ซอโฟคลีส

ซอโฟคลีส หรือ โซโฟคลีส (Sophocles; Σοφοκλῆς, โซโพแคลส, anc; ราว 497/6 – 406/5 ก่อนค.ศ.) เป็นหนึ่งในสามนักเขียนบทละครและโศกนาฏกรรมชาวกรีกโบราณ (ร่วมกับเอสคิลัส และยูริพิดีส) ที่ยังมีผลงานหลงเหลือมาจนเดี๋ยวนี้ ซอโฟคลีสเริ่มเขียนบทละครหลังจากเอสคิลัสและมีผลงานทั้งหมดมากกว่า 120 เรื่อง แต่มีเพียงแค่ 7 เรื่องที่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดยสมบูรณ์ ได้แก่ อะแจ็กซ์, แอนทิกะนี, เหล่าสตรีชาวทราคิส, พระเจ้าอีดิปัส, อิเล็กตรา, ฟิล็อกเตตีส และ อีดิปัส ณ โคโลนัส 
ซอโฟคลีสเป็นนาฏศิลปินที่มีชื่อเสียงที่สุดของนครรัฐเอเธนส์นานติดต่อกันเกือบ 50 ปี ท่านเข้าแข่งขันประกวดละครในงานเทศกาลทางศาสนาที่ไอโอนีเซีย และเลไนอา 30 ครั้ง และเป็นผู้ชนะเลิศถึง 24 ครั้ง โดยไม่เคยถูกตัดสินให้ได้อันดับต่ำกว่ารองชนะเลิศ ซอโฟคลีสเอาชนะเอสคีลัส (ชนะเลิศ 13 ครั้ง) ในงานประกวดละครได้หลายครั้ง ในขณะที่ยูริพิดีสเคยได้รับรางวัลชนะเลิศเพียง 4 ครั้ง
นวัตกรรมที่ซอโฟคลีสสร้างไว้แก่การละคร คือ การเพิ่มนักแสดงคนที่สามเข้ามาในฉาก และลดบทบาทของคอรัส หรือนักร้องประสานเสียงในฐานะผู้เสนอเค้าโครงเรื่องลง ทำให้ตัวละครมีการพัฒนามากและมีส่วนเกี่ยวข้องกับพล็อตเรื่องมากกว่าในสมัยของเอสคิลัส บทประพันธ์โศกนาฏกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดของซอโฟคลีส เป็นเรื่องเกี่ยวกับอีดิปัส และแอนทิกะนี - ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า ละครเรื่องเมืองธีบส์ (Theban plays) แม้ว่าแต่ละเรื่องจะเป็นส่วนหนึ่งของละครจตุรภาค (tetralogy) ต่างเรื่องกัน และตอนอื่น ๆ ของละครชุดพวกนี้สาปสูญไปหมดแล้ว แอนทิกะนีเป็นบทละครที่มาร์ติน ไฮเด็กเกอร์ (Martin Heidegger) นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงชาวเยอรมันยกย่องว่าเป็นตัวอย่างของงานกวีนิพนธ์ และนาฏกรรมบทละครที่มีความสมบูรณ์แบบในทางศิลปะที่สุด

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Beer, Josh (2004). Sophocles and the Tragedy of Athenian Democracy. Greenwood Publishing. 0-313-28946-8- s2cid=165843664- first=Raphael- Freeman, Charles. (1999). The Greek Achievement: The Foundation of the Western World. New York: Viking Press. 0-670-88515-0- Hubbard, Thomas K. (2003). Homosexuality in Greece and Rome: A Sourcebook of Basic Documents.- Johnson, Marguerite & Terry Ryan (2005). Sexuality in Greek and Roman Society and Literature: A Sourcebook. Routledge. 0-415-17331-0, 978-0-415-17331-5- Lloyd-Jones, Hugh (ed.) (1994). Sophocles. Ajax. Electra. Oedipus Tyrannus. Harvard University Press.- Lloyd-Jones, Hugh (ed.) (2003). Sophocles. Fragments, Edited and translated by Hugh Lloyd-Jones, Loeb Classical Library No. 483. Cambridge, MA: Harvard University Press, 2003. 978-0-674-99532-1.  Online version at Harvard University Press.- Lucas, Donald William (1964). The Greek Tragic Poets. W.W. Norton & Co.- Minghella, Anthony (1987). First episode of BBC's Inspector Morse mentioned Sophocles as the "murderer."- Plato. Plato in Twelve Volumes, Vols. 5 & 6 translated by Paul Shorey. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1969.- Schultz, Ferdinand (1835).  De vita Sophoclis poetae commentatio. Phil. Diss., Berlin.- Scullion, Scott (2002). Tragic dates, Classical Quarterly, new sequence 52, pp. 81–101.- pages=1361 - cite encyclopedia|last=Smith |first=Philip |editor=William Smith |encyclopedia=Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology |title=Sophocles |url=http://ancientlibrary.com/smith-bio/3198.html |accessdate=2007-02-19 |year=1867 |publisher=Little, Brown, and Company |volume=3 |location=Boston |pages=865–873 |editor-link=William Smith (lexicographer)|url-status=dead |archive-url=https://web.archive.org/web/20070202121220/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/3198.html |archive-date=2 February 2007 |df=dmy-all - Sommerstein, Alan Herbert (2002). Greek Drama and Dramatists. Routledge. 0-415-26027-2- Sommerstein, Alan Herbert (2007). "General Introduction" pp.xi-xxix in Sommerstein, A.H., Fitzpatrick, D. and Tallboy, T. Sophocles: Selected Fragmentary Plays: Volume 1. Aris and Phillips. 0-85668-766-9- Sophocles. Sophocles I: Oedipus the King, Oedipus at Colonus, Antigone. 2nd ed. Grene, David and Lattimore, Richard, eds. Chicago: University of Chicago, 1991.- Encyclopædia Britannica, Inc. "Macropaedia Knowledge In Depth." The New Encyclopædia Britannica Volume 20. Chicago: Encyclopædia Britannica, Inc., 2005. 344-346.
หมวดหมู่:นักเขียนชาวกรีกโบราณ