Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อิสระมุนี

พระอิสระมุนี หรือ พระพีระพล เตชะปัญโญ เดิมชื่อ นายบรรหาร อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมวิหารี (วัดร่วมใจพัฒนา-วัดป่าละอู) อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี  เป็นอดีตภิกษุสายวิปัสสนา ซึ่งเป็นที่นับถือเลื่อมใสจากทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทย และพจมาน ชินวัตร ภริยา เป็นอย่างมาก  
พระอิสระมุนี เป็นอดีตพระเลขาของหลวงปู่ชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาเกิดขัดแย้งกับลูกศิษย์ของหลวงปู่ชา ถูกกล่าวหาว่าโกงเงินของวัดจนถูกจับสึก จึงเดินทางมาที่จังหวัดเพชรบุรี ปักกลดและตั้งสำนักสงฆ์ บริเวณป่าละอู ตำบลป่าแดง อำเภอแก่งกระจาน พัฒนาจนกลายเป็นวัดธรรมวิหารี มีเนื้อที่กว่า 200 ไร่ในปัจจุบัน 
พระอิสระมุนีเป็นพระนักเทศน์ที่มีความสามารถ สั่งสอนธรรมะให้เห็นอย่างเป็นรูปธรรม ได้นิยามถึงตัวตนของตนเองไว้ว่า เราผู้มีชื่อว่า อิสระมุนี ไม่ใช่ฐานันดรบุคคล ไม่ใช่พระมหาเถระผู้มีวาสนายิ่งใหญ่มหึมา ที่ใคร ๆ จะต้องกราบไหว้ ไม่ใช่พระมหาผู้มีความรู้กว้างขวางจนไม่มีใครเทียมเท่า ไม่ใช่บัณฑิตศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยใด ไม่ใช่นักปราชญ์หรือนักวิชาการ หรือนักคิดที่ถูกคนเขาให้ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์กันเป็นกระบุง ๆ เพราะฉะนั้น เราจึงมีชื่อว่า อิสระมุนี ผู้ที่ต้องการรู้จักเราก็จงรู้ที่ออกมาจากใจของเราตามที่กล่าวมานี้เถิด
คำสั่งสอนของของพระอิสระมุนี เคยเป็นที่เลื่อมใสของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และภริยา เป็นอย่างมาก พ.ต.ท.ทักษิณมักนำคำสอนของพระอิสระมุนีมากล่าวอ้างอิงกับสื่อมวลชน เช่นเดียวกับคำสอนของพุทธทาสภิกขุ  และเคยเดินทางมาสนทนาธรรมกับพระอิสระมุนี นอกจากนี้เมื่อ พ.ศ. 2543 ยังให้พานทองแท้ ชินวัตร บุตรชาย เข้าอุปสมบทและศึกษาพระธรรมกับพระอิสระมุนีอยู่ระยะหนึ่ง
พระอิสระมุนีตกเป็นข่าวว่าต้องปาราชิก หลังจากมีเพศสัมพันธ์กับสีกาคนสนิท ถูกเปิดเผยเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2544 จากการสืบสวนของทีมงานรายการถอดรหัส ทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม มีหลักฐานเป็นจดหมายเขียนถึงสีกาสาว 10 หน้ากระดาษและเทปสนทนาทางโทรศัพท์ ซึ่งพระอิสระมุนีก็ได้สึกจากสมณเพศในทันที  ข่าวพระอิสระมุนีนี้ทำให้ไอทีวีได้รับรางวัลสารคดีเชิงข่าวยอดเยี่ยม รางวัล "แสงชัย สุนทรวัฒน์" จากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ประจำปี 2544 
พระอิสระมุนี มีผลงานหนังสือ ได้แก่ คู่มือการปฏิบัติธรรมเพื่อพ้นความทุกข์, ความตาย กับ ความไม่ตาย , ปรัชญาเหนือเมฆ, พลิกตำรารินไซนิกายเซ็น และ อิสระมุนี ตาดูธรรมจักร เท้าติดดิน และผลงานเขียนหลังจากสึกแล้ว ใช้ชีวิตอยู่ในจังหวัดสระแก้ว  ใช้นามปากกาว่า อสัญญี วิญญู ชื่อหนังสือ จากพระมาเป็นโจร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.becnews.com/backissue/f_famous/issara.html date=2007-09-27 - http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/003554.htm date=2007-03-12 - http://www.thaipost.net/index.asp?bk=thaipost&post_date=30/Oct/2544&news_id=42325&cat_id=500 date=2007-09-27  - http://larndham.net/cgi-bin/kratoo.pl/002209.htm date=2007-03-12 - http://www.thaipost.net/index.asp?bk=thaipost&post_date=22/Dec/2549&news_id=41508&cat_id=500 date=2007-09-27 - http://www.thaipost.net/index.asp?bk=thaipost&post_date=22/Dec/2549&news_id=41507&cat_id=500 date=2007-09-27 - http://www.thaipost.net/index.asp?bk=thaipost&post_date=22/Dec/2549&news_id=43287&cat_id=200100 date=2007-09-29  - http://www.thaibja.org/new_detail.asp?id=2 date=2003-07-23 - บทสัมภาษณ์พระอิสระมุนี, หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ แทบลอยด์, 1-7 ตุลาคม 2543
หมวดหมู่:สมี
วงเวียน

วงเวียน อาจหมายถึง- วงเวียน ถนนที่เวียนเป็นวงกลม
** วงเวียนใหญ่
** วงเวียนโอเดียน
** วงเวียน 22 กรกฎาคม- วงเวียน เครื่องเขียนที่ใช้วาดวงกลม- กลุ่มดาววงเวียน ในซีกฟ้าด้านใต้
หมวดหมู่:วงเวียน
หลวงสมานวนกิจ (เจริญ สมานวนกิจ)

ศาสตราจารย์ หลวงสมานวนกิจ
ศาสตราจารย์ ดร. หลวงสมานวนกิจ มีนามเดิมว่า เจริญ สมานวนกิจ อดีตอธิบดีกรมป่าไม้

**ประวัติ**
เจริญ เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2439 ที่อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นบุตรคนที่สองของนายเปีย นางแก้ว ตุ้มทอง เมื่ออายุ 7-8 ปี ได้เรียนหนังสือกับพระที่วัดข้างบ้าน ซึ่งเป็นน้องของมารดา (หลวงน้า) ได้เรียนหนังสือไทยกับหนังสือขอมและเลข และการสวดมนต์ จนอายุ 14-15 ปี จึงได้ไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ ณ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และได้เข้าเรียนในโรงเรียนสาขาของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน เรียนอยู่ 1 ปี แล้วย้ายไปเรียนที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยอีก 1 ปี ได้ชั้นมัธยม 1 เมื่อจบมัธยม 6 แล้วไปสมัครเรียนโรงเรียนข้าราชการพลเรือนสระปทุมเป็นเวลา 3 ปี ในแผนกยันตรศึกษาและวนศาสตร์ควบกัน
ต่อมาในปีพ.ศ. 2460 สอบชิงทุนของกระทรวงมหาดไทยได้ที่ 1 ได้ทุนไปศึกษาวิชาป่าไม้ที่ประเทศพม่า 2 ปี ที่โรงเรียนเบอร์มาฟอเรสต์ สำเร็จการศึกษาเมื่ออายุ 23 ปี แล้วเข้ารับราชการในกรมป่าไม้

**งานราชการ **
รับราชการในกรมป่าไม้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462 ดำรงตำแหน่งรองผู้ช่วยเจ้ากรมป่าไม้ ในปี พ.ศ. 2484 ท่านได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยหัวหน้ากองค้นคว้าของป่า ต่อมามีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมป่าไม้ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2493 จนถึงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2494 และในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2496 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ไปดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กระทรวงเกษตราธิการ เป็นคณบดีคณะเกษตร

**ผลงาน**
 ได้จัดตั้งโรงเรียนการป่าไม้ขึ้นที่จังหวัดแพร่ในปี พ.ศ. 2478 เป็นที่สอนวิชาการป่าไม้ทั้งในทางทฤษฎีและ ทางปฏิบัติ สำหรับบุคลากรที่จะได้เป็นพนักงานป่าไม้ในภายหน้า โรงเรียนแห่งนี้ได้เจริญมาเป็นลำดับ และได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนวนศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2481 และเข้ารวมเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน ต่อมาในปี พ.ศ. 2486 รัฐบาลจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ขึ้น โรงเรียนวนศาสตร์โอนจากสังกัดกรมป่าไม้เข้ามาเป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คือคณะวนศาสตร์ในปัจจุบัน- ส่งเสริมให้มีนิตยสาร ชื่อ วนสาร ในปี พ.ศ. 2479 เพื่อเป็นหนังสือเผยแพร่กิจการและความรู้ในการป่าไม้ ในระหว่างพนักงานป่าไม้ด้วยกันและแก่บุคคลภายนอก- เป็นผู้บุกเบิกงานป่าไม้ และพัฒนากิจการป่าไม้ของประเทศไทยให้เจริญทัดเทียมอารยประเทศมาโดยลำดับ ทำให้กิจการป่าไม้ไทยทันสมัยจนถึงปัจจุบัน - เป็นผู้พัฒนาการเลี้ยงผึ้งในประเทศไทย

**ผลงานหนังสือ**
 ชีวประวัติของกิฟฟอร์ดพินโชท์ : ผู้คุ้มครองป่าไม้ของสหรัฐอเมริกาจากการถูกทำลาย (แปลมาจากหนังสือ  "Gifford Pinchot, the man who saved the forest" ซึ่งรวบรวมโดย Dale White) เมื่อปี 2504- ชีวิตที่รุ่งเรืองขึ้นมาจากทาส (แปลและเรียบเรียงเรื่องจากเรื่อง Up From Slavery อัตชีวประวัติของ Booker T. Washington)- คนถูกของคุณไสย (รวบรวม)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นมหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)- 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นมหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)   

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอชัยบาดาล
สมานนวกิจ
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:อาจารย์คณะเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนการป่าไม้
หมวดหมู่:อธิบดีกรมป่าไม้
รูปสิบเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต รูปสิบเหลี่ยม (decagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มี 10 ด้าน และมี 10 มุม 
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "decagon" มาจากคำศัพท์ภาษากรีก เอนเนอา + โกนอน δεχα, เก้า + γωνον, มุม) ส่วนคำว่า nonagon นั้น มาจากภาษาละติน โนนุส (deca "ที่เก้า" + gonon "มุม") 
รูปสิบเหลี่ยมปกติ หรือ รูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า นั้นมีมุมภายในมุมละ 144° ส่วนพื้นที่ของรูปสิบเหลี่ยมด้านเท่า มีความยาวด้าน a เท่ากับ


**การสร้างรูปสิบเหลี่ยม**
Construction of a regular decagon
10
พญากระรอกดำ

พญากระรอกดำ (Black giant squirrel, Malayan giant squirrel; Ratufa bicolor) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ย่อยพญากระรอก (Ratufinae) เป็นกระรอกชนิดหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นกระรอกชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทย หางยาวเป็นพวง ขนตามลำตัวและหางสีดำสนิท บางตัวอาจมีสะโพก หรือโคนหางออกสีน้ำตาล ขนบริเวณแก้มและท้องสีเหลือง เท้าหน้ามี 4 นิ้ว เท้าหลังมี 5 นิ้ว เล็บยาวและโค้งช่วยในการยึดเกาะต้นไม้ และสะดวกในการเคลื่อนไหวไปมา ขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัวและหัว 33-37.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 42.5-46 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-1.6 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในแคว้นอัสสัม ของอินเดีย, ภาคตะวันออกของเนปาล, ภาคใต้ของจีน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบาหลี มีทั้งหมด 10 ชนิดย่อย มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่ในป่าที่มีเรือนยอดไม้สูง เช่น ป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง มักพบเห็นอยู่ตามเรือนยอดไม้ที่รกทึบและใกล้ลำห้วย หากินในเวลากลางวันและหลับพักผ่อนในเวลากลางคืน มีความปราดเปรียวว่องไว สามารถกระโดดไปมาบนยอดไม้ได้ไกลถึง 22 ฟุต ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อนที่อาจเห็นเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุได้ 2 ปี ตั้งท้องนาน 28 วัน ออกลูกครั้งละ 1-2 ตัว โดยที่ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 3 คู่ รังสร้างขึ้นโดยการนำกิ่งไม้สดมาขัดสานกันคล้ายรังนกขนาดใหญ่ และอาจจะมีรังได้มากกว่าหนึ่งรัง ปัจจุบันมีผู้สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ที่เลี้ยงได้แล้ว และนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
พญากระรอกดำ ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "กระด่าง" ในภาษาใต้เรียก "พะแมว"

**ดูเพิ่ม**
 พญากระรอกเหลือง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลพญากระรอก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:โรงภาพยนตร์

หมวดหมู่:สถานที่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ธุรกิจภาพยนตร์
หมวดหมู่:สถานที่

สถานที่เป็นพื้นที่บนผิวโลก มีความสำคัญเชิงภูมิศาสตร์ เช่น ที่ดิน สามารถระบุพิกัดทางภูมิศาสตร์ได้ สำหรับสถานที่เชิงสถาปัตยกรรมม เช่น บ้าน ดูที่ :หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์มนุษย์
หมวดหมู่:ปริภูมิ
หมวดหมู่:การทำแผนที่
อุทยานแห่งชาติ

ไฟล์:Meadows of Chitral Gol National Park; Tahsin Shah 03.jpg|thumb|อุทยานแห่งชาติ Chitral ปากีสถาน
ไฟล์:Teide and Caldera 2006.jpg|thumb|อุทยานแห่งชาติเตย์เด สเปน
ไฟล์:Khabr national park.jpg|thumb|อุทยานแห่งชาติ Khabr อิหร่าน
อุทยานแห่งชาติ (national park) คือ อุทยาน (park) ที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการสงวนรักษา มักเป็นแหล่งสงวนที่ดินทางธรรมชาติ ที่ดินกึ่งธรรมชาติ หรือที่ดินที่สร้างขึ้น ตามประกาศหรืออยู่ในความครอบครองของรัฐเอกราช แม้ประเทศแต่ละแห่งจะนิยามอุทยานแห่งชาติของตนไว้ต่างกัน แต่มีแนวคิดร่วมกัน คือ การสงวนรักษา "ธรรมชาติแบบป่า" (wild nature) ไว้เพื่อคนรุ่นหลัง และเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิของชาติ ส่วนในระดับสากลนั้น องค์การระหว่างประเทศชื่อ "สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ" หรือ "ไอยูซีเอ็น" (International Union for Conservation of Nature: IUCN) และหน่วยงานในสังกัด คือ คณะกรรมาธิการโลกว่าด้วยพื้นที่คุ้มครอง (World Commission on Protected Areas) เป็นผู้นิยามอุทยานแห่งชาติ และพื้นที่คุ้มครอง ประเภท "หมวด 2" (Category II)
ในสหรัฐ แม้มีการเสนอเกี่ยวกับประเภทของอุทยานแห่งชาติมาก่อนแล้ว แต่มีการจัดตั้ง "อุทยานแห่งชาติหรือพื้นที่รื่นรมย์เพื่อประโยชน์และความเพลิดเพลินของประชาชน" (public park or pleasuring-ground for the benefit and enjoyment of the people) เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 คือ อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone National Park) เยลโลว์สโตนไม่ได้รับการเรียกขานในกฎหมายว่า เป็นอุทยานแห่งชาติ แต่ในทางปฏิบัติถือกันว่า เป็นอุทยานแห่งชาติ และถือกันอย่างกว้างขวางว่า เป็นอุทยานแห่งชาติที่แรกในโลก และเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ส่วนพื้นที่คุ้มครองที่เก่าแก่ที่สุดนั้น คือ ป่าสงวนโทเบโกเมนริดจ์ (Tobago Main Ridge Forest Reserve) จัดตั้งใน ค.ศ. 1776 กับเขตโดยรอบ คือ ภูเขาบอจด์ข่าน (Bogd Khan Mountain) จัดตั้งใน ค.ศ. 1778 ซึ่งเป็นเวลาเกือบหนึ่งร้อยปีก่อนเยลโลว์สโตน สถานที่ที่กฎหมายสหรัฐเรียกอย่างเป็นทางการว่า "อุทยานแห่งชาติ" เป็นที่แรก คือ อุทยานแห่งชาติแมกคะนอว์ (Mackinac National Park) จัดตั้งใน ค.ศ. 1875 ต่อมาใน ค.ศ. 1879 มีการจัดตั้งราชอุทยานแห่งชาติ (Royal National Park) ในออสเตรเลีย จึงถือเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก อย่างไรก็ดี ใน ค.ศ. 1895 มีการแปรสถานะแมกคะนอว์จาก อุทยานแห่งชาติ เป็น อุทยานแห่งรัฐ (state park) โดยโอนกรรมสิทธิ์จากรัฐบาลระดับชาติไปให้รัฐบาลท้องถิ่นของรัฐมิชิแกนแทน ดังนั้น จึงมีผู้ถือว่า ราชอุทยานของออสเตรเลียเป็นอุทยานแห่งชาติอันเก่าแก่เป็นอันดับที่สองของโลก ครั้น ค.ศ. 1911 แคนาดาจัดตั้งหน่วยงานชื่อ "อุทยานแคนาดา" (Parks Canada) ขึ้นดูแลอุทยานแห่งชาติ นับเป็นหน่วยราชการแห่งแรกของโลกที่จัดตั้งขึ้นเพื่องานด้านอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตามนิยามของไอยูซีเอ็น คือ อุทยานแห่งชาติกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ (Northeast Greenland National Park) ซึ่งจัดตั้งใน ค.ศ. 1974 และตามข้อมูลของไอยูซีเอ็น ใน ค.ศ. 2006 มีอุทยานแห่งชาติ 6,555 แห่งที่เข้าหลักเกณฑ์ของไอยูซีเอ็น นอกจากนี้ ไอยูซีเอ็นยังพิจารณาปรับเปลี่ยนนิยามอุทยานแห่งชาติอยู่เป็นระยะ
อุทยานแห่งชาติมักเปิดให้เข้าชมได้เสมอ อุทยานแห่งชาติส่วนใหญ่ยังจัดให้มีนันทนาการกลางแจ้งและแคมปิง รวมถึงการศึกษาเล่าเรียนในเขตอุทยานแห่งชาติเพื่อให้ความรู้แก่สาธารณชนในประเด็นความสำคัญของการรักษาธรรมชาติและความน่าพิศวงของธรรมชาติ

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติ
หมวดหมู่:พื้นที่คุ้มครอง
ไม้ศอกสั้น

ไม้ศอกสั้น คือ เครื่องกระบี่กระบองชนิดหนึ่ง เป็นท่อนไม้รูปสี่เหลี่ยมยาวประมาณ 45 เซนติเมตร กว้างและสูงประมาณ 7 เซนติเมตร มีรูปร่างลักษณะคล้ายกระดูกท่อนปลายแขน ใช้ต่อสู้ในระยะประชิด โดยมากในการแสดงกระบี่กระบองจะใช้ต่อสู้กับอาวุธยาวเช่น กระบอง หอก ง้าว ผู้ใช้ไม้ศอกสั้นจะมีชั้นเชิงมวยไทยในการโจมตีคู่ต่อสู้

**การต่อสู้ด้วยไม้ศอกสั้น**
การแสดงการต่อสู้แบบไทยโบราณบริเวณท้องสนามหลวงในปี 2550 มีการแสดงหลายชุด ชุดที่เกี่ยวข้องกับไม้ศอกสั้นมีดังนี้- การแสดงชุดยักษ์ลิง ฝ่ายยักษ์จะเป็นคนร่างใหญ่ ขณะที่ฝ่ายลิงจะใช้ผู้แสดงร่างเล็กโดยใช้ไม้ศอกสั้นเป็นอาวุธ ฝ่ายลิงจะล่อหลอกจนฝ่ายยักษ์มึนงง เหนื่อยอ่อนและเอาชนะในที่สุด- การแสดงชุดตะลุมบอนไทยรบพม่า สมมติตอนพม่าบุกตีค่าย จะมีนักรบ 6 คนเข้าตะลุมบอนกันโดยสมมติเป็นฝ่ายไทย 3 ฝ่ายพม่า 3 นักรบฝ่ายไทยที่ใช้ไม้ศอกสั้นมีความว่องไว จู่โจมจนฝ่ายพม่าพ่ายแพ้ในที่สุด- การแสดงที่น่าดูอีกชุดหนึ่งคือ การแสดงการต่อสู้ศิลปะผสมเอเชีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระบี่กระบอง
ไอกะ มิตสึอิ

ไอกะ มิตสึอิ (Mitsui Aika, เกิดวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ

**ประวัติการทำงาน**
มิตสึอิได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ ผ่านโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ แฮปปีบาคิออดิชัน" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2549
วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มิตสึอิได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับริซะ นีงากิ ในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ คอนเสิร์ตทัวร์ 2012 ฮารุ ~อัลตราสมาร์ท~ นีงากิ ริซะ มิตสึอิ ไอกะ ซตสึเงียวสเปเชียล" ที่นิปปงบูโดกัน
แต่มิตสึอิยังคงทำงานอยู่กับเฮลโล! โปรเจกต์หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะไปแล้ว จนถึงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เธอได้สำเร็จการศึกษาจากเฮลโล! โปรเจกต์และออกจากวงการบันเทิง

**ผลงาน**
ผลงานที่มิตสึอิมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ

**สมุดรวมภาพ**
 26 มกราคม พ.ศ. 2554 Aika

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เฮลโล! โปรเจกต์- มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิงะ
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:อดีตสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะ
โรงละคร

โรงละคร หรือ โรงมหรสพ คือ อาคารหรือส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับฉายภาพยนตร์ แสดงละคร แสดงดนตรี หรือ การแสดงรื่นเริงอื่นใด และ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปิดให้ประชาชนเข้าชมการแสดงนั้น เป็นปกติธุระ โดยจะมี ค่าตอบแทน หรือ ไม่มีก็ตาม

**แนวคิดในการออกแบบ**
โรงละคร เป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสลับซับซ้อนในการออกแบบ  เพราะเป็นอาคารที่มีหน้าที่ใช้สอยมากมายสารพัดแตกต่างกัน แต่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ผู้คนที่มาใช้โรงละครก็มีหน้าที่ที่ไม่เหมือนกัน ทั้ง คนดู คนแสดง เจ้าหน้าที่ในโรงละคร รวมถึงผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ อีกมาก การออกแบบโรงละครต้องสอดคล้องกับเทคนิคด้านเวที ฉาก แสง สี เสียง ระบบปรับอากาศ ฯลฯ นอกจากนี้ยังจะต้องคำนึงถึงความสะดวกและความเพลิดเพลินของผู้ชม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โรงละคร
ร
ร
ยามักการ

right
ยามักการ หรือ ยามักการ์ (◌๎) มีลักษณะคล้ายเลขอารบิก 3 ที่กลับด้าน (Ɛ) ใช้เติมเหนือพยัญชนะ ที่ต้องการระบุว่าพยัญชนะใดเป็นอักษรนำ หรืออักษรควบกล้ำ  เช่น ส๎วากฺขาโต (สะ-หฺวาก-ขา-โต) พ๎ราห๎มณ (พฺราม-มะ-นะ) 
ปัจจุบันไม่นิยมใช้แล้ว เนื่องจากมีรูปร่างคล้ายทัณฑฆาต (◌์) แต่ยังสามารถพบได้ในหนังสือมนต์พิธี (หนังสือสวดมนต์) ตำราเรียนเก่า ๆ หรือการทับศัพท์ภาษาต่างประเทศเป็นภาษาไทยของบางสำนักพิมพ์

**การใช้ยามักการ**

**ใช้เพื่อแสดงว่าพยัญชนะนี้เป็นพยัญชนะซ้อน**
พยัญชนะซ้อน คือ พยัญชนะที่จะออกเสียงพยัญชนะตัวหน้าเป็นเสียง อะ เพียงเล็กน้อย แล้วเสียงตัวหลังเต็มเสียง เช่น คำว่า เขม่า จะถูกเขียนเป็น เข๎ม่า เพราะมันอ่านว่า ขะ (เปล่งเสียงอะออกมาเพียงเล็กน้อย) - เหม่า เพื่อแสดงว่ามันเป็นพยัญชนะซ้อน คำที่ปรากฏการใช้พยัญชนะซ้อนมีอยู่มากมาย ยกตัวอย่างเช่น- เข๎ม่า- แส๎ม- ส๎นาม ที่ต้องใส่เพราะว่าคำว่า นาม มันอ่านว่า หนาม ตามอักษรข้างหน้า ถ้าเกิดเขียนว่า สนาม จะอ่านว่า สะ-นาม- ส๎นม (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า สะ-นม)- จ๎วัก (ที่เขียนว่า จ๎วัก นั้น เพราะว่าเราจะมองว่าพยัญชนะกลุ่มนี้ ถือเป็นพยัญชนะอักษร สูง กลาง ต่ำ ตามพยัญชนะตัวหน้า ถ้าคำๆนี้ไม่ใส่ยามักการ จะอ่านว่า จะ-วัก แต่มันอ่านว่า จะ-หวัก จึงต้องใส่ยามักการเพื่อให้เสียงสระของพยางค์เป็นตามเสียงตัวพยัญชนะหน้า)- เก๎ษียณ (ถ้าไม่ใส่ยามักการจะอ่านว่า เก-สี-ยน)- เก๎ษตร
คำบางคำอาจไม่ต้องใส่ก็ได้ เช่น สดับ อาจเขียนเป็น ส๎ดับ ก็ได้ แต่ไม่นิยมเขียน

**ใช้เพื่อแสดงพยัญชนะ ห นำ หรือ อ นำ**
เช่น ห๎มา ห๎นาม ห๎วู โห๎วงเห๎วง แห๎งน อ๎ย่า อ๎ยู่ อ๎ย่าง อ๎ยาก เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อักษรไทย
โรคบิด

โรคบิด คือชื่อโรคชนิดหนึ่ง มี 2 ชนิด คือ บิดไม่มีตัว และ บิดมีตัว

**อาการของบิดไม่มีตัว**
# ไม่มีอาการใด ๆ เลย แต่จะรู้สึกไม่สบายท้อง เพราะมีเชื้อแบคทีเรียอยู่ในลำไส้
# มีอาการน้อย ถ่ายเหลวเป็นมูกเลือด และปวดบิดแต่ไม่มาก
# มีอาการรุนแรง ปวดท้องบิดอย่างรุนแรง มีไข้สูง อาเจียน ถ่ายมีมูกเลือดและหนองปน ถ่ายน้อยแต่บ่อยมาก ถ้าร่างกายอ่อนแอ อาจจะมีการช็อคได้
# โรคแทรกซ้อน เชื้อโรคเข้าไปยังกระแสเลือด ทำให้เลือดนั้นเป็นพิษ อาจช็อคจนเสียชีวิตได้ ลำไส้ใหญ่มีการอักเสบอย่างรุนแรง เกิดอาการเสียน้ำอย่างมากจนช็อคและเสียชีวิตได้

**อาการของบิดมีตัว**
# ไม่มีอาการใด ๆ เลย แต่จะรู้สึกไม่สบายท้อง ถ้าไปตรวจจะพบอะมีบา Entamoeba histolytica ในอุจจาระ
# มีอาการชนิดเฉียบพลัน ปวดบิด ถ่ายอุจจาระเหลว อุจจาระมีกลิ่นคล้ายหัวกุ้งเน่า อาการไม่แรงเท่าบิดไม่มีตัว ถ้าผู้ป่วยต้านทานโรคได้น้อย อาจจะมีไข้สูงและถ่ายเป็นมูกเลือดมาก
# มีอาการชนิดเรื้อรัง เป็นผลจากบิดชนิดเฉียบพลัน แล้วรับการรักษาที่ไม่ถูกต้อง อะมีบาจึงตายไม่หมด ทำให้อาการไม่หายขาด และเป็นไปเรื่อยๆ
# โรคแทรกซ้อน ลำไส้เกิดการทะลุ เกิดแผลที่ลำไส้ใหญ่ เป็นฝีที่ตับ เพราะอะมีบาเข้าไปที่กระแสเลือดและไปยังตับอักเสบและเป็นฝี ฝีนี้อาจแตกทะลุไปยังปอด ทำให้เป็นฝีที่ปอดด้วย

**วิธีป้องกัน**
# เมื่อมีอาการสงสัยว่าเป็นโรคบิด กรุณารีบไปพบแพทย์
# เลือกรับประทานอาหารที่สุก สะอาด ปราศจากสารพิษและสิ่งสกปรกเจือปน

**ลิงก์**
  ข้อมูลของโรคบิด
บิด
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อ
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อจากน้ำ
ปากเซ

นครปากเซ (ນະຄອນປາກເຊ) เป็นเมืองเอกของแขวงจำปาศักดิ์ อยู่ริมแม่น้ำโขง เป็นเมืองใหม่เพิ่งตั้งได้ไม่นาน เมืองนี้ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเซโดน ที่บรรจบกับแม่น้ำโขงที่นี่
ปากเซเป็นเมืองที่มีสำคัญทางด้านเศรษฐกิจกับแขวงจำปาศักดิ์ และนับว่าเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของลาวตอนใต้ มีประชาชนหลากหลายชนชาติเข้ามาดำรงชีวิตที่เมืองนี้
สะพานข้ามแม่น้ำโขงในปากเซ

**ประวัติ**

**การเดินทาง**
การเดินทางไปเมืองปากเซจากประเทศไทย สามารถทำได้โดยผ่านพรมแดนที่ช่องเม็ก จังหวัดอุบลราชธานี แล้วเดินทางมาตามทางหลวงหมายเลข 10 ของลาว และเมื่อถึงแม่น้ำโขง ก็ต้องข้ามสะพานมิตรภาพลาว-ญี่ปุ่นจึงจะมาถึงเมืองปากเซ ปัจจุบันมีรถประจำทางออกจากจังหวัดอุบลราชธานีมาถึงปากเซโดยตรง จากปากเซถึงช่องเม็ก ระยะทางเพียง 44 กิโลเมตร

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
ปากเซ
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนไทย–ลาว
พินทุ

พินทุ (◌ฺ) มีลักษณะคล้ายจุด ใช้เติมใต้พยัญชนะ เพื่อใช้ระบุอักษรนำหรืออักษรควบกล้ำ ในการเขียนคำอ่านของคำในภาษาไทย เช่น สุเหร่า อ่านว่า สุ-เหฺร่า, ปรากฏ อ่านว่า ปฺรา-กด เป็นต้น
ในการเขียนภาษาบาลีและภาษาสันสกฤตด้วยอักษรไทย จะเติมพินทุไว้ที่พยัญชนะสะกดของคำ เช่น ธมฺมา (ทัม-มา) อญฺชลี (อัน-ชะ-ลี) และเติมที่อักษรนำหรืออักษรควบกล้ำ เช่น สฺวากฺขาโต (สะ-หวาก-ขา-โต) เชตฺวา (เช-ตะ-วา) ในการแยกแยะว่าพินทุใดใส่เพื่อพยัญชนะสะกดหรืออักษรนำ ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ของผู้อ่าน เนื่องจากคำที่ใช้พินทุสำหรับอักษรนำนั้นมีอยู่น้อยคำ
ในการเขียนคำทับศัพท์อาหรับด้วยอักษรไทย จะเติมพินทุไว้ที่พยัญชนะเพื่อเน้นว่า พยัญชนะต้องออกเสียงเสมือนว่าเป็นอักษรนำ เช่น อะบูบักรฺ (อะ-บู-บัก-ร) และ อัลลอฮฺ (อัล-ลอ-ฮฺ)
หมวดหมู่:อักษรไทย
สถานีรถไฟเขาเต่า

สถานีรถไฟเขาเต่า ตั้งอยู่ที่บ้านเขาเต่า ตำบลหนองแก  อำเภอหัวหิน  จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 241.09 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากอยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรีเป็นระยะทาง 225.04 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟหนองแก และ สถานีรถไฟวังก์พง ใช้สัญญาณแบบไฟสี ไฟฟ้า-รีเลย์ ตัวย่อของสถานีคือ ขต.

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวไป**

**เที่ยวกลับ**

**เหตุการณ์รถไฟตกราง**
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ลงพื้นที่เกิดเหตุ
เหตุการณ์รถไฟตกรางที่สถานีเขาเต่า เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด
ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท

**อ้างอิง**
เขาเต่า
เขาเต่า
สถานีสวนสนประดิพัทธ์

สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์  ตั้งอยู่ในบริเวณสถานพักผ่อนริมทะเลของกองทัพบก สวนสนประดิพัทธ์ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นสถานีรถไฟของทางรถไฟสายใต้

**การเปิดใช้เครื่องกั้นรถไฟอัตโนมัติ**
สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์ เป็นจุดที่ตั้งของเครื่องต้นแบบระบบเครื่องกั้นอัตโนมัติ ซึ่งการรถไฟแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด จัดทำขึ้นเป็นเครื่องต้นแบบเครื่องแรกของประเทศไทย มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วยนายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น และคณะ
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานเปิดเครื่องกั้นรถไฟฯ

**ขบวนนำเที่ยว**
การรถไฟฯ จัดบริการรถไฟนำเที่ยวทุกวัน เสาร์ - อาทิตย์ และวันหยุดราชการ สายกรุงเทพฯ-สวนสนประดิพัทธ์- 06.30 น. ออกจากสถานีรถไฟกรุงเทพโดย ขบวนรถพิเศษนำเที่ยวที่ 911 - 07.40 น. ถึงสถานีรถไฟนครปฐม หยุดให้นักท่องเที่ยวลงนมัสการองค์พระปฐมเจดีย์ และรับประทาน อาหารเช้า ตามอัธยาศัย- 08.25 น. ขบวนรถออกจากสถานีรถไฟนครปฐม- 11.05 น. ถึงสถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์ เดินต่อไปประมาณ 2 นาที ก็จะถึง มีเวลา 4 ชั่วโมงในการพักผ่อน- 16.30 น. ขึ้นรถออกจากที่สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์- 20.35 น. ขบวนรถพิเศษนำเที่ยวที่ 912 ถึงสถานีรถไฟกรุงเทพ

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 https://web.archive.org/web/20070605223148/http://www.geocities.com/railsthai/article17.htm- http://www.railway.co.th/ticket/south.asp date=2007-09-27 - https://web.archive.org/web/20150402120702/http://www.geocities.com/railsthai/south.htm
หมวดหมู่:สถานีรถไฟ สายใต้
สวนสนประดิพัทธ์
สถานีรถไฟหนองแก

สถานีรถไฟหนองแก ตั้งอยู่ที่ซอยหัวหิน 4 ถนนหนองแก-ตะเกียบ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟธนบุรี (เดิม) เป็นระยะทาง 216.96 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 3 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟหัวหิน และ สถานีรถไฟสวนสนประดิพัทธ์

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวไป**

**เที่ยวกลับ**

**แผนผังสถานี**

**อ้างอิง**
หนองแก
หนองแก
ท่าอากาศยานนครพนม

ท่าอากาศยานนครพนม หรือ สนามบินนครพนม (Nakhon Phanom Airport) สนามบินตั้งอยู่ที่ตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ได้รับอนุญาตเป็นสนามบินอนุญาตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506

**ประวัติ**

**สนามบินนครพนม (เก่า)**
สนามบินนครพนม เดิมตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เป็นที่ตั้งกองกำลังทหารสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามอินโดจีน หลังจากกองกำลังทหารสหรัฐฯ ถอนกำลังออกไปใน พ.ศ. 2518 ท่าอากาศยานนครพนมจึงอยู่ในความดูแลของกองทัพอากาศ ฝูงบิน 238 และได้มีการสนับสนุนให้ใช้ในเชิงพาณิชย์โดยดัดแปลงโรงเก็บเครื่องบินของกองทัพอากาศเป็นอาคารที่พักผู้โดยสาร

**สนามบิน ณ ตำบลนาทราย**
ต่อมาสภาพที่ตั้งของสนามบินตั้งอยู่ใกล้บริเวณตัวเมืองไม่เหมาะสมและปลอดภัยต่ออากาศยาน จึงย้ายไปอยู่ที่ตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม ในปี พ.ศ. 2506
พ.ศ. 2521 บริษัท เดินอากาศไทย จำกัดได้ทำการบินในเส้นทางกรุงเทพฯ-นครพนม และบินเชื่อมระหว่างจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คือนครพนม อุบลราชธานี อุดรธานี และขอนแก่น โดยใช้เครื่องบินดักลาส DC-3 หรือดาโกต้า และแอฟโร่ Bae HS748 ให้บริการสัปดาห์ละ 3-4 เที่ยวบิน
ต่อมาใน พ.ศ. 2537 บริษัท การบินไทย จำกัดได้เปิดทำการบินอีกครั้ง ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ตามเส้นทางกรุงเทพฯ-สกลนคร-นครพนม-กรุงเทพฯ ด้วยเครื่องบินโบอิ้ง B737 เมื่อมีผู้โดยสารมาใช้บริการเพิ่มมากขึ้น จึงพัฒนาขีดความสามารถของท่าอากาศยานนครพนมตั้งแต่ พ.ศ. 2539-2543โดยก่อสร้างอาคารที่พักผู้โดยสารหลังใหม่และเปิดใช้เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2543
และได้รับการกำหนดให้เป็นสนามบินศุลกากร เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2544 และมีสายการบินพาณิชย์ที่ให้บริการในปัจจุบัน ได้แก่ สายการบินนกแอร์ และ สายการบินไทยแอร์เอเชีย โดยท่าอากาศยานนครพนมมีศักยภาพสามารถรองรับอากาศยานขนาดสูงสุดได้ถึงโบอิ้ง B737 หรือแอร์บัส A320

**ข้อมูลท่าอากาศยาน**
ท่าอากาศยานนครพนม มีอาคารผู้โดยสาร ขนาดพื้นที่รวม 4,800 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้จำนวน 300 คนต่อชั่วโมง หรือ 2,400 คนต่อวัน มีลานจอดรถยนต์รองรับได้ 140 คัน
ท่าอากาศยานนครพนม มีทางวิ่งขนาด 45 เมตร ยาว 2,500 เมตร ลานจอดอากาศยานขนาด 117.2 เมตร ยาว 303 เมตร รองรับจำนวนเครื่องบินได้ 24 เที่ยวบินต่อวัน

**รายชื่อสายการบิน**

**รายชื่อสายการบินที่ให้บริการ**

**รายชื่อสายการบินที่เคยให้บริการ**

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย

**อ้างอิง**
นครพนม
นครพนม
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครพนม
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2506
ประเพณี

ประเพณี (tradition) เป็นกิจกรรมที่มีการปฏิบัติสืบเนื่องกันมา เป็นเอกลักษณ์และมีความสำคัญต่อสังคม เช่น การแต่งกาย ภาษา วัฒนธรรม ศาสนา ศิลปกรรม กฎหมาย คุณธรรม ความเชื่อ ฯลฯ อันเป็นบ่อเกิดของวัฒนธรรมของสังคมเชื้อชาติต่าง ๆ กลายเป็นประเพณีประจำชาติและถ่ายทอดกันมาโดยลำดับ หากประเพณีนั้นดีอยู่แล้วก็รักษาไว้เป็นวัฒนธรรมประจำชาติ

**ความหมายของประเพณี**
พระยาอนุมานราชธน ได้ให้ความหมายของคำว่าประเพณีไว้ว่า ประเพณี คือ ความประพฤติที่ชนหมู่หนึ่งอยู่ในที่แห่งหนึ่งถือเป็นแบบแผนกันมาอย่างเดียวกัน และสืบต่อกันมานาน ถ้าใครในหมู่ประพฤติออกนอกแบบก็ผิดประเพณี หรือผิดจารีตประเพณี
คำว่าประเพณี ตามพจนานุกรมฉบับบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดความหมายประเพณีไว้ว่า ขนบธรรมเนียมแบบแผน ซึ่งสามารถแยกคำต่าง ๆ ออกได้เป็น ขนบ มีความหมายว่า ระเบียบแบบอย่าง ธรรมเนียมมีความหมายว่า ที่นิยมใช้กันมา และเมื่อนำมารวมกันแล้วก็มีความหมายว่า ความประพฤติที่คนส่วนใหญ่ ยึดถือเป็นแบบแผน และได้ทำการปฏิบัติสืบต่อกันมา จนเป็นต้นแบบที่จะให้คนรุ่นต่อ ๆ ไปได้ประพฤติปฏิบัติตามกันต่อไป
โดยสรุปแล้ว ประเพณี หมายถึง ระเบียบแบบแผนที่กำหนดพฤติกรรมในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่คนในสังคมยึดถือปฏิบัติสืบกันมา ถ้าคนใดในสังคมนั้น ๆ ฝ่าฝืนมักถูกตำหนิจากสังคม  ลักษณะประเพณีในสังคมระดับประเทศชาติ มีทั้งประสมกลมกลืนเป็นอย่างเดียวกัน และมีผิดแปลกกันไปบ้างตามความนิยมเฉพาะท้องถิ่น แต่โดยมากย่อมมีจุดประสงค์ และวิธีการปฏิบัติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีเฉพาะส่วนปลีกย่อยที่เสริมเติมแต่งหรือตัดทอนไปในแต่ละท้องถิ่น สำหรับประเพณีไทยมักมีความเกี่ยวข้องกับความเชื่อในพระพุทธศาสนาและพราหมณ์มาแต่โบราณ

** ดูเพิ่ม**
 รายชื่อประเพณีไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปรัชญาสังคม
หมวดหมู่:สังคมมนุษย์
ท่าอากาศยานเลย

ท่าอากาศยานเลย หรือ สนามบินเลย VTUL ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวจังหวัด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 5 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 1,429 ไร่ บริเวณโดยรอบเกือบทุกทิศทางจะมีภูเขาเตี้ยๆ ล้อมรอบ มีระดับความสูงตั้งแต่ 600-2,000 ฟุต เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560

**ประวัติ**
ในปี พ.ศ. 2485 ข้าหลวงเทียน กำเนิดเพชร (หลวงนิคมคณารักษ์) เป็นผู้เริ่มวางแผนสร้างสนามบินโดยย้ายจากสนามบินชั่วคราวที่ตั้งบริเวณศาลากลางจังหวัดเลยปัจจุบัน ออกจากตัวจังหวัดเลยไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร ในเขตตำบลนาอาน โดยมีการถ่างป่าและถมดินเป็นทางวิ่ง สำหรับใช้รับส่งหนังสือทางราชการ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2489 กองทัพอากาศได้มาปักหลักที่ดินขึ้นเป็นที่ดินของกองทัพอากาศ และได้มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารพร้อมทั้งปรับปรุงทางวิ่ง
เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2497 ได้มีการประกาศเป็นท่าอากาศยานอนุญาต
ในปี พ.ศ. 2511 กรมการบินพาณิชย์ได้เข้ามาดูแลและปรับปรุงทางวิ่ง สร้างอาคารดับเพลิง โรงเครื่องยนต์ และเครื่องช่วยเดินอากาศ จนมีการจัดซื้อที่ดินเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2515 เพื่อปรับปรุงก่อสร้างขยายทางวิ่ง ทางขับ ลานจอดอากาศยาน อาคารผู้โดยสาร เครื่องช่วยเดินอากาศ อาคารโรงเครื่องยนต์ อาคารดับเพลิง ลานจอดรถยนต์ และเครื่องอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ในการให้บริการอากาศยานและผู้โดยสาร
ตามมติที่ประชุมกรรมการ กรอ. จังหวัดเลย ครั้งที่ 1/2559 เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2559 เห็นชอบสนับสนุนผลักดันการประกาศให้ท่าอากาศยานเลยเป็นท่าอากาศยานศุลกากร และเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2560 ได้ประกาศเป็นท่าอากาศยานศุลกากร โดยเพิ่มเติมความในลำดับที่ 19/2 ตามที่กระทรวงการคลังเสนอ และให้ส่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตรวจพิจารณา จนมาสำเร็จและประกาศในที่สุด

**การพัฒนาท่าอากาศยาน**
เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2561 ทางนายกรัฐมนตรีพร้อมคณะรัฐมนตรีเห็นชอบให้จัดซื้อที่ดิน 460 ไร่ ให้จัดสร้างลานจอดเครื่องบินและอาคารผู้โดยสารใหม่

**อาคารสถานที่**
ท่าอากาศยานเลย มีข้อมูลทางกายภาพ ดังนี้

**อาคารผู้โดยสาร**
 อาคารที่พักผู้โดยสาร เป็นอาคารสองชั้น ขนาดพื้นที่ใช้สอยประมาณ 2,100 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 150 คนต่อชั่วโมง หรือ 1,200 คนต่อวัน- ลานจอดรถยนต์รองรับได้ 100 คัน- ลานจอดอากาศยาน พื้นผิวคอนกรีต ขนาดกว้าง 75 เมตร และยาว 180 เมตร รองรับจำนวนเครื่องบินได้ 16 เที่ยวบินต่อวัน 

**ทางวิ่ง (รันเวย์) และทางขับ (แท็กซี่เวย์)**
 ทางวิ่ง จำนวน 1 เส้น ขนาด 45 x 2,100 เมตร - ทางขับ จำนวน 2 เส้น ขนาด 45 x 150 เมตร และ 45 x 250 เมตร

**รายชื่อสายการบิน**

**รายชื่อสายการบินที่ให้บริการ**

**รายชื่อสายการบินที่เคยให้บริการ**

**สถิติ**

**ข้อมูลสถิติการขนส่งทางอากาศ**

**การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน**
ท่าอากาศยานเลยตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ห่างจากศาลากลางจังหวัดเลยไปทางทิศใต้ 5 กิโลเมตร

**อ้างอิง**
เลย
เลย
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย

รันเวย์สนามบินสมุย
ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย หรือ สนามบินสมุย (Samui International Airport) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ของพื้นที่เกาะสมุย อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเกาะสมุย ประมาณ 23 กิโลเมตร ในพื้นที่ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (International Airport) และเป็นท่าอากาศยานที่ดำเนินการโดย บริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)  อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานสำหรับนักท่องเที่ยว ที่มา เกาะพะงัน อีกด้วย โดยมีเที่ยวบินเข้าออกไปยังเมืองต่างๆมากมาย

**ข้อมูลทั่วไป**
ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย เปิดทำการบินเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2532 ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 600 ไร่ (ในปัจจุบัน) ผู้อำนวยการคนแรก คือ พลอากาศเอก อมร แนวมาลี 
เริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2527 พื้นที่เดิมเป็นสวนมะพร้าวซึ่งบริษัท การบินกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ได้รับความเห็นชอบจากกรมการบินพาณิชย์ว่าเป็นพื้นที่ ที่เหมาะสมสำหรับเป็นที่ตั้งของสนามบิน เนื่องจากเป็นพื้นที่ราบขนาดใหญ่เพียงพอกับการสร้างสนามบิน และ เป็นสนามบินของเอกชน 
เริ่มเปิดบริการเส้นทางแรกในเส้นทาง กรุงเทพ – สมุย ด้วยเครื่องบิน DASH 8 - 100  ขนาด 37 ที่นั่ง ใช้เวลาเดินทางเพียงแค่ 1 ชั่วโมง 10 นาที  ซึ่งเป็นการย่นระยะเวลาเดินทางไปเกาะสมุย โดยปกติ จะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมงถึง 1 วัน ของการเดินทางแต่ละประเภท 
และในปัจจุบัน ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย สามารถรองรับเครื่องบินไอพ่นขนาดเล็ก เช่น Airbus A319 และ Boeing 737-400 รวมถึงเครื่องบินใบพัด รุ่น ATR72 โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 50นาทีเท่านั้น
ปัจจุบัน ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย ได้ทำการขยายอาคารผู้โดยสารใหม่ โดยอาคารผู้โดยสารภายในประเทศอาคารใหม่ได้เปิดให้บริการไปเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2550 และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศอาคารใหม่ได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2550 โดยอาคารผู้โดยสารใหม่มีพื้นที่ใช้สอยกว่า 7,300 ตารางเมตร โดยประกอบไปด้วยอาคารผู้โดยสาร 6 อาคารแบ่งเป็นอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ 4 อาคาร และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ 2 อาคาร โดยอาคารผู้โดยสารใหม่ สามารถรองรับผู้โดยสารได้วันละประมาณ 16,000 คนต่อวัน หรือ 6,000,000 คนต่อปี
และยังมี Samui Park Avenue ตั้งอยู่บนพื้นที่ประมาณ 4 ไร่ ภายในบริเวณสนามบินสมุย ประกอบด้วย 3 อาคารแบ่งเป็นแบบ 2 ชั้น 2 อาคารและแบบ 1 ชั้น 1 อาคาร โดยเปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 07.00-22.00 น. เพื่อต้องการให้ผู้โดยสารและบุคคลภายนอกสามารถมาใช้บริการและรู้สึกเหมือนเดินช็อปปิ้งอยู่ในสวน Samui Park Avenue จึงเป็นถนนช็อปปิ้งแห่งใหม่ของเกาะสมุย เชื่อมระหว่างอาคารผู้โดยสาร ซึ่งผู้โดยสารสามารถเดินเล่น พักผ่อน และเพลิดเพลินกับหลากหลายร้านค้าชั้นนำ ภัตตาคารที่มีชื่อเสียงระดับโลก คาเฟ่ที่บริการอินเทอร์เน็ต

**รายชื่อสายการบิน**

**สนามบินพี่สนามบินน้อง**
ท่าอากาศยานสุโขทัย
ท่าอากาศยานตราด

**ดูเพิ่ม**
รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย

**อ้างอิง**
สมุย
สมุย
สมุย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเกาะสมุย
หมวดหมู่:เกาะสมุย
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย

หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศไทยแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทค้าปลีกของไทย
ja:Category:タイのショッピングセンター
nl:Categorie:Winkelcentrum in Thailand
ทุกหัวใจมีรัก

ทุกหัวใจมีรัก (Love Actually) เป็นภาพยนตร์ โรแมนติกคอมเมดี้ คอมพิวเตอร์ กำกับโดยริชาร์ด เคอร์ทิส นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เรื่องราวเกี่ยวกับความรักในรูปแบบต่าง ๆ ของกลุ่มคนหลากหลายวิถีชีวิต ที่โยงมาเกี่ยวข้องกันในเทศกาลคริสต์มาส ออกฉายครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 
ทุกหัวใจมีรัก นำแสดงโดยฮิว แกรนต์, บิล ไนอี, เอมมา ทอมสัน, คอลิน เฟิร์ท, เลียม นีสัน, แอลัน ริกแมน, เคียรา ไนต์ลีย์, ลอรา ลินนีย์ และดาราภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียงอีกมากมาย รวมทั้งดารารับเชิญได้แก่ โรวัน แอตคินสัน, บิลลี บ็อบ ทอร์นตัน, เคลาเดีย ชิฟเฟอร์, อิไลชา คัทเบิร์ต, แชนนอน เอลิซาเบท และเดนิส ริชาดส์
ภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในประเทศไทยและทวีปเอเชีย ผู้กำกับได้ตัดฉากตัวละครออกไปคู่หนึ่งคือ จอห์นและจูดี (แสดงโดยมาร์ติน ฟรีแมน และโจแอนนา เพจ) ซึ่งรับบทเป็นตัวแสดงแทนในการถ่ายหนังโป๊ เนื่องจากมีฉากที่ไม่เหมาะสม เรื่องนี้อาจจะเป็นหนังโป๊

**เนื้อเรื่องย่อ**
คนบางคนอาจมองว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง แก่งแย่งชิงดี แต่อันที่จริงแล้ว เราจะพบว่ามีความรักปรากฏอยู่ในทุกแห่งหน ในคนทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่นายกรัฐมนตรีหนุ่มคนใหม่ที่เพิ่งเริ่มงานเป็นวันแรก ก็เกิดตกหลุมรักเลขาสาวจอมเปิ่นที่เพิ่งเข้าทำงานเป็นวันแรกเหมือนกัน, เจมี นักเขียนหนุ่มผู้เพิ่งจะพบว่าภรรยาเป็นชู้กับน้องชายของตน จึงหลบไปรักษาแผลใจที่บ้านพักริมทะเลสาบ และพบรักกับหญิงสาวคนทำงานบ้านซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้, หญิงสาวที่แต่งงานแล้วอย่างแคเรน ผู้ซึ่งกำลังสงสัยว่าสามีของเธอกำลังปันใจให้กับเลขาหน้าห้องทำงาน หรือกระทั่งความรักของเด็กชายผู้ซึ่งกำลังพบรักครั้งแรกกับเด็กหญิงเพื่อนร่วมโรงเรียนที่ไม่เคยแม้แต่จะคุยกัน และพ่อม่ายที่ประสบปัญหาการเข้าถึงลูกชายผู้เพิ่งจะสูญเสียแม่ไป
เมื่อเทศกาลคริสต์มาสกำลังย่างกรายมาถึง เรื่องราวของแต่ละคนในลอนดอนจึงบังเกิดขึ้นด้วยความมหัศจรรย์ที่มีรสชาติทั้งหวานและขม ตามแต่จะบังเกิดขึ้นในทุกหัวใจที่มีรัก

**ตัวละครหลัก**
 เดวิด นายกรัฐมนตรีหนุ่มโสดผู้ที่เพิ่งมาทำงานวันแรกก็ตกหลุมรักเสียแล้ว รับบทโดย ฮิว แกรนต์ - นาตาลี เลขานุการใหม่ผู้ซึ่งมาทำงานกับนายกรัฐมนตรีเป็นวันแรก จึงมักจะเผลอทำกิริยาเปิ่น ๆ อยู่เสมอ รับบทโดย Martine McCutcheon- เจมี เบนเนตต์ นักเขียนหนุ่มที่พบว่าภรรยาของตนนอกใจ จึงมาตั้งต้นชีวิตโสดอีกครั้งที่บ้านพักริมทะเลสาบ รับบทโดย คอลิน เฟิร์ท- เอาแรเลีย หญิงสาวทำงานบ้านชาวโปรตุเกส ซึ่งมารับจ้างทำงานบ้านกับเจมี รับบทโดย Lúcia Moniz- แฮร์รี บรรณาธิการนิตยสาร แต่งงานและมีลูกสองคนแล้วกลับหวั่นไหวกับท่าทีของเลขานุการหน้าห้อง รับบทโดย แอลัน ริกแมน- แคเรน ภรรยาของแฮร์รี ผู้ซึ่งสงสัยว่าสามีกำลังจะปันใจให้ใครบางคน เป็นพี่สาวของเดวิด รับบทโดย เอมมา ทอมสัน- แดเนียล สถาปนิกที่เพิ่งจะสูญเสียภรรยาไป และพบว่าเป็นการยากที่จะเข้าถึงใจของลูกชายได้ รับบทโดย เลียม นีสัน - จูเลียต เจ้าสาวหมาด ๆ ที่มีปัญหาเรื่องการเข้ากับเพื่อนสนิทของสามีไม่ได้ รับบทโดย เคียรา ไนต์ลีย์ - แซราห์ ครีเอทีฟสาวที่แอบหลงรักเพื่อนชายในที่ทำงานมานานนับปี รับบทโดย ลอรา ลินนีย์ - บิลลี แม็ก ร็อกสตาร์ตกยุคที่กำลังดันทุรังจะกลับมาดังอีกครั้ง รับบทโดย บิล ไนอี- มีอา เลขาสาวหน้าห้องของแฮร์รี สาวสวยเซ็กซีผู้เพียรพยายามหาจังหวะแอบโปรยเสน่ห์ใส่เจ้านาย รับบทโดย Heike Makatsch

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website date=2010-05-04  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  Love Actually บนเว็บไซต์ Internet Movies Database-  Love Actually (2003) ที่ สยามโซน.คอม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวยิว

หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามชาติพันธุ์
หมวดหมู่:ชาวเอเชียตะวันตก
ยิว
ยิว
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามศาสนา
อังคั่น

อังคั่น เป็นชื่อเรียกรวมของเครื่องหมายวรรคตอนโบราณ แบ่งเป็นอังคั่นเดี่ยวและอังคั่นคู่
อังคั่นเดี่ยว หรือ คั่นเดี่ยว หรือ ขั้นเดี่ยว (ฯ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนที่นิยมใช้ในหนังสือไทยสมัยโบราณ ใช้เมื่อจบบท ตอน หรือเรื่อง ทั้งคำประพันธ์ร้อยกรองและร้อยแก้ว ใช้สัญลักษณ์เดียวกันกับไปยาลน้อย ปัจจุบันมีอังคั่นเดี่ยวให้เห็นในหนังสือวรรณคดีและตำราเรียนภาษาไทยเท่านั้น
อังคั่นคู่ หรือ คั่นคู่ หรือ ขั้นคู่ (๚) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนปรากฏในหนังสือไทยโบราณ ใช้ในบทกวีต่าง ๆ โดยมีไว้ใช้จบตอน 
นอกจากนี้ยังมีการใช้อังคั่นคู่กับเครื่องหมายอื่น ได้แก่ อังคั่นวิสรรชนีย์ (ฯะ, ๚ะ) ใช้เมื่อจบบทกวี และ อังคั่นวิสรรชนีย์โคมูตร (๚ะ๛) ใช้จบบริบูรณ์
อังคั่นคู่ไม่มีปรากฏบนแป้นพิมพ์ภาษาไทย แต่มีอยู่ในรหัสอักขระ TIS 620 ที่ 0xFA (250) และรหัสยูนิโคดที่ U+0E5A 

**อังคั่นในภาษาอื่น**
ภาษาอื่นที่ใช้อังคั่นคือภาษาเขมร ซึ่งมีทั้งอังคั่นเดี่ยวและอังคั่นคู่ (។, ៕) อังคั่นเดี่ยวใช้ใส่เมื่อจบประโยค ใช้งานทั่วไปเหมือนการใส่มหัพภาคจบประโยคในภาษาอังกฤษ อังคั่นคู่ใช้เมื่อจบตอน ภาษาฮินดีก็มีการใช้สัญลักษณ์ขีดตั้งเดี่ยวและขีดตั้งคู่ (।, ॥) เมื่อจบประโยคหรือจบตอนเช่นกัน เมื่อต้องการถอดอักษรจึงอาจใช้ ฯ และ ๚ แทนได้

**อ้างอิง**
อังคั่น
หมวดหมู่:อักษรไทย
วัดพระเจดีย์ซาวหลัง

วัดพระเจดีย์ซาวหลัง (langx|nod|80px) ตั้งอยู่ที่ตำบลต้นธงชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือ 5 กิโลเมตรตามถนนสายลำปาง-แจ้ห่ม เป็นวัดใหญ่อยู่กลางทุ่งนา บริเวณวัดร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่ "ซาว" แปลว่า 'ยี่สิบ' และ "หลัง" แปลว่า 'องค์' วัดพระเจดีย์ซาวหลัง แปลว่า "วัดที่มีเจดีย์ 20 องค์"
วัดนี้เป็นปูชนียสถานที่สำคัญของจังหวัดลำปางสร้างแต่โบราณ ทรงคุณค่าทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และโบราณวัตถุ จากหลักฐานการขุดพบพระเครื่องสมัยหริภุญชัยที่องค์พระเจดีย์ ทำให้สันนิษฐานได้ว่าวัดนี้สร้างมานานกว่าพันปีสิ่งที่น่าชมภายในวัดคือ องค์พระธาตุเจดีย์ซาว ที่มีศิลปะล้านนาผสมศิลปะพม่า ข้างหมู่พระเจดีย์มีวิหารหลังเล็ก ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางสมาธิ ศิลปะเชียงแสน ชาวบ้านเรียกว่า "พระเจ้าทันใจ" 
พระอุโบสถหลังใหญ่ซึ่งประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีพุทธลักษณะงดงาม บานประตูทั้งสามเป็นของโบราณ เขียนลวดลายรดน้ำละเอียดสวยงาม เสาซุ้มประตูหน้าต่างประดับลวดลายกระจกสีเป็นลักษณะศิลปะสมัยใหม่ และที่ศาลาการเปรียญเรือนไม้ชั้นเดียวด้านหลังพระอุโบสถ ได้จัดเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงโบราณวัตถุที่ชาวบ้านนำมาถวาย นอกจากนี้ เมื่อ พ.ศ. 2526 ชาวบ้านได้ขุดพบพระพุทธรูปทองคำบริสุทธิ์หนัก 100 บาทสองสลึง มามอบให้แก่ทางวัดซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้ชื่อว่า "พระแสนแซ่ทองคำ" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสมัยล้านนา ราวพุทธศตวรรษที่ 21 ขนาดหน้าตักกว้าง 9 นิ้วครึ่ง สูง 15 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปทองคำองค์แรกที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุแห่งชาติ
พระเจดีย์ซาวหลัง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
สแกนดิเนเวีย

สแกนดิเนเวีย (Scandinavia; เดนมาร์กและSkandinavien; นอร์เวย์, แฟโร และSkandinavia; Skandinavía; Skadesi-suolu, Skađsuâl) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ มีศูนย์กลางอยู่ที่คาบสมุทรสแกนดิเนเวียในยุโรปเหนือ มาจากชื่อเดิมว่า มณฑลสกาเนีย (Scanian Province) ประเทศในกลุ่มสแกนดิเนเวีย ได้แก่ สวีเดน นอร์เวย์ และเดนมาร์ก อาจรวมถึงประเทศอื่น ๆ ในกลุ่มนอร์ดิก เช่น ไอซ์แลนด์ ฟินแลนด์  จากความสัมพันธ์ใกล้ชิดทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ในทางภาษาและวัฒนธรรม นิยามของสแกนดิเนเวียอาจขยายไปถึงดินแดนที่เคยมีการพูดภาษานอร์เวย์โบราณและดินแดนที่มีการพูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกเหนือ ดังนั้น ในทางภาษาและวัฒนธรรม สแกนดิเนเวียจึงรวมถึงประเทศไอซ์แลนด์และหมู่เกาะแฟโร
นอกจากนี้ ในทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม สแกนดิเนเวียอาจรวมถึงฟินแลนด์ จากการที่ฟินแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของสวีเดนมายาวนาน ถึงแม้ว่าฟินแลนด์จะมีความเกี่ยวข้องทางวัฒนธรรมกับชาติสแกนดิเนเวียอื่น ๆ แต่ชาวฟินแลนด์มีเชื้อชาติและภาษาแบบฟินโน-ยูกริก ซึ่งมีลักษณะของทั้งยุโรปตะวันตกและตะวันออก
ถึงแม้ว่าความหมายของสแกนดิเนเวียอาจขึ้นอยู่กับบริบท กลุ่มนอร์ดิก นั้นหมายถึงนอร์เวย์ สวีเดน เดนมาร์ก ฟินแลนด์ และไอซ์แลนด์ รวมถึงหมู่เกาะแฟโร กรีนแลนด์ และหมู่เกาะโอลันด์ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกันทั้งในด้านการเมืองและด้านวัฒนธรรม

**ประชากรในภูมิภาคนอร์ดิก**
ไฟล์:Norden pop density.gif|thumb|right|275px|ความหนาแน่นประชากรในภูมิภาคนอร์ดิก (ไม่รวมSvalbard)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คาบสมุทรสแกนดิเนเวีย- กลุ่มนอร์ดิก- คณะมนตรีนอร์ดิก

หมวดหมู่:ประเทศกลุ่มนอร์ดิก
หมวดหมู่:ยุโรปเหนือ
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Pharmaceutical Sciences , University of Phayao) เปิดการเรียนการสอนครั้งแรกในวันที่ 2 มิถุนายน  พ.ศ. 2546 ในฐานะ สาขาวิชาเภสัชศาสตร์ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา และได้แยกตัวมาเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ในปี พ.ศ. 2548
ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ตั้งแต่ ปีการศึกษา 2550 เป็นต้นไป สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยามีจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ ปี 1 - ปี 6 ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ทั้งหมด และต่อมาในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
จึงถือเอาวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ซึ่งเป็นวันที่มีการเรียนการสอนครั้งแรก เป็นวันก่อตั้งคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา และกำหนดให้วันที่ 2 มิถุนายน ของทุกปี เป็นวันครบรอบการก่อตั้ง

**ประวัติ**
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เปิดการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2546 ในฐานะ สาขาวิชาเภสัชศาสตร์ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา และได้แยกตัวมาเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ในปี พ.ศ. 2548
ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ทางคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ตั้งแต่ ปีการศึกษา 2550 เป็นต้นไป สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยามีจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ ปี 1 - ปี 6 ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ทั้งหมด และต่อมาในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น สำนักวิชาเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
และในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ได้มีประกาศจากสภาเภสัชกรรมว่าด้วยการรับรองปริญญา ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มีสิทธิ์สมัครเป็นสมาชิกของสภาเภสัชกรรมและรับการสอบวัดความรู้ความสามารถ เป็นผู้ขอขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรรม

**​ กระบวนการวิชา**
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มีการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี 2 หลักสูตร​ ​ดังนี้​
# ​หลักสูตร บริบาลเภสัชกรรม (Pharmaceutical Care)
# ​หลักสูตร วิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง (Cosmetic Sciences)
และระดับบัณฑิตศึกษา 2 หลักสูตร ดังนี้
# ​หลักสูตร ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (Ph.D. in Pharmaceutical Innovation)
# ​หลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (M.Sc. in Pharmaceutical Innovation)

**หลักสูตร**

**คณบดี/หัวหน้าสำนักวิชา**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา- รายชื่อคณะและสำนักวิชาเภสัชศาสตร์ในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-01-15 -  คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-02-17 
พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดกำแพงเพชร)

วัดพระบรมธาตุ ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชรเป็น พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศศรีลังกาพญาลิไททรงประดิษฐานไว้เมื่อปี พ.ศ. 1900 ประชาชนชาวกำแพงเพชรมีความศรัทธาต่อองค์พระธาตุและมีความเชื่อดังจารึกที่ว่า "ผิผู้ใดได้ไหว้นบกระทำบูชาพระศรีรัตมหาธาตุและพระศรีมหาโพธิ์นี้ว่าไซร้ มีผลอานิสงส์พร่ำเสมอดังได้นบพระผู้เป็นเจ้า" เป็นตำนานที่มาของงานประเพณี "นบพระเล่นเพลง" ในวันมาฆบูชาของจังหวัดกำแพงเพชร พระบรมธาตุนครชุม มหาเจดีย์ทรงสูงใหญ่ สวยงามไปด้วยสถาปัตยกรรมและสีทองอร่ามทั้งองค์ เสมือนดั่งเจดีย์ชเวดากองในเมืองพม่า เป็นพระบรมเจดีย์ ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 9 องค์ เมื่อได้เข้าไปนมัสการและบูชาแล้ว ดังได้นบกับพระพุทธเจ้าด้วยตนเอง เป็นพระบรมธาตุเจดีย์อยู่คู่เมืองกำแพงเพชร มาตั้งแต่สมัยเป็นเมืองนครชุม กินเวลายาวนานกว่า 600 ปี และยังคงยั่งยืนสืบต่อกันมาเป็นองค์มหาเจดีย์แห่งศรัทธา จวบจนปัจจุบัน
วัดพระบรมธาตุนครชุมเป็นวัดเก่าแก่อยู่คู่เมืองกำแพงเพชรมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

**ปีที่สำคัญ**
 พ.ศ. 1762 สร้างวัดพระบรมธาตุ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี พญาลิไทสร้างเมืองนครชุม ปัจจุบันคือเมืองกำแพงเพชร
เดิมเป็นพระเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานเดียวกัน - พ.ศ. 2392 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ได้พบว่า วัดพระบรมธาตุมีพระบรมธาตุบรรจุอยู่ในพระเจดีย์ 3 องค์ - พ.ศ. 2414 พระยาตะก่า ชาวกะเหรี่ยงมีจิตศรัทธาจะบูรณปฏิสังขรณ์พระเจดีย์ใหม่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) พระราชทานอนุญาตให้ปฏิสังขรณ์เปลี่ยนเป็นพระเจดีย์แบบพม่า พระเจดีย์แบบพม่า มีขนาดความยาวด้านละ 15 วา สูงจากฐานถึงยอดฉัตร 38 วา บูรณะเสร็จเรียบร้อย- รัชกาลที่ 5 ได้เสด็จประพาสต้น นมัสการวัดพระบรมธาตุ เมืองกำแพงเพชร ในวันเพ็ญเดือน 3

**ประเพณีสมโภชพระบรมธาตุ**
กระทำในวันเพ็ญเดือน 3
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
หมวดหมู่:วัดในอำเภอเมืองกำแพงเพชร
หมวดหมู่:วัดมอญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงสุโขทัย
วัดไตรภูมิ (อำเภอจตุรพักตรพิมาน)

วัดไตรภูมิ ตั้งอยู่ที่ตำบลดงแดง อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นวัดที่เก่าแก่มีหอไตรกลางน้ำอายุกว่า 1,000 ปีซึ่งหอไตรกลางน้ำนี้เป็นที่เก็บพระไตรปิฎก และ ยังมีอุโบสถเก่าอีก 1 หลัง ปัจจุบันมีพระครูศุภจริยาภิวัตน์เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะตำบลดงแดง
วัดไตรภูมิตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2529
พระปลัดหูกัน ถาวโร เป็นรองเจ้าอาวาส ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเลขาเจ้าคณะตำบลดงแดง และ ยังมีพระที่จำพรรษาอีกหลายรูป วัดไตรภูมิเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมของนักเรียน เป็นศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ มีนักเรียนอยู่ประมาณ 2,000 คน

**อ้างอิง**
ตรภูมิ
หมวดหมู่:อำเภอจตุรพักตรพิมาน
วัดวรนาถบรรพต

วัดวรนาถบรรพต เดิมชื่อ วัดกบ หรือ วัดเขากบ สมัยสุโขทัยชื่อว่า วัดปากพระบาง เป็นพระอารามหลวงสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ 188 ถนนธรรมวิถี ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์

**ประวัติ**
วัดวรนาถบรรพตตั้งเมื่อ พ.ศ. 1962 ในสมัยสุโขทัยผู้สร้างคือพญาบาลเมือง สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พญารามผู้น้อง ซึ่งได้สิ้นพระชนม์ในระหว่างทำศึกสงครามหัวเมืองฝ่ายใต้ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏในศิลาจารึก 2 หลัก ซึ่งทางกรมศิลปากรได้ไปจากยอดเขาใกล้กับรอยพระพุทธบาทจำลองและได้จากเมืองนครชุมจังหวัดกำแพงเพชรซึ่งกล่าวถึงพระเจ้าลิไทกษัตริย์สุโขทัยองค์ที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้นำพระพุทธบาทจำลองจากลังกาซึ่งส่งมาให้เป็นบรรณาการนำไปประดิษฐานไว้บนยอดเขากบ ดังปรากฏในปัจจุบัน
สมัยสุโขทัย สร้างรอยพระพุทธบาทจำลอง เจดีย์ใหญ่ ภายในเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปหินปางนาคปรก สมัยเชียงแสน พระพุทธไสยาสน์ ยาว 10 วาเศษ อุโบสถหลวงพ่อทอง
พ.ศ. 2464 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ค้นพบวัดวรนาถบรรพต
พระยาบาลเมือง สร้างวัดเขากบ มีเจดีย์ วิหาร ขุดตระพัง ปลูกบัวนานาพรรณเพื่อเป็นพุทธบูชา ปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ในรามอาวาส สร้างพุทธปฏิมา เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่พระยารามผู้เป็นน้อง ซึ่งมาสิ้นพระชนม์ลง ณ เมืองพระบาง (ปัจจุบันคือ จังหวัดนครสวรรค์)
ไม่เพียงได้รับยกย่องจากกรมการศาสนา และมหาเถรสมาคมให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างในปี พ.ศ. 2509 เท่านั้น หากวัดแห่งนี้ยังมีความเก่าแก่และทรงคุณค่าอย่างยิ่งของจังหวัดนครสวรรค์ ตัววัดตั้งอยู่บนยอดเขาและเชิงเขากบที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 185.50 เมตร จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่าวัดนี้น่าจะสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1962 ในสมัยสุโขทัย โดยพญาบาลเมืองที่ได้สร้างเจดีย์ วิหาร ขุดตระพังเพื่อปลูกบัวถวายเป็นพุทธบูชา ปลูกต้นพระศรีมหาโพธิ์ในรามอาวาสเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่พระยารามผู้เป็นน้องที่ได้สิ้นพระชนม์ระหว่างทำศึกกับหัวเมืองฝ่ายใต้ ณ เมืองพระบางซึ่งปัจจุบันคือนครสวรรค์นั่นเอง ทั้งนี้การเดินทางขึ้นสู่วัด สามารถเดินขึ้นบันได จำนวน 437 ขั้น หรือใครที่ไม่อยากเหนื่อย สามารถนำรถขึ้นไปถึงได้โดยมีถนนลาดยางขึ้นสู่ยอดเขา
วรนาถบรรพต
วรนาถบรรพต
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครสวรรค์
ปลาไฟฟ้า

ปลาไฟฟ้า หมายถึงปลาจำพวกหนึ่งที่สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้เองในตัว เพื่อใช้ในการล่าเหยื่อและป้องกันตัว โดยมีอวัยวะบางอย่างที่ช่วยในการสร้าง ซึ่งกระแสไฟฟ้าที่ปล่อยออกมานั้นจะมีความแรงแตกต่างกันไปตามชนิดวงศ์ (Family) และสายพันธุ์ (Species) และขนาดของลำตัว ปลาที่สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้มากที่สุดคือ ปลาไหลไฟฟ้า (Electrophorus electricus) เป็นปลาน้ำจืด พบในอเมริกาใต้ เป็นปลาขนาดใหญ่ เมื่อเต็มที่ยาวได้ถึง 2 เมตร สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้สูงถึง 600 โวลต์ รุนแรงพอที่จะทำให้หัวใจมนุษย์วายตายได้  
ชนิดอื่น ๆ ที่พบในน้ำจืด ก็ได้แก่ ปลาดุกไฟฟ้า (Malapterurus electricus) พบในแอฟริกา สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ถึง 350 โวลต์ และปลาอบา อบา  (Gymnarchus niloticus) ขนาดโตเต็มที่ได้ 2 เมตร เช่นกัน และปลาในวงศ์  Gymnotidae พบในอเมริกาใต้ สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนเพื่อการล่าเหยื่อ โดยมากปลาไฟฟ้าที่พบน้ำจืดจะนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 
ส่วนที่พบในทะเลก็ได้แก่ กระเบนไฟฟ้า อันเป็นปลากระเบนในวงศ์ Narcinidae และ Torpedinidae
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาไฟฟ้า
วินโดวส์ 3.1x

วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ทรูไทป์และฟอนต์คุณภาพสูงอื่นๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง ไมน์สวีปเปอร์ แทนที่ Reversi

**วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป**

**วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1**
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่างๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts

**วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11**
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsock นั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์

**ดูเพิ่ม**
 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
วินโดวส์ 3.0

วินโดวส์ 3.0 เป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงพัฒนาความสามารถทางเทคนิคอย่างการบริหารจัดการหน่วยความจำ เพื่อใช้ประโยชน์จากหน่วยประมวลผลอินเทล 80286 และ 80386 
โปรแกรมออกแบบสำหรับดอสสามารถรันได้ในวินโดวส์ อย่างไรก็ตามเกมส่วนใหญ่ยังต้องการเข้าถึงดอสโดยตรง โปรแกรมบริหารไฟล์เดิมบนดอสนั้น ได้ถูกแทนที่ด้วยโปรแกรม "Program Manager" และ "File Manager" ซึ่งออกแบบมาสำหรับวินโดวส์ตั้งแต่รุ่น 3.0 โดยเฉพาะ ทำให้การเรียกใช้โปรแกรมต่างๆ ง่ายขึ้น โปรแกรมย่อยหลายโปรแกรมได้รวมมาในวินโดวส์รุ่นนี้อย่างเช่น โน้ตแพด Calculator และ Solitaire เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
2
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2533
ไม้เอก

ไม้เอก (–่) เป็นรูปวรรณยุกต์รูปหนึ่งของไทย ใช้เติมเหนือพยัญชนะต้นของคำ และเหนือสระบนขึ้นไปอีกถ้ามี เพื่อให้เกิดการผันเสียงวรรณยุกต์ซึ่งขึ้นอยู่กับไตรยางศ์มีลักษณะคล้ายคลึงกับฝนทอง และเปลี่ยนความหมายของคำให้เป็นอย่างอื่น
พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประดิษฐ์ไม้เอกในภาษาไทย เพื่อให้เกิดความแตกต่างจากอักษรขอมและอักษรตระกูลภาษาอินเดียอื่น ๆ ที่ทรงยืมมาใช้ โดยไม้เอกมีลักษณะเป็นเส้นตั้งเล็ก ๆ และไม่มีการเปลี่ยนแปลงสัณฐานจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อักษรไทย