Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โรตีจาไน

โรตีจาไนกับแกงแกะ ในสุมาตราตะวันตก
โรตี จาเนกับแกงแกะและมันฝรั่งในภัตตาคารอาหารอาเจะฮ์
โรตีจาไน (มลายูและroti canai) หรือ โรตีจาเน (roti cane) เป็นขนมปังแบนที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียพบได้ทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย พบได้ในภัตตาคารที่ขายอาหารมีนังกาเบาหรืออาหารอาเจะฮ์ ในสิงคโปร์และมาเลเซียทางใต้เรียกโรตีปราตา ซึ่งคล้ายกับอาหารอินเดียที่เรียกปาโรตตาแบบของรัฐเกรละ

**ที่มาของคำ**
ในภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาส่วนใหญ่ทางอินเดียเหนือ และภาษามลายู คำว่าโรตีหมายถึงขนมปัง ส่วนคำว่าจาไน อาจมาจาก - เจนไน เมืองในอินเดียซึ่งในสมัยโบราณเรียกมัทราส คาดว่าโรตีจาไนเข้าสู่มาเลเซียโดยแรงงานที่อพยพมาจากมัทราสโดยเป็นการนำปาโรตตามารับประทานกับดาลจาซึ่งเป็นแกงถั่วเลนทิล- จันนา เป็นอาหารที่ทำจากถั่วหัวช้างต้ม ในซอสรสเผ็ดของอินเดียเหนือ กินกับโรตี แต่โรตีในอินเดียเหนือต่างไปจากโรตีในมาเลเซีย ซึ่งคล้ายปาโรตตาในอินเดียใต้มากกว่า นอกจากนั้น โรตีจาไนยังนิยมรับประทานกับแกงถั่วเลนทิลมากกว่าแกงถั่วชิกพี- คำว่าจาไนในภาษามลายูหมายถึงการม้วนก้อนแป้ง
โรตีจาไนเป็นรูปกลมแบน การปรุงมีสองแบบ คือเหวี่ยงจนเป็นแผ่นแบนมากแล้วพับหรือรีดให้แบนก่อนจะพับ แป้งที่พับแล้วจะนำมาทอดในน้ำมัน วิธีเหลี่ยงแป้งให้บางเป็นที่นิยมกว่าและทำได้เร็วกว่า คำว่าโรตี ปาโรตตาในภาษามลายูหมายถึงขนมปังแบน
ในอินโดนีเซีย จะเรียกโรตีจาไนว่าโรตีจาเน และมักรับประทานกับแกงแกะ (การีกัมบิง) เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียซึ่งเป็นผลจากการอพยพเข้าสู่อินโดนีเซียในสมัยที่เป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ พบมากในอาหารมลายูที่สุมาตรา และอาหารมีนังกาเบา อาหารอาเจะฮ์

**ส่วนประกอบ**
โรตีจาไนประกอบด้วยไขมัน ไข่ แป้ง น้ำ นวดรวมกัน ไขมันที่ใช้นิยมเนยฆีของอินเดีย บางคนจะใส่นมข้นหวานลงไป ส่วนผสมจะถูกนวดจนเข้ากันดี ทำให้แบน แช่น้ำมันและม้วน พักให้ฟู ทำซ้ำอีก เมื่อจะทำให้สุกจึงแผ่เป็นแผ่นบาง พับแล้วทอดให้กรอบนอกนุ่มใน

**ภาพการเตรียมโรตีจาไน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 How to make Malaysian Roti Canai - Step by Step Pictorial
หมวดหมู่:ขนมปังแบน
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารมลายู
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
แม่แบบ:ความหมายอื่น/doc

รูปแบบที่หนึ่ง: ขอเรียก 'เกี่ยวกับ' 'เปลี่ยนทาง' และอื่นๆว่า คีย์ เมื่อต้องการจะใช้แม่แบบ ให้เขียนคีย์ ตามด้วยเครื่องหมายเท่ากับ ('=') และตามด้วยข้อความหรือหน้าบทความที่ต้องการให้แสดง ลำดับของคีย์ไม่จำเป็นต้องเหมือนกับในหน้านี้ และหากมีคีย์ใดที่ไม่มีข้อความหรือหน้าบทความที่ต้องการให้แสดงก็ไม่ต้องเขียนเลย หรืออาจเขียนเฉพาะคีย์และเครื่องหมายเท่ากับโดยปราศจากข้อความหรือหน้าบทความ อนึ่งไม่จำเป็นต้องเขียนคีย์ให้ครบ
รูปแบบนี้มีข้อดีคือผู้เขียนคนอื่นที่เข้ามาแก้ในภายหลังจะทราบได้ทันทีว่าข้อความหรือหน้าบทความที่ระบุอยู่ในบริบทอะไรโดยดูจากคีย์
รูปแบบที่สอง: รูปแบบนี้ไม่มีคีย์ ดังนั้นการเขียนข้อความหรือหน้าบทความต้องเรียงตามลำดับเหมือนในหน้านี้ หากมีคีย์ใดที่ไม่มีข้อความหรือหน้าบทความที่ต้องการให้แสดงให้เว้นว่างไว้ในช่องนั้น อนึ่งไม่จำเป็นต้องเขียนข้อความหรือหน้าบทความให้ครบทุกช่อง
รูปแบบนี้ผู้เขียนคนอื่นที่เข้ามาแก้ไขในภายหลังอาจงงว่าข้อความหรือหน้าบทความที่ระบุอยู่ในบริบทอะไร

**ตัวอย่างและผลลัพธ์**

**ดูเพิ่ม**
 ความหมายอื่นของ- แก้ความกำกวม
ast:Plantía:Otros usos
az:Şablon:Digər məna
dsb:Pśedłoga:Druge wóznamy
en:Template:Other uses
eo:Ŝablono:AliajSignifoj
es:Plantilla:Otros usos
eu:Txantiloi:Argitzeko
fr:Modèle:Voir homonymes
hsb:Předłoha:Druhe woznamy
ia:Patrono:Altereusos
it:Template:Nota disambigua
ja:Template:Otheruses
ko:틀:다른 뜻
la:Formula:Alius
ln:Modèle:Ndoí
ms:Templat:Kegunaanlain
no:Mal:Andrebetydninger
ro:Format:Altesensuri
ru:Шаблон:Другие значения
sc:Template:Nota disambigua
sl:Predloga:Drugipomeni
sv:Mall:Olika betydelser
tr:Şablon:Diğer anlamı
vi:Bản mẫu:Bài cùng tên
zh:Template:Otheruses
สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าสในฤดูกาล 2555

เริ่มต้นฤดูกาล 2555 ทีมบางกอกกล๊าสเอฟซี ได้ปรับทีม เสริมนักเตะเข้ามาใหม่ 3คน ผสมกับนักเตะชุดเดิม และมีทีมงานหัวหน้าผู้ฝึกสอน สุรชัย จตุรภัทรพงษ์ ที่รับงานในช่วงปลายฤดูกาลที่แล้ว
เริ่มเตรียมทีมตั้งแต่ปลายเดือนมค.2555 โดยมีทีมงานผู้ช่วยผู้ฝึกสอนอ.ณรงค์ สัยเกตุ กลับมาจากสิงค์โปร เพื่อช่วยงานสโมสรบางกอกกล๊าส 

**ผู้จัดการทีม / ผู้ฝึกสอน ปี 2555**

**ผู้เล่น ปี 2555**
14px
เข้า ปี 2555
ออก ปี 2555
ยืมตัว ปี 2555

**อันดับตารางคะแนน ในฟุตบอลลีก**

**ผลงานในฟุตบอลถ้วย**

**ผลการแข่งขัน**

**อันดับดาวซัลโว**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2010-12-11 
หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ในฤดูกาล 2555
สันทินี ใจซื่อกุล

สันทินี ใจซื่อกุล นัท เจ้าของฉายา นัท สระบุรี เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดสระบุรี เป็นทั้งนักสนุกเกอร์และพูลหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญเงินจากเอเชียนอินดอร์เกมส์ รวมถึงเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงซีเกมส์ ตลอดจนเป็นที่กล่าวขวัญเมื่อครั้งที่สามารถชนะนักกีฬาจีนในพูล 9 ลูกได้อย่างขาดลอย

**ประวัติ**
สันทินี ใจซื่อกุล เป็นลูกสาวของ จ.ส.อ.สมบูรณ์ ใจซื่อกุล เริ่มเล่นกีฬาสนุกเกอร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี ทั้งนี้ เธอใช้เวลาฝึกซ้อม 6 ชั่วโมงต่อวัน และเข้าแข่งขันครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เธอยังมี ชูชาติ ไตรรัตนประดิษฐ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ต่าย พิจิตร เป็นผู้ฝึกสอนในช่วงที่เป็นนักกีฬาทีมชาติ
ผลงานที่ผ่านมา สันทินี ใจซื่อกุล ได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันสนุกเกอร์ และเหรียญเงินจากพูลในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007 ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊า และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งสนุกเกอร์ 6 แดง รวมถึงเหรียญเงินจากการแข่งพูล 8 ลูก และเหรียญทองแดงจากพูล 9 ลูก ในซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 สันทินีเข้าแข่งขันรายการสนุกเกอร์สะสมคะแนน ดิวิชั่น 2 รายการที่ 4 ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์เซ็นเตอร์ โดยได้พบกับ ทวี โพธิ์ทอง ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะ 3-0 เฟรมติดกัน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 สันทินีเข้าแข่งขันรายการพูล 9 ลูกชิงแชมป์ประเทศไทย ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์คลับ โดยเธอได้พบกับ นิชา ปฐมเอกมงคล ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย และสันทินีเป็นฝ่ายชนะ 7-1 แร็กซ์
สันทินีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยเธอเป็นหนึ่งในนักสนุกเกอร์ทีมชาติไทยที่เข้าร่วมการรับพระราชทานปริญญาบัตรใน พ.ศ. 2555 และในวันที่ 27 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ เธอได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนบาดเจ็บสาหัส และเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศูนย์สระบุรี โดยมี อรรถสิทธิ์ มหิทธิ หรือ บิ๊ก สระบุรี เข้าเยี่ยมอาการพร้อมกับเปิดเผยว่า เธอประสบอุบัติเหตุที่ขาขวา จึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเล่นสนุกเกอร์มากนัก แต่คงใช้เวลาพักฟื้นเพื่อให้สภาพร่างกายกลับสู่ปกติ ซึ่งปัจจุบันเธอปลอดภัยแล้ว และยังเปิดเผยว่าต้องการร่วมคัดเลือกเข้าแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่าทั้งพูลและสนุกเกอร์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ร่วมเป็นกำลังใจให้ น้องนัท สันทินี ใจซื่อกุลfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักสนุกเกอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักสนุกเกอร์หญิง
หมวดหมู่:นักกีฬาพูลหญิง
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
หินบูรณ์

เมืองหินบูรณ์ (ເມືອງຫິນບູນ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแขวงคำม่วน ประเทศลาว เดิมเรียกชื่อว่าเมืองฟองวินห์ 
หินบูรณ์
เมืองมะหาไซ

มะหาไซ หรือ มหาไชย เป็นเมือง (อำเภอ) หนึ่งของแขวงคำม่วนในทางตอนกลางของประเทศลาว ในอดีตชื่อเมืองมหาไชยกองแก้ว ปกครองโดยเจ้าเมืองสายตระกูลเจ้านายเมืองนครพนม.

**อ้างอิง**
มะหาไซ
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี

กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี (Peacock mantis shrimp, Harlequin mantis shrimp, Painted mantis shrimp;  Odontodactylus scyllarus) เป็นครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง จำพวกกั้ง
จัดอยู่ในวงศ์ Odontodactylidae เป็นกั้งที่มีสีสวย มักอยู่ตามพื้นทราย นอกเขตแนวปะการัง บางครั้งอาจพบได้ในเขตน้ำตื้น ส่วนใหญ่หลบซ่อนอยู่ในรูที่มีทางออกหลายทาง แต่บางครั้งอาจเดินอยู่บนพื้นเพื่อหาอาหาร ได้แก่ หอยฝาเดียว, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็ก ตามีการพัฒนาสูงสุด จนถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบการมองเห็นที่ดีที่สุดในบรรดาอาณาจักรสัตว์โลก โดยดวงตากลมโตทั้งสองข้างนั้นสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้อย่างเป็นอิสระ มีเซลล์รับแสงมากถึง 12 สี เมื่อเทียบกับตามนุษย์ที่มีเซลล์รับแสงเพียงแค่ 3 สีเท่านั้น นอกจากจะมองเห็นสีสันได้มากมายหลายเฉดสีแล้ว ยังสามารถรับรู้แสงโพลาไรซ์ได้อีกด้วย
และสามารถสแกนภาพได้ โดยใช้เส้นขนานกลางตาเพื่อเล็งเหยื่อ ก่อนใช้ขาคู่หน้าที่คล้ายกับกำปั้นหรือสันหมัดของมนุษย์ดีดไปอย่างแรง ลักษณะคล้ายตั๊กแตนตำข้าวจับเหยื่อ อาจใช้ดีดจนกระดองปูหรือเปลือกหอยแตกได้ หรือดีดเพื่อเกี่ยวกลับเข้ามา ซึ่งแรงดีดนี้รุนแรงมาก แม้แต่จะทำให้มนุษย์บาดเจ็บได้ หรือแม้กระทั่งกระจกตู้ปลาอาจแตกด้วยแรงดีดเพียงครั้งเดียว เพราะเป็นสัตว์ที่มีแรงในการดีดหนักกว่าน้ำหนักของตัวเองมากกว่า 1,000 เท่า ในอัตราความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (มีอัตราเร่งใกล้เคียงกับกระสุนขนาด 5.6 มิลลิเมตร) และยังสามารถดีดได้มากถึง 50,000 ครั้งโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื่องจากโครงสร้างภายในของขาคู่หน้านั้นมีลักษณะเป็นชั้น ๆ ที่ซับซ้อน บริเวณที่รับแรงกระแทกโดยตรง ประกอบด้วยไฮดรอกซิลอะพาไทต์แบบผลึกที่พบมากในกระดูกและฟันของมนุษย์ จึงทำให้ผิวชั้นนี้มีสมบัติทนทานต่อแรงกดอัดได้ดี อีกทั้งที่อยู่ด้านในมีลักษณะซ้ำ ๆ ของชั้นเส้นใยไคตินที่มีสมบัติด้านความแข็งตึง (ความสามารถในการรักษารูปร่าง) ต่ำ ซึ่งพบมากในโครงสร้างภายนอกของสัตว์ครัสเตเชียน มีการจัดเรียงตัวในลักษณะวนเป็นเกลียวและเติมเต็มด้วยสารอนินทรีย์ชนิดอสัณฐานที่โครงสร้างของสสารไม่เป็นผลึกอยู่ระหว่างกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวดูดซับแรงกระแทกที่เกิดจากการจู่โจม ส่วนชั้นที่มีลักษณะเป็นลายริ้ว ๆ เป็นเส้นใยไคตินมีหน้าที่ห่อหุ้มขาคู่หน้าทั้งหมดเพื่ออัดองค์ประกอบอนินทรีย์ต่าง ๆ ให้อยู่ภายในระยางค์เพื่อป้องกันการบาดเจ็บได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งลักษณะทางกายภาคที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นต้นแบบให้นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาแคลิฟอร์เนีย, ริเวอร์ไซด์ ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ของสหรัฐอเมริกาใช้ศึกษาเพื่อพัฒนาการสร้างวัสดุที่มีความแข็งแกร่งสูงแต่น้ำหนักเบา โดยเลียนแบบจากโครงสร้างอันนี้
มีพฤติกรรมหลบซ่อนอยู่ในรู โดยโผล่มาแต่เฉพาะส่วนหัว เมื่อภัยอันตรายเข้ามาใกล้ จะหดหัวเข้าไป ก่อนจะโผล่หัวออกมาดูอีกครั้งภายในเวลา 2–3 นาที แต่ถ้าเดินหากินอยู่ไกลโพรง เมื่อพบเจอกับศัตรู บางครั้งจะชูตัวยกขึ้นแล้วชูขาหน้าเพื่อขู่ศัตรู หากไม่ได้ผล จะงอตัวกลิ้งกับพื้น หากจวนตัวจะดีดตัวอย่างรวดเร็วพุ่งหายไป
มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พบในความลึกไม่เกิน 20 เมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะกวมจนถึงแอฟริกาตะวันออก ในน่านน้ำไทยพบได้น้อยทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบได้มากกว่าทางฝั่งทะเลอันดามัน
เป็นกั้งที่ไม่ได้ประโยชน์ในเชิงเศรษฐกิจ เพราะมีเนื้อน้อย แต่มีการเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม โดยผู้เลี้ยงอาจหาท่อพีวีซีใส่ในตู้ เพื่อให้เป็นที่หลบซ่อน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปถ่ยจากเนชั่นแนลจีโอกราฟิกfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:กั้ง
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ตำบลนาเหรง

นาเหรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลนาเหรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนบพิตำ ประมาณ 6 กิโลเมตร

**ประวัติ**
ตำบลนาเหรงเป็น 1 ใน 4 ตำบล ของอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยตำบลนาเหรงได้แยกออกจากตำบลกะหรอ เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยการจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ แยกหมู่บ้านจากตำบลเดิมมา 7 หมู่บ้าน ใช้ชื่อว่า ตำบลนาเหรง ซึ่งเป็นชื่อเก่าแก่ของหมู่บ้านหนึ่งในตำบล ตามประวัติศาสตร์เล่ากันว่าเป็นหมู่บ้านที่มีต้นเหรงและนาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนาเหรง” จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหรง เมื่อปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาเหรงในปี 2555

**ภูมิศาสตร์**
ตำบลนาเหรงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช- ทิศเหนือ ติดต่อ ตำบลนบพิตำ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลทอนหงส์ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศตะวันออก ติดต่อ ตำบลกะหรอ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลเขาพระ อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช

**ภูมิประเทศ**
โดยทั่วไปพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและมีภูเขาบางส่วนทางทิศตะวันตกของตำบล ตำบลนาเหรงมีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและพืชพันธุ์ไม้นานาชนิด เนื่องจากพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง คือ วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ หมู่ที่ 9 ตำบลนาเหรง อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช นอกจากนี้ยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่ธาตุหลากหลายชนิด ได้แก่ แร่เฟลสปาร์ แร่แบไรต์ และหินปูน

**ภูมิอากาศ**
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลนาเหรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่- บ้านท่าพุด- บ้านวังเลา- บ้านนาเหรง- บ้านในตูล - บ้านนานอน - บ้านย่านยาว- บ้านคลองโชน- บ้านหน้าถ้ำ- บ้านยอดเหลือง 

**การประกอบอาชีพ**
การประกอบอาชีพของประชากรในตำบลนาเหรง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร เช่น ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เลี้ยงสัตว์ รับจ้างทั่วไป รับราชการและอื่น ๆ ซึ่งรายได้โดยเฉลี่ยทั้งตำบลของประชาชนตำบลนาเหรง ประมาณ 55,695.63 บาทต่อคนต่อปี

**สถานที่ในตำบล**

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนวัดนาเหรง - โรงเรียนบ้านในตูล- โรงเรียนเคียงศิริ- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลนาเหรง

**วัด**
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาเหรง มีทั้งหมด 4 วัด คือ - วัดวังเลา- วัดนาเหรง- วัดในตูล - วัดท่าพุด

**สถานพยาบาล**
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านท่าพุด 

**สถานที่สำคัญ**
 อุทยานแห่งชาติเขาหลวง- วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง- น้ำตกยอดเหลือง- น้ำตกคลองใน- น้ำตกคลองโชน- น้ำตกเขาพันล้าน- ถ้ำเขานายปาน - สระน้ำหลุมพี 

**อ้างอิง**
นาเหรง
นาเหรง
หมวดหมู่:อำเภอนบพิตำ
เทศบาลตำบลท่าประจะ

ท่าประจะ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอชะอวดประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 19,991 ไร่ หรือประมาณ 31.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (ตำบลหนึ่งในจำนวน 11 ตำบลของอำเภอชะอวด) เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลชะอวด

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลท่าประจะ เป็นชื่อของบ้านท่าประจะ หมู่ที่ 3 ตามประวัติว่า เมื่อตั้งตำบลขึ้นปกครอง ขุนนิตย์ เป็นคนบ้านท่าจะ จึงได้แต่งตั้งขุนนิตย์เป็นผู้ปกครองดูแล เลยเรียกว่า ตำบลท่าประจะ มาจนทุกวันนี้ ต่อมาแต่งตั้ง คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์ เป็นกำนัน โดยประธานนามว่า ขุนบรรจง ประชารักษ์- คนที่ 1 ขุนนิตย์- คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์- คนที่ 3 ขุนบรรเทาทุกข์ราษ- คนที่ 4 นายชุ่ม หลเมฆ- คนที่ 5 นายหนูกลับ ฤทธิมนตรี- คนที่ 6 นายจ่าง อักษรเงิน- คนที่ 7 นายนิตย์ สุรติเทอดสกุล- คนที่ 8 นายพันธ์ จันทร์แก้ว- คนที่ 9 นายวิชิต ชิตศักดิ์สกุล- คนที่ 10 นายณรงค์ พันธ์ศักดิ์- คนที่ 11 นายเซี้ยน มีเสน- คนที่ 12 นายสุทัศน์ ปานจีน
ปัจจุบัน ตำบลท่าประจะได้แบ่งแยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลเกาะขันธ์ ตำบลท่าประจะ

**ภูมิศาสตร์**
เทศบาลตำบลท่าประจะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านตูล และตำบลควนหนองหงส์ อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลท่าเสม็ด และตำบลเกาะขันธ์ อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศตะวันออก ติดต่อกับเทศบาลตำบลชะอวด ตำบลชะอวด และตำบลท่าเสม็ด อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลเขาพระทอง อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช

**ภูมิประเทศ**
ท่าประจะมีลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีความเอียงจากแนวตะวันตกไปตะวันออก ซึ่งมีทางน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ ห้วยกลาง ห้วยปลิงและคลองชะอวดเป็นต้น

**ภูมิอากาศ**
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เทศบาลตำบลท่าประจะแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 6 ชุมชน- ชุมชนบ้านควนสมบูรณ์- ชุมชนบ้านโคกขันธ์ - ชุมชนบ้านท่าประจะ- ชุมชนบ้านชายคลอง- ชุมชนบ้านลำแบน - ชุมชนบ้านดอนมะปราง

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนวัดห้วยแหยง (ราษฎร์ภูเก็ตอุทิศ)- โรงเรียนบ้านห้วยโส- โรงเรียนวัดดอนมะปราง- โรงเรียนวัดควนสมบูรณ์ 

**วัด**
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลท่าประจะ มีทั้งหมด 5 วัด คือ - วัดตะเคียนทอง- วัดดอนมะปราง- วัดควนสมบูรณ์ (ควนตุ๊กตู)- วัดห้วยแหยง - สำนักสงฆ์เลียบชลธาราม

**สถานพยาบาล**
 โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนตำบลบ้านควนสมบูรณ์- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชนตำบลบ้านเขาลำปะ

**สถานที่สำคัญ**
 แม่น้ำปากพนัง - คลองท่าพญา - คลองบ้านหมาก - คลองบางแรด - คลองเพิง

**อ้างอิง**
ท่าประจะ
หมวดหมู่:อำเภอชะอวด
บารายหนองบัวราย

โบราณสถานบารายหนองบัวราย ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ บ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

**ประวัติ**
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 -18 เป็นการวางระบบชลประทานให้แก่ชุมชนที่อยู่บริเวณโดยรอบประสาทเขาพนมรุ้ง

**ลักษณะ**
โบราณสถานบารายหนองบัวราย มีลักษณะเป็นอ่างเก็บน้ำโบราณขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้างประมาณ 850 เมตร ยาวประมาณ 350 เมตร ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาพนมรุ้งด้านทิศตะวันออก ประกอบด้วยคันดินโบราณขนาดใหญ่ล้อมรอบสระน้ำ บริเวณขอบสระมีศิลาแลงก่อเป็นคันขอบ

**อ้างอิง**
 ป้ายบอกเขตโบราณสถานบารายหนองบัวราย
บารายหนองบัวราย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
เทศบาลตำบลหน้าสตน

เทศบาลตำบลหน้าสตน  ตำบลหน้าสตนเป็นหนึ่งใน 11 ตำบล ของอำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ 30.35 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากที่ทำการอำเภอถึงเขตตำบลประมาณ 200 เมตร (คนละฝั่งคลอง) และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 60 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ความกว้างของตำบลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง (โซนน้ำเค็ม) เหมาะแก่การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ 80 % ของพื้นที่เป็นนากุ้ง ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงกุ้งกุลาดำ รับจ้างทั่วไปและทำประมงชายฝั่ง

**ประวัติ**
ตำบลหน้าสตน จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลกล่าวถึงที่มาของตำบลหน้าสตนว่า มาจากชื่อคลองบางตนที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลักษณะของคลองบางตนจะทอดยาวจากทิศตะวันออกเริ่มจากอ่าวไทยจรดคลองหัวไทร ทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 3,100 เมตร สมัยก่อนราษฎรใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับทำนาข้าว ซึ่งจากการที่บริเวณนี้อยู่ติดกับทะเลด้วยทำให้ราษฎรมีอาชีพทำนาและอาชีพทำการประมง บ้านเรือนราษฎรเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมทะเลตรงปากคลองบางนบ เมื่อราษฎรว่างจากการทำนาก็จะออกทะเลหาปลาโดยชาวบ้านจะนำเรือมาขึ้นบริเวณชุมชนของตนเอง เมื่อเพื่อนบ้านชาวประมงถามว่าจะนำเรือไปขึ้นปลาที่ไหน ชาวประมงจะบอกว่านำเรือไปขึ้นที่หน้าสตน (หน้าหมายถึงท่า) และกลายเป็นบ้านหน้าสตนในเวลาต่อมา เมื่อมีการตั้งตำบลใหม่ขึ้นมาก็ใช้ชื่อตำบลหน้าสตน เนื่องจากความเหมาะสมทางพื้นที่และความหนาแน่นของชุมชน

**ภูมิศาสตร์**
เทศบาลตำบลหน้าสตนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช- ทิศเหนือ ติดต่อ   เทศบาลตำบลเกาะเพชร อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช - ทิศใต้ ติดต่อ  ตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา- ทิศตะวันออก ติดต่อ จดอ่าวไทย- ทิศตะวันตก ติดต่อ จดเทศบาลตำบลหัวไทร ตำบลเขาพังไกร ตำบลรามแก้ว อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช

**ภูมิประเทศ**
ตำบลหน้าสตนมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มติดฝั่งทะเลอ่าวไทย ซึ่งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลกับคลองสายปากพนัง-หัวไทร เป็นพื้นที่หนึ่งที่อยู่ในเขตลุ่มน้ำปากพนังมีที่ราบลุ่มเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในตำบล ไม่มีพื้นที่ป่าสงวนและป่าไม้ 

**ภูมิอากาศ**
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เทศบาลตำบลหน้าสตนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่- บ้านหน้าสตน- บ้านหน้าสตน (หัวอ้ายด้วน)- บ้านหน้าศาล- บ้านบางทราย - บ้านปากระวะ- บ้านหน้าทวด - บ้านหน้าศาล - บ้านเกาะยาว- บ้านแพรกเมือง 

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนวัดหน้าสตน- โรงเรียนวัดฉิมหลา- โรงเรียนวัดปากระวะ- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านหน้าศาล- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านแพรกเมือง- ศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัดหน้าสตน 

**วัด**
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลหน้าสตน มีทั้งหมด 3 วัด คือ - วัดหน้าสตน- วัดฉิมหลา- วัดปากระวะ

**มัสยิด **
 มัสยิด อัลกุบรอฮ์ - มัสยิดนูรุลนาอีม- มัสยิดอัตตักวา - มัสยิดมูฮำมาเด็นใบรีหย๊ะ - บะลายบ้านหน้าศาลเหนือ- บะลายบ้านหน้าศาลกลาง- บะลายบ้านหัวท่าเข็น หมู่ที่ 3- บะลายบ้านฉิมหลา 

**สถานพยาบาล**
 สถานีอนามัยบ้านหน้าสตน- สถานีอนามัยบ้านหน้าทวด

**สถานที่สำคัญ**
 หมวดการทางหัวไทรที่ 1- หมวดการทางหัวไทรที่ 2- คลองหัวไทร – ปากพนัง- คลองบางตน- หาดหน้าสตน- ท่าเรือเกาะกระ

**อ้างอิง**
หน้าสตน
หมวดหมู่:อำเภอหัวไทร
ปราสาทกู่ศิลา

ปราสาทกู่ศิลา เป็นธรรมศาลาแรกจากเมืองพิมาย เป็นธรรมศาลาหลังเดียวในทั้งหมด 9 หลัง ที่สร้างด้วยหินทรายทั้งหมด อยู่ในสภาพชำรุด มีต้นไม้ใหญ่คลุม ยังไม่ได้รับการบูรณะ

**ที่ตั้ง**
ปราสาทกู่ศิลา ตั้งอยู่ที่ วัดกู่ศิลาขันธ์ บ้านกู่ศิลาขันธ์  หมู่ 4 ตำบลหลุ่งประดู่  อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา

**เส้นทาง**
ห่างจากตัวอำเภอห้วยแถลงประมาณ 15 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลูกรัง ห่างจากทางหลวงหมายเลข 2163 ไป 9 กิโลเมตร ตามถนนสายพิมาย-หินดาด

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครราชสีมา
กู่ศิลา
หมวดหมู่:อำเภอห้วยแถลง
นกแสกแดง (สกุล)

นกแสกแดง (Bay owl) เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อที่หากินในเวลากลางคืน จำพวกนกเค้าแมวสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Phodilus อยู่ในวงศ์ย่อย  Phodilinae ในวงศ์นกแสก (Phodilidae)
มีลักษณะแตกต่างจากนกแสกในสกุล Tyto คือ มีขนที่ตั้งแหลมเหนือตาแลหูคล้ายหู มีใบหน้าที่เป็นรูปตัวยู เป็นวงกลมมากกว่า และมีขาที่แข็งแรง สามารถเกาะกิ่งไม้ในลักษณะตัวตั้งตรงได้ รวมทั้งเสียงร้องที่แตกต่างกันด้วย  มีการล่าเหยื่อด้วยการจ้องมองและการโยกหัวไปมา และใช้การบินไปเกาะยังใต้ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ใต้เรือนยอดป่า แล้วจึงจับเหยื่อ เนื่องจากมีปีกที่กลมและสั้น
มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้น คือ
*นกแสกแดงคองโก (Phodilus prigoginei)
*นกแสกแดง (Phodilus badius)- นกแสกแดงศรีลังกา (Phodilus assimilis)
พบกระจายพันธุ์ในป่า หรือชายป่าใกล้ชุมนุม ทั่วทวีปเอเชีย และแอฟริกา สำหรับในเกาะซามาร์ ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์มีความเป็นไปได้อาจจะมีอีกชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url=http://www.archive.org/stream/ibis831903brit#page/36/mode/1up
หมวดหมู่:วงศ์นกแสก
ปราสาทหนองตาเปล่ง

ปราสาทหนองตาเปล่ง ตั้งอยู่ภายในวัดปราสาทเทพสถิตย์ ตำบลชำนิ อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์

**ลักษณะ**
ปัจจุบันตัวปรางค์และผนังได้พังถล่มลงมากลายเป็นกองหิน เหลือเพียงผนังปราสาทด้านทิศเหนือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์

หนองตาเปล่ง
หนองตาเปล่ง
หมวดหมู่:อำเภอชำนิ
ปราสาทหนองปล่อง

ปราสาทหนองปล่อง หรือ ปราสาทหนองโปร่ง ตั้งอยู่ในสำนักสงฆ์โคกปราสาทเทพสถิตย์ ในเขตบ้านหนองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลหนองปล่อง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์ 

**ลักษณะ**
มีลักษณะแผนผังเป็นธรรมศาลา ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีสภาพชำรุด ตัวปราสาทได้พังทลายมาทั้งหลัง

หนองปล่อง
หนองปล่อง
หมวดหมู่:อำเภอชำนิ
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)

ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์

**ลักษณะ**
ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป

**การเดินทาง**
ตามทางหลวง 218 ระยะทางห่างจากอำเภอนางรอง 14 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปตามถนนลูกรังสู่บ้านหนองกง และไปตามถนนผ่านลำห้วยเก็บน้ำเข้าไปในทุ่งนาใหญ่ ประมาณ 2 กิโลเมตร

หนองกง
หนองกง (โคกปราสาท)
หมวดหมู่:อำเภอนางรอง
ปราสาทถมอ

thumb
ปราสาทถมอ หรือปราสาททะมอ ตั้งอยู่ในเขตบ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทถมอ อยู่ที่บ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นโบราณสถานแบบขอมประเภทธรรมศาลา (ที่พักคนเดินทาง) ถมอ เป็นภาษาเขมร แปลว่าหิน ปราสาทถมอจึงแปลว่า ปราสาทหิน กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 ประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถานพื้นที่ 10 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2525 โบราณสถานปราสาทถมอ ประกอบด้วย ธรรมศาลา เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสร้างด้วยศิลาแลง กรอบประตูหน้าต่างเป็นหินทราย ประตูทางเข้า-ออกอยู่ด้านทิศตะวันออก ผนังทิศใต้เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 5 ช่อง ทิศตะวันตกของธรรมศาลาเป็นประตูสู่ตัวปราสาท ภายในมีแท่นหินทรายสำหรับประดิษฐานรูปเคารพ อาคารทั้งหมดล้อมด้วยสระน้ำรูปเกือกม้า เว้นด้านทิศตะวันออกเป็นทางเดิน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีกหนึ่งสระ ปัจจุบันเครื่องบนของปราสาทพังทลายเหลือให้เห็นเพียงฐานและผนังบางส่วนสันนิษฐานว่า ปราสาทถมอเป็นหนึ่งในธรรมศาลา 17 แห่ง ซึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอม โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อพุทธศตวรรษ 18 บนเส้นทางระหว่างยโสธรปุระ (ราชธานีของอาณาจักรขอม) มายังเมืองพิมาย ให้ผู้เดินทางได้แวะพักตามที่ปรากฎในจารึกปราสาทพระขรรค์ประเทศกัมพูชา

**การเดินทาง**
ไปตามทางหลวงแผ่นดิน 2165

ถมอ
ถมอ
หมวดหมู่:อำเภอบ้านกรวด
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013

เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013 เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่เป็นระดับสูงสุดของสโมสรฟุตบอลในทวีปเอเชีย ครั้งที่ 32 โดยจัดการแข่งขันโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) และเป็นครั้งที่ 11 ในการแข่งขันภายใต้ชื่อ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก โดยผู้ชนะเลิศจะได้เข้าไปแข่งขัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2013

**การจัดสรรของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน**
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555, เอเอฟซีได้รับการอนุมัติของคณะกรรมการบริหารสำหรับการแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012-2013. รวมทั้งหมด 35 ทีม (29 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกและ 6 ทีมทีต้องเล่นรอบเพลย์ออฟ).

**ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน**
ทีมต่อไปนี้เป็นทีมที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013
หมายเหตุ- * ครั้งที่เข้าแข่งขันในรายการนี้ (รวมรวมคัดเลือก) ตั้งแต่ฤดูกาล 2002-03 เมื่อเปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก

**ตารางการแข่งขัน**
ตารางการแข่งขันสำหรับฤดูกาล 2013 From 2013 onwards, the round of 16 is played over two legs instead of one leg.

**รอบคัดเลือก เพลย์-ออฟ**

**รอบแบ่งกลุ่ม**
โดยรอบแบ่งกลุ่มมีการจับสลากแบ่งกลุ่มในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งสโมสรจากประเทศเดียวกันจะไม่สามารถอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้ โดยอันดับที่ 1 และ 2 ของกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก

**กลุ่มเอ**

**กลุ่มบี**

**กลุ่มซี**

**กลุ่มดี**

**กลุ่มอี**

**กลุ่มเอฟ**

**กลุ่มจี**

**กลุ่มเอช**

**รอบน็อกเอาท์**

**รอบ 16 ทีมสุดท้าย**

**รอบ 8 ทีมสุดท้าย**
การจับสลากสำหรับรอบ 8 ทีมสุดท้าย, รอบรองชนะเลิศ ,และรอบชิงชนะเลิศ (สองนัด) จะมีขึ้นในวันที่ 20 มิถุนายน 2013.

**รอบรองชนะเลิศ**
นัดแรกจะลงทำการแข่งขันในวันที่ 25 กันยายน 2013, และนัดที่สองจะลงทำการแข่งขันในวันที่ 2 ตุลาคม 2013.

**รอบชิงชนะเลิศ**
นัดแรกจะลงทำการแข่งขันในวันที่ 25 หรือ 26 ตุลาคม 2013, และนัดที่สองจะลงทำการแข่งขันในวันที่ 8 หรือ 9 พฤศจิกายน 2013.


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=AFC Champions League 
หมวดหมู่:เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท
โนวูอัมบูร์กู

โนวูอัมบูร์กู (Novo Hamburgo) เป็นเมืองทางใต้สุดของรัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล มีประชากร 237,044 คน (ค.ศ. 2010) มีพื้นที่ 217 ตร.กม. และมีอุณหภูมิเฉลี่ย 19°C  ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้รับฉายาว่า เมืองหลวงแห่งรองเท้า มีบริษัทเกี่ยวกับกรีฑาหลายแห่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐฮิวกรังจีดูซูว
นกแสกทุ่งหญ้า

นกแสกทุ่งหญ้า (Grass owl, African grass owl; Tyto capensis) เป็นนกล่าเหยื่อในเวลากลางคืนชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกแสก (Tytonidae)
เป็นนกแสกขนาดกลาง โดยเฉลี่ยมีความใหญ่กว่านกแสก (T. alba) เล็กน้อย มีความยาวจากจะงอยปากจรดปลายหาง 35-38 เซนติเมตร มีความยาวของขายาวกว่า ทำให้เวลาบิน ขาและกรงเล็บของนกแสกทุ่งหญ้าจะโผล่มาให้เห็นพ้นหาง ขณะที่นกแสกจะไม่พ้นหาง มีลักษณะขนแตกต่างกัน โดยที่นกแสกทุ่งหญ้ามีขนที่ใบหน้าสีขาวปลอด และรูปใบหน้ายาวรีกว่า ขนโดยรวมสีเข้มกว่านกแสก กระหม่อมมีสีน้ำตาลเข้มแบบสีช็อคโกแล็ต บริเวณอกกว้างมีสีน้ำตาลอ่อนตัดกับพื้นสีขาว ประด้วยจุดสีดำ ขนคลุมใต้ปีกสีขาวประด้วยจุดสีดำเหมือนพื้นท้อง ปลายปีกโดยเฉพาะขนปลายปีกชั้นนอกมีแถบสีดำ บนปีกและบนหางมีแถบสีดำขวางตัดกับสีน้ำตาลอ่อนของเส้นขน ขนคลุมบนปีกสีน้ำตาลเข้ม
พบกระจายพันธุ์ในประเทศคองโกตอนใต้ ทางตอนเหนือของแองโกลา ที่ราบสูงเอธิโอเปีย เคนยา ยูกันดา แคเมอรูน แอฟริกาใต้ จนถึงชายฝั่งตอนกลางของโมซัมบิก ในทวีปแอฟริกา สามารถแบ่งออกได้ชนิดย่อยอีก 6 ชนิด (ดูในตาราง) มีนิเวศวิทยาโดยปกติจะสร้างรังในทุ่งหญ้าเพื่อวางไข่ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ โดยภายในรังไม่มีวัสดุปูพื้น มีเพียงหญ้าแห้งสานทับกันเท่านั้น ลักษณะรังเป็นอุโมงค์มีทางเข้าออกโพรงหลายทาง ซ่อนตัวอยู่ในทุ่งหญ้าคาและหญ้าไซ สูงประมาณ 100-150 เซนติเมตร กินหนูเป็นอาหารหลักเช่นเดียวกับนกแสก  
ในอดีตไม่เคยปรากฏการพบในประเทศไทย จนกระทั่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 มีผู้ถ่ายรูปนกแสกทุ่งหญ้าได้ 1 ตัวที่ทุ่งหญ้าแบบพรุน้ำท่วม ที่อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย และจากการศึกษาที่มากขึ้น ทำให้ในปัจจุบันได้ถูกยอมรับว่าเป็นนกประจำถิ่นอีกชนิดหนึ่งของไทย โดยคาดว่ามีฤดูวางไข่ประมาณเดือนธันวาคมถึงมีนาคม โดยที่มีชื่อเรียกโดยคนท้องถิ่นว่า "นกเก๊าจ๊าง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Species text in The Atlas of Southern African Birds 
หมวดหมู่:วงศ์นกแสก
แสกทุ่งหญ้า
นกแสก (สกุล)

นกแสก เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อกลุ่มหนึ่งในหากินในเวลากลางคืน ใช้ชื่อสกุลว่า Tyto (มาจากภาษากรีกคำว่า τυτο หมายถึง "นกเค้าแมว") ในวงศ์ย่อย Tytoninae ในวงศ์ใหญ่ Tytonidae
เป็นสกุลที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดของวงศ์นี้ มักมีขนสีเข้มด้านหลังมากกว่าด้านหน้า โดยจะเป็นสีส้มและสีน้ำตาล ขนด้านหน้าสีซีดกว่าจากด้านหลังและมีจุดด่างดำซึ่งจะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด มีลักษณะเด่น คือ มีใบหน้าที่เรียบแบนรูปหัวใจ และไม่มีกระจุกขนที่เหนือตาเหมือนใบหูเหมือนนกเค้าแมวจำพวกอื่น ๆ อีกทั้งยังมีรูปร่างที่ใหญ่กว่าด้วย
เป็นนกเค้าแมวที่มีการวิวัฒนาการและปรับตัวให้อาศัยอยู่ได้ในหลากหลายภูมิประเทศ ทั้งในป่าและชุมชนเมือง พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกมุมโลก ยกเว้นบริเวณขั้วโลก ในบางพื้นที่ เช่น บนเกาะมีบางชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว และชนิดที่พบในบางพื้นที่ เช่น เมดิเตอร์เรเนียนและแคริบเบียนจะมีขนาดใหญ่กว่า

**การจำแนก**
แบ่งออกได้เป็น 13 ชนิด  (ไม่นับชนิดย่อย ซึ่งในบางแหล่งข้อมูลจะจัดให้ชนิดย่อยบางชนิดเป็นชนิดต่างหากไปเลย)- Tyto alba  (Scopoli, 1769) - Tyto aurantia  (Salvadori, 1881)-  Tyto capensis  (A. Smith, 1834) - Tyto glaucops  (Kaup, 1852) - Tyto inexspectata  (Schlegel, 1879) - Tyto manusi Rothschild & Hartert, 1914- Tyto multipunctata Mathews, 1912- Tyto nigrobrunnea Neumann, 1939 - Tyto novaehollandiae  (Stephens, 1826) - Tyto rosenbergii  (Schlegel, 1866) - Tyto sororcula  (P. L. Sclater, 1883) - Tyto soumagnei  (A. Grandidier, 1878)- Tyto tenebricosa  (Gould, 1845) 

**สูญพันธุ์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์**
รู้จักจากฟอสซิล- Tyto sanctialbani- Tyto robusta- Tyto balearica- Tyto mourerchauvireae- Tyto jinniushanensis- Tylo sp.1- Tylo sp.2
ไฟล์:Tyto cavatica.jpg|thumb|200px|ฟอสซิลของ Tyto cavatica พบในเปอร์โตริโก ซึ่งสูญพันธุ์ไปในปี ค.ศ. 1912 และอาจจะเป็นชนิดย่อยของ T. glaucops
ไฟล์:Tyto ostologa.jpg|thumb|200px|ฟอสซิลของ Tyto ostologa พบในเกาะฮิสปันโยลา

**สูญพันธุ์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายและยุคโฮโลซีน**
รู้จักจากซับฟอสซิล
เมลานีเซีย:- Tyto cf. novaehollandiae- Tyto cf. novaehollandiae- Tyto cf. alba/aurantiaca- Tyto letocarti
แคริบเบียน:- Tyto cavatica- Tyto noeli- Tyto riveroi- Tyto sp.- Tyto ostologa- Tyto pollens- Tyto sp.
เมดิเตอร์เรเนียน:- Tyto melitensis 


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกเค้าแมว
หมวดหมู่:วงศ์นกแสก
สถานีรถไฟถนนฟินเดอร์

สถานีรถไฟถนนฟินเดอร์
สถานีรถไฟถนนฟินเดอร์
สถานีถนนฟินเดอร์ (Flinders Street Station) เรียกสั้นๆ อย่างไม่เป็นทางการว่า ถนนฟินเดอร์ หรือ FSS เป็น สถานีรถไฟศูนย์กลางที่มุมถนนฟินเดอร์ และถนนสแวนตันในเมืองเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ออสเตรเลีย ให้บริการเครือข่ายรถไฟในเมืองทั้งหมด เลียบตลอดแม่น้ำยาร่าในใจกลางเมือง สถานีรถไฟครอบคลุม 2 ช่วงถนนและขยายจากถนนสแวนตันถึงถนนควีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเมลเบิร์น
วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย

วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Australian crayfish, Yabby) เป็นวงศ์ของครัสเตเชียนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Parastacidae จัดเป็นกุ้งที่พบได้เฉพาะในแหล่งน้ำจืด เช่น แม่น้ำ, ลำธาร, บึง
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับเครย์ฟิชในวงศ์ Astacoidea mี่พบในทวีปอเมริกาเหนือ คือ มีเปลือกแข็งสีทึบหุ้มลำตัวทั้งหมด ไม่มีกรี ลักษณะที่แตกต่างกันคือ ก้ามจะไม่มีหนาม และลักษณะของก้ามจะป่องออกต่างไปจากวงศ์ Astacoidea แต่มีที่หนีบสั้นและเล็กกว่า อีกทั้ง ตัวผู้จะมีอวัยวะเป็นรูปวงรีบริเวณโคนขาคู่ที่ 3 ซึ่งตัวเมียไม่มี ใช้สำหรับผสมพันธุ์และส่งผ่านสเปิร์มไปยังตัวเมีย ใช้ระยะเวลาในการผสมพันธุ์เพียง 1-2 นาที เท่านั้น หลังจากนั้นเมื่อไข่ได้รับการปฏิสนธิแล้ว ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาราว 3-4 สัปดาห์ โดยตัวเมียจะอุ้มไข่ไว้ในช่องท้อง ไข่มีลักษณะวงกลมสีดำคล้ายเมล็ดพริกไทยดำ ในการผสมพันธุ์แต่ละครั้งอาจได้ลูกกุ้งมากถึง 300 ตัว ซึ่งลูกกุ้งในวัยเล็กจะยังอาศัยอยู่กับแม่ โดยกินเศษอาหารที่แม่กินเหลือ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยแยกจากไป
เป็นเครย์ฟิชที่แพร่กระจายพันธุ์เฉพาะซีกโลกทางใต้ เช่น ทวีปอเมริกาใต้ เช่น อุรุกวัย, บราซิล, ชิลี, เกาะมาดากัสการ์, ทวีปออสเตรเลีย และอิเรียนจายา เป็นต้น
โดยสมาชิกที่สำคัญของวงศ์นี้ชนิดหนึ่ง คือ (:En:Astacopsis gouldi) จัดเป็นกุ้งน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พบทางตอนเหนือของเกาะแทสมาเนีย มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยบักทึกไว้ยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 5 กิโลกรัม มีอายุยืนยาวถึง 40 ปี แต่ปัจจุบันตัวที่มีน้ำหนักกว่า 2 กิโลกรัมหาได้ยาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Parastacoidea date=2012-10-15 
หมวดหมู่:เครย์ฟิช
หมวดหมู่:วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย
นกเค้ากู่

นกเค้ากู่ หรือ นกฮูก (Collared scops owl; Otus lettia) เป็นนกเค้าแมวชนิดหนึ่ง เป็นนกประจำถิ่นในเอเชียใต้จากตอนเหนือของประเทศปากีสถาน, ตอนเหนือของประเทศอินเดีย และเทือกเขาหิมาลัยไปทางตะวันออกถึงประเทศจีนตอนใต้  และบางตัวเป็นนกอพยพในฤดูหนาวที่พบในประเทศอินเดีย, ประเทศศรีลังกา และประเทศมาเลเซีย
นกเค้ากู่เป็นนกเค้าแมวขนาดเล็ก (23–25 เซนติเมตร) มีปอยขนตั้งชันขึ้นบนหัวสองข้างหรือที่เรียกว่าหู ส่วนบนเป็นสีเทาหรือน้ำตาลขึ้นอยู่กับว่าเป็นชนิดย่อยชนิดไหน มีจุดสีน้ำตาลอมเหลืองจางๆ ส่วนล่างสีน้ำตาลอมเหลืองมีลายขีดสีเข้ม  วงหน้าสีออกขาวหรือสีเนื้อ มีสร้อยคอสีเนื้อหรือน้ำตาลอมเหลือง ตากลมโตสีส้มหรือสัน้ำตาล ปากสั้น สันปากโค้งลง ทั้งสองเพศคล้ายกัน 

**อ้างอิง**
 Birds of India by Grimmett, Inskipp and Inskipp, ISBN 0-691-04910-6- Owls of the Northern Hemisphere, Karel Voous, ISBN 0-00-219493-7

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
กู่
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย

กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย หรือ ปราสาทหนองกง ตั้งอยู่ในเขตบ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์

**ประวัติและความสำคัญ**
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายเป็นปราสาทหินขนาดเล็ก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เพื่อเป็นอโรคยาศาล ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ปรุงยา และยังเป็นที่พักแก่ผู้แสวงบุญอีกด้วย

**ลักษณะ**
ปราสาทหลังนี้สร้างตามรูปแบบอโรคยาศาล หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ซึ่งปรางค์ประธานมีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมกว้าง 5 เมตร องค์ประธานเป็นศิลาแลง มีประตูอยู่ด้านเดียว คือ ด้านทิศตะวันออก ด้านที่เหลือทำเป็นประตูหลอก

**การเดินทาง**
เมื่อลงจากเขาพนมรุ้งถึงที่ราบเชิงเขา จะเห็นหนองน้ำสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่อยู่ทางซ้าย นั้นคือ หนองบัวราย ส่วนกุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวรายจะอยู่ทางขวา ซึ่งต้องเข้าซอยกุฏิฤๅษีไปอีก

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์
กุฏิฤๅษีบ้านหนองบัวราย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
กุฏิฤๅษีบ้านโคกเมือง

thumb
กุฏิฤๅษีบ้านโคกเมือง เป็นปราสาทหินขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่บ้านโคกเมือง (ระหว่างท้องที่หมู่ที่ 6, 9, 15) ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ สร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 16-25 เพื่อเป็นอโรคยาศาลสำหรับผู้ที่เดินมาประกอบพิธีกรรมที่ปราสาทเมืองต่ำ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลจากปราสาทเมืองต่ำ บางคนจึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กุฏิฤๅษีเมืองต่ำ ปราสาทแห่งนี้อาจได้รับการปรับปรุงอีกครั้งเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 เนื่องจากพบชิ้นงานสถาปัตยกรรมที่ไม่สอดคล้องกับสถาปัตยกรรมตัวอื่น ๆ

**ลักษณะ**
ปราสาทประกอบไปด้วยปรางค์ศิลาแลง ด้านหน้าทำเป็นมุขยื่นออกมา มีบรรณาลัยสร้างด้วยศิลาแลง ล้อมรอบด้วยกำแพง

**ภาพกุฎิฤๅษีบ้านโคกเมือง**

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์
กุฏิฤๅษีบ้านโคกเมือง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
พฤณท์ สุวรรณทัต

พลเอก พฤณท์ สุวรรณทัต อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ชุดที่ 3 อดีตที่ปรึกษาศูนย์รักษาความสงบ ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็น อดีตผู้บัญชาการทหารกองพลที่ 1 รักษาพระองค์  อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษและเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10

**ประวัติ**
พล.อ.พฤณท์ เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรคนที่สามของ พล.อ.ทวนทอง สุวรรณทัต อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม และคุณหญิงพร้อมพงศ์ มีพี่น้อง 4 คน ได้แก่ - พลเอก พฤทธิ์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตเสนาธิการศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร- พลเอก พฤกษ์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตนายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอดีตที่ปรึกษาสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม - พลเอก พฤณท์ สุวรรณทัต (ตท.10) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม - พลเอก พฤษภะ สุวรรณทัต (ตท.19) อดีตเจ้ากรมการพลังงานทหาร ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร ตุลาการทหารสูงสุด - พลโท พันลึก สุวรรณทัต (ตท.21) อดีตหัวหน้าสำนักปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม และราชองครักษ์เวร
จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 10 (ตท.10) เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี, พล.อ.ทรงกิตติ จักกาบาตร์, พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา, พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ เป็นต้น และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ พล.อ.อ.สุกำพล สุวรรณทัต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม 
ด้านชีวิตครอบครัว พล.อ.พฤณท์ สมรสกับนางธาราณี สุวรรณทัต มีบุตรสาว 2 คน คือ - นางสาวปาลิตา สุวรรณทัต สมรสกับ นายจักรพันธ์ เลิศวิเศษปัญญา - นางสาวลริสสา สุวรรณทัต

**การทำงาน**
พล.อ.พฤณท์ เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ (พล.1 รอ.), หัวหน้าฝ่ายเสนาธิการ (เสธ.) ประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และกรรมการบริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในสมัยที่ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลสุวรรณทัต
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมทหาร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคไทยรักษาชาติ
นกเค้าป่าหลังจุด

นกเค้าป่าหลังจุด (Spotted wood-owl) เป็นนกเค้าแมวในสกุล Strix  มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างแปลก เนื่องจากพบในที่ไม่ต่อเนื่องในหลายพื้นที่รอบเกาะบอร์เนียว แต่กลับไม่พบบนเกาะ
มีสามชนิดย่อยคือ:- Strix seloputo seloputo - พบในภาคใต้ของประเทศพม่าและภาคกลางของประเทศไทยไปถึงประเทศสิงคโปร์ รวมถึงแจมบิ  (เกาะสุมาตรา) และเกาะชวา- Strix seloputo baweana - เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นบนเกาะบาเวียนนอกชายฝั่งทางตอนเหนือของเกาะชวา- Strix seloputo wiepkini - หมู่เกาะคาลาเมียน  และพาลาวัน  (ประเทศฟิลิปปินส์)

**อ้างอิง**
 Holt, Denver W., Berkley, Regan; Deppe, Caroline; Enríquez Rocha, Paula L.; Olsen, Penny D.; Petersen, Julie L.; Rangel Salazar, José Luis; Segars, Kelley P. & Wood, Kristin L. (1999) : 94. Spotted Wood Owl. In: del Hoyo, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (eds) : Handbook of Birds of the World, Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds: 197, plate 12. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-25-3- König, Claus; Weick, Friedhelm & Becking, Jan-Hendrik (1999) : Owls: A guide to the owls of the world. Yale University Press, New Haven. ISBN 0-300-07920-6- Lewis, Deane P. (2005) :  OwlPages.com Owl Species ID: 130.010.000 - Spotted Wood Owl - Strix seloputo. Version of 2005-APR-21. Retrieved 2007-AUG-16.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเค้าแมว
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
บารายเมืองต่ำ (ทะเลเมืองต่ำ)

400px
ไฟล์:มต.jpg|thumbnail|ปราสาทเมืองต่ำ|300px
บารายเมืองต่ำ สร้างขึ้นในสมัยเดียวกับปราสาทเมืองต่ำ คือประมาณพุทธศตวรรษที่ 16 เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ อยู่บริเวณเหนือตัวปราสาท เป็นสถานที่กักเก็บน้ำ เพื่อใช้ในสาธารณูปโภคในสมัยนั้น

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
กุ้งแดง

กุ้งแดง หรือ กุ้งญี่ปุ่น (red swamp crawfish, Louisiana crayfish) เป็นกุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชชนิดหนึ่ง มีรูปร่างบึกบึน ก้ามใหญ่โตแข็งแรง มีหนามเป็นตุ่มทั้งที่ก้ามทั้ง 2 ข้าง และบริเวณส่วนหัว มีขนาดยาวเต็มที่ได้ถึง 5.5–12 เซนติเมตร (2.2–4.7 นิ้ว) น้ำหนัก 50 กรัม เป็นกุ้งน้ำจืดที่กระจายพันธุ์อยู่ในแหล่งน้ำจืดต่าง ๆ ของรัฐลุยเซียนา ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา
มีสีดั้งเดิมเป็นสีแดงเข้มทั้งตัว ใต้ท้องจะเป็นสีเหลืองอ่อน เดิมใช้เป็นกุ้งเพื่อการบริโภคในท้องถิ่น และได้รับความนิยมแพร่หลายออกไปในหลายพื้นที่ รวมถึงนอกสหรัฐอเมริกา จนกลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมในฐานะที่เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น เช่น ประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลา ซึ่งมีการเพาะเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานกว่า 30 ปีแล้ว โดยการขยายพันธุ์ทำได้ง่าย กุ้งจะเริ่มผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่มีขนาด 2 นิ้วขึ้นไป แต่ละครั้งจะวางไข่ได้ 300 ฟอง โดยตัวเมียจะใช้เวลาฟักไข่จนออกเป็นตัวประมาณ 30 วัน ลูกกุ้งวัยอ่อนมีขนาดประมาณ 2–3 มิลลิเมตร ซึ่งในปัจจุบันได้มีการกลายพันธุ์ออกเป็นกุ้งสีสันต่าง ๆ สวยงามกว่าสีดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น สีฟ้า, สีส้มสด, สีขาวปลอด โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันออกไปในเชิงการค้า เช่น "White spot", "Blue spot" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Procambarus clarkii date=2012-12-21 
หมวดหมู่:เครย์ฟิช
หมวดหมู่:เครย์ฟิช

หมวดหมู่:กุ้ง-กั้ง-ปู
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
กุ้งเรนโบว์

กุ้งเรนโบว์ หรือ กุ้งก้ามแดง (Australian red claw crayfish, Queensland red claw, Redclaw, Tropical blue crayfish, Freshwater blueclaw crayfish;  Cherax quadricarinatus) เป็นกุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Parastacidae)
กุ้งเรนโบว์มีสีสันค่อนข้างหลากหลาย ตั้งแต่สีฟ้า, น้ำเงิน, น้ำเงินอมเขียว, น้ำตาลอมเขียว, สีเขียวหยก, น้ำตาลเข้ม มีลักษณะเด่น คือ มีก้ามที่เรียวยาว ไม่มีหนาม และมีแถบสีแดงที่ก้าม มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ประมาณ 8-12 นิ้ว ไม่นับก้าม โดยขณะที่ยังไม่โตเต็มวัยก้ามจะเป็นสีน้ำเงิน
แพร่กระจายพันธุ์ทางตอนใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ในประเทศออสเตรเลีย โดยจะหลบซ่อนอยู่ตามโขดหิน, ขอนไม้ หรือวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ ในแหล่งน้ำจืดทั่วไป
เป็นกุ้งที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในการเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์ในการที่ใช้บริโภคเป็นอาหารทั้งในประเทศออสเตรเลีย และประเทศจีน ต่อมาได้มีการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลาเหมือนปลาสวยงามอีกด้วย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ สวยงามกว่าสีดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น สีน้ำเงินเข้ม เป็นต้น ซึ่งในหลายประเทศได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่มีการรุกรานสิ่งแวดล้อมทางน้ำของประเทศนั้น ๆ ด้วย ในประเทศไทยมีการนำเข้ากุ้งชนิดนี้เข้ามาจากออสเตรเลียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ด้วยการเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยง เมื่อมีขนาดได้ 2 นิ้ว จึงย้ายไปเลี้ยงต่อในนาข้าวที่โครงการหลวง ดอยอินทนนท์ เพื่อนำเข้าส่งขายตามภัตตาคารต่าง ๆ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Crayfish ความงามที่น่าเกรงขาม ของ มังกรน้ำจืด date=2016-03-04 -  ฟาร์มกุ้งก้ามแดง กำแพงเพชรfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
มานุษยวิทยาสื่อ

มานุษยวิทยาสื่อ หรือ มานุษยวิทยาสื่อมวลชน เป็นสาขาวิชาในมานุษยวิทยาสังคมหรือมานุษยวิทยาวัฒนธรรมที่เน้นใช้วิธีการทางชาติพันธุ์นิพนธ์ในการศึกษาผู้ผลิต ผู้ชม และแง่มุมทางสังคมวัฒนธรรมอื่นๆ ของสื่อมวลชน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Media Anthropology- European Association of Social Anthropologists (EASA) Media Anthropology Network
หมวดหมู่:มานุษยวิทยาวัฒนธรรม
หมวดหมู่:มานุษยวิทยาทัศนา
หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
กุ้งอิเล็กทริกบลู

กุ้งอิเล็กทริกบลู (Hairy marron, Margaret river marron; Cherax tenuimanus) กุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชชนิดหนึ่ง ในวงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Parastacidae)
กุ้งเครย์ฟิชออสเตรเลียมีความยาวประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นกุ้งที่มีสีสันสวยงามมาก โดยจะมี 2 สีหลักด้วยกัน คือ สีน้ำตาลและสีน้ำเงินเข้มอมม่วง เป็นกุ้งที่ใช้เพาะเลี้ยงเพื่อการบริโภค และเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงาม โดยเฉพาะในชนิดสีน้ำเงินม่วง ในชื่อ "อิเล็กทริกบลู" จัดเป็นกุ้งที่มีราคาแพง และเลี้ยงให้รอดได้ยาก เพราะอาศัยอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิค่อนข้างเย็น คือ 21-25 องศาเซลเซียส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย
ยุคล ลิ้มแหลมทอง

นายสัตวแพทย์ ยุคล ลิ้มแหลมทอง กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการอาหารแห่งชาติ ในรัฐบาล แพทองธาร ชินวัตร กรรมการสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) และเป็นอดีตปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

**ประวัติ**
ยุคล ลิ้มแหลมทอง เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายคงเอี่ยม แซ่ลิ้ม กับนางยุพดี นโรดม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สัตวแพทยศาสตรบัณฑิต และปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (สัตวศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และผ่านการอบรมหลักสูตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 43
ยุคล ลิ้มแหลมทอง สมรสกับนาวาอากาศเอกหญิง สุวัฒนา ลิ้มแหลมทอง (สกุลเดิม สิทธิสุข) มีบุตร 1 คน คือ นายธรรมสิริ ลิ้มแหลมทอง

**การทำงาน**
ยุคล ลิ้มแหลมทอง เข้ารับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2517 ในตำแหน่งนายสัตวแพทย์โท ประจำกองอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการกอง และเป็นรองอธิบดีกรมปศุสัตว์ ในปี พ.ศ. 2539 กระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมปศุสัตว์ ในปี พ.ศ. 2545 และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ยุคล ลิ้มแหลมทอง ได้รับการคัดเลือกจากองค์การโรคระบาดสัตว์ระหว่างประเทศ (OIE) ให้ได้รับรางวัล OIE Meritorrious Award เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 นับเป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับรางวัลระดับโลกในครั้งนี้ จากผลงานโดดเด่นในการแก้ไขปัญหาและควบคุมโรคไข้หวัดนกในช่วงที่มีการระบาดในประเทศไทยและระบาดทั่วโลก

**งานการเมือง**
ยุคล ลิ้มแหลมทอง ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีอีกตำแหน่งหนึ่ง เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2556 (แทนตำแหน่งที่ว่างลงของนายชุมพล ศิลปอาชา)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:สัตวแพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พรรคชาติไทยพัฒนา
นกเค้าป่าสีน้ำตาล

นกเค้าป่าสีน้ำตาล (Brown wood-owl) เป็นนกเค้าแมวประจำถิ่นในเอเชียใต้จากประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกา ไปทางตะวันออกถึงทางตะวันตกของประเทศอินโดนีเซียและตอนใต้ของประเทศจีน
นกเค้าป่าสีน้ำตาลเป็นนกขนาดกลาง (45–57 เซนติเมตร) ตาน้ำตาลเข้ม ปากเทาดำ วงหน้าสีน้ำตาลแกมส้มเข้ม หัวและลำตัวด้านบนเทาดำแซมน้ำตาลเข้ม มีจุดขาวและขาวแกมฟ้าที่หัวและลำตัวด้านบน ลำตัวด้านล่างขาวมีลายขวางสีน้ำตาลเข้มแกมดำ แข้งและตีนมีขนคลุม ร้องดัง "ฮู-ฮู-ฮู-ฮู-ฮู-ฮู-ฮู" ทุ้มสั่นระรัว

**อ้างอิง**
 Grimmett, Richard; Inskipp, Carol, Inskipp, Tim & Byers, Clive (1999) : Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka, and the Maldives. Princeton University Press, Princeton, N.J.. ISBN 0-691-04910-6- Holt, Denver W., Berkley, Regan; Deppe, Caroline; Enríquez Rocha, Paula L.; Olsen, Penny D.; Petersen, Julie L.; Rangel Salazar, José Luis; Segars, Kelley P. & Wood, Kristin L. (1999) : 96. Brown Wood Owl. In: del Hoyo, J.; Elliott, A. & Sargatal, J. (eds) : Handbook of Birds of the World, Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds: 197-198, plate 12. Lynx Edicions, Barcelona. ISBN 84-87334-25-3- คู่มือดูนกหมอบุญส่ง เลขะกุล นกเมืองไทย และหนังสือนกในเมืองไทย เล่ม 2 รศ.โอภาส ขอบเขตต์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเค้าแมว
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
นกเค้าแมวหูสั้น

Asio flammeus flammeus
นกเค้าแมวหูสั้น (Short-eared owl) เป็นนกเค้าแมวชนิดหนึ่งในสกุล Asio กระจายพันธุ์เกือบทั่วโลกยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกาและประเทศออสเตรเลีย มักพบในพื้นที่เปิดโล่งในชนบทและทุ่งหญ้า ชื่อ  flammeus มาจากภาษาละตินที่แปลว่า "เปลวไฟ หรือสีของไฟ"

**ลักษณะ**
นกเค้าแมวหูสั้นเป็นนกเค้าแมวขนาดกลาง ยาว abbr=on และหนัก abbr=on ปีกกว้าง abbr=on วงหน้าสีน้ำตาลค่อนข้างกลม เว้าบริเวณหัวคิ้ว กระจุกขนคล้ายหูสั้นๆ บางครั้งสังเกตยาก ตาเหลือง ขนรอบตาดำ คิ้วขาว ขนลำตัวน้ำตาลออกแดงมีลายดำกระจาย ขณะบินคล้ายนกแสกแต่ปีกยาว สีน้ำตาลคล้ำกว่ามีลายแถบดำ ใต้ปีกขาวมีแถบดำชัดเจน ตัวเมียใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย

**ชนิดย่อย**
ปัจจุบัน มีสิบชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับ:- Asio flammeus bogotensis  (Chapman, 1915)- Asio flammeus domingensis  (Statius Müller, 1776)- Asio flammeus flammeus  (Pontoppidan, 1763)- Asio flammeus galapagoensis  (Gould, 1837) - หมู่เกาะกาลาปาโกส- Asio flammeus pallidicaudus  (Friedmann, 1949)- Asio flammeus ponapensis  (Mayr, 1933)- Asio flammeus portoricensis   (Ridgway, 1882)- Asio flammeus sandwichensis   (A. Bloxam, 1827) - รัฐฮาวาย- Asio flammeus sanfordi   (Bangs, 1919)- Asio flammeus suinda  (Vieillot, 1817)

**อ้างอิง**
 Alsop, Fred J. Birds of North America: Eastern Region. DK Publishing, Inc. NY:NY. 2001.- Ehrlich, Paul R, David S Dobkin and Darryl Wheye. The Birder's Handbook: A Field Guide to the Natural History of North American Birds. Simon & Schuster Inc. NY:NY. 1988.- Kaufman, Kenn. Kaufman Field Guide to Birds of North America. Houghton Mifflin Co. NY:NY. 2000.- Davis, A. H. and R. J. Prytherch (1976) Field identification of Long-eared and Short-eared Owls British Birds 69: 281-7- Kemp, J. B. (1982) Field identification of Long-eared and Short-eared Owls British Birds 75 (5) : 227- Robertson, Iain S. (1982) Field identification of Long-eared and Short-eared Owls British Birds 75 (5) : 227-9- Kemp, J. B. (1982) Tail-lengths of Long-eared and Short-eared Owls British Birds 75 (5) : 230- คู่มือดูนกหมอบุญส่ง เลขะกุล นกเมืองไทย และหนังสือนกในเมืองไทย เล่ม 2 รศ.โอภาส ขอบเขตต์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Short-eared Owl - Asio flammeus - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter- Short-eared owl-  Riverhead, NY News Review article about the appearance of short-eared owls at EPCAL-  Ageing and sexing (PDF; 3.7 MB) by Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze- Asio flammeus- name=Asio flammeus- Short-eared+owl- Short-eared owl
หมวดหมู่:นกเค้าแมว
หูสั้น
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
เค้าแมวหูสั้น
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
กุ้งยับบี้น้ำจืด

กุ้งยับบี้น้ำจืด (Yabby, Maroon) เป็นสกุลของกุ้งน้ำจืดจำพวกเครย์ฟิชสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Cherax ในวงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย (Parastacidae)
กระจายพันธุ์ในประเทศออสเตรเลีย และบางส่วนในปาปัวนิวกินี มีรูปร่างโดยรวม คือ ตัวผู้มีก้ามขนาดใหญ่ แต่เรียวยาวไม่ใหญ่โตเหมือนเครย์ฟิชในวงศ์ Astacoidea และไม่มีหนามที่ก้าม ใต้ท้องตัวผู้จะมีอวัยวะเป็นรูปวงรีบริเวณโคนขาคู่ที่ 3 ซึ่งตัวเมียไม่มีและในวงศ์ Astacoidea ไม่มี ซึ่งอวัยวะส่วนนี้จะใช้สำหรับการผสมพันธุ์ และถ่ายสเปิร์มไปยังตัวเมีย โดยใช้เวลาผสมพันธุ์เพียงแค่ 1-2 นาทีเท่านั้น ตัวเมียวางไข่ได้ครั้งละ 300 ฟอง
อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำต่าง ๆ ทั้ง คลอง, ลำธาร, แม่น้ำตลอดจนทะเลสาบ มีสีสันแตกต่างหลากหลายกันไป บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่รอดได้ในช่วงฤดูแล้ง ด้วยการฝังตัวเองลงใต้โคลน เพื่อจนฝนตกลงมาอีกครั้งจึงค่อยโผล่ออกมา 
เป็นกุ้งที่ใช้ในการบริโภค มีการเพาะขยายพันธุ์ในฟาร์มของเอกชนอย่างกว้างขวาง และมีการเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามแบบปลาสวยงามด้วย ซึ่งในบางชนิดก็มีการหลุดรอดออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น

**การจำแนก**
แบ่งออกได้เป็น 47 ชนิด
*Cherax albertisii
*Cherax albidus
*Cherax angustus
*Cherax aruanus
*Cherax barretti
*Cherax bicarinatus
*Cherax boesemani
*Cherax boschmai
*Cherax buitendijkae
*Cherax cairnsensis
*Cherax cartalacoolah
*Cherax communis
*Cherax crassimanus
*Cherax cuspidatus
*Cherax davisi
*Cherax depressus
*Cherax destructor
*Cherax dispar
*Cherax esculus
*Cherax glaber
*Cherax glabrimanus
*Cherax gladstonensis
*Cherax holthuisi
*Cherax longipes
*Cherax lorentzi
*Cherax misolicus
*Cherax murido
*Cherax neocarinatus
*Cherax neopunctatus
*Cherax nucifraga
*Cherax pallidus
*Cherax paniaicus
*Cherax papuanus
*Cherax parvus
*Cherax peknyi
*Cherax plebejus
*Cherax preissii
*Cherax punctatus
*Cherax quadricarinatus
*Cherax quinquecarinatus
*Cherax rhynchotus
*Cherax robustus
*Cherax rotundus
*Cherax solus
*Cherax tenuimanus
*Cherax urospinosus
*Cherax wasselli

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เครย์ฟิชออสเตรเลีย
สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม

สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม เป็นสนามที่สามารถใช้ได้หลายประเภท ตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรสงคราม ประเทศไทย โดยปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม ซิตี้ โดยมีความจุประมาณ 6,000 ที่นั่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสมุทรสงคราม