Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เวียดนาม)

จังหวัดกาวบั่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ที่ตั้งของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเวียดนาม
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (Đông Bắc; Northeast) เป็นภูมิภาคทางตอนเหนือของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงในประเทศเวียดนาม ที่เรียกว่า "ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" นั้นก็เพื่อให้แตกต่างจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แต่ความจริงภูมิภาคนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือรวมทั้งตะวันออกเฉียงเหนือของฮานอย กินพื้นที่กว้างขวางกว่าเหวียตบั๊ก (ภาคเหนือ) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหนึ่งในสามภูมิภาคทางตอนเหนือของเวียดนาม (อีกสองภูมิภาคคือภาคตะวันตกเฉียงเหนือและดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง) บางครั้ง "ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" ก็นับรวมดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงด้วย

**ภูมิศาสตร์**

**สถานที่ตั้ง**
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือครอบคลุมจังหวัดต่าง ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฮานอย ใกล้ชายแดนประเทศจีน มีประชากรประมาณสิบล้านคน

**ภูมิศาสตร์**

**จังหวัด**
 สองจังหวัด หล่าวกายและเอียนบ๊าย มักจะถือเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

**ดูเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Travel Guide of northeastern Vietnam
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เวียดนาม)
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
มะเดื่อฟาโรห์

มะเดื่อฟาโรห์ หรือ มะเดื่อไซคามอร์  (Ficus sycamorus) เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ผลรับประทานได้ ชาวอียิปต์นิยมนำไปหมักทำสุรา ผลเป็นอาหารสัตว์หลายชนิด ยางใช้รักษาหูด เนื้อไม้เบา ไม่ผุพังเมื่อแช่น้ำ นิยมใช้ทำกังหันวิดน้ำ กรุขอบบ่อบาดาล ใช้สร้างสุสาน เฟอร์นิเจอร์ ประตู และใช้ทำขื่อในโบสถ์วิหารและสุเหร่า ผลมีความหวานใช้ปรุงรสหวานในอาหารได้

**อ้างอิง **
 จารุพันธ์ ทองแถม. พืชมหัศจรรย์โลกวิกฤติ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555 หน้า 382 – 385
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชในคัมภีร์ไบเบิล
ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์

ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์ (Songs from the Underground) เป็นอีพีชุดที่สองที่ออกจำหน่ายโดยวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ประกอบด้วยเพลงที่ผ่านมาที่ไม่ได้ออกจำหน่ายโดยลิงคินพาร์ก โดยจะออกจำหน่ายผ่านลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ ตลอดจนแทร็กบันทึกการแสดงสดที่ไม่ได้ออกเผยแพร่ของโปรเจกต์เรโวลูชัน

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อผลงานของลิงคินพาร์ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของลิงคินพาร์ก
โจรปล้นใจ

โจรปล้นใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์, มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล และนักแสดงชั้นนำอื่น ๆ อีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2546-19 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.20 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ผลิตโดย บริษัท เรด ดราม่า จำกัด จากบทประพันธ์ของ นภัสสร วรรณกร บทโทรทัศน์โดย ทองเอก กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์

**รายชื่อนักแสดงนำ**
 ศรราม เทพพิทักษ์ รับบทเป็น ภูริพัต วงศ์วรัณย์ (ภู) และ เสือพัต- มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล รับบทเป็น มธุมาส (มาส)- กรรชัย กำเนิดพลอย รับบทเป็น ทินกร- เจฟฟรี่ เบญจกุล รับบทเป็น พีรพล วงศ์วรัณย์ (พี)- สุวัจนี ไชยมุสิก รับบทเป็น ชลิดา (ดา)- สุนทรี ใหม่ละออ รับบทเป็น จารวี (จา)- ชุติมา เอเวอรี่ รับบทเป็น ลีน่า- อนุสรณ์ เดชะปัญญา รับบทเป็น ภาคิน วงศ์วรัณย์- สุพรรษา เนื่องภิรมย์ รับบทเป็น คุณหญิงกมลา วงศ์วรัณย์- สุดารัตน์ เดชากุล รับบทเป็น คุณหญิงชลลดา- ค่อม ชวนชื่น รับบทเป็น เข้ม- วิยะดา อุมารินทร์- น้ำเงิน บุญหนัก รับบทเป็น นมสาย

**นักแสดงรับเชิญ**
 วาสนา สิทธิเวช รับบทเป็น แม่เลี้ยงพิมพร- สมเจตน์ สะอาด- ตูมตาม เชิญยิ้ม
*ด.ญ.ณัฐนิชา เชิดชูบุพการี รับบทเป็น มัทนา (มัท)

**เพลงประกอบละคร**
 เพลง ที่หนึ่งไม่ไหว - ขับร้องโดย จิตรกร บุญสอน (ฟลุค วง ไอ..น้ำ)- เพลง เธอไม่มีหัวใจ - ขับร้องโดย วรชาต์ เล็กวิจิตรธาดา (บีน วง พิ้งค์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
ยีซุนชิน ขุนพลคลื่นคำราม

ยีซุนชิน ขุนพลคลื่นคำราม (Myeongryang; The Admiral: Roaring Currents, Roaring Currents) ภาพยนตร์สัญชาติเกาหลีใต้ ออกฉายในปี ค.ศ. 2014

**เรื่องย่อ**
สร้างจากเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ที่ถูกจารึกไว้ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1597 พลเรือเอก ยีซุนชิน นำกองทัพเรือโชซอนที่มีเพียงแค่ 13 ลำ สามารคถเอาชนะ พลเรือเอกโทโดะ และกองทัพเรือญี่ปุ่นที่มีแสนยานุภาพกว่า 300 ลำ ด้วยการอ่านทิศทางลม จนกลายเป็นกลยุทธ์ที่ใช้เพื่อศึกษาถึงปัจจุบัน

**นักแสดง**
ชอย มิน-ซิก...ยีซุนชิน 
*ลี จุง-ฮุน
*ริว ชง-ยอน...คุรุชิมะ มิชิฟุซะ

**ความสำเร็จ**
The Admiral: Roaring Currents หรือ Roaring Currents เป็นภาพยนตร์สงครามอิงประวัติศาสตร์จากเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์ ที่เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1597  ในเหตุการณ์ยุทธนาวีที่ช่องแคบมลองยอง ที่ ยีซุนชิน แม่ทัพเรือฝ่ายเกาหลีใช้กองเรือหุ้มเกราะที่มีเพียง 13 ลำ เอาชนะกองเรือของญี่ปุ่นไปได้อย่างเด็ดขาด จนเป็นที่เลื่องลือ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ส่วนหนึ่งของการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น
เมื่อเข้าฉายเพียง 12 วันก็สร้างปรากฏการณ์ เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ทำยอดขายตั๋วเข้าชมได้มากถึง 10 ล้านใบ เฉพาะการเข้าฉายวันแรกก็สามารถทำยอดขายตั๋วได้ถึง 683,000 ใบ ด้วยรายได้  4,710 ล้านวอน และทำให้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ทำรายได้ในวันแรกสูงสุดตลอดกาล ลบสถิติเก่าที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนของภาพยนตร์แอ็กชั่นเรื่อง  Kundo: Age of the Rampant ที่ทำรายได้ไป 4,090 ล้านวอน จากตั๋ว 551,000 ใบลงได้อย่างสิ้นเชิง
และหลังจากเข้าฉายมาได้ 18 วัน ก็ทำรายได้เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วย 13.62 ล้านใบแล้ว และถือว่าเป็นการทำลายสถิติภาพยนตร์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในเกาหลีใต้ของ Avatar ภาพยนตร์ไซไฟแฟนตาซีสัญชาติอเมริกัน ที่ทำยอดเอาไว้ 13.61 ล้านใบ จากการฉายถึง 4 เดือนเต็ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
The Admiral: Roaring Currents
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเกาหลีใต้หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาเกาหลีหมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สงครามที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาเกาหลีในคริสต์ทศวรรษ 2010- Roaring Currents
คลองบางจาก (เขตภาษีเจริญ)

คลองบางจาก เป็นคลองสายหนึ่งในฝั่งธนบุรี โดยแยกจากคลองบางกอกใหญ่ฝั่งซ้ายที่เขตภาษีเจริญ ไหลผ่านถนนราชพฤกษ์ ถนนพุทธมณฑล สาย 1 ตัดกับคลองราชมนตรีเข้าสู่พื้นที่เขตบางแค จากนั้นไหลผ่านถนนกาญจนาภิเษกและถนนพุทธมณฑล สาย 2 ก่อนไปบรรจบคลองทวีวัฒนาที่เขตหนองแขม คลองบางจากมีความยาว 12 กิโลเมตร ปัจจุบันมีความกว้างประมาณ 9–13 เมตร (ในพื้นที่เขตภาษีเจริญ) และมีความกว้างประมาณ 4–7 เมตร (ในพื้นที่เขตบางแคและหนองแขม)
คลองบางจากเป็นคลองโบราณ ปรากฏอยู่ใน กำสรวลสมุทร วรรณกรรมสมัยอยุธยาตอนต้น ความว่า
สุนทรภู่เคยเดินทางผ่านย่านบางจาก ดังปรากฏใน นิราศพระบาท ความว่า "…ถึงคลองขวางบางจากยิ่งตรมจิต ใครช่างคิดชื่อบางไว้กางกั้น ว่าชื่อจากแล้วไม่รักรู้จักกัน พิเคราะห์ครันหรือมาพ้องกับคลองบาง ทั้งจากที่จากคลองเป็นสองข้อ ยังจากกอนั้นก็ขึ้นในคลองขวาง…" 
คลองบางจากมีวัดโบราณตั้งเรียงราย คือ วัดกำแพงบางจากและวัดยาง (บางจาก)
ปัจจุบันนี้ คลองบางจากยังเป็นคลองที่สามารถใช้สำหรับการสัญจรทางน้ำได้ แต่ใช้สัญจรได้เฉพาะในพื้นที่เขตภาษีเจริญเท่านั้น

**อ้างอิง**

บางจาก
บางจาก
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
สุลต่านซูไลมัน ชะฮ์ที่ 2 แห่งเกอดะฮ์

สุลต่านสุไลยมาน ชาห์ที่ 2 ทรงเป็นสุลต่านองค์ที่ 12 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1602-1625 โดยขึ้นครองราชย์ต่อจากสุลต่านมุสซาฟาร์ ชาห์ที่ 2 แห่งเกอดะฮ์
หมวดหมู่:สุลต่านรัฐเกอดะฮ์
สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่ 3

สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่3
สุลต่านอัลอุดดิน เรียยาด ชาห์ที่3 พระองค์เป็นสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์ พระองค์ให้ทุน ศรี ลาลังชำระประวัติศาสตร์มลายู พระองค์ทำสงครามระหว่าง
อาเจะฮ์กับยะโฮร์ พระองค์พ่ายแพ้และถูกจับ ต่อมาพระองค์ถูกประหารชีวิตโดยชาวอาเจะฮ์ ศพพระองค์ถูกฝังที่โคตา ทิงกี
หมวดหมู่:สุลต่านรัฐยะโฮร์
การสังหารหมู่ที่กะล่าโก้น

การสังหารหมู่ที่กะล่าโก้น (Kalagong massacre) เกิดขึ้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 ที่กะล่าโก้น ประเทศพม่า โดยสมาชิกของกองพันที่ 3 กรมทหารที่ 215 และหน่วยโอซี เค็มเปไตแห่งมะละแหม่ง ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น หน่วยเหล่านี้ได้รับคำสั่งจากนายพลเซเอ ยามาโมโตะ เสนาธิการกองทัพที่ 33 ให้เข้ามากวาดล้างกองโจรตามที่มีข่าวว่ามีทหารอังกฤษโดดร่มเข้ามา 
ทหารญี่ปุ่นได้เข้าปิดล้อมหมู่บ้านและจับกุมชาวบ้านทั้งหมด บางคนถูกพาไปที่มัสยิดในท้องถิ่น และบางคนถูกพาไปที่อาคารต่าง ๆ เพื่อสอบปากคำ ผู้หญิงและเด็กถูกข่มขืนและทุบตี หลังจากได้รับการยืนยันว่าพวกเขาช่วยเหลือหน่วยคอมมานโดของอังกฤษ พันตรีอิชิกาวะ เซอิจิ จึงสั่งให้สังหารหมู่ชาวบ้านทั้งหมด ชาวบ้านถูกพาเป็นกลุ่มละ 4 ถึง 10 คนไปที่บ่อน้ำใกล้เคียง ปิดตาและแทงด้วยดาบปลายปืน จากนั้นศพของพวกเขาถูกทิ้งลงในบ่อน้ำ หมู่บ้านถูกเผาจนวอดวาย ชาวบ้านประมาณ 600 ถึง 1,000 คนเสียชีวิตจากการสังหารหมู่ครั้งนี้
ชาวญี่ปุ่นกลุ่มนั้นลักพาตัวผู้รอดชีวิตหญิง 10 คนที่ยอมทำหน้าที่เป็น "สายลับ" แม้ว่าจะมีคนเชื่อว่าพวกเธอถูกใช้เป็นนางบำเรอ โดยมีสองคนที่หลบหนีได้ ส่วนที่เหลือหายตัวไป

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Raymond Lamont-Brown, 1998, Kempeitai: Japan's Dreaded Military Police, Sutton Publishing, Phoenix Mill, England. 0-7509-2806-9.- Christine Sherman, 2001, War Crimes: Japan's World War II Atrocities, Turner Publishing Company. 978-1-56311-728-2.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Burma Star Association  The Massacre of Kalagon Village-  IMTFE: Judgement (English Translation)  Chapter VIII: Conventional War Crimes (Atrocities)
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2488
พรรคประชาธิปไตยและเอกภาพโกก้าง

พรรคประชาธิปไตยและเอกภาพโกก้าง (Kokang Democracy and Unity Party; ภาษาพม่า: ကိုးကန့် ဒီမိုကရေစီနှင့် ညီညွတ်ရေးပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวจีนโกก้างและพื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง  ในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2553 พรรคลงสมัครรับเลือกตั้งในรัฐฉานแต่ไม่ได้รับเลือก พรรคเคยเข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2533 แต่ไม่ได้รับเลือกเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม พ.ศ. 2492

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม พ.ศ. 2492 หรือเรียกตามที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาว่า การเลือกตั้งเพิ่มสมาชิกสภาผู้แทน พ.ศ. 2492 มีขึ้นในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มเติมตามจำนวนพลเมืองตามบทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2492 เป็นการเลือกตั้งทางตรง โดยวิธีรวมเขตเรียงเบอร์ โดยถือเอาจังหวัดหนึ่งเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่ง จำนวนผู้แทนราษฎรในแต่ละจังหวัดคิดคำนวณโดยถือจำนวนประชาชน 150,000 คนต่อผู้แทนราษฎร 1 คน เนื่องจากการเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มเติม จึงมีการจัดการเลือกตั้งเฉพาะใน 19 จังหวัด ทำให้ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มขึ้นมาอีก 21 คน จากที่มีอยู่เดิม 99 คน 
ผลการเลือกตั้งพบว่า จากจำนวนผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งทั้งหมด 3,518,276 คน มีผู้มาใช้สิทธิทั้งสิ้น 870,208 คน คิดเป็นร้อยละ 24.27 จังหวัดที่มีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งมากที่สุดคือ จังหวัดสกลนคร คิดเป็นร้อยละ 45.12 และจังหวัดอุดรธานีมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งน้อยที่สุดคือร้อยละ 12.02

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป
หมวดหมู่:พ.ศ. 2492
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (เวียดนาม)

ที่ตั้งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเวียดนาม
หวุงเต่า
ท่าเรือไซ่ง่อน
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (Đông Nam Bộ; Southeast) เป็นภูมิภาคแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนาม ประกอบด้วย 1 เขตเทศบาลคือนครโฮจิมินห์ และอีก 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดด่งนาย, จังหวัดบิ่ญเซือง, จังหวัดบิ่ญเฟื้อก, จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า และจังหวัดเต็ยนิญ อีกสองจังหวัดทางภาคใต้ของประเทศคือ จังหวัดบิ่ญถ่วนและจังหวัดนิญถ่วน บางครั้งจะนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ด้วย ภูมิภาคนี้เป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจมากที่สุดในเวียดนาม ในปี ค.ศ. 2006 ภูมิภาคนี้ทำรายได้เข้าสู่รัฐประมาณ 148,000 ล้านด่ง (9,250,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ) จากรายได้ทั้งหมด 251,000 ล้านด่ง นอกจากนี้ ภาคตะวันออกเฉียงใต้ยังเป็นพื้นที่ที่มีความเป็นชุมชนเมืองสูงที่สุดในประเทศ โดยมีประชากรมากกว่าร้อยละ 50 อาศัยอยู่ในเขตเมือง (ในขณะที่อัตราส่วนประชากรในเขตเมืองทั้งประเทศคิดเป็นเพียงร้อยละ 25)

**จังหวัด**

**เมืองหลัก**
 นครโฮจิมินห์ เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเวียดนาม มีประชากรมากกว่า 7,200,000 คน โดยประชากรเมืองเกือบ 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตนครโฮจิมินห์และปริมณฑล- เบียนฮหว่า เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่ฐานทัพอากาศเบียนฮหว่าตั้งอยู่ และเป็นส่วนหนึ่งของนครโฮจิมินห์และปริมณฑล- หวุงเต่า เป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของเวียดนามเช่นเดียวกับที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว

**การขนส่ง**
 ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต- ท่าอากาศยานนานาชาติล็องถั่ญ- ท่าอากาศยานนานาชาติเลียนเคือง- ท่าเรือไซ่ง่อน- ทางหลวง 1A- ทางหลวง 51- ทางหลวงสายเอเชีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (เวียดนาม)
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
จีนโกก้าง

แผนที่ของโกก้าง (สีเขียว)
ชาวจีนโกก้างหรือชาวโกก้าง (p=Guŏgăn Zú) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า เป็นชาวจีนที่พูดภาษาจีนกลาง อาศัยใน พื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง. ใน พ.ศ. 2540 ประมาณว่ามีชาวโกก้าง รวมทั้งที่อพยพมาใหม่จากยูนนานคิดเป็น 30-40 % ของชาวพม่าเชื้อสายจีนทั้งหมด

**ประวัติศาสตร์**
ชาวโกก้างส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของกลุ่มชนที่พูดภาษาจีนที่อพยพเข้ามาในรัฐฉานเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 23 ในช่วงนั้น กองทัพของชาวจีนตระกูลหยางได้อพยพมาพร้อมราชวงศ์หมิงจากนานกิงมายังยูนนาน แล้วต่อมาได้อพยพมายังรัฐฉานในพม่า จัดตั้งรัฐที่เรียกโกก้าง ระหว่าง พ.ศ. 2503 - 2532 พื้นที่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์พม่า เมื่อพรรคสลายตัวไป พื้นที่นี้กลายเป็นพื้นที่ปกครองตนเอง กลุ่มนี้มีกองกำลังติดอาวุธในชื่อกองทัพพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติเมียนมาร์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองทัพพม่าในเหตุการณ์ที่เรียกเหตุการณ์โกก้าง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
พม่าเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
พรรคแห่งชาติยะไข่

พรรคแห่งชาติยะไข่ (Rakhine National Party; ภาษาพม่า: ရခိုင်အမျိုးသားပါတီ) หรือพรรคแห่งชาติอาระกัน (Arakan National Party) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวยะไข่ในรัฐยะไข่และย่างกุ้ง ก่อตั้งเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 และได้จดทะเบียนกับคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2556 พรรคพัฒนาการแห่งชาติยะไข่และสันนิบาตอาระกันเพื่อประชาธิปไตยได้ลงนามในข้อตกลงที่จะรวมเข้าด้วยกันภายใต้ชื่อพรรคแห่งชาติยะไข่ ก่อนจะก่อตั้งพรรคใหม่อย่างเป็นทางการในอีก 6 เดือนต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
ชายฝั่งตอนกลางเหนือ

ที่ตั้งของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือในประเทศเวียดนาม
ชายฝั่งตอนกลางเหนือ (Bắc Trung Bộ; North Central Coast) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วย 6 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดทัญฮว้า, จังหวัดเหงะอาน, จังหวัดห่าติ๋ญ, จังหวัดกว๋างบิ่ญ, จังหวัดกว๋างจิ และจังหวัดเถื่อเทียนเว้ สองจังหวัดหลังเป็นจังหวัดทางตอนเหนือสุดของประเทศเวียดนามใต้จนถึงปี ค.ศ. 1975

**จังหวัด**

**ประวัติ**

**วัฒนธรรม**

**เศรษฐกิจ**

**ประชากร**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ชายฝั่งตอนกลางเหนือ
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
ชายฝั่งตอนกลางใต้

ชายฝั่งตอนกลางใต้
ชายฝั่งตอนกลางใต้ (Nam Trung Bộ; South Central Coast) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยนครดานังซึ่งเป็นเทศบาลอิสระและอีก 7 จังหวัด ส่วน 2 จังหวัดทางภาคใต้คือจังหวัดบิ่ญถ่วนและจังหวัดนิญถ่วนบางครั้งจะได้รับการจัดเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะในทะเลจีนใต้คือ หมู่เกาะแพราเซล (อำเภอฮหว่างซา) และ หมู่เกาะสแปรตลี (อำเภอเจื่องซา) เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคนี้

**จังหวัด**

**ประวัติ**

**ภูมิศาสตร์**

**ลักษณะภูมิประเทศ**

**อุทกศาสตร์**

**สภาพภูมิอากาศ**

**เศรษฐกิจ**

**การเกษตร, ป่าไม้, ประมง**

**อุตสาหกรรม**

**โครงสร้างพื้นฐาน**

**การขนส่ง**
 ทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ (ประเทศเวียดนาม)- สถานีรถไฟดานัง- สถานีรถไฟเดี่ยนจิ- สถานีรถไฟญาจาง- สถานีรถไฟตามกิ- สถานีรถไฟกว๋างหงาย- สถานีรถไฟก๋วงนัง- เส้นทางแห่งชาติ 1A- ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง- ท่าอากาศยานกามซัญ- ท่าอากาศยานฟู้คาด- ท่าอากาศยานด่งตา- ท่าเรือดานัง- ท่าเรือก๋วงนัง

**พลังงาน**

**ประชากรศาสตร์**
ชายฝั่งตอนกลางใต้มีประชากรประมาณ 8,930,000 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
อัลเฟรโด เกราส์

อัลเฟรโด เกราส์ ตรูคีโย (Alfredo Kraus Trujillo; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 — 10 กันยายน ค.ศ. 1999)  เป็นอดีตนักร้องอุปรากรของสเปน
เกราส์ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1999 ด้วยอาการป่วยหนัก
หมวดหมู่:ชาวสเปน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2542
จอห์น มาร์ก

จอห์น มาร์ก (John Mark; 16 สิงหาคม ค.ศ. 1925 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นผู้จุดคบเพลิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
มาร์กได้เสียชีวิตลงในวันที่ 8 ธันวาคม ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2468
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2534
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 115

ภาพเคลื่อนไหวแสดงแนวเส้นทางอุปราคาในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 115
แซรอสชุดที่ 115 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดขึ้นของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 72 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 10 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 37 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 4 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 14 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1205 - พ.ศ. 2485 กินเวลาทั้งสิ้น 1,280 ปี ชุดแซรอสนี้จะเริ่มขึ้นบริเวณขั้วโลกเหนือ และจะไปสิ้นสุดบริเวณขั้วโลกใต้
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 115 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 108

**อุปราคาเงามืด**
อุปราคาเงามืด (วงแหวน เต็มดวง และผสม) สามารถจำแนกได้เป็น 1) แบบศูนย์กลาง (สองเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกทั้งหมด บนภาคพื้นจึงมีทั้งเขตด้านเหนือและใต้), 2) แบบศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก แต่เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกเพียงส่วนหนึ่ง บนภาคพื้นจึงมีเพียงเขตเดียว) หรือ 3) แบบไม่ศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาไม่ทอดตัวลงบนโลก แต่มีขอบด้านหนึ่งของเงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลก จึงทำให้มีเพียงเขตเดียวและไร้แนวคราส) โดยการแจกแจงทางสถิติของการจำแนกเหล่านี้ในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 11 ดังปรากฏในตาราง

**เหตุการณ์**

**อ้างอิง**
  รายละเอียดของชุดแซรอส 115 ขององค์การ NASA 
หมวดหมู่:อุปราคา
หมวดหมู่:สุริยุปราคา
จังหวัดเลิมด่ง

เลิมด่ง (Lâm Đồng, help=no) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของเวียดนาม เมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดคือ นครด่าหลัต มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดคั้ญฮหว่าและจังหวัดบิ่ญถ่วนทางทิศตะวันออก, จังหวัดด่งนายทางตะวันตกเฉียงใต้, จังหวัดนิญถ่วนทางตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดดั๊กลักทางทิศเหนือ และจังหวัดดั๊กนงทางตะวันตกเฉียงเหนือ เลิมด่งเป็นจังหวัดบนที่สูงตอนกลางเพียงจังหวัดเดียวที่ไม่ได้ร่วมชายแดนทางทิศตะวันตกกับประเทศกัมพูชา

**เขตการปกครอง**
จังหวัดเลิมด่งแบ่งการปกครองออกเป็น 12 เขตการปกครองระดับอำเภอ ประกอบด้วย 2 นคร และ 10 อำเภอ และเขตการปกครองระดับอำเภอเหล่านี้ยังแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น 18 แขวง, 12 เมืองระดับตำบล และ 118 ตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 อุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน- ภูเขาลางเบียง- ทะเลสาบเตวี่ยนเลิม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์จังหวัดเลิมด่ง date=2009-01-17 

เลิมด่ง
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 117

ภาพเคลื่อนไหวแสดงแนวเส้นทางอุปราคาในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 117
แซรอสชุดที่ 117 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดขึ้นของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 71 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 8 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 23 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 5 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 28 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1335 - พ.ศ. 2597 กินเวลาทั้งสิ้น 1,262 ปี ชุดแซรอสนี้จะเริ่มขึ้นบริเวณขั้วโลกเหนือ และจะไปสิ้นสุดบริเวณขั้วโลกใต้
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 117 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 110

**อุปราคาเงามืด**
อุปราคาเงามืด (วงแหวน เต็มดวง และผสม) สามารถจำแนกได้เป็น 1) แบบศูนย์กลาง (สองเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกทั้งหมด บนภาคพื้นจึงมีทั้งเขตด้านเหนือและใต้), 2) แบบศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาทอดตัวลงบนโลก แต่เงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลกเพียงส่วนหนึ่ง บนภาคพื้นจึงมีเพียงเขตเดียว) หรือ 3) แบบไม่ศูนย์กลาง (หนึ่งเขต—แกนกรวยเงาไม่ทอดตัวลงบนโลก แต่มีขอบด้านหนึ่งของเงามืดหรือเงาวงแหวนตกลงบนพื้นผิวโลก จึงทำให้มีเพียงเขตเดียวและไร้แนวคราส) โดยการแจกแจงทางสถิติของการจำแนกเหล่านี้ในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 11 ดังปรากฏในตาราง

**เหตุการณ์**

**อ้างอิง**
  รายละเอียดของชุดแซรอส 117 ขององค์การ NASA 
หมวดหมู่:อุปราคา
หมวดหมู่:สุริยุปราคา
วิกิพีเดีย:หน้าย่อย

หน้าย่อย คือ หน้าที่คั่นจากหน้าแม่ด้วยเครื่องหมาย "/" (สแลช) ยกเว้นในเนมสเปซหลัก (เนมสเปซบทความ) ซึ่งคุณลักษณะหน้าย่อยถูกปิดใช้งานในวิกิพีเดียภาษาไทย
การสร้าง  ใหม่ซึ่งขึ้นต้นด้วยเครื่องหมาย / (สแลช) เป็นวิธีทั่วไปในการเริ่มหน้าย่อย หน้าซึ่งลิงก์นี้ชี้ไปถือว่า "เป็นรอง" หน้าโฮสต์ และมีชื่อและลิงก์เป็น  สามารถสร้างหน้าย่อยของหน้าย่อยๆได้ บนสุดของหน้าย่อยหรือหน้าย่อยของหน้าย่อย คุณจะพบลิงก์กลับ (backlink) หรือเศษขนมปัง (breadcrumb) ไปยังหน้าระดับสูงกว่า

**การใช้ที่อนุญาต**
# หน้าย่อยผู้ใช้—การสร้างหน้าเพิ่มในเนมสเปซผู้ใช้ของคุณเอง เช่น  หรือ 
# หน้าย่อยโครงการวิกิ—สำหรับแม่แบบ การอภิปรายหรือหน้าแนวปฏิบัติจำเพาะกับโครงการ
# หน้าย่อยสถานีย่อย—สำหรับแม่แบบและเนื้อหาจำเพาะกับสถานีย่อย
# การแบ่งหน้ากระบวนการวิกิพีเดีย ซึ่งมิฉะนั้นจะมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะใช้ได้ง่าย
# หน้าย่อยเอกสารกำกับแม่แบบ
# การเก็บหน้าอภิปรายเข้ากรุ—ทั้งหน้าพูดคุยกับคุยกับผู้ใช้ตรงแบบเก็บเข้ากรุโดยย้ายการอภิปรายเข้าหน้าย่อยที่กำหนดเลข ซึ่งทำให้การอภิปรายยังสามารถค้นหาได้ แทนที่จะต้องล่าผ่านประวัติหน้า
# การเสริมหน้าพูดคุย เช่น รายการ /สิ่งที่จะทำ หรือ /ความเห็น ที่ใช้สำหรับการทบทวนบทความคุณภาพ 
# หน้าย่อยชั่วคราวในเนมสเปซพูโคุย ซึ่งโดยทั่วไปจัดรูปแบบเป็น  ตัวอย่างเช่น สามารถสร้างหน้า "/ชั่วคราว" จากแม่แบบ:ละเมิดลิขสิทธิ์ ซึ่งให้ผู้เขียนเริ่มสร้างบทความใหม่ทั้งหมดจากระหว่างจัดการปัญหาละเมิดลิขสิทธิ์
หมวดหมู่:คุณลักษณะวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:วิธีใช้วิกิพีเดีย
หมวดหมู่:วิธีใช้หน้าวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:สเปซผู้ใช้วิกิพีเดีย
สุริยุปราคา 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561

สุริยุปราคาบางส่วนจะเกิดขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาบางส่วนเกิดขึ้นในภูมิภาคขั้วโลก เมื่อศูนย์กลางเงาของดวงจันทร์นั้นพลาดหรือไม่ได้ทอดลงมาบนโลก

**ภาพ**
ไฟล์:SE2018Jul13P.gifภาพเคลื่อนไหวแนวเส้นทาง

**อุปราคาที่เกี่ยวข้อง**

**สุริยุปราคา พ.ศ. 2561–2564**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สุริยุปราคา
หมวดหมู่:สุริยุปราคาบางส่วน
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2561
ดาเลีย กรีบาวสเคท

ดาเลีย กรีบาวสเคท (Dalia Grybauskaitė; เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1956) เป็นประธานาธิบดีลิทัวเนีย เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 และได้รับเลือกตั้งใหม่ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 เธอเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกและเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง
เธอเคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ตลอดจนกรรมาธิการยุโรปเพื่อการวางแผนงานการคลังและงบประมาณตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ถึง ค.ศ. 2009 เธอมักได้รับขนานนามว่า "สตรีเหล็ก" และ "แมกโนเลียเหล็กกล้า"
หมวดหมู่:นักการทูตชาวลิทัวเนีย
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีลิทัวเนีย
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสตรี
หมวดหมู่:ชาวลิทัวเนียที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:บุคคลจากวิลนีอัส
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา

สมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา (Sultan Yahya Petra ibni Almarhum Sultan Ibrahim, سلطان يحي ڤيترا ابن المرحوم سلطان إبراهيم) คือยังดี เปอร์ตวน อากง พระองค์ที่ 6 แห่งมาเลเซีย และสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน 
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากโกตาบารู
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:สุลต่านรัฐกลันตัน
ที่สูงตอนกลาง (เวียดนาม)

ที่ตั้งที่สูงตอนกลางในประเทศเวียดนาม
ที่สูงตอนกลาง (Tây Nguyên; Central Highlands) เป็นหนึ่งในภูมิภาคของประเทศเวียดนาม ประกอบด้วยจังหวัดดั๊กลัก, จังหวัดดั๊กนง, จังหวัดซาลาย, จังหวัดกอนตูม และจังหวัดเลิมด่ง ภูมิภาคนี้บางครั้งเรียกว่า "ที่สูงในพื้นที่ตอนกลาง" (Cao nguyên Trung bộ) และเคยมีชื่อเรียกว่า "ที่สูงตอนกลาง" (Cao nguyên Trung phần) ในสมัยสาธารณรัฐเวียดนาม (เวียดนามใต้)

**จังหวัด**

**ประชากร**

**ภูมิศาสตร์**

**เกษตรกรรม**

**พืชและสัตว์**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
โรงเรียนสา

โรงเรียนสา (Sa School) ได้ก่อตั้งและเปิดเรียนครั้งแรกตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยเปิดสอน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนชาย 18 คน นักเรียนหญิง 18 คน รวม 36 คน มีครู 1 คน  การเปิดเรียนครั้งแรกนี้ได้ใช้สถานที่ คือ โรงเรียนเวียงสา สังกัดกรมวิสามัญเป็นที่เรียน

**ประวัติ**
ได้ก่อตั้งและเปิดเรียนครั้งแรกตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยเปิดสอน ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนชาย 18 คน นักเรียนหญิง 18 คน รวม 36 คน มีครู 1 คน การเปิดเรียนครั้งแรกนี้ได้ใช้สถานที่ คือ โรงเรียนเวียงสา สังกัดกรมวิสามัญเป็นที่เรียน
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2503 นายปุ่ย แซ่ซือ และนายหล่อ พุฒิกุลางกูร ซึ่งเป็นบุตร ได้บริจาคที่ดิน ที่บริเวณบ้านหนองนก หมู่ที่ 8 ตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ซึ่งเป็นทีตั้งของโรงเรียนปัจจุบัน จำนวน 18 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา ให้แก่โรงเรียนสา และกรมวิสามัญศึกษาได้จัดสรรงบประมาณให้สร้างอาคารเรียน 1 หลัง จำนวนเงิน 100,000 บาท เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงย้ายมาเปิดเรียน ณ ที่ทำการปัจจุบัน เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 256 และต่อมาโรงเรียนสาได้รับบริจาคที่ดินและซื้เพิ่มเติมจึงได้ขยายพิ้นที่ขึ้น
ปัจจุบัน โรงเรียนสามีเนื้อที่ 54 ไร่ 70 ตารางวา เปิดสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1- 6 มีจำนวน 46 ห้องเรียน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนสา
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดน่าน
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเวียงสา
ฝ่ายปกครองตนเองซีเรียเหนือและตะวันออก

ฝ่ายปกครองตนเองซีเรียเหนือและตะวันออก (Democratic Autonomous Administration of North and East Syria) หรือเรียก โรจาวา (Rojava) เป็นภูมิภาคปกครองตนเองโดยพฤตินัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศซีเรียpp=11, 95 ภูมิภาคดังกล่าวมีอัตตาณัติโดยพฤตินัยในปี 2555 ท่ามกลางสงครามกลางเมืองซีเรีย  แม้มีความสัมพันธ์ภายนอกกับบางประเทศ แต่รัฐบาลซีเรีย หรือรัฐหรือองค์การอื่นใดไม่ได้ให้การรับรองภูมิภาคดังกล่าวอย่างเป็นทางการ
ผู้สนับสนุนระบอบการปกครองอธิบายว่าเป็นหน่วยงานทางการเมืองทางโลกที่เป็นทางการ การประยุกต์ใช้ประชาธิปไตยโดยตรงกับอุดมการณ์อนาธิปไตย ประชาธิปไตยแบบสตรีนิยมและเสรีนิยมสังคมนิยมซึ่งสนับสนุนการกระจายอำนาจแบบรวมศูนย์ ความเท่าเทียมทางเพศ ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม ความยั่งยืน นิเวศวิทยาทางสังคมและความอดทนที่หลากหลายแวดล้อม นิเวศวิทยาสังคมและความอดกลั้นพหุนิยมต่อความหลากหลายทางศาสนา วัฒนธรรมและการเมือง ซึ่งสะท้อนออกมาในธรรมนูญ สังคมและการเมือง โดยระบุว่าต้องการเป็นตัวแบบเรียกร้องให้มีสหพันธรัฐซีเรีย มากกว่าประกาศเอกราชอย่างชัดเจน แต่ผู้วิจารณ์หน่วยการเมืองดังกล่าวระบุว่าเป็นอำนาจนิยม สนับสนุนรัฐบาลซีเรีย การแผลงเป็นเคิร์ด และมีข้อกล่าวหาการขับไล่คนพื้นเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศซีเรีย
สาธารณรัฐการากัลปักสถาน

การากัลปักสถาน (Qaraqalpaqstan/Қарақалпақстан; Qoraqalpogʻiston/Қорақалпоғистон) เป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองภายในประเทศอุซเบกิสถาน ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอุซเบกิสถาน เมืองหลวงคือเนอกึส การากัลปักสถานมีพื้นที่ sqmi เขตการปกครองนี้อยู่ในพื้นที่เดิมของภูมิภาคฆอแรซม์ซึ่งในวรรณคดีคลาสสิกของเปอร์เซียเรียกว่า กอต (کات)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศอุซเบกิสถาน
พรรคประชาธิปไตยเขตมอญทั้งมวล

พรรคประชาธิปไตยเขตมอญทั้งมวล (All Mon Region Democracy Party; ภาษาพม่า: မွန်ဒေသလုံးဆိုင်ရာ ဒီမိုကရေစီပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวมอญ ในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่า พ.ศ. 2553 พรรคนี้ได้รับเลือก 16 ที่นั่ง แบ่งเป็น สภาล่าง 3 ที่นั่ง สภาบน 4 ที่นั่ง และสภาท้องถิ่นอีก 9 ที่นั่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
วิทูร หลังจิ

วิทูร หลังจิ (1 มกราคม พ.ศ. 2488 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล

**ประวัติ**
วิทูร หลังจิ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่ตำบลพิมาน อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล เป็นบุตรของนายศาสตร์ กับนางลัมหล๊ะ หลังจิสำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนการช่างสตูล และ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จาก วิทยาเขตอุเทนถวาย

**งานการเมือง**
วิทูร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว ต่อมาในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นโดยตรงจากประชาชนเป็นครั้งแรกในประเทศไทย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2547 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
วิทูร หลังจิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคชาติไทย

**ถึงแก่อนิจกรรม**
วิทูร หลังจิ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในกระดูก เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สิริอายุรวม 64 ปี 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งกระดูก
เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน

เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน (ThirTEEN Terrors) เป็นละครโทรทัศน์แนวสยองขวัญ ประเภทละครสั้นจบในตอน ผลิตโดยจีทีเอช สร้างเรื่อง-เขียนบทและกำกับโดย 13 ผู้กำกับรุ่นใหม่ไฟแรงของจีทีเอช โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความลับของโรงเรียนที่กำลังรอวันเปิดเผย โดยที่ความลับเหล่านั้น ล้วนเป็นความลับที่แต่ละโรงเรียนอยากปิดเอาไว้ไม่ให้นักเรียนรู้ ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียม จีทีเอชออนแอร์ และสถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็ม 25 

**เพลงประกอบ**
 หนังสือรุ่น (Cover Version) - COCKTAIL (ต้นฉบับ ร้องโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์)- Dead Air Time- เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย - PARADOX (ตอน แช่ง)- บอกตรงๆ รักจังเลย - ณัฐจารี หรเวชกุล (ตอน คืนแหกกฏ)- คืนนี้อยากได้กี่ครั้ง - ชินวุฒ อินทรคูสิน (ตอน คืนแหกกฏ)- ดนตรีประกอบเพลง ลาวดวงเดือน - กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม (ตอน อจินไตย)

**รายชื่อตอนและนักแสดง**
 หมายเหตุ 

**อ้างอิง**
 ThirTEENTerrors

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน ที่ยูทูบ
หมวดหมู่:จีเอ็มเอ็ม ไท หับ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครแนวสยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีทีเอชออนแอร์
ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล

ฟรังซิชกู ชาวีแอร์ ดู อามารัล (Francisco Xavier do Amaral) เป็นประธานาธิบดีคนแรกของติมอร์-เลสเตในช่วงสงครามการประกาศเอกราชจากโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2480
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต
กำไลมาศ

กำไลมาศ เป็นนวนิยายแนวพีเรียด ดราม่า ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ พงศกร หรือ นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ เขียนบทโทรทัศน์โดย สุธิสา วงษ์อยู่ ซึ่งได้ถูกหยิบยกนำมาเป็นละครโทรทัศน์ โดยออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2559 ทุกวัน จันทร์-อังคาร เวลา 20.20 - 22.50 น. นำแสดงโดย พงศกร เมตตาริกานนท์ , เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ , วรัทยา นิลคูหา

**นักแสดง**
พงศกร เมตตาริกานนท์ รับบท อินทวงศ์ ศุภมาศ ณ อยุธยา / หม่อมเจ้าดิเรก ศุภมาศ
*เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ รับบท เกล้ามาศ ติณชาติ ณ อยุธยา / หม่อมเจ้ารัมภา ติณชาติ
*วรัทยา นิลคูหา รับบท ริ้วทอง
*รฐา โพธิ์งาม รับบท สาวิตา แสงเพชร / ล้อมเพชร
*เจสัน ยัง รับบท พระปราบ / ปรุง
*สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ รับบท อินทนิล ติณชาติ ณ อยุธยา
*อภิษฎา เครือคงคา รับบท หม่อมเจ้าภรณี ติณชาติ (วัยสาว)
*ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา รับบท หม่อมเจ้าภรณี ติณชาติ (วัยชรา)
*กนกฉัตร มรรยาทอ่อน รับบท อาร์ม
*มณีรัตน์ คำอ้วน รับบท พริม
*ศุภชัย สุวรรณอ่อน รับบท ทรรศนะ
*กาญจนา จินดาวัฒน์ รับบท คุณหญิงทรัพย์มณี ศุภมาศ ณ อยุธยา
*โชติรส ชโยวรรณ รับบท หม่อมหลวงอัญมณี ศุภมาศ
*ปานเลขา ว่านม่วง รับบท ไลย
*วีระกิตติ์ วรัตน์ชยุต รับบท ผู้กองบัลลพ
*โชติมา นวคุณากร รับบท แทมมี่
*จักรพันธ์ จันโอ รับบท อนาวิน
*ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท อนรรฆ
*เจนนิเฟอร์ โรเบิร์ต รับบท มะลิ
*ทวีฤทธิ์ จุลละทรัพย์ รับบท หม่อมเจ้าอรรถรัตน์ ติณชาติ
*ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล รับบท เหมยกุย
*ปริศนา กล่ำพินิจ รับบท รื่น
*สมชาติ ประชาไทย รับบท รวย
*วิมลพันธ์ ชาลีจังหาญ รับบท เจิม
*สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าติณชาติวงศ์ / เสด็จในกรมฯ
*สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รับบท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศุภมาศอดิกรณ์
*สุปราณี เจริญผล รับบท หม่อมเจ้าถมยา ศุภมาศ
*พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบท พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงใจ
*มิรา โกมลวณิช รับบท สร้อยดาว
*เจริญสุข นาคสวัสดิ์ รับบท สร้อยทอง
*จรรยา ธนาสว่างกุล รับบท ประยงค์
*ราตรี วิทวัส รับบท คุณนายทองแถม
*ธงธง มกจ๊ก รับบท พล
*วริศรา บำรุงเวช รับบท นุช
*นฤมล พงษ์สุภาพ รับบท หม่อมเจ้ากนกวรรณ ติณชาติ
*ทองขาว ภัทรโชคชัย รับบท หมอผีบุญ
*วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ รับบท เตี่ยล้อมเพชร
*น้ำเงิน บุญหนัก รับบท หมอดูตาบอด
*ด.ญ.ชวัลรัตน์ เจนจิตรานนท์ รับบท เกล้ามาศ ติณชาติ ณ อยุธยา / หม่อมเจ้ารัมภา ติณชาติ (วัยเด็ก)
*ด.ญ.ณปภัช วรพฤทธานนท์ รับบท หม่อมเจ้าภรณี ติณชาติ (วัยเด็ก)

**รางวัลและการเข้าชิง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
เทศบาลนครของประเทศเวียดนาม

นครภายใต้ส่วนกลาง (thành phố trực thuộc trung ương ถั่ญโฟ้จึกถ็วกจุงเอือง) หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า เทศบาลนคร (municipality) เป็นเมืองระดับสูงสุดในประเทศเวียดนาม ได้รับการบริหารจากส่วนกลางในระดับเดียวกับจังหวัด
เมืองในเวียดนามแบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่
# นครภายใต้ส่วนกลาง
# นครภายใต้นครภายใต้ส่วนกลาง
# นครภายใต้จังหวัด
# เมืองระดับอำเภอ
# เมืองระดับตำบล

**เขตการปกครอง**
นครภายใต้ส่วนกลางจะแบ่งออกเป็นเขต (quận) และอำเภอ (huyện) หรือเมืองระดับอำเภอ (thị xã) เขตจะแบ่งออกเป็นแขวง (phường) อำเภอจะแบ่งออกเป็นตำบล (xã) และเมืองระดับตำบล (thị trấn) ส่วนเมืองระดับอำเภออาจแบ่งออกเป็นแขวงหรือตำบลก็ได้

**นครภายใต้ส่วนกลางในปัจจุบัน**

**เมืองที่เสนอให้เป็นนครภายใต้ส่วนกลาง**
จังหวัดคั้ญฮหว่า มีการเสนอให้จัดตั้งเป็นนครภายใต้ส่วนกลางแห่งใหม่ที่จะจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2030

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเวียดนาม
รางวัลอาเบล

รางวัลอาเบล ( Abel Prize, əl bəl; Abelprisen, ) เป็นรางวัลที่มอบโดยสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ แก่นักคณิตศาสตร์ผู้มีผลงานดีเด่นในแต่ละปี ชื่อรางวัลมาจากนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ นีลส์ เฮนริก อาเบล (1802–1829) โดยจัดขึ้นในปี 2001 รางวัลอาเบลเป็นหนึ่งในรางวัลที่มักถูกขนานนามให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" (อีกรางวัลคือ เหรียญฟิลด์ส)
พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นที่หอประชุมที่มหาวิทยาลัยกฎหมายออสโล ซึ่งเดิมเคยเป็นสถานที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ระหว่างปี 1947–1989 มูลค่าเงินรางวัลในปัจจุบันคือ 6 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

**ประวัติ**
รางวัลนี้ริเริ่มมาตั้งแต่โอกาสครบรอบ 100 ปี ชาตกาลของอาเบล โดยนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ โซฟัส ลี (Sophus Lie) ได้มีแนวคิดให้มีการจัดตั้งรางวัลนี้ขึ้นหลังทราบว่ารางวัลโนเบลจะไม่มีสาขาคณิตศาสตร์ อย่างไรก็ตาม แนวคิดก็ถูกล้มเลิกไปหลังลีเสียชีวิตและการแยกตัวของสหภาพสวีเดน-นอร์เวย์

แนวคิดในการจัดตั้งรางวัลนี้ถูกเสนอขึ้นอีกครั้ง โดยในเดือนสิงหาคม ปี 2001 รัฐบาลนอร์เวย์ได้ประกาศว่ารางวัลอาเบลจะมีการมอบรางวัลเป็นครั้งแรกในปี 2002 เพื่อเป็นเกียรติแก่โอกาสครบรอบ 200 ปี ชาตกาลของอาเบล แต่มีพิธีมอบจริง ๆ ในปี 2003 โดยนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส Jean-Pierre Serre เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลนี้เป็นคนแรก (เขายังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลเหรียญฟิลด์สอีกด้วย)

**การคัดเลือก**
จะมีประกาศชื่อผู้ที่ได้รับรางวัลในช่วงเดือนมีนาคม หลังจากการคัดเลือกจากคณะกรรมการที่ประกอบด้วยนักคณิตศาสตร์จากนานาชาติ 5 คน ที่ถูกเลือกมาจากสหภาพคณิตศาสตร์นานาชาติ (IMU) และสมาคมคณิตศาสตร์แห่งชาติยุโรป (EMS) รัฐบาลนอร์เวย์มอบเงินจัดตั้งกองทุน 200 ล้านโครเนอร์นอร์เวย์ (ประมาณ 23 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) กองทุนนี้ดูแลโดยคณะผู้บริหารที่เลือกมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์
คณะกรรมการสามารถเลือกบุคคลที่เหมาะสมคนใดก็ได้ แต่ไม่มีสิทธิ์เลือกตัวเอง ผู้ที่ถูกเสนอชื่อจะต้องเป็นบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่หากผู้ที่ได้รับรางวัลเสียชีวิตหลังการประกาศชื่อ จะมีการมอบรางวัลให้ในภายหลัง ผลการตัดสินจะมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์ ภายใต้การแนะนำจากคณะกรรมการรางวัลอาเบล ซึ่งมีทั้งชาวนอร์เวย์และชาติอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- df=dmy-all- title=รางวัลอาเบล โดยสารานุกรมบริตานิกา
หมวดหมู่:รางวัลระหว่างประเทศ
ปอสา

ปอสา หรือ ปอกระสา (Broussonetia papyrifera) เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว แผ่นใบสากมือเล็กน้อย ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจุกแน่น ผลกลม สีแดงอมส้ม ภายในมีเมล็ดสีแดง ยาง ราก ใบ และเปลือกลำต้น ผู้ที่แพ้เมื่อรับประทานเข้าไปทำให้ท้องร่วง
เปลือกลำต้นใช้ทำกระดาษเรียกกระดาษสา เส้นใยจากเปลือกใช้ทำผ้าตาปาซึ่งใช้ในฟิจิ ตองงา ซามัว และตาฮีตีเปลือกและผลใช้เป็นยาในปากีสถาน สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ

**รวมภาพ**
Gelso da carta - autunno.JPG|ทรงต้น
Broussonetia papyrifera - Botanischer Garten Freiburg - DSC06385.jpg|ช่อดอกตัวเมีย
Broussonetia papyrifera - fleurs mâles.jpg|ช่อดอกตัวผู้
Broussonetia papyrifera fruits.jpg|ผล
Broussonetia papyrifera MHNT Texture of the trunk.jpg|เปลือก
Starr 061106-1467 Broussonetia papyrifera.jpg|การผลิตผ้าตาปา

**อ้างอิง**
 เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ไม้มีพิษ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2552
หมวดหมู่:วงศ์ขนุน
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:สมุนไพร
เว้

เว้ (Huế) หรือชื่อเดิม จังหวัดเถื่อเทียนเว้ หรือ เถื่อเทียนเฮว้ (Thừa Thiên Huế, help=no) เป็นเมืองชายฝั่งทางตอนใต้ของของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดกว๋างจิ ทางทิศใต้ติดกับเขตเทศบาลนครดานังและจังหวัดกว๋างนาม ทางทิศตะวันตกติดกับประเทศลาว และทางทิศตะวันออกติดกับทะเลตะวันออก เป็นจังหวัดที่ชายฝั่งทะเลยาว 128 กิโลเมตร มีพื้นที่ทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่ง 22,000 เฮกตาร์ และมีพื้นที่ป่ามากกว่า 200,000 เฮกตาร์ ในเมืองเว้มีหมู่วัดและสุสานจักรพรรดิที่กว้างขวาง
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2025 จังหวัดเถื่อเทียนเว้ได้มีการปรับโครงสร้างการปกครองใหม่เป็นนครเว้ ซึ่งเป็นนครภายใต้ส่วนกลางลำดับที่ 6 ของประเทศเวียดนาม

**ภูมิอากาศ**

**เขตการปกครอง**
เว้แบ่งออกเป็น 9 เขต/อำเภอ:

**การศึกษา**
 มหาวิทยาลัยเว้- วิทยาลัยภาษาต่างประเทศเว้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Huế
เถื่อเทียนเว้
บุหงาเกาะช้าง

บุหงาเกาะช้างหรือบุหงาเถา Frisodielsia discolor เป็นพืชใน วงศ์ Annonaceae เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ใบเดี่ยว ด้านบนของใบหยาบกร้าน ด้านล่างมีนวลสีขาวเกาะฉาบอยู่ ดอกเดี่ยว มีกลีบ 6 กลีบ เรียงสองชั้น กลีบชั้นในประกบเป็นทรงสามเหลี่ยมแหลม กลิ่นหอมแรง ผลกลุ่ม ผลย่อยเป็นรูปรี ออกดอกเดือนมีนาคม – เมษายน ใช้เป็นไม้ประดับ พบครั้งแรกที่เกาะช้าง จังหวัดตราด โดย A. Marcan ชาวอังกฤษ ลักษณะใกล้เคียงกับบุหงาเซิง
บุหงาเกาะช้างหรือบุหงาเถา เป็นไม้เถาเนื้อแข็งเลื้อยได้ไกล 4-6 เมตร มีเปลือกเรียบสีน้ำตาลอมเทา มีช่องอากาศสีขาวตามกิ่งบิดเวียนไปตามยาว เนื้อไม้เหนียว ใบรูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้าง 5-6 ซม. ยาว 15-18 ซม. โคนใบมน ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบเรียบ สีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีเขียวอมขาว มีเส้นกลางใบและเส้นแขนงใบนูนเด่น 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551หน้า 182
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
รางวัลวูล์ฟ

มูลนิธิวูล์ฟ
รางวัลวูล์ฟ (Wolf Prize) เป็นรางวัลที่จัดตั้งโดยมูลนิธิวูล์ฟ มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 เพื่อนักวิทยาศาสตร์และศิลปินที่ "มีผลงานที่เป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติ โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ สีผิว ศาสนา เพศ และมุมมองทางการเมือง"

**ประวัติ**
รางวัลวูล์ฟมีการมอบที่อาคารรัฐสภาเนสเซ็ท (Knesset Building) ประเทศอิสราเอล โดยมูลนิธิวูล์ฟ ที่ก่อตั้งโดยนักประดิษฐ์และเอกอัครราชทูตคิวบา ดร. ริคาร์โด วูล์ฟ (1887–1981) ประกอบด้วย 6 สาขา คือ เกษตรกรรม, เคมี, คณิตศาสตร์, การแพทย์, ฟิสิกส์ และศิลปะ (หมุนเวียนทุกปี ระหว่างจิตรกรรม, ดนตรี, สถาปัตยกรรม และประติมากรรม) ผู้ที่ได้รับรางวัลจะได้โล่ประกาศเกียรติคุณและเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ

**ความสำคัญ**
รางวัลวูล์ฟเป็นรางวัลที่มีเกียรติสูงส่งเป็นรองแค่รางวัลโนเบลเท่านั้น ในสาขาฟิสิกส์ ถือว่าเป็นใบเบิกทางไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลในภายหลัง ช่วงปี 1978-2010 มีผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบล 14 คนที่ได้รับรางวัลวูล์ฟร่วมด้วย นอกจากนี้ รางวัลวูล์ฟยังถูกยกย่องให้เป็น "รางวัลโนเบล" ในสาขาต่างๆ ที่รางวัลโนเบลไม่มีอีกด้วย เช่น สาขาคณิตศาสตร์ ก็เป็นหนึ่งในรางวัลที่ถูกเรียกว่าเป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" เช่นเดียวกับสาขาเกษตรกรรม ที่ถูกเรียกให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาเกษตรกรรม" เช่นกัน

**สาขา**
ทุกสาขายกเว้นสาขาศิลปะ มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1978 ในขณะที่สาขาศิลปะมีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1981- เกษตรกรรม- ศิลปะ (หมุนเวียนทุกปี ระหว่างจิตรกรรม, ดนตรี, สถาปัตยกรรม และประติมากรรม)- เคมี- คณิตศาสตร์- การแพทย์- ฟิสิกส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:รางวัลระหว่างประเทศ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2557 ตุลาคม 18

*ไทยพรีเมียร์ลีก 2557:
**เกิดเหตุวิวาทกันระหว่างแฟนบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด กับ สิงห์ท่าเรือ หลังการแข่งขันจบลงที่สนามเอสซีจีสเตเดียม ภายในเมืองทองธานี มีผู้ได้รับบาดเจ็บจนถูกนำส่งโรงพยาบาล  (สนุกดอตคอม)
}
งูปาล์ม

งูปาล์ม หรือ งูเขียวปาล์ม หรือ งูปาล์มแดง (Palm pit viper, Javanese pit viper,   Flat-nosed pit viper; Trimeresurus puniceus) เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ในจำพวกงูเขียวหางไหม้
งูปาล์ม เป็นงูเขียวหางไหม้ขนาดเล็ก ยาวประมาณ 35 เซนติเมตร มีสีและลวดลายปะปนกันหลายสี มีสีพื้นสีเขียว สีน้ำตาล และสีน้ำตาลอมแดง มีจุดประสีขาว ส่วนท้องสีน้ำตาลม่วง มีสิ่งที่ทำให้แตกต่างจากงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น คือ มีเกล็ดจมูกเชิดงอนขึ้น เกล็ดบนตาแหลมสูงทำให้แลดูเด่นชัด ไม่เหมือนงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น ๆ ซึ่งในครั้งแรกเข้าใจว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงของสีลวดลายหรือเป็นความแตกต่างระหว่างเพศของตัวผู้และตัวเมียของงูที่พบในเขตประเทศมาเลเซียและไม่พบในประเทศไทย แต่เมื่อนำมาเลี้ยงดูและศึกษาแล้วพบว่ามีลักษณะเช่นนี้เหมือนกันทั้งตัวผู้และตัวเมีย 
งูปาล์ม เดิมเคยเชื่อว่าเป็นงูถิ่นเดียวที่พบได้เฉพาะในภาคใต้ของไทย พบครั้งแรกโดยเกาะพาดอยู่กลางป่าหวาย ที่อำเภอท่าฉางเขตติดต่อกับจังหวัดนครศรีธรรมราช จึงได้ชื่อว่า "งูปาล์ม" และได้ให้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trimeresurus wiroti เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย แต่แท้จริงแล้ว งูปาล์มพบได้ทั่วไปตั้งแต่ภาคใต้ของไทยไปจนถึงมาเลเซียตะวันออกและอินโดนีเซีย โดยตัวอย่างต้นแบบแรกพบที่เกาะชวา โดยที่ไม่มีชนิดย่อย 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:งูเขียวหางไหม้
จังหวัดของประเทศเวียดนาม

ประเทศเวียดนาม แบ่งเขตการปกครองระดับแรกสุดออกเป็น 57 จังหวัด (tỉnh) และ 6 นครภายใต้การปกครองของส่วนกลาง (thành phố trực thuộc trung ương) โดยนครภายใต้ส่วนกลางจะเป็นนครที่ควบคุมโดยตรงจากรัฐบาลส่วนกลาง มีสถานะพิเศษเทียบเท่ากับจังหวัด และเป็นนครในระดับสูงสุดของประเทศเวียดนาม
จังหวัดต่าง ๆ จะแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับที่สองหรือระดับอำเภอ ซึ่งประกอบด้วยประเภทต่าง ๆ ได้แก่ นครภายใต้การปกครองของจังหวัด (thành phố thuộc tỉnh), เมืองระดับอำเภอ (thị xã) และอำเภอ (huyện)
ส่วนเขตการปกครองระดับอำเภอของนครภายใต้ส่วนกลางจะประกอบด้วยประเภทต่าง ๆ ได้แก่ นครภายใต้การปกครองของนครภายใต้ส่วนกลาง (thành phố trực thuộc thành phố trung ương), เมืองระดับอำเภอ (thị xã), เขต (quận) และอำเภอ (huyện)
เขตการปกครองระดับที่สามหรือระดับตำบล จะประกอบด้วยประเภทต่าง ๆ ได้แก่ แขวง (phường), เมืองระดับตำบล (thị trấn) และตำบล (xã)

**รัฐบาล**

**สภาประชาชน**

**คณะกรรมการประชาชน**

**รายชื่อและสถิติ**

**ภาค**
300px
รัฐบาลเวียดนามมักจะจัดกลุ่มจังหวัดต่าง ๆ โดยออกเป็น 8 ภาค การแบ่งภูมิภาคเช่นนี้ไม่ได้ถูกใช้เสมอไปและบางครั้งอาจพบการแบ่งกลุ่มจังหวัดแบบอื่นอีก ภาคทั้งแปดภาคได้แก่
#EEEE00 ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (Tây Bắc Bộ; เต็ยบั๊กโบะ)
#FFB90F ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (Đông Bắc Bộ; ดงบั๊กโบะ)
#FF6A6A ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง  (Đồng Bằng Sông Hồng; ด่งบั่งซงห่ง)
#00ff00 ชายฝั่งตอนกลางเหนือ (Bắc Trung Bộ; บั๊กจุงโบะ)
#00ffff ชายฝั่งตอนกลางใต้ (Nam Trung Bộ; นามจุงโบะ)
#0066ff  ที่สูงตอนกลาง (Tây Nguyên; เต็ยเงวียน)
#CD00CD ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (Đông Nam Bộ; ดงนามโบะ)
#FF34B3 ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (Đồng Bằng Sông Cửu Long; ด่งบั่งซงกื๋วล็อง)

**จังหวัดในอดีต**
 จังหวัดห่านามนิญ- จังหวัดห่าเซินบิ่ญ- จังหวัดห่าบั๊ก- จังหวัดเจิวด๊ก- จังหวัดล็องโห่- จังหวัดเหงะติ๋ญ- จังหวัดมิญหาย- จังหวัดหวิญฟู้- จังหวัดห่าเต็ย

**ดูเพิ่ม**
ISO 3166-2:VN

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  CityMayors.com article- zh  Comprehensive Map of Vietnam’s Provinces from around 1890
จังหวัดในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ภูมิภาคของประเทศเวียดนาม
ชุมทางหาดใหญ่ (ภาพยนตร์)

ชุมทางหาดใหญ่ หรือชื่ออื่น หนึ่งต่อเจ็ด ตอนใหม่ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม., สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ชุด หนึ่งต่อเจ็ด นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ไอดา หลิน, ปรียา รุ่งเรือง, ทักษิณ แจ่มผล, รุจน์ รณภพ และ ส.อาสนจินดา รับบทเป็น จ่าดับ จำเปาะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ไปถ่ายทำถึงอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ตลอดทั้งเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่โรงภาพยนตร์ควีนส์ 
ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมฟิล์มต้นฉบับได้หายสาบสูญไปนานถึง 48 ปี แต่ต่อมาได้มีการค้นพบฟิล์มต้นฉบับของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่วัดบ้านดง ตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ มีความยาวทั้งหมด 73 นาที จึงได้นำกลับมาฉายใหม่อีกครั้งและให้เสียงพากย์ใหม่โดย บัญชา เหมะบุตร, เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง, อรนุช ลาดพันนา, โฆษิต ดอกคำใต้, หนูแดง, อริชัย คำกองแก้ว, รัชนี คำกองแก้ว และโรสลาวัลณ์ ฉายที่โรงภาพยนตร์ศรีศาลายา เพื่อเป็นการรำลึกถึงมิตร ชัยบัญชา 

**เนื้อเรื่อง**
มิตร ชัยบัญชา รับบทเป็น พ.ต.ต. ทนนัก เสนาประจักษ์ ผู้ปลอมตัวมายังหาดใหญ่เพื่อสืบคดีของจอมโจร มะเซ็งกะ ที่ถูกกล่าวหาว่ายิงตำรวจตาย และไปอาศัยอยู่กับ ลีกิมซัว หัวหน้าผู้ก่อการร้ายไร้ชาติ แต่ทันทีที่ทนนักไปถึง เขากลับถูกลูกน้องของลีกิมซัวจับตัว จึงต้องแสร้งเป็นบ้า เหตุการณ์บานปลายจน จ่าดับ จำเปาะ กับเหล่า 7 ประจัญบาน ต้องออกโรงมาช่วยปราบปรามเหล่าร้าย

**นักแสดง**
 มิตร ชัยบัญชา- เพชรา เชาวราษฎร์- ไอดา หลิน- ส. อาสนจินดา

**ดูเพิ่ม**
 7 ประจัญบาน- ภาพยนตร์ชุด หนึ่งต่อเจ็ด- รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2509

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ส. อาสนจินดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:อำเภอหาดใหญ่
ซานตามาเรีย (รัฐฮิวกรังจีดูซูว)

ซานตามาเรีย (Santa Maria) เป็นนครและเทศบาล ตอนกลางของรัฐฮิวกรังจีดูซูว รัฐทางใต้สุดของประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 263,403 คน มีพื้นที่ 1,823 ตร.กม. (704 ตร.ไมล์)
หมวดหมู่:เมืองในรัฐฮิวกรังจีดูซูว
เนื้องอกของนิวโรเอ็กโตเดิร์มดั้งเดิม

เนื้องอกของนิวโรเอ็กโตเดอร์มอลดั้งเดิม (primitive neuroectodermal tumor, PNET) เป็นเนื้องอกร้ายของเซลล์สันประสาท พบได้น้อย ส่วนใหญ่พบในเด็กหรือผู้ที่อายุไม่กิน 25 ปี อัตรารอดชีวิตที่ 5 ปี อยู่ที่ 53%
ชื่อของเนื้องอกนี้มาจากการที่เซลล์ส่วนใหญ่ของเนื้องอกมาจากนิวโรเอ็กโตเดิร์มซึ่งไม่ได้พัฒนาและเปลี่ยนสภาพไปเป็นเซลล์ประสาทปกติ จึงมีลักษณะเป็นเซลล์ "ดั้งเดิม" (primitive)
หมวดหมู่:เนื้องอกของระบบประสาท
หมวดหมู่:เนื้องอกชนิดเซลล์กลมสีน้ำเงินขนาดเล็ก
ซัลเซตต์

เกาะซัลเซตต์ (Salsete) เป็นเกาะในรัฐมหาราษฏระ นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในเกาะที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในโลก โดยมีประชากรราว 15.1 ล้านคน โดยมีเนื้อที่เพียง 619 กม² ชาวมราฐายึดเกาะนี้จากชาวโปรตุเกสใน ค.ศ. 1739 ต่อมาอังกฤษได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1774
หมวดหมู่:เกาะในประเทศอินเดีย
กีฬาเฟสปิก 2006

กีฬาเฟสปิกเกมส์ 2006 การแข่งขันกีฬาเฟสปิก ครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย ระหว่างวันที่ 25 พฤศจิกายน - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) จำนวนนักกีฬา 3,641 คน จาก 46 ประเทศ การแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ จัดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากกีฬาเฟสปิกเป็นกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ ให้สอดคล้องกับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ เอเชียนพาราเกมส์ 2010 จัดขึ้นที่ กวางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ยังเป็นการเริ่มนับครั้งที่หนึ่งใหม่อีกด้วย.

**การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ**

**คำขวัญ และ สัญลักษณ์**

**คำขวัญ**

**สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ**

**สัญลักษณ์กีฬา**

**เหรียญรางวัล**

**สนามแข่งขัน**
 สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล (สนามกีฬาหลัก)- สนามกีฬาแห่งชาติเมอร์เดการ์

**พิธีเปิด - ปิดการแข่งขัน**

**พิธีเปิด**
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 9 จัดขึ้นในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ณ สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล โดยสมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน และ สมเด็จพระราชินีตวนกู เฟาซิอาห์ บินตี อัลมาร์ฮูม เติงกู อับดุล รอชีด เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด 

**พิธีปิด**

**การแข่งขัน**

**ชนิดกีฬา**
กีฬาเฟสปิกเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 17 ประเภท- 17px ยิงธนู (9)- 17px กรีฑา (120)- 17px แบดมินตัน (13)- 17px บอคเซีย (4)- 17px โบว์ลิ่ง (10)- 17px จักรยาน (12)- 17px ฟุตบอล 5 ฝ่าย (1)- 17px ฟุตบอล 7 ฝ่าย (1)- 17px ยูโด (12)- 17px ยกน้ำหนัก (20)- 17px เรือพาย (4)- 17px ยิงปืน (12)- 17px ว่ายน้ำ (81)- 17px ปิงปอง (20)- 17px วีลแชร์บาสเกตบอล (2)- 17px วีลแชร์ฟันดาบ (12)- 17px วีลแชร์เทนนิส (4)

**ตารางการแข่งขัน**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**ตารางสรุปเหรียญรางวัล**
ประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ 2006 ดังนี้
} 
2
0
5
7
24
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
4
2
7
25
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
4
1
6
26
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
3
4
8
27
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
2
8
11
28
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
0
2
3
29
กีฬาเฟสปิก 2006 
1
0
0
1
30
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
5
3
8
31
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
3
2
5
32
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
1
3
4
33
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
1
1
2
34
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
1
0
1
35
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
0
1
1
36
กีฬาเฟสปิก 2006 
0
0
1
1

**สรุปเหรียญรางวัลที่นักกีฬาไทยได้รับ**
ในการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ นักกีฬาไทยสามารถทำผลงานได้ทั้งหมด  เหรียญ แบ่งเป็น- เหรียญทอง จำนวน 61 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่ - เหรียญเงิน จำนวน 42 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่ - เหรียญทองแดง จำนวน 47 เหรียญ จาก  ชนิดกีฬา ได้แก่

**การตลาด**

**สัญลักษณ์นำโชค**

**สื่อประชาสัมพันธ์**

**สิทธิการออกอากาศ**

**เพลงประจำการแข่งขัน**

**ผู้สนับสนุน**

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเฟสปิกเกมส์ 2006 
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศมาเลเซียปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:เฟสปิกเกมส์
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่กัวลาลัมเปอร์เป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:เทศกาลกีฬาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:มหกรรมกีฬาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2549
มารือ (เติร์กเมนิสถาน)

มารือ (Mary) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมารือ ประเทศเติร์กเมนิสถาน ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด display=inline,title ตั้งอยู่ในโอเอซิสในทะเลทรายการากุม บนฝั่งแม่น้ำมูร์กาบ เมื่อปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 123,000 คน
เดิมที่เป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองมารู เป็นเมืองสำคัญของราชอาณาจักรเก่าแก่หลายสมัย ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 7-9 ต่อมาเป็นศูนย์กลางการศึกษาศาสนาอิสลาม ตกอยู่ใต้การปกครองของพวกเติร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และถูกพวกมองโกลบุกทำลายใน ค.ศ. 1221 รัสเซียได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1884

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเติร์กเมนิสถาน