รายชื่อแหล่งมรดกโลกในเอเชียใต้

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนสถานที่สำคัญใน 6 ประเทศในภูมิภาคเอเชียใต้ เป็นแหล่งมรดกโลกจำนวนมาก- หมายเหตุ –  ตัวเลขหน้าข้อความหมายถึง ปี พ.ศ./ค.ศ. ที่สถานที่นั้น ๆ ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

**สถิติ**
ทั้งนี้ ประเทศมัลดีฟส์และภูฏานยังไม่มีแหล่งมรดกโลก

**เนปาล**
กาฐมาณฑุ- 2522/1979 – หุบเขากาฐมาณฑุ- 2522/1979 – อุทยานแห่งชาติสครมาถา- 2527/1984 – อุทยานแห่งชาติจิตวัน- 2540/1997 – ลุมพินี ที่ประสูติพระพุทธเจ้า

**บังกลาเทศ**
 2528/1985 – นครมัสยิดประวัติศาสตร์แห่งพาเครหาฏ- 2528/1985 – ซากวิหารพุทธที่ปาหาฑปุระ- 2540/1997 – สุนทรพน

**ปากีสถาน**
ลาฮอร์- 2523/1980 – ซากโบราณคดีที่โมเฮนโจ-ดาโร- 2523/1980 – ซากพุทธสถานแห่งตัขต์ภาอีและซากนครใกล้เคียงที่ซาห์รีบาห์ลอล- 2523/1980 – ตักศิลา- 2524/1981 – ป้อมและสวนชาลามาร์ในลาฮอร์- 2524/1981 – โบราณสถานที่มกลี ฐัฏฏา- 2540/1997 – ป้อมโรห์ตาส

**ศรีลังกา**
อนุราธปุระ- 2525/1982 – นครโบราณโปโฬนนะรุวะ- 2525/1982 – นครโบราณสีคิริยะ- 2525/1982 – นครศักดิ์สิทธิ์อนุราธปุระ- 2531/1988 – เมืองเก่ากอลล์และป้อมปราการ- 2531/1988 – นครศักดิ์สิทธิ์กัณฏิ- 2531/1988 – เขตสงวนป่าสิงหราชะ- 2534/1991 – วัดทองแห่งดัมบุลลา- 2553/2010 – ที่สูงตอนกลางของศรีลังกา

**อัฟกานิสถาน**
หุบเขาบามียาน- 2545/2002 – หอกระจายเสียงและซากโบราณคดีแห่งญาม- 2546/2003 – ภูมิทัศน์วัฒนธรรมและซากโบราณสถานแห่งหุบเขาบามียาน

**อินเดีย**
ทัชมาฮาล
เจดีย์สาญจี
รานีกีวาวะ
อุทยานแห่งชาติคังเชนเซิงงา- 2526/1983 – ป้อมอัครา- 2526/1983 – ถ้ำอชันตา- 2526/1983 – ถ้ำเอลโลรา- 2526/1983 – ทัชมาฮาล- 2527/1984 – กลุ่มโบราณสถานแห่งมหาพลิปุรัม- 2527/1984 – เทวสถานพระอาทิตย์ โกณารัก- 2528/1985 – อุทยานแห่งชาติกาซีรังคา- 2528/1985 – อุทยานแห่งชาติเกวลาเทวะ- 2528/1985 – เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามานสะ- 2529/1986 – โบสถ์และคอนแวนต์แห่งกัว- 2529/1986 – ฟเตหปุระสีกรี- 2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งหัมปี- 2529/1986 – กลุ่มโบราณสถานแห่งขชุราโห- 2530/1987 – ถ้ำเอลิฟันตา- 2530/1987 – หมู่มหาเทวสถานโจฬะที่มีชีวิต- 2530/1987 – กลุ่มโบราณสถานแห่งปัฏฏทกัล- 2530/1987 – อุทยานแห่งชาติสุนทรพน- 2531/1988 – อุทยานแห่งชาตินันทาเทวีและพนมบุปผา- 2532/1989 – พุทธสถานที่สาญจี- 2536/1993 – หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง เดลี- 2536/1993 – กุตุบมีนาร์และโบราณสถาน เดลี- 2542/1999 – ทางรถไฟสายภูเขาแห่งอินเดีย- 2545/2002 – กลุ่มวัดมหาโพธิที่พุทธคยา- 2546/2003 – เพิงหินภีมเพฏกา- 2547/2004 – อุทยานโบราณคดีจัมปาเนร์-ปาวาครห์- 2547/2004 – สถานีปลายทางฉัตรปติศิวาจี (สถานีปลายทางวิกตอเรียเดิม) - 2550/2007 – ป้อมแดง- 2553/2010 – ชันตรมันตระ ชัยปุระ- 2555/2012 – เทือกเขาฆาฏตะวันตก- 2556/2013 – ป้อมเนินแห่งราชสถาน- 2557/2014 – อุทยานแห่งชาติหิมาลัยใหญ่- 2557/2014 – รานีกีวาว (บ่อน้ำขั้นบันไดของพระราชินี) ที่ปาฏัณ คุชราต- 2559/2016 – แหล่งโบราณคดีนาลันทามหาวิหาร (มหาวิทยาลัยนาลันทา) ที่นาลันทา พิหาร- 2559/2016 – อุทยานแห่งชาติคังเชนเซิงงา- 2559/2016 – งานสถาปัตยกรรมของเลอกอร์บูซีเย คุณูปการอันโดดเด่นต่อขบวนการสมัยใหม่ (ร่วมกับญี่ปุ่น เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และอาร์เจนตินา) (สถานที่ที่ขึ้นทะเบียนได้แก่ อาคารสภาจัณฑีครห์)- 2560/2017 – นครประวัติศาสตร์อัห์มดาบาด - 2561/2018 – กลุ่มอาคารกอทิกวิกตอเรียและอลังการศิลป์แห่งมุมไบ- 2562/2019 – เมืองชัยปุระ ราชสถาน- 2564/2021 – กากติยารุทเรศวรมนเทียร (รามัปปามนเทียร) เตลังคานา- 2564/2021 – โธฬาวีรา นครอารยธรรมฮารัปปา- 2566/2023 – ศานตินิเกตัน- 2566/2023 – กลุ่มปูชนียสถานของชาวโหยสฬะ- 2567/2024 – มอยด้ำ – ระบบมูนดินฝังศพของราชวงศ์อาหม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Nepal - UNESCO World Heritage Centre-   Bangladesh - UNESCO World Heritage Centre-   Pakistan - UNESCO World Heritage Centre-   Sri Lanka - UNESCO World Heritage Centre-   Afghanistan - UNESCO World Heritage Centre-   India - UNESCO World Heritage Centre
เอเชียใต้
หมวดหมู่:เอเชียใต้