Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิรัช ชาญพานิชย์

นายวิรัช ชาญพานิชย์ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ บิ๊กก๊อง หรือ บิ๊กกร๊อง  (เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2493) อดีตประธานฝ่ายเทคนิค อดีตผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติไทย  อดีตอุปนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย เคยประกาศตัวลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย แข่งกับนายวรวีร์ มะกูดี ในปี พ.ศ. 2553 และ พ.ศ. 2556
เกิดที่อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี จบชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบวิศวกรรมศาสตร์จาก สถาบันเทคโนโลยีมาปัว ประเทศฟิลิปปินส์  จากนั้นทำงานรับเหมาก่อสร้างงานระบบวิศวกรรม โดยเปิดบริษัทชื่อ บริษัท โปรเซสเอ็นจิเนียริ่ง ซัพพลาย จำกัด (PESCO)  ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท  นายวิรัชเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารฟุตบอลทีมชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535   โดยมีความสนิทสนมกับ "บิ๊กหอย" นายธวัชชัย สัจจกุล  ซึ่งเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และที่สถาบันเทคโนโลยีมาปัว
ช่วงที่บริหารฟุตบอลทีมชาติไทย มีผลงานทำให้อันดับโลกฟีฟ่าของไทย ขึ้นจากอันดับต่ำกว่า 100 ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 41  และชนะเลิศฟุตบอลซีเกมส์ 5 ครั้ง 
ในปี พ.ศ. 2554 นายวิรัช ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มสโมสรฟุตบอลชลบุรี  ในปี พ.ศ. 2556 นายวิรัชได้ประกาศตัวลงสมัครอีกครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มสโมสรฟุตบอลชลบุรี กลุ่มสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด  และกลุ่มของนายวิจิตร เกตุแก้ว  ทั้งนี้ได้แถลงนโยบายว่าจะพัฒนาฟุตบอลทีมชาติไทยให้สามารถผ่านเข้าฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย  มีการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อโซเชียลเน็ตเวิร์ก เช่น ยูทูบและเฟซบุ๊ก โดยใช้คำขวัญว่า "เราจะไปบอลโลกในชาตินี้"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอม่วงสามสิบ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังคนกีฬา
เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์

เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ (The Velvet Underground) เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งวงในนิวยอร์กซิตี มีผลงานระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1973   ในช่วงแรกพวกเขาประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง ,  ต่อมาพวกเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มีความสำคัญและมีอิทธิพลต่อยุคสมัยอีกด้วย พวกเขามีผู้จัดการวงในระยะชั่วครู่อย่าง แอนดี วอร์ฮอล ได้ให้บ้านของเขา The Sliver Factory เป็นสตูดิโอของวง และ Exploding Plastic Inevitable ซึ่งเป็นสถานที่จัดการแสดงคอนเสริ์ตของวอร์ฮอล ในระหว่าง ค.ศ. 1966 ถึง ค.ศ. 1967 และมักจะมีทัศนคติติดลบมาจู่โจมเพลงของพวกเขาอยู่สม่ำเสมอ อย่างไรก็ตามแนวเพลงพวกเขาก็ได้รับพัฒนาแนวเพลงเป็น พังก์ร็อก และ อัลเทอร์เนทีฟ ในปัจจุบัน   
อัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา The Velvet Underground & Nico (1967) ที่ได้นักร้องชาวเยอรมัน Nico มาร่วมร้องและช่วยเหลือในอัลบั้ม ในปี 2004 นิตรสารโรลลิงสโตนได้จัดอันดับ 100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล อยู่ที่ลำดับ 19 ใน "100 ศิลปินที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล" เดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์ยังถูกเสนอชื่อเข้าชิง หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี 1996 โดย แพตติ สมิธ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากนครนิวยอร์ก
เซือง ทู เฮือง

เซือง ทู เฮือง
เซือง ทู เฮือง (Dương Thu Hương) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2490 ที่จังหวัดท้ายบิ่ญ มารดาเป็นครู บิดาเป็นทหาร เฮืองสมัครเป็นสมาชิกกลุ่มยุวชนของพรรคคอมมิวนิสต์ เมื่อ พ.ศ. 2510 ขณะเป็นนักศึกษาที่วิทยาลัยศิลปะและได้เข้าร่วมรบในสงครามเวียดนาม โดยเป็นฝ่ายจัดการแสดงเพื่อความบันเทิงแก่ทหารเวียดนามเหนือ และการลำเลียงอาวุธไปตามเส้นทางโฮจิมินห์ เฮืองแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2511 ระหว่างที่ยังร่วมรบในสงคราม หลังสงคราม เฮืองทำงานเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ให้กับโรงถ่ายภาพยนตร์ที่ผลิตภาพยนตร์เกี่ยวกับชัยชนะในสงครามเวียดนาม ต่อมา ใน พ.ศ. 2525 บทละครแนวเสียดสีของเฮือง ไม่ผ่านการตรวจสอบจากรัฐบาล ทำให้เฮืองเริ่มมีบทบาทในการเรียกร้องเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
เรื่องสั้นเรื่องแรกของเฮืองคือ “แผ่นดินของหญ้า” ได้รับการตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2525 ต่อมา เฮืองได้เขียนนวนิยายซึ่งได้รับความนิยมจากผู้อ่านมากคือ “เรื่องราวของความรักก่อนรุ่งสาง” “การเดินทางของวัยเด็ก” จนถึงเรื่องที่สามคือ “สวรรค์ของคนตาบอด” ที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2531 นิยายเรื่องนี้ของเฮืองถูกสั่งห้ามเผยแพร่ และทำให้เฮืองถูกขับออกจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามใน พ.ศ. 2533 และถูกจำคุกใน พ.ศ. 2534 ด้วยข้อหาพยายามนำต้นฉบับนวนิยายของตนเองออกนอกประเทศ แต่เมื่อถูกกดดันจากนานาชาติจึงได้รับการปล่อยตัว 
หลังจากนั้น เฮืองใช้ชีวิตอยู่ในฮานอย แต่ยังมีเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลควบคุมอย่างใกล้ชิด ผลงานของเฮืองไม่ได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ในเวียดนาม แต่ได้ตีพิมพ์ในฝรั่งเศสและสหรัฐ และได้แปลเป็นภาษาต่างประเทศ เช่นเรื่อง “ความทรงจำฤดูใบไม้ผลิ” “ว่างเปล่า” เฮืองย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 183-189.
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
ปลาสายรุ้ง

ปลาสายรุ้ง (ชื่ออังกฤษ : Blue-banded Whiptail ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pentapodus setosus)

**ลักษณะทั่วไป**
ลำตัวแบนข้าง ปากแหลมและกว้าง มีเกล็ดอยู่บริเวณปลายสุดของหัว มีฟันแหลมซี่เล็กๆ ซึ่งแสดงถึงนิสัยในการกิน พื้นลำตัวมีสีเทาอมเหลือง โดยปัจจุบันนี้ได้มีการฉีดสีต่างๆ เข้าไปในตัวปลาซึ่งทำให้ปลามีสีสันที่สวยงามและขายเป็นปลาสวยงาม ครีบหางเว้าลึก ปลายแพนหางด้านบนเป็นเส้นสีดำ มีจุดสีดำอยู่ที่โคนครีบหาง

**ถิ่นอาศัย**
อยู่ตามหน้าดิน พบได้ในร้านที่มีการขายปลาสวยงาม

**อาหาร**
กินพืชน้ำ สัตว์ขนาดเล็กและซากพืชซากสัตว์

**ขนาด**
เป็นปลาขนาดเล็ก โดยมีขนาด 2-3 เซนติเมตร

**ประโยชน์**
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**
http://www.adirek.com/fish/page22.html
หมวดหมู่:ปลา
เป้า ซานเหนียง

เป้า ซานเหนียง  (p=Bào Sānniáng) เป็นตัวละครสมมติในยุคสามก๊กของจีน ปรากฏในนิยายสมัยราชวงศ์หมิงเรื่องฮฺวากวานสั่วจฺว้าน (花關索傳) รวมถึงปรากฏในงิ้วและละครจีนต่าง ๆ เป้า ซานเหนียงมีบทบาทเป็นนักรบหญิงผู้กล้าหาญและเป็นภรรยาของกวนสกบุตรชายของกวนอู เป้า ซานเหนียงภาคภูมิใจในการฝึกฝนเป็นนักรบของตน และไม่ยอมแต่งงานจนกว่าจะมีผู้ที่เอาชนะตนได้ในการต่อสู้ตัวต่อตัว สุสานในนครกว่างยฺเหวียน มณฑลเสฉวนสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่เป้า ซานเหนียง

**ในฮฺวากวานสั่วจฺว้าน**
ในนิยายฮฺวากวานสั่วจฺว้าน เป้า ซานเหนียงเป็นบุตรสาวคนที่ 3 ของเป้า ข่าย (鮑凱) หรือเป้า ยฺเหวียนไว่ (鮑員外) หัวหน้ากลุ่มโจรแห่งหมู่บ้านเปาแก๋ (鮑家莊 เป้าเจียจฺวาง) หรือหมู่บ้านตระกูลเป้า เป้า ซานเหนียงมีพี่ชาย 2 คนคือเป้า หลี่ (鮑禮) และเป้า อี้ (鮑義) 
กวนสกพลัดพรากจากกวนอูผู้บิดาตั้งแต่วัยเด็ก จึงได้รับการอุปการะโดยตระกูลสั่ว (索) เมื่ออายุได้ 9 ปีได้ฝึกฝนวิชาการต่อสู้กับฮฺวา เยฺว่ (花岳) จนมีฝีมือที่ดีเยี่ยม ระหว่างที่กวนสกเดินทางตามหาบิดา ได้ชิงเอาสมบัติสามอย่างจากซ่ง จินกาง (宋金剛) สมบัติชิ้นหนึ่งเป็นชุดเกราะซึ่งไม่รู้ว่าจะมอบให้ใครเป็นผู้สวม กวนสกได้ยินจากนายกองจาง ฉินหลง (張擒龍) ว่าเป้า ซานเหนียงสามารถสวมได้และนางก็คู่ควรกับกวนสก กวนสกจึงเดินทางไปหมู่บ้านเปาแก๋เพื่อขอแต่งงานกับเป้า ซานเหนียง กวนสกมาถึงศาลาของหมู่บ้าน เห็นศิลาจารึกสลักว่าหากใครต่อสู้กับชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงจะแต่งงานกับผู้นั้น กวนสกจึงเข้าต่อสู้ตัวต่อตัวกับเป้า ซานเหนียงได้ร้อยกว่าเพลงก็เอาชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงประทับใจในความสามารถในการรบของกวนสกจึงยินดีแต่งงานกับกวนสก หลังจากนั้นกวนสกยังได้แต่งงานกับสองพี่น้องหวาง เถา (王桃) และหวาง เยฺว่ (王悅) นอจากนี้ในงิ้วปักกิ่งเรื่องฮฺว่าไว่ฉียฺเหวียน (化外奇緣) กวนสกยังได้แต่งงานกับฮฺวาหมาน (花鬘) บุตรสาวของเบ้งเฮ็กและจกหยง

**ในวัฒนธรรมประชานิยม**
เป้า ซานเหนียงปรากฏในเกมภาคที่ 11 ในซีรีส์วิดีโอเกมโรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ของโคเอ และยังเปิดตัวในฐานะตัวละครที่เล่นได้คนใหม่ในภาคที่ 7ในซีรีส์ไดนาสตีวอริเออร์ของโคเอ รวมถึงในเกมภาคแยกวอริเออร์โอโรจิ 3

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก- รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักรบหญิง
อุดม เหลืองเพชราภรณ์

อุดม เหลืองเพชราภรณ์ (ชื่อเล่น: ดม; พ.ศ. 2499 — ) เป็นอดีตนักกีฬาแบดมินตันระดับแถวหน้าชาวไทย รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้เข้าชิงรางวัล "สยามกีฬาอวอร์ดส์" ครั้งที่ 7 สาขาผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม

**ผลงานในระดับอาชีพ**
ไฟล์:Udom & Busanan 2.jpg|thumb|200px|right|อุดม เหลืองเพชราภรณ์ ขณะให้คำแนะนำแก่บุศนันท์ อึ๊งบำรุงพันธ์
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ เป็นแชมป์ของประเทศไทยใน พ.ศ. 2521, 2522 และ 2533 ของประเภทชายเดี่ยว ใน พ.ศ. 2522 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินของประเภทเดียวกันนี้ในซีเกมส์ 1979 โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อฮัสโอโม อาร์บี จากประเทศอินโดนีเซียในรอบชิงชนะเลิศ และในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์โลก 1979 เขาได้อันดับเก้าในประเภทชายเดี่ยว

**รายการที่ประสบความสำเร็จ**

**ผลงานการฝึกสอน**
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ เป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย โดยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 มีผลงานด้านการฝึกสอนให้แก่นักกีฬาชุดรองแชมป์เอเชียต้าคัพ 2013  จากนั้น ในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาที่เข้าแข่งขัน สุธีรมานคัพ 2013 ณ ประเทศมาเลเซีย ที่ซึ่งทีมสามารถเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
  badmintonthai.or.th-  newspapers.nl.sgfix-attempted=yes 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชายชาวไทย
หมวดหมู่:แชมป์แบดมินตันแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนแบดมินตัน
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
มา วัน ค้าง

มา วัน ค้าง (Ma Văn Kháng) เป็นนามปากกาของดิญ จ่อง ดว่าน (Đinh Trọng Đoàn) เกิดเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ฮานอย เขาเคยเป็นทหารในสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 และสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเรียนในวิทยาลัยฝึกหัดครู แล้วเข้ามาเป็นครูสอนในโรงเรียนมัธยมในจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือของเวียดนาม จนได้เป็นอาจารย์ใหญ่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2519 ได้ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ลาวด่ง
เนื่องจากเขามีประสบการณ์ในการทำงานกับชนกลุ่มน้อยในฐานะครู เขาจึงเขียนหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย นวนิยายเรื่อง “ฤดูใบไม้ร่วงในสวน” ได้รางวัลยอดเยี่ยมจากสมาคมนักเขียนเวียดนามและได้รางวัลซีไรต์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นของเขาอีกเรื่องคือ “การแต่งงานที่ไม่จดทะเบียน” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2532 ซึ่งตีแผ่ปัญหาทางการศึกษาของเวียดนาม

**อ้างอิง**
 มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553. หน้า 178 - 180
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:บุคคลจากฮานอย
โง หง็อก โบ่ย

โง หง็อก โบ่ย (Ngô Ngọc Bội) นักเขียนชาวเวียดนามเกิดเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่จังหวัดฟู้เถาะ เขาเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มเยาวชนกู้ชาติเมื่อ พ.ศ. 2489 และเข้าทำงานในหน่วยประชาสัมพันธ์ของพรรคใน พ.ศ. 2492 ต่อมาจึงย้ายมาทำงานเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์วันเหงะจนเกษียณอายุ นวนิยายเรื่อง “บ่อน้ำของหมู่บ้าน” ของโบ่ยได้รับรางวัลหลายรางวัล และนวนิยายเรื่อง “ฝันร้าย” ของเขาเป็นนวนิยายที่ให้ภาพของการปฏิรูปที่ดินของเวียดนามเหนือได้ดี

**อ้างอิง**
 มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 181-183.
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน

หมวดหมู่:อาชีพการดูแลส่วนบุคคลและบริการ
หมวดหมู่:อาชีพในการบิน
หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ
เญิ้ต ลิญ

เหงียน เตื่อง ตาม
เญิ้ต ลิญ (Nhất Linh) เป็นนามปากกาของ เหงียน เตื่อง ตาม (Nguyễn Tường Tam) เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 ผู้เป็นนักการเมืองและนักเขียนคนสำคัญของเวียดนาม เขามีอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จึงตั้งพรรคประชาชนเวียดนามขึ้นใน พ.ศ. 2454 และต่อมาได้รวมเข้ากับพรรคแห่งชาติเวียดนาม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองของกลุ่มปัญญาชน ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 ลิญได้เข้าร่วมรัฐบาลกับโฮจิมินห์ แต่อีก 2 เดือนต่อมาก็เกิดความขัดแย้ง จนลิญออกจากรัฐบาล ลี้ภัยไปจีนและฮ่องกง หลังจากที่มีการแบ่งประเทศเป็นเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ลิญเลือกที่จะไปอยู่เวียดนามใต้ 
เมื่อมาอยู่เวียดนามใต้ เขาพยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและเน้นงานทางด้านวรรณกรรม แต่เขาก็ถูกกล่าวหาจากรัฐบาลของโง ดิ่ญ เสี่ยมว่าเกี่ยวข้องกับความพยายามก่อรัฐประหารใน พ.ศ. 2503 ลิญปฏิเสธความเกี่ยวข้องและตำรวจก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะจับเขา จนกระทั่งวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ลิญฆ่าตัวตายด้วยการกินไซยาไนด์ และเขียนบันทึกก่อนตายว่าเขาฆ่าตัวตายเพื่อประท้วงกลุ่มคนที่เหยียบย่ำเสรีภาพ การตายของเขาเกิดขึ้นหลังจากการเผาตัวตายของพระภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก เพียงเดือนเดียว
ผลงานการเขียนของเขาถูกห้ามตีพิมพ์ในเวียดนามเหนือและในเวียดนามหลังการรวมประเทศ จน พ.ศ. 2529 จึงได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ได้อีกครั้ง

**อ้างอิง**
 มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553. 
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักการเมืองเวียดนาม
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษไซยาไนด์
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศเวียดนาม
ตะ ซวี อัญ

ตะ ซวี อัญ (Tạ Duy Anh) นักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2502 ที่จังหวัดห่าเต็ย จบการศึกษาจากโรงเรียนงเหวียนซูที่เป็นโรงเรียนเฉพาะทางทางด้านการเขียนและวิจารณ์วรรณกรรม และได้เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนนักเขียน เรื่องสั้นเรื่องแรกคือ “ก้าวข้ามคำสาบาน” ซึ่งได้รับรางวัลมากมาย เรื่องนี้เป็นการสะท้อนถึงประเพณีคลุมถุงชนและความยึดมั่นในสายตระกูลของสังคมชนบท นวนิยายอีกเรื่องของเขาที่ประสบความสำเร็จคือ “เฒ่าโข” ซึ่งสะท้อนปัญหาความขัดแย้งในสังคมชนบทระหว่างค่านิยมดั้งเดิมกับค่านิยมของคนรุ่นใหม่

**อ้างอิง**
 มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553, หน้า 205 - 206
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
อาเมลีแห่งล็อยช์เทินแบร์ค จักรพรรดินีแห่งบราซิล

สมเด็จพระจักรพรรดินีอาเมลียาแห่งบราซิล (Imperatriz Amélia do Brasil) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงอาเมลีแห่งล็อยช์เทินแบร์ค (Amélia Augusta Eugênia de Leuchtenberg; Amélie Auguste Eugénie de Leuchtenberg ; 31 กรกฎาคม 1812 – 26 มกราคม 1873) เป็นจักรพรรดินีแห่งบราซิล พระองค์เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
เป็นพระราชนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของพระองค์เออแฌน เดอ โบอาร์แน เป็นโอรสของจักรพรรดินีกับอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แนพระสวามีองค์แรก และเป็นโอรสบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระราชมารดาของเจ้าหญิงอาเมลีเป็นพระราชธิดาของพระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 พระมหากษัตริย์บาวาเรีย

**ราชตระกูล**
หมวดหมู่:จักรพรรดินีบราซิล
หมวดหมู่:ราชวงศ์บรากังซา
หมวดหมู่:บุคคลจากมิลาน
หมวดหมู่:ชาวบราซิลเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวบราซิลเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โบอาร์แน
หมวดหมู่:จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
พระราชวังอมรปุระ

พระราชวังอมรปุระ ในปี 1855
พระราชวังอมรปุระ เป็นพระราชวังในเมืองอมรปุระเมืองหลวงเก่าของพม่า พระราชวังถูกสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 ต่อมาเมื่อรัชกาลพระเจ้ามินดุงสร้างกรุงมัณฑะเลย์และสร้างพระราชวังมัณฑะเลย์ จึงให้รื้อปราสาทราชวังและกำแพงเมืองลง เพื่อนำเอาวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆไปสร้างกรุงมัณฑะเลย์จึงทำให้ปัจจุบันพระราชวังนี้เหลือเพียงรากฐานเท่านั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พระราชวังในพม่า
หมวดหมู่:อมรปุระ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในภาคมัณฑะเลย์
คมคาย พลบุตร

คมคาย พลบุตร (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมืองและอดีตพยาบาลชาวไทย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี 3 สมัย

**ประวัติ**
คมคาย พลบุตร เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2510 เป็นบุตรนายสนิท 
นางปัทมา เฟื่องประยูร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี พยาบาลศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยเกริก 
คมคาย สมรสกับนายอลงกรณ์ พลบุตร อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ นางสาวสภาวรรณ พลบุตร, นายธัชธรรม พลบุตร และนางสาวพิมพ์สภา พลบุตร

**การทำงาน**
หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี คมคายได้เข้าทำงานเป็นพยาบาลวิชาชีพที่โรงพยาบาลศิริราช ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาทำงานการเมืองในเวลาต่อมา

**งานการเมือง**
คมคาย ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี โดยได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2544 ก่อนที่จะวางมือทางการเมืองในที่สุด โดยก่อนที่จะวางมือทางการเมืองอย่างถาวรนั้น คมคาย ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรีอีกครั้งเป็นสมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคชาติไทยแต่ได้แพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
คมคาย พลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคชาติพัฒนา
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดจันทบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าใหม่
หมวดหมู่:พยาบาลชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เค ศรีกันธ์

เค ศรีกันธ์ (K. Srikanth) มีชื่อเต็มคือ ศรีกันธ์ นัมมัลวาร์ คิดัมบี เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 ที่รัฐอานธรประเทศ เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวอินเดีย ผู้ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 4 ของโลก เขาเป็นผู้ชนะสิทธิคมน์ ธรรมศิลป์ รวมถึงบุญศักดิ์ พลสนะ ในการแข่งขันเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 ประเภทชายเดี่ยว

**ผลงานในระดับอาชีพ**
เค ศรีกันธ์ ได้อันดับเก้าในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์เยาวชนโลก 2011 ประเภทชายเดี่ยว และในการแข่งชิงแชมป์เยาวชนแห่งชาติ ค.ศ. 2011 เขาเป็นผู้ชนะประเภทชายคู่ ส่วนในรุ่นใหญ่เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงประเภทชายเดี่ยวใน ค.ศ. 2012 ในรายการมาเก๊าโอเพน 2012 เขาได้อันดับสาม เช่นเดียวกับรายการบาห์เรนอินเตอร์เนชันแนล 2012 รวมถึงอินเดียอินเตอร์เนชันแนล 2012 และใน ค.ศ. 2013 เขาได้เป็นแชมป์รายการเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 ประเภทชายเดี่ยว
เขายังมีพี่ชายชื่อเค นันดาโกพัล ซึ่งเป็นนักแบดมินตันเช่นเดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เค ศรีกันธ์-  Srikanth stuns Ajay Jayaram in The Hindu vom 21. Dezember 2012
หมวดหมู่:ชาวเตลูกู
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอานธรประเทศ
ชนิดของคำ

ชนิดของคำ (part of speech) ในทางไวยากรณ์ หมายถึงประเภทของคำในทางภาษาศาสตร์ ซึ่งโดยทั่วไปนิยามโดยลักษณะวากยสัมพันธ์หรือหน่วยคำของคำที่กล่าวถึง 
แทบทุกภาษามีคำชนิดนามและกริยา แต่นอกเหนือจากนี้ จะมีแตกต่างกันไปในแต่ละภาษา ตัวอย่างเช่น ภาษาญี่ปุ่นมีคำคุณศัพท์สามชนิด ขณะที่ภาษาอังกฤษมีชนิดเดียว ภาษาจีน เกาหลีและญี่ปุ่นมีลักษณนาม ขณะที่ภาษาทางยุโรปไม่มี- คำนาม- คำสรรพนาม- คำกริยา- คําวิเศษณ์- คำสันธาน- คำบุพบท- คำอุทาน

หมวดหมู่:ไวยากรณ์
วิซนู ยูลี ปราเซตีโย

วิซนู ยูลี ปราเซตีโย (Wisnu Yuli Prasetyo) เกิดวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ที่ตูลุงงากุง เป็นนักกีฬาแบดมินตันจากประเทศอินโดนีเซีย ผู้ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 60 ของโลก

**ผลงานในระดับอาชีพ**
วิซนู ยูลี ปราเซตีโย ได้อันดับเก้าในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์เยาวชนโลก 2011 ส่วนในการแข่งขันสิงคโปร์อินเตอร์เนชันแนล 2011 เขาได้อันดับสองในประเภทชายเดี่ยวเช่นเดียวกับเวียดนามอินเตอร์เนชันแนล 2012 และอินโดนีเซียอินเตอร์เนชันแนล 2012
ในการแข่งขันเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 เขาได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อบุญศักดิ์ พลสนะ ในรอบรองชนะเลิศของประเภทชายเดี่ยว

**ความสำเร็จ**
 ค.ศ. 2011
**รอบควอเตอร์ไฟนอล วิคเตอร์อินโดนีเซียอินเตอร์เนชันแนลชาลเลนจ์ 2011
**รองชนะเลิศ สิงคโปร์อินเตอร์เนชันแนลซีรีส์ 2011- ค.ศ. 2012
**รองชนะเลิศ ซิปุตราฮานอยเวียดนามอินเตอร์เนชันแนลชาลเลนจ์ 2012 
**แชมป์ วิคเตอร์อินโดนีเซียอินเตอร์เนชันแนลชาลเลนจ์ 2012
**รอบเซมิไฟนอล โยเน็กซ์จีนไทเปโอเพน 2012
**แชมป์ เมย์แบงก์มาเลเซียอินเตอร์เนชันแนลชาลเลนจ์ 2012

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Profil pemain di situs resmi PBSIfix-attempted=yes  -  Ranking pemain di situs Tournamentsoftware.com 
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
จู่ชือ

จู่ซือ (祖師) บางตำราแปลว่า "ปรมาจารย์" หมายถึง ผู้ก่อตั้งหรือเจ้าสำนักองค์การศาสนาในประเทศจีน ใช้ในศาสนาพุทธ ลัทธิเต๋า ลัทธิเซียนเทียนเต้า ลัทธิอนุตตรธรรม เป็นต้น 

**ศาสนาพุทธ**
คำว่า จู่ ในศาสนาพุทธในประเทศจีนหมายถึง "สังฆปริณายก" โดยแต่ละนิกายจะมีสายสังฆปริณายกแตกต่างกันไป

**นิกายสุขาวดี**
ไฟล์:Hui Yuan.jpg|200px|thumb|พระฮุ่ยเยฺวี่ยน ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายสุขาวดี
นิกายสุขาวดี มีสังฆปริณายก 13 องค์ ดังนี้

**นิกายอวตังสกะ**
นิกายหัวเหยียน หรือนิกายอวตังสกะ มีสังฆปริณายก 5 องค์ ดังนี้

**นิกายฉาน**
ไฟล์:BodhidharmaYoshitoshi1887.jpg|150px|thumb|พระโพธิธรรม ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายเซน
นิกายฉานในประเทศจีนมีสังฆปริณายก 6 องค์ ซึ่งเชื่อว่าได้รับสืบทอดบาตรและจีวรจากพระโคตมพุทธเจ้า สังฆปริณายกทั้ง 6 มีลำดับดังนี้

**ลัทธิเซียนเทียนเต้า**
ลัทธิเซียนเทียนเต้าซึ่งหวง เต่อฮุย ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้กำหนดสายจู่ซือโดยถือเอาสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ของนิกายฉานเป็นปรมาจารย์ของเซียนเทียนเต้าด้วย ต่อด้วยนักพรตเต๋าอีก 2 รูป แล้วหวง เต๋อฮุย ถือว่าตนเองเป็นจู่ซือลำดับที่ 9 ต่อจากเต๋อฮุยแล้วยังมีจู่ซือสืบมาอีกดังนี้
หลังจู่ซือรุ่นที่ 15 แล้ว ลัทธิเซียนเทียนเต้าก็แตกออกเป็นหลายสายย่อย

**ลัทธิอนุตตรธรรม**
ไฟล์:Zhang Tianran.PNG|thumb|180px|จาง เทียนหรัน พระธรรมาจารย์รุ่นสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม
หวัง เจฺว๋อี ต่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2420 เดิมเป็นสาวกลัทธิเซียนเทียนเต้า จึงรับแนวคิดสายจู่ซือจากเซียนเทียนเต้ามาด้วย โดยยอมรับสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ในนิกายเซน ต่อด้วยจู่ซือรุ่นที่ 7–11 ของเซียนเทียนเต้า นับอาจารย์รุ่นก่อนตนเป็นรุ่นที่ 12–14 นับตนเองเป็นรุ่นที่ 15 และยังมีจู่ซือต่อมาอีกจนถึงรุ่นที่ 18
ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกจู่ซือว่าพระธรรมาจารย์ และถือว่าพระธรรมาจารย์เป็นพระวิสุทธิอาจารย์ (明師 หมิงซือ) ผู้มีอาณัติสวรรค์สามารถถ่ายทอดเต๋าได้ หากนับต่อจากเหอ รั่ว (เหลียวขู่) ธรรมาจารย์รุ่นที่ 11 แล้ว มีธรรมาจารย์ต่อมาอีกดังนี้

**อ้างอิง**
จู่ชือ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาจีน
นันทาเทวี

นันทาเทวี เป็นอุปรากรไทย บทพระนิพนธ์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แห่งคณะอัศวินการละคร
เรื่องโศกนาฏกรรมความรักของเจ้าหญิงนันทาเทวีวัยแรกรุ่นผู้พลัดพรากจากสันติวัตพระสหายอันเป็นที่รักยิ่งไปนานแสนนาน และไม่ทรงทราบเลยว่าชายอัปลักษณ์เข็ญใจที่ทรงพบในเวลาต่อมาแท้จริงคือบุรุษที่อยู่ในพระทัยตลอดมา   
เปิดแสดงครั้งแรกบนเวที ศาลาเฉลิมไทย สมัยหลังสงครามมหาเอเซียบูรพา นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร (สันติวัตวัยหนุ่ม) และ  ปรีชา บุณยเกียรติ (สันติวัตวัยเด็กรุ่น) 
ทศวรรษ 2500 เป็นละครโทรทัศน์สองครั้ง ของคณะนาฏศิลป์สัมพันธ์  ทางไทยทีวีช่อง 4 กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2502 และ  พ.ศ. 2507 
ต่อมาเป็นละครเวที ของสมาคมศิษย์เก่าเขมะสิริอนุสสรณ์ เพื่อนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเสด็จฯ ทอดพระเนตรพร้อม พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งยังทรงเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ณ โรงละครแห่งชาติ กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี  พ.ศ. 2518
นอกจากนี้ยังเป็นฉากเพลงในคอนเสิร์ต ตำนานเพลงรักบางขุนพรหม จัดที่โรงละครแห่งชาติ เมื่อกันยายน พ.ศ. 2554

**เพลง**
#นันทาเทวี  (พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ ทำนอง-เนื้อร้อง) -  สันติวัต
#ใต้เงาไม้  (โพธิ์ ชูประดิษฐ์ ทำนอง  เนรมิต เนื้อร้อง) - สันติวัต
#ศรรัก  (สง่า อารัมภีร ทำนอง ขุนสวสดิ์ ฑิฆัมพร เนื้อร้อง) -  นันทาเทวี
(ฉบับละครทีวี ใช้เพลง "ปิ่นทอง" เนื้อร้องของภาณุพันธุ์ เพื่อความเหมาะสมกับระดับเสียงของนักแสดง แทนเพลง "ศรรัก")
ต้นฉบับเพลง "นันทาเทวี"  ร้องโดย ฉลอง สิมะเสถียร และ "ปิ่นทอง" ร้องโดย อารีย์ นักดนตรี   ยุคหลังขับร้องใหม่ โดย ยรรยงค์ เสลานนท์  และ  โฉมฉาย อรุณฉาน ตามลำดับ
ส่วนเพลง "ศรรัก" ต้นฉบับแผ่นครั่ง ร้องโดย เฉลา ประสพศาสตร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครเวที
ริชาร์ด ไรต์ (นักฟุตบอล)

ริชาร์ด เอียน ไรต์ (Richard Ian Wright) เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เกิดในเมืองอิปสวิช เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู รวมไปถึงผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู ให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี โดยเขาลงเล่นมากกว่า 200 นัด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 จนถึง พ.ศ. 2544
เขาย้ายมาลงเล่นในพรีเมียร์ลีก กับอาร์เซนอล ในปี พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญากับเอฟเวอร์ตัน ในปีถัดมา และใช้เวลา 5 ปี ในการลงเล่นให้กับเอฟเวอร์ตัน และล่าสุดกับแมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเขามาอยู่กับสโมสรด้วยการไม่มีค่าตัว ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2555

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=Richard Wright- Profile on The FA website- ESPNSoccernet.com player profile date=2012-07-16 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากอิปสวิช
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
กีฬายิงธนูในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41

"ยิงธนู"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์ - มีการชิงชัย 8 เหรียญทอง
**1.ทีมชาย (Recurve)
**2.ทีมผสม (Recurve) 
**3.บุคคลชาย 18 M. Round (Compound) 
**4.บุคคลชาย 18 M. Round (Recurve) 
**5.บุคคลชาย Individual Match Round (Compound) 
**6.บุคคลชาย Individual Match Round (Recurve) 
**7.บุคคลหญิง 18 M. Round (Recurve) 
**8.บุคคลหญิง Individual Match Round (Recurve) 
- จำนวนนักกีฬาผู้เข้าแข่งขัน - คน- เริ่มแข่งขันวันที่ 10-12 ธันวาคม 2555- สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ลานสังคีต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

**สรุปเหรียญรางวัล ยิงธนู**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**ผลการแข่งขัน**

**ทีมชาย (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 12 ธันวาคม 2555
----

**ทีมผสม (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 12 ธันวาคม 2555
----

**บุคคลชาย 18 M. Round (Compound)**
แข่งขันวันที่ 10 ธันวาคม 2555
----

**บุคคลชาย 18 M. Round (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 10 ธันวาคม 2555
----

**บุคคลชาย Individual Match Round (Compound)**
แข่งขันวันที่ 11 ธันวาคม 2555
----

**บุคคลชาย Individual Match Round (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 11 ธันวาคม 2555

**สายบน**

**สายล่าง**

**รอบชิงเหรียญ**
----

**บุคคลหญิง 18 M. Round (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 10 ธันวาคม 2555
----

**บุคคลหญิง Individual Match Round (Recurve)**
แข่งขันวันที่ 11 ธันวาคม 2555

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 “เชียงใหม่เกมส์” date=2013-06-01 -  Siamsport “เชียงใหม่เกมส์” date=2012-12-20 -  สมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทยfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งธนบุรี)

โบราณสถานที่มีรายชื่อในหน้านี้ตั้งอยู่ในพื้นที่สีเขียวบนแผนที่

**เชิงอรรถ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
กรุงเทพมหานคร

หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับกรุงเทพมหานคร
รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (ฝั่งพระนคร)

โบราณสถานที่มีรายชื่อในหน้านี้ตั้งอยู่ในพื้นที่สีม่วงอ่อนบนแผนที่

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
กรุงเทพมหานคร

หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับกรุงเทพมหานคร
อะโดบี แคปทิเวท

อะโดบี แคปทิเวท (Adobe Captivate) เป็นโปรแกรมประยุกต์เกี่ยวกับเครื่องมือศึกษาผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ,และแมคโอเอสเท็น เวอร์ชัน 5 ซึ่งสามารถใช้เขียนการสาธิตซอฟต์แวร์ ,ซอฟต์แวร์จำลอง ,สถานการณ์แยก และสุ่มทดสอบในรูปแบบไฟล์ SWF นอกจากนี้ยังสามารถแปลงไฟล์ SWF เป็น .avi เพื่อสามารถอัปโหลดไปยังเว็บไซต์วิดีโอโฮสต์ได้ สำหรับซอฟต์แวร์จำลอง แคปทิเวทสามารถใช้การคลิกเมาส์ซ้ายหรือขวากดปุ่มและภาพแบบโรลโอเวอร์ได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Adobe Captivate team blog date=2009-02-12 
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
หมวดหมู่:เทคโนโลยีภาพยนตร์และวิดีโอ
หมวดหมู่:การฝึกอบรม
โปรตอน วาจา

โปรตอน วาจา (Proton Waja) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยโปรตอน เริ่มผลิตเมื่อเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2543 และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2554 รวมระยะเวลา 11 ปี โดยมีโปรตอน อินสไปรา (Proton Inspira) ถือเป็นรถยนต์มาเลเซียคันแรกที่ออกแบบโดยโปรตอนเอง แทนที่จะนำรถรุ่นต่างๆ ของมิตซูบิชิและซีตรองมาประทับตราโปรตอนขาย คำว่า วาจา ในภาษามลายูแปลว่าเหล็ก เพื่อแสดงว่ารถยนต์โปรตอนจะต้องมีคุณภาพเทียบเท่ารถจากประเทศต่างๆ ให้ได้ เพราะก่อนหน้านี้ รถยนต์โปรตอนไม่สามารถเทียบกับคู่แข่งต่างชาติได้เลย ในสหราชอาณาจักรจะใช้ชื่อว่า โปรตอน อิมเปี้ยน (Proton Impian) ในภาษามลายูแปลว่าความฝัน เริ่มวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อปี พ.ศ. 2544 สำหรับด้านงานวิศวกรรมจะยังคงใช้ร่วมกับ Volvo และ Mitsubishi Motors เหมือนเดิม โดยใช้งานวิศวกรรมจากมิตซูบิชิรุ่น Carisma ส่วนเครื่องยนต์จะมี 3 ขนาดคือเครื่องยนต์เบนซิน 1.6 ,1.8 และ 2.0 ลิตร โดยในช่วงแรกจะใช้เครื่องยนต์ 1.6 และ 2.0 ลิตรจากมิตซูบิชิ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ 1.6 ลิตรซึ่งเป็นเทคโนโลยีจากรถโลตัส ประเทศอังกฤษ ตระกูล Campro และเครื่องยนต์ 1.8 ลิตรจากเรโนลต์ ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดาและเกียร์อัตโนมัติ ในมาเลเซียวาจาพอจะมียอดขายได้เรื่อยๆ ก่อนจะเลิกผลิตภายในปี พ.ศ. 2554 โดยมีโปรตอน อินสไปราเข้ามาจำหน่ายเป็นการทดแทน ซึ่งเป็นการนำ Mitsubishi Lancer EX มาประทับตราโปรตอนออกจำหน่าย

**ประวัติ**
วาจา
หมวดหมู่:รถเปิดตัวในปี 2000
หมวดหมู่:รถยุค 2010
หมวดหมู่:ยานพาหนะขับเคลื่อนล้อหน้า
หมวดหมู่:ANCAP small family cars
หมวดหมู่:Euro NCAP small family cars
รายชื่อโบราณสถานในกรุงเทพมหานคร (เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและสัมพันธวงศ์)

โบราณสถานที่มีรายชื่อในหน้านี้ตั้งอยู่ในพื้นที่สีฟ้าบนแผนที่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับกรุงเทพมหานคร
โฟโต้สเกป

โฟโต้สเกป (PhotoScape) เป็นโปรแกรมตัดต่อกราฟิกส์ พัฒนาโดย MOOII Tech ,ประเทศเกาหลีใต้ แนวคิดพื้นฐานของโฟโต้สเกป คือ 'ง่ายและสนุก' เพื่อที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถแก้ไขภาพที่ถ่ายจากกล้องดิจิทัลของพวกเขาหรือแม้กระทั่งโทรศัพท์มือถือ โฟโต้สเกป มีผู้ใช้อินเตอร์เฟซง่ายที่ดำเนินการปรับปรุงภาพร่วมกันรวมทั้ง การปรับสี ,ตัด ,การปรับขนาด ,การพิมพ์ และการภาพเคลื่อนไหวในไฟล์ GIF โฟโต้สเกป ทำงานได้เฉพาะในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และไม่สามารถใช้ได้ในระบบ Mac หรือLinux ได้ ภาษาเริ่มต้นของมันเป็นภาษาอังกฤษและภาษาเกาหลี พร้อมด้วยแพ็กเกจภาษาเพิ่มเติมสามารถดาวน์โหลดได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  PhotoScape official website-  PhotoScape Review-  Photoscape : The Best Free Photo Editor Tool date=2015-01-20 
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ภาพถ่าย
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
สิทธิคมน์ ธรรมศิลป์

สิทธิคมน์ ธรรมศิลป์ (ชื่อเล่น: โอ๊ต; 7 เมษายน พ.ศ. 2538 — ) เป็นนักกีฬาแบดมินตันที่มีชื่อเสียงชาวไทย และเป็นเยาวชนไทยคนแรกที่สามารถครองแชมป์รายการดัตช์จูเนียร์อินเตอร์เนชันแนลได้สำเร็จ
พ.ศ. 2555 สิทธิคมน์เป็นผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยม วันกีฬาแห่งชาติ ในสาขานักกีฬาเยาวชนสมัครเล่นชายดีเด่น

**ประวัติ**
สิทธิคมน์ ธรรมศิลป์ เป็นบุตรของวิรัตน์ พวงจำปี และสุณี ร่มโพธิ์ ซึ่งสิทธิคมณ์เป็นผู้ชนะการแข่งขันสิงคโปร์อินเตอร์เนชันแนล 2012 ของประเภทชายเดี่ยว ส่วนรายการแบดมินตันนานาชาติ ปุ้มปุ้ยแชมเปี้ยนชิพ 2012 เขาได้อันดับสามของประเภทชายเดี่ยว และเป็นผู้ครองแชมป์ชายเดี่ยวในรายการแบดมินตันนานาชาติ ปุ้มปุ้ยแชมเปี้ยนชิพ 2013  สิทธิคมน์ยังได้เข้าแข่งขันประเภทชายเดี่ยวของรายการผู้เข้าแข่งขันเอสซีจีจูเนียร์แชมเปี้ยนชิพ 2013  ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งดังกล่าว รวมถึงได้เข้าแข่งขันประเภทชายเดี่ยวของรายการเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013  โดยเขาได้พบกับเค ศรีกันธ์ ซึ่งเป็นนักแบดมินตันจากประเทศอินเดียในรอบรองชนะเลิศ และสิทธิคมน์เป็นฝ่ายแพ้ที่ 0-2 เกม ด้วยคะแนน 14-21, 18-21

**เกียรติประวัติ**
 พ.ศ. 2553 - ชนะเลิศชายเดี่ยว เอสซีจีจูเนียร์แชมเปี้ยนชิพ 2010 - พ.ศ. 2554 - ชนะเลิศชายเดี่ยว 19 ปี จูเนียร์ชาลเลนจ์โอเพนแบดมินตันแชมเปียนชิพ ประเทศอินโดนีเซีย- พ.ศ. 2555 - รองชนะเลิศชายเดี่ยว แบดมินตันชิงแชมป์ประเทศไทย- พ.ศ. 2555 - ชนะเลิศชายเดี่ยว ทั่วไป สิงคโปร์อินเตอร์เนชันแนล 2012 - พ.ศ. 2556 - ชนะเลิศชายเดี่ยว 19 ปี ดัตช์จูเนียร์อินเตอร์เนชันแนล ประเทศเนเธอร์แลนด์- พ.ศ. 2556 - ชนะเลิศชายเดี่ยว เอสซีจีจูเนียร์แชมเปี้ยนชิพ 2013 - พ.ศ. 2562 - ชนะเลิศชายเดี่ยว รายการ Macau Open 2019 ประเทศมาเก๊า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงซีเกมส์ชาวไทย
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดบึงกาฬ

== แหล่งข้อมูลอื่น**
บึงกาฬ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบึงกาฬ
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดบึงกาฬ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบึงกาฬ

บึงกาฬ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดบึงกาฬ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบึงกาฬ
สีเสียดแก่น

สีเสียดแก่น หรือชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า สีเสียด สีเสียดไทย สีเสียดเหนือ สีเสียดเหลือง สีเสียดหลวง สีเสียดลาว (Acacia catechu) เป็นพืชในวงศ์ถั่ว กระจายพันธุ์ในเอเชีย จีน, อินเดีย และบริเวณ  มหาสมุทรอินเดีย เมล็ดเป็นแหล่งของโปรตีน แก่นต้นนำมาใช้เป็นยา โดยนำแก่นต้นสีเสียด สับให้เป็นชิ้น ๆ แล้วต้มและเคี่ยว หลังจากนั้นระเหยน้ำที่ต้มได้ให้เหนียวข้น จะได้ของแข็งเป็นก้อน สีน้ำตาลดำ เป็นมัน แข็ง รูปร่างไม่แน่นอน ผิวนอกหยาบ มีด้านในด้านหนึ่งที่แตกจะมันวาว ส่วนประกอบส่วนใหญ่เป็นสารกลุ่มแทนนินที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียที่ก่อเกิดอาการท้องร่วง (Escherichia coli) Staphylococcus aureus  ฤทธิ์ต้านเชื้อบิด  มีฤทธิ์ยับยั้งการบีบตัวของลำไส้
เปลือกสีเสียดแก่น
ดอกสีเสียดแก่น
ฝักสีเสียดแก่น
ในทางยาสมุนไพร ใช้สีเสียดแก่นแก้ท้องเสียเรื้อรัง  ลำไส้อักเสบ  รักษาบาดแผล แก้ปากเป็นแผล ใส่แผลเปื่อยและริดสีดวง และอาการบาดเจ็บที่มีเลือดออก บดหรือต้มกินแก้ท้องร่วง  คุมธาตุ แก้บิดมูกเลือด แก้ลงแดง ทารักษาบาดแผล รักษาโรคผิวหนัง ต้มล้างบาดแผล เป็นยาฝาดสมาน  แก้ท้องร่วง ห้ามเลือดกำเดา แก้บิด ล้างแผลหัวนมแตก ล้างแผลถูกไฟไหม้ ทำให้แผลหายเร็ว และเป็นส่วนผสมใน "ยาเหลืองปิดสมุทร" ที่ใช้รักษาอาการท้องเสียชนิดที่ไม่เกิดจากการติดเชื้อ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Senegalia catechu
*Acacia catechu
*Senegalia catechu
หมวดหมู่:อาเคเชีย
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
กาเยเตรเซ

กาเย 13 (Calle 13) เป็นวงดนตรีจากเปอร์โตริโก ก่อตั้งวงโดย เรเน เปเรซ โคกลาร์ (René Pérez Joglar: เกิด 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ที่เมืองฮาโตเรย์) ที่มีฉายาว่า เรซีเดนเต (ร้องนำและแต่งเพลง) และเอดัวร์โด โคเซ กาบรา มาร์ตีเนซ (Eduardo José Cabra Martínez: เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1978 ที่ซานตูร์เซ) ที่มีฉายาว่า บีซีตันเต (นักดนตรีหลากประเภท นักร้อง ผู้ผลิตจังหวะเพลง) และเยอานา กาบรา มาร์ตีเนซ หรือฉายา PG-13 (ร้องประสาน)
เปเรซและกาบรา ที่เป็นลูกเลี้ยงกัน ได้สัญญากับค่ายเพลงไวต์ไลออนเรเคิดส์ หลังจากที่ได้ส่งเดโมเพลงให้ค่ายเพลง และหลังจากเกิดข้อพิพาทในเพลง "Querido F.B.I." ทำให้วงมีเรื่องฉาวโฉ่ในเปอร์โตริโก ต่อมาในปี 2005 กาเย 13 ได้ออกอัลบั้มเปิดตัว มีเพลงดังคือ  "Se Vale Tó-Tó" และ "¡Atrévete-te-te!" ในปี 2007 วงได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อชุด Residente o Visitante ทีป่ระสบความสำเร็จอย่างมากและได้มีการทดลองแนวเพลงหลายชนิดในอัลบั้มชุดนี้ อัลบั้มยังประสบความสำเร็จในละตินอเมริกา โดยได้รับรางวัลแกรมมี่ละติน 3 รางวัล ต่อมาออกผลงานชุดที่ 3 ชื่อชุด Los de Atrás Vienen Conmigo ในปี 2008 ซึ่งได้รับรางวัลแกรมมี่ละตินในปี 2009 กาเย 13 ออกอัลบั้มชื่อ Entren Los Que Quieran ในปี 2010
แนวเพลงของกาเย 13 มักใช้เครื่องดนตรีที่ผิดแผกจากทั่วไป แนวเพลงหลายหลายครอบคลุมไปถึงเรกเกตัน ส่วนเนื้อเพลงมีชื่อด้านการเขียนเนื้อเพลงถากถาง เช่นเดียวกับการวิจารณ์สังคมละตินอเมริกา และวัฒนธรรม เปเรซและกาบราเป็นผู้สนับสนุนการเคลื่อนไหวอิสรภาพเปอร์โตริโก ซึ่งมีทีท่าทำให้เกิดข้อพิพาทขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:วงกลุ่มสาม
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเปอร์โตริโก
เอทิลีนออกไซด์

สูตรโครงสร้าง
เอทิลีนออกไซด์ (ethylene oxide) เป็นก๊าซไม่มีสี มีกลิ่นเฉพาะตัว ติดไฟได้ ประโยชน์หลักของ เอทิลีนออกไซด์ คือ ใช้อบฆ่าเชื้อโรคบนอุปกรณ์และเครื่องมือแพทย์ที่ไม่ทนต่อความร้อน เอทิลีนออกไซด์ มีพิษเฉียบพลันระดับปานกลางในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่เป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์ เอทิลีนออกไซด์ สลายตัวในสิ่งแวดล้อม อย่างช้าๆ ปัจจุบัน เอทิลีนออกไซด์ ถูกจัดเป็นวัตถุอันตรายชนิดที่ 3  ตามพระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. 2535
----
หมวดหมู่:สารพิษ
หมวดหมู่:สารมลพิษอันตราย
หมวดหมู่:อาชีวอนามัยและความปลอดภัย
หมวดหมู่:อีเทอร์
ศรอนงค์

ศรอนงค์ เป็นละครประกอบเพลงวิจิตรตระการตา บทประพันธ์ของ ขุนวิจิตรมาตรา 
แสดงโดยคณะ "ละครเฉลิมกรุง" ซึ่งพระนางเธอลักษมีลาวัณ พระมเหสีในรัชกาลที่ 6 ทรงรื้อฟื้นนำชาวละครคณะปรีดาลัย ของ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ พระบิดา มาฝึกซ้อมเปิดการแสดง ที่ ศาลาเฉลิมกรุง เมื่อ พ.ศ. 2486 เพื่อบำรุงขวัญผู้คนในยามสงครามมหาเอเซียบูรพาที่การมหรสพทั้งหลายต้องหยุดชะงักลงมีแต่ความเงียบเหงาทั้งเมือง
มีความคิดริเริ่มในการนำท่าระบำของฝรั่งมาผสมกับท่าระบำไทย และใช้เครื่องฝรั่งสากลวงใหญ่บรรเลงตลอดเรื่อง นำแสดงโดย ม.ร.ว.ฤดีมล ชมพูนุช
ต่อมาเป็นละครโทรทัศน์แนวเพลงเรื่องแรกของไทยทีวีช่อง 4 นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2502 โดยมี กำธร สุวรรณปิยะศิริ ซึ่งเพิ่งเข้ามาทำงานที่สถานี ปรากฏตัวครั้งแรกตอนท้ายเรื่องกับบทพูดสั้น ๆ  และได้เป็นพระเอกเมื่อละครกลับมาแสดงใหม่ พ.ศ. 2507 
นอกจากนี้ยังมี มนัส รามโยธิน อดีตนักร้องประจำวงดนตรีของคณะละครปรีดาลัยและวงดนตรีกรมโฆษณาการ (รุ่นที่ 2) ร่วมขับร้องทั้งละครเวทีและละครทีวีด้วย

**เพลง**
#ศรอนงค์  - นักแสดงนำร้องคู่ 
#ระบำขุนพลแก้ว - มนัส รามโยธิน นำหมู่
#ระบำม้าแก้ว/มโนมัย - มนัส รามโยธิน นำหมู่
#ระบำนางแก้ว - หมู่นักร้องหญิง
(ฉบับ พ.ศ. 2507 เพิ่มอีก 3 เพลง)
#รำพึงรัก   - พระเอก
#รักแน่หรือ  - นางเอก
#เพลงระบำ
เพลงฉบับละครโทรทัศน์ช่อง 4  จัดทำโดย อารีย์ นักดนตรี ในรูปแบบแผ่นเสียงลองเพลย์ ราว พ.ศ. 2507 ปัจจุบันเผยแพร่เป็นซีดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครประกอบเพลง
หมวดหมู่:ละครเวที
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์
วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร

วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร (Rakthai Sirindhorn Business and Administration Technological College) เป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ที่ อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี จัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ผู้รับใบอนุญาตคือ บริษัทเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย จำกัด โดยนายศิริธัช โรจนพฤษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต 
ในวันที่ 24 ธันวาคม 2554 ได้ยกวิทยฐานะเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร (Rakthai Sirindhorn Business and Administration Technological College)
ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 ราชกิจจานุเบกษา ได้มีการเผยแพร่คำสั่งหัวหน้า คณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 8/2559 ซึ่งมีสาระสำคัญคือให้สถาบันอาชีวศึกษาทั้งของรัฐและเอกชนถูกควบรวมเข้าด้วยกันโดยมีผลตั้งแต่วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559

**หลักสูตรทั้งหมดในวิทยาลัย**

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)**
 ประเภทวิชาอุตสาหกรรม
** สาขาวิชาช่างยนต์
** สาขาวิชาช่างไฟฟ้ากำลัง
** สาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์- ประเภทวิชาพาณิชยกรรม
** สาขาวิชาการบัญชี
** สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ

**หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)**
 ประเภทวิชาอุตสาหกรรม
** สาขาวิชาเทคนิคเครื่องกล
** สาขาวิชาไฟฟ้า
** สาขาวิชาอิเล็กทรอนิกส์- ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ
** สาขาวิชาการบัญชี
** สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ

**วิทยาลัยในเครือบริษัท เทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย**
 วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย มุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย บุณฑริก จังหวัดอุบลราชธานี- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย ละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย พุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย นากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย โพนพิสัย จังหวัดหนองคาย- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย บึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย เขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย น้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด- วิทยาลัยเทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย คง จังหวัดนครราชสีมา

**รายการอ้างอิง**
เทคโนโลยีบริหารธุรกิจรักไทย สิรินธร
หมวดหมู่:สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสิรินธร
ศักราชจุฬามณี

ศักราชจุฬามณี หรือเรียกอีกอย่างว่า ศักราชกฎหมาย เป็นคำระบุศักราชที่พบในตำราหนังสือไทยเก่าๆ  ปรากฏศักราชชนิดนี้ในตำราหนังสือไทย ในบานแผนกกฎหมาย จึงได้ชื่อว่าศักราชกฎหมาย สอบได้ความว่าถ้าปรากฏศักราชชนิดนี้ในบานแผนกกฎหมายต้องใช้เกณฑ์เลข 258 ลบ ผลลัพธ์เป็นจุลศักราช แล้วจึงแปลงจุลศักราชเป็นพุทธศักราช ศักราชชนิดนีสันนิษฐานว่าเกิดในสมัยของพระเจ้าปราสาททอง ดังข้อความที่ว่า 
ในสมัยพระเจ้าปราสาททอง ทรงชวนพม่าลบมหาศักราชออก 3 ปี เปลี่ยนเป็น  “ศักราชจุฬามณี”   เพื่อลบปีที่มีคำทำนายว่าจะเกิดเหตุร้าย แต่พม่าไม่เล่นด้วย และไม่ได้รับความนิยมจึงกลับมาใช้จุลศักราชอย่างเดิม และใช้มาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศักราช
อเบาต์.มี

อเบาต์.มี (about.me) เป็นหน้าเว็บโฮสติงของผู้ใช้ ถูกคิดค้นขึ้นโดย ไรอัน เฟรย์ตาส, โทนี คอนราด และ ทิม ยัง ในปี พ.ศ. 2552 โดยเว็บไซต์จะให้ผู้ใช้ที่ทำการลงทะเบียนแล้ว เขียนประวัติส่วนตัวของตนเอง รวมไปถึงคุณสมบัติเด่นของเว็บไซต์นี้คือ การเชื่อมโยงกับเฟซบุ๊ก, ฟลิคเกอร์, กูเกิล+, ลิงด์อิน, ทวิตเตอร์, ทัมเบลอร์ และยูทูบ ซึ่งในหน้า ๆ หนึ่ง จะมีขนาด 1 หน้าเว็บไซต์ ซึ่งจะประกอบไปด้วยลิงก์เชื่อมโยงกับสังคมออนไลน์, ประวัติ และรูปพื้นหลังของผู้ใช้
โลโก้ อเบาต์.มี บนมือถือ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เว็บไซต์
แมคโปร

แมคโปร (Mac Pro) เป็นคอมพิวเตอร์เวิร์กสเตชันของอินเทลซีออน ที่ผลิตโดย บริษัท แอปเปิล การกำหนดค่าในแมคโปร ส่วนใหญ่เป็นคอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดที่มีในแอปเปิล และเป็นหนึ่งในสามคอมพิวเตอร์เดสก์ทอปที่ผู้เล่นแมคอินทอชตัวจริงในปัจจุบัน อีกสองตัว คือ ไอแมค และแมคมินิ ในตัวเครื่องยังเป็นพื้นฐานสำหรับเซิร์ฟเวอร์แมคโปร ซึ่งรวมฮาร์ดแวร์ของแมคโปร กับเซิร์ฟเวอร์ Mac OS X แทนสาย Xserve ของเซิร์ฟเวอร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Apple's Mac Pro website
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
เคปเลอร์-10

เคปเลอร์-10 (Kepler-10) หรือชื่อเดิม KOI-72 เป็นดาวฤกษ์ที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวมังกร อยู่ห่างจากโลกออกไปใน 173 พาร์เซก (564 ปีแสง) เป็นดาวฤกษ์เล็กน้อยกว่าเล็กน้อย และเย็นเล็กน้อยกว่าดวงอาทิตย์ มีอายุประมาณ 11,900,000,000 ปีหรือเกือบ 2.6 เท่าอายุของดวงอาทิตย์ เคปเลอร์-10 เป็นระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวเคราะห์อย่างน้อย 2 ดวง คือ เคปเลอร์-10บี และเคปเลอร์-10ซี

**ระบบดาวเคราะห์**
เคปเลอร์-10ซี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่ค้นพบ โดย ภารกิจเคปเลอร์ของนาซ่า ในวงโคจรเคปเลอร์-10 การวัดของตัวชี้ให้เห็นว่ามันมีมวล 0.063 MJ ของมวลมากที่สุด และมีรัศมี 0.199 RJ (2 รัศมีของโลก) เคปเลอร์-10ซี โคจรรอบดาวเคปเลอร์-10 ที่ระยะ 0.24 AU ทุกๆ 42.29 วัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดาวแคระเหลือง
หมวดหมู่:กลุ่มดาวมังกร
สมเด็จพระศรีไชยเชษฐ (นักองค์สงวน)

สมเด็จพระศรีไชยเชษฐ พระนามเดิม นักองค์สงวน เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลที่ 102
พระองค์ประสูติเมื่อราว พ.ศ. 2252 ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราช ซึ่งหลังจากพระบิดาหนีมายังกรุงศรีอยุธยาพร้อมพระบิดาใน พ.ศ. 2256 พระองค์ยังอยู่ในกัมพูชา ทรงมีบทบาทสำคัญในการร่วมมือกับพระอุไทยราชา (นักองค์โสร์) ในการต่อสู้กับนักพระสัตถาใน พ.ศ. 2280 จนในที่สุดพระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์อีกครั้งหนึ่ง พระองค์นั้นมีพระราชโอรสสองพระองค์ คือนักองค์โนน (ต่อมาคือสมเด็จพระรามราชาธิราช) และนักองค์อี
หลังจากกองทัพเวียดนามยกมาตีกัมพูชาใน พ.ศ. 2291 และได้รบชนะเวียดนามแล้ว ทางกรุงศรีอยุธยาแต่งตั้งในนักองค์สงวนขึ้นครองราชสมบัติ ทรงพระนามว่าพระศรีไชยเชษฐ์ และได้ตั้งให้ออกญาสวรรคโลก (อูฐ) ผู้มีบทบาทสำคัญในการรบกับเวียดนามขึ้นเป็นเจ้าฟ้าทะละหะ (อูฐ) แต่ใน พ.ศ. 2292 พระองค์เกิดพิพาทกับเจ้าฟ้าทะละหะ (อูฐ) เจ้าฟ้าทะละหะ (อูฐ) จึงหนีไปกรุงศรีอยุธยา หลังจากนั้น ในรัชกาลของพระองค์ก็เกิดกบฏขึ้นหลายครั้ง ตั้งแต่ กบฏเจ้าฟ้าทะละหะ (เอก) ที่ต้องการยกพระนารายน์ราชารามาธิบดีหลานปู่ของนักองค์ทองขึ้นเป็นกษัตริย์กบฏศิลป์สัวะซ์ที่อ้างว่าเป็นพระอนุชาของนักพระสัตถา ผู้ที่เวียดนามเคยสนับสนุนให้เป็นกษัตริย์มาก่อน แต่ก็สามารถปราบกบฏลงได้โดยความช่วยเหลือของนักองค์ทอง พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2298 พระชนม์ได้ 46 พรรษา นักองค์ทองได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ต่อมา

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  จำนวนหน้า = 336
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
อู๋ จุน

อู๋ จุน เกิดเมื่อวันที่ 10 เป็นนักแสดงไต้หวัน ซึ่งเกิดที่ประเทศบรูไน อดีตสมาชิกวงฟาเรนไฮต์ ปัจจุบันเป็นศิลปินเดี่ยว ในค่าย Fulong Stars

**ผลงานเพลง**
Fahrenheit (2006)
*Two-Sided Fahrenheit (2008)
*Love You More and More (2009)
*Super Hot (2010)

**ภาพยนตร์**
2008 the butterfly lovers (ม่านประเพณี)
*2010 14 Blades (8 ดาบทรมาน 6 ดาบสังหาร)
*2011 my kingdom (สองพยัคฆ์ หักบัลลังก์มังกร)
*2011 magic to win 5 (พลังมหัศจรรย์ สะเด็ดโลก)
*2013 Saving General Yang (ขุนศึกตระกูลหยาง)
*2014 Yang Guifei (หยางกุ้ยเฟย)

**โทรทัศน์**
2005 KO One พันธุ์เด็กแสบ
*2006 Tokyo Juliet ดีไซน์รักฉบับจูเลียต
*2006 Hanazakarino Kimitachihe ปิ๊งรัก สลับขั้ว
*2007 Romantic Princess รักหวานแหววกับเจ้าหญิงโรแมนติก
*2007 The X-Family พันธุ์เด็กแสบ 2 นักสู้ข้ามมิติ
*2008 Hot Shot เทพบุตรนักบาส
*2010 Sunshine Angel
*2013 Kindaichi Case Files
*2013 Happy 300 Days
*2014 Kindaichi Case Files Pt. 2

**รางวัล**
2006 TVB8 Awards: Bronze: Best Group
*2006 HK Metro Hits Awards: Best Foreign Newcomer
*2006 AF Golden Globes 2006: Taiwan's Most Improved Actor
*2007 Top Song, TVB8 Awards: "Really Like You"
*2007 Sprite Awards: Most Popular Idol Group (Taiwan Area)
*2007 Sprite Awards: "Only Have Feelings For You" 只對你有感覺 Favourite Duet Song
*2007 Sprite Awards: Best Group (Taiwan & Hong Kong Area)
*2007 13th Chinese Music Awards: Best New Group
*2007 KKBOX Music Charts: "Only Have Feelings For You" 只對你有感覺: Top 20 Songs of the Year
*2007 KKBOX Music Charts: "Hanazakarino Kimitachihe Original Soundtrack" 花樣少年少女: Best Drama Soundtrack
*2007 HITO Music Awards 2007: Best Male Group

**อ้างอิง**
  Wu Chun's FB Fan Club
หมวดหมู่:นักร้องบรูไน
หมวดหมู่:นักร้องไต้หวัน
หมวดหมู่:บอยแบนด์ไต้หวัน
หมวดหมู่:ชาวบรูไนเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากบันดาร์เซอรีเบอกาวัน
สมเด็จพระรามาธิบดี (นักองค์ทอง)

พระบาทรามาธิบดีที่ 3 (นักองค์ทอง) เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลที่ 101 ( 1748-49, 1756-57)
พระองค์ประสูติเมื่อราว พ.ศ. 2234 พระองค์เป็นพระอนุชาของสมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราช ซึ่งได้เสด็จหนีมายังกรุงศรีอยุธยาพร้อมพระเชษฐาใน พ.ศ. 2256 โดยพระแก้วฟ้าที่เวียดนามสนับสนุนได้ขึ้นครองราชย์ต่อมา ทางกรุงศรีอยุธยาพยายามไกล่เกลี่ยให้เวนราชสมบัติคืนให้พระศรีธรรมราชาธิราชแต่ไม่สำเร็จ จนพระแก้วฟ้าสวรรคต นักพระสัตถา (หรือพระสัตถาที่ 2) โอรสพระแก้วฟ้าขึ้นครองราชย์แทน จน พ.ศ. 2280 เกิดการรบพุ่งในกรุงอุดงฤๅไชยระหว่างนักพระสัตถากับสมเด็จพระอุไทยราชา (นักองค์โสร์) สมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราชกับนักองค์ทอง ได้นำกองทัพที่ได้รับการสนับสนุนจากกรุงศรีอยุธยาเข้ามาปราบจลาจล เมื่อปราบจลาจลสำเร็จ สมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราชได้ขึ้นครองราชย์อีกครั้ง นักองค์ทองได้เป็นพระมหาอุปโยราช ต่อมาเมื่อสมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราชสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2290 นักองค์ทองจึงได้ครองราชสมบัติ ทรงพระนามว่าสมเด็จพระรามาธิบดี
ต่อมา ใน พ.ศ. 2291 เกิดสงครามกับเวียดนามอีกนักองค์ทองสู้ไม่ได้ นำครอบครัวอพยพเข้ามายังกรุงศรีอยุธยา เวียดนามได้สถาปนานักพระสัตถากลับมาเป็นกษัตริย์อีกครั้งหนึ่ง ครั้งนั้นออกญากลาโหม และออกญาสวรรคโลก (อูฐ) ได้รวบรวมกำลังตีทัพเวียดนามแตกไป นักพระสัตถาหนีกลับไปเวียดนามและสิ้นพระชนม์ที่นั่น หลังจากชนะศึกแล้ว ออกญาทั้งสองมีใบบอกเข้าไปยังกรุงศรีอยุธยา ทางกรุงศรีอยุธยาได้แต่งตั้งพระศรีไชยเชษฐ์ พระโอรสของสมเด็จพระศรีธรรมราชาธิราชขึ้นเป็นกษัตริย์แทน จนกระทั่งสมเด็จพระศรีไชยเชษฐ (นักองค์สงวน)สิ้นพระชนม์ ใน พ.ศ. 2298 นักองค์ทองจึงขึ้นครองราชสมบัติอีกครั้ง
การขึ้นครองราชสมบัติครั้งที่สองของพระองค์ไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากมีกลุ่มที่สนับสนุนพระโอรสของสมเด็จพระศรีไชยเชษฐ (นักองค์สงวน)กับกลุ่มที่สนับสนุนพระนารายน์ราชารามาธิบดี พระโอรสของนักองค์โสร์ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานปู่ของนักองค์ทอง ทั้งสองกลุ่มเกิดสู้รบกันแย่งชิงอำนาจกัน กลุ่มที่สนับสนุนเชื้อสายของพระศรีไชยเชษฐ์เป็นฝ่ายแพ้ถูกสังหารเกือบหมดสิ้นมีเพียงสมเด็จพระรามราชาธิราชแห่งกัมพูชาพระโอรสของพระศรีไชยเชษฐ์พระองค์เดียวที่หนีไปกรุงศรีอยุธยาได้ เมื่อนักองค์ทองสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2300 พระชนม์ได้ 66 พรรษา นักองค์ตนจึงได้ครองราชย์ต่อมา

**อ้างอิง**
 ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา แปลโดย พันตรีหลวงเรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนรัชต์). นนทบุรี. สำนักพิมพ์ศรีปัญญา. 
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
สหรัฐ อุ่นอำไพ

สหรัฐ อุ่นอำไพ เป็นนักตะกร้อลอดห่วงสากลผู้ทำหน้าที่กัปตันทีมชาติไทย ซึ่งเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ 24 และ 25 รวมถึงเป็นแชมป์เอเชียนอินดอร์เกมส์ 3 สมัย
สหรัฐ เป็นนักตะกร้อลอดห่วงที่ได้รับการคัดเลือกเป็นนักกีฬาทีมชาติไทยเนื่องด้วยความสามารถเฉพาะตัว นอกจากนี้ เขายังมีพี่น้องชื่อศักดิ์ชาย อุ่นอำไพ และสมชาย อุ่นอำไพ ซึ่งเป็นนักตะกร้อลอดห่วงเช่นเดียวกัน

**ประวัติ**
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 สหรัฐเป็นหนึ่งในนักตะกร้อลอดห่วงทีมชาติไทยผู้เข้าแข่งขันซีเกมส์ 2009 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศลาว โดยทีมไทยทำคะแนนเป็นอันดับหนึ่งในรอบแรกที่ 860 คะแนน และเป็นฝ่ายชนะทีมชาติพม่าในรอบชิงชนะเลิศที่ 930-760 คะแนน และได้รับรางวัลเหรียญทอง
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สหรัฐเข้าแข่งขันตะกร้อลอดห่วง (กติกาไทย) ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 ประเภททีมชาย ให้แก่สังกัดกรุงเทพมหานคร จากนั้น ในวันที่ 3 มิถุนายนของปีเดียวกันนี้ สหรัฐเข้าแข่งขันตะกร้อลอดห่วงสากลประเภททีมชายในรายการคิงส์คัพครั้งที่ 27 ที่แฟชั่นไอส์แลนด์ โดยทีมชาติไทยสามารถเป็นฝ่ายชนะทีมชาติอินโดนีเซียในรอบชิงชนะเลิศที่ 810-490 คะแนน และได้รับรางวัลเหรียญทอง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 สหรัฐเข้าแข่งขันตะกร้อลอดห่วง (กติกาไทย) ในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 ประเภททีมชาย ให้แก่สังกัดกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2556 สหรัฐได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาโควตาพิเศษประเภทกลุ่ม ก. เข้าแข่งขันตะกร้อลอดห่วงอาชีพ ครั้งที่ 6 ประจำปี 2556

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักตะกร้อลอดห่วงสากลชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ภ.
หนาด

หนาด หรือ หนาดใหญ่ หรือ หนาดหลวง Blumea balsamifera (L.) DC. ชื่ออื่นๆ คือ  คำพอง (เหนือ) ผักชีช้าง พิมเสน (กลาง) ใบหรม (ใต้) เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Compositae ใบรูปวงรีแกมขอบขนานผิวใบทั้งสองด้าน มีขนละเอียดหนาแน่นคล้ายเส้นไหม ปลายใบและโคนใบแหลมขอบใบหยักแบบซี่ฟันหรือฟันเลื่อย ใบมีกลิ่นหอมฉุน ดอกช่อ ดอกย่อยสีเหลืองมีริ้วประดับสีเขียวหลายชั้น ผลเดี่ยวเป็นเส้นยาวสีน้ำตาลมีขนสีขาวปลิวตามลมได้ 
ในใบพบสาร cryptomeridion มีฤทธิ์ลดการเกร็งของกล้ามเนื้อเรียบ เช่น กล้ามเนื้อหลอดลม ถ้านำไปกลั่นด้วยไอน้ำจะได้สารระเหยง่ายและสารกลุ่มฟลาโวนอยด์
หนาดเป็นพืชสมุนไพร ใบ แก้อาการเกร็งของกล้ามเนื้อ เป็นยาห้ามเลือด ยาเจริญอาหาร แก้โรคไขข้ออักเสบ เป็นยาบำรุงหลังคลอด แก้ไข้ ลดความดันโลหิต ขับพยาธิ ระงับประสาท ขับลม แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อ แก้ปวดท้อง ขับเสมหะ แก้มุตกิด  ใบสด หั่นเป็นฝอยมวนกับยาฉุน สูบแก้ริดสีดวงจมูก  ยาชงจากใบ เป็นยาบำรุงธาตุ ขับลม ขับเหงื่อ ขับเสมหะ และระดู ใช้ผสมในน้ำอาบสมุนไพรหลังคลอด บำรุงผิวหนังให้ชุ่มชื้น แก้หิด ทั้งต้น แก้ไข้ แก้เจ็บหน้าอก แก้ปวดท้อง แก้อหิวาตกโรค ขับพยาธิ ลดความดันเลือด ระงับประสาท ใบและยอดอ่อน ต้มกินเป็นยาแก้ไข้ ขับเหงื่อ แก้จุกเสียด แน่นเฟ้อ ปวดท้อง ขับเสมหะ แก้ริดสีดวงจมูก ขับลมในลำไส้ ขับพยาธิ แก้บิด บำรุงกำลัง หรือบดเป็นผงผสมสุรา ใช้พอกหรือทาแผลฟกช้ำ ฝี  บาดแผลสด ห้ามเลือด แก้ปวดหลังเอว ปวดข้อ และแก้กลากเกลื้อน นำมากลั่นด้วยไอน้ำ จะได้พิมเสนตกผลึกออกมา นำมาทำเป็นยากิน แก้ปวดท้อง ท้องร่วง หรือขับลม ใช้ภายนอกเป็นผงใส่บาดแผล แก้แผลอักเสบ แก้กลากเกลื้อน และแผลฟกช้ำ นอกจากนั้น ในจีนและฟิลิปปินส์ใช้พืชชนิดนี้เป็นยาสมุนไพรเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ในอายุรเวท
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
ป้อมแดง

ป้อมแดง (Red Fort, रक्तदुर्गम्) เป็นป้อมปราการในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในสมัยจักรวรรดิโมกุล โดยสมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน ซึ่งตั้งอยู่ภายในเขตกำแพงเมืองของเดลีเก่า (Old Delhi) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเดลี ประเทศอินเดีย โดยป้อมปราการแห่งนี้ใช้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิแห่งราชวงศ์โมกุล และยังเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงแห่งใหม่ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน ที่มีชื่อว่า "ชาห์ชะฮันนาบาด" (Shahjahanabad) ซึ่งเป็นเมืองแห่งที่ 7 ที่ก่อตั้งภายในบริเวณเขตเดลี โดยพระองค์ทรงย้ายมาจากอัคราเพื่อที่จะสร้างความสวยงามและอลังการในรัชสมัยของพระองค์ โดยใช้โอกาสนี้ในการสร้างสรรค์สิ่งก่อสร้างและอาคารใหม่ๆได้ตามที่สนพระทัย ซึ่งเมืองหลวงแห่งใหม่นี้ตั้งอยู่ที่เดลีจนถึงปี ค.ศ. 1857 เมื่อจักรพรรดิบาฮาดูร์ชาห์ซาฟาร์ เสด็จลี้ภัยจากรัฐบาลของบริติชอินเดีย  
ป้อมแดงตั้งอยู่ริมแม่น้ำยมุนา ซึ่งเป็นที่มาของน้ำภายในคูเมืองโดยรอบกำแพงเมืองของป้อม บริเวณกำแพงเมืองทางมุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือนั้นติดกับป้อมที่เก่ากว่า มีชื่อว่า "ป้อมซาลิมครห์" สร้างในรัชสมัยของสุลต่านอิสลามชาห์สุรี ในปี ค.ศ. 1546 โดยการก่อสร้างป้อมแดงนั้นใช้เวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1638 จนถึงเสร็จสิ้นเมื่อ ค.ศ. 1648 ต่อมาได้มีการปรับปรุงต่อเติมครั้งใหญ่ๆในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิออรังเซพ และประปรายในรัชสมัยถัดๆมา ในปัจจุบันป้อมแดงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก ในปี ค.ศ. 2007 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเดลี

หมวดหมู่:ป้อมในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ที่ประทับของจักรพรรดิ