Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ติณฏุกกัล

ติณฏุกกัล ติน-ตุก-กัน (திண்டுக்கல்) หรือ ฑิงฑิคุล (डिंडिगुल) เป็นนครในรัฐทมิฬนาฑู ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 420 กม. ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองหลวงรัฐ เมืองเจนไน นครที่อยู่ใกล้สุดคือมตุไร อยู่ห่าง 66 กม.
เชื่อว่าเมืองติณฏุกกัลเป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณ มีผู้ปกครองในหลายยุคหลายสมัยอย่าง อาณาจักรพันด์ยันช่วงต้น, ยุคกลางของราชวงศ์โจฬะ, ราชวงศ์ปัลลวะ, ปัณฑยะช่วงปลาย, รัฐสุลต่านมตุไร, รัฐสุลต่านติณฏุกกัล, จักรวรรดิวิชัยนคร, ราชวงศ์มตุไรนายาก, จันทาซาฮิบ (Chanda Sahib), ราชอาณาจักรคาร์นาทิก และอังกฤษ เมืองติณฏุกกัลยังมีอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์เป็นจำนวนมาก
อุตสาหกรรมของเมือง เช่น ทำกุญแจ เครื่องหนัง ปั่นสิ่งทอ บริการด้านการบริหาร การค้าพืชผลทางเกษตร การธนาคาร เครื่องมือการเกษตร และการบริการด้านการศึกษา เมืองมีพื้นที่ 14.01 ตร.กม. มีประชากร 207,327 คน ในปี ค.ศ. 2011 เมืองติณฏุกกัลมีถนนและทางรถไฟที่เชื่อมต่อกับส่วนที่เหลือของรัฐทมิฬนาฑูได้ดี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 12 ของรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีพื้นที่เพาะปลูก 200,000 เอเคอร์ และเกษตรกรรมยังคงเป็นอาชีพหลักของประชากร ติณฏุกกัลมีพื้นที่ป่าสงวน 85 เอเคอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐทมิฬนาฑู
มาร์ก แอนดรูวส์

มาร์ก แอนดรูวส์ (Mark Andrews) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, ผู้ประกอบการและนักดนตรีชาวเวลส์ที่ปล้ำให้กับ WWE เขายังเคยปล้ำให้กับ Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ภายใต้ชื่อ แมนดรูวส์ (Mandrews) และเคยปล้ำอยู่สมาคมอิสระทั่วโลกเป็นเวลาหลายปี เขายังเป็นมือเบสและนักร้องนำร่วมของวงจูเนียร์

**ผลงานแชมป์รางวัล**
Attack! Pro Wrestling
**Attack! 24/7 Championship (5 times)
**Attack! Tag Team Trophy Championship (1 time) – with Nixon Newell
**Elder Stein Invitational (2011)
*Celtic Wrestling
**CW Tag Team Championship (1 time) – with Tommy Dean
**Halloween Tournament (2008)
*Riot Cabaret Pro Wrestling
**Riot Cabaret World Championship (1 time)
*Chikara
**Rey de Voladores (2015)
*Combat Sports Federation
**CSF All-Nations Heavyweight Championship (1 time)
*Dragon Pro Wrestling
**All Wales Championship (1 time)
*Fight! Nation Wrestling
**FNW British Championship (1 time)
**FNW British Title Tournament (2016)- Pro Wrestling Illustrated
** PWI ranked him 165 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2016
*Progress Wrestling
**Progress World Championship (1 time)
**Progress Tag Team Championship (1 time) – with Eddie Dennis
**Natural Progression Series (2013)
**Progress Tag Team Title Tournament (2013-14) – with Eddie Dennis
** Thunderbastard (2017)
*Revolution Pro Wrestling
** Undisputed British Tag Team Championship (1 time) – with Flash Morgan Webster
*Total Nonstop Action Wrestling / Impact Wrestling
**Impact World Tag Team Championship (1 time) – with Flash Morgan Webster
**TNA British Boot Camp 2- WWE
**NXT UK Tag Team Championship (1 time) – with Flash Morgan Webster- Unlimited Wrestling
**Unlimited Tag Team Championship (1 time, current) - with Flash Morgan Webster
*Other Title
**BWC Scarlo Scholarship Championship (1 time)

**ผลงานเพลง**

**วงจูเนียร์**

**อัลบั้ม**
 Beautiful Life (2019)

**EPs**
 Split EP (with Fierce Morgan) (2016)- Juniorland (2015)- This Town Sucked Anyways (2014)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
mandrewsjunior
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวเวลส์
หมวดหมู่:บุคคลจากคาร์ดิฟฟ์
แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ

ดร. แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ (Ferdinand Porsche) เป็นวิศวกรยานยนต์และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทรถพอร์เชอ เขามีชื่อเสียงจากการสร้างเชื้อเพลิงแบบเบนซินเป็นครั้งแรก รวมทั้งการประดิษฐ์ยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริด (Hybrid electric vehicle) ที่ชื่อโลเนอร์-พอร์เชอ เป็นผู้ให้กำเนิดรถเต่าฟ็อลคส์วาเกิน, รถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ SS/SSK และการพัฒนาที่สำคัญอื่น ๆ อีกมากมายและรถยนต์พอร์เชอ นอกจากนี้พอร์เชอได้ออกแบบรถเบนซ์รุ่น Tropfenwagen ปี ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นรถแข่งคันแรกที่มีเครื่องยนต์ขนาดกลางรูปแบบขับล้อหลัง
ดร.พอร์เชอ เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการขับเคลื่อนแสนยานุภาพทางบกของกองทัพเยอรมันสงครามโลกครั้งที่สอง เขามีส่วนเกี่ยวข้องในการผลิตรถถังสมรรถนะสูง เช่น วีเค 4501 (พี), ทีเกอร์ 1, ทีเกอร์ 2, เอเลฟันท์, และ มาอุส ตลอดจนระบบอาวุธอื่นอย่างระเบิดบิน วี-1 พอร์เชอเป็นสมาชิกของพรรคนาซี และได้รับการยกย่องจากพรรคว่าเป็น "วิศวกรเยอรมันผู้ยิ่งใหญ่" เขาได้รับตราอิสริยาภรณ์แห่งชาติเยอรมันสาขาศิลปะและวิทยาศาสตร์จากฮิตเลอร์, แหวนแห่งเกียรติเอ็สเอ็ส (SS-Ehrenring), และกางเขนวีรกรรมสงคราม (War Merit Cross) 
พอร์เชอได้รับการแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติคุณมอเตอร์สปอร์ตระหว่างประเทศ (International Motorsports Hall of Fame) ในปี ค.ศ. 1996 และได้ชนะเลิศในรางวัลวิศวกรรถยนต์แห่งศตวรรษในปี ค.ศ. 1999

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวเยอรมันที่ถูกจับโดยฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคนาซี
มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์

มิสยูไนเต็ดคอนติเนนต์ (Miss United Continents) เป็นเวทีการประกวดนางงามเวทีหนึ่ง โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2006 ที่ ประเทศเอกวาดอร์ เดิมทีการประกวดนั้นได้มีการประกวดเฉพาะในกลุ่มประเทศลาตินอเมริกาเท่านั้น จนในปี ค.ศ. 2013 ก็ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการประกวด โดยเริ่มเปิดโอกาสให้ผู้เข้าประกวดจากทวีปอื่นๆ สามารถเข้าร่วมประกวดได้ด้วย

**ผู้ชนะการประกวด**

**ผู้ชนะเรียงตามจำนวนครั้ง**

**จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค**

**รองชนะเลิศ**

**ตัวแทนประเทศไทย**
 ส่งรองจากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ไปประกวด ปี 2014-2019

**ดูเพิ่ม  **

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
  เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
ซิมการ์ด

มอดูลระบุผู้เช่า หรือ มอดูลระบุผู้ใช้บริการ (Subscriber identity/identification module) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า ซิมการ์ด (SIM Card) คือแผงวงจรรวมสำหรับบันทึกเลขประจำตัวสากลสำหรับผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (International Mobile Subscriber Identity; IMSI) รหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Identification Number; PIN) รหัสปลดล็อกรหัสใช้เฉพาะตัว (Personal Unblocking Key; PUK) ข้อมูลเข้ารหัสตามความจำเป็นสำหรับอนุญาตให้ผู้ขอรับบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ (รวมถึงคอมพิวเตอร์ที่มีคุณสมบัติทำงานอย่างเดียวกัน) รับบริการตามสิทธิ์ของตน โทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ใช้ระบบจีเอสเอ็มจำเป็นต้องมีซิมการ์ด แต่ถ้าใช้ระบบซีดีเอ็มเอ ก็จำเป็นต้องใช้เฉพาะรุ่นใหม่ ๆ เท่านั้น นอกจากนี้ซิมการ์ดยังสามารถใส่ไว้ในกล้องถ่ายรูปและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นได้
ซิมการ์ดถูกกำหนดมาตรฐานครั้งแรกโดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป มาตรฐานหมายเลข TS 11.11 และทำขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยกีเซคเกอุนด์เดฟรีเอนท์ (Giesecke & Devrient) เพื่อใช้ในเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ของเรดิโอลินยา (Radiolinja) เมื่อมีระบบยูเอ็มทีเอสขึ้น งานกำหนดมาตรฐานจึงย้ายไปยังทรีจีพีพี สืบเนื่องมาจนปัจจุบัน

**รูปแบบ**
จากซ้ายไปขวา ซิมการ์ดขนาดเต็ม มินิ ไมโคร นาโน
หน่วยความจำจากซิมการ์ดขนาดไมโคร เทียบกับเหรียญสิบเซนต์สหรัฐ (เส้นผ่าศูนย์กลาง 18 มิลลิเมตร)
ซิมการ์ดมีได้หลายขนาด โดยขนาดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่าบัตรประจำตัวฝังด้วยแผงวงจรรวม ขนาดที่เล็กลงมา (กำหนดโดย มินิ ไมโคร และนาโน) ใช้ในโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นที่ใหม่กว่าขึ้นตามลำดับ ปัจจุบันซิมการ์ดนิยมทำไว้บนบัตรขนาดเท่าบัตรประจำตัวแต่มีรอยปรุให้สามารถแยกออกเป็นบัตรขนาดเล็กลงเพื่อสอดลงในตัวเครื่องโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกจากนี้โทรศัพท์เคลื่อนที่บางรุ่นยังมีซิมการ์ดบาง ๆ ฝังไว้กับแผงวงจรพิมพ์ ตารางต่อไปนี้เป็นขนาดของซิมการ์ดที่มีใช้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน อักษรย่อ FF คือ form factor หรือตัวประกอบระบุการย่อส่วน ยิ่งมีค่ามาก ขนาดก็เล็กลง
ซิมการ์ดแรกสุดทีมีใช้นั้น มีขนาดเท่ากับบัตรเครดิต สำหรับใช้ติดตั้งกับโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นเก่าที่มีขนาดใหญ่เทอะทะ ในเวลาต่อมาเมื่อโทรศัพท์เคลื่อนที่มีขนาดเล็กลง จึงมีการย่อส่วนซิมการ์ดลงเป็นซิมการ์ดขนาดมินิ
ซิมการ์ดขนาดไมโคร เป็นซิมการ์ดที่ออกแบบให้เล็กลงจากขนาดมินิ เพื่อใช้สอดลงในอุปกรณ์จำพวกสมาร์ตโฟนซึ่งมีพื้นที่สำหรับรองรับซิมการ์ดน้อยลง เริ่มใช้โดยสถาบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรปเมื่อ พ.ศ. 2546
ซิมการ์ดขนาดนาโน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 มีขนาด 12.3 × 8.8 × 0.67 mm โดยลดพื้นที่พลาสติกว่างจากซิมขนาดไมโคร นอกจากนี้ยังลดความหนาลงด้วย จึงทำให้ซิมขนาดมินิและไมโครในปัจจุบันมีขนาดบางกว่าในอดีต เนื่องจากซิมการ์ดขนาดบางและหักง่าย บริษัทโทรศัพท์หลายแห่งยังคงแนะนำให้ใชิซิมการ์ดหนาเท่าเดิม

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ETSI Smart Card standards (102 221)-  GSM 11.11 – Specification of the Subscriber Identity Module-Mobile Equipment (SIM-ME) interface.-  GSM 11.14 – Specification of the SIM Application Toolkit for the Subscriber Identity Module-Mobile Equipment (SIM-ME) interface-  GSM 03.48 – Specification of the security mechanisms for SIM application toolkit- GSM 03.48 Java APIfix-attempted=yes  – API and realization of GSM 03.48 in Java-  ITU-T E.118 – The International Telecommunication Charge Card 2006 ITU-T
ซ
ซ
ซ
ซ
ซ
อเมนเนมเฮต (พระราชโอรสในทุตโมสที่สี่)

อเมเนมเฮต เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณ เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่ พระองค์ปรากฎอยู่บนภาพสลักในหลุมฝังศพหมายเลข ทีที 64 ซึ่งเป็นหลุมฝังศพของเฮกาเรชู และพระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ในหลุมฝังศพของพระราชบิดาของพระองค์ในหุบเขากษัตริย์ สุสาน เควี 43 ร่วมกับพระบิดาและพระขนิษฐาของพระองค์นามว่า เทนต์อามุน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์
เธียอา (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่)

เธียอา เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณแห่งราชวงศ์ที่สิบแปด พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามตามพระอัยยิกาของพระองค์
มีข้อสันนิษฐานว่าพระองค์คือเจ้าหญิงที่ปรากฏบนภาพวาดในสุสานของโซเบ๊คโฮเทป (ทีที 63) และมีโถคาโนปิกของพระองค์ถูกพบในหุบเขาราชินี
พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างการครองราชย์ของฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สาม ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ ตอนนี้ยังไม่ทราบสถานที่ฝังศพเดิมของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับมัมมี่ของเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น อเมนเนโมเพต และ เพเตปิฮู ซึ่งอาจเป็นพระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตธีอา
เป็นพระราชนัดดาของพระองค์และเจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิทฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์
อเมเนโมเพต (พระราชธิดาในทุตโมสที่สี่)

อเมเนโมเพต เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณ ในช่วงราชวงศ์ที่สิบแปด อาจจะเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทุตโมสที่สี่
พระองค์สิ้นพระชนม์ในระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์อเมนโฮเตปที่สาม ต่อมามัมมี่ของพระองค์ถูกฝังอยู่ใน Sheikh Abd el-Qurna พร้อมกับเจ้าหญิงอีกหลายพระองค์ เช่น เจ้าหญิงเธียอา และ เจ้าหญิงเพเตปิฮู และมีพระศพพระนัดดาของพระองค์ เจ้าหญิงเนเบตเธียอา และ เจ้าหญิงทาทาอู, เฮนูตินู, เมริทพทาห์, ซิตฮอริ และ วิไอย์ หลุมฝังศพถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2400 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์
โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์

โสดเหงาเป็นล็อบสเตอร์ (The Lobster) เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายแนวดิสโทเปียแบบแอบเสิร์ด โดยมี Yorgos Lanthimos เป็นผู้กำกับ ร่วมเขียนบท และร่วมอำนวยการสร้าง ในโลกของภาพยนตร์เรื่องนี้ เหล่าคนโสดจะได้รับโอกาสเป็นเวลา 45 วัน ที่จะหาคู่รักให้พบ ไม่เช่นนั้นจะถูกทำให้กลายเป็นสัตว์ นำแสดงโดย Colin Farrell รับบทหนุ่มที่เพิ่งกลายเป็นโสด ต้องพยายามตามหาใครสักคนเพื่อจะยังคงอยู่เป็นมนุษย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แนวดิสโทเปีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
ไฟล์:เมอร์รี่คิงส์.png

== คำอธิบายโดยย่อ**
เมอร์รีี่ิงส์ รังสิต ก่อนถูกเปลี่ยนเป็นโบเบ๊ทาวเวอร์รังสิต

**การอนุญาตใช้สิทธิ ==
ริกะ อิชิเกะ

ริกะ อิชิเกะ  (เกิด 4 เมษายน พ.ศ.2532) (石毛りか; Ishige Rika) เป็นนักต่อสู้แบบผสมหญิงลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่ได้รับการถือว่าเป็นนักสู้แบบผสมหญิงชาวไทยคนแรกในสังเวียน MMA ระดับอาชีพ
นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้แบบผสม รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทย

**ประวัติ**
ริกะ อิชิเกะ เกิดวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 เกิดและเติบโตที่ประเทศไทย เธอเริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ทั้งไอกิโด, คาราเต้ และเทควันโด ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ ภายหลังได้พักช่วง เพื่อให้ความสำคัญต่อการศึกษา โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการบินพลเรือน และทำงานออฟฟิศประมาณปีเศษ ก่อนที่จะลาออกมาเนื่องด้วยความสนใจด้านกีฬามากกว่า
วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560 ริกะเข้าแข่งขันในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ซึ่งถือเป็นการต่อสู้ในสังเวียนระดับอาชีพครั้งแรกของเธอ โดยเป็นฝ่ายชนะออเดรย์ลอรา โบนิเฟซ ซึ่งเป็นนักเทควันโดสายดำชาวมาเลเซีย ในยกที่ 1
ต่อมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม ของปีเดียวกัน เธอได้เข้าแข่งขันรายการวันแชมเปียนชิพ: ไดนาสตีออฟฮีโรส์ ที่จัดขึ้น ณ สนามกีฬาในร่มสิงคโปร์ ประเทศสิงคโปร์ โดยเป็นฝ่ายชนะนิตา เดีย จากประเทศอินโดนีเซีย ด้วยท่าเฮดล็อก จนอีกฝ่ายขอยอมแพ้
ส่วนวันที่ 5 สิงหาคม ของปีดังกล่าว ริกะเป็นฝ่ายแพ้ต่อโจมารี ตอร์เรส ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์ ในศึกวันแชมเปียนชิพ: วอริเออร์คิงดอม ที่จัดขึ้น ณ โคไทอารีนา มาเก๊า ในยกที่ 2 ส่วนในวันที่ 9 ธันวาคม เธอเป็นฝ่ายชนะโรม ตรินิแดด ซึ่งเป็นนักสู้ชาวฟิลิปปินส์เช่นกัน ด้วยการหักรัดให้คู่ต่อสู้ยอมจำนน ในยกที่ 2 ของรายการวัน: วอริเออร์ออฟเดอะเวิลด์ ที่จัดขึ้น ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
ริกะเคยสวมชุดโกไคพิงค์ จากขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์ และชุนลี จากสตรีทไฟท์เตอร์ ในช่วงเปิดตัว

**ชีวิตส่วนตัว**
ริกะ อิชิเกะ มีบิดาเป็นผู้ฝึกสอนยูโดชาวญี่ปุ่น ซึ่งเสียชีวิตแล้ว ส่วนมารดาเป็นชาวไทย ริกะมีพี่น้อง 3 คน โดยเธอเป็นลูกสาวคนกลาง นอกจากนี้ เธอยังมีพี่สาวเป็นอายุรแพทย์ที่ได้รับการฝึกวิชาเทควันโด
ด้านชีวิตคู่ ริกะคบหากับชนนภัทร วิรัชชัย (ครูตอง) ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนของเธอ

**เกียรติประวัติ**
บราซิลเลียนยิวยิตสู- เหรียญทอง รางวัลเหรียญทอง รายการโกปาเดบางกอก ซึ่งเป็นการแข่งขันบราซิลเลียนยิวยิตสูที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

**สถิติการต่อสู้แบบผสม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 RikaTinyDoll- rikatinydoll
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักต่อสู้แบบผสมหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักต่อสู้แบบผสมที่ใช้มวยไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยหญิง
หมวดหมู่:นักบราซิลเลียนยิวยิตสูชาวไทย
หมวดหมู่:นักบราซิลเลียนยิวยิตสูหญิง
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนศิลปะการต่อสู้แบบผสม
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
ตานดำ

ตานดำ (Diospyros montana) หรือ ตานส้าน, ถ่านไฟผี, มะเกลือป่า หรือ มะตูมดำ เป็นพืชในสกุลมะพลับ กระจายพันธุ์ในอินเดียถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ลักษณะเป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ลำต้นและกิ่งมีหนาม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่กลับถึงรูปรี ยาว 2-12 เซนติเมตร ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเว้าคล้ายรูปหัวใจ แผ่นใบมีขนสั้นนุ่มทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูประฆัง มี 4 กลีบ โคนเชื่อมติดกันเป็นหลอดรูปถ้วย ปลายแยก 4 แฉก มีสีเขียว กลีบดอกรูปคนโทสีเหลือง ยาว 0.8-1 เซนติเมตร มี 4 กลีบ มีเกสรเพศผู้ 14-20 อัน ดอกเพศเมียออกเดี่ยว ๆ มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอกเหมือนดอกเพศผู้ รังไข่มี 8 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียมี 4 อัน มีเกสรเพศผู้ที่เป็นหมัน 4-12 อัน ผลเป็นผลสดทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงบานออกหรือพับงอกลับ เมื่อแก่มีสีเหลือง ผลมีพิษใช้เบื่อปลาและนำมาย้อมสีได้ เปลือกต้นมีสรรพคุณลดไข้และแก้อักเสบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ตานดำ- Diospyros montana
หมวดหมู่:สกุลมะพลับ
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
ไอน์ซีเดิลน์

ไอน์ซีเดิลน์ (Einsiedeln) เป็นเทศบาลและเขตในรัฐชวีทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีโบสต์คริสต์ที่ชื่อเสียง คือ โบสถ์ไอน์ซีเดิลน์ (Einsiedeln Abbey) ก่อสร้างในศตวรรษที่ 10 ไอน์ซีเดิลน์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอลป์ เมืองมีประชากร 15,361 คน (ข้อมูล 31 ธันวาคม ค.ศ. 2016)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่

รหัสสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ หรือไอมี (International Mobile Equipment Identity; IMEI, iː) หรือที่นิยมอ่านว่า อีมี เป็นเลขประจำตัว 15 หลัก สำหรับใช้กำกับอุปกรณ์เคลื่อนที่ อาทิ โทรศัพท์เคลื่อนที่ มักกำหนดตายตัวสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ชนิดทรีจีพีพี และไอเดน โดยพิมพ์ไว้ที่ฉลากกำกับตัวเครื่องด้านหลังแบตเตอรี่ หรืออาจจะดูผ่านทางหน้าจอโดยกด  เลขไอมีสามารถใช้หยุดยั้งไม่ให้เครื่องโทรศัพท์ทำงานหากถูกลักขโมย ไม่ว่าจะเปลี่ยนซิมการ์ดหรือไม่ก็ตาม โดยเจ้าของโทรศัพท์ที่หายมีหน้าที่แจ้งต่อผู้ให้บริการเครือข่ายดำเนินการอายัด อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยเทคนิคเฉพาะ แม้ว่าจะเป็นการกระทำผิดกฎหมายในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการโปรแกรมซ้ำโทรศัพท์เคลื่อนที่ พ.ศ. 2545 ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันจึงนิยมใช้การยกเลิกซิมการ์ดเดิมและออกซิมการ์ดใหม่สำหรับนำไปใส่ลงในอุปกรณ์ทดแทนซึ่งไม่ยุ่งยากและได้ผลดีกว่า
เลขไอมีไม่ใช้ในการกำหนดเลขหมายโทรศัพท์หรือระบุตัวผู้ใช้บริการ ซึ่งเป็นหน้าที่ของรหัสสากลประจำผู้ใช้บริการอุปกรณ์เคลื่อนที่

**โครงสร้างและรูปแบบของเลขไอมี และ ไอมีเอสวี (IMEI software version)**
ตามมาตรฐานของทรีจีพีพี TS 23.003 และเอกสารของสมาคมจีเอสเอ็ม TS.06 เลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่ มี 15 หลัก โดย 8 หลักแรกเป็นรหัสประจำรุ่นและแหล่งผลิต เรียกว่า Type Allocation Code ในจำนวน 8 หลักนี้ สองหลักแรกเป็นรหัสผู้แจ้ง (reporting body) ซึ่งมีหน้าที่รับแจ้งการผลิตโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ หกหลักหลังเป็นรหัสผู้ผลิตและรุ่น เลขมาตรฐานสากลฯ 6 หลักต่อมาเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง ต่อท้ายด้วยรหัสตรวจสอบหรือเช็กซัม คำนวณโดยใช้ขั้นตอนวิธีของลุห์น (Luhn algorithm) ส่วนเลขมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่แบบซอฟต์แวร์ มี 16 หลัก โดย 8 หลักแรกระบุรุ่นและแหล่งผลิตของอุปกรณ์  ส่วนที่เหลือเป็นรหัสเฉพาะเครื่อง
การตรวจเลขตรวจสอบ (หลักที่ 15) ทำได้โดยขั้นตอนวิธีของลุห์น ดังนี้
# นับเลขขวาสุดเป็นหลัก แล้วเลื่อนไปทางซ้ายทีละหลัก
# เอา 2 คูณหลักคู่ หลักคี่คงเลขไว้ตามเดิม
# รวมเลขทั้งหมดเข้าด้วยกันแล้วเอา 10 หาร ถ้าลงตัวแสดงว่าเลขตรวจสอบถูกต้อง
ถ้าไม่ต้องการตรวจสอบแต่ต้องการคำนวณหาเลขตรวจสอบ ก็สามารถทำได้โดยให้เลขสุดท้ายเป็นตัวแปรไม่ทราบค่า
ตัวอย่างเช่น IMEI 49015420323751
จากตาราง หากต้องการให้ 52 + x หารด้วย 10 ลงตัว จะต้องให้ x = 8 ดังนั้นรหัสมาตรฐานสากลประจำอุปกรณ์เคลื่อนที่คือ 490154203237518

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  IMEI Allocation & Approval Guidelines โดย สมาคมจีเอสเอ็ม
หมวดหมู่:โทรคมนาคม
หมวดหมู่:การสื่อสารไร้สาย
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธีผลรวมตรวจสอบ
กระบี่คลั่งฟ้า

กระบี่คลั่งฟ้า หรืออีกชื่อหนึ่ง กระบี่โหดคลั่งฟ้า (p=Ni Shui Han) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2004 นำแสดงโดย จาง จื้อหลิน, จง ฮั่นเหลียง ออกอากาศทางช่อง ซีทีวี (CTV) ในจีน ส่วนในไทย จะออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ต่อจากละครเรื่อง มังกรหยก ศึกสองจ้าวยุทธจักร เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2560 

**เนื้อเรื่องย่อ**
ชีเส้าซัง ฉายา มังกรเทพนพเก้า ผู้นำค่ายเหลียนหยุน ทุกคนที่ได้พบ ชีเส้าซังจะต้องชื่นชอบและยินดีเป็นสหาย กู้ซีเจา เป็นชาวยุทธนิรนาม แต่มีวรยุทธเป็นเลิศ และมีความรู้ความสามารถมาก ทำให้ชีเส้าซังเลื่อมใสในตัวกู้ซีเจาเป็นอันมาก มีเพียงเอี้ยนหมิงเจิ้งพี่สามแห่งค่ายเหลียนหยุนเท่านั้นที่สงสัยฐานะที่แท้จริงของกู้ซีเจา ในวันที่กู้ซีเจาทำพิธีเพื่อเข้าสู่ค่ายเหลียนหยุน เอี้ยนหมิงเจิ้งวางแผนให้มู่จิ่วผิงน้องแปดไม่ได้เข้าร่วมพิธี เพื่อไม่ให้พี่น้องในค่ายต้องตายกันหมด ขณะที่กู้ซีเจากำลังทำพิธีอยู่นั่นเอง ทันใดนั้นเองกู้ซีเจาก็ชักกระบี่ ออกมาฆ่าพี่น้องในค่ายเหลียนหยุน กู้ซีเจากล่าวหาชีเส้าซังว่าสมคบคิดกับเมืองเหลียว ที่แท้กู้ซีเจาได้รับคำสั่งลับจากอำมาตย์ฟู่จงซูให้ตีสนิทชีเส้าซัง เพื่อช่วงชิงกระบี่นี่สุ่ยหานที่เลื่องลือไปทั่วยุทธภพมาให้ได้

**นักแสดงนำ**
 จาง จื้อหลิน รับบท ซี เส้าซัง- จง ฮั่นเหลียง รับบท กู้ ซีเจา- หยี่ น่า รับบท เอี้ยน หมิงเจิ้ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซีรีส์โทรทัศน์จีน
มุฮัมมัด บิน ซัลมาน

เจ้าชายมุฮัมมัด บิน ซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (محمد بن سلمان بن عبد العزيز آل سعود; Mohammad bin Salman bin Abdulaziz Al Saud; พระราชสมภพ 31 สิงหาคม 2528) เป็นสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์ดำรงตำแหน่งพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแห่งซาอุดีอาระเบีย นายกรัฐมนตรีแห่งซาอุดีอาระเบีย และทรงเคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่อายุน้อยที่สุดในโลกจนกระทั่งปี 2565  มุฮัมมัด บิน ซัลมานยังเป็นประธานสภาเพื่อกิจการเศรษฐกิจและการพัฒนา มีการกล่าวถึงพระองค์ว่าทรงเป็นอำนาจเบื้องหลังราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชาธิบดีซัลมานพระราชบิดา พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารในเดือนมิถุนายน 2560 หลังพระราชชนกตัดสินพระทัยถอดมุฮัมมัด บิน นาเยฟ ออกจากตำแหน่งทั้งหมด ทำให้พระองค์ได้รับการสถานะขึ้นเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:บุคคลจากญิดดะฮ์
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวซาอุดีอาระเบีย
กาตาร์สตาส์ลีก

กาตาร์สตาร์สลีก (Qatar Stars League) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ คิว-ลีก เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศกาตาร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1963

**สโมสร**

**ฤดูกาล 2022–23**

**ดูเพิ่ม**
 ฟุตบอลในประเทศกาตาร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2017-11-01 
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศกาตาร์
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
พาราไดซ์เพเพอส์

ประเทศที่มีผู้ถูกกล่าวถึงในการรั่วไหลนี้
พาราไดซ์เพเพอร์ส์ (Paradise Papers) เป็นชุดเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ลับ 13.4 ล้านฉบับ ที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนนอกฝั่งซึ่งรั่วไหลสู่หนังสือพิมพ์เยอรมัน ซึดดอยท์เชอไซทุง หนังสือพิมพ์ดังกล่าวแบ่งปันข้อมูลกับกลุ่มนักหนังสือพิมพ์สืบสวนระหว่างประเทศ (International Consortium of Investigative Journalists) และรายละเอียดบางส่วนต่อสาธารณะในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 เอกสารดังกล่าวมาจากบริษัทกฎหมายนอกฝั่ง แอปเปิลบาย ผู้จัดหาบริการบริษัท เอสเตราและเอเชียซิตีทรัสต์ และสำนักทะเบียนธุรกิจในเขตอำนาจภาษี 19 เขต เอกสารเหล่านี้มีชื่อบุคคลและบริษัทกว่า 120,000 คน และบริษัท ในบรรดาผู้ที่ถูกเปิดเผยชื่อได้แก่ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2, ควน มานูเอล ซานโตส ประธานาธิบดีโคลัมเบีย และวิลเบอร์ รอส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การฟอกเงิน
หมวดหมู่:กรณีอื้อฉาวทางการเงิน
หมวดหมู่:พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:การเลี่ยงภาษี
ปุเณ

ปุเณ (เทวนาครี: पुणे; Pune) หรือ ปูณา (Poona) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 7 ของประเทศ ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 560 เมตร บนที่ราบสูงเดคคาน บนฝั่งขวาของแม่น้ำมุธา (Mutha) ปุเณเป็นเมืองบริหารของเขตปุเณและเคยเป็นศุนย์กลางอำนาจของจักรวรรดิมราฐาซึ่งสถาปนาโดยจักรพรรดิศิวาจี ในศตวรรษที่ 18 ปุเณเป็นเมืองศูนย์กลางการเมืองของอนุทวีปอินเดีย มีตำแหน่งเปศวร (Peshwas) เทียบเท่านายกรัฐมนตรีของจักรวรรดิมราฐา
อาจถือได้ว่าเมืองปุเณเป็นเมืองหลวงด้านวัฒนธรรมของรัฐมหาราษฏระ ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ออกซฟอร์ดแห่งตะวันออก" เนื่องจากมีสถาบันการศึกษาหลายแห่งในเมือง ยังได้เกิดเป็นแหล่งด้านการศึกษาที่สำคัญในหลายทศวรรษที่ผ่านมา โดยเกือบครึ่งหนึ่งของนักศึกษานานาชาติของประเทศ ศึกษาที่ปุเณ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950, 1960 ปุเณเป็นฐานทางเศรษฐกิจแบบเก่า โดยยังคงมีอุตสาหกรรมแบบเก่าดำเนินอยู่ เมืองยังเป็นที่รู้จักในการผลิตรถยนต์ เช่นเดี่ยวกับสถาบันวิจัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ, การศึกษา, การจัดการและการฝึกสอน ที่ได้รับความสนใจจากนักศึกษาและผู้ประกอบอาชีพในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตะวันออกกลางและแอฟริกา วิทยาลัยหลายแห่งในปุเณมีโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนกับยุโรป เกมแบดมินตันได้รับการพัฒนาในปุเณรวมถึงเกม ปูณา (Poona)p=47
ปุเณยังเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก ‘Mercer 2017 Quality of Living Rankings’ ประเมินคุณภาพชีวิตมากกว่า 440 เมืองทั่วโลก จัดให้เมืองปุเณอยู่อันดับ 145 เป็นอันดับ 2 รองจากไฮเดอราบาดที่อันดับ 144

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมหาราษฏระ‎
เซเวรอดวินสค์

เซเวรอดวินสค์ (p=sʲɪvʲɪrɐdˈvʲinsk) เป็นเมืองของประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นอาร์ฮันเกลสค์, ประเทศรัสเซีย, ตั้งอยู่ที่ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนอร์ทเทิร์นดวีนา ทางตะวันตกของเมืองอาร์ฮันเกลสค์ เมืองการปกครองส่วนท้องถิ่นหลักของแคว้น จากการสำรวจสำมะโนของรัสเซียในปี 2010 เซเวรอดวินสค์มีประชากรทั้งหมด 192,353 คน ที่นี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือ (โดยเฉพาะเรือดำน้ำในยุคโซเวียต) เซเวรอดวินสค์เป็นเมืองที่มีการจำกัดการเข้าและออกโดยสำหรับชาวต่างชาติจำเป็นต้องมีบัตรผ่านพิเศษ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Official website of Severodvinsk-   Unofficial website of Severodvinsk date=2018-01-26 -   History of the Nikolo-Korelsky Monastery date=2007-07-08 
หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
เหตุการณ์ 12-3

เหตุการณ์ 12-3 (c=一二·三事件) หรือในโปรตุเกสเรียก การจลาจล 1-2-3 (Motim 1-2-3) เป็นการจลาจลในมาเก๊า เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1966 โดยได้รับอิทธิพลจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในประเทศจีน ชื่อเหตุการณ์ดังกล่าวมาจากวันที่เกิดเหตุ
ในปี ค.ศ. 1966 ชาวเมืองบนเกาะไทปาพยายามขออนุญาตเปิดโรงเรียนเอกชนที่สนับสนุนโดยองค์กรฝ่ายซ้าย ถึงแม้จะได้รับการจัดสรรที่ดินจากเจ้าหน้าที่ แต่กระบวนการจัดตั้งโรงเรียนที่ล่าช้าและไม่ได้รับคำตอบจากเจ้าหน้าที่ ทำให้ชาวเมืองตั้งโรงเรียนขึ้นเองโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาต ในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน เจ้าหน้าที่สั่งระงับการก่อสร้างโรงเรียน นำไปสู่การปะทะกันระหว่างชาวเมืองกับตำรวจมาเก๊า มีผู้บาดเจ็บกว่า 40 คน
ต่อมามีกลุ่มนักศึกษาและคนงานเดินขบวนที่ทำเนียบรัฐบาลมาเก๊า จนถึงวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน กลุ่มยุวชนแดงเริ่มก่อการจลาจล ด้านรัฐบาลประกาศจับกลุ่มผู้ชุมนุม ทำให้สถานการณ์ยิ่งรุนแรงขึ้น มีการทำลายสถานที่ต่าง ๆ เช่น อนุสาวรีย์วีเซ็งตือ นีกูเลา ดือ มึชกีตา ที่จัตุรัสซือนาดู, ทำลายภาพเหมือนของอดีตผู้ว่าการที่ศาลากลางและเผาหนังสือและบันทึกของทางการ ภายหลังมีการประกาศกฎอัยการศึก จากเหตุดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิต 8 คน บาดเจ็บ 212 คน
หลังเหตุการณ์ดังกล่าว ชาวจีนในมาเก๊าประกาศ "3 ไม่" เพื่อต่อต้านรัฐบาล ได้แก่ ไม่จ่ายภาษี, ไม่ให้บริการ และไม่ขายสินค้าให้ชาวโปรตุเกส ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 ผู้ว่าการมาเก๊าแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ดังกล่าวที่สภาหอการค้าจีน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้อำนาจของโปรตุเกสในมาเก๊าเสื่อมลงและจีนแผ่นดินใหญ่ขึ้นมามีอำนาจแทน อิทธิพลของจีนแผ่นดินใหญ่ทำให้กิจกรรมของพรรคก๊กมินตั๋งบนเกาะมาเก๊าถูกสั่งห้าม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The 12-3 Incident entry in Macau Encyclopedia date=2021-02-25 , Fundação Macau (translated from Chinese)- cite web|last=Beitler|first=Daniel|url=https://macaudailytimes.com.mo/1-2-3-incident-50th-anniversary-panelists-describe-riots-call-remembrance.html|title=1-2-3 Incident – 50th anniversary  Panelists describe riots, call for remembrance|newspaper=Macau Daily Times|date=2016-12-05
หมวดหมู่:การจลาจล
หมวดหมู่:มาเก๊า
หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร

พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร คือที่ฝังพระศพของฟาโรห์เชปเซสคาเรแห่งอียิปต์โบราณซึ่งถูกทิ้งร้างหลังจากเริ่มก่อสร้างในราชวงศ์ที่ 5 อียิปต์โบราณซึ่งตั้งอยู่ในอะบูศีร ฟาโรห์เชปเซสคาเรเป็นกษัตริย์ฟาโรห์ทีี่คนส่วนมากไม่ค่อยรู้จัก แต่เป็นที่รู้จักจากรูปปั้นตราประทับที่ฝังพระศพของเนเฟอร์อิร์คาเร จนฟาโรห์เชปเซสคาเรได้รับการเสนอว่าเป็นผู้สร้างพีระมิด

**การสำรวจ**
ที่ฝังพระศพในอะบูศีร
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีรนี้ได้รับการค้นพบครั้งแรกเมื่อต้นปีพ.ศ. 2523 โดยทีมนักโบราณคดีชาวเช็กซึ่งนำโดยมิโรสา วาเนอร์ ซึ่งสังเกตเห็นพื้นผิวที่เรียบและหลุม ไม่สามารถหาองค์ประกอบเพิ่มเติมของส่วนประกอบ

**พีระมิด**
การก่อสร้างโครงสร้างพีระมิดที่วางแผนจริงยังไม่เริ่มต้นมีเพียงเฉพาะการปรับระดับพื้นที่ภูมิประเทศให้เป็นพื้นที่ราบและเหลี่ยมเท่านั้น ในช่วงกลางของพื้นที่ที่มีการปรับระดับคือหลุมรูปตัว T ซึ่งจะมีการติดตั้งที่ฝังพระศพและทางเข้า
ขนาดของพื้นที่มีขนาดใกล้เคียงกับพีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร (105 ม. x 105 ม.) และด้วยเหตุนี้จึงได้คิดว่าเป็นพีระมิดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของอะบูศีร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**ทั่วไป**
 Rainer Stadelmann. Die ägyptischen Pyramiden. Vom Ziegelbau zum Weltwunder. 3rd Edition, von Zabern, Mainz 1997, 3-8053-1142-7,  p. 175.- Miroslav Verner. Die Pyramiden. Rowohlt, Reinbek 1998, 3499608901, pp. 345–346.

**รายงานการสำรวจ**
 Miroslav Verner. "Eine zweite unvollendete Pyramide in Abusir." Zeitschrift für Ägyptische Sprache und Altertumskunde. (ZÄS) Vol. 109, 1982, pp. 75–78.
หมวดหมู่:พีระมิดในอียิปต์
หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตผู้ว่าการกีซา
เทศกาลอารีรัง

เทศกาลการแสดงและร่ายรำอันยิ่งใหญ่ (context=north) หรือที่รู้จักกันในชื่อ อารีรังแมสส์เกมส์ หรือ เทศกาลอารีรัง เป็นการแสดงยิมนาสติกและการร่ายรำ ซึ่งจะจำขึ้นเป็นประจำในสนามกีฬารึงนาโด 1 พฤษภาคม กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ โดยการแสดงนี้จะเริ่มแสดงในช่วงต้นเดือนสิงหาคมและปิดงานลงในวันที่ 10 กันยายนของทุกปี
โดยสำนักข่าวรัสเซีย "ตัสส์" (TASS)  ได้เปิดเผยว่าเทศกาลอารีรังเป็นเทศกาลการแสดงและยิมนาสติกซึ่งเป็นการบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประเทศเกาหลี ประเทศทางตะวันออกที่มีความสงบเสงี่ยมในตอนเช้า และเรื่องราวประวัติศาสตร์แห่งความเศร้าและต้องสู้จนกลับมายื่นหยัดได้ด้วยเพลงอารีรัง ซึ่งการแสดงนี้ยิ่งใหญ่จนถึงขั้นได้รับขนานนามจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก

**ประวัติ**
ภาพถ่ายเทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2555
ชื่อของเทศกาลนั้นเอามาจาก "อารีรัง" ซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านเกาหลีที่เกี่ยวกับการจากลาจากคนรัก หรือสงคราม
เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 ถึง 2556 ยกเว้นปี 2548 เทศกาลนี้ไม่ได้จัดใน พ.ศ. 2557 ถึง 2560 อีกทั้งในช่วงหลังนี้ทางการเกาหลีเหนือได้เริ่มมีการอนุญาตให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติสามารถเข้ารับชมเทศกาลนี้ได้
เทศกาลนี้ถูกกลับมาหลังจากหายไปใน 5 ปี ที่เกิดขึ้นจากวันที่ 9 กันยายน ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปัจจุบันนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเทศกาลว่า ปิตุภูมิรุ่งโรจน์ (빛나는 조국) พ.ศ. 2561 และ ประเทศของประชาชน (인민의 나라) พ.ศ. 2562
ใน พ.ศ. 2564 ไม่มีการจัดเทศกาลนี้

**ผู้มีส่วนร่วมในการแสดง**
เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2550
เทศกาลอารีรังใน พ.ศ. 2554
ผู้แสดงนั้นจะเริ่มมีการคัดเลือกเด็กตั้งแต่อายุ 5 ขวบขึ้นไปโดยเลือกจากระดับทักษะการแสดง เมื่อถูกเลือกให้เป็นผู้แสดงแล้วเด็ก ๆ เหล่านั้นก็จะได้ทำหน้าที่นี้ไปจนกว่าจะเกษียณอายุหรือโดนปลดออก โดยเด็กเหล่านั้นจะถูกเลือกจากโรงเรียน 8 แห่งในกรุงเปียงยางซึ่งแต่ละโรงเรียนจะมีสีเป็นสัญลักษณ์ดังนี้date=March 2022
*서성 Seoseong (สีแดงและสีเหลือง)
*평천 Pyeongcheon (สีเขียวและสีขาว)
*대동강 Daedonggang (สีฟ้าและสีเหลือง)
*모란봉 Moranbong (สีแดงและสีขาว)
*보통강 Botonggang (สีฟ้าและสีขาว)
*만경대 Mangyeongdae (สีแดงและสีขาว)
*대성 Daeseong (สีฟ้าและสีขาว)
*락랑 Rakrang (สีแดงและสีเหลือง)

**สถิติโลก**
ในเดือนสิงหาคม 2550 เทศกาลอารีรังนั้นได้รับการบันทึกสถิติจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นการแสดงกายกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีผู้ร่วมแสดงทั้งหมด 100,090 คน

**อ้างอิง**

**หนังสือ**
 issn=1553-5630- url-status=dead - url-status=dead- archive-date=2017-08-12

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 Werner Kranwetvogel with Koryo Tours  Massgames Pictures-  DPRK 360 Video and 360 VR of the Mass Games- Steve Gong  Arirang Festival, North Korea 2008-  Arirang Festival 1stopkorea.com-  Mass Gymnastics and Artistic Performance "Arirang" picture album date=16 July 2015  at Naenara-  Mass Gymnastics in Korea picture album date=4 March 2016  at Naenara-  A slide show about Arirang Festival 2012 (in German)
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เทศกาลกีฬาในประเทศเกาหลีเหนือ
พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น

พันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น (Anglo-Japanese Alliance, ญี่ปุ่น: 日英同盟 นิชิเอ-โดเม) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ข้อตกลงพันธไมตรีระหว่างบริเตนใหญ่และญี่ปุ่นฉบับที่หนึ่ง ได้รับการลงนามในกรุงลอนดอนเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1902 การลงนามในข้อตกลงฉบับนี้ถูกมองว่าเป็นการสิ้นสุดนโยบายการโดดเดี่ยวอย่างสง่างามของอังกฤษ  ข้อตกลงพันธไมตรีฉบับนี้ได้รับการต่อสัญญาในปี 1905 และ 1911 อย่างไรก็ตาม ในปี 1921 อังกฤษและญี่ปุ่นไม่ต่อสัญญากัน ทำให้พันธมิตรนี้สิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1923
ความเป็นไปได้ที่ญี่ปุ่นและอังกฤษจะเป็นพันธมิตรกัน เริ่มจากการที่เมื่อญี่ปุ่นมีชัยในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง ในปี 1895 มหาอำนาจยุโรปได้แก่ฝรั่งเศส, เยอรมัน และรัสเซีย ได้ออกมาต่อต้านการเข้าครอบครองคาบสมุทรเหลียวตงของญี่ปุ่น ซึ่งเรียกเหตุการณ์นี้ว่าการแทรกแซงสามฝ่าย ซึ่งอังกฤษปฏิเสธเข้าร่วมการแทรงแทรงดังกล่าว นอกจากนี้ อังกฤษยังมีส่วนช่วยญี่ปุ่นในการปราบกบฎนักมวยระหว่างปี 1899 ถึง 1901 หนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ และ เทลิกราฟ ของอังกฤษ ตลอดจนหนังสือพิมพ์ ไมนิชิ และ โยะมิอุริ ของญี่ปุ่นต่างออกมาสนับสนุนให้ทั้งสองประเทศเป็นพันธมิตรกัน ในที่สุดก็นำไปสู่การเจรจาขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1901 และลงนามในปี 1902
พันธมิตรนี้ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1902 ซึ่งรัสเซียก็พยายามจัดตั้งพันธมิตรกับเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นการตอบโต้แต่ถูกเยอรมันปฏิเสธ ในวันที่ 16 มีนาคม 1902 ฝรั่งเศสและรัสเซียก็ลงนามในกติกาสัญญาระหว่างกัน ในขณะที่จีนและสหรัฐอเมริกาก็ได้คัดค้านพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่นอย่างหนัก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Main points of the Anglo-Japanese agreements - by FirstWorldWar.com- Text of the Anglo-Japanese Alliance of 1902 (bilingual)- Beasley, W. G. (1962).   The Modern History of Japan. Boston:
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1801–1922)
หมวดหมู่:สนธิสัญญาญี่ปุ่น–สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาด้านพันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)
ดาร์ปา

สำนักโครงการวิจัยขั้นสูงด้านกลาโหม (Defense Advanced Research Projects Agency) หรือ DARPA คือหน่วยงานภายใต้กระทรวงกลาโหมสหรัฐที่มีหน้าที่พัฒนาเทคโนโลยีใหม่สำหรับการใช้งานทางทหาร
หน่วยงานดังกล่าวถูกตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 โดยประธานาธิบดี ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ในชื่อสำนัก Advanced Research Projects Agency (ARPA) หลังจากการปล่อยดาวเทียมสปุตนิก 1ของโซเวียตในปี ค.ศ. 1957 ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ภารกิจของหน่วยงานนี้คือการทำให้แน่ใจว่าสหรัฐอเมริกาจะไม่พบกับเทคโนโลยีที่ไม่รู้จัก ดาร์ปากำหนดและดำเนินโครงการวิจัยและพัฒนาโดยทำงานร่วมกับหุ้นส่วนในวงวิชาการ ในวงอุตสาหกรรม และในวงรัฐบาล เพื่อขยายขอบเขตของความรู้และเทคโนโลยี มากไปกว่าความต้องการปัจจุบันของกองทัพสหรัฐ
โครงการที่ได้รับทุนสนับสนุนจากดาร์ปามีส่วนสำคัญในการจัดหาเทคโนโลยีที่ไม่ใช่ทางการทหาร เช่นเครือข่ายคอมพิวเตอร์และรากฐานของอินเทอร์เน็ต รวมไปถึง ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) ในเทคโนโลยีสารสนเทศ
ดาร์ปาเป็นอิสระจากหน่วยงานวิจัยและพัฒนาอื่นๆ ทางการทหารและรายงานตรงต่อฝ่ายบริหารของกระทรวงกลาโหม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยงานกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสหรัฐอเมริกาปี พ.ศ. 2501
ยูจีน (นักมวยปล้ำ)

นิโคลัส เดวิด ดินส์มอร์ (Nicholas David Dinsmore; 17) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้ผลิตชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีใน World Wrestling Entertainment (WWE) ในนาม ยูจีน (Eugene) อดีตแชมป์ World Tag Team Champion ร่วมกับ William Regal เขาเคยปล้ำให้กับ Ohio Valley Wrestling (OVW) เป็นทั้งนักมวยปล้ำและผู้ฝึกสอน อดีตแชมป์ OVW Heavyweight Champion 10 สมัย และ OVW Southern Tag Team Champion 11 สมัย (สมัยแรกร่วมกับ Flash Flanagan) เขายังปล้ำให้กับสมาคมอิสระทั่วไป

**แชมป์และความสำเร็จ**
 Canadian Wrestling's Elite
** 123Approved.ca Open Rules Championship (1 time)- Heartland Wrestling Association
** HWA Heavyweight Championship (1 time)- United States Wrestling Association
** USWA World Tag Team Championship (1 time) – with Flash Flanagan- Music City Wrestling
** MCW North American Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway- Ohio Valley Wrestling
** OVW Heavyweight Championship (10 times)
** OVW Southern Tag Team Championship (11 times, inaugural) – with Rob Conway (10) and Flash Flanagan (1, inaugural)- Pro Wrestling Illustrated
** PWI ranked him #21 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2004
*River City Championship Wrestling
**RCCW Heavyweight Championship (1 time)- World Wrestling Entertainment
** World Tag Team Championship (1 time) – with William Regal

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  TV.com Profile date=2009-05-11 
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยปล้ำอาชีพ
หอจดหมายเหตุภาพถ่ายและภาพยนตร์รัฐรัสเซีย

รัฐหอจดหมายเหตุภาพยนตร์ภาพถ่ายและเอกสารรัสเซีย (Российский государственный архив кинофотодокументов), หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ หอจดหมายเหตุคราสโนกรอสค์, อักษรย่อ RGAKFD (РГАКФД) เป็นสถานที่เก็บภาพยนตร์ข่าวและภาพถ่าย ตั้งอยู่ที่เมือง คราสโนกรอสค์, แคว้นมอสโก, ประเทศรัสเซีย หอจดหมายเหตุมีภาพถ่ายเกือบประมาณ 1 ล้านภาพ และภาพยนตร์ข่าวตั้งแต่ปี 1919 ถึงปี 1985 ในสภาพสมบูรณ์ และเอกสารทางการเมือง, การทหาร และ อื่น ๆ ในยุคสหภาพโซเวียต

**ดูเพิ่ม**
หอจดหมายเหตุรัฐแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Russian State Documentary Film & Photo Archive at Krasnogorsk (RGAKFD) date=2017-11-16 - Archive history (PBS.org)- Russian Archives Online: perspectives of development date=2016-03-04 
หมวดหมู่:หอจดหมายเหตุแห่งชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นมอสโก
เอเลอฟันท์

พันท์เซอร์เยเกอร์ ทีเกอร์ (เพ) (Panzerjäger Tiger (P)) หรือที่เรียกว่า เอเลอฟันท์ (Elefant ความหมาย "เจ้าช้าง")  เป็นรถถังพิฆาตหนักถูกใช้งานโดยกองทัพเวร์มัคท์แห่งเยอรมนีในฐานะ พันท์เซอร์เยเกอร์ (Panzerjäger) หรือปืนต่อสู้รถถังแบบเคลื่อนที่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
บัตรประจำตัวประชาชนจีน

ตัวอย่างบัตรประจำตัวประชาชนจีน
บัตรประจำตัวประชาชน (resident identity card, p=Jūmín Shēnfènzhèng, คำอ่าน: จฺวีหมินเซินเพิ่นเจิ้ง แปลตรงตัวว่าบัตรประจำตัวผู้พักอาศัย) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเอกสารที่ออกให้แก่ประชาชนชาวจีนอายุ 16 ปีขึ้นไป โดยกระทรวงตำรวจ (ที่สถานีตำรวจ) สำหรับถือติดตัวแสดงว่าเป็นคนจีน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2527 ตามนัยแห่งรัฐกำหนดว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国居民身份证试行条例) ในปีต่อมา รัฐกำหนดดังกล่าวยกฐานะเป็นรัฐบัญญัติว่าด้วยบัตรประจำตัวประชาชนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งบังคับใช้สืบมาจนถึงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จึงได้ปรับปรุงกฎหมายให้เจ้าพนักงานตำรวจ เจ้าพนักงานทหาร และบุคคลอายุต่ำกว่า 16 ปี มีสิทธิ์ทำบัตรได้
บนเอกสารด้านหลังประกอบด้วยชื่อสกุลตามด้วยชื่อตัว (姓名) เพศ (性别) วันเกิด (出生日期) เชื้อชาติ (民族) ที่อยู่ (住址) ภาพถ่ายผู้ถือ และเลขประจำตัวประชาชน 15 หลัก ส่วนเอกสารด้านหน้าปราะกอบด้วยคำ 中华人民共和国 คือสาธารณรัฐประชาชนจีน บรรทัดรองลงมาประกอบด้วย 居民身份证 ซึ่งหมายถึงบัตรประชาชน ทั้งสองบรรทัดอยู่เบื้องขวาของตราแผ่นดิน ด้านล่างระบุชื่อสถานีตำรวจหรือสำนักงานออกบัตร (签发机关) และระยะเวลาที่ใช้ได้
เลขประจำตัวประชาชนจีน เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ประกอบด้วย 18 หลัก ดังนี้ 6 หลักแรก เป็นรหัสสำนักทะเบียน 8 หลักต่อมาเป็นวันเกิดในรูปแบบ ปปปปดดวว 3 หลักถัดมาเป็นลำดับเลขที่ของบุคคล ตามด้วยรหัสตรวจสอบ 1 หลัก (ต่างจากเลขประจำตัวประชาชนไทย ซึ่งประกอบด้วยประเภทบุคคล 1 หลัก รหัสสำนักทะเบียน 4 หลัก รหัสเล่มสูติบัตร 5 หลัก ลำดับที่ 2 หลัก และเลขตรวจสอบ 1 หลัก) การคำนวณรหัสตรวจสอบ ใช้ตามมาตรฐาน ดังนี้คือ 
# ทบเลขประจำตัวประชาชนจากขวาไปซ้าย นับหนึ่งที่หลักแรกไปจนถึง 17 ที่หลักสุดท้าย
# คำนวณตัวคูณแต่ละหลักโดยใช้สูตร 
# เอาค่าแต่ละหลักคูณตัวคูณ
# หาผลบวกของผลคูณที่ได้ เอา 11 หาร เศษเอาไปลบออกจาก 12 แล้วเอา 11 หารซ้ำ เศษเป็นรหัสตรวจสอบ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บัตรประจำตัว
หมวดหมู่:รัฐบาลจีน
สมิงสอตุต

สมิงสอตุต (သမိန်စောထွတ်, pron; สวรรคตสิงหาคม 1550) เป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ อาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้ลอบสังหารพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ของราชวงศ์ตองอู เดิมเป็นขุนนางชาวมอญที่ได้รับราชการให้ไปปกครองเมืองสะโตงในรัชสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ผู้ที่พิชิตราชอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญได้ในปี ค.ศ. 1539 เป็นผู้ที่ใกล้ชิดของกษัตริย์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1550 สมิงสอตุตและพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เดินทางเข้าสู่พื้นที่ใกล้กับเมือง
ปันตานาว บริเวณเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี เพื่อค้นหาช้างเผือกและได้มีการปลงพระชนม์พระองค์
เมื่อปลงพระชนม์พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แล้ว สมิงสอตุตได้หนีไปยังเมืองสะโตงพร้อมกับสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์ ต่อมาขุนนางมอญในเมืองหงสาวดีได้ขับไล่รักษาการเจ้าเมือง เจ้ามังฆ้อง พระอนุชาพระองค์หนึ่งของพระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งขณะนั้นพระเจ้าบุเรงนองไม่ได้ประทับอยู่ด้วย เนื่องจากต้องไปตามจับสมิงทอ ราชนิกุลมอญพระองค์หนึ่งซึ่งเป็นผู้ที่มีสิทธิครองราชบัลลังก์หงสาวดี ในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ขุนนางจึงได้เชิญสมิงสอตุตซึ่งมิใช่เชื้อสายราชนิกุลมอญมาครองราชบัลลังก์เพื่อฟื้นฟูราชวงศ์
สมิงสอตุตปกครองแผ่นดินอย่างเผด็จการ ทำให้ขุนนางและประชาชนเริ่มเสื่อมความนิยม เหล่าขุนนางจึงได้ไปเชิญสมิงทอซึ่งเป็นเชื้อสายราชนิกุลมอญมาครองราชบัลลังก์ สมิงทอได้เดินทางออกจากเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีหลังการติดตามของพระเจ้าบุเรงนอง และเดินทางไปยังเมืองเมาะตะมะไปต่อยังเมืองหงสาวดี ซึ่งขณะนั้นพระเจ้าบุเรงนองได้เลิกติดตามพระองค์ชั่วคราว เพื่อเดินทางกลับไปยังตองอูเมืองเกิดของพระองค์ทางตอนเหนือ สำหรับเตรียมพร้อมการทำสงครามที่จะเกิดในภายภาคหน้า กองทัพของสมิงทอและสมิงสอตุตสู้รบกันภายนอกเมืองหงสาวดี ด้านสมิงทอได้รับชัยชนะ สมิงสอตุตถูกจับและถูกสำเร็จโทษเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1550 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 1 เดือนเศษ โดยสมิงทอผู้เป็นพระอนุชาของพระเจ้าสการะวุตพีกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรหงสาวดีได้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
ทะเลสาบปุษกร

ทะเลสาบปุษกร  (पुष्कर-सरोवर ปุษฺกร-สโรวร; Pushkar Lake) ตั้งอยู่ในเมืองปุษกรในเขตอัชเมร์ (Ajmer) ในรัฐราชสถานทางทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย ทะเลสาบปุษกรเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาฮินดู ในพระคัมภีร์ระบุว่าเป็นราชาของสถานที่แสวงบุญทางน้ำและเกี่ยวข้องกับตำนานของพระพรหม ทะเลสาบปุษกรมีการอ้างถึงในเหรียญตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล
ทะเลสาบปุษกรมีฆาฏ (ghat) หรือบันไดสำหรับลงไปอาบน้ำ 52 แห่ง เป็นจุดที่นักแสวงบุญจำนวนมากจะมาอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ โดยเฉพาะช่วงเทศกาล การติกปูรณิมา (ตุลาคม–พฤศจิกายน) โดยจะมีการจัดงานปุษกรขึ้นมา การจุ่มตัวลงทะเลสาบเชื่อกันว่าเป็นการชำระบาปและช่วยรักษาเชื้อโรคทางผิวหนัง มีวัดฮินดูตั้งอยู่มากกว่า 500 แห่ง ริมทะเลสาบ
การท่องเที่ยวและการตัดไม้ทำลายป่าโดยรอบส่งผลด้านลบต่อทะเลสาบอย่างมาก ทั้งคุณภาพของน้ำ ระดับน้ำที่ลดลงและทำลายประชากรของปลา ในส่วนของการอนุรักษ์ รัฐบาลดูแลเรื่องการขุดโคลนเลน กำจัดวัชพืช บำบัดน้ำ ปลูกป่า และการให้ความรู้ในวงกว้าง
หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศอินเดีย
กากหมู

กากหมู คือ ส่วนมันแข็งของหมูที่นำมาเจียวเพื่อทำเป็นน้ำมันหมูแล้วแยกส่วนที่เป็นกากออก ในประเทศไทย กากหมูนิยมนำมาใส่ในอาหารต่างๆ เช่น ก๋วยเตื๋ยวเรือ หรือรับประทานกับข้าวสวย หรือนำมาประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น ผัดพริกแกง ข้าวผัด น้ำพริก เป็นต้น
กากหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ อาหาร ที่ยังไม่สมบูรณ์
พีระมิดเตติ

พีระมิดเตติ เป็นพีระมิดชั้นบันไดแบบเรียบ ตั้งอยู่ภายในบริเวณพื้นที่พีระมิดซักการา เป็นพีระมิดแห่งที่สองที่พบข้อความภายในพีระมิด โดยพีระมิดถูกค้นพบจากการสำรวจภาพถ่ายดาวเทียม โดยพบพีระมิดทั้งหมดสองอัน นอกจากนี้ ยังพบโครงสร้างของสถานที่ประกอบพิธีการ และวิหารบรรจุพระศพ พีระมิดถูกสำรวจโดยกัสตง มาสเปโฮ ในปี ค.ศ. 1882 และการสำรวจค้นคว้าในลักษณะทางกายภาพแบบเชิงลึกในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1907 ถึง ค.ศ. 1965 ชื่อเดิมของพีระมิดถูกเรียกว่า Teti's Places Are Enduring (สถานที่อันยั่งยืนแห่งเตติ) สถานะของพีระมิดอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ แม้จะมีความพยายามบูรณะ ปัจจุบันพีระมิดปรากฏเป็นเนินขนาดย่อม แต่บริเวณภายในของห้องโถงและทางเดินยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่

**ที่ฝังพระศพ**
ส่วนประกอบที่ฝังพระศพ
ส่วนประกอบของพีรามิดเตติค่อนข้างซับซ้อนโครงสร้างคล้ายคลึงกับพีระมิดในอบิวเสีย วิหารในหุบเขาปัจจุบันคาดว่าถูกทำลาย ในปีค.ศ. 1906 ที่ฝังพระศพถูกรู้จักโดยเจมส์ ควิเบลล์ ที่ฝังพระศพ     เชื่อมต่อกับวิหารในหุบเขา แผนผังวิหารของฟาโรห์เตติสามารถแยกออกมาได้หลายสถานที่ วิหารของเตติมีแผนผังค่อนข้างพิเศษ    
ห้องโถงเปิดออกสู่ลานโล่งล้อมรอบทั้งสี่ด้านโดยเสาหลักที่มีจุดประสงค์หลักคือการประกอบพิธีกรรมประจำวัน จุดศูนย์กลางไปทางทิศตะวันตก องค์ประกอบสุดท้ายคือห้องสำหรับบูชาพระศพของฟาโรห์เตติตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของพีระมิด พีระมิดขนาดเล็กนี้ครอบคลุมแผนใต้ดินซึ่งประกอบด้วยทางลาดสั้นๆ ที่นำไปสู่ห้องใต้ดิน

**รูปภาพ**
ไฟล์:Teti Pyramid.jpg|thumb|x300px|right|ชื่อของพีระมิดเตติ Djed-isut-teti แกะสลักลงในหินปูน

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 David P. Silverman, Middle Kingdom tombs in the Teti pyramid cemetery, Abusir and Saqqara in the Year 2000, Praque, 2000- Cecil Mallaby Firth, The Teti pyramid cemeteries, Excavations at Saqqara, Egyptian Department of Antiquities, Cairo, 1926;- Jean-Philippe Lauer & Jean Leclant, Le temple haut du complexe funéraire du roi Téti, Bulletin d'Études n°51, 1972;- Sydney Aufrère & Jean-Claude Golvin, L'Égypte restituée, 1997;- Jean-Pierre Adam & Christiane Ziegler, Les pyramides d'Égypte, 1999;- Audran Labrousse, L'architecture des pyramides à textes, 2000.
เตติ
หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศอิยิปต์
พระเจ้าธรรมเจดีย์

พระเจ้าธรรมเจดีย์ (ဓမ္မစေတီ, pron; ราว ค.ศ. 1409–1492) กษัตริย์องค์ที่ 16 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1471 ถึง 1492 เป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่มีความรู้ความสามารถมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของพม่าและมอญ โดยกล่าวกันว่าพระองค์เป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดากษัตริย์หงสาวดีทั้งหมด เดิมพระองค์เป็นพระภิกษุมีสมณศักดิ์ว่า พระมหาปิฎกธร และเป็นผู้ต้านทานอำนาจของอาณาจักรอังวะ ในวัยเยาว์พระองค์เป็นที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้และเป็นพระโอรสบุญธรรมของพระนางเชงสอบู เมื่อพระชนมายุได้ 48 พรรษา พระองค์พร้อมลูกศิษย์ได้แอบไปช่วยพระนางเชงสอบูจากกรุงอังวะกลับมายัง กรุงหงสาวดี แต่เพราะความละอายในการกระทำดังกล่าวซึ่งอาจเข้าข่ายล่วงละเมิดพระธรรมวินัย ทำให้พระองค์ตัดสินพระทัยลาสิกขา พระนางเชงสอบูจึงยกพระธิดาพระองค์หนึ่งให้อภิเษกสมรสพร้อมกับตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาท เนื่องจากราชวงศ์ในขณะนั้นไร้เชื้อพระวงศ์ที่เป็นผู้ชาย เมื่อพระนางเชงสอบูสละราชบัลลังก์ องค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น พระเจ้าธรรมเจดีย์
โดยในช่วงรัชสมัยของพระองค์นับได้ว่าราชอาณาจักรหงสาวดีเจริญรุ่งเรืองในทุกด้าน ถือเป็นยุคทองของอาณาจักรมอญ ภายใต้การปกครองที่ชาญฉลาดของพระองค์ ราชอาณาจักรของพระองค์เงียบสงบและได้รับประโยชน์อย่างมากจากการค้าขายกับต่างชาติ ซึ่งแตกต่างจากอาณาจักรคู่ขัดแย้งอย่างอาณาจักรอังวะ รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นช่วงเวลาแห่งสันติสุข ทรงเป็นผู้ปกครองที่อ่อนโยนและมีชื่อเสียงในด้านภูมิปัญญาของพระองค์ ตามพงศาวดารเมื่อครั้งพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ อาณาจักรของพระองค์กลายเป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงของพุทธศานานิกายเถรวาทและมีสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับศรีลังกา พระองค์ได้ส่งสมณทูตไปยังพุทธคยา พร้อมกับปฏิรูปศาสนาครั้งใหญ่ภายหลังแพร่กระจายไปทั่วประเทศ พระองค์ยังรักษาความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับยูนนาน
นักประวัติศาสตร์ ดี.จี.อี. ฮอลล์ กล่าวไว้ว่า "พระองค์เป็นผู้ปกครองชาวพุทธที่ยอดเยี่ยม มีการชำระและปฏิรูปศาสนา ภายใต้การปกครองของพระองค์อาณาจักรมอญมีอารยธรรมที่เจริญรุ่งเรืองและโดดเด่น แตกต่างอย่างมากกับความวุ่นวายและความป่าเถื่อนของอาณาจักรอังวะ"
พระเจ้าธรรมเจดีย์เสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1492 ขณะพระชนมายุถึง 83 พรรษา พระองค์ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญและมีการสร้างพระเจดีย์ขึ้นเหนือพระบรมอัฐิของพระองค์ พระโอรสองค์โตของพระองค์สืบสิริราชสมบัติต่อเป็น พญารามที่ 2

**ช่วงเวลา**
พงศาวดารฉบับต่าง ๆ ที่บันทึกเหตุการณ์ในช่วงชีวิตของพระองค์

**ดูเพิ่ม**
 ระฆังพระเจ้าธรรมเจดีย์- จารึกกัลยานี

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  publisher=Burma Publishing Workers Association Press- cite book | last=Hall | first=D.G.E. | title=Burma | edition=3rd |year=1960 |publisher=Hutchinson University Library| isbn=978-1-4067-3503-1-  location=London- cite book | last=Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=my| volume=1–3- cite book | last=Myint-U | first=Thant | title=The River of Lost Footsteps—Histories of Burma | year=2006 | publisher=Farrar, Straus and Giroux | isbn=978-0-374-16342-6- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | title=Hmannan Yazawin | volume=1–3 | year=1832 | location=Yangon | language=my| edition=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
ซาโดะ

ซาโดะ (Sado-shi) หรือ เกาะซาโดะ เป็นนครในจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะนอกชายฝั่งทางตะวันตกของจังหวัด ในอดีตเกาะแห่งนี้มีสถานะเป็นจังหวัดชื่อว่า จังหวัดไอกาวะ ก่อนที่ใน ค.ศ. 1876 จะถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนีงาตะ เทศบาลนครนี้มีอาณาเขตครอบคลุมทั่วทั้งเกาะ เกาะซาโดะถือเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของญี่ปุ่นรองจาก 4 เกาะหลักและเกาะโอกินาวะ บนเกาะแห่งนี้มีการค้นพบเครื่องปั้นดินเผาในยุคโจมง และตามพงศาวดาร นิฮนโชกิ ระบุว่าชาวมิชิฮาเซะมายังเกาะนี้ใน ค.ศ. 544

**ประวัติ**
ในศตวรรษที่ 8 เมื่อการเมืองการปกครองบนเกาะหลักเริ่มเป็นระเบียบและเรียบร้อย เกาะที่ไม่สามารถเข้าถึงได้จึงถูกใช้เป็นดินแดนสำหรับการเนรเทศ การถูกเนรเทศมายังเกาะซาโดะเป็นโทษที่ร้ายแรงมากรองจากโทษประหารชีวิต บุคคลแรก ๆ ที่ถูกเนรเทศมายังเกาะนี้คือ โฮซูมิ โนะ อาโซมิ โอยุ (Hozumi no Asomi Oyu) ซึ่งต้องโทษจากการวิพากษ์วิจารณ์องค์จักรพรรดิ นอกจากนี้ อดีตจักรพรรดิจุนโตกุยังทรงถูกเนรเทศมายังเกาะนี้หลังพ่ายแพ้ในสงครามโจกีวใน ค.ศ. 1221 อดีตจักรพรรดิประทับอยู่บนเกาะนี้ได้ 20 ปีจึงเสด็จสวรรคต
เศรษฐกิจของเกาะซาโดะบูมขึ้นอย่างมากในยุคเอโดะจากการค้นพบแร่ทองคำใน ค.ศ. 1601 ทองคำจากเกาะซาโดะถือเป็นแหล่งรายได้สำคัญของรัฐบาลเอโดะ การขาดแคลนแรงงานเหมืองในศตวรรษที่ 18 ทำให้เกิดคลื่นการอพยพครั้งที่สองมายังเกาะแห่งนี้ และการอพยพครั้งนี้เป็นไปโดยความสมัครใจหาใช่การลงโทษเช่นในอดีต คนที่อพยพมายังเกาะนี้ส่วนใหญ่เป็นคนไร้บ้าน รัฐบาลเอโดะคาดหวังว่าการอพยพครั้งนี้จะเกิดประโยชน์ถึงสามทาง คือทั้งแก้ปัญหาขาดแคลนแรงงานเหมือง แก้ปัญหาคนไร้บ้าน และทำรายได้ให้รัฐบาลมากขึ้น เหมืองซาโดะสามารถผลิตทองคำได้สูงสุดถึงปีละ 400 กิโลกรัม และผลิตเงินในปริมาณพอ ๆ กัน เหมืองซาโดะยุติกิจการใน ค.ศ. 1989

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja-  Sado Tourism Association English language site-  Sado Island's English language site
หมวดหมู่:นครในจังหวัดนีงาตะ
รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก

ไฟล์:2015 Mitsubishi Outlander (ZK MY16) LS wagon (2018-08-20) 01.jpg|thumbnail|right|มิตซูบิชิ เอาท์แลนเดอร์
รถยนต์อนเกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (Compact sport utility vehicle, Compact SUV) เป็นประเภทของรถยนต์ที่ใหญ่กว่ารถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็กมากแต่เล็กกว่ารถยนต์อเนกประสงค์สมรรถสูงขนาดกลางโดยมีความยาวระหว่าง in

**เบื้องหลัง**
บ็อบ ลัทซ์ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกัน อเมริกัน มอเตอร์ส (American Motors; AMC) ได้คิดค้นประเภทรถยนต์ประเภทใหม่—รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง โดยเริ่มต้นจากรถยนต์ยี่ห้อจี๊ป รุ่นเชอโรคี รหัส XJ ในรุ่นสองประตูและสี่ประตู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทของรถยนต์
เวซิโอลืยเอเรบยาตา

เวซิโอลืยเอเรบยาตา (Весёлые ребята Vesyolye rebyata) เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียตปี 1934 กำกับโดย กรีโกรี อะเลคซันดรอฟ และนำแสดงโดย Lyubov Orlova ภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักร้องที่มีพรสวรรค์และเป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โซเวียต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
title=Jolly Fellows
*168738- http://www.close-up.ru/catalog/detail.php?FID=5325- เวซิโอลืยเอเรบยาตาทางช่องมอสฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2477
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
ตำบลบงเหนือ

บงเหนือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอและห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดประมาณ 82 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 535 กิโลเมตร

**ประวัติ**
บงเหนือเป็นตำบลเก่าแก่แห่งหนึ่งในเขตจังหวัดสกลนคร ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2431 จนถึงปัจจุบันเป็นเวลา 100กว่าปีมาแล้ว โดยต่อมามีการจัดการปกครองรูปแบบใหม่ จึงได้มีประกาศจัดตั้งสภาตำบลบงเหนือขึ้นในพื้นที่ตำบลเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 จนกระทั่งวันที่ 19 มกาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสภาตำบลบงเหนือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบงเหนือ จนปัจจุบัน

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลค้อใต้- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองหลวงและตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าศิลา (อำเภอส่องดาว) ตำบลคำเลาะ และตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลไชยวาน (อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี) และตำบลหนองสระปลา (อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลบงเหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านบงเหนือ - หมู่ที่ 2 บ้านดอนหัน- หมู่ที่ 3 บ้านจำปา- หมู่ที่ 4 บ้านบาก     - หมู่ที่ 5 บ้านขาว- หมู่ที่ 6 บ้านโคกสวัสดี- หมู่ที่ 7 บ้านนาถ่อน- หมู่ที่ 8 บ้านหนองกุง- หมู่ที่ 9 บ้านโนนสะอาด- หมู่ที่ 10 บ้านพิมพ์พัฒนา        - หมู่ที่ 11 บ้านบงเหนือนอก- หมู่ที่ 12 บ้านนาถ่อนใต้หรือบ้านนาถ่อน

**อ้างอิง**
บงเหนือ
บงเหนือ
อพยพ

อพยพ อาจหมายถึง- การย้ายถิ่น (migration)
** การเข้าเมือง (immigration)
** การย้ายถิ่นออก (emigration)- การอพยพหนีภัย (exodus)- หนังสืออพยพ (Exodus), คัมภีร์หนึ่งในพันธสัญญาเดิม- อวัยวะ, ส่วนของร่างกาย