Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ตำบลตาลเนิ้ง

ตาลเนิ้ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินร่วนปนทราย เหมาะสำหรับการทำนา

**ประวัติ**
ตำบลตาลเนิ้งก่อตั้งเมื่อใดไม่มีหลักฐานที่ชัดเจน แต่มีหลักฐานเพียงว่าตำบลนี้มีมาก่อนปี พ.ศ. 2501 เนื่องจากทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็น "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501 และต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา แล้วเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็น "ตำบลตาลเนิ้ง" 
ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลใหม่ ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2)จำนวน 8 หมู่บ้าน 
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 มีประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1)
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 มีประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) จนต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ตาลโกน" ตามชื่อหมู่บ้านหมู่ที่ 1 และสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง มาจนปัจจุบัน

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลแวง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลม่วงไข่ (อำเภอพังโคน) และตำบลปลาโหล (อำเภอวาริชภูมิ)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองลาด (อำเภอวาริชภูมิ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลตาลโกน

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ปัจจุบันตำบลตาลเนิ้งแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านตาลเนิ้ง- หมู่ที่ 2 บ้านหนองหลักช้าง- หมู่ที่ 3 บ้านนาเตียง- หมู่ที่ 4 บ้านหนองหวาย- หมู่ที่ 5 บ้านดงมีชัย- หมู่ที่ 6 บ้านหนองผือ- หมู่ที่ 7 บ้านดงสวรรค์- หมู่ที่ 8 บ้านโนนตูม- หมู่ที่ 9 บ้านตาลเนิ้ง

**สถานที่สำคัญ**
 ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตาลเนิ้ง- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านนาเตียง - โรงเรียนบ้านตาลเนิ้ง (โพธิราชอำนวย)- โรงเรียนบ้านนาเตียง- โรงเรียนบ้านหนองหลักช้าง- โรงเรียนบ้านหนองหวาย- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กก่อนวัยเรียน- ศูนย์การเรียนรู้ชุมชน- ที่อ่านหนังสือพิมพ์ประจำหมู่บ้าน - ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนตำบล

**อ้างอิง**
ตาลเนิ้ง
ตาลเนิ้ง
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (วิดีโอเกม)

อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (E.T. the Extra-Terrestrial เรียกอีกอย่างว่า E.T. ) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยในปี 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดย อาตาริอิงค์ สำหรับเครื่องเล่นเกมคอนโซล อาตาริ 2600 โดยได้เค้าโครงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและได้รับการออกแบบโดย Howard Scott Warshaw วัตถุประสงค์ของเกมคือการแนะนำตัวละครตัวนี้ผ่านหน้าจอแบบลูกบาศก์ เพื่อเก็บชิ้นส่วนของโทรศัพท์นพเคราะห์ สามชิ้น ซึ่งจะส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ
Warshaw ตั้งใจพัฒนาเกมที่จะปรับให้คล้ายกับภาพยนตร์และบริษัทอาตาริ คิดว่ามันจะเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายที่สูงขึ้น เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในสมัยนั้น การเจรจาเพื่อรักษาสิทธิที่จะพัฒนาเกมจบลงในปลายเดือนกรกฎาคม 1982 โดยที่ Warshaw ใช้เวลาเพียงแค่ 5 สัปดาห์ในการพัฒนาเกม เพื่อให้วางจำหน่ายทันช่วงเทศกาลคริสต์มาส 1982 หลังปล่อยตัวเกมครั้งสุดท้าย เกมต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก E.T. มักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในเกมวิดีโอที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลและเป็นหนึ่งในความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วิดีโอเกม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากสำหรับเหตุผลและยังถือว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม โดยเกมถูกโยงว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยต้น ๆ ที่นำมาสู่วิกฤตการณ์อุตสาหกรรมวิดีโอเกมในปี 1983 และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้ง และ เย้ยหยันในวัฒนธรรมสมัยนิยม ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเตือนเกี่ยวกับอันตรายของการพัฒนาเกมที่เร็วเกินไปและการเร่งสตูดิโอที่มากเกินเหตุ
มีรายงานในปี 1983 ที่มีการเปิดเผยเป็นตำนานเมืองว่าผลที่ตามมาของการผลิตตลับเกมที่มากเกินไปและการส่งคืนตลับเกมที่ขายไม่ออกนับล้านตลับ ทำให้ตลับเกมทั้งหมดได้ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังกลบของเมืองแอละโมกอร์โด รัฐนิวเม็กซิโก ในปี 2013 ได้มีแผนดำเนินการขุดค้นเพื่อตรวจสอบความจริงของรายงานเกี่ยวกับการฝังกลบ  กระทั่งในเดือนเมษายน 2014 ผู้ขุดค้นยืนยันว่าเรื่องการฝังตลับเกมที่แอละโมกอร์โดเป็นเรื่องจริง นอกเหนือจากเกม E.T. แล้วยังได้ขุดพบตลับเกมอื่น ๆ อีกด้วย โดยเจมส์ เฮลเลอร์ อดีตผู้จัดการของอาตาริ ผู้รับผิดชอบต่อการฝังตลับเกมได้เปิดเผยกับสำนักข่าว AP ว่ามีตลับเกมจำนวน 728,000 ตลับถูกฝังอยู่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=E.T. the Extra-Terrestrial-  E.T. the Extra-Terrestrial at the Internet Archive
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:เกมสำหรับอาตาริ 2600
ตำบลตาลโกน

ตาลโกน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินเป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสาน นับถือศาสนาพุทธ

**ประวัติ**
ตำบลตาลโกนได้รับการก่อตั้งโดยมีความเกี่ยวพันกับตำบลตาลเนิ้ง เนื่องจากเปลี่ยนชื่อมาจาก "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" ซึ่งอธิบายได้ว่าทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็นตำบลตาลเนิ้งใหม่เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา และเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็นตำบลตาลเนิ้ง
ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลเพิ่ม ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) จำนวน 8 หมู่บ้าน
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) จนกระทั่งสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง มาจนปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อหมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน ตำบลตาบเนิ้งใหม่ เป็น "สภาตำบลตาลโกน" จนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลโกนเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลพันนาและตำบลแวง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลตาลเนิ้ง- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลหนองลาด (อำเภอวาริชภูมิ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลวัฒนา (อำเภอส่องดาว)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ปัจจุบัน ตำบลตาลโกนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน- หมู่ที่ 2 บ้านโคกพุทรา- หมู่ที่ 3 บ้านโคกกลาง- หมู่ที่ 4 บ้านเล่า- หมู่ที่ 5 บ้านโคกพุทราหรือบ้านโคกสุวรรณ- หมู่ที่ 6 บ้านหนองตอกแป้น- หมู่ที่ 7 บ้านหนองแสนแปน- หมู่ที่ 8 บ้านหนองดินดำ- หมู่ที่ 9 บ้านหนองแสง- หมู่ที่ 10 บ้านตาลโกน- หมู่ที่ 11 บ้านโคกพุทรา

**อ้างอิง**
ตาลโกน
ตาลโกน
ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว

ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงเดอะ คาสเซิล ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ธรรมธร มัคคสมัน และเรียบเรียงโดย The Kastle เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เนื้อหาของเพลงพูดถึงเรื่องราวของความสัมพันธ์ของคน ๆ หนึ่ง ที่ทุ่มเททุกทางที่จะได้เข้าใกล้คนที่เราชอบ แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ จนได้เข้าใจว่า หลายสิ่งบนโลกนี้ปล่อยไว้เฉย ๆ นั่นก็สวยงามแล้ว จนทำได้แค่บอกกับตัวเองว่า ปล่อยเธอไปคงดีที่สุด เพราะชีวิตเธอก็ดีอยู่แล้ว

**ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง**
PRODUCER : คชภัค ผลธนโชติ & THE KASTLE
*LYRICS : ธรรมธร มัคคสมัน
*MELODY : ธรรมธร มัคคสมัน
*ARRANGE : THE KASTLE
*MIX ENGINEER : ธรรมธร มัคคสมัน
*MASTERING ENGINEER : ดนุภพ กมล 

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยธรรมธร มัคคสมัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดบ็อกซ์มิวสิก
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยคชภัค ผลธนโชติ
อาหารโอกินาวะ

ไฟล์:Okinawa soba and goya chanpuru.jpg|250px|thumb|right|ชุดอาหารโอกินาวะ ประกอบด้วยโซบะแบบโอกินาวะ, จัมปุรูมะระ และเบียร์โอริออน
ไฟล์:Rafute by jetalone in Ginza, Tokyo.jpg|250px|thumb|right|ราฟูเต หรือสตูหมูโชยุ
ไฟล์:Hirayachi by Blue Lotus in Okinawa.jpg|250px|thumb|right|ฮิรายาชี ลักษณะคล้ายกับโอโกโนมิยากิของญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่
อาหารโอกินาวะ (Okinawa ryōri) คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดโอกินาวะซึ่งเป็นจังหวัดภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น บ้างเรียกว่า อาหารรีวกีว (Ryūkyū ryōri) ตามนามอดีตอาณาจักรรีวกีวซึ่งเคยตั้งอยู่ ณ บริเวณดังกล่าว เนื่องจากความแตกต่างทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์การติดต่อค้าขายกับต่างชาติ, ภูมิอากาศ, พืชพรรณ และวัตถุดิบอื่น ๆ ทำให้อาหารโอกินาวะแตกต่างไปจากอาหารญี่ปุ่นในแผ่นดินใหญ่

**ประวัติ**
อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากอาหารจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สืบเนื่องจากการค้าขายที่มีมายาวนาน มันเทศเข้าสู่โอกินาวะเมื่อปี ค.ศ. 1605 ที่ต่อมาได้กลายเป็นอาหารหลักของโอกินาวะจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 บทความที่เขียนโดยบริษัทคิคโคแมนระบุว่ามะระและบวบในโอกินาวะถูกนำไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาเมื่ออาณาจักรรีวกีวตกเป็นรัฐบรรณาการของจีน พ่อครัวชาวโอกินาวะจำนวนหนึ่งได้เข้าไปเรียนรู้การทำอาหารอย่างจีนที่มณฑลฝูเจี้ยน ด้วยเหตุนี้อาหารจีนส่งอิทธิพลสู่อาหารโอกินาวะมาจนถึงปัจจุบัน และบทความของคิคโคแมนยังกล่าวไปอีกว่าการกลั่นอาวาโมริ (Awamori) อาจเป็นสิ่งเดียวกับเหล้าขาวซึ่งได้รับไปจากสยามหรือประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเข้าสู่โอกินาวะตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ครั้นเมื่อแคว้นคาโงชิมะเข้ารุกรานอาณาจักรรีวกีว เหล่าพ่อครัวโอกินาวะจึงเข้าไปร่ำเรียนการทำอาหารญี่ปุ่น และด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากอาหารญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาอีก
ในช่วงที่สหรัฐปกครองโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในระยะเวลาดังกล่าว อาหารกระป๋องได้รับความนิยมมาก ร้านแฮมเบอร์เกอร์แบบอเมริกันผุดขึ้นในโอกินาวะ ชาวโอกินาวะเองก็คุ้นชินกับวัฒนธรรมอาหารของอเมริกันเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีทหารสหรัฐเข้ามาประจำการอยู่ในโอกินาวะนับตั้งแต่สิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง

**ลักษณะ**
อาหารโอกินาวะมีการใช้ผักและผลไม้ประกอบ โดยได้รับอิทธิพลจากอาหารเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศมากกว่าอาหารญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ แต่น้อยกว่าอาหารในกลุ่มประเทศหมู่เกาะเขตร้อนอื่น ๆ อาหารโอกินาวะส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกลือ, มิโซะ, ปลาโอแห้ง, สาหร่ายคมบุ และเห็ดชนิดต่าง ๆ
ลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งของอาหารโอกินาวะคือนิยมใช้เนื้อสัตว์ โดยมีแหล่งโปรตีนหลักคือเนื้อหมู ส่วนหนึ่งก็เพราะหมู่เกาะโอกินาวะแทบมิได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธหรือรับนโยบายงดบริโภคเนื้อสัตว์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทั้งนี้โอกินาวะมีวัฒนธรรมการเลี้ยงสัตว์เพื่อบริโภคมาตั้งแต่สมัยเอโดะแล้ว ชาวโอกินาวะกล่าวถึงอาหารของพวกตนว่า "เริ่มด้วยหมู จบที่หมู" และ "หมูกินได้ทุกส่วนยกเว้นกีบเท้าและเสียงร้องอู๊ด ๆ ของมัน"
แม้โอกินาวะจะล้อมรอบไปด้วยทะเล แต่ชาวโอกินาวะบริโภคอาหารทะเลค่อนข้างน้อยหากเปรียบเทียบกับวัฒนธรรมชายฝั่งทะเลในที่อื่น ๆ ปลาและผลิตภัณฑ์จากอาหารทะเลต่าง ๆ ไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน เพราะสภาพอากาศของโอกินาวะค่อนข้างร้อน อาจทำให้เน่าเสียง่าย ด้วยเหตุนี้จึงมีวิธีถนอมอาหาร เป็นต้นว่าหมักเกลือ, ตากแห้ง, ย่าง, เคี่ยวกับซอสถั่วเหลือง หรือทำเป็นคามาโบโกะแทน ส่วนซาชิมิในโอกินาวะมีให้รับประทานค่อนข้างจำกัด ด้วยอุณหภูมิบนเกาะส่งผลให้ความสดใหม่คงอยู่ได้ไม่นาน ต่างจากญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารโอกินาวะ
ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571

ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571 เป็นเที่ยวบินของสายการบินซาบีนา ออกเดินทางจากกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ผ่านกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียถึงเมืองลอด ประเทศอิสราเอล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เที่ยวบินนี้ถูกจี้โดยสลัดอากาศที่ปลอมตัวเป็นคู่ 4 คน สลัดอากาศกลุ่มนี้เป็นสมาชิกกลุ่มกันยายนทมิฬ องค์กรก่อการร้ายของปาเลสไตน์ ทั้งหมดพกอาวุธปืน ระเบิดมือและเข็มขัดระเบิด
ยี่สิบนาทีหลังออกเดินทาง พวกเขาจี้กัปตันเรจินัลด์ เลวี ชาวอังกฤษ ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติเทลอาวีฟ-ลอด (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนในปัจจุบัน) และแยกผู้โดยสารชาวยิวไปไว้ที่ท้ายเครื่อง เมื่อเครื่องลงจอด สลัดอากาศยื่นข้อเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 315 คนและขู่ว่าจะระเบิดเครื่องบินพร้อมกับผู้โดยสาร โมเช ดายันและซิมอน เปเรส รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมอิสราเอลตามลำดับดำเนินการเจรจากับสลัดอากาศพร้อมกับวางแผนช่วยเหลือในชื่อปฏิบัติการไอโซโทป
ต่อมาเวลา 16.00 น. ของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 กลุ่มคอมมานโดหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ​ 16 นายซึ่งมีสมาชิก เช่น เอฮุด บารัคและเบนจามิน เนทันยาฮู (ต่อมาทั้งคู่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล) ปลอมตัวเป็นช่างซ่อมเครื่องบินก่อนจะปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ปฏิบัติการนี้มีผู้เสียชีวิต 3 คน เป็นผู้โดยสาร 1 คนและสลัดอากาศชาย 2 คน ส่วนสลัดอากาศหญิงอีก 2 คนถูกจับกุม หลังเหตุการณ์ดังกล่าว สลัดอากาศหญิงทั้งสองคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับการปล่อยตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนนักโทษหลังสงครามเลบานอน ค.ศ. 1982 ระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การจี้เครื่องบิน
หมวดหมู่:การจับตัวประกันในประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:การต่อต้านการก่อการร้ายในประเทศอิสราเอล
เควี 29

หลุมฝังศพ KV29 เป็นสุสานอียิปต์โบราณในหุบเขากษัตริย์ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศอียิปต์ ซึ่งไม่ได้ถูกขุดขึ้นและยังคงเต็มไปด้วยซากที่เกิดมาจากน้ำท่วม เหลือแค่ทางเข้าสุสานที่ไม่ได้ถูกน้ำท่วม

**อ้างอิง**
Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London
*Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo
หมวดหมู่:หุบเขากษัตริย์
การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน

การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน (basic life support, BLS) เป็นระดับของการรักษาทางการแพทย์ระดับหนึ่ง ซึ่งใช้สำหรับช่วยเหลือผู้ที่เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงชีวิต ระหว่างรอหรือระหว่างการนำส่งโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาแบบเต็มรูปแบบ อาจทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ เช่น แพทย์ พยาบาล เวชกิจฉุกเฉิน อาสาสมัครกู้ชีพ หรือคนทั่วไปที่ได้รับการฝึก
หมวดหมู่:บริการการแพทย์ฉุกเฉิน
หมวดหมู่:การช่วยชีวิตฉุกเฉิน
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย

เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (Prince Andrew of Yugoslavia) เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย กับ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย พระองค์ประสูติ ณ ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยทรงมีพระเชษฐา 2 พระองค์คือ
#สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
#เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย

**เสกสมรสครั้งที่ 1**
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์ พระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
#เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา
#เจ้าชายคริสโตเฟอร์
โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน

**เสกสมรสครั้งที่ 2**
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงคิระแห่งลีนีเจน โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้
#เจ้าหญิงลินิเวีย มาเรีย
#เจ้าชายคาร์ล วัลเดร์มา
#เจ้าชายดริมิทรี
ทรงหย่าเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1972

**เสกสมรสครั้งที่ 3**
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เสกสมรสกับ อีวา มาเรีย แอนดริโครวิช เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1974 แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน

**พระชนม์ชีพหลังจากราชอาณาจักรยูโกสลาเวียล่มสลาย**
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในพระราชวงศ์คาราจอร์จเจวิช พระองค์ได้เสด็จไปประทับ ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงเป็นนายหน้าขายประกันภัย

**สิ้นพระชนม์**
พระองค์ถูกพบว่าสิ้นพระชนม์ในรถยนต์ส่วนพระองค์ใน รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เจ้าหน้าที่ได้ลงความเห็นว่าเป็นการ อัตวินิบาตกรรม ด้วยพระองค์เอง ด้วยการเปิดเครื่องยนต์ทำให้ได้รับคาร์บอนไดออกไซด์ ในพระวรกายมากเกินไป จนสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 60 ปี

**พระอิสริยยศ**
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (His Royal Highness Prince Andrew of Yugoslavia)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2533
อ
หมวดหมู่:เจ้าชายยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในสหรัฐ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
พระเจ้ารามประเดิด

พระเจ้ารามประเดิด (ခွန်လော, pron; ค.ศ. 1254–1311) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1307–1311 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์จากพระเจ้าฟ้ารั่วปฐมกษัตริย์ผู้เป็นพระเชษฐาซึ่งสวรรคตโดยไร้รัชทายาท รัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานจากอาณาจักรล้านนา
พระเจ้ารามประเดิดประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1254 มีพระนามเดิมว่ามะกะตา โดยพระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือพระเจ้าฟ้ารั่ว และมีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือนางอุ่นเรือน เมื่อมะกะโทสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระเจ้าเมาะตะมะใน ค.ศ. 1287 ก็ได้สถาปนาพระราชอนุชาพระองค์เดียวคือมะกะตาเป็นรัชทายาทเนื่องจากพระองค์มีพระราชธิดาพระองค์เดียว
เมื่อพระเจ้าฟ้ารั่วถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1307 พระองค์จึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา แต่พระองค์ต้องใช้เวลาปราบปรามผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของพระเจ้าฟ้ารั่วนานถึง 2 สัปดาห์ จึงได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 28 มกราคม ปีเดียวกัน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1311 นางอุ่นเรือนและสมิงมังละ พระสวามีได้ก่อกบฏเข้ายึดราชบัลลังก์ ระหว่างที่พระเจ้ารามประเดิดเสด็จออกไปคล้องช้างป่าที่เมาะลำเลิง เมื่อพระองค์ทราบข่าวจึงรีบเสด็จกลับแต่ได้พบว่าประตูเมืองถูกปิด พระองค์จึงรีบเสด็จหนีไปยังป่าข้างเมืองแต่ก็ถูกทหารของสมิงมังละสังหารจนสวรรคต ทำให้ราชบัลลังก์ว่างลงกว่า 2 สัปดาห์ จากนั้นจึงได้มีการอัญเชิญเจ้าอาวพระโอรสของเจ้านางอุ่นเรือนและสมิงมังละขึ้นเป็นพระเจ้าแสนเมือง เมื่อวันที่ 10 เมษายน ปีเดียวกัน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 17-47-  หน้า = 21-24-  isbn=978-1-86189-901-9-  isbn=0-87727-704-4 -  location = London-  year=1967-  publisher=Burma Publishing Workers Association Press-  publisher=Armanthit Sarpay-  location=London
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน

ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน (League of Ireland Premier Division) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1985

**สโมสรที่เข้าร่วมลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน (ฤดูกาล 2018)**

**ทีมชนะเลิศลีกสูงสุดไอร์แลนด์**

**ดูเพิ่ม**
 ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์- ลีกของไอร์แลนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2014-10-06 
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
หมวดหมู่:ลีกของไอร์แลนด์
เอเบิล กาวเวอร์

เอเบิล แอนโทนี เจมส์ กาวเวอร์ (Abel Anthony James Gower; ค.ศ. 1836 ที่ลีวอร์โน ประเทศอิตาลี – 1899?) เป็นกงสุลชาวอังกฤษ ปฏิบัติหน้าที่ในญี่ปุ่น 2 ครั้ง ระหว่างช่วงบากูมัตสึ ที่นางาซากิและฮาโกดาเตะ เขายังเป็นช่างภาพสมัครเล่น
หลังจากใช้ชีวิตในประเทศจีน กาวเวอร์ทำงานที่สถานอัครราชทูตอังกฤษในโทเซ็นจิ เอโดะ (ต่อมาคือโตเกียว) เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเจ้าหน้าที่ของรัทเทอร์ฟอร์ด อัลคอก ต่อมาปี ค.ศ. 1863 เขามีส่วนร่วมในการระดมยิงคาโงชิมะ ในปี ค.ศ. 1866 เขาได้เป็นกงสุลในฮาโกดาเตะ (ในเอโซะ ต่อมาคือฮกไกโด) โดยก่อนหน้านั้นเป็นกงสุลในนางาซากิ (ในคิวชู)
หลายปีที่ผ่านมา เชื่อกันว่ากาวเวอร์หรือวอลเทอร์ บี. วุดเบอรี อาจจะมีส่วนร่วมในภารกิจของบริษัทจากลอนดอนที่ชื่อ เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) ในการถ่ายภาพประเทศจีนและญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 1857 ถึง 1860 เพราะปัจจุบันภาพถ่ายของปีแยร์ รอซีเย ยังมีข้อสงสัย ชุดภาพของมหาวิทยาลัยไลเดิน มีภาพถ่ายของกาวเวอร์ ที่มีลายเซ็นว่า "P. Rossier" และในปี ค.ศ.  1859 ทั้งรอซีเยและกาวเวอร์ได้ออกเดินทางร่วมกันโดย เรือหลวง แซมป์ซัน  จากนางาซากิไปยังเอโดะ

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Bennett, Terry.  Bennett, Terry. 'The Search for Rossier: Early Photographer of China and Japan' date=2016-12-07 . Accessed 12 September 2006; cited above as "Bennett". Originally appeared in The PhotoHistorian-Journal of the Historical Group of  the Royal Photographic Society, December 2004.
*Bakumatsu-ishin jinmei-jiten (幕末維新人名事典, A biographical dictionary of the Bakumatsu and Meiji revitalization). Tokyo: Shinjinbutsujūraisha, 1994. 4-404-02063-5
*Nagasaki Foreign Settlement Research Group. " British Consulatedate=2011-05-14 ." People, places and scenes from the Nagasaki foreign settlement, 1859-1941.
หมวดหมู่:นักการทูตชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากลีวอร์โน
วอลเทอร์ บี. วุดเบอรี

The Haven Canal, Batavia, c. 1870. การพิมพ์ภาพแบบอัลบูเมน
วอลเทอร์ เบนต์ลีย์ วุดเบอรี (Walter Bentley Woodbury; 26 มิถุนายน ค.ศ.  1834 – 5 กันยายน ค.ศ. 1885) เป็นนักประดิษฐ์และช่างภาพยุคบุกเบิกชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในช่างภาพยุคแรกของออสเตรเลียและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย) เขาจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพหลายชิ้น เขายังเป็นที่รู้จักกับผู้คิดนวัตกรรม กระบวนการถ่ายภาพวุดเบอรี (woodburytype photomechanical process)

1885
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม 6

กลุ่ม 6 ของ การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก ประกอบไปด้วยหกทีม: สวีเดน, เบลเยียม, ตุรกี, ฮังการี, ไซปรัส, และ มอลตา. องค์ประกอบของเก้ากลุ่มใน รอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม จะถูกตัดสินโดยการจับสลากในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560, กับทีมที่ถูดจัดวางสอดคล้องกับพวกเขา การจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์.
กลุ่มนี้คือลงเล่นในรูปแบบพบกันหมดเหย้าและเยือนระหว่างวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2560 และ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561. ชนะเลิศของกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยตรงสำหรับ รอบสุดท้าย, ในขณะที่ทีมรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบเพลย์ออฟ ถ้าพวกเขาเป็น หนึ่งในสี่ทีมรองชนะเลิศจากกลุ่มทั้งหมดเก้ากลุ่ม (ไม่ได้นับผลการแข่งขันในนัดที่พบกับทีมอันดับที่หก).

**ตารางคะแนน**

**นัด**
เวลาคือ CET/CEST.refn|group="note"|name="Time zone"|CEST (UTC+2) สำหรับวันที่อยู่ระหว่างวันที่ 26 มีนาคม และ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2560 และระหว่างวันที่ 25 มีนาคม และ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561, และ CET (UTC+1) สำหรับวันอื่นๆ ทั้งหมด.
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----
----

**อันดับดาวซัลโว**
7 ประตู
*BEL Landry Dimata
*SWE Carlos Strandberg
4 ประตู
*BEL Dodi Lukebakio
*BEL Siebe Schrijvers
*HUN Bence Bíró
*TUR Orkan Çınar
3 ประตู
*MLT Kyrian Nwoko
2 ประตู
*BEL Aaron Leya Iseka
*HUN Attila Szalai
*MLT Myles Beerman
*SWE Joel Asoro
*SWE Erdal Rakip
*TUR Deniz Hümmet
*TUR Kubilay Kanatsızkuş
*TUR Melih Okutan
1 ประตู
*BEL Samuel Bastien
*BEL Dion Cools
*BEL Isaac Mbenza
*BEL Ryan Mmaee
*BEL Jordi Vanlerberghe
*CYP Rafael Anastasiou
*CYP Marios Elia
*CYP Andreas Frangos
*CYP Theodoros Iosifidis
*CYP Antreas Karo
*CYP Giorgos Papageorgiou
*CYP Costas Soteriou
*CYP Christos Wheeler
*HUN Attila Haris
*HUN Bence Lenzsér
*HUN Dániel Sallói
*HUN Máté Vida
*HUN Donát Zsótér
*MLT Jean Borg
*MLT Jake Grech
*MLT Matthew Guillaumier
*SWE Joel Andersson
*SWE Franz Brorsson
*SWE Filip Dagerstål
*SWE Gustav Engvall
*SWE Svante Ingelsson
*SWE Jordan Larsson
*SWE Isak Ssewankambo
*SWE Mattias Svanberg
*TUR Oğulcan Çağlayan
*TUR Adil Demirbağ
*TUR Dorukhan Toköz
1 การทำเข้าประตูตัวเอง
*CYP Leonidas Kyriakou (ในนัดที่พบกับ ฮังการี)
*CYP Christos Hadjipaschalis (ในนัดที่พบกับ ตุรกี)
*TUR Merih Demiral (ในนัดที่พบกับ เบลเยียม)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Under-21 Standings: 2017–19 qualifying, UEFA.com
กลุ่ม 6
เก็นโซ มาเอดะ

เก็นโซ มาเอดะ (Maeda Genzō) (ค.ศ. 1831–1906) เป็นช่างภาพชาวญี่ปุ่นจากทางเหนือของเกาะคีวชู เขาศึกษาการถ่ายภาพที่นางาซากิจจากยัน กาเริล ฟัน แด็นบรุกและเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต  ต่างก็ไม่ใช่ช่างภาพผู้มีประสบการณ์ ความพยายามถ่ายภาพส่วนมากก็ล้มเหลว ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้สอนการถ่ายภาพด้วยกระบวนการกระจกเปียกให้แก่มาเอดะและนักเรียนคนอื่น ๆ รวมถึง ชุมเป ฟูรูกาวะ, เทโซ คาวาโนะ, ฮิโกมะ อูเอโนะ‎ และ คูวาจิโร โฮริเอะ จนเมื่อช่างภาพชาวสวิส ปีแยร์ รอซีเย เดินทางมาถึงญี่ปุ่นในปี ค.ศ.  1858 กับภารกิจถ่ายภาพให้กับบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) มาเอดะได้รับคำแนะนำให้มาช่วยเหลือเขาและเรียนรู้การถ่ายภาพเพิ่มเติม มาเอดะรวมถึงนักเรียนคนอื่นได้ช่วยดูแลรอซีเยระหว่างที่อยู่ในนางาซากิ รอซีเยได้ถ่ายภาพพระ ขอทาน ผู้ชมซูโม่ และที่อยู่ของชาวต่างชาติ รวมถึงภาพถ่ายของอาเล็กซันเดอร์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ และซามูไร
รอซีเยคิดว่า ที่ภาพถ่ายของโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต ออกมาล้มเหลวเพราะขาดเครื่องมือเคมีที่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงให้มาเอดะส่งจดหมายเพื่อจัดหาอุปกรณ์ เครื่องมือการถ่ายภาพและสารเคมีจากเซี่ยงไฮ้ ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะได้ซื้อเลนส์ สารเคมีและกระดาษแอลบูเมนผ่านรอซีเย ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะประสบความสำเร็จในการถ่ายรูปด้วยเครื่องมือเหล่านี้ ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1860

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Bennett, Terry. Early Japanese Images. Rutland, Vermont: Charles E. Tuttle, 1996.- Himeno, Junichi. "Encounters With Foreign Photographers: The Introduction and Spread of Photography in Kyushu". In Reflecting Truth: Japanese Photography in the Nineteenth Century, ed. Nicole Coolidge Rousmaniere, Mikiko Hirayama. Amsterdam: Hotei Publishing, 2004.
1906
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะคีวชู
แม่แบบ:ตารางคะแนนฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม 6

แม่แบบ:กลุ่ม 6
มหาวิทยาลัยไลเดิน

มหาวิทยาลัยไลเดิน (Leiden University ย่อว่า LEI; Universiteit Leiden) ตั้งอยู่ที่เมืองไลเดิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1575 โดยวิลเลียม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ผู้นำการปฏิวัติดัชต์ในสงครามแปดสิบปี ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาและมหาวิทยาลัยยังคงมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงศึกษาจบที่นี่ มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงขึ้นมาในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยยังมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงอย่าง เรอเน เดการ์ต, แร็มบรันต์, คริสตียาน เฮยเคินส์, และบารุค สปิโนซา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ไลเดิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์

เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเนเธอร์แลนด์
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย"

เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" (юбилейная медаль «100 лет Транссибирской магистрали») เป็นเหรียญที่ระลึกที่รัฐบาลประเทศรัสเซียจัดทำขึ้นในวาระครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย จัดสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยประกาศประธานาธิบดี ฉบับที่ 777

**คุณสมบัติผู้ได้รับเหรียญ**
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ผู้ที่ได้รับคือผู้ที่มีส่วนร่วม 20 ปีในการทำงานอย่างดีเยี่ยมในทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย รวมถึงประชาชนที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย

**ลักษณะของเหรียญ**
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ทำจากเงินมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มิลลิเมตร ด้านหน้าเป็นรูปรถไฟพร้อมกับคำว่า "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ("100 лет Транссибирской магистрали") ด้านหลังเขียนว่า "1901 2001" พร้อมกับภาพค้อนไขว้กับคีม

**ผู้ที่ได้รับเหรียญ (บุคคลโดดเด่น)**
Alexander Misharin
*Rashid Nurgaliyev
*Valerii Nikolaevich Ganichev
*Oblast Anatoly Leonidovich Gredin

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Commission on State Awards to the President of the Russian Federation-  The Russian Gazette  In Russian
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์รัสเซีย
หมวดหมู่:ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย
วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ (Nan College, Uttaradit Rajabhat University) เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น ภายใต้ความร่วมมือของภาคีเครือข่าย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตของประชาชน บนพื้นฐานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 

**ประวัติวิทยาลัย**
วิทยาลัยน่าน พัฒนามาจากศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์เปิดให้บริการในปีการศึกษา 2526 ณ ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน โรงเรียนบ้านดอน(ศรีเสริมกสิกร) ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านได้ขยายสถานที่ให้บริการทางการศึกษาโดยเพิ่มห้องเรียนที่วิทยาลัยสารพัดช่างน่าน ด้วยเหตุผลของการเพิ่มสาขาในการให้บริการสืบเนื่องจากมีนักศึกษาสนใจสมัครเรียนเพิ่มขึ้น จึงทำให้ช่วงเวลานั้นศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มีสถานที่ดำเนินการอยู่ 2 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านดอนศรีเสริมกสิกร และวิทยาลัยสารพัดช่างน่าน
และในปัจจุบันได้ย้านที่ทำการมาที่ บ้านทุ่งผง หมู่ 3 ตำบลทุ่งศรีทอง อำเภอเวียงสา และได้ยกฐานะศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน เป็น วิทยาลัยน่าน

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์-  เว๊บไซต์วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ date=2017-11-22 

**อ้างอิง**
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรัฐ
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเวียงสา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
มาสด้า6

มาสด้า6 หรือ มาสด้า 6 (หรือเรียกว่า มาสด้า อเทนซ่า ในประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น) เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางผลิตโดยมาสด้าบริษัทรถยนต์ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 มาแทนที่รุ่นเก่าอย่างมาสด้า คาเพลลา ใน พ.ศ. 2545 โดยมาสด้า6 เป็นรถยนต์มาสด้ารุ่นแรกที่มียอดจำหน่ายถึงหนึ่งล้านคันได้เร็วที่สุดเมื่อเทียบกับรุ่นอื่น ๆ ก่อนหน้าของมาสด้า

**GG รุ่นที่ 1 (GG1; 2002–2008)**

**ก่อนปรับโฉม**
File:Mazda 6 2.0 Sedan 2003 (cropped).jpg|Mazda6 Sedan 
File:2003Mazda6-McMillansLookout (cropped).jpg|Mazda6 Classic
File:Mazda 6 2.0 2004 (14971577476).jpg|Sedan (rear)
File:2003 Mazda6 GG Classic Hatch Rear, McMillans Lookout, Vic, 21.12.2008.jpg|Hatchback
File:2004 Mazda6 TS Estate 2.0 Rear.jpg|Estate (European spec)
File:Mazda6-Wagon.jpg|Station wagon (North American spec)

**หลังปรับโฉม**
File:2006 Mazda6 TS 2.0 Front.jpg|Mazda6 liftback
File:2005-2007 Mazda 6 (GG Series 2) Luxury Sports hatchback (2011-01-13).jpg|Mazda6 Sports
File:2007 Mazda6 GS in Dark Cherry Mica, rear right, 2021-07-18.jpg|Sedan
File:2006 Mazda6 TS 2.0 Rear.jpg|Liftback
File:Mazda6 Sport Kombi (GY1) – Heckansicht, 19. Juni 2011, Wülfrath.jpg|Estate/station wagon

**GH รุ่นที่ 2 (GH1; 2007–2012)**

**ก่อนปรับโฉม**
File:2009 Mazda6 SL Diesel Estate 2.2 Front.jpg|Estate (pre-facelift; front)
File:Mazda 6 rear 20080312.jpg|Sedan
File:Mazda 6 rear 20090212.jpg|Hatchback
File:Mazda6 II Sport Kombi rear 20101015.jpg|Estate (rear)
File:2008 Mazda6 (GH) Classic station wagon (2008-10-10) 02.jpg|Interior

**หลังปรับโฉม**
File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Luxury Sports hatchback (2011-08-17) 01.jpg|Mazda 6 Sports hatchback (facelift; front)
File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Limited sedan (2011-06-15).jpg|Sedan
File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Luxury Sports hatchback (2011-08-17) 02.jpg|Hatchback (rear)
File:2010 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Touring station wagon (2011-11-18) 02.jpg|Estate/station wagon
File:2012 Mazda6 (GH Series 2 MY12) Touring hatchback (2012-10-26) 04.jpg|Interior

**GL รุ่นที่ 3 (GJ1/GL; 2012–ปัจจุบัน)**

**ปรับโฉมครั้งที่ 2 (2018)**

** รุ่นที่ 4 (?; 2022–)**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อเทนซา
ยึดด่วน วันสิ้นโลก

ยึดด่วน วันสิ้นโลก (Snowpiercer) เป็นภาพยนตร์พูดภาษาอังกฤษที่เป็นการร่วมทุนระหว่างเกาหลีใต้กับเช็ค แนวแอคชันดราม่าวิทยาศาสตร์ ดัดแปลงจากนิยายภาพภาษาอังกฤษเรื่อง Le Transperceneige เขียนโดย Jacques Lob, Benjamin Legrand, และ Jean-Marc Rochette กำกับโดย Bong Joon-ho เขียนบทโดย Bong และ Kelly Masterson
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีฉากเป็นขบวนรถไฟ Snowpiercer ที่เดินทางไปรอบโลก บนรถไฟมีมนุษย์ที่เหลือรอดจากภัยพิบัติที่เป็นผลจากความพยายามควบคุมสภาพอากาศโดยมนุษย์เพื่อหยุดยั้งภาวะโลกร้อน จนเกิดเป็นยุคน้ำแข็งใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:รถไฟสมมติ
เซียร์เกย์ โคโรเลฟ

เซียร์เกย์ ปัฟโลวิช โคโรเลฟ (a=Ru-Sergei Pavlovich Korolev.ogg, ; serˈɦii̯ ˈpɑu̯loʋɪ̞t͡ʃ koroˈlʲɔu̯) Sergei Pavlovich Korolev,12 มกราคม  พ.ศ. 2450 O.S. 30 ธันวาคม พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นหัวหน้าวิศวกรจรวดโซเวียตและนักออกแบบยานอวกาศในระหว่างการแข่งขันอวกาศระหว่างสหรัฐฯและสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาได้รับกาารยกย่องเป็นบิดาแห่งการสำรวจอวกาศ เขามีส่วนในการพัฒนาจรวด อาร์-7, สปุตนิค, ไลก้า สิ่งมีชีวิตตัวแรกในอวกาศและการส่งมนุษย์คนแรกไปอวกาศ
แม้ว่า โคโรเลฟมีความสามารถออกแบบเครื่องบินให้แก่กองทัพก็ตาม แต่เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกในการต่อต้านโซเวียต เขาถูกส่งไปยังกูลัคในปี พ.ศ. 2481  เป็นเวลาเกือบ 6 ปีรวมทั้งบางส่วน เดือนในค่ายแรงงานโคลีมา ก่อนที่จะปล่อยตัวหลังจากการพัฒนาต้นแบบจากจรวดวี-2ของเขาทำให้เขากลายเป็นนักออกแบบจรวดที่มีชื่อเสียงและเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เพื่อปกป้องเขาจากการลอบสังหารสงครามเย็นที่เป็นไปได้โดยสหรัฐอเมริกา เขาจึงกลายเป็นบุคคลลึกลับตลอดชีวิตของเขา โคโรเลฟได้เสียชีวิตด้วยโรคะมะเร็งเนื้องอกในปี พ.ศ. 2509 การเสียชีวิตกะทันหันระหว่างแผนการไปดวงจันทร์ของโซเวียตเป็นอีกหนึ่งในสาเหตุของความล้มเหลวของแผนไปดวงจันทร์ของโซเวียต

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คอนสแตนติน ซีออลคอฟสกี- โครงการอวกาศโซเวียต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Episode 47 of astrotalkuk.org date=2011-09-09  Contains recording from the unveiling of Yuri Gagarin Statue event in London on 14 July 2011, includes Natalya Koroleva speaking about her father.-  Sergei Pavlovich Korolev (1907–1966) Biography, with several historic photographs provided by Natalya Koroleva.-  "Korolev, Mastermind of the Soviet Space Program" Biography, with a few photographs, by James Harford, adapted, in part, from the author’s book.-  "Sergei Pavlovich Korolev" date=2007-01-01  Biography by Phil Delnon dated May 1998.-  "Sergey P. Korolev. The Great Engineer and Scientist". Biography at the official website of Korolev, Moscow Oblast-  Exclusive site on Sergei Korolev: The Soviet space pioneer.(needs Flash) -  The official website of the city administration Baikonur - Honorary citizens of Baikonur-  Soviet and Russian space programmes-  PBS Red Files-  Korolev — detailed biography at  Encyclopedia Astronautica-  Detailed biography at Centennial of Flight website-  Korolëv's slide rule date=2008-01-09  at the U.S. National Air and Space Museum. His German-made slide rule was a "magician's wand" to his colleagues.-  Photograph and description of monument to S. Korolev date=2012-02-07  at the Kiev Polytechnic Institute.-  Extensive collection of photographs and documents related to Korolev at the  RGANTD (РГАНТД) -  Family history
**  Korolev as a boy in Nizhyn, 1912.
**  Korolev as a student at KPI, 1924.
: (RGANTD is the Russian State Archive for Scientific and Technical Documentation.)
1966
หมวดหมู่:วิศวกรชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:การสำรวจอวกาศ
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นฌือตอมือร์
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม

ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม (The Cave of Silken Web) เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กล่าวถึงเรื่องราวส่วนหนึ่งของวรรณกรรมชิ้นเอกของ อู๋ เฉิงเอิน เรื่อง ไซอิ๋ว นำแสดงโดย อู๋ เฉิน, เฮลเลน หม่า, ฟาน เหอ, หวู เว่ย 

**เนื้อเรื่อง**
พระถังซัมจั๋ง และศิษย์ทั้งสาม ประกอบด้วย ซุน หงอคง, ตือโป๊ยก่าย และ ซัวเจ๋ง ยังคงเดินทางไปยังชมพูทวีปเพื่ออัญเชิญคัมภีร์พระไตรปิฎก กลับสู่เมืองถัง ครั้งหนึ่งหลงเข้าไปในอาณาจักรของเหล่าปีศาจแมงมุมสาวทั้งเจ็ด ซึ่งวางแผนจับตัว พระถังซัมจั๋งเพื่อจะได้เป็นอมตะโดยการกินเนื้อของเขาสดๆ และหลอกล่อให้ เห้งเจีย ไปอีกทางจนสามารถจับตัว พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด เห้งเจียและซัวเจ๋ง พยายามหาทางช่วยอาจารย์ของตนโดยให้ซัวเจ๋งไปขอยืมไฟโลกันต์จากเทพเจ้าในขณะที่เห้งเจียจะลอบเข้าไปในถ้ำปีศาจแมงมุม สุดท้ายเมื่อซัวเจ๋งได้ไฟโลกันต์มาแล้วกลับถูกปีศาจตะขาบ ชู้รักของปีศาจแมงมุมแดงที่ปลอมตัวเป็น เห้งเจีย หลอกเอาไปได้แต่เห้งเจีย ตัวจริงก็ตามไปเอาคืนมาได้อีกครั้งและใช้ไฟโลกันต์เผาถ้ำปีศาจแมงมุมรวมทั้งร่วมมือกับศิษย์น้องของตนสังหารปีศาจแมงมุมที่เหลือทั้งหมดกับปีศาจตะขาบได้ และสามารถช่วย พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด ทั้งหมดจึงออกเดินทางไปยังชมพูทวีปต่อไปอีกครั้ง

**นักแสดงนำ**
 อู่ เฉียน รับบท ปีศาแมงมุมคนที่สาม- หลิว เหลียงหัว รับบท ปีศาจแมงมุมคนโต- เหอ ฟ่าน รับบท พระถังซัมจั๋ง- เผิง เผิง รับบท ตือโป๊ยก่าย- โจว หลุงจาง รับบท ซุน หงอคง- เทียน ชุน รับบท ซัวเจ๋ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 IMDb entry-  Hong Kong Cinemagic entryfix-attempted=yes -  Film review with screenshots
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
พระเจ้าแสนเมือง

พระเจ้าแสนเมือง (စောအို, pron; 1284 – 1323) เป็นพระมหากษัตริย์มอญรัชกาลที่ 3 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1311 ถึง 1323 โดยพระองค์ได้ประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากอาณาจักรสุโขทัย
หลังจากที่พระบิดาคือสมิงมังละและพระมารดาคือนางอุ่นเรือน พระขนิษฐาในพระเจ้าฟ้ารั่ว ได้ก่อกบฏยึดราชบัลลังก์จากพระเจ้ารามประเดิด ก็ได้เชิญพระองค์ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุได้ 27 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
ตลอด 12 ปีในรัชสมัยของพระองค์ อาณาจักรหงสาวดีมีแต่ความสงบสุขและพระองค์ยังได้ตัดความสัมพันธ์และประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการจากสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/1318 กระทั่งสามารถบุกเข้ายึดลำพูนและตะนาวศรี ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของสุโขทัยเมื่อ ค.ศ. 1321 
พระเจ้าแสนเมืองเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อในกันยายน ค.ศ. 1323 ขณะพระชนมายุได้เพียง 39 พรรษา เจ้าชีพระราชอนุชาของพระเจ้าแสนเมืองได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้ารามมะไตย เนื่องจากพระราชโอรสของพระเจ้าแสนเมืองยังเยาว์อยู่

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 24-25-  หน้า = 48-49
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู

พระนางธรรมเทวี (ဓမ္မဒေဝီ, pron; Dhammadevī) หนึ่งในสามอัครมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์ตองอู และพระเชษฐภคินีในพระเจ้าบุเรงนอง พระนางมีพระนามประสูติว่า Khin Hpone Soe (ခင်ဘုန်းစိုး, ) ผู้เป็นธิดาของเมงเยสีหตู พระอาจารย์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้รวมถึงเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ พระเจ้าบุเรงนอง เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ และพระองค์ทรงเลี้ยงดูพระนางเป็นหนึ่งในสองอัครมเหสี กล่าวกันว่าพระราชินีผู้มีพระชนมายุแก่กว่าพระมหากษัตริย์อย่างน้องพรรษาเดียว ทรงเป็นพระมเหสีองค์โปรดจนกระทั่ง ค.ศ. 1545 ที่พระองค์ทรงให้พระนางเข่มะนอเป็นอัครมเหสีร่วม
พระนางทรงใช้ชีวิตที่ตองอู และยังคงมีพระชนม์ชีพใน ค.ศ. 1577 พระนางทรงเข้าร่วมพิธีชักร่มของเจดีย์ Maha Wizaya โดยพระเจ้าบุเรงนองที่พะโค ซึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1577 จากนั้นพระอนุชา/เชษฐาจึงอุทิศพระนางในพิธีเฉพาะ

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=Burmese | volume=1–3-  edition=2006, 2nd printing
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี

หงสาวดี
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
สตูดิโอถ่ายภาพ

สตูดิโอถ่ายภาพ
สตูดิโอถ่ายภาพ (photographic studio) คือ สถานที่ทำงานสำหรับถ่าย พัฒนา พิมพ์ หรือทำซ้ำ ภาพถ่าย นอกจากนั้นอาจมีการฝึกฝนการถ่ายภาพและการแสดงภาพถ่ายในสตูดิโอถ่ายภาพด้วย สตูดิโออาจมีห้องมืด ห้องเก็บของ สตูดิโอที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพ จัดแสดง หรือพื้นที่สำหรับงานที่เกี่ยวข้อง สตูดิโอถ่ายภาพมักเป็นธุรกิจที่เป็นของช่างภาพเอง เป็นไปได้ว่า อาจจะมีผู้ช่วยหรือนักเรียน สตูดิโออาจมีขายภาพของเจ้าของสตูดิโอหรือช่างภาพอื่น
ในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 20 ธุรกิจของสตูดิโอถ่ายภาพมีเพิ่มมากขึ้น จนเรียกว่า เอเจนซีภาพ (photographic agency) จนทำให้คำว่า สตูดิโอถ่ายภาพ ใช้กับความหมาย ว่าเป็นสถานที่ทำงานแทบทั้งนั้น

**อ้างอิง**
 Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (organizations)". Accessed 31 January 2008.- Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (work spaces)". Accessed 31 January 2008.
หมวดหมู่:อุปกรณ์การถ่ายภาพ
หมวดหมู่:สตูดิโอ
ฟาโรห์นิเนทเจอร์

นิเนทเจอร์ (หรือเรียกว่า บาเนทเจอร์) เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ ไม่ทราบระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์ แต่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้บันทึกว่ารัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์ไม่น่าจะกินระยะเวลาเป็นไปได้ถึง 96 ปี และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์ได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์นิเนทเจอร์นั้นยาวนานถึง 47 ปี นักไอยคุปต์ตั้งข้อสงสัยว่าข้อมูลทั้งสองชิ้นว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง โดยทั่วไปนักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุว่าฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 43 ปีหรือ 45 ปี จากการประมาณดังกล่าวนั้นขึ้นอยู่กับการตีความใหม่ของจารึกศิลาปาแลร์โมที่เป็นที่รู้จักกันดี ซึ่งบันทึกในช่วงในปี 7–21 แห่งการครองราชย์, ส่วนจารึกศิลาไคโรได้บันทึกในปี 36–44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ตามนักวิชาการหลายคน ฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงปกครองอียิปต์ ตั้งแต่เมื่อประมาณ 2850 จนถึง 2760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้นตั้งแต่เมื่อประมาณ 2760 จนถึง 2715 ปีก่อนคริสตกาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ

ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ VLAP สนามบินนี้เป็นสนามบินที่ตั้งอยู่ที่เมืองไชยเชษฐา แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ทำการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลังจากที่เปิดมีสายการบินเวียงจันทร์ไปปากเซทุกๆ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก็ต้องยกเลิกเที่ยวบินเนื่องจากมีผู้โดยสารต่ำ สนามบินอยู่ที่แขวงอัตตะปือซึ่งเป็นเขตชายแดนเวียดนามและมีการค้าระหว่างประเทศมากขึ้น แต่ก็ยังมีผู้โดยสารต่ำเหมือนเดิม

**โครงสร้าง**
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือมีรันเวย์ยาว 1,850 เมตร กว้าง 30 เมตร (6,070 ฟุต × 98 ฟุต)  อาคารผู้โดยสารขนาด 4,300 ตารางเมตร (46,000 ตารางฟุต) สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อวัน

**การเดินทาง**
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือยู่ที่เส้นทาง 18บี ในเมืองไชยเชษฐาประมาณ 28 กิโลเมตรจากแขวงอัตตะปือ

**อ้างอิง**
อัตตะปือ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแขวงอัตตะปือ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/คิม จ็อง-อิล

=== คิม จ็อง-อิล**
คิม จ็อง-อิล ถูกเสนอเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2560
 เสนอชื่อโดย บุญพฤทธิ์ ทวนทัย (cn:Dr.Man) (พูดคุย)
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# เนื้อหาหลายส่วนขาดอ้างอิง --Sry85 (พูดคุย) 12:15, 17 พฤศจิกายน 2560 (ICT)
# บทความเหมือนเขียนไม่เสร็จ มีแต่หัวข้อ --Sry85 (พูดคุย) 12:15, 17 พฤศจิกายน 2560 (ICT)
หมิงรุ่ย

หมิงรุ่ย (c=明瑞, မင်းယွီ) เป็นทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของราชวงค์ชิงในยุคนั้น ตลอดเวลาที่เขาทำสงคราม เขามักจะมองหาจุดอ่อนในกองทัพของศัตรูก่อนเสมอ เมื่อเจอแล้วก็จะทำการโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง ทำให้ตลอดเวลาที่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารนั้น แทบไม่เคยพ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย ไม่ว่าจะมองโกลหรือพวกอุยเกอร์ในซินเจียง หมิงรุ่ยนับได้ว่าเป็นขุนศึกคู่พระทัยคนหนึ่งของจักรพรรดิเฉียนหลง ซึ่งพระองค์โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง ทั้งเรื่องความสามารถและอายุที่ยังไม่มากนัก นับได้ว่าเป็นตัวเต็งเสาหลักอีกคนหนึ่งของราชวงค์ชิง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญก็มาถึงเมื่อครั้งจักรพรรดิเฉียนหลงตัดสินใจ ทำสงครามกับพระเจ้ามังระ ซึ่งก็พ่ายแพ้ถึงสองครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจส่งหมิงรุ่ย ขุนพลเอกของราชวงค์ชิงลงมาเพื่อหวังจะปราบปรามอาณาจักรทางใต้ให้ราบคาบ โดยได้ส่งกองทหารที่ดีที่สุดของราชวงค์ชิงในยุคนั้นอย่างกองทัพแปดกองธง 50,000 นาย ลงมาทำศึก แต่การณ์ก็ไม่ได้เป็นดังนั้นเมื่อหมิงรุ่ยต้องมาพบกับ นักการทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของพม่าอย่างอะแซหวุ่นกี้

**การศึกกับอะแซหวุ่นกี้**
หมิงรุ่ยได้ทำการแบ่งทหารออกเป็นสองส่วน - ทัพแรกมีกำลังพล 20000 นายบุกเข้าโจมตีเมืองกองตนซึ่งมีทหารรักษาเมือง 7,000 นาย มีบาลามินดินเป็นแม่ทัพ เพื่อไม่ให้พม่านำทัพกลับมาตลบหลังกองทัพหลักของหมิงรุ่ย เมื่อพิชิตได้แล้วให้มาบรรจบกันที่กรุงอังวะคอยเป็นกำลังเสริม- ส่วนทัพหลักของหมิงรุ่ย 30000 นาย ยกมาเผชิญหน้ากับอะแซหวุ่นกี้ซึ่งคุมทหาร 20,000 นาย การรบเป็นไปอย่างรุนแรงทั้ง 2 ฝ่ายต่างใช้กลยุทธ์รบพุ่งใส่กัน สุดท้ายหมิงรุ่ยสามารถขับไล่อะแซหวุ่นกี้จนถอยร่นออกไปได้ จากนั้นหมิงรุ่ยจึงค่อยๆพิชิตไปทีละเมืองอย่างรอบคอบเพื่อรักษาเส้นทางเสบียงและเส้นทางกองหนุนเอาไว้ โดยตลอดทางหมิงรุ่ยไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลยจนลึกเข้ามาถึงชานเมืองอังวะห่างออกไปไม่ถึง 50 กิโลเมตร ในขณะนั้นพระเจ้ามังระ ยกกองทัพออกไปรับศึกด้วยพระองค์เอง  แต่ยังไม่ทันได้รบพุ่งถึงขั้นแตกหักข่าวก็แจ้งมาถึงหมิงรุ่ยว่า อะแซหวุ่นกี้ได้นำทัพที่ซุ่มเอาไว้ย้อนกลับไปตีเมืองต่างๆคืนได้หมดแล้วและกำลังใกล้บุกมาถึงที่นี่แล้ว ส่วนกองทัพอีกเส้นหนึ่งก็พ่ายแพ้ไม่สามารถตีเมืองกองตนได้และถอนกำลังกลับต้าชิงไปแล้ว - ในตอนนี้ทัพรองแตกพ่าย ทัพหนุนถูกทำลาย เส้นทางเสบียงถูกตัดขาด หมิงรุ่ยรู้ถึงจุดจบของศึกครั้งนี้ทันที แต่เขาก็เลือกที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะนักรบ ดีกว่าถูกจับในฐานะเชลย รวมถึงกองทัพแปดกองธงที่พร้อมจะติดตามเขา หมิงรุ่ยตัดสินใจทำศึกสุดท้ายแต่แล้วกองทัพของพระเจ้ามังระและอะแซหวุ่นกี้ ก็สามารถพิชิตกองทัพของหมิงรุ่ยลงได้ในยุทธการณ์เมเมียว โดยหมิงรุ่ยได้สั่งให้ทหารที่เหลือไม่ถึง 1000 คนยอมแพ้ ส่วนตัวเองเลือกจะผูกคอตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ เป็นการจบสงครามจีน-พม่าครั้งที่ 3 ลงอย่างสิ้นเชิง
หมิงรุ่ยยังมีศักดิ์เป็นพระญาติกับเสี้ยวเสียนฮองเฮา และเป็นหลานของฟู่เหิงองค์มนตรีแห่งจักรพรรดิเฉียนหลงอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 สิบการทัพใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ
หมวดหมู่:นักการเมืองราชวงศ์ชิง
ปืนกล ต.สุรัตน์

ปืนกล ต.สุรัตน์ (ชื่อเล่น: ซีเกมส์; 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของผลงานแชมป์ประจำปีจังหวัดระยอง

**ประวัติ**
ปืนกล ต.สุรัตน์ มีชื่อจริงคือ วีระพงษ์ อุ่นละมัย เป็นบุคคลภูมิลำเนาจากอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง มีชื่อในการแข่งมวยไทยครั้งแรกคือปืนกล ไมตรีจิต โดยได้รับค่าตัวครั้งแรกที่ 300 บาท
ปืนกลเคยปะทะกับนักมวยไทยระดับแถวหน้าของประเทศมาแล้วหลายราย ไม่ว่าจะเป็นอองรี ซินบีมวยไทย, เพชรลำสินธุ์ เกียรติพลทิพย์ และเด็ดขาด ป.พงษ์สว่าง จากนั้นเขาเว้นช่วงการแข่งในกรุงเทพมหานครระยะหนึ่ง โดยยังคงเข้าแข่งขันที่ภาคตะวันออกในขณะนั้น
ซึ่งในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2558 เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนประจัญบาน วิสูตรเจริญยนต์ ที่พัทยา จังหวัดชลบุรี
กระทั่งช่วงปลาย พ.ศ. 2558 เขาได้กลับมาแข่งขันที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกยอดปาดังห์ เกียรติบรรจง ในยกที่ 2 จากนั้น เขาก็เป็นฝ่ายชนะน็อกเพชรเทวดา บี.เอส.เจ.สูงเนิน ในยกที่ 5 ตลอดจนมีผลงานชนะคะแนน ทั้งเพชรเมืองชล ภ.สวนทอง (2 ไฟต์ติดต่อกัน), สุริยันต์เล็ก อบต.กำพี้, ร้อยเชิง สิงห์มาวิน, ประจัญบาน ส.จ.วิชิตแปดริ้ว, พิชิตชัย พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม (2 ไฟต์ติดต่อกัน), กิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง และกุมารดอย ส.จิตรภักดี
ส่วนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ปืนกลได้ปะทะกับคู่ปรับเก่าอย่างกิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง ในรายการศึกวันทรงชัย ที่สนามมวยราชดำเนิน จากการแข่งขันครั้งนี้ ปืนกลเป็นฝ่ายชนะน็อกในยกที่ 4 โดยสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ซูเปอร์ฟลายเวทของสนามมวยราชดำเนิน พร้อมกับคว้าแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของรายการศึกยอดมวยไทยรัฐ

**ชีวิตส่วนตัว**
ด้านชีวิตส่วนตัว ปืนกล มีบิดาชื่อ สมพิศ อุ่นละมัย และมารดาชื่อ สุพรรณี อุ่นละมัย

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 115 ปอนด์ ของสนามมวยราชดำเนิน- นักมวยยอดเยี่ยมแห่งปี 2559 ของสนามมวยราชดำเนิน- 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 : รางวัลมวยไทยอาชีพดีเด่นชาย งานเชิดชูเกียรติ วันมวยไทยแห่งชาติ ครั้งที่ 5 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก- 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 : นักกีฬามวยไทยอาชีพดีเด่น วันกีฬาแห่งชาติ ประจำปี 2559 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก

**สถิติการแข่งขัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Peankon: The Machine Gun Yodmuayfix-attempted=yes . Fightland - Vice. en.-  สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ ปืนกล ต.สุรัตน์. ผลมวย-มวยไทย.com.
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบ้านฉาง
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดระยอง
คาเฟ่ อเมซอน

คาเฟ่ อเมซอน (Café Amazon) เป็นกิจการร้านกาแฟของบริษัท ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก จำกัด (มหาชน) ในกลุ่ม ปตท. ถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 

**ประวัติ**
คาเฟ่ อเมซอน ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดของอดีตผู้บริหารคือ อภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร ในช่วงนั้นปั๊มน้ำมันของ ปตท. ยังไม่มีธุรกิจเสริม มีเพียงเซเว่น อีเลฟเว่น เพียงบางสาขา เริ่มแรกที่เปิดขายได้เพียง 20 แก้วต่อวัน จนกระทั่งเมื่อเปิดร้านได้ 300 สาขา จึงหันมาเปิดร้านคาเฟ่ อเมซอน ภายนอกปั๊มน้ำมัน 
พ.ศ. 2555 ได้เปิดสาขาในรูปแบบแฟรนไชส์และเปิดสาขาต่างประเทศแห่งแรกที่ลาว
จากข้อมูล  ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เฉพาะในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว คาเฟ่ อเมซอนมีสาขา 3,802 แห่ง นอกจากนี้ยังมีสาขาในอีก 10 ประเทศ โดย 7 ประเทศ ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่เหลืออีก 3 ประเทศ คือ จีน ญี่ปุ่น และโอมาน นับเป็นแบรนด์ร้านกาแฟที่มีจำนวนสาขามากที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอันดับ 6 ของโลก

**ธุรกิจ**
ชาวต่างชาติเพศชายที่กำลังกินกาแฟในคาเฟ่ อเมซอน

**แฟรนไชส์**
สาขาส่วนใหญ่ของคาเฟ่ อเมซอน อยู่ในรูปแบบของแฟรนไชส์ สาขาที่ ปตท.บริหารเองมีประมาณ 100 สาขา (ข้อมูล พ.ศ. 2559) ส่วนแฟรนไชส์มี 2 รูปแบบ คือเป็นร้านแฟรนไชส์ที่เจ้าของปั๊มน้ำมันเป็นผู้ดำเนินการเอง อีกแบบหากเป็นนอกปั๊มน้ำมันก็ให้บุคคลทั่วไปมาซื้อแฟรนไชส์ได้

**การผลิต**
คาเฟ่ อเมซอนเลือกแหล่งปลูกเมล็ดกาแฟอะราบิกาและโรบัสตาทางภาคเหนือของไทย โดยร่วมมือกับเกษตรกรชาวเขาทั้งในโครงการหลวง สหกรณ์การเกษตร และวิสาหกิจชุมชนหลายแห่ง คาเฟ่ อเมซอนมีโรงคั่วกาแฟเป็นของตนเอง มีกำลังการผลิต 2,700 ตันต่อปี โรงคั่วตั้งอยู่ที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

**ธุรกิจค้าปลีก**
นอกจากมีร้านกาแฟแล้ว ยังมีธุรกิจค้าปลีก บริษัทได้เปิดให้บริการศูนย์ธุรกิจค้าปลีกโออาร์ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่ 200 ไร่ แบ่งเป็น ศูนย์กระจายสินค้า (ดีซี) โรงคั่วกาแฟที่มีเครื่องคั่ว 2 ตัว มาจากอิตาลีและเยอรมนี กำลังการผลิต 15 ตันต่อวัน โรงผงผสม กำลังผลิตทั้งผลโกโก้ ผงชาเขียว ครีมเทียม และน้ำตาลอยู่ที่ 1.2 หมื่นตันต่อปี และโรงงานเบเกอรี่ผลิตขนมออกขายตามสาขา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ธุรกิจกาแฟ
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศลาว
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศซาอุดีอาระเบีย
คาเฟ่ อเมซอน
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์

ภัทร์นิธิ ศรันย์วัฒนกุล ชื่อเดิม พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์  ชื่อเล่น พลัสเตอร์ เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดง นายแบบชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ  My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน รับบท คอปเปอร์ U-Prince Series ตอน ธีสิส รับบท หล่อเทพ และLovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์ รับบท แชง เป็นต้น

**ประวัติ**
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์ เกิดและเติบโตที่จังหวัดขอนแก่นจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม และโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ระดับปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

**ผลงาน**

**พิธีกร**

**ภาพยนตร์**

**ละครและภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 plustor- plustor
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ