Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระเจ้าสการะวุตพี

พระเจ้าสการะวุตพี (သုရှင်တကာရွတ်ပိ, pron ตุชีนดะกายุปิ; ค.ศ. 1511–1539) พงศาวดารมอญพม่าเรียกว่าพระเจ้าพะธิโรราชา เป็นพระเจ้าหงสาวดีพระองค์ที่ 18 และพระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีในพม่าระหว่าง ค.ศ. 1526 ถึง 1539 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษา รัชสมัยของพระองค์ตรงกับช่วงอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญที่เคยยิ่งใหญ่เริ่มเสื่อมอำนาจลง และพระองค์ไม่เคยปกครองให้ขุนนางเกรงกลัวในอีก 13 ปีต่อมา เนื่องจากกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าสการะวุตพีไร้ประสบการณ์และความสามารถทำให้อาณาจักรหงสาวดีที่สถาปนาตั้งแต่ ค.ศ. 1287 เสียให้แก่อาณาจักรเล็ก ๆ อย่างอาณาจักรตองอูของชาวพม่า

**พระราชประวัติ**
พระเจ้าสการะวุตพีประสูติเมื่อ ค.ศ. 1511 ที่กรุงหงสาวดี เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพญารามที่ 2 (ဗညားရံ บะญ่ายาน) กษัตริย์พระองค์ที่ 17 มีพระราชอนุชาคือสมิงทอ (သမိန်ထော ตะเมนทอ) พระเจ้าสการะวุตพีขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษา ซึ่งพญารามที่ 2 พระราชบิดานั้นเป็นกษัตริย์ที่ไม่ได้รับความนิยมจากประชาชน
เพราะการขาดสภาวะผู้นำของพระเจ้าสการะวุตพีเป็นการเปิดโอกาสให้พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ยุวกษัตริย์จากอาณาจักรตองอู อาณาจักรเล็ก ๆ ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือและขุนศึกคู่พระทัยของพระองค์อย่างบุเรงนอง กรีธาทัพลงมาโจมตีอาณาจักรหงสาวดีถึง 3 ครั้งคือ ค.ศ. 1534, 1537 และ 1538 โดยเฉพาะใน ค.ศ. 1538 พระเจ้าสการะวุตพีขาดแม่ทัพที่มีความสามารถและพระองค์ไม่มีพระทัยที่จะสู้รบรวมถึงสอพินยา (စောဗညား ซอบะญ่า) เจ้าเมืองเมาะตะมะ ผู้เป็นพระเทวัน (พี่เขย) มิได้ส่งกำลังทหารมาช่วยจึงหนีไปพึ่งเมืองแปร ซึ่งขณะนั้นปกครองโดยพระเจ้านรปติ (နရပတိ นะระปะติ) หรือในนวนิยายเรื่องผู้ชนะสิบทิศเรียก พระเจ้านรบดี ผู้เป็นพระเทวัน (พี่เขย) อีกพระองค์หนึ่ง ในที่สุดตองอูก็เข้ายึดหงสาวดีได้โดยไม่เสียเลือดเนื้อทำให้อาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญที่รุ่งเรืองมากว่า 252 ปีต้องล่มสลายลง พระเจ้าสการะวุตพีได้เสด็จไปยังเมืองแปรเพื่อให้พันธมิตรอย่างเมืองแปรและรัฐฉาน ช่วยกู้ราชบัลลังก์ของพระองค์คืนมาแต่ได้รับการปฏิเสธ พระองค์จึงออกจากเมืองแปรไปพร้อมกับทหารจำนวนหนึ่งเข้าสู่เขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี เพื่อรวบรวมช้างศึกและไพร่พล ใกล้เมืองมะอูบีน แต่พระเจ้าสการะวุตพีก็ประชวรและสวรรคตลงกะทันหัน
หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตแล้วสอพินยาได้ประกาศเอกราชและตั้งตนเป็นพระเจ้าเมาะตะมะ กระทั่งพ่ายแพ้และถูกสังหารโดยกองทัพตองอูเมื่อ ค.ศ. 1541 เป็นอันสิ้นสุดสงครามตองอู–หงสาวดี ที่กินเวลายาวนานถึง 7 ปี หลังการสวรรคตของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1550 สมิงสอตุตและสมิงทอได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์ของชาวมอญ แต่ในที่สุดสมิงทอก็ถูกไล่ล่าและสังหารโดยกองทัพตองอูภายใต้การนำของพระเจ้าบุเรงนองที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เมื่อ ค.ศ. 1552

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  หน้า = 35-38-  หน้า = 118-120
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
มัลเมอ เอฟเอฟ

สมาคมฟุตบอลมัลเมอ (Malmö Fotbollförening) หรือรู้จักในชื่อว่า มัลเมอ เอฟเอฟ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในสวีเดน ก่อตั้งร่วมกับสมาคมฟุตบอลสโกเนอเมื่อปี ค.ศ. 1910 มีสนามเหย้าคือSwedbank Stadionในเมืองมัลเมอ

**อ้างอิง**
ทั่วไป- language=sv - language=sv 
จำเพาะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  sv-  MFF Support sv – official supporter club site-  Himmelriket sv – supporter site-  MFF-Familjen sv – supporter site
ม
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2453
พระยาอายกำกอง

พระยาอายกำกอง (စောအဲကံကောင်း, pron ซอแอกานก้อง; 1313/14 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะเพียง 49 วันใน ค.ศ. 1330 นับเป็นกษัตริย์มอญพระองค์สุดท้ายที่สวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรสุโขทัย
พระยาอายกำกองประสูติราว ค.ศ. 1313/14 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าแสนเมือง (စောအို ซอโอ่) กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ที่ประสูติแต่เจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระยาเลอไทย กษัตริย์รัชกาลที่ 4 แห่งสุโขทัย ต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ได้ตัดความสัมพันธ์กับสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/18 
พระยาอายกำกองขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1330 โดยความช่วยเหลือของพระนางจันทะมังคะละ อดีตพระมเหสีในพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซ) กษัตริย์องค์ที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ที่ถูกชีปอน กษัตริย์รัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นขุนนางคนสนิทของพระเจ้ารามมะไตยปลงพระชนม์ เมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์แล้วพระยาอายกำกองได้พยายามกลับมาสานสัมพันธ์กับอาณาจักรสุโขทัย ทำให้นางจันทะมังคะละซึ่งสถาปนาตนเป็นพระอัครมเหสีในพระยาอายกำกองไม่พอใจ และได้วางยาพิษปลงพระชนม์พระสวามีเมื่อเดือนมิถุนายนปีเดียวกันขณะพระชนมายุราว 16 – 17 พรรษาโดยไร้รัชทายาท ทำให้นางจันทะมังคะละได้ไปเชิญพระเชษฐาต่างพระมารดาซึ่งเป็นเจ้าเมืองซิต้อง มาสืบราชบัลลังก์เป็นพระยาอายลาว (ဗညားအဲလော บะญาเอลอ) จากเหตุการณ์นี้ทำให้อาณาจักรสุโขทัยไม่พอใจและได้เข้าโจมตีอาณาจักรหงสาวดีแต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
ซอแอกานก้องเป็นพระราชโอรสองค์โตในแม่นางตะปีกับพระเจ้าแสนเมืองแห่งเมาะตะมะใน ค.ศ. 1313/14 พระราชมารดาเป็นเจ้าหญิงแห่งสุโขทัย พระราชบิดามารดาได้สมรสทางการเมืองระหว่างสุโขทัยกับเมาะตะมะเมื่อ ค.ศ. 1311 พระองค์มีพระกนิษฐภคินีองค์เดียวนามว่าเจ้าหญิง May Hnin Aw-Kanya
ในช่วงพระเยาว์ เจ้าชายเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานของอาณาจักรที่พูดภาษามอญ พระราชบิดาแตกหักกับสุโขทัยใน ค.ศ. 1317/18 และเข้ายึดดินแดนของสุโขทัยที่ลำพูนกับชายฝั่งตะนาวศรีใน ค.ศ. 1321 แต่ว่าพระราชบิดาสวรรคตในช่วงที่ประสบความสำเร็จสูงในเดือนกันยายน ค.ศ. 1323 เนื่องจากซอแอมีพระชนมายุเพียงประมาณ 10 พรรษา ทำให้สอเซน พระปิตุลาพระชนมายุ 19 พรรษา ขึ้นครองราชย์แทน

**รัชสมัย**
พระยาอายกำกองขึ้นครองราชย์ที่เมาะตะมะ โดยมีนางจันทะมังคะละเป็นอัครมเหสี กษัตริย์ตอนพระชนมพรรษา 16 พรรษาไม่รู้สึกสบายพระทัยกับนางจันทะมังคะละผู้ที่พระองค์ถือเป็นทั้งพระปิตุจฉากับพระมเหสี และใช้เวลาอยู่กับพระสนมเป็นเวลาจำนวนมาก ในช่วงต้นรัชกาล ดูเหมือนว่าพระองค์หรือราชสำนักของพระองค์ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสุโขทัยได้แล้ว พงศาวดารราชาธิราชบรรยายถึงความสัมพันธ์นี้ว่าเป็นพันธมิตร แต่ก็อาจจะเป็นการต่ออายุ "การขึ้นตรง" ต่อสุโขทัย
นางจันทะมังคะละไม่พอพระทัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พระนางปลงพระชนม์กษัตริย์วัยหนุ่มด้วยการถวายซุปเนื้อต้มซึ่งใส่ยาพิษ พระองค์ครองราชย์ได้เพียง 49 วัน

**ผลที่ตามมา**
พระมเหสีผู้ทรงอำนาจแต่งตั้งให้ผู้ว่าราชการ พระยาอายลาวแห่งพะโค ขึ้นครองราชย์ พระนางทำให้ตนเองเป็นอัครมเหสีของพระยาอายลาวอีกครั้ง รัชสมัยใหม่นี้ต้องเผชิญกับความพิโรธของกษัตริย์สุโขทัยผู้โกรธแค้นที่พระนางสังหารพระยาอายกำกอง กองทัพสุโขทัยเข้ารุกรานใน ค.ศ. 1330–1331 แต่กลับพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาด

**พงศาวลี**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 51-  หน้า = 25, 37
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายไทย
โกโม

โกโม (Como) เป็นเมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี เป็นเมืองเอกของจังหวัดโกโม ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โกโมเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอลป์ ทิศเหนือของเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบโกโม โกโมเป็นเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่ง เป็นแหล่งรวมชิ้นงานศิลปะชื่อดัง, มีโบสถ์, พิพิธภัณฑ์, สวน, โรงละคร, วังเก่าอยู่มากมาย โดยในปี 2013 โกโมมีจำนวนผู้มาพำนักค้างคืนถึง 215,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของแคว้นลอมบาร์เดียรองจากมิลาน, แบร์กาโม และเบรชชา การโดยสารรถไฟจากเมืองมิลานมายังเมืองโกโมใช้เวลาเพียง 36 นาที

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม

ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม (อังกฤษ: Clan of the White Lotus, Fists of the White Lotus) เป็นภาพยนตร์กังฟู ในปี ค.ศ. 1980 กำกับและนำแสดงโดย หลิว เจียเหลียง โดยมี ลัว ลี่ และ หลิว เจียฮุย ร่วมแสดงด้วย

**เนื้อเรื่องย่อ**
พรรคบัวขาวบุกโจมตี หังเวนถิง จนคู่หมั้นของเขาและอาเปียวน้องชายคู่หมั้นของเขาเสียชีวิต เขาจึงพาภรรยาท้องแก่ของอาเปียวหลบหนีไป เขาฝึกฝนวิทยายุทธ์ ไปท้าประลองกับพรรคบัวขาวอีกแต่ต้องพ่ายแพ้ ภรรยาของอาเปียวจึงแนะนำให้ฝึกฝนการเย็บปักซึ่งเป็นพื้นฐานการต่อสู้แบบอ่อนช้อย และเขารียนเทคนิคการฝังเข็มอีกด้วยเพื่อแก้แค้นพรรคบัวขาว

**นักแสดงนำ**
 ลัว ลี่ รับบท เป่ยเม่ย- หลิว เจียฮุย รับบท หังเวนถิง- ฮุ่ย อิงหง รับบท เหมยเซียว- หวัง ลังเวย  รับบท เก้าตินเจิ้ง- เชา โฮ  รับบท หัวหน้าพรรคบัวขาว- อึ้ง ชิงชิง รับบท ชิงชิง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Clan of the White Lotus date=2018-03-05  at Hong Kong Cinemagic- ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม- ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม
มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3

มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 3 (อังกฤษ: Despicable Me 3) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน 3 มิติ แนวครอบครัวแอ็กชั่นตลกอเมริกันในปี 2017 ซึ่งเป็นภาคต่อจาก มิสเตอร์แสบ ร้ายเกินพิกัด 2 ในปี 2013 ผลิตโดย อิลลูมิเนชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ กำกับโดย เพอร์เร คอฟฟิน และไคล์ บัลดา และเขียนโดย ชินโก พอล และเคน ดอรีโอ ออกฉายครั้งแรกรอบปฐมทัศน์ที่สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2017 ต่อมาฉายที่อเมริกาในวันที่ 30 มิถุนายน 2017 ส่วนภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายในทั่วโลกได้เป็น อันดับ 1 ของสหรัฐอเมริกา

**นักพากย์**
 สตีฟ คาเรล พากย์เป็น เฟลูเนียส กรู ตัวเอกของเรื่อง อดีตวายร้าย และ ดรู น้องชายฝาแฝดของกรู- คริสเตน วิก พากย์เป็น ลูซี ไวลด์ สายลับจาก องค์กรต่อต้านวายร้าย ภรรยาของ กรู- เทรย์ พาร์กเกอร์ พากย์เป็น บัลธาซาร์ แบรตต์ อดีตดาราเด็กที่ยังฝังใจกับคาแรกเตอร์ที่เขาเล่นในยุค 80’s - เมอรานดา คอสโกรฟ พากย์เป็น มาร์โก  ลูกเลี้ยงคนโตของกรู- เนฟ ชาเรล พากย์เป็น แอ็กเนส ลูกเลี้ยงคนเล็กของกรู ชอบตุ๊กตายูนิคอร์นมากเป็นพิเศษ- ดาน่า เกเออร์ พากย์เป็น  เอดิธ ลูกเลี้ยงคนกลางของกรู มีลักษณะนิสัยคล้ายกับทอม- สตีฟ คูแกน พากย์เป็น ไซลัส แรมบอตทอม หัวหน้าองค์กรต่อต้านวายร้าย - ปิแอร์ คอฟฟิน พากย์เป็น มินเนี่ยน (สมุนตัวสีเหลือง)- จูลี แอนดรูส์ พากย์เป็น มาร์เลนา กรู คุณแม่ของ กรู และ ดรู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 tt3469046
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ 3 มิติในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอิลลูมิเนชันเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกผจญภัยอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2010
ผู้นำที่เป็นพิษ

ผู้นำที่เป็นพิษ เป็นบุคคลที่มีหน้าที่รับผิดชอบในกลุ่มคนหรือองค์กร และผู้ที่ละเมิดความสัมพันธ์ของผู้นำ–ผู้ติดตาม โดยการแตกแยกจากกลุ่มหรือองค์กรในสภาพที่เลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อพบครั้งแรก วลีนี้ได้รับการคิดค้นโดยมาร์เซีย วิกเกอร์ ในปี ค.ศ. 1996 และมีส่วนเกี่ยวข้องกับรูปแบบการเป็นผู้นำที่ไม่สมบูรณ์ ส่วนชื่ออื่น ๆ ได้แก่ ฮิตเลอร์น้อย, ผู้จัดการจากนรก, เจ้านายที่เป็นพิษ, เจ้านายจากนรก หรือ ผู้จัดการที่เป็นพิษ ลักษณะการเป็นผู้นำของพวกเขามีทั้งความสามารถในการทำลายตนเอง และในที่สุดก็เป็นอันตรายต่อกันในฐานะที่เขาเป็นบ่อนทำลาย รวมทั้งทำลายโครงสร้างองค์กร
ในหนังสือ "Petty tyranny in organizations" เบลก แอชฟอร์ธ กล่าวถึงความเป็นผู้นำที่อาจเกิดการทำลายล้าง และระบุสิ่งดังกล่าวว่าเป็นอนุทรราช นั่นคือผู้นำที่ใช้รูปแบบการบริหารระบอบทรราชย์ ทำให้เกิดบรรยากาศแห่งความหวาดกลัวในที่ทำงาน
ความท้าทายต่อสถาบัน เช่น บรรษัท, ธนาคาร และรัฐบาล หรือคนโกงที่ให้เหยื่อไว้วางใจก่อนที่มันจะสายเกินไป คือวิถีที่กำลังจะเป็นพิษอย่างแน่นอน

**ดูเพิ่ม**

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
 Lipman-Blumen, Jean. The Allure of Toxic Leaders: Why We Follow Destructive Bosses and Corrupt Politicians--and How We Can Survive Them. Oxford University Press, USA. September 2004.- Kellerman, Barbara. Bad Leadership: What It Is, How It Happens, Why It Matters Harvard Business School Press. September 2004.- Price, Terry L. Understanding Ethical Failures in Leadership (Cambridge Studies in Philosophy and Public Policy). Cambridge University Press. August 2005.- Warneka, Timothy H. Leading People the Black Belt Way: Conquering the Five Core Problems Facing Leaders Today. Asogomi Publishing International. 2005.- Whicker, Marcia Lynn. Toxic leaders: When organizations go bad. Westport, CT. Quorum Books. 1996.- Williams, Christopher. Leadership accountability in a globalizing world. London: palgrave Macmillan. 2006.- Jha, Srirang and Jha, Shweta. (2015). Leader as Anti-Hero: Decoding Nuances of Dysfunctional Leadership. Journal of Management & Public Policy, June 2015.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Toxic Boss Syndrome-  Toxic Management date=2015-12-29 
หมวดหมู่:การจัดการ
หมวดหมู่:การจัดการเชิงกลยุทธ์
หมวดหมู่:ภาวะผู้นำ
มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก

มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก (Ludwig-Maximilians-Universität München) หรือเรียกอย่างง่ายว่า มหาวิทยาลัยมิวนิก เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในนครมิวนิก รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี มหาวิทยาลัยมิวนิกเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับหกของเยอรมนีที่ยังคงเปิดการเรียนการสอนอยู่ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1472 ที่เมืองอิงก็อลชตัทโดยลูทวิชที่ 9 ดยุกแห่งบาวาเรีย ก่อนที่ใน ค.ศ. 1800 เมื่ออิงก็อลชตัทเผชิญภัยคุกคามจากฝรั่งเศส พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งบาวาเรียจึงทรงย้ายมหาวิทยาลัยไปยังเมืองลันทซ์ฮูท ก่อนที่ใน ค.ศ. 1826 จะย้ายมาอยู่ในที่ตั้งปัจจุบันในนครมิวนิก ซึ่งใน ค.ศ. 1802 มหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้งทั้งสองของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิกได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสถาบันการศึกษาและการวิจัยชั้นนำของยุโรป โดยได้รับการจัดอันดับจากนิตยสารด้านการศึกษาที่สำคัญเช่น Times Higher Education, U.S. News & World Report และ Academic Ranking of World Universities ให้เป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของเยอรมนี และยังได้รับการจัดอันดับจาก Times Higher Education ให้อยู่ในอันดับที่ 32 ของโลกใน ค.ศ. 2021 ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมามีศิษย์เก่าถึง 43 คนที่ได้รับรางวัลโนเบล ซึ่งมากเป็นอันดับ 16 ของโลก ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง อาทิ วิลเฮล์ม คอนราด เรินต์เกน (นักฟิสิกส์), มักซ์ พลังค์ (นักฟิสิกส์), แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ก (นักฟิสิกส์), สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 เป็นต้น ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีจำนวนนักศึกษามากเป็นอันดับสองในเยอรมนี โดยในปีการศึกษา 2019/2020 มีนักศึกษาจำนวนรวมทั้งสิ้น 53,091 คน มีอาจารย์ทั้งหมด 787 คน และทุนวิจัยที่ได้รับการสนับสนุนรวมทั้งสิ้น 312 ล้านยูโรในปี ค.ศ. 2019

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  University of Munich Website -  เว็บไซต์มหาวิทยาลัย -  360° Panorama at the Ludwig Maximilians University
ลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
เส้นทางแชมเปียนส์ภายในประเทศยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18

เส้นทางแชมเปียนส์ภายในประเทศของยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่  27 กันยายน ถึง 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017). ทั้งหมด 32 ทีมที่เข้าร่วมในเส้นทาแชมเปียนส์ภายในประเทศที่จะตัดสินหา 8 จาก 24 ที่ใน รอบแพ้คัดออก ของ ยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18.
จนกระทั่งถึงวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) (รอบแรก) เป็น CEST (UTC+2), หลังจากนั้น (รอบสอง) เวลาจะเป็น CET (UTC+1).

**การจับสลาก**

**รอบแรก**
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 และ 27 กันยายน, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 และ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017).
หมายเหตุ
รวมผลสองนัด อินแตร์นาซีโอนาเล ชนะ 5–2.
----
รวมผลสองนัด ซิมบรู ชิซิเนา ชนะ 7–3.
----
รวมผลสองนัด เซลเยซนิชาร์ ชนะ 4–3.
----
รวมผลสองนัด โลโคโมตีวา ซาเกร็บ ชนะ 4–2.
----
รวมผลสองนัด เอสเบิร์ก ชนะ 4–2.
----
รวมผลสองนัด แลเกีย วอร์ซฮ ชนะ 3–1.
----
รวมผลสองนัด เสมอ 3–3. โมลเด ชนะการยิงลูกโทษ 5–4.
----
รวมผลสองนัด อายักซ์ ชนะ 6–0.
----
รวมผลสองนัด เรด บูลล์ ซัลซ์บวร์ก ชนะ 5–0.
----
รวมผลสองนัด นิตรา ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด สปาร์ตา ปราก ชนะ 7–1.
----
รวมผลสองนัด ฮอนเวด ชนะ 3–2.
----
รวมผลสองนัด โบรดารัก ชนะ 2–1.
----
รวมผลสองนัด คราสโนดาร์ ชนะ 11–2.
----
รวมผลสองนัด ชัคห์ตีออร์ ซอลีกอร์สค์ ชนะ 4–2.
----
รวมผลสองนัด ซาบูร์ตาโล ทบิลีซี ชนะ 2–1.

**รอบสอง**
นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 29, 31 ตุลาคม และ 1 พฤศจิกายน, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 21 และ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017).

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ยูฟ่า ยูธ ลีก (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)
*2
เกล็ดปลา

ไฟล์:Fish scales.jpg|thumb|300px|right|เกล็ดแบบกลมที่ปกคลุมปลายี่สกเทศ
ผิวหนังของปลาส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยเกล็ด เกล็ดปลาแต่ละชนิดนั้นมีความแตกต่างกันทั้งด้านขนาด รูปทรง โครงสร้างและขอบเขต โดยมีตั้งแต่แผ่นเกราะแข็งแรงทื่อในปลาอย่างปลามีดโกนและปลาปักเป้ากล่อง ไปจนถึงมีขนาดเล็กจนมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าหรือไม่มีเลยในปลาอย่างปลาไหลและปลาตกเบ็ด สามารถใช้กายสัณฐานของเกล็ดในการระบุชนิดของปลาได้
ปลากระดูกอ่อน (เช่น ปลาฉลามและปลากระเบน) มีเกล็ดแบนราบ (placoid) ปกคลุม ส่วนปลากระดูกแข็งส่วนใหญ่มีเกล็ดทรงกลม (cycloid) อย่างปลาแซลมอนและปลาคาร์พ หรือเกล็ดแบบซี่ (ctenoid) อย่างปลาเพิร์ช หรือเกล็ดกระดูกแข็ง (ganoid) อย่างปลาสเตอร์เจียนและปลาการ์ บางชนิดมีสคิวต์ (scute) ปกคลุม และบางชนิดไม่มีสิ่งปกคลุมผิวหนัง
เกล็ดปลาเป็นส่วนหนึ่งของระบบส่วนห่อหุ้มของปลา และผลิตจากชั้นเมโซเดิร์ม (mesoderm) ของหนังแท้ ซึ่งทำให้เกล็ดปลาแตกต่างจากเกล็ดสัตว์เลื้อยคลาน การเจริญของเกล็ดอาศัยยีนเดียวกับที่เกี่ยวข้องกับการเจริญของฟันและขนในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เกล็ดแบนราบของปลากระดูกอ่อนยังเรียก เด็นทิเคิลหนังแท้ (dermal denticle) และสมนัยเชิงโครงสร้างกับฟันของสัตว์มีกระดูกสันหลัง มีการเสนอว่า เกล็ดของปลากระดูกแข็งมีโครงสร้างเหมือนกับฟัน แต่อาจกำเนิดจากเนื้อเยื่อคนละชนิดกัน ปลาส่วนใหญ่มีชั้นเมือกป้องกันปกคลุมอยู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กายวิภาคของปลา
เดชไอ้ด้วน

เดชไอ้ด้วน (อังกฤษ: The One- Armed Swordsman) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย หวัง ลังเว่ย, เซียวเซียว, แองเจล่า ปัน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อจากนี้อีกคือ เดชไอ้ด้วน ภาค 2 และ เดชไอ้ด้วน ภาค 3

**เนื้อเรื่อง**
สำนักดาบทอง สำนักใหญ่อันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน ได้ประสบเภทภัยร้ายแรง เมื่อท่านเจ้าสำนัก ฉีลุฟง มีธุระปะปังต้องสะสาง พวกโจรป่ากลับเห็นเป็นโอกาศสำคัญเข้าบุกโจมตีพรรคเลื่องชื่อ จนเกือบเพลี้ยงพล้ำ กลับเป็น ฟางเจิ้ง คนรับใช้คนเดียวในสำนักที่กู้สถานการณ์อย่าง ฟางเจิ้ง ที่ต่อกรกับโจรร้าย ประวิงเวลา จนกระทั่งเจ้าสำนัก กลับมาถึงแก้ไขสถานการณ์ได้ทันท่วงที ส่วนฟางเจิ้งเอง ก็ได้จบชีวิตลงไป ตรงนั้นเอง ทิ้งไว้เพียงดาบหนึ่งด้าม และลูกชายคนเดียวที่ชื่อว่า ฟางกัง ที่ได้ฝากฝังไว้กับเจ้าสำนักเป้นคำสั่งเสียสุดท้าย
หลายปีต่อมา ฟางกัง เติบใหญ่เป็นหนุ่มเต็มตัว ด้วยบุญคุณของบิดาต่อสำนัก เขากลายเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของสำนัก ที่เจ้าสำนัก เอ็นดูเป็นพิเศษ นำมาซึ่งความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก แม้กระทั่ง เพ่ยเอ๋อ บุตรีของฉีลุฟงเองก็ดูจะหมั่นใส่ ฟางกัง อยู่เสมอมา แต่เขาก็พยายามอดทนอดกลั้น พยายามฝึกฝนวิชาอย่างเข็มงวด เพราะความมุ่งมั่นที่จะสางนี้แค้นของบิดา
เมื่อถึงวันหนึ่งฟางกัง จึงตัดสินใจออกจากสำนัก ฟางกังได้ร่ำเรียนวิชาฝีมือ จากอาจารย์ได้ถึงระดับหนึ่ง ถึงขั้นที่จะเริ่มต้นหนทางของตัวเอง หนทางแห่งการแก้แค้น นอกจากนั้นก็เพื่อหลีกหนีจากความยุ่งยาก รังควาญจากศิษย์ร่วมสำนัก แน่นอนว่าความยุ่งยากนั้นไม่สามารถหลบหนีได้โดยง่าย
เพ่ยเอ๋อ กับสมุนที่ติดตามมาอีกสองคน ยังคงติดตามมารังควาน กล่าวหาว่าเขาคิดทรยศต่อสำนัก ฟางกัง เกิดถกเถียง จนถึงขัดแย้งต่อสู้กันขึ้น และบานปลายตนกระทั่ง แม้จะมีฝีมือเหนือกว่าฝ่ายตรงข้าม แต่ด้วยความพลาดพลั้งจึงถูกทำร้าย แขนด้านซ้ายถูกตัดจนขาดสะปั้น
ฟางกัง เดินทางไปพร้อมกับร่างกายที่บาดเจ็บ พลัดตกลงไปในลำธารก่อนจะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดย ก่อนที่จะถูกช่วยชีวิตขึ้นมาโดยหญิงสาวชาวบ้าน นาม เสี่ยวหมั่น ฟางกัง พื้นขึ้นมาพบว่าตัวเองสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปเสียแล้ว ความหวังที่จะแก้แค้นได้ปิดฉากลงโดยทันที
หลังจากทำใจอยู่นาน ฟางกัง ก็ยอมรับสภาพที่เกิดขึ้น ใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา และพยายามข่มใจลืมเรื่องราวที่ผ่านมา ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยากเย็นเหลือเกิน เขาเริ่มถูกรุกรังควานจากนักเลงท้องถิ่น นานวันเข้าไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป ฟางกัง กับแขนที่เหลือเพียงข้างเดียวอาศัยดาบที่บิดาทิ้งไว้ต่างหน้า ที่เขาตัดสินใจ หักมันเป็นสองท่อน เพื่อสำเร็จวิชาพิศดารชุดหนึ่งขึ้นมา กลายเป็นสุดยอดกระบวนท่าที่รุนแรง เกินจะต้านทาน
โอกาศฟางกัง ที่จะกลับคืนสู่ หนทางเดิมที่เคยวาดไว้ ความฝันแห่งบุญคุณอาจารย์ และความแค้นบิดา ได้กลับมาอีกครั้ง โดยเฉพาะเมื่อกลุ่มสำนักโจร อันถ่อยเถื่อนได้กลับมาอีกครั้ง กับแผนการครั้งใหม่ ที่หมายพิชิตสำนักดาบทอง ที่ดูเหมือนว่าจะมีเพียงจอมยุทธแขนเดียว เท่านั้นที่จะหยุดยั้งพวกมันได้

**นักแสดงนำ**
 หวัง ลังเวย (หวัง หยู่) รับบท ฟางกัง/ จอมยุทธแขนเดียว- เทียน ฟง รับบท ฉีลุฟง- กุ๊ ฟง รับบท ฟงเจิ้ง- เจียวเจียว รับบท เสี่ยวหมั่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0061597
*36346
*4705
*title=One-Armed Swordsman- Review at Kung Fu Cinema date=2013-01-27 
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกตัดแขนหรือขา
การถ่ายภาพรังสี

การถ่ายภาพรังสี (radiography) เป็นเทคนิกการถ่ายภาพชนิดหนึ่งซึ่งใช้รังสีเอกซ์เพื่อตรวจดูลักษณะโครงสร้างภายในของวัตถุ
การประยุกต์ใช้การถ่ายภาพรังสีที่สำคัญ ได้แก่ การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์ และทางอุตสาหกรรม เป็นต้น
การถ่ายภาพรังสี (radiography) เป็นเทคนิกการถ่ายภาพชนิดหนึ่งซึ่งใช้รังสีเอกซ์เพื่อตรวจดูลักษณะโครงสร้างภายในของวัตถุ
การประยุกต์ใช้การถ่ายภาพรังสีที่สำคัญ ได้แก่ การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์ และทางอุตสาหกรรม เป็นต้น

**การถ่ายภาพรังสีทางการแพทย์**
เนื่องจากร่างกายมนุษย์ประกอบขึ้นจากสสารหลายชนิด ซึ่งมีความหนาแน่นแตกต่างกัน การถ่ายภาพด้วงรังสีเอกซ์จะทำให้สามารถมองเห็นโครงสร้างภายในของร่างกายได้ เนื่องจากจะได้ภาพที่มีความทึบแตกต่างกัน

**Projectional radiography**
Acquisition of projectional radiography, with an X-ray generator and a detector.
หมวดหมู่:การถ่ายภาพรังสี
เดชไอ้ด้วน ภาค 2

เดชไอ้ด้วน ภาค 2  (อังกฤษ: Return Of The One- Armed Swordsman, The One-Armed Swordsman Return) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1969 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย หวัง หุ่ย, เจียวเจียว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน มีภาคต่อจากนี้อีกคือ เดชไอ้ด้วน ภาค 3

**เนื้อเรื่องย่อ**
เนื้อเรื่องกล่าวถึงจอมยุทธแขนเดียวนาม "ฟางกัง" ซึ่งเขาต้องปะทะกับแปดจอมยุทธ เพื่อพิสูจน์ว่าแขนหนึ่งข้างกับหนึ่งจอมยุทธนั้น เหนือกว่าแขนสิบหกข้างของเหล่าคนพาล

**นักแสดงนำ**
 หวัง หยู่ รับบท ฟางกัง/ จอมยุทธแขนเดียว- เจียวเจียว รับบท เสียวหมั่น- เทียน ฟง รับบท หลิงซู่- กุ๊ ฟง รับบท เจ้า เฟิง- หลิว เจียหยุง รับบท ชิฟู่- หลิว เจียเหลียง รับบท หยวนเฉียน- ตี้ หลุง รับบท หลงอู่- อู๋ หม่า รับบท จอมยุทธขาว หยวนชุน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0064265
*4958
เดชไอ้ด้วน ภาค 3

เดชไอ้ด้วน ภาค 3  (อังกฤษ: The New One- Armed Swordsman, Triple Irons) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1971 กำกับโดย จาง เชอะ นำแสดงโดย เดวิด เจียง, ตี้ หลุง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน ทั้งภาค 1 และภาค 2

**เนื้อเรื่องย่อ**
เรื่องราวของจอมยุทธหนุ่ม "ลุยลี่" ที่ถูกหลอกโดยจอมยุทธหลงอี๊จือ และพ่ายแพ้ในการประลองจนต้องตัดแขนตัวเองทิ้ง และกลายเป็นเสี่ยวเอ้อในโรงเตี๊ยมซอมซ่อ แต่แล้วเมื่อจอมยุทธดาบคู่ "ฟง" เดินทางมาพบกับลุยลี่ สถานการณ์ก็กลับพลิกผัน... จากอดีตจอมยุทธที่ใช้ดาบสองมือได้อย่างคล่องแคล่ว ในวันนี้ลุยลี่คือเดชไอ้ด้วนที่มาทวงความยุติธรรมกลับคืนจากหลงอี๊จือ

**นักแสดงนำ**
 เดวิด เจียง รับบท ลุย ลี่ จอมยุทธแห่งราชวงศ์ฮั่น- ตี้ หลุง รับบท เฟิง จันเจี๋ย/ จอมยุทธเฟิง- หลี่ ชิง รับบท บา เจียว- กุ๊ ฟง รับบท หลง อี้จือ- หยวน หวูปิง- หลิว เจียหยุง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0069518
*5202
ตำบลบ้านโพน

บ้านโพน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง เหมาะสำหรับทำการเกษตรและเลี้ยงสัตว์มีแหล่งน้ำที่สำคัญคือ ลำห้วยชิ ลำห้วยเชียงสือ บึงคัน (บึงสะพาน) ห้วยดินดาก ห้วยสีทน ห้วยแอด–ห้วยแฮด ห้วยแสนตอ ห้วยกุดพง ลำน้ำก่ำ ห้วยอั้ง ห้วยกบน้อย ห้วยวังหิน ห้วยเม็ก ลำห้วยไหล่ ห้วยนางเลิง หนองนางเลิง บึงกลาง และหนองกรองทอง

**ประวัติ**
ตำบลบ้านโพนเดิมอยู่ในเขตปกครองอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมาทางราชการได้แยกออกมาขึ้นกับกิ่งอำเภอโพนนาแก้ซึ่งประกาศจัดตั้งในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 และอำเภอโพนนาแก้วเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ตามลำดับ 
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบ้านโพนในพื้นที่ ต่อมาเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 สภาตำบลบ้านโพนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพน และต่อมาในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพนได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบ้านโพน

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลกุสุมาลย์ (อำเภอกุสุมาลย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลมหาชัยและตำบลโคกสูง (อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเชียงสือและตำบลโคกก่อง (อำเภอเมืองสกลนคร)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลนาตงวัฒนา

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลบ้านโพนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านอ้อมแก้ว- หมู่ที่ 2 บ้านโพนน้อย- หมู่ที่ 3 บ้านปู่พึ้ม- หมู่ที่ 4 บ้านโพนใหญ่- หมู่ที่ 5 บ้านวังปลาเซือม- หมู่ที่ 6 บ้านนาจาน- หมู่ที่ 7 บ้านอ้อมแก้วน้อย- หมู่ที่ 8 บ้านใหม่ไชยา- หมู่ที่ 9 บ้านนาจานใหม่

**อ้างอิง**
บ้านโพน
บ้านโพน
หมวดหมู่:อำเภอโพนนาแก้ว
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาผู้กำกับการแสดงละครดีเด่น เป็นหนึ่งในรางวัลโทรทัศน์ทองคำที่มีการมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 1 ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ที่ได้รับการจับตามองอย่างมาก เพราะผู้กำกับคนใดได้รับรางวัลนี้ ถือว่าได้รับเกียรติสูงสุด ดังนั้นรางวัลนี้จึงเป็นสีสันของงาน

**ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง**
ไฟล์:Suphan buranaphim.jpg|thumb|120px|สุพรรณ บูรณะพิมพ์ ชนะจากละคร สายโลหิต (2529)
ไฟล์:Euthana Mukdasanit 20071025 World Film BKK.jpg|thumb|120px|ยุทธนา มุกดาสนิท ชนะจากละคร วังน้ำวน (2535)
ไฟล์:Siam sungvaributr.jpg|thumb|120px|สยาม สังวริบุตร ชนะจากละคร สายโลหิต (2538)
ไฟล์:Pongpat Wachirabunjong 22072007 BKKIFF.jpg |thumb|120px|พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ชนะจากละคร กุหลาบสีดำ (2548), รอยไหม (2554), ทองเนื้อเก้า (2556)  เลือดมังกร (2558), รากนครา (2560) และ กรงกรรม (2562)

**สถิติ**

**ได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง**
6 ครั้ง-  พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง 
5 ครั้ง- สุประวัติ ปัทมสูต 
3 ครั้ง
*อำไพพร จิตต์ไม่งง  
2 ครั้ง
*นพพล โกมารชุน 
*ผอูน จันทรศิริ  

**เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง**
10 ครั้ง- พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง 
7 ครั้ง- อำไพพร จิตต์ไม่งง 
5 ครั้ง- สุประวัติ ปัทมสูต 
4 ครั้ง- สันต์ ศรีแก้วหล่อ 
3 ครั้ง- นพพล โกมารชุน - ผอูน จันทรศิริ - ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์ - สยาม สังวริบุตร 
2 ครั้ง- กฤษฎา เตชะนิโลบล  - ชนะ คราประยูร  - ชุดาภา จันทเขตต์- ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ - สถาพร นาควิไลโรจน์ - อรรถพร ธีมากร 
หมวดหมู่:รางวัลโทรทัศน์
ตำบลนาแก้ว (อำเภอโพนนาแก้ว)

นาแก้ว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 6 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดประมาณ 40 กิโลเมตร มีหมู่บ้านในความรับผิดชอบจำนวน 14 หมู่บ้าน พื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบ ลักษณะเป็นลูกคลื่นลอนลาด มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 160–170 เมตร สภาพดินเป็นหินลูกรัง ในฤดูแล้งมักประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำเพื่อการเกษตรและปศุสัตว์ แหล่งน้ำธรรมชาติมีน้อยและตื้นเขิน มีลำห้วยต้นน้ำ 2 สาย คือ ลำห้วยหลัวและลำห้วยลองน้อย

**ประวัติ**
ตำบลนาแก้วเดิมอยู่ในเขตปกครองอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมาทางราชการได้แยกออกมาขึ้นกับกิ่งอำเภอโพนนาแก้ซึ่งประกาศจัดตั้งในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 และอำเภอโพนนาแก้วเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลนาแก้วในพื้นที่  ต่อมาเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 สภาตำบลนาแก้วได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้ว และต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาแก้ว ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลนาแก้ว อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร เป็นเทศบาลตำบลนาแก้ว ประกาศราชกิจจานุเบกษา ณ วันที่ 6 กรกฎาคม 2555

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอุ่มจานและตำบลนาเพียง (อำเภอกุสุมาลย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลนาโพธิ์ (อำเภอกุสุมาลย์) และตำบลนาตงวัฒนา- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลนาตงวัฒนาและตำบลบ้านแป้น- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลท่าแร่และตำบลเชียงเครือ (อำเภอเมืองสกลนคร)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลนาแก้วแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่ - หมู่ที่ 1 บ้านนาแก้ว- หมู่ที่ 2 บ้านนาเดื่อ- หมู่ที่ 3 บ้านกลาง- หมู่ที่ 4 บ้านหนองผือ- หมู่ที่ 5 บ้านหนองกระบอก- หมู่ที่ 6 บ้านโคกแก้ว- หมู่ที่ 7 บ้านเทพนิมิตร- หมู่ที่ 8 บ้านใหม่หนองผือ- หมู่ที่ 9 บ้านนาแก้วน้อย- หมู่ที่ 10 บ้านกลางใหม่- หมู่ที่ 11 บ้านนาเดื่อน้อย- หมู่ที่ 12 บ้านใหม่หนองกระบอก- หมู่ที่ 13 บ้านนาแก้วเหนือ- หมู่ที่ 14 บ้านนาแก้วสามัคคี 

**อ้างอิง**
นาแก้ว
นาแก้ว
หมวดหมู่:อำเภอโพนนาแก้ว
ฟีลด์

ไฟล์:Regular_polygon_7_annotated.svg|thumb|262px|รูปเจ็ดเหลี่ยมด้านเท่าไม่สามารถสร้างได้โดยใช้เพียงแค่สันตรงและวงเวียน การพิสูจน์อาศัยฟีลด์ของจำนวนที่สร้างได้
ในคณิตศาสตร์ ฟีลด์ (Field) คือเซตที่สามารถนิยามการบวก ลบ คูณ และหารได้ และสามารถดำเนินการเหล่านั้นได้เหมือนกับจำนวนตรรกยะและจำนวนจริง ฟีลด์จึงมักถือว่าเป็นโครงสร้างเชิงพีชคณิตพื้นฐาน ซึ่งมักจะถูกใช้ในพีชคณิต, ทฤษฎีจำนวน และคณิตศาสตร์สาขาอื่น ๆ
ตัวอย่างฟีลด์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ฟีลด์ของจำนวนตรรกยะ ฟีลด์ของจำนวนจริง ตลอดจนฟีลด์ของจำนวนเชิงซ้อน นอกจากนี้ยังมีฟีลด์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ฟีลด์ของฟังก์ชันตรรกยะ ฟีลด์ฟังก์ชันเชิงพีชคณิต ฟีลด์จำนวนเชิงพีชคณิต และฟีลด์ของจำนวนพี-แอดิก ก็มักจะถูกใช้และศึกษาในคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทฤษฎีจำนวนและเรขาคณิตเชิงพีชคณิต วิทยาการเข้ารหัสใช้ฟีลด์จำกัดซึ่งก็คือฟีลด์ที่มีสมาชิกจำกัดเป็นสำคัญ
ฟิลด์หนึ่งอาจขยายไปเป็นอีกฟิลด์หนึ่งได้ด้วยแนวคิดเรื่องฟีลด์ภาคขยาย ทฤษฎีกาลัวเป็นเครื่องมือสำคัญในการศึกษาความสมมาตรของฟีลด์ภาคขยายซึ่งริเริ่มโดยเอวาริสต์ กาลัว

**นิยาม**
โดยสังเขปแล้ว ฟีลด์คือเซตที่มีฟังก์ชันสองตัวถูกกำหนดบนเซตนั้น ฟังก์ชันการบวกเขียนด้วยสัญลักษณ์ a + b ฟังก์ชันการคูณเขียนด้วยสัญลักษณ์ a ⋅ b ฟังก์ชันทั้งสองมีคุณสมบัติเหมือนกับที่อยู่ในจำนวนตรรกยะและจำนวนจริง รวมไปถึงการมีตัวผกผันการบวก −a สำหรับสมาชิก a ทั้งหมด และตัวผกผันการคูณ b−1 สำหรับสมาชิก b ที่ไม่ใช่ศูนย์ทั้งหมด นี่ทำให้เราเห็นสิ่งที่เรียกว่าตัวดำเนินการผกผัน ซึ่งก็คือการลบ a − b และการหาร a / b โดยการนิยามว่า
 a − b = a + (−b),
 a / b = a · b−1.

**ตัวอย่าง**

**จำนวนตรรกยะ**
จำนวนตรรกยะถูกใช้อย่างกว้างขวางก่อนที่จะมีการใช้คำว่าฟีลด์อย่างจริงจัง จำนวนตรรกยะคือจำนวนที่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปของเศษส่วน a/b, โดยที่ a และ b เป็นจำนวนเต็ม และ b ≠ 0 ตัวผกผันการบวกของฟังก์ชันดังกล่าวคือ −a/b และตัวผกผันการคูณของเศษส่วนดังกล่าวคือ b/a  (ถ้า a ≠ 0)

**อ้างอิง**
 oclc=48176673
หมวดหมู่:พีชคณิต
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาละครดีเด่น เป็นหนึ่งในรางวัลโทรทัศน์ทองคำที่มีการมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 1 ซึ่งรางวัลนี้ถือเป็นอีกหนึ่งรางวัลใหญ่ที่ได้รับการจับตามองอย่างมาก เพราะละครเรื่องใดได้รับรางวัลนี้ ถือว่าได้รับเกียรติสูงสุด ดังนั้นรางวัลนี้จึงเป็นสีสันของงาน

**ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง**

**ทศวรรษ 2520**

**ทศวรรษ 2530**

**ทศวรรษ 2540**

**ทศวรรษ 2550**

**ทศวรรษ 2560**
หมวดหมู่:รางวัลโทรทัศน์
ออกโทเนียน

ในคณิตศาสตร์ ออกโทเนียน (อังกฤษ:octonion) ​คือพีชคณิตบนฟีลด์การหารมาตรฐานที่อยู่เหนือจำนวนจริง มักจะใช้ตัวพิมพ์ใหญ่ O ตัวพิมพ์ใหญ่หนา O นอกจากออกโทเนียนแล้วยังมีพีชคณิตบนฟีลด์การหารมาตรฐานอีกสามตัวเหนือจำนวนจริง จำนวนจริง จำนวนเชิงซ้อน และควอเทอร์เนียน ออกโทเนียนมีแปดมิติ เป็นสองเท่าของจำนวนมิติในควอเทอร์เนียน ออกโทเนียนไม่มีคุณสมบัติการสลับที่และคุณสมบัติการเปลี่ยนหมู่การคูณ แต่มีคุณสมบัติที่อ่อนแอกว่าคุณสมบัติการเปลี่ยนหมู่ นั่นคือคุณสมบัติการมีทางเลือก
ออกโทเนียนไม่เป็นที่รู้จักกันมากเหมือนกับควอเทอร์เนียนหรือจำนวนเชิงซ้อน ซึ่งถูกศึกษาและใช้งานกันมากกว่า อย่างไรก็ตาม ออกโทเนียนยังมีคุณสมบัติที่น่าสนใจ และเกี่ยวข้องกับโครงสร้างผิดปกติในคณิตศาสตร์ นอกจากนี้ออกโทเนียนยังมีการประยุกต์ใช้ในทฤษฎีสตริง ทฤษฎีสัมพันธภาพพิเศษ และตรรกะควอนตัม
ออกโทเนียนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1843 โดยจอห์น ที. เกรฟส์ โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากการค้นพบควอเทอร์เนียนของเพื่อนของเขา เซอร์วิลเลียม โรวัน แฮมิลตัน แต่การตีพิมพ์ผลสรุปของเขานั้นช้ากว่าบทความเกี่ยวกับออกโทเนียนของอาร์เธอร์ เคย์ลีย์ ไปเล็กน้อยเท่านั้น โดยเคย์ลีย์ค้นพบออกโทเนียนเป็นอิสระจากเกรฟส์ และบางครั้งก็เรียกออกโทเนียนว่า จำนวนเคย์ลีย์ หรือ พีชคณิตเคย์ลีย์ นอกจากนี้ แฮมิลตันยังได้เขียนประวัติศาสตร์ช่วงต้นของการค้นพบของเกรฟส์อีกด้วย

**นิยาม**
ออกโทเนียนอาจมองให้เป็นหน่วยจำนวนจริงแปดหน่วย ออกโทเนียนทุกตัวคือผลรวมเชิงเส้นของหน่วยออกโทเนียน นั่นคือ {e0,e1,e2,e3,e4,e5,e6,e7}, โดยที่ e0 คือสเกลาร์หรือส่วนจริง อาจใช้จำนวนจริง 1 แทนได้ นั่นคือ ทุกออกโทเนียน x สามารถเขียนได้อยู่ในรูป
x=x0e0+x1e1+x2e2+x3e3+x4e4+x5e5+x6e6+x7e7
การบวกลบออกโทเนียนสามารถทำได้โดยการบวกลบพจน์ที่สอดคล้องกันเหมือนควอเทอร์เนียน ในขณะที่การคูณยากกว่านั้น ผลคูณระหว่างออกโทเนียนสองจำนวนสามารถหาได้โดยการรวมผลคูณของทุก ๆ พจน์ ผลคูณของพจน์แต่ละคู่สามารถหาได้จากสูตรคูณของหน่วยออกโทเนียน เช่นตารางนี้เป็นต้น (ตารางนี้เขียนโดยอาร์เธอร์ เคย์ลีย์ ค.ศ. 1845 และจอห์น ที. เกรฟส์ ค.ศ. 1843)
ตารางนี้สามารถสรุปอย่างคร่าวๆ ได้ดังนี้

**สังยุค**
สังยุคของออกโทเนียน x=x0e0+x1e1+x2e2+x3e3+x4e4+x5e5+x6e6+x7e7
คือ x*=x0e0-x1e1-x2e2-x3e3-x4e4-x5e5-x6e6-x7e7
ให้สังเกตว่าผลคูณของออกโทเนียนใดๆ กับสังยุคของจำนวนนั้น จะได้จำนวนจริงที่มากกว่าหรือเท่ากับศูนย์เสมอ
x*x=x02+x12+x22+x32+x42+x52+x62+x72

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พีชคณิต
กองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส "ยุวชนฮิตเลอร์"

กองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส "ยุวชนฮิตเลอร์" (12. SS-Panzerdivision "Hitlerjugend") เป็นกองพลยานเกราะเยอรมันของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนใหญ่ของทหารเกณฑ์วัยหนุ่มที่ถูกดึงมาจากสมาชิกของยุวชนฮิตเลอร์ ในขณะที่ได้มีเจ้าหน้าที่นายทหารอาวุโสระดับชั้นประทวน (non commissioned officer-NCOs) และเจ้าหน้าที่นายทหารจากกองพลวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สอื่น ๆ
กองพลนี้ได้ก่ออาชญากรรมสงครามมากมายหลายครั้งในขณะที่ได้ออกเดินทางและในช่วงระหว่างการสู้รบช่วงแรกในนอร์ม็องดี รวมทั้งการสังหารหมู่ที่ Ascq และ Ardenne Abbey  ได้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกในการออกปฏิบัติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1944 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการป้องกันของเยอรมันที่ก็อง
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 กองพลได้เข้าต่อสู้กับกองทัพสหรัฐในการรุกป่าอาร์แดน ภายหลังจากปฏิบัติการล้มเหลว ซึ่งได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการตอกลิ่ม กองพลได้ถูกส่งไปยังฮังการีเพื่อเข้าร่วมในการสู้รบในรอบ ๆ บูดาเปสต์ จนในที่สุดแล้ว กองพลได้ถอยทัพกลับเข้าไปในประเทศออสเตรียและยอมจำนนต่อกองทัพสหรัฐที่ 7 เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ภายหลังสงครามได้ยุติลง เหล่าสมาชิกจำนวนมากของกองพล รวมทั้งควร์ท ไมเออร์ ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาก่ออาชญากรรมสงคราม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
หมวดหมู่:ยุวชนฮิตเลอร์
ตัวเส้นหนากระดานดำ

ตัวอย่างตัวอักษรแบบตัวหนากระดานดำ
ตัวหนากระดานดำ (blackboard bold) เป็นรูปแบบไทป์เฟซสำหรับสัญลักษณ์บางตัวในคณิตศาสตร์ โดยที่เส้นในสัญลักษณ์นั้น (มักจะเป็นเส้นในแนวดิ่งหรือเกือบดิ่ง) ถูกเขียนซ้ำ สัญลักษณ์เหล่านี้มักจะใช้บอกเซตจำนวน หนึ่งในวิธีการสร้างตัวหนากระดานดำบนเครื่องพิมพ์ดีดคือพิมพ์ตัวอักษรตัวเดิมซ้ำสองครั้งโดยให้เหลื่อมกันเล็กน้อย จึงอาจถูกเรียกว่า แบบสองขีด (double struck)

**การใช้งาน**
ตารางนี้แสดงตัวหนากระดานดำในยูนิโคดทั้งหมด
สัญลักษณ์เหล่านี้มีความหมายเป็นสากลในการตีความ ไม่เหมือนกับตัวอักษรไทป์เซตที่เหมือนกันทั่วๆ ไป ซึ่งใช้เพื่อจุดประสงค์ต่างๆ กันมากมาย
คอลัมน์แรกแสดงตัวอักษรที่สร้างขึ้นจากระบบมาร์กอัป LaTeX คอลัมน์ถัดมาแสดงรหัสของอักษรยูนิโดค คอลัมน์ที่สามแสดงตัวสัญลักษณ์ (ซึ่งจะแสดงได้อย่างถูกต้องบนเบราว์เซอร์ที่สนับสนุนยูนิโคดและสามารถใช้งานฟอนต์ที่เหมาะสมได้) คอลัมน์ที่สี่อธิบายการใช้งานตัวอักษรนี้โดยทั่วๆ ไป(แต่ไม่เป็นสากล)ในทางคณิตศาสตร์
นอกจากนี้ ตัวหนากระดานดำของอักษรกริก มิว (ไม่พบในยูนิโคด) ก็ใช้เป็นครั้งคราวโดยนักทฤษฎีจำนวนและนักเรขาคณิตเชิงพีชคณิต (โดยมีตัวอักษร n ห้อยไว้) เพื่อกำหนดกรุป (หรือถ้าจะให้เฉพาะเจาะจงขึ้นคือ Group scheme) ของ Root of unity ที่ n

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไทป์เฟซ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์
แม่แบบ:รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

หมวดหมู่:กล่องนำทางผู้กำกับภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์ไทย
กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส

กองพลทหารราบสรรพาวุธที่ 36 แห่งเอ็สเอ็ส (36. Waffen-Grenadier-Division der SS), เป็นที่รู้จักกันคือ SS-Sturmbrigade Dirlewanger (1944) หรือจากตัวอย่างที่เรียกว่า กองพลน้อยเดียร์เลอวังเงอร์,เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งประกอบไปด้วยเหล่าอาชญากรที่คาดหวังว่าจะสู้รบจนตัวตายในแนวหน้า หน่วยนี้อยู่ภายใต้การนำของอ็อสคาร์ เดียร์เลอวังเงอร์ แต่เดิมที่ได้ก่อตั้งขึ้นมาสำหรับการต่อต้านพลพรรคเพื่อประจัญหน้ากับการต่อต้านของโปแลนด์ ในท้ายที่สุด หน่วยนี้ได้แสดงให้เห็นในการปฏิบัติหน้าที่ในสโลวาเกีย, ฮังการี และต่อกรกับกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจนกระทั่งสงครามใกล้ยุติลง ในช่วงระหว่างปฏิบัติการได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการข่มขืน, ปล้นสะดม และสังหารหมู่ต่อพลเรือน
หน่วยนี้ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในบางครั้งของการทัพที่อื้อฉาวที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สองของความหวาดกลัวในด้านตะวันออก ในช่วงเวลาที่หน่วยอยู่ในดินแดนรัสเซีย เดียร์เลอวังเงอร์ได้ทำการเผาผู้หญิงและเด็กทั้งเป็นและปล่อยให้สุนัขที่หิวโหยรุมขย้ำเหยื่อเพื่อเป็นอาหารของพวกมัน หน่วยเป็นที่รู้จักจากการเป็นขบวนการขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งขึ้นโดยมีเป้าหมายเพียงอย่างเดียวคือการฉีดยาพิษชาวยิวด้วยสตริกนิน หน่วยเดียร์เลอวังเงอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในการยึดครองเบลารุส ได้จารึกชื่อเสียงในหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สสำหรับการกระทำที่โหดเหี้ยม กองทัพต่าง ๆ และผู้บัญชาการเอ็สเอ็สได้พยายามที่จะถอดถอนเดียร์เลอวังเงอร์ออกจากหน่วยเอ็สเอ็สและยุบหน่วยนี้ทิ้ง แต่ว่าหน่วยมีผู้อุปถัมภ์ภายในเครื่องมือนาซีได้เข้ามาแทรกแซงในนามของเขา หน่วยได้เป็นที่จดจำมากที่สุดจากชื่อเสียงในการร่วมทำลายกรุงวอร์ซออย่างราบคาบ และการสังหารหมู่ประชากรจำนวน 100,000 คนของเมืองในช่วงการก่อการกำเริบวอร์ซอ และได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการปราบปรามอย่างโหดเหี้ยมของการก่อการกำเริบชาติสโลวาเกียในปี ค.ศ. 1944 กองพลเดียร์เลอวังเงอร์แห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สได้สร้างความหวาดกลัวให้กับองค์กรวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส รวมทั้ง SS-Führungshauptamt (กองบัญชาการทหารสูงสุดเอ็สเอ็ส) และมีชื่อเสียงด้านลบอย่างร้ายแแรงมากที่สุดในฐานะอาชญากรและชั่วร้ายมากที่สุดของหน่วยเอ็สเอ็สในเครื่องจักรสงครามของฮิตเลอร์

**เชิงอรรถและอ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
หมวดหมู่:อาชญากรรมสงครามโลกครั้งที่สอง
อันเดรย์ วลาซอฟ

อันเดรย์ อันเดรเยวิช วลาซอฟ หรือ วลาสซอฟ (Андрéй Андрéевич Влáсов, 1 กันยายน - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนายพลชาวรัสเซียแห่งกองทัพแดง ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ต่อสู้ในยุทธการที่มอสโกและต่อมาได้ถูกจับกุมตัวจากความพยายามที่จะเปิดวงล้อมเลนินกราด ภายหลังการจับกุม เขาได้แปรพักตร์ให้กับนาซีเยอรมนีและเป็นผู้นำของกองทัพที่เรียกว่า กองทัพปลดปล่อยรัสเซีย (Russkaya osvoboditel'naya armiya (ROA) ในช่วงปลายสงคราม เขาได้เปลี่ยนฝ่ายอีกและได้ออกคำสั่งในการช่วยเหลือในการก่อการกำเริบปรากเพื่อต่อกรกับเยอรมัน เขาและกองทัพปลดปล่อยรัสเซียได้พยายามที่จะหลบหนีไปยังแนวรบด้านตะวันตก แต่กลับถูกจับกุมโดยกองกำลังโซเวียต วลาซอฟได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาทรยศและถูกประหารด้วยการแขวนคอ
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นนิจนีนอฟโกรอด
หมวดหมู่:ทหารชาวโซเวียต
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว

แม่นางสร้อยดาว (မေဏင်သောဲဍာ; မေနှင်းသွယ်တာ, pron เมนี่น-ตแวดา; หรือ မည်နှင်းသွယ်ဒါ, มีนี่น-ตแวดา) ในวรรณคดีเรื่อง "ราชาธิราช" เรียกว่า นางเทพสุดาสร้อยดาว ส่วนคำให้การชาวกรุงเก่าเรียก นางสุวรรณเทวี เป็นพระราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งกรุงสุโขทัย ต่อมาได้เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่งเมืองเมาะตมะ 
ในระหว่างที่พระเจ้าฟ้ารั่ว (พระนามเดิม มะกะโท) รับราชการเป็นขุนวังที่สุโขทัย พระองค์ได้พาแม่นางเทพสุดาสร้อยดาวหนีออกจากสุโขทัยไปยังเมาะตะมะ เมื่อมะกะโทสามารถสังหารอลิมามาง เจ้าเมืองเมาะตะ พร้อมกับสถาปนาตนเป็นพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ตั้งนางเทพสุดาสร้อยดาวขึ้นเป็นพระอัครมเหสี และได้ประกาศอิรภาพจากอาณาจักรพุกามของชาวพม่า โดยได้รับการสนับสนุนจากพ่อขุนรามคำแหง การปฏิวัติประสบความสำเร็จ พระเจ้าฟ้ารั่วสามารถรวบรวมดินแดนของผู้ที่พูดภาษามอญและตั้งเป็นอาณาจักรหงสาวดี เมื่อประมาณ พ.ศ. 1830
พระเจ้าฟ้ารั่วและแม่นางสร้อยดาวมีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือแม่นางสินทยา ซึ่งต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าตราพระยาแห่งหงสาวดี

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 21-38-  publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:ราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระราชบุตรในพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ชาวไทยในประเทศพม่า
พระยาอายลาว

พระยาอายลาว (ဗညားအဲလော, pron บะญ่าแอลอ; 1308 – 1348/49) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော คูนลอ) กษัตริย์รัชกาลที่ 2 เดิมทรงครองเมืองซิต้อง ต่อมานางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ) พระขนิษฐาต่างพระมารดา ได้สนับสนุนพระองค์ให้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 แล้วทรงสถาปนานางจันทะมังคะละเป็นพระอัครมเหสี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1348/49  พระองค์ได้รับชัยชนะเหนืออาณาจักรสุโขทัย ระหว่างการรุกรานของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1330/31 เป็นจุดสิ้นสุดความสัมพันธ์ระหว่างกรุงเมาะตะมะและกรุงสุโขทัย
ตลอดรัชสมัยของพระยาอายลาวพระองค์มิได้สถาปนาผู้ใดเป็นรัชทายาท ทำให้พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်) พระราชโอรสองค์เดียวของพระยาอายลาวและ เจ้ามุนะ พระราชโอรสองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซย์) กษัตริย์รัชกาลที่ 4 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละต่างพยายามแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาท กระทั่งพระยาอายลองสิ้นพระชนม์และพระยาอายลาวสวรรคตจากนั้นได้ไม่นานเจ้ามุนะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระยาอู่

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 21-38-  หน้า = 25, 37
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระยาอายลอง

พระยาอายลอง (ဗညားအဲလောင်, pron บะญ่าแอลอง) เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระยาอายลาว พระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 7 พระองค์ติดตามพระบิดาไปอยู่เมืองเมาะตะมะในฐานะรัชทายาทเมืองเมาะตะมะ ระหว่าง ค.ศ. 1330 ถึง 1340s
พระยาอายลองมีพระญาติที่เป็นคู่ชิงตำแหน่งรัชทายาทคือเจ้ามุนะ พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้ารามมะไตย กษัตริย์รัชกาลที่ 7 ที่ประสูติแต่นางจันทะมังคะละ ซึ่งต่อมาได้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง เพราะพระยาอายลองสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคฝีดาษ แต่ "ราชาธิราช" ระบุว่าเป็นอหิวาตกโรค

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 21-38-  publisher=Armanthit Sarpay
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1320
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากฝีดาษ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอหิวาตกโรค
พระยาอู่

พระยาอู่ (ဗညာဥူ; ဗညားဦး; Binnya U; ค.ศ. 1323–1384) พระนามอย่างเป็นทางการว่า พระเจ้าช้างเผือก (ဆင်ဖြူရှင်; Hsinbyushin) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรหงสาวดีตั้งแต่ ค.ศ. 1348 ถึง ค.ศ. 1384 รัชกาลของพระองค์มีความวุ่นวายภายในและภายนอก เช่น จากกบฏ และการรุกรานจากล้านนา ซึ่งพระองค์ทรงผ่านมาได้ด้วยดีจนถึง ค.ศ. 1364 นับแต่นั้นเป็นต้นมา ขอบอำนาจของพระองค์กินพื้นที่เพียงภูมิภาคหงสาวดี แต่ก็เป็นพื้นที่ที่สำคัญที่สุดในทางยุทธศาสตร์ในบรรดาภูมิภาคทั้งสามของอาณาจักร นอกจากนี้ พระองค์ยังประชวรบ่อยครั้ง ทำให้ทรงอาศัยพระพี่นาง คือ พระมหาเทวี (Maha Dewi) ว่าราชการแทนเป็นนิจ ครั้น ค.ศ. 1383 พระองค์ทรงมอบหมายพระราชอำนาจทั้งปวงให้แก่พระมหาเทวีอย่างเป็นทางการ เนื่องจากพระราชโอรสพระองค์โต คือ พระยาน้อย (Binnya Nwe) ทรงเป็นกบฏ แต่เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว พระยาน้อยก็สืบราชสมบัติต่อมาเป็นพระเจ้าราชาธิราช (Razadarit)
ในหน้าประวัติศาสตร์พม่า พระยาอู่ทรงเป็นที่จดจำในฐานะที่เป็นพระบิดาของพระเจ้าราชาธิราช ส่วนมรดกตกทอดจากรัชกาลของพระองค์ คือ การที่เมืองหงสาวดีสามารถตั้งตัวเป็นศูนย์อำนาจแห่งใหม่ในเขตพม่าตอนล่างแทนเมาะตะมะ และอยู่ในสถานะนั้นต่อไปจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16

**ต้นพระชนม์**
พระยาอู่ประสูติเมื่อราวปลาย ค.ศ. 1323 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวของพระยารามมะไตย (Binnya Ran De) พระมหากษัตริย์แห่งหงสาวดีซึ่งตั้งเมืองหลวงอยู่เมาะตะมะ กับพระนางจันทะมังคละ (Sanda Min Hla) ผู้เป็นพระมเหสี พระยาอู่มีพระพี่นางสองพระองค์ คือ เม้ยเน (Mwei Ne) ซึ่งสิ้นพระชนม์แต่ยังเยาว์ กับเม้ยนะ (Mwei Na) ซึ่งภายหลังได้พระนามใหม่ว่า พระมหาเทวี นอกจากนี้ พระยาอู่มีพระอนุชาสองพระองค์ซึ่งร่วมพระบิดากัน คือ มิฉาน (Mi Ma-Hsan) กับมังลังกา (Min Linka)
ด้วยสถานะดังกล่าว พระยาอู่จึงเป็นที่คาดหมายว่า จะได้สืบราชสมบัติต่อจากพระบิดา แต่เมื่อพระบิดาถูกปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1330 พระมารดา คือ พระนางจันทะมังคละ ก็ทรงยึดอำนาจและตั้งพระเชษฐาของพระนางเอง คือ พระยาอายลาว (Binnya E Law) ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ และตั้งตนเองเป็นพระมเหสีของพระเชษฐา เพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป ทำให้เกิดความตึงเครียดทางการเมืองเรื่องผู้ใดจะสืบราชสมบัติต่อจากพระยาอายลาว ระหว่างพระยาอายลอง (Binnya E Laung) พระโอรสของพระยาอายลาว กับพระยาอู่ พระโอรสของพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน ความตึงเครียดดังกล่าวยิ่งทวีขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1340 เมื่อพระพลานามัยของพระยาอายลาวทรุดโทรมลงตามลำดับ จนที่สุดแล้ว พระยาอายลองกับพระยาอู่ก็กระทำยุทธหัตถีกัน และพระยาอู่ทรงมีชัยเหนือพระยาอายลอง ทำให้พระยาอายลาวพิโรธและรับสั่งให้จับพระยาอู่ไปฆ่า แต่พระนางจันทะมังคละทรงห้ามไว้ พระยาอายลาวจึงทรงให้ปล่อยพระยาอู่ ไม่นานหลังจากนั้น พระยาอายลองสิ้นพระชนม์เพราะไข้ทรพิษ จึงเหลือพระยาอู่เป็นผู้มีสิทธิขึ้นสืบราชบัลลังก์แต่ผู้เดียว ครั้น ค.ศ. 1348 พระยาอายลาวสิ้นพระชนม์ พระยาอู่ขณะนั้นมีพระชนม์ 25 ชันษา จึงได้สืบราชสมบัติต่อ
เมื่อขึ้นครองราชย์แล้ว พระยาอู่มีพระนามว่า "พระเจ้าช้างเผือก" เพราะทรงครอบครองช้างเผือกหนึ่งช้าง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์มงคลแห่งความเป็นราชาในคติพม่า

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางสุเจตะละ

พระนางสุเจตะละ (ရှင်စောလှ, pron) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางชินสอลา เจ้าหญิงพระชายา ใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าตราพระยา
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
ร็อคแมน 11 ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา!!

ร็อคแมน 11: ฟันเฟืองแห่งโชคชะตา
(ロックマン11: 運命の歯車！！) หรือชื่อในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ เมกะแมน 11 (Mega Man 11) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชัน-แพลตฟอร์มที่เตรียมเปิดตัว ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยบริษัทแคปคอม และเป็นภาคที่ 11 ของร็อคแมนซีรีส์หลัก เกมนี้มีกำหนดเปิดตัวในปลายปี ค.ศ. 2018 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน

**การพัฒนา**
เกมดังกล่าวได้รับการประกาศในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 2017 ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของงานฉลองครบรอบ 30 ปีของซีรีส์ พร้อมกับการประกาศเปิดตัวเกมร็อคแมนภาคก่อน ๆ ร็อคแมน 11 จะมีลักษณะตัวละครและฉากแบบโพลีกอน 3 มิติ ซึ่งต่างจากแบบภาพพิกเซลในภาคต่าง ๆ ก่อนหน้า เกมนี้ได้รับการกำกับโดยโคจิ โอะดะ และอำนวยการผลิตโดยคะซุฮิโระ สึชิยะ

**เนื้อเรื่อง**

**ระบบเกม**
ดับเบิ้ลเกียร์ซิสเต็ม (ダブルギアシステム)
;สปีดเกียร์ (スピードギア)
;พาวเวอร์เกียร์ (パワーギア)
;ดับเบิ้ลเกียร์ (ダブルギア)

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**
DRN.001 ร็อคแมน (ロックマン)
โทมัส ไลท์ (トーマス・ライト)
DRN.002 โรล (ロール)
ไรท็อต (ライトット)
อัลเบิร์ต W ไวลี่ (アルバート・W・ワイリー)

**บอสหลัก**
DWN.081 บล็อกแมน (ブロックマン)
DWN.082 ฟิวซ์แมน (ヒューズマン)
DWN.083 บลาสท์แมน (ブラストマン)
DWN.084 แอซิดแมน (アシッドマン)
DWN.085 ธันดราแมน (ツンドラマン)
DWN.086 ทอร์ชแมน (トーチマン)
DWN.087 อิมแพคแมน (ไพล์แมน) (パイルマン)
DWN.088 เบาซ์แมน (รับเบอร์แมน) (ラバーマン)

**อาวุธพิเศษ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คืนชีพ! "ร็อคแมน 11" ประกาศลงทุกคอนโซล-พีซี - Manager Online 
หมวดหมู่:ร็อคแมน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม
แม่นางสินทยา

พระนางสินทยา (မေနှင်းသိန်ဒျာ, pron) หรือในพงศาวดารมอญเรียก พระนางเมนินเธียนดยา พระมเหสีใน พระเจ้าตราพระยา แห่งหงสาวดี พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน พระเจ้าฟ้ารั่ว ปฐมกษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ที่ประสูติแต่ แม่นางเทพสุดาสร้อยดาว ทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาใน พ่อขุนรามคำแหงมหาราช กษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรสุโขทัย

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายไทย
โอมูอามูอา

โอมูอามูอา (ʻOumuamua; ชื่ออย่างเป็นทางการ 1I/2017 U1) เป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์วัตถุแรกที่ทราบที่ผ่านเข้าระบบสุริยะ รอเบิร์ต เวริก (Robert Weryk) ค้นพบบนแนววิถีไฮเปอร์บอลิกที่เยื้องศูนย์กลางมากเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2560 หลังผ่านจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด 40 วัน มีการสังเกตครั้งแรกโดยกล้องโทรทรรศน์ แพนสตาส์ (Pan-STARRS) เมื่อวัตถุมีระยะห่างจากโลกประมาณ 85 เท่าของระยะทางโลก–ดวงจันทร์ โดยมุ่งออกจากดวงอาทิตย์ เดิมคาดว่าเป็นดาวหาง แต่หนึ่งสัปดาห์ถัดมามีการจำแนกใหม่เป็นดาวเคราะห์น้อย ซึ่งขณะนั้นเป็นวัตถุระหว่างดาวฤกษ์กลุ่มใหม่วัตถุแรก เนื่องจากแนววิถีไฮเปอร์บอลิกมากของมัน สุดท้ายมันจะออกจากระบบสุริยะและกลับสู่อวกาศระหว่างดาวฤกษ์อีกครั้ง เวลาที่วัตถุนี้เดินทางท่ามกลางดาวฤกษ์ในจานดาราจักรนั้นไม่ทราบ
โอมูอามูอาเป็นวัตถุขนาดเล็ก ขนาดประมาณ 800 × 100 ฟุต มีสีดำออกแดง คล้ายวัตถุในระบบสุริยะชั้นนอก วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2561 นักดาราศาสตร์รายงานว่า โอมูอามูอา เป็นดาวหางไม่ใช่ดาวเคราะห์น้อยตามที่เคยจำแนกเอาไว้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัตถุใกล้โลก
หมวดหมู่:วัตถุระหว่างดาวฤกษ์
หมวดหมู่:วัตถทางดาราศาสตร์
เทศบาลตำบลกุดบาก

เทศบาลตำบลกุดบาก เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดกับเทศบาลตำบลกุดแฮด- ทิศตะวันออก ติดกับเทศบาลตำบลนาม่อง- ทิศใต้ ติดกับเทศบาลตำบลกุดแฮด- ทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลตำบลกุดแฮด

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลกุดบาก แรกเริ่มเดิมจัดตังเป็น "สุขาภิบาลกุดบาก" เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ด้วยกระทรวงมหาดไทยพิจารณาเห็นว่า ท้องถิ่นหมู่ 1 บ้านกุดบาก ตำบลกุดบาก อำเภอกุดบาก จังหวัดสกลนคร ซึ่งเป็นบริเวณที่ตั้งที่ว่าการอำเภอกุดบาก มีสภาพอันสมควรยกฐานะเป็นสุขาภิบาลได้ ควรจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลกุดบาก เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป จนกระทั้งเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานสุขาภิบาลกุดบาก เป็น เทศบาลตำบลกุดบาก มาจนถึงปัจจุบัน

**การปกครอง**
เทศบาลตำบลกุดบาก ครอบคลุมตำบลกุดบากบางส่วน พื้นที่ในความรับผิดชอบ 3 หมู่บ้าน
# หมู่ 1 บ้านกุดบาก
# หมู่ 2 บ้านกุดบาก
# หมู่ 3 บ้านหนองสองหาง

**อ้างอิง**
กุดบาก
หมวดหมู่:อำเภอกุดบาก
เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์

เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (Prins Frederick  der Nederlanden ; 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1797 - 8 กันยายน ค.ศ. 1881) เป็นพระราขโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์กับวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์

**พระประวัติ**
เจ้าชายเฟรเดอริกเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเติบโตในปรัสเซีย อันเป็นบ้านเกิดของพระราชมาดา โดยครั้งทรงพระเยาว์พระองค์ทรงเรียนศิลปะการต่อสู้จาก คาร์ล ฟอลนต์ พระองค์เสด็จกลับนิวัติประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี ค.ศ. 1813 พระองค์ทรงรับสั่งภาษาดัตช์ไม่ได้เลย พระองค์จึงถูกส่งไปที่ มหาวิทยาลัยเลนเดน เพื่อทรงศึกษาภาษาดัตช์ โดยทรงมีอาจารย์สอนคือ คาร์ล ลุควิก ฟอน แวน ฟู ในกรุงเฮก

**เสกสมรส**
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ณ กรุงเบอร์ลิน โดยทรงมีพระบุตร ดังนี้
#ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
#เจ้าชายเฟรเดอริก
#เจ้าชายวิลเลิม
#เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2340
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2424
หมวดหมู่:เจ้าชายเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งปรัสเซีย