Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โรงเรียนบ้านบึง (มนูญวิทยาคาร)

โรงเรียนบ้านบึง (มนูญวิทยาคาร) ตั้งอยู่ที่ 246 หมู่2 ถนนยุทศาสตร์ 331 ตำบลหนองอิรุณ อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี 20220 เป็น โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ ตอนปลาย แบบสหศึกษา

**ทำเนียบผู้บริหาร**
อ้างอิง

**อาคารและสิ่งปลูกสร้าง**
 อาคารเรียน
** อาคารมนูญวิทยาคาร เป็นอาคารสูง 2 ชั้น ครึ่ง แบบใหญ่พิเศษ จำนวน 9 ห้องเรียน ศูนย์คอมพิวเตอร์1และ2 รองรับนักเรียน 50คน ห้องประชาสัมพันธ์ ห้องประชุมท่านเจ้าคุณพระเขมสารโสภณ จุ100 คน ห้องเรียนอัจฉิริยะ (smart crassroom) จำนวน50 ที่นั่ง ห้องเก็บข้อสอบ ห้องกิจการนักเรียน ห้องวิชาการ ห้องธุระการ ห้องผู้อำนวยการ ห้องรองผู้อำนวยการ ห้องพัสดุ และห้องสภานักเรียน รวมทั้งหมด 22 ห้อง พร้อมโรงจอดรถชั้นล่าง
** อาคารเรียนแบบกึ่งถาวร เป็นอาคารเรียน1ชั้น มีห้องแนะแนว ห้องศิลปะ ห้องดนตรี ห้องนาฎศิลป์ ห้องพยาบาล และห้องเรียนนาฏศิล1ห้องเรียนและ ลานศิลปะ และลานแนะแนว และสหกรณ์โรงเรียน
** อาคารวิทยาศาสตร์และห้องสมุด เป็นอาคารสูง 2 ชั้น พร้อมห้องเรียนวิทยาศาสตร์จำนวน 5 ห้องเรียน ด่างล่างเป็นห้องสมุดขนาดใหญ่ และมีห้องชมรมTo Be number One และลานดนตรี
** อาคารเรียนแบบปกติ จำนวน 2ชั้น 8 ห้องเรียน ส่วนใหญ่เป็นอาคารเรียนชั้น ม.ปลาย และห้องพักครูพละศึกษา และห้องอาเซียน
** อาคารคหกรรม1 เป็นอาคารเรียนการงายอาชืพและเทคโนโลยี (งานช่าง)
** อาคารคหกรรม2 เป็นอาคารเรียนการงานอาชืพและเทคโนโลยี (การทำอาหาร) และ มีห้องเรียนเกษตรกรรม 
** อาคารพระพุทธศาสนา เป็นอาคารเรียนวิชาสังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม จุ 50คน- สิ่งปลูกสร้าง
** หอประชุมเวฬุพงษ์ จุคนได้ประมาณ1000 คน ใช้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมภายในโรงเรียน
** โรงอาหารโดม (ใหม่) จุคนได้ 300คน 8 ร้านค้า
** สนามบาสเกตบอลแบบมาตราฐาน ทาสี
** ถนนรอบโรงเรียน ถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก
** คอปเปอร์เวย์เชื่อมอาคารมนูญฯและอาคารวิทยาศาสตร์
** ห้องน้ำชาย แบบส้วมมาตราฐาน 6 ห้อง
** ห้องน้ำหญิง แบบส้วมมาตราฐาน 12 ห้อง

**การก่อสร้างในอนาคต**
 โดมหน้าเสาธง- สนามกีฬาแบบมาตราฐาน- อาคารเรียน

**การแข่งขันกีฬาภายใน (บึงมนูญเกมส์)**
 สีที่มีในการแข่งขัน
สีชมพู
สีแดง
สีฟ้า
สีม่วง

**การแข่งขันทักษะฟุตบอลรายการ สพฐ.AP HONDA**
รายการ สพฐ. AP HONDA จัดขึ้นเพื่อพาเด็กนักเรียนแข่งขันทักษะ ฟุตบอลเพื่อลุ้นตั๋วเครื่องบินไปยังประเทศอังกฤษ เพื่อฝึกซ้อมกับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ต

**ดูเพิ่ม**
 โรงเรียนวัดเขาไผ่ (เชี่ยววิทยาคุณ)- รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดชลบุรี

**อ้างอิง ==
เมอร์คิวรีเซเวน

สมาชิกแถวหลัง: อะลัน เช็พเพิร์ด, กัส กริสสัม, กอร์ดอน คูเปอร์ แถวหน้า: วอลลี ชีร์รา, เดก สเลย์ตัน, จอห์น เกลนน์, สกอตต์ คาร์เพนเตอร์
เมอร์คิวรีเซเวน (Mercury Seven) เป็นกลุ่มนักบินอวกาศโครงการเมอร์คิวรีเจ็ดคนที่นาซาประกาศเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1959 นอกจากนี้ยังเรียกว่า ออริจินัลเซเวน (Original Seven, เจ็ดคนแรก) หรือแอสโตรนอทกรุ๊ป 1 (Astronaut Group 1, นักบินอวกาศกลุ่ม 1) พวกเขาขับเที่ยวบินอวกาศที่มีคนขับของโครงการเมอร์คิวรีตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1963 นักบินอวกาศทั้งเจ็ด ได้แก่ สกอต คาร์เพนเตอร์, กอร์ดอน คูเปอร์, จอห์น เกลน, กัส กริสซอม, วัลลี เชียร์รา, อลัน เชพเพิร์ด​ และเดก สเลย์ตัน 
สมาชิกกลุ่มขับยานอวกาศโคจรมีคนขับของนาซาแล้วทุกชั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้แก่ เมอร์คิวรี เจมินี อะพอลโลและกระสวยอวกาศ ในบรรดาเจ็ดคน มีเพียงจอห์น เกลนที่ชราที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ต่อมาเขาเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ และขับกระสวยอวกาศอีก 36 ปีต่อมา เป็นบุคคลอายุมากที่สุดที่บินในอวกาศ กัส กริสซอมเสียชีวิตใน ค.ศ. 1967 ในเหตุเพลิงไหม้อะพอลโล 1 ที่เหลือมีชีวิตหลังเกษียณจากราชการ
หมวดหมู่:นักบินอวกาศนาซา
หมวดหมู่:โครงการเมอร์คิวรี
หมวดหมู่:เมอร์คิวรีเซเวน
หมวดหมู่:นักบินอวกาศชาวอเมริกัน
วอลเลซ บีรี

วอลเลซ ฟิตซ์เจอรัลด์ บีรี (Wallace Fitzgerald Beery; 1 เมษายน ค.ศ. 1885 – 15 เมษายน ค.ศ. 1949) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีในภาพยนตร์เรื่อง Min and Bill (1930) ที่แสดงคู่กับ มารี เดรสส์เลอร์, เป็น ลอง จอห์น ซิลเวอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง Treasure Island (1934), ปันโช บียา ในภาพยนตร์เรื่อง Viva Villa! (1934) และการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง The Champ ยังทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม บีรีปรากฏในภาพยนตร์กว่า 250 เรื่อง ระหว่างปี 1913–1949 เขาเซ็นสัญญากับเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ จากข้อมูลที่ระบุในปี 1932 เขาได้รับเงิน $1 ซึ่งมากกว่านักแสดงใด ๆ ในสตูดิโอ ทำให้เขาเป็นกลายเป็นนักแสดงที่ได้รับค่าตอบแทนสูงที่สุดในโลก เขาเป็นพี่ชายของนักแสดง โนอาห์ บีรี ซีเนียร์ และลุงของเขา โนอาห์ บีรี จูเนียร์ เป็นนักแสดงด้วยเช่นกัน
บีรีมีชื่อบนดวงดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เป็นดวงดาวสำหรับภาพยนตร์ใน ค.ศ. 1960 อยู่ที่ 7001 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Wise, James. Stars in Blue: Movie Actors in America's Sea Services. Annapolis, MD: Naval Institute Press, 1997.  ISBN 1557509379 36824724

**แหล่งข้อมูลอื่น**
วอลเลซ บีรี- ภาพถ่ายของวอลเลซ บีรี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2428
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
ธรรมเนียมพระยศและบรรดาศักดิ์ในราชวงศ์โชซ็อน

ในช่วงสมัยราชวงศ์โชซ็อนพระอิสริยยศและฐานันดรศักดิ์ของพระบรมวงศานุวงศ์และราชทินนาม (บรรดาศักดิ์) เป็นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและมีความซับซ้อน พระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์เรียกว่า วัง (labels=no) จนถึงสมัยพระเจ้าโกจงได้เปลี่ยนเป็น ฮวังเจ (labels=no) หรือจักรพรรดิ และพระอิสริยยศที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากจักรพรรดิจีน ยศแบบทางการจะมีตำแหน่งอยู่ด้วย โดยจะเป็นการบอกถึงตำแหน่งของบุคคลนั้น ๆ

**พระบรมวงศานุวงศ์**

**การเฉลิมพระนาม**
เมื่อเจ้าชายเสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าแผ่นดิน จะไม่มีการกล่าวพระนามและใช้คำแทนเมื่อกล่าวถึงพระองค์โดยตรง เมื่อพระเจ้าแผ่นดินเสด็จสวรรคต พระองค์จะได้รับการเฉลิมพระปรมาภิไธยหลายครั้ง หนึ่งในนั้นคือ พระอารามนาม (labels=no) พระมหากษัตริย์โชซ็อนจะเฉลิมพระนามถวายแด่พระป้ายของพระบูรพมหากษัตริย์ที่ประดิษฐานอยู่ที่ศาลเจ้าชงมโย ซึ่งเป็นพระนามที่นักประวัติศาสตร์ใช้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์โชซ็อนหลายพระองค์ มโยโฮ จะลงท้ายพระนามด้วย โจ (lit=) หรือ จง (lit=) ส่วนพยางค์ด้านหน้าของพระปรมาภิไธยจะเป็นคำวิเศษณ์อันเหมาะสมกับองค์พระเจ้าแผ่นดินพระองค์นั้นๆ อีกพระนามหนึ่งคือ พระบรมปัจฉามรณนาม (labels=no) หรือ พระราชสมัญญานาม เป็นพระปรมาภิไธยแบบยาว ประกอบขึ้นจากคำวิเศษณ์อันสื่อถึงรัชสมัย ตัวอย่างเช่น พระเจ้าคย็องจงทรงได้รับการถวายพระบรมปัจฉามรณนามว่า พระเจ้าท็อกมุน อิกมู ซุนอิน ซ็อนฮโย มหาราช (labels=no) ในขณะที่ทรงได้รับการถวายพระอารามนามว่า พระเจ้าคย็องจง (labels=no)

**รูปแบบพระอิสริยยศ**
รูปแบบการกราบบังคมทูลประกอบด้วย ชื่อพระอิสริยยศและคำลงท้ายในการทูล ตัวอย่างเช่น- ชูซัง ช็อนฮา (주상 전하; สมเด็จพระเจ้าแผ่นดิน)- ชุงจ็อน มามา (중전 마마; สมเด็จพระราชินี)- เซจา ชอฮา (세자 저하; สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้าชาย มกุฎราชกุมาร)- วังจา อากีซี ขณะทรงพระเยาว์ (왕자 아기씨; สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าชายพระองค์น้อย) และ แทกุน ชากา/แทกัม (대군 자가/대감; สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าชาย)- คงจู อากีซี ขณะทรงพระเยาว์ (공주 아기씨; สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงพระองค์น้อย) และ คงจู มามา เมื่อเจริญพระชนม์ (공주 마마; สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิง)

**พระมเหสีและพระสนม**
พระมเหสีและพระสนมในสมเด็จพระเจ้าแผ่นดิน (labels=no) มีลำดับตามยศและตำแหน่งที่พวกเขาเป็นยศมาพร้อมกับตำแหน่ง มามา (labels=no) 
อันดับเริ่มจากพระอัครมเหสี:

**ราชสำนัก**
ซังกุง (นางกำนัล)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์เกาหลี
ไซโคลคอนเวอร์เตอร์

blocking mode cycloconverter)
ไซโคลคอนเวอร์เตอร์ (cycloconverter (CCV)) เป็นตัวแปลง รูปคลื่น AC ที่มีความถี่คงที่และแรงดันคงที่ ให้เป็นรูปคลื่น AC อื่นที่มีความถี่ต่ำกว่าโดยการสังเคราะห์รูปคลื่นที่ขาออก จากเศษส่วนของแหล่งจ่าย AC โดยไม่ต้องมีการเชื่อมโยงกับไฟ DC ในช่วงกลาง (pp=2241–2243 และ p=181) CCV มีสองชนิดหลักได้แก่ชนิดกระแสไหลเวียนและชนิดโหมดปิดกั้น ผลิตภัณฑ์กำลังสูงในทางพานิชย์ส่วนใหญ่เป็นชนิดโหมดปิดกั้น

**ลักษณะเฉพาะ == 
ขณะที่อุปกรณ์สวิตช์ที่ใช้ SCR แบบควบคุมด้วยเฟสสามารถนำมาใช้ตลอดช่วงกำลังของ CCV, CCV แบบ ไตรแอค ต้นทุนต่ำพลังงานต่ำก็ถูกสงวนไว้สำหรับการใช้ในงานที่มีโหลดแบบความต้านทาน ทั้งแอมพลิจูดและความถี่ของแรงดันขาออกของตัวแปลงมีการเปลี่ยนแปลง อัตราส่วนของความถี่ที่ขาออกต่อขาเข้าของ CCV แบบสามเฟสจะต้องน้อยกว่าประมาณหนึ่งส่วนสามสำหรับ CCV โหมดกระแสไหลเวียนหรือครึ่งหนึ่งสำหรับ CCV โหมดปิดกั้นp=188 คุณภาพของรูปคลื่นที่ขาออกจะดีขึ้นเมื่อ พัลส์นัมเบอร์ ของ วงจรสะพาน ที่ใช้อุปกรณ์สวิตช์ (switching-device bridge) ในรูปแบบการทำงานแบบเลื่อนเฟส (phase-shifted configuration) ในขาเข้าของ CCV มีค่าเพิ่มขึ้น โดยทั่วไป CCV สามารถมี configuration ที่มีอัตราส่วนขาเข้าต่อขาออก เป็น 1 เฟส/1 เฟส, 3 เฟส/1 เฟสและ 3 เฟส/3 เฟส แต่ที่ใช้งานมากที่สุดเป็นแบบ 3 เฟส/3 เฟส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงจรอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:ตัวแปลงไฟ AC เป็น AC
หมวดหมู่:การควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของระบบไฟฟ้า
วงจรสะพาน

วงจรสะพาน (bridge circuit) เป็นประเภทหนึ่งของวงจรไฟฟ้า ในวงจรนี้จะมีสองสาขาที่อยู่ในแนวขนานกัน โดยมีสาขาที่สามเป็น "สะพาน" ที่เชื่อมต่อระหว่างสองสาขาแรกที่จุดกลางระหว่างสองสาขานั้น แต่เดิมสะพานถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อวัตถุประสงค์ในการตรวจวัดในห้องปฏิบัติการ และหนึ่งในจุดเชื่อมกลางสะพานมักจะปรับได้เมื่อนำมาใช้ในงานดังกล่าว วงจรสะพานในขณะนี้สามารถพบได้ในการใช้งานมากมาย ทั้งเชิงเส้นและไม่เชิงเส้น รวมทั้งใน เครื่องมือวัด, การกรอง และ การแปลงพลังงานไฟฟ้า
แผนผังของสะพานแบบ Wheatstone
วงจรสะพานที่รู้จักกันดีที่สุด สะพานแบบ Wheatstone ถูกคิดค้นโดย ซามูเอล ฮันเตอร์ คริสตี้ และทำให้เป็นที่นิยมโดย ชาลส์ วีทสโตน มันถูกใช้สำหรับวัด ความต้านทาน มันถูกสร้างขึ้นมาจากตัวต้านทานสี่ตัว มีสองตัวที่รู้ค่าเป็น R1 และ R3 (ดูภาพ) Rx เป็นความต้านทานที่ต้องการรู้ค่า และ R2 สามารถปรับค่าได้และผ่านการสอบเทียบแล้ว  สองจุดที่อยู่ตรงข้ามกันในแนวดิ่งจะเชื่อมต่อเข้ากับแหล่งที่มาของกระแสไฟฟ้า เช่นแบตเตอรี่ และมี มิเตอร์แรงดัน เชื่อมต่อคร่อมอีกสองจุดในแนวนอน R2 จะถูกปรับจนกระทั่งมิเตอร์อ่านค่าที่ศ​​ูนย์ ดังนั้นหมายความว่าอัตราส่วนระหว่าง R2 ต่อ R1 จะมีค่าเท่ากับอัตราส่วนระหว่าง Rx ต่อ R3 ดังนั้นค่าของ Rx จึงสามารถคำนวณได้
สะพานแบบ Wheatstone ยังถูกทำให้เป็นสากลเพื่อวัด อิมพีแดนซ์ ในวงจร AC และเพื่อวัดค่าความต้านทาน, ค่าการเหนี่ยวนำ, ค่าความจุ และ ปัจจัยการกระจายพลังงาน ได้แยกต่างหาก การจัดเรียงชิ้นส่วนในรูปแบบอื่นๆที่รู้จักกันได้แก่ สะพานแบบ Wien สะพานแบบแมกซ์เวลล์ และ สะพานแบบ Heaviside วงจรทั้งหมดนี้จะขึ้นอยู่บนหลักการเดียวกันซึ่งก็คือเพื่อเปรียบเทียบขาออกของสอง โปเทนฉิโอมิเตอร์ ที่ใช่แหล่งจ่ายไฟร่วมกัน
ในการออกแบบแหล่งจ่ายไฟ วงจรสะพานหรือ วงจรเรียงกระแสแบบสะพาน (Bridge Rectifier) เป็นจัดเรียงของ ไดโอด หรืออุปกรณ์ที่คล้ายกันจะถูกใช้ในการทำให้กระแสไฟฟ้าไหลในทิศทางเดียว ซึ่งก็คือการแปลงจากไฟฟ้าที่ไม่รู้จักขั้วหรือไฟฟ้าสลับให้เป็นกระแสตรงที่รู้จักกันขั้ว
ใน ตัวควบคุมมอเตอร์ บางตัว สะพานแบบ H จะถูกใช้ในการควบคุมทิศทางการหมุนของมอเตอร์

**อ้างอิง ==
รักนิรันดร์ หมวดรันสารคาม

รักนิรันดร์ หมวดรันสารคาม มีชื่อจริงว่า นิรันดร ธาดา  (แดง)  เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ที่ อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น 
รักนิรันดร์เคยเป็นนักมวยไทยมาก่อนในสังกัดค่ายมวยดาบรันสารคามของ ร้อยตำรวจโท นิรันดร์ ยศพล ประธานชมรมมวยสยามภาคอีสาน ชกมวยไทยมาแล้วร้อยกว่าครั้ง เคยมีชื่อเข้าร่วมชกในมวยรอบปูนเสือมวยไทยพันธุ์แท้ครั้งที่ 14 ของสนามมวยช่อง 7 สี  เคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อนโดยเคยคว้าเหรียญทองการแขังขันกีฬาแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก่อนจะมาชกมวยสากลอาชีพโดยการจัดของทีมงานวันทรงชัย ชกชนะรวดต่อเนื่อง 10 ครั้ง โดยสามารถชนะน็อคได้ถึง 7 ครั้ง ชนะคะแนนอีก 3 ครั้ง 
เมื่อชกชนะต่อเนื่อง ทีมงานวันทรงชัยจึงผลักดันให้ขึ้นชิงแชมป์ทันที โดยเริ่มจากแชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท โดยสามารถเอาชนะคะแนนนักมวยชาวแทนซาเนียไปได้ ที่จังหวัดมหาสารคาม

**เกียรติประวัติ**
 เหรียญทองกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2555- แชมป์เฉพาะกาล WBO Asia Pacific รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 1 เมษายน พ.ศ. 2559 ชนะคะแนน ฮาชิมู ซูเบรี () ที่วัดป่าวังน้ำเย็น ตำบลเกิ้ง อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม
** ป้องกันตำแหน่ง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2559 แพ้คะแนนทางเทคนิค (ยก 9) โชตะ คะวะกุชิ () ที่บารังเกย์บูลัวโคเวอร์เรดคอร์ท คากายันซิตี ประเทศฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
	-  สถิติการชก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:แชมป์ WBO เอเชีย
ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์

พลอากาศเอก ทะแกล้ว ศุษิลวรณ์ (19 ตุลาคม พ.ศ. 2467 – 2525) อดีต ผู้บัญชาการทหารอากาศ คนที่ 9 ดำรงตำแหน่งช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2522 – พ.ศ. 2525

**ประวัติส่วนตัว**
พล.อ.อ. ทะแกล้ว เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2467 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์ โรงเรียนเตรียมทหารบก โรงเรียนการบิน โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร 
พล.อ.อ. ทะแกล้วเริ่มรับราชการในยศ "ร้อยตรี" เมื่อปี พ.ศ. 2489 ก่อนจะโอนย้ายมารับราชการที่ กองทัพอากาศ ในยศ "เรืออากาศโท" ในปี พ.ศ. 2491 และได้เจริญก้าวหน้าในหน้าที่ราชการเรื่อยมาจนกระทั่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยทูตทหารอากาศประจำสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำ กรุงวอชิงตัน ดีซี ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารอากาศและได้ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารอากาศพร้อมกับรับพระราชทานยศ "พลอากาศเอก" เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 
จนกระทั่งในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2522 พล.อ.อ. ทะแกล้ว จึงได้ขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ สืบต่อจาก พล.อ.อ. พะเนียง กานตรัตน์ ที่เกษียณอายุราชการแต่ดำรงตำแหน่งได้เพียง 2 ปีก็ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2525 ที่ ประเทศมาเลเซีย โดย พล.อ.อ. ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
2493- พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารอากาศไทย
หมวดหมู่:ทหารอากาศชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
อิสระ ศรีทะโร

อิสระ ศรีทะโร (เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2523) เป็นผู้ฝึกสอนชาวไทยปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ในไทยลีก

**อาชีพผู้ฝึกสอน**
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เขาได้เริ่มทำงานเป็นผู้ฝึกสอนให้กับ ชัยนาท ฮอร์นบิล ในไทยลีก

**ประวัติการทำงาน**

**หัวหน้าผู้ฝึกสอน**
 ชัยนาท ฮอร์นบิล- 2012 : อันดับ 14- 2013 : อันดับ 10- 2014 : อันดับ 14- 2015 : อันดับ 12 (เลก2)- 2016 : อันดับ 17
 ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี- ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018 : รอบ 8 ทีม
 ทีมชาติไทย ชุดใหญ่ (2019-2021)- ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของ อากิระ นิชิโนะ
 ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี- ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของ อากิระ นิชิโนะ
 ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี- เอเชียนคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2024 รอบสุดท้าย : รอบแรก- เอเชียนเกมส์ 2023 : รอบ 16 ทีม

**เกียรติประวัติ**

**หัวหน้าผู้ฝึกสอน**
 บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด บี- โค้กคัพ 2017 : ชนะเลิศ
 ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี- ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2018 : อันดับ 4
 พีที ประจวบ- ไทยลีกคัพ รองชนะเลิศ : 2564–65
 ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี- โดฮาคัพ : อันดับที่ 4- ซีเกมส์ 2023 : รองชนะเลิศ- ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี : อันดับ 3

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลประจวบ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
ธีระศักดิ์ โพธิ์อ้น

ธีระศักดิ์ โพธิ์อ้น (เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2521) เป็นอดีตนักฟุตบอลจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และผู้ฝึกสอนชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้จัดการให้ชลบุรี เอฟซีในไทยลีก เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติไทยในการแข่งขัน ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 1997 ที่ประเทศอียิปต์

**การแข่งขันระดับชาติ**
 ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี (2539) ;รองชนะเลิศ- ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 1997 (2540) ;รอบแบ่งกลุ่ม

**ประวัติ**

**ผู้เล่น**
 ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2546/47 ชนะเลิศกับ สโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย- ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550 ชนะเลิศกับ สโมสรฟุตบอลชลบุรี - ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 2550 ชนะเลิศกับ สโมสรฟุตบอลชลบุรี - ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก 2551 ชนะเลิศกับ สโมสรฟุตบอลชลบุรี 

**ผู้ฝึกสอน**
 ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561 ชนะเลิศกับ สโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง- ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2566/67 ชนะเลิศกับ นครราชสีมา มาสด้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซิมบาวังเรนเจอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจันทบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลประจวบ
โคอิจิ ซูงิยามะ (นักฟุตบอล)

โคอิจิ ซูงิยามะ (Sugiyama Kōichi; เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2514) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรในเจลีก 3 สโมสรเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งเขาเลิกเล่นเมื่อปี พ.ศ. 2547 หลังจากนั้น ซูงิยามะก็ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้จัดการทีมชุดเยาวชนของอูราวะ เรดไดมอนส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547–2552 หลังจากนั้นได้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับอัลบิเร็กซ์ นีงาตะ สิงคโปร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2553–2556 ซึ่งเขาเคยได้รางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปี 2011 ของเอสลีก อีกด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ก็ได้เป็นผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรฟุตบอลพระนครศรีอยุธยา ในไทยลีกดิวิชั่น 1 และเคยเป็นผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลบีบีซียู

**สถิติการลงเล่น**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Player statistics-  Profile ที่ Blaublitz Akita
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากโอซากะ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูราวะ เรดไดมอนส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นโตเกียว เวร์ดี
หมวดหมู่:ผู้เล่นอัลบิเร็กซ์ นีงาตะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบางปะอิน อยุธยา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
อะยี

นิกายอะยี (အရည်းဂိုဏ်း, pron) หรือ ศาสนาพุทธแบบอะยี (Ari Buddhism) เป็นนิกายหนึ่งที่เคยปฏิบัติในประเทศพม่าก่อนที่พระเจ้าอโนรธามังช่อจะทรงปฏิรูปศาสนาพุทธในพุกามเป็นพุทธนิกายเถรวาท ช่วงศตวรรษที่ 11

**ประวัติ**
นิกายอะยีเกิดขึ้นช่วงศตวรรษที่ 7 จากการติดต่อค้าขายกับอินเดียหรือทิเบต วัตรปฏิบัติส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับลัทธิตันตระ มีการบูชานะ การนับถือนาค การใช้เวทมนตร์ และรับอิทธิพลศาสนาฮินดูอย่างสูง นักบวชครองจีวรสีน้ำตาลเข้มและสวมหมวกทรงกรวย และจะทำหน้าที่เป็นแม่งานในการบูชานะด้วยการบูชายันต์สัตว์นับร้อย
นักวิชาการบางคนอ้างว่านิกายอะยีมีความสัมพันธ์กับศาสนาพุทธในอาณาจักรน่านเจ้าและต้าหลี่ที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ขณะที่นักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ เป็นต้นว่าต้านทู่น (Than Tun) อธิบายว่านิกายอะยีคือพระอรัญวาสีที่มีวัตรปฏิบัติต่างจากภิกษุนิกายเถรวาทโดยเฉพาะด้านวินัยสงฆ์ ที่นักบวชนิกายอะยีสามารถฉันน้ำจัณฑ์ เสพสังวาส และฉันหลังเที่ยงได้ ซึ่งในรัชกาลพระเจ้าอโนรธาทรงปฏิรูปพระศาสนาให้นิกายเถรวาทเป็นศาสนาประจำรัฐตามคำแนะนำของภิกษุมอญนามว่าพระชินอรหันต์ (Shin Arahan) กอรปกับทรงไม่พอพระทัยที่นักบวชอะยีประพฤติตนไม่เหมาะควรให้เลื่อมใส กระนั้นพระเจ้าอโนรธาก็ยังสนับสนุนการนับถือนิกายมหายานดังเดิม ดังปรากฏในเหรียญเงินประจำรัชกาลที่ใช้ภาษาสันสกฤตมากกว่าบาลี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:นิกายในศาสนาพุทธมหายาน
หมวดหมู่:วัชรยาน
สงครามสันนิบาตดีเลียน

สงครามสันนิบาตดีเลียน เป็นชุดการทัพระหว่างสันนิบาตดีเลียนของเอเธนส์กับจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 477–449 ก่อนคริสตกาล หลังพันธมิตรชาวกรีกนำโดยสปาร์ตาและเอเธนส์ชนะทัพเปอร์เซียที่บุกมาอีกครั้งในปีที่ 480 ก่อนคริสตกาลและขับไล่ทหารเปอร์เซียออกจากเธรซ สปาร์ตาตัดสินใจที่จะยุติการทำสงคราม ในขณะที่เอเธนส์และนครรัฐอื่น ๆ รวมตัวกันในชื่อ "สันนิบาตดีเลียน" 30 ปีต่อมา เอเธนส์ขึ้นเป็นผู้นำและเปลี่ยนสันนิบาตให้กลายเป็นจักรวรรดิเอเธนส์ ช่วงทศวรรษที่ 470 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตดีเลียนทำสงครามในเธรซและภูมิภาคเอเจียนเพื่อขจัดอิทธิพลของเปอร์เซีย แม่ทัพไซมอนนำทัพในเอเชียน้อยและได้รับชนะในยุทธการที่ยูรีมีดอน ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ฝ่ายเปอร์เซียตกเป็นรอง
ปลายทศวรรษที่ 460 ปีก่อนคริสตกาล เอเธนส์สนับสนุนการกบฏในอียิปต์ ปฏิบัติการในช่วงแรกประสบความสำเร็จ แต่การล้อมเมืองเมมฟิสนานกว่า 3 ปี ทำให้เปอร์เซียมีโอกาสโจมตีกลับ ทัพเอเธนส์ต้านทานได้นาน 18 เดือนก่อนจะพ่ายแพ้ ความพ่ายแพ้ในครั้งนี้กับสงครามที่ดำเนินอยู่ในกรีซทำให้เอเธนส์ต้องพักการรบกับเปอร์เซีย ในปีที่ 451 ก่อนคริสตกาล มีการสงบศึกในกรีซ แม่ทัพไซมอนยกทัพจึงไปที่ไซปรัสแต่เสียชีวิตในเวลาต่อมา ทัพเอเธนส์ตัดสินใจถอนทัพกลับ ยุทธการที่ซาลามิสอินไซปรัสเป็นยุทธการครั้งสุดท้ายระหว่างกรีซและเปอร์เซีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์บางแห่งกล่าวว่าสนธิสัญญาสันติภาพคัลลิอัสในปีที่ 449 ก่อนคริสตกาลเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามกรีก-เปอร์เซีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สงครามสันนิบาตดีเลียน
หมวดหมู่:สงคราม
หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับกรีซ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
เป็นเพราะฝน

"เป็นเพราะฝน (Teardrops)" เป็นซิงเกิลของวงโพลีแคต ในปี พ.ศ. 2559 จากอัลบั้ม 80 KISSES ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและเรียบเรียงโดย รัตน จันทร์ประสิทธิ์ ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2559 สังกัดค่ายเพลงสมอลล์รูม
เป็นเพลงที่เล่าถึงเรื่องราวความเสียใจ กับความทรมานที่สงสัยในความสัมพันธ์ครั้งนี้ ว่าจบลงจริง ๆ แล้วหรือยัง อยู่กับความหวังที่ได้แต่ขอให้มันไม่ใช่เรื่องจริง โดยใช้สำนวนเพลงเปรียบเปรยฝนกับน้ำตา ได้แต่ภาวนาให้ความเปียกปอนครั้งนี้ เป็นเพราะฝน ซึ่งเพลงนี้จะทำให้ฟ้าของเราหม่นเสมอ ไม่ว่าอากาศตอนนี้จะสดใสแค่ไหนก็ตาม

**การตอบรับ**
เพลง เป็นเพราะฝน (Teardrops) ติดอันดับสูงสุด 3 จากการจัดอันดับของ ไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ ท็อปชาร์ต (iTunes Store Thailand) ประจำวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559 ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุด
 ชาร์ต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดสมอลล์รูม
มันเป็นใคร

"มันเป็นใคร (Alright)" เป็นซิงเกิลของวงโพลีแคต ในปี พ.ศ. 2558 จากอัลบั้ม 80 KISSES ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและเรียบเรียงโดย รัตน จันทร์ประสิทธิ์ ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 สังกัดค่ายเพลงสมอลล์รูม
ในส่วนของมิวสิควิดีโอเพลง  “มันเป็นใคร” (Alright)  กำกับโดยพี่รุ่ง บอสใหญ่ของค่าย เป็นผู้ควบคุมทั้งภาพและเสียง เฟ้นหาสถานที่ในการถ่ายทำ ให้ตอบโจทย์กับแนวเพลง 80’ ได้อย่างลงตัว เราจะได้เห็นภาพบรรยากาศของดาดฟ้ากลางเมืองในมุมใหม่ๆ การตกแต่งห้องที่มีความคลาสสิค คอสตูมนักแสดงในแบบวินเทจ บวกกับการแสดงของตัวละครที่เป็นธรรมชาติและดูสมจริง และมี ยิ้ม-ประวิทย์ ฮันสเตน และแต้ว-ณฐพร เตมีรักษ์ มาแสดงในมิวสิควิดีโอ

**การตอบรับ**
เพลง "มันเป็นใคร (Alright)" ได้ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดสมอลล์รูม
พบกันใหม่

"พบกันใหม่ (So Long)" เป็นซิงเกิลของวงโพลีแคต ในปี พ.ศ. 2557 จากอัลบั้ม 80 KISSES ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย รัตน จันทร์ประสิทธิ์ และเรียบเรียงโดย โพลีแคต ออกจำหน่ายและมิวสิกวิดีโอเผยแพร่ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 สังกัดค่ายเพลงสมอลล์รูม

**การตอบรับ**
เพลง "พบกันใหม่ (So Long)" ได้ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดสมอลล์รูม
ตี่ละฉิ่น

ตี่ละฉิ่น (သီလရှင်, pron; "ผู้ทรงศีล" – มาจากคำบาลีว่า สีล) เป็นนักพรตหญิงในศาสนาพุทธนิกายเถรวาทในประเทศพม่า ลักษณะเดียวกับแม่ชีในประเทศไทย และทสสีลมาตาในประเทศศรีลังกา ทั้งนี้ตี่ละฉิ่นมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นภิกษุณีแต่ตี่ละฉิ่นจะมีลักษณะใกล้เคียงกับสามเณรีมากกว่า

**ประวัติ**
การบวชของเพศหญิงในพม่าเกิดขึ้นมาเป็นเวลานานตั้งแต่ยุคอาณาจักรศรีเกษตร ดังปรากฏในเอกสารสมัยราชวงศ์ถังช่วงศตวรรษที่ 9 ความว่า "เมื่อย่างถึงวัย 7 ขวบ เด็กทั้งชายหญิงจะปลงผมและพำนักอยู่ในวัดเพื่อใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ร่มกาสาวพัสตร์ ต่อเมื่ออายุถึงวัย 20 ปี หากไม่อาจมีสุขอยู่ในแนวทางนั้นได้ก็จะสึกจากสมณเพศ ปล่อยผมยาวคืนสู่ภาวะสามัญชนดังเดิม" และคงมีการบวชเช่นนี้เรื่อยมาจนถึงยุคปัจจุบัน ตี่ละฉิ่นจำนวนไม่น้อยได้รับการยกย่อง เช่น ซะหย่ากีง ได้รับนิมนต์จากพระเจ้ามินดงให้ไปถวายพระอักษรเจ้านายฝ่ายใน ครั้นในช่วงที่พม่าตกเป็นอาณานิคมตี่ละฉิ่นได้ลดจำนวนลง แต่หลังจากพม่าได้รับเอกราชตี่ละฉิ่นก็กลับมาเพิ่มจำนวนขึ้นตามลำดับ 
จำเดิมตี่ละฉิ่นครองผ้าสีขาวเช่นเดียวกับแม่ชีในไทย ต่อมาช่วงปี 2438-62 พระวัดคันธาโยงเมืองอมรปุระขึ้นไปจำพรรษบนเขาสะกาย ท่านให้ข้อคิดว่าตี่ละฉิ่นนั้นควรนุ่งห่มด้วยผ้าคล้ำเพราะผ้าขาวดูคล้ายฆราวาสไม่น่าเลื่อมใส ตี่ละฉิ่นจึงเปลี่ยนสีผ้าที่ครองเป็นสีดินเมืองปะกัน สีดินแดงแบบย่างกุ้ง และสีชมพูตามลำดับ  
ตี่ละฉิ่นอยู่กึ่งกลางระหว่างเพศนักบวชกับฆราวาส ตี่ละฉิ่นที่ถือศีลแปดจะครองผ้าสีชมพูส่วนที่ถือศีลสิบจะครองผ้าสีน้ำตาล โกนศีรษะแต่ไม่โกนคิ้ว ห่มสังฆาฏิสีน้ำตาล แต่จะได้รับการเคารพยกย่องมากกว่าแม่ชีของไทย โดยตี่ละฉิ่นสามารถเข้าอบรมทางศาสนา ปฏิบัติศาสนกิจ บิณฑบาต มีวัดหรือสำนักชีเป็นเอกเทศ และมีการสอบนักธรรมเช่นภิกษุสงฆ์ ฆราวาสจะเรียกตี่ละฉิ่นด้วยความเคารพว่า ซะหย่าเล (ဆရာလေး, ; "อาจารย์น้อย") หรือ ด่อ (ဒေါ်, ) หากบวชมานานจะเรียกว่า ซะหย่าจี แปลว่า "อาจารย์ใหญ่" และมีคำลงท้ายว่า พะยา แปลว่า ขอรับหรือเจ้าค่ะ เช่นเดียวกับพระสงฆ์
ตี่ละฉิ่นมีสองประเภทคือแบบมีวัดเป็นเอกเทศ และอยู่ร่วมวัดกับภิกษุ โดยแบบแรกมีจำนวนมากสุด 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แม่ชี
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศพม่า
เมืองดาหลา

เมืองดาหลา เป็นบทประพันธ์โดยนายพันดี สร้างเป็นละครทางช่อง 7 ในปี 2546 

**เนื้อเรื่อง**

**นักแสดงในครั้งต่าง ๆ**

**ข้อมูลในการออกอากาศ**
 พ.ศ. 2546- ออกอากาศ วันศุกร์ - วันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.20 - 22.20 น. (21 มีนาคม 2546 – 26 เมษายน 2546) ทางช่อง 7 มีทั้งหมด 17 ตอน 

**เพลงประกอบละคร**
 พ.ศ. 2546- เพลง เมืองดาหลา - ขับร้องโดย วงศธร นฤมิตร และวงประสานเสียง- เพลง ดื่มน้ำตา - ขับร้องโดย อรรถพร ธีมากร- เพลง ยาม้า-ยาบ้า - ขับร้องโดย อริศรา วงษ์ชาลี- เพลง ถลำ - ขับร้องโดย ศิววงศ์ ปิยะเกศิน 

**ลำดับรายการโทรทัศน์**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเป่าจินจง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย นพพล โกมารชุน
โค้ชคาร์เตอร์ ทุ่มแรงใจจุดไฟฝัน

โค้ชคาร์เตอร์ ทุ่มแรงใจจุดไฟฝัน (Coach Carter) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวชีวประวัติ กีฬา ดราม่า กำกับโดย โทมัส คาร์เตอร์ เขียนบทภาพยนตร์โดย มาร์ค ชวานน์ และ จอห์น กาตินส์ นำแสดงโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน, ร็อบ บราวน์, แชนนิง เททัม, ริค กอนซาเลซ และ อชานติ ภายใต้การควบคุมการผลิตของ เอ็มทีวี ฟิล์มส์ และ โทลลิน/ร็อบบินส์ โปรดักชั่น โดยภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างมาจากเรื่องจริงของ เคน คาร์เตอร์ โค้ชบาสเกตบอลในโรงเรียนมัธยมริชมอนด์ ผู้ที่ถูกข่าวพาดหัวใหญ่ของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1999 เพราะไม่ยอมให้ทีมบาสเกตบอลฝีมือเยี่ยมของเขาลงแข่งขันเนื่องจากผลการเรียนไม่ดี ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้นำอุปกรณ์ของละครชุด The White Shadow นำกลับมาใช้อีกครั้ง ซึ่งคาร์เตอร์ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้ร่วมแสดงด้วย 
โค้ชคาร์เตอร์ ทุ่มแรงใจจุดไฟฝัน เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2005 โดยมีรายได้รวมทั้งหมด 67,264,877 ดอลลาร์สหรัฐ สำหรับผลงานในระดับนานาชาติ รายได้รวมทั่วโลกของภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่ที่ประมาณ 76,669,806 ดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*id=0393162
*304499
*id=coach_carter
*coach-carter
*id=coachcarter
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
คะน้าเม็กซิโก

ไฟล์:Tabasco Tamales de chaya.jpg|right|240px|thumb|ตามัลที่ผสมใบคะน้าเม็กซิโก จากรัฐตาบัสโก
คะน้าเม็กซิโก, ผักโขมต้น, ชายา (chaya) หรือที่ในคอสตาริกาเรียกว่า ชิสกัสกิล (chiscasquil) เป็นไม้พุ่มหลายปีชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์เดียวกับยางพาราและสบู่ดำ เชื่อว่ามีถิ่นกำเนิดในคาบสมุทรยูกาตันของเม็กซิโก มีลำต้นอวบน้ำซึ่งจะคายน้ำยางขาวออกมาเมื่อถูกตัด ทรงพุ่มมีขนาดใหญ่ โตเร็ว สามารถสูงได้ถึง 6 เมตร แต่มักถูกลิดกิ่งก้านออกให้สูงประมาณ 2 เมตรเพื่อให้เด็ดใบมาใช้ประโยชน์ง่ายขึ้น ใบกว้าง มีแฉกตั้งแต่ 3 แฉกขึ้นไป คะน้าเม็กซิโกเป็นผักกินใบยอดนิยมชนิดหนึ่งในตำรับอาหารเม็กซิโก กัวเตมาลา และอเมริกากลาง (บริเวณที่ได้รับอิทธิพลจากตำรับอาหารมายา)
คะน้าเม็กซิโกเป็นแหล่งที่ดีของโปรตีน, วิตามิน, แคลเซียม, โพแทสเซียม และเหล็ก และยังเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ของสารต้านอนุมูลอิสระ ที่จริงแล้ว ใบคะน้าเม็กซิโกยังมีระดับสารอาหารสูงกว่าผักใบเขียวชนิดใด ๆ ที่ปลูกบนดินถึง 2–3 เท่าอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ใบคะน้าเม็กซิโกดิบนั้นมีพิษเนื่องจากมีสารกลูโคไซด์ซึ่งจะปลดปล่อยสารพิษจำพวกไซยาไนด์ออกมา จึงจำเป็นต้องทำให้สุกก่อนรับประทาน โดยใช้เวลาประมาณ 15 นาทีในการทำให้สุกเพื่อลดฤทธิ์ของสารที่เป็นพิษให้อยู่ในระดับปลอดภัย การต้มในภาชนะอะลูมิเนียมอาจทำให้น้ำต้มเป็นพิษและก่อให้เกิดอาการท้องร่วงได้
คะน้าเม็กซิโกสามารถนำไปปรุงอาหารได้หลายอย่าง วิธีปรุงดั้งเดิมอย่างหนึ่งในเม็กซิโกและอเมริกากลางจะนำใบไปแช่น้ำแล้วต้มไฟอ่อนประมาณ 20 นาที จากนั้นเสิร์ฟกับน้ำมันหรือเนย นอกจากนี้ยังมีการนำใบที่หั่นและทำให้สุกแล้วไปคลุกข้าวรับประทานกับอาหารรสจัด, นวดผสมกับมันฝรั่งบดแล้วทอด, นวดผสมกับแป้งข้าวโพดแล้วจี่เป็นตอร์ตียาหรือนึ่งเป็นตามัล, ผสมกับมะเขือเทศ หัวหอม ผักชี และพริกหั่นลูกเต๋าทำเป็นเครื่องจิ้ม หรือนำใบอ่อนและยอดอ่อนที่หนานุ่มไปต้มแล้วปรุงรับประทานอย่างผักโขม เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Cnidoscolus aconitifolius-  Chaya - NUS Community, Bioversity International
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
ใบปอ

ซุปใบปอในภูมิภาคลิแวนต์ ใส่เนื้อไก่ หัวหอม น้ำส้มสายชู และพีตาอบกรอบ รับประทานกับข้าวสวย 
ผัดใบปอในไทย นิยมรับประทานกับข้าวต้ม
เมล็ดกระเจาฝักยาว
ใบปอ หรือ มุลูคียะฮ์ (ملوخية) เป็นใบพืชหลายชนิดในสกุลกระเจาที่ใช้เป็นอาหาร เช่น กระเจาฝักยาว (C. olitorius), กระเจาฝักกลม (C. capsularis) เป็นต้น ใบปอมีรสค่อนข้างขม เมื่อต้มแล้ว น้ำที่ได้จะมีลักษณะข้นเป็นเมือกลื่นคล้ายน้ำต้มกระเจี๊ยบเขียว โดยทั่วไปรับประทานแบบสุก ใบปอจากกระเจาฝักยาวเป็นผักที่นิยมใช้ในตำรับอาหารตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ โดยมักนำไปทำอาหารประเภทซุปหรือสตูซึ่งมีชื่อเรียกว่า "มุลูคียะฮ์" ตามชื่อใบพืชในภาษาอาหรับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mulukhiyya recipe-  Egyptian Recipe date=2011-06-18 -  Egyptian Mulukheya with Chicken step by step recipe tutorial-  Cooked vs sun-dried Jute leaves date=2014-08-15 
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารอาหรับ
หมวดหมู่:อาหารตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:อาหารเมดิเตอร์เรเนียน
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:พืชที่ให้เส้นใย
บาโธรี (วงดนตรี)

บาโธรี (Bathory) เป็นวงแบล็กเมทัลและไวกิงเมทัลจากเมืองวอลลิงบี (Vällingby) ประเทศสวีเดน ก่อตั้งขึ้นในปี 1983 ชื่อของวงได้นำมาจากชื่อของ อลิซาเบธ บาโธรี สตรีชั้นสูงชาวฮังการีผู้ฉาวโฉดแห่งยุคกลาง วงประกอบด้วยสมาชิกหลายคน แต่หลักที่สุดคือ ควอร์ทัน ซึ่งทำหน้าที่ทั้งร้องนำและแต่งเพลงหลัก บาโธรีได้ออกอัลบั้มสตูดิโอ 12 อัลบั้ม และอัลบั้มรวมเพลง 5 อัลบั้ม

ใน 4 อัลบั้มแรกของบาโธรี ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ว่าเป็น "พิมพ์เขียวแห่งแบล็กเมทัลสายสแกนดิเนเวีย" เนื่องจากเป็นหนึ่งในวงแบล็กเมทัลสายสแกนดิเนเวียแรกๆ แต่ถึงอย่างไรก็ตามวงได้เปลี่ยนแนวเพลงในอัลบั้มที่ 5 "ฮัมเมอร์ฮาร์ท" (Hammerheart) (1990) ซึ่งก็ได้รับการยกย่องให้เป็น "ไวกิงเมทัลอัลบั้มแรก" อีกด้วย โดยได้เปลี่ยนแนวที่หลีกห่างจากลัทธิซาตาน แต่ยังคงต่อต้านศาสนาคริสต์อยู่ มีการลดเสียงแหบแห้งตามแบบฉบับเดิมของแบล็กเมทัลออกไป แล้วนำเสนอเสียงที่ปกติขึ้นร่วมถึงท่อนการโห่ร้องที่แทรกเข้ามา ลดจังหวะริฟฟ์กีตาร์ให้น้อยลง ใช้คีย์บอร์ดประกอบเสียงเอฟเฟกต์ แต่เน้นเสียงจังหวะเข้มขรึมและหนักแน่น วงยังคงเล่นเพลงแนวนี้ต่อไประหว่างยุค 90 จนถึงช่วงต้นยุค 2000 ในช่วงท้ายๆบาโธรี ได้กลับมาเล่นแนวแทรชเมทัล ในอัลบั้ม รีควีม (Requiem) (1994) และ ออกตากอน (Octagon) (1995) วงได้แตกเมื่อควอร์ทันเสียชีวิตจากโรคหัวใจวาย ในปี 2004

**Band members**
 สมาชิกรุ่นสุดท้าย- Quorthon (Thomas Börje Forsberg) – เสียงร้อง เครื่องดนตรีทุกชนิด (1983–2004)
 สมาชิกก่อนหน้านี้- Freddan/Hanoi (Frederick Melander) – กีตาร์เบส (1983–1984)- Vans McBurger (Jonas Åkerlund) – กลองชุด (1983–1984)- Ribban – กีตาร์เบส (1984)- Stefan Larsson – กลองชุด (1984–1986)- Adde – กีตาร์เบส (1985)- Paul Pålle Lundburg – กลองชุด (1986–1987)- Kothaar – กีตาร์เบส (1988–1996)- Vvornth – กลองชุด (1988–1996)
 ไทม์ไลน์

**สตูดิโออัลบั้ม**
 Bathory (1984)- The Return...... (1985)- Under the Sign of the Black Mark (1987)- Blood Fire Death (1988)- Hammerheart (1990)- Twilight of the Gods (1991)- Requiem (1994)- Octagon (1995)- Blood on Ice (1996) – recorded in 1989- Destroyer of Worlds (2001)- Nordland I (2002)- Nordland II (2003)

**อัลบั้มเรียบเรียง**
 Jubileum Volume I (1992)- Jubileum Volume II (1993)- Jubileum Volume III (1998)- Katalog (2001)- In Memory of Quorthon (2006)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแบล็กเมทัล
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติสวีเดน
บรางกอ สมิลยานิช

บรางกอ สมิลยานิช (Бранко Смиљанић; เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเซอร์เบีย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:บุคคลจากเบลเกรด
หอ หึ หึ

หอ หึ หึ เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ คอมเมดี้ จากค่ายไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2535 จากการกำกับของ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ , จินตหรา สุขพัฒน์, แอน ทองประสม, เกียรติ กิจเจริญ, อรุณ ภาวิไล, วัชระ ปานเอี่ยม, อัญชลี ไชยศิริ, สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต และ วรุฒ วรธรรม ต่อมาเรื่องนี้ได้สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2554

**เรื่องย่อ**
หอ หึ หึ เป็นเรื่องราวของนักศึกษาวิทยาลัยครูแห่งหนึ่งที่ต้องมาพบกับบรรดาผีๆที่อาศัยอยู่ในวิทยาลัย เนื่องจากวิทยาลัยแห่งนี้เคยเป็นโรงพยาบาลในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 บรรดาผีๆออกมารบกวนบรรดาอาจารย์และนักศึกษาเนื่องจากถูกนายประสงค์ ภารโรงคนใหม่บังคับควบคุม บรรดานักศึกษาจึงต้องร่วมมือกันหาทางจัดการกับนายประสงค์เพื่อให้วิทยาลัยกลับมาสงบสุขดังเดิม
ครั้งหนึ่งอาคารวิทยาลัยเก่าแห่งนี้ได้เป็นโรงพยาบาลชั่วคราวในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และในอดีตที่นี่เต็มไปด้วยผี และพวกมันได้อยู่ภายใต้ความชั่วร้าย มีหน้าที่รับผิดชอบในการดูแลทรัพย์สินมีค่า ความวุ่นวายได้เริ่มขึ้นเมือกลุ่มนักเรียนพยายามที่จะเป็นนักปราบผี

**นักแสดง**

**ฉบับ ภาพยนตร์ ปี พ.ศ. 2535**
 สันติสุข พรหมศิริ แสดงเป็น ชายธง- จินตหรา สุขพัฒน์ แสดงเป็น คุณครูลัดดา- วัชระ ปานเอี่ยม แสดงเป็น สมประสงค์- เกียรติ กิจเจริญ แสดงเป็น บริบูรณ์- อรุณ ภาวิไล แสดงเป็น ยินดี- วรุฒ วรธรรม แสดงเป็น น้ำมนต์- แอน ทองประสม แสดงเป็น สาวิตรี- อัญชลี ไชยศิริ แสดงเป็น อธิการบดี- สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต แสดงเป็น อาจารย์ถมยา- จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ แสดงเป็น ผีผู้กอง- กฤษณ์ ศุกระมงคล

**ฉบับ ละครโทรทัศน์ ปี พ.ศ. 2554**
 ผลิตโดย : บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด- บทโทรทัศน์ : ชานนท์ สมฤทธิ์- กำกับการแสดง : ชานนท์ สมฤทธิ์- ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.30 - 20.00 น. ทางช่อง 3

**รายชื่อนักแสดง**
 ณัฐรัฐ โมริส เลอกรอง รับบทเป็น น้ำมนต์- จอมขวัญ ลีละพงศ์ประสุต รับบทเป็น สาวิตรี- วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ รับบทเป็น ชายธง- อิศริยา สายสนั่น รับบทเป็น ลัดดา- เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ รับบทเป็น อธิการบดี พันธุ์เครือ- สมชาย ศักดิกุล รับบทเป็น ประสม- เฉลิมพล ทิฆัมพรธีระวงศ์ รับบทเป็น บริบูรณ์- สุรินทร คารวุตม์ รับบทเป็น คำพูน- ธงธง มกจ๊ก  รับบทเป็น  โหงพราย- ปาจรีย์ ณ นคร  รับบทเป็น  ผีนางรำ- เรืองฤทธิ์  วิสมล  รับบทเป็น  ผีผู้กอง- โฆษวิส  ปิยะสกุลแก้ว รับบทเป็น  ผีป๋องซ่า- จักรพันธ์  จันโอ  รับบทเป็น  ยินดี- โซเฟีย  ลา  รับบทเป็น  อาจารย์โซฟี- ปณิตา  พัฒนาหิรัญ  รับบทเป็น  ผีพยาบาล- ประกาศิต  โบสุวรรณ  รับบทเป็น  เสน่ห์- กล้วย  เชิญยิ้ม  รับบทเป็น  หลวงตาอิน- ถั่วแระ  เชิญยิ้ม  รับบทเป็น  สัปเหร่อคง- วรนันท์ จันทรัศมี  รับบทเป็น  จอย- ภักดิพร พักโพธิ์เย็น รับบทเป็น  แอน- ด.ญ.ณภัค เจนจิตรานนท์ รับบทเป็น ยัยหนู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
416

**อ้างอิง**
 http://c2h2oh.wordpress.com/2008/04/07/hor-hue-hue-%E0%B8%AB%E0%B8%AD-%E0%B8%AB%E0%B8%B6-%E0%B8%AB%E0%B8%B6/-  หอ หึ หึ | ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่นfix-attempted=yes -  เรื่องย่อละคร หอ หึ หึ | กระปุกดอตคอม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกสยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
มอดูล:Escape

local escape = {
	char = function(self, chr, args)
		args = args or {}
		local safe = args.safeChr or string.char(13)
		chr = tostring(chr or '\\')
		self1 = ('%s0%%s%s'):format(
			('%x%s%s'):format(chr:byte(), safe, safe),
			('%s%x'):format(safe, chr:byte())
		)
		if not selfself1 then
			selfself1 = {
				char = chr,
				text = ('%s(.)'):format(chr),
				undo = self1:format'(%d+)'
			}
		end
		return args.text and self:text(args.text)
			or args.undo and self:undo(args.undo, chr)
			or args.kill and self:kill(args.kill)
			or self
	end,
	exec = function(self, text, mode, newEscape)
		local target = selfself1 or self:char() and self1
		for v in text:gfind(targetmode) do
			text = text:gsub(
				mode == 'text' and
					('%s%s'):format(target.char, v:gsub('%W', '%%%1'))
					or self1:format(v),
				mode == 'text' and
					self1:format(v:byte())
					or (newEscape or ) .. v:char()
			)
		end
		return text
	end,
	text = function(self, text)
		return self:exec(type(text) == 'table' and text1 or text, 'text')
	end,
	undo = function(self, text, newEscape)
		if type(text) == 'table' then
			text, newEscape = unpack(text)
		end
		return self:exec(text, 'undo', newEscape)
	end,
	kill = function(self, text, chars, newEscape)
		if type(text) == 'table' then
			text, chars, newEscape = unpack(text)
		end
		return self:undo(self:text(text):gsub(chars or , ), newEscape)
	end
}
function escape.main(frame)
	local args, family = {}, {frame:getParent(), frame}
	for f = 1, 2 do
		for k, v in pairs(familyf and familyf.args or {}) do
			argsk = argsk or v:match('^%s*(.-)%s*$')
		end
	end
	if args.mode == 'char' then
		return escape:char(args.char or args2, args)
	end
	return escapeargs.mode(escape:char(args.char), args)
end
return escape
ปาร์กอแล็งปิกลียอแน

ปาร์กอแล็งปิกลียอแน (Parc Olympique Lyonnais) หรือชื่ออย่างไม่เป็นทางการ กร็องสตาด และ สตาดเดลูเมียร์ เป็นสนามฟุตบอลของออแล็งปิกลียอแน มีความจุ 59,186 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเดซีน-ชาร์ปีเยอ ใกล้กับลียง โดยใช้งานแทนที่สตาดเดอแฌร์ล็องซึ่งเป็นสนามเก่า ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559
สนามนี้มีแผนที่จะใช้งานในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และฟุตบอลหญิงชิงแชมป์โลก 2019

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ออแล็งปิกลียอแน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดโรน
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลกหญิง 2019
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
กบฏไอโอเนีย

กบฏไอโอเนีย (Ionian Revolt) เกิดขึ้นระหว่างปีที่ 499–493 ก่อนคริสตกาล เป็นการกบฏในภูมิภาคไอโอเนียของเอเชียน้อยต่อการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (เปอร์เซีย) จุดเริ่มต้นมาจากการแต่งตั้งทรราชขึ้นปกครองชาวกรีกของชาวเปอร์เซียและการปลุกปั่นจากอริสตาโกรัส ผู้ปกครองไมลีตัส หลังอริสตาโกรัสนำทัพร่วมกับเปอร์เซียบุกเกาะนักซอสแต่ล้มเหลว อริสตาโกรัสซึ่งกลัวว่าตนจะถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้ปกครองจึงปลุกปั่นให้ชาวกรีกในไอโอเนียก่อกบฏต่อจักรพรรดิดาไรอัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย
ในปีที่ 498 ก่อนคริสตกาล กองทัพกบฏที่ได้กำลังสนับสนุนจากเอเธนส์และอีรีเทรียยึดและเผาเมืองซาร์ดิส ระหว่างยกทัพกลับ ฝ่ายกบฏได้ปะทะกับทัพเปอร์เซียที่ตามมาที่เอฟิซัส โดยฝ่ายกบฏเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ปีต่อมา ฝ่ายเปอร์เซียทำสงครามเพื่อยึดดินแดนคืน แต่การกบฏแผ่ไปในแคเรีย ดอริเซส แม่ทัพชาวเปอร์เซียจึงยกทัพไปที่นั่น ถึงแม้ปฏิบัติการช่วงแรกจะประสบความสำเร็จ แต่ความพ่ายแพ้ในยุทธการที่เพดาซัสและการสูญเสียแม่ทัพดอริเซสของฝ่ายเปอร์เซีย ทำให้สถานการณ์ของทั้งสองฝ่ายอยู่ในสภาวะหยุดนิ่ง
ในปีที่ 494 ก่อนคริสตกาล ทัพบกและทัพเรือเปอร์เซียตัดสินใจบุกไมลีตัส เมืองใจกลางของกลุ่มกบฏและได้รับชัยชนะในยุทธการที่ลาเด การแปรพักตร์ของซามอสทำให้ไมลีตัสถูกยึด ชัยชนะทั้งสองครั้งของเปอร์เซียทำให้การกบฏสิ้นสุดลง เมืองแคเรียยอมแพ้ต่อฝ่ายเปอร์เซีย ปีต่อมา ฝ่ายเปอร์เซียยกทัพไปจัดการเมืองต่าง ๆ ที่ยังแข็งข้อและทำสนธิสัญญาสันติภาพกับไอโอเนีย
การกบฏไอโอเนียถือเป็นความขัดแย้งครั้งแรกระหว่างกรีซและเปอร์เซียและเป็นช่วงแรกของสงครามกรีก-เปอร์เซีย ถึงแม้จะได้เอเชียน้อยกลับมาอยู่ใต้อำนาจ แต่จักรพรรดิดาไรอัสต้องการลงโทษเอเธนส์และอีรีเทรียที่สนับสนุนกลุ่มกบฏ นอกจากนี้พระองค์ยังมองว่านครรัฐกรีกต่าง ๆ ยังคงเป็นภัยต่อจักรวรรดิ ดังนั้นในปีที่ 492 ก่อนคริสตกาล จักรพรรดิดาไรอัสจึงสั่งบุกกรีซอีกครั้งเพื่อหวังจะยึดนครรัฐกรีกทั้งหมด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กบฏไอโอเนีย
หมวดหมู่:กบฏ
หมวดหมู่:สงคราม
หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับกรีซ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
มักซีมีเลียน เชลล์

มักซีมีเลียน เชลล์ (Maximilian Schell; 8 ธันวาคม ค.ศ. 1930 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวออสเตรีย-สวิส ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1961 จากภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง Judgment at Nuremberg ในวัยเด็กครอบครัวของเขาต้องอพยพจากเวียนนาไปเมืองซือริช ในสวิสเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1938 เนื่องจากออสเตรียถูกยึดอำนาจโดยนาซีเยอรมนี 
ตั้งแต่เด็ก เชลล์ยังได้คลุกคลีกับวงการภาพยนตร์และวรรณกรรมเนื่องจากอาชีพของครอบครัว  เขาสามารถพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมันทำให้เขาได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ในฮอลลีวูดหลายเรื่อง เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีก 2 ครั้ง ในภาพยนตร์เรื่อง The Man in the Glass Booth (1975) และในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Julia จากนั้นในปี ค.ศ. 1992 เชลล์รับบทบาทเป็นวลาดีมีร์ เลนินในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Stalin ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ละครหรือภาพยนตร์โทรทัศน์
ด้านชีวิตส่วนตัวเชลล์เป็นนักเปียโนและนักดนตรี เล่นให้กับเกลาดีโอ อับบาโดและเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ และกับวงออร์เคสตรา ส่วนมาเรีย เชลล์ น้องสาวมีอาชีพเป็นนักแสดงเช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0001703
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2473
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
หมวดหมู่:บุคคลจากซือริช
แบมบิโน (วงดนตรี)

แบมบิโน (Bambino; 밤비노) เป็นวงดนตรีในแนวเกิร์ลกรุปสัญชาติเกาหลีใต้ สมาชิกทั้งหมด 4 คน ในสังกัด เจเอสเอนเตอร์เทนเมนต์

**ประวัติ**
แบมบิโน เป็นเกิร์ลกรุปที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือ การเต้นและแต่งกายด้วยชุดที่เซ็กซี่ สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นวงคัฟเวอร์แดนซ์ ด้วยการขึ้นแสดงตามงานต่าง ๆ ด้วยการใช้ซิงเกิลของศิลปินที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ เช่น Uptown Funk บรูโน่ มาร์ หรือ Up & Down ของอีเอ็กซ์ไอดี โดยสมาชิกทุกคนล้วนแต่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ยกเว้นอึนซอล และเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้เรียนต่อในคณะที่สอนการเต้น เมื่อมาพบกับอึนซอน จึงก่อตั้งวงขึ้นมา โดยใช้เวลาประมาณ 1 ปี จึงมีผลงานออกมา สมาชิกแต่ละคนมีประสบการณ์เต้นมาคนละ 15–20 ปี และฝึกซ้อมเต้นกันสัปดาห์ละ 3–4 วัน วันละประมาณ 3–4 ชั่วโมง
แบมบิโน เป็นที่รู้จักขึ้นมาในราวกลางปี ค.ศ. 2015 ซึ่งเป็นปีที่ทางวงได้มีผลงานออกมาอย่างเป็นทางการ เมื่อเกิดเป็นกระแสฮือฮาขึ้นมาในเครือข่ายสังคมออนไลน์ เมื่อมีผู้ถ่ายคลิปวิดีโอการเต้นของอึนซอลในลักษณะของแฟนแคมแล้วนำไปเผยแพร่ทางเว็บไซต์ยูทูบ ซึ่งมียอดผู้เข้าชมเป็นจำนวนมาก จากนั้นจึงแพร่ไปตามเว็บไซต์ต่าง ๆ จนได้รับฉายาว่า "เทพธิดาแฟนแคม"  พร้อมกับผลงานซิงเกิลแรกของวง คือ Oppa Oppa
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 แบมบิโนได้เดินทางมาเปิดการแสดงขึ้นในประเทศไทย ในงานดาวคะนองเฟสติวัล ที่ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลลาดพร้าว

**สมาชิก**
 ฮาดัม (Hadam; 하담) – หัวหน้าวง, แดนเซอร์, ชอบการเต้นฮิปฮอป (เกิด 31 พฤษภาคม)- ดาฮี (Dahee; 다희) – นักร้องเสียงรอง, แดนเซอร์, แร็ปเปอร์, ชอบการเต้นบัลเลต์ (เกิด 4 กันยายน)- อึนซอล (Eunsol; 은솔) – นักร้องเสียงหลัก, นักเต้นหลัก, ชอบการเต้นเค-ป๊อป (เกิด df=yes)- มินฮี (Minhee; 민희) – น้องเล็ก, นักร้องเสียงรอง, ชอบการเต้นแจ๊สแดนซ์ (เกิด 2 เมษายน)

**ผลงาน**

**ซิงเกิล**

**ทัวร์คอนเสิร์ต**

**เจเอสเอนเตอร์เทนเมนต์**
 เจเอสเอนเตอร์เทนเมนต์คอนเสิร์ตครั้งที่ 1 (แบมบิโน, เลย์ชา, เดียนา, แรมเพจกายส์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
สหพันธรัฐออสเตรีย

สหพันธรัฐออสเตรีย (Federal State of Austria) เป็นชื่อเรียกยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์ออสเตรียระหว่างปี 2477 ถึง 2481 เมื่อประเทศออสเตรียอยู่ภายใต้การควบคุมโดยระบอบเผด็จการของพรรคแนวร่วมปิตุภูมิ ทำให้ประเทศออสเตรียกลายเป็นรัฐฟาสซิสต์ ต่อมาในปี 2481 สหพันธรัฐออสเตรียได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477
อ
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2481
อ
นิวกินีของเนเธอร์แลนด์

นิวกินีของเนเธอร์แลนด์ (Netherlands New Guinea; Nederlands-Nieuw-Guinea) เป็นชื่อเรียกภูมิภาคปาปัวตะวันตกในช่วงที่มีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 ถึง พ.ศ. 2505 (ก่อนปี พ.ศ. 2492 ดินแดนนี้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์) หลังจากที่อินเดียตะวันออกได้รับเอกราชเป็นประเทศอินโดนีเซียก็ได้เรียกร้องดินแดนส่วนนี้ด้วย แต่เนเธอร์แลนด์ไม่ยินยอมโดยอ้างว่า ชนพื้นเมืองบนเกาะนิวกินีเป็นคนละกลุ่มชาติพันธุ์กับประชากรบนเกาะอื่น ๆ ของอินโดนีเซีย จึงไม่ควรถูกผนวกเข้ากับรัฐอินโดนีเซียที่ตั้งขึ้นใหม่ ส่วนอินโดนีเซียอ้างว่านิวกินีของเนเธอร์แลนด์อยู่ในขอบเขตดินแดนทางธรรมชาติของตน จึงพยายามใช้มาตรการทางการทูตและการเมืองระหว่างประเทศกดดัน รวมทั้งขู่จะบุกยึดครองโดยได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต ทำให้เนเธอร์แลนด์ยอมถอนตัวออกไปในที่สุด สหประชาชาติได้เข้ามาบริหารดินแดนนี้ชั่วคราวก่อนจะโอนให้อินโดนีเซียในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:รัฐคริสต์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2505
เจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน

เจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน (འཇིགས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, w=jigs med rnam rgyal dbang phyug; พระราชสมภพเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559) เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุกและสมเด็จพระราชินีเจจุน ปัทมา วังชุก พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายชิกเม อุกเยน วังชุกและเจ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุกนอกจากนี้พระองค์ยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน โดยได้ทรงรับพระราชทานพระนามเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559 (เดิมมีพระนามเพียงแค่คำว่า "Gyalsey" ซึ่งในภาษาซองคา หมายถึง เจ้าชาย) ภายหลังการเสด็จพระราชสมภพของพระองค์ ประชาชนทั่วประเทศร่วมใจกันปลูกต้นไม้จำนวน 108,000 ต้น ทั้งนี้ยังทรงเป็น รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ภูฏาน แทนพระปิตุลา (อาชาย) คือ เจ้าชายจิกเยล โอกยัน วังชุก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน
หมวดหมู่:ราชวงศ์วังชุก
หมวดหมู่:พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:บุคคลจากทิมพู
ประชากรศาสตร์ภูฏาน

บทความนี้ว่าด้วยลักษณะประชากรของประเทศภูฏาน รวมถึงความหนาแน่นของประชากร ชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สาธารณสุข สถานภาพทางเศรษฐกิจ การนับถือศาสนา เป็นต้น 
ชาวภูฏานในชุดประจำชาติรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรภูฎานได้จดทะเบียนประชากรของประเทศภูฏาน จำนวนทั้งสิ้น 752,700 คน ในปี 2016 และจากข้อมูลของ เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก ในปี 2016 มีประชากรในประเทศภูฏาน มีจำนวนทั้งสิ้น 2,327,849 คน

**ลักษณะประชากร**
ข้อมูลปริมาณการของสหประชาชาติ
การเกิด และ เสียชีวิต

**โครงสร้างของประชากร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 year=2007public domain material from the CIA World Factbook document  "2007 edition" date=2016-04-15 .
ล
หมวดหมู่:ชาวภูฏาน
ภูฏาน
สงครามโรมัน–ซิลูซิด

สงครามโรมัน–ซิลูซิด (Roman–Seleucid War) หรือ สงครามแอนทิโอคอส หรือ สงครามซีเรีย เป็นความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิซิลูซิดกับสาธารณรัฐโรมัน เกิดขึ้นระหว่าง 192–188 ปีก่อนคริสตกาล สงครามครั้งนี้ทำให้โรมันกลายเป็นมหาอำนาจในกรีซและรอบ ๆ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
จุดเริ่มต้นของสงครามเริ่มจากทั้งสองฝ่ายต้องการเป็นใหญ่ในภูมิภาคอีเจียน โดยใน 203 ปีก่อนคริสตกาล พระเจ้าแอนทิโอคัสมหาราชแห่งซิลูซิดร่วมเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งมาซิดอนเพื่อพิชิตดินแดนของราชอาณาจักรทอเลมี ต่อมาใน 200 ปีก่อนคริสตกาล เพอร์กามอนและโรดส์ที่เคยทำสงครามกับพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ขอความช่วยเหลือจากโรมัน โรมันจึงยกทัพไปโจมตีมาซิดอนจนเกิดเป็นสงครามมาซิโดเนียครั้งที่สอง สงครามนี้สิ้นสุดลงเมื่อทัพโรมันและพันธมิตรชนะในยุทธการที่ไซโนสเซฟาลี ทั้งสองฝ่ายลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพ โดยพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงครามและเป็นพันธมิตรกับโรมัน
ในขณะเดียวกัน พระเจ้าแอนทิโอคัสรบชนะพระเจ้าทอเลมีที่ 5 ในยุทธการที่แพเนียม ทำให้ซีลี-ซีเรียตกอยู่ใต้อำนาจของซิลูซิด พระเจ้าแอนทิโอคัสส่งทัพเรือไปซิลิเชีย ลิเชียและแคเรียเพื่อช่วยเหลือพระเจ้าฟิลิปที่ 5 และได้รับคำเตือนจากโรดส์ว่าจะโจมตีกองเรือของพระองค์หากแล่นผ่านแหลมเจลิดอเนีย พระเจ้าแอนทิโอคัสเพิกเฉยต่อคำเตือนและสั่งให้กองเรือแล่นต่อไป ส่วนโรดส์ไม่ได้ทำตามคำเตือนเนื่องจากได้รับข่าวความพ่ายแพ้ของพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ที่ไซโนสเซฟาลี หลังพระเจ้าแอนทิโอคัสผูกมิตรกับพระเจ้าทอเลมีที่ 5 พระองค์ก็มีแผนจะรุกเข้าไปในยุโรป
ในช่วงเวลานั้น ฮันนิบาล แม่ทัพชาวคาร์เธจที่เคยสู้กับโรมันในสงครามพิวนิกครั้งที่สองได้ลี้ภัยมายังเอฟิซัสเพื่อขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าแอนทิโอคัส พระองค์ให้การช่วยเหลือ ด้านโรมันได้โจมตีสปาร์ตาที่ต่อต้านการแผ่อำนาจของโรมันในกรีซ สปาร์ตาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และขอความช่วยเหลือจากสันนิบาตอีโทเลียน ต่อมาพระเจ้าแอนทิโอคัสได้ยกทัพข้ามช่องแคบเฮลเลสปอนต์ (ช่องแคบดาร์ดะเนลส์ในปัจจุบัน) เพื่อช่วยเหลือสันนิบาตอีโทเลียน โรมันจึงส่งกองทัพมาที่กรีซ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่ช่องเขาเทอร์มอพิลี โดยโรมันเป็นฝ่ายชนะ พระเจ้าแอนทิโอคัสจึงถอยทัพออกจากกรีซ ลูเชียส เอเซียติคัส แม่ทัพชาวโรมันยกทัพตามไปและปะทะกับกำลังของฮันนิบาลที่ใกล้แม้น้ำยูรีมีดอน ไมโอเนสซัสและแมกนีเซีย โดยฝ่ายโรมันและพันธมิตรเป็นฝ่ายชนะทั้งหมด โรมันและซิลูซิดลงนามสนธิสัญญาแอพาเมีย โดยพระเจ้าแอนทิโอคัสต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงครามและต้องสละดินแดนด้านทิศตะวันตกของเทือกเขาทอรัส โรดส์ได้แคเรียและลิเชีย ส่วนเพอร์กามอนได้ลิเชียเหนือและดินแดนที่เคยอยู่ใต้อำนาจของซิลูซิดในเอเชียน้อย
ดินแดนเปลี่ยนตามสนธิสัญญาแอพาเมีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สงคราม
หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับกรีซ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป