Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จังหวัดอาเจะฮ์

อาเจะฮ์ (Aceh) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา

**ประวัติศาสตร์**
แผนที่ของอาเจะฮ์ในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มูดา
อาเจะฮ์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะฮ์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ อาเจะฮ์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมลายู ยุคทองของอาเจะฮ์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเปรักได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่า ประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่มักกะฮ์
อาเจะฮ์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะฮ์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมีนังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะฮ์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะฮ์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะฮ์ลดลง
ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะฮ์เพื่อยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะฮ์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะฮ์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548
ปัจจุบันจังหวัดอะเจะฮ์เป็นจังหวัดเดียวที่บังคับใช้กฎหมายชารีอะห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อยินยอมจากรัฐบาลกลาง

**หน่วยการบริหาร**
การแบ่งเขตในจังหวัดอาเจะฮ์
พื้นที่จังหวัดอาเจะฮ์แบ่งออกเป็น 18 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 5 นครหรือโกตา และ 289 ตำบลหรือเกอจามาตัน
อำเภอ
นคร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**หนังสือและบทความ**
 สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. “อาเจะฮ์.” ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. หน้า 37-40. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2539.-  อรอนงค์ ทิพย์พิมล. “ประวัติศาสตร์กฎหมายอิสลามที่อาเจะห์: จากรัฐสุลต่านสู่เขตปกครองพิเศษ.” วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ 9, ฉ. 1 (มกราคม-มิถุนายน 2565): 1-30.

**เว็บไซต์**
   Official website date=2021-03-05 -   Official website for Tourism date=2017-02-03 
อาเจะฮ์

หมวดหมู่:ช่องแคบมะละกา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

**ประวัติศาสตร์**

**เขตการเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 3 ; พ.ศ. 2481**

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
นครจัมปาศักดิ์
หมวดหมู่:การเมืองไทย
หมวดหมู่:จังหวัดนครจัมปาศักดิ์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบอง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระตะบอง

**ประวัติศาสตร์**

**เขตการเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 3 ; พ.ศ. 2481**

**ชุดที่ 4 ; พ.ศ. 2489**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#aacc99|พรรคอิสระ (พ.ศ. 2488)|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3- สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4
พระตะบอง
หมวดหมู่:การเมืองไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง

**ประวัติศาสตร์**

**เขตการเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 3–4 ; พ.ศ. 2481–2489**
legend2|#ccccff|พรรคประชาธิปัตย์ → พรรคประชาชน (พ.ศ. 2490)|border=1px solid #AAAAAA

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3- สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4
ลานช้าง
หมวดหมู่:การเมืองไทย
หมวดหมู่:จังหวัดลานช้าง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิบูลสงคราม

**ประวัติศาสตร์**

**เขตการเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 3 ; พ.ศ. 2481**

**ชุดที่ 4 ; พ.ศ. 2489**
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffb6b6|พรรคแนวรัฐธรรมนูญ|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3- สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4

หมวดหมู่:การเมืองไทย
โทโยโกะอิน

โทโยโกะอิน (Kabushiki Kaisha Tōyoko In) เป็นกลุ่มธุรกิจโรงแรมระดับกลางในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1986 และขยายสาขาอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มีสำนักงานใหญ่บริเวณย่านคามาตะ เขตโอตะ กรุงโตเกียว ปัจจุบันมีสาขาในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้
สำนักงานใหญ่โทโยโกะอิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ th-  เว็บไซต์ทางการ en-  เว็บไซต์ทางการ ja
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 พฤศจิกายน 14

* นายมูรแกน ซาเล็ม อัล โกฮารีหัวหน้ากลุ่มจีฮัด ให้สัมภาษณ์สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นอียิปต์ขู่จะจะทำลายตัวสฟิงซ์และพีระมิดกิซ่าแห่งอียิปต์ ( mthai news)
}
นกกระเต็นปักหลัก

นกกระเต็นปักหลัก (Pied kingfisher;  Ceryle rudis) นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นปักหลัก (Cerylidae) ถือเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Ceryle
มีลักษณะทั่วไป คือ จะงอยปากยาวสีดำ หน้าและคางสีขาว มีแถบดำลากจากโคนปากผ่านตามาถึงท้ายทอย กระหม่อมสีดำมีขนยาวบริเวณหัวเป็นพู่เล็ก ๆ มีขนปกคลุมลำตัวสีขาว มีแถบดำ บริเวณเหนือหน้าอกและมีเส้นสีดำ ที่ใต้แถบสีดำ ปีกสีดำ ขอบและปลายขนปีกเป็นสีขาวคล้ายเกล็ดยาวสีขาว มีแถบดำใหญ่ก่อนถึงปลายหาง ขามีสีดำ ขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 30 เซนติเมตร ตัวผู้มีแถบดำที่หน้าอก 2 แถบ ขณะที่ตัวเมียแถบดังกล่าวมีแค่ 1 แถบและไม่ต่อเนื่อง (แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิดย่อย-ดูในตาราง)
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮาราและเอเชียใต้ ตั้งแต่ตุรกีถึงอินเดียและจีน ในประเทศไทยถือเป็นนกประจำถิ่นที่พบได้ทั่วไปตามริมแม่น้ำ, คลอง หรือทะเลสาบ โดยเฉพาะในภาคกลางและภาคเหนือ
นกกระเต็นปักหลักส่งเสียงร้องสั้น ๆ ว่า "ชิชิริ-ชิชิริ" มีความสามารถกระพือปีกบินอยู่กับที่ในอากาศก่อนที่จะพุ่งตัวลงน้ำลงไปจับปลาได้ 
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกกระเต็นปักหลัก
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
ฮอนด้า NSS300 ฟอร์ซ่า

ฮอนด้า NSS300 ฟอร์ซ่า เป็นรถจักรยานยนต์แบบ Maxi-scooter ที่ผลิตโดยบริษัท Honda เป็นรถสกู๊ตเตอร์ขนาด 279 cc กำลังสูงสุด 24 hp ในปี 2013 ถูกเปิดตัวในงาน EICMA 2012 (มิลาน Show) ที่เมืองมิลานประเทศอิตาลีเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2013.  เป็นรถที่ผลิตในประเทศไทยโดย Thai Honda Manufacturing และจำหน่ายในประเทศโดย เอ.พี.ฮอนด้า รวมถึงส่งออกไปขายยังต่างประเทศโดย เอเชียน ฮอนด้า มีสีให้เลือก 3 สี แต่สำหรับตลาดแคนาดาจะมีสีให้เลือกเพิ่มอีก 1 สีคือสีแดง

**เครื่องยนต์**
ใช้เครื่องยนต์เดียวกันกับ Honda SH300i เป็นเครื่องยนต์ขนาด 279 cc 1 สูบ SOHC ระบายความร้อนด้วยน้ำ กำลังสูงสุด 24 hp ที่ 8,250 rpm แรงบิด 25.7 นิวตัน-เมตรที่ 6,000 rpm. ค่าไอเสียผ่านมาตรฐานEU-3. 

**เฟรม, ช่วงล่างและระบบเบรก**
มีระบบเบรกรวม (Combine brake system) และระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (ABS) แบบ C-ABS เฟรมเป็นแบบ Underbone มีท่อเหล็กเดินเป็นแนวยาววิ่งลงใต้ขาที่นั่งคนขับจากนั้นวิ่งขึ้นด้านบนเพื่อรองรับที่นั่งพร้อมทั้งเป็นจุดแขวนเครื่องยนต์และช่วงล่าง. ฮอนด้าอ้างว่าด้วยเทคโนโลยีการวิเคราะห์โครงสร้างสมัยใหม่สามารถลดน้ำหนักได้ 10% 

**อื่น ๆ**
# มีระบบป้องกันขโมย Hiss (Honda ignition security system) คล้าย immobilizer ในรถยนต์ที่จะมี chip RFID ที่กุญแจโดยกล่องสมองกลในรถจะอ่านข้อมูลในกุญแจว่าตรงกับข้อมูลในกล่องสมองกลหรือไม่ ถ้าตรงจะสามารถสตาร์ทเครื่องได้.
# กล่องใต้เบาะมีขนาดใหญ่สามารถบรรจุหมวกกันน๊อคเต็มใบได้ 2 ใบ
# ที่ใส่ของด้านหน้าขวาเป็นที่ใส่ของเล็ก ๆ น้อย ๆ ส่วนด้านหน้าซ้ายมีช่องจ่ายไฟ 12V อยู่ภายในสามารถล๊อคได้

**ข้อมูลจำเพาะ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถจักรยานยนต์ฮอนด้า
นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส

นกกระเต็นเฮอร์คิวลิส (Blyth's kingfisher; Alcedo hercules) เป็นนกกระเต็นชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกกระเต็นน้อย (Alcedinidae) 
นับเป็นนกระเต็นที่มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางในประเทศแถบเอเชีย เช่น อินเดีย, เนปาล, ภูฏาน, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, เวียดนาม, ลาว และจีน 
สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นนกอพยกที่หายากมาก ในประเทศไทยมีรายงานพบที่ด้านตะวันตกของภาคเหนือ แต่ก็มีรายงานพบที่แม่น้ำโขง ที่อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย และที่อุทยานแห่งชาติดอยผาห่มปก จังหวัดเชียงใหม่ แม้ว่านกกระเต็นเฮอร์คิวลิสจะเป็นนกที่ถิ่นกระจายพันธุ์ที่กว้าง แต่ถิ่นที่อาศัยกลับถูกจำกัดแคบ ๆ ตามแนวลำน้ำเท่านั้นซึ่งมักถูกบุกรุกและยึดครอง ประกอบกับมีจำนวนประชากรที่น้อย จึงเป็นนกที่หาตัวพบเห็นได้ยากมาก 
ในประเทศไทยมีตัวอย่างอ้างอิงของนกกระเต็นเฮอร์คิวลิสเพียงตัวอย่างเดียวเท่านั้น เป็นตัวอย่างนกตัวเมีย เก็บโดย นายกิตติ ทองลงยา
จากบริเวณป่าริมน้ำ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ปัจจุบันตัวอย่างอ้างอิงนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์รวบรวมตัวอย่างอ้างอิงทางชีววิทยา สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย  (วว.) เป็นตัวอย่าง หมายเลข CTNRC 53-331
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกกระเต็นน้อย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
รายชื่อพระโพธิสัตว์

== รายนาม**
รายนามพระโพธิสัตว์ (List of bodhisattvas) โดยพระโพธิสัตว์ คือบุคคลที่บำเพ็ญบารมีเพื่อตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต พระโพธิสัตว์สำคัญตามความเชื่อของศาสนาพุทธนิกายมหายานและวัชรยานมีดังนี้  คือ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
พระโพธิสัตว์
*มหายาน
*วัชรยาน
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:รายพระนามเทวดา
วงศ์ปลาหมอแคระ

สำหรับปลาหมอแคระที่เป็นปลาในวงศ์ปลาหมอสี ดูที่: ปลาหมอแคระ
วงศ์ปลาหมอแคระ (Chameleonfish) เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Badidae
เดิมวงศ์นี้เคยถูกรวมเป็นวงศ์เดียวกับวงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ (Nandidae) แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาต่างหาก เป็นปลาขนาดเล็กกระจายพันธุ์อยู่ทวีปเอเชียได้แก่ เอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียอาคเนย์ มีความหลากหลายสูงสุดที่เอเชียใต้และประเทศพม่า โดยมีเขตการกระจายพันธุ์ทางตะวันออกไกลสุด คือ ประเทศจีนทางตอนใต้และประเทศไทย 
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำสำคัญ ๆ ในภูมิภาคเหล่านี้ เช่น แม่น้ำคงคา, แม่น้ำพรหมบุตร, แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำโขง และแม่น้ำแม่กลอง
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล คือ Badis และ Dario 13 ชนิด ในสกุล Badis มีลักษณะพิเศษ คือ เป็นปลาที่หากินแบบซุ่มรอเหยื่อด้วยการลอยตัวนิ่ง ๆ แล้วจึงฮุบ สามารถเปลี่ยนสีลำตัวไปตามอารมณ์และสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย และยังสามารถกลอกลูกตาไปมาได้ด้วยคล้ายกับกิ้งก่าคาเมเลี่ยน อันเป็นที่มาในชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ  มีความยาวโดยเฉลี่ยเพียง 3-4 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นปลที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ในประเทศไทยพบ 3 ชนิดเท่านั้น คือ- ปลาหมอแคระพม่า (Badis ruber)- ปลาหมอแคระขี้เซา (Badis siamensis)- ปลาหมอแคระแม่กลอง (Badis khwae)
โดยตัวผู้ในสกุล Badis มีความสวยงามทางสีสันและลำตัวใหญ่กว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัดเจน มีพฤติกรรมดูแลและเลี้ยงลูกปลา นับตั้งแต่เริ่มผสมพันธุ์ด้วยการต้อนตัวเมียเข้าไปในผนังถ้ำหรือโพรงต่าง ๆ หรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ปลาตัวเมียจะวางไข่ติดกับผนังถ้ำ ไข่ใช้เวลา 3-4 วันในการฟักเป็นตัว ในระยะแรกลูกปลาจะยังว่ายน้ำไม่ได้และเกาะติดกับผนัง และอีก 3-4 วันในการที่ถุงไข่แดงจะยุบลงไป และออกว่ายน้ำในแนวขนานหากินเองได้ และพ่อปลาจะเลิกดูแลลูกในช่วงนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลเพิ่มเติมของปลาในวงศ์นี้ -  จาก fishbase.org 
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทยหมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ศุภกร ศรีแตงอ่อน

ศุภกร ศรีแตงอ่อน ออฟ เกิดวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2527  เป็นนักฟันดาบสากลชาวไทย ผู้ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทฟอยล์ทีมชายจากการแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011  รวมถึงเป็นแชมป์ฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ในประเภทบุคคล ตลอดจนได้รับการจัดให้เป็นนักฟันดาบฟอยล์อันดับ 1 จากสมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งประเทศไทยฯ
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะสถาพร นุชประไพ ด้วยคะแนน 15-9 และได้รับรางวัลเหรียญทอง

**ประวัติ**
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38 ในกีฬาฟันดาบ ประเภทฟอยล์ทีมชาย โดยทีมลพบุรีของเขาเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 45-41 ในรอบชิงชนะเลิศ วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ซึ่งจัดขึ้นที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา ในรายการฟอยล์ชาย ที่ซึ่งเขาได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ ผู้เป็นนักกีฬาฟันดาบโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยศุภกรเป็นฝ่ายชนะที่ 15-13 คะแนน และครองแชมป์การแข่งขันครั้งดังกล่าว
วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย โดยในรอบรองชนะเลิศ เขาเป็นฝ่ายชนะซินาทริโอ ราฮาร์โย จากอินโดนีเซีย ด้วยคะแนน 15-3  และในรอบชิงชนะเลิศ ศุภกรได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ โดยรายการดังกล่าว นนทพัฒน์เป็นฝ่ายชนะที่ 15-9 คะแนน และศุภกรได้รับรางวัลเหรียญเงิน
เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบไทยแลนด์โอเพ่น 2012 ที่แฟชั่นไอส์แลนด์ โดยได้พบกับทีมสิงคโปร์ ในประเภทฟอยล์ทีมชาย ซึ่งทีมไทยเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 38-45 โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขัน ในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนดาบฟอยล์ให้แก่นักฟันดาบเยาวชนไทยในการแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย "เอเชียนจูเนียร์แอนด์คาร์เดทเฟนซิงแชมเปี้ยนชิพ 2012" ที่เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย จากนั้น ในเดือนพฤศจิกายน เขาได้เดินทางไปร่วมแข่งขันฟันดาบชิงแชมป์เอเชียตะวันนออกเฉียงใต้ "เซาท์อีสเอเชียเฟนซิงเฟเดอเรชันแชมเปี้ยนชิพ SEAFF 2012" ที่โฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ในประเภทฟอยล์ โดยศุภกรเป็นผู้นำของทีมฟันดาบชาย

**ระเบียงภาพ**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ขอแสดงความยินดีกับนักศึกษาและศิษย์เก่าfix-attempted=yes -  เอาใหม่ เทสๆๆ 1 2 3... ที่เฟซบุ๊ก- ศุภกร ศรีแตงอ่อน-  ฟันดี ฟันเก่ง date=2009-04-15 
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้จากจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93

เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93 (1992–93 FA Premier League) เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เริ่มแข่งขันเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 ก่อตั้งโดย 22 สโมสรฟุตบอลที่แยกตัวออกมาจากฟุตบอลลีก เมื่อจบฤดูกาล 1991–92 ลีกใหม่ได้รับเงินสนับสนุนจาก สกาย จำนวน 305 ล้านปอนด์ จากข้อตกลงในการถ่ายทอดสดนัดแข่งขันพรีเมียร์ลีกทางโทรทัศน์
ในฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้เพิ่มปลอกแขนกัปตันทีมเข้ามาที่แขนเสื้อของผู้ที่เป็นกัปตันทีม เพื่อให้ระบุตัวได้ง่ายขึ้น เนื่องจากในสมัยเป็นดิวิชัน 1 ยังไม่ได้มีการกำหนดให้มีปลอกแขนกัปตันทีม จะมีการสวมเฉพาะตอนลงแข่งในบอลสโมสรยุโรปตามกฎของยูฟ่า ซึ่งปลอกแขนกัปตันทีมจะมาชัดเจนในฤดูกาลถัดมา 
มีการกำหนดอาร์มสัญลักษณ์ของ พรีเมียร์ลีก สำหรับทีมที่เป็นแชมป์เก่าให้เป็นสีทองแตกต่างจากอาร์มของทีมอื่น ๆ แต่ยังคงหมายเลขเสื้อตามตำแหน่งทำให้ไม่มีการปักชื่อของนักฟุตบอลลงไปบนเสื้อ ซึ่งกฎนี้จะถูกยกเลิกในฤดูกาลถัดมา

**ทีม**
ทีมที่เข้าแข่งขันในลีกมีทั้งหมด 22 ทีม โดยแบ่งเป็น 19 ทีมแรกมาจาก เฟิสต์ดิวิชัน และอีก 3 ทีม เลื่อนชั้นมาจาก เซคันด์ดิวิชัน ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมา ได้แก่ อิปสวิชทาวน์, มิดเดิลส์เบรอและแบล็กเบิร์นโรเวอส์ กลับมาแข่งขันในลีกสูงสุดอีกครั้ง หลังตกชั้นไปหกปี, สามปีและยี่สิบหกปี ตามลำดับ โดยทั้งสามทีมแทนที่ ลูตันทาวน์, นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด เป็นการสิ้นสุดการแข่งขันในลีกสูงสุดสิบปีติดต่อกันของลูตันทาวน์ ในขณะที่นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด ตกชั้นหลังแข่งขันในลีกสูงสุดแค่ฤดูกาลเดียว

**สนามและที่ตั้ง**

**บุคลากรและชุดแข่ง**

**การเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีม**

**ตารางคะแนน**

**ผลการแข่งขัน**

**สถิติตลอดฤดูกาล**

**การทำประตู**

**ผู้ทำประตูสูงสุด**

ผู้ที่ทำประตูสูงสุดในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลแรกคือ เทดดี เชริงงัม โดยทำประตูให้กับ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1 ประตู ก่อนที่เขาจะย้ายไป ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในช่วงต้นฤดูกาล โดยทำเพิ่มอีก 21 ประตู รวมทั้งหมด 22 ประตู แอลัน เชียเรอร์ ทำ 16 ประตูเมื่อถึงช่วงคริสต์มาส ก่อนที่เขาจะเจ็บยาวจนถึงจบฤดูกาล

**ดูเพิ่ม**
 ฟุตบอลลีก- ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 1- พรีเมียร์ลีก- บีสกายบี

**อ้างอิง ==
วันไดรฟ์

"สกายไดรฟ์" (วันไดรฟ์ในอดีต)
วันไดรฟ์ (OneDrive) หรือ สกายไดรฟ์, วินโดวส์ ไลฟ์ สกายไดรฟ์ หรือ วินโดวส์ ไลฟ์ โฟลเดอร์ เดิม เป็นบริการรับฝากไฟล์ที่อนุญาตให้ผู้ใช้อัปโหลดและซิงค์ไฟล์ผ่านระบบเก็บข้อมูลแบบคลาวด์และสามารถเข้าถึงข้อมูลนั้นๆ ผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์หรืออุปกรณ์อื่นๆ เป็นส่วนหนึ่งของบริการชุดวินโดวส์ไลฟ์ของไมโครซอฟท์ 
วันไดรฟ์ มีพื้นที่เก็บข้อมูล 5 GB ฟรี พร้อมตัวเลือกพื้นที่จัดเก็บ 100 GB, 1 TB และ 6 TB มีให้เลือกทั้งแยกต่างหากหรือสมัครใช้งานพร้อมกับ Microsoft 365
หลังแพ้คดีให้กับบริษัทบริติช สกาย บรอดคาสติ้ง ในกรณีการใช้ชื่อ "Sky"  ในปี 2014 ทางไมโครซอฟท์ก็เปลี่ยนชื่อสกายไดรฟ์ไปเป็น "วันไดรฟ์" แทน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โปรแกรมประยุกต์บนเว็บ
หมวดหมู่:วินโดวส์ไลฟ์
หมวดหมู่:ไมโครซอฟท์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
ปลาแซลมอนแอตแลนติก

ปลาแซลมอนแอตแลนติก หรือ ปลาแอตแลนติกแซลมอน (Atlantic salmon; Salmo salar) เป็นปลาน้ำกร่อยในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในมหาสมุทรแอตแลนติกและสาขาแม่น้ำที่เชื่อมต่อกับมหาสมุทรดังกล่าว พบในตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือด้วยเนื่องจากมนุษย์นำเข้าไป
ปลาแซลมอนแอตแลนติกเป็นปลาขนาดใหญ่ ลำตัวรูปรูปกระสวย ยาว 71 - 76 เซนติเมตร หนัก 3.6 - 5.4 กิโลกรัม เมื่อยังเล็กขณะที่อาศัยในน้ำจืดลูกปลาจะมีจุดสีแดงและฟ้า มีโตเต็มที่จะมีสีเงินออกฟ้าเป็นประกาย มีจุดสีดำเหนือเส้นข้างลำตัว ครีบหางไม่มีจุด เมื่อสืบพันธุ์ตัวผู้มีสีออกเขียวหรือแดง
ปลาแซลมอนแอตแลนติก ในประเทศอังกฤษจะไม่กินอาหารเลยตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ และจะว่ายทวนกระแสน้ำกลับมาผสมพันธุ์และวางไข่ในแหล่งน้ำจืดในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของอังกฤษ (ราวเดือนพฤศจิกายน) ซึ่งเป็นฤดูที่มีน้ำหลากจากปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาก่อนหน้านั้น โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายขุดหลุมและปล่อยน้ำเชื้อ ขณะที่ตัวเมียวางไข่ ในปริมาณนับเป็นหมื่นฟอง เมื่อเสร็จสิ้นจากการวางไข่ ปลาตัวผู้จะผอมลงและตายลงไปในที่สุดและจะกลายเป็นอินทรีวัตถุในก้นแม่น้ำ

**อ้างอิง**
  Atlantic salmon NOAA FishWatch. Retrieved 4 November 2012.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Atlantic Salmon Conservation Foundation- NOAA Fisheries Atlantic salmon page- Atlantic Salmon Federation- Issues salmon face – Smithsonian Ocean Portal- State of Maine, Atlantic Salmon Commission date=2005-06-25 - University of Massachusetts information regarding Atlantic salmon date=2005-07-13 - Atlantic salmon's page on World Wide Fund for Nature's website- Alaska Fish and Game Atlantic salmon page- Atlantic Salmon Trust, an organization working to protect the Atlantic salmon- Atlantic Salmon Fishing, Information about Atlantic Salmon Fishing- Ontario Ministry of Natural Resources, Information About Atlantic Salmon Restoration Program- Atlantic Salmon Fishing Reports & Images- date=2021-02-13  Salmon Ireland, information on the salmon rivers 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแซลมอน
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
กลศาสตร์

Branches of mechanics
กลศาสตร์ (กรีก: μηχανική) เป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่ว่าด้วยพฤติกรรมของวัตถุทางกายภาพเมื่อถูกแรงกระทำหรือเมื่อมีการกระจัด กลศาสตร์มีรากฐานมาจากอารยธรรมกรีซโบราณ งานเขียนของอาริสโตเติล และอาร์คิมิดีส นักวิทยาศาสตร์ในสมัยใหม่ตอนต้น เช่น โอมาร์ คัยยาม, กาลิเลโอ กาลิเลอี, โยฮันเนส เคปเลอร์, และโดยเฉพาะ ไอแซก นิวตัน เป็นผู้วางรากฐานกลศาสตร์ดั้งเดิม กลศาสตร์เป็นสาขาหนึ่งของฟิสิกส์ดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องอนุภาคทั้งที่หยุดนิ่งและที่กำลังเคลื่อนที่ ด้วยความเร็วที่น้อยกว่าความเร็วแสง และเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ของวัตถุและแรงที่กระทำต่อวัตถุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:กลศาสตร์
เห็ดหลุบ

เห็ดหลุบ (Haddon's sea anemone; Stichodactyla haddoni) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกดอกไม้ทะเลหรือซีแอนนีโมนชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบอินโด-แปซิฟิก 
เห็ดหลุบ เป็นดอกไม้ทะเลชนิดหนวดสั้น มีชื่อเรียกหนึ่งว่า "พังผืดทะเล" มีพฤติกรรมเหมือนดอกไม้ทะเลทั่วไป คือ จะบานเมื่อปราศจากสิ่งใดมารบกวน หากมีสิ่งรบกวนจะหุบตัวเข้ากับซอกหินที่ใช้เป็นที่เกาะ มีสีต่าง ๆ มากมายหลายสี เช่น สีเหลือง, เขียว, เทา หรือสีปริน ซึ่งเป็นสีที่หายาก ปลายหนวดลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ หากไปสัมผัสถูกเข้าจะเหนียวหนึบขาดติดกับมือมาได้เลย กินอาหารด้วยวิธีการสองวิธี คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายซูแซนแทนลีที่อยู่ในเนื้อเยื่อ และจับเหยื่อเอาจากหนวดซึ่งได้แก่ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กและปลาวัยอ่อน
อาศัยอยู่ตามพื้นทรายและกระจายพันธุ์ไปทั่วน่านน้ำเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของพื้นที่อินโด-แปซิฟิกตั้งแต่มอริเชียส, ฟิจิ, หมู่เกาะริวกิวทางใต้ของญี่ปุ่นไปถึงออสเตรเลีย
ในทางชีววิทยาเห็ดหลุบเป็นดอกไม้ทะเลที่เป็นแหล่งที่พักพิงของสัตว์ทะเลหลายชนิด ทั้งปลาการ์ตูน เช่น ปลาการ์ตูนอานม้า ( Amphiprion polymnus), ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (A. sebae), ปลาการ์ตูนลายปล้อง (A. clarkii), ปลาการ์ตูนครีบส้ม (A. chrysopterus), ปลาการ์ตูนแนวปะการัง (A. akindynos), ปลาการ์ตูนมอริเทียน (A. chrysogaster) รวมถึงปลาสลิดหินสามจุด (Dascyllus trimaculatus) ในวัยอ่อน และยังมีความสัมพันธ์กับสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น ๆ เช่น กุ้งในสกุล Periclimenes, กุ้งชนิด Thor amboinensis หรือกุ้งเซ็กซี่ และปูดอกไม้ทะเล (Neopetrolisthes maculatus) โดยให้เป็นสถานที่หลบภัย
ในประเทศไทย เห็ดหลุบยังเป็นอาหารพื้นบ้านของเกาะสมุยหรือเกาะพะงัน ในอ่าวไทย รวมถึงบริเวณอื่น ๆ ที่ใกล้เคียง โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะแกงคั่ว มีความกรุบกรอบ  นอกจากนี้แล้วเห็ดหลุบยังเป็นที่ต้องการในเชิงการค้าโดยมักมีการลักลอบจับจากทะเลเพื่อนำไปเลี้ยงในตู้ปลาทะเล จึงเป็นสัตว์สงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

**รูปภาพ**
ปลาการ์ตูนและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กับเห็ดหลุบ
ไฟล์:Amphiprion chrysogaster 07.jpg|ปลาการ์ตูนมอริเทียน (Amphiprion chrysogaster) กับปลาสลิดหินสามจุดวัยอ่อน (Dascyllus trimaculatus)
ไฟล์:Diving at Siaes Tunnel, Palau.jpg|ปลาการ์ตูนครีบส้ม (A. chrysopterus)
ไฟล์:Poisson clown de clark.JPG|ปลาการ์ตูนลายปล้อง (A. clarkii)
ไฟล์:Amphiprion polymnus, atacando.jpg|ปลาการ์ตูนอานม้า (A. polymus)
ไฟล์:Clown Fish Aquarium.JPG|ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (A. sebae)
ไฟล์:Anemone Crab.JPG|ปูดอกไม้ทะเล (Neopetrolisthes maculatus)
ไฟล์:Periclimenes brevicarpalis.jpg|กุ้งดอกไม้ทะเล (Periiclmes brevicarpalisen)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=dead 
หมวดหมู่:ดอกไม้ทะเล
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ

พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ (Ishinomori Manga Museum, 石ノ森萬画館) คือ พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้งานเขียนมังงะของโชตาโร อิชิโนโมริ ตั้งอยู่หน้าอ่าวของมหาสมุทรแปซิฟิก บนเกาะนากาเซะ หรือเกาะมังงัตตัง เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544

**เหตุการณ์สึนามิ**
พิพิธภัณฑ์อิชิโนโมริหลังเหตุการณ์สึนามิ
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนสันทรายใกล้ปากแม่น้ำ ในวันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ ชั้นแรกของพิพิธภัณฑ์ถูกน้ำท่วมจนถึงใกล้เพดาน ผลิตภัณฑ์และร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้ความเสียหาย ชั้นที่สอง เป็นชั้นต้นฉบับบนจอแสดงผลได้รับความเสียหาย ชั้นที่สามไม่ได้รับความเสียหายมากนัก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกปิดในระยะยาว ในถนน Ishinomaki Manga กลุ่มอนุสาวรีย์ของร่างกาย ซึ่งได้รับการจัดตั้งสองตัว "Kikaida" "ทะเล Jetter Kaito" ถูกคลื่นสินามิพัดหายไป งบประมาณการปรับปรุงได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมืองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:มังงะ
อิชิโนโมริ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมิยางิ
อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก

อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Piciformes 
โดยลักษณะทั่วไปของนกในอันดับนี้ คือ เป็นนกขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง (16-60 เซนติเมตร) มีลักษณะเด่น คือ รูจมูกทะลุไม่ถึงกันเพราะมีผนังกั้น ตัวเต็มวัยไม่มีขนอุย ขนแต่ละเส้นมีแกนขนรอง ขนปลายปีกมี 9-10 เส้น มีขนกลางปีกเส้นที่ 5 ขนหางมี 10-12 เส้น ขาสั้น การจัดเรียงนิ้วเป็นแบบนิ้วคู่สลับ ทำรังตามโพรงไม้หรือโพรงดิน ไข่มีรูปร่างกลม สีขาว ลูกนกแรกเกิดมีสภาพช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ โดยนกในอันดับนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae) และนกโพระดก (Megalaimidae) เป็นต้น
ในประเทศไทย พบนกในอันดับนี้ 3 วงศ์ ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae), นกโพระดก (Megalaimidae) และนกพรานผึ้ง (Indicatoridae) รวมกันแล้วประมาณ 52 ชนิด ขณะที่ทั่วโลกพบมากกว่า 400 ชนิด ใน 67 สกุล 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกแบ่งตามการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก
วงศ์นกพรานผึ้ง

วงศ์นกพรานผึ้ง (Honeyguide, Indicator bird, Honey bird) เป็นวงศ์ของนกวงศ์หนึ่ง ในอันดับนกหัวขวานและนกโพระดก (Piciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Indicatoridae
เป็นนกขนาดเล็ก ลักษณะคล้ายกับนกปรอด จะงอยปากสั้นและแบนข้างเล็กน้อยและค่อนข้างหนา ปีกยาวแหลม นิ้วตีนยื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว และข้างหลัง 2 นิ้ว เหมือนนกหัวขวาน เหตุที่ได้ชื่อว่า "พรานผึ้ง" เพราะเป็นนกที่ชอบกินผึ้งและขี้ผึ้งถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง และยังมีอีกชนิดหนึ่งที่พบในแอฟริกาที่มีพฤติกรรมนำพาสัตว์อื่นไปพบรวงผึ้ง
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียและแอฟริกา 17 ชนิด ใน 4 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้นทางภาคใต้ตอนล่าง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก
หมวดหมู่:วงศ์นกพรานผึ้ง
นกพรานผึ้ง

นกพรานผึ้ง (Malaysian honeyguide; Indicator archipelagicus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพรานผึ้ง (Indicatoridae)
เป็นนกขนาดเล็ก (จะงอยปากถึงปลายหาง 17 เซนติเมตร) ลักษณะคล้ายนกปรอดมาก แต่จะงอยปากหนาและอวบกว่า จะงอยปากสีคล้ำแต่ปากล่างสีจางกว่า ลำตัวด้านบนสีเทาแกมเขียว ลำตัวด้านล่างขาว อกสีเทาแกมขาว ข้างลำตัวมีลายขีดดำ ตาสีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลในนกวัยอ่อน ตัวผู้ที่หัวไหล่มีแถบเหลืองเล็ก ๆ ตัวเมียลักษณะคล้ายตัวผู้แต่ไม่มีแถบเหลือง มีเสียงร้องคล้ายแมว คือ "เมี้ยว"
นกพรานผึ้ง เป็นนกที่กินผึ้ง, ตัวอ่อนของผึ้ง และขี้ผึ้งเป็นอาหาร รวมถึงตัวต่อ ถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง โดยที่ไม่ได้รับอันตรายจากเหล็กไนของผึ้ง ทั้งนี้เป็นเพราะมีปีกที่หนาที่เหล็กไนผึ้งทำอันตรายไม่ได้ และมีผู้เชื่อว่ามีกลิ่นตัวแรงจนผึ้งไม่กล้าเข้าใกล้ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์
นกพรานผึ้ง เป็นนกที่มีพฤติกรรมอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว นานครั้งจึงเห็นอยู่เป็นคู่ เป็นนกที่บินได้เก่งและเร็ว และเป็นนกประจำถิ่น จะอยู่ในถิ่นใดถิ่นหนึ่งไปตลอด ต่อเมื่อนกตัวเก่าตายไป นกตัวใหม่ถึงเข้ามาอยู่แทน ในประเทศไทยมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้ง ในป่าในเขตชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย นอกจากนี้ยังมีรายงานพบในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ทั้งในพื้นที่ราบและที่สูงจากระดับน้ำทะเล 900 เมตร 
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกพรานผึ้ง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
แบล็ก แอนนิส

แบล็ก แอนนิส (Black Annis) เป็นผีที่มีต้นกำเนิดจากประเทศอังกฤษ มีลักษณะดวงตากลมโตและขุ่นมัว เหยื่อของแบล็ก แอนนิส คือเด็ก มีความเชื่อว่าถ้ามันเห็นเด็กเมื่อไหร่ มันจะขึ้นไปอยู่บนหน้าอก พร้อมกับดูดเอาลมหายใจ ออกมาจากร่างของเด็กคนนั้น เมื่อลมหายใจหมดแล้ว มันก็จะถลกหนังแล้วกินเนื้อของเด็กผู้เคราะห์ร้ายนั้น

**อ้างอิง**
 Briggs, Katharine Mary (1976) An Encyclopedia of Fairies, Pantheon Books, ISBN 978-0-394-73467-5, หน้า.24- Spence, Lewis (1972) The Minor Traditions of British Mythology, Ayer, ISBN 978-0-405-08989-3, หน้า.29- Turner, Patricia & Coulter, Charles Russell (2001) Dictionary of Ancient Deities, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-514504-5, หน้า.102-  Black Annis – leicester legend or Widespread Myths

**บรรณานุกรม**
 เรื่องเล่าตำนานผี. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์, หน้า 86.
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่มด
โบเมียะ

โบเมียะ (ဘိုမြ, pron) เป็นประธานของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงหรือเคเอ็นยู ที่พยายามต่อสู้เพื่อเอกราชของรัฐกะเหรี่ยง โบเมียะเป็นชาวกะเหรี่ยงเผ่าสะกอ เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่เมืองผาปูน รัฐกะเหรี่ยง เดิมนับถือผี แต่หลังจากที่เขาแต่งงานกับหญิงกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาคริสต์ใน พ.ศ. 2506 เขาจึงหันมานับถือศาสนาคริสต์ด้วย เขาจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 เท่านั้น

ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเห็นชาวกะเหรี่ยงถูกทหารพม่าฆ่าอย่างทารุณ เขาจึงไปสมัครเป็นตำรวจภายใต้การดูแลของทหารญี่ปุ่น แต่เมื่ออังกฤษกลับเข้ามาในพม่าอีกครั้ง โบเมียะไปเข้ากับอังกฤษ ใน พ.ศ. 2490โบเมียะไปเข้าร่วมกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงที่จัดตั้งขึ้นในปีนั้นโดย ซอว์บาอูจี เพื่อจัดตั้งรัฐของชาวกะเหรี่ยงที่เรียกรัฐกอทูเล โดยมีเขตแดนตั้งแต่ตอนใต้ของรัฐกะยา ลงใต้มาทางตองอูจนถึงตะนาวศรี และเขตอิรวดีด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้เริ่มก่อกบฏต่อสู้กับรัฐบาลพม่าตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โบเมียะได้เข้าร่วมในการต่อสู้ของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เขาได้ชื่อว่าเป็นนักรบที่กล้าหาญและมุทะลุ ได้ติดยศเป็นพันเอก และได้ควบคุมหน่วยปฏิบัติการที่เมืองผาอันเมื่อ พ.ศ. 2506 เขาเริ่มมีความเห็นแตกต่างจากมานห์บะส่าน ผู้นำสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงในขณะนั้นที่เริ่มนำแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์มาปรับใช้ ใน พ.ศ. 2509 ได้ติดยศเป็นพลตรีและเป็นรองผู้บัญชาการทหารบกของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ต่อมา ใน พ.ศ. 2510 เมื่อเกิดความแตกแยกในหมู่ผู้นำ โบเมียะได้พยายามประสานรอยร้าวระหว่างกลุ่มต่างๆ ทำให้เขามีอิทธิพลสูงขึ้น
ใน พ.ศ. 2517 รัฐบาลทหารของพม่าได้ส่งกองกำลังทั้งทางบกและทางอากาศแต่กองกำลังกะเหรี่ยงที่มีโบเมียะเป็นผู้บังคับบัญชาสามารถผลักดันทหารพม่าให้ถอยไปได้ ทำให้ใน พ.ศ. 2519 โบเมียะได้ขึ้นเป็นประธานสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ในช่วง พ.ศ. 2531 -2532 สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้ร่วมมือกับกลุ่มของอองซาน ซูจี พระสงฆ์ และชนกลุ่มน้อยอื่นๆเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยและได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่ค่ายมาเนอปลอว์ ใช้ชื่อว่า รัฐบาลผสมแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า
สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเกิดปัญหาความแตกแยกระหว่างชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ ใน พ.ศ. 2537 ในขณะที่โบเมียะสงสัยว่าผู้นำของกะเหรี่ยงพุทธเป็นสายลับให้ทหารพม่า จึงเกิดการปะทะกันระหว่างกองกำลังของฝ่ายคริสต์และพุทธ ในที่สุด กะเหรี่ยงพุทธจึงประกาศแยกตัวออกไปเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และจัดตั้งกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ หลังจากนั้น พม่าได้โจมตีค่ายมาเนอปลอว์อย่างรุนแรง จนค่ายแตกเมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2538 ฝ่ายของโบเมียะไปตั้งมั่นที่ค่ายคอมูรา ส่วนพม่าได้เปลี่ยนชื่อรัฐกะเหรี่ยงเป็นรัฐกะยิน และให้กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธเป็นผู้ดูแล ต่อมา 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ค่ายคอมูราก็ถูกตีแตกอีก

หลังจากค่ายแตก โบเมียะได้เรียกประชุมสภาแห่งชาติสหภาพพม่าเพื่อหารือถึงการต่อสู้ต่อไปในอนาคต ส่วนใหญ่สนับสนุนโบเมียะต่อไป แต่บางกลุ่มในสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงก็ต้องการเปลี่ยนผู้นำคนใหม่ ใน พ.ศ. 2547 โบเมียะเดินทางไปยังย่างกุ้งเพื่อเจรจาสันติภาพกับนายพลขิ่น ยุนต์ ผู้นำพม่าในเวลานั้น ต่อมาในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โบเมียะเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในอำเภอแม่สอด จังหวัดตากด้วยโรคหัวใจและเบาหวาน

**อ้างอิง**
 วิไลเลขา ถาวรธนสาร. โบเมียะ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 484 - 489
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวพม่า
หมวดหมู่:ทหารชาวพม่า
หมวดหมู่:นายพล
จะกละ

จะกละ เป็นผีชนิดหนึ่งของประเทศไทย มีลักษณะคล้ายแมวป่า เป็นผีที่หมอผีเลี้ยงเอาไว้ เพื่อใช้ในการทำร้ายศัตรูหรือคู่อริ ทางภาคใต้เรียกกันว่า ผีล้วง ลักษณะโดยทั่วไปจะเหมือนกับแมวบ้านทุกประการ แต่ขนจะมีสีดำสนิทกระด้างไม่มีเงา ขนจะทวนไปด้านหน้าฟูฟ่อง ดวงตาสีแดงเลือด

**ที่มา**
ผีชนิดนี้ได้รับการสันนิษฐานว่า มีที่มาด้วยกัน 2 อย่าง คือ
#เป็น โอปปาติกะ หรือเกิดขึ้นด้วยอาคมของคนเล่นของจากผู้มีคาถาอาคมปล่อย แล้วก็กลายเป็นผี  เหมือน หินพับวัม ("หินพับวัม" คือหินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเกิดจากผู้มีอาคมแก่กล้า มักจะอยู่ในปล้องไม่ไผ่)
#เกิดจากแมวที่ชอบกินสัตว์อื่นเป็นอาหารและชอบกินเลือดสด ๆ จนเป็นสื่อนำของที่ผู้มีอาคมปล่อยมาแฝงร่างเพื่อกินของคาวสด หรือถูกภูตพรายเข้าสิงร่าง

**ลักษณะทั่วไป**
"ผีล้วง" จะเหมือนแมวบ้านทุกประการ แต่จะมีขนสีดำสนิทกระด้างไม่มีเงา และขนจะทวนไปด้านหน้าฟูฟ่อง ดวงตาสีแดงเลือด มักจะออกหากินกลางคืน กลัวคน เมื่อเห็นคนหรือคนเห็นมัน มันจะวิ่งหนีลงรู ซึ่งมันจะขุดรูเป็นที่อยู่ มักจะออกหากินตอน กลางคืน มีฤทธิ์เดชเมื่อมนุษย์เพียงแค่เห็นหรือสัมผัสมัน ก็สามารถตายได้
มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดได้ขึ้นที่ จังหวัดกระบี่ เป็นการตายพร้อมกันทั้ง ครอบครัว ทางแพทย์สรุปการตายว่า "ภาวะหัวใจล้มเหลว" แต่ญาติพี่น้องของผู้ตายเชื่อว่าเป็นฝีมือของผีจะกละ เพราะเมื่อเข้าไปตรวจสอบดูที่บ้าน พบรูลึกประหลาดอยู่หลังบ้าน รอบ ๆ ปากรูมีเส้นขนของแมวติดอยู่

**ดูเพิ่ม**
เนะโกะมะตะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:ผีไทย
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
สงครามอาเจะฮ์

ภาพวาดแสดงนายพล J.H.R. Köhler ถูกสังหาร
สงครามอาเจะฮ์ (Aceh war) หรือ สงครามบันดาอาเจะฮ์ เป็นสงครามระหว่างรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ในสุมาตราเหนือกับเนเธอร์แลนด์ ในสมัยที่อาเจะฮ์ยังเป็นรัฐอิสระ สงครามเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 แม้สุลต่านแห่งอาเจะฮ์จะยอมจำนนต่อเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2446 แต่ยังคงมีการสู้รบแบบกองโจรจนถึง พ.ศ. 2485

สงครามอาเจะฮ์เกิดขึ้นเนื่องจากเนเธอร์แลนด์ต้องการยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม เริ่มจากในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2405 เนเธอร์แลนด์ยื่นคำขาดต่ออาเจะฮ์ 5 ข้อ ซึ่งมีใจความโดยสรุปคือให้อาเจะฮ์เลิกยอมรับกาหลิบที่กรุงคอนแสตนติโนเปิล มาขึ้นกับกษัตริย์เนเธอร์แลนด์ และใช้ธงของเนเธอร์แลนด์ ให้เลิกทาส และยกดินแดนในสุมาตราให้เนเธอร์แลนด์ อาเจะฮ์ปฏิเสธข้อเรียกร้องเหล่านี้ทุกข้อ จึงเกิดสงครามอาเจะฮ์ขึ้น การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2416 โดยเนเธอร์แลนด์ส่งทหาร 10,000 คนมาโจมตีอาเจะฮ์แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นายพล J.H.R. Köhler ผู้นำทัพถูกสังหารซึ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับชาวยุโรป เพราะเป็นครั้งแรกที่ชาติตะวันตกมาพ่ายแพ้แก่ชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
อาเจะฮ์ต้องสู้รบกับเนเธอร์แลนด์อย่างโดดเดี่ยวแม้จะทำสนธิสัญญาป้องกันประเทศกับอังกฤษไว้ แต่อังกฤษไม่ช่วยเพราะมีผลประโยชน์กับเนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกาประกาศวางตัวเป็นกลางในกรณีนี้ จักรวรรดิออตโตมันพยายามจะช่วยเหลืออาเจะฮ์ แต่ถูกชาติในยุโรปกดดันจนไม่อาจช่วยเหลือได้ เนเธอร์แลนด์พยายามโจมตีอาเจะฮ์อีกหลายครั้งแต่ไม่สามารถปราบอาเจะฮ์ให้ราบคาบได้ ใน พ.ศ. 2420 เนเธอร์แลนด์ยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ แต่อาเจะฮ์ก็ยังไม่ยอมจำนน ใน พ.ศ. 2424 เนเธอร์แลนด์ประกาศชัยชนะเหนืออาเจะฮ์ แต่อาเจะฮ์ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป ภายใต้การนำของอูลามา โดยผู้นำที่มีชื่อเสียงคือเต็งกู ดีติโร ซึ่งได้ประกาศให้สงครามครั้งนี้เป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อต้านพวกนอกศาสนา แม้ใน พ.ศ. 2446 สุลต่านของอาเจะฮ์จะยอมจำนน แต่กองทัพกองโจรของอาเจะฮ์กลับย้ายฐานที่มั่นขึ้นไปบนเขาสูง และโจมตีเนเธอร์แลนด์ต่อไป จนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 เนเธอร์แลนด์ถูกเยอรมันรุกราน จนต้องพักรบกับอาเจะฮ์ กองโจรของอาเจะฮ์จึงขับไล่ทหารเนเธอร์แลนด์ให้ถอนกำลังออกไปจากอาเจะฮ์ได้ในที่สุด 

**อ้างอิง**
 สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. สงครามอาเจะฮ์  ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 40 - 42
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
นูราริเฮียว

นูราริเฮียว
นูราริเฮียว (Nurarihyon) หรือเทพอาคันตุกะ เป็นชายชราชาวญี่ปุ่น มีหัวโต หน้าตาอิ่มเอิบ มักจะเข้าไปอยู่ในบ้านของผู้อื่น เมื่อมีใครมาพบจะเข้าใจผิดว่าเป็นเจ้าของบ้าน หรือเจ้านายใหญ่

**ความเชื่อ**
คนญี่ปุ่นเชื่อกันว่าเทพอาคันตุกะไม่ทำร้ายใคร ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ แค่จะแวะเข้าไปในบ้านและกินอาหารที่ตัวเองต้องการกินเท่านั้น มีพลังในการสะกดจิตผู้คน โดยมีเรื่องเล่าว่าเทพอาคันตุกะมักจะเข้าบ้านคนอื่น โดยไม่เกรงใจ ดื่มกินอาหารตามที่ตัวเองต้องการ บางครั้งผู้คนก็เข้าใจว่าเป็นปีศาจนักต้มตุ๋น แต่ทว่าตามบ้านเก่าๆ มีได้มีคนสร้างศาลเจ้าที่เตรียมเครื่องเซ่นไว้ เพื่อเป็นการต้อนรับเทพอาคันตุกะ ที่มาแวะเยี่ยมเยียน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โยไก
อุ๊บส์

อุ๊บส์ (Oops!) เป็นนิตยสารประเภทสังคมบันเทิงของประเทศไทยในเครือโพลีพลัส ซึ่งดำเนินงานโดย อรพรรณ วัชรพล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยโพลีพลัสได้จัดตั้ง บริษัท โพลีพลัส พีอาร์ จำกัด ให้บริการด้านที่ปรึกษาประชาสัมพันธ์ รับวางแผนและดำเนินการด้านประชาสัมพันธ์ พร้อมทั้งก่อตั้ง บริษัท โพลีพลัส พับลิชชิ่ง จำกัด สำหรับการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ จำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**
 หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
หยกเลือดมังกร

หยกเลือดมังกร เป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์ของ วาเจณ ถูกสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2555 เขียนบทโทรทัศน์โดย แพรพริมา ผลิตโดย พอดีคำ กำกับการแสดงโดย ธงชัย ประสงค์สันติ นำแสดงโดยศรัณย์  ศิริลักษณ์, พีชญา วัฒนามนตรี และอัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

**นักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
 เพลง คำมั่นสัญญา ขับร้องโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์

**แหล่งข้อมูล**
  เรื่องย่อ หยกเลือดมังกร- 587

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ธงชัย ประสงค์สันติ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 พฤศจิกายน 15

* ซีทีเอช เคเบิลไทยโฮลดิ้ง ชนะการประมูลและได้รับลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดฟุตบอลพรีเมียร์ลีกอังกฤษ 3 ฤดูกาล (2013-2016) แทนทรูวิชั่นส์ ( mthai news)
*สี จิ้นผิงได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมาธิการทหารกลางคนใหม่ เตรียมพร้อมสำหรับการขึ้นสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ( BBC)
}
เพ็ก พาวเลอร์

เพ็ก พาวเลอร์ (Peg Powler) เป็นผีหญิงชรา ที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำทีส์ ประเทศอังกฤษ โดยมีลักษณะตามตัวเต็มไปด้วยคราบสีเขียว ผมสีเขียวที่ยาวหยิก และฟันสีเขียวที่แหลมคม เชื่อกันว่าหากใครลงไปเล่นในแม่น้ำที่เพ็ก พาวเลอร์ อาศัยอยู่ ก็จะถูกฉุดข้อเท้าลงไปใต้น้ำ เพ็ก พาวเลอร์ เป็นผีที่มีความร้ายกาจมาก มักจะปรากฏตัวให้เห็นด้วยเรือนร่างที่น่าสะพรึงกลัว เหยื่อที่จับได้นั้นหากเป็นเด็ก เสียงร้องไห้คร่ำครวญนั้นจะเร้าอารมณ์ผีตนนี้อย่างยิ่ง

**อ้างอิง**
 Ghosts, Helpful and Harmful by Elliott O'Donnell- Introduction to Folklore by Marian Roalfe Cox- The History and Antiquities of the Parish of Darlington, in the Bishoprick by William Hylton Dyer Longstaffe, 1854
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
นกโพระดกคอสีฟ้า

นกโพระดกคอสีฟ้า (Blue-throated barbet;  Megalaima asiatica) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกโพระดก (Megalaimidae)
มีความยาวจากจะงอยปากจรดหางประมาณ 22-23 เซนติเมตร ขนปกคลุมลำตัวส่วนใหญ่สีเขียว บริเวณคาง ใต้คอ คอด้านข้าง และบริเวณหน้ามีสีฟ้า หน้าผากและตอนท้ายกระหม่อมเป็นสีแดง กลางกระหม่อมมีสีแถบสีดำพาดกลางและยาวลงมาทางด้านหน้าของหน้า ใต้คอตอนล่างที่เป็นสีฟ้ามีแต้มสีแดง นกทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย โดยไม่พบในประเทศไทยเพียงแค่ชนิดเดียว ซึ่งแตกต่างกันไปตามแถบสีดำส่วนหัว (ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แต่ในสถานที่ ๆ อาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่เป็นฝูงใหญ่ เป็นนกที่กินผลไม้และลูกไม้ป่า เช่น ไทร, มะเดื่อฝรั่ง เป็นอาหารหลัก ในยามที่อาหารขาดแคลนก็อาจกินหนอนหรือแมลง เป็นอาหารได้ เป็นนกที่ร้องเก่ง เสียงดัง โดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์จะร้องบ่อยทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น เวลาร้องจะหมุนคอไปรอบทิศทาง ทำให้จับทิศทางของเสียงได้ยาก
ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกโพระดก
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
นิโครธ

นิโครธ (นิโคฺรธ; Ficus benghalensis) หรือ ไทรใบขนุน เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในสกุลโพ

**ถิ่นกำเนิด**
มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย, ศรีลังกา และปากีสถาน และแพร่กระจายทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นตรงเป็นพูพอน แตกกิ่งก้านแน่นทึบ เรือนยอดแผ่กว้าง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ซึ่งรากอากาศนี้สามารถเจริญเติบโต เป็นลำต้นต่อไปได้ด้วย 

**ลักษณะ**
ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ 
ใบและลูกไกร

**ในพุทธประวัติ**
นิโครธเป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ

**สรรพคุณทางยา**
เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ต้นไม้ในพุทธประวัติ
หมวดหมู่:สมุนไพร
จุดขาย

จุดขาย อาจหมายถึง- จุดขาย (ธุรกรรม) (point of sale: POS) หรือเช็กเอาต์ (checkout) คือตำแหน่งที่เกิดธุรกรรมการแลกเปลี่ยนเพื่อสินค้าหรือบริการ โดยปริยายหมายถึงจุดที่ชำระเงิน
** ระบบ ณ จุดขาย (POS system) คือระบบเทคโนโลยีที่นำมาใช้อำนวยความสะดวกที่จุดทำการขาย- จุดขายที่เป็นเอกลักษณ์ (unique selling proposition, unique selling point: USP) คือลักษณะเฉพาะของสินค้าที่ชูขึ้นให้เด่นกว่าคู่แข่งขัน
เอาโทชตัท

อาคารหลักของพิพิธภัณฑ์รถฟ็อลคส์วาเกิน
อาคารจอดรถกระจก
ภายในอาคารจอดรถกระจก
เอาโทชตัท (Autostadt) หรือ ยนตร์นคร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวติดกับโรงงานฟ็อลคส์วาเกินในเมืองว็อลฟส์บวร์ค ประเทศเยอรมนี มีลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับรถยนต์ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน และเป็นศูนย์กลางรถยนต์ที่ลูกค้าสามารถรับรถคันใหม่ ตลอดจนท่องเที่ยวโรงงานที่ใหญ่โต เพื่อศึกษาวิวัฒนาการของรถฟ็อลคส์วาเกิน มีผู้เยี่ยมชมกว่า 2 ล้านคนต่อปี
เอาโทชตัท เป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว เพราะสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในแต่ละอาคาร อาคารที่โดดเด่น คือ Glass car silos หรืออาคารจอดรถกระจก ซึ่งเป็นอาคารจอดรถที่สูง 200 เมตร ใช้เก็บรถฟ็อลคส์วาเกินใหม่ โดยเป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อไปยังโรงงานฟ็อลคส์วาเกินด้วยอุโมงค์รถไฟใต้ดิน 700 เมตร  เมื่อรถยนต์มาถึงที่อาคาร รถยนต์จะถูกนำขึ้นที่ความเร็ว 1.5 เมตรต่อวินาที โดยลูกค้าสามารถเลือกรถยนต์ในที่เก็บรถกระจกได้

**ประวัติ**
ความคิดก่อสร้างเอาโทชตัทเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 เมื่อแนวความคิดของรถฟ็อลคส์วาเกินเปิดตัวในงาน Expo 2000 ที่ฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1998 เอาโทชตัทในภาษาเยอรมันแปลว่าเมืองแห่งรถยนต์ 
หมวดหมู่:เครือฟ็อลคส์วาเกิน‎
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
บันยัน

บันยัน (banyan, banyan tree, banian) เป็นสกุลย่อยของไม้ในสกุล Ficus โดยจัดอยู่ในสกุลย่อย Urostigma ในวงศ์ Moraceae (โดยปกติแล้วจะหมายถึง นิโครธ (F. benghalensis)) ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำชาติอินเดีย
ลักษณะส่วนใหญ่ของไม้ในสกุลย่อยนี้ คือ ส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอิงอาศัย มีรากอากาศ ไม่มีรากตามข้อ ดอกแยกเพศร่วมต้น แผ่นใบด้านล่างมีต่อมไขที่โคนเส้นกลางใบ 1 ต่อมฟิกส์เกลี้ยง ออกเป็นคู่หรือออกเดี่ยว ๆ ตามซอกใบหรือตามกิ่ง พบน้อยออกตามลำต้น ใบประดับที่โคน 2-3 ใบ ไม่มีใบประดับด้านข้าง ช่องเปิดมีใบประดับ 2-5 ใบ ปิดด้านบน ดอกเพศผู้เรียงกระจัดกระจายระหว่างดอกเพศเมีย หรืออยู่ใกล้ช่องเปิด กลีบรวม 3-5 กลีบ เกสรเพศผู้ 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียส่วนมากมี 1 อัน มีหลากหลายชนิด พบในประเทศไทยประมาณ 45 ชนิด นอกจากนิโครธแล้ว เช่น ไทรย้อยใบแหลม (Ficus benjamin), โพ (F. religiosa), ไทรย้อยใบทู่ (F. microcarpa) เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปถ่าย 360° date=2023-01-02 
หมวดหมู่:สกุลโพ
ไทรย้อยใบทู่

ไทรย้อยใบทู่  หรือ ไทรย้อย (Ficus microcarpa) เป็นไม้ประเภทบันยัน ในสกุล Ficus ในวงศ์ Moraceae
เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ประมาณ 12–25 เมตร และสูงได้ถึง 30 เมตร บางครั้งอาจรอเลื้อยกับพื้นดินหรือกึ่งอาศัยกับไม้อื่น ๆ มีรากอากาศอยู่ตามกิ่งไม้เป็นเส้นเรียงยาวจำนวนมาก เปลือกมีสีเทา ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตัวแบบเวียน มีลักษณะรูปไข่หรือรูปวงรี ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 4–10 เซนติเมตร ปลายใบแหลมถึงเป็นติ่งทู่เกือบแหลม หรือเป็นติ่งสั้น และเรียวแหลม ไม่ค่อยพบแบบเว้า ฐานใบสอบรูปลิ่ม ขอบใบเรียว ผิวใบมัน เนื้อใบบางเหนียวคล้ายผิวหนัง ออกดอกตามง่ามใบเป็นดอกเดี่ยว พบเป็นดอกคู่น้อยมาก ตาดอกสีแดงแกมชมพู ก้านดอกยาว 0.5–1.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงรูประฆัง จำนวน 6 กลีบ ยาว 3–7 กลีบ กลีบดอกแบบอิสระ 6 กลีบ รูปไข่มน ยาว 3–8 มิลลิเมตร มีลักษณะย่น เกสรตัวผู้ 12 อัน ขดเป็นวง ผลเป็นรูปไข่กลับหรือกระสวยรี มีกลีบเลี้ยงเป็นท่อหุ้ม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.5–10 มิลลิเมตร ผลเกลี้ยง ผลแก่แตกออก มีเมล็ดจำนวนมาก มีปีกยาว รูปลิ่มแกมไข่กลับ
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้าง โดยพบได้ที่ปากีสถาน, อินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย จนถึงฟิลิปปินส์และออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ขึ้นกระจายในป่าดิบแล้ง, ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ บางครั้งพบตามป่าเสื่อมโทรม, ชายทะเล, ป่าชายเลน หรือเขาหินปูน จนถึงระดับความสูงประมาณ 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ใบของไทรย้อยใบทู่
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา ออกดอกและออกผลตลอดทั้งปี รากอากาศใช้ต้มดื่มขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา แก้นิ่ว บำรุงน้ำนม รากสมานลำไส้ แก้ท้องเสียได้

**ดูเพิ่ม**
 ไทรย้อยใบแหลม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Ficus microcarpa
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำบอนไซ
ดราเซ็น เซอร์เม็ค

ดราเซ็น เซอร์เม็ค (Dražen Sermek; 30 มกราคม ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักหมากรุกสากลชาวสโลวีน และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักหมากรุกทีมชาติไทยในการแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์

**ประวัติ**
เซอร์เม็ค เป็นผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์สโลวีเนียใน ค.ศ. 1993 และ 1998 รวมถึงเป็นสมาชิกทีมชาติสโลวีเนียเข้าแข่งขันรายการโอลิมปิกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 1994, 2000, 2002, 2004 และ 2006
เขาเคยทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 4 ร่วมกับอังเดร โซโคลอฟ, มีเกเล โกเดนา และเซี่ยะ จุน ในรายการคานส์โอเพ่น 1997 ใน ค.ศ. 2001 เขาได้เป็นที่หนึ่งของรายการพูลาโอเพ่น ใน ค.ศ. 2002 เขาชนะการแข่งขันนิวไวท์พลัสจีเอ็ม ที่ธากา และทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 5 ร่วมกับมลาเดน พาเล็ค, สเด็นโค โคซุล, วลาดิเมียร์ เบอร์มาคิน และออนเจน วีแทน ในรายการคาสิโนเอชไอทีเอ็นทีโอเพ่น ที่โนวาโกริก้า ใน ค.ศ. 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 3 ถึง 7 ร่วมกับมารัท ดซูเมฟ, ดาร์วิน เลย์โล, ซูซานโต เมการานโต และแอช็อต นาแดเนียน ในรายการดาโตอาเธอร์ทังมาเลเซียโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพครั้งที่ 5 ที่กัวลาลัมเปอร์ และเป็นที่หนึ่งในรายการเอ็มซีเอฟจีเอ็มทัวร์นาเมนท์ ที่จัดขึ้น ณ กัวลาลัมเปอร์เช่นเดียวกัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ทำการจัดระดับอีโลของเขาที่ระดับ 2,526

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=24720-  Šahovska zveza Slovenije - Chess Federation of Slovenia date=2009-06-10  
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวสโลวีเนีย
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากออซิเยก
หมวดหมู่:ชาวสโลวีเนียเชื้อสายโครเอเชีย
ไทรย้อย

ไทรย้อย สามารถหมายถึง
 พืช- ไทรย้อยใบทู่- ไทรย้อยใบแหลม
 เขตปกครอง- ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่- ตำบลไทรย้อย อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก
 ศาสนสถาน- วัดไทรย้อย ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี- วัดไทรย้อย ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่- วัดไทรย้อย ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย- วัดไทรย้อย ตำบลสากเหล็ก อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร- วัดป่าไทรย้อย ตำบลวังท่าช้าง อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี- วัดป่าไทรย้อย ตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
 สถานที่ทางธรรมชาติ- ถ้ำไทรย้อย ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี- ถ้ำไทรย้อย ตำบลสะอาดไชยศรี กิ่งอำเภอดอนจาน จังหวัดกาฬสินธุ์
 อื่น ๆ- ม่านไทรย้อย เพลงของเพ็ญศรี พุ่มชูศรี
กร่าง

กร่าง หรือไทรทอง หรือ ลุง (Ficus altissima) เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ ในวงศ์ Moraceae มีความสูงประมาณ 10 - 30 เมตร  มีพูพอน  เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทาแตกกิ่งกระจายรอบต้น  พุ่มทรงกลม ค่อนข้างหนาทึบ  มีน้ำยางสีขาว  รากอากาศเหนียว  ใบเป็นแบบเดี่ยวทรงรูปไข่ กว้าง 10 เซนติเมตร ยาว 18 เซนติเมตร สีเขียวเข้ม  มีหูใบหุ้มยอด ใบอ่อนสีเขียวสดเป็นมัน  หูใบหุ้มยอดอ่อนไว้  ดอกช่อไม่มีก้านดอก  โคนช่อดอกมีใบประดับขนาดเล็ก 3 ใบรองรับช่อดอก ผลเมื่อสุกแล้วอ่อนนุ่ม สีเหลือง แต่ละผลมีเนื้อบาง ๆ และมีเมล็ด 1 เมล็ด
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เชื่อว่าเป็นไม้มงคล นอกจากนี้แล้ว ยังมีประโยชน์อย่างอื่น คือ รากอากาศของต้นกร่างเหนียวใช้ทำเชือกได้ เปลือกชั้นในใช้ทำกระดาษ ต้นใช้เลี้ยงครั่ง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
อาลีมิน

อาลีมิน บิน ปราวีโรดีร์โจ (Alimin bin Prawirodirdjo) เป็นนักชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย และเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ร่วมวางแผนการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่าง พ.ศ. 2469–2470
อาลีมินเกิดที่เมืองซูราการ์ตา เกาะชวา เมื่อ พ.ศ. 2432 เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามแบบตะวันตกในจาการ์ตา และเป็นผู้ที่รอบรู้หลายภาษาทั้งภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาชวา และภาษาซุนดา เมื่อเรียนจบ เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเป็นสมาชิกองค์กรทางการเมืองหลายแห่ง ไดแก่ องค์การบูดีอูโตโม พรรคซาเรกัตอิซลัม และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย จนกระทั่งทางซาเรกัตอิซลัมหันไปเน้นศาสนาอิสลามมากขึ้น และต้องการกำจัดผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ออกไป อาลีมินจึงลาออกจากซาเรกัตอิซลัม ใน พ.ศ. 2467 ในปีเดียวกันนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้เริ่มวางแผนก่อการกบฏเพื่อโค่นล้มการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2468 พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มการปฏิวัติโดยการนัดหยุดงาน แต่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ไหวตัวทัน สามารถจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่สำคัญได้หลายคน ส่วนอาลีมินนั้นหนีไปฟิลิปปินส์ 
ในช่วง พ.ศ. 2469–2470 พรรคคอมมิวนิสต์พยายามก่อการกบฏอีก ทำให้คราวนี้ถูกกวาดล้างอย่างรุนแรง มีผู้ถูกจับถึง 13,000 คน ส่วนหนึ่งถูกจำคุก อีกส่วนหนึ่งถูกกักกันที่อีรียันจายา อาลีมินได้เดินทางจากสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าร่วมในการก่อกบฏครั้งนี้ แต่ถูกกักตัวที่สิงคโปร์ ก่อนจะถูกเนรเทศ เขาจึงต้องไปลี้ภัยในสหภาพโซเวียต 22 ปี และกลับมาเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช การก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2491 อาลีมินไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย และเขาไม่เห็นด้วยที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคหลังหันไปร่วมมือกับประชาธิปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน แต่เขาก็ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ จนเสียชีวิตไปใน พ.ศ. 2507

**อ้างอิง**
 สุกัญญา บำรุงสุข. "อาลีมิน ปราวีโรดีร์โย." ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2539, หน้า 105–108.
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากซูราการ์ตา
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป

Burhanuddin Harahap
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป (Burhanuddin Harahap) เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 และต่อมาเป็นผู้นำคนหนึ่งของฝ่ายกบฏเพื่อล้มล้างรัฐบาลของซูการ์โน ในพ.ศ. 2501 – 2505. 
บูร์ฮันอุดดินเกิดเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบอาชีพเป็นทนายความมาก่อนที่จะเป็นนักการเมือง โดยเข้าสังกัดพรรคชาตินิยมใหม่ของโมฮัมมัด ฮัตตา ต่อจากนั้นย้ายมาอยู่พรรคมาชูมี และได้เป็นผู้แทนของพรรคนี้ในรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2489 พรรคมาชูมีนี้ได้ตั้งรัฐบาลใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่อาลี ซัซโตรอามีโจโยลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บูร์ฮันอุดดินจากพรรคมาชูมีจึงได้ตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองอื่นๆตั้งรัฐบาลแทน ผลงานที่สำคัญของเขาคือยกเลิกสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซียในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 และสามารถรณรงค์ให้ประชาชนออกมาเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 ได้เป็นจำนวนมาก แต่ผลการเลือกตั้งกลับปรากฏว่าพรรคมาชูมีไม่ได้คะแนนเสียงมากอย่างที่คาดการณ์ไว้ บูร์ฮันอุดดินพยายามประวิงเวลาไม่ยอมลาออกจากนายกรัฐมนตรีจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 จึงลาออก อาลี ซัซโตรอามีโจโยได้กลับมาจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง
ต่อมาเมื่ออาลี ซัซโตรอามีโจโยล้มเหลวในการบริหารประเทศ ทำให้ซูการ์โนหันมาประกาศใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ใน พ.ศ. 2500 แต่พรรคมาชูมีไม่เห็นด้วย พรรคมาชูมีได้จัดประชุมบัณฑิตทางศาสนาอิสลาม และประกาศว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับศาสนาอิสลาม ทำให้สมาชิกพรรคมาชูมีถูกกลุ่มเยาวชนคอมมิวนิสต์ข่มขู่จนต้องออกจากกรุงจาการ์ตา ในที่สุดพรรคมาชูมีและพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ก่อกบฏและจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เกาะสุมาตราเรียกว่ารัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย บูร์ฮันอุดดินได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลชุดนี้ด้วย
ฝ่ายกบฏและฝ่ายรัฐบาลได้สู้รบกันอย่างรุนแรง จน พ.ศ. 2501 กองทัพฝ่ายกบฏถูกปราบปรามจนเหลือสภาพเป็นกองโจร สหรัฐก็ถอนการสนับสนุน แต่ฝ่ายกบฏก็ยังไม่ยอมแพ้ จนถึง พ.ศ. 2504 จึงยอมวางอาวุธ บูร์ฮันอุดดินและผู้นำรัฐบาลฝ่ายกบฏคนอื่นถูกจับกุมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และถูกคุมขังจน พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น บูร์ฮันอุดดินไม่มีบทบาททางการเมืองอีกเลย จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2530

**อ้างอิง**
 สุกัญญา บำรุงสุข. บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 547 – 548
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเมดัน
หมวดหมู่:ชาวบาตัก
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย