Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2018

การประกวดเพลงยูโรวิชั่น 2018 เป็นการประกวดครั้งที่ 63 ของรายการประกวดเพลงยูโรวิชั่น ซึ่งเป็นการจัดการแข่งขันครั้งแรกในฐานะเจ้าภาพของประเทศโปรตุเกส หลังจากที่ชนะเลิศการแข่งขันครั้งแรกเมื่อปีที่ผ่านมา (2017) ที่กรุงเคียฟ ประเทศยูเครน ด้วยเพลง "Amar Pelos Dois" ขับร้องโดย ซัลวาโดร์ ซูบรัล
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ อัลทีส อารีนา ในกรุงลิสบอนของโปรตุเกส โดยมีรอบการแข่งขันสามรอบ แบ่งเป็นรอบรองชนะเลิศสองรอบ ในวันที่ 8 และ 10 พฤษภาคม และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 12 พฤษภาคม ในการถ่ายทอดสดการแข่งขันทั้งสามรอบ มีพิธีกรทั้งหมด 4 คน ได้แก่  ฟิโลเมน่า เคาเตล่า, ซิลเวีย อัลเบอร์โต, ดานิเอล่า รูอา และ คาตาริน่า ฟูร์ตาโด
มีประเทศที่ส่งเพลงเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 43 ประเทศ โดยที่รัสเซียได้กลับเข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้ง หลังจากที่ถอนตัวไปเมื่อปีที่ผ่านมา และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2011 ที่ไม่มีประเทศใด ถอนตัวหรือไม่มาร่วมการแข่งขัน

**การประกวด**

**รอบรองชนะเลิศที่ 1**
มีประเทศที่จะทำการแข่งขันในกลุ่มนี้ทั้งหมด 19 ประเทศ และประเทศโปรตุเกส สเปน และสหราชอาณาจักร จะทำการโหวตให้คะแนนในกลุ่มนี้
 1.บางส่วนของเพลงเป็นภาษาฮีบรู
 2.ในบางส่วนของเพลงเป็นภาษาลิทัวเนีย ซึ่งนำไปร้องในรายการคัดเลือกระดับประเทศและ Pre-Party ที่เทลอาวีฟ แต่เพลงในช่องของรายการ เป็นภาษาอังกฤษตลอดทั้งเพลง และทางตัวแทนได้ยืนยันแล้วว่า เวอร์ชันที่มีภาษาลิทัวเนียจะถูกนำไปร้องในการแข่งขันวันจริง
 3.ถึงแม้ว่าเพลงจะมีชื่อเป็นภาษาสเปน แต่เนื้อร้องตลอดทั้งเพลงเป็นภาษาอังกฤษ

**รอบรองชนะเลิศที่ 2**
มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันในกลุ่มนี้ทั้งหมด 18 ประเทศ โดยที่ประเทศฝรั่งเศส เยอรมนี และอิตาลี จะทำการโหวตในกลุ่มนี้

**Final**
ประเทศที่จะทำการแข่งขันในรอบนี้มีทั้งหมด 26 ประเทศ โดยที่ทั้ง 43 ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันจะทำการโหวตลงคะแนนในรอบนี้

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website
หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:งานแสดงดนตรี
หมวดหมู่:การตรวจพิจารณาในประเทศจีน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000

หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
สวนสนามเยอรมัน–โซเวียตในเบรสต์-ลีตอฟสค์

การเดินสวนสนามทางทหารของเยอรมัน-โซเวียตในเบรสต์-ลีตอฟสค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1939
รถถังของโซเวียตเคลื่อนที่และทหารเยอรมันขับรถมอเตอร์ไซค์
ไฟล์:Armia Czerwona, Wehrmacht 22.09.1939 wspólna parada.jpg|thumb|เจ้าหน้าที่ของฝ่ายเยอรมัน-โซเวียตที่ได้เข้าร่วมพิธีเดินสวนสนามทางทหาร: พลเอกทหารราบ Mauritz von Wiktorin (ซ้าย), นายพลแห่งพลรถถัง ไฮนซ์ กูเดเรียน (กลาง) และ คอมบริค Semyon Krivoshein (ขวา)
พิธีสวนสนามกองทัพเยอรมัน–โซเวียตในเบรสต์-ลีตอฟสค์ (Deutsch-sowjetische Siegesparade in Brest-Litowsk, Совместный парад вермахта и РККА в Бресте) หมายถึงพิธีทางทหารที่ถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการโดยกองกำลังทหารของนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1939 ในช่วงระหว่างการบุกครองโปแลนด์ ในเมืองเบรสต์-ลีตอฟสค์ (Brześć nad Bugiem or Brześć Litewski เมื่อในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง ปัจจุบันเมืองเบรสต์อยู่ในเบลารุส) มันเป็นเครื่องหมายในการถอนกำลังของเยอรมันไปยังเส้นแบ่งเขตดินแดนตามที่ได้ตกลงกันเอาไว้ก่อนหน้านี้และส่งมอบเมืองและป้อมปราการของตนที่ยึดมาได้มอบให้แก่กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:การทัพโปแลนด์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
เกรย์ (หน่วยวัด)

เกรย์  (gray, สัญลักษณ์: Gy) เป็นหน่วยอนุพันธ์เอสไอสำหรับใช้วัดปริมาณการแผ่รังสีไอออไนซ์ (ionising radiation) และปริมาณการดูดซับพลังงานจากโฟตอนโดยอิเล็กตรอน  หนึ่งเกรย์มีค่าเท่ากับปริมาณพลังงานหนึ่งจูลที่ถูกดูดซับในสสารมวลหนึ่งกิโลกรัม ตั้งชื่อตามหลุยส์ ฮาโรลด์ เกรย์ นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ และเริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2518
ในระบบซีจีเอส ปริมาณการดูดซับพลังงานวัดในหน่วยแร็ด (rad) โดยที่ 1 rad มีค่าเท่ากับ 0.01 Gy หน่วยแร็ดนิยมใช้มากในสหรัฐอเมริกาแม้ว่าสถาบันแห่งชาติว่าด้วยมาตรฐานและเทคโนโลยี (NIST) จะขอร้องให้เลิกใช้เด็ดขาดก็ตาม

**นิยาม**
การดูดซับพลังงานจากกัมมันตภาพ หนึ่งเกรย์ มีค่าเท่ากับพลังงานหนึ่งจูล ที่ถูกดูดซับไว้ในสสารมวลหนึ่งกิโลกรัม เขียนเป็นหน่วยฐานได้ดังนี้

คณะกรรมการระหว่างชาติว่าด้วยการชั่งตวงวัด ระบุไว้ว่า เพื่อให้การจำแนกระหว่างปริมาณรังสีดูดซับ D และปริมาณรังสีสมมูล H เป็นไปได้สะดวกปราศจากความสับสนนั้น สมควรให้มีชื่อหน่วยที่เหมาะสม คือ เกรย์ แทนปริมาณพลังงานที่ถูกดูดซับจริง และซีเวอร์ต แทนพลังงานที่ถูกดูดซับเทียบเท่า ทั้งสองหน่วยเขียนได้เป็นจูลต่อกิโลกรัม

**ปริมาณอันเกี่ยวเนื่องกับการแผ่รังสี**
Graphic showing relationships between radioactivity and detected ionizing radiation
ตารางต่อไปนี้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการแผ่รังสี ทั้งที่เป็นหน่วยเอสไอและไม่เป็น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
หมวดหมู่:หน่วยวัด
หมวดหมู่:หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ
คูลอมบ์

คูลอมบ์ (coulomb ย่อ: C) เป็นหน่วยวัดประจุไฟฟ้าในระบบหน่วยระหว่างประเทศ ตั้งชื่อตามชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส สำนักงานชั่งตวงวัดระหว่างประเทศให้คำนิยามไว้ว่า หนึ่งคูลอมบ์ คือ ปริมาณประจุไฟฟ้าที่เกิดจากกระแสไฟฟ้าหนึ่งแอมแปร์คูณด้วยเวลาหนึ่งวินาที 

นอกจากนี้ หนึ่งคูลอมบ์ยังหมายถึงประจุไฟฟ้าที่สะสมในตัวเก็บประจุซึ่งมีความจุ 1 ฟารัด และวางต่อคร่อมความต่างศักย์ 1 โวลต์

ปริมาณประจุไฟฟ้า 1 C มีค่าเท่ากับจำนวนโปรตอน e=18 ตัว หรือ e=-5 mol ส่วน  −1 C มีค่าเท่ากับจำนวนอิเล็กตรอน e=18 ตัว

**นิยาม**
ระบบหน่วยระหว่างประเทศให้นิยามของหน่วยคูลอมบ์ไว้ว่าเป็นจำนวนประจุสะสมเนื่องจากกระแสไฟฟ้า 1 แอมแปร์ใน 1 วินาที หรือ  1 C = 1 A × 1 s. โดยที่ 1 วินาที มีความสัมพันธ์กับความถี่ของการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าจากอะตอมซีเซียม และกระแสไฟฟ้า 1 แอมแปร์ นิยามตามแรงระหว่างแท่งลวดที่มีกระแสไหลผ่าน ตามกฎแรงของแอมแปร์ (Ampère's force law)

**การแปลงหน่วยและข้อควรรู้**
 หนึ่งคูลอมบ์เป็นขนาดของประจุไฟฟ้า คิดเป็นจำนวนโปรตอนหรืออิเล็กตรอนอย่างหนึ่งอย่างใด e=18 ตัว อนึ่งค่า e=18 คือส่วนกลับของประจุมูลฐานหรือประจุต่อโปรตอน/อิเล็กตรอนหนึ่งตัว ซึ่งมีค่า e=−19- ปริมาณประจุไฟฟ้าต่อสสารหนึ่งโมล (ซึ่งมีปริมาณอนุภาคเท่ากับ 6.02223 ตัว หรือเท่ากับเลขอาโวกาโดร) คือค่าคงตัวของฟาราเดย์ มีค่าเท่ากับ u=คูลอมบ์เทียบเท่ากับอนุภาค 1.036 × NA−5  ตัว โดย NA เป็นเลขอาโวกาโดร- หนึ่งแอมแปร์-ชั่วโมง เท่ากับ 3600 C ∴ 1 mA⋅h = 3.6 C.- หนึ่งสแตตคูลอมบ์ (statC) ซึ่งเป็นหน่วยประจุไฟฟ้าในระบบซีจีเอส มีค่าเท่ากับ 3.3356-10 C หรือประมาณหนึ่งในสามของนาโนคูลอมบ์- ไฟฟ้าสถิตจากการถูวัตถุด้วยกันมีค่าเพียงระดับไมโครคูลอมบ์- ปริมาณประจุไฟฟ้าอันเนื่องมาจากสายฟ้ามีค่าประมาณ 15 C บางทีอาจสูงได้ถึง 350 C - ปริมาณประจุไฟฟ้าที่จ่ายจากแบตเตอรี่แอลคาไลน์ขนาด AA มีค่าประมาณ 5 kC = 5000 C ≈ 1400 mA⋅h

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยวัด
หมวดหมู่:หน่วยอนุพัทธ์เอสไอ
วรตราชัปเปรุมาฬโกยิล (กาญจิปุรัม)

วรตราชัปเปรุมาฬโกยิล (வரதராஜப் பெருமாள் கோயில்) หรือ วราธราชาเปรูมลมนเทียร (वराधराजा पेरूमल मन्दिर) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างอุทิศแด่พระวิษณุ ตั้งอยู่ในเมืองกาญจิปุรัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งใน 108 ทิพยเทสัม หรือเทวสถานพระวิษณุทั้ง 108 แห่งที่อาฬวารทั้งสิบสองเคยเสด็จเยือน เทวสถานตั้งอยู่ในย่านชานเมืองของกาญจิปุรัมซึ่งมีเทวสถานพระวิษณุตั้งอยู่อีกหลายแห่ง เชื่อกันว่า รามานุชะ ปราชญ์ฮินดูไวษณวะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดองค์หนึ่งของปรัชญาวิษิศตทไวตะ เคยอาศัยอยู่ที่เทวาลัยแห่งนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐทมิฬนาฑู
หมวดหมู่:โบสถ์พระวิษณุ
สถานีย่อย:ทวีปยุโรป/รู้หรือไม่

อุเว โรเซนเบิร์ก- ...อุเว โรเซนเบิร์ก (ในภาพ) นักออกแบบเกมชาวเยอรมัน เริ่มออกแบบเกมตั้งแต่อายุ 12 ปี และเป็นที่รู้จักจากเกมโบนันซา
*...ปีเอตะ งานสลักหินอ่อนของมีเกลันเจโล เคยถูกนักธรณีวิทยาที่มีอาการทางจิตใช้ค้อนทุบเสียหาย
*...หินอ่อนสีน้ำตาลแดงที่สร้างอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่สวนเทร็พทัวร์ ส่วนใหญ่ได้มาจากการทำลายอาคารทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์- ...คาฮูท!เป็นแพลตฟอร์มการเรียนรู้ผ่านเกมที่มีผู้เล่นมากกว่า 50 ล้านคนในกว่า 180 ประเทศ
*...ยุทธการยึดปราสาทอิทเทอร์เป็นการต่อสู้เพียงครั้งเดียวในสงครามโลกครั้งที่สองที่ทหารอเมริกันและเยอรมันสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน- ...กาเรล ชาเปก นักเขียนชาวเช็ก เป็นผู้ริ่เริ่มใช้คำว่า "robot"- ... ในสหราชอาณาจักรทุกครัวเรือนที่รับชมโทรทัศน์ไม่ว่าผ่านอุปกรณ์ใดและช่องทางใดต้องซื้อใบอนุญาตรับโทรทัศน์ราคา 145.50 ปอนด์ต่อครัวเรือนต่อปีสำหรับการรับชมในระบบสี คดีรับชมโทรทัศน์โดยไม่ได้รับอนุญาตมีมากถึงราวหนึ่งในสิบของคดีในศาลแขวง
อันเรียลเอนจิน

อันเรียลเอนจิน (Unreal Engine) เป็นเกมเอนจินที่พัฒนาขึ้นโดยบริษัท Epic Games ของสหรัฐ เปิดตัวครั้งแรกในปีค.ศ. 1998 บนเกม Unreal แม้ว่าเกมนี้จะถูกพัฒนามาสำหรับเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง แต่เกมเอนจินนี้ก็ประสบความสำเร็จกับแนวเกมอื่นๆด้วย อาทิ เกมแนวลอบฆ่า (stealth), เกมต่อสู้ (fighting), เกมออนไลน์แบบเล่นตามบทบาท (MMORPG) และเกมเล่นตามบทบาท (RPG) เกมเอนจินนี้ใช้ภาษา C++ ซึ่งเป็นภาษาที่สะดวกและถูกใช้งานอย่างแพร่หลายโดยนักพัฒนาเกมในปัจจุบัน อันเรียลเอนจินได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็น "เกมเอนจินที่ประสบความสำเร็จสูงสุด"
อันเรียลเอนจินรุ่นปัจจุบัน คือ Unreal Engine 5 ที่ถูกปล่อยให้ใช้งานในปี 2021 รุ่นที่สี่นี้ถูกออกแบบมาสำหรับ Microsoft Windows, macOS, Linux, SteamOS, HTML5, iOS, Android, นินเท็นโดสวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และ เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์วัน, Magic Leap One ตลอดจนอุปกรณ์เวอร์ชวลเรียลลิตี

**ดูเพิ่ม**
 โกโด (เกมเอนจิน)- ฟรอสต์ไบต์ (เกมเอนจิน)- ยูนิตี (เกมเอนจิน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกมเอนจิน
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2541
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 8

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 8 (U.S. Route 8 หรือ US 8) เป็นทางหลวงสหรัฐสายหนึ่งที่พาดผ่านในแนวตะวันออก–ตะวันตกด้วยระยะทาง 0 เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในรัฐวิสคอนซิน เชื่อมต่อจากอินเตอร์สเตต 35 ในเมืองฟอเรสต์เลก รัฐมินนิโซตา ถึงทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 ที่เมืองนอร์เวย์ ในคาบสมุทรตอนเหนือของรัฐมิชิแกน ใกล้กับพรมแดนรัฐวิสคอนซิน ลักษณะเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางเดี่ยว ยกเว้นในช่วงสั้น ๆ ที่มีลักษณะเป็นฟรีเวย์ในรัฐมินนิโซตา ได้แก่ บริเวณเมืองฟอเรสต์เลก และในรัฐวิสคอนซิน ได้แก่ บริเวณสะพานข้ามแม่น้ำเซนต์ครอย และบริเวณเมืองไรน์แลนเดอร์ ทางหลวงสายนี้กำกับดูแลโดยกรมการขนส่งรัฐมินนิโซตา รัฐวิสคอนซิน และรัฐมิชิแกน
มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงสายนี้เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 พร้อมกันกับทางหลวงสหรัฐทุกสาย ในเวลานั้น ทางหลวงสายนี้มีเส้นทางระหว่างเมืองฟอเรสต์เลก รัฐมินนิโซตา สิ้นสุดที่เมืองเพมไบน์ รัฐวิสคอนซิน และมีแผนต่อเส้นทางถึงเมืองพาวเวอส์ รัฐมิชิแกน ตั้งแต่นั้นมาก็มีการเปลี่ยนแปลงเส้นทางหลายครั้ง โดยเคยมีการเปลี่ยนปลายทิศตะวันตกของทางหลวงไปยังมินนีแอโพลิส ก่อนที่จะเปลี่ยนให้กลับมาสิ้นสุดที่เมืองฟอเรสต์เลกแทน ส่วนปลายทิศตะวันออกก็ได้เปลี่ยนจากแผนที่วางไว้ว่าจะสิ้นสุดที่เมืองพาวเวอส์ มาเป็นที่เมืองนอร์เวย์แทน

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Taylors Falls.JPG|สะพานทางหลวงสหรัฐหมายเลข 8 ข้ามแม่น้ำเซนต์ฟรอย
ไฟล์:US Route 8 Rural Lincoln County Wisconsin.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 8 ในลินคอล์นเคาน์ตี รัฐวิสคอนซิน
ไฟล์:US8EastTerminusNorwayMichiganNov2009.jpg|ปลายทิศตะวันออกที่เมืองนอร์เวย์
ไฟล์:US8 Junction US51 Looking East.jpg|จุดตัดกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 51

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
08
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิชิแกน
วิทยาต่อมไร้ท่อ

วิทยาต่อมไร้ท่อ (endocrinology; มาจากภาษากรีกโบราณ ἔνδον, endon, "ภายใน"; κρίνω, krīnō, "แยก"; และ -λογία, -logia) เป็นสาขาหนึ่งของชีววิทยาและแพทยศาสตร์ว่าด้วยระบบต่อมไร้ท่อ โรคของระบบต่อมไร้ท่อ และการหลั่งสิ่งที่เรียก ฮอร์โมน นอกจากนี้ยังศึกษาบูรณาการและการเจริญ การเพิ่มจำนวน การเติบโตและการเปลี่ยนไปทำหน้าที่เฉพาะ (differentiation) และกัมมันตภาพทางจิตวิทยาหรือพฤติกรรมของเมแทบอลิซึม การเจริญเติบโต การทำหน้าที่ของเนื้อเยื่อ การหลับ การย่อย การหายใจ การขับถ่าย อารมณ์ ความเครียด การหลั่งน้ำนม การเคลื่อนไหว การสืบพันธุ์และการรับรู้สัมผัสที่เกิดจากฮอร์โมน สาขาเฉพาะทางได้แก่ วิทยาต่อมไร้ท่อพฤติกรรมและวิทยาต่อมไร้ท่อเปรียบเทียบ
ระบบต่อมไร้ท่อประกอบด้วยหลายต่อมในส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย ซึ่งหลั่งฮอร์โมนเข้าสู่กระแสเลือดโดยตรงโดยไม่ผ่านระบบท่อ ฮอร์โมนมีหน้าที่และกลไกการออกฤทธิ์หลายอย่าง ฮอร์โมนชนิดหนึ่งมีผลหลายอย่างต่ออวัยวะเป้าหมาย และในทางกลับกันอวัยวะเป้าหมายหนึ่งอาจได้รับผลจากฮอร์โมนมากกว่าหนึ่งชนิด
หมวดหมู่:ระบบต่อมไร้ท่อ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 (U.S. Route 13 หรือ US 13) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1926 มีระยะทาง km มีเส้นทางจากอินเตอร์สเตต 95 ตอนเหนือของเมืองเฟย์เอตต์วิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ถึงโบโรมอร์ริสวิลล์ ชานเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ทางหลวงเส้นนี้ผ่านทั้งหมด 5 รัฐ ส่วนใหญ่อยู่ในเขตที่ราบชายฝั่งแอตแลนติก มีเส้นทางขนานกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก และใกล้ชายฝั่งมากกว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ชนบท ยกเว้นในพื้นที่แฮมป์ตันโรดส์ และบริเวณปลายทิศเหนือของทางหลวงในรัฐเดลาแวร์และรัฐเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้ทางหลวงเส้นนี้ยังเป็นทางหลวงสายสำคัญในคาบสมุทรเดลมาร์วา และมีเส้นทางผ่านสะพานและอุโมงค์อ่าวเชซาพีกเพื่อเชื่อมต่อไปยังรัฐเวอร์จีเนีย

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:2017-07-12 11 23 10 View south along U.S. Route 13 (Chesapeake Bay Bridge-Tunnel) crossing the North Channel of the Chesapeake Bay in Northampton County, Virginia.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ผ่านสะพานและอุโมงค์อ่าวเชซาพีก
ไฟล์:US-13N&US-9E.jpg|จุดเริ่มต้นของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 แยกออกจากทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ทางฝั่งตะวันออก ใกล้เมืองลอเริล รัฐเดลาแวร์
ไฟล์:Mayfair.JPG|ทางแยกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 (ถนนแฟรงก์ฟอร์ด) และทางหลวงรัฐเพนซิลเวเนียหมายเลข 73 (ถนนคอตต์แมน) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฟิลาเดลเฟีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Endpoints of U.S. Highway 13
13
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเดลาแวร์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2561 เมษายน 6

*เฟซบุ๊กประกาศว่าเพจที่เป็นที่นิยมต้องทำการยืนยันตัวตน เพื่อป้องกันการเผยแพร่ข่าวปลอมและการโฆษณาชวนเชื่อ (บีบีซี)
}
กินหวุ่นมินจี

กินหวุ่นมินจี อูกาวง์ (ကင်းဝန်မင်းကြီး ဦးကောင်း, 3 กุมภาพันธ์ 1822 — 30 มิถุนายน 1908) อัครมหาเสนาบดีในช่วงรัชสมัย พระเจ้ามินดงและพระเจ้าธีบอ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการผลัดดันให้พม่ามีการปกครองแบบระบอบประชาธิปไตยมากขึ้น เขาและอีกหลายคนจึงถูกกล่าวหาว่ายอมแพ้ต่ออังกฤษใน สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม

**เบื้องหลัง**
กินหวุ่นมินจีเกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1822 มีชื่อเมื่อแรกเกิดว่า หม่องชิน เป็นบุตรชายของอูโม ทหารชั้นผู้น้อยในกองทัพซึ่งตามธรรมเนียมแล้วเขาต้องเป็นทหารตามบิดาแต่เขาได้หนีการเกณฑ์ทหาร โดยออกบวชเป็นภิกษุมีฉายาทางธรรมว่า อโลกา ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมือง อมรปุระ และจำพรรษาอยู่ที่อารามบากะยา
หมวดหมู่:ขุนนางพม่า
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โก้นบอง
เบียทริซแห่งฟาลเกนบวร์ก

เบียทริซแห่งฟาลเกนบวร์ก (Beatrice of Falkenburg; ค.ศ. 1254 – 17 ตุลาคม ค.ศ. 1277) เป็นคู่สมรสคนที่สามของริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์และราชินีของชาวโรมันแต่ในนาม พระองค์มีพระชันษา 15 ปีในตอนที่เสกสมรสกับเจ้าชายอังกฤษวัย 60 ปีที่ได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นพระสวามีที่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์เป็นอย่างมาก แม้อายุจะต่างกัน แต่เบียทริซสิ้นพระชนม์หลังพระองค์เพียง 5 ปี ในอังกฤษ ตอนมีพระชันษา 23 ปี

**ภูมิหลัง**
หนึ่งในบุตรหลายคนของเคานต์เธโอดอริคที่ 2 แห่งฟาลเกนบวร์ก (Dirk II van Valkenburg) กับแบร์ทาแห่งลิมบวร์ก เบียทริซเกิดในตระกูลชนชั้นสูงมูซ-ไรน์ลันท์ บิดาของพระองค์เป็นผู้สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์จักรวรรดิแห่งเยอรมนีของริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์หลังการราชาภิเษกของริชาร์ดในอาเคน อาของพระองค์ แองเกิลเบิร์ตที่ 2 แห่งฟาลเกนบวร์ก อาร์ชบิชอป-ผู้คัดเลือกแห่งโคโลญ ไม่ได้ภักดีหรือสนใจในตัวริชาร์ดแม้แต่น้อย แต่เมื่อเขาถูกจำคุกในช่วงโกลาหล ในตอนที่การเสนอตัวของริชาร์ดถูกคัดค้านโดยอัลฟองโซที่ 10 แห่งคาสตีล ที่ได้รับเลือกจากแซ็กโซนี, บรันเดนบวร์ก และเทรียร์ ริชาร์ดตัดสินใจที่จะคืนอิสรภาพให้กับเขา ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1268 กษัตริย์พร้อมกับเคานต์แห่งฟาลเกนบวร์กบุกโคโลญ เพื่อที่จะกำราบให้ราบคาบ บิดาของเบียทริซถูกฆ่าในการสู้รบ ส่วนอาของพระองค์งคงถูกจำคุก

**การแต่งงานและการเป็นราชินี**
ในช่วงของการขัดแย้ง ริชาร์ดหลงใหลได้ปลื้มเบียทริซที่ตอนนั้นมีพระชันษา 15 ปีและเป็นที่เลื่องลือด้านความงาม ด้วยความกังวลในความปลอดภัยของเบียทริซ ริชาร์ดพาเบียทริซไปหาอาทางฝั่งของบิดา ฟิลิปแห่งโบลานเดน-โฮเฮนเฟล์ส และเริ่มการเจรจาเรื่องการแต่งงานกับเบียทริซ เบียทริซกลายเป็นพระชายาคนที่สามของพระองค์และราชินีของชาวโรมันในไกเซอร์สเลาเทิร์นเมื่อ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1269 การตายของบิดาและการถูกจำคุกอย่างไร้ความหวังของอาผู้ทรงอำนาจทำให้เบียทริซไม่ใช่หมากทางการเมือง ริชาร์ดแต่งงานกับพระองค์เพียงเพราะหลงเสน่ห์พระองค์และไม่สามารถแยกจากพระองค์ได้แม้แต่ค่ำคืนเดียว แต่อย่างไรก็ดี นักเขียนพงศาวดาร โธมัส ไวก์ส ย้ำชัดถึงความสำคัญทางการเมืองของการแต่งงาน: เบียทริซเป็นชาวเยอรมัน ซึ่งจะช่วยให้กษัตริย์อังกฤษของเยอรมันใกล้ชิดกับไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินและอาณาจักรของพระองค์มากขึ้น
การไม่ได้รับเชิญให้ไปโรมเพื่อรับการราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของสามีภรรยาทำให้ริชาร์ดประกาศว่าพระองค์อยากให้เบียทริซได้เห็นดินแดนของพระองค์ในอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ไพศาลและเดินทางออกจากเยอรมนี ทั้งคู่ไปถึงโดเวอร์เมื่อ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1269 แต่ไม่ได้กลับไปที่เยอรมนีอีก

**การเป็นม่าย**
พระราชินีเบียทริซกลายเป็นม่ายในปี ค.ศ. 1272 สองสามีภรรยาไม่มีพระโอรสธิดา พระสวามีของพระองค์ถูกฝังเคียงข้างพระชายาคนที่สอง ซ็องเจียแห่งโพรว็องซ์ แต่เบียทริซอาจจัดแจงให้ฝังหัวใจของริชาร์ดที่โบสถ์นิกายฟรานซิสกันที่เกรย์ไฟรอาร์ส อ็อกฟอร์ด พระองค์ใช้ชีวิตแบบเปิดเผยตัวตน แทบไม่ปรากฏตัวในบันทึกทางประวัติศาสตร์ พระเชษฐาของพระสวามีของพระองค์ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ ส่งของขวัญมาให้พระองค์ใน ค.ศ. 1272 เช่นเดียวกับพระนัดดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ใน ค.ศ. 1276 พระองค์ผิดใจกับพระโอรสเลี้ยง เอ็ดมุนด์ เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์คนที่ 2 เรื่องส่วนแบ่งในสินสมรสของมารดา ซ็องเจีย แต่ก็ได้รับข้อยุติในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 พระองค์สิ้นพระชนม์ตอนมีพระชันษา 23 ปี เมื่อ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1277 ถูกฝังที่เกรย์ไฟรอาร์ส อ็อฟอร์ด ในฐานะราชินีแห่งเยอรมนี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงอังกฤษ
หมวดหมู่:ชนชั้นขุนนางชาวดัตช์
หมวดหมู่:พระราชินีคู่สมรสเยอรมัน
สังคมไร้เงินสด

สังคมไร้เงินสด (cashless society) เป็นคำอธิบายภาวะทางเศรษฐกิจที่ธุรกรรมทางการเงินมิได้ดำเนินการด้วยเงินในรูปธนบัตรหรือเหรียญที่จับต้องได้ แต่เป็นการโอนสารสนเทศดิจิทัล (ปกติเป็นตัวแทนอิเล็กทรอนิกส์ของเงิน) ระหว่างภาคีผู้ทำธุรกรรม ธุรกรรมไร้เงินสดสามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้เงินตราดิจิทัลอย่างบิตคอยน์ 
มโนทัศน์ดังกล่าวมีการอภิปรายการกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากโลกกำลังเผชิญการใช้วิธีการดิจิทัลบันทึก จัดการ และแลกเปลี่ยนเงินในการค้า การลงทุนและชีวิตประจำวันอย่างรวดเร็วเพิ่มขึ้นในหลายส่วนของโลก และธุรกรรมซึ่งเดิมต้องใช้เงินสดปัจจุบันใช้วิธีอิเล็กทรอนิกส์แทน ปัจจุบันบางประเทศตั้งข้อจำกัดธุรกรรมและค่าธุรกรรมขั้นสูงที่สามารถชำระด้วยวิธีนอกเหนือจากอิเล็กทรอนิกส์ได้ตามกฎหมาย

**ดูเพิ่ม**
 เศรษฐกิจดิจิทัล- สกุลเงินดิจิทัล (cryptocurrency)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การเงินระหว่างประเทศ
ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช

ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช (Duarte Fernandes; คริสต์ศตวรรษที่ 16) เป็นนักการทูตและนักสำรวจชาวโปรตุเกส และเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีในสยามเมื่อ ค.ศ. 1511 เขาเดินทางเข้ามาเพื่อปฏิบัติภารกิจทางการทูตที่อาณาจักรอยุธยา (ราชอาณาจักรสยาม) หลังจากที่โปรตุเกสเข้าพิชิตมะละกา

**ประวัติ**
ดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช เป็นกะลาสีชาวโปรตุเกส เกิดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ฟือร์นังดึชเป็นคริสเตียนใหม่ซึ่งเป็นคำเรียกบุคคลที่สืบเชื้อสายมัวร์หรือยิวในสมัยนั้น ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1500 ฟือร์นังดึชเดินทางไปมะละกาในฐานะส่วนหนึ่งของการเดินเรือครั้งแรกของดีโยกู ลอปึช ดึ ซึไกรา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1509 เมื่อเหล่ากะลาสีเริ่มกังวลว่าการเดินทางครั้งนี้จะทำให้กลับโปรตุเกสช้าลง กะลาสีหลายคนจึงพยายามบังคับดึ ซึไกรา ให้นำเรือกลับบ้าน หลังแผนการทำลายการสำรวจล้มเหลว ฟือร์นังดึชเป็นหนึ่งในชาวโปรตุเกสสิบเก้าคนที่ถูกจับที่มะละกา ด้วยอุปนิสัยที่เป็นมิตรทำให้เขารอดพ้นจากชะตากรรมของผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่น ๆ เขาร่วมกับรุย ดึ อาราอูฌู รวบรวมความรู้เกี่ยวกับวัฒนธรรมของภูมิภาค และกลายเป็นทูตของอาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ ในช่วงนั้นเขาได้เรียนรู้ภาษามลายูอยู่บ้าง
ใน ค.ศ. 1511 ชาวโปรตุเกสพิชิตมะละกา เมื่อรู้ว่าราชอาณาจักรสยามก็อ้างสิทธิ์ดินแดนในมะละกา อัลบูแกร์กึจึงส่งฟือร์นังดึชพร้อมคณะผู้แทนทางทูตไปยังราชสำนักของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่ออธิบายว่าเหตุใดโปรตุเกสถึงยึดมะละกา เพื่อแสดงอำนาจของจักรวรรดิโปรตุเกส และเพื่อเริ่มความสัมพันธ์ทางการค้าระหว่างโปรตุเกสกับอยุธยา เขาถูกส่งไปพร้อมกับกัปตันชาวจีนสองคนและกลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางมาถึงสยาม โดยเขาประสบความสำเร็จในการสถาปนาความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างราชอาณาจักรโปรตุเกสกับราชอาณาจักรสยาม แล้วกลับมาพร้อมทูตสยามซึ่งนำของขวัญและจดหมายมาให้แก่อัลบูแกร์กึและถวายแด่พระมหากษัตริย์โปรตุเกส ห้าปีหลังจากการติดต่อครั้งแรกนั้น อยุธยาและโปรตุเกสบรรลุข้อตกลงทำสนธิสัญญาที่อนุญาตให้โปรตุเกสเข้ามาค้าขายในอาณาจักรได้

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Donald Frederick Lach, Edwin J. Van Kley, "Asia in the making of Europe", p. 520-521, University of Chicago Press, 1994, 978-0-226-46731-3
หมวดหมู่:ทูตโปรตุเกส
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตโปรตุเกสประจำประเทศไทย
หมวดหมู่:นักสำรวจเอเชีย
หมวดหมู่:ไม่ทราบปีเกิด
หมวดหมู่:ไม่ทราบปีเสียชีวิต
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวโปรตุเกส
โบอัก

โบอัก มีชื่อทางการว่า เทศบาลโบอัก (Bayan ng Boac) เป็นเทศบาลระดับที่หนึ่ง และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดมารินดูเก ประเทศฟิลิปปินส์ โดยในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 54,730 คน โดยมีย่านธุรกิจที่สำคัญในเขตบารังไกย์ซันมีเกล, มูรัลโลน และเมอร์คาโด เป็นที่ตั้งของสำนักงานและสถานศึกษาหลายแห่ง

**การขนส่ง**
ท่าเรือไลย์ไลย์- รถโดยสารประจำทาง เชื่อมต่อระหว่างโบอักกับเกซอนซิตีและมากาตี ผ่านทางเรือข้ามฟาก- รถจี๊ปนีย์ เชื่อมต่อกับเทศบาลใกล้เคียง- รถสามล้อ
สะพานบิกลัง-อาวา เป็นสะพานที่ยาวที่สุดในจังหวัด เชื่อมต่อระหว่างบารังไกย์ตัมปุส และบารังไกย์บันตัด

**เมืองฝาแฝด**
 PHI ตายาบัส, จังหวัดเกซอน, ประเทศฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Philippine Standard Geographic Code- 2000 Philippine Census Information- Total Population by Province, City, Municipality and Barangay as of August 1, 2007- Local Governance Performance Management System
หมวดหมู่:จังหวัดมารินดูเก
หมวดหมู่:เมืองในเขตมีมาโรปา
ฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ

ฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศบูร์กินาฟาโซ อยู่ภายใต้การควบคุมสหพันธ์ฟุตบอลบูร์กินาบี ก่อนหน้านั้นเคยรู้จักกันในชื่อ ฟุตบอลทีมชาติอัปเปอร์วอลตา และเปลี่ยนชื่อมาเป็นบูร์กินาฟาโซในปี ค.ศ. 1984 ตามการเปลี่ยนชื่อประเทศ บูร์กินาฟาโซจบอันดับที่สี่ในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 1998 ในฐานะเจ้าภาพ ส่วนผลงานที่ดีที่สุดคือการจบอันดับรองชนะเลิศในปี 2013

**สถิติการแข่งขัน**

**ฟุตบอลโลก**

**แอฟริกาคัพออฟเนชันส์**

**สถิติผู้เล่น**
ตัวหนา หมายถึง ผู้เล่นที่ยังเล่นอยู่ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  L'actualité du Burkina-  ทีมชาติบูร์กินาฟาโซ date=2018-07-09  ที่ ฟีฟ่า.คอม
บ

ฟ
ปล้นมหากาฬ

ปล้นมหากาฬ (Parker) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี 2013 แนวแอคชั่น กำกับโดย เทย์เลอร์ แฮ็คฟอร์ด นำแสดงโดย เจสัน สเตธัม, เจนนิเฟอร์ โลเปซ, ไมเคิล ชิคลิส, บ็อบบี แคนนาเวล, นิค โนลเต้

**เนื้อเรื่องย่อ**
พาร์คเกอร์ ถือเป็นมือหนึ่งในเรื่องการโจรกรรม เขามีทั้งไหวพริบและฝีมือการต่อสู้ และยังเชี่ยวชาญในเรื่องการวางแผนปล้นที่ไม่มีใครคาดคิด สิ่งเดียวที่เขาต้องการก็คือลูกมือที่เชื่อใจได้ อย่างไรก็ตามการโจรกรรมครั้งล่าสุดของเขากลับไม่เป็นอย่างที่คาด เมื่อ พาร์คเกอร์ ตัดสินใจทำงานร่วมกับ มีแลนเดอร์ หัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ที่ตัดสินใจหักหลังเขาหลังจากจบงาน และปล่อยให้ พาร์คเกอร์ นอนรอความตายอยู่ข้างถนน หลังจากที่ พาร์คเกอร์ เอาตัวรอดจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิด เขาก็มีเป้าหมายในการล้างแค้นกลุ่มคนที่หักหลังเขา โดยเขาก็ไล่ตามจนมาถึงปาล์มบีช โดยปลอมตัวเป็นเศรษฐีจากเท็กซัสที่กำลังหาซื้อบ้าน ซึ่งก็ทำให้เขาได้รู้จักกับ เลสลี่ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังมีปัญหาเรื่องหนี้สิน ด้วยความช่วยเหลือของเธอ พาร์คเกอร์ ก็ได้ล่วงรู้ถึงแผนการปล้นเครื่องเพชรมูลค่ากว่า 50 ล้านเหรียญของ มีแลนเดอร์ ซึ่งก็ทำให้เขาตัดสินใจที่จะซ้อนแผนปล้นอีกที เพื่อล้างแค้นในสิ่งที่พวกมันได้ทำกับเขา

**นักแสดง**
 เจสัน สเตธัม รับบท ปาร์คเกอร์/ เดเนียล ปาร์มิตต์- เจนนิเฟอร์ โลเปซ รับบท เลสลี่ ร็อดเจอร์- ไมเคิล ชิคลิส รับบท มีแลนเดอร์- บ็อบบี แคนนาเวล รับบท เจค เฟอร์แนนเดซ- บ็อบบี แคนนาเวล รับบท คาร์ลสัน- นิค โนลเต้ รับบท เฮอร์ลีย์ - คลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ รับบท รอส- แพตตี ลูโปน รับบท แอสเซนเชียน- การ์โลส คาร์รัสโก รับบท นอร์ท- มิคาห์ เอ. ฮาว์พแมน รับบท ออกัส ฮาร์ดวิค- เอมมา บูธ รับบท แคลร์- Nick Nolte as Hurley- ดาเนียล เบิร์นฮาร์ด รับบท ครูล- แด็กซ์ ริกส์- บิลลี สลัตเทอร์ รับบท เบ็น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website date=2019-10-08 - 1904996- parker_2012- parker- id = parker- 6680
อู๋ซิน จอมขมังเวทย์

อู๋ซิน จอมขมังเวทย์  (t=無心法師 Wu Xin: The Monster Killer) เป็นละครโทรทัศน์ที่ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2015 นำแสดงโดย เอลวิส ฮัน, จีน่า จิน, เซบริน่า เฉิน, จาง รั่วหยุน, เอียน หวัง, สุย หยงเหลียง และยังมีนักแสดงชาวไทยไปร่วมแสดงด้วยคือ ไมค์ ดิ แองเจลโล่ ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี ในไทย

**เนื้อเรื่องย่อ**
อู๋ซิน...ไม่รู้ว่าตนเองมาจากที่ใด  และก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ใด โดยพเนจรท่ามกลางเวลาที่ไร้ขอบเขตและไม่มีที่สิ้นสุด  อู๋ซินนั้นด้านหนึ่งต้องเผชิญเหตุการณ์มากมาย ด้านหนึ่งต้องเผชิญกับความรัก เพื่อไขว่คว้าหาความรัก รัชสมัยของถงจื้อฮ่องเต้ อู๋ซินพาหญิงคนรักซ่อนตัวอยู่ในป่า  แต่เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐหญิงคนรักก็แก่ตาย  และด้วยความที่ยากจน เพื่อที่มีชีวิตต่อไป อู๋ซินจำเป็นต้องสวมรอยเป็นหลวงจีนอาศัยอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง ดำรงชีวิตอยู่ต่อไป...

**นักแสดงนำ**

**นักแสดงหลัก**
เอลวิส ฮัน รับบท อู๋ ซิน
*จีน่า จิน รับบท หลี่ หยูหยา
*เซบริน่า เฉิน รับบท หยู ฉีหลัว
*จาง รั่วหยุน รับบท จาง เซียนจง
*เอียน หวัง รับบท กู่ ซ่วนอู๋
*ไมค์ ดิ แองเจลโล่ รับบท ไป๋ หลิวหลี่
*สุย หยงเหลียง รับบท ฉู เสินฉี

**นักแสดงรอง**
อี้ หนิง รับบท แม่บ้านของหยู ฉีหลัว/ผีผมยาว
*คง เหลียนซุน รับบท มิสเตอร์ซู่
*ซื่อ เสี่ยวฉิน รับบท มิสซู่
*หวัง ฉุนหยวน รับบท หวง ต้าเซียน
*กง ฟางหมิน รับบท มิสเตอร์หยู
*ลิลลี่ หยวน รับบท มิสหยู
*หม่า เซียงอี้ รับบท ภรรยาคนที่ 8 ของจาง เซียนจง
*โป๋ หง รับบท แม่ของต้วน ซานเหลียง
*มิกุ จาง รับบท ต้วน ซานเหลียง
*อู๋ เหลียนเจิ้ง รับบท พ่อของหลี่ หยูฟา
*หวัง ฉวง รับบท อู๋ เซี่ยวซู่
*เจ้า เคอ รับบท มิสอู๋
*เจียง จงเว่ย รับบท ไป่ เหวินหลิว

**เพลงประกอบ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
4409784- Wu Xin The Monster Killer Official Weibo website - Wu Xin The Monster Killer Official Sohu website - Wu Xin The Monster Killer Official GTV website date=2016-01-04  - Wu Xin The Monster Killer Official TVB website 

**ลำดับรายการโทรทัศน์==
แม่แบบ:EditAtWikidata/doc

เทมเพลตเพื่อแสดงไอคอนที่มีคำแนะนำเครื่องมือเช่น "แก้ไขที่วิกิสารสนเทศ"- ไอคอนจะเชื่อมโยงกับรายการในวิกิสนเทศสำหรับบทความที่วางไว้- pid ลิงค์จะสามารถปรับเปลี่ยนให้ชี้ไปที่คุณสมบัติเฉพาะในรายการวิกิสนเทศโดยการจัดหาพารามิเตอร์ที่มีตัวเลือกต่างๆ- ข้อความนี้จะแสดงขึ้นเฉพาะเมื่อไม่ได้ระบุ local_parameter เช่น เมื่อเรียกจากภายในเทมเพลตสามารถเข้ารหัสได้เพื่อไม่ให้แสดงไอคอน เมื่อมีการใช้พารามิเตอร์ท้องถิ่นซึ่งหมายความว่าไม่ได้ใช้ค่าจากวิกิสารสนเทศ- qid ของรายการ Wikidata สามารถเลือกได้สำหรับการทดสอบภายนอกบทความ (นี่คือ expensive call)

**การใช้งานแม่แบบ**
การใช้งานนอกบทความ:
การใช้งานระหว่างแม่แบบอื่น:
เพื่อให้ลิงก์ชี้ไปที่ propertyID ที่ระบุในรายการวิกิสารสนเทศ:

**ตัวอย่าง**

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
	"params": {
		"1": {
			"label": "Hide the edit-at-Wikidata link?",
			"description": "To prevent display of the Wikidata link. Useful for templates that add local overrides.",
			"type": "boolean"
		},
		"qid": {
			"label": "Item ID",
			"description": "ID (Q-number) of the item to be edited at Wikidata.",
			"example": "Q42",
			"type": "string",
			"default": "ID of the current page."
		},
		"pid": {
			"label": "Property or claim ID",
			"description": "ID of the property to be edited at Wikidata. Can also be a 'claim ID', to link to a particular value within a property (when there are multiple).",
			"example": "P1082",
			"type": "string",
			"suggested": true
		},
		"nbsp": {
			"label": "Non-breaking space",
			"description": "Replaces the leading space with a non-breaking space",
			"type": "boolean",
			"autovalue": "yes"
		}
	},
	"paramOrder": 
		"pid",
		"nbsp",
		"1",
		"qid"
	,
	"format": "inline",
	"description": "Link to an item on Wikidata, with a tooltip such as \"Edit this at Wikidata\"."
}
แม่แบบ:Uw3

{alt=Warning icon} กรุณาหยุดการแก้ที่รบกวนของคุณ หากคุณยัง คุณอาจถูกบล็อกมิให้แก้ไข {}
หมวดหมู่:แม่แบบเตือนผู้ใช้
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 (U.S. Route 17 หรือ US 17) หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงเลียบชายฝั่ง (Coastal Highway) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ พาดผ่านพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา และมีระยะทางส่วนใหญ่อยู่ใกล้ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐ ปลายทิศใต้ของทางหลวงสายนี้อยู่ที่เมืองปุนตากอร์ดา รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 ในเมืองปารีส รัฐเวอร์จิเนีย และมีปลายทิศเหนือที่ดาวน์ทาวน์ของเมืองวินเชสเตอร์ รัฐเวอร์จิเนีย อันเป็นจุดเริ่มต้นของถนนเทิร์นไพก์ตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นช่วงหนึ่งของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 จะได้รับพิจารณาให้เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางคู่ขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ก็มีเส้นทางขนานไปกับอินเตอร์สเตต 95 เช่นกัน และใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 95 เป็นระยะสั้น ๆ ในเมืองเฟรดริกส์เบิร์ก และเมืองริดจ์แลนด์ อีกด้วย นอกจากนี้ เส้นทางของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 นั้นไม่ตรงตามแบบแผนการกำหนดหมายเลขทางหลวงสหรัฐอเมริกา (ถ้ากำหนดตามแบบแผนดังกล่าว ทางหลวงสายนี้ควรจะมีเส้นทางขนานระหว่างทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 แต่เส้นทางดังกล่าวนั้นได้กำหนดเป็นทางหลวงสหรัฐหมายเลข 219 แทน)

**ภาพ**
US 17 sign.JPG|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ในเคาน์ตีแมคอินทอช รัฐจอร์เจีย
Sidney Lanier Bridge from Jekyll.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ผ่านสะพานซิดนีย์ลานิเยร์ (Sidney Lanier) ทางใต้ของเมืองบรันสวิก รัฐจอร์เจีย
US 17 canopy of Oaks D7A 1540.jpg|อุโมงค์ต้นโอ๊กในเคาน์ตีแมคอินทอช รัฐจอร์เจีย
C. C. Cambreleng Historical Marker 1.jpg|ป้ายประวัติศาสตร์บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17
US 17 (FL).svg|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ที่ใช้ในรัฐฟลอริดาก่อนปี ค.ศ. 1993

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Endpoints of U.S. Highway 17
17
หมวดหมู่:ถนนในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
รายพระนามพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2

แม่แบบ:ยังเขียนไม่จบ
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช มีพระราชโอรส และ พระราชธิดาจำนวนมาก ซึ่งมีพระราชโอรสประมาณ 48 ถึง 50 องค์ และพระราชธิดาประมาณ 40 ถึง 53 พระองค์ ซึ่งพระองค์ก็ได้ให้สลักรายพระนามพระราชบุตรไว้ในอนุสาวรีย์วิหารหลายแห่ง
พระราชโอรสองค์แรกของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มักจะปรากฏในลำดับเดียวกันกับคำพรรณนา รายพระนามพระราชบุตรถูกค้นพบใน Ramesseum, Luxor, Wadi es-Sebua และ Abydos พระนามบางพระนามเป็นที่รู้จักจาก ostraka สุสานและที่อื่น ๆ พระราชโอรสของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ปรากฏในภาพวาดสงครามและชัยชนะจากสงครามเช่นสงครามแห่งคาเดชและสงครามบุกเมืองซีเรีย ในช่วงรัชกาลของพระองค์ (ปีที่ 5 และ 10 ตามลำดับ) ดังนั้นจึงมีแนวโน้มพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 สิ้นพระชนม์ก่อนที่จะขึ้นครองบัลลังก์ไอยคุปต์ ดังนั้นพระราชบุตรของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 หลายพระองค์จึงถูกฝังไว้ในหุบเขากษัตริย์ รหัสสุสาน KV5
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 มหาราช พยามสลักพระนามพระราชบุตรของพระองค์เอาไว้ในอนุสาวรีย์วิหาร ซึ่งขัดกับประเพณีของอียิปต์มาแต่เดิม ที่คือการสลักชายหนุ่มอยู่เบื้องหลัง จนกว่าจะมีพระนามเป็นทางการที่สำคัญ
นี่อาจเป็นหลักฐานที่ว่าพระวงษ์ของพระองค์ไม่ได้มาจากราชวงศ์

**พระราชโอรส**
พระนามต่อไปนี้นี้นำมาจากแหล่งข้อมูลอื่น ๆ นอกเหนือจากรายชื่อราชบุตรของ แรมีซีสที่ 2

**พระราชธิดา**
หมวดหมู่:ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
ลัทธิบอลเชวิกยิว

ลัทธิยิวบอลเชวิก ยังเรียกอีกอย่างว่า ลัทธิจูเดโอ-บอลเชวิก เป็นเรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้นของการต่อต้านยิวและการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ซึ่งได้มีการเอ่ยอ้างว่าชาวยิวเป็นที่มาของการปฏิวัติรัสเซียและยึดถือหลักในอำนาจท่ามกลางของพวกบอลเชวิก เช่นเดียวกับ, ลัทธิยิวคอมมิวนิสต์ ทฤษฎีนี้ได้แสดงให้เห็นว่าชาวยิวได้รับอำนาจและผลประโยชน์จากขบวนการคอมมิวนิสต์ทั่วโลก คล้ายกับทฤษฏีสมรู้ร่วมคิดของรัฐบาลไซออนนิส ซึ่งได้อ้างว่าชาวยิวได้ควบคุมการเมืองของโลก การแสดงความคิดครั้งนี้ยังได้ถูกใช้เป็นคำพูดติดปากสำหรับการยืนยันว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นการสมรู้ร่วมคิดของพวกชาวยิว
ในโปแลนด์ "ลัทธิจูเดโอบอลเชวิก" เป็นที่รู้จักกันคือ Żydokomuna เป็นคำที่ถูกใช้เหมารวมในการต่อต้านยิว
การแสดงความคิดครั้งนี้เป็นชื่อของคำถากถาง ลัทธิยิวบอลเชวิก และได้กลายเป็นกระแส  ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคม เมื่อปี ค.ศ. 1917 ในประเทศรัสเซีย เนื้อหาที่เด่นชัดและโด่งดังในโฆษณาชวนเชื่อของฝ่ายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ กองทัพ"ขาว"ในช่วงระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย
ทฤษฎีดังกล่าวได้ถูกเผยแพร่โดยพรรคนาซีและผู้เห็นใจชาวอเมริกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเมืองเรื่องชาติพันธุ์
หมวดหมู่:คำศัพท์การเมือง
หมวดหมู่:คตินิยมเชื้อชาติ
หมวดหมู่:การต่อต้านยิว
หมวดหมู่:ลัทธิ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 (U.S. Route 19 หรือ US 19) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ แม้ว่าส่วนหนึ่งจะมีการใช้เส้นทางของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต แต่ก็มีระยะทางที่ยาวจนเชื่อมต่ออ่าวเม็กซิโกกับทะเลสาบอิรีเข้าด้วยกัน
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ที่เมมฟิส ซึ่งอยู่ทางใต้ของเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รัฐฟลอริดา ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 มีปลายทางทิศใต้อยู่ในเมืองอิรี ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 ห่างจากชายฝั่งทะเลสาบอิรีประมาณ 2 ไมล์ (3 กิโลเมตร)
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางทั้งหมด km รวมทั้งทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 อี (หมายถึง ตะวันออก) และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ดับเบิลยู (หมายถึง ตะวันตก) ซึ่งอยู่ในช่วงที่ผ่านรัฐนอร์ทแคโรไลนาและรัฐเทนเนสซี

**ภาพ**
US 19 (FL).svg|ป้ายทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 สีแดงในรัฐฟลอริดา (ค.ศ. 1956–1993)
Highway 19 South in Cherokee, NC IMG 5148.JPG|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ในเชโรกี รัฐนอร์ทแคโรไลนา
US19-US19W-Cane River.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19, 19 อี และ 19 ดับเบิลยู บรรจบกันที่เคนริเวอร์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา
NewRiverBridge West virginia.jpg|สะพานนิวริเวอร์จอร์จ ในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
2017-09-08 17 22 13 View south along U.S. Route 19 at Interstate 79 (Jennings Randolph Highway) in Lewis County, West Virginia.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 เมื่อมองไปทางทิศใต้ ในเทศมณฑลลูอิส รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
Westover Bridge 2017a.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19 ผ่านสะพานเวสต์โอเวอร์ ข้ามแม่น้ำมอนองกะฮีลา (Monongahela) ในเมืองมอร์แกนทาวน์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 19-  Endpoints of US highway 19
19
หมวดหมู่:ถนนในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ

อาฟงซู ดึ อัลบูแกร์กึ (Afonso de Albuquerque, ɐˈfõsu ði aɫβuˈkɛɾk(ɨ); ประมาณ ค.ศ. 1453 — 16 ธันวาคม ค.ศ. 1515) เป็นนายพล พลเรือเอก และรัฐบุรุษชาวโปรตุเกส เขารับตำแหน่ง อุปราชของโปรตุเกสประจำอินเดีย จากปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1515 ระหว่างนั้นเขาได้ขยายอิทธิพลของโปรตุเกสไปทั่ว มหาสมุทรอินเดีย และสร้างชื่อเสียงในฐานะแม่ทัพที่ดุร้ายและเก่งกาจ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
author-link=Adolph Francis Alphonse Bandelier 
*isbn=978-0-312-38121-9
*publisher=Penguin Books
*isbn=978-90-04-15388-2
*isbn=978-0313327650
*page=516
*isbn=978-3-447-05731-8
*url=https://archive.org/details/europeanoutthrus0000unse/page/85
*volume=II
*cite book|title=Conquerors: How Portugal Forged the First Global Empire|last1=Crowley|first1=Roger|publisher=Random House|year=2015|isbn=978-0-571-29090-1|author1-link=Roger Crowley
*isbn=978-3-87118-479-6
*isbn=978-0-8166-0782-2
*isbn=9781612511528
*isbn=978-0778725299
*isbn=978-0-9781162-1-7
*isbn=978-1-926585-99-4
*url=https://archive.org/details/historyofportuga1976marq
*year=2004
*url=https://archive.org/details/militaryhistoryo00andr/page/20
*isbn=978-1-74104-580-2
*page=238
*isbn=978-0-415-23980-6
*isbn=978-0-8047-4480-5
*isbn=0-333-57689-6
*isbn=978-0-8166-0275-9
*isbn=978-0-313-31395-0
*isbn=978-8170228486
*isbn=9788170220961
*publisher=Concept Publishing Company
*cite book|first=Henry Morse|last=Stephens|title=Albuquerque|url=http://www.gutenberg.org/files/31226/31226-h/31226-h.htm|series=Rulers of India series|year=1897|publisher=Asian Educational Services|isbn=978-81-206-1524-3
*isbn=978-0699168212
*isbn=978-0521646291
*isbn=978-81-206-0500-8

**ในภาษาอื่น**
publisher=Na Regia Officina Typografica
*Albuquerque, Afonso de, D. Manuel I, António Baião, " Cartas para el-rei d". Manuel I", Editora Livraria Sá de Costa (1957)

**ข้อมูลปฐมภูมิ**
author-link=Robert Kerr (writer) (volume 6, chapter I)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Paul Lunde,  The coming of the Portuguese, 2006, Saudi Aramco World
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:มหาราช
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตลิสบอน
จบามอน (เมือง)

จบามอน (ក្រុងច្បារមន) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดกำปงสปือ อยู่ตอนกลางของประเทศกัมพูชา ชาวเมืองส่วนใหญ่พูดภาษาเขมร แต่ก็มีพูดภาษาจีนกลางอยู่บ้าง เป็นเมืองที่อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางทิศตะวันตก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดกำปงสปือ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 (U.S. Route 101 หรือ U.S. Highway 101 ย่อเป็น US 101) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ที่พาดผ่านรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐออริกอน และรัฐวอชิงตัน บริเวณชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐ ทางหลวงเส้นนี้รู้จักในชื่อ เอลกามิโนเรอัล (El Camino Real หรือถนนหลวง) ทางหลวงเส้นนี้ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงรัฐแคลิฟอร์เนียหมายเลข 1 (SR 1)
แม้ว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 จะเป็นทางหลวงแนวเหนือ–ใต้สายหลักขนานไปกับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ทางเหนือของซานฟรานซิสโก แต่ก็มีการซ้อนทับกับทางหลวงที่สำคัญในรัฐทางชายฝั่งตะวันตก นั่นคือ อินเตอร์สเตต 5 ซึ่งได้รับการออกแบบในส่วนของถนนที่ทันสมัยกว่า ผ่านเมืองใหญ่ที่สำคัญ และกำหนดเส้นทางได้ง่ายเนื่องจากปัจจัยทางภูมิศาสตร์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 เป็นทางหลวงหรือฟรีเวย์ที่สำคัญในช่วงระหว่างลอสแอนเจลิสกับซานฟรานซิสโก และยังเป็นเส้นทางที่เป็นทางเลือกนอกเหนือจากอินเตอร์สเตต 5 ในปี ค.ศ. 1964 ทางรัฐแคลิฟอร์เนียได้ลดระยะทางที่ปลายทิศใต้ของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ในลอสเแอนเจลิส แล้วแทนที่ด้วยอินเตอร์สเตต 5
ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางเกือบ 1,550 ไมล์ (2,500 กิโลเมตร) มีปลายทางทิศเหนือที่เมืองทัมวอเทอร์ รัฐวอชิงตัน และมีเส้นทางลัดเลาะชายฝั่งคาบสมุทรโอลิมปิกทั้งด้านตะวันตก ด้านเหนือ และด้านตะวันออก จุดที่เหนือที่สุดของทางหลวงอยู่ที่เมืองพอร์ตแอนเจลิส รัฐวอชิงตัน ส่วนปลายทิศใต้อยู่ที่ลอสแอนเจลิส ที่ทางแยกต่างระดับลอสแอนเจลิสตะวันออก ซึ่งเป็นทางแยกต่างระดับของฟรีเวย์ที่ยุ่งมากที่สุดในโลก

**ภาพ**
GoldenGateBridge-001.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ผ่านสะพานโกลเดนเกต ข้ามอ่าวซานฟรานซิสโก
Astoria-MeglerBridge.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 ผ่านสะพานแอสโทเรีย-เมกเลอร์ ข้ามแม่น้ำโคลัมเบีย
"SPOUTING HORN" AT DEPOE BAY - NARA - 520105.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 101 สมัยยังเป็นถนนลูกรังในเมืองดีโพเบย์ บริเวณชายฝั่งรัฐออริกอนตอนกลาง ในปี ค.ศ. 1938
101 Solana Beach.jpg|ทางหลวงประวัติศาสตร์หมายเลข 101 ในเมืองโซลานาบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Historic101.com- Endpoints of U.S. Highway 101
01-1
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐออริกอน
หมวดหมู่:ถนนในรัฐวอชิงตัน
ไพรแวง (เมือง)

ไพรแวง หรือ เปร็ยแวง (ព្រៃវែង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดไพรแวง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวฝรั่งเศสในยุคอินโดจีน ซึ่งสถานที่หลายแห่งทรุดโทรมแล้ว มีทะเลสาบขนาดใหญ่ทางตะวันตกของเมือง ซึ่งโดยปกติจะแห้งตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนสิงหาคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดไพรแวง
โพธิสัตว์ (เมือง)

โพธิสัตว์ หรือ โปซัต (ពោធិ៍សាត់) เป็นเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ ชื่อมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่ง ตัวเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำโพธิสัตว์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดโพธิสัตว์
จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์ เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1

จอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1 KB (George Macartney, 1st Earl Macartney, 14 พฤษภาคม 1737 — 31 พฤษภาคม 1806) นักการทูตและรัฐบุรุษชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการเป็นทูตชาวอังกฤษคนแรกที่เดินทางมายังจีนในรัชสมัย จักรพรรดิเฉียนหลง
George Macartney ไม่ควรสับสนกับSir George Macartneyซึ่งเป็นรัฐบุรุษของอังกฤษในยุคหลังจอร์จ แม็คคาร์ทนีย์, เอิร์ลแม็คคาร์ทนีย์ที่ 1 ( 14 พฤษภาคมพ.ศ. 2280 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2349) สะกดด้วยคำว่าMacartney เป็นรัฐบุรุษชาวแองโกล-ไอริชผู้บริหารอาณานิคม และนักการทูต ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเกรเนดามาดราสและเคปโคโลนีที่อังกฤษยึดครอง เขามักถูกจดจำจากการสังเกตของเขาหลังจากชัยชนะของอังกฤษในสงครามเจ็ดปีและการขยายดินแดน ในเวลาต่อมา ที่สนธิสัญญาปารีสซึ่งปัจจุบันอังกฤษควบคุม " จักรวรรดิอันกว้างใหญ่ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน "

**ปีแรก ๆ **
เขาเกิดในปี  พ.ศ. 2302 โดยเป็นลูกชายคนเดียวของ George McCartney นายอำเภอระดับสูงแห่ง Antrimและ Elizabeth Winder McCartney สืบเชื้อสายมาจากตระกูลMcCartney สาขาในสกอตแลนด์ ซึ่งบรรพบุรุษมีถิ่นกำเนิดในไอร์แลนด์ และได้รับที่ดินในสกอตแลนด์เพื่อรับใช้ภายใต้การนำของEdward Bruceน้องชายของ Robert the Bruce Macartneys of Auchenleck, Kirkcudbrightshireตั้งถิ่นฐานใน Lissanoure County Antrimประเทศไอร์แลนด์ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา
หลังจากจบการศึกษาจาก Trinity College Dublinในปี  พ.ศ. 2302 เขาก็เข้าเป็นนักเรียนของ Temple, London ผ่านStephen Foxพี่ชายของCharles James Foxเขาถูกพาตัวไปโดยลอร์ดฮอลแลนด์ 
ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษประจำรัสเซียในปี พ.ศ. 2307 เขาประสบความสำเร็จในการเจรจากับแคทเธอรีนที่ 2เพื่อเป็นพันธมิตรระหว่างบริเตนใหญ่และประเทศนั้น เขาถูกส่งกลับไปยังสภาไอริช ในปี พ.ศ. 2311 ในฐานะ สมาชิกรัฐสภาของเขตอาร์มากห์เพื่อทำหน้าที่หัวหน้าเลขาธิการของไอร์แลนด์ เมื่อลาออกจากตำแหน่งนี้ เขาได้แต่งตั้งให้เป็นอัศวิน 
ในปี พ.ศ. 2318 เขากลายเป็น ผู้ ว่าการบริติชเวสต์อินดีสและได้รับแต่งตั้งเป็นบารอนมักคาร์ตนีย์ในขุนนางแห่งไอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2319 เขาได้รับเลือกให้นั่งในรัฐสภาอังกฤษ (เบเร อัลสตัน) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2323 ถึง พ.ศ. 2324
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษ
บานลุง (เมือง)

บานลุง (បានលុង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา. บานลุงอยู่หางจากกรุงพนมเปญ  636 กิโลเมตร จังหวัดรัตนคีรีมีชายแดนติดกับประเทศเวียดนาม และประเทศลาว บานลุงยังเป็นเมืองหลักของอำเภอบานลุง เมืองบานลุงมีประชากรประมาณ 30,399 คน เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรีในปี พ.ศ. 2522 หลังจากการล่มสลายของเขมรแดง เมืองหลักถูกย้ายจากเวินไซไปยังบานลุง เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้ากับประเทศเวียดนาม เมืองนี้ยังเป็นเมืองที่ชนกลุ่มน้อยนำของเข้ามาขายอยู่เป็นประจำ

**แกลเลอรี่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดรัตนคีรี
สำโรง (เมือง)

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สำโรง (แก้ความกำกวม)
สำโรง (ក្រុងច្បារមន) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดอุดรมีชัย เป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านไปยังโอสะเม็ดซึ่งอยู่ชายแดนประเทศไทย

**แกลเลอรี่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดอุดรมีชัย
โฎนแกว (เมือง)

โฎนแกว (ក្រុងដូនកែវ) เป็นเมืองหลักของ จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา ในปี พ.ศ. 2541 มีประชากร 39,186 คน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ลุ่มซึ่งมีการปลูกข้าวเป็นจำนวนมาก และนอกจากนี้ยังขึ้นชื่อเรื่องการทอผ้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดตาแก้ว
สวง (เมือง)

กรุงสวง (ក្រុងសួង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดตะโบงคมุม  ซึ่งเป็นจังหวัดใหม่ที่แยกมาจากจังหวัดกำปงจามเมื่อปี พ.ศ. 2557 เมืองนี้ตั้งอยู่ตามทางหลวงเอเชียสาย 11 และ ทางหลวงหมายเลข 7 (กัมพูชา) ที่เชื่อมต่อกับชายแดนเวียดนามซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาด้านการค้าทางการเกษตรและกับเวียดนาม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดตะโบงคมุม
ถนนลูกหลวง

ถนนลูกหลวง ในช่วงตลาดเทเวศร์
ถนนลูกหลวง (Thanon Luk Luang) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นจากบริเวณตลาดมหานาค เชิงสะพานจตุรพักตร์รังสฤษดิ์ หรือสะพานขาว ไปสิ้นสุดที่บริเวณตลาดเทวราชหรือตลาดเทเวศร์ ที่สะพานเทเวศร์นฤมิตร ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นถนนที่เลียบไปกับคลองผดุงกรุงเกษม และเป็นถนนที่อยู่ด้านตรงข้ามกับถนนกรุงเกษมตลอดทั้งสาย
ถนนลูกหลวงสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 พร้อม ๆ กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษม เช่นเดียวกับถนนหลวง และถนนหลานหลวง รวมถึงสะพานนพวงศ์ และได้รับชื่อพระราชทานว่า "ลูกหลวง" เนื่องจากตัดผ่านวังของพระเจ้าลูกยาเธอหลายพระองค์ เช่น วังไชยา, วังนางเลิ้ง และวังลดาวัลย์

**สถานที่สำคัญ**
ทำเนียบรัฐบาล
*สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
*วัดสมณานัมบริหาร (วัดญวนสะพานขาว)
*สะพานอรทัย
*กระทรวงศึกษาธิการ

**อ้างอิง**
cite web|work=ทีเอ็นเอ็น24|date=2015-07-25|accessdate=2018-04-07|title=เรื่องนี้มีอยู่ว่า : ถนนหลวง|url=https://www.youtube.com/watch?v=EWjRHxywV24

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.511540
แม่แบบ:Uw-mos1

{alt=Information icon} ยินดีต้อนรับสู่วิกิพีเดีย และขอขอบคุณสำหรับการมีส่วนร่วมของคุณ แม้เราจะยินดีให้ทุกคนมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ต่อวิกิพีเดีย พึงทราบว่ามีคู่มือการเขียนที่ควรปฏิบัติตามเพื่อรักษาลักษณะสารานุกรมให้เป็นรูปแบบเดียวกัน การเบี่ยงเบนไปจากลีลาดังกล่าว  รบกวนความเป็นรูปแบบเดียวกันของบทความและอาจก่อให้เกิดปัญหาด้านการอ่านหรือการเข้าถึงได้ กรุณาดูหน้าต้อนรับเพื่อเรียนรู้เพิ่มเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในวิกิพีเดีย {ขอบคุณ}
แม่แบบ:Uw-mos2

{alt=Information icon} กรุณาอย่าใช้ลีลานอกเหนือจากปกติ ไม่เหมาะสมหรือเข้าใจได้ยากในบทความ  วิกิพีเดียมีคู่มือการเขียน และการแก้ไม่ควรเจตนาแย้งกับคู่มือดังกล่าวโดยปราศจากเหตุผลพิเศษ
แม่แบบ:Uw4

{alt=Stop icon }คุณอาจถูกบล็อกมิให้แก้ไขโดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้า หากคุณยัง {}
หมวดหมู่:แม่แบบเตือนผู้ใช้
คาลาปัน

นครคาลาปัน (Lungsod ng Calapan) เป็นนครระดับที่สาม และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 133,893 คน คาลาปันถือว่าเป็นประตูสู่โอเรียนตัลมินโดโร และมีท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะมินโดโร ใช้เวลาเดินทาง 45 จากท่าเรือบาตังกัสซิตี
คาลาปัน เป็นหนึ่งในสองนครในเขตมีมาโรปา อีกแห่งหนึ่งของปูเวร์โตปรินเซซาในจังหวัดปาลาวัน แต่คาลาปันถือว่าเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขต และเป็นศูนย์กลางด้านพาณิชยกรรม อุตสาหกรรม การขนส่ง การสื่อสาร ศาสนา และการศึกษา

**เมืองพี่น้อง**
 บาเลนซูเวลา, ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:จังหวัดโอเรียนตัลมินโดโร
หมวดหมู่:เมืองในเขตมีมาโรปา
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศฟิลิปปินส์
มัมบูเรา

มัมบูเรา เป็นเทศบาลระดับที่สอง และเป็นศูนย์กลางของจังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโร เขตมีมาโรปา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 42,975 คน
การขนส่งในตัวเมืองที่สำคัญได้แก่ รถสามล้อเครื่อง ส่วนการเดินทางไปยังส่วนอื่น ๆ ของเกาะมินโดโร สามารถเดินทางได้โดยรถตู้, รถจี๊ปนีย์ และรถโดยสารประจำทาง มัมบูเรามีสนามบินที่ชื่อว่าท่าอากาศยานมัมบูเรา โดยให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำเป็นหลัก แต่ก่อนหน้านั้นเคยมีเที่ยวบินประจำของสายการบินฟิลิปปินส์แอร์ไลน์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  Philippine Standard Geographic Code-  Philippine Census Information-  Local Governance Performance Management System date=2016-03-04 
หมวดหมู่:จังหวัดโอกซีเดนตัลมินโดโร
หมวดหมู่:เมืองในเขตมีมาโรปา
โรมโบลน (เทศบาล)

โรมโบลน เป็นเทศบาลระดับที่สาม และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดโรมโบลน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 38,758 คน โรมโบลนตั้งอยู่บนเกาะโรมโบลน หนึ่งในสามเกาะหลักของจังหวัด อีกสองแห่งได้แก่ เกาะซีบูยัน และเกาะตาบลาส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Philippine Standard Geographic Code date=2012-04-13 -  Philippine Census Information date=2013-10-04 -  Local Governance Performance Management System date=2016-03-03 -  Tourist Attractions - Romblon, Romblon date=2013-07-28  Provincial Government of Romblon website. Retrieved on 1 April 2013-  Romblon Island at OpenStreetMap
หมวดหมู่:จังหวัดโรมโบลน
หมวดหมู่:เมืองในเขตมีมาโรปา
ราชวงศ์บาร์เซโลนา

ราชวงศ์บาร์เซโลนา (House of Barcelona) เป็นราชวงศ์ในยุคกลางที่ปกครองอาณาจักรเคานต์บาร์เซโลนาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 878 และบัลลังก์แห่งอารากอนตั้งแต่ ค.ศ. 1137 (ในฐานะกษัตริย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1162) โดยสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มชนเบลโลนิด ลูกหลานของวิลเฟรดผู้ขนดก สืบทอดต่อพื้นที่ส่วนใหญ่ของอาณาจักรเคานต์กาตาลาในคริสตศตวรรษที่ 13 และก่อตั้งราชรัฐกาตาลุญญาขึ้นมา รวมมันเข้ากับอาณาจักรอารากอนผ่านทางการแต่งงานและการพิชิตดินแดนและอาณาจักรมากมายจนกระทั่งลูกหลานเพศชายที่ถูกต้องตามกฎหมายคนสุดท้ายของสายหลัก มาร์ตินผู้มีมนุษยธรรม สิ้นพระชนม์ ใน ค.ศ. 1410 สายย่อยของตระกูลปกครองอูร์เฌ็ลย์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 992) และกันดิอาต่อไป สายย่อยของราชวงศ์ยังปกครองอูโซนาเป็นช่วง ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 878 จนถึง ค.ศ. 1111, พรอว็องส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1112 ถึง ค.ศ. 1245 และซิซิลี ตั้งแต่ ค.ศ. 1282 ถึง ค.ศ. 1409 ด้วยการประนีประนอมแห่งกัสเปในปี ค.ศ. 1412 บัลลังก์แห่งอารากอนถูกส่งต่อไปยังสายของตระกูลตรัสตามารา ที่สืบเชื้อสายมาจากอินฟันตาอะลีอูโนแห่งตระกูลบาร์เซโลนา

**ยศตำแหน่งของตระกูลบาร์เซโลนาและวันที่ได้รับมา**
 เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 870–992)- เคานต์แห่งบาร์เซโลนา (ค.ศ. 878–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล (ตระกูลซาลาบี - ซาลาบาร์ริอา - นาปูลาอ็อน ซาลาบาร์ริอาที่ 3 แห่งมุนซาร์รัต)- เคานต์แห่งฌิโรนา (ค.ศ. 878–1410)- เคานต์แห่งอูโซนา (ค.ศ. 1111–1410)- เคานต์แห่งบาซาลู (ค.ศ. 1111–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล- เคานต์แห่งพรอว็องส์ (ค.ศ. 1112–1245)- เคานต์แห่งเบร์กา (ค.ศ. 1118–1410)- เคานต์แห่งซาร์ดัญญา (ค.ศ. 1118–1410) รับช่วงต่อมาจากสายอื่นของตระกูล- เคานต์แห่งกุมเฟล็น (ค.ศ. 1118–1410)- เจ้าชายแห่งอารากอน (ค.ศ. 1137–1162)- กษัตริย์แห่งอารากอน (ค.ศ. 1162–1410)- เคานต์แห่งรูซียง (ค.ศ. 1172–1410)- เคานต์แห่งปัลยัสฌูซา (ค.ศ. 1192–1410)- ลอร์ดแห่งมงเปอลีเย (ค.ศ. 1204–1249)- กษัตริย์แห่งบาเลนเซีย (ค.ศ. 1238–1410)- กษัตริย์แห่งมาจอร์กา (ค.ศ. 1276–1410)- กษัตริย์แห่งซิซิลี (ค.ศ. 1282–1410)- กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียและกอร์ซิกา (ค.ศ. 1297–1410)- ดยุคแห่งเอเธนส์ (ค.ศ. 1312–1388)- เคานต์แห่งอูร์เฌ็ลย์ (ค.ศ. 1314–1413)- ดยุคแห่งนาอูปาตริอา (ค.ศ. 1319–1390)
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์กาตาลุญญา
พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส

พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส (Afonso II de Portugal; 23 เมษายน 1185 — 25 มีนาคม 1123) กษัตริย์ลำดับที่ 3 แห่งราชวงศ์บูร์กอญ ประสูติที่กูอิงบรา เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1185 และสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1223 ที่เมืองเดียวกัน พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกส พระองค์สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1211
พระสาทิสลักษณ์ของพระเจ้าอาฟงซูที่ 2 ในคริสต์ศตวรรษที่ 17

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โปรตุเกส
พรรคประชาชนปฏิรูป

พรรคประชาชนปฏิรูป  (People Reform Party, ย่อ: ปชช.) ได้รับการรับรองการจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง ตามประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เลขที่ 7/2561 ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561 โดยมี นายไพบูลย์ นิติตะวัน เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และสนับสนุน พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่หาเสียงเลือกตั้ง
กระทั่งวันจันทร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2562 นายไพบูลย์ได้ยื่นเรื่องขอเลิกกิจการพรรคประชาชนปฏิรูปตามมติที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคประชาชนปฏิรูปต่อ คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันจันทร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์ให้พรรคประชาชนปฏิรูปสิ้นสภาพพรรคการเมือง
กระทั่งวันศุกร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง พรรคประชาชนปฏิรูปสิ้นสภาพพรรคการเมือง โดยให้มีผลนับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

**การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562**
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 นายไพบูลย์ นิติตะวัน หัวหน้าพรรคประชาชนปฏิรูป พร้อมด้วยตัวแทนพรรค เดินทางเข้ายื่นสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อต่อ กกต. เสนอนโยบายที่ใช้หาเสียงของพรรคที่น้อมนำคำสอนของพระพุทธเจ้ามาปฏิบัติเพื่อแก้ไขปัญหาของประเทศ
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไพบูลย์ นิติตะวัน หัวหน้าพรรคประชาชนปฏิรูป ยื่นหนังสือต่อ กกต. คัดค้านกรณีพรรคไทยรักษาชาติเสนอชื่อทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์เป็นนายกรัฐมนตรี และขอให้ยุบพรรค

**ประวัติการทำงานในรัฐสภา**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ยุบพรรคในปี พ.ศ. 2562

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/จักรพรรดิผู่อี๋

=== จักรพรรดิผู่อี๋**
จักรพรรดิผู่อี๋ ถูกเสนอเมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2561 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2561
 เสนอชื่อโดย eq
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#