Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เดอะไลอ้อนคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)

เดอะ ไลอ้อน คิง เป็นภาพยนตร์เพลงรูปแบบคอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน กำกับโดยจอน แฟฟโรว์ และเขียนโดยเจฟฟ์ นาธานสัน ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ เป็นการนำภาพยนตร์แอนิเมชัน ปี พ.ศ. 2537 ชื่อเดียวกันนี้มาสร้างใหม่ โดยการสร้างสัจนิยมแบบภาพถ่ายด้วยคอมพิวเตอร์ ให้เสียงโดยดอนัลด์ โกลเวอร์, เซธ โรเกน, ชเว์เตล ออจิโอฟอร์, บิลลี อิชเนอร์, จอห์น โอลิเวอร์, คีแกน ไมเคิล-คีย์, บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เทอร์ และ เจมส์ เอิร์ล โจนส์ ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2019

**ตัวละคร**
 ดอนัลด์ โกลเวอร์ พากย์เสียง ซิมบา- เซท โรเกน พากย์เสียง พุมบา- ชเว์เตล ออจิโอฟอร์ พากย์เสียง สการ์- บิลลี อิชเนอร์ พากย์เสียง ทีโมน- จอห์น โอลิเวอร์ พากย์เสียง ซาซู- จอห์น คานี พากย์เสียง ราฟิกิ- แอลฟรี วูดาร์ด พากย์เสียง ซาราบี- บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เทอร์ พากย์เสียง นาลา- เจมส์ เอิร์ล โจนส์ พากย์เสียง มูฟาซา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 6105098- title=The Lion King
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไอแมกซ์
หมวดหมู่:เดอะไลอ้อนคิง (แฟรนไชส์)
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15 (ชอแป็ง)

น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15 (Nocturnes, Op. 15) เป็นชุดบทเพลงน็อกเทิร์น 3 บทซึ่งเฟรเดริก ชอแป็ง แต่งขึ้นระหว่าง 1830–1833 และเผยแพร่ในมกราคม 1834 เพื่ออุทิศแก่ Ferdinand Hiller

**Nocturne in F major, Op. 15, No. 1**
Nocturne in F major, Op. 15, No. 1 เป็นน็อกเทิร์นบทที่สี่ของชอแป็ง แต่งใน 1832
The second theme of No. 1 in F minor.

**Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2**
Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2 เป็นน็อกเทิร์นบทที่ห้าของชอแป็ง

**Nocturne in G minor, Op. 15, No. 3**
left
Recording by Olga Gurevich from Musopen.

**อ้างอิง ==
หมวดหมู่:สงครามยาเสพติดเม็กซิโก

หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเม็กซิโก
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับแก๊งค้ายาเสพติดเม็กซิโก

หมวดหมู่:สงครามยาเสพติดเม็กซิโก
หมวดหมู่:แก๊งค้ายาเสพติดในประเทศเม็กซิโก
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1862–1929)

เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (Heinrich von Preußen) หรือพระนามเต็มคือ อัลแบร์ท วิลเฮ็ล์ม ไฮน์ริช แห่งปรัสเซีย (Albert Wilhelm Heinrich von Preußen) ทรงเป็นเจ้าชายปรัสเซียและเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และทรงเป็นนายทหารในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน ทรงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และกองเรือทะเลบอลติกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เจ้าชายไฮน์ริชประสูติในวังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 และโอรสองค์ที่ 2 ในมกุฎราชกุมารฟรีดริช (จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ในกาลต่อมา) กับเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีแห่งสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้จึงทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นหลานยายของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร

**ครอบครัว**
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์เมื่อ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 มีพระบุตรด้วยกัน 3 พระองค์ดังนี้:

**อ้างอิง**
Harald Eschenburg. Prinz Heinrich von Preußen - Der Großadmiral im Schatten des Kaisers. Heide, 1989, 3-8042-0456-2. Translation of title: Prince Heinrich of Prussia - The Grand Admiral in the Shadow of the Emperor.
*John Van der Kiste. Prince Henry of Prussia. 2015
1929
หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:จอมพลเรือแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:นักบินนาวี
หมวดหมู่:นักบินทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งหลอดอาหาร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
อำเภอกูปัง

กูปัง (Kupang) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย อยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะติมอร์ (นอกเหนือจากพื้นที่ของเมืองกูปัง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศ) พร้อมกับเกาะขนาดเล็กเซอเมา (อยู่นอกทางตะวันตกของเกาะติมอร์) เกาะทางตะวันตกเฉียงใต้และทางตะวันตกอดีตเคยเป็นพื้นที่ในการปกครองของอำเภอกูปัง อาทิ หมู่เกาะโรเต แยกตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอโรเตอึนดาโอ) และพื้นที่หมู่เกาะซาวู แยกตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอซาบูไรจูวา) เมืองหลักของอำเภอกูปัง คือ เมืองโอเอลามาซี

**อ้างอิง**
กูปัง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับแก๊งค้ายาเสพติดเม็กซิโก

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับแก๊งค้ายาเสพติดเม็กซิโก
อำเภอซุมบาตะวันตก

ซุมบาตะวันตก (Sumba Barat) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501
อำเภอมีพื้นที่ลดลงอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการจัดตั้งอำเภอใหม่บนเกาะซุมบา ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 709.9 กิโลเมตร2 และประชากรในอำเภอมีทั้งหมด 111,993 คนจากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ประชากรล่าสุด (พ.ศ. 2564) มีทั้งหมด 149,496 คน ในอำเภอมีเมืองหลัก คือ เมืองไวกาบูบัก
อำเภอนี้มีลักษณะที่แห้งแล้ง หนึ่งในปัญหาที่สำคัญ คือ ประชากรที่อาศัยอยู่ตามชนบท มักเจอปัญหาการขาดแคลนน้ำอยู่เป็นประจำ แม้ว่าจะมีแหล่งน้ำตามธรรมชาติ อย่างน้ำตกหรือน้ำพุ แต่เมื่อถึงช่วงฤดูร้อนน้ำก็ขาดแคลนเสมอ ในบางหมู่บ้าน, องค์กรส่วนท้องถิ่นที่ไม่ใช้ส่วนของรัฐบาลบางที ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานจากต่างประเทศ เช่น โครงการพัฒนาเกี่ยวกับน้ำขนาดระดับเล็ก

**อ้างอิง**
ซุมบาตะวันตก
คีโด ฟัน รอสซึม

คีโด ฟัน รอสซึม (Guido van Rossum, IPA: ˈɣido vɑn ˈrɔsʏm; เกิดวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2499) เป็นนักเขียนโปรแกรมชาวดัตช์ที่เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้สร้างภาษาไพทอน หรือ "Benevolent Dictator For Life" (BDFL) จนกระทั่งเขาก้าวลงจากตำแหน่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 เขาเคยทำงานที่ กูเกิล ดรอปบ็อกซ์ และปัจจุบันที่ไมโครซอฟท์

**ชีวิตและการศึกษา**
ฟัน รอสซึม เกิดและโตในเนเธอร์แลนด์ เขาได้รับปริญญาโทตามด้วยการฝึกงานในสาขาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมใน พ.ศ. 2525

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:นักเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:บุคคลจากฮาร์เลม
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม
จังหวัดบลากอเยฟกราด

จังหวัดบลากอเยฟกราด (област Благоевград, oblast Blagoevgrad หรือ Благоевградска област, Blagoevgradska oblast) หรือในชื่อ Pirin Macedonia (Пиринска Македония, Pirinska Makedoniya) เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันออก ภูมิภาคมาซิโดเนียของกรีกทางใต้ และประเทศมาซิโดเนียเหนือทางตะวันตก มี 14 เทศบาล 12 เมือง โดยเมืองหลวงอยู่ที่ไม่ตัด|บลากอแอฟกรัต เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ Bansko, Gotse Delchev, Melnik, Petrich, Razlog, Sandanski, และ Simitli

**อ้างอิง**
บลากอเยฟกราด
บลากอแอฟกรัต

บลากอแอฟกรัต (Благо̀евград, จนถึง 1975 Го̀рна Джумая̀) เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการศึกษาของทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบัลแกเรีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตการปกครองที่มีชื่อเดียวกัน ตามการสำรวจสำมะโนประชากรของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2015 มีประชากรทั้งหมด 69,610 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบัลแกเรีย
อำเภอเอินเดอ

เอินเดอ (Ende) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักคือเอินเดอ มีพื้นที่รวม 2,046.62 ตารางกิโลเมตร และตามสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 มีประชากรรวม 260,428 คน อุทยานแห่งชาติเกอลีมูตูและเขาเกอลีมูตูตั้งอยู่ในอำเภอนี้

**อ้างอิง**
เอินเดอ
หมวดหมู่:เกาะโฟลเร็ซ
จังหวัดบูร์กาส

จังหวัดบูร์กาส (област Бургас, oblast Blagoevgrad) เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันตก ทะเลดำทางตะวันออก และตุรกีทางใต้ โดยเมืองหลวงอยู่ที่บูร์กาส เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ มีพื้นที่มากที่สุดคือ 7,748.1 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 409,018 ใน 2011

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศบัลแกเรีย
อำเภอมังกาไร

มังกาไร (Manggarai) เป็นอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีอาณาเขตควบคุมทั้งหมดของเกาะโฟลเร็ซ อำเภอนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501 ต่อมาได้มีอำเภอที่แยกตัวไปเป็นอำเภอใหม่ ส่งผลให้พื้นที่และประชากรภายในอำเภอลดลงตาม โดยแยกเป็นอำเภอมังกาไรตะวันตกในปี พ.ศ. 2547 และอำเภอมังกาไรตะวันออกในปี พ.ศ. 2500 เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองรูเต็ง
แหล่งโบราณคดีลียังบูวาอยู่ภายในเขตอำเภอมังกาไร ห่างจากเมืองรูเต็งไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร

**อ้างอิง**
มังกาไร
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช

ซูว์แช ดยุกแห่งอัลบูแฟรา
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช (Louis-Gabriel Suchet) ( 2 มีนาคม ค.ศ. 1770 - 3 มกราคม ค.ศ. 1826) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่รับใช้จักรพรรดินโปเลียน และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอัลบูแฟรา

**ชีวิตทหาร**
เขาเกิดที่โรงงานปั่นไหมที่เมืองลียง ในตอนแรกเขาติดตามบิดาในงานอาชีพธุรกิจผ้าไหม แต่เขาเปลี่ยนใจไปสมัครเป็นทหารอาสาในกรมทหารม้าในหน่วยทหารพิทักษ์ชาติ
ค.ศ.1793 ในการรบที่เมืองตูลง เขาสามารถจับตัวนายพลอังกฤษชื่อว่า ชาร์ล โอ'ฮารา
ค.ศ.1796 ในการยุทธ์อิตาลี เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่เมืองเคเรีย
ค.ศ.1805 เมื่อนโปเลียนทำการรบกับออสเตรีย ซูว์แชก็ได้บัญชาการรบทั้งในเอาซ์เตอลิทซ์ ซาลเฟลด์ เยน่า พูลทุร์ก และออสโตรเลนก้า ในการรบที่ออสโตรเลนก้า ซุเช็ตได้ทำการร่วมมือกับนายพลแอน ซาวารี ขับไล่ทหารรัสเซียที่นำโดยนายพลอีวาน เอ็สเซ็น
ค.ศ.1808 เมื่อเกิดสงครามคาบสมุทร ซูว์แชได้รับอาญาสิทธิ์บัญชาการกองทัพทหารราบและได้รับยศเคานต์ จากนั้นจึงทำการรบกับทหารสเปนที่เมืองซาราโกซา และได้เผชิญกับนายพลโฆเซ เด ปาลาฟอกซ์ และ เบลค โจเยส
ค.ศ.1814 ได้ทำการร่วมมือกับนายพลดีเยอ ซูลต์ เพื่อทำการป้องกันกรุงปารีสที่กำลังถูกโจมตีโดยทหารสัมพันธมิตร
เมื่อช่วงการฟื้นฟูบร์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้แต่งตั้งให้ซูว์แชเป็นขุนนางแห่งฝรั่งเศส แต่เมื่อนโปเลียนสามารถหนีออกจากเกาะเอลบา ซูว์แชได้กลับมาสวามิภักดิ์ต่อนโปเลียนอีกครั้งหนึ่ง
เขาเสียชีวิตที่ปราสาทเซนต์-โจเซฟใกล้กับเมืองมาร์แซย์ ด้วยวัย 55 ปี

**ครอบครัว**
ซูว์แชทำการสมรสกับนางสาวออนอรีน อันตอน ( 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1790-13 เมษายน ค.ศ.1884 )หลานสาวของจูลี คลารี พระมเหสีของโจเซฟ โบนาปาร์ต มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน
# หลุยส์ ออนอรีน (1811-1885)
# หลุยส์ นโปเลียน (1813-1877)
# แอน มารี (1820-1835)

**อ้างอิง**
1826
หมวดหมู่:บุคคลจากลียง
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
น้ำตกวชิรธาร

น้ำตกวชิรธาร (หรือน้ำตกตาดฆ้องโยง) เป็นน้ำตกแห่งหนึ่งในอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 

**ภูมิศาสตร์**
น้ำตกวชิรธารเป็นน้ำตกที่มมีลักษณะไหลลงมาจากผาชันหินแกรนนิต ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์อันเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย มีความสูง 70 เมตรและเป็นหนึ่งในน้ำตกหลาย ๆ แห่งในพื้นที่บริเวณนั้น

**อ้างอิง**
วชิรธาร
หมวดหมู่:อำเภอจอมทอง
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี

ยูแซฟ อันตอญี ปอญาตอฟสกี (Józef Antoni Poniatowski; ˈjuzɛf anˈtɔɲi pɔɲaˈtɔfskʲi; 7 พฤศภาคม ค.ศ. 1763 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813) พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งโปแลนด์ ก่อนที่จะเข้าทรงดำรงตำแหน่งเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน

**ช่วงต้น**
พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส เป็นโอรสของขุนนางอันด์แชย์ ปอญาตอฟสกี มีพี่สาวคือ มาเรีย แตแรซา ปอญาตอฟสกา เกิดที่กรุงเวียนนา ราชธานีของออสเตรีย และอาศัยอยู่ในออสเตรียระยะหนึ่งก่อนที่จะกลับโปแลนด์ ในระหว่างที่อยู่ที่ออสเตรียนั้น ได้ฝึกวิชาความรู้ทั้งด้านการรบและการปกครอง
ค.ศ. 1787 ได้รับตำแหน่งเป็นพันเอก และทำการช่วยเหลือองค์ชายคาร์ล ฟิลิป ในการรบกับพวกเติร์ก

**จอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส**
พระองค์ทรงกลับโปแลนด์พร้อมกับนายพลตาแดอุช กอชชุชกอ ตอนนั้นรัสเซียทำการรุกรานโปแลนด์อยู่บ่อยครั้ง จนทำให้พระองค์ต้องไปใช้ชีวิตแบบส่วนตัว แต่เมื่อนโปเลียนแห่งฝรั่งเศสเรืองอำนาจและสามารถเอาชนะออสเตรียได้ องค์ชายปอญาตอฟสกีจึงยินยอมให้กองทัพของฌออากีม มูว์ราเข้ากรุงวอร์ซอ และได้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและได้บัญชาการในส่วนทหารม้า
กองทัพออสเตรียที่นำโดยอาร์ชดยุคเฟอร์ดินานด์ คาร์ล โยเซฟ ยังคงบุกโปแลนด์อยู่เรื่อย ๆ แต่พระองค์ก็สามารถเอาชนะทหารออสเตรียได้ทั้งหมด
ค.ศ. 1812 ฝรั่งเศสทำการบุกรัสเซีย องค์ชายปอญาตอฟสกีก็ทรงนำทหารม้าของพระองค์เข้าร่วมรบด้วย

**สมรภูมิสุดท้ายของปอญาตอฟสกี**
หลังการบุกรัสเซีย ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้กลับมา ทำให้อังกฤษ, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, รัสเซีย และบรรดาประเทศอื่น ๆ ที่เกลียดชังนโปเลียนรวมกำลังกันแล้วเคลื่อนพลไปที่เมืองไลพ์ซิช นโปเลียนจึงยกทัพไปหมายจะล้างแค้นบรรดาพันธมิตร เมื่อสงครามเริ่มขึ้น องค์ชายปอญาตอฟสกีก็นำทหารม้าเข้าบุกศัตรูอย่างกล้าหาญ แต่จำนวนทหารพันธมิตรมีมากและช่วงนั้นทหารฝรั่งเศสกำลังชุลมุนเนื่องจากการเปลี่ยนฝ่ายของบรรดาเจ้าเยอรมัน พระองค์จึงตัดสินใจให้กองทัพหลวงของนโปเลียนถอยทัพ ส่วนพระองค์ก็พยายามป้องกันข้าศึกแต่ต้านไม่อยู่จึงพาทหารที่เหลือหนีข้ามแม่น้ำ แต่ก็ถูกทหารพันธมิตรไล่ตามจนพระองค์พลัดตกจากหลังม้าตกน้ำจนจมน้ำสิ้นพระชนม์

**อ้างอิง**
ข้อมูล:- page=61 Endnotes:
** Stanisław Kostka Bogusławski, Life of Prince Jòzef Poniatowski pl, Warsaw, 1831.
** Franciszek Paszkowski, Prince Józef Poniatowski pl, Kraków, 1898.
** Correspondence of Poniatowski, edited by E. Raczyński, Poznań, 1843.
** Bronisław Dembiński, Stanisław August and Prince Józef Poniatowski in the Light of Their Correspondence (in French), Lemberg, 1904.
** Szymon Askenazy, Prince Józef Poniatowski pl, Warsaw, 1905.

**อ่านเพิ่ม**
 Józef Antoni Poniatowski, Mes souvenirs sur la campagne de 1792, Lemberg Lwów, 1863.- archive-date=11 August 2012 
1813
หมวดหมู่:นักการทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
เขตนิชิเกียว

เขตนิชิเกียว (Nishikyo-ku) เป็นหนึ่งใน 11 เขตการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อเขตนี้มีความหมายว่า "เขตตะวันตก" เนื่องจากตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อในเขตนี้คือวัดไซโฮ และย่านอาราชิยามะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kyoto/Nakagyō
นิชิเกียว
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (โอซากะ)

สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (Banpaku-Kinen-Kōen-eki) เป็นสถานีรถไฟโมโนเรลของโอซากะโมโนเรลในเมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่ติดกับอุทยานเอ็กซ์โปอนุสรณ์ (Expo Commemoration Park) และยังเป็นสถานีสับเปลี่ยนสายระหว่างสายหลักกับสายไซโต

**เส้นทาง**
โอซากะโมโนเรล
**สายหลัก (หมายเลขสถานี: 17)
**สายไซโต (หมายเลขสถานี: 17)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดโอซากะ
เขตสึรูมิ (โอซากะ)

เขตสึรูมิ (Tsurumi-ku) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 8.17 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตที่อยู่ทางตะวันออกที่สุดของนครโอซากะ เขตสึรูมิเคยเป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการพืชสวนนานาชาติในปีค.ศ. 1990

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เขตสึรูมิ-  เว็บไซต์ทางการ ja
สึรูมิ
เขตมินามิ (ฮิโรชิมะ)

เขตมินามิ (Minami-ku) เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 26.46 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมถึงเกาะสามแห่งได้แก่ เกาะนากาวะ เกาะโทเงะ และเกาะนิโนะชิมะ มีประชากรเขตทั้งสิ้น 144,016 คน (2018)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เขตมินามิ
มินามิ
เขตชูโอ

เขตชูโอ (中央) มีความหมายว่า เขตกลาง เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น

**ดูเพิ่ม**
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง- เขตคิตะ (เขตเหนือ)- เขตมินามิ (เขตใต้)- เขตฮิงาชิ (เขตตะวันออก)- เขตนิชิ (เขตตะวันตก)
เขตคิตะ

เขตคิตะ (北区) มีความหมายว่า เขตเหนือ เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น

**ดูเพิ่ม**
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง- เขตมินามิ (เขตใต้)- เขตฮิงาชิ (เขตตะวันออก)- เขตนิชิ (เขตตะวันตก)- เขตชูโอ (เขตกลาง)
คิตายามะ

คิตายามะ (Kitayama-mura) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ถึงแม้ว่าจะอยู่ในการปกครองของจังหวัดวากายามะ แต่คิตายามะกลับไม่มีพื้นที่ส่วนใดที่ติดต่อกับส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดวากายามะเลย โดยติดต่อกับจังหวัดนาระทางทิศเหนือและจังหวัดมิเอะทางทิศใต้ คิตายามะเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวในจังหวัดวากายามะ และเป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลเพียงแห่งเดียวของประเทศญี่ปุ่นที่มีลักษณะเป็นดินแดนส่วนแยก (exclave)
ชุมชนคิตายามะก่อตัวขึ้นในฐานะหมู่บ้านที่มีการทำป่าไม้โดยตัดไม้จากป่าบริเวณใกล้เคียงแล้วล่องซุงลงไปตามแม่น้ำไปยังเมืองชิงงูเพื่อจำหน่ายต่อไปยังแหล่งอื่นต่อไป ทำให้คิตายามะและชิงงูเจริญไปด้วยกันในฐานะเมืองคู่ค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2414 เมื่อระบบแคว้นถูกยกเลิกและแคว้นต่าง ๆ เปลี่ยนมาเป็นจังหวัดนั้น ชาวบ้านในคิตายามะเลือกที่จะขึ้นกับจังหวัดวากายามะซึ่งเป็นจังหวัดเดียวกับเมืองชิงงู แทนที่จะเป็นจังหวัดนาระหรือจังหวัดมิเอะที่มีพรมแดนติดต่อกัน ในปี พ.ศ. 2432 หมู่บ้านอื่น ๆ อีก 5 หมู่บ้านได้แก่นานาอิโระ ทาเกฮาระ โอนูมะ ชิโมโออิ และโคมัตสึถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของคิตายามะ
ในปัจจุบันเศรษฐกิจของคิตายามะขึ้นกับเกษตรกรรมและการท่องเที่ยว โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวไปล่องแก่งในแม่น้ำได้ นอกจากนี้คิตายามะยังเป็นแหล่งปลูกส้มจาบาระอีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของคิตายามะ
หมวดหมู่:หมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
เขตฮิงาชิ (ซาไก)

เขตฮิงาชิในนครซาไก
เขตฮิงาชิ (東区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.48 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 85,263 คน มีความหนาแน่นของประชากร 8,136 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันออก"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ฮิงาชิ
เขตนากะ (ซาไก)

เขตนากะในนครซาไก
เขตนากะ (中区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 121,377 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,766 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตกลาง"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
นากะ
เขตคามิเงียว

เขตคามิเงียว (เขตเมืองหลวงบน) เป็นหนึ่งใน 11 เขตในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เขตนี้เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงเกียวโต

**ประชากร**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kyoto/Nakagyō-  ja
คามิเงียว
เขตนิชิ (ซาไก)

เขตนิชิในนครซาไก
เขตนิชิ (西区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 28.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 133,583 คน มีความหนาแน่นของประชากร 4,667 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันตก"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
นิชิ
เขตมิฮาระ

เขตมิฮาระในนครซาไก
เขตมิฮาระ (美原区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 13.24 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 39,230 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,960 ต่อตารางกิโลเมตร 
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006 ซึ่งเขตนี้ยังครอบคลุมพื้นที่ของเมืองมิฮาระที่ถูกยุบรวมกับเมืองซาไกในปี 2005

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
มิฮาระ
เขตมินามิ (ซาไก)

เขตมินามิในนครซาไก
เขตมินามิ (南区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตใต้"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
มินามิ
เขตซาไก

เขตซาไกในนครซาไก
เขตซาไก (堺区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 23.69 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 147,413 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,223 ต่อตารางกิโลเมตร
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
เขตนี้เป็นเขตการปกครองหลักของนครซาไก และมีพิพิธภัณฑ์นครซาไกตั้งอยู่ในนี้

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ซาไก
สถานีรถไฟโทมาโกไม

สถานีรถไฟ
สถานีรถไฟโทมาโกไม (Tomakomai-eki) เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง- สายชิโตเซะ- สายหลักฮิดากะ

**สถานีที่อยู่ติดกัน**
สายหลักมูโรรัง
- โทมาโกไม - นูมาโนฮาตะ
สายหลักฮิดากะ
โทมาโกไม - ยูฟุตสึ

**ลิงค์เพิ่มเติม**
  JR ข้อมูลสถานีในฮอกไดโด 
โทมาโกไม
สถานีรถไฟอาโอบะ

สถานีรถไฟอาโอบะ (Aoba-eki) เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง

**สถานีที่อยู่ติดกัน**
สายหลักมูโรรัง
- อาโอบะ - โทมาโกไม
อาโอบะ
สถานีรถไฟอิโตอิ

สถานีรถไฟอิโตอิ (Itoi-eki) เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง

**สถานีที่อยู่ติดกัน**
สายหลักมูโรรัง
- อิโตอิ - อาโอบะ
อิโตอิ
หมวดหมู่:สงครามยาเสพติดฟิลิปปินส์

หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2561
สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ

สถานีรถไฟนิชิกิโอกะ (Nishikioka-eki) เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง

**สถานีที่อยู่ติดกัน**
สายหลักมูโรรัง
- นิชิกิโอกะ - อิโตอิ
นิชิกิโอกะ
สถานีรถไฟชาได

สถานีรถไฟชาได (Shadai-eki) เป็นสถานีรถไฟในชิราโออิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง

**สถานีที่อยู่ติดกัน**
สายหลักมูโรรัง
- ชาได - นิชิกิโอกะ
ชาได
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกิ่งจังหวัดอิบูริ
สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ

สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ (沼ノ端駅) เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H17"

**สาย**
 สายหลักมูโรรัง- สายชิโตเซะ

**สถานีที่อยู่ติดกัน**

**อ้างอิง**
นูมาโนฮาตะ
ยูรี บาตูริน

ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน (Юрий Михайлович Батурин (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง
บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ
การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที
เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักบินอวกาศชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
สถานีรถไฟนาเอโบะ

สถานีรถไฟนาเอโบะ (Naebo-eki) เป็นสถานีรถไฟในเขตชูโอ ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H2"

**ชานชาลา**

**สถานีใกล้เคียง**

**อ้างอิง**
นาเอโบะ
วิกิพีเดีย:ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ

150px
ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ (interface administrators, interface-adminss หรือ IAdmin) เป็นผู้ใช้ที่สามารถแก้ไขหน้าทั้งหมดของแคสเคดดิงสไตล์ชีตส์ (CSS) จาวาสคริปต์ (JS) และเจซัน (JSON) รวมทั้งหน้าในเนมสเปซมีเดียวิกิได้ ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซคือกลุ่มผู้ใช้ในวิกิพีเดียภาษาท้องถิ่นที่มีความสามารถในการแก้ไขหน้า CSS/JS ต่าง ๆ ซึ่งใช้ในการเปลี่ยนรูปแบบของหน้าหรือสร้างสคริปต์ผู้ใช้เพื่อช่วยในการแก้ไข
ความสามารถในการแก้ไข CSS/JS ที่แสดงผลบนเบราว์เซอร์ของผู้ใช้เป็นสิ่งที่มีผลกระทบสูงและเป็นอันตรายเมื่ออยู่ในมือผู้ใช้ที่ประสงค์ร้าย ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซควรเป็นผู้ใช้ที่ได้รับความไว้วางใจสูงจากชุมชน มีความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับ CSS และ JS เป็นอย่างน้อย มีความตระหนักถึงการคาดหวังความเป็นส่วนตัว (privacy expectations) ของวิกิมีเดียและมีความเข้าใจเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัยของบัญชี (ตั้งรหัสผ่านที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงความเสี่ยงต่อการติดมัลแวร์และควรมีการยืนยันตัวตนสองขั้นตอน) สำนักงานของมูลนิธิวิกิมีเดียกำหนดให้ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซใช้การยืนยันตัวตนสองขั้นตอน (two-factor authentication) ด้วยเหตุผลทางกฎหมายและความปลอดภัย
ปัจจุบันมีผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ  คน หากคุณต้องการความช่วยเหลือจากผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซสามารถแจ้งได้ที่หน้าแจ้งผู้ดูแลระบบ นอกจากนี้ยังมีผู้แก้ไขอินเตอร์เฟซซึ่งได้รับสิทธิทั่วโลกในการแก้ไขที่คล้ายกัน

**กระบวนการขอสิทธิ**
ผู้ที่สามารถขอสิทธิผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซมีเงื่อนไข
# เป็นผู้ดูแลระบบปัจจุบัน
# เปิดใช้งานการยืนยันตัวตนสองขั้นตอนตามข้อกำหนดของมูลนิธิฯ- หน้าสำหรับขอสิทธิ: วิกิพีเดีย:แจ้งผู้ดูแลระบบ- กระบวนการ: ผู้ดูแลระบบทำการแจ้งขอสิทธิโดยระบุเหตุผลที่หน้าแจ้งผู้ดูแลระบบ ผู้ดูแลระบบสิทธิแต่งตั้งอาจสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมถึงเหตุผลที่แจ้งขอสิทธิได้ตามสมควร ผู้ใช้คนอื่นสามารถร่วมอภิปรายถึงผู้ขอสิทธิได้แต่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายขึ้นอยู่กับผู้ดูแลระบบสิทธิแต่งตั้ง- ระยะเวลา: ให้สิทธิโดยไม่มีกำหนด แต่สามารถระบุขอสิทธิเป็นการชั่วคราวก็ได้
ทั้งนี้ ในปี 2561 เคยมีการขอสิทธิแก่ผู้ดูแลระบบทุกคนในกระทู้ วิกิพีเดีย:แจ้งผู้ดูแลระบบ/กรุ 24#Interface administrator แต่มีการขอให้เพิกถอนสิทธิตามการอภิปรายในปี 2563 (คุยเรื่องวิกิพีเดีย:ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ#กำหนดระเบียบการแต่งตั้งและเปลี่ยนชื่อกลุ่มผู้ใช้ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ)

**ระงับสิทธิ**
ผู้ดูแลระบบสิทธิแต่งตั้งดำเนินการระงับสิทธิด้วยเงื่อนไขต่อไปนี้:
# ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซแจ้งขอระงับสิทธิของตนเองในหน้าแจ้งผู้ดูแลระบบ
# การใช้สิทธิโดยผิดเงื่อนไขหรือสร้างความเสียหายต่อหน้าแคสเคดดิงสไตล์ชีตส์/จาวาสคริปต์โดยมิทำการแก้ไขให้ใช้งานได้ตามปกติ
นอกเหนือจากนโยบายท้องถิ่น ผู้จัดการโครงการอาจดำเนินการระงับสิทธิผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซที่ไม่ได้ทำการแก้ไขหรือไม่มีการกระทำในปูมใด ๆ เป็นเวลาอย่างน้อย 2 ปีผ่านกระบวนการทบทวนกิจกรรมผู้ดูแล

**หมายเหตุ**
ผู้ดูแลระบบอินเตอร์เฟซ

หมวดหมู่:ระดับการเข้าถึงของผู้ใช้วิกิพีเดีย
สถานีรถไฟชิโรอิชิ (รถไฟฮกไกโด)

สถานีรถไฟชิโรอิชิ (Shiroishi-eki) เป็นสถานีรถไฟในเขตชิโรอิชิ ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H03"

**ชานชาลา**

**สถานีใกล้เคียง**

**อ้างอิง**
ชิโรอิชิ
มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง

มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ ซึ่งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่นำภาษามือมาแสดงในคอนเสิร์ต

**แขกรับเชิญ**
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์- หัทยา เกษสังข์ (เปิ้ล) นางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง

**บทเพลงในคอนเสิร์ต และโชว์**

**การผลิต**
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นเทปบันทึกการแสดงสดทั้งภาพและเสียงพร้อมกันถึง 2 รูปแบบ ในรูปแบบเทปคาสเซ็ทและม้วน VHS เมื่อปีพ.ศ. 2534- ครั้งที่ 2 ทาง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ได้กลับมาวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ในชุดแบบเบิร์ดเบิร์ด Collection เมื่อปีพ.ศ. 2547 ต่อมาได้นำภาพบรรยากาศบางส่วนจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง มาผลิตใหม่อีกครั้งในชุด DVD Boxset BABB BIRD BIRD Memories Box เมื่อปีพ.ศ. 2551 และ DVD Boxset Special Memory Box Babb Bird Bird # 1-10 (1986-2012) Collection วางจำหน่ายในวาระครบรอบ 32 ปี คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ เมื่อปีพ.ศ. 2562

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คอนเสิร์ต
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:ธงไชย แมคอินไตย์
ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส

นายพลกอง ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา (Salvador Cienfuegos Zepeda; เม็กซิโกซิตี, 14 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – ) ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเม็กซิโก เอนริเก เปญญา นิเอโต
เขาทำหน้าที่เป็นทหารและผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศในสถานทูตเม็กซิโกในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เขายังเข้าร่วมการเยือนทางการทูตในสหรัฐ, ชิลี, จีน และคิวบา
เขาถูกเจ้าหน้าที่สหรัฐจับกุมเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสในข้อหายาเสพติดและการฟอกเงิน

**อ้างอิง**
  Who is Salvador Cienfuego Zepeda?-  General Salvador Cienfuegos Zepeda, Secretario de la Defensa Nacional
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามยาเสพติดเม็กซิโก
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเม็กซิโก
หมวดหมู่:นายพลชาวเม็กซิโก
แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ

แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 25 - 28 มิถุนายน 2530 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 7 รอบ จำนวนผู้ชม 14,000 คน โดยแขกรับเชิญ ครอบครัว แมคอินไตย์, กลองยาวคณะดุริยประณีต, ลำตัดแม่ประยูร

**แขกรับเชิญ**
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์- ครอบครัวแมคอินไตย์ - กลองยาวคณะดุริยประณีต- ลำตัดแม่ประยูร 
*อารีย์ สหเวชภัณฑ์ (นักเต้นระบำ)

**บทเพลงในคอนเสิร์ต และโชว์**

**การผลิต**
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 "แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ" ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นบันทึกเสียงการแสดงสดในรูปแบบเทปคาสเซ็ท 2 ม้วน เมื่อปีพ.ศ. 2530- ครั้งที่ 2 วางจำหน่ายเป็นบันทึกภาพการแสดงสดในรูปแบบม้วน VHS ความยาว 2 ชั่วโมง เมื่อปีพ.ศ. 2531- ครั้งที่ 3 ทาง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ได้กลับมาวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ในชุดแบบเบิร์ดเบิร์ด Collection เมื่อปีพ.ศ. 2547 ต่อมาได้นำภาพบรรยากาศบางส่วนจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 "แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ" มาผลิตใหม่อีกครั้งในชุด DVD Boxset BABB BIRD BIRD Memories Box เมื่อปีพ.ศ. 2551 และ DVD Boxset Special Memory Box Babb Bird Bird # 1-10 (1986-2012) Collection วางจำหน่ายในวาระครบรอบ 32 ปี คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ เมื่อปีพ.ศ. 2562

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศไทยในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2530
เขตนากะ (ฮิโรชิมะ)

เขตนากะ (Naka-ku) เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 15.32 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตศูนย์กลางของเมือง เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟฮิโรชิมะ, โดมปรมาณู, อนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโรชิมะ และปราสาทฮิโรชิมะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เขตนากะ
นากะ
เขตคิตะ (นาโงยะ)

เขตคิตะ  (Kita-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 163,155 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
คิตะ
เขตชิกูซะ

เขตชิกูซะ  (Chikusa-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,105 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,082 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
ชิกูซะ
เขตโชวะ

เขตโชวะ  (Showa-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่  10.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 108,759 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,941 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
โชวะ
เขตเท็มปากุ

เขตเท็มปากุ  (Tenpaku-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 21.58 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 164,144 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,606 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
เท็มปากุ
เขตนากะ (นาโงยะ)

เขตนากะ  (Naka-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 9.38 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 87,302 	 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
นากะ
เขตนากางาวะ

เขตนากางาวะ  (Nakagawa-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 32.02 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 220,388 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,883 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
นากางาวะ
เขตนากามูระ

เขตนากามูระ  (Nakamura-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 16.30 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 134,541 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,254 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
นากามูระ
เขตนิชิ (นาโงยะ)

เขตนิชิ  (Nishi-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.93 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 149,607 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,344 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
นิชิ
อาคารอีสต์เอเชียติก

อาคารอีสต์เอเชียติก หรือ ตึกเก่า บริษัทอีสต์เอเชียติก เป็นอาคารอนุรักษ์ ตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 
ในอดีตอาคารแห่งนี้ เคยเป็นที่ทำการของบริษัทค้าไม้ บริษัทอีสต์เอเชียติก (The East Asiatic Company: EAC) จากเดนมาร์ก ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) ในช่วงปี พ.ศ. 2434 โดยก่อสร้างตามรูปแบบนีโอคลาสสิกทรงปัลลาดีโอ ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น
ปัจจุบันอยู่ระหว่างการปรับปรุงเพื่อเปิดเป็นโรงแรมในกลุ่มพลาซาแอทธินี ของกลุ่มแอสเสท เวิรด์ คอร์ป

**ประวัติ**
อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัทอีสต์เอเชียติก บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก
เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 แอสเสท เวิรด์ คอร์ป ได้ลงนามร่วมกับกลุ่มโรงแรมโนบุในการพัฒนาอาคารดังกล่าวเป็นโรงแรม "เดอะ พลาซ่า แอทธินี โนบุ โฮเทล แอนด์ สปา แบงค็อก" โดยกำหนดเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2569

**การจัดสรรพื้นที่**
ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 อาคารจึงอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด โดยให้บริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้จึงเปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018

**ลักษณะทางสถาปัตยกรรม**
อาคารอีสต์เอเชียติก (ซ้าย) โดยมี สเตท ทาวเวอร์ อยู่ทางด้านหลัง
รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป
ตัวอาคารทางเข้าหันหน้าเข้าหาแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีบันไดจากภายนอกเข้าสู่อาคาร ชั้น 2 บริเวณกึ่งกลางอาคาร มีการก่ออิฐฉาบปูน 3 ชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้า การประดับตกแต่งอาคารค่อนข้างเรียบง่าย ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย การทำบันไดทางขึ้นด้านหน้าลักษณะนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4
ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมาจากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาดกว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำสัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง
อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนังชั้น 2 ของอาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้งของผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางรัก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางรัก
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:เขตของฮิโรชิมะ

เขตของนครฮิโรชิมะ ในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ฮิโรชิมะ
ฮิโรชิมะ
เขตมินามิ

เขตมินามิ (南区) มีความหมายว่า เขตใต้ เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น- เขตมินามิ (ซัปโปโระ)- เขตมินามิ (นีงาตะ)- เขตมินามิ (ไซตามะ)- เขตมินามิ (โยโกฮามะ)- เขตมินามิ (ซางามิฮาระ)- เขตมินามิ (ฮามามัตสึ)- เขตมินามิ (นาโงยะ)- เขตมินามิ (เกียวโต)- เขตมินามิ (ซาไก)- เขตมินามิ (โอกายามะ)- เขตมินามิ (ฮิโรชิมะ)- เขตมินามิ (ฟูกูโอกะ)- เขตมินามิ (คูมาโมโตะ)

**ดูเพิ่ม**
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง- เขตคิตะ (เขตเหนือ)- เขตฮิงาชิ (เขตตะวันออก)- เขตนิชิ (เขตตะวันตก)- เขตชูโอ (เขตกลาง)
แม่แบบ:Plain navboxes/styles.css

.PlainNavboxes .navbox,
.PlainNavboxes .navbox th,
.PlainNavboxes .navbox tr,
.PlainNavboxes .navbox td,
.PlainNavboxes .navbox-title,
.PlainNavboxes .navbox-subgroup,
.PlainNavboxes .navbox tr + tr > .navbox-abovebelow,
.PlainNavboxes .navbox tr + tr > .navbox-group,
.PlainNavboxes .navbox tr + tr > .navbox-image,
.PlainNavboxes .navbox tr + tr > .navbox-list,
.PlainNavboxes .navbox-even,
.PlainNavboxes .navbox-odd,
.PlainNavboxes .navbox span,
.PlainNavboxes .navbox abbr {
	/* !important is used to override styles specified in navbox parameters */
	background-color: transparent !important;
	color: inherit !important;
	border-color: transparent !important;
	box-shadow: none !important;
}
เขตมิโดริ (นาโงยะ)

เขตมิโดริ  (Midori-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 37.91 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 244,990 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 6,462 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
มิโดริ
เขตมิซูโฮะ

เขตมิซูโฮะ  (Mizuho-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 11.22 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 106,899 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,528 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
มิซูโฮะ
ตำบลแม่สลองนอก

ตำบลแม่สลองนอก (langx|nod|60px) เป็นตำบลในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย

**ประวัติ**
ตำบลแม่สลองนอกแยกออกจากตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2534 โดยแยกจำนวน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านสันติคีรี ของตำบลป่าซาง บ้านอาแหล่ บ้านเย้าเลาสิบ บ้านธาตุ และบ้านป่าคาสุขใจ ของตำบลป่าตึง ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2535 ได้แยกตำบลเทอดไทย ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก มาตั้งกิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
สภาพทั่วไปของตำบลแม่สลองนอก มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูง มีเทือกเขาสลับซับซ้อน และมีที่ราบระหว่างเนินเขา มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดกับตำบลแม่สลองใน อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย- ทิศใต้ ติดกับตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย- ทิศตะวันออก ติดกับตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย- ทิศตะวันตก ติดกับประเทศพม่า

**เขตการปกครอง**
แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
# บ้านสันติคีรี
# บ้านอาแหล่
# บ้านเย้าเลาสิบ
# บ้านธาตุ
# บ้านป่าคาสุขใจ
# บ้านกลางใหม่
# บ้านอาแบ
# บ้านป่าคาสามัคคี
# บ้านพนาสวรรค์
# บ้านแม่จันหลวง
# บ้านเจียงจาใส
# บ้านใหม่สันติ
# บ้านตงจาใส

**อ้างอิง**
แม่สลองนอก
เขตมินาโตะ (นาโงยะ)

เขตมินาโตะ  (Minato-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ja
มินาโตะ
เขตมินามิ (นาโงยะ)

เขตมินามิ  (Minami-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 18.46 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 136,353 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 7,386 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
มินามิ
เขตเมโต

เขตเมโต  (Meitō-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 19.45 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 165,140 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,490 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
เมโต
เขตโมริยามะ

เขตโมริยามะ  (Moriyama-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 34.01 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 174,807 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 5,140 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
โมริยามะ
เขตอัตสึตะ

เขตอัตสึตะ  (Atsuta-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 8.20 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 66,176 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 8,070 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
อัตสึตะ
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า

โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า (Holy Spirit Chapel; Kapelle St. Louis Hospital) หรือเรียกว่า วัดน้อยพระจิตเจ้า เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือวัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบสถ์คาทอลิกในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตสาทร
หมวดหมู่:โบสถ์น้อย
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในกรุงเทพมหานคร
เขตฮิงาชิ (นาโงยะ)

เขตฮิงาชิ  (Higashi-ku) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 7.71 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 79,563 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 10,319 ต่อตารางกิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
ฮิงาชิ
ა

Ani (asomtavruli Ⴀ, nuskhuri ⴀ, mkhedruli ა) เป็นอักษรตัวแรกของอักษรจอร์เจียทั้งสามแบบ ในระบบเลขจอร์เจียมีค่า 1 มักใช้แทนเสียง /a/ คล้ายกับสระอาในภาษาไทย

**อักษร**

**การเขียน**

**การพัฒนา**

**การพัฒนาในแบบ Asomtavruli**

**การพัฒนาในอักษรทั้งหมด**

**อักษรเบรลล์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อักษรจอร์เจีย
การแปลงแบบบัญญัติ

ในกลศาสตร์แฮมิลตัน  การแปลงแบบบัญญัติ (canonical transformation) คือ การเปลี่ยนแปลงของพิกัดแบบบัญญัติ (q, p, t) → (Q, P, t) ซึ่งยังคงรูปแบบของสมการแฮมิลตันไว้ ในบางครั้งก็ถูกเรียกว่า รูปแบบความสัมพันธ์ของตัวแปร (form invariance) ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษารูปแบบของกลศาสตร์แฮมิลตันเดิมเอาไว้ การแปลงแบบบัญญัติสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีรูปแบบ ซึ่งนำไปสู่สมการแฮมิลตัน–ยาโคบี (วิธีการที่ใช้สำหรับคำนวณพลังงานที่อนุรักษ์) และทฤษฎีของลีอูวิล (ตัวพื้นฐานของกลศาสตร์สถิติคลาสสิก)
เนื่องจากกลศาสตร์ลากร็องฌ์ขึ้นอยู่กับพิกัดทั่วไป การแปลงพิกัด q → Q จะไม่ส่งผลต่อรูปแบบสมการอ็อยเลอร์–ลากร็องฌ์ (Lagrange’s equation) และด้วยเหตุนี้ จึงไม่ส่งผลกระทบต่อรูปแบบสมการของแฮมิลตัน (Hamilton’s equation) ด้วย ถ้าหากเราเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมด้วยวิธีการแปลงเลอฌ็องดร์ (Legendre transform) แทนในสมการ

ดังนั้น การแปลงพิกัด (หรือ การแปลงจุด (point transformations)) จึงเป็นหนึ่งในวิธีการแปลงฯ อย่างไรก็ตาม ระดับการแปลงแบบบัญญัติเป็นที่ยอมรับมากขึ้น ตั้งแต่การแปลงพิกัดทั่วไปแบบเก่า โมเมนตัมและแม้กระทั่งเวลาอาจจะถูกรวมกันในรูปแบบพิกัดทั่วไปและโมเมนตัมแบบใหม่ การแปลงแบบบัญญัติที่ไม่มีพจน์ของเวลาจะถูกเรียกว่าการแปลงแบบบัญญัติที่ถูกจำกัด (restricted canonical transformations) (ตำราเรียนหลายเล่มก็พิจารณาแต่กรณีนี้)
เพื่อความชัดเจน เราจำกัดการนำเสนอไว้ที่แคลคูลัสและกลศาสตร์คลาสสิก ผู้อ่านหลาย ๆ คน คงคุ้นเคยกับคณิตศาสตร์ขั้นสูง เช่น cotangent bundles, exterior derivatives และ symplectic manifolds สามารถอ่านได้จากบทความที่เกี่ยวข้องกับ symplectomorphism (การแปลงแบบบัญญัติเป็นกรณีพิเศษของ symplectomorphism) อย่างไรก็ตาม คำแนะนำสั้น ๆ ทางคณิตศาสตร์สมัยใหม่อยู่ที่ท้ายของบทความนี้

**ดูเพิ่ม**
 Symplectomorphism- Hamilton–Jacobi equation- Liouville's theorem (Hamiltonian)- Mathieu transformation- Linear canonical transformation

**อ้างอิง**
page= 380
*translator-link1=J. S. Bell
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:กลศาสตร์แฮมิลตัน
หมวดหมู่:การแปลง
เติมเศวตชัย นาคสุข

เติมเศวตชัย นาคสุข เป็นนักแสดงชาวไทย เติม (เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

**ประวัติ**
เติมเศวตชัย นาคสุข (ชื่อเล่น เติม) นักแสดงชาวไทยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เกิดวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เป็นนักแสดงเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ปัจจุบันกำลังศึกษามหาวิทยาลัยรังสิต คณะบริหารธุรกิจ 
เริ่มเข้าวงการบันเทิงไทยได้มีการจากชวนโดย เอ ศุภชัย ศรีวิจิตร ผู้จัดการหานักแสดงรุ่นใหม่จึงได้มีการเรียนการแสดงเพิ่มเติมหลังจากนั้นเขาได้ไปสมัครเป็นนักแสดงที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้เซ็นสัญญา 5 ปี มีผลงานละครเรื่อง ลิขิตริษยา, มือปราบเจ้าหัวใจ (ละครชุด ภารกิจรัก), รักกันมันแจ๋ว และ ทายาททองหยิบ เป็นต้นปัจจุบันและรับงานละครเรื่อยมา
เติมเศวตชัยมีผลงานละครเรื่อง กาเหว่า ประกบคู่กับ พีพี พัชญา เพียรเสมอ ผลิตโดย บริษัท ปภัสสรา โปรดักชั่น จำกัด โดยผู้จัด กบ ปภัสรา เตชะไพบูลย์

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
term_sawetetachai
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7
Orobanche

Orobanche เป็นสกุลที่มีสปีชีส์มากกว่า 200 สปีชีส์ เป็นพืชเบียนล้มลุกในวงศ์ดอกดิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในเขตอบอุ่นตอนเหนือ บางสปีชีส์ของพืชในสกุลนี้ปัจจุบันอยู่ในสกุล Conopholis มีขนาดเล็ก มักจะอยู่ระหว่าง 10–60 เซนติเมตร สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของสกุลนี้คือ มีลำต้นสีเหลืองจนถึงสีฟาง มีดอกไม้สีเหลือง สีขาว หรือสีฟ้าเหมือนดอกไม้ในสกุลแอนเทอร์รินัม และที่สำคัญคือไม่มีคลอโรฟิลล์
เนื่องจากไม่มีคลอโรฟิลล์ พืชนี้จึงขึ้นอยู่กับต้นไม้ต้นอื่น พืชนี้มักจะเป็นเมล็ดใต้ดินเป็นหลายปี จนรากของพืชอื่นมาถึง แล้วจึงเติบโตเป็นลักษณะคล้ายกับราก ไปยังรากของอีกต้นหนึ่งแล้วดูดน้ำและสารอาหารจากรากของพืชนั้น

**รากศัพท์**
ชื่อทางวิทยาศาสตร์มาตากภาษากรีกโบราณ ὄροβος ("ขมขื่น") + ἄγχω ("บีบคอ") ชื่อภาษาอังกฤษ "Broomrape" มาจาก broom ("ไม้กวาด") และภาษาละติน rapum ("หัวใต้ดินของพืช")

**สปีชีส์ที่สำคัญ**
:(บันทึก: บางสปีชีส์ในนี้อาจจะเป็นชื่อพ้องของสปีชีส์อื่นเมื่อไม่นานมานี้ได้)
 ที่มา :

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
  Control of Branched Broomrape: A Literature Review date=2014-02-11 
หมวดหมู่:Orobanche
หมวดหมู่:พืชเบียน
อาคารไปรษณีย์กลาง

อาคารไปรษณีย์กลาง หรือ ไปรษณีย์กลาง บางรัก เป็นอาคารที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เคยเป็นสถานกงสุลอังกฤษและที่ว่าการกรมไปรษณีย์โทรเลข ตัวอาคารมีลักษณะแบบสถาปัตยกรรมสากลและอลังการศิลป์ (art deco) จิตรเสน อภัยวงศ์ และพระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์) เป็นผู้ออกแบบ 
ปัจจุบัน อาคารใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของไปรษณีย์ไทย ไปรษณีย์เขตบางรัก และสำนักงานใหญ่ของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
บุคคลทั่วไปสามารถชมภายในอาคารส่วนโถงตรงกลางซึ่งใช้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของไปรษณีย์ไทย และสามารถเข้าชมศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบในส่วนสาธารณะ ได้แก่ ห้องจัดนิทรรศการบริเวณด้านหลังของอาคาร และสวนดาดฟ้าสาธารณะ (public rooftop garden) ส่วนที่เหลือนั้นสงวนไว้สำหรับสมาชิกของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบเท่านั้น

**ลักษณะของอาคาร**
ด้านบนของอาคารประดับด้วยรูปสลักครุฑสีชมพูอิฐห้อยพวงมาลาเท้างุ้ม ขนาด 2 เท่าคนจริง ซึ่งเป็นผลงานที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2486 เชื่อกันว่า ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา อาคารแห่งนี้รอดพ้นจากการถูกการระเบิดทำลายได้อย่างปาฏิหาริย์ด้วยอิทธิฤทธิ์ของครุฑดังกล่าว
ด้านหน้าอาคารมีลานกว้างสาธารณะที่ผู้คนในพื้นที่นิยมมาออกกำลังกายและพักผ่อนช่วงเย็น ตรงกลางของลานประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ผู้ก่อกำเนิดกิจการไปรษณีย์โทรเลขของไทย

**การจัดสรรพื้นที่**
ในปัจจุบันอาคารไปรษณีย์กลางมีการจัดสรรพื้นที่เพื่อใช้งานดังนี้ (ข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561)

**ไปรษณีย์ไทย**
 ส่วนตรงกลางของอาคารเป็นโถงจัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของไปรษณีย์ไทย- อาคารปีกทิศเหนือ ชั้น 1 เป็นที่ตั้งของที่ทำการไปรษณีย์ เขตบางรัก

**ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ**
 อาคารปีกทิศใต้
** ชั้น 1: ทางเข้าหลักของศูนย์ และร้านค้าของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
** ชั้น 2: ห้องประชุม ห้องประชุมเชิงปฏิบัติการ ห้องจัดนิทรรศการ
** ชั้น 3-4: สำนักงานของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
** ชั้น 5: สวนดาดฟ้าสาธารณะ และส่วนเชื่อมต่อกับอาคารด้านหลัง- อาคารด้านหลัง
** ชั้น 1: ทางเข้าด้านหลังของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ และห้องจัดนิทรรศการ
** ชั้น 2: แมตทีเรียลคอนเน็กซ์ซันเซ็นเตอร์ (Material ConneXion® Centre) ห้องสมุดวัสดุเพื่อการออกแบบของศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ
** ชั้น 3: แฟ็บคาเฟ่ (Fab Cafe) และพื้นที่จัดการประชุมเชิงปฏิบัติการ
** ชั้น 4: ทีซีดีซีรีซอร์ซเซ็นเตอร์ (TCDC Resource Centre) ห้องสมุดด้านการออกแบบ และ โค-เวิร์กกิงสเปซ (Co-Working space)
** ชั้น 5: ทีซีดีซีรีซอร์ซเซ็นเตอร์ (TCDC Resource Centre) ห้องสมุดด้านการออกแบบ, โค-เวิร์กกิงสเปซ (Co-Working space), และสวนดาดฟ้าสำหรับสมาชิก (private rooftop garden)
นอกจากนี้ ด้านหลังของอาคารยังมีท่าเรือสำหรับข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปไอคอนสยาม อีกด้วย

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางรัก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยจิตรเสน อภัยวงศ์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์
สมการแฮมิลตัน–ยาโคบี

ในคณิตศาสตร์ สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี (HJE; Hamilton–Jacobi equation) เป็นเงื่อนไขที่จำเป็นในการอธิบายเรขาคณิตสุดขีด (extremal geometry) ในภาพรวมของปัญหาที่มาจากแคลคูลัสของการแปรผัน (calculus of variations) และกรณีพิเศษของสมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี-เบลแมน ชื่อนี้ถูกตั้งให้เป็นเกียรติแก่วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน  (William Rowan Hamilton) และคาร์ล กุสทัฟ ยาค็อพ ยาโคบี (Carl Gustav Jacob Jacobi)
ในฟิสิกส์ สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบี เป็นสูตรทางเลือกของกลศาสตร์คลาสสิก ซึ่งให้ผลเฉลยเหมือนกับสูตรอื่น ๆ เช่น การใช้กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน (Newton's laws of motion)date=August 2015 กลศาสตร์ลากร็องฌ์และกลศาสตร์แฮมิลตัน สมการของแฮมิลตัน-ยาโคบีเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการระบุปริมาณที่อนุรักษ์สำหรับระบบกลศาสตร์ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้แม้ว่าปัญหาทางกลศาสตร์จะไม่สามารถแก้ได้อย่างสมบูรณ์

**ดูเพิ่ม**
 Canonical transformation- Constant of motion- Hamiltonian vector field- Hamilton–Jacobi–Bellman equation in control theory- Hamilton–Jacobi–Einstein equation- WKB approximation- William Rowan Hamilton- Carl Gustav Jacob Jacobi- Action-angle coordinates

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
url=http://www.emis.de/classics/Hamilton/CharFun.pdf 
*url=http://www.emis.de/classics/Hamilton/BARep34A.pdf 
*isbn=978-0-486-43261-8 
*year=1975 
*cite book |first=J. J. |last=Sakurai |title=Modern Quantum Mechanics |publisher=Benjamin/Cummings Publishing |year=1985 |isbn=978-0-8053-7501-5 
*ol=14009561M - pmid=17357243
หมวดหมู่:กลศาสตร์แฮมิลตัน
Ա

Ա (ตัวเล็ก: ա, ชื่อในภาษาอาร์มีเนีย: Այբ) เป็นตัวอักษรตัวแรกของอักษรอาร์มีเนีย ต้นแบบมาจาก α (alpha) ของภาษากรีกที่เปลี่ยนโดยการตัดส่วนบนทิ้ง อักษรอาร์มีเนียอื่น ๆ จำนวนมากเกิดขึ้นในลักษณะเดียวกัน ตัวอักษรนี้ใช้แทนเสียง ⁠a⁠ เทียบเท่ากับเสียงของสระอาในภาษาไทย

**ยูนิโคด**
หมวดหมู่:อักษรอาร์มีเนีย