Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42

กีฬาบริดจ์ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 จัดแข่งขันที่โรงยิม 3 ชั้น โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7 ถึง 13 มกราคม พ.ศ. 2557 มีการชิงชัยทั้งหมด 6 เหรียญทอง ได้แก่ คู่ผสม, ทีมผสม, หญิงคู่, ทีมหญิง, คู่ทั่วไป (ไม่จำกัดเพศ) และทีมทั่วไป (ไม่จำกัดเพศ)


**สรุปเหรียญรางวัล**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 -  ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน date=2017-12-01 
ครั้งที่42
บริดจ์
กีฬาเบสบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

กีฬาเบสบอล ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
- มีการชิงชัย 1 เหรียญทอง คือ ประเภททีมชาย- เริ่มแข่งขันวันที่ 3-7 มกราคม 2557- สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : สนามกีฬาแห่งที่ 2 โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล เบสบอล**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 
42
มายเฟิสต์สตอรี

มายเฟิร์สสตอรี่ (Mai Fasu; MY FIRST STORY) เป็นวงดนตรีร็อกญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อปี 2554

**สมาชิก**
 โช ： Sho（ショウ）： หัวหน้าวงและมือกีตาร์ (ออกแล้ว)- ฮิโระ ： Hiro（ヒロ）： ร้องนำ- โนบุ ： Nob（ノブ）： มือเบส- เทรุกิ ： Teru（テル）：มือกีตาร์- มาสะ ： Masack（マサック）：มือกลอง

**ผลงาน**

**ซิงเกิล**

**อัลบั้ม**

**ดีวีดี**

**ผลงานร่วม**

**References**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website - MyFirstStory_of
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
ธรรมทายาทสูตร

ธรรมทายาทสูตร หรือ ธัมมทายาทสูตร เป็นพระสูตรในพระสุตตันตปิฎก หมวดมัชฌิมนิกาย หมวดมูลปัณณาสก์ อยู่ในวรรคคือ มูลปริยายวรรค  สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ แก่พระภิกษุทั้งหลาย ณ วัดเชตวันมหาวิหาร ที่สร้างโดยท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีในนครสาวัตถี โดยสมเด็จพระบรมศาสนาทรงสั่งสอนด้วยความเอ็นดู ให้ภิกษุทั้งหลายเป็นธรรมทายาทของพระองค์ อย่าได้เป็นอามิสทายาทของพระองค์ จากนั้น พระสารีบุตร อัครสาวกได้แสดงธรรมต่อถึงหนทางในการปฏิบัติธรรม เพื่อยังให้เกิดความสงัดขึ้นแก่ตน และอริยมรรคมีองค์ 8 อันเป็นหนทางแห่งการดับทุกข์  

**ที่มา**
ปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย ได้พรรณนาเหตุเกิดขึ้นของพระสูตรนี้ว่า มหาชนได้ถวายสักการะลาภสักการะเป็นอันมากเแก่พระพุทธองค์  อันเป็นอานิสงส์ที่พระศาสดาได้ทรงสั่งสมทานบารมี ให้บริบูรณ์แล้ว ตั้ง 4 อสงไขย บรรดาพระภิกษุทั้งหลายก็พลอยได้รับลาภสักการะนั้นด้วย  
อย่างไรก็ตาม เมื่อภิกษุบางประเภทได้รับอานิสงส์จากการที่มหาชนถวายสักการะพระศาสดา จนกลายเป็นผู้ติดในปัจจัย แต่โดยที่พระตถาคตไม่สามารถจะบัญญัติสิกขาบท ห้ามว่าปัจจัยเป็นของไม่สมควร จึงทรงแสดงธรรมทายาทปฏิปทา ซึ่งจักเป็นเหมือนการบัญญัติสิกขาบทแห่งกุลบุตรทั้งหลายผู้ใคร่ต่อการศึกษา  
โดยตรัสยกตัวอย่างว่า พระองค์ฉันพระกระยาหารเหลือ ภิกษุ 2 รูปหิวเป็นกำลังมาเฝ้าพระองค์ก็ทรงอนุญาตว่า ถ้าจะฉันก็ฉันได้ ถ้าไม่ฉันก็จะทรงเททิ้ง พระภิกษุรูปหนึ่งทนหิว ไม่ฉัน ด้วยระลึกถึงพระพุทธพจน์ที่ให้รับมรดกธรรม ไม่รับมรดกอามิส แต่อีกรูปหนึ่งฉันอาหารที่เหลือนั้น พระบรมศาสดาจึงตรัสว่า ทรงสรรเสริญภิกษุที่ยอมหิวมากกว่า 

**เนื้อความโดยย่อ == 
สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงตรัสแก่ภิกษุทั้งหลายว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเป็นธรรมทายาท อย่าเป็นอามิสทายาท ของเราตถาคตเลย"  จากนั้น พระสารีบุตรได้แจกแจงต่อจากพระศาสดาว่า  ภิกษุผู้เป็นอามิสทายาท ย่อมถูกตำหนิด้วยเหตุ 3 ประการ คือ 1. ไม่ศึกษาความสงัดตามพระศาสดา 2. ไม่ละธรรมที่พระศาสดาตรัสให้ละ 3. มักมาก ย่อหย่อน ตกอยู่ในอำนาจนิวรณ์ 5  ภิกษุผู้เป็นธรรมทายาทของพระศาสดา ได้รับสรรเสริญ 3 ประการ คือ 1. ศึกษาความสงัด ตามพระศาสดา 2. ละธรรมที่พระศาสดาตรัสให้ละ 3. ไม่มักมากในลาภ ไม่เป็นผู้ย่อหย่อน ไม่ตกอยู่ในอำนาจนิวรณ์ 5 (ธรรมทายาทสูตร) 17/207/14  ธรรมอันลามกได้แก่ โลภะ โทสะ ผูกโกรธ ริษยา ตระหนี่ มายาโอ้อวด หัวดื้อ แข่งดี ถือตัว ดูหมิ่น มัวเมา เลินเล่อ ภิกษุอาศัยข้อปฏิบัติอันเป็นทางสายกลาง คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เพื่อละธรรมอันลามกเหล่านั้น 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1, ธรรมทายาทสูตร
*พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1, 
*สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. 

**ตัวบท == 

ธรรมทายาทสูตร
Dhammadayada Sutta
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาพุทธ
ซุน ฮุ่ยหมิง

ซุน ฮุ่ยหมิง (孫慧明) เป็นจู่ซือคนสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม 

**ประวัติ**
ซุน ฮุ่ยหมิง มีนามเดิมว่า ซุน ซู่เจิน (孫素真) เกิดที่อำเภอซั่น เมืองเหอเจ๋อ มณฑลซานตง จักรวรรดิชิง รัชสมัยจักรพรรดิกวังซวี่ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1895 ได้เข้าเป็นสมาชิกลัทธิอนุตตรธรรมในสมัยที่ลู่ จงอี เป็นจู่ซือรุ่นที่ 17 ได้รับศาสนนามว่าฮุ่ยหมิง เธอได้พบกับจาง ขุยเซิง ทั้งสองได้ช่วยกันเผยแผ่ลัทธิอนุตตรธรรมจนแพร่หลาย ขุยเซิงมีภรรยาคนแรกแซ่จู แต่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1909 เขาจึงสมรสใหม่กับสตรีแซ่หลิว และรับซู่เจินเป็นภรรยาคนที่สอง (ที่ยังมีชีวิตอยู่) โดยอ้างว่าทำตามพระประสงค์ของสวรรค์ และยกย่องซู่เจินว่าเป็นพระภาคของพระจันทรปัญญาโพธิสัตว์ (月慧菩薩)
เมื่ออาจารย์ลู่ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1925 ก็เกิดความแตกแยกขึ้นภายในลัทธิเพราะศิษย์อาวุโสแต่ละคนต่างตั้งตนเป็นใหญ่เป็นอิสระต่อกัน ต่อมาลู่ จงเจี๋ย น้องสาวของอาจารย์ลู่อ้างว่าพระแม่องค์ธรรมได้มาประทับทรงประทานอาณัติสวรรค์แต่งตั้งให้ตนเป็นผู้รักษาการจู่ซือไป 12 ปี แต่มีเพียงขุยเซิงคนเดียวที่ยอมรับ หลังจากรักษาการได้ 6 ปี ถึงปี ค.ศ. 1930 จงเจี๋ยจึงประกาศว่าพระแม่องค์ธรรมให้ขุยเซิงและซู่เจินรับสืบทอดอาณัติสวรรค์ ร่วมกันปกครองสำนักต่อในฐานะจู่ซือรุ่นที่ 18 โดยขุยเซิงได้นามใหม่ว่ากงฉัง และซู่เจินได้นามใหม่ว่าจื่อซี่ แต่กงฉังยังคงเป็นผู้นำหลักของลัทธิ และสามารถเผยแพร่ลัทธิจนแพร่หลายไปทั่วลุ่มแม่น้ำแยงซี
เมื่อกงฉังถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1947 ได้เกิดความแตกแยกขึ้นอีกในสำนักเพราะจาง อิงอวี้ (บุตรชายคนเดียวของกงฉัง) และฮุ่ยหมิงต่างอ้างตนเป็นผู้นำลัทธิสืบต่อจากกงฉัง ฮุ่ยหมิงได้เปรียบกว่าเพราะได้รับแต่งตั้งเป็นจู่ซือคู่กับกงฉังมาตั้งแต่แรก เธอยังอ้างว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ประกาศผ่านร่างทรง (ซันไฉ) รับรองความชอบธรรมของเธอให้ปกครองสำนัก นอกจากนี้จื่อซี่ยังอ้างตนเป็นพระภาคหนึ่งของพระแม่องค์ธรรมเองด้วย สาวกลัทธิอนุตตรธรรมส่วนมากจึงสนับสนุนฮุ่ยหมิง ทำให้เธอได้เป็นผู้นำสูงสุดมานับแต่นั้น
ลัทธิอนุตตรธรรมในสมัยฮุ่ยหมิงถูกทางการปราบปรามอย่างหนัก เธอจึงลี้ภัยไปอยู่ฮ่องกงในปี ค.ศ. 1949 อยู่กัวลาลัมเปอร์ช่วงปี ค.ศ. 1951-2 แล้วย้ายกลับไปฮ่องกง สุดท้ายย้ายไปอยู่ไต้หวันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ขณะนั้นทางการไต้หวันยังถือว่าลัทธิอนุตตรธรรมเป็นลัทธิเถื่อน เธอจึงต้องเก็บตัวอยู่ตลอดจนกระทั่งล้มป่วยและเสียชีวิตในเวลาต่อมา
ก่อนเสียชีวิต ฮุ่ยหมิงตั้งใจจะให้ Li Wensi บุตรชายบุญธรรมของตน ได้สืบตำแหน่งต่อเป็นจู่ซื่อรุ่นที่ 19 โดยอ้างว่าเขาจะได้เป็นกษัตริย์ของบรรดาประชาชาติทั้งหลายและเป็นผู้รวมศาสนาทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียว แต่ Li Wensi ถูกจับติดคุกในปี ค.ศ. 1953 จนตลอดชีวิต ส่วนฮุ่ยหมิงก็ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1975 ทำให้ไม่มีใครได้เป็นจู่ซือต่อ แม้จะมีหลายคนอ้างตนเป็นจู่ซือรุ่นที่ 19 แต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับจากสาวกส่วนใหญ่ ซุน ฮุ่ยหมิงจึงเป็นจู่ซือคนสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม หลังมรณกรรมของเธอได้มีการประกาศว่าพระแม่องค์ธรรมประทานอริยฐานะให้เธอเป็นจงหัวเซิ่งหมู่ (中华圣母)

**อ้างอิง**
1975
หมวดหมู่:จู่ชือลัทธิอนุตตรธรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลซานตง
นางสีไว

นางสีไว นางสีไวย หรือ นางแก้วสีไว เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน ผลงานของหนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ภาพดังกล่าวเป็นภาพนางสีไวตัวละครจากเรื่อง คัทธณะกุมารชาดก โดยภาพแสดงให้เห็นถึงการแต่งกายของสตรีน่านในอดีต 
เช่นเดียวกับ ปู่ม่านย่าม่าน ภาพนางสีไวก็เป็นหนึ่งในภาพที่มีชื่อเสียงด้วยความงดงามอ่อนช้อยที่ถ่ายทอดอารมณ์และความงามของหญิงสาว จนได้สมญาว่าเป็น "โมนาลิซาเมืองไทย" หรือ "โมนาลิซาเมืองน่าน" ก็ว่า

**ประวัติ**
นางสีไว เป็นหนึ่งในงานจิตรกรรมฝาผนังถูกวาดขึ้นช่วงปี พ.ศ. 2410-2417 ระหว่างการบูรณะซ่อมแซมวัดภูมินทร์ในสมัยเจ้าอนันตฤทธิวรเดชครองเมืองน่าน ซึ่งตรงกับปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งภาพจิตรกรรมส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องราวในชาดก และแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตของชาวน่านในอดีต โดย "นางสีไว" ถูกเขียนอยู่บนผนังล่างสุดติดกับประตูตะวันออก นับว่าภาพดังกล่าวมีความงดงามมากมีความประณีตทั้งฝีมือและอารมณ์ภาพ อันแสดงให้เห็นถึงการออกนอกกรอบหรือความอยากหลุดพ้นออกจากกรอบการเขียนเล่าเรื่องชาดกของหนานบัวผัน
นางสีไวอยู่ในอิริยาบถที่กำลังเกล้าผมขึ้นเหนือศีรษะและตกแต่งมวยผมด้วยดอกไม้สีสดใส ที่ใบหูใส่ม้วนทอง เปลือยอก มีเพียงผ้าคล้องคอไพล่ชายไปด้านหลัง สมเจตน์ วิมลเกษม ได้นำคำกลอนจาก วรรณพราหมณ์ชาดก มาบรรยายความงามของนางสีไวว่า "คิ้วโก่งค้อม แวดอ้อมตาขำ เหมือนจันทร์เดือนแรม สิบสองค่ำใต้ ริมปากออนแดง เหมือนแสงก๊อไต้ หยังมางามวิไล เลิศล้ำ" แปลเป็นไทยว่า "คิ้วโก่งโค้งเหมือนจันทร์แรม 12 ค่ำ ริมปากแดงจิ้มลิ้มนวลเหมือนแสงทับทิม ทำไมถึงงามได้เช่นนี้"

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ปู่ม่านย่าม่าน- กุมมาลเป๊ก- หนุ่มน้อยและชายสูงวัย
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยใหม่
หมวดหมู่:จิตรกรรมฝาผนัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1870
หมวดหมู่:วัดภูมินทร์
หมวดหมู่:หนานบัวผัน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดน่าน
มาเต

มาเต (yerba mate), มาชี (โปรตุเกสแบบบราซิล: erva-mate) หรือ ชาบราซิล ( Ilex paraguariensis) เป็นพืชในวงศ์ Aquifoliaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ แตกกิ่งมาก ใบหนาและเหนียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกช่อออกตามซอกใบ แยกเพศ ดอกสีขาว ผลสุกสีแดงหรือสีดำ เมล็ดเดียว แข็ง แบ่งเป็น 2 สายพันธุ์คือ var. paraguariensis ไม่มีขนปกคลุม เป็นพันธุ์ที่นิยมปลูก และ var. vesita มีขนหนาแน่น ไม่นิยมปลูก
มาเตเป็นพืชพื้นเมืองในอเมริกาใต้ ตามที่ราบลุ่มแม่น้ำในอาร์เจนตินา บราซิล อุรุกวัย และปารากวัย เป็นพืชที่นิยมนำมาทำเครื่องดื่มมากกว่าชา ใบนำมาทำเครื่องดื่มที่เรียกมาเตโดยนำใบและกิ่งไปอบในน้ำร้อนแบบเดียวกับการชงน้ำชาจากต้นชา มาเตมีสีเขียวอ่อน กลิ่นหอมฉุน มีสรรพคุณขับปัสสาวะ แก้อาการเมื่อยล้า ในยุโรปนิยมดื่มเป็นเครื่องดื่มเพื่อลดน้ำหนัก เพราะทำให้เบื่ออาหาร ในใบมาเต 100 กรัมมีคาเฟอีน 0.6–1.6 กรัม กลิ่นหอมของใบจะต่างไปตามอายุ โดยจะหอมที่สุดเมื่อผลใกล้สุก
ต้นมาเตอ่อน

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 16 : พืชให้สารกระตุ้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 2544, หน้า 107–109.
หมวดหมู่:วงศ์เน่าใน
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
วงศ์เน่าใน

วงศ์เน่าใน (Aquifoliaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในกลุ่มพืชใบเลี้ยงคู่แท้ มีสมาชิกเหลืออยู่เพียงสกุลเดียวคือสกุล Ilex

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  http://www.meb.uni-bonn.de/giftzentrale/stechpalme.html - http://www.haabet.dk/flora_danica/Kristtorn_(Ilex_aquifoliumfix-attempted=yes  -  http://www.itis.usda.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=27979 date=2006-09-28  -  http://delta-intkey.com/angio/www/aquifoli.htm 
หมวดหมู่:วงศ์เน่าใน
อินทผลัมไทย

อินทผลัมไทย (Phoenix sylvestris) เป็นพืชในวงศ์ปาล์ม ลำต้นเดี่ยว ดอกแยกเพศแยกต้น ผิวเกลี้ยง ออกดอกต่อเนื่อง ใบประกอบแบบขนนก มีใบย่อยจำนวนมาก ช่อดอกออกระหว่างใบ ดอกช่อแบบ spadix ผลรูปรียาว สีเหลืองจนถึงสีส้มเปลือกชั้นนอกเรียบ ชั้นกลางเป็นเนื้อ ชั้นในเป็นเยื่อบาง มี 1 เมล็ด 
เป็นพืชที่พบตามธรรมชาติในที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุในปากีสถาน มีปลูกทั่วไปในอินเดีย พม่า ไทย ศรีลังกา ส่วนยอดของต้นใช้ผลิตน้ำตาลสด เพื่อทำเครื่องดื่ม หมักเหล้า หรือเคี่ยวเป็นน้ำตาล ใบใช้สานเสื่อและตะกร้า ผลและเมล็ดรับประทานได้ สกัดแป้งจากลำต้นได้ ลำต้นใช้ก่อสร้างและใช้ทำเชื้อเพลิง หรือใช้เป็นไม้ประดับ 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544 หน้า 250 - 251

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 PACSOA Link date=2013-04-21 - NPGS / GRIN date=2012-09-05 
*http://www.palmpedia.net/wiki/Phoenix_sylvestris
หมวดหมู่:สกุลฟีนิกซ์
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
ภยเภรวสูตร

ภยเภรวสูตร เป็นพระสูตรในพระสุตตันตปิฎก หมวดมัชฌิมนิกาย หมวดมูลปัณณาสก์ อยู่ในวรรคชื่อมูลปริยายวรรค สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ แก่พระภิกษุทั้งหลาย ณ วัดเชตวันมหาวิหาร ที่สร้างโดยท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีในนครสาวัตถี โดยสมเด็จพระบรมศาสดาทรงแสดงพระสูตรแก่ ชาณุสโสณิพราหมณ์ซึ่งเข้าไปเฝ้า ทั้งนี้ ชาณุสโสณีนั้น ในคัมภีร์ปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย ระบุว่า ไม่ใช่ชื่อที่บิดามารดาของพราหมณ์นั้นตั้งให้ แต่ว่าเป็นชื่อที่ได้มาจากการได้ตำแหน่ง ว่ากันว่าตำแหน่งชาณุสโสณีนั้นเป็นตำแหน่งปุโรหิต พระราชาได้พระราชทานตำแหน่งปุโรหิตนั้นให้แก่เขาฉะนั้นคนทั้งหลายจึงเรียกเขาว่า ชาณุสโสณี  

**เนื้อหา**
ชาณุสโสณิพราหมณ์ กราบทูลสรรเสริญว่าทรงเป็นหัวหน้า เป็นผู้มีอุปการะมาก เป็นผู้แแนะนำกุลบุตรที่ออกบวชอุทิศพระองค์ แล้วกราบทูลต่อไปว่า เสนาสนะอันสงัดอันตั้งอยู่ในป่าและราวป่า อดทนได้ยาก ความสงัดความเป็นผู้อยู่ผู้เดียวทำได้ยาก ยินดีได้ยาก ประหนึ่งว่าป่าจะนำใจของภิกษุผู้ไม่ได้สมาธิไปเสีย พระผู้มีพระภาคตรัสรับว่า เมื่อก่อนตรัสรู้ ยังเป็นพระโพธิสัตว์ พระองค์ก็ทรงเคยคิดถึงเสนาสนะป่าในทำนองเช่นนั้น แล้วได้ทรงแสดงความคิดของพระองค์ก่อนตรัสรู้ 
จากนั้น ทรงแสดงความที่พระองค์มี กายกรรม วจีกรรม มโนกรรม อาชีวะ บริสุทธิ์ ไม่มีความอยากได้มาก มีจิตตั้งมั่น มีปัญญา ย่อมเป็นผู้มีขนเรียบ (ไม่หวาดกลัว ไม่ขนพอง) เมื่ออยู่ในป่า ทั้งนี้ เมื่อครั้งยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์ พระพุทธองค์กำจัดความกลัวโดยเข้าไป ยังสถานที่ที่น่ากลัวยิ่งขึ้น ถ้าความกลัวเกิดขึ้นอิริยาบถใด จะไม่เปลี่ยนอิริยาบถนั้น จนกว่าความกลัวนั้น จะหายไป 
ครั้นแล้วทรงแสดงข้อปฏิบัติของพระองค์ คือการตั้งสติจนมีอารมณ์เป็นอันเดียว ได้ฌานที่ 1 ถึงฌานที่ 4 แล้วทรงได้วิชชาและแสงสว่าง ประเภทระลึกชาติได้ในยามที่ 1 ประเภททิพย์จักษุ เห็นการเกิดการตายของสุตว์ทั้งหลายในยามกลาง, ประเภททำอาสวะให้สิ้นในยามสุดท้าย แล้วตรัสสรูปในที่สุดว่า อาจมีผู้คิดว่าพระองค์ยังไม่หมดราคะ โทสะ โมหะ จึงต้องเสพเสนะสนะอันสงัดอันตั้งอยู่ในป่า ซึ่งไม่ควรคิดเช่นนั้น 
ทั้งนี้ พระพุทธองค์ ทรงเห็นอำนาจประโยชน์ 2 อย่าง คือ 1. เห็นความอยู่เป็นสุขในปัจจุบันของตน 2. อนุเคราะห์ประชุมชนผู้เกิด ณ ภายหลังจึงเสพเสนาสนะ อันสงัดที่เป็นป่า และเป็นป่าเปลี่ยว 
หลังจากสดับพระธรรมเทศนาแล้ว ชาณุสโสณิพราหมณ์ก็รับรองว่าทรงอนุเคราะห์คนรุ่นหลังอย่างแท้จริง แล้วประกาศความเลื่อมใสในพระธรรมเทศนา แสดงตนเป็นอุบาสกถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1,  ภยเภรวสูตร 
*พระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย. ปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม 1 ภาค 1, 
*สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2550). พระไตรปิฎกฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร. กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. 

**ตัวบท**
ภยเภรวสูตร
Bhaya-bherava Sutta: Fear & Terror
หมวดหมู่:มัชฌิมนิกาย
หมวดหมู่:พระสูตรในพระไตรปิฎกเถรวาท
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 สายสุพรรณบุรี–ป่างิ้ว เป็นส่วนหนึ่งของถนนที่รู้จักกันทั่วไปว่า ถนนโพธิ์พระยา–ท่าเรือ เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 4 ช่องจราจร ระยะทาง 33.357 กิโลเมตร เริ่มกิโลเมตรที่ 0 บริเวณทางแยกโพธิ์พระยา ตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มุ่งหน้าไปทางตะวันออก เข้าสู่จังหวัดอ่างทอง ผ่านอำเภอสามโก้ ผ่านตัวอำเภอวิเศษชัยชาญ โรงพยาบาลวิเศษชัยชาญ (ทางเข้าด้านทิศเหนือ) ผ่านจุดตัดทางแยกวิเศษชัยชาญ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3454 จากนั้นมุ่งขึ้นไปทางทิศตะวันออก ผ่านวัดนางในธัมมิการาม ข้ามแม่น้ำน้อย ที่ตำบลศาลเจ้าโรงทอง ผ่านทางเข้าวัดม่วง ตำบลหัวตะพาน เข้าเขตอำเภอเมืองอ่างทอง และสิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3064 ที่ทางแยกป่างิ้ว ตำบลป่างิ้ว เป็นเส้นทางควบคุมของแขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 1 และ แขวงทางหลวงอ่างทอง

**เขตควบคุม**
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 แบ่งเขตควบคุมออกเป็น 3 ตอนควบคุม ได้แก่ 

**รายชื่อทางแยก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2016-06-16 
3195
4-3195
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสามโก้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอวิเศษชัยชาญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองอ่างทอง
ยานพลังไอออน

ยานพลังไอออน (ionocraft) หรืออากาศยานขับเคลื่อนด้วยไอออน (ion-propelled aircraft), เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นเครื่องยก (lifter) หรือ เครื่องยกหกเหลี่ยม (hexalifter), เป็นอุปกรณ์เกี่ยวกับไฟฟ้าอุทกพลศาสตร์ (electrohydrodynamic) (EHD) ที่ใช้ปรากฏการณ์ทางไฟฟ้าที่รู้จักกันว่าเป็นผลของปรากฏการณ์ บีเฟลด์-บราวน์ (Biefeld–Brown effect) ในการผลิตแรงผลักดันในอากาศ, โดยไม่จำเป็นต้องมีการเผาไหม้ หรือมีชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวของเครื่องยนต์กลไกใด ๆ  คำว่า "Ionocraft" นั้นย้อนกลับไปเมื่อปี 1960 ในยุคที่การทดลอง EHD อยู่ที่จุดสูงสุด ในรูปแบบพื้นฐานของมัน, มันประกอบไปด้วยสองขั้วตัวนำไฟฟ้าแบบขนานอย่างง่าย ๆ อันเป็นหนึ่งในรูปแบบของเส้นลวดพันคอยล์แบบละเอียด (fine wire) และอื่น ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นจากเส้นลวดแบบตะแกรง (wire grid), ท่อ หรือ กระโปรงฟอยล์ (foil skirt) ที่มีพื้นผิวเรียบโดยรอบ 

หมวดหมู่:การทดลองฟิสิกส์
หมวดหมู่:อากาศยานพลังงานไฟฟ้า
ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2002

ฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2002 (Beach Soccer World Cup 2002) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายหาดชิงแชมป์โลกครั้งที่แปด ซึ่งมีการเปลี่ยนสถานที่จัดการแข่งขันครั้งนี้อย่างต่อเนื่อง โดยมีการแยกออกมาจากรีโอเดจาเนโรสู่วิตอเรีย รัฐเอสปีรีตูซานตู และกูอารูจา รัฐเซาเปาลู ซึ่งใน ค.ศ. 2002 ทีมชาติบราซิลสามารถทวงแชมป์กลับคืน ภายหลังจากเสียตำแหน่งให้แก่ทีมชาติโปรตุเกสในครั้งก่อน
ทีมชาติไทยได้อันดับ 4 ในการแข่งขันครั้งนี้ และวิลาศ น้อมเจริญ ได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของโลก

**การจัดระเบียบ**
การจัดระเบียบได้ย้อนกลับไปสู่วิธีการที่ได้ทำตั้งแต่ ค.ศ. 1995 ถึง 1997 นั่นหมายความว่าจะไม่มีรอบก่อนรองชนะเลิศ โดยมีเพียง 8 ทีมที่เข้าแข่งขันใน 2 กลุ่ม ๆ ละ 4 ทีม ซึ่งจะมี 2 ทีมที่สามารถก้าวสู่รอบรองชนะเลิศ

**ทีม**
จาก 8 ทีมที่เข้าแข่งขัน แบ่งออกเป็น 4 ทีมที่มาจากยุโรป 3 ทีมที่มาจากอเมริกาใต้ซึ่งรวมถึงเจ้าภาพบราซิล และ 1 ทีมจากเอเชีย
โซนยุโรป:
*POR
*ESP
*ITA
*FRA
โซนอเมริกาใต้:
*URU
*ARG
โซนเอเชีย:
*THA
เจ้าภาพ:
*BRA

**รอบแรก**

**กลุ่ม A**
----
----
----
----
----
----

**กลุ่ม B**
----
----
----
----
----
----

**รอบรองชนะเลิศ**
----
----

**รอบชิงอันดับสาม**
----

**รอบชิงชนะเลิศ**
----

**อันดับการแข่งขัน**

**รางวัล**

**ดาวซัลโว**

**ผู้เล่นยอดเยี่ยม**

**ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Beach Soccer World Cup 2002
2002
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศบราซิลเป็นเจ้าภาพ
ห้องนอน

ไฟล์:Schlafzimmer, Residenz München.jpg|thumb|ห้องบรรทมแห่งพระราชวัง ณ มิวนิก บาวาเรีย
ห้องนอน (bedroom) เป็นห้องส่วนตัวที่ซึ่งคนโดยมากใช้นอนในยามกลางคืน หรือใช้พักผ่อนในยามกลางวัน มนุษย์ใช้เวลานอนประมาณ 1 ส่วน 3 ของชีวิต และส่วนมากเมื่อมนุษย์จะนอน จะเลือกห้องนอนเป็นที่นอน ห้องนอนจะต้องมีเตียงนอนจึงจะถือว่าเป็นห้องนอนได้ ห้องนอนมีหลากหลายรูปแบบ โดยมีตั้งแต่แบบเรียบง่ายจนถึงแบบหรูหรา สิ่งของอื่นซึ่งมักอยู่ในห้องนอนได้แก่ ตู้เสื้อผ้า โต๊ะข้างเตียง โต๊ะเครื่องแป้ง เป็นต้น ปัจจุบัน ในประเทศซึ่งมีความพัฒนาสูง ในบ้านที่มีห้องนอนหลายห้องนั้น ห้องนอนมักจะเชื่อมติดกับห้องน้ำด้วย การที่มีห้องนอนเชื่อมติดกับห้องน้ำนั้น มิได้เริ่มขึ้นก่อนหน้าช่วงกลางถึงช่วงปลายของศตวรรษที่ 20

** ประวัติ**

**เครื่องเรือน**
เครื่องเรือนและสิ่งของอื่น ๆ ในห้องนอนมีความแตกต่างกันมาก โดยขึ้นอยู่กับความชอบและประเพณีตามสถานที่ อาทิ ห้องนอนใหญ่ (ห้องนอนมาสเตอร์) อาจมีเตียงนอนซึ่งมีขนาดที่แตกต่างกัน (ดับเบิล คิง หรือ ควีน) มีตู้เสื้อผ้าอย่างน้อยหนึ่งตู้ ตู้ที่มีลิ้นชักใส่เสื้อผ้า (เดรสเซอร์) อย่างน้อยหนึ่งตู้ โต๊ะข้างเตียงอย่างน้อยหนึ่งตัว และ พรมบนพื้น ตู้เสื้อผ้าแบบสร้างติดกับผนัง (แบบบิลต์อิน) มักไม่นิยมในยุโรปเท่ากับในอเมริกาเหนือ ฉะนั้น ตู้เสื้อผ้าที่เคลื่อนที่ได้มักเป็นที่นิยมกว่าในยุโรป
ห้องนอนมักบ่งบอกถึงนิสัยของเจ้าของห้อง พร้อมทั้งถึงชนชั้นในสังคมด้วย ซึ่งทำให้การจัดห้องนอนในแต่ละห้องไม่เหมือนกัน แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีสิ่งของบางอย่างที่ห้องนอนส่วนมากมีเหมือนกัน ฟูกส่วนใหญ่มักยกระดับขึ้น โดยไม่วางบนพื้น ในศตวรรษที่ 14 มีฟูกในหลากหลายรูปแบบ คนจากชนชั้นต่ำมักใช้ฟูกยัดฟาง ในศตวรรษที่ 16 ฟูกยัดขนนกเริ่มเป็นที่นิยมชมชอบสำหรับผู้ที่มั่งมี ถ้าบุคคลธรรมดามีเงินซื้อฟูกสำหรับห้องนอนภายในระยะเวลา 7 ปี หลังจากที่แต่งงานแล้วจะถือว่าเป็นผู้ที่มีสถานะที่ดี ในศตวรรษที่ 18 ฝ้ายกับขนแกะเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น ฟูกที่ทำจากขดสปริงมิได้เริ่มขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2414 ฟูกที่นิยมและมีคนซื้อมากที่สุดคือฟูกอินเนอร์สปริง ฟูกมีทั้งแบบที่นิ่มจนถึงแบบแข็ง ห้องนอนอาจมีเตียงสองชั้นถ้ามีคนมากกว่าหนึ่งคนนอนร่วมห้องกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ห้อง
หมวดหมู่:การนอน
ห้องน้ำ

ไฟล์:Residential Bathroom.jpg|thumb|right|ห้องน้ำในบ้านโดยทั่วไปในสหรัฐอเมริกา
ห้องน้ำ (bathroom) เป็นห้องซึ่งใช้สำหรับสุขลักษณะส่วนบุคคล โดยมากมักมีอ่างอาบน้ำ หรือ ฝักบัว และบางครั้งอาจมีบิเดร์ด้วย ในอเมริกาเหนือ และสถานที่อื่น ๆ ห้องน้ำมักประกอบด้วยส้วมและอ่างล้างมือ ในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย ฝรั่งเศส และ ญี่ปุ่น ภายในบ้านบางครั้งอาจแยกห้องน้ำกับห้องส้วม ส่วนในอิหร่าน บ้านโดยมากมักแยกแยะระหว่างห้องน้ำกับห้องส้วมเสมอ

**อ้างอิง**
Dirk Hebel & Jörg Stollmann (eds.) (2005) Bathroom Unplugged: Architecture and Intimacy (German/English dual language edition) Bad ohne Zimmer: Architektur und Intimität - Birkhäuser, Basel ISBN 3-7643-7232-X
*Teresi, Dick; et al. (2002). Lost Discoveries: The Ancient Roots of Modern Science--from the Babylonians to the Maya. New York: Simon & Schuster. pp. 351–352. ISBN 0-684-83718-8.

**ดูเพิ่ม**
 ห้องส้วม
หมวดหมู่:ส้วม
หมวดหมู่:การอาบน้ำ
หมวดหมู่:ห้องน้ำ
ห้องรับประทานอาหาร

ไฟล์:2008-04-12 Freilichtmuseum Detmold (34).jpg|thumb|ตัวอย่างของห้องรับประทานอาหารในอดีต ณ เยอรมนี
ห้องรับประทานอาหาร (dining room) หรือ ห้องกินข้าว เป็นห้องซึ่งใช้สำหรับการรับประทานอาหาร ในยุคปัจจุบัน ส่วนมากมักก่อตั้งอยู่ติดกับห้องครัวเพื่อให้เป็นการสะดวกแก่การเซิร์ฟอาหาร ในอดีต ห้องรับประทานอาหารมักประกอบด้วยโต๊ะรับประทานอาหารและเก้าอี้รับประทานอาหาร โต๊ะดังกล่าวโดยทั่วไปมักอยู่ในรูปแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า ส่วนเก้าอี้ดังกล่าวจะมีสองตัวที่มีที่เท้าแขนวางอยู่หัวกับท้ายโต๊ะ และเก้าอี้ตัวอื่น ๆ จะเป็นเก้าอี้ที่ไร้ที่เท้าแขนซึ่งจะวางอยู่ทางด้านข้างของโต๊ะ 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 โรงอาหาร
หมวดหมู่:ห้อง
ห้องส้วม

ไฟล์:Notariskantoor Valkenswaard 10.JPG|thumb|right|200px|ห้องส้วมแบบเดลฟท์แวร์
ห้องส้วม (toilet room หรือเรียกสั้น ๆ ว่า toilet) เป็นห้องซึ่งมีส้วม และบางครั้งมีอ่างล้างมือด้วย

**ห้องส้วมในประเทศต่าง ๆ**
ห้องส้วมสมัยใหม่มักมีอ่างล้างมือ ในญี่ปุ่น ห้องส้วมแบบพิเศษมักมีรองเท้าแตะซึ่งใช้เฉพาะภายในห้องส้วม
และห้องส้วมดังกล่าวอาจมีอ่างล้างมือซึ่งสร้างติดอยู่กับตัวส้วมด้วย ส่วนฝรั่งเศส เป็นประเทศที่แตกต่างจากประเทศยุโรปอื่น ๆ โดยที่มักแยกห้องอาบน้ำจากห้องส้วม แม้ว่าหลายครอบครัวบอกว่าเป็นการประหยัดเวลาเมื่อมีคนหลายคนใช้ห้องอาบน้ำและห้องส้วมแยกกันก็ตาม แต่อย่างไรก็ดี ในฝรั่งเศส ห้องดังกล่าวโดยมากไม่มีอ่างล้างมือ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ห้องน้ำ
หมวดหมู่:ห้อง
กีฬาแบดมินตันในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"กีฬาแบดมินตัน" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ 
*มีการชิงชัย 7 เหรียญทอง ประกอบด้วย
*เริ่มแข่งขันวันที่ 6-14 มกราคม 2557
*สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : โรงยิม 4000 ที่นั่ง สนามกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล กีฬาแบดมินตัน**
border=solid 1px #AAAAAA

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 
42
กีฬาเทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"กีฬาซอฟท์เทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ 
*มีการชิงชัย 7 เหรียญทอง ประกอบด้วย
*เริ่มแข่งขันวันที่ 5-12 มกราคม 2557
*สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ศูนย์วิทยบริการ สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล กีฬาเทเบิลเทนนิส**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 
42
กีฬาเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"กีฬาเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ 
*มีการชิงชัย 7 เหรียญทอง ประกอบด้วย
*เริ่มแข่งขันวันที่ 5-15 มกราคม 2557
*สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : สนามกีฬาแห่งที่ 2 โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล กีฬาเทนนิส**
border=solid 1px #AAAAAA

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 
42
กีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"กีฬาซอฟท์เทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ 
*มีการชิงชัย 7 เหรียญทอง ประกอบด้วย
*เริ่มแข่งขันวันที่ 6-14 มกราคม 2557
*สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล กีฬาซอฟต์เทนนิส**
border=solid 1px #AAAAAA

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 -  สมาคมซอฟต์เทนนิสแห่งประเทศไทย date=2013-04-28 
42
หลี่ เหลียนอิง

หลี่ เหลียนยิง (p=Lǐ Liányīng; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1911) เป็นขันทีซึ่งรับราชการในวังสมัยราชวงศ์ชิงของประเทศจีน มีอิทธิพลอย่างยิ่งในช่วงที่พระพันปีฉือสี่ (慈禧太后) สำเร็จราชการแผ่นดินแทนจักรพรรดิถงจื้อ (同治帝) และจักรพรรดิกวังซฺวี่ (光緒帝) ระหว่าง ค.ศ. 1869–1908

**ชื่อ**
ชื่อเมื่อแรกเกิดของเขา คือ หลี่ ยิงไท่ (李英泰) ต่อมาเมื่อเข้าวังใน ค.ศ. 1856 เปลี่ยนชื่อเป็น หลี่ จิ้นสี่ (李進喜) ครั้น ค.ศ. 1869 พระพันปีฉือสี่ประทานชื่อใหม่ให้ว่า หลี่ เหลียนยิง (李連英)

**ประวัติ**
หลี่ เหลียนยิง เกิดเมื่อ ค.ศ. 1848 ในครอบครัวยาจก ณ มณฑลจื๋อลี่ (直隸) ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวัง (道光帝) ครั้น ค.ศ. 1853 อายุราวหกปี เขารับการตอน และเข้าเป็นขันทีที่ตำหนักของตวันหฺวา (端華) ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เป็นเจิ้งชินหวัง (鄭親王) ต่อมาใน ค.ศ. 1856 เขาถูกส่งเข้าพระราชวังไปเป็นขันทีหลวง และได้รับเลื่อนเป็นเอ้อร์จี๋กวั่น (二极管; "ผู้การรอง")
ต้น ค.ศ. 1861 หลี่ เหลียนยิง ช่วยพระพันปีฉือสี่ก่อรัฐประหารซินโหย่ว (辛酉政變) เพื่อยึดอำนาจจากแปดองคมนตรีเป็นผลสำเร็จ จึงได้เป็นคนสนิทของพระนาง ครั้น ค.ศ. 1869 อัน เต๋อไห่ (安德海) ซึ่งเป็นต้าจ๋งถ่ง (大總管; "ผู้การใหญ่") ถูกประหารชีวิต เพราะออกนอกพระราชวังโดยมิได้รับอนุญาต พระพันปีฉือสี่จึงทรตั้งหลี่ เหลียนยิง เป็นต้าจ๋งถ่งคนใหม่
ในฐานะต้าจ๋งถ่งและคนสนิทของพระพันปี หลี่ เหลียนยิง มีอิทธิพลมากในราชสำนักฝ่ายใน เขาควบคุมทุกสิ่ง รวมถึงการที่ข้าราชการจะเข้าเฝ้าพระพันปี ซึ่งเขาเรียกค่าใช้จ่ายเป็นสินบนมากมาย หรือเมื่อผู้ใดขัดพระทัยพระพันปี ผู้นั้นก็จะว่าจ้างหลี่ เหลียนยิง พูดจาให้คลายพระพิโรธ นอกจากนี้ หลี่ เหลียนยิง ยังต้องสงสัยว่า วางยาจักรพรรดิกวังซฺวี่จนสวรรคตใน ค.ศ. 1908 หนึ่งวันก่อนพระพันปีฉือสี่สิ้นพระชนม์ 
หลี่ เหลียนยิง ได้รับพระราชานุญาตจากจักรพรรดินีหลงยฺวี่ (隆裕皇后) ให้ลาออกไปอยู่นอกวังเมื่อครบกำหนดหนึ่งร้อยวันหลังการสิ้นพระชนม์ของพระพันปีฉือสี่ หลี่ เหลียนยิง ใช้ชีวิตที่เหลือด้วยการเกษียณตัวจากราชการ จนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1911 ไม่นานก่อนเกิดการปฏิวัติซินไฮ่ (辛亥革命) เชื่อกันว่า สาเหตุการเสียชีวิต คือ โรคบิด ศพของเขาฝังไว้ที่เอินจี้จวัง (恩濟莊) ในเขตไห่เตี้ยน (海淀区) ต่อมาเมื่อมีการปฏิวัติวัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ (文化大革命) ใน ค.ศ. 1966 สุสานของเขาถูกเปิดเพื่อปลดทรัพย์ คณะผู้เปิดสุสานพบว่า มีแต่กระโหลกศีรษะเท่านั้นที่ฝังอยู่ จึงเกิดข่าวลือว่า แท้จริงแล้ว หลี่ เหลียนยิง ถูกตัดศีรษะจนถึงแก่ความตาย การเปิดสุสานครั้งนั้นทำให้พื้นที่เสียหายอย่างยิ่ง สุสานเหลือแต่ป้ายหลุมศพบางส่วนเท่านั้น

**ดูเพิ่ม**
 อัน เต๋อไห่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขันทีจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ซูสีไทเฮา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2454
โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม

โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม เป็นโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม  กระทรวงศึกษาธิการ  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2495 โดยนายวิฑูรย์ จักกะพาก  ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงคราม  และนายแสวง เรืองจำเนียร ศึกษาธิการจังหวัดสมุทรสงคราม
ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึง ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  จำนวน  38  ห้องเรียน

**สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน**
ตัว อ หมายถึง  ตัวย่อของคำว่า อนุบาลประจำจังหวัด
*ดอกบัวสีชมพู 8 กลีบ  หมายถึง  ความดีงามของลูกอนุบาลที่นำหลักธรรม  มรรคมีองค์แปด  มาปฏิบัติในการดำเนินชีวิต

**คำขวัญโรงเรียน**
สะอาด  สามัคคี  เรียนดี  มีวินัย

**อัตลักษณ์สถานศึกษา**
ผู้เรียนเรียนดี  มีมารยาทงาม

** ปรัชญาโรงเรียน **
การศึกษา  เป็นการพัฒนาที่ยั่งยืน

**รายนามผู้บริหาร**

**คณะสี**
#00FF00 สีเขียว
*#FFFF00 สีเหลือง
*#FF0000 สีแดง
*purple สีม่วง
*#FF00FF สีชมพู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์โรงเรียนอนุบาลสมุทรสงคราม date=2021-04-11 
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
พิจิตร สเตเดียม

พิจิตร สเตเดียม
พิจิตร สเตเดียม หรือ สนามกีฬากลางจังหวัดพิจิตร เป็นสนามฟุตบอลมีลู่วิ่งภายนอก ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของพิจิตร ยูไนเต็ด 2021ในไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ
ในอดีตเคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลพิจิตร และเคยเป็นสนามเหย้าของทีมทีทีเอ็ม พิจิตร ในฤดูกาล 2553-2554 ซึ่งแข่งขันในระดับไทยพรีเมียร์ลีก ทำให้สนามมีความมาตราฐานสูงตามกฏของไทยลีก มีความจุผู้ชมได้ 15,000 คน และไฟสว่างรอบสนามเพียงพอต่อการใช้การแข่งขีนกีฬาต่างๆในเวลากลางคืน

**อ้างอิง**
 Stadium information date=2016-03-03  
หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองพิจิตร
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/วิกิพีเดียคำเมืองจะใช้อักษรอะไรดี 2

ขออนุญาตรื้อฟื้นหน้านี้ครับ วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/วิกิพีเดียคำเมืองจะใช้อักษรอะไรดี

**ขอเสนอให้ใช้ทั้งไทยและตัวเมืองดังวิกิพีเดียเซอร์เบีย**
ผมต้องขออภัยด้วยครับที่อาจเขียนผิดที่ ผมอยากเสนอให้เขียนด้วยอักษรทั้งสองแบบเลยครับ วิกิพีเดียอื่น ๆ เช่น ภาษาเซอร์เบีย ฮากกา ก็มีอักษรสองชุดครับ สำหรับการเขียนคำเมืองนั้น เมื่อใช้อักษรไทย ผมขอแนะนำให้ใช้รูปปริวรรตครับ โดยที่ไม่ใช้อักษรไทยถอดเสียงคำเมือง เช่น คำว่า กำเมือง ต้องเขียนเป็น คำเมือง, คำ (ทองคำ) เป็น ฅำ, จ๊าง เป็น ช้าง ฯลฯ มิฉะนั้น ความกำกวมจะเกิดขึ้นได้ เช่น นัก (แปลได้ทั้ง หนัก หรือ นัก) มัก (หมัก กับ มัก) ก้า (ค่า กับ กล้า) ป้าย (พ่าย กับ ป้าย) ดูอย่างภาษายุโรปอื่น ๆ ยังใช้อักษรโรมันเหมือนกันแต่ออกเสียงต่างกันได้เลยครับ เช่น j ในภาษาสเปนกับอังกฤษมีการออกเสียงไม่เหมือนกัน เพราะ j ในสเปนใช้เขียนเสียง ฮ หรือ /x/ ดังนั้นเราใช้ตัวอักษรไทยเขียนคำเมืองได้ครับ โดยมีการเขียนเหมือนกันแต่ออกเสียงไม่เหมือน ยกตัวอย่างคำว่า ช้าง เมื่อเราอ่านแบบไทยเราจะอ่านว่า "ช้าง" แต่เมื่อเราอ่านแบบคำเมืองเราจะอ่านว่า "จ๊าง" อันนี้เป็นความเห็นผมนะครับ ผมหวังว่าเราจะสรุปได้สักทีครับ ไม่อยากให้เรื่องนี้ค้างนานไปมากกว่านี้แล้วครับ ขอบคุณครับ
--Alifshinobi (พูดคุย) 19:05, 9 มกราคม 2557 (ICT)
 ผมลองดูการอภิปรายก่อนหน้าแล้ว ยังยืนยันข้อสรุปเดิมครับว่า ก่อนจะมีวิกิพีเดียภาษาคำเมืองนั้น
# มีฐานผู้ใช้ที่จะเข้าแก้ไขหรือเปล่า เพราะหากไม่มีสร้างมาก็มีความเป็นไปได้ที่จะต้องปิดตัว อย่างเช่นวิกิข่าวภาษาไทย (ภาษากลาง) ยังต้องปิดตัวลงเพราะไม่สอดคล้องกับลักษณะของวิกิ วิกิดังกล่าวเป็นข่าว แต่ไม่มี editor ที่จะเข้าแก้ไข ผมยังยืนยันอีกครั้งหนึ่งว่า สร้างเป็นสถานีย่อยก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
# คุณทราบไหมครับว่ามันมี technical restriction อะไรมากกว่าที่เป็นอยู่ เพราะดูเหมือนว่าจะไม่มี typeface ของตัวเมืองที่เป็นที่ยอมรับ
# (ข้อสรุปเพิ่มเติม) มันมีหลักที่ต่างกันระหว่างอักษรไทยกับตัวคำเมืองไหมล่ะครับ ถ้าเป็นแค่การถอดเสียงต่างกัน ส่วนตัวผมไม่คิดว่าจะต้องมีการใช้อักษรสองชุดเลย --∫G′(∞)dx 22:10, 9 มกราคม 2557 (ICT)
 ผมขอเสนอว่าควรใช้อักษรธรรมล้านนา หรือตัวเมืองครับ กรณี editor ถ้าเราต้องการจริงๆ ลองรวบรวมคนดีไหมครับ? ขณะนี้มีเพื่อนผมที่พอจะหาคนมาร่วมงานนี้จากเฟสบุ๊กได้บ้างแล้วครับ ผมเห็นว่าตัวเมืองยังมีคนอ่านออกอยู่เป็นจำนวนไม่น้อยและหากเริ่มต้นมีวิกิพีเดียคำเมืองแล้ว บทความหรือผู้เขียนคนอื่นๆก็จะตามมามากขึ้นครับ หรือถ้ามันมี technical restriction ตรงจุดไหน ลองหาวิธีแก้ดูดีไหมครับ ขณะนี้มี Font ล้านนาและ virtual Keyboard รวมถึง Keyboard ที่สามารถป้อนเข้าเพื่อแสดงผลได้บน Browser ต่างๆได้แล้ว ครับ  
: ตัวอย่าง ถ้าเป็น Mozilla Fire Fox ก็จะเห็นข้อความนี้ แต่ถ้าเป็น Chrome ต้องตั้งค่านิดหน่อยครับ 
: ᩐᩣᩅᩱ᩶ᩋᩪ᩶ᨧᩣᨷᩢᨱ᩠ᩉᩣᨴ᩠ᩃᩢᩣᨶᩱᩅᩧᨠᩧᨻᩦᨯᩮ᩠ᨿᨽᩣᩇᩣᩃ᩶ᩣ᩠ᨶᨶᩣ 
: โครงการ วิกิพีเดียคำเมือง
 ถ้าเราใช้อักษรล้านนาเราจะสามารถตัดปัญหาเรื่องการออกเสียงไปเลยครับ เหมือนเราเขียนภาษาไทย เราก็อ่านออกเสียงได้ปกติ เปรียบเทียบกับการถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน การอ่านก็จะมีปัญหากับเสียงวรรณยุกต์ ซึ่งเป็นปัญหาเดียวกับการเขียนคำเมืองด้วยอักษรไทยครับ
: ผมลองเปิดประเด็นใหม่เพื่อลองสอบถามคนที่สนใจดูครับ วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/รื้อฟื้นวิกิพีเดียคำเมือง: มีคนอยากทำไหมครับ? -- Saranphong (พูดคุย) 23:04, 23 มิถุนายน 2557 (ICT)
วิกิพีเดีย:สภากาแฟ/2557

== ธันวาคม 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/Wikipedia Zero promotion in Thailand

**สิงหาคม 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/New User of the month

**มิถุนายน 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/รื้อฟื้นวิกิพีเดียคำเมือง: มีคนอยากทำไหมครับ?- วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/ตั้งค่าเนมสเปซเพิ่มเติม

**พฤษภาคม 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/หมวดหมู่และแม่แบบเกี่ยวกับกลุ่มการเมือง

**เมษายน 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/โครงการแปลบทความวิกิพีเดียโดย dtac‎- วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/ชื่อบทความช่องโทรทัศน์

**มกราคม 2557**
 วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/วิกิพีเดียคำเมืองจะใช้อักษรอะไรดี 2- วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/ขอสิทธิ์ย้อนผลกระทบจาก Abusefilter
หมวดหมู่:ศาลาชุมชน
การปฏิวัติเดือนสิงหาคม

การปฏิวัติเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 (August revolution) เป็นการลุกฮือของชาวเวียดนามที่นำไปสู่การประกาศเอกราช และจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2488และเป็นการสิ้นสุด​ของราชวงศ์​เหงียนที่ปกครอง​เวียดนาม​เป็นเวลา​ 143 ปี
การปฏิวัติเดือนสิงหาคมเป็นการต่อสู้ของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเพื่อเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส โดยทางพรรคได้เตรียมการล่วงหน้า 4 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะลุกฮือขึ้นปลายสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะการจัดตั้งแนวร่วมให้กว้างขวางทั่วประเทศ ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตกลงกันที่พ็อทซ์ดัมว่าจะให้กองทัพจีนคณะชาติยึดครองอินโดจีนจนถึงเส้นขนานที่ 16 ส่วนทางใต้จะให้อังกฤษยึดครอง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นได้ให้เอกราชแก่เวียดนามภายใต้การปกครองของจักรพรรดิบ๋าวได่
ในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 แทบจะทันทีที่ญี่ปุ่นยอมจำนน เวียดมิญเรียกประชุมสมัชชาประชาชนในจังหวัดเตวียนกวางเพื่อวางแผนยึดอำนาจให้เสร็จสิ้นก่อนที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ามาในเวียดนาม โดยลงมติให้ก่อความไม่สงบในฮานอยในวันที่ 19 สิงหาคม ซึ่งเวียดมิญสามารถปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นได้ตามกำหนด อย่างไรก็ตาม การลุกฮือในเมืองอื่น ๆ ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันกับฮานอย ในเว้เกิดขึ้นเมื่อ 23 สิงหาคม ที่ไซ่ง่อนในวันที่ 25 ส.ค. และทุกที่สามารถยึดอำนาจรัฐได้สำเร็จ ทำให้รัฐบาลหุ่นของบ๋าวได่ที่เว้ต้องลาออก องค์จักรพรรดิสละราชสมบัติ มอบอำนาจให้ผู้แทนรัฐบาลชั่วคราวในวันที่ 29 สิงหาคม และได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน

**อ้างอิง**
 ธีระ นุชเปี่ยม. (2539). การปฏิวัติเดือนสิงหาคม. ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน (กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน), หน้า 280–282.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Goscha, Christopher E. (1999). Thailand and the Southeast Asian Networks of the Vietnamese Revolution, 1885-1945. Richmond: Curzon.- Không tìm thấy trang bạn yêu cầu - VietNam News
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เวียดนาม
หมวดหมู่:การปฏิวัติคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:กบฏคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนามเหนือ
หมวดหมู่:จักรวรรดิเวียดนาม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2488
อี้เซฺวียน

ฉุนชินหวัง ซึ่งมีพระนามเดิมว่า อี้เซฺวียน (p=Chún Qīnwáng Yìxuān; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1840 – 1 มกราคม ค.ศ. 1891) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 7 ในจักรพรรดิเต้ากวังกับจวงซุ่นหวงกุ้ยเฟย์ เป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิกวังซวี่และเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิผู่อี๋

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา : จักรพรรดิเต้ากวัง- พระราชมารดา : จวงซุ่นหวงกุ้ยเฟย์- พระชายา
** พระชายาเอกวานเจิน จากสกุลเย่เฮ่อน้าล่า
** พระชายา จากสกุลเอี๋ยนจา
** พระชายา จากสกุลหลิวเจีย
** พระชายา จากสกุลหลี่เจีย- พระโอรส
** เจ้าชายไจ้ฮั่น (載瀚, 1 กุมภาพันธ์ 1865 - 9 ธันวาคม 1866); โอรสในพระชายาเอกวานเจิน สกุลเย่เฮ่อน้าล่า
** เจ้าชายไจ้เถียน (載湉, 14 สิงหาคม 1871-14 พฤศจิกายน 1908) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ; โอรสในพระชายาเอกวานเจิน สกุลเย่เฮ่อน้าล่า
** เจ้าชายไม่ปรากฏพระนาม (13 กุมภาพันธ์ 1875 - 14 กุมภาพันธ์ 1875); โอรสในพระชายาเอกวานเจิน สกุลเย่เฮ่อน้าล่า
** เจ้าชายไจ้กวง (載洸, 28 พฤศจิกายน 1880 - 18 พฤษภาคม 1884); โอรสในพระชายาเอกวานเจิน สกุลเย่เฮ่อน้าล่า
** เจ้าชายไจ้เฟิง (載灃, 12 กุมภาพันธ์ 1883-3 กุมภาพันธ์ 1951) ฉุนชินหวัง (醇親王, 1891-1912); โอรสในพระชายา จากสกุลหลิวเจีย
** เจ้าชายไจ้สุน (载洵, 1885-1949) เป้ยเล่อ (貝勒,1902-1949); โอรสในพระชายา จากสกุลหลิวเจีย
** เจ้าชายไจ้เถา (載濤, 23 มิถุนายน 1887-2 กันยายน 1970) เป้ยเล่อ (貝勒, 1900-1945); โอรสในพระชายา จากสกุลหลิวเจีย- พระธิดา
** เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม (11 เมษายน 1861 - 24 พฤศจิกายน 1866); ธิดาในพระชายา จากสกุลเอี๋ยนจา
** เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม; ธิดาในพระชายา จากสกุลหลิวเจีย
** เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม; ธิดาในพระชายา จากสกุลหลี่เจีย
หมวดหมู่:ฉุนชินหวัง
พันธมิตรแปดชาติ

thumb
พันธมิตรแปดชาติ (Eight-Nation Alliance) เป็นชื่อเรียกพันธมิตรนานาชาติที่รุกรานจักรวรรดิจีนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ชิงสมัยซูสีไทเฮา (p=Cíxǐ Tàihòu; Empress Dowager Cixi) ในช่วงที่เกิดกบฏนักมวย และการปิดล้อมสถานอัครราชทูตในกรุงปักกิ่งเมื่อฤดูร้อนของปี 1900 พันธมิตรแปดชาติประกอบไปด้วยกองทัพของจักรวรรดิญี่ปุ่น จักรวรรดิเยอรมัน จักรวรรดิรัสเซีย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ราชอาณาจักรอิตาลี สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และสาธารณรัฐฝรั่งเศส 

** ประวัติ**
กบฎนักมวยเป็นขบวนการของชนชั้นรากหญ้าซึ่งออกโจมตีและสังหารผู้ถือสัญชาติต่างประเทศ ชาวต่างประเทศที่เป็นหมอสอนศาสนา และชาวจีนที่เป็นคริสต์ศาสนิกชน ทั่วภาคเหนือของประเทศจีนตั้งแต่ราวปี 1899 ถึงปี 1900 รัฐบาลจีนและกองทัพบกสนับสนุนการปฏิบัติการของพวกนักมวย ทั้งยังยินยอมให้กบฎนักมวย ซึ่งนำโดยพลเอก หรง ลู่ (p=Róng Lù) เข้าปิดล้อมทูตานุทูตและพลเรือนต่างชาติซึ่งหลบภัยอยู่ในค่ายของสถานอัครราชทูตที่กรุงปักกิ่ง 
พันธมิตรกองทัพต่างชาติพยายามกู้ค่ายดังกล่าว แต่ไม่สำเร็จ ในเดือนสิงหาคม 1900 จึงพากันยกจากเมืองเทียนจิน (p=Tiānjīn) มายังกรุงปักกิ่ง ได้รบกับทัพอู่เว่ย์ (p=Wǔwèijūn) ของจีนหลายครั้งจนมีชัยชนะ แล้วจึงปราบปรามพวกนักมวยและปลดการปิดล้อมได้เป็นผลสำเร็จ พันธมิตรต่างชาติจึงยึดและปล้นกรุงปักกิ่ง ครั้งนั้น ทัพต่างชาติมีกำลังราว 45,000 คน ที่สุดแล้ว รัฐบาลชิงยอมทำพิธีสารนักมวยในปี 1901

**ผลพวง**
กองทัพพันธมิตรแปดชาติที่กรุงปักกิ่ง
กองทัพพันธมิตรแปดชาติบุกและยึดกรุงปักกิ่งเป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 1900 เคนเนท คลาร์ก (Kenneth Clark) เขียนในบทความวิจัยของเธอว่า "หลังจากยึดกรุงปักกิ่งได้ ทหารจากกองทัพนานาชาติปล้นพระนคร ทั้งยังชิงพระราชทรัพย์ในนครต้องห้าม ได้สมบัติมากมายจากจีนขนกลับไปยุโรป"
พระพันปีฉือสี่ พร้อมด้วยพระเจ้ากวังซฺวี่ (p=Guāngxù) พระเจ้าแผ่นดิน และเหล่าข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ พากันหลบหนีจากนครต้องห้ามไปสู่เมืองซีอานได้ก่อนแล้ว พระพันปีจึงส่งหลี่ หงจาง (p=Lǐ Hóngzhāng) ซึ่งเป็นราชครู มาเจรจาหย่าศึกกับพันธมิตรในเวลาต่อมา
ในระหว่างการจลาจลและภายหลังการจลาจล มีผู้คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกกบฎนักมวยถูกตัดศีรษะ เรื่องนี้นิยมนำมาทำเป็นภาพยนตร์สั้นในยุคแรก ๆ กันมาก แต่ถึงแม้จะมีภาพถ่ายยืนยัน กองทัพต่างชาติก็ยังคงปฏิเสธการกระทำเหล่านั้นมาจนทุกวันนี้
นาวิกโยธินอเมริกาคนหนึ่งบันทึกว่า เขาเห็นเหล่าทหารเยอรมันและรัสเซียเอาดาบปลายปืนแทงสตรีตายหลังจากข่มขืนกระทำชำเราพวกนาง
นอกจากนี้ ร่ำลือกันว่า ในกรุงปักกิ่ง ฝาน กั๋วเหลียง (p=Fán Guóliáng; Pierre-Marie-Alphonse Favier) มุขนายกชาวฝรั่งเศส ออกประกาศซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 18 ถึง 26 สิงหาคม 1900 ว่า คริสต์ศาสนิกชนคาทอลิกจะลักทรัพย์ตามที่จำเป็นเพื่อประทังชีวิตก็ได้ และการลักเงิน 50 ตำลึงหรือต่ำกว่านั้น ไม่ต้องรายงาน และไม่ต้องใช้คืน แต่มุขนายกปฏิเสธเรื่องนี้ 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พันธมิตรแปดชาติ
หมวดหมู่:ซูสีไทเฮา
หมวดหมู่:กบฏนักมวย
หมวดหมู่:องค์กรพหุชาติ
หมวดหมู่:พันธมิตรทางทหารในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับรัสเซีย
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
กอนซิเอร์โตเดอารังฆูเอซ

พระราชวังหลวงอารังฆูเอซ
กอนซิเอร์โตเดอารังฆูเอซ (Concierto de Aranjuez) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยกีตาร์และวงออร์เคสตรา ผลงานประพันธ์ของโฆอากิน โรดริโก คีตกวีชาวสเปนในปี ค.ศ. 1939 เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของโรดริโก
โรดริโกแต่งผลงานชิ้นนี้จากแรงบันดาลใจที่ได้ชื่นชมความงามของสวนหย่อมในพระราชวังหลวงอารังฆูเอซ พระราชวังฤดูใบไม้ผลิที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน  และสร้างขึ้นใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 6 โรดริโกบรรยายถึงคอนแชร์โตนี้ว่า "พรรณนาถึงกลิ่นของดอกแมกโนเลีย เสียงนกร้อง และละอองฝอยจากน้ำพุ" ภายในสวนหย่อมแห่งอารังฆูเอซ
คอนแชร์โตบทนี้แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ คือ อัลเลโกรคอนสปีรีโต (Allegro con spirito), อาดาโจ (Adagio) และอัลเลโกรเจนตีเล (Allegro gentile) โรดริโกแต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1939 ขณะพำนักอยู่ในปารีส ในขณะนั้นสเปนกำลังบอบช้ำจากสงครามกลางเมืองสเปน 
ท่อนที่มีชื่อเสียงที่สุดของกอนซิเอร์โตเดอารังฆูเอซ คือ มูฟเมนต์ที่สอง (อาดาโจ) ว่ากันว่าโรดริโกแต่งขึ้นโดยรำลึกถึงเหตุการณ์โจมตีที่เกร์นิกา ในปี ค.ศ. 1937 ต่อมาบิกโตเรีย โรดริโก ภรรยาของโรดริโกได้เขียนในหนังสือชีวประวัติของเธอว่า เพลงนี้แต่งขึ้นโดยรำลึกถึงการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ และความโศกเศร้าจากการแท้งลูกคนแรกของทั้งคู่ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับกีตาร์
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:เพลงสเปน
หมวดหมู่:คอนแชร์โต
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2557 มกราคม 17

*วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557
**เกิดเหตุปาระเบิดใส่ขบวนชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปัตย์โดยสมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ขณะเดินขบวนที่ถนนบรรทัดทอง มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 8 ราย และเสียชีวิตหนึ่งราย เป็นชาวจังหวัดภูเก็ต  (เอ็มไทยดอตคอม)
}
กีฬายิงธนูในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"ยิงธนู"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ - มีการชิงชัย 8 เหรียญทอง
**1.ทีมชาย (Recurve)
**2.ทีมผสม (Recurve) 
**3.บุคคลชาย 18 M. Round (Compound) 
**4.บุคคลชาย 18 M. Round (Recurve) 
**5.บุคคลชาย Individual Match Round (Compound) 
**6.บุคคลชาย Individual Match Round (Recurve) 
**7.บุคคลหญิง 18 M. Round (Recurve) 
**8.บุคคลหญิง Individual Match Round (Recurve) - จำนวนนักกีฬาผู้เข้าแข่งขัน - คน- เริ่มแข่งขันวันที่ 6-8 มกราคม 2557- สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : สนามกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล ยิงธนู**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ date=2014-01-08 -  สมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทยfix-attempted=yes 
42
แม่แบบ:Roundytop

border-top-left-radius: {10px}; -moz-border-radius-topleft: {10px}; -webkit-border-top-left-radius: {10px}; -khtml-border-top-left-radius: {10px}; -icab-border-top-left-radius: {10px}; -o-border-top-left-radius: {10px}; border-top-right-radius: {10px}; -moz-border-radius-topright: {10px}; -webkit-border-top-right-radius: {10px}; -khtml-border-top-right-radius: {10px}; -icab-border-top-right-radius: {10px}; -o-border-top-right-radius: {10px};
แม่แบบ:Roundybl

border-bottom-left-radius: {10px}; -moz-border-radius-bottomleft: {10px}; -webkit-border-bottom-left-radius: {10px}; -khtml-border-bottom-left-radius: {10px}; -icab-border-bottom-left-radius: {10px}; -o-border-bottom-left-radius: {10px};
แม่แบบ:Roundybr

border-bottom-right-radius: {10px}; -moz-border-radius-bottomright: {10px}; -webkit-border-bottom-right-radius: {10px}; -khtml-border-bottom-right-radius: {10px}; -icab-border-bottom-right-radius: {10px}; -o-border-bottom-right-radius: {10px};
กีฬายิมนาสติกในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42

"ยิมนาสติก"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์ - มีการชิงชัย 24 เหรียญทอง
**1.ยิมนาสติกสากล 14 เหรียญทอง
**2.ยิมนาสติกลีลา 6 เหรียญทอง
**3.ยิมนาสติกแอโรบิก 4 เหรียญทอง- เริ่มแข่งขันวันที่ 5-15 มกราคม 2557- สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : โรงยิมแฝด โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี

**สรุปเหรียญรางวัล ยิมนาสติก**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**ยิมนาสติกสากล**

**ประเภทชาย**

**ประเภทหญิง**

**ยิมนาสติกลีลา**

**ยิมนาสติกแอโรบิก**

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 “สุพรรณบุรีเกมส์” date=2014-01-17 -  สมาคมยิมนาสติกส์แห่งประเทศไทย date=2013-07-03 
42
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2556

การเลือกตั้งทั่วไปเกิดขึ้นในกัมพูชาเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศว่ามีผู้มาเลือกตั้งครั้งนี้จำนวน 9,670,000 คน โดยมีรายงานผู้ใช้สิทธิเพียง 69.6% ถือว่าต่ำเป็นประวัติการณ์ในการเลือกตั้งทั่วไป การเลือกตั้งครั้งนี้ทำให้ฮุน เซน ได้รับการดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีต่อกันเป็นสมัยที่ 4 ซึ่งเปิดให้ลงคะแนนเมื่อ 7.00 น.-15.00 น. เขียว กัญญาฤทธิ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศกัมพูชาประกาศว่าพรรคประชาชนกัมพูชาชนะมีสมาชิกจำนวน 68 คน และฝ่ายค้านกัมพูชาพรรคสงเคราะห์ชาติมีสมาชิกจำนวน 55 คน ถือเป็นการเลือกตั้งที่ทำให้พรรคประชาชนกัมพูชาเสียที่นั่งมากที่สุด และมีส่วนแบ่งที่นั่งต่ำสุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2541

**ผลการเลือกตั้ง**
พรรคประชาชนกัมพูชาได้เสียงโหวตถึง 48.83% โดยได้เพียง 68 ที่นั่ง ส่วนพรรคสงเคราะห์ชาติได้ที่นั่งไป 55 ที่นั่งด้วยเสียงโหวต 44.46% ส่วนพรรคอื่น ๆ อย่างพรรคฟุนซินเปกและพรรคพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตยไม่ได้ที่นั่ง โดยมีผลโหวตเพียง 6.3%
File:Cambodian Assembly 2013-2017.svg

**ผลที่ตามมา**

**ดูเพิ่ม**
 การประท้วงในกัมพูชา พ.ศ. 2556–2557

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกัมพูชา
ไบรดัลคอรัส

ไบรดัลคอรัส (bridal chorus), ไบรดัลมาร์ช (bridal march) หรือ ทร็อยลิชเกอเฟือร์ท (Treulich geführt) เป็นเพลงมาร์ชที่นิยมใช้บรรเลงขณะเจ้าสาวเดินทางเข้าสู่พิธีในงานแต่งงานแบบตะวันตก นำมาจากท่อนร้องประสานเสียง จากองก์ที่ 3 ของอุปรากรเรื่อง โลเอินกรีน ผลงานประพันธ์ของริชชาร์ท วากเนอร์ ใน ค.ศ. 1850 เพลงนี้มักบรรเลงด้วยออร์แกน บางครั้งอาจประกอบคำร้องประสานเสียง และมีอีกชื่อหนึ่งว่า "Here Comes the Bride"
เพลงนี้เป็นอีกเพลงหนึ่งที่นิยมควบคู่กับเว็ดดิงมาร์ช ผลงานประพันธ์ของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซนใน ค.ศ. 1826 จากท่อนโอเวอร์เชอร์เรื่อง ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน (A Midsummer Night's Dream) ของเชกสเปียร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Richard Wagner – Operas date=2013-05-14  – Libretti and leitmotifs for some Wagner operas.-  Audio of "Bridal Chorus" performed on a virtual organ date=2012-06-20 
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2393
หมวดหมู่:เพลงมาร์ช
หมวดหมู่:ผลงานของ ริชชาร์ท วากเนอร์
เว็ดดิงมาร์ช

thumb
เว็ดดิงมาร์ช (Wedding march) ของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน ในบันไดเสียงซี เมเจอร์  แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1842 เป็นส่วนหนึ่งของท่อนอินเตอร์เมซโซ ระหว่างองก์ที่ 4 และ 5 ของสวีทสำหรับประกอบละครเวทีเรื่อง ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน (A Midsummer Night's Dream) ของวิลเลียม เชกสเปียร์  
โดยทั่วไปมักบรรเลงด้วยออร์แกน นิยมใช้บรรเลงในงานแต่งงานแบบตะวันตก ขณะเจ้าสาวเดินทางเข้าสู่พิธี  ควบคู่ไปกับเพลง ไบรดัลคอรัส จากอุปรากร โลเฮ็นกริน ของริชาร์ด วากเนอร์    และพรินซ์ออฟเดนมาร์กมาร์ช ของเจเรเมียห์ คลาร์ก 
เว็ดดิงมาร์ชของเม็นเดิลส์โซน ถูกใช้บรรเลงในงานแต่งงานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1847  แต่มาได้รับความนิยมหลังจากพระราชพิธีอภิเษกของเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี กับเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1858  เจ้าหญิงทรงเลือกเพลงนี้เนื่องจากพระราชมารดา คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงชื่นชมผลงานของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน เป็นพิเศษ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Free  sheet music on Cantorion.org-  Audio of the full Wedding March played on a virtual organ date=2009-03-07 
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2385
หมวดหมู่:เพลงมาร์ช
หมวดหมู่:ผลงานของ เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนี

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2004
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนี (Deutsche Volleyballnationalmannschaft der Frauen) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงของประเทศเยอรมนี ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์ดัตซ์เซสเซอร์ วอลเลย์บอล เวอร์แบนด์ (ดีวีวี) และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
หนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของพวกเธอคือการคว้าอันดับที่ 6 ในการแข่งวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2011 ที่ประเทศญี่ปุ่น และคว้าเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2002 และ 2009

**รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน**
 หัวหน้าผู้ฝึกสอน: ฟลิกซ์ คอสโลฟสกี้  เยอรมนี- อ้างอิงรายชื่อนักกีฬาชุดปัจจุบันจาก : การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชั่นลีก 2021 รอบแรก

**รางวัล**

**วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก**
ชนะเลิศ  silver รองชนะเลิศ  #cc9966 อันดับที่ 3  #9acdff; อันดับที่ 4

**วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์**
ชนะเลิศ  silver รองชนะเลิศ  #cc9966 อันดับที่ 3  #9acdff; อันดับที่ 4

**วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป**
ชนะเลิศ  silver รองชนะเลิศ  #cc9966 อันดับที่ 3  #9acdff; อันดับที่ 4
เยอรมนี
เอ็ดเวิร์ด มโพฟู

เอ็ดเวิร์ด มโพฟู (Edward Mpofu) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 4) เสมอ 4 แพ้ 12

**ประวัติ**

มโพฟูขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2541 เสมอกับ แอนโทนี ทเซลา ที่แอฟริกาใต้ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค วูยิซิเล ติงกา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอินโดนเซนต์ มทาลาเน เสียแชมป์ไปเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นมโพฟูขึ้นชกชนะรวดตลอด รวมทั้งชนะคะแนนลุยจิ ค้สติโยเนที่อิตาลีด้วย จากนั้นขึ้นิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าแพ้คะแนนทากาลานี นโดลวู ไม่ได้แชมป์ จากนั้นในเดือนธันวาคม มโพฟูเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทย ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ยก 12

หลังจากชกแพ้สมศักดิ์ มโพฟูหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2548 ซึ่งมโพฟูได้ชกชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทอีกถึงสองครั้ง แต่ไม่สำเร็จ ครั้งแรก แพ้คะแนนมัลคอร์ม กลาสเซน ใน พ.ศ. 2548และแพ้คะแนน ลูดูโม กาลาดา เมื่อ พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น มโพฟูชกแพ้และเสมอ ไม่ชนะใครอีก จนกระทั่งแพ้คะแนน ทันดูโซโล ดยานี เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 มโพฟูจึงแขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2543)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 12 ที่ กรุงเทพฯ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศแอฟริกาใต้
ฮาซัน อัมบน

ฮาซัน อัมบน (Hasan Ambon ) หรือในบางแหล่งเรียก ฮัดซัน อาบอนนั กมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 9 ครั้ง แพ้ 9 

**ประวัติ**
จากข้อมูลที่บันทึกไว้ใน Boxrec.com นั้น อัมบนขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 6 กมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 แพ้น็อค เอเดรียน คัสเปรี่ ยก 6 และเคยเดินทางมาชกนอกรอบในไทยระหว่าง พ.ศ. 2540 – 2543 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 6 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยสองครั้ง และเคยชกกับคริส จอห์นด้วย ซึ่งอัมบนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ต่อมา อัมบนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBF เมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาย์ หลังจากนั้น อัมบนขึ้นชกแพ้คะแนนวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ใน พ.ศ. 2544 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน รัชมัน กาลี กาลี แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่น จูเนียร์เฟเธอร์เวท WBF 25 พฤศจิกายน 2543 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ที่ กาญจนบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
รามานุชะ

ไฟล์:Shri Ramanujar pics 2.jpg|thumbnail|default|ร่างของรามานุชะในศรีรังคนาถสวามีมนเทียร (ศรีรังคัม)
รามานุชะ หรือ รามานุชาจารย์ (Ramanuja; रामानुजाचार्य, รามานุชาจารย) เป็นนักปรัชญาชาวอินเดีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 1560 ที่ภาคใต้ของอินเดีย ในวัยเยาว์ท่านได้ศึกษาปรัชญาเวทานตะกับอาจารย์ยาทวประกาศแต่ตีความต่างกับอาจารย์จนถูกขับออกจากสำนัก จากนั้นได้ไปยังสำนักของท่านปุราณะและยามุนาจารย์ ภายหลังได้ออกบวชเป็นสันยาสี และได้แต่งคัมภีร์ต่างๆเป็นจำนวนมาก ได้แก่ ศรีภาษยะ คีตาภาษยะ เวทานตสาระ เวทานตทีปะ เป็นต้น รามานุชะได้เทศนาชักจูงให้ประชาชนหันมานับถือไวษณพนิกายได้เป็นจำนวนมาก ปรัชญาที่สำคัญของท่านคือวิศิษฏาไทวตะ เวทานตะหรือเวทานตะที่ไม่เป็นสองแบบพิเศษ ความจริงแท้มีหนึ่งเท่านั้นคือพระเจ้า พระองค์ประกอบด้วยสสารและชีวาตมัน แต่สสารและชีวาตมันต้องขึ้นกับพระเจ้า 
รามานุชะถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 1680 หลังจากที่ท่านถึงแก่กรรมไปแล้ว 200 ปี สาวกของท่านได้แยกเป็นสองนิกาย คือ นิกายฝ่ายเหนือหรือวัฑคไล ใช้ภาษาสันสกฤต รักษาคำสอนเดิมไว้ไม่เปลี่ยนแปลง และนิกายฝ่ายใต้หรือเตงคไล ใช้ภาษาทมิฬ ถือว่าเนื้อหาเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม 

**อ้างอิง**
 ฟื้น ดอกบัว.ปวงปรัชญาอินเดีย. กทม. ศยาม. 2555 หน้า 128 - 131
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1560
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ลัทธิไวษณพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในโทรอนโต

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แบ่งตามเมืองของฉากการถ่ายทำ
หมวดหมู่:โทรอนโต (รัฐออนแทรีโอ)