Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ลิงซ์ยูเรเชีย

ลิงซ์ยูเรเชีย (Eurasian lynx; Lynx lynx) แมวป่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงซ์ จัดอยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) พบได้แพร่หลายจากยุโรปเหนือ กลาง และตะวันออกถึงเอเชียกลางและไซบีเรีย ที่ราบสูงทิเบต และหิมาลัย อาศัยอยู่ในบริเวณป่าเขตอบอุ่นและไทกาสูงถึง ft แม้ว่าจะพบได้แพร่หลาย ลิงซ์ยูเรเชียตกอยู่ในความเสี่ยงต่อการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติและการแตกเป็นหย่อม การบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์ และการลดลงของเหยื่อ

**การจำแนก**
Felis lynx เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่ใช้งานใน ค.ศ. 1758 โดยคาร์ล ลินเนียสในผลงาน Systema Naturae ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีการเสนอชนิดย่อยของลิงซ์ยูเรเชียไว้ ดังนี้:
รายการข้างล่างนี้ก็มีการเสนอ แต่ไม่ถือเป็นการจำแนกที่ได้รับการรับรอง:
*ลิงซ์อัลไต (L. l. wardi) small|Lydekker, 1904
*ลิงซ์ไบคาล (L. l. kozlovi) Fetisov, 1950
*ลิงซ์อามูร์ (L. l. stroganovi) Heptner, 1969
*ลิงซ์ซาร์ดีเนีย (L. l. sardiniae) Mola, 1908

**ลักษณะ**
ลิงซ์ยูเรเชีย นับเป็นลิงซ์ชนิดที่ใหญ่ที่สุด และพบได้กว้างขวาง แพร่กระจายพันธุ์ที่สุด ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ตัวผู้อาจมีความสูงจากปลายเท้าจรดหัวไหล่ 50 เซนติเมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 17 กิโลกรัม มีรายงานว่าตัวที่มีนำหนักมากที่สุดอยู่ที่ไซบีเรีย ซึ่งหนักถึง 38 กิโลกรัม หรือบางรายงานกล่าวว่าหนักถึง 45 กิโลกรัม
ลิงซ์ยูเรเชีย มีจุดเด่น คือ ขนปลายหูสีดำที่เป็นติ่งแหลมชี้ขึ้นด้านบน ใช้สำหรับประสิทธิภาพในการรับฟังเสียง ทำให้ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของเหยื่อที่อยู่ใต้ดินไกลถึง 50 เมตร หางสั้น และมีข้อเท้าและอุ้งเท้าที่แข็งแกร่ง ทรงพลัง และจะประกาศอาณาเขตของตนด้วยการสร้างรอยข่วนด้วยเล็บทิ้งไว้ตามต้นไม้หรือซากไม้ล้มในป่า ซึ่งเห็นได้ชัดเจน

**ที่อยู่อาศัย**
ลิงซ์ยูเรเชียมีถิ่นกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่สแกนดิเนเวีย, ยุโรปกลางจรดจนถึงเอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง และบางส่วนในจีน เช่น ทะเลสาบคานาส ในแถบเทือกเขาอัลไต เชื่อว่าลิงซ์ยูเรเชียตัวผู้มีถิ่นหากินกว้างไกลได้ถึง 100 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งจะล่วงล้ำเข้าไปในถิ่นหากินของตัวเมียอยู่บ่อย ๆ ออกหาอาหารในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็กหลายอย่าง รวมถึง เป็ด, ไก่ หรือนกกระทา อันเป็นสัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ของมนุษย์อีกด้วย รวมถึงสามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กวางเรนเดียร์ ได้อีกด้วย และยังกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว บ่อยครั้งที่ลิงซ์ยูเรเชียจะออกหาอาหารในแหล่งที่ใกล้กับบ้านเรือนของชุมชนของมนุษย์ตามชายป่า นอกจากนี้แล้วลิงซ์ยูเรเชียยังเป็นแมวป่าที่ไม่กลัวน้ำ ตรงกันข้ามกลับชอบที่จะเล่นน้ำ และว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว
รอยเท้าของลิงซ์ยูเรเชียในหิมะ
ลิงซ์สแกนดิเนเวีย (Lynx lynx lynx)
ลิงซ์ยูเรเชีย เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ราว 2–2.5 ปี ลูกลิงซ์ยูเรเชียจะอาศัยอยู่กับแม่จนถึงอายุวัยช่วงนั้น ก่อนที่จะแยกตัวออกไปหากินตามลำพัง ลิงซ์ยูเรเชียเป็นสัตว์สันโดษ ตามปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง มีบางครั้งที่ลูกลิงซ์ยูเรเชียที่เกิดมาเป็นพี่น้องในครอกเดียวกัน จะอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ และมีความผูกพันกันมาก จนถึงช่วงวัยที่เติบโตพอที่จะแยกไปอาศัยอยู่ตามลำพัง

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 s2cid = 4761342 
*s2cid= 21910854- s2cid=43152474 
*doi-access= free

**แหล่งข้อมูลอื่น**
publisher=WWF Pakistan
*url-status=dead
*url-status=dead
*url-status=dead
*title=Large Carnivore Initiative for Europe
*url-status=dead
*website=Lower Winskill
หมวดหมู่:สกุลลิงซ์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สัตว์กินซาก
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003

วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003 จัดขึ้นที่ประเทศ6–13 เมษายน 2003

**การแบ่งกลุ่ม**
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001- ถอนตัว

**รอบคัดเลือก**

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**รอบสุดท้าย**

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**

**รอบชิงอันดับ 5-8**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับ 7**

**รอบชิงอันดับ 5**

**รอบชิงอันดับ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**รางวัล**
ผู้เล่นทรงคุณค่า: IND Sanjay Kumar
*ทำคะแนนยอดเยี่ยม: IRI Mohammad Soleimani
*ตบยอดเยี่ยม: PRK Pak Yong-Nam
*บล็อกยอดเยี่ยม: IND Sanjay Kumar
*เสิร์ฟยอดเยี่ยม: IRI Arash Sadeghiani
*เซ็ตยอดเยี่ยม: IND Ramaswami Kamra
*ขุดยอดเยี่ยม: IRI Moslem Mohammadizadeh
*รับยอดเยี่ยม: IND P. S. Srikanth
*รางวัลพิเศษ: AUS Zane Christensen

**อ้างอิง**
  www.jva.or.jp

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FIVB
เอเชีย
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย
ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN

ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN เป็นอัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 ในรูปแบบซีดี และดิจิตอลดาวน์โหลด เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 30 ปี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มีลูกเล่นหลากหลาย โดยนำเอาเพลงฮิต เพลงดัง ที่โดนใจในอดีต มาทำการมิกซ์เข้าด้วยกัน แล้วนำมาร้องในสไตล์ใหม่ และมีผู้ร่วมขับร้องเพลงในอัลบั้มได้แก่ ดา เอ็นโดฟิน, ลุลา กันยารัตน์, นิว-จิ๋ว, และชมพู่ อารยา โดยอัลบั้มนี้มีเพลงใหม่หนึ่งเดียวในอัลบั้ม ชื่อเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ" ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)
และยังได้จัดคอนเสิร์ตขนนกกับดอกไม้ครั้งที่ 2 ในชื่อตอน Secret Garden ในวันที่ 18 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี 

**รายชื่อเพลง**

**สรุปผล**
 ปี 2556 "เพลงที่มีคนฟังมากที่สุด" เพลง "มีฟ้า มีดาว มีเธอ เป็นหนึ่งในเพลงที่มีคนฟังมากที่สุด อันดับที่ 2 ในปี 2556 จากการสรุปผลโดย becteroradio.com- ปี 2556 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด" เพลง "มีฟ้า มีดาว มีเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 53 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ตุลาคม 2556 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember- ปี 2556 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด" เพลง "MEDLEY ขนนกกับดอกไม้ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 39 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ตุลาคม 2556 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember- ปี 2557 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด" เพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 71 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember- ปี 2557 "มิวสิกวิดีโอยอดฮิต" มิวสิกเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ มิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด อันดับที่ 2 จากสรุป MV Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 7 เมษายน 2557 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember- ปี 2557 "มิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด" มิวสิกเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งในมิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด อันดับที่ 1 จากสรุป Seed Chart Top 20 ประจำวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 จากการสรุปผลโดยคลื่น 97.5 Seed FM

**ดูเพิ่ม**
ขนนกกับดอกไม้
*คอนเสิร์ต ขนนกกับดอกไม้ Secret Garden

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด

ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด
ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด (Ducati Hypermotard) เป็นจักรยานยนต์แบบซูเปอร์โมโต ของดูคาติ ออกแบบโดยปีแอร์ เทอร์บลังเช (Pierre Terblanche) เปิดเผยตัวครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ที่งานโชว์จักรยานยนต์มิลาน (EICMA) ไฮเปอร์โมทาร์ดมีเครื่องยนต์ 1,078 cc (65.8 cu in) ระบบวาล์ว Desmodromic ลดความร้อนด้วยลมเย็น 2 วาล์ว 90° เครื่องยนต์  V-twin แบบฉีดเชื้อเพลิง มีน้ำหนักน้อยกว่า 180 kg (396 lb) สามารถวิ่งได้เร็วถึง 125 mph (201 km/h) แต่คนทั่วไปมักขับด้วยความเร็วมากกว่า 100 mph (160 km/h) และมีการยอมรับว่ามีข้อจำกัดการป้องกันแรงลมน้อยกว่า เมื่อเทียบกับจักรยานยนต์อื่น เนื่องจากตำแหน่งที่นั่งขับและโครงสร้างรถ
หมวดหมู่:ดูคาติ
ข้าวต้มใบกะพ้อ

ข้าวต้มใบกะพ้อ บ้างเรียก ข้าวต้มพวง ภาษาไทยถิ่นใต้เรียก ขนมต้ม หรือ ต้ม ภาษาอินโดนีเซียและมลายูเรียก เกอตูปัต (ketupat) ภาษามลายูปัตตานีเรียก ตูป๊ะ หรือ ตูปัต ส่วนสำเนียงสะกอมเรียก กะต้ม เป็นอาหารว่างอย่างหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศไทย และยังพบในบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ (ซึ่งเรียกว่าปูโซในภาษาเซบัวโน บุกโนยในภาษาฮิลิไกนอน ปาตูปัตในภาษากาปัมปางัน และภาษาปางาซีนัน หรือตะอ์มูในภาษาเตาซุก) และสิงคโปร์

**ประวัติ**
เกอตูปัตทำจากข้าวห่อด้วยใบปาล์มแล้วนำไปต้ม นิยมกินกับเรินดัง, สะเต๊ะ หรือกาโดกาโด แต่เดิมเป็นอาหารที่เตรียมให้ชาวประมงที่ต้องออกทะเลเป็นเวลานาน

**ความหลากหลาย**
เกอตูปัตมีหลายประเภท  โดยที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือเกอตูปัตนาซีกับเกอตูปัตปูลุต เกอตูปัตนาซีทำจากข้าวขาวห่อด้วยใบมะพร้าว ส่วนเกอตูปัตปูลุตทำจากข้าวหนียวห่อเป็นรูปสามเหลี่ยมด้วยใบกะพ้อ ชาวมลายูนิยมรับประทานในเทศกาลฮารีรายอ ในอินโดนีเซียจะรับประทานกับโอปอร์อายัม, เรินดัง, ซัมบัลโกเร็งอาตี (ตับวัวรสเผ็ด), เกรอเจะก์ (อาหารทำจากหนังควาย) หรือซายูร์ลาบูเซียม มุสลิมโมโรในฟิลิปปินส์จะรับประทานเกอตูปัตกับตียูละห์อีตุม, เรินดัง, กีนาตาอังมานอก, กุรุหม่า และสะเต๊ะ โดยรับประทานในเทศกาลสำคัญและงานแต่งงาน
ในกลุ่มชาวฟิลิปปินส์ที่นับถือศาสนาคริสต์ ปูโซหรือเกอตูปัตเป็นอาหารกลางวันที่นิยมกันทั่วไป  โดยเฉพาะในกลุ่มคนงาน กินกับสตูต่าง ๆ ปูโซจัดเป็นอาหารที่ขายริมถนนที่ได้รับความนิยมในเกาะเซบู โดยกินกับสตูหรือเนื้อสัตว์ย่าง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารโคโคส
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารบรูไน
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารมลายู
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ

ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ (League of Nations mandate) เป็นสถานะทางกฎหมายของดินแดนที่ถ่ายโอนจากการควบคุมของประเทศหนึ่งสู่อีกประเทศหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 หรือเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศในการบริหารดินแดนหนึ่งในฐานะตัวแทนของสันนิบาตชาติ

**รายชื่อดินแดนในอาณัติ**
ปาเลสไตน์ (สหราชอาณาจักร), จาก 29 กันยายน 1923 – 15 พฤษภาคม 1948. 
*ซีเรีย (ฝรั่งเศส)
*เมโสโปเตเมีย (สหราชอาณาจักร)
*รวันดา-บุรุนดี (เบลเยียม)
*แทนกันยีกา (สหราชอาณาจักร)
*แคเมอรูน
*โตโกแลนด์
*อดีตนิวกินีของเยอรมัน กลายเป็น เขตการปกครองนิวกินี (ออสเตรเลีย/สหราชอาณาจักร)
*นาอูรู ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของนิวกินีของเยอรมัน (ออสเตรเลีย in effective control, formally together with สหราชอาณาจักร และ นิวซีแลนด์)
*อดีตเยอรมันซามัว (นิวซีแลนด์/สหราชอาณาจักร)
*แปซิฟิกใต้ในอาณัติ (ญี่ปุ่น)
*เซาท์เวสต์แอฟริกา (แอฟริกาใต้/สหราชอาณาจักร)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:การให้เอกราช
หมวดหมู่:ลัทธิล่าอาณานิคม
หมวดหมู่:การปกครองของจักรวรรดิอังกฤษ
หมวดหมู่:จักรวรรดิฝรั่งเศส
เกาะบานาบา

เกาะบานาบา (Banaba Island, pron) หรือ เกาะโอเชียน (Ocean Island) เป็นเกาะตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและตั้งอยู่ห่างจากนาอูรูไปทางตะวันออก mi ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาส มีพื้นที่ทั้งสิ้น 6 ตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะแห่งนี้เป็นจุดสูงสุดของประเทศคิริบาสโดยมีความสูง 81 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เกาะบานาบาเป็นเกาะที่มีทรัพยากรฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็น 1 ใน 3 แห่งในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีก 2 แห่งคือนาอูรูและมาเกเตอาในเฟรนช์โปลินีเซีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:หมู่เกาะกิลเบิร์ต
หมวดหมู่:เหมืองแร่ฟอสเฟต
ฟอสฟอไรต์

เหมืองหินฟอสเฟต
ฟอสฟอไรต์ หรือ หินฟอสเฟต (Phosphorite หรือ Phosphate rock) เป็นหินตะกอนชนิดหนึ่งที่มีปริมาณของฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ปริมาณของฟอสเฟตในฟอสฟอไรต์นั้นพบว่ามีมากถึงร้อยละ 15 - 20 ของปริมาณหินทั้งหมด ซึ่งมากกว่าหินตะกอนโดยทั่วไปที่มีปริมาณฟอสเฟตน้อยกว่าร้อยละ 0.2

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หินตะกอน
หมวดหมู่:ฟอสฟอรัส
เหมืองผิวดิน

thumbnail
เหมืองผิวดิน (Surface mining) หรือ เหมืองเปิด เป็นเหมืองที่นำดินหรือหินที่อยู่เหนือแหล่งแร่ที่ต้องการออก ซึ่งแตกต่างจากเหมืองใต้ดินที่ต้องนำแร่ออกจากแหล่งผ่านอุโมงค์ โดยเริ่มมีการทำเหมืองใต้ดินครั้งแรกในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เหมืองผิวดินนี้นิยมทำกันในทั่วโลก แต่พบมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เหมืองผิวดิน
รอย มาตา

แผนที่ของอาณาจักรของรอย มาตา
รอย มาตา เป็นหัวหน้าชนเผ่าชาวเมลานีเซียในวานูอาตูที่มีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลุมฝังศพที่มีความสลับซับซ้อนของเขา ซึ่งมีร่างของข้าราชบริพารของเขา 25 คนอยู่ด้วยนั้นได้รับการค้นพบโดยโฌเซ การ็องเฌ (José Garranger) นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1967
การ็องเฌสามารถระบุตำแหน่งของสุสานได้ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเอเรโตกาจากการวิเคราะห์ตำนานท้องถิ่น ตำนานนี้ได้กล่าวถึงเมื่อรอย มาตา สามารถพิชิตดินแดนได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการรวมเผ่า รัชสมัยของเขาเป็นสมัยที่มีความสงบสุข แต่เป็นที่น่าเสียดาย รอย มาตา ถูกวางยาพิษโดยน้องชายของเขา ร่างของเขาไม่ได้ถูกส่งไปฝังยังบ้านเกิดของเขา เพราะชาวบ้านกลัววิญญาณของเขา จนถึงปัจจุบันชื่อรอย มาตา เป็นชื่อที่ไม่มีการใช้
ใน ค.ศ. 2008 แหล่ง 3 แหล่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรอย มาตา บนเกาะเอฟาเต เลเลปา และเอเรโตกาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์วานูอาตู
หมวดหมู่:หัวหน้าเผ่าวานูอาตู
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศวานูวาตู
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
มอดูล:User

--=
-- This module implements .  is a high-use template, sometimes
-- with thousands of transclusions on a page. This module optimises the
-- template's performance by reducing the number of parameters called from
-- wikitext, while still allowing all the features provided by
-- Module:UserLinks. It is about twice as fast as the version of 
-- that called the  template from wikitext.
--=
local mUserLinks = require('Module:UserLinks')
local mShared = require('Module:UserLinks/shared')
local yesno = require('Module:Yesno')
local p = {}
local function validateArg(arg)
	-- Validates one argument. Whitespace is stripped, and blank arguments
	-- are treated as nil.
	if not arg then
		return nil
	end
	arg = arg:match('^%s*(.-)%s*$')
	if arg ~=  then
		return arg
	else
		return nil
	end
end
function p.main(frame)
	-- Grab the user, project and lang args from wikitext.
	local argKeys = {
		user = {
			1,
			'User',
			'user'
		},
		project = {
			2,
			'Project',
			'project'
		},
		lang = {
			3,
			'Lang',
			'lang'
		}
	}
	local origArgs = frame:getParent().args
	local args = {}
	for argKey, t in pairs(argKeys) do
		for i, origArgKey in ipairs(t) do
			local value = origArgsorigArgKey
			value = validateArg(value)
			if value then
				argsargKey = value
				-- If we have found a value, break the loop. For the average
				-- invocation this saves two argument lookups.
				break
			end
		end
	end
	
	-- Generate options. Some of these need wikitext args also.
	local options = {
		span = false,
		separator = validateArg(origArgs.separator) or 'dot',
		isDemo = yesno(validateArg(origArgs.demo))
	}
	
	-- Input the codes directly. This saves two argument lookups for each
	-- invocation.
	local codes = {'t', 'c'}
	
	-- Plug the data into Module:UserLinks.
	local snippets = mUserLinks.getSnippets(args)
	local links = mUserLinks.getLinks(snippets)
	local success, result = pcall(mUserLinks.export, codes, links, options)
	if success then
		return result
	else
		return mShared.makeWikitextError(result, options.isDemo)
	end
end
return p
กัญชา (ยา)

กัญชา
กัญชา หรือ ต้นกัญชา เป็นพืชที่ให้สารที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ในทางเภสัชวิทยา องค์ประกอบที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทหลักของกัญชา คือ เตตระไฮโดรแคนนาบินอล (THC) ซึ่งเป็นสารประกอบหนึ่งจาก 483 ชนิดที่ทราบว่าพบในต้นกัญชา ซึ่งสารอื่นที่พบมีแคนนาบินอยด์อีกอย่างน้อย 84 ชนิด เช่น แคนนาบิไดออล (CBD) แคนนาบินอล (CBN) เตตระไฮโดรแคนนาบิวาริน (THCV) และ แคนนาบิเจอรอล (CBG)
มนุษย์มักบริโภคกัญชาเพื่อผลที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและสรีรวิทยาของมัน ซึ่งรวมถึงภาวะเคลิ้มสุข ความผ่อนคลาย และความอยากอาหารเพิ่มขึ้น ผลข้างเคียงไม่พึงปรารถนาบางครั้งรวมถึงความจำระยะสั้นลดลง ปากแห้ง ทักษะการเคลื่อนไหวบกพร่อง ตาแดง และรู้สึกหวาดระแวงหรือวิตกกังวล
ปัจจุบันกัญชาใช้เป็นยานันทนาการหรือยารักษาโรค และเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมทางศาสนาหรือวิญญาณ มีบันทึกการใช้กัญชาครั้งแรกตั้งแต่สหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล นับแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 กัญชาถูกจำกัดตามกฎหมาย โดยปัจจุบันการครอบครอง การใช้หรือการขายการเตรียมกัญชาปรุงสำเร็จซึ่งมีแคนนาบินอยด์ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทผิดกฎหมายในประเทศส่วนใหญ่ทั่วโลก สหประชาชาติแถลงว่า กัญชาเป็นยาผิดกฎหมายที่ใช้มากที่สุดในโลก
ในปี 2547 สหประชาชาติประมาณการบริโภคกัญชาทั่วโลกชี้ว่าประมาณ 4% ของประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลก (162 ล้านคน) ใช้กัญชาทุกปี และประมาณ 0.6% (22.5) ใช้ทุกวัน

**ดูเพิ่ม**
กัญชา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กัญชา
เห็ดระโงกหิน

เห็ดระโงกหิน (death cap; Amanita phalloides) เป็นเห็ดราที่มีพิษถึงตาย อยู่ในไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา เห็ดระโงกหินกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปยุโรป มีความสัมพันธ์แบบสมชีพกับพืชใบกว้างหลายชนิด ในบางกรณี เห็ดระโงกหินถูกนำไปยังบริเวณใหม่โดยการปลูกต้นโอ๊ก เกาลัดและสนเขาที่ไม่ใช่ชนิดในท้องถิ่น ดอกเห็ดขนาดใหญ่ปรากฏในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง หมวกมักมีสีออกเขียว โดยมีลายและครีบเห็ดสีขาว
เห็ดระโงกหินเป็นเห็ดพิษที่คล้ายเห็ดชนิดที่กินได้หลายชนิด (ที่โดดเด่นที่สุดคือ เห็ดซีซาร์และเห็ดฟาง) ที่มนุษย์บริโภคทั่วไป จึงเพิ่มความเสี่ยงการได้รับสารพิษโดยบังเอิญ เห็ดระโงกหินเป็นหนึ่งในเห็ดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดเท่าที่ทราบ และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตส่วนใหญ่จากการได้รับพิษเห็ด เห็ดระโงกหินเป็นหัวข้อการวิจัยอย่างมาก และมีการแยกสารที่ออกฤทธิ์ทางชีววิทยาหลายชนิด สารพิษหลัก คือ แอลฟาอะแมนิติน (α-amanitin) ซึ่งไปทำลายตับและไต โดยมักถึงตาย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn=0-7167-2600-9
หมวดหมู่:เห็ดรามีพิษ
หมวดหมู่:เห็ด
เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย

ประเทศไนจีเรียเป็นประเทศรายได้ปานกลาง มีเศรษฐกิจแบบผสม และเป็นตลาดเกิดใหม่ โดยภาคการเงิน บริการ สื่อสาร เทคโนโลยีและบันเทิงกำลังขยายตัว เศรษฐกิจไนจีเรียมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) มากเป็นอันดับที่ 22 ของโลก (จีดีพีราคาตลาด: อันดับที่ 30 ในปี 2556) และในเดือนเมษายน 2557 เป็นเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา ไนจีเรียมีศักยภาพเป็นหนึ่งในยี่สิบเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดของโลกภายในปี 2563 ภาคการผลิตที่กำลังเกิดใหม่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของทวีปแอฟริกา และผลิตสินค้าและบริการเป็นสัดส่วนมากในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก แม้ว่าปัจจุบันจะมีการปฏิบัติการต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้
เดิมเศรษฐกิจไนจีเรียมีอุปสรรคจากช่วงที่มีการจัดการผิดพลาด แต่การปฏิรูปเศรษฐกิจในทศวรรษที่ผ่านมาดึงไนจีเรียกลับมาสู่การบรรลุศักยภาพทางเศรษฐกิจอย่างเต็มที่ จีดีพีที่ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ของไนจีเรียเพิ่มขึ้นเป็นเกือบสามเท่าจาก 170,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 451,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 แต่การประมาณขนาดเศรษฐกิจนอกระบบ (ซึ่งไม่นับรวมในตัวเลขทางการ) ทำให้ตัวเลขแท้จริงใกล้เคียง 630,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เช่นเดียวกัน จีดีพีต่อหัวเพิ่มขึ้นจาก 1,400 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 2,800 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 (เมื่อนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบแล้ว มีการประมาณว่าจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ราว 3,900 ดอลล่าร์สหรัฐ) โดยที่ประชากรเพิ่มขึ้นจาก 120 ล้านคนในปี 2543 เป็น 160 ล้านคนในปี 2553 จะมีการทบทวนตัวเลขเหล่านี้โดยอาจปรับเพิ่มขึ้นมากที่สุด 80% เมื่อมีการคำนวณเมตริกใหม่หลังการเปลี่ยนฐานเศรษฐกิจในเดือนเมษายน 2557
แม้ว่าไนจีเรียจะมีสถานภาพเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ แต่ไนจีเรียผลิตน้ำมันได้เพียง 2.7% ของอุปสงค์ทั่วโลก (ซาอุดิอาระเบีย: 12.9%, รัสเซีย: 12.7%, สหรัฐอเมริกา: 8.6%) เพื่อให้เห็นภาพรายได้จากน้ำมัน ที่อัตราการส่งออกที่ประมาณ 1.9 ล้านบาร์เรลต่อวัน (300,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน) และราคาขายประมาณการ 65 ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรลในปี 2554 รายได้ที่คาดไว้จากปิโตรเลียมของไนจีเรียอยู่ที่ประมาณ 52,200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (จีดีพีปี 2555 อยู่ที่ 451,000 ดอลล่าร์สหรัฐ) ซึ่งคิดเป็นราว 11% ของตัวเลขจีดีพีอย่างเป็นทางการ (และลดเหลือ 8% หากนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบ) ฉะนั้น แม้ว่าภาคปิโตรเลียมจะสำคัญ แต่ยังเป็นส่วนเล็กของเศรษฐกิจไนจีเรียในภาพรวม
ภาคเกษตรกรรมที่เน้นการยังชีพเป็นส่วนใหญ่ตามไม่ทันการเติบโตของประชากรที่รวดเร็ว และปัจจุบันไนจีเรียนำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารปริมาณมาก จากเดิมที่เคยเป็นผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ แม้จะมีการผลิตและส่งออกผลิตภัณฑ์อาหารกลับมาใหม่ก็ตาม ตามรายงานของซิตีกรุปซึ่งจัดพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2554 ไนจีเรียจะมีการเติบโตของจีดีพีโดยเฉลี่ยสูงที่สุดในโลกระหว่างปี 2553–2603

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย
หมวดหมู่:โอเปก
หมวดหมู่:เศรษฐกิจรัฐสมาชิกองค์การการค้าโลก
หมวดหมู่:เศรษฐกิจรัฐสมาชิกสหภาพแอฟริกา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของไนจีเรีย
ปลาสะกาง

ปลาสะกาง หรือ ปลากระมัง เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อย ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 4 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า Puntioplites (/พุน-ทิ-อ็อพ-ลิ-ทีส/)
มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน  หัวมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด ตาโต มีจุดเด่นคือ สันหลังยกสูงและครีบหลังก้านสุดท้ายแข็งและมีขนาดใหญ่ ยกสูง  ด้านหลังของก้านครีบนี้มีทั้งรอยยักและไม่มีรอยยัก ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ชนิด มีก้านครีบแขนง 8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์อยู่ในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย, แม่น้ำโขง และคาบสมุทรมลายูไปจนถึงเกาะบอร์เนียว, เกาะชวา และเกาะซูลาเวซี 
มีชนิดด้วยกันทั้งหมด คือ 
*Puntioplites bulu (Bleeker, 1851)
*Puntioplites falcifer Smith, 1929 
*Puntioplites proctozystron (Bleeker, 1851) 
*Puntioplites waandersi (Bleeker, 1858-59)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:สกุลปลากระมัง
ปลาหว้า

ปลาหว้า เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Bangana (/แบน-กา-นา/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เดิมถูกจัดเป็นสกุลย่อยของสกุล Cyprinus แต่ฟรานซิส บะแคนัน-แฮมิลตัน นักอนุกรมวิธานชาวสกอตได้แยกออกเป็นสกุลใหม่ในปี ค.ศ. 1822 โดยมีลักษณะสำคัญดังนี้ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ไม่เป็นหนามแข็ง และมีก้านครีบแขนง 10-13 ก้าน มีหนวด 2 คู่ ขนาดใกล้เคียงกัน ริมฝีปากบนเรียบและมีร่องลึกระหว่างริมฝีปากบนกับขากรรไกรบน ปากล่างเล็ก ที่มุมปากเป็นร่องกว้าง บางชนิดในเพศผู้เมื่อโตเต็มที่ จะมีส่วนหัวโหนกนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และมีตุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นบริเวณริมฝีปากบนด้วย  
และสมาชิกหลายตัวในสกุลนี้ เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล Sinilabeo มาก่อน
จัดเป็นปลาขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน เพราะมีขนาดโตเต็มอาจยาวได้ถึง 80 เซนติเมตร

**การจำแนก**
จำแนกออกได้เป็น 24 ชนิด- Bangana almorae ( Chaudhuri, 1912)- Bangana ariza (Hamilton, 1807) - Bangana behri (Fowler, 1937)- Bangana brevirostris Liu & Zhou, 2009- Bangana decora (Peters, 1881)- Bangana dero (Hamilton, 1822) - Bangana devdevi (Hora, 1936)- Bangana diplostoma (Heckel, 1838)- Bangana discognathoides (Nichols &  Pope, 1927)- Bangana elegans Kottelat, 1998- Bangana gedrosicus (Zugmayer, 1912)- Bangana horai (Bănărescu, 1986)- Bangana lemassoni (Pellegrin & Chevey, 1936)- Bangana lippus (Fowler, 1936)- Bangana musaei Kottelat &  Steiner, 2011- Bangana pierrei (Sauvage, 1880)- Bangana rendahli (Sh. Kimura, 1934)- Bangana sinkleri (Fowler, 1934)- Bangana tonkinensis (Pellegrin & Chevey, 1934)- Bangana tungting (Nichols, 1925)- Bangana wui (Zheng &  Chen, 1983)- Bangana xanthogenys (Pellegrin & Chevey, 1936)- Bangana yunnanensis (Wu, et al., 1977)- Bangana zhui (Zheng & Chen, 1989)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
Bangana sinkleri

Bangana sinkleri เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น B. lippus เป็นต้น
ปลาชนิด B. sinkleri มีลักษณะลำตัวทรงกระบอก ขนาดประมาณ 19-30 เซนติเมตร หัวโต จะงอยปากสั้นและมีตุ่มเล็ก ๆ ในตัวผู้ ปากกว้างอยู่ด้านล่าง เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ครีบหลังสูง ลำตัวสีเทาหรือเขียวมะกอก ในฤดูผสมพันธุ์จะเปลี่ยนเป็นสีม่วง มีลายจุดสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาว อาหารได้แก่ ตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายตามพื้นน้ำหรือแก่งหิน มักอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3-9 ตัว ตามซอกหินหรือแก่งน้ำไหลเชี่ยว เป็นปลาที่พบน้อย โดยจะพบเฉพาะบริเวณแม่น้ำโขงที่เดียวเท่านั้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลา Bangana sinkleri
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สกุลปลาหว้า
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ปลาปล้องอ้อยคูลี่

ปลาปล้องอ้อยคูลี่ หรือ ปลางูคูลี่ (Kuhli loach; Pangio kuhlii) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae) มีลำตัวเรียวยาวคล้ายงู หัวเล็ก ตาเล็ก รูจมูกมีติ่งสั้น หัวและลำตัวมีลายปล้องสีดำบนพื้นเหลืองส้ม 11-12 บั้ง ลงมาถึงด้านท้องหรือรอบตัว ครีบใส โคนครีบหลังและครีบก้นมีสีดำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ชอบมุดใต้กองใบไม้หรือกรวดหิน พบอาศัยอยู่ในลำธารที่มีกรวดและใบไม้ร่วงหนาแน่น เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วว่องไวมาก  ตั้งแต่บริเวณน้ำตกจนถึงที่ราบต่ำและป่าพรุ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร พบชุกชุมในบางแหล่งน้ำ เช่น น้ำตกภาคตะวันออกของไทยแถบจังหวัดจันทบุรี  และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและจับส่งออกไปขายยังต่างประเทศ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาปล้องอ้อยคูลี่
หมวดหมู่:วงศ์ปลาหมูแท้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
หมวดหมู่:ปลาป่าพรุ
มีเดียวิกิ:Print.css

/* Do not print:
1: When in mainspace: Article message boxes,
navboxes, sister project boxes, disambig links,
and items marked as metadata.
2: section edit links.
3: navbar links.
4: Show/hide toggles for collapsible items.
*/
.ns-0 .ambox,
.ns-0 .navbox,
.ns-0 .vertical-navbox,
.ns-0 .infobox.sisterproject,
.ns-0 .hatnote,
.ns-0 .dablink,
.ns-0 .metadata,
.editlink,
.navbar,
a.NavToggle, span.collapseButton, span.mw-collapsible-toggle,
th .sortkey, td .sortkey {
display: none !important;
}
/* Add formatting to make sure that "external references" from templates
like Template:Ref do not get URL expansion, not even when printed.
The anchor itself has class "external autonumber" and the url expansion
is inserted when printing (see the common printing style sheet at
http://en.wikipedia.org/w/skins/common/commonPrint.css) using the
":after" pseudo-element of CSS. Also hide in  elements.
*/
#content cite a.external.text:after,
.nourlexpansion a.external.text:after,
.nourlexpansion a.external.autonumber:after {
display: none !important;
}
/* Uncollapse collapsible tables/divs.
The proper way to do this for tables is to use display:table-row,
but this is not supported by all browsers, so use display:block as fallback.
*/
table.collapsible tr, div.NavPic, div.NavContent {
display: block !important;
}
table.collapsible tr {
display: table-row !important;
}
/* On websites with siteSub visible, the margin on the firstHeading is not needed. */
#firstHeading {
margin: 0;
}
/* We don't want very long URLs (that are added to the content in print) to widen the canvas */
#content a.external.text:after,
#content a.external.autonumber:after {
	word-wrap: break-word;
}
ดัค

ดัค (Douc, Douc langur; เป็นภาษาเวียดนามหมายถึง "ลิง") เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า  Pygathrix อยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
จัดเป็นค่างจำพวกหนึ่ง ที่มีสีสันตามลำตัวสวยงาม โดยเฉพาะหน้าแข้งที่เป็นสีแดงเข้ม พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบพรมแดนระหว่างประเทศลาวและเวียดนาม หางมีความยาว มีพฤติกรรมกินใบไม้และดอกไม้เป็นอาหารหลักได้หลากหลายถึง 450 ชนิด และพบได้ในพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 200-1,400 เมตร
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด โดยจำแนกตามลักษณะสีขนที่แตกต่างออกไป (ในข้อมูลบางแหล่งจัดให้มีมากถึง 5 ชนิด แต่ปัจจุบันถูกจัดให้อยู่ในสกุล Rhinopithecus และในข้อมูลเก่าจัดให้มีเพียงชนิดเดียวแต่แบ่งเป็นชนิดย่อยของกันและกัน ) ได้แก่
*ค่างห้าสี (Pygathrix nemaeus)
*ค่างสามสี (Pygathrix nigripes)
*ค่างสี่สี (Pygathrix cinerea)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ค่าง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005

วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005 จัดขึ้นที่ เมืองเตหะราน, ประเทศอิหร่าน 13–19 พฤษภาคม 2005

**การแบ่งกลุ่ม**
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003

**รอบคัดเลือก**

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**รอบสุดท้าย**

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**

**รอบชิงอันดับ 5-8**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงอันดับ 7**

**รอบชิงอันดับ 5**

**รอบชิงอันดับ 3**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**อันดับการแข่งขัน**

**รางวัล**
ผู้เล่นทรงคุณค่า: IRI Saber Narimannejad
*ทำคะแนนยอดเยี่ยม: IRI Mansour Zadvan
*ตบยอดเยี่ยม: KOR Kang Young-Jun
*บล็อกยอดเยี่ยม: IND Guttikonda Pradeep
*เสิร์ฟยอดเยี่ยม: IRI Arash Keshavarzi
*เซ็ตยอดเยี่ยม: KOR Kim Gwang-Guk
*ลิเบอโรยอดเยี่ยม: IRI Abdolreza Alizadeh

**อ้างอิง**
  www.asianvolleyball.org

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FIVB
ค่างสี่สี

ค่างสี่สี (Gray-shanked douc; Pygathrix cinerea) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง อันดับไพรเมต จำพวกค่าง
ค่างสี่สี เป็นค่างที่มีลักษณะคล้ายกับค่างห้าสี (P. nemaeus) ที่พบในประเทศลาว และเคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของค่างห้าสีมาก่อน มีขนาดและน้ำหนักรวมถึงพฤติกรรมความเป็นอยู่คล้ายกับค่างห้าสี ผิดกันที่ ขนบริเวณที่เหนือเข่าขึ้นมาถึงตะโพกมีสีเทาเข้มไม่เป็นสีแดงเข้มเหมือนกับค่างห้าสี 
อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สมาชิกในฝูง ๆ หนึ่งประกอบด้วยทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีจำนวนสมาชิกประมาณ 4-5 ตัว
พบกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคกลางและภาคใต้ของประเทศลาวและเวียดนาม และในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการค้นพบถิ่นที่อยู่ใหม่ของค่างสีสี่ในพื้นที่ 5 จังหวัดของภาคกลางของเวียดนาม คือ จังหวัดกว๋องนัม, จังหวัดคอนตัม, จังหวัดกว๋องไง, จังหวัดบิงห์ดิ่งห์ และ จังหวัดเกียไหล คาดว่ามีประชากรไม่ถึง 1,000 ตัว โดยค้นพบครั้งแรกที่จังหวัดกว๋องนัม โดยรายงานว่าพบค่างสีสี่ไม่น้อยกว่า 116 ตัว และคาดว่าจำนวนประชากรจริงอาจมีมากกว่า 180 ตัว และเป็นไปได้ว่าอาจมีมากกว่านี้เพราะจนถึงขณะนี้มีการสำรวจเพียงพื้นที่ส่วนน้อยเท่านั้น
ทั้งนี้ ค่างสีสี่เป็นค่างที่ถูกเพิ่งถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1997 โดยจัดให้เป็นชนิดย่อยของค่างห้าสี  และต่อมาได้รับการประกาศแยกออกเป็นชนิดใหม่แยกออกต่างหาก และเป็นหนึ่งในสัตว์อันดับไพรเมต 25 ชนิดที่ถูกคุกคามใกล้สูญพันธุ์ที่สุดชนิดหนึ่งของโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น==
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1956

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1956 (Eurovision Song Contest 1956; Concours Eurovision de la chanson 1956) เป็นการประกวดเพลงชิงชนะเลิศแห่งยุโรปครั้งที่หนึ่งซึ่งจัดขึ้นในเมืองลูกาโน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 14 เพลง 7 ประเทศ(ประเทศละ 2 เพลง) โดยเพลงที่ชนะคือ รีเฟรน ขับร้องโดย ลิส อาเซีย ตัวแทนจากสวิตเซอร์แลนด์

** ประวัติ**
ระหว่างการประชุมของสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรปที่ประเทศโมนาโก ในปีพ.ศ. 2498 ก็ได้มีการพูดถึงเรื่องเทศกาลดนตรีซานเรโม ที่ประเทศอิตาลี ว่าถ้าเอามาทำเป็นของเราก็จะทำให้ทุกคนรู้จัก ซานเรโม มากขึ้นแต่ไม่เป็นอย่างนั้น

**ทำเลที่จัดงาน**
ทางอีบียู ได้เลือก Teatro Kursaal ในเมืองลูกาโน ทางตอนใต้ของสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นเมืองที่มีผู้พูดภาษาอิตาลีในสวิตเซอร์แลนด์ มากที่สุด เป็นสถานที่ประกวด

**การออกอากาศ**
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติสวิต ภาคภาษาอิตาลี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศเป็นเวลา 1 ชั่วโมง 40 นาที โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้- เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี- ออสเตรีย- เดนมาร์ก- สหราชอาณาจักร

**ประเทศที่เข้าร่วม**
 เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
หวายตะค้าทอง

หวายตะค้าทอง ( Calamus caesius) เป็นหวายกอ ขนาดกลาง ลำต้นป่ายปีนขึ้นสูง กาบหุ้มลำสีเขียวหม่น หนามเป็นรูปสามเหลี่ยม ระหว่างหนามมีขนสีเทาหรือสีน้ำตาล ดอกช่อ ผลรูปไข่ ปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวอมขาว แห้งแล้วเปลือกเปลี่ยนเป็นสีเหลือง พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้ทำตะกร้า สานเสื่อ ทำเครื่องใช้ต่าง ๆ เป็นหวายคุณภาพดีสำหรับทำเฟอร์นิเจอร์ โดยเฉพาะการทำเสื่อตาตามิส่งไปขายที่ประเทศญี่ปุ่น 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 44 - 45
หมวดหมู่:สกุลหวาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1957

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1957 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ ประเทศเยอรมนี จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 10 เพลง 10 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Net als toen ขับร้องโดย Corry Brokken ตัวแทนจากเนเธอร์แลนด์

**การออกอากาศ**
สมาคมสถาบันการกระจายเสียงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้- เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี- ออสเตรีย- เดนมาร์ก- สหราชอาณาจักร

**ประเทศที่เข้าร่วม**
border- เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี- ออสเตรีย- เดนมาร์ก- สหราชอาณาจักร

**กระดานคะแนน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
หวายตะค้าน้ำ

หวายตะค้าน้ำ ( Calamus axillaris) เป็นหวายกอขนาดกลาง ลำต้นเลื้อยพันขึ้นที่สูง ลักษณะคล้ายหวายตะค้าทองแต่ไม่มีสีเหลือบขาวบริเวณด้านล่างของใบ พบในภาคใต้ของไทย มาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว เป็นหวายค่อนข้างหายากในมาเลเซีย พบเฉพาะในปะหัง ยะโฮร์ และเปรัก ใช้สานตะกร้า เครื่องมือดักปลา และใช้ผูกมัด 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 103
หมวดหมู่:สกุลหวาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1958

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1958 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 10 เพลง 10 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Dors, mon amour ขับร้องโดย André Claveau ตัวแทนจากฝรั่งเศส

**การออกอากาศ**
มูลนิธิการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้- เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี- ออสเตรีย- เดนมาร์ก- สหราชอาณาจักร- สวีเดน

**ประเทศที่เข้าร่วม**
border- เนเธอร์แลนด์- สวิตเซอร์แลนด์- เบลเยียม- เยอรมนีตะวันตก- ฝรั่งเศส- ลักเซมเบิร์ก- อิตาลี- ออสเตรีย- เดนมาร์ก- สวีเดน
ประเทศที่ไม่เข้าร่วมในปีนี้- สหราชอาณาจักร

**กระดานคะแนน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
สัมผัสพิศวง

สัมผัสพิศวง (THE SENSE) เป็นละครซีรีส์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ฉายทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์ เวลาเดิม 13.00 น. - 13.55 น. , 13.55 - 14.55 น. , 13.15 - 14.15 น. และเวลาใหม่  10.30 - 11.30 น. สร้างโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ซีรีส์ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ก่อนเปลี่ยนชื่อและรูปแบบรายการเป็น สัมผัสพิศวง True Story และในปี พ.ศ. 2564 - พ.ศ. 2565 ได้นำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งทาง ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ เวลา 17:00 น. - 18:00 น. 

**เรื่องย่อ**
เรื่องราวของคนสี่คนที่โชคชะตาลิขิตให้มาพบกัน และต้องมาเผชิญวิบากร่วมกันทั้งกรรมดีและเลวที่เกิดจากการกระทำของพวกเขา ส่งต่อ สืบผลให้ทุกคนที่มาข้องเกี่ยว ร่วมรับผิดชอบและแก้ไขผลแห่งกรรมนั้นไปด้วยกัน
แก่นหลักของละครพูดถึงเรื่อง “กรรม” ในความหมายแบบสากล คือ กรรมเป็นผลของการกระทำ หว่านพืชอย่างไร ย่อมได้รับผลอย่างนั้น หรือ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่นำเสนอผ่านมุมมองของความเชื่อในแบบไทย ๆ เช่น เรื่องบาปบุญ เรื่องเร้นลับ รวมถึงเรื่องปาฏิหาริย์ เสมือนกุศโลบายให้ผู้ชมที่ชอบเรื่องตื่นเต้นพวกนี้ สนใจและสนุกกับรูปแบบก่อน แล้วค่อยสอดแทรก เนื้อหาเรื่อง “มาทำความดี ก่อกรรมดีกันเถอะ”

**รายชื่อนักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Fanpage ของละคร สัมผัสพิศวง The Sense
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2561
วิลเฮลมึส

วิลเฮลมึส ฟัน นัสเซาเวอ (Wilhelmus van Nassouwe, วิลเลียมแห่งนัสซอ) หรือ แฮ็ตวิลเฮลมึส (Het Wilhelmus; Nl-Het Wilhelmus2.ogg) เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของเนเธอร์แลนด์ และยังเป็นเพลงชาติที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดในโลกด้วย ซึ่งแม้ว่าจะไม่เคยถูกรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1932 แต่เพลงวิลเฮลมึสก็เป็นที่นิยมแพร่หลายในหมู่ชาวดัตช์บางส่วน และถูกบรรเลงซ้ำไปมาในหลายโอกาสตลอดช่วงประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเนเธอร์เแลนด์ นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นเพลงชาติของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในช่วงปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1964 ด้วย
เพลงวิลเฮลมึสมีจุดกำเนิดคล้ายกับเพลงชาติของหลายประเทศ ซึ่งมีจุดกำเนิดมาจากการดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้ได้รับเอกราช โดยเนื้อหาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเจ้าชายวิลเลิม ผู้สงบเงียบ (William the Silent) ทั้งพระประวัติและเหตุผลที่ทรงลุกขึ้นต่อต้านพระมหากษัตริย์แห่งสเปน เนื้อเพลงนี้ประพันธ์ขึ้นโดยใช้สรรพนามบุรุษที่หนึ่ง ฉัน (ภาษาดัตช์สมัยใหม่ตอนต้น: ick) เสมือนผู้ร้องเป็นเจ้าชายวิลเลิมเอง ดังปรากฏในเนื้อร้องบทที่หนึ่งว่า Wilhelmus van Nassouwe ben ick van Duytschen bloet ซึ่งแปลว่า ฉันคือวิลเลียมแห่งนัสซอ เลือดเนื้อเชื้อไขแห่งเดยต์เชิน (Duytschen)
เนื้อร้องยังได้แสดงถึงความภักดีเริ่มแรกต่อผู้นำการลุกฮือต่อต้านสเปนของชาวดัตช์คือ เดอ มงมอร็องซี (De Montmorency) และ ลาโมรัล (Lamoral) ซึ่งทั้งสองถูกประหารชีวิต จากนั้นจึงได้กล่าวถึงเจ้าชายวิลเลียมแห่งออรินจ์ผู้ที่รอดจากการประหาร ที่ได้ทรงแสดงข้อคัดค้านต่อพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ถึงความยากลำบากบางประการอันเกิดจากการปกครองเนเธอร์แลนด์ของสเปน โดยเฉพาะประเด็นเรื่องภาษี การปราบปรามกดขี่ทางการเมือง และการประหัตประหารกันทางศาสนา

**เนื้อร้อง**
สกอร์ดนตรีและเนื้อร้องบทที่หนึ่งของเพลงวิลเฮลมึส
"วิลเฮลมึส" ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ geuzenliedboek ( 'Beggars' songbook') ค.ศ. 1581. ใช้คำขึ้นต้นของเนื้อร้องในบทแรกว่า "Wilhelmus":'date=March 2023
เนื้อร้องฉบับเต็มของเพลงชาติเนเธอร์แลนด์โดยแต่เดิมมีอยู่ 15 บท แต่นิยมขับร้องอย่างเป็นทางการเฉพาะบทที่ 1 และ บทที่ 6 เท่านั้น

**สื่อ**

**เชิงอรรถและอ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 National anthem date=2011-12-23  at the Dutch Royal House website- Streaming audio, lyrics and information for the Wilhelmus- Sheet music of the Wilhelmus-  De Wilhelmus Site, information about the Wilhelmus

**การเร็นเดอร์**
 "The Wilhelmus", vocal version of the first and sixth verse at the Himnuszok website- "The Wilhelmus" date=2009-03-10 , MIDI version of one verse- O la folle entreprise du prince de Condé, performance (on YouTube) of Autre chanson de la ville de Chartres assiégée par le prince de Condé, the song that has the original version of the melody used for the Wilhelmus
หมวดหมู่:เพลงชาติประเทศทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เพลงภาษาดัตช์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สงครามแปดสิบปี
หมวดหมู่:เพลงชาติ
ความไว (อิเล็กทรอนิกส์)

ความไว (sensitivity) ของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่นเครื่องรับระบบการสื่อสาร, หรืออุปกรณ์ตรวจสอบ เช่น ไดโอด PIN, คือขนาดขั้นต่ำของสัญญาณอินพุทที่จำเป็นในการผลิตสัญญาณเอาต์พุตที่มีอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียง (signal-to-noise ratio หรือ SNR) หรือเกณฑ์อื่น ๆ ที่กำหนด
ความไวของไมโครโฟนปกติจะถูกแสดงออกมาเป็นความแข็งแกร่งของเสียงภาคสนามเป็นค่า เดซิเบล (dB) เทียบกับ 1 V/Pa (Pa = N/m2) หรือเป็นปัจจัยในการถ่ายโอนใน มิลลิโวลต์ต่อปาสกาล (mV/Pa) ใส่เข้าไปในวงจรเปิดหรือเข้าไปในโหลด 1 kilohm
ความไวของลำโพงมักจะแสดงเป็น dB/2.83 Vrms ที่ระยะห่าง 1 เมตร สิ่งนี้ไม่เหมือนประสิทธิภาพไฟฟ้า; ดูประสิทธิภาพเทียบกับความไว
ความไวของ hydrophone (ไมโครโฟนใต้น้ำ) มักจะแสดงเป็น dB เทียบกีบ 1 V/μPa
ความไวในตัวรับสัญญาณถูกกำหนดให้เป็นค่าสัญญาณอินพุทที่ต่ำสุด  ที่จำเป็นในการผลิตอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวน S/N ที่กำหนดให้ ที่พอร์ทเอาต์พุตของตัวรับและถูกกำหนดให้เป็นค่าเฉลี่ยของพลังเสียงรบกวนที่พอร์ตอินพุตคูณกับอัตราส่วน S/N ต่ำสุดที่จำเป็นที่เอาต์พุตของตัวรับ ดังนี้:
 
เมื่อ
  = ความไว W
 k = ค่าคงที่ของ Boltzmann
  = อุณหภูมิเสียงรบกวนเทียบเท่ามีค่าเป็น K ของแหล่งที่มา (เช่น เสาอากาศ) ที่อินพุทของตัวรับ
  = อุณหภูมิเสียงรบกวนเทียบเท่ามีค่าเป็น K ของตัวรับอ้างถึงอินพุทของตัวรับ
 B = แบนด์วิดธ์ Hz
  = SNR ที่ต้องการที่เอาต์พุต -
เพราะว่าความไวของตัวรับสัญญาณจะชี้ให้เห็นว่าสัญญาณอินพุทสามารถที่จะอ่อนแอได้ขนาดไหนเพื่อที่ตัวรับจะสามารถรับสัญญาณได์สำเร็จ ระดับพลังงานยิ่งต่ำยิ่งดี พลังงานที่ต่ำสำหรับ อัตราส่วน S/N หนึ่งหมายถึงความไวที่ดีขึ้นเนื่องจากการมีส่วนร่วมของตัวรับมีขนาดเล็กลง เมื่อ พลังงานจะแสดงในค่า dBm ค่าสัมบูรณ์ของจำนวนลบยิ่งค่าสูง ความไวของตัวรับก็ยิ่งสูง ตัวอย่างเช่น ความไวตัวรับมีค่า -98 dBm ดีกว่าความไวตัวรับมีค่า -95 dBm อยู่ 3 dBm หรือ 2 เท่า พูดอีกอย่าง ที่อัตราการส่งข้อมูลค่าหนึ่ง ตัวรับสัญญาณที่มีความไว -98 dBm สามารถได้ยินสัญญาณที่พลังงานเป็นครึ่งหนึ่งของการใช้พลังงานของผู้ที่ได้ยินโดยรับสัญญาณที่มีความไวในการรับสัญญาณที่ -95 dBm.

**อ้างอิง**
 บทความนี้รวบรวมวัสดุสาธารณสมบัติจากเอกสารชื่อ "Federal Standard 1037C" (ในการสนับสนุนของ MIL-STD-188) ของ General Services Administration

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การแปลงความไวของไมโครโฟนจาก dB ที่ 1 V/Pa ให้เป็น transfer factor ใน mV/Pa
หมวดหมู่:ศัพท์อิเล็กทรอนิกส์
ปลาเข็มหม้อ

ปลาเข็มหม้อ (Wrestling halfbeak, Malayan halfbeak, Pygmy halfbeak) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Dermogenys pusilla ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae) 
มีรูปร่างเรียวยาว ริมฝีปากล่างคือส่วนที่ยื่นยาวออกมาเหมือนปลายเข็ม อันเป็นที่มาของชื่อ ส่วนริมฝีปากบนมีขนาดเล็กเป็นรูปสามเหลี่ยมใช้สำหรับจับเหยื่อและต่อสู้ป้องกันตัวระหว่างปลาพวกกันเดียวเอง โดยใช้ปากกัดขบกันเรียกว่า"ติดบิด"ตัวที่มีริมฝีปากบนขนาดใหญ่และกรามแข็งแรงกว่าจะได้เปรียบส่วนปากล่างที่เป็นรูปคล้ายเข็มนั้นไม่ได้ใช้ทิ่มแทงในการต่อสู่แต่อย่างใดปัจจุบันมีบ่อนกัดปลาเข็มถูกต้องตามกฎหมายน้อยมากนิยมเลี้ยงกัดพนันในจังหวัดภาคตะวันออกคือระยองมีปลาเข็มหม้อที่อำเภอประแสร์เป็นตำนานปลาเก่งของภาคตะวันออกมีบ่อนผูกทุกวันเสาร์ที่จังหวัดตราดมีปลาจากจันทบุรีและเกาะช้างข้ามมาประลองเป็นประจำ สนามกัดปลาเข็มมาตรฐานนั้นยังคงเป็นกระถางเขียวซึ่งเป็นกระถางเคลือบจากเมืองจีนอายุเกินร้อยปีดั้งเดิมที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
มีครีบอกขนาดใหญ่และแข็งแรง ทำให้สามารถกระโดดจับแมลงที่อยู่เหนือผิวน้ำเป็นอาหารได้ นอกจากนี้แล้วยังมีสายตาที่แหลมคม สามารถมองเห็นวัตถุที่เหนือน้ำได้ดีกว่าปลาชนิดอื่น ๆ  นิยมอยู่กันเป็นฝูง ๆ ประมาณ 8-10 ตัว โดยมีตัวผู้เป็นจ่าฝูงเพียงตัวเดียว ปลาตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้อย่างเห็นได้ชัด เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ครั้งละไม่เกิน 30 ตัว
เป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ประมาณ 8 เซนติเมตร พบได้ตามแหล่งน้ำนิ่งเช่น ท้องร่วงสวนผลไม้ทั่วประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ตั้งแต่บังกลาเทศจนถึงคาบสมุทรมลายูและอินโดนีเซีย
ปลาเข็มชนิดนี้ คนไทยนิยมเพาะเลี้ยงกันมานานแล้วเพื่อใช้สำหรับต่อสู้กันเพื่อการพนัน คล้ายกับปลากัด โดยจะเพาะเลี้ยงกันในหม้อดินจึงเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" โดยจะมีรูปร่างและขนาดที่ใหญ่กว่าปลาที่พบในธรรมชาติ สำหรับปลาที่ออกสีขาวจะเรียกว่า "ปลาเข็มเผือก" หรือ "ปลาเข็มเงิน" และปลาที่มีสีออกสีทองจะเรียกว่า "ปลาเข็มทอง" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  จาก Fishbase.org
หมวดหมู่:การเลี้ยงปลา
หมวดหมู่:วงศ์ปลาเข็ม
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
หวายขี้ผึ้ง

หวายขี้ผึ้งหรือหวายขนุน  Calamus blumei เป็นหวายกอ มีมือเกี่ยว ปลายใบย่อยเป็นรูปสามเหลี่ยม พบในภาคใต้ของไทย มาเลเซีย เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว เป็นหวายคุณภาพดี แต่มีไม่มากพอสำหรับการค้า ในซาราวักนำไปสานตะกร้าและเสื่อ 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 104
หมวดหมู่:สกุลหวาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หวายเล็ก

หวายเล็ก ( Calamus javensis) เป็นหวายกอเรียวเล็ก แยกเพศ ใบประกอบ ใบย่อยที่ปลายมีขนาดใหญ่กว่าที่โคน ใบย่อยล่างสุดมักโค้งงอวกมาห่อหุ้มลำต้น กาบหุ้มลำสีเขียวสด กาบอ่อนมีสีเหลือบแดง หนามมีหลายแบบ ดอกช่อ ผลกลมหรือรูปไข่ มีเปลือกเป็นเกล็ดสีเขียวอ่อนอมขาว พบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในมาเลเซียใช้ทำเชือก สานตะกร้า เครื่องใช้ต่าง ๆ ชาวเซไมใช้กาบใบที่มีหนามทำเครื่องขูด ส่วนยอดรับประทานได้ ใช้แก้ไอ 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 51 - 52
หมวดหมู่:สกุลหวาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
ซีเลาซีเลา

ซีเลาซีเลา (Calamus gibbsianus) เป็นหวายสปีชีส์หนึ่งในสกุลหวาย เป็นพืชพื้นเมืองในบอร์เนียว  พบเฉพาะป่าในยอดเขากีนาบาลู เป็นหวายกอขนาดเล็ก มีมือเกี่ยว ใช้ในการผูกมัดและจักสาน

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 6: หวาย. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า107
หมวดหมู่:สกุลหวาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์"

โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์" (Nawapittayakhom School; ชื่อย่อ : น.ว.พ / N.W.P) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้าเปิดทำการสอนในระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 - ม.3) และระดับช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 - ม.6) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

**ประวัติโรงเรียน**
โรงเรียนนาหว้าพิทยาคม "ธาตุประสิทธิ์ประชานุเคราะห์" เป็นโรงเรียนประจำอำเภอนาหว้า อนุมัติตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยได้รับบริจาคที่ดินสาธารณประโยชน์ หมู่ที่ 3 ตำบลนาหว้า อำเภอนาหว้า จำนวน 85 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
กระทือลิง

กระทือลิง ( Globba schomburgkii) อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดินขนาดเล็ก ดอกช่อ ริ้วประดับและกลีบดอกสีส้ม ใช้เป็นไม้ประดับ

**อ้างอิง**
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:วงศ์ขิง
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
ว่านหาวนอน

ว่านหาวนอน หรือ ว่านทิพยเนตร (blackhorm: भूमीचम्पा; ในภาษากันนาดา: Nela Sampige; भूमी चम्पा; ചെങ്ങനീർകിഴങ്ങ് / മലങ്കൂവ;  Kaempferia rotunda) อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ส้มลุก มีเหง้าใต้ดิน สีน้ำตาล ผ่าออกเนื้อในสีขาว มีกลิ่นเฉพาะตัว ใบเดี่ยว สีเขียวอ่อน หลังใบมีลายม่วงสลับเขียว ดอกสีม่วงอ่อน ออกเป็นช่อสั้นจากเหง้าใต้ดิน ออกดอกแล้วจึงแตกใบ ถือเป็นพืชพื้นเมืองในประเทศจีน (มณฑลกวางตุ้ง, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลไห่หนาน, ไต้หวัน, มณฑลยูนนาน) อนุทวีปอินเดีย (รวมรัฐอัสสัม, เนปาล และบังกลาเทศ), อินโดจีน และมีการนำไปเพาะปลูกหลายแห่ง มีรายงานว่ามีการนำพืชไปปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในเกาะชวา, มาเลเซีย และคอสตาริกา พบตามภูเขาหินปูนทุ่งหญ้าเปิดหรือพื้นที่เปิดโล่ง ของป่าผลัดใบ
หัวใต้ดินใช้ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง ในดอกมีสารพิษ benzyl benzoate ใช้ทำยาทารักษาหิด  มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ชาวม้งในไทยนำไปต้มกับไก่ให้มีรสเผ็ด ต้มน้ำดื่มแก้ปวดท้อง กินสดก่อนอาหารแก้ปวดท้อง  ใช้เป็นไม้ประดับ ใช้เป็นยารักษาโรคตาแดง ในทางไสยศาสตร์ เชื่อว่ามีฤทธิ์ทางเมตตามหานิยมและคงกระพันชาตรี

**อ้างอิง**
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:สกุลเปราะ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
สกุลเปราะ

สกุลเปราะ (Kaempferia)  เป็นสกุลที่มีสมาชิกมากกว่า 100 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Zingiberaceae

**สปีชีส์**
 Kaempferia galanga- Kaempferia gilbertii- Kaempferia ovalifolia- Kaempferia rotunda- Kaempferia sikkimensis
เครือออน

ไฟล์:ดอกช่อม่วงโรงเรียนปัว.jpg|300px|thumb|ช่อม่วง ดอกไม้ประจำโรงเรียนปัว อำเภอปัว จังหวัดน่าน
เครือออน, พวงประดิษฐ์, ช่อม่วง  Congea tomentosa อยู่ในวงศ์ Lamiaceae  เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ เลื้อยพันบนต้นไม้อื่น ลำต้นมีขนนุ่ม ดอกช่อออกตามปลายกิ่ง สีชมพูอมม่วง ใบบดอังไฟให้ร้อน พอกบริเวณถูกสัตว์มีพิษ ทั้งต้นต้ำน้ำดื่มแก้ไอ ขับปัสสาวะ

**อ้างอิง**
 ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:วงศ์กะเพรา
หมวดหมู่:สมุนไพร
บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง

แผลเป็นจากวัคซีนบีซีจี
บาซิลลัสกาลแม็ต-เกแร็ง (Bacillus Calmette–Guérin, ย่อ: BCG) เป็นวัคซีนวัณโรคซึ่งเตรียมจากเชื้อ Mycobacterium bovis แบคทีเรียทรงแท่งที่ก่อวัณโรควัว ชนิดถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ เชื้อเสียศักยภาพก่อโรคในมนุษย์โดยการเพาะเชื้อต่อช่วงเป็นพิเศษในสารเพาะเชื้อ ซึ่งปกติเป็น Middlebrook 7H9 เนื่องจากเชื้อมีชีวิตวิวัฒนาการเพื่อใช้สารอาหารที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด เชื้อจึงปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมเดิมคือเลือดมนุษย์ ได้เลวลง และไม่สามารถชักนำโรคเมื่อถูกนำเข้าสู่ตัวถูกเบียนที่เป็นมนุษย์ แต่เชื้อที่ถูกเพาะเลี้ยงดังกล่าวยังคล้ายกับบรรพบุรุษในธรรมชาติมากพอที่จะให้ภูมิคุ้มกันต่อวัณโรคมนุษย์ได้บ้าง วัคซีนบีซีจีมีประสิทธิภาพป้องกันวัณโรคเป็นระยะเวลา 15 ปี ตั้งแต่ 0 ถึง 80% อย่างไรก็ดี ผลป้องกันของวัคซีนดูเหมือนจะแปรผันตามภูมิศาสตร์และห้องปฏิบัติการที่เพาะเลี้ยงเชื้อสายพันธุ์ที่ใช้ผลิตวัคซีน
เป็น วัคซีน หลักที่ใช้เพื่อป้องกัน วัณโรค ในประเทศที่พบวัณโรคได้ทั่วไป ขอแนะนำการฉีดวัคซีนหนึ่งเข็มให้แก่ทารกแรกเกิดสุขภาพดีโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ แต่ไม่ควรให้วัคซีนแก่ทารกที่ติดเชื้อ เอดส์  ในพื้นที่ที่พบวัณโรคไม่มากนัก มักจะให้วัคซีนแก่ทารกที่มีความเสี่ยงสูงที่ได้รับการทดสอบเนื่องจากสงสัยว่าอาจติดเชื้อโรคและกรณีที่ได้รับการรักษาการติดเชื้อวัณโรคเท่านั้น ผู้ใหญ่ที่ไม่มีเชื้อวัณโรคและไม่เคยได้รับวัคซีนแต่มักได้รับยาต้านวัณโรคบ่อยครั้งควรจะได้รับวัคซีนด้วยเช่นกัน
ระยะเวลาการป้องกันโรคของวัคซีนมักแตกต่างกันไป ตั้งแต่สิบถึงสิบสองปี ในกลุ่มเด็กสามารถป้องกันการติดเชื้อได้ประมาณ 20% และสามารถป้องกันการกำเริบของโรคในกลุ่มผู้ที่ติดเชื้อได้ครึ่งหนึ่ง การให้วัคซีนทำโดยการฉีดทางผิวหนัง ทั้งนี้ไม่มีหลักฐานการได้รับประโยชน์จากการให้วัคซีนเกินจากขนาดที่แนะนำ วัคซีนนี้ยังสามารถใช้ในการรักษา มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ บางประเภทอีกด้วย
ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงนั้นพบได้น้อยมาก โดยมากมักพบรอยแดง อาการบวม และความเจ็บปวดปานกลางที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีน ทั้งนี้อาจเกิด ulcer ขนาดเล็กรวมทั้งแผลเป็นหลังจากการสมานแผล ในกลุ่มผู้ที่มี ภูมิคุ้มกันต่ำ (poor immune function) มักได้รับผลข้างเคียงจากวัคซีนและเป็นไปได้ว่าจะไดรับผลข้างเคียงขั้นรุนแรง วัคซีนนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับการใช้ในผู้ที่อยู่ในระหว่าง การตั้งครรภ์ วัคซีนนี้เดิมผลิตจากเชื้อ Mycobacterium bovis ซึ่งโดยส่วนใหญ่พบในวัว แม้ว่าเชื้อของวัคซีนนี้จะถูกทำให้หมดฤทธิ์แล้วแต่เชื้อยังคงเป็น live
วัคซีน BCG เป็นวัคซีนตัวแรกที่มีการใช้ทางการแพทย์ในปี 2464 วัคซีนนี้มีชื่ออยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดซึ่งจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน นับตั้งแต่ปี 2557 ราคาสำหรับการขายส่งคือ 0.16 เหรียญสหรัฐฯ ต่อหนึ่งเข็ม ในสหรัฐอเมริการาคาของวัคซีนนี้คือ 100 ถึง 200 เหรียญสหรัฐฯ ในแต่ละปีมีการให้วัคซีนนี้แก่เด็กประมาณ 100 ล้านคน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัคซีน
หมวดหมู่:วัณโรค
ฟีโรโมน

ไฟล์:Nasinov 9024.JPG|right|thumb|ผึ้งงานกำลังกระพือปีก (fanning) และชูต่อมนาโซนอฟ (Nasonov's gland, สีขาวที่ปลายส่วนท้อง) ขึ้นเพื่อปล่อยฟีโรโมนให้ฝูงผึ้งตามเข้ามา
ฟีโรโมน (pheromone) เป็นสารเคมีที่หลั่งหรือขับออกมาแล้วกระตุ้นการตอบสนองทางสังคมในสปีชีส์เดียวกัน ฟีโรโมนเป็นสารเคมีซึ่งสามารถออกฤทธิ์นอกร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่หลั่งออกมาแล้วมีผลต่อพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตที่รับเข้าไป ฟีโรโมนมีหลายชนิด เช่น ฟีโรโมนเตือนภัย ฟีโรโมนรอยอาหาร ฟีโรโมนเพศ เป็นต้น สิ่งมีชีวิตตั้งแต่โปรแคริโอตเซลล์เดียวไปจนถึงยูแคริโอตหลายเซลล์ที่ซับซ้อนมีฟีโรโมน มีบันทึกการใช้ฟีโรโมนในแมลงมากเป็นพิเศษ อนึ่ง สัตว์มีกระดูกสันหลังและพืชบางชนิดสื่อสารกันโดยฟีโรโมน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:วิทยาต่อมไร้ท่อ
อาการน้ำตาไหลริน

อาการน้ำตาไหลริน (epiphora) เป็นการไหลล้นของน้ำตามาบนใบหน้า อาการแสดงหรือสภาพทางคลินิกประกอบด้วยมีการระบายฟิล์มน้ำตาจากตาไม่เพียงพอ โดยน้ำตาจะระบายลงตามใบหน้าแทนที่จะผ่านระบบท่อน้ำตา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความผิดปกติของหนังตา น้ำตาและเบ้าตา