Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 4

เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 4 (Edmund Beaufort, 4th Duke of Somerset) (ค.ศ. 1438? - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1471) เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทเป็นขุนนางชาวอังกฤษที่มีบทบาทในฐานะนายทัพฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ในสงครามดอกกุหลาบ
เอ็ดมันด์ โบฟอร์ทเป็นบุตรของเอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 2 และเอเลเนอร์ โบแชมพ์บุตรีของริชาร์ด โบแชมพ์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 13 ที่ทำให้เฮนรีเป็นลูกพี่ลูกน้องของเลดี้มาร์กาเร็ต โบฟอร์ท และริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และเป็นลุงของเฮนรี สตาฟฟอร์ด ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทเมื่อพี่ชายเฮนรี โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 3 ถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1464 หลังจากที่พ่ายแพ้ในยุทธการเฮ็กซแฮม 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1430
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ 
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2

เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2 (Henry Percy, 2nd Earl of Northumberland) (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1392 - 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1455) เฮนรี เพอร์ซีย์เป็นขุนนางชาวอังกฤษที่เป็นบุตรของเฮนรี “ฮอทเสปอร์” เพอร์ซีย์และเอลิสซาเบธ เดอ มอร์ติเมอร์ (Elizabeth de Mortimer) บุตรีของเอ็ดมันด์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ชที่ 3 (Edmund Mortimer, 3rd Earl of March) และ ฟิลลิปปา แพลนทาเจเน็ท เคานเทสแห่งอัลสเตอร์ที่ 5 
เฮนรี เพอร์ซีย์ได้รับการฟื้นฟูกลับมาในราชสำนักในปี ค.ศ. 1416 โดย สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 โดยได้รับอสังหาริมทรัพย์ของเอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 1 คืนและก่อตั้งอาณาจักรเอิร์ลของตนเองใหม่
เชื่อกันว่าเฮนรี เพอร์ซีย์มีความจงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 เมื่อพระราชโอรสผู้มีพระชนมายุเพียงพรรษาเดียวขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 เฮนรี เพอร์ซีย์ก็ได้เป็นสมาชิกในสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในต้นรัชสมัย
ต่อมาเพอร์ซีย์ก็มีส่วนร่วมในสงครามดอกกุหลาบซึ่งทำให้สถานะการณ์ของเพอร์ซีย์ค่อนข้างลำบากเพราะเพอร์ซีย์มีความภักดีต่อราชวงศ์แลงคาสเตอร์ แต่แอนน์ เดอ มอร์ติเมอร์ (Anne Mortimer) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องและลูกชายริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3เป็นประมุขของราชวงศ์ยอร์ค เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1455 เพอร์ซีย์ก็ต่อสู้ทางฝ่ายแลงคาสเตอร์ในยุทธการเซนต์อัลบันส์ครั้งที่ 1 ซึ่งเป็นยุทธการแรกของสงครามดอกกุหลาบ และเสียชีวิตในยุทธการ

**การสมรสและบุตร**
เพอร์ซีย์แต่งงานกับเลดี้เอเลเนอร์ เนวิลล์บุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์ที่ 1 (Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) กับภรรยาคนที่สองโจน โบฟอร์ท ผู้เป็นพี่น้องกับริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 และซิซิลิ เนวิลล์ผู้เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3.
เพอร์ซีย์และเอเลเนอร์มีลูกด้วยกันสิบคนบางคนก็ได้แก่:
*เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3 (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1421 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1461ในยุทธการโทว์ทัน)
*เลดี้แคทเธอริน เพอร์ซีย์ สมรสกับเอ็ดมันด์ เกรย์ เอิร์ลแห่งเค้นท์ที่ 1
*ทอมัส เพอร์ซีย์ บารอนแห่งเอเกรมอนท์ที่ 1 (29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1422 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1460ในยุทธการนอร์ทแธมตัน)- เซอร์ราล์ฟ เพอร์ซีย์ (เสียชีวิต 25 April ค.ศ. 1464ในยุทธการเฮ็ดจลีย์มัวร์)- วิลเลียม เพอร์ซีย์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1937
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ 
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ยอร์ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม
หมวดหมู่:ภาษาฟอร์แทรน

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาฟอร์แทรน
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงอาร์เรย์
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงกระบวนงาน
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงตัวเลข
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุ
ยูโทเปีย (หนังสือ)

ยูโทเปีย (Utopia) เป็นชื่อหนังสือของเซอร์ทอมัส มอร์ ในปี ค.ศ. 1516 ซึ่งเขียนเป็นภาษาละติน เป็นงานเขียนร้อยแก้วพรรณนาถึงสังคมบนเกาะในจินตนาการแห่งหนึ่ง เล่าเรื่องเกี่ยวกับศาสนา ความเชื่อ ลักษณะทางสังคมและการปกครองบนเกาะแห่งนั้น ชื่อของเกาะนำมาจากคำภาษากรีกว่า ou (οὐ), "ไม่" และ tópos (τόπος), "สถานที่" กับคำ suffix ว่า -ía (-ία) ได้เป็นคำว่า Outopía (Οὐτοπία; หรือในภาษาละตินว่า Ūtopia) มีความหมายว่า "ดินแดนที่ไม่มีจริง"
น่าสังเกตว่า คำว่า ยูโทเปีย ในภาษาอังกฤษ ออกเสียงเหมือนกันทุกประการกับ Eutopia (langx|el|Εὐτοπία Eutopía) มีความหมายว่า "สถานที่ดี" ตัวของมอร์เองเคยเขียนไว้ในคำแนบของหนังสือเขาว่า Wherfore not Utopie, but rather rightely my name is Eutopie, a place of felicitie (ไม่ใช่คำว่า Utopie (ไม่มีจริง) ชื่อที่ถูกต้องของผมคือ Eutopie ดินแดนที่น่าชื่นชมยินดี)
การตีความชื่อนี้ก็คือ ยูโทเปีย เป็นสังคมอันแสนสมบูรณ์แบบ แต่มันก็ไม่มีทางจะไปถึงได้
อย่างไรก็ดี ในปัจจุบันเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปแล้วว่า สังคมในงานเขียนของมอร์ไม่ใช่ "สังคมสมบูรณ์แบบ" ของเขา ทว่าเขาเพียงแต่สร้างภาพของสังคมที่ตรงกันข้ามกันระหว่างดินแดนในจินตนาการซึ่งมีแนวคิดการปกครองที่ไม่เหมือนใคร กับการเมืองอันยุ่งเหยิงวุ่นวายในยุคสมัยของเขา เพื่อเป็นโครงร่างสำหรับการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับสภาพสังคมกันต่อไป

**การตอบรับ**
เรื่อง ยูโทเปีย เริ่มขึ้นขณะที่มอร์เป็นทูตอยู่ที่ฟลานเดอร์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1515 เขาเริ่มต้นเขียนบทนำและคำอธิบายของสังคมแห่งนั้น ซึ่งต่อมาเป็นเนื้อเรื่องครึ่งหลังของหนังสือ จนเมื่อเขาเดินทางกลับอังกฤษจึงได้เขียน "dialogue of counsel" และเขียนเสร็จทั้งหมดในปี ค.ศ. 1516 ปีเดียวกันนั้น หนังสือได้ตีพิมพ์ที่ Leuven โดยมี Erasmus เป็นบรรณาธิการ มอร์ได้ปรับปรุงเนื้อหาอีกครั้งและพิมพ์ในบาเซิล ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1518 แต่กว่าที่หนังสือจะได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในประเทศอังกฤษ ก็ล่วงไปถึง ค.ศ. 1551 สิบหกปีหลังจากการประหารชีวิตมอร์ โดย ราล์ฟ โรบินสัน เป็นผู้แปลเป็นภาษาอังกฤษ แต่ฉบับที่นิยมใช้อ้างอิงกันมากที่สุดคือฉบับที่แปลโดย กิลเบิร์ต เบอร์เน็ต ในปี ค.ศ. 1684

**ภาษาไทย**
ยูโทเปียฉบับภาษาไทยตีพิมพ์มาแล้ว 4 ครั้ง- ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2517 โดยโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย- ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2518 โดยโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์ สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย- ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2526 โดยสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพาณิช- ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2551 โดยสำนักพิมพ์สมมติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  English translation of Utopia by Gilbert Burnet ที่ โครงการกูเตนเบิร์ก-  Free audio recording ที่ LibriVox -  Thomas More and his Utopia ที่ Karl Kautsky 
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2059
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมทั่วไป
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
ช่องว่างความกว้างศูนย์

ช่องว่างความกว้างศูนย์ (ZWSP ย่อมาจาก zero-width space) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ เพื่อแสดงขอบเขตของคำสำหรับระบบประมวลข้อความในคอมพิวเตอร์ ไม่ได้ใช้เพื่อจุดประสงค์ในการเว้นวรรค ปกติแล้วช่องว่างความกว้างศูนย์จะเป็นตัวแบ่งที่ไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เราจะเห็นได้เมื่อกระจายช่องไฟ (justification) ของข้อความอย่างเต็มที่ ในหน้า HTML ช่องว่างนี้สามารถใช้เป็นจุดตัดแบ่งคำยาว เพื่อให้ขึ้นบรรทัดใหม่ที่จุดตัดเมื่อคำนั้นยาวเกินกว่าบรรทัด แทนที่การใช้แท็กที่ไม่มาตรฐาน  อย่างไรก็ตามอักขระนี้ก็ไม่ได้รองรับในเบราว์เซอร์ทุกชนิด โดยเฉพาะอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์รุ่น 6 หรือต่ำกว่า
ช่องว่างความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200B  และมี HTML เอนทิตี เป็น #8203; หรือ #x200B; บางเบราว์เซอร์ก็รองรับรหัส zwsp; ด้วย 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์- ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์- ช่องว่างไม่ตัดคำความกว้างศูนย์- การตัดคำ (word wrap)
หมวดหมู่:อักขระควบคุม
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์
หมวดหมู่:ยูนิโคด
หมวดหมู่:การอ้างอิง

หมวดหมู่นี้ สำหรับข้อมูลข่าวสารที่โดยปกติจะพบในกลุ่ม "หนังสืออ้างอิง" ของห้องสมุด
หมวดหมู่:การจำแนกหัวข้อหลัก
หมวดหมู่:ความรู้
ขนมเขียว

ขนมเขียว เป็นขนมพื้นบ้านของจังหวัดปราจีนบุรี ต้นกำเนิดอยู่ที่อำเภอนาดี เป็นขนมลูกผสมระหว่างข้าวเกรียบปากหม้อกับขนมถั่วแปบ เปลือกที่ใช้ห่อข้างนอกใช้แป้งข้าวเจ้าที่เป็นแป้งโม่ โดยผสมข้าวเจ้าแข็ง น้ำปูนใส ใบเตยสับนำไปโม่ด้วยเครื่องโม่จนได้น้ำแป้งสีเขียว นำไปผสมกับแป้งข้าวเจ้าชนิดและแป้งมัน นำไปละเลงบนผ้าขาวบางที่คลุมอยู่บนปากหม้อที่ตั้งน้ำไว้จนเดือด พอสุกแคะใส่จาน ตักไส้ที่ประกอบด้วยถั่วเหลือง มะพร้าวขูด น้ำตาลทราย และเกลือ พับครึ่ง ตักใส่จาน ขนมนี้ต่างจากข้าวเกรียบปากหม้อที่ไม่ต้องกินกับผัก และไม่ต้องกินกับน้ำตาลทรายโรยเกลือเหมือนขนมถั่วแปบ

**อ้างอิง**
 ขนมเขียว ขนมโบราณที่ตลาดยังต้องการ. ไทยโพสต์เอ็กซ์-ไซต์. 30 มิถุนายน 2542. หน้า 22
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคตะวันออก
ขนมถั่วแปบ

ขนมถั่วแปบ เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียวห่อไส้ที่เป็นถั่วเขียวซีกเราะเปลือก มะพร้าวขูด แล้วนำไปนึ่ง ขนมที่มีลักษณะใกล้เคียงกับขนมถั่วแปบคือขนมเขียว มีไส้เป็นแบบเดียวกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวเหนียว
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้|ขนม
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์

ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWJ ย่อมาจาก zero-width joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับ หรือ อักษรตระกูลพราหมี เมื่อใส่ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์ลงไปก่อนหรือหลังตัวอักษร จะเป็นการบังคับให้อักษรนั้นแสดงผลในรูปแบบที่เชื่อมต่อกับตัวเชื่อม เสมือนว่ามีอักษรอื่นอีกตัวอยู่ตรงตัวเชื่อมนั้น หรือใช้เพื่อเปลี่ยนการแปลงรูปอักษรเชื่อมต่อให้เป็นแบบอื่น ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส ปกติแล้วตัวเชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบเชื่อมต่อที่วางอยู่ลอย ๆ ในข้อความ
ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200D และมี HTML เอนทิตี เป็น #8205; #x200D; และ zwj; ในผังแป้นพิมพ์แบบ InScript ซึ่งใช้สำหรับภาษาในประเทศอินเดีย จะพิมพ์ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์โดยใช้แป้น Ctrl+Shift+1 ร่วมกัน อย่างไรก็ตาม ผังแป้นพิมพ์อื่นจำนวนมากใช้ตำแหน่งเดียวกับแป้น  ของแป้นพิมพ์แบบเควอร์ตี สำหรับพิมพ์อักขระนี้

**ตัวอย่าง**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์- ช่องว่างความกว้างศูนย์- ช่องว่างไม่ตัดคำความกว้างศูนย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Proposal on Clarification and Consolidation of the Function of ZERO WIDTH JOINER in Indic Scripts
หมวดหมู่:อักขระควบคุม
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์
หมวดหมู่:ยูนิโคด
ฟักเขียวกวน

ฟักเขียวกวน เป็นขนมพื้นบ้านของจังหวัดนครสวรรค์ นิยมใช้ในงานทำบุญเพราะเชื่อว่าฟักเป็นพืชที่ให้ความเย็น ลักษณะของขนมตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยม ขนาดพอคำ มีความเหนียว รสชาติหวานมัน โรยถั่วลิสงคั่วหั่นฝอย การทำขนมชนิดนี้เริ่มจากนำฟักเขียวแก่มาขูดเอาแต่เนื้อแล้วบีบน้ำออก ใส่เนื้อฟักลงในกระทะทอง กวนกับกะทิ น้ำตาลปี๊บ และแป้งข้าวเจ้าจนกว่าขนมจะล่อน ไม่ติดกระทะ แล้วเทใส่ถาด โรยด้วยถั่ว ขนมที่คล้ายกันนี้มีทำที่จังหวัดจันทบุรีด้วย แต่เรียกขนมฟัก

**อ้างอิง**
 ขนมในภาคกลาง ใน สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคกลาง. กทม. มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์. 2539
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง
ข้าวต้มมัด

ข้าวต้มมัด หรือ ข้าวต้มผัด เป็นขนมชนิดหนึ่งที่ทำด้วยข้าวเหนียวผัดกับกะทิ แล้วนำไปห่อด้วยใบตองหรือใบมะพร้าวอ่อน ใส่ไส้กล้วย นำไปนึ่งให้สุก ทางภาคใต้ใช้ข้าวเหนียวกับน้ำกะทิ ห่อด้วยใบพ้อ เรียกห่อต้ม ถ้าห่อด้วยใบมะพร้าว และมัดด้วยเชือกเรียกห่อมัด ขนมแบบเดียวกับข้าวต้มยังพบในประเทศอื่นอีก เช่นในฟิลิปปินส์เรียก  อีบอส หรือ ซูมัน ที่แบ่งย่อยได้หลายชนิดเช่นเดียวกับข้าวต้มมัดของไทย
อีบอส ขนมของฟิลิปปินส์ที่คล้ายข้าวต้มมัดของไทย
ข้าวต้มมัดไส้กล้วย หรือ ข้าวต้มกล้วย
ข้าวต้มมัดอีกชนิดหนึ่งเรียก ข้าวต้มลูกโยน เป็นขนมที่ใช้ในเทศกาลออกพรรษา ห่อด้วยใบพ้อหรือยอดมะพร้าวเป็นรูปรี ข้างในเป็นข้าวเหนียวผสมถั่วดำไม่มีไส้ ผูกเข้าด้วยกันเป็นพวงแล้วนำไปต้ม ส่วน ข้าวต้มมัดไต้ เป็นข้าวต้มที่ห่อแล้วมัดให้มีลักษณะเหมือนไต้ที่ใช้จุดไฟ ไส้เป็นถั่วทองโขลกกับรากผักชี กระเทียม พริกไทย ใส่หมู มันหมู ปรุงรสด้วยเกลือ น้ำ น้ำตาลทราย ห่อด้วยใบตองเป็นแท่ง มัดเป็นเปลาะ 4-5 เปลาะ แล้วนำไปต้ม บางท้องที่ใช้เป็นขนมไหว้เจ้าในเทศกาลตรุษจีนและสารทจีนด้วย
ในปี พ.ศ. 2557 กรมส่งเสริมวัฒนธรรม (สวธ.) ในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม ได้ขึ้นทะเบียนข้าวต้มมัดให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ในสาขาความรู้และแนวปฏิบัติเกี่ยวกับธรรมชาติและจักรวาล เพื่อป้องกันมิให้สูญหาย พร้อมกับมรดกทางวัฒนธรรมอย่างอื่น

**ประเภท**

**ภาคกลาง**
เรียกว่า “ข้าวต้มมัด” โดยเรียกตามรูปลักษณ์ที่มีห่อและมัดเป็นกลีบโดยใช้ใบตองและเชือกกล้วย

**ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**
เรียกข้าวต้มมัดว่า ข้าวต้มโค่น ใช้ข้าวเหนียวดิบมาห่อ ปรุงรสด้วยเกลือนิดหน่อย ใส่ถั่วลิสงต้มสุกเคล้าให้เข้ากันแล้วจึงห่อเป็นมัด ใส่ไส้กล้วย เอาไปต้มให้สุก ถ้าเป็นแบบผัด จะผัดข้าวเหนียวกับกะทิก่อนแล้วจึงห่อใส่ไส้กล้วย แล้วต้มให้สุก ถ้าต้องการหวานจะเอามาจิ้มน้ำตาล 

**ภาคเหนือ**
เรียกข้าวต้มมัดว่า ข้าวต้มผัด โดยเรียกตามกรรมวิธีที่ต้องมีการผัดก่อนนำไปห่อ และมีข้าวต้มอีกแบบหนึ่งที่นิยมนำข้าวต้มมัดที่สุกแล้วมาหั่นเป็นชิ้น ๆ คลุกกับมะพร้าวขูด โรยน้ำตาลทราย เรียก ข้าวต้มหัวหงอก 

**ภาคใต้**
ข้าวต้มมัดไม่มีไส้ เป็นข้าวเหนียวผัดกับกะทิ ใส่ถั่วขาว ไม่นิยมใช้ถั่วดำ ออกรสเค็มเป็นหลัก ถ้าต้องการให้มีรสหวานจะเอาไปจิ้มน้ำตาล ส่วนทางนครศรีธรรมราชจะเรียกว่า “เหนียวห่อกล้วย” เพราะ ลักษณะที่เห็นประกอบกับวิธีการทำเป็นการนำข้าวเหนียวมาห่อกล้วยเอาไว้ และห่อปิดด้วยใบตองอีกชั้นหนึ่ง นอกจากนี้ มีขนมชนิดหนึ่งเรียก ข้าวต้มญวน มีลักษณะคล้ายข้าวต้มมัดแต่ห่อใหญ่กว่า ทำให้สุกด้วยการต้ม เมื่อจะรับประทานจะหั่นเป็นชิ้น ๆ คลุกกับมะพร้าวขูด เกลือและน้ำตาลทราย

**ภูมิภาคอื่น**
ในประเทศลาวมีข้าวต้มมัดเช่นเดียวกันเรียกว่า "เข้าต้ม" (ເຂົ້າຕົ້ມ) ไส้เค็มใส่มันหมูกับถั่วเขียว ไส้หวานใส่กล้วย

**ดูเพิ่ม**
 ขนมต้ม

**อ้างอิง**
 อรวสุ นพพรรค์. ขนมไทย. กทม. โอเดียนสโตร์. 2542

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวเหนียว
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทย
บ็อบบี ดาริน

บ็อบบี ดาริน (Bobby Darin) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักร้องอเมริกันที่ประสบความสำเร็จที่สุดในการแสดงเพลงบิ๊กแบนด์และร็อกแอนด์โรลแนววัยรุ่น ในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960
ดารินแสดงผลงานในหลากหลายแนวเพลง ไม่ว่าจะเป็น ป็อป, แจ๊ส, ดนตรีโฟล์กและเพลงคันทรี เขายังเป็นนักแสดง นักร้อง/นักแต่งเพลง และนักธุรกิจด้านดนตรี เขายังเป็นทูตให้กับ American Heart Association
ในปี 2004 มีภาพยนตร์ชีวประวัติ เกี่ยวกับตัวเขาเรื่อง  Beyond the Sea แสดงโดยเควิน สเปซีย์ ที่ทั้งแสดงและกำกับภาพยนตร์เรื่องนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเดคคาเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:นักร้องร็อกอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องแจ๊ส
หมวดหมู่:นักร้องป็อปอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
ไข้หวัดใหญ่ในสุกร

ไฟล์:Sow with piglet.jpg|thumb|right|220px|สุกรสามารถเป็นแหล่งพำนักไวรัสไข้หวัดใหญ่ ให้วิวัฒนาร่วมกับไข้หวัดใหญ่ในมนุษย์ และไข้หวัดใหญ่ในสัตว์ปีกหรือไข้หวัดนก ให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์และการเป็น ภาวะระบาดทั่ว
ไฟล์:H1N1 map.svg|thumb|right|300 px|#751012 คือ ท้องที่ระบาดตามที่มีการรับรองอย่างเป็นทางการแล้ว และมีผู้เสียชีวิต#FF0000 คือ ท้องที่ระบาดตามที่มีการรับรองอย่างเป็นทางการแล้ว#FFA900 คือ ท้องที่ระบาดตามที่ยังไม่มีการรับรองโปรดดู:  แผนที่ล่าสุดของไข้หวัดใหญ่สุกร,  แผนที่ล่าสุดของเชื้อ H1N1
ไข้หวัดใหญ่ในสุกร หรือ ไข้หวัดใหญ่สุกร (swine Influenza) ภาษาปากว่า ไข้หวัดหมู เป็นโรคไข้หวัดใหญ่ซึ่งเกิดจากเชื้อไวรัสกลุ่มออร์โทมิกโซไวรัส (Orthomyxoviruses) ที่เป็นโรคประจำถิ่นในประชากรหมู สายพันธุ์เชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ในสุกรที่ถูกแยกได้ในปัจจุบันถูกจัดเป็น ไวรัสไข้หวัดใหญ่ ซี (Influenzavirus C) หรือเป็นหนึ่งในชนิดย่อยของสกุลไวรัสไข้หวัดใหญ่ เอ

**อ้างอิงและเชิงอรรถ**

**ดูเพิ่ม**
 การระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009- ไข้หวัดนก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Swine Flu Cases Without Swine Exposure"fix-attempted=yes  Center for Biosecurity of UPMC-  The Swine Flu Affair: Decision-Making on a Slippery Disease Original 1978 U.S.A. Department of Health Education and Welfare review by Richard E. Neustadt and Harvey V Fineberg available from Louisiana State University Law Center Medical and Public Health Law Site.-   Surface sanitation and interruption of influenza using NAV-CO2-  The Swine Flu Episode and the Fog of Epidemics by Richard Krause in CDC's Emerging Infectious Diseases Journal Vol. 12, No. 1 January 2006 published December 20, 2005-  SWINE INFLUENZA by Carol G. Woodlief of College of Veterinary Medicine at North Carolina State University date=2009-04-25  Overview, symptoms in pigs, treatment for pigs-  In California and Texas, 5 New Swine Flu Cases Washington Post, By Rob Stein (Staff Writer)-  Swine Flu In Mexico And U.S. May Lead To Pandemic, WHO Says date=2009-04-29  AHN, Mayur Pahilajani (Staff Writer)-  News and information on the 2009 human swine flu outbreak date=2009-04-28 
หมวดหมู่:โรคระบาดทั่ว
หมวดหมู่:ไข้หวัดใหญ่
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
หมวดหมู่:วิทยาไวรัส
หมวดหมู่:โรครับจากสัตว์
อาเกาะ

อาเกาะ หรือ อาเก๊าะ เป็นขนมของชาวไทยมุสลิมในภาคใต้ที่ปรุงจากแป้ง ไข่เป็ด น้ำตาล และกะทิ เนื้อขนมคล้ายขนมหม้อแกงสังขยา รูปร่างคล้ายขนมไข่ เพราะหยอดแป้งลงในพิมพ์ขนมเหมือนกัน แต่พิมพ์ของขนมอาเก๊าะใหญ่กว่า ทำให้สุกด้วยการผิงไฟบนล่าง นิยมรับประทานในเดือนเราะมะฎอนซึ่งเป็นช่วงถือศีลอดของชาวมุสลิม

**อ้างอิง**
 กันยารัตน์ พรหมวิเศษ. "อาเก๊าะ ขนมพิมพ์ไข่ของชาวไทยมุสลิมปักษ์ใต้." วัฒนธรรมไทย. 36 (4): 36–39, มกราคม 2542.
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
แม่แบบ:ปัจจุบันเกี่ยวข้อง/doc

== ข้อบ่งใช้**
แม่แบบนี้เป็นแม่แบบ:ปัจจุบันอีกประเภทหนึ่ง ใช้ระบุว่าบทความที่จะขึ้นแม่แบบนั้นมีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน และระบุอีกว่าเหตุการณ์เช่นว่านั้นได้แก่เหตุการณ์อะไรบ้าง เพื่อให้ผู้อ่านสามารถติดตามอ่านต่อได้ตามที่สนใจ

**วิธีใช้**
1.  ใส่รหัสดังต่อไปนี้ไว้ส่วนบนี่สุดของหน้าบทความที่ต้องการระบุว่ามีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่ในปัจจุบัน
จะให้ผลเป็นดังนี้เป็นต้น โดยในช่อง "บทความ" สามารถเปลี่ยนเป็นคำอื่น ๆ ได้ตามเหมาะสม
2. หากใส่ข้อความเพียงสองช่อง จะให้ผลเป็นแต่การระบุว่าเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ปัจจุบันเท่านั้น เช่น
จะให้ผลเป็น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สายบางบัวทอง–บางพูน เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรีเชื่อมต่อกับจังหวัดปทุมธานี ต้นทางอยู่ที่ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง (จุดตัดกับถนนกาญจนาภิเษกและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านจุดตัดกับถนนราชพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทย ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (นนทบุรี-ปทุมธานี) ที่แยกบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับถนนติวานนท์ที่แยกปู่โพธิ์ เลียบคลองรังสิตประยูรศักดิ์ไปทางทิศเดิม จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือไปบรรจบถนนรังสิต-ปทุมธานีที่แยกบางพูน
อนึ่ง ในอดีตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 เคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 405 สายป้อมพระจุลจอมเกล้า - วงเวียนท่าพระ - พระราม 6 - รังสิต ต่อมาในปีพ.ศ.2509ได้มีประกาศเปลี่ยนแปลงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 สายสามแยกท่าพระ - รังสิต 

**ช่วงบางบัวทอง-บางคูวัด**
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ตอนควบคุม 0100 เป็นเส้นทางระหว่างทางแยกต่างระดับบางบัวทอง ไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 ที่แยกบางคูวัด ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2484 เดิมมีขนาด 2 ช่องจราจร (รถวิ่งสวนทาง) ปัจจุบันได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร โดยมีคูน้ำธรรมชาติแบ่งทิศจราจร ในปัจจุบัน เส้นทางช่วงนี้มีการจราจรที่เพิ่มมากขึ้นและมีการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ทั้งสองฝั่งถนนจำนวนมาก จึงมีโครงการที่จะขยายถนนในช่วงนี้เป็น 12 ช่องจราจร โดยแบ่งเป็นช่องทางหลัะก 8 ช่องจราจร และช่องทางคู่ขนาน 4 ช่องจราจร

**ช่วงสะพานปทุมธานี 2 และถนนเชื่อมต่อ**
ในปี พ.ศ. 2547 กรมทางหลวงได้ทำการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจรดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบ้านเทียนถวาย-บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งระหว่างอำเภอบางบัวทอง อำเภอเมืองปทุมธานี กับอำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี (รังสิต) ให้สามารถเดินรถต่อกันได้ในถนนสายตรง และเป็นการบรรเทาปัญหาการจราจรติดขัดบริเวณสะพานนนทบุรีและสะพานปทุมธานี ซึ่งปัจจุบันดำเนินการก่อสร้างจนเสร็จสิ้นและเปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2552

**รายชื่อทางแยก**

**รถประจำทาง**
 สาย 367 ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด ซึ่งมีการเดินรถหลายเส้นทางได้แก่
** รังสิต - ปากเกร็ด (รถธรรมดา)
** รังสิต - นนทบุรี (รถปรับอากาศ)- สาย 370 บางบัวทอง - ปทุมธานี ของบริษัท สหบางบัวทองขนส่ง จำกัด- สาย 680 รังสิต - บางใหญ่ ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด- สาย 6199 ปทุมธานี - บางคูวัด - รังสิต ของบริษัท บางคูวัดเดินรถ จำกัด (รถปรับอากาศ)- สาย 6249 (วงกลม) รังสิต - บางกะดี ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด

**ดูเพิ่ม**
 ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง- สะพานปทุมธานี 2
345
3-345
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนนทบุรี
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 สายบางบัวทอง–ชัยนาท หรือเรียกกันทั่วไปว่า ถนนบางบัวทอง–สุพรรณบุรี และ ถนนสุพรรณบุรี–ชัยนาท เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดชัยนาท ระยะทาง 164.21 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่สามารถไปภาคเหนือได้โดยไม่ต้องผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 โดยถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี เริ่มที่หลักกิโลเมตรที่ 0+000 และสิ้นสุดที่หลักกิโลเมตรที่ 78+341 และถนนสุพรรณบุรี-ชัยนาท เริ่มที่หลักกิโลเมตรที่ 78+341 และสิ้นสุดที่หลักกิโลเมตรที่ 164+210
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 เดิมชื่อ ถนนตลิ่งชัน-สุพรรณบุรี ก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2521 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทาง ต่อมาถนนช่วงตลิ่งชัน–บางบัวทอง ได้ถูกยุบไปรวมกับถนนพระรามที่ 2–ตลิ่งชัน กลายเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 และเปลี่ยนเป็นทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 หรือถนนกาญจนาภิเษก ในลำดับต่อมา ถนนเส้นนี้จึงเริ่มนับระยะทางใหม่ที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท โดยบรรจบกับถนนพหลโยธิน โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงนนทบุรี, แขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 1, แขวงทางหลวงสุพรรณบุรีที่ 2 (อู่ทอง) และ แขวงทางหลวงชัยนาท

**รายละเอียดของเส้นทาง**
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 บริเวณหน้าศาลากลางจังหวัดสุพรรณบุรี
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีคูน้ำกั้นระหว่างทิศทางตลอดสาย  (ยกเว้นช่วงอำเภอบางปลาม้าถึงแยกโพธิ์พระยา และช่วงเข้าตัวเมืองชัยนาท มี 6 ช่องจราจรหรือมากกว่า) เริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง บนกิโลเมตรที่ 49 ถึง 50 ของถนนกาญจนาภิเษกด้านตะวันตก ในอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี เส้นทางออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี, อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี, อำเภอลาดบัวหลวง และอำเภอบางซ้าย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี จากนั้นเข้าสู่ตัวเมืองสุพรรณบุรี แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือเข้าสู่อำเภอศรีประจันต์ อำเภอสามชุก อำเภอเดิมบางนางบวช เข้าสู่อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท เมื่อเข้าสู่อำเภอสรรคบุรี ที่สี่แยกสรรคบุรี เส้นทางจะเลี้ยวซ้ายเลียบคลองชลประทาน เข้าสู่อำเภอเมืองชัยนาท ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา แล้วไปสิ้นสุดที่สี่แยกแขวงการทาง ใกล้กับตัวเมืองชัยนาท โดยมีถนนพหลโยธินมาบรรจบทางด้านขวา เพื่อตรงไปมุ่งหน้าสู่จังหวัดนครสวรรค์

**รายชื่อทางแยก**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2016-06-16  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
340
3-340
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดชัยนาท
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์

ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ (ZWNJ ย่อมาจาก zero-width non-joiner) คืออักขระควบคุมที่ใชัในการเรียงพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ ใช้เพื่อจัดการการเชื่อมต่อระหว่างอักษรตัวเขียนบางชนิด เช่นอักษรอาหรับหรืออักษรฮีบรู เมื่อใส่ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์ลงไประหว่างอักษรสองตัว จะเป็นการบังคับให้อักษรสองตัวนั้นไม่เชื่อมต่อกัน แต่ยังคงปรากฏอยู่ในตำแหน่งที่ติดกัน ซึ่งอาจจำเป็นต้องใช้ในบางโอกาส โดยเฉพาะภาษาเปอร์เซียซึ่งมีการเขียนต่างจากภาษาอาหรับเล็กน้อย ปกติแล้วตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์จะไม่สามารถมองเห็นได้ แต่อาจสังเกตได้จากอักษรรูปแบบธรรมดาที่อยู่ติดกัน ตัวไม่เชื่อมอาจแทรกอยู่ระหว่างนั้น
ตัวไม่เชื่อมความกว้างศูนย์มีรหัสยูนิโคด U+200C  และมี HTML เอนทิตี เป็น #8204; #x200C; และ zwnj; 

**ตัวอย่าง**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตัวเชื่อมความกว้างศูนย์- ช่องว่างความกว้างศูนย์- ช่องว่างไม่ตัดคำความกว้างศูนย์
หมวดหมู่:อักขระควบคุม
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์
หมวดหมู่:ยูนิโคด
หมวดหมู่:อักขรวิธีภาษาเปอร์เซีย
หมวดหมู่:ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกรุงศรีอยุธยา 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สงครามไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดกาญจนบุรี‎
กล็อค

กล็อก (Glock GmbH) เป็นบริษัทผู้ผลิตอาวุธสัญชาติออสเตรีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมือง Deutsch-Wagram ทางตอนเหนือของออสเตรีย ก่อตั้งโดยนายแกสตัน กล็อก (Gaston Glock) เมื่อ ค.ศ. 1963  มีชื่อเสียงในฐานะเป็นผู้ผลิตปืนกล็อก ซึ่งเป็นปืนพกที่มีโครงสร้างเป็นโพลิเมอร์ มีน้ำหนักเบา บำรุงรักษาง่าย เพราะมีชิ้นส่วนที่เป็นสนิม น้อยกว่าปืนพกยุคก่อนที่ใช้โครงสร้างเหล็ก นอกจากนี้กล็อกยังเป็นผู้ผลิตมีดพก และพลั่วสนาม สำหรับใช้ในกองทัพ
บริษัทกล็อกเริ่มสายการผลิตอาวุธ จากการผลิตระเบิดมือสำหรับซ้อม แมกาซีน มีดพก และพลั่วสนามให้กับกองทัพออสเตรียในช่วงทศวรรษ 1970  จนกระทั่งได้ออกแบบปืนพกขนาด 9 มม. เสนอให้กับกองทัพออสเตรีย มีชื่อรุ่นว่า "กล็อก 17"  ได้รับการสั่งซื้อและส่งมอบแก่กองทัพออสเตรียในปี ค.ศ. 1982 กองทัพนอร์เวย์ในปี ค.ศ. 1984
Glock Feldmesser FM 78 หนึ่งในสินค้า ชนิดมีดพกของบริษัทกล็อก
ในปี ค.ศ. 1985 กล็อกได้ขยายฐานการผลิตในรัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา และได้พัฒนาปืนรุ่นใหม่ ได้แก่ กล็อก 18 ในปี ค.ศ. 1986 กล็อก 19 ซึงเป็นปืนพกขนาดกะทัดรัด ในปี ค.ศ. 1988 จนได้รับความนิยมในกองทัพสหรัฐ เจ้าหน้าที่ตำรวจ และผู้ใช้ทั่วไป

**รูปภาพ**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์บริษัท-  Glock Pics and Videos-  Animated Glock Illustration
หมวดหมู่:บริษัทของออสเตรีย
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตอาวุธปืน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม

ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยม หรือ องค์คณะนิยม (Council communism หรือ Councilism) คือกระแสหนึ่งของแนวคิดสังคมนิยมที่เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 มีแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 ลัทธินี้มีลักษณะที่เป็นปฏิปักษ์กับลัทธิทุนนิยมรัฐ (state capitalism) และลัทธิสังคมนิยมรัฐ (state socialism) แต่มุ่งเน้นรูปแบบองค์คณะแรงงาน (workers' council) และประชาธิปไตยแบบองค์คณะนิยม (council democracy) ในฐานะกลไกที่ใช้รื้อถอนรัฐชนชั้น (class state) มีความเคลื่อนไหวหลักในเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์ระหว่างคริสต์ทศวรรษที่ 1920 และยังคงปรากฎอยู่จนถึงปัจจุบันภายในขบวนการสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์กระแสหลัก
หลักการที่เด่นชัดที่สุดของลัทธิคอมมิวนิสต์แบบองค์คณะนิยมคือจุดยืนตรงกันข้ามกับลัทธิพลพรรคแนวหน้านิยม (party vanguardism) และลัทธิศูนย์รวมนิยมแบบประชาธิปไตยตามแนวคิดของเลนิน รวมถึงต่อสู้เรียกร้องบนจุดยืนที่ว่าองค์คณะแรงงานที่เกิดขึ้นตามโรงงานอุตสาหกรรมและปกครองส่วนท้องถิ่นคือรูปแบบตามธรรมชาติขององค์กรและผู้มีอำนาจของชนชั้นแรงงาน นอกจากนี้ยังมีจุดยืนตรงข้ามกับอุดมการณ์ประชาธิปไตยสังคมนิยม โดยปฏิเสธแนวทางปฏิรูปนิยมและรัฐสภานิยม เช่น การประนีประนอมที่แลกผลประโยชน์ต่างตอบแทน (quids pro quo หรือ logrolling) ที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในแวดวงการเมืองแบบรัฐสภา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:สึซึมิยะ ฮารุฮิ

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตนอกโลกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:เกียวโตแอนิเมชัน
รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี

รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี (Grammy Award for Album of the Year) เป็นหนึ่งในสาขารางวัลที่สำคัญที่สุดของรางวัลแกรมมี มีการมอบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959 สำหรับอัลบั้มที่ออกในปีก่อนหน้าที่จะมีการประกาศรางวัล แต่เดิมนั้นมอบให้กับศิลปินเจ้าของอัลบั้มเท่านั้น แต่ในปัจจุบันได้มอบให้กับทีมโปรดิวเซอร์ อันได้แก่โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง/มิกเซอร์ และมาสเตอริงเอ็นจิเนีย (Mastering Engineer) ด้วย 
รางวัลอัลบั้มแห่งปียังเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน ประกอบไปด้วยอีก 3 สาขาคือ รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม

**รายชื่ออัลบั้มได้รับรางวัล และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล**

**1950s**

**1960s**

**1970s**

**1980s**

**1990s**

**2000s**

**2010s**

**2020s**
note|1|I แต่ละปีจะเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมี่ที่จัดขึ้นในปีนั้น

**ดูเพิ่ม**
 รางวัลแกรมมี

**อ้าาอิง**
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี
แม่แบบ:อัปเดตล่าสุด/doc

แม่แบบนี้ใช้สำหรับบทความเกี่ยวกับละคร รายการเรียวลิตี้โชว์ต่าง ๆ หรือบทความเกี่ยวกับฟุตบอล โดยมีรูปแบบดังนี้
พารามิเตอร์ที่ 1 ใส่วันและเดือนที่ที่อัปเดตล่าสุด (เช่น 18 เมษายน)
พารามิเตอร์ที่ 2 ใส่ปีที่ที่อัปเดตล่าสุด (ใช้ปี พ.ศ. เช่น 2536)
เช่น ถ้าบทความนี้อัปเดตล่าสุดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2552 ให้ใช้โค้ด
จะได้ผลลัพธ์
ลอรีน ฮิลล์

ลอรีน โนเอล ฮิลล์ (Lauryn Noel Hill) เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ในเซาท์ออเรนจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ นักดนตรี นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์และนักแสดง ชาวอเมริกัน ในช่วงแรกเธอเป็นสมาชิกวงฮิปฮอปในนาม เดอะฟูจีส์ จนในปี 1998 เธอออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีทั้งยอดขายและเสียงวิจารณ์ จากอัลบั้มชุด The Miseducation of Lauryn Hill ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ถึง 5 สาขา
หลังจากที่เธอประสบความสำเร็จกับอัลบั้มเดี่ยวเปิดตัว เธอก็ได้หายไปจากสื่อ เนื่องจากไม่ชอบในชื่อเสียงและอุตสาหกรรมดนตรี หลังจากห่างหายไป 4 ปี เธอออกอัลบั้มอันพลักด์ชุด MTV Unplugged No. 2.0 อัลบั้มแสดงสดที่เล่นคู่กับกีตาร์อคูสติก หลังจากนั้นเธอยังกลับมารวมกับวงเดอะฟูจีส์อีกในระหว่างกลางทศวรรษ 2000 ในช่วงสั้น ๆ และฮิลล์มีบุตร 5 คนร่วมกับโรฮัน มาร์ลีย์ บุตรชายคนที่ 4 ของตำนานเพลงเร้กเก้อย่าง บ็อบ มาร์เลย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเฮติ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
พุตโต

ไฟล์:Ottobeuren_kloster_ottobeuren_altar_of_saint_john_the_baptist_007.JPG|thumb|280px|“พุตโต” ถือหอยสำหรับจ้วงน้ำที่ใช้ในพิธีบัพติศมาบนฉากประดับแท่นบูชานักบุญยอห์นแบปติสต์ที่อารามออทโทบอยเรินในเยอรมนี
ไฟล์:François Boucher 011.jpg|right|thumb|280px|“พุตโตกับวีนัส” (ราว ค.ศ. 1750) โดยฟร็องซัว บูเช (François Boucher)
เปมเทพ หรือ พุตโต หรือ พุตตี (Putto หรือ putti (พหูพจน์)) เป็นประติมากรรมรูปเด็กอ้วนยุ้ยและส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเด็กผู้ชาย, เปลือย ใช้ในการตกแต่งและพบบ่อยในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และศิลปะบาโรกในเยอรมนี พุตโตมาจากศิลปะโบราณแต่มาพบใหม่เมื่อต้นสมัยศิลปะควอตโตรเช็นโต (Quattrocento) และมักจะเรียกสับสนกับเครูบ (Cherub หรือ cherubim) 

**ที่มา**
คำว่า “putto” เป็นภาษาอิตาลีที่เป็นเอกพจน์ เพศชาย พหูพจน์ใช้ “putti” ถ้าเป็นเพศหญิงใช้ “putta” แต่มิได้ใช้กันเพราะเป็นคำย่อของคำว่า “puttana” (หญิงสำส่อน) ในภาษาอิตาเลียนสมัยใหม่ “พุตโต” หมายถึง “เด็ก” และใช้ในบางกรณีเท่านั้น
ในการบรรยายทางศิลปะ “พุตโต” กล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยจอร์โจ วาซารี (ใน “ชีวิตศิลปิน” ค.ศ. 1550/ค.ศ. 1568)

**ประวัติ**
พุตโต คิวปิด และทูตสวรรค์ พบทั้งในงานศิลปะทางโลกและทางศาสนาตั้งแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1420 ในอิตาลี และเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในเนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี

**การฟื้นฟูการใช้ในศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา**
การใช้ยุวเทพในศิลปะคลาสสิกใช้ประดับโลงหินของเด็กในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ที่เป็นรูปทะเลาะกัน, เต้นรำ, เข้าร่วมพิธีกรรม, เล่นกีฬาและอื่นๆ การนำยุวเทพกลับมาใช้เชื่อกันว่าเริ่มโดยโดนาเทลโลในฟลอเรนซ์ในคริสต์ทศวรรษ 1420 แม้ว่าจะมีงานอื่นก่อนหน้านั้นเช่นที่เห็นในที่ฝังศพในลุกกา

**การใช้ในศิลปะบาโรก**
พุตโตนิยมใช้กันมากในงานตกแต่งในเยอรมนี เช่น การตกแต่งแท่นบูชา หรือแท่นเทศน์ หรือในจิตรกรรมหรือจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งอาจจะใช้พุตโตในการถือเครื่องไม้เครื่องมือหรือเครื่องตกแต่ง 

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Raffael 012.jpg|“ชัยชนะของกาเลเชีย”ราฟาเอล(ค.ศ. 1511)
ไฟล์:Peter Paul Rubens 117.jpg|“เทศกาลวีนัส”ปีเตอร์ พอล รูเบนส์(ค.ศ. 1635)
ไฟล์:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Return of Spring (1886).jpg|“การกลับมาของฤดูใบไม้ผลิ”วิลเลียม-อดอล์ฟ โบเจโร(ค.ศ. 1886)
ไฟล์:Diego Velázquez, Venus at Her Mirror (The Rokeby Venus).jpg|“วีนัสส่องกระจก”เดียโก เบลัซเกซ
ไฟล์:Bouguereau first kiss.jpg|“จูปแรก”วิลเลียม-อดอล์ฟ โบเจโร
ไฟล์:Ottobeuren kloster ottobeuren altar of the holy cross 006.JPG|ถือเทียนประกอบแท่นบูชาเอกที่อารามออทโทบอยเริน
ไฟล์:Ottobeuren_basilika_ottobeuren_altar_of_saint_martin_of_tour_004.JPG|จิตรกรรมผสมประติมากรรมเหนือฉากประดับแท่นบูชานักบุญมาร์ตินที่อารามออทโทบอยเริน
ไฟล์:Allmannshofen Kloster holzen 0004.JPG|แบกลูกโลกประดับกางเขนและล้อมรอบพระเจ้าเหนือฉากประดับแท่นบูชาเอกที่อารามฮอลเซินในเยอรมนี
ไฟล์:Abbey Irsee 125.JPG|ปีนป่ายบนเสากระโดงแท่นเทศน์ที่อารามเอียร์เซในเยอรมนี
ไฟล์:Kloster raitenhaslach (113).JPG|ยืนข้างตราอาร์มที่อารามไรเต็นฮาสลาคในเยอรมนี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี - ศิลปะบาโรก- เครูบ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศิลปะบาโรก
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
อลานิส มอริสเซตต์

อลานิส นาดีน มอริสเซตต์ (Alanis Nadine Morissette) เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ชาวแคนาดา/อเมริกัน เป็นโปรดิวเซอร์เพลง และในบางครั้งยังเป็นนักแสดง เธอได้รับรางวัลจูโน่มา 12 ครั้งและได้รับ 7 รางวัลแกรมมี่ เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 60 ล้านชุด ทั่วโลก มอริสเซตต์เริ่มอาชีพที่แคนาดา ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โดยมีผลงานอัลบั้มแนวแด๊นส์-ป็อป 2 ชุด ชื่อชุด  Alanis และ Now Is the Time ภายใต้สังกัดเอ็มซีเอ จากนั้นออกผลงานในระดับนานาชาติในแนวร็อก ชุด Jagged Little Pill ที่ถือสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวของศิลปินหญิงที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา และมีสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวทั่วโลกที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี กับยอดขาย 30 ล้านชุดทั่วโลก
ข้อมูลจาก RIAA เธอถือเป็นศิลปินร็อกหญิงที่มียอดขายมากที่สุด และต่อมาเธอมีผลงานอัลบั้มอย่าง  Supposed Former Infatuation Junkie ออกขายในปี 1998 และประสบความสำเร็จอย่างดี ในผลงานชุดต่อมาเธอยังรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ อย่างผลงานชุด Under Rug Swept, So-Called Chaos และ Flavors of Entanglement และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2005 มอริสเซตต์ ถือสัญชาติอเมริกัน ขณะที่ยังคงถือสัญชาติแคนาดาเช่นกัน

**ผลงานอัลบั้ม**
 Alanis (1991)- Now Is the Time (1992)- Jagged Little Pill (1995)- Supposed Former Infatuation Junkie (1998)- Under Rug Swept (2002)- So-Called Chaos (2004)- Flavors of Entanglement (2008)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website- 0001551-   Music Videos and Live Shows date=2009-05-03 -  Alanis performs on AOL Sessionsfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอ็มซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
หมวดหมู่:ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากออตตาวา
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวแคนาดา
เครูบ

ไฟล์:Giusto de' menabuoi, adamo ed eva, 1376-78, battistero di Padova.jpg|thumb|right|280px|พวกเครูบตามจินตนาการของคริสเตียนป้องกันประตูทางเข้าสวนอีเด็น โดจจุสโต เดอ เมนาบวย ราว ค.ศ. 1377
เครูบ (cherub (เอก.) cherubim (พหู.), כרוב, พหูพจน์ כרובים, langx|la|cherubus, พหูพจน์ cherubim) เป็นทูตสวรรค์ประเภทหนึ่งที่กล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในภาษาอังกฤษปัจจุบันคำนี้มักจะใช้เรียกเทวดาเด็ก ๆ ที่ปรากฏในงานศิลปะ ซึ่งตามความหมายทางการแล้วแตกต่างจาก “เครูบ” ในบทความนี้
มีบรรยายว่าเครูบมีปีก ผู้เผยพระวจนะบรรยายไว้ในคัมภีร์เอเสเคียลว่าเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิต (creature) ที่แต่ละตนมีหน้าสี่หน้า: สิงโต, วัว, เหยี่ยว และมนุษย์  และเชื่อกันว่ามีมือเหมือนมนุษย์, เท้าเหมือนวัว, และมีปีกสี่ปีก สองปีกตั้งขึ้นประกบกันและแบกบัลลังก์พระเจ้า อีกสองปีกหลุบลงปิดบังร่างของตนเอง 
เครูบมีกล่าวถึงในคัมภีร์ฮิบรูในโทราห์ (หนังสือห้าเล่มของโมเสส) พระธรรมเอเสเคียล และพระธรรมอิสยาห์ ในพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา กล่าวถึงเครูบในพระธรรมวิวรณ์
พหูพจน์ของคำว่า “Cherub” คือ “Cherubim” หรือ “Cherubs” แต่ผู้ใช้ภาษาอังกฤษไม่มีความคุ้นเคยกับพหูพจน์ของภาษาฮิบรูบางครั้งจึงใช้ “Cherubims” ในกรณีที่เป็นพหูพจน์เช่นในคัมภีร์ไบเบิลฉบับพระเจ้าเจมส์ (King James Bible) Genesis 3:24 (King James Version) at Bible Gateway.com.

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Cherub Migne Vol 210 col 267.png|เครูบจาก “ Patrologia Latina”เล่ม 210, คอลัมน์ 267, 268โดยมินจ์ (Migne)
ไฟล์:Meister von Cefalu 002 detail.jpg|เครูบจากคริสต์ศตวรรษที่ 12Meister von Cefalùมหาวิหารมอยซัค
ไฟล์:Cappella Sassetti Miracle of the Stigmata.jpg|ฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากเครูบที่ชาเปลซาสเซ็ตติ
ไฟล์:El_Greco_-_Saint_Francis_Receiving_the_Stigmata_-_Walters_37424.jpg|ฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากเครูบเอลเกรโก
ไฟล์:Domenico Beccafumi 053.jpg|ฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์จากดรุณเทพโดเมนีโก เบกกาฟูมี(Domenico Beccafumi) 

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ทูตสวรรค์
หมวดหมู่:หนังสือปฐมกาล
หมวดหมู่:หนังสือเพลงสดุดี
หมวดหมู่:หนังสืออิสยาห์
หมวดหมู่:หนังสือเอเสเคียล
หมวดหมู่:คำและวลีในคัมภีร์ฮีบรู
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤษภาคม 4

* หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์รายงานว่า ทางหนังสือพิมพ์ได้รับคำชี้แจงจาก ท่านผู้หญิง จรุงจิตต์ ทีขะระ รองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ยืนยันว่า ท่านผู้หญิงวิระยา ชวกุล นั้นไม่เคยเป็นนางสนองพระโอษฐ์ (Lady-in-waiting) ในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ แต่อย่างใด รองราชเลขานุการในสมเด็จพระนางเจ้าฯ ยังยืนยันด้วยว่า ตำแหน่งนางสนองพระโอษฐ์นั้นต้องได้รับการโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษา นอกจากนี้ ท่านผู้หญิงวิระยายังไม่มีตำแหน่งใดๆ ในสำนักพระราชวังอีกด้วย( Bangkok Post)
}
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี

รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี (Grammy Award for Record of the Year) เป็นสาขารางวัลหนึ่งของรางวัลแกรมมี เสนอโดยสถาบันบันทึกเสียงของสหรัฐอเมริกาเพื่อ "ยกย่องความสำเร็จทางศิลปะ ความสามารถทางเทคนิค และความเป็นเลิศโดยรวมในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง โดยไม่คำนึงถึงยอดขายหรืออันดับชาร์ต" เริ่มมอบมาตั้งแต่งานประกาศผลรางวัล ครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1959
รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปีเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน "สนามทั่วไป" (ร่วมกับรางวัลอัลบั้มแห่งปี, รางวัลเพลงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม)
ตามคู่มือคำอธิบายรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 54 รางวัลนี้นำเสนอ:
นักเรียบเรียงเสียงประสาน นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องพื้นหลังของงานบันทึกเสียงที่ชนะสามารถยื่นขอใบรับรองผู้ชนะเลิศได้ นักแต่งเพลงสามารถยื่นขอใบรับรองได้หากเป็นเพลงใหม่เท่านั้น
นับตั้งแต่งานประกาศรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 55 ในปี ค.ศ. 2013 วิศวกรผู้เชี่ยวชาญได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้เสนอชื่อและรับรางวัลในหมวดนี้
ทั้งนี้ บ่อยครั้งที่มีการสับสนกันระหว่างรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลเพลงแห่งปี โดยทั้งสองรางวัลนั้นเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงจากอัลบั้มเหมือนกัน ต่างกันตรงที่รางวัลบันทึกเสียงแห่งปีนั้นจะมอบให้กับศิลปินและทีมโปรดิวเซอร์ ในขณะที่รางวัลเพลงแห่งปีจะมอบให้กับผู้เขียนเพลง โดยมีคำอธิบาย ดังนี้- รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี เป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงเดียวจากอัลบั้ม รางวัลนี้มอบให้เป็นของศิลปินที่แสดง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และ/หรือมิกเซอร์สำหรับเพลงนั้น ในความหมายนี้ "การบันทึก" (record) หมายถึงเพลงที่บันทึกไว้โดยเฉพาะ ไม่ใช่องค์ประกอบการแต่งเพลง หรืออัลบั้มเพลง- รางวัลเพลงแห่งปีเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรืออินดิวิดวลแทร็ก แต่ผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คือนักแต่งเพลงที่แต่งเนื้อร้อง และ/หรือทำนองให้กับเพลงจริง ๆ ในความหมายนี้ "เพลง" (Song) หมายถึงเพลงที่แต่งขึ้น ไม่ใช่การบันทึกเสียง- รางวัลอัลบั้มแห่งปีสำหรับทั้งเพลงอัลบั้ม และมอบรางวัลให้กับศิลปิน นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และวิศวกรมาสเตอริงสำหรับอัลบั้มนั้น ในความหมายนี้ "อัลบั้ม" (album) หมายถึงชุดเพลงที่บันทึกไว้ (แผ่นเสียงหลายแทร็ก ซีดี หรือแพ็กเกจดาวน์โหลด) ไม่ใช่เพลงแต่ละเพลงหรือการแต่งเพลง

**รายชื่อเพลงที่ได้รับรางวัลและถูกเสนอชื่อเข้าชิง**

**1950s**

**1960s**

**1970s**

**1980s**

**1990s**

**2000s**

**2010s**

**2020s**
note|1|I แต่ละปีจะเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมีที่จัดขึ้นในปีนั้น

**ดูเพิ่ม**
 รางวัลแกรมมี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี
ดอร์เซต

ดอร์เซต (Dorset) เป็นเทศมณฑลในประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นเทศมณฑลพิธีที่ไม่ใช่มหานคร ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับเดวอนทางด้านตะวันตก ซัมเมอร์เซตทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ วิลต์เชอร์ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ และแฮมป์เชอร์ทางตะวันออก
ดอร์เซตแบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: เวย์มัทและพอร์ทแลนด์, เวสต์ดอร์เซต, นอร์ทดอร์เซต, เพอร์เบ็ค, อีสต์ดอร์เซต, ไครสต์เชิร์ช, บอร์นมัท, และพูล โดยมีดอร์เชสเตอร์เป็นเมืองหลวงของมณฑล ดอร์เซตมีเนื้อที่ 2653 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 772,268 คน (ค.ศ. 2019) เฉลี่ย 274 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท ประชากรส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ริมทะเล
ชื่อเสียงของดอร์เซตอยู่ที่ชายฝั่งทะเลจูแรสซิกซึ่งได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกที่ประกอบด้วยลัลเวิร์ธโคฟว์ (Lulworth Cove), ไอล์ออฟพอร์ทแลนด์ (Isle of Portland), หาดเชสซิล (Chesil Beach) และเดอร์เดิลดอร์ (Durdle Door) รวมถึงเมืองชายทะเลบอร์นมัท, พูล, เวย์มัท, สวอนเนจ และไลม์รีจิส นอกจากนั้นดอร์เซตก็ใช้เป็นฉากในนวนิยายหลายเรื่องโดยนักประพันธ์คนสำคัญของอังกฤษ เช่น ทอมัส ฮาร์ดี (Thomas Hardy) ผู้เกิดที่เมืองดอร์เชสเตอร์ ดอร์เซตเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของผู้คนมาตั้งแต่โบราณที่จะเห็นได้จากหลักฐานทางโบราณคดี เช่น ป้อมเนิน (ไม่ใช่เนินป้อม hill fort) ที่เมดเด็นคาสเซิล และฮอดฮิลล์

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Portland Head Lighthouse.jpg|ประภาคารที่พอร์ทแลนด์
ไฟล์:Weymouth Beach.JPG|เวย์มัท
ไฟล์:Maiden castle dorset ramparts.jpg|เมดเด็นคาสเซิล
ไฟล์:Lyme regis 002.JPG|ไลม์รีจิส
ไฟล์:Corfe Castle and Greyhound Inn Dorset England.jpg|ซากปราสาทคอร์ฟเหนือหมู่บ้าน
ไฟล์:Chesil cove from west cliff portland dorset.jpg|หาดเชสซิล
ไฟล์:Durdle Door, Dorset (2004).jpg|ส่วนหนึ่งของฝั่งทะเลจูแรสซิกเดอร์เดิลดอร์
ไฟล์:Bats head from white nothe.jpg|ส่วนหนึ่งของฝั่งทะเลจูแรสซิกแบทสเฮด (Bat's Head)
ไฟล์:Lulworth Cove.jpg|ส่วนหนึ่งของฝั่งทะเลจูแรสซิกลัลเวิร์ธโคฟว์
ไฟล์:O hebridica.jpg|ซากดึกดำบรรพ์ที่พบฝั่งทะเลจูแรสซิก

หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ
คัมเบรีย

คัมเบรีย (Cumbria) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ และมณฑลนอกเมโทรโพลิตัน คัมเบรีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนทางด้านตะวันตกติดกับทะเลไอริช ทางด้านใต้ติดกับมณฑลแลงคาเชอร์, ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดกับมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, ทางตะวันออกติดกับมณฑลเดอรัม และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ และมณฑลดัมฟรีส์และกาลลเวย์ของสกอตแลนด์ทางด้านเหนือ
คัมเบรียแบ่งการปกครองเป็นหกแขวง: บาร์โรว์อินเฟอร์เนสส์, เซาท์เลคแลนด์, โคพแลนด์, อัลเลอร์เดล, อีเด็น และนครคาร์ไลล์โดยมีคาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑล คัมเบรียมีเนื้อที่ 6768 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2007 มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 497000 คน ถัวเฉลี่ย 73 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
คัมเบรียเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติเลกดิสตริกต์ ซึ่งเป็นบริเวณที่มีความสวยงามทางธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในอังกฤษ ดินแดนส่วนใหญ่เป็นชนบท

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
เดอรัม (เทศมณฑล)

มณฑลเดอรัม หรือ มณฑลเดอเร็ม (County Durham) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักร ที่มีฐานะเป็นมณฑลภูมิศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษที่มีเขตแดนติดกับมณฑลไทน์และเวียร์, มณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์, มณฑลคัมเบรีย และมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์ 
มณฑลเดอรัมแบ่งการปกครองเป็นสี่แขวง: เดอรัม, ฮาร์ตลีพูล, ดาร์ลิงตัน และสตอกตันออนทีส์ โดยมีเดอรัมเป็นเมืองหลวงของมณฑล เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือดาร์ลิงตัน มณฑลเดอรัมมีเนื้อที่ 2,721 ตารางกิโลเมตร และมีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 866,846 คน เฉลี่ย 324 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร เศรษฐกิจของมณฑลเดิมขึ้นอยู่กับเหมืองเหล็กและเหมืองถ่านหิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ
เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3

เฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 3 (Henry Percy, 3rd Earl of Northumberland) (25 กรกฎาคม ค.ศ. 1421 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1461) เฮนรี เพอร์ซีย์เป็นขุนนางชาวอังกฤษที่เป็นบุตรของเฮนรี เพอร์ซีย์ เอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ที่ 2และเอเลเนอร์ เพอร์ซีย์ เคานเตสแห่งนอร์ทธัมเบอร์แลนด์บุตรีของราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลแห่งเวสต์มอร์แลนด์ที่ 1 (Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland) กับภรรยาคนที่สองโจน โบฟอร์ท ผู้เป็นพี่น้องกับริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งซอลสบรีที่ 5 และซิซิลิ เนวิลล์ผู้เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 และสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 เฮนรี เพอร์ซีย์จึงเป็นญาติสนิทกับทางฝ่ายราชวงศ์ยอร์ค

**ดูเพิ่ม**
 สงครามดอกกุหลาบ- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1964
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ยอร์ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลอีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์
มนตรี คุ้มเรือน

มนตรี คุ้มเรือน เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย ชื่อของมนตรีนั้นเป็นที่รู้จักของนักอ่านการ์ตูนไทยหลายคนจากการ์ตูนไทยเรื่อง บางระจันสปิริต ซึ่งลงตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูน CX เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2546 ก่อนที่นิตยสารฉบับนี้จะปิดตัวลง หลังจากนั้นจึงได้หันเหไปเขียนการ์ตูนเด็กแทน และมีผลงานออกมาไม่ต่ำกว่า 10 เล่ม ตามมาด้วยเรื่องยาวเช่น การ์ตูนเรื่อง Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ ร่วมกับนักเขียนการ์ตูนอีกคนคือ อรุณทิวา ลงในนิตยสารรายสัปดาห์ C-Kidsช่วงปี 2552 และทั้งสองคนนี้ยังได้ร่วมกันเขียน Idol Berryz การ์ตูนเรื่องสั้นความยาวตอนละ 5 หน้าลงในนิตยสารวัยรุ่น Berry ซึ่งวางแผงเป็นรายเดือนเมื่อหลายปีก่อน 
ปัจจุบัน มนตรี คุ้มเรือน และ อรุณทิวา ได้ร่วมกันก่อตั้งสำนักพิมพ์ชื่อ  OGRE COMICS ซึ่งทั้งสองคนร่วมกันผลิตผลงานการ์ตูนและหนังสืออื่นๆ ของตัวเองวางขายผ่านเว็บไซต์และเฟซบุ๊คที่ชื่อ OGRE COMICS ซึ่งในปัจจุบันมีหนังสือออกวางขายมาแล้วหลายเล่มด้วยกัน ได้แก่ REPORT-X, LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์ และ ซ่องกระสือ

**ผลงาน**

**การ์ตูนคอมิค**
 เดี๋ยวมหากาฬ เรื่องสั้นสมัครเล่น ตีพิมพ์ใน นิตยสาร Thai Comics วิบูลย์กิจฉบับที่ 180 (7/2546) ปี 2003 - บางระจันสปิริต การ์ตูนเรื่องยาว ตีพิมพ์ในนิตยสาร CX ปี 2003 (Story/Illustrate)- สองยกสี่ สาวน้อยเทควันโด้ (Illustrate)- Idol Berryz ตามติดชีวิตไอดอล (Illustrate) - MSD(Mind Snapper Dragon)อัจฉริยะอ่านใจคน (Illustrate) เล่มเดียวจบ สยามอินเตอร์คอมิก- Ogre King อหังการ์ราชันย์ยักษ์ (Illustrate) (2009-2018) - 21 เล่มจบ สยามอินเตอร์คอมิก
*ขุนแผน ขุนช้าง นางพิม (Created/Illustrate) - 3 เล่มจบ สยามอินเตอร์คอมิก
*REPORT-X (Illustrate) (2018) - เล่มเดียวจบ
*LEGACY4 สี่มหากาฬตำนานยักษ์ (Illustrate) (2019) - ปัจจุบันเขียนถึงเล่ม 2
*ซ่องกระสือ (Created/Illustrate) (2020) - เล่มเดียวจบ

**การ์ตูนความรู้สำหรับเด็ก (จัดพิมพ์โดย สนพ.อีคิวพลัส)**
 พระยาพิชัยดาบหัก- พระเจ้าอู่ทอง สถาปนากรุงศรีอยุธยา- พระเจ้าปราสาททอง ยุคขุนนางครองเมือง- ราชวงศ์บ้านพลูหลวง กรุงศรีอยุธยาเสื่อมสลาย- เมาคลีลูกหมาป่า
*เจงกีสข่าน
*จิ๋นซีฮ่องเต้
*มาร์โค โปโล- นายขนมต้ม- พระอุบาลี- มหากาพย์กู้แผ่นดิน เล่ม 1 องค์ดำแห่งหงสาวดี- มหากาพย์กู้แผ่นดิน เล่ม 2 จิ้งจอก พยัคฆา พญาราชสีห์ - มหากาพย์กู้แผ่นดิน เล่ม 3 อิสรภาพสู่แผ่นดิน - มหากาพย์กู้แผ่นดิน เล่ม 4 แสงดาบปราบศัตรูพ่าย - มหากาพย์กู้แผ่นดิน เล่ม 5 มหาสงครามยุทธหัตถี
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนไทย

**อ้างอิง===
แม่แบบ:กล่องข้อมูล เรือ เริ่มต้น/doc

รหัสเต็มสำหรับแต่ละเรือ เลือกเพื่อขยายการแสดง
หมวดหมู่:กล่องข้อมูลเรือทหาร
fa:الگو:جعبه کشتی جنگی
ขนมอาซูรอ

Aşure ของชาวตุรกี
Aşure ของชาวตุรกี
ขนมอาซูรอหรือขนมบูโบร์ซูรอ (ภาษาตุรกี:Aşure) เป็นขนมที่ชาวไทยมุสลิมทำขึ้นในวันที่ 10 เดือนมุฮัรรอม ซึ่งเป็นเดือนแรกของปฏิทินอาหรับ ขนมชนิดนี้เป็นขนมที่ได้จากการนำอาหารหลายอย่างมารวมกันแล้วกวนให้เป็นเนื้อเดียวกันคล้ายขนมเปียกปูน ประเพณีการกวนขนมอาซูรอเริ่มจากเจ้าภาพประกาศเชิญชวนชาวบ้านว่าจะมีการกวนขนม เมื่อถึงวันนัดหมาย ชาวบ้านจะนำเครื่องปรุงขนมมารวมกันและช่วยกันกวน เมื่อเสร็จแล้วจะกล่าวขอพรพระเจ้า แล้วจึงแบ่งขนมไปกินกัน เครื่องปรุงขนมที่ใช้ได้แก่ เครื่องแกง ข้าวสาร น้ำตาล กะทิ และของที่กินได้อื่นๆ เช่น มัน กล้วย ผลไม้ เนื้อสัตว์ ไข่
เทศกาลดังกล่าวนี้เป็นเทศกาลอาชูรออ์ของชาวชีอะหฺที่ไว้อาลัยต่อการเสียชีวิตของอิหม่ามฮุเซน ชาวตุรกีเรียกขนมที่ทำในเทศกาลนี้ว่า Aşure หรือพุดดิ้งของโนอาห์ ซึ่งจะประกอบด้วยธัญพืช ผลไม้และถั่ว ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นขนมที่ครอบครัวของโนอาห์ทำขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการที่พวกเขามาถึงภูเขาอารารัต ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกี ชาวตุรกีทำขนมนี้ในวันอาชูรออ์ เพื่อระลึกถึงการสิ้นสุดของสงครามที่คัรบาลา สูตรการทำขนมนี้ต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น

**อ้างอิง**
 สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2523

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Annual Noah's Pudding Day  date=2007-09-29 

**ดูเพิ่ม**
 วันอาชูรออ์
หมวดหมู่:ของหวาน|ขนม
หมวดหมู่:อาหารอบ
หมวดหมู่:อาหารนึ่ง
ขนมกรอก

ขนมกรอก เป็นขนมพื้นบ้านของภาคใต้ ทำจากแป้งข้าวเจ้า มีทั้งไส้หวานและไส้คาว การทำขนมนี้เริ่มจากผสมแป้ง ไข่ กะทิ เข้าด้วยกัน ละเลงบนกระทะเป็นแผ่นบาง ๆ พอสุกตักขึ้น ใส่ไส้ ห่อเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ไส้หวานประกอบด้วย มะพร้าวกวนกับน้ำตาลคล้ายหน้ากระฉีก ส่วนไส้เค็ม ทำจากกุ้งผัดกับเต้าหู้ รสหวานเค็ม ต้องกินกับผักและน้ำจิ้ม

**อ้างอิง**
 สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2523
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
ขนมก้อ

ขนมก้อ เป็นขนมพื้นบ้านของภาคใต้ ทำจากแป้งข้าวเจ้า ไส้ของขนมนี้ทำจากน้ำตาลโตนด เคี่ยวให้ข้น ผสมถั่วลิสง และแป้งโม่ผัดจนแห้ง ตัวขนมทำจากแป้งกวนกับน้ำตาลตักใส่พิมพ์ครึ่งหนึ่ง แล้วจึงใส่ไส้ขนม แล้วใส่ตัวขนมอีกชั้น กดให้แน่น
ขนมก้ออีกชนิดหนึ่งเรียก ขนมก้ออ่อน เป็นการนำแป้งของขนมก้อมานวดกับน้ำเชื่อม แล้วตัดเป็นชิ้น ๆ

**อ้างอิง**
 สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2523
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
ข้าวโป่ง

ข้าวโป่ง
ข้าวโป่ง เป็นขนมพื้นบ้านภาคอีสาน นิยมในฤดูหนาวหลังจากเกี่ยวข้าวแล้ว การทำเริ่มจากนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วไปตำด้วยครกมอง เมื่อละเอียดแล้วจะเอาใบตดหมูตดหมาหรือย่านพาโหมขยี้กับน้ำแล้วสลัดใส่ครก เพื่อให้ข้าวเหนียวจับตัวกันดี นำน้ำอ้อยโขลกแล้วตำผสมลงในครกจนเหนียวได้ที่ นำน้ำมันหมูทามือแล้วปั้นข้าวเหนียวเป็นก้อนผสมกับไข่แดง กดก้อนข้าวเหนียวที่ปั้นให้เป็นแผ่นบาง ๆ แล้ววางบนใบตองที่ทาน้ำมันหมูแล้ว ตากแดดให้แห้ง เมื่อจะรับประทานจึงเอามาปิ้งให้สุก
ทางภาคเหนือมีขนมชนิดนี้เช่นกันแต่เรียก ข้าวปอง หรือ ข้าวควบ

**อ้างอิง**
 ยูร กมลเสรีรัตน์. ขนมอีวสาน... เมื่อวันวาร. วัฒนธรรมไทย. 36 (4): 42-43, มกราคม 2542
หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
เทียนอบ

เทียนอบ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้อบขนมไทยให้มีกลิ่นหอม ในสมัยก่อนใช้ขี้ผึ้งแท้ โรยกำยานแล้วเคล้าขี้ผึ้งกับกำยานให้เข้ากัน นำไปตากแดดแล้วนำเทียนมาแผ่เป็นแผ่น วางไส้ตรงกลาง จากนั้นจึงขดตัวเทียนเป็นรูปคล้ายกิ้งกือ ในปัจจุบัน ส่วนใหญ่จะผสมขี้ผึ้งเทียนหรือพาราฟิน เพื่อให้เทียนอยู่ตัวง่าย รูปร่างเป็นโค้งงอ ดัดปลายเข้าหากัน บางแห่งเพิ่มเครื่องหอมเข้าไปในตัวเทียน เช่น ผิวมะกรูดหั่นฝอย น้ำตาลทรายแดง เปลือกชะลูดบด พิมเสน น้ำมันจันทน์

**อ้างอิง**
 มณทิพย์ สิทธิพิพัฒน์. หอมกลิ่นเทียนอบ เอกลักษณ์ขนมไทย. ครัว. 4(41):78-79, พฤศจิกายน 2540
หมวดหมู่:อุปกรณ์ทำขนม