Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เหรียง

เหรียง (Parkia timoriana) ชื่ออื่น ได้แก่ กะเหรี่ยง, เรียง, สะเหรี่ยง (ใต้); นะกิง, นะริง (มลายู-ใต้); สะตือ (ใต้)เป็นพืชในวงศ์ Mimosaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 30-50 เมตร ไม่ค่อยมีกิ่งก้านที่ลำต้น เปลือกเรียบและหนาสีเทาปนเขียวอ่อน มีกลิ่นฉุน ลักษณะทั่วไปคล้ายสะตอ แต่พุ่มใบแน่น และเขียวทึบกว่า ใบใหญ่และหนากว่าสะตอ ลักษณะใบเป็นแบบช่อ ใบประกอบมี 18-33 คู่ ใบแคบปลายแหลม ใบแก่จะเป็นสีเหลืองร่วงเกือบหมดต้น และผลิใบใหม่แทน ลักษณะดอกเป็นดอกช่อแบบสะตอ ออกที่ปลายยอด เป็นก้านยาวสีเขียวสลับน้ำตาล ลักษณะผลเป็นฝัก กว้างประมาณ 3-4 เซนติเมตร ยาวประมาณ 20-30 เซนติเมตร เมล็ดรูปไข่ ประมาณ 15-20 เมล็ดต่อฝัก ฝักแก่เต็มที่มีสีดำ เมล็ดในสีดำ เนื้อในเมล็ดมีสีเขียวเข้ม และมีกลิ่นฉุน 
เปลือกต้นเป็นยาสมานแผล ลดน้ำเหลือง เมล็ดเมื่อแก่ตัดส่วนปลายนำไปเพาะให้แตกรากสั้น ๆ รับประทานสดหรือดอง ใช้เป็นผักเหนาะและนำไปประกอบอาหาร ทั้งผัดและแกง เช่น แกงหมูกับลูกเหรียง

**หน่อเหรียง**
หน่อเหรียง มีลักษณะคล้ายถั่วงอกหัวโตแต่หัวจะโตกว่าและมีสีเขียว รสมัน กลิ่นฉุน   ได้มาจากการนำเมล็ดในฝักเหรียง ซึ่งจะออกฝักในช่วงฤดูหนาว ประมาณเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคมของทุกปี ในหนึ่งฝัก จะมีเมล็ดอยู่ประมาณ 20 เมล็ด วิธีการนำไปรับประทานจะนำเมล็ดที่แกะจากฝักไปเพาะในทราย เพื่อให้เมล็ดงอกรากและมีใบเลี้ยงโผล่ออกมาเหมือนกับถั่วงอก ทั้งนี้ก็เนื่องจากว่า เมล็ดเหรียงนั้นมีเปลือกที่แข็งมากไม่สามารถนำมาบริโภคโดยตรงได้
วิธีการเพาะเมล็ดดังนี้
# นำเมล็ดเหรียงมาตัดเป็นรอยหยัก  เพื่อเปิดทางให้แตกหน่อ  นำไปแช่น้ำ  1 คืน
# นำเมล็ดขึ้นมาล้างเมือกแล้วตั้งให้สะเด็ดน้ำนำไปใส่ในกระสอบไปล่อนแล้วนำไปใส่ตะกร้า
# นำไปแช่น้ำตอนเช้า 1ชม.ยกขึ้นตั้งไว้แล้วแช่น้ำตอนเย็นอีก 1 ชม.ยกขึ้นตั้งไว้
# ทำอย่างนี้เป็นเวลา 4 วัน  พอเช้าวันที่ 5 นำเมล็ดมาแกะเอาเปลือกออกแล้วล้างให้สะอาด
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยสีเสียด
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
มงกุฎแห่งอินเดีย

มงกุฎแห่งอินเดีย หรือ อิมพิเรียลคราวน์แห่งอินเดีย (The Imperial Crown of India) เป็นมงกุฎประจำสำหรับประมุขแห่งราชวงศ์อังกฤษ ซึ่งมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย ซึ่งใช้ในช่วงทศวรรษสุดท้ายของจักรวรรดิอินเดีย มงกุฎองค์นี้เก็บรักษารวมกันกับเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร แต่มิถือเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์

**ประวัติ**
มงกุฎองค์นี้สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ซึ่งมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เพื่อใช้ในพิธีบรมราชภิเษกเป็นจักรพรรดิ (พิธีเดลี ดูร์บา) ในปีค.ศ. 1911 โดยความจำเป็นเนื่องจากความเชื่อที่ว่ามงกุฎและเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของสหราชอาณาจักรจะไม่สามารถออกจากแผ่นดินของสหราชอาณาจักรได้
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5และสมเด็จพระราชินีเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงเดลีเพื่อพระราชพิธีบรมราชภิเษกเป็นจักรพรรดินี้ เพื่อแสดงพระองค์ต่อหน้าเจ้าชายแห่งอินเดียพระองค์ต่างๆ แต่เพียงแค่พระองค์และสมเด็จพระราชินีนั้นไม่ได้ถูกสวมมงกุฎในระหว่างพระราชพิธี เนื่องจากอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ในขณะนั้น คิดว่าไม่เหมาะสมที่จะทำพิธีอย่างชาวคริสเตียนในประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูและมุสลิม และนอกจากนั้น พระราชพิธีบรมราชภิเษกที่เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษนั้นถือว่าเป็นการเสวยราชย์สำหรับอาณาเขตหรือแผ่นดินต่างๆภายในจักรวรรดิในเวลาเดียวกัน ดังนั้น ในพระราชพิธี พระองค์เพียงทรงมงกุฎนี้ในขณะเสด็จพระราชดำเนินเข้าบริเวณพิธี และพระราชพิธีนั้นเป็นเพียงการประกาศถึงพระราชพิธีบรมราชภิเษกที่เกิดขึ้นไปแล้วในอังกฤษ
ช่างเพชรแห่งพระราชสำนัก ได้แก่ บริษัท การ์ราร์ด แอนด์ โค ได้สร้างมงกุฏองค์นี้ด้วยราคาประมาณ £60,000 (หรือ £4,530,137 ในปีค.ศ. 2013) ด้วยน้ำหนักกว่า 34.05 ออนซ์ (0.97 กิโลกรัม) ประกอบด้วยอัญมณีต่างๆ ได้แก่ มรกต, ทับทิม, แซฟไฟร์, เพชร 6,100 เม็ด และทับทิบขนาดใหญ่ 1 เม็ด ซึ่งมงกุฎองค์นี้ทำให้สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5ทรงปรารภว่ามีน้ำหนักมาก ภายหลังจากทรงในพระราชพิธีแล้ว ต่อมามงกุฎองค์นี้ไม่เคยถูกทรงอีกเลยโดยพระมหาษัตริย์ของสหราชอาณาจักร

**การออกแบบ**
แบบโดยรวมของมงกุฎองค์นี้มีลักษณะคล้ายกับมงกุฎแห่งสหราชอาณาจักรองค์อื่นๆ ซึ่งประกอบด้วยโครงทรงกลมทำจากเงินชุบทองคำประดับสี่ด้านด้วยกางเขนแพตตี้ สลับกับดอกเฟลอร์เดอลิส (ดอกลิลลี่) ยกเว้นแต่บริเวณโค้งด้านบน ซึ่งปกติจะรวมกันบริเวณฐานของลูกโลกทรงกลมซึ่งอยู่ด้านบน และปิดยอดด้วยกางเขนหลัก แต่องค์นี้นั้นเป็นโค้งซึ่งรวมปลายยอดมารวมกันอย่างอ่อนช้อยตามศิลปะแบบเอเซีย ซึ่งต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับองค์อื่นๆ
นอกจากนี้มงกุฎองค์นี้ เป็นเพียงองค์เดียวที่มีโค้งจำนวน 8 โค้ง (หรือ 4 ครึ่งวงกลมตัดกัน) ในแบบของยุโรปภาคพื้นทวีป ซึ่งปกติแล้วธรรมเนียมของอังกฤษจะมีเพียงแค่ 4 โค้ง โดยความแตกต่างนี้ยังถือเป็นเชิงสัญลักษณ์อีกด้วย เนื่องจากมงกุฎองค์นี้แสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างมงกุฎประจำพระอิสริยยศพระจักรพรรดิ กับพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์ 
ในปัจจุบัน มงกุฎแห่งอินเดีย ได้ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงที่หอคอยแห่งลอนดอน เคียงข้างกับเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร  

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร - พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
หมวดหมู่:มงกุฎ

หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2556 มิถุนายน 26

* บารัค โอบามา กล่าวปราศัยในประเด็นเรื่อง "การเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ (Climate Change)" ที่มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ในกรุงวอชิงตัน ดีซี และเผยแผนการเพื่อรับมือปัญหามลภาวะและการเตรียมชุมชนให้พร้อมสำหรับภาวะโลกร้อน ( ไทยรัฐ)- กระสวยอวกาศพร้อมนักบินอวกาศชาวจีนทั้ง 3 ราย เดินทางกลับถึงโลกอย่างปลอดภัยแล้ว หลังเสร็จสิ้นภารกิจในอวกาศ จากการเดินทางไปกับยาน "เลิ่นโจว-10" เพื่อไปเชื่อมต่อยังห้องทดลองอวกาศ "เทียนกง-1" ( ไทยรัฐ)
}
Affiliate

Affiliate คือระบบการกระจายสินค้าและบริการของจากเจ้าของกิจการ ผ่านคนกลางหรือนักการตลาดออนไลน์ (Internet Marketer) ซึ่งเจ้าของกิจการจะแบ่งสัดส่วนทางการตลาดให้นักการตลาดแล้วแต่จะตกลงเงื่อนไขกัน 
Affiliate นั้นมีหลายประเภท- CPA (Cost per action) ลักษณะ คือ เมื่อนักการตลาด ได้ทำการตลาด จนได้รายชื่อและที่อยู่ติดต่อของลูกค้าผู้สนใจมา นักการตลาดก็จะได้ส่วนแบ่งตามเงื่อนไขที่ตกลงกัน - PPC (Pay per click) ลักษณะ คือ เป็นการติดโฆษณาไว้ในเว็บไซต์โดยส่วนใหญ่ เมื่อคนมาคลิกโฆษณา เว็บมาสเตอร์ก็จะมีรายได้
หมวดหมู่:การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/เสนอและลงคะแนนเลือกโลโก้วิกิพีเดียไทย

ความเดิมอยู่ที่ คุยเรื่องวิกิพีเดีย:โครงการออกแบบโลโก้วิกิพีเดียไทย
 ขั้นตอนและกำหนดเวลา
#  เสนอโลโก้ใหม่ได้จนถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 (UTC+7.00) โดยภาพต้องอัปโหลดไว้ที่คอมมอนส์แล้วนำมาแสดงเป็นตัวเลือกในหน้านี้ เสนอได้ไม่จำกัดจำนวน
#  เลือกโลโก้ใหม่ได้จนถึง 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 (UTC+7.00) โดยมีสามตัวเลือกคือ สนับสนุน คัดค้าน และเป็นกลาง โดยอาจให้เหตุผลประกอบ ลงคะแนนได้ทุกโลโก้และเปลี่ยนได้จนกว่าจะถึงเวลานับคะแนน ผู้มีสิทธิลงคะแนนถือเอาตามผู้มีสิทธิลงคะแนนเลือก sysop วิกิพีเดียภาษาไทย
#   โลโก้ใหม่ที่ได้รับคัดเลือกควรจะแสดงผลได้ไม่ช้ากว่า 1 สิงหาคม พ.ศ. 2556 
#  The logo has now been changed. odder (talk) 17:42, 16 กรกฎาคม 2556 (ICT) 
#* (การเปลี่ยนโลโก้เสร็จสมบูรณ์แล้ว หากท่านยังเห็นโลโก้เก่าให้ล้างแคช) --Taweethaも (พูดคุย) 06:53, 17 กรกฎาคม 2556 (ICT)
**ลงคะแนน =

**โลโก้ใหม่ที่ปรับแก้**
125px
#  --奥虎 ボンド 10:41, 12 มิถุนายน 2556 (ICT)
#  --Taweethaも (พูดคุย) 09:52, 13 มิถุนายน 2556 (ICT)
#  --Azoma  
พูดคุย 08:28, 18 มิถุนายน 2556 (ICT)
#  --Zenith Zealotry | เซนิตสโมสร | 17:06, 19 มิถุนายน 2556 (ICT)
#  --Aristitleism (พูดคุย) 03:14, 23 มิถุนายน 2556 (ICT)
#  --Nullzero (พูดคุย) 06:41, 1 กรกฎาคม 2556 (ICT)
#  --Mahatee | พูดคุย  (ฝากข้อความ) 01:11, 3 กรกฎาคม 2556 (ICT)
#  --EarTh' :: Talk 16:07, 13 กรกฎาคม 2556 (ICT)
ฟีฟ่าเมเนเจอร์ 14

ฟีฟ่าเมเนเจอร์ 14 (italic=yes; Fussball Manager 14) เป็นวิดีโอเกมจำลองการจัดการทีมฟุตบอลที่ได้รับการพัฒนาโดยไบรท์ฟิวเจอร์จีเอ็มบีเอช และทำการเปิดตัวโดยอิเล็คโทรนิค อาร์ตส ทั่วโลกภายใต้ชื่ออีเอสปอร์ตส์ และกำหนดการเปิดตัวในระบบวินโดวส์เอ็กซ์พี, วินโดวส์วิสตา, วินโดวส์ 7 และวินโดวส์ 8 ในช่วงไตรมาส 3 หรือไตรมาส 4 ใน ค.ศ. 2013 เกมนี้ได้รับการยืนยันโดยค่ายอีเอว่าจะทำการเปิดตัวในวันที่ 8 พฤษภาคม โดยแฟรงค์ กิโบ ผู้เป็นประธานของค่ายอีเอ
ซึ่งทางไบรท์ฟิวเจอร์จีเอ็มบีเอชได้ว่าจ้างให้เกรัลด์ โคเลอร์ ยืนยันผ่านทางอีเมลไปยังผู้สอบถามเกี่ยวกับเกมว่าเกมนี้จะได้รับการเปิดตัวช่วงปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 ฟีฟ่าเมเนเจอร์ 14 ยังได้ปรากฏตัวขึ้นในส่วนของคำชี้แจงทางกฎหมายบนเว็บไซต์ของอีเอ ท่ามกลางเกมอื่นของค่ายอีเอที่เตรียมการเปิดตัวรวมถึงที่มีอยู่ในปัจจุบัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมการจัดการฟุตบอล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:ฟีฟ่า (วิดีโอเกมซีรีส์)
จินเซนโนไซด์

จินเซนโนไซด์ (langx|en|Ginsenoside) จินเซนโนไซด์เป็นสารประกอบธรรมชาติที่มีโครงสร้างทางเคมีเป็นไตรเทอร์ปีนซาโปนิน (Triterpene Saponins) ส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างที่ประกอบขึ้นจากวงแหวนอะตอมของคาร์บอน 4 วงและมีโมเลกุลของน้ำตาลเช่น แรมโนส (Rhamnose) ไซโลส (Xylose) หรือ อาราบิโนส (Arabinose) มาจับเกาะกับคอร์บอนอะตอมที่ตำแหน่งที่ 3 และ 20
สารประกอบกลุ่มจินเซ็นโนไซด์ถูกเรียกแทนด้วยชื่อย่อทางวิทยาศาสตร์ว่า “Rx” ซึ่ง“R” หมายถึงราก(Root)ในขณะที่ “x”จะแทนด้วยอักษรภาอังกฤษต่างๆ เพื่อใช้อธิบายถึงคุณสมบัติทางเคมีที่แตกต่างกันไปของโสมแต่ละชนิด
จากการจำแนกคุณสมบัติทางเคมีเบื้องต้น ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถแบ่งประเภทสารประกอบจินเซ็นโนไซด์(5)ได้ทั้งหมด4 กลุ่ม โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มที่มีปริมาณจินเซนโนไซด์สูงและพบได้บ่อย 2 กลุ่ม (รูปที่ 1) ดังนี้
#กลุ่มโครงสร้าง Protopanaxadiol(PPD) เช่น Ra1, Ra2, Ra3, Rb1, Rh2 ,Rb2 และ Rb3 เป็นต้น
#กลุ่มโครงสร้าง Protopanaxatriol(PPT) เช่น Re, Rf, Rg1, Rg2 และ Rh1 เป็นต้น
โครงสร้างทางเคมีของจินเซ็นโนไซด์ในกลุ่มของ Protopanaxadiol 
โครงสร้างทางเคมีของจินเซ็นโนไซด์ในกลุ่มของ Protopanaxatriol
และสารประกอบกลุ่มจินเซ็นโนไซด์อีก 2 กลุ่มที่มีปริมาณจินเซนโนไซด์ไม่สูงและพบได้น้อย ได้แก่
#กลุ่มโครงสร้าง Pentacyclic Oleanane saponin เช่น Ro เป็นต้น
#กลุ่มโครงสร้าง Ocotillol saponin เช่น F11 และ R15 เป็นต้น  
โครงสร้างที่หลากหลายของสารประกอบกลุ่มจินเซนโนไซด์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์ทำการศึกษาทดลองค้นคว้าทั้งในระดับห้องปฏิบัติการ และระดับคลินิกเกี่ยวกับฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาเพื่อนำมาใช้เป็นยาและอาหารฟังก์ชัน ที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพหลายๆด้าน

**คุณลักษณะเฉพาะของจินเซนโนไซด์**
เมื่อตรวจแยกวิเคราะห์ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์พบว่า ในโสมมีสารจินเซนโนไซด์กว่า 150 ชนิด และมีฤทธิ์ที่แตกต่างกันไป เช่น
*ปกป้องเซลล์ประสาท
*ต่อต้านอนุมูลอิสระ
*ควบคุมกระบวนการสร้างเส้นเลือดใหม่
*เป็นพิษต่อเซลล์ (Cytotoxicity) ซึ่งอาจนำไปใช้ในกระบวนการกำจัดเซลล์มะเร็งในยาบางชนิดได้

**การตรวจวัดคุณภาพของสารจินเซนโนไซด์**
การตรวจวัดคุณภาพของสารจินเซนโนไซด์สามารถทำได้โดยใช้เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า HPTLC (High Performance Thin Layer Chromatographyเพื่อตรวจวัดค่ามาตรฐานของปริมาณสารสำคัญของจินเซนโนไซด์ ในโสมที่เป็นวัตถุดิบเพื่อนำมาใช้ในการผลิต

**การศึกษาผลจินเซนโนไซด์ที่มีต่อสมอง**
จินเซนโนไซด์ Rb1 ออกฤทธิ์โดยการส่งเสริมการทำงานของสารสื่อประสาทหลักในสมองและระบบประสาทส่วนกลางที่มีชื่อว่า อะเซทิลโคลีน (Acetylcholine)
*จินเซนโนไซด์ Rg1 ส่งผลต่อการเพิ่มระดับสารสื่อประสาทซีโรโทนิน (Serotonin)ในสมอง 
*จินเซนโนไซด์ ชนิด Rd และ Re ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสารสื่อประสาท GABA ในสมอง 
*จินเซนโนไซด์ชนิด Rb1 และ Rg1 ร่วมกันออกฤทธิ์ต่อสมองโดยกระตุ้นการหลั่งสารสื่อประสาทในสมองชื่อว่า    กลูตาเมท (Glutamate) 
*จินเซนโนไซด์ชนิด Rb1, Rg1 และสาร Saponin อื่นๆ มีฤทธิ์ต่อต้านอนุมูลอิสระที่จะมาทำลายเซลล์สมองให้เสื่อมโทรม 
*จินเซนโนไซด์ชนิด Rg1 ช่วยคลายกล้ามเนื้อที่ผนังหลอดเลือด ยับยั้งการแข็งตัวของผนังหลอดเลือด ทำให้เลือดไหลเวียนไปเลี้ยงสมองได้ดีขึ้น 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไตรเทอร์พีน
หมวดหมู่:ซาโปนิน
ซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย

นักบุญซิริลแห่งอะเล็กซานเดรีย (Cyril of Alexandriaˈəl) บาทหลวงชาวอียิปต์ ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย และได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักรภายหลังถึงแก่มรณกรรม ท่านเป็นนักเทววิทยาที่โดดเด่น จนมีบทบาทสำคัญในการสังคายนาเอเฟซัสครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 431) เพื่อรับรองหลักความเชื่อเรื่องพระมารดาพระเจ้า

**ประวัติ**
ซิริลเกิดวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 376 เป็นหลานลุงของบิชอปเทโอฟิลุสแห่งอะล็กซานเดรีย เมื่อโตขึ้นได้รับการศึกษาทางด้านเทววิทยาที่เมืองอะเล็กซานเดรีย จนได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงโดยมีลุงของท่านเป็นผู้โปรดศีล เมื่อลุงของท่านถึงแก่กรรม ท่านก็ได้สืบตำแหน่งบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียต่อในปี ค.ศ. 412 
ในสมัยของบิชอปซิริลเป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งทางเทววิทยาอย่างมาก จึงเกิดสภาสังคายนาสากลขึ้นหลายครั้งเพื่อหามติร่วมกันในการกำหนดหลักความเชื่อในศาสนาคริสต์ บิชอปบิดรซิริลได้เป็นประธานในสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสเพื่อยืนยันหลักความเชื่อว่าพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพระมารดาพระเจ้า และประณามเนสโตริอุสที่คัดค้านความเชื่อนี้ว่าเป็นพวกนอกรีต ความขัดแย้งนี้บานปลายทำให้ทั้งสองฝ่ายถูกจับกุม แต่ซิริลถูกปล่อยตัวเพราะพระสันตะปาปาส่งทูตมาชี้แจงรับรองมติของซิริล
ในช่วงบั้นปลายชีวิต บิชอปซิริลได้ประพันธ์อรรถาธิบายพระวรสารนักบุญยอห์น พระวรสารนักบุญลูกา คัมภีร์โทราห์ รวมทั้งศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยา และบทเทศน์ต่าง ๆ ซึ่งได้รับยกย่องมากเพราะอธิบายได้ชัดเจน กระทัดรัด และสมเหตุสมผล
บิชอปซิริลถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 444 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยกย่องท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร มีสมญานามว่านักปราชญ์แห่งการรับสภาพมนุษย์ (Doctor Incarnationis)

**อ้างอิง**
444
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:นักบุญชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ปิตาจารย์แห่งคริสตจักร
หมวดหมู่:นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
หมวดหมู่:อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย
การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง

การเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูง (High Efficiency Video Coding หรือ HEVC) หลายครั้งเรียก H.265 คือมาตรฐานการบีบอัดไฟล์วิดีโอ ซึ่งมาแทนมาตรฐาน H.264/MPEG-4 AVC (การเข้ารหัสวิดีโอขั้นสูง) ที่ใช้อย่างกว้างขวางในปัจจุบัน การเข้ารหัสแบบใหม่นี้อยู่ในขั้นตอนพัฒนาร่วมกันของ ISO/IEC เอ็มเพก และ ITU-T Video Coding Experts Group (VCEG) ภายใต้ชื่อ ISO/IEC 23008-2 MPEG-H Part 2 และ ITU-T H.265 โดยการเข้ารหัสวิดีโอประสิทธิภาพสูงนี้มีอัตราการบีบอัดดีกว่ามาตรฐานปัจจุบันคือ H.264/MPEG AVC ถึงสองเท่า นั่นหมายถึงคุณภาพวิดีโอที่ดีขึ้น และเพื่อเป็นการรองรับโทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด ซึ่งจะมีความละเอียดจอภาพถึง 8192x4320 พิกเซล

**ประสิทธิภาพการเข้ารหัส**
มาตรฐานการบีบอัดวิดีโอต่าง ๆ ย่อมมีเป้าหมายเพื่อให้มีอัตราการบีบอัดข้อมูลสูง ๆ นั่นคือใช้อัตราบิตน้อยที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ขณะเดียวกันก็ยังสามารถรักษาคุณภาพระดับเดิมไว้ได้ โดยวิธีการวัดประสิทธิภาพการเข้ารหัสของแต่ละมาตรฐานั้นมีอยู่สองวิธี วิธีแรกคือใช้ตัวชี้วัด เช่น peak signal-to-noise ratio (PSNR) วิธีที่สองคือประเมินจากคุณภาพของวิดีโอซึ่งเป็นวิธีที่เหมาะสมมากกว่าเนื่องจากเป็นสิ่งผู้ชมวิดีโอสัมผัสได้จริง
มีการเปรียบเทียบระหว่าง HEVC MP กับ H.264/MPEG-4 AVC HP ด้วยวิธีวัดคุณภาพวิดีโอก่อนการเปรียบเทียบด้วย PSNR ดังนั้นจึงใช้ตัวเข้ารหัส HEVC รุ่นแรก ๆ ซึ่งมีประสิทธิด้อยกว่าปัจจุบันเล็กน้อย ผลการจาการเปรียบเทียบโดยอาศัยค่าคะแนนเฉลี่ยจากความคิดเห็น (mean opinion score) จะได้ว่า HEVC MP มีอัตราบิตลดลงโดยเฉลี่ยเปรียบเทียบกับ H.264/MPEG AVC HP อยู่ 49.3%

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
หมวดหมู่:โทรทัศน์ความละเอียดสูง
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธีการบีบอัดข้อมูลแบบสูญเสียบางส่วน
หมวดหมู่:เอ็มเพก-เอช
หมวดหมู่:มาตรฐานเปิดที่ครอบคลุมโดยสิทธิบัตร
หมวดหมู่:โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด
หมวดหมู่:วีดีโอโคเดก
หมวดหมู่:การบีบอัดวีดีโอ
หมวดหมู่:ระบบโทรศัพท์ทางวิดีโอ
หมวดหมู่:ข้อเสนอแนะของ ITU-T
เอช.265
หมวดหมู่:เอช.26x
หมวดหมู่:มาตรฐานไออีซี
หมวดหมู่:มาตรฐานไอเอสโอ
แซฟไฟร์เซนต์เอ็ดเวิร์ด

แซฟไฟร์เซนต์เอ็ดเวิร์ด  (St. Edward's Sapphire) คือแซฟไฟร์ที่เป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร โดยได้ชื่อมาจากผู้สวม ซึ่งคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ ซึ่งเคยประดับอยู่บนพระธำมรงค์ของพระองค์ กล่าวกันว่าแซฟไฟร์ชิ้นนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1042 บนพระธำรงค์บรมราชาภิเษกของพระองค์ อัญมณีชิ้นนี้ได้รอดพ้นผ่านความวุ่นวายในสมัยของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และต่อมาถูกถอดออกจากส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ และเจียระไนเป็นรูปแบบที่เห็นในปัจจุบันเพื่อถวายแก่พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ภายหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์ขึ้นใหม่ในรัชสมัยของพระองค์ และต่อมาพระราชินีวิกตอเรีย ทรงให้ย้ายแซฟไฟร์ชิ้นนี้ไปประดับบนกางเขนบนยอดของมงกุฎอิมพีเรียลสเตต ซึ่งปรับปรุงแบบเป็นพิเศษสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ในปีค.ศ. 1838

**ดูเพิ่ม**
 เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
หมวดหมู่:เพชรมีชื่อ
มินิตทูวินอิต

มินิททูวินอิท (อังกฤษ : Minute To Win It) เป็นเกมโชวฺ์ที่มีต้นฉบับจากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์เอ็นบีซี โดยมีการแข่งขันเกมให้สำเร็จภายในเวลา 60 วินาที โดยมีโอกาสให้ทั้งหมด 3 ครั้ง หากทำสำเร็จ จะได้รับเงินรางวัล หากสามารถทำสำเร็จ 10 เกม จะได้รับเงินรางวัล 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ หากทำไม่ได้ จะได้รับเงินรางวัลที่สะสมมา ต่อมา ประเทศฟิลิปปินส์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการไปทำที่ประเทศตนเอง และทำฟอร์แมทใหม่ นั่นคือ Junior Minute To Win It ซึ่งจะให้เด็ก มาแข่งขันเกมที่มีลักษณะคล้าย ถึงเหมือนกับเวอร์ชันปกติ โดยมีเงินรางวัลสูงสุด คือ 1,000,000 เปโซ ทั้งเวอร์ชันปกติและเวอร์ชันของเด็ก ภายหลังประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการดังกล่าว ในฟอร์แมท Junior Minute To Win It มาทำในประเทศไทย โดยที่ได้มีการออดิชั่น (คัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน) ไปแล้วเมื่อวันที่ 15-16 มิถุนายน 2556 ก่อนจะออกอากาศตอนแรกในวันที่ 6 กรกฎาคม 2556
ระดับของเงินรางวัล- เกมที่ 1 : 10,000 (การันตี)- เกมที่ 2 : 20,000- เกมที่ 3 : 30,000- เกมที่ 4 : 40,000- เกมที่ 5 : 50,000 (การันตี)- เกมที่ 6 : 75,000- เกมที่ 7 : 100,000 - เกมที่ 8 : 150,000 (การันตี)- เกมที่ 9 : 500,000 - เกมที่ 10 : 1,000,000 
หมวดหมู่:เกมโชว์
กระทงลาย

เมล็ดกระทงลาย
กระทงลาย หรือกระทุงลาย หรือหมากแตก ( Celastrus paniculatus; ภาษาสันสกฤต: jyotishmati ज्योतीष्मती, ภาษาฮินดี: Mal-kangani माल-कांगनी, ภาษาจีน: deng you teng 灯油藤) เป็นพืชในวงศ์ Celastraceae  เป็นพืชที่พบในอินเดีย และในประเทศไทย เป็นไม้เลื้อย ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่งหรือซอกใบ ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกตัวผู้มีฐานรองดอกรูปถ้วย กลีบดอกสีเขียว ผลกลม แห้งแตก เมล็ดมีเยื่อสีน้ำตาลแดงหรือแดงสด ยอดอ่อนลวกรับประทานกับน้ำพริก ลำต้นใช้เป็นส่วนผสมในยารักษาโรคมาลาเรีย โรคบิด หรือใช้เป็นยากระตุ้นประสาท เมล็ดมีน้ำมัน คั้นมาทำน้ำมันใส่ตะเกียง หรือใช้นวดให้กล้ามเนื้อคลายตัว ในอินเดียใช้น้ำมันของพืชนี้เป็นยา สารสกัดด้วยน้ำจากเมล็ดช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของความจำ เมล็ดรับประทานไม่ได้ ทำให้ระคายคอ

**อ้างอิง**
 สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 83

**แหล่งข้อมูลอื่น**
isbn=0-7234-3410-7  Contains a detailed monograph on Celastrus paniculatus (Jyotishmati) as well as a discussion of health benefits and usage in clinical practice. Available online at http://www.toddcaldecott.com/index.php/herbs/learning-herbs/351-jyotishmati date=2013-05-09 
หมวดหมู่:วงศ์กระทงลาย
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชน้ำมัน
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
กระจับนก

กระจับนก (Euonymus cochinchinensis) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Celastraceae ไม่ผลัดใบ เปลือกต้นสีน้ำตาล มีรอยแตกตามยาวเป็นร่องตื้นๆ ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม เรียบเป็นมัน ขอบใบหยักเล็กย้อย ดอกช่อ ออกตามปลายกิ่ง เมื่อบานครั้งแรกจะเป็นสีชมพูอ่อน แล้วจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงอมชมพู กลีบม้วนไปด้านหลังเล็กน้อย เกสรตัวเมียเด่น เห็นชัดเจน ผลเดี่ยว สีเขียว ทรงผลเป็นทรงห้าเหลี่ยม ปลายผลกว้าง สอบเข้าหาขั้ว ใช้เป็นอาหารสัตว์ เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องมือประมง

**อ้างอิง**
 มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 2
หมวดหมู่:วงศ์กระทงลาย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
คนทีสอทะเล

คนทีสอทะเล (Vitex rotundifolia) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Lamiaceae ลำต้นเลื้อยคลานไปบนดิน ลำต้นสีน้ำตาล เมื่ออายุมากจะมีสะเก็ดหลุดร่วงออกมา ใบเดี่ยว ใบสีเขียวเข้ม หลังใบสีอ่อนจนถึงสีนวล ดอกช่อ กลีบดอกสีน้ำเงินขนาดไม่เท่ากัน ผลเดี่ยว ที่ขั้วมีกลีบเลี้ยงหุ้มไว้เกือบครึ่งผล ผิวสีเขียวหรือสีม่วง ผลแห้ง ปลายผลมีติ่ง ใบแห้งบดเป็นผง นำไปทำขนมคนที โดยนำใบแห้งไปผสมกับแป้งข้าวเหนียวและน้ำ นำไปนึ่งให้สุก หั่นเป็นชิ้น คลุกกับมะพร้าวขูด เกลือ และน้ำตาล

**ในการแพทย์พื้นบ้าน ==  
ราก รักษาโรคตับ, ใบ รสร้อน บำรุงธาตุ ขับเสมหะ รักษาโรคผิวหนัง ผื่นคัน ขับพยาธิ แก้ฟกบวม แก้ลม แก้ริดสีดวง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 มัณฑนา นวลเจริญ (2552). พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี: สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. หน้า 27. 978-616-12-0030-5.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Vitex rotundifolia
หมวดหมู่:วงศ์กะเพรา
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
เขี้ยวฟาน

เขี้ยวฟาน หรือ หำฟาน   Chionanthus velutinus เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Oleaceae ลำต้นและกิงอ่อนมีขนสีนวลเทา ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย กลีบดอกสีขาว ผลเมื่ออ่อนสีเขียว ผลแก่สีม่วงหรือสีดำ ร่วงง่าย ใบมีรสเผ็ด ชาวไทยอีสานนำมารับประทานกับหมากแทนใบพลูได้ 

**อ้างอิง**
 สถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. พรรณไม้พื้นบ้านอีสาน เล่ม 1. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 2544 หน้า 195
หมวดหมู่:วงศ์มะลิ
มะเนียงน้ำ

มะเนียงน้ำ (Aesculus wangii; 云南七叶树) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Sapindaceae พบทางตอนใต้ของประเทศจีน (มณฑลยูนนาน) และประเทศเวียดนามตอนเหนือ เติบโตในพื้นที่ตั้งแต่ 900 เมตรถึง 1,700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อยู่ในภาวะถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่ บางกรณีถือว่าเป็นชนิดพันธุ์เดียวกับ Aesculus assamica 
มะเนียงน้ำที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีที่สุดในการยับยั้งการเจริญของแบคทีเรีย Cutibacterium acnes มะเนียงน้ำที่สกัดด้วยเอทานอลมีความเป็นพิษต่อเซลล์เพาะเลี้ยง (Vero cell) โดยมีค่า CD50 เท่ากับ 0.04 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Aesculus wangii
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรีย
หมวดหมู่:วงศ์เงาะ
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู

สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูแห่งตองงา (Sālote Lupepauʻu) หรือพระนามในภาษาอังกฤษ สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งตองงา (Queen Charlotte of Tonga) (ค.ศ. 1811 - 8 กันยายน ค.ศ. 1889) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1875 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1889 พระองค์เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา
พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งตองงา วาดโดย เจมส์ เกย์ ซอกินส์

**พระราชประวัติ**
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1811 เป็นพระธิดาของ ตามาตาอูฮาลา กับ มากามาโลฮิ

**อภิเษกสมรส**
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์

**สมเด็จพระราชินี**
พระองค์ทรงเริ่มดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาเมื่อ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1845 จากการรวมกันครั้งแรกของราชอาณาจักรตองงา แต่พระองค์ได้เป็นสมเด็จพระราชินีอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 ตามคำประกาศรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 แห่งราชอาณาจักรตองงา

**สวรรคต**
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1889 ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งตองงาว่างลงระยะหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงาครองราชย์ พระมเหสีของพระองค์เจ้าหญิงเอดิธ มาเรีย โปมาเรวาฮิเนแห่งตาฮีตี จึงได้เป็น สมเด็จพระราชินีพระองค์ต่อมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชินีแห่งตองงา
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตูโปอู
คทากางเขน

คทากางเขน
คทากางเขน (Sceptre with the Cross) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า คทาเซนต์เอ็ดเวิร์ด (St. Edward's Sceptre), คทากษัตริย์ (Sovereign's Sceptre) หรือ คทาหลวง (Royal Sceptre) คือพระคทาประจำพระองค์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ทำขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ในปี ค.ศ. 1661 ต่อมาในปี ค.ศ. 1905 คทานี้ได้ถูกปรับปรุงขึ้นใหม่ภายหลังจากการค้นพบเพชรคูลลิแนน ในปัจจุบัน คทากางเขนนี้เป็นที่ประดับของเพชรที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลก คือ คูลลิแนน 1 หรือ ดาวใหญ่แห่งแอฟริกา ซึ่มีน้ำหนักกว่า 530 กะรัต ซึ่งตัวเพชรคูลลิแนนนั้นสามารถถอดออกมาจากคทาเพื่อเป็นเข็มกลัดประดับได้ ซึ่งเพชรคูลลิแนนนี้เป็นเพชรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยพบบนโลก น้ำหนักรวม 3,106.75 กะรัต ซึ่งถูกตัดแบ่งเจียระไนออกเป็น 9 ชิ้น และคูลลิแนน 1 นั้นมีขนาดใหญ่ที่สุดในทั้งหมด
คทานั้นถือเป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจปกครองของพระมหากษัตริย์ซึ่งอยู่ภายใต้กางเขนศักดิ์สิทธิ์ ส่วนคทาแห่งพิราบ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งในหมู่เครื่องราชกกุธภัณฑ์ถือเป็นสัญลักษณ์ถึงอำนาจทางจิตวิญญาณ ในระหว่างพระราชพิธีบรมราชาภิเษกนั้น พระมหากษัตริย์จะทรงคทากางเขนด้วยพระหัตถ์ขวา และคทานกพิราบด้วยพระหัตถ์ซ้าย ในขณะที่อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีทำการสวมมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดลงบนพระเศียร 
คทากางเขน พร้อมทั้งเครื่องราชกกุธภัณฑ์อื่น ๆ นั้น สามารถเข้าชมได้ที่หอคอยแห่งลอนดอน

**ภาพ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมอัญมณี
โนโค้ก

"โนโค้ก" (No Coke) เป็นเพลงที่บันทึกโดยนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลง ดร. อัลบัน เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มแรกของเขา Hello Afrika ได้จำหน่ายในเดือนพฤศจิกายนปี 1990 เป็นเพลงฮิตในประเทศในยุโรปและติดชาร์ตอันดับ 1 ใน สวีเดน "No Coke" เป็นหนึ่งในเพลงของดร. อัลบันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดพร้อมกับเพลง "It's My Life" และ "Sing Hallelujah"

**รายชื่อเพลง**
 CD single
# "No Coke" (radio mix) — 3:43
# "No Coke" (swe-flow-mix) — 3:50
 7" single
# "No Coke" (radio mix) — 3:43
# "No Coke" (swe-flow-mix) — 3:50

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:เพลงของดร. อัลบัน
สตีเฟน แมไกวร์

สตีเฟน แมไกวร์ (Stephen Maguire) เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ เริ่มเล่นอาชีพตั้งแต่ปี 1998 ได้ขึ้นอันดับท็อป 16 ระหว่างปี 2005 และติดอันดับ 2 ของโลกถึงสองฤดูกาล เขาคว้าแชมป์รายการเก็บคะแนนถึง 5 รายการรวมทั้งรายการยูเคแชมเปียนชิป 2004 นอกจากนี้ยังเป็นผู้เล่นต่อเบรกดีด้วย แมไกวร์รวมเซนจูรีเบรกได้มากกว่า 300 ครั้ง รวมถึงการทำแม็กซิมัมเบรกถึงสองครั้ง

**รอบชิงชนะเลิศ**

**Non-Ranking Wins (1)**
 Pro Challenge Series – Event 1, 2009

**Amateur tournaments**
 IBSF World Amateur Championship 2000

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักสนุกเกอร์ชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากกลาสโกว์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2556 มิถุนายน 27

* ศาลสูงรัฐบาลกลางสหรัฐมีมติยกเลิกกฎหมายที่ปฏิเสธการให้สิทธิประโยชน์ทางสังคมของคู่รักร่วมเพศ  (มติชนออนไลน์)- นักโบราณคดีเปรูขุดพบสุสานหลวงที่อยู่ทางตอนเหนือของกรุงลิมา เป็นการค้นพบครั้งสำคัญซึ่งอาจเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับอาณาจักรวารี ซึ่งเคยแผ่อิทธิพลในแถบเทือกเขาแอนดิส ก่อนอารยธรรมอินคา   (มติชนออนไลน์)
}
หมวดหมู่:จักรพรรดินีโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

หมวดหมู่:ราชวงศ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:จักรพรรดินี
หมวดหมู่:จักรพรรดินีออสเตรีย

หมวดหมู่:ราชวงศ์ออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:จักรพรรดินี

หมวดหมู่:ผู้หญิงออสเตรีย
หมวดหมู่:ดยุกสกอตแลนด์

สกอตแลนด์
สกอตแลนด์
หมวดหมู่:ขุนนางสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศสกอตแลนด์

หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์สกอตแลนด์
น้ำมันดิน

ขวดตัวอย่างน้ำมันดินตั้งแสดงอยู่ที่ the Cape Fear Museum in Wilmington, North Carolina
น้ำมันดิน หรือ ทาร์ (tar) เป็นของเหลวสีดำ ได้จากการกลั่นทำลายของสารอินทรีย์เช่น ถ่านหิน  ไม้ และน้ำมันดิบ เป็นต้น ส่วนผสมประกอบด้วยธาตุไฮโดรคาร์บอนและคาร์บอนอิสระ  Tar ที่ได้จากการน้ำมันดิบ มีประโยชน์ในการรักษาเนื้อไม้ โดยใช้ทาเรือไม้ป้องกันการผุกร่อน หรือทาหลังคาบ้านกันรั่วซึม แต่ Tar ที่ได้จากไม้บางชนิด ใช้เป็นยารักษาโรคได้ บางชนิดให้กลิ่นหอมและช่วยเพิ่มรสชาติอาหาร Tar ที่ได้จากการเผาไม้หรือถ่านหินเป็นพิษต่อร่างกาย เพราะเป็นต้นเหตุของมะเร็ง
Mineral products ที่คล้ายๆน้ำมันดินสามารถผลิตจาก  hydrocarbons เช่นน้ำมัน (petroleum) น้ำมันดินถ่านหิน (Coal tar)  ได้จากถ่านหินในกระบนการ coke 
Tar ที่เกิดจากขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (Gasification) จะต้องกำจัดออกก่อนนำไปใช้ เพราะ Tar จะติดไปกับ syngas เมื่อนำ syngas ป้อนเข้าไปในเครื่องยนต์ Tar จะไปติดลูกสูบของเครื่องยนต์นั้น ทำให้เครื่องยนต์เสียหายได้ และเนื่องจาก Tar ดังกล่าว มีพิษต่อร่างกาย จึงต้องทำการกำจัดอย่างเหมาะสม

**ดูเพิ่ม**
coal tar
*Bitumen
*Pine Tar
หมวดหมู่:พอลิเมอร์
หมวดหมู่:ส่วนผสมทางเคมี
หมวดหมู่:วัสดุ
อาณานิคมทรานส์วาล

ทรานส์วาล (Transvaal; แปลว่า เหนือลุ่มแม่น้ำวาล) เป็นชื่อของดินแดนแถบเหนือประเทศแอฟริกาใต้ในปัจจุบัน ซึ่งเคยเป็นเขตดินแดนอิสระของผู้สืบเชื้อสายของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวดัตช์ หรือเรียกกันว่า "ชาวบูร์" (Boer) ในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ (South African Republic) ซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1856 ท่ามกลางความพยายามของชาวอังกฤษพยายามที่จะยึดครองมีอำนาจเหนือดินแดนแถบนี้ ภายหลังสงครามอังกฤษ-บูร์ ในระหว่าง ค.ศ. 1899 - 1902 ดินแดนส่วนใหญ่ที่ถูกยึดหลังจากความพ่ายแพ้ได้กลายมาเป็นอาณานิคมทรานส์วาล โดยชายแดนในอาณานิคมทรานส์วาล มีขนาดใหญ่กว่างสาธารณรัฐเซาท์แอฟริกันที่พ่ายแพ้ (ค.ศ. 1856 ถึง 1902) ซึ่งในภายหลังได้กลายมาเป็นจังหวัดหนึ่งในสหภาพแอฟริกาใต้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
ทรานส์วาล
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์แอฟริกาใต้
สเตมศึกษา

สเตมศึกษา (Science Technology Engineering and Mathematics Education: STEM Education) คือ แนวทางการจัดการศึกษาที่บูรณาการวิทยาศาสตร์ วิศวกรรม เทคโนโลยี และคณิตศาสตร์ โดยเน้นการนำความรู้ไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง รวมทั้งการพัฒนากระบวนการหรือผลผลิตใหม่ ที่เป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต และการทำงาน
ดังนั้น สเตมศึกษาจึงไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่เป็นการต่อยอดหลักสูตรโดยบูรณาการการเรียนรู้วิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและกระบวนการทางวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อนำไปใช้แก้ปัญหาในชีวิตจริง และการประกอบอาชีพในอนาคต
สเตมศึกษาจึงส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมหรือโครงงานที่มุ่งแก้ไขปัญหาที่พบเห็นในชีวิตจริง เพื่อสร้างเสริมประสบการณ์ ทักษะชีวิต ความคิดสร้างสรรค์ นำไปสู่การสร้างนวัตกรรม ผู้เรียนที่มีประสบการณ์ในการทำกิจกรรมหรือโครงงานสะเต็มจะมีความพร้อมที่จะไปปฏิบัติงานที่ต้องใช้องค์ความรู้ และทักษะด้านวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีในภาคการผลิต และการบริการที่สำคัญต่ออนาคตของประเทศ เช่น การเกษตร อุตสาหกรรม การพลังงาน การจัดการสิ่งแวดล้อมการบริการสุขภาพ การคมนาคม และลอจิสติกส์ เป็นต้น
อนึ่ง การทำกิจกรรมหรือโครงงานสเตมไม่ได้จำกัดอยู่ในกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การงานอาชีพและเทคโนโลยี แต่สามารถนำความรู้ในวิชาอื่น เช่น ศิลปะ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สุขศึกษา พลศึกษา เป็นต้น มาบูรณาการได้อีกด้วย
หมวดหมู่:การศึกษา
หมวดหมู่:การศึกษาแบ่งตามหัวเรื่อง
หมวดหมู่:การศึกษาวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:นโยบายการศึกษา
ซินแก๊ส

ซินแก๊ส (Syngas or synthesis gas) เป็นแก๊สเชื้อเพลิงผสม ส่วนผสมหลักประกอบด้วย ไฮโดรเจน, คาร์บอนมอนอกไซด์ และคาร์บอนไดออกไซด์ ได้ชื่อนี้เพราะถูกใช้เป็นตัวกลางในการผลิต synthetic natural gas (SNG) และ แอมโมเนีย หรือ เมทานอล นอกจากนี้ ซินแก๊ส ยังใช้ผลิตปิโตรเลียมสังเคราะห์เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงและตัวหล่อลื่นในการผลิตแก๊สโวลีนอีกด้วย ซินแก๊สเผาไหม้ได้ดี และถูกนำไปใช้กับเครื่องยนต์สันดาปภายในบ่อย ๆ แต่มีความหนาแน่นของพลังงานน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของแก๊สธรรมชาติเท่านั้น
วิธีการผลิตซินแก๊ส คือการใช้ขบวนการแปรสภาพเป็นแก๊ส (gasification) ของถ่านหิน หรือ มวลชีวภาพ หรือขบวนการเปลี่ยนสถานะจากพลังงานเหลือใช้โดยใช้เทคนิคของ gasification หรือใช้ขบวนการ เปลี่ยนรูปไอน้ำของแก๊สธรรมชาติหรือสารไฮโดรคาร์บอนเหลวให้เป็นแก๊สไฮโดรเจน

**ขบวนการผลิตทางเคมี**
ขบวนการผลิตหลักของซินแก๊สคือการใช้การเปลี่ยนรูปไอน้ำ (steam reforming) ได้แก่การดูดกลืนความร้อนจากมีเทนด้วยพลังงาน 206 kJ/mol
ปฏิกิริยาแรก เป็นการดูดกลืนความร้อนระหว่างไอน้ำกับถ่านโคกร้อน ๆ ทำให้เกิดคาร์บอนมอนอกไซด์และไฮโดรเจน (หรือชื่อเดิมแก๊สน้ำ) เมื่อถ่านโคกเย็นลงจนขบวนการดูดกลืนความร้อนจบลง ก็จะมีอากาศเย็นเข้ามาแทนที่ไอน้ำ
เริ่มปฏิกิริยาที่สองและที่สาม เป็นขบวนการคายความร้อน โดยป้อนคาร์บอนไดออกไชด์ จนถ่านโค้กร้อน แล้วจึงเริ่มขบวนการดูดกลืนความร้อนอีกครั้ง คราวนี้จะได้คาร์บอนมอนอกไซด์ ได้แก๊สผู้ผลิต (ชื่อเดิม: Producer gas) จากนั้นก็จะเริ่มขบวนการดูดและคายความร้อนซ้ำอีกจนกระทั่งถ่านโค้กหมดสภาพ แก๊สผู้ผลิตจึงมีค่าพลังงานน้อยกว่าแก๊สน้ำ ดังนั้น จึงใช้ออกซิเจนแทนอากาศเพื่อลดปัญหาค่าพลังงานแก๊สผู้ผลิตลดลงในขบวนการท้าย ๆ
ในขบวนการผลิตแอมโมเนียในสเกลที่ใหญ่ขึ้น มีความต้องการไฮโดรเจนสังเคราะห์จากแก๊สธรรมชาติดังนี้
CH4 + H2O → CO + 3H2
แต่ถ้าต้องการไฮโดรเจนสูงขึ้น ต้องใช้ไอน้ำมากขึ้น แก๊สน้ำจะเกิดปฏิกิริยาดังนี้ 
CO + H2O → CO2 + H2

**ดูเพิ่ม**
Biochar
*Biobased economy
*Biofuels
*Boudouard reaction
*Claus process
*Industrial gas
*Integrated gasification combined cycle
*Partial oxidation
*Reformer sponge iron cycle
*Syngas fermentation
*Underground coal gasification

**อ้างอิง==
การแผ่รังสีฮอว์กิง

การแผ่รังสีฮอว์กิง (Hawking radiation) เป็นการแผ่รังสีของวัตถุดำที่คาดว่าปล่อยออกมาจากหลุมดำอันเนื่องจากปรากฏการณ์ทางควอนตัม ณ บริเวณใกล้กับขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำ โดยชื่อรังสีนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้แก่สตีเฟน ฮอว์กิง นักฟิสิกส์ผู้ให้การพิสูจน์เชิงทฤษฎีในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ถึงการมีอยู่ของรังสีนี้ ซึ่งเป็นเวลาหลังจาก จาคอบ เบเคนสไตน์ ได้คาดการณ์ไว้ว่าหลุมดำควรจะมีอุณหภูมิและเอนโทรปีจำกัดและมากกว่าศูนย์
โดยปกติแล้วหลุมดำมีแรงโน้มถ่วงมหาศาลหากวัตถุหรือพลังงานใดผ่านขอบฟ้าเหตุการณ์เข้าไปแล้วย่อมไม่สามารถเร่งออกมาจากหลุมดำได้ แม้แต่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือแสงเองก็ตาม ดังนั้นหลุมดำยิ่งน่าจะมีขนาดใหญ่ขึ้นมีมวลมากขึ้นไม่มีและไม่มีทีท่าจะลดลง แต่จากการค้นพบ รังสีฮอว์กิง นี่เองที่ทำให้หลุมดำมีมวลและพลังงานลดลงได้ เพราะหากหลุมดำสูญเสียพลังงานจากการปล่อย รังสีฮอว์กิง (แต่ด้วยความสมมูลระหว่างมวล-พลังงานจึงกล่าวได้ว่าหลุมดำเสียพลังงานก็เท่ากับว่าหลุมดำเสียมวล) มากกว่าได้รับจากการดูดมวลและพลังงานต่าง ๆ เข้าไปเป็นเวลานานมากพอก็จะทำให้หลุมดำมีขนาดเล็กลงและหายไปในที่สุด เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า การระเหยของหลุมดำ โดยยิ่งหลุมดำมีขนาดเล็กเช่น หลุมดำจิ๋ว จะมีการปล่อยรังสีมากกว่าและระเหยหายไปเร็วกว่าหลุมดำที่มีขนาดใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลุมดำ
หมวดหมู่:ทฤษฎีสนามควอนตัม
หมวดหมู่:สตีเฟน ฮอว์กิง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสยามเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสยามเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 เพื่อเลือกตั้ง ส.ส. จำนวน 91 ที่นั่ง จาก 182 ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร ส่วนอีก 91 ที่นั่งแต่งตั้งโดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ซึ่งแตกต่างจากการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2480 เป็นการเลือกตั้งทางตรง
เวลานั้นยังไม่มีพรรคการเมือง ดังนั้นผู้สมัครทุกคนจึงลงสมัครเป็นผู้สมัครอิสระ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคิดเป็น 40.2%

**เบื้องหลัง**
ไม่นานก่อนที่สภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับการเลือกตั้งในปี 2476 จะสิ้นสุดวาระ พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรีคนที่ 2 ได้ประกาศลาออกหลังจากตอบกระทู้ในสภาผู้แทนราษฎรเรื่องการซื้อที่ดินของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2480 มีพระบรมราชโองการผ่านคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แต่งตั้งพระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง
การเลือกตั้งมีขึ้นในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 โดยมีจำนวน ส.ส. ทั้งหมด 91 คน มีผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมด 6,123,239 คน และมีผู้มาใช้สิทธิเลือกตั้งจำนวน 2,462,535 คน คิดเป็นร้อยละ 40.22
โดยการเลือกตั้งครั้งนี้เป็นไปโดยบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475

**หลังจากนั้น**
หลังการเลือกตั้งแล้ว ในวันที่ 21 ธันวาคม ปีเดียวกัน พระยาพหลพลพยุหเสนา ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง และมีการตั้งคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ขึ้นมารวมทั้งสิ้น 18 คน นับเป็นคณะรัฐมนตรีคณะที่ 8 และเป็นวาระสุดท้ายของการดำรงตำแหน่งนายกฯ ของพระยาพหลพลพยุหเสนา 

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป
หมวดหมู่:สยามในปี พ.ศ. 2480
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2480
นงเยาว์นิวยอร์ค

Breakfast at Tiffany's ชื่อภาษาไทย นงเยาว์นิวยอร์ก สร้างจากนวนิยายของทรูแมน คาโพตี

**เนื้อเรื่อง**
เรื่องราวของฮอลลี่ โกไลท์ลี่ (ออเดรย์ เฮปเบิร์น) เป็นสาวนิวยอร์กรักสนุก เสน่ห์แรง ผู้หมายมั่นจะแต่งงานกับมหาเศรษฐีบราซิล ส่วน พอล (จอร์จ เพปพาร์ด) เพื่อนบ้านหนุ่ม เป็นนักเขียนไส้แห้ง ซึ่งได้รับการจุนเจือจากสาวมหาเศรษฐี (แพตทริเซีย นีล)

**นักแสดง**
 ออเดรย์ เฮปเบิร์น รับบท ฮอลลี่ โกไลท์ลี่ / ลูลา เม เบนส์- จอร์จ เพปพาร์ด รับบท พอล (แต่ฮอลลี่เรียกเขาว่า เฟรด)- แพตทริเซีย นีล รับบท เอมิลี ยูสเทซ เฟลเลนสัน หรือ 2E

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 Moon River

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Breakfast at Tiffany's
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนุรักษ์หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ
หญิงนำ

ผู้ชายถูกล่ามโซ่และจูงโดยผู้หญิง
หญิงนำ (female dominance หรือมักย่อว่า femdom) หมายถึง ความสัมพันธ์ทางเพศแบบบีดีเอสเอ็มที่ฝ่ายหญิงนำฝ่ายชาย ในภาษาอังกฤษหญิงที่เป็นฝ่ายนำเช่นนี้มักเรียก Dom, Domme, Femdomme, Domina หรือ Dominatrix ส่วนในความสัมพันธ์แบบนายกับบ่าว หญิงที่เป็นฝ่ายนำจะเรียก Mistress (นายหญิง)

**ลักษณะทั่วไป**
โดยทั่วไป กิจกรรมของชาว Femdom ก็เป็นการสลับฝ่ายที่มีอำนาจต่อกันทั่ว ๆ ไป หรืออาจมากไปถึงการเล่นแบบ BDSM เช่น การทรมาน
ผู้หญิงสองคนกำลังพูดจาดูถูกและใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าดูดรูทวารหนักและถุงอัณฑะของผู้ชายที่ถูกมัดไว้
ไฟล์:Folsom street fair 2010.jpg|thumb|left|ผู้หญิงให้ฝ่ายชายทำเฟอเลชิโอกับอวัยวะเพศชายเทียม
ไม่มีกฏตายตัว ว่าจะต้องมีกิจกรรมชนิดใดบ้างต่อกัน ปกติฝ่ายหญิงจะเป็นคนกำหนดกิจกรรมขึ้น ด้วยความพอใจยินยอมของทั้งสองฝ่าย
กิจกรรมมีได้ตั้งแต่ ฝ่ายมีอำนาจ (ฝ่ายหญิง) สวมstrap-on dildo ร่วมเพศทางทวารหนักกับฝ่ายด้อยอำนาจ (ฝ่ายชาย) (เรียกอีกอย่างว่า Pegging), facesitting หรือ smothering ซึ่งทั้งสองอย่างเน้นไปที่การให้ฝ่ายด้อยอำนาจ กระทำออรัลเซ็กส์ต่อฝ่ายมีอำนาจ แต่จะต่างกันในรายละเอียดคือ facesitting เน้นหนักไปที่การร่วมเพศทางปาก (oral sex) ให้ฝ่ายหญิง โดยฝ่ายหญิงอาจมีการควบขี่ใบหน้าของฝ่ายชายเพื่อความสุขทางเพศ ในขณะที่ smothering เน้นการให้ฝ่ายหญิงควบคุมการหายใจของฝ่ายชายให้มีการหายใจไม่ออกในช่วงสั้น ๆ เช่น อาจนั่งทับ เอามือปิดจมูกหรือการกดทับด้วยหน้าอก การบังคับให้ฝ่ายชายแสดงเป็นผู้หญิง ให้ฝ่ายชายทำเฟอเลชิโอกับอวัยวะเพศชายเทียม หรือแม้กระทั่งการให้ฝ่ายชายใช้ปากดูดน้ำอสุจิออกจากทวารหนัก (felching) หลังจากมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ช่องคลอด หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง บางครั้งฝ่ายหญิง (ซึ่งมีอำนาจควมคุมทุกอย่าง) สามารถมีเพศสัมพันธ์กับชายหรือหญิงอื่น โดยบังคับให้ฝ่ายชายได้เพียงแต่ดูและทำการดูดน้ำอสุจิออกจากทวารหนัก (felching) ที่เกิดจากชายคนอื่น
ไฟล์:Feminization urethral play.jpg|thumb|ผู้ชายที่โดนบังคับให้แต่งตัวเลียนแบบผู้หญิงกำลังถูกสอดใส่ท่อปัสสาวะโดยฝ่ายหญิง
ยังมีอีกหลายกิจกรรมที่ชาว BDSM ทั่วไปรู้จักกันดี เช่น การควบคุมจุดสุดยอดทางเพศ, การทรมาณองคชาตและถุงอัณฑะ (cock and ball torture), การแกล้งให้อยากแล้วจากไป (tease and denial และ tie and tease), ตลอดจน ageplay, การเฆี่ยนตี (erotic spanking), การทำออรัลเซ็กส์กับอวัยวะเพศหญิง (cunnilingus), การบูชาร่างกายบางส่วน (body worship), foot worship, ass worship, การตบหน้า, การดึงผม, การตีก้น, การหยดขี้ผึ้งร้อนลงบนถุงอัณฑะ (dripping hot wax on the genitals), heavy whipping, การถ่มนำ้ลาย, การดื่มปัสสาวะ (golden shower), การบังคับให้สวมใส่เข็มขัดพรหมจรรย์ และการบังคับให้ร่วมเพศกับเพศชายด้วยกัน
การดูถูกเหยียดหยามทางวาจาทำให้ฝ่ายชายอับอาย (verbal humiliation) เช่น การล้อเลียนองคชาตขนาดเล็ก ก็เป็นที่นิยมเช่นกัน ผู้หญิงสามารถถูกปลุกเร้าทางเพศด้วยการเป็นผู้มีอำนาจตัดสินองคชาตของผู้ชายและทำให้เขาขายหน้าได้ สำหรับผู้หญิงหลาย ๆ คน การลดความเป็นลูกผู้ชายที่สังคมกำหนดเป็นเรื่องที่เร้าอารมณ์ได้
ปี 1985 ผลศึกษาแสดงให้เห็นว่าประมาณ 30% ของผู้เข้าร่วมในกิจกรรม BDSM เป็นเพศหญิง 
ปี 1985 ผลศึกษาชี้ให้เห็นว่า 89% ของหญิงรักชายผู้เข้าร่วมในกิจกรรม BDSM แสดงออกถึงความพึงพอใจในการที่ตนเป็นฝ่ายมีอำนาจเหนือกว่าในความสัมพันธ์ทางเพศ และ 71% ของชายรักหญิงชอบที่ตนเองเป็นฝ่ายด้อยอำนาจมากกว่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพศภาวะ
หมวดหมู่:กิจกรรมทางเพศของมนุษย์
จัง จริงจิตร

จัง จริงจิตร (23 กรกฎาคม พ.ศ. 2440 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2497) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรังคนแรก

**ประวัติ**
เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2440 ที่ตำบลโคกขัน อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรชายของนายหงวน และนางพริ้ม จริงจิตร

**การศึกษาและการทำงาน**
นายจังจบการศึกษาที่โรงเรียนตรังคภูมิ และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยม ณ โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำมณฑล จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และสอบได้ประโยคครูมูล (ครู ป.) จากนั้นจึงเข้ารับราชการเป็นครูระดับชั้นจัตวา เมื่อปี พ.ศ. 2458 ณ โรงเรียนตรังคภูมิ โรงเรียนเดิมที่เคยศึกษา จากนั้นเมื่อมีการย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่ตำบลทับเที่ยง จังจึงไปเป็นครูในโรงเรียนวิเชียรมาตุ ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งใหม่ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศอีก 1 ปี สอบไล่ได้ประโยคครูประถม และในปี พ.ศ. 2467 ได้เข้าศึกษาต่อในโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สอบไล่ได้ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 (ม.ศ.7)
จากนั้นได้ไปสอนที่โรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2469 และย้ายกลับไปสอนที่โรงเรียนวิเชียรมาตุในปีเดียวกันเพราะเป็นห่วงครอบครัว จากนั้นในปี พ.ศ. 2476 ได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ ในปัจจุบัน) ได้เป็นธรรมการ (ศึกษาธิการ ในปัจจุบัน) อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่
นายจัง จริงจิตร เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีของชาวจังหวัดตรังในชื่อ "ครูจัง" และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง คนแรก จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งทางอ้อม และเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกในประเทศไทย
โดยในการเลือกตั้งครั้งนั้น จังได้มีผู้ช่วยหาเสียงคนสำคัญ คือ นางสาวกิมถ้วน จูห้อง (ถ้วน หลีกภัย ในเวลาต่อมา) ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานสาว หลังเลือกตั้งจังก็ได้ตอบแทน น.ส.กิมถ้วน ด้วยการหาตลาดขายค้าหมากพลูส่งไปยังปีนัง ตามที่ น.ส.กิมถ้วน ร้องขอ

**ด้านครอบครัว**
ด้านชีวิตครอบครัว จังได้สมรสกับ นางกี่ จริงจิตร (นามสกุลเดิม: เซ่งยี่) มีบุตรธิดารวมกันทั้งหมด 5 คน

**ถึงแก่อนิจกรรม**
ภายหลังจากการสิ้นสุดการเป็น ส.ส. แล้ว นายจังก็กลับไปรับราชการเป็นครูตามเดิม โดยใช้ชีวิตอย่างสมถะ และถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2497 สิริอายุได้ 57 ปี

**อ้างอิง**
2487
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองตรัง
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายฮกเกี้ยน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวิเชียรมาตุ
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดตรัง
โต๊ หืว

โต๊ หืว (Tố Hữu) เป็นนามปากกาของ เหงียน กิม ถั่ญ (Nguyễn Kim Thành) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2463 ที่เว้ บิดาเป็นครู เขานิยมอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ตั้งแต่อายุ 13 ปี และเข้าเป็นสมาชิกพรรคเมื่อ พ.ศ. 2481  เขาถูกฝรั่งเศสจับขังคุกเมื่อ พ.ศ. 2482 แต่สามารถหนีออกมาได้ใน พ.ศ. 2484 และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อีก เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี
ถั่ญเริ่มเขียนกวีนิพนธ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 และได้ตีพิมพ์รวมเล่มบทกวีชุดแรกเรื่อง “เมื่อนั้น” ใน พ.ศ. 2489 โดยเนื้อหาแสดงถึงการยึดมั่นในอุดมการณ์คอมมิวนิสต์และการปฏิวัติ ผลงานชุดต่อมาคือ “เหวียดบั๊ก” เป็นการสะท้อนภาพของสังคมเวียดนามระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ผลงานชุด “ลมพัด” แสดงแนวคิดเกี่ยวกับระบบสังคมนิยมในภาคเหนือและการทำสงครามกับสหรัฐอเมริกา ผลงานรวมบทกวีที่สำดัญของถั่ญคือชุด “เสียงพิณ” เป็นผลงานชุดสุดท้ายของเขา ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2536 และได้รับรางวัลซีไรต์ ผลงานเรื่องนี้ต่างจากบทกวีก่อนหน้าของเขา เนื่องจากเป็นการสะท้อนภาพสังคมเวียดนามหลังสงคราม แฝงความเศร้าและความสิ้นหวังในอนาคตของประเทศ เขาเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2545

**อ้างอิง**
 มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553. หน้า 246 - 250
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:บุคคลจากเว้
หมวดหมู่:นามปากกา
ทริปเปิลคราวน์แชมเปียนชิป

ทริปเปิลคราวน์ แชมเปี้ยนชิพ (Triple Crown Championship) เป็นความสำเร็จในมวยปล้ำอาชีพ เป็นความแตกต่างเกิดขึ้นกับนักมวยปล้ำมืออาชีพที่ได้รับรางวัลชนะเมื่อได้แชมป์ 3 เส้น

**ดับเบิลยูดับเบิลยูอี**

**รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในดับเบิลยูดับเบิลยูอี**

**ชาย**

**แท็กทีม**

**หญิง**

**เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง**

**รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในดับเบิลยูซีดับเบิลยู**

**เอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง**

**รายชื่อผู้ที่ได้แชมป์ทริปเปิลคราวน์ ในอีซีดับเบิลยู**

**ดูเพิ่ม**
แกรนด์ สแลม แชมเปี้ยนชิพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เข็มขัดแชมป์ของทีเอ็นเอ
หมวดหมู่:เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ลุยจี กอนซากา

นักบุญลุยจี กอนซากา (Luigi Gonzaga) เป็นนักบวชชาวอิตาลีคณะเยสุอิต แม้จะเป็นบุตรคนโตในครอบครัวขุนนาง แต่ท่านก็สละสิทธิของบุตรหัวปีเพื่อปฏิญาณตนเป็นนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อย ท่านอุทิศตนกับการพยาบาลผู้ป่วยจนติดโรคที่ระบาดอยู่ในขณะนั้น และถึงแก่มรณกรรมขณะอายุได้เพียง 23 ปี

**ประวัติ**
ลุยจี กอนซากา เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1568 เป็นบุตรชายคนโตของแฟร์รันเต กอนซากา มาร์ควิสแห่งกัสตีลโยเน ขุนนางตระกูลกอนซากา กับนางมาร์ตา ตานา ดี ซันเตนา บิดาของท่านตั้งใจว่าเมื่อท่านโตขึ้นจะให้ท่านเป็นทหาร แต่เมื่อลุยจีอายุได้เพียง 9 ปี ก็ตัดสินใจจะเป็นนักบวชและถือพรหมจรรย์ตลอดชีพ ท่านพยายามควบคุมตนเองอย่างเข้มงวด ไม่มองหน้าสตรี ใช้เวลากับการอธิษฐานเป็นเวลานาน บิดาของของลุยจีเมื่อทราบเรื่องก็ไม่ยอมรับและพยายามขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ท่านบวช แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความตั้งใจของลุยจีได้
ลุยจีได้ปฏิญาณตนเป็นโนวิซในคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1585 และในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1587 ขณะอายุได้ 18 ปี ลุยจีก็ได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ แล้วเข้าศึกษาด้านเทววิทยา เพื่อเตรียมจะรับศีลอนุกรมต่อไป และได้อาร์ชบิชอปโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เป็นบิดาผู้ดูแลฝ่ายจิตวิญญาณ
ในปี ค.ศ. 1591 เกิดโรคระบาดทั่วกรุงโรม คณะเยสุอิตจึงไปเปิดโรงพยาบาลเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วย ภราดาลุยจีอาสาไปช่วยพยาบาลผู้ป่วยด้วย และได้ทำงานอย่างอุตสาหะจนติดเชื้อไปด้วย อาการของภราดาลุยจีทรุดหนักลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1591 ขณะอายุได้เพียง 23 ปี

**หลังมรณกรรม**
หลังจากมรณกรรม ภราดาลุยจี กอนซากา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1605 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1726 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2111
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:นักบุญคณะเยสุอิต
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบวชในศาสนาคริสต์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคติดเชื้อ
หมวดหมู่:ตระกูลกอนซากา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
แซฟไฟร์สจวต

แซฟไฟร์สจวต  (Stewart Sapphire, Stuart Sapphire) คือแซฟไฟร์ที่เป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ได้ชื่อมาจากราชวงศ์สจวตแห่งสก็อตแลนด์ ตามเจ้าของพระองค์แรก ซึ่งคือ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งสก็อตแลนด์ แซฟไฟร์เม็ดนี้ได้ถูกนำไปประดับบนมงกุฎราชาภิเษกของพระองค์ในปีค.ศ. 1214 และต่อมาในปีค.ศ. 1296 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษทรงอ้างสิทธิ์ครอบครองอัญมณีชิ้นนี้พร้อมกับหินแห่งสโคนในคราวที่ทรงยกทัพบุกสก็อตแลนด์ ในภายหลังจากได้ทรงครอบครองแล้ว ได้พระราชทานให้กับพระเทวัน(น้องเขย)ของพระองค์ คือ พระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสก็อตแลนด์ ซึ่งเพื่อเป็นการตอบแทน พระองค์จึงได้พระราชทานต่อให้กับพระขนิษฐาของพระองค์ คือ มาร์โจรี บรูซ และต่อมา มาร์โจรี ได้สมรสกับวอลเตอร์ สจวตซึ่งมีบุตรซึ่งในภายหลังได้เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชวงศ์สจวต คือ พระเจ้าโรเบิร์ตที่ 2 แห่งสก็อตแลนด์ จึงเป็นที่มาของชื่ออัญมณีนี้ว่า "แซฟไฟร์สจวต" 
ในช่วงสมัยสาธารณรัฐของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ในฐานะของ "เจ้าผู้พิทักษ์" ได้ให้ขายเครื่องราชกกุธภัณฑ์ทั้งหมด และต่อมาภายหลังการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษขึ้นใหม่  แซฟไฟร์เม็ดนี้ได้กลับมาสู่ความครอบครองของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ซึ่งแซฟไฟร์นี้ได้ถูกบันทึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรลิกของราชวงศ์สจวตที่ทรงนำไปที่ฝรั่งเศสเพื่อลี้ภัยด้วย ภายหลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว ได้ตกทอดถึงพระโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ เจมส์ สจวต หรือเรียกกันว่า ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ ซึ่งต่อมาได้ตกทอดให้กับบุตรคนโต คือ เฮนรี เบเนดิกท์ สจวต พระคาร์ดินัล ดยุคแห่งยอร์ค หลังจากมรณภาพแล้วได้มอบให้กับพระเจ้าจอร์จที่ 3
ในปีค.ศ. 1838 พระราชินีวิกตอเรีย ทรงให้ปรับปรุงมงกุฎอิมพีเรียลสเตตของเดิม โดยให้ประดับแซฟไฟร์เม็ดนี้ไว้บริเวณฐานของมงกุฎตรงกลาง ข้างใต้ทับทิบเจ้าชายดำ  ต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 6 ทรงให้สร้างมงกุฎอิมพีเรียลสเตตขึ้นใหม่ทั้งองค์ ซึ่งมีลักษณะคล้ายของเดิมที่สุด โดยทรงให้ย้ายแซฟไฟร์เม็ดนี้ไว้ประดับบนมงกุฎองค์ใหม่ บริเวณฐานด้านหน้าของมงกุฎ และต่อมาเมื่อมีการค้นพบเพชรคูลลิแนน แซฟไฟร์สจวตได้ถูกย้ายไปอยู่ด้านหลังแทน เพื่อให้เพชรคูลลิแนน 2 ทรงเหลี่ยมขอบมนที่มีขนาดถึง 315 กะรัต แม้กระทั่งแซฟไฟร์นี้จะมีขนาดใหญ่กว่าปกติ แต่ความสำคัญของอัญมณีนี้มิได้อยู่ที่มูลค่า แต่มีความหมายอย่างยิ่งทางประวัติศาสตร์อันยาวนานในตัวของมันเอง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร- ราชวงศ์สจวต
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
หมวดหมู่:เพชรมีชื่อ
การควบคุมจุดสุดยอดทางเพศ

การปฏิเสธการมีเพศสัมพันธ์ หรือ การปฏิเสธการถึงจุดสุดยอด คือกิจกรรมทางเพศที่มีระดับของอารมณ์ทางเพศสม่ำเสมอ แต่ขยายระยะเวลาของการมีอารมณ์ออกไป โดยไม่ต้องสำเร็จความใคร่ เป็นกิจกรรมที่นิยมในกลุ่ม BDSM หรือ Bondage Play 
รูปแบบหนึ่งของการปฏิเสธทางเพศ คือการลดหรือการกีดกันการกระตุ้นอวัยวะเพศทั้งหมด เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีการกระตุ้นอวัยวะเพศ อุปกรณ์รักษาพรหมจรรย์อาจนำมาใช้ เพื่อกีดขวางการสัมผัสอวัยวะเพศหรือป้องกันการแข็งตัวของอวัยวะเพศ 
เช่นการใช้เชือกมัดมือ มัดเท้า ปิดตา ปิดปาก เพื่อคุมประสาทการรับรู้อย่างใดอย่างนึง เพื่อกระตุ้นการตอบสนองร่างกายส่วนอื่นๆได้ดียิ่งขึ้น

**การปฏิเสธ ระยะสั้น (Short-term)**

**การเล้าโลม และ ปฏิเสธ**
การเล้าโลม และ การปฏิเสธ คือสถานการณ์ที่อวัยวะเพศถูกกระตุ้น จนกว่าเขาหรือเธอเข้าใกล้จุดสุดยอดที่สุด จนแม้ปรกติไม่อาจจะหยุดได้แล้ว ณ จุดนั้น ที่การกระตุ้นให้เกิดอารมณ์จะถูกลดลงหรือหยุด เพื่อให้ไปถึงจุดที่เรียกว่า ขอบ ของการสำเร็จความใคร่  แต่ไม่ถึงจุดสุดยอด
หากการหลั่งนั้นยังคงเกิดขึ้น โดยทั่วไปจะมีความสุขสมเพียงแค่เท่ากับนิดเดียวของจุดสุดยอดปรกติ ซึ่งแบบนี่เรียกว่า
"ruined orgasm", อีกทางเลือกหนึ่ง (สำหรับผู้ชาย) การหลั่งน้ำอสุจิขณะถึงจุดสุดยอด สามารถถูกปิดกันไว้ได้ด้วยการใช้มือหรือนิ้วกดปิดไว้บริเวณอวัยวะเพศ คนที่ถูกเล้าโลมนั้น อาจโดนแกล้งให้ไปถึง ขอบ หลายๆครั้งโดนไม่ถึงจุดสุดยอด เป็นผลให้เกิดการเร้าอารมณ์อย่างรุนแรง และมีความต้องการทางเพศเป็นอย่างสูงกว่าปรกติ ในขณะนั้นๆ

**การมัด และ เล้าโลม**
เพื่อที่จะสามารถควาบคุมจุดสุดยอดของคู่ขาเอาไว้ได้ การกักขังหน่วงเหนี่ยวตัวของเขาหรือเธอไว้ เป็นวิธีการปรกติที่นิยมกัน และเป็นพื้นฐานเริ่มต้นสำหรับการเล่นปฏิเสธจุดสุดยอด ทั้งคู่จะต้องมีการพูดคุยตกลงว่าจะมัดกันได้มากน้อยแค่ไหน เพราะส่วนสำคัญที่ช่วยให้มีอารมณ์ทางเพศมากขึ้น คือความรู้สึกที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ในขณะที่ถูกมัดไว้นั่นเอง

**การปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง**
กิจกรรมนี้คือการที่หลีกเลี่ยงการกระตุ้นทางอารมณ์ทั้งหมด ส่วนมากจะรวมไปถึงการใช้เข็มขัดพรมจรรย์เข้ามาช่วย ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่มีใช้ทั้งของผู้หญิงและผู้ชาย แต่ทั้งนั้นก็ยังสามารถเกิดการกระตุ้นอารมณ์ได้บ้าง ตามแต่ชนิดอุปกรณ์ที่ใช้
หมวดหมู่:จุดสุดยอดทางเพศ
อังกุน

อังกุน จิปตา ซัซมี (Anggun Cipta Sasmi; เกิด 29 เมษายน พ.ศ. 2517) เป็นนักร้องสัญชาติอินโดนีเซียและฝรั่งเศส เธอมีชื่อเสียงจากผลงานเพลง "มิมปี" (Mimpi) ในปี ค.ศ. 1989

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้ม**
Dunia Aku Punya (1986)
*Anak Putih Abu Abu (1991)
*Nocturno (1992)
*Anggun C. Sasmi... Lah
(1993)
*Snow on the Sahara (1997)
*Chrysalis (2000)
*Luminescence (2005)
*Elevation (2008)
*Echoes (2011)- 8 (2017)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1163076
หมวดหมู่:นักร้องชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจาการ์ตา
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาอิสลามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายชวา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2556 มิถุนายน 28

* ราคาทองคำลดต่ำกว่า 1,200 ดอลล่าร์สหรัฐต่อออนซ์เป็นครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2553  (BBC)
}