Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เก่งเต็งหนึ่ง

เก่งเต็งหนึ่ง  เป็นรายการสร้างสรรค์เกี่ยวกับกิจกรรมความสามารถของเด็กและเยาวชนไทย ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี

**รูปแบบรายการ**
เก่งเต็งหนึ่ง เป็นรายการที่นำเสนอเกี่ยวกับกิจกรรมความสามารถของเด็กและเยาวชนไทยในด้านต่างๆ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ยูธ 1999 จำกัด เริ่มออกอากาศครั้งแรก วันพฤหัสบดีที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี 
ภายในเวลารายการ 30 นาที จะแบ่งเป็น 3 ช่วง โดยพิธีกรทั้งสองแจ็คจะพาไปสัมภาษณ์พูดคุยกับเยาวชนคนเก่ง พร้อมทั้งร่วมทำกิจกรรม กับครอบครัวและโรงเรียน และช่วงท้ายจะมีโจทย์ประจำสัปดาห์  ภารกิจเก่งเต็งหนึ่ง ให้ร่วมสนุกเป็นบททดสอบท้าทายความสามารถด้วย 

**ผู้ดำเนินรายการ**
 เมธัส ตรีรัตนวารีสิน (แจ็ค)- ชนัตพล ลังสิทธิเสถียร (แจ็ค ไรเดอร์)- ฝันดี จรรยาธนากร (ใหญ่)

**วันเวลาออกอากาศ**
 พฤหัสบดี เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี (เริ่ม พฤหัสบดี 17 มกราคม 2556 - ปัจจุบัน)

**รายชื่อแขกรับเชิญและกิจกรรม**

**พ.ศ. 2556**

**อ้างอิง**
  ผังรายการใหม่ โมเดิร์นไนน์ทีวี 2013 date=2013-01-23 -  เก่งเต็งหนึ่ง ที่ออกอากาศแล้ว www.mcot.net date=2013-12-13 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Facebook เก่งเต็งหนึ่ง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
ลิงกังดำ

ลิงกังดำ หรือ ลิงกังหงอนดำ (Black macaque, Crested black macaque; Macaca nigra) เป็นลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงกัง
ลิงกังดำ มีขนสีดำตลอดทั่วทั้งตัวรวมถึงใบหน้าที่ไม่มีขน มีจุดเด่นคือ กลางกระหม่อมมีขนเป็นแผงเหมือนหงอน ซึ่งจะตั้งขึ้นได้เมื่อขู่ศัตรู และที่ก้นจะมีแผ่นหนังสีขาวดูเด่นใช้สำหรับรองนั่ง นอกจากนี้แล้วยังเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการแสดงออกทางเพศ โดยเฉพาะในตัวผู้
มีหางขนาดสั้นยาวเพียง 2 เซนติเมตรเท่านั้น (1 นิ้ว) ทำให้แลดูคล้ายลิงไม่มีหาง ลำตัวมีความยาวประมาณ 44 เซนติเมตร (17 นิ้ว) จนถึง 60 เซนติเมตร (24 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 3.6 ถึง 10.4 กิโลกรัม นับเป็นลิงประเภทลิงกังที่มีขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 20 ปี
อาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ราว 5-25 ตัว กระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะซูลาเวซี ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น เป็นลิงที่กินส่วนต่าง ๆ ของพืชต่าง ๆ เป็นอาหารหลัก เป็นลิงที่ชาวพื้นเมืองบนเกาะซูลาเวซีใช้รับประทานเป็นอาหารเช่นเดียวกับทาร์เซีย ปัจจุบันมีจำนวนประชากรเหลือประมาณ 6,000 ตัวเท่านั้น
ลิงกังดำที่ถ่ายรูปตัวเอง
เป็นลิงที่มีความเฉลียวฉลาด ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีช่างภาพชาวตะวันตกผู้หนึ่งได้เข้าไปถ่ายรูปฝูงลิงกังดำในเขตป่าสงวนของเกาะซูลาเวซี ปรากฏว่าลิงไม่ได้มีท่าทีที่ก้าวร้าวเลย กลับกันกลับแสดงความเป็นมิตร และยังรู้จักที่จะถ่ายรูปตัวเองด้วยการยิ้มให้อีกต่างหาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โครงการอนุรักษ์ลิงกังดำ 
หมวดหมู่:วงศ์ลิงโลกเก่า
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ

สงครามยุคโบราณ หมายถึง สงครามที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนกระทั่งถึง พ.ศ. 1019 (ค.ศ. 476)
หมวดหมู่:สงครามเรียงตามยุคสมัย
หมวดหมู่:สมัยโบราณ
วัดทุ่งลาดหญ้า

วัดทุ่งลาดหญ้า หรือชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดลาดหญ้า สังกัดมหานิกาย อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาค 14 มีเนื้อที่ตั้งวัด 46 ไร่  77 ตารางวา
หลังจากสิ้นสงคราม ไทย-พม่า ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ประชาชนเริ่มมาตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนริมน้ำแควใหญ่มากขึ้น  การคมนาคมในสมัยนั้นต้องใช้ทางน้ำสัญจรไปมาจากเมืองท่ากระดาน เมืองศรีสวัสดิ์ ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป  โดยการใช้แพ หรือเรือล่องตามลำน้ำแควใหญ่ ผ่านบ้านลาดหญ้ามาเมืองกาญจนบุรีที่ปากแพรก  ขากลับทวนน้ำจะต้องเดินทางบก ทั้งไปและกลับจะต้องผ่านบริเวณบ้านลาดหญ้า ต่อมาชุมชนเริ่มหนาแน่นขึ้น จึงได้มีการก่อสร้างวัดขึ้นบริเวณลำน้ำแควใหญ่ ณ บ้านลาดหญ้า ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 
วัดลาดหญ้าเดิมมีอุโบสถหลังเล็ก ๆ อยู่ริมน้ำ ต่อมาถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ ในสมัยท่านเจ้าคุณ พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน อินฺทสโร) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในปี พ.ศ. 2525 พระครูกาญจโนปมคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ)  ได้เปลี่ยนชื่อ "วัดลาดหญ้า" เป็น "วัดทุ่งลาดหญ้า" เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น และเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งสงครามเก้าทัพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2525

**รายนามเจ้าอาวาสปกครองวัด**
 พระอธิการช่วง ไม่พบหลักฐานว่าเป็นเจ้าอาวาสปกครอง- พระอธิการแมว  - พระอธิการกล่อม- พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน  อินฺทสโร) - พระมงคลสิทธิคุณ (ลำใย   ปิยวณฺโณ)- พระครูสิทธิกิจจานุวัตร  (ประเสริฐ  อติเมโธ)

**อ้างอิง**
ทุ่งลาดหญ้า
กามิลโล เด เลลลิส

นักบุญคามิลโล เด เลลลิส (Camillo de Lellis) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งคณะคามิลเลียนซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่เน้นทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 และได้รับยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย โรงพยาบาล พยาบาล และแพทย์

**ประวัติ**
นักบุญกามิลโลเกิดที่เมืองบุชชีอานีโก ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (ภาคใต้ของประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1550 เป็นบุตรร้อยเอกโจวันนี เด เลลลิส กับนางกามิลลา กอมเปลลี เด เลาเรโต สมัยวัยรุ่นท่านใช้ชีวิตอย่างเสเพลและติดการพนัน เมื่อบิดามารดาเสียชีวิตแล้ว จึงไปเป็นทหารรับจ้างในกองทัพเวนิสต่อสู้กับกองทัพเติร์กที่ยกมารุกรานอิตาลีในสมัยนั้น ท่านได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจึงต้องมารักษาตัวที่โรงพยาบาล การทำงานในกองทัพยังทำให้ท่านติดอบายมุขตามเพื่อน จึงถูกไล่ออกจากกองทัพในเวลาต่อมา แต่ท่านยังคงติดพนันอย่างหนักจนกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว กลายมาเป็นขอทาน และทำงานเป็นกรรมกรสร้างอารามให้คณะภราดาน้อยกาปูชิน
เมื่อกามิลโลเริ่มกลับใจได้ จึงปฏิญาณตนเข้าเป็นโนวิซในคณะภราดาน้อยกาปูชิน แต่ยังไม่ทันได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ ก็ต้องออกจากอารามเพราะอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้ากลับมากำเริบ จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลซันจาโกโม
การใช้ชีวิตที่โรงพยาบาลทำให้ท่านได้รับรู้ถึงความทุกข์ทรมานของบรรดาผู้ป่วย ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง
ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านก็ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14
บาทหลวงกามิลโลได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการในปี ค.ศ. 1607 และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1614 ที่บ้านมักดาเลนา ศูนย์กลางของคณะคามิลเลียน

**การยกย่องหลังมรณกรรม**
บาทหลวงกามิลโลได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1742 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 ในสมณสมัยเดียวกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 1886 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยังยกย่องท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย พยาบาล และโรงพยาบาลด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2093
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุรุษพยาบาล
หมวดหมู่:พยาบาลชาวอิตาลี
แม่แบบ:ต้องการอ้างอิงส่วน/doc

สำหรับส่วน (section) ที่ขาดแหล่งอ้างอิง คุณสามารถ- ใส่โค้ด  ไว้บนสุดของส่วนนั้น

**ดูเพิ่ม**
 ต้องการอ้างอิง
แม่แบบ:ต้องการอ้างอิงเต็ม/doc

แม่แบบนี้เป็นทางเลือกแก่ ต้องการอ้างอิง ใช้สำหรับกรณีที่พาดพิงถึง หรือให้ข้อมูลบางส่วนของแหล่งอ้างอิงมา แต่ไม่เจาะจงรายละเอียดเพียงพอ ข้อเท็จจริงอาจอยู่ในประเด็นหรือไม่ก็ได้

**ข้อบ่งใช้**
ติดป้าย  ท้ายประโยคหรือข้อความที่ต้องการ
หมวดหมู่:ป้ายเพิ่มคุณภาพในวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:แม่แบบอ้างอิงในเนื้อหาและค้านการพิสูจน์ยืนยันได้
อังคณา วรรัตนาชัย

อังคณา วรรัตนาชัย (เกิด 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) อ้อม เป็นนักแสดงและผู้ประกาศรายการโทรทัศน์ชาวไทย สังกัดช่อง 7HD มีชื่อเสียงจากบทบาท “ดาวน้อย“ จากละครเรื่อง รักล้นดอย แสดงคู่กับ พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์ และมีผลงานทางการแสดงละครต่าง ๆ เป็นต้น

**ประวัติ**
อังคณา วรรัตนาชัย เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ที่เมือง จังหวัดชลบุรี มีพี่ชาย 1 คน บิดาเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขานุการนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองชลบุรี

**วงการบันเทิง**
เส้นทางในการเข้าสู่วงการบันเทิง มาจากการแคสติ้ง และหลังจากนั้นได้เซ็นสัญญากับ ช่อง 7HD ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 โดยได้เล่นละครเรื่องแรกคือ คุณชายเลี้ยงหมู คุณหนูเลี้ยงแกะ แต่เรื่อง ลูกไม้หลากสี ได้ออกอากาศเป็นเรื่องแรกก่อน

**การศึกษา**
จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จาก วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยเบญจบริหารธุรกิจ อ.เมือง จ.ชลบุรี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยศรีปทุมได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 ปีการศึกษา 2561

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7HD

**อื่นๆ**
 มิวสิกวิดีโอ เพลง รักคงยังไม่พอ - หญิง ธิติกานต์ อาร์สยาม (พ.ศ. 2559)- พิธีกรรายการ เส้นทางบันเทิง และ เที่ยงบันเทิง (พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน)- รายการ ฟ้ามีตา ตอน คนตายขายคนเป็น (พ.ศ.  2557)- ละครเวที แสงเทียน ศรัทธา (พ.ศ. 2560)- ละครเวที สุขสันต์วันวิวาห์ (พ.ศ. 2560)- ละครเวที ผู้แพ้ (พ.ศ. 2560)- รายการ ฟ้ามีตา ตอน ของขวัญที่ดีที่สุด (พ.ศ. 2567)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 angkana_aoom- Angkana.Woraruttanachai
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบ้านบึง
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน

ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน (Philippine tarsier; เซบัวโน: mawmag; mamag; Carlito syrichta ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จำพวกไพรเมตชนิดหนึ่ง ในกลุ่มทาร์เซียร์
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน เป็นสัตว์ที่พบได้ในหมู่เกาะฟิลิปปิน ได้แก่ เกาะโบฮอล, เกาะมินดาเนา, เกาะเลย์เต และเกาะซามาร์ เป็นต้น ตัวเต็มวัยมีความยาวลำตัวเพียง 10 เซนติเมตรกว่า น้ำหนักเพียง 120 กรัมเท่านั้น จัดเป็นไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน อาศัยอยู่ในป่าดิบ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยจะกินเนื้อสัตว์เป็นอาหารเท่านั้น เช่น แมลง เป็นอาหารหลัก รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็ก ๆ เช่น จิ้งจก, กิ้งก่าบิน เป็นต้น 
ทาร์เซียร์ฟิลิปปินโดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวพักผ่อนในโพรงไม้หรือตามซอกไม้ตามต้นไม้ใหญ่ แต่สามารถกระโดดได้อย่างว่องไวเหมือนกบในเวลากลางคืน อันเป็นเวลาหากิน ซึ่งทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะร้องส่งเสียงเพื่อเป็นการสื่อสารกันเอง ซึ่งจากการศึกษาพบว่า เป็นสัตว์ที่ส่งเสียงออกมาในย่านความถี่อัลตร้าสูงมากถึง 2,000 เฮิรตซ์ หรือ 20 กิโลเฮิรตซ์ อันเป็นย่านความถี่ที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แต่โดยปกติแล้วเสียงร้องของทาร์เซียร์ร์ฟิลิปปินส่วนใหญ่มีความถี่อยู่ที่ระดับ 70 เฮิร์ตซ์ โดยมีช่วงต่ำสุดและสูงสุด 67-79 กิโลเฮิรตซ์  นอกจากนี้แล้วยังมีความเป็นไปได้ว่า  อาจใช้ระบบเอคโคโลเคชั่นในการหาตำแหน่งของอาหารเหมือนค้างคาวด้วยหรือไม่ เนื่องจากแม้ทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะมีดวงตาที่กลมโต แต่ทว่าไม่มีทาพีตัม ลูซิเดี่ยม เหมือนสัตว์หากินตอนกลางคืนจำพวกอื่น ๆ ที่จะช่วยรวบรวมแสงในที่มืดทำให้มองเห็นได้ดียิ่งขึ้น
สถานภาพปัจจุบันของทาร์เซียร์ฟิลิปปินอยู่ในภาวะถูกคุกคาม อันเกิดจากการถูกทำลายถิ่นที่อยู่ แต่ปัจจุบันทางการฟิลิปปินส์ได้ทำการอนุรักษ์ และใช้เป็นตัวประชาสัมพันธ์ในเรื่องการท่องเที่ยว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ทาร์เซียร์
สแตนลีย์

สแตนลีย์ (Stanley) เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ที่เกาะอีสต์ฟอล์กแลนด์ มีประชากร 2,115 คนจากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2006

**สภาพอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Stanley
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
พระเจ้าหมาง

พระเจ้าหมาง (Mang of Xia) เป็นพระมหากษัตริย์จีนโบราณรัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์อาจทรงปกครอง 18 ปีเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าไหฺว รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ย กับพระมเหสีไม่ทราบพระนามในพระเจ้าไหฺว มีชื่อส่วนตัวว่า หวง (荒) 
พระเจ้าหมางคิดค้นการสังเวยเพื่อบูชาฟ้า เพื่อเป็นการอธิษฐานให้อาณาจักรมีความร่มเย็นเป็นสุข แม่น้ำเหลือง(ฮวงโห)หล่อเลี้ยงอาณาจักร โดยในพิธีจะใช้ วัว หมู แกะ และ หยก โดยพิธีนี้เริ่มเป็นวัฒนธรรมของจีนมาหลายยุคหลายสมัย

**รัชสมัย**
พระเจ้าหมางรับตำแหน่งกษัตริย์ต่อจากพระเจ้าไหวยผู้เป็นบิดาที่สวรรคตไปแล้ว ในปีเหรินเฉิน (壬申) พระองค์เฉลิมฉลองพิธีราชาภิเษกของพระองค์โดนพระราชทานหยกให้กับเมืองใต้อาณัติทั้งหมด
ในรัชสมัยของพระองค์ จื่อไห่ (子亥) ผู้ปกครองรัฐซาง(เมืองขึ้นอาณาจักรเซี่ย) ย้ายเมืองหลวงจากฉางชิว(商丘)ไป เมืองอิ๋น(殷) ตามจดหมายเหตุไม้ไผ่ พระเจ้าหมางเคยตกปลาตัวใหญ่ได้ขณะที่ล่องเรือในทะเลจีนตะวันออก
พระเจ้าเซียพระโอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์หลังพระองค์สวรรคต

**อ้างอิง**
หมาง
พระเจ้าไหฺว

พระเจ้าไหฺว (c=槐) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจู้ ครองราชย์ระหว่าง 1968 – 1924 ปีก่อนคริสตกาล รวมทั้งสิ้น 44 ปี

**อ้างอิง**
ไหฺว
จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน

ไฟล์:弘历妃及童年顒琰像.jpg|thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระมเหสีหลิงขณะทรงสำราญพระอิริยาบถกับองค์ชายหยงเหยี๋นพระราชโอรส
จักรพรรดินีเสี้ยวอี้ฉุน (孝儀純皇后')  หรือที่รู้จักกันในไทยขณะทรงพระยศเป็นพระมเหสีว่า "พระมเหสีหลิง" จากภาพยนตร์ชื่อดังเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเฉียนหลง และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจียชิ่ง

**พระราชประวัติ**
พระนางกำเนิดในราชสกุลเว่ยจียา หรือ เว่ย ซึ่งเป็นสกุลจากกองธงฮั่น เดิมที พระนางทรงเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระนางฟู่ฉาฮองเฮา แต่เนื่องด้วยพระนางเป็นสตรีที่งดงามทั้งกิริยา วาจา การวางตัว บวกกับมีพระพักตร์ที่งดงาม สะสวย ทำให้จักรพรรดิเฉียนหลง
ที่มักเสด็จมาที่ตำหนักฉางชุนของสมเด็จพระจักรพรรดินีบ่อย ๆ ทรงเกิดความพอพระทัยในตัวของพระนาง จึงรับสั่งให้เข้าเฝ้าถวายองค์ และแต่งตั้งให้เป็นพระสนมหลิง (หลิงกุ้ยเหริน)
ปีต่อมาจึงอวยฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นพระสนมเอกหลิง (หลิงผิน) ถัดมาอีกสามปีก็ถูกเลื่อนขึ้นเป็นพระชายาหลิง (หลิงเฟย) ถัดมาอีกสิบปีเลื่อนเป็นสมเด็จพระอัครเทวีหลิง (หลิงกุ้ยเฟย) และถัดมาอีกสิบสองปีตำแหน่งสุดท้ายของพระชนม์ชีพที่ได้รับคือพระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิหลิงอี้ (หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย)
และหลังจากที่จักรพรรดินีจี้ ทรงสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงก็ไม่ได้ตั้งใครขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอีกเลย หน้าที่ควบคุมดูแลฝ่ายในทั้งหมดจึงตกอยู่ที่พระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิ  (หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย) เมื่อสิ้นรัชกาลเฉียนหลง องค์ชายหย่งเอี๋ยน ซึ่งเป็นพระโอรสลำดับที่สิบห้าในจักรพรรดิเฉียนหลงและประสูติจากหลิงอี้หวงกุ้ยเฟย ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ทรงมีปมในพระทัยที่ว่า ที่พระมารดาของพระองค์ไม่ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเพราะว่าพระนางมีชาติกำเนิดที่เป็นชาวฮั่น ซึ่งตามกฏมลเฑียรบาลราชวงศ์ชิงกำหนดไว้ว่าห้ามสตรีจีนเป็นใหญ่เหนือสตรีแมนจู ทำให้จักรพรรดิเจียชิ่งเกิดความคับข้องพระทัยมาโดยตลอดพระองค์จึงเปลี่ยนราชสกุลของพระมารดาที่เป็นสกุลฮั่นจาก เว่ย เป็น เว่ยจียา และเลื่อนพระมารดาจากพระอัครราชเทวีในองค์จักรพรรดิให้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีโดยให้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ชุน
มีเรื่องเล่ากันว่า เมื่อคราวขุนศึกซุนเตี้ยนอิงผู้สังกัดกับกองกำลัง​ของเจียง ไคเช็ค นำกำลังบุกเข้าปล้นสุสานอวี้หลิงซึ่งเป็นที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิเฉียนหลง​ เมื่อกองกำลังได้ทำการระเบิดผนึกประตู​ที่ปิดตายออกก็เข้าไปทำการรื้อค้นเอาทรัพย์สิน​มีค่าออกไปโดยโยนพระบรมศพพระบรมอัฐิของจักรพรรดิเฉียนหลง​ไปทิ้งไว้บนพื้นโถงห้อง ทำให้เมื่อเวลาฝนตกก็ทำให้พระสุสานเกิดน้ำท่วมขังและโคลนตมก็ไหลเข้ามาท่วมพระบรมศพเสียหายมาก คราวนั้นเมื่อจักรพรรดิ​ผู่อี๋ (ตอนนั้นเป็นกษัตริย์​แห่งแมนจูเรียภายใต้อาณัติแห่งญี่ปุ่น)​ ทราบข่าว ก็พิโรธหนักถึงกับรีบเสด็จมาตรวจดูพระสุสานบรรพชนของพระองค์​ทันที เมื่อเสด็จเข้าไปก็พบความกระจัดกระจาย​จากการปล้นรื้อค้นเกลื่อนกลาดอนาถแก่พระทัย แต่ก็ทรงต้องสนเท่ห์​เมื่อทอดพระเนตรเห็นพระศพของจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ฉุน (พระมเหสีหลิง) ​นั้นไม่เน่าเปื่อยผุพังลงแต่อย่างใด ยังคงสภาพอัตลักษณ์​ของพระองค์​ได้อย่างชัดเจนแม้จะผ่านเวลาไปมากกว่า 120 ปี (นับตั้งแต่ฝังพระบรมศพจนถึงวันที่ผู่อี๋เข้าไปพบ)​ แต่เมื่อภายหลังกลุ่มผู้ที่เข้าไปทำการบูรณะพระสุสานก็มีการเชิญพระศพออกมาชำระใหม่ก็เกิดปฏิกิริยากับอากาศภายนอกทำให้พระศพนั้นย่อยสลายเหลือแต่โครงไปแล้วนั่นเอง

**พระสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2270
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2318
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
พระเจ้าโจวเหวิน

พระเจ้าโจวเหวิน (p=Zhōu Wén Wáng; 1152–1050 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นพระสมัญญานามที่ประทานให้แก่ จี ชาง (c=姬昌) ผู้เฒ่าแห่งรัฐโจวในช่วงปีสุดท้ายของราชวงศ์ชางในจีนโบราณ จี ชางสวรรคตก่อนสงครามโจว-ชางสิ้นสุด และจี ฟา พระราชโอรสองค์ที่ 2 ทำการพิชิตสำเร็จหลังยุทธการมู่เหย่ และจี ชางได้รับเกียรติหลังสวรรคตให้เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์โจว บางคนจัดให้พระองค์เป็นวีรบุรุษคนแรกในประวัติศาสตร์จีน

**โบราณคดี**

**อ้างอิง**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Ci Hai Bian Ji Wei Yuan Hui (辞海编辑委员会). Shanghai Ci Shu Chu Ban She (Shanghai), 1979  zh
*Wu, K. C. The Chinese Heritage. Crown Publishers (New York), 1982. 0-517-54475-X.
เหวิน
จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน

พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีเสี้ยวเสียนชุน
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนฉุน (p=Xiào Xián Chún) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดิเฉียนหลง

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนชุนหรือฟู่ฉาฮองเฮาทรงมาจากจากราชสกุลสกุล ฟู่ฉา  (富察) ทรงเป็นธิดาคนเดียวของ ฟู่ฉา หลี่หรงเป่า มีน้องชายคือ ฟู่ฉา ฝูเหิง พระนางได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายสี่ก่อนที่จะเป็นเป่าชินหวัง (宝亲王/寶親王) (ต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง) มีพระอิสริยยศเป็น ตี้ฝูจิ้น และหลังจากนั้นเมื่อองค์ชายเป่าชินหวังได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติเป็น จักรพรรดิเฉียนหลง จึงทรงแต่งตั้งพระนางเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึงมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักเและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุก ๆ ครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง..

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2255
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2556 กุมภาพันธ์ 1

* กัมพูชาเคลื่อนขบวนพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระนโรดมสีหนุ อดีตพระมหากษัตริย์กัมพูชา เคลื่อนออกจากพระราชวังเขมรินทร์ในกรุงพนมเปญ   (ข่าวสดออนไลน์)- คณะตุลาการฯมีมติเสียงข้างมาก 6 ต่อ 3 เห็นว่านายวราเทพ ยังไม่สิ้นสุดความเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากยังไม่ได้จำคุกจริง  (มติชนออนไลน์)- นางสาวราตรี พิพัฒนาไพบูรณ์ เดินทางกลับถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยเครื่องบินของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) เที่ยวบินที่ ทีจี 585 จากกรุงพนมเปญ  (มติชนออนไลน์)- พล.ต.อ.อดุลย์ แสงสิงแก้ว ผบ.ตร.พร้อมผู้บังคับบัญชาระดับสูงของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ร่วมพิธีประดับเครื่องหมายยศ ว่าที่ร้อยตำรวจตรี แก่นักเรียนนายร้อยตำรวจชั้นปีที่ 4 รุ่นที่ 66 ที่สำเร็จการศึกษาประจำปีการศึกษา 2555 จำนวน 267 นาย ซึ่งมีนักเรียนนายร้อยตำรวจหญิงรุ่นแรกของไทยด้วย  (ข่าวสดออนไลน์)
}
นกแซวสวรรค์

นกแซวสวรรค์ (Asian Paradise Flycatcher) เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย พบได้ในภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต้ เป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ซึ่งจะพบได้ในภาคตะวันตกและภาคใต้ ชอบอาศัยในป่าดงดิบ ป่าทุติยภูมิ ป่าเบญจพรรณ อาจพบตามป่าชายเลนหรือในสวนได้ในช่วงอพยพ พบได้ในพื้นราบจนถึงระดับความสูง 1,500 เมตร

**ลักษณะ ==  
นกแซวสวรรค์มีขนาดเล็กกว่านกปรอดหัวโขน แต่มีหางที่ยาวกว่ามาก  โดยที่ตัวผู้จะมีสีขนเป็นสีน้ำตาลแดง และสีขาว ส่วนตัวเมียมีเพียงสีน้ำตาล  บริเวณหน้าและคอจะเป็นสีเทาเข้มออกน้ำเงิน ส่วนหัวสีเข้มกว่าใบหน้า มีหงอนสั้น  อกสีเทา ท้องสีขาว  ปากของนกชนิดนี้จะหนาและใหญ่โคนปากกว้าง  มีสีเทา  ดวงตาดำ มีวงตาเป็นสีขาวหรือบางตัวมีสีเทา  ส่วนขาจะเป็นสีดำ  ขนหางสีน้ำตาล  ด้านปลายปีกเป็นสีเทาเข้ม  ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ตัวผู้หางจะยาวออกมามากกว่าปกติ และสีจะเข้มขึ้นทั้งสีที่หัวและหาง ส่วนนกชนิดที่ตัวสีขาว ส่วนหัวจะดูเป็นสีดำมากขึ้น บริเวณปีกมีเส้นขอบขนเป็นสีดำ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นก
หมวดหมู่:วงศ์นกกา
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
แซวสวรรค์
เขตอิวัตสึกิ

เขตอิวัตสึกิ (Iwatsuki-ku)  เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นนครอิวัตสึกิ (岩槻市) ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครไซตามะ
เขตอิวัตสึกิมีพื้นที่ประมาณ 49.17 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 109,801 คน (พ.ศ. 2558)

**ภูมิศาสตร์**
เขตอิวัตสึกิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครไซตามะ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้- ทิศตะวันตกติดกับเขตมินูมะ นครไซตามะ- ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเขตมิโดริ นครไซตามะ- ทิศใต้ติดกับนครคาวางูจิ- ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับนครโคชิงายะ- ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครคาซูกาเบะ- ทิศเหนือติดกับนครชิราโอกะ- ทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครฮาซูดะ

**สถานที่สำคัญ**
 มหาวิทยาลัยเมจิโระ- สถานีอิวัตสึกิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  http://www.city.saitama.jp/iwatsuki/index.html  ja
อิวัตสึกิ
โอมิยะ

โอมิยะ สามารถหมายถึง- โอมิยะ (ร้านค้า) (Ōmi-ya) ร้านค้าหรือโรงเตี๊ยมในยุคเมจิ- สถานีรถไฟโอมิยะ (Ōmiya-eki) สถานีรถไฟในเมืองไซตามะ - เขตโอมิยะ (Ōmiya-ku) เขตหนึ่งของนครไซตามะ ซึ่งเคยเป็นนครมาก่อนก่อนจะถูกยุบรวมกับนครไซตามะ
บางจาก

บางจาก อาจหมายถึง
 การปกครอง- แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตพระโขนง- แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตภาษีเจริญ- ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
** เทศบาลตำบลบางจาก
** องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดนครศรีธรรมราช)- ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี
** องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดเพชรบุรี)- ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอพระประแดง
 ศาสนสถาน- วัดบางจาก ชื่อเดิมของ วัดเกษมสรณาราม- วัดบางจาก (จังหวัดนนทบุรี)- วัดยาง (บางจาก)- วัดประดู่บางจาก- วัดกำแพงบางจาก
 อิ่น ๆ- สถานีบางจาก สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยาย- บางจาก คอร์ปอเรชั่น คือ บริษัทน้ำมันของประเทศไทย ซึ่งมีชื่อเดิมคือ บางจากปิโตรเลียม - โจ๋ย บางจาก  นามแฝงของสันติธร หุตาคม บุคคลในวงการโทรทัศน์ที่ทำสารคดีเกี่ยวกับการท่องเที่ยว- คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในฝั่งธนบุรี- คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในเขตพระโขนง

**ดูเพิ่ม**
 จาก (พรรณไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลปาล์ม)
ใครคือใคร Identity Thailand

ใครคือใคร Identity Thailand เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์จับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนที่ถูกต้อง โดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์รายการจากชายน์ อินเตอร์เนชั่นแนล ของสหรัฐอเมริกา (ต่อมาถูกควบรวมเป็นกลุ่มเอนเดโมลชายน์ และปัจจุบันถูกควบรวมเป็นกลุ่มแบนิเจย์) มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย โดยเป็นประเทศที่ 4 ในทวีปเอเชียที่ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้ ดำเนินรายการโดย เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

**การออกอากาศ**

**รูปแบบรายการ**
ในการแข่งขันแต่ละครั้ง จะมีบุคคลปริศนาทั้งหมด 9 คน (7 ครั้งแรกมี 12 คน) ทุกคนจะมีตัวตน เช่น "เด็กหลังซองไวไว" ผู้เข้าแข่งขันจะต้องจับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนให้ถูกต้องทุกคู่เพื่อรับเงินรางวัลสูงสุด 100,000 บาท
โดยก่อนการแข่งขัน พิธีกรจะให้สิทธิ์แก่ผู้เข้าแข่งขันที่จะให้บุคคลปริศนาแนะนำตัวแก่ผู้เข้าแข่งขันได้ 3 คน และในการเล่นนั้น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกตัวตนขึ้นมาทายครั้งละ 1 ตัวตนจากที่มีอยู่ทั้งหมด เมื่อเลือกตัวตนได้แล้วจะต้องเลือกหมายเลขของบุคคลปริศนาที่คิดว่าตรงกับตัวตนที่เลือกมาให้ถูกต้อง โดยผู้เข้าแข่งขันสามารถพาเพื่อนมาเป็นที่ปรึกษาได้ เมื่อเลือกเสร็จแล้วให้ประทับฝ่ามือลงบนแท่นเพื่อยืนยันคำตอบ จากนั้น บุคคลปริศนาที่ผู้แข่งขันเลือกจะเฉลยคำตอบ หากตอบถูก เงินรางวัลจะสะสมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนี้
กรณีที่ตอบผิด ตัวช่วย "ตอบผิดได้ 1 ครั้ง" จะใช้งานโดยอัตโนมัติ หากตอบผิดเป็นครั้งที่ 2 เกมจะจบลง และผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้รับเงินรางวัลที่สะสมไว้ แต่ผู้เข้าแข่งขันสามารถ "หยุดเล่น" ได้ทุกเมื่อ และรับเงินรางวัลตามที่สะสมมา อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยนี้จะไม่สามารถใช้ได้เมื่อเล่นในข้อสุดท้าย (เหลือ 2 ตัวตน) ซึ่งในข้อสุดท้ายนี้ หากตอบผิด จะไม่ได้เงินรางวัล
 ผู้เชี่ยวชาญ :- สิทธิเดช คุ้มเศรณี นักจิตวิทยาพัฒนาการอิสระ- พ.ต.อ. ณัฐสกล อรรจนสุพพัติ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชาสอบสวน คณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่สร้างจากรายการโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ควิซโชว์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น

หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามประเทศที่พบ
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่พบในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออก
วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ

วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ มีชื่อจริงคือ ประพันธ์ กล้าหาญ ตู่ เกิดวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดยโสธร วีระศักดิ์เล็กเป็นอดีตนักมวยไทย รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทหรือจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยที่ชกได้ดุดัน ชกสนุกเร้าใจโดยมีเข่าเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ชกวงในเหนียวแน่น จนได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าเมืองบั้งไฟ" ชกทั้งเวทีราชดำเนิน เวทีลุมพินี และรายการศึกทหารเสือของ "แก้ว โคซี่" และศึกมวยไทย 7 สี วีระศักดิ์เล็กถือได้ว่าเป็นนักชกที่มีความมุ่งมั่น ขยันอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคของชีวิต และสิ่งที่ชายคนนี้กระทำอย่างสม่ำเสมอคือความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ชกมวยหาเลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนจนจบ งานหนักเอาเบาสู้ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตในประเทศที่ค่าครองชีพสูงที่สุดอย่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

**นักชกไร้เข็มขัดแชมป์**
วีระศักดิ์เล็ก ไม่เคยสัมผัสแชมป์เวทีมวยอาชีพ ไร้เข็มขัดแชมป์ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวบนเส้นทางสายกำปั้น จุดเปลี่ยนของชีวิตนักชกเมืองบั้งไฟชายผู้ที่ไม่เคยสิ้นหวัง คือการได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะกรรมกรก่อสร้างและผู้ฝึกสอนมวยไทย จุดนี้เองที่ทำให้วีระศักดิ์เล็กมีโอกาสชกมวยไทยที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำการชกทั้งหมด 10 ครั้งและไม่เคยแพ้ใคร เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและประเทศในฐานะนักชกจากประเทศไทย ถือได้ว่าวีระศักดิ์เล็กได้มีส่วนช่วยส่งเสริมมวยไทยให้คนญี่ปุ่นได้รู้จักถึงความร้ายกาจของมวยไทย จากคนงานก่อสร้างกลายมาเป็นขวัญใจชาวญี่ปุ่น

**ชีวิตหลังแขวนนวม**
หลังจากเลิกชกมวย วีระศักดิ์เล็กตัดสินใจเปิดค่ายมวยไทยกับแฟนสาวชาวญี่ปุ่นด้วยเงินที่เก็บสะสมมาจากการทำงานและการชกมวยไทยที่ญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กนับได้ว่าเป็นนักมวยไทยกลุ่มแรกที่เป็นเจ้าของค่ายมวยไทยในกรุงโตเกียวด้วยความสามารถและความไม่ยอมแพ้ต่อชีวิตบวกกับเป็นคนที่มองการไกลว่า มวยไทยมีอนาคตและสามารถทำเงินได้ที่ประเทศญี่ปุ่น จากเจ้าของค่ายมวยไทยเล็กๆ ในใจกลางกรุงโตเกียวตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยทั้งหมด 8 ค่าย ด้วยการสนับสนุนของบรรจง บุษราคัมวงษ์ เจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และวีระศักดิ์เล็กก็ไม่ได้ทำให้บรรจงผิดหวัง เขาได้รับการยอมรับและการเคารพจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการเปิดค่ายมวยไทยในญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กได้ร่วมก่อตั้ง มวยไทยเอ็ม-วัน หลังจากที่มวยเค-วันของญี่ปุ่นได้ยกเลิกไป และได้สร้างแชมป์มวยไทยในญี่ปุ่นหลายรุ่น ปัจจุบันวีระศักดิ์เล็กดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) ประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นเจ้าของธุกิจมวยไทย เจ้าของค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม (Weerasakreck Fairtex Muay Thai gym) มีทรัพย์สินรวมกันมากกว่าร้อยล้านในประเทศญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กยังเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันมวยไทยที่ญี่ปุ่น รายการ เอ็ม-ไฟต์ (M-Fight) ศึกวีระศักดิ์เล็ก แฟร์เท็กซ์
เพื่อเผยแพร่ศิลปะมวยไทยต่อไป

**อ้างอิง**
 คู่สร้างคู่สม. ปีที่ 30 ฉบับที่ 463. ประจำวันที่ 1-10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552. หน้า 56-63- มวยไทยในประเทศญี่ปุ่น  www.muaythai.jp
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยโสธร
จักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง

พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีทังกิยาในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธีช่วงเช้า
พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีทังกิยาพักผ่อนพระอิริยาบถ
พระสาทิสลักษณ์พระมเหสีหลิงในฉลองพระองค์พักผ่อนอิริยาบถ
พระสาทิสลักษณ์พระมเหสีหลิงในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธี
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง (孝慎成皇后; Empress_Xiaoshencheng) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรัชกาลจักรพรรดิเต้ากวง

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล ทังกิยา พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก ทรงเป็นบุตรีของ ซุนหมิงกี (舒明阿) อ๋องชั้นสาม (三等承恩公) ซึ่งเป็นลูกหลานของ ทงกู่ไท่ (佟图赖) พระญาติของจักรพรรดิคังซี และวันพระราชสมภพของพระนางนั้นก็ไม่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ พระนางทรงได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกหลังจากการสวรรคตของมเหสีแรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ในปี ค.ศ. 1808 พระนางได้รับเลือกให้เป็นราชบาทบริจาริกาของ และพระนางทรงให้กำเนิดพระราชธิดาคนหนึ่งใน 1813
ในปี 1820 หลังจากจักรพรรดิเจียซิ่งสิ้นพระชนม์ องค์ชายหมินหนิง ได้เสวยราชย์ต่อเป็น องค์ชายหมินหนิง เมื่อระยะเวลาการไว้ทุกข์สำหรับจักรพรรดิเจียชิ่งได้สิ้นสุดลงในช่วงปลายปี ค.ศ.1822 พระมเหสีทังกิยา ได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในปี 1822 และพระนางทรงสิ้นพระชนม์ในปีที่ 13 ในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงพระศพทรงถูหฝังอยู่ที่สุสานชิงมู่หลิง
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
1840
จักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง

พระสาทิสลักษณ์พระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิงในฉลองพระองค์ในงานพระราชพิธี
จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง (孝穆成皇后; Empress Xiaomucheng) เป็นพระวรชายาเอกในจักรพรรดิเต้ากวงขณะทรงดำรุงพระยศเป็นมงกุฎรัชกุมาร

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล หนิวฮูลู พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก พระนางทรงอภิเษกสมรสกับองค์ชายหมินเหนียง ในวันที่ 22 ธันวาคมในปี ค.ศ. 1796 พระนางไม่ได้มีพระประสูติกาลพระโอรสหรือพระธิดาใด ๆ และทรงทิวงคตในปี ค.ศ. 1808 และพระศพฝังอยู่ในสุสานซุนหัว ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก หลังจากเมื่อ องค์ชายหมินเหนียงเสวยราชย์สมบัติในปี 1820 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงโปรดให้เฉลิมพระนามพระวรชายาหนิวฮูลูเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง ใน ค.ศ. 1828 มีเหตุอุทกภัยในสุสานชิงตะวันออกทำให้เกิดน้ำท่วม และโลงพระศพของพระนางถูกย้ายชั่วคราวไป ยังสุสานบู้หัว (宝华峪正殿) และในปี 1835 โลงพระศพของพระนางได้ถูกบรรจุการสุสานชิงมู่เฉิง, มณทลเหอเป่ย์ อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
อูรูเอญญา

อูรูเอญญา (Urueña) เป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งในจังหวัดบายาโดลิด แคว้นกัสติยาและเลออน ประเทศสเปน จากข้อมูลสำมะโนประชากรของสถาบันสถิติแห่งชาติสเปน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เมืองนี้มีประชากร 203 คน
เมืองนี้ได้รับการประกาศจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็นพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์-ศิลปะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกขององค์การเมืองหนังสือระหว่างประเทศ (I.O.B.) ซึ่งเป็นเครือข่ายระหว่างเมืองขนาดเล็กและหมู่บ้านที่มีร้านหนังสือมือสองหรือร้านหนังสือเก่าตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกัสติยาและเลออน
มาร์โค ร็อยส์

มาร์โค ร็อยส์ (Marco Reus, pron; เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีก ปัจจุบันลงเล่นให้กับแอลเอ แกลักซีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ร็อยส์ถือว่าเป็นนักเตะเยอรมนีที่มีความเร็วและการเลี้ยงบอลหลบคู่ต่อสู้ กับมีทักษะกับเทคนิคเฉพาะตัวที่สามารถหลอกคู่ต่อสู้ได้ดีเยี่ยม

**เกียรติประวัติ**
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์- เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2016–17, 202021; รองชนะเลิศ: 2013–14, 2014–15, 2015–16- เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2013, 2014, 2019- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2012–13, 2023–24

**รางวัลส่วนตัว**
 นักฟุตบอลเยอรมนียอดเยี่ยมประจำปี: 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  German national team profile date=2013-10-29  - Marco Reus-  Marco Reus at transfermarkt.de - 42096- Marco Reus- Marco Reus
หมวดหมู่:บุคคลจากดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี

รอแบร์ต แลวันดอฟสกี (Robert Lewandowski, Pl-Robert Lewandowski.ogg; เกิด 21 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และเป็นกัปตันให้แก่ทีมชาติโปแลนด์ เขาได้รับการยอมรับในด้านเทคนิค การยืนตำแหน่ง และการทำประตูที่ยอดเยี่ยม แลวันดอฟสกี ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดตลอดกาล เช่นเดียวกับการเป็นหนึ่งในนักเตะที่ประสบความสำเร็จในประวัติศาสตร์ของบุนเดิสลีกา เขาทำประตูมากกว่า 600 ประตูในระดับอาชีพ ให้กับสโมสรและทีมชาติโปแลนด์

**สโมสรอาชีพ**

**โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์**

**ไบเอิร์นมิวนิก**

**สถิติอาชีพ**

**สโมสร**
Notes

**ทีมชาติ**

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
ไฟล์:LewandowskiR.jpg|200px|thumb|right|แลวันดอฟสกี ตอนเล่นให้กับแลคปอซนัญ ในปี ค.ศ. 2009
ซญิตช์ปรุชกุฟ- ดรูกาลีกา: 2006–07
แลคปอซนัญ- แอกส์ตรากลาซา: 2009–10- โปลิชคัพ: 2008–09- โปลิชซูเปอร์คัพ: 2009
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์- บุนเดิสลีกา: 2010–11, 2011–12- เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2011–12- เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2013
ไบเอิร์นมิวนิก- บุนเดิสลีกา: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22- เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2015–16, 2018–19, 2019–20- เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2016, 2017, 2018, 2020, 2021- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20- UEFA Super Cup: 2020- FIFA Club World Cup: 2020
บาร์เซโลนา- ลาลิกา: 2022–23- สแปนิช ซุปเปอร์คัพ : 2023,2025- โกปา เดลเรย์ : 2024-2025

**รางวัลส่วนตัว**
 ดรูกาลีกา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2006–07 (15 ประตู)- ปีแยร์ฟชาลีกา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2007–08 (21 ประตู)- นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของแอกส์ตรากลาซาประจำปี: 2009- แอกส์ตรากลาซา ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2009–10 (18 ปะตู)- Polish Revelation of the Year: 2008- นักฟุตบอลโปแลนด์ยอดเยี่ยมประจำปี: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015- Bundesliga Top Goalscorer: 2013–14 (20 goals), 2015–16 (30 goals), 2017–18 (29 goals), 2018–19 (22 goals), 2019–20 (34 goals)- เดเอ็ฟเบ-โพคาล ดาวซัลโวประจำฤดูกาล: 2011–12 (7 ประตู), 2016–17 (5 goals), 2017–18 (6 goals), 2018–19 (7 goals)- UEFA Euro qualifying Top Goalscorer: UEFA Euro 2016 qualifying (13 goals)- Bundesliga Team of the Year: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19- Best player of UEFA EURO 2016 qualifying- Polish Sportspersonality of the Year: 2015
*THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2020 
THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกเยอรมนี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากวอร์ซอ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
ตำบลเมือง (อำเภอเมืองเลย)

ตำบลเมือง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย แต่เดิมเรียก ตำบลในเมือง  
องค์กรปกครอง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองทั้งตำบล 
แบ่งเขตการปกครอง เป็น 13 หมู่บ้าน ประกอบด้วยหมู่บ้าน และปกครองโดย DGAและTDGA สถาบันการเรียนรู้รัฐบาล - หมู่ที่ 1 บ้านกำเนิดเพชร- หมู่ที่ 2 บ้านท่าแพ - หมู่ที่ 3 บ้านปากภู - หมู่ที่ 4 บ้านน้ำภู - หมู่ที่ 5 บ้านหนองผักก้าม - หมู่ที่ 6 บ้านสามแยก - หมู่ที่ 7 บ้านน้อยสนามบิน- หมู่ที่ 8 บ้านเพชรเจริญ - หมู่ที่ 9 บ้านโพนไทร - หมู่ที่ 10 บ้านน้ำภู - หมู่ที่ 11 บ้านกำเนิดเพชร- หมู่ที่ 12 บ้านกำเนิดเพชร- หมู่ที่ 13 บ้านหนองผักก้าม
เมือง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเลย
*****หมวดหมู**ผู้ดูแลเขต***สถาบัญการเรียนรู้รัฐบาลTDGAดิจิทัล****ภายใต้ สพรและDGAดิจิทัล***กระทรวงดิจิทัล ขอรับ*****ติดต่อสอบถามห้ามยืมเงินครับ** สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (สพร.)
อีเมล : bellnolimit5492@gmail.com
มูลนิธิหน่วยงานต่างๆติดต่อที่ DGAหรือ สพร ขอรับ
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมแบ่งตามสถานที่

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามสถานที่
ตำบลเมือง

ตำบลเมือง อาจหมายถึง- ตำบลเมือง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย- ตำบลเมือง อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ

**ดูเพิ่ม**
 ตำบลในเมือง
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนแบ่งตามสัญชาติ

หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูน
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามอาชีพและสัญชาติ
โอแคลร์ (รัฐวิสคอนซิน)

Sarge Boyd Bandshell - Owen Park
โอแคลร์ (Eau Claire) เป็นเมืองในรัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตก-กลาง ของรัฐ มีประชากรราว 66,623 คน (ค.ศ. 2011)  เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐ และใหญ่เป็นอันดับ 8 ของรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของโอแคลร์เคาน์ตี เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำชิปเพวอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐวิสคอนซิน
ลีดส์

ลีดส์ (Leeds) เป็นเมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ของอังกฤษ ลีดส์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรที่เป็นศูนย์กลางการค้า กฎหมาย และการให้บริการด้านการเงิน นอกเหนือจากลอนดอน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอร์ โดยเขตเมืองลีดส์มีประชากรประมาณ 812,000 คน 

**สถาบันการศึกษาในลีดส์**
มหาวิทยาลัยลีดส์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
อีโปะฮ์

อีโปะฮ์ (Ipoh, اڤوه) เป็นเมืองหลวงของรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ตามเส้นทางด่วนสายเหนือ-ใต้ อีโปะห์ได้รับการพัฒนาเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สำคัญในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการตื่นตัวในการทำอุตสาหกรรมเหมืองดีบุก ด้านสถาปัตยกรรม เมืองมีห้องแถวจีนที่มีเอกลักษณ์แบบยุคอาณานิคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเประ
บิคาช

บิคาช (Bihać) เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐอูนา-ซานา ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอูนา ใกล้ชายแดนประเทศโครเอเชีย เคยอยู่ใต้การปกครองของประเทศตุรกีจนถึง ค.ศ. 1878

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หนิงปัว

หนิงปัว (p=Níngbō; สำเนียงหนิงปัว: ญินโพ Nyin-poh/Nyin-pou) ในไทยเรียก เลียงโผ หรือ เล่งปอ เป็นเมืองท่าทางทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจ้อเจียง จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เทศบาลเมืองมีประชากร  7,605,700 คน โดยประชากร 3,491,000 อาศัยอยู่ในเขตเมืองซึ่งมี 6 เขต 
เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานที่เมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ต่อมาโปรตุเกสได้ตั้งสถานีการค้าในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และได้ทำสัญญาให้จีนเปิดเป็นเมืองท่าสนธิสัญญาตามสนธิสัญญานานกิง ค.ศ. 1842 ต่อมาได้กำหนดให้เป็นเมืองเปิดในปี ค.ศ. 1984 เพื่อกระตุ้นการลงทุนจากต่างประเทศ

**การปกครอง**

**เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น**
 เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำนครหนิงปัว คือ เผิง เจียเสฺว (彭佳学) มีอำนาจสูงสุดในนครหนิงปัว- นายกเทศมนตรีนครหนิงปัว คือ ฉิว ตงเย่า (裘东耀) มีอำนาจรองลงมาและเป็นรองเลขาธิการพรรคฯ ประจำนครหนิงปัว

**การแบ่งเขตการปกครอง**
หนิงปัวมีสถานะเป็นนครระดับกิ่งมณฑล แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มตอนกลาง กลุ่มตอนเหนือ และกลุ่มตอนใต้- 6 เขต (กลุ่มตอนกลาง): เขตไหฉู่, เขตหยินโจว, เขตเจียงเป่ย์, เขตเป่ย์หลุน, เขตเจิ้นไห่, เขตเฟิ่งฮว่า- 2 นครระดับอำเภอ (กลุ่มตอนเหนือ): นครยฺหวีเหยา, นครฉือซี- 2 อำเภอ (กลุ่มตอนใต้): อำเภอเซี่ยงชาน, อำเภอหนิงไห่- ถูกยุบ: เขตเจียงตง (hp=Jiāngdōng qū)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในมณฑลเจ้อเจียง
วีเซว

วีเซว (Viseu, pron) เป็นทั้งเมือง (เมืองหลักของเขตวีเซว) และเทศบาลในประเทศโปรตุเกส เทศบาลมีพื้นที่ 507.1 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 99,593 คน (ค.ศ. 2011) และเมืองมีประชากรราว 53,000 คน 
วีเซวถือเป็นเมืองที่มีการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ โดยเฉพาะด้านโทรคมนาคม อุตสาหกรรม การค้า และการศึกษา เมืองตั้งอยู่ทางตอนเหนือ-กลางของประเทศโปรตุเกส เชื่อมระหว่างเมืองท่าทางทะเล อาไวรู (Aveiro) กับเมืองกวาร์ดา (Guarda) เมืองชายแดนโปรตุเกส-สเปน และเมืองซาลามังกาของสเปน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
บิโก

บิโก (Vigo, pron) เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในแคว้นกาลิเซีย ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน บนชะวากทะเลของแม่น้ำบิโกชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก บิโกเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในแคว้นกาลิเซีย และมากเป็นอันดับที่ 14 ของประเทศ
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกาลิเซีย
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1

กองพันทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ (1st Infantry Battalion, 1st King's Own Bodyguard Regiment) เป็นหน่วยทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ประวัติหน่วย**
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากการจัดกำลังหน่วย แบ่งออกเป็น 3 กองพันของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ และนามหน่วยที่ได้นามว่ากองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 นี้ เพราะเป็นหน่วยขึ้นตรงกับกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์

**ผลงาน**
หน่วยนี้มีผลงานสร้างชื่อหลายประการ จนได้เข้ารับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ประดับธงไชยเฉลิมพล ส่วนประวัติการรบนั้นได้มีมากมายหลายประการ เช่น ได้จัดกำลังเข้าร่วมรบในกองทัพบูรพา (สงครามมหาเอเซียบูรพา หรือ สงครามแปซิฟิก) และเคยร่วมรบในสงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม และร่วมปฏิบัติการปราบปรามผู้ก่อการร้าย ที่จังหวัดพิจิตร และในปี พ.ศ. 2554 ได้เกิดมหาอุทกภัยใหญ่ทั่วประเทศ กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ก็ได้มีส่วนร่วมในการแจกถุงอาหาร และเครื่องดื่ม และช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบอุทกภัยอีกมาก

**ที่ตั้งหน่วย**
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว อยู่ที่ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท แขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร 10400

**เครื่องแต่งกาย**
 หมวกยอดมีพู่สีดำ ตราพระราชลัญจกร- เสื้อสักหลาดสีแดง แผงคอและข้อมือกำมะหยี่สีดำ- ที่ข้อมือปักรูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ดิ้นทอง- สายรัดคางสีทอง- ประคด ทำด้วยไหมริ้วทองสลับกัน สายคันชีพสีทอง- ด้านหลังของเสื้อ ปักรูปหางนกแซงแซว- กางเกงสักหลาดสีดำ แถบสีแดงข้างละ 2 แถบ รองเท้าหนังหุ้มข้อสีดำ- ติดเข็มราชวัลลภ และประดับเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ทำด้วยโลหะสีทอง ประดับที่อกเสื้อเบื้องขวา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยทหารราบในกองทัพบกไทย
ราบที่ 1
มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น

มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น เป็นบทในรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นที่ห้ามพฤติการณ์แห่งสงครามโดยรัฐ รัฐธรรมนูญดังกล่าวมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2490 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในข้อความนี้ รัฐสละสิทธิอธิปไตยในสงครามและห้ามการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศผ่านการใช้กำลัง มาตรานี้ยังแถลงว่า เพื่อบรรลุเป้าประสงค์เหล่านี้ จะไม่มีการธำรงกองทัพที่มีศักย์สงคราม แม้ญี่ปุ่นยังธำรงกองทัพโดยพฤตินัย คือ กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น

**ข้อความในมาตรา**

**การตีความใหม่ใน พ.ศ. 2557**
ในเดือนกรกฎาคม 2557 รัฐบาลญี่ปุ่นอนุมัติการตีความใหม่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันสละสิทธิ์สงคราม แม้มีความกังวลและความไม่เห็นด้วยจากประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งอนุญาตให้ใช้กำลังทหารเพื่อโจมตีประเทศอื่นและเข้าสู่สงคราม การใช้กำลังทหารเพื่อการนี้ถูกพิจารณาว่ามิชอบด้วยกฎหมายและเป็นอันตรายร้ายแรงต่อประชาธิปไตยของญี่ปุ่น เนื่องจากนายกรัฐมนตรีหลีกเลี่ยงกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งรัฐธรรมนูญกำหนด และทำให้มีการเปลี่ยนแปลงมูลวิวัติต่อความหมายของหลักการมูลฐานในรัฐธรรมนูญโดยคำสั่งของคณะรัฐมนตรี โดยปราศจากการอภิปรายหรือลงมติของสภาไดเอต (สภาผู้แทนราษฎร) และไม่ได้รับความเห็นชอบจากสาธารณะ
หมวดหมู่:กองทัพญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐบาลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กฎหมายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนธิสัญญาสงครามเย็น
ตำบลปล้อง

ตำบลปล้อง (langx|nod|50px) เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีทั้งส่วนที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปล้องและเทศบาลตำบลบ้านปล้อง มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์หลายแห่ง เช่น พระธาตุจอมทอง วัดปงสนุก วัดดอนแก้ว วัดดอนแท่น เป็นต้น
ในช่วงปี พ.ศ. 2539 ยังมีการเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆ หนึ่งในนั้นมีการเสนอให้แยกตำบลปล้อง ตำบลแม่ลอย ตำบลศรีดอนชัย และตำบลเชียงเคี่ยน ออกจากอำเภอเทิง เพื่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอปล้อง

**อาณาเขตตำบล**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลงิ้ว อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย- ทิศใต้ ติดต่อกับ​ตำบลหนองแรด อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลศรีดอนชัย อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย- ​ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเชียงเคี่ยน อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย และตำบลดอนลาน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 

**ประวัติ**
ประชาชนในตำบลปล้องเป็นชาวจังหวัดแพร่ จังหวัดลำปาง และจังหวัดเชียงใหม่ ได้พากันมาตั้งบ้านเรือนและได้มีการสร้างพระธาตุจอมทองขึ้น เพื่อเป็นที่สักการบูชาและเป็นที่รวมจิตใจของชาวตำบลในปี  พ.ศ. 2517 

**สภาพทั่วไปของตำบล**
อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทิง ประมาณ 12 กม. อยู่ห่างจาก จังหวัดเชียงราย 52 กม. มีแม่น้ำปล้อง และร่องผักหนาม ไหลผ่านเขตตำบลปล้อง

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลปล้องแบ่งพื้นที่เป็น 12 หมู่บ้าน
# หมู่ 1 บ้านเหล่า
# หมู่ 2 บ้านจำไฮ
# หมู่ 3 บ้านปล้องใต้ (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
# หมู่ 4 บ้านปล้องเหนือ (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
# หมู่ 5 บ้านปล้องตลาด (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
# หมู่ 6 บ้านดอนดินแดง
# หมู่ 7 บ้านปล้องกลาง (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
# หมู่ 8 บ้านปล้องส้าน
# หมู่ 9 บ้านป่ามื่น
# หมู่ 10 บ้านสันป่าสัก (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง บางส่วน)
# หมู่ 11 บ้านปล้องน้ำล้อม (อยู่ในเขตเทศบาลตำบลบ้านปล้อง)
# หมู่ 12 บ้านทุ่งเจริญ

**วัดในเขตตำบล**
 วัดบ้านเหล่า (หมู่ที่ 1)- วัดดอนแท่น (หมู่ที่ 2)- วัดอภัย (หมู่ที่ 3)- พระธาตุจอมแว่ (หมู่ที่ 4)- วัดพระธาตุจอมทอง (หมู่ที่ 5)- วัดปงสนุก (หมู่ที่ 5)- วัดดอนแก้ว (หมู่ที่ 6)- วัดป่ามื่น (หมู่ที่ 9)- วัดปล้องส้าน (หมู่ที่ 12)

**สถานที่สำคัญ**

**สถานที่ศักดิ์สิทธิ์**
 วัดพระธาตุจอมทอง- วัดดอนแก้ว- วัดดอนแท่น- วัดพระบรมธาตุเจดีย์ศรีรัชมงคลบพิธ

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 อ่างเก็บน้ำขุนปล้อง- น้ำตกแก่งขุนปล้อง- น้ำตกตาดบอน

**สถานศึกษาในเขตตำบลปล้อง**
 โรงเรียนปล้องวิทยาคม- โรงเรียนบ้านดอนดินแดง- โรงเรียนบ้านป่ามื่น- โรงเรียนปล้องตลาด- โรงเรียนจำไฮบ้านเหล่า- โรงเรียนบ้านปล้องใต้- โรงเรียนบ้านปล้องส้าน

**ทรัพยากรธรรมชาติ**
 ทรัพยากรป่าไม้
พื้นที่ป่าไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ป่าชุมชน ต.ปล้อง และพื้นที่ป่าเฉลิมพระเกียรติของโรงเรียนปล้องตลาด- ทรัพยากรน้ำ
แม่น้ำสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำปล้อง ร่องผักหนาม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จังหวัดเชียงราย การเสนอโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอต่างๆในช่วงปี พ.ศ. 2539-ปัจจุบัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://www.plongwittayakhom.ac.th/
http://wikimapia.org/10936327/th/ตำบลปล้อง
http://www.hotsia.com/tumbon/570403.shtml date=2013-09-11 
ปล้อง
จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่

สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่ แห่งราชวงศ์หมิง (孝潔肅皇后, พ.ศ. 1522-1528) เป็นฮองเฮาใน จักรพรรดิเจียจิ้ง จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2051
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวคัง

พระเจ้าโจวคัง (p=Zhōu Kāng Wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของจีนในราชวงศ์โจว และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเฉิง  ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 1020 – 996 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1005-978 ปีก่อนคริสตกาล 
พระเจ้าโจวคัง ได้ทรงตามรอยนโยบายของพระราชบิดาพระเจ้าโจวเฉิง และทรงขยายอาณาเขตของโจวในภาคเหนือและตะวันตก พระองค์ยังปราบปรามการก่อจลาจลในภาคตะวันออก ทำให้ราชวงศ์โจวเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของพระเจ้าโจวคัง
พระองค์มีพระราชโอรส 1 พระองค์ คือ พระเจ้าโจวเจ้า

**อ้างอิง== 
คัง
จักรพรรดินีเซี่ยวอัน

สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวอัน (孝安皇后) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิหลงชิ่ง จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
พระเจ้าโจวเจา

พระเจ้าโจวเจา (p=Zhōu Zhāo Wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่สี่ของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 995-977 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 977/75-957 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ
ในรัชกาลพระเจ้าโจวเจา ที่เกิดขึ้นที่จุดเมื่อราชวงศ์โจว ได้ขยายไปทั่วที่ราบลุ่มภาคกลางของจีนและหันความสนใจไปยังภาคใต้ของจีน พระเจ้าโจวเจา ถูกปลงพระชนพ์และกองทัพของพระองค์ รณรงค์ถูกเช็ดออกทางทิศใต้ของแม่น้ำฮัน และสร้างขีดจำกัดของการควบคุมโดยตรงของภาคใต้ในช่วงราชวงศ์โจวตะวันตก

**อ้างอิง**
เจา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการจมน้ำ
พระเจ้าโจวมู่

พระเจ้าโจวมู่ (p=Zhōu Mù Wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่ห้าของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 976-922 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 956-918 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณ

**อ้างอิง**
มู่
หุ่นเชิด (อินเทอร์เน็ต)

ในอินเทอร์เน็ต หุ่นเชิด (sockpuppet) หมายถึงอัตลักษณ์ออนไลน์ที่ใช้เพื่อหลอกหลวงผู้อื่น คำว่าหุ่นเชิดมีที่มาจากการเคลื่อนไหวตุ๊กตาหุ่นเชิดด้วยมือไปมา และเดิมใช้อ้างถึงอัตลักษณ์ปลอมของบุคคลหนึ่งบุคคลใดในสังคมอินเทอร์เน็ตเพื่อกล่าวถึงหรือกล่าวโต้ตอบกับตัวเอง ประหนึ่งว่าหุ่นเชิดคือคนอีกคนหนึ่ง ปัจจุบันนี้ คำว่าหุ่นเชิดหมายความรวมถึงการใช้อัตลักษณ์ที่ไม่ถูกต้องเพื่อสนับสนุน ปกป้องหรือชื่นชมบุคคลที่สามหรือองค์กรอื่นใด หรือการใช้หุ่นเชิดเพื่อหลบเลี่ยงการถูกระงับการใช้งานหรือการถูกแบน ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างการใช้นามแฝง และการใช้หุ่นเชิดคือ หุ่นเชิดจะใช้ในทำนองว่าบุคคลนั้น ๆ เป็นบุคคลที่สามที่ไม่เกี่ยวข้องกับผู้เชิดหุ่น ในสังคมออนไลน์หลายแห่งมีนโยบายว่าด้วยการบล็อกหุ่นเชิดเพื่อป้องกันความเสียหายด้วย
คำว่าหุ่นเชิดปรากฏขึ้นครั้งแรกในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 แต่ยังไม่ปรากฏการใช้งานมากนักในเครือข่าย USENET จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 ที่ปรากฏการใช้งานมากขึ้น ต่อมานิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิร์ดรีพอร์ต (U.S. News and World Report) ฉบับวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นผู้ใช้คำว่าหุ่นเชิดในความหมายของบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่มีบุคคลอีกบุคคลหนึ่งคอยควบคุมการกระทำอยู่ ซึ่งต่อมาความหมายนี้เองและตัวอย่างการใช้ได้รับการบรรจุในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด
การเขียนวิจารณ์หนังของตนเองโดยใช้ชื่ออื่นมีมาก่อนยุคอินเทอร์เน็ต แต่ก็นับว่าเป็นหุ่นเชิดได้ โดยมีตัวอย่างจากผู้มีชื่อเสียง เช่น วอล์ท วิธแมน แอนโนที เบอร์เกส และเบนจามิน แฟรงคลิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Sock puppet at Jargon File
หมวดหมู่:การเสแสร้ง
หมวดหมู่:คำศัพท์อินเทอร์เน็ต
ธัชชัย สุมิตร

รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร อดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานกรรมการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)

**ประวัติ**
รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ท่านเป็นบุตรชายของ อาจารย์สนั่น สุมิตร ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาท่านที่ 2 อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคนแรก กับคุณหญิงประไพ สุมิตร มีหลานชื่อมะเม่า
อีกทั้งท่านยังเป็นเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมศาสตร์,เป็นผู้มีชื่อเสียงและมีผลงานเป็นที่ประจักษ์เพรียบพร้อมด้วยคุณวุฒิและคุณธรรม นับเป็นแบบอย่างที่น่ายกย่องในวงวิชาการ เป็นบรรทัดฐานให้ผู้อื่นเจริญรอยตามในทางที่ดีอย่างยิ่ง

**ประวัติการศึกษาและอื่น ๆ**
รองศาสตราจารย์ ธัชชัย สุมิตร สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สอบเข้าเป็นนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2502 แต่ได้รับทุนการศึกษาจนจบปริญญาเอกทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า เน้นด้านพลังงานนิวเคลียร์ จากมหาวิทยาลัยเจนัว ประเทศอิตาลี เมื่อสำเร็จการศึกษาได้เข้ามาทำงานที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเป็นระยะเวลา1ปี จากนั้นได้เข้ามารับราชการเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อปี 2515 ในขณะรับราชการได้ดำรงตำแหน่งสำคัญมากมาย อาทิเช่น- หัวหน้าภาควิชานิวเคลียร์เทคโนโลยี- ผู้อำนวยการศูนย์ระดับภูมิภาคทางวิศวกรรมระบบการผลิต- ผู้อำนวยการโครงการไทย-แคนาดา เพื่อการพัฒนาบุคลากรทางด้านนิวเคลียร์ - คณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ด้านการบริหาร**
รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร เป็นผู้ริเริ่มโครงการ OECF เพื่อพัฒนาการวิจัยทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากความสามารถของท่านท่านจึงได้รับตำแหน่งกรรมการต่างๆมากมายอาทิ- กรรมการบริษัทการบินไทย จำกัดมหาชน- กรรมการพลังงานปรมาณู เพื่อสันติ- ประธานอนุกรรมการความปลอดภัยทางนิวเคลียร์- ประธานกรรมการ สสวท.- กรรมการบริหารสถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน)- อ.ก.พ.ผู้ทรงคุณวุฒิของสำนักงาน กพ.

**ด้านสังคม**
รองศาสตราจารย์ ดร.ธัชชัย สุมิตร ได้บำเพ็ญประโยชน์ ช่วยเพื่อนมนุษย์มาโดยตลอด ในฐานะประธานมูลนิธิ ศ.ดร.สนั่น สุมิตรในด้านการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ที่ยากไร้ในชนบทห่างไกลความเจริญ,ให้ทุนการศึกษาอีกทั้งบริจาคสิ่งของเพื่อยังชีพ ท่านเป็นผู้หนึ่งที่มีความรู้ในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก รศ.ดร.ชัชชัย สุมิตร ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและใกล้ชิดธรรมชาติตามวิถีไทยซึ่งนับว่าเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิตอันดีงาม

**ปริญญากิตติมศักดิ์**
 ปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 http://www.cca.chula.ac.th/protocol/images/stories/graduation/honorary-doctorate2552/09.pdf date=2016-03-05 - http://www.manager.co.th/QOL/ViewNews.aspx?NewsID=9520000009094 date=2016-03-05 - http://www.eng.chula.ac.th/?q=node/1830
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์ 
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเจโนวา
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
หมวดหมู่:สมาชิกเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย