Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หะวามหัล

หะวามหัล หรือ ฮาวามาฮาล (हवामहल; Hawa Mahal) เป็นพระราชวังในนครชัยปุระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นจากหินทรายแดงและชมพู ตั้งอยู่บนของของซิตีพาเลส และมีอาณาเขตไปถึงพื้นที่ เซนานา หะวามหัลสร้างขึ้นในปี 1799 โดยมหาราชา สวาอี ปรตาป สิงห์ หลานของมหาราช สวาอี ชัย สิงห์ ที่สอง ผู้ก่อตั้งนครชัยปุระ สร้างขึ้นหลังได้รับแรงบัลดาลใจมาจากเขตรีมหัล
หะวามหัลเป็นผลงานออกแบบโดย ลาล จันท์ อูสตาด (Lal Chand Ustad) โครงสร้างฟาซาดด้านนอกสูงห้าชั้นคล้ายกันกับรูปรองผึ้ง ประกอบด้วยหน้าต่างเล็กฌโรขาจำนวน 953 บาน ประดับประดาอย่างวิจิตรด้วยงานแลททิส งานออกแบบแลททิสนี้มีเป้าหมายเดิมทีเพื่อให้สตรีชั้นสูงที่อาศัยในวังสามารถมองออกมาสังเกตชีวิตของผู้คนธรรมดา หรือเทศกาลเฉลิมฉลองต่าง ๆ บนถนนด้านนอกของหะวามหัลได้ สตรีชั้นสูงเหล่านี้ต้องปฏิบัติตามกฎ "ปูรดาห์" ซึ่งห้ามมิให้เปิดเผยใบหน้าของตนในที่สาธารณะ งานออกแบบนี้ยังช่วยให้อากาศเย็นพัดเข้ามาภายในหะวามหัล ด้วยหลักการของปรากฏการณ์เวนทูรี จึงทำให้พื้นที่ภายในยังคงอุณหภูมิที่ไม่ร้อนมากเกินไปในช่วงฤดูร้อนของชัยปุระ คนจำนวนมากมักเข้าใจผิดว่าฟาซาดของหะวามหัลที่เห็นนี้เป็นด้านหน้าของวัง แต่จริง ๆ คือด้านหลังของวัง
ในปี 2006 ได้มีการบูรณะหะวามหัลครั้งใหญ่ในรอบ 50 ปี ด้วยมูลค่ารวมราว 4.568 ล้านรูปี  ภายใต้ยูนิตทรัสต์ออฟอินเดีย

**สถาปัตยกรรม**
วังหะวามหัลมีความสูง 5 ชั้น, m สามชั้นบนสุดของอาคารมีความกว้างประมาณห้องหนึ่งห้อง ในขณะที่ชั้นหนึ่งและสองมีปาติโอยื่นออกมา ภายในวังหะวามหัลประกอบด้วยห้องที่ประดับด้วยหินอ่อนสีต่าง ๆ ประดับด้วยงานฝังและปิดทอง ใจกลางมีคอร์ทยาร์ดที่ตรงกลางมีน้ำพุ
สถาปนิกผู้ออกแบบหะวามหัลคือลาล จันท์ อูสตา โดยสร้างด้วยหินทรายสีแดงชมพูเพื่อให้เป็นไปในแนวทางเดียวกีบการประดับสิ่งปลูกสร้างอื่นในนคร ฟาซาดของหะวามหัลประกอบด้วยนีชจำนวน 953 บาน ที่ประดับด้วยงานแกะสลักฌโรขาอย่างวิจิตร ในขณะที่ด้านในของวังไม่ได้มีการประดับประดาเป็นพิเศษอย่างวิจิตรมากนัก งานออกแบบหะวามหัลเป็นการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมราชปุต และ สถาปัตยกรรมโมกุล โดยที่ลักษณะแบบราชปุตพบได้ในงานออกแบบโดม, เสา และลวดลายดอกบัวกับดอกไม้ รูปแบบอิสลามแบบโมกุลที่ะบได้สามารถพบในงานลงฟิลิกรีและตามส่วนโค้งของอาคาร ซึ่งแยกจากลักษณะที่คล้ายที่พบได้ที่ปัญจมหัลในฟาเตหปุระสิกรี
ทางเข้าหะวามหัลจากฝั่งซิตีพาเลสจะเข้าผ่านทางประตูหลวง (imperial door) เมื่อเข้าไปจะพบกับลานกว้างที่มีอาคารสองชั้นล้อมรอบอยู่สามด้าน หะวามหัลคืออาคารที่ปิดล้อมฝั่งตะวันออก ในลานนี้ปัจจุบันยังมีพิพิธภัณฑ์โบราณคดีตั้งอยู่เช่นกัน
หะวามหัลยังขึ้นชื่อว่าเป็น chef-d'œuvre (ผลงานชิ้นเอก) ของมหาราชา ชัย สิงห์ เนื่องจากที่นี่เป็นที่แปรพระราชฐานโปรดของมหาราชา นอกจากนี้ ภายในหะวามหัลยังมีความเย็นอันเป็นผลจากลมที่ผ่านตามรูเปิดเล็ก ๆ ของหน้าต่าง ประกอบกับน้ำพุใจกลางลานกว้าง
ชั้นบนสุดสองชั้นของหะวามหัลสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางลาดเท่านั้น ปัจจุบันหะวามหัลอยู่ภายใต้การทำนุบำรุงดูแลของกรมโบราณคดี รัฐบาลรัฐราชสถาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วังในรัฐราชสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในชัยปุระ
ชันตรมันตระ (ชัยปุระ)

ชันตรมันตระ (जन्तर मन्तर; Jantar Mantar) เป็นหมู่สิ่งก่อสร้างเพื่อประโยชน์ทางดาราศาสตร์ 19 ชิ้น ในเมืองชัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ที่สร้างขึ้นโดยราชาราชปุต สไว ชัย สิงห์ ที่สอง ผู้ก่อตั้งนครชัยปุระ สร้างแล้วเสร็จในปี 1734 ในบรรดาสิ่งก่อสร้างนี้มีนาฬิกาแดดหินที่ใหญ่ที่สุดในโลก และหมู่โบราณสถานนี้ได้รับสถานะมรดกโลกโดยยูเนสโก ชันตรมันตระตั้งอยู่ไม่ไกลจากซิตีพาเลส และ หวมหัล

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 Sharma, Virendra Nath and aditya sharma (1995).  Sawai Jai Singh and his astronomy. Motilal Banarsidass Publishers Pvt. Ltd. ISBN 81-208-1256-5.
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในชัยปุระ
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2013–14

ฤดูกาล 2013-14 ของ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 114 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 83 ของการได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน

**ผู้เล่น**

**จากระบบเยาวชน**

**ย้ายเข้า**
รวมย้ายเข้าทั้งสิ้น: 57 ล้านยูโร

**ย้ายออก**
รวมตัวเลขจำนวนเงินที่ขายทั้งสิ้น: 31 ล้านยูโร
รายได้สุทธิ: 26 ล้านยูโร

**สโมสร==	

**ผู้บริหารทีมชุดปัจจุบัน**

**สถิติ**

**ผู้เล่น, การลงสนาม และ ประตู**

**สถิติทั้งทีม**
อัปเดตล่าสุด: 17 พฤษภาคม 2014

**การแข่งขัน**

**ก่อนเปิดฤดูกาล**

**ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา**

**ลาลิกา**

**ผลงานโดยรวม**

**ผลงานในแต่ละนัด**

**แมตช์**

**โกปาเดลเรย์**

**รอบ 32 ทีมสุดท้าย**

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**

**รอบก่อนรองชนะเลิศ**

**รอบรองชนะเลิศ**

**รอบชิงชนะเลิศ**

**ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก**

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**รอบน็อกเอาต์**

**=รอบ 16 ทีมสุดท้าย=**

**=รอบก่อนรองชนะเลิศ=**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
มือสยาม

มือสยาม  Schefflera simensis เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Araliaceae กิ่งมีเลนติเซลเป็นจุดนูน สีขาว ใบรูปฝ่ามือ มีตุ่มสีขาวหรือสีเหลืองใต้ใบย่อย ดอกช่อ ผลกลม ออกดอกช่วงเดือนเมษายน – พฤษภาคม เป็นพืชที่ทนความหนาวเย็นได้ดี ขึ้นตามซอกหินปูน ใช้เป็นไม้ประดับ พบครั้งแรกเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งตามประเทศไทย 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 75
หมวดหมู่:วงศ์เล็บครุฑ
ผักขมสยาม

ผักขมสยาม ( Siamosia thailandica) เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Amaranthaceae ต้องการแสงน้อย เป็นพืชชั้นล่าง ออกรากได้ตามข้อ ใบเดี่ยว เรียงเวียน ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ ออกดอกตลอดปี พบในภาคตะวันตกและภาคใต้ พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี เป็นพืชที่ทั้งชื่อสกุลและชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ประเทศไทย และเป็นพืชสปีชีส์เดียวในสกุลนี้

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 79
หมวดหมู่:วงศ์บานไม่รู้โรย
สะบันงาป่า

สะบันงาป่า  Goniothalamus calvicarpa เป็นพืชในสกุลปาหนันช้างในวงศ์ Annonaceae เป็นไม้ยืนต้น เปลือกลำต้นเรียบสีดำ มีกลิ่นฉุน ใบเดี่ยว หนา มันทั้งสองด้าน ปลายใบเรียวแหลมและมีติ่ง ดอกเดี่ยว กลีบดอก 6 กลีบเรียงสองชั้น ผลกลุ่ม ผลย่อยกลมเรียบ ออกดอกช่วงเมษายน – กันยายน พบครั้งแรกที่อุทยานเขาหลวง จังหวัดสุโขทัย เมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 โดยหมอคาร์ 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 183
หมวดหมู่:สกุลปาหนันช้าง
สกุลปาหนันช้าง

สกุลปาหนันช้างหรือ Goniothalamus เป็นสกุลขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์กระดังงา

**สปีชีส์**
บริเวณอินเดียและศรีลังกา - Goniothalamus gardneri Hook.f. & Thomson- Goniothalamus hookeri Thwaites- Goniothalamus rhynchantherus Dunn- Goniothalamus salicina Hook.f. & Thomson- Goniothalamus simonsii Hook.f. & Thomson- Goniothalamus wynaadensis Bedd.
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่พม่าใต้ถึงไทยภาคใต้ - Goniothalamus aurantiacus R.M.K. Saunders & Chalermglin- Goniothalamus griffithii Hook.f. & Thomson- Goniothalamus sawtehii C.E.C.Fisch.
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่จีนตอนใต้ถึงเวียดนามภาคเหนือ - Goniothalamus chinensis, Merr. & Chun- Goniothalamus calvicarpus Craib- Goniothalamus cheliensis H.H.Hu- Goniothalamus laoticus (Finep & Gagnep.) Ban- Goniothalamus macrocalyx Ban- Goniothalamus rongklanus R.M.K. Saunders & Chalermglin
บริเวณอินโดจีนตั้งแต่ภาคตะวันออกถึงภาคตะวันออกเฉียงเนือของไทย - Goniothalamus elegans Ast- Goniothalamus repevensis Pierre ex Finet & Gagnep.- Goniothalamus tamirensis Pierre ex Finet & Gagnep.
บริเวณมาเลเซีย เกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา - Goniothalamus acehensis R. M. K. Saunders- Goniothalamus alatus R. M. K. Saunders- Goniothalamus calycinus J. Sinclair- Goniothalamus costulatus Miq.- Goniothalamus curtisii King- Goniothalamus dewildei R. M. K. Saunders- Goniothalamus expansus Craib
**synonym: Goniothalamus subevenius King- Goniothalamus flavus Hook.f. & Thomson- Goniothalamus giganteus (Wall. ex) Hook.f. & Thomson- Goniothalamus holttumii J. Sincl.- Goniothalamus latestigma C.E.C.Fisch.- Goniothalamus loerzingii R. M. K. Saunders- Goniothalamus longistaminus R. M. K. Saunders- Goniothalamus macrophyllus (Blume) Hook.f. & Thomson- Goniothalamus maewongensis R.M.K. Saunders & Chalermglin- Goniothalamus majestatis Keßler- Goniothalamus malayanus Hook.f. & Thomson- Goniothalamus miquelianus R. M. K. SAUNDERS- Goniothalamus montanus J. Sinclair- Goniothalamus parallelivenius Ridl.- Goniothalamus ridleyi King- Goniothalamus rotundisepalus M.R. Hend.- Goniothalamus scortechinii King- Goniothalamus tapis Miq.- Goniothalamus tavogensis Chatterjee- Goniothalamus tenuifolius King- Goniothalamus tomentosus R.M.K. Saunders- Goniothalamus tortilipetalus M.R. Hend.- Goniothalamus undulatus Ridl.- Goniothalamus uvaroides King- Goniothalamus wrayi King
บริเวณนิวคาลาโดเนีย - Goniothalamus dumontetii R.M.K. Saunders & J. Munzinger

**อ้างอิง**
Saunders, R.M.K. and Chalermglin, P. 2008. A synopsis of Goniothalamus species  (Annonaceae) in Thailand, with descriptions of three new species. Botanical Journal of the Linnean Society. 156(3): 355-384.
Saunders, R.M.K. 2003. A synopsis of Goniothalamus species (Annonaceae) in Peninsular Malaysia, with a description of a new species. Botanical Journal of the Linnean Society. 142: 321–339.
หมวดหมู่:สกุลปาหนันช้าง
สงครามเสรีนิยม

สงครามเสรีนิยม (Liberal Wars) ยังคงเป็นที่รู้จักในชื่อ สงครามกลางเมืองโปรตุเกส, สงครามสองพี่น้อง หรือ สงครามมิเกลลิสต์ เป็นสงครามระหว่างฝ่ายนักรัฐธรรมนูญหัวก้าวหน้าและนักสมบูรณาญาสิทธิอำนาจนิยมในโปรตุเกส โดยมีระยะเวลาตั้งแต่พ.ศ. 2371 ถึงพ.ศ. 2377 ฝ่ายที่เข้ามาพัวพันรวมทั้ง โปรตุเกส, กบฏโปรตุเกส, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, โรมันคาทอลิกและสเปน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับโปรตุเกส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สงครามสืบราชบัลลังก์
หมวดหมู่:ประเทศโปรตุเกส
จักรพรรดิออรังเซพ

จักรพรรดิอรังเซพเมื่อยังหนุ่ม
อาบุล มูซัฟฟาร์ มูฮี-อุด-ดิน โมฮัมมัด ออรังเซพ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิออรังเซพ (Auraŋg-Zēb ʿĀlamgīr; اورنگزیب عالمگیر, Auraŋgzēb ʿĀlamgīr, ur, ราชสมภพ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1618 - สวรรคต 3 มีนาคม ค.ศ. 1707) ทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปีค.ศ. 1658 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งปกครองอนุทวีปอินเดียเกือบทั้งหมด รัชสมัยของพระองค์นั้นกินเวลายาวนานถึง 49 ปีตั้งแต่ปีค.ศ. 1658 จนสวรรคตในปีค.ศ. 1707 ทรงเป็นจักรพรรดิผู้บุกเบิกและขยายอาณาจักร และยังเป็นจักรพรรดิที่มั่งคั่งที่สุดในรางวงศ์โมกุลด้วยบรรณาการรวมมูลค่า £38,624,680 ต่อปี (ในปีค.ศ. 1690) นอกจากนี้ยังมีชัยเหนืออาณาจักรทางตอนใต้ทำให้จักรวรรดิโมกุลนั้นมีขนาดถึง 3.2 ล้านตารางกิโลเมตร และประชากรในปกครองประมาณ 100-150 ล้านคน
พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ซึ่งนโยบายให้เสรีทางการนับถือศาสนาของจักรพรรดิองค์ก่อนได้ถูกยกเลิกไป พระองค์ยังทรงเป็นผู้มีปรีชาสามารถในการปกครองอย่างเข้มแข็งและมีประสิทธิภาพ ซึ่งต่อมาภายหลังจากการสวรรคตของพระองค์เป็นจุดตกต่ำของจักรวรรดิโมกุล ซึ่งต่อมาได้ลดบทบาทความยิ่งใหญ่ลงในทวีปแห่งนี้อย่างรวดเร็ว

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 url=http://books.google.com/books?id=AV--abKg9GEC- Cite book|last=Eraly|first=Abraham|url=http://books.google.com/books?id=qhluAAAAMAAJ|year=2007|title=The Mughal world|publisher=Weidenfeld & Nicolson|place=London|isbn=9780297852094- A Short History of Pakistan, Dr. Ishtiaque Hussain Qureshi, University of Karachi Press.- Delhi, Khushwant Singh, Penguin USA, Open Market Ed edition, 5 February 2000. (ISBN 0-14-012619-8)- Muḥammad Bakhtāvar Khān. Mir'at al-'Alam: History of Emperor Awangzeb Alamgir. Trans. Sajida Alvi. Lahore: Idārah-ʾi Taḥqīqāt-i Pākistan, 1979.- isbn=
*isbn=9789087280680

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2161
หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ประวัติศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
จักรพรรดิหุมายูง

นะซีร์ อุดดีน มุฮัมมัด ฮุมายูน (نصیر الدین محمد همایون) หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิหุมายูง (हुमायूँ; ہمایوں; ราชสมภพ 7 มีนาคม ค.ศ. 1508 - สวรรคต 17 มกราคม ค.ศ. 1556) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา คือสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ ซึ่งปกครองอาณาจักรโมกุลอันกว้างขวางที่รวมถึงอัฟกานิสถาน, ปากีสถาน และอินเดียทางตอนเหนือในปัจจุบัน ทรงปกครองจักรวรรดิทั้งหมดสองช่วงคือ  ช่วงแรก ระหว่าง 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1540 และช่วงที่สอง ระหว่าง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1555 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 1556 ซึ่งคล้ายกับกรณีของพระราชบิดาซึ่งเสียอาณาจักรในช่วงแรกของรัชสมัย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากราชวงศ์ซาฟาวิดแห่งเปอร์เซีย พระองค์สามารถเอาชนะกลับคืนได้กว้างขวางกว่าเดิม ในขณะที่สวรรคต จักรวรรดิโมกุลได้ขยายอาณาบริเวณกว่าหนึ่งล้านตารางกิโลเมตร
พระองค์ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในส่วนของอินเดียเมื่อปีค.ศ. 1530 ในขณะที่พระอนุชาต่างพระมารดา คือ คัมราน มีร์ซา (Kamran Mirza) ได้ปกครองคาบูล และละฮอร์ ซึ่งเป็นจักรวรรดิของพระราชบิดาทางตอนเหนือ สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายูงขึ้นครองราชย์ในขณะที่มีพระชนมายุเพียง 22 พระชันษา ซึ่งในขณะนั้นยังไม่ค่อยเจนจัดด้านการปกครองอาณาจักรของพระองค์นัก
พระองค์เสียอาณาจักรโมกุลให้แก่เชอร์ชาห์สุรี (Sher Shah Suri) ขุนนางเชื้อสายอัฟกัน และในภายหลังได้อาณาจักรกลับคืนมาด้วยความช่วยเหลือของราชวงศ์เปอร์เซียในอีก 15 ปีต่อมา โดยหลังจากเสด็จกลับจากลี้ภัยในเปอร์เซียแล้วได้เกณฑ์เหล่าขุนนาง และคหบดีจากเปอร์เซีย ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ธรรมเนียมในราชสำนักโมกุลนั้นได้รับอิทธิพลจากราชสำนักเปอร์เซีย รวมทั้งศิลปวัฒนธรรม สถาปัตยกรรม ภาษา และวรรณคดีอีกด้วย นอกจากนี้จะสังเกตได้ว่าในรัชสมัยของพระองค์ หลักศิลาจารึกต่าง ๆ นั้นได้ทำขึ้นเป็นภาษาเปอร์เซีย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 publisher=Royal Asiatic Society;  Persian and English text- publisher=Humphrey Milford Oxford University Press- publisher=Oriental Translation Fund- Cambridge History of India, Vol. III & IV, "Turks and Afghan" and "The Mughal Period". (Cambridge) 1928- Muzaffar Alam & Sanjay Subrahmanyan (Eds.) The Mughal State 1526–1750 (Delhi) 1998- William Irvine The army of the Indian Moghuls. (London) 1902. (Last revised 1985)- Bamber Gasgoigne The Great Moghuls (London) 1971. (Last revised 1987)- Jos Gommans Mughal Warfare (London) 2002- Peter Jackson The Delhi Sultanate. A Political and Military History (Cambridge) 1999- John F. Richards The Mughal Empire (Cambridge) 1993
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2051
หมวดหมู่:เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุจากการตก
หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1

สงครามการ์ลิสต์ครั้งที่ 1 (Primera Guerra Carlista) เป็นสงครามกลางเมืองในสเปนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนถึงปี ค.ศ. 1839 เป็นการขัดแย้งด้านการสืบทอดราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์สเปน สงครามมีความคัดแย้งระหว่างผู้สนับสนุนทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งคือสมเด็จพระราชินีมาเรีย คริสตีนา ซึ่งสนับสนุน สมเด็จพระราชินีนาถอีซาเบลที่ 2 แห่งสเปนซึ่งเป็นฝ่ายเสรีนิยม อีกฝ่ายหนึ่งคือการ์โลสแห่งบูร์บง หรือฝ่ายการ์ลิสต์ ซึ่งต้องการระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Chronology of the First Carlist War date=2007-09-28 - Site by the Zumalakarregi Museum dedicated to the First Carlist War
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
สามสิบเก้าขั้นวันสิ้นชื่อ

สามสิบเก้าขั้น วันสิ้นชื่อ หรือ สามสิบเก้าขั้น คือนวนิยายแนวแอคชั่นผจญภัย ประพันธ์โดยจอห์น บัคคัน นักเขียนชาวสกอตต์ ลงตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารแบล็กวูดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน 1915 และต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือในเดือนตุลาคมปีนั้นโดยวิลเลียม แบล็กวูด แอนด์ ซันส์ เอดินเบิร์ก  date=2013-10-13  บทประพันธ์เรื่องนี้คือปฐมบทของพระเอกตัวนำที่ชื่อริชาร์ด แฮนเนย์ ซึ่งเป็นโลดแล่นด้วยบทบู๊และเอาตัวรอดด้วยปฏิภาณไหวพริบของตนเองในการฝ่าฟันให้หลุดพ้นสถานการณ์คับขัน
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือผลงานภาพยนตร์ของผู้กำกับ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ในปี 1935 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ขาวดำ นอกจากนี้ ก็มีการนำมาผลิตใหม่เป็นภาพยนตร์สีในปี 1959 และปี 1978 ซึ่งได้ชื่อว่าอิงประพันธ์ต้นฉบับมากที่สุด อีกทั้งยังมีภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ของอังกฤษในปี 2008 ด้วย
หมวดหมู่:นวนิยาย
หัวร้อยรู

หัวร้อยรู Hydnophytum formicarum หรือ ปุ่มฟ้า ดาลูบูตาลิมา เป็นพืชจำพวกลงหัว ในวงศ์ Rubiaceae เป็นพืชอิงอาศัยกับต้นไม้ชนิดอื่น มักขึ้นตามคาคบไม้ ต้นแก่มีหัวกลมโตขนาดเท่ามะพร้าว ภายในหัวเป็นรูพรุนไปทั่ว จัดเป็นพืชที่อยู่ร่วมกับมด (myrmecophyte) ชนิดหนึ่ง ถ้าผ่าออกดู มักมีมดดำอาศัยอยู่เต็มหัว เนื้อนิ่ม สีน้ำตาลไหม้ เมื่อจะนำมาใช้ ต้องนำมาแช่น้ำทิ้งไว้จนกว่ามดจะออกไปหมด  
ในตำรายาไทย หัวร้อยรูอยู่ใน “พิกัดมหากาฬทั้ง 5” ที่ใช้ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ แก้พิษอักเสบ ช้ำบวม แก้พิษไข้ ไข้กาฬ ประดงผื่นคัน น้ำเหลืองเสีย ส่วนหัวของหัวร้อยรูเองมีฤทธิ์บำรุงหัวใจ ขับพยาธิ แก้พิษในข้อในกระดูก แก้พิษประดง แก้ข้อเข่าข้อเท้าบวม 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:สมุนไพร
อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต

อะโดบี เอดจ์ แอนิเมต (Adobe Edge Animate) หรือชื่อเดิมคือ อะโดบี เอดจ์ (Adobe Edge) เป็นโปรแกรมประยุกต์ที่มีเครื่องมือในการพัฒนาเว็บ ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ ที่ใช้ฟังก์ชั่นHTML5 ,จาวาสคริปต์ และCSS 3 ซึ่งในตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบี เอดจ์ สวีท และยังสามารถใช้ได้โดยดาวน์โหลดฟรีจากอะโดบี ครีเอทีฟ คลาวน์

**ดูเพิ่ม**
อะโดบี เอดจ์
*อะโดบี มูส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์พัฒนาเว็บ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์พัฒนาเว็บ

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์เว็บ
หมวดหมู่:การพัฒนาเว็บ
หมวดหมู่:เครื่องมือเขียนโปรแกรม
หมู่เกาะซาโลมอน

แผนที่หมู่เกาะซาโลมอน
เกาะ Boddam และเกาะ Diable ในทางขวา
หมู่เกาะซาโลมอน หรือ อะทอลล์ซาโลมอน (Salomon Islands; Salomon Atoll) คืออะทอลล์ใน Chagos Archipelago บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ที่มหาสมุทรอินเดีย หมู่เกาะมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ตารางกิโลเมตร และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะที่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย โดยหมู่เกาะนี้เป็นของสหราชอาณาจักร แต่ยังมีประเทศมอริเชียสอ้างสิทธิ์หมู่เกาะนี้

**เกาะ**
หมู่เกาะนี้มีเกาะเล็กเกาะน้อยรวมแล้วทั้งหมดตามเข็มนาฬิกา 11 เกาะ ได้แก่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อะทอลล์
อะโดบี อินดีไซน์

อะโดบี อินดีไซน์ (Adobe InDesign) เป็นโปรแกรมประยุกต์เผยแพร่เดสก์ทอป ผลิตโดยบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ มันสามารถใช้ในการสร้างสรรค์ผลงาน เช่น โปสเตอร์, ใบปลิว, โบรชัวร์, นิตยสาร และหนังสือ นอกจากนี้ยังสามารถเผยแพร่เนื้อหาสำหรับอุปกรณ์แท็บเล็ตที่ใช้ร่วมกับ ดิจิทัล พับลิชชิง สวีท

**กลุ่มผู้ใช้งาน**
อินดีไซน์ มีผู้ใช้งานถึง 86 ใน 36 ประเทศทั่วโลกด้วยสมาชิกรวมกว่า 51,000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
อินดีไซน์
หมวดหมู่:อะโดบี แฟลช

หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์พัฒนาเว็บ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์สื่อประสม
มะคังแดง

มะคังแดง Gardenia erythroclada  หรือ ตุมกาแดง ชื่ออื่นๆคือ กาญจนบุรี เรียก จงก่าขาว ตะลุมพุกแดง  ราชบุรีเรียก จิ้งก่าขาว ชันยอด   เชียงใหม่เรียก มะคัง นครราชสีมาเรียก มุยแดง ลุมพุกแดง เป็นพืชในวงศ์ Rubiaceae ลำต้นและกิ่งก้านสีน้ำตาลแดง มีขนนุ่มๆเหมือนกำมะหยี่สีน้ำตาลแดงปกคลุมทั่วไป โคนต้นและกิ่งมีหนามโดยรอบ หนามขนาดใหญ่ พุ่งตรงออกเป็นระยะ เนื้อไม้สีขาวนวล 
มะคังแดงมีฤทธิ์เป็นยา ลำต้น ต้มน้ำดื่ม แก้เลือดลมเดินไม่สะดวก ผสมกับหัวยาข้าวเย็น ต้มน้ำดื่มแก้ไตพิการ  แก้ปวดท้อง ขับพิษโลหิต และน้ำเหลือง เปลือกต้น ตำพอกแผลสด ห้ามเลือด ทางจังหวัดอุบลราชธานีใช้เปลือกต้น เข้ายากับมุ่ยขาว ทำเป็นลูกกลอน แก้ปวดเส้นเอ็น อัมพฤกษ์ อัมพาต แก้ริดสีดวงทวาร แก่น ต้มน้ำดื่มแก้ปวดเมื่อย แก้ปวดประจำเดือน แก่นผสมกับยาชนิดอื่นๆ ใช้รักษาโรคกระเพาะอาหาร 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลพุด
หมวดหมู่:สมุนไพร
โลดทะนงแดง

โลดทะนงแดง Trigonostemon reidioides หรือ ข้าวเย็นเนิน หนาดคำ เป็นพืชในวงศ์  Euphorbiaceae มีรากสะสมอาหารพองโต ผิวสีแดงอมม่วง เนื้อสีขาว 
โลดทะนงแดงมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร โดยราก ใช้ฝนน้ำกินทำให้อาเจียน ทำให้ถ่าย เพื่อถอนพิษคนกินยาเบื่อ เมาพิษเห็ดและหอย แก้พิษงู แก้เสมหะเป็นพิษ แก้หืด แก้วัณโรค เป็นยาระบาย ฝนเกลื่อนฝี หรือดูดหนองถ้าฝีแตก ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดบวม แก้ปวดฝี คุมกำเนิด ต้มดื่ม แก้วัณโรค ฝนกับน้ำมะนาว หรือสุรา รับประทานแก้พิษงู ฝนทาแก้ฟกช้ำ เคล็ดขัดยอก รากนำมาต้มน้ำดื่ม หรือฝนรับประทาน ทำให้อาเจียนอย่างหนัก ใช้ถอนพิษคนกินยาเบื่อยาเมา หรือฝนน้ำกินช่วยให้เลิกดื่มเหล้า ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับน้ำมะนาว ฝนกับน้ำดื่ม แก้ผิดสำแดง พิษแมงมุม ทำให้อาเจียน ถอนพิษเบื่อเมา เหง้า ฝนทา แก้สิว ฝ้า และฟกช้ำ เคล็ดบวม สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
เชอร์ชาห์สุรี

เชอร์ ชาห์ สุรี (ค.ศ. 1486 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1545) (ภาษาเปอร์เซีย/فريد خان شير شاہ سوري – Farīd Xān Šer Šāh Sūrī, พระนามเดิม ฟาริด คาน, หรือนิยมกล่าวพระนามว่า เชอร์ คาน, "กษัตริย์เจ้าพยัคฆา") เป็นกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์ซูร์ ซึ่งปกครองจักรวรรดิซูร์ในอินเดียตอนเหนือ โดยมีเมืองหลวงที่เดลี โดยกำเนิดเป็นชาวอัฟกันพื้นเมือง โดยพระองค์สามารถยึดจักรวรรดิโมกุลมาเป็นของพระองค์ได้ในปีค.ศ. 1540 ต่อมาหลังจากสวรรคตอย่างกะทันหันในปีค.ศ. 1545 พระโอรสจึงได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ในพระนามว่า "อิสลาม ชาห์ สุรี" ในช่วงแรกนั้นรับราชการเป็นพลทหารของจักรวรรดิโมกุล ก่อนที่จะได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ และต่อมาได้เป็นผู้ปกครองพิหาร ในปีค.ศ. 1537 ในขณะที่สมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุนเสด็จแปรพระราชฐานต่างเมือง เชอร์ คานได้นำกองทัพเข้าบุกยึดครองรัฐเบงกอลและสถาปนาราชวงศ์ซูร์ขึ้น พระองค์ทรงเป็นผู้มีพระปรีชาญาณหลักแหลมทางด้านการวางแผน ทรงเป็นทั้งผู้ปกครองและจอมทัพผู้เก่งกล้า การจัดระเบียบการปกครองภายในจักรวรรดิในรัชสมัยของพระองค์เป็นการปูรากฐานสำคัญของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุลในรัชสมัยต่อๆมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร 
ในระหว่างรัชสมัยของพระองค์ซึ่งกินเวลาเพียง 5 ปีนั้น ได้ทรงจัดระเบียบการปกครองทั้งพลเรือนและการทหาร และยังเริ่มการใช้สกุลเงิน "รูปี" และยังจัดระเบียบการไปรษณีย์ของอินเดียอีกด้วย นอกจากนี้ยังทรงพัฒนาเมืองดินา-ปานาห์ ซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่เป็น "เชอร์การห์" และยังพัฒนาเมืองปาตลีบุตร ที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานซึ่งกำลังอยู่ในช่วงตกต่ำตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา แล้วเรียกชื่อใหม่ว่า "ปัฎนา" พระองค์ยังเป็นที่จดจำจากการฆ่าเสือขนาดตัวเต็มวัยด้วยมือเปล่าในป่าของพิหาร ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ พระองค์ยังเป็นผู้ที่ปรับปรุงและขยาย "แกรนด์ ทรังก์ โรด" ซึ่งเป็นถนนที่เก่าแก่และมีความยาวที่สุดในอนุทวีปอินเดีย กินระยะทางจากจิตตะกองในบังคลาเทศ ไปยังคาบูลในอัฟกานิสถาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2029
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หมวดหมู่:จักรวรรดิซูร์
โจวันนี บอสโก

นักบุญโจวันนี บอสโก (San Giovanni Bosco) ชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่านักบุญยอห์น บอสโก เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเด็กยากไร้ให้ได้รับการศึกษาและมีทักษะในการประกอบอาชีพ ท่านได้ตั้งคณะนักบวชคาทอลิก ฝ่ายชายคือคณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ และฝ่ายหญิงคือคณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์ ซึ่งเป็นนักบวชที่ได้รับการฝึกเพื่อเน้นทำพันธกิจด้านสังคมสงเคราะห์กับเยาวชนโดยเฉพาะ
ในปี ค.ศ. 1934 บาทหลวงโจวันนีได้รับการประกาศเป็นนักบุญและการยกย่องจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ว่าเป็นบิดาและอาจารย์ของเหล่าเยาวชน

**ประวัติ**
โจวันนี เมลกีออร์เร บอสโก (Giovanni Melchiorre Bosco) เป็นบุตรชายคนเล็กของฟรันเชสโก บอสโก กับมาร์เกรีตา ออกกีเอนา เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1815 ในครอบครัวชาวนาที่ยากจน ในเมืองกัสเตลนูโอโวดัสเต แคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี บิดาของโจวันนีเสียชีวิตตั้งแต่เขาอายุได้ 2 ปี มารดาของเขาจึงต้องเลี้ยงดูบุตรตามลำพัง
เมื่อายุได้ 20 ปี โจวันนีก็เข้าเรียนที่เซมินารีที่กีเอรี และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เมืองตูรินในอีก 6 ปีต่อมา (5 มิถุนายน ค.ศ. 1841) ในขณะนั้นเมืองตูรินเต็มไปด้วยแรงงานอพยพ เด็กเยาวชนถูกมอมเมาด้วยอบายมุข และใช้ชีวิตเหลวแหลก คุณพ่อบอสโกจึงตั้งศูนย์เยาวชนขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ยากไร้เหล่านี้ให้ได้รับการศึกษา มีศีลธรรม ห่างจากอบายมุข และมีศาสนาเป็นที่พึ่ง
การทำงานของท่านประสบความสำเร็จอย่างมากจนขยายออกไปยังเมืองอื่น ๆ คุณพ่อบอสโกจึงตั้งคณะนักบวชชายชื่อ “คณะนักบุญฟรังซิส เดอ ซาลส์ ” และร่วมกับซิสเตอร์มาเรีย โดเมนีกา มัซซาเรลโล ก่อตั้งคณะนักบวชหญิงชื่อ “คณะธิดาแม่พระองค์อุปถัมภ์” เพื่อฝึกอบรมกุลบุตรกุลธิดามาเป็นนักบวชที่เน้นทำงานช่วยเหลือเยาวชนตามแนวทางที่คุณพ่อบอสโกวางไว้ กิจการของคณะก้าวหน้าเป็นอย่างดีจนขยายไปยังต่างประเทศและทั่วโลก
บาทหลวงโจวันนี บอสโก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1888 ที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ขณะอายุได้ 72 ปี

**เกียรติยศหลังมรณกรรม**
บาทหลวงโจวันนี บอสโก ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1929 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1934 ในสมณสมัยเดียวกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักบุญคณะซาเลเซียน
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
หมวดหมู่:บุคคลจากตูริน
จักรพรรดิบาบูร์

ซาฮีร์-อุด-ดิน มูฮัมมัด บาบูร์ หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิบาบูร์ (نصیر الدین محمد همایون, Zahir-ud-din Muhammad Babur, พระบรมราชสมภพ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1483 - เสด็จสวรรคต 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530) ทรงเป็นนักรบจากเอเชียกลางซึ่งมีชัยชนะและสถาปนาราชวงศ์โมกุลขึ้นบริเวณอนุทวีปอินเดีย และสถาปนาเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ แห่งจักรวรรดิโมกุล ทรงเป็นทายาทโดยตรงจากตีมูร์ผ่านทางพระราชบิดา และยังมีเชื้อสายของเจงกีส ข่านผ่านทางพระราชมารดา พระองค์เป็นผู้ที่นำอิทธิพลและวัฒนธรรมเปอร์เซียเข้าไปเผยแพร่ในอาณาจักรของพระองค์ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการขยายอาณาจักรของโมกุลในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**
wstitle=Baber
*Mirza Muhammad Haidar Dughlat Ta'rikh-e Rashidi Trans. & Ed. Elias & Denison Ross (London) 1898.
*Cambridge History of India, Vol. III & IV, "Turks and Afghan" and "The Mughal Period". (Cambridge) 1928
*Muzaffar Alam & Sanjay Subrahmanyan (Eds.) The Mughal State 1526–1750 (Delhi) 1998
*William Irvine The army of the Indian Moghuls. (London) 1902. (Last revised 1985)
*Bamber Gascoigne The Great Moghuls (London) 1971. (Last revised 1987)
*Jos Gommans Mughal Warfare (London) 2002
*Peter Jackson The Delhi Sultanate. A Political and Military History (Cambridge) 1999
*John F. Richards The Mughal Empire (Cambridge) 1993- Eraly, Abraham. Emperors of the Peacock throne, Penguin, 2000. ISBN 0-14-100143-7.- Gordon, Stewart.  When Asia was the World:  Traveling Merchants, Scholars, Warriors, and Monks who created the "Riches of the East"  Da Capo Press, Perseus Books, 2008.  ISBN 0-306-81556-7.
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2026
หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หุมายูง กา มักบะรา

หลุมฝังพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง (Humayun's Tomb) หรือ หุมายูง กา มักบะรา ہمایوں کا مقبرہ, Humayun ka Maqbara) เป็นสุสานหลวงที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิหุมายูง แห่งจักรวรรดิโมกุล โดยผู้กำกับดูแลการก่อสร้างได้แก่พระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ ซึ่งมีพระนามว่า "พระนางเบกา เบกุม" สร้างในระหว่างปีค.ศ. 1569 - ค.ศ. 1570 ออกแบบโดยมิรัก มีร์ซา กียัท (Mirak Mirza Ghiyath) สถาปนิกชาวเปอร์เซีย ซึ่งจัดว่าเป็นสุสานและสวนแห่งแรกบนอนุทวีปอินเดีย ตั้งอยู่ที่นิซามุดดิน อีสต์ เดลี ประเทศอินเดีย ใกล้กับป้อมปราการ "ดินา-ปานาห์" (Dina-panah) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ปุรานากิลา" (Purana Qila) ซึ่งพระองค์ทรงให้ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1533 สถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่แห่งแรกที่ใช้หินทรายสีแดงเป็นวัตถุดิบหลักในการก่อสร้าง สถานที่แห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1993 และตั้งแต่นั้นมาจึงได้เริ่มการบูรณะอย่างจริงจังซึ่งยังคงดำเนินถึงปัจจุบัน นอกเหนือจากอาคารที่เป็นสุสานหลักแล้ว ยังมีอนุสรณ์สถานต่างๆหลายแห่งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทาง ตั้งแต่ประตูทางเข้าหลักทางทิศตะวันตก ยังมีอีกสถานที่หนึ่งซึ่งมีความเก่าแก่กว่าประมาณยี่สิบปี ได้แก่ สุสานของอิซา คาน นิยาซี (Isa Khan Niyazi) ซึ่งเป็นขุนนางชาวอัฟกันในราชสำนักของพระเจ้าเชอร์ชาห์สุรีแห่งราชวงศ์สุรี ซึ่งสร้างในปีค.ศ. 1547

**อ้างอิง**
 ref=He

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Website-  Humayun's Tomb Archaeological Survey of India-  Humayun's Tomb Bibliography with Linked Articles-  Compilation of Indian Heritage Sites-  AKTC revitalisation of the Humayun's Tomb Gardens-  Humayun's Tomb on Delhi-Tourism-India.com- 220385654-  Humayun's Tomb Best Time To Visit date=2021-11-27 
รูปภาพ-  Satellite picture by Google Maps-  Panoramic view on Humayun's Tomb at WHTour-  Humayun's Tomb slideshow at Fotopedia
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเดลี
โห่ อัญ ท้าย

โห่ อัญ ท้าย (Hồ Anh Thái) เป็นนักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดเหงะอาน ในช่วงวัยเด็กระหว่าง พ.ศ. 2509 – 2516 เขาต้องหลบภัยสงครามในชนบท ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านอารยธรรมต่างประเทศ ผลงานของเขาเน้นที่การต่อสู้ของผู้คนในช่วงเปลี่ยนผ่านจากสังคมนิยมไปสู่ทุนนิยม นวนิยายของเขาบางเรื่องได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ เช่น “ผู้หญิงบนเกาะ” “มาจากหมอกสีแดง”

**อ้างอิง**
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 206-208.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Ho Anh Thai:
*http://www.curbstone.org/authdetail.cfm?AuthID=37
*http://www.congrexnetwork.com/dbs/waltic/dyncat.cfm?catid=190#ho date=2009-11-20 
Behind the Red Mist:
*http://www.curbstone.org/bookdetail2.cfm?BookID=49&view=BL
*http://www.nytimes.com/books/98/11/01/bib/981101.rv154952.html
Raising the Cause of the Individual in the New Vietnam:
*http://articles.latimes.com/2001/sep/18/news/cl-46823
Garbage and Passion:
*http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=572 date=2009-03-25 
The Dried River:
*http://www.bungbinhsaigon.net/Baiviet.aspx?id=607 date=2009-08-30 
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
ทิเบตันแมสติฟฟ์

ทิเบตันแมสติฟฟ์ (Tibetan Mastiff) เป็นสุนัขบ้านพันธุ์โบราณในวงศ์ Canis lupus familiaris ซึ่งกำเนิดในหมู่ชนร่อนเร่ทางเอเชียกลาง

**ชื่อ**
ทิเบตันแมสติฟฟ์มีชื่อภาษาถิ่นว่า "โทชี" (Do-khyi) ซึ่งมีผู้แปลไว้ต่าง ๆ กัน เช่น ผู้เฝ้าเรือน (home guard), ทวารบาล (door guard), สุนัขที่พึงล่ามไว้ (doc which may be tied) และสุนัขที่พึงคุมขังไว้ (doc which may be kept) ทั้งนี้ เพราะสุนัขชนิดนี้นิยมผูกหรือล่ามไว้กับสถานที่ต่าง ๆ เพื่อให้รักษาสถานที่เหล่านั้น
ส่วนชื่อ ทิเบตันแมสติฟฟ์ นั้นความจริงแล้วสุนัขนี้มิใช่พันธุ์แมสติฟฟ์ แต่ที่เรียกแมสติฟฟ์เพราะคำแมสติฟฟ์เดิมมีความหมายเพียงว่า "หมาใหญ่" อนึ่ง ยังมีสุนัขอื่น ๆ ที่ชาวตะวันตกตั้งชื่อให้ผิดจากความจริงในทำนองเดียวกันอีก เช่น ทิเบตันเทร์เรียร์ (Tibetan Terrier) ซึ่งมิใช่พันธุ์เทร์เรียร์ และทิเบตันสแปเนียล (Tibetan Spaniel) ซึ่งมิใช่พันธุ์สแปเนียล

**ลักษณะ**
ปัจจุบัน ผู้เพาะพันธุ์แบ่งทิเบตันแมสติฟฟ์ออกเป็นสองประเภท คือ โทชี (Do-khyi) กับซังชี (Tsang-khyi) ประเภทหลังซึ่งชื่อมีความหมายว่า สุนัขจากซัง (dog from Tsang) นั้นบางทีก็เรียกว่า หมาวัด (monastery dog) มีกายสูงและหนักกว่าประเภทแรก ทิเบตันแมสติฟฟ์สูงราว 61 ถึง 72 เซนติเมตร แต่เพศผู้สามารถสูงได้ถึง 81.28 เซนติเมตร ส่วนน้ำหนักนั้นผู้เพาะพันธุ์ในตะวันตกวัดไว้ว่าประมาณ 47.6272 กิโลกรัมถึง 82 กิโลกรัม แต่ยิ่งตัวใหญ่ก็ยิ่งเลี้ยงยากเพราะค่าใช้จ่ายสูงและไม่รับกับความต้องการใช้งานเพียงในฐานะผู้รักษาปศุสัตว์
ส่วนลักษณะทางกายภาพนั้น ทิเบตันแมสติฟฟ์มีขนสองชั้นหลายสี ตั้งแต่สีดำ สีแทน สีแดง สีทองแดง ไปจนถึงสีเทา ทั้งขนยังไม่มีกลิ่นสาบสุนัขดังที่สุนัขพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชนิดอื่น ๆ มักมี และโดยปรกติแล้ว ทิเบตันแมสติฟฟ์ผลัดขนในราวปลายฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิ แต่บางทีในปลายฤดูร้อนหรือต้นฤดูใบไม้ร่วงก็มี
ทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถือกันว่าเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ชั้นต้น เพราะอดทนอยู่รอดในสภาพภูมิประเทศทิเบต เนปาล อินเดีย และภูฏาน ที่เป็นแต่เขาสูงชันได้ นอกจากนี้ ทิเบตันแมสติฟฟ์ยังเป็นสุนัขพันธุ์เพียงไม่กี่ชนิดที่ติดสัดปีละครั้ง ต่างจากชนิดอื่น ๆ ที่เป็นปีละสองครั้ง โดยทิเบตันแมสติฟฟ์นั้นถึงฤดูผสมพันธุ์ในปลายหน้าใบไม้ร่วง เป็นเหตุให้มักตกลูกระหว่างเดือนธันวาคมถึงมกราคม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 2=ทิเบตันแมสติฟฟ์
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในทิเบต
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัข
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขโลก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทิเบต
หมวดหมู่:สุนัขอารักขาปศุสัตว์
เป่าติ้ง

เป่าติ้ง เป็นนคร นครหนึ่งใน 11 นคร แห่งมณฑลเหอเป่ย เป็นเมืองเก่าแก่แห่งวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติจีนเมืองหนึ่ง เมืองเป่าติ้ง เป็นที่ตั้งของหมู่บ้าน กว่า 6,209 หมู่บ้าน ประชากรในครัวเรือนทั้งหมด 11,612,010 ครัวเรือน

**อ้างอิง**
access-date=24 April 2014

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เป่าติ้ง
หมวดหมู่:นครในมณฑลเหอเป่ย์
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลเหอเป่ย์
ฟรันทซ์ โวลฟาร์ท

ฟรันทซ์ แบร์นฮาร์ท โวลฟาร์ท (Franz Bernhard Wohlfahrt) เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ที่ซังคท์ไฟท์อันแดร์กลาน รัฐคารินเทีย เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ผู้ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู

**ผลงานในสโมสรระดับอาชีพ**
โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพของเขาให้แก่ทีมบ้านเกิดของเขาที่มีชื่อว่าเอ็สเฟา ซังคท์ไฟท์ และหันเข้าสู่ระดับอาชีพให้แก่ทีมเอ็ฟคา เอาส์ทรีอาวีน ที่ซึ่งเขาใช้เวลาเกือบ 20 ปีให้แก่ทีม โดยชนะรายการลีกหกครั้ง กับออสเตรียคัพอีกสี่ครั้ง
ใน ค.ศ. 1996 ขณะที่มีอายุได้ 32 ปี ในที่สุดเขาก็ได้ย้ายไปยังต่างประเทศ โดยได้อยู่ร่วมกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ทของประเทศเยอรมนี และเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการนำมาถึงรอบชิงชนะเลิศของยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1997–98 โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลเชลซี ต่อมา เขาก็ได้กลับไปอยู่กับสโมสรแรกของเขา และได้อำลาวงการในเวลาไม่กี่ปีต่อมาโดยเล่นในระดับสมัครเล่นร่วมกับเอ็สเซ อุนเทอร์ซีเบินบรุน
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โวลฟาร์ทเริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่ทีมเอ็สคา ชวาดอร์ฟ 1936, เฟาเอ็ฟเบ อัทมีราวัคเคอร์เมิดลิง รวมถึงทีมชาติ ใน ค.ศ. 2008 เขาได้รับประสบการณ์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็นครั้งแรกร่วมกับทีมอาเอ็สเฟา บาเดิน

**เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคู่ของอายักซ์-ออสเตรีย**
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1989 โวลฟาร์ทได้รับการพาดหัวข่าวกีฬาเมื่อเขาถูกตีและได้รับบาดเจ็บจากท่อนบาร์ ที่ขว้างมาโดยผู้สนับสนุนทีมเหย้าในการแข่งขันยูฟ่าคัพระหว่างทีมอายักซ์อัมสเตอร์ดัมกับเอาส์ทรีอาวีน ส่งผลให้อายักซ์ถูกยูฟ่าแบนจากการแข่งขันในรายการยุโรปเป็นระยะเวลาหนึ่งปี

**ผลงานในระดับนานาชาติ**
ใน ค.ศ. 1983 โวลฟาร์ทได้รับเลือกจากฟุตบอลทีมชาติออสเตรียรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในการแข่งฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 1983  เขาได้รับการเปิดตัวในรุ่นใหญ่ในนัดกระชับมิตรเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987 โดยได้พบกับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ รวมถึงเป็นผู้เข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1998  ที่ซึ่งเขาเป็นตัวสำรองให้กับมิชชาเอล ค็อนเซิล
รวมทั้งสิ้น โวลฟาร์ทได้รับเลือกให้ลงเล่น 59 ครั้ง โดยมีผลงานระดับนานาชาติครั้งสุดท้ายของเขาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ของการแข่งฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 2002 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติตุรกี โดยทีมชาติออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้ที่ 0–5 ประตู นอกจากนี้เขายังมีความโชคร้ายเป็นพิเศษ จากการถูกเตะลูกเข้าตุงตาข่ายเก้าลูกในการแข่งขันครั้งหนึ่ง โดยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 9–0 ให้แก่ทีมชาติสเปน ที่สนามฟุตบอลเม็สตัลยาในแคว้นบาเลนเซีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1999

**เกียรติประวัติ**
 ลีกออสเตรีย: ค.ศ. 1983–84, 1984–85, 1985–86, 1990–91, 1991–92, 1992–93- ออสเตรียคัพ: ค.ศ. 1985–86, 1989–90, 1991–92, 1993–94- เยอรมันคัพ: ค.ศ. 1996–97- ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ: รองชนะเลิศ ค.ศ. 1997–98

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Austria Wien archives -  NationalFootballTeams data-  Bundesliga stats at Fussballdaten 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐคารินเทีย
แทร็กซ์ (วงดนตรี)

แทร็กซ์ (TraxX) (ชื่อเดิม The TRAX , TRAX) เป็นวงร็อคจากเกาหลีใต้ สังกัดค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก เจย์ คิม, โน มินวู, คัง จองวู, คิม จองโม ปัจจุบัน TRAX เหลือสมาชิกเพียง 2 คน ในช่วงปี 2561 ทางต้นสังกัด ได้ประกาศเปลี่ยนชื่อวงใหม่ และปรับเปลี่ยนแนวเพลงเป็นแนว อิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ พร้อมกันนี้ยังได้เปิดตัวสมาชิกใหม่ "จินโจ" มารับหน้าที่เป็นดีเจประจำวง

**สมาชิก**

**สมาชิกปัจจุบัน**

**อดีตสมาชิก**

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**
 Cold Rain 초우 (20 กรกฎาคม 2549)

**มินิอัลบั้ม**
 Let You Go 가슴이 차가운 남자 (25 มกราคม 2553)- Oh! My Goddess 오! 나의 여신님  (6 กันยายน 2553)- Blind 창문  (10 พฤศจิกายน 2554)

**ชิงเกิล**
 2547 - Paradox- 2547 - Scorpio- 2549 - 초우 (Cold Rain)- 2553 - 가슴이 차가운 남자 (Let You Go)- 2553 - 오! 나의 여신님 (Oh! My Goddess)- 2554 - 창문 (Blind) - 2560 - Road (SM Station Season 1) - 2561 - Notorious (with LIP2SHOT featuring Sophiya) (SM Station Season 2)- 2561 - Escape
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
แตงพะเนินทุ่ง

แตงพะเนินทุ่ง Trichosanthes phonsenae เป็นไม้เถาในวงศ์ Cucurbitaceae เถาปกคลุมด้วยขนสากแข็ง สีน้ำตาลหรือเทา ใบเดี่ยว เว้าลึกเป็นห้าแฉก ผิวใบมีขนปกคลุมทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกสีขาว ผลเดี่ยว ทรงกระบอก สุกแล้วเป็นสีเขียว มีแถบสีขาวตามยาวของผล เมล็ดแบน พบครั้งแรกที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี โดยนายพงษ์ศักดิ์ พลเสนา เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2546 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ผู้ค้นพบ 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 166
หมวดหมู่:วงศ์แตง
ปาหนันแม่วงก์

ปาหนันแม่วงก์ Goniothalamus maewongensis เป็นพืชในสกุลปาหนันช้าง วงศ์ Annonaceae เป็นไม้ยืนต้น ดอกออกเดี่ยวหรือเป็นกระจุกตามกิ่ง กลิ่นหอมอ่อน ผลกลุ่ม ผลย่อยทรงรีหรือทรงกระบอก ออกดอกช่วงมกราคม – พฤษภาคม เป็นไม้ถินเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 โดย ดร. ปิยะ เฉลิมกลิ่น ชื่อสปีชีส์ตั้งตามสถานที่ค้นพบ 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 106
หมวดหมู่:สกุลปาหนันช้าง
มะค่าแต้

มะค่าแต้ หรือ มะค่าหนาม มะค่าหลุม มะค่าลิง (Sindora siamensis) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Leguminosae ผลัดใบ ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ฝักแบนหรือกลมแบน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบครั้งแรกที่จังหวัดราชบุรี โดย J.E. Teijsmann ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก ไทย, กัมพูชา, เวียดนาม, พม่า และบังกลาเทศ 
ในภาคอีสานของไทยมีมะค่าแต้สองสายพันธุ์คือแต้โหลน ฝักแบบรูปไข่ ไม่มีหนาม และแต้หนาม ฝักแบนรูปไข่ มีหนาม นิยมใช้เนื้อไม้ในการก่อสร้าง ของใช้ เปลือกนำมาแช่น้ำให้ได้น้ำสีน้ำตาลแดง ใช้แช่แผลจากการคลอดบุตรให้สมานตัวเร็ว ไม่ติดเชื้อ ใบใช้แทนช้อนในการตักอาหารที่มีน้ำเช่นแกงได้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 80
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยราชพฤกษ์
หมวดหมู่:ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:สมุนไพร
สงครามโลก Z

สงครามโลก Z (World War Z) เป็นนวนิยายแนวบันเทิงคดีหลังพยากรณ์ และสยองขวัญ เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แม็กซ์ บรูกส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์จากผู้รอดชีวิตรายต่าง ๆ ทั่วโลก หลัง "สงครามโลกซอมบี้" โดยมีผู้เขียนซึ่งในเรื่องเป็นเจ้าหน้าที่คณะกรรมการรายงานหลังสงครามของสหประชาชาติ ทำหน้าที่เป็นผู้รวบรวม
ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์เมื่อปี 2006 ส่วนฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2012 แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Earnest Publishing
ในปี 2013 นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อ มหาวิบัติสงคราม Z นำแสดงโดย แบรด พิตต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:วรรณกรรมอเมริกัน
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:สงครามสมมุติ
แคสันติสุข

แคสันติสุข (Santisukia kerrii) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Bignoniaceae ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ มีดอกย่อยจำนวนมาก โคนกลีบดอกรูประฆังสีขาวอมชมพู ปลายกลีบหยักเว้าและย่น ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก แห้งแล้วแตก เมล็ดแบนและมีปีกบาง ๆ  ออกดอกเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ พบครั้งแรกที่อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 โดยหมอคาร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ ส่วนชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติแก่ ศ.ดร. ธวัชชัย สันติสุข

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551  หน้า 161
หมวดหมู่:วงศ์แคหางค่าง
กาญจนิการ์

กาญจนิการ์ (Santisukia pagetii) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Bignoniaceae ไม่ผลัดใบ ดอกช่อ มีดอกย่อยสีขาวจำนวนมาก โคนกลีบดอกเป็นหลอดเรียวยาว ขอบกลีบหยักเว้าและย่น ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก แห้งแล้วแตก เมล็ดแบนและมีปีกบาง ๆ ออกดอกเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ และยังเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดกาญจนบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ Paget ผู้เก็บตัวอย่างครั้งแรกจากกรุงเทพมหานครเมื่อ พ.ศ. 2446 ส่วนชื่อสกุลตั้งเป็นเกียรติแก่ศาสตราจารย์ ดร. ธวัชชัย สันติสุข

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 162
หมวดหมู่:วงศ์แคหางค่าง
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
ชาญชัย ปทุมารักษ์

ชาญชัย ปทุมารักษ์ (11 เมษายน พ.ศ. 2479 – 6 เมษายน พ.ศ. 2555) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม 9 สมัย

**ประวัติ**
ชาญชัย ปทุมารักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรของนายบุญ กับนางหมุยเฮียง ปทุมารักษ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง  สมรสกับนางผจงจิตต์ ปทุมารักษ์ มีบุตร-ธิดา 4 คน

**งานการเมือง**
ชาญชัยเคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนครปฐม ระหว่างปี 2518 ถึง 2526 ก่อนที่จะลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 9 ครั้ง 
ต่อมาเขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
ชาญชัย ปทุมารักษ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 9 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคไทยรักไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคไทยรักไทย

**ถึงแก่อนิจกรรม**
ชาญชัย ปทุมารักษ์ เสียชีวิตด้วยเนื่องจากไขกระดูกสร้างเม็ดเลือดผิดปกติ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2555 สิริอายุรวม 75 ปี  มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2555 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองนครปฐม
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ค้อออสเตรเลีย

ต้นค้อออสเตรเลีย
ค้อออสเตรเลีย (Livistona australis) เป็นปาล์มต้นสูง ผอม สูงได้ถึง 25 เมตร ใบสีเขียวเข้มออกที่ส่วนปลายของลำต้น ก้านใบยาว 2 เมตร ใบรูปร่างคล้ายพัด ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาวครีม มักพบในที่ชื้นแฉะหรือตามขอบของป่าฝนใกล้ทะเล แพร่กระจายพันธุ์ในหลายรัฐของออสเตรเลีย ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด

**อ้างอิง**
 Boland, D.J.; Brooker, M.I.H.; Chippendale, G.M.; Hall, N.; Hyland, B.P.M.; Johnston, R.D.; Kleinig, D.A.; & Turner, J.D. (1984). Forest Trees of Australia. (4th edition). Thomas Nelson, Australia; and CSIRO: Melbourne. ISBN 0-17-006264-3.
หมวดหมู่:สกุลค้อ
มหาวิหารเอก

มหาวิหารเอก (Basilica maior) คือมหาวิหารชั้นสูงสุดในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ซึ่งมีอยู่ 4 แห่งคือ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และมหาวิหารนักบุญเปโตรในนครรัฐวาติกัน
มหาวิหารใด ๆ นอกจาก 4 แห่งข้างต้นนี้ถือว่าเป็นมหาวิหารรอง (Basilica minor)

**รายนาม**
# อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มีชื่อเต็มว่าอัครมหาวิหารพระผู้ไถ่ นักบุญยอห์นแบปติสต์ และนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ลาเตรัน เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งกรุงโรม (ปัจจุบันเรียกว่าพระสันตะปาปา) นับเป็นคริสต์ศาสนสถานแห่งเดียวที่ได้รับขนานนามว่าอัครมหาวิหาร
# มหาวิหารนักบุญเปโตร หรือมหาวิหารวาติกัน สร้างบนหลุมศพนักบุญซีโมนเปโตร พระสันตะปาปาพระองค์แรก
# มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง สร้างบนหลุมศพนักบุญเปาโลอัครทูต
# มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร เป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในกรุงโรม สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี

**มหาวิหารอัครบิดร/มหาวิหารสันตะปาปา**
มหาวิหารอัครบิดร (Patriarchal basilica) คือ มหาวิหารที่เป็นสัญลักษณ์ถึงเขตอัครบิดร 5 แห่งตามหลักเบญจาธิปไตยในการปกครองคริสตจักรในอดีต มหาวิหารอัครบิดรมี 5 แห่ง ได้แก่ มหาวิหารเอก 4 แห่ง และมหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง แต่ละมหาวิหารสื่อถึงเขตอัครบิดรดังนี้
# มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน หมายถึง เขตอัครบิดรโรม
# มหาวิหารนักบุญเปโตร หมายถึง เขตอัครบิดรคอนสแตนติโนเปิล
# มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง หมายถึง เขตอัครบิดรอะเล็กซานเดรีย
# มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร หมายถึง เขตอัครบิดรแอนติออก
# มหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง หมายถึง เขตอัครบิดรเยรูซาเลม
ต่อมามีพระสันตะปาปาประกาศยกสถานะมหาวิหารอัครบดรขึ้นอีก 2 แห่งคือ
# มหาวิหารแม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1909
# มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ประกาศเลิกใช้ตำแหน่ง "อัครบิดรแห่งทิศตะวันตก" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ทำให้มหาวิหารอัครบิดรทั้ง 7 แห่ง เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิหารสันตะปาปา (Papal basilica) จนปัจจุบัน

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
ราชวงศ์ศรีวังสา

ราชวงศ์ศรีวังสา คือราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรปตานีตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2000 จนถึง พ.ศ. 2231 มีพระประมุขพระองค์แรกคือรายาศรีวังสา ผู้ก่อตั้งอาณาจักรปาตานีและเป็นปฐมกษัตริย์แห่งปาตานี ราชวงศ์ศรีวังสาปกครองปาตานียาวนานกว่า 200 ปี จนกระทั่งสิ้นสุดในสมัยรายากูนิง เมื่อกองทัพกลันตันยกทัพตีเมืองปาตานีแตกในปี พ.ศ. 2231

**รายพระนามผู้ปกครองปาตานีแห่งราชวงศ์ศรีวังสา**

**แผนผังราชวงศ์ศรีวังสา**

**ดูเพิ่ม**
อาณาจักรปาตานี
*รายาฮีเยา
*รายาบีรู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ศรีวังสา
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายใต้
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แห่งปัตตานี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ศรีวังสา

ราชวงศ์ศรีวังสา เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรลังกาสุงกะฝั่งปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายใต้
หมวดหมู่:ราชวงศ์ไทย
สกุลค้อ

ไฟล์:Carnarvon Fan Palms.jpg|thumb|Livistona nitida
สกุลค้อ หรือ Livistona เป็นสกุลในวงศ์ปาล์มที่มี 36 สปีชีส์ เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และจะงอยแอฟริกา ใบรูปพัดเป็นทรงกลม  พืชในสกุลนี้ใช้เป็นอาหารได้อะนาฮอว์  (L. rotundifolia) เป็นพืชประจำชาติอย่างไม่เป็นทางการของฟิลิปปินส์ ส่วนค้อ (L. speciosa)เป็นพืชประจำถิ่นในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์

**สปีชีส์**

**เคยอยู่สกุลนี้**
Pritchardia gaudichaudii (Mart.) H.Wendl. (as L. gaudichaudii Mart.)
*Pritchardia martii (Gaudich.) H.Wendl. (as L. martii Gaudich.)
*Saribus rotundifolius (Lam.) Mart. - Anáhaw (as L. rotundifolia)

**อ้างอิง==
มหาวิหารรอง

มหาวิหารรอง (Basilica minor) คือคริสต์ศาสนสถานสำคัญชนิดหนึ่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีสถานะต่ำกว่ามหาวิหารเอก โบสถ์คริสต์ใด ๆ จะได้รับสถานะเป็นมหาวิหารได้ก็ต่อเมื่อได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการจากพระสันตะปาปา หรือเป็นสถานที่ที่ถูกขนานนามว่ามหาวิหารมาเนิ่นนานแล้ว
คำว่า "บาซิลิกา" เดิมใช้หมายถึงอาคารที่มีสถาปัตยกรรมรูปแบบหนึ่งโดยเฉพาะ อาคารลักษณะนี้มักใช้เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งของมุขนายก ทำให้ต่อมาบาซิลิกามักใช้หมายถึงมหาวิหาร

**สถิติ**
ตามสถิติที่รวบรวมเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2008 พบว่ามีมหาวิหารรองอยู่ทั้งสิ้น 1,584 แห่งทั่วโลก ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทวีปยุโรป ในแต่ละประเทศมีจำนวนมหาวิหารดังนี้
ในทวีปยุโรป- ประเทศอิตาลี 537 แห่ง- ประเทศฝรั่งเศส 168 แห่ง- ประเทศโปแลนด์ 119 แห่ง- ประเทศสเปน 105 แห่ง- ประเทศเยอรมนี 73 แห่ง- ประเทศออสเตรีย 30 แห่ง- ประเทศเบลเยียม 27 แห่ง- ประเทศฮังการี 15 แห่ง- สาธารณรัฐเชค 15 แห่ง- ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 12 แห่ง- ประเทศเนเธอร์แลนด์ 22 แห่ง- ประเทศสโลวาเกีย 9 แห่ง- ประเทศมอลตา 8 แห่ง- ประเทศโครเอเชีย 7 แห่ง- ประเทศสโลวีเนีย 6 แห่ง- ประเทศโปรตุเกส 6 แห่ง- ประเทศลิทัวเนีย 5 แห่ง
ในทวีปอเมริกามีมหาวิหารดังนี้- สหรัฐอเมริกา 69 แห่ง- ประเทศบราซิล 55 แห่ง- ประเทศอาร์เจนตินา 45 แห่ง- ประเทศเม็กซิโก 28 แห่ง- ประเทศโคลัมเบีย 26 แห่ง- ประเทศแคนาดา  21 แห่ง- ประเทศเวเนซุเอลา 15 แห่ง- ประเทศเปรู 12 แห่ง- ประเทศชิลี 9 แห่ง- ประเทศโบลิเวีย 8 แห่ง- ประเทศอุรุกวัย 5 แห่ง- ประเทศเอลซัลวาดอร์ 4 แห่ง
ในทวีปเอเชีย- ประเทศอินเดีย 19 แห่ง- ประเทศฟิลิปปินส์ 12 แห่ง- แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ 9 แห่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มหาวิหารรอง
คริสตัลไฟเตอส์

คริสตัลไฟเตอส์ (Crystal Fighters) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟแดนซ์สัญชาติอังกฤษ/สเปน ก่อตั้งวงในแคว้นนาวาร์ ของสเปน ในปี ค.ศ. 2007 วงมีอัลบั้มเปิดตัวชื่อ Star of Love ออกวางขายเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ออกขายผ่านสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์ในเดือนเมษายน 2012 ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อชุด Cave Rave ออกวางขายวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2013

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีโฟล์กสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟแดนซ์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
กัมปาญอโล

กัมปาญอโล (Campagnolo) เป็นบริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยานสัญชาติอิตาลี มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองวีเซนซา แคว้นเวเนโต ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1933 โดยตูลลีโอ กัมปาญอโล ที่เคยเป็นนักกีฬาจักรยานในช่วงทศวรรษ 1920 เขาเป็นหนึ่งในผู้พัฒนาระบบเปลี่ยนเกียร์แบบตีนผี (Derailleur gears) ในช่วงแรก และยังเป็นผู้พัฒนาระบบห้ามล้อแบบดิสก์รายแรกๆ ในรถจักรยานยนต์ และยังเป็นผู้พัฒนาชิ้นส่วนหลายชิ้นให้กับบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี  ทั้งอัลฟาโรมีโอ เฟอร์รารี ลัมบอร์กินี และมาเซราตี 
กัมปาญอโลมีชื่อเสียงอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1970 ในฐานะผู้พัฒนาระบบขับเคลื่อนจักรยานที่มีน้ำหนักเบา ร่วมกับบริษัท คอลนาโก ให้เอดดี เมิกซ์ใช้ทำลายสถิติโลกจักรยานหนึ่งชั่วโมง ในปี ค.ศ. 1972
ผลิตภัณฑ์ของกัมปาญอโล มีชื่อเรียกสั้นๆ ว่า "กัมปี" (Campy)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บริษัทของอิตาลี
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนจักรยาน