Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อัครมหาบัณฑิต

อัครมหาบัณฑิต (Aggamahāpaṇḍita; အဂ္ဂမဟာပဏ္ဍိတ, pron) เป็นสมณศักดิ์ที่รัฐบาลพม่าถวายแด่พระภิกษุเถรวาทผู้มีคุณูปการโดดเด่น

**ประวัติ**
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1915 1942 รัฐบาลพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ได้ถวายสมณศักดิ์อัครมหาบัณฑิตแก่พระภิกษุ 98 รูป ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1951-1953 รัฐบาลพม่าได้สมณศักดิ์นี้แก่พระภิกษุอีก 15

**คุณสมบัติ**
พระภิกษุชาวพม่าที่จะได้รับสมณศักดิ์นี้ ต้องมีคุณสมบัติดังนี้- ได้รับสมณศักดิ์ชั้น อัคคมหาคันถวาจกบัณฑิต (Aggamahāganthavācakapaṇḍita)- มีพรรษา 40- เป็นผู้ทรงศีล- สอบพระปริยัติธรรมได้ชั้น ธัมมาจริยะ (Dhammācariya)- เป็นผู้เชี่ยวชาญในการแต่งดำราบาลี- เป็นผู้เชี่ยวชาญในการสอนตำราบาลี- เป็นเจ้าสำนักเรียนพระปริยัติธรรม (ပရိယတ္တိစာသင်တိုက်)- เป็นพระสังฆาธิการ- ไม่เป็นผู้ต้องหาในคดี

**ภิกษุชาวไทยที่ได้รับสมณศักดิ์**

**อ้างอิง ==
การประชุมที่วันเซ

คฤหาสน์ ณ 56–58 เอเอ็ม โกเบน วันเซ (Am Großen Wannsee) ที่ประชุมวันน์เซ ปัจจุบันเป็นหออนุสรณ์และพิพิธภัณฑ์
การประชุมที่วันเซ (Wannsee Conference; Wannseekonferenz) เป็นการประชุมข้าราชการระดับสูงของนาซีเยอรมนีและผู้นำเอ็สเอ็ส จัดขึ้นที่เมืองวันเซ ชานกรุงเบอร์ลิน ณ วันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942
ไรน์ฮาร์ด ฮายดริช ผู้อำนวยการสำนักความมั่นคงหลักไรช์แห่งหน่วยเอ็สเอ็ส เป็นผู้เรียกประชุม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความมั่นใจว่า หัวหน้าบริหารกรมกองทั้งหลายจะร่วมมือกันกระทำให้การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้ายสัมฤทธิ์ผล ซึ่งจะทำให้ชาวยิวส่วนใหญ่ในดินแดนยุโรปที่เยอรมนียึดครองต้องถูกเนรเทศไปโปแลนด์และถูกสังหาร ผู้เข้าประชุม ได้แก่ ผู้แทนกระทรวงทบวงกรมหลายแห่ง รวมถึงรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงยุติธรรม และกระทรวงมหาดไทย ตลอดจนผู้แทนหน่วยเอ็สเอ็ส ในระหว่างการประชุมนั้น เฮย์ดริชพรรณนาเค้าโครงวิธีการกวาดต้อนชาวยิวในยุโรปจากภาคตะวันตกไปยังภาคตะวันออกเพื่อส่งไปประหาร ณ ค่ายมรณะในเขตปกครองสามัญ (General Government) อันเป็นภูมิภาคที่ถูกยึดครองของโปแลนด์pp=309–310
ไม่ช้าหลังการรุกรานโปแลนด์ในเดือนกันายน ค.ศ. 1939 การบีฑาชาวยิวในยุโรปก็ยกระดับขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่า การสังหารชายหญิงและเด็กตามอำเภอใจนั้นมาเริ่มเอาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 หลังเปิดปฏิบัติการบาร์บารอสซาต่อโซเวียตแล้ว ครั้นวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 แฮร์มันน์ เกอริง ได้ออกหนังสืออนุมัติให้เฮย์ดริชเตรียมเสนอแผน "แก้ปัญหาชาวยิวโดยสิ้นเชิง" เพื่อไปดำเนินการ ณ ดินแดนที่อยู่ในความควบคุมของเยอรมนี และประสานการมีส่วนร่วมขององการรัฐบาลทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ เฮย์ดริชเน้นย้ำที่วันน์เซว่า เมื่อการเนรเทศหมู่สุดสิ้นลงแล้ว หน่วยเอ็สเอ็สจะเข้าดูแลรับผิดชอบการกวาดล้างทั้งหมดเอง ส่วนเป้าหมายรอง คือ กำหนดให้ได้อย่างเป็นทางการว่า ใครบ้างคือชาวยิว เพื่อจะได้วางกรอบการล้างเผ่าพันธุ์
ยังมีสำเนาฉบับหนึ่งของพิธีสารการประชุมพร้อมด้วยหนังสือเวียนรายงานการประชุมเหลือรอดหลังสงคราม เอกสารนี้ฝ่ายสัมพันธมิตรพบเข้าในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 ในแฟ้มทั้งหลายที่ยึดได้จากกระทรวงการต่างประเทศเยอรมนี จึงใช้เป็นหลักฐานในการพิจารณาเนือร์นแบร์กครั้งหลัง ส่วนอาคารวันน์เซ ซึ่งใช้เป็นที่ประชุมนั้น บัดนี้เป็นหออนุสรณ์การฆ่าล้างชาวยิว

**ผู้เข้าร่วมประชุม**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Longerich, Peter (2010). Holocaust: The Nazi Persecution and Murder of the Jews. Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280436-5.
หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช
หมวดหมู่:การประชุมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485
โคอิจิ ซูงิยามะ (คีตกวี)

โคอิจิ ซูงิยามะ (Sugiyama Kōichi) เป็นคีตกวี, วาทยากร และ นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น และยังเป็นสมาชิกคณะกรรมการสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ เขาเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ประพันธ์เพลงประจำเกมซีรีส์ ดราก้อนเควสต์ ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ และยังประพันธ์เพลงให้กับอะนิเมะและภาพยนตร์ญี่ปุ่นอื่นๆอีกมากมาย เขาถือเป็นหนึ่งในศิลปินอาวุโสที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่นักประพันธ์เพลงคนอื่นๆ อาทิ โนบูโอะ อูเอมัตสึ และยังได้รับการยกย่องเป็น "บอสใหญ่แห่งวงการเกมมิวสิก" 
เขาจบการศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากมหาวิทยาลัยโตเกียวใน พ.ศ. 2501 และเริ่มทำงานเกี่ยวกับงานแพร่ภาพทางวัฒนธรรม ใน พ.ศ. 2511 เขาเข้าทำงานที่บริษัทฟูจิเทเลแคสต์ในตำแหน่งผู้จัดการ แต่ในปี 2514 ก็ลาออกมาเป็นนักประพันธ์เพลงอิสระ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2559 ซูงิยามะในวัย 85 ปีได้รับการจัดอันดับโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้เป็นผู้ประพันธ์เพลงเกมที่มีอายุมากที่สุดในโลก

**ผลงาน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยโตเกียว
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
เฟือสท์

เฟือสท์ (Fürst) และสำหรับสตรีว่า เฟือร์สทีน (Fürstin) มาจากภาษาเยอรมันบนสมัยเก่าว่า furisto ที่แปลว่า "ผู้เป็นเอก" เป็นยศเจ้าฟ้าและยศขุนนางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน เจ้าฟ้าที่มีสิทธิ์ลงมติรับรองจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จะถูกเรียกว่า "คัวร์เฟือสท์" (Kurfürst)
จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในอดีตมักส่งราชบุตรและราชอนุชาไปปกครองแว่นแคว้นในจักรวรรดิ โดยที่แว่นแคว้นดังกล่าวได้รับเอกสิทธิ์ที่เรียกว่า ไรชส์อุนมิทเทิลบาร์ไคท์ (ความขึ้นตรงจักรวรรดิ) แว่นแคว้นดังกล่าวถูกเรียกในภาษาเยอรมันว่า เฟือร์สเทนทุม (Fürstentum) ที่แปลว่าราชรัฐ อยู่ใต้การปกครองของเจ้าฟ้า อีกด้านหนึ่ง เจ้าชั้นราชบุตรที่ไม่มีอำนาจทางปกครองจะถูกเรียกว่า "เจ้าชาย" (Prinz) แต่ภาษาอังกฤษจะแปลเจ้าฟ้าและเจ้าชายเป็นคำเดียวกันว่า Prince 
นอกจากเฟือสท์มีความเป็นชนชั้นเจ้า ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น His Serene Highness  อีกด้านหนึ่งยังมีความเป็นชนชั้นขุนนาง ซึ่งในระบบขุนนางจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน เฟือสท์อยู่สูงกว่ากราฟ (Graf) แต่อยู่ต่ำกว่าดยุก (Herzog) ดยุกในที่นี้หมายถึงดยุกผู้ครองรัฐ ส่วนดยุกในหมู่เกาะอังกฤษนั้นเป็นขุนนาง มิใช่เจ้า และจะได้รับการปฏิบัติต่ำกว่าเจ้าฟ้า
เจ้าฟ้าบางองค์อาจควบตำแหน่งดยุก อาทิ อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ตำแหน่งเจ้าฟ้าแห่งบิสมาร์คเป็นตำแหน่งตกทอด ทายาทคนโตสามารถสืบตระกูล แต่ตำแหน่งดยุกแห่งเลาเอินบวร์คเป็นตำแหน่งเกียรติยศเฉพาะตน มิอาจตกทอดสู่ทายาท 
ภาษาเยอรมันแปลคำว่า Prince of Wales ในภาษาอังกฤษเป็น Fürst von Wales และแปลพระยศเจ้านายทรงกรมของไทยเป็นเฟือสท์เช่นกัน อาทิ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ถูกแปลเป็น Fürst von Nakhon Sawan
ในปัจจุบัน ประเทศที่มีประมุขแห่งรัฐเป็นเฟือสท์มีอยู่สองประเทศคือราชรัฐโมนาโกและราชรัฐลีชเทินชไตน์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐ
หมวดหมู่:เจ้าชาย
หมวดหมู่:ผู้สูงศักดิ์
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์เยอรมัน
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์
ภัทริน ลาภกิตติกุล

ภัทริน ลาภกิตติกุล เกิดเมื่อ วันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2531 ราศีกันย์ สถานที่เกิดคือจังหวัดกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เบลล์ จบการศึกษาจาก คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ประวัติ**
ภัทริน ลาภกิตติกุล ในขณะกำลังศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเภสัชศาสตร์ ได้รับคัดเลือกให้เป็น ดรัมเมเยอร์ (รุ่น 2) ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ครั้งที่ 65 ที่จัดขึ้นเมื่อ 31 มกราคม 2551 จึงทำให้มีผลงานด้านโฆษณา ได้แก่ โฆษณาน้ำผลไม้ Lotte Mango Juice, โฆษณา เครื่องดื่มCoke, โฆษณาสาหร่าย Siliko และผลงานโฆษณาอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงผลงานนางเอกมิวสิควิดีโอเพลง พระเอก ของศิลปิน The Bottom Blues (พ.ศ. 2553) และมิวสิควิดีโอเพลง 2 คน 1 ใจ ของศิลปิน เล้าโลม (พ.ศ. 2554) จนทาง LG ได้ร่วมกับเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ผู้เขียนบท 3 เกมสยอง และบอดี้...ศพ#19 ได้ผลิตภาพยนตร์สั้นเรื่องความลับของจริยา MYSTERY OF JARIYA (พ.ศ. 2554) เป็นภาพยนตร์สั้น 3 ตอน โดยให้ ภัทริน ลาภกิตติกุล ได้รับบท เบล นางเอกของเรื่อง
ต่อมา ภัทริน ลาภกิตติกุล เป็นที่รู้จักกับงานด้านพิธีกรหรือวีเจ จากโครงการ VJ Search รุ่นที่ 5 ทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์ โดยจัดรายการคนดูเป็นใหญ่, Asian Hero และรายการ Zog Zag ซึ่งออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ จนแชนแนลวีไทยแลนด์ได้ปิดตัวลง ทำให้ภัทรินจบบทบาทของการเป็นพิธีกร หรือวีเจลงไป 
พ.ศ. 2558 ภัทริน ลาภกิตติกุล ได้ทำงานกับสายการบิน การบินไทย(Thai Airways) ในตำแหน่งลูกเรือและได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับทางสายการบิน โดยมีผลงานการถ่ายโฆษณาชุด Your desire, our creation of new heights of flying..., โฆษณาชุด Good Start with THAI  ซึ่งออกอากาศสายการบิน และโทรทัศน์ทั้วโลก รวมถึงได้ถ่ายภาพนิ่งกับนิตยสาร SAWASDEE โปรโมทประเทศไทย พ.ศ. 2559 ภัทริน ลาภกิตติกุล ยังคงมีผลงานด้านการแสดงในมิวสิควิดีโอ เพลง ขี้เกียจฟังถ้ายังแอบคุย ของศิลปิน พลอย พรทิพย์ จนได้รับบทพนักงานธนาคาร ของธนาคารธนชาต ชุดอัลตร้าเซฟวิ่งส์ (เปลี่ยนเงินเย็นให้เป็นดอกเบี้ยสุดฮอต) ในปี พ.ศ. 2560

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วีเจ
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย

Journey The Series แก๊งเฟี้ยวเที่ยวทั่วไทย เป็นซีรีส์รายการท่องเที่ยวทั่วไทยผสมละคร ที่จะเปิดมุมมองใหม่ ด้วยการ ขับรถตระเวนทั่วไทยไปกับก๊วนเพื่อน เดินทาง ครั้งแรกกับบทบาทใหม่ของ 4 พระเอกหนุ่มสุดฮอต และแก๊งสุดคูล ชายหนุ่มกับหญิงสาวที่สามารถร่วมเดินทาง ไปด้วยกันบนมิตรภาพระหว่างเพื่อน บนเส้นทางนับพันไมล์ ด้วยประสบการณ์ที่คาดฝันและไม่คาดฝัน จากเหนือจรดใต้ จากตะวันออกไปตะวันตก จากภาคกลางสู่ดินแดนถิ่นอีสาน เพื่อเจอนี่ เจอนั่น จอโน่นนน...กับเรื่องราวหลากหลาย เต็มไปด้วย สีสัน สนุกและประทับใจ ตามไลฟ์สไตล์หนุ่มสาวยุคใหม่ พลาดไม่ได้แล้ว JOURNEY THE SERIES เจอนั่น เจอนี่ แฮปปี้ทุกเส้นทาง ปัจจุบันออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 23.20 - 00.20 น. ทางช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 และอัปโหลดวิดีโอลงยูทูบทางช่อง "Journey The Series" รวมไปถึงออกอากาศให้ชมย้อนหลังผ่านทาง LINE TV  และล่าสุดในปี พ.ศ. 2560 รายการได้ออกอากาศรีรันทางช่องเนชั่นทีวี หมายเลข 22 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 10.00 - 11.00 น. เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560
พิธีกรเดินเรื่องในแต่ละทริปด้วย Special Feature ของแหล่งท่องเที่ยวไทย แบบครบเครื่อง On Location มีความหลากหลายของสัมผัสการเดินทาง ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวหลากหลาย และร่วมสร้างสีสันจากเพื่อนๆ ร่วมทริปเดินทาง
ที่จะเปิดมุมมองใหม่ๆ ด้วยการขับรถตระเวนเที่ยวทั่วไทยทั้ง 4 ภาคไปกับก๊วนเพื่อนเดินทาง นำทีมโดย 4 นักแสดงหนุ่มสุดฮอตและชาวแก๊งสุดคูลที่รักการเดินทาง พบกับวิวสวยๆ ของเมืองไทย กับประสบการณ์ที่ไม่คาดฝันอันเต็มไปด้วยสีสันของการเดินทาง และมิตรภาพระหว่างเพื่อนบนเส้นทางนับพันไมล์

**นักแสดง**

**ภาคใต้**
ซีซั่นที่ 1 : ปักษ์ใต้...ปักหมุดหยุดเวลา

**ภาคอีสาน**
ซีซั่นที่ 2 : อีสานแซ่บนัว

**ภาคเหนือ**
ซีซั่นที่ 3 : เหนือฝันบันดาลใจ

**ภาคกลาง - ภาคตะวันออก**
ซีซั่นที่ 4 :  กลางใจใกล้แค่เอื้อม , สีสันตะวันออก

**ดูเพิ่ม**
 Journey The Mission

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series date=2016-08-16 -  เว็บไซต์ของรายการ ThaiTV3.com date=2017-05-04 -  ยูทูปอย่างเป็นทางการของรายการ Journey The Series
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:รายการสารคดีท่องเที่ยว
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2560

รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2560/2017
รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560/2017 เรียงตามวันฉาย

**อ้างอิง**
  ภาพยนตร์ไทยปี 2560
2560
การลอบสังหารอันเดรย์ คาร์ลอฟ

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 อันเดรย์ คาร์ลอฟ เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำตุรกี ถูกเมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ยิงเสียชีวิตขณะกล่าวเปิดงานนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ผู้สังหารเป็นตำรวจปราบจลาจลของตุรกีซึ่งอยู่ระหว่างการพักงาน ได้อาศัยบัตรประจำตัวของตนเองนำอาวุธปืนเข้าไปในที่ก่อเหตุ หลังจากยิงเอกอัครราชทูตแล้ว ผู้สังหารได้ตะโกนขึ้นว่า "ตักบีร์ ตักบีร์ อย่าลืมอะเลปโป อย่าลืมซีเรีย หากดินแดนของเราไม่ปลอดภัย พวกคุณก็จะไม่ปลอดภัยเหมือนกัน อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา มีเพียงความตายที่จะนำเราออกจากที่นี่ได้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับความโหดร้ายครั้งนี้จะต้องชดใช้" หลังจากก่อเหตุ อัลทึนทัชได้ถูกกองกำลังรักษาความมั่นคงกระทำวิสามัญฆาตกรรม
การสังหารครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์การประท้วงหลายวันในตุรกีเพื่อต่อต้านการมีส่วนร่วมของรัสเซียในสงครามกลางเมืองซีเรียและการสู้รบเพื่อยึดเมืองอะเลปโป แม้ว่ารัฐบาลรัสเซียกำลังเจรจากับรัฐบาลตุรกีเพื่อบรรลุข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราวอยู่ก็ตาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การลอบสังหารในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2559
อันเดรย์ คาร์ลอฟ

อันเดรย์ เกนนาเดียวิช คาร์ลอฟ (Андре́й Генна́дьевич Ка́рлов, Andrei Gennadyevich Karlov) เป็นนักการทูตชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2016 คาร์ลอฟถูกลอบสังหารโดย เมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ในนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ประเทศตุรกี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เอกอัครรัฐทูตรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
หมวดหมู่:วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย
เหตุโจมตีในเบอร์ลิน พ.ศ. 2559

เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 เวลาประมาณ 20:00 น. ตามเวลายุโรปกลาง (02:00 น. ของวันที่ 20 ธันวาคม ตามเวลาในไทย) เกิดเหตุรถบรรทุกคันหนึ่งพุ่งเข้าใส่ฝูงชนที่ตลาดเทศกาลคริสต์มาสแห่งหนึ่งที่จัตุรัสไบรท์ไชท์พลัทซ์ (Breitscheidplatz) ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 50 คน คนขับขับรถบรรทุกมาเป็นระยะทาง 50–80 เมตร (160–260 ฟุต) ข้ามทางเท้าตรงจัตุรัสแล้วพุ่งรถเข้าใส่ซุ้มขายของต่าง ๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจในท้องถิ่นระบุว่า รถบรรทุกคันดังกล่าววิ่งมาจากถนนบูดาเปสต์ (Budapester Straße) ก่อนจะเข้ามาหยุดอยู่หน้าโบสถ์อนุสรณ์ไกเซอร์วิลเฮล์มในที่สุด มีรายงานว่า คนขับรถหนีไปทางสวนสัตว์เบอร์ลิน ผู้ต้องสงสัยซึ่งคาดว่าเป็นคนขับรถถูกเจ้าหน้าที่จับกุมไว้ได้ ตำรวจกล่าวว่า ผู้โดยสารอีกคนในรถบรรทุกเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ และเขาเป็นชาวโปแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2559
องค์การผู้บุกเบิกแอ็นสท์ เทลมัน

ตราประจำองค์การผู้บุกเบิกแอ็นสท์ เทลมัน
องค์การผู้บุกเบิกแอ็นสท์ เทลมัน (Pionierorganisation Ernst Thälmann) เป็นองค์การเยาวชนสำหรับนักเรียนอายุตั้งแต่ 6-14 ปี  ในประเทศเยอรมนีตะวันออกองค์การนี้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 13 ธันวาคม 1948 โดยตั้งชื่อตามแอ็นสท์ เทลมัน เลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนีซึ่งถูกประหารชีวิตที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ในปี 1944 โดยองค์การนี้เป็นส่วนหนึ่งของยุวชนเยอรมันเสรี (Freie Deutsche Jugend)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Picture archive of the German Museum of History date=2013-06-05 -  Youth Movement:  German Democratic Republic
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2533
จักรพรรดิบูเร็ตสึ

จักรพรรดิบูเร็ตสึ (Buretsu-tennō; ค.ศ. 489 — 7 มกราคม ค.ศ. 507) เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 25 ของญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
ไม่มีวันที่ที่สามารถระบุช่วงชีวิตหรือรัชสมัยของพระองค์ได้แน่ชัด แต่ตามธรรมเนียมจัดให้ครองราชย์ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 499 ถึง 7 มกราคม ค.ศ. 507
จักรพรรดิบุเระสึเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 507 (พ.ศ. 1050) โดยไร้รัชทายาททำให้สายราชสกุลของจักรพรรดินิงเก็งรวมถึงราชวงศ์แรกที่ปกครองญี่ปุ่นมาตั้งแต่ 660 ปีก่อนคริสตกาล สิ้นสุดลงโดย โอโตโมะ โนะ คานามูระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนักได้ยกเจ้าชายฮิโกฟูโตะพระชนมายุ 57 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ทันทีเป็น จักรพรรดิเคไต อันเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์ที่ 2

**ดูเพิ่ม**
 จักรพรรดิญี่ปุ่น- รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Aston, William George. (1896).   Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  448337491- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;  251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842
บูเร็ตสึ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคโคะฟุง
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิทวีปยุโรป/กล่องเมนู

100pxโครงการ • สถานีย่อย • สภาประชาคมยุโรปคู่มือการเขียน • บทความที่ยังไม่สมบูรณ์ • บทความที่ต้องการ • แหล่งสืบค้นข้อมูล
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิทวีปยุโรป

ยินดีต้อนรับสู่โครงการวิกิทวีปยุโรป
สวัสดีผู้ใช้ทุก ๆ ท่าน ยินดีต้อนรับสู่ โครงการวิกิทวีปยุโรป โครงการนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิกิพีเดีย มีจุดประสงค์ในการรวบรวม พัฒนา และปรับปรุงเนื้อหาเกี่ยวกับทวีปยุโรปให้ดีขึ้น ทั้งในเชิงประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ มนุษยศาสตร์ การเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ของประเทศต่างๆในทวีปยุโรป ทั้งนี้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมและเป็นส่วนหนึ่งของโครงการนี้ได้

**คำเตือนและข้อควรระวัง**
# อนุญาตให้บทความที่เกี่ยวกับประเทศตุรกี, อาร์เมเนีย, จอร์เจีย, ไซปรัส และอาเซอร์ไบจานเป็นบทความทวีปยุโรปได้ในทางพฤตินัย (ในทางนิตินัยบทความที่เกี่ยวกับประเทศที่กล่าวมาต้องใส่แยกต่างหากกับบทความที่เกี่ยวกับทวีปเอเชีย)
# บทความอาณานิคมในทวีปแอฟริกา, อเมริกา และ เอเชียโอเชียนเนีย ไม่ถือว่าเป็นบทความทวีปยุโรป
# บทความที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอนุญาตให้เขียนได้
# บทความประเทศรัสเซียเขียนได้เฉพาะประเทศรัสเซียส่วนทวีปยุโรปเท่านั้น ในส่วนเอเชียตั้งแต่เทือกเขาอูรัลและ 9 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ในส่วนเอเชีย (หลังวันที่ 26 ธันวาคม 2534) ไม่ถือว่าเป็นบทความทวีปยุโรป

**แม่แบบ**
 บทความทวีปยุโรป (หน้าพูดคุยของบทความในกรณีที่ไม่ทราบว่าจะให้บทความอยู่ในระดับใด)
โดยจะแสดงผล:- โครงทวีปยุโรป (สำหรับบทความที่ยังไม่สมบูรณ์)
โดยจะแสดงผล:

**ติดกล่องผู้ใช้**
ช่วยสนับสนุนโครงการของเราด้วยการติดกล่องผู้ใช้ User Wikiproject Europe ที่หน้าผู้ใช้ของท่าน และอย่าลืมเพิ่มชื่อผู้ใช้ของคุณที่นี่!
โดยจะแสดงผล:

**คำเชิญ**
ใช้สำหรับวางในหน้าผู้ใช้ของคนที่คุณได้สังเกตเห็นว่ามีส่วนร่วมอย่างสม่ำเสมอเพื่อบทความที่เกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป หากพวกเขาตัดสินใจที่จะเข้าร่วม พวกเขาจะแสดงตัวเองในรายชื่อของผู้เข้าร่วม ท่านสามารถส่งคำเชิญได้โดยใช้รหัสคำเชิญจากโครงการวิกิทวีปยุโรปตามด้วยเพิ่มข้อความที่กำหนดเอง เช่นเดียวกับลายเซ็นของคุณ
โดยจะแสดงผล:

**มอบดาวเกียรติยศ**
ดาวเชิดชูเกียรติแห่งทวีปยุโรป มอบให้สำหรับผู้มีส่วนร่วมในการเขียนบทความที่เกี่ยวข้องกับทวีปยุโรปอย่างมีนัยยะสำคัญ โดยติดแม่แบบ เหตุผล พร้อมลงชื่อผู้ใช้ที่หน้าพูดคุยของผู้ใช้ที่ได้รับดาว หลังจากติดป้ายจะแสดงผลดังนี้:

**การจัดระดับบทความ**
ทุกคนสามารถจัดระดับบทความทวีปยุโรปได้ในหน้าอภิปราย (ยกเว้นบทความระดับคัดสรร และบทความระดับคุณภาพ ซึ่งจะต้องผ่านการเสนอชื่อกับทางวิกิพีเดียก่อน) ระดับของบทความมีดังนี้- ระดับคัดสรร สำหรับบทความระดับคัดสรร- ระดับคุณภาพ สำหรับบทความระดับคุณภาพ- ระดับดี สำหรับบทความระดับดี- ระดับพอใช้ สำหรับบทความระดับพอใช้- ระดับโครง สำหรับบทความระดับโครง- ระดับรายชื่อ สำหรับบทความระดับรายชื่อ หรือ บทความที่เป็นดัชนีรายชื่อ- ระดับหมวดหมู่ สำหรับบทความระดับหมวดหมู่ หรือ บทความที่เป็นหมวดหมู่

**เป้าหมาย**

**หมวดหมู่ทั้งหมด**
ทวีปยุโรป

**โครงการวิกิพี่น้อง**
นอกจากนี้โครงการทวีปยุโรปยังมีโครงการวิกิพี่น้องเฉพาะทางของประเทศต่างๆ ในทวีปยุโรปดังนี้
ย
ว็อล์ฟกัง เพาล์

ว็อล์ฟกัง เพาล์ (Wolfgang Paul; 10 สิงหาคม ค.ศ. 1913 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองโลเร็นทซ์เคียร์ชในแซกโซนี เป็นบุตรคนที่ 4 จากทั้งหมด 6 คนของเทโอดอร์และเอลีซาเบ็ท (นามสกุลเดิม รุพเพิล) เพาล์ เพาล์เติบโตที่เมืองมิวนิกและเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก ก่อนจะย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินและตามฮันส์ ค็อพเฟอร์มัน ที่ปรึกษาระดับปริญญาเอกไปที่มหาวิทยาลัยคีล เพาล์เรียนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาศึกษาการแยกไอโซโทป ซึ่งเป็นหนึ่งในกระบวนการสำคัญในการสร้างอาวุธนิวเคลียร์
หลังจากเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินกับค็อพเฟอร์มัน ในปี ค.ศ. 1952 เพาล์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ทดลองที่มหาวิทยาลัยบ็อน เขาดำรงตำแหน่งนี้ถึงปี ค.ศ. 1993 ระหว่างปี ค.ศ. 1965–1967 เพาล์ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการส่วนฟิสิกส์นิวเคลียร์ที่องค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (เซิร์น)
เพาล์มีผลงานที่สำคัญคือการพัฒนาเทคนิคการดักจับไออน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการศึกษาอนุภาคย่อยของอะตอม ในปี ค.ศ. 1989 เพาล์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับฮันส์ เกออร์ค เดเม็ลท์ สำหรับการพัฒนาเทคนิคนี้ รางวัลอีกส่วนมอบให้นอร์แมน ฟอสเตอร์ แรมซีย์ จูเนียร์
ด้านชีวิตส่วนตัว เพาล์แต่งงานครั้งแรกกับลีเซอล็อทเทอ เพาล์ (นามสกุลเดิม เฮียร์เชอ) ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 เขาแต่งงานใหม่กับ ดร.โดริส วัลช์-เพาล์ เพาล์เสียชีวิตที่เมืองบ็อนในปี ค.ศ. 1993

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐซัคเซิน
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคนิคมิวนิก
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยคีล (ประเทศเยอรมนี)
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยบ็อน
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิทวีปยุโรป/จะทำ

* ก่อตั้งสถานีย่อย:ทวีปยุโรป (:en:Portal:Europe)- ปรับปรุงบทความระดับโครง และพอใช้- รวบรวมบทความที่เกี่ยวกับประเทศต่างๆในทวีปยุโรปให้มากที่สุด
อัลเฆาะซาลี

อัลเฆาะซาลี (ค.ศ. 1058 – 19 ธันวาคม ค.ศ. 1111; ٱلْغَزَّالِيُّ) มีชื่อเต็มว่า อะบู ฮามิด มุฮัมมัด อิบน์ มุฮัมมัด อัฏฏูซี อัลเฆาะซาลี (أَبُو حَامِدٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ ٱلطُّوسِيُّ ٱلْغَزَالِيُّ) รู้จักกันในประเทศที่พูดภาษาเปอร์เซียว่า อิหม่ามมูแฮมแมดี แฆซอลี (امام محمد غزالی) หรือในยุโรปสมัยกลางผ่านชื่อที่แผลงเป็นละตินว่า Algazelus หรือ Algazel เป็นผู้รู้รอบด้านชาวเปอร์เซีย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักปรัชญา, นักเทววิทยา, นักกฎหมาย, นักตรรกะ และนักรหัสยิกที่โดดเด่นและมีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในยุคทองของอิสลาม
เขาถือเป็นมุญัดดิด (ผู้ฟื้นฟูศาสนา) แห่งคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งตามฮะดีษของท่านศาสดาระบุว่าจะปรากฏขึ้นทุก ๆ 100 ปี เพื่อฟื้นฟูความเชื่อในสังคมอิสลาม ผลงานของเขาได้รับการยกย่องจากผู้ร่วมสมัยของเขาอย่างมากจนอัลเฆาะซาลีได้รับชื่อที่เป็นเกียรติว่า "ข้อพิสูจน์ของอิสลาม" (ฮุจญะตุลอิสลาม)

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 s2cid=38740431 - pmid=7876530- doi-access=free- isbn=978-1-4725-7204-2- url=http://archive.nyu.edu/handle/2451/38266- jstor=25182038

**อ่านเพิ่ม**
 Macdonald, Duncan B. (1899). "The life of al-Ghazzali", in Journal of the American Oriental Society. 20, p. 122 sqq.- Laoust, H: La politique de Gazali, Paris 1970- Campanini, M.: Al-Ghazzali, in Seyyed Hossein Nasr and Oliver Leaman, History of Islamic Philosophy 1996- Campanini, Massimo, Ghazali, in Muhammad in History, Thought, and Culture: An Encyclopedia of the Prophet of God (2 vols.), Edited by C. Fitzpatrick and A. Walker, Santa Barbara, ABC-CLIO, 2014. 1610691776- Watt, W. M.: Muslim Intellectual: A Study of al-Ghazali, Edinburgh 1963- Zwemer, S. M. A Moslem Seeker after God, New York 1920- Nakamura, K. "Al-Ghazali", Encyclopedia of Philosophy- Dougan, A. The Glimpse: The Inner teaching of Abu Hamid Muhammad al-Ghazzali's Mishkat al-Anwar (The Niche for Lights) by Abdullah Dougan 0-9597566-6-3- A comparison between the philosophy of Ghazali and the Copenhagen Interpretation: ref=none
*ref=none

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=10472- sname=Al-Ghazali

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1050
หมวดหมู่:นักเขียนอัตชีวประวัติ
หมวดหมู่:มุญัดดิด
หมวดหมู่:นักปรัชญาอิสลาม
หมวดหมู่:บุคคลจากทูส
หมวดหมู่:บุคคลจากแมชแฮด
หมวดหมู่:จิตวิทยาศูฟี
หมวดหมู่:ชาวเปอร์เซีย
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจักรวรรดิเซลจุค
หมวดหมู่:นักญาณวิทยา
หมวดหมู่:นักอภิปรัชญา
หมวดหมู่:บุคคลที่ฝังที่แมชแฮด
เนย (เพลงเพลย์กราวด์)

"เนย" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเพลย์กราวด์ สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย เพลย์กราวด์ ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยเนื้อหาเพลงพูดถึงการเปรียบ “ความรัก” เหมือนดั่งก้อน “เนย” ช่วงแรกก็มั่นคงแข็งแรง แต่ถ้าวางทิ้งไว้ไม่นานก็อ่อนแรงและหลอมละลาย แต่ไม่ว่ายังไงเนยก็ยังคงความหวาน หอม มัน น่าลิ้มลองอยู่ดี
ในส่วนของดนตรี เน้นความดิบให้ความรู้สึกเหมือนเล่นสด ซึ่งเพลงนี้ได้ ฟุ้ง Better Weather มาช่วยเรียบเรียงกีตาร์ ส่วนทางด้านกลองได้ เนย์ พีระ วรวิทยาธร และ ป้อม บุญฤทธิ์ เลาหะวณิช มาช่วยดูแลในส่วนของการร้องและคอรัส
ส่วนมิวสิควิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยถ่ายทำกันที่ประเทศสิงคโปร์ มีกิมมิคเล็ก ๆ คือ สุนัข ซึ่งเป็นสัตว์ที่ไม่ปฏิเสธความสุข

**การตอบรับ**
เพลง เนย ติดอันดับสูงสุด 91 จากการจัดอันดับของ94 อีเอฟเอ็ม ในชาร์ตอีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอรเพลย์ ประจำวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2559 
 ชาร์ต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เพลงของเพลย์กราวด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมีเรคคอร์ดส
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยฟองเบียร์
หน่วยความมั่นคงปาเลสไตน์

หน่วยความมั่นคงปาเลสไตน์ (PSS) (خدمات الأمن الفلسطينية) เป็นกำลังทหาร และ หน่วยข่าวกรองของรัฐปาเลสไตน์. ในฐานะกองกำลังรักษความปลอดภัย และ ตำรวจ. ขึ้นตรงการบังคับบัญชาโดย ประธานาธิบดี ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังปาเลสไตน์.

**ภูมิหลัง**

**โครงสร้าง**
หน่วยรักษาความปลอดภัยประธานาธิบดี, ค.ศ. 2008

**จากออสโลสู่อินติฟาตาครั้งที่ 2**

**การปฎิรูป ค.ศ. 2002-2004**

**สภาความมั่นคงแห่งชาติ**

**สามเหล่าหลัก**

**การปฎิรูป ค.ศ. 2005**

**การจัดตั้งกองกำลังตำรวจศาล**

**ความขัดแย้งภายใน ค.ศ. 2006-2007**

**งบประมาณ**

**ภารกิจ**

**ดูเพิ่ม**
 อาสารักษาดินแดนปาเลสไตน์- ตำรวจพลเรือนปาเลสไตน์- กระทรวงมหาดไทย (องค์การบริหารปาเลสไตน์)- United States security assistance to the Palestinian National Authority

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**
Roland Friedrich, Arnold Luethold and Firas Milhem,  The Security Sector Legislation of the Palestinian National Authority date=2016-10-07  (3,2 MB). Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF), January 2008.  On website date=2015-03-07 
*Friedrich et al.,  Entry-points to Palestinian Security Sector Reform. DCAF, 2007 ISBN 9789292220617

**แล่งข้อมูลอื่น**
 The Evolution and Reform of Palestinian Security Forces 1993-2013. Alaa Tartir, 18 September 2015
หมวดหมู่:องค์กรปาเลสไตน์


หมวดหมู่:ดินแดนปาเลสไตน์
หมวดหมู่:การทหารของรัฐปาเลสไตน์
หมวดหมู่:การบังคับใช้กฎหมายในองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์
จักรพรรดิอังกัง

จักรพรรดิอังกัง (Ankan-tennō; ค.ศ. 466 — 25 มกราคม ค.ศ. 536) เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 27 ของญี่ปุ่น อ้างอิงจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
ไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนให้กับพระชนมชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิองค์นี้ แต่ตามธรรมเนียมถือว่าได้ครองสิริราชสมบัติจาก 10 มีนาคม ค.ศ. 531 ถึง 25 มกราคม ค.ศ. 536

**ตำนาน**
รายงานจากโคจิกิ เจ้าชายมางาริ โนะ โอเอะ (勾大兄皇子; ภายหลังคือจักรพรดริอังกัง) เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิเคไตผู้ปกครองประเทศในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 แม้ว่ามีข้อมูลเกี่ยวกัยพระองค์เพียงเล็กน้อย เมื่อพระองค์มีพระชนมพรรษา 66 พรรษา เคไตจึงสละราชสมบัติให้พระองค์
ตำแหน่งร่วมสมัยของอังกังน่าจะไม่ใช่ เท็นโน เนื่องจากนักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เชื่อว่าตำแหน่งนี้ยังไม่ปรากฏจนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิเท็มมุและจักรพรรดินีจิโตแต่คาดว่าตำแหน่งในเวลานั้นคือ ซูเมรามิโกโตะ หรือ อาเมโนชิตะ ชิโรชิเมซุ โอกิมิ (治天下大王, หมายถึง "กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ปกครองใต้สวรรค์" หรืออาจเรียกเป็น ヤマト大王/大君 หรือ "กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยามาโตะ"
เหตุการณ์สำคัญที่สุดที่บันทึกในรัชสมัยของพระองค์คือการสร้างยุ้งฉางของรัฐจำนวนมากทั่วประเทศญี่ปุ่น ซึ่งบ่งชี้ถึงอำนาจของจักรวรรดิที่แผ่ขยายอย่างกว้างขวางในขณะนั้น
ศาลเจ้าและสุสานชินโตที่อุทิศแด่จักรพรรดิอังกัง
สุสานของอังกังตามธรรมเนียมมีความเกี่ยวข้องกับโคฟุงทากายัตสึกิยามะในฮาบิกิโนะ จังหวัดโอซากะ

**ดูเพิ่ม**
 จักรพรรดิญี่ปุ่น - รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Aston, William George. (1896).   Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. 448337491- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0; 251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 5850691- Varley, H. Paul. (1980).   Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5; 59145842
อังกัง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคโคะฟุง
ชุติมา บุณยประภัศร

ชุติมา บุณยประภัศร เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นอดีตปลัดกระทรวงพาณิชย์ และอดีตคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ประธานกรรมการในคณะกรรมการควบคุมสินค้าที่เกี่ยวข้องกับการแพร่ขยายอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงกรรมการ สภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ 
อดีตรองประธานอนุกรรมการในคณะอนุกรรมการตรวจสอบปริมาณและคุณภาพข้าวคงเหลือของรัฐอดีตประธานอนุกรรมการในคณะอนุกรรมการพิจารณาระบายข้าวอดีตรองประธานอนุกรรมการในคณะอนุกรรมการจัดทำบัญชีข้าวคงเหลือของรัฐ

**ประวัติ**
นางสาวชุติมา บุณยประภัศร เป็นคนจังหวัดพระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (การคลัง) จากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มิชิแกน สหรัฐอเมริกา และผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2550

**การทำงาน**
นางสาวชุติมา บุณยประภัศร เริ่มเข้ารับราชการในปี 2525 ในตำแหน่งเศรษฐกร ระดับ 3 กรมเศรษฐกิจการพาณิชย์ เคยดำรงตำแหน่งอัคราชทูตที่ปรึกษา สำนักงานพาณิชย์ในต่างประเทศ ณ กรุงบรัสเซลส์ เป็นประธานคณะกรรมการระดับเจ้าหน้าที่อาวุโสอาเซียน 
นางสาวชุติมา บุณยประภัศร เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในกระทรวงพาณิชย์ ได้แก่ อธิบดีกรมการค้าภายใน อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ อธิบดีกรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ และเป็นปลัดกระทรวงพาณิชย์ ได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรีหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
ผลงานที่สำคัญ เช่น ยกเลิก SG เหล็กแผ่นรีดร้อนเจืออื่น ๆ ชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วนfix-attempted=yes  ในเดือนกุมภาพันธํปี 2562 ส่งผลทำให้อุตสาหกรรมเหล็กในประเทศไทยมีอัตราการผลิตที่ลดลง เพราะนำเข้าเหล็กจากต่างประเทศการดำเนินการให้ประเทศไทยเข้าเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลก การเจรจาปัญหาการเปิดตลาดข้าวและการกำหนดโควตาไก่แช่แข็งกับสหภาพยุโรป เป็นต้น

**งานการเมือง**
ชุติมา บุณยประภัศร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในเดือนธันวาคม 2559 ต่อมาในการปรับคณะรัฐมนตรี ชุติมา ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงพาณิชย์ไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ
ศักดิ์ศรี ศรีอักษร

ศักดิ์ศรี ศรีอักษร (12 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2548) เป็นนักร้องลูกทุ่งหญิงรุ่นเก่าชาวไทย มีผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียง ได้แก่เพลง "ผู้ใหญ่ลี"

**ประวัติและการศึกษา**
ศักดิ์ศรี ศรีอักษร เกิดที่ย่านวัดป่าน้อย หรือวัดมณีวนาราม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันเสาร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2480 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนวิไลพัฒนา พ่วงท้ายด้วยตำแหน่งเทพี งานแห่ต้นเทียนพรรษา
จบการศึกษาจากอุบลฯ "ศักดิ์ศรี" เข้ากรุงเทพฯ มาเป็นครูอนุบาลอยู่พักหนึ่ง เมื่อทราบว่าครู ไพบูลย์ บุตรขัน ลงประกาศแจ้งความต้องการรับสมัครนักร้อง เพื่อคัดเลือกให้บันทึกแผ่นเสียง เธอจึงไปสมัคร และโชว์การร้องเพลง ร้องหมอลำ และการฟ้อน เพื่อเอาชนะใจครู

**เข้าวงการ**
ในที่สุด ครูไพบูลย์ก็ให้เธอไปฝึกร้องเพลงอยู่กับ พิพัฒน์ บริบูรณ์ สักระยะหนึ่ง ซึ่ง "พิพัฒน์" นั้น เป็นหุ้นส่วนในการสร้างนักร้องกับครู และในระหว่างรอการบันทึกแผ่นเสียง ความสัมพันธ์ระหว่างสาวอุบลฯ กับนักธุรกิจทำแผ่นเสียงก็สุกงอมถึงขั้นแต่งงานกัน
ปี 2500 "ศักดิ์ศรี" บันทึกเสียงเพลงชุดแรก 3 เพลง คือ "กระถินบนถระถาง" "เหนือฟ้าฝั่งโขง" และ "สาวฝั่งโขง" ซึ่งเป็นผลงานของครูไพบูลย์ และหลังจากนั้นเธอก็เดินสายร้องเพลงไปกับวงดนตรี พิพัฒน์ บริบูรณ์
ระหว่างเดินสายร้องเพลง สองสามีภรรยาได้เก็บประสบการณ์จากการแสดงลำกลอน ซึ่งมีนำเอาเรื่องราวของชายชาวอีสานชื่อ "ลี" มีตำแหน่งเป็นผู้ใหญ่บ้านมาเล่นล้อเลียน ทำให้พิพัฒน์นำพล็อตนี้มาเขียนเป็นเพลง "ผู้ใหญ่ลี" ในภายหลัง
จากปี พ.ศ. 2502-พ.ศ. 2504 ทุกครั้งที่วงพิพัฒน์ บริบูรณ์ เปิดวิกทำการแสดงที่ใด "ศักดิ์ศรี" ก็จะออกมาร้องเพลง "ผู้ใหญ่ลี" และได้รับการตอบรับจากแฟนกันล้นหลาม โดยเฉพาะข้าราชการสายปกครองที่ถูกพูดในเนื้อหาของเพลงดังกล่าว
เมื่อหยั่งกระแสจนมั่นใจแล้ว พิพัฒน์จึงให้ภรรยาบันทึกแผ่นเสียงเพลง "ผู้ใหญ่ลี" และตัวเขาใช้นามปากกา "อิง ชาวอีสาน" ในการแต่งคำร้อง ตอนแรกเขาสั่งตัดแผ่นออกขาย 300 แผ่น ปรากฏว่าขายหมดเกลี้ยงภายในเวลาอันรวดเร็ว
ความโด่งดังของเพลง "ผู้ใหญ่ลี" ทำให้ไนต์คลับชื่อดังของกรุงเทพฯ เปิดโอกาสให้ "ศักดิ์ศรี" ได้เข้าไปร้องขับกล่อมแขกเหรื่อ ไม่ว่าจะเป็น "มอนติคาร์โล" "แมนดาริน" และ "โลลิต้า"
นอกจากนี้ นักร้องสาวชาวอุบลฯ ก็ได้รับเป็นนางเอกหนังไทยให้กับ "อุษาฟิล์ม" ในปี 2507 เรื่อง "ลูกสาวผู้ใหญ่ลี" โดยเธอแสดงเป็นลูกสาวผู้ใหญ่ลี และ ดอกดิน กัญญามาลย์ รับบทเป็น "ผู้ใหญ่ลี"
หลายปีต่อมา กระแสผู้ใหญ่ลีซาความนิยมลง พิพัฒน์ก็ได้เปลี่ยนทำนองเพลงโดยใช้จังหวะวาทูซี่ ชื่อเพลง "ผู้ใหญ่ลีวาทูซี่" และศักดิ์ศรีเป็นผู้ขับร้องเช่นเคย และอีกไม่กี่ปีถัดมา ถึงจุดอิ่มตัวของชีวิตการร้องเพลง พิพัฒน์และศักดิ์ศรีจึงยุบวงดนตรี

**บั้นปลาย**
ศักดิ์ศรี ศรีอักษร ในวัย 68 ปี เสียชีวิตด้วยโรคความดันโลหิตและโรคชราเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยครอบครัวได้นำศพไปประกอบพิธีที่วัดสะพานใหม่ดินแดน ฌาปนกิจในวันเสาร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เวลา 16.00 น.

**ดูเพิ่ม**
 รายนามนักร้องลูกทุ่ง- ผู้ใหญ่ลี- เมียผู้ใหญ่ลี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุบลราชธานี
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
จักรพรรดิเซ็งกะ

พระราชสุสานของจักรพรรดิเซ็งกะ
จักรพรรดิเซ็งกะ (Senka-tennō; ค.ศ. 466 — 15 มีนาคม ค.ศ. 539) เป็นจักรพรรดิในตำนานองค์ที่ 28 ของญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบทอด
ไม่สามารถกำหนดวันที่แน่นอนสำหรับพระราชประวัติหรือรัชสมัยของจักรพรรดิองค์นี้ แต่เพื่อความสะดวกจึงจัดให้ครองราชย์ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 536 ถึง 15 มีนาคม ค.ศ. 539

**รายงานตามตำนาน**
เซ็งกะถือว่าครองราชย์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่ข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์ยังมีน้อย และข้อมูลอื่น ๆ ที่มีให้สำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมก็ไม่เพียงพอ
เมื่อจักรพรรดิอังกังสวรรคต พระองค์ไม่มีลูกหลาน และสายสืบทอดจึงผ่านไปยังพระอนุชานาม เจ้าชายฮิโนกูมะ โนะ ทากาตะ (檜隈高田皇子) ผู้ภายหลังรู้จักกันในนาม จักรพรรดิเซ็งกะ จักรพรรดิเซ็งกะขึ้นครองราชย์ตอนเข้าสู้วัยชราแล้ว และกล่าวกันว่ารัชสมัยของพระองค์กินเวลาแค่สามปี
ในรัชสมัยของพระองค์ โซงะ โนะ อินาเมะเชื่อกันว่าเป็นโอมิ (หรือ โอโอมิ, "Great Minister") คนแรกที่ได้รับการยืนยันตัวตน
ตามธรรมเนียม จักรพรรดิได้รับการเคารพบูชาที่ศาลเจ้าชินโต (misasagi) ที่นาระ สำนักพระราชวังหลวงระบุที่ตั้งสุสานของเซ็งกะ โดยมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า มูซะ โนะ สึกิซากะ โนะ เอะ โนะ มิซาซางิ

**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา**
จักรพรรดินี: เจ้าหญิงทาจิบานะ โนะ นากัตสึ (橘仲皇女) พระราชธิดาในจักรพรรดินินเก็ง
**เจ้าหญิงอิชิ-ฮิเมะ (石姫皇女) สมรสกับจักรพรรดิคิมเม
**เจ้าหญิงโออิชิ-ฮิเมะ (小石姫皇女) สมรสกับจักรพรรดิคิมเม
**เจ้าหญิงคูระ-โนะ-วากายะ-ฮิเมะ (倉稚綾姫皇女) สมรสกับจักรพรรดิคิมเม
**เจ้าชานคามิเอวะ (上殖葉皇子)
**ลูก (สวรรคตก่อนวัยอันควร, ไม่ทราบเพศ)
*พระมเหสี: โอโกอูจิ-วากาโกะ-ฮิเมะ (Ōkouchi-wakako-hime)
**vertical-align=sup (火焔皇子)
*ไม่ทราบพระราชมารดา
**เจ้าหญิงฮิกาเงะ (日影皇女) สมรสกับจักรพรรดิคิมเม
**เจ้าชานยากาเบะ (extra=สวรรคต ค.ศ. 587) คาดว่าเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิคิมเม

**ดูเพิ่ม**
 จักรพรรดิญี่ปุ่น- รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Aston, William George. (1896).   Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  448337491- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;  251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).   Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842
เซ็งกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคโคะฟุง
จักรพรรดิโคบุง

จักรพรรดิโคบุง (nihongo|弘文天皇|Kōbun-tennō; ค.ศ. 648 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 672) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 39 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิโคบุงอยู่เพียงไม่กี่เดือนใน ค.ศ. 672

**เรื่องราวแบบดั้งเดิม**
จักรพรรดิโคบุงได้รับการสถาปนาให้เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 39 โดยรัฐบาลเมจิใน ค.ศ. 1870 และนับตังแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 พระองค์เป็นทีู่้จักจากพระนามหลังสวรรคตที่นักวิชาการยุคเมจิตั้งให้
ใน่ชวงพระชนม์ชีพ พระองค์รู้จักกันในพระนาม เจ้าชายโอโตโมะ (大友皇子, Ōtomo no ōji) โดยเป็นพระราชโอรสองค์โปรดของจักรพรรดิเท็นจิ และเป็นบุคคลแรกที่ได้รับบรรดาศักดิ์ ไดโจไดจิง

**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา**
พระมเหสี: เจ้าหญิงโทจิ (十市皇女) พระราชธิดาในจักรพรรดิเท็มมุ
*พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายคาโดโนะ (葛野王, 669–706)
พระมเหสี: ฟูจิวาระ โนะ มิมิโมโตจิ (藤原耳面刀自) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ- เจ้าหญิงอิจิชิ-ฮิเมะ (壱志姫王)
จักรพรรดิโคบุงยังมีพระราชโอรสนามว่าเจ้าชายโยตะ (興多王) กับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม

**ดูเพิ่ม**
 จักรพรรดิญี่ปุ่น- รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Aston, William George. (1896).   Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  448337491- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;  251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842
โคบุง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
บาราดา

แม่น้ำบาราดาในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2009
แม่น้ำบาราดา (بردى / ALA-LC: Baradá; Chrysorrhoas) เป็นแม่น้ำสายหลักของกรุงดามัสกัส เมืองหลวงของประเทศซีเรีย คำว่า บาราดา น่าจะมาจากคำว่า barid ที่มีความหมายว่า "หนาว" ในภาษาอาหรับ ส่วนในภาษากรีกโบราณมีความหมายว่า "ธารน้ำสีทอง"
แม่น้ำบาราดา ประสบปัญหาน้ำแล้งมาหลายทศวรรษ อันเนื่องมาจากอัตราปริมาณน้ำฝนที่น้อยและการเพิ่มขึ้นของประชากร ยังประสบปัญหามลพิษ โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน ที่แทบไม่มีน้ำไหลหรือไหลน้อย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศซีเรีย
กรมปรึกษาราชบัลลังก์

กรมปรึกษาราชบัลลังก์ (ក្រុមប្រឹក្សារាជបល្ល័ង្ក กฺรุมปรึกฺสาราชปลฺลังฺก) เป็นองค์คณะบุคคลจำนวน 9 คนของประเทศกัมพูชาซึ่งมีหน้าที่คัดเลือกผู้ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา  ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2536 ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, ประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, รองประธานรัฐสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่ 1 และคนที่ 2, ประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา, รองประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาคนที่ 1 และคนที่ 2, สมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกาย, และสมเด็จพระสังฆราชฝ่ายคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หลังจากการก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536 กรมนี้มิได้ปฏิบัติหน้าที่ใด ๆ อีก จนกระทั่งได้ปฏิบัติหน้าที่อีกครั้งเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ในการกราบบังคมทูลอัญเชิญพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนีขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่
การลงคะแนนคัดเลือกผู้ขึ้นเสวยราชสมบัติในที่ประชุมกรม ใช้การลงคะแนนลับในหีบบัตรเลือกตั้งโดยสมาชิกกรมทั้ง 9 คน

**องค์คณะของกรมในปัจจุบัน **

**พระมหากษัตริย์ซึ่งได้รับเลือกจากกรมปรึกษาราชบัลลังก์**
 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (24 กันยายน พ.ศ. 2536) - พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี (14 ตุลาคม พ.ศ. 2547)

**ผู้มีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์**
พระมหากษัตริย์แห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชาจะต้องเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์กัมพูชา ซึ่งมีพระชนมายุตั้งแต่ 30 พรรษาขึ้นไป และสืบเชื้อสายมาจากราชสกุลวงศ์ของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (พระองค์ด้วง) หรือพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร หรือพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ปัจจุบันมีเจ้านายผู้มีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของกัมพูชาชั้นแรกสุดจำนวน 3 พระองค์ ได้แก่
# สมเด็จกรมพระนโรดม จักรพงศ์ (ประสูติ พ.ศ. 2488) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
# พระองค์เจ้านโรดม สิริวุธ (ประสูติ พ.ศ. 2494) พระราชอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
# พระองค์เจ้านโรดม ปรียโสภณ (ประสูติ พ.ศ. 2497) พระราชอนุชาต่างพระมารดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
หมายเหตุ: พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ชีวันฤทธิ์ (ประสูติ พ.ศ. 2510) และพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ วชิราวุธ (ประสูติ พ.ศ. 2516) ซึ่งเป็นพระนัดดาของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (โดยทรงเป็นพระโอรสในสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ และสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ) ทรงเป็นเชื้อสายของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ซึ่งมีสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของกัมพูชาชั้นแรกสุดเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเมืองกัมพูชา
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ค้างคาวหางอิสระเม็กซิโก

ค้างคาวหางอิสระเม็กซิโก หรือ ค้างคาวหางอิสระบราซิล (langx|en|:En:Mexican free-tailed bat, Brazillian free-tailed bat; Tadarida brasiliensis) เป็นค้างคาวขนาดกลางชนิดหนึ่ง จำพวกค้างคาวกินแมลง อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกา
เป็นสัตว์ที่บินได้เร็วที่สุดในโลก จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์พบว่า สามารถบินได้เร็วถึงประมาณ 100 กิโลเมตร/ชั่วโมง โดยขนานหรือเป็นแนวนอนไปกับพื้น โดยพบตัวหนึ่งที่ทำความเร็วสูงสุดถึง 160 กิโลเมตร/ชั่วโมง นับว่าทำลายสถิติความเร็วที่สุดในโลกของนกแอ่นที่เร็วประมาณ 112 กิโลเมตร/ชั่วโมง อีกทั้งนกแอ่นยังต้องใช้แรงดึงดูดและลมช่วยในการบินด้วย แต่ค้างคางชนิดนี้กลับไม่ต้อง
ทั้งนี้เนื่องจากความที่เป็นค้างคาวที่ลำตัวเรียบลื่นเป็นมัน ปีกแคบ และสามารถกางปีกได้ยาวกว่าค้างคาวชนิดอื่น ๆ โดยสามารถกางได้ยาวถึง 28 เซนติเมตร (11 นิ้ว)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 accessdate=23 March 2006- ARKive –  images and movies of the Brazilian free-tailed bat (Tadarida brasiliensis) date=2006-04-22 -  Untamed Science interview with a bat specialist at the Congress Street Bridge Colony date=2009-04-20 -  Bat Conservation International website-  Mexican Bats Find Cross-Border Benefactors (Washington Post)-  Pronatura Noreste Announces the Purchase of Cueva de la Boca date=2007-09-27 -  Bat Conservation International webpage about Mexican free-tailed bats date=2007-07-11 -  Animal Diversity – Tadarida brasiliensis
หมวดหมู่:ค้างคาวกินแมลง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้
ภาษาฮาจิโจ

ไฟล์:Map of Izu Islands.png|thumb|ตำแหน่งของหมู่เกาะอิซุ
ภาษาฮาจิโจ (Hachijō-go) หรือ สำเนียงฮาจิโจ (Hachijōhōgen) เป็นสำเนียงที่มีผู้ใช้จำนวนน้อย ผู้ใช้อาศัยอยู่บนเกาะฮาจิโจและเกาะอาโองาชิมะของหมู่เกาะอิซุทางตอนใต้ของโตเกียว และพบบนหมู่เกาะไดโตของจังหวัดโอกินาวะที่มีชาวเกาะฮาจิโจเข้าไปตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคเมจิ
โดยทั่วไปจัดว่าเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาญี่ปุ่น แต่เนื่องจากมีความแตกต่างจากภาษาญี่ปุ่นบนเกาะหลักอย่างชัดเจนจึงถูกมองว่าเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดยนักภาษาศาสตร์

**ประวัติ**
ภาษาฮาจิโจมีอัตลักษณ์ของภาษาญี่ปุ่นตะวันออกแบบโบราณดังปรากฏในบันทึกมันโยชูช่วงศตวรรษที่ 8 นอกจากนี้ภาษาฮาจิโจยังมีความคล้ายคลึงกับสำเนียงแถบคีวชูและกลุ่มภาษารีวกีว แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะอธิบายว่าชาวหมู่เกาะอิซุนั้นอพยพมาจากดินแดนดังกล่าว และก็ไม่ทราบที่มาที่ไปของภาษานี้ บ้างก็ว่าผู้ใช้ภาษานี้อาจเป็นภาษาที่ชาวเรือในหมู่เกาะตอนใต้ยืมคำมา และบ้างก็ว่าเป็นภาษาดั้งเดิมจากภาษาญี่ปุ่นโบราณ
สำเนียงของภาษาฮาจิโจในแต่ละหมู่บ้านมีความแตกต่างกันด้านการออกเสียง แต่ที่สำเนียงเกาะอาโองาชิมะนั้นแตกต่างมากที่สุด นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษานี้บนเกาะฮาจิโจน้อย (Hachijō-kojima) แต่อพยพออกไปจากเกาะทั้งหมดในปี ค.ศ. 1969
ในปี ค.ศ. 2009 ยูเนสโกได้จัดให้เป็นภาษาใกล้สูญแน่นอน

**ไวยากรณ์**
ภาษาฮาจิโจจะใช้กริยาช่วย "อารุ" กับทุกอย่างทั้งมีชีวิตและไม่มีชีวิต และยังแยกแยะระหว่างกริยาและคุณศัพท์ที่เปลี่ยนรูปกับที่ใช้ระบุประธานต่าง ๆ ทั้งนี้การแยกไวยากรณ์ให้เป็นคนละหัวข้อเช่นนี้ปรากฏในภาษาญี่ปุ่นยุคกลางตอนต้น และสาบสูญไปแล้วในภาษาญี่ปุ่นถิ่นอื่นในปัจจุบัน

**ศัพท์**
ภาษาฮาจิโจยังคงรักษาสำนวน (phrase) ที่ไม่มีแล้วในภาษาญี่ปุ่นถิ่นอื่น ๆ เช่น มางูเรรุ (magureru) แต่ในภาษาญี่ปุ่นมาตรฐานจะใช้ว่า คิเซ็ตสึซูรุ (kizetsu suru) แปลว่า "เป็นลม" นอกจากนี้ยังคำที่เหมือนกันภาษาญี่ปุ่นมาตรฐาน แต่มีความหมายที่ต่างกัน ได้แก่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศญี่ปุ่น
ชิงรัก ริษยา

ชิงรัก ริษยา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวประโลมโลกและระทึกขวัญที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ และ รีไมน์ เค (Remind K) โดยมี ปรารถนา บรรจงสร้าง เป็นผู้จัด สร้างจากบทประพันธ์ พิษรักเพลิงปรารถนา ของ เพ็ญศิริ เขียนบทโทรทัศน์โดย ปณิตา นิตธิสิทธิ์ กำกับการแสดงโดย รอน บรรจงสร้าง  นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล,อรจิรา แหลมวิไล,มารี เบิร์นเนอร์,กรณ์ ศิริสรณ์,ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ และ เบญจศิริ วัฒนา และนักแสดงอื่นๆ อีกมากมาย ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 20.30–21.50 น. ทางช่องวัน 31 ตั้งแต่วันพุธที่ 4 มกราคม – วันพฤหัสบดีที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2560
แต่เดิมแผนงานของละครเรื่องนี้รวมไปถึงระหว่างการถ่ายทำยังได้ใช้ชื่อว่า พิษรักเพลิงปรารถนา  ต่อมาก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเรื่องมาใช้ชื่อว่า ชิงรัก ริษยา ในช่วงที่ใกล้จะออกอากาศในที่สุด

**นักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
 เพลง ไม่มีใครยอมใคร (เพลงเปิดเรื่อง-เพลงปิดเรื่อง) - แก้ม วิชญาณี เปียกลิ่น , พรีน รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน- เพลง คู่ชีวิต (เพลงประกอบซีนงานแต่งงานระหว่างภีณ์กับม่อน) - ค็อกเทล- เพลง แรงบันดาลใจ - ขับร้องโดย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว- เพลง YOU YOU YOU - (เพลงประกอบซีนระหว่างอั๊ตกับมิ้น) - ภัทรวี ศรีสันติสุข Feat. ไชยอมร แก้ววิบูลย์พันธุ์- เพลง เก็บรัก - แอมมี่ เดอะบอตทอมบลูส์- เพลง หล่อเลย - พลพล พลกองเส็ง- เพลง อยากหยุดเวลา - อีฟ ปานเจริญ

**การตอบรับ**
ละครเรื่องนี้ได้รับกระแสการตอบรับที่ดีและพูดถึงเนื้อหาที่รุนแรงดุเด็ดเผ็ดร้อนของละครในสังคมวงกว้าง โดยเฉพาะกระแสจากโลกออนไลน์ทั้ง พันทิป และ เฟซบุ๊กของช่องวัน 31 รวมไปถึงจำนวนการรีทวีตในแต่ละครั้งผ่านทางทวิตเตอร์ ในแต่ละวันที่ละครออกอากาศ และยังรวมไปถึงการวิพากษ์วิจารณ์แสดงความคิดเห็นของละครที่ออกอากาศไปในแต่ละตอนที่ดุเด็ดเผ็ดมันส์และรุนแรงขึ้นทุกขณะในแต่ละตอนที่ออกอากาศ

**เรตติ้ง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
  เรื่องย่อละคร ชิงรัก ริษยา : กูชิล date=2017-01-13 -  เรื่องย่อละคร ชิงรัก ริษยา : สยามโซน-  เรื่องย่อละคร ชิงรัก ริษยา : กระปุกดอตคอม-  เรื่องย่อละคร ชิงรัก ริษยา : Manager Online date=2017-01-06 -  เรื่องย่อละคร ชิงรัก ริษยา :  สนุกดอตคอม

**ลำดับรายการโทรทัศน์**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย รอน บรรจงสร้าง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประโลมโลกไทย
จักรพรรดิเท็มมุ

จักรพรรดิเท็มมุ (Tenmu tennō; ค.ศ. 631 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 686) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 40 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังสงครามจินชินที่กองทัพของพระองค์เอาชนะกองทัพของจักรพรรดิโคบุง เท็มมุครองราชย์ใน ค.ศ. 673 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 686 ท่ามกลางยุคอาซูกะตอนปลาย 
ในรัชสมัยของพระองค์ เท็มมุทรงดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองและการทหาร รวบอำนาจจักรวรรดิและการปกครองไว้ที่ศูนย์กลาง นโยบายต่างประเทศของพระองค์เอื้อประโยชน์ต่ออาณาจักรชิลลาของเกาหลี ขณะที่กำลังตัดสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนสมัยราชวงศ์ถัง พระองค์ทรงใช้โครงสร้างทางศาสนาเพื่อเสริมสร้างอำนาจจักรวรรดิ โดยสร้างวัดและอารามพุทธหลายแห่ง รวมทั้งเสริมสร้างความสัมพันธ์กับศาลเจ้าอิเซะ จักรพรรดินีจิโตครองราชย์ต่อจากพระองค์

**เรื่องราวแบบดั้งเดิม**

**ดูเพิ่ม**
 จักรพรรดิญี่ปุ่น- รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Asakawa, Kan'ichi. (1903).     The Early Institutional Life of Japan. Tokyo: Shueisha. 4427686;   see online, multi-formatted, full-text book at openlibrary.org- Aston, William. (1896).   Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. 448337491- Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0; 251325323- Nippon Gakujutsu Shinkokai (1969). The Man'yōshū: The Nippon Gakujutsu Shinkokai Translation of One Thousand Poems.  New York: Columbia University Press. 0-231-08620-2- Ponsonby-Fane, Richard. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 5850691- Varley, H. Paul. (1980).   Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5; 59145842

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Emperor Tenmu- Asuka Historical National Government Park:   image of Mausoleum Emperor Tenmu and Empress Jitō date=February 25, 2012 , exterior view
เท็มมุ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ

บุคคลที่มีชีวิตอยู่ในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:ยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
คู่คอง

"คู่คอง" เป็นซิงเกิลและเพลงประกอบละคร นาคี ของก้อง ห้วยไร่ เจ้าของเพลงฮิต “ไสว่าสิบ่ถิ่มกัน” สังกัดค่ายเพลงแชนเดอเลียร์มิวสิก ประพันธ์คำร้องและแต่งทำนองโดย ก้อง ห้วยไร่ และเรียบเรียงโดย นะโม โมรา ออกจำหน่ายในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยเป็นเป็นเพลงรักภาษาอีสาน พูดถึงความรัก คำว่า "คอง" ซึ่งหมายถึงการรอคอย
ก้อง ห้วยไร่ เริ่มแต่งเพลงจากคำชักชวนของผู้กำกับละครพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง เพื่อประกอบละคร เขียนเสร็จภายใน 3 ชั่วโมง ซึ่งถือว่าไม่เร็ว
ในปี พ.ศ. 2559 เพลง "คู่คอง" ได้ถูกนำไปขับร้องใหม่โดย ไข่มุก รุ่งรัตน์ ซึ่งเรียบเรียงโดย พิทยา พูลดาวทอง

**การตอบรับ**
เพลง "คู่คอง" ได้ติดอันดับชาร์ทเพลง 1 ของ JOOX ทั้งชาร์ต JOOX Top 100 Chart ,JOOX Top Top 50 เพลงไทยสากล และ JOOX Top Top 50 เพลงลูกทุ่ง และสร้างปรากฏการณ์แต่งเพลงละครที่มียอดคนดูใน Youtube ถึง 1,000,000 วิว 3 วัน
 ชาร์ต

**รางวัลและการเข้าชิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงลูกทุ่ง
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดแชนเดอเลียร์มิวสิก
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ยูไนเต็ดคิงดอมแชมเปียนชิปทัวร์นาเมนต์ (2017)

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์  (2017) (WWE United Kingdom Championship Tournament (2017)) รายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพที่ออกอากาศทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค ในวันที่ 15 และ 16 มกนาคม ค.ศ. 2017 ที่ เอ็มเพรส บอลรูม แบล็กพูล มณฑลแลงคาสเชอร์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวจากทั้งหมด 18 คนจะได้เป็นแชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ดคิงดอมแชมเปียนชิปคนแรก

**ผู้เข้าแข่งขัน**

**ผลการปล้ำ**

**รอบทัวร์นาเมนต์**

**ทีมงานออกอากาศ**

**ดูเพิ่ม**
มวยปล้ำอาชีพในสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
WWEUKCT
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ด คิงดอม แชมเปียนชิป ทัวร์นาเมนต์
หมวดหมู่:เอ็นเอ๊กซ์ที ยูเค