Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กรมสรรพาวุธทหารเรือ

กรมสรรพาวุธทหารเรือ (อักษรย่อ: สพ.ทร.; Naval Ordnance Department) เป็นหน่วยงานของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทในการดำเนินการเกี่ยวกับการซ่อม, สร้าง และส่งกำลังพัสดุสายสรรพาวุธ รวมถึงการถอดทำลายวัตถุระเบิด โดยมีเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือคนปัจจุบันคือ พลเรือโท วรนาท รัชตะสังข์รองเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ คนปัจจุบัน คือ พลเรือตรี วิชาญ วันทนียกุล และพลเรือตรี สุชาต นุชนารถ
นอกจากนี้ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ยังเป็นหนึ่งในกำลังพลที่เข้าร่วมการปฏิบัติภารกิจความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย รวมถึงได้รับมอบหมายในการเก็บกู้ระเบิดยักษ์ที่อยู่ใต้น้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ที่จังหวัดราชบุรี เนื่องด้วยทหารเรือมีความชำนาญใต้น้ำมากที่สุด

**ประวัติ**
ไฟล์:Guidance Missile Division (Naval Ordnance Department) 2.jpg|thumb|left|200px|อาวุธปล่อยนำวิถี ที่จัดไว้ ณ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
กรมสรรพาวุธทหารเรือเริ่มวางรากฐานกิจกรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2443 โดยได้กำหนดตำแหน่งศักดินาในกรมทหารเรือในนาม “กรมคลังอาวุธภัณฑ์” และเชื่อกันตามหลักฐานบางส่วนว่ามีร้อยเอกแอนเดอร์ซัน (H.F.A Anderson) เป็นเจ้ากรมคนแรก
ต่อมา กรมทหารเรือได้ดัดแปลงก่อสร้างบริเวณตึกหลวงแถวบางนาเป็นคลังสรรพาวุธ พร้อมกับให้ย้ายกองสรรพาวุธมาที่โรงสรรพาวุธ บางนา ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2451 จึงได้มีการถือวันดังกล่าว เป็นวันคล้ายวันสถาปนาจนถึงปัจจุบัน
ที่จังหวัดชลบุรี เจ้าหน้าที่สรรพาวุธทหารเรือได้เก็บกู้กระสุนส่องสว่างจากปืนใหญ่ของเรือรบ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556, เก็บกู้ลูกกระสุนปืนใหญ่สำหรับปืนต่อสู้อากาศยาน ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557, เก็บกู้ระเบิดลูกปืน ค.60 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 และเก็บกู้ระเบิดเสียง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559
ในปี พ.ศ. 2561 ทางกองทัพเรือไทยได้เปิดตัวโครงการวิจัยเรือดำน้ำขนาดเล็ก สำหรับส่งหน่วยปฏิบัติการพิเศษ และหาข่าว ซึ่งมีหลายหน่วยงานดำเนินภารกิจร่วมกัน ทั้งกรมสรรพาวุธทหารเรือ, กองเรือดำน้ำ กองเรือยุทธการ และกองการฝึก กองเรือยุทธการ

**การฝึกความพร้อมรบร่วมกันทางทะเล**
กรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกความพร้อมรบร่วมกันทางทะเล (Cooperation Afloat Readiness and Training; อักษรย่อ: CARAT) ระหว่างกองทัพเรือสหรัฐกับกองทัพเรือไทย

**กิจกรรมเพื่อสังคม**
ด้านกิจกรรมเพื่อสังคม อาทิ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 กรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้มอบทุนการศึกษาแก่บุตรธิดาของข้าราชการและลูกจ้างในสังกัดจำนวน 355 ทุน และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ทางสหกรณ์ออมทรัพย์ กรมสรรพาวุธทหารเรือ ได้มอบทุนการศึกษาแก่บุตรสมาชิกสหกรณ์จำนวน 352 ทุน

**รางวัลที่ได้รับ**
 พ.ศ. 2558 : รางวัลสิ่งประดิษฐ์ดีเด่น – จากเครื่องควบคุมมอเตอร์ สำหรับเลื่อนเป้ายิงปืนพก ในงานนาวีวิจัย 2015- พ.ศ. 2558 : รางวัลสิ่งประดิษฐ์ดีเด่น – จากการผลิตลูกปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 37 มิลลิเมตร ชนิดฝึก ในงานนาวีวิจัย 2015- พ.ศ. 2560 : รางวัลระดับดีเลิศ – วันแห่งการจัดการความรู้ของกองทัพเรือ ประจำปีงบประมาณ 2560 จากพลเรือเอก ณะ อารีนิจ ผู้บัญชาการทหารเรือ

**ยุทโธปกรณ์**

**ยานพาหนะภาคพื้นดิน**

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 799295426797362
สรรพาวุธทหารเรือ
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
ปริยะ วิมลโนช

ปริยะ วิมลโนช ชื่อเล่น เตอร์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง เคยมีชื่อเสียงและในอดีตการเป็นนักร้องและศิลปิน เมื่อปี พ.ศ. 2539​เจ้าของบทเพลง เจ็บจนซึ้งใจ อัมบั้ม (ตามหาหัวใจ) ปัจจุบันเตอร์เป็นผู้บริหารและผู้จัดละคร ค่ายมากกว่าฝันช่อง 7 เอชดีและในฐานะนักแสดงช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง วันนี้ที่รอคอย, เงา (ละครโทรทัศน์), ลูกตาลลอยแก้ว เป็นต้น

**ประวัติ**
ปริยะ วิมลโนช เตอร์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นแดนซ์เซอร์ให้กับทาทา ยัง​ ในอัลบั้มชุดแรกของทาทา​ ยัง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2539 ได้เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดเออร์ซ่า​ เมเจอร์​ ออกอัลบั้มชุดเดียวในชื่อ​ "เตอร์​ ตามหาหัวใจ" มีผลงานเพลงเปิดตัวได้แก่เพลง เจ็บจนซึ้งใจ และเพลง​ ตามหาหัวใจ ซึ่งในปีเดียวกันได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก​ "ตามหาหัวใจ" ทางช่อง​ 3​ 
เมื่อในปี พ.ศ. 2549 เข้าพิธีมงคลสมรสกับศิริพิชญ์ กฤษณะเศรณี หรือ ศิริพิชญ์ วิมลโนชวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ที่ โรงแรมโอเรียนเต็ล และบุตรสาวคนแรก ชื่อ ตั้งตา ด.ญ. รชาดา วิมลโนช และบุตรชายคนเล็กชื่อเติมเต็ม วิมลโนช
ปัจจุบันเป็นนักแสดงและผู้ช่วยผู้บริหาร บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด ในสังกัด ช่อง 7 จนถึงปัจจุบันและในฐานะ นักแสดง
ล่าพ.ศ. 2562 มีผลงานเด่นละครเรื่อง เพลงรักเพลงปืน การพลิกบทบาทร้ายเพื่อแฟนละครขณะที่กำลังออกอากาศ

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7**
2550 
บุษบาเร่รัก 
อิทธิพล
2553 
เจ้าสาวริมทาง 
ยิ่งรวย
2556 
วันนี้ที่รอคอย 
หมวดจาง
2557 
หนีก็ล่า ซ่าก็รัก 
หมอโจ๊ก
เงา 
สิริ
2558 
บ้านทรายทอง-พจมานสว่างวงศ์ 
หลวงนฤสารวาที (รับเชิญ)
2559 
ผักบุ้งกับกุ้งนาง 
ชัยวัฒน์
ลูกตาลลอยแก้ว 
ธีรเดช รัชชานนท์
2562 
เพลงรักเพลงปืน 
เสี่ยภุชงค์ / เสือชงค์ 
เจ้าสัวมั่วนิ่ม 
วันชัย
2563 
เศรษฐีตีนเปล่า 
ดร.สิทธิธร พิทยจิดากานต์ (ใหญ่)
ก่อนตะวันแลง 
อำพล อมรเวช (พล) 
ล่าท้าชน 
ปวิน
2565 
นางสาวส้มหล่น 
เสี่ยเทพ
2566 
สาวใช้ดิลิเวอรี 
เสี่ยทะนง
2567 
ดุจเล่ห์ดาวลวง 
ภาคภูมิ
2568 
กุหลาบเล่นไฟ 
รัฐมนตรีพิชัย เรืองนิเวศน์

**อัลบั้มเพลง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
terpv
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7
หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
บาเดิน-บาเดิน

บาเดิน-บาเดิน (Baden-Baden) เป็นเมืองในหุบเขาp=226 ตั้งอยู่ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทิวเขาป่าดำ บริเวณพรมแดนใกล้กับประเทศฝรั่งเศส เมืองนี้มีชื่อเสียงในด้านสปา
คำว่าบาเดินเป็นคำนามซึ่งตรงกับคำในภาษาอังกฤษว่าเบดิง (Bathing) ที่แปลว่าการอาบน้ำ ประวัติศาสตร์ของบาเดิน-บาเดินสามารถย้อนกลับไปตั้งแต่สมัยจักรพรรดิฮาดริอานุสแห่งโรมันp=227 มีการขุดค้นพบซากอ่างอาบน้ำโรมันใน ค.ศ. 1847p=227

**การเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2**
ในการเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี 2450 พระองค์ได้เสด็จประพาสเมืองนี้เพื่อรักษาพระพลานามัยแบบธาราบำบัดตามคำแนะนำของแพทย์หลวงชาวเยอรมัน

**ภูมิอากาศ**

**ระเบียงภาพ**
Baden-Baden-vom Louisfelsen-04-2008-gje.jpg
Baden-Baden-Festspielhaus-20-Nordecke-gje.jpg
Baden-Baden-Dreischalenbrunnen beim Badischen Hof-04-2012-gje.jpg
Baden-Baden-Kurhaus-02-gje.jpg
Theater Baden-Baden-03-gje.jpg
Baden-Baden-Trinkhalle-aussen-Ost3-gje.JPG
Baden-Baden-Friedrichsbad-03-vor Stiftskirche-gje.jpg
Baden-Baden-Augustaplatz-07-Stadtkirche-gje.jpg
Baden-Baden-Brenners Parkhotel-04-gje.jpg
Baden-Baden-Stiftskirche-46-Westfassade-Statuen-gje.jpg
Baden-Baden-Merkur-04-vom Obstgut Leisberg-2020-gje.jpg
Baden-Baden-Lichtentaler Allee-468-bei Klosterwiese-2020-gje.jpg

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป
มารีอา มิตเชลล์

มารีอา มิตเชลล์ (Maria Mitchell เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1818 - 28 มิถุนายน ค.ศ. 1889) เป็นนักดาราศาสตร์หญิงชาวอเมริกัน ผู้ค้นพบดาวหางซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ "ดาวหางมิสมิตเชลล์"โดยการใช้กล้องโทรทรรศน์ ในปี 1847  การค้นพบดาวหางทำให้เธอได้รับพระราชทานรางวัลเหรียญทองจากกษัตริย์ เฟรดเดอริกที่หกแห่งเดนมาร์ก มารีอาเป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันคนแรกที่เป็นสตรี 

**ประวัติ**
มารีอา มิตเชลล์  
มารีอา มิตเชลล์เกิดที่ เกาะแนนทัคเก็ต ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆ นอกชายฝั่งรัฐแมสซาชูเซตส์ สืบเชื้อสายมาจาก ปีเตอร์ ฟาลเกอร์ และ แมรี่ มอร์ริลล์ มัลเกอร์ และยังเป็นลูกพี่ลูกน้องห่างๆกับ เบนจามิน แฟรงคลิน อีกด้วย เธอมีพี่ชายและน้องสาวเก้าคน(รวมเธอเป็นสิบคน)  พ่อแม่ของเธอ วิลเลียม มิตเชลล์ และลิเดีย โคลแมน มิตเชลล์ ต่างนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ คณะเควกเกอร์ ซึ่งหนึ่งในหลักความเชื่อของคณะเควกเกอร์คือความเสมอภาคทางสติปัญญาระหว่างเพศ และทำให้มารีอา มิตเชลล์ได้เติบโตในชุมชนแนนทัคเก็ตที่ได้รับการยกย่องว่า มีความเท่าเทียมทางเพศสูง 
พ่อแม่ของมารีอาเป็นเหมือนเควกเกอร์คนอื่นๆ ที่ให้ความสำคัญกับการศึกษาและยืนกรานที่จะให้มารีอาได้รับการศึกษาเหมือนกับเด็กผู้ชาย  อีกทั้งมารีอาก็โชคดีที่พ่อของเธอเป็นครูในโรงเรียนของรัฐ ที่สนใจในวิชาคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์มาโดยตลอด โดยลูกๆ ของเขาทุกคนได้รับการปลูกฝังความรู้ด้านดาราศาสตร์  นอกจากนี้เกาะแนนทัคเกตยังเป็นเกาะที่สำคัญ ในการเป็นท่าเรือล่าวาฬ ทำให้เหล่าลูกเรือต้องทิ้งภรรยาของตนไว้บนเกาะเวลาที่ต้องออกทะเลเป็นระยะเวลานาน จึงทำให้ภรรยาของชาวเรือต้องจัดการ กิจการที่บ้านด้วยตนเองในขณะที่สามีอยู่ในทะเล ทำให้ผู้หญิงบนเกาะมีความเท่าเทียมและอิสระมาก 
ในวัยเด็กมารีอาศึกษาที่โรงเรียนเอลิซาแบท การ์เนอร์ ก่อนจะย้ายมาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมนอทแกรมมาที่พ่อของเธอเป็นครูใหญ่คนแรก สองปีหลังจากการก่อตั้งโรงเรียน ตอนที่มารีอาอายุ 11 ขวบ พ่อของเธอก็ก่อตั้งโรงเรียนของตัวเองบนถนนโฮเวิร์ด  ที่นั่นเธอเป็นทั้งนักเรียนและเป็นผู้ช่วยสอนให้พ่อ ที่บ้านพ่อยังสอนดาราศาสตร์ ให้มารีอาโดยใช้กล้องโทรทรรศน์ส่วนตัว ตอนอายุ 12 ครึ่ง เธอก็สามารถช่วยพ่อคำนวณช่วงเวลาการเกิดที่แน่นอนของสุริยุปราคา 
หลังจากที่โรงเรียนของพ่อปิดแล้ว หลังจากนั้นเธอก็เข้าศึกษาที่โรงเรียนเพื่อหญิงสาวของรัฐมนตรี Cyrus Peirce  ซึ่งต่อมาเธอทำงานให้กับท่านรัฐมนตรีในฐานะผู้ช่วยสอน ก่อนที่จะไปเปิดโรงเรียนของตัวเองในปี 1835  โรงเรียนของมารีอาอนุญาตให้เด็กที่ไม่ใช่ผิวขาวเข้าเรียนร่วมกับเด็กผิวขาวได้ ซึ่งทำให้เกิดปัญหาขึ้นเนื่องจากในขณะนั้น โรงเรียนรัฐในท้องถิ่นยังคงแยกเรียนกันอยู่  หนึ่งปีต่อมาเธอก็ได้รับงานเป็นบรรณารักษ์คนแรกของห้องสมุด Nantucket Atheneum,  ซึ่งเธอทำงานมา 20 ปี 
ไฟล์:Mitchell_Maria_telescope.jpg|thumb|มารีอา มิตเชลล์ (คนนั่ง) ในหอดูดาววิทยาลัยวาสซาร์ กับนักเรียนของเธอMary Watson Whitney (คนยืน), circa 1877

**การค้นพบดาวหางมิสมิตเชลล์**
ในคืนวันที่ 1 ตุลาคม 1847 เวลา 22.50 นาฬิกา มารีอาใช้กล้องโทรทรรศน์หักเห Dollond ที่มีรูรับแสง 3 นิ้ว ทางยาวโฟกัส 46 นิ้ว ค้นพบดาวหาง 1847 VI ปัจจุบันเรียก C/1847 T1 และต่อมารู้จักในชื่อ "ดาวหางมิสมิตเชลล์" การค้นพบของมิตเชลล์ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารภายใต้ชื่อพ่อของเธอ
คาร์ล เดอริง

คาร์ล ซีคฟรีท เดอริง (Karl Siegfried Döhring; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2422 ที่โคโลญ – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ที่ดาร์มชตัท) เป็นสถาปนิก นักประวัติศาสตร์ศิลปะ และนักโบราณคดีชาวเยอรมัน ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในประเทศสยาม หรือปัจจุบันคือประเทศไทย
เดอริงเข้ามารับราชการเป็นสถาปนิก ได้ทำงานในกรมศุขาภิบาล ใน พ.ศ. 2452 และในปีนี้ยังได้รับการมอบหมายให้สร้างวังพระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2452 ได้รับการแต่งตั้งจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ เป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างพระรามราชนิเวศน์ที่จังหวัดเพชรบุรี
งานสำคัญอื่น เช่นสร้างวังวรดิศสำหรับเป็นที่ประทับมารดาของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในปี พ.ศ. 2454 ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 เดอริงล้มป่วยจนต้องเดินทางกลับไปเยอรมนีเพื่อทำการรักษาและไม่กลับมายังประเทศไทยอีกเลย จนเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2484
ระหว่างทำงานในไทย เดอริงแต่งตำราเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและศิลปะในสยามที่ชื่อ Siam, Land und Volk และได้รับการตีพิมพ์ใหม่ในชื่อ The Country and People of Siam มีเนื้อหาบรรยายลักษณะธรรมเนียม ประเพณี ศิลปะ และแง่มุมทางกฎหมายในสยาม

**ผลงานอาคารบางส่วน**
พระรามราชนิเวศน์- สถานีรถไฟธนบุรี (เดิม)- สถานีรถไฟอุตรดิตถ์- พระรามราชนิเวศน์- วังวรดิศ- วังดิลกนพรัฐ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวเยอรมัน
1941
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากดาร์มชตัท
ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ 6

ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ 6 (The Land Before Time VI: The Secret of Saurus Rock) เป็นภาพยนตร์ที่เผยแพร่ในปีค.ศ. 1998 และเป็นเรื่องที่หกของซีรีส์ ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์ โดยเป็นเรื่องแรกที่โทมัส เด็คเกอร์ที่พากย์ทั้งเสียงร้องและเสียงพูดของลิตเติ้ลฟุต. และเป็นเรื่องที่สองที่ผลิตและกำกับโดยชาร์ล กรอสเวเนอร์

**บทพากย์**
เค็นเน็ธ มาร์ส รับบทเป็น คุณปู่ลองเน็คและคนบรรยาย
*โทมัส เด็คเกอร์ รับบทเป็น ลิตเติ้ลฟุต
*แอนน์ดี แมคฟี รับบทเป็น เซร่า
*อาเรีย เคอร์ซอน รับบทเป็น ดั๊กกี้
*เจฟ เบนเนต รับบทเป็น เพทรี่ / สไปค์ 
*คริส คริสตอฟเฟอร์สัน รับบทเป็น ด็อก
*มิเรียม ฟลินน์ รับบทเป็น คุณย่าลองเน็ค
*จอห์น อินเกิล รับบทเป็น พ่อของเซร่า
*Nancy Cartwright รับบทเป็น ดานา
*Sandy Fox รับบทเป็น ดินาห์
*Danny Mann รับบทเป็น อัลโลซอรัส

**เสียงเพลงประกอบ**
"อิฟวีโฮล์ดออนทูเกเธอร์" (ดนตรี)

**การเผยแพร่ในเครื่องเล่น**
1 ธันวาคม ค.ศ.1998 ใน วีเอชเอส และ เลเซอร์ดิสก์c
*4 ธันวาคม ค.ศ.2001 ใน วีเอชเอส
*1 เมษายน ค.ศ.2003 ใน ดีวีดี
*2 ธันวาคม ค.ศ.2003 ใน วีเอชเอส และ ดีวีดี
*29 พฤศจิกายน ค.ศ.2005 ใน ดีวีดี

**การตอบรับ**
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ.2014 ทางนิวยอร์กโพสต์ ได้จัด 13 อันดับของภาพยนตร์ ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์  แล้วให้เรื่องนี้อยู่อันดับที่ 11 โดยกล่าวไว้ว่า "น่าเบื่อและไร้แรงบันดาลใจ" ส่วนอาเรีย เคอร์ซอนได้รับรางวัล "รางวัลศิลปินวัยเด็ก" ในปีค.ศ.2002 และภาพยนตร์ได้เข้าชิง "แอนนีอวอร์ดสำหรับภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่ดีที่สุด" ใน แอนนีอวอร์ดครั้งที่ 27ในปีค.ศ.1999 โดยแพ้ให้กับ เดอะ ไลออน คิง ภาค 2: ซิมบ้าเจ้าป่าทรนง, เช่นเดียวกันกับ "รางวัลภาพยนตร์ยอดแย่ของสติงเกอร์ส" ในปีค.ศ.1999 ซึ่งถูกชิงโดย "การฟ้องให้ขับบิล คลินตันออกจากตำแหน่ง".

**อ้างอิง**
 DVD World Online summary

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=The Land Before Time VI: The Secret of Saurus Rock
หมวดหมู่:ญาติไดโนเสาร์เจ้าเล่ห์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในปีค.ศ.1998
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
กอนซูเอโล เบลาสเกซ

กอนซูเอโล เบลาสเกซ ตอเรส (สเปน: Consuelo Velázquez Torres) (เมือง Ciudad Guzmán Zapotlán el Grande, ฮาลิสโก, 21 สิงหาคม 1961 -  22 มกราคม 2005) (หรือเป็นที่รู้จักในนาม Consuelito Velázquezdate=December 2016) เป็นนักเปียโนคอนเสิร์ต นักแต่งเพลงและศิลปินชาวเม็กซิกัน (อย่างไรก็ตามแหล่งข้อมูลด้านดนตรีส่วนใหญ่ระบุว่าวันเกิดของเธอคือวันที่ 29 สิงหาคม 1924date=December 2016) 

**อาชีพ**
เบลาสเกซ เกิดในซิวดัดกุซมัน เม็กซิโกในปี 1916  เธอเป็นลูกสาวคนที่สี่จากทั้งหมดห้าคน 
เบลาสเกซเป็น นักแต่งเพลง และนักแต่งเนื้อเพลงของเพลงเม็กซิโกยอดนิยมมากมาย เช่น Amar y vivir , Verdad amarga, Franqueza, Que seas feliz, Abuela abuela, Cachito, Enamorada และที่โดดเด่นที่สุดคือยุคปีค.ศ. 1940 Bésame mucho ซึ่งเป็นเพลงบัลลาดโรแมนติกที่ถูกร้องโดยศิลปินทั่วโลกไม่ช้าหลังจากนั้น ทำให้มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ โดยวง The Beatles ผู้โด่งดังได้เลือกเพลงนี้เป็นส่วนหนึ่งของการคัดเลือกเข้า Decca Executives เมื่อวันที่ 1 มกราคม 1962 อย่างไรก็ตามผู้บริหารของ Decca ตัดสินให้พวกเขาไม่ผ่านการคัดเลือก เพลงนี้ได้แรงบันดาลใจจากการเห็นคู่รักจูบกันบนถนน 
เบลาสเกซเริ่มเล่น เปียโน ตั้งแต่อายุสี่ขวบ และเริ่มอาชีพการเป็นนักเปียโนคอนเสิร์ต ดนตรีคลาสสิก โดยการแสดงที่ Palacio de Bellas Artes และ XEQ Radio แต่ต่อมากลายเป็นนักร้องและศิลปิน  เบลาสเกซ กล่าวว่าเธอเองได้รับอิทธิพลอย่างมากจาก นักแต่งเพลง ชาวสเปน เอ็นริเก กรานาโดส (Enrique Granados) เบลาสเกซ ยังได้รับเลือกเข้าสู่สภาคองเกรสเม็กซิกันเธอทำหน้าที่เป็นประธานของ SACM (สมาคมนักเขียนและนักแต่งเพลงแห่งเม็กซิโก) และเธอยังดำรงตำแหน่งรองประธานของ CISAC (สมาพันธ์ระหว่างประเทศของสมาคมผู้แต่งและนักแต่งเพลง)

**การเสียชีวิต**
ใบมณบัตรระบุว่าเธอเสียชีวิตด้วยวัย 88 ปีใน เม็กซิโกซิตี เนื่องจากปัญหาทางเดินหายใจ เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2005 ก่อนหน้านั้น Velázquez เข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลเนื่องจากเธอลื่นล้มเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2004 

**มรดกสืบทอด**
ในปี 2003 ประติมากร Sergio Peraza ทำให้ Velázquez เป็นอมตะด้วยการปั้นรูปปั้นของเธอที่เม็กซิโกซิตี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2467
จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งใหม่ออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง ลดลงจากเดิม 7 เขตเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2557 แต่เท่ากับจำนวนเขตเลือกตั้งเดิมในปี พ.ศ. 2554 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**แบ่งตามพรรค**

**แบ่งตามเขต**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขต 1**
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนนทบุรี (เฉพาะตำบลบางเขน ตำบลบางกระสอ และตำบลท่าทราย) และอำเภอปากเกร็ด (เฉพาะตำบลท่าอิฐ ตำบลอ้อมเกร็ด ตำบลบางพลับ และตำบลเกาะเกร็ด)

**เขต 2**
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนนทบุรี (เฉพาะตำบลตลาดขวัญ ตำบลสวนใหญ่ ตำบลบางไผ่ ตำบลบางศรีเมือง ตำบลบางกร่าง ตำบลบางรักน้อย และตำบลไทรม้า)

**เขต 3**
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอบางกรวย และอำเภอบางใหญ่ (เฉพาะตำบลบางใหญ่ ตำบลบ้านใหม่ และตำบลบางแม่นาง)

**เขต 4**
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอปากเกร็ด (เฉพาะตำบลปากเกร็ด ตำบลบางตลาด ตำบลคลองเกลือ ตำบลบ้านใหม่ ตำบลบางพูด ตำบลบางตะไนย์ ตำบลคลองพระอุดมและตำบลคลองข่อย)

**เขต 5**
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอบางใหญ่ (เฉพาะตำบลบางม่วง ตำบลบางเลน และตำบลเสาธงหิน) และอำเภอบางบัวทอง (เฉพาะตำบลบางรักใหญ่ ตำบลบางรักพัฒนา ตำบลพิมลราชและตำบลโสนลอย)

**เขต 6**
เขตเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอไทรน้อยและอำเภอบางบัวทอง (เฉพาะตำบลบางบัวทอง ตำบลละหาร ตำบลลำโพ และตำบลบางคูรัด)

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554- จังหวัดนนทบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง-  รายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง
นนทบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนนทบุรี
ไฟล์:ตราสัญลักษณ์เจียงฮายเกมส์.png

== คำอธิบายโดยย่อ**
หมวดหมู่:กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46

**การอนุญาตใช้สิทธิ ==
ทางเชื่อมผืนป่า

ทางเชื่อมผืนป่า หรือ แนวเชื่อมต่อสำหรับสัตว์ป่า คือบริเวณแหล่งที่อยู่สำหรับสัตว์ป่าประเภทหนึ่ง ซึ่งเชื่อมประชากรสัตว์ป่าที่เคยถูกแยกออกจากกันเนื่องจากกิจกรรมหรือโครงสร้างที่ทำโดยมนุษย์ (เช่น ถนน การตัดไม้ทำลายป่า หรือสิ่งก่อสร้างต่างๆ) เข้าด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง ทำให้สัตว์แต่ละตัวสามารถเคลื่อนย้ายผ่านกลุ่มประชากรได้ ลดโอกาสการผสมพันธุ์ในสายเลือด และลดโอกาสการเกิดความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างกลุ่มประชากรสัตว์ที่ถูกแยกออกจากกันทางกายภาพ นอกจากนี้ยังอาจช่วยฟื้นฟูจำนวนประชากรสัตว์ที่ลดลงจากเหตุการณ์บางอย่าง เช่น ไฟป่า หรือโรคระบาด คืนมาเป็นปกติได้
หมวดหมู่:การฟื้นฟูระบบนิเวศ
หมวดหมู่:แหล่งที่อยู่
หมวดหมู่:นิเวศวิทยาระบบ
การอยู่ไฟ

การอยู่ไฟของมารดาหลังคลอด
การอยู่ไฟ คือประเพณีไทยหลังคลอดลูกของผู้หญิง ที่เชื่อว่าช่วยให้บาดแผลของแม่สมานตัวได้เร็ว และช่วยขับ "น้ำคาวปลา" ออกให้หมดจนมดลูกแห้งเข้าอู่เร็วขึ้น ด้วยวิธีให้ผู้หญิงหลังคลอดนอนบนกระดาน เอากองถ่านร้อน ๆ มาวางไว้ข้างเตียง แล้วปิดห้องให้มิดชิดทำให้ห้องนั้นร้อนอย่างมาก จนอาจเกิดแผลพุพอง ถึงกับต้องกลับตัวพลิกตะแคง ส่วนระยะเวลานั้นยาวนานหลายวันแต่ไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับคำวินิจฉัยของหมอตำแย
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีนโยบายชักชวนให้เลิกการอยู่ไฟ ด้วยทรงเห็นว่าเป็นวิธีทรมาน แต่เหล่าผู้หญิงในราชสำนักก็ยังคงปฏิเสธไม่ยอมรับและยังคงอยู่ไฟกันต่อไป และจากบันทึกของหมอบรัดเลย์ พิมพ์หนังสือ ครรภ์รักษา ไม่เห็นด้วยกับการอยู่ไฟดังระบุว่า "ต้องให้เขา (แม่หลังคลอด) นอนในห้องที่สงัดมีลมพัดเย็น ๆ อย่าให้อยู่ไฟเลย ความร้อนของไฟนั้น มักให้จับไข้ ให้ผิวหนังแห้งเหี่ยวไป ไม่เป็นปกติ ให้เกิดโรคต่าง ๆ" และในบันทึกของหมอมัลคอล์ม สมิท เล่าว่า สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นผู้ทรงปฏิบัติพระองค์เป็นต้นแบบให้สมาชิกราชวงศ์เลิกอยู่ไฟเมื่อพระองค์ทรงคลอดพระราชโอรสธิดาหลายพระองค์ จนเมื่อโรงพยาบาลศิริราชตั้งขึ้นในปี 2431 ยังคงวิธีการคลอดแบบดั้งเดิม คือ ให้วงสายสิญจ์และแขวนยันต์รอบห้อง พร้อมขอให้มีการอยู่ไฟหลังคลอด แม้หมอและพยาบาลจะชักชวนให้ใช้วิธีแผนใหม่ แต่ก็ไม่มีใครยอม จนเมื่อความทราบถึงสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระองค์จึงมีกระแสรับสั่งแก่ผู้มาคลอดว่า หากเปลี่ยนมาใช้วิธีใหม่ตามคำแนะนำ จะพระราชทานเงินทำขวัญลูกที่คลอดคนละ 4 บาท ส่งผลให้ผู้คนเริ่มสมัครใจทำตามขึ้นเรื่อย ๆ
ในปัจจุบันในประเทศไทยยังคงมีการอยู่ไฟ โดยประยุกต์ให้ปลอดภัยมากขึ้น ใช้ไฟเบาลง ใช้ระยะเวลาไม่นาน ระยะเวลาเป็นชั่วโมง ไม่เหมือนแต่เดิมที่ทำเป็นวัน ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเพณีไทย
หมวดหมู่:การคลอด
มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์

มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ (Miss World Philippines) เป็นชื่อของเวทีการประกวดนางงามในประเทศฟิลิปปินส์ เพื่อส่งผู้ชนะเลิศเป็นตัวแทนประเทศฟิลิปปินส์ เข้าประกวดมิสเวิลด์ (Miss World) 1 ใน 5 การประกวดความงามระดับนานาชาติที่สำคัญ
นอกจากนี้กองประกวดยังเลือกสาวงามเพื่อเข้าร่วมประกวดเวทีการประกวดระดับนานาชาติอื่นๆ ได้แก่ เรย์นาฮิสปาโนอเมริกานา, มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล, และมิสมัลติเนชันแนล
การประกวดได้รับแรงบันดาลใจจากคำขวัญประจำการประกวด งามอย่างมีคุณค่า (Beauty with a Purpose) จากมิสเวิลด์ กองประกวดมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์จึงตั้งคำขวัญ งามด้วยการให้ (Beauty in Giving) มาใช้ในการประกวด
ผู้ชนะในแต่ละปีจะทำงานร่วมกับองค์กรการกุศลที่เป็นประโยชน์ต่อเด็กที่ต้องการความช่วยเหลือและเข้าร่วมขบวนการสนับสนุนสิทธิสตรีและสิทธิเด็กและการสนับสนุนอื่น ๆ อีกมากมาย

**ประวัติ**
กองประกวดได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2011 เมื่อการประกวดที่จัดขึ้นก่อนหน้านี้โดยบีนีบีนิงปีลีปีนัส ได้รับลิขสิทธิ์จาก จูเลีย มอร์ลีย์ ประธานและ CEO ของมิสเวิลด์ ให้กับ คอรีย์ ควิริโน (Cory Quirino) ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้อำนวยการประกวดตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2016 โดยกองประกวดมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2011 ที่โชว์รูม SMDC ที่ SM Mall of Asia
ควิริโนลาออกในฐานะผู้อำนวยการประกวดเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2017 เนื่องจากเหตุผลส่วนตัวและธุรกิจ หนึ่งวันต่อมา อาโนลด์ เวกาเฟรีย (Arnold Vegafria) ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้จัดการความสามารถของ มิสเวิลด์ 2013 เมแกน ยัง เข้ารับตำแหน่งหลังจากที่เขาได้พบกับจูเลีย มอร์ลีย์ ภายใต้เงื่อนไขของเวกาเฟรีย ว่าการขอส่งสาวงามไปประกวดนางงามระดับนานาชาติอีกสามเวที ได้แก่ เรย์นาฮิสปาโนอเมริกานา - ฟีลีปีนัส, มิสอีโคฟิลิปปินส์ และ มิสมัลติเนชันแนลฟิลิปปินส์
ก่อนที่จะมีมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์ ตำแหน่งนี้จะผ่านการประกวดมิสรีพับลิกออฟเดอะฟิลิปปินส์ ในปี 1966 ถึง 1976 ต่อด้วยเวทีมุดยาเอ็นจีฟิลิปินัส ในปี 1977 ถึง 1991 และบีนีบีนิงปีลีปีนัส ในปี 1992 ถึง 2010

**รายนามผู้ชนะล่าสุด**
}
โรเบอร์ต้า แองเจล่า ทามอนดง(ดำรงตำแหน่งแทน)

**การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ**
 ปุ่มสี- gold ชนะเลิศ- #FFFF66 รองชนะเลิศ- #FFFACD เข้ารอบสุดท้าย

**มิสเวิลด์**

**มิสอีโคอินเตอร์เนชันแนล**

**มิสมัลติเนชันแนล**

**ผลการประกวดในระดับนานาชาติในอดีต**

**เรย์นาฮิสปาโนอเมริกานา**

**มิสทัวริซึม**
} 2019
Glyssa Leiann Perez
โบโฮล



**มิสอีโคทีนอินเตอร์เนชันแนล**

**ดูเพิ่ม**
 มิสยูนิเวิร์สฟิลิปปินส์- บีนีบีนิงปีลีปีนัส- มิสฟิลิปปินส์เอิร์ธ- มุดยาเอ็นจีฟิลิปินัส- มิสรีพับลิกออฟเดอะฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- เฟซบุ๊กมิสเวิลด์ฟิลิปปินส์- เฟซบุ๊กมิสเวิลด์-ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:การประกวดนางงามในประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:มิสซูปราเนชันแนล
เครื่องหมายบวก-ลบ

เครื่องหมายบวกหรือลบ (±) คือ เครื่องหมายที่แสดงว่าจำนวนนั้นสามารถเป็นจำนวนบวกหรือจำนวนลบก็ได้ เช่น √49 = ±7 ดังนั้น √49 จะได้ 7 หรือ -7 และถ้า x² = 4 ดังนั้น x = ±2 คือ 2 หรือ -2 ส่วนมากเครื่องหมายบวกหรือลบจะสามารถพบได้ในสมการที่มี √ และ ตัวแปรที่ถูกยกกำลังเป็นจำนวนคู่
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:เลขคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:การบวก
หมวดหมู่:การลบ
มณฑา

มณฑา (Magnolia liliifera) เป็นพืชในสกุลแมกโนเลีย ลักษณะเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-3 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวออกสลับรูปรี ปลายใบแหลม ขอบใบหยักหรือเป็นคลื่นเล็กน้อย ดอกออกตามซอกใบ มีกลีบเลี้ยงหนาสีเขียวอมเหลือง 3 กลีบ กลีบดอกสีเหลืองอ่อน 6 กลีบ เรียงเป็นชั้น ชั้นละ 3 กลีบ กลีบดอกเป็นรูปไข่กลับ ดอกมีกลิ่นหอมแรงในตอนเช้า ออกดอกตลอดปี ผลเป็นผลกลุ่มรูปรี ยาวประมาณ 4 เซนติเมตร
มณฑากระจายพันธุ์ในอินเดีย เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงเกาะนิวกินี นิยมปลูกเป็นไม้ประดับในที่ร่มมีแสงแดดรำไร บนดินร่วนซุยความชื้นสูง

**ในวรรณคดี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มณฑา- Magnolia liliifera
หมวดหมู่:วงศ์จำปี
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:พรรณไม้ในวรรณคดี
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
2เอส35 โคอาลิตซิยา-เอสวี

2เอส35 โคอาลิตซิยา-เอสวี (2С35 «Коалиция-СВ»; 2S35 Koalitsiya-SV) เป็นปืนอัตตาจรรัสเซียที่ปรากฎให้เห็นเป็นครั้งแรกในที่สาธารณะ (แรกเริ่มเดิมทีกับป้อมปืนที่ครอบคลุม) เมื่อปี ค.ศ. 2015 ระหว่างการซ้อมพิธีสวนสนามวันชัยกรุงมอสโก ซึ่งคาดว่า 2เอส35 จะทำการเสริมและแทนที่ 2เอส19 ของกองกำลังภาคพื้นรัสเซียในที่สุด

**พัฒนาการ**
2เอส35 แต่เดิมได้รับการออกแบบในฐานะสายพันธุ์ของ 2เอส19 ซึ่งเกิดจากโครงรถปืนใหญ่ 2เอส19 พร้อมป้อมปืนที่ดัดแปลงแล้ว โดยมีการติดตั้งปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์ขนาดลำกล้อง 152 มม. บรรจุกระสุนบนและล่างแบบอัตโนมัติ การพัฒนาของตัวแปรนี้ถูกปล่อยปละละเลยในปี ค.ศ. 2010

**ดูเพิ่ม**
 2เอส19- 2เอส3- เอเอส-90- แพนเซอร์ฮาวอิตเซอ 2000

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรรัสเซีย
นอร์ฟอล์ก (รัฐเวอร์จิเนีย)

นอร์ฟอล์ก (Norfolk, k) เป็นนครอิสระ ตั้งอยู่ในเครือรัฐเวอร์จิเนีย ภายในสหรัฐ จากการสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2563 พบว่า มีประชากรอยู่ 238,005 คน

**ประชากร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  Norfolk Convention and Visitor's Bureau-  Norfolk Historical Society
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเวอร์จิเนีย
มอสซาด

มอสซาด (הַמּוֹסָד, IPA; الموساد, al-Mōsād, IPA; "สถาบัน") ย่อคำมาจาก HaMossad leModiʿin uleTafkidim Meyuḥadim (המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים หมายถึง "สถาบันข่าวกรองและปฏิบัติการพิเศษ") เป็นหน่วยสืบราชการลับแห่งชาติของอิสราเอล เป็นหนึ่งในหน่วยงานหลักในกลุ่มหน่วยข่าวกรองของอิสราเอลพร้อมกับอามัน (กรมข่าวกรองทหารอิสราเอล) และชินเบต (หน่วยความมั่นคงภายใน)
มอสซาดมีหน้าที่รับผิดชอบในการรวบรวมข่าวกรอง ปฏิบัติการลับ และการต่อต้านการก่อการร้าย ในตรงข้ามกับรัฐบาลและกองทัพ เป้าหมาย โครงสร้างและอำนาจของมอสซาดได้รับการยกเว้นจากกฎหมายตามรัฐธรรมนูญของรัฐอิสราเอล อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวจะขึ้นอยู่กับปฏิบัติการลับที่ไม่เคยมีการเผยแพร่ออกไป ผู้อำนวยการจะรายงานโดยตรงต่อนายกรัฐมนตรี งบประมาณประจำปีของสถาบันนี้อยู่ที่ประมาณ 10 พันล้านเชเกล (2.73 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) และประมาณการว่ามีคนทำงานประมาณ 7,000 คน ทำให้เป็นหนึ่งในหน่วยสืบราชการลับที่ใหญ่ที่สุดในโลก หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า คิดอน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Bar-Zohar, Michael and Mishal, Nissim. Mossad: The Great Operations of Israel's Secret Service. The Robson Press, 2012. 978-1-84954-368-2.- Ben-Menashe, Ari. Profits of War: Inside the Secret U.S.-Israeli Arms Network. New York: Sheridan Square Press, 1992. 1-879823-01-2. 26586922.- Black, Ian and Benny Morris. Israel's Secret Wars: A History of Israel's Intelligence Services. New York: Grove Weidenfeld, 1991. 978-0-8021-3286-4. 249707944.- Central Intelligence Agency. Israel: Foreign Intelligence and Security Services: A Survey. Washington, D.C., 1979. (Included in Documents from the US Espionage Den. Tehran: Center for the Publication of the US Espionage Den's Documents, 1982.)- Jonas, George. Vengeance. New York: Simon & Schuster, 1984. 0-671-50611-0. 10507421.- Lapid, Ephraim and Amos Gilboa, Israel's Silent Defender: An Inside Look at Sixty Years of Israeli Intelligence (2012)- Libel, Tamir. "Looking for meaning: lessons from Mossad’s failed adaptation to the post-Cold War era, 1991–2013." Journal of Intelligence History 14.2 (2015): 83–95.  abstract
*Ostrovsky, Victor; Hoy, Claire (1991). Ostrovsky, Victor; Hoy, Claire (eds.). By way of deception: a devastating insider's portrait of the Mossad. General Paperbacks. 978-0-7736-7316-8.- Raviv, Dan and Melman, Yossi.  Spies Against Armageddon: Inside Israel's Secret Wars.  Sea Cliff: Levant Books, 2012. 978-0985437831.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  he-  ar-  GlobalSecurity.org entry for Mossad-  Libertad website

หมวดหมู่:หน่วยสืบราชการลับ
หมวดหมู่:ประเทศอิสราเอล
ชาติอิสลาม

เนชั่นออฟอิสลาม (Nation of Islam) หรือ NOI เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวทางศาสนา และทางการเมืองของชาวแอฟริกันอเมริกัน ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองดีทรอยต์ มลรัฐมิชิแกน โดยนาย วอลเลส ดี. ฟาร์ด มูฮัมมัด โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาในด้านจิตวิญญาณ จิตใจ สถานะทางเศรษฐกิจและสังคม ของชาวอเมริกันผิวดำในสหรัฐอเมริกา และของมนุษยชาติ. กลุ่มเนชั่นออฟอิสลามได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่า เป็นกลุ่มที่มีลัทธิความสูงสุดของคนดำ (black supremacy) และเกลียดกลัวยิว และถูกจับตามองในฐานะกลุ่มเกลียดชัง (hate group) โดยศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (Southern Poverty Law Center)  และ Anti-Defamation League ซึ่งเป็นกลุ่มล็อบบี้ทางการเมืองของยิวในสหรัฐอเมริกา. ปัจจุบันกลุ่มเนชั่นออฟอิสลามมีสมาชิกอยู่ระหว่าง 20,000 ถึง 50,000 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การศาสนา
พีรพงศ์ ปัญญานุมาภรณ์

พีรพงศ์ ปัญญานุมาภรณ์ (ชื่อเล่น: ปาย; เกิดวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับสุพรรณบุรี ในไทยลีก 2

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุดรธานี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลตราด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
สไปเดอร์-แมน: ผงาดสู่จักรวาล-แมงมุม

สไปเดอร์-แมน: ผงาดสู่จักรวาล-แมงมุม (italic=yes) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร ฉายเมื่อ ค.ศ. 2018 สร้างจากตัวละคร ไมล์ โมราเลส / สไปเดอร์-แมน ของ มาร์เวลคอมิกส์ ภาพยนตร์สร้างโดย โคลัมเบียพิคเจอร์สและโซนี่พิกเจอส์แอนิเมชันร่วมกับมาร์เวลเอนเตอร์เทนเมนต์ จัดจำหน่ายโดย โซนี่พิกเจอส์รีลีดซิง และเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกในแฟรนไชส์ สไปเดอร์-แมน ภาพยนตร์กำกับโดย บ็อบ เพอร์ซิเชตติ, ปีเตอร์ แรมซีย์และรอดนีย์ รอทแมน (เป็นการกำกับภาพยนตร์ครั้งแรกของเพอร์ซิเชตติและรอทแมน) จากบทภาพยนตร์โดย ฟิล ลอร์ดและรอทแมนจากเนื้อเรื่องโดยลอร์ด ภาพยนตร์ให้เสียงนำโดย ชามีก มัวร์ เป็น โมราเลส ร่วมกับ เจก จอห์นสัน, เฮลี สไตน์เฟลด์, มาเฮอร์ชาลา อาลี, ไบรอัน ไทรี เฮนรี, ลิลี ทอมลิน, ลูนา ลอเรน เบเลซ, จอห์น มูลานีย์, คิมิโกะ เกล็นน์, นิโคลัส เคจและลีฟ ชไรเบอร์ ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ ไมล์ โมราเลส ในขณะที่เขากลายเป็น สไปเดอร์-แมน คนใหม่และเข้าร่วมกับ สไปเดอร์-พีเพิล คนอื่น ๆ จากจักรวาลคู่ขนานต่าง ๆ เพื่อช่วยจักรวาลของเขาจาก คิงพิน
แผนการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันสไปเดอร์-แมนโดยฟิล ลอร์ดและคริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ รั่วไหลออกมาเมื่อ ค.ศ. 2014 และประกาศในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 พอร์ซิเชตติ, แรมซีย์และรอทแมน เข้าร่วมภาพยนตร์ในอีกสองปีต่อมา มัวร์และชไรเบอร์ได้รับเลือกให้เสียงตัวละครในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 ลอร์ดและมิลเลอร์ต้องการให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีสไตล์เฉพาะตัว โดยผสมผสานคอมพิวเตอร์แอนิเมชันกับเทคนิคหนังสือการ์ตูนวาดด้วยมือแบบดั้งเดิมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของ ซารา พิเชลลี ผู้ร่วมสร้าง ไมล์ โมราเลส ภาพยนตร์ต้องใช้แอนิเมเตอร์มากถึง 140 คน ซึ่งเป็นทีมงานที่ใหญ่ที่สุดของโซนี่พิกเจอส์แอนิเมชันในการสร้างภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้อุทิศให้กับความทรงจำของ สแตน ลี และสตีฟ ดิตโก ผู้สร้างสไปเดอร์-แมน ซึ่งทั้งคู่เสียชีวิตใน ค.ศ. 2018
สไปเดอร์-แมน: ผงาดสู่จักรวาล-แมงมุม ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ที่ โรงละครรีเจนซีวิลเลจ ในลอสแองเจลิส ฉายรอบทั่วไปในสหรัฐเมื่อวันที่ 14 ธันวาคมและฉายในไทยวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2019 ภาพยนตร์ทำเงิน 384.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้าง 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับคำชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ในเรื่องของแอนิเมชัน, ตัวละคร, เรื่องราว, การให้เสียงและอารมณ์ขัน ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ณ งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 91—กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ไม่ใช่ภาพยนตร์จากดิสนีย์/พิกซาร์ ที่ได้รับรางวัลตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง แรงโก้ ฮีโร่ทะเลทราย (2011) นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลจาก งานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 76, งานประกาศผลรางวัลแบฟตา ครั้งที่ 72 และ งานประกาศผลรางวัลแอนนี ครั้งที่ 46 ภาพยนตร์ภาคต่อ สไปเดอร์-แมน: ผงาดข้ามจักรวาลแมงมุม ฉายเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023 และได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ทั่วโลกเช่นเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องที่สาม สไปเดอร์-แมน: ผงาดล้ำจักรวาลแมงมุม กำหนดฉายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 ในขณะที่ภาพยนตร์แยกที่เน้นไปที่ตัวละครหญิงกำลังอยู่การพัฒนากับละครชุดก็กำลังอยู่ในการพิจารณาเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สไปเดอร์-แมน
หมวดหมู่:จักรวาลแมงมุม (แฟรนไชส์)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโคลัมเบียพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโคลัมเบียพิกเจอส์
หมวดหมู่:แอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับจักรวาลคู่ขนาน
มารีแห่งมงเปอลีเย

มารีแห่งมงเปอลีเย (Marie de Montpellier; Maria de Montpelhièr) เป็นเลดีแห่งมงเปอลีเย ทรงเป็นไวเคาน์เตสแห่งมาร์แซย์, เคานเตสแห่งกงแม็ง และพระราชินีแห่งอารากอนจากการสมรสสามครั้งตามลำดับ

**ทายาทแห่งมงเปอลีเย**
มารีแห่งมงเปอลีเยประสูติราวปี ค.ศ. 1182 ทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 8 ลอร์ดแห่งมงเปอลีเยกับเอฟโดเกีย กอมนินี หลานสาว (ลูกของพี่น้อง) ของจักรพรรดิมานูอีลที่ 1 กอมนินอสแห่งจักรวรรดิไบเซนไทน์ ทั้งคู่สมรสกันภายใต้เงื่อนไขว่าบุตรคนแรกของทั้งคู่จะได้สืบทอดตำแหน่งลอร์ดแห่งมงเปอลีเยต่อจากกีโยม ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง มารีซึ่งเป็นบุตรคนโตของทั้งคู่จึงได้เป็นทายาทของบิดา
ทว่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 1187 กีโยมที่ 8 บิดาของพระนางได้ทิ้งมารดาไปสมรสใหม่กับหญิงที่มีชื่อว่าอาแญ็สซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติของกษัตริย์แห่งอารากอน ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันแปดคนเป็นชายหกคนและหญิงสองคน แม้เอฟโดเกียจะบวชเป็นแม่ชีคณะเบเนดิกต์ แต่การสมรสครั้งที่สองของกีโยมได้ถูกประกาศให้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทำให้พี่น้องต่างมารดาทุกคนของมารีกลายเป็นบุตรนอกสมรส มารีจึงยังคงเป็นทายาทแห่งมงเปอลีเยต่อไป

**การสมรสทั้งสามครั้ง**
มารีสมรสครั้งแรกตอนพระชนมายุ 10 หรือ 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1192 กับไวเคานต์แรมง ฌอแฟรที่ 2 แห่งมาร์แซย์ แต่ก็กลายเป็นม่ายในปลายปีนั้น บิดากับมารดาเลี้ยงจับพระนางสมรสใหม่อีกครั้งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1197 กับเคานต์แบร์นาร์ที่ 4 แห่งกงแม็งและบังคับให้พระนางสละสิทธิ์ในมงเปอลีเยให้กีโยม บุตรชายที่เกิดจากอาแญ็ส มารีกับแบร์นาร์มีบุตรสาวด้วยกันสองคนคือมาทิลดากับเปโตรนิยา ทว่าพระองค์มีชีวิตสมรสแบบหนึ่งสามีหลายภรรยาเนื่องจากแบร์นาร์ยังอยู่กินกับภรรยาอีกคนสอง สุดท้ายการแต่งงานของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1201 ส่งผลให้การสละสิทธิ์ในมงเปอลีเยของพระนางเป็นโมฆะไปด้วย แม้บิดาจะไม่ยอมรับว่าพระนางเป็นทายาทและแสดงออกเหมือนกีโยมเป็นทายาทของตนก็ตาม
เมื่อบิดาถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1202 กีโยมที่ 9 น้องชายต่างมารดาของมารีได้ทำการยึดอำนาจ แม้พระนางจะพยายามแสดงสิทธิ์ของตนแต่ก็ไม่เป็นผล วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1204 มารีสมรสใหม่อีกครั้งกับพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งอารากอน ในวันเดียวกันนั้นชาวเมืองมงเปอลีเยได้ก่อปฏิวัติต่อกีโยมที่ 9  ทำให้มารีได้รับการยอมรับเป็นเลดีแห่งมงเปอลีเย ในการสมรสครั้งที่สามพระนางมีบุตรอีกสองคน คือ ซันชา พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ด้วยวัยเพียง 1 พรรษา และไชเม พระโอรสที่ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิต พระเจ้าเปโดรที่ 2 เป็นสามีที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระนาง พระองค์พยายามที่จะหย่ากับพระนางเพื่อสมรสใหม่กับมารีแห่งมอนแฟร์ราโต พระราชินีแห่งเยรูซาเลม แต่ก็ไม่อยากเสียดินแดนของมารีไปไว้ พระนางจึงต้องต่อสู้กับพระสวามี 
แม้จะถูกทรยศครั้งแล้วครั้งเล่า แต่มารีมีผู้สนับสนุนคนสำคัญที่ไว้ใจได้หนึ่งกลุ่มกับอีกหนึ่งคน คือ กลุ่มอัศวินเทมพลาร์และสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ที่เข้าข้างมารีและไม่ยินยอมให้พระเจ้าเปโดรหย่า หลังเดินทางไปหาสมเด็จพระสันตะปาปาที่โรมมารีล้มป่วยและสิ้นพระชนม์ที่โรมในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1213 เป็นไปได้ว่าพระนางอาจถูกวางยาพิษ ไม่กี่เดือนต่อมาพระเจ้าเปโดรที่ 2 สิ้นพระชนม์ที่สมรภูมิมูว์แรในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1213 ไชเม พระโอรสคนเดียวของทั้งคู่สืบทอดตำแหน่งต่อทั้งในมงเปอลีเยและอารากอน

**อ้างอิง**
  Marie of Montpellier – Heiress of Montpellier: History of Royal Women
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1725
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1756
หมวดหมู่:พระราชินีคู่สมรสแห่งอารากอน
หมวดหมู่:บุคคลในสมัยกลาง
หมวดหมู่:ผู้ปกครองที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ขุนนางฝรั่งเศส
คตินิยมเชื้อชาติในประเทศอิสราเอล

คตินิยมเชื้อชาติในประเทศอิสราเอล หมายความรวมถึง คตินิยมเชื้อชาติทุกรูปแบบและการแสดงเจตนาที่ประสบในประเทศนั้น โดยไม่ขึ้นกับสีผิวหรือหลักความเชื่อของผู้ลงมือและผู้เสียหาย หรือสถานภาพพลเมือง ผู้อยู่อาศัยหรือผู้มาเยือน
ทว่า ที่เจาะจงกว่าในบริบทอิสราเอล คตินิยมเชื้อชาติในประเทศอิสราเอลหมายถึงคตินิยมเชื้อชาติที่ยิวอิสราเอลมุ่งเป้าต่ออาหรับอิสราเอล คตินิยมเชื้อชาติระหว่างยิวด้วยกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ยิวต่าง ๆ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อยิวเอธิโอเปีย คตินิยมเชื้อชาติในอดีตและปัจจุบันต่อยิวมิซราฮีและยิวผิวสี) และคตินิยมเชื้อชาติของอาหรับอิสราเอลบางส่วนต่อยิวอิสราเอล
คตินิยมเชื้อชาติในส่วนของยิวอิสราเอลต่ออาหรับมุสลิมในประเทศอิสราเอลนั้นปรากฏในนโยบายสถาบัน ทัศนะส่วนบุคคล สื่อ การศึกษา สิทธิการเข้าเมือง การเคหะ ชีวิตสังคมและนโยบายทางกฎหมาย บางคนในประชากรยิวอิสราเอลอัชเคนาซิยังมีการอธิบายว่าถือทัศนะเลือกปฏิบัติต่อยิวด้วยกันที่มีภูมิหลังอื่น ๆ รวมทั้งยิวเอธิโอเปีย ยิวอินเดีย ยิวมิซราฮี ยิวเซฟาร์ดี เป็นต้น แม้การสมรสระหว่างอัชเคนาซิมและเซฟาร์ดิม/มิซราฮิมพบบ่อยมากขึ้นในประเทศ อิสราเอล และบูรณาการทางสังคมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ความไม่เสมอภาคยังคงมีอยู่ ยิวเอธิโอเปียเผชิญการเลือกปฏิบัติจากยิวที่มิใช่ผิวดำมากเป็นพิเศษ มีการเสนอว่าสถานการณ์ของยิวเอธิโอเปีย "ที่กำลังกลายเป็นขาว" คล้ายกันกับผู้เข้าเมืองชาวยุโรป เช่น ชาวโปแลนด์และอิตาลี ซึ่งเข้าสหรัฐในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
ประเทศอิสราเอลมีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติอย่างกว้างขวางซึ่งห้ามการเลือกปฏิบัติของทั้งภาครัฐและเอกชนบนพื้นฐานของเชื้อชาติ ศาสนา และลัทธิการเมือง และห้ามการยุยงให้นิยมเชื้อชาติ รัฐบาลอิสราเอลและหลายกลุ่มในประเทศดำเนินความพยายามเพื่อต่อสู้กับคตินิยมเชื้อชาติ ประเทศอิสราเอลเป็นรัฐภาคีของอนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติในทุกรูปแบบ และเป็นผู้ลงนามอนุสัญญาต่อต้านการเลือกปฏิบัติในการศึกษา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:คตินิยมเชื้อชาติ
เพลมูน

เพลมูน เป็นเว็บบราวเซอร์โอเพ่นซอร์สที่มุ่งเน้นการปรับแต่ง มีคำขวัญว่า  "Your browser, Your way"  มีบิลด์อย่างเป็นทางการสำหรับวินโดวส์และลินุกซ์ บิลด์อย่างไม่เป็นทางการสำหรับแมคโอเอส เพลมูน มีต้นกําเนิดมาจากการแยกส้อมของมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ ความแตกต่างที่สําคัญคืออินเทอร์เฟสผู้ใช้และการสนับสนุนส่วนเสริม เพลมูนยังคงใช้อินเทอร์เฟสของมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ เวอร์ชัน 4-28 อีกทั้งส่วนเสริมและปลั๊กอินบางประเภทในเพลมูนไม่ได้รับการสนับสนุนจาก มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์  

**ส่วนแบ่งตลาด**
StatCounter ประมาณการว่าเพลมูนมีส่วนแบ่งการตลาด 0.02% สำหรับเบราวเซอร์สำหรับเดสก์ทอปในเดือนพฤษจิกายน 2561

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เว็บเบราว์เซอร์
เยเลนาแห่งมอนเตเนโกร

เยเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี (Јелена Петровић Његош / Jelena Petrović Njegoš; Elena of Montenegro) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2414 ณ เซติเญ ประเทศมอนเตเนโกร เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 6 และพระราชธิดาลำดับที่ 5 ใน พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร และ สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร เมื่อพระองค์ทรงมีพระชนมายุ 10 พรรษา เสด็จพระราชดำเนินไปศึกษาต่อ ณ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ทรงมีพระปรีชาสามารถในเรื่องสถาปัตยกรรมและจิตรกรรม โดยทรงออกแบบพระบรมราชอนุเสาวรีย์ พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระราชบิดา

**อภิเษกสมรส**
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งมอนเตเนโกร ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2439 พระองค์ต้องเปลี่ยนมานับถือนิกายโรมันคาทอลิก ตามพระราชสวามี จากนิกายออร์โธด็อกซ์ จึงทำให้พระองค์มีสิทธิได้รับพระราชอิสริยยศตามพระราชสวามี คือ สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเอธิโอเปีย สมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย ต่อมาพระอิสริยยศสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเอธิโอเปียและสมเด็จพระราชินีแห่งแอลเบเนีย ถูกยกเลิกในปี 2486 ตามพระราชสวามี พระองค์และพระราชสวามี มีพระราชบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงโยลันดา
#เจ้าหญิงมาฟาลดา
#พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 
#เจ้าหญิงโจวันนา
#เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานเชสกา
ต่อมาในปี 2486 พระราชสวามีของพระองค์ทรงปลด เบนิโต มุสโสลินี ออกจากการเป็นนักการเมือง ในวันที่ 9 กันยายน พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังบรินดิซิ และทรงมีพระราชดำรัสว่าจะไปใช้พระชนม์ชีพในฝรั่งเศส เอเลนาแห่งมอนเตเนโกร สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2495 สิริพระชนมายุ 81 พรรษา

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 Kingdom of Montenegro House of Petrović-Njegoš: Knight Grand Cross of the Order of Prince Danilo I, Special Class- Kingdom of Italy House of Savoy: Knight Grand Cordon of the Royal Order of Saints Maurice and Lazarus
** Vatican
*** Holy See: Knight Grand Cross of the Order of the Golden Spur
*** Holy See: Knight of the Decoration of Honour
** Sovereign Military Order of Malta: Knight Grand Cross of Justice of the Sovereign Military Order of Malta, 1st Class- Austria-Hungary Austrian Imperial and Royal Family: Dame of the Imperial and Royal Order of the Starry Cross, 1st Class- Kingdom of Bavaria Bavarian Royal Family: Dame Grand Cross of the Royal Order of Theresa- Kingdom of Bulgaria Bulgarian Royal Family: Dame Grand Cross of the Royal Order of Merit- Nazi Germany: Grand Officer of the Order of Social Welfare, Special Class- 1964 Iran: Dame Grand Cordon of the Order of Aftab- Restoration (Spain) Spanish Royal Family: 945th Dame Grand Cross of the Royal Order of Queen Maria Luisa- Kingdom of Yugoslavia Yugoslav Royal Family: Dame Grand Cross of the Royal Order of St. Sava- Holy See: Recipient of the Golden Rose (twice)

**อ้างอิง**
 The Njegoskij Fund Public Project : Private family archives-based digital documentary fund focused on history and culture of Royal Montenegro.- Crnogorska princeza Jelena date=2008-03-22 
2495
ม
ม
ม
หมวดหมู่:เจ้าหญิงอิตาลี
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารีแห่งอิตาลี
หมวดหมู่:พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากเซติเญ
มอริส ราแวล

ภาพถ่ายของราแวลเมื่อปี ค.ศ. 1925
โฌแซ็ฟ มอริส ราแวล (Joseph Maurice Ravel; 7 มีนาคม ค.ศ. 1875 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และวาทยกรชาวฝรั่งเศส ได้รับการยกย่องไปทั่วโลกว่าเป็นนักแต่งเพลงที่ดีที่สุดของฝรั่งเศส

**ประวัติ**
ราแวลเกิดที่เมืองซีบูร์ ประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับบียาริตส์ ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสซึ่งอยู่ห่างจากชายแดนสเปนประมาณ 18 กิโลเมตร บิดาคือปีแยร์-โฌแซ็ฟ ราแวล ซึ่งเป็นวิศวกร นักประดิษฐ์ และนักผลิตที่ประสบความสำเร็จ และเกิดที่แวร์ซัวใกล้กับชายแดนฝรั่งเศส-สวิส ส่วนมารดาคือมารี เดอลัวร์ ซี่งเป็นชาวบาสก์แต่เติบโตที่มาดริด ทั้งบิดาและมารดานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
ภาพถ่ายของราแวล (ซ้าย) ขณะกำลังศึกษาเปียโนกับชาร์ล เดอ เบรีโย (Charles de Bériot) เมื่อปี ค.ศ. 1895
ราแวลเริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่เขาอายุ 7 ขวบ และเริ่มเรียนการประสานเสียงตั้งแต่อายุ 11 ขวบ และเข้าศึกษาในสถาบันดนตรีปารีส (Conservatoire de Paris) ซึ่งเป็นสถาบันดนตรีที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศส โดยผ่านการสอบเปียโนเมื่อ ค.ศ. 1891 โดยมีเออแฌน อ็องตียอม (Eugène Anthiome) เป็นครูที่จัดการสอบ อีกทั้งยังชนะการแข่งขันเปียโนในปีเดียวกัน แต่ไม่เป็นที่โดดเด่นมากนัก โดยช่วงเวลาที่เขาศึกษาที่สถาบันดนตรีแห่งนี้ช่วงที่เขาพัฒนาตนเองสู่การเป็นนักแต่งเพลงอย่างก้าวกระโดด อาร์บี โอเรนสไตน์ (Arbie Orenstein) นักดนตรีวิทยากล่าวว่าในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 เป็นช่วงที่ราแวลพัฒนาตนเองจากวัยรุ่นสู่การเป็นผู้ใหญ่อย่างก้าวกระโดด
ราแวลมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับโกลด เดอบูว์ซี ซึ่งเป็นคีตกวีชาติเดียวกันอยู่บ่อย ๆ แต่อันที่จริงแล้วดนตรีของทั้งสองมีรูปแบบต่างกันมาก ถึงแม้ว่าราแวลจะถูกจัดว่าเป็นคีตกวีในสมัยลัทธิประทับใจคนหนึ่ง แต่ดนตรีของเขามีสีสันไปทางคลาสสิกมากกว่า
ราแวลไม่เคยแต่งงานเลยทั้ง ๆ ที่พบปะคุ้นเคยกับสตรีมากมาย ราแวลเป็นคนร่างเล็ก แต่งตัวดีอย่างไม่มีที่ติ แต่ชีวิตของเขาไม่ฟู่ฟ่า มีนิสัยชอบสันโดษอย่างมาก สำหรับเขา "ความสำเร็จ" กับ "อาชีพ" ดูเหมือนจะเป็นคนละอย่างกัน ยิ่งประชาชนเพิ่มความนิยมชมชอบเขามากเท่าไร เขากลับทำตัวธรรมดามากขึ้น เขาสร้างดนตรีเพราะต้องทำ ไม่เคยสร้างดนตรีเพราะต้องการความก้าวหน้าหรือเพื่อหาเงิน ไม่มีความเป็นนักธุรกิจเลยแม้แต่น้อย ไม่ต้องการแม้แต่จะหาลูกศิษย์สอนเพื่อจะได้เงิน เขามีรายได้จากงานประพันธ์และการแสดงดนตรีแค่พอมีชีวิตอยู่อย่างสบาย ๆ พอประมาณเท่านั้น

**ผลงานที่สำคัญ**
 Pavane pour une infante défunte (ค.ศ. 1899)- String Quartet (ค.ศ. 1903)- Miroirs (ค.ศ. 1906)- Gaspard de la nuit (ค.ศ. 1908)- Daphnis et Chloé (ค.ศ. 1912)- La valse (ค.ศ. 1920)- Bolero (ค.ศ. 1928)

**อ้างอิง**
1937
หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายบาสก์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก
ซีบูร์

ซีบูร์ (Ciboure) หรือ ซิบูรู (Ziburu, "ปลายสะพาน") เป็นเมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บริเวณแม่น้ำนีแวลฝั่งตรงข้ามแซ็ง-ฌ็อง-เดอ-ลูซ
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก
บียาริตส์

บียาริตส์ (Biarritz; Biarritz หรือ Miarritze; อุตซิตาสำเนียงกัสกอญ: Biàrritz) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมอ่าวบิสเคย์ในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกในบริเวณประเทศบาสก์ฝั่งฝรั่งเศส ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส อยู่ห่างจากชายแดนสเปนประมาณ 35 กิโลเมตร
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก
ประเทศบาสก์ (ภูมิภาค)

ประเทศบาสก์ (Euskal Herria; País Vasco; Pays basque) เป็นชื่อเรียกภูมิภาคบริเวณที่อยู่อาศัยของชาวบาสก์ ประเทศบาสก์ตั้งอยู่บริเวณด้านตะวันตกของเทือกเขาพิรินี ซึ่งคร่อมเขตชายแดนของฝรั่งเศสและสเปนบริเวณชายฝั่งอ่าวบิสเคย์
ประเทศบาสก์ประกอบด้วยชุมชนปกครองตนเองในแคว้นประเทศบาสก์กับแคว้นนาวาร์ของประเทศสเปน และประเทศบาสก์ตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ภูมิภาคนี้เป็นที่ตั้งของวัฒนธรรม ภาษา (Euskara) และชาวบาสก์ (Euskaldunak) แต่ภูมิภาคนี้ไม่มีภาษาหรือวัฒนธรรมเพียงของชนกลุ่มเดียว และมีบางพื้นที่ที่ประชากรส่วนใหญ่ไม่ถือตนเองเป็นชาวบาสก์ เช่น ทางตอนใต้ของแคว้นนาวาร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ชาตินิยมบาสก์
บ
กัญจน์ภัสสร สุริยาแสงเพ็ชร์

ทันตแพทย์หญิง กัญจน์ภัสสร สุริยาแสงเพ็ชร์ (ชื่อเล่น อิ๊ก) เป็นทันตแพทย์และผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยี และเป็นผู้ก่อตั้งแอพพลิเคชั่น Ooca หรืออูก้า แอพพลิเคชั่นเพื่อช่วยผู้ที่ปัญหาสุขภาพจิต เธอเป็นหนึ่งในสตรีผู้สร้างแรงบันดาลใจ 100 คนประจำปี 2018 ที่จัดโดยบีบีซี (BBC 100 Women 2018)

**ประวัติ**
ก่อนก่อตั้ง Ooca กัญจน์ภัสสรได้ทำงานเป็นทันตแพทย์ในกองทัพบกไทย

**บริษัท**
กัญจน์ภัสสรสร้างแอพพลิเคชั่นสำหรับสมาร์ตโฟน Ooca ในปี 2017 เพื่อเชื่อมต่อผู้ป่วยที่อยู่ห่างไกลกับจิตแพทย์ผ่านวิดีโอแชทบนมือถือ เธอกล่าวว่าแอพพลิเคชั่น Ooca ช่วยลดช่องว่างในการรักษาสุขภาพจิต เพราะในประเทศไทยมีนักจิตวิทยาน้อยกว่าในกลุ่มประเทศพัฒนากว่า 40 เท่า

**รางวัล**
 ปี 2018 BBC World 100 Women- ปี 2017 รางวัล World Summit Award สำหรับแอพพลิเคชั่น Ooca

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ทันตแพทย์หญิง
หมวดหมู่:ทันตแพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
เถาเอ็นอ่อน

เถาเอ็นอ่อน (Cryptolepis dubia) เป็นพืชในวงศ์ตีนเป็ด ลักษณะเป็นไม้เถาขนาดกลางประมาณ 3-5 เมตร ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ ปลายใบแหลม โคนใบสอบ ขอบใบเรียบ ดอกรูปกรวยเล็ก ๆ ออกเป็นช่อที่ซอกใบ 5-10 ดอก กลีบดอกสีเหลืองมี 5 กลีบ กลีบเลี้ยงสีเขียวมี 5 กลีบเช่นกัน ออกดอกในเดือนมีนาคม-เมษายน ผลเป็นฝักรูปแถบปลายแหลม เมื่อแก่แตกออก ภายในมีเมล็ดรูปรีสีน้ำตาลและขนปุยสีขาว
เถาเอ็นอ่อนกระจายพันธุ์ในอินเดีย จีนและอินโดจีน เถาเอ็นอ่อนมีสรรพคุณแก้ปวดเมื่อย บำรุงเส้นเอ็น แก้อักเสบและต้านเชื้อแบคทีเรีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เถาเอ็นอ่อน- Cryptolepis dubia
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
หมวดหมู่:สมุนไพร
มารี ลาโว

มารี แคเทอริน ลาโว (Marie Catherine Laveau; 10 กันยายน ค.ศ. 1801 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1881) เป็นแม่หมอวูดูชาวเครโอลลุยเซียนาผู้มีชื่อเสียงในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐ เธอมีลูกสาวคนหนึ่งคือมารี ลาโวที่ 2 (Marie Laveau II; ค.ศ. 1827 – ราว ค.ศ. 1862) ได้สืบทอดคาถา บทสวด และเวทมนตร์ตามคติชาวอเมริกันพื้นเมืองและแอฟริกันจากมารดา เรียกว่าวูดูแบบนิวออร์ลีนส์อันเป็นที่รู้จักในลุยเซียนามาจนถึงทุกวันนี้

**ประวัติ**

**ชีวิตช่วงต้น**
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ ระบุว่ามารี ลาโวเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1801 ที่เฟรนช์ควอเตอร์ เมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ชีวประวัติระบุนามมารดามาร์เกอรีต อ็องรี (Marguerite Henry) หรือมาร์เกอรีต ดาร์ก็องเตล (Marguerite D'Arcantel) หญิงผิวสีลูกผสมผู้มีเชื้อสายอเมริกันพื้นเมือง แอฟริกัน และฝรั่งเศส กับบิดาชื่อชาร์ล ลาโว ทรูโด (Charles Laveau Trudeau) ซึ่งเป็นนักสำรวจและนักการเมือง
มารีสมรสครั้งแรกกับกับฌัก ปารี (Jacques Paris) หนึ่งในผู้อพยพผิวขาวชาวฝรั่งเศสซึ่งลี้ภัยการปฏิวัติเฮติช่วงปี 1791–1804 โดยคนผิวดำจากอดีตอาณานิคมแซ็ง-ดอแม็งก์ (Saint-Domingue) ของฝรั่งเศส ซึ่งฌักอพยพเข้ามายังนิวออร์ลีนส์ใน ค.ศ. 1809 ทั้งสองสมรสกันในอาสนวิหารนักบุญหลุยส์ นิวออร์ลีนส์ ประกอบพิธีโดยคุณพ่ออันโตนีโอ เด เซเดยา (Antonio de Sedella) นักบวชกาปูชิน เป็นที่รู้จักในนามคุณพ่ออ็องตวน (Pere Antoine) ฌัก ปารีตายใน ค.ศ. 1820 ทั้งสองมีบุตรสาวสองคนคือ เฟลีซีเต (Felicite) เกิดในปี ค.ศ. 1817 และอ็องเฌเล (Angele) เกิดในปี ค.ศ. 1820 ทว่าชื่อของทั้งสองหายไปจากบันทึกช่วง ค.ศ. 1820
หลังสามีคนแรกตาย เธอมีความสัมพันธ์กับคริสต็อฟ ดอมีนิก ดูว์มีนี เดอ กลาปียง (Christophe Dominick Duminy de Glapion) ชายผิวขาวเชื้อสายฝรั่งเศส เขาและเธอใช้ชีวิตด้วยกันจนเขาตายในปี ค.ศ. 1855 บางแห่งว่ามารีมีลูกทั้งหมด 15 คน (หรืออาจเป็นลูกและหลานรวมกัน 15 คน) แต่หลักฐานจากสูติบัตรและใบรับรองศีลล้างบาปพบว่าทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 7 คน แต่มีบุตรสาวเพียงสองคนที่มีชีวิตพ้นวัยเด็กมาคือ มารี ยูชารีสต์ เอลัวส์ ลาโว (Marie Euchariste Eloise Laveau; 1827–1860-2) และมารี ฟีโลเมน กลาปียง (Marie Philomene Glapion; 1836–1897) ซึ่งไม่ทราบว่าหนึ่งในสองคนนี้ ใครคือมารี ลาโวที่ 2

**เสียชีวิต**
วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1881 หนังสือพิมพ์ เดลีปีกายูน (Daily Picayune) ระบุว่ามารี ลาโวเสียชีวิตอย่างสงบ ณ บ้านของตนเอง บ้างก็เล่าลือกันว่า ยังมีผู้พบเห็นเธอหลังตายไปแล้ว หนึ่งในลูกสาวของเธอที่ชื่อมารี (ตามธรรมเนียมคริสตังฝรั่งเศสจะตั้งชื่อแรกของลูกสาวว่า มารี หากเป็นลูกชายจะตั้งชื่อแรกว่า โฌแซ็ฟ และตั้งชื่อกลางเป็นชื่อสามัญ) คาดว่ามารี ลาโวได้ถ่ายทอดวิชาเวทมนตร์คาถาแก่บุตรสาวเพื่อสืบทอดตำแหน่งราชินีวูดูหลังการตายของเธอ
มารี ลาโวตายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1881 ขณะอายุ 79 ปี ในช่วงเวลาดังกล่าวมีผู้หญิงที่ใช้ชื่อและสกุลซ้ำกับเธอจำนวนมาก และพบว่าอายุขณะตายนั้นขัดแย้งกับวันเกิดของเธอ

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากนิวออร์ลีนส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเนทีฟอเมริกัน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้นำศาสนา
หมวดหมู่:คติชนอเมริกัน
ทรีแบร์คอิมชวาทซ์วัลท์

ทรีแบร์ค (Triberg) หรือชื่อเต็มคือ ทรีแบร์คอิมชวาทซ์วัลท์ (Triberg im Schwarzwald, "ทรีแบร์คในป่าดำ") เป็นเมืองชนบทในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใจกลางป่าดำระหว่างความสูง 500 ถึง 1,038 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เมืองนี้มีประชากรราว 5,300 คน ใกล้กับเมืองมีน้ำตกทรีแบร์คซึ่งเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สูงที่สุดในเยอรมนีด้วยความสูง 151 เมตร นาฬิกากุ๊กกูที่ใหญ่ที่สุดในโลกก็ตั้งอยู่ที่เมืองแห่งนี้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.triberg.de- http://www.world-waterfalls.com/-   Triberg: information and pictures date=2018-10-12 -  Triberg Tourism Information and Pictures
กุลชญา ตันศิริ

กุลชญา ตันศิริ ชื่อเล่น แคนดี้ (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2538) เป็นนางงามผู้ครองตำแหน่งมิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์ 2018 และMiss Trans Star International 2018 ที่ประเทศสเปน และในปี 2019 ได้เป็นผู้ชนะของรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 5

**ประวัติ**

**การศึกษา**
จบการศึกษาจาก คณะวิทยาศาสตร์  สาขาวิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง จาก มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง  เกียรตินิยมอันดับ 1

**การประกวด**

**มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2017**
กุลชญา ได้เข้าร่วมประกวดมิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2017 แต่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบ โดยผู้ที่ได้รับตำแหน่งในปีนั้นคือ โยชิ รินรดา ธุระพันธ์

**มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์ 2561**
กุลชญา ได้เข้าร่วมประกวด มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์ 2561 และได้ครองตำแหน่ง มิสทรานส์สตาร์ไทยแลนด์ 2018 ณ โรงละครเดอะบาร์ซาร์เธียเตอร์ สวนลุมไนท์บาร์ซาร์ กรุงเทพมหานคร

**มิสทรานส์สตาร์อินเตอร์เนชันแนล 2018**
กุลชญา เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวด มิสทรานส์สตาร์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยมีนางงามร่วมเข้าแข่งขันทั้งหมด 19 ประเทศ และได้ครองตำแหน่ง มิสทรานส์สตาร์อินเตอร์เนชันแนล 2018 พร้อมกับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม

**เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 5**
ในปี 2562 กุลชญาได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 5 โดยได้อยู่ทีมของเมนเทอร์มารีญา พูลเลิศลาภ กับ มาสเตอร์เมนเทอร์ อจิรภา ไมซิงเกอร์ และเป็นผู้ชนะของรายการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 candy_chaya/
หมวดหมู่:นางงามไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:หญิงข้ามเพศชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:กะเทย (บุคคล)
หมวดหมู่:นางงามไทย