Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ตำบลหนองตาด

หนองตาด เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ได้แก่เทศบาลตำบลหนองตาด ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นจากองค์การบริหารส่วนตำบลหนองตาดในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 44.53 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ลักษณะพื้นที่เป็นพื้นที่ราบสูง และที่ราบลุ่ม เหมาะสมแก่การเพาะปลูก การทำนา มีพื้นที่สำหรับปลูกป่าชุมชนประมาณ 2,500 ไร่ พื้นที่ว่างประมาณ 2,000 ไร่ ซึ่งเหมาะสมแก่การพัฒนา และลงทุนในด้านอุตสาหกรรม สำนักงานเทศบาลห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 7 กิโลเมตร

**อาณาเขตติดต่อ**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลพระครูและตำบลกลันทา (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลอิสาณและตำบลชุมเห็ด (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลกระสัง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลแสลงพันและตำบลทะเมนชัย (อำเภอลำปลายมาศ)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลหนองตาดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 22 หมู่บ้านคือ- หมู่ที่ 1 บ้านหนองตาด- หมู่ที่ 2 บ้านหนองม่วง- หมู่ที่ 3 บ้านสำโรง - หมู่ที่ 4 บ้านนากลาง- หมู่ที่ 5 บ้านมาบสมอ- หมู่ที่ 6 บ้านบัลลังก์- หมู่ที่ 7 บ้านสถานีหนองตาด- หมู่ที่ 8 บ้านสว่างงิ้วงาม- หมู่ที่ 9 บ้านโนนสวรรค์- หมู่ที่ 10 บ้านโคกเพชร- หมู่ที่ 11 บ้านโนนสมบูรณ์- หมู่ที่ 12 บ้านโคกสะอาด- หมู่ที่ 13 บ้านปีกฝาย- หมู่ที่ 14 บ้านบัลลังก์น้อย- หมู่ที่ 15 บ้านโนนเค็ง- หมู่ที่ 16 บ้านโนนสูง- หมู่ที่ 17 บ้านหนองมะเกลือ- หมู่ที่ 18 บ้านโคกด่าน- หมู่ที่ 19 บ้านหนองจอก- หมู่ที่ 20 บ้านโคกวัด- หมู่ที่ 21 บ้านสำโรงเหนือ - หมู่ที่ 22 บ้านรัฐประชา

**ประชากร**
อาชีพของประชากรส่วนใหญ่ในตำบลหนองตาดคือ อาชีพเกษตรกรรม รับราชการ อาจจะมีอาชีพรับจ้างทั่วไป และค้าขายประกอบกันบ้างเล็กน้อย

**การเดินทาง**

**รถไฟ**
 20px การรถไฟแห่งประเทศไทย – สายตะวันออกเฉียงเหนือ
** สถานีรถไฟบ้านหนองตาด

**ทางหลวง**
 226 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226

**สถานที่สำคัญ**

**สถานศึกษา**
โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง- โรงเรียนหนองตาดพิทยาคม
โรงเรียนขยายโอกาส 1 แห่ง- โรงเรียนบ้านสำโรงโนนเค็ง
โรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง- โรงเรียนบ้านหนองตราด- โรงเรียนบ้านม่วงโนนสูง- โรงเรียนบ้านสถานีหนองตาด- โรงเรียนบ้านบัลลังก์- โรงเรียนบ้านนากลาง- โรงเรียนบ้านมาบสมอ
ศูนย์เด็กเล็ก 3 แห่ง- ศูนย์เด็กเล็กบ้านบัลลังก์- ศูนย์เด็กเล็กวัดบ้านหนองตาด- ศูนย์เด็กเล็กวัดศรีสำโรง

**โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล**
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 2 แห่ง- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านสถานีหนองตาด- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพบ้านปีกฝาย

**ศาสนสถาน**
วัดในเขตตำบลหนองตาด 14 แห่ง- วัดศรีสำโรง- วัดบ้านหนองตาด- วัดบ้านโนนสวรรค์- วัดบ้านโนนสูง- วัดบ้านทุ่งสาริกาใหญ่ บ้านหนองม่วง- วัดบ้านหนองมะเกลือ- วัดบ้านบัลลังก์- วัดบ้านบัลลังก์น้อย- วัดโคกมาบสมอ - วัดบ้านโคกเพชร- วัดอุทยาราม บ้านนากลาง- สำนักสงฆ์บ้านสว่างงิ้วงาม- สำนักสงฆ์มาบสมอ- สำนักสงฆ์บ้านหนองโฮง
หนองตาด
หนองตาด
หนองตาด
วงศ์ปลาแมงป่อง

วงศ์ปลาแมงป่อง หรือ วงศ์ปลาสิงโต (Firefish, Goblinfish, Rockfish, Scorpionfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเล หาได้ยากในน้ำจืด ในอันดับปลาแมงป่อง (Scorpaeniformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scorpaenidae
เป็นปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับนี้ มีครีบต่าง ๆ ใหญ่ โดยเฉพาะครีบอก ลำตัวหนาและแบนข้าง หลายชนิดมีสีสันสวยงาม บางชนิดมีลักษณะที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม ส่วนหัวมีหนามหรือมีเงี่ยง ก้านครีบแข็งต่าง ๆ มีพิษ ซึ่งพิษเหล่านี้ร้ายแรงมาก เป็นสารประกอบโปรตีน ผู้ที่โดนทิ่มจะรู้สึกเจ็บปวดแสบร้อนมาก ซึ่งพิษนี้มีไว้สำหรับการป้องกันตัว มิได้มีไว้เพื่อล่าเหยื่อแต่ประการใด   
ส่วนมากมักจะอาศัยและหากินบริเวณพื้นน้ำ โดยอาจพบได้ลึกถึง 2,200 เมตร (7,200 ฟุต)  โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำมีเปลือกเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหรือแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เป็นปลาที่ไม่ใช้เนื้อเป็นอาหารหรือเพื่อการบริโภค ยกเว้นแต่ในประเทศญี่ปุ่น, จีน และฮ่องกง ที่นิยมรับประทาน เพราะเนื้อแน่น มีรสชาติดี 
สำหรับในน่านน้ำไทยพบปลาในวงศ์นี้ไม่น้อยกว่า 25 ชนิด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:อันดับปลาแมงป่อง
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแมงป่อง
คิซาราซุ

คิซาราซุ (Kisarazu-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด km² มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ประมาณ 137,027 คน มีความหนาแน่นของประชากร 987 คนต่อตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
นครคิซาราซุตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกตอนกลางของคาบสมุทรโบโซ ห่างจากนครชิบะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชิบะ ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 70–80 กิโลเมตร มีทางด่วนโตเกียวเบย์อควาไลน์ ซึ่งเป็นสะพานและอุโมงค์ข้ามอ่าวโตเกียว เชื่อมต่อนครคิซาราซุกับนครคาวาซากิและนครโยโกฮามะที่อยู่ในจังหวัดคานางาวะ ทำให้ระยะทางถนนไปยังใจกลางโตเกียวสั้นลงเหลือ 30–40 กิโลเมตร
พื้นที่ของเมืองทอดยาวจากตะวันตกไปตะวันออก ส่วนตะวันตกของเมืองเป็นพื้นที่ราบลุ่มของที่ราบคันโต และส่วนตะวันออกเป็นพื้นที่ราบสูงของที่ราบสูงคิซาราซุและเทือกเขาโบโซ พื้นที่ชายฝั่งอ่าวโตเกียวเป็นพื้นที่ฝังกลบขยะอุตสาหกรรมตั้งแต่ชายฝั่งทางใต้ของท่าเรือคิซาราซุไปจนถึงพื้นที่ชายฝั่งของนครคิมิตสึ แม่น้ำสายหลักของเมืองคือแม่น้ำโอบิตสึ ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับสองในจังหวัดรองจากแม่น้ำโทเนะ แม่น้ำโอบิตสึมีความยาวรวม 88 กิโลเมตร ในเมืองนี้ไม่มีภูเขาสูงเป็นพิเศษ หรือแม้แต่จุดสูงสุดก็ยังอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 200 เมตร

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดชิบะ
** นครอิชิฮาระ
** นครคิมิตสึ
** นครโซเดงาอูระ

**การขนส่ง**

**รถไฟ**
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายอูจิโบ
** สถานี: อิวาเนะ – คิซาราซุ- 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายคูรูริ
** สถานี: คิซาราซุ – จังหวัดชิบะ – คาซูซะคิโยกาวะ – ฮิงาชิคิโยกาวะ – มากูตะ

**ทางหลวง**
 CA- C4- dab1=T- 16 - 127- 409- 410

**ท่าเรือทะเล**
 ท่าเรือคิซาราซุ

**เมืองพี่น้อง**
 Indonesia โบโกร์ จังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016- USA โอเซียนไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1990

**ภาพ**
ไฟล์:Kisarazu 008.JPG|สถานีรถไฟคิซาราซุ
ไฟล์:Kisarazu 011.JPG|ท่าเรือคิซาราซุ
ไฟล์:Kisarazu air.jpg|ฐานทัพอากาศ JGSDF คิซาราซุ
ไฟล์:YanaRiver Kisarazu.JPG|แม่น้ำยานะ คิซาราซุ
ไฟล์:UmihotaruPA.JPG|จุดพักรถอูมิโฮตารุ
ไฟล์:Yassaimossai 2011.jpg|งานเต้นรำยัซไซ-มซไซ (โซโกโนเกะ-โซโกโนเกะ) วันที่ 14 สิงหาคม
ไฟล์:Fireworks Kisarazu port2013.jpg|เทศกาลดอกไม้ไฟท่าเรือคิซาราซุ (มินาโตะมัตสึริ) วันที่ 15 สิงหาคม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของนครคิซาราซุ ja

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชิบะ
เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่

เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2461 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่ และอดีตประธานรุ่นปรินส์รอยส์แยลวิทยาลัย 2478

**ประวัติ**
เจ้ากุลวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เป็นบุตรของเจ้าราชภาติกวงศ์ (หนานคำตัน ณ เชียงใหม่) กับเจ้าอินหวัน มีพี่น้อง 2 คน เข้าศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย สำเร็จปริญญาทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แล้วประกอบอาชีพทนายความ และเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับพิรุณ อินทราวุธ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่
เจ้ากุลวงศ์ สมรสกับภัทรา ณ เชียงใหม่ มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่ ภัทรกุล, ตระกูลวัฒนา และกุลกันยา เจ้ากุลวงศ์ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สิริอายุ 91 ปี

**การทำงาน**
เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่ ประกอบอาชีพทนายความ และมีรายได้เสริมจากการทำห้องแถวให้เช่าบริเวณหน้าตลาดเอื้องคำ ต่อมาได้เลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครเชียงใหม่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2496 ถึงปี พ.ศ. 2501
เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่ เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือที่ได้เข้าร่วมฟ้อนในกระบวนเครื่องพระขวัญของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในพิธีถวายพระขวัญเมื่อครั้งเสด็จพระราชดำเนินทรงเยี่ยมราษฎรในจังหวัดทางภาคเหนือ วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2501
เจ้ากุลวงศ์ ณ เชียงใหม่ เป็นผู้ที่มีบทบาทในการสนับสนุนเงินทุนในการทำนุบำรุงวัดพระธาตุดอยคำ อำเภอเมืองเชียงใหม่ ซึ่งเป็นวัดที่เจ้าอินหวัน ณ เชียงใหม่ เจ้ามารดาของท่าน มีความศรัทธาเลื่อมใสมาก โดยร่วมกันกับญาติ ๆ สร้างพระพุทธนภีสีพิงครัตน์ ประดิษฐานอยู่กลางแจ้งที่วัดแห่งนี้

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่
ปูแสม

ปูแสม เป็นปูที่อาศัยอยู่ในระบบนิเวศป่าชายเลน จัดอยู่ในสกุล Sesarma ซึ่งประกอบด้วยปูหลายชนิด ดังตัวอย่างต่อไปนี้:
*Sesarma abeokuta Schubart & Santl, 2014 
*Sesarma aequatoriale Ortmann, 1894
*Sesarma ayatum Reimer & Diesel, 1998
*Sesarma bidentatum Benedict, 1892
*Sesarma cookei Hartnoll, 1971
*Sesarma crassipes Cano, 1889
*Sesarma curacaoense De Man, 1892
*Sesarma dolphinum Schubart & Diesel, 1998
*Sesarma fossarum Reimer, Diesel & Türkay, 1997
*Sesarma jarvisi Rathbun, 1913
*Sesarma meridies Schubart & Koller, 2005
*Sesarma rectum Randall, 1840
*Sesarma reticulatum (Say, 1817)
*Sesarma rhizophorae Rathbun, 1906
*Sesarma rubinofforum Abele, 1973
*Sesarma sulcatum Smith, 1870
*Sesarma verleyi Rathbun, 1914
*Sesarma windsor Türkay & Diesel, 1994
*Sesarma nr. reticulatum ชนิดที่ไม่ได้ระบุ มีความใกล้ชิดกับ Sesarma reticulatum

**อ้างอิง**
สแม
ปลาสิงโตปีกเข็ม

ปลาสิงโตปีกเข็ม หรือ ปลาสิงโตครีบขาว (White-lined lionfish, Clearfin turkeyfish, Radiata lionfish, Radial firefish; Pterois radiata) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาสิงโตชนิดอื่น แต่มีครีบอกที่ส่วนปลายเป็นเส้นเรียวเล็กคล้ายปลายเข็ม ครีบหลังมีก้านครีบสั้นกว่า  มีติ่งที่ตายาว ลายบนลำตัวเป็นบั้งขนาดใหญ่และมีจำนวนน้อยกว่าปลาสิงโตชนิดอื่น และเป็นสีแดงเข้มหรือสีคล้ำสลับกับลายสีจาง ครีบต่าง ๆ เป็นสีใสปนแดง ปลายครีบอกสีขาว
มีขนาดความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุด 23 เซนติเมตร เป็นปลากินเนื้อ กินกุ้งและปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ของเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาใต้, หมู่เกาะริวกิว, นิวแคลิโดเนีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย โดยพบได้ที่ฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น เช่น หมู่เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะอาดัง-ราวี เป็นต้น  
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแมงป่อง
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:ปลาตู้
ผักโขมหนาม

ผักโขมหนาม มีชื่อภาษาท้องถิ่นในภาคใต้เรียกว่า ผักโหมหนาม ส่วนที่แม่ฮ่องสอนและกะเหรี่ยงเรียกว่า กะเหม่อลอมี แม่ล้อกู่ และที่เขมรเรียกว่า ปะตี ส่วนภาคกลางจะเรียกว่า ผักขมสวน (Amaranthus spinosus; spiny amaranth, prickly amaranth หรือ thorny amaranth) เป็นพืชล้มลุก ฤดูเดียว อายุสั้นประมาณ 2–4 เดือน หรือเมื่อออกดอก ติดเมล็ดแล้วก็จะค่อย ๆ เหี่ยวแห้งตาย หรือเรียกว่าพืชที่มีอายุปีเดียว

**ลักษณะโดยทั่วไป**
 ลำต้น – ตั้งตรง แตกกิ่งมากรอบตัวต้น ลำต้นสูงประมาณ 30–110 เซนติเมตร มีหนามแหลมตามข้อ ยาวประมาณ 1–3 เซนติเมตร ผิวเรียบหรือมีขนเล็กน้อย - ใบ – ใบอ่อนจะมีขนปกคลุมเล็กน้อย เป็นใบเดียวรูปหอก เรียงสลับ ปลายใบและโคนใบแหลม ขอบใบเป็นคลื่นเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 7 เซนติเมตร และมีหนามแหลมยาว 2 อัน ที่โคนก้านใบเมื่ออ่อนอยู่มีขนเล็กน้อยที่เส้นใบ - ดอก – เป็นดอกช่อ ออกที่ซอกใบและปลายกิ่ง และตรงข้อข้างลำต้น ดอกย่อยเรียงตัวอัดกันแน่น มีหนาม ไม่แข็ง กลีบรวมโค้ง ขอบกลีบใส ตรงกลางมีแถบสีเขียวหรือม่วง แยกเพศอยู่บนต้นเดียวกัน ดอกขนาดเล็ก ติดก้านช่อสีเขียว ช่อดอกมีหนามแหลมยาว 2 อัน หรืออาจมีมากกว่านี้ แต่ช่อดอกปลายยอดไม่มีหนาม กลีบดอกมี 5 กลีบ - เมล็ด – มีขนาดเล็ก สีดำ ผลเป็นแบบแห้งแล้วแตก โดยแตกตามขวางของผล เมล็ดสีน้ำตาลเป็นมันเงา ทรงกลม ตรงกลางทั้งสองด้านนูน ขนาดเล็กประมาณ 0.05 เซนติเมตร

**ประโยชน์และสรรพคุณ ==   
รับประทานเป็นผัก โดยลอกเปลือกและหนามออก 
*ยอดอ่อน – ใช้แกงจืด ผัดน้ำมัน แกงเลียง แกงส้ม แกงอ่อม เป็นต้น 
*ต้น – ย่างไฟแก้ตกเลือด แน่นท้อง ขับน้ำนม ขับปัสสาวะ 
*ใบ – ในอินโดนีเซียใช้ฟอกเลือด พอกแผล  
*ราก – แก้อาการคันตามผิวหนัง เป็นยาระบาย
ยาพื้นบ้านล้านนาใช้ รากเผาไฟพอข้างนอกดำ จี้ที่หัวฝี ช่วยให้ฝีที่แก่แตก หรือผสมข้าวโพด ทั้งต้น ต้มน้ำดื่มแก้บวม ยาพื้นบ้าน ใช้ ทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม ขับปัสสาวะ แก้ตกเลือด แน่นท้องและขับน้ำนม มีรายงานวิจัยว่า ทั้งต้นมีฤทธิ์ลดการบีบตัวของ ลำไส้เล็ก ส่วนราก ต้านสารพิษที่ทำลายตับ พบรายงานจากประเทศบราซิลว่า พืชนี้เป็นพิษต่อ วัว ควาย และ ม้า ทำให้สัตว์เหล่านี้มีอาการเซื่องซึม เบื่ออาหาร น้ำหนักลด ท้องเสียกลิ่นเหม็นมาก บางครั้งอาจมีเลือดปนในอุจจาระ นอกจากนั้นยังมีการทำการทดลองพบว่า สารที่ได้จากธรรมชาติ คือ น้ำด่างของผักโขมหนามสามารถล้างไหมได้ดี เทียบเท่าสารเคมี ที่ใช้ล้างไหมกันอยู่ในปัจจุบัน รากผักโขมหนามสามารถเป็นยาแก้ตกเลือด แก้ฝี แก้ขี้กลาก เป็นยาขับน้ำนม แก้แน่นท้อง แก้พิษ แก้ช้ำใน แก้ไข้ ระงับความร้อน ใช้ในเด็กแก้ลิ้นเป็นฝ้าละออง ช่อดอกและยอดอ่อนต้มเป็นอาหารหมู ยอดอ่อนและใบอ่อนใส่ลงในอาหารของชาวกะเหรี่ยงที่เรียกข้าวเบอะ
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:ผักสวนครัว
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์บานไม่รู้โรย

**อ้างอิง ==
คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ อาจหมายถึง- คือหัตถาครองพิภพ (นวนิยาย), นิยายของน้ำอบ นามแฝงของอิราวดี นวมานนท์- คือหัตถาครองพิภพจบสากล, นิยายของน้ำอบ ต่อจาก คือหัตถาครองพิภพ- คือหัตถาครองพิภพ (ละครโทรทัศน์), ละครไทยที่ดัดแปลงจากนวนิยาย คือหัตถาครองพิภพ- "คือหัตถาครองพิภพ (เพลง)", เพลงที่ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ และนันทิดา แก้วบัวสาย ร้องประกอบละครดังกล่าว
ผักแว่น

ผักแว่น หรือผักใบบัวบก เล็ก(Marsilea crenata) เป็นเฟินน้ำชนิดหนึ่ง มีอายุหลายปี พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในวงศ์ Marsileaceae สกุล Marsilea มีลักษณะเป็นเหง้าเถาเลื้อยไปตามผิวดินหรือผิวน้ำหรือโคลนเลน พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำหรือพื้นดินที่มีน้ำขังแฉะ สามารถนำมากินเป็นผักสด มีคุณค่าทางอาหาร และยังมีสรรพคุณทางยา

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ผักแว่นมีลักษณะจำแนกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของผักแว่น- ลำต้น – กลม มีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ลำต้นอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล - ใบ – เป็นใบประกอบ มีใบย่อยทั้งสี่ใบ รูปกรวยปลายมนเป็นรูปลิ่มคล้ายพัด มีเส้นใบแบบ dichotomous คล้ายบัวแฉก ขนาดใบกว้าง 0.6–1.5 เซนติเมตร ยาว 0.8–1.9 เซนติเมตร โคนใบสอบ ขอบใบและแผ่นใบเรียบหรือหยักเล็กน้อย ไม่มีขน แผ่นใบจะงอกกออกจากตรงกลางตำแหน่งเดียวกัน 3–5 ใบ ทำให้ใบทั้งหมดรวมกันเป็นลักษณะกลม - ก้านใบ – ยาว 4.5–15 เซนติเมตร ใบย่อยไม่มีก้านใบ มี Sporocarp ลักษณะรีคล้ายเมล็ดถั่วเขียว ออกที่โคนก้านใบขณะอ่อนมีสีขาว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ- ดอกช่อ – ออกที่ซอกใบ ขนาดเล็ก 2–3 ดอก กลีบดอกสีม่วง ผลแห้ง แตกได้เป็นดอกสมบูรณ์ bySand

**ประโยชน์**
 ใช้เป็นยาภายนอก รักษาแผลเปื่อย แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก โดยใช้ใบสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด ตำละเอียด คั้นเอาน้ำทาบริเวณแผล สารที่ออกฤทธิ์คือ กรด Madecassic, Asiatic acid และ Asiaticoside acid ซึ่งช่วยสมานแผล เร่งการสร้างเนื้อเยื่อ ระงับการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรีย ที่ทำให้เกิดหนองและลดการอักเสบ- น้ำต้มใบสด : รสจืดเย็นฝาดหวานเล็กน้อย สมานแผลในปากและลำคอ ดื่มระงับอาการร้อนในกระหายน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสีย- ในประเทศไทย โดยเฉพาะภาคอีสาน ผักแว่นมักนำมากินเป็นผักสดกับน้ำพริก หรือเป็นเครื่องเคียงกับอาหารชนิดต่าง ๆ โดยสามารถนำมากินสดได้ทั้ง ใบอ่อน ก้านใบ และยอดอ่อน หรือนำมาปรุงเป็นอาหารรูปแบบอื่น ๆ เช่น แกงผักแว่น ผัดเผ็ดหมูผักแว่น- ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในเมืองสุราบายา มักนำผักแว่นเสิร์ฟพร้อมกับมันเทศและเพเซล (Pecel) ซึ่งเป็นซอสเผ็ดทำจากถั่วลิสงของอินโดนีเซีย- ชาวเขาเผ่าเมี่ยน (เย้า) ใช้ผักแว่นทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม เพื่อแก้เจ็บคอ แก้เสียงแหบ

**ชื่อท้องถิ่น**
ผักแว่นมีชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่นดังนี้- ภาคเหนือ/อีสาน/กลาง – ผักแว่น- ภาคใต้ – ผักลิ้นปี่- ชาวกะเหรี่ยง (ภาคเหนือ) – หนูเต๊าะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เฟิน
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
ตับเต่านา

รูปวาดตับเต่านา
ตับเต่านา หรือ ผักตับเต่า, ตับเต่าน้ำ, บัวฮาวาย (Hydrocharis morsus-ranae; Frogbit, ในอเมริกาเหนือเรียก Common Frogbit หรือ European Frogbit) เป็นพืชลอยน้ำ อายุหลายฤดู จัดอยู่ในสกุล Hydrocharis วงศ์ Hydrocharitaceae ขึ้นตามแหล่งน้ำตื้น ๆ แหล่งน้ำนิ่งทั่วไป หรือในนา มีไหลทอดเลื้อย ถ้าน้ำตื้นจะมีรากยึดดินใต้น้ำ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ ตับเต่านามีการกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปและเอเชีย พบได้ที่ความสูง 0–1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล สำหรับประเทศไทยพบได้ทุกภาค

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ต้นเจริญเติบโตอยู่ในน้ำ มีรากและสามารถแตกไหลเป็นเส้นสีขาว เกิดเป็นกระจุกทางด้านล่างของกลุ่มใบ ปลายไหลเจริญเติบโตเป็นต้นใหม่ ใบโผล่เหนือน้ำหรือลอยที่ผิวน้ำ รูปหัวใจหรือรูปไข่ กว้าง 2.5–7.5 เซนติเมตร ยาว 2.5–6 เซนติเมตร ใบเดี่ยว ฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจค่อนข้างกลม ขอบใบเรียบ ปลายใบมน ใบด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีจางกว่า และกลางใบจะพองออกคล้ายฟองน้ำ ช่วยพยุงลำต้น ในฤดูแล้งเมื่อมีน้ำน้อย ก้านใบจะสั้นลง ใบจะแตกออกที่ข้อของลำต้น
ดอกเป็นดอกเดี่ยวสีขาว มี 3 กลีบ ออกตามซอกใบ มีก้านชูดอกเรียวยาว ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียเกิดแยกกันคนละดอก มีใบประดับหุ้มดอกตัวผู้และก้านดอกตัวผู้จะเรียวยาวกว่าดอกตัวเมีย เกสรตัวผู้ 9–12 อัน รังไข่รูปยาวรี ยาว 5–6 มิลลิเมตร ติดผลคล้ายตะขบฝรั่ง แต่ก้านผลใหญ่กว่า เป็นรูปทรงกระบอกมี 6 สัน
ตับเต่านาขยายพันธุ์โดยวิธีการแตกไหล หรือใช้เมล็ด

**ประโยชน์**
 ต้นอ่อนใช้รับประทานเป็นผัก - สามารถใช้แก้ลม แก้เสมหะ บำรุงธาตุไฟให้บริบูรณ์- ใช้เป็นไม้ประดับหรือปลูกในบ่อเลี้ยงปลาเพื่อช่วยคลุมผิวน้ำ

**อ้างอิง**
  ตับเต่านา date=2013-09-19 , กองประมงน้ำจืด กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์-   ตับเต่านา, ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์-  มูลนิธิร่วมด้วยช่วยกันสำนึกรักบ้านเกิดfix-attempted=yes  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์สันตะวา
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 สิงหาคม 24

* ศาลแขวงออสโลตัดสินว่า แอนเดอร์ส เบห์ริง เบรวิกมีจิตปกติ และพิพากษาจำคุก 21 ปี ฐานเจตนาฆาตกรรม 77 ศพ ในการก่อการร้ายสองครั้ง เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554  (BBC)- นักวิจัยของสหรัฐระบุพบโรคภูมิคุ้มกันทำลายตัวเองชนิดใหม่ในทวีปเอเชีย ที่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการคล้ายกับโรคเอดส์  (ข่าวสดออนไลน์)- เกิดเหตุยิงกันบริเวณตึกเอ็มไพร์สเตต มีผู้เสียชีวิต 2 ศพ ได้รับบาดเจ็บอีก 8 คน มือปืนซึ่งเป็นดีไซน์เนอร์ที่ถูกเลิกจ้างในร้านค้าเครื่องประดับของผู้หญิง ถูกวิสามัญฆาตกรรมในที่เกิดเหตุ ( CNN)- นายศิริ จิระพงษ์พันธ์ ผู้อำนวยการสถาบันปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย เปิดเผยว่า กระทรวงพลังงานมีแนวคิดที่จะนำน้ำมันดิบและคอนเดนเสตที่ผลิตได้จากแหล่งสัมปทานปิโตรเลียมในประเทศ กำลังการผลิตประมาณ 200,000 บาร์เรลต่อวัน และมีการส่งออกไปต่างประเทศ ประมาณ 31,000 บาร์เรลต่อวัน หรือคิดเป็นร้อยละ 15 ของการผลิตทั้งหมด มูลค่าประมาณ 30,000 ล้านบาท/ปี (คำนวณจากราคาน้ำมันดิบ 100 ดอลลาร์สหรัฐ/บาร์เรล) ให้นำกลับเข้ามาใช้ในประเทศทั้งหมดภายในปลายปี 2556 เพื่อที่จะนำทรัพยากรที่ผลิตได้ในประเทศกลับมาใช้อย่างคุ้มค่า และไม่ต้องสูญเสียเงินตราจากการนำเข้าน้ำมันดิบเพิ่มขึ้น และเป็นการลดคำครหาที่ว่าทำไมประเทศสามารถผลิตน้ำมันดิบได้ แต่ไม่นำมาใช้ประโยชน์กลับนำไปส่งออก   
}
แม่แบบ:Anatomy navs

กายวิภาคศาสตร์ทั่วไป: ระบบอวัยวะและอวัยวะ, กายวิภาคศาสตร์เฉพาะส่วน, ระนาบและเส้น, กายวิภาคศาสตร์พื้นผิวของแกนลำตัว, กายวิภาคศาสตร์พื้นผิวของรยางค์
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย

องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย อาจหมายถึง- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
ปลาหมอแจ็กเดมป์ซีย์

สำหรับนักมวย ดูที่ แจ็ค เดมป์ซีย์
ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ (Jack Dempsey Cichlid; Rocio octofasciata) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 
มีลักษณะลำตัว มีลายขวางตามลำตัวจาง ๆ มีลายทั้งหมด 8 ลาย ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะเลือนหายไป มีจุดสีเขียวเล็กละเอียดกระจัดกระจายเต็มตามลำตัว ดูแลสวยงาม ตลอดจนส่วนหัวและครีบต่าง ๆ ยกเว้นครีบอกและครีบหาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่อเมริกากลาง คือ เม็กซิโก จนถึงฮอนดูรัส
เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก จนได้รับการตั้งชื่อว่า "แจ็ค เดมป์ซีย์"  ซึ่งเป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ชาวอเมริกันชื่อดังในอดีต
ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว และแพร่ขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยในประเทศไทย ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ถือได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรกที่มีการเข้ามาจากต่างประเทศ ในราวปี พ.ศ. 2505  โดยไม่ปรากฏชื่อผู้นำเข้า
ปัจจุบัน ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ หลากหลายจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมาก เช่น "บลูแจ็คเดมป์ซีย์" ที่มีสีฟ้าแวววาวแบบบลูเมทัลลิกตลอดทั้งตัว ซึ่งมีราคาขายที่ค่อนข้างแพง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยปลาหมอสี
หลี่ เสฺว่ยิง

หลี่ เสฺว่ยิง (李雪英; Li Xueying) เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเหอหนาน เป็นนักยกน้ำหนักชาวจีน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยยกน้ำหนักได้ 108 กิโลกรัม (240 ปอนด์) และ 138 กิโลกรัม (300 ปอนด์) ในท่าสแนตช์และคลีนแอนด์เจิร์กตามลำดับ ซึ่งมีน้ำหนักรวมในการยกที่ 246 กิโลกรัม (540 ปอนด์) โดยเป็นสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าสแนตช์และน้ำหนักยกรวม

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเหอหนาน
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
น้ำตกสันติสุข

น้ำตกสันติสุข ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาตินันทบุรี บริเวณหมู่บ้านสันติสุข ตำบลแสนทอง  อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 10 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดกลางมีทั้งหมด 3 ชั้น โดยชั้นที่สวยงามที่สุดคือชั้นที่ 3 สูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำกว้างสามารถเล่นน้ำได้ และมีน้ำไหลตลอดปี เนื่องจากมีความสวยงามตามธรรมชาติทางองค์การบริหารส่วนตำบลแสนทองจึงจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบล

**การเดินทาง**
การเดินทางจากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 (สายน่าน–ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผา ต่อจากนั้นใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สายท่าวังผา–สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1082 (สายนาหนุน–สบขุ่น) พอถึงแยกทางเข้าหมู่บ้านสันติสุข บริเวณกิโลเมตรที่ 27 ให้เลี้ยวขวาเข้าสู่หมู่บ้านสันติสุข มีถนนคอนกรีตเข้าไปถึงตัวน้ำตก โดยจากตัวอำเภอท่าวังผาถึงน้ำตกสันติสุขมีระยะห่างประมาณ 15 กิโลเมตร

**อ้างอิง**
สันติสุข
หมวดหมู่:อำเภอท่าวังผา
ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์

ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ (Sara Algotsson Ostholt) เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ร็อคเนบี ประเทศสวีเดน เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวสวีเดน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ซึ่งอัลกอทซอน ได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคล
เธอเป็นน้องสาวของนักขี่ม้า ลินดา อัลกอทซอน ทั้งนี้ ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ มีคู่สมรสเป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันชื่อ แฟรงค์ อูสโฮลท์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวสวีเดน
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ปลาสินสมุทรลายบั้ง

ปลาสินสมุทรลายบั้ง (Sixbanded angelfish, Sixbar angelfish; Pomacanthus sexstriatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น
มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย 
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสินสมุทร
ต่อ ศรีอาชวนนท์

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์   หรือ ต่อ เกรฟส์ (Tor Graves) หรือ ต่อศักดิ์ ลิ้ม (Torsak Lim) นักแข่งรถอาชีพชาวไทย  ปัจจุบันเป็นนักแข่งในระดับเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิป จัดโดยสมาพันธ์รถแข่งนานาชาติ (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA)
ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกิดที่อำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  จากนั้นเดินทางไปพักอาศัยกับบิดาที่ประเทศอังกฤษ  เริ่มแข่งรถอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี   ปัจจุบันสังกัดทีม ADR - Delta ของประเทศอังกฤษ โดยเป็นหนึ่งในสามนักแข่งของทีมในการแข่งขันรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง  เป็นคนไทยคนที่สองต่อจากพระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ที่เข้าร่วมในรายการนี้ 
ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้ประกาศอำลาการขับรถแข่ง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผ่านเฟซบุคส่วนตัว โดยมีสาเหตุจากการถูกปรับออกจากทีมอย่างกะทันหัน  ต่อมา ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้กลับมาสู่การแข่งรถอีกครั้งโดยจะลงแข่งในรายการ เดย์โทน่า 24 ชั่วโมง ในปี 2558 

**อ้างอิง**
ไฟล์:ADR-Delta_Oreca_Silverstone.jpg|thumb|300px|left|รถ Oreca 03 หมายเลข 25 ของทีมเอดีอาร์-เดลตา ที่ต่อ เกรฟส์ ขับร่วมกับ John Martin ชาวอังกฤษ และ Jan Charouz ชาวเช็ก เข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งในระดับ LMP2 (เข้าเป็นที่ 8 ในระดับ overall) รายการซิลเวอร์สโตน 6 ชั่วโมง เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ที่ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต นอร์แธมป์ตันเชอร์ สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกำแพงแสน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดนครปฐม
ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม

ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม  (Blacktail angelfish; Centropyge eibli) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)
มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว  ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า
มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม  โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสินสมุทร
แบบจำลองข้อมูล

แบบจำลองข้อมูล (data model) ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ
แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล

โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"
แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล
การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม
แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ

**ภาพรวม**
หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์

**กฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูล**
จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การจัดการข้อมูล
หมวดหมู่:แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์
วงศ์ปลากะพงสลิด

ระวังสับสนกับ ปลาสลิดทะเล
วงศ์ปลากะพงสลิด หรือ วงศ์ปลาหางเสือ (Drummer, Sea chub, Rudderfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า  κυφος (kyphos) หมายถึง "โหนก"
มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ  หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร 
สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ- Girellinae   - Kyphosinae  - Microcanthinae    - Parascorpidinae - Scorpidinae

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ปลาสีนวล

ปลาสีนวล หรือ ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน หรือ ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน (Bluefish, Topsail drummer; Kyphosus cinerascens) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae) 
มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก
เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลากะพงสลิด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง

ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง (Blue-spotted spinefoot, Coral rabbitfish; Siganus corallinus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม  ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา  ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสลิดทะเล
หมวดหมู่:ปลาตู้
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider

มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก หรือในชื่อญี่ปุ่น โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์ (Ōzu Den'ō Ōru Raidā: Rettsu Gō Kamen Raidā) เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด

**เนื้อเรื่อง**

**ตัวละคร**
นาโอกิ (ナオキ)
ชิเงรุ (シゲル)
มิทสึรุ (ミツル)
กลุ่มเยาวชนมาสค์ไรเดอร์ (少年仮面ライダー隊)
;นกโกะ (ノッコ)
โมลอิมาจิน 1, 2, 3 (モールイマジン1・2・3)

**ช็อกเกอร์**
ผู้นำช็อกเกอร์ (ショッカー首領)
;ไกเซคิไดชูเรียว (岩石大首領)
ช็อกเกอร์กรีด (ショッカーグリード)
กรีดที่เกิดจากคอร์เมดัลช็อกเกอร์และเซลเมดัล
ชายชุดขาว (白衣の男)

**ไรเดอร์ที่ปรากฏ**

**มาสค์ไรเดอร์โอส ทามาชี่คอมโบ**
ส่วนสูง: 197 ซม.
*น้ำหนัก: 87 กก.
*พลังชก: 8.8 ตัน
*พลังเตะ: 18 ตัน
*ระดับการกระโดดสูง: 280 เมตร
*ระดับการวิ่ง: 100 เมตร / 3.9 วินาที
ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ

**ข้อมูลอื่น**
ช็อกเกอร์เมดัล (ショッカーメダル)
อิมาจินเมดัล (イマジンメダル)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website date=2010-12-21  -  Let's Go Kamen Riders at Toei 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โทคุซัทสึข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลา
เบรเด ฮังเกลันด์

เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์ เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ เขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
หมวดหมู่:บุคคลจากฮิวสตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากสตาวังเงอร์
ภาษาบอนัน

ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง p⁼aoˈnaŋ, Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ  8,000 คน  นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน


**สัทวิทยา**
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น  mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk

**สัณฐานวิทยา**
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน 

**ภาษาวูตัน**
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 series=Sino-Platonic Papers, 58- editor-first2=Zhaoxiong 刘照雄- trans-title=Baoan Vocabulary- trans-title=Baoan Language Materials- author-mask2=Cinggaltai 清格尔泰
บอนัน
บอนัน
จิงโจ้น้ำ

จิงโจ้น้ำ  (Water Striders / Pond Skaters) เป็นแมลงที่จัดอยู่ในกลุ่มประเภทมวนอยู่ในอันดับ Hemiptera วงศ์ Gerridae ชื่อสามัญ Water Striders หรือ Pond skaters มีชื่อเรียกต่างกันคือ จิงโจ้น้ำ มวนจิงโจ้น้ำ แมงกะพุ้งน้ำ

**ลักษณะทางกายวิภาคศาสตร์**
จิงโจ้น้ำจัดเป็นแมลง ร่างกายประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มีขา 6 ขาเป็นปล้อง มีหนวดยาว 1 คู่ บริเวณลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มเรียวยาว มีทั้งที่มีปีกและไม่มีปีก

**หนวด**
จิงโจ้น้ำมีหนวดจำนวน 1 คู่ โดยส่วนที่อยู่ติดกับส่วนหัวมีลักษณะแข็งคล้ายขนแปรง ความยาวของหนวดนี้สามารถบอกความแตกต่างของแต่ละสปีชีส์ได้

**ส่วนอก**
ส่วนอกของจิงโจ้น้ำมีขนาดที่เล็กและแคบ มีขนาดประมาณ 1.6-36 มิลลิเมตร มีขนาดที่แตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ซึ่งมีความมันวาวช่วยป้องกันไม่ให้จมน้ำ
จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิวของน้ำเมื่อมีการผสมพันธุ์

**ขา**
จิงโจ้น้ำประกอบด้วยขา  3 คู่ โดยขาแต่ละคู่ทำหน้าที่ต่างกันคือ ขาคู่ที่ 1 ขาคู่หน้ามีลักษณะสั้นกว่าขาคู่อื่นทำหน้าที่ในการจับตัวเหยื่อ หรืออาหาร ขาคู่ที่ 2 ขาคู่กลางมีความเรียวและยาวทำหน้าที่ผลักดันให้เกิดการเคลื่อนที่ และขาคู่ที่ 3 ขาคู่หลังทำหน้าที่ในการปรับทิศทางขณะเคลื่อนที่

**ปีก**
ปีกของจิงโจ้น้ำจะอยู่บริเวณหลังของส่วนอก และบางสปีชีส์ไม่มีปีก ความยาวปีกจะต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บริเวณที่อยู่อาศัยที่เป็นน้ำไหลจะพบจิงโจ้น้ำมีปีกที่สั้น ส่วนบริเวณที่น้ำนิ่งจะพบจิงโจ้น้ำที่มีปีกยาว

**ความสามารถในการเดินบนน้ำ**
จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)ของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้

**วัฎจักรชีวิต**
ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่อยู่บนผิวน้ำ ไข่นี้จะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยโดยการเปลี่ยนแปลง 5 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะใช้เวลาประมาณ 7-10 วัน และมีการลอกคราบ ตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะมีพฤติกรรมและกินอาหารคล้ายกับตัวเต็มวัย แต่จะมีขนาดเล็กกว่า(ตัวอ่อนยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร)มีสีซีดกว่าและไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ จากตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะใช้เวลาประมาณ 60-70 วัน ในการพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัย
กลุ่มของจิงโจ้น้ำกำลังกินผึ้ง

**ที่อยู่อาศัย**
โดยทั่วไปจิงโจ้น้ำจะอาศัยอยู่บริเวณพื้นผิวน้ำนิ่ง ส่วนใหญ่อาศัยในแหล่งน้ำจืด ชอบสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมลง และแพลงก์ตอน

**อาหารและการหาอาหาร**
จิงโจ้น้ำจะกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมงมุมและแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ โดยจะใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อจากนั้นใช้ปากสำหรับเจาะดูดของเหลวจากตัวเหยื่อเป็นอาหาร
หมวดหมู่ : สัตว์
หมวดหมู่ : แมลง

**อ้างอิง ==
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3 (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 190 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 91 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 และ 4 คนจากการได้ดินแดน 4 จังหวัดในภายหลัง ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้งเท่ากับจำนวนสมาชิกประเภทที่ 1
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 91 คน
เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2483 แก้ไขเพิ่มเติม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม ว่าด้วยบทเฉพาะกาล ซึ่งเสนอโดยขุนบุรัสการกิตติคดี (เหมือน บุรัสการ) ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี โดยการสนับสนุนของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี อันมีผลให้บทเฉพาะกาลซึ่งควรจะต้องสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม 2485 เป็นอย่างช้า ยืดเวลาออกไปอีก 10 ปี แก่นแท้ของการเสนอยึดบทเฉพาะกาลก็คือ การคงอยู่ต่อไปอีกของสมาชิกประเภทที่ 2 อันมาจากการแต่งตั้ง 
ประกาศขยายอายุสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่หนึ่ง รัฐบาลได้เสนอรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อสภาผู้แทนราษฎร โดยให้มีบทบัญญัติว่าถ้ามีพฤติการณ์สำคัญกระทบถึงนโยบายภายในและภายนอกประเทศอันเป็นการพ้นวิสัย หรือมีเหตุขัดข้องที่จะทำให้การเลือกตั้งในขณะที่กำหนดเวลาสี่ปีสิ้นสุดลงไม่ได้ ก็ให้ตราพระราชบัญญัติขยายเวลาออกไปอีกคราวละไม่เกินสองปีได้ ที่ประชุมได้พิจารณารับหลักการและให้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม
วันที่ 5 ธันวาคม 2485 รัฐบาลได้เสนอร่างพระราชบัญญัติขยายกำหนดเวลาอยู่ในตำแหน่งของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออกไปอีกไม่เกินสองปี นับแต่วันที่สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษรสิ้นสุดลง ซึ่งที่ประชุมได้ลงมติรับหลักการและได้ลงมติให้ประกาศใช้เป็นกฎหมายได้ 
ประกาศขยายอายุสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สอง วันที่ 14 กันยายน 2487 รัฐบาลได้เสนอร่างพระราชบัญญัติขยายกำหนดเวลาอยู่ในตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ 2) โดยกำหนดให้ขยายอายุของสมาชิกชุดนี้ออกไปอีกไม่เกินสองปี นับแต่วันที่สิ้นวาระเป็นต้นไป โดยมีเหตุผลว่าอยู่ในระหว่างสงครามไม่สามารถดำเนินการเลือกตั้งได้ และได้ประกาศใช้เป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2487 
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติอาชญากรสงครามที่รัฐบาลเสนอ เพื่อให้ลงโทษผู้ก่อให้เกิดการปกครองตามลัทธิคอมมิวนิสต์

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**

**ประเภทที่ 1**
มีรายนามดังนี้

**พระนคร**

**ธนบุรี**

**ภาคกลาง**

**ภาคเหนือ ==== 

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**ภาคใต้**

**ภาคตะวันออก ====  

**ภาคตะวันตก**

**ประเภทที่ 2**
ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจาก สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**
ประธานสภาผู้แทนราษฎร - พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) (12 ธันวาคม พ.ศ. 2481 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2486)- พลเรือตรี พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน) (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2487)- พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488)
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร  - พลตรี พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) (12 ธันวาคม 2481 - 29 มิถุนายน 2487) - พันตรี ควง อภัยวงศ์ (29 มิถุนายน 2487 - 16 สิงหาคม 2487) - ฟื้น สุพรรณสาร (17 สิงหาคม 2487 - 15 กรกฎาคม 2488)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3fix-attempted=yes
โจนาธาน ทาคูนิง

โจนาธาน ทาคูนิง นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ประเทศฟิลิปปินส์

**ประวัติ**
ทาคูนิงเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ทินโกล เปเรซ ยกแรก จากนั้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้และเสมออย่างละครั้ง ก่อนครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6 เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกกับ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ปรากฏว่าทาคูนิงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหลังจากกรรมการยุติการชกเมื่อหมดยกที่ 5 เนื่องจากคมพยัคฆ์แตกด้วยอุบัติเหตุหัวชนกันตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของการแข่งขัน ชกต่อไม่ได้

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 31 กรกฎาคม  2553 ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 25 มีนาคม 2554 ชนะน็อค ลูกเดี่ยว ต.บัวมาศ ยก 3
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน เงาพระจันทร์ ศิษย์ทรายทอง
*แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 25 มีนาคม 2557 ชนะน็อกโดยเทคนิค เวอร์จิลิโอ ซิลวาโน ยก 11 ที่ฟิลิปปินส์
*แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
** ชิง 19 พฤศจิกายน​ 2559 ชนะทีเคโอ ซาลาติเอล อามิต ยก 10 ที่ฟิลิปปินส์
*แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 3) 
** ชิง 15 ตุลาคม 2560 ชนะน็อก อาโนลด์ การ์เด ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ 
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 22 กรกฎาคม 2561 ชนะคะแนน วินเซ ปารัส ที่ฟิลิปปินส์    - เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 3 พฤษภาคม 2555 แพ้คะแนนโดยเทคนิค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 5 ที่บุรีรัมย์
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 แพ้คะแนน กานิกัน โลเปซ ที่เม็กซิโก

**อ้างอิง**
 ฅนเหล็ก. โจนาธาน ทาโคนิง ซ้ายสายฟ้าของตากาล็อก อันตรายของแชมป์โลกชาวไทย. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 30 ฉบับที่ 1446 23-29 พฤษภาคม 2555, หน้า 20-21.-  boxrec.com สถิติ
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕)

โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

**ประวัติ**
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ประเภทสหศึกษา เปิดสอนครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 
โรงเรียนบ้านไผ่เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย บนเนื้อที่ทั้งหมด 42 ไร่ 16 ตารางวา

**เกียรติประวัติ **
# รางวัลพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2532
# รางวัลโรงเรียนแกนนำปฏิรูปการศึกษาดีเด่น กรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2545
# รางวัลห้องสมุดดีเด่น โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 2 พ.ศ. 2549
# รางวัลพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2558

**แผนการสอน**
 ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แผนการเรียนภาษาอังกฤษ  ระดับชั้นละ 10 ห้องเรียน รวม 30 ห้องเรียน- ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนภาษาอังกฤษ ระดับชั้นละ 12 ห้องเรียน รวม 36 ห้องเรียน
** แผน 1 คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์                                                                                                                                           
** แผน 2 วิชาศึกษาทั่วไป 
** แผน 3 ศิลป์ภาษา ญี่ปุ่น จีน  
** แผน 4 วิทยาศาตร์การกีฬา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนบ้านไผ่ date=2015-06-17 - โรงเรียนบ้านไผ่- area=101725
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านไผ่
ชะเอมไทย

ใบชะเอมไทย
ชะเอมไทย ชื่อวิทยาศาสตร์ Albizia myriophylla Benth อยู่ในวงศ์ Mimosoideae เป็นไม้ยืนต้นมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร มีชื่อเรียกทั่วไป  อ้อยช้าง ชะเอมป่า(กลาง) ส้มป่อยหวาน(ภาคเหนือ)  ตาลอ้อย(ตราด) เซาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ชะเอมไทยจะแตกต่างจากชะเอมเทศ 
ชะเอมไทยเป็นไม้เถาขนาดใหญ่ มีหนาม ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบเล็กละเอียดเป็นฝอย คล้ายกับใบส้มป่อยหรือใบกระถิน โคนใบโป่งออก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งลักษณะเป็นพู่ สีขาวหอม ก้านช่อดอกยาว เกสรตัวผู้สีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นฝัก เมื่ออ่อนมีสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองหรือน้ำตาลแบน นูนตรงที่มีเมล็ดอยู่มักพบขึ้นอยู่ตามเชิงเขา ดงป่าไม้ หรือป่าเบญจพรรณ พบมากในทางภาคตะวันออกของไทย ปลูกได้โดยการตอนกิ่งหรือเพาะเมล็ด

**สรรพคุณ**
รากแก้กระหายน้ำ ยาระบาย มีรสหวาน ขับเสมหะ แก้ไอ เลือดออกตามไรฟัน โรคในลำคอ แก้ลม ดอกช่วยย่อยอาหาร ผลขับเสมหะ ใบ ขับเลือดให้ตก เนื้อไม้รสหวาน แก้โรคในลำคอ แก้ลม เลือดออกตามไรฟัน บำรุงกำลัง

**อ้างอิง**
 สรรพคุณสมุนไพร.สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ 
สยามบรมราชกุมารี
*fix-attempted=yes  อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุขชาติ.มหาวิทยาลัยมหิดล- มหัศจรรย์สมุนไพรไทย- date=2014-07-27  คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลถ่อน
ชะเอมไทย
อิสระพงษ์ ลิละคร

อิสระพงษ์ ลิละคร ทวน เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลและอดีตนักมวยไทยชาวไทย 

**ประวัติ**

**มวยไทย**
อิสระพงษ์ ลิละคร เกิดที่อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น เป็นลูกชายของ ประยูร และ ดอกจันทร์ ลิละคร โดยในวัยเด็ก อิสระพงษ์ช่วยพ่อและแม่ทำนา และฝึกมวยไทยกับพ่อและค่ายแถวบ้าน เขาเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านน้ำอ้อม ซึ่งอิสระพงษ์เข้าแข่งขันมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ โดยใช้ชื่อ พนมทวนเล็ก วีระยิม โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคคู่ชกภายในยกแรก และได้รับค่าตัวจากการชกดังกล่าวที่ 100 บาท จากนั้น เขาได้เข้าแข่งขันทั้งในจังหวัดขอนแก่น รวมถึงจังหวัดใกล้เคียง โดยในช่วงที่ศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึง 6 เขาแข่งขัน 31 ครั้ง ชนะ 20 ครั้ง แพ้ 8 ครั้ง เสมอ 3 ครั้ง ก่อนที่เขาจะเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม โดยที่นี่อิสระพงษ์ได้รับค่าตัวไฟท์ละ 1,500 บาท โดยเขาได้เข้าแข่งขันในไฟท์ที่ 32 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ในรุ่น 42 กก. ซึ่งอิสระพงษ์ได้พบกับคู่ชกที่มีร่างกายใหญ่กว่า และมีน้ำหนักมากกว่า 45 กก. ซึ่งเป็นมวยคนละรุ่น ส่งผลให้อิสระพงษ์เป็นฝ่ายแพ้ในสภาพที่บอบช้ำ และเกือบเป็นการแพ้น็อคครั้งแรก

**ฟุตบอล**
ภายหลังจากการพ่ายแพ้ต่อคู่ชกมวยไทย อิสระพงษ์ได้ตัดสินใจอำลาวงการมวยไทย แล้วหันไปเล่นฟุตบอลแทน กระทั่งในช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 5 เขาก็ติดทีมจังหวัดขอนแก่น ตลอดจน ร่วมแข่งขันในรายการ ฟุตบอลเยาวชนโค้กคัพ รอบคัดเลือกภาคอีสาน พ.ศ. 2548 ซึ่งทีมจังหวัดขอนแก่นเป็นฝ่ายครองแชมป์ในครั้งนั้น โดยอิสระพงษ์ เป็นผู้สามารถทำได้ 13 ประตู และพาทีมเข้าชิงชัยรอบสุดท้ายที่กรุงเทพมหานคร
จากผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการ ฟุตบอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ที่ประเทศเวียดนาม ที่ซึ่งทีมไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ หลังจากนั้น เขาได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรายการไทยลีกดิวิชั่น 1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดขอนแก่น
ทั้งนี้ อิสระพงษ์ ลิละคร เคยเก็บตัวร่วมกับทีมชาติชุดซีเกมส์มาแล้วครั้งหนึ่ง โดยได้เปิดเผยว่าตนต้องการเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติในซีเกมส์ เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่ตนเอง

**เกียรติประวัติ**
 ทีแอนด์ทีคัพ: พ.ศ. 2551

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Isarapong Lilakorn- isarapong.lilakorn
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระนวน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 สิงหาคม 25

*  อังคาร กัลยาณพงศ์ กวีซีไรท์และศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ เสียชีวิตเมื่อเวลา 1.30 น. วันนี้  (ประชาไทออนไลน์)-  นีล อาร์มสตรอง นักบินอวกาศชาวอเมริกัน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์คนแรกที่เหยียบพื้นผิวดวงจันทร์ เสียชีวิตแล้ววันนี้  (ซีเอ็นเอ็น)  (บีบีซี)
}
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2 (10 ธันวาคม พ.ศ. 2480 - 11 กันยายน พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 182 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 78 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 100,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 78 คน และมีการแต่งตั้งเพิ่ม 13 คน
ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้งซึ่งเป็นชุดที่ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจากสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก รัฐบาลพ่ายแพ้การลงมติในสภาฯ กรณี ส.ส. เสนอญัตติขอแก้ไขข้อบังคับการะประชุมของสภาผู้แทนราษฎร เกี่ยวกับวิธีการเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**

**ประเภทที่ 1**
มีรายนามดังนี้

**พระนคร**

**ธนบุรี**

**ภาคกลาง**

**ภาคเหนือ ==== 

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**ภาคใต้**

**ภาคตะวันออก ====  

**ภาคตะวันตก**

**ประเภทที่ 2**
ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจาก สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พระยามานวราชเสวี 
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง  พระยาวิทุรธรรมพิเนตุ 
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง  พันเอกพระประจนปัจจนึก (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2481) 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480- คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 8

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2fix-attempted=yes
เฟรียดริก ยุงแบร์ย

คอล เฟรียดริก ยุงแบร์ย (Karl Fredrik Ljungberg; เกิด 16 เมษายน ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวีเดน 
ยุงแบร์ยเริ่มต้นเล่นฟุตบอลกับฮัล์มสตาซึ่งเป็นสโมสรในบ้านเกิด ก่อนที่จะย้ายมาร่วมสโมสรอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 1998 ที่อาร์เซนอลนี้ทำให้ลุงเบิร์กมีชื่อเสียง เมื่อสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ และอีกหลายแชมป์หรือรองแชมป์มาได้ ลุงเบิร์กมีสถิติกับอาร์เซนอลด้วยการยิงไปทั้งหมด 46 ประตู จากการลงสนามทั้งหมด 216 นัดในทุกรายการ
ในช่วงนี้ยุงแบร์ยได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับหลายผลิตภัณฑ์ เช่น กางเกงในของเคลวิน ไคลน์, ไนกี้ เป็นต้น 
ยุงแบร์ยย้ายออกจากอาร์เซนอลไปใน ค.ศ. 2007 ไปร่วมกับหลายสโมสร ได้แก่ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด, ซีแอตเติล ซาวเดอร์ส และชิคาโก ไฟร์ ในเมเจอร์ลีก, เซลติก ในสก๊อตติชพรีเมียร์ลีก, ชิมิซู เอส-พลัส ในเจลีก  และเล่นให้สโมสรมุมไบซิตีในอินเดียนซูเปอร์ลีกเป็นสโมสรสุดท้าย ขณะที่ผลงานระดับทีมชาติ ยุงแบร์ยลงสนามทั้งสิ้น 75 นัด ยิงได้ 14 ประตู
ยุงแบร์ยเคยตัดสินใจยุติการเป็นนักฟุตบอลตั้งแต่กลาง ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 35 ปี ก่อนที่จะกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งใน ค.ศ. 2014 กับสโมสรมุมไบซิตีในอินเดีย แต่ด้วยปัญหาบาดเจ็บจึงเล่นไม่ได้ลงนัดเปิดสนาม และเล่นให้กับมุมไบซิตีเพียง 4 เกมก่อนที่เฟรียดริกจะตัดสินใจจบสัญญาและเดินทางกลับลอนดอน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ส่วนตัว  date=2006-07-03 
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด‎
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล