หลาง ผิง

หลาง ผิง (郎平; Lang Ping) เกิดวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1960 ที่กรุงปักกิ่ง เธอเป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวจีน และเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐ เธอมีฉายาคือ "ค้อนเหล็ก"
ในปี ค.ศ. 2002 เธอได้รับเกียรติในการจารึกชื่อไว้ในวอลเลย์บอลฮอลล์ออฟเฟม ที่ฮอลโยค รัฐแมสซาชูเซตส์ เธอเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา และพาทีมเข้ารับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศบ้านเกิดของเธอเอง
ปัจจุบัน เธอทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน

**ประวัติ**
หลาง ผิง เกิดที่กรุงปักกิ่ง และมีเชื้อสายชาวแมนจู
เธอได้ย้ายสู่สหรัฐอเมริกา และทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลที่มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก เมื่อถามถึงการย้ายของเธอ เธอได้บอกว่าเธอต้องการที่จะ "ลิ้มลองชีวิตแบบปกติ" เธอมีลูกสาวอายุ 20 ปี ชื่อ ลีเดีย ไป่ ผู้ซึ่งเป็นสมาชิกทีมวอลเลย์บอลหญิงของสแตนฟอร์ด
เธอยังคงความเป็นพลเมืองชาวจีนแผ่นดินใหญ่แม้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกามากว่า 15 ปี

**ผลงานในระดับอาชีพ**
หลาง ผิง เคยเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน และได้รับรางวัลเหรียญทองเมื่อครั้งที่เป็นฝ่ายชนะทีมชาติสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย รวมถึงเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมที่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปี ค.ศ. 1982 ที่ประเทศเปรู รวมถึงรายการเวิลด์คัพเมื่อปี ค.ศ. 1981 และ 1985

**อิทธิพลในประเทศจีน**
เนื่องจากบทบาทสำคัญของเธอในความสำเร็จของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 หลางได้รับการมองว่าเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม และเป็นหนึ่งในบุคคลที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬาสมัยใหม่ของประเทศจีน โดยในตอนท้ายของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ค.ศ. 1976 ประเทศจีนได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาในระดับโลกอีกครั้ง แม้ว่าทีมปิงปองของจีนจะชนะการแข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งกีฬานี้มักได้รับการพิจารณาว่าชาวจีนมีความเชี่ยวชาญ แต่หลางกับทีมวอลเลย์บอลหญิงของเธอก็ได้รับการจัดเป็นกีฬาประเภททีมที่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกหลายสมัย โดยการแข่งขันครั้งสุดท้ายของเธอคือกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 โดยหลางได้เป็นดาวในตำแหน่งตัวตีด้านนอกของทีม เธอมักได้รับการจดจำเป็นอย่างมาก ว่าเป็นหนึ่งในนักกีฬาแชมป์โลกสมัยแรกของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน

**การฝึกสอน**
หลางได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนที่มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ ค.ศ. 1987–89 และ ค.ศ. 1992–93
ในปี ค.ศ. 1995 หลางได้มาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน และสามารถพาทีมคว้ารางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย และอันดับสองในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 1998 ที่ประเทศญี่ปุ่น หลาง ผิง ได้ลาออกจากทีมชาติจีนในปี ค.ศ. 1998 อันเนื่องมาจากเหตุผลด้านสุขภาพ ในปีต่อมา เธอได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนในการแข่งขันลีกอาชีพของประเทศอิตาลี และประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมในการแข่งขันดังกล่าว โดยสามารถพาทีมชนะการแข่งขันลีกและได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีอยู่หลายสมัย
เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2005 ที่ซึ่งเธอได้พาทีมเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยทีมชาติสหรัฐได้พบกับทีมชาติจีนในประเทศบ้านเกิดของเธอเอง และทีมชาติสหรัฐสามารถเป็นฝ่ายชนะทีมชาติจีน 3-2 เซต ซึ่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน หู จิ่นเทา และประธานาธิบดีสหรัฐ จอร์จ ดับเบิลยู บุช เข้าร่วมชมการแข่งขันนัดดังกล่าว โดยการแข่งขันนัดดังกล่าวมีผู้ชมถึง 250 ล้านคนเมื่อนับเฉพาะประเทศจีนเพียงอย่างเดียว และเธอได้พาทีมสหรัฐเข้ารับรางวัลเหรียญเงินหลังจากเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติบราซิลในรอบชิงชนะเลิศที่ 3-1 เซต หลางได้ลาออกจากการทำหน้าที่ดังกล่าวในปี ค.ศ. 2008 โดยอ้างว่าเธออยากจะใช้เวลาอยู่กับครอบครัวของเธอ
ในช่วงปี 2013 หลาง ผิง ได้กลับมาเป็นหัวหน้าวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน อีกครั้งเธอประสบความสำเร็จคือ พาทีมจีนกว่าแชมป์รายการใหญ่ๆได้ เช่น วอลเลย์บอลหญิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ได้รับเหรียญทอง พาทีมชาติทีมชุดใหญ่ขึ้นเป็นวอลเลย์บอลหญิงที่ขึ้นรั้งอันดับที่ 1 ของโลก เป็นเวลานาน ในปี 2020 หลังการแข็งขันวอลเลย์บอลหญิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เสร็จสิ้น หลาง ผิง ประกาศผ่านสื่อขอลาออกจากการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน เพราะอยากให้คนรุ่นใหม่มาพัฒนาทีมต่อไป 
และปัจจุบันหลายคนจับตามองว่า หลาง ผิง จะกลับเข้ามาดูแลทีมชาติจีนอีกหรือไม่ ฉายา ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

**ชัยชนะครั้งสำคัญตอนเป็นผู้เล่นและโค้ช**
 วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ 1981 (ผู้เล่น) (แชมป์โลก)- วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 1982 (ผู้เล่น) (แชมป์โลก)- วอลเลย์บอลโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส (ผู้เล่น) (แชมป์โลก)- วอลเล่บอลเวิลด์คัพ 1985 (ผู้เล่น) (แชมป์โลก)- วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ 2015 (โค้ช) (แชมป์โลก)- วอลเลย์บอลโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 (โค้ช) (แชมป์โลก)- วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ 2019 (โค้ช) (แชมป์โลก)

**เกียรติประวัติ**
 หนึ่งในสิบนักกีฬาจีนยอดเยี่ยมแห่งปี, ค.ศ. 1981–1986- ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลยอดเยี่ยมแห่งปี สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ, ค.ศ. 1996- ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงในประเทศอิตาลียอดเยี่ยมแห่งปี, ค.ศ. 1999–2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lang Ping's profile, Fédération Internationale de Volleyball-  Lang Ping's profile, Chinese Olympic Committee-  Lang to coach Chinese local club-  郎平新浪微博
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวจีน
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
หมวดหมู่:นักกีฬาจากปักกิ่ง
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนโอลิมปิก