จักรพรรดิเซวะ

จักรพรรดิเซวะ (Nihongo|清和天皇|Seiwa-tennō; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 850 – 7 มกราคม ค.ศ. 881) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 56 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของเซวะอยู่ในช่วง ค.ศ. 858 ถึง 876

**เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม**
เซวะเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิมนโตกุ พระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวง ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (明子) ซึ่งมีอีกพระนามว่า จักพรรรดินีโซเมโดโนะ (染殿后) พระราชมารดาของเซวะเป็นธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ (藤原良房) ผู้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และเป็นเสนาบดีคนสำคัญของสภาแห่งรัฐ
พระองค์เป็นพระอนุชาต่อพระราชมารดาของเจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)

**อิมินะ**
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เซวะมีพระนามส่วนพระองค์ (อิมินะ) ว่า โคเรฮิโตะ (Korehito) ถือเป็นสมาชิกคนแรกในราชวงศ์ญี่ปุ่นที่มีพระนามลงท้าย "-ฮิโตะ" (仁) ภายหลังจึงเป็นธรรมเนียมให้สมาชิกเชื้อพระวงศ์ชายมีพระนามส่วนพระองค์เป็นไปตามนี้
ตอนเป็นจักรพรรดิ พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม มิซูโนโอะ-โนะ-มิกาโดะ หรือ มิโนโอะ-เทอิ

**เหตุการณ์ในพระชนมชีพของเซวะ**
ในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษาทำให้เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ และได้มีพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858 โดยได้มีการแต่งตั้ง ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ ขุนนางผู้ใหญ่และเป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิเซวะให้ดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ หรือผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 12 ปี โจกัง ที่ 10 ตรงกับวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 869 พระชายาองค์หนึ่งของจักรพรรดิเซวะคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะกะอิโกะ ได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายซะดะอะกิระ (貞明親王) หลังจากนั้นในวันที่ 1 เดือน 2 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 869 จักรพรรดิเซวะได้สถาปนาเจ้าชายซาดะอะกิระขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์นอกจากนี้จักรพรรดิเซวะยังมีพระราชโอรสที่สำคัญอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายซาดะซูมิ (貞純親王) ซึ่งเป็นต้นสายเซวะเก็นจิที่เป็นบรรพบุรุษของตระกูลมินาโมโตะ,ตระกูลอาชิกางะและตระกูลโทกูงาวะ ที่ได้เป็นโชกุนปกครองญี่ปุ่น
จักรพรรดิเซวะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซาดะอากิระขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโยเซ เมื่อวันที่ 29 เดือน 11 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 18 ปี จากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโยเซที่พระราชวังหลวงเฮอังโดยอดีตจักรพรรดิเซวะได้เป็นไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจไว้ในพระนามของพระราชโอรส
หลังจากกุมพระราชอำนาจไว้นาน 2 ปีอดีตจักรพรรดิเซวะก็ประชวรหนักและพระองค์คิดว่าคงไม่รอดแน่จึงตัดสินพระทัยออกผนวชโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซชิน เมื่อปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 878 หลังจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดิเซวะหรือท่านโซชินก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เดือน 12 ปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 881 ขณะมีพระชนมายุเพียง 30 พรรษา

**รัชสมัยของเซวะ**
ปีปีในรัชสมัยเซวะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ เน็งโง- เท็นอัง       (857–859)- โจงัง  (859–877)

**พระราชวงศ์**
พระมเหสี (เนียวโงะ) ภายหลังเป็น โคไตโง: ฟูจิวาระ โนะ ทากาอิโกะ (藤原高子; 842–910) ภายหลังเป็น นิโจะ-คิซากิ (二条后) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ นางาระ
**พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายซาดาอากิระ (貞明親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโยเซ
**พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายซาดายาซุ (貞保親王; 870–924)
**พระราชธิดาองค์ที่ 3/5: เจ้าหญิงอัตสึโกะ (敦子内親王; สวรรต ค.ศ. 930) ไซอิงคนที่ 7 แห่งศาลเจ้าคาโมะ (877–880)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ ทามิโกะ (藤原多美子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 886) ธิดาในฟูจิวารพ โนะ โยชิมิ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ไทระ โนะ คันชิ (平寛子)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงคาชิ (嘉子女王)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ ซาดาโกะ (源貞子; สวรรคต ค.ศ. 873)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงรีวชิ (隆子女王)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงเค็นชิ (兼子女王)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): เจ้าหญิงชูชิ/ทาดาโกะ (忠子女王; 854–904) พระราชธิดาในจักรพรรดิโคโก
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ โยริโกะ (藤原頼子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 936) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): ฟูจิวาระ โนะ คาซูโกะ (藤原佳珠子; ประสูติ ค.ศ. 856) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
**พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายซาดาโตกิ (貞辰親王; 874–929)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ ทาเกโกะ/อิซูโกะ (源厳子; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 879) ธิดาในมินาโมโตะ โนะ โยชิอาริ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ เซชิ (源済子) พระราชธิดาในจักรพรรดิมนโตกุ
*พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ เค็นชิ/อัตสึโกะ (源喧子)
*พระมเหสี (เนียวโงะ): มินาโมโตะ โนะ กิชิ/โยชิโกะ (源宜子) ธิดาในมินาโมโตะ โนะ โอกิโมโตะ

**พระราชพงศาวลี**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).   Gukanshō: The Future and the Past. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-03460-0;  251325323- Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).   The Imperial House of Japan. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 194887- Titsingh, Isaac. (1834). Nihon Ōdai Ichiran; ou,   Annales des empereurs du Japon.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  5850691- Varley, H. Paul. (1980).   Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns. New York: Columbia University Press. 978-0-231-04940-5;  59145842
เซวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
หมวดหมู่:โคไตชิ
เซวะ