Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส "ฮันจาร์" (โครเอเชียที่ 1)

กองพลทหารภูเขาสรรพาวุธที่ 13 แห่งเอ็สเอ็ส "ฮันจาร์" (13. Waffen-Gebirgs-Division der SS „Handschar“) เป็นกองพลทหารภูเขาแห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส,เป็นสาขาหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธของพรรคนาซีเยอรมันที่ได้ทำหน้าที่ควบคู่ แต่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเวร์มัคท์อย่างเป็นทางการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เป็นการต่อสู้รบในการทัพปราบปราบการก่อกบฎเพื่อต่อกรกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายใต้การนำของพลพรรคยูโกสลาเวีย กองกำลังต่อต้านในรัฐเอกราชโครเอเชีย รัฐหุ่นเชิดฟาสซิสต์ของเยอรมนีที่คลอบคลุมเกือบทั้งหมดของโครเอเชียสมัยใหม่,ทั้งหมดของบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาสมัยใหม่เป็นเช่นเดียวกับส่วนหนึ่งของเซอร์เบีย การให้คำสมญานามว่า ฮันจาร์ มาจากมีคต่อสู้ท้องถิ่นหรือดาบที่ถูกถือโดยตำรวจชาวออตโตมันในช่วงศตวรรษที่ว่าภูมิภาคนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน เป็นกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สหน่วยแรกที่ไม่ใช่ชาวเยอรมันและได้ถูกก่อตั้งในการขยายตัวของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สเข้าสู่กองกำลังทหารหลากหลายเชื้อชาติ  ประกอบไปด้วยชาวบอสเนียมุสลิม (เชื้อชาติบอสนีแอก) ซึ่งบางส่วนเป็นทหารชาวโครแอตคาทอลิก และเจ้าหน้าที่นายทหารและระดับชั้นประทวน (noncommissioned officer-NCOs) ส่วนใหญ่เป็นชาวเยอรมันและยูโกสลาฟ Volksdeutsche (เชื้อชาติเยอรมัน) ที่ได้ให้คำสาบานความจงรักภักดีต่อทั้งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และผู้นำโครเอเชีย Ante Pavelić
กองพลนี้ได้เข้าสู้รบเพียงสั้น ๆ ใน Syrmia ภูมิภาคทางตอนเหนือของแม่น้ำซาวา (Sava) ก่อนที่จะก้าวข้ามไปยังทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนีย หลังจากได้ก้าวข้ามซาวา ก็ได้จัดตั้งด้วยกำหนด"เขตความปลอดภัย"ในด้านตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนียระหว่างแม่น้ำซาวา, บอสนา (Bosna), ดรีนา (Drina) และ Spreča นอกจากนี้ยังได้มีการสู้รบด้านนอกของเขตความปลอดภัยหลายต่อหลายครั้งและได้รับชื่อเสียงสำหรับความโหดเหี้ยมและป่าเถื่อน ไม่เพียงเท่านั้นในช่วงระหว่างการสู้รบ แต่ยังได้ผ่านด้วยการสังหารหมู่อย่างโหดเหี้ยมต่อพลเรือนชาวเซอร์เบียและชาวยิว ในช่วงปลาบปี ค.ศ. 1944 ส่วนหนึ่งของกองพลได้ถูกเคลื่อนย้ายเพียงสั้น ๆ ที่พื้นที่ Zagreb  หลังจากนั้นซึ่งสมาชิกที่ไม่ใช่เยอรมันเริ่มที่จะละทิ้งหน้าที่ไปเป็นจำนวนมาก ในช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1944–1945 ได้ถูกส่งไปยังภูมิภาค Baranja ที่ได้เข้าทำการสู้รบต่อกรกับกองทัพแดงและกองทัพบัลแกเรียในทางตอนใต้ของฮังการี จนต้องถอยทัพกลับไปยังส่วนของแนวป้องกันจนกระทั่งพวกเขาได้เข้าไปอยู่ในชายแดนไรช์ ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ที่หลงเหลือได้ถูกทิ้งไว้จุดนี้และได้พยายามที่จะกลับไปยังบอสเนีย ส่วนที่เหลือได้หลบหนีไปยังทางด้านตะวันตกที่ห่างไกลออกไป ด้วยความหวังว่าจะยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก สมาชิกส่วนใหญ่ที่เหลือได้กลายเป็นเชลยของกองทัพอังกฤษ เวลาต่อมา, เจ้าหน้าที่นายทหาร 38 นายได้ถูกส่งไปยังยูโกสลาเวียเพื่อเผชิญหน้ากับข้อกล่าวหาอาชญากรรม และ 10 นายได้ถูกตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 14 แห่งเอ็สเอ็ส (กาลิเซียที่ 1)  (14. Waffen-Grenadier-Division der SS (galizische Nr. 1))) หรือก่อนปีค.ศ. 1944 มีชื่อว่า กองพลทหารอาสาเอ็สเอ็สที่ 14 "กาลิเซีย" (14. SS-Freiwilligen Division "Galizien")เป็นกองกำลังทหารเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองที่ได้ถูกก่อตั้งขึ้นของทหารอาสาสมัครซึ่งมีพื้นหลังเป็นคนเชื้อชาติยูเครนจากพื้นที่กาลิเซีย ต่อมาก็ได้มีบางส่วนเป็นชาวสโลวักและชาวเช็ก ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1943 ส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายลงในยุทธการที่ Brody, ได้ถูกปรับปรุงใหม่ และได้แสดงปฏิบัติหน้าที่ให้เห็นในสโลวาเกีย, ยูโกสลาเวีย และออสเตรีย ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนชื่อว่าเป็นกองพลแรกของกองทัพแห่งชาติยูเครนและได้ยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตก เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1945

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1)

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 15 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 1) (15. Waffen-Grenadier-Division der SS (lettische Nr. 1)), 15. ieroču SS grenadieru divīzija (latviešu Nr. 1)) เป็นกองพลทหารราบของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และได้ร่วมกับหน่วยพี่น้องอย่างกองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 19 แห่งเอ็สเอ็ส (ลัตเวียที่ 2) ได้ถูกตั้งขึ้นให้เป็นหน่วยทหารลัตเวีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
เบเรนิซที่ 3

เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1

**พระชนม์ชีพ**
พระประสูติเมื่อ 120 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 9 ลาธีรอส กับพระนางคลีโอพัตรา เซเลเน
พระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 เมื่อ 101 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากที่พระองค์ได้ยึดอำนาจจากปโตเลมีที่ 9 กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 (ถูกลอบปลงพระชนม์)
เมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้เข้ามายึดคืนบัลลังก์เมื่อ 88 ปีก่อนคริสตกาล อย่างไรก็ตามเมื่อปโตเลมีที่ 9 ได้สิ้นพระชนม์เมื่อ 81 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์เข้ายึดบัลลังก์และปกครองเป็นเวลาหกเดือนในช่วงเวลาที่เธอได้รับความรักจากประชาชน
พระองค์ถูกบังคับให้อภิเษกสมรสกับปโตเลมีที่ 11 อเล็กซานเดอร์ที่ 2 เมื่อ 80 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้ถูกลอบปลงพระชนม์ในอีก 19 วันต่อมาซึ่งทำให้ประชาชนจลาจลและปลงพระชนม์ปโตเลมีที่ 11 ไม่กี่วันต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์หญิง
ทอเลมีที่ 12

ทอเลมีที่ 12 หรือ ทอเลมี นีออส ดีโอนีซอส ธีออส ฟิโลพาทอร์ ธีออส ฟิลาเดลฟอส (กรีกโบราณ: Πτολεμαῖος Νέος Διόνυσος Θεός Φιλοπάτωρ Θεός Φιλάδελφος, Ptolemaios Néos Diónysos Theós Philopátōr Theós Philádelphos; ประสูติ 117 – สิ้นพระชนม์ 51 ปีก่อนคริสตกาล), รู้จักกันในชื่อ "อูเลเทส" (Αὐλητής, Aulētḗs "ขลุ่ย") หรือ "นอทอส" (Νόθος, "นักเป่าขลุ่ย") เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณของราชวงศ์ทอเลมี ซึ่งมีเชื้อสายมาจากอาณาจักรมาซิโดเนีย พระนามว่า อูเทเลส หมายถึง กษัตริย์ที่ทรงโปรดในการเป่าขลุ่ย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทอเลมี
สมิงมะราหู

สมิงมะราหู (သမိန်မရူး, pron หรือ ; ถึงแก่กรรม 5 มกราคม 1384) นายพลแห่งกองทัพอาณาจักรหงสาวดี และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์หงสาวดี เขาเป็นบุตรชายของ ไชยสุระ ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนัก สมิงมะราหูก้าวเข้าสู่สังคมชั้นสูงในราชสำนักหงสาวดีด้วยการอภิเษกกับตละแม่ศรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระยาอู่
เขาเป็นที่ปรึกษาที่สนิทของ พระมหาเทวี พระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาเดียวกับพระยาอู่ ทำให้ถูกกลุ่มขุนนางในราชสำนักซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้าม กล่าวหาว่าเขาเป็นชู้กับพระมหาเทวีเพื่อลดอิทธิพลของพระนางและสนับสนุนให้ พระยาน้อย พระโอรสของพระยาอู่อีกพระองค์ก่อกบฎ ในเวลาต่อมาสมิงมะราหูถูกประหารชีวิตตามพระบัญชาของพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 ภายหลังจากพ่ายแพ้ในสงคราม

**ประวัติย่อ**
มะราหูไม่ได้เป็นกษัตริย์ แต่เป็นลูกชายของข้าราชสำนักชั้นสูงกับผู้บัญชาการทหาร มะราหูกลายเป็นคนรวยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1370 เมื่อเขาขอความช่วยเหลือจากเจ้าหญิงตะละแม่ศรี พระราชธิดาของพระยาอู่ (พระองค์เสด็จกลับจากเชียงใหม่หลังหย่ากับพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา) กล่าวกันว่า เขาเสนอค่าสินสอดด้วยทอง 5 วิสส์ (viss; เท่ากับ 8.16 กิโลกรัม) พระยาอู่ พระบิดาของตะละแม่ศรีมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับพ่อของมะราหู ผู้เสียชีวิตในหน้าที่ ต่อมาจึงมีการจัดพิธีเสกสมรสที่หรูหราระหว่างมะราหูกับเจ้าหญิงเป็นเวลา 7 วัน
แม้ว่าเขาไม่ได้เป็นทหาร มะราหูกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพ เขาเป็นรองผู้บัญชาการกองทัพในการปราบกบฏสมิงสามปราบ (Than-Byat) แห่งสิเรียม ปฏิบัติการครั้งมีเจ้าหญิงมหาเทวี พระเชษฐภคินีของกษัตริย์ เป็นผู้บงการ ในปีถัดมา เขากลายเป็นพันธมิตรที่มีอำนาจมากของเจ้าหญิง รายงานจากพงศาวดาร ยาซาดะริต อเยดอว์บอง สามปีหลังแต่งงานกับตะละแม่ศรี เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหญิง ซึ่งตอนนั้นอยู่ในช่วงพระชนมายุ 50 พรรษา ไม่กี่ปีต่อมา เจ้าหญิงได้อำนาจมากขึ้น เพราะสภาพพระวรกายของพระอนุชาทรุดโทรม กุญแจสำคัญอยู่ในสภาหงสาวดีนำโดยสมิงชีพรายอัครมหาเสนาบดี ต่อต้านฝ่ายมหาเทวี–มะราหู และพวกเขาพยายามทำลายอิทธิพลของมหาเทวีโดยการเผยแพร่เรื่องนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฝ่ายมหาเทวี–มะราหูอยู่ในอำนาจอย่างหนักแน่นในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1380 ใน ค.ศ. 1382 พระองค์กลายเป็นผู้นำโดยพฤตินัย
จุดจบของมะราหูเกิดในช่วงปลาย ค.ศ. 1383 ในเดือนตุลาคม มหาเทวี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินถามมะราหูกับสมิงชีพรายให้นำกองทัพพะโคไปกำจัดกองกบฏของเจ้าชายพระยาน้อยที่เมืองตะเกิง อย่างไรก็ตาม สมิงชีพรายแอบสนับสนุนฝ่ายกบฏของพญาน้อย และให้ข่าวกรองที่ค่ายของพญาน้อย ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ทหารกองหน้าของมะราหูถูกตีกลับไป หลังพระยาอู่สวรรคตในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 มะราหูพยายามชุมนุมที่สภาเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ เมื่อไม่มีใครสนับสนุน เขากับภรรยาจึงพยายามหลบหนี แต่ถูกจับได้ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1384 พญาน้อย ผู้กลายเป็นกษัตริย์ในวันก่อน ทรงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตมะราหูทันทีก่อนดำเนินพระราชพิธีราชาภิเษก (ภรรยาของมะราหู ตะละแม่ศรี น่าจะหลบหนีไปได้ พงศาวดารไม่ได้บันทึกว่ากษัตริย์องค์ใหม่ ผู้จะใช้พระนาม ราชาธิราช มีรับสั่งประหารชีวิตหรือไม่)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  url-status=dead -  publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
อาร์ซิโนเอที่ 4

อาร์ซิโนเอที่ 4 (กรีก: Ἀρσινόη; ประสูติ 68 หรือ 59 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 41 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นหนึ่งในสี่ของพระราชโอรสและพระราชธิดา พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของทอเลมีที่ 12 อูเทเลส กับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม และเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกันกับทอเลมีที่ 13 ระหว่าง 48 - 47 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้พระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีของอียิปต์โบราณ พระนางอาร์ซิโนเอที่ 4 เป็นพระขนิษฐาของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 และเป็นพระภคินีของฟาโรห์ทอเลมีที่ 13

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทอเลมี
หมวดหมู่:ฟาโรห์หญิง
ทอเลมีที่ 14

ทอเลมีที่ 14 (ภาษากรีก: Πτολεμαῖος, Ptolemaľosos ประสูติ 60 หรือ 59 ปีก่อนคริสตกาล - 44 ปีก่อนคริสตกาล และครองราชย์ 47 - 44 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชโอรสของทอเลมีที่ 12 ของอียิปต์โบราณและเป็นหนึ่งในสมาชิกคนสุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของทอเลมีที่ 13 แห่งอียิปต์ เมื่อวันที่ 13 มกราคม 47 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นฟาโรห์และผู้ปกครองร่วมกับพระนางคลีโอพัตราที่ 7 พระองค์และพระนางคลีโอพัตราทรงได้อภิเษกสมรสกัน แต่พระนางคลีโอพัตรายังคงทำหน้าที่เป็นคนรักของเผด็จการโรมัน จูเลียส ซีซาร์ ทอเลมีถือว่าได้รับการขึ้นครองราชสมบัติในชื่อเท่านั้นโดยคลีโอพัตรารักษาอำนาจที่แท้จริง เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 44 ปีก่อนคริสตกาล ได้รับการสันนิษฐาน แต่ยังคงไม่แน่ใจว่าคลีโอพัตราวางยาพิษทอเลมีที่ 14 ด้วยดอกอโคไนต์ เพื่อให้พระราชโอรสของพระนางคลีโอพัตราคือ ทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน ขึ้นครองราชย์แทนร่วมกับพระมารดาเมื่อวันที่ 2 กันยายน 44 ปีก่อนคริสตกาล

**พงศาวลี**
พงศาวลีของฟาโรห์ทอเลมีที่ 14 
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทอเลมี
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 500
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
ผู้นำสูงสุดสโน้ค

ผู้นำสูงสุดโนค (Supreme Leader Snoke) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส (Star Wars) ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 7: อุบัติการณ์แห่งพลัง สโนคเป็นชายผู้มีสัมผัสแห่งพลัง ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดของปฐมภาคีในช่วงเวลาประมาณ 30 ปี หลังเหตุการณ์ในสตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6: การกลับมาของเจได ซึ่งปฐมภาคีเป็นรัฐเผด็จการทหารที่ถือกำเนิดขึ้นมาจากจักรวรรดิกาแลกติกที่ล่มสลายไป และพยายามเข้าปกครองกาแลกซี ตัวละครนี้มีความสามารถสูงในพลัง โดยเฉพาะด้านมืด เขาเป็นผู้ที่ล่อลวงเบน โซโล เข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นไคโล เร็น แต่สุดท้ายก็ถูกไคโล เร็นทรยศและสังหารในภาค สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 8: ปัจฉิมบทแห่งเจได 
ในภาพยนตร์ อุบัติการณ์แห่งพลัง และ ปัจฉิมบทแห่งเจได สโนคเป็นตัวละครที่ถูกสร้างจากคอมพิวเตอร์กราฟิกด้วยเทคนิกการจับการเคลื่อนไหว (โมชั่นแคปเจอร์) จากการแสดงของแอนดี เซอร์กิส
ลักษณะของตัวละครสโนคถูกเปลี่ยนแปลงมาlหลายต่อหลายครั้งระหว่างการพัฒนาภาพยนตร์ จนได้รูปลักษณ์สุดท้ายเมื่อตุลาคม พ.ศ. 2558 หรือเพียง 2 เดือน ก่อนภาพยนตร์จะออกฉาย เจเจ อับรามส์และนีล สแกนแลนไม่อยากให้ตัวละครนี้ดูชราและเสื่อมสังขารเหมือนดาร์ธ ซิเดียส นอกจากนี้ยังเคยพิจารณาให้ตัวละครนี้เป็นผู้หญิงด้วย
ในภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 9: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ต้นกำเนิดของสโนคได้รับการเปิดเผยว่า สโนคคือร่างโคลนของดาร์ธ ซิเดียสหรือพัลพาทีน ซึ่งผู้ที่สร้างขึ้นมาคือดาร์ธ ซีเดียสที่ฟื้นคืนชีพโดยการใช้ร่างโคลนจากความช่วยเหลือของเหล่าบรรดาผู้ภัดดีต่อซิเดียส ซิธอันเป็นนิรันดร์ (Sith Eternal) ด้วยการตัดต่อพันธุกรรมที่ผิดพลาดทำให้เขามีรูปร่างที่อัปลักษณ์ แต่กลับมีพลังที่เทียบเท่ากับดาร์ธ ซิเดียส หลังจากนั้นดาร์ธ ซิเดียสได้ใช้สโนคเข้าหาเบน โซโลและชักชวนเข้าสู่ด้านมืด จากนั้นก็ก่อตั้งกลุ่มปฐมภาคีเพื่อที่จะได้ควบคุมกาแลกซีอีกครั้งหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวร้ายในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้มีพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลูกน้อง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการร้าย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโคลน
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกฆาตกรรม
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
ปรารถนาสิ่งใดฤๅ

ปรารถนาสิ่งใดฤๅ เป็นซิงเกิลของค็อกเทล จากค่ายจีนี่ เรคคอร์ด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในปี พ.ศ. 2560 ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดยค็อกเทล วางจำหน่ายซิงเกิลในไอทูนส์พร้อมกับเผยแพร่มิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
มิวสิกวิดีโอเป็นเรื่องชีวิตของคน 3 คน ซึ่งนำเสนอปัญหาหลาย ๆ อย่าง เช่น ปัญหาความรัก ปัญหาทางกายภาพ ปัญหาการค้นหาตัวเองในวัยเรียน มันเป็นเรื่องที่เราพบเห็นได้ในชีวิตประจำวัน ซึ่งอิงมาจากโฆษณา "Follow the Father เราจะทำแบบในหลวง" ของไทยประกันชีวิต เป็นหนึ่งในเพลงพิเศษที่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จัดทำขึ้นในโอกาสครบรอบ 75 ปีของไทยประกันชีวิตในปีดังกล่าว นอกจากนี้ วงค็อกเทลยังใช้เพลงนี้เป็นเพลงปิดการแสดงคอนเสิร์ตค็อกเทล เอเวอร์ ไลฟ์ คอนเสิร์ตใหญ่ครั้งสุดท้ายของวงอีกด้วย

**ผู้ร่วมสร้างสรรค์เพลงและสถานที่บันทึกเสียง**
ผลิตโดย : ดนัย ธงสินธุศักดิ์
*ผู้กำกับเนื้อเพลง : ปัณฑพล ประสารราชกิจ
*บันทึกเสียงที่ : STUDIO 28 ,Summer Studio
*Choir conducted : ทฤษฎี ณ พัทลุง
*มิกซ์ & มาร์สเตอร์โดย : JAKE CRAI
*มิกซ์ที่ : STUDIO 28

**การตอบรับ**

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงของค็อกเทล (วงดนตรี)
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยดนัย ธงสินธุศักดิ์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:เพลงป็อปร็อกไทย
โดนวู่น

โดนวู่น (ဒုန်ဝန်း) หรือที่ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชเรียกว่า เมืองวาน เคยเป็นราชธานีของอาณาจักรหงสาวดีอยู่ 5 ปี (ระหว่าง ค.ศ. 1364 ถึง ค.ศ. 1369) อันตรงกับรัชสมัยของพระยาอู่ กษัตริย์พระองค์ที่ 8 เนื่องจากเกิดกบฏขึ้นในเมาะตะมะภายใต้การนำของสมิงพระตะบะ เจ้าเมืองเมาะตะมะในขณะนั้น ทำให้พระยาอู่ต้องหลบหนีมาตั้งมั่นอยู่ที่โดนวู่นหรือเมืองวาน กระทั่งสถานการณ์ความขัดแย้งสิ้นสุดลง พระยาอู่จึงตัดสินพระทัยย้ายราชธานีอีกครั้งไปยังหงสาวดี เมื่อ ค.ศ. 1369 กระทั่งสิ้นสุดยุคอาณาจักรหงสาวดี
ในวรรณคดีเรื่องราชาธิราชได้กล่าวถึงเมืองโดนวู่นหรือเมืองวานว่า สร้างขึ้นพร้อมกับเมืองสะโตงที่อยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำสะโตง ในรัชสมัยพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์พระองค์ที่ 2

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  location = London- cite journal | last1=Moore | first1=Elizabeth H. | last2=San Win | title=Sampanago: “City of Serpents” and Muttama (Martaban) | publisher=SOAS | url=https://eprints.soas.ac.uk/18429/1/Moore_SanWin2014_Sanpannago.pdf | pages=216–237 | year=2014
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
เทศบาลปาดาวัน

เทศบาลปาดาวัน (Perbandaran Padawan) เป็นชื่อสมุหนามของพื้นที่ในอำเภอกูจิง ซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้อำนาจการบริหารของสภานายกเทศมนตรีกูจิงใต้ และสภากรรมาธิการผู้จัดการกูจิงเหนือ เทศบาลปาดาวันมีพื้นที่ประมาณ 1771.3 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บริเวณชานเมืองตำบลกูจิงบางส่วน ตำบลซีบูรานและตำบลปาดาวันทั้งตำบล โดยพื้นที่ดังข้างต้นนี้อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของสภาเทศบาลปาดาวัน ซึ่งขึ้นตรงต่อรัฐบาลรัฐซาราวัก

**ที่มา**
ที่มาของชื่อ ปาดาวัน นั้นมาจากการประสมคำระหว่างคำว่า Padja และ Birawan ในภาษาบิดายูห์ ซึ่งมีที่มาจากการที่ชาวบ้านเผ่าบิดายูห์ชื่อว่า คินยาอู (Kinyau) ซึ่งตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่ที่เดิมเรียกกันว่า ซีบานยาอี (Sibanyai) เมื่อประมาณ 900 ปีที่แล้ว วันหนึ่งเขาได้ค้นพบลูกประคำสีขาวที่มีพลังอำนาจลึกลับในการรักษาเยียวยาความเจ็บป่วย ชาวบ้านจึงเรียกประคำนั้นว่า บีราวัน (Birawan) นอกจากนี้แล้ว ประคำดังกล่าวยังสามารถนำมาซึ่งความสงบสุข ความเจริญรุ่งเรือง และสันติสุขให้กับผู้คนในพื้นที่ ผู้อาวุโสในหมูบ้านซึ่งมีบุตรชายคนโตชื่อว่า ปาดจา (Padja) จึงได้ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านมาเป็น ปาดาวัน เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ประคำลึกลับและเป็นเกียรติแก่บุตรชายคนโตของเขา

**ดูเพิ่ม**
 กูจิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Padawan Municipal Council date=2010-08-25 
หมวดหมู่:เมืองในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:รัฐซาราวัก
เทศบาลเมืองท่าผา

เทศบาลเมืองท่าผา เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลท่าผา และพื้นที่บางส่วนของหมู่ 4 ตำบลปากแรต ในอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่าผาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2507 และเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2515 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
เมื่อเทศบาลตำบลท่าผา อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น เทศบาลตำบลท่าผาได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองท่าผา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 และมีผลในวันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน นับเป็นเทศบาลเมืองลำดับที่ 4 ของจังหวัดราชบุรี และเป็นลำดับที่ 2 ของอำเภอบ้านโป่ง ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลเมืองท่าผามีประชากรทั้งหมด 20,132 คน
เทศบาลเมืองท่าผาอยู่ห่างจากอำเภอเมืองราชบุรีประมาณ 50 กิโลเมตร

**อาณาเขต**
เทศบาลเมืองท่าผา มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับเทศบาลตำบลลูกแก อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี- ทิศใต้   ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลปากแรต อำเภอบ้านโป่ง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับองค๋การบริหารส่วนตำบลบ้านยางอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับองค๋การบริหารส่วนตำบลลาดบัวขาว อำเภอบ้านโป่ง

**การปกครอง**
เทศบาลเมืองท่าผา ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 20 หมู่บ้านของตำบลท่าผา และหมู่ที่ 4 บ้านท่าน้ำวน ของตำบลปากแรต โดยหมู่บ้านในเขตเทศบาลเมืองท่าผา ประกอบด้วย
- หมู่ที่ 1   บ้านท่าผา	- หมู่ที่ 2   บ้านไร่กล้วย- หมู่ที่ 3   บ้านท่าใหญ่- หมู่ที่ 4   บ้านดอนเสลา- หมู่ที่ 5   บ้านดอนเสลา	- หมู่ที่ 6   บ้านดอนเสลา- หมู่ที่ 7   บ้านหนองคางแมว- หมู่ที่ 8   บ้านหนองหญ้าปล้อง- หมู่ที่ 9   บ้านหลักหก- หมู่ที่ 10  บ้านทุ่งซ่าน- หมู่ที่ 11  บ้านห้วยขวาง- หมู่ที่ 12  บ้านฆ้องน้อย- หมู่ที่ 13  บ้านยางหัก- หมู่ที่ 14  บ้านยางหัก- หมู่ที่ 15  บ้านยางหัก- หมู่ที่ 16  บ้านรางวาลย์- หมู่ที่ 17  บ้านรางวาลย์- หมู่ที่ 18  บ้านโกสินารายณ์- หมุ่ที่ 19  บ้านครก- หมุ่ที่ 20  บ้านหัวทุ่ง
ตำบลปากแรต 	 	 	 - หมู่ที่ 4 บ้านท่าน้ำวน

**อ้างอิง**
ท่าผา
ท่าผา
อำเภอกูจิง

อำเภอกูจิง (Kuching District) เป็นเขตการบริหารระดับอำเภอภายในเขตกูจิง รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ประมาณ 1,868.83 ตารางกิโลเมตร ประชากรโดยรวมทั้งอำเภอมีประมาณ 617,887 คน (ปี ค.ศ. 2010)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
แผนที่อำเภอกูจิง
สำนักงานอำเภอกูจิง
อำเภอกูจิงแบ่งออกเป็น 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลกูจิง (Kuching) ตำบลปาดาวัน (Padawan) และตำบลซีบูราน (Siburan)

**ตำบลกูจิง**
พื้นที่ของตำบลกูจิงนั้นถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ- พื้นที่ในเขตเมือง ซึงเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ นครกูจิง- พื้นที่ชานเมือง และชนบท ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของเทศบาลปาดาวัน โดยก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อำเภอชนบทกูจิง มีศูนย์กลางการบริหารจัดการอยู่ที่ เมืองโกตาปาดาวัน (Kota Padawan) ซึ่งชื่อเดิม คือ ตลาดไมล์ที่ 10 (10th Mile Bazaar)

**ตำบลปาดาวัน**
ตำบลปาดาวันถูกจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อวัน 11 สิงหาคม ค.ศ. 1983 และมีศูนย์กลางการบริหารในขณะนั้นอยู่ที่ เติงบูกาบ (Teng Bukap)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all

**อ้างอิง**
กูจิง
ปาแลเดนาซียง

ปาแลเดนาซียง
ปาแลเดนาซียง (Palais des Nations, แปล: วังประชาชาติ) เป็นที่ทำการของสำนักงานสหประชาชาติประจำเจนีวา ตั้งอยู่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาคารหลังนี้ใช้เวลาก่อสร้าง 8 ปีจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1938 หนึ่งปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะปะทุขึ้น เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของสันนิบาตชาติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 หลังการก่อตั้งสหประชาชาติได้ไม่ถึงปี อาคารแห่งนี้ก็ถูกใช้งานเป็นสำนักงานสหประชาชาติ แม้ว่าในขณะนั้น สวิตเซอร์แลนด์จะยังไม่ได้เป็นสมาชิกสหประชาชาติก็ตาม ซึ่งในปี ค.ศ. 1938 ปาแลเดนาซียงถือเป็นหมู่อาคารที่ปริมาตรมากที่สุดเป็นลำดับสองของยุโรปรองจากพระราชวังแวร์ซาย ภายในอาคารแต่ละส่วนมีการจัดแสดงงานศิลปะจากหลายส่วนของโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สหประชาชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1940
หมวดหมู่:เจนีวา
เปรมิกา ป่าราบ

เปรมิกา ป่าราบ  เป็นภาพยนตร์แนว  ตลก,สยองขวัญ,ลึกลับ ผลิตโดยบริษัท ทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม  กำกับการแสดงโดย  ศิวกร จารุพงศา นำแสดงโดย จีน่า เดอซูซ่า,ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์, ปราโมทย์ ปาทาน, กิดาการ ฉัตรแก้วมณี, อนงค์นาถ ยูสานนท์  กำหนดออกฉายในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2560 โดยหนังจะเน้นความหลังของตัวละคร

**เรื่องย่อ**
รีสอร์ทแห่งใหม่เปิดขึ้นกลางป่า เหล่าเซเลบริตี้คนดังถูกเชิญมาร่วมงานเปิดตัวและพักค้างคืนที่นั่น ใครบางคนดันไปเสียบปลั๊กไฟตู้คาราโอเกะเก่าขึ้นมา และหลังจากนั้นก็มีผีสาวในชุดนักเรียนญี่ปุ่นออกมาอาละวาดไล่ฆ่าทุกคน ด้วยการบังคับให้ร้องเพลงใครร้องไม่ถูกใจ เธอจะฆ่า! เธอฆ่าทำไม เธอต้องการอะไร! เธอทำไปเพื่ออะไร! และแล้วความโหด มันส์ ฮา ที่มาพร้อมกับเสียงเพลง และการวิ่งหนีผีชนิดป่าราบก็เริ่มขึ้น

**นักแสดง**
 จีน่า เดอซูซ่า  รับบท  เปรมิกา- ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ รับบท ตุล- ทศพล หมายสุข รับบท หมวดภูมิ- ปราโมทย์ ปาทาน   รับบท พี่เคร่ง- กิดาการ ฉัตรแก้วมณี รับบท เอก- วรวุฒิ ตรีโสภากุล รับบท ป๊อป(มือเบส)- อนงค์นาถ ยูสานนท์ รับบท  เนตร- เกียรติขจร ท้วมดี รับบท เฮียเซ้ง- ชาลี อิ่มมาก รับบท ลุงชง- น่านเทพ รัตนกุล รับบท สารวัตร- ปวิทย์ จงขจร รับบท หมวด- ชนกอดุลย์ พงศ์สราญ รับบท ผู้กอง

**เพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์**
 เสือ
ขับร้องโดย ภัสสร บุณยเกียรติ- ประตูใจ
ขับร้องโดย สาว สาว สาว- สมชายฯ (สมชายจดปลายเท้า)
ขับร้องโดย สมชาย เข็มกลัด- ลูกหมูใส่รองเท้า
ขับร้องโดย สองวัย- เพราะฉะนั้น
ขับร้องโดย ชรัส เฟื่องอารมย์- เงา (วิ่ง)
ขับร้องโดย หรั่ง ร็อคเคสตร้า- นกเขาคูรัก
ขับร้องโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง, จุฑามาศ อิสสรานุกฤต- ฝากรัก
ขับร้องโดย ดิอินโนเซนท์- จะทำได้ไหม
เนื้อร้องโดย ประภาส ชลศรานนท์- ชั๊บ ชั๊บ ชั๊บ
ขับร้องโดย เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์- นาทีที่ยิ่งใหญ่
ขับร้องโดย คริสติน่า อากีล่าร์- ไถ่เธอคืนมา
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์- ตลอดเวลา
ขับร้องโดย พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

**การออกฉายและรายได้**

**รางวัล**
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 27 สาขาเทคนิคพิเศษการแต่งหน้ายอดเยี่ยม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 8823-  เรื่องย่อภาพยนตร์เปรมิกา ป่าราบ date=2017-12-25 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561

**ผู้เล่น**

**การซื้อ-ขาย**

**เข้า**

**ออก**

**ผู้เล่นที่ถูกปล่อยยืมตัว**

**สัญญานักเตะ**

**นัดกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล**

**ลีโอ ปรี-ซีซัน คัพ 2018**

**กระชับมิตร**

**กระชับมิตรนัดพิเศษ เจ. ลีก เอเชีย ชาลเลนจ์ 2018**

**การแข่งขัน**

**ภาพรวมการแข่งขัน**

**ภาพรวมสถิติ**

**แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ**

**เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก**

**รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ**

**ไทยพรีเมียร์ลีก**

**ตารางคะแนน**

**สถิติผลการแข่งขัน**

**ผลการแข่งขันในแต่ละนัด**

**ผลการแข่งขัน**

**ช้าง เอฟเอคัพ**

**โตโยต้า ลีกคัพ**

**สถิติ**

**การลงเล่น**

**ผู้ทำประตู**

**คลีนชีตส์**

**ผู้เล่นที่ติดโทษแบน**
หมายเหตุ :
^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกแรก
^^^ ผู้เล่นไม่ได้อยู่ให้กับทีมเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ฤดูกาลปัจจุบันตั้งแต่ช่วงเลกที่สอง
*หมายเหตุ: FA - ช้างเอฟเอคัพ , LC - โตโยต้าลีกคัพ และ ACL - เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

**ผู้เล่นที่ได้รับบาดเจ็บ**

**อ้างอิง**
61
อ
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์

ด้านหน้าของอาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แห่งเจนีวา (Cathédrale Saint-Pierre de Genève) เป็นอาสนวิหารนิกายโปรเตสแตนต์ประจำนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 1160 โดยอาร์ชดยุกแห่งโฟซีญี (Arducius de Faucigny) เจ้าชายมุขนายกแห่งสังฆมณฑลเจนีวา เริ่มแรกสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ก่อนที่ร้อยกว่าปีต่อมาจะมีการบูรณะเป็นสถาปัตยกรรมกอทิก และในศตวรรษที่ 18 ได้สร้างส่วนหน้าเพิ่มด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก วิหารแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ฌ็อง กาลแว็ง ใช้เป็นศูนย์กลางในการปฏิรูปนิกายในช่วงศริสต์ศตวรรษที่ 16

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official St Pierre Cathedral website—- Izi.travel: Cathedral visitor's guide date=2017-03-02 —- Tibet.ca: "The Dalai Lama visits to the Cathedral" (1999) date=2005-02-25 —
หมวดหมู่:เจนีวา
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
แฌโด

แฌโด
แฌโด (Jet d'Eau, ความหมาย: พวยน้ำ) เป็นน้ำพุขนาดใหญ่ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นจุดหมายตาที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครเจนีวา แฌโดตั้งอยู่ในทะเลสาบเจนีวาบริเวณปากแม่น้ำโรน น้ำพุแห่งนี้ใช้ปั๊มขนาด 500 กิโลวัตต์สองตัวที่กำลังไฟฟ้า 2,400 โวลต์ ทำการปั๊มน้ำขึ้นสู่อากาศที่ความสูง 140 เมตรเป็นปริมาณกว่า 500 ลิตรต่อวินาที นั่นหมายความว่าตลอดเวลาที่น้ำพุแห่งนี้ทำงาน จะมีน้ำปริมาณกว่า 7,000 ลิตรลอยอยู่ในอากาศ
น้ำพุแฌโดได้รับการติดตั้งในปี ค.ศ. 1886 ค่อนไปทางใต้เล็กน้อยจากตำแหน่งปัจจุบัน ซึ่งเมื่อแรกติดตั้งน้ำพุมีความสูงเพียง 30 เมตร ต่อมาในปี ค.ศ. 1891 น้ำพุถูกย้ายมาติดตั้งในตำแหน่งปัจจุบันเพื่อเฉลิมฉลองในงานเทศกาล 600 ปีการก่อตั้งสมาพันธรัฐสวิส และมีการเพิ่มความแรงของน้ำพุเป็นที่ความสูง 90 เมตร ในปี ค.ศ. 1951 มีการเพิ่มความแรงของน้ำพุอีกเป็นความสูงปัจจุบัน ซึ่งต้องสร้างสถานีสูบน้ำแยกต่างหาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจนีวา
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2561

การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ประจำปี พ.ศ. 2561

**นัดอุ่นเครื่องและกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล**

**การแข่งขัน**

**ภาพรวมสถิติ**

**สถิติการทำประตู**
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.

**คลีนชีตส์**
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.

**การซื้อ-ขายนักเตะ**

**เข้า**

**การเปิดตลาดซื้อ-ขาย เลกแรก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง**

**ออก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง**

**ยืมตัว เข้า**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง**

**ยืมตัว ออก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกแรก**

**การเปิดตลาดซื่อ-ขาย เลกที่สอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
บ
ฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ 1

ฮูดเจฟา (ภาษาอียิปต์โบราณ แปลว่า "ลบ" หรือ "หายไป") เป็นพระนามแฝงของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สอง ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามกษัตริย์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ซึ่งในปัจจุบันเข้าใจกันว่า ฮูดเจฟา หมายความว่า พระนามของฟาโรห์ได้หายไปแล้วจากเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามแห่งตูริน ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์ฮูดเจฟาที่ระบุไว้ในบันทึกพระนามแห่งตูริน คือ 11 ปี เนื่องจากตำแหน่งของฟาโรห์ฮูดเจฟาในบันทึกพระนามแห่งตูริน บางครั้งพระองค์จึงถูกระบุว่าเป็นฟาโรห์เซโซคริส ตามที่บันทึกไว้ในหนังสือแอกิปเทียกา โดยเป็นประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนโดยแมนิโธ ซึ่งเป็นนักบวชชาวอียิปต์ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล แมนิโธได้ระบุว่าฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวว่าทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 48 ปี และนักไอยคุปต์วิทยาได้พยายามเชื่อมโยงฟาโรห์ฮูดเจฟากับฟาโรห์ที่ได้รับการยืนยันทางโบราณคดีในช่วงเวลาดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟาโรห์เซธ-เพอร์อิบเซน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
ทะเลสาบซือริช

ทะเลสาบซือริช (Zürichsee; Lai da Turitg) เป็นทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่ระดับความสูง 406 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลสาบทอดตัวเป็นแนวยาวไปทางตะวันออกเฉียงใต้จากนครซือริชเป็นระยะทางกว่า 40 กิโลเมตร ทะเลสาบแห่งนี้รับน้ำมาจากคลองลินท์ ซึ่งเป็นคลองที่ไหลมาจากธารน้ำแข็งในเทือกเขาแอลป์ในรัฐกลารุส ทะเลสาบมีพื้นน้ำคิดเป็นพื้นที่กว่า 88.66 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 49 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 136 เมตร ทะเลสาบซือริชกินพื้นที่คาบเกี่ยวในรัฐสวิสสามรัฐ ได้แก่ รัฐซือริช, รัฐซังคท์กัลเลิน และรัฐชวีทซ์ ส่วนทางตะวันออกของทะเลสาบในรัฐซังคท์กัลเลินและรัฐชวีทซ์มีชื่อเรียกว่า ทะเลสาบโอเบอร์ (Obersee) ซึ่งมีความหมายว่า "ทะเลสาบที่สูง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ทะเลสาบซือริช- ทะเลสาบโอเบอร์
หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ทรานสไก

ทรานสไก (- หมายถึง พื้นที่นอกเหนือ แม่น้ำเกรตไค), มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐทรานสไก (โคซา : iRiphabliki yeTranskei) เป็นบันตูสถาน (อาณาเขตที่ตั้งขึ้นเพื่อแยกประชากรผิวดำ) ในประเทศแอฟริกาใต้ มีเมืองหลวงชื่อเมือง อึมทาทา ,ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็มทาทา ในปี 2004
ทรานสไก เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์ของแอฟริกาใต้ในเรื่องของการแบ่งแยกสีผิวและชนชั้นเพราะทรานสไกเป็นประเทศแรกสุดใน 4 ประเทศ ที่แยกตัวเป็นอิสระจากแอฟริกาใต้ก่อนที่จะกลับมารวมกันอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 และเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีสเทิร์นเคปในปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐ
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ จัดตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 30 มกราคม ค.ศ. 2018 โดยมีทั้งหมด 22 ทีมเข้าร่วมการแข่งขันในการคัดเลือกเพลย์ออฟที่จะตัดสินหาแปดทีมจาก 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2018

**ทีม**
22 ทีมต่อไปนี้ (8 จากโซนตะวันตกและ 13 จากโซนตะวันออก) จะได้ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ ซึ่งประกอบไปด้วยสามรอบ (รอบคัดเลือกรอบ 1, รอบคัดเลือกรอบ 2 และ รอบเพลย์ออฟ):
*4 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบคัดเลือกรอบ 1
*6 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบคัดเลือกรอบ 2
*12 ทีม เป็นทีมที่รออยู่ในรอบเพลย์ออฟ

**รูปแบบการแข่งขัน**
ในรอบคัดเลือกเพลย์ออฟ แต่ละคู่จะลงเล่นแบบนัดเดียว ในกรณีจำเป็น (มีการเสมอกัน) จะต่อเวลาพิเศษและดวลลูกโทษเพื่อตัดสินหาทีมผู้ชนะ ผู้ชนะของแต่ละคู่ในรอบเพลย์ออฟจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติ ผู้แพ้ทั้งหมดในแต่ละรอบที่มาจากสมาคมกับช่องทางการเพลย์ออฟเท่านั้นจะได้ผ่านเข้าสู่เอเอฟซีคัพ 2018 รอบแบ่งกลุ่ม

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางการแข่งขันของแต่ละรอบมีดังต่อไปนี้.

**สายการแข่งขัน**
สายการแข่งขันของรอบคัดเลือกเพลย์ออฟสำหรับแต่ละโซนเป็นการกำหนดขึ้นโดยเอเอฟซีซึ่งขึ้นอยู่กับอันดับสมาคมของแต่ละทีม โดยทีมที่มาจากสมาคมที่มีอันดับสูงกว่าจะได้เป็นเจ้าภาพสำหรับนัดนั้น แต่ละทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจัดวางอยู่ในรอบเพลย์ออฟคู่เดียวกันได้

**เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 1**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม ดี

**เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 2**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม บี

**เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 3**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอ

**เพลย์ออฟ โซนตะวันตก 4**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม ซี

**เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 1**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอช

**เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 2**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม อี

**เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 3**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม เอฟ

**เพลย์ออฟ โซนตะวันออก 4**
ทีมชนะเลิศ จะได้ผ่านเข้าสู่กลุ่ม อี

**รอบคัดเลือกรอบ 1**
ทั้งหมด 4 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 1
โซนตะวันออก

**โซนตะวันออก**
----

**รอบคัดเลือกรอบ 2**
ทั้งหมด 8 ทีมที่ลงเล่นในรอบคัดเลือกรอบ 2: 6 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 2 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 1
โซนตะวันออก

**โซนตะวันออก**
----
----
----

**รอบเพลย์ออฟ**
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบเพลย์ออฟ: 12 ทีมที่เข้าสู่ในรอบนี้ และ 4 ทีมผู้ชนะของรอบคัดเลือกรอบ 2
โซนตะวันตก
โซนตะวันออก

**โซนตะวันตก**
----
----
----

**โซนตะวันออก**
----
----
----

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เอเอฟซี แชมเปียนส์ ลีก, the-AFC.com
*1
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (Мария Владимировна Романова)

**พระประวัติ**
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ประสูติ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ มาดริด สเปน ทรงเป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิเรียลโรวิชแห่งรัสเซีย  กับ 
เจ้าหญิงโลนิดา บรากาติออน โดยพระองค์เป็นพระธิดาของพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์อังกฤษด้วย ผ่านทาง เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระองค์ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียสืบต่อจากพระบิดาตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว 2 พระองค์ดังนี้
#เจ้าชายนีโคลัสแห่งโรมาเนีย
#สมเด็จพระราชินีโจวันนาแห่งบัลแกเรีย

**เสกสมรส**
พระองค์ทรงเสกสมรส กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยทีงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 3 ในพระองค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา โดยทรงมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
#แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ทั้ง 2 ทรงแยกกันอยู่ โดยพระองค์และพระบุตรจะเสด็จไปประทับ ณ ฝรั่งเศส และ สเปน อยู่บ่อยครั้ง พระองค์สามารถรับสั่งภาษารัสเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และ ภาษาอาหรับ ได้ดี

**พระกรณียากิจในฐานะแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย**
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะตัวแทนพระราชวงศ์ทั้งยังปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเป็นจำนวนบ่อยครั้ง นักสิชาการของหลายๆประเทศต่างออกมาให่ความเห็นว่า ในอนาคต รัสเซียอาจจะได้รับการฟื้นฟูระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์กลับคืนมาอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรราชวงศ์แห่ง โรมาเนีย ก็มีโอกาสหลับมาได้มากกว่าเนื่องจากประชาชนส่วนมากยังคงมีความจงรักภักดีต่อระบอบกษัตริย์ 
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาเคยออกมาประทานสัมภาณ์ว่า
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:แกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:เจ้าหญิงปรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:บุคคลจากมาดริด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เขตกูจิง

การแบ่งเขตปกครองระดับอำเภอ (District) และตำบล (Sub-district) ภายในเขตกูจิง
เขตกูจิง (Kuching Division) เป็นหนึ่งใน 12 เขตของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย โดยก่อนหน้านี้ เขตกูจิงใช้ชื่อเรียกว่า เขตที่ 1 เนื่องจากเป็นเขตที่เป็นศูนย์กลางการปกครองและมีความก้าวหน้าทันสมัยมากที่สุดในซาราวัก ปัจจุบันเขตกูจิงมีพื้นที่ประมาณ 4,559.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นมากที่สุดในรัฐซาราวัก
เขตกูจิงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 อำเภอ (District) ได้แก่ อำเภอกูจิง อำเภอบาอู และอำเภอลันดู, และระดับตำบล (Sub-district) อีก 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลปาดาวัน และตำบลเซอมาตาน

**ประชากร**
ประชากรของเขตกูจิงจากการประเมินในปี ค.ศ. 2010 มีประมาณ 705,546 คน ซึ่งถือเป็นเขตที่มีประชากรมากและหนาแน่นที่สุดในรัฐซาราวัก โดยประชากรส่วนมากจะกระจุกตัวอยู่ในอำเภอกูจิง

**กลุ่มชาติพันธ์ุ**
เขตกูจิงถือเป็นเขตที่มีประชากรที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูง อย่างไรก็ตาม สัดส่วนของกลุ่มชาติพันธ์ุต่าง ๆ ในเขตกูจิงนั้นจะมีความแตกต่างจากเขตอื่นที่เหลือในรัฐซาราวัก โดยชาติพันธุ์มาเลย์และจีนจะถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในเขตนี้ ในขณะที่เขตอื่นในซาราวักนั้นกลุ่มชาติพันธ์ุหลักจะเป็นชาวอีบันและชาวจีน ส่วนชาติพันธ์ุในเขตกูจิงที่มีจำนวนรองลงมาจากสองกลุ่มหลักข้างต้น คือ ชาวบีดายูห์ ทั้งนี้ ชาวจีนส่วนใหญ่ที่อยู่ในเขตกูจิงนั้นเป็น
ชาวจีนฮากกา และฮกเกี้ยน มีชาวจีนฝูโจวและ
แต้จิ๋วบ้างเป็นบางส่วน ซึ่งโดยส่วนมากจะตั่งถิ่นฐานอยู่ในเขตนครกูจิงและแถบชานเมือง 
เขตกูจิงเป็นเขตที่มีชาวมาเลย์จำนวนมากที่สุดในรัฐซาราวัก โดยชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์เกือบทั้งหมดในรัฐล้วนมีเชื้อสายมาจากชาวมาเลย์ในเขตกูจิงที่อพยพย้ายถิ่นฐานไปยังพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ในเขต ยกเว้นในเขตตำบลปาดาวัน นอกจากนี้ เขตกูจิงยังเป็นบ้านของชุมชนชาวบีดายูห์ที่ใหญ่ที่สุดในมาเลเซียตะวันออก เช่นเดียวกันกับชาวซาราวักเชื้อสายมาเลย์ ชาวบีดายูห์ส่วนใหญ่ในรัฐซาราวักล้วนสืบเชื้อสายมาจากชาวบีดายูห์ในเขตกูจิง ทั้งนี้ชาติพันธ์ุบีดายูห์นั้นเป็นชาติพันธุ์หลักในเขตอำเภอบาอูของเขตกูจิง นอกจากนี้ เขตกูจิงยังมีกลุ่มชาติพันธุ์รองอื่นอีก 2 กลุ่ม คือ ชาวอีบัน (Iban) และ ชาวเมลาเนียว (Melanau) ซึ่งส่วนใหญ่มีพื้นเพถิ่นกำเนิดเดิมอยู่นอกเขตกูจิง ทั้งนี้ ชาวอีบันกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในเขตกูจิงนั้นจะอยู่ในพื้นที่หมู่บ้านซีอลกานดิส (Kampung Siol Kandis), เปตราจายา (Petra Jaya) และเมืองกูจิง ส่วนชาวเมลาเนียวที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานนั้นจะถูกหลอมรวมและกลืนไปกับชาวมาเลย์เนื่องจากนับถือศาสนาอิสลามเช่นเดียวกัน โดยบางส่วนนั้นไม่มีการใช้ภาษาเมลาเนียวในชีวิตประจำวันแล้วเนื่องจากถูกกลืนอัตลักษณ์จนเหมือนกลายเป็นชาวมาเลย์

**เศรษฐกิจ**
เขตกูจิงเป็นที่ตั้งของนครกูจิงเมืองหลวงของรัฐซาราวัก ซึ่งเป็นเมืองศูนย์กลางธุรกิจ, การค้าขาย, อุตสาหกรรม, ภาคบริการ, การศึกษา, รวมไปถึงการท่องเที่ยวของรัฐซาราวัก กูจิงจึงเป็นเมืองที่ใช้กำลังของประชากรภายในเมืองเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจมากกว่าที่จะใช้ทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่มากมายในเขตนี้

**การเมืองการปกครอง**

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การคมนาคนขนส่ง**

**โครงสร้างพื้นฐาน**

**กีฬาและเกม**

**การศึกษา**

**การสาธารณสุข**

**ระบบความปลอดภัย**

**การบริการภาครัฐ**

**ดูเพิ่ม**
 รัฐซาราวัก- อำเภอกูจิง- อำเภอบาอู- อำเภอลันดู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kuching Resident Office-  Kuching Tourism date=2007-09-29 -  Kuching Info
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐซาราวัก
โรงเรียนสุขฤทัย

โรงเรียนสุขฤทัย ( Sukrutai School) เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย เป็นสถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม

**ประวัติโรงเรียน**
โรงเรียนสุขฤทัย เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย ได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนกระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2532 ที่เลขที่ 33/1 ถนนรามอินทรา แขวงจระเข้บัว เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ประเภทโรงเรียนสามัญศึกษา ระดับก่อนประถมศึกษา เพื่อเปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึง ชั้นอนุบาลปีที่ 3 ประเภทวิชาที่สอน วิชาสามัญ โดยให้รับนักเรียนได้ ไม่เกิน 193 คน จำนวน 6 ห้องเรียน
ต่อมา ในปี 2545 ได้รับอนุญาตเปลี่ยนแปลงชื่อโรงเรียนจาก “โรงเรียนอนุบาลสุขฤทัย” เป็น “โรงเรียนสุขฤทัย” ในปี 2546 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนแปลงอายุการรับนักเรียน จากเดิม 3-6 ปี เป็นรับนักเรียนอายุ 3-12 ปี ขยายหลักสูตรระดับประถมศึกษาได้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2546 เป็นต้นไป

**หลักสูตรการสอน**
โรงเรียนสุขฤทัย จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรแกนกลางของประเทศ โดยมีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนให้เป็นคนดี มีปัญญา มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีขีดความสามารถในการแข่งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพิ่มศักยภาพของผู้เรียนให้สูงขึ้น สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุข บนพื้นฐานของความเป็นไทย ความเป็นสากล และมีพร้อมกับการศึกษาต่อ ดังนั้นเพื่อให้การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนสุขฤทัย เป็นไปตามแนวนโยบายการจัดการศึกษาของชาติ และความต้องการของสังคม และชุมชน ทางโรงเรียนจึงดำเนินการจัดหลักสูตรการสอนออกเป็น 2 ระดับ คือ
#ระดับปฐมวัย
#ระดับประถมศึกษา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:โรงเรียนในเขตบางเขน
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:โรงเรียนเอกชนในกรุงเทพมหานคร
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร

โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ( Kornprapaphat Bilingual School) เดิมชื่อโรงเรียนอนุบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นก่อนประถมศึกษา(อนุบาล) ไปจนถึงระดับประถมศึกษา

**เกี่ยวกับโรงเรียน**
โรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร ตั้งอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย  การก่อตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 นั้น ก็เพื่อให้บริการแก่ชุมชนโดยรอบที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว  ซึ่งขณะนั้นโรงเรียนของเรายังอยู่ภายในบริเวณวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และต่อมาโรงเรียนได้พัฒนาเติบโตขึ้น   กระทั่งปี พ.ศ. 2541 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารใหม่และได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่ถนนบ้านกอก กระทั่งปัจจุบัน
ในปี 2004 ทางโรงเรียนได้จัดให้มีหลักสูตรการเรียนการสอนแบบ โปรแกรมภาษาอังกฤษ (English Program) และต่อจากนั้นจำนวนนักเรียนได้ขเพิ่มจำนวนขึ้น และปัจจุบันเรามีจำนวนนักเรียนกว่า 300 คน และครูจำนวน 30 คน   และนับจากนั้น โรงเรียนของเราก็ได้เป็นที่ยอมรับในฐานะเป็นโรงเรียนที่มีคุณภาพ รับประกันคุณภาพการศึกษา โดยได้รับรางวัลพระราชทาน โรงเรียนดีเด่นถึง 3 สมัย ถือเป็นเกียรติประวัติของโรงเรียนดีเด่นในย่านภูมิภาคแห่งนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 โรงเรียนได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนสองภาษา   เป้าหมายเพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาการสื่อสารทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ โดยได้นำบทเรียนวิชาภาษาอังกฤษที่สอนโดยครูต่างชาติ ให้สอนในทุกระดับชั้นในโปรแกรมไทย โดยทางโรงเรียนหวังที่จะให้นักเรียนได้รับการปูพื้นฐานด้านภาษาอังกฤษ เพื่อพัฒนาสู่ระดับที่สูงขึ้นในโลกสังคมสมัยใหม่นี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักของโรงเรียนสองภาษากรประภาภัทร
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
โกรสมึนส์เทอร์

โกรสมึนส์เทอร์
โกรสมึนส์เทอร์ (Grossmünster) เป็นโบสถ์สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์นิกายโปรเตสแตนต์ในนครซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในสี่โบสถ์หลักของซือรืช ตามตำนานแล้ว โบสถ์แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชาร์เลอมาญ หลังจากที่ม้าของพระองค์คุกเข่าหน้าหลุมศพของนักบุญเฟลิกซ์และเรกูลา นักบุญผู้คุ้มครองแห่งซือริช อย่างไรก็ตาม โบสถ์ที่เห็นในปัจจุบันเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 12 และแล้วเสร็จในค.ศ. 1220 ต่อมาในปี 1492 ก็ได้มีการสร้างหอสูงสองยอดขึ้นด้วยไม้ แต่ก็ถูกเพลิงไหม้ไปในปี 1763 หอสูงที่เห็นในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี 1787

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website-  Grossmünster, Zürich - Sacred Destinations (includes  photo gallery)
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย  (Grand Duke George Mikhailovich of Russia)

**พระประวัติ**
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชแห่งรัสเซีย ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยพระองค์ได้รับการเข้าพิธีจุ่มศีลเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยทรงมีพระราชบิดาพระราชมารดาทูลหัว ซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์และพระบรมราชินีทั้งหมด มีดังนี้
#สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
#สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
#สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
#อดีตกษัตริย์ซีโมนแห่งบัลแกเรีย
#อดีตพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย
โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย ตามพระมารดาและได้รับพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ตามพระบิดา

**ทรงศึกษาและอาชีพ**
แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิช ทรงจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในมาดริด และทรงเสด็จไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และมหาวิทยาลัยเซนต์จอห์นอ๊อกฟอร์ด ซึ่งเป็นเครือของมหาวิทยาลัยอ๊อกฟอร์ด เมื่อทรงศึกษาจบ แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงทำงานที่ บรัสเซลส์ โดยทรงทำงานในฐานะสภายุโรป โดยทรงเคยดำรงตำแหน่งอดีตกรรมาธิการยุโรปด้านการขนส่งและพลังงาน หลังจากนั้นก็เสด็จไปประทับ ณ ประเทศลักเซมเบิร์ก โดยทรงทำงานเป็นคณะกรรมาธิการยุโรปคณะกรรมการทั่วไปสำหรับพลังงานปรมาณูและการรักษาความปลอดภัย
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 แกรนด์ดยุกจอร์จ มิไคโลวิชทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยอธิบดีของ MMC Norilsk Nickel ซึ่งเป็นบริษัทเหมืองแร่นิกเกิลรายใหญ่ของรัสเซีย
ในปี พ.ศ. 2555 ทรงได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้บริหารระดับสูงของ Metal Trade Overseas ซึ่งเป็นศูนย์กลางการขาย Norilsk Nickel ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในปี พ.ศ. 2557 ทรงตั้งบริษัท Romanoff & Partners ใน กรุงบรัสเซลส์

**ว่าที่แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย**
พระองค์ทรงเป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียพระองค์ปัจจุบัน นั้นหมายถึงการก้าวไปสู่ตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์แห่งรัสเซีย ต่อไปถัดจาพระมารดา พระองค์เคยออกมาประทานพระดำรัสเกี่ยวกับตำแหน่งนี้เมื่อปี 2552 
แต่ถึงอย่างไรก็ดี พระองค์ในวัย 38 ปี ยังมิได้เสกสมรส รัฐบาลและประชาชนต่างหวั่นเกรงถึงพระสถานะต่อไปของราชวงศ์ จะมีผู้สืบทอดที่เป็นสายพระโลหิตตรงจากพระองค์หรือไม่นั่น ขึ้นอยู่กับการตัดสินพระทัยชีวิตคู่ของพระองค์ด้วยพระองค์เอง จนกระทั่งพระองค์ ทรงเข้าพิธีเสกสมรสกับ รีเบคกา วิกตอเรีย โรมานอฟนา-เบ็ตตารินี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2564 จึงทำให้เป็นที่เชื่อมั่นว่า ในอนาคต จะมีผู้สืบตำแหน่ง ผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซีย และคลายความกังวลของทุกฝ่ายไปได้ เพราะไม่ว่าพระองค์จะทรงมีพระโอรสหรือพระธิดา ก็สามารถสืบทอดตำแหน่งได้

**พระอิสริยยศ**
 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน แกรนด์ดยุกจอร์จ มิโคโลวิชแห่งรัสเซีย เจ้าชายแห่งปรัสเซีย ( His Imperial and Royal Highness Grand Duke George Mikhailovich of Russia, Prince of Prussia)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:บุคคลจากมาดริด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
นางมหาจันทเทวี

นางมหาจันทเทวี (စန္ဒာဒေဝီ မွေ့ဇိပ် ) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุชีพ เป็นพระมเหสีในพระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรเมาะตะมะ-หงสาวดี
พระนางมีพระนามประสูติว่า มุชีพ เป็นธิดาคนที่ 3 ของเสนาบดีนาม Than-Bon เสนาบดีผู้ใหญ่ในราชสำนักเมาะตะมะ พระนางพร้อมพระเชษฐภคินีอีก 2 พระองค์คือ นางจันทะมังคะละที่ 2 หรือ นางมุเอียด และนางอำเตียว หรือ นางมุกอ ได้เป็นพระมเหสีในพระยาอู่หลังจากที่พระยาอู่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ ขณะที่พระขนิษฐา พระนางสิริมายาเทวี หรือ นางมุเตียว ได้เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ในอีก 5 ปีต่อมา
พระนางได้รับพระอิสริยยศคือ จันทเทวี พระนางมีพระธิดาพระองค์เดียวคือ ตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีองค์แรกในพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ

นิวโตรฟิลในเลือดต่ำ คือภาวะที่มีระดับความเข้มข้นของเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในเลือดต่ำกว่าปกติ นิวโตรฟิลเป็นเม็ดเลือดขาวส่วนใหญ่ที่พบในกระแสเลือด ทำหน้าที่สำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยเป็นส่วนหนึ่งของด่านแรกของการดักจับและทำลายแบคทีเรีย เศษของแบคทีเรีย และไวรัสที่ถูกจับโดยอิมมูโนกลอบูลิน ซึ่งล่องลอยในเลือด ผู้ป่วยที่มีนิวโตรฟิลในเลือดต่ำจะมีโอกาสติดเชื้อมากกว่าปกติ และหากติดเชื้อแล้วไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม อาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ เช่นที่พบในภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะนี้อาจเกิดได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง บางครั้งอาจใช้สลับกันกับคำว่า "เม็ดเลือดขาวต่ำ" ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรคของโมโนไซต์และแกรนูโลไซต์
หมวดหมู่:โรคทางโลหิตวิทยา
หมวดหมู่:เลือด
หมวดหมู่:เม็ดเลือดขาว
พระนางปิยราชเทวี

พระนางปิยราชเทวี (ပီယရာဇဒေဝီ, pron; Piyarājadevī;  คริสต์ทศวรรษ 1360 –  เมษายน 1392) พระนามเดิม เม้ยมะนิก (မွေ့ မနိတ်; Mwei Maneit เมฺว มะนิ แปลว่า "แม่มณี") เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ในพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง ค.ศ. 1384 ถึง 1392 ได้รับการสถาปนาเป็นพระอัครมเหสีเมื่อ ค.ศ. 1390 ภายหลังตะละแม่ท้าว พระอัครมเหสีพระองค์แรกปลงพระชนม์ชีพพระองค์เองด้วยความน้อยพระทัย

**พระประวัติ**
พงศาวดาร ราชาธิราช ระบุว่า พระนางเคยเป็นสามัญชนนาม เม้ยมะนิก (မွေ့ မနိတ်; "แม่มณี") พระนางเป็นคนขายดอกไม้ (หรือคนขายน้ำมันปรุงอาหาร) พระนางสมรสกับมะจัดสุด (มีอีกนามว่า Ma Aung Sut) เช้าวันหนึ่งเมื่อ  เดือนพฤษภาคม/มิถุนายน ค.ศ. 1383 เจ้าชายพญาน้อยผู้เริ่มก่อกบฏต่อพระยาอู่ พระราชบิดา ทอดพระเนตรเห็นพระนางที่นอกเมืองดากอน เจ้าชายลุ่มหลงในความงามของเม้ยมะนิกและจับตัวพระนางไป สามีของพระนางจึงหนีไปพะโค และรายงานข่าวแก่พระมหาเทวี พระปิตุจฉาและพระราชมารดาบุญธรรมของเจ้าชาย ไม่เพียงแค่พระสวามีเท่านั้นที่ตอบสนองต่อข่าวนี้อย่างไม่สู้ดี ตะละแม่ท้าว พระมเหสีองค์แรกของเจ้าชายพญาน้อยผู้พึ่งให้กำเนิดพระราชโอรสองค์แรกนามพ่อลาวแก่นท้าว ก็เจ็บพระทัยอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม เม้ยมะนิกกลายเป็นพระมเหสีของเจ้าชายกบฏในต่างแดน ประมาณเจ็ดเดือนต่อมา พระนางกลายเป็นอัครมเหสีแห่งอาณาจักรหงสาวดี ในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1384 พระยาอู่สวรรคต สองวันต่อมา ราชสำนักยอมรับให้พญาน้อย พระราชโอรสกบฏผู้เสด็จกลับพะโค ขึ้นเป็นกษัตริย์ สามัญชนไม่ใช่ตัวเลือกแรกในการเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าราชาธิราช พระองค์จึงร้องขอพบตะละแม่ท้าวที่มาจากเชื้อพระวงศ์ แต่พระนางปฏิเสธที่จะพบพระองค์ เพื่อตอบสนองต่อสิ่งนี้ พญาน้อยจัดพิธีราชาภิเษกในวันถัดไป (5 มกราคม ค.ศ. 1384) โดยมีเม้ยมะนิกเป็นอัครมเหสี พระองค์ถือตำแหน่ง "ราชาธิราช" และพระราชทานเม้ยมะนิกด้วยตำแหน่ง "ปิยราชเทวี"
ความสัมพันธ์กับพระมเหสีองค์แรกไม่มีวันเป็นเหมือนเดิมอีกเลย และพระนางปิยราชเทวียังคงเป็นอัครมเหสี ตำแหน่งของพระนางได้รับการยืนยันอีกครั้งใน ค.ศ. 1390 โดยในปีนั้น พระเจ้าราชาธิราชได้จัดพิธีราชาภิเษกที่ยิ่งใหญ่ขึ้นอีกครั้งเพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ในการรวมภูมิภาคที่พูดภาษามอญ 3 แห่งเป็นหนึ่งอีกครั้ง พระองค์ให้พระนางปิยราชเทวีอยู่เคียงข้างในฐานะอัครมเหสีในพิธี ตะละแม่ท้าวรู้สึกเสียพระทัยอีกครั้ง การโต้เถียงระหว่างทั้งสองทวีความรุนแรงขึ้น กษัตริย์ทรงยึดมรดกตกทอดของครอบครัวจากตะละแม่ท้าว (ธำมรงค์สิบสองวงที่พระยาอู่ พระราชบิดา พระราชทานให้) และมอบให้กับพระนางปิยราชเทวี ด้วยความขมขื่นและอกหัก ตะละแม่ท้าวจึงทำการอัตวินิบาตกรรม จากนั้นพระเจ้าราชาธิราชทรงสั่งให้ประหารชีวิตพ่อลาวแก่นท้าว พระราชโอรสองค์เดียวจากพระนาง เนื่องจากพระองค์เกรงว่าพระราชโอรสในวัยหนุ่มภายหลังอาจแก้แค้นแทนพระราชมารดา ตามตำนานระบุว่า พ่อลาวแก่นท้าวก่อนสวรรคตสาบานว่าจะกลับมาเกิดใหม่เป็นเจ้าชายแห่งอังวะ และกลับชาติมาเกิดเป็นมังรายกะยอฉะวาแห่งอังวะ ผู้ภายหลังกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของพระเจ้าราชาธิราช
พระนางปิยราชเทวีสิ้นพระชนม์  เมษายน ค.ศ. 1392 (หรือ 1393) พงศาวดารไม่ได้รายงานว่าพระนางมีพระราชโอรสธิดาหรือไม่ ราชเทวี เม้ยโอนนอง (Mwei Ohn-Naung) ขึ้นดำรงตำแหน่งอัครมเหสีต่อจากพระนาง

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  location = London-  year=1967 - cite book | last=Pan Hla | first=Nai | author-link=Nai Pan Hla | title=Razadarit Ayedawbon | language=my | orig-year=1968 | edition=8th printing | year=2005 | location=Yangon | publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู

พระนางรัตนาเทวีแห่งตองอู (ရတနာ ဒေဝီ, pron; Ratanadevī) เป็นหนึ่งในห้าพระมเหสีของพระเจ้าเมงจีโย ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ตองอู และเป็นพระมารดาของพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีในพระเจ้าบุเรงนอง มีพระนามเมื่อแรกประสูติตามพงศาวดารมาตรฐานว่า ขิ่นเว (ခင်နွယ်) หรือตามพงศาวดารมหาราชวงศ์ตองอูว่า ขิ่นนีนเว (ခင်နှင်းနွယ်)

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  edition=2006, 2nd printing
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1490
นางอำเตียว

นางอำเตียว (နှင်းအံဒေါင်း မွေ့ကော, pron) หรือในวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช เรียก นางมุกอ เป็นพระมเหสีในพระยาอู่ กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรหงสาวดี ซึ่งพระนางได้เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่ 2 ของพระยาอู่

**พระประวัติ**
พระนางมีพระนามประสูติว่า มุกอ โดยเป็นพระธิดาองค์ที่สองในรัฐมนตรี Than-Bon แห่งราชสำนักเมาะตะมะ ทั้งพระนาง มุเอียด และมุชีพ พระเชษฐภคินี/ขนิษฐา กลายเป็นพระมเหสีของพระยาอู่หลังขึ้นครองราชย์ มุเตียว พระขนิษฐาของบรรดาพระนาง กลายเป็นพระมเหสีของพระยาอู่ประมาณ 5 ปีต่อมา
บรรดาศักดิ์ของพระนางคือ นางอำเตียว (บางครั้งรายงานเป็น Hnin An Daw (နှင်းအံဒေါ)) พระนางให้กำเนิดพระราชธิดานามตะละแม่ศรี ผู้กลายเป็นพระมเหสีในพญากือนาแห่งอาณาจักรล้านนา (ในคริสต์ทศวรรษ 1560 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1570)
พระนางอาจดำรงตำแหน่งอัครมเหสีต่อจากมุเอียดหลังพระเชษฐภคินีสิ้นพระชนม์ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1560

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book | last=Pan Hla | first=Nai | author-link=Nai Pan Hla | title=Razadarit Ayedawbon | language=my | orig-year=1968 | edition=8th printing | year=2005 | location=Yangon | publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
ประชากรศาสตร์อิหร่าน

ปีรามิดประชากรอิหร่านใน ค.ศ. 2020
ประชากรในประเทศอิหร่านเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยใน ค.ศ. 2016 มีจำนวนประชากรถึงประมาณ 80 ล้านคน 
ใน ค.ศ. 2021 ประชากรประเทศมีอยู่ประมาณ 85 ล้านคน
อย่างไรก็ตาม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อัตราการเกิดของอิหร่านลดลงอย่างมีนัยยะ งานวิจัยทำนายว่าอัตราการเติบโตของประชากรในประเทศอิหร่านจะยังคงช้าลงจนกระทั่งคงที่ในจำนวนประมาณมากกว่า 100 ล้านคนใน ค.ศ. 2050 ใน ค.ศ. 2012 ครึ่งหนึ่งของประชากรประเทศมีอายุน้อยกว่า 35 ปี
ใน ค.ศ. 2009 จำนวนผู้อาศัยในครัวเรือนมี 15.3 ล้าน (4.8 คนต่อครัวเรือน) ครอบครัวหนึ่งได้รายได้โดยเฉลี่ยที่ 11.8 ล้านเรียล (ประมาณ 960 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเดือน (ค.ศ. 2012)

**ประชากร**
รายงานจากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2016 ประชากรในประเทศอิหร่านมี 79.9 ล้านคน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Statistical Center of Iran- BBC - Iran in Maps - Map of Iranian ethnic groups & population density- Iran: A Vast Diaspora Abroad and Millions of Refugees at Home - Migration Information Institute (2006)- Human Development Report - 2009 (UNDP Iran's entry)
สุจินดา ดั่งวัน

สุจินดา ดั่งวัน (Sujinda Dangvan , เกิด 20 ตุลาคม 2534) หรือรู้จักกันในชื่อ บิลลี่  (Billy) นักฟุตบอลอาชีพลูกครึ่งไทย-อเมริกันในตำแหน่ง กองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับ โปลิศ เทโร ใน ไทยลีก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 sujinda-billy-dangvan/474189
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนดีเอโก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอเมริกัน