Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เบเรนิซที่ 4

เบเรนิซที่ 4 เอพิฟิเนีย (กรีก: Βερενίκη; 77-55 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์ประสูติและสิ้นพระชนม์ในเมืองอเล็กซานเดรียที่อียิปต์ พระองค์เป็นเจ้าหญิงชาวกรีกแห่งราชวงศ์ปโตเลมี

** ประวัติ**
เบเรนิซเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมี่ที่ 12 กับอาจะเป็นพระนางคลีโอพัตราที่ 5 ไทรฟาเอนา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีของพระนางคลีโอพัตราที่ 7, อาร์ซิโน่ที่ 4, ปโตเลมีที่ 13 และปโตเลมีที่ 14 ในปี 58 ปีก่อนคริสตกาล ปโตเลมีที่ 12 และพระนางคลีโอพัตราที่ 7 ได้หนีไปยังกรุงโรมเพื่อค้นหาความช่วยเหลือด้านการเมืองและการทหาร ซี่งต้องการต่อต้านพระนางคลีโอพัตราที่ 6  ซึ่งกลายเป็นผู้ที่มีอำนาจมากเกินไปในอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระนางคลีโอพัตราที่ 6 เมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล โดยผู้ลอบปลงพระชนม์ก็คือพระนางเบเรนิซที่ 4 และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ปกครองอียิปต์เพียงคนเดียว
การครองราชย์ของพระนางเบเรนิซที่ 4 ได้สิ้นสุดลงในปีที่ 55 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อพระบิดาของพระองค์ได้เข้ายึดบัลลังก์ด้วยความช่วยเหลือของทหารชาวโรมัน หลังจากถูกยึดราชบัลลังก์ พระองค์ก็ถูกสำเร็จโทษ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 22 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทอเลมี
หมวดหมู่:ฟาโรห์หญิง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 467
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 489
พญาเกียรติ์

พญาเกียรติ์ (ဗညားကျန်း, pron บะญาจ้าน; ประมาณ 1420 – 1453) พงศาวดารมอญพม่าเรียกว่า พระยาทาสราชา เป็นพระราชโอรสของพญาธรรมราชา พระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 10 ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 13 หลังจากปลงพระชนม์พญาพะโร กษัตริย์รัชกาลที่ 12 เมื่อ ค.ศ. 1451 ครองราชสมบัติถึง 1453 หนึ่งในโครงการที่พระองค์ตั้งพระทัยไว้คือบูรณะปฏิสังขรณ์เจดีย์ชเวดากองให้สูงขึ้นจาก 20 เมตร (66 ฟุต) เป็น 92 เมตร (302 ฟุต) แต่ก็ยังไม่ทันได้เริ่มลงมือก็ถูกมะมุดตาวพระราชโอรสของพญารามที่ 1 ปลงพระชนม์เมื่อ ค.ศ. 1453 มะมุดตาวนับเป็นเชื้อพระวงศ์ฝ่ายชายองค์สุดท้ายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าราชาธิราช

**ประวัติศาสตร์นิพนธ์**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  publisher=Alfred Hölder-  location=London- cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=Burmese | volume=1–3- cite book | last=Pan Hla | first=Nai | title=Razadarit Ayedawbon | language=Burmese | year=1968 | edition=8th printing, 2005 | location=Yangon | publisher=Armanthit Sarpay-  location=London- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title=Hmannan Yazawin | volume=1–3 | year=1832 | location=Yangon | language=Burmese | edition=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar- cite book | editor=Shwe Naw | translator=Shwe Naw | title=Mon Yazawin (Shwe Naw) | language=Burmese | year=1785 | edition=1922 | location=Yangon | publisher=Burma Publishing Workers Association Press
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
หงสาวดีมิบะยา

หงสาวดีมิบะยา (ဟံသာဝတီ မိဖုရား, ဟံသာဝတီ မိဖုရား, pron ฮานตาวะดีมิบะย่า;  ค.ศ. 1536 – มิถุนายน ค.ศ. 1606) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้านันทบุเรงแห่งราชวงศ์ตองอู ดำรงพระอิสริยยศระหว่าง ค.ศ. 1581 ถึง 1599 และเป็นพระราชมารดาของเจ้าชายถึง 3 พระองค์คือมังกะยอชวาที่ 1 แห่งตองอู มังกะยอชวาที่ 2 แห่งอังวะ และตะโดธรรมราชาที่ 3 กษัตริย์แห่งเมืองแปร

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**
พระนางได้รับการดัดแปลงเป็นตัวละครในโทรทัศน์เรื่อง สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พ.ศ. 2530 ในชื่อ พระนางเกษรา รับบทโดย เมตตา รุ่งรัตน์ กษัตริยา พ.ศ. 2546 ในชื่อ เจ้านางศุภยา รับบทโดย ปนัดดา วงศ์ผู้ดี และปรากฏในภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พ.ศ. 2550 ในฐานะพระอัครมเหสีที่ประทับข้างพระเจ้านันทบุเรง และ พ.ศ. 2568 ในละครโทรทัศน์ จอมใจอโยธยา รับบทโดย อนุสรา วันทองทักษ์ ในชื่อว่า พระนางเกศราเทวี​

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1724 | edition=2006, 4th printing | language=my | volume=1–3- cite book | author=Maha Sithu | author-link=Maha Sithu of Twinthin | title=Yazawin Thit | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | year=1798 | edition=2012, 2nd printing | language=my | volume=1–3 |editor=Myint Swe |editor2=Kyaw Win |editor3=Thein Hlaing-  publisher=Hanthawaddy- cite book | author=Royal Historians of Burma | title=Zatadawbon Yazawin | year=c. 1680 | edition=1960 | editor=U Hla Tin (Hla Thamein) | publisher=Historical Research Directorate of the Union of Burma
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
มะมุดตาว

พระยายุตราชา มีพระนามเดิมว่า มะมุดตาว หรือ มหอดอ (မမောဟ်ထာဝ်; လိပ်မွတ်ထော, pron เละมูนทอ; ประมาณ ค.ศ. 1432–1454) เป็นพระเจ้าหงสาวดีรัชกาลที่ 14 ในราชวงศ์พระเจ้าฟ้ารั่ว หลังปลงพระชนม์พญาเกียรติ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1453 พระองค์จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ถึงประมาณมกราคม ค.ศ. 1454 นับเป็นเชื้อพระวงศ์ฝ่ายชายพระองค์สุดท้ายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าราชาธิราช เพราะหลังจากครองราชย์ได้เพียง 7 เดือนก็ถูกขุนนางปลงพระชนม์และเหล่าขุนนางก็เชิญพระปิตุจฉา (อา) ของพระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระนางเชงสอบู
พงศาวดารมอญพม่าระบุว่าพระองค์มีอัธยาศัยดุร้าย ชอบทำบาปโดยเฉพาะการประพฤติผิดในกาม และไม่คิดบำรุงพระพุทธศาสนา

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 60-123-  หน้า = 240-267
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
พญารามที่ 2

พญารามที่ 2 (ဒုတိယ ဗညားရံ, pron; ဗညားရာံ; ประมาณ ค.ศ. 1469–1526) กษัตริย์องค์ที่ 17 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1492 ถึง 1526 ในช่วงแรกการปกครองพระองค์ได้รับการเคารพนับถือในด้านความอ่อนโยน แต่ภายหลังได้เกิดการสังหารหมู่เหล่าเชื้อพระวงศ์ขึ้น
เกิดความสับสนวุ่นวายระหว่าง พญาราม กับ พระเจ้าเมงจีโย แห่งตองอู ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นนายพลแห่ง อาณาจักรอังวะ ไม่ได้รับอนุญาตจาก พระเจ้ามังฆ้องที่ 2 ส่งกองทัพเข้าโจมตีอาณาจักรหงสาวดี พญารามได้ยกทัพตอบโต้เมืองตองอูด้วยพระองค์เอง เพื่อเป็นการต้านทานการรุกราน
ในปี ค.ศ. 1501 พระองค์รวบรวมกองทัพนับพัน เดินทางล่องขึ้นไปตามแม่น้ำอิรวดีเพื่อไปยัง เจดีย์ชเวซีโกน เมืองพุกาม ซึ่งเป็นดินแดนของอาณาจักรอังวะ กษัตริย์ อาณาจักรแปร ซึ่งเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ ระหว่างอาณาจักรอังวะ กับ อาณาจักรหงสาวดี ได้ตั้งด่านตรวจสอบพระองค์ พระองค์ตรัสกลับมาว่า "เราสามารถพิชิตได้ทั้งท่านและอังวะ แต่เราไม่ต้องการ เราเพียงแต่ต้องการที่จะบูชาเจดีย์ชเวซีโกน" พระองค์กลับมาอย่างสงบหลังจากได้นมัสการองค์เจดีย์
หลังจากพระองค์สวรรคต พระเจ้าสการะวุตพี พระราชโอรสของพระองค์ได้ครองราชย์สืบต่อมา

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  publisher=Alfred Hölder -  url-status=dead -  location = London- cite book | editor=Shwe Naw | translator=Shwe Naw | title=Mon Yazawin (Shwe Naw) | language=my | year=1785 | edition=1922 | location=Yangon | publisher=Burma Publishing Workers Association Press
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
เทศบาลตำบลบ้านจั่น

เทศบาลตำบลบ้านจั่น เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ จรด เทศบาลนครอุดรธานี, องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น, เทศบาลตำบลหนองขอนกว้าง- ทิศตะวันออก จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ - ทิศใต้ จรด เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ และองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น- ทิศตะวันตก จรด องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านจั่น

**ประวัติ**
ตำบลบ้านจั่น แต่เดิมเป็นท้องที่ของตำบลบ้านตาด เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ทางได้ราชการได้แบ่งท้องที่ตำบลบ้านตาด ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลเพิ่มอีก 1 ตำบล คือ ตำบลบ้านจั่น  มีหมู่บ้านจำนวน 9 หมู่บ้าน โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่  15 สิงหาคม พ.ศ. 2526 มีสภาพเป็นสภาตำบลบ้านจั่น
ต่อมาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2534 กระทรวงมหาดไทย เห็นว่าท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านจั่น มีสภาพอันสมควรยกฐานเป็นสุขาภิบาล เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้นไป จึงจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลบ้านจั่น ครอบคลุมตำบลบ้านจั่นบางส่วนและตำบลหนองบัวในขณะนั้น (ตำบลหนองขอนกว้าง ปัจจุบัน) บางส่วน รวมพื้นที่ 6.97 ตารางกิโลเมตร จนกระทั่งเมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542

**การปกครอง **

**แบบหมู่บ้าน**
เทศบาลตำบลบ้านจั่น มีการปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านจั่นบางส่วน และตำบลหนองขอนกว้างบางส่วน รวม 4 หมู่บ้าน ดังนี้

**แบบชุมชน**
เทศบาลตำบลบ้านจั่น ประกอบด้วย 2 ตำบล 10 ชุมชน ดังนี้

**อ้างอิง**
บ้านจั่น
บ้านจั่น
พรอม คืนเดียวต้องเปรี้ยวซะ

พรอม คืนเดียวต้องเปรี้ยวซะ (อังกฤษ: Prom) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น ในปี ค.ศ. 2001 กำกับโดย โจ นัชชัม โดยมี เอมี่ ที่การ์เดน และ โธมัส แม๊คโดเนลล์ นำแสดง

**เนื้อเรื่องย่อ**
ในงานพรอม ทุกๆคู่ต่างก็มีเรื่องราวเป็นของตัวเอง และไม่มีทางที่จะซ้ำกัน สำหรับโนวา เพรสคอต เมื่อเธอหลงใหลหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ที่ก้าวเข้ามาบนเส้นทางสู่การเป็นดาวในคืนพรอม เมื่อความลับที่เก็บซ่อนไว้ถูกเปิดเผย ความรักที่ดูเหมือนจะมั่นคงก็ล่มลง และความรักครั้งใหม่ก็มีมาเป็นว่าเล่น

**นักแสดงนำ**
เอมี่ ทีการ์เด็น รับบท โนวา เพย์สสก๊อตต์
*โธมัส แม๊คโดเนลล์ รับบท เจซเซ่ ริชเชอร์
*คาเมรอน มอนากัน รับบท คอร์รีย์ ดอยล์ ลูคัส 
*ยิน จาง รับบท เม่ย ควน
*นิโคลัส บลัน รับบท ลอยด์ เทย์เลอร์
*ดีน นอริส รับบท แฟรงค์ เพย์สก๊อตต์
*เดเนียลเล่ เคมป์เบลล์ รับบท ไซม่อน แดเนียล
*ไคลี บันบิวรี่ รับบท จอร์แดน ลุนด์ลีย์
*คริสทีน อลิซ แม๊คเคอธีย์ รับบท ซานดร้า ลินด์เซย์
*ไรนี รอดริเกวซ รับบท เทสส์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
1604171
*id=530125
*id=prom
*id=prom
*id=prom_2011-  Prom date=2012-03-23  at Dare To Dream Show
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
ภารกิจแอบจิ๊กตัวแม่บนดาวมฤตยู

ภารกิจแอบจิ๊กตัวแม่บนดาวมฤตยู (อังกฤษ: Mars Needs Moms) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย ไซมอน เวลส์ โดยมี เซธ กรีน และแดน ฟอกเกลอร์ นำแสดง

**เนื้อเรื่องย่อ**
เรื่องราวของ "ไมโล" วัย 9 ขวบเพิ่งค้นพบว่าเขาต้องการแม่แค่ไหน เมื่อมนุษย์ดาวอังคารลักพาตัวแม่ของเขาไปเพื่อให้ไปเลี้ยงมนุษย์ดาวอังคารตัวน้อย ทำให้เขาต้องออกปฏิบัติภารกิจที่ทั้งเวลาและออกซิเจนเป็นสิ่งมีค่าเพื่อช่วยเหลือแม่ของเขากลับมา และด้วยความช่วยเหลือที่ไม่คาดคิด  ไมโลอาจตามหาเธอได้หลายวิธีกว่าที่คิด

**นักแสดงนำ**
 เซธ ดัสกีย์ พากย์เป็น ไมโล
*เซธ กรีน รับบท ไมโล
*แดน ฟอกเกลอร์ รับบท จอร์จ "กลิบเบิ้ล" ร็อบบี้
*อลิซาเบธ ฮานอยส์ รับบท คี
*มินดีย์ สเตอร์ริงส์ รับบท ผู้ช่วย
*โจอัน คูซัค รับบท แม่ของไมโล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1305591-  Mars Needs Moms date=2013-02-15  at the Big Cartoon Database- 512928- mars_needs_moms- mars-needs-moms
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
อัดมีรัลนาฮีมอฟ (ภาพยนตร์)

อัดมีรัลนาฮีมอฟ (Адмирал Нахимов) เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต กำกับโดย วเซโวลอด ปูดอฟกิน โดยเล่าอัตชีวประวัติของนายพลเรือ ปาเวล นาฮีมอฟ (1802-1855) หนึ่งในนายพลเรือในกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย และเสียชีวิตในช่วงสงครามไครเมีย Pudovkin, Golovnya, Lukovsky, Kryukov, Dikiy, Simonov, และ Knyazev ได้รับ รางวัลสตาลิน ในปี 1946 


**นักแสดง**
 Aleksei Dikiy - นายพลเรือ นาฮีมอฟ- Ruben Simonov - Pasha Osman- Leonid Knyazev - Pyotr Koshka- Boris Olenin- Vladimir Vladislavsky - นาวาเอก Lavrov- Yevgeny Samoylov - นาวาโท Buronov- Vsevolod Pudovkin - Prince Menshikov- Nikolai Chaplygin - Kornilov- Vasili Kovrigin - Baranovsky- Pyotr Sobolevsky- A. Khokhlov - จักรพรรดินโปเลียนที่ 3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Admiral Nakhimov (incomplete)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โซเวียต
เขตอีโลโคส

เขตอีโลโคส (Rehiyon ng Ilocos; Ilocos Region; อีโลคาโน: Rehion/Deppaar ti Ilocos; ปังกาซีนัน: Sagor na Baybay na Luzon) หรือ เขตที่ 1 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ติดกับเขตบริหารคอร์ดิลเยราทางทิศตะวันออก, เขตลัมบักนางคากายันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้ และเขตกิตนางลูโซนทางทิศใต้ ส่วนทิศตะวันตกติดกับทะเลจีนใต้
จังหวัดของเขตนี้ได้แก่ อีโลโคสนอร์เต, อีโลโคสซูร์, ลาอูนยอน และปังกาซีนัน ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองซันเฟร์นันโดในจังหวัดลาอูนยอน ประชากรร้อยละ 66.36 ของเขตนี้พูดอีโลคาโน รองลงมาคือภาษาปังกาซีนัน (ร้อยละ 27.05) และภาษาตากาล็อก (ร้อยละ 3.21)

**เขตการปกครอง**
แผนที่แสดงจังหวัดต่าง ๆ ในเขตอีโลโคส
เขตอีโลโคสประกอบไปด้วย 4 จังหวัด, 1 นครองค์ประกอบอิสระ, 8 นครองค์ประกอบ, 116 เทศบาล และ 3,265 บารังไกย์

**จังหวัด**
ในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ- จังหวัดอีโลโคสนอร์เต (ลาวัก)- จังหวัดอีโลโคสซูร์ (บีกัน)- จังหวัดลาอูนยอน (ซันเฟร์นันโด)- จังหวัดปังกาซีนัน (ลิงกาเยน)

**ดูเพิ่ม**
 เมโทรดากูปัน- อัมบูรายัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ilocano: Ti Pagsasao ti Amianan
เขตอีโลโคส
มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย (Mahapajapati Buddhist College Under the patronage of the Supreme Patriarch, Mahamakut Buddhist University) เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศไทยที่รับเฉพาะนักศึกษาหญิง และแม่ชี เท่านั้น

**ประวัติคณะ**
มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เริ่มในปี พ.ศ. 2537 มูลนิธิสถาบันแม่ชีไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ และสมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี ในพระอุปถัมภ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ได้ดำริร่วมกันในการกำหนดบทบาทและสถานภาพของสตรี ภายใต้โครงสร้าง ความเปลี่ยนแปลงและเงื่อนไขของสังคมที่นับวันจะทวีความซับซ้อนมากขึ้น ทั้งนี้ เพื่อให้ความช่วยเหลือสตรีที่ขาดโอกาสและถูกละเลยเอาเปรียบจากสังคม โดยในระยะเริ่มต้นได้ประสานการดำเนินการเพื่อกำหนดสถานภาพของแม่ชี และแสวงหาความร่วมมือในการจัดตั้งสถานศึกษาในลักษณะที่เป็นสถานศึกษาสำหรับ ผู้หญิง ที่จัดการศึกษาบนพื้นฐานเฉพาะทางพระพุทธศาสนา
พ.ศ. 2541 องค์กรสตรีทั้งสององค์กร โดยการนำของแม่ชีคุณหญิงกนิษฐา วิเชียรเจริญ ที่ปรึกษามูลนิธิสถาบันแม่ชีไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ได้ประสานงานขอความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อจัดการศึกษาตามความดำริดังกล่าว และสภามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ในการประชุมครั้งที่  ๑๒/๒๕๔๑ เมื่อวันพุธที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ได้มีมติสนับสนุนโครงการและให้เป็นวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย date=2017-12-17 -  เว๊บไซต์มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย date=2018-01-12 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอปักธงชัย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดนครราชสีมา
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Humanities and Social Sciences, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งวิทยาลัยครูเลย และสถาปนาเป็นคณะวิชาเมื่อปีการศึกษา 2520 มี นายสถิตย์ กองคำ เป็นหัวหน้าคณะวิชา ซึ่งมีบทบาทหน้าที่ในการจัดการเรียนการสอน ในสายการศึกษาและสายศิลปศาสตร์ ในหลักสูตรต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยกำหนดขึ้นตามแผนงาน

**ประวัติคณะ**
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ได้ดำเนินการบริหารจัดการและพัฒนาด้านการจัดการเรียนการสอน เพื่อผลิตบัณฑิตและให้บริการทางวิชาการแก่สังคม การวิจัยและทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมมาอย่างต่อเนื่องและเป็นรูปธรรม โดยยึดนโยบายของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลยเป็นแนวทางในการดำเนินงาน จนถึงปัจจุบันมี พ.ร.บ.ประกันคุณภาพการศึกษา ได้มีการพัฒนาขึ้นโดยใช้เกณฑ์ในการตัดสินประเมินจากหน่วยงาน เช่น สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.)และสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ. ทำให้คณะผู้บริหารและคณาจารย์ให้ความสำคัญต่อการดำเนินงานการประกัน คุณภาพการศึกษาในทุก ๆ ด้านเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพด้านการบริการจัดการและคุณภาพของบัณฑิตที่คณะรับผิดชอบในการผลิตออกไปสู่สังคมภายนอกให้เป็นที่ยอมรับ คณะฯ ได้แบ่งส่วนราชการภายในคณะฯ ตามความในมาตรา 10,11 และมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 และประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2549 ลงวันที่ 23 มิถุนายน 2549 (ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2549) ซึ่งได้ประกาศแบ่งส่วนราชการ ระดับ “กอง” หรือเทียบเท่ากอง ตามมาตรา 10 วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา 11 วรรคสอง คณะฯได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ภาควิชามนุษยศาสตร์และภาควิชาสังคมศาสตร์ และให้เปลี่ยนการบริหารแบบโปรแกรมวิชาเป็นสาขาวิชามีประธานสาขาและคณะกรรมการสาขาวิชาเป็นผู้บริหารสาขาวิชา ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 เป็นต้นไป 

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย-  เว๊บไซต์คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย date=2017-12-02 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
หมวดหมู่:คณะสังคมศาสตร์ในประเทศไทย
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Science and Technology, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย 

**ประวัติคณะ**
ทศวรรษแรก พ.ศ.2516-2525
**วิทยาลัยครูเลย ได้รับการพัฒนาด้านอาคารสถานที่ บุคลากร การจัดการเรียนการสอน การสร้างความสัมพันธ์กับชุมชน โดยรับงบประมาณสนับสนุนจากกรมการฝึกหัดครูกระทรวงศึกษาธิการ  และได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนตลอดจนประชาชนชาวจังหวัดเลยอย่างดียิ่ง 
*ทศวรรษที่สอง  พ.ศ.  2526 - 2535
**มีการพัฒนาอาคารสถานที่ต่าง  ๆ  ตกแต่งภูมิทัศน์ให้สวยงามจนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง  และมีการจัดการศึกษาหลากหลายทางวิชาการ  ตลอดจนการสร้างความสัมพันธ์และบริการชุมชนอย่างดียิ่ง
*ทศวรรษที่สาม  พ.ศ. 2536 - ปัจจุบัน
**คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในช่วงทศวรรษที่สาม  ได้รับการปรับปรุงและพัฒนาด้านต่าง ๆ ได้แก่  อาคารสถานที่  ห้องปฏิบัติการ  บุคลากร  ตลอดจนหลักสูตรการเรียนการสอนอย่างหลากหลายและปัจจุบัน

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย-  เว๊บไซต์คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์

สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์ (strontium peroxide) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ SrO2 มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น พบได้ในรูปแบบแอนไฮดรัสและออกตาไฮเดรต โดยรูปแบบแอนไฮดรัสจะมีโครงสร้างคล้ายกับแคลเซียมคาร์ไบด์ สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์เตรียมได้จากการผ่านแก๊สออกซิเจนเข้าไปในสตรอนเชียมออกไซด์ที่ถูกให้ความร้อน
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์มีคุณสมบัติระงับเชื้อ ใช้เป็นตัวออกซิไดซ์ในการฟอกขาวและเป็นส่วนผสมในดอกไม้ไฟ โดยจะให้สีแดงสด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 work=Acros Organics
หมวดหมู่:สารประกอบสตรอนเชียม
หมวดหมู่:เพอร์ออกไซด์
หมวดหมู่:สารระงับเชื้อ
หมวดหมู่:ตัวออกซิไดซ์
เนินพระวิหาร

เนินพระวิหาร (הַר הַבַּיִת; Temple Mount) หรือที่ในภาษาอาหรับเรียกว่า อัลฮะเราะมุชชะรีฟ (الحرم الشريف แปลว่า "อริยปูชนียสถาน") เป็นเนินเขาในเขตเมืองเก่าของเยรูซาเลมอันเป็นที่ตั้งของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อายุกว่าพันปีของสามศาสนาคือ ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม เนินพระวิหารตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 740 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สิ่งก่อสร้างในสมัยราชวงศ์อุมัยยะฮ์บนเนินเขาแห่งนี้ได้แก่ มัสยิดอัลอักศอ, โดมแห่งศิลา ตลอดจนหอสูงทั้งสี่ มีประตูจำนวนสิบเอ็ดประตูเพื่อเข้าไปภายในอาณาเขตแห่งนี้ โดยสิบประตูสงวนไว้สำหรับชาวมุสลิม และอีกหนึ่งประตูสำหรับผู้มิใช่มุสลิม
คัมภีร์ไบเบิลระบุว่า วิหารของพวกยิวตั้งอยู่บนเนินพระวิหาร และพงศาวดารของยิวก็ได้ระบุว่าพระวิหารที่หนึ่งถูกสร้างขึ้นในสมัยของกษัตริย์ซาโลมอนเมื่อ 957 ปีก่อนคริสตกาล และถูกทำลายลงโดยบาบิโลเนียเมื่อ 586 ปีก่อนคริสตกาล พระวิหารที่สองถูกสร้างขึ้นในสมัยของเศรุบบาเบลเมื่อ 516 ปีก่อนคริสตกาล และถูกพวกโรมันทำลายลงในปี ค.ศ. 70 ตามคติของพวกยิวแล้ว พระวิหารที่สามซึ่งจะเป็นหลังสุดท้าย จะถูกสร้างขึ้นจากซากของพระวิหารที่สองบนเนินเขาแห่งนี้แต่ก็ยังไม่ได้สร้างจนถึงปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของศาสนายูดาห์ แม้ว่าในศาสนาอิสลามนิกายซุนนีจะถือว่าเนินเขาแห่งนี้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดเป็นลำดับสาม โดยเชื่อว่าเป็นสถานที่ที่มุฮัมมัดถูกรับขึ้นสวรรค์ไปพบอัลลอฮ์
ปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ยังคงเป็นที่แก่งแย่งกันระหว่างศาสนายูดาห์กับอิสลาม ฝ่ายอิสราเอลได้เข้าควบคุมเนินเขาแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 โดยที่ทั้งรัฐบาลอิสราเอลและองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ต่างอ้างสิทธิเหนือเนินเขาแห่งนี้ ข้อพิพาทดังกล่าวยังคงเป็นประเด็นการเผชิญหน้าที่สำคัญในความขัดแย้งอาหรับ-อิสราเอล

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เยรูซาเลมตะวันออก
ปฏิบัติการซิทาเดล

ปฏิบัติการซิทาเดล (Unternehmen Zitadelle) เป็นปฏิบัติการการรุกของเยอรมันที่ต่อกรกับกองทัพโซเวียตในส่วนที่ยืดออกของคูสค์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นการริเริ่มของยุทธการที่คูสค์ ด้วยความตั้งใจของปฏิบัติการการป้องกันที่โซเวียตได้นำไปใช้เพื่อต่อต้านการรุกของเยอรมันที่เรียกว่า ปฏิบัติการป้องกันทางยุทธศาสตร์คูสค์ การรุกของเยอรมันได้ถูกตีโต้กลับด้วยปฏิบัติการปอลโคโวเรซ รูมยานเซฟ (Полководец Румянцев) และปฏิบัติการคูตูซอฟ (Кутузов) สำหรับเยอรมัน การรบครั้งนี้เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะสามารถเปิดฉากบนแนวรบด้านตะวันออก เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรบุกเข้ายึดครองที่เกาะซิซิลีได้เริ่มต้นขึ้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ถูกบังคับให้หันเหการฝึกกองกำลังทหารในฝรั่งเศสเพื่อเผชิญหน้าการคุกคามของฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แทนที่จะใช้เป็นยุทธศาสตร์ในการสำรองกองกำลังสำหรับแนวรบด้านตะวันออก เยอรมันได้สูญเสียกำลังพลและรถถังอย่างกว้างขวางได้ทำให้เกิดความมั่นใจของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่ได้รับชัยชนะนั้นได้มีความสุขกับการริเริ่มทางยุทธศาสตร์สำหรับช่วงที่เหลือของสงคราม
เยอรมันได้คาดหวังว่าจะลดศักยภาพของการรุกฝ่ายโซเวียตลงสำหรับช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1943 โดยการตัดกองกำลังไปจำนวนมากที่พวกเขาได้คาดการณ์ว่าจะอยู่ในส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ ส่วนที่ยื่นออกของคูสค์หรือตอกลิ่ม มีระยะทาง 250 กิโลเมตร (160 ไมล์) จากทางเหนือไปถึงทางใต้และ 160 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปยังทางตะวันตก แผนการณ์ที่คลอบคลุมโดยก้ามปูคู่ที่ได้ผ่านทางปีกทางเหนือและทางใต้ของส่วนที่ยื่นออก ฮิตเลอร์ได้เชื่อว่าชัยชนะที่แห่งนี้จะทำให้ยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเยอรมันและแก้ไขศักดิ์ศรีของเขากับพันธมิตรของเขา ที่กำลังพิจารณาในการถอนตัวออกสงคราม ด้วยความคาดหวังว่าเชลยชาวโซเวียตจำนวนมากที่ถูกจับกุมมาได้จะถูกใช้เป็นแรงงานทาสในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ของเยอรมัน
รัฐบาลโซเวียตได้ทราบถึงเจตนารมณ์ของเยอรมัน โดยส่วนหนึ่งของหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษและ Tunny intercepts ได้รู้ล่วงหน้าว่าการโจมตีจะตกอยู่ที่คอของส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ โซเวียตได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึกที่ถูกออกแบบมาเพื่อหยุดยั้งหัวหอกยานเกราะเยอรมัน เยอรมันได้มีความล่าช้าของการรุก ในขณะที่พวกเขาได้พยายามที่จะเพิ่มเติมกองกำลังและรอสำหรับอาวุธใหม่ ส่วนใหญ่เป็นรถถังใหม่คือ รถถังแพนเธอร์ แต่ยังมีจำนวนมากของรถถังหนักไทเกอร์ นี่เป็นเวลาของกองทัพแดงที่ได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึก การเตรียมความพร้อมในการป้องกันรวมทั้งเขตทุ่นระเบิด ป้อมปราการ โซนการยิงปืนใหญ่ และจุดการต่อต้านรถถังที่แข็งแกร่งซึ่งได้ขยายออกไปประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ในเชิงลึก การเคลื่อนไหวของโซเวียตที่ก่อตัวได้ย้ายออกจากส่วนที่ยืดและกองกำลังสำรองขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับยุทธศาสตร์การรุกโจมตีโต้กลับ

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
ซิทาเดล
ซิทาเดล
พระเจ้านรปติแห่งแปร

พระเจ้านรปติแห่งแปร (နရပတိ (ပြည်), pron; สวรรคต ค.ศ. 1539) หรือในนวนิยาย ผู้ชนะสิบทิศ ถอดเสียงเป็น พระเจ้านรบดี เป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรแปร ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1532 ถึง 1539 หลังจากที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าบาเยงทเว กษัตริย์องค์ที่ 2 ถูกควบคุมตัวไปอยู่รัฐฉาน เนื่องจากพ่ายแพ้สงคราม ต่อมาเมื่อผู้นำของรัฐฉานคือเจ้าฟ้าซะโหล่นถูกสังหาร พระเจ้าบาเยงทเวจึงได้หนีกลับมายังแปรเพื่อปกครองแผ่นดินอีกครั้งเมื่อราว พฤษภาคม ค.ศ. 1533 แต่พระเจ้านรปติได้ปิดประตูเมืองทำให้พระเจ้าบาเยงทเวต้องรอนแรมกระทั่งสวรรคตในป่า
พระเจ้านรปติทำให้อาณาจักรแปรต้องกลับไปเป็นเมืองประเทศราชของ อาณาจักรอังวะ อีกครั้งเนื่องจากพระองค์มิได้ขยายอาณาเขตไปไกลกว่าเขตเมืองแปร ต่อมาพระองค์ได้เข้าไปมีส่วนร่วมใน สงครามตองอู–หงสาวดี เนื่องจากพระองค์เป็นพันธมิตรกับ พระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์มอญแห่ง อาณาจักรหงสาวดี เพราะพระองค์ได้อภิเษกกับพระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี และพระองค์ยังได้ให้ความช่วยเหลือกองทัพของพระเจ้าสการะวุตพีที่หนีมาจากหงสาวดีในช่วง ค.ศ. 1538–39 ต่อมาพระเจ้านรปติได้ขอความช่วยเหลือจากอาณาจักรอังวะให้มาช่วยโจมตีกองทัพตองอูที่กำลังล้อมเมืองแปรจนได้ชัยชนะแต่ได้ปฏิเสธที่จะตามไปตีกองทัพตองอูที่กำลังล่าถอย
พระเจ้านรปติได้เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรมเยาะอูแห่งอาระกัน โดยส่งพระขนิษฐาและพระมเหสี (พระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี) ไปยังพระเจ้ามีนบินแห่งอาระกัน (หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตไม่นาน) และพระเจ้านรปติก็สวรรคตหลังจากนั้นไม่นานเช่นกัน โดยมีพระอนุชาต่างพระมารดาของพระเจ้านรปติขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book | last=Kala | author-link=U Kala | first=U | title=Maha Yazawin | publisher=Ya-Pyei Publishing | location=Yangon | orig-year=1724 | year=2006 | edition=4th printing | language=my | volume=1–3-  location=London- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title=Hmannan Yazawin | volume=1–3 | orig-year=1832 | location=Yangon | language=my | year=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar
1539
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา

พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา (ဘုရင်မင်းကြီးစွာ) หรือ มีนจีชวาซอเก (မင်းကြီးစွာစော်ကဲ, pron; รู้จักกันในนาม စွာစောကဲ; 1330–1400) พระเจ้าอังวะองค์ที่ 2 ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1367 ถึง 1400 หลังจากพระเจ้าตะโดมินพญา ปฐมกษัตริย์สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยโรคฝีดาษ ระหว่างทำสงครามบุกลงใต้เพื่อขยายดินแดน โดยพระปณิธานที่สำคัญของพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาคือการรวบรวมแผ่นดินและสถาปนาอาณาจักรพุกาม ที่ล่มสลายไปเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1280 ขึ้นมาอีกครั้งตามที่พระเจ้าตะโดมินพญาได้ตั้งพระทัยเอาไว้
นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ก่อให้เกิดสงครามครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของชาวพม่าและชาวมอญคือ สงครามสี่สิบปี เมื่อ ค.ศ. 1384 โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกรุงอังวะของชาวพม่าและกรุงหงสาวดี ของชาวมอญที่นำโดยกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งกรุหงสาวดี หลังจากความพ่ายแพ้ถึง 3 ครั้งของกองทัพอังวะพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาจึงตัดสินพระทัยพักรบกับหงสาวดีเมื่อ ค.ศ. 1391
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาสวรรคตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1400 ขณะพระชนมายุได้ 70 พรรษา โดยองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
หมวดหมู่:ราชวงศ์อังวะ
จอห์น แลงดอน ดาวน์

จอห์น แลงดอน เฮย์ดอน ดาวน์ (John Langdon Haydon Down) (18 กันยายน 1828 - 7 ตุลาคม 1896) เป็นแพทย์ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้บรรยายลักษณะของกลุ่มอาการดาวน์เอาไว้เป็นคนแรกเมื่อ ค.ศ. 1862

**ประวัติ**

**วัยเด็ก**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2371
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2439
หมวดหมู่:กลุ่มอาการดาวน์
อองฮู

อองฮู (Wang Fu , ? – พ.ศ. 765) ชื่อรอง กัวฉาน (Guoshan) ขุนนางแห่ง จ๊กก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก
อองฮูถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 765 เนื่องจากถูกสังหารโดยกองทัพง่อก๊กภายหลังจาก ยุทธการที่อิเหลง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:จ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
เศรุบบาเบล

เศรุบบาเบล
เศรุบบาเบล (זְרֻבָּבֶל) หรือ เชชบัสซาร์ คือชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิวซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นบุตรของเชอัลทิเอล เขาเป็นผู้ว่าราชการมณฑลเยหุตเมดินทาของจักรวรรดิอะคีเมนิด หรือก็คือพื้นที่ส่วนที่เป็นอาณาจักรยูดาห์ในอดีตแต่มีพื้นที่เล็กกว่า ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าไซรัสแห่งเปอร์เซีย พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกยิวซึ่งถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในบาบิโลนกลับไปยังแผ่นดินของตน เศรุบบาเบลได้เป็นผู้นำของพวกยิวคณะแรกจำนวน 42,360 คนเดินทางกลับมาอิสราเอล เศรุบบาเบลยังมีส่วนสำคัญในการสร้างพระวิหารที่สองขึ้นที่เนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม ตามบัญชาของพระยาเวห์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเอสรา
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเนหะมีย์
อาบัดโดน

thumb
คำว่า อาบัดโดน (אֲבַדּוֹן) ในภาษาฮีบรูนั้น เทียบได้กับคำว่า อปอลลิโยน (Ἀπολλύων) ในภาษากรีก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะทูตสวรรค์และผู้ทำลายล้าง โดยในคัมภีร์ฮีบรูนั้น อาบัดโดน สื่อถึงก้นบึ้งแห่งบาดาล ซึ่งมักปรากฎคู่กับคำว่า เชโอล (שְׁאוֹל) ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งความตาย ส่วนที่ปรากฎในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ ตอนเสียงแตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด  ทูตสวรรค์ผู้ถูกเรียกว่า อาบัดโดน ถูกระบุว่าเป็นพญาตั๊กแตนซึ่งรับบัญชาพระเจ้าในการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่ห้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาฮีบรู
หมวดหมู่:ทูตสวรรค์
หมวดหมู่:หนังสือวิวรณ์
หมวดหมู่:สถานที่ในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:ซาตาน
X-เม็น อะพอคคาลิปส์

X-เม็น อะพอคคาลิปส์  (X-Men: Apocalypse) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกันของชุดภาพยนตร์เอ็กซ์เมน อำนวยการสร้าง, ร่วมเขียนและกำกับโดย ไบรอัน ซิงเกอร์ และเนื้อเรื่องตัวละครเอ็กซ์เมนในมาร์เวลคอมิกส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 9 ของภาพยนตร์ชุด X-เม็น ออกฉายในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2016

**เนื้อเรื่อง**
นับตั้งแต่รุ่งอรุณแห่งอารยธรรม เขาถูกบูชาในฐานะพระผู้เป็นเจ้า อโพคาลิปส์ คือมนุษย์กลายพันธุ์คนแรกและทรงพลังที่สุดในจักรวาล X-Men ของมาร์เวล ผู้เป็นอมตะจากการรวบรวมพลังพิเศษของมนุษย์กลายพันธุ์รายอื่น แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับพันปีแล้วพบว่าโลกไม่เป็นไปตามใจปรารถนา อโพคาลิปส์เริ่มมองหาลูกทีมผู้ทรงพลังรวมทั้ง แม็กนีโต้ ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ ในภารกิจล้างมลทินมนุษย์และจัดระเบียบโลกใหม่ภายใต้การปกครองของเขา และในเมื่อชะตากรรมของโลกกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ราเวน เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ต้องร่วมมือกับ โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์ เจมส์ แม็คอวอย นำทีมยอดมนุษย์ X-Men รุ่นใหม่ต่อกรกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และปกป้องมวลมนุษยชาติให้รอดพ้นจากการทำลายล้างอันใหญ่หลวง

**เค้าโครง**
X-เม็น อะพอคคาลิปส์ มีเค้าโครงมาจากหนังสือการ์ตูนคอมิคเรื่อง Age of Apocalypse ซึ่งตีพิมพ์อยู่ในช่วง 1995-1996 ภายใต้X-เม็น แฟรนไชส์ โดยมีเนื้อเรื่องเริ่มเมื่อ เดวิล ฮอลเลอร์หรือลีเจี้ยน มนุษย์ผู้มีพลังจิตย้อนเวลามายังอดีตเพื่อสังหารแมกนีโต้ แต่เขากลับพลาดท่าไปสังหารศาสตราจารย์เอ็กซ์พ่อของเขาแทนทำให้ไทมไลน์เวลาเสียหาย ทำให้สิบปีต่อมาอะพอคาลิปส์ได้เดินทางมายึดครองโลกและควบคุมทุกอย่างแทน

**นักแสดง**
 เจมส์ แม็กอะวอย เป็น ชาร์ล เซเวียร์ / ศาสตราจารย์ เอ็กซ์- ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ เป็น อีริค แลนเชอร์ / แม็กนีโต้- เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ เป็น เรเวน ดาร์คโฮลม์ / มิสทีค- ออสการ์ ไอแซก เป็น เอน ซาบาห์ เนอร์ / อะโพคาลิปส์- นิโคลัส เฮาลต์ เป็น ดร.แฮงค์ แม็คคอย / บีสต์- โรส เบิร์น เป็น มอยร่า แมคแทคเกิร์ต- อีแวน ปีเตอร์ส เป็น ปีเตอร์ แม็กซิมอฟฟ์ / ควิกซิลเวอร์- ไท เชอริแดน เป็น สก็อตต์ ซัมเมอร์ / ไซคลอปส์- โซฟี เทอร์เนอร์ เป็น จีน เกรย์- โอลิเวียร์ มันน์ เป็น ไซล็อค- โคดี สมิท-แม็คฟี รับบทเป็น เคิร์ท วากเนอร์ / ไนท์ครอว์เลอร์- อเล็กซานดร้า ชิปป์ เป็น โอโรโร่ มันโร / สตอร์ม- ลูคัส ทิล เป็น อเล็กซ์ ซัมเมอร์ / ฮาวอค- จอช เฮลแมน เป็น วิลเลียม สไตรค์เกอร์- เบน ฮาร์ดี เป็น แองเจิล- ลาน่า คอนดอร์ เป็น จูบิลี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 3385516- x-men2016-  X-MEN: APOCALYPSE
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เอ็กซ์เมน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บันเทิงคดีพยากรณ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยโลดโผนอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มอาการทางพฤติกรรมที่พบร่วมกับความผิดปกติทางสรีรวิทยาและปัจจัยทางกายภาพ

This category reflects the organization of International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, 10th Revision.
Generally, diseases outlined within the ICD-10 codes F50-F59 should be included in this category.
หมวดหมู่:ความผิดปกติทางจิต
หมวดหมู่:โรคของอวัยวะสืบพันธุ์ชาย

This category reflects the organization of International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, 10th Revision.
Generally, diseases outlined within the ICD-10 codes N40-N51 should be included in this category.
หมวดหมู่:โรคของระบบสืบพันธุ์และระบบปัสสาวะ
หมวดหมู่:บุรุษเวชศาสตร์
สมิงนครอินทร์

สมิงนครอินทร์ (မဟာစော လဂွန်းအိန်, pron; ? – ประมาณ มีนาคม 1413) หรือ ละกู้นเอน ตามพงศาวดารมอญขุนพลคนสำคัญของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1380 ถึง ค.ศ. 1413 โดยมีความสามารถในการคุมทั้งกองทัพบกและกองทัพทัพเรือต้านทานการรุกรานจาก อาณาจักรอังวะ ของชาวพม่าจากตอนเหนือ ในช่วง สงครามสี่สิบปี 
สมิงนครอินทร์เริ่มมีชื่อเสียงจากการโจมตีและยึดเรือของกองทัพอังวะได้ในสงครามครั้งแรกหลังจากเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นนายพลและชื่อเสียงของเขายังเลื่องลือไปถึงกองทัพอังวะด้วยความเคารพในฐานะที่สมิงนครอินทร์บัญชาการรบด้วยความกล้าหาญและองอาจ
สมิงนครอินทร์ถึงแก่กรรมระหว่างบัญชาการรบเมื่อประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 1413 ทางกองทัพอังวะภายใต้การบัญชาการของ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง และองค์รัชทายาท มังรายกะยอชวา ได้ส่งศพของสมิงนครอินทร์กลับสู่ กรุงหงสาวดี โดยล่องลงมาตามแม่น้ำอิระวดีอย่างสมเกียรติ
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:โรคของช่องปาก ต่อมน้ำลาย และขากรรไกร

This category reflects the organization of International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, 10th Revision.
Generally, diseases outlined within the ICD-10 codes K00-K14 should be included in this category.
หมวดหมู่:ทันตแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:โรคของระบบย่อยอาหาร
สมิงทอพุทธกิตติ

สมิงทอพุทธกิตติ (သမိန်ထောဗုဒ္ဓကိတ္တိ, pron ตะเมนทอโบะดะเกะติ) เป็นพระเจ้าหงสาวดีระหว่าง ค.ศ. 1740 ถึง 1747 พระองค์รวบรวมชาวมอญโค่นล้มราชวงศ์ตองอู ที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จ และได้รับการเลือกจากชาวมอญให้ขึ้นเป็นกษัตริย์

**พระราชประวัติ**
สมิงทอพุทธกิตติ เคยผนวชเป็นพระภิกษุศึกษาไตรเพทและพยากรณ์จนแตกฉานแล้วสึกออกมารับราชการ มองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีตั้งให้เป็นสมิงทอ ภายหลังธอระแซงมูขุนนางเชื้อสายไทใหญ่ได้จับเจ้าเมืองหงสาวดีฆ่าเสีย แล้วถวายราชสมบัติแก่สมิงทอซึ่งเฉลิมพระนามเป็นพระเจ้าทอพุทธเกษี (อักษรพม่าสะกดว่าพุทธกิตติ) ส่วนธอระแซงมูได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ  ใน คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่า สมิงทอมีพระมเหสีสองพระองค์ คือนางเทพลิลาบุตรี ธิดาเจ้าเมืองเชียงใหม่เป็นมเหสีฝ่ายซ้าย และนางพังพูเป็นมเหสีฝ่ายขวา ส่วน คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ว่า มเหสีฝ่ายซ้ายชื่อนางเทพลิลา ธิดาขององค์จันทร์เจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมเหสีฝ่ายขวาชื่อนางคุ้ง ธิดากรมช้าง
สมิงทอปรับตัวให้เข้ากับชีวิตของพระมหากษัตริย์ได้ยาก และเนื่องด้วยพระองค์มีเชื้อสายพม่าจึงมักไม่เต็มใจที่จะรับผิดชอบการปกครองหรือเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และมักไม่อยู่ในเมืองหลวง ส่วนใหญ่การปกครองจะให้อยู่ในการดูแลของพญาทะละ ทำให้พญาทะละคิดกบฏ
ต่อมาสมิงทอถูกพญาทะละยึดราชสมบัติ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1747 พระองค์จึงเดินทางไปยังแคว้นเชียงใหม่ และหนีเข้ามาในเขตอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงให้รับตัวมาอยู่กรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อสมิงทอเริ่มมีพวกมากขึ้นก็ทรงไม่ไว้พระทัยจึงให้จำคุกไว้ จนกระทั่งพญาทะละส่งพระราชสาส์นมาขอให้ส่งตัวสมิงทอกับพรรคพวกกลับกรุงหงสาวดี แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงเห็นว่าสมิงทอหนีตายมาพึ่งพระบารมี ไม่ควรส่งกลับไปตาย แต่เพื่อรักษาพระราชไมตรีจึงให้เนรเทศลงสำเภาไปปล่อยที่เมืองกวางตุ้ง ภายหลังพระองค์ได้เดินทางกลับเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง284–290 พระเจ้าเชียงใหม่องค์จันทร์โปรดให้สมิงทอประทับกับพระราชบุตรพระราชธิดาดังเดิม แต่ไม่อนุญาตให้ยกทัพไปตีเมืองมอญอีก ภายหลังสมิงทอได้ลาพระเจ้าเชียงใหม่ไปเข้ารับราชการเป็นขุนนางมอญในกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระราชธิดาได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าในราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีบุตรีทรงพระนามว่าหม่อมทองคำหรือที่รู้จักกันในชื่อท้าวทรงกันดาล (ทองมอญ) พระมารดาของเจ้าจอมมารดาทิม

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = 61-87-  หน้า = 236-240- หน้า= 361-365-  จำนวนหน้า =536-  location = London- cite book | last=Htin Aung | first=Maung | title=A History of Burma | url=https://archive.org/details/historyofburma0000htin | publisher=Cambridge University Press | location=New York and London | year=1967- cite book | last=Lieberman | first=Victor B. | title=Burmese Administrative Cycles: Anarchy and Conquest, c. 1580–1760 | url=https://archive.org/details/burmeseadministr0000lieb | year=1984 | publisher=Princeton University Press | isbn=0-691-05407-X- cite book | author=Royal Historians of Burma | title=Zatadawbon Yazawin | year=c. 1680 | edition=1960 | editor=U Hla Tin (Hla Thamein) | publisher=Historical Research Directorate of the Union of Burma- cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | title=Hmannan Yazawin | volume=1–3 | year=1832 | location=Yangon | language=my | edition=2003 | publisher=Ministry of Information, Myanmar
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
แตรทั้งเจ็ด

เจ็ดทูตสวรรค์กับแตรทั้งเจ็ด (บน)
แตรทั้งเจ็ด (Seven trumpets) ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่นั้น เป็นแตรที่พระเจ้าทรงมอบแก่ทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์จำนวนเจ็ดองค์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องหลังจากการทำลายตราประทับดวงที่เจ็ด การเป่าแตรแต่ละครั้งนำมาซึ่งความวิบัติแก่ผืนแผ่นดินโลก เหตุการณ์สืบเนื่องจากเสียงแตรทั้งเจ็ดนี้ คือขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธ

**แตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด**
 แตรที่หนึ่ง: ทำให้เกิดลูกเห็บและไฟที่ทำลายพืชสีเขียวในโลก- แตรที่สอง: สิ่งที่เหมือนดาวขนาดใหญ่กำลังมอดไหม้ตกสู่ท้องทะเล ทำให้สิ่งมีชีวิตในทะเลตายไปหนึ่งในสาม- แตรที่สาม: ดาวใหญ่ที่ลุกไหม้จากท้องฟ้าตกลงไปในหนึ่งในสามของแม่น้ำทั้งหลาย น้ำปริมาณหนึ่งในสามก็กลายเป็นรสขม- แตรที่สี่: แสงของดวงอาทิตย์และของดวงจันทร์ดับมืดไปหนึ่งในสาม- แตรที่ห้า: กองทัพตั๊กแตนเข้าทรมาณมนุษย์ผู้ไม่มีตราของพระเจ้าเป็นเวลาห้าเดือน- แตรที่หก: ทูตสวรรค์สี่ตนที่ยูเฟรติสถูกแก้มัด เพื่อนำกองทัพทหารม้าสองร้อยล้านเข้าเข่นฆ่าวงศ์มนุษย์เสียหนึ่งส่วนสาม- แตรที่เจ็ด: ทำให้เกิดเหตุการณ์ขันแห่งพระพิโรธทั้งเจ็ด
หมวดหมู่:หนังสือวิวรณ์
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:อวสานวิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:คำและวลีในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เจ็ดในหนังสือวิวรณ์
เฮอร์แปงไจนา

เฮอร์แปงไจนา (herpangina) เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่งทำให้ผู้ป่วยมีแผลในปาก แผลเหล่านี้เกิดจากการติดเชื้อไวรัสในกลุ่มไวรัสคอกซากีและมีอาการเจ็บ ส่วนใหญ่มักเกิดจากคอกซากีไวรัสชนิดเอ (บางครั้งถูกเรียกว่า ไวรัสเฮอร์แปงไจนา เนื่องจากทำให้เกิดโรคนี้เป็นสำคัญ) เชื้ออื่นที่อาจเป็นสาเหตุได้เช่น คอกซากีไวรัสชนิดบี และเอโคไวรัส เป็นต้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเด็ก บางครั้งอาจพบในวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ก็ได้

**การรักษา**
ส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 1 สัปดาห์ การรักษาจึงมีเพียงการบรรเทาอาการ, ไม่มียาฆ่าเชื้อที่จำเพาะต่อเชื้อก่อโรคในโรคนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เอนเทอโรไวรัส
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส

โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส (infectious mononucleosis, IM) หรือ โมโน เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยเด็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากผู้ป่วยเป็นวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ตอนต้น มักมีอาการไข้ เจ็บคอ ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต และอ่อนเพลีย อาการมักดีขึ้นภายใน 2-4 สัปดาห์ แต่อาจอ่อนเพลียต่อได้หลายเดือน บางรายมีตับโตหรือม้ามโตร่วมด้วย อาจพบการฉีดขาดของม้ามได้ แต่พบน้อย ไม่ถึง 1%
เชื้อทีเป็นสาเหตุหลักของโรคนี้คือเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี มีอีกชื่อว่าไวรัสเฮอร์ปีส์ในมนุษย์ ชนิดที่ 4 ซึ่งอยู่ในแฟมิลีไวรัสเฮอร์ปีส์ นอกจากนี้ยังมีเชื้ออื่นอีกแต่พบไม่บ่อย ส่วนใหญ่ติดต่อผ่านทางน้ำลาย ช่องทางอื่นที่พบได้น้อยคือทางน้ำอสุจิและทางเลือด ผู้ป่วยอาจติดเชื้อผ่านการสัมผัสวัตถุที่ปนเปื้อน เช่น แก้วน้ำ แปรงสีฟัน ผู้ติดเชื้อสามารถแพร่เชื้อได้ตั้งแต่ 1 สัปดาห์ ก่อนเริ่มแสดงอาการ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการเป็นหลัก บางครั้งอาจจำเป็นต้องตรวจยืนยันโดยการตรวจหาแอนติบอดีในเลือด ผลการตรวจนับเม็ดเลือดมักพบว่ามีเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟซัยต์สูงกว่าปกติ โดยเป็นลิมโฟซัยต์แบบผิดปกติ (atypical) มากกว่า 10% ในสมัยก่อนเคยมีชุดตรวจสำเร็จรูปเช่น monospot แต่ปัจจุบันไม่แนะนำให้ใช้แล้ว เนื่องจากมีความแม่นยำต่ำ
ยังไม่มีวัคซีนที่ใช้ป้องกันเชื้อนี้ การป้องกันโรคยังคงเน้นไปที่การงดใช้สิ่งของส่วนตัวร่วมกัน และงดจูบกับผู้ป่วย ผู้ป่วยมักมีอาการดีขึ้นได้เอง การรักษาเป็นการบรรเทาอาการและการรักษาประคับประคองโดยทั่วไป ได้แก่ การดื่มน้ำ พักผ่อนให้เพียงพอ ใช้ยาแก้ปวดลดไข้เพื่อบรรเทาอาการไข้และอาการปวด เช่น พาราเซตามอล หรือไอบูโปรเฟน
ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้นอายุประมาณ 15-24 ปี ส่วนในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นเด็กเล็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากพิจารณาเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยอายุ 16-20 ปี ที่มีอาการเจ็บคอ จะพบว่ามีสาเหตุจากโรคนี้ราว 8% ในสหรัฐอเมริกาพบผู้ป่วยโรคนี้ประมาณ 45 ต่อประชากรแสนคน คนทั่วไปราว 95% จะเคยมีการติดเชื้ออีบีวีมาก่อน โรคนี้พบได้ตลอดปี ได้รับการบรรยายรายละเอียดของโรคเป็นครั้งแรกเมื่อช่วงปี ค.ศ. 1920s และเป็นที่รู้จักในหมู่คนทั่วไปว่า "โรคจูบ" จากการที่สามารถติดต่อได้ผ่านการสัมผัสน้ำลาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Health/Conditions_and_Diseases/Infectious_Diseases/Viral/Epstein-Barr_Virus/Infectious_Mononucleosis/
หมวดหมู่:โรคที่สัมพันธ์กับไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
หมวดหมู่:โรคที่สัมพันธ์กับฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส
หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์

หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์ หรือ Medical Subject Headings (MeSH) เป็นชุดของคำศัพท์ควบคุมเพื่อการทำดัชนีสำหรับบทความวารสารและหนังสือที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์สุขภาพ เป็นอรรธาภิธานที่ช่วยให้การค้นหาข้อมูลสะดวกและแม่นยำมากยิ่งขึ้น ชุดหัวข้อนี้สร้างและปรับปรุงโดยหอสมุดการแพทย์แห่งสหรัฐอเมริกา (United States National Library of Medicine, NLM) และถูกใช้อย่างกว้างโดยฐานข้อมูล MEDLINE/PubMed

หมวดหมู่:ระบบการจำแนกทางการแพทย์
หมวดหมู่:การทำรายการและจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด
หมวดหมู่:ฐานข้อมูลชีววิทยา
หมวดหมู่:หอสมุดแพทยศาสตร์สหรัฐ
ยุซรี ซูสารอ

ยุซรี ซูสารอ (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 1 สมัย และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนตำบลควน

**ประวัติ**
ยุซรี ซูสารอ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายอนุมัติ ซูสารอ กับนางเบญจวรรณ ซูสารอ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก กศน.

**งานการเมือง**
ยุซรี เคยดำรงตำแหน่งเป็นกำนันตำบลควน ในช่วงปี พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน  และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว ในปี 2553 เขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ต่อมาเขาหันไปทำงานการเมืองท้องถิ่น ในตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบลควน

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
ยุซรี ซูสารอ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสายบุรี
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:พรรคเพื่อแผ่นดิน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจาก กศน.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ต่อมน้ำเหลืองโต

โรคปุ่มน้ำเหลือง (lymphadenopathy) โรคต่อม (adenopathy) เป็นโรคอย่างหนึ่งของต่อมน้ำเหลือง ทำให้มีความผิดปกติไปของขนาด จำนวน หรือความแข็งของต่อม ซึ่งส่วนใหญ่จะทำให้ต่อมมีขนาดโตขึ้นด้วย จึงนิยมเรียกว่า ต่อมน้ำเหลืองโต สาเหตุที่พบบ่อยคือเกิดจากการอักเสบ เรียกว่า ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ (lymphadenitis) ในทางการแพทย์แล้ว มักไม่นิยมให้ความสำคัญกับการพยายามแยกแยะว่าโรคของต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นต่อมน้ำเหลืองโตหรือเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบ บางครั้งจึงถูกถือว่าเป็นคำที่มีความหมายเดียวกัน
ต่อมน้ำเหลืองโตเป็นอาการแสดงที่พบได้บ่อย และไม่มีความจำเพาะต่อโรคใดๆ เป็นพิเศษ สาเหตุที่พบบ่อยคือการติดเชื้อ (ซึ่งเป็นได้ตั้งแต่การติดเชื้อเล็กน้อย เช่น หวัด ไปจนถึงการติดเชื้อรุนแรง เช่น เอชไอวี) โรคภูมิต้านตนเอง และมะเร็ง นอกจากนี้ยังอาจไม่มีสาเหตุ และหายเองได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 HPC:13820 date=2012-06-02  on humpath.com (Digital slides)
หมวดหมู่:โรคหลอดเลือดดำ ท่อน้ำเหลือง และต่อมน้ำเหลือง
หมวดหมู่:การอักเสบ
ถล่มเจ้าระฆังทอง

ถล่มเจ้าระฆังทอง (อังกฤษ:Executioners From Shaolin) เป็นภาพยนตร์กังฟู ในปี ค.ศ. 1982 กำกับและนำแสดงโดย หลิว เจียเหลียง โดยมี เฉิน กวนไถ้, ลัว ลี่ และ หลิว เจียฮุย นำแสดง

**เรื่องย่อ**
กองทหารแมนจูภายใต้การนำทัพของนักพรตคิ้วขาวได้บุกเข้าทำลายวัดเส้าหลินและเข่นฆ่าลูกศิษย์วัดเส้าหลินล้มตายจำนวนมากหวังจะกำจัดวัดเส้าหลินออกจากยุทธจักรแต่มีผู้ที่หนีรอดมาได้และได้พยายามเสาะหา วิชาหมัดมวยเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่เพื่อนร่วมสำนักแต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับนักพรตคิ้วขาวได้จนในที่สุดจึงพัฒนาวิชาหมัดพยัคฆ์และมวยนกกระเรียนเพื่อทำการแก้แค้นต่อไป

**นักแสดงนำ**
 เฉิน กวนไถ้ รับบท หง ซีกวน- หลี่ ลี่ลี่ รับบท เหยียน หย่งชุน- หวัง ยี่ รับบท หง เหวินถิง- ลัว ลี่ รัยบท ไป่ เม่ย- หลิว เจียฮุย รับบท ถง เฉียนจิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Executioners from Shaolin date=2019-07-30  at Hong Kong Cinemagic- 0076168- 156598
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า

เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า (อังกฤษ: The Investiture Of The Gods) เป็นละครโทรทัศน์กำลังภายในแบบแฟนตาซี ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2014 กำกับโดย หวัง เหว่ยถิง, จาง เจียนมู่ และเวอร์นีย์หยางโดยเนื้อเรื่องอิงมาจากวรรณกรรมเรื่อง ห้องสิน นำแสดงโดย เฉิน เจี้ยนเฟิง, จาง ซินอวี่, วู่ล่า เจียง, จอห์นนี่ จาง

**เนื้อเรื่องย่อ**
จากตำนานความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน ผานกู่ ยักษ์ตนหนึ่งใช้อิทธิฤทธิ์เหยียดกายค้ำระหว่างฟ้ากับดินและขว้างขวานเบิกฟ้าโดยปลุกเสกให้เป็น ภูเขาปู้โจว เพื่อแยกค้ำจุน ฟ้า กับ ดิน ไม่ให้กลับมารวมกันอีก ขณะเดียวกัน เทพอัคคี กับ เทพวารี ได้ต่อสู้ประลองยุทธ์จนชน ภูเขาปู้โจว ถล่มลงมาส่งผลให้ฟากฟ้าแตกเป็นรูโพรง เจ้าแม่หนี่วา ต้องการช่วยเหลือโลกมนุษย์ให้พ้นภัยพิบัติ จึงเนรมิตศิลาห้าสีเพื่ออุดรอยรั่วบนฟากฟ้า แต่ด้วยเหตุบังเอิญได้มีเศษศิลาห้าสีพลัดตกหล่นลงมาบนโลกมนุษย์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเริ่มต้นขึ้น

**นักแสดงนำ**
 เฉิน เจี้ยนเฟิง รับบท เจียง จื่อหยา- จาง ซินอวี่ รับบท ต้าจี๋- วูล่า เจียง รับบท หม่า เจ้าถี (ภรรยาของเจียงจื่อหยา)- จอห์นนี่ จาง รับบท พระเจ้าโจวอู่- จาง หมิงหมิง รับบท เฉิน กงเป่า- แอนดริว หวู รับบท พระเจ้าซางโจ้ว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 3221327850-  The Investiture of the Gods date=2019-07-17  on Sina-  The Investiture of the Gods-  The Investiture of the Gods
เขตลัมบักนางคากายัน

ลัมบักนางคากายัน (Lambak ng Cagayan; Cagayan Valley; อีโลคาโน: Tanap ti Cagayan; อีบานัก: Tana' na Cagayan; อีตาวิส: Tanap yo Cagayan) หรือ เขตที่ 2 เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ประกอบด้วยจังหวัด 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดบาตาเนส, จังหวัดคากายัน, จังหวัดอีซาเบลา, จังหวัดนูเอวาวิซคายา และจังหวัดคีรีโน และมีนคร 4 แห่ง ได้แก่ คาวายัน, อีลากัน, ซันเตียโก และตูเกกาเรา
พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ อยู่ระหว่างทิวเขาคอร์ดิลเยรา‎กับซีเยร์รามาเดร แม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำคากายัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่สองของประเทศ ไหลจากทิวเขาคาราบัลโยทางทิศใต้ ไปสู่ช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ เขตนี้ยังครอบคลุมถึงหมู่เกาะบาบูยันและกลุ่มเกาะบาตาเนสทางทิศเหนืออีกด้วย
ลัมบักนางคากายันเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเขตมีมาโรปา

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตลัมบักนางคากายันประกอบไปด้วย 5 จังหวัด, 1 นครอิสระ, 3 นครองค์ประกอบ, 89 เทศบาล และ 2,311 บารังไกย์

**จังหวัด**
ชื่อในวงเล็บ หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ- จังหวัดบาตาเนส (บัสโก)- จังหวัดคากายัน (ตูเกกาเรา)- จังหวัดอีซาเบลา (อีลากัน)- จังหวัดนูเอวาวิซคายา (บาโยมโบง)- จังหวัดคีรีโน (คาบาร์โรกิส)

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เขตลัมบักนางคากายัน
เขตลัมบักนางคากายัน
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Education, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

**ประวัติคณะ**
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เป็นหน่วยงานทางวิชาการที่เริ่มก่อตั้งมาพร้อมกับสถาบันแห่งนี้ เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2516 คณะครุศาสตร์เริ่มรับนักศึกษาเข้าเรียนในปีการศึกษา 2519 โดยรับนักศึกษาระดับ ป.กศ. ที่สภาตำบลคัดเลือกส่งมาเรียนจำนวน 640 คน มีอาจารย์โอนย้ายมาจากวิทยาลัยครูอุดรธานี วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม วิทยาลัยครูนครสวรรค์ ซึ่งขณะนั้นมีอาจารย์ใหม่ทั้งสิ้น 47 คน 
ขณะที่เปิดรับนักศึกษาใหม่ยังไม่มีสถานที่เรียน จึงขอใช้สถานที่โรงเรียนเทศบาลศรีสะอาดเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว เมื่อสร้างอาคารเสร็จจึงได้ย้ายมาเรียน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย-  เว๊บไซต์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คณะศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Industrial Technology, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งวิทยาลัยครูเลย และสถาปนาเป็นคณะวิชาเมื่อปีการศึกษา 2520 มี นายสถิตย์ กองคำ เป็นหัวหน้าคณะวิชา ซึ่งมีบทบาทหน้าที่ในการจัดการเรียนการสอน ในสายการศึกษาและสายศิลปศาสตร์ ในหลักสูตรต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยกำหนดขึ้นตามแผนงาน

**ประวัติคณะ**
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย เพื่อให้สอดคล้องกับหลักการและหน้าที่และนโยบายดังกล่าว กรมการฝึกหัดครูจึงเตรียมที่จะจัดการเรียนการสอนในหลายๆ สาขาวิชา จากแผนการศึกษาแห่งชาติฉบับที่ 7 (พ.ศ.2535–2539)กรมการฝึกหัดครูได้มีการจัดการศึกษาวิชาอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี โดยขยายการจัดตั้งคณะวิชาอุตสาหกรรมศึกษาขึ้นในวิทยาลัยครู วิทยาลัยครูเลยในฐานะสถาบันการศึกษาและวิจัยของรัฐ ซึ่งได้รับมอบหมายภาระหน้าที่ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู(ฉบับที่2) พุทธศักราช 2527 ให้ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและ ให้บริการวิชาการแก่สังคม ได้ตระหนักถึงความเป็นไปในการพัฒนาตนเองให้เป็นสถาบันการศึกษาของท้องถิ่น ให้มีความสามารถ ผลิตกำลังคนด้านอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสนองความต้องการของท้องถิ่น โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 9 จังหวัด คือ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ สกลนคร มุกดาหาร นครพนม อุดรธานี หนองคาย เลย ขอนแก่น จึงได้จัดทำโครงการจัดตั้ง คณะวิชาอุตสาหกรรมศึกษาขึ้น และได้รับการอนุมัติให้จัดตั้งเป็น คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมในลำดับต่อมา คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเป็นส่วนราชการที่จัดตั้งขึ้นใหม่ในสถาบันราชภัฏเลยตามมติของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2542 ซึ่งได้รับการอนุมัติพร้อมกันทั่วประเทศ 9 สถาบัน คือ สถาบันราชภัฏเชียงราย สถาบันราชภัฏกำแพงเพชร สถาบันราชภัฏสุรินทร์ สถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ สถาบันราชภัฏพระนคร สถาบันราชภัฏเพชรบุรี สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา สถาบันราชภัฏสงขลา และสถาบันราชภัฏเลย คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเดิมคือภาควิชาอุตสาหกรรมศิลป์ และ หัตถศึกษาสังกัดคณะวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครูเลย ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2527 จัดการศึกษา 1 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) 4 ปี วิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ในปี พ.ศ. 2535 ได้เสนอโครงการ จัดตั้งเป็นคณะวิชาใหม่ และได้รับความเห็นชอบอนุมัติให้ดำเนินการโดยสภาการฝึกหัดครู ณ วันที่ 25 กรกฎาคม 2537 มีผลให้มี การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างและการบริหารงาน ตามพระราชบัญญัติสภาสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2538 โดยขยายการให้บริการที่มีหลายสาขามากขึ้น ให้การบริหารงานสอดคล้องกับการแบ่งส่วนราชการใหม่ตามพระราชบัญญัติสภา สถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมจึงได้รับการอนุมัติตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2542 ให้เป็นส่วนราชการหนึ่งในโครงสร้างของสถาบันราชภัฏเลย 

**หลักสูตร**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย-  เว๊บไซต์คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย date=2017-12-13 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย