จักรพรรดิเรเซ

จักรพรรดิเรเซ (nihongo|ja|冷泉天皇|Reizei-tennō; 12 มิถุนายน ค.ศ. 949 – 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1011) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 63 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบดั้งเดิม
รัชสมัยของเรเซครอบคลุมในช่วง ค.ศ. 967 ถึง 969 สิ้นสุดด้วยการสละราชสมบัติ

**พระราชประวัติ**
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เรเซมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า โนริฮิระ-ชินโน (憲平親王)
โนริฮิระ-ชินโนเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิมูรากามิกับจักรพรรดินียาซูโกะ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ รัฐมนตรีฝ่ายขวา พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารหลังเสด็จพระราชสมภพ แทนที่พระราชโอรสองค์แรกของจักรพรรดิกับธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมโตกาตะ การตัดสินใจครั้งนี้น่าจะเกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลของโมโรซูเกะกับฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ พี่ชายของเขาที่ยึดอำนาจในราชสำนัก ไม่นานโมโตกาตะก็เสียชีวิตด้วยความสิ้นหวังที่สูญเสียโอกาสที่จะเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิองค์ต่อไป มีการใส่ความว่าอิทธิพลอันชั่วร้ายจากวิญญาณอาฆาต (nihongo|怨霊|onryō|อนเรียว) ของโมโตกาตะเป็นสาเหตุที่ทำให้โนริฮิระ-ชินโนเกิดอาการป่วยทางจิต ซึ่งส่งผลให้ซาเนโยริต้องทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตลอดระยะเวลาการครองราชย์อันสั้นของพระองค์
นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นต้นสายราชสกุลเรเซเก็งจิ ตระกูลย่อยสาขาหนึ่งของตระกูลมินาโมโตะ

**เหตุการณ์ในพระชนมชีพของจักรพรรดิเรเซ**
คำถามเกี่ยวกับอาการป่วยทางจิตทำให้การสืบครองตำแหน่งของโนริฮิระ-ชินโนค่อนข้างเป็นปัญหา
ใน ค.ศ. 967 มูรากามิ พระราชบิดา สวรรคต และเรเซขึ้นครองราชย์ตอนพระชนมพรษา 18 พรรษา- 5 กรกฎาคม ค.ศ. 967 (ปีโคโฮที่ 4, วันที่ 25 เดือน 5): ในปีที่ 16 ของรัชสมัยจักรพรรดิมูรากามิ (村上天皇十六年) พระองค์เสด็จสวรรคต หลังจากนั้นไม่นาน เรเซขึ้นครองราชบัลลังก์- ค.ศ. 969 (ปีอันนะที่ 2): เรเซสละราชสมบัติ และพระองค์รับตำแหน่งเรเซ-อิงโจโก (Reizei-in Jōkō) รัชสมัยของพระองค์ดำรงอยู่เพียงสองปี และพระองค์ยังคงมีพระชนมชีพหลังสละราชสมบัติอีก 44 ปี
สุสานหลวงของจักรพรรดิเรเซที่เกียวโต (มุมมองหน้า)- 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1011 (ปีคังโกที่ 8, วันที่ 24 เดือน 10):  ไดโจ-เท็นโนเรเซ-อิงโจโกสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 62 พรรษา

**รัชสมัยของเรเซ**
ปีในรัชสมัยเรเซมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราช (nengō):- โคโฮ (964–968)- อันนะ (968–970)

**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา**
จักรพรรดินี (ชูงู): เจ้าหญิงมาซาโกะ (昌子内親王) ภายหลังเป็น คานงอิงไทโง (観音院太后) พระราชธิดาในจักรพรรดิซูซากุ- พระราชโอรสบุญธรรม: เจ้าชายนางาฮิระ (永平親王; 965–988)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ไคชิ/ชิกาโกะ (藤原懐子, 945–975) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โคเรตาดะ
*พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงโซชิ (宗子内親王; 964–986)
*พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงซนชิ (尊子内親王; 966–985) ไซอิงที่ 15 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (968–975) ภายหลังสมรสกับจักรพรรดิเอ็งยูใน ค.ศ. 980
*พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโมโรซาดะ (師貞親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิคาซัง
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โชชิ/โทโกะ (藤原超子; เสียชีวิต ค.ศ. 982) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ คาเนอิเอะ
*พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงมิตสึโกะ (光子内親王; 973–975)
*พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโอกิซาดะ (居貞親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิซันโจ
*พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายทาเมตากะ (為尊親王; 977–1002)
*พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายอัตสึมิจิ (敦道親王; 981–1007)
พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ฟูชิ/โยชิโกะ (藤原怤子) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ

**พระราชพงศาวลี**

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น- จักรพรรดิญี่ปุ่น- จักรพรรดิโกะ-เรเซ

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;   OCLC 251325323- Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press.    OCLC 262297615- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society.  OCLC 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Odai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.   OCLC 5850691- Varley, H. Paul. (1980).  Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;   OCLC 59145842
เรเซ
หมวดหมู่:โคไตชิ
เรเซ