Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ส้มมุด

ส้มมุด ( Mangifera foetida) เป็นพืชในสกุลเดียวกับมะม่วง เป็นผลไม้พื้นเมืองของภาคใต้ไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ และเวียดนาม กระบี่เรียกว่า ส้มมุดหรือมะมุด นราธิวาสเรียกว่า มะม่วงป่าหรือมาแซอูแต เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม เรียบเป็นมัน ดอกเป็นดอกช่อ สีชมพูอมแดง หอมเย็น เปลือกต้นแตกเป็นสะเก็ดเปลือกนอกสีน้ำตาลคล้ำ เปลือกในสีน้ำตาลแดง ผลอ่อนสีเขียวเข้ม ผลสุกสีเหลืองแกมเขียว เมื่ออ่อน เนื้อสีขาวเช่นเดียวกับมะม่วง แต่เปรี้ยวกว่า เนื้อแน่น เหนียวกว่า สุกแล้วเนื้อสีเหลือง กลิ่นแรงมาก ทำให้เป็นผลไม้ที่ถูกห้ามนำขึ้นรถโดยสารหรือห้องประชุม 
ส้มมุดเป็นผลไม้กินสด เนื้อผลรับประทานได้ มีกลิ่นขี้ไต้ และนำมาปรุงรสเปรี้ยวในอาหาร เช่น น้ำพริก นำมากินเป็นผักแกล้ม นำมายำกับปลาใส่มะพร้าวคั่ว หรือใส่ในแกงส้ม แกงเหลือง ผลดิบใช้เป็นผักหรือดองโดยเฉพาะในกาลีมันตันตะวันออกนิยมนำไปใช้แทนมะขาม ในมาเลเซียใช้ทำน้ำพริกและนำไปดอง ชาวโอรังอัซลีในคาบสมุทรมลายูใช้น้ำยางในการสักผิวหนัง เพื่อให้รอยสักติดลึก ใบใช้เป็นยาลดไข้ เมล็ดใช้แก้โรคติดเชื้อราบางชนิด ผลดิบมียางซึ่งทำให้ระคายเคืองในปากและริมฝีปาก ผลสุกมียางเฉพาะที่เปลือก
ส้มมุดจากชวาตะวันตก อินโดนีเซีย

**อ้างอิง**
 นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. ส้มมุด ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550. หน้า 233- พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 292 – 293- Our Tropical Garden.  Bachang (Mangifera foetida)
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลมะม่วง
หนอนหัวดำมะพร้าว

หนอนหัวดำมะพร้าว (coconut black-headed caterpillar;Opisina arenosella Walker) เป็นแมลงศัตรูสำคัญที่เข้าทำลายต้นมะพร้าว  มีถิ่นกำเนิดในประเทศศรีลังกา อินเดีย และ บังกลาเทศ ระยะตัวหนอนจะกัดแทะผิวใบด้านใต้ใบมะพร้าว ถักเส้นใยหุ้มลำตัว โดยรวมกับขุยใบมะพร้าวที่กัดแทะสร้างเป็นทางยาวคล้ายอุโมงค์ปกคลุมลำตัว เมื่อหนอนใกล้เข้าดักแด้จะถักเส้นใยหุ้มลำตัวอย่างแน่นหนาติดกับใบมะพร้าว และเข้าดักแด้ภายในนั้น ตัวเต็มวัยเป็นผีเสื้อกลางคืน ถ้าเข้าทำลายรุนแรงทำให้ต้นมะพร้าวชะงัก การเจริญเติบโต ผลผลิตลดลง และบางต้นยืนต้นตาย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แมลง
เวลามาตรฐานไทย

ประเทศไทยใช้เวลามาตรฐานโดยนับจากเวลาสากลเชิงพิกัดแล้วเพิ่มไปอีก 7 ชั่วโมง เวลามาตรฐานไทยเป็นเวลาเดียวกับเวลามาตรฐานครัสโนยาสค์ (รัสเซีย) เวลามาตรฐานฮอฟด์ (มองโกเลีย) เวลามาตรฐานอินโดจีน (ลาว กัมพูชา เวียดนาม) เวลามาตรฐานอินโดนีเซียตะวันตก และเวลามาตรฐานเกาะคริสต์มาส (ออสเตรเลีย) ซึ่งประเทศไทยใช้เขตเวลาเดียวกันทั้งปีทั่วประเทศโดยไม่มีเวลาออมแสง

**ประวัติ**
ในอดีตนั้นคนไทยกำหนดเวลากันอย่างคร่าว ๆ โดยใช้ระบบการนับเวลาแบบนาฬิกาหกชั่วโมง  เป็นต้นว่า ย่ำรุ่งเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้า และใช้เครื่องไม้เครื่องมือเท่าที่หาได้ในการนับเวลา  โดยในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสั่งซื้อสินค้าทางฮอลันดา โดยมีนาฬิกาเครื่องจักรกลเป็นหนึ่งในสินค้าดังกล่าว แต่ด้วยข้อจำกัดด้านภาษาและการเข้าถึงความรู้ วิทยาการจากโลกตะวันตกจึงอยู่ในวงจำกัด
ต่อมาเริ่มมีการรักษาเวลามาตรฐานครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2395 ได้โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สร้างพระที่นั่งภูวดลทัศไนยเป็นหอฬิกาหลวงในพระบรมมหาราชวัง เป็นตึกทรงยุโรปสูง 5 ชั้น ชั้นบนสุดมีนาฬิกาขนาดใหญ่ 4 ด้าน โดยพระองค์ทรงคำนวณทางดาราศาสตร์เพื่อเทียบเวลาของประเทศไทย โดยในปี พ.ศ. 2423 ได้ใช้เวลาโดยนับจากเวลาสากลเชิงพิกัดแล้วเพิ่มไปอีก 6 ชั่วโมง 42 นาที 4 วินาที เป็นเวลามาตรฐานของไทย เรียกว่า เวลามาตรฐานกรุงเทพปานกลาง (Bangkok mean time: BMT) โดยใช้ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ E โปรดฯ ให้มีเจ้าพนักงานนาฬิกาหลวง ได้แก่ พันทิวาทิตย์ เพื่อเทียบเวลาจากดวงอาทิตย์ในเวลากลางวัน และ พันพินิตจันทรา เพื่อเทียบเวลาจากดวงจันทร์ในเวลากลางคืน และประกาศยิงปืนเที่ยงทุกวันในปี พ.ศ. 2431 ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เวลามาตรฐานกรีนิชในปี พ.ศ. 2433
หลังจากมีการประกาศในเวลามาตรฐานสากล พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2463 ตั้งเวลาเร็วขึ้น 17 นาที 56 วินาที เพื่อให้เวลามาตรฐานอยู่ที่ GMT+7:00 จนถึงปัจจุบัน

**ผู้รักษาเวลา**
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2533 คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้กองทัพเรือ โดยกรมอุทกศาสตร์ เป็นผู้ดูแลเวลามาตรฐานไทย โดยอ้างอิงจากนาฬิกาอะตอมจำนวนห้าเรือน ที่กองทัพเรือเป็นผู้ดูแล

**ดูเพิ่ม**
 ปฏิทินสุริยคติไทย- ปฏิทินจันทรคติไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เขตเวลา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี กระทรวงการอุดมศึกษาฯ มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความสามารถในวิชาชีพ และมีความรู้พื้นฐานในการศึกษาต่อ รวมทั้งมีจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ มุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ความเจริญให้แก่องค์กร สังคม และประเทศชาติ
ปัจจุบัน คณะนิติศาสตร์ เปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท

**ปรัชญา**
มุ่งผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความสามารถในวิชาชีพ และมีความรู้พื้นฐานในการศึกษาต่อ รวมทั้งมีจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ มุ่งมั่นในการสร้างสรรค์ความเจริญให้แก่องค์กร สังคม และประเทศชาติ

**วัตถุประสงค์**
# เพื่อผลิตบัณฑิตให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับกฎหมาย ทั้งในทางทฤษฎีและปฏิบัติ
# เพื่อให้บัณฑิตได้นำความร ู้ความเข้าใจไปประกอบอาชีพ ทางกฎหมาย มีคุณธรรม จริยธรรม ประพฤติตนอยู่ในกรอบ จรรยาบรรณและรับผิดชอบในวิชาชีพของนักกฎหมายที่ดี
# เพื่อให้บัณฑิตมีความรู้ และศักยภาพเพียงพอที่จะศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ไปทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
# เพื่อผลิตบัณฑิตให้มีความรับผิดชอบต่อตนเอง สังคม และประเทศชาติ

**คณบดี**
พล.ต.ต.ดร.ทีป  ราญสระน้อย

**หลักสูตร**

**ระดับปริญญาตรี**
 หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคปกติ และ ภาคบัณฑิต)

**ระดับปริญญาโท**
 หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต (น.ม.)  
นิติศาสตร์
กรุงเทพธนบุรี
ปกรณ์ บูรณุปกรณ์

ปกรณ์ บูรณุปกรณ์ (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 - 1 กันยายน พ.ศ. 2556) ตุ๊ อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และอดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่

**ประวัติ**
ปกรณ์ เกิดวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์การเมืองการปกครอง จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

**การทำงาน**
นายปกรณ์ เคยเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ได้รับแต่งตั้งเป็นเทศมนตรีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ถึงปี พ.ศ. 2540 และเป็นนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ 2 สมัย ในระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2543 เขามีผลงานที่สำคัญคือ การผลักดันถนนคนเดินบริเวณถนนราชดำเนิน จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นถนนคนเดินสายหลักของจังหวัดเชียงใหม่จนถึงปัจจุบัน จากนั้นได้สมัครเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติพัฒนา แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ด้วยคะแนนกว่าสามหมื่นสามพันคะแนน เอาชนะนายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล จากพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้คะแนนสองหมื่นห้าพันคะแนนเศษ
ในปี พ.ศ. 2549 นายปกรณ์ เป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี และเข้ามามีบทบาททางการเมืองอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2555 โดยสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 และเป็นนักการเมืองคนหนึ่งที่สื่อมวลชนให้ความสนใจว่าอาจจะเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรี ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่ในที่สุดเขาไม่ได้เข้ารับตำแหน่งแต่อย่างใด

**ถึงแก่กรรม**
ปกรณ์ เสียชีวิตเมื่อช่วงเช้ามืดของวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2556 จากอาการแทรกซ้อน หลังเข้ารับการผ่าตัดบายพาสหัวใจที่ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุรวม 54 ปี  โดยมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 8 กันยายนของปีเดียวกัน ณ สุสานสันกู่เหล็ก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:สกุลบูรณุปกรณ์
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเชียงใหม่
ฟุตบอลทีมชาติบริเตนใหญ่

ฟุตบอลทีมชาติบริเตนใหญ่ในโอลิมปิก (Great Britain Olympic football team; ชื่อย่อ: Team GB) เป็นผู้แทนทีมฟุตบอลชายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนของสหราชอาณาจักร ซึ่งเข้าแข่งขันในนามบริเตนใหญ่ ภายใต้ตรา “ทีมจีบี” จัดสร้างขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษ (Football Association; FA) ซึ่งมีสถานะเป็นผู้แทนฟุตบอลของสมาคมโอลิมปิกแห่งสหราชอาณาจักร (British Olympic Association)
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร ไม่ได้เป็นสมาชิกของฟีฟ่า และเข้าแข่งขันเฉพาะในกีฬาโอลิมปิกเท่านั้น ซึ่งไม่มีการจัดเข้าแข่งขันในระดับนานาชาติ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) จนถึงปัจจุบัน แต่อาจมีการรวมทีมลงแข่ง ในนัดกระชับมิตรบางโอกาสเท่านั้น โดยทุกวันนี้ แต่ละประเทศร่วมสหราชอาณาจักรคือ อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ต่างจัดทีมชาติของแต่ละประเทศเอง เพื่อเป็นผู้แทนร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติต่างๆ

**ประวัติ**
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกรวมทั้งรอบคัดเลือก ตั้งแต่ครั้งที่ 3 จนถึงครั้งที่ 20 ก่อนหน้านั้นมีการแข่งขันเป็นครั้งแรก โดยเป็นกีฬาสาธิตในครั้งที่ 2 แต่ต่อมา คณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้การรับรองย้อนหลัง โดยสโมสรฟุตบอลอัปตันปาร์ก ซึ่งลงแข่งขันในนามผู้แทนของสหราชอาณาจักร และชนะเลิศรางวัลเหรียญทองด้วย หลังจากนั้นทีมก็ชนะเลิศเหรียญทองอีก ในกีฬาครั้งที่ 4 และครั้งที่ 5 ซึ่งฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกทุกชุด จัดสร้างขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษ ด้วยการยินยอมของชาติร่วมสหราชอาณาจักร และหลังจากเอฟเอยกเลิกการแบ่งแยก ระหว่างนักฟุตบอลสมัครเล่นกับนักฟุตบอลอาชีพ เมื่อปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ก็ไม่มีทีมโอลิมปิกของสหราชอาณาจักรเข้าร่วมอีก แต่มีการรวบรวมทีมขึ้นใหม่สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ซึ่งกรุงลอนดอนเป็นเจ้าภาพเอง

**ผู้เล่น**

**สัดส่วน**
สัดส่วนของผู้เล่นเปลี่ยนแปลงตลอด โดยผู้เล่นทั้งหมดใน ค.ศ. 1908, 1912, 1920 และ 1956 เป็นชาวอังกฤษ ในขณะที่ปีอื่นมีการรวมผู้เล่นจากไอร์แลนด์เหนือ สกอตแลนด์ และเวลส์ ทีมชุดใน ค.ศ. 2012 ประกอบด้วยชาวอังกฤษ 13 คนและชาวเวลส์ 5 คน แต่ไม่มีผู้เล่นชาวสกอตหรือไอร์แลนด์เหนือ แจ็ก บัตแลนด์ ผู้เฝ้าประตูทางเลือกที่สามของอังกฤษ เป็นผู้เล่นคนเดียวที่ได้เข้าแข่งขันทั้งในโอลิมปิกและทีมชุดอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 ไรอัน กิกส์, เคร็ก เบลลามี และไมคาห์ ริชาดส์ ได้รับเลือกเป็น 3 ผู้เล่นที่อายุเกิน เดวิด เบคแคม อดีตกัปตันอังกฤษ ได้รับเลือกให้เข้าร่วมโอลิมปิก แต่ถูกกันออกจากทีมชุดสุดท้าย

**ทีมชุดโอลิมปิกลอนดอน 2012**
รายชื่อทีมบริเตนใหญ่สำหรับโอลิมปิก 2012 ประกาศเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 โดยไรอัน กิกส์ มีชื่อเป็นหัวหน้าทีม

*ผู้เล่นที่มีอายุเกิน 3 คนระบุเป็น *สโมสรที่ระบุคือสโมสรที่ผู้เล่นอยู่ขณะเข้าเล่นโอลิมปิก
*อายุของผู้เล่นอยู่ในวันแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

**บันทึกและสถิติ**

**บันทึกโอลิมปิกทั้งหมด**
นี่คือรายการการแข่งขันทั้งหมดในกีฬาโอลิมปิกของบริเตนใหญ่
ลอนดอน 2012

**ดูเพิ่ม**
 ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร- ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ- ฟุตบอลทีมชาติเวลส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บริเตนใหญ่
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:โอลิมปิก
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
มานะ แพรสกุล

มานะ แพรสกุล (เกิด 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 4 สมัย ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ในสังกัดพรรคกิจสังคม

**ประวัติ**
มานะ เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรนายยิ่ง นางคาเซียม แพรสกุล

**การทำงาน**
นายมานะ แพรสกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคเอกภาพ จากนั้นได้เว้นว่างจากงานการเมืองไปในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 จนกระทั่งนายมานะ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคเอกภาพเช่นเดิม ในปี 2539 เขาลงสมัคร ส.ส.เชียงใหม่ เขต 4 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ร่วมกับสันติ ตันสุหัช แต่เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายมานะ ได้ลงสมัครับเลือกตั้งอีกครั้ง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายสันติ ตันสุหัส จากพรรคไทยรักไทย ภายหลังนายมานะ จึงได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2545 จนกระทั่งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 จึงย้ายมากลับร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 นายมานะ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา พร้อมกับนายแพทย์ไกร ดาบธรรม แต่ผลการเลือกตั้งในครั้งนั้น มีผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน 2 คน กับนายแพทย์ไกรเท่านั้นที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเทิง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคสหประชาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรคเอกภาพ
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนากล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2012–13

ฤดูกาล 2012–13 เป็นฤดูกาลที่ 121 ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และเป็นฤดูกาลที่ 51 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ นอกจากจะแข่งขันในพรีเมียร์ลีกแล้ว สโมสรได้เข้าแข่งขันในรายการ เอฟเอคัพ, ลีกคัพและยูฟ่ายูโรปาลีกจากการชนะเลิศในรายการ ฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2011–12
ในช่วงก่อนฤดูกาลแข่งขันได้มีการเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีมเกิดขึ้น โดยทางสโมสรได้ปลด เคนนี แดลกลีช ออกจากเป็นผู้จัดการทีมเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 และได้แต่งตั้งให้ เบรนแดน ร็อดเจอร์ เป็นผู้จัดการทีมแทนในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2012 
ลิเวอร์พูลจบอันดับที่ 7 ในพรีเมียร์ลีก โดยจบอันดับเหนือกว่าในฤดูกาล 2011–12 หนึ่งอันดับและทำคะแนนได้มากกว่าฤดูกาลที่แล้วจำนวนเก้าคะแนน ลิเวอร์พูลได้รับการจัดอันดับให้เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีค่ามากที่สุดอันดับที่ 10 ของโลก จากรายชื่อสโมสรฟุตบอลที่มีค่ามากที่สุดของฟอบส์ที่เผยแพร่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 

**รายชื่อผู้เล่น**
อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 อายุของผู้เล่น ณ วันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 (สิ้นสุดฤดูกาล)

**การซื้อขายผู้เล่นและการยืมตัว**

**ผู้เล่นเข้า**

**ยืมตัวเข้า**

**ผู้เล่นออก**
ชุดหลัก
สำรองและศูนย์เยาวชน

**ยืมตัวออก**
ชุดหลัก
สำรองและศูนย์เยาวชน

**การแข่งขันกระชับมิตร**

**ก่อนเริ่มฤดูกาล**

**การแข่งขัน**

**ภาพรวม**

**พรีเมียร์ลีก**

**ตารางคะแนน**

**ผลงานโดยรวม**

**ผลงานในแต่ละนัด**

**นัดการแข่งขัน**

**เอฟเอคัพ**

**ลีกคัพ**

**ยูฟ่ายูโรปาลีก**

**รอบคัดเลือกรอบสาม**

**รอบเพลย์ออฟ**

**=รอบแบ่งกลุ่ม=**

**รอบน็อกเอาต์**

**=รอบ 32 ทีมสุดท้าย=**

**สถิติ**

**ผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุด**
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.
^^ ผู้เล่นที่ไม่ได้ลงเล่นให้ทีมลิเวอร์พูล ในฤดูกาลปัจจุบัน

**ผู้ช่วยจ่ายบอลมากที่สุด**
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.
^^ ผู้เล่นไม่ได้ลงเล่นให้ทีมลิเวอร์พูล ฤดูกาลปัจจุบัน

**คลีน ชีตส์**
รวมทุกการแข่งขัน โดยถ้าจำนวนคลีนชีตส์รวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด 19 พฤษภาคม 2013.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
กองทัพสาธารณรัฐจีน

กองทัพสาธารณรัฐจีน ประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ (รวมเหล่านาวิกโยธิน, กำลังทหารสารวัตรและกองทัพกำลังสำรองแห่งสาธารณรัฐจีน) เป็นสถาบันทหาร มีงบประมาณคิดเป็น 16.8% ของงบประมาณกลางในปีงบประมาณ 2546 เดิมเป็นกองทัพปฏิวัติแห่งชาติก่อนเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพสาธารณรัฐจีนในปี 2490 เนื่องจากการบังคับใช้รัฐธรรมนูญ
ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1970 ภารกิจหลักของกองทัพ คือ การยึดจีนแผ่นดินใหญ่คืนจากสาธารณรัฐประชาชนจีนที่เป็นคอมมิวนิสต์ผ่านโครงการความรุ่งโรจน์ของชาติ (Project National Glory) แต่ภารกิจสำคัญที่สุดของกองทัพปัจจุบัน คือ การป้องกันเกาะไต้หวัน เผิงหู จินเหมินและหมาจู่จากการบุกครองทางทหารที่เป็นไปได้ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามที่เด่นสุดของสาธารณรัฐจีน ขณะที่ข้อพิพาทว่าด้วยสถานะทางการเมืองของไต้หวันยังดำเนินต่อไป

**ประวัติ**
ในอดีตเมื่อตั้งสาธารณรัฐจีนกองทัพนั้นค่อนข้างแตกกระจายมีขุนศึกมากมายและรัฐบาลสาธารณรัฐจีนควบคุมโดยรัฐบาลเป่ยหยางในปักกิ่งและมีสงครามระหว่างขุนศึกตลอดเวลาประธานาธิบดีเปลี่ยนแปลงบ่อยมีความขัดแย้งในกองทัพหลังหยวนซื่อไข่ตาย ประเทศจีนแบ่งเป็นแคว้นเป็นก๊ก ไม่ได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเมื่อ ซุนยัดเซนและเจียงไคเชคเมื่อเห็นว่าตราบใดที่ยังไม่มีกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋งเองจีงไม่อาจทำให้จีนรวมกันได้ ในตอนนั้น รัฐบาลรัสเซียนำโดยเลนินยอมรับพรรคก๊กมินตั๋งเป็นผู้ปกครองจีนโดยชอบธรรม เลนินเสนอให้อาวุธและการฝึกการเงินให้และความช่วยเหลือแต่ต้องแลกมาซึ่งให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนร่วม รัฐบาลกับพรรคก๊กมินตั๋งโรงเรียนทหารและการปกครองหวางผู่ ซึ่งนับเป็นผลิตผลแรกของความร่วมมือระหว่างซุนยัตเซ็นกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน
โรงเรียนทหารและการปกครองที่จัดตั้งขึ้น มีซุนยัตเซ็นเป็นผู้อำนวยการ และเจี่ยงจงเจิ้ง (蔣中正) หรือเจียงไคเช็ค เป็นครูใหญ่ ดร.ซุนได้วางจุดประสงค์ไว้ที่การ “สร้างกองกำลังปฏิวัติ เพื่อช่วยจีนให้พ้นวิกฤต” มีการจัดสอนการใช้อาวุธ สอนแนวความคิดลัทธิไตรราษฎร์ และแนวความคิดของลัทธิมาร์กซ์ โดยให้ความสำคัญทั้งหลักสูตรทางด้านการทหารและการปกครอง จนสามารถสร้างบุคลากรชั้นนำในประเทศในภายหลังได้เป็นจำนวนมาก โดยระหว่างปีค.ศ. 1924-1949 มีนักเรียนที่จบทั้งสิ้น 23 รุ่น เมื่อรวมนักเรียนที่จบออกมาจากโรงเรียน และสาขาแล้วมีมากถึง 230,000 คน

**การจัดระเบียบเหล่าทัพ**
กองกำลังของสาธารณรัฐจีนถูกจัดระเบียบดังนี้ดังนี้- กองทัพบกสาธารณรัฐจีน (ROCA, Republic of China Army)- กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน ( ROCAF , Republic of China Air Force)- กองทัพเรือสาธารณรัฐจีน (ROCN, Republic of China Navy)- กองทหารสารวัตรสาธารณรัฐจีน (ROCMP, Republic of China Military Police)- กองบัญชาการส่งกำลังบำรุงร่วม (Republic of China Joint Logistics Command)- กองกำลังสำรองสาธารณรัฐจีน (Republic of China Armed Forces Reserve Command)

**โครงสร้าง**

**บุคลากร**

**งบประมาณ**

**การศึกษา**

**ยุทธภัณฑ์**

**อาวุธประจำกาย**

**อาวุธประจำหน่วย**

**ศาลทหาร**

**ความสัมพันธ์ทางทหาร**

**ดูเพิ่ม**
 พิธีสวนสนามวันชาติสาธารณรัฐจีน- กองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cite book |author=IISS |author-link=International Institute for Strategic Studies |date=2023 |title=The Military Balance 2023 |publisher=Routledge |location=London |isbn=978-1-032-50895-5 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

จีนไทเป
หมวดหมู่:ไต้หวัน
ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน

ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน ฟุสส์บัลล์ เกเอ็มเบฮา (Bayer 04 Leverkusen Fußball GmbH) หรือรู้จักในชื่อ ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน, ไบเออร์เลเวอร์คูเซิน หรือ เลเวอร์คูเซิน เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเลเวอร์คูเซินในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1904 มีสนามเหย้าคือ ไบอาเรนา มีความจุ 30,210 ที่นั่ง  ปัจจุบันเล่นอยู่ในบุนเดิสลีกาและอยู่ภายใต้การคุมทีมของชาบี อาลอนโซ โดยสโมสรแห่งนี้มีกีฬาหลายชนิดที่นอกเหนือจากฟุตบอล เช่น ยิมนาสติก, เทนนิส, บาสเกตบอล ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน เพิ่งมาได้แชมป์บุนเดิสลีกาในฤดูกาล 2023–2024 มาครองหนแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร 119 ปี และเป็นทีมแรกที่ได้แชมป์ไร้พ่ายในบุนเดิสลีกา ลีก

**เกียรติประวัติ**

**ระดับประเทศ**
บุนเดิสลีกา
**ชนะเลิศ (1): 2023–24
**รองชนะเลิศ (5): 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2001–02, 2010–11
*เดเอ็ฟเบ-โพคาล
**ชนะเลิศ (2): 1992–93, 2023–24
**รองชนะเลิศ (3): 2001–02, 2008–09, 2019–20
*2 บุนเดิสลีกา นอร์ท
**ชนะเลิศ (1): 1978–79
*เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ
**รองชนะเลิศ (1): 1993

**ระดับทวีปยุโรป**
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
**รองชนะเลิศ (1): 2001–02
*ยูฟ่าคัพ / ยูฟ่ายูโรปาลีก
**ชนะเลิศ (1): 1987–88
**รองชนะเลิศ (1): 2023–24

**ผู้เล่น**

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 bayer04fussball- Bayer-04-Leverkusen-Thailand-Fanclub-393368657416387- bayer04fussball-  Bayer 04 Leverkusen at UEFA- The Abseits Guide to German football date=2010-10-20 - Supporters of Leverkusen- Bayerfans04 fanpage date=2006-02-18 - Internet Initiative Leverkusen fanpage date=2006-11-14 - Leverkusen statistics date=2020-01-23 
บ
บ
ล
บ

หมวดหมู่:รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
ส่งสุข ภัคเกษม

ส่งสุข ภัคเกษม (30 เมษายน พ.ศ. 2476 – 3 เมษายน พ.ศ. 2541) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสามีของผณินทรา ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดเดียวกัน นอกจากนี้เคยเป็นประธานกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11

**ประวัติ**
ส่งสุขเกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่ย่านถนนเจริญประเทศ ตำบลช้างคลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายจันทร์ กับนางเลียบ ภัคเกษม บิดามีอาชีพค้าไม้ มีพี่น้อง 3 คน แต่บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่ส่งสุขยังเด็ก จึงอยู่ในความดูแลของป้า และอาศัยอยู่ที่อำเภอจอมทอง นายส่งสุข สมรสกับนางผณินทรา ภัคเกษม มีบุตรสาว 1 คน ชื่อภควดี ภัคเกษม 
ส่งสุขเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จากนั้นได้ย้ายเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ที่วิทยาลัยพระนคร
เขามีส่วนในการทำลายขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา โดยโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะ

**การทำงาน**
ส่งสุขประกอบอาชีพนักหนังสือพิมพ์หลังจากที่จบการศึกษา เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ข่าวสยาม ต่อมาได้หันมาทำงานด้านสื่อสารมวลชน ทำรายการโทรทัศน์ที่สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ลำปาง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยการชักชวนของนายไกรสร ตันติพงศ์ เพื่อนสนิทเมื่อครั้งทำงานหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทย และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในปี พ.ศ. 2519 สมัยที่ 3 พ.ศ. 2529 และสมัยที่ 4-5 ในปี พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย มีบทบาทสำคัญในพรรคดังกล่าว จนกระทั่งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคในปีถัดมา และเข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ลงสมัคร ส.ส.เขต 2 เชียงใหม่ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เป็นลำดับที่ 4 จากจำนวน ส.ส.3 ที่นั่ง
นอกจากงานการเมืองและงานสื่อมวลชนแล้ว ส่งสุขยังมีผลงานในการแต่งเพลง เช่น เพลงต๋าเหินลา ซึ่งขับร้องโดย อบเชย เวียงพิงค์

**ถึงแก่กรรม**
ส่งสุขเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2541 ขณะมีอายุ 64 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเอกภาพ
หมวดหมู่:พรรคสหประชาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคสามัคคีธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการโทรทัศน์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
คำ กาไวย์

คำ กาไวย์ (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) หรือ พ่อครูคำ เป็นศิลปินพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงและผลงานโดดเด่น โดยเฉพาะการแสดงกลองสะบัดชัย และได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2535 สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน)

**ประวัติ**
พ่อครูคำ กาไวย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีบุตรธิดา 4 คน
พ่อครูคำ จบการศึกษาชั้นประถม แต่เนื่องจากมีความสนใจในการแสดงพื้นบ้าน และมีความสามารถในการตีกลองสะบัดชัย ซึ่งเป็นศิลปะพื้นบ้านล้านนา และได้มีโอกาสเข้าประกวดแข่งขันศิลปะพื้นบ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป
พ่อครูคำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่

**เสียชีวิต**
ในปี พ.ศ. 2557 พ่อครูคำ กาไวย์ ได้มีอาการป่วยคือโรคมะเร็งและเข้าทำการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557 และเสียชีวิตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่บ้านเกิดในตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สิริอายุได้ 79 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านแพะขวาง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหางดง
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ
พรรคเสรีธรรม

อาจหมายถึง- พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2522) ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522 และยุบพรรคในปี พ.ศ. 2523- พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535) และยุบเข้ารวมกับ พรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
หมวดหมู่:พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535)

สเรีธรรม (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 กรกฎาคม 21

การเมือง
*จากการประชุมคณะกรรมการบริหารสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีเหนือ เมื่อวานนี้ ที่ประชุมตัดสินใจปลด นาย รี ยอง โฮ ผู้บัญชาการกองทัพเกาหลีเหนือ รวมถึงทุกตำแหน่งในรัฐบาล ได้แก่ คณะกรรมการกรมการเมือง หรือ Presidium of the Political Bureau ซึ่งถือว่าคณะทำงานมีอำนาจสูงสุดในเกาหลีเหนือ , คณะกรรมาธิการของพรรคแรงงาน และ รองประธานคณะกรรมาธิการส่วนกลางแห่งพรรคแรงงานเกาหลี โดยออกแถลงการณ์สั้นๆ ถึงเหตุผลการปลดนายรี ยอง โฮ มาจากปัญหาสุขภาพ   (ครอบครัวข่าว)
}
แม่แบบ:โรงเรียนสพม.สฎ ชพ

หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:แม่แบบจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:แม่แบบสถานศึกษาไทย
โรคคุดทะราด

คุดทะราด (yaws) เป็นโรคติดต่อเรื้อรัง มีอาการเป็นแผลตามผิวหนัง พบได้ทั่วร่างกาย เป็น ๆ หาย ๆ เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า Treponema pallidum pertenue ระยะฟักตัวนานประมาณ 2 สัปดาห์ถึง 3 เดือน

**ลักษณะอาการ**
ภายหลังจากที่เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายทางบาดแผลแล้วประมาณ 3-6 สัปดาห์ จะเกิดโรคระยะแรกคือ มีตุ่มนูนคล้ายหูดที่ผิวหนัง ตุ่มนี้เรียกว่า ตุ่มแม่ (mother yaw) ต่อมาอีกหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน ตุ่มนี้จะค่อย ๆ มีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นตุ่มนูนแดง หรือเป็นแผล หรือโตคล้ายดอกกะหล่ำปลี ต่อมน้ำเหลืองซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้แผลอาจจะอักเสบและบวมโต ในระยะแรกผู้ป่วยบางคนอาจมีอาการไข้ แผลคุดทะราดจะพบได้ทั่วร่างกาย  มีตุ่มนูนและผิวหนังหนาขึ้น พบที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดมากจนเดินหรือทำงานไม่ได้  ผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาส่วนใหญ่จะหายเองได้ในระยะแรก มีประมาณร้อยละ 10 ที่ไม่หายและเข้าสู่ระยะหลังของโรค มีการทำลายของผิวหนังและกระดูก ทำให้เกิดความพิการ  โรคคุดทะราดทั้งระยะแรกและระยะหลังอาจหายเอง และอาจกลับเป็นใหม่ได้

**การติดต่อ**
เชื้อโรคคุดทะราด จะพบอยู่ตามบาดแผลที่ผิวหนัง หรืออยู่ที่เยื่อบุช่องปากและจมูกติดต่อได้โดยการสัมผัสกับน้ำเหลือง น้ำหนองที่บาดแผลคุดทะราดโดยตรง หรือติดจากของใช้ที่แปดเปื้อนเชื้อหรืออาจติดโดยแมลงนำเชื้อโรคมาเข้าสู่ร่างกายทางรอยถลอกหรือบาดแผล ผู้ป่วยที่มีบาดแผลเป็น ๆ หาย ๆ จะแพร่เชื้ออยู่ได้นานหลายปี การป้องกันและควบคุมโรคทำได้โดยให้การศึกษาแก่ประชาชน ให้คำแนะนำเกี่ยวกับอนามัยส่วนบุคคล มีการเฝ้าระวังโรคอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งให้การรักษาผู้ป่วยและผู้ที่สัมผัสโรค
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
ไรจิง

ไฟล์:Wind-God-Fujin-and-Thunder-God-Raijin-by-Tawaraya-Sotatsu.png|thumb|350px|right|ฟูจิน-ไรจิน ซุ โดย ทะกะวะระ โซตะสึ, ไรจิงอยู่ด้านซ้าย และฟูจิงอยู่ด้านขวา
ไฟล์:Itcho Hanabusa, The Falling Thunder God.jpg|thumb|right|"The Falling Thunder God"(Raijin) by Hanabusa Itchō Carving-nikko-japan.jpg|right|thumb|ภาพวาดสมัยเอะโดะที่ประตูนิเต็มมงของวัดโซโจ วาดถึงเทพไรจิง
ไรจิน (Raijin) หรือ เทพอัสนี เป็นเทพเจ้าแห่งสายฟ้าและสายฝนของลัทธิชินโต ในประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเขามาจากคำสองคำ คือ  "ไร" (雷 ‘ฟ้าคะนอง’) และ "ชิง" (神, ‘เทพ’ หรือ 'คะมิ')
ไรจิงมักปรากฏกายในรูปปีศาจที่ตีกลองเพื่อบันดาลให้ฟ้าร้อง โดยมีสัญลักษณ์ โทะโมะเอะ วาดบนกลอง ทั้งนี้ ไรจิงยังเป็นที่รู้จักในนามอื่นๆ ดังนี้- ยะกุซะ โนะ อิกะซุชิ โนะ คะมิ: ยะกุซะ (八, แปด) และ อิกะซุชิ (雷, ฟ้าคะนอง) และ คะมิ (神, เทพ)- คะมินะริซะมะ: คะมินะริ (神, คะมิ, เทพ + 雷, นะริ, ฟ้าคะนอง) และ ซะมะ (様, ท่าน)- ไรเด็งซะมะ: ไร (雷, ฟ้าคะนอง), เด็ง (電, สายฟ้า), และ ซะมะ (様, ท่าน)- นะรุกะมิ: นะรุ (鳴, ฟ้าคะนอง) และ คะมิ (神, เทพ)

**ตำนาน**
ตำนานของพุทธศาสนา นิกายมหายาน ได้กล่าวไว้ว่า ฟูจิงและไรจิง เดิมเป็นมารที่มุ่งทำลายดินแดนแห่งพระพุทธ จึงถูกกองทัพสวรรค์จับกุม และจึงเปลี่ยนมารับใช้พุทธศาสนา
นอกจากนี้ไรจิงได้ถูกกล่าวไว้ว่า เป็นผู้ที่ทำลายกองทัพจักรวรรดิมองโกลของกุบไลข่าน ที่พยายามรุกรานญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1274 โดยการบันดาลพายุ "คะมิกะเซะ" เข้าสู่ชายฝั่งฮะกะตะ ที่ตั้งของกองทัพมองโกล เป็นผลให้กองเรือของจักรวรรดิมองโกลและพันธมิตรอัปปางลงเกือบทั้งหมด ทหารมองโกลและพันธมิตรล้มตายอย่างมหาศาล  กองเรือที่เหลือรอดเพียงน้อยนิดจึงถอนทัพกลับสู่ชายฝั่งเกาหลี

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อเทพเจ้าของญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
รจิง
ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก

ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก (Disk tetra, Black-barred redhook; Myleus schomburgkii) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)
จัดเป็นปลากลุ่มซิลเวอร์ดอลลาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีรูปร่างแบนข้างมาก มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า และอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ปลาแบล็คบาร์เรดฮุกมีขนาดเล็กกว่า มีลำตัวสีเงินแวววาวตลอดทั้งตัว มีจุดเด่น คือ มีแถบสีดำขนาดใหญ่ที่ด้านข้างลำตัวข้างละขีดบริเวณกลางลำตัว และมีครีบต่าง ๆ ยาวได้มากกว่า มีส่วนปลายของครีบก้นยาวงอนเหมือนตะขอและเป็นสีแดง อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศบราซิล, เวเนซุเอลา, เปรู และซูรินาม
เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาปิรันยา
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาเตตร้า
ปลาเรดฮุก

ปลาเรดฮุก (Redhook silverdollar, Redhook myleus; Myloplus rubripinnis) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)
จัดเป็นปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ชนิดหนึ่ง มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า แต่มีลำตัวสีเงินแวววาว ในขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีจุดสีแดงกระจายไปทั่วตัว ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอมส้มหรือสีเหลืองและมีความยาวกว่า โดยเฉพาะครีบก้นที่มีปลายครีบงอนงอเหมือนตะขอและมีสีแดงสดขลิบดำ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ตัวผู้มีครีบยาวกว่าตัวเมีย
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 39 เซนติเมตร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์น้ำขนาดเล็ก กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในแม่น้ำสายหลัก ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในเอกวาดอร์, เปรู, เวเนซุเอลา, โคลอมเบีย, กายอานา, ซูรินาม, เฟรนช์เกียนา และบราซิล
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีการรวบรวมจากแหล่งน้ำธรรมชาติส่งออกไปขายทั่วโลก 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาปิรันยา
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาตู้
สถานีหลักสี่

สถานีหลักสี่ (Lak Si station) เป็นสถานีรถไฟฟ้าตั้งอยู่ในบริเวณทางแยกหลักสี่ (จุดตัดระหว่างถนนแจ้งวัฒนะกับถนนวิภาวดีรังสิต) ในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู

**สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดงเข้ม สถานีหลักสี่**
สถานีหลักสี่ (รหัส: RN06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา ยกระดับเหนือถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564

**ที่ตั้ง**
ถนนกำแพงเพชร 6 บริเวณด้านหน้าศูนย์การค้าไอทีสแควร์ หลักสี่ ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร

**รายละเอียด**

**รูปแบบ**
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ยาว 230 เมตร ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา และออกแบบให้มีรางหลีกสำหรับรถไฟทางไกลที่ไม่จอดที่สถานี

**ทางเข้า–ออก**
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่- 1, 3 ถนนแจ้งวัฒนะ, ไอทีสแควร์ หลักสี่, เอ็นที สำนักงานใหญ่- 2, 4 วัดหลักสี่, โรงเรียนวัดหลักสี่, คอนโดมิเนียมพาร์ควิว หลักสี่- 5, 6 ถนนวิภาวดีรังสิตขาออก (มุ่งหน้าท่าอากาศยานดอนเมือง)- 7 pink สถานีหลักสี่, โรงพยาบาลจุฬาภรณ์ (สะพานเชื่อม)- 8 ซอยแจ้งวัฒนะ 6, โชว์รูมเอ็มจี หลักสี่

**แผนผัง**

**เวลาให้บริการ**
สถานีรถไฟทางไกลเดิม (ปิดให้บริการเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2566)

**สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู สถานีหลักสี่**
สถานีหลักสี่ (รหัส: PK14) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนแจ้งวัฒนะในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร

**ที่ตั้ง**
ถนนแจ้งวัฒนะ บริเวณปากซอยแจ้งวัฒนะ 8 ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทางแยกหลักสี่ ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร

**รายละเอียด**

**สีสัญลักษณ์**
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู

**รูปแบบ**
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง

**ทางเข้า–ออก**
 1 หมวดทางหลวงหลักสี่, dark red สถานีหลักสี่- 2 ซอยแจ้งวัฒนะ 8

**แผนผัง**

**เวลาให้บริการ**

**สถานที่ใกล้เคียง**
 ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์- สถาบันบัณฑิตศึกษาจุฬาภรณ์- โรงพยาบาลจุฬาภรณ์- ศูนย์การค้าไอที สแควร์ หลักสี่- สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศประจำภาคพื้นเอเซียและแปซิฟิค- สำนักงาน กสทช. ภาค 1- วัดหลักสี่
** โรงเรียนวัดหลักสี่- บริษัท ฮีโน่มอเตอร์สเซลล์ (ประเทศไทย) จำกัด- สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส- องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย

**อ้างอิง**
หลักสี่
หลักสี่
หลักสี่
มานะ ประเสริฐวงศ์

มานะ ประเสริฐวงศ์ หรือ อ้วน ไมโคร เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2507 เกิดที่ระยอง เคยเป็นนักร้องก่อนอยู่วงไมโคร เมื่อ พ.ศ. 2525 จนถึง พ.ศ. 2526 มี 2 อัลบั้ม หลังจากนั้นก็มาอยู่วงไมโคร พอวงไมโครได้ยุบวงเมื่อ พ.ศ. 2541 มานะก็หันมาเป่าฟลุตในเพลงของ ดิอิมพอสซิเบิล , ชรินทร์ นันทนาคร , สุเทพ วงศ์กำแหง และ เล่นแบคอัพกีต้าร์ในอัลบั้มลงเอย พี่น้องร้องเพลงอัสนี วสันต์ พ.ศ. 2543 และ ยินยอม พี่น้องร้องเพลงอัสนี วสันต์ใน พ.ศ. 2545 ก่อนที่วงไมโครและอำพลจะกลับมารวมตัวอีกครั้ง

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้มแรก ข้าคอยอยู่ (ปี พ.ศ. 2525)**
1. รักอยู่แห่งหนใด
2. ฝากรักไว้
3. วิญญาณ
4. แสนดี
5. เจ็บช้ำใจ
6. ข้าคอยอยู่
7. เหตุไฉนเธอจึงโกรธ
8. รำคาญฤทัย
9. เธอน่าน้อยใจ
10. โศกาอาลัย

**อัลบั้มที่ 2 ทรวงอก (ปี พ.ศ. 2526)**
1. ทรวงอก
2. ยิ้มกันเถอะ
3. รักเอย
4. คนพิเศษ
5. ยามราตรีนั้นมีเธอ
6. เดินอยู่ในสายน้ำ
7. จันทร์
8. ดวงฤทัยลับลอย
9. กรรมหรือเวร
10. หวาน

**คอนเสิร์ต**
 คอนเสิร์ต อำพลคนไวไฟ (2535)- คอนเสิร์ต อัศวินม้าเหล็ก (2537)- คอนเสิร์ต อำพลกับคนไว้ใจ ตอน เอากะเขา (อีก) หน่อย (2537)- คอนเสิร์ต Amphol Big Story Concert 1986-1996 (2539)
*คอนเสิร์ต 25 ปี นิติพงษ์ ห่อนาค (2550)- คอนเสิร์ต 12 ปี เสก โลโซ"ใจสั่งมา (2553)

**ผลงานละคร**
 ใฝ่หามานาน ปี พ.ศ. 2526

**ผลงานภาพยนตร์**
วัยระเริง
หมวดหมู่:นักกีตาร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดระยอง
พระพุทธตรีโลกเชษฐ์

=== พระพุทธตรีโลกเชษฐ์**
พระพุทธตรีโลกเชษฐ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ ปางมารวิชัย วัสดุโลหะ หน้าตักกว้าง 3 วา 17 นิ้ว สูง 4 วา 18 นิ้ว ปัจจุบัน ประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดสุทัศนเทพวราราม พระอุโบสถเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2377 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา ต่อมาคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) เป็นแม่กองงาน  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษ์เทเวศร์เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างเป็นพระอุโบสถที่มี ความยาวที่สุดในประเทศไทย ผนังภายในเขียนภาพจิตรกรรมฝีมือช่างสมัยรัชกาลที่ 3
เมื่อสถาปนาพระอารามแล้ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงจักร กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ สร้างพระพุทธประธาน เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในบรรดาที่สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ โปรดอัญเชิญพระศรีศาสดาซึ่งอยู่บนฐานเดิมไปยังวัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปหล่อใหม่ขึ้นประดิษฐานแทน รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถวายพระนามว่า "พระพุทธตรีโลกเชษฐ์" และ พ.ศ. 2407 โปรดสร้างพระอสีติมหาสาวกจำนวน 80 องค์ สร้างด้วยปูนปั้นลงสี นั่งพนมมือฟังพระ บรมพุทโธวาทเบื้องพระพักตร์องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระพุทธตรีโลกเชษฐ์ในพระอุโบสถ
พุทธตรีโลกเชษฐ์
พุทธตรีโลกเชษฐ์
พุทธตรีโลกเชษฐ์
เจง เฮง

เจง เฮง (ឆេង ហេង; 10 มกราคม พ.ศ. 2460 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักการเมืองชาวเขมรในครอบครัวที่เป็นชนชั้นกลาง เคยเป็นประมุขของประเทศระหว่าง พ.ศ. 2513 – พ.ศ. 2514 
เฉิงเฮงเริ่มจากเป็นนักธุรกิจและเจ้าของที่ดิน เริ่มเล่นการเมืองในระบอบสังคมของพระเจ้านโรดม สีหนุเมื่อ พ.ศ. 2501 และเป็นเลขาธิการแห่งรัฐด้านเกษตรกรรมเมื่อ พ.ศ. 2504 – 2505 ได้เป็น ส.ส.พรรคสังคมสำหรับตาคเมา ใน พ.ศ. 2505 แต่พ่ายแพ้ให้กับแก้ว ซานใน พ.ศ. 2509 ได้เป็น ส.ส. อีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2510 ในพนมเปญ และได้เป็นประธานสมัชชาแห่งชาติใน พ.ศ. 2513 หลังเหตุการณ์รัฐประหาร พ.ศ. 2513 เมื่อ ลน นล นายกรัฐมนตรีและพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ รองนายกรัฐมนตรีได้ล้มล้างอำนาจของสีหนุ เฮงได้เป็นประมุขรัฐจนกระทั่งมีการเลือกตั้ง ซึ่งเป็นตำแหน่งโดยพิธีการ เพราะอำนาจส่วนใหญ่อยู่ในมือของลน นลตามที่มีการประกาศภาวะฉุกเฉิน พระนโรดม สีหนุที่อยู่ระหว่างการลี้ภัยได้ประณามว่าเขาเป็นหุ่นเชิดที่ไร้ความสำคัญ 
ต่อมา ลน นลได้ใช้วิกฤติการณ์ทางการเมืองปลดเฮงออกจากประมุขรัฐ และขึ้นเป็นประมุขรัฐเองใน พ.ศ. 2515 ใน พ.ศ. 2516 หลังจากที่สหรัฐกดดันลน นลให้มีความร่วมมือทางการเมืองที่กว้างขึ้น เฮงได้เป็นรองประธานของสภาการเมืองสูงสุดที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารประเทศ แต่ลน นลก็ยังพยายามรวบอำนาจในการบริหารอยู่ 
ใน พ.ศ. 2518 เมื่อเขมรแดงเข้าล้อมพนมเปญ เฮงเป็นหนึ่งในชื่อที่ถูกประกาศว่าเป็นคนทรยศ 7 คน (ที่เหลือคือ ลน นล, อิน ตัม, พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ, ลอง โบเรต, ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ และเซิน หง็อก ถั่ญ) ซึ่งจะถูกประหารทันทีที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับชัยชนะ เฮงออกจากประเทศเมื่อ 1 เมษายน โดยเดินทางไปปารีส จากนั้น เข้าร่วมกับกลุ่มของซอน ซาน หลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปารีส เมื่อ พ.ศ. 2534 เฮงกลับสู่กัมพูชา เล่นการเมืองโดยจัดตั้งพรรคแนวร่วมสาธารณรัฐแต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 เขาเสียชีวิตเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2539

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Corfield, J. Khmers Stand Up! A History of the Cambodian Government, 1970-1975, Monash Asia Institute, 1994- 梁明 (Liang, Ming)， "高棉華僑概況 (Overview of the Khmer Chinese)–海外華人青少年叢書"， 1988, 华侨协会总会主编–正中书局印行- Shawcross, W. Sideshow: Kissinger, Nixon, and the Destruction of Cambodia, Simon & Schuster, 1979- Norodom Sihanouk, My War with the CIA, Random House, 1973
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐกัมพูชา
หมวดหมู่:นักการเมืองกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดตาแก้ว
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามเวียดนาม
แจ๊สฟิวชัน

แจ๊สฟิวชัน (jazz fusion) ในบางครั้งอาจเรียกว่า ฟิวชัน (fusion) หรือ แจ๊สร็อก (jazz-rock) เป็นแนวดนตรีประสานที่พัฒนามาจากการผสมของดนตรีฟังก์และอาร์แอนด์บี จังหวะและการพัฒนามาและเอฟเฟกอิเล็กทรอนิกส์ของเพลงร็อก มีเครื่องหมายประจำจังหวะที่ซับซ้อน ที่ไม่ได้เอามาจากดนตรีตะวันตก เครื่องดนตรีทั่วไปมีส่วนประกอบเข้าใกล้ดนตรีแจ๊สไปยังการแสดงของกลุ่มยืดยาว โดยมักจะใช้เครื่องเป่าลมและทองเหลืองและการแสดงในระดับสูงของเทคนิคในการใช้เครื่องดนตรี คำว่า "แจ๊สร็อก" มักถูกใช้เป็นคำพ้องกับ "แจ๊สฟิวชัน" เช่นเดียวกับดนตรีที่เล่นในปลายทศวรรษที่ 1960 และ 1970 ยุคที่วงร็อกได้เพิ่มองค์ประกอบของดนตรีแจ๊ส
หลังจากได้รับความนิยมในช่วงปีทศวรรษ 1970 ที่ฟิวชันขยายแนวทางการแสดงสด และการทดลองปฏิบัติต่อในทศวรรษที่ 1980 และ 1990 อัลบัมฟิวชันเหล่านั้นจะทำโดยกลุ่มเดียวกันหรือศิลปินที่อาจรวมถึงความหลากหลายของสไตล์ ตรงกันข้ามกว่าการรวบรวมสไตล์ดนตรี ฟิวชันสามารถมองได้ว่าประเพณีดนตรีหรือการกระชั้นชิด
หมวดหมู่:ดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีร็อก
หมวดหมู่:ดนตรีโพรเกรสซิฟ
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:จักรวรรดิมองโกล

ม
ม
ม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มองโกล
ม
หมวดหมู่:มองโกล
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์มองโกล
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 กรกฎาคม 22

การต่างประเทศ- นายเต็ง เส่ง ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ จะเดินทางเยือนไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาลไทย ระหว่างวันที่ ๒๒ - ๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๕  และมีกำหนดการพบหารือกับนายกรัฐมนตรี เพื่อแลกเปลี่ยนข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการส่งเสริมความสัมพันธ์ทวิภาคี ความร่วมมือเพื่อการพัฒนาระหว่างไทยกับเมียนมาร์ และประเด็นสำคัญอื่น ๆ รวมทั้งโครงการพัฒนาท่าเรือน้ำลึกและนิคมอุตสาหกรรมทวายและการเชื่อมโยงกับประเทศไทย โดยจะเดินทางไปเยี่ยมชมนิคมอุตสาหกรรมและท่าเรือแหลมฉบังด้วย   (มติชนออนไลน์)
*นายเต็ง เส่ง ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ เยี่ยมชมนิคมอุตสหกรรมแหลมฉบัง ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา  จ.ชลบุรี  (มติชนออนไลน์)
}
หมวดหมู่:สนามกีฬาในร่มในประเทศไทย

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามกีฬาในร่มแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:สถานที่จัดแสดงดนตรีในประเทศไทย
สังเวียนมวย

ไฟล์:Muay Thai Ao Nang 2.jpg|thumb|250px|เวทีมวยในตำบลอ่าวนาง อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่
สังเวียนมวย หรือ เวทีมวย หรือ สนามมวย (Boxing ring) เป็นสนามกีฬาสำหรับใช้การแข่งขันกีฬามวย ไม่ว่าจะเป็นมวยไทยหรือมวยสากล โดยมากแล้วสังเวียนมวยมักจะเป็นสนามกีฬาในร่ม เว้นแต่สังเวียนมวยชั่วคราว
ตามกติกาสากลแล้ว สังเวียนมวยที่ได้มาตรฐานจะต้องมีลักษณะดังนี้
1. สังเวียนต้องเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดเล็กด้านละ 20 ฟุต (6.10 เมตร) ขนาดใหญ่ด้านละ 24 ฟุต (7.30 เมตร) วัดภายในเส้นเชือก พื้นเวทีสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า 3 ฟุต แต่ไม่สูงกว่า 4 ฟุต
2. เชือกกั้น ต้องมีเชือก 4 เส้น ขนาดเส้นผ่านศูนย์ไม่น้อยกว่า 1½ นิ้ว ขึงติดกับเสาที่มุม สูงจากพื้นเวทีขึ้นไป 16, 32, 48 และ 60 นิ้ว ตามลำดับ ให้หุ้มเชือกด้วยวัสดุอ่อนนุ่มและเรียบ ที่มุมเชือกด้านในต้องหุ้มด้วยวัสดุอย่างอ่อน เชือกแต่ละด้านของสังเวียนต้องผูกยึดกันด้วยผ้าเหนียวสองชิ้น ซึ่งมีขนาดกว้าง 1 – 1½ นิ้ว โดยมีระยะห่างที่เท่า ๆ กันและผ้าที่ผูกนั้นต้องไม่ลื่นไปตามเชือก
3. พื้นเวที ต้องปลอดภัยได้ระดับ ปราศจากสิ่งกีดขวางใด ๆ และต้องยื่นออกไปนอกเชือกอย่างน้อย 20 นิ้ว ต้องปูด้วยสักหลาด ยางหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม มีลักษณะยืดหยุ่นได้ มีความหนาไม่น้อยกว่า 1 ½ นิ้ว ปูทับด้วยผ้าตึงคลุมพื้นเวทีทั้งหมด
4. มุมสังเวียน ต้องตั้งเสาที่มุมทั้งสี่ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 นิ้ว สูงขึ้นไปจากเวที 60 นิ้ว พร้อมทั้งหุ้มนวมที่มุมภายในเส้นเชือกให้เรียบร้อยเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายกับนักมวย มุมแดงคือมุมสังเวียนด้านซ้ายมือใกล้กับประธานกรรมการควบคุมการแข่งขันหรือประธานคณะลูกขุน
5. บันได มี 3 บันได กว้างไม่น้อยกว่า 3 ฟุต ไว้ที่มุมต้องข้ามของเวทีสองบันไดเพื่อให้นักมวยและพี่เลี้ยงขึ้นลง ส่วนอีกบันไดหนึ่งนั้นให้อยู่ที่มุมตรงกลางสำหรับผู้ชี้ขาดและแพทย์
6. กล่องพลาสติก ที่มุมกลางทั้งสองมุมนอกสังเวียนให้ติดล่องพลาสติกมุมละกล่อง เพื่อให้ผู้ชี้ขาดทิ้งสำลีหรือกระดาษบาง ๆ ที่ซับเลือดแล้ว 
7. สังเวียนเพิ่มเติม อาจใช้สังเวียน 2 สังเวียน ในการแข่งขันที่มีนักกีฬามาก หรือชิงชนะนัดสำคัญ ๆ ได้
สำหรับสนามมวยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ในประเทศไทย ได้แก่ สนามมวยราชดำเนิน, สนามมวยเวทีลุมพินี ในต่างประเทศ อาทิ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น, สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ ในประเทศญี่ปุ่น และเมดิสันสแควร์การ์เดน ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:มวยไทย
หมวดหมู่:สนามกีฬา
ซูเปอร์มิดเดิลเวท

ซูเปอร์มิดเดิลเวท (Super middleweight) เป็นพิกัดน้ำหนักมวยระดับกลางพิกัดหนึ่ง อยู่ระหว่างรุ่นมิดเดิลเวท (160 ปอนด์) กับรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท (175 ปอนด์) 
โดยนักมวยที่จะชกในพิกัดนี้จะมีน้ำหนักตัวมากกว่า 160 ปอนด์ (71.575 กิโลกรัม) และไม่เกิน 168 ปอนด์ (ประมาณ 76.374 กิโลกรัม) โดยที่พิกัดนี้ไม่มีในมวยสากลสมัครเล่น และทุกสถาบันเรียกชื่อนี้เหมือนกันหมด
พิกัดรุ่นนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในทศวรรษที่ 80 โดย โธมัส เฮิร์นส์ กลายเป็นนักมวยคนแรกของโลกที่ได้เป็นแชมป์โลกถึง 5 รุ่น เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะเจมส์ คินเชน ได้แชมป์โลกซูเปอร์มิดเดิลเวท ขององค์กรมวยโลก (WBO) ไปได้
ต่อมา ชูการ์  เรย์ เลนเนิร์ด ก็สามารถเอาชนะ ดอนนี แลลอนเด ไปได้และได้แชมป์โลกพร้อมกันถึง 2 พิกัด คือ ซูเปอร์มิดเดิลเวท และไลท์เฮฟวี่เวท ถือเป็นการชกชิงแชมป์โลกพร้อมกันถึง 2 พิกัดเป็นครั้งแรกของโลกด้วย
ในปี ค.ศ. 2009-ค.ศ. 2010 ได้มีการจัดชกแบบทัวร์นาเมนต์ของนักมวยระดับชั้นแนวหน้าในพิกัดนี้และมิดเดิลเวท ถึง 6 คน ในชื่อ "ซูเปอร์ซิกเวิลด์บ็อกซิ่งคลาสสิก" มีการจัดชกทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ซึ่งผลการแข่งขัน ปรากฏว่า แอนเดร วอร์ด นักมวยชาวอเมริกันเป็นผู้ชนะในรายการนี้ได้ครองตำแหน่งแชมป์โลก ถึง 2 สถาบัน
สำหรับนักมวยรายอื่นที่มีชื่อเสียงที่เคยชกในพิกัดนี้ นอกจากที่ได้กล่าวมาแล้ว ได้แก่ โรเบร์โต ดูรัน, รอย โจนส์ จูเนียร์, โจ คัลซากี้, เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์, ไนเจล เบนน์ , พัก ช็อง-พัล , สเวน ออตเก , ฆิล​เบร์โต ​รามิเรซ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิกัดน้ำหนักมวย
ไลท์เฮฟวีเวท

ไลท์เฮฟวีเวท (Light heavyweight) พิกัดน้ำหนักมวยรุ่นหนึ่ง ในรุ่นใหญ่ เป็นพิกัดที่อยู่ระหว่างรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท (168 ปอนด์) กับครุยเซอร์เวท (190 ปอนด์)
โดยนักมวยที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักตัวมากกว่า 168 ปอนด์ (ประมาณ 76.374 กิโลกรัม) และไม่เกิน 175 ปอนด์ (79.379 กิโลกรัม) ซึ่งพิกัดนี้มีทั้งในมวยสากลสมัครเล่นและมวยสากลอาชีพ และทุกสถาบันเรียกชื่อนี้เหมือนกันหมด
ไลท์เฮฟวีเวท เป็นพิกัดที่ได้รับความนิยมมากอีกพิกัดหนึ่ง โดยถือเป็นรุ่นใหญ่ที่รองก็เพียง ครุยเซอร์เวท และ​ เฮฟวีเวท อันเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด มีนักมวยที่มีชื่อเสียงหลากหลายคนชกหรือเคยชกในพิกัดนี้ ก่อนที่จะทำน้ำหนักขึ้นไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่าต่อไป เช่น มูฮัมหมัด อาลี (มวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิก), เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์, ดาริอุซ มิคาลเชฟสกี, เวอร์จิล ฮิลล์, รอย โจนส์ จูเนียร์, ซาอุล อัลบาเรซ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิกัดน้ำหนักมวย
เฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ

เฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ (Fenerbahçe Spor Kulübü) เป็นสโมสรกีฬาสโมสรหนึ่งจากเมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี

**ดูเพิ่ม**
 เฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ (ฟุตบอล)- วอลเลย์บอลหญิงเฟแนร์บาห์แช

หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2450
เมฆทูต

เมฆทูต (मेघदूत ความหมาย "ทูตผู้เป็นเมฆ") เป็นบทกวีภาษาสันสกฤต แต่งโดย กาลิทาส หนึ่งในกวีเอกผู้ประพันธ์ผลงานเป็นภาษาสันสกฤต 
เมฆทูตเป็นบทร้อยกรอง แต่งด้วยคำประพันธ์ชนิดเดียว (ชื่อฉันท์ มันทากรานตา) มีความยาวประมาณ 111 บท เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเรื่องหนึ่งของกาลิทาส เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็นสองภาค คือ ภาคแรก เรียกว่า ปูรวเมฆ (แปลว่า เมฆเบื้องต้น) และ อุตตรเมฆ (เมฆเบื้องปลาย) เป็นการพรรณนาถึงยักษ์ตนหนึ่ง ซึ่งเป็นบริวารของท้าวกุเวร ได้กระทำผิดจึงถูกลงอาญา ริบอิทธิฤทธิ์เป็นเวลาหนึ่งปี ให้ต้องอยู่ห่างจากภรรยาผู้เป็นที่รัก จึงได้รำพึงรำพันฝากข่าวไปถึงภรรยาที่่อยู่ในเมืองอลกาของบรรดายักษ์ทั้งหลายที่เขาไกลาส 
เมื่อ ค.ศ. 1813 โฮเรส เฮย์แมน วิลสัน ได้แปลเมฆทูตเป็นภาษาอังกฤษเป็นครั้งแรก โดยแปลและแต่งเป็นร้อยกรอง และนับตั้งแต่นั้นได้มีการแปลเมฆทูตออกเป็นภาษาอื่นๆ อีกมาก 
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาสันสกฤต
ครุยเซอร์เวท

ครุยเซอร์เวท (cruiserweight) พิกัดน้ำหนักมวยรุ่นหนึ่ง เป็นพิกัดที่อยู่ระหว่างรุ่นไลท์เฮฟวีเวท (168  ปอนด์ ขึ้นไป ไม่เกิน 175 ปอนด์) กับเฮฟวีเวท (200 ปอนด์ขึ้นไป) ที่เป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุด
โดยรุ่นครุยเซอร์เวท เป็นรุ่นที่มีน้ำหนักมากกว่า 175 ปอนด์ (79.379 กิโลกรัม) และไม่เกิน 190 ปอนด์ (86.183 กิโลกรัม) ถือเป็นรุ่นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของพิกัดน้ำหนักมวย รองจากเฮฟวีเวทเท่านั้น จึงได้รับการขนานนามว่าเป็น "รุ่นน้องยักษ์" แต่ไม่ปรากฏในการชกมวยสากลสมัครเล่น สถาบันมวยหลัก สมาคมมวยโลก​ (WBA)​ สภามวยโลก​ (WBC)​ สหพันธ์มวยนานาชาติ​ (IBF) เรียก​รุ่นนี้ว่า "ครุยเซอร์เวท" เหมือนกันหมด ยกเว้นองค์กรมวยโลก​ (WBO) จะเรียกรุ่นนี้ว่า "จูเนียร์เฮฟวีเวท" (junior heavyweight)  
แต่ทว่า พิกัดรุ่นนี้กลับไม่ได้รับความนิยมนักเมื่อเทียบกับรุ่นอื่น ๆ โดยแฟนมวยมักจะให้ความสนใจที่รุ่นเฮฟวีเวทมากกว่า จึงมีนักมวยหลายคนที่ชกในรุ่นนี้และได้เลื่อนพิกัดขึ้นไปชกในรุ่นเฮฟวีเวทมากกว่า อาทิ อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์, เดวิด เฮย์, อัล โคล เป็นต้น 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิกัดน้ำหนักมวย
ซือเปร์ลีก

ซือเปร์ลีก (ˈsypeɾ liɡ, Super League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพสำหรับสโมสรในประเทศตุรกี โดยเป็นการแข่งขันในระดับสูงสุดของระบบฟุตบอลลีกตุรกี อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของ สมาคมฟุตบอลตุรกี ในฤดูกาลปัจจุบันมีสโมสร 21 ทีมเข้าร่วมแข่งขันefn|ในฤดูกาลนี้มี 21 สโมสร เนื่องจากสหพันธ์ฟุตบอลตุรกีประกาศให้ ฤดูกาล 2019–20 จะไม่มีทีมที่ต้องตกชั้น แต่ยังคงให้ทีมจาก ทีเอฟเอฟ เฟิสต์ลีก เลื่อนชั้นขึ้นมา ด้วยเหตุผลที่ทีมในโซนท้ายตารางประสบปัญหาผู้เล่นไม่สมบูรณ์จากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส ทำให้ได้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบและมีทีมที่ต้องตกชั้น 4 ทีม และจะมีทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดุกาลหน้า 3 ทีม จะทำให้ลีกมี 20 สโมสรในฤดูกาลต่อ ๆ ไป โดยฤดูกาลปัจจุบันแต่ละทีมต้องแข่งขันทีมละ 40 นัด รวม 400 นัด แข่งขันระหว่างเดือนกันยายน–พฤษภาคมตามปกติจะเริ่มแข่งขันในเดือนสิงหาคม ในช่วงวันศุกร์–จันทร์
โดยสโมสรที่ได้อันดับ 1 และอันดับ 2 จะได้สิทธิ์ไปแข่งขันในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และสโมสรที่ได้อันดับ 3 จะได้ไปเล่นในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก ซึ่งปัจจุบันมีทั้งหมด 5 สโมสรที่เคยคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศ  

**สโมสรที่เข้าร่วมซือเปร์ลีก (ฤดูกาล 2022–23)**

**ทีมชนะเลิศ**

**บันทึก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 News About Turkish Football Leagues - Spor Toto Süper Lig Web oficial date=2010-10-17  - Turkish Football Federation website - Football scores for Turkish Football Leagues 

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
การเกิดโดยไม่ผสมพันธุ์

จิ้งเหลนชนิด Aspidoscelis neomexicanus (กลาง) มีการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ (และเป็นตัวเมียล้วน) ซึ่งเป็นผลที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ของจิ้งเหลน 2 ชนิด คือ A. inornatus (ซัาย) และ A. tigris (ขวา) ซึ่งทั้งสองสายพันธุ์หลัง มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศและมีสองเพศ
การเจริญเป็นตัวอ่อนโดยไม่ต้องผสมพันธุ์ (Parthenogenesis;s) เป็นการสืบพันธุ์ที่พบในพวกไรน้ำ พวกผึ้งหรือตัวต่อ เป็นต้น เป็นการกระบวนการสืบพันธุ์โดยเกิดการเจริญเติบโตของไข่ (Egg) หรือเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียจะเจริญไปเป็นตัวอ่อน หรือเป็นสิ่งมีชีวิตตัวใหม่ โดยไม่ได้รับการผสมพันธุ์หรือเกิดการปฏิสนธิกับเซลล์สืบพันธุ์ของเพศผู้ คำนี้มาจากภาษากรีก παρθένος, parthenos, หมายถึง "พรหมจรรย์", และ γένεσις, genesis, หมายถึง "เกิด".

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 pmid=15103378-  Reproductive behavior in whiptails at Crews Laboratory date=2010-08-26 -  Types of asexual reproduction date=2018-01-22 -  Parthenogenesis in Incubated Turkey Eggs from Oregon State University-  National Geographic NEWS: Virgin Birth Expected at Christmas – By Komodo Dragon-  BBC NEWS: 'Virgin births' for giant lizards (Komodo dragon)-  REUTERS: Komodo dragon proud mum (and dad) of five date=2021-05-09 -  Female sharks capable of virgin birth-  Scientists confirm shark's ‘virgin birth’ Article by Steve Szkotak AP updated 1:49 a.m. ET, Fri., Oct. 10, 2008fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:การสืบพันธุ์
สกุลไซเลอร์อัส

สกุลไซเลอร์อัส (Sheatfish) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Silurus (/ไซ-เลอร์-อัส/)
โดยถือว่าเป็นปลาหนัง (Siluriformes) ที่มีขนาดใหญ่ อาจยาวได้ถึง 3 เมตร และหนักได้เป็นร้อยกิโลกรัม พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันออก เป็นปลาที่กินไม่เลือก และมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมาก
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวยาวแบนข้าง หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตาอยู่เหนือมุมปาก มีหนวด 2 คู่ ที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ ครีบหลังเล็กอยู่หน้าล้ำครีบท้อง ครีบอกสั้น และยาวไม่ถึงฐานของครีบท้อง มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลางอยู่รวมกัน 1 กลุ่ม ครีบหางตัดตรงหรือเว้าเล็กน้อย ครีบก้นยาวแต่ไม่ต่อรวมถึงครีบหาง

**การจำแนก**
พบทั้งหมด 14 ชนิด- Silurus aristotelis Garman, 1890 - Silurus asotus Linnaeus, 1758 - Silurus biwaensis (Tomoda, 1961) - Silurus chantrei Sauvage, 1882- Silurus duanensis X. Y. Hu, J. H. Lan & C. G. Zhang, 2004- Silurus glanis Linnaeus, 1758 - Silurus grahami Regan, 1907- Silurus lanzhouensis H. L. Chen, 1977- Silurus lithophilus (Tomoda, 1961)- Silurus mento Regan, 1904- Silurus meridionalis H. L. Chen, 1977- Silurus microdorsalis (T. Mori, 1936)- Silurus soldatovi G. V. Nikolskii & Soin, 1948 - Silurus triostegus Heckel, 1843

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
หมวดหมู่:สกุลไซเลอร์อัส
ส้มซ่าหวาน

ส้มซ่าหวาน (Citrus medica var. linetta) หรือ มะนาวควาย หรือ ส้มมะงั่ว ภาคตะวันตกเรียกมะขุน ภาคอีสานเรียกส้มส้า เป็นผลไม้พื้นบ้านที่ปลูกมากที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นไม้ยืนต้นสูง ใบเดี่ยว ดอกเดี่ยว สีขาวนวล ผลอ่อนสีเขียวเข้ม เมื่อสุก สีเขียวอมเหลือง ผิวขรุขระ เปลือกหนา เปลือกข้างในสีขาว มีต่อมน้ำมันหอมระเหยอยู่ตามเปลือก รสหวานหรือหวานอมเปรี้ยว ใช้กินเป็นผลไม้ หรือใช้จิ้มกับยาหอม กินแก้ลม ผิวผลใช้ทำยาหอม น้ำส้มซ่าหวาน กัดฟอกเสมหะ แก้ไอ ฟอกโลหิต ส้มซ่าหวานนี้เป็นคนละพันธุ์กับส้มซ่าที่ใช้ปรุงอาหาร 

**อ้างอิง**
 นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. ส้มซ่าหวาน ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550 หน้า 232
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลส้ม
หมวดหมู่:สมุนไพร