Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
นกไต่ไม้

นกไต่ไม้ (Nuthatch) เป็นนกขนาดเล็กในอันดับนกเกาะคอน (Passeriformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sittidae
ลักษณะเป็นนกตัวเล็ก มีความยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร รูปร่างป้อม หางสั้น ปากแหลม มีความสามารถพิเศษคือ สามารถไต่ต้นไม้ด้วยนิ้วตีนลงมาในลักษณะเอาหัวลงได้ สามารถไต่ขึ้น ๆ ลง ๆ หรือไต่ไปรอบ ๆ ต้นไม้ หรือรอบ ๆ กิ่งไม้ได้คล่องแคล่วคล้ายกับหนู เพื่อหาแมลงและหนอนตามเปลือกไม้กิน และยังสามารถกินพืชอย่าง ลูกไม้ หรือเมล็ดพืชได้ด้วย ด้วยการคาบเมล็ดพืชขึ้นมายัดไว้ตามซอกเปลือกไม้ที่ลำต้นแล้วก็เอาปากจิกให้เปลือกเมล็ดนั้นแตกเพื่อจิกกินเนื้อใน
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมหากินรวม ๆ ไปในฝูงเดียวกันกับนกขนาดเล็กหลายชนิด มักพบตามป่าโปร่งบนเนินเขา ทำรังในโพรงไม้เล็ก ๆ และมีนิสัยประหลาด คือ ชอบคาบวัสดุต่าง ๆ มาปะติดปะต่อประดับไว้รอบ ๆ ปากโพรงรัง
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชีย, ยูเรเชีย, ยุโรป จนถึงตอนเหนือของแอฟริกา และทวีปอเมริกาเหนือ และมีเพียงสกุลเดียวเท่านั้น คือ Sitta (โดยมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า sittē หมายถึง "นก" ขณะที่ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษที่ว่า "Nuthatch" เชื่อว่าเพี้ยนมาจากคำว่า "Nut+hack" เพราะนกกลุ่มนี้ในทวีปยุโรปมีพฤติกรรมกระเทาะเปลือกลูกนัทกินเป็นอาหาร)
พบทั้งหมดประมาณ 24-27 ชนิด ในประเทศไทยพบทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่ นกไต่ไม้ท้องสีเม็ดมะขาม (S. castanea), นกไต่ไม้หน้าผากกำมะหยี่ (S. frontalis), นกไต่ไม้สีสวย (S. formosa), นกไต่ไม้โคนหางสีน้ำตาล (S. nagaensis) และนกไต่ไม้ใหญ่ (S. magna)  ทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด นอกจากนี้แล้วยังมีอีกชนิดที่เป็นนกพลัดหลง คือ นกไต่ไม้สีน้ำเงิน (S. azurea) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกเกาะคอน
หมวดหมู่:นกไต่ไม้
ศิริพงษ์ ศิริภูล

ดาบตำรวจ ศิริพงษ์ ศิริภูล โต้ง เกิดวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดสุรินทร์ เป็นอดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และ 1996 ตลอดจนเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักแบดมินตันทีมชาติไทย ทั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รวมถึงรายการหลี่หนิงไชนามาสเตอร์ซูเปอร์ซีรีส์ 2012

**ประวัติ**
ศิริพงษ์ ศิริภูล เริ่มแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ในประเภทชายคู่ โดยเป็นฝ่ายชนะรอบแรกร่วมกับปราโมทย์ ธีระวิวัฒน์ แต่ทั้งคู่เป็นฝ่ายแพ้ในรอบถัดมาและได้อันดับเก้าของการแข่งขัน สี่ปีต่อมาศิริพงษ์จับคู่กับคุณากร สุทธิโสตถิ์ โดยทั้งคู่เป็นฝ่ายแพ้ในรอบแรก ใน พ.ศ. 2541 เขาได้จับคู่กับปราโมทย์ ธีระวิวัฒน์ อีกครั้ง และได้อันดับสามของรายการบรูไนโอเพน และยังได้ชนะรางวัลเหรียญเงินในเอเชียนเกมส์ที่จัดขึ้นในปีเดียวกันนี้
เขาชนะการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์ประเทศไทยครั้งแรกใน พ.ศ. 2532 จากการจับคู่กับปราโมทย์ ธีระวิวัฒน์ ในประเภทชายคู่ และลัดดาวัลย์ มูลศาสตรสาทร ในประเภทคู่ผสม และเป็นผู้ชนะในทั้งสองประเภทเป็นครั้งที่สามใน พ.ศ. 2539 โดยจับคู่กับคุณากร สุทธิโสตถิ์ และพรสวรรค์ ปลั่งเวช โดยเขาสามารถครองแชมป์ชายคู่ประเทศไทยได้ 4 สมัย และครองแชมป์คู่ผสมได้ 8 สมัยติดต่อกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ทำเนียบแชมเปี้ยนแบดมินตันแห่งประเทศไทย คู่ผสมfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักแบดมินตันโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:แชมป์แบดมินตันแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนแบดมินตัน
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชายชาวไทย
โซฟี่ (อุลตร้าแมน)

อุลตร้าแมนโซฟี่ (Zofī) เป็นตัวละครจากเรื่องอุลตร้าแมน โดยปรากฏตัวครั้งในแรก ในอุลตร้าแมน ตอนที่ 39 ในภายหลังได้ปรากฏตัวเพื่อช่วยเหลือพี่น้องอุลตร้าในสถานการณ์วิกฤตต่างๆ มีลักษณะเด่นที่ไม่มีร่างสถิตย์เฉพาะ

**ประวัติ**
หัวหน้ากองกำลังป้องกันอวกาศ รับคำสั่งโดยตรงจากเจ้าพ่ออุลตร้า ทำหน้าที่พี่เลี้ยงให้กับยอดมนุษย์ที่ปฏิบัติภารกิจอยู่ทั่วจักรวาล เป็นนักสู้อุลตร้าที่ศัตรูให้ความเกรงขามมากคนหนึ่ง ครั้งหนึ่งเคยพลัดตกไปในหลุมดำ เพราะกลอุบายของยูดา แต่ได้รับการช่วยเหลือจากชนเผ่าอันโดร และกลับมาด้วยความสามารถที่มากกว่าเดิม โซฟีมาที่โลกมนุษย์ ครั้งแรก เพื่อนำร่างและวิญญานของอุลตร้าแมน ที่พ่ายแพ้ให้แก่แซ็ทต้อน กลับสู่ดาวอุลตร้า

**ข้อมูล**
 ความสูง: 45 เมตร - น้ำหนัก: 45,000 ตัน- ความเร็วในการวิ่ง: 650 กม. / ชม
*ความเร็วในการบิน: 10 แรงมัค
*ความเร็วใต้น้ำ: 300 แรงน็อค
*ความเร็วในพื้นดิน: 5 แรงมัค
*กำลังกระโดด: 450 เมตร- อายุ: 25,000 ปี

**ลักษณะทางกายภาพ**
จุดเด่น ที่ใช้แยกแยะโซฟี่ จากอุลตร้าแมนคนอื่น คือ โซฟี่ จะมีปุ่มพลังงานจำนวนมาก เรียกว่า สตาร์มาร์ค เรียงรายขนาบปุ่มคัลเลอร์ไทเมอร์กลางอกไล่ไปจนถึงบ่าและหัวใหล่ ร่างกายเป็นสีเงิน ลวดลายลำตัวเป็นสีแดง ลักษณะของลวดลายคล้ายอุลตร้าแมน แต่จะมีลวดลายเป็นเส้นขนานกับ ลวดลายหลักบริเวณไหล่ ท่อนแขน น่อง และบริเวณใต้อก

**ท่าไม้ตาย**
ลำแสง M87 (M87光線)
ท่าไม้ตายลำแสงของโซฟี่
ลำแสง Z (Z光線)
อุลตร้าฟรอสท์ (ウルトラフロスト)

**อ้างอิง**


หมวดหมู่:อุลตร้าซีรีส์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ พลิกมิติผ่าวิถีนินจา

นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ พลิกมิติผ่าวิถีนินจา (Road to Ninja: Naruto the Movie) เป็นภาพยนตร์ส่วนหนึ่งของการ์ตูน นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ปี 2012  ฉายในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2012โดยการฉายในประเทศญี่ปุ่น ทำรายได้ไป US$ 3,799,276. ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2555 สามารถขายบัตรได้ถึงr ¥1 billion (US$ 12.7 million)
สำหรับประเทศไทยได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2013 โดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด

**เนื้อเรื่อง**
16 ปีที่แล้ว ชายสวมหน้ากากในนามว่า โทบิ ได้ปลดปล่อยปิศาจจิ้งจอกเก้าหางออกมารุกรานหมู่บ้านโคโนฮะ แต่นามิคาเสะ มินาโตะ ผู้นำหมู่บ้านและอุซึมากิ คุชินะ ภรรยาของเขาสามารถกำราบได้สำเร็จ โดยผนึกพลังของจิ้งจอกเก้าหางไว้ในร่างของลูกชายนามว่า อุซึมากิ นารูโตะ
ปัจจุบัน ชาวบ้านต่างอยู่เย็นเป็นสุข แต่ความสงบสุขก็ถูกทำลายเมื่อมีองค์กรนินจาลึกลับนามว่า แสงอุษา ได้บุกโจมตีหมู่บ้านโคโนฮะ นารูโตะตกตะลึงว่าทำไมองค์กรแสงอุษาจึงกลับมา ทั้งที่พวกเขาน่าจะตายไปนานแล้ว ขณะเดียวกันชายสวมหน้ากากก็ใช้คาถาลึกลับทำร้ายนารูโตะและซากุระ แล้วส่งพวกเขาไปอยู่ในโลกอีกมิติหนึ่งที่ผองเพื่อนและบรรดาอาจารย์ของพวกเขาได้เปลี่ยนไปยังกะคนละคน ซาสึเกะกลายเป็นหนุ่มเพลย์บอย ฮินาตะกลายเป็นสาวมั่นสุดร้อนแรง รวมถึงพ่อแม่ของนารูโตะยังมีชีวิตอยู่ และตำนานนินจาโฮคาเงะก็อาจจะเปลี่ยนไปด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website
พลิกมิติผ่าวิถีนินจา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ พันธนาการแห่งเลือด

นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ พันธนาการแห่งเลือด (Gekijōban Naruto: Buraddo Purizun) เป็นเรื่อง ส่วนหนึ่งใน การ์ตูนชุด นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน ถูกฉายในประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 และออกวางจำหน่ายในรูปแบบ DVD blu-ray ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2555 

**เนื้อเรื่อง**
อุซึมาคิ นารูโตะ ได้ถูกส่งตัวไปปฏิบัติภารกิจที่แคว้นคุโมงาคุเร ถูกจับตัวไว้เนื่องจากเกิดความเข้าใจผิดว่าไป พยายาม ลอบสังหารไรคาเงะแห่งคุโมงาคุเระ รวมไปถึงการสังหารโจนินจากคิริงาคุเระและอิวางะคุเระ ทำให้นารูโตะถูกส่งตัวไปยังเรือนจำโฮซึคิโจ เรือนจำเลือด เป็นสถานที่ใช้สำหรับจองจำอาชญากรหรือผู้กระทำผิด โดยมีมุอิเป็นผู้ควบคุมดูแลเรือนจำแห่งนี้เขาจะใช้วิชานินจาจองจำขั้นสูงสุดเพื่อปิดผนึกพลังของอาชญากรหรือผู้กระทำผิดทุกคนที่อยู่ที่นี่ ในสถานที่แห่งนี้ มีบางสิ่งจ้องจะเอาชีวิตของนารูโตะอยู่ ทำให้นารูโตะและพวกเพื่อนๆของเขาต้องต่อสู้เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนารูโตะและค้นหาความจริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 nonpren- 1999167
คุกสีเลือด
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ หอคอยที่หายสาบสูญ

นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ หอคอยที่หายสาบสูญ (Naruto Shippūden The Movie: The Lost Tower; Gekijōban Naruto Shippūden: Za Rosuto Tawā)

**เนื้อเรื่อง**
ยามาโตะ นารูโตะ ซากุระ และซาอิ ได้รับภารกิจให้ไปจับกุมตัวมูคาเดะนินจาถอนตัว ทีม7 ได้ต้อนมูคาเดะมาจนถึงเมืองโรรัน มูคาเดะต้องการใช้พลังสายแร่มังกรเพื่อยึดครองโลก แต่ไม่สามารถทำอะไรผนึกของโฮคาเงะรุ่น4ได้ เขาจึงดูดผนึกของโฮคาเงะรุ่น4เข้าไปในตัวของเขา ทำให้เกิดเหตุระเบิดพลังแร่มังกร มันดูดนารูโตะและยามาโตะเข้าไปข้างในด้วย นารูโตะถูกส่งมา20ปีที่แล้ว นารูโตะได้พบกับ"ซาร่า"ราชินีองค์ต่อไปของเมืองโรรัน แต่กลับถูกลอบปลงพระชนม์โดยผลักตกลงมาจากหอคอย(คนที่ลอบปลงพระชนม์ราชินีคือ"อันโรคุซาน") แต่นารูโตะมาช่วยไว้ได้ทัน แล้วนินจาลึกลับก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เขาผู้นั้นคือ "นามิคาเสะ มินาโตะ อาบูราเมะ ชิบิ และอาคิมิจิ โจสะ" พวกเขาก็ได้เล่าความจริงทั้งหมดให้นารูโตะฟัง และได้ช่วยกันจัดการกับมูคาเดะ นารูโตะและซาร่าได้ลอบเข้ามาในโรงงานผลิตหุ่นเชิด และได้พบกับอันโรคุซาน ความจริงทั้งหมดก็ถูกเปิดเผย ทำให้เกิดการปะทะกันขึ้น สุดท้ายอันโรคุซานก็พ่ายแพ้ต่อนารูโตะ แต่ได้เปิดเผยร่างจริง(แมงป่องผสมตะขาบ)และได้ต่อสู้กับนารูโตะและมินาโตะ นารูโตะและมินาโตะได้ใช้กระสุนวงจักรขั้นสุดยอดฆ่ามูคาเดะในที่สุด สุดท้ายนารูโตะก็ได้รู้ความจริงว่าพ่อของเขาก็คือคนที่ร่วมสู้มาด้วยตลอด มินาโตะ และได้กลับไปที่ปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Japanese website- Gekijouban Naruto Shippuuden: Za rosuto tawâ-  Official TV Tokyo website- nonparen

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หอคอยที่หายสาบสูญ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 พฤศจิกายน 5

*หนังสือพิมพ์เวียงจันทน์ไทมส์ของลาว รายงานว่า ลาวได้ลงนามข้อตกลงพัฒนาเครือข่ายรถไฟเพื่อสร้างรถไฟความเร็วสูงเชื่อมกับเวียดนามเป็นสายแรก และเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายรถไฟเชื่อมภายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (มติชนออนไลน์)-  ท่านผู้หญิงยสวดี อัมพรไพศาล เจ้าของโรงเรียนอัมพรไพศาล ได้ถึงแก่อนิจกรรมแล้ว ด้วยโรคชรา ในวัย 105 ปี   (ข่าวสดออนไลน์)
}
นกสาลิกาดง

นกสาลิกาดง (Blue magpie) เป็นสกุลของนกเกาะคอนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Urocissa ในวงศ์นกกา (Corvidae)
เป็นนกที่มีสีสันสวยงาม โดยมากจะเป็นสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน และขนหางยาวมาก พบกระจายพันธุ์เฉพาะในป่าของเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีจะงอยปากที่หนาและแข็งแรง มีลักษณะใกล้เคียงกับนกในสกุล Cissa
พบทั้งหมด 5 ชนิด โดยในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว คือ- Urocissa caerulea Gould, 1863 พบเฉพาะเกาะไต้หวันเท่านั้น 	 - Urocissa erythrorhyncha  (Boddaert, 1783) นกขุนแผน หรือ นกสาลิกาดง พบได้ในประเทศไทย  - Urocissa flavirostris  (Blyth, 1846) พบได้ในอนุทวีปอินเดีย - Urocissa ornata  (Wagler, 1829) พบเฉพาะศรีลังกาเท่านั้น  - Urocissa whiteheadi Ogilvie-Grant, 1899 พบได้ในจีนตอนล่าง, เกาะไหหลำ, เวียดนาม และลาว 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกกา
นกกาน้อยแถบปีกขาว

นกกาน้อยแถบปีกขาว (Black magpie; Platysmurus leucopterus) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกกา (Corvidae)
จัดเป็นนกชนิดเดียวในสกุล Platysmurus กระจายพันธุ์ในประเทศบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, สิงคโปร์, และไทย พบในป่าลุ่มต่ำและป่าชายเลนในเขตร้อนและเขตอบอุ่น ปัจจุบันกำลังถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นอาศัย
นกกาน้อยแถบปีกขาวยาวประมาณ 40 เซนติเมตร ตาสีแดง ขนสีดำตลอดตัว ยกเว้นปีกมีแถบสีขาวตามยาว มีหงอนสั้น ๆ บนหัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์นกกา
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
นกอีเสือ

นกอีเสือ (Shrikes) เป็นวงศ์ของนกจับคอนขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในชื่อวงศ์ว่า Laniidae 
เป็นนกขนาดเล็กมีความยาวประมาณ 18-25 เซนติเมตร จะงอยปากสั้นกว่าส่วนหัว ลักษณะเป็นตะขอ แบนข้าง และตอนปลายเป็นรอยบาก มีขนแข็งบริเวณมุมปากยาวคล้ายเส้นขน บางส่วนคลุมรูจมูก รูจมูกทะลุถึงกัน ปีกสั้น ปลายปีกมน มีขนปลายปีก 10 เส้น หางยาวเท่ากับปีก มีขนหาง 12 เส้น หน้าแข้งสั้นแต่ยาวกว่าปาก คลุมด้วยเกล็ดชนิดเกล็ดซ้อน นิ้วกลางรวมทั้งเล็บสั้นกว่าหน้าแข้ง นิ้วนอกและนิ้วกลางบริเวณโคนติดกันเล็กน้อย นิ้วในเป็นอิสระ
เป็นนกกินเนื้อ ด้วยการบินโฉบจับแมลง, สัตว์เลื้อยคลาน รวมถึงนกด้วยกันขนาดเล็กเป็นอาหาร ด้วยการฉีกกินเหมือนสัตว์กินเนื้อ ซึ่งบางครั้งหากกินไม่หมด ก็จะนำไปซุกซ่อนตามคาคบไม้หรือเสียบไว้ตามกิ่งไม้หรือลวดแหลม แล้วค่อยย้อนมากินทีหลัง ซึ่งพฤติกรรมดังกล่าวเหมือนเสือ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ 
ทำรังเป็นรูปถ้วยตามพุ่มไม้หรือต้นไม้ขนาดเล็ก ไข่มีสีแตกต่างกันออกไปและมีลายจุดสีต่าง ๆ ลูกที่เพิ่งเกิดใหม่ไม่มีขนปกคลุมร่างกาย และเดินไม่ได้ พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชีย, ยุโรป, แอฟริกา และอเมริกาเหนือ 
แบ่งออกได้เป็น 4 สกุล (ดูในตาราง-บางข้อมูลจำแนกไว้แค่ 3 สกุล) ในประเทศไทยพบเพียงสกุลเดียว คือ Lanius ประมาณ 5 ชนิด มักพบตามทุ่งหญ้า หรือป่าหญ้า   ได้แก่- นกอีเสือหลังแดง (L. collurioides)- นกอีเสือสีน้ำตาล (L. cristatus)- นกอีเสือหัวดำ (L. schach)- นกอีเสือหลังเทา (L. tephronotus)- นกอีเสือลาย (L. tigrinus)
ทุกชนิดเป็นนกอพยพ  และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกเกาะคอน
หมวดหมู่:นกอีเสือ
พระราชวังอิโอลานี

พระราชวังอิโอลานี (ʻIolani Palace) อยู่ในเขตศูนย์กลางธุรกิจของเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา เป็นพระราชวังเพียงแห่งเดียวในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นที่พักอย่างเป็นทางการในช่วงการปกครองของพระมหากษัตริย์ฮาวาย นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติและทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ สองผู้ปกครองของพระราชวังอิโอลานิ คือ พระราชา Kalākaua และพระราชินี Liliuokalani แห่งฮาวาย ซึ่งถูกล้มล้างจากอำนาจใน ค.ศ. 1893 และอาคารหลังนี้ถูกใช้เป็นศูนย์กลางการบริหารสำหรับรัฐบาลเฉพาะกาลของสาธารณรัฐฮาวาย จนกระทั่ง ค.ศ. 1969 อาคารหลังนี้ได้รับการบูรณะ และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์แก่สาธารณชนเมื่อ ค.ศ. 1978

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Iolani_Palace_(1317).JPG|ประตูหน้าด้านพระรางวังอิโอลานี
ไฟล์:Hawaii_kingdom_COA.jpg|ตราพระราชอาณาจักรฮาวาย
ไฟล์:Raising of American flag at Iolani Palace with US Marines in the foreground (detailed).jpg|พิธีเฉลิมฉลองการรวมดินแดนฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1898
ไฟล์:Iolani_Barracks.jpg|ป้อมทหารของพระราชวัง
ไฟล์:Iolani_Palace_(1325).JPG|ป้อมทหารของพระราชวัง
ไฟล์:Iolani_Palace_(1326).JPG|พลับพลาพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:อาคารสภานิติบัญญัติ
หมวดหมู่:ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในรัฐฮาวาย
หมวดหมู่:พระราชวังในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโฮโนลูลู
การจัดช่วงชั้นทางสังคม

การจัดช่วงชั้นทางสังคม (social stratification) คือการแบ่งสถานะหรือชนชั้นทางสังคมโดยแบ่งจากพิ้นฐานทางเศรษฐกิจ ความมั่งคั่ง การเมือง ชนชาติ และนิยามอื่น ๆ ที่กำหนดโดยสังคมนั้น ๆ เป็นต้น
สี่ปัจจัยหลักของการจัดช่วงชั้นในสังคม 1. ความแตกต่างทางชนชาติหรือลักษณะเฉพาะแต่ละบุคคล 2. มีการสืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น 3. การแบ่งชนชั้นไม่ได้กว้างขวางแต่หากหลากหลาย 4. และบางครั้งมีผลเกี่ยวข้องมาจากความเชื่อ
หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำทางสังคม
หมวดหมู่:สถานะทางสังคม
หมวดหมู่:มานุษยวิทยาเมือง
หมวดหมู่:ประเภทของกลุ่มชนทางมานุษยวิทยา
นกสาลิกาเขียว

นกสาลิกาเขียว (Common  green magpie; Cissa chinensis) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกกา (Corvidae) มีขนาด 38 ​เซนติ​เมตร มีปากหนาสี​แดงสด วงรอบตาสี​แดง​และมี​แถบสีดำคาด​เหมือนหน้ากาก บริ​เวณกระหม่อมสี​เขียวอม​เหลือง ลำตัวด้านบนสี​เขียวสด ​ใต้ท้องสี​เขียวอ่อน ช่วงปีกตรงหัว​ไหล่​เป็นสี​เขียว ปลายปีก​เป็นสี​แดง​เข้ม ​และตอน​ในของขนกลางปีกมี​แถบสีดำสลับขาว ขาสี​แดงสด ​ใต้หางมีสีดำสลับขาว ​และส่วนปลายหางจะ​เป็นสีขาว ร้องดัง “กวีก.ก..กวีก..ก..ก....” 
กระจายพันธุ์ในเทือกเขาหิมาลัยในตอนเหนือของภาคตะวันออกของประเทศอินเดียไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านภาคกลางของประเทศไทย มาเลเซีย ถึงเกาะสุมาตราและทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว ในป่าไม่ผลัดใบ ป่า​เบญจพรรณ
นกหากินเป็นคู่หรือเป็นฝูงตามต้นไม้และพื้นดิน  กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก ลูกนก และไข่เป็นอาหาร ทำรังอยู่ตามง่าม​ไม้ รัง​ทำจากกิ่ง​ไม้ ​ใบ​ไม้​แห้ง ​และ​ใบ​ไผ่ วางซ้อนกัน​และสาน​ไปมา​เป็นรูปลักษณะถ้วยตื้นๆ ตรงกลางมีกิ่ง​ไม้​เล็กวางรองอีกชั้น ออก​ไข่ครั้งละ 4 - 6 ฟอง 

**อ้างอิง**
  นกสาลิกาเขียว, หนังสือพิมพ์​แนวหน้า วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน 2554

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกกา
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
เทศบาลตำบลเมืองพาน

เทศบาลตำบลเมืองพาน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย อยู่ห่างจากอำเภอเมืองจังหวัดเชียงรายประมาณ 45 กิโลเมตร ห่างจากที่ว่าการอำเภอพานประมาณ 1.4 กิโลเมตร

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลเมืองพาน แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 โดยจัดตั้งท้องถิ่นซึ่งเป็นที่ว่าการอำเภอพาน ตำบลเมืองพาน อำเภอพาน ขึ้นเป็น สุขาภิบาลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน ปีเดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางส่วนของตำบลเมืองพาน
ชุมชนบริเวณสุขาภิบาลเมืองพานนั้น มีความเจริญอย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก กระทรวงมหาดไทยจึงให้ใช้พระราชกฤษฎีกา ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตสุขาภิบาลเมืองพาน เนื่องจากมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลเมืองพาน จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมืองพาน นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เทศบาลตำบลเมืองพาน มีลักษณะพื้นที่ยาวขนานไปกับถนนพหลโยธิน ความยาวด้านทิศเหนือจดทิศใต้ 2.80 กิโลเมตร ความยาวด้านทิศตะวันออกจดทิศตะวันตก ยาว 1.25 กิโลเมตร เป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นแอ่งกระทะ มีลำน้ำแม่ส้านไหลผ่านเข้ามาในเขตเทศบาล ในอดีตเป็นพื้นที่การเกษตรปลูกข้าวและพืชผักผลไม้ แต่ปัจจุบันพื้นที่การเกษตรกรรมได้ลดจำนวนลงเนื่องจากมีถนนพหลโยธินเป็นเส้นทางคมนาคม และขนส่งที่สะดวกทำให้ประชาชนหันมาประกอบอาชีพค้าขายและรับจ้างมากขึ้น- ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านดอยดอนตัน และบ้านใหม่จอมแว่ ขององค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย- ทิศใต้ ติดต่อกับ บ้านป่ากว๋าวเหนือ ขององค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ บ้านเด่น และบ้านทุ่ง ขององค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ บ้านหนองบัว ขององค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย

**การปกครอง**
เทศบาลตำบลเมืองพาน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเมืองพาน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย จัดตั้งตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองส่วนท้องที่ พ.ศ. 2497 ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านเด่น ตำบลเมืองพาน (บางส่วน)- หมู่ที่ 2 บ้านดอยดอนตัน ตำบลเมืองพาน (บางส่วน)- หมู่ที่ 8 บ้านทุ่ง ตำบลเมืองพาน (บางส่วน)- หมู่ที่ 12 บ้านเก่า ตำบลเมืองพาน- หมู่ที่ 16 บ้านฮ่องหลง ตำบลเมืองพาน- หมู่ที่ 17 บ้านป่ากว๋าวใต้ ตำบลเมืองพาน (บางส่วน)

**ประชากร**
เทศบาลตำบลเมืองพาน มีจำนวนประชากรทั้งหมด 6,603 คน โดยแยกได้ดังนี้

**อ้างอิง**
พาน
หมวดหมู่:อำเภอพาน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2503

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2503
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า

**พายุ**

**อ้างอิง**
2503
หมวดหมู่:พ.ศ. 2503
อินเตอร์สเตต 15

อินเตอร์สเตต 15 (Interstate 15 หรือย่อว่า I-15) เป็นทางหลวงระหว่างรัฐของสหรัฐ หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต ซึ่งเป็นอินเตอร์สเตตที่ยาวเป็นอันดับที่ 10 และยาวเป็นอันดับที่ 4 หากนับเฉพาะอินเตอร์สเตตที่วางตัวในแนวเหนือใต้ อินเตอร์สเตต 15 มีเส้นทางผ่านรัฐมอนแทนาตั้งแต่พรมแดนระหว่างสหรัฐกับแคนาดา ผ่านรัฐไอดาโฮ ยูทาห์ แอริโซนา เนวาดา และสิ้นสุดที่เมืองแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ใกล้กับพรมแดนประเทศเม็กซิโก เมืองสำคัญที่ทางหลวงสายนี้ผ่านได้แก่ บิวท์ ในรัฐมอนแทนา ซอลต์เลกซิตีในรัฐยูทาห์ และลาสเวกัส รัฐเนวาดา

**ภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 https://web.archive.org/web/20030626140609/http://www.dot.ca.gov/dist11/facts/I-15managed.pdf- 2005 Rand McNally The Road Atlas 2005- newest feature- interstate mileage by state
 แคลิฟอร์เนีย-  California Highways: SR 15-  Cal-NExUS: Route 15 North-  Cal-NExUS: Route 15 South
 แอริโซนา-  I-15 Completed December 14, 1973
15
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมอนแทนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไอดาโฮ
หมวดหมู่:ถนนในรัฐยูทาห์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแอริโซนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเนวาดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแคลิฟอร์เนีย
แบนแดร์แอบบอส

แบนแดร์แอบบอส (, IPA) เป็นเมืองท่าและเมืองหลักของจังหวัดโฮร์โมซกอน บนชายฝั่งตอนใต้ของประเทศอิหร่าน ริมอ่าวเปอร์เซีย บริเวณช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของกองทัพเรืออิหร่าน จากข้อมูล พ.ศ. 2559 เมืองนี้มีประชากร 526,648 คน

**ภูมิประเทศ**

**ภูมิอากาศ**

**ภาษา**
ผู้คนดั้งเดิมในแบนแดร์แอบบอสพูดสำเนียงแบนแดรี (بندری) ซึ่งมีความคล้ายกับภาษาอาโชมี และต่างจากภาษาเปอร์เซียใหม่ แบนแดรีมีคำยืมจากภาษาในยุโรป (เช่น tawāl, "ผ้าขนหนู") และภาษาอาหรับบางส่วน (เช่น atā اتى, "เพื่อมา"), เปอร์เซีย และบาโลจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bandar Abbas on Iran Chamber Society (www.iranchamber.com)-  Bandar Abbas Port-  www.hums.ac.ir/english/province/hormozgan english/bandar_abbas.htm
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
กาลิ

ซานเตียโกเดกาลิ (Santiago de Cali) หรือ กาลิ เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศโคลอมเบีย เป็นเมืองหลักของจังหวัดบาเย เดล เกากา มีประชากร 2.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ รองจากโบโกตาและเมเดยิน เป็นหนึ่งในเมืองที่มีการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐานเร็วที่สุดในประเทศ เนื่องด้วยสถานที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1536 โดยเซบัสเตียน เด เบลัลกาซาร์ นักเดินทางชาวสเปน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโคลอมเบีย
ฮอร์เซนส์

ฮอร์เซนส์ (Horsens, IPA: ˈhɒːsn̩s) เป็นเมืองในประเทศเดนมาร์ก เป็นเมืองท่าทางทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ บริเวณก้นอ่าวของฮอร์เซนส์ฟยอร์ดในไวเลเคาน์ตี เมืองมีประชากร 54,450 คน และเทศบาลเมืองมีประชากร 83,598 คน (ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012) เมืองมีบริษัทอีเลกทรอนิกส์และบริษัทกราฟิกหลายแห่ง มีพิพิธภัณฑ์อุตสาหกรรมแห่งเดียวของประเทศตั้งอยู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเดนมาร์ก
แม่แบบ:เอกสารกำกับแม่แบบป้ายแจ้งย้าย/doc

แม่แบบนี้ไว้แสดงวิธีการใช้งานแม่แบบต่าง ๆ ในกลุ่มป้ายแจ้งย้าย
หมวดหมู่:ป้ายแจ้งย้ายในวิกิพีเดีย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 พฤศจิกายน 6

* ศาลประชาชนเมืองคุนหมิงได้พิพากษาโทษของนายหน่อคำ พ่อค้ายาเสพติดชาวพม่า และพวก 3 คน ในคดีสังหารลูกเรือจีน 13 คนในแม่น้ำโขง ด้วยการประหารชีวิต (มติชนออนไลน์)- คณะกรรมการกลาโหมมีมติให้ใช้กฎกระทรวงกลาโหมดำเนินการถอดยศและเรียกเบี้ยหวัดคืนจาก นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ จากความผิดที่เกิดจากการใช้หลักฐานไม่ถูกต้องสมัครเข้ารับราชการทหาร  (ข่าวสดออนไลน์)
}
อธิปพัฒน์ พรอริยสมบัติ

อธิปพัฒน์ พรอริยสมบัติ (ชื่อเดิม: ประวิทย์ ชินเวศยวงศ์; 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516  — ) เจ้าของฉายา วิทย์ ปากน้ำ เป็นนักหมากรุกสากลชาวไทย ผู้ซึ่งครองตำแหน่งแชมป์ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551  และ 2553 โดยได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันในโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 38 รวมถึงครั้งที่ 39  ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับที่ 16 ของประเทศ นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักกีฬาผู้เข้าแข่งขันรายการหมากรุกสากลเยาวชนชิงแชมป์โลกด้วยเช่นกัน

**ประวัติ**
อธิปพัฒน์เข้าแข่งขันหมากรุกสากลในรายการระดับประเทศและระดับโลกหลายรายการ อาทิ โอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 38 ใน พ.ศ. 2551 ที่เดรสเดิน ประเทศเยอรมนี รวมถึงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 เขาได้เข้าแข่งขันในรายการหมากรุกสากลไทยแลนด์โอเพ่น 2009 แต่เป็นฝ่ายแพ้ต่อนักหมากรุกชาวอินเดียในรอบที่ 5  และในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เขาเข้าแข่งขันรายการหมากรุกสากลชิงชนะเลิศประจวบคัพ 2009  ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะอันดับ 1 ของรายการ เขายังมีผลงานที่น่าสนใจในการแข่งขันหมากรุกสากลในรายการไทยแลนด์โอเพ่น ที่จัดขึ้นในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2553 ที่โรงแรมเซ็นจูรี่พาร์ค ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะภูมิพงศ์ วิวรรธนะเดช ในรอบที่ 5  และในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 39 ในฐานะทีมชาติไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อธิปพัฒน์ พรอริยสมบัติ-  WORLD YOUTH CHESS CHAMPIONSHIPS 2009 date=2010-01-02 
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนหอวัง
บุญสืบ แซ่เฮง

บุญสืบ แซ่เฮง หรือ เซียนแหว่ง (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 – ) เป็นทั้งนักกีฬาหมากรุกสากลและหมากรุกไทย ผู้ครองตำแหน่งแชมป์หมากรุกไทยแลนด์โอเพ่น 2 สมัย ตลอดจนเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 35, 36, 37 และ 38 รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกชิงแชมป์ประเทศไทยครั้งที่ 4 ใน พ.ศ. 2552 ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับ 5 ของประเทศ สำหรับผู้ที่สร้างผลงานอย่างต่อเนื่อง

**ประวัติ**
บุญสืบ แซ่เฮง หรือ "เซียนแหว่ง" เป็นแชมป์การแข่งขันหมากรุกสากลและหมากรุกไทยในการแข่งขันหลายรายการ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เขาได้เข้าแข่งขันหมากรุกไทยรายการศึกนครสวรรค์ 2000 โดยรายการดังกล่าวเป็นการรวมนักหมากรุกระดับยอดฝีมือของประเทศ ที่ซึ่งเขาได้อันดับ 3 จากการแข่งขันนี้ รวมถึงเป็นแชมป์การแข่งขันกระชับมิตรนัดพิเศษของรายการ "mai Invitational Chess Championship 2005" ใน พ.ศ. 2548 รวมถึงในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ได้มีการจัดการแข่งหมากรุกไทยในช่วงเทศกาลลอยกระทง ณ บริเวณเขื่อนท่าน้ำนนท์ ที่ซึ่งบุญสืบได้เข้าแข่งขันโดยได้พบกับนคร ตรีสอาด โดยมีผู้ชมการแข่งขันนี้เป็นจำนวนมาก และทั้งคู่ต่างแข่งขันอย่างจริงจัง ส่งผลให้ใช้เวลาในการแข่ง 2 ชั่วโมง ซึ่งทั้งคู่เสมอกันในการแข่งครั้งนี้
ส่วนในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เขาได้เข้าแข่งขันรายการหมากรุกไทยภูเก็ตออนออนโอเพ่น ครั้งที่ 2 และเป็นผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศในประเภทบุคคลทั่วไป ก รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกไทยขององค์กรบริหารจังหวัดขอนแก่น ประจำปี 2555 ในรุ่นประชาชนทั่วไป

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:นักหมากรุกไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกไทย
เอส โคล่า

เอส โคล่า (Est Cola) เป็นเครื่องดื่มโคล่าในประเทศไทย ซึ่งผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท เสริมสุข จำกัด (มหาชน) ทดแทนเป๊ปซี่ที่แยกออกมาผลิตเองเป็นเอกเทศ และเปิดตัวสินค้าอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

**ประวัติ**
แต่เดิม บมจ.เสริมสุข เป็นผู้ได้รับสิทธิในการผลิตและจัดจำหน่ายเครื่องดื่มโคลา ภายใต้เครื่องหมายการค้าเป๊ปซี่ในประเทศไทย จากเป๊ปซีโค อินค์. สหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งโรงงานขนาดย่อมแห่งแรก ขึ้นบนเนื้อที่ราว 4 ไร่ บริเวณริมถนนสีลม และเริ่มการจัดจำหน่ายเป็นครั้งแรก ในเวลาเช้าของวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2496 ทว่าหลังจากดำเนินธุรกิจร่วมกันมาเป็นเวลาถึง 59 ปี ในที่สุดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555 บริษัทแม่เป๊ปซีโค อินค์. ก็ยุติการต่อสัญญาร่วมทุน, เช่าลิขสิทธิ์การผลิตและจัดจำหน่ายเป๊ปซีกับ บมจ.เสริมสุข เป็นผลให้สัญญาดังกล่าวสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเป๊ปซีโค อินค์. จัดตั้งบริษัท เป๊ปซี-โคล่า (ไทย) เทรดดิง จำกัด ขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจการผลิตและจัดจำหน่าย เครื่องดื่มเป๊ปซี่ในประเทศไทยอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
ดังนั้น บมจ.เสริมสุข จึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อเครื่องหมายการค้าใหม่ว่า เอส (est) โดยใช้สูตรการผลิตที่คิดค้นขึ้นใหม่ พร้อมกับปรับปรุงอัตลักษณ์ใหม่ทั้งหมด โดยมีพิธีเปิดตัวสินค้า และเริ่มต้นการจัดจำหน่ายอย่างเป็นทางการ เมื่อวันศุกร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยจัดประเภทสินค้าเป็น 4 รูปแบบหลักคือ ขวดแก้ว (ขนาด 250 มิลลิลิตร และ 12 ออนซ์), ขวดพลาสติก (ขนาด 455, 480 มิลลิลิตร และ 1 ลิตร), กระป๋อง (ขนาด 325 มิลลิลิตร) และ ตู้กดเครื่องดื่ม (Post Mix) พร้อมกันนั้น ยังเปิดเผยผู้นำเสนอสินค้า (Presenters) ชุดใหม่จำนวน 3 คนประกอบด้วย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (บี้), ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (โตโน่) และ พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล (ไมค์)

**ผลิตภัณฑ์**

**เอส โคล่า**
 เอส โคล่า- เอส โคล่าไม่มีน้ำตาล เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556

**เอสเพลย์**
 สตรอเบอร์รี่, ส้ม, เลมอนไลม์ (Est Clear) และ ครีมโซดา เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556- ลิ้นจี่แพร์ เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558- เกรปเบอร์รี่ เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2559- ฮาวายเอี้ยน พั้นช์ เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560- แมงโก้บิงชู และ เมลอนบิงชู เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561- พิงค์บอมบ์ และ กามิกาเซ่ เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562- ซอลตี้ ลิ้นจี่ และ เยลลี่เชค เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564- โคโคแมนซี่ จำหน่ายในช่วง Squid Game 2

**ดูเพิ่ม**
 เป๊ปซี่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 estcola
หมวดหมู่:เครื่องดื่มโคล่า
หมวดหมู่:น้ำอัดลม
หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องดื่ม
หมวดหมู่:เครื่องดื่มไทย
หมวดหมู่:เครื่องหมายการค้า
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:แบรนด์เครื่องดื่มสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ของกลุ่มทีซีซี
วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง

วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Starlings, Mynas) เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนในกลุ่มนกร้องเพลง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sturnidae 
จัดเป็นนกขนาดเล็กถึงขนาดกลางในอันดับนี้ มีขนาดลำตัวตั้งแต่ 19-30 เซนติเมตร   มีลักษณะเด่น คือ จะงอยปากค่อนข้างแบนข้างเล็กน้อย และยาวกว่าหัว รูจมูกไม่มีสิ่งปกคลุมและไม่ทะลุถึงกันเพราะมีผนังกั้น และตั้งอยู่ใกล้มุมปากมากกว่าจะงอยปากบน มุมปากไม่มีขนแข็ง จะงอยปากแข็งแรง ปลายปีกแหลม มีขนปลายปีก 10 เส้น ขนหางมี 12 เส้น ขาแข้งอ้วนสั้นปกคลุมด้วยเกล็ดชนิดเกล็ดซ้อน แข้งยาวกว่านิ้วที่ 3 รวมเล็บ บริเวณโคนนิ้วเป็นอิสระ หางสั้น บินเก่ง บินเป็นแนวตรง นกที่มีขนาดเล็ก จะมีปีกเรียวยาว ในขณะที่นกขนาดใหญ่กว่าจะมีปีกที่กว้างและมนกว่า มักมีสีขนที่เข้ม 
มีนิเวศวิทยาที่กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่ทั้งในป่าทึบ ภูเขา หรือแม้กระทั่งพื้นที่เปิดโล่งหรือตามชุมชนเมืองที่อยู่อาศัยของมนุษย์ มีพฤติกรรมที่เป็นที่รู้จักดีคือ อยู่รวมกันเป็นฝูง ชอบส่งเสียงร้องดัง ร้องเก่ง และสามารถเลียนเสียงต่าง ๆ ได้ แม้แต่ภาษาพูดของมนุษย์ จึงนิยมนำมาเป็นสัตว์เลี้ยง กินอาหารจำพวกแมลง เมล็ดพืช และผลไม้ สร้างรังอยู่ตามกิ่งไม้หรือบนยอดมะพร้าว ต้นปาล์ม บางชนิดทำรังอยู่ในโพรง โดยจะไม่เจาะโพรงเอง แต่จะอาศัยโพรงเก่าหรือแย่งมาจากสัตว์หรือนกชนิดอื่น มีอาณาเขตของตนเองและจะปกป้องอาณาเขต ทั่วโลกทั้งหมดราว 112 ชนิด ใน 28 สกุล (ดูในตาราง-บางข้อมูลจำแนกมี 27 สกุล) พบได้ทั้งเอเชีย ยุโรป แอฟริกา อเมริกาเหนือ ออสเตรเลียทางตอนเหนือ และนิวซีแลนด์ และยังแบ่งออกได้เป็น 2 เผ่า คือ Sturnini และMimini 

ในประเทศไทยพบ 16 ชนิด ชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ นกเอี้ยง (Acridotheres tristis), นกเอี้ยงหงอน (A. garndis) นกขุนทอง (Gracula religiosa) เป็นต้น 

**นกในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครงที่พบในประเทศไทย**
มีทั้งนกอพยพ, นกพลัดหลง และนกประจำถิ่น ซึ่งทุกชนิดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด- นกเอี้ยงดำปักษ์ใต้	(Aplonis panayensis)	- นกกิ้งโครงปีกลายจุด	(Saroglossa spiloptera)- นกเอี้ยงหัวสีทอง	(Ampeliceps coronatus)	- นกขุนทอง หรือ นกเอี้ยงคำ	(Gracula religiosa)	- นกเอี้ยงหงอน	(Acridotheres grandis)	- นกเอี้ยงก้นลาย	(Acridotheres cristatellus)	- นกเอี้ยงควาย	(Acridotheres fuscus)	- นกเอี้ยง หรือ นกเอี้ยงสาริกา	(Acridotheres tristis)- นกกิ้งโครงหัวสีนวล	(Acridotheres burmannicus)	- นกกิ้งโครงคอดำ	(Gracupica nigricollis)	- นกเอี้ยงด่าง	(Gracupica contra)	- นกกิ้งโครงแกลบหลังม่วงดำ	(Sturnia sturnina)- นกกิ้งโครงแกลบแก้มสีน้ำตาลแดง	(Sturnia philippensis)	- นกกิ้งโครงแกลบปีกขาว	(Sturnia sinensis)- นกกิ้งโครงแกลบหัวเทา	(Sturnia malabarica)	- นกเอี้ยงพราหมณ์	(Temenuchus pagodarum)	- นกกิ้งโครงสีกุหลาบ	(Pastor roseus)	- นกกิ้งโครงแก้มขาว	(Sturnus cineraceus)	- นกกิ้งโครงพันธุ์ยุโรป	(Sturnus vulgaris)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกเกาะคอน
หมวดหมู่:วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร

จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร ป๋อง เกิดปี พ.ศ. 2520 เป็นนักหมากรุกสากลผู้ครองตำแหน่งแชมป์ปี 2551 รวมถึงเป็นแชมป์หมากรุกสากลประเภทเกมเร็วปี 2552  และตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 38, 39 และ 40  ที่ซึ่งทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้เขาเป็นนักหมากรุกสากลอันดับ 2 ของประเทศ

**ประวัติ**
จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร เป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพนเชสแชมเปี้ยนชิพ 2552 ซึ่งรายการดังกล่าวมีนักหมากรุกชั้นนำจากทั่วโลกร่วมแข่งขันกว่า 37 ประเทศ รวมถึงเป็นนักหมากรุกระดับฟีเดมาสเตอร์เรตติงตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 ที่ซึ่งเขาได้รับการฝีกสอนจากดราเซ็น เซอร์เม็ค ผู้เป็นนักกีฬาทีมชาติสโลวีเนียสายเลือดโครเอเชีย
จิระภาคย์มีผลงานที่น่าสนใจจากแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพ่น 2010 ที่ซึ่งเขาเสมอราฟ สตีลเบช นักหมากรุกชาวเยอรมัน ในรอบที่ 5  นอกจากนี้ เขายังเป็นประธานผู้จัดการแข่งขันหมากรุกสากลเยาวชนชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2554 ด้วยเช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จิระภาคย์ ปิติโรจน์จิรธร
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวไทย
นกเอี้ยงคำ

นกเอี้ยงคำ หรือ นกขุนทอง (Hill mynas) เป็นสกุลของนกเกาะคอนร้องเพลงสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Gracula ในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
มีรูปร่างคล้ายกับนกในสกุล Acridotheres หรือนกเอี้ยง แต่ลำตัวมีขนาดใหญ่กว่า ขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 20-30 เซนติเมตร ขนเป็นสีดำเป็นเงามัน มีลักษณะเด่น คือ  มีเหนียง คือ แผ่นหนังสีเหลืองอมส้มคลุมท้ายทอยและอีกส่วนที่ใต้ตา ซึ่งจะแตกต่างไปกันตามแต่ละชนิด จะงอยปากสีแดงส้มและหน้าแข้งเป็นสีเหลืองสด
เป็นนกที่แพร่กระจายพันธุ์ในป่าดิบหรือบนภูเขาตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย จนถึงเอเชียอาคเนย์ทั้งส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ 
เป็นนกที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่ามีเสียงร้องที่ไพเราะ และสามารถหัดให้เลียนเสียงต่าง ๆ เช่น เสียงพูดของมนุษย์ได้ จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง และมีการนำไปสู่สหรัฐอเมริกาด้วยในฐานะสัตว์เลี้ยง ในราคาที่สูง แต่ผู้คนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียนิยมนำมาทำเป็นแกงเผ็ด ถือเป็นอาหารจานโปรดของท้องถิ่น
จำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 4 หรือ 5 ชนิด ตามลักษณะของเหนียงและขนาดลำตัว ซึ่งแตกต่างกันไปตามถิ่นที่อยู่อาศัย ซึ่งเดิมเคยจัดให้เป็นชนิดย่อยของกันและกัน แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับให้แยกเป็นชนิดต่างหาก ได้แก่- นกขุนทอง (Gracula religiosa)
** นกขุนทองเหนือเล็ก (Gracula (religiosa) indica)  (เป็นชนิดย่อยของนกขุนทอง)- นกขุนทองอิงกาโน (Gracula enganensis)- นกขุนทองไนแอส (Gracula robusta)- นกขุนทองศรีลังกา (Gracula ptilogenys) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
ทศพร เสรีรักษ์

นายแพทย์ ทศพร เสรีรักษ์ ปช (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2498) เป็นแพทย์และนักการเมืองชาวไทย อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตโฆษกประจำสำนักนายรัฐมนตรี ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่

**ประวัติ**
ทศพร เสรีรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง เป็นบุตรของนายอุทัย กับนางทัศนีย์ เสรีรักษ์ สมรสกับนางปานหทัย เสรีรักษ์ บุตรสาวของ ดร.เมธา หรือพ่อเลี้ยงเมธา เอื้ออภิญญกุล และเป็นพี่สาวของนายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล
นายแพทย์ทศพร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต และแพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาโท สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดลเช่นเดียวกัน

**การทำงาน**
นายแพทย์ทศพร รับราชการเป็นนายแพทย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ก่อนจะลาออกจากราชการมาทำงานการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ก่อนจะถูกตัดสิทธิทางการเมืองเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2550
ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในปี 2562 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยรักษาชาติ แต่เมื่อพรรคดังกล่าวถูกยุบพรรค นายแพทย์ทศพร จึงย้ายกลับไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และหลังจากนั้น เขามีบทบาทในการดูแลช่วยเหลือผู้ชุมนุมทางการเมือง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอย่านตาขาว
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคไทยรักษาชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2504

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2504
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า

**พายุ**

**อ้างอิง**
2504
หมวดหมู่:พ.ศ. 2504
สถานีย่อย:พายุหมุนเขตร้อน/ภาพยอดเยี่ยมทั้งหมด

ตุลาคม 2561
250px
พายุเฮอร์ริเคนไมเคิล เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดฤดูกาล 2561 ของพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติกและเป็นพายุที่ทรงพลังที่สุดในฤดูกาล 2561 ที่พัดเข้าสหรัฐ
----
 มกราคม 2559
250px
พายุเฮอร์ริเคนปาลี เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ก่อตัวในฤดูกาล 2559 ของพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พายุลูกนี้ถูกบันทึกว่าเป็นระบบพายุลูกที่ก่อตัวเร็วที่สุดเท่า ที่เคยบันทึกได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือ
----
สาระแน โอเซกไก

สาระแน โอเซกไก (サラネア おせっかい) เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่ 4 ของ ลักษ์ 666  โดยเป็นครั้งแรกที่ร่วมมือกับ เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ (M๓๙) กำกับโดยเกียรติศักดิ์ อุดมนาค นำแสดงโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, เริงฤทธิ์ แมคอินทอช, Penalty (Hide and Wacky), บริบูรณ์ จันทร์เรือง, ภูภูมิ พงศ์ภานุ, วรัฐฐา อิมราพร, ชรัฐฐา อิมราพร (วงเนโกะ จัมพ์) และผดุง ทรงแสง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 39,477,785 บาท

**นักแสดง**
 เกียรติศักดิ์ อุดมนาค- เริงฤทธิ์ แมคอินทอช- นักแสดงตลกจากญี่ปุ่น 
** Wacky (Penalty)
** Hide (Penalty)- นักแสดงที่โดนแกล้ง
** ภูภูมิ พงศ์ภานุ 
** วรัฐฐา อิมราพร 
** ชรัฐฐา อิมราพร
** บริบูรณ์ จันทร์เรือง
** ผดุง ทรงแสง
** เกียรติศักดิ์ อุดมนาค- นักแสดงประกอบ 
** นิธิ สมุทรโคจร
** ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์
** มารุต ชื่นชมบูรณ์
** สุทธิวรรณ สินประมวญ

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 สาระแน โอเซกไก - โดย ธนพล ศรีกาญจนา- ผิดที่รักมากไป - โดย ธนพงษ์ ไชยลาโลภ- ยิ่งรัก ยิ่งแกล้ง - โดย Musketeers

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สาระแน โอเซกไก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
สุรพงษ์ ทมพา

สุรพงษ์ ทมพา พงษ์ เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตซอลชาวไทย และปัจจุบันเป็นสมาชิกของฟุตซอลทีมชาติไทย เขาได้เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2008 ที่ประเทศบราซิล ซึ่งสุรพงษ์เป็นกัปตันฟุตซอลทีมชาติไทย และได้รับการยกย่องให้เป็นนายทวารมือ 1 อย่างไรก็ตาม เขาเคยรับโทษแบนย้อนหลัง 2 นัด จากการได้รับใบแดงในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2010 ที่ประเทศอุซเบกิสถาน ในรอบ 8 ทีมสุดท้าย
สุรพงษ์ ทมพา ได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 แทนประกิต ด่านขุนทด ที่บาดเจ็บในเกมแรก จากที่ซึ่งเดิมได้วางแผนไว้ในกรณีที่ประกิตอาจเกิดอาการตื่นสนาม
และใน พ.ศ. 2557 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตซอลทีมชาติไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สุรพงษ์ ทมพา vs ประกิต ด่านขุนทด ใครสมควรเป็นมือ 1 ในรายการฟุตซอลโลกfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักฟุตซอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตซอล
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตซอลราชนาวี
หมู่เกาะโถเจิว

หมู่เกาะโถเจิว (quần đảo Thổ Châu) หรือ หมู่เกาะโถจู (quần đảo Thổ Chu) เป็นหมู่เกาะในอ่าวไทยที่อยู่ในน่านน้ำของประเทศเวียดนาม ในพื้นที่ตำบลโถเจิว อำเภอฟู้โกว๊ก จังหวัดเกียนซาง

**ประวัติศาสตร์**
หมู่เกาะนี้เป็นปัญหาเขตแดนระหว่างกัมพูชากับเวียดนาม โดยทั้งสองชาติต่างกล่าวว่าหมู่เกาะนี้อยู่ในน่านน้ำของตน ในสงครามกัมพูชา-เวียดนาม กองทัพเขมรแดงไดเข้าโจมตีและยึดครองเกาะโถจูเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่เวียดนามจะส่งกองทหารมาขับไล่ออกไป ทหารเขมรแดงส่วนใหญ่ถูกฆ่า แต่ความสูญเสียของทั้งสองฝ่ายไม่ทราบแน่ชัด ใน พ.ศ. 2523 ได้จุดพบโครงกระดูกมากมายบนเกาะ ถือเป็นการสู้รบที่นองเลือดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของเกาะนี้

**อ้างอิง**
โถเจิว
โถเจิว
โชนันโมโนเรล

โชนันโมโนเรล (Shōnan Monorēru) เป็นรถไฟฟ้ารางเดี่ยวชนิดแขวนแบบ SAFEGE เชื่อมต่อระหว่างเมืองคามากูระ และเมืองฟูจิซาวะ ในจังหวัดคานางาวะ บริหารงานโดยบริษัทโชนันโมโนเรล จำกัด (Shōnan Monorēru Kabushiki-gaisha)  เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1970 ถือเป็นรถไฟรางเดียวแบบแขวนชนิดแรกในญี่ปุ่น
โชนันโมโนเรลมีเส้นทางบริการเพียงเส้นทางเดียวคือ สายเอโนชิมะ รวมระยะทาง 6.6 กิโลเมตร โดยรถไฟจะออกเดินทางทุก 8 นาที ระหว่างสถานีรถไฟโอฟุนะถึงเอโนชิมะ มีสถานีระหว่างทาง 6 สถานี ใช้เวลาเดินทางตลอดสายทั้งสิ้น 14 นาที 

**สถานี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ- type:railwaystation_region:JP_scale:10000 (โอฟุนะ) - type:railwaystation_region:JP_scale:10000 (โชนัน-เอโนชิมะ)
ช
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 พฤศจิกายน 7

*บารัก โอบามาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาอีกสมัยด้วยคะแนนเสียงจากผู้เลือกตั้ง(อย่างไม่เป็นทางการ) 303 คะแนน ทั้งนี้ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งได้ต้องมีคะแนนเสียงอย่างน้อย 270 คะแนน ( The New York Times)( mthai news)
}
นกเปล้า

นกเปล้า หรือ นกเขาเปล้า หรือ นกเป้า  (Green pigeons) เป็นสกุลของนกสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Treron
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกในสกุล Columba หรือนกพิราบ แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่า แต่มีสีลำตัวสีเขียวเห็นได้ชัด แต่ละชนิดแตกต่างกันตรงสีที่หน้าอกและไหล่ซึ่งอาจเป็นสีม่วงหรือน้ำตาล อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินเมล็ดพืชและธัญพืชเป็นอาหาร โดยปกติจะไม่อาศัยอยู่ในเมืองเหมือนนกพิราบ แต่จะอาศัยอยู่ในป่าหรือชายทะเล พบกระจายพันธุ์ระหว่างทวีปเอเชีย และแอฟริกา มีความแตกต่างระหว่างเพศสูงโดยจำแนกจากสีขน
พบทั้งหมด 23 ชนิด พบในประเทศไทย 12 ชนิด ได้แก่

**การจำแนก**
 Treron apicauda Blyth, 1846 (นกเปล้าหางเข็ม-พบในประเทศไทย) - Treron australis  (Linnaeus, 1771) - Treron bicinctus  (Jerdon, 1840) (นกเปล้าอกสีม่วงน้ำตาล-พบในประเทศไทย) - Treron calvus  (Temminck, 1808) - Treron capellei  (Temminck, 1822) (นกเปล้าใหญ่-พบในประเทศไทย) - Treron curvirostra  (Gmelin, 1789) (นกเปล้าธรรมดา-พบในประเทศไทย) - Treron floris Wallace, 1864 - Treron formosae Swinhoe, 1863 - Treron fulvicollis  (Wagler, 1827) (นกเปล้าแดง-พบในประเทศไทย อาจจะสูญพันธุ์แล้ว) - Treron griseicauda Bonaparte, 1855 - Treron olax  (Temminck, 1823) (นกเปล้าเล็กหัวเทา-พบในประเทศไทย) - Treron oxyurus  (Temminck, 1823) - Treron pembaensis Pakenham, 1940 - Treron phoenicopterus  (Latham, 1790) (นกเปล้าขาเหลือง-พบในประเทศไทย) - Treron pompadora  (Gmelin, 1789) (นกเปล้าหน้าเหลือง-พบในประเทศไทย) - Treron psittaceus  (Temminck, 1808) - Treron sanctithomae  (Gmelin, 1789) - Treron seimundi  (Robinson, 1910) (นกเปล้าหางเข็มหัวปีกแดง-พบในประเทศไทย) - Treron sieboldii  (Temminck, 1835) (นกเปล้าท้องขาว-พบในประเทศไทย) - Treron sphenurus  (Vigors, 1832) (นกเปล้าหางพลั่ว-พบในประเทศไทย) - Treron teysmannii Schlegel, 1879 - Treron vernans  (Linnaeus, 1771) (นกเปล้าคอสีม่วง-พบในประเทศไทย) - Treron waalia  (Meyer, 1793) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกพิราบและนกเขา
สิงโตทรานส์วาล

สิงโตทรานส์วาล หรือ สิงโตแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ (Transvaal lion, Southeast african lion; Panthera leo krugeri) เป็นชนิดย่อยของสิงโตชนิดหนึ่งที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน 
เป็นสิงโตที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคแอฟริกาใต้ เช่น อุทยานแห่งชาติครูเกอร์และเขตสงวนส่วนบุคคลคาลาฮารี โดยที่ได้ชื่อมาจากจังหวัดทรานส์วาลในแอฟริกาใต้
โดยได้รับการจำแนกออกมาจากสิงโตแหลมกู๊ดโฮป (P. l. melanochaitus) ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ซึ่งไม่แตกต่างอะไรจากสิงโตที่พบในแอฟริกาใต้ ดังนั้นสิงโตแหลมกู๊ดโฮปอาจจะถือได้ว่าเป็นตัวแทนของสิงโตทรานส์วาล
ตัวผู้มีขนแผงคอใหญ่และยาว มีความยาวลำตัว 2.6-3.20 เมตร รวมทั้งหาง ตัวเมียยาว 2.35-2.75 เมตร น้ำหนักของตัวผู้โดยทั่วไป 150-250 กิโลกรัม ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 110-182 กิโลกรัม ความสูงที่หัวไหล่ 0.92-1.23 เมตร ล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น ม้าลาย, ควายป่า, แอนทิโลป เป็นอาหาร รวมถึงลูกยีราฟที่เกิดใหม่หรืออ่อนแอด้วย
นอกจากนี้แล้ว สิงโตทรานส์วาลยังมีอีกประเภทหนึ่งที่หายาก คือ สิงโตขาว ที่มีลำตัวและแผงคอเป็นสีขาวเกือบทั้งหมด โดยที่ไม่ใช่สัตว์เผือก แต่เกิดจากการผิดปกติทางพันธุกรรม ซึ่งหาได้ยากมากและมีปริมาณที่น้อยมากแล้วในธรรมชาติ โดยจะพบได้เฉพาะอุทยานแห่งชาติครูเกอร์เท่านั้น
สิงโตทรานส์วาลมีมากกว่า 2,000 ตัวที่ได้รับการลงทะเบียนและคุ้มครองในอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิงโต
เขื่อนไซยะบุรี

เขื่อนไซยะบุรี (ເຂື່ອນໄຊຍະບູລີ) เป็นเขื่อนผลิตไฟฟ้าพลังน้ำแบบน้ำไหลผ่านตลอดปี (run-of-river) สร้างกั้นแม่น้ำโขงตอนล่าง ตั้งอยู่ประมาณ 30 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกของเมืองไชยบุรี ทางตอนเหนือของประเทศลาว ก่อสร้างโดยบริษัท ช. การช่าง จากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาจัดซื้อกระแสไฟฟ้าระหว่างการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยกับรัฐบาลลาว การดำเนินการพาณิชย์เริ่มต้นในเดือนตุลาคม 2562 จุดประสงค์หลักของเขื่อนคือการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ โดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยรับซื้อ 95% ของปริมาณดังกล่าว โครงการนี้เต็มไปด้วยกรณีอื้อฉาวเนื่องจากมีข้อร้องเรียนจากชาวบ้านที่อยู่ปลายน้ำและนักสิ่งแวดล้อม การก่อสร้างเบื้องต้นเริ่มต้นในต้นปี 2555 แต่การก่อสร้างเขื่อนถูกระงับชั่วคราวเนื่องจากกัมพูชาและเวียดนามคัดค้าน หลังมีการเปลี่ยนการออกแบบ จึงเริ่มการก่อสร้างโดยมีพิธีการในวันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 ทั้งนี้ เขื่อนไซยะบุรีเป็นหนึ่งใน 11 เขื่อนที่วางแผนก่อสร้างกั้นแม่น้ำโขงตอนล่าง

**ประวัติ**
บริษัท ช. การช่าง ได้ลงนามบันทึกความเข้าใจกับรัฐบาลลาวเพื่อทำการศึกษาสำรวจออกแบบเขื่อนไซยะบุรีในปี 2550 จากนั้นได้มีการลงนามสัญญาตกลงกับรัฐบาลลาวเพื่อพัฒนาโครงการในปี 2551 การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี 2555 แต่การก่อสร้างได้ชะงักลงเนื่องจากการประท้วงของรัฐบาลเวียดนามและกัมพูชาซึ่งอยู่ด้านใต้น้ำ ซึ่งเกรงว่าเขื่อนจะสร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ผู้ออกแบบจึงได้ปรับรูปแบบของเขื่อนใหม่ให้มีทางขึ้นลงของปลาและการไหลของตะกอนใต้น้ำ รัฐบาลลาวได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และดำเนินการก่อสร้างต่อ
โรงไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนไซยะบุรีใช้เงินทุนก่อสร้างทั้งสิ้นกว่า 135,000 ล้านบาท มีกำลังการผลิตไฟฟ้ารวมทั้งสิ้น 1,285 เมกะวัตต์ ประกอบด้วยกังหันน้ำและเครื่องกำเนิดไฟฟ้ารวม 8 ระบบ สามารถผลิตไฟฟ้าได้ 7,768 ล้านหน่วยต่อปี ไฟฟ้าที่ได้จากเขื่อนนี้ร้อยละ 92.5 จะจำหน่ายให้แก่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยในอัตราเฉลี่ย 2.159 บาทต่อหน่วย และอีกร้อยละ 7.5 จำหน่ายให้รัฐวิสาหกิจไฟฟ้าลาว
การดำเนินงานพาณิชย์ของเขื่อนเริ่มต้นในเดือนตุลาคม 2562

**ผลกระทบ**
ปริมาณรับซื้อไฟฟ้าเกินความต้องการในประเทศจากเขื่อนทำให้ค่าไฟฟ้าในประเทศไทยแพงขึ้น

**อ้างอิง**
ไซยะบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแขวงไชยบุรี
นกกิ้งโครงคอดำ

นกกิ้งโครงคอดำ หรือ นกเอี้ยงโครง (Black-collared starling; Sturnus nigricollis) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
นกกิ้งโครงคอดำเป็นนกที่มีรูปร่างอ้วนป้อมและ มีขนาดใหญ่กว่านกชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน มีขนาดความยาวประมาณ 27 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน มีปากสีดำ หัวสีขาว มีหนังรอบตาสีเหลือง คอสีดำ ปีกและลำตัวด้านบนสีเท้ามีแถบสีขาวพาดขวาง 4-5 เส้น อก, ท้อง, ก้น, สะโพกและปลายหางสีขาว ในประเทศไทยพบได้แทบทุกภาคยกเว้นทางตอนใต้ของภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้ในประเทศอินเดีย, พม่า, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และภาคใต้ของจีน
นกกิ้งโครงคอดำเป็นนกที่กินเมล็ดพืชและธัญพืชเป็นอาหาร และกินสัตว์ขนาดเล็ก ๆ เช่น แมลงหรือสัตว์เลื้อยคลานได้ด้วย อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตามพื้นดิน โดยมักส่งเสียงร้องเอะอะเสียงดังทั้งฝูงโดยเฉพาะเมื่อตกใจหรือเวลาถูกรบกวน เป็นนกที่อาศัยทั้งในท้องทุ่งหรือแหล่งเกษตรกรรม จนถึงชุมชนเมืองของมนุษย์ เช่น สวนสาธารณะต่าง ๆ นกที่อาศัยอยู่ในเมืองมีพฤติกรรม นำเอาเศษวัสดุตามกองขยะ เช่น กระดาษ หรือถุงพลาสติก มาสร้างรัง วางไข่คราวละ 2-6 ฟอง กกไข่นาน 15-17 วัน จึงฟักออกเป็นตัว โดยรังเป็นรังแบบปิดมีทางเข้าออกแค่ทางเดียว ลักษณะรังเป็นรูปโดมขนาดใหญ่แขวนตามต้นไม้ ซึ่งนกในชุมชนเมืองอาจจะทำหลังใต้หลังคาบ้านของมนุษย์ มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนเมษายน-มิถุนายน
นกกิ้งโครงคอดำเป็นหนึ่งของนกในวงศ์นี้ที่สามารถเลียนเสียงมนุษย์ได้ จึงมีการนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
นกเอี้ยง

นกเอี้ยง (Mynas) เป็นสกุลของ นกเกาะคอนสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Acridotheres ในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae)
มีรูปร่างอ้วนป้อม หางสั้น กินแมลงและผลไม้เป็นอาหาร รวมถึงน้ำหวานในดอกไม้ อยู่รวมกันเป็นฝูง ชอบส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้ จากภาคตะวันออกของอิหร่านถึงภาคใต้ของจีน และอินโดนีเซีย นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง บางชนิดถูกนำเข้าและแพร่ขยายพันธุ์ในซีกโลกใหม่เช่น บริติชโคลัมเบีย, แวนคูเวอร์ หรือนิวซีแลนด์

**การจำแนก**
Acridotheres albocinctus Godwin-Austen & Walden, 1875 
*Acridotheres burmannicus (Jerdon, 1862) – นกกิ้งโครงหัวสีนวล 
*Acridotheres cinereus Bonaparte, 1850 
*Acridotheres cristatellus (Linnaeus, 1758) – นกเอี้ยงก้นลาย
*Acridotheres fuscus (Wagler, 1827) –	 นกเอี้ยงควาย 
*Acridotheres ginginianus (Latham, 1790)  
*Acridotheres grandis Moore, 1858 – นกเอี้ยงหงอน	 
*Acridotheres javanicus Cabanis, 1851 –	นกเอี้ยงชวา 
*Acridotheres melanopterus (Daudin, 1800)	 
*Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – นกเอี้ยงสาริกา
โดยนกเอี้ยงนั้น ยังอาจหมายถึงนกในสกุลอื่น แต่มีลักษณะใกล้เคียงกัน และอยู่ในวงศ์เดียวกันได้ เช่น นกเอี้ยงหัวสีทอง (Ampeliceps coronatus) หรือนกเอี้ยงดำปักษ์ใต้ (Aplonis panayensis) ได้ด้วย

**อ้างอิง**
 Feare, Chris & Craig, Adrian (1999): Starlings and Mynas. Princeton University Press. ISBN 0-7136-3961-X- Grimmett, Richard; Inskipp, Carol, Inskipp, Tim & Byers, Clive (1999): Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press, Princeton, N.J.. ISBN 0-691-04910-6- Jønsson, Knud A. & Fjeldså, Jon (2006): A phylogenetic supertree of oscine passerine birds (Aves: Passeri). Zool. Scripta 35(2): 149–186. 10.1111/j.1463-6409.2006.00221.x (HTML abstract)
*Zuccon, Dario; Cibois, Anne; Pasquet, Eric & Ericson, Per G.P. (2006): Nuclear and mitochondrial sequence data reveal the major lineages of starlings, mynas and related taxa. Molecular Phylogenetics and Evolution 41(2): 333-344. 10.1016/j.ympev.2006.05.007 (HTML abstract)
*เอี้ยง น. หน้า 930. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ โดย ราชบัณฑิตยสถาน 976 หน้า. โรงพิมพ์อักษรเจริญทัศน์ ISBN 974-8122-79-4

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
นกเอี้ยงสาลิกา

นกเอี้ยงสาลิกา หรือ นกสาลิกา หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า นกเอี้ยง (Acridotheres tristis) เป็นนกในวงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง (Sturnidae) 
นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกที่พบเห็นได้ง่ายในเขตเมืองหรือชุมชนของมนุษย์ มีความยาวประมาณ 25-26 เซนติเมตร ขาเรียวเล็ก นิ้วตีนแข็งแรง หัวและคอสีดำ ปากและหนังรอบตาสีเหลือง ลำตัวสีน้ำตาล ขอบปีกและปลายหางสีขาว หน้าอก, ท้อง และก้นสีน้ำตาลอ่อน ตัวผู้และตัวเมียคล้ายคลึงกัน หากินอยู่ตามพื้นดินปะปนกับนกชนิดอื่น ๆ มักเดินสลับวิ่งกระโดด มีความปราดเปรียว ชอบจิกตีต่อสู้กันเองหรือทะเลาะวิวาทกับนกชนิดอื่น ๆ
นกเอี้ยงสาลิกากินแมลงและเมล็ดพืชต่าง ๆ รวมทั้งผลไม้เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามชายทุ่ง พื้นที่ทำการเกษตรใกล้หมู่บ้าน อาจอยู่เป็นคู่หรือรวมฝูง ชอบลงมาหากินอยู่ตามพื้นดิน ขณะหาอาหารมักส่งเสียงร้องไปด้วย มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ทำรังตามชายคาบ้านเรือนหรือตามต้นไม้ด้วยกิ่งไม้ หรือใบหญ้าแห้ง วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง  ผลัดกันกกไข่ทั้งตัวผู้และตัวเมีย ประมาณ 14 วัน ไข่จึงฟักเป็นตัว พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อินเดีย, อัฟกานิสถาน, พม่า และภูมิภาคอินโดจีน ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค และปัจจุบันได้ถูกนำเข้าไปในบางพื้นที่ที่ไม่ใช่ถิ่นกำเนิดดั้งเดิมด้วย
นกเอี้ยงสาลิกาเป็นนกอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย