Medium- Part Six: Intermedia- Part Seven: Holographic Cinema: A New World
"The intermedia network has made all of us artists by proxy. A decade of television-watching is equal to a comprehensive course in dramatic acting, writing, and filming...the mystique is gone - we could almost do it ourselves. Unfortunately too many of us do just that: hence the glut of sub-mediocre talent in the entertainment industry" (p58).

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Expanded Cinema online หนังสือในรูปแบบ PDF
หมวดหมู่:หนังสือ
โอโมเตะซันโด

ถนนโอโมเตะซันโด
โอโมเตะซันโด (Omotesandō) เป็นชื่อของถนน สถานีรถไฟ และย่านการค้าแฟชั่นในเขตมินาโตะและเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ใกล้กับสถานีรถไฟฮาราจูกุ ถนนทาเกชิตะ ในอดีตถนนสายนี้สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเส้นทางเดินทางไปศาลเจ้าเมจิซึ่งสร้างถวายแด่จักรพรรดิไทโช
ปัจจุบันโอโมเตะซันโดเป็นถนนสายสำคัญที่สองข้างทางเรียงรายไปด้วยร้านค้าแฟชั่นชื่อดังจากทุกมุมโลก เช่น หลุยส์ วิตตอง ปราด้า ทอด'ส ดิออร์ กุชชี่ แก็ป บอดี้ชอป และซาร่า ซึ่งเปรียบเสมือนถนนช็องเซลีเซแห่งโตเกียว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปภาพถนนโอโมเตะซันโด date=2007-02-14 -  แผนที่ของฮาราจูกุ และโอโมเตะซันโด date=2010-08-17 
อ
หอดูดาวหลวงเกรนิช

หอดูดาวหลวงเกรนิช (Royal Observatory, Greenwich) ในกรุงลอนดอน แคว้นอังกฤษ มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์และการเดินเรือ และเป็นที่ทราบกันว่าเป็นตำแหน่งของเส้นเมริเดียนแรก ตั้งอยู่บนเขาแห่งหนึ่งในเกรนิชพาร์ก มองลงไปเห็นแม่น้ำเทมส์
หอดูดาวดังกล่าว พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษทรงมอบหมายให้ก่อสร้างใน ค.ศ. 1675 โดยมีการวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ในเวลานั้น พระมหากษัตริย์ยังได้ทรงสถาปนาตำแหน่งนักดาราศาสตร์หลวง (Astronomer Royal) ขึ้น เพื่อเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวดังกล่าว อาคารดังกล่าวก่อสร้างแล้วเสร็จในฤดูร้อน ค.ศ. 1676 อาคารดังกล่าวมักถูกเรียกชื่อว่า "เฟลมสตีดเฮาส์" (Flamsteed House)
งานด้านวิทยาศาสตร์ของหอดูดาวดังกล่าวถูกย้ายไปทำที่อื่นในหลายขั้นตอนในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และที่หอดูดาวหลวงเกรนิชปัจจุบันรักษาไว้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว

**อ้างอิงและเชิงอรรถ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Online catalogue of  the Royal Greenwich Observatory Archives (held at Cambridge University Library) date=2015-07-23 - The Royal Greenwich Observatory Legacy Website date=2010-11-04 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1670
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:หอดูดาวในสหราชอาณาจักร
รัฐบัญญัติลิขสิทธิ์แห่งสหัสวรรษดิจิทัล

รัฐบัญญัติลิขสิทธิ์แห่งสหัสวรรษดิจิทัล (Digital Millennium Copyright Act, DMCA) เป็นกฎหมายลิขสิทธิ์ในสหรัฐ ที่อนุวัตสนธิสัญญาปีค.ศ. 1996 สองฉบับขององค์การทรัพย์สินทางปัญญาแห่งโลก (WIPO) กฎหมายนี้กำหนดให้การผลิตและเผยแพร่เทคโนโลยี อุปกรณ์ หรือบริการ ที่เจตนาทำขึ้นเพื่อหลบเลี่ยงมาตรการในการควบคุมการเข้าถึงงานอันมีลิขสิทธิ์ นั้นเป็นอาชญากรรม กฎหมายดังกล่าวยังกำหนดให้การหลบเลี่ยงมาตรการป้องกันเป็นอาชญากรรมด้วย ไม่ว่าจะเกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ขึ้นจริงหรือไม่ก็ตาม นอกจากนี้ DMCA ยังเพิ่มบทลงโทษต่อการละเมิดลิขสิทธิ์บนอินเทอร์เน็ต กฎหมายนี้ผ่านความเห็นชอบอย่างไม่เป็นเอกฉันท์จากรัฐสภาเมื่อวันที่ 12 ต.ค. 1998 และลงนามบังคับเป็นกฎหมายโดยประธานาธิบดี บิล คลินตัน เมื่อวันที่ 28 ต.ค. 1998 DMCA ได้แก้ไขเพิ่มเติม Title 17 of the United States Code ให้ขยายขอบเขตของลิขสิทธิ์ ในขณะเดียวกันก็จำกัดภาระความรับผิดของผู้ให้บริการออนไลน์ในกรณีการละเมิดลิขสิทธิ์โดยผู้ใช้บริการ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 2281, DMCA-  U.S. Copyright Office summary of the DMCA (PDF format)-  Title 17 of the U.S. Code, Cornell Law School-  Cybertelecom's DMCA information and background material date=2021-01-25 -  A citizen's guide to the DMCA-  ChillingEffects.org, a clearinghouse of DMCA 512 notices and cease and desist letters-  Info on Dealing with Digital Copyrights Infringement including filing DMCA Notices date=2021-02-11 -  Interview of Marcia Hoffman from the EFF on Lenz v. Universal DMCA lawsuit- Seth Finkelstein,  How To Win (DMCA) Exemptions And Influence Policy.-  The Electronic Frontier Foundation (EFF) page on the DMCA-  Unintended Consequences: Ten Years under the DMCA - EFF-   Media Copyrights Law date=2021-02-25 
หมวดหมู่:กฎหมายสหรัฐ
หมวดหมู่:กฎหมายคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:กฎหมายลิขสิทธิ์
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ต
หอสมุดเซี่ยงไฮ้

หอสมุดเซี่ยงไฮ้ (上海图书馆; Shanghai Library) เป็นหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในประเทศจีนถัดจากหอสมุดแห่งชาติของประเทศจีนในกรุงปักกิ่ง หอสมุดเซี่ยงไฮ้ตั้งอยู่ที่นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ที่ 24 โซน และสูง 348 ฟุต (106 เมตร) ซึ่งจัดเป็นหอสมุดที่สูงที่สุดในโลก โดยอาคารมีลักษณะเหมือนประภาคารขนาดยักษ์

**ประวัติช่วงแรก**
หอสมุดแห่งแรกในเซี่ยงไฮ้ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1847 โดยมีชื่อของหอสมุดคือ หอสมุดสูเจียหุ้ย ใน ค.ศ. 1925 หอสมุดเซี่ยงไฮ้ตะวันออก ซึ่งเป็นหอสมุดแห่งแรกที่ดำเนินการโดยประเทศจีนได้เปิดการให้บริการ
ใน ค.ศ. 1950 คณะกรรมธิการการจัดการมรดกทางวัฒนธรรมเซี่ยงไฮ้ ได้เริ่มการรณรงค์ในการจัดเก็บหนังสือและสิ่งเกี่ยวของกับปีต่างๆ การเก็บรวบรวมได้เพิ่มขึ้นกว่า 200,000 ฉบับ นักวิชาการและบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายท่านได้ร่วมแบ่งปัน และบางท่านก็ได้ร่วมบริจาคเงินครั้งใหญ่ ทางคณะกรรมการเองก็ริเริ่มจัดซื้อหนังสือจากต่างประเทศ

**การเข้าถึงทางอินเทอร์เน็ต**
บริเวณชั้นล่างมีห้องพักที่มีบริการเชื่อมต่อทางอินเทอร์เน็ตโดยคิดอัตราค่าบริการ 4 หยวนต่อหนึ่งชั่วโมง เวลาเปิดทำการคือทุกวันตั้งแต่ 9 ถึง 20:30 น.

**สถานที่ตั้ง**
หอสมุดตั้งอยู่ ณ อาคารเลขที่ 1557 ถนนหฺวายไห่กลาง เขตสูฮุ่ยของเซี่ยงไฮ้ (p=ซั่งไห่ชื่อ สูฮุ่ยชฺวี หฺวายไห่จงลู่ 1557 (อีอู่อู่ชี) ฮ่าว, จิ้น (ตัดกับ) ฟู่ชิงจงลู่)

**อ้างอิง**
  Brief History date=2016-03-03-  Shanghai Library date=2007-06-12

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website of Shanghai Library date=2007-10-09
หมวดหมู่:ห้องสมุดในเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:ห้องสมุดที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
เสรีรัฐคองโก

เสรีรัฐคองโก (Congo Free State; État indépendant du Congo) เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในแอฟริกากลาง ซึ่งอยู่ในการครอบครองส่วนพระองค์ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม มีกำเนิดจากการหนุนหลังทางวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรมที่น่าดึงดูดแก่องค์การพัฒนาเอกชน สมาคมแอฟริกานานาชาติ (Association internationale africaine, AIA) ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 พระองค์ทรงกระชับการควบคุมลุ่มน้ำคองโกส่วนมากผ่าน AIA และองค์การสืบเนื่องทั้งหลาย องค์การสุดท้าย คือ สมาคมคองโกนานาชาติ (Association internationale du Congo, AIC) เป็นเครื่องมือส่วนพระองค์ของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 เนื่องจากทรงเป็นผู้ถือหุ้นแต่พระองค์เดียวและประธาน พระองค์จึงได้ใช้องค์การเพื่อรวบรวมและขายงา ยางและแร่เพิ่มขึ้นในลุ่มน้ำคองโกตอนบน แม้องค์การดังกล่าวจะถูกจัดตั้งขึ้นบนความเข้าใจว่าวัตถุประสงค์คือ เพื่อยกระดับประชาชนท้องถิ่นและพัฒนาพื้นที่ พระองค์ให้นามเสรีรัฐคองโกแก่ AIC ใน ค.ศ. 1885 รัฐนี้รวมถึงดินแดนทั้งหมดที่ปัจจุบันคือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1885 ถึง 1908 เสรีรัฐคองโกค่อย ๆ มีชื่อเสียเพิ่มขึ้นจากการทำทารุณโหดร้ายต่อประชาชนท้องถิ่นและการปล้นสะดมทรัพยากรธรรมชาติ ซึ่งนำไปสู่การยกเลิกและการผนวกโดยรัฐบาลเบลเยียมใน ค.ศ. 1908
ภายใต้การปกครองของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 เสรีรัฐคองโกได้กลายมาเป็นหนึ่งในเรื่องอื้อฉาวระหว่างประเทศครั้งใหญ่ที่สุดในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 รายงานของกงสุลอังกฤษ โรเจอร์ เคสเมนต์ นำไปสู่การจับกุมและลงโทษเจ้าหน้าที่ผิวขาวผู้รับผิดชอบต่อการสังหารระหว่างการสำรวจเก็บยางใน ค.ศ. 1903
การสูญเสียชีวิตและความรุนแรงเป็นแรงบันดาลใจแก่งานประพันธ์หลายเล่ม และเร่งเร้าการคัดค้านรุนแรง แม้กระทั่งนายทุนแห่งคณะผู้แทนอาณานิคมอย่างวินสตัน เชอร์ชิลล์ มุมมองหนึ่งว่า ระบบการบังคับใช้แรงงานทั้งโดยตรงและโดยอ้อมทำลายชีวิตประชากรไปถึงร้อยละ 20
จนถึง ค.ศ. 1908 แรงกดดันสาธารณะและกุศโลบายทางการทูตนำมาซึ่งการสิ้นสุดของการปกครองของพระเจ้าเลออปอลที่ 2 และการผนวกคองโกเป็นอาณานิคมของเบลเยียม ชื่อว่า เบลเจียนคองโก  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Congo Free State", 1911 Britannica article, 1911Encyclopedia.org
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ทศวรรษ 1900
หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเบลเยียม
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม
ค
เครื่องประจุแบตเตอรี่

เครื่องประจุแบตเตอรี่ (battery charger, recharger) เป็นอุปกรณ์สำหรับใช้บรรจุพลังงานลงไปในเซลล์ทุติยภูมิหรือแบตเตอรี่ชนิดบรรจุซ้ำได้โดยขับดันกระแสไฟฟ้าลงไป
เกณฑ์วิธีของการชาร์จหรือบรรจุไฟขึ้นกับขนาดและประเภทของแบตเตอรี่ที่ถูกบรรจุไฟ แบตเตอรี่บางประเภททนทานการบรรจุไฟเกินจำเป็นได้ดี และสามารถนำมาบรรจุซ้ำได้โดยเชื่อมต่อกับแหล่งศักย์ไฟฟ้าหรือแหล่งกระแสไฟฟ้าที่เสถียร เครื่องประจุแบตเตอรี่อย่างง่ายจำเป็นต้องถอดอุปกรณ์ออกเมื่อสิ้นสุดวัฏจักรการบรรจุไฟ หรืออาจมีเครื่องจับเวลาที่ตัดกระแสไฟฟ้า ณ จุดเวลาหนึ่ง แบตเตอรี่ประเภทอื่น ๆ ไม่สามารถทนการบรรจุไฟเกินจำเป็นอย่างยาวนานได้ เนื่องจากเครื่องประจุอาจมีวงจรตรวจจับอุณหภูมิหรือศักย์ไฟฟ้าและตัวควบคุมไมโครโพรเซสเซอร์สำหรับปรับกระแสไฟฟ้าที่บรรจุไฟอยู่ กำหนดสภานะของประจุ และตัดกระแสไฟฟ้าเมื่อบรรจุไฟเสร็จ
แบตเตอรี่รถยนต์ 12V ชนิด แบตเตอรี่แบบตะกั่ว-กรด ขณะกำลังชาร์จ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การแปลงพลังงาน
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในทวีปอเมริกาเหนือ

อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:เหตุการณ์แบ่งตามทวีป
หมวดหมู่:วัฒนธรรมชาวอเมริกาเหนือ
นิกชิช

นิกชิช (Nikšić / Никшић, pron) เป็นเมืองในประเทศมอนเตเนโกร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ บนที่ราบนิกชิช เมืองมีประชากรราว 75,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากพอดกอรีตซา เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรม วัฒนธรรมและการศึกษา มีโบราณสถานสมัยโรมันปรากฏอยู่ รวมทั้งสะพานด้วย ตุรกีเข้ายึดครองเมืองนี้ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15-19

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศมอนเตเนโกร
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 กุมภาพันธ์ 11

*วิตนีย์ ฮูสตันเสียชีวิตแล้วในวัย 48 ปี สาเหตุการเสียชีวิตยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน ( CNN)
}
นอร์เชอปิง

นอร์เชอปิง (Norrköping) เป็นเมืองในเขตเอิสเตร์เยิตลันด์ ทางตะวันออกของประเทศสวีเดน มีประชากร 87,247 คน ในปี ค.ศ. 2010 จากเขตเมืองที่มีประชากร 130,050 คน ทำให้เป็นเมืองใหญอันดับ 10 ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเลตรงปากแม่น้ำ เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ ผลิตสิ่งทอ กระดาษ และเคมีภัณฑ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวีเดน