Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ

วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ หรือ วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปลอม (False pipefish, Ghost pipefish, Tubemouth fish) เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Solenostomidae (มาจากภาษากรีกคำว่า solen หมายถึง ท่อ, หลอด หรือช่องทาง กับ στομα (stoma) หมายถึง ปาก)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนกับปลาจิ้มฟันจระเข้ขนาดเล็ก คือมีลำตัวยาวเหมือนกิ่งไม้ ปากยาวเป็นท่อ แต่มีความแตกต่างกัน คือ มีครีบที่พัฒนาให้มีขนาดกว้างใหญ่เมื่อเทียบกับขนาดของลำตัว เป็นครีบที่โดดเด่นทั้งครีบข้างลำตัว, ครีบหลัง, ครีบหาง และยังมีครีบพิเศษ คือ ครีบใต้ท้องที่ม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้ทั่วไปไม่มี ซึ่งครีบขนาดใหญ่นี้สามารถจะหุบเก็บแนบกับลำตัว หรือคลี่กางให้กว้างใหญ่ได้คล้ายกับพัด ที่เมื่อคลี่กางครีบสุดตัวแล้วจะแลดูสวยงาม  นอกจากนี้แล้วยังมีลักษณะเฉพาะที่โดดเด่น คือ ตลอดทั่วทั้งตัวมีติ่งเนื้อหรือสีสันที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม สำหรับการพรางตัวได้เป็นอย่างดี
เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหาร เช่น กุ้งขนาดเล็ก มักจะลอยตัวนิ่ง ๆ  เพียงลำพังตัวเดียวหรือเป็นคู่ในแนวปะการังหรือกอสาหร่ายในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทวีปเอเชีย ถึงแอฟริกา

**การจำแนก**
มีเพียงสกุลเดียว พบ 5 ชนิด (ในขณะที่บางข้อมูลจัดให้มีเพียง 3 ชนิด) ได้แก่
*Solenostomus
**Solenostomus armatus Weber, 1913    
**Solenostomus cyanopterus Bleeker, 1854  
**Solenostomus halimeda Orr, Fritzsche and Randall, 2002    
**Solenostomus leptosoma Tanaka, 1908    
**Solenostomus paradoxus (Pallas, 1770) 
ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 3 ชนิด ทุกชนิดเป็นปลาที่หาพบได้ยากมาก 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รวมรูปถ่ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจทั้ง 5 ชนิด
หมวดหมู่:อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ

ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Shortbodied pipefish, Ghost pipefish, Harlequin ghost pipefish; Solenostomus paradoxus) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย มีติ่งสั้น ๆ ทั่วทั้งตัว ครีบมีขนาดใหญ่ และมีขอบเป็นเส้นสั้น ๆ ลำตัวค่อนข้างใส มีสีสันหลากหลาย ทั้งสีแดง, ขาวสลับดำหรือเหลือบสีอื่น ๆ โดยปรับเปลี่ยนสีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อาศัย
มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 8 เซนติเมตร มักพบในแนวปะการังหรือกัลปังหาที่เขตน้ำลึก ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก มักลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เพื่อแฝงตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยกิน แพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนขนาดเล็ก เป็นอาหาร โดยเอาส่วนหัวทิ่มลงพื้น 
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ มีพฤติกรรมการวางไข่ที่แตกต่างไปจากปลาชนิดอื่นในอันดับเดียวกัน คือ ตัวเมียจะเป็นฝ่ายอุ้มท้อง โดยใช้ครีบหน้าท้องขนาดใหญ่สองครีบไว้สำหรับโอบอุ้มไข่ที่ได้รับการผสม และอุ้มท้องพาไข่ติดตัวไปด้วยตลอดเวลาจนกว่าจะฟักออกเป็นตัว โดยมีปลาตัวผู้ที่มีขนาดเล็กกว่า คอยดูแลอยู่ตลอด ซึ่งถุงครีบใต้ท้องของแม่ปลานั้นจะคอยกระพือเปิดปิดเป็นระยะ ๆ เพื่อให้น้ำทะเลและออกซิเจนที่ผสมอยู่ในน้ำไหลเวียนถ่ายเท เพื่อให้ตัวอ่อนในไข่เจริญเติบโต ซึ่งสามารถมองเห็นเป็นไข่ลูกกลม ๆ ใส ๆ หรือบางครั้งก็สามารถมองเห็นดวงตาจุดดำ ๆ คู่โตในไข่ได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า 
ปลาจิ้มฟันจระเจ้ปีศาจ เป็นปลาที่พบได้น้อยมาก ในน่านน้ำไทยอาจพบได้ที่หมู่เกาะสิมิลัน ไม่จัดว่าเป็นปลามีความสำคัญทางเศรษฐกิจ และปัจจุบันได้มีการจับมาจากแหล่งธรรมชาติเพื่อขายเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://fishbase.sinica.edu.tw/Summary/speciesSummary.php?id=7312 date=2007-10-03 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ

หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้

ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ (; Solenostomus cyanopterus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae) 
มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อยคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (S. paradoxus) แต่ตามตัวไม่มีติ่งเนื้อสั้น ๆ สามารถปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้ ทั้งสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือสีเขียว 
มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 15 เซนติเมตร พบว่าเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการัง, กอหญ้าทะเล, ปะการังอ่อน หรือกัลปังหา กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก พบได้จนถึงอินโดนีเซียและออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก โดยพบได้เฉพาะทะเลอันดามันเท่านั้น
มีพฤติกรรมลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ อาศัยอยู่รวมกันเป็นคู่ กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
กลุ่มตะวันตก

ไฟล์:Europe-blocs-49-89x4.svg|right|thumb|400px|สถานการณ์ทางการเมืองของโลกตะวันตกในยุคสงครามเย็น. สีน้ำเงินคือฝ่ายตะวันตก
ค่ายตะวันตก (อังกฤษ: Western Bloc) เป็นชื่อเรียกที่หมายถึงประเทศรัฐซึ่งปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในยุโรปตะวันตก และอาจหมายรวมถึงประเทศที่เข้าร่วมสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือหรือนาโต้ด้วยเช่นกัน คำว่า "ค่ายตะวันตก" เป็นชื่อที่ใช้เรียกในยุคสงครามเย็น (ค.ศ. 1946 - ค.ศ. 1989) ประเทศรัฐต่างๆ ที่อยู่ในโลกตะวันตกส่วนใหญ่เป็นรัฐที่ถูกสหรัฐอเมริกาและสัมพันธมิตรทำการช่วยเหลือปลดปล่อยให้พ้นจากการปกครองของนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

**รัฐสมาชิก**
1912 สหรัฐอเมริกา
*Franceสาธารณรัฐฝรั่งเศส
*West Germanyประเทศเยอรมนีตะวันตก
*Italyสาธารณรัฐอิตาลี 
*1921แคนาดา
*Denmarkราชอาณาจักรเดนมาร์ก
*Icelandสาธารณรัฐไอซ์แลนด์
*Luxembourgราชรัฐลักเซมเบิร์ก
*Portugalสาธารณรัฐโปรตุเกส
*Norwayราชอาณาจักรนอร์เวย์
*Netherlandsราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
*Belgiumราชอาณาจักรเบลเยียม
หมวดหมู่:การเมืองแบ่งตามภูมิภาค
หมวดหมู่:การเมืองยุโรป
หมวดหมู่:การจำแนกหมวดหมู่ประเทศ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย

ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย หรือ ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบสาหร่าย (Halimeda ghost pipefish; Solenostomus halimeda) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ (S. cyanopterus‎) แต่มีครีบอกที่กลมมนกว่า มีลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ายสีของสาหร่าย มีลายด่างและจุดสีเทากระจายอยู่ทั่วตัว  จะงอยปากมีติ่งเป็นกระจุกสีน้ำตาล
มีความยาวโดยประมาณ 6 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เหนือกอสาหร่ายหรือหญ้าทะเลในพื้นทราย ในแนวปะการังที่มีหญ้าทะเลขึ้น  กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ในอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ในน่านน้ำไทย ถือว่าเป็นปลาที่หาได้ยากมาก พบเพียงทะเลในภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
เทศบาลเมืองลำปลายมาศ

เทศบาลเมืองลำปลายมาศ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองอันเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่งของอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์

**ประวัติ**
ท้องถิ่นเริ่มต้นจากการจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลลำปลายมาศ ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2498 ต่อมาเมื่อชุมชนลำปลายมาศขยายความเจริญไปยังพื้นที่ข้างเคียง ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ได้ขยายเขตสุขาภิบาลลำปลายมาศให้ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1 บ้านลำปลายมาศ, หมู่ 2 บ้านสวนแตง, หมู่ 3 บ้านหนองแสง, หมู่ 5 บ้านโนนสมบูรณ์, หมู่ 6 บ้านผักกาดหญ้า ของตำบลลำปลายมาศ รวมทั้งหมู่ 1 บ้านกะทิง ของตำบลหินโคน และหมู่ 3 บ้านหนองมันปลา, หมู่ 8 บ้านหนองคู, หมู่ 11 บ้านหนองตราด ของตำบลหนองคู และต่อมาได้ยกฐานะสุขาภิบาลลำปลายมาศขึ้นเป็น เทศบาลตำบลลำปลายมาศ ในปี พ.ศ. 2542
ในปี พ.ศ. 2567 เทศบาลตำบลลำปลายมาศมีพื้นที่ 17 หมู่บ้าน 3 ตำบล ประชากรรวม 12,923 คน มีความเหมาะสมในการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมือง วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 จึงยกฐานะเทศบาลตำบลลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ขึ้นเป็น เทศบาลเมืองลำปลายมาศ รวมทั้งมีการควบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลหนองคูเข้ามาในพื้นที่เทศบาล โดยรับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองคูมาทั้งหมด 8 หมู่บ้าน 41.50 ตารางกิโลเมตร  และประชากร 5,228 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลเมืองลำปลายมาศ
ลำปลายมาศ
หมวดหมู่:อำเภอลำปลายมาศ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง

ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง (Scribbled pipefish; Corythoichthys haematopterus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)
เป็นปลาจิ้มฟันจระเข้ชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาว จะงอยปากสั้น ตาโต ครีบหลังอยู่ตอนกลางลำตัว ครีบหางเล็กปลายมน ครีบอกเล็ก ตามลำตัวเป็นสันเล็ก ๆ เป็นปล้องตลอดลำตัวไปจนโคนหาง มีลำตัวสีเทาอมเขียวหรือสีฟ้า และมีลายเส้นเป็นสีคล้ำหรือดำ ครีบต่าง ๆ ใสโปร่งแสง  ครีบหางสีแดงเรื่อ ๆ 
มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบยาวเต็มที่ได้ถึง 19.8 เซนติเมตร ในตัวผู้ อาศัยอยู่ตามกอสาหร่ายหรือกองหินใต้น้ำ หรือแนวปะการัง ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก จนถึงวานูอาตู ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนัก 
เป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้จะเป็นฝ่ายฟักไข่โดยติดไว้ที่หน้าท้องเป็นแพ โดยทุก ๆ เช้า ตัวเมียที่มีไข่เต็มท้องจะออกมาจากที่อาศัยเพื่อว่ายคลอเคลียกับตัวผู้เพื่อทำความคุ้นเคย ทั้งคู่จะว่ายพันกันไปมา และตัวผู้จะใช้โอกาสนี้ย้ายไข่ของตัวเมียมาไว้ที่หน้าท้องของตัวเอง โดยไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 10 ตัว ซึ่งตัวเมียสามารถผลิตไข่ชุดใหม่ได้เลยภายใน 20 วัน ดังนั้นปีหนึ่ง ๆ ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่างจึงสามารถผลิตลูกได้เยอะมาก
ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่างสามารถเรืองแสงชีวภาพ (biofluorescence) กล่าวคือเมื่อส่องด้วยแสงสีน้ำเงินหรืออัลตราไวโอเลต ปลาจะเปล่งแสงกลับออกมาเป็นสีเหลือง ซึ่งมีลักษณะที่แตกต่างจากการส่องด้วยแสงสีขาว การเรืองแสงชีวภาพอาจช่วยในการสื่อสารและการพรางตัว
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม

**ชื่อพ้อง**
Corythoichthys hematopterus (Bleeker, 1851) (สะกดผิด)
*Corythroichthys elerae Evermann & Seale, 1907
*Corythroichthys isigakius Jordan & Snyder, 1901
*Ichthyocampus papuensis Sauvage, 1880
*Syngnathus crenulatus Weber, 1913
*Syngnathus haematopterus Bleeker, 1851

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (ภาษาอังกฤษ)- Corythoichthys haematopterus (Bleeker, 1851) – WoRMS
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:ปลาตู้
เมืองโบราณแสลงโทน

เมืองโบราณแสลงโทน ตั้งอยู่หมู่ที่ 1–7 แสลงโทน ตำบลแสลงโทน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นเมืองที่มีการอาศัยตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย และมีการทิ้งร้างไประยะหนึ่ง จึงมีชุมชนในละแวกใกล้เคียงเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยซ้อนทับชุมชนเมืองโบราณเดิม ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2478 เริ่มมีการศึกษาจากกรมศิลปากร
เมืองโบราณแสลงโทน ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2445 โดยห่างจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์ประมาณ 25 กิโลเมตร

** ลักษณะทั่วไป **
จากภาพถ่ายทางอากาศและหลักฐาน ทางโบราณคดีที่พบแสดงให้เห็นว่า เมืองโบราณแสลงโทน มีการอาศัยมาตั้งแต่สมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย เป็นเมืองโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 – 16 หรือ ประมาณ 2,000 - 1,500 ปี ช่วงนี้จะอาศัยกันอยู่อย่างไม่หนาแน่นนัก มีการขุดคูน้ำหรือคูเมืองละลม เป็นคูเมืองเก่าล้อมรอบชุมชนและกำแพงดินเป็น 3 ชั้น เพื่อใช้ป้องกันภัยศัตรู ผู้รุกราน และเพื่อกักเก็บน้ำและอาหาร ลักษณะของผังเมืองจะเป็นรูปวงรีวางตามแนวตะวันออก ตะวันตก ขนาดสูงของกำแพงดิน 5-7 เมตร มีพื้นที่ในเขตเมืองโบราณโดยประมาณทั้งสิ้น 1.19 ตารางกิโลเมตร และยังพบหลักฐานต่างๆทางโบราณคดี เช่น ใบเสมาในเขตเมืองโบราณแสลงโทน ซึ่งมีอยู่ 3 กลุ่มคือ ภายในกำแพงเมือง 2 กลุ่ม ที่บริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทน และโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ ส่วนอีกกลุ่มอยู่นอกคูเมืองด้านทิศเหนือ ลักษณะใบเสมาทั้ง 3 กลุ่มเป็นหินทรายสีขาวและแดงแบบรูปทรงธรรมชาติ ปักกระจายทั่วบริเวณหนึ่ง โดยไม่กำหนดทิศทางมีทั้งที่ปักคู่และปักเดี่ยว และยังพบหินศิลาแลง หินทรายสีชมพูในบริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทนและโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ เครื่องใช้ เครื่องประดับ เศษภาชนะดินเผา โครงกระดูกมนุษย์  เทวรูปเก่านอกจากนี้ยังพบหลักฐานอื่นที่สำคัญ คือ สระน้ำโบราณรูปสี่เหลี่ยมในเขตวัดแสลงโทน 2 สระ เป็นต้น ใกล้คันดินด้านที่ตั้งโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลแสลงโทนในปัจจุบัน มีเนินดินซึ่งมีก้อนหินศิลาแลงกระจัดกระจายแต่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลเจ้าพ่อแสลงโทน เรียกว่า ศาลปู่เจ้าหรือกระท่อมเนียะตา เป็นศาลเจ้า ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของชาวแสลงโทนและชาวใกล้เคียง สร้างด้วยไม้ระแนง หลังคามุงกระเบื้องและพื้นเป็นปูนซีเมนต์ และบริเวณเนินดินโรงพักตำรวจชุมชนตำบลแสลงโทนเช่นเดียวกัน สันนิษฐานว่าทั้งสองแห่งน่าจะเป็น ปราสาทแสลงโทนและมีพระพุทธรูปบางไสยาสน์ศิลาทราย ซึ่งเข้าใจว่าบริเวณนี้เคยเป็นศาสนสถานสำคัญประจำชุมชนโบราณ ถูกรื้อหมดสภาพ ทั้งคูน้ำคันดิน (ที่เหลืออยู่ริมทางหลวง) และเนินดินศาลเจ้าพ่อแสลงโทน ได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานแล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
ความซื่อสัตย์

ความซื่อสัตย์ หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงคุณลักษณะทางบวกและคุณธรรม เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ ความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยความประพฤติตรง ตลอดจนการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เป็นต้น ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์ยังหมายถึงความน่าไว้วางใจ ความภักดี ความเป็นธรรมและความบริสุทธิ์ใจอีกด้วย
หลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมของแต่ละศาสนาให้ค่าความซื่อสัตย์เป็นอย่างมาก

**ดูเพิ่ม**
 การโกหก
*การมีน้ำใจ- ความจริงใจ- ความจริง
หมวดหมู่:คุณธรรม
หมวดหมู่:การเสแสร้ง
หมวดหมู่:ความจริง
วงศ์ปลาใบมีดโกน

วงศ์ปลาใบมีดโกน หรือ วงศ์ปลาข้างใส (Razorfish, Shrimpfish, Snipefish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Centriscidae
มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับปลาวงศ์อื่นทั่วไปในอันดับนี้ คือ มีปากยาวเหมือนท่อ ไม่มีฟัน ไม่มีกราม กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์ ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกใส ครีบหลังมี 2 อันและอยู่ในแนวราบ ครีบหางกลมมน บางชนิดลำตัวใส บางชนิดมีแถบคาดตามยาวสีดำ
มีพฤติกรรมที่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างไปจาก ปลาวงศ์อื่นในอันดับเดียวกัน คือ จะตั้งตัวทรงเป็นมุมฉากกับพื้นทะเลเหนือ แม้จะว่ายน้ำก็จะว่ายไปในลักษณะเช่นนี้ จะอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง  อาศัยอยู่ร่วมกับสัตว์น้ำอย่างอื่น ได้แก่ ปะการัง, ปะการังอ่อน และเม่นทะเล บางครั้งจะเข้าไปอาศัยหลบภัยในหนามของเม่นทะเล อีกทั้งมีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปในกลางทะเล โดยไม่มีพฤติกรรมการตั้งท้องเหมือนปลาจิ้มฟันจระเข้หรือม้าน้ำ ตัวอ่อนจะอาศัยอยู่กลางทะเลลึก ก่อนที่โตขึ้นและกลับมาอาศัยอยู่ในแนวปะการังและชายฝั่ง

**การจำแนก**
แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 15 ชนิด ใน 5 สกุล ได้แก่ 
*วงศ์ย่อย Centriscinae
**  Aeoliscus 
** Centriscops 
** Centriscus 
*วงศ์ย่อย Macroramphosinae 
**Macroramphosus 
**Notopogon 
แต่ในบางข้อมูลระบุว่ามีเพียง 4 ชนิดเท่านั้น ใน 2 สกุล 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาใบมีดโกน
แอ่งเลือดโคโรนารี

แอ่งเลือดโคโรนารี (Coronary sinus) คือ แอ่งที่มีการรวมหลอดเลือดเวนเส้นต่างๆเข้าด้วยกันกลายเป็นหลอดเลือดที่มีขนาดใหญ่ ทำหน้าที่รับเลือดจากกล้ามเนื้อหัวใจ (myocardium) และส่งเลือดซึ่งมีแก๊สออกซิเจนต่ำไปยังหัวใจห้องบนขวา (right atrium) เช่นเดียวกับหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนและหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างที่รับเลือดเสียจากส่วนต่างๆของร่างกายแล้วส่งไปยังหัวใจห้องบนขวา โดยแอ่งเลือดโคโรนารีนั้นสามารถพบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมรวมทั้งมนุษย์ด้วย
หลอดเลือดโคโรนารี ไซนัส
แอ่งเลือดโคโรนารีเปิดเข้าสู่หัวใจห้องบนขวาที่รูเปิดโคโรนารี ไซนัส ซึ่งอยู่บริเวณระหว่างหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างกับรูเปิดแอนตริโอเวนตริคูลาร์ด้านขวา 

**ตำแหน่ง**
ตำแหน่งของแอ่งเลือดโคโรนารี อยู่ที่ด้านหลังของร่องโคโรนารี (coronary sulcus) บนพื้นผิวของหัวใจ โดยทอดตัวผ่านระหว่างหัวใจห้องบนซ้ายและหัวใจห้องล่างซ้าย

**ภาพเพิ่มเติม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลอดเลือดดำ
ปลามีดโกน

ปลามีดโกน หรือ ปลาใบมีดโกน หรือ ปลาข้างใส (Razorfish, Shrimpfish; Aeoliscus strigatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบมีดโกน (Centriscidae)
มีรูปร่างเหมือนใบมีดโกน จะงอยปากยาวมากและงอนขึ้นเล็กน้อย ท้องบาง ผิวเป็นแผ่นกระดูกบาง ด้านท้ายยื่นแหลม ครีบหลัง, ครีบหาง และครีบก้นอยู่ชิดกัน ลำตัวใสเป็นสีชมพูหรือสีเนื้อเหลือบ มีแถบสีดำพาดจากปลายปากจนถึงส่วนท้ายลำตัว
มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร และสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร  พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก โดยอาศัยอยู่กับปะการัง, กัลปังหา และหนามของเม่นทะเล เพื่อหลบหลีกจากศัตรูผู้ล่า เนื่องจากไม่มีอาวุธอะไรที่จะป้องกันตัวได้ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จะเอาหัวทิ่มลงพื้นเสมอ และตั้งฉากกับพื้นทะเล แม้แต่จะว่ายน้ำไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยลักษณะเช่นนี้เสมอ ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่
กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และเป็นปลาสวยงามปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยกรมประมง ของประเทศไทย โดยเพาะขยายพันธุ์ในบ่อ ด้วยการให้กินแพลงก์ตอนสัตว์, เคย และโคพีพอด หลังจากฟักแล้ว ลูกปลาจะเริ่มเห็นตัวเมื่ออายุได้ 12-15 วัน จากนั้นจะย้ายลูกปลาไปไว้ในบ่ออนุบาลต่อไป และเปลี่ยนมาให้ลูกปลากินอาร์ทีเมีย เมื่อปลามีความยาวได้ราว 2 นิ้ว ก็จะกินเคยได้เหมือนปลาวัยโต แต่ลูกปลาที่ยังเล็กอยู่ คืออายุไม่เกิน 15 วัน จะมีการว่ายน้ำเหมือนกับปลาส่วนใหญ่ทั่วไป จนกระทั่งมีรูปร่างเหมือนปลามีดโกน จึงจะอยู่ในลักษณะหัวทิ่ม และเข้ามารวมฝูงกัน
นอกจากนี้แล้ว ปลามีดโกนยังเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เพราะแทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมานานกว่า 60 ล้านปีแล้ว ตั้งแต่ยุคต้นไมโอซีน เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับฟอสซิลบรรพบุรุษของปลาชนิดนี้ที่ขุดพบที่เทือกเขาแอลป์ทางตอนเหนือของอิตาลี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาใบมีดโกน
หมวดหมู่:ปลาตู้หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
ตีนตุ๊กแก

ตีนตุ๊กแก (Coatbuttons, Mexican daisy) เป็นไม้ล้มลุก ออกดอกตลอดปี พบขึ้นทั่วไปเป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี มีลำต้นทอดนอนไปตามพื้น ชูยอดและดอกขึ้นตามต้นและใบมีขน ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้

**ลักษณะทั่วไป**
ลักษณะต้นตีนตุ๊กแก 
เป็นไม้ล้มลุกฤดูเดียว เลื้อยทอดไปบนพื้นดิน สูงถึง 50 ซม. 
ลำต้น ต้นเล็กเรียวสีขาวแกมเขียว แตกแขนงเล็กน้อย ลำต้นมีขนปกคลุม
ใบ ใบเดี่ยว เรียงตัวแบบตรงข้าม ก้านใบยาว 5-15 มม. ด้านบนก้านใบเป็นร่อง ใบรูปไข่หรือรูปข้าวหลามตัด ขอบใบหยัก โคนใบแหลมหรือ attenuate ปลายใบแหลม ผิวใบมีขนเล็ก ๆ ปกคลุม ท้องใบและหลังมีขนสีน้ำตาลปกคลุมผิวใบทั้งสองด้านแต่ผิวใบด้านล่างมีหนาแน่นกว่า 
ดอก
ดอก ช่อดอกเป็นแบบ ovoid head เกิดที่ปลายกิ่ง ก้านช่อดอกเล็กเรียว ยาว 10-25 ซม. มีขนปกคลุม โคนช่อ ดอกมี ใบประดับ สีเขียวจำนวนมาก รูปไข่หรือรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนมนหรือตัดตรง กว้าง 1-3 มม. ยาว 3- 6 มม. มีขนปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางช่อดอกเมื่อดอกบาน 1-2 ซม. ดอกย่อยมี 2 แบบ ดอกรอบนอก (ray flowers) 1 วง จำนวน 4-6 ดอก ดอกย่อยชั้นใน (disc flower) เป็นกระจุกหลายวง อัดแน่นบนฐานรองดอก ไม่มีก้านดอกย่อย โคนดอกย่อยมี ใบประดับ สีขาวแกม ม่วง ยาว 7-8 มม. ray flowers เป็นแบบ ligulate type กลีบเลี้ยง สีขาว มี ลักษณะเป็นเส้นขนเล็ก ๆ ยาว 3-4 มม. จำนวนมาก กลีบดอก 5 กลีบ โคนกลีบสีขาว ติดกันเป็นหลอด ปลายกลีบสีเหลือง ติดกันเป็นแผ่นเดียว กว้าง 3-4 มม. ยาว 3-4 มม. ปลายกลีบเว้าหยักเป็น 2-3 พู ไม่มีเกสรเพศผู้ มีเกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสรเพศเมียยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก disc flower เป็นแบบ tubular type  แยกกันเป็น 5 แฉก หลอดกลีบ กว้าง 0.5-1.2 มม. ยาว 5-7 มม มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านชูอับเรณู แยกกันและยาวกว่าหลอดกลีบดอกเล็กน้อย อับเรณู ยาว 1.5-2.5 มม.ติดกันตามยาวล้อมรอบก้านเกสรเพศเมียเอาไว้ เกสรเพศเมีย รังไข่แบบ inferior ovary มีขนปกคลุม ก้านเกสร เพศเมียยาวกว่าเกสรเพศผู้ ปลายแยกเป็นยอดเกสร 2 แฉก รังไข่มีขนเล็ก ๆ ปกลุมมี 1 ออวุล 
ผล รูปหอก 2 อันประกบกัน กว้าง 1-3 เซนติเมตร ด้านข้างของผลมีจะงอยเล็กน้อย ผิวมีขน มีกลีบเลี้ยงหุ้มผล ผลแห้งไม่แตก เปลือกเหนียว มีขนสีน้ำตาลปกคลุม  
เมล็ด รูปยาวรี 1 เมล็ด เมล็ดรูปเข็มสีน้ำตาลดำมีปุยขน ผลแห้งแบบ achene ยาว 1-2 มม.มีใบประดับติดที่ปลายผล ลักษณะเป็นพู่ขน ช่วยพยุงผลให้ลอยตามลม ข้อของต้นที่แตะพื้นจะมีรากและเจริญเป็นต้นใหม่ได้

**ถิ่นกำเนิด== 
ในเขตร้อนของทวีปอเมริกา และในประเทศไทยพบทุกภาค บริเวณที่ชื้นทั่วไปหรือชื้นแฉะริมน้ำ

**การขยายพันธุ์== 
การเพาะเมล็ด และการปักชำกิ่ง

**การป้องกันและกำจัด== 
ใช้วิธีการเขตกรรม เช่น ถาก ตัด ให้สั้นไม่ให้ออกดอก หรือขุดทิ้ง ใช้สารเคมีต่าง ๆ เช่น มาร์เก็ต (ไกลโฟเซต) ดาร์ไฟท์ (ไกลโฟเซต, ไอโซโพฟิลามีน ซอลต์) ดามาร์ค (ไกลโฟเซต) ทัชดาวน์ (ไกลโฟเซต, ไตรมีเซียมซอลต์)

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 date=2012-10-22 .BLOG ความรู้ทางการเกษตร
*fix-attempted=yes .Atrium Technology
*.BLOGGANG
*fix-attempted=yes .มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
มังกรทะเลใบหญ้า

มังกรทะเลใบหญ้า (Common seadragon, Weedy seadragon; Phyllopteryx taeniolatus) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae) 
เดิมเคยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Phyllopteryx  แต่ในปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับมังกรทะเลใบไม้ ซึ่งเป็นปลาชนิดที่ใกล้เคียงมากที่สุด เพียงแต่มังกรทะเลใบหญ้ามีระยางค์ต่าง ๆ น้อยกว่า  มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์เฉพาะตอนใต้ของออสเตรเลียเท่านั้น และเกาะทัสมาเนีย เหมือนกับมังกรทะเลใบไม้ โดยอาศัยอยู่ตามกองหินและแนวปะการัง หรือกอสาหร่าย พบได้ในระดับความลึกถึง 50 เมตร
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ตัวผู้เป็นฝ่ายอุ้มท้อง ตัวเมียจะวางไข่ได้ครั้งละประมาณ 1,200 ฟอง ในหน้าท้องของตัวผู้ ไข่ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนถึงจะฟักเป็นตัว ตัวอ่อนเมื่อฟักออกมาแล้วจะกินอาหารได้เลยทันทีและว่ายน้ำเป็นอิสระได้เอง
ปัจจุบันมีการเลี้ยงแสดงไว้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกประมาณ 50 แห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจีย ซึ่งมีความพยายามในการเพาะขยายพันธุ์อยู่

**ดูเพิ่ม**
มังกรทะเลใบไม้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
เฟย์เอตต์วิลล์ (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)

เฟย์เอตต์วิลล์ (Fayetteville) เป็นเมืองในคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี เป็นที่ตั้งของฟอร์ตแบรกก์ กองทัพอเมริกัน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 205,678 คน เป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของรัฐ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเคปเฟียร์บริเวณจุดเริ่มต้นของการเดินเรือ ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตน้ำมันสนและไม้แปรรูปที่สำคัญ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
วัดบุรณศิริมาตยาราม

วัดบุรณศิริมาตยาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่บนถนนอัษฎางค์ แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สร้างโดยเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ว่า กรมหมื่นเสนีเทพ (พระองค์เจ้าอสุนี) พระโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เป็นผู้สร้างวัดขึ้นแต่ยังค้างอยู่ จนกระทั่งพระยามหาอำมาตย์ (ต่อมาคือ เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี ต้นสกุล บุรณศิริ)) ดำเนินการสร้างต่อจนเสร็จ ในสมัยรัชกาลที่ 4 
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า วัดศิริอำมาตยาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบุรณศิริมาตยาราม
เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2520 กรมศิลปากร ได้ประกาศขึ้นทะเบียนวัดเป็นโบราณสถาน

**คลังภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
บุรณศิริมาตยาราม
บุรณศิริมาตยาราม
หมวดหมู่:สกุลบุรณศิริ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี

จังหวัดปัตตานี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 5 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดปัตตานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายแทน วิเศษสมบัติ- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 8 สมัย ได้แก่ นายเด่น โต๊ะมีนา- ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
** อับดุลบุตร (3 คน) ได้แก่ พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) นายบันเทิง อับดุลบุตร และนายทวีศักดิ์ อับดุลบุตร

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#fa8072|พรรคสหชีพ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–10; พ.ศ. 2500–2512**
 legend2|#ffb6b6|พรรคเสรีมนังคศิลา |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffffcc|พรรคสหประชาไทย |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffffff|ไม่สังกัดพรรคการเมือง|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 11–18; พ.ศ. 2518–2535**
 legend2|#aacc99|พรรคชาติไทย |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#d3d3d3|พรรคเกษตรสังคม |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#f0e68c|พรรคชาติประชาชน → พรรคสยามประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#f6f6f6|พรรคกิจสังคม|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#66cdaa|พรรคสยามประชาธิปไตย → พรรคชาติไทย|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffe8e8|พรรคสหประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffd700|พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531) → พรรคเอกภาพ |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ccccff|พรรคสามัคคีธรรม |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 19–20; พ.ศ. 2538–2539**
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffff44|พรรคความหวังใหม่ |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548**
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#ffe8e8|พรรคความหวังใหม่ → พรรคไทยรักไทย |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550**
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์ |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#d3d3d3|พรรคเพื่อแผ่นดิน|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 24–25; พ.ศ. 2554–2562**
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#dfab53|พรรคมาตุภูมิ|border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#b0ceff|พรรคภูมิใจไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#daa520|พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)|border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 26; พ.ศ. 2566**
legend2|#daa520|พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#1e90ff|พรรคพลังประชารัฐ |border=1px solid #AAAAAA
 legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดปัตตานี date=2014-01-29 
ปัตตานี
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดปัตตานี
ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์

ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ หรือ ผู้บริโภคซากอินทรีย์ (detrivores, italic=no, italic=no หรือ italic=no) คือ สิ่งมีชีวิตที่บริโภคของเสียจากสัตว์ หรือซากของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหาร ทำให้เศษซากอินทรีย์เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เช่น ปลวก ไส้เดือนดิน กิ้งกือ หอย ด้วง และจุลินทรีย์ ผู้บริโภคเหล่านี้มีส่วนร่วมในการสลายตัวและช่วยในวัฏจักรสาร

**ความสำคัญกับระบบนิเวศ**
เป็นสิ่งมีชีวิตที่ช่วยทำให้เศษซากอินทรีย์ชิ้นใหญ่เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์นี้มีส่วนช่วยในการสลายตัว มีส่วนช่วยในวัฏจักรสารและเกิดธาตุอาหารในระบบนิเวศ ช่วยให้จุลินทรีย์ย่อยสลายอินทรียวัตถุได้เร็วยิ่งขึ้น ซึ่งมีส่วนช่วยให้พืชดูดธาตุอาหารไปใช้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น โดยถ้าในระบบนิเวศไม่มีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ อาจทำให้การการสลายตัวของซากพืชซากสัตว์ที่ตายแล้วเป็นไปได้ช้าลง หากในห่วงโซ่อาหารไม่มีผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ ก็จะทำให้ห่วงโซ่อาหารเป็นไปอย่างไม่สมบูรณ์ อาหารของพวกผู้บริโภคเหล่านี้กินมีความผิดแผกแตกต่างกันไปบ้างในแต่ละพื้นที่ ทั้งในด้านปริมาณและชนิด ซึ่งทำให้ก่อให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ของดินในแต่ละพื้นที่ที่ผู้บริโภคเหล่านั้นอาศัยอยู่ไม่เหมือนกันและไม่เท่ากัน

**ห่วงโซ่อาหารแบบเศษอินทรีย์**
ห่วงโซ่อาหารแบบเศษอินทรีย์ (detritus food chain) เป็นโซ่อาหารที่เริ่มจากซากอินทรีย์ คือห่วงโซ่อาหารที่เริ่มจากซากพืชหรือซากสัตว์ (Detritus) และถูกกินโดยผู้บริโภคซากพืชหรือซากสัตว์ และถูกกินต่อโดยผู้บริโภคสัตว์ หรือ saprophytic food chain เริ่มจากสารอินทรีย์จากซาก ของสิ่งมีชีวิตผ่านไปยังผู้ย่อยสลาย และต่อไปยังสัตว์ที่กินสารอินทรีย์ที่ถูกย่อยสลาย (detritivore) และต่อไปยังผู้ล่าอื่น&hairsp;ๆ
saprophytic food chain เป็นลักษณะของลูกโซ่อาหารที่มีการกินหรือเริ่มถ่ายทอดพลังงานจากสิ่งที่ตายแล้ว เช่น ซากพืช ซากสัตว์ ในการถ่ายทอดพลังงานไปตามลำดับขั้น
ของห่วงโซ่อาหารนี้ พลังงานจะผ่านไปตามผู้บริโภคระดับต่าง&hairsp;ๆ แต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่อาหารเรียกว่า ลำดับขั้นของการกิน (trophic level) โดยพืชสีเขียวประกอบเป็น trophic
level ที่หนึ่ง และสัตว์กินพืชเป็นลำดับที่สอง สัตว์กินสัตว์เป็นลำดับที่สาม เป็นต้น (สิ่งมีชีวิตต่างชนิดกันอาจมี trophic level ลำดับเดียวกันก็ได้ เช่น ตั๊กแตน หนูนา วัว ควาย
ต่างก็อยู่ใน trophic level ลำดับที่สองเหมือนกัน) โดยพบในระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในดินที่มีเศษใบไม้ทับถม เช่น ป่าชายเลน ป่าพรุ เป็นต้น

**ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตและหน้าที่ในระบบนิเวศ**
ไส้เดือน เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอย่างมากในระบบนิเวศ ช่วยในการย่อยอินทรียสารในดิน และการเคลื่อนที่ในดินของไส้เดือน ถือเป็นการช่วยพรวนดิน ทำให้ดินมีช่องว่างที่จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนให้แก่ดิน ซึ่งมี ความสำคัญต่อการปลูกพืช
ปลวก เป็นสัตว์ช่วยย่อยสลายอินทรีย์วัตถุต่าง&hairsp;ๆ เช่น เศษไม้ ท่อนไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ ที่หักร่วง ล้มตายทับถมกันอยู่ในป่า แล้วกลายสภาพเป็นฮิวมัสในดิน เป็นกระบวนการหมุนเวียนธาตุ อาหารจากพืชไปสู่ดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์
กิ้งกือ เป็นสัตว์ช่วยในการย่อยเศษใบไม้ ที่ร่วงหล่นแห้งตาย ให้กลายเป็นปุ๋ยให้กับต้นไม้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิทยาเห็ดรา
หมวดหมู่:นิเวศวิทยา

หมวดหมู่:พฤติกรรมการกิน
หมวดหมู่:โภชนาการและการเจริญของจุลินทรีย์
หมวดหมู่:วิทยาเชื้อรา
หมวดหมู่:ชีววิทยาของดิน
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2555

แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย เกิดขึ้นในจังหวัดซูลาเวซีกลาง เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เวลา 17:42 น. ตามเวลาท้องถิ่นของเกาะซูลาเวซี (เวลา 16:42 ตามเวลาในประเทศไทย) จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใกล้กับเขตปาริกีมูตอง ซึ่งเป็นเขตพื้นที่ภูเขาสูง และห่างจากเมืองปาลู เมืองเอกของจังหวัดซูลาเวซีกลาง (ประชากร 335,000 คน) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 56 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 6 ราย เนื่องจากถูกเศษซากปรักหักพังตกใส่และดินถล่มทับ ในจำนวนนี้เป็นเด็กชายวัย 9 ขวบรวมอยู่ด้วย นอกจากนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 94 ราย ในจำนวนนี้บาดเจ็บสาหัส 27 ราย และบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 67 ราย ด้านความเสียหายทางทรัพย์สิน หมู่บ้านมากกว่า 16 แห่งเสียหายอย่างหนัก จำนวนบ้านเรือนที่เสียหายทั้งสิ้น 1,626 หลัง จำแนกเป็นเสียหายทั้งหลัง 527 หลัง เสียหายบางส่วน 311 หลัง และเสียหายเล็กน้อย 788 หลัง ศาสนสถานเสียหาย 7 แห่ง โรงเรียน 3 แห่ง และสถานที่ราชการ 1 แห่ง ในพื้นที่ใกล้จุดศูนย์กลางอันได้แก่เขตปาริกีมูตอง (Parigi Mountong) และเขตซิกิ (Sigi) เส้นทางคมนาคมทั้งถนนและสะพานถูกทำลายหลายจุด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลจำเพาะ-   Magnitude 6.3 - SULAWESI, INDONESIA (โดย USGS)-   M6.3 - 56km SSE of Palu, Indonesia (โดย USGS)
ซูลาเวซี 2555
ซูลาเวซี 2555
หมวดหมู่:ประเทศอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2555
ทศพล ลาเทศ

ทศพล ลาเทศ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรลำพูน วอริเออร์ ในไทยลีก

**เกียรติประวัติ**
การท่าเรือ- ไทยเอฟเอคัพ: 2562

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลำพูน วอริเออร์
อัมรินทร์ เยาดำ

อัมรินทร์ เยาดำ (ชื่อเล่น : อํ่า) เกิดวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2523 ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้กับฟุตบอลทีมชาติไทย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556

การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 10 เกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตรลาออกก่อนครบวาระเพียงหนึ่งวัน เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) กำหนดเปิดรับสมัครผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ระหว่างวันที่ 21 - 25 มกราคม พ.ศ. 2556
ผลอย่างไม่เป็นทางการปรากฏว่า หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง ด้วยคะแนนเสียงมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ เช่นเดียวกับ พลตำรวจเอก ดร.พงศพัศ พงษ์เจริญ ซึ่งมีคะแนนมาเป็นอันดับที่ 2 ทำลายสถิติของนายสมัคร สุนทรเวช เมื่อปี พ.ศ. 2543 ทั้งคู่ อีกทั้งสถิติของผู้มาใช้สิทธิทั้งหมดยังสูงถึงร้อยละ 63.38 นับว่ามากที่สุดกว่าการเลือกตั้งผู้ว่าฯทุกครั้ง แม้ว่าในหลายพื้นที่ในช่วงก่อนเที่ยงและบ่ายจะมีฝนตกลงมาอย่างหนักก็ตาม
ต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติรับรองหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

** ประวัติ**
ในกรณีที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ ดำรงตำแหน่งจนครบวาระในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ภายใน 45 วัน แต่หากลาออกก่อนครบวาระ คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งภายใน 60 วัน

**การรับสมัคร**
คณะกรรมการการเลือกตั้งเปิดรับสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ณ ห้องรัตนโกสินทร์ ชั้น 1 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 21 มกราคม ถึง 25 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 08:30 - 16:30 นาฬิกา

**ข้อมูลการเลือกตั้ง**
 จำนวนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง 4,244,452 คน แบ่งเป็นเพศชาย 1,955,843 คน เพศหญิง 2,288,609 คน มีจำนวนหน่วยเลือกตั้ง 6,548 หน่วยเลือกตั้ง

**ผู้สมัครรับเลือกตั้ง**

**การเปลี่ยนแปลง**
นายประทีป วัชรโชคเกษม ผู้สมัครรับเลือกตั้งหมายเลข 14 เคยถูกตัดสิทธิ์ด้วยเหตุไม่ไปเลือกตั้งเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แต่จากการพิจารณาใหม่อีกครั้งของ กกต. พบว่านายประทีปได้ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จริง ทำให้ได้รับคืนสิทธิ์สมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม

**ผลการเลือกตั้ง **

































**ผลการเลือกตั้งเรียงตามเขต**
ตารางด้านล่างเป็นผลการเลือกตั้งเรียงตามเขตอย่างไม่เป็นทางการ โดยข้อมูลเบื้องต้นมาจาก เว็บไซต์กรุงเทพมหานคร date=2013-03-06 

**ผลสำรวจ**

**ผลสำรวจผู้ว่าราชการที่ต้องการ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 date=2013-01-26  คณะกรรมการการเลือกตั้ง-  เลือกตั้งผู้ว่าฯ มหานคร 2556 date=2013-02-12  สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส-  เกาะติดข่าวเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม 2556 date=2013-03-01  เอ็มไทยนิวส์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2556
ปลาเบลนนี่

ปลาเบลนนี่ (Blennies) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blennioidei
ปลาเบลนนี่ มีชื่อสามัญในภาษาไทยว่า "ปลาตั๊กแตนหิน" หรือ"ปลาตุ๊ดตู่" จากพฤติกรรมที่อาศัยและมุดไปมาอยู่ในรู เหมือนกับตุ๊ดตู่ มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวกลมยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ แต่สั้นกว่ามาก  มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 3-4 นิ้ว ดวงตากลมโต ปากกว้าง ครีบหลังยาวต่อกันไปตลอดความยาวของลำตัว  อาศัยอยู่ในรูหรือซอกหิน หรือเปลือกหอยที่ว่างเปล่า โดยจะโผล่มาแต่ส่วนหัวเพื่อสังเกตการณ์
เป็นปลาออกหากินในเวลากลางวัน โดยมักหากินตามพื้นทะเลใกล้ ๆ กับรูที่อาศัย ตัวผู้มีสีสันสดใสสวยกว่าตัวเมีย และมีขนาดใหญ่กว่าด้วย โดยมากเป็นปลากินพืชเป็นอาหาร มีอาหารหลัก คือ ตะไคร่น้ำ แต่ก็มีบางจำพวกที่กินเนื้อเป็นอาหาร
โดยสามารถจำแนกวงศ์ของปลาเบลนนี่ ออกได้ทั้งหมด 6 วงศ์ คือ- Blenniidae- Chaenopsidae  - Clinidae   - Dactyloscopidae    - Labrisomidae  - Tripterygiidae 
พบทั้งหมดราว 883 ชนิด ใน 133 สกุล เป็นปลาทะเลแทบทั้งหมด มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น  ปลากระบี่ (Omobranchus ferox) เป็นต้น
ปลาเบลนนี่ เป็นปลาที่นักเลี้ยงปลาสวยงาม มักจะเลี้ยงไว้ในตู้กระจก เพื่อให้กินตะไคร่น้ำเพื่อทำความสะอาดตู้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง

จังหวัดระนอง มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 1 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

**ประวัติศาสตร์**
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดระนองมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ ขุนขจรเขานิเวศน์ (อิวเกี่ยน จรขันธ์)- นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 8 สมัย ได้แก่ นายวิรัช ร่มเย็น - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดระนอง คือ นางระพีพรรณ พรหมวีระ (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495)- ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 
** เหมะภูติ (2 คน) ได้แก่ นายยกเสียง เหมะภูติ และนายกวีศักดิ์ เหมะภูติ 
** พรหมวีระ (2 คน) ได้แก่ นางระพีพรรณ พรหมวีระ และนายจง พรหมวีระ

**เขตเลือกตั้ง**

**รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต**

**ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495**
legend2|#aacc99|พรรคอิสระ (พ.ศ. 2488) |border=1px solid #AAAAAA

**ชุดที่ 8–26; พ.ศ. 2500–2566**
legend2|#ffb6b6|พรรคเสรีมนังคศิลา|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#f0e68c|พรรคสังคมชาตินิยม |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#d7e4f9|พรรคประชาธิปัตย์|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#b0ceff|พรรคสยามประชาธิปไตย |border=1px solid #AAAAAA
legend2|#aacc99|พรรคกิจสังคม|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#b0ceff|พรรคภูมิใจไทย|border=1px solid #AAAAAA
legend2|#ffffff|ไม่สังกัดพรรคการเมือง|border=1px solid #AAAAAA

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดระนอง date=2014-01-29 
ระนอง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดระนอง
ถั่วผี

ถั่วผี (ชื่อวิทยาศาสตร์: Macroptilium lathyroides (L.) Urb.) เป็นไม้ล้มลุกและ เป็นพืชฤดูเดียว (annual) เมล็ดแก่ร่วงแล้วงอกเป็นต้นใหม่ในฤดูฝนต่อไป ทรงต้นเป็นกอพุ่มตั้งปลายยอดทอดอ่อนเล็กน้อย ตามลำต้นมีขน ลำต้นกลม ใบประกอบมีใบย่อย 3 ใบ ใบย่อยรูปไข่แกมรูปหอก ดอกช่อแบบติดดอกสลับ ก้านดอกสั้น ดอกแดงปนม่วง ฝักรูปทรงกระบอก ภายในมีเมล็ด 18-30 เมล็ด แตกได้ เมล็ดรูปขอบขนาน หรือสี่เหลี่ยม

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**

**ต้น**
ความสูงของต้น 109.91- 136.73 เซนติเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 4.0- 8.3 มิลลิเมตร ลำต้นเหนียวและกลวงสีเขียวเข้ม ผิวลำต้นเป็นเส้นตามยาวมีขนสีน้ำตาลยาวประมาณ 2 มิลลิเมตรปกคลุมหนาแน่น ลูบจะสากมือ

**ใบ**
ใบมี 3 ใบย่อย มีก้านใบ (pinnately trifoliate) ใบย่อยเป็นแบบรูปใบหอกแกมขอบขนาน (oblong lanceolate) และมีแบบรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดปะปน (rhomboidal) โคนใบสอบเป็นรูปเกือบสามเหลี่ยม แผ่นใบเรียว ปลายใบแหลม (acute) ปลายใบมีติ่งหนามสั้น (macronate) ใบบนยาว 6.7- 6.8 เซนติเมตร กว้าง 3.1- 3.5 เซนติเมตร ใบคู่ข้างยาว 5.6- 6.2 เซนติเมตร กว้าง 2.8- 2.9 เซนติเมตร เส้นกลางใบ (mid rib) ด้านหลังนูนขึ้นเล็กน้อย เส้นใบ (vein) จัดเรียงตัวแบบร่างแห (reticulate) สีใบเขียวเข้ม หน้าใบมีขนสั้น ๆ หลังใบมีขนปกคลุมหนาแน่นกว่าหน้าใบ ขอบใบหยักแบบขนครุย (ciliate) ผิวใบค่อนข้างนุ่ม ก้านใบยาว 3.25-5.81 เซนติเมตรมีขนคลุมปานกลาง หูใบ (stipule) เป็นแบบหนาม (spinous) สีเขียวยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร โคนใบพองออกเล็กน้อย

**ดอก**
ออกดอกช่วงเดือนเมษายน - ธันวาคม ดอกออกที่ซอกใบแบบช่อกระจะ (raceme) ช่อดอกรวม (inflorescence) ยาว 17.31- 25.25 เซนติเมตร ดอกเดี่ยวรูปดอกถั่วยาว 2.8- 3 เซนติเมตร กลีบดอกสีแดงเลือดหมู (crimson) ดอกออกจากจุดเดียวกันเป็นคู่ ๆ บนแกนช่อดอกรวม โคนดอกมีกลีบรองดอกรูปกรวยส่วนปลายสีแดงเข้มแยกเป็น 5 หยัก ส่วนโคนสีอ่อนกว่า

**ฝัก**
รูปฝักกลมมีรอยคอดตื้น ๆ ฝักยาว 4.29- 7.5 เซนติเมตร กว้าง 0.26- 0.3 เซนติเมตร มี 4-6 ฝักต่อช่อ ในหนึ่งฝักมี 3-12 

**เมล็ด**
เมล็ดรูปทรงกระบอกปลายตัดสีน้ำตาลดำ ฝักแก่แตกเป็นสองซีก
ต้นถั่วผี
ใบต้นถั่วผี

**แหล่งที่พบและเก็บรวบรวมพันธุ์ ==  
พบขึ้นอยู่ทั่วไปในพื้นที่ว่างเปล่า ริมคูน้ำ คันนา สภาพดินเหนียว ดินเหนียวปนลูกรังและดินร่วนปนเหนียว พื้นที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 31 เมตร เช่น เขตพื้นที่ตำบลจันทึก อำเภอปากช่อง เขื่อนลำแซะ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี (PC 029, PC 063, PC 069, PC 080, PC 248, SN 079, SN 106)

**คุณค่าทางอาหาร ==  
ต้นถั่วระยะมีดอก อายุประมาณ 50 วัน มีค่า โปรตีน 17.52 เปอร์เซ็นต์ เยื่อใยส่วน ADF 36.07 เปอร์เซ็นต์ NDF 48.22 เปอร์เซ็นต์ เฮมิเซลลูโลส 9.28 เปอร์เซ็นต์ เซลลูโลส 27.04 เปอร์เซ็นต์ ลิกนิน 9.01 เปอร์เซ็นต์ แทนนิน 0.49 เปอร์เซ็นต์ แคลเซียม 1.71 เปอร์เซ็นต์ ฟอสฟอรัส 0.40 เปอร์เซ็นต์ โปแตสเซียม 1.60 เปอร์เซ็นต์ มีค่าการย่อยได้ของวัตถุแห้ง (DMD) 46.59 เปอร์เซ็นต์ (โดยวิธี Nylon bag Technique)

**การใช้ประโยชน์**
เป็นแหล่งอาหารสัตว์ตามธรรมชาติสำหรับแทะเล็มของโค กระบือ

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
พัก ซู-อา

พัก ซู-ย็อง (박수영; 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 – ) หรือชื่อในการแสดงว่า ลิซซี (Lizzy) เป็นไอดอลและเป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้แร็ปหลัก ร้องนำ และเต้นของวงเกิร์ลกรุป อาฟเตอร์สกูล โดยเริ่มเป็นสมาชิกวงเมื่อปี 2553

**ประวัติ**
ลิซซีเกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เธอเคยเป็นแดนเซอร์ให้กับซน ดัมบิในปี 2552 โดยเธอได้เดบิวต์อย่างเป็นสมาชิกของวงอาฟเตอร์สกูลอย่างเป็นทางการในซิงเกิลที่สามของวงคือ Bang! เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2553 ก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอได้แสดงคอนเสริตในเพลง "To My Boyfriend" ของวง Fin.K.L. ร่วมกับวงในระหว่างงานโชวเคสของกลุ่มในช่วงต้นปี 2553 ซึ่งในช่วงเวลานั้นเธอได้กลายเป็นสมาชิกในอายุน้อยที่สุดในกลุ่มและได้กลายเป็น "มักเน่" คนใหม่ของวงแทนนานะ ซึ่งอายุมากกว่าเธอ 1 ปี ซึ่งเธอได้เป็นมักเน่จนกระทั่งอียองเข้ามาเป็นสมาชิกของวงในปี 2554 ซึ่งอียองอ่อนกว่าเธอเพียงเดือนเดียว 
ในเดือนมิถุนายน 2553 ลิซซีและเพื่อนร่วมวงอาฟเตอร์สกูล คือ เรนะและนานะได้ก่อตั้งกลุ่มย่อยขึ้นมาชื่อ ออเรนจ์ คาราเมลและได้ปล่อยมินิอัลบั้มแรกของวงคือ "Magic Girl" และยังเป็นชื่อเพลงไตเติ้ลในมินิอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จในเกาหลีใต้เนื่องจากท่าเต้นของเพลงและเหล่าผู้มีชื่อเสียงหลายคนได้ทำการล้อเลียนเพลงนี้ทางโทรทัศน์ ซึ่งหลายคนก็ได้อัปโหลดวิดีโอการเต้นเพลงนี้ของตนลงบนยูทูป ซึ่งถือว่ากลุ่มย่อยนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ในเดือนกันยายน 2553 เธอได้กลายเป็นสมาชิกของรายการวาไรตี้โชว์ รันนิ่งแมน (런닝맨) และเธอยังได้แสดงซีรียส์ทางช่อง MBC เรื่อง All My Love เธอรับบทเป็น พัก ซุนด็อกในปี 2554 
มีการยืนยันในวันที่ 5 มกราคม 2555 ว่าเธอจะเข้าร่วมรายการมาแต่งงานกันเถอะ ร่วมกับ ซอนฮวา จากวงซีเครต, ฮโยรินจากวงซิสตาร์, และฮัน ซึงยอนจากวงคารา โดยเธอคู่กับอีจุนจากวงเอ็มแบล็ค
ในเดือนพฤษภาคม 2561 ลิชชี่ได้หมดสัญญากับทางค่าย  Pledis Entertainment ไม่ต่อสัญญา และจบการศึกษาจากวงอาฟเตอร์สคูล  ในวันที่ 10 พฤษภาคม ลิชชี่ตัดสินใจเซ็นสัญญากับ  Celltrion Entertainment 

**ชีวิตส่วนตัว**
ลิซซีได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยคยองฮีกับสมาชิกในวงอาฟเตอร์สกูล อียองในสาขาดนตรีแบบหลังสมัยใหม่

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิล**

**เพลงอื่น**

**ผลงาน**

**โทรทัศน์**

**วาไรตี้โชว์**

**ฟีทเจอริ่งเอ็มวี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:บุคคลจากปูซาน
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:สมาชิกของอาฟเตอร์สกูล
หมวดหมู่:สมาชิกของออเรนจ์คาราเมล
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากปูซาน
นัตโต

นัตโต (nattō) เป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง หมักด้วยเชื้อแบคทีเรีย Bacillus subtilis สายพันธุ์ natto นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า นัตโตอุดมไปด้วยโปรตีน  เช่นเดียวกับมิโซะ ทำให้เป็นแหล่งโภชนาการที่สำคัญของญี่ปุ่นมาช้านานและคุณค่าทางโปรตีนที่สูงทำให้สามารถใช้แทนเนื้อสัตว์ได้ แต่เนื่องจากนัตโตมีกลิ่นแรงและมีลักษณะเป็นเมือกซึ่งเกิดจากการย่อยโปรตีนระหว่างการหมัก ดังนั้นจึงทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ ในญี่ปุ่นนิยมรับประทานกันในแถบภาคตะวันออก เช่น คันโต โทโฮะกุและฮกไกโด

**ขั้นตอนการทำ**
นำถั่วเหลืองไปแช่น้ำค้างคืนแล้วเอาเปลือกออก จากนั้นนำไปนึ่งแล้วใส่เชื้อ Bacillus sp. หมักที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส ใช้เวลา 20 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เย็นจนถึงอุณหภูมิปกติ การใส่เชื้อที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จะช่วยลดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ชนิดอื่น ๆ  ขั้นตอนสุดท้ายคือการนำไปใส่ภาชนะหรือฟางข้าวห่อ จากนั้นนำไปบ่ม

**การรับประทาน**
การรับประทานนัตโตนั้นจะแตกต่างกันในแต่ละคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะรับประทานร่วมกับการผสมกับโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น)  ต้นหอมซอย หัวไชเท้าฝอย ไข่ดิบ หรืออาจจะนำไปประกอบอาหาร เช่น ข้าวผัดนัตโต ราเม็งนัตโต ซูชินัตโต แซนวิชนัตโต เป็นต้น

**ประโยชน์และคุณค่าทางสารอาหาร**
นัตโตเป็นอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน โปรไบโอติกส์ วิตามินบี 12   และสารต้านอนุมูลอิสระ มีคุณสมบัติช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล ป้องกันโรคหัวใจ และลดโอกาสเส้นเลือดในสมองแตกได้
ถั่วเหลืองหมักรวมทั้งนัตโตมี vitamin PQQ ซึ่งจำเป็นสำหรับผิวหนัง โดย PQQ ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ส่วนใหญ่ได้มาจากอาหาร นอกจากนั้นยังมี polyamine ซึ่งกดปฏิกิริยาของภูมิคุ้มกันที่มากเกินไป  โดยนัตโตมีมากกว่าอาหารอื่น ๆ 
นัตโตมีสารเคมีที่มีฤทธิ์ป้องกันมะเร็งหลายชนิด เช่น daidzein, genistein, isoflavone, phytoestrogen และธาตุอาหาร เช่น ซีลีเนียม ซึ่ง ส่วนใหญ่สารเหล่านี้ พบในผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองหมักอื่นๆด้วย และการออกฤทธิ์ยังไม่ชัดเจน มีรายงานว่านัตโตมีผลทำให้คอเลสเทอรอลลดระดับลงเช่นกัน
ในกองทัพเรือญี่ปุ่น ใช้นัตโตเป็นยาป้องกันโรคบิคในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 บางครั้งใช้เป็นอาหารสัตว์เลี้ยงด้วย

**คลังภาพ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง
คังนัมสไตล์

คังนัมสไตล์ (Gangnam Style; 강남스타일 คังนัมซือทาอิล) เป็นเพลงซิงเกิลของแรปเปอร์ชาวเกาหลี PSY ในอัลบัม PSY 6甲 (Six Rules), Part 1 เริ่มออกอากาศครั้งแรกในเกาหลีใต้ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2012 โดยไต่ชาร์ทเพลง Gaon Chart ได้ถึงอันดับ 1 ในการเปิดตัวครั้งแรก
หลังจากออกอากาศมาเป็นเวลากว่าสองเดือน ซิงเกิลขึ้นถึงอันดับ 1 ในหลายประเทศ รวมทั้งชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องเคป็อปที่ขึ้นถึงอันดับนี้ และขึ้นถึงอันดับ 2 บิลบอร์ดฮอต 100  ซึ่งหากซิงเกิลนี้สามารถแซงหน้าซิงเกิล "One More Night" ของมารูนไฟฟ์ขึ้นถึงอันดับหนึ่งได้ จะเป็นนักร้องเอเชียคนแรกในประวัติศาสตร์ ไซให้สัมภาษณ์ไว้ว่า หากซิลเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 เขาจะออกมิวสิกวิดีโอใหม่ โดยถอดเสื้อเต้นในที่สาธารณะ 

**มิวสิกวิดีโอ**
ในมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ ใช้ท่าม้าย่องหรือท่าม้าเต้นเป็นหลัก และใช้อารมณ์ขันของผู้เต้นประกอบการแสดงท่าทางตามเนื้อหาเพลง นอกจากนี้ มิวสิกวิดีโอยังมีความน่าดึงดูด เพราะผู้ร้องนอกจากรูปร่างอวบอ้วนแล้ว ยังสามารถเต้นได้สนุกและขบขันด้วย
ในขณะนี้ PSY - GANGNAM STYLE (강남스타일) M/V ได้เล่นในยูทิวบ์ไปแล้วมากกว่า  4,406,383,726 ครั้ง และกำลังขึ้นไปที่ ลำดับเพลงฮิตแห่งปี และยังได้เป็นเพลงฮิต 1 ใน 10 อันดับแรกของเว็บ Youtube ส่วนแบบเพลงคู่ PSY (ft. HYUNA) 오빤 딱 내 스타일 เล่นทั่วโลกไปแล้วมากกว่า 589 ล้านครั้ง
ในวันที่ 3 สิงหาคม 2555 ได้รับการบันทึกจาก บันทึกลงกินเนส เวิลด์ เรเคอร์สเป็น มิวสิกวีดีโอ ที่มีคนชอบมากที่สุดในโลกด้วยจำนวนที่มากกว่า 7,000,000 คนl
ผู้ร่วมสร้าง เพลงนี้ :- คิม ฮย็อน-อา สมาชิกวง โฟร์มินิต ได้ร่วมร้องและแสดงเป็นคู่รักของ PSY- นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ ยู แจ-ซ็อก เข้ามาร่วมเต้นในช่วง ชุดเหลือง- นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ โน ฮง-ช็อล เข้ามาร่วมเต้นในช่วงฉากในลิฟต์ด้วยท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา - แดซอง และ ซึงรี สมาชิกวงบิ๊กแบง ได้เข้ามาแสดงเป็นคนแก่เล่นเกมกระดานในมิวสิกวิดีโอนี้

**กระแสในสังคมออนไลน์**
คำว่า คังนัม (강남) มาจากชื่อ เขตคังนัม (강남구; 江南區) ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับนักท่องราตรีในโซล และยังหมายถึงแหล่งแฟชั่นอีกด้วย เมือนำมาใช้เป็นคำว่า คังนัมสไตล์ จึงเป็นศัพท์สแลงที่หมายถึง คนที่ชอบความสนุกและเซ็กซี่
โดยในเนื้อหาของเพลงนั้น เป็นการขอร้องผู้หญิงว่า เวลาใดควร ทำกิริยาเช่นใดในเวลาไหน น่ารักในตอนที่กินข้าว หรือ งอแงบ้างแต่ไม่ใช่ทุกเวลา
จากเนื้อหาหลักของเพลง ก็ถูกนำไปเลียนแบบ ทำเป็นมิวสิกวิดีโอในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย โดยมีผู้ให้ความสนใจในวงกว้าง ในประเทศเกาหลี ได้มีผู้เต้นเลียนแบบ โดยใช้เพลง หรือการ ขับร้องใหม่ในเพลง คังนัมสไตล์ ไปเป็นในรูปแบบที่ตนสามารถเลียนแบบโดยยังคงดนตรีและจังหวะที่สนุกสนานนี้ได้ เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง ทั้งในประเทศเกาหลี อเมริกา อังกฤษ ไทย และอีกหลายประเทศ

**อันดับความนิยม**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**ชาร์ตปลายทศวรรษ**

**ยอดขายและการรับรอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  PSY - GANGNAM STYLE (강남스타일) M/V — มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการบนยูทูบ-  PSY (ft. HYUNA) 오빤 딱 내 스타일 — มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการ (ชุด 2) บนยูทูบ
หมวดหมู่:เพลงเกาหลี
หมวดหมู่:ไวรอลวิดีโอ
หมวดหมู่:เพลงของไซ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
คีโตนบอดีส์

ไฟล์:Ketone bodies.png|thumb|120px|right|โครงสร้างเคมีของคีโตนบอดีส์ทั้งสาม: อะซีโตน (บน), กรดอะซีโตอะซีติก (กลาง) และ กรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริก (ล่าง)
คีโตนบอดีส์ (ketone bodies) เป็นสารประกอบที่ละลายน้ำได้สามชนิด เป็นผลผลิตพลอยได้เมื่อมีการสลายกรดไขมันให้พลังงานในตับ คีโตนบอดีส์สองในสามชนิดถูกใช้เป็นแหล่งพลังงานในหัวใจและสมอง ขณะที่สารตัวที่เหลือเป็นผลิตภัณฑ์ของเสียที่ถูกขับออกจากร่างกาย ในสมอง คีโตนบอดีส์เป็นแหล่งพลังงานสำคัญขณะอดอาหาร
คีโตนบอดีส์ที่เกิดในสิ่งมีชีวิตทั้งสาม ได้แก่ อะซีโตน กรดอะซีโตอะซีติก และกรดเบตาไฮดรอกซีบิวทีริก แม้ว่ากรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริกจะเป็นกรดคาร์บอกซิลิก มิใช่คีโตน ในทางเทคนิคก็ตาม คีโตนบอดีส์อื่น เช่น เบตา-คีโตเพนทาโนเอต และบาตา-ไฮดรอกซีเพนทาโนเอตอาจถูกสร้างขึ้นเป็นผลของเมแทบอลิซึมของไตรกลีเซอไรด์ที่เกิดจากการสังเคราะห์ เช่น ไตรเฮปทาโนอิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมแทบอลิซึม
วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน

วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน หรือ วงศ์ปลาตุ๊ดตู่ (Combtooth blennies, Scaleless blennies) เป็นวงศ์ของปลาทะเลขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาตั๊กแตนหิน (Blenniiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blenniidae (/เบลน-นิ-อิ-ดี้/) จัดเป็นปลาจำพวกปลาเบลนนี่ หรือปลาตั๊กแตนหิน
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ขนาดเล็ก มีหัวทู่ขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตอยู่ด้านหน้าของส่วนหัว เป็นปลาที่ไม่มีเกล็ด มีก้านครีบแข็งจะฝังอยู่ที่ครีบท้อง มีก้านครีบอ่อน 2-4 อัน ครีบท้องเป็นเส้นขนาดเล็ก 2 เส้นแตกต่างจากปลาบู่ อยู่ด้านหน้าครีบอกหรือครีบหู มีก้านครีบแข็งขนาดเล็กที่ครีบหลัง 3-17 อัน มีก้านครีบอ่อน 9-119 อัน มีก้านครีบแข็งที่ครีบก้น 2 อัน ครีบหางเป็นวงกลม ปากอยู่ด้านล่างของส่วนหัว จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวน้อยกว่า 15 เซนติเมตร ชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 52 เซนติเมตร มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีฟันแหลมคมคล้ายหวีติดแน่น หรือขยับกรามที่ขากรรไกรได้ บางชนิดเป็นฟันเขี้ยว สามารถที่จะกัดสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามากได้ เช่น ปลาอื่น หรือแม้แต่นักดำน้ำ ขณะที่บางสกุลจะมีต่อมพิษที่ฟันเขี้ยวนี้ ส่วนมากมีสีสันที่สวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ 
เป็นปลาทะเลส่วนมาก กระจายพันธุ์ทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก และอินเดีย จะอาศัยอยู่ตามพื้นทะเลในระดับความลึกตั้งแต่ 2-21 เมตร โดยหลบซ่อนอยู่ในซอกรูหินใต้น้ำ เป็นปลาที่มักไม่ค่อยอยู่นิ่ง จะว่ายเข้าว่ายออกรูที่อาศัยอยู่บ่อย ๆ หรือบางครั้งโผล่มาแต่หัวเพื่อสังเกตการณ์ มีพฤติกรรมวางไข่โดยตัวเมียวางไข่ในเปลือกหอยที่ว่างเปล่า ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่ มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด 
หากินโดยกินตะไคร่น้ำเป็นหลัก แต่หลายชนิดก็สามารถที่จะกินเนื้อหรือสัตว์น้ำตัวเล็ก ๆ หรือแม้แต่เศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือได้ โดยหากินใกล้ ๆ รูที่อาศัยอยู่
ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 300 ชนิด ใน 57 สกุล นับว่ามากที่สุดในบรรดาปลาเบลนนี่ทั้งหมด 
ปลาในวงศ์นี้ มีความสำคัญในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักที่จะนำมาเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้เลี้ยงเพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำ

**สกุล**
 Aidablennius - Alloblennius - Alticus - Andamia - Antennablennius - Aspidontus - Atrosalarias - Bathyblennius - Blenniella - Blennius - Chalaroderma - Chasmodes - Cirripectes - Cirrisalarias - Coryphoblennius - Crossosalarias - Dodekablennos - Ecsenius - Enchelyurus - Entomacrodus - Exallias - Glyptoparus - Haptogenys - Hirculops - Hypleurochilus - Hypsoblennius- Istiblennius- Laiphognathus - Lipophrys - Litobranchus - Lupinoblennius - Meiacanthus - Microlipophrys - Mimoblennius - Nannosalarias - Oman - Omobranchus- Omox - Ophioblennius- Parablennius- Parahypsos- Paralipophrys- Paralticus- Parenchelyurus- Pereulixia- Petroscirtes- Phenablennius- Plagiotremus- Praealticus- Rhabdoblennius- Salaria- Salarias- Scartella- Scartichthys- Spaniblennius- Stanulus- Xiphasia

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลาเบลนนี่