พรรคแรงงานเกาหลี

พรรคแรงงานแห่งเกาหลี (Workers' Party of Korea; ย่อ: WPK) หรือที่เรียกว่า พรรคแรงงานเกาหลี (Korean Workers' Party; ย่อ: KWP) เป็นพรรคการเมืองเดียวที่ปกครองประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1949 จากการรวมกันระหว่างพรรคแรงงานเกาหลีเหนือและพรรคแรงงานเกาหลีใต้ พรรคแรงงานเกาหลีเป็นพรรคที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงดำเนินงานอยู่ในเกาหลี นอกจากนี้ยังควบคุมกองทัพประชาชนเกาหลี กองทัพของเกาหลีเหนือ พรรคแรงงานเกาหลีเป็นพรรคที่มีจำนวนผู้แทนมากที่สุดในสมัชชาประชาชนสูงสุดและอยู่ร่วมกับอีกสองพรรคการเมืองถูกกฎหมายอื่น ๆ ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคอย่างสมบูรณ์ และต้องยอมรับ "บทบาทนำ" ของพรรคแรงงานเกาหลีเป็นเงื่อนไขในการดำรงอยู่ของพวกเขาp=214 พรรคแรงงานเกาหลีถูกห้ามในเกาหลีใต้ภายใต้รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ และถูกคว่ำบาตรโดยสหประชาชาติ สหภาพยุโรป ออสเตรเลีย และสหรัฐ2016
อย่างเป็นทางการ พรรคแรงงานเกาหลีเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ที่นำโดยลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิล ซึ่งเป็นการสังเคราะห์แนวคิดของคิม อิล-ซ็องและคิม จ็อง-อิล พรรคยึดมั่นในชูเช อุดมการณ์ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นของคิม อิล-ซ็องซึ่งส่งเสริมเอกราชและการพัฒนาชาติด้วยความพยายามของมวลชน แม้เดิมทีชูเชจะถูกนำเสนอในฐานะการตีความลัทธิมากซ์–เลนินแบบเกาหลี แต่ปัจจุบันพรรคได้นำเสนอในฐานะปรัชญาอิสระ
พรรคแรงงานเกาหลียอมรับว่าตระกูลคิมผู้ปกครองเป็นบ่อเกิดสูงสุดแห่งความคิดทางการเมืองของพรรค การประชุมพรรคครั้งที่ 4 ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2012 ได้แก้ไขข้อบังคับของพรรคโดยระบุว่าลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิลเป็น "แนวคิดชี้นำเดียวของพรรค"p=45 ภายใต้การปกครองของคิม จ็อง-อิล ผู่ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการป้องกันประเทศ ลัทธิคอมมิวนิสต์ถูกถอดจากเอกสารของพรรคและรัฐอย่างต่อเนื่องและถูกแทนที่ด้วยซ็อนกุน หรือนโยบายทหารมาก่อน กองทัพ แทนที่จะเป็นชนชั้นแรงงาน ถูกสถาปนาให้เป็นฐานอำนาจทางการเมือง อย่างไรก็ตาม คิม จ็อง-อึน ผู้สืบทอดตำแหน่งของเขา ได้กลับนโยบายนี้ใน ค.ศ. 2021 โดยแทนที่ซ็อนกุนด้วย "การเมืองที่ประชาชนมาก่อน" ในฐานะวิธีการทางการเมืองของพรรคและยืนยันถึงความมุ่งมั่นของพรรคต่อลัทธิคอมมิวนิสต์อีกครั้ง2021
พรรคแรงงานเกาหลีได้รับการจัดองค์การตามระบบอุดมการณ์แบบองค์รวม ซึ่งคิดค้นโดยคิม ย็อง-จูและคิม จ็อง-อิล องค์กรสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีอย่างเป็นทางการคือการประชุมใหญ่ของพรรค อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คิม จ็อง-อึนจะดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค การประชุมใหญ่แทบจะไม่เกิดขึ้นเลย ระหว่าง ค.ศ. 1980 ถึง 2016 ไม่มีการจัดการประชุมใหญ่ แม้พรรคแรงงานเกาหลีจะมีโครงสร้างองค์การคล้ายกับพรรคคอมมิวนิสต์อื่น ๆ แต่ในทางปฏิบัติแล้วมีลักษณะเป็นสถาบันน้อยกว่ามากและการเมืองที่ไม่เป็นทางการมีบทบาทมากกว่าปกติ สถาบันต่าง ๆ เช่น คณะกรรมาธิการกลาง สำนักเลขาธิการ คณะกรรมการการทหารกลาง (CMC) กรมการเมือง และคณะผู้บริหารสูงสุดกรมการเมืองมีอำนาจน้อยกว่าที่ระบุไว้อย่างเป็นทางการในข้อบังคับพรรคมาก คิม จ็อง-อึนเป็นหัวหน้าพรรคคนปัจจุบัน โดยดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่

**ประวัติศาสตร์**

**การก่อตั้งและช่วงต้น (ค.ศ. 1945–1953)**
วันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1945 สำนักเกาหลีเหนือของพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลี (NKB–CPK) ได้ถูกก่อตั้งขึ้นp=20 โดยมีคิม ยง-บ็อมเป็นประธานคนแรกp=21 อย่างไรก็ตาม สำนักเกาหลีเหนือยังคงอยู่ภายใต้คณะกรรมาธิการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลี ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โซลและนำโดยพัก ฮ็อน-ย็องp=22 สองเดือนต่อมา ในการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 3 ของสำนักเกาหลีเหนือ คิม ยง-บ็อมถูกแทนที่โดยคิม อิล-ซ็อง ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่อาจถูกวางแผนโดยสหภาพโซเวียตpp=21–22 สำนักเกาหลีเหนือกลายเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1946 โดยมีการเลือกตั้งคิม อิล-ซ็องเป็นประธานpp=28–29 วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 ทางการโซเวียตในเกาหลีเหนือก่อตั้งแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ แนวร่วมประชาชนที่นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือp=29 ในไม่ช้าพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลีเหนือก็รวมเข้ากับพรรคประชาชนใหม่เกาหลี พรรคที่ส่วนใหญ่ประกอบด้วยคอมมิวนิสต์จากจีนp=29 คณะกรรมาธิการพิเศษของทั้งสองพรรคให้สัตยาบันการรวมตัวในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 และมีผลอย่างเป็นทางการในวันรุ่งขึ้นp=31 หนึ่งเดือนต่อมา (28–30 สิงหาคม ค.ศ. 1946) พรรคได้จัดการประชุมก่อตั้ง โดยก่อตั้งพรรคแรงงานเกาหลีเหนือ (WPNK)p=31 การประชุมเลือกคิม ดู-บง อดีตหัวหน้าพรรคประชาชนใหม่เกาหลีเป็นประธานพรรคคนแรก โดยมีคิม อิล-ซ็องเป็นรองประธานที่ได้รับการแต่งตั้งp=31 อย่างไรก็ตาม แม้ตำแหน่งอย่างเป็นทางการในลำดับชั้นของพรรคจะลดลง แต่คิม อิล-ซ็องยังคงเป็นหัวหน้าพรรคอยู่ดีpp=31–32คิม อิล-ซ็อง (ซ้าย) และพัก ฮ็อน-ย็องในเปียงยาง, ค.ศ. 1948
การควบคุมของพรรคเพิ่มขึ้นทั่วประเทศหลังการประชุมใหญ่pp=33–40 ตั้งแต่วันที่ 27 ถึง 30 มีนาคม ค.ศ. 1948 พรรคแรงงานเกาหลีเหนือจัดการประชุมใหญ่ครั้งที่ 2p=40 ขณะที่คิม ดู-บงยังคงเป็นหัวหน้าพรรคอย่างเป็นทางการ คิม อิล-ซ็องเป็นผู้นำเสนอรายงานหลักต่อที่ประชุมp=42 ในรายงานนั้นเขาอ้างว่าเกาหลีเหนือเป็น "ฐานรากแห่งประชาธิปไตย" ตรงกันข้ามกับเกาหลีใต้ที่เขาเชื่อว่าเป็นเผด็จการp=42 วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1948 การประชุมสมัยพิเศษของสมัชชาประชาชนสูงสุดอนุมัติรัฐธรรมนูญที่เสนอและร่างโดยแกนนำพรรคแรงงานเกาหลีเหนือ ซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งประเทศเกาหลีเหนือที่เป็นอิสระอย่างเป็นทางการp=44 รัฐธรรมนูญนั้นไม่ได้เรียกร้องให้มีการก่อตั้งประเทศเกาหลีเหนือที่เป็นอิสระ แต่เรียกร้องให้มีการรวมชาติเกาหลีภายใต้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ โดยมีโซลเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (สปป.เกาหลี - DPRK) ไม่ใช่เปียงยางp=45 คิม อิล-ซ็องได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศใหม่ โดยมีคิม ดู-บงเป็นหัวหน้าฝ่ายนิติบัญญัติp=47 หนึ่งปีต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1949 พรรคแรงงานเกาหลีถูกก่อตั้งขึ้นจากการรวมตัวของพรรคแรงงานเกาหลีเหนือและพรรคแรงงานเกาหลีใต้p=74
คิม อิล-ซ็องไม่ใช่ผู้สนับสนุนที่กระตือรือร้นที่สุดในการรวมชาติเกาหลีด้วยกำลังทหาร บทบาทนั้นตกเป็นของคอมมิวนิสต์เกาหลีใต้ นำโดยพัก ฮอน-ย็องp=60 หลังการประชุมหลายครั้งระหว่างคิม อิล-ซ็องกับโจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต เกาหลีเหนือได้รุกรานเกาหลีใต้ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 ถือเป็นการเริ่มต้นสงครามเกาหลีp=61 ด้วยการแทรกแซงของอเมริกาในสงคราม ทำให้สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเกือบจะล่มสลาย แต่ได้รับการช่วยเหลือจากการแทรกแซงของจีนในความขัดแย้งp=61 สงครามมีผลทำให้ลดอิทธิพลของโซเวียตเหนือคิม อิล-ซ็องและพรรคแรงงานเกาหลีp=62 ในช่วงเวลานี้ แนวรอยแยกหลักในการเมืองยุคแรกของพรรคแรงงานเกาหลีได้ก่อตัวขึ้นเกิดเป็นสี่ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายในประเทศ (แกนนำพรรคแรงงานเกาหลีที่อยู่ในเกาหลีระหว่างการปกครองของญี่ปุ่น), ฝ่ายโซเวียต (ชาวเกาหลีจากสหภาพโซเวียต), ฝ่ายย็อนอัน (ชาวเกาหลีจากจีน) และฝ่ายกองโจร (ฝ่ายส่วนตัวของคิม อิล-ซ็อง)p=62 อย่างไรก็ตาม คิม อิล-ซ็องจะไม่สามารถเสริมสร้างความเข้มแข็งในตำแหน่งของตนได้จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามp=62

**การรวมอำนาจของคิม อิล-ซ็อง (ค.ศ. 1953–1980)**
การปลดปล่อยเกาหลีจากการยึดครองของญี่ปุ่น
ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคแรงงานเกาหลีกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (CPSU) เลวร้ายลงเมื่อนีกีตา ครุชชอฟ ผู้สืบทอดตำแหน่งของสตาลิน เริ่มดำเนินนโยบายล้มล้างอิทธิพลสตาลินp=65 ในช่วงความแตกแยกจีน–โซเวียต ความแตกแยกทางอุดมการณ์ระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) คิม อิล-ซ็องดำเนินกลยุทธ์อยู่ระหว่างสองมหาอำนาจสังคมนิยมนั้น ด้วยการทำเช่นนั้น เขาได้ลดอิทธิพลของพวกเขาที่มีต่อพรรคแรงงานเกาหลีp=65 ภายใน ค.ส. 1962 คิม อิล-ซ็องและพรรคแรงงานเกาหลีสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์จีนมากกว่าพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตในการต่อสู้ทางอุดมการณ์ และ "ในช่วงสองสามปี เกาหลีเหนือสนับสนุนจุดยืนของจีนอย่างไม่มีเงื่อนไขในทุกประเด็นสำคัญ"p=65 ความแตกแยกหลักระหว่างพรรคแรงงานเกาหลีกับพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตในช่วงเวลานี้คือคิม อิล-ซ็องไม่เห็นด้วยกับการประณามลัทธิสตาลิน การสร้างระบบผู้นำร่วม และทฤษฎีการอยู่ร่วมกันอย่างสันติระหว่างโลกทุนนิยมและสังคมนิยมp=65 คิม อิล-ซ็องเชื่อว่าการอยู่ร่วมกันอย่างสันติมีความหมายเหมือนกับการยอมจำนนและรู้ว่าการล้มล้างอิทธิพลสตาลินในเกาหลีเหนือจะยุติอำนาจอันไร้ขีดจำกัดของเขาเหนือพรรคแรงงานเกาหลีอย่างแท้จริงp=65 ผลของความสัมพันธ์ที่เสื่อมถอยระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตกับพรรคแรงงานเกาหลีคือสหภาพโซเวียตระงับความช่วยเหลือต่อเกาหลีเหนือp=66
ขณะเดียวกัน จีนก็ไม่เต็มใจจะเพิ่มความช่วยเหลือ และผลที่ตามมาคือ อุตสาหกรรมหลายแห่งในเกาหลีเหนืออยู่ในภาวะใกล้ล่มสลายp=66 เหมา เจ๋อตงเริ่มต้นการปฏิวัติวัฒนธรรมในเวลาต่อมา เหตุการณ์ที่พรรคแรงงานเกาหลีวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็น "ลัทธิฉวยโอกาสฝ่ายซ้าย" และเป็นการแสดงออกของ "ทฤษฎีทรอตสกีว่าด้วยการปฏิวัติถาวร"p=66 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตและพรรคคอมมิวนิสต์จีนมีเสถียรภาพในช่วงทศวรรษ 1960 โดยพรรคแรงงานเกาหลีแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าจะยังคงเป็นกลางในความแตกแยกจีน–โซเวียตp=66 ส่งผลให้มีการเปิดตัวโครงการชูเชใน ค.ศ. 1966 โดยมีเป้าหมายเพื่อการพึ่งพาตนเองในทุกระดับชาติ สิ่งนี้ได้เสริมสร้างสถานะของคิม อิล-ซ็องในพรรคแรงงานเกาหลีp=66
ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ลัทธิบูชาบุคคลของคิม อิล-ซ็องก้าวไปสู่จุดสูงสุดใหม่p=70 ก่อนหน้านั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่าของสตาลินหรือเหมากระทั่ง ค.ศ. 1972 เมื่อวันเกิดของเขาในวันที่ 15 เมษายนกลายเป็นวันหยุดราชการหลักของประเทศและเริ่มมีการสร้างรูปปั้นของเขาไปทั่วประเทศp=70 คิมกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ "ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่", "ดวงอาทิตย์ของชาติ", "นายพลผู้ไร้พ่ายที่แข็งแกร่ง", และ "จอมพลแห่งสาธารณรัฐอันทรงอำนาจ" ในสิ่งพิมพ์ของพรรคแรงงานเกาหลีและรัฐบาล โฆษณาชวนเชื่ออย่างเป็นทางการระบุว่า "ความจงรักภักดีอย่างแรงกล้าต่อท่านผู้นำ" เป็นหนึ่งในลักษณะสำคัญของชาวเกาหลีทุกคนp=70
คิม อิล-ซ็องและฝ่ายกองโจรของเขาได้กวาดล้างฝ่ายตรงข้ามภายในพรรคแรงงานเกาหลีในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 สร้างความไม่พอใจให้กับทั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนและพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตp=62 ฝ่ายในประเทศถูกกวาดล้างเป็นกลุ่มแรก (ในช่วง ค.ศ. 1953–55) ตามด้วยฝ่ายย็อนอันในช่วง ค.ศ. 1957–58 และชาวเกาหลีโซเวียต (พร้อมกับใครก็ตามที่ถูกมองว่าไม่ซื่อสัตย์ต่อผู้นำพรรคแรงงานเกาหลี) ในการกวาดล้างช่วง ค.ศ. 1957–62pp=62–63 อ้างอิงจากนักประวัติศาสตร์ อันเดรย์ ลันคอฟ "คิม อิล-ซ็องไม่ได้กลายเป็นเพียงผู้มีอำนาจสูงสุดเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้ปกครองเกาหลีเหนือที่ทรงอำนาจอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่ 'ผู้นำคนแรกในหมู่ผู้เท่าเทียมกัน' อย่างที่เคยเป็นในช่วงปลายทศวรรษ 1940 อีกต่อไป"p=63 หลังกวาดล้างฝ่ายตรงข้ามภายในพรรคแรงงานเกาหลีแล้ว คิม อิล-ซ็องเสริมสร้างฐานอำนาจของตนเองด้วยคติเห็นแก่ญาติและการสืบทอดอำนาจภายในตระกูลคิมและฝ่ายกองโจรp=72 ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980 "ข้ารัฐการระดับสูงของเกาหลีเหนือในสัดส่วนที่สูง (และเพิ่มขึ้น) เป็นบุตรของข้ารัฐการระดับสูง"p=72
ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 คิม อิล-ซ็องได้แต่งตั้งสมาชิกในครอบครัวให้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่าง ๆp=73 ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ตำแหน่งระดับชาติชั้นนำหลายตำแหน่งถูกครอบครองโดยบุคคลในครอบครัวของเขา ได้แก่ คัง ซ็อง-ซัน (นายกสภาบริหารและสมาชิกสำนักเลขาธิการพรรค) พัก ซ็อง-ชอล (รองประธานาธิบดี) ฮวัง จัง-ย็อบและคิม ชุงริน (สมาชิกสำนักเลขาธิการพรรค) คิม ยง-ซุน (หัวหน้ากรมต่างประเทศพรรคและสมาชิกสำนักเลขาธิการพรรค) คัง ฮี-ว็อน (เลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคแรงงานเกาหลีประจำเทศบาลกรุงเปียงยางและรองนายกสภาบริหาร) คิม ทัล-ฮย็อน (รัฐมนตรีกระทรวงการค้าต่างประเทศ) คิม ชัน-จู (รัฐมนตรีกระทรวงเกษตรและรองประธานสภาบริหาร) และยัง ฮย็อง-ซ็อบ (ประธานสถาบันสังคมศาสตร์และประธานสมัชชาประชาชนสูงสุด)p=73 บุคคลเหล่านี้ได้รับแต่งตั้งเพียงเพราะความสัมพันธ์ของพวกเขากับตระกูลคิม และคาดการณ์ได้ว่าพวกเขาจะยังคงดำรงตำแหน่งตราบเท่าที่ตระกูลคิมยังคงควบคุมพรรคแรงงานเกาหลีและประเทศp=73 เหตุผลที่คิมสนับสนุนคติเห็นแก่ญาติ (ทั้งของตนเองและของฝ่ายกองโจร) สามารถอธิบายได้จากข้อเท็จจริงที่ว่าเขาไม่ต้องการให้ระบบรัฐการของพรรคเป็นภัยคุกคามต่อการปกครองของเขาและบุตรชายของเขา ดังเช่นที่เกิดขึ้นในรัฐสังคมนิยมอื่น ๆp=73
ในช่วงแรกผู้สังเกตการณ์ต่างชาติโดยทั่วไปเชื่อว่าคิม อิล-ซ็องกำลังวางแผนให้คิม ย็อง-จู น้องชายของตน สืบทอดอำนาจต่อจากเขาp=442 อำนาจของคิม ย็อง-จูค่อย ๆ เพิ่มขึ้น กระทั่งเขากลายเป็นประธานร่วมของคณะกรรมาธิการประสานงานเหนือ-ใต้p=442 ตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 1972 จนถึงการประชุมใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีครั้งที่ 6 คิม ย็องจู-กลายเป็นบุคคลที่ห่างเหินจากระบอบขึ้นเรื่อย ๆ ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 6 เขาเสียที่นั่งในกรมการเมืองและคณะกรรมาธิการกลางp=442 และข่าวลือที่ว่าคิม อิล-ซ็องเริ่มวางตัวคิม จ็อง-อิลตั้งแต่ ค.ศ. 1966 ก็ได้รับการยืนยันp=442 ตั้งแต่ ค.ศ. 1974 จนถึงการประชุมใหญ่ครั้งที่ 6 คิม จ็อง-อิล (สื่อเกาหลีเหนือเรียกว่า "ศูนย์กลางพรรค") เป็นบุคคลที่มีอำนาจมากเป็นอันดับสองในเกาหลีเหนือp=442 การเลือกตั้งเขาถูกวิพากษ์วิจารณ์ โดยบิดาของเขาถูกกล่าวหาว่าสร้างราชวงศ์หรือเปลี่ยนเกาหลีเหนือให้กลายเป็นรัฐศักดินาp=434

**การปกครองของคิม จ็อง-อิล (ค.ศ. 1980–2011)**
แม้คิม จ็อง-อิลจะนำพรรคแรงงานเกาหลีโดยไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะปฏิบัติตามกฎของพรรค แต่พรรคก็ได้รับการฟื้นฟูในการประชุมครั้งที่ 3 ในช่วงปลายสมัยของเขา
ด้วยการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการของคิม จ็อง-อิลเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งในที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6 อำนาจจึงรวมศูนย์อยู่ในตระกูลคิมมากขึ้นp=105 เจ้าหน้าที่พรรคแรงงานเกาหลีเริ่มพูดถึงการสืบทอดตำแหน่งของเขาอย่างเปิดเผย และตั้งแต่ ค.ศ. 1981 เขาเริ่มเข้าร่วม (และนำ) การทัวร์p=105 ใน ค.ศ. 1982 เขาได้รับตำแหน่งวีรบุรุษแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี และเขียนหนังสือว่าด้วยแนวคิดชูเช (On the Juche Idea)p=105 ขณะที่ผู้สังเกตการณ์ต่างชาติเชื่อว่าการแต่งตั้งคิม จ็อง-อิลจะเพิ่มการมีส่วนร่วมของคนรุ่นใหม่ ในหนังสือว่าด้วยแนวคิดชูเช เขาทำให้ชัดเจนว่าการเป็นผู้นำของเขาจะไม่เป็นจุดเริ่มต้นของผู้นำรุ่นใหม่pp=105–106 พรรคแรงงานเกาหลีไม่สามารถแก้ไขวิกฤตที่เผชิญหน้ากับการเป็นผู้นำของคิม อิล-ซ็องและคิม จ็อง-อิลทั้งในและต่างประเทศ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะชราธิปไตยในระดับสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีและประเทศp=106
อนุสาวรีย์ก่อตั้งพรรคในเปียงยาง สร้างเมื่อ ค.ศ. 1995
เมื่อโอ จิน-อูเสียชีวิตในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 คิม จ็อง-อิลจึงกลายเป็นสมาชิกที่มีชีวิตอยู่เพียงคนเดียวของคณะผู้บริหารสูงสุด (predisium) องค์กรสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีเมื่อกรมการเมือง (politburo) และคณะกรรมาธิการกลางไม่ได้ประชุมp=7 แม้จะไม่มีรายชื่อสมาชิกของคณะกรรมการการทหารกลาง (CMC, องค์กรสูงสุดของพรรคในกิจการทหาร) ของพรรคแรงงานเกาหลีเผยแพร่ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึง 2010 แต่ก็มีสัญญาณที่ชัดเจนของการเคลื่อนไหวในลำดับชั้นทางทหารในช่วง ค.ศ. 1995p=8 เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีพรรคแรงงานเกาหลี คิม จ็อง-อิลริเริ่มการปรับเปลี่ยนคณะกรรมการการทหารกลาง (และผู้นำทางทหารโดยทั่วไป) เพื่อประนีประนอมกลุ่มผู้มีอำนาจเก่าและเจ้าหน้าที่รุ่นใหม่p=8 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ปรับเปลี่ยนคณะกรรมาธิการกลางพรรคแรงงานเกาหลีหรือรัฐบาล ในช่วงทศวรรษ 1990 การเปลี่ยนแปลงสมาชิกส่วนใหญ่เกิดจากการเสียชีวิตตามธรรมชาติของสมาชิกp=11
ตั้งแต่ ค.ศ. 1995 คิม จ็อง-อิลให้ความสำคัญกับกองทัพมากกว่าพรรคแรงงานเกาหลีและประเทศp=11 ปัญหาเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเนื่องจากวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจ ควบคู่ไปกับทุพภิกขภัยซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปอย่างน้อยครึ่งล้าน ทำให้การควบคุมประเทศของเขาลดลงpp=11–13 แทนที่จะแนะนำการปฏิรูปโครงสร้าง คิมเริ่มวิพากษ์วิจารณ์การขาดการควบคุมเศรษฐกิจของพรรคแรงงานเกาหลี โดยตำหนิสาขาในระดับท้องถิ่นและจังหวัดที่ไม่สามารถปฏิบัติตามคำสั่งจากส่วนกลางได้p=13 ในสุนทรพจน์เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีมหาวิทยาลัยคิม อิล-ซ็อง เขากล่าวว่า "เหตุผลที่ประชาชนภักดีต่อคำสั่งของคณะกรรมาธิการกลางไม่ใช่เพราะองค์กรและเจ้าหน้าที่ของพรรค แต่เป็นเพราะอำนาจของฉัน"p=13 คิม จ็อง-อิลกล่าวว่าบิดาของเขาเคยบอกให้เขาเลี่ยงเรื่องเศรษฐกิจ โดยอ้างว่าควรปล่อยให้ผู้เชี่ยวชาญจัดการจะดีกว่า หลังสุนทรพจน์นี้ ความรับผิดชอบของพรรคแรงงานเกาหลีในการควบคุมเศรษฐกิจจึงถูกมอบให้กับสภาบริหาร (รัฐบาลกลาง)p=13 เมื่อถึงปลาย ค.ศ. 1996 คิม จ็อง-อิลสรุปว่าทั้งพรรคแรงงานเกาหลีและรัฐบาลกลางไม่สามารถบริหารประเทศได้ และเริ่มโอนอำนาจควบคุมไปยังกองทัพp=15 การแก้ไขรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1998 เปลี่ยนทิศทางอำนาจสูงสุดของประเทศไปยังผู้นำของกองทัพ แทนที่จะเป็นพรรคแรงงานเกาหลีp=1301
วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 ครบรอบสามปีแห่งการไว้ทุกข์แด่คิม อิล-ซ็องp=18 ต่อมาในปีเดียวกันนั้น วันที่ 8 ตุลาคม คิม จ็อง-อิลได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีซึ่งเป็นตำแหน่งที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่p=18 ผู้เชี่ยวชาญต่างชาติมีการอภิปรายกันอย่างมากเกี่ยวกับเหตุผลที่คิม จ็อง-อิลได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลี แทนการสืบทอดตำแหน่งเลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางพรรคแรงงานเกาหลีต่อจากบิดาp=18 ในการละเมิดข้อบังคับของพรรคแรงงานเกาหลีอย่างชัดเจน คิม จ็อง-อิลได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีในการประกาศร่วมกันของคณะกรรมาธิการกลางชุดที่ 6 และคณะกรรมการการทหารกลางแทนที่จะมาจากการเลือกตั้งโดยที่ประชุมเต็มคณะของคณะกรรมาธิการกลางp=18 แม้จะเชื่อกันว่าคิม จ็อง-อิลจะเรียกประชุมใหญ่ในเวลาอันใกล้หลังการแต่งตั้งของเขา (เพื่อเลือกผู้นำพรรคแรงงานเกาหลีชุดใหม่) แต่เขาก็ไม่ได้ทำp=18 พรรคแรงงานเกาหลีจะไม่ได้รับการฟื้นฟูองค์กรกระทั่งการประชุมครั้งที่ 3 ใน ค.ศ. 2010p=18
กระทั่งถึงตอนนั้น คิม จ็อง-อิลปกครองในฐานะอัตตาธิปัตย์p=18 เฉพาะในสถาบันของพรรคแรงงานเกาหลีที่ถือว่าสำคัญเท่านั้น สมาชิกใหม่และผู้นำจึงได้รับการแต่งตั้งเพื่อเข้ารับตำแหน่งแทนเจ้าหน้าที่ที่เสียชีวิตp=18 การประชุมสมัชชาประชาชนสูงสุดครั้งที่ 10 จัดขึ้นในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1998 และได้แก้ไขรัฐธรรมนูญของเกาหลีเหนือp=22 รัฐธรรมนูญที่แก้ไขนี้ทำให้คณะกรรมการป้องกันประเทศ (NDC) ซึ่งก่อนหน้านี้มีหน้าที่กำกับดูแลกองทัพ กลายเป็นองค์กรสูงสุดของประเทศp=23 แม้รัฐธรรมนูญใหม่จะให้อำนาจแก่คณะรัฐมนตรีและคณะกรรมการฯ มีความเป็นอิสระจากเจ้าหน้าที่ของพรรคแรงงานเกาหลีมากขึ้น แต่ก็ไม่ได้ทำให้พรรคอ่อนแอลงp=24 คิม จ็อง-อิลยังคงดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลี โดยควบคุมกรมองค์การและชี้นำ (OGD) และสถาบันอื่น ๆp=24 ขณะที่องค์ประกอบของผู้นำส่วนกลางพรรคแรงงานเกาหลีไม่ได้มีการปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่จนกระทั่ง ค.ศ. 2010 แต่พรรคแรงงานเกาหลียังคงรักษาสถานะสำคัญในฐานะองค์การมวลชนp=20
วันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2010 กรมการเมืองประกาศว่าจะมีการเรียกผู้แทนเข้าร่วมการประชุมพรรคครั้งที่ 3p=20 โดยให้เหตุผลอย่างเป็นทางการถึงความจำเป็นที่ต้อง "สะท้อนความต้องการของการพัฒนาการปฏิวัติของพรรค ซึ่งกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการนำมาซึ่งรัฐที่เข้มแข็งและเจริญรุ่งเรืองและการพัฒนาตามแนวทางชูเช"p=20 การประชุมดังกล่าวจัดขึ้นในวันที่ 28 กันยายน โดยมีการแก้ไขข้อบังคับของพรรคและเลือกตั้ง (และถอดถอน) สมาชิกคณะกรรมาธิการกลาง สำนักเลขาธิการ กรมการเมือง คณะผู้บริหารสูงสุดและองค์กรอื่น ๆp=20 คิม จ็อง-อึนได้รับการยืนยันในฐานะผู้สืบทอดอำนาจpp=30–32 รองจอมพล รี ย็อง-โฮ และพลเอกหญิง คิม คย็อง-ฮี (น้องสาวของคิม จ็องอิล) ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้นำในกองทัพประชาชนเกาหลีและพรรคแรงงานเกาหลีเพื่อช่วยให้เขาเสริมสร้างอำนาจp=3 ในปีถัดมา ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2011 คิม จ็อง-อิลถึงแก่อสัญกรรมp=19

**การปกครองของคิม จ็อง-อึน (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน)**
คิม จ็อง-อึนกลายเป็นหัวกน้าพรรคหลังอสัญกรรมของบิดาใน ค.ศ. 2011
หลังอสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล กลุ่มชนชั้นนำของเกาหลีเหนือได้เสริมสร้างตำแหน่งของคิม จ็อง-อึน เขาได้รับการประกาศให้เป็นผู้ปกครองประเทศเมื่อรายงานอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับอสัญกรรมของบิดาถูกเผยแพร่ในวันที่ 19 ธันวาคม2011a วันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2011 หนังสือพิมพ์ทางการโรดงชินมุนยกย่องเขาในฐานะผู้นำสูงสุดของพรรคและประเทศ2011b วันที่ 30 ธันวาคม การประชุมของกรมการเมืองแต่งตั้งเขาอย่างเป็นทางการให้เป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพประชาชนเกาหลี หลังจากเขาได้รับการเสนอชื่อสำหรับตำแหน่งนี้โดยคิม จ็อง-อิลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 (วันครบรอบที่คิม จ็อง-อิลได้เป็นเลขาธิการใหญ่)2011 แม้เขาจะไม่ได้เป็นสมาชิกกรมการเมือง คิม จ็อง-อึนก็ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ไม่เป็นทางการในฐานะผู้นำสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีp=50
หลังงานเฉลิมฉลองครบรอบ 70 ปีวันเกิดของคิม จ็อง-อิล กรมการเมืองได้ประกาศในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ว่าจะจัดการประชุมพรรคครั้งที่ 4 (ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นในช่วงกลางเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ใกล้วันครบรอบ 100 ปีวันเกิดของคิม อิล-ซ็อง) "เพื่อเชิดชูชีวิตและการกระทำปฏิวัติอันศักดิ์สิทธิ์ของคิม จ็อง-อิลไปชั่วกาลนาน และบรรลุภารกิจชูเช ภารกิจปฏิวัติซ็อนกุน โดยรวมกันเป็นหนึ่งเดียวรอบตัวคิม จ็อง-อึน"2012 คิม จ็อง-อึนได้รับการเลื่อนยศเป็น "จอมพลแห่งสาธารณรัฐ" ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 20122012 ในการประชุมพรรคครั้งที่ 4 ในวันที่ 11 เมษายน คิม จ็อง-อิลได้รับการประกาศให้เป็นเลขาธิการพรรคตลอดกาลและคิม จ็อง-อึนได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการหมายเลขหนึ่งของพรรคแรงงานเกาหลีและคณะผู้บริหารสูงสุด ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สถาปนาขึ้นใหม่ การประชุมได้แก้ไขข้อบังคับของพรรคให้ระบุว่าลัทธิคิมอิลซ็อง-คิมจ็องอิล "เป็นแนวทางชี้นำเพียงหนึ่งเดียวของพรรค"2012 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 พรรคเผชิญกับการต่อสู้ภายในอย่างเปิดเผยครั้งแรกในรอบหลายสิบปีด้วยการกวาดล้างชัง ซ็อง-แท็ก2013
พรรคได้เห็นการฟื้นฟูในระดับหนึ่งภายใต้การนำของคิม จ็อง-อึน โดยมีการประชุมที่บ่อยขึ้น มีการจัดประชุมสองครั้ง หลังเว้นช่วงไป 44 ปี และมีการประชุมใหญ่ (congress) ระหว่าง ค.ศ. 2010 ถึง 20162018 หลังจัดการสวนสนามทหารครั้งใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 70 ปีของพรรคในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2015 กรมการเมืองประกาศว่าการประชุมใหญ่ครั้งที่ 7 จะจัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 หลังเว้นช่วงไป 36 ปี การประชุมใหญ่ได้ประกาศแผนห้าปีฉบับแรกนับตั้งแต่ทศวรรษ 1980 และมอบตำแหน่งใหม่ให้แก่คิม จ็อง-อึน คือตำแหน่งประธาน ซึ่งเข้ามาแทนที่ตำแหน่งเลขาธิการหมายเลขหนึ่งก่อนหน้า2016
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 มีการประชุมใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีครั้งที่ 8 ซึ่งคิม จ็อง-อึนได้รับตำแหน่งเลขาธิการใหญ่ แทนที่ตำแหน่งประธาน2021 การประชุมครั้งนี้ยังเป็นการแสดงถึงการรวมอำนาจควบคุมกองทัพของพรรคแรงงานเกาหลีและอำนาจของกองทัพที่ลดลง โดยจำนวนผู้แทนจากกองทัพทั้งในการประชุมและกรมการเมืองลดลง คิม ยอ-จ็อง น้องสาวของคิม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกกรมการเมือง2021 มีรายงานในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 ว่าพรรคสถาปนาตำแหน่ง 'เลขาธิการหมายเลขหนึ่ง' (first secretary) โดยมีการคาดการณ์ว่าโช ยง-ว็อน2021 หรือคิม ดก-ฮุน นายกรัฐมนตรีเกาหลีเหนือจะดำรงตำแหน่งนี้2021 ตั้งแต่ ค.ศ. 2021 คิม จ็อง-อึนได้เริ่มฟื้นฟูแนวคิดคอมมิวนิสต์และศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับคอมมิวนิสต์ภายในพรรคแรงงานเกาหลี โดยมีการนำอุดมการณ์ดังกล่าวกลับมาเขียนไว้ในข้อบังคับของพรรคอีกครั้ง2021 และเพิ่มนโยบาย "การเมืองที่ประชาชนมาก่อน" ในข้อบังคับของพรรคมากขึ้น2021

**อุดมการณ์**
พรรคแรงงานเกาหลียังคงรักษาภาพลักษณ์ของพรรคฝ่ายซ้ายpp=9, 11–12 และโดยปกติจะส่งผู้แทนเข้าร่วมการประชุมพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคแรงงานนานาชาติ ซึ่งได้รับการสนับสนุนบ้าง2011 มติ ค.ศ. 2011 ของพรรคภายใต้หัวข้อ "ขอให้เราร่วมกันเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 100 ปีวันคล้ายวันเกิดของท่านผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ สหายประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็อง ในฐานะเทศกาลทางการเมืองครั้งยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ" ได้รับการลงนามโดย 30 พรรคจาก 79 พรรคที่เข้าร่วม2011 พรรคแรงงานเกาหลีมองว่าตนเองเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการฝ่ายซ้ายและสังคมนิยมทั่วโลก ในช่วงสงครามเย็น พรรคแรงงานเกาหลีและเกาหลีเหนือมีนโยบาย "ส่งออกการปฏิวัติ" โดยให้ความช่วยเหลือแก่กองโจรฝ่ายซ้ายทั่วโลก นอกจากนี้ ข้อบังคับของพรรคยังระบุว่าเป้าหมายสูงสุดคือ "การสร้างสังคมคอมมิวนิสต์ที่อุดมคติของประชาชนได้รับการตระหนักอย่างเต็มที่" และยังระบุเพิ่มเติมว่าพรรคยึดมั่นใน "หลักการปฏิวัติของลัทธิมากซ์–เลนิน"2021 อย่างไรก็ตาม ไบรอัน เรย์โนลส์ ไมเยอส์, แจสเปอร์ เบ็กเกอร์ และซอ แด-ซุกแย้งว่าอุดมการณ์ของพรรคแรงงานเกาหลีนั้นเกลียดกลัวต่างชาติ เหยียดเชื้อชาติ และชาตินิยมpp=9, 11–12pp=139, 313

**ชูเช**

**ความสัมพันธ์กับลัทธิมากซ์-เลนิน**
แม้คำว่า "ชูเช" จะถูกใช้ครั้งแรกในสุนทรพจน์ของคิม อิล-ซ็อง (ที่กล่าวใน ค.ศ. 1955) เรื่อง "ว่าด้วยการขจัดสิทธันตนิยมและรูปแบบนิยมและการสร้างชูเชในงานทางอุดมการณ์" แต่ชูเชในฐานะอุดมการณ์ที่สอดคล้องกันไม่ได้พัฒนาจนกระทั่งทศวรรษ 1960pp=138–139 คล้ายกับลัทธิสตาลิน มันนำไปสู่การพัฒนาระบบอุดมการณ์ที่ไม่เป็นทางการ (ต่อมาทำให้เป็นทางการ) เพื่อปกป้องความเป็นผู้นำของพรรคส่วนกลางp=139 จนกระทั่งราว ค.ศ. 1972 ชูเชถูกเรียกว่า "การประยุกต์ใช้อย่างสร้างสรรค์" ของลัทธิมากซ์–เลนิน และ "ลัทธิมากซ์–เลนินในปัจจุบัน" และคิม อิล-ซ็องได้รับการยกย่องว่าเป็น "นักมากซ์–เลนินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมัยเรา"p=139 อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1976 ชูเชได้กลายเป็นอุดมการณ์แยกต่างหาก คิม จ็อง-อิลเรียกมันว่า "อุดมการณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ เนื้อหาและโครงสร้างที่ไม่สามารถอธิบายได้ว่าเป็นลัทธิมากซ์–เลนิน"p=139
ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 5 ชูเชถูกยกฐานะให้เทียบเท่ากับลัทธิมากซ์-เลนินp=107 มันได้รับความโดดเด่นมากขึ้นในช่วงทศวรรษ 1970 และในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 6 ใน ค.ศ.1980 มันได้รับการยอมรับว่าเป็นอุดมการณ์เดียวของพรรคแรงงานเกาหลีp=107 ในช่วงทศวรรษต่อมา ชูเชเปลี่ยนจากแนวปฏิบัติไปสู่อุดมการณ์บริสุทธิ์p=107 หนังสือ "ว่าด้วยแนวคิดชูเช" (On the Juche Idea) เป็นตำราหลักเกี่ยวกับชูเช ได้รับการตีพิมพ์ในนามของคิม จ็อง-อิลใน ค.ศ. 1982p=19 ตามการศึกษานี้ ชูเชเชื่อมโยงอย่างแยกไม่ออกกับคิม อิล-ซ็องและ "แสดงถึงแนวคิดชี้นำของการปฏิวัติเกาหลี ... เรากำลังเผชิญกับภารกิจอันทรงเกียรติในการสร้างแบบจำลองสังคมทั้งหมดตามแนวคิดชูเช"p=19 ในงานเขียนนั้น คิม จ็อง-อิลกล่าวว่าชูเชไม่ใช่แค่การประยุกต์ใช้อย่างสร้างสรรค์ของลัทธิมากซ์-เลนินเท่านั้น แต่เป็น "สมัยใหม่ในการพัฒนาประวัติศาสตร์โลก"p=19 การที่พรรคแรงงานเกาหลีละทิ้งหลักการพื้นฐานของลัทธิมากซ์–เลนินถูกระบุไว้อย่างชัดเจนในบทความ "ให้เราเดินขบวนภายใต้ผืนธงแห่งลัทธิมากซ์-เลนินและแนวคิดชูเช" ("Let Us March Under the Banner of Marxism–Leninism and the Juche Idea")p=20
แม้ชูเชจะถูกมองว่าเป็นการประยุกต์ใช้ลัทธิมากซ์และเลนินอย่างสร้างสรรค์p=302 นักวิชาการบางคนโต้แย้งว่ามันมีความเชื่อมโยงโดยตรงกับพวกมันน้อยมากp=309 นโยบายต่าง ๆ อาจถูกอธิบายได้โดยไม่ต้องมีเหตุผลแบบมาร์กซิสต์หรือเลนินิสต์ ทำให้การระบุอิทธิพลที่เฉพาะเจาะจงจากอุดมการณ์เหล่านี้เป็นเรื่องยากp=309 นักวิเคราะห์บางคนกล่าวว่าการเชื่อมโยงชูเชกับชาตินิยมนั้นง่ายกว่า แต่ไม่ใช่ชาตินิยมรูปแบบเฉพาะตัว แม้พรรคแรงงานเกาหลีจะอ้างว่าเป็นชาตินิยมสังคมนิยมp=309 นักวิเคราะห์บางคนระบุว่าชาตินิยมสังคมนิยมของมันจะคล้ายกับชาตินิยมกระฎุมพีมากกว่า ความต่างหลักคือชาตินิยมสังคมนิยมเป็นชาตินิยมในรัฐสังคมนิยมpp=309–310 ชูเชพัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองต่อการยึดครอง การแทรกแซงและอิทธิพลจากต่างประเทศ (โดยหลัก ๆ คือจีนและสหภาพโซเวียต) ในกิจการของเกาหลีเหนือ และอาจถูกอธิบายได้ว่า "เป็นการตอบสนองที่เป็นปกติและดีต่อสุขภาพของประชาชนเกาหลีต่อการถูกกดขี่ที่พวกเขาได้รับภายใต้การครอบงำจากต่างชาติ"p=310 อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรที่เป็นมาร์กซิสต์หรือเลนินิสต์โดยเฉพาะในการตอบสนองนี้ เหตุผลหลักที่มันถูกอธิบายว่าเป็น "คอมมิวนิสต์" คือมันเกิดขึ้นในรัฐสังคมนิยมที่ประกาศตนเองp=310 พรรคแรงงานเกาหลี (และผู้นำเกาหลีเหนือโดยทั่วไป) ไม่ได้อธิบายรายละเอียดว่านโยบายของพวกเขาเป็นมาร์กซิสต์ เลนินิสต์ หรือคอมมิวนิสต์อย่างไร ชูเชถูกกำหนดให้เป็น "เกาหลี" และอื่น ๆ ถูกกำหนดให้เป็น "ต่างชาติ"pp=310–313

**หลักการพื้นฐาน**
เป้าหมายหลักของชูเชสำหรับเกาหลีเหนือคือความเป็นอิสระทางการเมือง เศรษฐกิจและการทหาร คิม อิล-ซ็อง ในสุนทรพจน์ "ให้เราปกป้องจิตวิญญาณแห่งการปฏิวัติของความเป็นอิสระ การพึ่งพาตนเอง และการป้องกันตนเองให้ทั่วถึงยิ่งขึ้นในทุกด้านของกิจกรรมของรัฐ" ต่อสมัชชาประชาชนสูงสุดใน ค.ศ. 1967 ได้สรุปหลักการชูเชไว้ดังนี้:p=105 
ความเป็นอิสระทางการเมือง (ชาจู; chaju) เป็นหนึ่งในหลักการสำคัญของชูเช ชูเชเน้นความเท่าเทียมและการเคารพซึ่งกันและกันระหว่างชาติ ยืนยันว่าทุกรัฐมีสิทธิ์ในการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง ในทางปฏิบัติ ความเชื่อในเรื่องการกำหนดการปกครองด้วยตนเองและอำนาจอธิปไตยที่เท่าเทียมกันได้เปลี่ยนเกาหลีเหนือให้กลายเป็น "อาณาจักรฤๅษี" ที่ถูกมองเช่นนั้น ตามที่พรรคแรงงานเกาหลีตีความ การยอมจำนนต่อแรงกดดันหรือการแทรกแซงจากต่างประเทศจะเป็นการละเมิดหลักการชาจูและคุกคามความสามารถของประเทศในการปกป้องอำนาจอธิปไตยของตนเอง สิ่งนี้อาจอธิบายได้ว่าทำไมคิม จ็อง-อิลจึงเชื่อว่าการปฏิวัติเกาหลีจะล้มเหลวหากเกาหลีเหนือพึ่งพาหน่วยงานต่างประเทศ ในความสัมพันธ์กับประเทศสังคมนิยมที่เป็นพันธมิตรอย่างจีนและสหภาพโซเวียต คิม อิล-ซ็องกระตุ้นให้เกิดความร่วมมือ การสนับสนุนซึ่งกันและกันและการพึ่งพาอาศัยกัน โดยยอมรับว่ามันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเกาหลีเหนือที่จะเรียนรู้จากประเทศอื่น อย่างไรก็ตาม เขาเกลียดความคิดที่ว่าเกาหลีเหนือสามารถ (หรือควร) พึ่งพาประเทศทั้งสองและไม่ต้องการปฏิบัติตามตัวอย่างของพวกเขาอย่างดื้อรั้น คิม อิล-ซ็องกล่าวว่าพรรคแรงงานเกาหลีจำเป็นต้อง "ปฏิเสธแนวโน้มที่จะกลืนสิ่งของของผู้อื่นโดยไม่ย่อยหรือเลียนแบบพวกมันอย่างกลไก" อย่างเด็ดเดี่ยว โดยให้เหตุผลว่าความสำเร็จของเกาหลีเหนือขึ้นอยู่กับความเป็นอิสระของพรรคแรงงานเกาหลีในการดำเนินนโยบาย เพื่อให้แน่ใจว่าเกาหลีเหนือจะมีความเป็นอิสระ การประกาศอย่างเป็นทางการเน้นย้ำถึงความจำเป็นที่ประชาชนจะต้องรวมกันภายใต้พรรคแรงงานเกาหลีและผู้นำผู้ยิ่งใหญ่p=106
ความเป็นอิสระทางเศรษฐกิจ (ชาริบ; charip) ถูกมองว่าเป็นพื้นฐานทางวัตถุของชาจู หนึ่งในความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคิม อิล-ซ็องเกี่ยวข้องกับการพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างประเทศของเกาหลีเหนือ เขาเชื่อว่ามันจะคุกคามความสามารถของประเทศในการพัฒนาสังคมนิยม ซึ่งมีเพียงรัฐที่มีเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งและเป็นอิสระเท่านั้นที่สามารถทำได้ ชาริบเน้นเศรษฐกิจระดับชาติที่เป็นอิสระโดยมีพื้นฐานจากอุตสาหกรรมหนัก ในทางทฤษฎี ภาคส่วนนี้จะขับเคลื่อนเศรษฐกิจส่วนที่เหลือp=106 คิม จ็อง-อิล กล่าวว่า:
คิม อิล-ซ็องถือว่าความเป็นอิสระทางทหาร (ชาวี; chawi) เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง แม้จะยอมรับว่าเกาหลีเหนืออาจต้องการการสนับสนุนทางทหารในการทำสงครามกับศัตรูจักรวรรดินิยม แต่เขาเน้นย้ำถึงการตอบสนองภายในประเทศ และสรุปทัศนคติของพรรค (และรัฐ) ต่อการเผชิญหน้าทางทหารว่า "เราไม่ต้องการสงคราม และเราก็ไม่กลัวสงคราม และเราก็ไม่ขอร้องสันติภาพจากพวกจักรวรรดินิยม"p=107
ตามชูเช เนื่องจากสติสัมปชัญญะของมนุษย์ทำให้มนุษย์สามารถควบคุมตนเองได้อย่างสูงสุดและมีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงโลกp=109 สิ่งนี้ต่างจากลัทธิมากซ์แบบดั้งเดิม ซึ่งเชื่อว่ามนุษย์ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ของตนกับปัจจัยการผลิตมากกว่าตัวตนของพวกเขาเองp=111 ทัศนะของชูเชเกี่ยวกับการปฏิวัติที่นำโดยผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ แทนที่จะเป็นกลุ่มนักปฏิวัติที่มีความรู้ เป็นการแตกหักจากแนวคิดของเลนินเกี่ยวกับพรรคแนวหน้าp=111

**ชาตินิยม**
คาร์ล มาคส์และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ไม่ได้อธิบายความแตกต่างระหว่างรัฐและกฎหมายอย่างชัดเจน โดยมุ่งเน้นไปที่การแบ่งแยกชนชั้นภายในชาติp=139 พวกเขาแย้งว่าชาติและกฎหมาย (ในรูปแบบที่เป็นอยู่ ณ ขณะนั้น) จะถูกล้มล้างและแทนที่ด้วยการปกครองของชนกรรมาชีพp=139 นี่คือมุมมองหลักของนักทฤษฎีโซเวียตในช่วงทศวรรษ 1920 อย่างไรก็ตาม เมื่อสตาลินขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1929 มุมมองนี้ก็ถูกโจมตีp=140 เขาวิพากษ์วิจารณ์จุดยืนของนีโคไล บูฮารินที่ว่าชนกรรมาชีพเป็นปฏิปักษ์ต่อแนวโน้มของรัฐ โดยแย้งว่าเนื่องจากรัฐ (สหภาพโซเวียต) กำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านจากทุนนิยมไปสู่สังคมนิยม ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐและชนกรรมาชีพจึงเป็นไปอย่างกลมกลืนp=140 ใน ค.ศ. 1936 สตาลินแย้งว่ารัฐจะยังคงอยู่ต่อไปแม้สหภาพโซเวียตจะบรรลุสู่วิถีการผลิตแบบคอมมิวนิสต์แล้วก็ตาม แต่โลกสังคมนิยมถูกล้อมรอบด้วยกำลังทุนนิยมp=140 คิม อิล-ซ็องนำจุดยืนนี้ไปสู่ข้อสรุปเชิงตรรกะ โดยแย้งว่ารัฐจะยังคงอยู่ต่อไปหลังจากที่เกาหลีเหนือบรรลุสู่วิถีการผลิตแบบคอมมิวนิสต์แล้ว จนกว่าจะเกิดการปฏิวัติโลกในอนาคตp=140 ตราบใดที่ทุนนิยมยังคงอยู่ แม้โลกสังคมนิยมจะมีความโดดเด่นเหนือกว่า เกาหลีเหนือก็ยังคงถูกคุกคามจากการฟื้นฟูของระบบทุนนิยมได้p=141
การฟื้นคืนชีพของคำว่า "รัฐ" ในสหภาพโซเวียตภายใต้สตาลินนำไปสู่การฟื้นคืนชีพของคำว่า "ชาติ" ในเกาหลีเหนือภายใต้คิม อิล-ซ็องp=141 แม้จะมีข้อกล่าวอ้างอย่างเป็นทางการว่าสหภาพโซเวียตมีพื้นฐานอยู่บน "ชนชั้น" มากกว่า "รัฐ" แต่คำหลังนี้ก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นในช่วงทศวรรษ 1930p=141 ในปี 1955 คิม อิลซุงได้แสดงมุมมองที่คล้ายคลึงกันในสุนทรพจน์ของเขา "ว่าด้วยการขจัดสิทธันตนิยมและรูปแบบนิยมและการสร้างชูเชในงานทางอุดมการณ์":p=141
นับแต่นั้นมา เขากับพรรคแรงงานเกาหลีได้เน้นย้ำบทบาทของ "ประเพณีปฏิวัติ" และประเพณีทางวัฒนธรรมของเกาหลีในการปฏิวัติของตนp=141 ในการประชุมพรรค สมาชิกและแกนนำได้เรียนรู้เกี่ยวกับศักดิ์ศรีแห่งชาติของเกาหลีเหนือและการฟื้นฟูที่กำลังจะมาถึงp=141 มีการฟื้นฟูขนบธรรมเนียมประเพณีเพื่อแสดงความเป็นเกาหลีp=141 ใน ค.ศ. 1965 คิม อิล-ซ็องกล่าวว่าหากคอมมิวนิสต์ยังคงต่อต้านความเป็นปัจเจกและอธิปไตย ขบวนการก็จะถูกคุกคามโดยสิทธันตนิยมและลัทธิแก้p=142 เขาตำหนิพวกคอมมิวนิสต์ที่เขาเชื่อว่ายึดถือ "สุญนิยมชาติโดยการยกย่องทุกสิ่งที่เป็นของต่างชาติและใส่ร้ายทุกสิ่งที่เป็นของชาติ" และพยายามที่จะนำรูปแบบต่างชาติมาใช้กับประเทศของตนp=142 ในช่วงทศวรรษ 1960 ชูเชเป็นอุดมการณ์เต็มรูปแบบซึ่งเรียกร้องให้มีการสร้างสังคมนิยมของเกาหลีเหนือในแนวทางที่แตกต่างและไม่แทรกแซงกิจการภายใน อย่างไรก็ตาม ในทศวรรษต่อมาชูเชถูกกำหนดให้เป็นระบบที่มี "หลักการพื้นฐานคือการตระหนักถึงอธิปไตย"p=142
แม้นักทฤษฎีของพรรคแรงงานเกาหลีในช่วงแรกจะมีความเป็นปฏิปักษ์ต่อคำว่า "ชาติ" และ "ชาตินิยม" เนื่องจากอิทธิพลของคำจำกัดความแบบสตาลินที่ว่า "รัฐ" แต่ในช่วงกลางทศวรรษ 1960 คำจำกัดความของพวกเขาที่ว่าชาติคือ "ชุมชนที่มีเสถียรภาพ ก่อตัวขึ้นตามประวัติศาสตร์ของผู้คนบนพื้นฐานของภาษา อาณาเขต ชีวิตทางเศรษฐกิจ และวัฒนธรรมร่วมกัน" ได้รับการแก้ไขและลักษณะของ "สายเลือดเดียวกัน" ถูกเพิ่มเข้าไปในคำจำกัดความนั้นp=142 ในช่วงทศวรรษ 1980 ชีวิตทางเศรษฐกิจร่วมกันถูกลบออกจากคำจำกัดความ โดยที่สายเลือดเดียวกันได้รับการเน้นย้ำมากขึ้นp=143 พรรคแรงงานเกาหลีปรับปรุงความหมายของชาตินิยมเพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยในเกาหลีใต้และการล่มสลายของสหภาพโซเวียตp=143 ก่อนหน้านี้ถูกกำหนดในแง่ของสตาลินว่าเป็นอาวุธของชนชั้นกระฎุมพีในการเอารัดเอาเปรียบกรรมกร ชาตินิยมได้เปลี่ยนจากแนวคิดปฏิกิริยาไปสู่แนวคิดก้าวหน้าp=143 คิม อิล-ซ็องแยก "ชาตินิยม" ออกจากสิ่งที่เขาเรียกว่า "ชาตินิยมที่แท้จริง" ขณะที่ชาตินิยมที่แท้จริงเป็นแนวคิดที่ก้าวหน้า ชาตินิยมยังคงเป็นปฏิกิริยา:p=143

**ข้อกล่าวหาเรื่องความเกลียดกลัวต่างชาติและการเหยียดเชื้อชาติ**
ในช่วงทศวรรษ 1960 พรรคแรงงานเกาหลีเริ่มบังคับให้ชาวเกาหลีหย่าร้างกับคู่สมรสชาวยุโรป (ซึ่งส่วนใหญ่มาจากกลุ่มตะวันออก) โดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของพรรคแรงงานเกาหลีเรียกการแต่งงานเหล่านี้ว่าเป็น "อาชญากรรมต่อเชื้อชาติเกาหลี" และสถานทูตของกลุ่มตะวันออกในประเทศเริ่มกล่าวหาว่าระบอบเป็นฟาสซิสต์p=66 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1963 นักการทูตโซเวียตคนหนึ่งบรรยายถึงวงการเมืองของคิม อิล-ซ็องว่าเป็น "ตำรวจลับทางการเมือง"p=66 เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ จากกลุ่มตะวันออกในเกาหลีเหนือก็แสดงความเห็นที่คล้ายคลึงกัน โดยเอกอัครราชทูตเยอรมนีตะวันออกเรียกนโยบายนี้ว่า "แบบเกิบเบิลส์" (อ้างถึงโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงประชาบาลและโฆษณาการของฮิตเลอร์)p=66 แม้สิ่งนี้จะถูกกล่าวในช่วงที่ความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีเหนือและกลุ่มตะวันออกตกต่ำ แต่ก็แสดงให้เห็นถึงการรับรู้ถึงการเหยียดเชื้อชาติในนโยบายของคิม อิล-ซ็องp=66
ในหนังสือของเขาเรื่อง The Cleanest Race (2010) ไบรอัน เรย์โนลส์ ไมเออส์ปฏิเสธแนวคิดที่ว่าชูเชเป็นอุดมการณ์นำของเกาหลีเหนือ เขาเห็นว่าการยกย่องต่อสาธารณะนั้นถูกออกแบบมาเพื่อหลอกลวงชาวต่างชาติ มันดำรงอยู่เพื่อให้ถูกสรรเสริญมากกว่าจะถูกปฏิบัติตาม2012 ไมเออส์เขียนว่าชูเชเป็นอุดมการณ์จอมปลอม ที่พัฒนาขึ้นเพื่อยกย่องคิม อิล-ซ็องให้เป็นนักคิดทางการเมืองที่เทียบเท่าเหมา เจ๋อตง2010 ตามความเห็นของไมเออส์ นโยบายทหารมาก่อนของเกาหลีเหนือ การเหยียดเชื้อชาติและความเกลียดกลัวต่างชาติ (ดังตัวอย่างจากเหตุการณ์ที่มีมูลเหตุจากเชื้อชาติ เช่น ความพยายามรุมประชาทัณฑ์นักการทูตชาวคิวบาผิวดำและการบังคับทำแท้งหญิงเกาหลีเหนือที่ตั้งครรภ์กับชายชาวจีน) บ่งชี้ถึงรากฐานทางการเมืองขวาจัด (ที่สืบทอดมาจากจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงที่เข้ายึดครองเกาหลี) มากกว่าซ้ายจัด2012

**ลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิล**
ลัทธิคิมอิลซ็อง (김일성주의) และหลักสิบประการสำหรับการสร้างระบบอุดมการณ์แบบองค์รวมได้รับการแนะนำอย่างเป็นทางการโดยคิม จ็อง-อิลใน ค.ศ. 1974p=561 มีรายงานว่าคิม จ็อง-อิลทำเช่นนั้นเพื่อเสริมสร้างตำแหน่งของเขาภายในพรรคแรงงานเกาหลี โดยใช้ประโยชน์จากอำนาจทางการเมืองสูงสุดของบิดาp=561 ลัทธิคิมอิลซ็องหมายถึงแนวคิดของคิม อิลซ็อง ขณะที่หลักสิบประการทำหน้าที่เป็นแนวทางสำหรับชีวิตทางการเมืองและสังคมของเกาหลีเหนือp=561 คิม จ็อง-อิลโต้แย้งว่าแนวคิดของบิดาได้พัฒนาขึ้นและดังนั้นจึงสมควรได้รับชื่อที่ต่างกันของตนเองpp=89–90 สื่อของรัฐเกาหลีเหนือก่อนหน้านี้ได้อธิบายแนวคิดของคิม อิล-ซ็องว่าเป็น "ลัทธิมากซ์–เลนินร่วมสมัย" โดยเรียกแนวคิดเหล่านั้นว่า "ลัทธิคิมอิลซ็อง" คิม จ็อง-อิลพยายามยกระดับแนวคิดของบิดาให้มีสถานะเทียบเท่ากับลัทธิสตาลินและลัทธิเหมาpp=89–90 ไม่นานหลังการแนะนำ "ลัทธิคิมอิลซ็อง" เข้าสู่พจนานุกรมของเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อิลเริ่มเรียกร้องให้มีการ "เปลี่ยนแปลงสังคมเกาหลีเหนือให้เป็นแบบลัทธิคิมอิลซ็อง"p=561
ลิม แจ-ช็อน นักวิเคราะห์การเมือง โต้แย้งว่าไม่มีความต่างที่สังเกตได้ระหว่างลัทธิคิมอิลซ็องกับชูเช และทั้งสองคำนี้สามารถใช้แทนกันได้p= 561 อย่างไรก็ตาม ในสุนทรพจน ค.ศ. 1976 ของเขาเรื่อง "ว่าด้วยการทำความเข้าใจอย่างถูกต้องเกี่ยวกับความเป็นต้นฉบับของลัทธิคิมอิลซ็อง" คิม จ็อง-อิลกล่าวว่าลัทธิคิมอิลซ็องประกอบด้วย "แนวคิดชูเชและทฤษฎีการปฏิวัติและวิธีการเป็นผู้นำที่กว้างไกลซึ่งพัฒนามาจากแนวคิดนี้"2006 เขากล่าวเพิ่มเติมว่า "ลัทธิคิมอิลซ็องเป็นแนวคิดดั้งเดิมที่ไม่สามารถอธิบายได้ภายในกรอบของลัทธิมากซ์–เลนิน แนวคิดชูเช ซึ่งเป็นแก่นแท้ของลัทธิคิมอิลซ็อง เป็นแนวคิดที่ค้นพบใหม่ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ"pp=89–90 คิม จ็อง-อิลกล่าวต่อไปอีกว่าลัทธิมากซ์–เลนินล้าสมัยและต้องถูกแทนที่ด้วยลัทธิคิมอิลซ็อง:p=90
ตามที่ชิน กี-วุก นักวิเคราะห์กล่าวไว้ แนวคิดของชูเชและลัทธิคิมอิลซ็องนั้นโดยแก่นแท้แล้วเป็นการ "แสดงออกถึงความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเกาหลีเหนือเหนือลัทธิลัทธิมากซ์–เลนิน ซึ่งถูกมองว่ามีความเป็นสากลกว่า"p=90 ศัพท์ใหม่นี้บ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงจากสังคมนิยมไปสู่ชาตินิยมp=90 สิ่งนี้ปรากฏชัดในสุนทรพจน์ที่คิม จ็อง-อิลกล่าวใน ค.ศ. 1982 ระหว่างการเฉลิมฉลองวันเกิดครบรอบ 70 ปีของบิดา ซึ่งเขากล่าวว่าความรักชาติมาก่อนความรักสังคมนิยมpp= 90–91 ความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะนี้ก่อให้เกิดแนวคิดต่าง ๆ เช่น "ทฤษฎีชาติเกาหลีเป็นอันดับหนึ่ง" (조선민족제일주의) และ "สังคมนิยมแบบของเรา" (우리식사회주의).p=91
หลังการเสียชีวิตของคิม จ็อง-อิลในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 ลัทธิคิมอิลซ็องได้กลายเป็น ลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิล (김일성-김정일주의) ในการประชุมครั้งที่ 4 ของพรรคแรงงานเกาหลีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012p=45 สมาชิกพรรคในการประชุมกล่าวว่าพรรคแรงงานเกาหลีเป็น "พรรคของคิม อิล-ซ็องและคิม จ็อง-อิล" และประกาศว่าลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิลเป็น "แนวคิดชี้นำเดียวของพรรคp=45 หลังจากนั้น สำนักข่าวกลางเกาหลี (KCNA) กล่าวว่า "ประชาชนเกาหลีเรียกนโยบายปฏิวัติและแนวคิดของท่านประธานาธิบดี คิม อิล-ซ็อง และคิม จ็อง-อิลว่าลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิลมานานแล้วและยอมรับว่าเป็นแนวทางชี้นำของชาติ"p=109  คิม จ็อง-อึน บุตรชายของคิม จ็อง-อิล ซึ่งสืบทอดตำแหน่งผู้นำพรรคแรงงานเกาหลีกล่าวว่า:
เนนารา (Naenara) เว็บทำอย่างเป็นทางการของรัฐบาลเกาหลีเหนือ ประกาศว่า: "สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเป็นรัฐสังคมนิยมอิสระที่ชี้นำโดยลัทธิคิมอิลซ็อง–คิมจ็องอิลอันยิ่งใหญ่ในการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ"

**วิธีการปกครอง**

**ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่**
เกาหลีเหนือถือว่ามนุษยชาติเป็นพลังขับเคลื่อนประวัติศาสตร์ "มวลชนได้รับสถานะเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง และผู้นำเป็นศูนย์กลางของมวลชน"p=4 ลัทธิมากซ์ดั้งเดิมถือว่าการต่อสู้ระหว่างชนชั้นเป็นพลังขับเคลื่อนความก้าวหน้าทางประวัติศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ลัทธิมากซ์ยังมองว่าการต่อสู้ระหว่างชนชั้นจะสิ้นสุดลงในที่สุด เมื่อความแตกต่างระหว่างชนชั้นเริ่มหายไปในสังคมคอมมิวนิสต์pp=46–47 จากจุดนี้ไป มนุษยชาติจะสามารถ "สร้างประวัติศาสตร์ของตนเองมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างมีสติ" เมื่อสังคมมนุษย์เลิกถูกขับเคลื่อนโดยพลังทางสังคม เช่น การต่อสู้ระหว่างชนชั้น แต่กลายเป็น "ผลจากการกระทำโดยเสรีของตนเอง"pp=81–82
ชูเชเป็นอุดมการณ์ที่ยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลางซึ่งเชื่อว่า "มนุษย์เป็นนายของทุกสิ่งและเป็นผู้ตัดสินทุกสิ่ง"p=4 เช่นเดียวกับความคิดลัทธิมากซ์–เลนิน ชูเชเชื่อว่าประวัติศาสตร์เป็นไปตามกฎเกณฑ์แต่มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่เป็นผู้ขับเคลื่อนความก้าวหน้า "มวลชนคือผู้ขับเคลื่อนประวัติศาสตร์"p=5 จากทัศนคติของชูเช การต่อสู้ของมนุษยชาติโดยรวมเพื่อสร้างประวัติศาสตร์ของตนเองถูกจำกัดโดยชนชั้นปกครองในสังคมที่มีชนชั้นpp=2–3 นอกจากนี้ มีเพียงชนชั้นแรงงานเท่านั้นที่สามารถเอาชนะข้อจำกัดเหล่านี้และบรรลุสังคมที่มนุษยชาติสามารถสร้างประวัติศาสตร์ของตนเองได้อย่างอิสระและสร้างสรรค์p=27 ชูเชสอดคล้องกับวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์ โดยมองว่าความสามารถของมนุษยชาติในการขับเคลื่อนประวัติศาสตร์ของตนเองเป็นจุดสุดยอดของกระบวนการทางประวัติศาสตร์ระยะยาว ซึ่งรากฐานถูกวางโดยการเข้ามาของชนชั้นแรงงานในสมัยทุนนิยม และด้วยเหตุนี้ชูเชจึงเป็นเอกลักษณ์ของสมัยสังคมนิยมp=71 อย่างไรก็ตาม เพื่อให้มวลชนประสบความสำเร็จ พวกเขาจำเป็นต้องมีผู้นำผู้ยิ่งใหญ่p=5 ลัทธิมากซ์–เลนินโต้แย้งว่าประชาชนจะนำโดยอาศัยความสัมพันธ์ของพวกเขากับการผลิต ในเกาหลีเหนือ ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่เพียงคนเดียวถือเป็นสิ่งจำเป็น และสิ่งนี้ช่วยให้คิม อิล-ซ็องสถาปนาระบอบอัตตาธิปไตยแบบคนเดียวได้p=6
ทฤษฎีนี้ทำให้ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่เป็นผู้นำที่เด็ดขาดและสูงสุดp=7 ชนชั้นแรงงานไม่ได้คิดด้วยตนเอง แต่คิดผ่านผู้นำผู้ยิ่งใหญ่p=7 เขาคือมันสมองของชนชั้นแรงงานและเป็นตัวแทนที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงผู้เดียวของพวกเขาp=7 การต่อสู้ระหว่างชนชั้นสามารถเกิดขึ้นได้ผ่านผู้นำผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น งานที่ยากโดยทั่วไป (และการเปลี่ยนแปลงเชิงปฏิวัติโดยเฉพาะ) สามารถเกิดขึ้นได้ผ่านและ/หรือโดยเขาเท่านั้นp=7 ดังนั้น ในการพัฒนาทางประวัติศาสตร์ ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่คือพลังนำของชนชั้นแรงงานp=7 เขาเป็นมนุษย์ผู้ไร้ที่ติ ไม่ทุจริต ไม่เคยทำผิดพลาด มีความเมตตาเสมอและปกครองเพื่อประโยชน์ของมวลชน (ชนชั้นแรงงาน)p=8 เพื่อให้ระบบผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ทำงานได้ จะต้องมีอุดมการณ์ที่เป็นเอกภาพp=9 ในเกาหลีเหนือ สิ่งนี้เรียกว่าระบบอุดมการณ์เอกานุภาพp=9

**ราชวงศ์คิม**
ราชวงศ์คิมเริ่มต้นด้วยคิม อิล-ซ็อง ผู้นำคนแรกของพรรคแรงงานเกาหลีและเกาหลีเหนือp=44 อุดมการณ์อย่างเป็นทางการคือระบบของเกาหลีเหนือทำงานได้ "ดี" เพราะถูกก่อตั้งโดยคิม อิล-ซ็อง ซึ่งผู้สืบทอดของเขาปฏิบัติตามสายเลือดของเขาp=29 เด็กทุกคนได้รับการศึกษาเกี่ยวกับ "ประวัติศาสตร์การปฏิวัติของท่านผู้นำผู้ยิ่งใหญ่" และ "ประวัติศาสตร์การปฏิวัติของท่านผู้นำที่รัก" (คิม จ็อง-อิล)p=29 ตัวเลือกแรกของคิม อิล-ซ็องในฐานะผู้สืบทอดคือคิม ย็อง-จู น้องชายของเขา แต่ต่อมาเขาตัดสินใจแต่งตั้งคิม จ็อง-อิล บุตรชายแทน การตัดสินใจนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 6p=442 คิม จ็อง-อิลแต่งตั้งคิม จ็อง-อึน บุตรชายคนเล็กของเขา เป็นผู้สืบทอดในการประชุมพรรคแรงงานเกาหลีครั้งที่ 3 ใน ค.ศ. 2010 และบุตรชายของเขาสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาในช่วงต้น ค.ศ. 2011pp=30–32 เนื่องจากการสืบทอดอำนาจภายในครอบครัวและการแต่งตั้งสมาชิกในครอบครัวให้ดำรงตำแหน่งสูง ตระกูลคิมจึงถูกเรียกว่าราชวงศ์2014 ซอ แด-ซุก ผู้เขียนหนังสือ Kim Il Sung: The North Korean Leader กล่าวว่า "สิ่งที่เขา คิม อิล-ซ็อง สร้างขึ้นในเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม คล้ายคลึงกับระบบการเมืองที่รองรับการปกครองส่วนตัวของเขามากกว่ารัฐคอมมิวนิสต์หรือสังคมนิยมในเกาหลี ไม่ใช่ระบบการเมืองที่เขาสร้างขึ้นที่จะอยู่รอดต่อไป แต่เป็นบุตรชายของเขา คิม จ็อง-อิล ซึ่งเขาได้แต่งตั้งเป็นทายาท ที่จะสืบทอดการปกครองของเขา"p=xviii ตระกูลคิมที่ปกครองได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้นำของสมบูรณาญาสิทธิราชย์โดยพฤตินัยp=56p=117 หรือ "เผด็จการสืบทอด"2007

**ระบบอุดมการณ์เอกานุภาพ**
หลักสิบประการสำหรับการสถาปนาระบบอุดมการณ์เอกานุภาพเป็นชุดหลักการสิบประการและข้อกำหนด 65 ข้อซึ่งกำหนดมาตรฐานสำหรับการปกครองและชี้นำพฤติกรรมของประชาชนในเกาหลีเหนือ2008 หลักสิบประการได้ก้าวข้ามรัฐธรรมนูญของชาติหรือกฤษฎีกาของพรรคแรงงาน และในทางปฏิบัติถือเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ20132012

**ซ็องบุน**
ซ็องบุนเป็นชื่อที่ใช้เรียกระบบวรรณะที่ถูกสถาปนาขึ้นในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1957 โดยกรมการเมืองพรรคแรงงานเกาหลีเมื่อมีการรับรองมติ "ว่าด้วยการเปลี่ยนการต่อสู้กับกลุ่มต่อต้านการปฏิวัติให้เป็นการเคลื่อนไหวของคนทั้งชาติและทั้งพรรค" (รู้จักในชื่อมติ 30 พฤษภาคม)p=66 สิ่งนี้นำไปสู่การกวาดล้างในสังคมเกาหลีเหนือซึ่งบุคคลทุกคนถูกตรวจสอบความภักดีต่อพรรคและผู้นำp=67 การกวาดล้างเริ่มขึ้นอย่างจริงจังใน ค.ศ. 1959 เมื่อพรรคแรงงานเกาหลีจัดตั้งหน่วยงานกำกับดูแลใหม่โดยมีคิม ย็อง-จู น้องชายของคิม อิล-ซ็องเป็นหัวหน้าp=67
ประชาชนชาวเกาหลีเหนือถูกแบ่งออกเป็นสาม "กลุ่ม" (เป็นศัตรู เป็นกลาง หรือเป็นมิตร)p=67 และกลุ่มที่บุคคลนั้นถูกจัดอยู่ในนั้นเป็นสิ่งสืบทอดทางกรรมพันธุ์p=67 กลุ่มที่เป็นศัตรูไม่สามารถอาศัยอยู่ใกล้เปียงยาง (เมืองหลวงของประเทศ) หรือเมืองใหญ่อื่น ๆ หรือใกล้ชายแดนของเกาหลีเหนือที่ติดกับประเทศอื่น ๆp=67 ซ็องบุนส่งผลกระทบต่อโอกาสในการเข้าถึงการศึกษาและการจ้างงาน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณสมบัติในการเข้าร่วมพรรคแรงงานเกาหลีpp=3–11 อย่างไรก็ตาม ความสำคัญของมันได้ลดลงพร้อมกับการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกและการล่มสลายของเศรษฐกิจเกาหลีเหนือ (และระบบการแจกจ่ายสาธารณะ) ในช่วงทศวรรษ 19902012
ตรงกันข้าม รัฐบาลเกาหลีเหนือประกาศว่าพลเมืองทุกคนมีความเท่าเทียมกันและปฏิเสธการเลือกปฏิบัติใด ๆ บนพื้นฐานของภูมิหลังครอบครัว

**โครงสร้าง**

**องค์กรส่วนกลาง**
การประชุมใหญ่ (congress) เป็นองค์กรสูงสุดของพรรคและมีการประชุมเป็นครั้งคราวp=147 ตามข้อบังคับของพรรค คณะกรรมาธิการกลางสามารถเรียกประชุมใหญ่ได้หากแจ้งให้พรรคส่วนอื่นทราบล่วงหน้าอย่างน้อยหกเดือนp=147 ข้อบังคับของพรรคกำหนดให้การประชุมใหญ่มีหน้าที่รับผิดชอบเจ็ดประการ:p=147
# เลือกตั้งคณะกรรมาธิการกลาง
# เลือกตั้งคณะกรรมการตรวจสอบกลาง
# เลือกตั้งเลขาธิการใหญ่
# พิจารณารายงานของคณะกรรมาธิการกลางชุดที่กำลังจะหมดวาระ
# พิจารณารายงานของคณะกรรมการตรวจสอบกลางชุดที่กำลังจะหมดวาระ
# อภิปรายและบัญญัตินโยบายของพรรค
# แก้ไขข้อบังคับของพรรคและทำการแก้ไขเพิ่มเติม
ระหว่างการประชุมระดับชาติของพรรคแรงงานเกาหลี คณะกรรมาธิการกลางเป็นสถาบันที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดp=64 คณะกรรมการตรวจสอบกลางมีหน้าที่รับผิดชอบการกำกับดูแลการเงินของพรรคและทำงานแยกจากคณะกรรมาธิการกลาง2016 คณะกรรมาธิการกลางเลือกตั้งองค์ประกอบของหลายหน่วยงานเพื่อดำเนินงานของตน การประชุมเต็มคณะครั้งที่ 1 ของคณะกรรมาธิการกลางที่ได้รับการเลือกตั้งใหม่จะเลือกตั้งคณะกรรมการการทหารกลาง (CMC) สำนักเลขาธิการ กรมการเมือง คณะผู้บริหารสูงสุด และคณะกรรมการตรวจสอบกลางloc=article 3, section 24 กรมการเมืองใช้อำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมาธิการกลางเมื่อไม่มีการประชุมเต็มคณะp=30 คณะผู้บริหารสูงสุดคือองค์กรที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดของพรรคเมื่อกรมการเมือง คณะกรรมาธิการกลาง การประชุมผู้แทนและการประชุมใหญ่ไม่อยู่ในสมัยประชุมp=140 ก่อตั้งขึ้นในการประชุมใหญ่ระดับชาติครั้งที่ 6 ใน ค.ศ. 1980p=140 
คณะกรรมการการทหารกลางเป็นสถาบันที่มีอำนาจตัดสินใจสูงสุดในกิจการทางทหารภายในพรรคและควบคุมการปฏิบัติการของกองทัพประชาชนเกาหลีloc=article 46 เลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการฯ โดยตำแหน่ง ขณะเดียวกัน สำนักเลขาธิการเป็นองค์กรปฏิบัติการสูงสุดและมีเลขาธิการพรรคใหญ่แรงงานเกาหลีเป็นหัวหน้า ประกอบด้วยเลขาธิการหลายคนที่โดยปกติเป็นหัวหน้ากรม คณะกรรมการ สิ่งพิมพ์ และองค์กรอื่น ๆ ภายใต้คณะกรรมาธิการกลาง2017 คณะกรรมการตรวจสอบกลางมีหน้าที่แก้ไขปัญหาทางวินัยที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกพรรค เรื่องที่ถูกสอบสวนมีตั้งแต่การทุจริตไปจนถึงกิจกรรมต่อต้านพรรคและต่อต้านการปฏิวัติ โดยทั่วไปครอบคลุมการละเมิดข้อบังคับของพรรคทั้งหมดloc=article 3, section 28
การประชุมเต็มคณะครั้งแรกของคณะกรรมาธิการกลางยังเลือกหัวหน้ากรม สำนัก และสถาบันอื่น ๆ เพื่อดำเนินการตามภารกิจp=35 ปัจจุบันพรรคแรงงานเกาหลีมีกรมในคณะกรรมาธิการกลางมากกว่า 15 กรมp=36 พรรคควบคุมองค์กรภาคประชาชนและหนังสือพิมพ์หลายฉบับผ่านกรมเหล่านี้ เช่น โรดงชินมุนp=36 กองทัพประชาชนเกาหลี (KPA) ตามข้อบังคับของพรรคแรงงานเกาหลีถือเป็น "กองกำลังติดอาวุธปฏิวัติของพรรคแรงงานเกาหลีซึ่งสืบทอดประเพณีปฏิวัติp=55 องค์กรนำในกองทัพฯ คือสำนักการเมืองทั่วไป (GPB) ซึ่งตามข้อบังคับของพรรคแรงงานเกาหลีกำหนดให้เป็น "องค์กรบริหารของคณะกรรมาธิการพรรคกองทัพประชาชนเกาหลีและดังนั้นจึงมีอำนาจเช่นเดียวกับคณะกรรมาธิการกลางในการดำเนินกิจกรรม"p=69 สำนักฯ ควบคุมกลไกของพรรคและเจ้าหน้าที่การเมืองทุกคนในกองทัพฯp=69

**องค์กรระดับล่าง**
เข็มกลัดคิม อิล-ซ็องพร้อมตราประจำพรรคแรงงานเกาหลี
พรรคแรงงานเกาหลีมีองค์กรระดับท้องถิ่นสำหรับรัฐบาลท้องถิ่นของเกาหลีเหนือทั้งสามระดับ ได้แก่ (1) จังหวัดและเทศบาลระดับจังหวัด (2) นครพิเศษ นครทั่วไป และเขตเมือง และ (3) เทศมณฑลชนบทและหมู่บ้านp=202 เกาหลีเหนือมีเก้าจังหวัด แต่ละจังหวัดมีคณะกรรมาธิการพรรคระดับจังหวัด องค์ประกอบของคณะกรรมาธิการเหล่านี้ถูกกำหนดโดยพรรคแรงงานเกาหลีp=202
พรรคแรงงานเกาหลีมีสมาชิกสองประเภท ได้แก่ สมาชิกสามัญและสมาชิกทดลองp=193 การเป็นสมาชิกเปิดรับสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปและจะได้รับการอนุมัติหลังยื่นใบสมัคร (ต้องมีสมาชิกพรรคสองคนที่มีสถานะดีอย่างน้อยสองปีรับรอง) ต่อหน่วยย่อยp=193 ใบสมัครจะได้รับการพิจารณาในการประชุมเต็มคณะของหน่วยย่อย และการตัดสินใจอนุมัติจะต้องได้รับการรับรองจากคณะกรรมาธิการพรรคระดับเทศมณฑลp=193 หลังใบสมัครได้รับการอนุมัติแล้ว ระยะเวลาทดลองงานหนึ่งปีตามข้อบังคับอาจถูกยกเว้นภายใต้ "สถานการณ์พิเศษ" ที่ไม่ได้ระบุไว้ ทำให้ผู้สมัครสามารถเป็นสมาชิกเต็มตัวได้p=193 การสรรหาสมาชิกอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกรมองค์การและชี้นำ และสาขาในระดับท้องถิ่นp=193
พรรคแรงงานเกาหลีอ้างว่ามีสมาชิกมากกว่าสามล้านคนใน ค.ศ. 1988 เพิ่มขึ้นอย่างมากจากสมาชิกสองล้านคนที่ประกาศใน ค.ศ. 1976 การเพิ่มขึ้นนี้อาจเป็นผลมาจากการรณรงค์ขับเคลื่อนขบวนการสามปฏิวัติp=209 ในเวลานั้น ร้อยละ 12 ของประชากรเป็นสมาชิกพรรค เป็นจำนวนที่มากผิดปกติสำหรับประเทศคอมมิวนิสต์และเป็นตัวเลขที่เทียบได้กับโรมาเนียเท่านั้นpp=193-214, 309-310 ตัวเลขในภายหลังไม่ได้มีการเปิดเผยต่อสาธารณะp=209 แต่ปัจจุบันคาดการณ์ว่ามีสมาชิกอยู่ที่ 6.5 ล้านคน2021
สังคมเกาหลีเหนือแบ่งออกเป็นสามชนชั้น ได้แก่ แรงงานอุตสาหกรรม ชาวนา และซามูว็อน (ปัญญาชนและชนชั้นกระฎุมพีระดับล่าง)p=209 นับตั้งแต่ ค.ศ. 1948 แรงงานอุตสาหกรรมมีสัดส่วนสมาชิกพรรคมากที่สุด ตามมาด้วยชาวนาและซามูวอนp=209 ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เมื่อประชากรเกาหลีเหนือมีสัดส่วนในเขตเมืองถึงร้อยละ 50 องค์ประกอบของกลุ่มพรรคก็เปลี่ยนแปลงไป โดยมีผู้ที่ทำงานในรัฐวิสาหกิจเป็นสมาชิกพรรคมากขึ้น และจำนวนสมาชิกในสหกรณ์การเกษตรลดลงp=210

**สัญลักษณ์**
สัญลักษณ์ของพรรคแรงงานเกาหลี (WPK) เป็นการปรับปรุงจากสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์รูปค้อนเคียว โดยเพิ่มพู่กันอักษรวิจิตรแบบเกาหลีดั้งเดิมเข้าไป สัญลักษณ์เหล่านี้แสดงถึงชนชั้นสามกลุ่มในสังคมเกาหลีตามที่พรรคแรงงานเกาหลีอธิบายไว้ ได้แก่ แรงงานอุตสาหกรรม (ค้อน) ชาวนา (เคียว) และซามูว็อน (พู่กันหมึก) ชนชั้นซามูว็อนประกอบด้วยเสมียน พ่อค้าขนาดเล็ก ข้ารัฐการ ครูอาจารย์ และนักเขียน ชนชั้นนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะในการวิเคราะห์ชนชั้นของเกาหลีเหนือและถูกสร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมการศึกษาและการรู้หนังสือในหมู่ประชากรของประเทศpp=404–405

**ประวัติการเลือกตั้ง**

**การเลือกตั้งสมัชชาประชาชนสูงสุด**

**ดูเพิ่ม**
 ลัทธิคอมมิวนิสต์ในเกาหลี- การเลือกตั้งในประเทศเกาหลีเหนือ- การเมืองเกาหลีเหนือ- รายชื่อพรรคการเมืองในประเทศเกาหลีเหนือ- แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติต่อต้านจักรวรรดินิยม- สโมสรกีฬาเปียงยาง

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
บทความและรายการบันทึก
*cite journal |last1=Cheong |first1=Seong-Chang |authorlink= |year=2000 |title=Stalinism and Kimilsungism: A Comparative Analysis of Ideology and Power |journal=Asian Perspective |volume=24 |issue=1 |pages=133–161 |publisher=Institute for Far Eastern Studies |doi= |url=http://www2.law.columbia.edu/course_00S_L9436_001/North%20Korea%20materials/240105-Cheong.pdf |ref=CITEREFCheong2000 |access-date=2014-12-18 |archive-date=2016-10-17 |archive-url=https://web.archive.org/web/20161017044810/http://www2.law.columbia.edu/course_00S_L9436_001/North%20Korea%20materials/240105-Cheong.pdf |url-status=dead 
*cite news |author=Choi, Brent; Hibbitts, Mi Jeong |authorlink= |year=2010 |title=North Korea’s Succession May Go Smoothly After All |journal= |volume= |issue= |pages=1–5 |publisher=Center for U.S.–Korea Policy. The Asian Foundation |doi= |url=http://asiafoundation.org/resources/pdfs/ChoiHibbittsNKSuccession.pdf |ref=CITEREFChoiHibbitts2010 
*cite journal |last1=Kim |first1=Nam-Sik |authorlink= |date=Spring–Summer 1982 |title=North Korea's Power Structure and Foreign Relations: an Analysis of the Sixth Congress of the KWP |journal=The Journal of East Asian Affairs |volume=2 |issue=1 |pages=125–151 |publisher=Institute for National Security Strategy |doi= |url=http://www.jstor.org/discover/10.2307/23253510?uid=3738744&uid=2&uid=4&sid=21102806779411 |ref=CITEREFKim1982 
*cite journal |last1=Lee |first1=Chong-sik |authorlink= |date=May 1982 |title=Evolution of the Korean Workers' Party and the Rise of Kim Chŏng-il |journal=Asian Survey |volume=22 |issue=5 |pages=434–448 |publisher=University of California Press |doi=10.1525/as.1982.22.5.01p0376a |url=http://www.jstor.org/discover/10.2307/2643871?uid=3738744&uid=2134&uid=375820823&uid=2&uid=70&uid=3&uid=375820813&uid=60&sid=21102815714071 |ref=CITEREFLee1982 
*cite journal |last1=Lee |first1=Grace |authorlink= |year=2003 |title=The Political Philosophy of Juche |journal=Stanford Journal of East Asian Affairs |volume=3 |issue=1 |pages=105–111 |publisher=Stanford University |doi= |url=http://www.stanford.edu/group/sjeaa/journal3/korea1.pdf |ref=CITEREFLee2003 
*cite news |last1=Lee |first1=Kyo Duk |authorlink= |year=2004 |title=The successor theory of North Korea |journal= |pages=1–52 |publisher=Korean Institute for National Reunification |url=http://www.kinu.or.kr/eng/pub/pub_02_01.jsp?page=8&field=&text=&order=&dir=&mode=list&bid=DATA05&ses=&category= |isbn=898479225X |ref=CITEREFLee2004 |newspaper='Peaceful Utilization of the DMZ' as a National Strategy 
หนังสือ- cite book | author = Becker, Jasper |  ref = CITEREFBecker2005 | title = Rogue Regime : Kim Jong Il and the Looming Threat of North Korea: Kim Jong Il and the Looming Threat of North Korea | publisher = Oxford University Press | year = 2005 | isbn = 0198038100 | edition = - cite book | author = Myers, Brian |  ref = CITEREFMyers2011 | title = The Cleanest Race: How North Koreans See Themselves and Why it Matters | publisher = Melville House Publishing | year = 2011 | isbn = 1933633913 | edition = - cite book | author = Buzo, Adrian |  ref = CITEREFBuzo1999 | title = The Guerilla Dynasty: Politics and Leadership in North Korea | publisher = I.B. Tauris | year = 1999 | isbn = 1860644147 | edition = - cite book | author = Cha, Victor; Hwang, Balbina | editor = Worden, Robert |  ref = CITEREFChaHwang2009 | title = North Korea: a Country Study | publisher = Federal Research Division. Library of Congress | year = 2009 | chapter = Government and Politics | isbn = 1598044680 | edition = 5th  - cite book | author = Frank, Rüdiger |  ref = CITEREFFrank2013 | chapter = North Korea in 2012: Domestic Politics, the Economy and Social Issues  
publisher = BRILL Publishers | year = 2013 | isbn = 9004262970  
edition = - cite book | author = Gause, Ken E. |  ref = CITEREFGause2011 | title = North Korea Under Kim Chong-il: Power, Politics, and Prospects for Change | publisher = ABC-CLIO | year = 2011 | isbn = 0313381755 | edition = - cite book|title=Kim Il-song's North Korea|url=https://archive.org/details/kimilsongsnorthk0000hunt|year=1999|publisher=Praeger|location=|isbn= 0275962962 |author=Hunter, Helen-Louise | ref = CITEREFHunter1999- cite book | author = Kim, Samuel |  ref = CITEREFKim2000 | chapter = North Korean Informal Politics | title = Informal Politics in East Asia | publisher = Cambridge University Press | year = 2000 | isbn = 0521645387 | edition = - cite book | author = Kwak, Tae-Hwan |  ref = CITEREFKwak2009 | title = North Korea's Foreign Policy Under Kim Jong Il: New Perspectives | volume = | publisher = Ashgate Publishing | year = 2009 | isbn = 0754677397 - cite book | author = Lankov, Andrei |  ref = CITEREFLankov2002 | title = From Stalin to Kim Il Song: The Formation of North Korea, 1945–1960 | publisher = C. Hurst & Co. Publishers | year = 2002 | isbn = 1850655634 | edition = - cite book | author = Lankov, Andrei |  ref = CITEREFLankov2007 | title = North of the DMZ: Essays on Daily Life in North Korea | publisher = McFarland & Company | year = 2007 | isbn = 0786451416 | edition = - cite book | author = Lankov, Andrei |  ref = CITEREFLankov2007 | title = Crisis in North Korea: The Failure of De-Stalinization, 1956 | publisher = University of Hawaii Press | year = 2007 | isbn = 0824832078 | edition = - cite book | author = Oh, Kong Dan; Hassig, Ralph |  ref = CITEREFOhHassig2000 | title = North Korea Through the Looking Glass | volume = | publisher = Brookings Institution Press | year = 2000 | isbn = 0815764367 - cite book | author = Park, Kyung-ae; Snyder, Scott |  ref = CITEREFParkSnyder2013 | title = North Korea in Transition: Politics, Economy, and Society | publisher = Rowman & Littlefield | year = 2013 | isbn = 1442218126 | edition = - cite book | author = So, Chae-Jong; Suh, Jae-Jung |  ref = CITEREFSoSuh2013 | title = Origins of North Korea's Juche: Colonialism, War, and Development | volume = | publisher = Rowman & Littlefield | year = 2013 | isbn = 0739176587 - cite book | author = Suh, Dae-sook |  ref = CITEREFSuh1988 | title = Kim Il Sung: The North Korean Leader | volume = | publisher = Columbia University Press | year = 1988 | isbn = 0231065736 | edition = 1st - cite book | author = Yŏnʼguso, Pʻyŏnghwa Tʻongil |  ref = CITEREFYŏnʼguso1997 | title = Korea and the World | publisher = University of California. Research Center for Peace and Unification | year = 1997 | isbn = | edition =  

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
 cite book|translator1=Kim Yong-nam|translator2=Mun Myong-song|editor=Kim Ji-ho|title=Understanding Workers' Party of Korea|url=http://www.korean-books.com.kp/en/packages/xnps/download.pg.php?395#.pdf|year=2016|publisher=Foreign Languages Publishing House|location=Pyongyang|isbn=978-9946-0-1468-5

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงดงชินมุน – หนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของคณะกรรมาธิการกลางพรรคแรงงานเกาหลี-  Workers' Party of Korea date=28 November 2020  ที่เนนารา

หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านอเมริกาในเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การต่อต้านจักรวรรดินิยมในเกาหลี
หมวดหมู่:องค์การต่อต้านจักรวรรดินิยม
หมวดหมู่:องค์การที่ถูกห้ามภายใต้รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ (เกาหลีใต้)
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์ในเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:นิติบุคคลที่ถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อรวมโดยออสเตรเลีย
หมวดหมู่:พรรคการเมืองฝ่ายซ้ายจัด
หมวดหมู่:การเมืองฝ่ายซ้ายจัดในเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐบาลเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การเมืองเชิงอัตลักษณ์ในเกาหลี
หมวดหมู่:การประชุมพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคแรงงานนานาชาติ
หมวดหมู่:พรรคการเมืองชูเช
หมวดหมู่:พรรคชาตินิยมเกาหลี
หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์แห่งชาติ
หมวดหมู่:พรรคในระบบพรรคการเมืองเดียว
หมวดหมู่:พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:พรรคการเมืองในเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:พรรครัฐบาลคอมมิวนิสต์