Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โกสต์ ไรเดอร์ มัจจุราชแห่งรัตติกาล

โกสต์ ไรเดอร์ มัจจุราชแห่งรัตติกาล (อังกฤษ: Ghost Rider) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 กำกับและเขียนบทโดย มาร์ค สตีเฟ่น จอห์นสัน โดยอิงจากหนังสือการ์ตูนแนวแอนตี้ฮีโร่สังกัดมาร์เวลคอมิกส์ซึ่งมีชื่อว่า โกสท์ ไรเดอร์ ภาพยนตร์ชุดนี้มีภาคต่อคือภาพยนตร์เรื่อง โกสต์ ไรเดอร์ อเวจีพิฆาต ซึ่งนำแสดงโดย นิโคลัส เคจ รับบท โกสท์ไรเดอร์ (จอห์นนี่ เบลซ)

**เนื้อเรื่องย่อ**
จอห์นนี่ บลาส สตั๊นท์แมนมอเตอร์ไซค์เหินเวหา  ตกลงยอมพลีจิตวิญญาณของตัวเองให้มัจจุราช “เมฟิสโตฟิลส์” เพื่อช่วยชีวิตพ่อที่กำลังหมดลมหายใจ และต้องแยกจากสาวคนรัก โรซานเน่ ซิมป์สัน หลายปีต่อมา จอห์นนี่ได้พบกับ โรซานเน่ที่ทำงานเป็นผู้สื่อข่าว และ เมฟิสโตฟิลส์ ผู้ซึ่งยื่นข้อเสมอคืนวิญญาณให้หาก จอห์นนี่ตกลงยอมเป็นโกสต์ ไรเดอร์ จอมซิ่งปีศาจที่ใช้อำนาจเหนือธรรมชาติแสวงหาความยุติธรรมจากการล้างแค้น ภารกิจแรกของเขาตามคำสั่งของเมฟิสโตฟิลส์ คือจัดการกับ "แบล็คฮาร์ต" ศัตรูตัวฉกาจและทายาทสืบสายเลือดของเมฟิสโตฟิลส์ ผู้ซึ่งกำลังวางแผนการสร้างขุมนรกใหม่ที่สยดสยองกว่าขุมเก่าของเมฟิสโตฟิลส์หลายร้อยหลายพันเท่า

**นักแสดงนำ**
 นิโคลัส เคจ รับบท จอห์นนี่ เบลซ/ โกสต์ ไรเดอร์- อีวา เมนเดส รับบท โรซานเน่ ซิมป์สัน- เวส เบนท์ลีย์ รับบท แบล็คฮาร์ต- แซม เอ็ลเลียต รับบท คาร์เตอร์ สเลซ- โดนัลด์ โลกิว รับบท แม๊ค- ปีเตอร์ ฟอนดา รับบท เมฟิสโตเฟลส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0259324-  Ghost Rider at Marvel.com
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร
หมวดหมู่:ปีศาจในภาพยนตร์
เดชเซียวฮื้อยี้ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2522)

เดชเซียวฮื้อยี้(อังกฤษ: The Proud Twins) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงกำลังภายใน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1979 กำกับโดย ชอร์ หยวน เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเรื่อง เดชเซียวฮื้อยี้ของโก้วเล้ง นำแสดงโดย อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง, อู๋  ไหว่กัว เรื่องราวที่ว่าด้วยเรื่อง เซียวฮื้อยี้ ที่มีชื่อภาษาอังกฤษเป็นชื่อเดียวกันกับภาพยนตร์เรื่องนี้คือ เดชเซียวฮื้อยี้ ที่ออกอากาศห่างกันเกือบ 30 ปี

**เนื้อเรื่องย่อ**
เรื่องราวสะท้านบู๊ลิ้มของเซียวฮื้อยี้ เด็กน้อยจอมกะล่อนที่อาศัยอยู่ในหุบเขาคนโฉดกับจอมยุทธ์อี่น้ำเทียน ที่เป็นลุง จนอายุ 18 ปี จึงเดินทางออกจากหุบเขาคนโฉด มุ่งหน้าสู่บู๊ลิ้ม เพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับความตายของพ่อแม่ของเขา โดยไม่รู้ว่าตัวเขาเองมีพี่น้องฝาแฝดอยู่อีกคนหนึ่ง ซึ่งถูกเลี้ยงดูมาเพื่อภารกิจสำคัญคือการสังหารเขานั่นเอง

**นักแสดงนำ**
 อเล็กซานเดอร์ ฟู่ เซิง รับบท เซียวฮื้อยี้- อู๋ ไหวกัว รับบท ฮวยบ่อข่วย- หว่อง ยัง รับบท อี่น่ำเทียน- เหวิน ช๊วะอา รับบท ทิซิมลั้ง- ซูซานน่า เอ้า หยาง รับบท เตียเจ็ง- เฉิน เชน รับบท สิบเจ้าจอมโฉด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
id=0079376
*เดชเซียวฮื้อยี้
ใจกลางเมือง

"ใจกลางเมือง" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีลาบานูน จากอัลบั้ม นิวส์ กับค่ายจีนี่ เรคคอร์ดในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เขียนเนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา (กบ Big Ass) ,สุรชัย พรพิมานแมน แต่งทำนองโดย เมธี อรุณ และเรียบเรียงโดย ลาบานูน เพลงนี้พูดถึงความเหงาของคนทำงานในเมืองกับการคิดถึงบ้าน และการรอคอยของคนที่บ้าน เรียกได้ว่าเพลง ‘ใจ...กลางเมือง’ เป็นอีกเพลงที่ทำให้คนฟังแล้วคิดถึงบ้านรู้สึกอยากกลับบ้านในช่วงหยุดยาวนี้
ซึ่ง กบ Big Ass ได้กล่าวถึงเพลงนี้ไว้ว่า ชื่อเพลงนี้ถูกคิดขึ้นน่าจะเกือบ20กว่าปีแล้ว.. พยายามจะเขียนให้กับหลายๆวงแต่ไม่ลงตัว.. จนสุดท้ายมันก็เดินทางมาเจอคนที่ถ่ายทอดจนได้.. โดยส่วนตัวแล้วชอบเพลงนี้มากเป็นพิเศษ..

**ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง**
ลาบานูน- เมธี อรุณ – ร้องนำ กีตาร์ และแต่งทำนอง- อนันต์ สะมัน – เบส- ณัฐนนท์ ทองอ่อน – กลอง
ผู้มีส่วนร่วมอื่น ๆ
*ขจรเดช พรมรักษา ,สุรชัย พรพิมานแมน – เขียนเนื้อร้อง- พงศศรัณย์ พุ่มทิพย์ – Produced  - ขจรเดช พรมรักษา และ Mango Team – Lyrics Directors- วรวรรธน์ วิวรรธน์วณิชย์, อัครพงศ์ ศรีเกื้อกูล – Sound Engineer - เสาวณีย์ ป้อมถาวร, พชร รัตนอรุณ, วสวัตติ์ หาญลำยวง – Assistant Engineer - ประมวล ล้อเจริญ – Drum Technician

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยขจรเดช พรมรักษา
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีนี่เรคคอร์ดส
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:เพลงของลาบานูน
เขตฮิงาชิยามะ

เขตฮิงาชิยามะ (ฮิงาชิยามะ-กุ) เป็นหนึ่งใน 11 เขตการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อเขตนี้มีความหมายว่า "ภูเขาตะวันออก" ทางตะวันตกติดต่อกับเขตชิโมเงียวโดยมีแม่น้ำคาโมะคั่นอยู่ เขตฮิงาชิยามะเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์มากมาย อาทิ มรดกโลกวัดคิโยมิซุ ศาลเจ้ายากาซะ ย่านกิอง วัดซันจูซังเง็ง และพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเกียวโต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kyoto/Higashiyama
ฮิงาชิยามะ
คู่แฝดเซียวฮือยี้พิชิตมาร

คู่แฝดเซียวฮือยี้พิชิตมาร หรืออีกชื่อ เดชเซียวฮื้อยี้ (อังกฤษ: The Proud Twins) เป็นละครโทรทัศน์จีนกำลังภายใน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2004 กำกับโดย หว่อง จิง เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเรื่อง เดชเซียวฮื้อยี้ของโก้วเล้ง นำแสดงโดย จาง เว่ย์เจี้ยน, เซียะ ถิงฟง, ฟ่าน ปิงปิง, เหวิน ควน เรื่องราวที่ว่าด้วยเรื่อง เซียวฮื้อยี้ ที่มีชื่อภาษาอังกฤษเป็นชื่อเดียวกันกับละครโทรทัศน์เรื่องนี้คือ เดชเซียวฮื้อยี้ ที่ออกฉายก่อนหน้าละครเรื่องนี้เกือบ 30 ปี

**นักแสดงนำ**
 จาง เว่ย์เจี้ยน รับบท เซียวฮื้อยี้- เซียะ ถิงฟง รับบท ฮวยบ่อข่วย- อู๋ ฉิงเชอะ รับบท อี่น่ำเทียน- ฟ่าน ปิงปิง รับบท ทิซิมลั้ง- เฉิน เชน รับบท สิบเจ้าจอมโฉด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   The Proud Twins date=2009-08-13  on Sina.com
หมวดหมู่:ซีรีส์โทรทัศน์จีน
พลิกซากปมมรณะ

พลิกซากปมมรณะ (Bones ) เป็นละครโทรทัศน์แนวอาชญากรรมผสมการแพทย์ ออกอากาศทางช่อง Fox ในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2548 จนถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2560 ในไทยจะมีให้ชมที่เว็บไซต์ Doonee.com

**เนื้อเรื่อง**
ดร.แบรนแนน ผู้เชี่ยวชาญด้านโครงกระดูก เพียงแค่เห็นโครงกระดูกก็สามารถระบุได้ว่าเป็นเพศชายหรือว่าหญิง ช่วงอายุ เท่าไหร่ถึงเท่าไหร่ วันหนึ่ง ดร.แบรนแนน ได้เข้าร่วมทีมสอบสวนคดีฆาตกรรมต่างๆกับเจ้าหน้าที่บูธซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ ของทาง FBI โดยเจ้าหน้าที่บูธนั้น ต้องการความสามารถของ ดร.แบรนแนน มาช่วยในการวิเคราะห์ เพศ วัย ช่วงเวลาการเสียชีวิต สาเหตุการเสียชีวิต รวมไปถึงระบุข้อมูลคร่าวๆ ว่าผู้เสียชีวิตเป็นใคร เพื่อให้ทาง FBI นั้นสามารถหาได้ว่ามีใครบ้างที่น่าจะเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมนั้นๆ

**นักแสดงนำ**
 เอมิลี่ เดสชาเนล รับบท ดร.  เทมพาเรนซ์ "โบนส์" แบรนแนน- เดวิด บอรีนาซ รับบท ซีเลย์ โบ๊ทส- ไมเคลล่า คอนลิน รับบท แองเจลล่า แอนเตรเนโก้- ที. เจ. ธีน รับบท ดร. แจ๊ค ฮอตกินส์- อิริค มิลลีแกน รับบท ดร. แซ๊ค แอดดี้- โจนาธาน อดัมส์ รับบท ดร.  แดเนียล ก๊อตแมน- จอห์น แฟรนซิส ดาลีย์ รับบท ดร.  แลนซ์ สวีต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.fox.com/bones- 0460627- bones- 192241
ปริศนาโดมครอบเมือง

ปริศนาโดมครอบเมือง (อังกฤษ: Under The Dome) เป็นละครโทรทัศน์แนวไซไฟ ออกอากาศทางช่อง ซีบีเอส ในสหรัฐ ตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2015

**เนื้อเรื่องย่อ**
เรื่องราวเริ่มต้นจากเมืองเล็กๆที่เงียบสงบชื่อว่าเชาเตอร์มิลล์ ซึ่งได้ถูกตัดออกจากโลกภายนอกด้วยโดมที่โปร่งใสครอบเมืองไว้ ไม่มีใครหรือสิ่งใดสามารถจะเข้าออกผ่านทะลุโดมนี้ไปได้ ชาวเมืองต่างวิตกต่อสิ่งที่พวกเขาไม่รู้ว่ามันคืออะไร และจะเป็นอย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหน หนทางที่จะรอดคือต้องพึ่งตัวเอง เพราะไม่มีใครจะช่วยพวกเขาได้แม้กระทั่งคนที่ได้ยินเสียงพวกเขา

**นักแสดงนำ**
 ไมค์ วอเกล รับบท เดล "บาร์บี้" บาร์บาร่า- รัสเชลเล่ เลเฟฟเร รับบท จูเลีย ชัมเว- นาตาลี มาร์ติเนซ รับบท ลินดา เอสควีเอล- บริตต์ รอเบิร์ตสัน รับบท แองจี้ แม๊คเอลิสเตอร์- อเล็กซานเดอร์ โค้ชรับบท เจมส์ "จูเนียร์" รอนนีส์- นิโคลัส สตรอง- คอลลีน ฟอร์ด- โจชีน เพอร์ดีย์- อีชา ฮินดส์- เจฟฟ์ ฟาเฮย์- ดีน นอร์ริส- แม๊คเคนซี ลินซ์- เอ็ดดี้ คาฮิลล์- คาร์ลา โครม- ไคลี่ บันบูรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  on CBS- name=Hounds of Diana- 1553656-  Under the Dome date=2017-11-22  on TV.com-  Under the Dome episodes on The Futon Critic
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:ซีรีส์ทางโทรทัศน์โดยซีบีเอสสตูดิโอส์
X ทัวร์ (เอ็ด ชีแรน)

X ทัวร์ (x Tour) เป็นทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกที่ 2 ของศิลปินนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ โดย เอ็ด ชีแรน จากอัลบั้มที่ 2 ของเขา × โดยเริ่มต้นที่โอซะกะ ,ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2014 และต่อที่ทวีปยุโรป ,ทวีปอเมริกา ,โอเชียเนีย และเอเชีย สิ้นสุดในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ในนิวซีแลนด์

**เพลงที่แสดงสด**
# "I'm a Mess"
# "Lego House"
# "Don't"
# "Drunk"
# "Take It Back"
# "One"
# "Bloodstream"
# "Tenerife Sea"
# "Afire Love"
# "Runaway"
# "Thinking Out Loud"
# "Give Me Love"
# "I See Fire"
Encore
#"You Need Me, I Don't Need You"
# "The A Team"
# "Chasing Cars"
# "Sing"

**วันเวลาทัวร์**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ทัวร์คอนเสิร์ตของเอ็ด ชีแรน
ไซอิ๋ว (แก้ความกำกวม)

ไซอิ๋ว สามารถหมายถึง:- ไซอิ๋ว วรรณกรรมชิ้นเอกของจีน ประพันธ์โดย อู๋ เฉิงเอิน

**ละครโทรทัศน์**
 ไซอิ๋ว ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ออดอากาศช่วงปี 70- ไซอิ๋ว ละครโทรทัศน์ของจีน ออกอากาศช่อง CCTV- ไซอิ๋ว ละครโทรทัศน์ของฮ่องกง ออกอากาศช่อง TVB มีภาคต่อคือ
**  ไซอิ๋ว ภาค 2 ศึกเทพอสูรสะท้านฟ้า- Journey to the West – Legends of the Monkey King ละครโทรทัศน์จีน ออกอากาศในปี 1999- Wu Cheng'en and Journey to the West ละครโทรทัศน์ ออกอากาศในปี 2004- ไซอิ๋ว ละครโทรทัศน์ ออกอากาศในปี 2010- ไซอิ๋ว ละครโทรทัศน์ ออกอากาศในปี 2011 ผลิตโดย จาง จี้จง- ไซอิ๋ว อภินิหารลิงเทวดา ละครโทรทัศน์ ออกอากาศในปี 2017

**ภาพยนตร์**
 Journey to the West: Conquering the Demons ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2013 ผลงานของ โจว ซิงฉือ- ไซอิ๋ว ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2014- ไซอิ๋ว ภาค 1 ตอน กำเนิดราชาวานร ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2014 มีภาคต่อคือ
** ไซอิ๋ว ภาค 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2016
** ไซอิ๋ว ภาค 3 ตอน ศึกราชาวานรตะลุยเมืองแม่ม่าย ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2018- ไซอิ๋ว ตอน กำเนิดหงอคง ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2016- ไซอิ๋ว ภาพยนตร์ที่ยังกำหนดวันฉาย- Journey to the West: The Demons Strike Back ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี 2017 เป็นภาคต่อของ Journey to the West: Conquering the Demons
โอบืยโกนเวนนืยฟาสซิสม์

โอบืยโกนเวนนืยฟาสซิสม์ (Obyknovennyy fashizm) เป็นภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต กำกับโดย มีฮาอิล โรมม์ โดยเข้าฉายในชื่อ Echo of the Jackboot  ในสหราชอาณาจักรและ  Triumph Over Violence  ในสหรัฐ โดยภาพจากภาพยนตร์ส่วนใหญ่มาจากหอจดหมายเหตุต่างประเทศเพื่อแสดงถึงการขึ้นสู่อำนาจและล่มสลายของระบอบฟาสซิสต์ และโดยยกเอานาซีเยอรมนีเป็นตัวอย่าง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาค 1 และ ภาค 2 ของ โอบืยโกนเวนนืยฟาสซิสม์ ทางช่องมอสฟิล์ม- title=Triumph Over Violence- name=Triumph Over Violence
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
หมู่เกาะอีเจียงชาน

หมู่เกาะอีเจียงชาน เป็นเกาะขนาดเล็กสองเกาะในทะเลจีนตะวันออกนอกชายฝั่งนครไถโจว (台州市) มณฑลเจ้อเจียง ห่างหมู่เกาะต้าเฉิน (大陳群島) ไปราวแปดไมล์
ในช่วงวิกฤตการณ์ช่องแคบไต้หวันครั้งแรก หมู่เกาะดังกล่าวถูกกองทัพปลดปล่อยประชาชนจากกองทัพชาตินิยมของสาธารณรัฐจีนยึดครองไปในยุทธการอีเจียงชานเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 แม้กองเรือที่เจ็ดของสหรัฐจะลาดตระเวนอยู่ใกล้เคียงก็ตาม215279

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกาะในประเทศจีน 
หมวดหมู่:ทะเลจีนตะวันออก
อีวเซตาคียาเวรู

อีวเซตาคียาเวรู (И всё-таки я верю…, I vsyo-taki ya veryu...) เป็นภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต กำกับโดย มีฮาอิล โรมม์ เข้าฉายครั้งแรกในสหภาพโซเวียตในปี 1974
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ มีฮาอิล โรมม์ เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า "The World Today" แต่มีฮาอิล โรมม์ ได้เสียชีวิตก่อนที่งานจะเสร็จในปี 1971 Elem Klimov, Marlen Khutsiev และ German Lavrov จึงรับหน้าที่ทำภาพยนตร์ต่อจนภาพยนตร์ทำสำเร็จและใช้ชื่อว่า "อีวเซตาคียาเวรู..." (แปลว่า:เพราะว่าฉันเชื่อ)
เนื้อหาในภาพยนตร์จะเริ่มจากยุคก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, การขึ้นสู่อำนาจและจุดจบของนาซีเยอรมนีและการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ, สถานการณ์ของโลกในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960-1970, การปฏิวัติทางวัฒนธรรมในจีน, การประท้วงของผู้คนที่ต้องการสันติภาพ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0174769 10- อีวเซตาคียาเวรูทางช่องมอสฟิล์ม-  Три истории об учителе и режиссёре. / Независимая газета. 24.01.2001. 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
โอรสสวรรค์

โอรสสวรรค์ หรือ เทียนจื่อ (p=Tiānzǐ) เป็นราชฐานันดรอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิจีน กำเนิดขึ้นพร้อมกับราชวงศ์โจว และตั้งอยู่บนหลักการเมืองและจิตวิญญาณเรื่องอาณัติสวรรค์ 
ต่อมา พระมหากษัตริย์เอเชียตะวันออกอื่นต่างรับเอาฐานันดรศักดิ์ "โอรสสวรรค์" ไปเพื่อสร้างความชอบธรรมแก่การปกครองของตน
โอรสสวรรค์เป็นจักรพรรดิสากลสูงสุด ผู้ทรงปกครองเทียนเซี่ย ("ใต้หล้า") สถานภาพของพระองค์แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "ผู้ปกครองทั้งจักรวาล" หรือ "ผู้ปกครองทั้งโลก"p=179 ฐานันดรศักดิ์ "โอรสสวรรค์" มีการตีความตามอักษรเฉพาะในประเทศจีนและญี่ปุ่น ซึ่งพระมหากษัตริย์ถูกเรียกเป็นกึ่งเทวดา เทวดา หรือ "เทวดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพ" ผู้ที่เทวดาโบราณทั้งปวงทรงเลือกp=59

**ประวัติและการรับไปใช้**

**อ้างอิง**

**ข้อมูลทั่วไป**
 isbn = 978-0-520-22560-2 - isbn = 978-0-520-06441-6 - orig-year = 1996 - isbn = 978-0-19-979884-1 - isbn = 978-0-521-22352-2 - isbn = 978-0-8248-3235-3 - isbn = 978-90-04-11774-7 - isbn = 978-0-674-93721-5 
หมวดหมู่:จักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐ
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ (อิมพีเรียล)
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์จีน
หมวดหมู่:อภิชนจีน
ผู้ชนะย่อมไม่เสพยา

ภาพจับหน้าจอของคำขวัญ
ผู้ชนะย่อมไม่เสพยา (Winners Don't Use Drugs) เป็นคำขวัญต่อต้านยาเสพติด ซึ่งรวมอยู่ในเกมตู้ (arcade game) ทุกประเภทที่นำเข้าในอเมริกาเหนือเป็นเวลา 11 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1989 จนถึง ค.ศ. 2000 คำขวัญนี้ปรากฏบนหน้าจอในช่วงแอตแทรกต์โมด (attract mode) ของเกม
ข้อความดังกล่าวมีต้นคิด คือ วิลเลียม เอส. เซสชันส์ (William S. Sessions) อธิบดีเอฟบีไอ ผู้ซึ่งมีชื่อปรากฏบนจอไปพร้อมกับตัวคำขวัญ เซสชันส์ทำความตกลงกับรอเบิร์ต เฟย์ (Robert Fay) นายกสมาคมเครื่องเล่นอเมริกัน (American Amusement Machine Association) ซึ่งเป็นผลให้ผู้ผลิตเกมตู้จำนวน 20 รายยอมเพิ่มคำขวัญข้างต้นเข้าไว้ในเกม คำขวัญนี้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ณ วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1989 โดยมีการแสดงเกมรายใหญ่สามรายที่ได้เพิ่มคำขวัญเข้าไปแล้วต่อสื่อมวลชน หลายปีต่อมา มีการรณรงค์ทำนองเดียวกัน ใช้ชื่อว่า "จงใช้ซ้ำ อย่านำไปทิ้งขว้าง!" (Recycle It, Don't Trash It!) แต่แม้เซสชันส์จะพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ในเอฟบีไอไม่กี่ปีให้หลัง คำขวัญของเขาก็ยังปรากฏในเกมใหม่ ๆ และกลายเป็นสัญลักษณ์ประจำเกมตู้แห่งคริสต์ทศวรรษ 1990 ในสหรัฐ

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**
มีการล้อเลียนคำขวัญนี้หลายครั้ง เช่น ในเครือข่ายเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคด/เพลย์สเตชัน (Xbox Live Arcade/PlayStation Network) ที่ชื่อ สกอตต์พิลกริมเวอร์ซัสเดอะเวิลด์: เดอะเกม (Scott Pilgrim vs. the World: The Game) ปรากฏข้อความ "คนชนะเขาไม่กินเนื้อกันหรอก" (Winners Don't Eat Meat) หรือในภาพยนตร์ ป่วนฮาโลกอนาคต (Futurama) มีข้อความว่า "คนชนะเขาไม่เล่นวิดีโอเกมกันหรอก" (Winners don't play video games)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สำนักงานสอบสวนกลาง
หมวดหมู่:สหรัฐ
หมวดหมู่:เกมตู้
ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์

ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ (21st Century Fox) เป็นบริษัทข้ามชาติด้านสื่อมวลชนสัญชาติอเมริกัน ตั้งอยู่ในมิดทาวน์แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สหรัฐ เป็น 1 ใน 2 บริษัทที่ก่อตั้งขึ้นจากสินทรัพย์สิ่งพิมพ์ของนิวส์คอร์ปอเรชัน ซึ่งก่อตั้งโดยรูเพิร์ต เมอร์ด็อค ในปี 1980 และได้แยกสินทรัพย์สิ่งพิมพ์ออกมาในปี 2013
ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์เป็นผู้สืบทอดทางกฎหมายของนิวส์คอร์ปอเรชัน ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์เป็นหลัก เป็นกลุ่มสื่อที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐ จนกระทั่งถูกเข้าซื้อกิจการโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ ส่วนอีกบริษัทหนึ่งคือนิวส์คอร์ปอเรชันในปัจจุบัน ถือครองสิ่งพิมพ์ของเมอร์ด็อค และทรัพย์สินด้านสื่ออื่น ๆ ในออสเตรเลีย (ทั้งที่เขาและครอบครัวเป็นเจ้าของโดยความไว้วางใจของครอบครัว โดยมีส่วนได้เสีย 39% ในแต่ละรายการ) โดยเมอร์ด็อคเป็นประธานกรรมการบริหารร่วม ในขณะที่ลาคแลน เมอร์ด็อค ลูกชาย และ เจมส์ เมอร์ด็อค เป็นประธานกรรมการบริหารร่วมและประธานเจ้าหน้าที่บริหารตามลำดับ
ทรัพย์สินของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์รวมถึงกลุ่มฟ็อกซ์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ — เจ้าของสตูดิโอภาพยนตร์ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ (ชื่อบางส่วนของบริษัท), บริษัทแพร่สัญญาณฟ็อกซ์ และถือหุ้นใหญ่ในกิจการร่วมค้าพันธมิตรเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก — สื่อเชิงพาณิชย์ของสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ตลอดจนสินทรัพย์อื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีกิจการต่างประเทศที่สำคัญ ได้แก่สตาร์อินเดีย ผู้ดำเนินการสถานีโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงของอินเดีย บริษัทอยู่ในอันดับที่ 109 ในรายชื่อ ฟอร์ชูน 500 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐโดยเรียงตามรายได้ทั้งหมดประจำปี 2018
เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2018 ผู้ถือหุ้นของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ตกลงขายทรัพย์สินส่วนใหญ่ให้กับเดอะวอลต์ดิสนีย์ในราคา 71.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ การขายครั้งนี้ครอบคลุมสินทรัพย์ด้านความบันเทิงส่วนใหญ่ของทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ รวมถึงทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ เอฟเอ็กซ์ เน็ตเวิร์ค และพันธมิตรเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก เป็นต้น หลังทำสงครามการประมูลกับฟ็อกซ์ บริติช สกาย บรอดคาสติ้ง (กลุ่มสื่ออังกฤษที่ฟ็อกซ์ถือหุ้นอยู่) ถูกซื้อแยกต่างหากโดยคอมคาสต์ ในขณะที่เครือข่ายกีฬาภูมิภาคของฟ็อกซ์ถูกขายให้กับ ซินแคลร์ บรอดคาสต์ กรุ๊ป เพื่อให้สอดคล้องกับคำวินิจฉัยการต่อต้านการผูกขาด ส่วนที่เหลือประกอบด้วยฟ็อกซ์และมายเน็ตเวิร์คทีวีเป็นหลัก และบริษัทแพร่สัญญาณ สถานีโทรทัศน์ ทีมข่าว และการดำเนินงานส่วนกีฬา ถูกแยกออกเป็นบริษัทใหม่ ฟ็อกซ์ คอร์ปอเรชัน ซึ่งเริ่มทำการซื้อขายเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2019 จากนั้นในวันรุ่งขึ้น การเข้าซื้อกิจการทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์โดยดิสนีย์ก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์ หลังจากนั้นบริษัทในเครือทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ก็ถูกกระจายไปอยู่ในแผนกต่าง ๆ ของดิสนีย์ตามความเหมาะสม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
www.21cf.com
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2556
แชมป์กีฬา 7HD

ช่อง 7HD มีนโยบายสำคัญประการหนึ่ง ในอันที่จะมีส่วนร่วมพัฒนาวงการกีฬาในประเทศไทยให้ก้าวหน้าไปสู่ระดับสากล พร้อมทั้งให้การสนับสนุนแก่เยาวชนไทย ให้ความสนใจกับการเล่นกีฬา เพื่อส่งเสริมให้รู้จักใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ด้วย
โดยเริ่มจากปี พ.ศ. 2527 ทางสถานีฯ ริเริ่มจัดการแข่งขันกีฬาสำหรับเยาวชนขึ้น ตามโครงการ แชมป์กีฬา 7 สี จนกระทั่งเกิดนักกีฬารุ่นใหม่ ที่ประสบความสำเร็จในระดับประเทศจำนวนมาก เช่น ศิริมงคล สิงห์วังชา อดีตแชมป์สภามวยโลก ในรุ่นแบนตั้มเวทและซูเปอร์เฟเธอร์เวท, เรวดี ศรีท้าว (วัฒนสิน) นักกรีฑา เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย, มนัสนันท์ แพงขะ - รัตนาภรณ์ อาลัยสุข นักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาด เจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13, ศรสวรรค์ ภู่วิจิตร - มธุรดา คุโณปการ - ดุลยฤทธิ์ พวงทอง นักกีฬาว่ายน้ำ เจ้าของเหรียญทองซีเกมส์หลายสมัย และยังร่วมจัดการแข่งขันฟุตบอลนักเรียน 7 คน เป็นรายการแรกของประเทศไทย และยังร่วมสนับสนุนส่งเสริมเยาวชนไทย ให้ก้าวสู่การแข่งขันกีฬาระดับอาชีพ ผ่านการแข่งขันเทนนิส "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยภราดร" และ การแข่งขันกอล์ฟ "แชมป์กีฬา 7 สี กรุงศรีฯ สานฝัน ตามรอยวิรดา"

**ฟุตบอล**

**วอลเลย์บอล**

**บาสเกตบอล 3x3**

**เซปักตะกร้อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7-  ฟุตบอลแชมป์กีฬา 7HD -  วอลเลย์บอลแชมป์กีฬา 7 สี-  แชมป์กีฬา 7 สี เจ้าสระ

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
วีก็อตยู

วีก็อตยู (WeGotYou) เป็นการรณรงค์ทางสื่อเพื่อต่อต้านยาเสพติด ซึ่งได้รับทุนจากความร่วมมือเพื่อเด็กปลอดสารเสพติด (Partnership for Drug-Free Kids) มีความแปลกใหม่ตรงที่สื่อสารโดยใช้อีโมจิทางป้ายประกาศและสื่อสาธารณะอื่นเป็นหลัก เพื่อดึงความสนใจของเยาวชน โครงการนี้ผู้ริเริ่ม คือ ฮิลล์ ฮอลลิเดย์ (Hill Holliday) บริษัทโฆษณาสัญชาติอเมริกัน

**รางวัล**
โครงการนี้ได้รางวัลคลีโอ (Clio Awards) สองครั้งใน พ.ศ. 2559 คือ รางวัลทองคำ สำหรับการรณรงค์แบบบูรณาการในสาขาสุขภาพและสวัสดิการ และรางวัลทองสัมฤทธ์ สำหรับการสร้างสรรค์ดิจิทัลหรือโมบายล์ในสาขาเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:โครงการการต่อต้านยาเสพติด
หน่วยการเรียนทางไกล สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

ศูนย์การเรียนรู้ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ (Education Center Panyapiwat Institute of Management) เป็นศูนย์การเรียนรู้ การศึกษาสังกัด สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ สำหรับนักศึกษาที่ต้องการเรียนใกล้ภูมิลำเนา สถาบันฯ ยังเปิดการเรียนการสอนในศูนย์การเรียนรู้ เป็นการเรียนผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเรนจ์ โดยรับส่งสัญญาณแบบเรียวไทม์ จากห้องเรียนในกรุงเทพมหานคร โดยมีการสื่อสารแบบสองทาง คือ นักเรียนและอาจารย์สามารถ ถามตอบกันได้เสมือนการเรียนในห้องเรียนปกติ 

**ประวัติศูนย์การเรียนรู้**

**ที่ตั้งศูนย์การเรียนรู้**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์-  เว๊บไซต์ศูนย์การเรียนรู้ สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ date=2017-06-21 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์
กองพลยานเกราะที่ 2 แห่งเอ็สเอ็ส "ดัสไรช์"

กองพลยานเกราะที่ 2 แห่งเอ็สเอ็ส "ดัสไรช์" ( 2. SS-Panzer-Division "Das Reich")เป็นกองพลของนาซี หน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลที่ก่อตั้งโดยหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ดัสไรช์ได้ทำหน้าที่ในช่วงการบุกครองฝรั่งเศสและได้เข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งสำคัญหลายครั้งบนแนวรบด้านตะวันออก รวมทั้งในยุทธการที่โปรโฮรอฟกาได้ต่อกรกับกองทัพรถถังคุ้มกันที่ 5 (5th Guards Tank Army) ที่ยุทธการที่คูสค์ จากนั้นก็ได้ย้ายไปยังด้านตะวันตกและได้เข้ามามีส่วนร่วมในการต่อสู้ในนอร์มังดีและยุทธการตอกลิ่ม สงครามได้ยุติลงในฮังการีและออสเตรีย ดัส ไรช์ได้มีส่วนรับผิดชอบในการสังหารหมู่ออราดูร์-ซูร์-กลานและตูล (Tulle)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์"

กองพลยานเกราะที่ 3 แห่งเอ็สเอ็ส "โทเทินค็อพฟ์" (3. SS-Panzer-Division "Totenkopf") เป็นหนึ่งในสามสิบแปดกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนที่จะบรรลุในสถานะกองพล การก่อตั้งหน่วยที่ได้เป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า คัมพ์กรุพเพอ(Kampfgruppe-กลุ่มหน่วยรบ)"ไอค์เคอ" บุคลการส่วนใหญ่ของกองพลนั้นมาจากหน่วยเอ็สเอ็ส-โทเทินค็อพฟ์แฟร์เบ็นเดอ(การ์ดผู้คุมค่ายกักกัน), และอื่นๆที่เป็นสมาชิกของทหารอาสาเยอรมันที่ได้ก่ออาชญากรรมสงครามในประเทศโปแลนด์ เนื่องจากตามที่สัญลักษณ์ประจำและชื่อ ('โทเทินค็อพฟ์' = 'หัวกะโหลก' ในภาษาเยอรมัน), บางครั้งได้ถูกเรียกว่า "กองพลหัวกะโหลก"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองพลยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
กองพลทหารราบยานเกราะที่ 17 แห่งเอ็สเอ็ส "เกิทซ์กำปั้นเหล็ก"

กองพลทหารราบยานเกราะที่ 17 แห่งเอ็สเอ็ส "เกิทซ์กำปั้นเหล็ก" (17. SS-Panzergrenadier-Division „Götz von Berlichingen“) เป็นกองพลของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ปฏิบัติการในแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

**อ้างอิง**
US Tank Battles in France 1944-45 by Steven Zaloga
*Clarke, Jeffrey J. and Smith, Robert Ross - Riviera to the Rhine. Washington: GPO, 1993
*Cole, Hugh M. - The Lorraine Campaign. Washington: GPO, 1993
*Gunther, Helmut - Das Auge der Division: Die Aufklärungsabteilung der SS-Panzergrenadier Division Götz Von Berlichingen
*Jentz, Thomas L. - Panzer Truppen. Volume II. Atglen: Schiffer Military History, 1996
*Munoz, Antonio J. - Iron Fist: A Combat History of the 17. SS-Panzergrenadier-Division "Götz von Berlichingen"
*Stöber, Hans - Die Sturmflut und das Ende (3 Vol)
*Stoves, Rolf - Die gepanzerten und motorisierten deutschen Grossverbände 1935–45. Wölfersheim-Berstadt: Podzun-Pallas, 1994
*Gordon Williamson, Stephen Andrew - The วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส (3) : 11. to 23. Divisions 1-84176-591-0
หมวดหมู่:กองพลทหารราบยานเกราะแห่งวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
ปฏิทรรศน์ของอ็อลเบิร์ส

alt=In this animation depicting an infinite and homogeneous sky, successively more distant stars are revealed in each frame. As the animation progresses, the more distant stars fill the gaps between closer stars in the field of view. Eventually, the entire image is as bright as a single star.
ปฏิทรรศน์ของอ็อลเบิร์ส หรือ ปฏิทรรศน์ว่าด้วยความมืดของท้องฟ้าเวลากลางคืน เป็นแนวคิดทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ตั้งชื่อตามไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม อ็อลเบิร์ส นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน ซึ่งตั้งข้อสังเกตว่า หากการอนุมานที่ว่าเอกภพมีขนาดกว้างไกลไม่สิ้นสุด มีจำนวนดาวเป็นอนันต์กระจายสม่ำเสมอ และอยู่ในสภาวะสถิต ท้องฟ้าเวลากลางคืนก็ไม่ควรจะมืดมิดเช่นที่ปรากฎ จึงถือเป็นหลักฐานหนึ่งที่สนับสนุนว่าเอกภพนั้นไม่ได้อยู่ในสภาวะสถิต เช่น มีจุดกำเนิดและกำลังเปลี่ยนแปลง เช่นที่บรรยายไว้ในแบบจำลองแบบบิกแบง
ในกรณีที่เอกภพมีขนาดกว้างไกลไม่สิ้นสุด มีจำนวนดาวเป็นอนันต์ กระจายสม่ำเสมอ และอยู่ในสภาวะสถิต เส้นสายตาใดๆ ที่มองออกจากโลกย่อมต้องสิ้นสุดที่ดาวฤกษ์ดวงใดดวงหนึ่งเสมอ ดังนั้นท้องฟ้าเวลากลางคืนก็ควรจะสว่างไปทั่วด้วยแสงดาวฤกษ์ที่มีจำนวนอนันต์

**ปฏิทรรศน์**
ปฏิทรรศน์นี้ขัดแย้งในเชิงสถิติ ที่ว่าหากเอกภพโบราณที่มีเนื้อที่เป็นอนันต์ มีดวงดาวเป็นจำนวนอนันต์ แสงของดวงดาวต่าง ๆ ควรจะส่องสว่างเต็มท้องฟ้ามากกว่าที่จะมืดมิด
มุมมองของผู้สังเกตการณ์บนชั้นดวงดาวที่มีศูนย์กลางร่วมกัน
เพื่อเป็นการพิสูจน์ จะสมมติให้เอกภพมีชั้นดวงดาวที่มีศูนย์กลางร่วมกันหนาเป็นชั้นละ 1 ปีแสง ต่อกันไปเรื่อย ๆ จำนวนดวงดาวในแต่ละชั้นจะอยู่ระหว่างความหนา 1,000,000,000 ถึง 1,000,000,001 ปีแสง หากเอกภพมีเนื้อสม่ำเสมอจริง ในชั้นที่สองจะมีดวงดาวจำนวนเป็นสี่เท่าของชั้นแรก ซึ่งอยู่ระหว่างระยะ 2,000,000,000 ถึง 2,000,000,001 ปีแสง แต่ทว่า ชั้นที่สองจะมีระยะห่างออกไปอีกเป็นสองเท่า ดังนั้นความสว่างของดวงดาวในชั้นที่สองจะมีค่าเป็น 1/4 ของชั้นแรก ดังนั้น แสงที่ส่องสว่างมากจากชั้นที่สองจะมีค่าเท่ากับแสงที่ส่องสว่างมาจากชั้นที่หนึ่ง
ไม่ว่าระยะจะห่างไปเท่าไหร่ แต่ความสว่างของแสงรวมจะยังคงมีค่าเท่าเดิมตามระยะทาง ซึ่งหมายความว่า แสงแต่ละชั้นจะมีการเพิ่มความสว่างขึ้นมาเรื่อย ๆ และยิ่งมีชั้นเป็นอนันต์ ท้องฟ้ายามค่ำคืนจึงควรที่จะสว่าง
หากเมฆดำบดบังแสง เมฆจะร้อนขึ้นจนส่องสว่างได้แบบดวงดาว และเปล่งแสงออกมาเป็นจำนวนเท่าเดิม
เค็พเพลอร์ได้ค้านทฤษฎีนี้ด้วยเรื่องเอกภพที่สังเกตได้จำกัด หรือมีจำนวนดวงดาวที่จำกัด และตามทฤษฎีสัมพันธภาพทั่วไปแล้ว จะจำกัดปฏิทรรศน์นี้ด้วยเอกภพจำกัด : ท้องฟ้านั้นจะไม่ได้มีค่าความสว่างเป็นอนันต์ ทุก ๆ จุดบนท้องฟ้าจะยังคงเหมือนพื้นผิวของดวงดาว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
พีระมิดโจเซอร์

พีระมิดโจเซอร์ (หรือ เจเซอร์ และ โซเซอร์) บางครั้งเรียกเป็น พีระมิดขั้นบันไดโจเซอร์ เป็นโบราณสถานที่ยังคงอยู่ในสุสานของเมืองซักกอเราะฮ์ ประเทศอียิปต์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของซากเมมฟิส โครงสร้างสี่มุมหกชั้นเป็นอาคารหินมหึมาที่เก่าแก่ที่สุดในอียิปต์ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสตกาล ในช่วงราชวงศ์ที่ 3 เพื่อฝังพระศพของฟาโรห์โจเซอร์ ซึ่งมีผู้ออกแบบพีระมิดคือ อิมโฮเทป และมีเป็นจุดศูนย์กลางของอาคารที่ฝังศพกว้างใหญ่ในลานขนาดมหึมาล้อมรอบด้วยโครงสร้างพิธีและการตกแต่ง
พีระมิดนี้ผ่านการบูรณะและปรับปรุงใหม่หลายครั้ง เดิมพีระมิดขั้นบันได สูง abbr=on และฐานมีความยาวประมาณ abbr=off และถูกฉาบด้วยหินปูนสีขาวpp=108–109 & 461 ใน ค.ศ. 1997 พีระมิดขั้นบันได (หรือพีระมิดดั้งเดิม) เคยถือเป็นสิ่งก่อสร้างหินตัดขนาดใหญ่ที่สร้างโดยมนุษย์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 มีการเปิดพีระมิดนี้ให้แก่ผู้เข้าชมอีกครั้งหลังปิดฟื้นฟูเป็นเวลา 14 ปี

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 isbn=978-0-470-67336-2- isbn=978-0-14-020168-0- oclc=18402034- isbn=978-0-203-98283-9- isbn=978-0-500-28547-3- isbn=0-674-04660-9- isbn=0760756171- isbn=9780714109749- url=https://archive.org/details/pyramidscomplete00vern

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พีระมิดในอียิปต์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตผู้ว่าการกีซา
ดาห์ชูร์

ดาห์ชูร์ (دهشور Dahšūr  pron, ⲧⲁϩϭⲟⲩⲣ Dahchur) เป็นสถานที่ฝังพระศพของอียิปต์โบราณ ซึ่งที่ตั้งอยู่ในทะเลทรายของฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ประมาณ 40 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงไคโร มันเป็นที่รู้จักมากที่สุดสำหรับพีระมิดมิดหลายแห่ง และมีอยู่สองแห่ง ซึ่งเป็นพีระมิดที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดและรักษาที่ดีที่สุดในอียิปต์สร้างเมื่อประมาณ 2613-2589 ปีก่อนคริสตกาล

**พีระมิด**
พีระมิดหักงอของฟาโห์สเนเฟรู
การสร้างพีระมิดที่ดาห์ชูร์เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวอียิปต์โบราณ มันให้พวกเขาด้วยความรู้และความรู้ที่จะเปลี่ยนจากพีระมิดขั้นบันไดไปเป็นพีระมิดที่มีลักษณะด้านราบเรียบ ในท้ายที่สุดความกว้างของประสบการณ์จะช่วยให้พวกเขาในการสร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกโบราณที่ยังคงสภาพอยู่จนถึงวันนี้
พีระมิดแห่งแรกในดาห์ชูร์ คือ พีระมิดหักงอ (สร้างเมื่อประมาณ 2613 - 2589 ก่อนคริสต์ศักราช) สร้างขึ้นภายใต้การปกครองของฟาโรห์สเนเฟรู เป็นการสร้างพีระมิดด้านเรียบ แต่ไม่ประสบการสำเร็จคือพีระมิดมีลักษณะงองุ้ม จึงใช้เป็นที่ฝังพระศพไม่ได้ หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการสร้างพีระมิดแห่งแรก จึงทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูทรงให้สร้างพีระมิดในดาห์ชูร์อีกคือ พีระมิดแดง เมื่อสร้างเสร็จพีระมิดได้รับการพิจารณาจะประสบความสำเร็จเพราะมันเป็นพีระมิดที่มีลักษณะเรียบด้านและพีระมิดมีความสูงประมาณ 341 ฟุต (104 เมตร) ทำมุมประมาณ 43 องศา ชื่อพีระมิดแดงของฟาโรห์สเนเฟรูก่อสร้างจากหินปูนสีแดง และมีข้อสันนิษฐานว่าพีระมิดนี้ อาจจะเป็นที่ฝังพระศพของฟาโรห์สเนเฟรู
ไฟล์:Black_Pyramid_of_Amenemhat_III..JPG|thumb|left|พีระมิดดำ
หลังจากสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนเฟรู พระโอรสของพระองค์ ฟาโรห์คูฟูได้สร้างพีระมิดแห่งที่สามขึ้น ซึ่งฟาโรห์คูฟูต้องการที่จะสร้างพีระมิดตามที่พระราชบิดาของพระองค์ ในการออกแบบและการก่อสร้างพีระมิดแห่งที่สามใช้ระยะเวลาประมาณ 23 ปี (ระหว่าง 2589-2566 ปีก่อนคริสตกาลคริสต์ศักราช) โดยมีความสูงประมาณ 481 ฟุต (147 เมตร) และทำมุมประมาณ 52 องศา และหลังจากนั้นก็มีฟาโรห์หลายพระองค์จนถึงราชวงศ์ที่ 12 ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สองได้สร้างพีระมิดขาวขึ้นในดาห์ชูร์ และพระราชนัดดาของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สอง ฟาโรห์เซนุสเรตที่สามก็ได้สร้างพีระมิดสำหรับเป็นที่ฝังพระศพของพระองค์กับพระราชธิดาของพระองค์ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่สามได้ก่อสร้างพีระมิดดำในดาห์ชูร์

**ภูมิอากาศ**
ดาห์ชูร์มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh) ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
หมวดหมู่:สุสานในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอียิปต์
ประเทศในสหราชอาณาจักร

สหราชอาณาจักรประกอบด้วย 4 ประเทศ (country) ได้แก่ อังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ
ภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์เหนือ สกอตแลนด์ และเวลส์ ได้รับเอกราชในขั้นตอนการกระจายอำนาจทางนิติบัญญัติ จนมีสถานะเป็นรัฐอธิปไตยแบบเอกเทศ ทั้งนี้รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรและรัฐบาลอังกฤษยังมีอำนาจจัดการกับกิจการที่สงวนไว้ทั้งหมดสำหรับไอร์แลนด์เหนือ กับสกอตแลนด์ และในกิจการที่ไม่ได้ถ่ายโอนทั้งหมดสำหรับเวลส์ แต่ไม่ใช่กิจการทั่วไปซึ่งได้ถ่ายโอนอำนาจไปยังรัฐสภาไอร์แลนด์เหนือ รัฐสภาสกอตแลนด์และสมัชชาแห่งชาติเวลส์ นอกจากนี้การโอนอำนาจปกครองตนเองให้ไอร์แลนด์เหนือ เป็นเงื่อนไขในการร่วมมือระหว่างฝ่ายบริหารไอแลนด์เหนือและรัฐบาลไอร์แลนด์ และรัฐบาลอังกฤษให้คำปรึกษากับรัฐบาลไอร์แลนด์เพื่อบรรลุข้อตกลงในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องการเงิน ไอร์แลนด์เหนือ อังกฤษประกอบไปด้วยประชากรส่วนใหญ่ และพื้นที่ของสหราชอาณาจักรยังคงเป็นความรับผิดชอบของสหราชอาณาจักรรัฐสภารวมศูนย์ในลอนดอน
หมู่เกาะช่องแคบ และเกาะไอล์ออฟแมน เป็นอาณานิคมของรัฐบาลอังกฤษ (Crown) และไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร ในทำนองเดียวกับที่ดินแดนโพ้นทะเลของอังกฤษส่วนที่เหลือของจักรวรรดิอังกฤษไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร
ในอดีต นับแต่ปี ค.ศ. 1801 (หลังจากพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800) จนกระทั่ง ปี 1921 เกาะไอร์แลนด์ทั้งหมดเป็นชาติหนึ่งภายในสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์แบ่งออกเป็นสองเขตอำนาจศาลใน ปี 1921 ได้แก่ ไอร์แลนด์ใต้และไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์ใต้ได้รับอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร ภายใต้รัฐธรรมนูญของรัฐอิสระไอริช ค.ศ. 1922

**ข้อมูลพื้นฐาน**

**ข้อมูลสถิติ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักร
เฮเทเฟเรสที่ 1

เฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์ และเป็นพระมเหสีในฟาโรห์สเนฟรู

**พระราชประวัติ**
ราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 พระนางอาจจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์สเนฟรู และเป็นพระมารดาของฟาโรห์คูฟู และเป็นไปได้ว่าราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นเพียงพระมเหสีรองของฟาโรห์สเนเฟรู และมีชื่อเสียงโด่งดังหลังจากที่พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของฟาโรห์เจดีเฟร ฟาโรห์คาเฟร และพระนางเฮเทเฟเรสที่สอง การอภิเษกสมรสของเฮเทปเฮเอสที่ 1กับฟาโรห์สเนเฟรู ทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูมีสิทธิในการครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ฮูนิ เนื่องจากราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ฮูนิ และให้กำเนิดพระรัชทายาทคือฟาโรห์คูฟู 
ราชินีเฮเทเฟเรสที่ 1 สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชินีแห่งอียิปต์โบราณ
อังค์ฮาฟ

อังค์ฮาฟ เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าและผู้ควบคุมงานให้แก่ฟาโรห์คูฟู ผู้เป็นพระเชษฐาพระองค์หนึ่งของอังค์ฮาฟ พระองค์มีชีวิตอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่ 4 ของราชอาณาจักรอียิปต์ ราวประมาณ 2613 ถึง 2494 ปีก่อนคริสตกาล
อังค์ฮาฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรูกับพระมเหสีไม่ทราบพระนาม หลุมฝังพระศพของอังค์ฮาฟอยู่ในมาสตาบาในกีซา อังค์ฮาฟได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเฮเตเฟเรส A ซึ่งพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์สเนฟรูกับพระนางเฮเตเฟอร์เรสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐานต่างมารดาของอังค์ฮาฟ ทั้งสองพระองค์ก็มีพระราชธิดาด้วยกัน 1 พระองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์
ภาษาสกอต

ภาษาสกอต เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก ที่ใช้พูดกันในแถบพื้นที่ราบของสกอตแลนด์ และในพื้นที่อัลสเตอร์ (ซึ่งเรียกสำเนียงท้องถิ่นว่าอัลสเตอร์สกอต ชาวสกอตมักเรียกภาษานี้ว่า สกอตที่ราบต่ำ เพื่อไม่ให้สับสนกับภาษาแกลิกสกอต และภาษาเคลต์ซึ่งถูกจำกัดพื้นที่การใช้ตามประวัติศาสตร์ในแถบพื้นที่ราบสูงของสกอตแลนด์ ภาษาสกอตถูกพัฒนาขึ้นในสมัยเดียวกับภาษาอังกฤษสมัยกลาง
นับแต่ต้นศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ภาษาอังกฤษที่ใช้ในสกอตแลนด์ได้มีวิวัฒนาการ จนกลายเป็นภาษาที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากภาษาอังกฤษและภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ที่พูดกันในอังกฤษ หากแต่ยังขาดชื่อเรียก แต่หลังจาก ปี ค.ศ. 1495 เป็นต้นมา คำว่า สกอตติช (Scottis) ถูกใช้มากขึ้นเพื่ออ้างถึงภาษาพูดในถิ่นที่ลุ่ม ในขณะที่คำว่า Erse ซึ่งแปลว่า ไอริช ถูกใช้เป็นชื่อเรียกภาษาแกลิค ฯ ยกตัวอย่างเช่น ในตอนปลายศตวรรษที่ 15 วิลเลียม ดันบาร์ กวีชาวสกอต ใช้คำว่า Erse เพื่ออ้างถึงภาษาแกลิคและในช่วงต้นศตวรรษที่ 16 กาวิน ดักลาส เริ่มใช้คำว่า Scottis เพื่ออ้างอิงถึงภาษาถิ่นที่ราบลุ่ม ปัจจุบันภาษาแกลิกของสกอตแลนด์มักถูกเรียกว่า ภาษาแกลิก-สกอต หรือ ภาษาแกลิกสกอตแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก
หมวดหมู่:ภาษาในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
คาเนเฟอร์

คาเนเฟอร์ ("ความงามของวิญญาณ") เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีชีวิตอยู่ในราชวงศ์ที่ 4 หรือต้นราชวงศ์ที่ 5 ของยุคราชอาณาจักรเก่า และเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู

**อาชีพ**
คาเนเฟอร์ดำรงตำแหน่งเป็นอัครมหาเสนาบดี นอกจากนี้พระองค์ยังเป็น "พระราชโอรสของฟาโรห์"

**สุสาน**
คาเนเฟอร์ถูกฝังอยู่ในมาสตาบาหมายเลข DAM 15 ที่ดาห์ชูร์ ในหลุมฝังศพของพระองค์พบเศษชิ้นส่วนที่หลุดจากประตูหิน

**อ้างอิง==
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์

ไฟล์:Pokemon B747 (8377995168) (2).jpg|thumb|220px|โปเกมอน ตัวละครที่สร้างแรงบันดาลใจในการตั้งชื่อ
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ บอย เป็นทั้งนักมวยไทยและนักเล่นเกมโปเกมอนชาวไทย ผู้สร้างผลงานชนะน็อกที่สนามมวยเวทีลุมพินีตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี

**ประวัติ**
โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นนักมวยไทยจากอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีชื่อชกเดิมคือ โปเกม่อน ทต.บุญทัน เขาเคยสร้างผลงานในศึกมรดกมวยไทย ทต.บ้านค้อ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวเทศบาลตำบลบ้านค้อ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 ด้วยการชนะน็อกวีระพลเล็ก อบต.นาหนองทุ่ม ในยกแรก
ส่วนในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนคนเหล็กเพชร เกียรติบุญเกิน ในรายการมวยดัง มวยมัน วันอาทิตย์ ที่เวทีมวยนานาชาติรังสิต
จากนั้นในวันที่ 24 กันยายน ของปีเดียวกัน โปเกม่อนเข้าแข่งขันศึกมวยไทย ท่อน้ำไทย เดอะฮีโร่ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยคมชัดลึก ตลาด อตก.3 จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะน็อกพลังทิพย์ เพชรตำหนัก ในยกที่ 3
และในวันที่ 25 พฤศจิกายน โปเกม่อนเข้าแข่งขันคู่เปิดรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ถนนรามอินทรา โดยปะทะกับเพชรรุ่ง เพชรเจริญ ซึ่งโปเกม่อนเป็นฝ่ายทำผลงานขึ้นนำช่วงสามยกแรก อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลาที่เหลือ เพชรรุ่งกลับเป็นฝ่ายดักโจมตีได้มากกว่า ส่งผลให้โปเกม่อนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนในการต่อสู้ครั้งนี้
เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 โปเกม่อนมีคิวปะทะกับโพธิ์แก้วเล็ก โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในรายการศึกมวยไทยลุมพินีทีเคโอ

**โปเกมอน**
นายกอนงค์ การุณรัตน์ ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ ได้เปิดเผยถึงที่มาของชื่อโปเกม่อน กล่าวคือ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ เป็นผู้ที่ชอบเล่นเกมโปเกมอน ในช่วงว่างจากการฝึกซ้อมมวยไทย จึงนำมาตั้งเป็นชื่อชกดังกล่าว

**สถิติการแข่งขัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ โปเกม่อน ศิษย์นายกอนงค์ - thboxing.com
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักเล่นวิดีโอเกมโปเกมอน
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเดชอุดม
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุบลราชธานี
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี/Scope

ขอบเขตของโครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรีประกอบด้วยบทความเกี่ยวกับคตินิยมสิทธิสตรี, สิทธิสตรี, สุขภาพของผู้หญิง, ประวัติศาสตร์สิทธิสตรี, นักกิจกรรมด้านสิทธิสตรีที่โดดเด่น, แนวคิดเกี่ยวกับคตินิยมสิทธิสตรี, ประวัติศาสตร์คตินิยมสิทธิสตรี, ผู้สนับสนุนสิทธิสตรีและนักปรัชญาที่มีชื่อเสียง ตลอดจนผลงานของนักเขียนผู้สนับสนุนสิทธิสตรี, นักคิดและนักวิชาการ- เป้าหมายของเราคือการค้นหา, ขยาย, สร้าง และระบุประเด็นสำคัญทั้งหมดในคตินิยมสิทธิสตรี รวมทั้งสิทธิสตรี ตลอดจนเพื่อขยายการมีของหัวข้อเหล่านี้ในวิกิพีเดีย- หากคุณมีความรู้, ความสนใจ หรือเพียงแค่ต้องการช่วยปรับปรุงบทความเกี่ยวกับคตินิยมสิทธิสตรี ก็ยินดีให้คุณเข้าร่วม- โครงการนี้ไม่ได้สนับสนุนมุมมองใด ๆ, ทางการเมือง หรืออื่น ๆ นอกเหนือจากเอกสารที่เป็นกลาง คุณไม่จำเป็นต้องระบุว่าเป็นนักสตรีนิยมที่เข้าร่วมโครงการวิกินี้- โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรียินดีต้อนรับผู้เข้าร่วมทุกเพศทุกวัย และไม่กีดกันเพศ, ถือชาติพันธุ์, ชั้นวรรณะ, การกีดกันในเรื่องสภาพร่างกาย, การเกลียดกลัวคนที่รักได้มากกว่าหนึ่งเพศ, ความรังเกียจเพศที่สาม หรือความรังเกียจต่อคนข้ามเพศ เช่นเดียวกับส่วนที่เหลือของวิกิพีเดีย การก่อเกรียน (โพสต์ความคิดเห็นโดยเจตนายั่วยุหรือก่อกวน) จะไม่ได้รับการยอมรับ
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี/Intro

45px
ยินดีต้อนรับสู่โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี โครงการที่กล่าวถึงบทความที่เกี่ยวข้องกับคตินิยมสิทธิสตรีและค้ำจุนสถานีย่อยคตินิยมสิทธิสตรี หากคุณวางแผนที่จะมีส่วนร่วมในการแก้ไขบทความเกี่ยวกับคตินิยมสิทธิสตรี โปรดเพิ่มชื่อของคุณในรายชื่อสมาชิก ข้อเสนอ, การแนะนำ และกิจกรรมต่าง ๆ จะกล่าวถึงในหน้าพูดคุยโครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี สำหรับข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับโครงการ อ่านรายงานโครงการวิกิของเราจากสารวิกิพีเดีย
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี/Members

เพื่อเข้าร่วม เพียง เพิ่มชื่อของคุณไปยังรายการโดยใส่โค้ด  และการสนับสนุนเพิ่มเติมหากต้องการ โปรดระบุชื่อของคุณตามลำดับตัวอักษร ยินดีต้อนรับสู่โครงการ ! หากคุณไม่ค่อยออนไลน์หรือมีโครงการจำนวนมากที่จะทำที่นี่ในวิกิพีเดีย คุณยังคงสามารถเข้าร่วม และเข้าร่วมเมื่อคุณสามารถ หรือมีเวลาได้

**สมาชิกโครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรีปัจจุบัน**
นี่คือรายชื่อสมาชิกที่มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2560
# B20180
# Pilarbini
# 2ndoct
# buileducanh
# kritipat
# Swiss Toblerone

**เพื่อรำลึกถึง**
# 

**สมาชิกโครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรีที่ไม่ได้ใช้งาน**
นี่คือรายชื่อสมาชิกที่มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียก่อนวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2560
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิคตินิยมสิทธิสตรี

__NOTOC__




**สถานีย่อย**
 สถานีย่อย:คตินิยมสิทธิสตรี

**โครงการวิกิที่เกี่ยวข้อง**
 โครงการวิกิผู้หญิง- โครงการวิกิแอลจีบีทีศึกษา
เกีย มอเตอร์ส

โรงงานเกีย มอเตอร์ส
โลโก้เกีย มอเตอร์ส จากปี 2537 ถึง 2555
โลโก้เกีย จากปี 2555 ถึง 2564
เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน (Kia Motor Corporation hanja=起亞自動車, IPA, หรือ "Kia automobile"; แสดงเป็น KIΛ) สำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโซล เป็นผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติเกาหลีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากบริษัทฮุนได มอเตอร์ มียอดขายมากกว่า 3.3 ล้านคันในปี 2015 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เกีย มอเตอร์ คอเปอเรชัน ได้ถูกฮุนไดซื้อหุ้นส่วน 33.88% เป็นมูลค่ามากกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

**รุ่นรถยนต์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกีย
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เกาหลี
รถยนต์นั่งขนาดกลาง

รถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-sized) เป็นการแบ่งประเภทของรถยนต์ตามทวีปอเมริกาเหนือและทวีปออสเตรเลียของกลุ่มรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารถยนต์นั่งขนาดเล็ก ส่วนในทวีปยุโรปรถประเภทนี้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม ดี-เซ็กเมนต์

**สหรัฐอเมริกา**
แรมเบลอร์ แต่ก่อนเป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กภายหลังเปลี่ยนเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง
รถยนต์ที่ได้จำกัดความเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางในสหรัฐอเมริกาคือแรมเบลอร์ ซิกซ์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ถึงแม้ว่าจะถูกเรียกว่า "รถยนต์นั่งขนาดเล็ก" ในขณะนั้นก็ตาม รถยนต์นั่งขนาดกลางได้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้นกว่าขนาดเล็กในช่วงต้นยุค ตัวอย่างเช่น ฟอร์ด แฟร์เลน เปิดตัวใน ค.ศ. 1962 เป็นประเภท "รถยนต์นั่งขนาดเล็กค่อนข้างกลาง (compact intermediate)" เนื่องจากมีขนาดใหญ่กว่ารุ่นที่ใกล้เคียงอย่างฟอร์ด ฟอลคอน เจเนอรอล มอเตอร์สก็ได้ทำรถยนต์ประเภทนี้ด้วย เช่น โอลส์โมบิล เอฟ-85 พอนทิแอค เทมเพส และบูอิก สเปเชียล ซึ่งไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเชฟโรเลต คอร์แวร์ แต่ก็มีขนาดใกล้เคียงกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทของรถยนต์
สงครามโกะซันเน็ง

สงครามโกะซันเน็ง (Gosannen kassen) หรือที่รู้จักในชื่อว่า สงครามสามปีช่วงหลัง เกิดสงครามในช่วงปลายยุคค.ศ. 1080 ในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดมุตซึบนเกาะฮนชู

**ประวัติ**
สงครามโกะซันเน็งเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน
สงครามโกะซันเน็งเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮาระ (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวาระ") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินาโมโตะ โยชิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมุตซึใน ค.ศ. 1083 พยายามทำให้การต่อสู้ระหว่าง คิโยฮาระ โนะ มาซาฮิระ, อิเอฮิระ และ นาริฮิระ สงบลง
มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก ฟูจิวาระ โนะ คิโยฮาระ ท้ายที่สุด อิเอฮาระ และ นาริฮิระ ถูกฆาตกรรม
ระหว่างการบุกคานาซาวะ (1086–1089) มินาโมโตะ โยชิ จะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  Turnbull, Stephen. (1998). 'The Samurai Sourcebook'. London: Cassell & Co.
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคเฮอัง
รถโดยสารประจำทางในฮานอย

320x320px
ในปัจจุบัน รถโดยสารประจำทาง ยังคงเป็นระบบขนส่งหลักของฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียดนาม ปัจจุบันมีเส้นทางเดินรถกว่า 100 สาย ภายใต้การควบคุมของ Transerco และบริษัทเอกชนบางแห่ง รถโดยสารวิ่งให้บริการในเขตนครฮานอยและพื้นที่จังหวัดใกล้เคียง รถส่วนใหญ่มีสีหลักคือสีแดงและสีเหลือง แต่ในระยะหลัง ก็มีสีเขียว สีน้ำเงิน และสีส้มเพิ่มเข้ามา เวลาในการให้บริการ คือ 5 นาฬิกา ถึง 22 นาฬิกา 30 นาที รถโดยสารส่วนมากจะติดตั้งระบบเสียงไว้คอยประกาศ และยังมีไฟแอลอีดี เพื่อแสดงจุดจอด

**เส้นทางเดินรถ**

**เส้นทางเงินสงเคราะห์**
ปัจจุบันมีเส้นทางรถโดยสารที่ได้รับเงินสงเคราะห์จากรัฐบาล ประมาณ 100 สาย โดยสายหลัก จะมีตั้งแต่หมายเลข 01 ไปจนถึง 88 ส่วนสายกิ่ง จะเพิ่มตัวอักษรภาษาอังกฤษด้านหลังตัวเลข เช่น สาย 06B
สายที่เดินรถเป็นวงกลม ได้แก่- สาย 09: เลียบทะเลสาบ Hoan Kiem- สาย 18: มหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์แห่งชาติ- สาย 23: Nguyen Cong Tru

**เส้นทางที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์**

**เส้นทางที่เชื่อมต่อท่าอากาศยาน**
สายที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย แบ่งเป็น สายเงินสงเคราห์ 3 สาย ได้แก่- สาย 07: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Cau Giay- สาย 17: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Long Bien- สาย 90: จากสถานีขนส่งผู้โดยสาร Kim Ma
และสายที่ไม่ใช่เงินสงเคราะห์ 1 สาย คือ สาย 86 วิ่งจากสถานีรถไฟฮานอย

**ค่าโดยสาร**
ค่าโดยสารเที่ยวเดี่ยว อยู่ระหว่าง 7,000-9,000 ด่อง ขึ้นกับระยะทางที่ใช้ สำหรับผู้ที่เดินทางจากชานเมืองเข้ามาทำงาน สามารถซื้อบัตรรายเดือนในราคา 100,000 ด่อง เพื่อขึ้นได้บางสาย หรือถ้าต้องการขึ้นทุกสาย สามารถซื้อบัตรเดือนได้ในราคา 200,000 ด่อง สำหรับนักเรียน คนทำงานเขตอุตสาหกรรม และผู้สูงอายุ ซื้อบัตรเดือนได้ในราคาครึ่งหนึ่งจากที่กล่าวมาข้างต้น

**แอพพลิเคชัน**
ปัจจุบันมีแอพพลิเคชันเพื่อใช้ค้นหาและติดตามรถโดยสารประจำทาง ซึ่งสามารถดาวน์โหลดได้ในเวียดนามเท่านั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การขนส่งในฮานอย
สะพานเหญิตเติน

สะพานเหญิตเติน (Cầu Nhật Tân) หรือ สะพานมิตรภาพเวียดนาม–ญี่ปุ่น เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำแดง ตั้งอยู่ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 มี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อฮานอยกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย ทุนโครงการมาจากเงินให้กู้ยืมเพื่อการพัฒนาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
สะพานเหญิตเตินมีความยาว mi โดยเป็นตัวสะพาน mi และเป็นช่วงขึง 5 ช่วง (แต่ละช่วงมีเคเบิล 11 คู่) ยาว mi มีความกว้าง ft มี 4 ช่องสำหรับพาหนะติดเครื่องยนต์, 2 ช่องสำหรับรถโดยสารประจำทาง และอีก 2 ช่องสำหรับพาหนะร่วมและคนเดิน
สะพานเหญิตเตินได้รับการออกแบบและสร้างให้เป็นสัญลักษณ์ใหม่ของฮานอย โดยหอคอยสะพาน 5 แห่ง หมายถึง ประตูเมืองโบราณ 5 แห่งของฮานอย ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2560 เทศบาลนครฮานอยได้ร่วมมือกับบริษัทฟิลิปส์จากเนเธอร์แลนด์ติดตั้งไฟส่องสว่างทั่วหอคอยสะพานตอนกลางคืน มีการอ้างว่าระบบที่ติดตั้งใหม่นี้สามารถฉายแสงสีได้ถึง 16.7 ล้านสี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เหญิตเติน
เหญิตเติน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮานอย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
เหญิตเติน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเวียดนามในปี พ.ศ. 2558
สะพานสักเหมียว

สะพานสักเหมียว (Cầu Rạch Miễu) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเกียนซางกับจังหวัดเบ๊นแจ สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2545 และสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552 ซึ่งล่าช้าจากแผนเดิมที่กำหนดไว้ในปลายปี พ.ศ. 2550 สะพานนี้ยาว 8,331 เมตร (รวมช่วงทางขึ้น) แต่ตัวสะพานจริง ๆ ยาว 2,868 เมตร
สะพานสักเหมียวมีปัญหาด้านการจราจรติดขัดโดยเฉพาะในช่วงวันหยุดเทศกาล เพราะมีเพียง 2 ช่องจราจรเท่านั้น

**อ้างอิง**
สักเหมียว
สักเหมียว
สักเหมียว
หมวดหมู่:จังหวัดเกียนซาง
หมวดหมู่:จังหวัดเบ๊นแจ
สะพานบ๋ายจั๊ย

สะพานบ๋ายจั๊ย (Cầu Bãi Cháy) เป็นสะพานขึงในจังหวัดกว๋างนิญ ประเทศเวียดนาม รองรับทางหลวงหมายเลข 18 เชื่อมต่อแขวงห่งกายกับแขวงบ๋ายจั๊ยของนครหะล็องโดยยกข้ามช่องแคบเกื๋อหลุกซึ่งแยกเขตอ่าวเกื๋อหลุกกับอ่าวหะล็องออกจากกัน สะพานนี้เป็นสะพานขึงที่มีเคเบิลกลางถนนแห่งแรกของเวียดนาม

**ระเบียงภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 สะพานขึง- อ่าวหะล็อง- การขนส่งในประเทศเวียดนาม

**อ้างอิง**
บ
บ
หมวดหมู่:จังหวัดกว๋างนิญ
บ๋ายจั๊ย
สะพานฟู้หมี

สะพานฟู้หมี (Cầu Phú Mỹ) เป็นสะพานขึงที่สร้างข้ามแม่น้ำไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ก่อสร้างตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 โดยบริษัทบอลเดอร์สโตน, บิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์, แฟรซีแนแอ็งแตร์นาซียอนาล และซีซี 620 สะพานได้รับการออกแบบโดยอาร์คาดิสและคาร์ดโน
สะพานฟู้หมียาว 705 เมตร มีช่วงหลักยาว 380 เมตร หอสะพานรูปตัวเอช สูง 145 เมตร กว้าง 27 เมตร สะพานมี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างเขต 2 และเขต 7 ของนครโฮจิมินห์ และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนวงแหวนที่กำลังก่อสร้างอีกด้วย
พิธีเปิดสะพานจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรีเวียดนาม เหงียน เติ๊น สุง ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพสะพาน date=2012-10-18 -  BBBH consortium date=2017-12-28 -  Phú Mỹ Bridge at Structurae Database-  Phú Mỹ Bridge at Baulderstone webpage date=2012-05-20 
ฟู้หมี
ฟู้หมี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ออสเตรเลีย–เวียดนาม
สะพานบิ๊ญ

สะพานบิ๊ญ (Cầu Bính) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำเกิ๊ม ตั้งอยู่ที่เมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม มีความยาว 1,280 เมตร กว้าง 22.5 เมตร มี 4 ช่องสำหรับรถยนต์ และ 2 ช่องสำหรับคนเดิน หอสะพานมีความสูง 102 เมตร สร้างโดยใช้คอนกรีต สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2545 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้งบประมาณจากญี่ปุ่น 7,426 ล้านเยน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Binh Bridge at Structurae - Cầu Bính - Hải Phòng: "Xổng đà" ba tàu biển đâm hỏng cầu Bính date=2012-11-14  
บิ๊ญ
บิ๊ญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในไฮฟอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
สะพานเกิ่นเทอ

สะพานเกิ่นเทอ (Cầu Cần Thơ) เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำเหิ่ว ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำโขง ตั้งอยู่ที่เกิ่นเทอ ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม สะพานมีความยาว 2.75 กิโลเมตร หรือ 1.68 ไมล์ มีช่องจราจร 6 ช่อง กว้างทั้งหมด 23 เมตร (76 ฟุต) โดยมี 4 ช่องสำหรับรถขนาดใหญ่ และอีก 2 ช่อง สำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์ ช่องว่างใต้สะพานกว้าง 39 เมตร (128 ฟุต) ซึ่งเรือใหญ่สามารถลอดผ่านได้ สะพานเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2553

**การก่อสร้าง**
นายกรัฐมนตรีฟาน วัน ขาย ทำพิธีเปิดการก่อสร้างสะพานเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 ซึ่งสะพานมีกำหนดแล้วเสร็จในปลายปี พ.ศ. 2551 การพังทลายของสะพานบางส่วนขณะกำลังก่อสร้างในปี พ.ศ. 2550 ทำให้การเปิดใช้งานล่าช้าออกไป สะพานนี้เป็นหนึ่งในสะพาน 17 แห่งที่วางแผนจะเชื่อมโยงพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงเข้ากับเครือข่ายถนนของเวียดนามภายในปี พ.ศ. 2563 สะพานแห่งนี้ใช้งานทดแทนเครือข่ายเรือข้ามฟากในเส้นทางทางหลวง 1เอ (Quốc lộ 1A) ที่เชื่อมระหว่างจังหวัดหวิญล็อง (Vĩnh Long) ทางฝั่งตะวันออกกับเมืองเกิ่นเทอทางฝั่งตะวันตก
การก่อสร้างสะพานอยู่ภายใต้การดูแลของกลุ่มที่ปรึกษา Nippon Koei-Chodai (日本工営と長大) และทำสัญญากับผู้รับเหมาชาวญี่ปุ่นหลายรายได้แก่ Taisei Corporation, Kajima Construction และ Nippon Steel ทุนสำหรับโครงการนี้ได้รับทุนจากองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JICA) โดยมีเงินกู้ช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาอย่างเป็นทางการจากธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JBIC) และรัฐบาลเวียดนาม สะพานเกิ่นเทอได้รับการประกันโดย บริษัทประกันภัยร่วมทุนของ Petrolimex (Tập đoàn Xăng dầu Việt Nam) และ บริษัทประกันภัยของ PetroVietnam (Tập đoàn Dầu khí Việt Nam) มูลค่า 3.2 ล้านล้านด่ง (200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
การก่อสร้างสะพานเกิ่นเทอแบ่งออกเป็นสามสัญญา โดยผู้รับเหมารายแรกเป็นผู้ดูแลการก่อสร้างทางลาดสะพานฝั่งหนึ่ง รายที่สองก่อสร้างสะพานหลัก และรายที่สามสร้างถนนทางทิศใต้เข้าสู่เมืองเกิ่นเทอ

**เหตุการณ์การพังทลาย**
ชิ้นส่วนที่เหลือของสะพานเกิ่นเทอวันที่ 10 หลังเหตุการณ์พังทลาย (ภาพวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2550)
ทางลาดความยาว 90 เมตรของสะพานเกิ่นเทอพังลงระหว่างการก่อสร้างในเช้าวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ทรุดลงจากความสูง 30 เมตร ส่วนที่ยุบอยู่เหนือเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในแนวสะพานฝั่งเมืองหวิญล็อง มีวิศวกรและคนงาน 250 คนกำลังทำงานอยู่ในช่วงเวลานั้น มีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 54 ราย บาดเจ็บสาหัส 80 ราย เจิ่น จุ๋ง (Trần Chủng) หัวหน้าหน่วยงานควบคุมคุณภาพการก่อสร้างแห่งชาติภายใต้กระทรวงการก่อสร้าง ระบุว่านี่เป็นภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของอุตสาหกรรมการก่อสร้างของเวียดนาม

**ภายหลังเหตุการณ์**
การไต่สวนสาเหตุของการพังทลายใช้เวลาสอบสวน 8 เดือน ในขั้นต้นพบว่าเสาชั่วคราวที่ใช้กระจายน้ำหนักนั้นมีขนาดต่ำกว่าที่กำหนดโดยประหยัดค่าใช้จ่ายด้วยการมีระยะเผื่อที่น้อย ส่วนสาเหตุที่แท้จริงคือการสร้างเสาชั่วคราวบางส่วนวางบนพื้นทรายอ่อนซึ่งทรุดตัวไม่สม่ำเสมอและทำให้เสาเอียง ในปี พ.ศ. 2552 รัฐบาลเวียดนามได้สั่งห้าม บริษัทก่อสร้าง Taisei และ Kajima จากการดำเนินงานในเวียดนามเป็นเวลาหนึ่งปี โดยกล่าวโทษบริษัทญี่ปุ่นทั้งสองแห่งว่า ไม่สามารถสร้างส่วนรองรับสะพานที่ปลอดภัยได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=s0011825
เกิ่นเทอ
ก
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เวียดนาม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกิ่นเทอ
สะพานหมีถ่วน

สะพานหมีถ่วน (Cầu Mỹ Thuận) เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเตี่ยนซางกับจังหวัดหวิญล็องของประเทศเวียดนาม เป็นผลงานจากความร่วมมือของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้งบประมาณ 91 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย ก่อสร้างโดยบริษัทบิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์ เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2543
สะพานหมีถ่วน

**อ้างอิง**
  ภาพสะพานหมีถ่วน date=2012-10-18 
หมีถ่วน
หมีถ่วน
หมีถ่วน
หมวดหมู่:จังหวัดเตี่ยนซาง
หมวดหมู่:จังหวัดหวิญล็อง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ออสเตรเลีย–เวียดนาม
กองพลภูเขาที่ 6 แห่งเอ็สเอ็ส "นอร์ท"

กองพลภูเขาเอ็สเอ็สที่ 6 "นอร์ด" (6. SS-Gebirgs-Division "Nord")เป็นหน่วยทหารของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สแห่งนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 ในชื่อว่า เอ็สเอ็ส  คัมพ์กรุพเพอ นอร์ด (SS Battle Group North-กลุ่มหน่วยรบเอ็สเอ็สเหนือ)
กองพลนี้เป็นหน่วยเดียวของวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สที่ได้ต่อสู้ในวงกลมอาร์กติก เมื่อได้ถูกส่งไปประจำการที่ฟินแลนด์และทางตอนเหนือของรัสเซียในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายนและเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1941 ได้ต่อสู้ในคาเรเลียจนกระทั่งการสงบศึกมอสโก (Moscow Armistice) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ซึ่งเมื่อถึงจุดนั้นจำเป็นต้องถอนกำลังออกจากฟินแลนด์ ได้เข้าต่อสู้ในปฏิบัติการนอร์ดวินด์ (Operation Nordwind) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ที่ได้ประสบกับความสูญเสียอย่างหนัก ในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 กองพลนี้ได้ถูกทำลายโดยกองทัพสหรัฐใกล้กับเมืองบรึดดินเงน (Büdingen) เยอรมนี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายชื่อของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส