ภาวะหูไวเกิน

ภาวะหูไวเกิน (Hyperacusis) เป็นความผิดปกติทางการได้ยินที่สร้างความพิการ โดยคนไข้จะไวเสียงที่ความถี่หนึ่ง ๆ เพิ่มขึ้นคือสามารถทนต่อเสียงที่ความถี่นั้น ๆ ได้น้อยลง คนไข้ที่มีอาการรุนแรงอาจมีปัญหาทนต่อเสียงในชีวิตประจำวันไม่ได้ คือเสียงบางอย่างอาจจะรู้สึกดังอย่างไม่น่าชอบใจ โดยที่คนอื่นก็ไม่ได้เป็นด้วย ภาวะหูไวเกินมักจะเกิดร่วมกับอาการเสียงในหู โดยทั้งสองมีความชุกที่ประมาณ 10-15% และมีการเสียการได้ยินเป็นปัจจัยเสี่ยงหลัก อย่างไรก็ดี ก็ยังมีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างกลไกของอาการทั้งสอง

**อาการ**
อาการก็คือเจ็บปวดหู รำคาญ และทนไม่ได้โดยทั่วไปต่อเสียงหลายอย่างที่คนโดยมากไม่รู้สึกเป็นไร
การร้องไห้อย่างยับยั้งไม่ได้และความตื่นตระหนกอาจเป็นผลของเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกเช่นนั้น 
อาการอาจเกิดที่หูข้างเดียวหรือหูทั้งสองข้าง
อาจเกิดร่วมกับการมีเสียงในหู
อาจมีผลเป็นความวิตกกังวล ความเครียด และ phonophobia 
บ่อยครั้งจะเป็นการตอบสนองเพื่อป้องกันผลของอาการ แล้วทำให้คนไข้หลีกเลี่ยงการเข้าสังคม

**เหตุ**
เหตุสามัญที่สุดของอาการนี้ก็คือการได้รับเสียงดังมากเกินไป
แต่บางคนก็อาจเริ่มมีอาการอย่างฉับพลันหลังจากใช้ยาที่ทำให้หูไว มีโรคไลม์ โรคเมนิแยร์ บาดเจ็บที่ศีรษะ หรือได้รับการผ่าตัด
บางคนอาจจะเกิดมาไวเสียง, เกิดโรค superior canal dehiscence syndrome,
มีประวัติติดเชื้อที่หู, หรือมีประวัติปัญหาการได้ยินในครอบครัว
ยาที่มีผลต่อจิตใจเช่น แอลเอสดี, methaqualone, หรือเฟนไซคลิดีน ก็อาจเป็นเหตุของอาการด้วย
และยาปฏิชีวนะคือซิโปรฟลอกซาซินก็พบว่าเป็นเหตุอย่างหนึ่ง

**ภาวะอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กัน**
อาการอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กับภาวะหูไวเกินรวมทั้ง colwidth = 30em- acoustic shock เป็นอาการที่เกิดเมื่อได้ยินเสียงดังแบบไม่คาดหวัง- ปฏิกิริยาต่อยาอย่างไม่พึงประสงค์- ความวิตกกังวล- ออทิซึมสเปกตรัม- การบวมน้ำเอ็นโดลิมฟ์ (endolymphatic hydrops)- โรคไลม์- ไมเกรน- โรคเมนิแยร์- โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง-  Noise-induced hearing loss  - ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ- การบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรง- Superior canal dehiscence syndrome name = dehiscence- ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง- Tay-Sachs disease เป็นโรคทางพันธุกรรมที่มีผลทำลายเซลล์ประสาทในสมองและในไขสันหลัง- กลุ่มอาการวิลเลียม

**กลไกทางสรีรภาพ-ประสาท**
กระบวนการปรับการตอบสนองของประสาทที่สำคัญต่อการได้ยินเชื่อว่า จะทำงานบิดเบือนไปเมื่อได้รับข้อมูลเสียงที่ผิดปกติจากหูชั้นใน
ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหูชั้นในเสียหายและมีผลให้เสียการได้ยิน
ไฟล์:LDL-Audiogram.jpg|thumb|
ระดับความดังที่รู้สึกไม่สบาย ( Loudness Discomfort Level ) ของกลุ่มคนไข้ภาวะหูไวเกินที่ไม่เสียการได้ยิน
(เส้นบน) ขีดเริ่มเปลี่ยนการได้ยินปกติ
(เส้นล่างยาว) LDL ของคนไข้กลุ่มนี้
(เส้นล่างสั้น) LDL ของคนปกติ

**วินิจฉัย**
วิธีการตรวจสอบพื้นฐานจะคล้าย ๆ กับการตรวจการได้ยินธรรมดา (audiogram)
แต่ที่ต่างก็คือนอกจากกจะวัดขีดเริ่มเปลี่ยนการได้ยินที่เสียงความถี่ต่าง ๆ ก็ยังวัดระดับเสียงดังที่ทำให้รู้สึกไม่สบายที่ความถี่เหล่านั้นด้วย
เป็นระดับที่เรียกว่า loudness discomfort level (LDL, ระดับความดังที่รู้สึกไม่สบาย) หรือ uncomfortable loudness level (ULL)
ในคนไข้อาการหูไวเกิน ระดับนี้จะต่ำกว่าคนปกติพอสมควร และปกติจะเป็นตลอดพิสัยการได้ยินโดยมาก

**การรักษา**
การรักษาวิธีหนึ่งก็คือ การให้ฟัง broadband noise  เป็นการรักษาที่เรียกว่า retraining therapy
เป็นวิธีที่ได้มาจากการรักษาเสียงในหู คือ Tinnitus retraining therapy
อนึ่ง เสียงแบบพิงก์ (pink noise) ก็สามารถใช้ได้ด้วยเหมือนกัน
การฟังเสียงแถบความถี่กว้างค่อย ๆ แต่ละวันตามระยะที่กำหนด อาจทำให้ทนเสียงต่าง ๆ เพิ่มขึ้นได้
แม้อาจจะไม่สามารถฟื้นสภาพได้อย่างสมบูรณ์ แต่อาการก็อาจดีขึ้นอย่างสำคัญ โดยเฉพาะถ้าทำพร้อมกับการบำบัดจิตใจด้วย
วิธีอีกอย่างหนึ่งก็คือการบําบัดทางความคิดและพฤติกรรม ( cognitive behavioral therapy ) ซึ่งสามารถร่วมใช้กับ retraining therapy

**คนไข้ผู้มีชื่อเสียง**
วลาดิมีร์ เลนิน ผู้นำนักปฏิวัติมาร์กซิสต์คนแรกของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต หัวหน้าพรรคบอลเชวิก นายกรัฐมนตรีคนแรกและเป็นเจ้าของแนวคิดส่วนใหญ่ในลัทธิเลนิน ได้รายงานว่าป่วยหนักในปลายปี ค.ศ. 1921 โดยมีอาการหูไวเสียง ปวดหัว และนอนไม่หลับเป็นประจำ

**ดูเพิ่ม**
เสียงจากหู
*เสียงในหู

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 isbn=978-1-59756-104-4 -  isbn = 978-1-55009-243-1 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hyperacusis Research-  Hyperacusis Central
หมวดหมู่:การได้ยิน
หมวดหมู่:โรคของหูและปุ่มกระดูกกกหู
หมวดหมู่:โสตสัมผัสวิทยา
หมวดหมู่:โสตวิทยา