Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
รักเอาอยู่

รักเอาอยู่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี เริ่มออกฉายวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 กำกับภาพยนตร์โดย ธนดล นวลสุทธิ์, ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม, ทิวา เมยไธสง บริหารงานสร้างโดย พจน์ อานนท์ โดยมี รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ รับหน้าที่แสดงนำ ช่วยกำกับภาพยนตร์ และช่วยเขียนบทภาพยนตร์ สร้างโดย พระนครฟิลม์ จัดจำหน่ายโดย เอ็ม พิคเจอร์ส โดยเรื่องราวเป็นความรักของคนหนุ่มสาวที่อุบัติขึ้นในช่วงวิกฤติมหาอุทกภัยในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2554  
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำจากเหตุการณ์อุทกภัยจริงในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดในเขตปริมณฑล โดยบันทึกภาพเหตุการณ์ระหว่างน้ำท่วมไว้มากที่สุด โดยที่นักแสดงและทีมงานทุกคนต้องลุยน้ำท่วมเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งทางทีมงานผู้สร้างตั้งใจทำเรื่องนี้โดยร้อยเรียงเรื่องราวระหว่างความรัก กับการเผชิญปัญหาน้ำท่วม และความสามัคคีเข้าไว้ด้วยกัน โดยยังได้ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของผู้คนในสังคมที่ต้องประสบปัญหาร่วมกันในหลายแง่มุม ภาพยนตร์ทำรายได้ 9 ล้านบาท

**ตัวละคร**

**นักแสดง**

**นักแสดงหลัก**
 ถุงเงิน หรือ ถุง รับบทโดย รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ (ฟิล์ม)- เม่ยสุ่ย รับบทโดย บุศริน หยกพรายพันธ์ (กอล์ฟ, ก๊อปปี้)- ส่างหม่อง รับบทโดย อัตตพงษ์ อัตตกิจกุล (อ้น เอเอฟ 8)- บัว รับบทโดย เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ (เบลล์ วงตะกร้า)

**นักแสดงรับเชิญ**
 ปรเมศร์ น้อยอ่ำ รับบทเป็น ลุง- สุดา ชื่นบาน รับบทเป็น ป้า- สุพร สังฆะภิบาล รับบทเป็น แม่ของถุง- จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร รับบทเป็น หัวหน้า- เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง รับบทเป็น ทหารเรือ- พุฒิชัย เกษตรสิน รับบทเป็น รังสิต

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 กรุงเทพราตรี ของ สุนทราภรณ์- เจ็บและชินไปเอง ของ อีทีซี- คำตอบ ของ สครับ- See Scape ของ สครับ- ซากอ้อย ของ โซคูล- แน่ใจ ของ คณิตกุล เนตรบุตร

**งานเปิดตัวภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ เอ็ม พิคเจอร์ส - รักเอาอยู่ date=2020-08-07 -  รักเอาอยู่ date=2012-03-08 -  เรื่องย่อ รักเอาอยู่-  เอ็มพิคเจอร์ส เปิดตัวภาพยนตร์ “รักเอาอยู่” ฟิล์ม รัฐภูมิ เปิดตัวสาวหน้าใส ก๊อปปี้ บุศรินทร์ date=2012-02-25 - title=รักเอาอยู่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
วัดม้าขาว

ไฟล์:WhiteHorseTemple.jpg|thumb|250px|ด้านหน้าของวัด ที่มีประติมากรรมหินสลักรูปม้าขาว
วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) (白馬寺, White Horse Temple, พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี  ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น 
วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้ 
ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี

**ดูเพิ่ม**
 ศาสนาพุทธในประเทศจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ม้าขาว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลเหอหนาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 611
หมวดหมู่:พุทธสถานในประเทศจีน
ฟุซซะ

ฟุซซะ (Fussa-shi) เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 01 ฟุซซะมีจำนวนประชากรประมาณ 56,786 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น sqmi
พื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของเขตเทศบาลนครเป็นพื้นที่ฐานทัพอากาศโยโกตะของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำให้มีความหนาแน่นของประชากรที่แท้จริงอยู่ที่ 8,782 คนต่อตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
ไฟล์:Fussa Sakura.jpg|thumb|แนวต้นซากูระเลียบตามทางเท้าริมแม่น้ำทามะ
ฟุซซะตั้งอยู่ประมาณจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของมหานครโตเกียว อยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ ทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำทามะ ลักษณะภูมิประเทศมีความลาดเอียงเล็กน้อยจากเหนือไปใต้ ที่ตำแหน่งศาลาว่าการนครมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 124 เมตร ระดับความสูงสูงสุดคือ 143.5 เมตรในทางตะวันออกเฉียงเหนือ และต่ำสุดคือ 104 เมตรในทางตะวันตกเฉียงใต้ พื้นที่ริมแม่น้ำเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะหลายแห่ง ซึ่งมีต้นซากูระเกือบ 300 ต้น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเส้นทางปั่นจักรยาน

**เทศบาลข้างเคียง**
 มหานครโตเกียว
** นครฮามูระ
** นครอากิรูโนะ
** เมืองมิซูโฮะ
** นครทาจิกาวะ
** นครอากิชิมะ
** นครมูซาชิมูรายามะ
** นครฮาจิโอจิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการเทศบาลนครฟุซซะ ja

หมวดหมู่:นครในโตเกียว
หมวดหมู่:โตเกียวตะวันตก
โซะ

: "ソ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ ระวังสับสนกับ อึง "ン"
โซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า そ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 曽 และคะตะกะนะเขียนว่า ソ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 曽 ออกเสียงว่า so เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า zo
そ เป็นอักษรลำดับที่ 15 อยู่ระหว่าง せ (เซะ) กับ た (ทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ そ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง れ (เระ) กับ つ (สึ)

**อักษรแบบอื่น**
ส่วนบนของโซะแบบฮิระงะนะอาจเขียนเป็นเส้นเดียวเช่นนี้ 20px หรือแยกเป็นสองขีดเช่นนี้ 20px ก็ได้

**ลำดับขีด**
ฮิระงะนะ そ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวาในตำแหน่งบน หักเส้นเฉียงลงซ้ายถึงตำแหน่งกลางบรรทัด หักเส้นนอนไปทางขวายาวกว่าเส้นบนเล็กน้อย แล้วหักเส้นโค้งคล้ายวงเล็บเปิด
คะตะกะนะ ソ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนเฉียงลงในตำแหน่งบน ความยาวเล็กน้อย
# ขีดเส้นโค้งลงทางซ้ายถัดจากเส้นแรก
หมายเหตุ เส้นที่สอง ソ (โซะ) ขีดเส้นจากบนลงล่าง ในขณะที่ ン (อึง) ขีดเส้นจากล่างขึ้นบน ลักษณะที่ปรากฏจึงต่างกันเล็กน้อย

**คันจิ**
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโซะ และขึ้นต้นด้วยโซะ มีดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คะนะ
เทือกเขาอันนัม

เทือกเขาอันนัมเป็นเทือกเขาใหญ่ที่ทอดยาวผ่านประเทศลาว เวียดนาม และพื้นที่เล็กๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชา
เทือกเขาอันนัม  (Annamite Range, Annamese Mountains, Annamese Range, Annamese Cordillera, Annamite Mountains, Annamite Cordillera) เอกสารไทยเรียก เทือกเขาญวน, เขาญวน หรือ เขาเมืองภูซุน เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน" (Dãy Trường Sơn) และ "สายภูหลวง" (ພູຫລວງ) ในภาษาลาว 
เทือกเขาอันนัม
เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย
ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา (Pseudoryx nghetinhensis), เก้งยักษ์ (Muntiacus vuquangensis), เก้งเจื่องเซิน (M. truongsonensis), หมูป่าอินโดจีน (Sus bucculentus) เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน
โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
103.8
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศเวียดนาม 
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศลาว
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศกัมพูชา
กลุ่มอาการเนโฟรติก

กลุ่มอาการเนโฟรติก (nephrotic syndrome) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรคไตรั่ว คือกลุ่มกว้างๆ ของโรคไตอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติของการทำงานของไตทำให้มีการสูญเสียโปรตีนในเลือดปริมาณมากไปกับปัสสาวะ ทำให้มีภาวะโปรตีน ชนิดที่เรียกว่า อัลบูมิน ในเลือดต่ำ และบวม
โรคที่ทำให้เกิดกลุ่มอาการเนโฟรติกมีหลายอย่าง ที่สำคัญได้แก่ minimal-change nephropathy, focal segmental glomerulosclerosis และ membranous nephropathy นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคอื่นๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อไตอย่างเดียว อีกหลายโรค เช่น ที่พบในเบาหวาน อะไมลอยโดซิส และลูปัส อีริธีมาโตซัส เป็นต้น
กลุ่มอาการเนโฟรติกพบได้ในผู้ป่วยทุกช่วงอายุ ทุกเพศ และทุกเชื้อชาติ อาจเกิดเดี่ยวๆ หรือเกิดร่วมกับกลุ่มอาการไตอักเสบ ซึ่งมีการอักเสบของโกลเมอรูลัส ทำให้มีเลือดออกมากับปัสสาวะและการทำงานของไตเสื่อมลงได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nephrotic Syndrome Research date=2010-01-28  A team of kidney doctors and scientists from Beth Israel Deaconess Medical Center / Harvard Medical School working to learn more about the cause of Nephrotic Syndrome in children and adults, with an emphasis on the genetic basis of this disease.-  Childhood Nephrotic Syndrome - National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK), NIH-  Adult Nephrotic Syndrome date=2015-03-31  - National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK), NIH
หมวดหมู่:โรคไต
หมวดหมู่:กลุ่มอาการ
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์

โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์ (Nora Stanton Blatch Barney; 30 สิงหาคม พ.ศ. 2426 — 18 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็น วิศวกรโยธา สถาปนิก และสนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี ชาวอเมริกัน

**ชีวิตวัยเยาว์**
โนราเกิดที่เมือง แฮมป์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2426 เธอเป็นบุตรีของ วิลเลียม แบลตช์ และ แฮร์ริออต อีตัน สแตนตัน เธอได้ศึกษาวิชาเอกในด้าน ภาษาละติน และคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนฮอเรซมันน์ในนิวยอร์กซิตี ซึ่งต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกาถาวร
เธอได้มีโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์และสำเร็จการศึกษาในปี 2448 โดยเธอได้เป็นบัณฑิตคนแรกที่ได้รับปริญญาในด้านวิศวกรโยธา ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วม สมาคมวิศวกรโยธาอเมริกัน (ASCE) และเป็นสมาชิกหญิงคนแรกของสมาคม เธอเริ่มทำงานในนิวยอร์กซิตีในงานด้านบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ในช่วงที่เธอได้ทำงานในนิวยอร์กนั้น เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกร้องสิทธิสตรีในสหรัฐอเมริกา

**ชีวิตแต่งงานกับ ลี เดอ ฟอเรสต์**
ในปี พ.ศ. 2451 เธอได้แต่งงานกับนักประดิษฐ์ ลี เดอ ฟอเรสต์ ชำนาญในด้านเทคโนโลยีวิทยุไร้สาย ในปีต่อมาสามีเธอได้ขอให้เธอลาออกจากการเป็นวิศวกรโยธาและมาเป็นแม่บ้าน เธอได้ปฏิเสธและเป็นสาเหตุให้เธอได้แยกทางกับสามี ในปี 2452 หลังจากที่ได้หย่ากับสามี เธอยังคงทำงานต่อในด้านวิศวกรโยธา ในงานผู้ตรวจสอบอาคาร นักออกแบบโครงสร้างเหล็ก และสถาปนิกอีกด้วย

**ชีวิตบั้นปลาย**
ในปี 2462 โนราได้แต่งงานกับสถาปนิก มอร์แกน บาร์นีย์ โดยโนราเองยังคงทำงานในฐานะผู้สนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี และสถาปนิกในเวลาเดียวกัน และในปี 2487 เธอได้แต่งหนังสือในด้านสิทธิมนุษย์ในชื่อ World Peace Through a People's Parliament
โนราได้ทำงานเป็นนักพัฒนาสินทรัพย์ และเรียกร้องสิทธิสตรีจนกระทั่งเธอเสียชีวิต ในเมืองกรีนวิช รัฐคอนเนตทิคัต ในปี 2514

**อ้างอิง**

** ดูเพิ่ม**
 cite web | url=http://www.britannica.com/eb/article-9124919/Nora-Stanton-Blatch-Barney | accessdate=2008-06-01 | title=Nora Stanton Blatch Barney | work=Encyclopædia Britannica Online- cite web | url=http://www.ieeeghn.org/wiki/index.php/Nora_Stanton_Blatch | accessdate=2009-01-14 | title=Nora Stanton Blatch | publisher=IEEE | work=IEEE Global History Network-  isbn=0934223238
1971
หมวดหมู่:วิศวกรโยธา
หมวดหมู่:สถาปนิก
หมวดหมู่:สิทธิสตรี
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา (នាយករដ្ឋមន្ត្រីកម្ពុជា นายกรฎฺฐมนฺตฺรีกมฺพุชา) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีในพระราชาณาจักรกัมพูชา (នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា นายกรฎฺฐมนฺตฺรีไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา) เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นประธานกัมพูชา ทั้งเป็นผู้แทนรัฐบาลในกิจการภายในและต่างประเทศ ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ไม่จำกัดวาระ 
ตามรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจำต้องเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา อันเป็นสภาล่างในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา และต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาก่อนที่พระมหากษัตริย์กัมพูชาจะทรงแต่งตั้ง อนึ่ง ตามธรรมเนียม เมื่อได้รับแต่งตั้งแล้ว นายกรัฐมนตรีจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์และสังฆราชแห่งมหานิกายกับธรรมยุติกนิกาย ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
นับแต่ พ.ศ. 2488 กัมพูชามีบุคคลที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแล้วทั้งสิ้น 36 คน แต่ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการ 32 คน  โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้

**รายชื่อนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2488 – ปัจจุบัน)**
(วันที่ตัวเอียงหมายถึงโดยพฤตินัย)

**อ้างอิง**
กัมพูชา

หมวดหมู่:รัฐบาลกัมพูชา
เฟร์โดว์ซี

แฮคีม แอโบลกอเซม เฟร์โดว์ซี ทูซี (حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی‎) หรือ เฟร์โดว์ซี (فردوسی; ค.ศ. 940–1020) เป็นกวีชาวเปอร์เซียที่ได้รับความเคารพอย่างสูง เขาเป็นผู้ประพันธ์ ชอฮ์นอเม มหากาพย์ประจำชาติของอิหร่านและสังคมที่เกี่ยวเนื่อง 
มหากาพย์ ชอฮ์นอเม เดิมประพันธ์ให้แก่เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซามานิด (Samanid) ผู้ซึ่งรับผิดชอบต่อการฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมของเปอร์เซียหลังการรุกรานของอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด ชอฮ์นอเม บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นตำนานพระมหากษัตริย์อิหร่านก่อนยุคอิสลามตั้งแต่พระเจ้าเคยูมาร์ส (Keyumars) ถึงพระเจ้ายาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) เฟร์โดว์ซียังเขียนกวีต่อไปหลังราชวงศ์ซามานิดถูกพิชิตโดยราชวงศ์กาซานาวิด (Ghaznavid) ผู้ปกครองใหม่ พระเจ้ามาฮ์มุดแห่งกาซนี (Mahmud of Ghazni) เป็นชาวเติร์ก อาจขาดความสนพระทัยในผลงานของเฟร์โดว์ซีซึ่งแสดงโดยราชวงศ์ซามานิด ส่งผลให้เขาขาดความนิยมในพระราชสำนัก เฟร์โดว์ซีใช้เวลากว่าสามทศวรรษ (จาก ค.ศ. 977 ถึง 1010) ประพันธ์ ชอฮ์นอเม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมเปอร์เซีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
1020
หมวดหมู่:กวีชาวเปอร์เซีย
หมวดหมู่:ชาวเปอร์เซีย
เกลเซอร์

เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์ (Raymond M. Lloy) เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)
หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982 
ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน

**ผลงาน**

**คาราเต้**
World Karate Association
*Southeastern Super Heavyweight Full Contact Karate Champion

**มวยปล้ำอาชีพ**
AWA World-1 South
*AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
*Georgia All-Star Wrestling
*GASW Tag Team Championship (1 time, last) – with R.D. Swain
*Georgia Championship Wrestling
*GCW Tag Team Championship (1 time) – with R.D. Swain
*National Wrestling Alliance
*NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Jason Sugarman
*Universal Independent Wrestling
*UIW Heavyweight Championship (1 time)
*Peach State Wrestling
*PSW United States Tag Team Championship (2 times, first) – with R.D. Swain
*Pro Wrestling Illustrated
*PWI ranked him # 488 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
*Turnbuckle Championship Wrestling
*TCW Heavyweight Championship (2 times)
*TCW Tag Team Championship (2 times) – with Jorge Estrada (1), Big Ron Studd (1)
*United States Wrestling Alliance
*USWA Tag Team Championship (1 time) - with Jesse Neal

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ใช้เพลงหมัดหงฉวน
หมวดหมู่:นักยูโดชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักคาราเต้ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ครูชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากออร์แลนโด
หมวดหมู่:สตันต์แมนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ระบบขนส่งอัจฉริยะ

ขนส่ง
หมวดหมู่:การจัดการจราจรทางบก
หมวดหมู่:การโทรสนเทศ

หมวดหมู่:เทคโนโลยีการเดินทาง
ขนส่ง
ปลามง

ปลามง หรือ ปลากะมง หรือ ปลาม่ง (Jacks, Trevallies, Kingfishes) เป็นสกุลของปลาทะเลกระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Caranx (/คา-แรงก์/)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางและใหญ่ในวงศ์นี้ มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หน้าครีบก้นมีหนามแข็ง 2 อันพับได้ คอดหางแคบ เกล็ดบนเส้นข้างตัวมีขนาดใหญ่ เป็นเหลี่ยมแข็งโดยเฉพาะที่บริเวณคอดหาง ส่วนหัวสั้นทู่ มีสีลำตัวเป็นสีขาวและสีเงิน อยู่รวมกันเป็นฝูง  เป็นปลาที่กินเนื้อ ได้แก่ ปลาชนิดอื่น ๆ และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากะมงพร้าว (C. ignobilis) ที่มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.4 เมตร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น บางครั้งอาจเข้าหามากินในแหล่งน้ำกร่อย นิยมตกเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภคเป็นอาหาร
ซึ่งปลาในสกุลนี้ ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะม่ง", "ปลาสีกุน" หรือ "ปลาหางกิ่ว" ซึ่งเป็นการเรียกทับซ้อนกับปลาสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลเพิ่มเติมจาก Fishbase.org 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาหางแข็ง
ปลาสีขน

ปลาสีขน หรือ ปลาหางกิ่วหม้อ หรือ ปลากะมงตาแดง หรือ ปลากะมงตาโต  (Bigeye trevally, Dusky jack, Great trevally; Caranx sexfasciatus) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด
เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว  (C. ignobilis) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูล (เพิ่มเติม) จาก Fishbase.org  
หมวดหมู่:มหสัตว์
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาเกม
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:สกุลปลากะมง
ปลากะพงเหลืองห้าเส้น

ปลากะพงเหลืองห้าเส้น หรือ ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า (five-lined snapper, blue-striped snapper, blue-banded sea perch; Lutjanus quinquelineatus) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบข้างลำตัวเป็นสีฟ้าบนพื้นสีเหลืองสด และมีแต้มสีดำระหว่างเส้นสองแถบบน ลูกปลาขนาดเล็กมีลำตัวใสจนมองเห็นกระดูกภายในได้
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบชายฝั่งและแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิกตะวันออก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
มีการบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจบ้าง แต่รสชาติไม่อร่อย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า เนื่องจากความสวยงามที่โดดเด่น 
นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะพงข้างปาน", "ปลากะพงทอง" หรือ "ปลาเหลืองลีซี" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  จาก Fishbase.org 
เหลืองหางส้ม
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 12 ครั้ง ต่อมารายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้ยุติลง หลังจากที่ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ได้ซื้อสมาคมของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ไปในปี ค.ศ. 2001 

**วันที่และสถานที่ของฮาโลวีน ฮาวอค**
__NOTOC__

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
*เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Results at ProWrestlingHistory.com- Results and coverage at OWW
หมวดหมู่:ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค
หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส

โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก เครื่องยนต์ใบพัด 4 เครื่อง ออกแบบโดยโบอิง ใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงสงครามเกาหลี 
บี-29 เป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น เช่น ระบบปรับความดันห้องโดยสาร ระบบควบคุมการยิงด้วยไฟฟ้า ป้อมปืนกลควบคุมด้วยรีโมท จึงได้รับฉายาว่า "ซูเปอร์ฟอร์เทรส"  โดยใช้เป็นเครื่องบินหลักในการปฏิบัติการทางอากาศต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ที่โด่งดังที่สุดคือการบรรทุกระเบิดปรมาณูในการโจมตีเมืองฮิโรชิมะและนางาซากิ เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง

**คุณลักษณะ (บี-29)**
บี-29- ผู้สร้าง: โบอิง (สหรัฐ)- ประเภท: เครื่องบินทิ้งระเบิด- เครื่องยนต์: เครื่องยนต์ลูกสูบรูปดาว ไรท์ อาร์-3350-23 ดูเพล็กซ์-ไซโคลน จำนวน 18 สูบ พร้อมเทอร์โบชาร์จเจอร์ ให้กำลัง 2,200 แรงม้า 4 เครื่อง- กางปีก: 43.05 เมตร- ยาว: 30.18 เมตร- สูง: 8.46 เมตร- พื้นที่ปีก: 161.3 ตารางเมตร- น้ำหนักเปล่า: 33,793 กิโลกรัม- น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 60,555 กิโลกรัม- อัตราเร็วสูงสุด: 575 กิโลเมตร/ชั่วโมง- อัตราไต่: 4.6 เมตร/ วินาที- รัศมีทำการรบ: 5,230 กิโลเมตร- พิสัยบินไกลสุด: 9,000 กิโลเมตร- อาวุธ: ปืนใหญ่อากาศป้องกัน M2 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก / ปืนกลป้องกัน Browning M2/ANs ขนาด 12.7 มม. 12 กระบอก
** ระเบิดขนาด 9,100 กก.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คู่มือการบิน บี-29-  "Meet the B-29,"Popular Science, August 1944,  รายระเอียดเกี่ยวกับอากาศยานตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา

หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินโบอิง
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดจังหวัดพระนครในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2485
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3 เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1998 รวม 4 ครั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 รายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม โดยจะมี แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3

**กฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3**
แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ซึ่งจะคลายคลึงกับแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล โดยจะแตกต่างกันตรงที่แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 จะมีเวที 3 เวที โดยมีกฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ดังนี้
*การปล้ำแมทช์นี้จะมีนักมวยปล้ำออกมาพร้อมกัน 60 คน ก่อน 
*แมทช์การปล้ำ จะเริ่มต้นด้วยนักมวยปล้ำ 60 คน  ทั้งหมดใน 3 เวที เมื่อระฆังดัง
*การเริ่มต้นอยู่นี้ เพื่อให้สามารถคัดออกจากการปล้ำ ต้องถูกโยนเชือกผ่านเชือกเส้นที่ 3 ด้านบนสุด และมีเท้าทั้ง 2 สัมผัสพื้น กฎนี้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1998 เพื่อให้สามารถคัดออก ถ้าคนใดออกจากเวที ในทางใดทางหนึ่งนอกเหนือจากการกดนับ 3 และการทำให้ยอมแพ้ และ การทำฟาล์ว
*เมื่อนักมวยปล้ำ 30 คนยังคงอยู่ที่พวกเขาย้ายไปเวทีกลางและการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง กฎนี้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมในปีค.ศ. 1998 เพื่อให้คู่ปล้ำมีการย้ายไปยังเวทีกลางเมื่อนักมวยปล้ำ 40 คนถูกคัดออก
*นักมวยปล้ำคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ในเวทีจะถือว่าเป็นผู้ชนะ

**วันที่และสถานที่ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3**

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
*เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3
หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม

ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 2 ครั้ง เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ที่มาแทนรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3

**วันที่และสถานที่ของดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม**

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
*เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม
หมวดหมู่:รายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
รักจัดหนัก

รักจัดหนัก (Love, Not Yet) เป็นภาพยนตร์ไทย ฉายเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554 สร้างโดย ออกไปเดิน ของคุณสุภาพ หริมเทพาธิป อดีตบรรณาธิการนิตยสารไบโอสโคป เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นแนวโรแมนติก-ดราม่า ที่มีเรื่องเพศสัมพันธ์เป็นส่วนเกี่ยวข้องในการดำเนินเรื่อง ถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์สั้น 3 เรื่อง นำแสดงโดยนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมด โดยมีนักแสดงมากประสบการณ์อย่าง จินตหรา สุขพัฒน์ ร่วมแสดงในเรื่องนี้ด้วย
ภาพยนตร์ได้รับการกล่าวขวัญแบบปากต่อปากในเครือข่ายทางสังคมออนไลน์อย่างเช่นเฟซบุ๊ก แต่กลับไม่ประสบผลสำเร็จในแง่รายได้การเข้าฉาย สิ้นสุดรายได้ที่ 8.37 ล้านบาท

**เรื่องย่อ**

**ไปเสม็ด === 

**เป็นแม่เป็นเมีย**

**ทอมแฮ้ง**

**ตัวละคร**

**นักแสดง**
นักแสดงจากเรื่อง รักจัดหนัก แบ่งตามตอนต่างๆ จำนวน 3 ตอน

**ไปเสม็ด === - ศิครินทร์ ผลยงค์ (ฟลุค) รับบทเป็น วิท- ศิตา มหารวิเดชากร (ปลายฟ้า) รับบทเป็น แอน

**เป็นแม่เป็นเมีย**
 รัชพล แย้มแสง (มิวสิก เอเอฟ 4) รับบทเป็น ม่อน- วรรณิศร เลาหมนตรี (ชะเอม สตรอเบอร์รี่ชีสเค้ก) รับบทเป็น อิ๋ง

**ทอมแฮ้ง**
 อริสสรา เลอมวณ (แพรว) รับบทเป็น นัท- นภัสสร เอี่ยมเจริญ (ครีม) รับบทเป็น เนม- จินตหรา สุขพัฒน์ (แหม่ม) รับบทเป็น แม่ของนัท

**ผู้กำกับภาพยนตร์**
 ก่อน (ตอนเปิดหัว) : เมธัส ฉายชยานนท์- ไปเสม็ด : ไพรัช คุ้มวัน, ภาส พัฒนกำจร - เป็นแม่เป็นเมีย : อนุชิต มวลพรม- ทอมแฮ้ง : อินทิรา เจริญปุระ, ชาคร ไชยปรีชา

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 สิเฮ็ดจังได๋ ร้องโดย คณะปัจฉิมลิขิต- ข้างๆ กัน ร้องโดย มิวสิก เอเอฟ 4- โบยบิน ร้องโดย SOUNDLANDING

**การตอบรับ**

**คำวิจารณ์**

**การฉายและรายได้**

**รางวัล**
 รางวัล Starpics Thai Films Awards ครั้งที่ 9
** นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (อริสสรา เลอมวณ)

**เกี่ยวกับภาพยนตร์**
 รักจัดหนัก เป็นภาพยนตร์ที่ได้มีการจัดทำแอปพลิเคชันเกมบนโทรศัพท์มือถือ โดยมุ่งเน้นความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องเพศของวัยรุ่นไทยอย่างถูกต้องผ่านเกม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ รักจัดหนัก date=2012-02-24 -  รักจัดหนัก (2011) ที่เว็บไซต์ สยามโซน-  ข้อมูล รักจัดหนัก date=2011-10-17  ที่เว็บไซต์ thaicinema.org-  เรื่องย่อ รักจัดหนัก ที่เว็บไซต์ กระปุกดอตคอม-  เปิดตัวหนังสุดเสียว "รักจัดหนัก" (Love, Not Yet) พร้อมฉายภาพยนตร์ตัวอย่างแบบเต็มๆ-  "รักจัดหนัก”และเรื่อง"หนัก"อีกหลายๆเรื่อง : วิปัสสนาบนหน้าข่าว โดย พระชาย วรธัมโม ใน คมชัดลึก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
ปลาหางแข็ง

ปลาหางแข็ง หรือ ปลาแข้งไก่ (Torpedo scad, Hardtail scad, Finny scad, Finletted mackerel scad, Cordyla scad; Megalaspis cordyla) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Megalaspis
มีลำตัวเรียวยาวคล้ายกระสวย หัวค่อนข้างแหลมตากลมโต ปากกว้าง หางยาวเรียวและคอด บริเวณโคนหางมีเกล็ดแข็งที่มีลักษณะคล้ายขาไก่ หรือแข้งไก่ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ครีบหลังและครีบก้นมีครีบฝอย ครีบหูเรียวโค้งคล้ายเคียว ลำตัวสีน้ำเงินปนเขียว ด้านหลังมีสีเขียวเข้ม 
มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร และหนักได้ถึง 40 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20-30 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูง  หากินทั้งบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลแดง, อ่าวเอเดน, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย
จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมากชนิดหนึ่ง โดยนิยมนำไปแปรรูปเป็นปลาแห้งและปลากระป๋อง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาหางแข็ง
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด

วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด (Surgeonfish, Tang, Lancetfish, Unicornfish) เป็นวงศ์ของปลาทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acanthuridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นหรือค่อนข้างยาวรูปไข่ ด้านข้างแบน ส่วนหลังและส่วนท้องโค้งเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กมากเป็นแบบบางเรียบ มีก้านครีบที่โคนหางสามารถขยับได้ ปากมีขนาดเล็ก มีฟันแบบฟันตัดเพียงแถวเดียว ไม่มีฟันที่เพดานปาก จะงอยปากไม่มีลักษณะเป็นท่อสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง 4-9 ก้าน ไม่แยกจากครีบอ่อน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 2-3 ก้าน เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ครีบหางตัดตรงหรือเว้าแบบพระจันทร์เสี้ยว เกล็ดบนลำตัวบางครั้งพบว่าค่อนข้างหยาบ ในขณะที่อายุยังน้อยไม่มีเกล็ด  ลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ คือ มีเกล็ดที่พัฒนาบริเวณส่วนโคนหางและครีบหางที่มีขนาดเล็กแต่แหลมคมมาก ใช้สำหรับป้องกันตัวและเป็นที่มาของชื่อเรียก และเป็นส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธาน กินสาหร่าย และหญ้าทะเลที่ขึ้นอยู่บนหิน และปะการังเป็นอาหาร หรือบางชนิดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร  ส่วนใหญ่มีสีสันที่สวยสดงดงาม
มีทั้งหมด 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 83 ชนิด มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 15-40 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Family Acanthuridae - Surgeonfishes, tangs, unicornfishes 
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด
วงศ์ปลาข้างตะเภา

วงศ์ปลาข้างตะเภา หรือ วงศ์ปลาข้างลาย (Tigerperch, Croaker, Grunter) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Terapontidae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลำตัวค่อนข้างสั้นแบบรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากแบนข้าง เกล็ดมีขนาดเล็ก หรือขนาดปานกลาง แบบเกล็ดสาก ปากมีขนาดเล็กเฉียงเล็กน้อย ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์คูลัมเป็นหยัก และกระดูกโอเพอร์คูลัมมีก้านครีบแข็ง 2 อัน ครีบหลังทั้งสองติดกันแต่มีรอยเว้าให้เห็นว่าแบ่งออกจากกันได้ ครีบหลังมีก้านครีบแข็งจำนวน 11–14 อัน ครีบหางกลม ตัดตรง หรือเว้าเล็กน้อย ครีบท้องอยู่หลังฐานของครีบอกมีก้านครีบแข็งที่แข็งแรง 1 อัน และก้านครีบอ่อนที่แตกปลาย 5 ก้าน
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์อยู่แถบชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในบางชนิดจะพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย 
มีทั้งหมด 15 สกุล 53 ชนิด เช่น ปลาข้างตะเภาลายโค้ง (Terapon jarbua), ปลาข้างตะเภาเกล็ดใหญ่ (T. theraps), ปลาข้างตะเภาเกล็ดเล็ก (T. puta), ปลาข้างลายสี่แถบ (Pelates quadrilineatus) เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 วงศ์ปลาข้างตะเภา-  Terapontidae จากสารานุกรมบริตานิกา en
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:วงศ์ปลาข้างตะเภา
หมวดหมู่:วงศ์ปลาข้างตะเภา

หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
การทิ้งระเบิดโตเกียว

การทิ้งระเบิดที่โตเกียว (Tōkyōdaikūshū) หรือมักเรียกว่า การทิ้งระเบิดเพลิง (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุงโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำการ ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้ การตีโฉบฉวยทางอากาศใน ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์

**ดูเพิ่ม**
 การตีโฉบฉวยดูลิตเติล- การทิ้งระเบิดโตเกียว (10 มีนาคม ค.ศ. 1945)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:โตเกียว
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศที่ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ต
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–สหรัฐ
โจ ฮิซาอิชิ

มาโมรุ ฟูจิซาวะ (Fujisawa Mamoru) หรือที่รู้จักในนาม โจ ฮิซาอิชิ (Hisaishi Jō; Joe Hisaishi) เป็นนักดนตรี และนักประพันธ์เพลง สำหรับภาพยนตร์ ภาพยนตร์การ์ตูน และอะนิเมะ ชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากจากการกำกับและอำนวยการเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ของสตูดิโอจิบลิ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักประพันธ์เพลงประกอบสื่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของเอเชีย

**ประวัติ**
โจ ฮิซาอิชิ เกิดที่ เมืองนางาโนะ ในจังหวัดนางาโนะ ในชื่อว่า มาโมรุ ฟูจิซาวะ เมื่ออายุ 5 ขวบ เขาก็เริ่มเรียนไวโอลิน ฮิซาอิชิค้นพบว่าดนตรีคือจุดมุ่งหมายในชีวิตของเขา นั่นทำให้ เขาเข้าเรียนในสาขาการประพันธ์เพลงที่โรงเรียนการดนตรีคูนิตาจิ ในกรุงโตเกียว เมื่อปี 1969 
ในปี 1983 ชื่อของเขาได้รับการนำเสนอ ให้เป็นผู้ประพันธ์เพลง สำหรับภาพยนตร์การ์ตูน Nausicaä of the Valley of the Wind ของ ฮายาโอะ มิยาซากิ  ซึ่งการได้ร่วมงานกับมิยาซากินี้เองทำให้ฮิซาอิชิ เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาอย่างมาก หลังจากมิยาซากิก่อตั้ง สตูดิโอจิบลิ ขึ้นมาในปี 1985  ฮิซาอิชิก็ได้เป็นผู้ประพันธ์เพลงภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอจิบลิเรื่อยมา และยังประพันธ์เพลงสำหรับภาพยนตร์และภาพยนตร์การ์ตูนอื่นๆเป็นบางโอกาส นอกจากนี้ ฮิซาอิชิยังได้เป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับ พาราลิมปิกฤดูหนาว 1998 อีกด้วย 
จากผลงานตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทำให้ฮิซาอิชิได้รับรางวัล Japanese Academy Award ด้านเพลงยอดเยี่ยมที่สุด ในปี 1992, 1993, 1994, 1999, 2000, 2009 และ 2011 ทั้งยังได้รับเหรียญเกียรติยศสายสีม่วง สำหรับบุคคลที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านวิชาการและศิลปะ จนนำไปสู่การปรับปรุงและประสบผลสำเร็จ จากรัฐบาลญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายนปี 2009

**ผลงาน**

**อัลบั้ม**

**อัลบั้มรวมเพลง**

**อัลบั้มเพลงประกอบ**

**ดีวีดี**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ของโจ ฮิซาอิชิ อย่างเป็นทางการ date=1998-12-02 - 1196- 0386749
จโ
จโ ฮิซาอิชิ
จโ ฮิซาอิชิ
จโ ฮิซาอิชิ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักเปียโนชาวญี่ปุ่น
อันดับปลาฉลามครีบดำ

อันดับปลาฉลามครีบดำ เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นย่อยปลาฉลาม ใช้ชื่ออันดับว่า Carcharhiniformes
มีลักษณะโดยรวม คือ มีครีบหลังสองตอน ไม่มีหนามแข็งหน้าครีบหลัง มีช่องเปิดเหงือกห้าช่องอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัว ส่วนใหญ่มีช่องรับน้ำขนาดเล็กอยู่หลังตา หรือบางชนิดไม่มี ไม่มีหนวดที่จมูก ไม่มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกและปาก ไม่มีแผ่นหนังบริเวณมุมปาก  ปากมีขนาดใหญ่ กว้าง โค้งแบบพระจันทร์เสี้ยว  ฟันมีหลายรูปแบบด้านหน้าเป็นแบบฟันเขี้ยวแหลมคมทางตอนท้ายมักเป็นฟันบด ช่องที่ 3-5 มักอยู่เหนือฐานครีบอก ไม่มีซี่กรองเหงือก ตามีหนังหุ้ม  ลำไส้เป็นแบบบันไดวน หรือ แบบม้วน สามารถแบ่งออกได้เป็น 8 วงศ์ คือ
*Carcharhinidae 
*Hemigaleidae 
*Leptochariidae 
*Proscylliidae 
*Pseudotriakidae 
*Scyliorhinidae 
*Sphyrnidae 
*Triakidae
โดยปลาฉลามที่อยู่ในอันดับ เป็นปลาฉลามส่วนใหญ่ที่รับรู้และรู้จักกันดี เช่น ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinus melanopterus), ปลาฉลามหัวค้อน (Sphyrna spp.), ปลาฉลามแม่น้ำ (Glyphis spp.) เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Order Carcharhiniformes 
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามตระกูล
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามครีบดำ
สโมสรฟุตบอลชลบุรีในฤดูกาล 2555

== ก่อนเปิดฤดูกาล และ กระชับมิตร**

**ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก.**

**ไทยพรีเมียร์ลีก**

**เอฟเอ คัพ**

**ลีก คัพ**

**เอเอฟซีแชมเปี้ยนลีก**

**เอฟเอซี คัพ**

**กุล่ม G**

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**
 ชลบุรี เอฟซี กับ อัล ซาวร่า ที่ ชลบุรีสเตเดียม จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย
** ชลบุรี ชนะ 1-0 / นาทีที่ 8 พิภพ อ่อนโม้

**สถิติผู้เล่น**
สถิติถูกต้องถึงนัดวันที่ 17 มีนาคม 2555

**ซื้อ/ขาย**

**เข้า**

**ออก**

**ปล่อยให้ยืมตัว**

**อ้างอิง**
2555
ชลบุรี
อันดับปลาฉลามขาว

อันดับปลาฉลามขาว เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นปลาฉลามอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อว่า Lamniformes 
มีลักษณะโดยรวม คือ มีช่องเปิดเหงือกด้านละ 5 ช่อง ช่องเปิดเหงือกช่องที่ 4 และช่องที่ 5 อยู่เหนือฐานของครีบอก ไม่มีช่องรับน้ำบริเวณด้านหลังของตาหรือถ้ามีจะมีขนาดเล็ก จมูกไม่มีหนวด และไม่มีร่องเชื่อมระหว่างจมูก และปาก ตาอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัวเยื้องขึ้นมาทางด้านบนเล็กน้อย ครีบหลังทั้งสองครีบไม่มีหนามแข็งอยู่ทางด้านหน้า มีครีบหลัง 2 ครีบ มีครีบก้น ปากกว้างเป็นแบบพระจันทร์เสี้ยวมุมปากอยู่ทางด้านหลังของตา จะงอยปากแหลมเป็นรูปกรวย    
มีทั้งหมดทั้งสิ้น 7 วงศ์ 60 ชนิดที่ยังคงมีชีวิตมาจนถึงปัจจุบันนี้
*Alopiidae Bonaparte, 1838   
*Cetorhinidae  Gill, 1862  
*Lamnidae Müller & Henle, 1838 
*Megachasmidae Taylor, Compagno & Struhsaker, 1983  
*Mitsukurinidae Jordan, 1898  
*Odontaspididae Müller & Henle, 1839  
*Pseudocarchariidae Compagno, 1973 
โดยปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักกันดีที่อยู่ในอันดับนี้ ได้แก่ ปลาฉลามขาว (Carcharodon carcharias), เมกะโลดอน (O. megalodon) ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว, ปลาฉลามบาสกิ้น (Cetorhinus maximus), ปลาฉลามเมกาเมาท์ (Megachasma pelagios), ปลาฉลามมาโก้ (Isurus spp.) เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  elasmo-research 
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามตระกูล
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามขาว
อันดับปลาฉลามกบ

อันดับปลาฉลามกบ (Carpet shark, อันดับ: Orectolobiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนอันดับหนึ่ง อยู่ในชั้นปลาฉลาม ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Orectolobiformes
มีลักษณะโดยรวม คือ มีครีบหลัง 2 อัน ไม่มีหนามแข็งที่ครีบหลัง มีครีบหลัง 2 ครีบ มีครีบก้น ปากเล็กอยู่ทางด้านล่าง มีหนวดอยู่ทางด้านหน้าของปาก มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกและปาก เรียกว่าโอโรนาซัล กรูฟ หรือ นาโซรัล กรูฟ มีช่องดึงน้ำเข้าจากทางด้านบนบริเวณหลังตา ตั้งแต่ขนาดใหญ่จนถึงขนาดเล็กอยู่ด้านหลังของตา ยกเว้นบางชนิดที่มีช่องเปิดเหงือก 5 ช่อง โดยที่ช่องที่ 4 และช่องที่ 5 อยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบหู ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บริเวณพื้นท้องน้ำ ชอบหลบอยู่ระหว่างก้อนหินหรือสาหร่ายหรือแนวปะการัง  แต่บางชนิดก็กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร 
มีทั้งหมด 43 ชนิด ใน 13 สกุล แบ่งออกเป็น 7 วงศ์ ได้แก่
*Brachaeluridae Applegate, 1974  
*Ginglymostomatidae  Gill, 1862 
*Hemiscylliidae Gill, 1862  
*Orectolobidae  Gill, 1896
*Parascylliidae  Gill, 1862 
*Rhincodontidae  (Müller and Henle, 1839)
*Stegostomatidae Gill, 1862 
โดยปลาฉลามที่อยู่ในอันดับนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum), ปลาฉลามกบ (Chiloscyllium punctatum), ปลาฉลามหิน (C. griseum) ซึ่งเป็นปลาที่หากินและอาศัยตามพื้นน้ำ และปลาฉลามวาฬ (Rhincodon typus) ซึ่งเป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร และเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามตระกูล
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามกบ
อันดับปลาฉลามหลังหนาม

อันดับปลาฉลามหลังหนาม (Dogfish shark, วงศ์: Squaliformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนในชั้นปลาฉลามอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Squaliformes 
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวเป็นรูปทรงกระบอก ส่วนหัวเป็นรูปกรวยไม่แผ่ออกทางด้านข้าง ช่องรับน้ำด้านหลังตามีขนาดเล็กจนถึงมีขนาดใหญ่  จมูกและปากไม่มีร่องเชื่อมติดต่อกัน ตาอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัว ปากค่อนข้างกว้างและโค้ง มีหนังที่บริเวณมุมปาก ฟันมีขนาดค่อนข้างใหญ่มีหลายขนาด  มีครีบหลัง 2 ตอน ด้านหน้าครีบหลังอาจมีหรือไม่มีหนามแข็งหน้าครีบหลัง ไม่มีครีบก้น ส่วนใหญ่เป็นปลาฉลามที่มีขนาดเล็ก
แบ่งออกได้เป็น 7 วงศ์ 97 ชนิด
*Centrophoridae Bleeker, 1859
*Dalatiidae Grey, 1851   
*Echinorhinidae Gill, 1862 
*Etmopteridae Fowler, 1934 
*Oxynotidae Gill, 1872 
*Somniosidae Jordan, 1888  
*Squalidae Blainville, 1816
โดยมีชนิดของปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับ เช่น ปลาฉลามหลังหนาม (Squalus mitsukurii), ปลาฉลามน้ำลึก (S. acanthias) เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามตระกูล
กองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส

กองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส (Légion étrangère, French Foreign Legion) เป็นส่วนรัฐการทหารของกองทัพฝรั่งเศสก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1831 มีเอกลักษณ์เฉพาะเนื่องจากเป็นกองทหารที่ก่อตั้งขึ้นเฉพาะสำหรับคนต่างด้าวที่สมัครใจรับรัฐการในกองทัพฝรั่งเศส โดยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายทหารฝรั่งเศส ต่อมาได้เปิดให้พลเมืองฝรั่งเศสสมัครเช่นกัน ซึ่งจนถึง ค.ศ. 2007 คิดเป็น 24% ของกำลังพล
กองทหารต่างด้าวฝรั่งเศสปัจจุบันรู้จักกันว่าเป็นหน่วยทหารหัวกะทิ ซึ่งการฝึกเน้นไม่เฉพาะแต่ทักษะทางทหารตามแบบเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงขวัญกำลังใจที่เข้มแข็งด้วย เนื่องจากชายมาจากหลายประเทศที่มีวัฒนธรรมแตกต่างกัน การฝึกเช่นนี้จึงเป็นทางแก้ที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางเพื่อสร้างความเข้มแข็งพอให้พวกเขาทำงานเป็นทีมได้

**ดูเพิ่ม**

**อ้างอิง**
 Geraghty, Tony. March or Die: A New History of the French Foreign Legion, 1987, ISBN 0-8160-1794-8- McGorman, Evan. Life in the French Foreign Legion: How to Join and What to Expect When You Get There. Hellgate Press, 2000. ISBN 1-55571-633-4- Porch, Douglas. The French Foreign Legion. New York: Harper Collins, 1991. ISBN 0-06-092308-3- The French Foreign Legion in Kolwezi Roger Rousseau, 2006. ISBN 2-9526927-1-8- Szecsko, Tibor. Le Grand Livre des Insignes de la Légion Etrangère. Aubagne, I.I.L.E / S.I.H.L.E, 1991. ISBN 2-9505938-0-1

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Website -  Official Recruitment Office of the Foreign Legion-  Le Musée de la Légion étrangère (Foreign Legion museum) date=2008-07-14 -  French Foreign Legion forum date=2008-03-12 -  French Foreign Legion date=2012-02-03 -  Photo gallery: Training with the French Foreign-  Website about the French Daguet Division (First Gulf War 1990–1991) date=2011-12-29 -  French Foreign Legion pictures date=2012-04-01 -  French Jungle survival course
Books-  In the Foreign Legion (1910) – by Erwin Rosen (b. 1876)-  Books about the Foreign Legion 1905–1992 date=2012-04-25 
ต
ต
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามกบ

หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามกบ
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:ปลากระดูกอ่อน
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
วงศ์ปลาฉลามพยาบาล

วงศ์ปลาฉลามพยาบาล  (Nurse shark, Sleepy shark) เป็นวงศ์ของปลากระดูกอ่อนในอันดับปลาฉลามวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ginglymostomatidae จัดอยู่ในอันดับปลาฉลามกบ (Orectolobiformes)
มีรูปร่างโดยรวม คือ ช่องสไปราเคิลมีขนาดเล็กอยู่ด้านหลังของตา หนวดมีขนาดเล็กแต่ยาว ไม่มีร่องด้านขอบนอกของจมูก มีฟันแบบแบนข้างอยู่ทางด้านข้างของขากรรไกร มีครีบหลัง ครีบอก และครีบก้นมีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ครีบอกเรียวยาวคล้ายรูปเคียว มีร่องเชื่อมระหว่างจมูกกับปาก ปากอยู่ทางด้านหน้าของตา ตาอยู่ทางด้านหน้าของส่วนหัว ระยะจากครีบหลังครีบที่สองถึงครีบหางค่อนข้างสั้นกว่าความยาวหัว  ไม่มีหนามแข็งบริเวณหน้าครีบหลัง ครีบหลังครีบแรกมีจุดเริ่มต้นตรงกับจุดเริ่มต้นของครีบท้อง ครีบหางค่อนข้างยาวมากกว่าหนึ่งในสี่ของความยาวทั้งหมดของตัวปลา 
จัดเป็นปลาฉลามขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในบริเวณหน้าดินหรือพื้นท้องน้ำ ขนาดใหญ่ที่สุด คือ 4 เมตร มีสีลำตัวสีเขียวหรือสีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว ปกติจะอาศัยและหากินอยู่ในบริเวณหน้าดินหรือพื้นท้องน้ำ หากไม่หากินแล้วจะอยู่นิ่ง ๆ บางครั้งอาจรวมตัวกันหลายสิบตัว มักหลบอยู่ในโพรงหินใต้น้ำในเวลากลางวัน ออกหากินในเวลากลางคืน ลูกเป็นตัว

**การจำแนก**
แบ่งออกเป็น 3 สกุล 4 ชนิด ได้แก่
*สกุล Ginglymostoma J. P. Müller & Henle, 1837
**Ginglymostoma cirratum Bonnaterre, 1788
**Ginglymostoma sp. 
*สกุล Nebrius Rüppell, 1837
**Nebrius ferrugineus Lesson, 1831
*สกุล Pseudoginglymostoma Dingerkus, 1986
**Pseudoginglymostoma brevicaudatum Günther, 1867

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nurse Shark Facts & Pictures -  MarineBio: Nurse shark, Ginglymostoma cirratum 
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามกบ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามพยาบาล
วงศ์ปลาฉลามครีบดำ

วงศ์ปลาฉลามครีบดำ เป็นวงศ์ของปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Carcharhinidae อยู่ในอันดับปลาฉลามครีบดำ (Carcharhiniformes)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เพรียวยาวเป็นทรงกระสวย ครีบหลังมีสองตอน โดยเฉพาะครีบหลังตอนแรกมีลักษณะแหลมสูง ดูเด่น ไม่มีหนามแข็งหน้าครีบหลัง มีช่องเปิดเหงือกห้าช่องอยู่ทางด้านข้างของส่วนหัว ส่วนใหญ่มีช่องรับน้ำขนาดเล็กอยู่หลังตา ตามีทรงกลม ปากเป็นรูปสามเหลี่ยมโค้ง ภายในมีฟันแหลมคมอยู่จำนวนมาก 
เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียวมาก เป็นปลาที่ล่าเหยื่อและหากินบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำในบางครั้ง โดยปกติแล้ว จะกินปลาชนิดอื่นเป็นอาหาร โดยอาศัยโครงสร้างฟันที่แหลมคม ประกอบกับการว่ายน้ำที่คล่องแคล่วและรวดเร็วขณะโจมตี แต่บางชนิดอาจมีพฤติกรรมโจมตีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล เช่น แมวน้ำ หรือสิงโตทะเล เป็นอาหารได้ด้วย จมูกมีความไวมากสำหรับการได้กลิ่น โดยเฉพาะกลิ่นคาวเลือดและได้ยินเสียงได้ไกลถึง 2 กิโลเมตร
ในบางสกุลจะมีพฤติกรรมอย่รวมกันเป็นฝูง ออกลูกเป็นตัว จะอาศัยหากินในทะเลเปิดทั่วโลกในเขตอบอุ่นและเขตร้อน ในบางครั้งอาจเข้าหากินได้ใกล้ชายฝั่งหรือบริเวณที่เป็นน้ำจืดหรือน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน เช่น ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinus melanopterus), ปลาฉลามหัวบาตร (C. leucas) และปลาฉลามแม่น้ำ (Glyphis spp.) ซึ่งเป็นปลาฉลามเพียงจำพวกเดียวแท้ ๆ ในกลุ่มปลาฉลามที่อาศัยและเติบโตในน้ำจืดสนิท
มีทั้งหมด 12 สกุล ประมาณ 57 ชนิด โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาฉลามเสือ (Galeocerdo cuvier) ที่ยาวได้ถึง 7 เมตร

**สกุล**
Galeocerdo J. P. Müller & Henle, 1837
*Scoliodon J. P. Müller & Henle, 1838 
*Carcharhinus Blainville, 1816
*Glyphis Agassiz, 1843 
*Lamiopsis Gill, 1862 
*Nasolamia Compagno & Garrick, 1983
*Negaprion Whitley, 1940
*Prionace Cantor, 1849
*Rhizoprionodon Whitley, 1929
*Loxodon J. P. Müller & Henle, 1838
*Isogomphodon Gill, 1862
*Triaenodon J. P. Müller & Henle, 1837

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Family Carcharhinidae: 
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามครีบดำ
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามครีบดำ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามครีบดำ

หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามครีบดำ
หมวดหมู่:ปลากระดูกอ่อน
หมวดหมู่:ปลาฉลาม
คอมมานโด

คอมมานโด ในภาษาอังกฤษ หมายถึง ทหารหรือหน่วยพิเศษ โดยปกติในการใช้ร่วมสมัย คอมมานโด หมายถึง หน่วยทหารราบเบาหัวกะทิหรือกำลังปฏิบัติการพิเศษ ซึ่งมีความเชี่ยวชาญในด้านการขึ้นบกสะเทินน้ำสะเทินบก การกระโดดร่ม การไต่เขาและเทคนิคที่คล้ายกัน เพื่อปฏิบัติการโจมตี เดิมที "คอมมานโด" หมายถึง ชนิดของหน่วยรบ ซึ่งไม่ใช่ปัจเจกบุคคลในหน่วยนั้น
ในกองทัพของประเทศส่วนใหญ่ คอมมานโดมีลักษณะเฉพาะตรงที่มีความเชี่ยวชาญในการโจมตีเป้าหมายทางทหารตามแบบ ในขณะที่หน่วยกำลังพิเศษอื่นมีความเชี่ยวชาญพิเศษในการต่อต้านการก่อการร้าย การลาดตระเวนสอดแนม และการก่อวินาศกรรม อย่างไรก็ดี คำว่า คอมมานโด บางครั้งยังใช้เกี่ยวข้องกับหน่วยที่ปฏิบัติภารกิจอย่างหลัง (รวมทั้งหน่วยตำรวจพลเรือนบางหน่วยด้วย) ทั้งยังต้องมีความสามารถที่สูงถึงจะเข้าหน่วยนี้ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยคอมมานโด
หมวดหมู่:อาชีพเกี่ยวกับการสู้รบ
ทะ

ทะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า た มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 太 และคะตะกะนะเขียนว่า タ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 多 ออกเสียงว่า ta เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า da
た เป็นอักษรลำดับที่ 16 อยู่ระหว่าง そ (โซะ) กับ ち (ชิ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ た เป็นอักษรลำดับที่ 16 อยู่ระหว่าง よ (โยะ) กับ れ (เระ)

**อักษรแบบอื่น**

**ลำดับขีด**
ฮิระงะนะ た มีลำดับขีด 4 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
# ขีดเส้นเฉียงลงด้านซ้ายเล็กน้อยตัดกับเส้นแรก
# ขีดเส้นนอนถัดจากเส้นที่สอง ในตำแหน่งกลาง
# ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา
คะตะกะนะ タ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นโค้งลงทางซ้าย จากด้านบนถึงกึ่งกลาง
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา โดยเริ่มที่กึ่งกลางของเส้นแรก แล้วหักลงโค้งไปทางซ้าย
# ขีดเส้นเฉียงลงขวาตัดกับส่วนโค้งของเส้นที่สอง

**คันจิ**
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าทะ และขึ้นต้นด้วยทะ มีดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คะนะ
ปลาฉลามแนวปะการัง

ปลาฉลามแนวปะการัง หรือ ปลาฉลามปะการัง (Reef sharks, Requiem sharks) เป็นสกุลของปลาฉลามสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Carcharhinus (/คา-คา-ไร-นัส/)
เป็นปลาฉลามที่ว่ายหากินอยู่บริเวณผิวน้ำและตามแนวปะการังเป็นหลัก จึงมักเป็นปลาฉลามที่เป็นที่รู้จักดีและพบเห็นได้บ่อยที่สุดในทะเล จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์ที่ออสเตรเลียพบว่า ปลาฉลามกลุ่มนี้มีประโยชน์ในเชิงนิเวศวิทยา คือ ช่วยรักษาแนวปะการังและปะการังให้ดำรงยั่งยืนอยู่ได้ เนื่องจากเป็นสัตว์นักล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร จึงเป็นตัวควบคุมนักล่าระดับกลางที่กินปลาขนาดเล็กที่มีประโยชน์ต่อปะการัง และดูแลปะการังให้เจริญเติบโต โดยพบจากการศึกษาว่า น่านน้ำแถบเกรตแบร์ริเออร์รีฟ คือ แถบตะวันตกเฉียงเหนือมีจำนวนปลาฉลามกลุ่มนี้มากกว่าน่านน้ำแถบตะวันออกเฉียงเหนือ ปะการังในแถบที่พบปลาฉลามกลุ่มนี้มากจะเจริญเติบโตมากขึ้นรวมถึงการฟื้นตัวจากภาวะปะการังฟอกขาวก็เร็วกว่าด้วย
เป็นปลาฉลามที่ใช้เวลาอุ้มท้องนานประมาณ 8–12 เดือน มีลูกครั้งละ 10–40 ตัว ออกลูกเป็นตัว โดยอาจจะมีการกินกันเองตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ด้วยอายุอย่างน้อยที่สุด 4–5 ปี
พบทั้งหมด 32 ชนิด โดยมี ปลาฉลามครีบดำ (C. melanopterus) เป็นชนิดต้นแบบ

**การจำแนก**
 Carcharhinus acronotus (Poey, 1860) - Carcharhinus albimarginatus (Rüppell, 1837) - Carcharhinus altimus (Springer, 1950) - Carcharhinus amblyrhynchoides (Whitley, 1934) - Carcharhinus amblyrhynchos (Bleeker, 1856) - Carcharhinus amboinensis (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus borneensis (Bleeker, 1858) - Carcharhinus brachyurus (Günther, 1870) - Carcharhinus brevipinna (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus cerdale Gilbert, 1898 - Carcharhinus cautus (Whitley, 1945) - Carcharhinus dussumieri (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus falciformis (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus fitzroyensis (Whitley, 1943) - Carcharhinus galapagensis (Snodgrass & Heller, 1905) - Carcharhinus hemiodon (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus isodon (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus leiodon Garrick, 1985 - Carcharhinus leucas (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus limbatus (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus longimanus (Poey, 1861) - Carcharhinus macloti (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus macrops Liu, 1983- Carcharhinus melanopterus (Quoy & Gaimard, 1824) - Carcharhinus obscurus (Lesueur, 1818) - Carcharhinus perezii (Poey, 1876) - Carcharhinus plumbeus (Nardo, 1827)- Carcharhinus porosus (Ranzani, 1839) - Carcharhinus sealei (Pietschmann, 1913) - Carcharhinus signatus (Poey, 1868) - Carcharhinus sorrah (Müller & Henle, 1839) - Carcharhinus tilstoni (Whitley, 1950)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามครีบดำ
หมวดหมู่:สกุลปลาฉลามครีบดำ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 มีนาคม 17

*เฉลียว อยู่วิทยา เจ้าของบริษัทเครื่องดื่มชูกำลังกระทิงแดงถึงแก่กรรมแล้ว ( ผู้จัดการออนไลน์)
}
ฮาโลวีน ฮาวอค (2000)

ฮาโลวีน ฮาวอค (2000) (Halloween Havoc (2000)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) จัดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ณ เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ การ์เดน อารีนา ในเมืองLas Vegas, Nevada ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการฮาโลวีน ฮาวอคครั้งสุดท้าย ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 11 รายการด้วยกัน

**ผลการแข่งขัน**

**ดูเพิ่ม**
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค
*รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูซีดับเบิลยู
*เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Results at ProWrestlingHistory.com- Results and coverage at OWW
หมวดหมู่:ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2543
da:Halloween Havoc#2000
en:Halloween Havoc#2000
fr:Halloween Havoc#2000
it:Halloween Havoc#2000:finale del Halloween Havoc
อเกนต์ ออล ออดส์ (2012)

อเกนต์ ออล ออดส์ (2012) (Against All Odds (2012)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของ โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) จัดเมื่อวันที่ 12 มรกาคม ค.ศ. 2012 ที่ Impact Wrestling Zone เมือง Orlando, Florida

**แมทช์การปล้ำ**

**ดูเพิ่ม**
ทีเอ็นเอ อเกนต์ ออล ออดส์
*รายชื่อเพย์-เพอร์-วิวของทีเอ็นเอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Against All Odds website date=2011-01-12 - Impact Wrestling.com
หมวดหมู่:อเก็นสท์ ออลล์ ออดด์ส
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2555