ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2518 เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2518 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2518) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ในปีนี้ มีพายุบางลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นนีนา ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดอุทกภัยจากเขื่อนบ่านเฉียว ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 229,000 คน และพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน ซึ่งเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด บันทึกความกดอากาศต่ำสุดได้ 875 มิลลิบาร์ จนถูกแย่งตำแหน่งไปโดยพายุไต้ฝุ่นทิปในปี พ.ศ. 2522 ด้วยความกดอากาศ 870 มิลลิบาร์
__TOC__

**พายุ**
ในปีนี้ มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 25 ลูก ในจำนวนนี้ 20 ลูก พัฒนาเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 14 ลูก และในจำนวนนั้น 3 ลูกพัฒนาเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น

**พายุไต้ฝุ่นลอลา (อูริง)**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน 02W**

**พายุโซนร้อนแมมี**

**พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นนีนา (เบเบง)**
นีนา เป็นพายุที่มีช่วงชีวิตสั้นแต่ทวีกำลังแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นได้อย่างรวดเร็ว หลังจากก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม มันพัดเข้าที่ประเทศไต้หวันในฐานะพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และคงความรุนแรงได้ในระดับพายุไต้ฝุ่นขณะเคลื่อนผ่านเกาะ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 25 ราย และสร้างความเสียหายอย่างกว้างขวาง จากนั้นมันเคลื่อนตัวลงสู่ช่องแคบฟอร์โมซาและอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อน นีนามุ่งหน้าต่อไปยังแผ่นดินของประเทศจีน จากปฏิกิริยาระหว่างความชื้นและแนวปะทะอากาศเย็น ทำให้เกิดเป็นปริมาณน้ำฝนขนาดมหึมา ปริมาณฝนเป็นสาเหตุให้เขื่อนบ่านเฉียวแตกออก และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 229,000 คน

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน 05W (การิง)**

**พายุไต้ฝุ่นออรา (ดีดิง)**

**พายุไต้ฝุ่นฟิลลิส (เอตัง)**

**พายุไต้ฝุ่นริตา**

**พายุโซนร้อนซูซาน**

**พายุไต้ฝุ่นเทสส์**

**พายุโซนร้อนไวโอลา (เฮนิง)**

**พายุไต้ฝุ่นวินนี**

**พายุไต้ฝุ่นอลิซ (เฮร์มิง)**

**พายุไต้ฝุ่นเบตตี (อีซิง)**

**พายุไต้ฝุ่นคอรา (ลูดิง)**

**พายุโซนร้อนดอริส**

**พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นเอลซี (มาเมง)**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W (เนเนง)**

**พายุไต้ฝุ่นฟลอสซี**

**พายุโซนร้อนเกรซ (โอเนียง)**

**พายุโซนร้อนเฮเลน (เปปัง)**

**พายุไต้ฝุ่นไอดา**

**พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นจูน (โรซิง)**
พายุไต้ฝุ่นจูนเป็นพายุที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล แต่ไม่ส่งผลกระทบใดต่อแผ่นดิน ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นจูนถูกบันทึกว่าเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุด ในบรรดาพายุหมุนเขตร้อนทั่วโลก ด้วยความกดอากาศต่ำที่สุด 875 มิลลิบาร์ และพายุไต้ฝุ่นจูนยังเป็นกรณีแรกของพายุไต้ฝุ่นที่ถูกบันทึกว่ามีกำแพงตาสามชั้น 

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน 24W (ซีซัง)**

**พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W**

**รายชื่อพายุ**
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2518 คือ ลอลา และชื่อสุดท้ายคือ จูน

**ฟิลิปปินส์**

**ดูเพิ่ม**
พายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
*ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2518
*ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2518
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2518

**อ้างอิง**
2518
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2518