Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ต้นไม้แบบทวิภาค

ต้นไม้แบบทวิภาค มีขนาด 9 และความสูง 3 โดยมีโหนดรากทีมีค่าเท่ากับ 2 ส่วนบนของต้นไม้ไม่สมดุลและไม่เรียงลำดับ
ต้นไม้ทวิภาค (binary tree) ในศาสตร์คอมพิวเตอร์ เป็นโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้ซึ่งแต่ละปมมีปมลูกได้ไม่เกิน 2 ปม โดยแยกออกเป็นปมด้านซ้าย และปมด้านขวา  ปมที่มีปมลูก เรียกว่า ปมพ่อแม่  และปมลูกอาจมีรีเฟอร์เรนซ์ไปยังปมพ่อแม่ของมัน  ในโครงสร้างแบบต้นไม้จะมีปม ๆ หนึ่งเป็นปมบรรพบุรุษของทุกปม เราเรียกปมนี้ว่าปมราก การเข้าถึงปมทุกปมในโครงสร้างแบบต้นไม้ทำได้โดยเริ่มต้นจากปมราก และใช้รีเฟอร์เรนซ์ของปมนั้นท่องไปตามปมลูกด้านซ้ายและด้านขวาของมัน  ต้นไม้ที่มีเฉพาะปมราก เรียกว่าต้นไม้ว่าง (null tree) ในต้นไม้ทวิภาค กิ่งหรือดีกรีของทุก ๆ ปมมีค่ามากที่สุดได้ไม่เกิน 2 ต้นไม้ที่มีปมจำนวน  'n' ปมจะมีกิ่งได้ไม่เกิน 'n-1' กิ่ง 
ต้นไม้ทวิภาคมักใช้สำหรับต้นไม้ค้นหาทวิภาค (binary search trees) และฮีพทวิภาค (binary heaps)

**คำจำกัดความสำหรับต้นไม้ราก**
 ขอบโดยตรง (A directed edge) หมายถึงเส้นที่เชื่อมจากปมพ่อแม่ไปยังปมลูก- ปมรากเป็นปมที่ไม่มีปมพ่อแม่ ต้นไม้หนึ่งต้นมีปมรากเพียงปมเดียว- ปมใบ (leaf node) เป็นปมที่ไม่มีปมลูก- ความลึกของปม (The depth of a node) n เป็นความยาวของเส้นทางจากปมราก ไปจนถึงปมนั้น  เซตของทุกปม ณ ความลึกที่ให้ บางครั้งเรียกว่าระดับของต้นไม้  ปมรากมีความลึกเท่ากับ 0- ความลึก หรือความสูง (The depth or height) ของต้นไม้ เป็นความยาวของเส้นทางจากปมรากไปจนถึงปมที่อยู่ลึกที่สุดของต้นไม้นั้น  - ปมพี่น้อง (Siblings nodes) เป็นปมที่มีปมพ่อแม่เดียวกัน- ปม p เป็นปมบรรพบุรุษของปม  q ถ้ามีเส้นทางจากปมรากไปถึงปม  q และเรียกปม  q ว่าเป็นปมลูกหลานของปม p- ขนาดของปม (The size of a node) คือ จำนวนปมลูกหลานของมันทั้งหมดรวมทั้งตัวมันด้วย - กิ่งเข้า (In-degree) ของปม คือจำนวนกิ่งที่เข้าหามัน- กิ่งออก (Out-degree) ของปม คื่อจำนวนกิ่งที่ออกจากปมนั้น - ปมรากเป็นเพียงปมเดียวในต้นไม้ที่มีกิ่งเข้า (In-degree) เท่ากับ 0- ปมในมีกิ่งออก เท่ากับ 0

**ชนิดของต้นไม้ทวิภาค**
 ต้นไม้ทวิภาคที่มีราก (A rooted binary tree) เป็นต้นไม้ซึ่งปมรากหนึ่งปม และทุกปมในต้นไม้มีปมลูกได้ไม่เกิน 2 ปม - ต้นไม้ทวิภาคแบบเต็ม (A full binary tree) เป็นต้นไม้ซึ่งทุก ๆ ปมยกเว้นปมใบ มีปมลูก 2 ปม - ต้นไม้ทวิภาคแบบสมบูรณ์ (A perfect binary tree) เป็นต้นไม้ทวิภาคแบบเต็ม ซึ่งปมใบทุกปมจะอยู่ในระดับเดียวกันหรือมีความลึกเท่ากัน  - complete binary tree เป็นต้นไม้ทวิภาคซึ่งปมทุกระดับยกเว้นระดับล่างสุด จะมีปมลูก 2 ปม และทุกปมจะเริ่มจากทางซ้ายสุด - ต้นไม้ทวิภาคสมดุล เป็นต้นไม้ทวิภาค ซึ่งความลึกของต้นไม้ย่อย (subtree) สองต้นของทุก ๆ ปม เท่ากัน ปมใบของต้นไม้ย่อยจะมีระดับเท่ากัน 

**คุณสมบัติของต้นไม้ทวิภาค**
หมวดหมู่:โครงสร้างข้อมูล
หมวดหมู่:ต้นไม้แบบทวิภาค
เต่าใบไม้

เต่าใบไม้ หรือ เต่าแดง (Asian leaf turtle, Brown stream terrapin; Cyclemys dentata) สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่า ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)
มีลักษณะเด่น คือ กระดองส่วนล่างมีลักษณะคล้ายบานพับคล้ายกับเต่าหับ แต่ปิดได้เฉพาะตอนล่าง หัวมีสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือเขียวมะกอกด้านบนสุดของหัวอาจมีจุดสีดำ และด้านข้างของหน้าอาจจะมีแถบสีเหลืองหรือชมพู กระดองส่วนล่างสีจาง มีเส้นเป็นแนวรัศมี บางครั้งพบว่ากระดองส่วนล่างอาจเป็นสีดำ หรือน้ำตาลเข้มทั้งหมดลักษณะรอยต่อระหว่างแผ่นเกล็ดต้นขามีผังผืดและแผ่นเกล็ดทวารโค้งและกระดองส่วนล่างที่มีลักษณะเป็นบานพับเป็นลักษณะที่ทำให้แยกออกจากเต่าหวาย ที่มีลักษณะกระดองคล้ายคลึงกัน 
มีกระดองส่วนบนยาวเต็มที่ 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือลำธารในป่า หรือเนินเขา ในทุกประเทศของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์
เป็นเต่าที่กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ในน้ำ, ผัก และผลไม้ เป็นต้น
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
วัน ๆ ของพวกผมก็งี้แหละ

วัน ๆ ของพวกผมก็งี้แหละ (Danshi Kōkōsei no Nichijō; "ชีวิตประจำวันของนักเรียนชาย ม.ปลาย") เป็นผลงานชุดการ์ตูนมังงะของยะมะอุจิ ยะสุโนะบุ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารออนไลน์ GANGAN ONLINE เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะชุดทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 2011 ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียวระหว่างวันที่ 9 มกราคม – 26 มีนาคม ค.ศ. 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฉบับมังงะ date=2012-01-12  -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฉบับอนิเมะ -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของฉบับอนิเมะ (TV Tokyo) date=2012-01-11  
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
อันดับทัวทารา

อันดับทัวทารา (tuatara) เป็นอันดับของสัตว์เลื้อยคลานอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhynchocephalia  
สัตว์เลื้อยคลานในอันดับนี้ เดิมเคยมีอยู่หลากหลายชนิด และหลายวงศ์ มีการแพร่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง แต่จนถึงปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปเกือบหมดแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันนี้อยู่เพียงวงศ์เดียว และมีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์เฉพาะในหมู่เกาะของนิวซีแลนด์เท่านั้น
สันนิษฐานว่าสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทาราเป็นบรรพบุรุษของ Squamata หรือ งูและกิ้งก่า เนื่องจากมีลักษณะร่วมกันหลายประการ เช่น ช่องเปิดทวารร่วมเป็นรอยผ่าตามขวางลำตัว, ลิ้นมีรอยหยักทางด้านหน้า, กระบวนการลอกของผิวหนัง, การเกาะติดของฟันติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง, ตำแหน่งที่ปล่อยหางหลุดจากลำตัว, มีถุงขนาดเล็กที่อยู่ด้านท้ายของห้องทวารร่วมซึ่งเปรียบเทียบได้กับถุงพีนิสของงูและกิ้งก่า รวมทั้งโครงสร้างทางกายวิภาคหลายประการ แต่ก็ยังมีลักษณะที่แตกต่างไปออกจาก Squamata เช่น กระดูกควาเดรทเป็นชิ้นเล็ก, มีกระดูกแกสทราเลียในกล้ามเนื้อผนังช่องท้อง, ฟันบนกระดูกพาลาทีนมีขนาดใหญ่, ก้านกระดูกโคโรนอยด์ของขากรรไกรล่างเป็นชิ้นใหญ่ เป็นต้น 

**การจำแนก**
วงศ์ Gephyrosauridae †
**Gephyrosaurus † 
*อันดับย่อย Sphenodontia 
**Diphydontosaurus † 
**Planocephalosaurus † 
*วงศ์ Pleurosauridae † 
**Palaeopleurosaurus † 
**Pleurosaurus † 
*วงศ์ Sphenodontidae    

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  sphenodontidae
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลาน
หมวดหมู่:อันดับทัวทารา
วงศ์ทัวทารา

วงศ์ทัวทารา (tuatara) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทารา (Rhynchocephalia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphenodontidae
ลักษณะทั่วไปของสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์นี้ คือ มีลำตัวป้อม หัวและหางมีขนาดใหญ่ ฟันมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีรูปร่างแตกต่างกัน โดยมีฟันเขี้ยวอยู่ที่ส่วนนห้าสุดของกระดูกแมคซิลลาและกระดูกเดนทารี นอกจากนั้นยังมีฟันที่กระดูกพาลาทีนอีกด้วย ซึ่งลักษณะเช่นนี้จะไม่พบในกิ้งก่า ตัวฟันเกาะติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง กะโหลกมีช่องเปิดบริเวณขมับ 2 ช่องแต่ยังคงมีกระดูกเทมเพอรัล ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง ไม่มีแผ่นแก้วหู ทางด้านท้ายของช่องทวารร่วมมีถุงขนาดเล็กหนึ่งคู่ซึ่งเป็นโครงสร้างที่จะวิวัฒนาการไปเป็นถุงพีนิสคู่ในสัตว์เลื้อยคลานอันดับ Squamata สามารถปล่อยหางหลุดจากลำตัวได้
เป็นสัตว์ที่ประชากรส่วนใหญ่ในวงศ์สูญพันธุ์หมดไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเหลือเพียง 2 ชนิด ใน 1 สกุลเท่านั้น ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ ซึ่งจะพบได้เฉพาะในนิวซีแลนด์เท่านั้น

**การจำแนก**
วงศ์ใหญ่ Sphenodontidae 
** Godavarisaurus †
** Kaikaifilusaurus †
** Kawasphenodon †
** Lamarquesaurus †
** Leptosaurus †
** Pelecymela †
** Sigmala †
** Sphenovipera †
** Theretairus †
** Tingitana †
** Rebbanosaurus †
** Paleollanosaurus †
** Polysphenodon †
** Brachyrhinodon †
** Whitakersaurus †
** Clevosaurus †
*วงศ์ย่อย Sphenodontinae
** Ankylosphenodon †
** Homoeosaurus †
** Opisthias †
** Sapheosaurus †
*** เผ่า Eilenodontini †
**** Toxolophosaurus †
**** Priosphenodon †
**** Eilenodon †
*** เผ่า Opisthodontia
**** Pamizinsaurus †
**** Sphenovipera †
**** Theretarius †
**** Zapatadon †
*** เผ่า Sphenodontini
**** Cynosphenodon †
**** Sphenodon 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับทัวทารา
ลมหนาว

ลมหนาว อาจหมายถึง- ลมหนาว, ภาพยนตร์ไทยเมื่อปี 2509 ซึ่งมิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ และอรัญญา นามวงศ์ นำแสดง- ลมหนาว, เพลงซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชนิพนธ์ทำนอง และท่าน สมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา ประพันธ์คำร้องถวาย
มอนอินทร์ รินคำ

มอนอินทร์ รินคำ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคพลังธรรม

**ประวัติ**
มอนอินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2479 ที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายหน้อย กับนางปิ่นแก้ว รินคำ สำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ (รุ่น 21) ระดับปริญญาตรีและปริญญาโททางด้านการเกษตร จากมหาวิทยาลัยอะราเนด้า ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อปี พ.ศ. 2511 และ พ.ศ. 2513 ตามลำดับ

**งานการเมือง**
มอนอินทร์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคกิจสังคม และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคพลังธรรม ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง โดยได้รับหมายเลข 23 แต่ได้คะแนน 18,363 คะแนน เป็นลำดับที่ 12 ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. สังกัดพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนเพียง 208 คะแนนเท่านั้น ภายหลังจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสันทราย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:พรรคเกษตรสังคม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะผลิตกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้
แม่แบบ:คอมมอนส์/doc

แม่แบบนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย แม่แบบนี้จะเชื่อมโยงบทความเข้ากับหน้าในวิกิมีเดียคอมมอนส์ หากไม่มีอาร์กิวเมนต์ใด ๆ แม่แบบจะใช้วิกิสนเทศเพื่อเชื่อมโยงไปยังแกลเลอรีหรือหมวดหมู่ (หากไม่มีแกลเลอรี) ที่มีอยู่โดยอัตโนมัติ หากมีการระบุอาร์กิวเมนต์ แม่แบบจะลิงก์ไปยังแกลเลอรีที่มีชื่อตามอาร์กิวเมนต์ที่ได้ระบุไว้

**การใช้งาน**

**ตัวอย่าง**
ให้ผลลัพธ์เป็น
----
ให้ผลลัพธ์เป็น
----
ให้ผลลัพธ์เป็น
----
ให้ผลลัพธ์เป็น
----
ให้ผลลัพธ์เป็น

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
"description": "สร้างกล่องขนาดเล็กพร้อมลิงก์ไปยังหน้าที่เกี่ยวข้องในวิกิมีเดียคอมมอนส์",
"params": {
"1": {
"label": "ชื่อหน้าในคอมมอนส์",
"description": "ชื่อของหน้าในคอมมอนส์ที่เกี่ยวข้องกับบทความ โดยมีค่าเริ่มต้นเป็นชื่อหน้าของบทความ",
"example": "Glass",
"type": "string",
"required": true
},
"2": {
"label": "ข้อความแสดงแทน",
"description": "ข้อความที่ใช้แสดงแทนชื่อของหน้าในคอมมอนส์ที่อาจเป็นภาษาอื่น",
"example": "กระจก",
"type": "string",
"suggested": true
},
"position": {
"label": "ตำแหน่ง",
"description": "เลือกว่าให้กล่องอยู่ชิดด้านใดในหน้า: 'left' floats the box to the left rather than the default which is on the right.",
"example": "center, right, left",
"type": "string",
"autovalue": "right",
"required": false
}
}}

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:คอมมอนส์-บรรทัด- แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่ - แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่-บรรทัด
อินทร สิงหเนตร

อินทร สิงหเนตร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจากการแต่งตั้ง ในปี พ.ศ. 2489

**ประวัติ**
อินทร เป็นบุตรของดวงชื่น กับบัวจันทร์ สิงหเนตร เกิดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2440 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2441) ที่นครเชียงใหม่ มีพี่น้องรวม 7 คน ได้แก่ อินทร ศรีวิไล นายแพทย์ จินดา (เจ้าของโรงพยาบาลจินดา สิงหเนตร) ร้อยโท ราศรี สิงหเนตร อดุลย์ ดวงเลื่อน และเทอดศักดิ์
อินทรเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ต่อมาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย ต่อมาได้ศึกษาจนจบปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทย และประกอบอาชีพเป็นทนายความ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2480 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งที่สองในประเทศไทย และได้รับเลือกอีก 2 สมัยต่อมา
อินทรเป็นนักการเมืองที่มีบทบาทในการคัดค้านการเสนอให้วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติตามข้อเสนอของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ร่วมกับเลียง ไชยกาล ด้วยเหตุผลว่านั่นเป็นวันปฏิวัติ และไม่เป็นการเคารพต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้อินทรและเลียงถูกจับโยนลงในสระน้ำพระที่นั่งอนันตสมาคม และถูกสภาผู้แทนราษฎรขับออกจากสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2481 โดยสี่หมื่น วณีสอน ได้รับเลือกตั้งแทน
ในระหว่างการอภิปรายไม่ไว้วางใจในปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2490 ในสมัยรัฐบาล พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี ที่มีการอภิปรายนานถึง 7 วัน 7 คืน ที่เรียกกันว่า "มหกรรม 7 วัน" ในระหว่างนี้ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ หลายคนถูกลอบยิงหรือลอบทำร้าย เช่น สุวิชช พันธเศรษฐ ถูกลอบยิงแต่รอดมาได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัย หลังเลิกอภิปรายในช่วงเวลาค่ำคืน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรคได้ใช้รถยนต์มินิยี่ห้อมอร์ริสที่ยืมมาจากพลตำรวจตรี พระพินิจชนคดี พี่เขย พา ส.ส. ของพรรคนั่งรวมกันแล้วไปส่งถึงบ้านพักของแต่ละคนจนครบ คืนหนึ่งที่บริเวณหน้าวัดมกุฏกษัตริยารามซึ่งเป็นที่มืดและเปลี่ยว มีรถยนต์สีดำยี่ห้อเรย์โนลต์วิ่งตามมาด้วยท่าทีไม่ประสงค์ดี อินทรซึ่งนั่งข้างหม่อมราชวงศ์เสนีย์ อาสาจะต่อสู้ด้วยปืนพกกระบอกเล็กที่มีความยาวไม่ถึง 4 นิ้วฟุตที่พกมาในกระเป๋า แต่ปรากฏว่าพอรถวิ่งถึงหน้าสนามม้านางเลิ้ง ซึ่งเป็นที่สว่าง มีผู้คนสัญจรไปมา รถเรย์โนลต์สีดำคันนั้นก็วิ่งแซงหน้าหายไป
ต่อมาอินทรถูกลอบสังหารในขณะเดินออกกำลังกายในตอนเช้าที่หน้าวัดศรีดอนไชย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:นักการเมืองไทยที่ถูกลอบสังหาร
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4 (6 มกราคม พ.ศ. 2489 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 178 คน โดยมาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขต ครั้งแรกทั้งหมด 96 คน และ ครั้งที่สอง 82 คน จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน และ ครั้งที่สอง ถือเกณฑ์ราษฎร 150,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน  ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 178 คน
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก พลเอกผิน ชุณหะวัณ เข้ายึดอำนาจการปกครอง เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490

**องค์ประกอบของสภา**
สภาผู้แทนราษฎรไทย ประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

**จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำแนกตามพรรค**
จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำแนกตามพรรค ณ วันสิ้นอายุของสภาผู้แทนราษฎร

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**

**ประเภทที่ 1**
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ประเภทที่ 1 นับตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และสิงหาคม พ.ศ. 2489 มีดังนี้

**พระนคร**

**ธนบุรี**

**ภาคกลาง**

**ภาคเหนือ ==== 

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**ภาคใต้**

**ภาคตะวันออก**

**ภาคตะวันตก**

**ประเภทที่ 2**
สืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 กำหนดให้ยกเลิกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ประเภทที่ 2 ที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง ทำให้ต้องมีการจัดการเลือกตั้งเพิ่มเติมขึ้น ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2489

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พระยามานวราชเสวี (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2490) เกษม บุญศรี ดำรงตำแหน่งแทน (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2490) พึ่ง ศรีจันทร์ ดำรงตำแหน่งแทน 
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง  เดือน บุนนาค (ลาออก พ.ศ. 2489) มงคล รัตนวิจิตร ดำรงตำแหน่งแทน (ลาออก พ.ศ. 2489) พันเอกพระยาสุรพันธเสนี ดำรงตำแหน่งแทน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 4fix-attempted=yes
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 สิงหาคม 22

*  นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ได้ประกาศในสัปดาห์นี้ว่า มีมนุษย์อาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาเป็นเวลากว่า 60,000 ปีแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนเหนือของลาว ชิ้นส่วนหัวกะโหลกของมนุษย์ยุคใหม่ที่กลายเป็นฟอสซิลพบในถ้ำ ในเขตรอยต่อชายแดนลาว-เวียดนาม ได้บ่งบอกเช่นนั้น   (ผู้จัดการออนไลน์)
}
ร้านสตาร์ซอคเก้อร์

ร้านสตาร์ซอคเก้อร์ (Star’s Soccer Shop) เป็นร้านค้าปลีกซึ่งจำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับกีฬา ลักษณะพิเศษที่สำคัญคือ มีของที่ระลึกจากสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในทวีปยุโรป และกิจการให้เช่าสื่อวีดิทัศน์บันทึกการแข่งขัน หรือช่วงจังหวะสำคัญในการแข่งขัน (Highlight) กีฬาโดยเฉพาะฟุตบอล ร่วมด้วยสิ่งพิมพ์ในเครือสยามสปอร์ตทุกชนิด ดำเนินงานโดยบริษัท วรรคสร โปรโมชัน จำกัด ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 และมีสมลักษณ์ โหลทอง ภรรยาของระวิ ผู้ก่อตั้งบริษัท สยามสปอร์ต ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เป็นกรรมการผู้จัดการ โดยมีสาขาทั้งหมด 15 แห่งทั่วประเทศ แต่ปัจจุบันได้ปิดกิจการหมดทุกสาขาแล้ว โดยสาขาซีคอนสแควร์เป็นสาขาสุดท้ายที่ปิดตัวลง ในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2564

**ประวัติ**
บริษัทฯ เริ่มเปิดดำเนินงานร้านสตาร์ซอคเก้อร์ เป็นสาขาแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ที่ศูนย์การค้าพันธุ์ทิพย์พลาซา สำหรับสาขาที่มีรายได้สูงสุดนับแต่เปิดทำการ ได้แก่สาขาที่ตั้งอยู่บริเวณชั้นจี ของศูนย์การค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว โดยในระยะแรกของการเปิดให้บริการนั้น สินค้ากีฬาที่ระลึกซึ่งวางจำหน่าย ทางร้านเป็นผู้ผลิตขึ้นเอง ด้วยการเลียนแบบจากของจริง ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2537 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เริ่มดำเนินการเป็นผู้รับลิขสิทธิ์ เพื่อผลิตและนำเข้าสินค้าดังกล่าว จากประเทศอังกฤษเป็นแห่งแรก จากนั้นจึงส่งมอบให้บริษัทฯ เป็นผู้จัดจำหน่ายอีกทอดหนึ่ง ต่อมา บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท ก็ทยอยเจรจาลิขสิทธิ์กับประเทศอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบัน บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท โอนสิทธิดังกล่าวให้แก่บริษัทฯ เป็นผู้ดำเนินการเอง
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เข้าซื้อหุ้นสามัญทั้งหมดของบริษัทฯ จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท จำหน่ายเงินลงทุนทั้งหมดออกไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 บมจ.สยามสปอร์ตซินดิเคท เปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางธุรกิจ โดยให้รับโอนลิขสิทธิ์วีดิทัศน์กีฬาจากต่างประเทศ จากบริษัท สปอร์ตสแอนด์เลเซอร์โปรโมชัน จำกัด ซึ่งเดิมนำมาบันทึกลงม้วนวิดีโอเทปเพื่อให้เช่าในร้านฯ เปลี่ยนรูปแบบเป็นกิจการจำหน่ายขาด โดยใช้สื่อวีดิทัศน์ประเภทอื่นคือวีซีดีและดีวีดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:เครือสยามสปอร์ต
แตน อรอุมา

แตน อรอุมา อดีตนักร้องเพลงลูกทุ่งหญิงชาวไทย ในแบบสำเนียงใต้ มีชื่อและนามสกุลจริงว่า อรอุมา ผลประมูล มีชื่อเล่นว่า แตน เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นที่รู้จักในหมู่นักฟังเพลงลูกทุ่ง จากเพลง ลูกสาวเดียว ใบสั่งฟ้า และ อย่าลืมกรุงชิง เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ขณะเดินทางไปแสดงสด เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

**งานเพลงดัง**
 ลูกสาวเดียว- ใบสั่งฟ้า- อย่าลืมกรุงชิง- สาวใต้คอยรัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
เต่านาอีสาน

เต่านาอีสาน (Mekong snail-eating turtle; Malayemys subtrijuga) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)
เป็นเต่านาชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งแยกออกมาในปี ค.ศ. 2004  มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับเต่านาหัวใหญ่ (M. macrocephala) ซึ่งเป็นเต่านาอีกชนิด แต่มีลักษณะที่แตกต่างออกไป คือ มีขีดตามแนวตั้งใต้จมูก 4-5 ขีด ซึ่งมีมากกว่าเต่านาหัวใหญ่ และเส้นขีดที่นัยน์ตาจะเล็กกว่า รวมทั้งมีรูปร่างที่เล็กกว่าด้วย
เต่านาอีสาน มีถิ่นกระจายพันธุ์ที่ภาคอีสานของประเทศไทย และพบไปจนถึงลาว, กัมพูชา และเวียดนาม เป็นเต่าที่กินหอยฝาเดียวและหอยสองฝาเป็นอาหารหลัก โดยใช้ปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก แล้วใช้เล็บฉีกเอาเนื้อของหอยออกมา พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ รวมทั้งพื้นที่ทำการเกษตร เช่น นาข้าว, ท้องร่องสวน ด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
เต่านาหัวใหญ่

เต่านาหัวใหญ่ หรือ เต่านามลายู (Malayan snail-eating turtle; Malayemys macrocephala) เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกเต่า ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae)
มีลักษณะกระดองสีน้ำตาลอ่อน หัวมีสีดำมีลายสีขาวเป็นเส้นใหญ่จากจมูกผ่านนัยน์ตาตอนบนและจากปากผ่านนัยน์ตาตอนล่าง 2 ขีด มีลายขาวที่แก้มด้วย ลายเส้นขาวใหญ่นี้เป็นจุดเด่น ผิวหนังทั่วไปและขามีสีเทาดำ ความยาวกระดองเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1/2 กิโลกรัม
เต่านาหัวใหญ่ เป็นเต่าที่พบได้บ่อยที่สุดในประเทศไทย สามารถพบได้ทั่วไปตั้งแต่นาข้าว, ท้องร่องสวน หรือแม่น้ำลำคลองต่าง ๆ ทั่วทุกภาคของประเทศ และพบได้ในประเทศใกล้เคียง เช่น กัมพูชา และมาเลเซีย
เป็นเต่าที่กินหอยฝาเดียวและหอยสองฝาเป็นอาหารหลัก โดยใช้ปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก จากนั้นจึงใช้เล็บฉีกเอาเนื้อหอยออกมากิน  เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดเดียวกับเต่านาอีสาน (M. subtrijuga) แต่ต่อมาได้มีการศึกษาใหม่ พบว่าแท้จริงแล้วแยกออกเป็น 2 ชนิด ในปี ค.ศ. 2004

**อ้างอิง**

**อ้างอิงภายนอก**

**บรรณานุกรม**
 url-status=dead - Malayemys macrocephala, The Reptile Database
หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
เต่านา

สำหรับบุคคลดูที่ หม่อมหลวงมิ่งมงคล โสณกุล
เต่านา หรือ เต่าสามสัน (Snail-eating turtles) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลาน 2 ชนิดจำพวกเต่าที่อยู่ในสกุล Malayemys ในวงศ์ Bataguridae 
เป็นเต่าน้ำจืดขนาดเล็ก มีลักษณะเด่น คือ กระดองส่วนบนมีสันนูน 3 เส้น เห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ และมีขอบเรียบ ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และมีลายเส้นสีเหลืองหรือสีขาว กระดองส่วนบนมีสีน้ำตาลและขอบสีครีมหรือสีเหลือง กระดองส่วนล่างมีสีเหลือง และแต้มสีดำบนแผ่นเกล็ด ขณะที่สีผิวทั่วไปเป็นสีน้ำตาลเทาหรือดำ บริเวณส่วนหน้าและจมูกมีลายเส้นขีดสีขาว
เป็นเต่าที่พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำของภูมิภาคอินโดจีนและแหลมมลายู พบเห็นได้ทั่วไปทั้งนาข้าว, สวนสาธารณะ หรือท้องร่องสวนผลไม้ พื้นที่การเกษตรทั่วไป เป็นเต่าที่กินหอยเป็นอาหารหลักทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยใช้ริมฝีปากขบกัดเปลือกหอยให้แตก แล้วใช้เล็บจิกเนื้อหอยออกมากิน และยังกินสัตว์น้ำอย่างอื่นได้ด้วย 
เดิมทีเต่านาถูกจำแนกไว้เพียงชนิดเดียว แต่ต่อมาได้มีการศึกษาเพิ่มขึ้นโดยนักวิชาการชาวตะวันตก เมื่อปี ค.ศ. 2004 พบว่าแท้จริงแล้วมี 2 ชนิด โดยมีลักษณะแตกต่างกันทางกายวิภาคบางประการ และถิ่นที่แพร่กระจายพันธุ์ คือ
*Malayemys macrocephala พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่ภาคกลาง, ภาคเหนือ และภาคอีสานของประเทศไทย ไปจนถึงตอนเหนือของมาเลเซีย
*Malayemys subtrijuga พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่ภาคอีสานของไทย และลุ่มแม่น้ำโขง
ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ได้มีการจำแนกออกไปอีก เป็น Malayemys khoratensis ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดเดียวกับ Malayemys isan ซึ่งไม่ได้ปรากฏอยู่ในรหัสสากลการระบุพันธุ์สัตววิทยา (ICZN Code)

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
url-status=live 
*url-status=live 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
โอ จิน-ฮย็อก

โอ จิน-ฮย็อก (오진혁; Oh Jin-Hyek; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1981 – ) เป็นนักยิงธนูชาวเกาหลีใต้ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว และการแข่งขันในรายการทีมชาย กับเพื่อนร่วมทีมอย่าง อิม ดงฮย็อน และ คิม บอบมิน ที่ซึ่งทีมของเขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดง ทั้งนี้ โอ จิน-ฮย็อก เป็นนักยิงธนูชายเดี่ยวคนแรกของประเทศเกาหลีใต้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชุงช็องใต้
หมวดหมู่:นักยิงธนูชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเกาหลีใต้
ไม่ประสงค์ลงคะแนน

ไม่ประสงค์ลงคะแนน (none of the above, "ไม่เลือกข้างต้นทั้งหมด") เป็นตัวเลือกในระบบเลือกตั้งของบางเขตอำนาจหรือบางองค์กร ซึ่งกำหนดขึ้นเพื่อเปิดให้ผู้เลือกแสดงความไม่เห็นชอบต่อตัวเลือกอื่น ๆ ทั้งหมด โดยอ้างอิงหลักการที่ว่า การให้ความเห็นชอบนั้น ย่อมรวมถึง การงดเว้นไม่ให้ความเห็นชอบด้วย
ในสหรัฐอเมริกา ตัวเลือก "ไม่ประสงค์ลงคะแนน" นี้มีกำเนิดมาจากสภาที่ปรึกษาเทศบาลประจำหน่วยเลือกตั้งอีลาวิสตา รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งลงมติเมื่อปี 1976 ให้เพิ่มตัวเลือกนี้ลงในบัตรเลือกตั้งของเทศมณฑลแซนตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย ต่อมา วอลเตอร์ วิลสัน (Walter Wilson) และแมทธิว แลนดี สตีน (Matthew Landy Steen) สมาชิกสภาดังกล่าว จึงเสนอร่างกฎหมายแก้ไขเพิ่มเติมบัตรเลือกตั้งให้มีตัวเลือก "ไม่ประสงค์ลงคะแนน" นับแต่นั้นเป็นต้นมา ครั้นปี 1978 รัฐเนวาดาเพิ่มตัวเลือกอย่างเดียวกันลงในบัตรเลือกตั้งท้องที่ตน และปลายปี 1999 ราษฎรรัฐแคลิฟอร์เนียพากันเข้าชื่อเสนอร่างกฎหมายที่ 23 ต่อรัฐบาลกลาง เรียก "รัฐบัญญัติไม่ประสงค์ลงคะแนน" (None of the Above Act) แต่ผู้ออกเสียงประชามติเห็นชอบกับข้อเสนอดังกล่าวเพียงร้อยละ 36 และไม่เห็นชอบร้อยละ 64 ร่างกฎหมายจึงล้มไป ในการนี้ ถ้าร่างกฎหมายได้รับความเห็นชอบ จะส่งผลให้บัตรเลือกตั้งทั่วประเทศได้รับการปรับปรุงใหม่ ยกเว้นในการเลือกตั้งตุลาการ
เมื่อบัตรเลือกตั้งมีตัวเลือก "ไม่ประสงค์คะแนน" ก็เป็นไปได้ว่า จะมีผู้เลือกตัวเลือกนี้มากมายจนเป็นเสียงข้างมาก หรือมีคะแนนเสียงเหนือกว่าตัวเลือกอื่น และทำให้ไม่มีผู้ชนะการเลือกตั้ง ในกรณีเช่นนั้น จะใช้วิธีอื่น ๆ เพื่อนำไปสู่ทางออกต่อไป เช่น อาจปล่อยให้ตำแหน่งว่าง หรือเปลี่ยนไปใช้วิธีแต่งตั้งแทนเลือกตั้ง หรือจัดการเลือกตั้งหรือเปิดให้เสนอชื่อใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้ง
ปลากะพงผี

ปลากะพงผี (Black beauty, Black and white snapper; Macolor niger) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีลักษณะทั่วไปเหมือนปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกันทั่วไป แต่ส่วนหัวโตกว่า ปากกว้าง ลำตัวกว้าง ครีบหางเว้าตื้น ลำตัวสีคล้ำ มีลวดลายสีเหลืองหรือสีจาง ๆ ที่หน้าและลำตัว ปลาขนาดใหญ่มักมีสีคล้ำ ปลาขนาดเล็ก มีลายสีขาว-ดำตัดกันชัดเจน
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูง มักพบในแนวปะการังในที่ลึก โดยปลาขนาดเล็กมักว่ายอยู่ตามหน้าหิน กินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กไปเป็นอาหาร 
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ในแถบทะเลอันดามันเท่านั้น โดยเป็นปลาที่พบได้น้อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Black-and-white Snapper, Macolor niger (Forsskål, 1775) 
ผี
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลากะพงหน้าลาย

ปลากะพงหน้าลาย (bluespotted snapper, blubberlip snapper, Maori snapper; Lutjanus rivulatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีส่วนหัวค่อนข้างโต ด้านหน้าโค้งลาด ลำตัวกว้าง ครีบอกเรียวโค้ง ครีบหางเว้าตื้น หัวและตัวสีน้ำตาลแดงหรือสีคล้ำ บริเวณส่วนหน้ามีลายเส้นวนสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีจุดประเล็ก ๆ สีเดียวกันทั่วทั้งตัว ในบางตัวมีขอบครีบสีเหลือง
มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังตัวเดียว โดยหากินตามกองหินใต้น้ำเหรือแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกจนถึงตาฮิติ, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย สำหรับในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งทะเลอันดามันและอ่าวไทย แต่ในฝั่งอ่าวไทยจะพบได้เฉพาะเป็นบางจุดเท่านั้น จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย 
นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หน้าลาย
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ต้นไม้แบบบี

ไฟล์:B-tree.svg|thumb|400px|right|ต้นไม้แบบบี อันดับ 2 1972 หรืออันดับ 5 1998.
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้นไม้แบบบี (B-tree) เป็นโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้ ซึ่งเก็บข้อมูลที่จัดเรียงแล้ว และพร้อมใช้งานสำหรับการค้นหา การเข้าถึงแบบลำดับ การแทรกข้อมูล การลบข้อมูล ซึ่งประสิทธิภาพการทำงานของมันจะใช้เวลาลอการิทึม (logarithmic time) ต้นไม้แบบบีเป็นโครงสร้างต้นไม้ที่มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับต้นไม้ทวิภาค คือ แต่ละปมมีปมลูกได้ไม่เกิน 2 ปม ต้นไม้แบบบีเป็นโครงสร้างข้อมูลที่เหมาะสมที่สุดสำหรับระบบที่มีการอ่านและเขียนบล็อกข้อมูลขนาดใหญ่ ดังนั้นมันจึงมักใช้ในงานฐานข้อมูลและระบบแฟ้ม 

**ภาพรวม**
ปมภายในต้นไม้แบบบี (ปมที่ไม่ใช่ปมใบ) สามารถมีจำนวนแตกต่างกันอยู่ภายในช่วงที่กำหนดไว้ เมื่อมีการแทรกหรือลบข้อมูลจะทำให้จำนวนปมลูกเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นเมื่อต้องการให้จำนวนของปมลูกอยู่ในช่วงที่กำหนดไว้ ปมภายในอาจจะเชื่อมต่อ หรืออยกออกไป เนื่องจากช่วงของปมลูกได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องจัดสมดุลใหม่บ่อย ๆ เหมือนกับต้นไม้ค้นหาแบบสมดุลตนเองชนิดอื่น ๆ แต่อาจจะยอมให้เสียพื้นที่ว่างบางส่วนภายในต้นไม้ได้ ถ้ามีบางปมที่มีปมลูกไม่ครบ 2 โดยปกติขอบบนและขอบล่างของจำนวนปมลูกจะถูกตรึงไว้เพื่อการทำงานโดยเฉพาะ ตัวอย่างเช่น ต้นไม้แบบ 2-3 บี  ปมภายในแต่ละปมสามารถมีปมลูกได้ 2 หรือ 3 ปม
ปมภายในแต่ละปมของต้นไม้แบบบีจะเก็บคีย์ไว้จำนวนหนึ่ง โดยปกติ จำนวนคีย์ถูกเลือกระหว่าง d และ 2d  ในทางปฏิบัติคีน์กินที่ส่วนใหญ่ในปม เลข 2 ซึ่งเป็นตัวคูณ เป็นตัวรับประกันว่าปมนั้นสามารถแบ่งแยก หรือรวมได้  ถ้าปมภายในมี 2d คีย์ การเพิ่มคีย์ให้ปมนั้นสามารถทำด้โดยการแบ่งปมที่มี 2d คีย์ ออกเป็นปมที่มีคีย์ d 2 ปม และเพิ่มคีย์ให้กับปมพ่อแม่  ปมที่แบ่งแยกออกไปแต่ละปมมีจำนวนที่ต้องการน้อยที่สุดของคีย์ ในทำนองเดียวกัน ถ้าปมภายในและปมข้างเคียงของมันต่างก็มีคีย์เท่ากับ d คีย์  คีย์อาจถูกลบจากปมภายในโดยการรวมคีย์เข้ากับปมข้างเคียงของมัน  การลบคีย์ทำให้ปมภายในมีคีย์เท่ากับ 2d - 1  คีย์ ส่วนการรวมกับปมข้างเคียงจะเพิ่มคีย์ให้กับมัน d คีย์ บวกกับอีก 1 คีย์จากปมพ่อแม่ของปมข้างเคียง ผลที่ได้จะทำให้มันเป็นปมเต็มที่มี 2d คีย์ 
จำนวนกิ่ง(หรือปมลูก) จากปมนั้นจะมีมากกว่าจำนวนคีย์ในปมอยู่ 1 ในต้นไม้แบบ 2-3 ปมภายในอาจเก็บหนึ่งคีย์ (โดยมีปมลูก 2 ปม) หรือมี 2 คีย์ (โดยมีปมลูก 3 ปม)   บางครั้งต้นไม้แบบีถูกอธิบายโดยใช้พารามิเตอร์ (d + 1) - (2d+1) หรือโดยใช้ลำดับกิ่งที่สูงที่สุด (2d + 1)
ต้นไม้แบบบีรักษาสถานะสมดุลโดยความต้องการที่ปมใบทุกปมอยู่มีความลึกเท่ากัน ความลึกนี้จะเพิ่มอย่างช้า ๆ เมื่ออิลีเมนต์ถูกเพิ่มเข้าไปในต้นไม้ และเป็นผลทำให้มีปมๆ หนึ่งอยู่ไกลจากปมราก
ต้นไม้แบบบีมีข้อได้เปรียบมากกว่าการทำงานด้วยวิธีอื่นๆ เมื่อเวลาที่ใช้สำหรับการเข้าถึงปมมากกว่าเวลาที่เข้าถึงภายในปม เนื่องจากความสูญเสียที่ใช้ไปสำหรับการเข้าถึงปม อาจทำให้ลดลงไปด้วยการดทำงานหลายอย่างภายในปม  สิ่งนี้มักเกิดขึ้นเมื่อปมเก็บในหน่วยความจำสำรอง เช่น ตัวขับดิสก์ การทำให้จำนวนของปมลูกของแต่ละปมภายในมีจำนวนมากที่สุด ทำให้ความสูงของต้นไม้ลดลง และจำนวนการเข้าถึงปมที่ทำให้สูญเสียประสิทธิภาพการทำงานลดลง การทำให้ต้นไม้กลับสู่สภาวะสมดุลใหม่จึงเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้ง  จำนวนปมลูกที่มากที่สุดขึ้นกับสารสนเทศที่เก็บสำหรับปมลูกแต่ละปม และขนาดของบล็อกดิสก์ที่เต็ม หรือขนาดที่คล้ายคลึงกันในหน่วยความจำสำรอง  ในขณะที่ต้นไม้แบบบี 2-3 อธิบายได้ง่ายกว่า ต้นไม้แบบบีในทางปฏิบัติที่ใช้หน่วยความจำสำรองต้องการจำนวนปมลูกในการปรับปรุงประสิทธิภาพ

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  B-Tree animation applet โดย slady
หมวดหมู่:ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล)
ปลากระเบนหางหนาม

ปลากระเบนหางหนาม (Jenkins' whipray; Himantura jenkinsii) ปลาทะเลกระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมด้านเท่า จะงอยปากแหลมเล็กน้อย ขอบปีกด้านข้างเป็นมุมมน ด้านหลังมีตุ่มแหลมมาก มีแกนกลางเป็นตุ่มใหญ่ไปจนถึงโคนหาง  หางมีตุ่มหยาบมาก ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านท้องสีขาว หางสีคล้ำ
มีขนาดความกว้างได้ถึง 150 เซนติเมตร จากปีกด้านหนึ่งไปอีกยังด้านหนึ่ง อาศัยอยู่ตามพื้นทรายหรือพื้นที่มีโคลนปนตามแถบชายฝั่งจนถึงแนวปะการัง ตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาใต้, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลอาหรับ, ทะเลแดง, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลฟิลิปปิน ไปจนถึงตอนเหนือออสเตรเลีย
เป็นปลาที่หากินสัตว์น้ำหน้าดินต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น หอย, ปู ในน่านน้ำไทยถือเป็นปลาที่พบได้น้อย หายาก แต่ที่มัลดีฟส์ เป็นปลาที่พบได้ง่าย  โดยมักจะว่ายเข้ามาหานักท่องเที่ยวเพื่อขออาหารกิน 

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://fishbase.sinica.edu.tw/summary/SpeciesSummary.php?id=12589 date=2007-08-15 
หมวดหมู่:สกุลไฮแมนทูรา
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ศัมภละ (แก้ความกำกวม)

ศัมภละ อาจหมายถึง- ศัมภละ (Shambhala) - นครสุขาวดีตามความเชื่อฝ่ายทิเบต- ศาสนาพุทธแบบศัมภละ (Shambhala Buddhism) - แนวคิดในพุทธศาสนาซึ่ง Sakyong Mipham Rinpoche นำเสนอเมื่อปี 2543- การฝึกศัมภละ (Shambhala Training) - การเข้าถึงสมาธิซึ่ง Chogyam Trungpa พัฒนาขึ้น- ศัมภละซัน (Shambhala Sun)  - นิตยสารพุทธศาสนาซึ่งมูลนิธิศัมภลาซันตีพิมพ์จำหน่ายทุกสองสัปดาห์- โรงเรียนศัมภละ (Shambhala School) - โรงเรียนราษฎร์ในรัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา- สำนักพิมพ์ศัมภละ (Shambhala Publications) - สำนักพิมพ์ในสหรัฐที่องค์กรพุทธฝ่ายศัมภละก่อตั้งขึ้น
แม่น้ำทากาฮาชิ

แม่น้ำทากาฮาชิ (Takahashi-gawa) เป็นแม่น้ำในจังหวัดโอกายามะ ทางตะวันตกของจังหวัด เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดโอกายามะ มีต้นกำเนิดมาจากช่องเขาอาเกจิใกล้กับภูเขาฮานามิยามะในจังหวัดทตโตริ ใหลผ่านเมืองนีมิ ทากาฮาชิ โซจะ และคูราชิกิ และไหลออกทะเลในเซโตะบริเวณมิซูชิมานาดะ
ทากาฮาชิ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดโอกายามะ
ผักเขียด

ต้นขาเขียด
ผักเขียด หรือ ขาเขียด (Monochoria vaginalis) เป็นพืชชนิดหนึ่ง พบทั่วไปในบริเวณที่มีน้ำขัง หนอง คลอง บึง ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ขากบขาเขียด ผักเป็ด ผักเผ็ด ผักริ้น ผักหิน ผักฮิ้น ผักฮิ้นน้ำ ผักขี้เขียด กันจ้อง ผักลิ่น ผักลิ้น ริ้น ผักอีฮิน ผักอีฮินใหญ่ในภาษาอีสาน และขี้ใต้ในภาษาใต้

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ผักเขียดเป็นพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ มีลักษณะคล้ายผักตบชวาแต่ขนาดเล็กกว่า ลำต้นตั้งตรง มีเหง้าอยู่ใต้ดิน มีไหลสั้น ๆ และรากฝอยสีน้ำตาลแดงจำนวนมาก ใบลักษณะเป็นใบเดี่ยวรูปหัวใจคล้ายผักตบชวาแต่เล็กกว่า เส้นของใบโค้งขนานไปตามความยาวของใบ ใบกว้าง 2–45 มิลลิเมตร ยาว 9–85 มิลลิเมตร ออกสลับกันที่โคน สีเขียวอ่อน ก้านใบยาวและอวบน้ำ โคนก้านใบแผ่ออกเป็นกาบหุ้มใบที่อ่อนกว่า ด้านในของก้านใบมีเยื่อบางสีขาว ออกดอกเป็นช่อ กลีบสีม่วง ทางก้านใบ มีดอกย่อย 6–15 ดอก ผลมีขนาดยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาล ขยายพันธุ์โดยใช้รากและเมล็ด

**ประโยชน์**

**ทางเกษตร**
เลี้ยงสัตว์ ทำปุ๋ยหมัก

**ทางอาหาร**
ยอดอ่อน ใบอ่อนและดอก จะออกในช่วงหน้าฝนใช้รับประทานเป็นผัก นิยมรับประทานทั้งต้น มักเก็บช่วง 2–3 อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นต้นจะแก่ รับประทานไม่อร่อย วิธีรับประทานเป็นอาหาร จะรับประทานเป็นผักสดร่วมกับน้ำพริก หรือกับแกงรสจัดของภาคใต้ หรืออาหารรสจัดประเภท ลาบ ยำ ก้อย ส้มตำได้ นอกจากนี้ยังนำไปแกงส้ม แกงกับปลา หรือเนื้อหมู

**ทางยา**
ใบของผักเขียด นำมาคั้นน้ำรับประทาน แก้ไอ ขับปัสสาวะ ตำพอกฝี หรือรับประทานใบสดจะมีสรรพคุณ ช่วยลดความร้อนในร่างกาย

**รสและประโยชน์ต่อสุขภาพ**
ผักเขียดมีรสจืด เย็น เหมาะรับประทานเพื่อลดความร้อนในร่างกาย
 
ผักเขียด 100 กรัม ให้พลังงานต่อร่างกาย 13 กิโลแคลอรีประกอบด้วย

**การแพร่ระบาดทางระบบนิเวศ**
ระบาดในนาข้าวประเภทนาดำและนาหว่านน้ำตม

**การป้องกันกำจัด**
เนื่องจากผักเขียดชอบสภาพน้ำขัง การล่อให้งอกจึงต้องให้มีน้ำขังเล็กน้อยและปล่อยให้งอก 1–2 สัปดาห์ แล้วจึงไถกลบทำลาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  PLANTS Profile — Monochoria vaginalis (Burm. f.) C. Presl ex Kunth โดย Natural Resources Conservation Service – United States Department of Agriculture-  Jepson Manual Treatment-  USDA Plants Profile-  Pacific Island Ecosystems at Risk date=2016-03-03 -  Flora of North America
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
หมวดหมู่:วงศ์ผักตบ
คาโมงาวะ

คาโมงาวะ (Kamogawa-shi) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2012 มีจำนวนประชากร 35,103 คน มีขนาดพื้นที่ 191.30 ตารางกิโลเมตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2012-07-16  ภาษาญี่ปุ่น-  เว็บไซต์ทางการ date=2005-12-10  ภาษาอังกฤษ
คาโมงาวะ
ขยุ้มตีนหมา

ขยุ้มตีนหมา (Ipomoea pes-tigridis; morningglory) เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง มีอายุนาน 1 ปี ขยุ้มตีนหมาจัดอยู่ในสกุล Ipomoea ซึ่งอยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นอยู่ตามบริเวณรกร้างว่างเปล่า นาข้าว ริมถนน และตามดินทรายใกล้ทะเล พบได้ตั้งแต่ระดับความสูง 0–1,000 เมตร ขยุ้มตีนหมาเป็นพืชที่พบกระจายอยู่เกือบทั่วโลก โดยพบในแถบเอเชียใต้ เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทวีปแอฟริกา ออสเตรเลีย หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ต้นขยุ้มตีนหมามีลักษณะทางพฤกษศาสตร์จำแนกเป็นส่วน ๆ ดังนี้- ต้น เป็นพรรณไม้ล้มลุก มีความยาวตั้งแต่ 0.5–3 เมตร ลำต้นเล็กเรียว ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน หรือเลื้อยพาดพันขึ้นคลุมต้นไม้อื่น ตามลำต้นมีขนแข็งขึ้นปกคลุม- ใบ เป็นใบเดี่ยว เรียงสลับ มีความกว้าง 2.5–10 เซนติเมตร ยาว 3–7.5 เซนติเมตร ใบหยักเป็นแฉกลึกเกือบถึงโคนใบ 7–9 แฉก ก้านใบจะเล็กและเรียวยาวประมาณ 1.5–10 เซนติเมตร- ดอก ออกเป็นช่อตามง่ามใบมีประมาณ 2–3 ดอก ก้านช่อดอกจะมีขนยาว 2–18 เซนติเมตร ส่วนใบประดับจะเป็นรูปหอกแกมขอบขนาน ยาวประมาณ 1.5–3 เซนติเมตร กลีบรองกลีบดอกยาวประมาณ 8–12 มิลลิเมตร กลีบดอกจะมีสีขาว และเชื่อมติดกันเป็นรูปปากแตร มีความยาว 3.5–5 เซนติเมตร- เกสร เกสรตัวผู้และเกสรตัวเมียมีลักษณะเกลี้ยง- เมล็ดและผล ผลแห้งมีสีน้ำตาล เป็นรูปไข่ยาวประมาณ 8–9 มิลลิเมตร มีผิวเกลี้ยง ส่วนเมล็ดจะมีความยาว 4 มิลลิเมตร และมีขนสีเทากระจายเต็มเมล็ด- ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด

**ประโยชน์**
 ต้น ใช้ทำเป็นยาระงับพิษสุนัขบ้า หรือตำให้ละเอียดผสมกับเนย ใช้ปิดหัวฝีไม่ให้แพร่กระจาย- ราก ใช้เป็นยารักษาโรคไอเป็นโลหิต- เมล็ด ใช้รักษาโรคท้องมาน

**ชื่อพ้องและชื่อท้องถิ่น**
ขยุ้มตีนหมามีชื่อพ้องหลายชื่อ รวมถึงในประเทศไทยมีการเรียกชื่อแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้- ชื่อพ้อง
** Convolvulus pes-tigridis (Linnaeus) Sprengel
** Ipomoea capitellata (Choisy)
** Ipomoea hepaticifolia (Linnaeus)- ชื่อท้องถิ่น
** เชียงใหม่ – ขยุ้มตีนหมา
** สิงห์บุรี – เถาสายทองลอย
** มลายู/ยะลา – เพาละบูลู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:สมุนไพร
คูร์

คูร์ (Chur หรือ Coire) เป็นเมืองหลวงของรัฐเกราบึนเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของรัฐ  จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีพื้นที่ 28 ตร.กม. ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 1,949 ฟุต (594 ม.)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:เทศบาลในรัฐเกราบึนเดิน
เจ็ดสมุทร

thumb
เจ็ดสมุทร หรือ เจ็ดย่านน้ำ (Seven Seas) เป็นวลีซึ่งมีที่มาจากสำนวนภาษาอังกฤษแต่โบราณว่า "sail the Seven Seas" หมายความว่า ท่องเที่ยวไปในโลก
ย่านน้ำทั้งเจ็ดนี้อาจหมายถึง ท้องทะเลทั่วไปในโลก หรือท้องทะเลเจ็ดแห่งซึ่งมีกำหนดไว้ต่าง ๆ กันในวัฒนธรรมของแต่ละภูมิภาค เช่น ในวัฒนธรรมจีนและอาหรับ หมายถึง อ่าวเปอร์เซีย อ่าวขัมภัต อ่าวเบงกอล อ่าวไทย ทะเลมะละกา ทะเลสิงคโปร์ และทะเลจีนใต้ ส่วนในวัฒนธรรมยุโรป หมายถึง ทะเลเอเดรียติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ ทะเลแดง ทะเลแคสเปียน ทะเลอาหรับ และอ่าวเปอร์เซีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มหาสมุทร
หมวดหมู่:ทะเล
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2555 สิงหาคม 23

* สำนักข่าวต่างประเทศรายงานเมื่อวันที่ 23 ส.ค.ว่า รัสเซียได้กลายเป็นสมาชิกขององค์กรการค้าโลกในเวลาที่ไล่เลี่ยกับการเข้าเป็นสมาชิกองค์กรการค้าโลกของวานูอาตู  (มติชนออนไลน์)  /  (เดลินิวส์ออนไลน์)
}
ปลาไหลมอเรย์ยักษ์

ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ หรือ ปลาหลดหินยักษ์ (Giant moray; Gymnothorax javanicus) เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่น ๆ พื้นลำตัวสีเหลืองอมน้ำตาลแต้มด้วยจุดและลายสีน้ำตาลไหม้อยู่ทั่วไป ด้านข้างลำตัวบริเวณคอมีจุดสีดำเด่นชัดหนึ่งแห่ง  ปลาไหลมอเรย์ยักษ์มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.5 เมตร ยาวเต็มที่ได้ถึง 2.5-3 เมตร น้ำหนักถึง 36 กิโลกรัม นับเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, หมู่เกาะริวกิว, ฮาวาย, นิวแคลิโดเนีย, ฟิจิ, หมู่เกาะออสเตรียล มักซุกซ่อนตัวอยู่ตามซอกหินในแนวปะการัง โดยโผล่มาแค่เฉพาะส่วนหัว กินอาหาร ได้แก่ กุ้ง, ปู, ปลา และหมึกสาย ด้วยการงับด้วยกรามที่แข็งแรงและแหลมคม
ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ แม้จะมีรูปร่างหน้าตาที่น่ากลัว แต่ที่จริงแล้วเป็นปลาที่รักสงบ ไม่ดุร้าย แต่อาจทำอันตรายนักดำน้ำได้หากไปรบกวน หรือถูกเข้าใจผิดเพราะคิดว่าเป็นอาหาร ซึ่งอาจถูกกัดเป็นแผลเหวอะหวะถึงขั้นนิ้วขาดได้ และจะมีฤดูกาลที่ดุร้าย คือ ฤดูผสมพันธุ์ นอกจากนี้แล้วในเนื้อจะมีสารพิษซิกัวเทอรา 
ภาพ:Gymnothorax javanicus 1 prg.jpg|thumb|200px|left|ความยาวทั้งตัวในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
เป็นปลาไหลมอเรย์อีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมของนักประดาน้ำ และเลี้ยงแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลและรูปเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลมอเรย์
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
ปลาเขือ

ปลาเขือ หรือ ปลาบู่เขือ (Worm goby, Eel goby) เป็นปลากระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Taenioides (มาจากภาษาละตินคำว่า "taenia" หมายถึง "ริ้ว" หรือ "ลาย" และภาษากรีก (οιδες) "oides" หมายถึง "คล้ายกับ") 
มีรูปร่างทั่วไป ลำตัวยาวเรียวยาวคล้ายงูหรือปลาไหล แบนข้าง และเป็นสีชมพูโดยตลอด ตามีขนาดเล็กมาก อาศัยอยู่ในรูบริเวณปากแม่น้ำที่มีพื้นเป็นเลน เป็นปลาที่สามารถรับประทานได้

**การจำแนก**
 Taenioides anguillaris (Linnaeus, 1758) - Taenioides buchanani (Day, 1873) - Taenioides caeculus  (Valenciennes, 1837) - Taenioides caniscapulus Roxas & Ablan, 1938- Taenioides cirratus (Blyth, 1860) - Taenioides eruptionis (Bleeker, 1849) - Taenioides esquivel Smith, 1947- Taenioides gracilis (Valenciennes, 1837) - Taenioides jacksoni Smith, 1943- Taenioides kentalleni Murdy & Randall, 2002- Taenioides limicola Smith, 1964- Taenioides mordax (De Vis, 1883) - Taenioides nigrimarginatus Hora, 1924- Taenioides purpurascens (De Vis, 1884)  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาบู่
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
วงศ์ปลาสลิดทะเล

ระวังสับสนกับ ปลาสลิดหิน
ปลาวงศ์อื่น ดูที่ วงศ์ปลากะพงสลิด
วงศ์ปลาสลิดทะเล หรือ วงศ์ปลาสลิดหิน (Rabbitfish, Spinefish) เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Siganidae (/ซิ-กะ-นิ-ดี้/)
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวแบบรูปไข่และแบนด้านข้าง หัวมีขนาดเล็ก เกล็ดมีขนาดเล็ก ครีบหางมีทั้งแบบตัดตรงและเว้าลึก ครีบหลังมีหนามแหลมคมและจะกางออก ซึ่งจะมีต่อมพิษที่เงี่ยงของครีบหลัง ครีบก้น และครีบท้อง เพื่อใช้ในการป้องกันตัว  เป็นปลาที่กินพืชเป็นอาหารหลัก โดยมีพฤติกรรมการกินแบบแทะเล็มคล้ายกระต่าย อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ
มักพบในเขตชายฝั่งตามพื้นท้องทะเล, กองหินหรือแนวปะการัง และในดงหญ้าทะเล เป็นปลาที่สามารถรับประทานได้ แต่จะเป็นอันตรายต่อมนุษย์เมื่อมือเปล่าจับ หนามเหล่านี้จะทิ่มตำ

**การจำแนก**
มีอยู่เพียงสกุลเดียว คือ Siganus แบ่งออกได้เป็น 32 ชนิด และจากการศึกษาพบในน่านน้ำไทยประมาณ 15 ชนิด- Siganus argenteus   (Quoy & Gaimard, 1825) - Siganus canaliculatus   (Park, 1797)  - Siganus chrysospilos  (Bleeker, 1852)  - Siganus corallinus   (Valenciennes, 1835)  - Siganus doliatus  Guérin-Méneville, 1829- Siganus fuscescens   (Houttuyn, 1782) - Siganus guttatus   (Bloch, 1787) - Siganus javus   (Linnaeus, 1766) - Siganus labyrinthodes  (Bleeker, 1853) - Siganus lineatus   (Valenciennes, 1835) - Siganus luridus   (Rüppell, 1829) - Siganus magnificus   (Burgess, 1977) - Siganus margaritiferus  (Valenciennes, 1835)  - Siganus nebulosus  (Quoy and Gaimard, 1825)  - Siganus niger  Woodland, 1990- Siganus oramin  (Bloch and Schneider, 1801)  - Siganus puelloides  Woodland & Randall, 1979- Siganus puellus   (Schlegel, 1852) - Siganus punctatissimus  Fowler & Bean, 1929- Siganus punctatus   (Schneider & Forster, 1801) - Siganus randalli  Woodland, 1990- Siganus rivulatus  Forsskål, 1775- Siganus spinus   (Linnaeus, 1758) - Siganus stellatus   (Forsskål, 1775) - Siganus sutor   (Valenciennes, 1835) .- Siganus trispilos Woodland & Allen, 1977- Siganus unimaculatus  (Evermann & Seale, 1907)  - Siganus uspi  Gawel & Woodland, 1974- Siganus vermiculatus   (Valenciennes, 1835) - Siganus virgatus   (Valenciennes, 1835) - Siganus vulpinus  (Schlegel and Müller, 1845) - Siganus woodlandi Randall & Kulbicki, 2005 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสลิดทะเล
ปลาสลิดหินแขก

ปลาสลิดหินแขก หรือ ปลาใบขนุนลายแถบ (Java rabbitfish, Bluespotted spinefish, Streaked spinefoot; Siganus javus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนข้างเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งรวมด้านหน้าและด้านหลังเป็นสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางแบบเว้าตื้น  ด้านหลังมีสีกากีอมเหลือง ด้านข้างลำตัวและด้านท้องมีสีเหลือง มีลายเส้นสีจางตามทางยาวหลายเส้นตลอดทั้งลำตัว หัวและด้านหน้าเป็นลายจุด ครีบมีสีคล้ำ หรือมีสีเหลือสดที่ครีบก้น ครีบหางมีคล้ำ ไม่มีลาย
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร โดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงและอาศัยหากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามกองหินและแนวปะการัง 
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก อ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่มีพิษที่ก้านครีบแข็ง แต่สามารถใช้เนื้อในการรับประทานได้ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสลิดทะเล
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:ปลาตู้
ปลาสลิดหินจุดแดง

ปลาสลิดหินจุดแดง หรือ ปลาใบขนุนจุดเหลือง (Golden spinefoot, Orange-spotted spinefoot; Siganus guttatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งทั้งด้านหน้าและด้านหลังรวมสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางมีปลายตัดตรง ลำตัวมีสีเทา มีจุดประสีเหลืองหรือสีส้มแดงกระจายอยู่ทั่วตัว รวมทั้งที่เป็นลายที่หน้าฐานครีบหลังส่วนปลายมีแต้มสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก บริเวณชายฝั่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ ใกล้กองหินและแนวปะการัง หากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร  จัดเป็นปลาที่พบได้ชุกชุม
ปัจจุบัน สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถรับประทานเนื้อได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสลิดทะเล
หมวดหมู่:ปลาตู้หมวดหมู่:ปลามีพิษ
ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ

ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ (Black-blotched porcupinefish; Diodon liturosus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ (Diodontidae)
เป็นปลาปักเป้าหนามทุเรียนชนิดหนึ่ง มีรูปร่างทรงกลม มีขากรรไกรและฟันแบบไม่ผ่าซีก ผิวหนังมีหนามสั้น ที่บริเวณใต้ตามีหนามชิ้นหนึ่งชี้ลงด้านล่าง ครีบทุกครีบมีขนาดเล็กปลายมน ลำตัวสีเทาอมเหลือง มีจุดเด่น คือ มีดวงสีดำขนาดใหญ่ที่มีขอบขาวทั่วตัว ครีบทุกครีบมีสีเหลืองใสโปร่งแสง ใต้ท้องสีขาว
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30-45 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 65 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามโพรงหินและวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก จากแอฟริกาใต้จนถึงทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย และหมู่เกาะมาร์แชลล์ ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุม ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน มักพบตามชายฝั่งและแนวปะการัง กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อยู่บริเวณพื้นทะเล
เป็นปลาที่มีพิษ เนื้อใช้รับประทานไม่ได้ นิยมสตั๊ฟฟ์ทำเป็นเครื่องประดับ และเลี้ยงแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
รายชื่อหน่วยงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต

หน่วยงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต เป็นองค์กรตำรวจในทางต่อต้านการทุจริต บางองค์กรจัดตั้งขึ้นโดยรัฐธรรมนูญ บางองค์กรโดยกฎหมายระดับรองกว่า

**แอฟริกา**
 เซียร์ราลีโอน - คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งเซียร์ราลีโอน (Sierra Leone Anti-corruption Commission)- ไนจีเรีย - คณะกรรมการอิสระว่าด้วยการประพฤติทุจริต (Independent Corrupt Practices Commission)- บุรุนดี - สำนักเฝ้าระวังการประพฤติมิชอบทางเศรษฐกิจกับทั้งป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Anti-corruption and Economic Malpractice Observatory)

**อเมริกาใต้**
 อาร์เจนตินา - สำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Oficina Anticorrupción)

**เอเชีย**
 เกาหลีใต้
** คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและสิทธิพลเมือง (Anti-Corruption and Civil Rights Commission)
** คณะกรรมการอิสระเพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งเกาหลี (Korea Independent Commission Against Corruption)- จีน - คณะกรรมการสอบวินัยส่วนกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (Central Commission for Discipline Inspection of the Communist Party of China)- ไทย - คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (National Anti-Corruption Commission)- บังคลาเทศ - คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตบังคลาเทศ (Anti Corruption Commission Bangladesh)- มาเก๊า - คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Commission Against Corruption)- มาเลเซีย - คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งมาเลเซีย (Malaysian Anti-Corruption Commission)- สิงคโปร์ - ทบวงสืบสวนการประพฤติทุจริต (Corrupt Practices Investigation Bureau)- อินเดีย - คณะกรรมการสอดส่องกลาง (Central Vigilance Commission)- ฮ่องกง - คณะกรรมการอิสระเพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Independent Commission Against Corruption)

**ออสเตรเลีย**
 ออสเตรเลีย - คณะกรรมการอิสระเพื่อป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Independent Commission Against Corruption)

**ยุโรป**
 โปแลนด์ - ทบวงป้องกันและปราบปรามการทุจริตกลาง (Central Anticorruption Bureau)- โรมาเนีย - กรมป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Direcţia Generală Anticorupţie)- ลัตเวีย - ทบวงป้องกันและปราบปรามการทุจริต (Corruption Prevention and Combating Bureau)- ลิทัวเนีย - หน่วยสืบสวนคดีพิเศษแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย (Special Investigation Service of the Republic of Lithuania)- สเปน - หน่วยเฝ้าระวังทางศุลกากร (Servicio de Vigilancia Aduanera)
หมวดหมู่:การทุจริตทางการเมือง
หมวดหมู่:หน่วยงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต
ปลาสิงโตธรรมดา

ปลาสิงโตธรรมดา (Common lionfish, Miles' firefish, Devil firefish; Pterois miles) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสิงโต (Scorpaenidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีครีบอกยาวเป็นเส้นแลดูสวยงาม ครีบหลังมีก้านครีบแข็งยาวมาก ในปลาขนาดเล็กตาจะมีติ่งแหลม ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ หดสั้นลงจนหายไปในที่สุด ลำตัวมีสีสันหลากหลาย ตั้งแต่ สีแดง, สีส้ม, สีน้ำตาลเข้ม เป็นลายบั้งเล็ก ๆ สลับกับบั้งสีจาง ๆ หรือสีชมพู ครีบหลังตอนท้ายหรือครีบก้นจะเป็นครีบใสโปร่งแสง  มีจุดประสีดำ
มีพฤติกรรมล่าปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยใช้ครีบอกที่แผ่ยาวเป็นเส้นไล่ต้อนให้จนมุม แล้วใช้ปากฮุบกินไปทั้งตัว 
มีขนาดใหญ่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 35 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาใต้, ทะเลแดง, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก, อินโดนีเซีย ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่ 
เป็นปลาที่มีพิษ ไม่มีการรับประทานกันเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและตู้ปลาตามบ้านในฐานะปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแมงป่อง
หมวดหมู่:ปลาตู้
มิชชาเอล ยุง

มิชชาเอล ยุง (Michael Jung) เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองบาทโซเดิน ประเทศเยอรมนี เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมัน ซึ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้เข้าร่วมแข่งในรายการประเภททีมและประเภทบุคคล โดยเป็นผู้ชนะทั้งสองรายการ ณ วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นวันเกิดครบรอบ 30 ปีของเขา มิชชาเอล ยุง ได้สร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักขี่ม้าคนแรกของยุโรป ที่เป็นแชมป์โลกและแชมป์โอลิมปิกในเวลาเดียวกัน

**อ้างอิง**
ในการแข่งขันอินแทร์นาทีออนนาเลสพฟิงชตตูร์เนียร์วีสบาเดน 2014

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kurzprotrait von Michael Jung (ARD-Mediathek, 3:13 min)fix-attempted=yes -  Starportrait bei der Deutschen Reiterlichen Vereinigung date=2014-05-14 -  Internetpräsenz der Familie Jung-  Portrait von Michael Jung
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเฮ็สเซิน