Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลไทยยูเนียน สมุทรสาคร ในฤดูกาล 2560

== รายชื่อผู้เล่นชุดฤดูกาล 2017**
ยูโร เค้ก ลีก โปร ฤดูกาล 2017 (ไทยลีก 3) ณ วันที่ 15 เมษายน 2560
(GUY HUBERT)
(SAMUEL AMPOFO)

(Thales Lima Cruz)
(Welington Adao Smith)
(Shine Thuya)

**การซื้อ-ขายนักเตะ**

**เข้า**

**การเปิดตลาดซื้อ-ขาย เลกสอง**

**การแข่งขัน**

**ยูโร เค้ก ลีก โปร ฤดูกาล 2017 (ไทยลีก 3)**

**ตารางคะแนน**

**ผลงานโดยรวม**

**ผลงานในแต่ละนัด**
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ในฤดูกาล 2560
จีบ (เพลงรณเดช วงศาโรจน์)

"จีบ... (May I)" เป็นเพลงของรณเดช วงศาโรจน์ในปี พ.ศ. 2560 เพลงเขียนโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ, สุดเขต จึงเจริญ และอนันต์ ดาบเพ็ชรธิกรณ์ และผลิตโดย รณเดช และเพิ่มศักดิ์ เพลงออกจำหน่ายวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ผ่านสังกัดมิวสิกมูฟเรเคิดส์

**เบื้องหลัง**
"จีบ... (May I)" เขียนโดย สุดเขต จึงเจริญ, อนันต์ ดาบเพ็ชรธิกรณ์ และเพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ที่ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์เพลง จากบทสัมภาษณ์กับเอ็มไทย รณเดช วงศาโรจน์ เผยว่าเป็นซิงเกิลแรกที่ร่วมผลิตกับโปรดิวเซอร์หลาย ๆ คน เป็นเพลงรักที่มีเนื้อหาสบาย ๆ เกี่ยวกับการแอบชอบใครสักคน

**การส่งเสริมเพลง**

**มิวสิกวีดิโอ**
มิวสิกวีดิโอเพลง "จีบ... (May I)" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ถ่ายทำที่ร้านสุดชิค อรัญ บีซีเคร็ทต้า (Aran Bicicletta) ซอยพหลโยธิน 2 วิดีโอพูดถึงผู้ชายคนหนึ่งที่แอบมองหญิงสาวเจ้าของร้านกาแฟ (แสดงโดย พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์) ซึ่งเขาคอยจีบอยู่ห่าง ๆ และช่วยเหลือเธอแบบลับ ๆ โดยหญิงสาวคนนี้ก็รอคอยใครสักคนที่จะเข้ามาในชีวิตเช่นกัน

**ชาร์ตเพลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงของรณเดช วงศาโรจน์ 
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยสุดเขต จึงเจริญ
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยอนันต์ ดาบเพ็ชรธิกรณ์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเรคคอร์ดส
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
ชมพูเชียงดาว

ชมพูเชียงดาว (Pedicularis siamensis) เป็นพืชเฉพาะถิ่นที่พบทางภาคเหนือของประเทศไทย อยู่ในวงศ์ดอกดิน (Orobanchaceae) ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกสูง 40-60 เซนติเมตร ลำต้นมีขน ใบเรียงเป็นวง 3-4 ใบ รูปรีหรือรูปขอบขนาน ยาว 1.5-4.5 เซนติเมตร ใบจักลึกแบบขนนก ขอบจักซี่ฟัน มีประมาณ 5-12 คู่ ดอกออกเป็นช่อแบบกระจะ ยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร หลอดกลีบเลี้ยงยาว 0.8-1 เซนติเมตร เป็นสันตื้น ๆ ปลายแยกเป็น 5 กลีบ ยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร ดอกสีชมพูถึงม่วงเข้ม หลอดกลีบดอกยาวประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบปากบนรูปหมวกงุ้มเข้า ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร กลีบปากล่างบานออกมี 3 กลีบ ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร กลีบกลางกลม ยาวประมาณ 5 มิลลิเมตร กลีบข้างรูปรี ยาวประมาณ 6 มิลลิเมตร เกสรเพศผู้เกลี้ยง โคนอับเรณูแหลม ผลรูปไข่ ยาว 0.8-1.2 เซนติเมตร ปลายมีติ่งแหลม ภายในมีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ดอกดิน
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
มานูเอล โรฮัส

มานูเอล โรฮัส (1 มกราคม พ.ศ. 2435 – 15 เมษายน พ.ศ. 2491) เป็นประธานาธิบดีคนที่ห้าของฟิลิปปินส์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปีพ.ศ. 2489 จนกระทั่ง เสียชีวิตในปีพ.ศ. 2491 โรฮัสดำรงตำแหน่งเป็นเวลาสั้น ๆ ในฐานะประธานาธิบดีคนที่สามและคนสุดท้ายของเครือจักรภพแห่งฟิลิปปินส์ ตั้งแต่วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 ถึงวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 และต่อมาได้กลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่สามที่เป็นเอกราช หลังจากที่สหรัฐอเมริกาได้ยกอธิปไตยเหนือฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
2491
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:เครือรัฐฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักการเมืองฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ประธานวุฒิสภาฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ประธานสภาผู้แทนราษฎรฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดคาปิซ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคาปิซ
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวฟิลิปปินส์
เชปออฟยู

"เชปออฟยู" (Shape of You) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เอ็ด ชีแรน เพลงจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2017 เป็นหนึ่งในซิงเกิลนำของสตูดิโออัลบั้มที่สามของชีแรน ÷ (2017) ร่วมกับเพลง "แคสเซิลออนเดอะฮิลล์"
เพลงเป็นแนวป็อปผสมแดนซ์ฮอลล์ เขียนและผลิตโดยเอ็ด ชีแรน และสตีฟ แม็ก และร่วมเขียนโดยจอห์นนี แม็กเดด, เคนดี เบอร์รุสส์, ทามีคา คอตเทิล และเควิน บริกส์ 
"เชปออฟยู" ขึ้นสู่อันดับหนึ่งกว่า 30 ประเทศ รวมถึงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และแคนาดา เพลงอยู่อันดับหนึ่งนาน 14 สัปดาห์ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และนาน 12 สัปดาห์ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง
#"เชปออฟยู" – 3:53
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Galantis Remix
#"เชปออฟยู" (Galantis Remix) – 3:15
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Acoustic
#"เชปออฟยู" (อะคูสติก) – 3:43
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Stormzy Remix
#"เชปออฟยู" (Stormzy Remix) – 3:51
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Major Lazer Remix
#"เชปออฟยู" (ร่วมกับ Nyla และ Kramium) Major Lazer Remix – 3:12
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Latin Remix
#"เชปออฟยู" (ร่วมกับ Zion & Lennox) Latin Remix – 3:57
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – Yxng Bane Remix
#"เชปออฟยู" (Yxng Bane Remix) – 4:25
*ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – NOTD Remix
#"เชปออฟยู" (NOTD Remix) – 3:10
*ซีดีซิงเกิล
#"เชปออฟยู" – 3:53
#"เชปออฟยู" (อะคูสติก) – 3:43

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตประจำเดือน**


**ชาร์ตสิ้นปี**

**ชาร์ตปลายทศวรรษ**

**ชาร์ตตลอดกาล**

**การรับรองและยอดขาย**


**ประวัติการวางจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเอ็ด ชีแรน
หมวดหมู่:เพลงของเอ็ด ชีแรน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอตเพลงแดนซ์คลับ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในคะเนเดียนฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศโปแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:เพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาขับร้องเพลงป็อปเดี่ยวยอดเยี่ยม
แนช (นักดนตรี)

การ์เรด ชาลส์ แนช (Garrett Charles Nash; เกิด 16 มิถุนายน ค.ศ. 1993) หรือชื่อในวงการคือ แนช (Gnash) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เปิดตัวบนซาวด์คลาวด์เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2015 พร้อมเอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อ u  ตามมาด้วยอีพีชื่อ me ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และ us ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 มีเพลง "ไอเฮตยูไอเลิฟยู" เป็นซิงเกิลนำ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ร้องรับเชิญโดยโอลิเวีย โอ'ไบรอัน เพลงติดอันดับ 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และขึ้นอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย

**ผลงานเพลง**

**อีพี**

**ซิงเกิล**

**นักร้องนำ**

**นักร้องรับเชิญ**

**ทัวร์**
 เดอะยู, มีแอนด์อัสทัวร์ (2016; อเมริกาเหนือ)- เดอะยู, มีแอนด์อัสทัวร์ (2017; ยุโรป)- เดอะสลีปโฟเวอร์ (2017; อเมริกาเหนือ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
หมวดหมู่:ดีเจอเมริกัน
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
เส้นขนานที่ 10 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 10 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 10 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 12 ชั่วโมง 43 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 11 ชั่วโมง 33 นาที ในระหว่างเหมายัน
ส่วนของเขตแดนระหว่างประเทศกินีและประเทศเซียร์ราลีโอนถูกกำหนดด้วยเส้นขนานนี้
ช่องแคบสิบองศาในมหาสมุทรอินเดียตั้งชื่อตามเส้นขนานนี้

**รอบโลก**
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 10° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้: 

**ดูเพิ่ม**
 เส้นขนานที่ 9 องศาเหนือ- เส้นขนานที่ 11 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
ชิล ออนไลน์

ชิล ออนไลน์ (Chill Online) เป็นสถานีวิทยุในเครือเอไทม์ มีเดีย ภายใต้จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่เปิดเพลงไทยสากลแนวฟังสบาย ตลอด 24 ชั่วโมง ออกอากาศเฉพาะช่องทางอินเทอร์เน็ต ทั้งทางเว็บไซต์ แอปพลิเคชัน AtimeOnline และ Chill Online ในระบบปฏิบัติการ ไอโอเอส และ แอนดรอยด์ ปัจจุบันออกอากาศจาก สตูดิโอ 3 ชั้น 38 อาคารจีเอ็มเอ็มแกรมมี่เพลส 

**การเปลี่ยนแปลงช่องทางการออกอากาศ**
แต่เดิม ชิลเอฟเอ็ม 89 ได้ออกอากาศทาง FM 89 MHz จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม 2559 ได้เปิดคลื่น ชิล 104.5 ออกอากาศทาง FM 104.5 MHz อีกหนึ่งคลื่น โดยที่ไม่มีดีเจมาดำเนินรายการ ซึ่งในขณะนั้น ทั้งสองคลื่นได้ออกอากาศคู่ขนานกัน จนถึงวันที่ 1 มกราคม 2560 ได้ยุบการออกอากาศทาง 89 MHz (ปัจจุบันเป็น KCS Radio) และได้นำดีเจย้ายมาจัดรายการทาง FM 104.5 MHz แทน
หลังจากนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งในวันที่ 1 เมษายน 2560 เอไทม์ มีเดียตัดสินใจไม่ต่อสัญญาคลื่น FM 94 MHz กับสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก จึงได้ย้ายช่องทางการออกอากาศทางวิทยุของ อีเอฟเอ็ม จาก FM 94 MHz มาที่ FM 104.5 MHz (ปัจจุบันอีเอฟเอ็มย้ายกลับมายังคลื่นความถี่เดิม FM 94 MHz) แทน และลดช่องทางการออกอากาศของ ชิล 104.5 (ปัจจุบันเป็น Flex 104.5) เหลือเพียงช่องทางผ่านอินเทอร์เน็ตเท่านั้น เนื่องจากคลื่นนี้เป็นสถานีที่มีกลุ่มคนฟังทางอินเทอร์เน็ตสูงที่สุด และเน้นเปิดเพลงฟังง่าย สบาย ๆ จากนั้นเป็นต้นมา คลื่นนี้จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น ชิล ออนไลน์ ให้สอดคล้องกับช่องทางการออกอากาศ ซึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ ได้การมีการโอนย้ายดีเจ ทั้งจากอีเอฟเอ็ม มายังชิล และจากชิล ไปอีเอฟเอ็มอีกด้วย อาทิ ดีเจพุฒ พุฒิชัย เกษตรสิน ย้ายจากชิล ไปที่อีเอฟเอ็ม ดีเจโบ ธนากร ชินกูล ย้ายจากอีเอฟเอ็ม มายังชิล

**รายการทอล์กโชว์**
ในรายการประเภททอล์กโชว์ จะออกอากาศทางยูทูบและเฟซบุ๊กเท่านั้น โดยในเวลาเดียวกัน ช่องทางเว็บไซต์ และแอปพลิเคชัน จะออกอากาศเป็นเพลงตลอดชั่วโมง โดยไม่มีดีเจมาดำเนินรายการ ซึ่งวันเวลาอาจเปลี่ยนแปลงตามความสะดวกของดีเจในสัปดาห์นั้น ๆ

**รายการในปัจจุบัน**
 ใต้โต๊ะทำงาน ออกอากาศทุกวันพุธ 19:30 น. - 21:00 น. ดำเนินรายการโดย ดีเจเผือก พงศธร จงวิลาส ดีเจอาร์ต มารุต ชื่นชมบูรณ์ และดีเจโบ ธนากร ชินกูล

**รายการในอดีต**
 วงเล่า เม้าท์ โชว์ ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี 20:30 น. - 21:30 น. ดำเนินรายการโดย ดีเจโป้ง ณัฐพงษ์ แตงเกษม และดีเจเชาเชา ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม
*เสือไว้ลาย ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี 21:00 น. - 22:00 น. ดำเนินรายการโดย ดีเจโบ ธนากร ชินกูล และดีเจเชาเชา ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม

**ดีเจ**

**นักจัดรายการชิลออนไลน์และตารางจัดรายการ**
 วันพุธ 19.30 - 21.00 น. ดีเจเผือก พงศธร จงวิลาส, ดีเจอาร์ต มารุต ชื่นชมบูรณ์ ,ดีเจโบ ธนากร ชินกูล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีวิทยุในประเทศไทย
หมวดหมู่:จีเอ็มเอ็ม มีเดีย
ปลาแบล็คสวอลโล

ปลาแบล็คสวอลโล (Black swallower) เป็นสายพันธุ์ปลาทะเลลึกในตระกูล Chiasmodontidae เป็นที่รู้จักด้วยความสามารถของมันที่สามารถกลืนปลาที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเองได้  มันมีการแพร่กระจายไปทั่วโลกในเขตร้อนและเขตหุบเขาใต้ทะเลลึกภูเขาใต้ทะเลที่มีความลึก 700-2,745 เมตร (2,297-9,006 ฟุต) เป็นปลาทะเลลึกที่แพร่พันธุ์ได้แพร่หลายมาก

**ลักษณะ**
ปลาแบล็คสวอลโลเป็นปลาขนาดเล็กที่มีความยาวสูงสุด 25 ซม. (9.8 นิ้ว)  ร่างกายมีความยาวและไม่มีเกล็ดและมีสีน้ำตาล - ดำสม่ำเสมอ ศีรษะยาวมีปากแหลม ตามีขนาดปานกลางและมีปากที่ใหญ่ ขากรรไกรล่างยื่นออกมาทางด้านบน ขากรรไกรทั้งสองข้างเรียงรายไปด้วยแถวของฟันที่คมซึ่งจะเชื่อมต่อกันสนิดเมื่อปิดปาก ฟันสามซี่แรกของขากรรไกรบนและล่างคือเขี้ยวที่มีขนาดใหญ่กว่าฟันปกติ
กระดูกสันหลังมีขนาดเล็ก  ครีบที่คลี่ออกมามีความยาว 12-15 (ปกติ 13) รังสี; ครีบอุ้งเชิงกรานมีขนาดเล็กและมีรังสี 5 ดวง ครีบหลังทั้งสองข้างแรกมีหนาม 10-12 ก้าน  ครีบก้นกระดูกสันหลังมีหนาม 26-29 รัศมีอ่อน ครีบหางมีร่องด้วยรังสีเอกซ์ 9 ดวง เส้นข้างเป็นต่อเนื่องกับรูขุมขนสองส่วนต่อส่วนของร่างกาย 

**การล่า**
left
ปลาแบล็คสวอลโลสามารถกินอาหารที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวมันเองได้หลายเท่าตัวเมื่อกลืนเข้าไปเหยื่อจะค่อย ๆ คดตัวเข้าไปในกระเพาะขนาดใหญ่พิเศษที่สามารถใหญ่กว่าเดิมได้หลายเท่าตัว การที่มันกินอาหารขนาดใหญ่เข้าไปนั้นอาจทำให้เมื่อถึงเวลาย่อยจะมีการปลดปล่อยก๊าซจำนวนหนึ่งทำให้มันต้องขึ้นไปที่ผิวน้ำจึงทำให้เราสามารถพบเจอพวกมันได้นั้นเอง

**การสืบพันธุ์**
การสืบพันธุ์นั้นจะเป็นการวางไข่ซึ่งไข่อยู่ในทะเลนั้นจะมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.1-1.3 มิลลิเมตร (0.043-0.051 นิ้ว) และมีเม็ดสีเข้มซึ่งกระจายทั่วไปและเมื่อตัวอ่อนที่เพิ่งฟักออกมาจะมีเม็ดสีเข็มตรงด้านหน้าของดวงตาจนถึงปลายหางแล้วเม็ดสีเหล่านี้หายจะไปในที่สุดและร่างกายจะมืดลงโดยรวมเป็นสีดำ 

**ดูเพิ่ม**
ปลาทะเลลึก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปลาทะเลลึก
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ฟาโรห์เมริฮาธอร์

ฟาโรห์เมริฮาธอร์ หรือ เมริต-ฮาตฮอร์ เป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่ 10 ของอียิปต์ในช่วงระยะเวลาช่วงแรก

**อัตลักษณ์**
ถึงแม้ว่าจะถือเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ เมริฮาธอร์น่าจะครองราชย์ประมาณ 2,130 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ไม่ปรากฏพระนามของพระองค์ในบันทึกพระนามแห่งตูริน แต่ดเจฮูตีย์นาคต์ที่ 2 (Djehutynakht II) nomarch แห่งฮาเรโนเมที่อาศัยอยู่ในเฮร์โมโปลิส สั่งให้เพิ่มลายหมึกกราฟฟิโตที่กล่าวถึงเมริฮาธอร์ในเหมืองหินอะลาบาสเทอร์ที่ฮัตนุบ ทำให้เป็นข้อมูลหลักฐานเดียวเกี่ยวกับพระองค์
ถึงกระนั้น ยังมีข้อพิพาทเกี่ยวกับพระนามของพระองค์ เนื่องจากสัญลักษณ์"แฮธอร์" (C9 ใน Gardiner's sign list) มีความเสียหายบางส่วน ทำให้นักประพันธ์อย่าง Edward Brovarskiเชื่อว่าพระนามที่แท้จริงของฟาโรห์องค์นี้อาจเป็น เมริเบร ("ผู้เป็นที่รักในดวงหทัยของรา") นอกจากนี้ นักอียิปต์วิทยาบางส่วนที่สนับสนุนรูปอ่านอีกแบบ ก็รวมฟาโรห์องค์นี้กับฟาโรห์เนเฟอร์เคาเรที่ 8 ทำให้เป็นเรื่องไม่ทั่วที่จะพบฟาโรห์เนเฟอร์คาเร-เมริเบรเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ 10

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบ
ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 8

เนเฟอร์คาเรที่ 8 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สองจากราชวงศ์ที่สิบ (ระหว่าง 2130 ถึง 2040 ปีก่อนคริสตกาลในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1)
พระนาม เนเฟอร์คาเร ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ถือว่าพระองค์เองเป็นผู้สืบสันตติวงศ์โดยชอบชอบธรรมจากฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร แห่งราชวงศ์ที่หก เช่นเดียวกันกับฟาโรห์หลายพระองค์จากราชวงศ์ที่แปดที่ปกครองที่เมืองเมมฟิสที่ใช้พระนามนี้ และเป็นได้ว่าพระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดที่ใช้พระนามนี้ แม้ว่าฟาโรห์หลายพระองค์ที่ขึ้นครองราชย์ก่อนหน้าก็จะถูกเอ่ยพระนามโดยการรวมกันของคำนำหน้าพระนามและพระนามของพระองค์ (เช่น ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เตเรรู หรือ ฟาโรห์เนเฟอร์คาเร เคนดู)
พระองค์มีหลักฐานรับรองการมีตัวตนเพียงเฉพาะบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน เนื่องจากไม่ทราบเกี่ยวพระองค์จากการค้นพบทางโบราณคดีใด ๆ เลย และไม่น่าเป็นไปได้อย่างยิ่งที่ฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 8 และฟาโรห์คาเนเฟอร์เร ฟาโรห์ปริศนาที่ถูกกล่าวถึงในหลุมฝังศพของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า อังค์ติฟิ จะเป็นพระองค์เดียวกัน และค่อนข้างมีความเป็นไปได้ว่า ฟาโรห์คาเนเฟอร์เร น่าจะเป็นฟาโรห์เนเฟอร์คาเรที่ 7 จากราชวงศ์ที่เก้าที่ปกครองก่อนหน้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบ
อินโยเทฟ ผู้อาวุโส

อินโยเทฟ ซึ่งเป็นนามที่จะตามมาคำว่า ผู้อาวุโส, ผู้ยิ่งใหญ่ หรือ บุตรแห่งไอคู เป็นผู้ปกครองท้องถิ่นในเมืองธีบส์ในช่วงระหว่างกลางครั้งที่หนึ่ง ประมาณ 2150 ปีก่อนคริสตกาลและต่อมาถูกสันนิษฐานว่าเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์โบราณ

**การครองราชย์**
อินโยเทฟ ผู้อาวุโส ไม่ได้ดำรงตำแหน่งเป็นฟาโรห์ แต่ค่อนข้างที่จะเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นในธีบส์ประมาณ 2150 ปีก่อนคริสตกาล เช่นนี้เขาอาจจะรับราชการในช่วงปีการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์ราชวงศ์ที่แปด หรือหนึ่งของฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสในช่วงราชวงศ์ที่เก้าหรือสิบแห่งอียิปต์โบราณ อินโยเทฟปกครองดินแดนจากเมืองธีบส์ไปทางใต้ถึงเมืองอัสวานและไปทางเหนือไม่ไกลกว่าเมืองคอปตอส ซึ่งเป็นดินแดนในการปกครองของราชวงศ์อื่น เขาถูกเชื่อว่าเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่หนึ่งผู้ครองบัลลังก์ในธีบส์date=December 2019

**ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้อง**
ไฟล์:Intef_the_Great_Legrain.png|right|thumb|180x180px|อินโยเทฟบุตรแห่งไอคู ซึ่งฟาโรห์เซนุสเรตสร้างรูปสลักในอิริยาบทนั่งเพื่ออุทิศแก่ฐานะอาลักษณ์อินโยเทฟ
อินโยเทฟดูเหมือนว่าจะเป็นที่รู้จักในนามของผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์โบราณภายหลังการมรณกรรม ตามหลักฐานคือพบชื่อของอินโยเทฟในบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก (หมายเลขที่ 13) ซึ่งถูกสร้างโดยฟาโรห์ทุตโมสที่สามในอีก 600 ปีภายหลังการตายของเขา ในบันทึกอินโยเทฟมีตำแหน่งเป็น iry-pat (เจ้าชาย) และ haty-a (เทียบได้กับตำแหน่งเคานต์ในสหราชอาณาจักร) เขาถูกระบุด้วยคำว่า อินโยเทฟบุตรแห่งไอคู ซึ่งฟาโรห์เซนุสเรตสร้างรูปสลักในอิริยาบทนั่งเพื่ออุทิศแก่ฐานะอาลักษณ์อินโยเทฟ :
โปรดเกล้าฯ ให้สร้างโดยกษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่าง ฟาโรห์เคเปอร์คาเร เพื่ออุทิศให้แก่อินโยเทป ผู้อาวุโส ... บุตรแห่งไอคู

**สุสาน**
ออกัส มาเรียตได้ขุดค้นพบจารึกของเจ้าชายอินเทฟิ ที่ ดรา 'อาบู เอล-นากา' บนฝั่งตะวันตกของเมืองธีบส์และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ จารึกหมายเลข CG 20009 ได้บันทึกชื่อของอินโยเทฟไว้และแสดงให้เห็นว่าเขารับราชการในช่วงรัชกาลของฟาโรห์ไร้พระนาม :
"เครื่องบูชาที่ฟาโรห์มอบให้แก่อานูบิส ผู้ซึ่งอยู่บนภูเขาและผู้ซึ่งอยู่ในสถานที่แต่งศพเจ้าแห่งสถานบริสุทธิ์ เพื่อเขาจะมอบให้แก่หัวหน้าตระกูลซึ่งนับเป็นเจ้านายที่ยิ่งใหญ่แห่งธีบส์ ซึ่งเป็นที่พอใจของฟาโรห์ในฐานะผู้ดูแลประตูแห่งภาคใต้ เสาหลักอันยิ่งใหญ่ของเขาที่ทำให้ทั้งสองดินแดนของเขามีชีวิตอยู่ หัวหน้าผู้เผยพระวจนะอุทิศตนเพื่อเทพเจ้าอันยิ่งใหญ่อินเทฟิ"
เจอร์เกน แบคเคอเรต สันนิษฐานว่าจารึกของเจ้าชายอินเทฟิ ที่ ดรา 'อาบู เอล-นากา' แสดงให้เห็นการจัดพิธีศพของอิโยเทฟ โดยแต่เดิมวางไว้ในห้องสวดใกล้หลุมฝังศพของเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 1

เมนทูโฮเทปที่ 1 (หรือ เมนทูโฮเทป-อาอา, แปลว่า "มหาราช") เขาอาจเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ และเป็นผู้ปกครองอิสระบริเวณอียิปต์บนในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1 หรืออาจเป็นบุคคลที่ไม่ตัวตนจริงที่สร้างขึ้นภายหลังในช่วงราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ ในรัชสมัยอันรุ่งเรืองอินเตฟที่ 2 และฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 โดยให้เป็นพระราชบิดาผู้สถาปนา

**การระบุตัวตน**
เมนทูโฮเทปที่ 1 อาจจะเป็นผู้ปกครองถิ่นท้องของอียิปต์ในบริเวณเมืองธีบส์ในต้นสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1 ราว 2135 ปีก่อนคริสตกาล นามของเขาถูกบันทึกในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งคาร์นักที่พบในโถงเทศกาลแห่งทุตโมสที่ 3 ในตำแหน่งที่ 12 โดยปรากฎพระนามเพียงแค่บางส่วนว่า "เมน -" ในคาร์ทูธ ซึ่งแตกต่างจากของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 (ตำแหน่งที่ 29) หรือของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 3 (ตำแหน่งที่ 30) บางส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของบันทึกพระนามแห่งคาร์นักดูเหมือนจะไม่ได้สื่อถึงฟาโรห์ในอดีตในลำดับเหตุการณ์ใด ๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าฟาโรห์ "เมน-" นี้มีพระชนม์ชีพอยู่หรือเมื่อใด นักวิชาการหลายคนโต้เถียงกันจากบันทึกพระนามที่ว่า เมนทูโฮเทปที่ 1 ซึ่งอาจจะเป็นเพียงผู้ปกครองท้องถิ่นของธีบส์ ซึ่งได้รับได้รับนามหลังจากการมรณกรรมของเขา โดยผู้ปกครองที่ขึ้นมาต่อจากเขา ดังนั้น บุคคลที่สันนิษฐานมานี้จึงถูกเรียกว่า "เมนตูโฮเทปที่ 1"
เป็นความจริงที่ว่า ไม่มีหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยใดที่เกี่ยวข้องกับเมนทูโฮเทปที่ 1 เลย ซึ่งทำให้นักวิชาการบางคนได้เสนอว่า เขาเป็นบรรพบุรุษในตำนานและผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์นั้นในภายหลัง
ไฟล์:Lepsius.jpg|right|thumb|200x200px|บันทึกพระนามแห่งคาร์นัก แสดงให้เห็นพระนามบางส่วน "เมน..." ในคาร์ทูธ (หมายเลยที่ 12)
บนฐานของรูปสลักจากวิหารแห่งเฮกาอิบบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ เมนทูโฮเทปถูกเรียกว่า "บิดาแห่งเทพเจ้า" ชื่อนี้อาจจะหมายถึงผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากของเขา นั้นก็คืออินเตฟที่ 1 และอินเตฟที่ 2 ซึ่งขึ้นมาเป็นผู้ปกครองเหนือบริเวณอียิปต์บน จากชื่อนี้นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนแย้งว่า เมนทูโฮเทปนี้น่าจะเป็นบิดาของอินเตฟที่ 1 และ 2 และว่าเขาไม่เคยเป็นฟาโรห์เลย เนื่องจากชื่อนี้มักจะสงวนไว้สำหรับบรรพบุรุษที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ของฟาโรห์
ไม่ทราบชื่อขณะครองราชย์ของเขา; เนื่องจากเขาอาจจะไม่ได้เป็นฟาโรห์ หรือไม่ก็ไม่มีฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดในต่อมาไม่มีพระนามขณะครองราชย์ใดๆ จนกระทั่งรัชสมัยฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และเป็นไปได้ว่าพระองค์ก็ไม่เคยมีเช่นกัน ชื่อฮอรัสที่ถูกพระราชทานให้หลังจากมรณกรรมอย่างแน่นอนว่า เทปิ-อา (Tepi-a) แปลว่า "บรรพบุรุษ"

**ด้านครอบครัว**
ภรรยาของเมนทูโฮเทป อาจจะเป็นเนเฟรูที่ 1และรูปสลักจากวิหารแห่งเฮกาอิบ อาจจะถูกใช้สื่อความ เพื่อแสดงว่าเขาเป็นบิดาของอินเตฟที่ 1 และ 2 บันทึกพระนามแห่งคาร์นักมีบุคคลที่ไม่ใช่เชื้อพระวงศ์หนึ่งคน (ไม่มีคาร์ทูธ) ชื่อว่า อินเตฟ ในตำแหน่งที่ 13 และนี่อาจหมายถึงอินเตฟ ผู้อาวุโส บุตรชายของไอคู ผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ที่ภักดีต่อฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1 อย่างไรก็ตาม พระนามฟาโรห์ในชิ้นส่วนที่เหลืออยู่ของบันทึกดังกล่าวนั้นไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา ดังนั้นจึงไม่แน่นอนเลย

**ด้านการปกครอง**
ในฐานะผู้ปกครองท้องถิ่นธีบส์ เมนทูโฮเทปอาจแผ่ขยายอำนาจไปทางใต้จนถึงแก่งน้ำตกแรกในแม่น้ำไนล์ เขาอาจจะเจริญความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองท้องถิ่นแห่งคอปตอส ซึ่งส่งผลให้อินเตฟที่ 1 ทำสงครามกับฟาโรห์แห่งเฮราคลีโอโพลิสจากราชวงศ์ที่สิบที่ปกครองเหนือบริเวณอียิปต์ล่างและมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ปกครองที่มีอำนาจในอียิปต์กลางโดยเฉพาะอังค์ติฟิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเอ็ด
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 2

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2535 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2535 

**ผลการตัดสิน**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - บริษัทไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- ดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยม - พลรัตน์ รอดรักษา (ดร.ครก)- ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม - พิชราวัลย์ พิภพวรไชย (ผู้ชายชื่อต้น ผู้หญิงชื่อนุช)- ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม - วงศ์ศักดิ์ ศรีนวกะตระกูล (แชะ แชะ แชะ เจอ แจ๋วแหวว)- ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม - ธิศวรรณ สุวรรณโพธิ์ (ครั้งนี้โลกฉุดไม่อยู่)- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - โปร์อาร์ตกรุ๊ป (แจ๊คพ็อตคนจะรวยช่วยไม่ได้)- ถ่ายภาพยอดเยี่ยม - วันชัย เล่งอิ๊ว จาก (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- ลำดับภาพยอดเยี่ยม - พูนศักดิ์ อุทัยพันธุ์ จาก (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม - เจดีย์ ศุภกาญจน์ และ ประดิษฐ์ นิลสนธิ จาก (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม - มาริษา สุทธิชาติ และ สุภาพร ล.รัศมี จาก (โตแล้วต้องโต๋)- แต่งหน้ายอดเยี่ยม - สถาบันเอ็มทีไอ จาก (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม - เวฟเลงจน์ จาก (เจาะเวลาหาโก๊ะ)- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม - จรัล มโนเพ็ชร และ ดำรง ธรรมพิทักษ์ จาก (อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป)- เพลงนำยอดเยี่ยม - ชาลี อินทรวิจิตร และ ปราจีน ทรงเผ่า จาก (ครูจันทร์แรมประทีปแห่งลุ่มแม่น้ำสาย)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2535
02
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 3

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2536 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2537 

**ผลการตัดสิน**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  
** คนแซ่ลี้
** มือปืน 2 สาละวิน
** ปีหนึ่งเพื่อนกันกับวันอัศจรรย์ของผม
** ท่านขุนน้อยน้อยแห่งสยาม
** กอดคอกันแหวว- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม 
** ชูชัย องอาจชัย (คนแซ่ลี้)
** หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (มือปืน 2 สาละวิน)
** ทองก้อน ศรีทับทิม (กอดคอกันแหวว)
** บัณฑิต ฤทธิ์ถกล (หอบรักมาห่มป่า)
** สมจริง ศรีสุภาพ (ปีหนึ่งเพื่อนกันกับวันอัศจรรย์ของผม)- ดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยม 
**จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ (คนแซ่ลี้)
** สรพงศ์ ชาตรี (มือปืน 2 สาละวิน)
** สัญญา คุณากร (ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด)
**ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ (ปีหนึ่งเพื่อนกันกับวันอัศจรรย์ของผม)
**สิรคุปต์ เมทะนี (มือปืน​ 2​ สาละวิน)- ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม
**บุษกร พรวรรณะศิริเวช - คนแซ่ลี้
** จันจิรา จูแจ้ง - กอดคอกันแหวว
** จินตหรา สุขพัฒน์ - สมศรี 422 อาร์​ โปรแกรม​ B ปีนี้​ 2​ ขวบ
** วิชุดา​ มงคลเขตต์ - มือปืน​ 2สาละวิน
**อังคณา ทิมดี - ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด- ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม
**เกรียงไกร อุณหะนันท์ (คนแซ่ลี้)
**ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง​￼￼​ (ปีหนึ่งเพื่อนกันกับวันอัศจรรย์ของผม)
**ศรัณยู วงษ์กระจ่าง￼￼​ (ท่านขุนน้อยน้อยแห่งสยาม)​
**ฉัตรชัย เปล่งพานิช￼￼​ (มือปืน​ 2​ สาละวิน)​
**อรุณ ภาวิไล￼￼​ (ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด)​- ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม
**ธัญญา โสภณ (ท่านขุนน้อยน้อยแห่งสยาม)
**ผอูน จันทรศิริ￼￼​ (สมศรี 422 อาร์​ โปรแกรม​ B ปีนี้​ 2​ ขวบ)​
**เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์￼￼​ (ปีหนึ่งเพื่อนกันกับวันอัศจรรย์ของผม)
**ปวีณา ชารีฟสกุล￼￼​ (มือปืน​ 2​ สาละวิน)
**แอน ทองประสม￼￼​ (หอบรักมาห่มป่า)​- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** วิไลลักษณ์ พูลประเสริฐ (คนแซ่ลี้)- ถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** เอกภพ ตันหยงมาสกุล (คนแซ่ลี้)- ลำดับภาพยอดเยี่ยม
** สุนิตย์ อัศวินิกุล (คนแซ่ลี้)- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม 
** ห้องบันทึกเสียงรามอินทรา (คนแซ่ลี้)- เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** พิเศษ สังข์สุวรรณ (มือปืน 2 สาละวิน)- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
** บัตเตอร์ฟลาย (คนแซ่ลี้)- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
** ปราจีน จันทร์เขียว (มือปืน 2 สาละวิน)- เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** นิตินัย รัตนภาณุ (มือปืน 2 สาละวิน)- แต่งหน้ายอดเยี่ยม
** (คนแซ่ลี้)- การสร้างภาพพิเศษทางภาพยอดเยี่ยม
** (ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันมหัศจรรย์ของผม)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2536
03
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 5

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 5 ประจำปี พ.ศ. 2538 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2539 

**ผลการตัดสิน**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** โลกทั้งใบให้นายคนเดียว
** เกิดอีกทีต้องมีเธอ 
** คู่กรรม 
** บินแหลก 
** (ศยามล) - ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
** ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
** ปรัชญา ปิ่นแก้ว (เกิดอีกทีต้องมีเธอ)
** ยุทธนา มุกดาสนิท , พันธ์ุธัมม์ ทองสังข์ และ นิพนธ์ ผิวเณร (คู่กรรม)
** เปี๊ยก โปสเตอร์ (บินแหลก)
** อภิชาติ หาลำเจียก (ศยามล)- ดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยม
** สมชาย เข็มกลัด - (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
** จอห์นนี แอนโฟเน่ - (ศยามล)
** ศรัณยู วงษ์กระจ่าง - (บินแหลก)
** ธงไชย แมคอินไตย์ - (คู่กรรม)
** สันติสุข พรหมศิริ - (บุญชู 8)- ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม
** สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา - (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
** จินตหรา สุขพัฒน์ - (สมศรี 422 อาร์ โปรแกรมดีปีนี้มีน้อง)
** บุญพิทักษ์ จิตกระจ่าง - (รักแท้ บทที่ 1)
** พรนภา เทพทินกร - (ศยามล)
** อาภาศิริ นิติพน - (คู่กรรม)- ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม
** อรุณ ภาวิไล - (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
** ฐิติ พุ่มอ่อน - (ฉีกป่าล่าคน)
** นรินทร์ ทองคำ - (ศยามล)
** ปราโมทย์ แสงศร - (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)
** สุประวัติ ปัทมสูต - (สมศรี 422 อาร์ โปรแกรมดีปีนี้มีน้อง)- ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม
** วิไลวรรณ วัฒนพานิช - (คู่กรรม)
** จารุณี สุขสวัสดิ์ - (บุญชู 8)
** รัชชนก พูลผลิน - (บินแหลก)
** ถนอมศรี เทวกุล ณ อยุธยา - (กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอเทอมเดียว)
** เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ - (กู๊ดบายซัมเมอร์ เอ้อเหอเทอมเดียว)- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** ตุลยสิทธิ์ นิยมกุล, มนต์ศักดิ์ เกษศิรินทร์เทพ, ศิวาภรณ์ พงษ์สุวรรณ (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)- ถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สุทัศน์ อินทราบุปกรณ์ (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)- ลำดับภาพยอดเยี่ยม
** ปิติ จตุรภัทร และ ธนพล ธนังกูล (โลกทั้งใบให้นายคนเดียว)- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม
** นิวัติ สำเนียงเสนาะ (คู่กรรม)- เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สุทธิพงษ์ วัฒนจัง และ สุรพัฒน์ จำลองกุล เพลงเกิดอีกทีต้องมีเธอ (เกิดอีกทีต้องมีเธอ)- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
** บริษัท จิงเกิลเบลล์ จำกัด (เกิดอีกทีต้องมีเธอ)
*กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม 
** ประสรรค์ เพชรพงษ์ และ สายชล ทัศนจร (คู่กรรม)- เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** รัตนพล ธรรมชาติ (คู่กรรม)- แต่งหน้ายอดเยี่ยม 
** สุยนพงษ์ พัฒนพานิชย์ และ รัชชานนท์ สูริโยธิน (เกิดอีกทีต้องมีเธอ)- การสร้างภาพพิเศษทางภาพยอดเยี่ยม 
** Carol Loi , Telly Fung , อัจฉรา กิจกาญจนาศน์ , สราวุธ เกศลักษณ์ และ วันชัย บุญสอด (เกิดอีกทีต้องมีเธอ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2538
05
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 6

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2539 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2540 

**ผลการตัดสิน**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม  
** เสียดาย 2 (สหมงคลฟิล์ม)
** รักเอย
** ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม 
** หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย 2)
** กมล ศรีสวัสดิ์ (ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน)
** ธนิตย์ จิตต์นุกูล (รักเอย)- ดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยม 
** ฌานิศ ใหญ่เสมอ - (เด็กเสเพล)
** รวิชญ์ เทิดวงศ์ - (รักเอย)
** สมชาย เข็มกลัด - (ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน)
** สรพงศ์ ชาตรี - (เสียดาย 2)- ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม
** ธัญญา โสภณ - (คู่กรรม 2)
** กุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา - รักเอย
** นุสบา วานิชอังกูร - (เรือนมยุรา)
** มาริสา สัมฤทธิ์สุข - (วอนทั้งโลกโขกหัวเธอ)- ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม
** นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์ - (แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ)
** รุจน์ รณภพ - (เด็กเสเพล)
** อรรถพร ธีมากร - (ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน)- ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม
** พอลลีน เรือนเพชร - (นางแบบ)
** กาญจนาพร ปลอดภัย - (ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน)
** ปัทมาศ ยงวิสุทธิ์ - (รักเอย)
** วิชชุดา มงคลเขตต์ - (เสียดาย 2)- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย 2)- ถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** ปรีชา ชื่นชม (เด็กเสเพล)- ลำดับภาพยอดเยี่ยม
** ม.จ. ชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย 2)- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม 
** ห้องบันทึกเสียงรามอินทรา (เด็กเสเพล)- เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
**  เพลงแอบรัก โดย อนันต์ เธียรธรรมจักร์ , ทรงศักดิ์ ยอดทองเลิศ และ สร่างศัลย์ เรืองศรี (เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ)- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
** จำรัส เศวตาภรณ์ (คู่กรรม 2)- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
** กลุ่มสหมิตร (คู่กรรม 2)- เครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** กมลวรรณ วิริยะภักดี (รักเอย)- แต่งหน้ายอดเยี่ยม
** นิติพันธ์ คำหอม (เสียดาย 2)- การสร้างภาพพิเศษทางภาพยอดเยี่ยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2536
06
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 2

ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 (2061 - 2010 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่ 11 ที่ครองราชย์เป็นเวลา 51 ปี รอบปีที่ 39 ของพระองค์บนบัลลังก์เขารวมตัวกันในอียิปต์จึงสิ้นสุดระยะเวลาช่วงแรก ดังนั้นพระองค์จึงถือเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชอาณาจักรกลาง

**การครองราชย์**
รูปสลักของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 จากหินทราบ
ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ถือเป็นผู้ปกครองคนแรกของอาณาจักรแห่งอียิปต์ ในบันทึกแห่งตูรินกล่าวว่าพระองค์ครองราชย์ถึง 51 ปี นักมนุษยวิทยาหลายคนได้พิจารณาภาพหินสองสีมานานแล้วแสดงให้เห็นว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 มีขนาดเล็กกว่าที่ระบุว่าเป็นกษัตริย์ "อินเทฟ" เป็นหลักฐานที่สรุปได้ว่าผู้บุกเบิกฟาโรห์อินโยเทปที่ 3 เป็นพ่อของตัวเอง นี่เป็นอย่างไรไม่ได้อย่างแน่นอนเพราะภาพนูนต่ำนูนต่ำนูนสูงเหล่านี้อาจมีวัตถุประสงค์ในการโฆษณาชวนเชื่ออื่น ๆ และมีปัญหาอื่น ๆ ที่มาจากแหล่งกำเนิดที่แท้จริงของเมนทูโฮเทป การเปลี่ยนชื่อของเขาสามครั้งและความพยายามที่จะอ้างสิทธิ์จากพระเจ้าต่างๆ

**สุสาน**
ห้องฝังศพของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2
ดังที่ได้กล่าวมาข้างต้นลานด้านหลังของพระวิหารจะมีร่องรอยอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นทางเดินตรงยาว 150 เมตร นำลงสู่ห้องใต้ดินขนาดใหญ่ 45 เมตร ใต้ศาลซึ่งเป็นหลุมฝังศพของกษัตริย์อย่างไม่ต้องสงสัย ห้องนี้เรียงรายไปด้วยหินแกรนิตสีแดงและมีหลังคาแหลม มีโบสถ์ขนาดใหญ่ในรูปของอียิปต์ - ต่อ - วิหารศักดิ์สิทธิ์ โบสถ์นี้ถูกปิดครั้งโดยประตูคู่ตอนนี้ขาดหายไป มีโลงศพไม้และภาชนะบรรจุน้ำมันซึ่งทิ้งร่องรอยไว้ในดิน ส่วนใหญ่ของสินค้าที่ฝังศพที่ต้องมีการฝากไว้ที่นั่นได้หายไปเป็นเวลานานอันเป็นผลมาจากการปล้นหลุมฝังศพ รายการที่เหลืออีกสองสามรายการ ได้แก่ คทาลูกศรหลายชุดรวมทั้งเรือยุ้งฉางและเบเกอรี่

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Gae Callender: The Middle Kingdom Renaissance, In: Ian Shaw (edit.): The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford University Press, Oxford, 2000, 0-19-815034-2, pp. 148–183
*W. Grajetzki, The Middle Kingdom of Ancient Egypt: History, Archaeology and Society, Duckworth, London 2006 0-7156-3435-6, 18-23
*Habachi, Labib 1963. King Nebhepetre Menthuhotp: his monuments, place in history, deification and unusual representation in the form of gods. Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo 19, 16-52.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเอ็ด
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 4

เนบทาวีเร เมนทูโฮเทปที่ 4 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ด และดูเหมือนว่าพระองค์จะครองราชย์เป็นระยะเวลา 7 ปี ซึ่งพอดีที่ระบุในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินแต่กลับไม่ได้บันทึกเกี่ยวกับพระองค์

**จารึกหิน**
ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 เป็นที่ทราบมาจากจารึกเพียงไม่กี่ชิ้นในวาดิ ฮัมมามัต ที่ได้บันทึกการออกเดินทางไปยังชายฝั่งทะเลแดงและเหมืองหินสำหรับอนุสาวรีย์ของราชวงศ์ หนึ่งในจารึกเหล่านี้ยืนยันว่าพระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่า ไอมิ และดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสของผู้ปกครองพระองค์ก่อนหน้า
นอกจากนี้ พระองค์ยังปรากฏในจารึกที่วาดิ เอล-ฮูดิ และยังพบจารึกอื่นอีกที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ในอายน์ ซุคนา ซึ่งสถานที่เหล่านี้เป็นเมืองท่าเทียบเรือตามปกติสำหรับการเดินทางไปยังไซนาย
ถึงแม้ว่าพระองค์จะค่อนข้างมีความคลุมเครือ เนื่องจากพระนามของพระองค์ไม่ได้ปรากฏบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส แต่จารึกเหล่านั้นได้แสดงให้เห็นถึง การจัดระเบียบและองค์ประกอบของการออกเดินทางขนาดใหญ่ในรัชสมัยของพระองค์ หัวหน้าคณะเดินทางไปยังวาดิ ฮัมมามัตมีนามว่า อเมเนมเฮต ผู้รั้งตำแหน่งเป็นราชมนตรี ซึ่งได้ออกเดินทางในช่วงปีที่สองแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 และสันนิษฐานได้ว่าน่าจะบุคคลเดียวกับฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์และเป็นผู้ขึ้นปกครองต่อจากพระองค์ในทันที
เศษของชามที่ทำจากหินชนวนที่พบในลิชต์เหนือปรากฏพระนามอย่างเป็นทางการของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ซึ่งถูกจารึกไว้ด้านนอก และด้านในมีพระนามของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากพระองค์ แต่เนื่องจากจารึกทั้งสองมีรอยบากในรูปแบบการเขียนที่แตกต่างกัน ตามที่โดโรเธีย อาร์โนลด์ได้แสดงความเห็นว่า นี่บ่งชี้ว่าฟาโรห์อเมเนมเฮตได้เพิ่มพระนามของพระองค์ลงในชามดังกล่าวที่เดิมมีเพียงพระนามของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 อย่างไรก็ตาม ปีเตอร์ จาโนซิได้เสนอความเห็นว่า จารึกพระนามด้านนอกชามนั้นไม่กล่าวถึงฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 แต่กลับไปกล่าวถึงฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 เสียมากกว่า

**การสิ้นสุดของราชวงศ์**
นักไอยคุปต์วิทยาบางคนได้สันนิษฐานว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตอาจจะยึดพระราชบัลลังก์หรือยึดพระราชอำนาจหลังจากฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีองค์รัชทายาท ในปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีหรือบันทึกที่ยืนยันได้ว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดยราชมนตรีอเมเนมเฮตหรือทรงแต่งตั้งให้ราชมนตรีอเมเนมเฮตให้เป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ และไม่พบมัมมี่และที่ฝังพระศพของพระองค์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
date=2006-02-24 
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบเอ็ด
รอเบิร์ต ไคลฟ์

พลตรี รอเบิร์ต ไคลฟ์ บารอนที่ 1 แห่งไคลฟ์ (Robert Clive, 1st Baron Clive; 29 กันยายน ค.ศ. 1725 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1774) หรือเป็นที่รู้จักในนาม ไคลฟ์แห่งอินเดีย (Clive of India) เป็นหนึ่งในนักการทหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษ เขาเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของบริติชอินเดีย เขาสามารถมีชัยในยุทธการที่ปลาศีในปี ค.ศ. 1757 ทำให้แคว้นเบงกอลซึ่งเป็นแคว้นที่ร่ำรวยที่สุดของอินเดียในขณะนั้นตกเป็นดินแดนในบังคับของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยสมบูรณ์ สร้างความมั่งคั่งให้กับราชสำนักและรัฐบาลอังกฤษอย่างมาก หลังปกครองเบงกอลแล้ว เขาใช้เบงกอลเป็นฐานอำนาจของอังกฤษในการขยายอิทธิพลเพื่อยึดครองแคว้นและอาณาจักรต่างๆในอนุทวีปอินเดีย นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคทอรี
บิดาของไคลฟ์ได้แนะนำให้เขาเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้แทนค้าต่างประจำบริษัทอินเดียตะวันออก ไคลฟ์จึงออกเดินทางไปยังอินเดียในปี ค.ศ. 1743 และไปแวะพักอยู่ที่บราซิลเป็นเวลาเก้าเดือน ทำให้เขาพอรู้ภาษาโปรตุเกส ในขณะนั้น บริษัทอินเดียตะวันออกมีเพียงนิคมขนาดเล็กๆชื่อว่าป้อมเซนต์จอร์จ (เมืองเจนไนในปัจจุบัน) ตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกในอินเดียใต้ เขาเดินทางถึงป้อมเซนต์จอร์จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1744 และเริ่มรับราชการที่นั่น อาทิ เป็นเสมียนร้านค้า, ผู้นับสต็อคสินค้าของบริษัทฯ ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1746 ป้อมเซนต์จอร์จถูกโจมตีโดยกองทหารฝรั่งเศส (เนื่องจากอังกฤษ-ฝรั่งเศสขัดแย้งกันอยู่ในสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย) หลังถูกปิดล้อมได้หลายวันป้อมเซนต์จอร์จก็ถูกฝรั่งเศสเข้ายึดครอง
ไคลฟ์และพลเรือนอังกฤษบางส่วนไม่ยอมจำนนต่อฝรั่งเศส เขาและพวกเดินทางไปยังป้อมเซนต์เดวิด (หนึ่งในป้อมของอังกฤษ) ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ราว 80 กิโลเมตร และขอเข้าสมัครเป็นทหาร ซึ่งถือเป็นตำแหน่งราชการที่ต่ำกว่าผู้แทนค้าต่าง ไคลฟ์ได้รับการบรรจุเป็นนายธงในปี ค.ศ. 1747 ต่อมา ความกล้าหาญของไคลฟ์เป็นที่เข้าตาของพันตรีลอว์เรนต์ ซึ่งเดินทางมาเป็นผบ.ป้อมเซนต์เดวิด ตั้งแต่นั้น ไคลฟ์ได้เจริญก้าวหน้าในราชการทหารเรื่อยมา

**อ้างอิง**
1774
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามเจ็ดปี
คอหอยอักเสบ

คอหอยอักเสบ (Pharyngitis) เป็นการอักเสบบริเวณด้านหลังของช่องคอ จัดเป็นการติดเชื้อทางเดินหายใจชนิดหนึ่ง มักทำให้เกิดอาการเจ็บคอและเป็นไข้ และอาจมีอาการอื่นร่วมด้วยได้แก่ คัดจมูก, ไอ, ปวดหัว, ออกเสียงลำบาก ผู้ป่วยจะมีอาการเหล่านี้อยู่ 3-5 วัน โดยอาจมีการอักเสบอื่น ๆ ร่วมด้วย อาทิ โพรงอากาศอักเสบ และ/หรือ หูชั้นกลางอักเสบ
ไวรัสคือสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดอาการคอหอยอักเสบ เด็ก 25% และผู้ใหญ่ 10% ที่เกิดอาการนี้มาสาเหตุมาจากเชื้อสเตร็ปโตค็อกคัส ส่วนสาเหตุอื่น ๆ ได้แก่แบคทีเรียจำพวก หนองใน หรือ เห็ดรา หรือสารระคายเคืองจำพวก สารในบุหรี่ เกสรดอกไม้ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรคระบบหายใจ
หมวดหมู่:การอักเสบ
หมวดหมู่:การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนเฉียบพลัน
รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 26

===รางวัลตุ๊กตาทอง**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 
** เสียดาย บริษัท สหมงคลฟิล์ม จำกัด- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม
** ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย)- ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม
** จอนนี่ แอนโฟเน่ (เสียดาย)- ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
** สินจัย หงษ์ไทย (มหัศจรรย์แห่งรัก)- ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม 
** วิลลี่ แมคอินทอช (มหัศจรรย์แห่งรัก)- ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 
** วราพรรณ หงุ่ยตระกูล (มหัศจรรย์แห่งรัก)- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 
** ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย)- บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม 
** วาณิช จรุงกิจอนันต์ , ทศพร นาคธน และ อารี จินตพาณิชการ (กาเหว่าที่บางเพลง)- ถ่ายภาพยอดเยี่ยม 
** อานุภาพ บัวจันทร์ (เสียดาย)- ลำดับภาพและตัดต่อยอดเยี่ยม 
** ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล (เสียดาย)- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม 
** อิสริยะ จารุพันธ์ (มหัศจรรย์แห่งรัก)- ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** ปรางค์เพชร ตระกูลเผด็จไกร  (มหัศจรรย์แห่งรัก)- แต่งหน้าและแต่งผมยอดเยี่ยม 
** สถาบัน เอ็ม.อี.ไอ. (เสียดาย)- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม
** คุณากร เศรษฐี (เสียดาย)- เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 
** สุรชัย จันทิมาธร (เสียดาย)- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม 
** สราวุธ เลิศปัญญา (มหัศจรรย์แห่งรัก)- เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม 
** บริษัท กันตนาโมชั่นพิคเจอร์ จำกัด (กาเหว่าที่บางเพลง)
หมวดหมู่:รางวัลตุ๊กตาทอง
รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 27

===รางวัลตุ๊กตาทอง**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม – คู่กรรม ของ แกรมมี่ฟิล์ม- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม – ยุทธนา มุกดาสนิท, พันธ์ธัมม์ ทองสังข์ และ นิพนธ์ ผิวเณร จาก คู่กรรม- ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม – ธงไชย แมคอินไตย์ จาก คู่กรรม- ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม – สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา จาก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว- ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – อภิชาติ หาลำเจียก จาก ศยามล- ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม – จารุณี สุขสวัสดิ์ จาก บุญชู 8 เพื่อเธอ- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - สุเทพ ตันนิรัตน์ จาก รักแท้บทที่ 1- ลำดับภาพและตัดต่อยอดเยี่ยม - ปรียาชาติ จาก ศยามล- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม – ธีรพันธ์ บุญผลิต, ผล.ณรงค์ อุสายพันธ์ จาก รักแท้บทที่ 1- กำกับภาพยอดเยี่ยม - สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์ จาก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว- เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม - กันตนา ฟิล์มแลปส์ จาก เกิดอีกทีต้องมีเธอ- ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม - รัตนพล ธรรมชาติ จาก คู่กรรม- แต่งหน้าและแต่งผมยอดเยี่ยม – วิเชียร อุปปิง จาก หยุดไม่ได้ถ้าหัวใจจะซิ่ง- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม – กันตนา ฟิล์มแลปส์ จาก เกิดอีกทีต้องมีเธอ- เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - สีฟ้า, อนุวัฒน์ สืบสุวรรณ ในเพลง เธอคนเดียว จาก คู่กรรม- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม - จิงเกิลเบลล์ จาก เกิดอีกทีต้องมีเธอ- ภาพยนตร์ยอดนิยม - โลกทั้งใบให้นายคนเดียว อาร์.เอสฟิล์ม  (ทำรายได้ 55 ล้านบาทใน กทม.)
หมวดหมู่:รางวัลตุ๊กตาทอง
รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 28

===รางวัลตุ๊กตาทอง**
 ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม – เสียดาย 2 ของ บริษัท มงคลภาพยนตร์ จำกัด- ผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม – ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล จาก เสียดาย 2- ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม – สรพงศ์ ชาตรี จาก เสียดาย 2- ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม – ศิริลักษณ์ ผ่องโชค จาก คู่กรรม 2- ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – ญาณี ตราโมท จาก เสียดาย 2- ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม – อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง จาก เสียดาย 2- บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล จาก เสียดาย 2- บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม - มารยาท ไทยนิวัฒน์วิไล จาก เด็กเสเพล- ลำดับภาพและตัดต่อยอดเยี่ยม - ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล จาก เสียดาย 2- กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม – สนั่น เพชรทอง จาก สุดขีด มังกรเจ้าพระยา 2- กำกับภาพยอดเยี่ยม - อานุภาพ บัวจันทร์ จาก เสียดาย 2- กำกับคิวบู๊ยอดเยี่ยม - กมล ศรีสวัสดิ์ จาก ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน- เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม - บริษัท สยามพัฒนาฟิล์ม จำกัด จาก เรือนมยุรา- ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม - จันทร์กานต์ เถาวงษ์, วันรัก จันทไพบูลย์ชวลิต จาก เสียดาย 2 - แต่งหน้าและแต่งผมยอดเยี่ยม – นิติพล คำหวล จาก เสียดาย 2- บันทึกเสียงยอดเยี่ยม – สุรพรหม ภิญโญทรัพย์ จาก เสียดาย 2 - เพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - นิรันดร์ แต้มมาลี, วีระพงศ์ สุนทรประเสริฐ จาก ล่องจุ๊นฯ- ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม - พิเศษ สังขสุวรรณ จาก เสียดาย 2- ภาพยนตร์ยอดนิยม - สติแตก สุดขั้วโลก 
หมวดหมู่:รางวัลตุ๊กตาทอง
ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411

เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2017 เจ้าหน้าที่ตำรวจของท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ใช้กำลังขับไล่ เดวิด เต๋า ซึ่งเป็นผู้โดยสาร ให้ออกจากเครื่องของยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรส เที่ยวบินที่ 3411 หลังจากที่เขาปฏิเสธการออกจากเครื่องตามความประสงค์ของผู้จัดการ เขาส่งเสียงร้องในขณะที่เจ้าหน้าที่ลากเขาออกจากที่นั่ง และใบหน้าของเขากระแทกกับพนักพิงที่นั่งระหว่างการขัดขืน เจ้าหน้าที่จับแขนของเต๋าแล้วลากตัวไปตามทางเดินในเครื่องบิน ก่อนที่จะเผชิญหน้ากัน ผู้จัดการได้ยื่นข้อเสนอชดเชยให้สำหรับผู้โดยสารที่อาสาสละที่นั่ง ให้กับพนักงานสายการบินสี่คน ที่ต้องไปยังจุดหมายปลายทางคือท่าอากาศยานนานาชาติลุยส์วิลล์ แต่ไม่มีใครตอบรับ ผู้โดยสารสี่คนจึงถูกเลือกโดยไม่สมัครใจ ผู้โดยสารสามคนแรกยอมปฏิบัติตาม และเต๋า คือผู้ที่ถูกเลือกเป็นคนที่สี่
วิดีโออุบัติการณ์ดังกล่าวถูกบันทึกโดยผู้โดยสาร จนกลายเป็นไวรอลบนสื่อสังคมอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เกิดความไม่พอใจต่อยูไนเต็ดแอร์ไลน์อย่างรุนแรง (ยูไนเต็ดเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินในเครือยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ซึ่งใช้ชื่อยี่ห้อและโลโก้ร่วมกัน) ผู้คนในสื่อสังคมจำนวนมากโดยเฉพาะในสหรัฐฯ จีน และเวียดนาม ได้เรียกร้องให้บอยคอตยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และบางส่วนมองว่าการกระทำดังกล่าวต่อเดวิด เต๋า ซึ่งมีเชื้อสายจีนและเวียดนามนั้นอาจจะเป็นการเหยียดเชื้อชาติด้วย นักการเมืองในสหรัฐฯ ได้เรียกร้องให้มีการตรวจสอบอย่างเป็นทางการ รวมไปถึงประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ว่ามีการบริการลูกค้าได้ "แย่มาก"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไวรอลวิดีโอ
หมวดหมู่:พ.ศ. 2560
ปราสาทซันตันเจโล

ภาพ:Engelsburg und Engelsbrücke abends (Zuschnitt).jpg|260px|thumb|ปราสาทซันตันเจโลเมื่อมองจากสะพาน ส่วนยอดคือรูปหล่อของอัครทูตสวรรค์มีคาเอล
ปราสาทซันตันเจโล (Castel Sant'Angelo "ปราสาทนักบุญทูตสวรรค์") เป็นอาคารทรงกระบอกในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของนครรัฐวาติกันราว 700 เมตร ก่อสร้างขึ้นในสมัยจักรพรรดิฮาดริอานุสแห่งโรมัน ราว ค.ศ. 134 ถึง 139 เพื่อใช้เป็นสุสานของพระองค์และพระราชวงศ์ ต่อมาอาคารนี้ได้ถูกใช้งานเป็นปราสาทและป้อมปราการ อาคารนี้เคยเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในกรุงโรมอยู่ช่วงหนึ่ง ปัจจุบันใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ชื่อว่า "พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติปราสาทซันตันเจโล" (Museo Nazionale di Castel Sant'Angelo)
อาคารแห่งนี้เดิมถูกเรียกว่า สุสานฮาดริอานุส อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการนำอาคารนี้ไปใช้งานเป็นป้อมปราการทางทหารในค.ศ. 401 เครื่องสุสานต่างๆก็ได้สูญหายไป ตั้งแต่นั้นมาก็มีการต่อเติมปรับปรุงอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งเมื่อกรุงโรมเกิดโรคระบาดครั้งใหญ่ในค.ศ. 590 มีตำนานว่าอัครทูตสวรรค์มีคาเอลได้ปรากฎองค์เหนือปราสาทแห่งนี้ และชักดาบขึ้นเพื่อยุติโรคระบาด กลายเป็นที่มาของชื่อปราสาทตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Site describing arrangement of the original mausoleum.- of Hadrian, part of the Encyclopædia Romana by James Grout- Platner and Ashby entry on the tomb on Lacus Curtius site- Roman Bookshelf - Views of Castel Sant'Angelo from the 19° Century
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:โบราณสถานโรมันในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโรม
ปลาตกเบ็ดหลังค่อม

ปลาตกเบ็ดหลังค่อม (humpback anglerfish) เป็นสายพันธุ์ของปลาในตระกูล Melanocetidae ซึ่งเป็นปลาทะเลสีดำ เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า ตกเบ็ดหลังค่อมหลังค่อม   เป็นปลาน้ำลึกที่อาศัยอยู่ที่ระดับความลึกถึง 4,500 เมตร แต่ส่วนใหญ่ยังคงอยู่บริเวณน้ำลึก 1,500 เมตร มีถิ่นกำเนิดในมหาสมุทรของโลกซึ่งสามารถพบได้ในเขตร้อนชื้นและในหลายพื้นที่ที่มีอุณหภูมิปานกลางเป็นที่รู้จักจากทะเลรอสในบนทวีปแอนตาร์กติกา มันถูกค้นพบและได้รับการตั้งชื่อตาม เจมส์ เยต จอห์นสัน

**ชีววิทยา**
เพศเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้ โดยตัวเมียอาจมีขนาดใหญ่ถึง 18 เซนติเมตร แต่ตัวผู้มีขนาดไม่ถึง 3 เซนติเมตร พวกมันมีหัวขนาดใหญ่และตาขนาดเล็กเหมือนปลาตกเบ็ดชนิดอื่น ๆ แต่ปลาตกเบ็ดหลังค่อมนั้นต่างจากชนิดอื่นตรงที่ตัวผู้นั้นจะไม่แนบติดและรวมเป็นหนึ่งกับตัวเมีย มันจะแค่แนบปล่อยอสุจิเพื่อผสมพันธุ์จากนั้นก็จะแยกกันไป
ปลาตกเบ็ดหลังค่อมนั้นสามารถกินเหยื่อขนาดใหญ่ได้เพราะมีกระเพาะที่มีขนาดใหญ่ยืดหดได้

**ดูเพิ่ม**
ปลาทะเลลึก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปลาทะเลลึก
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:อันดับปลาตกเบ็ด
แอ็นสท์ บาร์คมัน

แอ็นสท์ บาร์คมัน (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นแอ็นสท์ ชมุค-บาร์คมัน; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1919 – 27 มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นผู้บัญชาการพลขับรถถังชาวเยอรมันในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นที่รู้จักกันจากการอาสาปฏิบัติหน้าที่อย่าง "การไล่ต้อนของบาร์คมัน" ซึ่งในระหว่างนั้นเขาได้เอ่ยอ้างว่าได้หยุดยั้งการรุกของกองทัพสหรัฐหลักในนอร์ม็องดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเป็นเหรียญกล้าหาญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวิน (Knight's Cross of the Iron Cross)
เรื่องเล่าขานของเขาได้รับการคัดค้านจากสตีเวน ซาโลกา (Steven Zaloga) นักประวัติศาสตร์ทางทหาร ในงานเขียน Armored Champion: The Top Tanks of World War II ของเขา เขาได้วิเคราะห์จากบันทึกการสงครามของฝ่ายสัมพันธมิตรและไม่สามารถระบุความสูญเสียที่นายบาร์คมันได้เอ่ยอ้าง เขาได้กล่าวถึงตำนานการไล่ต้อนของบาร์คมันว่า เป็นส่วนหนึ่งของ "ความพยายามโฆษณาชวนเชื่อของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส"

**อ้างอิง**
Mattson, Gregory L. (2002). SS-Das Reich: The History of the Second SS Division, 1944–45. Amber Books. ISBN 0-7603-1255-9.
*Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives The Knight's Cross Bearers 1939–1945 The Holders of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939 by Army, Air Force, Navy, Waffen-SS, Volkssturm and Allied Forces with Germany According to the Documents of the Federal Archives (in German). Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2.
*Wegmann, Günter (2004). Die Ritterkreuzträger der Deutschen Wehrmacht 1939–1945 Teil VIIIa: Panzertruppe Band 1: A–E The Knight's Cross Bearers of the German Wehrmacht 1939–1945 Part VIIIa: Panzer Force Volume 1: A–E (in German). Bissendorf, Germany: Biblio-Verlag. ISBN 978-3-7648-2322-1.
*Zaloga, Steven (2015). Armored Champion: The Top Tanks of World War II. Mechanicsburg, PA: Stackpole Books. ISBN 978-0-8117-1437-2.
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ริชชาร์ท กลึคส์

ริชชาร์ท กลึคส์ (Richard Glücks) เป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในหน่วยเอ็สเอ็ส (ชุทซ์ชทัฟเฟิล) ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1939 จนถึงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง,เขาได้เป็นผู้ตรวจการณ์ค่ายกักกัน (Concentration Camps Inspector-CCI),ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น Amt D: Konzentrationslagerwesen ภายใต้การนำของหน่วย WVHA (สำนักงานหลักเศรษฐกิจและการบริหารแห่งเอ็สเอ็ส) ด้วยฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของไฮน์ริช ฮิมเลอร์ เขาเป็นผู้รับผิดชอบในการบังคับใช้แรงงานของนักโทษและยังเป็นผู้บังคับบัญชาสำหรับการปฏิบัติทางการแพทย์ในค่ายต่างๆ,ตั้งแต่การทดลองมนุษย์ไปจนถึงการใช้ "มาตราการสุดท้าย" (Final Solution) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังหารหมู่นักโทษค่ายด้วยก๊าซไซคลอน บี หลังจากเยอรมนียอมจำนน กัลส์ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการกินแคปซูลบรรจุยาพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์

**อ้างอิง**
 Broszat, Martin (1968). "The Concentration Camps, 1933–45". In Krausnick, Helmut; Buchheim, Hans; Broszat, Martin; *Jacobsen, Hans-Adolf, eds. Anatomy of the SS State. New York: Walker and Company. ISBN 978-0-00211-026-6.- Gilbert, Martin (1985). The Holocaust: A History of the Jews of Europe during the Second World War. New York: Henry Holt and Company. ISBN 0-8050-0348-7.- Hamilton, Charles (1996). Leaders & Personalities of the Third Reich, Vol. 2. R. James Bender Publishing. ISBN 0-912138-66-1.- Hilberg, Raul (1985). The Destruction of the European Jews. New York: Holmes & Meier. ISBN 0-8419-0910-5.- Koehl, Robert (2004). The SS: A History 1919–45. Stroud: Tempus. ISBN 978-0-75242-559-7.- Kogon, Eugen (2006). The Theory and Practice of Hell: The German Concentration Camps and the System Behind Them. New *York: Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0-37452-992-5.- Snyder, Louis (1994) 1976. Encyclopedia of the Third Reich. Da Capo Press. ISBN 978-1-56924-917-8.- Tuchel, Johannes (1994). Die Inspektion der Konzentrationslager, 1938–1945: Das System des Terrors (in German). Berlin: Hentrich. ISBN 978-3-89468-158-6.- Wachsmann, Nikolaus (2010). "The Dynamics of Destruction". In Jane Caplan; Nikolaus Wachsmann, eds. Concentration Camps in Nazi Germany: The New Histories. New York: Routledge. ISBN 978-0-41542-651-0.
หมวดหมู่:นาซี
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษ
หมวดหมู่:เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:บุคคลจากเมินเชินกลัทบัค
เกรกอร์ ชตรัสเซอร์

เกรกอร์ ชตรัสเซอร์ (Gregor Strasser) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันและเป็นหนึ่งในผู้นิยมนาซี
เกิดในปี 1892 ในราชอาณาจักรบาวาเรีย ชตรัสเซอร์รับใช้ในกองทหารปืนใหญ่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.ได้รับการเลื่อนขั้นยศเป็นนายร้อยตรี.เขาได้เข้าร่วมกับพรรคนาซี(NSDAP)ในปี 1920 และกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลและมีความสำคัญได้อย่างรวดเร็ว.เขาได้มีส่วนร่วมในการก่อรัฐประหารในมิวนิกในปี 1923 และถูกจับเข้าคุก,แต่ได้รับการปล่อยตัวในช่วงต้นด้วยเหตุผลทางการเมือง.
ชตรัสเซอร์ได้เข้าร่วมพรรคนาซีอีกครั้งหลังจากได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ในปี 1925 และได้ตั้งตัวเองขึ้นอีกครั้งในฐานะสมาชิกที่มีอำนาจและโด่นเด่นที่สุด,สามารถเพิ่มสมาชิกพรรคได้จำนวนมากและมีชื่อเสียงในทางภาคเหนือของเยอรมนี.ด้วยความขัดแย้งด้านส่วนตัวและการเมืองกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์จนทำให้ถูกสังหารในปี 1934 ในช่วงเหตุการณ์คืนแห่งมีดยาว
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง‎
หมวดหมู่:นักการเมืองเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้นำนาซี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
อ็อทโท ชตรัสเซอร์

อ็อทโท โยฮัน มัคซีมีลีอาน ชตรัสเซอร์ (Otto Johann Maximilian Strasser) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันและเป็นสมาชิกตั้งแต่ต้นของพรรคนาซี.อ็อทโท ชตรัสเซอร์ได้ร่วมมือกับเกรกอร์ ชตรัสเซอร์ ผู้เป็นพี่ชายซึ่งเป็นสมาชิกชั้นแนวหน้าของกลุ่มฝ่ายซ้ายและได้แยกออกจากพรรคเนื่องจากเกิดเหตุพิพาทกับฝ่ายที่นิยมฮิตเลอร์.เขาได้ก่อตั้งแนวร่วมดำ (Black Front),เป็นกลุ่มที่มีเจตนาที่จะแยกตัวออกจากพรรรคนาซีและถูกจับกุมโดยกลุ่มฝ่ายของฮิตเลอร์.กลุ่มนี้ยังคงเคลื่อนไหวต่อไปในช่วงระหว่างถูกเนรเทศและในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก็ได้เป็นกลุ่มต่อต้านอย่างลับๆ.
ปัจจุบัน สโลแกนของลัทธินาซีของเขาได้เป็นที่รู้จักกันคือ ลัทธิชตรัสเซอร์ (Strasserism)
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง‎
หมวดหมู่:นักการเมืองเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้นำนาซี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
เส้นขนานที่ 20 องศาเหนือ

เส้นขนานที่ 20 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 20 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย  มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ แคริบเบียน และมหาสมุทรแอตแลนติก
เส้นขนานเป็นตัวกำหนดเขตแดนระหว่างประเทศลิเบียและประเทศซูดาน และซูดานใช้กำหนดเขตแดนระหว่างรัฐเหนือและรัฐดาร์ฟูร์เหนือ
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 13 ชั่วโมง 21 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 55 นาที ในระหว่างเหมายัน

**รอบโลก**
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 20° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

**ดูเพิ่ม**
 เส้นขนานที่ 19 องศาเหนือ- เส้นขนานที่ 21 องศาเหนือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เส้นละติจูด
จิงจ้อแดง

จิงจ้อแดง (Ipomoea hederifolia) เป็นพืชในสกุลผักบุ้ง มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลางถึงอเมริกาใต้ ลักษณะเป็นไม้เถาล้มลุก อายุปีเดียว ใบรูปไข่กว้าง เรียบหรือจักเป็นพูตื้น ๆ ยาว 3-10 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาว โคนรูปหัวใจ ก้านใบยาว 3-12 เซนติเมตร ดอกเป็นรูปแตรสีแดง มีใบประดับขนาดเล็ก ก้านดอกยาว 5-7 มิลลิเมตร กลีบเลี้ยงรูปรียาว 2-2.5 มิลลิเมตร หลอดกลีบดอกยาว 3-4.5 เซนติเมตร ปลายแยกเป็นแฉกตื้น ๆ เกสรเพศผู้ยื่นพ้นปากหลอดกลีบดอก รังไข่เกลี้ยง ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้เล็กน้อย ผลกลมเกลี้ยงสีน้ำตาล เส้นผ่านศูนย์กลาง 5-7 มิลลิเมตร เมล็ดสีดำยาวประมาณ 4 มิลลิเมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จิงจ้อแดง- Ipomoea hederifolia- website=สำนักงานหอพรรณไม้ - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วัชพืช
ยศทหารในกองทัพบราซิล

ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของกองทัพบราซิล ตั้งแต่ ค.ศ. 1980

**ชั้นสัญญาบัตร**

**ชั้นประทวน**
กองทัพบกบราซิล
กองทัพเรือบราซิล
กองทัพอากาศบราซิล
สารวัตรทหารบราซิล

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Brazilian Ministry of Defence Ministério da Defesa - Military Orders and Medals from Brazil date=2010-01-25  
บราซิล
หมวดหมู่:กองทัพบราซิล