Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เดอะฮาร์ตออฟเดอะแมตเทอร์ (อัลบั้ม)

เดอะฮาร์ตออฟเดอะแมตเทอร์  (The Heart of The Matter) เป็นสตูดิโออัลบั้มของเคนนี โรเจอส์ ในปีคศ. 1985 ภายใต้สังกัด RCA Records 
อัลบั้มนี้สามารถขึ้นได้ถึงอันดับ 1 ในชารต์เพลงคันทรี และสูงสุด 51 ใน Billboard 200 โปรดิวซ์โดย George Martin
ฉบับ Remastered ถูกวางจำหน่ายในปี 2003 โดย Castle Music Ltd. 

**ซิงเกิลทั้งหมด**
ซิงเกิลจากอัลบั้มนี้มีทั้งหมด 2 เพลง ได้แก่ Morning Desire ที่สามารถขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตเพลงคันทรีได้ และไปได้ถึงอันดับ 8 ในชาร์ตอดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่ และอันดับ 79 ในชาร์ตเพงป๊อป ซิงเกิลถัดไปคือ Goodbye Marie ที่มาจากอัลบั้ม Short Stories (วางจำหน่ายหลังจากโรเจอส์เซ็นสัญญากับทาง RCA ) ซิงเกิลสุดท้ายที่ตามมาคือ Tomb of The Unknown Love นั้นสามารถขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงคันทรีได้

**รายชื่อเพลง**
#"I Don't Wanna Have to Worry" (Steve Crossley, Michael Smotherman) (3:40)
#"The Heart of the Matter" (Smotherman) (4:36)
#"You Made Me Feel Love" (John Goin, Dave Loggins) (3:41)
#"Morning Desire" (Loggins) (4:09)
#"Don't Look in My Eyes" (Brian Potter, Frank Wildhorn) (3:34)
#"The Best of Me" (David Foster, Jeremy Lubbock, Richard Marx) (4:01)
#"Tomb of The Unknown Love" (Smotherman) (4:03)
#"People in Love" (Mike Dekle, Byron Hill) (3:03)
#"I Can't Believe Your Eyes" (Graham Lyle, Troy Seals) (3:02)
#"Our Perfect Song" (David Briggs, Linda Thompson-Jenner) (4:01)

**ชาร์ต**

**อ้างอิง ==
นกยูงอินเดีย

นกยูงอินเดีย หรือ นกยูงสีน้ำเงิน (Indian  peafowl, Blue peafowl; Pavo cristatus) เป็นนกยูงชนิดหนึ่ง ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา  (Phasianidae) พบกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, บังกลาเทศ, ภูฏาน และศรีลังกา
มีขนาดเล็กกว่านกยูงไทย (P.  muticus) ซึ่งเป็นนกยูงอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีนจนถึงแหลมมลายูเล็กน้อย  ขนหงอนจะมีลักษณะเป็นรูปพัดต่างจากนกยูงไทยที่เป็นกระจุก สีของผิวหนังบริเวณหน้าจะมีสีขาว และมีสีดำคาดบริเวณตา ขนบริเวณคอและอกมีสีน้ำเงิน ขนบริเวณปีกเป็นลายสีขาวสลับกับสีดำ ขนตามลำตัวจะมีสีเขียวอมน้ำเงิน ด้านหลังเป็นเกล็ดคล้ายใบไม้ ในตัวเมียนั้นจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ ขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาล ขนคอและหลังจะมีสีอ่อนกว่าตัวผู้
นกยูงอินเดียตัวผู้ตัวเต็มวัย เมื่อเข้าสู่ช่วงฤดูสืบพันธุ์จะมีขนคลุมหางที่ยาวออกมา ประมาณ 2 เท่าของลำตัวหรือประมาณ 150 เซนติเมตร ประกอบด้วยขน 2 ประเภทด้วยกัน คือ ขนที่มีวงกลม ซึ่งเรียกว่า "แววมยุรา" และขนที่อยู่บริเวณขอบ เรียกว่า "T Feathers" ซึ่งบริเวณนี้จะไม่มีแววมยุรา ขนคลุมหางของนกยูงหนึ่งตัวจะประกอบด้วยขนคลุมหางประมาณ 200 เส้น แบ่งเป็นขนที่มีแววมยุรา ประมาณ 170 เส้น และขนคลุมหางที่เป็นขอบหรือ T-feathers อีกประมาณ 30 เส้น ซึ่งขนคลุมหางนี้จะมีเพื่อการเกี้ยวพาราสีตัวเมียในฤดูสืบพันธุ์ ที่เรียกว่า "การรำแพน" 
นกยูงอินเดียวางไข่ ครั้งละ 5-8 ฟอง ระยะฟักไข่นาน 28 วัน และในระยะที่เป็นวัยอ่อนนั้นจะมีความแตกต่างกับนกยูงที่ตัวโตเต็มวัยทั้งสีขนและขนาดของลำตัว ลูกนกยูงในวัยนี้จะไม่สามารถระบุเพศได้จากการสังเกตลักษณะและสีของขนจากภายนอก จนกว่าลูกนกจะมีอายุ 8 เดือน จึงจะสามารถระบุเพศด้วยจากการสังเกตลักษณะภายนอกและสีของขนได้  แต่ถ้ามองผิวเผินอาจจะเหมารวมได้ว่าเป็นลูกนกชนิดเดียวกันดังนั้นจะต้องสังเกตอย่างละเอียด โดยลูกของนกยูงไทยจะมีสีเขียวเป็นมันเหลือบบริเวณปลายขนแต่ละเส้นจะมีสีน้ำตาลแต้ม ขนบริเวณหัวและคอจะมีสีเขียวเป็นมันเหลือบและจะมีขนสีขาวแซมประปราย ขนปลายปีกจะมีสีน้ำตาลทองและมีสีดำแต้มบ้าง ส่วนลูกนกยูงอินเดียจะมีลักษณะแตกต่างกันที่ขน บริเวณลำตัวและหลังจะมีลายสีน้ำตาลประทั้งเส้น ขนบริเวณคอจะมีสีขาวเทาและมีสีเขียวเป็นมันเหลือบแซมประปราย ส่วนขนบริเวณคอส่วนล่างและหน้าอกจะเริ่มเห็นสีน้ำเงินแซมเป็นจุด ๆ ขนปลายปีกจะมีสีน้ำตาลลายดำ เมื่อมองโดยรวมก็จะพบว่าลูกนกยูงอินเดียจะมีสีที่อ่อนและหม่นกว่าลูกนกยูงไทย 
ตัวผู้ขณะยืนปกติ
ตัวเมียและลูก ๆ
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงในป่าดงดิบทึบ  ตัวผู้ชอบทำลานเอาไว้รำแพนหาง และจะรักษาความสะอาดลานอย่างดี เป็นนกที่ระวังตัวมากและสายตาไวมาก ยากที่จะเข้าใกล้ตัวได้ จะบินหนีก่อน เป็นนกที่บินเก่ง ชอบนอนที่สูงและชอบร้องเวลาเช้าและเย็น เป็นนกที่จดจำที่อยู่ของตนได้เป็นอย่างดี 
นกยูงอินเดีย ถือเป็นสัตว์ประจำชาติของอินเดีย ในต้นปี ค.ศ. 2016 รัฐบาลท้องถิ่นของรัฐกัว รัฐทางทิศตะวันออกติดชายฝั่งของอินเดียมีความพยายามจะจัดให้นกยูงอินเดียเป็นสัตว์รำคาญ ซึ่งสามารถฆ่าได้ ทำลายได้ เพราะมองว่าสร้างความเสียหายแก่พืชผลทางการเกษตร แต่เรื่องนี้ก็มีการคัดค้านอย่างกว้างขวาง
Pavo cristatus

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลนกยูง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:แรไทต์

หน้านี้รวบรวมบทความที่เกี่ยวกับแรไทต์ (Ratite) หรือนกที่บินไม่ได้ขนาดใหญ่ที่อยู่ในอันดับ Struthioniformes ซึ่งเป็นนกที่มีโครงสร้างมาจากนกในยุคก่อนประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:นกที่บินไม่ได้
ดรอเบตา-ตูร์นูเซเวริน

ดรอเบตา-ตูร์นูเซเวริน (Drobeta-Turnu Severin, pron; Drobeta; Szörényvár, Szörénytornya; Северин; Дробета-Турну Северин/Drobeta-Turnu Severin) เป็นเมืองในเทศมณฑลเมเฮดินตส์ ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำดานูบ ทางใต้ของโกรกธารไอร์ออนเกต เมืองมีประชากร 86,475 คน (ค.ศ. 2011) โดยเพิ่มขึ้นจาก 18,628 คน ในปี ค.ศ. 1900

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโรมาเนีย
ศิรินุช เพ็ชรอุไร

ศิรินุช เพ็ชรอุไร (ชื่อเล่น: ก้อย) นักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และครูสอนการแสดงชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้กำกับละครเวที และแสดงละครโทรทัศน์ เช่น ปิ่นอนงค์, ธรณีนี่นี้ใครครอง, แม่ยายคงกระพัน, สุสานคนเป็น และ แค้นเสน่หา เป็นต้น

**ประวัติ**
ศิรินุช เพ็ชรอุไร (ชื่อเล่น: ก้อย) เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เป็นนักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และครูสอนการแสดงชาวไทย เป็นนักแสดงค่ายกันตนา และเคยเป็นครูสอนการแสดง AF 4 
เริ่มต้นเข้าสู่วงการเมื่อตอนอายุ 21 ปี โดยการเป็นอาสาสมัครมะขามป้อมคืออะไร? แล้วทีมงานได้เห็นแวว เลยชักชวนกันไปเล่นละครเวทีที่โรงแรมมณเฑียร เล่นเรื่องแรกก็ได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหน้ากากทองคำสมทบฝ่ายหญิงเรื่อง "ขอโทษทีไม่มีนามบัตร" หลังจากนั้นก็เล่นละครเวทีมาโดยตลอด 
หลังจากนั้นก็มีผลงานโฆษณาต่าง ๆ และได้เป็นตลกประกอบดารา-ศิลปินร้องเพลงช่วงแผ่นแตก ในรายการ 7 สีคอนเสิร์ต ซึ่ง ธงไชย แมคอินไตย์ และ มยุรา ธนะบุตร เป็นพิธีกรอยู่ในช่วงนั้น ก้อยจึงแจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงตลกอยู่เรื่อยมา จนได้มีโอกาสแสดงละครซิตคอมเรื่อง "รวมพลคน (น่า) ใช้" ในปี 2539 ทางช่อง 7
ด้านการศึกษาจบการศึกษาระดับปริญญาโท ภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นครูสอนการแสดงที่ กันตนา ดรามา สกูล (กันตนา) และยังรับงานแสดงละครอยู่เรื่อย ๆ บทที่บาทที่ได้รับในการแสดงละครโทรทัศน์จะเล่นเป็นบทแม่ และแม่บ้าน

**ผลงาน**

**ละครเวที**

**ภาพยนตร์**
 2533 ความรักไม่มีชื่อ
*2533 ใช่แล้วหลุดเลย- 2534 กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้- 2539 เจนนี่ กลางวันครับ กลางคืนค่ะ !...รับบท แม่ของเจนนี่- 2544 Goal Club เกมล้มโต๊ะ...รับบท แม่ของเปล่า- 2556 พี่มากพระโขนง...รับบท เปียก- 2557 My House บ้านขังวิญญาณ รับบท เจ๊พร

**ละครโทรทัศน์**

**กำกับละครโทรทัศน์**
 2557 เรื่องแรก "7 มงกุฎ" (ช่อง 7)

**ละครซิตคอม / ซีรีส์**
 2539 ซิตคอม รวมพลคน (น่า) ใช้ ช่อง 7 (ประจำ)- 2544 ซิตคอม ระเบิดเถิดเทิง ช่อง 5 (รับเชิญ)- 2551 ซิตคอม มหาชนชาวแฟลต ช่อง 3 (ประจำ)- 2554 ซิตคอม เป็นต่อ ตอน น้ำท่วม ไฟตัด งูกัด จระเข้ดุ...อย่าอยู่เลยแม่ ช่อง 3 (รับเชิญ)- 2555 ซิตคอม ลูกไม้หลายๆต้น ช่องThaiPBS (ประจำ)- 2555 ซิตคอม คู่รักต่างขั้ว ช่อง 3 (ประจำ)- 2556 ซีรีส์ น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ตอน ไม้เรียวหัก ช่อง 3 (รับเชิญ)- 2557 ซีรีส์ เหลี่ยมโจร ช่อง 3 (รับเชิญ)- 2557 ซิตคอม หมัดเด็ดเสียงทอง ช่อง 9- 2558 ซีรีส์ GossipGirlThailand ช่อง 3 (ประจำ)- 2559 ซิตคอม หอเฮ้วขนหัวลุก ช่อง 7 (ประจำ)- 2560 ซีรีส์ My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน ตอน Edge of 17 ช่อง GMM 25 (ประจำ)- 2562 ซิตคอม ยามป่วน กวนหัวใจ ช่อง 7 (ประจำ)- 2565 ซีรีส์ คลับสะพานฟาย 2 Class ซิฟาย ตอน สุภาษิตสอนหญิง AIS Play- 2566 พิภพมัจจุราช ตอน กุมารทอง ช่อง 7

**งานพากย์เสียง**
 พากย์เสียงการ์ตูนเรื่อง พระพุทธเจ้า รับบท นางมันตานี – แม่องคุลีมาล- พากย์เสียงรายการ นกฮูกสีรุ้ง รับบท ป้าฮูก (ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันพุธ เวลา 14.30 น.)

**พิธีกร**
 รายการ "ศูนย์ 07" ร่วมกับ สัญญา คุณากร, น้ำฝน โกมลฐิติ, โน๊ต เชิญยิ้ม, จาตุรงค์ มกจ๊ก และ วนิดา แสงสุข (นก เชิญยิ้ม)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แฟนเพจอย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงตลกหญิงไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
วอตอะเบาต์มี? (อัลบั้มเคนนี โรเจอส์)

วอตอะเบาต์มี? (What About Me?) เป็นอัลบั้มของเคนนี โรเจอส์ ที่วางจำหน่ายโดย RCA Records ในปี 1984 
หลังจากความสำเร็จของอัลบั้มที่แล้ว อายส์แดตซีอินเดอะดาร์ก (ซึ่งมีเพลงพิเศษที่แต่งโดย Bee Gees สำหรับโรเจอส์เท่านั้นรวมอยู่ด้วย) ในปี 1983
เป็นเวลาร่วม 8 ปีกว่าแล้วที่เขาประสบควาสำเร็จในฐานะนักร้องเดี่ยวนี้  ขณะที่เหล่านักวิจารณ์ก็เข้ากันได้กับเพลงของเขา ซึ่งเป็น คันทรี,ป๊อป,อดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่ เป็นที่นิยมในหมู่แฟนเพลงและซิงเกิลของเขาก็ยังสามารถข้ามไปยังชาร์ตของอีกฝั่งได้ อย่างไรก็ตามนักวิจารณ์อย่าง Stephen Thomas Erlewine จาก Allmusic ก็ได้นิยามอัลบั้มนี้ว่าเป็นอะไรที่ "จืดชืดและไร้รสชาติ" เขากล่าวด้วยความสลดใจว่า..นี่เป็นหนึ่งในงานอดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่ที่แย่ที่สุดในยุค 80 เลยก็ว่าได้ 
เพลงชื่อต้นอัลบั้ม What About Me เป็นเพลงทริโอ ที่ได้ นักร้องR&B James Ingram กับ Kim Carnes นักดนตรีวง New Christy Minstrels ที่ผันตัวเองไปเป็นนักร้องเดี่ยว เพลงนี้เป็นเพลงรักซึ่งขึ้นถึงอันดับ 1 ในชารต์ AC (Adult Contemporary Chart) และยังติดชาร์ตทั้งในเพลงป๊อปกับคันทรีอีกด้วย ทำให้ Richard Marx ผู้ซึ่งมีส่วนร่วมแต่งเพลงในอัลบั้มนี้ด้วย มีเพลงฮิตอันดับ 1 เพลงแรกในฐานะนักแต่งเพลง อีกเพลงหนึ่งในอัลบั้ม "Two Hearts, One Love" แต่งโดย Byron Hill และเพลง "The Stranger" (เพลงแนวเล่าเรื่องที่โรเจอส์ถนัด ดั่งเพลงฮิตก่อนๆเช่น The Gambler และ Lucille ) เพลง "The Night Goes On" (เป็นเพลงแนว R&B บัลลาด) และ Crazy (แต่งโดย Richard Marx เป็นเพลงสไตล์เดียวกันกับ Through The Years ) นอกจากโรเจอส์มีเพลงอันดับ 1 อีกเพลงแล้ว ยังทำให้ Marx มีเพลงอันดับ 1 เพลงที่ 2 ในฐานะนักแต่งเพลงอีกด้วย
แม้ว่าอัลบั้มนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับอัลบั้มก่อนหน้านี้ของเขา แต่ก็ยังฮิตพอที่จะขึ้นถึงอันดับที่ 9 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรีได้ 

**ในกระแสนิยม**
เพลง "The Night Goes On"  นั้นถูกใช้เป็นเพลงรักประจำตัว Eden Capwell และ Cruz Castillo ซึ่งเป็นตัวละครในทีวีซีรีส์เรื่อง Santa Barbara ที่ออกอากาศระหว่างช่วงกลางยุค 80 

**รายชื่อเพลง**
#"What About Me" - with Kim Carnes and James Ingram (Rogers, David Foster, Richard Marx) 4:23
#"The Night Goes On" (Paul Gordon, Tom Keane) 4:35
#"Dream Dancin'" (Laura Allan, Robbie Long) 4:25
#"Two Hearts One Love" (Mike Dekle, Byron Hill) 3:36
#"I Don't Want to Know Why" - with Cindy Fee (Guy Thomas) 4:06
#"Didn't We?" (Graham Lyle, Troy Seals) 3:55
#"Somebody Took My Love" (Richard Marx, David Pomeranz) 3:52
#"Crazy" (Rogers, Richard Marx) 3:43
#"The Stranger" (Dolly Parton) 3:46
#"Heart to Heart" (Richard Feldman, Jimmy Scott) 3:42

**บุคลากร**
Erich Bulling, Jimmy Cox, David Foster, John Hobbs, Tom Keane, Randy Kerber, Marcus Ryle: Keyboards
*Dann Huff, Paul Jackson Jr., Michael Landau, Kenny Rogers, Fred Tackett, Kin Vassy, Billy Joe Walker: Guitars
*Dennis Belfield, Joe Chemay, Nathan East, Neil Steubenhaus: Bass
*Ed Greene, John "JR" Robinson: Drums
*(Ex) Cat Heads, Steve Foreman, Sheila E., Michael Temple: Percussion
*Gary Herbig: Saxophone
*Kenny Cetera, Cindy Fee, Portia Griffin, Richard Marx, Herb Pedersen, Kenny Rogers II, Terry Williams: Vocal Backing

**ชาร์ต**

**อ้างอิง ==
ไวรัสเด็งกี

ไวรัสเด็งกี (dengue virus) เป็นเชื้อสาเหตุของไข้เด็งกี มีสี่ซีโรไทป์ ไวรัสเด็งกีเป็นอาร์เอ็นเอไวรัสสายบวกเดี่ยวในวงศ์ Flaviviridae สกุล Flavivirus ซึ่งมียุงเป็นพาหะ ไวรัสทั้งสี่ซีโรไทป์สามารถก่อโรคได้รุนแรงเท่า ๆ กัน
จีโนมของไวรัสมีขนาดประมาณ 11,000 เบส ซึ่งมีรหัสโปรตีนโครงสร้างสามชนิด คือ capsid protein C, membrane protein M, envelope protein E โปรตีนที่มิใช่โครงสร้างเจ็ดชนิด คือ NS1, NS2a, NS2b, NS3, NS4a, NS4b, NS5 และบริเวณที่ไม่ถอดรหัสสั้น ๆ ทั้งปลาย 5' และ 3' การจำแนกแต่ละซีโรไทป์เป็นจีโนมไทป์มักสัมพันธ์กับพื้นที่ซึ่งมักพบสายพันธุ์นั้นหรือพื้นที่ซึ่งพบสายพันธุ์นั้นครั้งแรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไข้เด็งกี
ไอพรีเฟอร์เดอะมูนไลต์

ไอพรีเฟอร์เดอะมูนไลต์ (I Prefer The Moonlight) เป็นสตูดิโออัลบั้มของ เคนนีโรเจอส์ ศิลปินเพลงคันทรีชื่อดัง อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จในระดับที่น่าพอใจสำหรับสถานะของเขาในวงการเพลงณช่วงเวลานั้น ติดอันดับ 18 ในชาร์ตอัลบั้มคันทรี  แต่สามารถขึ้นถึงเพียงแค่อันดับที่ 163 ใน Billboard 200 ความสำเร็จในตลาดเพลงคันทรีส่งผลให้อัลบั้มนี้มียอดขายระดับโกลด์ได้ อัลบั้มนี้ยังประกอบไปด้วย ซิงเกิลฮิตท๊อป 5 คือเพลงชื่อต้นอัลบั้มและ Make No Mistake, She's Mine ซึ่งได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงคู่แห่งปี ร่วมกับ Ronnie Milsap 
อัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มสุดท้ายของโรเจอส์กับค่าย RCA 

**ซิงเกิล**
เปิดตัวด้วยซิงเกิลเพลงคู่กับ Ronnie Milsap ด้วยเพลง Make No Mistake, She's Mine ซึ่งทำให้ทั้งโรเจอส์และมิลเซปติดท๊อปชาร์ตทั้งในอเมริกาและแคนาดา ต่อมาคือเพลงชื่อต้นอัลบั้มที่ขึ้นได้ถึงอันดับ 2 เท่ากันทั้งในอเมริกาและแคนาดา ซิงเกิลที่ 3 คือ The Factory ขึ้นอันดับที่ 6 ในอเมริกาและ 3 ในแคนาดา 
ส่วนซิงเกิลสุดท้ายนั้นคือ I Don't Call Him Daddy ที่ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยในอันดับที่ 86 

**รายชื่อเพลง**
#"I Prefer The Moonlight" (Gary Chapman, Mark Wright) (5:10)
#"Now and Forever" (Wayne Kirkpatrick, Keith Thomas) (4:09)
#"We're Doin' Alright" (Reed Nielsen) (4:00)
#"Make No Mistake, She's Mine" (With Ronnie Milsap) (Kim Carnes) (3:58)
#"One More Day" (John Barlow Jarvis, Nielsen) (2:57)
#"She's Ready for Someone to Love Her" (Charlie Black, Jerry Gillespie, Tommy Rocco) (2:51)
#"I Don't Call Him Daddy " (Nielsen) (4:08)
#"The Factory" (Bud McGuire) (3:26)
#"We Fell in Love Anyway" (Naomi Martin, Mike Reid) (3:21)
#"You Can't Say You Don't Love Me Anymore" (John Jarvis, Bill Lamb) (3:15)

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2530
รถไฟใต้ดินมินสค์

รถไฟใต้ดินมินสค์ (Мінскае метро, Минский метрополитен) เป็นระบบขนส่งมวลชนที่ให้บริการในกรุงมินสค์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเบลารุส เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1984 ประกอบด้วยเส้นทางจำนวน 2 สาย และสถานีรถไฟฟ้า 28 สถานี ระยะทางทั้งสิ้น mi

**เส้นทาง**

**ดูเพิ่ม**
 รถรางมินสค์- รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Minsk Urban Transport - Structure of Minsk Metro date=2010-08-05 -  Official City of Minsk Urban Transport site date=2014-01-15 -  The site of the Minsk subway Minsk-Metro.NET-  Minsk Metro lines on Google Maps-  Photos of Minsk, Belarus on GOMINSK.ORG date=2008-06-22 -  Site by Andrey Kharchevk date=2007-03-26 -  Popular site-  Another Popular site-  Urbanrail.net information-  Network map-  Minsk Metro Track Mapfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:การขนส่งในมินสค์
รถไฟใต้ดินบรัสเซลส์

รถไฟใต้ดินบรัสเซลส์ (Métro de Bruxelles, Brusselse metro) เป็นระบบรถไฟใต้ดินขนาดใหญ่ที่ให้บริการในกรุงบรัสเซลส์ เมืองหลวงของประเทศเบลเยียม ประกอบด้วย 4 เส้นทาง ระยะทางทั้งสิ้น mi จำนวน 59 สถานี และรถรางใต้ดิน 3 เส้นทาง ซึ่งสถานีในเส้นทางของรถรางนั้น จะคล้ายกับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน รวมทั้งสองโครงข่ายแล้วได้ระยะทาง mi มีสถานีรถไฟฟ้าทั้งหมด 69 สถานี 

**เส้นทางและสถานี**
ทั้งหมด 4 เส้นทาง 59 สถานี (เมื่อไม่รวมเส้นทางรถราง)

**ดูเพิ่ม**
 การคมนาคมในบรัสเซลส์- รถรางบรัสเซลส์- รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินบรัสเซลส์- รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  STIB/MIVB official website-  New metro plan from 4 April 2009-  Brussels page on Urbanrail.net-  Photos: Métro de Bruxelles date=2006-04-11  -  Network map-  Proposed Network 2020  -  Carte de synthèse - Visions 2020 

หมวดหมู่:รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศเบลเยียม
รถไฟใต้ดินเบลูโอรีซองชี

รถไฟใต้ดินเบลูโอรีซองชี (Metrô de Belo Horizonte) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในเมืองเบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล มีเส้นทางเพียง 1 สาย ระยะทาง mi จำนวน 19 สถานี จำนวนผู้โดยสารต่อปีคือ 57.42 ล้านคน หรือประมาณ 157,300 คนต่อวัน ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟในเมืองแห่งบราซิล (Companhia Brasileira de Trens Urbanos, CBTU)

**โครงสร้างทางราง**
ใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ไฟฟ้า 3000V DC ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขนาดความกว้างรางคือ 1.600 เมตร

**เส้นทาง**

**เส้นทางในอนาคต**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อระบบขนส่งมวลชนเร็ว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บเบลูโอรีซองชี
หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐมีนัชเจไรช์
สกุลงิ้ว

สกุลงิ้ว หรือBombax เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ชบา เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันตก อินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงออสเตรเลียภาคเหนือ ปัจจุบันมีประมาณ 4 สปีชีส์ โดยพืชหลายชนิดถูกย้ายไปสกุลอื่น 

**สปีชีส์**
Bombax buonopozense P.Beauv.
*Bombax ceiba L.
*Bombax costatum Pellegr. & Vuill.
*Bombax insigne Wall.
*Bombax mossambicense A.Robyns

**เคยอยู่สกุลนี้**
Ceiba aesculifolia (Kunth) Britten & Baker (as B. aesculifolium Kunth)
*Ceiba pentandra (L.) Gaertn. (as B. pentandrum L.)
*Cochlospermum orinocense (Kunth) Steud. (as B. orinocense Kunth)
*Cochlospermum religiosum (L.) Alston (as B. gossypium L.)
*Cochlospermum vitifolium (Willd.) Spreng. (as B. vitifolium Willd.)
*Ochroma pyramidale (Cav. ex Lam.) Urb. (as B. pyramidale Cav. ex Lam.)
*Pachira aquatica Aubl. (as P. macrocarpum (Schltdl. & Cham.) K.Schum.)
*Pachira emarginata A.Rich. (as B. emarginata (A.Rich.) C.Wright)
*Pachira insignis (Sw.) Savigny (as B. affine (Mart. & Zucc.) Ducke)
*Pseudobombax ellipticum (Kunth) Dugand (as B. ellipticum Kunth)
*Pseudobombax grandiflorum (Cav.) A.Robyns (as B. cyathophorum (Casar.) K.Schum.)
*Pseudobombax septenatum (Jacq.) Dugand (as B. heptaphyllum L.)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
  jstor = 3667210

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Haryana Online: Semul date=2003-10-19 -  Shimul date=2006-05-16  (ข้อมูลภาษา  Abasar)
หมวดหมู่:สกุลงิ้ว
ไกรอาย

ไฟล์:Perseus, A Book of Myths.jpg|thumb| เปอร์เซอุสแย่งลูกตาจากไกรอาย
ไกรอาย (Graeae) หรือเรียกว่า ไกรอี หรือ เกรอี ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เป็นสามพี่น้องแม่มดผมสีเทา ขณะเดียวกันในบางตำนานจะกล่าวว่าปรากฏในรูปร่างของครึ่งคนครึ่งห่าน ไกรอายเป็นลูกสาวของ Phorcys และ เซโต และเป็นน้องสาวของกอร์กอน
ไกรอายมีอยู่สามคือ ดีโน (Deino - Δεινώ) เอนโย (Enyo - Ἐνυώ) และ เพมเฟรโด (Pemphredo - Πεμφρηδώ)  โดยทั้งสามได้มีการใช้ดวงตาด้วยกันหนึ่งดวง และฟันด้วยกันหนึ่งซี่ ซึ่งสลับกันใช้งาน ในตำนานกล่าวว่าเปอร์เซอุสได้บังคับให้ไกรอายบอกที่ซ่อนของสิ่งของที่จะใช้สำหรับฆ่าเมดูซ่าโดยการแอบขโมยดวงตาของไกรอายเพื่อแลก

**อ้างอิง**
 Grimal, Pierre,  "Graeae" p. 175
หมวดหมู่:เทพปกรณัมกรีก
หมวดหมู่:แม่มด
อาร์เอ็นเอไวรัส

อาร์เอ็นเอไวรัส (RNA virus) คือ ไวรัสที่มีอาร์เอ็นเอ (กรดไรโบนิวคลีอิก) เป็นสารพันธุกรรม กรดนิวคลีอิกนี้โดยปกติเป็นอาร์เอ็นเอสายเดี่ยว (ssRNA) แต่ก็มีอาร์เอ็นเอสายคู่ (dsRNA) เช่นกัน โรคเด่นในมนุษย์ที่เกิดจากอาร์เอ็นเอไวรัส ได้แก่ ซาร์ส ไข้หวัดใหญ่ ตับอักเสบซี ไข้ไนล์ตะวันตก โปลิโอ และหัด 
คณะกรรมการสากลฝ่ายไวรัสอนุกรมวิธานจำแนกอาร์เอ็นเอไวรัสอยู่ในกลุ่ม 3, 4 หรือ 5 ของระบบการจำแนกไวรัสบัลติมอร์ และไม่พิจารณาไวรัสซึ่งมีดีเอ็นเอระยะกลางในวงจรชีวิตว่าเป็นอาร์เอ็นเอไวรัส ไวรัสซึ่งมีอาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรม แต่มีดีเอ็นเอระยะกลางในวงจรการถ่ายแบบ เรียก รีโทรไวรัส ซึ่งจัดอยู่ในกลุ่ม 6 ของการจำแนกแบบบัลติมอร์ รีโทรไวรัสที่เด่นในมนุษย์ ได้แก่ HIV-1 และ HIV-2 ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคเอดส์
คำเรียกอาร์เอ็นเอไวรัสโดยไม่รวมรีโทรไวรัส คือ ไรโบไวรัส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไวรัส
หมวดหมู่:อาร์เอ็นเอ
พัก เซ-ย็อง

พัก เซ-ย็อง (박세영; เกิด 30 กรกฎาคม 1988) ณ โซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็น นักแสดงหญิง พิธีกร ชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวกับแสดงของเธออในปี 2011 เพราะตอนนั้นเธอยังเด็กมาก

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**วารตี้โชว์/พิธีกร**

**มิวสิกวิดีโอ**

**รางวัล**

**รางวัลที่ได้เสนอชื่อเข้าชิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 2012_sy-  Park Se-young at S.A.L.T. Entertainment- Park_Se-yeong- 5247820
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:พิธีกรชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากโซล
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2556 รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม A

ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2556 รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม A ลงเล่นในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม 2556. ประกอบด้วย ประจวบ เอฟซี, ม.เกษตรศาสตร์, ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด, นรา ยูไนเต็ด, พิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี และ ลูกอีสาน การบินไทย.  โดยคัดเอาอันดับที่1และ2ของกลุ่ม เอ เพื่อได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1.

**ตารางคะแนน กลุ่ม A**
แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2556- หมายเหตุ : ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด และ พิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี เป็นสองทีมที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ ไทยลีกดิวิชัน 1 2557.

**โปรแกรมการแข่งขัน กลุ่ม A**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Siamsport (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)-  SMM Online date=2013-10-01 
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2556 รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม B

ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2556 รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม B ลงเล่นในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม 2556. ประกอบด้วย อ่างทอง เอฟซี, ปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู เอฟซี, สุโขทัย เอฟซี, อุดรธานี เอฟซี, เชียงใหม่ เอฟซี และ นครนายก เอฟซี.  โดยคัดเอาอันดับที่1และ2ของกลุ่ม บี เพื่อได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1.

**ตารางคะแนน กลุ่ม B**
แก้ไขล่าสุด วันเสาร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2556- หมายเหตุ : เชียงใหม่ เอฟซี และ อ่างทอง เอฟซี เป็นสองทีมที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ ไทยลีกดิวิชัน 1 2557.

**โปรแกรมการแข่งขัน กลุ่ม B**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Siamsport (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ)-  SMM Online date=2013-10-01 
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
บาลิกปาปัน

บาลิกปาปัน (Balikpapan) เป็นเป็นเมืองท่าบนชายฝั่งตะวันออกของเกาะบอร์เนียวในจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย นครนี้ถือเป็นศูนย์การเงินประจำกาลีมันตัน บาลิกปาปันเป็นนครที่มีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในกาลีมันตัน โดยมีการประมาณการจีดีพีใน ค.ศ. 2016 ที่ 73.18 ล้านล้านรูปียะฮ์ และยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านอาจีมูฮัมมัดซูไลมันเซอปิงกัน ท่าอากาศยานที่พลุกพล่านที่สุดอันดับ 3 ในกาลีมันตัน โดยเป็นรองเพียงบันจาร์มาซิน กับปนตียานัก ท่าเรือเซอมายังเป็นท่าเรือที่พลุกพล่านที่สุดอันดับ 2 ในกาลีมันตันตะวันออก เป็นรองเพียงซามารินดา
ด้วยประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2020 ที่ 688,318 คน ทำให้บาลิกปาปันเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ในกาลีมันตันตะวันออก เป็ยรองเพียงซามารินดา บาลิกปาปันยังได้รับเลือกเป็นหนึ่งในนครที่น่าอยู่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย

**ที่มาของชื่อ**

**ประวัติศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**

**ภูมิประเทศ**
ภูมิประเทศของบาลิกปาปันส่วนใหญ่เป็นเนินเขา (85%) มีส่วนน้อยที่เป็นที่ราบ (15%) โดยที่ราบส่วนใหญ่อยู่ริมชายฝั่งและรอบ ๆ เนิน นครนี้ตั้งอยู่ในระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 0 ถึง abbr=off พื้นที่นครตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของอ่าวบาลิกปาปัน
ดินส่วนใหญ่ในบาลิกปาปันเป็นดินพอดโซลสีเหลืองแดง และทรายตะกอนน้ำพากับควอตซ์ ทำให้มีแนวโน้มที่จะกัดเซาะมาก

**ภูมิอากาศ**
บาลิกปาปันมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) เนื่องจากไม่มีฤดูแล้งจริง ๆ ในนครนี้ นครนี้พบฝนโดยเฉลี่ยต่อปีที่ abbr=off โดยทั่วไป นครบาลิกปาปันแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศตลอดปี นครนี้ไม่มีช่วงที่ฝนแล้งและแห้งแล้งอย่างมีนัยสำคัญตลอดปี โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ abbr=off

**เขตการปกครอง**
บาลิกปาปันมีชายแดนทางเหนือติดกับอำเภอกูไตการ์ตาเนอการา ทางใต้และตะวันออกติดกับช่องแคบมากัซซาร์ และทางตะวันตกติดกับอำเภอเปอนาจัมปาเซร์เหนือ นครนี้แบ่งเขตการปกครองเป็น 6 ตำบล (เกอจามาตัน) และ 34 หมู่บ้าน (เกอลูราฮัน) กับจำนวนประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 และ ค.ศ. 2020
แผนที่บาลิกปาปัน

**การเมืองการปกครอง**

**การศึกษา**

**เศรษฐกิจ**

**สาธารณสุข**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
cite book |last1=Conboy |first1=Kenneth |last2=Morrison |first2=James |title=Feet to the Fire CIA Covert Operations in Indonesia, 1957–1958 |year=1999 |location=Annapolis |publisher=Naval Institute Press |isbn=1-55750-193-9 
*cite book |last1=Kahin |first1=Audrey R |last2=Kahin |first2=George McT |author-link2=George Kahin |title=Subversion as Foreign Policy The Secret Eisenhower and Dulles Debacle in Indonesia |url=https://archive.org/details/subversionasfore0000audr |orig-year=1995 |year=1997 |location=Seattle and London |publisher=University of Washington Press |isbn=0-295-97618-7 - url-status=dead 
*pages=45

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นครในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก
จังหวัดซัสซารี

แผนที่ของจังหวัดซัสซารี
จังหวัดซัสซารี (Provincia di Sassari) เป็นจังหวัดในแคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี มีเมืองหลักอยู่ที่ซัสซารี

**ประวัติ**

**ภูมิศาสตร์**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศอิตาลี
นกยูงคองโก

นกยูงคองโก (Congo peacock, Congo  peafowl; Afropavo congensis) เป็นไก่ฟ้าจำพวกนกยูงชนิดหนึ่ง ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae)
นกยูงคองโก นับเป็นนกยูงเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Afropavo เพียงชนิดเดียว และไม่ใช่นกยูงที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียด้วย โดยมีถิ่นกำเนิดแถบบริเวณลุ่มแม่น้ำคองโกในตอนกลางของทวีปแอฟริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ.1913 ถึง ค.ศ.1936 นักปักษีวิทยาเคยเห็นแต่เพียงขนเพียงเส้นเดียวบนหมวกของชาวพื้นเมืองเท่านั้นจนกระทั่ง เจมส์ แชปลิน นักปักษีวิทยาชาวอเมริกันได้เห็นตัวจริงที่สตั๊ฟไว้ในพิพิธภัณฑ์คองโก ประเทศเบลเยี่ยม โดยตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ผิดเป็นนกยูงไทยด้วย จึงได้ศึกษาอย่างจริงจัง บันทึกรายละเอียดต่าง ๆ และ ตั้งชื่อให้ใหม่ในครั้งนั้น
นกยูงคองโกมีขนาดตัวเล็กกว่า รวมถึงตัวผู้ไม่มีขนหางที่ยาวรวมถึงไม่มีแววมยุราเหมือนนกยูงสกุล Pavo  ส่วนบนของตัวเป็นสีเขียว คอและส่วนล่างของลำตัว รวมถึงปลายหางเป็นสีม่วงแกมดำ แต่ในตัวเมียส่วนที่เป็นสีม่วงจะเป็นสีน้ำตาลหมด ตัวผู้มีหงอนเป็นเส้นแข็ง ๆ คล้ายขนหมูเป็นกระจุกสีขาว และติดกับสีขาวเป็นกระจุกสีดำอยู่ทางด้านหลัง  ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีรูปร่างป้อมอ้วนสั้น
ส่วนหัวของตัวผู้
ชอบอาศัยอยู่ตามป่าที่มีฝนชุกที่ระดับความสูง 1,200-1,500 ฟุต เป็นนกที่จับคู่แบบคู่เดียวตลอดชีวิต มักจะพบออกหากินเป็นคู่ ชอบนอนบนต้นไม้สูง ๆ และมักจะส่งเสียงร้องในเวลากลางคืน ในขณะที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ด้วย  เป็นนกที่ไม่ค่อยตื่นกลัวมนุษย์มากนัก ตัวผู้มักจะรำแพนบ่อยทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ฤดูผสมพันธุ์ ปกติจะวางไข่ครั้งละ 3-4 ฟอง ใช้เวลาฟักประมาณ 26 วัน ตัวผู้จะมีขนสวยสมบูรณ์ในปีที่ 2  แต่การเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงทำได้ยากมาก จึงพบมีการเลี้ยงกันแต่ในสวนสัตว์ขนาดใหญ่เท่านั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา
สโตก-ออน-เทรนต์

สโตก-ออน-เทรนต์ (Stoke-on-Trent, pronunciation; มักจะย่อกันว่า สโตก) เป็นเมืองในสแตฟฟอร์ดเชอร์ และเป็นนครในสหราชอาณาจักร โดยสโตก-ออน-เทรนต์มีประชากรทั้งหมด 249,000 คน

**ภูมิอากาศ**

**ดูเพิ่ม**
สแตฟฟอร์ดเชอร์
*สหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลสแตฟฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
ยีราฟลายร่างแห

ยีราฟลายร่างแห หรือ ยีราฟโซมาลี (Reticulated giraffe, Somali giraffe; Giraffa reticulata) เป็นสปีชีส์ของยีราฟ (Giraffa) ชนิดหนึ่ง
ยีราฟลายร่างแห มีลักษณะและพฤติกรรมเหมือนกับยีราฟชนิดอื่นทั่วไป มีความแตกต่างที่ลวดลายมีขนาดใหญ่ และมีเส้นสีขาวตัดเส้นอยู่รอบ ๆ เห็นชัดเจน บางลายจะปรากฏเป็นสีแดงเข้ม และลวดลายนี้พบได้จนถึงช่วงขา
ยีราฟลายร่างแห เป็นหนึ่งในยีราฟที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด และพบได้ตามสวนสัตว์ทั่วไปเหมือนกับยีราฟรอทส์ไชลด์ (G. c. rothschildi) พบกระจายพันธุ์ในโซมาลี, ตอนเหนือของเคนยา และตอนใต้ของเอธิโอเปีย 
ในเขตอนุรักษ์แห่งชาติแซมบูรู ในเคนยา ยีราฟลายร่างแห ถือเป็นไฮไลต์หรือจุดสนใจในบรรดาสัตว์ป่า 5 ชนิด ที่พบได้ในนั้น ซึ่งประกอบไปด้วย  ยีราฟลายร่างแห, เจเรนุค, นกกระจอกเทศโซมาลี, ม้าลายเกรวี และไบซาออริคส์
ปัจจุบัน ยีราฟลายร่างแหเหลือเพียงประมาณ 500 ตัวเท่านั้นในโลก ในประเทศไทย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 เชียงใหม่ไนท์ซาฟารีสามารถเพาะพันธุ์ได้สำเร็จ โดยได้ลูกยีราฟเพศผู้ จากแม่ยีราฟวัย 14 ปี กับพ่อยีราฟวัย 10 ปี แม่ยีฟราตั้งท้องนาน 400 วัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ยีราฟ
รอยนูนหน้าส่วนบน

รอยนูนหน้าส่วนบน  หรือ  รอยนูนสมองกลีบหน้าส่วนบน (superior frontal gyrus, gyrus frontalis superior, ตัวย่อ  SFG) เป็นส่วน 1 ใน 3 ของสมองกลีบหน้าของมนุษย์  อยู่ติดกับ ร่องสมองกลีบหน้าส่วนบน  (superior frontal sulcus)  ทางด้านข้าง  และโดยเหมือนกับ รอยนูนหน้าส่วนล่างและรอยนูนหน้าส่วนกลาง  รอยนูนหน้าส่วนบนจริงๆ แล้วเป็นเขตสมองโดยประสาทกายวิภาค  ไม่ใช่เป็นรอยนูนจริง ๆ

**กิจหน้าที่**

**ความรู้สึกตน**
ในงานทดลองด้วย fMRI โกลด์เบอรก์และคณะ  ได้พบหลักฐานว่า  รอยนูนหน้าส่วนบนมีความเกี่ยวข้องกับความรู้สึกตน  (self-awareness)  โดยทำงานร่วมกับระบบรับความรู้สึก (sensory system)

**การหัวเราะ**
ในปี ค.ศ. 1998  ประสาทศัลย์แพทย์อิทแซก์ ฟรายด์  ได้พรรณนาถึงคนไข้หญิงวัย 16 ปี  (ซึ่งเรียกกันว่า  คนไข้เอเค)  ผู้ที่หัวเราะเมื่อ  SFG  ของเธอรับการระตุ้นด้วยกระแสไฟฟ้าเมื่อกำลังผ่านการรักษาโรคลมชัก  โดยที่กระแสไฟฟ้านั้นมีการประกบที่ผิวเปลือกสมองของสมองกลีบหน้า  เพื่อที่จะหาจุดที่ก่อให้เกิดการชัก  (แต่จุดที่ก่อให้เกิดการชักจะไม่ทำให้เกิดการหัวเราะ) 
ฟรายด์ได้บ่งชี้บริเวณขนาด 2 x 2 ซ.ม. ที่ SFG ซีกซ้ายที่เมื่อมีการกระตุ้นแล้ว  การหัวเราะจะติดตามมาอย่างสม่ำเสมอ  เอเคแจ้งว่า  การหัวเราะนั้นมีพร้อมกับความรู้สึกร่าเริง  แต่แจ้งเหตุของการหัวเราะแต่ละครั้งที่ไม่เหมือนกัน  โดยยกเหตุให้กับตัวกระตุ้นภายนอกที่ไม่น่าขำ  ตัวอย่างเช่น  การหัวเราะครั้งหนึ่งมีเหตุมาจากรูปภาพที่ให้เอเคบอกชื่อ  (โดยเธอกล่าวว่า  "ม้าพวกนั้นมันน่าขำ")  หรือจากประโยคที่ให้เธออ่าน  หรือจากบุคคลที่อยู่ในห้อง  (โดยเธอกล่าวว่า  "พวกคุณนี่น่าขำจริงๆ เลย ...  ยืนอยู่อย่างนั้น")
การเพิ่มระดับไฟฟ้าในการกระตุ้น  ปรากฏว่าเพิ่มช่วงเวลาและระดับการหัวเราะ  ยกตัวอย่างเช่น  ในระดับไฟฟ้าต่ำ  มีการยิ้มเพียงเท่านั้น  ในระดับที่สูงขึ้นไป  มีการหัวเราะที่ดังขึ้น  ที่ชวนให้หัวเราะตามมากยิ่งขึ้น  การหัวเราะนั้นเกิดขึ้นพร้อมกับการหยุดกิจการงานอื่นๆ ที่อาศัยการพูดหรือการเคลื่อนไหวด้วยมือ

**รูปต่างๆ**

**หมายเหตุและอ้างอิง**
หมวดหมู่:สมองใหญ่
หมวดหมู่:รอยนูน
แพ็ก อา-ย็อน

แพ็ก อา-ย็อน (백아연, Baek A-yeon; เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2536) เป็นนักร้อง นางแบบ หญิงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะที่เข้ารอบสุดท้ายที่สามของการแสดงความสามารถพิเศษของเกาหลีใต้, K-pop ซีซันสตาร์ 1

**ประวัติ**
แพ็ก อา-ย็อน  เกิด เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2536 ที่จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันแสดงความสามารถพิเศษรับความนิยมเกี่ยวกับ  K-pop Star ซึ่งเป็นจุดเด่นที่ผู้พิพากษาใหญ่สามหน่วยงานความบันเทิง (SM, YG, JYP) ปัจจุบันเธอกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยโฮวอน คณะภาควิชาดนตรี

**อาชีพ**

**การประกวด K-Pop Star 2011-12**
เธอปรากฏตัวขึ้นโชว์ความสามารถพิเศษของเกาหลีใต้ ใน  K-Pop Star  ซึ่งเธอเป็นผู้เข้ารอบหนึ่งในสามคนสุดท้าย ร่วมกับจีมิน ฮาอี หลังจากที่เธอได้รับโทรศัพท์หลายค่ายเพราะเสียงของหวาน ไพเราะ  หลังจากที่  K-Pop Star ซีซั่นสตาร์ 1 จบลง จีมิน ตัดสินใจเซ็นสัญญากับ JYP Entertainment และก่อเปิดเผยออกมาว่า แพ็ก อา-ย็อน และ แจฮย็อง ก่อนตัดสินใจเซ็นสัญญากับ JYP Entertainment 

**การเปิดตัว 2012**
เมื่อวันที่ 2 กันยายน JYP Entertainment  ประกาศว่า แพ็ก อา-ย็อน จะมีการเปิดตัวครั้งแรกและเปิดตัวอัลบัม ที่ชื่อว่า "I'm Baek"  และเพลงนี้ยัง มี คิม มิน-จุน หรือจุนเค จากวง ทูพีเอ็มมาช่วยแต่งเพลง Sad Song" และเขาก็ให้ความสำคัญว่าเพลงจะเปิดส่วนหนึ่งของการเปิดตัวอัลบัม  วันที่ 5 กันยายน มีการเปิดเผยทีเซอร์เพลง Sad Song  ของเธอถูกเปิดเผย   เมื่อวันที่ วันที่ 10 กันยายนเพลง Sad Song" ซึ่งแต่งโดย Super Changddai กับ พัก จิน-ย็อง ถูกเปิดเผยบน ยูทูป  วันที่ 13 กันยายน เธอร่วมมือกับ นักเปียโนรุ่นคลาสิกในเพลง  Sad Song" 

**การกลับมาสำหรับซิงเกิลเพลง A Good Boy 2013**
วันที่ 11 มิถุนายน วิดีโอภาพยนตร์แนะนำสำหรับมินิอัลบัมที่ 2 ของเธอ ชื่ออัลบัมของเธอ A Good Boy และเพลงนี้ยังมี เจีย ซูจี ช่วยในการเผยแพร่ วันที่ 13 มิถุนายน JYP Entertainment ได้ปล่อยชุดภาพยนตร์แนะนำบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเธอเอง ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอของเพลง A Good Boy ถูกปล่อยในวันเดียวกัน 

**ผลงานเพลง**

**มินิอัลบัม**

**ซิงเกิลส่งเสริมการขาย**

**เพลงอื่นที่ติดอันดับความนิยม**

**ต้นฉบับเพลง**
 "Daddy Long Legs" - Cheongdam-dong Alice OST - released 15 December 2012- "Introduction to Love" - When a Man Falls in Love OST - released 10 April 2013- "Tears Are Also Love" - Goddess of Fire Jeongi OST - released 18 July 2013

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Baek Ah Yeon's Twitter-  Allkpop : Baek Ah Yeon-  Baek Ah Yeon's Facebook
หมวดหมู่:นักแสดงเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นางแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคย็องกี
หมวดหมู่:นักดนตรีเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
การลดขั้ว

ในชีววิทยา  การลดขั้ว  (depolarization)  เป็นความเปลี่ยนแปลงของศักย์เยื่อหุ้มเซลล์  โดยความเป็นขั้วบวกมากขึ้น  หรือเป็นขั้วลบน้อยลง  ในเซลล์ประสาทหรือเซลล์อย่างอื่นบางอย่าง  และถ้าการลดขั้วมีระดับที่สูงพอ  ก็จะทำให้เกิดศักยะงานในเซลล์ได้  การเพิ่มขั้ว  (Hyperpolarization)  เป็นขบวนการตรงข้ามกับการลดขั้ว  เป็นการยับยั้งหรือห้ามการเกิดขึ้นของศักยะงาน

**กลไก**
ยกตัวอย่างเช่น  ถ้าเซลล์มีศักย์พัก  (resting potential)  ที่  -70 มิลลิโวลต์ เมื่อศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ลดลงไปถึง -50 มิลลิโวลต์  นั่นเรียกว่า  เซลล์มีการลดขั้วลงแล้ว  การลดขั้วบ่อยครั้งเกิดจากการไหลเข้าของแคตไอออน  เช่น  Na+  ผ่านประตูโซเดียม+,  หรือ  Ca2+  ผ่าน  ประตูแคลเซียม2+
โดยนัยตรงกันข้าม  การไหลออกของ  K+ ผ่าน ประตูโปแทสเซียม+  ยับยั้งการลดขั้ว  และการไหลเข้าของ  Cl-  (แอนไอออนประเภทหนึ่ง)  ผ่าน  ประตูคลอไรด์-  ก็เช่นกัน  ถ้าเซลล์มีกระแสไฟฟ้า  K+  หรือ  Cl-  ไหลเข้าหรือไหลออกที่ศักย์พัก  (resting potential)  การเข้าไปห้ามกระแสไฟฟ้านั้นก็จะเป็นการลดขั้วเช่นกัน
เพราะว่าการลดขั้วเป็นความเปลี่ยนแปลงของความต่างศักย์ของเยื่อหุ้มเซลล์  นักสรีรวิทยาไฟฟ้าวัดกระบวนการนั้นโดยใช้เทคนิค  voltage clamp  คือ  ถ้ากระแสไฟฟ้าขาเข้าเพิ่มขึ้น  หรือกระแสไฟฟ้าขาออกลดลง  กระแสไฟฟ้าผ่านเยื่อหุ้มเซลล์นั้นก็จะทำให้เกิดการลดขั้ว

**สารหยุดการลดขั้ว== 
มียาประเภทหนึ่งเรียกว่า  สารหยุดการลดขั้ว  (depolarization blocking agents)  ซึ่งก่อให้เกิดการลดขั้วเป็นระยะเวลานานโดยเปิดประตู  (channel)  ที่ก่อให้เกิดการลดขั้วและห้ามการปิดประตูนั้น  เป็นการห้ามเยื่อหุ้มเซลล์ไม่ให้มีศักย์กลับไปที่ศักย์พักในขณะที่ยากำลังออกฤทธิ์  ตัวอย่างของยาก็คือยาประเภท  nicotinic agonist  เช่น  suxamethonium  และ  decamethonium

**หมายเหตุและอ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 display-editors=etal

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 access-date=18 May 2013
หมวดหมู่:ไฟฟ้าเคมี
หมวดหมู่:ระบบประสาท
หมวดหมู่:สรีรวิทยาไฟฟ้า
หมวดหมู่:เคมีไฟฟ้า
หมวดหมู่:ประสาทวิทยาศาสตร์
การถ่ายโอนความรู้สึก

ในสรีรวิทยา การถ่ายโอนความรู้สึก  (sensory transduction)  เป็นการแปลงตัวกระตุ้นความรู้สึกจากรูปแบบหนึ่ง  ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
การถ่ายโอนในระบบประสาทโดยปกติหมายถึงการส่งสัญญาณเพื่อแจ้งการตรวจพบตัวกระตุ้น  โดยที่ตัวกระตุ้นเชิงกล  ตัวกระตุ้นเชิงเคมี  หรือเชิงอื่นๆ  แปลงไปเป็นศักยะงานประสาท  แล้วส่งไปทางแอกซอน  ไปสู่ระบบประสาทกลางซึ่งเป็นศูนย์รวบรวมสัญญาณประสาทเพื่อประมวลผล
เซลล์รับความรู้สึก  (receptor cell) เปลี่ยนพลังงานของตัวกระตุ้นไปเป็นความต่างศักย์ไฟฟ้าระหว่างภายในภายนอกของเซลล์  ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์  ซึ่งนำไปสู่การลดขั้ว  (depolarization)  ของเยื่อหุ้มเซลล์  และนำไปสู่การสร้างศักยะงานประสาทที่ส่งไปยังสมองเพื่อประมวลผล

**การถ่ายโอนในประสาทรับความรู้สึก**

**ระบบการเห็น**
ในระบบการเห็น  เซลล์รับความรู้สึกคือตัวรับแสง  (photoreceptor)  ในจอตาที่เรียกว่า  เซลล์รูปแท่ง  (rod cell)  และเซลล์รูปกรวย (cone cell) เปลี่ยนพลังงานทางกายภาพของแสงไปเป็นพัลส์ไฟฟ้า (electrical impulse) ที่เดินทางไปสู่สมอง  พลังงานแสงก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในโปรตีนเยื่อหุ้มเซลล์ที่เรียกว่า rhodopsin  เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เริ่มกระบวนการระดับโมเลกุล  ที่ส่งผลให้มีการลดระดับความต่างศักย์ไฟฟ้าของตัวรับแสง   ซึ่งนำไปสู่การลดระดับสัญญาณไฟฟ้าที่ส่งไปยังสมอง  เพราะฉะนั้น  เมื่อมีแสงมากขึ้นมากระทบตัวรับแสง  ก็จะมีการถ่ายโอนสัญญาณที่นำไปสู่การส่งพลังไฟฟ้าในระดับความถี่ที่ต่ำลงไปยังสมอง 
ให้สังเกตว่า  ระบบหน่วยส่งสัญญาณที่สอง  (second messenger system)  เป็นสื่อความเปลี่ยนแปลงในการปล่อยสารสื่อประสาท (neurotransmitter)  ซึ่งมีอยู่ในเซลล์รูปแท่ง  ไม่มีอยู่ในเซลล์รูปกรวย  ดังนั้น  การตอบสนองของเซลล์รูปแท่งต่อความเปลี่ยนแปลงของระดับแสง  จึงมีความรวดเร็วช้ากว่าการตอบสนองทั่วๆ ไปในระบบประสาท

**ระบบการได้ยิน**
ในระบบการได้ยิน  ความสั่นสะเทือนคือเสียง  ซึ่งเป็นพลังงานเชิงกล  รับการถ่ายโอนเป็นพลังงานไฟฟ้าในเซลล์ขนภายในหูชั้นใน  เสียงจากวัตถุหนึ่งทำให้เกิดความสั่นสะเทือนในโมเลกุลของอากาศ  อันเป็นตัวเหตุในการสั่นสะเทือนในแก้วหู
การเคลื่อนไหวของแก้วหูทำให้กระดูกหูชั้นกลาง  (กระดูกหู) สั่นสะเทือน  ซึ่งเดินทางต่อไปยังหูชั้นในรูปหอยโข่ง  (cochlear)  อันเป็นอวัยวะแห่งการได้ยิน  ภายในอวัยวะรูปหอยโข่ง  เซลล์ขนบนเนื้อเยื่อบุผิวของ organ of Corti  ก็จะงอทำให้เกิดการเคลื่อนไหวในเยื่อกั้นหูชั้นใน  (basilar membrane)  ซึ่งเคลื่อนโดยเป็นคลื่นมีขนาดต่างๆ ตามความถี่ของเสียง  จากนั้น  เซลล์ขนจึงสามารถเปลี่ยนการเคลื่อนไหวซึ่งเป็นพลังงานเชิงกลให้เป็นพลังงานไฟฟ้า  (คือศักยะงาน)  ที่เดินทางตามเส้นประสาทการได้ยิน  ไปยังศูนย์การได้ยินในสมอง

**ระบบการได้กลิ่น**
ในระบบการได้กลิ่น  โมเลกุลมีกลิ่นที่อยู่ในเมือกจมูกเข้าไปยึดกับหน่วยรับความรู้สึกแบบจีโปรตีนของเซลล์รับกลิ่น  ตัวจีโปรตีนนั้นก่อให้เกิดกระบวนการส่งสัญญาณสืบต่อกันไป  และนำไปสู่การเพิ่มระดับของ  cyclic-AMP (cAMP)  ซึ่งกระตุ้นเซลล์ประสาทให้ปล่อยสารสื่อประสาท 

**ระบบการรับรสชาติ**
ในระบบการรับรสชาติ  การรับรู้รส  5  อย่าง  คือ  รสหวาน  เค็ม  เปรี้ยว  ขม  และอุมะมิ  อาศัยวิถีประสาทที่ถ่ายโอนรสชาติโดยโครงสร้างต่างๆ รวมทั้งเซลล์รับรส  จีโปรตีน  ประตูไอออน  (ion channel)  และเอ็นไซม์หน่วยปฏิบัติงาน  (effector  enzyme) 

**หมายเหตุและอ้างอิง**
หมวดหมู่:สรีรวิทยา
การถ่ายโอน

การถ่ายโอน/การแปร (transduction) อาจหมายถึง- การถ่ายโอนสัญญาณ (signal transduction) เป็นกระบวนการทางเคมีหรือทางกายภาพโดยเป็นลำดับการทำงาน/ลำดับเหตุการณ์ในระดับโมเลกุล ที่โมเลกุลส่งสัญญาณ (ปกติฮอร์โมนหรือสารสื่อประสาท) จะเริ่มการทำงาน/ก่อสภาพกัมมันต์ของหน่วยรับ ซึ่งในที่สุดมีผลให้เซลล์ตอบสนองหรือเปลี่ยนการทำงาน- การถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction) เป็นการแปลงตัวกระตุ้นความรู้สึกจากรูปแบบหนึ่ง ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
ศักย์ตัวรับความรู้สึก

ศักย์ตัวรับความรู้สึก  หรือ  ศักย์เซลล์รับความรู้สึก (receptor potential)  เป็นศักย์หลายค่า (graded potential)  ประเภทหนึ่ง  เป็นความต่างศักย์ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์  (transmembrane potential difference) ของเซลล์รับความรู้สึก
ศักย์เซลล์รับความรู้สึกมักจะเกิดขึ้นโดยการถ่ายโอนความรู้สึก  (sensory transduction)  เป็นปรากฏการณ์การลดขั้ว  (depolarization) ที่เกิดจากการไหลเข้าของกระแสไฟฟ้า  ซึ่งมักจะลดระดับศักย์เยื่อหุ้มเซลล์  (membrane potential)  จนถึงขีดเปลี่ยนที่เริ่มการยิงศักยะงาน  (action potential)
ตัวอย่างของศักย์เซลล์รับความรู้สึกพบได้ที่ปุ่มรส  (taste bud)  ของลิ้น  เป็นที่ที่รสชาติแปลงเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟฟ้าแล้วส่งไปที่สมอง  เมื่อได้รับการกระตุ้นโดยรสชาติ  ปุ่มรสก็จะก่อให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทผ่านกระบวนการ exocytosis ใน ถุงไซแนปส์  (synaptic vesicle) ของเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนไซแนปส์  (presynaptic)  สารสื่อประสาทก็จะแพร่กระจายข้ามช่องไซแนปส์  (synaptic cleft)  ไปยังเยื่อหุ้มเซลล์หลังไซแนปส์  (postsynaptic)

**ดู**
ศักย์พัก  (resting potential)
*ศักยะงาน (action potential)
*ตัวรับความรู้สึก  (receptor cell)

**หมายเหตุและอ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวรับความรู้สึก
หมวดหมู่:ไฟฟ้าสรีรวิทยา
ลายเจ็นนารี

ในสมองมนุษย์  ลายเจ็นนารี  ("stria of Gennari" หรือ "band of Gennari" หรือ "line of Gennari" หรือ "bands of Baillarger")  เป็นแถบแอกซอนมีปลอกไมอีลินเข้าไปสู่ชั้น 4B ของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิจากชั้น 4Cα  โครงสร้างนี้มองเห็นด้วยตาเปล่าและอยู่ติดกับคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  แม้ว่าสปีชีส์อื่นจะมีเขตในสมองที่เรียกว่าคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  แต่ว่าบางพวกไม่มีลายเจ็นนารี

**แหล่งข้อมูลอื่นๆ**
 Band%20of%20Gennari

**หมายเหตุและอ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบประสาท
ปีกหลังของไขสันหลัง

ปีกหลัง ("posterior horn" หรือ "posterior cornu" หรือ "dorsal horn" หรือ "spinal dorsal horn") ของไขสันหลัง ("of spinal cord") เป็นส่วนของเนื้อเทาที่ยื่นออกไปทางด้านหลังของไขสันหลัง มีหน้าที่รับข้อมูลเกี่ยวกับความรู้สึกต่าง ๆ จากกาย รวมทั้งความสัมผัสเบา การรับรู้อากัปกิริยา (proprioception) และแรงสั่นสะเทือน ข้อมูลเกี่ยวกับความรู้สึกเหล่านี้มาจากหน่วยรับความรู้สึกที่ผิวหนัง กระดูก และข้อต่อ ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่มีตัวเซลล์อยู่ที่ปมประสาทรากหลัง (dorsal root ganglion)

**กายวิภาค**
ปีกเนื้อเทาด้านหลังแบ่งออกเป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นมีชื่อเป็นต้นว่า- Marginal lamina (ชั้น I)- Substantia gelatinosa (ชั้น II)- Nucleus proprius (ชั้น III และ IV)
ส่วนชั้นอื่น ๆ อยู่ในส่วนอื่น ๆ ของเนื้อเทาในไขสันหลัง นอกปีกหลังของไขสันหลัง

**ภาพต่าง ๆ**
หมวดหมู่:ประสาทกายวิภาคศาสตร์
หมวดหมู่:ไขสันหลัง
จิ้งจอกแร็กคูน

จิ้งจอกแร็กคูน (raccoon dog) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nyctereutes procyonoides อยู่ในวงศ์  Canidae อันเป็นวงศ์เดียวกับสุนัข  จัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในสกุล Nyctereutes ที่ยังดำรงสายพันธุ์อยู่

**ลักษณะและพฤติกรรม**
มีรูปร่างหน้าตาคล้ายแร็กคูนที่มีขนาดใหญ่ ขนตามลำตัวค่อนข้างยาว มีสีเทาเข้ม ลักษณะเด่นคือ มีสีดำคาดที่หน้าดูคล้ายหน้ากาก มีแถบสีน้ำตาลปนดำพาดจากไหล่ถึงขาหน้า ขนหางค่อนข้างยาวและฟูดูคล้ายหางของกระรอก บริเวณปลายหางมีสีดำ มีความยาวลำตัวและหัว 50-60 เซนติเมตร ความยาวหาง 18 เซนติเมตร น้ำหนัก 7.5 กิโลกรัม มีการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบตั้งแต่ทวีปยุโรป, รัสเซีย, ภาคตะวันออกของจีน, ญี่ปุ่น และตอนเหนือของเวียดนาม โดยมักอาศัยอยู่ตามป่าที่มีแหล่งน้ำหรือบริเวณหุบเขา มีพฤติกรรมในการรวมฝูงเป็นครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียว อาหารหลักได้แก่ ผลไม้, แมลง และสัตว์ฟันแทะขนาดเล็ก นก และไข่นก มักออกหากินในเวลากลางคืน และมีพฤติกรรมที่แปลก คือ ไม่ค่อยกระดิกหางเหมือนสัตว์ชนิดอื่น ๆ

**ชนิดย่อย**
จิ้งจอกแร็กคูน มีชนิดย่อยทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่- N. p. koreensis Mori, 1922 พบในเกาหลี - N. p. orestes Thomas, 1923 พบในมณฑลยูนนาน- N. p. ussuriensis Matschie, 1907 พบในตอนใต้ของไซบีเรีย - N. p. albus  Beard, 1904 พบในฮอกไกโด- N. p. viverrinus  Temminck, 1838 พบทั่วไปในญี่ปุ่น- N. p. procyonoides (Gray, 1834)  พบทั่วไปในทวีปเอเชีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:วงศ์สุนัข
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
จิ้งจอกแร็กคูนญี่ปุ่น

จิ้งจอกแร็กคูนญี่ปุ่น (Nyctereutes viverrinus) หรือ ทานูกิ (tanuki; pron) เป็นชนิดของวงศ์สุนัขเฉพาะถิ่นในประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นหนึ่งในสองชนิดในสกุล Nyctereutes ร่วมกับจิ้งจอกแร็กคูน (N. procyonoides) ที่มันเคยเป็นชนิดย่อย
จิ้งจอกแร็กคูนญี่ปุ่นมีขนาดหน้าท้องเล็กกว่าและมีขนน้อยกว่าจิ้งจอกแร็กคูนบนแผ่นดินใหญ่ และยังมีการพบทานูกิสีขาวที่หายากด้วย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ref=民俗誌大系- ref=民間信仰- ref=多田- ref=狸とその世界- ref=動物妖怪譚

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จิ้งจอกแร็กคูนญี่ปุ่น-  "Report: Nyctereutes procyonoides viverrinus" in the Integrated Taxonomic Information System
หมวดหมู่:Nyctereutes
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:วงศ์สุนัข

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:คติชนญี่ปุ่น
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013)

เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2013 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 27 แล้ว สถานที่จัดคือ ทีดีการ์เดน ในเมืองบอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013

**เบื้องหลัง**
ในศึกรอว์ (4 พฤศจิกายน 2013) ทริปเปิล เอช กับสเตฟานี แม็กแมน เรียก บิ๊กโชว์ ออกมาเคลียร์กัน และทริปเปิล เอชก็ถามว่านายต้องการอะไรกันแน่ บิ๊กโชว์บอกว่าเขาไม่ต้องการเงินหรอก แต่เขาอยากจะทำในสิ่งที่เขารัก อยากเป็นนักมวยปล้ำ ได้ปล้ำต่อหน้าแฟนๆ ทุกคน ทริปเปิล เอชโมโห แต่สเตฟานีบอกให้ใจเย็นๆ และเธอก็รับปากบิ๊กโชว์ ให้กลับเข้าทำงานเหมือนเดิม บิ๊กโชว์ยังเรียกร้องโบนัสก้อนโตด้วย แต่สุดท้ายก็บอกว่าเขาพูดเล่น เขาบอกแล้วว่าเงินน่ะไม่สำคัญหรอก แต่เขาอยากจะเป็นหน้าเป็นตาของสมาคม คราวนี้ สเตฟานีโมโห ไล่บิ๊กโชว์ให้ไปส่องกระจกดูตัวเองซะก่อน แต่ทริปเปิล เอชเข้ามาคุยอีกที คราวนี้บิ๊กโชว์บอกว่าขอชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่ทริปเปิล เอชไม่ยอมให้ และไล่บิ๊กโชว์ไปให้พ้น บิ๊กโชว์เดินจากไปและบอกว่าเตรียมเจอกับทนายความของเขาได้เลย เดี๋ยวจะไปยื่นหมายศาลให้บอร์ด WWE พรุ่งนี้เช้า ทริปเปิล เอชเลยจำใจต้องให้บิ๊กโชว์ชิงแชมป์ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ แต่ก็ถูกสั่งให้ปล้ำแฮนดิแคปกับเดอะชีลด์ และแรนดี ออร์ตัน แบบ 4 รุม 1 บิ๊กโชว์ยังพอสู้ได้ แต่แล้ว เคน ก็ใส่สูทผูกไทเดินออกมา แล้วก็ไปหยิบเก้าอี้โยนให้พวกออร์ตันใช้ฟาดบิ๊กโชว์ ทำให้กรรมการสั่งยุติแมตช์ให้บิ๊กโชว์ชนะฟาล์วไป หลังแมตช์ ออร์ตันกับเดอะชีลด์ ยังเล่นงานบิ๊กโชว์ต่อด้วยเก้าอี้และขั้นบันไดเหล็ก ก่อนจะลากไป Triple Powerbomb ลงบนโต๊ะผู้บรรยายเป็นการปิดรายการ
ในศึกรอว์ (28 ตุลาคม 2013) ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน ได้ถูก เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ลอบทำร้าย ในศึกรอว์ (11 พฤศจิกายน 2013) พังก์และไบรอัน ได้เจอกับ เดอะชีลด์ ผลปรากฏว่า ไฟในสนามดับลงและ อีริก โรแวน กับ ลู้ก ฮาร์เปอร์ มายืนอยู่บนเวที จากนั้นทั้งเดอะชีลด์ และไวแอ็ตต์แฟมิลี ก็ทะเลาะกันและก็ต่อยกันมั่วไปหมด เบรย์ ไวแอ็ตต์ กับ ดีน แอมโบรส มาเจรจากันแล้วตกลงจะร่วมมือกันกระทืบพังก์กับไบรอัน แต่พวก ดิ อูโซส์ กับ โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ วิ่งออกมาช่วยพังก์กับไบรอันไล่อัดสองทีมเหล่าร้ายกลับไปได้
ในศึกสแมคดาวน์ (15 พฤศจิกายน 2013) พังก์และไบรอัน ได้เจอกับ ไรแบ็ก และ เคอร์ติส แอ็กเซล สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะไฟในสนาบได้ดับลงอีกครั้ง และไวแอ็ตต์แฟมิลีก็โผล่มากลางเวที แต่พังก์กับไบรอันหายไปแล้ว ไวแอ็ตต์หาพังก์กับไบรอันไม่เจอ เลยจะไปอัดไรแบ็กกับแอ็กเซลแทน พังก์กับไบรอันโผล่ออกมาจากใต้เวทีแล้วเตะใส่พวกไวแอ็ตต์คนละทีก่อนจะวิ่งหนีไป
ในศึกรอว์ (18 พฤศจิกายน 2013) ได้มีการจัดแมตช์แทคทีม 12 คน ได้แก่ ซีเอ็ม พังก์, แดเนียล ไบรอัน, ดิ อูโซส์ (จิมมี และ เจย์ อูโซ), โคดี โรดส์ และ โกลดัสต์ เจอกับ เดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และ โรแมน เรนส์) และ เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี (เบรย์ ไวแอ็ตต์, อีริก โรแวน และ ลู้ก ฮาร์เปอร์) สุดท้ายเป็นทีมของพังก์ที่ชนะไป หลังแมตช์ เดอะเรียลอเมริกันส์ ออกมาช่วยกับพวกเหล่าร้ายรุมกระทืบพังก์กับไบรอัน แต่แล้ว เรย์ มิสเตริโอ ก็ออกมาช่วยไล่อัดพวกเหล่าร้ายตกเวทีไปหมด

**ผล**

**ลำดับการถูกกำจัดออก**

**ดูเพิ่ม**
 เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์- รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Survivor Series website-  Pro Wrestling Events website date=2012-11-25 
หมวดหมู่:เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:กีฬาในบอสตัน (รัฐแมสซาชูเซตส์)
Dalahäst

thumbnail
thumbnail
ม้าไม้เป็นประเพณีการแกะสลักรูปปั้นม้าที่มีต้นกำเนิดจาก Nusnäs, Mora,Dalarna ประเทศสวีเดน
ปัจจุบันม้าไม้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของ Dalarna และม้าส่วนใหญ่ถูกนำไปใช้เป็นของเด็กเล่น ม้าแกะสลักมีลักษณะสีแดงสดใส คาดลายด้วยสีฟ้า ขาว และน้ำตาล
Dalahästen เป็นหน่งในสัญลักษณ์ที่พบมากที่สุดในสวีเดน และยังเป็นวัฒนธรรมพ้นบ้านดังเดิมโดยเฉพาะอย่างยิ่งใสวีเดน

**ประวัติ**
ม้า Dala เริ่มผลิตตั้งแต่ยุค 1600 โดยทำเป็นเฟอร์นิเจอร์แกะสลักและยังเป็นของเล่นในบ้าน ม้าเริ่มมีผลผลิตและคุณภาพสูงเมื่อปลายยุค 1800 และต้นปี 1900 ใน Riksväg, Bergkarlås และ Vattnäs ม้าไม้ได้กลายเป็นอุตสาหกรรมของครอบครัว นิลส์โอลสัน เมื่อปี 1982 
เมื่อปี 1993 สหรัญอเมริกาได้จัดงานเวิลด์แฟร์นิวยอร์กขึ้น Dalarhästen เป็นตัวแทนจากสวีเดนเข้าร่วมงานและได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของสวีเดนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ม้า Dalahästen ที่ส่งไปยังนิวยอร์กมีขนาดใหญ่ถึง 3 เมตร น้ำหนัก 1000 กิโลกรัม Dala ขนาดเล็กถูกนำไปขายที่ร้านของที่ะลึก
Dala ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 68 70/Riksväg ใน Avesta ซึ่งมีมีขนาด 13 เมตร และได้เปิดตัวในปี 1989 ม้า Dala เป็นของที่ระลึกที่ขายดีที่สุดสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาสวีเดน Dala ทำรายได้ 24 ล้านดอลลาร์ต่อปี
รถไฟใต้ดินบราซิเลีย

รถไฟใต้ดินบราซิเลีย (Metrô do Distrito Federal) นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า เมโตร (Metrô) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในเขตกรุงบราซีเลีย ประเทศบราซิล ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟใต้ดินแห่งเฟเดอรัลดิสตริกต์ (Companhia do Metropolitano do Distrito Federal, Metro-DF) เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ปัจจุบันประกอบด้วย 24 สถานี 2 เส้นทาง รวมระยะทาง mi เปิดให้บริการระหว่างเวลา 06:00-23:30 น. ในวันจันทร์-เสาร์ และระหว่างเวลา 07:00-9:00 น. ในวันอาทิตย์

**เส้นทาง**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website date=2014-02-09 -  Distrito Federal Metro Model Train
บราซิเลีย
หมวดหมู่:การขนส่งในบราซิเลีย
เขตชูโอ (โอซากะ)

เขตชูโอ (ชูโอ-กุ) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด และศูนย์กลางของธุรกิจการเงินของโอซากะ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 8.88 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร 60,085 คน

**สถานที่สำคัญ**
 สถานกงสุลใหญ่ไทย ณ นครโอซากะ- อเมริกามูระ- โดตมโบริ- โรงละครแห่งชาติบุนระกุ- โอซากะบิสซิเนสปาร์ก- ปราสาทโอซากะ- ชินไซบาชิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Chūō-ku, Osaka-  เว็บไซต์ทางการ -  大阪市 中央区 
ชูโอ
รถไฟใต้ดินอาดานา

รถไฟใต้ดินอาดานา เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินระยะทาง 14 กิโลเมตร แนวเส้นทางเหนือ-ใต้ ผ่านใจกลางเมืองอาดานา มีจำนวน 13 สถานี สามารถขนส่งผู้โดยสารได้ 21,600 คนต่อเที่ยวต่อชั่วโมง ใช้เวลาเดินทางตลอดสาย 21 นาที

**เส้นทาง**
รถไฟฟ้าวิ่งข้ามแม่น้ำ
รถไฟใต้ดินอาดานา ระยะทาง 13.926 กิโลเมตร เป็นทางใต้ดิน 3.521 กิโลเมตร ทางยกระดับ 5.332 กิโลเมตร และทางเสมอระดับ 5.073 กิโลเมตร

**รายชื่อสถานี**
ทั้งหมด 13 สถานี แบ่งเป็นสถานีใต้ดิน 4 สถานี สถานียกระดับ 5 สถานี และสถานีระดับดิน 4 สถานี
แผนที่เส้นทาง
สถานี İstiklal

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Adana Metro schedule date=2011-05-17 - Network map to scale
อาดานา
รถไฟใต้ดินอัลมาเตอ

ภาพการก่อสร้างใน ค.ศ. 2007
รถไฟใต้ดินอัลมาเตอ (Алматы метрополитені / Almaty Metropolitenı; Алма-Атинский метрополитен) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วในอัลมาเตอ เมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคาซัคสถาน เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2011 โดยใช้งบประมาณก่อสร้าง 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และใช้เวลาก่อสร้างนานกว่า 23 ปี เป็นระบบรถไฟใต้ดินแห่งที่สองในภูมิภาคเอเชียกลาง โดยแห่งแรกคือรถไฟใต้ดินทาชเคนต์ในประเทศอุซเบกิสถาน
รถไฟใต้ดินสายแรกของระบบมีระยะทาง 8.56 กิโลเมตร ประกอบด้วยจำนวนสถานีทั้งหมด 9 สถานี นอกจากนี้ยังมีสายอื่น ๆ ที่กำลังก่อสร้างและเป็นโครงการ โดยเมื่อทุกสายสร้างเสร็จแล้วจะมีระยะทางรวมทั้งระบบ 45 กิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อระบบรถไฟใต้ดิน

**อ้างอิง**
  American Chamber of Commerce in Kazakhstan, Press Release on Construction date=2008-04-12 -  Detailed article on Construction, Expert Online, Стройка двух веков, Alia Shalabaeva, 11/7/05fix-attempted=yes  (Russian)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Almaty Metro Track Map-  UrbanRail on the Almaty Metro date=2012-07-17 -  Subways.net Almaty Metro date=2019-07-29 -  English Guide to the Almaty Metro date=2019-11-17 -   The Atlantic Cities - In Kazakhstan, A Beautiful, Futuristic New Subway System date=2012-02-18 

หมวดหมู่:การขนส่งในอัลมาเตอ