Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ยางน่องเถา

ยางน่องเถา หรือยางน่องเครือ (Strophanthus caudatus) เป็นไม้พุ่มเลื้อย ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว เรียงตรงกันข้ามกัน แผ่นใบหนา สีเขียวเข้มเป็นมัน ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดที่โคน สีขาว กางดอกสีเหลืองอ่อน ปลายกลีบดอกแผ่แยกเป็น 5 กลีบ
ชื่อพื้นเมืองอื่น : เครืองน่อง (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แม่ฮ่องสอน) ตะเกาะแบเวาะ (มลายู ภาคใต้) น่อง (ภาคกลาง นครราชสีมา) บานบุรีป่า (ภาคใต้) ยางน่องเครือ (อุบลราชธานี) ยางน่องเถา (จันทบุรี ปราจีนบุรี) 

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ยางน่องเถา เป็นไม้พุ่มเลื้อย ทุกส่วนของต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว เรียงตรงกันข้ามกัน แผ่นใบหนา สีเขียวเข้มเป็นมัน ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดที่โคน สีขาว กางดอกสีเหลืองอ่อน ปลายกลีบดอกแผ่แยกเป็น 5 กลีบ ปลายกลีบเป็นแถบแคบยาว สีแดงเข้ม ผลเป็นฝักคู่ รูปทรงกระบอก ยาว 10-30 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาลมีกระจุกขนสีขาว

**การกระจายพันธุ์**
ในธรรมชาติสามารถค้นพบต้นยางน่องเถาได้ตามบริเวณขอบป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้นโดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือแถบจังหวัดนครพนม อุบลราชธานี  นครราชสีมา ภาคตะวันออกและภาคใต้

**ประโยชน์และโทษ**
ประโยชน์ของยางน่องเถานั้นมีประโยชน์ในการทาลูกหน้าไม้ล่าสัตว์ซึ่งชาวบ้านใช้ยางจากยางน่องเถา ผสมกับยาพิษชนิดอื่น มีความเป็นพิษเช่นเดียวกับแย้มปีนัง แต่ก่อนรับประทานเนื้อสัตว์ให้เฉือนเอาเนื้อร้ายที่มีสีเขียวออกจนหมด จึงจะรับประทานเนื้อสัตว์นั้นได้ ยางน่องเถามีคาร์ดิแอกไกลโคไซด์จึงทำให้เป็นพิษต่อหัวใจ 

**วรรณกรรม**
ยางน่องเถาปรากฏในวรรณกรรมเรื่อง นิราศสุพรรณ บทกวีของสุนทรภู่
ยางน่องเถาปรากฏในวรรณกรรมเรื่อง กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง บทกวีของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศรไชยเชษฐ์สุริยวงศ์หรือเจ้าฟ้ากุ้ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่ : ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่ : วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่ : พืชมีพิษ
ซามารินดา

ซามารินดา (Samarinda) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก บนเกาะบอร์เนียว ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำมาฮากัม โดยมีพื้นที่ 718 ตารางกิโลเมตร (277 ตารางไมล์) ซามารินดามีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์อยู่ในอันดับที่ 1 ของจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก และเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในเกาะบอร์เนียว โดยมีประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 ที่ 727,500 คน และ 827,994 คนจากสำมะโน ค.ศ. 2020

**ตำบล**
ในช่วงที่มีการบันทึกสำมะโน ค.ศ. 2010 นครซามารินดาแบ่งออกเป็น 6 ตำบล ส่วนอีก 4 ตำบลตั้งขึ้นโดยแยกพื้นที่จากตำบลเดิม ตารางข้างล่างมีข้อมูลตำบลสิบตำบลพร้อมพื้นที่และประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020
หมายเหตุ: (ก) ประชากรของตำบลซามารินดาโกตาและซัมบูตันใน ค.ศ. 2010 อยู่ในจำนวนของตำบลซามารินดาอีลีร์ใน ค.ศ. 2010 ซึ่งภายหลังแยกออกเป็นตำบลใหม่ (ข) ประชากรของตำบลโลอาจานันอีลีร์ใน ค.ศ. 2010 อยู่ในจำนวนของตำบลซามารินดาเซอเบอรัง ซึ่งภายหลังแยกออกเป็นตำบลใหม่ (ค) ประชากรของตำบลซูไงปีนังใน ค.ศ. 2010 อยู่ในจำนวนของตำบลซามารินดาอูตารา ซึ่งภายหลังแยกออกเป็นตำบลใหม่

**ภูมิอากาศ**
ซามารินดามีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (เคิพเพิน Af) ที่มีฝนชุกและร้อน อุณหภูมิชื้นตลอดปี นครนี้แทบไม่มีลูกเห็บ ซึ่งมีการบันทึกในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 อุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่บันทึกอยู่ที่ sigfig=3 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1982

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 url-status=dead

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  GovSamarinda date=15 May 2010  Samarinda Government portal
หมวดหมู่:นครในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก
คอลตัน เฮย์เนส

คอลตัน ลี เฮย์เนส (Colton Lee Haynes) เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับบทบาท แจ็กสัน วิตต์มอร์ จากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง ทีนวูล์ฟ ทางช่องเอ็มทีวี และบทบาท รอย ฮาร์เปอร์ / อาร์เซนอล ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง แอร์โรว์

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**โทรทัศน์**

**วิดีโอเกมส์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 2686262- ColtonLHaynes- coltonlhaynes- coltonleehaynes
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากวิชิทอ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคนซัส
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ชายรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายชนพื้นเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอต-ไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หอยสังข์ยักษ์ออสเตรเลีย

หอยสังข์ยักษ์ออสเตรเลีย (Australian trumpet, False trumpet; Syrinx aruanus) เป็นมอลลัสคาในชั้นหอยฝาเดียว (Gastopoda)
เป็นหอยสังข์ที่มีขนาดใหญ่มาก โดยอาจยาวได้ถึง 91 เซนติเมตร มีน้ำหนักกว่า 18 กิโลกรัม และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Syrinx นับเป็นหอยฝาเดียวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
มีปากที่ใหญ่ขนาดที่สามารถนำเด็กทารกไปวางนอนในนั้นได้ เป็นหอยชนิดที่พบเฉพาะพรมแดนทางทะเลระหว่างอินโดนีเซียและออสเตรเลียเท่านั้น มีเปลือกภายนอกสีเหลืองออกทอง
ซึ่งหอยสังข์ชนิดนี้ สันนิษฐานว่าเป็นต้นกำเนิดของวรรณคดีไทยเรื่อง สังข์ทอง สันนิษฐานว่าได้รับอิทธิพลมาจากนิทานพื้นบ้านของชวา ที่มีเนื้อเรื่องคล้ายคลึงกัน ในยุคต้นรัตนโกสินทร์

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Kesteven H. L. (1904). "The anatomy of Megalatractus". Memoirs of the Australian Museum 4: 419–449.- McClain C. R., Balk M. A., Benfield M. C., Branch T. A., Chen C., Cosgrove J., Dove A. D. M., Gaskins L. C., Helm R. R., Hochberg F. G., Lee F. B., Marshall A., McMurray S. E., Schanche C., Stone S. N. & Thaler A. D. (2015). "Sizing ocean giants: patterns of intraspecific size variation in marine megafauna". PeerJ 3: e715 10.7717/peerj.715.- (1982). "Large Syrinx aruanus of shell length 36 inches (91.4cm) illustrated". Hawaiian Shell News 30(7): 12.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Two images of shells with periostracum at:  - More good quality images of shells here:  date=2008-12-01 
หมวดหมู่:วงศ์หอยสังข์มงคลหมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
เล่าหงี

เล่าหงี (劉虞,?-193) ขุนศึก และ นักการเมือง ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และ ยุคสามก๊ก โดยสืบเชื้อสายจาก หลิวเจียง พระโอรสใน จักรพรรดิฮั่นกวง ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ใน ศึกปราบตั๋งโต๊ะ เล่าหงีได้เป็นหนึ่งในขุนศึกที่ร่วมรบในศึกครั้งนี้ด้วยในศึกครั้งนี้พวกขุนศึกคนอื่นๆได้ถามเล่าหงีว่าถ้าเสร็จศึกแล้วจะขึ้นเป็นจักรพรรดิหรือไม่ซึ่งเล่าหงีได้ตอบปฏิเสธไป
เล่าหงีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 193 โดยถูก กองซุนจ้าน ฆ่าตายระหว่างการรบ 
รูปเล่าหงีจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:สามก๊ก
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในมณฑลชานตง
วงศ์หอยจุกพราหมณ์

วงศ์หอยจุกพราหมณ์ หรือ วงศ์หอยสังข์ทะนาน (Volute, วงศ์: Volutidae) เป็นวงศ์ของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมมอลลัสคา ชั้นหอยฝาเดี่ยว (Gastopoda) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Volutidae 
เป็นหอยที่พบในทะเลเท่านั้น มีจุดเด่น คือ ที่ปลายของเปลือกหรือก้นหอย ขมวดเป็นเกลียวกลมคล้ายมวยผมของพราหมณ์ นักบวชในศาสนาฮินดู 
หอยจุกพราหมณ์ เป็นหอยที่กินหอยจำพวกอื่นเป็นอาหาร  มีขนาดของเปลือกยาวตั้งแต่ 9-500 มิลลิเมตร ส่วนใหญ่ไม่มีท่อน้ำออก พบในเขตร้อนและเขตขั้วโลก

**การจำแนก**
วงศ์ย่อย
*Amoriinae    
*Athletinae     
*Calliotectinae  
*Cymbiinae
*Fulgorariinae
*Plicolivinae
*Scaphellinae
*Volutinae
สกุล- Adelomelon Dall, 1906 - Alcithoe H. Adams & A. Adams,1853 - Amoria Gray, 1855- Ampulla Röding, 1798- Arctomelon Dall, 1915  - Callipara Gray, 1847- Calliotectum Dall, 1890- Cymbiola Swainson, 1831- Cymbiolacca - Cymbium Röding, 1798- Enaeta H. Adams and A. Adams, 1853- Ericusa H. Adams and A. Adams, 1858- Fulgoraria Schumacher, 1817- Fusivoluta E. von Martens, 1902- Harpovoluta Thiele, 1912- Harpulina Dall, 1906- Iredalina Finlay, 1926- Leptoscapha Fischer, 1883- Livonia Gray, 1855- Lyria Gray, 1847- Melo Broderip in Sowerby I, 1826- Minicymbiola Klappenbach, 1979- Miomelon Dall, 1907- Mitreola Swainson, 1833 †- Nannamoria Iredale, 1929- Nanomelon Leal & Bouchet, 1989- Neptuneopsis Sowerby III, 1898- Notopeplum Finlay, 1927- Notavoluta Cotton, 1946- Odontocymbiola Clench & Turner, 1964- Pachymelon Marwick, 1926 - Paramoria McMichael, 1960- Plicovula Petuch, 1979- Provocator Watson,1882     - Scaphella Swainson, 1832    - Tenebrincola Harasewych & Kantor, 1991- Teramachia- Tractolira Dall, 1890- Voluta Linnaeus, 1758- Volutifusus Conrad, 1863- Volutoconus Crosse, 1871- Waihaoia Marwick, 1926 - Zygomelon Harasewych & Marshall,1995 - Zidona H. Adams and A. Adams, 1853
โดยที่คำว่า Volutidae นั้นมาจากคำว่า voluta เป็นภาษาละตินหมายถึง "เกลียว"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:หอยฝาเดี่ยว
หมวดหมู่:วงศ์หอยจุกพราหมณ์
หอยลำโพง

หอยลำโพง หรือ หอยตาล (Indian volute, Bailer shell, Blotched melon shell, Melo melo) เป็นหอยฝาเดียว ในวงศ์หอยจุกพราหมณ์ (Volutidae)
มีเปลือกทรงกลม ด้านปากจะยาวรี มีรอยเว้าเข้าด้านในและด้านท้ายกลมโค้งมาก เปลือกมีสีเหลืองอมแดงมีจุดสีม่วงดำอยู่ประปราย ส่วนเนื้อมีสีดำอมม่วงแก่มีเส้นขวางอมเหลืองพาดอยู่ทั่วไป  มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร
กินหอยชนิดอื่นที่มีขนาดเล็ก รวมทั้งเม่นทะเลและปลิงทะเล เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ เช่น พม่า, ไทย, มาเลเซีย และทะเลจีนใต้ รวมถึงทะเลฟิลิปปิน มักพบในพื้นทะเลที่เป็นโคลน หรือโคลนปนทราย พบในบริเวณใกล้ชายฝั่ง
เป็นหอยที่นิยมนำเนื้อมารับประทาน ส่วนเปลือกใช้ทำเครื่องประดับต่าง ๆ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์หอยจุกพราหมณ์
ล
โทะ

โทะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า と มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 止 และคะตะกะนะเขียนว่า ト มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 止 ออกเสียงว่า to เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า do
と เป็นอักษรลำดับที่ 20 อยู่ระหว่าง て (เทะ) กับ な (นะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ と เป็นอักษรลำดับที่ 7 อยู่ระหว่าง へ (เฮะ) กับ ち (ชิ)

**อักษรแบบอื่น**
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง ト゚ สำหรับใช้แทนเสียง IPA|tu͍ ซึ่งสามารถเขียนด้วย ツ゚ แทนก็ได้ และใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ㇳ เป็นพยัญชนะสะกด IPA|t̚ เหมือนการสะกดด้วย -ต

**ลำดับขีด**
ฮิระงะนะ と มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น จากตำแหน่งบน หยุดที่กึ่งกลางบรรทัด
# ขีดเส้นโค้งคล้ายตัว C ที่อ้ากว้าง เชื่อมกับปลายเส้นแรก
คะตะกะนะ ト มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่าง
# ขีดเส้นเฉียงลงทางขวาขนาดสั้น โดยเริ่มจากกึ่งกลางของเส้นแรก

**คันจิ**
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโทะ และขึ้นต้นด้วยโทะ มีดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คะนะ
หอยเต้าปูน

หอยเต้าปูน  (Cone snail, Cone shell) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา ชั้นแกสโทรโพดา เป็นสัตว์นักล่า พบได้ตามแถบแนวปะการัง เปลือกมีสีสันสดใส และมีลวดลายสวยงาม ดึงดูดสายตา แต่มีบางสายพันธุ์ที่สีของหอยเต้าปูนจะซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อพิเศษ ที่ยังไม่ทราบการทำงานที่แน่ชัด  (Periostracum) บางชนิดในแถบทะเลเขตร้อน จะมีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ มีมากกว่า 500 สปีชี่ส์ จัดเป็นสัตว์กินเนื้อ มักจะล่าหนอนทะเล ปลาเล็ก ๆ หอย หรือแม้กระทั่งหอยเต้าปูนด้วยกันเองเป็นอาหาร เนื่องจากเคลื่อนที่ได้ช้า จึงมีการพัฒนาอาวุธเฉพาะตัวขึ้นมาคือ เข็มพิษ (venomous harpoon) เพื่อใช้สำหรับล่าเหยื่อและทำให้เหยื่อหมดสติก่อนกลายเป็นอาหาร ที่มีความรวดเร็วสูง ซึ่งในสายพันธุ์ขนาดใหญ่ พิษของหอยเต้าปูนมีความรุนแรงมากพอที่จะฆ่าคนได้

**ลักษณะทั่วไป**
หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
หอยเต้าปูนสายพันธุ์  Conus geographus ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้

**การพัฒนาตัวยาจากการสกัดพิษ**
พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า โคโนทอกซิน (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้  เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
  บทความเกี่ยวกับหอยเต้าปูนบนข่าว BBC-  บทความ "หอยเต้าปูน จู่โจมสายฟ้าแลบ" บน NewScientist.com-  คลิปวิดีโอแสดง หอยเต้าปูนจู่โจมปลาและกิน บน youtube-  บทความจำแนกรายละเอียดพิษของหอยเต้าปูน date=2010-02-25 -  บทความพิษหอยเต้าปูนจาก  	National Institute of General Medical Sciences date=2017-11-07 -  ข้อมูล โคโนทอกซิน เพิ่มเติม date=2009-03-13 

**อ้างอิง**
หอย
หอย
หมวดหมู่:วงศ์หอยเต้าปูน
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย

หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย (Glory of India, Conus milneedwardsi) เป็นหอยฝาเดี่ยวในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae) ชนิดหนึ่ง
เป็นหอยเต้าปูนชนิดหนึ่ง ที่มีเปลือกสวยงาม มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนช็อคโกแล็ต แต้มด้วยลายดอกสีขาวรูปสามเหลี่ยมตลอดทั้งเปลือก
มีความยาวตั้งแต่ 46 มิลลิเมตร จนถึง 185 มิลลิเมตร  พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทะเลอาหรับตั้งแต่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย จนถึงทะเลแดง และแอฟริกาใต้
เป็นหอยที่มีเข็มพิษที่ใช้ล่าเหยื่อและป้องกันตัว ด้วยพิษที่ร้ายแรง ที่สามารถทำให้มนุษย์ถึงแก่ชีวิตได้ เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ ขณะที่เปลือกมีความสวยงาม จึงนิยมที่จะเก็บสะสม  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์หอยเต้าปูน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หอยเต้าปูนหาดราไวย์

หอยเต้าปูนหาดราไวย์ (Rawai cone snail; Conus rawaiensis) เป็นหอยฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae)
เป็นหอยเต้าปูนขนาดเล็ก  มีความยาวโดยเฉลี่ย 20-46 มิลลิเมตร ถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ตามชื่อของหาดราไวย์ ในจังหวัดภูเก็ต สถานที่ ๆ พบครั้งแรก มีเข็มพิษที่สามารถฆ่ามนุษย์ให้ถึงแก่ความตายได้เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ
สีของเปลือกโดยปกติจะเป็นสีเดียวทั้งเปลือก คือ สีแดงปนส้มสด มีตุ่มเป็นแนวเพียงเล็กน้อย แต่ในบางตัวที่จัดว่าสวยจะนิยมเก็บเป็นของสะสม คือ เปลือกมีสีส้มสลับกับแดงสด มีแถบสีเข้ม-อ่อนสลับกันไล่เรียงเป็นทางยาวตลอดทั้งเปลือก ขณะที่ทางก้นหอยเป็นแต้ม และแถบสลับสีแดงและส้ม ตุ่มขึ้นชัดเจนเหมือนไข่มุกถึง 3-4 ชั้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์หอยเต้าปูน
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
สังข์รดน้ำ

สังข์รดน้ำ (; Turbinella pyrum) เป็นหอยทะเลฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยสังข์มงคล (Turbinellidae)
จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มีเปลือกหนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุดสีน้ำตาล เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มีสีขาวนวลหรือสีขาวอมชมพู 
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะมหาสมุทรอินเดียทางตอนใต้ของประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกาเท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้นทราย กินหนอนตัวแบนและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร 
สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของศาสนาฮินดูจะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของพระวิษณุ จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำในพิธีแต่งงาน โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ  รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น  โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์หอยสังข์มงคล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:พระวิษณุ
อี้ จงเทียน

อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน

**ประวัติ**
อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย  ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน

**ทางด้านวิชาการ**
อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย 

**การทำงาน**
อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม
ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก  ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย 
ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน 

**เพิ่มเติม**
 Yi Zhongtian's personal blog- Yi Zhongtian's profile on People.com.cn date=2006-12-23 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักปราชญ์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากฉางชา
หอยสังข์

ไฟล์:Catalonia VilassarDeDalt CaudelCargol Conquilla.JPG|250px|thumb|หอยสังข์ยักษ์ออสเตรเลีย (Syrinx aruanus) ซึ่งเป็นหอยกาบเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
หอยสังข์ หรือ สังข์ หรือ สังข (Conch; શંખ) เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดหลายสกุล (โดยมากหมายถึงสกุล Strombus) ในหลายวงศ์ เช่น สังข์รดน้ำ (Turbinella pyrum) เปลือกสีขาว รูปทรงงดงาม ใช้สำหรับหลั่งน้ำพระพุทธมนต์หรือน้ำเทพมนตร์, สังข์แตร (Charonia tritonis) เปลือกมีลาย ใช้เป่าในงานพิธีของชาวเกาะแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีลักษณนามว่า ขอน เช่น สังข์ 2 ขอน เป็นต้น 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฮอร์น
หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามชื่อสามัญ
หมวดหมู่:วงศ์หอยชักตีน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์
พระเจ้านรสิงขะ

พระเจ้านรสิงขะ (နရသိင်္ခ, pron, นะระเต้นคะ; ค.ศ. 1141–1174) เป็นกษัตริย์ในราชวงศ์พุกามระหว่าง ค.ศ. 1171–1174 พระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระเจ้านรปติสี่ตู่เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงและผู้บัญชาการทหาร ถือเป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ที่กษัตริย์ทรงสละอำนาจการบังคับบัญชากองทัพ พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์จากอองซวามะจี้หนึ่งในบริวารของพระเจ้านรปติสี่ตู่ หลังพระองค์นำพระมเหสีองค์หนึ่งของพระเจ้านรปติสี่ตู่เป็นพระราชินี
G.H. Luce รายงานว่า ไม่มีหลักฐานจารึกที่ระบุว่าพระเจ้านรสิงขะหรือกษัตริย์พระองค์ใดระหว่าง ค.ศ. 1165 ถึง 1174 มีตัวตนอยู่ นักประวัติศาสตร์คนอื่นอย่าง ทีนออง ไม่ยอมรับ"ข้อสันนิษฐาน"ของ Luce

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
พระเจ้านรสิงขะเป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้านะระตูกับพระมเหสี Myauk Pyinthe พงศาวดารบันทึกเรื่องวันพระราชสมภพของพระองค์ไม่ตรงกัน ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารฉบับหลัก 4 ฉบับ ทางวิชาการรับเฉพาะวันพระราชสมภพตามที่กำหนดไว้ในส่วนโหราศาสตร์ของ Zata เป็นการชั่วคราว
พระเจ้านรสิงขะทรงเติบโตในราชสำนักของพระเจ้าอลองสิธู พระองค์ไม่ได้เป็นแม้แต่รัชทายาท เนื่องจากผู้เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงคือพระปิตุลา พระเจ้ามินชินสอ เมื่อพระองค์เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ พระองค์สมรสกับ Min Aung Myat ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าอลองสิธูเหมือนกับพระองค์ ในพิธีอภิเษกสมรสมีพระมหากษัตริย์เป็นประธานด้วยตัวพระองค์เอง
ใน ค.ศ. 1167 พระเจ้านรสิงขะกลายเป็นรัชทายาทโดยฉับพลันหลังพระราชบิดาทรงลอบปลงพระชนม์ทั้งพระเจ้านะระตูกับพระเจ้ามินชินสอ

**รัชสมัย**
อองซวา

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn= 978-0-8248-0368-1-  year=1967-  year=1970- cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=my | volume=1–3- cite book | author=Maha Sithu | author-link=Maha Sithu of Twinthin | title=Yazawin Thit | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon |orig-year=1798 | year=2012 |edition=2nd | language=my | volume=1–3 | editor1=Kyaw Win |editor2=Thein Hlaing- cite book | author=Royal Historians of Burma | title=Zatadawbon Yazawin | year=c. 1680 | edition=1960 | editor=U Hla Tin (Hla Thamein) | publisher=Historical Research Directorate of the Union of Burma- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title=Hmannan Yazawin | volume=1–3 | year=1832 | location=Yangon | language=my | edition=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้านรปติสี่ตู่

พระเจ้านรปติสี่ตู่ (နရပတိ စည်သူ, 8 ตุลาคม 1693-18 สิงหาคม 1754) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม พระราชนัดดาของพระเจ้านรถุได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรปติสี่ตู่ (พ.ศ. 1717-1754) หรือพระนามภาษาสันสกฤตว่า ศรีตรีภูวนาทิตยบวรธัมมราชา ส่วนพระนามในจารึกคือ สี่ตู่ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์
ในรัชกาลนี้ พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงสร้างรูปแบบอารยธรรมที่เป็นพม่าชัดเจนขึ้นมา และส่งต่อวัฒนธรรมดังกล่าวให้แก่ชนชาติต่างๆโดยรอบ รวมถึงชาวมอญเจ้าของอารยธรรมเดิม นอกจากนี้ ยังทรงรับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์เข้ามายังพุกาม มีการแต่งตำราทางพุทธศาสนา สร้างวัด และเจติยวิหาร และกัลปนาข้าทาส ที่ดิน ให้แก่วัดเป็นจำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้นการสร้างศาสนสถานด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุกามของพระองค์ ในดินแดนห่างไกลต่าง ๆ ยังเป็นการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรออกไปภายนอก ซึ่งทำให้ฐานการผลิตของอาณาจักรพุกามกว้างขวางขึ้นอีกด้วย นับได้ว่าเป็นยุคที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งสุดในประวัติศาสตร์พุกาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้าไชยสิงขะ

พระเจ้าไชยสิงขะ (ဇေယျသိင်္ခ) หรือ ที่โลมี่นโล (ထီးလိုမင်းလို, pron; พ.ศ. 1754–1778) หรือ พระเจ้าน่านด้องเมี่ย (နန်းတောင်းများမင်း) เป็นพระเจ้าพุกาม ที่ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชกาลนี้แทบไม่มีความวุ่นวายทางการเมืองเลย จึงเป็นยุคสมัยของการสร้างวัดและเจดีย์ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก เช่น วัดที่โลมี่นโล จนในท้ายรัชกาลเกิดปัญหาจากการกัลปนาที่ดิน และกำลังพลจำนวนมากให้เป็นข้าวัด เนื่องจากข้าวัดเหล่านี้จะไม่ถูกเกณฑ์แรงงานจากหลวง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
พระเจ้าอุซะนา

พระเจ้าอุซะนา (ဥဇနာ, pron; พ.ศ. 1794-1799) ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าพระองค์มิได้มีความสามารถแต่อย่างใด จึงโปรดให้มหาอำมาตย์ ราซะทินจาน (ရာဇသင်္ကြန်) ดูแลบ้านเมืองแทนพระองค์เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตจากการคล้องช้าง มหาอำมาตย์ราซะทินจานได้เลือกเจ้าชายพระราชโอรสพระองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอุซะนาพระนามว่า พระเจ้านรสีหบดี ขึ้นครองราชย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมู่เกาะคาฟุ

หมู่เกาะคาฟุ (Kaafu Atoll) เป็นเขตการปกครองของประเทศมัลดีฟส์ ในหมู่เกาะคาฟุนั้นมี 107 เกาะ ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 10 เกาะ และกว่า 97 เกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีอยู่หลายเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรนั้นได้ถูกนำไปเปิดเป็นโรงแรมที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
อนึ่ง มาเลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมัลดีฟส์นั้นตั้งอยู่ในหมู่เกาะคาฟุ แต่ไม่อยู่รวมในเขตปกครองของคาฟุ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอินเดีย
หมวดหมู่:เกาะในทวีปเอเชีย
ญองอู้ ซอยะฮ่าน

พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (ညောင်ဦး စောရဟန်း, pron; บางครั้งเรียก ตองตูจี้มี่น ; ประมาณ ค.ศ. 924–1001) เป็นกษัตริย์ในราชวงศ์พุกามของประเทศพม่าเมื่อประมาณ ค.ศ. 956 ถึง 1001 แม้ว่าพระองค์จะเป็นที่จดจำในฐานะ พระเจ้าแตงกวา ตามพงศาวดารพม่าที่อิงจากตำนาน ญองอู้ยังทรงเป็นกษัตริย์พุกามองค์แรกสุดที่ได้รับการยืนยันการมีตัวตนจากหลักฐานจารึก ตามข้อมูลวิชาการ พุกามในรัชสมัยของญองอู้ ซึ่งขณะนั้นเป็นหนึ่งในนครรัฐคู่แข่งหลายแห่งในพม่าตอนบน "เติบโตขึ้นทั้งในด้านอำนาจและความยิ่งใหญ่" การประดิษฐ์อักษรพม่ากับการสร้างป้อมปราการพุกามอาจเริ่มขึ้นในรัชสมัยพระองค์

**รายงานพงศาวดาร**
แม้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ นักวิชาการระบุรัชสมัยของพระองค์ที่บันทึกในพงศาวดารเป็นตำนาน ตามตำนานระบุว่า ญองอู้แย่งชิงราชบัลลังก์จากเต้นโค ครั้งหนึ่งญองอู้เคยเป็นเกษตรกรที่สังหารเต้นโคเมื่อพระองค์ขโมยแตงกวาจากไร่แตงกวาของเขา พระราชินีรับญองอู้ ซอยะฮ่านขึ้นเป็นกษัตริย์ เพื่อป้องกันความไม่สงบภายในราชอาณาจักร และกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม ตองตูจี้มี่น (พระเจ้าแตงกวา หรือ พระเจ้าเกษตรกร; တောင်သူကြီးမင်း) เรื่องนี้อาจจะเป็นเพียงนิทาน โดยมีอย่างน้อยสามฉบับ ได้แก่ นิทานพม่า "เจ้าหญิง Thudhammasari" ที่คล้ายคลึงกัน และอีกสองเรื่องในประวัติศาสตร์กัมพูชา เรื่องหนึ่งอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ส่วนอีกเรื่องอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุเคยอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายจากคนสวน เพื่อแสดงความใกล้ชิดกับประชาชนของพระองค์
ญองอู้ ซอยะฮ่านถูกโค่นล้มจากกู้นซอจ้องพยู ซึ่งภายหลังถูกโค่นโดยพระราชโอรสของญองอู้ คือ จีนโซ่และโซะกะเต้

**วันที่**
พงศาวดารต่าง ๆ ระบุวันเวลาเกี่ยวกับพระชนม์ชีพและรัชสมัยของพระองค์ไม่ตรงกัน Zatadawbon Yazawin พงศาวดารที่เก่าแก่สุด ถือว่ามีข้อมูลสำหรับสมัยพุกามที่แม่นยำที่สุด ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารหลัก 4 ฉบับ และวันที่ของมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้วที่ยึดตามวันครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ซึ่งได้รับการยืนยันจากจารึกของพระเจ้าอโนรธามังช่อ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn=0-8248-0960-2-  isbn=9780824828868-  location = London- cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=มหาราชวงศ์ | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=Burmese | volume=1–3-  isbn=978-0-521-80496-7- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title=มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว | volume=1–3 | year=1832 | location=Yangon | language=Burmese | edition=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
กู้นซอจ้องพยู

พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ကွမ်းဆော်ကြောင်းဖြူ) เป็นกษัตริย์ของพุกาม ได้เข้าชิงราชสมบัติของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน ขึ้นเป็นมเหสีของพระองค์
พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธา ผู้สถาปนาอาณาจักรพุกาม ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกพระราชโอรสบุญธรรม คือ จีนโซ่ บีบบังคับให้สละราชสมบัติและบีบบังคับให้พระองค์ออกบวชและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
ปัจจุบันพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเป็นหนึ่งในนะหลวง 37 ตนตามความเชื่อเรื่องนะของพม่า 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)
จีนโซ่

พระเจ้าจีนโซ่ (ကျဉ်စိုး) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1564–1581

**ประวัติ**
พระเจ้าจีนโซ่เป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาพระเจ้าจีนโซ่ได้บีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ซึ่งเคยชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์) สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซ่จึงขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าจีนโซ่ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น หนึ่งในนะหลวง 37 ตน ตามความเชื่อเรื่องนะของพม่าในนาม เจ้ามี่นคองแห่งปะเรนมะ (ပရိမ္မ ရှင်မင်းခေါင်)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)
เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์

เบเนดิกต์ ทิโมที คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์ CBE (Benedict Timothy Carlton Cumberbatch) เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และโรงละคร ซึ่งได้รับรางวัลจากบทบาทที่แสดงมากมาย อาทิ Hawking (ภาพยนตร์โทรทัศน์) ปี 2004, Amazing Grace ปี 2006, Atonement ปี 2007, The Last Enemy ปี 2008, Small Island ปี 2009 และ เชอร์ล็อก ปี 2010-ปัจจุบัน
ในส่วนภาพยนตร์ ปี 2011 ถอดรหัสสายลับพันหน้า รับบทเป็นปีเตอร์ กวิลเลม ปี 2013 ได้รับบทเป็นข่าน ในเรื่อง สตาร์ เทรค ทะยานสู่ห้วงมืด และมังกรสเมาก์ ในเรื่อง เดอะฮอบบิท ดินแดนเปลี่ยวร้างของสม็อค ในปี 2014 ได้รับบทเป็นวิลเลียม ฟอร์ด ในเรื่อง ปลดแอก คนย่ำคน อลัน ทูริ่ง ในเรื่อง ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก ในปี 2015 เบเนดิกต์แสดงละครเวทีเรื่อง แฮมเลต ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเชกสเปียร์ โดยรับบทเป็น เจ้าชายแฮมเลต ที่โรงละคร Barbican ในกรุงลอนดอน 
บทบาทในการพากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ได้แก่ บท มังกรสเมาก์ และ the Necromancer ใน เดอะฮอบบิท (2013), บท Classified ในเพนกวิน ออฟ มาดากัสกา (2014) จากค่ายดรีมเวิร์ก แอนิเมชัน ปัจจุบันเบเนดิกต์สวมบทบาทเป็นตัวละครใน มาร์เวลคอมิกส์ มีชื่อว่า ด็อกเตอร์สเตรนจ์ และมีภาพยนตร์ออกมาภายใต้ชื่อเดียวกันในปี 2016
ด้านชีวิตส่วนตัว คัมเบอร์แบตช์สมรสกับโซฟี ฮันเตอร์ ผู้กำกับละครเวที เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และบุตรคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน มีชื่อว่า "คริสโตเฟอร์ คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Carlton ได้เอามาจากนามสกุลของบิดาของคัมเบอร์แบตช์เอง ส่วนบุตรคนที่สองเกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2017 มีชื่อว่า "ฮาล ออเดน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Hal มาจากชื่อเล่นในวัยเด็กของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ในบทประพันธ์ของเชกสเปียร์

**รางวัล**

**รางวัลที่ได้**
 Laurence Olivier Award for Best Actor- National Television Award for TV Detective - แซทเทิลไลท์ อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมใน มินิซีรีส์ / ภาพยนตร์สร้างสำหรับออกอากาศทางโทรทัศน์- รางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำชาย

**รางวัลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง**
 เอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ สาขาสุดยอดดาวร้าย- รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขาคัดเลือกนักแสดงยอดเยี่ยม- รางวัลเอ็มมี สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์โทรทัศน์- บริติชอะแคเดมีเทเลวิชันอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม- รางวัลลอเรนซ์ โอลิเวอร์ สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม- บริติชอินดิเพนเดนต์ฟิล์มอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม- รางวัลลูกโลกทองคำ สาขารางวัลทางโทรทัศน์- รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์ที่ทำเพื่อฉายทางโทรทัศน์- รางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม- แนชนัลเทเลวิชันอะวอดส์ สาขานักแสดงยอดเยี่ยม- เอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ สาขา ตัวละครยอดนิยม- รางวัลอเคเดมี่ อวอร์ด หรือ ออสก้า สาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม จากบทบาทของอลัน ทูริ่ง ในเรื่อง The Imitation Game

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1212722- 365611
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
ไอมูฟวี่

ไอมูฟวี่ (IMovie) เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์, ไอโอเอส และ แมคโอเอส เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่สำหรับการจัดการ, แก้ไขตัดต่อภาพยนตร์ โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชันสำหรับไอโอเอสแล้ว

**ประวัติรุ่นของไอมูฟวี่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Apple: iMovie- web: iMovie hd date=2023-05-31 
หมวดหมู่:แอปเปิลคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2542
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ 2555

ลีกภูมิภาค ภาคใต้ ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**
แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555

**ผลการแข่งขัน**

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 เมษายน 11

* เมื่อเวลา 14.38 น. เกิดเหตุแผ่นดินไหว ขนาด 8.6  บริเวณนอกชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา สาธารณรัฐอินโดนีเซีย ในระดับความลึก 33 กิโลเมตร ห่างจากเมืองบันดาอาเจะฮ์ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 434 กิโลเมตร ประเทศแถบมหาสมุทรอินเดียรวมทั้งไทย มีการประกาศเตือนภัยสึนามิ สำหรับทางการไทยประกาศยกเลิกเมื่อเวลา 20.45 น.  (มติชนออนไลน์)
}
โบรลี่

โบรลี่ (ブロリー, Broly) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์

**ประวัติ**

**ท่าไม้ตาย**
หมวดหมู่:ตัวละครในดราก้อนบอล
หมวดหมู่:กองทัพฟรีเซอร์
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ชาวไซย่า
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์

เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์ (Burn It to the Ground) เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 โดยวงนิกเคลแบ็ก วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงโรดรันเนอร์ เป็นเพลงแนวร็อคของแคนาดาและเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ของทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ซึ่งภายหลังดับเบิลยูดับเบิลยูอีนำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของรอว์ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

**รายชื่อเพลง**
#"Clean Edit" - 3:29
#"Album Version" - 3:30

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของนิกเคลแบ็ก
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยแชด โครเกอร์
โนว์ยัวร์เอเนมี (เพลงของกรีนเดย์)

โนว์ยัวร์เอเนมี (อังกฤษ:Know Your Enemy) เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 ของ ร้องโดยวง กรีนเดย์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงรีไพรช์ และเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มภาพยนตร์ของ 21st Century Breakdownเป็นเพลงแนวพังก์ร็อกของอเมริกา ซึ่งภายหลัง ดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของสแมคดาวน์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 know-your-enemy
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของกรีนเดย์
แม่แบบ:ปฏิทินการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ตารางกำหนดการแข่งขันอย่างเป็นทางการฉบับสมบูรณ์ เผยแพร่เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
(คลิกที่ชื่อกีฬาเพื่อดูรายละเอียดการแข่งขัน)
}
●
1
1
●
●
●
1
1
4
2
5
7
5
4
4
5
6
8
1
47
●
●
●
●
●
●
1
2
2
5
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
1
2
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
3
●
5
5
13

●
●
1
1
2
●
●
4
4
●
4
16
1
1
2
2
2
1
1
1
3
●
●
2
1
1
18
1
1
1
1
●
●
1
●
1
●
1
●
1
8
●
●
●
2
●
●
●
●
1
1
2
6
1
1
1
1
2
1
1
1
1
10
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
1
2
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
●
1
2
●
●
1
1
1
1
1
1
3
3
4
●
●
1
1
18
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
1
2
2
2
2
2
2
2
2
14
1
1
2
●
●
●
●
3
3
4
4
14
●
●
●
●
●
●
●
2
2
2
1
1
1
1
10
2
2
1
1
1
1
2
2
1
2
15
4
4
4
4
4
4
4
4
1
1
34
●
●
1
●
1
2
●
●
●
●
1
1
●
●
●
●
1
1
4
2
2
2
2
8
●
●
●
●
●
●
●
2
3
5
1
1
2
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
1
●
1
1
4
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
●
1
●
1
2
1
2
2
2
2
2
1
1
1
1
15
2
3
2
2
2
2
3
2
18
การแข่งขันทั้งหมด 



12 
14 
12 
15 
20 
18 
22 
25 
23 
18 
21 
17 
22 
16 
32 
15 
302
รวมการสะสมจากวันก่อน



12 
26 
38 
53 
73 
91 
113 
138 
161 
179 
200 
217 
239 
255 
287 
302 

กรกฎาคม / สิงหาคม
25พ.
26พฤ.
27ศ.
28ส.
29อา.
30จ.
31อ.
1พ.
2พฤ.
3ศ.
4ส.
5อา.
6จ.
7อ.
8พ.
9พฤ.
10ศ.
11ส.
12อา.
การแข่งขัน- หมายเหตุ - แปลเป็นภาษาไทยจาก แม่แบบเดียวกันนี้ในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555

แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ตามมาตราโมเมนต์ เกิดขึ้นในท้องที่อาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันพุธที่ 11 เมษายน 2555 เวลา 15:38 (ตามเวลาไทย) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองบันดาอาเจะฮ์ไปราว 500 กิโลเมตร ยังให้ประชาชนในประเทศอินโดนีเซียและประเทศอินเดียพากันออกจากอาคารบ้านเรือนด้วยความหวาดกลัว และ ประเทศ 28 ประเทศประกาศเตือนภัยสึนามิทั้งนี้ ในปี 2547 เคยเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิห่างจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของท้องที่เดียวกันไปประมาณ 250 กิโลเมตร ซึ่งเป็นเหตุให้มีผู้คนบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก
หลังจากแผ่นดินไหว ศูนย์บริการข้อมูลข่าวสารมหาสมุทรแห่งชาติอินเดีย (Indian National Centre for Ocean Information Services) มีคำเตือนสีแดงให้ระวังคลื่นสึนามิระดับสูงในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ด้วย และในเวลา 20:18 ทาง PTWC ก็ออกเอกสารยกเลิกการเตือนสึนามิ โดยพบคลื่นที่เกิดเป็นคลื่นขนาดเล็กเท่านั้น เนื่องจากแนวการเคลื่อนของรอยเลื่อนเป็นแบบทรานส์ฟอร์มจึงไม่ได่สร้างคลื่นสึนามิขนาดใหญ่เหมือนรอยเลื่อนแบบมุดตัว มีผู้เสียชีวิต 5 รายจากเหตุการณ์ครั้งนี้ สาเหตุจากหัวใจวายและช็อค

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Map of earthquakes: Australia and region — Last 7 days, Geoscience Australia-  Latest Earthquakes Magnitude 5.0 and Greater in the World – Last 7 daysdate=2010-11-24 ,USGS
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศอินโดนีเซีย
มหาสมุทรอินเดีย
หมวดหมู่:ประเทศอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศไทย
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
ไวมาร์

ไวมาร์ (Weimar ˈvaɪmaʁ; Vimaria หรือ Vinaria) เป็นนครในประเทศเยอรมนี ซึ่งมีชื่อเสียงด้านมรดกทางวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ประชากรปัจจุบันประมาณ 65,000 คน บันทึกเก่าแก่ที่สุดของนครย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 899 ไวมาร์เป็นเมืองหลวงของดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์
มรดกทางวัฒนธรรมของไวมาร์นั้นกว้างขวาง เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดว่า ไวมาร์เป็นที่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันเป็นประชาธิปไตยฉบับแรกของเยอรมนีได้รับการลงนามหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จึงเป็นที่มาของชื่อสมัยสาธารณรัฐไวมาร์ในการเมืองเยอรมนีช่วง ค.ศ. 1918-1933 อย่างไรก็ดี นครนี้ยังเป็นจุดรวมยุคภูมิธรรมเยอรมนีและบ้านเกิดของบุคคลชั้นนำในแนววรรณกรรมไวมาร์คลาสสิก นักเขียนเกอเทอและชิลเลอร์ มีสถานที่หลายแห่งในใจกลางนครที่เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก


**วัฒนธรรม จุดสังเกต และตึกระฟ้า**

**แหล่งมรดกโลก**
เมืองไวมาร์มีแหล่งมรดกโลกสองแห่ง: 
*เมืองคลาสสิกไวมาร์ ประกอบด้วยอาคารในไวมาร์ 11 แห่งที่มีอายุตั้งแต่ยุคเรืองปัญญาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 
*Bauhaus and its Sites in Weimar, Dessau and Bernau ประกอบด้วยสถานที่ต่างหาก 6 แห่ง ในไวมาร์ 2 แห่ง ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงเรียนสอบศิลปะเบาเฮาส์

**เมืองพี่น้อง**
ไวมาร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
*FRA บลัว ประเทศฝรั่งเศส
*FIN แฮเมนลินนา ประเทศฟินแลนด์
*ITA ซีเอนา ประเทศอิตาลี
*GER เทรียร์ ประเทศเยอรมนี
*POL ซามอชช์ ประเทศโปแลนด์

**เมืองมิตรภาพ**
ไวมาร์ยังมีความสัมพันธ์กับเมืองดังนี้:
*GER ฟุลดา ประเทศเยอรมนี
*JPN คามากูระ ประเทศญี่ปุ่น
*IRN ชีรอซ ประเทศอิหร่าน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  de-  Historic tour in 49 pictures-  Deutsches Nationaltheater (German National Theater)-  The Weimar Story-  Ginkgo Museum, Weimar-  Latin Place Names
ว
ว
ว
ว
หมวดหมู่:เมืองในรัฐทือริงเงิน
ว
ไมน็อกซิดิล

ไมน็อกซิดิล (Minoxidil) เป็นยาขยายหลอดเลือดหรือลดความดันโลหิตสูง โดยการรับประทาน ในปัจจุบันใช้สำหรับกระตุ้นการงอกใหม่ของเส้นผม

**ประวัติ**
เดิมไมน็อกซิดิล เป็นยาชนิดรับประทานเพื่อรักษาผู้มีภาวะความดันโลหิตสูงผิดปกติ ในทางการแพทย์พบว่ามีผลข้างเคียงทำให้ผู้ใช้ยามีผมหรือขนงอกขึ้น จึงได้มีการดัดแปลงเป็นชนิดใช้ภายนอก สำหรับรักษาอาการผมร่วงอย่างแพร่หลาย โดยความเข้มข้นของยาจะอยู่ในช่วง 2 - 5%

**การออกฤทธิ์**
กลไกการออกฤทธิ์ของยา ในทางการแพทย์พบว่าตัวยาจะออกฤทธิ์ด้วยการเปิดช่องโปตัสเซียม ซึ่งเชื่อกันว่าจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดงอกใหม่ของเส้นผม หรือ ผมร่วงอาจเกิดจากภาวะความดันโลหิตสูงกว่าปกติตัวยาทำให้ความดันลดลงส่งผลให้อาการผมร่วงลดลงไปด้วย

**ผลข้างเคียง**
ในทางการแพทย์แต่เดิมใช้รักษาเกี่ยวกับภาวะความดันโลหิตสูงอยู่แล้วหากนำมาใช้เพื่อรักษาอาการผมร่วงอาจมีผลทำให้ความดันลดลง หรือหากใช้ยาเพื่อรักษาอาการความดันโลหิตสูงก็อาจมีผลทำให้ผมงอกได้เช่นกัน ส่วนผลข้างเคียงอื่น ๆ เช่น หากใช้ภายนอกอาจมีอาการคัน พุพอง หรือมีขนหรือเส้นผมขึ้นในบริเวณใบหน้า 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เภสัชวิทยา
สงครามกลางเมืองจีน

สงครามกลางเมืองจีน (Chinese Civil War; 国共内战) เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบกันระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน เพื่อแย่งชิงอำนาจเหนือประเทศจีน ส่งผลให้จีนถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ สาธารณรัฐจีน ซึ่งครอบครองเกาะไต้หวัน กับสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งครอบครองจีนแผ่นดินใหญ่ สงครามกลางเมืองจีนเป็นสงครามที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในประวัติศาสตร์โลก รองจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สองเท่านั้น
สงครามเริ่มต้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ท่ามกลางการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ (Northern Expedition) และสิ้นสุดลงในช่วง ค.ศ. 1949-1950 จนถึงปัจจุบันนี้ แม้จะไม่มีการรบแล้ว แต่สงครามก็ยังคงไม่สิ้นสุดอย่างเป็นทางการ เพราะยังไม่มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพใด ๆ ความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไปในรูปของการขู่ใช้กำลังทหาร การกดดันทางการเมือง และการกดดันทางเศรษฐกิจ สถานะทางการเมืองของไต้หวันยังคงเป็นข้อขัดแย้งที่สำคัญในปัจจุบัน โดยความตึงเครียดที่ดำเนินต่อมานั้นถูกเรียกว่าเป็น "ความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ"  
สงครามนี้เป็นสัญลักษณ์ความแตกแยกทางอุดมการณ์ระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งชาตินิยมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในจีนแผ่นดินใหญ่ปัจจุบัน สามปีสุดท้ายของสงคราม (ค.ศ. 1947-1949) เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ สงครามปลดปล่อย หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สงครามปฏิวัติภายในที่สาม (第三次國内革命戰爭) ส่วนในไต้หวัน สงครามนี้รู้จักกันในชื่อ สงครามต่อต้านการก่อการกำเริบต่อคอมมิวนิสต์ (戡亂戰爭) ก่อน ค.ศ. 1991 หรือโดยทั่วไปคือ สงครามกลางเมืองชาตินิยม-คอมมิวนิสต์ (國共內戰) สำหรับทั้งสองฝ่าย
สงครามกลางเมืองดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานจีนอีกครั้ง ทำให้ทั้งสองพรรคต้องร่วมกันจัดตั้งแนวร่วมเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น เมื่อญี่ปุ่นพ่ายแพ้ใน ค.ศ. 1945 และสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง จึงทำให้สงครามกลางเมืองดำเนินต่อไปอีกครั้งใน ค.ศ. 1946 หลังจากผ่านไปสี่ปี การรบทางทหารก็ยุติลง โดยสาธารณรัฐประชาชนจีนมีอำนาจเหนือจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไห่หนาน ส่วนสาธารณรัฐจีนมีอำนาจเหนือเกาะไต้หวัน เผิงหู หมู่เกาะจินเหมิน หมู่เกาะหมาจู่และหมู่เกาะห่างไกลต่าง ๆ 
จวบจนทุกวันนี้ ยังไม่มีการลงนามสัญญาสงบศึกหรือลงนามสนธิสัญญาสันติภาพใด ๆ ฝ่ายสาธารณรัฐประชาชนจีนยังคงอ้างว่าไต้หวันเป็นมณฑลหนึ่งของตน และยังขู่ใช้กำลังทหารต่อไต้หวัน ส่วนฝ่ายไต้หวันเองก็อ้างสิทธิ์เหนือจีนแผ่นดินใหญ่ ทั้งสองฝ่ายยังคงมีความขัดแย้งกันในด้านการทูต ด้านการเมือง และด้านเศรษฐกิจ นอกจากนี้ สาธารณรัฐประชาชนจีนยังขู่ว่าจะใช้กำลังทหารรุกรานไต้หวัน หากไต้หวันประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการ โดยสถานการณ์มีความตึงเครียดขึ้นมาเป็นครั้งคราว ทั้งสองฝ่ายมีการส่งเครื่องบินรบและเรือรบผ่านช่องแคบบ่อยครั้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง
หมวดหมู่:สงครามตัวแทน
หมวดหมู่:สมัยระหว่างสงคราม
หมวดหมู่:ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949)
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐประชาชนจีน
เชคสเปียร์ต้องตาย

เชคสเปียร์ต้องตาย (Shakespeare Must Die) เป็นภาพยนตร์ปี 2555 ที่ดัดแปลงจากเรื่องแม็คเบธ ของวิลเลียม เชกสเปียร์ กำกับโดยอิ๋ง กาญจนะวณิชย์ และอำนวยการสร้างโดยมานิต ศรีวานิชภูมิ รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สั่งห้ามภาพยนตร์เรื่องนี้ในฐานะภัยคุกคามความมั่นคงของชาติ เนื่องจากภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงการปราบปรามอย่างรุนแรงของทหารต่อผู้ประท้วงนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519
เชคสเปียร์ต้องตายใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบละครซ้อนละคร ดำเนินเรื่องควบคู่กันไป มีเหตุการณ์สองส่วน คือละครเวที และโลกภายนอกในเหตุการณ์ร่วมสมัย มีตัวละครนำชื่อ "เมฆเด็ด" (Mekhdeth) เป็นขุนนางที่ล้มอำนาจกษัตริย์ และสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ เมฆเด็ดลุ่มหลงในอำนาจ เกิดหวาดระแวงว่าจะถูกล้มล้าง จนต้องฆ่าใครต่อใครเพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป  เรื่องราวทั้งหมดเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่ชื่อว่า "บุญรอด" 
สมานรัชฎ์เรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น "หนังผีต้นทุนต่ำ"  สร้างจากเงินทุนสนับสนุนจากกองทุนส่งเสริมภาพยนตร์ สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ภายใต้โครงการไทยเข้มแข็ง  ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 มีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ (กองเซ็นเซอร์) กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้รับเรท "ห" หรือ ห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย โดยให้เหตุผลว่า มีเนื้อหาที่ก่อให้เกิดการแตกความสามัคคีระหว่างคนในชาติ  ทั้งนี้เนื่องจากในภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการนำฟุตเทจภาพความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 มาใช้  และการให้ปิศาจในเรื่องสวมชุดสีแดงเปรียบเหมือนการกล่าวหาเสื้อแดง 
การห้ามฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้สมานรัชฎ์ และทีมผู้สร้างตัดสินใจฟ้องคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ต่อศาลปกครองกลาง ในคดีหมายเลขดำที่ 1321/2555 เพื่อเพิกถอนคำสั่งห้ามฉายภาพยนตร์และให้คณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ชดใช้ค่าเสียโอกาสและค่าเสียหายซึ่งคำนวณจากต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมด จนใน พ.ศ. 2560 ศาลปกครองกลางได้พิพากษายกฟ้อง โดยให้เหตุผลว่าคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ได้ใช้ดุลพินิจตามกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของประเภทภาพยนตร์ 2552 ข้อ 7 (3) ซึ่งส่อเค้าว่าภาพยนตร์ดังกล่าวอาจสร้างความแตกแยกในสังคม อย่างไรก็ดีทีมผู้สร้างกลับยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด ก่อนที่ศาลปกครองสูงสุดจะพิพากษากลับให้ทีมผู้สร้างชนะคดีในอีกเจ็ดปีต่อมา โดยให้คณะกรรมการชดใช้ค่าเสียโอกาสในการนำภาพยนตร์เข้าฉายเป็นจำนวนเงิน 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย 7.5% ต่อปี นับจากพ.ศ. 2555 ในส่วนของค่าเสียหายที่เป็นต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมดรวม 7.5 ล้านบาท ศาลปกครองสูงสุดให้ความเห็นว่าค่าเสียหายดังกล่าวถือเป็นต้นทุนที่ผู้สร้างภาพยนตร์ต้องเสียอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้แต่อย่างใด

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นอกกระแส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถูกห้ามฉายในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผลงานดัดแปลงจากงานเขียนของเชกสเปียร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
นกเงือกดำ

นกเงือกดำ (Black hornbill; Anthracoceros malayanus) เป็นนกเงือกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบในประเทศบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย, อินเดีย

**ลักษณะ**
นกเงือกดำมีจะงอยปากที่ยาว ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 75-80 เซนติเมตร นกตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่านกตัวเมียเล็กน้อย ลำตัวสีดำโดยตลอด ลำตัวส่วนบนเหลือบน้ำเงินเขียวเล็กน้อย (นกตัวผู้บางตัวมีแถบใหญ่เหนือตาคล้ายคิ้วสีขาว) เว้นแต่ปลายขนหางด้านนอก และหางด้านล่างค่อนไป ทางปลายเป็นสีขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก สันบนของจะงอยปากมีขนาดใหญ่ ขาและนิ้วเท้าสีดำ สองเพศมีลักษณะต่างกัน 
นกตัวผู้ปากและโหนกสีเหลืองอ่อน หนังเปลือยเปล่ารอบตาและที่ใต้คอสีดำ ตาสีแดงเข้ม นกตัวเมียปากและโหนกสีดำ ม่านตาสีส้ม หนังเปลือยเปล่ารอบตาสีเนื้อ หนังเปลือยเปล่าใต้คอสีเหลืองอ่อน ตาสีน้ำตาลแดง
มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงต้นปีถึงกลางปีราวเดือนมกราคม-พฤษภาคม ทำรังด้วยการใช้โพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ที่สัตว์อื่นหรือนกอื่นเจาะทิ้งไว้

**อ้างอิง**
  นกเงือกดำfix-attempted=yes  birdsofthailand

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.freesound.org/samplesViewSingle.php?id=56550 date=2011-08-15  Downloadable Audio File of the call of the Malaysian Black Hornbill
หมวดหมู่:Anthracoceros
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศมาเลเซีย
นกเงือกปากดำ

นกเงือกปากดำ หรือ กาเขา (Bushy-crested hornbill; Anorrhinus galeritus) เป็นนกเงือกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบในประเทศบรูไน, ประเทศอินโดนีเซีย,ประเทศมาเลเซีย, ประเทศพม่า, และประเทศไทย

**ลักษณะ**
นกเงือกปากดำมีขนาดเล็กกว่านกเงือกหัวหงอก นกเงือกปากดำมีจะงอยปากยาว โดยมีความยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 89 เซนติเมตร มีหนังเปลือยเปล่ารอบตาและที่ใต้คอสีฟ้า มีแต้มสีขาวที่ใต้ตาและมุมปาก ม่านตาสีแดง แก้มสีเทา ขนที่ท้ายทอยมีขนาดใหญ่และยาวออกไป ทำให้แลดูคล้ายขนหงอนที่เกาะกันหลวมๆ ลำตัวสีดำปลอด ปีกสีน้ำตาลไหม้ หางสีน้ำตาลปนเทา แต่ปลายหางสีดำ คาง ใต้คอ และอกสีน้ำตาลไหม้ ท้องและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีกเช่นเดียวกับนกเงือกอื่นๆ
สองเพศมีลักษณะแตกต่างกัน ตัวผู้ปากและโหนกสีดำ ขาและนิ้วเท้าสีน้ำตาลไหม้ นกตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ปากบนมีเส้นสีเหลืองตามความยาวของปาก ปากล่างมีสีเหลืองที่ปลายปาก ขาและนิ้วเท้าสีเทาแกมฟ้า

**พฤติกรรม**
นกเงือกปากดำ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มักจะส่งเสียงร้องเอะอะโวยวายดังอยู่ตลอดเวลาเหมือนอีกา จึงได้รับอีกชื่อหนึ่งว่า "กาเขา" โดยเวลาเดียวที่จะหยุดส่งเสียงได้ คือ เฉพาะเวลากินอาหาร 

**อ้างอิง**
 BirdLife International 2004.   Anorrhinus galeritus. -   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 24 July 2007.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ปากดำ
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
การาจแบนด์

การาจแบนด์ เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์ และไอโอเอส เป็นแอปพริเคชั่นสำหรับใช้สร้างดนตรีและเพลงที่เน้นรูปแบบใช้งานง่าย ถึงแม้ผู้ใช้จะไม่มีความรู้เรื่องการเล่นดนตรี โดยแอปฯ ใช้หลักทำงานแบบสมาร์ทกล่าวคือ เพียงแค่ผู้ใช้กำหนดเครื่องดนตรีและเลือกรูปแบบการเล่นในส่วนออโต้เพย์ จากนั้นเมื่อผู้ใช้กดคอร์ดที่ต้องการเล่นแอปพริเคชั่น จะประมวลผลจังหวะ ความเร็ว และเล่นให้อัตโนมัติอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนั้นแอปพริเคชั่น ยังมาพร้อมส่วนมิกซ์เสียงจำนวน 8 แทร็ก ทำให้ผู้ใช้สามารถผสมเสียงดนตรีหลายๆ ชิ้นเข้าด้วยกันเป็นเพลงตามต้องการได้ทันที พร้อมความสามารถในการเอ็กซ์พอร์ทไฟล์หรือแชร์ไปยังโซเชียลเช่น ยูทูบ, ซาวด์คลาวด์ หรือจะแชร์กลับไปยังไอคลาวด์ เพื่อนำไปเปิดใช้กับ การาจแบนด์ บนแมคโอเอสได้เช่นกัน โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชัน 6.0.5 แล้ว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official home page-  GarageBand Jam Packs-  List of the contents of all five GarageBand Jam Packs date=2008-06-15 -  GarageBand news, tutorials, tools and case studies date=2011-02-08 -  GarageBand Tutorial: Built-in Audio Unit Effects date=2005-02-05 , a detailed explanation of GarageBand’s Audio Units filters
หมวดหมู่:แอปเปิลคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแมคโอเอส