Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ยุทธการไซ่ง่อน (พ.ศ. 2511)

ยุทธการไซ่ง่อนครั้งที่หนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของการรุกตรุษญวน ระหว่างสงครามเวียดนาม ยุทธการนี้เป็นการโจมตีจากหลายด้านของกองกำลังคอมมิวนิสต์ ซึ่งรวมไปถึงกองทัพเวียดนามเหนือและเวียดกง เพื่อโจมตีกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้

**ภูมิหลัง**
ในปี พ.ศ. 2511 ฝ่ายคอมมิวนิสต์เริ่มการรุกตรุษญวน ด้วยการโจมตีเวียดนามใต้จากทุกทาง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วผู้ดำเนินการหลักคือกองโจรเวียดกงที่แทรกซึมเข้ามา
ไซง่อนเป็นเป้าหมายหลักของการรุก แต่การยึดกรุงโดยใช้กำลังทหารนั้นยังเป็นไปไม่ได้และไม่ใช่จุดประสงค์ของการรุกอยู่แล้ว ฝ่ายคอมมิวนิสต์มีเป้าหมายอยู่ด้วยกันหกเป้าหมายภายในเมืองหลวง โดยมอบหมายให้กองพันเวียดกงทำการโจมตีและยึดมา เป้าหมายประกอบไปด้วยกองบัญชาการกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN), ทำเนียบอิสรภาพ (ทำเนียบประธานาธิบดีแห่งเวียดนามใต้), สถานทูตสหรัฐฯ ประจำกรุงไซ่ง่อน และฐานทัพอากาศเติ่นเซินเญิ้ต

**การรบ**
กองทัพเวียดนามเหนือ (NVA) และเวียดกงปล่อยทหาร 35 กองพันเข้าโจมตีกรุงไซ่ง่อนจากทุกด้าน ในขณะที่กองพันทหารช่างและกองกำลังท้องถิ่นทำหน้าที่โจมตีทำเนียบประธานาธิบดี, สถานีวิทยุแห่งชาติ, สถานทูตสหรัฐฯ และเป้าหมายสำคัญอื่นๆ
กองพลเวียดกงที่ห้าเข้าโจมตีฐานทัพทหารลองบินห์และเบียนฮัว กองพลเวียดนามเหนือที่เจ็ดเข้าโจมตีกองพลทหารราบที่หนึ่งของสหรัฐฯ และกองพลเวียดนามใต้ที่ห้าที่ไลแค กองพลเวียดกงที่เก้าโจมตีกองพลทหารราบที่ 25 ของสหรัฐฯ ที่ขูจี

**ผลที่ตามมา**
ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ กองบัญชาการฝ่ายคอมมิวนิสต์ตระหนักดีว่าเป้าหมายทางทหารของตนไม่สำเร็จลุล่วงแม้แต่เป้าหมายเดียว พวกเขาจึงสั่งหยุดโจมตีฐานที่มั่นทุกแห่ง แต่การสู้รบยังมีอยู่ประปรายจนวันที่ 8 มีนาคม บางส่วนของเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการสู้รบ โดยเฉพาะจากการโจมตีด้วยปืนใหญ่และการโจมตีทางอากาศของสหรัฐฯ เขตโชลองที่มีชาวจีนอาศัยอยู่มากได้รับความเสียหายเป็นพิเศษ เมื่อพลเรือนเป็นร้อยคนถูกสังหารจากการโจมตีตอบโต้ของฝ่ายอเมริกัน
การโจมตีไซ่ง่อนถูกถือว่าเป็นการรุกตรุษญวนที่ย่อขนาดลงมา เนื่องจากมียอดผู้เสียชีวิตสูงและฝ่ายคอมมิวนิสต์รุกเข้าโจมตีจากทุกทิศทาง นอกจากนี้ฐานทัพอเมริกันยังถูกโจมตีโดยตรงทั้งที่เบียนฮัว, ลองบินห์และเติ่นเซินเญิ้ต อาวุธหลักที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ใช้ในการโจมตีคือจรวดโซเวียตขนาด 122 มม. ที่มีระยะยิงประมาณ 11,000 เมตร
กองกำลังคอมมิวนิสต์สามารถยึดท่าอากาศยานเติ่นเซินเญิ้ตมาได้บางส่วน และทำการปิดสนามบินเป็นระยะเวลาหนึ่งในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ทำให้ทหารอเมริกันที่กำลังเดินมาทางเครื่องบิน ต้องลงจอดล่าช้าไปอย่างน้อยสองวัน เครื่องบินเหล่านั้นต้องรออยู่ที่โอคแลนด์, ฮาวาย, เกาะเวกและเกาะกวม 
ฐานที่มั่นทหารที่เบียนฮัวเป็นสถานที่ถ่ายเททหารอเมริกันไปยังส่วนต่างๆ ของประเทศ รวมไปถึงการส่งกำลังเข้าและออกนอกประเทศ เมื่อฐานที่มั่นถูกโจมตีด้วยจรวด ทหารสหรัฐฯ ที่เพิ่งเดินทางเข้ามาในประเทศเป็นเที่ยวแรกได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก อาคาร 2-3 หลังได้รับความเสียหายโดยตรงจากจรวด

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn= 0-275-98452-4- Ronald H. Spector (1993). After Tet. Free Press. 0-02-930380-X- CBS news coverage (1968)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Saigon Target Zero: RVN Documentary on Battle of Saigon (1968)
หมวดหมู่:ความขัดแย้งใน พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:ประวัติของนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:ไซ่ง่อน
หมู่เกาะฆวนเฟร์นันเดซ

หมู่เกาะฆวนเฟร์นันเดซ (Archipiélago Juan Fernández; Juan Fernández Islands) เป็นหมู่เกาะร้างของประเทศชิลี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและตกปลาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 600 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 เกาะสำคัญคือ เกาะโรบินสันครูโซ เกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์ก และเกาะซานตากลารา เกาะเหล่านั้นเป็นที่รู้จักจากการที่อะเลกซานเดอร์ เซลเคิร์ก ได้ติดอยู่บนเกาะนี้นาน 4 ปี และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่บทประพันธ์เรื่อง โรบินสัน ครูโซ เกาะมีพื้นที่ 181 ตร.กม. โดยเกาะโรบินสันครูโซรวมกับเกาะซานตากลารามีพื้นที่ 93 ตร.กม. และเกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์กมีพื้นที่ 33 ตร.กม. ด้านประชากรมีประชากร 633 คน (ทั้งหมดอยู่บนเกาะโรบินสันครูโซ) โดยมี 598 คน อาศัยอยู่ที่เมืองซานควนเบาติสตา บริเวณอ่าวคัมเบอร์แลนด์ ทางชายฝั่งทิศเหนือของเกาะ (ข้อมูลประชากร ปี ค.ศ. 2002)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศชิลี
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:สโมสรในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในอิงกลิชฟุตบอลลีก
สโมสร
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศในเอฟเอคัพ
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศในอีเอฟแอลคัพ
สะพานอกรยู

สะพานอกรยูยามค่ำคืน
สะพานอกรยู อก-รยู (ฮันกึล: 옥류교, ฮันจา: 玉流橋) หรือ สะพานองนยู อง-นยู เป็น 1 ใน 6 ของสะพานข้ามแม่น้ำแทดงในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เริ่มสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1958 เปิดใช้งานเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1960 อยู่ระหว่างสะพานรังกราและสะพานแทดง เชื่อมต่อระหว่าง เขตชุง และ เขตแทดงกัง สถานที่สำคัญใกล้เคียงได้แก่ อกรยูวัน ร้านอาหารที่มีชื่อเสียง กับ หอคอยชูเช จุดชมวิว

**โครงสร้าง**
สะพานอกรยู ก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีตอัดแรง ยาว 700 เมตร ยาว ช่วงละ 28.5 เมตร ถนนบนสะพานมีทั้งหมด 4 ช่องทางสำหรับรถยนต์

**อ้างอิง**
อกรยู
อกรยู
วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน

วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน (Seamoth, Dragonfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาเหล็กใน (Gasterosteiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pegasidae (/เพ-กา-ซิ-ดี/)
เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวเพียงไม่กี่เซนติเมตร มีลักษณะ คือ มีลำตัวเป็นเกราะแข็ง ครีบหางมีเกราะรูปวงแหวนต่อกัน เป็นข้อ ๆ ปากยื่นยาวออกไป ลำตัวแบนลง ครีบหูมีขนาดใหญ่แผ่ออกด้านข้างคล้ายปีกของผีเสื้อ ครีบท้องมีก้านแข็งหนึ่งคู่ ที่เหลือเป็นก้านครีบอ่อนที่พัฒนาไปคล้ายขาเดิน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
เป็นปลาที่หากินบนพื้นน้ำเป็นหลัก อาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ที่เป็นทรายหรือกรวดปนทราย ตามแนวหญ้าทะเล และบริเวณที่มีสาหร่ายขึ้นอยู่มาก โดยมักพรางตัวให้เข้ากับพื้นทรายและออกหากินในเวลากลางคืน

**การจำแนก**
พบทั้งหมด 5 ชนิด 2 สกุล ได้แก่
*สกุล Eurypegasus Bleeker, 1863
**Eurypegasus draconis (Linnaeus, 1766) 
**Eurypegasus papilio (Gilbert, 1905) 
*สกุล Pegasus Linnaeus, 1758
**Pegasus lancifer Kaup, 1861 
**Pegasus laternarius Cuvier, 1816 
**Pegasus volitans Linnaeus, 1758

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Pegasidae - Seamoths 
หมวดหมู่:อันดับปลาเหล็กใน
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน
ปลาผีเสื้อกลางคืน

ปลาผีเสื้อกลางคืน (Little dragonfish, Common dragonfish, Short dragonfish, Pegasus sea moth; Eurypegasus draconis) เป็นปลาทะเลปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน (Pegasidae)
เป็นปลาขนาดเล็กขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีผิวลำตัวด้านบนมีลายรูปคล้ายตาข่ายสีน้ำตาลอ่อน จนถึงสีน้ำตาลเข้ม มีปากยาวและหางสั้น มีข้อหาง 8-9 ข้อ หรืออาจมากกว่าแต่พบได้น้อยมาก
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นคู่บริเวณพื้นทะเลที่เป็นกรวดหิน หรือทรายปนโคลน โดยเฉพาะบริเวณแนวหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเล หาอาหารกินได้แก่  สัตว์ที่อาศัยอยู่บริเวณพื้นทะเลขนาดเล็ก เช่น หนอนทะเล เคลื่อนที่ช้า ๆ โดยใช้ก้านครีบท้องที่พัฒนาไปคล้ายขา
พบกระจายพันธุ์กว้างขวางในทะเลและน้ำกร่อยเขตร้อนและเขตอบอุ่น ตั้งแต่ แอฟริกาใต้, มาดากัสการ์, ทะเลแดง, อินโด-แปซิฟิก, ทะเลญี่ปุ่น, ไมโครนีเซีย และน่านน้ำไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาม้ามังกร
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน

หมวดหมู่:อันดับปลาเหล็กใน
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดลำปาง

== แหล่งข้อมูลอื่น**
ลำปาง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำปาง

ลำปาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดลำปาง
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดยโสธร

== แหล่งข้อมูลอื่น**
ยโสธร
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดยโสธร
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดยโสธร
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดเลย

== แหล่งข้อมูลอื่น**
เลย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดเลย
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดหนองบัวลำภู

== แหล่งข้อมูลอื่น**
หนองบัวลำภู
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดหนองบัวลำภู
พิธีศักดิ์สิทธิ์

ในศาสนาคริสต์ พิธีศักดิ์สิทธิ์ (Sacrament) คือ พิธีกรรมที่เชื่อว่าพระเยซูทรงกำหนดไว้ให้คริสต์ศาสนิกชนนำไปปฏิบัติเพื่อเป็นการระลึกถึงและนมัสการพระเป็นเจ้า และจะได้มีส่วนร่วมในแผนการแห่งความรอด ชาวโรมันคาทอลิกเรียกพิธีศักดิ์สิทธิ์ว่า "ศีลศักดิ์สิทธิ์" มีอยู่ 7 ศีล แต่ชาวโปรเตสแตนต์ถือว่าพระเยซูทรงกำหนดไว้เพียง 2 พิธี คือ พิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ 

**นิยามทั่วไป**
Concise Dictionary of Religion ของ Hexam ระบุว่า Sacrament คือ "พิธีกรรมที่พระเจ้าหรือเทพเจ้ามีส่วมร่วมกระทำ" แต่ในศาสนาคริสต์ คำนี้มีนัยะเฉพาะเจาะจงกว่านี้
"หนังสือคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก" นิยามศีลศักดิ์สิทธิ์ไว้ว่า "ศีลศักดิ์สิทธิ์เป็นเครื่องหมายทรงประสิทธิภาพของพระหรรษทาน ที่พระคริสตเจ้าทรงตั้งขึ้นและได้มอบแก่พระศาสนจักร ซึ่งโดยทางศีลศักดิ์สิทธิ์นี้ พระศาสนจักรก็ได้รับชีวิตพระ จารีตที่แลเห็นได้ ซึ่งเป็นส่วนประกอบของศีลศักดิ์สิทธิ์ แสดงและทำให้พระหรรษทานนั้นเป็นปัจจุบัน ศีลศักดิ์สิทธิ์ก่อให้เกิดผลในบรรดาผู้ซึ่งรับไว้โดยมีท่าทีที่เหมาะสม" ฝ่ายนิกายแองกลิคันระบุใน Book of Common Prayer ว่าพิธีศักดิ์สิทธิ์คือ "เครื่องหมายที่แสดงให้เห็นได้ถึงพระคุณฝ่ายจิตวิญญาณภายใน ซึ่งพระคริสต์ได้ทรงประทานแก่เราผู้ที่พระองค์ได้สถาปนาไว้เอง เพื่อเป็นวิธีการให้เราได้รับพระคุณนั้นและเป็นคำสัญญายืนยันพวกเรา"
นิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ สอนว่าศีลศักดิ์สิทธิ์มี 7 ประการ คริสตจักรโมันคาทอลิกถือว่าศีลศักดิ์สิทธิ์นั้นหมายรวมถึงพระคริสต์และคริสตจักรด้วย นิกายแองกลิคันสอนว่า "พิธีศักดิ์สิทธิ์ที่พระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้สถาปนาไว้ตามพระกิตติคุณคือพิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิท" และสอนว่า "อีกห้าพิธีกรรมที่มักเรียกกันว่าพิธีศักดิ์สิทธิ์ อันได้แก่ พิธียืนยันความเชื่อ พิธีสารภาพบาป พิธีสถาปนา พิธีสมรส และพิธีเจิมครั้งสุดท้ายนั้น ไม่ต้องนับว่าเป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งพระกิตติคุณ"

**นิกายโรมันคาทอลิก**
ศีลศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการรับรองจากศาสนจักรคาทอลิกมีอยู่ 7 ศีล ดังต่อไปนี้คือ
# ศีลล้างบาป (Baptism) เป็นการล้างบาปกำเนิดและบาปทุกอย่างที่ติดตัวมาก่อนหน้านั้น เพื่อให้กลับไปเป็นบุตรของพระเจ้าและเป็นสมาชิกของคริสตจักร มีสิทธิและหน้าที่อย่างคริสตชนทุกประการ
# ศีลมหาสนิท (Eucharist) เป็นการแสดงความเป็นหนึ่งเดียวกันของเหล่าคริสตชนและความสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้าผ่านการระลึกถึงการสิ้นพระชนม์และการคืนพระชนม์ของพระเยซู 
# ศีลอภัยบาป (Penance) เป็นการสารภาพความผิดและชดใช้โทษบาป เพื่อให้ตนได้กลับไปคืนดีกับพระเจ้าและคริสตจักร
# ศีลกำลัง (Confirmation) เป็นการเสริมสร้างการเติบโตฝ่ายจิตวิญญาณ ทำให้ได้รับพระพรเจ็ดประการของพระจิต และพร้อมที่จะอุทิศตนรับใช้คริสตจักร
# ศีลสมรส (Matrimony) เป็นการแสดงตนต่อพระเจ้าและคริสตจักรว่าทั้งสองจะใช้ชีวิตร่วมกันเป็นสามีภรรยาอย่างซื่อสัตย์
# ศีลเจิมคนไข้ (Anointing of the Sick) เป็นการช่วยให้ผู้ป่วยได้รับความรอด
# ศีลอนุกรม (Holy Orders) เป็นการบวชในคริสตจักรเพื่ออุทิศตนเป็นผู้รับใช้พระเจ้า ด้วยการอภิบาลปกครอง ทำให้ศักดิ์สิทธิ์ และอบรมสั่งสอนชุมชนคริสตชน

**อ้างอิง ==
พีรกร โพธิ์ประเสริฐ

พีรกร โพธิ์ประเสริฐ (ชื่อเดิม : ชวนภ โพธิ์ประเสริฐ) กัสเบล 
อดีตนักแสดงสังกัด สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ปัจจุบัน พีรกร โพธิ์ประเสริฐ หมดสัญญากับทางช่อง 7 แล้วหลังจากนั้นเซ็นสัญญากับทางช่อง 8 ปัจจุบันได้ออกจากวงการไปอยู่กับสามีชาวอิตาลี ซึ่งเข้าพิธีแต่งงานไปเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ.2565 ที่นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา

**การศึกษา== - ระดับประถมศึกษา โรงเรียนแย้มวิทยาการ- ระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี- ระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ในฐานะนักแสดง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 
2553 
ตะวันยอแสง 
นพดล (เอี้ยง) 
วัยป่วนก๊วนล่าฝัน 
ด้วง 
2554 
เหนือมนุษย์  
ลูกกบ 
เสน่ห์บางกอก 
ชิด 
วิวาห์...ฮาเฮ  
กึ๋น 
2556 
ปิ่นรัก 
เจ้ายง
คุณชายเลี้ยงหมู คุณหนูเลี้ยงแกะ 
ผจญ
ยมบาลเจ้าขา  ตอน...ความทรงจำของชายชรา   
โชติ (รับเชิญ)
2557 
วัยมันพันธุ์อสูร  
เข้ม (รับเชิญ)
ลูกผู้ชายพันธุ์ดี 
วัลลภ 
2558 
นางชฎา 
เอทีเอ็ม
2559 
ไฟรักเกมร้อน 
กุ้ง กรกฎ 
โนราห์ 
สมภพ
บัลลังก์หงส์ 
พิทักษ์พงศ์ ลีลาวัฒนชัย (อาซื่อ) 
ยมบาลเจ้าขา ปี 2 
ไมค์ (รับเชิญ)
2561 
ดอกหญ้าในพายุ 
พันเลิศ 
พยัคฆา 
หมอแทนคุณ 
ซิ่นลายหงส์ 
เจ้าศรีธารา

**ละครสั้น ชุด ฟ้ามีตา**
 2553 ตอน ใจดวงร้าว- 2553 ตอน กิมตุ้ย รับบท กิมตุ้ย- 2557 ตอน สุภาพสตรี

**พิธีกร**
 แซทโซน โซนมันวันเสาร์ ช่อง 7

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง เธอคือความหมายของความคิดถึง -  เปาวลี พรพิมล (2556)- เพลง ใกล้ไป ของ Friday- เพลง ความพยายามอยู่ที่ไหน ของ เล้าโลม- เพลง ละเลย ของ Infamous- เพลง เกลียดเพลงรัก ของ แพนเค้ก

**โฆษณา**
 ดีแทค- เลย์รสปลาหมึก- เซ็นทรัล 60 ปี- พิซซ่า- Nivea- พอนด์ส- เด็นทีน- กานิเยร์- Honda- Tropicana Twister- ขนมโปเต้

**รางวัล**
 14 คนสุดท้ายของ Dutchie Boy 2008- AIA Healthy Boy

**อ้างอิง**
 guzbel_peerakorn
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดตราด

== แหล่งข้อมูลอื่น**
ตราด
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตราด
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดตราด
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดนครนายก

== แหล่งข้อมูลอื่น**
นครนายก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดนครนายก
กล้วยอีเห็น

กล้วยอีเห็น (Uvaria dac Pierre ex Finet & Gagnep.) ชื่ออื่นๆ พีพวน (เลย อุดรธานี)  เป็นพืชที่พบได้เฉพาะภาคตะวันออกและภาคใต้ตามป่าดิบแล้งหรือตามริมห้วย เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีขนรูปดาวสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ใบเลี้ยงคู่ และเป็นพืชดอก

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
กล้วยอีเห็น มีลักษณะเด่นคือ เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีขนรูปดาวสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ใบเลี้ยงคู่ และเป็นพืชดอก ใบเกิดเดี่ยวๆ เรียงสลับ รูปรีหรือรูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 4-7.5 ซม. ยาว 8-16.5 ซม. ผิวใบมีขนปกคลุมเล็กน้อยโดยเฉพาะบริเวณเส้นใบ ดอกเกิดเดี่ยวๆ หรือออกเป็นกระจุกๆละ 2 ดอก ออกที่ปลายกิ่งหรือตรงข้ามใบ กลีบดอก 6 กลีบ สีขาวหรือสีเหลืองนวล รูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 0.8-1.5 ซม. ยาว 1.3-2.5 ซม. เรียงเป็น 2 วงๆ ละ 3 กลีบ วงนอกใหญ่กว่าวงในเล็กน้อย มีขนสั้นนุ่มปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางดอกบานประมาณ 2-4.5 ซม. ผลเป็นผลกลุ่ม ก้านช่อผลยาว 1-4.5 ซม. มีผลย่อย 7-5 ผล ผลย่อยรูปขอบขนานโค้องขึ้นยาว 4-7 ซม. ผิวผลขรุขระ ผลอ่อนสีเขียวเมื่อแก่สีเหลือง มี 7-8 เมล็ด ระยะเวลาออกดอกเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงมิถุนายน ผลแก่หลังจากดอกบานประมาณ 5 เดือน

**การกระจายพันธุ์**
กล้วยอีเห็น เป็นพืชที่พบได้เฉพาะภาคตะวันออกและภาคใต้ตามป่าดิบแล้งหรือตามริมห้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 อัจฉรา ตีระวัฒนานนท์ ,สราวุธ สังข์แก้ว ,กล้วยอีเห็น ,งามพรรณพฤกษา ,วารสาร อพวช.
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

== แหล่งข้อมูลอื่น**
ประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เบรชชา

เบรชชา (Brescia) เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นลอมบาร์เดีย ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่เชิงเขาแอลป์ มีประชากรราว 197,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นลอมบาร์เดีย รองจากเมืองหลวงของแคว้น เมืองมิลาน เมืองนี้เป็นเมืองโบราณของพวกเคลติก เป็นที่ตั้งของอาณานิคมโรมันเมื่อ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช และหลังจากการปกครองของโรมัน ถูกพวกกอททำลาย ต่อมาตกเป็นของแคว้นลอมบาร์ดีใน ค.ศ. 412 ได้รับอิสระระหว่าง ค.ศ. 936-1426 จนถูกชาวเวนิสเข้ายึดครองในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาฝรั่งเศสและออสเตรีย เข้ายึดครองตามลำดับ จนกระทั่งได้รวมเข้ากับอิตาลี ในปี ค.ศ. 1860
จิตรกรสมัยใหม่ที่สำคัญและสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเบรสชาคือ Francesco Filippini ผู้ก่อตั้งกระแสศิลปะของ "Filippinismo " ซึ่งถือว่าลัทธิอิมเพรสชั่นนิสม์ของอิตาลีตรงกันข้ามกับอิมเพรสชันนิสม์ของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
รักเธอไม่รู้ลืม

รักเธอไม่รู้ลืม (사 랑 비; Love Rain) เป็นละครเกาหลีที่กำกับโดย ยูน ซอกโฮ ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เคบีเอสเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2012 สำหรับในประเทศไทยได้ออกอากาศทางช่อง 7 สี เมื่อปี 2015 นำแสดงโดย จาง กึนซอก และ อิม ยุนอา แห่งวงเกิลส์เจเนอเรชัน

**เนื้อเรื่อง**
มันเป็นรักแรกพบเมื่อ ซอ อิน-ฮา (ชัง กึน-ซ็อก) และคิม ยุน-ฮี (อิม ยุน-อา) พบกันในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัยที่แสนจะขี้อายในยุค 70 ต้องใช้เวลากว่าทั้งคู่จะระบายความรู้สึกออกมาในที่สุด แต่สถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมก็ส่งพวกเขาไปสู่เส้นทางที่แตกต่างกัน ใน ค.ศ. 2012 อิน-ฮา (ช็อง จิน-ย็อง) ในวัยกลางคนกำลังมีชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความสุขกับ แพ็ก ฮเย-จ็อง ซึ่งเป็น 1 ในอดีตเพื่อนสนิทของยุน-ฮี เขาไม่เคยลืมรักครั้งแรกได้เลย และหลังจากหย่ากับฮเย-จ็อง เขาก็ได้พบกับยุน-ฮี (อี มี-ซุก) ซึ่งเป็นม่ายหลังจากผ่านไปหลายปี ทั้งสองคืนดีกันและตั้งหน้าตั้งตารอที่จะชดเชยเวลาที่เสียไป

**นักแสดง**
นักแสดงหลัก- จาง กึนซอก แสดงเป็น ซอ อึนฮา ในยุค 1970 และ ซอ จุน ในยุคปัจจุบัน (2012)- อิม ยุนอา แสดงเป็น คิม ยูนฮี ในยุค 1970 และ จอง ฮานา ในยุคปัจจุบัน (2012)- คิม ซิฮู แสดงเป็น ลี ดองวูค ในยุค 1970 และ ลี ซอนโฮ ในยุคปัจจุบัน (2012)
1970- ซน อึนซอ แสดงเป็น แบก ฮเย จอง เพื่อนของ ยูนฮี- ฮวาง โบรา แสดงเป็น นา อิน ซอก- ซอ อิน-กุก แสดงเป็น คิม ชางโม
2012- คิม ยอง ควาง แสดงเป็น ฮัน แทซอง- จอง จินยอง แสดงเป็น วัยกลางคนของซอ อึนฮา (พ่อของ ซอ จุน ในปี 2012)- ลี มิ ซอก แสดงเป็น วัยกลางคนของคิม ยูนฮี (แม่ของ ฮานา ในปี 2012)- โอ ซึง ยูน แสดงเป็น ซอซู- พาร์ค ซิ ยอง แสดงเป็น ลี มิโฮ- ลี ซางโฮ แสดงเป็น จางซู- ชิน จิโฮ แสดงเป็น อินซอง- ควอน อินฮา แสดงเป็น ลี ดงวูค ในปี 2012- ยู ฮเย ริ แสดงเป็น แบก ฮเย จอง ในปี 2012- Park Ji Il แสดงเป็น คิม ซางโม ในปี 2012

**เพลง**

**การเลือกนักแสดง**
จาง กึนซอก และอิม ยุนอา ถูกนำแสดงคู่กันเป็นครั้งแรกกับผู้กำกับ ยูน ซอก โฮ โดยระบุว่าทั้งสองเหมาะสมที่จะแสดงร่วมกันโดยที่จะถ่ายทอดตามแนวความคิดของเขาได้เป็นอย่างดี

**ความนิยม**
ซีรีส์ชุดนี้นับว่าได้รับความนิยม (เรตติง) ไม่สูงมากเมื่อเทียบกับซีรีส์ชุดอื่นที่ออกอากาศในเวลาเดียวกัน โดยในตอนแรกที่ออกอากาศก็แพ้ Fashion King ของเอสบีเอส ที่มี ควอน ยูริ หนึ่งในสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันแสดงด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส‎
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2555
สะพานรึงรา

สะพานรึงรา (mr= Rŭngnagyo ) หรือสำเนียงเกาหลีใต้ว่า สะพานนึงนา (mr= Nŭngnagyo ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแทดงแห่งหนึ่งในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ อยู่ระหว่างสะพานอกรยู กับสะพานช็องนยู เชื่อมต่อระหว่างเขตโมรันบงกับเขตแทดงกัง ตัวสะพานทอดผ่านยังข้ามผ่านเกาะรึงราที่อยู่กลางแม่น้ำอีกด้วย ความยาวทั้งหมด 1,070 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 ภาพของสะพานนี้ปรากฏในธนบัตร 500 วอน เมื่อ พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**
รึงรา
รึงรา
เกาะรึงรา

ไฟล์:Rungra bridge.jpg|right|300px|thumb|เกาะรึงราและสะพานรึงรา
รึงรา (ฮันกึล: 릉라도, ฮันจา: 綾羅島) เป็นเกาะแห่งหนึ่งในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ อยู่กลางแม่น้ำแทดง มีพื้นที่ 1.3 ตารางกิโลเมตร โดยมีสะพานชองกริวและสะพานรึงราข้ามผ่าน 

**สถานที่บนเกาะ**
 รังกรา เมย์ เดย์ สเตเดียม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พิกัดภูมิศาสตร์ - display=inline
หมวดหมู่:เกาะในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เกาะแม่น้ำ
หมวดหมู่:เปียงยาง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ
สถานีรถไฟเปียงยาง

สถานีเปียงยาง (평양역) เป็นสถานีรถไฟกลางของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ในย่านย็อกช็อน เขตชุง

**ข้อมูลหลัก**
สถานีแห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของสายพย็องบูและสายพย็องอึย ซึ่งถูกปรับเปลี่ยนมาจากสายคย็องบูและคย็องอึยที่เคยใช้มาก่อนการแบ่งแยกเกาหลีเพื่อรองรับการย้ายเมืองหลวงจากโซลมายังเปียงยาง สายพย็องอึย วิ่งจากเปียงยางไปยังชินอึยจู ส่วนสายพย็องบูในทางทฤษฎีแล้วจะวิ่งผ่านโซลและไปสิ้นสุดที่ปูซาน แต่ในทางปฏิบัติ สายนี้จะไปสิ้นสุดที่แคซ็องเท่านั้น สถานีแห่งนี้ยังให้บริการโดยสายพย็องนัม ซึ่งวิ่งจากเปียงยางไปยังนัมโพ และสายพย็องด็อกที่วิ่งจากเปียงยางไปยังคูจัง

**การเชื่อมต่อ**
สถานีเปียงยางเป็นสถานีหลักในเกาหลีเหนือและเชื่อมต่อกับเมืองส่วนใหญ่ของประเทศ ได้แก่ ช็องจู ชินอึยจู นัมโพ ซารีว็อน แคซ็อง ว็อนซัน ฮัมฮึงและราซ็อน นอกจากเส้นทางภายในประเทศแล้ว รถไฟระหว่างประเทศยังเชื่อมต่อเปียงยางกับปักกิ่งของจีนสัปดาห์ละสี่ครั้ง (ใช้เวลา 24 ชั่วโมง) และตานตงของจีน ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยาลู่ที่อยู่ติดกัน รถไฟเชื่อมต่อเปียงยางกับมอสโกด้วยเช่นกัน แต่เนื่องจากความล่าช้าเรื้อรังจึงไม่อนุญาตให้ชาวต่างชาติใช้ ปัจจุบันยังไม่มีรถไฟตามกำหนดเวลาไปยังโซล (ห่างออกไปประมาณ ) เนื่องจากการแบ่งแยกของทั้งสองเกาหลี
การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนท้องถิ่นสามารถทำได้ที่สถานีผ่านสถานีย็องกวังของรถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง (สายช็อลลีมา),โดยรถรางเปียงยางสาย 1 และรถไฟฟ้าล้อยางเปียงยางสาย 1, 2 และ 10 โดยที่สถานีเปียงยางเป็นสถานีปลายทางของทั้งสามสาย

**โครงสร้าง**
สถานีเดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1920 โดยจักรวรรดิญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นยึดครองเกาหลี รูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมคล้ายกับสถานีโซลเดิมที่สร้างขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน โดยที่ทั้งสองเมืองเคยเชื่อมโยงถึงกัน ในช่วงสงครามเกาหลี โครงสร้างเดิมถูกทำลายและต่อมาถูกสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมสังคมนิยม ปัจจุบันสถานีมีสามชั้นเหนือพื้นดินและมีชั้นใต้ดิน ชั้นพื้นดินมีเคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋วสำหรับพนักงานรัฐบาลโดยเฉพาะ ที่ชั้นหนึ่งมีห้องรับรอง ห้องน้ำ เคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋ว และทางเข้าสู่รถไฟ ที่ชั้นสองมีสำนักงานสำหรับพนักงาน และที่ชั้นสามเป็นสำนักงานของนายสถานี มีชานชาลาห้าแห่ง โดยชานชาลาหมายเลข 1 กว้างขวางที่สุด

**ระบบลำโพง**
ทุกวันตอน 06:00 น. เพลง "ท่านนายพลที่รัก ท่านอยู่ไหน?" จะถูกเปิดเล่นผ่านระบบลำโพงที่สถานี บางคนคิดว่าเพลงนี้อาจมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นเสียงปลุกตอนเช้าสำหรับผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่น

**แกลเลอรี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แนะนำสถานีรถไฟเปียงยาง ja
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในเปียงยาง
หมวดหมู่:การขนส่งในเปียงยาง
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในเกาหลีเหนือเปิดทำการในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศเกาหลีเหนือ

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:การขนส่งในประเทศเกาหลีเหนือ
ก
กัณฏิ

กัณฏิ (கண்டி) หรือ มหนุวระ (මහනුවර) หรือ แคนดี (Kandy) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในประเทศศรีลังกา และเป็นเมืองที่ตั้งของวัดพระเขี้ยวแก้ว นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงสุดท้ายของยุคกษัตริย์โบราณของศรีลังกา ตั้งอยู่ในท่ามกลางภูเขาในที่ราบสูงกัณฏิซึ่งครอบคลุมพื้นที่ปลูกพืชเขตร้อนโดยเฉพาะชา กัณฏิเป็นหนึ่งในเมืองที่มีจุดชมทิวทัศน์ที่ดีที่สุดในศรีลังกา เป็นทั้งเมืองการปกครองและศาสนา เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดกลางและอำเภอกัณฏิ เป็นเมืองมรดกโลกของยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 1988

**การปกครอง**
สภาเทศบาลกัณฏิ ปกครองเมืองกัณฏิ ก่อตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายของเขตเทศบาลเมือง ค.ศ. 1865 สถาปนาขึ้นเมื่อ 20 มีนาคม ค.ศ. 1866 ศาลากลางกัณฏิ ก่อตั้งขึ้นในสถานที่ปัจจุบันที่รู้จักกันในชื่อ ดูนูวิลเล วาลาวเว ในปี ค.ศ. 1870

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**
กัณฏิตั้งอยู่ภายในภูเขาและป่าหนาทึบของเกาะ เมืองที่ตั้งอยู่ในระหว่างเทือกเขาหลายลูก ทำให้เมืองอยู่ที่ระดับความสูง 500 เมตร จากระดับน้ำทะเล

**ภูมิอากาศ**

**ประชากร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กัณฏิ
หมวดหมู่:เมืองในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
เพียสิง จะเลินสิน

เพียสิง จะเลินสิน เกิดที่หลวงพระบางเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นผู้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องในพระราชวังหลวงพระบาง เป็นพระพี่เลี้ยงเจ้าสุวรรณภูมาและเจ้าสุวรรณวงศ์และได้ติดตามทั้งสองพระองค์ไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮานอย ขณะที่ไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัย นอกจากนั้นยังเป็นเจ้ากรมพิธีการประจำราชสำนัก เมื่อเพียสิงล้มป่วยลง เขาได้เขียนตำราอาหารลงในสมุดบันทึกไว้ 2 เล่ม หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2510 หลังจากเพียสิงถึงแก่กรรม ภรรยาของเพียสิงนำสมุดบันทึกดังกล่าวมาให้มกุฎราชกุมาร และต่อมาพระองค์ได้มอบสำเนาให้อแลน เดวิดสัน เอกอัครราชทูตอังกฤษประจำราชอาณาจักรลาวเมื่อ พ.ศ. 2517 ต่อมาเดวิดสันนำตำราอาหารไปแปลเป็นภาษาอังกฤษและกลายเป็นตำราอาหารลาวที่แพร่หลายฉบับหนึ่ง

**อ้างอิง**
 เพียสิง จะเลินสิน. ตำรับอาหารพระราชวังหลวงพระบาง แปลโดย จินดา จำเริญ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. ผีเสื้อลาว. 2553. หน้า 21-22
หมวดหมู่:นักเขียนชาวลาว
หมวดหมู่:บุคคลจากหลวงพระบาง
เนเวอร์เซย์ดาย!

เนเวอร์เซย์ดาย! ( Never Say Die!) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 8 ของวงเฮฟวีเมทัล อังกฤษ วงแบล็ก ซับบาธ วางขายในเดือน กันยายน 1978 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ได้ร่วมงานกับ ออซซี ออสบอร์น จนกระทั่งมีการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในช่วงเดือน พฤศจิกายน 2011

**รายชื่อเพลง**
ทุกเพลงแต่งโดยสมาชิกของวง แบล็ก ซับบาธ

**บุคลากร**

**วง**
Ozzy Osbourne – ร้อง
*Tony Iommi – กีตาร์ ,ร้องประสานเพลง "A Hard Road"
*Geezer Butler – เบส , ร้องประสานเพลง "A Hard Road"
*Bill Ward – กลอง ,ร้องเพลง "Swinging the Chain", ร้องประสานเพลง "A Hard Road"

**แขกรับเชิญ**
Don Airey – คีย์บอร์ด
*John Elstar – เมาส์ออร์แกน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของแบล็กแซ็บบาธ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2521
อธิการอาราม

อธิการอาราม (abbot) เป็นสมณศักดิ์สำหรับนักพรตที่เป็นอธิการของอาราม พบในหลายศาสนารวมทั้งศาสนาคริสต์ ถ้าเป็นนักพรตหญิงเรียกว่า อธิการิณีอาราม ส่วนอธิการอารามในศาสนาพุทธเรียกว่า "เจ้าอาวาส" หรือ "สมภาร"
ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า abbot ซึ่งมาจากภาษาแอราเมอิก ܐܒܐ/אבא (อับบา) แปลว่า คุณพ่อ

**ที่มา**
คำว่า abbot มีต้นกำเนิดมาจากอารามในอียิปต์และซีเรีย และต่อมาได้แพร่ไปทั่วดินแดนเมดิเตอร์เรเนียน จนนำไปใช้ในหลายภาษาว่าหมายถึง อธิการอาราม ในตอนแรกใช้เป็นคำนำหน้าชื่อของนักพรตโดยทั่วไป แต่ต่อมากฎหมายศาสนจักรให้ใช้เรียกเฉพาะบาทหลวงที่เป็นอธิการ คำว่า abbot ยังเคยใช้กับบาทหลวงในหลาย ๆ ตำแหน่ง เช่น ในราชสำนักของราชอาณาจักรแฟรงก์ มีตำแหน่ง Abbas palatinus (อธิการพระราชวัง) และ Abbas castrensis (อธิการค่าย) ซึ่งเป็นอนุศาสนาจารย์ประจำราชสำนักในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงและราชวงศ์การอแล็งเฌียง และกองทัพบกตามลำดับ ปัจจุบันมักใช้ในคณะนักบวชอารามิกในศาสนาคริสต์ตะวันตก ซึ่งมีสมาชิกเป็นบาทหลวงด้วย

**ลำดับชั้นของอธิการอาราม**
ในคณะนักพรตบางกลุ่ม อธิการอารามจะมีหลายลำดับชั้นตามอำนาจหน้าที่ที่มากน้อยต่างกัน ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการที่อารามบางแห่งมีสถานะเป็นอารามแม่ของอารามอื่น ๆ (ซึ่งนับเป็นอารามลูก) ในบางกรณีเป็นเพราะอารามอยู่ในสังกัดคณะนักบวชเดียวกัน ทำให้อธิการอารามที่ได้เป็นหัวหน้าคณะมีศักดิ์สูงกว่าอธิการอารามอื่น ๆ และบางคณะก็ถือว่าอารามหนึ่งเป็นอารามแม่ของอารามทั้งหมดที่สังกัดคณะนั้น- อธิการอารามซันตาเซลโมแห่งอาเวนตีโน กรุงโรม มีตำแหน่งเป็นประธานสมาพันธ์อธิการอาราม (abbot primate) ซึ่งถือเป็นอธิการอาวุโสของคณะเบเนดิกติน- ประธานาธิการอาราม (abbot president) คือประมุขของสหพันธ์อารามในคณะเบเนดิกตินหรือคณะซิสเตอร์เชียน- อัคราธิการอาราม (archabbot) เป็นประมุขของอารามบางแห่งที่ถือเป็นอารามแม่ของอารามอื่น ๆ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชีวิตอารามวาสี
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์ (ตอนเหนือ)

โบราณสถานที่มีรายชื่อในหน้านี้ตั้งอยู่ในพื้นที่สีม่วงอ่อนบนแผนที่

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บุรีรัมย์

หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดบุรีรัมย์
อาริษา วิลล์

อาริษา วิลล์ ลูกตาล เกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงลูกครี่งไทย-อเมริกา ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่งดัชชี่เกิร์ล จากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี ค.ศ. 2000 มีส่วนสูง 172 เซนติเมตร จบการศึกษาจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา

**ผลงาน**

**ผลงานละครโทรทัศน์**
 ผลงานละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3- ผลงานละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

**ละครสั้น**
 2556 ฟ้ามีตา ตอน...นางนกต่อ รับบท พิมพ์ 

**ภาพยนตร์**
 ปี 2547 ภาพยนตร์เรื่อง "คนเล่นของ" รับบท แนน

**ซิทคอม**

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง วิท'ลัย หลายใจ ของ วิด ไฮเปอร์- เพลง เก็บปากไว้กินข้าว ของ  แสน  นากา- เพลง ไม่ขอใครกิน ของ แอ๊ป ธิดาศิริ- เพลง เขียนไว้บนหน้าผาก ของ ไอ..น้ำ

**อื่น ๆ**
 เดินแบบ- ถ่ายแบบแฟชั่น- ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ- เข้าร่วมการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิลด์ 2000

**รางวัล**
 รองชนะเลิศอันดับหนึ่งดัชชี่เกิลด์ ปี 2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 louk_tan
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
เปตะห์ติกวา

เปตะห์ติกวา
เปตะห์ติกวา (פֶּתַח תִּקְוָה ;Petah Tikva) เป็นเมืองในเขตกลางของประเทศอิสราเอล ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเทลอาวีฟไปทางทิศตะวันออก 10.6 กม. จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 209,600 คน โดยมีความหนาแน่นของประชากรราว 5,800 คนต่อ 1 ตร.กม.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิสราเอล
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีเหนือ

นครในประเทศเกาหลีเหนือ (시; si; ชี) แบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้แก่ นครที่มีสถานะการปกครองเทียบเท่ากับจังหวัด ได้แก่ เปียงยาง เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเมืองหลวงของประเทศ จัดอยู่ในประเภทที่เรียกว่า จิกฮาชี หรือนครปกครองโดยตรง นครที่เทียบเท่าจังหวัดอีก 3 แห่ง ได้แก่ แคซ็อง นัมโพ และราซ็อน จัดอยู่ในประเภทที่เรียกว่า ทึกพย็อลชี หรือนครพิเศษ ส่วนนครทั่วไปจะเรียกว่า ชี อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด มีสถานะในการปกครองเทียบเท่ากับอำเภอ

**รายชื่อ**
หมายเหตุ:- จำนวนประชากรของนครทั้งหมดมาจากสำมะโนของประเทศเกาหลีเหนือ ค.ศ. 2008- นครพิเศษในอดีตหลายแห่งที่เคยแยกออกมาจากจังหวัด ถูกรวมเข้ากับจังหวัดของตนอีกครั้ง เช่น ช็องจิน ฮัมฮึง และแคซ็อง- ราซ็อนถูกผนวกเข้ากับจังหวัดฮัมกย็องเหนือเมื่อ ค.ศ. 2004 แต่ต่อมาได้รับการยกฐานะกลับมาเป็นนครพิเศษใน ค.ศ. 2010 เพื่อช่วยในการจัดการการลงทุนจากต่างประเทศ- โชซ็อนกึลเข้ามาแทนที่ฮันจา โดยไม่มีการใช้ฮันจาอย่างเป็นทางการในเกาหลีเหนือตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950
ไฟล์:Pyongyang western view April 2010.jpg|thumbnail|right|1 – เปียงยาง
ไฟล์:Hamhung view.jpg|thumbnail|right|2 – ฮัมฮึง
ไฟล์:Chongjin.jpg|thumbnail|right|3 – ช็องจิน
ไฟล์:Nampocity.jpg|thumbnail|right|4 – นัมโพ
ไฟล์:Wonsan waterfront (2937890043).jpg|thumbnail|right|5 – ว็อนซัน
(หมายเหตุ: วันที่จัดตั้งคือวันที่นครต่าง ๆ ได้รับการจัดตั้งในสถานะปัจจุบันตามกฎหมายโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือ นครทั้งหมดเคยมีอยู่มาก่อนวันที่จัดตั้งเหล่านี้)

**ดูเพิ่ม**
 เขตการปกครองของประเทศเกาหลีเหนือ- รายชื่อนครในประเทศเกาหลีใต้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. 978-89-6297-167-5
เกาหลีเหนือ
ตาร์ตู

ตาร์ตู (Tartu, ˈtɑrtˑu; เอสโตเนียใต้: Tarto, ชื่ออดีตในภาษาเยอรมันและDorpat) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศเอสโตเนีย (เป็นรองเพียงทาลลินน์) ตาร์ตูมีประชากร 97,435 คน (ณ ค.ศ. 2023) ตั้งอยู่ห่างจากทาลลินน์ทางตะวันออกเฉียงใต้ abbr=off และจากรีกา ประเทศลัตเวียทางตะวันออกเฉียงเหนือ 245 กิโลเมตร (152 ไมล์) ตาร์ตูตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอมาเยอกีที่เชื่อมทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอสโตเนียสองแห่ง คือ ทะเลสาบเวิตส์ยาร์ฟและทะเลสาบไปปัส ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โลกส่วนใหญ่รู้จักตาร์ตูภายใต้ชื่อเก่าว่า ดอร์ปัต
ภาพถ่ายทางอากาศของ Toomemägi, อาสนวิหารตาร์ตู และใจกลางนครตาร์ตู
ตาร์ตู ซึ่งเป็นศูนย์กลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอสโตเนียตอนใต้ มักถูกมองว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งปัญญา" ของประเทศ โดยเฉพาะการเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยตาร์ตู (สถาปนาใน ค.ศ. 1632) มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดของประเทศ
ตาร์ตูได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2024

**ประวัติ**
จากเอกสารบันทึกในปี ค.ศ. 1030 ระบุการตั้งเมืองขึ้นเป็นปราสาทของยาโรสลาฟที่ 1 เจ้าชายแห่งเคียฟ เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสันนิบาตฮันเซอ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 โปแลนด์และสวีเดนได้ผลัดกันเข้าปกครองก่อนผนวกรวมเข้ากับประเทศรัสเซีย ใน ค.ศ. 1704 โดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย และในปี ค.ศ. 1918-1919 เป็นสมรภูมิสงครามกลางเมืองรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองและทำลายจนเสียหายมาก

**ภาพ**

**ข้อมูล**
 language=en

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Cite book |author=Villem Raam |title=Eesti arhitektuur 4. Tartumaa, Jõgevamaa, Valgamaa, Võrumaa, Põlvamaa. Valgus |publisher=Valgus |year=1999 |isbn=9985-68-050-2 |language=et- Cite book |author=Malle Salupere |title=Tuhandeaastane Tartu – Nooruse ja heade mõtete linn |publisher=University of Tartu Press |year=2004 |isbn=9985-56-908-3 |language=et- Cite book |author=Seppo Zetterberg |title=Viron historia |publisher=Finnish Literature Society |year=2007 |isbn=978-951-746-520-5 |language=fi

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  City of Tartu-  Tourism website-  University of Tartu-  Weather in Tartu
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเอสโตเนีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
เมษายน พ.ศ. 2555

เมษายน พ.ศ. 2555 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

**สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน**
หมวดหมู่:เมษายน
*2555-04
ทร็อลเฮ็ตตัน

ทร็อลเฮ็ตตัน (Trollhättan) เป็นเมืองในประเทศสวีเดน บนฝั่งแม่น้ำเยอตา ใกล้ทะเลสาบแวเนิร์น เมืองมีประชากร 46,457 คน ในปี ค.ศ. 2010 เมืองตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกอเทนเบิร์ก 75 กม. 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวีเดน
ราซ็อน

ราซ็อน (เดิมชื่อ ราจิน-ซ็อนบง; ɾa.sʌ̹n, ɾa.dʑin.sʰʌ̹n.boŋ) เป็นเมืองพิเศษและท่าเรือปลอดน้ำแข็งของเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ริมทะเลญี่ปุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ตรงปลายตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศเกาหลีเหนือ เมืองนี้อยู่ในภูมิภาคควันบุกและตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจพิเศษราซ็อน
ในรูปสะกดของเกาหลีใต้ เสียงต้น "ร" ออกเสียงเป็น "น" (나선, นาซ็อน) ตามสัทวิทยาเกาหลีมาตรฐาน ใน ค.ศ. 2000 มีการย่อชื่อเมืองจาก "ราจิน-ซ็อนบง" ไปเป็น "ราซ็อน" ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ชาวญี่ปุ่นเรียกเป็น ราชิง ในเวลานั้นถือเป็นท่าเรือสำคัญที่ปลายเส้นทางรถไฟ จากนั้นจึงตกเป็นของกองทัพแดงในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ก่อน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตใช้ราซ็อนเป็นท่าเรือน้ำอุ่นสำรองในกรณีที่วลาดีวอสตอคไม่สามารถใช้การได้ สิ่งอำนวยความสะดวกทางทะเลของโซเวียตได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1979 ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 2004 เมืองนี้ได้รับการบริหารแยกต่างหากจากฮัมกย็องเหนือในฐานะเมืองปกครองโดยตรง (chikhalsi) แห่งราซ็อน ก่อน ค.ศ. 1993 และใน ค.ศ. 2004 ถึง 2009 เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ เมืองนี้กลายเป็น "เมืองพิเศษ" อีกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 2010 แต่แตกต่างจากสถานะเดิมที่เป็นเมืองปกครองโดยตรง
ราซ็อนมีชายแดนติดกับเทศมณฑลหุนชุนในมณฑลจี๋หลินของประเทศจีนและอำเภอคาซันสกีในดินแดนปรีมอร์เยของประเทศรัสเซีย จีนกำลังลงทุนในท่าเรือแห่งนี้เนื่องจากเป็นทางเข้าสู่ทะเลญี่ปุ่น ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 ทางเกาหลีเหนือได้อนุมัติให้ขนส่งสินค้าภายในประเทศของจีนผ่านท่าเรือราจินจากตะวันออกเฉียงเหนือไปยังจีนตะวันออก ถ่านหินถูกส่งจากเหมืองในจีนที่อยู่ใกล้เคียงไปยังเซี่ยงไฮ้ กาสิโนริมทะเลให้บริการนักท่องเที่ยวชาวจีน
ราซ็อน (ค.ศ. 2007)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ราซ็อนแบ่งออกเป็น 2 เขต (kuyŏk)

**เขตราจิน (라진구역; 羅津區域)**
 Anhwa-dong (안화동 / 安和洞)- Anju-dong (안주동 / 安住洞)- Jigyŏng-dong (지경동 / 地境洞)- Junghyŏn-dong (중현동 / 中峴洞)- Changphyŏng-dong (창평동 / 倉坪洞)- Chŏnggye-dong (청계동 / 淸溪洞)- Hahyŏn-dong (하현동 / 下峴洞)- Haebang-dong (해방동 / 解放洞)- Kwangok-dong (관곡동 / 寬谷洞)- Namsan-dong (남산동 / 南山洞)- Tongmyŏng-dong (동명동 / 東明洞)- Sanghyŏn-dong (상현동 / 上峴洞)- Sinan-dong (신안동 / 新安洞)- Sinhae-dong (신해동 / 新海洞)- Sinhŭng-dong (신흥동 / 新興洞)- Songphyŏng-dong (송평동 / 松坪洞)- Yŏkchŏn-dong (역전동 / 驛前洞)- Yuhyŏn-dong (유현동 / 踰峴洞)- Muchang-ri (무창리 / 武倉里)- Huchang-ri (후창리 / 厚倉里)

**เขตซ็อนบง (선봉군; 先鋒郡)**
 Sŏnbong-ŭp (선봉읍 / 先鋒邑)- Tuman'gang-rodongjagu (두만강로동자구 / 豆滿江勞動者區)- Ungsang-rodongjagu (웅상로동자구 / 雄尙勞動者區)- Chosal-li (조산리 / 造山里)- Hahoe-ri (하회리 / 下檜里)- Hayŏp'yŏng-ri (하여평리 / 下汝坪里)- Hongŭi-ri (홍의리 / 洪儀里)- Kulp'o-ri (굴포리 / 屈浦里)- Paekhang-ri (백학리 / 白鶴里)- Pup'o-ri (부포리 / 鮒浦里)- Sahoe-ri (사회리 / 四會里)- Uam-ri (우암리 / 牛岩里)- Wŏnjŏng-ri (원정리 / 元汀里)

**ภูมิอากาศ**

**การคมนาคม**
สถานีรถไฟราซ็อน ตั้งอยู่บนเส้นทางสายเปียงกรา

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=978-89-6297-167-5 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 360 degree panorama of Rajin Port in Rason- North Korea Uncovered date=14 January 2012  (North Korea Google Earth) Maps out Rason's economic infrastructure, including railways, hotels, tourist destinations, cultural facilities, ports, electricity grid, and electrified perimeter fence on Google Earth.-  City profile of Rason date=10 May 2017 
ร
หมวดหมู่:จังหวัดฮัมกย็องเหนือ
มันไฮม์

มันไฮม์ (Mannheim, Mannheim.ogg; เยอรมันพาลาทีน: Mannem หรือ Monnem) เป็นเมืองทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี มีประชากรใน ค.ศ. 2020 ที่ 309,119 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค รองจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองชตุทการ์ท เมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ที่จุดบรรจบกับแม่น้ำเน็คคาร์ ตรงมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ- Official tourism site
หมวดหมู่:เมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
จังหวัดพย็องอันใต้

จังหวัดพย็องอันใต้ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 และได้กลายเป็นจังหวัดของเกาหลีจนถึง ค.ศ. 1945 หลังจากนั้น ก็ได้เป็นจังหวัดของเกาหลีเหนือจนถึงปัจจุบัน มีเมืองหลวงชื่อ พย็องซ็อง

**ภูมิศาสตร์**
อยู่ทางชายฝั่งตะวันตกของเกาหลีเหนือ ติดกับทะเลเหลืองและอ่าวเกาหลี และยังติดกับอีก 5 จังหวัดและเปียงยาง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**เมือง**
 นัมโพ เมืองพิเศษ (남포특급시/南浦特級市)- พย็องซ็อง (평성시/平城市)- อันจู (안주시/安州市)- แคช็อน (개천시/价川市)- ซุนช็อน (순천시/順川市)- ท็อกช็อน (덕천시/德川市)

**อำเภอ**
 อำเภอชึงซัน (증산군/甑山郡)- อำเภอฮเวชัน (회창군/檜倉郡)- อำเภอแม็งซัน (맹산군/孟山郡)- อำเภอมุนด็อก (문덕군/文德郡)- อำเภอนย็องว็อน (녕원군/寧遠郡)- อำเภอพุกชัง (북창군/北倉郡)- อำเภอพย็องว็อน (평원군/平原郡)- อำเภอชินยัง (신양군/新陽郡)- อำเภอซ็องช็อน (성천군/成川郡)- อำเภอซุกช็อน (숙천군/肅川郡)- อำเภอแทฮึง (대흥군/大興郡)- อำเภอแทดง (대동군/大同郡)- อำเภออึนซัน (은산군/殷山郡)- อำเภอยังด็อก (양덕군/陽德郡)

**เขต**
 เขตช็องนัม (청남구/清南區)- เขตทึกจัง (득장지구/得場地區)- เขตอุนกก (운곡지구/雲谷地區)

**ดูเพิ่ม**
 เขตการปกครองของประเทศเกาหลีเหนือ

**อ้างอิง**
 http://nk.chosun.com/map/map.html?ACT=geo_01 date=2006-01-09 - http://www.cybernk.net/infoText/InfoAdminstList.aspx?mc=AD0101&ac=A02 date=2011-11-23 - http://www.xzqh.org/waiguo/asia/1002.htm date=2004-10-18 

พย็องอันใต้
นีอาเม

นีอาเม (Niamey) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไนเจอร์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไนเจอร์ โดยเมืองส่วนใหญ่ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครอง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ มีประชากร 1,026,848 คน ตามสำมะโน ค.ศ. 2012 ใน ค.ศ. 2017 ตัวประมาณการประชากรแสดงอำเภอเมืองหลวงว่ามีอัตราการเกิดน้อยกว่าทั้งประเทศ ซึ่งมีอัตราการเจริญพันธุ์ที่สูงที่สุดในโลก

**ภูมิอากาศ**

**ประชากร**
ไฟล์:Niamey SPOT 1101.jpg|thumb|right|200px|นีอาเมมองจากดาวเทียมสป็อต
ประชากรในนีอาเมเพิ่มขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่เป็นเอกราช ภัยแล้งในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1980 กับวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ทำให้เกิดการอพยพครั้งใหญ่จากชนบทไปยังเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไนเจอร์ ซึ่งทำให้ประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง จากประมาณ 3,000 คนใน ค.ศ. 1930 ถึงประมาณ 30,000 คนใน ค.ศ. 1960 แล้วเพิ่มขึ้นถึง 250,000 คนใน ค.ศ. 1980 และ 800,000 คนจากสถิติทางการใน ค.ศ. 2000 ต่อมาในสมัยรัฐบาลทหารของนายพล Seyni Kountché ได้มีการควบคุมประชากรอย่างเข้มงวด และรัฐบาลมักจะไล่ต้อนและ "ส่งกลับ" ใครก็ตามที่ไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปที่หมู่บ้านของตน 
ในคริสต์ทศวรรษ 1990 อัตราการเติบโตของประชากรในเขตเมืองหลวงลดลงต่ำกว่าอัตราของทั้งประเทศ ทำให้มีข้อเสนอแนะว่านำ การอพยพจากชนบทขนาดใหญ่ (นคราภิวัตน์) มีน้อยมากในไนเจอร์ และ/หรือการเนรเทศจากเมืองไปชนบทของรัฐบาลได้ผล

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Niger Assemblee Nationale  date=2007-08-18  official website-  Mission of Niger to the United Nations official website-  BBC News Country Profile – Niger-  CIA World Factbook – Niger- Niger-  US State Department – Niger includes Background Notes, Country Commercial Guides and major reports
หมวดหมู่:เมืองในประเทศไนเจอร์
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
กัมปาลา

กัมปาลา (Kampala) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบวิกตอเรีย มีอุตสาหกรรมสิ่งทอและการแปรรูปอาหาร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 คาดว่ามีประชากรราว 1,659,600 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศยูกันดา
ชาวญวน

ชาวญวน หรือ ชาวเวียดนาม (người Việt) หรือ กิญ (người Kinh) ภาษาไทยถิ่นอีสานและลาวเรียกว่า แกว เป็นประชากรหลักของประเทศเวียดนาม และกระจายตัวอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เรียกว่า จิง (p=Jīngzú) 
จากการวิจัยของโรงพยาบาลแซ็ง-ลูยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในการเปรียบเทียบชาวเวียดนามกับชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพันธุกรรมของประชากรอันใกล้ชิดด้วยวิธีการต่าง ๆ โดยมีตัวแสดงเอกลักษณ์เจ็ดประการที่ไม่ซ้ำกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้มีการศึกษายีน Human Leukocyte Antigen ที่ห้องปฏิบัติการของโรงพยาบาลมักคายในกรุงไทเป ได้จำแนกชาวเวียดนามไว้ในกลุ่มพันธุกรรมเดียวกับม้ง ฮั่นตอนใต้ ปู้อี และไทย พร้อมกับครอบครัวที่หลากหลายอันประกอบด้วยไทยเชื้อสายจีน สิงคโปร์เชื้อสายจีน ชนหมิ่นหนาน (ฮกโล้) และจีนแคะ

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
ญ
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์

โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ (Diamond Bar High School; อักษรย่อ: DBHS) ตั้งอยู่ที่ ไดมอนด์บาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเป็นส่วนหนึ่งของเขตโรงเรียนสหพันธ์วอลนัทวัลเล่ย์ มาสคอตประจำโรงเรียนคือวัวสายพันธุ์บราห์มัน และมีสีประจำโรงเรียนคือ ม่วง, ทอง และขาว โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้เข้าร่วมในหลักสูตร ดังเช่น โครงการเรียนล่วงหน้า (AP) และ การศึกษาระบบนานาชาติ (IB) ในระหว่างปีของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้รับการจัดดัชนีการปฏิบัติงานวิชาการที่ระดับ 870  และมีจำนวน 97 เปอร์เซนต์ของนักเรียนที่สามารถผ่านการสอบสำเร็จโรงเรียนมัธยมปลายแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 2008 ถึง 2009 และปัจจุบันทีมนักกีฬาบราห์มันได้เข้าร่วมแข่งขันในลีกฮาเซียนดา ของซีไอเอฟเซาเธิร์นเซ็คชัน

**ประวัติ**
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้รับการต่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1982 โดยมีนักเรียนชุดแรกมาจากโรงเรียนมัธยมซูซาน, โรงเรียนมัธยมแชพาร์รอล และโรงเรียนมัธยมปลายวอลนัท ซึ่งมี วอลท์ โฮล์มส์ เป็นอาจารย์ใหญ่ท่านแรกของโรงเรียน

**โครงการวิชาการ**

**โครงการเรียนล่วงหน้า**
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์เสนอความหลากหลายของหลักสูตรโครงการเรียนล่วงหน้า (AP) สำหรับนักเรียน ใน ค.ศ. 2005 คณะกรรมการวิทยาลัยยังได้ยอมรับโครงการแคลคูลัสของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ในฐานะโรงเรียนขนาดใหญ่ (1000+) ที่มีประสิทธิภาพ

**ทีมหุ่นยนต์**
ใน ค.ศ. 2011 ทีมหุ่นยนต์เฟิร์สท์ ของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้อันดับหนึ่งของการแข่งขันเฟิร์สท์โรโบติคคอมเพทิชัน ในภูมิภาคลอสแอนเจลิสในฐานะทีมมือใหม่

**โครงการศึกษาระบบนานาชาติ**
โครงการศึกษาระบบนานาชาติ (IB) บริหารงานโดย ไอบีออร์แกไนเซชัน ซึ่งโครงการมีหลักสูตรระดับสูงสำหรับนักเรียน และให้นักเรียนมีโอกาสทางไอบีเทสท์ ในชั้นเรียนที่ได้รับการอนุมัติสำหรับเครดิตวิทยาลัย โดยมี เดนา ลอร์ดี เป็นผู้ประสานงานไอบีในปัจจุบัน ปีแรกที่เริ่มโครงการนี้เป็นอย่างมากคือช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี ค.ศ. 2002 

**เส้นทางสู่สถาบันการศึกษา**
เส้นทางสู่สถาบันการศึกษาเป็นโครงการที่นำเสนอทางเลือกโรงเรียนให้กับนักเรียน ซึ่งโครงการได้นำเสนอหลักสูตรและตารางเรียนที่แตกต่างกัน หลักสูตรของโรงเรียนรวมถึงความหลากหลายของหลักสูตรเตรียมความพร้อมทางวิทยาลัย และประสบการณ์การทำงานในชั้นเรียน

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 ทิฟฟานี่ ฮวัง นักร้องวงเกิลส์เจเนอเรชัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  www.diamondbarhigh.net date=2012-03-21 
หมวดหมู่:โรงเรียนในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐแคลิฟอร์เนีย
มหาวิทยาลัยจุงอัง

มหาวิทยาลัยจุงอัง (중앙대학교; Chung-Ang University; อักษรย่อ: CAU) เป็นสถาบันการศึกษาเอกชน ซึ่งมีที่ตั้งมากกว่าสองวิทยาเขต ทั้งในโซล และนครอันซ็อง สถาบันแห่งนี้ได้ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการปลดปล่อยจากการปกครองอาณานิคมของญี่ปุ่น เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและความก้าวหน้าทางอารยธรรม ด้วยปรัชญาการศึกษาด้านความซื่อสัตย์และความยุติธรรม ภายใต้การดูแลของ ดร.อิม ยองซิน และเป็นแห่งแรกในเกาหลีใต้ที่นำเสนอในหลักสูตรเภสัชศาสตร์, บริหารธุรกิจ, สื่อสารมวลชน, การโฆษณาและการประชาสัมพันธ์, การถ่ายภาพ และการละครกับภาพยนตร์ศึกษา โดยมหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อเสียงในด้านเภสัชศาสตร์, สื่อและศิลปะ จากการวิเคราะห์เมื่อไม่นานมานี้ คณะสื่อสารมวลชนในมหาวิทยาลัยจุงอัง มีการผลิตนักข่าวเป็นจำนวนมากที่สุดในตำแหน่งผู้บริหารในองค์กรสื่อที่สำคัญ ในขณะที่สาขาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์มีการผลิตตัวแทนโฆษณาเป็นจำนวนมากที่สุดจากมหาวิทยาลัยที่มีอยู่ทั้งหมดในประเทศ หลักสูตรปริญญาโทที่นำเสนอโดยมหาวิทยาลัยจุงอังประกอบด้วย บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, คณะนิติศาสตร์ และคณะแพทยศาสตร์ ใน ค.ศ. 2008 ดูซัน ซึ่งเป็นองค์กรระดับโลก ได้ทำการรวมเข้าในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง และโครงการมหาวิทยาลัยจุงอัง 2018+ ได้กำหนดภายใต้แผนพัฒนาใหม่ ด้วยวัตถุประสงค์สำหรับการปลูกฝังความรู้ในระดับโลก และสร้างความสามารถทางวิชาการเพื่อให้บรรลุการจัดอันดับ 100 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในระดับสากลภายในปี ค.ศ. 2018
ในฐานะหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศ มหาวิทยาลัยจุงอังเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะอย่างยิ่งในคณะเภสัชศาสตร์, การละคร, ภาพยนตร์, การออกแบบ และศิลปศาสตร์ ปัจจุบันมหาวิทยาลัยจุงอังมีดูซันคอร์ปอเรชันเป็นเจ้าของ

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 คิม ซู-ฮย็อน- พัค จีฮุน Wanna One- ชเว ซูยอง และ ควอน ยูริ นักร้องวงเกิลส์เจเนอเรชัน- คิม โซอึน นักแสดงหญิง
*ซง แจริม นายแบบ นักแสดง- ซึง รี นักร้อง, นักเต้น และนักแสดงชาย- ฮย็อน บิน นักแสดง, นายแบบ และนักร้อง- คังฮานึล นักแสดง
*พัก ชิน-ฮเย นักแสดงหญิง- จินเซยอน  นักแสดงหญิง- คิมฮีเอ   นักแสดงหญิง-  R.tee โปรดิ้วเซอร์ The black label- อีโดฮยอน  นักแสดงชาย- นัมดารึม   นักแสดงชาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website-  Medical Center-  the Central Library date=2011-05-20 -  Cyworld Town(SNS)fix-attempted=yes -  Dormitory(Seoul) date=2011-05-20 -  Dormitory(An-Seong) date=2011-05-20 -  Cyber Campus date=2011-05-20 -  CAUin Community date=2011-02-25 -  Graduate School-  CAU Portal
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยทงกุก

มหาวิทยาลัยทงกุก (동국대학교; Dongguk University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนสหศึกษาในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งดำเนินการเรียนการสอนอยู่ ณ วิทยาเขตโซล ในมหานครคย็องจู จังหวัดคย็องซังเหนือ และในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ยังมีการดำเนินงานด้านโรงพยาบาลในเครือทั้งสองแห่ง แบบแพทย์แผนตะวันตก กับแบบแพทย์แผนตะวันออกอีกสี่แห่ง ซึ่งรวมถึงการศึกษาแพทย์เกาหลีแผนโบราณ

**สถานที่ตั้ง**
มหาวิทยาลัยทงกุกตั้งอยู่ในจุงกู ที่โซล ทางตอนเหนือของภูเขานัมซาน โดยอาคารส่วนบนของมหาวิทยาลัยได้มีการเชื่อมต่อโดยตรงสู่เส้นทางเดินของสวนนัมซานใช้เวลาเดินขึ้นประมาณ 5-10 นาที  เมื่อมองจากบริเวณภายในมหาวิทยาลัยสามารถเห็นหอคอยโซลทาวเวอร์และภูเขานัมซานได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเวลาตอนกลางคืนจะเห็นหอคอยโซลทาวเวอร์มีความสวยงามอย่างยิ่ง
ทางเข้าหลักของมหาวิทยาลัยเขตโซลอยู่ที่สถานีมหาวิทยาลัยทงกุก ซึ่งเป็นจุดตัดของสายรถไฟใต้ดินโซล 3 และ 4 ในขณะที่สถานีชุงมูโรอยู่ใกล้กับทางเข้าด้านหลัง

**ประวัติ**
สถานศึกษาแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1906 ด้วยความต้องการที่จะเผยแผ่ศาสนาตามคำสั่งโชกเย ซึ่งทงกุกเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยในเครือพุทธศาสนาเพียงไม่กี่แห่งในโลก
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ในช่วงแรกเริ่มคือโรงเรียนมย็องจิน (명진학교) เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 และได้ปิดตัวลงเมื่อรัฐบาลญี่ปุ่นเข้ายึดครองตั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง 1928, ภายหลังจากเหตุจลาจลซัมอิลอุนดง และอีกครั้งใน ค.ศ. 1944 ในความสัมพันธ์กับเหตุการณ์ปั่นป่วนช่วงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง สถานศึกษาแห่งนี้เป็นสถาบันแห่งแรกในสาธารณรัฐเกาหลีที่ได้รับสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในความหมายแบบตะวันตก โดยกำหนดให้เป็นมหาวิทยาลัยใน ค.ศ. 1953 และได้มีการเปิดการศึกษาในระดับปริญญาโทขึ้นพร้อมกัน ในช่วงที่เกิดสงครามเกาหลี ได้มีการจัดชั้นเรียนขึ้นที่ปูซาน แต่ก็ได้ย้ายไปโซลอีกครั้งใน ค.ศ. 1953 และใน ค.ศ. 1959 ได้เริ่มมีระบบออกอากาศมหาวิทยาลัยทงกุกขึ้น วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้เปิดตัวใน ค.ศ. 1968 โดยมี 4 หลักสูตร และได้เพิ่มสาขาศึกษาศาสตร์กับสาขาพลศึกษาในปีต่อมา และใน ค.ศ. 1978 ได้มีการก่อตั้งวิทยาเขตคย็องจูขึ้น

**ศิษย์เก่า/นักศึกษาที่มีผลงานโดดเด่น**
นักแสดง
*อี ช็อง-แจ นักแสดงชาย
*อี ซึง-กี      นักแสดงชาย,นักร้อง,พิธีกร
*ซอ อิน-กุก  นักแสดงชาย,นักร้อง
*พัก มิน-ย็อง นักแสดงหญิง
*ฮัน ฮโย-จู   นักแสดงหญิง
*ชิน มิน-อา   นักแสดงหญิง,นางแบบ,นักร้อง
*คิม จี-ว็อน  นักแสดงหญิง
*ช็อน จี-ฮย็อน นักแสดงหญิง
นักร้อง
*ซอฮย็อน และ อิม ยุน-อา นักร้องวงเกิลส์เจเนอเรชัน- เอริค มุน นักร้องวงชินฮวา- ฮัม อึน-จ็อง นักร้องวงที-อารา- มิน ซ็อน-เย และ อี ซ็อน-มี จาก วันเดอร์เกิลส์- ยองเค นักร้องวง DAY6- ซน นา-อึน น้องร้องวง เอพิงค์
*ยุนจีซอง นักร้องเดี่ยว และ อดีตวง วอนนาวัน

**มหาวิทยาลัยทงกุกวิทยาเขตคย็องจู**

**ดูเพิ่ม**
 คย็องจู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official school website, in Korean and English-  Curriculum in Buddhist studies in Englishfix-attempted=yes -  "Shingate" scandal- Dongguk sues Yale for $50 mn
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
กิตติฑัตย์ โควหกุล

กิตติฑัตย์ โควหกุล (ชื่อเล่น: ท็อป; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2533 – ) เป็นทั้งนักเต้นบี-บอย และนักแสดงชาวไทย รวมถึงเคยรับบทเป็นชักกระตุก ในภาพยนตร์ ช็อคโกแลต เมื่อครั้งที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขานิเทศศาสตร์มัลติมีเดีย เขาเป็นตัวแทนทีม ​โรมิ​โอซี​เรียส (ROMEO ZERIOUS) โดยเป็นผู้ชนะเลิศรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 (Battle of the Year Thailand 2008) ซึ่งจัดเป็นรายการที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ

**ประวัติ**
กิตติฑัตย์ โควหกุล เป็นนักเต้นบี-บอย ในสังกัดทีม ​โรมิ​โอซี​เรียส เมื่อครั้งที่เขามีอายุเพียง 18 ปี ก็ได้อันดับ 2 จากการแข่งขันรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2006 รวมถึงชนะการประกวดสยามฮิปฮอปอันเดอร์กราวด์ ในภายหลัง เขามีผลงานการแสดงใน ละครเวทีเรื่อง ชายกลาง จากผลงานที่ผ่านมา ทำให้เขาได้รับการทาบทามจาก ปรัชญา ปิ่นแก้ว ที่ซึ่งเขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ช็อคโกแลต ในบทของผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของผู้มีอาการชักกระตุก (Tourettes) ที่ต่อสู้กับอัจฉริยะออทิสติก (Autism) ซึ่งเป็นหนึ่งในฉากต่อสู้สำคัญของเรื่อง และใน พ.ศ. 2551 เขาก็เป็นผู้ชนะการแข่งขัน แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 ก่อนที่จะสร้างผลงานระดับโลกในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชายกลาง โศกนาฏกรรมในจังหวะแทงโก้ date=2013-03-26 -  Kittitat Kowahagul ที่ IMDb
หมวดหมู่:นักเต้นไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สมโพธิ แสงเดือนฉาย

สมโพธิ แสงเดือนฉาย เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 (ตามบัตรประชาชน เกิดจริง พ.ศ. 2483) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เป็นผู้อำนวยการสร้าง และผู้กำกับเทคนิคพิเศษชาวไทย ที่ได้มีโอกาสไปดูงานในบริษัทโตโฮ ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้ก่อตั้งโรงถ่ายภาพยนตร์ไชโย และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับภาพยนตร์ในแนวเทคนิคพิเศษ, แฟนตาซี และวรรณคดีไทย 

**ประวัติ**
สมโพธิ เกิดที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของชาวจีนโพ้นทะเลจากมณฑลกวางตุ้ง เดิมมีชื่อว่า "เล็ก" เนื่องจากเป็นบุตรชายคนเล็กของครอบครัว เป็นเด็กวัดตั้งแต่อายุเพียง 7 ขวบ โดยอาศัยอยู่ที่วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร ด้วยการขอพ่อแม่ออกไปอยู่เอง ด้วยความฝันที่อยากเป็นนักสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่เด็ก โดยได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานการ์ตูนของประยูร จรรยาวงษ์ และภาพยนตร์เร่ที่มาฉายข้างวัด และที่วัดนี้เอง ที่เจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อให้เป็น "สมโพธิ" อย่างในปัจจุบัน โดยมีความหมายถึงสัมโพธิญาณ หรือการตรัสรู้ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
สมโพธิเริ่มต้นเรียนรู้งานสร้างภาพยนตร์จากการเป็นลูกจ้างร้านถ่ายรูปก่อน มีผลงานการฉายพระรูป พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงฉลองพระองค์ชุดลูกเสือ แทนช่างภาพตัวจริงที่ป่วย จนได้ลงปกนิตยสารชัยพฤกษ์ ขณะที่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) และได้เป็นช่างภาพประจำหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งแต่อายุเพียง 15 ปี ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อด้านการถ่ายภาพและภาพยนตร์ที่วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ และมีผลงานด้านภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ตามนโยบายรัฐบาลในขณะนั้น เป็นภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจ หลังจากที่เข้าศึกษาได้เพียงปีเดียว อีกทั้งยังได้เป็นช่างภาพประจำตัวของจิม ทอมป์สัน ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี ได้รับทุนการศึกษาจากธนาคารออมสิน กับธนาคารมิตซุยไปศึกษาต่อด้านเทคนิคภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 2 ปี ในบริษัท โตโฮโปรดักชั่นส์ จำกัด และได้พบกับ เอจิ สึบูรายะ ในฐานะเป็นนักศึกษาฝึกงาน
สมโพธิ ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือ กิ้งก่ากายสิทธิ์ ในปี พ.ศ. 2528 จากนั้นได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่น​เพื่อทำงานเกี่ยวกับอุลตร้าแมนโดยเฉพาะ ซึ่งในภายหลังได้มีการฟ้องร้องกรณีเรียกสิทธิจากซึบูราญ่า โปรดักส์ชั่น จำกัด ประเทศญี่ปุ่น โดยอ้างถึงการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในส่วนที่เกี่ยวของกับอุลตร้าแมนในประเทศต่าง ๆ แม้ชนะคดีที่ศาลฎีกาประเทศญี่ปุ่นและประเทศจีน แต่กลับแพ้คดีในศาลฎีกาประเทศไทยและศาลประเทศอเมริกา คงต้องรอดูผลในประเทศอื่น ๆ เนื่องด้วยอุลตร้าแมนเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง ในหลายประเทศทั่วโลก

**การเสียชีวิต**
สมโพธิ แสงเดือนฉาย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ด้วยโรคมะเร็ง สิริอายุ 80 ปี

**ผลงาน**
ภาพยนตร์ (ทั้งหมด 16 เรื่อง)
ละครโทรทัศน์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์/ ซีรีส์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Sompote Sands-  บทสัมภาษณ์คุณสมโพธิ แสงเดือนฉาย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพระประแดง
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
Bauhinia forficata

Bauhinia forficata หรือมีชื่อสามัญว่า ปาตา เด วากา (Pata de Vaca) เป็นพืชมีดอกที่เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Fabaceae เป็นพืชท้องถิ่นของบราซิลและเปรู ในทางยาสมุนไพร ใช้รักษาโรคเบาหวานและโรคทางเดินปัสสาวะในบราซิล มีฤทธิ์ลดระดับน้ำตาลในเลือดของหนูทดลอง เพิ่มการนำกลูโคสเข้าสู่กล้ามเนื้อ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Bauhinia forficata-  Its entry in the tropical plant database-  Research identifying useful chemical extracted from Pata de vaca
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:สกุลชงโค