ซอแทจีแอนด์บอยส์

ซอแทจีแอนด์บอยส์ (서태지와 아이들) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสามคนคือ ซอ แทจี, ยัง ฮย็อน-ซ็อก และอี จูโน ซึ่งเป็นวงดนตรีวงแรกประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดวงแรกในอุตสาหกรรมดนตรีเกาหลีใต้ยุคใหม่

**ประวัติ**
ภายหลังจากมีการยุบวง ซินาวี ในปี 2534 ซอ แทจีก็หันเหตั้งวงดนตรีเพลงแดนซ์โดยตั้งชื่อวงว่า ซอแทจีแอนด์บอยส์ (서태지와 아이들) กับนักเต้น อี จูโน (이주노) และ ยัง ฮย็อน-ซ็อก โดยซอ แทจีได้เป็นผู้นำมิดิ เทคโนโลยี มาใช้ในเพลงเป็นครั้งแรกในเกาหลีใต้ในช่วงต้นยุค 90 และได้เริ่มทดลองนำเสียงมิดิแบบต่างๆในการสร้างแนวเพลงใหม่ๆที่ไม่เคยได้ฟังมาก่อน โดยในขั้นต้นเขาไม่มีแผนที่จะตั้งวงดนตรีแนวแดนซ์ แต่อย่างไรก็ตามวงซอแทจีแอนด์บอยส์กลับประสบความสำเร็จอย่างน่าประหลาดใจ

**2535: นัน อาราโย (I Know)**
เป็นซิงเกิลเปิดตัวของวงซอแทจีแอนด์บอยส์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม และยังเป็นเพลงที่ได้รับการกล่าวถึงในวงการเพลงเกาหลีจนปัจจุบัน เพลงนัน อาราโยเป็นเพลงแนวนิวแจ็กสวิง  โดยเพลงนี้สร้างสถิติอยู่ในชาร์ตอันดับ 1 ยาวนานถึง 17 สัปดาห์ ก่อนจะถูกทำลายสถิติด้วยเพลง Lies ของ บิกแบง ที่ขึ้นอันดับ 1 นาน 18 สัปดาห์

**2536: ฮายอกา**
อัลบั้มที่สองนั้นดำเนินไปในแนวที่แตกต่าง ในขณะที่เพลงส่วนใหญ่ในอัลบัมประกอบไปด้วยเพลงแดนซ์ แต่เพลงฮายอกามีองค์ประกอบไปในเพลงร็อกและเมนทัล

**2537: บัลแฮรึล กุ่มกู่มยอ (Dreaming of Balhae)**
อัลบั้มที่สามของพวกเขามีความเป็นเมทัลหนักๆและเป็นเป็นร็อคมากขึ้น ความเป็นเพลงแดนซ์แทบจะหายไปจากอัลบั้มยกเว้นในเพลง บัลแฮรึล กุ่มกู่มยอ (발해를 꿈꾸며, Dreaming of Balhae)  เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟ โดยเพลงแสดงให้เห็นถึงความหวังในการรวมชาติของเกาหลี แต่เพลงก็ทำให้เกิดการโต้แย้งอย่างมากคือเพลง คโยซิล อีเดอา (교실 이데아, Class Idea) ด้วยเดทเมทัลที่น่าประทับใจโดย อัน ฮึง-ชัน แห่งวงแคลช เพลงคโยซิล อีเดอา ได้วิพากษ์วิจารย์ระบบการศึกษาของเกาหลีอย่างหนักและล้างสมองเยาวชนของเกาหลี นี่เป็นครั้งแรกที่กอให้เกิดข้อโต้เถียงอย่างมากมายเกี่ยวกับวงซอแทจีแอนด์บอยส์ พวกเขาถูกกล่าวหาว่าซ่อนข้อความลับเกี่ยวกับลัทธิซาตานในเพลงของพวกเขา ถึงแม้ว่าสื่อสารมวลชนกระแสหลักในเวลาต่อมาจะอ้างแหล่งที่มาของข้อกล่าวหาเหล่านั้นมาจากพยานหลักฐานที่ไม่เป็นสาระอย่างมาก แต่อาการตื่นตระหนกทางใจของประชาชนก็ยากที่จะกำจัดไปให้หมดสิ้น

**2538: Come Back Home**
อัลบั้มที่สี่ของพวกเขาก่อให้เกิดข้อโต้เถียงเพิ่มขึ้นอีกมากมายในเพลง "Come Back Home" โดยการเข้าไปเกี่ยวข้องกับแกงค์เพลงแร็พเหล่าร้ายของเกาหลี  ซึ่งทำให้วัยรุ่นเกาหลีใต้ที่ออกมาเร่ร่อนอย่างมากมายกลับสู่บ้านของพวกเขา เพลงพิลซึง (필승, "Must Triumph") ได้รับความนิยมอย่างมากด้วยเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟและการตะเบ็งเสียง ส่วนเพลง ซีแดยูคัม (시대유감, "Regret of the Times") เกือบจะถูกแบนจาก คณะกรรมการจริยธรรมการแสดงแห่งเกาหลี (한국공연윤리위원회, ปัจจุบันคือ '한국영상물관리위원회'คณะกรรมการจัดการวิดิทัศน์แห่งเกาหลี) สำหรับเนื้อเพลงที่มีเนื้อหาไม่เหมาะสมกับเยาวชน ซึ่งการกระทำดังกล่าวได้รับปฏิกิริยาสะท้อนกลับอย่างรุนแรงจากเหล่าแฟนคลับ และทำให้ระบบ "การเซ็นเซอร์ล่วงหน้า" (사전심의제) ถูกยกเลิกไปในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2539 ซึ่งบางส่วนก็มีผลมาจากเหตุการณ์นี้

**2539: ยุบวง**
วงซอแทจีแอนด์บอยส์ได้ยุบวงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2539 ในขณะที่วงได้รับความนิยมถึงขีดสุด การประกาศยุบวงได้สร้างความผิดหวังให้กับแฟนคลับนับล้านในเกาหลีใต้ โดยซอ แทจี ได้ไปพักอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาภายหลังจากการยุบวง อี จู-โน และ ยัง ฮย็อน-ซ็อก ได้ตั้งบริษัทเพลงหลังจากนั้น โดยตัว ยัง เองประสบความสำเร็จอย่างมากกับค่ายเพลงวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ภายหลังจากการประกาศยุบวง ซอแทจีแอนด์บอยส์ได้ปล่อยอัลบั้ม Goodbye Best Album ซึ่งเป็นเพียงอัลบั้มเดียวที่รวมเพลงของวงซอแทจีแอนด์บอยส์ ในหนังสือเล่มเล็กมีข้อความเขียนว่า "ใช่ มันยังไม่สิ้นสุดความรักของพวกเราจะยังมีต่อไปและมันยังไม่จบลง"

**สมาชิก**
 ซอ แทจี- ยัง ฮย็อน-ซ็อก- อี จูโน

**ผลงานเพลง**
Seo Taiji & Boys (2535)
*Seotaiji and Boys II (2536)
*Seotaiji and Boys III (2537)
*Seotaiji and Boys IV (2538)

**การแสดงสด**
 Taiji Boys '95 다른 하늘이 열리고(Farewall to sky) (2538)- Seotaiji and Boys '93 마지막축제(Last Festival) (2537)- Taiji Boys Live & Techno Mix (2535)

**ซิงเกิล & อื่นๆ**
 Seotaiji and Boys Goodbye Best Album (2539)- Sidae-Yoogam시대유감-時代遺憾 Regret of the Times (2539)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้