การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน

แผนที่แสดงการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน (Köppen climate classification) เป็นหนึ่งในระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศที่ใช้กันกว้างขวางที่สุด วลาดีเมียร์ เคิพเพิน เป็นผู้เผยแพร่ระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศนี้เป็นคนแรกใน พ.ศ. 2427 และการแก้ไขเล็กน้อยโดยเคิพเพินเองตามมาใน พ.ศ. 2461 และ พ.ศ. 2479 ภายหลังนักกาลวิทยาชาวเยอรมันนามว่า รูด็อล์ฟ ไกเกอร์ ร่วมมือกับเคิพเพินเปลี่ยนแปลงระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศนี้ บางครั้งจึงอาจเรียกระบบนี้ว่า การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินและไกเกอร์ (Köppen–Geiger climate classification system)

**การแบ่งเขตภูมิอากาศ**
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินนั้นแบ่งเขตภูมิอากาศเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ 6 กลุ่ม (อันประกอบด้วยกลุ่ม A, B, C, D,E และH) แต่ละกลุ่มใหญ่จะมีประเภทของเขตภูมิอากาศแบบต่าง ๆ อยู่ โดยแต่ละประเภทจะเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์อักษรภาษาอังกฤษตั้งแต่ 2 ถึง 4 ตัวอักษร

**กลุ่ม A (ภูมิอากาศแบบร้อนชื้น)**
ภูมิอากาศแบบร้อนชื้นมีลักษณะพิเศษคืออุญหภูมิที่ค่อนข้างสูงบริเวณระดับน้ำทะเล ตลอดเวลา 12 เดือนใน 1 ปี จะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) หรือสูงกว่านี้ ภูมิอากาศแบบร้อนชื้นสามารถแบ่งได้เป็นเขตภูมิอากาศย่อย ๆ ดังนี้- ภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) ตลอด 12 เดือนมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย abbr=on สามารถพบภูมิอากาศแบบนี้ได้บริเวณละติจูด 5–10 องศาเหนือหรือใต้เส้นศูนย์สูตร ในบางพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกอาจพบภูมิอากาศแบบนี้ได้ไกลถึง 25 องศาจากเส้นศูนย์สูตร
**ตัวอย่างเมือง
***สิงคโปร์
***เมเดยิน, ประเทศโคลอมเบีย- ภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am)
**ตัวอย่างเมือง
***จาการ์ตา, ประเทศอินโดนีเซีย
***ไมแอมี, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา- ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (Aw)
**ตัวอย่างเมือง
***กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
***มุมไบ, ประเทศอินเดีย

**กลุ่ม B (ภูมิอากาศแบบแห้งแล้ง)**
ภูมิอากาศแบบแห้งแล้งเป็นบริเวณที่มีการระเหยของน้ำสูง ไม่มีปริมาณฝนเหลือพอที่จะเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร ปรากฏทั้งในเขตร้อนและเขตอบอุ่น แบ่งเป็นภูมิอากาศย่อยดังนี้- ภูมิอากาศแบบทะเลทราย (BW) ปริมาณฝนตลอดปีน้อยกว่า 250 มิลลิเมตร (10 นิ้ว) ส่วนมากพบอยู่ตอนในของภาคพื้นทวีปทั้งบริเวณอากาศร้อนและอากาศอบอุ่น ทำให้แบ่งภูมิอากาศย่อยได้ ดังนี้
** ภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh)
** ภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตอบอุ่น (BWk)- ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทราย (BS) มีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าสั้น ๆ ปริมาณฝนอยู่ระหว่าง 250–750 มิลลิเมตร (10–30 นิ้ว) พบอยู่รอบทะเลทรายบริเวณอากาศร้อนและทะเลทรายบริเวณอากาศอบอุ่น ทำให้แบ่งภูมิอากาศย่อยได้ ดังนี้
** ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทรายเขตร้อน (BSh)
** ภูมิอากาศแบบกึ่งทะเลทรายเขตอบอุ่น (BSk)

**กลุ่ม C (ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นแถบละติจูดกลาง)**
 ภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน (Csa/Csb)
**ตัวอย่างเมือง
*** เบรุต, ประเทศเลบานอน (Csa)
*** ลอสแอนเจลิส, สหรัฐอเมริกา (Csa)
***คอร์รามาบัด, ประเทศอิหร่าน (Csa)
*** เซบิยา, ประเทศสเปน (Csa)
*** ซานเตียโก, ประเทศชิลี (Csb)
*** เอสซาอูรา, ประเทศโมร็อกโก (Csb)
*** โปร์ตู, ประเทศโปรตุเกส (Csb)
***ซานฟรานซิสโก, สหรัฐอเมริกา (Csb)
***เคปทาวน์, ประเทศแอฟริกาใต้ (Csb)
***ซีแอตเทิล, สหรัฐอเมริกา (Csb)- ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa, Cwa)
**ตัวอย่างเมือง
***ฮ่องกง (Cwa)
***ฮานอย, ประเทศเวียดนาม (Cwa)
***กอร์โดบา, ประเทศอาร์เจนตินา (Cwa)
***แรชต์, กิราน, ประเทศอิหร่าน (Cfa)
***แจ็กสันวิลล์, รัฐฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา (Cfa)- ภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cfb, Cfc, Cwb, Cwc)

**กลุ่ม D (ภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป)**

**กลุ่ม E (ภูมิอากาศแบบขั้วโลก)**

**แผนที่เพิ่มเติม**

**ตาราง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิอากาศ