Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กองพลทหารภูเขาอาสาที่ 7 แห่งเอ็สเอ็ส "พรินทซ์อ็อยเกน"

กองพลทหารภูเขาอาสาที่ 7 แห่งเอ็สเอ็ส "พรินทซ์อ็อยเกน" (7. SS-Freiwilligen-Gebirgs-Division „Prinz Eugen“)เป็นกองพลทหารราบภูเขาเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส กองกำลังปีกติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่เทียบเท่า แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในยูโกสลาเวีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 จาก Volksdeutsche (ชนชาติเยอรมัน) กลุ่มทหารอาสาสมัครและทหารเกณฑ์จาก Banat, รัฐเอกราชโครเอเชีย (NDH), ฮังการีและโรมาเนีย ได้ต่อสู้ในการทัพปราบปรามการก่อกบฏซึ่งได้ต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในเขตยึดครองเซอร์เบีย, NDH และมอนเตเนโกร การได้ให้สมญานามว่า พรินทซ์อ็อยเกน มาจากพระนามของเจ้าชายเออแฌนแห่งซาวอย ผู้นำทางทหารที่โดดเด่นของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ปลดปล่อย Banat และกรุงเบลเกรดจากจักรวรรดิออตโตมันในสงครามออสเตรีย-ตุรกีในปี ค.ศ. 1716-18 มันเป็นชื่อแต่เดิมว่า SS-Freiwilligen-Division Prinz Eugen (กองพลทหารภูเขาอาสาเอ็สเอ็สที่ 7 พรินทซ์อ็อยเกน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารม้าที่ 8 แห่งเอ็สเอ็ส "โฟลรีอาน ไกเออร์"

กองพลทหารม้าที่ 8 แห่งเอ็สเอ็ส "โฟลรีอาน ไกเออร์" เป็นหน่วยทหารม้าเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1942 จากนายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองพลน้อยทหารม้าเอ็สเอ็ส (SS Cavalry Brigade) ซึ่งได้มีส่วนเกี่ยวข้องในปฏบัติการ Bandenbekämpfung ("การต่อสู้กับพวกโจร") ที่อยู่หลังแนวหน้าและเป็นผู้รับผิดชอบต่อการสังหารประชาชนพลเรียนนับหมื่นคน ยังคงดำเนินการต่อไปกับสิ่งที่เรียกว่าปฏิบัติการทำให้สงบในดินแดนยึดครองสหภาพโซเวียต ได้นำไปสู่ความโหดร้ายทารุณมากยิ่งขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี/Requested articles

ต่อไปนี้เป็นรายการของหัวข้อเกี่ยวกับคตินิยมสิทธิสตรีที่มีชื่อเสียงซึ่งไม่มีบทความในวิกิพีเดียภาษาไทย- คตินิยมสิทธิสตรีในประเทศบราซิล (:en:Feminism in Brazil)- คตินิยมสิทธิสตรีในประเทศอินโดนีเซีย (:en:Feminism in Indonesia)- คตินิยมสิทธิสตรีในประเทศปากีสถาน (:en:Feminism in Pakistan)- คตินิยมสิทธิสตรีในบอลข่าน (:en:Feminism in the Balkans)- ภาพของผู้หญิงในภาพยนตร์ (:en:Portrayal of women in film)- สตรีในประเทศอียิปต์ (:en:Women's rights in Egypt)
ดูเพิ่ม: ภารกิจแบบเปิดโครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี
หมวดหมู่:บทความวิกิพีเดียที่ต้องการ
เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง

เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเทต ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ"

** ประวัติ**
เนเฟอร์มาอัตเป็นพระโอรสพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรู ซึ่งเป็นฟาโรห์และผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระเชษฐาของฟาโรห์คูฟู พระชายาของพระองค์คือ พระนางไอเทต เนเฟอร์มาอัต มีบุตรและธิดาทั้งสิ้นสิบห้าพระองค์ตามที่ปรากฏบนผนังแมสตาบาของพระองค์ ประกอบด้วยบุตรชายนามว่า เฮมิอูนู, ไอซู, เตตา, เคนติเมเรส และมีธิดานามว่า ดเจฟาตเซน และ ไอเซซู ปรากฏเป็นภาพที่เจริญวัยแล้ว ขณะที่ ไอติเซน, อินกาเอฟ, เซฟกา, เวเฮมกา, เชปเซสกา, กาเคนต์, อังค์ฮอร์เซเรเทฟ, อังค์ฮอร์เฟเนดเจฟ, บูเนฟ, เซปเซสเนบ, เนบเคเนต และพาเจติ ปรากฏเป็นภาพที่อยู่ในวัยเยาว์ ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าบุตรชายคนหนึ่งนามว่า เฮมิอูนู อาจจะเป็นคนเดียวกับขุนนางชั้นสูงที่มีนามว่า เฮมิอูนู ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้ช่วยวางแผนการสร้างมหาปิรามิด

**สุสาน**
สุสานของเนเฟอร์มาอัตในเมดูม
พระศพของเนเฟอร์มาอัตถูกฝังอยู่ในแมสตาบาหมายเลข 16 ที่เมืองเมดูม เนเฟอร์มาอัตเป็นหนึ่งในบุตรหลายพระองค์ของฟาโรห์สเนฟรู ที่ถูกฝังอยู่ในเมดูม หลุมฝังพระศพเป็นที่รู้จักสำหรับเทคนิคพิเศษที่ใช้ในการวาดภาพ ประติมากรรมแกะสลักภาพที่เจาะลึกลงไป ซึ่งเต็มไปด้วยสีสัน การสร้างโดยวิธีนี้มีผลเสียคือทำให้ปูนปลาสเตอร์หลุดออกได้ง่าย แต่การก่อสร้างแบบนี้ทำให้เกิดภาพที่มีสีสดใส สุสานนี้เป็นที่เดียวที่ก่อสร้างแบบนี้ 

**ภาพห่านแห่งเมดูม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แมสตาบา
หมวดหมู่:ฟาโรห์สเนฟรู
สนามกีฬาห่างเด๋ย

สนามกีฬาห่างเด๋ย (Sân vận động Hàng Đẫy) หรือ สนามกีฬาฮานอย (Sân vận động Hà Nội) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม ใช้ในการแข่งขันฟุตบอล สนามมีความจุ 22,500 ที่นั่ง ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2003 ชื่อของสนามคือสนามกีฬาฮานอย ต่อมาวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2003 ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "ห่างเด๋ย"
สนามกีฬาห่างเด๋ยตั้งอยู่ใจกลางกรุงฮานอย เคยเป็นสนามเหย้าหลักของฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม ก่อนที่จะย้ายไปสนามกีฬาหมีดิ่ญ และเคยใช้แข่งขันไทเกอร์คัพ 1998 รอบชิงชนะเลิศ
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 สนามนี้ได้กลายเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลในฮานอย 4 แห่ง ได้แก่ สโมสรฟุตบอลฮานอย, สโมสรฟุตบอลเถกง, สโมสรฟุตบอลฮหว่าฟ้าตห่าโหน่ย และสโมสรฟุตบอลฮานอย (ค.ศ. 1956)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลสนามกีฬา date=2018-03-19 - StadiumDB.com page
ห่างเด๋ย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮานอย
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลฮานอย
สนามกีฬาท้งเญิ้ต

สนามกีฬาท้งเญิ้ต (Sân vận động Thống Nhất, "สนามกีฬาแห่งการรวมชาติ") เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่เลขที่ 138 ถนนด่าว ซวี ตื่อ แขวงที่ 6 เขตที่ 10 มักใช้ในการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์และสโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนซึ่งแข่งขันในวี-ลีก สนามมีความจุ 25,000 ที่นั่ง

**ประวัติ**
ก่อนปี ค.ศ. 1975 สนามเคยมีชื่อว่า สนามกีฬาก่งฮหว่า (Sân vận động Cộng Hòa, "สนามกีฬาแห่งสาธารณรัฐ") เคยมีสถิติผู้เข้าชมถึง 30,000 คน ในนัดที่เวียดนามใต้พบกับเกาหลีใต้ 

ในปี ค.ศ. 1966 เวียดนามใต้คว้าแชมป์เมอร์เดกาคัพ ด้วยการเอาชนะพม่า ถ้วยรางวัลได้ถูกเก็บที่สนามแห่งนี้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปหลังกรุงไซ่ง่อนแตก
ช่วงสงครามเวียดนาม สนามนี้เป็นเป้าหมายสำคัญของกลุ่มผู้ก่อการร้ายเวียดกง มีการวางระเบิดในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1965 มีผู้เสียชีวิต 11 ราย และบาดเจ็บ 42 ราย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพของสนามกีฬา

**อ้างอิง**
ท้งเญิ้ต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:กีฬาในนครโฮจิมินห์
สนามฟุตบอลฮหว่าซวน

สนามฟุตบอลฮหว่าซวน (Sân Vận Động Hòa Xuân) เป็นสนามฟุตบอลในเขตเกิ๋มเหละ (Cẩm Lệ) นครดานัง ประเทศเวียดนาม เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดานัง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2016 สนามมีความจุ 20,500 ที่นั่ง เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2013 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 2016 งบประมาณการก่อสร้าง 281 พันล้านด่ง สร้างเพื่อแทนที่สนามกีฬาจีลัง

**อ้างอิง**
ฮหว่าซวน
ฮหว่าซวน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในดานัง
สนามกีฬาเกิ่นเทอ

สนามกีฬาเกิ่นเทอ (Sân vận động Cần Thơ) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม มีความจุ 44,398 ที่นั่ง ใช้ในการแข่งขันกีฬาฟุตบอลและแข่งรถจักรยานยนต์ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://uk.soccerway.com/teams/vietnam/hancofood-can-tho/10354/venue/fix-attempted=yes 
ก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกิ่นเทอ
เวียดนามคัพ

เวียดนามคัพ (Giải bóng đá Cúp Quốc gia) หรือ Su Thien Thanh เนชันแนล คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยภายในประเทศเวียดนาม จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดยสโมสร Cảng Sài Gòn เป็นสโมสรแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศ

**รายชื่อทีมชนะเลิศ**

**ดูเพิ่ม**
 วี-ลีก (ประเทศเวียดนาม)- ฟุตบอลในประเทศเวียดนาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
สโมสรฟุตบอลฮานอย

สโมสรฟุตบอลฮานอย (Câu lạc bộ Bóng đá Hà Nội) หรือ ฮานอย เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในฮานอย ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 สโมสรมักถูกรู้จักในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ทีแอนด์ที ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2006 สนามเหย้าคือ สนามกีฬาห่างเด๋ย
ในประเทศ ฮานอย เอฟซี เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเวียดนาม โดยคว้าแชมป์วี.ลีก ดิวิชัน 1 ได้ถึง 6 สมัย แชมป์เวียดนามคัพ 3 สมัย และแชมป์เวียดนามซูเปอร์คัพ 5 สมัย ซึ่งถือเป็นสถิติสูงสุด สำหรับฟุตบอลระดับนานาชาติ สโมสรแห่งนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับเอเชียมาแล้ว 7 รายการ โดยรายการที่โดดเด่นที่สุดคือการเข้ารอบชิงชนะเลิศเอเอฟซี คัพ ในรอบเพลย์ออฟระหว่างโซนในปี 2019

**เกียรติประวัติ**
ลีก
วี.ลีก ดิวิชัน 1:- ชนะเลิศ (6): 2010, 2013, 2016, 2018, 2019, 2022- รองชนะเลิศ (6): 2011, 2012, 2014, 2015, 2020, 2023
วี.ลีก ดิวิชัน 2:- รองชนะเลิศ: 2008
เซเคินลีก- รองชนะเลิศ: 2007
เทิร์ดลีก- ชนะเลิศ: 2006
ถ้วย
เวียดนามคัพ:-  ชนะเลิศ (3): 2019, 2020, 2022- รองชนะเลิศ (3): 2012, 2015, 2016
เวียดนามซูเปอร์คัพ:
*ชนะเลิศ (4): 2010, 2018, 2019, 2020
*รองชนะเลิศ (3): 2013, 2015, 2016

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  V.League profile date=2018-03-09 -  Soccerway profile

ฮ
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในฮานอย
พระนางอะตะปาเทวี

อะตะปาเทวี หรือ อตปาเทวี เป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย พระองค์ทูลขอที่ดินจากพระราชสวามีสำหรับสร้างวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

**พระประวัติ**
พระประวัติตอนต้นของอะตะปาเทวีมีความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย ส่วนพระนาม "อตปา" คือคำว่า "ตปะ" มีความหมายว่า "มหาเทวีผู้ทรงบำเพ็ญกัมมัฏฐาน" เชื่อว่าพระองค์น่าจะเป็นพระอัครมเหสีที่พระสวามีโปรดปรานมาก เพราะพบว่าพระนางสามารถทูลขอพระราชทานที่ดินที่เรียกว่า "ประเทศนี้" จากพญายอดเชียงรายมาสร้างวัดตโปทารามได้  โดยชื่อวัดมีความสอดคล้องกับพระนาม มาจากคำว่า ตปะ+อาราม แปลว่า "อารามแห่งการบำเพ็ญเพียรอันแรงกล้า" นอกจากนี้ยังเชื่อว่าพระนางยังได้สร้างวัดอรรคมเหสี ซึ่งตั้งอยู่ในเวียงกุมกาม ด้วยพึงสังเกตว่าเนื้อหาในศิลาจารึกของวัดร่ำเปิงกับวัดอรรคมเหสี มีเนื้อหาและลีลาการเขียนดุจกัน จึงสันนิษฐานว่าวัดทั้งสองแห่งคงได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้านายพระองค์เดียวกัน
นักวิชาการประวัติศาสตร์ล้านนากระแสหลักอย่างเช่น เกริก อัครชิโนเรศ เชื่อว่าเจ้านายพระองค์นี้น่าจะเป็นพระองค์เดียวกับพระนางสิริยศวดีเทวี (นางโป่งน้อย) โดยสันนิษฐานว่าอาจเป็นพระนามหนึ่งของพระนางโป่งน้อยในการกัมมัฏฐาน เพราะนางโป่งน้อยเป็นมหาเทวีผู้มีพระนามอยู่มากนัก แต่บางส่วนก็ว่าทั้งสองเป็นคนละองค์กัน ในกรณีนี้สมฤทธิ์ ลือชัย สันนิษฐานว่าพระนางอะตะปาเทวีนี้เป็นชาวฮ่อ ส่วนเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมี ให้คำอธิบายไว้ว่า "...อนึ่งสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีเป็นพระมเหสีคนละองค์กับพระนางอะตะปาเทวี และทั้งสองพระนางไม่น่าจะลงรอยกันนั้น สังเกตได้จากวัดที่ถูกสร้างขึ้นไม่ไกลจากวัดตะโปทาราม (ปัจจุบันคือวัดร่ำเปิง) มีชื่อว่าวัดป่งน้อย (ปัจจุบันเขียน โป่งน้อย) ซึ่งน่าจะเป็นวัดที่พระนางป่งน้อยหรือพระนางสิริยศวดีพระราชมารดาของพระเมืองแก้วสร้างขึ้นนั้นเอง" อย่างไรก็ตาม เพ็ญสุภา สุขคตะ อธิบายว่า อะตะปาเทวี เป็นพระอัครมเหสีที่พญายอดเชียงรายมีจิตปฏิพัทธ์มากกว่าสิริยศวดีเทวี
บางแห่งก็ว่าพระนางอะตะปาเทวีอาจเป็นพระมารดาของเพลาสลัง (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า เปาสะหล้าง) ซึ่งใน พื้นเมืองเชียงใหม่ ระบุว่าเพลาสลังเป็นลูกฮ่อ หากเป็นเช่นนั้นจริงพระนางอะตะปาเทวีคงมีเชื้อสายมาจากจีนยูนนาน

**เชิงอรรถ**
 หมายเหตุ 
มหาเทวี มีความหมายกว้าง ๆ อาจหมายถึง "พระราชเทวี หรือนางกษัตริย์ ส่วนใหญ่หมายถึงพระบรมราชชนนีของพระมหากษัตริย์"
 อ้างอิง
หมวดหมู่:ราชวงศ์มังราย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งล้านนา
สโมสรฟุตบอลเกิ่นเทอ

สโมสรฟุตบอล เกิ่นเทอ คอนสตรักชัน ลอตเตอรี (Câu lạc bộ Bóng đá Xổ số kiến thiết Cần Thơ) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเกิ่นเทอ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2

**ผลงานแบ่งตามฤดูกาล**

**เกียรติประวัติ**
 วี.ลีก ดิวิชัน 2:
 อันดับที่ 3:  2009, 2014
*เซเคินลีก:
 ชนะเลิศ:  2001

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ก
ก
หมวดหมู่:เกิ่นเทอ
สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์ (Câu lạc bộ Bóng đá Thành phố Hồ Chí Minh) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 หลังจากที่คว้าแชมป์วี.ลีก 2 จนได้เลื่อนชั้นในฤดูกาล 2016 สนามเหย้าของพวกเขาคือ สนามกีฬาท้งเญิ้ต

**ประวัติ**
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1975 โดยกลุ่มพนักงานของท่าเรือไซ่ง่อน และเป็นคู่ปรับกับสโมสรฟุตบอลศุลกากรไซ่ง่อน- ประวัติการเปลี่ยนชื่อสโมสร
** ค.ศ. 1975-2000: สโมสรฟุตบอลพนักงานท่าเรือไซ่ง่อน
** ค.ศ. 2001-2003: สโมสรฟุตบอลท่าเรือไซ่ง่อน
** ค.ศ. 2004-2008: สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อนเซาเทิร์นสตีล
** ค.ศ. 2009-ปัจจุบัน: สโมสรฟุตบอลนครโฮจิมินห์

**เกียรติประวัติ**
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
 ชนะเลิศ: 1986, 1993-94, 1997, 2001–02
 อันดับที่สาม: 1985, 1990, 1995
*วี.ลีก 2:
 ชนะเลิศ: 2004, 2016
 อันดับที่สาม: 2015
*เวียดนามคัพ:
 ชนะเลิศ: 1992, 1999-00
 รองชนะเลิศ: 1994, 1996, 1997
*เวียดนามซูเปอร์คัพ:
 รองชนะเลิศ: 2000, 2002

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 VPF page date=2017-12-05 

ฮ
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518
สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน

สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน (Câu lạc bộ Bóng đá Sài Gòn) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยมีบริษัทร่วมหุ้นพัฒนาฟุตบอลไซ่ง่อน เป็นเจ้าของ ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 2 และใช้สนามกีฬาท้งเญิ้ตเป็นสนามเหย้า สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 2011 ในชื่อ สโมสรฟุตบอลฮานอย ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้เปลี่ยนชื่อและย้ายไปที่นครโฮจิมินห์

**เกียรติประวัติ**
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
 อันดับที่สาม: 2020
*วี.ลีก 2:
 ชนะเลิศ: 2015
 รองชนะเลิศ: 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ซ
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในนครโฮจิมินห์
สโมสรฟุตบอลไฮฟอง

สโมสรฟุตบอลไฮฟอง (Câu lạc bộ Bóng đá Hải Phòng) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในไฮฟอง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และใช้สนามกีฬาหลักจัยเป็นสนามเหย้า

**เกียรติประวัติ**
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
 รองชนะเลิศ:  1992, 2010, 2016
 อันดับที่สาม: 1982-83, 2008
*เวียดนามคัพ:
 ชนะเลิศ:  1995, 2014
 รองชนะเลิศ: 2005
*เวียดนามซูเปอร์คัพ:
 ชนะเลิศ:   2005
*วี.ลีก 2:
 ชนะเลิศ:  2003
 รองชนะเลิศ: 2007

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ date=2019-01-09 
ฮ
ฮ
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ไฮฟอง
สโมสรฟุตบอลดานัง

สโมสรฟุตบอล เอสเอชบี ดานัง (Câu lạc bộ Bóng đá SHB Đà Nẵng) หรือ สโมสรฟุตบอลกว๋างนาม-ดานัง (Câu Lạc Bộ Bóng Đá Quảng Nam Đà Nẵng) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศ ในช่วงก่อนฤดูกาล 2007–08 สโมสรได้ถูกซื้อโดยธนาคารร่วมหุ้นพาณิชย์ไซ่ง่อน-ฮานอย สโมสรคว้าแชมป์ลีกสมัยแรกได้ในปี ค.ศ. 2009 และได้สิทธิ์แข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2010 รอบคัดเลือก ในปีเดียวกันนี้ พวกเขายังคว้าแชมป์เวียดนามคัพ ส่วนทีมเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ก็คว้าแชมป์ลีกเยาวชนได้เช่นกัน ดานังสามารถคว้าแชมป์ลีกได้อีก ใน 3 ปีถัดมา (ค.ศ. 2012)

**เกียรติประวัติ**
วี.ลีก ดิวิชัน 1:
 ชนะเลิศ(3): 1992, 2009, 2012
 รองชนะเลิศ: 1987–88, 1990, 1991, 2005, 2013
 อันดับที่สาม: 2011, 2016
*เวียดนามซูเปอร์คัพ:
 ชนะเลิศ: 2012
 รองชนะเลิศ:  2009
*เวียดนามคัพ:
 ชนะเลิศ: 1993, 2009
 รองชนะเลิศ: 2013
*วี.ลีก 2:
 รองชนะเลิศ: 2000–01
*บีทีวีคัพ:
 ชนะเลิศ: 2008

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2012-06-20 
ด
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:ดานัง
จำรูญ ไชยลังการณ์

จำรูญ ไชยลังการณ์ (2 มิถุนายน พ.ศ. 2473 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551)  อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย

**ประวัติ**
ดร.จำรูญ ไชยลังการณ์ เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2473 เป็นบุตรของนายปั๋น กับนางขันแก้ว ไชยลังการณ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร ระดับปริญญาโทสาขามัธยมศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา  และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย  และปริญญาเอกทางการศึกษา สาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยทัลชา รัฐโอคลาโฮมา
สมรสกับนางทองศรี สิทธานนท์ มีบุตรชาย 2 คน คือ พ.ต.อ.ศุภรักษ์ และนายศุภวิชญ์ ไชยลังการณ์
ดร.จำรูญ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เวลา 02.00 น. ด้วยโรคหอบหืด ตับอักเสบบี ติดเชื้อในกระแสเลือด และโรคพาร์กินสัน

**การทำงาน**

**ด้านการศึกษา**
ดร.จำรูญ ทำงานเป็นครูสอนประจำโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และเป็นอาจารย์ใหญ่/ผู้อำนวยการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2513 ถึงปี พ.ศ. 2534 เป็นกรรมการกองทุนสงเคราะห์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ปี พ.ศ. 2523-2527 เป็นกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ปี พ.ศ. 2524-2527 เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยพายัพ ปี พ.ศ. 2520
ดร.จำรูญ เป็นหนึ่งในกรรมการจัดตั้งวิทยาลัยพายัพ (มหาวิทยาลัยพายัพ ในปัจจุบัน) เมื่อปี พ.ศ. 2513

**ด้านการเมือง**
ดร.จำรูญ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเชียงใหม่ (ส.จ.) รวม 2 สมัย คือ ปี พ.ศ. 2516-2517 และปี พ.ศ. 2518-2522 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขต 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยการประสานงานของนายไกรสร ตันติพงศ์ ซึ่งจากการเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกวิจารณ์ว่า ดร.จำรูญ เป็นม้ามืดที่สามารถชนะการเลือกตั้งได้ หลังจากนั้นเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีก 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือก จึงวางมือทางการเมืองในที่สุด
ดร.จำรูญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย๋ ในปี พ.ศ. 2530

**ด้านอื่นๆ**
ในปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2520 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาสมทบคดีเด็กและเยาวชนเชียงใหม่

**อนุสรณ์**
โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ได้ใช้ชื่อของจำรูญ ไชยลังการณ์ เป็นชื่ออาคารเรียน เพื่อรำลึกถึงอดีตอาจารย์ใหญ่และเป็นเกียรติประวัติ
อาคารดังกล่าวเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สูง 4 ชั้น ใต้ถุนอาคารเป็นลานโล่ง ใช้เป็นห้องเรียนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สอง สถาปนิกผู้ออกแบบคือ ประดิษฐ์ ราชแพทยาคม
อาคารจำรูญ ไชยลังการณ์ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รายงานวิจัยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2529. กรมการปกครอง. 2529
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอแม่ริม
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคพลังธรรม
หมวดหมู่:พรรคนำไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยพายัพ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากหอบหืด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคตับอักเสบ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคติดเชื้อ
ฟีกา

ไฟล์:Fika_latte.jpg|thumb|ฟีกาสมัยใหม่ในร้านกาแฟ โดยมีคัฟเฟลลัตเต คุกกี้ และน้ำชา
ฟีกา (fika) คือ แนวคิดในวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน เป็นการพักจากกิจกรรมเพื่อดื่มกาแฟ ชา หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ เปล่า ๆ หรือกับของว่าง พร้อมกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จัก 
ฟีกาอาจมีระยะเวลาเวลาตั้งแต่ 15 จนถึง 45 นาที โดยมักประกอบด้วยเครื่องดื่มและของหวานที่เรียกว่าขนมปังฟีกา เช่น ซินนามอนโรลหรือคุกกี้ ประเพณีการพักดื่มกาแฟกับขนมฝังอยู่ในวัฒนธรรมของสวีเดน โดยชาวสวีเดนเป็นหนึ่งในชนชาติที่ดื่มกาแฟมากที่สุดในโลก
ฟีกาอาจหมายถึงแซนด์วิชหรืออาหารอื่นที่ไม่ใช่ของหวาน และสามารถเกิดขึ้นได้ในร้านกาแฟหรือร้านขนม ที่ทำงาน หรือโบสถ์ ทั้งในร่มและข้างนอก
ฟีกาข้างนอกในช่วงก่อนหน้าร้อน
ในขณะเดียวกัน คำว่าฟีกาในภาษาสวีเดนอาจใช้แทนคำว่ากาแฟ เช่น ฟีกาหนึ่งแก้วอาจใช้แทนคำว่ากาแฟหนึ่งแก้ว

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กาแฟ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสวีเดน
แรงหนีศูนย์กลาง

ในกลศาสตร์แบบนิวตัน แรงหนีศูนย์กลาง (centrifugal force) เป็นแรงเทียมชนิดหนึ่ง มีทิศชี้ออกจากแกนของการหมุน และเสมือนว่าเป็นแรงที่กระทำกับวัตถุที่กำลังหมุน อยู่ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน

**ตัวอย่าง**

**หินผูกกับเชือก**
หากนำหินผูกกับเชือก แล้วแกว่งเชือกนั้นเป็นวงกลมในแนวราบ แรงจริงที่กระทำกับหินในแนวราบคือแรงดึงของเชือก (ส่วนแรงโน้มถ่วงนั้นกระทำในแนวดิ่ง)
ในกรอบอ้างอิงเฉื่อยนั้น หากไม่มีแรงของเชือกกระทำกับหิน หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรง ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อแรกของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ดังนั้นหากจะอธิบายการเคลื่อนที่เป็นวงกลมของหิน จะต้องมีแรงสู่ศูนย์กลาง (centripetal force) จากเส้นเชือก มากระทำกับหินอยู่ตลอดเวลา เมื่อใดที่นำแรงนี้ออก (เช่น เส้นเชือกขาด) หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรงตามแนวราบ (และถูกแรงโน้มถ่วงในแนวดิ่งกระทำ จนตกลงสู่พื้น ทำให้การเคลื่อนที่ตามแนวราบสิ้นสุดลง) ดังนั้นการมองระบบด้วยกรอบอ้างอิงเฉื่อยเช่นนี้ จะทำให้สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของหินได้ด้วยแรงจริงตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน โดยไม่ต้องอาศัยแรงเทียมอย่างแรงหนีศูนย์กลางมาอธิบายแต่อย่างใด
แต่หากมองในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนและเคลื่อนที่ไปพร้อมกันกับหิน เช่น ผู้สังเกตจินตนาการว่าตนเป็นคนที่กำลังนั่งอยู่บนหิน จะถือเสมือนว่า หินนั้นอยู่นิ่งกับที่ และมีแรงดึงจากเชือกมาดึงหิน ดังนั้นผู้สังเกตที่อยู่ในกรอบอ้างอิงนี้จะพบว่า ถ้ามีแรงดึงจากเชือกเป็นแรงเดียวที่กระทำกับหิน หินจะต้องเคลื่อนที่เข้าสู่จุดศูนย์กลางตามแรงดึงของเชือก ดังนั้นจึงต้องสมมติแรงหนีศูนย์กลางขึ้นมาเป็นแรงเทียม กระทำในทิศตรงข้ามกับแรงจริง เพื่อให้กฎของนิวตันสามารถเป็นจริงขึ้นได้ ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนอยู่นี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แรงเทียม
หมวดหมู่:การหมุน
หมวดหมู่:กลศาสตร์
ชีปอน

ชีปอน (ဇိတ်ပွန်, pron เซะปูน; 1295 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 5 ครองสิริราชสมบัติได้เพียง 7 วันใน ค.ศ. 1330 พระองค์มีชาติกำเนิดเป็นสามัญชน ได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจโดยเริ่มจากการเป็นข้าหลวงและได้เป็นผู้บัญชาการทหารที่มีอำนาจและอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซะ) กษัตริย์รัชกาลที่ 4
กระทั่งได้ก่อการยึดอำนาจและลวงพระเจ้ารามมะไตยมาปลงพระชนม์ที่เรือนของตนเอง พร้อมกับตั้งตนเป็นกษัตริย์ แต่เป็นอยู่ได้เพียง 7 วันก็ถูกเจตสงครามยึดอำนาจและจับประหารชีวิต เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1330 โดยเหล่าทหารภายใต้การนำของพระนางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ ซานดามี่นละ) พระราชธิดาของพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์รัชกาลที่ 2 และเป็นพระมเหสีของพระเจ้ารามมะไตย โดยมีพระยาอายกำกอง (စောအဲကံ ซอแอกาน) พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าแสนเมือง (စောအို ซอโอ) กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา

**พระประวัติ**
ชีปอนเกิดในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1295 จากบิดามารดาสามัญชน ตอนวัยหนุ่ม ชีปอนเดินทางออกจากหมู่บ้าน Atawgana (အတောဂန) อันเป็นบ้านเกิด และเข้ามาทำงานเป็นคนรับใช้ในบ้านของผู้ว่าราชการสมิงมังละกับเจ้าหญิงนางอุ่นเรือน เขาเป็นผู้ดูแลส่วนหนึ่งที่ดูแลเจ้าชายสอเซนตั้งแต่ทรงพระเยาว์
การงานของชีปอนรุ่งเรืองเมื่อสอเซนขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1323 กษัตริย์องค์ใหม่ผู้เผชิญกับการกบฏหลายครั้งตั้งแต่แรกเริ่ม ต้องพึ่งพากลุ่มคนเพียงไม่กี่คนที่ไว้วางใจได้ ในปีต่อ ๆ มา กษัตริย์ได้ปราบปรามการกบฏในภูมิภาคที่พูดภาษามอญในพม่าตอนล่าง แม้ว่าพระองค์ไม่สามารถยึดชายฝั่งตะนาวศรีคืนได้ ชีปอนพิสูจน์ตัวเอง กษัตริย์ทรงมอบหมายให้เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารพิเศษที่ประกอบด้วยนักรบชาวไทใหญ่จำนวน 500 นาย
ใน ค.ศ. 1330 ชีปอนกลายเป็บบุคคลที่มีอำนาจ โดยสร้างที่ประทับขนาดใหญ่ของตนเอง ซึ่งล้อมรอบด้วยสวนและมีคูน้ำล้อมรอบ และมีกองพันชาวไทใหญ่ป้องกันไว้ ชีปอนเริ่มจับจ้องไปที่บัลลังก์สำหรับตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากพระเจ้ารามมะไตยพ่ายแพ้ในสนามรบเมื่อไม่นานนี้ที่แปรทางเหนือ และทวายทางใต้ ในเดือนเมษายน/พฤษภาคม ค.ศ. 1330 พระองค์เชิญพระมหากษัตริย์มาที่ประทับของตนที่อยู่นอกเมืองหลวง เพื่อร่วมพิธีขึ้นบ้านใหม่ เมื่อพระราชาผู้ไม่ทันระวังตัวเข้าไปในที่ประทับ เหล่าบริวารของชีปอนก็ซุ่มโจมตีและปลงพระชนม์พระองค์
จากนั้นชีปอนประกาศตนเองเป็นกษัตริย์ภายใต้บรรดาศักดิ์ Deibban Min ราชวงศ์เมาะตะมะตกใจในตอนแรกแต่ภายหลังโต้กลับ นางจันทะมังคะละ อัครมเหสี สามารถหนีจากการรัฐประการได้ และจัดการรัฐประหารย้อนกลับใน 7 วันต่อมา ในวันนั้น นางจันทะมังคะละและข้าราชบริพารที่นำโดยขุนพล Sit Thingyan ไปที่พระราชวัง แสร้งทำเป็นว่ายอมจำนนต่อกษัตริย์องค์ใหม่ ภายในพระราชวัง เหล่าบริวารของ Sit Thingyan สามารถเอาชนะกองทัพของชีปอนได้ ชีปอนถูกประหารชีวิตทันทีตอนพระชนมายุ 34 พรรษา
นางจันทะมังคะละจึงแต่งตั้งพระยาอายกำกอง พระราชนัดดา ขึ้นครองราชย์ และให้ตัวพระนางเป็นอัครมเหสีของพระราชนัดดา

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book | last=Pan Hla | first=Nai | author-link=Nai Pan Hla | title=Razadarit Ayedawbon | language=my | orig-year=1968 | edition=8th printing | year=2005 | location=Yangon | publisher=Armanthit Sarpay-  location=London-  หน้า = 17-47-  หน้า = 25
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
แรงเทียม

แรงเทียม () เป็นปรากฏการณ์เสมือนว่ามีแรงอย่างหนึ่ง ที่กระทำกับมวลใด ๆ ที่เคลื่อนที่เมื่อมองจากกรอบอ้างอิงที่ไม่ใช่กรอบอ้างอิงเฉื่อย เช่น กรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน เป็นต้น
แรง F นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากปฏิกิริยาระหว่างวัตถุ แต่เกิดจากความเร่ง a ของกรอบอ้างอิงนั้น ๆ ดังที่อธิบายโดย Iro ไว้ว่า
เมื่อยึดตามกฎข้อที่สองของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ในรูปของสมการ F = ma จะพบว่า แรงเทียมที่ปรากฏ จะมีขนาดที่เป็นสัดส่วนกับมวล m เสมอ
แรงเทียมที่ปรากฏเสมือนว่าได้กระทำกับวัตถุนั้นจะเกิดขึ้นเมื่อกรอบอ้างอิงที่สนใจ (กรอบที่ผู้สังเกตใช้อธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุ) เคลื่อนที่อย่างมีความเร่ง เมื่อเทียบกับกรอบอ้างอิงที่ไม่มีความเร่ง ทั้งนี้เนื่องจากกรอบอ้างอิงเป็นสิ่งสมมติ จึงอาจมีการเคลื่อนที่ในลักษณะใดก็ได้โดยไม่เกี่ยวกับการมีแรงกระทำหรือไม่มีแรงกระทำ ดังนั้นแรงเทียมที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของกรอบ จึงอาจมีลักษณะใดก็ได้เช่นกัน
มีแรงเทียมอยู่ 4 ชนิดที่พบบ่อย จากการใช้กรอบอ้างอิงแบบมีความเร่งที่พบบ่อย เช่น แรงเทียมที่ปรากฏเมื่อมองกรอบอ้างอิงที่เคลื่อนที่โดยมีความเร่งเป็นบวกในแนวเส้นตรง (เช่น แรงเทียมที่กระชากคนบนรถให้ถอยหลัง เมื่อเทียบกับตัวรถ เมื่อรถออกตัว), แรงเทียมจากกรอบอ้างอิงหมุน (แรงหนีศูนย์กลาง และ แรงโคริโอลิส) และแรงออยเลอร์ที่เกิดจากอัตราการหมุนที่มีการเปลี่ยนแปลง
เมื่อมองการเคลื่อนที่ของวัตถุด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป จะพบว่าแรงโน้มถ่วงก็เป็นแรงเทียมเช่นกัน เนื่องจากเกิดจากการที่มวลทำให้กาลอวกาศบิดเบี้ยว วัตถุที่เคลื่อนที่เป็นเส้นตรงจึงดูเหมือนเคลื่อนที่เข้าหาวัตถุที่มีมวลมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลศาสตร์ดั้งเดิม
หมวดหมู่:แรง
หมวดหมู่:แรงเทียม
นางจันทะมังคะละ

นางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ, pron ซานดามี่นละ; ? – ค.ศ. 1363/1364) (พงศาวดารมอญพม่าสะกดว่า นางจันทรมังคละ) เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าเมาะตะมะ 3 พระองค์ พระเจ้ารามมะไตยพระสวามีพระองค์แรกถูกชีปอนลอบปลงพระชนม์ พระนางจึงยกราชสมบัติให้พระยาอายกำกอง (စောအဲကံကောင်း ซอแอกานก้อง) ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของกษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินรัชกาลที่ 6 แห่งเมาะตะมะ แต่ภายหลังพระนางวางยาพิษปลงพระชนม์พระยาอายกำกอง แล้วเชิญพระยาอายลาว (ဗညားအဲလော บะญ่าแอลอ) พระเชษฐาต่างพระมารดาจากเมืองสะโตงมาเสวยราชสมบัติเป็นรัชกาลที่ 7 นับเป็นพระสวามีพระองค์ที่ 3 ของพระนาง ทำให้สุโขทัยยกทัพมารุกราน พระยาอายลาวทรงพ่ายแพ้ในสงครามครั้งนี้

**พระประวัติ**
พระนางจันทะมังคะละประสูติในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นพระราชธิดาของพระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော คูนลอ) รัชกาลที่ 2 และเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) องค์ปฐมกษัตริย์แห่งเมาะตะมะ พระนางมีพระนามเดิมว่า นางอำปะ (နှင်းအံပို นี่นอานโป) มีพระขนิษฐาร่วมพระมารดาเดียวกัน 1 พระองค์คือพระนางตะละชินซอบุต (တလရှင်စောဗုတ် ตะละชีนซอโบะ) พระมเหสีในพระยาอายลาวเช่นเดียวกับพระนางจันทะมังคะละและมีพระเชษฐาต่างพระมารดา 1 พระองค์คือพระยาอายลาว
ใน ค.ศ. 1311 พระนางสูญเสียพระราชบิดาเนื่องจากถูกปลงพระชนม์ระหว่างการยึดอำนาจโดยสมิงมังละ (မင်းဗလ มี่นบะละ) พระสวามีของนางอุ่นเรือน (နှင်းဥရိုင် นี่นอุไยง์) ผู้เป็นพระปิตุจฉา (อา) พระขนิษฐาของพระเจ้าฟ้ารั่วและพระเจ้ารามประเดิด ต่อมาสมิงมังละและนางอุ่นเรือนได้จัดการให้พระนางอภิเษกกับเจ้าชายสอเซนพระโอรสองค์ใหญ่ของสมิงมังละและนางอุ่นเรือนโดยมีพระโอรส–ธิดาทั้งสิ้น 3 พระองค์คือ เม้ยเน (Mwei Ne), พระมหาเทวี (မဟာဒေဝီ มะฮาเดวี) และพระยาอู่ (ဗညားဦး บะญ่าอู้) กษัตริย์องค์ที่ 8 พระราชบิดาของพระเจ้าราชาธิราช (ရာဇာဓိရာဇ် ยาซาดะริ) หรือ พญาน้อย กษัตริย์องค์ที่ 9

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 17-47-  หน้า = 21-24
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
เพชรตาแมว (แก้ความกำกวม)

เพชรตาแมว สามารถหมายถึง- เพชรตาแมว  อัญมณี หรือ พลอย คริโซเบริล (Chrysoberyl)- เพชรตาแมว ละครโทรทัศน์แนวสยองขวัญ กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก - เพชรตาแมว บทประพันธ์ของ ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก- เพชรตาแมว ภาพยนตร์ท่ีออกฉายปี พ.ศ. 2515 กำกับการแสดงโดย ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ผีเสื้อหนอนถั่ว

ผีเสื้อหนอนถั่ว (Lampides boeticus) เป็นผีเสื้อในวงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงิน (Lycaenidae) กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึงออสเตรเลีย พบตามชายป่า ทุ่งหญ้าหรือทุ่งดอกไม้จนถึงบนภูเขาที่สูง 2,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
(MHNT) Lampides boeticus - Midelt Maroco - male dorsal.jpg|Lampides boeticus ♂ 
(MHNT) Lampides boeticus - Midelt Maroco - male ventral.jpg|Lampides boeticus ♂  △
ผีเสื้อหนอนถั่วเป็นผีเสื้อขนาดเล็ก เพศผู้มีความยาวปีก 24–32 มิลลิเมตร เพศเมียมีความยาวปีก 24–34 มิลลิเมตร ด้านบนปีกของเพศผู้จะมีแต้มสีน้ำเงินม่วงขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย ทั้งสองเพศมีหางเล็กยาวและจุดสีดำสองจุดที่ปลายปีกคู่หลัง ไข่ของผีเสื้อชนิดนี้มีลักษณะกลมสีขาว เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 มิลลิเมตร หนอนผีเสื้อมีความยาว 14-15 มิลลิเมตร สีเขียวถึงสีน้ำตาลแดง ดักแด้มีขนาด 9-10 มิลลิเมตร สีเทาอ่อนถึงน้ำตาล อาหารของตัวอ่อนผีเสื้อหนอนถั่วได้แก่พืชหลายสกุลในวงศ์ถั่ว เช่น สกุล Medicago, Crotalaria, Polygala เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ผีเสื้อหนอนถั่ว- Lampides boeticus
หมวดหมู่:ผีเสื้อ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแพ้คัดออก

รอบแพ้คัดออก หรือรอบน็อกเอาต์ ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 เริ่มแข่งขันในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) จนถึงวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) ซึ่งเป็นรอบชิงชนะเลิศ โดยแข่งขันกันที่ สนามโอลิมปิสกี เนชันแนล สปอร์ตส์ คอมเพล็กซ์ ใน เคียฟ, ประเทศยูเครน, เพื่อที่จะตัดสินหาแชมเปียนส์ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18. ทั้งหมด 16 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันในรอบแพ้คัดออก.
จนกระทั่งถึงวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) (รอบ 16 ทีมสุดท้าย) เป็น CET (UTC+1), หลังจากนั้น (รอบ 8 ทีมสุดท้ายและนอกจากนี้) เวลาจะเป็น CEST (UTC+2).

**กำหนดการ**
กำหนดการแข่งขันของรอบแพ้คัดออกเป็นไปตามดังต่อไปนี้ (การจับสลากทั้งหมดจะจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ของฟีฟ่า ในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์).

**ทีมที่ผ่านเข้ารอบ**

**สายการแข่งขัน**

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**
โดยจะมีพิธีการจับสลากประกบคู่ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017), 12:00 CET, ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.
รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 13, 14, 20 และ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 6, 7, 13 และ 14 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).

**สรุปผลการแข่งขัน**

**นัด**
รวมผลสองนัด ยูเวนตุส ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 5–0.
----
รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. โรมา ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน.
----
รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 4–1.
----
รวมผลสองนัด บาเยิร์นมิวนิก ชนะ 8–1.

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**
การจับสลากประกบคู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 12:00  CET, ที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าในเมือง นียง, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.
รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 3 และ 4 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 10 และ 11 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).

**สรุปผลการแข่งขัน**

**นัด**
รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. โรมา ชนะด้วยกฏประตูทีมเยือน.
----
รวมผลสองนัด บาเยิร์นมิวนิก ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 5–1.

**รอบรองชนะเลิศ**
การจับสลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), 12:00 CEST.
เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10, ทั้งหมดสี่ทีมที่รอบนี้เป็นตัวแทนของสมาคมในแต่ละชาติต่างๆ.

**สรุปผลการแข่งขัน**
รอบรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 24 และ 25 เมษายน พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018), และรอบรองชนะเลิศ นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 1 และ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018).

**นัด**
รวมผลสองนัด เรอัลมาดริด ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล ชนะ 7–6.

**รอบชิงชนะเลิศ**
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามโอลิมปิสกี เนชันแนล สปอร์ตส์ คอมเพล็กซ์ ในกรุง เคียฟ เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018). ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบรองชนะเลิศ.

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
*3
2017–18
ไรอัน จอห์นสัน

ไรอัน เครก จอห์นสัน (Rian Craig Johnson) (เกิดเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท นักแสดง และนักตัดต่อภาพยนตร์ ชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัล Special Jury Prize สาขา Originality of Vision ในเทศกาลภาพยนตร์ Sundance ปี 2005 จากภาพยนตร์เรื่อง บริค เขาเป็นผู้เขียนบทและกำกับภาพยนตร์เรื่อง สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได (2017)

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**โทรทัศน์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เรื่องของ ไรอัน จอห์นสัน
16px small|0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
ชีวิตมหัศจรรย์ วันเดอร์

ชีวิตมหัศจรรย์ วันเดอร์ เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวคอมเมดี​-ดรามา ออกฉายปี 2017 กำกับการแสดงโดย สตีเฟน ชบอสกี และร่วมกันเขียนบทภาพยนตร์โดย สตีเฟน ชบอสกี, แจ็ค ธอร์น และ สตีเวน คอนราด ดัดแปลงจากนวนิยายปี 2012 เรื่อง ชีวิตมหัศจรรย์ของออกัสต์ (ชื่อภาษาอังกฤษ Wonder) เขียนโดย R.J. Palacio นำแสดงโดย จูเลีย โรเบิตส์ โอเวน วิลสัน เจคอบ เทรมบ์เลย์ 
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเล่าเรื่องของเด็กชายที่ป่วยด้วยโรคทางพันธุกรรม​ ในกลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์ ซึ่งเคยได้รับการผ่าตัดมาแล้วกว่า 27 ครั้ง และกำลังพยายามปรับตัวให้เข้ากับเพื่อนนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยค่ายไลออนส์เกต ฟิล์ม และหลังจากออกฉายได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกมากมาย สามารถทำรายได้ทั่วโลกมากกว่า 305 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม​ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 90​

**นักแสดง**
 จูเลีย โรเบิตส์ รับบทเป็น อิซซาเบล พูลแมน, แม่ของเวีย และ อ๊อกกี- โอเวน วิลสัน รับบทเป็น เนต พูลแมน, พ่อของเวีย และ อ๊อกกี- ซอนย่า บรากา รับบทเป็น มิสซิสรัสโซ, แม่ของอิซซาเบล ยายของเวียและอ๊อกกี- เจคอบ เทรมบ์เลย์ รับบทเป็น ออกัสต์ พูลแมน หรือ อ๊อกกี, เด็กผู้มีความผิดปกติด้วยโรคทางพันธุกรรม- อิสเบลล่า วิโดวิช รับบทเป็น โอลิเวีย พูลแมน หรือ เวีย, พี่สาวของอ๊อกกี- แมนดี พาตินกิน รับบทเป็น มิสเตอร์ทูชแมน- ดาวีด ดิกส์ รับบทเป็น มิสเตอร์บราวน์, คุณครูสอนภาษาอังกฤษและครูประจำชั้นของอ๊อกกี- โนอาห์ จูป รับบทเป็น แจ็ค วิลล์, เพื่อนสนิทของอ๊อกกี- มิลลี่ เดวิส รับบทเป็น ซัมเมอร์, เพื่อนสนิทของอ๊อกกี- แอลล์ แมคคินนอน รับบทเป็น ชาร์ลอตต์ โคดี, เพื่อนร่วมชั้นเรียนของอ๊อกกี- แดเนี่ยลล์ โรส รัสเซลล์ รับบทเป็น มิแรนดา, เพื่อนสนิทของเวีย- นัดจี เจเตอร์ รับบทเป็น จัสติน, แฟนของเวีย- อาลี ลีเบิร์ต รับบทเป็น มิสซิสเพโตซา- ไบรซ์ กซาร์ รับบทเป็น จูเลียน อัลแบนส์- คริสตัล โลว์ รับบทเป็น ซารา อัลแบนส์, แม่ของจูเลียน อัลแบนส์- เจมส์ ฮิวจ์ส รับบทเป็น เฮนรี- ไท คอนซิลิโอ รับบทเป็น เอมัส- ไคล์ แฮร์ริสัน เบรทคอปฟ์ รับบทเป็น ไมลส์- Gidget รับบทเป็น เดซี่, สุนัขของครอบครัวพูลแมน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความพิการ
กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์

กลุ่มอาการเทรเชอร์ คอลลินส์เป็นโรคทางพันธุกรรมชนิดหนึ่งที่ทำให้ผู้ป่วยมีความผิดปกติของใบหู ตา กระดูกโหนกแก้ม และคาง โดยอาจมีความรุนแรงแตกต่างกันได้มาก ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง ภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นได้เช่น ความผิดปกติในการหายใจ การมองเห็น เพดานปากโหว่ และการได้ยินผิดปกติ ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะมีสติปัญญาเทียบเท่าคนปกติ
โรคนี้มักมีแบบแผนการถ่ายทอดเป็นแบบออโตโซมลักษณะเด่น กว่าครึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์ใหม่ที่เกิดขึ้นในผู้ป่วยเอง ไม่ได้เกิดจากการได้รับถ่ายทอดมาจากพ่อหรือแม่ ยีนที่เกี่ยวข้อง เช่น TCOF1, POLR1C, POLR1D เป็นต้น การวินิจฉัยส่วนใหญ่เริ่มจากอาการ และการถ่ายภาพรังสี ส่วนการตรวจยืนยันอาจทำได้โดยใช้การตรวจทางพันธุกรรม
โรคนี้ยังไม่มีวิธีรักษาให้หาย การรักษาส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับการบรรเทาอาการด้วยการผ่าตัดแก้ไขรูปร่าง การใช้เครื่องช่วยฟัง การฝึกพูด และการใช้อุปกรณ์ช่วยเหลืออื่นๆ ผู้ป่วยมักมีอายุขัยเป็นปกติ โรคนี้พบได้ราว 1 ใน 50,000 คน ได้รับการตั้งชื่อนี้ตามแพทย์ชาวอังกฤษซึ่งเป็นทั้งศัลยแพทย์และจักษุแพทย์ ชื่อ Edward Treacher Collins ซึ่งได้บรรยายโรคนี้ไว้ครั้งแรกเมื่อปี 1900

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น==
น็อคทิส ลูซิส เคลัม

น็อคทิส ลูซิส เคลัม (ละติน: Noctis) หรือเรียกอย่างย่อว่า น็อค (Noct) เป็นตัวละครในชุดเกม ไฟนอลแฟนตาซี ของสแควร์เอนิกซ์ โดยเป็นตัวละครหลักในเกมไฟนอลแฟนตาซี XV ในช่วงที่ยังใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า Final Fantasy Versus XIII นั้น น็อคทิสอยู่ภายใต้การดีไซน์โดยเท็ตสึยะ โนมูระ ซึ่งเขาได้วางให้น็อคทิสเป็นตัวเอกในแบบที่ไม่เคยมีในชุดเกมไฟนอลแฟนตาซีมาก่อน ต่อมาเมื่อเปลี่ยนชื่อโปรเจกต์เป็น Final Fantasy XV การดีไซน์น็อคทิสก็ตกไปอยู่กับยุซุเกะ นะโอะระ
น็อคทิสเป็นรัชทายาทของราชอาณาจักรลูซิส เป็นโอรสเพียงคนเดียวของเรจิส ลูซิส เคลัม กษัตริย์ลูซิสองค์ที่ 113 ซึ่งราชวงศ์ลูซิสนั้นมีหน้าที่ต้องปกป้องคริสตัลจากรุ่นสู่รุ่น เมื่อน็อคทิสอายุได้ 5 ขวบ เขาก็ถูกคริสตัลเลือกให้เป็น "ราชาที่แท้จริง" ผู้ที่จะสามารถใช้พลังคริลตัลในการลบล้างความมืดและนำแสงสว่างกลับคืนมาสู่ดวงดาว ซึ่งโลกและดวงดาวต่างกำลังเผชิญกับกลางคืนที่ไม่มีวันสิ้นสุดและภัยคุกคามจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าเดม่อน เมื่อน็อคทิสอายุได้ 8 ขวบก็ถูกโจมตีจากเดม่อนจนได้รับบาดเจ็บ และถูกส่งตัวไปรักษาอาการยังราชอาณาจักรเทเนไบร์ อันเป็นดินแดนศักสิทธิ์บนทวีปประจิมและได้พบกับท่านหญิงลูน่าเฟรยา อย่างไรก็ตาม เมื่อจักรวรรดินีฟไฮม์จู่โจมเทไนเบร์อย่างสายฟ้าแลบ เรจิสได้พาน็อคทิสหนีออกจากเทเนไบร์กลับไปยังลูซิส
เมื่อน็อคทิสอายุได้ 20 ปี ก็จำต้องหมั้นหมายกับลูน่าเฟรยา ธิดาเทพแห่งเทเนไบร์ซึ่งบัดนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ อันเป็นเงื่อนไขในการบรรลุข้อตกลงหยุดยิง ak47ระหว่างนีฟไฮม์และลูซิส กษัตริย์เรจิสได้กำหนดสถานที่แต่งงานไว้ที่นครอัลทิสเซียแห่งประเทศอัคคอร์โด น็อคทิสต้องออกเดินทางกับผู้เป็นทั้งเพื่อนและคนคุ้มครองอีกสามคนได้แก่ กลาดิโอลัส, พรอมพ์โต และอีคนิส อย่างไรก็ตาม เมื่อทั้งสี่กำลังจะขึ้นเรือไปอัลทิสเซีย ก็ต้องทราบข่าวร้ายว่ากษัตริย์เรจิสได้สวรรคตไปในระหว่างที่จักรวรรดิฉวยโอกาสเข้าโจมตีกรุงอินซอมเนียในพิธีลงนาม ทั้งสี่ต้องออกเดินทางเพื่อรวบรวมพลังบรรพกษัตริย์ตลอดจนรวบรวมพลังจากหกเทพ รอวันโค่นล้มจักรวรรดิเพื่อทวงคืนประเทศของตนเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์นำโชควิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
กองพลยานเกราะที่ 9 แห่งเอ็สเอ็ส "โฮเอินชเตาเฟิน"

กองพลยานเกราะที่ 9 แห่งเอ็สเอ็ส "โฮเอินชเตาเฟิน" (9. SS-Panzer-Division „Hohenstaufen“)เป็นกองพลยานเกราะวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้เข้าร่วมในการสู้รบทั้งทางด้านตะวันออกและด้านตะวันตก กองพลได้ออกปฏิบัตการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 คนจำนวนมากในกองพลล้วนเป็นทหารเกณฑ์วัยหนุ่มชาวเยอรมัน, กับนายทหารเสนาธิการของนายทหารชั้นประทวน(noncommissioned officer-NCOs)และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลเอ็สเอ็ส-ไลบ์ชตันดาร์เทอ และหน่วยกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่นๆ  โฮเอินชเตาเฟินได้เข้าร่วมในการบรรเทาแก่กองกำลังเยอรมันในการล้อมคาเมเน็ทส-โพโดลสกี(Kamenets-Podolsky pocket),ยุทธการที่นอร์ม็องดี, การรุกป่าอาร์เดนและปฏิบัติการสปริงอะเวคะนิง กองพลนี้ได้ยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ที่สเตรีย(Steyr)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลยานเกราะที่ 10 แห่งเอ็สเอ็ส "ฟรุนทซ์แบร์ค"

กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 10 "ฟรุนทซ์แบร์ค" (10. SS-Panzer-Division "Frundsberg") เป็นกองพลยานเกราะวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การต่อสู้รบครั้งแรกของกองพลในยูเครนในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944 ภายหลังจากนั้น หน่วยกองพลได้ถูกย้ายไปยังด้านตะวันตก ที่ได้ต่อสู้กับสัมพันธมิตรตะวันตกในฝรั่งเศสและที่อาร์เนม กองพลนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังพอเมอเรเนีย จากนั้นก็ได้ต่อสู้ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเบอร์ลินในพื้นที่ Lausitz จนกระทั่งสงครามยุติลง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ (Faculty of Music and Drama, Bunditpatanasilpa Institute) เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตศิลปิน นักวิชาการ นักบริหารจัดการด้านนาฏศิลป์ ดนตรีไทยและคีตศิลป์ไทย

**ประวัติ**
คณะศิลปนาฏดุริยางค์ เป็นคณะวิชาหนึ่งในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตศิลปิน นักวิชาการ นักบริหารจัดการด้านนาฏศิลป์ ดนตรีไทยและคีตศิลป์ไทย เริ่มเปิดการเรียนการสอนหลักสูตรศิลปบัณฑิต (ต่อเนื่อง) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 โดยรับนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาระดับนาฏศิลป์ชั้นสูงจากวิทยาลัยนาฏศิลปทั่วประเทศเข้ามาศึกษาต่อในหลักสูตรนี้ ซึ่งใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรเป็นเวลา 2 ปี ใน 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชานาฏศิลป์ไทย สาชาวิชาดนตรีไทย และสาขาวิชาคีตศิลป์ไทย ในปีการศึกษา 2547 คณะวิชาได้เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรศิลปบัณฑิต (4 ปี) โดยเปิดการเรียนการสอนเฉพาะสาขานาฏศิลป์ไทย
ต่อมาในปีการศึกษา 2548 คณะวิชาได้ทำการเปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาดนตรีไทย และคีตศิลป์ไทย ตามลำดับ ต่อมาในปีการศึกษา 2550 คณะวิชาได้เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาวิชาศิลปะดนตรีและการแสดงพื้นบ้าน เพิ่มอีก 1 สาขา โดยแบ่งเป็น 2 แขนงวิชา คือ แขนงวิชาศิลปะดนตรีพื้นบ้านอีสาน และแขนงวิชาศิลปะการแสดงพื้นบ้านอีสาน โดยจัดการเรียนการสอนในรูปแบบห้องเรียนเครือข่าย ณ วิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด และวิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์ คณะศิลปนาฏดุริยางค์ ได้ตระหนักถึงความสำคัญของการดำเนินการประกันคุณภาพการศึกษา โดยพยายามเน้นการควบคุมคุณภาพของหลักสูตรและการเรียนการสอนเป็นสำคัญ และได้มีการพัฒนาระบบควบคุมคุณภาพให้ครบภารกิจของคณะศิลปนาฏดุริยางค์ จึงเร่งรัดให้มีการพัฒนาระบบและกลไกการประกันคุณภาพภายในให้ครบภารกิจของคณะศิลปนาฏดุริยางค์ ในด้านการจัดการเรียนการสอน การวิจัย การให้บริการทางวิชาการแก่ชุมชน และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เพื่อสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการพัฒนาคุณภาพและการบริหาร จัดการศึกษาให้สอดคล้องกับปรัชญาการศึกษา เพื่อบรรลุวิสัยทัศน์ พันธกิจ วัตถุประสงค์ และยุทธศาสตร์ที่คณะศิลปนาฏดุริยางค์กำหนดไว้อย่างมีประสิทธิภาพ

**หลักสูตร**

**ดูเพิ่ม**
 สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ date=2017-11-24 
ศิลปนาฏดุริยางค์
คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ (Faculty of Art Education, Bunditpatanasilpa Institute) เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านศึกษาศาสตร์ที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคตีศิลป์

**ประวัติ**
คณะศิลปศึกษา เป็นคณะวิชาหนึ่งในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านศึกษาศาสตร์ที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคตีศิลป์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดการศึกษาในระดับปริญญาตรี หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (หลักสูตร 2 ปี ต่อเนื่อง) เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542
ในปี พ.ศ. 2547 คณะศิลปศึกษา ได้เปิดหลักสูตรใหม่ คือ หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต 5 ปี (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2547) เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษาและนโยบายการผลิตครูและบุคลากรทางการศึกษา โดยเปิดการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ประกอบด้วย 4 ภาควิชา คือ ภาควิชานาฏศิลป์ศึกษา ภาควิชาดุริยางคศิลป์ศึกษา ภาควิชาการศึกษา และภาควิชาศึกษาทั่วไป
คณะศิลปศึกษา ในฐานะแหล่งส่งถ่ายความรู้ในศาสตร์และศิลป์ด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคีตศิลป์ทั้งแนวทางการอนุรักษ์ การพัฒนาและสร้างสรรค์ จากผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านไปสู่บัณฑิต และจากบัณฑิตในฐานะผู้สอนถ่ายทอดความรู้ไปสู่เยาวชนของชาติให้มีความรู้ ความเข้าใจ มีความซาบซึ้งในศิลปวัฒนธรรม โดยมีเป้าหมายในการผลิตบัณฑิตครูนาฏศิลป์ ดนตรีและคีตศิลป์ทั้งไทยและสากลที่มีความเป็นเลิศทางวิชาการด้านศิลปะ สามารถประยุกต์หลักการ วิธีสอนและเทคนิคต่าง ๆ มาบูรณาการการสอนศิลปะทั้งในเชิงทฤษฎีและการปฏิบัติอย่างเป็นระบบ และสร้างสรรค์พัฒนาองค์ความรู้สู่การประยุกต์ได้อย่างสัมฤทธิผลเป็นรูปธรรม บัณฑิตพึงยึดมั่นในจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพครู มีคุณธรรม จริยธรรม ตระหนักในบทบาทหน้าที่ของตนในสังคม และสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพความเปลี่ยนแปลงของกระแสโลกในปัจจุบัน เพื่อผดุงรักษาและสืบสานศิลปวัฒนธรรมของชาติ

**หลักสูตร**
หมายเหตุ นอกจากนี้ คณะศิลปศึกษา ได้เปิดห้องเรียนหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต ในวิทยาลัยนาฏศิลปส่วนภูมิภาค จำนวน 11 แห่งดังนี้-  วิทยาลัยนาฏศิลปสุโขทัย-  วิทยาล้ยนาฏศิลปร้อยเอ็ด date=2017-12-22 - วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์-  วิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี date=2009-02-23 - วิทยาลัยนาฏศิลปนครราชสีมา-  วิทยาลัยนาฏศิลปจันทบุรี date=2017-12-16 -  วิทยาลัยนาฏศิลปสุพรรณบุรี date=2017-12-24 -  วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง date=2017-07-04 -  วิทยาลัยนาฏศิลปพัทลุง date=2017-12-22 -  วิทยาลัยนาฏศิลปนครศรีธรรมราช date=2017-12-10 -  วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่ date=2017-12-13 

**ดูเพิ่ม**
 สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ date=2017-12-16 -  เฟซบุ๊กคณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
บัณฑิตพัฒนศิลป์
ศิลปศึกษา
คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ (Faculty of Fine Arts, Bunditpatanasilpa Institute of Fine Arts) เป็นคณะวิชาสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

**ประวัติ**
คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีสถาบันบัญฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2541 เริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรปริญญาตรีต่อเนื่อง 2 ปีตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542 แก่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงจากวิทยาลัยช่างศิลป และต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ได้เปิดหลักสูตรศิลปบัณฑิต 4 ปี โดยเปิดรับนักศึกษาทั่วไปจากที่ต่าง ๆ ด้วยวิธีสอบตรง
ในปี พ.ศ. 2550 สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ได้แยกส่วนราชการออกจากกรมศิลปากร โดยพระราชบัญญัติสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2550 ทำให้สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์มีสถานะเป็นนิติบุคคลเทียบเท่ากรม ซึ่งคณะศิลปวิจิตรก็ได้ดำเนินการปรับโครงสร้างตามพระราชบัญญัติการแบ่งส่วนราชการของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

**หลักสูตร**

**ดูเพิ่ม**
 สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์คณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ date=2017-12-22 -  เฟซบุ๊กคณะศิลปวิจิตร สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
บัณฑิตพัฒนศิลป์
ศิลปวิจิตร
ลูกาโน

ลูกาโน (Lugano) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐตีชีโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนตินกับประเทศอิตาลี ประชากรในเมืองจึงใช้ภาษาอิตาลีเป็นหลัก และถือเป็นชุมชนภาษาอิตาลีที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศอิตาลี เมืองลูกาโนเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา ทางตะวันออกของเมืองติดกับทะเลสาบลูกาโน ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นเมืองหลวงของรัฐลูกาโน ซึ่งเคยดำรงอยู่ระหว่างปี 1798–1803 
ในปัจจุบัน ลูกาโนถือเป็นศูนย์กลางทางการเงินที่ใหญ่อันดับสามของสวิตเซอร์แลนด์รองจากซือริชและเจนีวา พื้นที่ราว 10% ของเมืองนี้ใช้ทำการเกษตร, 21.0% ใช้ทำการป่าไม้, 14.0% เป็นบ้านเรือนและถนนหนทาง ในปี 2016 สวิตเซอร์แลนด์ได้เปิดใช้งานอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ท อุโมงค์สัญจรที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งช่วยลดระยะเวลาการเดินทางระหว่างซือริชกับลูกาโนเหลือเพียง 1 ชั่วโมง 40 นาที

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เพชรตาแมว (บทประพันธ์)

เพชรตาแมว เป็นบทประพันธ์ของ สมสุข กัลย์จาฤก ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง(ละครวิทยุ-ละครโทรทัศน์) ผู้ก่อตั้ง'กันตนา'ร่วมกับสามี ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก ที่เดิมทีเขียนขึ้นเพื่อใช้เป็นบทละครวิทยุของคณะละครกันตนา "เพชรตาแมว" เป็นบทประพันธ์แนวตื่นเต้น สยองขวัญ ที่กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ยกย่องให้เป็นขุมทรัพย์แห่งปัญญาและจินตนาการไร้ขอบเขต จัดเป็นงานศิลปะแห่งการประพันธ์ชั้นครูที่สามารถใช้เป็นคู่มือเพื่อการศึกษาได้เป็นอย่างดี ถ้าพูดถึงผลงานตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน "เพชรตาแมว" นับว่าเป็นหนึ่งในผลงานเด่นของกันตนาที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็นละครวิทยุ ภาพยนตร์ หรือ ละครโทรทัศน์ นอกจากนั้นก็ยังเคยถูกนำไปตีพิมพ์เป็นพ็อกเก็ตบุ๊คออกจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ศิลปาบรรณาคาร  
นวนิยายเรื่อง"เพชรตาแมว"เคยเป็นละครวิทยุที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในอดีต ก่อนที่จะถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ถึงสองครั้งด้วยกัน ครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2515 ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม นำแสดงโดย ไพโรจน์ ใจสิงห์, นัยนา ชีวานันท์, มานพ อัศวเทพ, ล้อต๊อก และสีเทา สร้างโดยการร่วมมือกันระหว่างละโว้ภาพยนตร์และกันตนา โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการเป็นผู้อำนวยการสร้าง และกำกับการแสดงโดยประดิษฐ์ กัลย์จาฤก และครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2532 เรื่องราวของแมวตาเพชร ถูกนำมาเล่าใหม่บนแผ่นฟิล์มโดยบริษัทสยามโปรโมชั่น กำกับการแสดงโดย บารมี และนำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี ธิดา ธีรรัตน์ อภิชาติ หาลำเจียก ราตรี วิทวัส โกวิท วัฒนกุล และ ดามพ์ ดัสกร
ในปี พ.ศ. 2542  บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัดนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ฟอร์มใหญ่โดยใช้ชื่อเดิมคือ เพชรตาแมว พร้อมกับการนำเอาเทคนิคใหม่ๆมาใช้ในการถ่ายทำเพื่อเพิ่มความตื่นตาตื่นใจและสมจริงมากยิ่งขึ้น ผลงานการกำกับการแสดงของนิรัตติศัย กัลย์จาฤก นำแสดงโดยศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์และวรรัตน์ สุวรรณรัตน์ออกอากาศในช่วงหลังข่าวภาคค่ำทางช่อง 5
และในปี พ.ศ. 2562  บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ได้นำเอาบทประพันธ์เรื่อง "เพชรตาแมว" มาเล่าใหม่ด้วยมุมมองใหม่พร้อมกับปรับเนื้อหาของเรื่องใหม่แต่ยังคงไว้ซึ่งตำนานอาถรรพ์ของแมวตาเพชร โดยสร้างเป็นละครโทรทัศน์จากบทประพันธ์ของ กันตา / เอื้องอรุณ เรื่อง "พชรมนตรา" กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, เมลดา สุศรี ออกอากาศทางช่อง 7

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยละโว้ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยกันตนา
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
กองพลทหารราบยานเกราะอาสาที่ 11 แห่งเอ็สเอ็ส "นอร์ทลันท์"

กองพลทหารราบยานเกราะอาสาที่ 11 แห่งเอ็สเอ็ส "นอร์ทลันท์" (11. SS-Freiwilligen-Panzergrenadier-Division „Nordland“)  เป็นกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้รับการคัดเลือกจากทหารอาสาสมัครชาวต่างชาติและการเกณฑ์ทหารเข้าสู่หน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในรัฐเอกราชโครเอเชียและบนแนวรบด้านตะวันออกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลทหารราบยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
หมวดหมู่:ยุทธการที่เบอร์ลิน
พระเจ้าค็อนราทที่ 1 แห่งเยอรมนี

พระเจ้าค็อนราทที่ 1 (Konrad I) หรือ ค็อนราทผู้เยาว์  เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 911 ถึง ค.ศ. 918 พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดินแฟรงก์ตะวันออกพระองค์แรกที่ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์กาโรแล็งเฌียง แต่ได้รับการยกขึ้นให้เป็นกษัตริย์จากชนชั้นสูงซึ่งปกครองดัชชีแว่นแคว้น (stem duchies) ต่างๆ ในอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก หลังการสวรรคตของพระเจ้าลุดวิจที่ 4 แห่งเยอรมนี แม้จะไม่ได้มีเชื้อสายเจ้านายกาโรแล็งเฌียง พระองค์ก็เป็นคนชาติพันธ์ุแฟรงก์ และมียศเป็นดยุกแห่งฟรังโกเนีย (1 ใน 5 ดัชชีแว่นแคว้นของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก) มาก่อน
เนื่องจากพระเจ้าค็อนราทที่ 1 เคยเป็นหนึ่งในดยุกที่ปกครองดัชชีแว่นแคว้นทั้งห้าของแฟรงก์ตะวันออกมาก่อน จึงทรงประสบความยากลำบากอย่างมากในการวางรากฐานอำนาจเพื่อปกครองเหนือดยุกคนอื่นๆ รัชกาลของพระองค์สะท้อนถึงความขัดแย้งภายในที่รุนแรงไม่ต่างไปจากส่วนอื่นๆ ของจักรวรรดิกาโรแล็งเฌียงในยุคนั้น ฯ ดยุกไฮน์ริชแห่งซัคเซินก่อการกบฏต่อพระองค์อยู่จนถึงปี ค.ศ. 915 แม้แต่ดยุกแห่งแคว้นชวาเบิน พี่เขยของพระองค์เองก็ก่อการลุกฮือขึ้นต่อต้านพระองค์ ค็อนราทที่ 1 สั่งประหารชีวิตดยุกแห่งชวาเบินในปี ค.ศ. 917 แต่พระองค์เองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสในการทำสงครามกับ อาร์นุลฟ์ (Arnulf) ดยุกแห่งบาวาเรีย และสิ้นพระชนม์จากพิษบาดแผลในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 918
918