Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฟาโรห์โซเบคโฮเตปที่ 8

ฟาโรห์เซเคมเร เซอูเซร์ตาวี โซเบคโฮเทป (Sekhemre Seusertawy Sobekhotep VIII) หรือเรียกว่า โซเบคโฮเทปที่ 8 อาจจะเป็นฟาโรห์องค์ที่สามในราชวงศ์ที่ 16 ผู้ครองราชย์เหนือทีบส์ในอียิปต์ตอนเหนือช่วงช่วงต่อระยะที่สอง อีกทางเลือกหนึ่ง พระองค์อาจเป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 13 หรือ 17 ถ้าพระองค์เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 16 นั่นจะทำให้ฟาโรห์โซเบคโฮเทปครองราชย์ (ตามข้อมูลจากบันทึกพระนามแห่งตูริน) เป็นระยะเวลา 16 ปี เมื่อ 1650 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงเวลาของการบุกรุกของชาวฮิกซอสในอียิปต์

**ตำแหน่งตามลำดับเวลา**
พบพระนามของฟาโรห์ในบรรทัดที่ 2 ของคอลัมน์ที่ 11 ของบันทึกพระนามแห่งตูรินอ่านว่า เซคเอม...เร และอ้างอิงตามที่นักอียิปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระนามดังกล่าวน่าจะสื่อเป็นพระนาม เซคเอมเร เซอูเซร์ทาวี ซึ่งเป็นพระนามของฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 หากการระบุนี้ถูกต้องจะทำให้พระองค์จะทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 16 ปีในฐานะฟาโรห์พระองค์ที่สามของราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์ และสิ่งนี้จะทำให้พระองค์เป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงของฟาโรห์ดเจฮูติ และเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ถึงแม้ว่ายังไม่ทราบความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ก็ตาม ในการสร้างลำดับเหตุการณ์ของสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สองขึ้นใหม่นั้น รีฮอล์ตได้เสนอว่า ฟาโณห์โซเบคโฮเทปที่ 8 ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 1645 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 1629 ปีก่อนคริสตกาล ไม่นานหลังจากที่ราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นชนชาวฮิกซอสได้เข้ายึดครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์และเมืองเมมฟิส ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ล่มสลายลง
ในการศึกษาที่เก่ากว่าโดยนักอียิปต์วิทยา เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ และลาบิบ ฮาบาชิ ระบุว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 เป็นฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์

**หลักฐานยืนยัน**
หลักฐานยืนยันร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวของฟาโรห์โซเบคที่ 8 คือจารึกศิลาที่พบในประตูที่สามที่คาร์นัก จารึกดังกล่าวนี้ถูกใช้เป็นวัสดุก่อสร้างเพื่อเติมประตูเสาระหว่างการทำงานขยายศาสนสถานแห่งคาร์นักในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่ 3 โดยในจารึกศิลาดังกล่าวได้ลงวันที่ในช่วงวันที่อยู่นอกเหนือเดือนปกติตามปฏิทินสุริยคติอียิปต์โบราณหรือห้าวันสุดท้ายของปีในปีที่สี่ของรัชสมัยของฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 และอธิบายถึงทัศนคติของพระองค์ที่วิหาร ซึ่งอาจจะเป็นศาสนสถานแห่งคาร์นัก ในช่วงน้ำท่วมใหญ่ของแม่น้ำไนล์:
ตามที่นักอียิปต์วิทยา จอห์น เบนส์ ผู้ซึ่งศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับจารึกศิลาดังกล่าว ได้กล่าวว่า การเสด็จพระราชดำเนินไปยังพระศาสนวิหารขณะที่น้ำท่วมนั้น กษัตริย์ได้จำลองตำนานปรัมปราอียิปต์โบราณเกี่ยวกับการสร้างโลกอีกครั้ง โดยเลียนแบบการกระทำของเทพเจ้าผู้สร้าง พระนามว่า อามุน-รา ซึ่งรูปสัญลักษณ์ของจารึกศิลานั้นเชื่อมโยงกับฟาโรห์ โดยทรงสั่งน้ำให้ลดระดับลงจากภูเขาในยุคแรกเริ่ม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเตปที่ 3

เซคเอมเร สอังค์ทาวี เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 อิย์เคอร์โนเฟรต (Neferhotep III) หรือเรียกว่า เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามหรือสี่จากราชวงศ์ที่สิบหก โดยพระองค์ทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 8 ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเกอร์ ระบุไว้ ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้ระบุระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 1 ปี และปรากฏหลักฐานยืนยันที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เป็นหลักเพียงชิ้นเดียว คือ จารึกศิลาจากเมืองธีบส์ ในการศึกษาที่มีเก่ากว่าของเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุให้พระองค์อยู่ในช่วงสิ้นสุดของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์

**พระราชอาณาเขตในการปกครอง**
ในจารึกศิลาที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก (Cairo JE 59635 CG 20799) ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ทรงเรียกเมืองธีบส์ว่า "เมืองของข้าพเจ้า" และยกย่องพระองค์เองว่าเป็น "ผู้ทรงนำทางแห่งชัยชนะของธีบส์" โดยรีฮอล์ตเข้าใจการเน้นเกี่ยวกับเมืองธีบส์ของพระองค​์นั้น แสดงให้เห็นว่า พระองค์ทรงปกครองและมีอำนาจครอบคลุมบริเวณธีบส์แต่เพียงผู้เดียว นอกจากนี้ เบเกอร์ยังชี้ให้เห็นถึงการขาดหลักฐานยืนยันร่วมสมัยทั้งหมดของเหล่าฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบหก (ยกเว้นฟาโรห์เบบิอังค์ และฟาโรห์เนบิไรรอที่ 1) นอกหุบเขาแม่น้ำไนล์ที่ทอดยาว 200 กิโลเมตร ซึ่งประกอบไปด้วยเมืองธีบส์นับตั้งแต่เมืองฮู ซึ่งอยู่ทางเหนือ จรดเมืองเอ็ดฟู ซึ่งอยู่ทางใต้ การที่ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ทรงปกครองมากกว่าบริเวณธีบส์เดิมเล็กน้อยนั้นได้รับการเสริมความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นโดยปรากฏตามจารึกศิลของผู้สืบทอดพระราชบลลังก์ของพระองค์นามว่า ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ ซึ่งพระองค์ไว้กล่าวว่า "ข้าพเจ้าคือฟาโรห์ในเมืองธีบส์ นี่คือเมืองของข้าพเจ้า"

**เหตุการณ์ภายในรัชสมัย**
ในจารึกศิลาของดังกล่าว ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ทรงเน้นบทบาทของพระองค์ในฐานะผู้จัดหาอาหารให้กับประชาชนของพระองค์โดยระบุว่า "พระองค์ ผู้ทรงหล่อเลี้ยงเมืองของพระองค์ให้รอดพ้นจากการกันดารอาหาร" พร้อมกับพระนาม "เซคเอมเร สอังค์ทาวี พลานุภาพแห่งเทพรา พระองค์ ผู้ทรงหล่อเลี้ยงสองดินแดน" แสดงให้เห็นว่าเป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าบริเวณอียิปต์บนต้องทนทุกข์ทรมานจากความอดอยากในสมัยช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบหก และฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่งในช่วงเวลาดังกล่าว คือ ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 ก็ทรงออกพระนามที่มีลักษณะคล้ายกับพระนามของพระองค์เช่นกัน
ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ทรงต้องเข้าไปพัวพันกับสงครามป้องกันจากการรุกรานของราชวงศ์ที่สิบห้าของชนชาวฮิกซอส ซึ่งท้ายที่สุดก็สามารถเข้ายึดครองเมืองธีบส์ของราชวงศ์ที่สิบหกในเวลาต่อมา โดยพระองค์ทรงยกย่องพระองค์เองในจารึกศิลาว่า "พระองค์ ผู้ซึ่งยกเมืองของพระองค์ขึ้น จากการจมอยู่ในความขัดแย้งกับชาวต่างชาติ" และเชื่อกันว่าในจารึกศิลาดังกล่าวมีการกล่าวถึงมงกุฎเคเพรส ซึ่งเป็นการกล่าวถึงมงกุฏดังกล่าวครั้งแรกๆ ในประวัติศาสตร์ โดยพระองค์ทรงได้รับการกล่าวขานว่า "ทรงประดับด้วยมงกุฏเคเพรส ภาพที่มีพระชนม์ชีพของเทพรา เจ้าแห่งความหวาดกลัว" ด้วยเหตุผลที่ยากจะเข้าใจจารึกศิลา ฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 ยังทรงถูกกล่าวถึงโดยฉายาว่า อิย์เคอร์โนเฟรต ที่จารึกไว้ในคาร์ทูธ:ภายหลังจากรัชสมัยอันสั้นของพระองค์แล้ว ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ ก็ทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์เป็นระยะเวลาสั้นเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ

เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ (Seankhenre Mentuhotepi) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง ตามข้อสันนิษฐานของนักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าแห่งราชวงศ์ที่สิบหกที่มีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ธีบส์ในอียิปต์บน หรืออีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง โดยเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธได้มองว่าพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ห้าแห่งราชวงศ์ที่สิบเจ็ด

**หลักฐานยืนยัน**
ปรากฏหลักฐานยืนยันที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์เมนทูโฮเทปิ คือ จารึกศิลจากคาร์นัก และตราประทับแมลงสคารับที่ไม่ทราบที่มา ซึ่งปรากฏพระนามครองพระราชบัลลังก์ที่สามารถอ่านได้หลากหลาย เช่น เซวาเอนเร, เซวัดจ์เอนเร และเซอังค์เอนเร นอกจากนี้ ค้นพบสฟิงซ์สลักหินปูนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิจำนวนสองชิ้น ซึ่งถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1924 ในซากปรักหักพังของศาสนวิหารแห่งฮอรัสในเอ็ฎฟู โดยชิ้นหนึ่งปรากฏพระนาม เซอังค์เอนเร และอีกชิ้นหนึ่งปรากฏพระนาม เมนทูโฮเทปิ และพระนามของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินในพระนาม เซอังค์เอนเร

**พระนาม**
การระบุตัวตนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิมีการพัฒนาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุว่า พระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเจ็ดในพระนาม เมนทูโฮเทปที่ 7 และวอล์ฟกัง เฮล์ก ได้ระบุว่าทรงพระนาม เมนทูโฮเทปที่ 6 แทน ส่วนการตีความใหม่ของบันทึกพระนามแห่งตูรินโดยรีฮอล์ต โดยให้พระองค์มีพระนามว่า เซอังค์เอนเร เมนทูโฮเทปิ

**เหตุการณ์ภายในรัชสมัย**
หากการระบุตัวตนของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิตามการตีความบันทึกพระนามแห่งตูรินใหม่ของรีฮอล์ตนั้นถูกต้อง มันจะทำให้พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อมาจากฟาโรห์เซคเอมเร สอังค์ทาวี เนเฟอร์โฮเทปที่ 3 และทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาเพียงแค่ 1 ปี รัชสมัยอันสั้น ๆ ของฟาโรห์เมนทูโฮเทปินั้น อาจจะมีการเกิดความขัดแย้งอย่างต่อเนื่องกับราชอาณาจักรชาวฮิกซอส ซึ่งปกครองโดยของราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ โดยในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นราชวงศ์ที่สิบหกตกอยู่ในตำแหน่งที่อ่อนแอลงและปกครองมากกว่าอาณาเขตเมืองธีบส์เล็กน้อย ในจารึกศิลาของพระองค์จาก ศาสนวิหารแห่งคาร์นัก พระองค์ได้ทรงกล่าวอย่างเน้นย้ำว่า: "ข้าพเจ้าเป็นฟาโรห์ในธีบส์ นี่คือเมืองของข้าพเจ้า" และเรียกเมืองธีบส์ว่า "นายหญิงแห่งแผ่นดินทั้งปวง นครแห่งชัยชนะ" พระองค์ทรงพูดถึงการขับไล่กลับไปยัง "ดินแดนต่างประเทศ" อาจเป็นคำสละสลวยสำหรับชาวฮิกซอสหรือสำหรับชาวนิวเบีย อำนาจทางทหารของฟาโรห์เมนทูโฮเทปิถูกเน้นย้ำ โดยฟาโรห์ทรงเปรียบพระองค์เองได้กับเทพีเซคเมตที่สังหารศัตรูด้วยลมปราณแห่งเพลิง ต่อมาฟาโรห์เนบิไรรอที่ 1 ได้ทรงขึ้นมาครองราชย์ต่อจากพระองค์ โดยปกครองเหนืออาณาเขตอียิปต์บนนานกว่า 25 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
ฟาโรห์เซเมนเร

เซเมนเร (หรือเรียกอย่างอื่นว่า สเมนเร หรือ เซเมนเอนเร)  เป็นฟาโรห์แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบหก ซึ่งปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 และเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เนบอิร์อาวที่ 2 ผู้ซึ่งมีความคลุมเครืออย่างมาก พระองค์ทรงครองราชย์ระหว่าง 1601 ถึง 1600 ปีก่อนคริสตกาล (คิม ริโฮลต์) หรือในช่วง 1580 ปีก่อนคริสตกาล (เดตเลฟ ฟรังเคอ) หรือพระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหก (รีฮอล์ต) หรือราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ (ฟรังเคอ)
ปรากฏเพียงแค่พระนามครองพระราชบัลลังก์ของพระองค์เท่านั้น โดยสลักอยู่บนหัวขวานทองสัมฤทธิ์ที่ไม่ทราบที่มา ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์เพตรี กรุงลอนดอน (UC30079) พระนามของพระองค์อาจจะปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน (คอลัมน์ที่ 11 บรรทัดที่ 7) ด้วย
หลังจากพระองค์เสด็จสวรรคตก็มีผู้สืบทอดตำแหน่งโดยฟาโรห์เซยูเซอร์เอนเร เบบิอังค์ ที่ทิ้งร่องรอยของการโครงการการสร้างต่างๆ และขุดเหมืองแร่ในรัชสมัยของพระองค์มากกว่าฟาโรห์พระองค์อื่นในราชวงศ์ที่สิบหก ยกเว้นฟาโรห์ดเจฮูติ

**อ้างอิง**
publisher= Museum Tusculanum Press 
*cite book |last=von Beckerath |first=Jürgen |author-link=Jürgen von Beckerath |date=1984 |title= Handbuch der ägyptischen Königsnamen |location= München-Berlin |publisher= Deutscher Kunstverlag |isbn=3422008322
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์เบบิอังค์

ฟาโรห์เซยูเซอร์เอนเร เบบิอังค์ เป็นฟาโรห์ชาวพื้นเมืองแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบหก พระองค์ปกครองอียิปต์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามความคิดเห็นของคิม ริโฮลต์ที่ว่าพระองค์เป็นผู้ที่ขึ้นมาครองราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เซเมนเร พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 12 ปี ตามที่ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน (คอลัมน์ที่ 11 บรรทัดที่ 8)
ฟาโรห์เซเคมเร เชดวาสต์ หรือฟาโรห์เปปิที่ 3 อาจจะเป็นผู้ที่สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์

**หลักฐานยืนยัน**
พระองค์เป็นที่ทราบกันโดยหลักมาจากจารึกศิลา ที่พบในเฌเบล เซอิต ซึ่งได้ยืนยันถึงกิจกรรมการทำเหมืองที่ดำเนินการในบริเวณนี้โดยทะเลแดงในรัชสมัยของพระองค์ และหลงเหลือพระนามของพระองค์ เซยูเซอร์เอนเร และพระนาม เบบิอังค์ ไว้ จารึกศิลาได้บันทึกพระราชกรณียกิจของฟาโรห์พระองค์นี้ในเหมืองกาเลนาของเฌเบล เซอิต พระองค์ยังเป็นทราบว่าทรงโปรดให้สร้างขยายวิหารในเมดามุดอีกด้วย พระนาม เบบิอังค์ ยังปรากฏอยู่บนกริชทองสัมฤทธิ์ที่พบในนากอดะห์ และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติช รหัสหมายเลข BM EA 66062

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
คนทะลุโลก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2533)

คนทะลุโลก (Total Recall) เป็นภาพยนตร์แอกชันแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2533 กำกับโดย Paul Verhoeven นำแสดงโดย Arnold Schwarzenegger, Rachel Ticotin, Sharon Stone, Ronny Cox, และ Michael Ironside ดัดแปลงจากเรื่องสั้นโดย Philip K. Dick เรื่อง We Can Remember It for You Wholesale เล่าเรื่องของคนงานก่อสร้างคนหนึ่งซึ่งถูกรบกวนโดยความฝันเกี่ยวกับดาวอังคารและหญิงสาวลึกลับ เขียนบทโดย Ronald Shusett, Dan O'Bannon, Jon Povill, และ Gary Goldman ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิกพิเศษ
**คนทะลุโลก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2555)=
ดูเพิ่มเติม: คนทะลุโลก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2555)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
ฟาโรห์มอนตูเอมซาฟ

ฟาโรห์ดเจดอังค์เร มอนต์เอมซาฟ (Djedankhre Montemsaf) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบหก โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ในอียิปต์บนในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 เมื่อราว 1590 ปีก่อนคริสตกาล เช่นนี้ พระองค์จะปกครองอียิปต์บนในช่วงเวลาเดียวกันกับราชวงศ์ที่สิบห้า ซึ่งมีอำนาจปกครองในพื้นที่อียิปต์ล่างและกลาง

**หลักฐานยืนยัน**
ค้นพบวัตถุจารึกที่พบในเกเบลีน ซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ ซึ่งเป็นใบมีดขวานสำริดที่ไม่ทราบที่มา ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติช และมีข้อความว่า "เทพเจ้าผู้ประเสริฐ ดเจดอังค์เร ผู้ให้ชีวิต" และตราประทัแมลงสคารับจำนวนสองชิ้น ซึ่งไม่ทราบที่มาเช่นกัน พระองค์ทรงไม่ปรากฏอยู่ในชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของบันทึกพระนามแห่งตูริน รัชสมัยของพระองค์และของฟาโรห์อีกสี่พระองค์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบหกนั้นได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหายของบันทึกดังกล่าว ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถระบุตำแหน่งที่แน่นอนตามลำดับเวลาตลอดจนระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ได้

**ตำแหน่งตามลำดับเวลา**
ตามการเรียงลำดับตำแหน่งฟาโรห์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 2 ใหม่ และคิม รีฮอล์ต ฟาโรห์ดเจดอังค์เร มอนต์เอมซาฟทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์ดเจดเนเฟอร์เร เดดูโมสที่ 2 และทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์เมอร์อังค์เร เมนทูโฮเทปที่ 6 พระองค์จึงเป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบหก และอาจจะทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงประมาณ 1590 ปีก่อนคริสตกาล หลักฐานที่สนับสนุนการจัดตำแหน่งตามลำดับเวลานี้คือ: 1) รูปแบบของพระนามครองพระราชบัลลังก์ของพระองค์ Ḏd-X-Rˁ ซึ่งเหมือนกับพระนามของฟาโรห์เดดูโมสที่ 1 และฟาโรห์เดดูโมสที่ 2; 2) สถานที่ของการค้นพบหลักฐานยืนยันของพระองค์ ซึ่งอยู่ในธีบส์และทางใต้; และ 3) รูปแบบของใบมีดขวาน ซึ่งสามารถระบุช่วงเวลาย้อนไปจนถึงช่วงปลายของสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2
ในทางกลับกัน การศึกษาที่เก่ากว่าโดยเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุให้พระองค์อยู่ในช่วงราชวงศ์ที่สิบสามแทน โดยทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 6 และฟาโรห์เดดูโมสที่ 1 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์เซคเอมเร เชดวาสต์

เซคเอมเร เชดวาสต์ หรือ เซคเอมเรเชดวาเซต เป็นฟาโรห์ชาวพื้นเมืองแห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบหกในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์
พระนามครองพระราชบัลลังก์ของพระองค์มีพระนามว่า เซคเอมเร เชดวาสต์ ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า "อำนาจแห่งเทพรา ผู้กอบกู้เมืองธีบส์" ในขณะที่ไม่ทราบพระนามส่วนพระองค์ของพระองค์ การยืนยันตัวตนของพระองค์นั้นมีเพียงจากบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น โดยที่พระองค์ปรากฏเป็นผู้ที่สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เบบิอังค์
มีการเสนอความเห็น แต่ไม่เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่า พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์เซคเอมเร เชดทาวี โซเบคเอมซาฟที่ 2 เนื่องจากทั้งสองพระองค์มีพระนามครองพระราชบัลลังก์ที่คล้ายกัน ถ้าหากเป็นเช่นนั้น พระองค์อาจจะอภิเษกสมรสกับพระนางนุบคาเอสที่ 2 และอาจจะมีพระราชโอรสพระนามว่า เซคเอมเร-เวปมาอัต อินเตฟ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์เซนุตเรสที่ 4

เซนุสเรตที่ 4 เซเนเฟอร์อิบเร (Senusret IV) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงปลายสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 ซึ่งปรากฏหลักฐานยืนยันที่ถูกค้นพบเพียงแค่ในพื้นที่อียิปต์บนเท่านั้น โดยมีความไม่ชัดเจนในตำแหน่งตามลำดับเวลา รวมถึงราชวงศ์ของพระองค์เช่นกัน

**ตำแหน่งตามลำดับเวลา**
ตามการสันนิษฐานของเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ ได้ระบุให้ พระองค์เป็นฟาโรห์จากช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่ รีฮอล์ตได้จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหก โดยมีตำแหน่งที่ไม่แน่นอนภายในราชวงศ์ อีกข้อสันนิษฐานหนึ่ง นอร์เบิร์ต เดาท์เซนเบิร์ก ได้เสนอความเห็นว่า พระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเจ็ด โดยข้อสมมติฐานของเดาท์เซนเบิร์กนี้มีพื้นฐานมาจากบันทึกพระนามแห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 14 บรรทัดที่ 4 ซึ่งปรากฏพระนามที่เชื่อว่าเป็นฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 นอกจากนี้ เขายังระบุข้อความบนประตูของวิหารในเมดามุดที่กล่าวถึงฟาโรห์พระนามว่า "เซนุสเรต" ซึ่อาจจะเป็นฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 เนื่องจากประตูดังกล่าวได้รับการตกแต่งโดยฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 1 ซึ่งทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบเจ็ด แต่รีฮอล์ตปฏิเสธข้อสันนิษฐานทั้งสองข้อ โดยในข้อแรก รีฮอล์ตได้ตั้งข้อสังเกตว่า บันทึกพระนามแห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 11 บรรทัดที่ 4 ไม่สอดคล้องกับพระนามครองพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 และข้อที่สอง เขาสังเกตว่าประตูของวิหารในเทดามุดถูกโปรดให้สร้างขึ้นโดยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ดังนั้น การกล่าวถึงฟาโรห์พระนามว่า "เซนุสเรต" นั้นจึงน่าจะหมายถึง ฟาโรห์พระองค์นี้แทนที่จะเป็นฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 ในการจัดเรียงตำแหน่งฟาโรห์ใหม่นั้น ยังคงไม่ชัดเจนเกี่ยวกับราชวงศ์ของพระองค์ โดยจะจัดให้อยู่ในช่วงกว้างๆ คือช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสามจนถึงช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์

**หลักฐานยืนยัน**
ปรากฏพระนามของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 บนบันทึกพระนามแห่งคาร์นักในพระนามครองพระราชบัลลังก์พระนามว่า "เซเนเฟอร์...เร" และค้นพบหลักฐานยืนยันร่วมสมัยที่สำคัญที่สุดของพระองค์คือรูปสลักขนาดมหึมาขนาดสูง 2.75 เมตร แกะสลักด้วยหินแกรนิตสีชมพู และค้นพบในคาร์นักเมื่อปี ค.ศ. 1901 โดยฌอร์ฌ เลอแยง ทั้งนี้ ยังค้นพบหลักฐานยืนยันชิ้นอื่นๆ ได้แก่ บล็อกศิลาจากเอ็ฏโฏด และมุมขวาบนของจารึกศิลาที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1907 โดยเลอแยงในคาร์นัก โดยระบุช่วงเวลาในวันที่ 2 ฤดูเชมู เดือนที่ 1ของปีที่หนึ่งแห่งการครองราชย์ของพระองค์ ค้นพบทับหลังจากเอ็ดฟู และใบมีดขวาน ซึ่งปรากฏพระนาม เซนุสเรต ซึ่งอาจจะเป็นพระนามของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 4 ตามการพิจารณาจากรูปแบบ แต่อย่างไรก็ตาม ในกรณีของใบมีดขวาน บางคนอาจจะระบุว่าเป็นของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 แทน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง (อังกฤษ : Phatthalung College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดพัทลุง โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง แรกเริ่มก่อตั้งเป็น โรงเรียนเกษตรกรรม จังหวัดพัทลุง  เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2516 ต่อมา  15  พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะเป็นวิทยาลัยเกษตรกรรมพัทลุง สังกัด กองวิทยาลัยเกษตรกรรม  กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้เปิดสอนหลักสูตร ปวท. และ ปวช.พิเศษ ตามโครงการ อศ.กช. พุทธศักราช 2527
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ประกาศเป็นวิทยาลัยชุมชนชื่อ วิทยาลัยชุมชนควนกุฎ วิทยาลัยฯ เปิดสอนหลักสูตร ปวช. สาขาวิชาพาณิชยการ
และช่างยนต์ หลักสูตร 3 ปี
วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2539 เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีพัทลุง ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 1,967 ไร่  2 งาน 7 ตารางวา พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มเหมาะแก่การทำนา พื้นที่บางส่วนได้รับ  การปรับปรุงเพื่อทำการปลูกพืชไร่   พืชสวนและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์   (เดิมพื้นที่ทั้งหมดของวิทยาลัย คือ  2,011 ไร่ 3 งาน 23 ตารางวา  ในปี 2552 กรมธนารักษ์ได้อนุญาตให้ กรมชลประทาน โดยสำนักชลประทานที่ 16  ใช้พื้นที่ (ที่ราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ พท. 239 (บางส่วน))  เนื้อที่ 44-1-16 ไร่ ทำการก่อสร้างโครงการพัฒนาแหล่งน้ำและบรรเทาอุทกภัยเมืองพัทลุง (โครงการคลองลำเบ็ด)) และเป็นส่วนงานหนึ่งของ สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ และได้เปิดทำการสอนหลักสูตรปริญญาตรี เมื่อปีการศึกษา 2557 ในหลักสูตรปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) เทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.)
รับนักศึกษาจบปวส. พืชศาสตร์- สาขาวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์- สาขางานพืชศาสตร์- สาขางานการผลิตสัตว์- สาขางานอุตสาหกรรมเกษตร- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์- สาขางานการผลิตสัตว์ (อศ.กช.)

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาพืชศาสตร์
สาขางานพืชสวน- สาขาวิชาสัตวศาสตร์   
สาขางานการผลิตสัตว์    - สาขาวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการเกษตร
สาขางานเทคโนโลยีและนวัตกรรมการเกษตร

**หลักสูตรทวิภาคี ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาพืชศาสตร์
สาขางานพืชสวน (ทวิภาคี)- สาขาวิชาสัตวศาสตร์   
สาขางานการผลิตสัตว์ (ทวิภาคี) โคนม    

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองพัทลุง
พัทลุง
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง (อังกฤษ : Ranong College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดระนอง โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง  แรกเริ่มจัดตั้งตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่  1  มกราคม  2522  โดยใช้ชื่อ  “วิทยาลัยเกษตรกรรมระนอง” เพื่อเป็นการสนองนโยบายรัฐบาล  ที่กำหนดให้ปี พ.ศ. 2522  เป็นปีชาวไร่  ชาวนา  โดยจัดตั้งพร้อมกับ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี    ในจังหวัดอื่น ๆ  อีก  9  แห่ง  คือ  กาญจนบุรี  ชัยนาท  อุทัยธานี  นครสวรรค์  เพชรบูรณ์  เชียงใหม่  มหาสารคาม  กระบี่  และนครศรีธรรมราช โดยตั้งอยู่เลขที่ 19 หมู่ที่ 5 (บ้านนกงาง)  ตำบลราชกรูด  อำเภอเมือง  จังหวัดระนอง  ห่างจากตัวเมืองระนองประมาณ  33  กิโลเมตร  ห่างจากกรุงเทพฯ  ประมาณ  600  กิโลเมตร  มีพื้นที่  2  แปลง  แปลงเดิมมีพื้นที่  840  ไร่  3  งาน  90 1/10  ตารางวา  ต่อมาในปี 2531 ได้ขอขยายพื้นที่เพิ่มเติม  เพื่อใช้ในการ จัดการเรียนการสอน  สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  โดยใช้พื้นที่หลัง โรงเรียนราชประชานุเคราะห์  38  ใกล้กับสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งระนอง  มีเนื้อที่ประมาณ  100  ไร่ รวมพื้นที่ทั้งหมดประมาณ  940  ไร่ 

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาแปรรูปสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาพณิชยการ  

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาสัตวศาสตร์  

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
ก
ระนอง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองระนอง
ฟาโรห์โซเบคเอมซาฟที่ 1

ฟาโรห์เซเคมเร วัตจ์คาว เซเบคเอมซาฟ (Sobekemsaf I)หรือ เซเบคเอมซาฟที่ 1 เป็นฟาโรห์ของอียิปต์ในช่วงราชวงศ์ที่ 17 เขามีส่วนร่วมโดยชุดของจารึกกล่าวถึงการเดินทางเพื่อการทำเหมืองแร่เหมืองหินmuj Hammamat ในทะเลทรายตะวันออกในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 7 ปี นอกจากนี้พระยังบูรณะอย่างกว้างขวางและตกแต่งวัดมอนทู ที่ Medamud

**หลักฐานที่เกี่ยวเนื่องกับพระองค์**

**ตำแหน่งการครองราชย์ในราชวงศ์ที่ 17**

**หลังรัชกาลเหล่าฟาโรห์อินเทฟ**

**ก่อนรัชกาลเหล่าฟาโรห์อินเทฟ**

**ข้อโต้แย้งของโปลซ์ ต่อมุมมองของไรโฮลท์ที่เกี่ยวกับอินเทฟโมส**

**สุสาน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
ฟาโรห์เซเบคเอมซาฟที่ 2

ฟาโรห์เซเบคเอมซาฟที่ 2 (Sobekemsaf II)(หรือมากกว่าถูกต้อง เซเคมเร เชดตาวี เซเบคเอมซาฟ) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ผู้ปกครองในช่วงยุคกลางสองเมื่ออียิปต์ถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์หลาย (เขาเคยคิดว่าจะเป็นช่วงปลายราชวงศ์สิบสาม) ชื่อราชบัลลังก์ของพระองค์ "เซเคมเร เชดตาวี" หมายถึง "พลังการกู้ชีพของสองแผ่นดิน"  (หรือมากกว่าถูกต้อง  เซเคมเร เชดตาวี เซเบคเอมซาฟ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา (อังกฤษ : Songkhla College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดสงขลา โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2468 โดยเปิดสอนครั้งแรกระดับครูมูล ต่อมา 2490 ได้เปลี่ยนมารับนักเรียนที่จบ ป.4 เรียกว่านักเรียนชั้นต้นแผนกเกษตร จนถึง พ.ศ. 2498 งดรับนักเรียนที่จบ ป.4 และขยายมารับนักเรียนที่จบ ม.3 (ป.7 หรือ ป.6 ในปัจจุบัน) เรียกว่อาชีวตอนปลายแผนกเกษตรกรรม 
พ.ศ. 2507 งดรับอาชีวศึกษาตอนปลายแผนกเกษตรกรรม แต่ขยายมาเปิดระดับประโยคมัธยมศึกษาได้ยกฐานะโรงเรียนเกษตรกรรมขึ้นเป็น "วิทยาลัยเกษตรกรรมสงขลา" เปิดสอนถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)
พ.ศ. 2537 กรมอาชีวศึกษามีนโยบายให้เปิดสอนในลักษณะของวิทยาลัยชุมชนและวิทยาลัยฯ ได้รับอนุมัติให้เปิดการสอนในลักษณะวิทยาลัยชุมชนในชื่อ "วิทยาลัยชุมชนลพบุรีราเมศว์" ซึ่งเป็นการจัดการศึกษาหลากหลายสาขาวิชาและหลายรูปแบบทั้งหลักสูตรปกติและหลักสูตรระยะสั้น โดยหลักสูตรมีความยืดหยุ่นตามความต้องการของชุมชน 
พ.ศ. 2539 กรมอาชีวศึกษาให้เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยเกษตรกรรมสงขลา และวิทยาลัยชุมชนลพบุรีราเมศว์เป็น "วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา" เปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพและประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ในสาขาต่าง ๆ ทั้งภาคเกษตรและภาคนอกเกษตร

**ตราประจำสถาบันเดิม**
 เป็นวงเล็บมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4.5 เซนติเมตร- ภายในวงกลมเป็นเสมาธรรมจักร หมายถึง สถานศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ- มีรูปเสมาธรรมจักรตั้งอยู่บนบัลลังก์สิงห์ มีลายนกเปลวอยู่ 2 ข้าง- ใต้บัลลังก์สิงห์มีอักษร "ทุ.ส.นิ.ม." ซึ่งย่อมาจาก องค์ประกอบอริยสัจ 4- วงกลมภายนอก ด้านบนเป็นชื่อสถานการศึกษาด้านล่างเป็นชื่อจังหวัดที่ตั้งสถานศึกษา

**ธงสีประจำสถาบัน**

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาเครื่องกล  - สาขาวิชาพณิชยการ 

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์   - สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  - สาขาวิชาช่างกลเกษตร   - สาขาวิชาพืชศาสตร์  - สาขาวิชาช่างกลเกษตร   - สาขาวิชาสัตวศาสตร์ 

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ date=2018-09-23 -   เว๊บไซต์วิทยาลัย date=2018-09-23 

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดสงขลา
สงขลา
อเมริกันออเธอส์

อเมริกันออเธอส์ (American Authors) เป็นวงดนตรีร็อกจากนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 3 คนได้แก่ แซ็ก บาร์เน็ตต์ (ร้องนำ, กีตาร์), เดฟ รับลิน (กีตาร์เบส) และแมตต์ ซานเชส (กลอง) วงก่อตั้งใน ค.ศ. 2006 เมื่อสมาชิกวงพบกันที่วิทยาลัยดนตรีเบิร์กลีในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และเริ่มเล่นดนตรีในชื่อ "เดอะบลูเพจส์" ใน ค.ศ. 2010 พวกเขาเล่นเป็นวงดนตรีเปิดในคอนเสิร์ต Robots in High Tops ของวงแคชแคช ต่อมาพวกเขาย้ายไปอยู่ที่บรุกลินและปล่อยซิงเกิล "รันแบ็กโฮม" ทางไอทูนส์
ใน ค.ศ. 2012 พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น "อเมริกันออเธอส์" และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินสังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์ในปีต่อมา วงเริ่มเป็นที่รู้จักจากซิงเกิลแรก "บีลีฟเวอร์" ที่ขึ้นถึงอันดับที่ 12 ในชาร์ต Adult Top 40 ของบิลบอร์ดในสหรัฐ ซิงเกิลต่อมา "เบสต์เดย์ออฟมายไลฟ์" ขึ้นเป็นอันดับที่ 1 ในชาร์ต Adult Top 40 นานกว่า 38 สัปดาห์ ซิงเกิลนี้ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจาก ARIA, MC และ RIAA ในปี ค.ศ. 2014 อเมริกันออเธอส์ออกอัลบั้มแรก โอ, วอตอะไลฟ์ ซึ่งรวมสองซิงเกิลก่อนหน้า อัลบั้มนี้ได้รับการรับรองระดับโกลด์ และขายได้กว่า 115,000 ฉบับในสหรัฐ ต่อมาใน ค.ศ. 2016 พวกเขาออกอัลบั้มที่สอง วอตวีลีฟฟอร์ มีซิงเกิลนำอย่าง "โกบิกออร์โกโฮม" และ "ไพรด์" 
ใน ค.ศ. 2019 อเมริกันออเธอส์ออกอัลบั้มที่สาม ซีซันส์ ต่อมาใน ค.ศ. 2023 วงออกอัลบั้มที่สี่ เบสต์ไนต์ออฟมายไลฟ์ ใน ค.ศ. 2024 พวกเขาออกอัลบั้มที่ห้า คอลยัวร์มาเธอร์

**สตูดิโออัลบั้ม**
 โอ, วอตอะไลฟ์ (ค.ศ. 2014)- วอตวีลีฟฟอร์ (ค.ศ. 2016)- ซีซันส์ (ค.ศ. 2019)- เบสต์ไนต์ออฟมายไลฟ์ (ค.ศ. 2023)- คอลยัวร์มาเธอร์ (ค.ศ. 2024)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากนครนิวยอร์ก
โลกบวม ๆ แบน ๆ ของโรบินฮู้ด

โลกบวม ๆ แบน ๆ ของโรบินฮู้ด (Robin Hood: Men in Tights) เป็นภาพยนตร์เพลงตลกผจญภัยจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1993 เป็นภาพยนตร์ล้อเลียนเรื่องราวของโรบินฮู้ด อำนวยการสร้างและกำกับโดย Mel Brooks

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับราชวงศ์
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล (อังกฤษ : Satun College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดสตูล โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่  22  กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2520  โดยได้รับโอนที่ดินจากศูนย์เยาวชนภาคใต้  สังกัดสำนักงานส่งเสริมเยาวชนแห่งชาติ  สำนักนายกรัฐมนตรี  โดยใช้ชื่อว่า “โรงเรียนเกษตรกรรมสตูล”  ต่อมายกฐานะเป็น  “วิทยาลัยเกษตรกรรมสตูล”  เมื่อวันที่  24  กันยายน  พ.ศ. 2524  และได้เปลี่ยนชื่อเป็น  “วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล”  เมื่อวันที่  26  กันยายน  พ.ศ. 2539 มีพื้นที่ทั้งหมด  1,993  ไร่  ตั้งอยู่บ้านเลขที่  4  หมู่ที่  2  ตำบลควนกาหลง  อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล  - ระยะทางจากจังหวัดสตูลถึงวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล   36  กิโลเมตร- ระยะทางจากกรุงเทพมหานครถึงวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสตูล  937  กิโลเมตร 

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาเครื่องกล  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาพณิชยการ 

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  - สาขาวิชาช่างกลเกษตร  - สาขาวิชาพืชศาสตร์  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาสัตวศาสตร์ 

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดสตูล
สตูล
หมวดหมู่:อำเภอควนกาหลง
รถด่วนพิเศษอีสานวัตนา

รถด่วนพิเศษอีสานวัตนา (อีสานวัตนา แปลว่าเส้นทางสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ; รหัสขบวน: 23/24) เป็นขบวนรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทย ให้บริการผู้โดยสารระหว่างสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร กับสถานีรถไฟอุบลราชธานี อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นขบวนรถด่วนพิเศษในเส้นทางสายตะวันออกเฉียงเหนือ ชนิดรถที่ให้บริการได้แก่ รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 1 รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 2 รถเสบียงปรับอากาศรถเฉพาะผู้พิการมีลิฟต์สำหรับรับรถผู้พิการ และรถเฉพาะสุภาพสตรีและเด็กผู้หญิง ทุกตู้จะมีเจ้าหน้าที่ประจำตู้และรถไฟขบวนนี้มีทางขึ้นทั้งแบบชานชาลาตำและชานชาลาสูง รถไฟขบวนนี้มีตู้ปั่นไฟ มีถังเก็บน้ำ และมีถังเก็บสิ่งปฏิกูล
รถด่วนพิเศษอีสานวัตนาเริ่มเดินรถเที่ยวปฐมฤกษ์ในเส้นทางกรุงเทพมหานคร-อุบลราชธานี เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 หลังจากการรถไฟแห่งประเทศไทยได้จัดซื้อรถไฟโดยสารเชิงพาณิชย์รุ่นใหม่จากประเทศจีนจำนวนทั้งหมด 115 คัน โดยขบวนรถได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ร่วมกับรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอีก 3 เส้นทาง ได้แก่ อุตราวิถี อีสานมรรคา และทักษิณารัถย์

**ผังขบวน**
 ขาขึ้นหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ปั่นไฟ ขาล่องหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ชั้นหนึ่ง

**กำหนดเวลาเดินรถ**
รถด่วนพิเศษอีสานวัตนามีกำหนดเวลาดังต่อไปนี้

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**สิ่งสืบเนื่อง**
ภายหลังจากที่รถด่วนพิเศษอีสานวัตนาได้เริ่มให้บริการ การรถไฟฯ ได้ยกเลิกขบวนรถด่วนพิเศษที่ 73 กรุงเทพ–ศีขรภูมิ และขบวนรถด่วนพิเศษที่ 74 ศรีสะเกษ–กรุงเทพ นอกจากนี้ยังได้ปรับเปลี่ยนเวลาการเดินรถของขบวนรถด่วนพิเศษที่ 67/68 กรุงเทพ–อุบลราชธานี–กรุงเทพ โดยให้หยุดรับ-ส่งผู้โดยสารเพิ่มเติมที่สถานีรถไฟลำปลายมาศ กระสัง สำโรงทาบ และห้วยทับทัน เพื่อทดแทนขบวนรถด่วนพิเศษที่ 73/74 อีกทั้งยังปรับเวลาการเดินรถของรถเร็วบางขบวน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การขนส่งผู้โดยสารระบบรางในประเทศไทย
หมวดหมู่:รถไฟกลางคืนในประเทศไทย
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 5

ฟาโรห์เซเคมเร เวปมาต อินเตฟ (Sekhemre-Wepmaat Intef)(หรือ อันเตฟ, อินโยเตฟ) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดของอียิปต์ที่อาศัยอยู่ในช่วงปลายยุคกลางสองเมื่ออียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นสองโดยฮิกซอสควบคุมอียิปต์ล่างและเ ปกครองสังคมอียิปต์
ฟาโรห์เซเคมเร เวปมาต อินเตฟเป็นบางครั้งเรียกว่า อินเตฟที่ 5 และบางครั้งเป็น อินเตฟที่ 6 ชื่อของเขา อินเตฟ-อา, แปลว่า "พ่อของเขานำเขาไปสู่ความยิ่งใหญ่" หรือ "อินเตฟผู้ยิ่งใหญ่"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกระบี่ สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกระบี่ (อังกฤษ : Krabi College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดกระบี่ โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกระบี่ แรกเริ่มเดิมชื่อวิทยาลัยเกษตรกรรมกระบี่ เป็นสถานศึกษาสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 5 จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 ตามนโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ  ที่จะจัดตั้งสถานศึกษาเกษตรกรรมขึ้นให้ครบทุกจังหวัด  เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาลที่กำหนดให้ปี พ.ศ. 2522 เป็นปีชาวไร่ชาวนา  และเพื่อขยายการศึกษาทางด้านอาชีวเกษตรให้กว้างขวางยิ่งขึ้น  ผลิตกำลังคนระดับกลางด้านเกษตรกรรม  ให้มีความรู้ความสามารถในวิชาการเกษตร  จังหวัดกระบี่เป็นผู้ดำเนินการจัดหาที่ดินให้โดยตัวแทนกรมอาชีวศึกษาได้ทำการสำรวจพื้นที่และหาข้อมูลต่าง ๆ  และได้ตกลงใช้ที่ดินสาธารณประโยชน์ ทุ่งควนยาว หมู่ 3 และหมู่ 6 ที่ตำบลห้วยยูง  อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่   ห่างจากตัวจังหวัดกระบี่และอำเภอเมืองเป็นระยะทาง 25 กิโลเมตร   มีพื้นที่ทั้งสิ้น  1,708 ไร่   1 งาน 47 ตารางวา ลักษณะพื้นที่มีป่าไม้ขนาดเล็กอยู่ทั่วไป และพื้นที่มีทั้งเป็นติดกัน ที่ราบและเป็นเนินสูงลาดเท  วิทยาลัยได้เปิดทำการสอนในปีการศึกษา 2525 หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.เกษตรกรรม)  มีจำนวนบุคลากรคือ ครู-อาจารย์ 10 คน   ลูกจ้างประจำและชั่วคราว 5 คน  นักเรียน 120 คน
พ.ศ. 2527  เปิดสอนหลักสูตรพิเศษ   (ฝึกอบรมเกษตรกรรมระยะสั้นและเคลื่อนที่)  โดย อบรมเกษตรกรในวิทยาลัย และออกไปอบรมตามหมู่บ้าน รุ่นละ 3-5 วัน ปีงบประมาณ ละ700 คน
พ.ศ. 2528   เปิดสอนหลักสูตร ปวส.เกษตรกรรม  2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาพืชศาสตร์และสัตวศาสตร์
พ.ศ. 2538  กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน ในกรมอาชีวศึกษาและได้ประกาศจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน ในวิทยาลัยเกษตรกรรมกระบี่ มีชื่อว่า “ วิทยาลัยชุมชนห้วยยูง” โดยเปิดสอนในประเภทวิชาต่าง ๆ เช่น ประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรมและบริหารธุรกิจในหลักสูตร ปวช.และ ปวส.
พ.ศ. 2539 ฯพณฯ  สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ได้มีนโยบายปฏิรูปการศึกษาเกษตรเพื่อชีวิต โดยรับผู้จบการศึกษาชั้น ม.3  จากโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (สปช.) เข้าเรียนหลักสูตร  ปวช.สาขาเกษตรศาสตร์  โดยยกเว้นค่าเล่าเรียนตลอดระยะเวลา  3  ปีที่เรียน      และให้เป็นนักเรียนประจำได้รับเงินอุดหนุน 5,000 บาทต่อปี
วันที่  26  กันยายน  2539  กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้วิทยาลัยเกษตรกรรมทั่วประเทศ  เปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี  วิทยาลัยจึงใช้ชื่อว่าวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีกระบี่ มาตั้งแต่บัดนั้น

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาพณิชยการ 

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศ   - สาชาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาเทคโนโลยีภูมิทัศน์  - สาขาวิชาพืชศาสตร์  - สาขาวิชาสัตวศาสตร์  

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
ก
หมวดหมู่:สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดกระบี่
กระบี่
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดกระบี่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเหนือคลอง
รถด่วนพิเศษอีสานมรรคา

รถด่วนพิเศษอีสานมรรคา (อีสานมรรคา แปลว่า ทางสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ; รหัสขบวน: 25/26) เป็นขบวนรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทย ให้บริการผู้โดยสารระหว่างสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร กับสถานีรถไฟหนองคาย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เป็นขบวนรถด่วนพิเศษในสายตะวันออกเฉียงเหนือ ชนิดรถที่ให้บริการได้แก่ รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 1 รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 2 รถเสบียงปรับอากาศ รถเฉพาะผู้พิการมีลิฟต์สำหรับรับรถผู้พิการ และรถเฉพาะสุภาพสตรีและเด็กผู้หญิง  ทุกตู้จะมีเจ้าหน้าที่ประจำตู้และรถไฟขบวนนี้มีทางขึ้นทั้งแบบชานชาลาต่ำและชานชาลาสูง รถไฟขบวนนี้มีตู้ปั่นไฟ มีถังเก็บนำ และมีถังเก็บสิ่งปฏิกูล
รถด่วนพิเศษอีสานมรรคาเริ่มเดินรถเที่ยวปฐมฤกษ์ในเส้นทางกรุงเทพมหานคร-หนองคาย เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2559 หลังจากการรถไฟแห่งประเทศไทยได้จัดซื้อรถไฟโดยสารเชิงพาณิชย์รุ่นใหม่จากประเทศจีนจำนวนทั้งหมด 115 คัน โดยขบวนรถได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ร่วมกับรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอีก 3 เส้นทาง ได้แก่ อุตราวิถี อีสานวัตนา และทักษิณารัถย์

**ผังขบวน**
 ขาขึ้นหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ปั่นไฟ ขาล่องหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ชั้นหนึ่ง

**กำหนดเวลาเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น **

**เที่ยวล่อง **

**สิ่งสืบเนื่อง**
ภายหลังจากที่รถด่วนพิเศษอีสานมรรคาได้เริ่มให้บริการ การรถไฟฯ ได้ยกเลิกขบวนรถด่วนที่ 69/70 กรุงเทพ–หนองคาย–กรุงเทพ ซึ่งเคยเป็นขบวนรถที่มีศักดิ์สูงที่สุดในสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนก่อนที่รถด่วนพิเศษอีสานมรรคาจะเริ่มเดินรถ นอกจากนี้ยังได้ปรับเวลาการเดินรถของขบวนรถด่วนที่ 77/78 กรุงเทพ–หนองคาย–กรุงเทพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การขนส่งผู้โดยสารระบบรางในประเทศไทย
หมวดหมู่:รถไฟกลางคืนในประเทศไทย
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 6

ฟาโรห์นูเคอร์เปอร์เร อินเตฟ (Nubkheperre Intef)(หรือ อันเตฟ, อินโยเตฟ) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดของอียิปต์ที่ธีบส์ในช่วงยุคกลางสองเมื่ออียิปต์โดยแบ่งเป็นราชวงศ์รวมทั้งชาวฮิกซอสในอียิปต์ล่าง เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นน้องชายของฟาโรห์เซเคมเร เวปมาต อินเตฟ หรืออินโยเตฟที่ 5

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
รถด่วนพิเศษทักษิณารัถย์

รถด่วนพิเศษทักษิณารัถย์ (ทักษิณารัถย์ แปลว่า ทางเดินสู่ภาคใต้; รหัสขบวน: 31/32) เป็นขบวนรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทย ให้บริการผู้โดยสารระหว่างสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร กับสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นขบวนรถด่วนพิเศษในสายใต้ ชนิดรถที่ให้บริการได้แก่ รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 1 รถนั่งและนอนปรับอากาศชั้น 2 รถเสบียงปรับอากาศ รถเฉพาะผู้พิการมีลิฟต์สำหรับรับรถผู้พิการ และรถเฉพาะสุภาพสตรีและเด็กผู้หญิง  ทุกตู้จะมีเจ้าหน้าที่ประจำตู้และรถไฟขบวนนี้มีทางขึ้นทั้งแบบชานชาลาต่ำและชานชาลาสูง รถไฟขบวนนี้มีตู้ปั่นไฟ มีถังเก็บน้ำ และมีถังเก็บสิ่งปฏิกูลซึ่งใช้ระบบสุญญากาศ แบบเดียวกันกับที่ใช้บนเครื่องบิน 
รถด่วนพิเศษทักษิณารัถย์เริ่มเดินรถเที่ยวปฐมฤกษ์ในเส้นทางกรุงเทพมหานคร-ชุมทางหาดใหญ่ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2559  หลังจากการรถไฟแห่งประเทศไทยได้จัดซื้อรถไฟโดยสารเชิงพาณิชย์รุ่นใหม่จากประเทศจีนจำนวนทั้งหมด 115 คัน โดยขบวนรถได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ร่วมกับรถด่วนพิเศษของการรถไฟแห่งประเทศไทยในอีก 3 เส้นทาง ได้แก่ อุตราวิถี อีสานมรรคา และอีสานวัตนา

**ผังขบวน**
 ขาล่องหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ปั่นไฟ (บฟก.ป) ขาขึ้นหัวรถจักรจะอยู่ติดกับตู้ชั้นหนึ่ง (บนอ.ป CNR)- มีตะขอพ่วงและท่อลมที่พ่วงกับหัวรถจักรที่ตู้ปั่นไฟกับตู้ชั้นหนึ่งเท่านั้น ตู้โดยสารที่อยู่ระหว่างตู้ปั่นไฟกับตู้ชั้นหนึ่งเป็นตะขอพ่วงซึ่งเป็นชนิดเดียวกันกับรถไฟฟ้า ไม่สามารถแยกกันได้- หมายเลขของตู้ปั่นไฟ (บฟก.ป) จะใช้หมายเลข 1 ทั้งขาขึ้นและขาล่อง - ตู้เฉพาะสุภาพสตรีและเด็กผู้หญิง หรือ Lady Car จะอยู่ติดกับตู้ชั้นหนึ่ง (บนอ.ป CNR)  ขาล่อง - ตู้หมายเลข 12  , ขาขึ้น - ตู้หมายเลข 3 - ตู้สำหรับผู้พิการ (วีลแชร์) จะอยู่ติดกับรถเสบียง (บกข.ป)  ขาล่อง - ตู้หมายเลข 6  , ขาขึ้น - ตู้หมายเลข 9

**กำหนดเวลาเดินรถ**
รถด่วนพิเศษทักษิณารัถย์มีกำหนดเวลาดังต่อไปนี้ 

**เที่ยวล่อง**

**เที่ยวขึ้น**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การขนส่งผู้โดยสารระบบรางในประเทศไทย
หมวดหมู่:รถไฟกลางคืนในประเทศไทย
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 7

ฟาโรห์เซเคมเร เฮรูเฮอร์มาต อินเตฟ (Sekhemre-Heruhirmaat Intef)(หรือ อันเตฟ, อินโยเตฟ) เป็นกษัตริย์อียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ผู้ปกครองในช่วงยุคกลางสองเมื่ออียิปต์ถูกแบ่งระหว่างราชวงศ์ที่ 17 ที่อยู่ในสังคมอียิปต์และชาวฮิกซอส ราชวงศ์ที่ 15 ที่ ควบคุมส่วนล่างและกลางอียิปต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชุมพร สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชุมพร (อังกฤษ : Chumphon College of Agriculture and Technology  ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดชุมพร โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชุมพร แรกเริ่มชื่อเดิมว่า “โรงเรียนเกษตรกรรมแผนใหม่ชุมพร” ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2505 บนเนื้อที่ 2,431 ไร่ 1 งาน 30.7 ตารางวา ทำพิธีเปิดป้ายชื่อโรงเรียนเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2505 โรงเรียนเกษตรกรรมแผนใหม่ชุมพร เริ่มเปิดทำการสอนวันที่ 11 พฤศจิกายน 2505 เป็นการสอนแบบหลักสูตรระยะสั้น อบรมเกษตรกรในท้องถิ่น รุ่นละ 5 เดือน ดำเนินการได้ 3 รุ่น มีผู้สำเร็จการอบรม 89 คน
ปี พ.ศ. 2507 ได้เปิดสอนหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ แผนกเกษตรกรรม (ม.ศ. 4-5-6) และงดการเปิดสอนหลักสูตรระยะสั้น
ปี พ.ศ. 2509–2512 ได้รับการคัดเลือกเข้าเป็นโรงเรียนในโครงการเงินกู้จากธนาคารโลก เพื่อพัฒนาอาชีวศึกษา
ปี พ.ศ. 2512  ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนเกษตรกรรมชุมพร”
วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ได้รับการยกฐานะเป็น “วิทยาลัยเกษตรกรรมชุมพร” ได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมโครงการเงินยืมจากรัฐบาลเดนมาร์ก เพื่อพัฒนาฟาร์มโคนมและเครื่องมือจักรกลฟาร์ม
ปี พ.ศ. 2525 กรมอาชีวศึกษา ได้มอบรางวัลชมเชยในฐานะที่วิทยาลัยฯ สามารถปฏิบัติงานได้ผลตรงตามนโยบายของกรมฯ
ปี พ.ศ. 2527 ได้รับการคัดเลือกเป็นสถานศึกษาดีเด่น ประเภทวิชาเกษตรกรรม ของกรมอาชีวศึกษา
ปี พ.ศ. 2537 ดำเนินการเปิดสอนในลักษณะวิทยาลัยชุมชนขึ้นภายในวิทยาลัยเกษตร โดยใช้ชื่อ “วิทยาลัยชุมชนทุ่งตะโก” 
ปี พ.ศ. 2539 เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีชุมพร” จนถึงปัจจุบัน ตามนโยบายปฏิรูปการศึกษาโครงการเกษตรเพื่อชีวิต ที่ให้เรียนฟรี อยู่ประจำ ทำโครงการ ของ นายสุขวิช รังสิตพลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น
ปัจจุบันวิทยาลัยฯ มีการจัดการศึกษาเป็น 2 ระบบ คือ - การศึกษาในระบบ แบ่งเป็น 2 ระดับ คือ
** หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
** หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)- การศึกษานอกระบบ
** หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) โครงการอาชีวศึกษาเพื่อพัฒนาชนบท (อศ.กช.)
** หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) เทียบโอนประสบการณ์และสะสมหน่วยกิต
** โครงการฝึกอบรมและบริการวิชาชีพ

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาพณิชยการ  

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์   - สาขาวิชาเกษตรอุตสาหกรรม    - สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ  - สาขาวิชาพืชศาสตร์  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาสัตวศาสตร์ - สาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร 

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดชุมพร
ชุมพร
แม่แบบ:ตารางรายชื่อจุดข้าม/หัว

กม.ที่
ชื่อจุดข้าม(หน่วยงานรับผิดชอบ)
รูปภาพ
ปีที่เปิด(พ.ศ.)
สิ่งที่ข้าม
เชื่อมต่อ
พิกัด
หมายเหตุ
ฟาโรห์เซนัคท์เอนเร อาโมส

ฟาโรห์เซนัคท์เอนเร อาโมส (Senakhtenre Ahmose)เป็นพระกษัตริย์ฟาโรห์พระองค์ที่เจ็ด แห่งราชวศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์,ช่วงต่อที่สองแห่งอียิปต์ ฟาโรห์เซนัคท์เอนเร ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่ปกครองเมืองธีบส์,อียิปต์ตอนบน รัชกาลของพระองค์นั้นสั้นมาก ฟาโรห์เซนัคท์เอนเร ทรงเสด็จสวรรคตเมื่อ 1560 หรือ 1,558 ปีก่อนคริสตศักราช

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย

คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย (Faculty of Nursing, College of Asian Scholars) เป็น คณะวิชา สังกัดวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย ก่อนตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 และเปิดการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2549 เป็นคณะลำดับที่4ของ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย

**สัญลักษณ์ประจำคณะ**
 สีประจำคณะ คือ สีแดง เป็นสีประจำวันอาทิตย์ซึ่งตรงกับวันพระราชสมภพของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ความหมายของสีแดง คือความรักชาติ ความกระตือรือร้น และพลังสร้างสรรค์- ดอกไม้ประจำคณะ คือ ดอกปีบสีขาว

**การรับรองสถาบัน**
หลักสูตรที่ได้รับการรับรองหลักสูตรจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548  
และสภาการพยาบาลได้ให้การเห็นชอบหลักสูตรนี้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550

**หลักสูตร**

**อ้างอิง**
  คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย-  รายชื่อสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตในประเทศไทย ที่มีผู้สำเร็จการศึกษาแล้ว:สภาการพยาบาลfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:คณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย
ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอ

ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอ (Seqenenre Tao, มีอีกพระนามว่า เซเคเอนรา ดเจฮูติ-อา หรือ เซเคนเอนรา ทาอา, เรียกว่า The Brave) ทรงปกครองเหนืออาณาจักรท้องถิ่นสุดท้ายของภูมิภาคทีบส์ในอียิปต์ช่วงราชวงศ์ที่ 17 สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์ พระองค์น่าจะเป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดต่อจากฟาโรห์เซนัคท์เอนเร อาโมสกับพระราชินีเตติเชริ ช่วงปีที่ครองราชย์ยังไม่ชัดเจน แต่พระองค์อาจขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายทศวรรษ 1560 ปีก่อน ค.ศ. หรือใน 1558 ปีก่อน ค.ศ. (อิงจากการขึ้นครองราชย์ที่เป็นไปได้ของฟาโรห์อาโมสที่หนึ่ง พระราชโอรสผู้เป็นผู้ปกครององค์แรกในราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์)

**การก่อสร้างอนุสรณ์**
เนื่องด้วยรัชสมัยที่สั้นของเซเคนเอนเร ทาโอ ทำให้ไม่ได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานหลายแห่ง แต่เป็นที่รู้กันว่าพระองค์สร้างพระราชวังใหม่ที่ทำมาจากอิฐโคลนที่ Deir el-Ballas ตรงช้างบนเนินเขาติดกันที่มองเห็นแม่น้ำ พบว่าฐานรากของอาคารแห่งหนึ่งเกือบมั่นใจได้ว่าเป็นหอสังเกตการณ์ทางทหารอย่างแน่นอน
มีการพบเครื่องปั้นดินเผาที่เรียกว่า Kerma-ware จำนวนมากในบริเวณดังกล่าว ซึ่งบ่งชี้ว่ามีชาวนูเบีย Kerma จำนวนมากอาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว โดยเชื่อกันว่าพวกเขาอยู่ที่นั่นในฐานะพันธมิตรของฟาโรห์ในการทำสงครามกับพวกฮิกซอส

**มัมมี**
p=160

**สิ่งสืบทอดในวรรณกรรมสมัยใหม่**
ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอปรากฏตัวในวรรณกรรมประวัติศาสตร์ Shadow Hawk เขียนโดย Andre Norton ซึ่งพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยบรรดานักบวชที่เป็นพันธมิตรกับพวกฮิกซอส หนังสือนี้เน้นไปที่นายทหารชาวอียิปต์ที่นำกองทหารนูเบียเข้ารับราชการในอาณาจักรธีบส์

**อ้างอิง**
 isbn=9781405160704 

**อ่านเพิ่ม**
 Gardiner, Sir Alan. Egypt of the Pharaohs. (Oxford, 1964).- Hayes, William C. Egypt: From the Death of Ammenemes III to Sequenenre II," in Volume 2, Chapter 2 of the "Cambridge Ancient History", Revised Edition (Cambridge, 1965).- Pritchard, James B. (Editor). Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament. Third Edition, with Supplement. (Princeton, 1969).

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Sequenenre Tao's death and the fate of his mummy, a podcast in the "History of Egypt Podcast" series by Eyptologist Dominic Perry, February 2021
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเจ็ด
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้

วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช (อังกฤษ : Nakhon Si Thammarat College of Agriculture and Technology  ) เป็นศูนย์กลางบริหารของสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยศูนย์กลางฯ นี้เปิดสอน 2 หลักสูตร คือ ประกาศนียบีตรวิชาชีพ (ปวช.), ประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 

**ประวัติ**
 วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นโดยได้รับการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2522 ในชื่อ วิทยาลัยเกษตรกรรมนครศรีธรรมราช 
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2539 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช เป็นสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา  กระทรวงศึกษาธิการ
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2556 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศกฎกระทรวง เรื่อง "การรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษา เพื่อจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร พ.ศ. 2556"
โดยให้จัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรออกเป็น 4 แห่ง ประกอบด้วย ดังต่อไปนี้
# สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคเหนือ
# สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
# สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคกลาง
# สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ 
จึงมีผลทำให้ วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช ยกฐานะขึ้นเป็น สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ เพื่อจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีสายปฏิบัติการ และได้รวมเอาวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีในกลุ่มภาคใต้ จำนวน 9 แห่ง และวิทยาลัยประมง จำนวน 2 แห่ง ควบรวมเข้าเพื่อจัดตั้งเป็น สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้ โดยมีศูนย์กลางบริหารอยู่ที่ 244 หมู่ที่ 7 ตำบลช้างกลาง อำเภอช้างกลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช รหัสไปรษณีย์ 80250 หมายเลขโทรศัพท์ 075-445734 หมายเลขโทรสาร 075-445735 ระยะทางห่างจากจังหวัด 52 กิโลเมตร ระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 764 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 783 ไร่ 300 ตารางวา

**เปิดสอน**
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ**
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี- สาขาวิชาเกษตรศาสตร์  - สาขาวิชาพณิชยการ

**หลักสูตรประกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง**
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี- สาขาวิชาการตลาด- สาขาวิชาการบัญชี - สาขาวิชาพืชศาสตร์  - สาขาวิชาเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ  - สาขาวิชาสัตวศาสตร์ - สาขาวิชาช่างกลเกษตร เกษตร
*สาขาวิชาเทคโนโลยีการจัดการธุรกิจดิจิทัล

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว๊บไซต์สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา date=2018-08-16 -  เว๊บไซต์สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้-  เว๊บไซต์วิทยาลัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดนครศรีธรรมราช
นครศรีธรรมราช
ฟาโรห์คาโมส

ฟาโรห์คาโมส (Kamose)เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สิบเจ็ด เขาอาจจะเป็นบุตรชายของฟาโรห์เซเคเนนเร ทาโอและพระราชินีอาห์โฮเทปที่ 1 และพี่ชายที่เต็มรูปแบบของอาโมสอีผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบแปด รัชสมัยของพระองค์ตกอยู่ที่ปลายสุดของยุคกลางที่สอง ฟาโรห์คาโมสครองราชย์เป็นระยะเวลาสามปี แม้ว่านักวิชาการบางคนตอนนี้ให้พระองคืครองราชย์นานประมาณห้าปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบหก
ฟาโรห์ทุตโมสที่ 3

ฟาโรห์เมนเคเปอร์เร ทุตโมสที่สาม (บางครั้งอ่านเป็น ทุตโมซิส หรือ ทุตโมซิสที่ 3, ธอทเมส ในงานประวัติศาสตร์ที่เก่ากว่าและความหมาย "การเกิดแห่งเทพธอท") เป็นฟาโรห์ที่หกของราชวงศ์สิบแปด ในช่วง 22 ปีแรกของการครองราชย์ของรัตติกาลเขาเป็นผู้ร่วมงานกับแม่เลี้ยงและป้าของเขาฮัตเชปซุต ซึ่งเป็นชื่อฟาโรห์ ในขณะที่เขากำลังแสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกในอนุสาวรีย์ยังมีชีวิตอยู่ทั้งสองได้รับมอบหมายตามปกติชื่อพระราชและเครื่องราชอิสริยาภรณ์และไม่ได้รับอาวุโสที่เห็นได้ชัดกว่าอื่น ๆ พระองค์ทำหน้าที่เป็นหัวหน้ากองทัพ 
หลังจากการตายของหลังจากการตายขอฮัตเชปซุตง และต่อมาทุตโมสที่ 3 ขึ้นไปยังฟาโรห์แห่งราชอาณาจักรเขาได้สร้างอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในอียิปต์ที่เคยเห็นมา ไม่น้อยกว่าสิบเจ็ดได้ดำเนินการและพระองค์ทรงทำสงครามเอาชนะจากนิยาในซีเรียเหนือไปยังแม่น้ำไนล์ในอาณาจักรนิวเบีย

**สุสาน**
พระเศียรของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3
หลุมฝังศพของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3 (KV34) ถูกค้นพบโดย Victor Loret ในปี 1898 ในหุบเขากษัตริย์ ใช้แผนซึ่งเป็นแบบฉบับของสุสานราชวงศ์ที่สิบแปดโดยมีการเลี้ยวคมที่บริเวณห้องโถงก่อนห้องสุสาน 
บันไดสองตัวและทางเดินสองทางให้ทางเข้าออกไปด้านหน้าซึ่งมีรูปสี่เหลี่ยมคางหมู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบแปด
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (Faculty of Engineering Northeastern University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยได้รับการรับรองโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และสภาวิศวกรแล้ว
คณะวิศวกรรมศาสตร์ตั้งขึ้นภายใต้วิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2532 เป็นคณะลำดับที่ 2 ของการก่อตั้งวิทยาลัย การดำเนินการของคณะได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเป็นลำดับดังจะเห็นได้จากจำนวนหลักสูตรที่เปิดเพิ่มขึ้นและจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน และได้มีการดำเนินงานผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพออกรับใช้สังคมอย่างต่อเนื่องเรื่อยมาจนมาถึงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 วิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้เปลี่ยนประเภทเป็นมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คณะจึงได้ดำเนินการเรียนการสอนภายใต้มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือจากนั้นเป็นต้นมา ปัจจุบันดำเนินการสอนทั้งหมด 5 สาขาวิชาได้แก่ สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล สาขาวิชาวิศวกรรมระบบอัจฉริยะ และสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ  เพื่อเปิดโอกาสทางการศึกษาและสัมมาชีพในระดับสูงให้แก่ กุลบุตรกุลธิดาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้มีทางเลือกในการเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาได้อย่างน่าภาคภูมิใจ ภายใต้การบริหารงานอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อผลิตบัณฑิตที่มีทั้งคุณวุฒิ คุณธรรม และคุณภาพ ออกสู่สังคม 

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ date=2017-09-14 -  เว๊บไซต์คณะวิศวกรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ date=2017-07-10 

**อ้างอิง**
วิศวกรรมศาสตร์