Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เสรีภาพสื่อ

ค่าดัชนีเสรีภาพของสื่อประจำปี 2024
เสรีภาพของสื่อ (freedom of the press หรือ freedom of the media) เป็นหลักการพื้นฐานที่ว่าการสื่อสารและการแสดงออกผ่านสื่อต่าง ๆ ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์และสื่ออิเล็กทรอนิกส์โดยเฉพาะสื่อสิ่งพิมพ์ควรถือเป็นสิทธิในการใช้อย่างเสรี เสรีภาพดังกล่าวหมายความถึงการปราศจากการแทรกแซงจากรัฐที่เกินขอบเขต การอนุรักษ์อาจทำได้โดยอาศัยรัฐธรรมนูญหรือการคุ้มครองและความมั่นคงทางกฎหมายอื่น ๆ เนื้อหาขัดแย้งกับสื่อที่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ซึ่งชุมชน องค์กรตำรวจ และรัฐบาลได้รับค่าตอบแทนสำหรับลิขสิทธิ์ของตน
โดยไม่คำนึงถึงข้อมูลของรัฐบาล รัฐบาลใด ๆ อาจแยกแยะว่าเนื้อหาใดเป็นสาธารณะหรือได้รับการคุ้มครองจากการเปิดเผยต่อสาธารณะ สื่อของรัฐได้รับการคุ้มครองเนื่องจากเหตุผลข้อใดข้อหนึ่งจากสองเหตุผล ได้แก่ การจำแนกประเภทข้อมูลที่ละเอียดอ่อน หรือเป็นความลับ หรือความเกี่ยวข้องของข้อมูลเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติ รัฐบาลหลายแห่งยังอยู่ภายใต้ "กฎหมายเพื่อความโปร่งใส" หรือกฎหมายว่าด้วยเสรีภาพด้านข้อมูลซึ่งกำหนดขอบเขตผลประโยชน์ของชาติ และช่วยให้ประชาชนสามารถขอเข้าถึงข้อมูลที่รัฐบาลจัดขึ้นได้
ตามที่ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ มีข้อบัญญัติไว้ในข้อที่ 19 ว่า: "ทุกคนมีสิทธิในอิสรภาพแห่งความเห็นและการแสดงออกสิทธินี้รวมถึงอิสรภาพในการที่จะถือเอาความคิดโดยปราศจากความแทรกสอดและที่จะแสวงหา รับและแจกจ่ายข่าวสารและความคิดเห็นไม่ว่าโดยวิธีใด ๆ และโดยไม่คำนึงถึงเขตแดน"
ปรัชญานี้มักจะมาพร้อมกับกฎหมายที่รับประกันเสรีภาพในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในระดับต่าง ๆ (เรียกว่าเสรีภาพทางวิทยาศาสตร์) การตีพิมพ์ และสื่อ ความลึกซึ้งของกฎหมายเหล่านี้ฝังอยู่ในระบบกฎหมายของประเทศอาจลงไปลึกถึงรัฐธรรมนูญได้ แนวคิดเรื่องเสรีภาพในการพูดมักอยู่ภายใต้กฎหมายเดียวกันกับเสรีภาพสื่อ ดังนั้นจึงให้การปฏิบัติที่เท่าเทียมกันต่อการแสดงออกทางคำพูดและสิ่งพิมพ์ เสรีภาพสื่อได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในบริเตนใหญ่โดยที่พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (Licensing Act) สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1695 สวีเดนเป็นประเทศแรกในโลกที่นำเสรีภาพสื่อมาใช้ในรัฐธรรมนูญด้วยพระราชบัญญัติเสรีภาพสื่อ ค.ศ. 1766

**ดูเพิ่ม**
 การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เสรีภาพ
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น)

เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเป็นบุตรของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา

**ประวัติ**
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) เป็นบตรคนโตของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด)กับท่านเชย นายชื่น ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นที่ พระยาวรเชษฐ์ภักดี ว่าที่จุฬาราชมนตรี เจ้ากรมท่าขวา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ตอนปลายรัชกาล ท่านเฉกอะหมัดอยู่ในตำแหน่งจนอายุ 87 ปี แก่ชราลงมาก สมเด็จพระเจ้าปราสาททองจะให้พ้นตำแหน่งไปพักผ่อนก็เกรงจะกระเทือนใจ จึงโปรดเกล้าฯเลื่อนขึ้นเป็น เจ้าพระยาบวรราชนายก ที่ปรึกษาด้านมหาดไทย แล้วเลื่อน พระยาวรเชษฐ์ (ชื่น) บุตรชายคนโตของท่านซึ่งมีอายุเพียง 30 ปี ขึ้นเป็น เจ้าพระยาอภัยราชา สืบตำแหน่งสมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายเหนือ แทนบิดา
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) ดำรงตำแหน่งสมุหนายกถึง 40 ปี จนอสัญกรรมในตำแหน่งเมื่ออายุได้ 70 ปี ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

**บุตร-ธิดา**
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) มีบุตรกับภรรยาหลวง (ไม่ปรากฏนาม) 2 คน ได้แก่.
#เป็นหญิงชื่อ เลื่อน ซึ่งได้ถวายเป็นพระสนมของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง มีพระองค์เจ้าหญิงพระองค์หนึ่ง ทรงพระนามว่าพระองค์เจ้าแสงจันทร์
#เป็นชายชื่อ สมบุญ ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นจมื่นจงภักดีในกรมวัง ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์ ขึ้นเป็นพระยาบำเรอภักดี ปลัดทูลฉลองกรมวัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:วงศ์เฉกอะหมัด
อภัยราชา
หมวดหมู่:สมุหนายก
หมวดหมู่:การเมืองสวิตเซอร์แลนด์

หมวดหมู่นี้เกี่ยวกับประเด็นปัญหาทางการเมือง และการสมัครรับเลือกตั้งสำหรับตำแหน่งทางการเมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
สวิตเซอร์แลนด์
สวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประชาธิปไตยโดยตรง

หมวดหมู่:ทฤษฎีอนาธิปไตย
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:ลัทธิอนาธิปไตย
หมวดหมู่:ทฤษฎีสังคม
หมวดหมู่:อัตตาณัติ
หมวดหมู่:ระบอบการปกครอง
หมวดหมู่:หลักจริยธรรม
หมวดหมู่:การกระจายอำนาจ
หมวดหมู่:ความพึ่งพาตนเองได้
หมวดหมู่:ประชาธิปไตย
หมวดหมู่:อำนาจอธิปไตยของปวงชน
หมวดหมู่:เสรินิยมคลาสสิก
หมวดหมู่:ลัทธิอิงสามัญชน
หมวดหมู่:อนาธิปไตยสังคม
หมวดหมู่:สังคมนิยมอิสรนิยม
หมวดหมู่:ขบวนการทางสังคม
แม่แบบ:Middle Stone Age

== ดูเพิ่ม**
Stone Age
*Paleolithic
*Neolithic
*Bronze Age
*Prehistoric technology
หมวดหมู่:ไม่รวมในการพิมพ์
หมวดหมู่:กล่องนำทางยุคก่อนประวัติศาสตร์
พระราชพันธุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์วอน)

พระราชพันธุประพัทธ์ (พ.ศ. 2371 - พ.ศ. 2443) นามเดิม หม่อมราชวงศ์วอน เจษฎางกูร เป็นพระราชาคณะชั้นราชฝ่ายมหานิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร

**ประวัติ**
พระราชพันธุประพัทธ์ นามเดิม หม่อมราชวงศ์วอน เจษฎางกูร เกิดเมื่อ พ.ศ. 2371 เป็นโอรสในหม่อมเจ้าเถร เจษฎางกูร พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา พระราชอนุชาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้อุปสมบทอยู่ที่วัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร จนได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อพ.ศ. 2405
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งเป็นพระราชาคณะที่ พระราชพันธุประพัทธ์ เมื่อพ.ศ. 2429 และได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสมาจนถึงแก่มรณภาพเมื่อพ.ศ. 2443 อายุ 72 ปี

**สมณศักดิ์**
 พ.ศ. 2429 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชพันธุประพัทธ์

**ตำแหน่งทางคณะสงฆ์**
 เจ้าอาวาสวัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร (พ.ศ. 2405 - พ.ศ. 2443)

**อ้างอิง**
2443
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
พันธุประพัทธ์
หมวดหมู่:เจ้าอาวาสวัดสังเวชวิศยารามวรวิหาร
หมวดหมู่:ราชสกุลเจษฎางกูร
กระดูกสันหลังหัก

กายอุปกรณ์/อุปกรณ์พยุงเพื่อยืดกระดูกสันหลังด้านหน้ารูปกางเขน (CASH Orthosis) 
กระดูกสันหลังหัก (spinal fracture, vertebral fracture, broken back)
เป็นภาวะกระดูกหักที่กระดูกสันหลัง โดยมีรูปแบบต่าง ๆ รวมทั้ง 
กระดูกสันหลังหักเหตุอัด (vertebral compression fracture)
กระดูกแตก (burst fracture), กระดูกคอหัก (cervical fracture), กระดูกคอหักแบบ Jefferson, กระดูกคอหักแบบ Flexion teardrop, กระดูกสันหลังหักที่คอหรือที่อกแบบ Clay-shoveler, แบบ Chance, และแบบ Holdsworth fracture
กระดูกสันหลังหักที่อก (thoracic vertebrae) และที่เอว (lumbar vertebrae)
มักสัมพันธ์กับการบาดเจ็บที่อาจถึงตายหรือทำให้พิการ (major trauma) และอาจทำให้ไขสันหลังเสียหาย ซึ่งมีผลเป็นความบกพร่องทางประสาท (neurological deficit)


หมวดหมู่:ความผิดปกติของไขสันหลัง
อาการปวดขาที่เกิดจากประสาท

อาการปวดขาที่เกิดจากประสาท ( Neurogenic claudication, pseudoclaudication  ตัวย่อ NC) เป็นอาการสามัญอย่างหนึ่งของช่องไขสันหลังที่เอวตีบ (lumbar spinal stenosis)
และของการอักเสบที่เส้นประสาทซึ่งออกมาจากไขสันหลัง
คำคุณศัพท์ว่า "เกิดจากประสาท" หมายความว่า ปัญหาอยู่ที่เส้นประสาท และคำว่า claudication มาจากคำภาษาละตินที่แปลว่า ปวกเปียก เพราะว่าคนไข้รู้สึกปวดหรืออ่อนแรงที่ขา
ดังนั้น จึงควรแยกแยะ NC จาก อาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือด (Intermittent claudication) ซึ่งเกิดจากปัญหาการไหลเวียนของเลือด ไม่ใช่ปัญหาทางประสาท
อาการอาจเป็นทั้งสองข้างหรือข้างเดียวที่บั้นท้าย ต้นขา น่อง เป็นความไม่สบาย เจ็บปวด ชา หรือกะปลกกะเปลี้ย 
ในคนไข้บางราย อาการอาจจุดชนวนโดยการเดินหรือยืนนาน ๆ
ลักษณะคลาสสิกของอาการนี้ก็คือ อาการจะบรรเทาเมื่อเปลี่ยนอากัปกิริยาหรืองอเอว ไม่ใช่เพียงแค่พักเหมือนกับอาการที่มีเหตุจากการขาดเลือด
ดังนั้น คนไข้ที่มีอาการเหตุประสาทจะพิการน้อยกว่าในการขึ้นลงบันได เข็นรถ หรือปั่นจักรยาน
ในคนไข้ที่รากประสาทถูกบีบอย่างรุนแรง NC จะไม่เกิดเป็นระยะ ๆ แต่จะเป็นอย่างต่อเนื่อง
พยาธิสรีรภาพของโรคเชื่อว่าเป็นการขาดเลือดที่รากประสาทของเอว-กระเบนเหน็บ (lumbosacral) โดยเป็นเหตุทุติยภูมิเนื่องจากการบีบอัดของเส้นประสาทจากโครงสร้างรอบ ๆ รวมทั้ง- หน้าประกบข้อต่อ (facet) ที่โตเกิน- เอ็น ligamentum flavum ที่โตเกิน- ปุ่มงอกกระดูก (osteophyte) ที่โตเกิน- แผลเป็น- หมอนรองกระดูกสันหลังที่นูนหรือเคลื่อนออก
นอกจากอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือดแล้ว pseudo-trochanteric bursitis ก็ควรพิจารณาเพื่อวินิจฉัยแยกแยะด้วย

**เชิงอรรถและอ้างอิง**
หมวดหมู่:โรคของระบบประสาทนอกส่วนกลาง
เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ)

เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและสมเด็จพระเพทราชา และเป็นหลานของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา

**ประวัติ**
เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นบุตรชายคนที่ 2 เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) บุตรคนโตของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) สมบุญ ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวง แล้วเลื่อนเป็นจมื่นจงภักดีองค์ขวา ต่อมาได้เป็นพระยาบำเรอภักดิ์ เมื่อเจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) ถึงอสัญกรรม พระยาบำเรอภักดี (สมบุญ) ผู้บุตรมีอายุได้ 40 ปี สมเด็จพระนารายณ์โปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้เป็นเจ้าพระยาชำนาญภักดี ที่สมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายเหนือ

**บุตร-ธิดา**
เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) มีบุตรกับภรรยาชื่อ สมบุญ 2 คนได้แก่
#เป็นชายชื่อ ใจ ต่อมาคือ เจ้าพระยาเพ็ชร์พิไชย (ใจ) สมุหนายก อรรคมหาเสนาบดีกรมมหาดไทย
#เป็นชายชื่อ จิตร ต่อมาคือ พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:วงศ์เฉกอะหมัด
ชำนาญภักดี
หมวดหมู่:สมุหนายก
ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (จักรพรรดินิมเมียว)

ฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (Fujiwara no Junshi ; 1352 – 14 พฤศจิกายน 1414) หรือ ฟูจิวาระ โนะ โนบูโกะ พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิมนโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
พระพรหมสุรินทร์ (จิตร)

พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวรในแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา บุตรของเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและสมเด็จพระเพทราชา สืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา

**ประวัติ**
พระพรหมสุรินทร์ (จิตร) เป็นบุตรชายคนที่ 2 เจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) เมื่อโตขึ้นเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) บิดาได้นำถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวง ในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์สวรรคต พระเพทราชา จางวางกรมพระคชบาล ได้เป็นพระมหากษัตริย์ ได้โปรดเกล้าตั้งให้นายจิตร บุตรเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นที่พระพรหมสุรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวร ด้วยท่านจิตรนั้นชอบพอรักใคร่กับขุนหลวงสรศักดิ์ มหาอุปราชเป็นอันมาก แต่ท่านถึงแก่อนิจกรรมก่อนที่ขุนหลวงสรศักดิ์จะขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ในต้นแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:วงศ์เฉกอะหมัด
พรหมสุรินทร์
ไรช์

ไรช์ (Reich) เป็นคำในภาษาเยอรมัน โดยทั่วไปมีความหมายว่า "ประเทศ" หรือ "อาณาจักร" แต่คำว่าไรช์ในฉบับดั้งเดิมนั้นถูกใช้เพื่อสื่อถึงประเทศของชาวโรมัน โดยเฉพาะจักรวรรดิโรมัน นอกจากนี้ยังมีการใช้คำว่า ไกเซอร์ไรช์ (ประเทศของไกเซอร์) สื่อถึงจักรวรรดิ และ เคอนิจไรช์ (ประเทศของกษัตริย์) สื่อถึงราชอาณาจักร
คำว่า ไรช์ ในแง่ประวัติศาสตร์ อาจหมายถึง:- ราชอาณาจักรแฟรงก์ (Fränkisches Reich) และจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Karolingerreich) ในสมัยกลาง- จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Heiliges Römisches Reich) - จักรวรรดิเยอรมัน (Deutsches Kaiserreich) เริ่มใช้คำว่า "ไรช์เยอรมัน" ตั้งแต่การรวมชาติเยอรมันในปีค.ศ. 1871 ไปจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในค.ศ. 1918- สาธารณรัฐไวมาร์ ในช่วงค.ศ. 1919–1933 ยังคงใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ไรช์เยอรมัน"- นาซีเยอรมนี ถูกเรียกว่า ไรช์ที่สาม ตั้งแต่เหตุมัคท์แอร์ไกรฟุงในค.ศ. 1933 ไปจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในค.ศ. 1945- สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในปัจจุบัน บางครั้งถูกเรียกเชิงเสียดสีว่า แมร์เคิลไรช์ (Merkelreich) ซึ่งมาจากนามของนายกรัฐมนตรี อังเกลา แมร์เคิล- สหภาพยุโรป ภายใต้การครอบงำของเยอรมนีถูกเปรียบเปรยว่าเป็น ไรช์ที่สี่ คำนี้ใกล้ความเป็นจริงขึ้นไปอีกเมื่อสหราชอาณาจักรจะทำการเบร็กซิต
ระหว่างยุคจักรวรรดิเยอรมันจนถึงนาซีเยอรมนี รัฐชาติเยอรมันใช้ชื่อประเทศอย่างเป็นทางการว่า ไรช์เยอรมัน ทำให้พวกนาซีประดิษฐ์คำว่า ไรช์ที่สาม ขึ้นมาเพื่อการโฆษณาชวนเชื่อว่ารัฐบาลนาซีเยอรมนีนั้น เป็น "ผู้สืบทอด" ของ ไรช์ที่หนึ่ง และ ไรช์ที่สอง ซึ่งคำว่า ไรช์ที่หนึ่ง และ ไรช์ที่สอง นี้เอง ไม่เคยถูกใช้โดยนักประวัติศาสตร์คนใดมาก่อน ในขณะที่คำว่า ไรช์ที่สี่ ถูกใช้ในงานประพันธ์หรือคำพูดเสียดสีทางการเมืองเท่านั้น
ไรช์ เป็นคำนามที่หมายความว่า "ประเทศ" หรือ "อาณาจักร" ในตัวมันเองอยู่แล้ว ดังนั้นกรณีที่มักพบการใช้คำว่า "จักรวรรดิไรช์" หรือ "อาณาจักรไรช์" จึงเป็นการใช้งานอย่างผิดๆ
ประเทศออสเตรียมีชื่อในภาษาเยอรมันว่า Österreich ซึ่งมีความหมายว่า "ไรช์ตะวันออก"

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาเยอรมัน
โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ

โอฮะระโนะ โนะ นิชิ โนะ มิเนะโนะเอะ (Ōharano no Nishi no Minenoe no Misasagi) พระราชสุสานหลวงที่ตั้งอยู่ในย่าน นิชิเคียว ใน เมืองเคียวโตะ เป็นที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 54
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคเฮอัง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกียวโต
เจ้าพระยาเพ็ชร์พิไชย (ใจ)

เจ้าพระยาเพ็ชร์พิไชย (ใจ) เป็นสมุหนายกในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เป็นบุตรคนโตของเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชและสมเด็จพระเพทราชา สืบเชื้อสายมาจากของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา

**ประวัติ**
เจ้าพระยาเพ็ชร์พิไชย (ใจ) เป็นบุตรคนโตของเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) เมื่อโตขึ้นเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) บิดาได้นำถวายตัวเป็นมหาดเล็กหลวง ในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์สวรรคต พระเพทราชา จางวางกรมพระคชบาล ได้เป็นพระมหากษัตริย์ ได้โปรดเกล้าตั้งให้นายจิตร บุตรเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นที่พระพรหมสุรินทร์ เจ้ากรมพระตำรวจฝ่ายพระราชวังบวร  และได้ถึงแก่กรรมในต้นแผ่นดินพระเพทราชา  ส่วนนายใจ พี่ชายหาได้มีบรรดาศักดิ์ในสมัยนั้นไม่
จนต่อมาครั้งแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ จึงโปรดเกล้าตั้งนายใจ บุตรเจ้าพระยาชำนาญภักดี (สมบุญ) เป็นพระยาเพชรพิไชย จางวางกรมล้อมพระราชวังหลวง ต่อมาพระยาเพชรพิไชย (ใจ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยาในนามเดิม ส่วนตำแหน่งราชการได้เป็นสมุหนายก อรรคมหาเสนาบดีกรมมหาดไทย

**บุตร-ธิดา**
เจ้าพระยาเพ็ชร์พิไชย (ใจ) สมรสกับ แฉ่ง บุตรีเจ้าพระยารัตนาธิเบศ (ขุนเณร) สมุหพระกลาโหมในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระมีบุตรธิดา 3 คนได้แก่
#เป็นหญิงชื่อ แก้ว เป็นท่านผู้หญิงในเจ้าพระยากลาโหม บ้านคลองแกลบ
#เป็นชายชื่อ เชน ต่อมาเป็น พระยาจุฬาราชมนตรี (เชน) เจ้ากรมท่าขวา
#เป็นชายชื่อ เสน ต่อมาเป็น เจ้าพระยามหาเสนา (เสน) สมุหพระกลาโหม
และมีบุตรกับ นาก เป็นภรรยาพระราชทานอีก 1 คนคือ
#เป็นชายชื่อ หนู ต่อมาเป็น จมื่นไวยวรนารถ (หนู)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:วงศ์เฉกอะหมัด
เพ็ชร์พิไชย
หมวดหมู่:สมุหนายก
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาอิสลามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
เจ้าหญิงโคซู

เจ้าหญิงโคซู (Kōzu-naishinnō ; ? – 11 พฤษภาคม 1384) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 12 ใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 และเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 ซึ่งพระองค์มีพระโอรส-ธิดากับจักรพรรดิซะงะทั้งสิ้น 2 พระองค์

**บันทึก**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
เจ้าหญิงบัสมาห์ บินต์ เฏาะลาล

เจ้าหญิงบัสมาห์ บิน เฏาะลาล พระวรราชกุมารีแห่งจอร์แดน (Her Royal Hignhess Princess Basma bint Talal The Princess Royal of Jordan) พระราชธิดาพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน ทรงเสกสมรสกับ พันเอก ทัมเมอร์ ดาร์กติวาร์กานาร์ มีพระบุตร 3 คน พระองค์ทรงดำรงพระราชอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระราชกุมารีแห่งฮัชไมต์จอร์แดน เนื่องด้วยพระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระบรมชนกนาถและสมเด็จพระราชมารดา

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 Jordan: Knight Grand Cordon of the Supreme Order of the Renaissance, Special Class- Austria: Grand Cross of the Order for Services to the Republic of Austria- Brunei: Knight Grand Cross with Collar of the Order of the Most Esteemed Family Order of Brunei, Special Class- 1964 Iranian Imperial Family: Recipient of the Commemorative Medal of the 2,500 year Celebration of the Persian Empire- Japan: Paulownia Dame Grand Cordon of the Order of the Precious Crown- Spain: Knight Grand Cross of the Order of Isabella the Catholic- Sweden: Member Grand Cross of the Royal Order of the Polar Star- United Kingdom: Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order

**รางวัล**
 Jordan: Honorary Person for the International Year of Volunteers plus 10 - 2001- Indonesia: Honorary Degree of Doctor of Laws of the As-Syafiiyah Islamic University- Japan: Dr. Jushichiro Naito International Childcare Award- United Kingdom
** England
*** BerkshireReading: Honorary Degree of Doctor of Laws of the University of Reading
*** OxfordshireOxford: Honorary Fellow of Pembroke College
** Scotland
*** Edinburgh: Honorary Fellow of the Royal College of Physicians of Edinburgh- United Nations: Woman of the Year 1995 of the Arab Regional Preparatory Meeting for the Fourth World Conference on Women
** UNESCO: Recipient of the UNESCO Golden Anniversary Commemorative Medal- United States
** Massachusetts
*** Northampton: Honorary Degree of Doctor of Laws of the Smith College- World Association of Girl Guides and Girl Scouts: World Citizenship Award
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮัชไมต์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงจอร์แดน
หมวดหมู่:ชาวจอร์แดน
หมวดหมู่:ชาวจอร์แดนเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2017

การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2017 จะจัดขึ้นที่ศูนย์แสดงสินค้าและการค้าระหว่างประเทศมาเลเซีย, กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย

**กำหนดการแข่งขัน**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
รวมทั้งสิ้น 16 ทีมจาก 9 ประเทศในการแข่งขันวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2017:

**ประเภททีมชาย**

**ประเภททีมหญิง**

**การแบ่งกลุ่ม**

**ทีมชาย**
การจับสลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นที่เมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2017

**ทีมหญิง**
การจับสลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นที่เมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2017

**การแข่งขันประเภททีมชาย**

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**รอบสุดท้าย**

**การแข่งขันประเภททีมหญิง**

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**รอบสุดท้าย**

**สรุปเหรียญรางวัล**

**ตารางเหรียญรางวัล**

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Official website 
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2017
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2560
ปูแมงมุมญี่ปุ่น

ปูแมงมุมญี่ปุ่น (ทะกะอะชิงะนิ) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่าMacrocheira kaempferi,  เป็นสายพันธุ์ปูทะเลที่สามารถพบได้ทั่วไปในน่านน้ำของประเทศญี่ปุ่น มันถูกจับเพื่อนำมาทำอาหารเนื่องจากเนื้อมีรสชาติดีและถือว่าเป็นอาหารอันโอชะของญี่ปุ่น

**ลักษณะ**
ชื่อของมันในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าปูขายาวซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งตามลักษณะขาของมัน โดยปูแมงมุมญี่ปุ่นนี้มีขายาวที่สุดในสัตว์จำพวกสัตว์ขาปล้องโดยมีขนาดประมาณ5.5เมตร ลำตัวของมันจะมีลักษณะกลมคล้ายหัวใจซึ่งจะกว้างประมาณ 30-40 ซ.ม.และยาวประมาณ 20 ซ.ม. นำหนักเฉลี่ยของพวกมันคือประมาณ 15-20 กิโลกรัมปูตัวเมียนั้นจะมีขาและก้ามสั้นกว่าปูตัวผู้ ลำตัวของมันจะมีสีส้มและมีจุดสีขาวๆแต้มเป็นจุดหรือลายตามลำตัวพวกมันมีรูปร่างที่ดุดันน่ากลัวแต่มีนิสัยอ่อนโยนและไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์กระดองของมันสามารถใช้ในการป้องกันตัวจากนักล่าจำพวกหมึกยักษ์ได้ดีอีกทั้งกระดองของพวกมันมีปุ่มมีหนามและบางครั้งก็ถูกปกคลุมด้วยฟองน้ำหรือสาหร่ายทำให้นักล่าไม่ทันสังเกต

**ที่อยู่อาศัย**
ปูแมงมุมญี่ปุ่นสามารถพบได้บริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของ เกาะฮนชู, อ่าวโตเกียวไล่ลงไปทางใต้จนถึงประเทศไต้หวันตัวเต็มวัยนั้นจะพบได้ที่ความลึก 50-600เมตร พวกมันชอบทะเลลึกที่เป็นพื้นทรายหรือดินโคลนโดยปกติพวกมันจะอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิ 10-13 องศา

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปู
หมวดหมู่:สัตว์น้ำ
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนที่รับประทานได้
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนเศรษฐกิจ
อาโยชริดาร์ ข่าน

หยวนเจาจง (p=Yuán Zhāozōng; 23 มกราคม ค.ศ. 1340 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1378) หรือ อาโยชริดาร์ ข่าน (Аюушридар хаан) หรือ ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า (p=Bìlǐkètú Hàn Àiyóushílǐdálà; Biligtü Khan Ayushiridara) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์หยวนเหนือ 
จักรพรรดิหยวนเจาจงประสูติเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1340 มีพระนามเดิมว่า อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์หยวน (ยฺเหวียน) ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีคี จักรพรรดินีชาวเกาหลี
เมื่อจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1370 เจ้าชายอ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีการถวายพระนามเป็นภาษามองโกลว่า ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน จากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคมหรืออีก 4 วันต่อมาโดยตลอด 8 ปีในรัชสมัยกองทัพมองโกลสามารถเข้ายึดครองดินแดนหลายแห่งของ ราชวงศ์หมิง ไว้ได้จนกระทั่งจักรพรรดิเจาจงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1378 ขณะพระชนมายุเพียง 38 พรรษาโดยมี เจ้าชายทัวกู่ซือเทียมู่เอ๋อร์ (p=Tuōgǔsī Tiēmù'ér; Tögüs Temür) พระอนุชาต่างพระมารดาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา

**พระราชวงศ์**
 พระราชบิดา: จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง- พระราชมารดา: จักรพรรดินีคี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน
เจาจง
คณะกรรมการโอลิมปิกตุรกี

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี (Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi; ตัวอักษรย่อ: TMOK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 1908 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศตุรกีในโอลิมปิก- ประเทศตุรกีในยูโรเปียนเกมส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี  
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
ตุรกี
เจ้าหญิงอิโนะเอะ

เจ้าหญิงอิโนะเอะ (井上内親王; 1260 – 30 พฤษภาคม 1318) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ต่อมาพระองค์ถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1315 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าทำการสาปแช่งองค์จักรพรรดิผู้เป็นพระสวามี

**โอรส-ธิดา**
 เจ้าชายโอะซะเบะ- เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าชายโอะซะเบะพระเชษฐาและเจ้าหญิงอิโนะเอะพระมารดาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะซึ่งขณะนั้นเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ ได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50

**บันทึก**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนะระ
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนนีในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และเป็นพระอัยยิกาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เป็นพระปัยยิกาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ประวัติ**
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นธิดาของพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง ผ่องเป็นธิดาของพระยาพัทลุง (ทองขาว) กับปล้อง (น้องสาวคุณหญิงเพ็ง พระชนนีในสมเด็จพระศรีสุลาไลย) เจ้าจอมมารดาทรัพย์มีพี่น้อง 2 คนคือ
#รอด หรือ ฉิม ต่อมาได้เป็นภรรยาพระเทพเพชรรัตน์ (นาค) ย่าของพระนมปริก
#น้อย ต่อมาได้เป็นภรรยาพระยาเทพอรชุน (แสง)
พระอักษรสมบัติ (ทับ) ได้พามาถวายตัวเป็นหม่อมในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ได้มีพระประสูติกาลหม่อมเจ้าสององค์ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมทรัพย์จึงได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าจอมมารดาทรัพย์
เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็นหนึ่งในสามพระสนมเอกที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดมาก อีกสองคนคือเจ้าจอมมารดาบางและเจ้าจอมมารดาอิ่ม เหตุผลที่โปรดเจ้าจอมมารดาทรัพย์นั้นสันนิษฐานว่าเพราะเป็นพระญาติสนิทในสมเด็จพระศรีสุลาลัย

**พระราชโอรส-ธิดา**
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์คือ
#พระองค์เจ้าชายศิริวงศ์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงสถาปนาเป็น กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาพระอัฐิเป็น สมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ ทรงเป็นพระชนกในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี
#พระองค์เจ้าหญิงละม่อม ในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงสถาปนาเป็น พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร แล้วเลื่อนเป็น พระเจ้าบรมมหัยยิกาเธอ กรมสมเด็จพระสุดารัตนราชประยูร ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 ทรงออกพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าจอมมารดา
หมวดหมู่:พระภรรยาในรัชกาลที่ 3
คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์

คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์ โดยพฤตินัยได้ก่อตั้งรัฐบาลแห่งนาซีเยอรมนีระหว่างวันที่ 30 มกราคม และ 30 เมษายน ปี ค.ศ. 1945 เมื่อครั้งที่ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันไรซ์โดยประธานาธิบดี เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค-ได้รับการสนับสนุนตามที่ได้วางแผนกันเอาไว้โดยนักการเมืองอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ฟรันซ์ ฟอน พาเพิน ซึ่งเป็นผู้รักษาการณ์สำนักงานรองนายกรัฐมนตรีของตัวเอง เดิมคณะรัฐมนตรีแรกของฮิตเลอร์ถูกเรียกว่า "คณะรัฐมนตรีไรซ์เพื่อการกอบกู้ชาติ" ซึ่งเป็นการร่วมมือกันของพรรคนาซีของฮิตเลอร์และฝ่ายอนุรักษ์นิยมแห่งชาติของพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน (DNVP) ต่อมาได้กลายเป็นคณะรัฐมนตรีโดยเฉพาะฝ่ายพรรคนาซีเท่านั้น เมื่อพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมันถูกข่มขู่ให้ทำการสลายตัว
ในช่วงรัฐบัญญัติมอบอำนาจในปี ค.ศ. 1933 ผ่านไปสองเดือนหลังจากที่ฮิตเลอร์ได้เข้ารับตำแหน่ง ได้มอบหมายให้คณะรัฐมนตรีมีอำนาจในการออกกฎหมายโดยไม่ผ่านความเห็นชอบของไรสทาคเป็นเวลาสี่ปี แต่ในความเป็นจริงอำนาจนี้ได้ตกเป็นของฮิตเลอร์และเจตนาและวัตถุประสงค์ทั้งหมดได้ทำให้ฮิตเลอร์กลายเป็นจอมเผด็จการ ภายหลังจากการผ่านรัฐบัญญัติมอบอำนาจ การอภิปรายอย่างจริงจังมากหรือน้อยได้สิ้นสุดลงในการประชุมคณะรัฐมนตรี.
คณะรัฐมนตรีประชุมนาน ๆ ครั้งหลังปี ค.ศ. 1934 และมีประชุมเต็มคณะครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1938 อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีมีขนาดในกระดาษเพิ่มขึ้นมหาศาลเนื่องจากการเพิ่มผู้บัญชาการกองทัพและรัฐมนตรีลอยหลายคน

**คณะรัฐมนตรี**
รัฐมนตรีแห่งไรซ์ประกอบด้วยรัฐมนตรีดังต่อไปนี้:
หมวดหมู่:รัฐบาลนาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ

ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ (IWGP U-30 Openweight Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์จาก นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2003 เป็นเข็มขัดแชมป์สำหรับรุ่นโอเพ้นต์เวท ที่นักมวยปล้ำอายุต่ำกว่า 30 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันที่เรียกว่า G2 U-30 Climax โดย Hiroshi Tanahashi ได้ชนะในทัวร์นาเมนต์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 และเป็นแชมป์คนแรก แชมป์ U-30 Openweight ได้รับการยอมรับให้เป็นเข็มขัดแชมป์ของ IWGP ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นตำแหน่งแชมป์ได้ว่างลงในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดยมุ่งให้ความสำคัญกับแชมป์ IWGP Heavyweight Championship และทำให้แชมป์ IWGP U-30 Openweight ถูกรีไทร์ไป

**รายนามการครองแชมป์**

**ดูเพิ่ม**
เนเวอร์ โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 New Japan Pro Wrestling: IWGP U-30 Open Weight Championship- Wrestling-Titles.com: IWGP U-30 Open-weight Title
หมวดหมู่:เข็มขัดแชมป์ของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง
ฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ

ฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ (藤原宮子; ? – 11 สิงหาคม 1297) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 44 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 
พระสนมมิยะโกะเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเมียว จักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุจึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (ป้า) ของ จักรพรรดินีโคเก็ง จักรพรรดิองค์ที่ 46 กระทั่งใน พ.ศ. 1292 เมื่อจักรพรรดินีโคเก็งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระสนมมิยะโกะเป็นไทโคไทโงหรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า 
พระสนมมิยะโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 1297 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดินีโคเก็ง

**บันทึก**
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนะระ
เจ้าชายคูซากาเบะ

เจ้าชายคูซากาเบะ (Kusakabe no miko; ค.ศ. 662 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 689) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นตั้งแต่ ค.ศ. 681 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเท็มมุ พระราชมารดาของพระองค์คือจักรพรรดินีจิโต
พระองค์เป็นพระราชบุตรพระองค์เดียวของพระมารดาอ้างอิงจาก นิฮงโชกิ ใน ค.ศ. 681 พระองค์ได้รับสถาปนาให้เป็นมกุฎราชกุมาร ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 686 พระราชบิดาของพระองค์ จักรพรรดิเท็มมุ ประชวรหนักและมอบพระราชอำนาจให้จักรพรรดินีของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต และ มกุฎราชกุมาร เจ้าชายคูซาคาเบะ หลังการสวรรคตของพระราชบิดาของพระองค์ พระองค์ตกพระทัยที่พระองค์ไม่ได้ขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์นำการจัดพระราชพิธีฝังพระบรมศพและก่อสร้างพระราชสุสานของจักรพรรดิเท็มมุ แต่ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 689 พระชนมายุเพียง 28 พรรษา พระองค์มีพระนามหลังสวรรคตว่า จักรพรรดิโอกาโนมิยาเงียว (岡宮御宇天皇)
ตำแหน่งพระราชสุสานของพระองค์ไม่แน่นอน บางคนคิดว่าอยู่ใน ทากาโทริ จังหวัดนาระ
พระองค์อภิเษกกับ เจ้าหญิงอาเบะ พระธิดาของ จักรพรรดิเท็นจิ ทั้งสองพระองค์มีโอรสธิดาอย่างน้อยสามพระองค์ เจ้าชายคารุ เจ้าหญิงฮิดากะ และ เจ้าหญิงคิบิ หลังจากการสวรรคตของพระองค์ พระราชมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ ภายหลัง เจ้าชายคารุ และ เจ้าหญิงฮิดากะ ครองราชบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิมมมุ และ จักรพรรดินีเก็นโช ตระกูลอาซากูระอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากพระองค์

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โคไตชิ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน (Azərbaycan Milli Olimpiya Komitəsi; ตัวอักษรย่อ: AZMOC) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาเซอร์ไบจาน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ในปี ค.ศ. 1996 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่แอตแลนตา สหรัฐ
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานตั้งอยู่ที่เมืองบากู

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก- ประเทศอาเซอร์ไบจานในยูโรเปียนเกมส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจาน date=2012-03-01 
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
อาเซอร์ไบจาน
เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล

เจ้าชายมูฮัสซัน บิน เฏาะลาล (Prince Hassan bin Talal) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน ทรงเสกสมรสกับ นางซาร์วาธ อิครามูลลาห์ (ภายหลัง :เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน) มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ คือ
*เจ้าหญิงราห์มา บิน ฮัสซัน- เจ้าหญิงซูมายา บิน ฮัสซัน
*เจ้าหญิงบาห์ดียา บิน ฮัสซัน
*เจ้าชายราตไฮต์ บิน ฮัสซัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:ชาวจอร์แดน
หมวดหมู่:ชาวจอร์แดนเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮัชไมต์
หมวดหมู่:เจ้าชายจอร์แดน
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดน
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)

อนุสรณ์ทหารนิรนาม
สุสานทหารนิรนาม (Могила Неизвестного Солдата) เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967 
อนุสรณ์ประกอบไปด้วย แท่นหินพอร์ไฟรีสีแดง โดยในแท่นมีประติมากรรมทองแดง โดยในประติมากรรมประกอบด้วย ใบlaurel หมวกทหารและธงชัย ในส่วนหน้าของอนุสรณ์ มีดาวห้าแฉกในจัตุรัสที่ทำจาก labradorite ด้วยในดาวห้าแฉกมีคบเพลิงนิรันดร์กาลอยู่ตรงกลาง ในคบเพลิงมีข้อความสลักไว้ว่า "นามผู้กล้าวายชนม์หารู้ วีรกรรมสู้คงประจักษ์" ("Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен") ไฟสำหรับคบเพลิงนี้ได้มาจาก Field of Mars ที่เลนินกราด ทางซ้ายของสุสานมีข้อความตรงกำแพงว่า "1941 - แด่ผู้ที่สละชีพเพื่อมาตุภูมิ - 1945" ("1941 Павшим за Родину 1945")
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง

**สมุดภาพ**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมอสโก
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2560 กรกฎาคม 21

* เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.7 ริกเตอร์ในบริเวณทะเลอีเจียนใกล้กับประเทศกรีซและประเทศตุรกีโดยมีผู้เสียชีวิต 2 คนและบาดเจ็บมากกว่า 200 คน (Reuters via ABC)- เชสเตอร์ เบนนิงตัน นักร้องนำวงลิงคินพาร์ก เสียชีวิตที่บ้านพักส่วนตัวในเขตปาลอส เวอร์เดส เอสเตท รัฐแคลิฟอร์เนีย ( CNN)
}
คูนิเกียว

ซากโบราณสถานของเมืองคูนิเกียว
คูนิเกียว (Kuni-kyō หรือ Kuni no miyako) เป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง ค.ศ. 740 ถึง ค.ศ. 744 ซึ่งพระราชวังหลวง (Kuni-kyū หรือ Kuni no miya) ถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือนครคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโต ตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45

**ประวัติ**
คูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ ค.ศ. 744 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปี จากนั้นในปีต่อมาคือ ค.ศ. 745 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ ค.ศ. 746 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบานะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของตระกูลทาจิบานะ

**ดูเพิ่ม**
 เมืองหลวงญี่ปุ่น- โชกุนิฮงงิ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคนาระ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเกียวโต
พระแม่พรหมาณี

พระแม่พรหมาณี (สันสกฤต: ब्रह्माणी อังกฤษ: Brahmani)หรือพรหมมี เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่พรหมมาณีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระพรหมและพระสุรัสวดี พระแม่พรหมาณีทรงมีลักษณะเหมือนพระพรหม เพียงแต่ทรงเป็นสตรีเท่านั้น

**เทวตำนาน**

**ดูเพิ่ม**
 สัปตมาตฤกา

**อ้างอิง ==
พระอินทราณี

พระอินทราณี (Sanskrit: इन्द्राणी, IAST: Indrāṇī, lit. ราชินีแห่งพระอินทร์) หรือเป็นที่รู้จักในอีกนาม คือ  ศจี (Sanskrit: शची, IAST: Śacī) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ชายาของพระอินทร์ และเป็นหนึ่งในคณะเทวีมาตฤกา1998

**นิรุกติศาสตร์และฉายา**
ในสมัยพระเวท นามของนางนั้นมาจากสามีของนางนามว่า อินทราณี (Indrāṇī) นั้น มาจาก พระอินทร์ และหมายถึง 'ราชินีแห่งพระอินทร์'p=17 เช่นเดียวกัน คำไวพจน์นามของพระอินทร์นั้นมาจากความเกี่ยวข้องในฐานะสามีของนางเช่นกัน เช่น ศจีปติ (สามีของนางศจี), ศจีทระ (นางศจีของพระอินทร์) หรือ ศจีวระ (ผู้ดูแลนางศจี)p=989
ศจี (Śacī) เป็นอีกนามไวพจน์ยอดนิยมของพระอินทราณี นักวิชาการชาวอังกฤษ นามว่า เซอร์ โมเนียร์ โมเนียร์‑วิลเลียมส์ ได้ศึกษาและอธิบายความหมายอันแปลว่า 'วจี', 'พลังแห่งวจี' หรือ 'วจีอันคารมคมคาย' ซึ่งมาจากคำสันสกฤต ศจะ ซึ่งหมายถึง 'คำพูด', 'กล่าว' หรือ 'บอก' ศจี ยังเกี่ยวข้องกับคำว่า ศักดิ์ อันหมายถึง 'พละกำลัง', 'ความแข็งแกร่ง', 'การสำแดง' หรือ 'ความสำเร็จ'p=989 
เดวิด คินสลีย์ ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญในด้านเทพีในศาสนาฮินดูเชื่อว่า คำว่า ศจี เป็นการตีความอธิบายจากศักติ อันหมายถึง พละกำลังอำนาจp=17 และนักวิชาการท่านอื่น ๆ แปลความหมายของคำนี้ว่า 'ผู้มีความงาม' อันหมายถึงคำว่า ศจีp=109
สำหรับนามอื่นรวมถึง: - เอนทรี (Aindrī) – 'ชายาของพระอินทร์'p=158- เปาโลมี (Poulomī) – 'ธิดาของอสูรปุโลมา'p=165–166- ปุโลมาจา (Poulomujā) – 'บุตรีแห่งอสูรปุโลมา'p=165–166- เทวราณี (Devarāṇī) – 'ราชินีแห่งเทวดา' - จารุธรา (Cārudhārā) – 'ผู้ทรงความงาม'p=89- ศักราณี (Śakrāṇī) – 'ชายาของท้าวศักระ (คือ พระอินทร์)'2014- มเหทราณี (Mahendrāṇī) – 'ชายาของท้าวมเหทร (พระอินทร์)'2014

**ในศาสนาอื่น ๆ**
จิตรกรรมพระอินทร์และพระอินทราณีทรงช้างเอราวัณ, 1680, จาก อาเมร์ รัฐราชสถาน จัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะลอสแองเจลีสเคาน์ตี้ สหรัฐ
พระอินทราณียังปรากฏในคติศาสนาอื่น ๆ ถึงแม้จะมิได้มีบทบาทมากนัก ในประเพณีศาสนาเชน นางนั้นเป็นดังภาพสะท้อนของพระอินทร์ และเป็นตัวแทนของคู่รักในอุดมคติ2016 ตามตำนานเมื่อครั้งประสูติ ตีรถังกร นางพร้อมด้วยสามีทรงช้างเอราวัณมาถวายพระพรและนบนมัสการพระองค์เพื่อศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคลp=245
ในพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎกภาษาบาลี พระอินทราณีได้รับการขนานนาม คือ สุชาดา (Sujā) ชายาของท้าวสักกะp=487 เป็นบุตรีของท้าวเวปจิตติ โดยก่อนหน้านี้นางได้เวียนว่ายตามวัฏสงสารด้วยกุศลของนางมาหลายภพชาติก่อนเป็นชายาของท้าวสักกะ อันนางได้มาบุตรีของราชาอสูรศัตรูของสามีของและคณะ ด้วยอุบายของท้าวสักกะได้นิรมิตตนเองอสูรชราเข้านางและได้เกี้ยวพาราสีนางจนเกิดจิตปฏิพัทธ์ หลังจากชนะการประลองยุทธ์กับบิดรของนางสำเร็จ จึงได้รับกายกย่องเป็นเอกชายาของพระองค์

**ดูเพิ่ม**
 มาตฤกา- พระแม่ไวษณวี- พระเทพี- พระเทวี

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม- อ้างหนังสือ|ผู้แต่ง = ราชบัณฑิตยสถาน|ชื่อหนังสือ = พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 |จังหวัด = พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ|พิมพ์ที่ = ราชบัณฑิตยสถาน|ปี = 2556|ISBN = 978-616-7073-80-4|จำนวนหน้า = 1,544

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระอินทราณี
อินทราณี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:มาตฤกา
หมวดหมู่:เทพแห่งสงคราม
หมวดหมู่:โรงเรียนกีฬา

หมวดหมู่:โรงเรียนแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:พลศึกษา
หมวดหมู่:องค์กรกีฬา
หมวดหมู่:กีฬาเยาวชน
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

**ประวัติ**
เจ้าจอมมารดาฉิม เดิมในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้ามารับราชการฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่กับเจ้าจอมมารดาปิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เลื่อนมารับตำแหน่งเฝ้าที่ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ต่อมาได้เป็นเจ้าจอม และมีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
#พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัมพา (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2364 - พ.ศ. 2366)
#พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2368 สิ้นพระชนม์ในวันประสูติ)
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
#อีจั่น อีนวล อีเลีย ให้รับราชบาตร เอาทรัพย์สินเป็นของหลวง แล้วให้เฆี่ยนคนละ 3 ยก ตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน จึงเอาไปประหารชีวิต
#เฆี่ยนเจ้าจอมมารดาฉิม 50 ที เจ้าจอมมารดาปิ่น 50 ที
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
#อีจั่น อีเลีย อีนวล ไม่ต้องรับราชบาตร โทษประหารชีวิต ก็ให้ยกเสีย ให้เฆี่ยน 3 ยก แล้วตระเวนบก 3 วัน เรือ 3 วัน ส่งไปเป็นตะพุ่มหญ้าช้าง
#เจ้าจอมมารดาปิ่น ภาคทัณฑ์ไว้ครั้งหนึ่ง
#เจ้าจอมมารดาฉิม เฆี่ยน 50 ที

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าจอมมารดา
หมวดหมู่:พระภรรยาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
รักใหญ่

รักใหญ่ ฮักหลวง (คำเมือง) หรือ รักพม่า  (Gluta usitata) เป็นพืชในวงศ์มะม่วง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินโดจีน

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
รักใหญ่เป็นไม้ยืนต้น สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านในและกลีบดอกทั้งสองด้าน ใบเรียงเวียนรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายใบมน กลมหรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย ก้านใบยาว 1.5-3 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร มีดอกจำนวนมาก กลีบเลี้ยงคล้ายหมวกแฉกลึกด้านเดียว ยาวได้ถึง 7 มิลลิเมตร ร่วงเร็ว ดอกสีขาวอมชมพูมี 5-7 กลีบ รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ติดบนฐานดอกนูน (torus) ยาวเท่า ๆ กลีบดอก รังไข่มีช่องเดียว มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรมีขนยาว ผลเป็นแบบผนังชั้นในแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร มีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ปลายปีกมน มีเส้นกลีบ ก้านผลยาว 1.5-2 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดเดียว

**สรรพคุณและการใช้ประโยชน์**
เปลือกต้นรักใหญ่มีรสเมา ใช้ต้มดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้กามโรค บิดและโรคเรื้อน เปลือกรากมีรสเมาเบื่อ แก้พยาธิลำไส้ รักษาโรคผิวหนัง เมล็ดใช้แก้ปากคอเปื่อย แก้ปวดฟัน น้ำยางจากรักใหญ่ใช้เป็นน้ำยาเคลือบเงาธรรมชาติ น้ำยางมีสารอูรูชิออล และสารอนุพันธ์ของแคทีชอล (C6H4(OH)2) ในรูปของทิตซิออลซึ่งเป็นสารสำคัญในยางรักชนิดนี้ มีฤทธิ์ระคายเคืองต่อผิวหนัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาถ่ายอย่างรุนแรง น้ำยางรักใหญ่ผสมน้ำผึ้งใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Gluta usitata- Type specimen of  Melanorrhoea usitata-  Isotype
หมวดหมู่:วงศ์มะม่วง
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (เดิม หม่อมเจ้าราษี; 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง

**พระประวัติ**
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น หม่อมเจ้าราษี หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าราษี
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าราษี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี  ปรากฏความใน วชิรญาณวิเศษ ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ  พระองค์เจ้าราษี ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
หม่อมเจ้าราษี (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394)
*พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าเจ้าราษี (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 – พ.ศ. 2411)
*พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจ้าราษี (พ.ศ. 2411 – พ.ศ. 2430)
*พระเจ้าบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (พ.ศ. 2430 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
*พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ ชั้น 4
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
พระแม่เกามารี

พระแม่เกามารี (สันสกฤต: कौमारी อังกฤษ: Kaumari) เป็นเทวสตรี ในศาสนาฮินดู เป็นหนึ่งในคณะเทวีสัปตมาตฤกาทั้ง 7 พระแม่เกามารีทรงถือกำเนิดจากพลังของพระขันทกุมารกับพระแม่เทวเสนาและพระแม่วัลลี บางตำนานก็ว่าเป็นองค์เดียวกับพระแม่เทวเสนา

**เทวตำนาน**

**ดูเพิ่ม**
สัปตมาตฤกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
พระแม่วาราหี

เทวรูปของพระแม่วาราหี
พระแม่วาราหี (वाराही) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มาตฤกา
หมวดหมู่:เทพแห่งสงคราม
พระจามุณฑา

จามุณฑา (Sanskrit: चामुण्डा, IAST: Cāmuṇḍā) หรือ จามุณเฑศวรี, จามุณฑี หรือ จารจิกา เป็นเทพีภาคดุร้ายของพระจัณฑีอันเป็นเทวมารดาและเป็นหนึ่งในหมู่คณะสัปตมาตฤกา (เจ็ดเทวมารดา) ในศาสนาฮินดู
พระนางยังเป็นหนึ่งในประมุขของโยคินีทั้งหลาย เช่น คณะหกสิบสี่โยคินี หรือ แปดสิบเอ็ดเทพีตันตระอันเป็นเทพีอัศวินนารีบริวารของพระปารวตี นามของนางนั้นมาจากนามของเทพปกรณัมการสงครามกับอสูรจัณฑะ และ มุณฑะสองอสูรที่นางได้สังหารในยุทธรณรงค์สงคราม นางมีความใกล้ชิดกับเจ้าแม่กาลีและเป็นอีกแง่มุมของความดุร้ายของพระแม่อุมาเทวี ในเทพปกรณัมมักกล่าวว่านางนั้นคือภาคหนึ่งของพระแม่ปารวตี, กาลี หรือ ทุรคา
นางนั้นมักถูกพรรณนาว่าสถิตย์อยู่ในบริเวณที่เผาศพ เชิงตะกอนหรือรอบต้นมะเดื่อ นางนั้นยังได้รับการบวงสรวงบัตรพลีสังเวยด้วยเลือดเนื้อสัตว์และเหล้าตามธรรมเนียมประเพณีพิธีกรรมเดิมพื้นเมือง ซึ่งลดน้อยลงด้วยการมาถึงและแพร่อิทธิพลของลัทธิไศวะ  และ ลัทธิไวษณพ ของศาสนาฮินดูdate=August 2020

**ในคติพุทธศาสนา**
นางนั้นได้มีการเคารพบูชาในฐานะพุทธมารดาในทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ในพระคาถา นมะ​ สมันตะ พุทธานัม จามุณฑาเย สวาหะ โอม​ หุรุ​ หุรุ​ จามุณฑา สวาหะ

**ดูเพิ่ม**
 มาตฤกา- พระแม่ไวษณวี- พระเทพี- พระเทวี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เจ้าแม่จามุณฑา
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:มาตฤกา
หมวดหมู่:เทพแห่งสงคราม
วอยนาอีมีร์

วอยนาอีมีร์ (Война и мир) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง สงครามและสันติภาพ ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 วอยนาอีมีร์ ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 วอยนาอีมีร์- War and Peace- Watch  War and Peace date=2013-12-14  online at official Mosfilm site (with English subtitles)-  War and Peace on kino-teatr.ru.
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงนวนิยายสงครามและสันติภาพ
สถานีย่อย:ภูมิศาสตร์/ช่วยเราได้

* บทความตัวอย่าง -  เกาะแคโรไลน์ • โลก • ภาวะโลกร้อน  ISO 3166-2:SJ • คิตช์-อิตี-คิปี- บทความที่ต้องการ -  อุทยานแห่งชาติหุบเขามรณะ (:en:Death Valley National Park) •  อัลคันควีนจา (:en:Aucanquilcha) • เขตแดน • ภูมิประเทศ • บทความที่ต้องการ- บทความที่ยังไม่สมบูรณ์ - ช่วยเพิ่มเติม อุทยานแห่งชาติแบมฟ์ • ซึร์ทเซย์ • ทวีปแอนตาร์กติกา • หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ • บทความภูมิศาสตร์ที่ยังไม่สมบูรณ์- สร้างบทความ - สร้างบทความที่เกี่ยวข้องกับภูมิศาสตร์หรือดูที่บทความที่ต้องการ- แม่แบบสถานีย่อย - สำหรับแม่แบบที่เกี่ยวกับภูมิศาสตร์ที่ แม่แบบสำคัญทางภูมิศาสตร์- ปรับแก้สถานีย่อยนี้ได้ทุกจุดเพื่อให้ดียิ่งขึ้น...- ร่วมพัฒนาบทความทางภูมิศาสตร์ได้ที่ โครงการวิกิภูมิศาสตร์
หมวดหมู่:สถานีย่อยภูมิศาสตร์
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง

อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง (p=Àixīn-Juéluó Huìshēng) หรือ ไอชินกากูระ เอเซ (Aishinkakura Eisei; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 — 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นเจ้านายจากราชวงศ์ชิง เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย พระราชอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น

**พระประวัติ**
เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ณ เมืองซินจิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (ปัจจุบันคือเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น และเป็นพระภาคิไนยในจักรพรรดิผู่อี๋ผู้ครองราชบัลลังก์แมนจูภายใต้การการควบคุมของจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (2480–2488) พระองค์ประทับอยู่ในประเทศแมนจูจนถึง พ.ศ. 2486 จึงย้ายไปประทับ ณ ประเทศญี่ปุ่นร่วมกับพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี ทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนต่าง ๆ ก่อนเข้าศึกษาที่โรงเรียนกากูชูอิง ทั้งนี้ทรงสนพระทัยวรรณคดีจีนและญี่ปุ่น
หลังสิ้นสุดสงคราม ผู่เจี๋ยพระชนกถูกกองกำลังโซเวียตควบคุมพระองค์และถูกจองจำในทัณฑสถานเป็นเวลาห้าปีก่อนถูกส่งตัวไปยังประเทศจีนเมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งทรงถูกควบคุมตัวอยู่ภายในศูนย์จัดการอาชญากรสงครามฝู่ฉุน (Fushun War Criminals Management Centre) ส่วนฮิโระพระชนนี และฮู่เซิง (嫮生) พระขนิษฐาถูกควบคุมตัวในเซี่ยงไฮ้ก่อนถูกส่งกลับประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2490 แต่ผู่เจี๋ยพระชนกนั้นยังถูกคุมขังและขาดการติดต่อ ในช่วงเวลาดังกล่าวพระองค์ได้มีลายพระหัตถ์ถึงนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล เพื่อทรงขออนุญาตติดต่อกับพระชนกในทัณฑสถาน ซึ่งโจวอนุญาตในกาลต่อมา
เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงทรงมีความสัมพันธ์พิเศษกับโอกูโบะ ทาเกมิชิ (大久保武道) บุตรชายผู้บริหารการรถไฟ ทั้งสองหายตัวเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ภายหลังจึงถูกพบว่าเป็นศพบนภูเขาอามางิที่คาบสมุทรอิซุ สภาพศพเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงสวมพระธำมรงค์คล้องแขนซ้ายของนายโอกูโบะ ส่วนนายโอกูโบะถือปืนด้วยมือขวา เหนือศีรษะของทั้งสองพบกระดาษทิชชูบิด ที่ภายในมีเศษเส้นผมและเล็บซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมก่ออัตวินิบาตกรรมอันมีที่มาจากความรักของชาวญี่ปุ่น สาเหตุหลักเกิดจากการที่ฮิโระ พระชนนีคัดค้านการที่เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงปรารถนาจะเสกสมรสกับนายโอกุโบะอย่างแข็งขัน เพราะเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงเหมาะควร และมีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับการเป็นพระชายาในมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะมากกว่า
หลังพิธีปลงพระศพเสร็จสิ้น บิดาของนายโอกุโบะได้ขอร้องให้มีการนำพระอัฐิของเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงและอัฐิของนายโอกูโบะใส่รวมกันในช่องโกศประจำตระกูลซางะภายในวัดนิซง ต่อมาได้เคลื่อนย้ายไปเก็บในช่องโกศประจำตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัวที่ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ
หมวดหมู่:เจ้าหญิงจีน
หมวดหมู่:ชาวจีนเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากฉางชุน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยกากูชูอิง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
อาหารไอนุ

ชุดอาหารไอนุ ประกอบด้วยซุปเนื้อกวางและผักภูเขา, ตับปลาแซลมอน และข้าวหุงกับธัญพืช
อาหารไอนุ เป็นอาหารประจำของชาวไอนุในประเทศญี่ปุ่น อันมีเอกลักษณ์เฉพาะต่างจากอาหารญี่ปุ่นของชาวญี่ปุ่น รวมถึงชาวยามาโตะซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ อาหารดิบอย่างซาชิมิมีอยู่อย่างจำกัดในสำรับอาหารไอนุ อาหารส่วนใหญ่จะผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ เป็นต้นว่า ต้ม, ย่าง หรือการหมักซึ่งเป็นวิธีถนอมอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ ปัจจุบันมีชาวไอนุตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นมากที่สุด และยังมีชาวไอนุอาศัยกระจายบริเวณหมู่เกาะคูริล, ทางตอนใต้ของเกาะซาฮาลิน และทางตอนบนของเกาะฮนชู
ร้านอาหารไอนุมีน้อยและหายากมาก ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารไอนุ เช่น ร้านอาชิริโคตันนากาโนชิมะ (Ashiri Kotan Nakanoshima) ในเมืองซัปโปโระ, ร้านโปรนโน (Poron'no) และร้านมารูกิบูเนะ (Marukibune) ในเมืองอากังของจังหวัดฮกไกโด

**ส่วนประกอบ**

**พืช**
 หญ้าเดคคาน (Deccan grass)- หญ้าพวงมาลัย (Foxtail) และข้าวฟ่างจีน (Chinese millet)- ข้าวสาลี- บักวีต- ถั่วเมล็ดแบน- ชีเกเรเบ (shikerebe) ผลเบร์รีของชวนหวงป้อ ชื่อมีความหมายว่า "ถั่วของชวนหวงป้อ"

**พืชป่า**
 ปูกูซา (pukusa) กระเทียมป่าชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายกับกระเทียมป่า (Allium tricoccum) ที่สหรัฐและแคนาดา

**เนื้อสัตว์**
 หมี- กวาง- สุนัขจิ้งจอก- จิ้งจอกแร็กคูน- แมวน้ำ- วาฬ- ไก่ป่าเฮเซล (Hazel grouse)- เป็ดแมลลาร์ด- ซุม (sum) หรือ ชุม (shum) คือน้ำมันที่ได้จากไขมันเรนเดียร์
** เอเปเรซุม (エペレスム) คือน้ำมันหมี
** ปาซุม (パースム) คือน้ำมันม้า 
** ฮุมเปซุม (フンペスム) คือน้ำมันวาฬหรือวัว
** ยุกซุม (ユㇰスム) คือน้ำมันกวาง
ไฟล์:Allium ochotense, edible wild plants, Hokkaido Japan.jpg|ปูกูซา
ไฟล์:Dried salmon in Ainu museum サッチェプ(干し鮭) Sacchep.jpg|แซลมอนตากแห้ง
ไฟล์:Rispenhirse grün.jpg|ข้าวฟ่าง
ไฟล์:Ainu traditional house”cise”3.jpg|อาหารไอนุมักจะปรุงสุกในเตา
ไฟล์:PSM V33 D519 Ainu at home.jpg|การล้อมวงรับประทานอาหารของชาวไอนุ
ไฟล์:Woman with a digging stick (10795493376).jpg|ภาพหญิงสาวชาวไอนุกำลังไถหน้าดินสำหรับเพาะปลูก

**อาหาร**
ไฟล์:Ainu ohaw.jpg|250px|thumb|right|โอเฮา ซุปดั้งเดิมของไอนุ- กีโตกัม (kitokam) ไส้กรอกปรุงรสด้วยปูกูซา- มุนจีโรซาโย (munciro sayo) ข้าวต้มที่ทำจากข้าวฟ่าง- รุยเบ (ruibe) แซลมอนสไลด์แช่แข็ง เคียงกับซีอิ๊วและผักไผ่น้ำ- ซีโต (sito) เกี๊ยวที่ทำจากข้าวหรือข้าวฟ่าง- โอเฮา (ohaw) หรือ รูร์ (rur) ซุปที่เคี่ยวจากกระดูกหรือปลา
** เจ็ปโอเฮา (cep ohaw) ซุปแซลมอน
** กัมโอเฮา (kam ohaw) ซุปเนื้อวัว
** ยุกโอเฮา (yuk ohaw) ซุปเนื้อกวาง
** ปูกูซาโอเฮา (pukusa ohaw) ซุปปูกูซา
** ปูกูซากีนาโอเฮา (pukusakina ohaw) ซุปดอกไม้- มูนีนีอีโม (munini-imo) แพนเค้กที่ทำจากมันฝรั่งหมัก- เมฮุน (mehun) ตับและเครื่องในแซลมอนหมัก- ราตัสเก็ป (rataskep) ชิเงรุ คายาโนะและอื่น ๆ อธิบายว่า คือ สตูว์ หรือ อาหารที่ผสมจากของหมักต่าง ๆ บางแหล่งข้อมูลก็ว่าเป็นอาหารพิเศษที่ทำจากส่วนผสมพิเศษ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
year=1996
*url=https://archive.org/details/anainuenglishja00batcgoog
*pages=198–240

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  English site of the Ainu Museum date=2005-08-28 -  Official site of an Ainu restaurant in Tokyo, "Rera Cise" date=2006-11-05  -  Official site of an Ainu restaurant in Ainu Kotan, "Poron'no" date=2008-05-27  -  Official site of an Ainu restaurant in Ainu Kotan, "Marukibune by Moshiri" 
หมวดหมู่:อาหารไอนุ
หมวดหมู่:อาหารไอนุ

หมวดหมู่:วัฒนธรรมไอนุ
หมวดหมู่:อาหารพื้นเมือง
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารรัสเซีย