Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หลอดเลือดโป่งพอง

โรคหลอดเลือดโป่งพอง (Aneurysm) เป็นภาวะที่ผนังหลอดเลือดโป่งออกมีเลือดเข้าไปบรรจุอยู่เฉพาะตำแหน่ง มาจากภาษากรีก ἀνεύρυσμα - aneurusma การพองออก ภาวะนี้มักพบได้ที่หลอดเลือดแดงที่ฐานของสมองบริเวณวงกลมวิลลิส (หลอดเลือดสมองโป่งพอง) และเอออร์ตาโป่งพองที่พบในหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ขนส่งเลือดจากหัวใจห้องล่างซ้ายไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกาย เมื่อขนาดของหลอดเลือดโป่งพองใหญ่ขึ้นจะมีความเสี่ยงจะแตกมากขึ้น ซึ่งทำให้เกิดการตกเลือดอย่างรุนแรงซึ่งถึงแก่ชีวิตได้ หลอดเลือดโป่งพองอาจถ่ายทอดทางพันธุกรรมหรืออาจเกิดจากโรคซึ่งเป็นผลทำให้ผนังหลอดเลือดอ่อนแอ

**ดูเพิ่ม**
 เอออร์ตาส่วนท้องโป่งพอง- การฉีกเซาะของเอออร์ตา- หลอดเลือดแดงโคโรนารีโป่งพอง- ไซนัส วาลซาลวา โป่งพอง- โรคหลอดเลือดสมอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Berry Aneurysm overviewfix-attempted=yes -  @neurIST - Integrated Biomedical Informatics for the Management of Cerebral Aneurysms date=2007-02-02 -  Brain aneurysm and percent packing calculator
หมวดหมู่:มหพยาธิวิทยา
หมวดหมู่:โรคของหลอดเลือด
เสริมศักดิ์ การุญ

เสริมศักดิ์ การุญ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 7 สมัย

**ประวัติ**
เสริมศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของนายอมร นางสายหยุด การุญ เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง  มีบุตรชาย ชื่อร้อยตรี กฤษฎา การุญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 22
ปี 2561 เขาและภริยา ประสบอุบัติเหตุรถยนต์เสียหลักพลิกคว่ำ ได้รับบาดเจ็บสาหัส

**งานการเมือง**
เสริมศักดิ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง และได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2539 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในลำดับที่ 39 สังกัดพรรคไทยรักไทย ในพ.ศ. 2544 เป็นสมัยสุดท้าย และวางมือทางการเมืองในที่สุด 
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา
ในปี 2561 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย 

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคความหวังใหม่
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคความหวังใหม่
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคชาติไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 จังหวัดระยอง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย

**รางวัลและเกียรติยศ**
เสริมศักดิ์ การุญ ได้รับพระราชทานยศนายกองเอกแห่งกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองเอก เสริมศักดิ์ การุญ เมื่อ พ.ศ. 2547

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอแกลง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้บังคับบัญชาและเจ้าหน้าที่กองอาสารักษาดินแดน
เอนก ทับสุวรรณ

เอนก ทับสุวรรณ (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2480) อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร

**ประวัติ**
เอนก ทับสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2480 ที่ตำบลท่าฉลอม จังหวัดสมุทรสาคร อำเภอเมืองสมุทรสาคร จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย สมรสกับนางทัศนีย์ ทับสุวรรณ มีบุตร 3 คน คนหนึ่งเป็นนักการเมือง คือ นายครรชิต ทับสุวรรณ

**การทำงาน**
เอนก ทับสุวรรณ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 7 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกหลายสมัยโดยไม่เคยย้ายสังกัดพรรคการเมือง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึงปี พ.ศ. 2540 และเป็นที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา
เอนก ทับสุวรรณ เคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ในปี พ.ศ. 2520 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2526 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2529 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2531 ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ
ต่อจากนั้นในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นสมัยที่ 2 และต่อมาจึงปรับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ปี=2515

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
พงศกร เมตตาริกานนท์

พงศกร เมตตาริกานนท์ (เกิด 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เต้ย เป็นนักแสดงชาวไทย ส่วนมากแสดงละครให้กับทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ซึ่งกับทางช่อง 3 นั้นคือสัญญาใจ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง คุณชายรัชชานนท์, บางระจัน, ซ่อนรักกามเทพ, พันท้ายนรสิงห์

**ประวัติ**
พงศกร เมตตาริกานนท์ เกิดที่จังหวัดอำนาจเจริญ (ขณะนั้นคืออำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี) เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคนของพิชาญ ลี้ประกอบบุญ กับอุศนา เมตตาริกานนท์ ครอบครัวเป็นเจ้าของโรงสีข้าว มีน้องสองคนคืออรอุมา (ชื่อเล่น ตวง) และธนาต์ (ชื่อเล่น ตัง) ตามลำดับ ทั้งนี้เขาเป็นหลานของธนา เมตตาริกานนท์ อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
เขาสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลอำนาจเจริญ, ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนาจเจริญ และปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ภาควิชาโฆษณา
เต้ย พงศกรเริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเข้าร่วมการประกวดโครงการ "The ldol Project 2" เมื่อปี พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นการประกวดหาพระเอก-นางเอกหน้าใหม่ของช่อง 3 ซึ่งสามารถคว้าตำแหน่ง "Top of The Idol" โดยปัจจุบัน เขาเป็นนักแสดงในสังกัดบริษัทออลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ซีรีส์ / ภาพยนตร์สั้น**

**ภาพยนตร์**

**รายการโทรทัศน์**

**เพลง**
 2 พยางค์ -​ ร้องร่วมกับ M'nY (2556)​- Your Garden - ร้องร่วมกับ บอย ปกรณ์​, เกรท วรินทร​, ท็อป จรณ​, หลุยส์ สก็อต​ (เพลงประกอบละคร ลมไพรผูกรัก)​ (2561)​- คะนึงหา -​ (เพลงประกอบละคร เพลิงพรางเทียน)​ (2562)- ขอบคุณฝน (2566)- ยังรอเธอเหมือนเดิม (2566)​

**มิวสิกวิดีโอ**
 คนที่เธอรักกับคนที่รักเธอ (The One U Love) - C-Quint​- อย่าให้ความหวังทั้งๆ ที่เป็นไปไม่ได้ - หนูนา หนึ่งธิดา​- คนละเบอร์ - ดัง พันกร​- ช้าช้า ช้ำช้ำ - Take a nap- ผิดไหม - ลาบานูน​

**คอนเสิร์ต**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ToeyPongsakorn.official- toey_pongsakorn- toeytpk
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอำนาจเจริญ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำนาจเจริญ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส

พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส แห่งราชวงศ์บราแกนซา ซึ่งมีหลายพระองค์บทบาทสำคัญในจักรวรรดิโปรตุเกส พระเจ้าฌูเอาที่ 6 อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน มีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 9 พระองค์

**พระราชสันตติวงศ์**

**เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งไบรา**

**ฟรานซิสโก แอนโตนิโอ เจ้าชายแห่งเบยรา**

**เจ้าหญิงมารีอา อิซาเบลแห่งโปรตุเกส**

**จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล และ พระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส**

**ในฐานะพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส**

**ในฐานะจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล**
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรโปรตุเกส
หมวดหมู่:พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
เตือนใจ นุอุปละ

เตือนใจ นุอุปละ (เกิด
14 สิงหาคม พ.ศ. 2487) อดีตกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี

**ประวัติ**
เตือนใจ นุอุปละ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของนายพันธ์ทอง กับนางมาลี นุอุปละ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศ จังหวัดอุดรธานี และโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย

**การทำงาน**
เตือนใจ นุอุปละ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 3 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 2 สมัย ในปี พ.ศ. 2531 และ เดือนกันยายน พ.ศ. 2535
เตือนใจ นุอุปละ เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2531 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปี พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปี พ.ศ. 2538 
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และ 2548 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี เขตเลือกตั้งที่ 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับศราวุธ เพชรพนมพร จากพรรคชาติพัฒนา และในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 99 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2562 เตือนใจยังคงสนับสนุนงานการเมืองและการช่วยหาเสียงให้กับพรรคประชาธิปัตย์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:พยาบาลชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีราชินูทิศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
วัชรินทร์ เกตะวันดี

วัชรินทร์ เกตะวันดี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์

**ประวัติ**
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ภูมิลําเนาเกิดที่บ้านปากหมาก ตําบลศรีสองรัก อําเภอเมือง จังหวัดเลย เป็นบุตรของนายเครื่อง กับ นางสงค์ เกตะวันดี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเลยพิทยาคม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และระดับปริญญาโทสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมอนทรีออล
วัชรินทร์ สมรสกับ นางสุจิตรา เกตะวันดี มีธิดา 3 คน
วัชรินทร์ เกตะวันดี เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 สิริอายุรวม 82 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

**การทำงาน**
วัชรินทร์ เริ่มทำงานเป็นข้าราชการครูด้วยการดำรงตำแหน่งครูช่วยราชการแผนกศึกษาธิการจังหวัดเลย ในช่วง พ.ศ. 2494 ถึง พ.ศ. 2501 จากนั้นย้ายมาทำงานที่โรงเรียนวัดคลองเตย
หลังจากนั้นได้เข้าทำงานประจำแผนกโรงเรียน กองการประถมศึกษา กรมสามัญศึกษา ต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นครูโท หัวหน้าหมวดวิชาภาษาอังกฤษ ที่โรงเรียนทุ่งมหาเมฆ และดำรงตำแหน่งเป็นวิทยากรวางแผนการศึกษา กรมสามัญศึกษา ก่อนที่จะลาออกจากราชการเพื่อมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ใน พ.ศ. 2517

**งานการเมือง**
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย 5 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีก 4 สมัย ในปี พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2535 (2 สมัย)
นายวัชรินทร์ เกตะวันดี เคยเป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 18 มีบทาทในการสนับสนุนการจัดตั้งมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2529
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 81 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 78 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
วัชรินทร์ เกตะวันดี ประกอบกิจการเหมืองแร่ โดยได้รับใบอนุญาตประทานบัตร ในเขตอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเลยพิทยาคม
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
จิรายุส เนาวเกตุ

จิรายุส เนาวเกตุ (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2492) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 3 สมัย ปัจจุบันเป็นแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติประจำจังหวัดสตูล และเป็นประธานสมาพันธ์ นปช.ภาคใต้

**ประวัติ**
จิรายุส เนาวเกตุ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายดนตร์ กับนางขจรกลิ่น เนาวเกตุ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก 

**งานการเมือง**
จิรายุส ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกรวม 3 ครั้ง หลังจากนั้นเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดสตูลอีกหลายครั้ง ในนามพรรคความหวังใหม่ (กลุ่มวาดะห์) พรรคมหาชน พรรคไทยรักไทย แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้งอีกเลย ต่อมาเขาย้ายมาพักอาศัยและทำการเกษตรในจังหวัดพิษณุโลก กระทั่งในปี พ.ศ. 2557 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.พิษณุโลก สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติ และส่งบุตรชายลงสมัคร ส.ส.สตูล แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
จิรายุส เนาวเกตุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสตูล สังกัดพรรคมวลชน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอละงู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
หมวดหมู่:พรรคมวลชน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคมัชฌิมาธิปไตย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทยพัฒนา
หมวดหมู่:พรรคเพื่อชาติ
หมวดหมู่:พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)
หมวดหมู่:แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
เยอรมันแคนเซอร์เอด

ตราสัญลักษณ์
ไฟล์:2011-09-30 Bonn Deutsche Krebshilfe.jpg|thumb|สำนักงานเยอรมันแคนเซอร์เอดในบอนน์ ค.ศ. 2011
เยอรมันแคนเซอร์เอด (German Cancer Aid; Deutsche Krebshilfe) เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับต่อสู้กับโรคมะเร็งในทุกรูปแบบ สถาบันแห่งนี้ก่อตั้ง ณ วันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1974 โดยแพทย์หญิงมิลเดรด เชล (ค.ศ. 1932-1985) เธอเป็นภรรยาของวัลเทอร์ เชล ผู้เป็นประธานสหพันธรัฐแห่งเยอรมนี ค.ศ. 1974-1979
ในฐานะที่เป็น “สตรีหมายเลขหนึ่ง” มิลเดรด เชล ได้ก่อตั้งองค์กรการกุศลด้านมะเร็งที่สำคัญในประเทศเยอรมนี ซึ่งได้กลายเป็นองค์กรชั้นนำในการต่อสู้โรคมะเร็งของทวีปยุโรป จากจุดเริ่มต้น องค์กรที่ได้รับการสนับสนุนโดยผู้บริจาคเอกชน ซึ่งเยอรมันแคนเซอร์เอดยังคงเป็นอิสระจากการเมืองและอุตสาหกรรมยา ตามหลักความเชื่อของมิลเดรด เชล ที่ระบุว่า “เราจะอุทิศเพียงเพื่อที่จะต่อสู้กับโรคมะเร็งเพื่อประโยชน์สุขของทุกคน”

**ประธาน, คณะกรรมการผู้บริหาร และสื่อ**
ผู้ดำรงตำแหน่งประธานขององค์กรตั้งแต่ ค.ศ. 2011 คือฟริทซ์ แพลร์ทเกิน ซึ่งเป็นทั้งนักเขียนและอดีตผู้สื่อข่าวเยอรมันชั้นนำ (อาแอร์เด และเฟเดแอร์) โดยเขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลาห้าปี แพลร์ทเกินเป็นผู้รับช่วงต่อจากฮารัลด์ ซูร์ เฮาเซน (ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ค.ศ. 2008) โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานเยอรมันแคนเซอร์เอดใน ค.ศ. 2010
ประธานของคณะกรรมการคือฮันส์-เพเทอร์ แคร์เมอร์ (โคโลญ) เขาได้รับการสนับสนุนโดยเพื่อนร่วมงานและผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งเก้าคน รวมถึงนายแพทย์ออทมาร์ วีสทเลอร์ ส่วนกรรมการผู้จัดการตั้งแต่ทศวรรษที่ผ่านมาคือแกร์ด เนทเทโคเฟน
ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกข้อมูลจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 คือแพทย์หญิงเอฟา เอ็ม.คัลบไฮม์ ซึ่งเธอได้อุทิศตนในช่วงสิบปีที่ผ่านมาสำหรับการให้บริการด้านโรคมะเร็งซึ่งสามารถเข้าถึงได้ฟรีอย่างเป็นรูปธรรม โดยผู้รับหน้าที่สืบทอดต่อจากเธอตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2012 คือผู้อำนวยการขยายงานที่มีชื่อว่าคริสเทียนา โชเพ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโรคมะเร็งของตัวเธอเอง และมีการประชาสัมพันธ์ขององค์กรที่สนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างเยอรมันข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Deutsche Krebshilfe
หมวดหมู่:องค์การมะเร็ง
หมวดหมู่:วิทยามะเร็ง
กลีบเทียน

กลีบเทียน หรือ เพดาโก๊ะ หรือ Ranunculus siamensis เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Ranunculaceae ลำต้นเลื้อยได้ไกล มีขนยาวทั่วไป ใบประกอบมี 3 ใบย่อย ดอกออกที่ปลายยอด สีเหลือง ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม – กุมภาพันธ์ พบในที่ชื้นแฉะในที่สูง พบครั้งแรกที่จังหวัดเชียงใหม่ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในประเทศเนปาล, อินเดีย, พม่า, ทางภาคเหนือตอนบนของไทยและเวียดนาม

**สันฐานวิทยา**
ไม้ล้มลุก อายุหลายปี สูง 30–80 ซม. ลำต้นตั้งตรงหรือทอดเลื้อย มีขนแข็งสีขาวกระจายทั่วไป 
ใบที่โคนต้นเป็นใบเดี่ยวหรือมี 3 ใบย่อย ก้านใบยาว 6–20 ซม. โคนก้านใบขยายออกคล้ายกาบ มีขนแข็งปกคลุม ใบย่อยรูปไข่กลับ ยาว 3.5-7 ซม. ตอนปลายกิ่งใบแฉกลึก 2-4 แฉก ขอบใบจักคล้ายซี่ฟันความลึกไม่เป็นระเบียบ ใบที่ลำต้นมี 2–4 ใบ คล้ายใบที่โคนต้นแต่ขนาดเล็กว่า ไม่มีก้าน 
ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่น มี 3–7 ดอก ใบประดับรูปแถบหรือมี 3 แฉก ก้านดอกยาว 2–10 ซม. มีขนแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางดอก 0.7–1.5 ซม. กลีบเลี้ยงและกลีบดอกมีจำนวนอย่างละ 5 กลีบ กลีบเลี้ยงรูปรีแกมรูปไข่ บานออก ยาว 0.4-0.5 ซม. มีขนยาวปกคลุม กลีบดอกรูปรีหรือรูปไข่กลับ ยาว 0.7-0.8 ซม. มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ยาวประมาณ 0.3 ซม. ฐานรองดอกทรงรีเกือบกลม ยาว 0.2-0.4 ซม. 
ผลแบบผลรวม มีผลย่อยแบบผลแห้งเมล็ดล่อนติดเป็นช่อกลมเป็นกระจุกแน่น เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-1.2 ซม. แต่ละผลแบน มีขอบและจะงอยชัดเจน

**ดูเพิ่ม**
 :en:List of Ranunculus species – รายชื่อชนิดพันธุ์ในสกุล บัทเทอร์คัพ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:วงศ์พวงแก้วกุดั่น
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
ด้าง

ด้าง หรือ เครือหนอนตาย เทียนขโมย หัวใจทศกัณฐ์  Hoya kerrii เป็นพืชในสกุลนมตำเลีย วงศ์ Asclepiadaceae เป็นไม้เลื้อยอิงอาศัย ยางสีขาว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ ใบหนา ดอกช่อรูปซี่ร่มออกเป็นครึ่งวงกลม ผลเป็นฝักคู่ เมล็ดแบนและมีปุยปลิวตามลมได้ ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบในประเทศไทยทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ กระจายพันธุ์ใน จีนตอนใต้ เวียดนาม ลาว กัมพูชา และเกาะชวาพบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่หมอคาร์ 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 143

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.myhoyas.com/kerrii.htm date=2011-11-24 - http://www.hoyor.net/en/showspecies.php?id=72 date=2014-06-01 - http://hoyas.ca/gal/hoya-kerrii date=2011-08-18 
หมวดหมู่:สกุลนมตำเลีย
สนอง นิสาลักษณ์

พลเรือตรี สนอง นิสาลักษณ์ อดีตนายทหารเรือ นักการทูต และนักการเมืองไทย

**ประวัติ**
พล.ร.ต. สนอง เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ที่ตำบลท่าเรือจ้าง อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของนายนี้ และนางสละ นิสาลักษณ์ ในจำนวนบุตรทั้งหมด 4 คน
จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 (ม.ศ. 8) เมื่อปี พ.ศ. 2477 และจบการศึกษาจากโรงเรียนนายเรือ พรรคนาวิน เมื่อปี พ.ศ. 2483, โรงเรียนนายทหาร พ.ศ. 2498, วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 3 พ.ศ. 2504, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 7 พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2508 รวมถึงเคยไปศึกษาวิชาการบินและการปกครอง ที่ประเทศอังกฤษ และหลักสูตรนาวิกโยธิน
ชีวิตส่วนตัว พล.ร.ต. สนอง สมรสกับ คุณหญิงอนันต์ นิศาลักษณ์ มีบุตรสาวหนึ่งคน นอกจากนี้แล้ว พล.ร.ต. สนอง ยังเป็นผู้ที่ทูลขอพระราชทาน เพลงพระราชนิพนธ์ มาร์ชราชนาวิกโยธิน จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นเพลงประจำหน่วยฯ ขณะดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน เมื่อปี พ.ศ. 2502 อีกด้วย

**การทำงาน**
พล.ร.ต. สนอง เริ่มรับราชการในตำแหน่งประจำแผนกปืน เรือรบหลวงศรีอยุธยา จากนั้นได้เปลี่ยนเป็นนักบิน ประจำกองการบินทหารเรือ และมีความเจริญก้าวหน้าทางราชการจนในที่สุด เป็นผู้บังคับบัญชาหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ถึง 2 สมัย คือ ในปี พ.ศ. 2500และ พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2509 และมีตำแหน่งสูงสุดในชีวิตทหารเรือ คือ เจ้ากรมการข่าวทหารเรือ พ.ศ. 2509
หลังจากนั้นจึงได้โอนย้ายมาเป็นข้าราชการพลเรือน ในตำแหน่งเอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำไต้หวัน เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2514, เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็ม ประจำยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2516 และ เอกอัครราชทูตผู้มีอำนาจเต็มประจำโรมาเนีย อีกตำแหน่งหนึ่งเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2517 ก่อนจะเกษียณอายุราชการในตำแหน่ง นายทหารนอกราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อปี พ.ศ. 2519
หลังเกษียณอายุราชการแล้ว พล.ร.ต. สนอง ได้เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเป็นที่ปรึกษากระทรวงคมนาคม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลที่มี พล.อ. เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ระหว่างปี พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2522 จากนั้นได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร (ส.ส. กทม.) สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2526 โดยร่วมทีมเดียวกับ ศ.(พิเศษ) มารุต บุนนาค และม.ล.เสรี ปราโมช
พล.ร.ต. สนอง นิสาลักษณ์ ถึงแก่อนิจกรรมระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2526 จึงมีการเลือกตั้งซ่อม และเป็น พล.อ. หาญ ลีลานนท์ เป็นผู้ได้รับเลือกตั้งแทนไปในที่สุด  

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**
24842505
2493

**เหรียญสหประชาชาติ**
 UN :
** พ.ศ. 2497 - 80x80px เหรียญสหประชาชาติเกาหลี

**ต่างประเทศ**
 เกาหลีใต้ :
** พ.ศ. 2497 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 3 ประดับดาวทอง- USA :
** พ.ศ. 2497 - 80x80px เหรียญบรอนซ์สตาร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองจันทบุรี
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยการทัพเรือ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:เหรียญสหประชาชาติ
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำไต้หวัน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดจันทบุรี
วงศ์กลอย

วงศ์กลอย (Dioscoreaceae i) เป็นวงศ์ของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว มีประมาณ  750 สปีชีส์ 9 สกุล  ในระบบ APG II system จัดให้อยู่ในอันดับ Dioscoreales และได้นำพืชจากวงศ์ Taccaceae และ Trichopodaceae มารวมไว้ด้วย

**สกุล**
Dioscoreaceae (ดั้งเดิม)
*Borderea
*Dioscorea
*Epipetrum
*Rajania
*Stenomeris
*Tamus (มักรวมในสกุล Dioscorea)
(มาจากวงศ์ Taccaceae)
*Tacca
(มาจากวงศ์ Trichopodaceae)
*Avetra
*Trichopus

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dioscoreaceae date=2007-10-13 ,  Taccaceae date=2016-03-03 ,  Trichopodaceae date=2010-12-13  in L. Watson and M. J. Dallwitz (1992 onwards),  The families of flowering plants date=2007-01-03 - Monocot families (USDA)- Flora of North America: Dioscoreaceae- NCBI Taxonomy Browser- Dioscoreaceae links date=2008-10-12 ,  Taccaceae links date=2008-05-13 ,  Trichopodaceae links date=2008-05-13  at CSDL, Texas- Dioscoreaceae Scratchpad in eMonocot date=2019-10-06
สกุลกลอย

สกุลกลอย หรือ Dioscorea เป็นสกุลของพืชในวงศ์กลอย มีสมาชิกกว่า 600 สายพันธุ์ พบได้ทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่น ชื่อสกุลตั้งตามนายแพทย์ชาวกรีก ไดออสคอริดีส

**ตัวอย่างสายพันธุ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dioscorea
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
มันเสา

มันเสา Dioscorea alata  ภาคเหนือเรียกมันเสียม ภาคใต้เรียกมันทู่ ภาคกลางเรียก มันเลือดนก  เป็นพืชมีหัวในวงศ์กลอย หัวสีม่วง ทำให้บางครั้งสับสนกับเผือกและมันเทศพันธุ์ Ayamurasaki เป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนของเอเชีย เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีปลูกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทะเลแคริบเบียน และแอฟริกา เป็นอาหารของมนุษย์ตั้งแต่สมัยโบราณ 

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
หัวของมันเสา
มันเสาเป็นไม้เลื้อย รากสีชมพู เถาเป็นสันเหลี่ยม มีครีบ ลำต้นเลื้อยพันไปทางขวา ไม่มีหนามแต่บางครั้งเป็นปุ่มปมหรือเป็นรอยหยาบที่โคน มีหัวขนาดเล็กตามซอกใบ และมีหัวใต้ดิน หัวมีขนาดใหญ่ ด้านนอกสีน้ำตาล  เนื้อสีขาวสีครีม จนถึงสีม่วง หัวใต้ดินขนาดใหญ่ มีรูปทรงหลายแบบ เช่น ยาวตรง กลม แตกเป็นนิ้วมือ รูปตัวยู ทรงกระบอก รูปกลม ทรงลูกแพร์  ใบเดี่ยว ใบเป็นรูปหัวใจ สีเขียวหรือสีเหลือบม่วง ดอกช่อ แยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้ขนาดเล็ก แกนช่อดอกบางครั้งหงิกงอไปมา ดอกตัวเมียสีเหลือง ไม่มีก้านดอก ผลเดี่ยว มีปีกสามแฉก ผิวเรียบ แก่แล้วเป็นสีน้ำตาล  เมล็ดกลม มีปีกโดยรอบ
มันเสามีความหลากหลายด้านสายพันธุ์มากกว่า 200 พันธุ์ และแบ่งเป็นกลุ่มพันธุ์ถึง 15 กลุ่ม กลุ่มพันธุ์ที่มีความสำคัญในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ กลุ่ม Purple compact มีแอนโทไซยานินสูง โดยเฉพาะก้านใบ มีปีกเห็นชัดเจน พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Primitive purple มีแอนโทไซยานินมากในใบ ใบและก้านใบสั้น หัวไม่แตกแขนง แกนกลางหัวสีแดง เนื้อมักมีสีม่วง พบมากที่เกาะนิวกินี กลุ่ม Primitive green ใบสีเขียวอ่อน แทบจะไม่มีแอนโทไซยานิน หัวยาวเป็นคอคอด เนื้อหัวสีขาว ไม่เหมาะในการทำอาหาร พบในนิวกินีและอินโดนีเซีย กลุ่ม Compact ใบสีเหลือบม่วง หัวสั้นกว้าง เหมาะสำหรับปรุงอาหาร พบในฟิลิปปินส์ กลุ่ม Poor white หัวเดี่ยว เนื้อสีขาว พบในอินเดียและนิวกินี

**การใช้ประโยชน์**
เค้กทำจากมันเสา
หัวและหัวย่อยใช้ปรุงอาหาร นำไปแปรรูปเป็นแป้ง ชนิดที่มีหัวสีม่วงนำไปทำไอศกรีมและขนมหวาน ในปาปัวนิวกินีใช้ในพิธีกรรม เนื้อหัวค่อนข้างร่วน สารสีม่วงในหัวคือเป็นสารไซยานิดีนกลูโคไซด์หัวใต้ดินเป็นยาขับพยาธิ แก้โรคเรื้อนและริดสีดวงทวาร มีแอนโทไซยานินสูง บางประเทศใช้ทำไอศกรีมหรือขนม ใช้มันเสานึ่งผสมในกุนเชียงแทนมันหมูได้

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 120 - 123

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Sri Lanka Rasa Valli Pudding date=2015-02-18 - Food Glossary, tarladalal.comfix-attempted=yes - Images date=2012-03-20  from Forestry Images (webpages from the University of Georgia’s Center for Invasive Species and Ecosystem Health)
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:สกุลกลอย
หมวดหมู่:พืชหัว
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
ว่านสามพันตึง

ว่านสามพันตึง หรือ ว่านพระฉิม หรือ มันขมิ้น Dioscorea bulbifera บางท้องที่เรียก มันเหน็บ มันอีโม้  เป็นพืชในวงศ์กลอย ภาษาสันสกฤตเรียกว่า Varahi ภาษามลยาฬัมเรียก Kaachil และภาษามราฐีเรียก Dukkar Kand เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกาและเอเชีย เป็นพืชรุกรานในฟลอริดา เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีทั้งหัวบนดินและใต้ดิน หัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน หัวเกิดบริเวณผิวดิน รูปกลมหรือเหมือนลูกแพร์ มีขนปกคลุม หัวบนดินออกตามกิ่ง กลมหรือเป็นรูปไต เปลือกเรียบสีน้ำตาล เนื้อสีเหลืองอ่อน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ   ส่วนลำต้นไม่มีขน ไม่มีปีกและหนาม เลื้อยพันไปทางซ้าย ผิวใบด้านบนเป็นมัน เป็นถุงเล็กน้อยระหว่างเส้นใบ มีนวลสีน้ำเงิน หัวขนาดเล็กมีปุ่มปม หัวขนาดใหญ่ผิวเรียบ หรือเป็นเหลี่ยม เนื้อของหัวสีเหลืองอ่อนหรือเหลือบม่วง ทำปฏิกิริยากับอากาศได้เป็นสีส้ม เป็นเมือกมาก ช่อดอกตัวผู้ห้อยลง สีเขียวแกมชมพูหรือขาว ช่อดอกตัวเมียห้อยลง ผลยาวรี มีปีก สีน้ำตาลเป็นมัน เมล็ดมีปีก 
ลำต้น

**สายพันธุ์**
ว่านสามพันตึง แบ่งย่อยเป็น 4 สายพันธุ์- variety bulbifera ไม้ป่า หัวและหัวย่อยมีกลิ่นเหม็นฉุน ใบรูปหัวใจสั้น พบทั่วไป- variety heterophylla เหมือน bulbifera แต่ใบรูปหัวใจยาวกว่า พบในมาเลเซีย- variety suavior หัวและหัวย่อยมีกลิ่นฉุนน้อย สีเทาดำหรือสีน้ำตาลเป็นปุ่มปม พบในเกาะชวา เกาะมาดูรา เกาะนิวกินี- variety sativa  ตันเล็กกว่าพันธุ์ suavior แต่หัวใหญ่ ผิวเรียบ สีเหลืองอ่อน พบในมาเลเซีย สิงคโปร์  เกาะนิวกินี เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก  อินเดีย และญี่ปุ่น
การกระจายพันธุ์พบตั้งแต่ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกา ไปจนถึงหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ปลูกทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

**การใช้ประโยชน์**
รับประทานได้ทั้งหัวบนดินและใต้ดิน แต่หัวใต้ดินแข็ง ต้องแช่น้ำเพื่อกำจัดสารพิษก่อนจึงนำมาประกอบอาหารได้ ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคท้องร่วงหรือโรคเกี่ยวกับระบบทางเดินอาหาร มีสเตอรอยด์มาก หัวย่อยที่แก่รสชาติไม่ดี พันธุ์ป่ามักมีพิษ ชาวซีมังในมาเลเซียเตรียมแป้งจากว่านสามพันตึงโยขูดหัวเป็นผงละเอียด นวดกับปูนขาว แล้วห่อด้วยใบตอง เผาไฟหรือฝังใต้ดินให้เกิดการหมัก แป้งที่ได้จากการเผาเรียบเกล็บ แป้งที่ได้จากการหมักเรียก โกยี หัวมีวิตามินซีมาก พันธุ์ป่าจะมีสารพิษไดออสโครีนตัวเดียวกับที่พบในกลอย

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 112 - 119
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สกุลกลอย
มันมือเสือ

มันมือเสือ (Dioscorea esculenta) เป็นพืชในวงศ์กลอย และเป็นพืชที่มีหัวเล็กที่สุดในสกุลเดียวกัน มีขนาดใกล้เคียงมันฝรั่ง   เป็นไม้เลื้อย ไม่มีเนื้อไม้ มีขนและหนามปกคลุม รากของพันธุ์ป่าจะแข็งเป็นหนาม พันธุ์ปลูกมักไม่มีหนาม เปลือกหัวสีน้ำตาลหรือแกมเทา เนื้อสีขาว เลื้อยพันไปทางซ้าย มีหนามมากที่โคน ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้เป็นช่อเดี่ยว ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจะหรือช่อเชิงลด โค้งลงด้านล่างผลเป็นแคบซูลโค้งงอ มันมือเสือแบ่งเป็น 2 พันธุ์คือ variety spinosa มีหนามในส่วนราก variety fasiculata มีหนามในส่วนรากน้อย
ถิ่นกำเนิดอยู่ในไทยและอินโดจีน กระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย พม่า ไปจนถึงนิวกินี ในเวียดนามเรียกว่าkhoai từ หรือ củ từ ซึ่งนำแป้งจากมันชนิดนี้ไปทำขนมได้ มีหัวขนาดเล็กกว่ามันเสา เนื้อหัวเหนียว นำไปทำแกงเลียง ใช้แทนมันฝรั่งในแกงกะหรี่หรือแกงมัสมั่นได้หัวนำมาต้มหรือเผารับประทาน สกัดแป้งจากหัว หัวขูดเป็นฝอยใช้พอก ลดอาการบวม มีรสหวานเพราะมีน้ำตาลมาก ในอาหารจีน นำมันมือเสือไปทำเป็นอาหารหวาน เช่น มันมือเสือในน้ำเชื่อม ส่วนในอาหารญี่ปุ่นใช้ทำพิซซ่าญี่ปุ่น ใส่ในข้าวห่อสาหร่าย และสลัดมันมือเสือ ชาวมอญนิยมนำมาทำแกงเลียง หรือนำไปต้มกินเป็นอาหารว่าง

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544. หน้า 124 - 125
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:สกุลกลอย
หมวดหมู่:พืชหัว
ฮ่วยซัว

180x180px
ฮ่วยซัว หรือ ไหฺวชาน หรือ กลอยจีน (Dioscorea polystachya; Chinese yam, Korean yam, nagaimo; p=huáishān) เป็นพืชในสกุลกลอย (Diocorea) ซึ่งต่างจากสมาชิกอื่นที่สามารถรับประทานดิบได้ ในอาหารญี่ปุ่นนำไปรับประทานดิบหรือบด โดยนำทั้งหัวไปล้างด้วยน้ำส้มสายชู เพื่อล้างผลึกออกซาเลตออกก่อน 

**ชื่อเรียก**
ฮ่วยซัว (D. polystachya) มีชื่อเรียกหลายชื่อ ในมณฑลทางใต้ เช่นกวางตุ้งมักเรียกว่า "ฮ่วยซัว" ตามสำเนียงภาษาแต้จิ๋ว มณฑลอานฮุยและเจียงซูเรียก "ไหฺวชาน" ตามสำเนียงภาษาจีนกลาง แต่โดยทั่วไปในทางภาคกลางและภาคเหนือเรียก "ชานเหย้า" (山药) หรือ เถี่ยกุ้นชานเหย้า (ชานเหย้ากระบองเหล็ก) (หรือ ซัวเอี๊ยะ ตามสำเนียงภาษาแต้จิ๋ว) ซึ่งทั้งสองมีลักษณะต่างกันเล็กน้อย ในตำราแพทย์จีนเรียก "ไหฺวชานเหย้า" (怀山药 และ 淮山药) บางครั้งพืชในสกุลกลอย (Diocorea) ในภาษาจีนเรียกโดยรวม ฉู่หยู (薯蓣)
ในประเทศไทยอาจเรียก "กลอยจีน" หรือ "มันแกวจีน"ในบางครั้ง
ในมณีปุระเรียกว่า "ฮา"
ในเวียดนามเรียก củ mài หรือ khoai mài และเมื่อนำฮ่วยซัวไปแปรรูปเป็นยาเรียกว่า hoài sơn หรือ tỳ giải

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
กระเปาะที่งอกจากซอกใบ
ใบ
ไร่ฮ่วยซัวในญี่ปุ่น
ฮ่วยซัว เป็นไม้ลัมลุกเถาเลื้อย รูปทรงของใบสามารถเปลี่ยนแปลงได้ โดยทั่วไปเถาจะมีความยาว 3–5 เมตร แต่สามารถยาวได้กว่านี้ เลื้อยเกลียวตามเข็มนาฬิกา ใบมีความยาวและกว้างมากถึง 11 เซนติเมตร ซอกใบมักมีกระเปาะเป็นตุ้มห้อยและขนาดใหญ่ อาจงอกเรียงติดกันหรือตรงข้ามกัน กระเปาะทรงรีมน ยาวไม่เกิน 2 เซนติเมตร บางครั้งมีกระเปาะตา 1–3 ตุ้ม
หัวใต้ดิน เติบโตในแนวตั้ง มีผิวหยาบสีน้ำตาลเหลือง รากเป็นเส้นใยบาง ๆ หนาแน่น ออกตามตุ่มตา หัวทรงกระบอก มี 1 หัวขึ้นไป ที่ใหญ่ที่สุดอาจมีน้ำหนัก 2-3 กก. และชอนรากได้ 1 เมตรใต้ดิน ไหฺวชานมีความทนทานต่อสภาพอากาศที่หนาวจัดและเย็นกว่ามันเทศ และกลอยอื่น ๆ 
ดอกไม้ สีขาวนวล ออกดอกในฤดูร้อน เป็นดอกเดี่ยว แต่มักไม่ติดผล เนื่องจากส่วนใหญ่ขยายพันธุ์ทางหัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Dioscorea polystachya
หมวดหมู่:สกุลกลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:พืชหัว
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
มันคันขาว

มันคันขาว หรือมันเลือด (Dioscorea pentaphylla, fiveleaf yam) เป็นพืชในวงศ์กลอย เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียและทางตะวันออกของโพลีเนเชีย เป็นไม้เลื้อย ดอกแยกเพศแยกต้น มีหัวใต้ดินแข็ง อยู่ได้นาน และมีการสะสมของลิกนิน ใช้ลำต้นเลื้อยพัน เหนียว ใบเดี่ยวรูปหัวใจ บางครั้งเกิดหัวฝอยสะสมอาหารที่ลำต้น หัวยาว อยู่ลึกในดิน กลมหรือทรงลูกแพร์ เนื้อหัวสีขาวหรือสีเหลืองส้ม บางครั้งมีจุดประสีม่วง ลำต้นเลื้อยพันไปทางซ้าย ส่วนล่างมีหนามปกคลุม มีขนสีแดงสนิมคลุมก้านใบ ช่อดอกมีขนละเอียดสีแดงปกคลุม ผลสีดำมีปีกและมีขนปกคลุม

**สายพันธุ์**
มันคันขาวกระจายพันธุ์เริ่มจากตอนเหนือของอินเดีย ตอนใต้ของจีนและทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความแตกต่างกันเป็นหลายพันธุ์ดังนี้- variety pentaphylla หัวทรงกระบอก ขนาดเล็ก ไม่แตกแขนงพบได้ทั่วไป- variety malaica หัวยาวมากกว่ากว้าง มีขนสีแดงปกคลุมหนาแน่น พบในบอร์เนียว ฟิลิปปินส์- variety papuana หัวป้อมเป็นพู ไม่แบน ดอกขนาดใหญ่ พบในนิวกินี- variety javanica ตันเล็กกว่าพันธุ์ papuana ดอกเล็กกว่า พบที่เกาะชวา- variety palmata หัวแบบ ผิวเรียบ มีขนสีเงินปกคลุม พบในติมอร์ ฟิลิปปินส์- variety sacordotalis คล้าย variety palmata แต่ใบย่อยยาวกว่าดอกและหัวเล็กกว่า พบในเกาะชวา

**การใช้ประโยชน์**
หัวใช้รับประทานเป็นอาหาร ต้นที่เป็นสายพันธุ์ป่ามักมีกลิ่นและรสที่ไม่น่ารับประทานส่วนหัวรับประทานได้ เนื้อหัวมีสารสีม่วงกระจายเป็นหย่อม ต้มสุกแล้วเนื้อร่วนซุย เนื้อออกสีม่วง 

**อ้างอิง**
 พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 9: พืชให้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่ใช่เมล็ด. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.  หน้า 112 - 119

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  USDA Plants Profile
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สกุลกลอย
มันนกดอย

มันนกดอย  Dioscorea garrettii เป็นพืชในสกุลกลอย วงศ์ Dioscoreaceae เป็นไม้เลื้อยเนื้ออ่อน มีหัวอยู่ใต้ดิน ช่วงฤดูแล้งจะฟุบแห้งหายไป แตกต้นใหม่ช่วงฤดูฝน ใบรูปไข่ โคนใบหยักเว้า เส้นแขนงใบมี 7 เส้น ดอกเป็นดอกช่อ ผลมีครีบตามยาว 3 สัน แก่แล้วแตก ออกดอกช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน พบตามป่าดิบแล้ง บนเขาหินปูนทางภาคเหนือ หัวใช้ต้มรับประทานได้ พบครั้งแรกที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดย H.B.G. Garrett ชาวอังกฤษ ชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งตามชื่อผู้ค้นพบ 

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 135
หมวดหมู่:วงศ์กลอย
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สกุลกลอย
กีฬามวยปล้ำในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41

"มวยปล้ำ"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์ - มีการชิงชัย 23 เหรียญทอง
** ประเภท เกรกโกร-โรมัน ชาย 8 เหรียญทอง 
** ประเภท ฟรีสไตล์ ชาย  7 เหรียญทอง
** ประเภท ฟรีสไตล์ หญิง  8 เหรียญทอง
- จำนวนนักกีฬาผู้เข้าแข่งขัน 243 คน- เริ่มแข่งขันวันที่ 10-14 ธันวาคม 2555- สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : อาคารแม่ท่าช้าง โรงเรียนหางดงรัฐราษฏร์ชนูปถัมภ์

**สรุปเหรียญรางวัล มวยปล้ำ**

**สรุปผลการแข่งขัน**

**ประเภทเกรกโก-โรมัน ชาย**

**ประเภทฟรีสไตล์ ชาย**

**ประเภทฟรีสไตล์ หญิง**

**ผลการแข่งขัน**

**เกรกโก-โรมัน ชาย 50 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 55 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 60 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 66 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 74 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 84 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 96 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**เกรกโก-โรมัน ชาย 120 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 50 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 55 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 60 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 66 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 74 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 84 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์ชาย ไม่เกิน 96 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 44 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 48 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 51 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 55 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 59 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 63 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 67 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง
----

**ฟรีสไตล์หญิง ไม่เกิน 72 กิโลกรัม**
รอบชิงเหรียญทองแดง

**อ้างอิง**
  กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 “เชียงใหม่เกมส์” date=2013-06-01 -  Siamsport “เชียงใหม่เกมส์” date=2012-12-20 -  // สมาคมมวยปล้าสมัครเล่นแห่งประเทศไทย date=2020-11-27 
หมวดหมู่:กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
วุฒิสภาไทย ชุดที่ 8

สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8 (22 มีนาคม พ.ศ. 2543 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2549) เป็นสมาชิกชุดแรกที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน โดยมีการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 ประกอบด้วยสมาชิกซึ่งราษฎรเลือกตั้ง จำนวน 200 คน ตามบทเฉพาะกาล มาตรา 315 วรรคห้า (1) ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 กำหนดให้สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาชุดนี้เริ่มนับตั้งแต่วันที่สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการแต่งตั้งตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 สิ้นสุดลง คือ ครบวาระ 4 ปีในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2543
ดังนั้น สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาชุดนี้จึงเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา และสิ้นสุดสมาชิกภาพในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2549

**สมาชิกวุฒิสภา**

**กรุงเทพมหานคร**
มีรายนามดังนี้

**ภาคกลาง**

**ภาคเหนือ**

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**ภาคใต้**

**ภาคตะวันออก**

**ภาคตะวันตก**

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**
ประธานวุฒิสภา- นายสนิท วรปัญญา ตั้งแต่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2543 – 13 มีนาคม พ.ศ. 2544 (13)- พลตรี มนูญกฤต รูปขจร ตั้งแต่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2544 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2547 (5)- นายสุชน ชาลีเครือ ตั้งแต่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2547 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2549 (21)
รองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 - นายเฉลิม พรหมเลิศ ตั้งแต่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2543 – 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 (16)- นายพิเชฐ พัฒนโชติ ตั้งแต่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 – 6 มีนาคม พ.ศ. 2546 (6)- นายสุชน ชาลีเครือ ตั้งแต่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2546 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 (23)- นายนิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์ ตั้งแต่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2549 (21)
รองประธานวุฒิสภา คนที่ 2- นายบุญทัน ดอกไธสง ตั้งแต่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2543 - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2545 (9)- นายสหัส พินทุเสนีย์ ตั้งแต่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2545 - 21 มีนาคม พ.ศ. 2549  (21)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วุฒิสภา ชุดที่ ๘ (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๔๓)fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:วุฒิสภาไทย
หน่วยสากล

หน่วยสากล (International unit) เป็นหน่วยวัดการออกฤทธิ์ของสสารซึ่งกำหนดโดยองค์การอนามัยโลก เพื่อวัดค่ามาตรฐานประสิทธิภาพของยาหรือวิตามิน เมื่อยาหรือวิตามินเหล่านั้นเข้าสู่ร่างกายและเกิดการแตกตัวขึ้นภายในร่างกาย ทั้งนี้ยาและวิตามินแต่ละตัวจะมีประสิทธิภาพการออกฤทธิ์ที่แตกต่างกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เภสัชวิทยา
หมวดหมู่:หน่วยวัด
เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา

เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา (Planes) เป็นภาพยนตร์แนวกีฬาตลกผลิตโดย ดิสนีย์ตูนสตูดิโอส์ และเผยแพร่โดย วอลต์ ดิสนีย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเขียนร่วมและอำนวยการสร้างจากทีมผู้สร้างเรื่องคาร์ โดย พิกซาร์ ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2013 เป็นภาพยนตร์ภาคแยกจากแฟรนไชส์ คาร์ ของ พิกซาร์

**เนื้อเรื่องย่อ**
ดัสตี้ คร็อปฮอปเปอร์ เครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลงที่ทำงานในทุ่งนา และฝึกซ้อมบินในเวลาว่าง เขาใฝ่ฝันที่จะได้เป็นเครื่องบินนักแข่ง แต่เขามักถูกคนรอบข้างเมินเฉย เพราะเขาเป็นเพียงเครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลง เมื่อการแข่งบินรอบคัดเลือกมาถึง ดัสตี้ได้ผ่านเข้ารอบคัดเลือก ก่อนแข่งเขาได้รับการฝึกบินจาก สคิปเปอร์ (เครื่องบินขับไล่รุ่น vought f4u corsair) ทำให้เขาบินได้ดีขึ้น เมื่อถึงรอบแข่งขัน ดัสตี้ได้บินแซงเหล่าผู้แข่งขันตัวอื่นๆ จนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก ทำให้ ริปสลิงเกอร์ (เครื่องบินขับไล่รุ่น north american p-51 mustang) หนึ่งในผู้แข่งขันไม่พอใจและพยายามกำจัดดัสตี้ออกจากการแข่ง ทำให้ระหว่างการแข่งดัสตี้ต้องพบอุปสรรคมากมายและได้ค้นพบปมลับในอดึตของ สคิปเปอร์ 

**การตอบรับ**
ในเว็บไซต์รวมการตอบรับที่สำคัญอย่างรอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดเรต 29 เปอร์เซนต์จาก 120 ความคิดเห็น โดยมีคะแนนเฉลี่ยที่ 4.58/10 ฉันทามติของเว็บไซต์ลงความเห็นว่า: "เครื่องบินมีสีสันสดใสเพียงพอ เสียงหัวเราะและภาพเคลื่อนไหวที่ลื่นไหล เพื่อดึงดูดความสนใจจากเยาวชนบางคนเป็นเวลา 92 นาที และอาจขายของเล่นมากมายในการต่อรองราคา แต่ในเกือบทุกระดับถือเป็นความผิดหวังของดิสนีย์" ส่วนในเว็บไซต์เมทาคริติก ภาพยนตร์เรื่องนี้มีคะแนน 39/100 ซึ่งอิงจากนักวิจารณ์ 32 คน โดยระบุว่า "บทวิจารณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยโดยทั่วไป " อย่างไรก็ตามภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับ A− จากผู้ชมที่สำรวจโดย CinemaScore 

**รายชื่อตัวละคร, ผู้ให้เสียงพากย์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Centralmovie - https://en.wikipedia.org/wiki/Planes_(film)
*Planes
*https://www.facebook.com/VoiceActorCartoonAnime/photos/planes-%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%8B%E0%B8%B4%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%A7%E0%B8%AB%E0%B8%B2-%E0%B8%95%E0%B8%B1%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A3-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%9E%E0%B8%B2%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%94%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%95%E0%B8%B5%E0%B9%89-%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B4%E0%B8%AA%E0%B8%A1-%E0%B8%A1%E0%B8%B8%E0%B8%97%E0%B8%98%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%81%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%A7%E0%B8%87%E0%B8%A8%E0%B9%8C/276713175825074/
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ 3 มิติในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบินอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก

กลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิก (Finno-Permic languages) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษายูรัล ที่ประกอบด้วยกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี กลุ่มภาษาเปอร์มิก และภาษาสูญแล้วอีกจำนวนหนึ่ง คาดว่าภาษานี้แยกออกจากกลุ่มภาษาฟินโน-ยูกริก เมื่อราว 3,000–2,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นจึงแยกออกเป็นกลุ่มภาษาเปอร์มิกและกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิกในราว 2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในปัจจุบันรายละเอียดของการจัดจำแนกภาษากลุ่มนี้ยังเป็นปัญหาอยู่
คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกมักจะใช้เรียกกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกนี้ ด้วยความเชื่อที่ว่ากลุ่มภาษาเปอร์มิกมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิกมากกว่ากลุ่มภาษายูกริก ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์จะใช้คำว่ากลุ่มภาษาฟินนิกเมื่อกล่าวถึงกลุ่มภาษาบอลติก-ฟินนิก

**กลุ่มภาษาย่อย**
นักวิชาการจัดกลุ่มภาษาย่อยของกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกไว้ต่างกัน โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 การจัดอันดับส่วนใหญ่จัดแยกเป็นเปอร์มิกกับฟินโน-โวลกาอิก จากนั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 21 Salminen ปฏิเสธแนวคิดฟินโน-เปอร์มิกและฟินโน-โวลกาอิกทั้งหมด ส่วนการจัดแบบอื่นแบ่งกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกออกเป็น 5 สาขา ดังนี้

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
isbn=0-415-08198-X
หมวดหมู่:ตระกูลภาษายูรัล
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก

กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก (Finno-Volgaic) เป็นกลุ่มย่อยตามสสสติฐานของตระกูลภาษายูราลิกซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วย กลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี คาดว่าแตกแขนงออกมาจากกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตฺศักราช
แต่เดิมจัดให้กลุ่มภาษามอร์ดวินิกและภาษามารีรวมกันเป็นกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก ส่วนกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิกรวมกับกลุ่มภาษาซามีเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก ในปัจจุบันนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ปฏิเสธการจัดกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก แต่สำหรับการจัดกลุ่มเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก  กลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก และกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตระกูลภาษายูรัล
กราเซียโน ร็อคซีเกียนี

กราเซียโน ร็อคซีเกียนี (Graciano Rocchigiani) นักมวยสากลชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองดืสบวร์ค ประเทศเยอรมันเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2506 สิถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 19) เสมอ 1 แพ้ 6

**ประวัติ**
ร็อคซีเกียนีเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน เมาโร เฮอร์นันเดซ และต่อมาได้ครองแชมป์เยอรมันรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ พ.ศ. 2528 และแชมป์เยอรมันรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2529 ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค วินเซนต์ บุลแวร์ ยก 8 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทของสหพันธ์มวยนานาชาติ ป้องกันตำแหน่งได้สามครั้ง โดยการป้องกันตำแหน่งเมื่อ 3 มิถุนายน 2530 ชนะคะแนน นิคกี้ วอล์คเกอร์ เป็นการชกกำหนด 15 ยกครั้งสุดท้ายของรุ่นนี้ ก่อนที่เขาจะสละตำแหน่งเพื่อไปชกในรุ่นที่ใหญ่กว่า
เมื่อข้ามรุ่นมาแล้ว ร็อคซีเกียนีได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วขึ้นชกป้องกันแชมป์อีกเพียงครั้งเดียวก็หยุดชกไปตลอดปี พ.ศ. 2535 กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ในปีถัดมา ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวท WBO และขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นซูเปอร์มิดเดิลเวทแต่ไม่สำเร็จ
ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 ร็อคซีเกียนีขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท IBF กับเฮนรี่ มาสเก้ถึงสองครั้ง แต่ก็แพ้ไปทั้งสองครั้ง ใน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าแพ้คะแนน ดาริอุส มิซาลเชฟสกี จน พ.ศ. 2541 ร็อคซีเกียนีจึงประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ชนะคะแนน ไมเคิล นันท์ แต่หลังจากได้แชมป์ เขากลับหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBO ปรากฏว่าเสมอกับ ดาริอุส มิซาลเชฟสกีไปเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2543 เขาขึ้นชกใน พ.ศ. 2544 อีกเพียงครั้งเดียว ก็หยุดชกไป กลับมาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เฮฟวี่เวท WBC ที่ว่างใน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โธมัส อุลริซ จากนั้นจึงแขวนนวมไป

**อ้างอิง**
 ฅนเหล็ก. กราเซียโน ร็อคซีเกียนี ‘ร็อคกี้’ ตัวจริงของเมืองเบียร์. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 30 ฉบับที่ 1440 11-17 เมษายน พ.ศ. 2555 หน้า 48 - 49
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเยอรมัน
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากดืสบวร์ค
เอดดี ฟัตช์

เอดดี ฟัตช์ (Eddie Futch; เป็นผู้ฝึกสอนมวยสากล โดยผู้ที่ได้รับการฝึกสอนจากเขามีทั้ง โจ เฟรเซียร์, เคน นอร์ตัน, แลร์รี โฮล์มส์ และเทรเวอร์ เบอร์บิก ซึ่งเป็นสี่ในห้าราย ที่สามารถเป็นฝ่ายชนะ มูฮัมหมัด อาลี
เอดดี ฟัตช์ ยังเป็นผู้ฝึกสอนที่สร้างประวัติให้แก่ โจ เฟรเซียร์, ริดดิค โบว์ และมอนเทล กริฟฟิน ในฐานะของผู้เอาชนะนักชกระดับหอเกียรติยศอย่าง มูฮัมหมัด อาลี, อีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ และรอย โจนส์ จูเนียร์ ได้เป็นคนแรก

**ขีวิตในวัยเยาว์และผลงานระดับสมัครเล่น**
ฟัตช์เกิดในฮิลสโบโร รัฐมิสซิสซิปปี แต่ก็ได้ย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน เมื่อตอนที่เขาอายุได้ห้าขวบ พวกเขาอาศัยอยู่ในแบล็กบอตทอมซึ่งเป็นบริเวณหนึ่งของเมือง เมื่อฟัตช์เป็นวัยรุ่น เขาได้เล่นบาสเกตบอลในระดับกึ่งอาชีพให้แก่มอร์แลนด์วายเอ็มซีเอแฟลช เขาวางแผนที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนวายเอ็มซีเอคอลเลจสคูลที่มหาวิทยาลัยชิคาโก แต่เมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ เขาก็ได้ถูกบังคับให้ทำงานที่โรงแรมวูล์ฟเวอรีนเพื่อช่วยเหลือครอบครัวของเขา ที่ซึ่งเขาได้รับการฝึกจากโปรโมเตอร์และผู้ฝึกสอนที่มีชื่อว่าดอน อาร์นอตต์
ใน พ.ศ. 2475 ฟัตช์ชนะการแข่งในรุ่นไลท์เวทของสมาคมกีฬาดีทรอยต์ และใน พ.ศ. 2476 เขาได้ชนะการแข่งรายการโกลเดนโกลฟของดีทรอยต์ เขาเข้ารับการฝึกสอนที่โรงยิมเดียวกับโจ หลุยส์ ที่บริวสเตอร์รีครีเอชันเซ็นเตอร์ยิม และมักจะประชัญฝีมือกับนักชกที่เป็นแชมป์ในอนาคต แต่เนื่องด้วยการป้องกันไม่ให้เกิดอาการเสียงฟู่ของหัวใจเขาจึงได้หันเหอาชีพ และเริ่มมาเป็นผู้ฝึกสอนมวยสากลแทน

**ผู้ฝึกสอนแห่งหอเกียรติยศ**
เอดดี ฟัตช์ เป็นผู้ฝึกสอนที่มีความโดดเด่น บางทีอาจจะยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงที่เคยมีชีวิตอยู่ เขาสร้างความเตรียมพร้อมในการต่อสู้ที่ดีที่สุดสำหรับนักมวยในการแข่งกีฬาระดับสูงมาเป็นระยะเวลาหลายทศวรรษ นักชกที่สร้างผลงานภายใต้การฝึกสอนของฟัตช์ ได้แก่ โจ เฟรเซียร์, แลร์รี โฮล์มส์, ริดดิก โบว์, ไมเดิล สฟิงก์ส, อาเลกซิส อาร์เกวโย, มาร์ลอน สตาร์ลิง, เวย์น แม็กคัลล็อก, มอนเทล กริฟฟิน และนักมวยแชมป์โลกคนแรกของเขาที่มีชื่อว่าดอน จอร์แดน ผู้ซึ่งครองตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2501

**การฝึกสอนโจ เฟรเซียร์**
เอดดี ฟัตช์ ได้รับการว่าจ้างเป็นครั้งแรกโดยเฟรเซียร์ กับหัวหน้าพี่เลี้ยงกับผู้จัดการของเขาที่มีชื่อว่าแยงก์ ดูแรม เพื่อช่วยให้เขาเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้กับสคราไพรอน จอห์นสัน ใน พ.ศ. 2510 เขาฝึกสอนการน้อมตัวและการหลบหลีกให้แก่เฟรเซียร์อย่างต่อเนื่อง และสร้างทักษะการเคลื่อนไหวแบบเด็ดขาดและดุดัน ซึ่งสร้างความได้เปรียบต่อเฟรเซียร์ที่มีขนาดรูปร่างที่เล็กกว่าคู่ชกโดยทำให้เป็นเป้าที่เข้าชกได้ยาก รูปแบบการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์นี้ทำให้เขาสามารถคลุกวงในและเข้าชกถึงคู่ต่อสู้ได้โดยไม่ถูกต่อยกลับมากนัก ที่ซึ่งเป็นมากกว่ารูปแบบการต่อสู้ตามแบบธรรมเนียมนิยม
ในแง่ของชั้นเชิงนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพสูง และเฟรเซียร์ยังคงไม่เป็นฝ่ายแพ้ โดยเขาเป็นฝ่ายชนะบัสเตอร์ แม็ทธิส ที่แข่งกันในนครนิวยอร์ก และชิงมงกุฎดับเบิลยูบีเอจากจิมมี เอลลิส ด้วยการชนะน็อคแบบทำลายล้าง ซึ่งทั้งหมดนี้ได้นำพาให้เขาไปพบกับมูฮัมหมัด อาลี อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในรายการแข่งขันที่มีชื่อว่า "เดอะไฟท์ออฟเดอะเซนจูรี" ที่ซึ่งได้จัดขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2514 ที่เมดิสันสแควร์การ์เดนในนครนิวยอร์ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยสากล
หมวดหมู่:บุคคลจากดีทรอยต์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช

นครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในจังหวัดนครศรีธรรมราช