การรวมประเทศเยอรมนี

ผู้คนออกมารวมตัว ณ กำแพงเบอร์ลิน
การรวมประเทศเยอรมนี (Deutsche Wiedervereinigung) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990 เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) รวมประเทศกันเป็นเยอรมนีเดียวที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย และได้รวมเบอร์ลินตะวันออกและเบอร์ลินตะวันตกเป็นนครหนึ่งเดียวด้วยเช่นกัน กระบวนการนี้ถูกระบุไว้โดยรัฐธรรมนูญ กรุนด์เกอเซทซ์ (Grundgesetz) มาตรา 23 และเมื่อกระบวนการนี้สิ้นสุดลงก็ถูกขนานนามว่า เอกภาพเยอรมนี (Deutsche Einheit) ซึ่งจัดการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 3 ตุลาคมของทุกปีในฐานะ วันเอกภาพเยอรมนี (Tag der deutschen Einheit) จากการรวมประเทศในครั้งนี้ ส่งผลให้กรุงเบอร์ลินถูกยกฐานะขึ้นเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีอีกครั้งหนึ่ง
จุดเริ่มต้นของการรวมประเทศเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1989 เมื่อระบอบการปกครองของเยอรมนีตะวันออกเริ่มสั่นคลอนจากการที่สาธารณรัฐประชาชนฮังการีเปิดพรมแดนด้านที่ติดกับออสเตรีย ส่งผลให้เกิดช่องโหว่ในแนวม่านเหล็กและเกิดการอพยพขนานใหญ่ของชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนหลายพันคน ซึ่งหลบหนีออกจากประเทศไปยังฝั่งตะวันตกและออสเตรียโดยใช้ฮังการีเป็นทางผ่าน นอกจากนี้การปฏิวัติอย่างสงบ (Peaceful Revolution) ซึ่งเป็นระลอกการประท้วงของชาวเยอรมันตะวันออกยังส่งผลให้เกิดการจัดการเลือกตั้งเสรีขึ้นเป็นครั้งแรกในเยอรมนีตะวันออกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990 และนำไปสู่การเจรจาระหว่างเยอรมนีทั้งสองประเทศถึงประเด็นสนธิสัญญารวมประเทศอีกด้วย ต่อมามีการเจรจาเพิ่มเติมซึ่งชาติมหาอำนาจอีกสี่ชาติที่เคยยึดครองเยอรมนีในอดีตได้มีส่วนร่วมด้วย จึงก่อให้เกิดการลงนามในข้อตกลงของ สนธิสัญญาสองบวกสี่ (สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1990 โดยให้อำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์แก่ประเทศเยอรมนีที่รวมกันใหม่ อีกทั้งเป็นการปลดปล่อยเยอรมนีทั้งสองประเทศจากภาระเกี่ยวพันจากข้อจำกัดหลายประการที่เกิดขึ้นในสมัยที่ยังเป็นเขตปกครองของชาติมหาอำนาจด้วยเช่นกัน
ในทางกฎหมายถือว่าเยอรมนีตะวันออกละทิ้งอธิปไตยของตนเอง และยอมถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) เยอรมนีภายหลังการรวมประเทศ ถือเป็นองค์ภาวะเดียวกันกับเยอรมนีที่ดำรงอยู่ก่อนหน้า มิใช่ประเทศเกิดใหม่ หรือประเทศผู้สืบสิทธิ์ ด้วยเหตุนี้ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีสามารถดำรงสมาชิกภาพของตนในองค์การระหว่างประเทศอยู่ได้เช่นเดิม เช่น ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป, เนโท ฯลฯ ในขณะที่สมาชิกภาพของเยอรมนีตะวันออกที่มีอยู่ในองค์การระหว่างประเทศ เช่น องค์การสนธิสัญญาวอร์ซอ ฯลฯ ถือเป็นอันสิ้นสุดลง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Maier, Charles S., Dissolution: The Crisis of Communism and the End of East Germany (Princeton University Press, 1997).- Zelikow, Philip and Condoleezza Rice, Germany Unified and Europe Transformed: A Study in Statecraft (Harvard University Press, 1995 & 1997).- Jarausch, Konrad H., and Volker Gransow, eds. Uniting Germany: Documents and Debates, 1944–1993 (1994), primary sources in English translation

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Unification Treaty (Berlin, 31 August 1990) website of CVCE (Centre of European Studies)- Hessler, Uwe,  "The End of East Germany", dw-world.de, 23 August 2005.- Berg, Stefan, Steffen Winter and Andreas Wassermann,  "Germany's Eastern Burden: The Price of a Failed Reunification", Der Spiegel, 5 September 2005.- Wiegrefe, Klaus,  "An Inside Look at the Reunification Negotiations"Der Spiegel, 29 September 2010.-  even dangerous"? Margaret Thatcher and German Unification, Academia.edu, 2016.-  German Embassy Publication, Infocus: German Unity Dayfix-attempted=yes - Problems with Reunification from the  Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives

หมวดหมู่:ประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ผลที่ตามมาหลังสงครามเย็น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:การรวมชาติ
หมวดหมู่:เฮ็ลมูท โคล
หมวดหมู่:ริชชาร์ท ฟ็อน ไวทซ์เซ็คเคอร์