Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระเจ้าปเสนทิโกศล

ปเสนทิ (ปะ-เส-นะ-ทิ; Pasenadi) หรือ ประเสนชิต (ปฺระ-เส-นะ-ชิด; Prasenajit; ป. ศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโกศลจากราชวงศ์อิกษวากุ เสวยราชย์อยู่ ณ เมืองสาวัตถี สืบต่อจากพระบิดา คือ พระเจ้าสัญชัยมหาโกศล ถือเป็นอุบาสกที่สำคัญพระองค์หนึ่งของพระพุทธเจ้า และทรงสร้างวิหารอารามไว้หลายแห่ง เช่น วัดราชิการามเป็นวัดที่พระเจ้าปเสนทิโกศลสร้างถวายเพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุณี มีพระราชบุตรชื่อ วิฑูฑภะและวชิรกุมารี

**พระชนมชีพ**
ต้นพระชนมชีพ พระเจ้าปเสนทิทรงศึกษา ณ ตักศิลา ต่อมา ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโกศล (ปัจจุบันคืออวัธ)p=17 พระมเหสีพระองค์แรก คือ เจ้าหญิงพระองค์หนึ่งจากมคธที่มีศักดิ์เป็นพระเชษฐภคินี/ขนิษฐาในพระเจ้าพิมพิสาร พระมเหสีพระองค์ที่สองมีพระนามว่า วาสภขัตติยา เป็นพระธิดาของพระเจ้ามหานามะแห่งราชวงศ์ศากยะ โดยให้กำเนิดพระราชโอรสนามวิฑูฑภะ และพระราชธิดานามวชิรกุมารีที่ภายหลังอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอชาตศัตรูp=17 พระเจ้าปเสนทิยังมีพระมเหสีพระองค์ที่สาม พระนามว่า มัลลิกา เป็นบุตรีของคนทำมาลัย

**รัชสมัย**
ในรัชสมัยพระเจ้าปเสนทิโกศล โกศลกลายเป็นเจ้านครศักดินา (suzerain) ของสาธารณรัฐชนเผ่า Kālāmap=231-236 และดินแดนของพระองค์ยังคงความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับเผ่าลิจฉวีทางตะวันออกของอาณาจักรp=121
ครั้งหนึ่ง เมื่อพระเจ้าปเสนทิเสด็จไปจากพระนคร มหาอำมาตย์ของพระองค์ นามว่า ทีฆการายนะ ตั้งเจ้าชายวิฑูฑภะขึ้นเสวยราชย์แทน พระเจ้าปเสนทิจึงเสด็จไปยังมคธเพื่อขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าอชาตศัตรู แต่พระเจ้าปเสนทิสิ้นพระชนม์ที่นอกประตูเมืองราชคฤห์เสียก่อนจะได้พบพระเจ้าอชาตศัตรู เจ้าชายวิฑูฑภะจึงได้เป็นพระมหากษัตริย์ต่อจากพระองค์p=107 แต่ ปุราณะ ว่า ผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ คือ กษุทรกะ มิใช่วิฑูฑภะ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 citation |editor-last=Sastri |editor-first=K. A. Nilakanta |editor-link=K. A. Nilakanta Sastri |title=Age of the Nandas and Mauryas |url=https://books.google.com/books?id=YoAwor58utYC |date=1988 |orig-year=1967 |publisher=Motilal Banarsidass |location=Delhi |isbn=81-208-0465-1 |edition=Second - isbn=81-224-1198-3 - cite book |last=Sharma |first=J. P. |author-link= |date=1968 |title=Republics in Ancient India, C. 1500 B.C.-500 B.C. |url= |location=Leiden, Netherlands |publisher=E. J. Brill |page= |isbn=978-9-004-02015-3 
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:สาวกของพระโคตมพุทธเจ้า
หมวดหมู่:บุคคลจากโกศล
หมวดหมู่:บุคคลจากสาวัตถี
หมวดหมู่:ราชวงศ์อิกษวากุ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดียในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
บรอมีเลน

บรอมีเลน (bromelain) เป็นเอนไซม์ตามธรรมชาติจากพืชที่สามารถพบได้ทุกส่วนของสับปะรดทั้งใบ ลำต้น หรือผล แต่มีสารนี้มากที่สุดที่แกนลำต้น และเหง้า  บรอมีเลน เป็นสารที่สามารถย่อยโปรตีนได้เช่น เนื้อ  วัว  หมู  ไก่  ปลา ฯลฯ มีคุณสมบัติคล้ายตัวยาแอสไพริน ซึ่งสามารถลดการจับตัวของเกล็ดเลือดได้โดยมีฤทธิ์ยับยั้งการรวมตัวกันของเกล็ดเลือด ชักนำการหลั่งไซโทไคน์ที่มีความสามารถชักนำให้เซลล์เม็ดเลือดขาวกำจัดเซลล์มะเร็งได้ มีการนำสารบรอมีเลนไปใช้ในทางการแพทย์อื่นๆ

**ประโยชน์ด้านโภชนาการ**
บรอมีเลน มีฤทธิ์ช่วยในระบบการย่อยอาหารและช่วยในการสมานแผลในกระเพาะอาหารเนื่องจากมีคุณสมบัติสามารถย่อยโปรตีนให้มีโมเลกุลเล็กลง หรือเมื่อมีอาการแน่นท้องหลังจากกินอาหารประเภทเนื้อสัตว์มากๆ ให้ดื่มน้ำสับปะรดหรือทานเนื้อสับปะรดหลังอาหารเพื่อช่วยลดอาการแน่นท้องได้

**ประโยชน์ด้านการแพทย์**
ใช้บรอมีเลนควบคุมการเจริญเติบโตของเนื้องอก และชิ้นส่วนเนื้อร้าย(มะเร็ง) ใช้ในการช่วยสมานแผล เช่น ลดการอักเสบ แผลจากการผ่าตัด  และช่วยให้รอยแผลเป็นดูดีขึ้นได้  ใช้บรอมีเลนในการสลายลิ่มเลือด หรือลดการจับตัวของเกล็ดเลือด และช่วยลดการเกิดโรคที่เกิดจากการอุดตันในเส้นเลือดเช่น หลอดเลือดอุดตัน และโรคหัวใจ

**ประโยชน์ด้านอุตสาหกรรม**
อุตสาหกรรมผลิตเนื้อสัตว์เช่น ผสมน้ำสับปะรดในการหมักเนื้อ ผลิตเบียร์ ไวน์ และน้ำผลไม้ ผลิตอาหารสัตว์ รวมถึงอุตสาหกรรมการฟอกหนัง การทำยาสีฟันและสารซักฟอก อุตสาหกรรมเส้นใย การทำกระดาษ อุตสาหกรรมผลิตยา ได้แก่ ยาลดการอักเสบบางชนิด และยาช่วยย่อย อีกทั้งในปัจจุบันมีการนำบรอมีเลนไปใช้เป็นอาหารเสริมกันมาก เพราะความเชื่อที่ว่าทำให้มนุษย์สร้างภูมิคุ้มกันโรคและมีสุขภาพแข็งแรง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เอนไซม์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
ตำบลอิสาณ

อิสาณ เป็นตำบลในเขตเทศบาลนครบุรีรัมย์

**ภูมิศาสตร์**
ตำบลอิสาณมีอาณาเขตติดต่อดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลชุมเห็ด- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลในเมือง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลสวายจีก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกระสังและตำบลหนองตาด
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไป ตำบลอิสาณมีลักษณะพื้นที่ราบสูงโดยอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 150–180 เมตร พื้นที่โดยทั่วไปใช้ประโยชน์ทางเกษตรกรรม สมรรถนะดินตำบลอิสาณ เกิดจากตะกอนเก่าลำน้ำ เป็นดินลึก มีการระบายน้ำผ่านได้เร็วถึงปานกลาง เนื้อดินเป็นดินร่วนปนทราย ดินร่วน หรือดินเหนียวปนทราย เหมาะสมสำหรับการทำนาและปศุสัตว์
แม่น้ำที่สำคัญ ได้แก่- ลำห้วยชุมเห็ด ไหลผ่นทางทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก โดยไหลผ่านหมู่ที่ 5, 9, 11 - ลำห้วยจระเข้มาก ไหลผ่านทางทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก โดยไหลผ่านหมู่ที่ 1, 3, 7, 14, 9, 15

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลอิสาณแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 18 ชุมชน คือ-  ชุมชนโคกวัด-  ชุมชนโคกใหญ่-  ชุมชนโคกหัวช้าง-  ชุมชนไทยเจริญ-  ชุมชนหนองโพรง-  ชุมชนโคกสะอาด-  ชุมชนห้วย-  ชุมชนหนองแปบ-  ชุมชนยาง-  ชุมชนหัวลิง-  ชุมชนศรีสุข-  ชุมชนไผ่น้อย-  ชุมชนโคกขุนสมาน-  ชุมชนสวนครัว-  ชุมชนศิลาชัย-  ชุมชนโคกมะกอก-  ชุมชนหินลาด-  ชุมชนทรัพย์สมบูรณ์

**สถานศึกษา**
โรงเรียนประถมศึกษา 5 แห่ง ได้แก่- โรงเรียนเสนศิริอนุสรณ์- โรงเรียนบ้านโคกสะอาดวิทยาคาร- โรงเรียนบ้านโคกวัด- โรงเรียนคงชัยสิทธิ์วิทยา- โรงเรียนประกาศธรรมคุณวิทยา
โรงเรียนอาชีวศึกษา 2 แห่ง ได้แก่- โรงเรียนเบญจเทคโน- วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลอิสาณ date=2013-07-30 
อิสาณ
อิสาณ
อิสาณ
งูไทปันธรรมดา

งูไทปันธรรมดา (Coastal taipan หรือ Common taipan) เป็นงูไทปันขนาดใหญ่ มีพิษร้ายแรงของวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า มันมีถิ่นกำเนิดในพื้นที่ชายฝั่งของทางเหนือและทางตะวันออกของประเทศออสเตรเลีย และเกาะนิวกินี มีความยาวได้ถึง 3 เมตร จากการศึกษาแอลดี 50 มันเป็นงูบกที่มีพิษร้ายแรงเป็นอันดับสามในโลก

**ชนิดย่อย**
Oxyuranus scutellatus canni: งูไทปันปาปวน (Papuan Taipan) พบในเกาะนิวกินี
*Oxyuranus scutellatus scutellatus: งูไทปันชายฝั่ง (Coastal Taipan) พบในประเทศออสเตรเลียตามชายฝั่งรัฐควีนส์แลนด์, ตอนเหนือของนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Barnett, Brian. " Keeping and Breeding the Coastal Taipan (Oxyuranus scutellatus)." Journal of the Victorian Herpetological Society, 10 (2/3), 1999 (pages 38–45).
*Williams, David. " The Death of Kevin Budden." David Williams' Australian Herpetology Online, January 2004.
หมวดหมู่:สกุลงูไทปัน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศปาปัวนิวกินี
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
สายหลักเซ็มโม

สายหลักเซ็มโม (Senmō-honsen) เป็นเส้นทางรถไฟสายชนบท ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างสถานีรถไฟอาบาชิริ ในเมืองอาบาชิริ กับสถานีรถไฟฮิงาชิกูชิโระ ในเมืองคูชิโระ ดำเนินงานโดย JR ฮกไกโด

**สถานี**
ท: ธรรมดา
ร: รถเร็ว
 สัญลักษณ์แทนสถานีรถไฟที่รถไฟทุกขบวนแวะจอดคือ "●", บางขบวนแวะจอดคือ "■", แวะจอดตามฤดูกาลคือ "*" และ ทุกขบวนไม่แวะจอดคือ "-"
: ※1 - สถานีเก็นเซกาเอ็ง (B75) ระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม - 31 ตุลาคม ให้บริการเฉพาะรถไฟขากลางคืนและรถไฟผ่านนอกเวลา
: ※2 - สถานีคูชิโระชิตสึเง็ง (B56)  ระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม - 30 พฤศจิกายน หยุดให้บริการจากรถไฟทั้งหมดยกเว้นรถไฟเที่ยวสุดท้าย และช่วงเวลานอกจากนั้นให้บริการเฉพาะขากลางคืน

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด-   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ JR ฮกไกโด date=2006-11-29 
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
เซ็มโม
พรรคนโรดม รณฤทธิ์

พรรคนโรดม รณฤทธิ์ (Norodom Ranariddh Party; NRP) เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งในกัมพูชาโดยพระนโรดม รณฤทธิ์ หลังจากที่พระองค์แยกตัวออกมาจากพรรคฟุนซินเปกที่พระองค์เคยเป็นผู้นำอยู่ เดิมพรรคนี้ชื่อพรรคแห่งชาติเขมร และเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรรคนโรดม รณฤทธิ์เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และให้พระนโรดม รณฤทธิ์เป็นหัวหน้าพรรค ในช่วง พ.ศ. 2551 – 2553 พรรคนี้ใช้ชื่อว่าพรรคชาตินิยม

**แนวคิดทางการเมือง**
พรรคนี้มีแนวคิดทางการเมืองหลายอย่างอยู่ด้วยกัน อย่างแรกคือแนวคิดฝ่ายขวาสนับสนุนการอนุรักษ์เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของกัมพูชา  ปรับปรุงเมืองหลวงคือพนมเปญให้มีความทันสมัย คงไว้ซึ่งเชื้อชาติ ภาษาและวัฒนธรรมเขมร ลดการขึ้นราคาสินค้าและการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศ ในทำนองเดียวกัน มีนโยบายฝ่ายซ้ายด้วย เช่น ส่งเสริมสิทธิของผู้ใช้แรงงาน รวมทั้งแนวคิดเสรีนิยม ในการสนับสนุนเสรีภาพ ประชาธิปไตยและการใช้กฎหมาย

**กิจกรรมทางการเมือง**
พรรคนี้ได้จัดตั้งกลุ่มพันธมิตรกับพรรคสมรังสี พรรคฟุนซินเปกและพรรคสิทธิมนุษยชน เพื่อต่อสู้กับพรรคประชาชนกัมพูชาแต่ก็เป็นฝ่ายแพ้การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 ซึ่งพรรคเหล่านี้กล่าวหาว่าพรรคประชาชนกัมพูชาทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นธรรม 
แม้ว่าพระนโรดม รณฤทธิ์จะประกาศเลิกเล่นการเมืองไปเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แต่พระองค์ยังมีอิทธิพลต่อนโยบายของพรรค โดย ชิม เสียก เลง มีแนวโน้มจะเป็นผู้นำคนต่อไป และพรรคเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่าพรรคชาตินิยม พระนโรดม รณฤทธิ์ กลับมาเล่นการเมืองอีกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 พรรคจึงกลับมาใช้ชื่อพรรคนโรดม รณฤทธิ์อีกครั้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 NRP website date=2008-07-27 
หมวดหมู่:พรรคการเมืองในประเทศกัมพูชา
อิน ตัม

220px
อิน ตัม (ภาษาเขมร: អ៊ិន តាំ) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของกัมพูชาโดยดำรงตำแหน่งระหว่าง 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 จนถึง 9 ธันวาคม พ.ศ. 2516 และมีบทบาทสำคัญในการเมืองกัมพูชา ตัมเกิดเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2459 ในตำบลสตึงเตรง จังหวัดกำปงจาม ทางตะวันออกของกัมพูชา ในวัยเด็กเขาเรียนภาษาบาลี ก่อนจะเข้าเรียนใน Lycée Sisowath จากนั้นเข้ารับราชการทหารเป็นนายพลพิเศษที่จังหวัดตาแก้ว

**บทบาททางการเมือง**
หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราช ตัมเข้าร่วมกับระบอบสังคม ได้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายในระหว่าง พ.ศ. 2507 – 2509 เขามีความเกี่ยวข้องกับการจับกุม เปรียบ อินซึ่งเป็นญาติของเขาและเป็นสมาชิกเขมรเสรีที่เป็นฝ่ายต่อต้านพระนโรดม สีหนุ เปรียบ อินถูกประหารชีวิตในที่สุด นอกจากนั้น เขายังเกี่ยวข้องกับรัฐประหาร พ.ศ. 2513 และเป็นผู้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐเขมรในฐานะประธานสภาแห่งรัฐเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2513

หลัง พ.ศ. 2513 ตัมมีความขัดแย้งกับผู้นำรัฐประหารคือ ลน นล มากขึ้น โดยลน นลเข้ามาครอบงำสภาแห่งชาติในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2514 ต่อมา ใน พ.ศ. 2515 อิน ตัมลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโดยมีคู่แข่งคือลน นล และแกว อิน ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าอิน ตัมได้อันดับที่สองโดยได้คะแนน 24% ส่วนลน นลได้รับเลือกตั้ง พรรคประชาธิปไตยของอิน ตัมถูกขัดขวางไม่ให้ลงแข่งขันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาเช่นเดียวกับพรรคสาธารณรัฐของพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ ทำให้พรรคสาธารณรัฐสังคมนิยมของลน นล และลน นนได้รับการเลือกตั้ง
ในเวลาต่อมา อิน ตัมได้เป็นนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลของลน นลเป็นเวลาหลายเดือน  แต่เกิดความขัดแย้งจนเขาเลิกเล่นการเมืองไปอาศัยกับครอบครัวที่พระตะบอง โดยลอง โบเรตได้เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อมา เมื่อพนมเปญแตกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 อิน ตัมยังอยู่ในนาของเขาที่ปอยเปต เขาเกือบถูกประหารชีวิตแต่หนีเข้าประเทศไทยได้ทันและเข้าร่วมกับกลุ่มต่อต้านเขมรแดงตามแนวชายแดน แต่ต่อมาเขาก็ลี้ภัยไปฝรั่งเศสและเดินทางต่อไปยังสหรัฐใน พ.ศ. 2519

**การลี้ภัย**
หลังจากเขมรแดงหมดอำนาจ อิน ตัมได้เข้าร่วมกับฝ่ายที่สนับสนุนพระนโรดม สีหนุคือพรรคฟุนซินเปก เพื่อต่อต้านรัฐบาลที่มีเวียดนามหนุนหลัง เขาเป็นผู้บัญชาการกองทัพของฝ่ายฟุนซินเปกจนถูกแทนที่ด้วยพระนโรดม รณฤทธิ์เมื่อ พ.ศ. 2528 เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม 1 ใน 3 คนของรัฐบาลของแนวร่วมเขมรสามฝ่าย และได้ฟื้นฟูพรรคประชาธิปไตยกัมพูชาเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 และไปเป็นพันธมิตรกับพรรคประชาชนกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2540 เขาเสียชีวิตที่รัฐอริโซนา สหรัฐเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีกัมพูชา
หมวดหมู่:นักการเมืองกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกำปงจาม
งูไทปันโพ้นทะเล

งูไทปันโพ้นทะเล (Inland Taipan) หรือที่รู้จักกันในชื่อ Small Scaled Snake และ Fierce Snake เป็นงูไทปันชนิดหนึ่ง ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า มีถิ่นกำเนิดในประเทศออสเตรเลีย เป็นงูพิษที่มีพิษร้ายแรงเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก จัดอันดับบนพื้นฐานปริมาณแอลดี 50ในหนู แม้ว่ามันจะมีพิษร้ายแรง แต่กลับเป็นสัตว์ขี้อายและสันโดษ และมักจะเลือกหลบหนีมากกว่า (ชื่อ "fierce (รุนแรง)" มาจากพิษที่รุนแรง ไม่ใช่อารมณ์ของมัน)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Australian Reptile Park, Fierce Snake Fact File date=2009-09-29 -  Australia Zoo Fierce Snake Fact File date=2009-10-15 
หมวดหมู่:สกุลงูไทปัน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/แจ้งข่าว การแก้ไขเนื้อหาในหมวดศิลปะตะวันตก 10 ก.ย. นี้

ประมาณบ่ายสองครึ่ง วันจันทร์ที่ 10 กันยายน ที่จะถึงนี้ นศ.ศิลปากร วิชาศิลปะตะวันตกศตวรรษที่ยี่สิบ จะเรียนรู้วิธีการใช้วิกิพีเดียและจะมีการแก้ไขรวมถึงเพิ่มบทความใหม่เกี่ยวกับศิลปะตะวันตกในยุคดังกล่าว
จึงขอแจ้งผู้ดูและและชาววิกิพีเดียทุกท่านมา ณ ที่นี้่ก่อนครับ / โดยทีมผู้อบรม (ซึ่งมีผมอยู่ด้วย) จะพยายามไกด์ให้นศ.รู้ว่าฟอร์แมตของวิกิพีเดียไทยเป็นอย่างไร และค่อยๆ ช่วยกันปรับแก้ให้เข้ากับมาตรฐานของวิกิพีเดียไทย
ถ้าพบว่ามีการละเมิดกฎหรือทำอะไรผิดไปจากที่ควรจะทำ สามารถแนะนำได้ทันทีครับ ทั้งทางหน้าพูดคุยของบทความหรือการแจ้งเตือนเป็นรายผู้ใช้ / คิดว่าบทความที่จะแก้จะอยู่ที่ประมาณ 20-30 บทความครับ / ขอบคุณครับ -- bact' 01:09, 7 กันยายน 2555 (ICT)
กลุ่มบทความที่จะแก้กันจะมีประมาณนี้ครับ อิมเพรสชันนิซึมยุคหลัง, อิมเพรสชันนิซึม, ดาดา, เซอร์เรียลลิซึม, ศิลปะเค้าโครง, :en:Productivism (art), ป๊อปอาร์ต -- bact' 01:20, 7 กันยายน 2555 (ICT)
: ยินดีที่มีการแนะนำวิกิพีเดียภาษาไทยให้กับนักศึกษาครับ และยินดีที่คุณ bact' กลับมาช่วยเขียนบทความอีกครั้งครับ --taweethaも (พูดคุย) 19:06, 7 กันยายน 2555 (ICT)
: รับทราบค่ะ --Tinuviel | talk  11:55, 8 กันยายน 2555 (ICT)
: วันนี้ดูท่าทางไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงมากเท่าไหร่ น่าจะจบแล้วใช่ไหมครับ ไม่มีวันอื่นอีกใช่ไหมครับ ผมจะได้ปลดประกาศ --浓宝努 19:32, 10 กันยายน 2555 (ICT)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต

จังหวัดภูเก็ต มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดภูเก็ตมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ พระพิไสยสุนทรการ (แปลง ณ ถลาง)- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 4 สมัย ได้แก่ นางอัญชลี เทพบุตร- สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดภูเก็ต คือ นางแร่ม พรหโมบล บุณยประสพ (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495)- ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 
** เทพบุตร (2 คน) ได้แก่ นางอัญชลี เทพบุตร และนายทศพร เทพบุตร

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#fa8072|พรรคสหชีพ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–20; พ.ศ. 2500–2539**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#66cdaa|พรรคพลังใหม่|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#FF66CC|พรรคชาติไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffffff|ไม่สังกัดพรรคการเมือง|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#1e90ff|พรรคพลังประชารัฐ |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ff7f2a|พรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดภูเก็ต date=2014-01-29 
ภูเก็ต
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดภูเก็ต
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา

จังหวัดพังงา มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดพังงามีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ หลวงวัฒนคดี (วัน พฤษะศรี)- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 6 สมัย ได้แก่ นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดพังงา คือ นางกันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์ (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544)- ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 
** ตันเถียร (2 คน) ได้แก่ นายบรม ตันเถียร และนางกันตวรรณ ตันเถียร กุลจรรยาวิวัฒน์ 
** ลักษณวิศิษฏ์ (2 คน) ได้แก่ นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ และนายจุฤทธิ์ ลักษณวิศิษฏ์

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–20; พ.ศ. 2500–2539**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#f6f6f6|พรรคกิจสังคม|border=1px solid #AAAAAA
border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#f08080|พรรคไทยรักไทย|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#b0ceff|พรรคภูมิใจไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#1e90ff|พรรคพลังประชารัฐ |border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดพังงา date=2014-01-29 
พังงา
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดพังงา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระแก้ว

จังหวัดสระแก้ว มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยขณะนั้นสระแก้วยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี
ปี พ.ศ. 2536 สระแก้วยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้แยกเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดปราจีนบุรี (จากการเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535)  มาเป็นเขตเลือกตั้งของจังหวัดสระแก้ว โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายเสนาะ เทียนทอง นายวิทยา เทียนทอง และนายบุรินทร์ หิรัญบูรณะ- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 6 สมัย ได้แก่ นายฐานิสร์ เทียนทอง และนางสาวตรีนุช เทียนทอง- สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดสระแก้ว คือ นางสาวตรีนุช เทียนทอง (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544)- ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 
** เทียนทอง (6 คน) ได้แก่ นายเสนาะ เทียนทอง นายวิทยา เทียนทอง นายฐานิสร์ เทียนทอง นางสาวตรีนุช เทียนทอง นายสรวงศ์ เทียนทอง และนางขวัญเรือน เทียนทอง

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 18; พ.ศ. 2535**
legend2|#FF66CC|พรรคชาติไทย |border=1px solid #AAAAAA- แยกมาจากเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดปราจีนบุรี

**ชุดที่ 19–20; พ.ศ. 2538–2539**
legend2|#ff66cc|พรรคชาติไทย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548**
legend2|#ffb6b6|พรรคไทยรักไทย|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550**
legend2|#ff8c00|พรรคประชาราช |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566**
legend2|#ffb6b6|พรรคเพื่อไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#1e90ff|พรรคพลังประชารัฐ |border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดสระแก้ว date=2014-01-29 
สระแก้ว
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดสระแก้ว
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม

จังหวัดสมุทรสงคราม มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 1 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดสมุทรสงครามมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายสุวรรณ มหัคฆะกาญจนะ- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 5 สมัย ได้แก่ นางสาวรังสิมา รอดรัศมี- สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดสมุทรสงคราม คือ นางสาวรังสิมา รอดรัศมี (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544)

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#fa8072|พรรคสหชีพ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–26; พ.ศ. 2500–2566**
legend2|#ffb6b6|พรรคเสรีมนังคศิลา|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#aacc99|พรรคสหภูมิ → พรรคชาติสังคม |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#b0ceff|พรรคสหประชาไทย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ee82ee|พรรคประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#f6f6f6|พรรคกิจสังคม|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่ |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ff7f2a|พรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน |border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดสมุทรสงคราม date=2011-11-18 
สมุทรสงคราม
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดสมุทรสงคราม
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 กันยายน 7

* เกิดแผ่นดินไหวหลายครั้งในมณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 64 ศพ และมีผู้บาดเจ็บ 715 คน  (BBC)- แคนาดาปิดสถานทูตในอิหร่าน และขับทูตอิหร่านออกนอกประเทศ โดยอ้างเหตุ อิหร่านให้การสนับสนุนรัฐบาลซีเรีย และไม่ยอมให้ความร่วมมือแก่คณะผู้ตรวจสอบสหประชาชาติในเรื่องโครงการนิวเคลียร์  (ไทยรัฐ)
}
นนทพัฒน์ ปานจันทร์

นนทพัฒน์ ปานจันทร์ นนท์ เกิดวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 เป็นนักกีฬาฟันดาบสากลชาวไทย เขาเข้าร่วมในการแข่งขันฟอยล์ประเภทบุคคล ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญทองซีเกมส์สามสมัยซ้อน ตั้งแต่สมัยซีเกมส์ 2001 รวมถึงเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญทองในกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 และเขาเป็นนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทยเพียงคนเดียว ที่สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในการควอลิฟายเพื่อคัดเลือกนักฟันดาบสากลสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**ประวัติ**
นนทพัฒน์ ปานจันทร์ เป็นบุตรของ นายเสรี ปานจันทร์ และ นางเติมทิพย์ ปานจันทร์ เขาเริ่มฝึกหัดฟันดาบเมื่ออายุ 10 ปี จากการชักชวนของ จินดา กรรพฤทธิ์ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนของชมรมฟันดาบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังจากสำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย พ่อของนนทพัฒน์ก็ได้ส่งไปศึกษาต่อที่รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เขาเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในกีฬาซีเกมส์ ซึ่งได้แก่ครั้งที่ 21, 22, 23 และ 24 ใน พ.ศ. 2551 นนทพัฒน์ ได้เป็นตัวแทนนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทย ร่วมกับ วีระเดช โคธนี่ เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รวมถึง กีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 ประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะเพื่อนร่วมชาติเดียวกันอย่าง ศุภกร ศรีแตงอ่อน ด้วยคะแนน 15-9 และนนทพัฒน์ได้รับรางวัลเหรียญทอง วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 นนทพัฒน์ ปานจันทร์ เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อ ศุภกร ศรีแตงอ่อน ที่คะแนน 15-13 และนนทพัฒน์ได้อันดับที่สองของรายการดังกล่าว
นนทพัฒน์ ปานจันทร์ เป็นนักกีฬาฟันดาบทีมชาติไทยเพียงคนเดียวที่สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในการควอลิฟายคัดเลือกนักกีฬาสู่การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 อย่างไรก็ตาม เขาเป็นฝ่ายแพ้ต่อนักกีฬาชาวเลบานอนที่โอนสัญชาติมาจากอเมริกัน ด้วยคะแนน 13-15
วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2556 นนทพัฒน์เข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบนานาชาติ ไทยแลนด์โอเพน 2013 ประเภทฟอยล์บุคคลชาย รอบชิงชนะเลิศ โดยเป็นฝ่ายชนะสถาบัน นุชประไพ ที่ 15-4 คะแนน

**เกียรติประวัติ**
 เหรียญทอง เหรียญทอง ประเภทฟอยล์ บุคคล ซีเกมส์ 2001 ที่ประเทศมาเลเซีย- เหรียญทอง เหรียญทอง ประเภทฟอยล์ บุคคล ซีเกมส์ 2003 ที่ประเทศเวียดนาม- เหรียญทอง เหรียญทอง ประเภทฟอยล์ บุคคล ซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์- เหรียญทองแดง เหรียญทองแดง ประเภทฟอยล์ ทีมชาย ซีเกมส์ 2005 ที่ประเทศฟิลิปปินส์- เหรียญทอง เหรียญทอง ประเภทฟอยล์ บุคคล ซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย- เหรียญเงิน เหรียญเงิน ประเภทบุคคล ฟอยล์ชาย ฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา- เหรียญทอง เหรียญทอง ประเภทฟอยล์ บุคคล ซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  SeaGames 2011, ดาบไทยคม!ทีมฟอยล์ชายซิวทองตามคาด date=2011-11-30 -  นนทพัฒน์ หวั่นระบบราชการทำฟันดาบไทยล้าหลังfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ท.ภ.
หมวดหมู่:นักกีฬาจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

== ดูเพิ่ม**
 กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
อโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
มวยสากลสมัครเล่น
งูไทปันกลาง

งูไทปันกลาง (Central Ranges Taipan) เป็นงูไทปันชนิดหนึ่ง มีขนาดใหญ่ เคลื่อนที่เร็ว เป็นงูออสตราเลเซียที่มีพิษร้ายแรง ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 2007

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Top 10 New Species of 2007-  Distribution Map of Central Ranges Taipan date=2012-09-15 -  ASU International Institute for Species Exploration date=2008-10-06 
หมวดหมู่:สกุลงูไทปัน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ไฟกรีก

ภาพวาด – การใช้ไฟกรีกต่อสู้กับฝ่ายตรงข้าม
ไฟกรีก (Greek Fire) เป็นอาวุธที่ก่อให้เกิดเพลิงซึ่งถูกใช้งานโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 672 ถูกใช้เพื่อจุดไฟเผาใส่เรือข้าศึก ซึ่งประกอบไปด้วยสารประกอบซึ่งติดไฟได้ที่ถูกปล่อยออกมาโดยอาวุธพ่นไฟ นักประวัติศาสตร์บางคนเชื่อว่า สามารถจุดติดไฟได้เมื่อสัมผัสกับน้ำ และอาจเกิดขึ้นมาจากสารแนฟทาซึ่งเป็นสารไวไฟและปูนขาว(แคลเซียมออกไซด์) โดยทั่วไปแล้ว ชาวไบแซนไทน์จะใช้มันในการสู้รบทางเรือเพื่อก่อให้เกิดความได้เปรียบในการรบ เนื่องจากสามารถเผาไหม้อย่างต่อเนื่องได้ในขณะที่ลอยอยู่บนน้ำ ความได้เปรียบทางเทคโนโลยีที่ได้มอบให้นั้นมีส่วนรับผิดชอบต่อชัยชนะทางทหารที่สำคัญหลายประการของไบแซนไทน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความอยู่รอดของกรุงคอนสแตนติโนเปิลจากการปิดล้อมของอาหรับครั้งที่หนึ่งและสอง ซึ่งเป็นการรับประกันถึงความอยู่รอดของจักรวรรดิ
สิ่งที่น่าประทับใจในไฟกรีกที่ถูกนำมาในสงครามครูเสดยุโรปตะวันตกทำให้ชื่อนี้ได้นำมาใช้กับอาวุธที่ก่อให้เกิดเพลิงทุกประเภท รวมทั้งอาวุธที่ถูกใช้โดยชาวอาหรับ ชาวจีน และชาวมองโกล อย่างไรก็ตาม สารประกอบผสมเหล่านี้จะใช้สูตรที่แตกต่างจากไฟกรีกของไบแซนไทน์ ซึ่งเป็นความลับของรัฐที่ได้รับการป้องกันอย่างใกล้ชิด ไบแซนไทน์ยังคงใช้หัวฉีดแรงดันเพื่อพ่นใส่ของเหลวไปยังศัตรู ในลักษณะที่คล้ายกับเครื่องพ่นไฟสมัยใหม่
แม้ว่ามีการใช้คำว่า "ไฟกรีก" เป็นคำทั่วไปในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ ส่วนใหญ่นับตั้งแต่สงครามครูเสด จุดกำเนิดของไบแซนไทน์แต่เดิมได้เรียกสิ่งเหล่านี้ในชื่อต่าง ๆ เช่น "sea fire"(ไฟทะเล) (Medieval Greek: πῦρ θαλάσσιον pŷr thalássion), "Roman fire"(ไฟโรมัน) (πῦρ ῥωμαϊκόν pŷr rhōmaïkón), "war fire"(ไฟสงคราม) (πολεμικὸν πῦρ polemikòn pŷr), "liquid fire"(ไฟของเหลว) (ὑγρὸν πῦρ hygròn pŷr), "sticky fire"(ไฟเหนียว) (πῦρ κολλητικόν pŷr kollētikón), หรือ "manufactured fire" (πῦρ σκευαστόν pŷr skeuastón)
สารประกอบของไฟกรีกยังคงเป็นเรื่องของการคาดเดาและการโต้เถียง โดยมีการนำเสนอในการใช้สารประกอบต่าง ๆ รวมทั้งยางไม้จากต้นสน สารแนฟทา แคลเซียมฟอสไฟด์ กำมะถัน หรือไนเตอร์ ในประวัติศาสตร์กรุงโรม  ติตุส ลีวิอุสได้บรรยาถึงนักบวชหญิงที่บูชาเทพแบคัส(ไดอะไนซัส) ได้จุ่มไฟลงไปในน้ำซึ่งไม่มีวันดับเลย "เพราะเป็นกำมะถันผสมกับปูนขาว"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Oknation: สุดยอด "เทคโนโลยีในอดีต" ที่หายสาบสญูอย่างลึกลับfix-attempted=yes -  National Geographic: Greek Fire date=2012-10-21 
หมวดหมู่:อาวุธเพลิง
นาคเล่นน้ำ

ไฟล์:Trombe.jpg|thumb|250px|right|นาคเล่นน้ำใกล้กับรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2512
นาคเล่นน้ำ หรือ พวยน้ำ (waterspout) คือ น้ำที่พุ่งเป็นลำขึ้นไปในอากาศเนื่องจากลมงวง (tornado)  มักเกิดขึ้นในเขตร้อน แต่ก็มีรายงานว่าเกิดขึ้น ณ ท้องที่ที่มีอากาศปานกลางบริเวณเส้นรุ้งระดับสูง เช่น ยุโรปและทะเลสาบทั้งห้าเช่นกัน
นาคเล่นน้ำนั้นมีวงจรชีวิตอยู่ห้าชั้น คือ เกิดจุดดำมืดบนผิวน้ำ จุดดำนั้นกลายเป็นวงก้นหอย วงก้นหอยนั้นกลายเป็นวงแหวนพ่นน้ำ วงแหวนนั้นกลายเป็นลำกรวยเห็นได้แจ้งชัด และกรวยนั้นเลือนหายไปในที่สุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุตุนิยมวิทยา
กิละกอน สีพอนไช

กิละกอน สีพอนไช (ກິ​ລະ​ກອນ ສີ​ພອນ​ໄຊ; Kilakone Siphonexay) เกิดวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1989 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นนักวิ่งชาวลาว ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรายการ 100 เมตรชาย โดยได้รับการฝึกฝนจากโค้ชเจริญสุข อุดมพันธ์ ซึ่งกิละกอน เป็นนักกรีฑาที่ได้รับการกล่าวว่า วิ่งได้เร็วที่สุดในประเทศลาว และเขาเป็นผู้ถือธงของประเทศลาวในช่วงพิธีเปิดการแข่งขัน
ในการแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 กิละกอนเข้าสู่เส้นชัยเป็นอันดับที่ 6 ในฮีตที่ 1 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้สร้างผลงานโดดเด่นจากการคว้า 2 เหรียญทองในการแข่งขันวิ่งแข่ง 100 เมตร และวิ่งผลัด 4x100 เมตร ในหลวงพระบางเกม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kilakone Siphonexay « Asian Athletes Blogfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักวิ่งระยะสั้นชาวลาว
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติลาว
หมวดหมู่:นักกรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียงจันทน์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา

จังหวัดยะลา มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดยะลามีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายสง่า สายศิลป์- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 7 สมัย ได้แก่ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา - ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
** อุเซ็ง (2 คน) ได้แก่ นายอุสมาน อุเซ็ง และนายบูราฮานูดิน อุเซ็ง
** มะทา (2 คน) ได้แก่ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา และนายซูการ์โน มะทา

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–12; พ.ศ. 2500–2519**
legend2|#ffb6b6|พรรคเสรีมนังคศิลา |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#aacc99|พรรคสหภูมิ → พรรคชาติสังคม |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#5f9ea0|พรรคธรรมสังคม |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffffff|ไม่สังกัดพรรคการเมือง|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 13–18; พ.ศ. 2522–2535**
legend2|#f6f6f6|พรรคกิจสังคม|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#f0e68c|พรรคชาติประชาชน (พ.ศ. 2522) → พรรคสยามประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#66cdaa|พรรคสยามประชาธิปไตย → พรรคชาติไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#dfab53|พรรคสหประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffd700|พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) → พรรคเอกภาพ |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 19–20; พ.ศ. 2538–2539**
legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffe8e8|พรรคความหวังใหม่ → พรรคไทยรักไทย|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffb6b6 |พรรคพลังประชาชน → พรรคเพื่อไทย|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 24–26; พ.ศ. 2554–2566**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#1e90ff|พรรคพลังประชารัฐ |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#daa520|พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดยะลา date=2013-12-10 
ยะลา
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดยะลา
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2482

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2482

**พายุ**

**อ้างอิง**
2482
หมวดหมู่:พ.ศ. 2482
นกกระเต็นน้อยธรรมดา

นกกระเต็นน้อยธรรมดา (Alcedo atthis; Common kingfisher) เป็นนกกระเต็นชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย จัดอยู่ในวงศ์นกกระเต็นน้อย (Alcedinidae) และมีขนาดที่ค่อนข้างเล็กและน่ารัก มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 16–18 เซนติเมตร เมื่อเทียบกับนกกระเต็นชนิดอื่น ๆ  แต่จะแตกต่างกันที่ตัวเมียมีโคนปากล่างและอาจทั้งปากล่างเป็นสีส้มแดงขณะที่ตัวผู้มีปากสีดำสนิท

**ลักษณะทั่วไป**
นกกระเต็นน้อยธรรมดามีหัวและหน้าผากสีฟ้าอมเขียว สดใส มีจุดสีฟ้าอ่อนเล็ก ๆ เป็นแนวขวางถี่ ๆ หลายแนว คอสีขาว อกสีน้ำตาลแดง แก้ม และขนคลุมหูสีน้ำตาลแดง ปีกสีฟ้าอมเขียว มีจุดสีฟ้าอ่อนตรงแนวปีก หลังและตะโพกสีฟ้าสดใสมาก ๆ ขาและนิ้วเท้าเล็ก ๆ สีแดงสดใส เป็นนกขนาดเล็ก ยาว 16–18 เซนติเมตร ปีกสั้นกว่า 8 เซนติเมตร หางสั้น นกวัยเล็กมีอกสีหม่นออกขาว ๆ เทา ๆ มีปากล่างสีแดง ขาและเท้าสีดำ และจะค่อย ๆ แดงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่ออายุมากขึ้น

**ถิ่นที่อยู่อาศัย  **
รัฐควีนส์แลนด์ของออสเตรเลีย, ยุโรป, อินเดีย, พม่า, แอฟริกา, จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะโซโลมอน, หมู่เกาะซุนดา, เกาะนิวกินี และไทย สำหรับประเทศไทยมีทั่วไปทุกภาค (แบ่งออกได้เป็น 7 หรือ 8 ชนิดย่อย–ดูในตาราง ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ A. a. bengalensis) โดยมีการเก็บตัวอย่างต้นแบบแรกได้จากอียิปต์ 
อาศัยตามแหล่งน้ำ เช่น ลำคลองหนอง บึง บ่อ ทะเลสาบ และ ยังพบได้ตามทุ่งโล่ง ป่าชายเลน ชายหาด และป่าดงดิบแล้งใกล้ที่มีแหล่งน้ำ ลำธารที่น้ำไหลช้า ทั้งในที่โล่งและในป่าที่ไม่ทึบนัก ตามสวนสาธารณะในเมือง และนอกเมือง ป่าโกงกาง จากที่ราบถึงที่สูง 1,830 เมตรจากระดับน้ำทะเล
ไข่

**พฤติกรรมการหากิน**
มักพบอยู่โดดเดี่ยวไม่รวมฝูง หากินเวลากลางวัน โดยจะเกาะอยู่ตามกิ่งไม้แห้ง ตอไม้ ในแหล่งน้ำ เพื่อคอยจับปลาตัวเล็กๆ ลูกอ๊อด กบขนาดเล็ก กุ้งน้ำจืดขนาดเล็ก ปลาตีน ตามแต่ที่จะจับได้บริเวณที่ไปอยู่อาศัย และแมลงในน้ำ เช่น แมลงปอ ตั๊กแตน เมื่อพบเหยื่อมันจะบินโฉบใช้ปากคาบเหยื่อ หรือบางครั้งลำตัวของมันจะจมลงไปในน้ำด้วย เมื่อได้เหยื่อมันจะกลับมาเกาะตรงที่เดิมแล้วจึงกลืนกิน หากเหยื่อเป็นปลามันจะหันทางด้านหัวปลาเข้าปาก หากยังไม่อิ่มก็จะคอยจ้องจับเหยื่อต่อไป นกกระเต็นน้อยธรรมดาจัดเป็นนกอพยพเข้ามาหากินในเขตประเทศไทย และยังไม่มีการรายงานพบการทำรังวางไข่ในประเทศไทย  นกกระเต็นน้อยธรรมดาจัดเป็นนกอพยพที่พบได้บ่อยและมีปริมาณมากทั่วทุกภาค

**การกระจายพันธุ์และแหล่งที่พบ**
นกกระเต็นน้อยธรรมดาไม่ใช่นกประจำถิ่นของประเทศไทย แต่เป็นนกที่อพยพมาจากที่ที่มีอากาศหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว นกกระเต็นน้อยธรรมดาแถบอกดำ จะพบตามลำธารในป่าภาคใต้ นกกระเต็นน้อยธรรมดาสร้อยคอสีน้ำตาล จะพบตามป่าที่ราบต่ำภาคใต้ และนกกระเต็นน้อยธรรมดาแดง จะพบทางภาคใต้และภาคตะวันออก  ตามป่าชายเลน บางส่วนเป็นนกอพยพจะเริ่มพบในประเทศไทยได้ตั้งแต่ประมาณเดือนกันยายนไปจนถึงปลายฤดูหนาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกกระเต็นน้อย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ไมเคิลแจ็กสัน: ดิเอกซพีเรียนซ์

ไมเคิลแจ็กสัน: ดิเอกซพีเรียนซ์ เป็นวิดีโอเกมประเภทเพลง โดยนำดนตรีและเพลงทั้งหมดของไมเคิล แจ็กสัน มาทำในรูปแบบวิดีโอแบบเต้น ได้รับอนุญาตจาก ทริมพช์อินเตอร์เนชั่นแนล พัฒนาและเผยแพร่โดยยูบิซอฟท์ และจัดจำหน่ายในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ในทวีปอเมริกาเหนือ, 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ในประเทศออสเตรเลีย และวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ในทวีปยุโรป ในรูปแบบของเครื่องเล่นวิดีโอเกมนินเทนโด ดีเอส, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และวี และยังจำหน่ายในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2011 ในทวีปอเมริกาเหนือ, 14 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศออสเตรเลีย, วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2010 ในทวีปยุโรป และวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ในประเทศญี่ปุ่น ในรูปแบบของเครื่องเล่นวิดีโอเกมเพลย์สเตชัน 3 และไคเดค ของเอกซ์บอกซ์ 360 โดยเกมนี้มีเพลงฮิตหลายเพลงของไมเคิล แจ็กสัน อาทิเช่น "Bad", "Thriller", "Beat It", "Billie Jean", "Rock with You", "Smooth Criminal", "Black or White" และ "The Way You Make Me Feel"

**รายชื่อเพลง**
ดูที่นี้:- A "*" แสดงให้เห็นว่ามีการเรียนการสอนวิดีโอเต้นรำของเพลงนั้น- A "**" แสดงให้เห็นว่ามีส่วนที่สามการเรียนการสอนการเต้นรำวิดีโอของเพลงนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเต้นรำ
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอแพด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมดนตรี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมนักดนตรี
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชันแบบพกพา
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน วิตา
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดวี
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศอิตาลี
วัดตันตยาภิรม

วัดตันตยาภิรม หรือ วัดต้นตอ ตามภาษาท้องถิ่น ตั้งอยู่ที่ถนนท่ากลาง ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี สังกัดนิกายมหานิกาย ชนิดสามัญ

**ประวัติ**
วัดตันตยาภิรมเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดตรังสร้างในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการในจังหวัดตรังในสมัยปี พ.ศ. 2461

**อ้างอิง**
  พาชม วัดตันตยาภิรม วัดคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดตรัง-  ๕ พ.ย. ๕๔ สมโภชผ้ากฐินพระราชทาน วัดตันตยาภิรม (พระอารามหลวง)fix-attempted=yes - fix-attempted=yes 
ตันตยาภิรม
ตันตยาภิรม
ตันตยาภิรม
ออช

ออช (Ош; Osh) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศคีร์กีซสถาน ตั้งอยู่ในหุบเขาเฟียร์กานาอันอุดมสมบูรณ์ ทางใต้ของประเทศ มักได้รับกล่าวถึงว่าเป็น "เมืองหลวงทางใต้" เมืองนี้มีมาอย่างน้อย 3,000 ปี เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดออชตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939 เมืองมีหลายชนชาติอาศัยอยู่ มีประชากรราว 220,000 คน (ค.ศ. 2003) เกิดการสังหารหมู่ระหว่างชาวอุซเบกกับชาวคีร์กีซที่เมืองนี้ในปี ค.ศ. 1990 มีแท่นหินตัคตีสุไลมานประดิษฐานอยู่ ซึ่งเป็นแท่นหินที่มีความสำคัญต่อชาวมุสลิม
หมวดหมู่:เมืองในประเทศคีร์กีซสถาน
อินวิเดีย

อินวิเดีย (NVIDIA; ɛnˈvɪdiə) เป็นบริษัทที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ ผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักของบริษัทนี้คือ "หน่วยประมวลผลทางด้านกราฟิก (GPUs)" สำหรับคอมพิวเตอร์ คู่แข่งที่สำคัญในตลาดการผลิตเทคโนโลยีทางด้านกราฟิกของอินวิเดียคือ เอเอ็มดี (ภายใต้ชื่อผลิตภัณฑ์เดิมของ เอทีไอ เทคโนโลยี)

**ตระกูลผลิตภัณฑ์ที่เคยผลิต**
 GeForce, ผลิตภัณฑ์ประมวลผลทางด้านกราฟิกสำหรับการประมวลกราฟิกเกม (เป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำให้อินวิเดียเป็นที่ยอมรับ)- Quadro, ผลิตภัณฑ์ประมวลผลสำหรับคอมพิวเตอร์ช่วยออกแบบและเวิร์กสเตชันประมวลผลทางด้านกราฟิก.- Tegra, ชิปประมวลผลสำหรับอุปกรณ์มือถือ.- Nvidia Tesla, ชิปประมวลผลกราฟิกเฉพาะทางสำหรับการใช้งานประมวลภาพขั้นสูง หรืองานประมวลผลทางด้านวิทยาศาสตร์.- nForce, ชิปเซ็ตเมนบอร์ดสำหรับไมโครโปรเซสเซอร์ของ เอเอ็มดี รุ่น Athlon และ Duron.

**ประวัติบริษัท**
บริษัทอินวิเดียก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1993 โดยผู้ร่วมก่อตั้ง 3 คน คือ- Jen-Hsun Huang เป็นชาวไต้หวันเกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา, ก่อนก่อตั้งบริษัทเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการฝ่าย Coreware ที่บริษัท LSI Logic และเคยเป็นนักออกแบบไมโครโปรเซสเซอร์ที่บริษัท เอเอ็มดี.- Chris Malachowsky เคยเป็นวิศวกรไฟฟ้าที่บริษัท ซันไมโครซิสเต็มส์- Curtis Priem เคยเป็นเจ้าหน้าที่วิศวกรอาวุโสและนักออกแบบชิปกราฟิกที่บริษัท ซันไมโครซิสเต็มส์

**อ้างอิง**
  การ์ดจอ Nvidia date=2014-04-27 
หมวดหมู่:บริษัทคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
ธฤษฏัทยุมนะ

ธฤษฏัทยุมนะ (धृष्टद्युम्न, dhṛṣṭadyumna) คือตัวละครหนึ่งในมหากาพย์มหาภารตะ เป็นบุตรของท้าวทรุปัท ที่เกิดจากการประกอบพิธียัญญะบูชาตามพิธีพราหมณ์ หลังจากที่ท้าวทรุปัทพ่ายแพ้ต่ออรชุน และถูกจับตัวไปเป็นเชลย มอบให้กับ โทรณาจารย์ แต่ภายหลัง โทรณาจารย์ปล่อยตัวโดยขอดินแดนแคว้นปัญจาละ ครึ่งหนึ่ง ท้าวทรุปัทรู้สึกเจ็บแค้นและเสียใจที่ไม่มีบุตรชายสืบเชื้อสาย ในการประกอบพิธีในครั้งนั้น ทำให้ท้าวทรุปัท ได้บุตร สองคน คือ ธฤษฏัทยุมนะ และ พระนางเทราปตี (ภายหลังได้กลายเป็นมเหสีของพี่น้องปาณฑพ ทั้ง 5 คน) ในสงครามมหายุทธ ณ ทุ่งกุรุเกษตร ธฤษฏัทยุมนะ ได้รับหน้าที่เป็นประธานเสนาบดี(แม่ทัพ)ฝ่ายปาณฑพ นำกำลังพลทั้งสิ้น 7 อักเษาหิณี (เป็นหน่วยนับจำนวนของอินเดียโบราณ)  
ภายหลัง ธฤษฏัทยุมนะ ได้ขอเข้ามาเป็นศิษย์ในสำนักของโทรณาจารย์ เพื่อศึกษาศิลปวิทยาและยุทธวิทยาการรบ แต่ในสงครามทุ่งกุรุเกษตร ธฤษฏัทยุมนะ กลับเป็นคนที่สังหารโทรณาจารย์ในการรบวันที่ 15 จากการรบทั้งสิ้น 18 วันโดยการใช้ดาบตัดศีรษะ การที่ศิษย์ต้องมาสังหารอาจารย์นั้นก็เพราะเป็นการล้างแค้นแทนท้าวทรุปัทผู้เป็นบิดาซึ่งถูกสังหารโดยโทรณาจารย์ ที่เป็นอาจารย์ของตนเอง นั่นนับเป็นอีกสิ่งเลวร้ายอีกหนึ่งอย่างในหลาย ๆ สิ่งในสงครามครั้งนั้น และในวันสุดท้ายของศึก ธฤษฏัทยุมนะ ก็ถูกสังหารโดยอัศวัตถามา บุตรชายของโทรณาจารย์โดยการใช้สายคันธนูรัดคอจนสิ้นใจตายเพื่อล้างแค้นให้บิดาไม่เพียงเท่านั้นอัศวัตถามายังระบายความแค้นเข้าใส่ด้วยการกระหน่ำเตะร่างของ ธฤษฏัทยุมนะ แม้ว่าจะสิ้นใจตายไปแล้วอีกด้วย
หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
ปลาไหลมอเรย์ตาขาว

ปลาไหลมอเรย์ตาขาว หรือ ปลาหลดหินตาขาว (White-eyed moray, Slender moray, Greyface moray; Gymnothorax thyrsoideus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลมอเรย์ยักษ์ (G. javanicus) แต่มีลำตัวเรียวกว่า ฟันเขี้ยวเล็กกว่า ผิวหนังเรียบ ลำตัวสีเหลืองอ่อนถึงเหลืองสด มีจุดด่างสีคล้ำหรือน้ำตาลเข้มกระจายทั่วลำตัว ใต้ท้องและใต้คอมีสีจาง มีม่านตาสีขาวชัดเจน ตาสีดำ
มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 80 เซนติเมตร พบอาศัยอยู่ในซอกหินตามแนวปะการังเป็นคู่ ซึ่งอาจจะอยู่รวมกับปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่นได้ ในมหาสมุทรแปซิฟิก แถบอินโด-แปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลมอเรย์
ปลาไหลมอเรย์ลายเมฆ

ปลาไหลมอเรย์ลายเมฆ หรือ ปลาหลดหินลายเมฆ (Snowflake moray, Starry moray, White moray, Clouded moray; Echidna nebulosa) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีลำตัวเรียวยาว ปลายหางแหลม ส่วนหัวสั้นทู่กว่าปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่น จะงอยปากสีเทา ลำตัวมีสีเทาอ่อน มีลายและจุดสีน้ำตาลเข้มกระจายอยู่เป็นรอยเลอะ ๆ ทั้งตัว ส่วนหัวมีลายสีเหลืองสลับกับสีน้ำตาลดำ
มีความยาวโดยเฉลี่ย 80 เซนติเมตร พบยาวที่สุดได้ถึง 100 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในซอกหินในแนวปะการังน้ำตื้น เป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ไมโครนีเซีย จนถึงอ่าวแคลิฟอร์เนีย, อ่าวเม็กซิโก และอเมริกาใต้ ในเขตน่านน้ำไทย
จะพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลมอเรย์
หมวดหมู่:ปลาตู้
ปลาไหลมอเรย์หน้าปาน

ปลาไหลมอเรย์หน้าปาน หรือ ปลาหลดหินหน้าปาน (; Gymnothorax fimbriatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีลำตัวเรียวยาวอวบ ปลายหางเรียวหัวและลำตัวมีสีเหลืองอมเทา มีด่างสีคล้ำบนใบหน้าและเป็นแต้มขนาดใหญ่บนลำตัว ครีบต่าง ๆ ไปจนถึงปลายหางมีสีดำมากขึ้น ปลาขนาดใหญ่มีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มมากขึ้น
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 80 เซนติเมตร กินอาหารประเภท ปลา, กุ้ง, ปู และหมึกสาย มีพฤติกรรมรอเหยื่ออยู่ในเขตน้ำตื้นหรือบริเวณชายฝั่ง อาศัยอยู่ในแนวปะการังน้ำตื้นและหาดหิน กระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก และมาดากัสการ์ ไปจนถึงออสเตรเลีย และไมโครนีเซีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้ในเขตทะเลอันดามัน เป็นปลาที่พบได้บ่อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลมอเรย์
ทวีวัฒน์ หุราพันธ์

ทวีวัฒน์ หุราพันธ์ (11 เมษายน พ.ศ. 2493 – ) เป็นทั้งอดีตนักกีฬาฟันดาบสากล และเชฟที่มีชื่อเสียงชาวไทย เขาเข้าแข่งขันทั้งประเภทบุคคลและประเภททีม ในรายการเอเป้และเซเบอร์ ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ซึ่งเขาเข้าแข่งขันร่วมกับนักฟันดาบสากลทีมชาติไทย ซึ่งได้แก่ เสน่ห์ เชาว์สุรินทร์ และ สุทธิพงษ์ สันติเทวกุล หลังจากนั้น เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการในบริษัทการบินไทย จำกัด ซึ่งทางบริษัทได้ส่งตัวเขาไปยังประเทศเดนมาร์กเพื่อฝึกฝนการจัดเตรียมอาหารภาคพื้นทวีป รวมถึงการบริหารจัดการด้านอาหาร ทักษะเหล่านี้เอง ที่ทำให้เขามีโอกาสเดินสายในประเทศฝั่งตะวันตกหลายประเทศ และปัจจุบัน เขาดำรงตำแหน่งผู้บริหารแผนกครัวไคโรสเต็กเฮาส์ ที่นิวยอร์ก สหรัฐ
ทั้งนี้ ทวีวัฒน์ หุราพันธ์ มีลูกชายชื่อ เดชธนา หุราพันธ์ ซึ่งทำงานด้านอาหารเช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กีฬาและสถิติ - Welcome to Olympic Committee Of Thailand date=2012-09-02 - ทวีวัฒน์ หุราพันธ์-  Linkedin profilefix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
หมวดหมู่:นักโภชนาการ
หมวดหมู่:การบินไทย
ถั่วลิสงนา

ถั่วลิสงนา ชื่ออื่น :  หญ้าปล้องหวาย (ชลบุรี) คัดแซก (ปราจีนบุรี) หญ้าเกล็ดหอยใหญ่ (อ่างทอง) ถั่วลิสงนาเป็นพืชตระกูลถั่ว (Fabaceae) เท่าที่พบในธรรมชาติ ถั่วลิสงนาเป็นพืชที่เจริญได้ง่าย ไม่เลือกชนิดและสภาพของดินนัก และคงจะทนทานต่อสภาพแวดล้อมได้ดีพอสมควร จึงพบอยู่ได้ทั่วทุกภาคของประเทศไทย เข้าใจว่าเป็นถั่วพื้นเมืองของไทยด้วย ถั่วลิสงนาอาจมีชื่อท้องถิ่นที่เรียกกันได้ในแต่ละท้องที่ เช่น หญ้าน้ำผึ้ง หญ้าเถาถั่ว หญ้าถั่ว หรือถั่วนา ถั่วลิสงนามีโปรตีนถึง 16.2% นับได้ว่าถั่วลิสงนาเป็นถั่วอีกชนิดหนึ่งที่เหมาะสำหรับใช้ปรับปรุงทุ่งหญ้า จะทำเป็นหญ้าแห้งหรือปล่อยสัตว์ลงแทะเล็มก็ได้ เนื่องจากรากถั่วลิสงนายังสามารถสร้างปมราก (nodules) ซึ่งไปจับไนโตรเจนในอากาศเพื่อช่วยบำรุงดินได้ด้วย ในต่างประเทศ อาทิ ประเทศมาเลเซีย จะนำถั่วลิสงนามาใช้เป็นพืชสมุนไพร หรือประเทศจีนจะนำต้นแห้งของถั่วลิสงนามาตัดเป็นท่อนๆ ผสมกับชะเอมชงน้ำดื่มแทนน้ำชา ทำให้สดชื่น แก้อาการกระหายน้ำ

**ลักษณะทั่วไป**

**การขยายพันธุ์**
ใช้เมล็ด หรือใช้ต้นใหม่ที่แตกออกจากต้นเดิม หรือไหล

**แหล่งที่พบ**
พบได้ทั่วทุกภาคของประเทศไทย และมีการแพร่กระจายอย่างกว้างขวางทั่วโลก สำหรับประเทศไทยนั้นถั่วลิสงนาจะเจริญได้ดีในดินชุดโคราช

**การใช้ประโยชน์**
#นำมาเลี้ยงสัตว์
#ปรับปรุงและบำรุงดิน
#ใช้เป็นยารักษาโรคโดยนำรากมาต้มคั้นเอาน้ำรับประทานแก้อาการจุกเสียดและอาการไอ

**การอ้างอิง**
จินดา สนิทวงศ์ฯ และคณะ. 2521. รายงานผลการทดลองเรื่องการหาสัมประสัมประสิทธิ์การย่อยของถั่วลิสงนา (Alysicarpus vaginalis (Linn.) DC.. กองอาหารสัตว์, กรมปศุสัตว์, กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
*นาฏยา สวัสดิ์พาณิชย์. การศึกษาสัณฐานวิทยาของถั่วลิสงนา(Alysicarpus vaginalis (Linn.) DC.. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต (ชีววิทยา). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2526.
*รายงานผลการทดลองเรื่องการใช้ถั่วลิสงนาเป็นอาหารเสริมปรตีนในหญ้าแห้งสำหรับโค. กองอาหารสัตว์, กรมปศุสัตว์, กระทรวงเกษตรและสหกรณ์.
*เต็ม สมิตินันทน์. 1980. ชื่อพรรณไม้แห่งประเทศไทย. กรุมเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดฟันนี่พับบลิชชึ่ง.
*เทียมใจ ตุลยาทร. 2523. กายวิภาคของพฤกษ์. ภาควิชาชีววิทยา. คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
*วินดา เทพหัตถี. 2523. พจนานุกรมศัพท์พฤกษศาสตร์. สาขาพฤกษ์อนุกรมวิธาน, คณะวิทยาศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
*http://www.bedo.or.th/lcdb/biodiversity/view.aspx?id=10591 date=2016-03-04 
*http://www.dld.go.th/nutrition/Research_Knowlage/...full/.../R2203.pdffix-attempted=yes 
*http://www.brrd.in.th/rkb/weed/index.php-file=content.php&id=31.htm date=2016-07-10 
*http://www.rspg.or.th/plants_data/use/animals2_30.htm
*http://www.rspg.or.th/plants_data/use/crop_3.htm
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:สมุนไพร
บานไม่รู้โรยป่า

บานไม่รู้โรยป่า เป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 เมตร มีถิ่นกำเนิดในอาร์เจนตินา, โบลิเวีย, บราซิล, เอกวาดอร์, ปารากวัย และอุรุกวัย กลายเป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียแปซิฟิก เช่น ออสเตรเลีย, ภูฏาน, จีน, เกาะคริสต์มาส, รัฐฮาวาย, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย, นิวซีแลนด์, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, ศรีลังกา, ไต้หวัน, ไทย, เวียดนาม และหลายประเทศในทวีปแอฟริกา เช่น บอตสวานา, แคเมอรูน, อียิปต์, เอริเทรีย, เอธิโอเปีย, กานา, กินี, เคนยา, เลโซโท, หมู่เกาะมาเดรา, มาลาวี, มอริเชียส, โมซัมบิก, นามิเบีย, รวันดา, แอฟริกาใต้, แทนซาเนีย, ยูกันดา, แซมเบีย และซิมบับเว ในประเทศไทยพบมากทางภาคเหนือ

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
left
บานไม่รู้โรยป่าเป็นไม้ล้มลุกและไม้ยืนต้น พุ่มต้นสูงประมาณ 40-100 ซม. ต้นค่อนข้างกลมอวบน้ำ สีเขียวแกมขาว ยาวตรง กิ่งแขนงเลื้อย ทอดไปเป็นรัศมีโดยรอบ ส่วนปล้องค่อนข้างยาว ลำต้นมีขนเล็กๆปกคลุม ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 2-5 มม. โคนก้านเป็นร่องเล็ก ๆ แล้วแผ่เป็นกาบสั้น ๆ หุ้ม ข้อ ใบรูปไข่กลับยาวรี ถึงรูปใบหอกโคนใบแหลมและ attenuate ปลายใบค่อนข้างแหลมหรือมน ผิวใบมีขนสีขาวปก คลุม ขอบใบเรียบ ใบกว้าง 0.5-1 ซม. ยาว 2-3.5 ซม. 
ดอกช่อเชิงลดรูปขอบขนาน เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว 5-15 ซม. ปลายก้านดอกมี ใบประดับ รูปร่าง คล้ายใบ 1 คู่ อยู่ใต้กลุ่มดอกย่อย แต่ละดอกย่อยมีใบประดับ 1 อันรูปไข่ปลายแหลม กว้าง 1.5-2 มม. ยาว2-3 มม. กลีบ 5 กลีบ แยกกัน สีขาว บางและแห้ง รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม กว้าง 1-1.5 มม. ยาว 4-8 มม. โคน กลีบมีขนสีขาว เกสรเพศผู้ จำนวน 5 อัน ก้านชูอับเรณูเชื่อมติดกันเป็นหลอดเยื่อบาง ๆความยาวหลอด 3-4 มม. อับ เรณูสีเหลือง เกสรเพศเมีย 1 อัน รังไข่ superior ovary สีเขียว ขนาด 0.5-1 มม. ก้านเกสรสั้นๆ ยอดเกสรเป็น 2 แฉก ดอกบานเวลากลางวันจะหุบเวลากลางคืน ผลแห้งแบบผลกระเปาะ รูปไข่กลับ มีกลีบและใบประดับห่อหุ้ม เมล็ดรูปเลนส์ สีดำขนาด 1 มม.

**การป้องกันและกำจัด**
รดน้ำให้ดินนิ่มและทำการถอนให้โคนต้นหลุดออกจากดิน หากมีจำนวนมากไม่สามารถถอนได้หมดในคราวเดียวควรตัดต้นออกก่อนที่ดอกจะแก่ สามารถควบคุมการแพร่กระจายได้ระดับหนึ่ง
*ใช้สารเคมีประเภทดูดซึม เช่น ไกลโฟเซต (48% เอสแอล) การใช้สารเคมีประเภทนี้ควรปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างเคร่งครัด เนื่องจาก เป็นสารเคมีที่เป็นอันตรายต่อผู้ใช้มาก อัตราที่ใช้ 70 - 80 ซี.ซี. ผสมน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นให้ทั่วและเพื่อให้ได้ผลในการกำจัดควรใช้ร่วมกับสารจับใบเพื่อการเกาะติดของสารเคมีกับใบพืช

**สรรพคุณ**
ต้น  :  แก้กามโรค หนองใน ขับปัสสาวะ ขับนิ่ว แก้ระดูขาว 
*ราก : แก้โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ ขับนิ่ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:สกุลบานไม่รู้โรย
แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2555

แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2555 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 8.42 น. ตามเวลาท้องถิ่น (14:42 UTC) วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2555 วัดขนาดได้ 7.6 โมเมนต์แมกนิจูด จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวอยู่ในคาบสมุทรนิโกยา ห่างจากเมืองนิโกยาไปทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ 11 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรับรู้ได้ทั่วประเทศคอสตาริกา และไกลถึงนิการากัว เอลซัลวาดอร์ และปานามา ความรุนแรงสูงสุดถึงระดับ 9 ตามมาตราเมร์กัลลี ใกล้จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหว การสั่นสะเทือนมีความรุนแรงในมาตราเมร์กัลลีที่ระดับ 8 ในซานตากรุซ และระดับ 5 ในซานโฮเซ มีการออกเตือนภัยคลื่นสึนามิจากนั้นไม่นาน แต่ภายหลังถูกยกเลิก ทราบว่ามีผู้เสียชีวิตสองราย รายหนึ่งจากอาการหัวใจล้มเหลว และอีกรายหนึ่งเป็นกรรมกรก่อสร้าง ถูกกำแพงถล่มลงมาทับ

**อ้างอิง**
คอสตาริกา 2555
คอสตาริกา 2555