Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เฉลิม พรมมาส

ศาสตราจารย์อุปการคุณ นายแพทย์ เฉลิม พรมมาส หรือ หลวงเฉลิมคัมภีรเวชช์ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) แพทย์ชาวไทย อดีตผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

**ประวัติ**
น.พ.เฉลิม เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 บ้านเกิดเป็นชาวจังหวัดตาก ต่อมาได้เข้ามาศึกษาและจบชั้นมัธยมที่ ร.ร.เทพศิรินทร์ น.พ.เฉลิมเป็นนักศึกษาที่ผลการเรียนดีเป็นที่หนึ่งมาตลอด จบการศึกษาแพทยศาสตร์ จากศิริราช และได้ทุนสมเด็จพระบรมราชชนก ไปเรียนต่อด้านสาธารณสุขที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นและเป็นคนไทยคนแรกที่จบวิชานี้จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นโดยผลการเรียนอยู่ในอันดับต้นๆจนเป็นที่ยอมรับของอาจารย์ทุกท่าน เมื่อกลับเมืองไทยต่อมาได้ร่วมมือกับนายแพทย์สวัสดิ์ แดงสว่างค้นพบวงจรชีวิตพยาธิตัวจี๊ดเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งแพทย์ทั่วโลกให้การยอมรับและยกย่องให้เป็นผู้ค้นพบคนแรก เคยเป็นผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2488 ถึงปี พ.ศ. 2500 และได้รับแต่งตั้งให้รักษาการคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2497 ถึงปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปีเดียวกันได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร รวม 2 สมัยตามลำดับ
เฉลิม พรมมาส เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2518

**ผลงาน**
น.พ.เฉลิม พรมมาส ในฐานะผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้ขอความร่วมมือจากพลตรี พระยาดำรงแพทยาคุณ (ชื่น พุทธิแพทย์) และท่านอื่นๆอีกหลายท่าน ในการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์แห่งที่สองขึ้นที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2490 และแห่งที่สามที่เชียงใหม่

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดตาก
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
เฉลิมคัมภีร์เวชช์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์
หมวดหมู่:อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
ช่องเขามานา

ช่องเขามานาที่หมู่บ้านมานา
ช่องเขามานา (Mana Pass; 玛那山口) หรือ มานาลา, ชีร์บิตยา, ชีร์บิตยา-ลา และ ดังกรี-ลา เป็นช่องเขาระหว่างเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนทิเบตกับอินเดีย อยู่ที่ความสูง 5,545 เมตร (18,192 ฟุต) เป็นช่องที่เดินทางด้วยพาหนะที่สูงที่สุดในโลก ถนนที่ใช้สัญจรสร้างในช่วงปี ค.ศ. 2005–2010 สำหรับปฏิบัติการทางทหารโดยองค์การถนนพรมแดน (Border Roads Organisation) ของอินเดีย สามารถมองเห็นถนนเหล่านี้ได้บนกูเกิล เอิร์ธ
ช่องเขามานาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี (Nanda Devi National Park) ห่างจากตอนเหนือของเมืองมานา 24 กิโลเมตร และ 27 กิโลเมตรจากเมืองพัทรีนาถ (Badrinath) เมืองที่มีความสำคัญของศาสนาฮินดูในรัฐอุตตราขัณฑ์ ช่องเขาแห่งนี้เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำสรัสวตี แม่น้ำสาขาของแม่น้ำอลกนันทา  (Alaknanda River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำคงคา นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่เหมาะสำหรับการปีนยอดเขาชอคามบา (Chaukhamba)
ช่องเขามานาเป็นเส้นทางสัญจรและค้าขายระหว่างรัฐอุตตราขัณฑ์กับทิเบตมาตั้งแต่โบราณ คำว่า "มานา" มาจาก "มณีภัทรอาศรม" (Manibhadra Ashram) ซึ่งเป็นเมืองโบราณในเขตเมืองมานา ในปี ค.ศ. 1624 นักบวชชาวโปรตุเกสจากคณะเยสุอิต 2 รูปคือ อังตอนีอู ดือ อังดราดือ (António de Andrade) และมานูแอล มาร์กึช (Manuel Marques) เป็นชาวยุโรป 2 คนแรกที่เดินทางเข้าทิเบตผ่านช่องเขาแห่งนี้ มีการใช้ช่องเขามานาเรื่อยมาจนประเทศจีนประกาศปิดเส้นทางในปี ค.ศ. 1951 ต่อมาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1954 ประเทศจีนและประเทศอินเดียได้ร่วมกันลงนามในข้อตกลงยินยอมให้ชนพื้นเมืองและผู้แสวงบุญมีสิทธิ์ในการเดินทางเข้าออกสองประเทศผ่านช่องเขาแห่งนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ช่องเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:ช่องเขาในประเทศอินเดีย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2558 พฤศจิกายน 13

* ผู้บริหารจีทีเอชแถลงยุติการดำเนินงานโดยมีผล 31 ธันวาคม 2558  (ไทยรัฐ)
}
ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น

ความเปลี่ยนแปลงของประชากรญี่ปุ่น
ไฟล์:Bdrates of Japan since 1950.svg|thumb|450px|อัตราการเกิดและการตายตั้งแต่ ค.ศ. 1950 จำนวนที่ลดลงใน ค.ศ. 1966 เกิดจากเป็นปี "ฮิโนะเอะอุมะ" ซึ่งจักรราศีญี่ปุ่นมองว่าเป็นลางร้าย
รายละเอียดทางประชากรศาสตร์ของประชากรญี่ปุ่น ได้แก่ความหนาแน่นประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สุขภาพของประชากร สถานะทางเศรษฐกิจ ความนิยมทางศาสนา และมุมมองอื่น ๆ ของแต่ละกลุ่มประชากร
จากข้อมูลสำมะโนครัวประชากรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ประชากรญี่ปุ่นมีจำนวนสูงสุดที่ 128,057,352 คน นับถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ประชากรอยู่ที่ประมาณ 127,650,000 คน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสิบของโลกในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม แผนกประชากรสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากรประมาณว่าประเทศเม็กซิโกจะมีประชากรมากแทนที่ประเทศญี่ปุ่นภายในกลางปี ค.ศ. 2015 สถิติในปัจจุบันไม่ได้แสดงความแตกต่างด้านจำนวนประชากร ขนาดประชากรญี่ปุ่นอาจมาจากอัตราการเติบโตสูงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20
ในหลายปีที่ผ่านมา ประเทศญี่ปุ่นสูญเสียประชากรสุทธิเนื่องจากอัตราการเกิดลดลง และแทบไม่มีการย้ายเข้าประเทศ แม้ว่ามีการคาดหมายคงชีพสูงที่สุดในโลกที่อายุ 81.25 ปี นับถึง ค.ศ. 2006 จากการประมาณประจำปีในเดือนตุลาคมของแต่ละปี ประชากรขึ้นสูงสุดใน ค.ศ. 2008 ที่จำนวน 128,083,960 และลดลง 285,256 ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 336 คนต่อตารางกิโลเมตร
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันประชากรและงานวิจัยความปลอดภัยของสังคมแห่งชาติ ประชากรญี่ปุ่นจะยังคงลดลงประมาณ 1 ล้านคนต่อปีในทศวรรษที่จะถึง ทำให้ประชากรญี่ปุ่นจะลดลงเหลือ 86 ล้านคนภายใน ค.ศ. 2060 เมื่อถึงเวลานั้น ประชากรมากกว่า 40% จะคาดหมายคงชีพไว้ที่อายุ 65 ปี ใน ค.ศ. 2012 ประชากรลดลง 212,000 คนในเวลา 6 ปีติดต่อกัน เป็นการลดลงที่มากที่สุดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1947 และมีการเกิดบันทึกไว้ที่ 1.03 ล้านคน ใน ค.ศ. 2014 สถิติใหม่ของการลดลงของประชากรอยู่ที่ 268,000 คน ใน ค.ศ. 2013 ประชากรมากกว่า 20% มีอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป
การจัดอันดับประชากรของญี่ปุ่นลดจากอันดับที่ 7 มาที่อันดับที่ 8 ใน ค.ศ. 1990 อันดับที่ 9 ใน ค.ศ. 1998 และอันดับที่ 10 ในต้นศตวรรษที่ 21 ใน ค.ศ. 2015 ประชากรลดลงมาอันดับที่ 11 จากข้อมูลของสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
ชาคร พิลาคลัง

ชาคร พิลาคลัง เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย จากจังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันลงเล่นให้กับราษีไศล ยูไนเต็ด ในไทยลีก 3 ตำแหน่งผู้รักษาประตู 

**ประวัติ**
ชาคร พิลาคลัง เกิดที่จังหวัดสมุทรปราการ แต่ไปเติบโตที่จังหวัดร้อยเอ็ด เข้ามาคัดตัวกับสถาบันเยาวชนของชลบุรีตั้งแต่อายุ 10 ปี เขาได้ขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของชลบุรี เอฟซี ในระดับไทยพรีเมียร์ลีกและลงทำหน้าที่ในลีกสูงสุด ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีซึ่งโชว์ฟอร์มได้อย่างประทับใจ โดยชนะ สโมสรฟุตบอลราชนาวี 2-1 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558
ชาครมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ที่ลาว และสามารถคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดร้อยเอ็ด
ศูนย์บริการการกีฬา

ศูนย์บริการการกีฬา (Thammasat Sports Center) เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ อาคารยิมเนเซียม 7 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต 99 ม.18 ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี 12121

**ประวัติ**
ศูนย์บริการกีฬา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2543 ตามมติคณะรัฐมนตรี 

**รายชื่อผู้บริหารสโมสร**

**สนามกีฬาในสังกัด**
 สนามธรรมศาสตร์ สเตเดียม - สนามมินิสเตเดียม - ยิมเนเซียม 4 - ยิมเนเซียม 5 - ยิมเนเซียม 6- ยิมเนเซียม 7- สนามโดม - ศูนย์กีฬาทางน้ำ- หน้าผาจำลอง - X-Treme Plaza- สนามซอล์ฟบอล - สนามเทนนิส - TU@Fit

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ศูนย์บริการการกีฬา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ date=2015-09-25 
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การปฏิวัติเซาร์

การปฏิวัติเซาร์ (Saur Revolution, Sawr Revolution; ดารี: إنقلاب ثور; د ثور انقلاب‎) เป็นการปฏิวัติที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 27–28 เมษายน ค.ศ. 1978 คำว่า "เซาร์" เป็นคำในภาษาดารี หมายถึงเดือนที่สองในปฏิทินเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเดือนที่เกิดเหตุดังกล่าว

**เบื้องหลัง**
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาฮีร์ ชาห์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ในปี ค.ศ. 1973 อดีตนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานและพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือ โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำการรัฐประหารยึดอำนาจขณะที่พระองค์เสด็จไปรักษาพระจักษุ (ดวงตา) ที่ประเทศอิตาลี ดาวูด ข่านประกาศให้อัฟกานิสถานเป็นสาธารณรัฐ โดยตัวเองดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและใช้พระราชวังอาร์กเป็นทำเนียบประธานาธิบดี การปกครองของดาวูด ข่านก่อให้เกิดความขัดแย้งกับพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1978 ความขัดแย้งยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อมีร์ อัคบาร์ ไคเบอร์ (Mir Akbar Khyber) สมาชิกคนสำคัญคนหนึ่งของพรรคถูกฆาตกรรม ทำให้เริ่มมีการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ผู้นำคนหนึ่งของพรรคกังวลว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านมีแผนจะกำจัดพรรคคอมมิวนิสต์ จึงคิดก่อการปฏิวัติขึ้นก่อน

**เหตุการณ์**
ช่วงเช้าของวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1978 พรรคคอมมิวนิสต์ฝ่ายคัลก์ (Khalq) ได้นำกำลังทหารเข้าโจมตีทำเนียบประธานาธิบดี พรรคคอมมิวนิสต์เลือกวันนี้เพราะเป็นวันที่ผู้บัญชาการทหารและเจ้าหน้าที่รัฐบาลส่วนใหญ่หยุดทำงานเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเริ่มมีการยิงปะทะและการใช้รถถังในช่วงเที่ยง ต่อมาในช่วงบ่ายมีการใช้เครื่องบินขับไล่ เมื่อถึงช่วงเย็น ก็มีการประกาศว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านถูกโค่นล้มแล้วโดยฝ่ายคัลก์ (การใช้คำว่า "คัลก์" เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์เป็นผู้ก่อการปฏิวัติ) การปะทะกันยังคงมีขึ้นจนถึงเที่ยงคืน จนถึงช่วงเช้าวันต่อมา ประธานาธิบดีดาวูด ข่านและครอบครัวพยายามจะหลบหนีออกจากทำเนียบประธานาธิบดี แต่ทั้งหมดถูกสังหาร
หลังการปฏิวัติ นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากีได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ และจัดตั้งรัฐบาลที่มาจากฝ่ายคัลก์และฝ่ายพาร์ชัม (Parcham) แต่หลังจากนั้นไม่นาน ตะรากีก็ถูกฮะฟีซอลลาห์ อะมีนโค่นอำนาจ การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์ก่อให้เกิดความขัดแย้งรอบใหม่กับกลุ่มอนุรักษนิยม (มุจญาฮิดีน) และนำไปสู่การแทรกแซงจากสหภาพโซเวียตและสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การปฏิวัติเซาร์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การเมืองอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การปฏิวัติคอมมิวนิสต์
สืบสุด ดุริยประณีต

สืบสุด ดุริยประณีต เป็นบุตรชายของ นายศุข และนางแถม ดุริยประณีต เกิดเมื่อวันที่  15 มกราคม พ.ศ. 2478   ที่ตำบลสามพระยา อำเภอพระนคร กรุงเทพฯ ท่านสนใจดนตรีไทยแต่ยังเด็ก จนอายุ 11 ปี จึงได้หัดตีฆ้องวงใหญ่ และฝึกฝนเพิ่มเติมจนสามารถเข้าวงปี่พาทย์ได้ มีชื่อเสียงในการเล่นระนาดเอก ระนาดทุ้ม และฆ้องวงใหญ่ 
สืบสุดได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ แผนกดนตรีไทย เมื่อ พ.ศ. 2496 สมรสกับนางเรณู มีบุตรธิดาด้วยกันสามคนคือ สืบศักดิ์ ศิริณา และพิพัฒน์ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ท่านประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำที่ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เสียชีวิตพร้อมนายศุข ดุริยประณีตผู้เป็นบิดา

**อ้างอิง**
 http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=66&languages=th#001fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระนคร
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น

อาหารปลอมในหน้าต่างแสดงสินค้าในประเทศญี่ปุ่น
อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติก มีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น อาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก แบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์ และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริง แบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่าง ราเม็ง จะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง
งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980 มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"
ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปี ร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน
ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การค้าปลีกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การค้าปลีกอาหาร
โตน ดึ๊ก ทั้ง

โตน ดึ๊ก ทั้ง (Tôn Đức Thắng; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1888 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ภายใต้การนำของเลขาธิการเล สวน ตำแหน่งของประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งทางพิธีการ และทั้งไม่เคยกำหนดนโยบายที่สำคัญหรือแม้กระทั่งการเป็นสมาชิกโปลิตบูโร สภาปกครองของเวียดนาม เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกที่เวียดนามเหนือในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1969 และภายหลังเวียดนามหลังรวมประเทศจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980
เขาเป็นชาวเวียตนามชาตินิยมและนักการเมืองคอมมิวนิสต์ เป็นประธานของสมัชชาแห่งชาติ (ค.ศ. 1955–1960) และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีต่อโฮจิมินห์ใน ค.ศ. 1960 ถึง 1969 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังโฮจิมินห์เสียชีวิต เขาถึงแก่กรรมตอนอายุ 91 ถือเป็นประมุขแห่งรัฐที่มีอายุมากที่สุดที่มีตำแหน่งเป็น "ประธานาธิบดี" (ถูกแซงภายหลังโดยแฮสติงส์ บันดา)

**ชีวิตช่วงต้น**
โตน ดึ๊ก ทั้งเป็นบุตรของ Tôn Văn Đề กับ Nguyễn Thị Di เกิดที่เกาะ Ông Hô ริมแม่น้ำโขง ซึ่งอยู่ห่างจากล็องเซวียน เมืองหลักของจังหวัดอานซาง ประมาณ 4 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 1897 ถึง 1901 โตนศึกษาอักษรจื๋อโนม ประวัติศาสตร์ และปรัชญาขงจื๊อจากครูสอนพิเศษส่วนตัวในล็องเซวียน ครูสอนพิเศษผู้ต่อต้านเจ้าอาณานิคมมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาความคิดทางการเมืองช่วงต้นของโตน หลังจากนั้น เขาเรียนภาษาฝรั่งเศสในโรงเรียนประถมศึกษาที่ล็องเซวียน โตนอาศัยอยู่กับพ่อแม่จนกระทั่งย้ายไปไซ่ง่อนใน ค.ศ. 1906

**อาชีพฝ่ายปฏิวัติ**

**เสียชีวิตและสิ่งสืบทอด**
โตน ดึ๊ก ทั้งเสียชีวิตในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮานอย หลังสงครามจีน–เวียดนามสิ้นสุดเพียงมากกว่าปีเดียว ตอนอายุ 91 ปีจากอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะและระบบหายใจล้มเหลว เขาเป็นประธานาธิบดีของประเทศที่มีอายุมากที่สุดในโลก เหงียน หืว เถาะ รองประธานาธิบดีคนหนึ่งของเขา ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อ โตนถูกฝังที่สุสาน Mai Dịch ในส่วนของสุสานสำหรับผู้นำรัฐบาลแะนักปฏิวัติที่มีชื่อเสียง

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
  Ton Duc Thang Infoplease-  Ton Duc Thang Encyclopædia Britannica-  Ton Duc Thang Encyclopedia.comdate=November 2023- Kelley, Liam,  Book review: Imagined Ancestries of Vietnamese Communism: Ton Duc Thang and the Politics of History and Memory date=2014-02-28  Canadian Journal of History, Autumn 2006

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Đại học Tôn Đức Thắng date=2009-03-28  (Tôn Đức Thắng University)-  Interview: Christoph Giebel on BBC- Kelley, Liam,  Book review: Imagined Ancestries of Vietnamese Communism: Ton Duc Thang and the Politics of History and Memory date=2014-02-28  Canadian Journal of History, Autumn 2006
2523
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอานซาง
ช็อง อู-ซ็อง

ช็อง อู-ซ็อง (정우성; เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้

**ประวัติ**
ภายหลังจากที่หางานเป็นนายแบบครั้งแรก ช็อง อู-ซ็อง ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ The Fox with Nine Tails ร่วมกับโค โซ-ย็อง โดยเขาและเธอมีผลงานภาพยนตร์ร่วมกันมากกว่าสองเรื่อง 
ช็อง อู-ซ็อง สร้างชื่อเสียงอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์ของคิม ซ็อง-ซู ในภาพยนตร์ Beat ที่ซึ่งเขาได้รับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่หันมาอยู่ร่วมแก๊ง นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงระดับแถวหน้า ในปีต่อมา เขาได้รับบทเป็นนักมวยหนุ่มในภาพยนตร์ City of the Rising Sun, เรือโทนาวิกในแฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร และนักวิ่งมาราธอนใน Love 
ในปี ค.ศ. 2001 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์ย้อนยุคของคิม ซ็อง-ซู กับเรื่องมหาสงครามกู้ปฐพี โดยแสดงเป็นทาสผมยาวที่เล่นคู่กับซูเปอร์สตาร์ชาวจีนอย่างจาง จื่ออี๋ และได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับในประเทศเกาหลี หลังจากใช้เวลาในปี ค.ศ. 2002 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับงานมิวสิกวิดีโอและงานโฆษณาเป็นจำนวนมาก แล้วจึงมารับบทสุดประหลาดในภาพยนตร์ Mutt Boy ซึ่งเป็นผลงานกำกับภาพยนตร์ลำดับที่ห้าของกวัก คย็อง-แทค
ต่อมา ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทที่โรแมนติกอย่างมาก ซึ่งการแสดงบนหน้าจอของเขาได้เป็นที่ยอมรับ ในภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ได้รับความนิยมอย่างผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก เขาแสดงเป็นสถาปนิกที่มีภรรยา (รับบทโดยซน เย-จิน) ผู้ได้รับการวินิจฉัยว่าเริ่มมีอาการของโรคอัลไซเมอร์ และผลงานที่ได้รับการถ่ายทำในประเทศเนเธอร์แลนด์อย่างล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย โดยรับบทเป็นนักฆ่าที่ได้รับการว่าจ้างซึ่งตกหลุมรักกับศิลปินข้างถนนที่แสดงโดยช็อน จี-ฮย็อน ช็อง อู-ซ็อง ยังรับบทเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่มีความมุ่งมั่นในภาพยนตร์อีกนิยามรัก และบทโรแมนติกอีกครั้งกับเพื่อนเก่าใน A Good Rain Knows ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฟอร์มยักษ์ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ และนักฆ่าดาบเทวดา ของเขาก็ยังมีส่วนประกอบของความโรแมนติกด้วยเช่นกัน

**ชีวิตส่วนตัว**
ช็อง อู-ซ็อง เติบโตขึ้นมาในแขวงซาดัง ซึ่งเป็นเมืองที่ยากจนที่สุดเมืองหนึ่งในกรุงโซล ทำให้เขาได้เรียนแค่มัธยมต้น

**ผลงานภาพยนตร์**
ช็อง อู-ซ็อง กับการถ่ายทำภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2008- ค.ศ. 1994 The Fox with Nine Tails- ค.ศ. 1996 Born to Kill- ค.ศ. 1996 เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่- ค.ศ. 1997 Beat- ค.ศ. 1997 รักชั่ววูบ- ค.ศ. 1998 City of the Rising Sun- ค.ศ. 1999 แฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร- ค.ศ. 1999 Love- ค.ศ. 2001 มหาสงครามกู้ปฐพี- ค.ศ. 2003 Mutt Boy- ค.ศ. 2004 ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก- ค.ศ. 2005 อีกนิยามรัก- ค.ศ. 2006 ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย- ค.ศ. 2006 ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ- ค.ศ. 2007 Close to You (ภาพยนตร์สั้น)- ค.ศ. 2008 โหดบ้าล่าดีเดือด- ค.ศ. 2009 Present (ภาพยนตร์สั้นดับเบิลยูโคเรีย)- ค.ศ. 2009 A Good Rain Knows- ค.ศ. 2010 นักฆ่าดาบเทวดา- ค.ศ. 2011 Friends & Love (ภาพยนตร์สั้นจิออดาโน)- ค.ศ. 2013 โคลด์ อายส์- ค.ศ. 2014 หมากพระเจ้า สั่งเป็นสั่งตาย- ค.ศ. 2014 แค้นรักพิศวาส- ค.ศ. 2015 Don't Forget Me- ค.ศ. 2015 Jakseoui Byeon- ค.ศ. 2016 Asura

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Jung Woo-sung- Jung Woo-sung- Jung Woo-sung
หมวดหมู่:นายแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
เหงียน หืว เถาะ

เหงียน หืว เถาะ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2539)  เป็นประธานสภาปรึกษาแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ตั้งแต่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ถึง 25 เมษายน พ.ศ. 2519 และเป็นประธานรัฐสภาเวียดนามตั้งแต่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ถึง 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530

**อ้างอิง**
2539
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดล็องอาน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีเวียดนาม
หวอ จี๊ กง

หวอ จี๊ กง (Võ Chí Công) เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนามและประธานคณะมนตรีแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่าประธานาธิบดี) ระหว่างปี พ.ศ. 2530 และปี พ.ศ. 2535
ในฐานะที่เป็นสมาชิกกรมการเมือง หวอได้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการประมง (พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2530) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร (พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2531) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2519-พ.ศ. 2525) ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่ากับตำแหน่ง ประธานาธิบดีเวียดนาม) ในปีพ.ศ. 2530 หลังจากที่วาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลงในพ.ศ. 2535 เขาจึงเป็นที่ปรึกษาให้กับคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จนกระทั่งตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกในปีพ.ศ. 2540

**อ้างอิง**
2554
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกว๋างนาม
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองนายกรัฐมนตรีเวียดนาม
หมวดหมู่:รัฐมนตรีเวียดนาม
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2558 พฤศจิกายน 14

* เหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
** เกิดเหตุโจมตีในกรุงปารีส มีผู้เสียชีวิตแล้วอย่างน้อย 158 คน  (รอยเตอร์ส)
*สเปน เอาชนะ อังกฤษ ไปได้ 2-0 ที่สนามเอสตาดิโอโฆเซริโกเปเรซ เมืองอลิซานเต ประเทศสเปน ในการแข่งขันนัดกระชับมิตร นับเป็นการพ่ายแพ้ครั้งแรกของอังกฤษ หลังจากที่ไม่แพ้ใครมาก่อนหน้านั้นถึง 15 นัด  (ฮักบอล)
}
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา

ทวีปแอฟริกา
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา ชึ่งทั้งหมด 22 คลาดหลักทรัพย์ 21 ประเทศ และตลาดหลักทรัพย์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีป คือ ตลาดหลักทรัพย์ไคโรและอเล็กซานเดรีย ก่อตั้งในปี 1883

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก

**แหล่งข่อมูลอื่น**
  ASEA
หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิวซีแลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิวซีแลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกแบบผสม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศนิวซีแลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง

**อ้างอิง**
นิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ประเทศนิวซีแลนด์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปาเลา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปาเลาทั้งสิ้น 1 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศปาเลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

**อ้างอิง**
ปาเลา
หมวดหมู่:ประเทศปาเลา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในหมู่เกาะมาร์แชลล์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของหมู่เกาะมาร์แชลล์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
หมู่เกาะมาร์แชลล์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

**อ้างอิง**
มู่เกาะมาร์แชลล์
หมวดหมู่:ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2546

การเลือกตั้งทั่วไป เกิดขึ้นในประเทศกัมพูชา เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าเป็น พรรคประชาชนกัมพูชา,ของฮุน เซน ได้รับการดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียง 73 ที่นั่ง จาก 123 ที่นั่งในสภา

**ผลการเลือกตั้ง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกัมพูชา
ฮงอินโบ ชูโฮะ

ฮงอินโบ ชูโฮะ (本因坊秀甫; Hon'inbō Shūho; ค.ศ. 1838 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1886) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มุระเซะ ชูโฮะ (本因坊秀甫; Murase Shūho) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพที่มีชื่อเสียงในซีกโลกตะวันตก

**ประวัติ**
ในฐานะศิษย์สำนักฮงอินโบ เขาได้ก่อตั้งสถาบันโฮเอ็นชะและสอนเกมหมากล้อมให้แก่ผู้มาเยือนชาวเยอรมัน ซึ่งมีนามว่าออสคาร์ คอร์เชลท์ ที่ต่อมาคอร์เชลท์ได้เป็นผู้เผยแพร่และสร้างความนิยมให้แก่เกมหมากล้อมนอกทวีปเอเชีย ส่วนชูโฮะได้เป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบคนที่ 18 ในปี ค.ศ. 1886
ชูโฮะเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบขณะมีอายุได้เจ็ดขวบ และได้รับตำแหน่ง 1 ดั้งในปี ค.ศ. 1848 กระทั่งมาถึง 6 ดั้งในปี ค.ศ. 1861 เขาเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบที่มีความเก่งกาจที่สุดต่อจากชูซะกุ และชูวะยังต้องการให้เขาได้เป็นผู้สืบทอดเมื่อชูซะกุได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ภรรยาหม้ายของโจวะได้ขัดขวางแผนดังกล่าว ชูโฮะได้กลายเป็นหัวหน้าองค์กรโฮเอ็นชะในปี ค.ศ. 1879 เขาได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีชื่อเสียงอย่างโฮเอ็นชินโป ในปี ค.ศ. 1882 ซึ่งแสดงถึงการเปิดหมากของยุคเมจิ หลังจากการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างโฮเอ็นชะและสำนักฮงอินโบในปี ค.ศ. 1886 ชูเอได้เลื่อนอันดับหมากล้อมแก่ชูโฮะเป็น 8 ดั้ง และก้าวขึ้นสู่การเป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบ ทว่าเขาได้เสียชีวิตหลังจากการเป็นฮงอินโบเพียงสามเดือน นับว่าเป็นนักหมากล้อมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในช่วงไม่กี่ปีสุดท้ายของชีวิต
หมวดหมู่:นักหมากล้อมชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากล้อม
ราดอสวัฟ ชีกอร์สกี

ราดอสวัฟ ตอมัช "ราแดก" ชีกอร์สกี (Radosław Tomasz "Radek" Sikorski; 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 —) เป็นนักการเมืองและนักข่าวชาวโปแลนด์
เขาเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 – พ.ศ. 2558 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของดอนัลต์ ตุสก์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 – พ.ศ. 2557
เขาเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2535) ในรัฐบาลของยัน ออลเชฟสกี, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2541 – พ.ศ. 2544) ในรัฐบาลของแยร์ซือ บูแซก และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2550) ในรัฐบาลของกาชีมีแยช มาร์ตซินกีแยวิตช์และยอรอสวัฟ คัชซึญสกี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 radoslawsikorski-  Interview with Radosław Sikorski in PLUS Journal date=2008-07-05 -  Interview with Radosław Sikorski in Fletcher Forum of World Affairs date=2011-07-20 -  Fareed Zakaria interviews Polish Foreign Minister Radosław Sikorski to discuss NATO and the Russia-Georgia conflict on CNN.-  NATO's Past, Present and Futurefix-attempted=yes  Speech before the Chicago Council on Global Affairs-  The Future of EU-Russia Relations, The New York Times-  Why the World needs a New Start, The Guardian-  Hard Talk Interview with Radosław Sikorski, YouTube-  Radosław Sikorski on Morning Joe MSNBC, YouTube-  Davos Annual Meeting 2010 – Rebuilding Peace and Stability in Afghanistan, YouTube
หมวดหมู่:นักการเมืองโปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากบึดกอชตช์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
เกิททิงเงิน

เกิททิงเงิน (Göttingen) เป็นเมืองมหาวิทยาลัยในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เป็นเมืองเอกของอำเภอเกิททิงเงิน มีแม่น้ำไลเนอไหลผ่าน จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 116,052 คน มีการกล่าวถึงเมืองนี้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 953 ในชื่อ Gutingi และได้ก่อตั้งเป็นหมู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง ระหว่างปี ค.ศ. 1150 ถึง 1200 และได้เปลี่ยนชื่อ เมืองผลิตอุปกรณ์ส่องมองและเครื่องมือวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
เดี่ยนบ่าน

เดี่ยนบ่าน (Điện Bàn; help=no) เป็นเมืองระดับอำเภอของจังหวัดกว๋างนาม บริเวณภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม อำเภอนี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 214.71 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรเมื่อ ค.ศ. 2015 จำนวน 229,907 คน มีศูนย์กลางอยู่ที่แขวงหวิญเดี่ยน
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการจัดตั้งเมืองเดี่ยนบ่านขึ้นโดยใช้อาณาเขตของอำเภอเดี่ยนบ่านเดิม
แผนที่เขตการปกครองของเมืองเดี่ยนบ่าน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดกว๋างนาม
หมวดหมู่:เมืองระดับอำเภอในประเทศเวียดนาม
ควาลิยัร

ควาลิยัร หรือ กวาลิออร์ (อักษรโรมัน: Gwaliorpronunciation) เป็นนครสำคัญในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ในส่วนเหนือของรัฐ และจัดเป็นส่วนหนึ่งในนครเคาน์เตอร์มักเน็ตรอบภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ ควาลิยัรตั้งอยู่ 0 ทางใต้ของเดลี, 0 จาก อัครา และ 0 จาก โภปาล ควาลิยัรตั้งอยู่ที่จุดยุทธศาสตร์ในภูมิภาคกีรทะ ในอดีต ควาลิยัรถูกปกครองโดยอาณาจักรมากมาย ทั้งราชวงศ์กัจฉปฆัตในศตวรรษที่ 10, ราชวงศ์โตมรในศตวรรษที่ 13 กาอนถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิโมกุล ตามด้วยมราฐาในปี 1754 และราชวงศ์สินธิยาของมราฐาในศตวรรษที่ 18 ในเดือนเมษายน 2021 ควาลิยัรมีรายงานดัชนีชี้วัดคุณภาพอากาศ (AQI 152) ดีที่สุดในสี่นครหลักของรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมัธยประเทศ
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในเอเชียใต้

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในเอเชียใต้ ซึ่งมีทั้งหมด 8 ประเทศ ดังนี้

**อัฟกานิสถาน**
 ตลาดหลักทรัพย์อัฟกานิสถาน (ASE)- ตลาดหลักทรัพย์ คาบูล (KBLSE)

**บังกลาเทศ**
 ตลาดหลักทรัพย์จิตตะกอง (CSE)- ตลาดหลักทรัพย์ธากา (DSE)

**ภูฏาน**
 ตลาดหลักทรัพย์ภูฏาน

**อินเดีย**
 ตลาดหลักทรัพย์อัห์มดาบาด- ตลาดหลักทรัพย์เบงคลูรู- ตลาดหลักทรัพย์ภุพเนศวร- ตลาดหลักทรัพย์บอมเบย์- ตลาดหลักทรัพย์โกลกาตา- ตลาดหลักทรัพย์ Cochin- ตลาดหลักทรัพย์ Coimbatore- ตลาดหลักทรัพย์นิวเดลี- ตลาดหลักทรัพย์ Guwahati- ตลาดหลักทรัพย์ไฮเดอราบาด- ตลาดหลักทรัพย์ Inter-connected- ตลาดหลักทรัพย์ Jaipur- ตลาดหลักทรัพย์ลูเธียนา- ตลาดหลักทรัพย์มัธยประเทศ- ตลาดหลักทรัพย์เจนไน- ตลาดหลักทรัพย์ Mangalore- ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศอินเดีย- ตลาดหลักทรัพย์ Magadh- Over The Counter Stock Exchange of India (OTCEI)- Pune Stock Exchange- ตลาดหลักทรัพย์อุตตรประเทศ- Vadodara Stock Exchange- Meerut Stock Exchange- United Stock Exchange- Saurashtra Stock Exchange

**มัลดีฟส์**
 ตลาดหลักทรัพย์มัลดีฟส์ (MSE)

**เนปาล**
 ตลาดหลักทรัพย์เนปาล (NEPSE)

**ปากีสถาน**
 ตลาดหลักทรัพย์อิสลามาบาด (ISE）- ตลาดหลักทรัพย์การาจี (KSE）- ตลาดหลักทรัพย์ละฮอร์ （LSE）

**ศรีลังกา**
 ตลาดหลักทรัพย์โคลัมโบ（CSE）

**ดูเพิ่ม**
 เศรษฐกิจอัฟกานิสถาน- เศรษฐกิจบังกลาเทศ- เศรษฐกิจอินเดีย- เศรษฐกิจปากีสถาน- เศรษฐกิจศรีลังกา- รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก
หมวดหมู่:เอเชียใต้
หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเดนมาร์ก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเดนมาร์กทั้งสิ้น 11 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 3 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศเดนมาร์กมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

**อ้างอิง**
ดนมาร์ก

หมวดหมู่:ประเทศเดนมาร์ก
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลัตเวีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลัตเวียทั้งสิ้น 3 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศลัตเวียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

**อ้างอิง**
ลัตเวีย

หมวดหมู่:ประเทศลัตเวีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอสโตเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอสโตเนียทั้งสิ้น 2 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศเอสโตเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

**อ้างอิง**
อสโตเนีย

หมวดหมู่:ประเทศเอสโตเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอซ์แลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอซ์แลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศไอซ์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

**อ้างอิง**
อซ์แลนด์

หมวดหมู่:ประเทศไอซ์แลนด์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในนครรัฐวาติกัน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของนครรัฐวาติกันทั้งสิ้น 2 แหล่ง  เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
นครรัฐวาติกันไม่มีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคต 

**อ้างอิง**
นครรัฐวาติกัน

หมวดหมู่:นครรัฐวาติกัน
อันนาศิรียะฮ์

อันนาศิรียะฮ์  (الناصرية) เป็นนครในประเทศอิรัก ตั้งอยู่บนลุ่มแม่น้ำยูเฟรทีส ตั้งห่างจากกรุงแบกแดดทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 225 ไมล์ (370 กม.) อยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอูร์ เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการษีกอร ในปี ค.ศ. 2003 มีประชากรราว 560,000 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศอิรัก ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ประชากรนับถือหลากหลายศาสนา คือ เป็นชาวมุสลิม ยิว มันดาอี แต่ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ 
เมืองก่อตั้งโดยเผ่าอัลมุนตะฟิก (Al-Muntafiq) ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อังกฤษเข้ายึดเมืองในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1915 มีทหารอังกฤษตาย 400 นาย และทหารอินเดียและตุรกีตายมากกว่า 2,000 นาย ในสงครามที่เมืองอันนาศิรียะฮ์ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1915
ในปลายศตวรรษที่ 19 ในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ได้กลายมาจุดสัญจรที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางพื้นที่ปลูกอินทผลัม มีอุตสาหกรรมครัวเรือนอย่างเช่น การสร้างเรือ งานไม้และเครื่องเงิน พิพิธภัณฑ์ของเมืองมีวัตถุโบราณจากยุคซูเมอร์ อัสซีเรีย บาบิโลเนีย และจากราชวงศ์อับบาซียะฮ์ เมืองยังอยู่ใกล้โบราณสถานเมืองอูร์และลาร์ซา
ในปี ค.ศ. 1991 ช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย อันนาศิรียะฮ์ถือเป็นจุดไกลสุดที่กองพลพลร่มที่ 82 และกองพลพลร่มที่ 101 ได้เข้าไปถึงอิรัก โดยเข้าไปถึงถนนหลักนอกเมือง ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1991 หลังจากที่สงครามจบลง ผู้นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ ได้ร่วมปฏิวัติโค่นล้มประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน การปฏิวัติที่ให้เกิดความสูญเสีย กองทัพอิรักสังหารประชาชนเป็นจำนวนมาก โดยมีการสังหารหมู่โดยรัฐบาลอิรัก
จนกระทั่งถึงสงครามปี ค.ศ. 2003 อันนาศิรียะฮ์ถือเป็นเมืองที่มีชุมชนชาวมันดาอี มากที่สุดในอิรัก

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิรัก
แม่น้ำเบ๊นแจ

แม่น้ำเบ๊นแจ
แม่น้ำเบ๊นแจ (Sông Bến Tre) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 30 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดเบ๊นแจ

**อ้างอิง**
เบ๊นแจ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอนเตเนโกร

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอนเตเนโกรทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศมอนเตเนโกรมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

**อ้างอิง**
มอนเตเนโกร

หมวดหมู่:ประเทศมอนเตเนโกร
แม่น้ำห่าทัญ

แม่น้ำห่าทัญ
แม่น้ำห่าทัญ (Sông Hà Thanh) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 58 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดบิ่ญดิ่ญ

**อ้างอิง**
ห่าทัญ
แม่น้ำลาติญ

แม่น้ำลาติญ (Sông La Tinh) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 54 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดบิ่ญดิ่ญ

**อ้างอิง**
ลาติญ
อุทยานแห่งชาติซวนเซิน

อุทยานแห่งชาติซวนเซิน (Vườn quốc gia Xuân Sơn) เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอเตินเซิน จังหวัดฟู้เถาะ ประเทศเวียดนาม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1986 เป็นเขตสงวนธรรมชาติ และมีพื้นที่รวมทั้งหมด 150.48 ตารางกิโลเมตร หรือ 94,050 ไร่
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาฮหว่างเลียน และห่างจากจุดบรรจบของแม่น้ำแดง และแม่น้ำดำประมาณ 45 กิโลเมตร

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official site date=2016-12-23 
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดฟู้เถาะ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์

โปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีโปแลนด์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศโปแลนด์
หมวดหมู่:นักการทูตชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

หมวดหมู่:รัฐมนตรีแบ่งตามหน้าที่
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:กระทรวงการต่างประเทศ
หมวดหมู่:นักการทูตชาวโปแลนด์

โปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวโปแลนด์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศโปแลนด์
รีมิกซ์

รีมิกซ์ (remix) เป็นส่วนหนึ่งของสื่อที่เปลี่ยนแปลงจากเดิมโดยการเพิ่มเข้า เอาออก หรือการเปลี่ยนชิ้นส่วนของสื่อ ไม่ว่าจะเป็นเพลง งานศิลปะ หนังสือ วิดีโอ หรือภาพถ่ายล้วนทั้งสามารถเรียกว่ารีมิกซ์ได้ทั้งนั้น ลักษณะที่สำคัญของรีมิกซ์ คือ การเปลี่ยนแปลงส่วนต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งใหม่
 ส่วนใหญ่แล้ว คำว่ารีมิกซ์มักเกี่ยวข้องกับดนตรีและเพลง การรีมิกซ์เพลงอาจเกิดขึ้นได้จากเหตุผลหลายอย่าง ได้แก่- เพื่อปรับหรือแก้ไขสำหรับเล่นในวิทยุหรือไนต์คลับ- เพื่อปรับปรุงต้นฉบับของเพลงเก่าที่ไม่ได้รับความนิยมแล้ว- เพื่อปรับเปลี่ยนเพลงให้เหมาะกับแนวเพลงที่เฉพาะเจาะจง- เพื่อเปลี่ยนแปลงบางเสียงเพื่อช่วยให้เข้าถึงผู้รับฟังที่แตกต่างกัน- เพื่อปรับเปลี่ยนเพลงตามวัตถุประสงค์ทางศิลปะ- เพื่อเพิ่มเวอร์ชันของเพลง ซึ่งใช้ในโบนัสแทร็ก หรือหน้าบี ตัวอย่างเช่น เมื่อซีดีซิงเกิลสามารถบรรจุได้ 4 แทร็ก- เพื่อสร้างการเชื่อมต่อกันระหว่างศิลปินขนาดเล็กกับศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากกว่า เช่น แฟตบอยสลิม รีมิกซ์เพลง "Brimful of Asha" ต้นฉบับโดย Cornershop
หมวดหมู่:เทคนิคทางดนตรี
รายชื่อรัฐมนตรีสตรีไทย

รายนามต่อไปนี้เป็นสตรีที่ได้ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีไทย

**นายกรัฐมนตรี**
ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

**รัฐมนตรีว่าการ**
ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

**รัฐมนตรีช่วยว่าการ**
ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

**รัฐมนตรีสตรีในปัจจุบัน**
ไฟล์:Paetongtarn Shinawatra October 2023.jpg|แพทองธาร ชินวัตรนายกรัฐมนตรี(ตั้งแต่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567)
ไฟล์:จิราพร สินธุไพร.jpg|จิราพร สินธุไพรรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567)
ไฟล์:Supamas Isarabhakdi - 20231005.jpg|ศุภมาส อิศรภักดีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567)
ไฟล์:Narumon Pinyosinwat (cropped).jpg|นฤมล ภิญโญสินวัฒน์                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์                                  (ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567)
ไฟล์:Sudawan Wangsuphakijkosol.jpg|สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล                                                                           รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567) 
ไฟล์:Manaporn Charoensri.jpg|มนพร เจริญศรีรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567)
ไฟล์:ซาบีดา ไทยเศรษฐ์.jpg|ซาบีดา ไทยเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567)
ไฟล์:ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ 2565.jpg|ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย(ตั้งแต่ 3 กันยายน พ.ศ. 2567) 

**ดูเพิ่ม**
คณะรัฐมนตรีไทย
*การเมืองไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  List of female cabinet ministers of Thailand
หมวดหมู่:รายชื่อรัฐมนตรีและเสนาบดีของไทย
ไทย
หมวดหมู่:รายชื่อสตรีไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
คูนิชิเงะ คามาโมโตะ

คูนิชิเงะ คามาโมโตะ (Kamamoto Kunishige) เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1944 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงกับทีมชาติญี่ปุ่น ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก และเขายังเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดหลังจบรายการการแข่งขันด้วยจำนวนประตู 7 ประตู โดยคามาโมโตะได้รับการขนานนามบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวญี่ปุ่นที่ดีที่สุดในตลอดกาล
คามาโมโตะเกิดและเติบโตที่เมืองเกียวโต เขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายยามาชิโระ หลังจากนั้นเขาได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยวาเซดะ เลือกเรียนวิชาเอกการพาณิชย์ และได้เป็นศิลปศาสตร์บัณฑิตดีกรีจากมหาวิทยาลัยวาเซดะในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเขาได้ลงเล่นทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในช่วงมหาวิทยาลัย โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่เมืองโตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เมืองเม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก
คามาโมโตะเป็นซูเปอร์สตาร์คนแรกในเจแปนนีสลีก ซึ่งเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดในเจแปนซอกเกอร์ลีก เป็นจำนวน 6 ครั้งภายใต้การเล่นให้กับสโมสรของเขา หลังจากนั้นเขาได้ประกาศเลิกเล่นและกลายมาเป็นผู้จัดการทีมยันมาร์ ดีเซล หรือเซเรซโซ โอซากะ ชื่อปัจจุบันในตอนนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 จนถึง ค.ศ. 1984 และรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมกัมบะ โอซากะในปี ค.ศ. 1991 จนถึง ค.ศ. 1994 หลังจากนั้นเขาได้เข้ารับตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
คามาโมโตะเริ่มผันตัวเป็นนักการเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 และเป็นรองประธานสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นตั้งแต่เดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1998

**สถิติสโมสร**

**สถิติทีมชาติ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Japan Soccer Archive: Biography and action photos date=2011-10-06 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักฟุตบอลโอลิมปิกของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ประเทศญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ผู้เล่นเซเรซโซ โอซากะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเซเรซโซ โอซากะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมกัมบะ โอซากะ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกียวโต
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ
ศาลเจ้าคามิงาโมะ

ศาลเจ้าคามิงาโมะ
ศาลเจ้าคามิงาโมะ (Kamigamo-jinja) หรือชื่อทางการคือ ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ (Kamo Wake-ikazuchi Jinja) เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตอนเหนือของนครเกียวโต สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 678  เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ศาลเจ้าคามิงาโมะ date=2017-10-23 
คามิงาโมะ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ

พันตรี โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ (Higashikuni Morihiro) หรือพระนามเดิม เจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ (Morihiro Ō) เป็นเชื้อพระวงศ์ญี่ปุ่นที่รับราชการเป็นทหารสังกัดหน่วยปืนใหญ่ในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นอดีตพระชามาดาในจักรพรรดิโชวะ ด้วยเป็นอดีตพระภัสดาในเจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ

**พระประวัติ**
โมริฮิโระ ประสูติในโตเกียว เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสี่พระองค์ในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ ประสูติแต่เจ้าหญิงโทชิโกะ พระชายาฯ พระชนกเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 30 ส่วนพระชนนีเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเมจิ พระองค์ได้รับการการอุปถัมภ์อำรุงเลี้ยงอย่างดี และได้รับการวางตัวให้ประกอบอาชีพเป็นทหารตั้งแต่ยังเยาว์ชันษา

**การทรงงาน**
หลังพระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะกุชูอิง ก็ได้ศึกษาที่ต่อที่โรงเรียนเตรียมทหารกลาง และเคยร่วมประชุมในสภาขุนนาง จนในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2480 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนทหารอิมพีเรียลรุ่นที่ 49 และมียศเป็น ร้อยตรี หน่วยปืนใหญ่ในเดือนสิงหาคม จนถึงเดือนมีนาคมปีถัดมาพระองค์จึงเลื่อนยศเป็น ร้อยโท ประจำการในประเทศแมนจู
ในช่วงเหตุการณ์โนะมงฮังในปี พ.ศ. 2483 พระองค์ได้อยู่หน่วยปืนใหญ่แห่งกองทัพคันโต ต่อมาพระองค์ได้ถอนตัวออกและกลับไปยังญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคมปีเดียวกันและเลื่อยยศเป็น ร้อยเอก ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2484
โมริฮิโระเข้าศึกษาในสถาบันวิชาการทหารบกชั้นสูงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2485-86 หลังสำเร็จการศึกษาจึงมียศเป็น พันตรี

**เสกสมรส**
โมริฮิโกะและชิเงโกะ ในพิธีเสกสมรส
โมริฮิโระ เสกสมรสกับเจ้าหญิงชิเงโกะ เจ้าหญิงเทรุ (照宮成子内親王) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ขณะที่เจ้าหญิงเทรุมีพระชันษาได้ 13 ปี และทั้งสองต่างเป็นพระประยูรญาติสนิททั้งฝ่ายพระชนกและชนนี ทั้งสองมีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ (ภายหลังทั้งหมดได้ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์) ได้แก่
# โนบูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 信彦; 10 มีนาคม พ.ศ. 2488) สมรสกับโยชิโกะ ชิมาดะ มีบุตรหนึ่งคน
# ฟูมิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 文子; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2489) สมรสกับคาซูโยะชิ โอมูระ
# ฮิเดฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 秀彦; 30 มิถุนายน พ.ศ. 2492) เปลี่ยนชื่อและสกุลเป็น โมโตฮิโระ มิบุ
# นาโอฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 真彦; พ.ศ. 2496) สมรสกับคาซูโกะ ซาโต มีบุตรสองคน
# ยูโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 優子; พ.ศ. 2497)
หลังอดีตเจ้าหญิงชิเงโกะสิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 โมริฮิโระจึงได้สมรสใหม่กับโยชิโกะ เทราโอะ (寺尾佳子; พ.ศ. 2470–2554) ในปี พ.ศ. 2507 มีบุตรด้วยกันสองคน ได้แก่
# อัตสึฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 厚彦)
# โมริฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ (東久邇 盛彦)

**ปัจฉิมวัย**
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2490 ราชสกุลฮิงาชิกูนิและราชสกุลสาขาอื่น ๆ ของราชวงศ์ญี่ปุ่นถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์จากการเป็นเจ้า หลังจากนั้นโมริฮิโระได้ประกอบกิจด้านเหมืองแร่ที่ฮกไกโดและมีธุรกิจเดินเรือ
โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ด้วยโรคมะเร็งในพระปับผาสะ ขณะมีพระชันษา 52 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ
หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ
เอมิเรตอัฟกานิสถาน

เอมิเรตอัฟกานิสถาน (Emirate of Afghanistan; د افغانستان امارت Da Afghānistān Amārat) เป็นเอมิเรตที่ปกครองอัฟกานิสถานระหว่างปี ค.ศ. 1823–1926 เอมิเรตแห่งนี้แยกตัวออกจากจักรวรรดิดุรรานีในช่วงที่พระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่าน (Dost Mohammed Khan) แห่งราชวงศ์บารักไซ (Barakzai) ขึ้นครองราชย์ ความขัดแย้งของพระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่านกับมูฮัมหมัด ชาห์แห่งอิหร่าน มีส่วนทำให้รัสเซียและอังกฤษที่กำลังมีข้อพิพาทกันอยู่สนใจแผ่อิทธิพลเข้ามาในภูมิภาคนี้ จนนำไปสู่สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่หนึ่ง ระหว่างปี ค.ศ. 1939–1942 หลังสงครามและการสวรรคตของพระเจ้าดอสต์ โมฮัมหมัด ข่าน ตำแหน่งเอมีร์ก็เปลี่ยนมือหลายครั้งจนมาถึงรัชสมัยของพระเจ้าเชอร์ อาลี ข่าน (Sher Ali Khan) ซึ่งเคยถูกเนรเทศไปอยู่ในรัสเซีย การขึ้นครองราชย์ของเอมีร์องค์นี้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับอังกฤษอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1878 อังกฤษยาตราทัพเข้าสู่อัฟกานิสถาน เกิดเป็นสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สอง การสู้รบยุติลงในปี ค.ศ. 1880 หลังอังกฤษและอัฟกานิสถานทำสนธิสัญญาสันติภาพและสถาปนาพระเจ้าอับดุร ราห์มาน ข่าน (Abdur Rahman Khan) ขึ้นเป็นเอมีร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1893 อังกฤษและอัฟกานิสถานลงนามยอมรับเส้นดูรันด์ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอัฟกานิสถานและปากีสถาน และเป็นพื้นที่กันชนระหว่างรัสเซียกับอังกฤษ
หลังพระเจ้าอับดุร ราห์มาน ข่านสวรรคตในปี ค.ศ. 1901 พระเจ้าฮาบิบุลลอฮ์ ข่าน (Habibullah Khan) พระโอรส ทรงขึ้นครองราชย์ต่อ พระองค์ทรงพยายามประนีประนอมกับทั้งรัสเซียและอังกฤษ และวางตัวเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังพระเจ้าฮาบิบุลลอฮ์ ข่านสวรรคต พระเจ้านาสรุลลอฮ์ ข่าน (Nasrullah Khan) พระอนุชาทรงขึ้นครองราชย์ต่อ แต่ต่อมาถูกโค่นอำนาจโดยพระเจ้าอมานุลเลาะห์ พระองค์ทำสงครามกับอังกฤษอีกครั้งในสงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สาม และทำให้อัฟกานิสถานได้รับเอกราชจากอังกฤษ  ในปี ค.ศ. 1926 พระเจ้าอมานุลเลาะห์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น "กษัตริย์แห่งอัฟกานิสถาน" และเปลี่ยนจากเอมิเรตเป็นราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2366
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2469
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐบาลอัฟกานิสถาน
อ
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
ดนตรีอะคูสติก

ดนตรีอะคูสติก (acoustic music) เป็นดนตรีที่ใช้ผลิตเสียงผ่านเครื่องดนตรีอะคูสติก ตรงกันข้ามกับเครื่องดนตรีไฟฟ้าหรืออิเล็กทรอนิกส์ คำว่า ดนตรีอะคูสติก ได้เกิดขึ้นหลังจากการเกิดของเครื่องดนตรีไฟฟ้า เช่น กีตาร์ไฟฟ้า ไวโอลินไฟฟ้า ออร์แกนไฟฟ้า และ เครื่องสังเคราะห์เสียงp=289
นักดนตรีอะคูสติกมักจะเพิ่มระดับเสียงแทนโดยไม่ใช้แอมป์กีตาร์ไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์เครื่องขยายเสียงทั่วไปแตกต่างจากเครื่องดนตรีขยายเสียงซึ่งให้เสียงที่เป็นธรรมชาติมากกว่า บ่อยครั้งที่ไมโครโฟนจะอยู่ในด้านหน้าเครื่องดนตรีอะคูสติก ซึ่งจะต่อสายไฟเข้ากับเครื่องขยายเสียงที่หลัง
ดนตรีอะคูสติกมีต้นกำเนิดจากดนตรีโฟล์กและดนตรีป๊อปในทศวรรษที่ 1960p=16 ต่อมาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นจากรายการโทรทัศน์ เอ็มทีวีอันปลั๊ก (MTV Unplugged) ในช่วงทศวรรษที่ 1990 อะคูสติกมักจะเล่นโดยนักดนตรี (โดยเฉพาะอย่างยิ่งวงดนตรีกรันจ์) ที่มักจะพึ่งพาเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งได้ถูกเรียกว่า "นักดนตรีที่ไม่ใช้ไฟฟ้า" นอกจากนี้ยังมีการขนานนามว่าเป็น "อะคูสติกร็อก" (acoustic rock) ในบางกรณีp=44
แบรนด์กีตาร์โปร่งที่มีชื่อเสียงได้แก่ มาร์ติน และ เทย์เลอร์ นอกจากนี้มีแบรนด์ที่เจาะจงในกีต้าร์ไฟฟ้า เช่น กิบซัน เฟนเดอร์ และ ไอบาเนซ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สวนศาสตร์
หมวดหมู่:ดนตรีในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ดนตรีป็อป
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอลตา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมอลตาทั้งสิ้น 3 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 3 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศมอลตามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง

**อ้างอิง**
มอลตา

หมวดหมู่:ประเทศมอลตา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวีเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวีเนียทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง

**ที่ตั้ง**

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศสโลวีเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

**อ้างอิง**
สโลวีเนีย

หมวดหมู่:ประเทศสโลวีเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมาซิโดเนียเหนือ

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศมาซิโดเนียเหนือทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกแบบผสม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
มาซิโดเนียเหนือมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

**อ้างอิง**
มาซิโดเนียเหนือ

หมวดหมู่:ประเทศมาซิโดเนียเหนือ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลเบเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอลเบเนียทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 2 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง 

**ที่ตั้ง**

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกแบบธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกแบบผสม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศแอลเบเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

**อ้างอิง**
แอลเบเนีย

หมวดหมู่:ประเทศแอลเบเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซอร์เบีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซอร์เบียทั้งสิ้น 5 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 5 แหล่ง

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศเซอร์เบียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 รายการ

**อ้างอิง**
ซอร์เบีย

หมวดหมู่:ประเทศเซอร์เบีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง

**ที่ตั้ง**

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**

**แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น**
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง

**อ้างอิง**
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลักเซมเบิร์ก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลักเซมเบิร์กทั้งสิ้น 1 แหล่ง 

**สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก**
 *หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก

**อ้างอิง**
ลักเซมเบิร์ก

หมวดหมู่:ประเทศลักเซมเบิร์ก