จักรพรรดินิมเมียว

จักรพรรดินิมเมียว (Ninmyō-tennō; 27 กันยายน ค.ศ. 808 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 54 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของนิมเมียวอยู่ในช่วง ค.ศ. 833 ถึง 850 (ในยุคเฮอัง)

**เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม**
นิมเมียวเป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิซางะกับจักรพรรดินีทาจิบานะ โนะ คาจิโกะ โดยนิมเมียวมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า มาซาระ (Masara) หลังสวรรคต พระองค์จึงได้รับตำcหน่ง นิมเมียว (Ninmyō)
จักรพรรดินิมเมียวมีจักรพรรดินี พระมเหสี และพระสนม (โคอิ) รวม 9 พระองค์ และมีพระราชโอรสธิดารวม 24 พระองค์

**เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของนิมเมียว**
ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ, ภาพวาดโดยเทไซ โฮกูบะ, ค.ศ. 1800 ถึง 1805, (Rijksmuseum Amsterdam)
ในวันที่ 18 เดือน 4 ปี โคนิง ที่ 14 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 823 หรือ 2 วันหลังจาก จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซางะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 พระราชบิดาของเจ้าชายมาซาระจักรพรรดิจุนนะได้สถาปนาเจ้าชายมาซาระพระราชนัดดาพระชนมายุเพียง 14 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
เมื่อจักรพรรดิจุนนะสละราชบัลลังก์ในวันที่ 28 เดือน 2 ปี เท็นโช ที่ 10 ตรงกับวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 833 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 9 ปีเจ้าชายมะซะระที่รัชทายาทพระชนมายุ 24 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินิมเมียว โดยหลังจากขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ไม่นานจักรพรรดินิมเมียวได้สถาปนา เจ้าชายสึเนซาดะ พระชนมายุเพียง 8 พรรษาพระโอรสของอดีตจักรพรรดิจุนนะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จากนั้นอีก 8 วันคือวันที่ 7 เดือน 3 ปี เท็นโช ที่ 10 ตรงกับวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 833 จักรพรรดินิมเมียวได้เข้าพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 
ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 842 ตรงกับปีที่ 9 ในรัชสมัยได้เกิดกบฏที่เรียกว่า กบฏปีโจวะ (italic=yes) อันส่งผลให้เจ้าชายสึเนซาดะที่รัชทายาทถูกปลดจากตำแหน่งทำให้ เจ้าชายมิชิยาซุ (Michiyasu-shinnō) (ต่อมาคือ จักรพรรดิมนโตกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55) พระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นเป็นรัชทายาท
จักรพรรดินิมเมียวสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ขณะพระชนมายุได้ 41 พรรษาครองสิริราชสมบัติได้ 17 ปีภายหลังจากสวรรคตแล้วได้มีการถวายพระนามให้พระองค์ว่า จักรพรรดิฟูกากูซะ (Fukakusa-tennō) ตามนามพระราชสุสานของพระองค์ต่อมาพระนามนี้ได้อนุโลมนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ จักรพรรดิองค์ที่ 89 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13

**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา**
พระมเหสี (เนียวโงะ) ภายหลังเป็นสมเด็นพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง (ไท-โคไตโง): ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (藤原順子; 809–871) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
*พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายมิจิยาซุ (道康親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิมนโตกุ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทากูชิ/ซาวาโกะ (藤原沢子; สวรรคต ค.ศ. 839) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ฟูซัตสึงุ
*พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายมูเนยาซุ (宗康親王; 828–868)
*พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายโทกิยาซุ (時康親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคโก
*พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายซาเนยาซุ (人康親王; 831–872)
*เจ้าหญิงชินชิ (新子内親王; สวรรคต ค.ศ. 897)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ เทชิ/ซาดาโกะ (藤原貞子; สวรรคต ค.ศ. 864) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ ทาดาโมริ
*พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายนาริยาซุ (成康親王; 836–853)
*เจ้าหญิงชินชิ (親子内親王; สวรรคต ค.ศ. 851)
*เจ้าหญิงเฮชิ (平子内親王; สวรรคต ค.ศ. 877)
นางพระกำนัล: ชิเงโนะ โนะ สึนาโกะ (滋野縄子) ธิดาในชิเงโนะ โนะ ซาดานูชิ
*พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายโมโตยาซุ (本康親王; สวรรคต ค.ศ. 902)
*พระราชธิดาองค์ที่ 9: เจ้าหญิงโทกิโกะ (時子内親王; สวรรคต ค.ศ. 847) ไซอิงที่ 2 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (831–833)
*เจ้าหญิงจูชิ (柔子内親王; สวรรคต ค.ศ. 869)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ทาจิบานะ โนะ คาเงโกะ (橘影子; สวรรคต ค.ศ. 864) ธิดาในทาจิบานะ โนะ อูจิกิมิ
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ มูซูโกะ (藤原息子)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Adolphson, Mikael S., Edward Kamens and Stacie Matsumoto. (2007).   Heian Japan, centers and peripheries. Honolulu: University of Hawaii Press. 978-0-8248-3013-7- cite book|author=Brown, Delmer M.|author2=Ishida, Ichirō|year=1979|url=https://books.google.com/books?id=w4f5FrmIJKIC&q=Gukansho|title=The Future and the Past|publisher=Berkeley: University of California Press.|format=a translation and study of the Gukanshō, an interpretive history of Japan written in 1219|isbn=978-0-520-03460-0|oclc=251325323|ref=Brown-Ishida-  ref=Kunaichō-  ref=Mason-Caiger- Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).   Japan encyclopedia. Cambridge: Harvard University Press. 978-0-674-01753-5;  58053128- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Hokusai:  Poem #12, image of ceremonial event in Ninmyō's court
นิมเมียว
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:โคไตชิ