Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วัดบางพลีใหญ่ใน

วัดบางพลีใหญ่ใน เป็นชื่อของวัดพระอารามหลวงชั้นตรีที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและมีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เพราะเป็นวัดที่ใช้ประดิษฐานหลวงพ่อโตซึ่งเป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยปางมารวิชัย 

**ประวัติ**
วัดบางพลีใหญ่ในตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดสมุทรปราการ วัดนี้อยู่ริมคลองสำโรง ห่างจากประตูน้ำสำโรงประมาณ 13 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 40 กว่าไร่
ทางประวัติศาสตร์ พระนเรศวรทรงยาตรากองทัพ ขับไล่ข้าศึกมาทางทิศตะวันออก ของกรุงศรีอยุธยา มาถึงตำบลหนึ่งไม่ปรากฏนาม ทางทำพิธีพลีกรรมบวงสรวงตามตำรับพิชัยสงคราม เมื่อชนะสงครามแล้ว พระองค์ทรงกลับมาสร้างพลับพลานี้และเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดพลับพลาชัยชนะสงคราม ต่อมาเรียกชื่อตำบลที่ทำพิธีพลีกรรมบวงสรวงว่า ตำบลบางพลี จึงเรียกวัดพลับพลาชัยชนะสงครามว่า วัดบางพลี ต่อมามีพระองค์ใหญ่คือหลวงพ่อโต มาประดิษฐานในอุโบสถ และมีวัดบางพลีใหญ่กลางอยู่ด้านนอก จึงเรียกวัดพลับพลาชัยชนะสงครามว่า "วัดบางพลีใหญ่ใน" หรือ "วัดหลวงพ่อโต" มาจนตราบเท่าทุกวันนี้

**รายนามเจ้าอาวาส**
รูปที่ 1 พระอธิการจันทร์
รูปที่ 2 พระอธิการดำ
รูปที่ 3 พระอธิการจันทร์
รูปที่ 4 พระอธิการเสม
รูปที่ 5 พระอธิการไสว
รูปที่ 6 พระปลัดกุ่ย สุทัศโน
รูปที่ 7 พระมหารัตน์
รูปที่ 8 พระครูพิศาลสมวัตต์ (ม้วน สุเมโธ งามขำ)
รูปที่ 9 พระครูวุฒิธรรมสุนทร (พุธ แย้มสบาย)
รูปที่ 10 พระครูโสภณธรรมานุกูล
รูปที่ 11 พระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัญ สิริธมฺโม วงษ์ดี) วิทยฐานะ น.ธ.เอก (เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน)
ตำแหน่งปัจจุบัน
- เจ้าคณะจังหวัดสมุทรปราการ
- เจ้าอาวาสพระอารามหลวง
บางพลีใหญ่
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรปราการ
บางพลีใหญ่
ภาษาทซัต

ภาษาทซัต (Tsat) หรือภาษาอุทซัต หรือ ภาษาหุยฮุย (p=huí huī huà) หรือ ภาษาจามไหหลำ (海南占語) เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะไหหลำ ประเทศจีน โดยชาวอุตซุล อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน สาขามาลาโย-โพลีเนเซีย ใกล้เคียงกับภาษาจาม ที่ใช้พูดในเวียดนามปัจจุบัน ภาษานี้เป็นภาษาเดียวในสาขามาลาโย-โพลีเนเซียที่มีเสียงวรรณยุกต์ ซึ่งน่าจะเป็นผลจากการติดต่อกับผู้พูดภาษาจีนและภาษาไหลหรือหลีในเกาะไหหลำ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 language=en- Recent papers on Tsat date=2016-03-04 

ทซัต
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาจาม
หมวดหมู่:การวิเคราะห์เชิงตัวเลข

หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์เชิงคำนวณ
หมวดหมู่:คณิตวิเคราะห์
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธี
หมวดหมู่:Mathematics of computing
หมวดหมู่:การแก้ไขปัญหาคณิตศาสตร์
เพชรงาม ชูวัฒนะ

เพชรงาม ชูวัฒนะ หรือ นายสว่าง ตาจุมปา เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ที่ จ.แม่ฮ่องสอน เสียชีวิตเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2538 รวมอายุได้ 36 ปี สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 7

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เวท 
** ชิง 3 ตุลาคม 2528 ชนะคะแนน รูเบน เดอ ลาครูซ () ที่ เวทีมวยราชดำเนิน
** เสียแชมป์ 1 พฤษภาคม 2529 แพ้น็อค ยก 9 คิม กีชาง () ที่ เวทีมวยราชดำเนิน

**อ้างอิง**
  สถิติการชกfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน‎‎
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
โชคชัย โชควิวัฒน์

โชคชัย โชควิวัฒน์ หรือ นายบุญเพ็ง กล้าพยัคฆ์ เกิดเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ จ.บุรีรัมย์ สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 19) แพ้ 5 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นฟลายเวท
** ชิง 11 กันยายน 2534 ชนะน็อค รุ่งศักดิ์ ส.ธนิกุล ยก 3 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 กรกฎาคม 2535 ชนะคะแนน โรจนเดช ส.ทัศนีย์
** สละแชมป์- แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท 
** ชิง 22 ตุลาคม 2536 ชนะน็อค ยก 3 กวอน ชางแจ () ที่ ซองนัม
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 มีนาคม 2537 ชนะน็อค ยก 9 โรเบอร์โต ปาดิลญ่า () ที่ เวทีมวยช่อง7สี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 1พฤษภาคม 2537 ชนะน็อค ยก 8 ทริฟฟอน ทอร์รัลบา (ฟิลิปปินส์) ที่ เวทีมวยราชดำเนิน
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 สิงหาคม 2537 ชนะคะแนน เซลโซ โกโซ (ฟิลิปปินส์) ที่ เวทีมวยช่อง 7 สี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 14 พฤศจิกายน 2537 ชนะคะแนน วอน เซียงซุง (เกาหลีใต้) ที่ เวทีมวยช่อง 7 สี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 18 มีนาคม 2538 ชนะคะแนน เลดิออน เชนิชา (ฟิลิปปินส์) ที่ ลานจอดรถ ททบ.5
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 18 พฤศจิกายน 2538 ชนะน็อค ยก 11 ลี เอสโคปิโด (ฟิลิปปินส์) ที่ ห้างพาต้าหัวหมาก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 22 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน เมลวิน มากราโม (ฟิลิปปินส์) ที่ พระรามเก้าพลาซ่า
** เสียแชมป์ 26 มิถุนายน 2540 แพ้น็อค ยก 5 แมนนี่ ปาเกียว (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดบุรีรัมย์
หินกรวดมน

200px
หินกรวดมน (conglomerate) จัดอยู่ในประเภทหินตะกอน เป็นหินเนื้อหยาบเกิดจากตะกอนของหิน กรวด ทราย ถูกกระแสน้ำพัดพามารวมกัน สารละลายในน้ำใต้ดินทำตัวเป็นซิเมนต์ประสานให้อนุภาคใหญ่เล็กเหล่านี้ เกาะตัวกันเป็นก้อนหิน (หินที่ประกอบด้วย Grain ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางโตกว่า 2 มิลลิเมตรอยู่มากกว่า 25%ของ Grain ทั้งหมด และจะต้องมึความกลมมนอีกด้วย) ในปัจจุบันใช้ตกแต่งสวน
หมวดหมู่:หินตะกอน
เอกลักษณ์การบวก

ในทางคณิตศาสตร์ เอกลักษณ์การบวก ของเซตที่มีการดำเนินการของการบวก คือสมาชิกในเซตที่บวกกับสมาชิก x ใด ๆ แล้วได้ x เอกลักษณ์การบวกตัวหนึ่งที่เป็นที่คุ้นเคยมากที่สุดคือจำนวน 0 จากคณิตศาสตร์มูลฐาน แต่เอกลักษณ์การบวกก็สามารถมีในโครงสร้างทางคณิตศาสตร์อื่น ๆ ที่นิยามการบวกเอาไว้ เช่น ในกรุปหรือริง

**นิยามทั่วไป**
ให้ N เป็นเซตที่มีคุณสมบัติปิดภายใต้การดำเนินการของการบวก ซึ่งเขียนแทนด้วยเครื่องหมาย +
เอกลักษณ์การบวกของ N คือ สมาชิก e ที่ทำให้เงื่อนไขนี้เป็นจริง สำหรับทุกสมาชิก n ในเซต N
:e + n = n = n + e

**ตัวอย่าง**
 เอกลักษณ์การบวกในคณิตศาสตร์มูลฐานคือศูนย์ เขียนแทนด้วย 0 จะได้ว่า
:0 + 5 = 5 = 5 + 0- ในจำนวนธรรมชาติรวมไปถึงซูเปอร์เซต (เช่นจำนวนเต็ม จำนวนตรรกยะ จำนวนจริง จำนวนเชิงซ้อน) มีเอกลักษณ์การบวกคือ 0 ดังนั้นสำหรับจำนวน n ใด ๆ
:0 + n = n = n + 0- ในกรุปหนึ่ง ๆ เอกลักษณ์การบวกคือสมาชิกเอกลักษณ์ของกรุปนั้น ซึ่งมักจะแทนด้วย 0 และมีเพียงค่าเดียว (ดูการพิสูจน์ด้านล่าง)- ในริงหรือฟีลด์หนึ่ง ๆ เป็นกรุปที่อยู่ภายใต้การดำเนินการของการบวก ดังนั้นริงหรือฟีลด์นั้นจึงมีเอกลักษณ์การบวกเป็น 0 เช่นกัน ซึ่งสิ่งนี้ถูกนิยามไว้ให้แตกต่างจากเอกลักษณ์การคูณ 1 เมื่อริง (หรือฟีลด์) นั้นมีสมาชิกมากกว่าหนึ่งตัว แต่ถ้าเอกลักษณ์การบวกกับเอกลักษณ์การคูณคือตัวเดียวกัน ริงนั้นจะเรียกว่ามีภาวะชัด (trivial) (ดูการพิสูจน์ด้านล่าง)- ในกรุปของเมทริกซ์มิติ m×n เหนือกรุป G หรือเขียนแทนด้วย Mm×n(G) เอกลักษณ์การบวกจะเขียนแทนด้วย 0 และเมทริกซ์ที่ประกอบด้วยสมาชิกเอกลักษณ์ใน G ทั้งหมด (นั่นคือ 0) ดังตัวอย่าง ในเมทริกซ์มิติ 2×2 เหนือเซตของจำนวนเต็ม M2×2(Z) เอกลักษณ์การบวกของเมทริกซ์นี้คือ
:

**การพิสูจน์**

**เอกลักษณ์การบวกมีเพียงหนึ่งเดียวในกรุป**
กำหนดให้ (G, +) เป็นกรุปหนึ่ง และให้ 0 กับ 0' ในเซต G เป็นตัวแทนของเอกลักษณ์การบวก ดังนั้นสำหรับสมาชิก g ใด ๆ ในเซต G
:0 + g = g = g + 0 และ
:0' + g = g = g + 0'
ซึ่งสามารถทำให้
:0 + (0') = (0') = (0') + 0 
จะได้ว่า 0 = 0' นั่นคือ 0 กับ 0' คือค่าเดียวกัน

**เอกลักษณ์การบวกและเอกลักษณ์การคูณ แตกต่างกันในริงที่ไม่อยู่ในภาวะชัด**
กำหนดให้ R คือริงหนึ่ง และสมมติให้เอกลักษณ์การบวก 0 กับเอกลักษณ์การคูณ 1 มีค่าเท่ากัน นั่นคือ 0 = 1 ดังนั้นสำหรับสมาชิก r ใด ๆ ในริง R
:r = r × 1 = r × 0 = 0
พิสูจน์ได้ว่า R มีภาวะชัด (trivial) นั่นคือ R = {0} (มีสมาชิกเพียงตัวเดียวคือ 0) ในทางกลับกันจะได้ว่า เมื่อ R ไม่อยู่ในภาวะชัด ดังนั้น 0 จะไม่เท่ากับ 1 หมายความว่าเอกลักษณ์การบวกและเอกลักษณ์การคูณไม่เท่ากันนั่นเอง

**อ้างอิง**
 David S. Dummit, Richard M. Foote, Abstract Algebra, Wiley (3d ed.): 2003, ISBN 0-471-43334-9

**ดูเพิ่ม**
 ตัวผกผันการบวก (อินเวิร์สการบวก)- สมาชิกเอกลักษณ์- เอกลักษณ์การคูณ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  id=5676-  author=Margherita Barile
หมวดหมู่:พีชคณิตนามธรรม
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:ทฤษฎีกรุป
หมวดหมู่:ทฤษฎีริง
หมวดหมู่:ศูนย์
นิวเวฟ

ไฟล์:Blondie1977.jpg|thumb|right|บลอนดี (Blondie) ในปี ค.ศ. 1976 จากซ้ายไปขวา: แกรี วาเลนไทน์, เคล็ม เบิร์ก, เดโบราห์ แฮร์รี, คริส สไตน์ และ จิมมี เดสทรี
นิวเวฟ (new wave music) เป็นแนวเพลงป็อปร็อกที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่ผูกพันกับพังก์ร็อก โดยทั่วไปคำนี้มีความหมายเดียวกับพังก์ร็อก ก่อนที่จะรวมกับอิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีทดลอง ม็อด ดิสโก้ และป็อป ต่อมานิวเวฟได้มีแนวเพลงย่อยได้แก่ นิวโรแมนติกและกอทิกร็อก
ในฐานะที่เป็นแนวเพลงที่ได้รวมเอามากจากเสียงของพังก์ร็อกที่เป็นต้นฉบับ และอุปนิสัยของชนกลุ่มน้อย เช่นเน้นเพลงในเวลาสั้นและเราะรานแต่มันเป็นลักษณะซับซ้อนมากขึ้นในเพลงและเนื้อเพลงทั้ง ลักษณะทั่วไปของดนตรีนิวเวฟ นอกเหนือจากอิทธิพลของพังก์รวมถึงการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง และการผลิตแบบอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงการจัดแต่งทรงผมและศิลปะหลากหลายขึ้น ในฐานะที่คำว่านิวเวฟมักจะใช้เพื่ออธิบายเพลงซึ่งเป็นที่เล่นโวหารและพิสดาร ลวงและปรากฏที่หัวใจ ผสมผสานในการติดท่อนแบบไพเราะชัดเจน ในลักษณะรูปแบบของแนวเพลงนี้แตกต่างกันอย่างมากตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ที่ช่วงเพลงร็อกกำลังฟื้นฟูในคริสต์ทศวรรษ 1960 รวมทั้งสกาและเร็กเก ไปยังถึงแนวเพลงซินธ์ป็อปซึ่งเน้นในเชิงเพลงแดนซ์
นิวเวฟถูกมองว่าเป็นหนึ่งในแนวเพลงที่ชัดเจนที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเวลานั้นมันได้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ต่อหลายศิลปินและกลุ่มวงดนตรีในเวลานั้นที่ถูกเรียกว่าเป็นวงนิวเวฟ แนวเพลงได้อยู่ประจำช่องเอ็มทีวี และความนิยมมากของศิลปินนิวเวฟที่ได้รับการบันทึกเพียงบางส่วนต่อการเปิดเผยในช่องโทรทัศน์ แม้จะมีความสำเร็จเชิงพาณิชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1980 ก็ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ แนวเพลงเริ่มที่จะหายไปในราวปี ค.ศ. 1984 แต่ก็ไม่เคยหายไปจริง ๆ และได้รับการฟื้นตัวอย่างดีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 หลังจากที่ "มีความรู้สึกโหยหา" ต่อนิวเวฟที่ได้ถูกข้ามไปอย่างรวดเร็วและส่งผลให้มีอิทธิพลต่อหลายศิลปิน แนวเพลงได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เล็กน้อย และกลายเป็นที่นิยมอีกครั้งในปี ค.ศ. 2004 ต่อมาแนวเพลงมีอิทธิพลต่อความหลากหลายแนวเพลงอื่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ดนตรีร็อก
อินดีร็อก

อินดีร็อก (indie rock) เป็นแนวเพลงย่อยของร็อก ที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร และในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นคำที่อธิบายถึงการผลิตและการเผยแพร่โดยค่ายเพลงใต้ดินอิสระ เช่นเดียวกับเป็นลักษณะแนวเพลงที่แรกทีมีลักษณะความหมายการผลิตเช่นนี้
เหตุผลที่ยังคงต้องอยู่กับค่ายอิสระเพื่อต่อต้านระบบทุนของค่ายเพลงใหญ่ ซึ่งค่ายใหญ่เหล่านี้มักจะผูกขาดการทำงานทั้งหมด ตั้งแต่การแต่งเพลง จนทุกขั้นตอน และความจงรักภักดีต่อระบบ DIY นี้เอง ก็ทำให้กิจการของค่ายอิสระเติบโตขึ้นได้ แนวเพลงอินดีร็อกมีอิสระในการค้นหาแนวเพลงใหม่ อารมณ์และสาระเนื้อเพลงที่ไม่ปรากฏทั่วไปกับกลุ่มผู้ฟังกระแสหลัก ที่ไม่คำนึงถึงความชอบของผู้ฟังมากนัก และยังเป็นต้นแบบของเพลงใต้ดินอเมริกันและเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งแนวเพลงอินดีร็อกก็ต่างจากออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงเวลาต่อมาที่วงอย่างเนอร์วาน่า ก้าวเข้าสู่กระแสหลัก
ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 แนวเพลงอินดีร็อกพัฒนาแนวทางและมีความใกล้ชิดกับแนวเพลงอย่าง อินดีป็อป, ดรีมป็อป, นอยส์-ป็อป, โล-ไฟ, แมธร็อก, โพสต์-ร็อก, สเปซร็อก และอีโม ที่ยังคงก้าวอยู่ในกระแสเพลงใต้ดินเป็นพิเศษ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ดนตรีร็อก
หมวดหมู่:แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
หมวดหมู่:ทะไลลามะ

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต 
หมวดหมู่:ลามะจากทิเบต
หมวดหมู่:ชาวทิเบต
หมวดหมู่:นักการเมืองทิเบต
หมวดหมู่:ผู้นำทางศาสนา
โนเวฟ

โนเวฟ (No Wave) เป็นแนวเพลงที่มีช่วงอายุสั้น ๆ ได้รับอิทธิพลมาจากอาร์ตมิวสิก และยุคศิลปะที่รุ่งเรืองในช่วงสั้น ๆ ในนิวยอร์ก ในช่วงปลายทศวรรษที่ 70 และต้นยุคทศวรรษที่ 80 ควรคู่ไปกับแนวย่อยของวัฒนธรรมพังค์ร็อก คำว่าโนเวฟ เป็นคำถากถางที่ปฏิเสธ การได้รับความนิยมของนิวเวฟ ดังนั้นคำว่าโนเวฟ จึงไม่ได้เจาะจงเฉพาะถึงแนวเพลงเท่านั้น 
มีหลาย ๆ อย่างที่ โนเวฟนั้นมีความหมายที่ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับแนวดนตรี มีหลาย ๆ วง ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงอย่าง ฟังค์, แจ๊ส, พังค์ร็อก, อวองต์การ์ด และแนวเพลงทดลอง ที่กล่าวมานั้นก็มีความหมายร่วมของดนตรีแนวโนเวฟ อย่างเช่น ทำนองเพลงที่กัดกร่อน, การเคลื่อนของจังหวะที่ซ้ำ ๆ และ มีแนวโน้มว่าจะเน้นที่ texture ของดนตรีมากกว่าเมโลดี้ ส่วนเนื้อเพลงนั้นจะไปในทางปฏิวัติ และ การเผชิญหน้าต่อสิ่งหนึ่ง
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:กรมพระราชวังบวรสถานมงคล

หมวดหมู่:เจ้าชายไทย
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ไทย
หมวดหมู่:วังหน้า
ไทย
หมวดหมู่:รัชทายาท
หมวดหมู่:ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง
ซีจีพลัส

ภาพปกนิตยสาร CG+ ฉบับปฐมฤกษ์ (เล่ม 1) ออกแบบโดย ปรีชา อิศราภิวัฒน์ (8e88 graphic)
ซีจีพลัส (Computer Graphic Plus Magazine หรือ CG Plus (CG+))  นิตยสารที่สนับสนุนผลงานทางด้านกราฟิกและมัลติมีเดียของไทยรวมไปถึงนักศึกษานักเรียนและบุคคลทั่วไปที่มีความคิดสร้างสรรค์ ชื่นชอบศิลปะยุคดิจิตอล ทาง CG+ magazine จะนำเสนอไอเดีย ความคิด ผลงาน ต่างๆจากดีไซน์เนอร์ นักออกแบบที่มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ โดยเน้นประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคเอเชียเป็นหลัก โดยมี อรรถกร อินทกรณ์ เป็นบรรณาธิการบริหาร
CG+ฉบับแรกเริ่มวางจำหน่ายช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2550 จุดกำเนิดของ CG+ มาจากการอยากจะยกระดับให้กับคนทำงานด้าน Graphic มาแชร์ความรู้และมีเวทีในการแสดงออกมากขึ้น คล้ายกับนิตยสารด้าน Graphic ของต่างประเทศ เช่น Computer Arts หรือ IdN เนื้อหาหลักๆของ CG+ จะประกอบด้วย ข่าวสารในวงการ Graphic, Tutorial การสอนเทคนิคและ Tip ต่างๆในการทำงาน รวมไปถึง บทสัมภาษณ์และนำเสนอผลงานดีไซน์เนอร์-ศิลปิน ซึ่งดีไซน์เนอร์ที่ทาง CG+ เคยสัมภาษณ์และนำผลงานมาลง ก็เช่น 8e88 Graphic, กลุ่ม B.O.R.E.D, Creative Buffalo, สกาล ศรีสุวรรณ ฯลฯ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ CG plus magazinefix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
หมวดหมู่:นิตยสาร
หมวดหมู่:นิตยสารด้านศิลปะ-ออกแบบ
เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย

เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เป็นผลงานการกำกับชิ้นแรกของ เท่ง เถิดเทิง และโหน่ง ชะชะช่า และทั้งสองยังเป็นนักแสดงนำของภาพยนตร์เรื่องนี้อีกด้วย

**เนื้อเรื่องย่อ**
สองเพื่อนสนิท เท่ง (พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ) และ โหน่ง (ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข) พนักงานขับรถธรรมดาประจำคาเฟ่แห่งหนึ่ง ทั้งสองได้รับคำสั่งจาก เฮียเปี๊ยก (ไพโรจน์ ใจสิงห์) มาเฟียรุ่นเก๋าเพื่อจัดส่งตุ๊กตาอาแป๊ะนั่งตกปลาไปให้กับ เฮียสี่ (แอนดี้ เขมพิมุก)  มาเฟียรุ่นใหม่ไฟแรง ถึงถิ่นที่หาดตาปุ่น โดยที่ทั้งสองไม่ทราบเหตุผลของคำสั่งและไม่ทราบว่าตุ๊กตาอาแป๊ะนั่งตกปลานี้มีความสำคัญอย่างไร
ภารกิจครั้งนี้ทั้งสองจะต้องพบปะกับ นวล (ทศรส พ่วงรอด) นักฆ่าฝีมือดีทั้งในเรื่องการฆ่าคนตามใบสั่งพอ ๆ กับความเป็นเลิศในการเล่นมายากลที่เฮียเปี๊ยกส่งมาให้จัดการปิดปากแพะอย่างเท่งโหน่ง หลังเสร็จสิ้นภารกิจ รวมไปถึง หมวดน้ำตาล (จิรดา โยฮารา) พร้อม จ่าแม้น (อิศรา อิศรางกูร ณ อยุธยา) และ จ่าแว่น (อิทธิพล สุริยะอรุณโชติ) คู่หูและหน่วยปฏิบัติการพิเศษชุดใหญ่จากกรมตำรวจ เพื่อเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวของเท่งและโหน่งที่กำลังรวบรวมหลักฐานเพื่อจัดการกับเฮียเปี๊ยกและเฮียสี่

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เท่ง โหน่ง คนมาหาเฮีย (2549) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย- title=เท่งโหน่งคนมาหาเฮีย (2007)
ท
ท
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หยก

หยก (Jade) คือชื่อที่ใช้เรียกหินซึ่งเป็นอัญมณีอันล้ำค่ามากชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะชาวจีนถือว่าหยกเป็นเจ้าแห่งหินมีค่าทั้งมวล
ในอดีตเข้าใจกันว่าหยกมีเพียงชนิดเดียว ต่อมาเมื่อมนุษย์มีความรู้ทางด้านเคมีมากขึ้น จึงสามารถแยกหยกได้เป็น 2 ชนิด คือ
# เจไดต์ (Jadeite) มีองค์ประกอบทางเคมีเป็นโซเดียมอะลูมิเนียมซิลิเกต (NaAl (SiO3)2, Sodium aluminium silicate) มักมีสีเขียวเข้มสดกว่าเนไฟรต์ จัดเป็นหยกชนิดคุณภาพดี อยู่ในระบบผลึกแบบหนึ่งแกนเอียง โดยธรรมชาติมักพบเป็นก้อนเนื้อแน่นประกอบด้วยผลึกขนาดเล็กอยู่รวมกัน มีความวาวตั้งแต่แบบแก้วจนถึงแบบน้ำมัน หยกเจไดต์มีความแข็ง 6.5–7 มีสีในเนื้อพลอยเฉพาะตัว และมักไม่สม่ำเสมอ มีสีเข้มและจางของแต่ละผลึกรวมกันอยู่ โดยเฉพาะในพลอยก้อนจะมีลักษณะเป็นหย่อมสี พบว่าเกิดอยู่ในหินเซอร์เพนทีน ที่ได้จากการแปรสภาพของหินอัคนีชนิดที่มีแร่โอลีวีนอยู่มาก หรือมีโซเดียมอยู่มาก
# เนไฟรต์ (Nephrite) มีองค์ประกอบทางเคมีเป็นแคลเซียมแมกนีเซียมซิลิเกต (Calcium magnesium silicate) อยู่ในระบบผลึกหนึ่งแก่นเอียง โดยธรรมชาติมักพบเกิดเป็นผลึกกลุ่มที่มีขนาดเล็กรุปเส้นใยเดียวกัน หยกเนไฟรต์มีความแข็ง 6–6.5 มีความวาวแบบแก้วถึงน้ำมัน สีมีความเฉพาะตัวเหมือนหยกเจไดต์ แต่มีสีเข้มไม่เท่า และมีสีมืดมากกว่า พบว่าเกิดจากหินเดิมที่มีธาตุแมกนีเซียมแปรสภาพด้วยความร้อน

**การปรับปรุงคุณภาพหยกเจไดต์**
# หยกที่ไม่ได้ผ่านการปรับปรุงคุณภาพใด ๆ เรียกว่า A jade หรือ untreated jadeite, หรือหยก Type A Jade
# หยกเจไดต์ที่สีไม่สวยและค่อนข้างโปร่งแสง อาจถูกนำมากัด (bleach) เพื่อเอาหินแร่สีน้ำตาลหรือดำออก แต่จะทำให้โครงสร้างของหยกกร่อนลง จึงต้องอัดด้วยเรซิน (resin) หรือแวกซ์ (wax) ลงไป เรียกหยกที่ผ่านกระบวนการเหล่านี้ว่า B jade (จากคำว่า 'bleached'), หรือหยก Type B Jade
# หยกเจไดต์ที่มีสีซีดอาจนำมาย้อมให้สีเข้มขึ้น เรียกหยกที่ผ่านกระบวนการนี้ว่า C jade ซึ่งสีที่ย้อมเหล่านี้สามารถซีดลงได้, หรือหยก Type C Jade
# หยกเจไดต์ที่ผ่านทั้งกระบวนการอัดด้วยเรซินและการย้อมสี เรียกว่า B+C jade, หรือหยก Type B+C Jade

**แหล่งข้อมูล**
 หยก
หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:หยก
หมวดหมู่:คำและวลีภาษากวางตุ้ง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กันยายน 10

* พิธีเปิดการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2007 ที่ประเทศจีน โดยนัดเปิดสนามทีมชาติเยอรมนีถล่มอาร์เจนตินา 11-0  (ฟีฟ่า)
}
กรดไฮโดรโบรมิก

กรดไฮโดรโบรมิก (hydrobromic acid) เป็นสารละลายของแก๊สไฮโดรเจนโบรไมด์  กรดไฮโดรโบรมิกเป็นกรดที่สามารถกัดกร่อนรุนแรง มีค่า pKa ประมาณ -9 ลักษณะของกรดไฮโดรโบรมิก เป็นกรดไฮโดร (กรดที่มีองค์ประกอบ 2 อย่างคือ ไฮโดรเจนและอโลหะ ในที่นี้คือโบรมีน)

**การใช้ประโยชน์**
ส่วนใหญ่ใช้ในการผลิตสารประกอบอนินทรีย์ของโบรไมด์ โดยเฉพาะกับสังกะสี แคลเซียมและโซเดียม และยังใช้ในการสังเคราะห์สารประกอบอินทรีย์ของโบรมีน อีเทอร์สามารถถูกตัดได้ด้วย HBr นอกจากนี้ HBr สามารถเร่งปฏิกิริยาแอลคิเลชัน และการสกัดแร่ สารประกอบสำคัญทางอุตสาหกรรมที่ผลิตจากกรดไฮโดรโบรมิกได้แก่ แอลลิล โบรไมด์ เตตระโบรโมบิสฟีนอล และกรดโบรโมอะซีติก HBr มีความเป็นเอกลักษณ์คือสามารถเกิดปฏิกิริยาเติมกับแอลคีนแบบแอนติ-มาร์คอฟนิคอฟได้เมื่อมีเปอร์ออกไซด์อยู่ด้วย

**การสังเคราะห์**
กรดไฮโดรโบรมิกเตรียมได้จากปฏิกิริยาระหว่าง Br2, SO2 และน้ำ
 Br2 + SO2 + 2 H2O → H2SO4 + 2 HBr
การเตรียมอีกแบบหนึ่งใช้ ไฮโดรเจนโบรไมด์ ที่แห้งมาละลายน้ำ
ในทางอุตสาหกรรมเตรียมโดยนำโบรมีนไปทำปฏิกิริยากับกำมะถัน หรือ ฟอสฟอรัส และน้ำ และผลิตได้ด้วยเคมีไฟฟ้าด้วย นอกจากนั้นยังผลิตได้จากการนำโบรไมด์ไปทำปฏิกิริยากับกรดที่ไม่ออกซิไดส์เช่น กรดฟอสฟอริกหรือกรดอะซีติก กรดชนิดนี้มีขายทางการค้าที่ความเข้มข้นและความบริสุทธิ์หลายระดับ
การสังเคราะห์อีกวิธีคือการใช้กรดซัลฟิวริก (5.8M) กับโพแทสเซียมโบรไมด์
H2SO4 + KBr → KHSO4 + HBr
แต่วิธีนี้หากใช้กรดซัลฟิวริกเข้มข้นมากไปหรืออุณหภูมิสูงเกิน 75 °C จะทำให้เกิดการออกซิไดส์ HBr เป็นแก๊สโบรมีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  International Chemical Safety Card 0282-  NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
*Carlin, W. W. 4147601
หมวดหมู่:กรด
หมวดหมู่:โบรไมด์
ภาษาโฮ

ภาษาโฮ (Ho, lang=hoc, อักษรวรังจิติ: 𑢹𑣉𑣉 𑣎𑣋𑣜) เป็นภาษากลุ่มมุนดาในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกที่มีผู้พูดในประเทศอินเดียประมาณ 2.2 ล้านคน (0.202% ของประชากรทั้งหมด) ตามสำมะโน ค.ศ. 2001 ภาษาโฮเป็นภาษาชนเผ่า พูดโดยชุมชนเผ่าโฮ, มุุนดา, Kolha และ Kol ในรัฐโอฑิศา รัฐฌารขัณฑ์ รัฐพิหาร รัฐฉัตตีสครห์ รัฐเบงกอลตะวันตก รัฐอัสสัม และเขียนด้วยอักษรวรังจิติ บางครั้งก็ใช้อักษรเทวนาครี อักษรละติน อักษรโอริยา และอักษรเตลูกู แม้ว่าผู้พูดภาษาแม่นิยมใช้อักษรโฮของตนเองมากกว่า
คำว่า "โฮ" มาจากศัพท์ภาษาแม่ว่า "𑣙𑣉𑣉" ซึ่งหมายถึง "มนุษย์"

**ดูเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Ho language webpage by K. David Harrison, Swarthmore College- RWAAI | RWAAI, Lunds universitet RWAAI (Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage)
*url-status=dead
*title=Ho https://censusindia.gov.in/nada/index.php/catalog/45248
ฮโ
ภาษาโบโฮล

ภาษาโบโฮล (Boholano) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเซบู ใช้พูดบนเกาะโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ บางครั้งก็จัดเป็นภาษาใหม่ต่างหาก การออกเสียงต่างจากภาษาเซบูเล็กน้อย "y" ในภาษาเซบูเป็น "j" ("iya" เป็น "ija") และ "k" กลายเป็น "h" ("ako" เป็น "aho") สำเนียงที่ใช้พูดในบริเวณชายฝั่งของโบโฮลต่างจากภาษาเซบูมากที่สุด
โบโฮล
ภาษาเซดัง

ภาษาเซดัง เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก มีผู้พูดทั้งหมด 101,790 คน พบในเวียดนาม 101,000 คน (พ.ศ. 2542)ใช้พูดในภาคตะวันออกของลาว จังหวัดกอนตูม จังหวัดกว๋างนาม และจังหวัดกว๋างหงายในเวียดนามภาคกลางตอนล่าง อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกเหนือ มีเสียงสระเดี่ยว 24 เสียง มีเสียงสระประสมมากถึง 33–55 เสียง จนดูเหมือนจะเป็นภาษาที่มีเสียงสระมากสุด ใกล้เคียงกับภาษาฮเร เขียนด้วยอักษรละติน มีรายการวิทยุเป็นภาษาเซดัง

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Sedang page on  ethnologue.com
*Paul Sidwell's  Mon-Khmer language information date=2011-03-22  at the Australian National University.- Sound sample date=2006-03-03  showing the distinction between clear and creaky vowels, from the link above.
*Sedang page on the  Rosetta Project date=2007-09-27 .- Smith's dissertation 
ซเดัง
ซเดัง
เดนท์สุ

เดนท์สุ อิงค์ (Dentsu Inc.) เป็นบริษัทตัวแทนโฆษณาอันดับหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น  ส่วนเดนท์สุ ประเทศไทย (Dentsu Thailand) ถือเป็นบริษัทในเครือ Dentsu Aegis Network (DAN) ซึ่งเจ้าของก็คือ Dentsu Inc. นั่งเอง โดยเดนท์สุ ประเทศไทยนั้น มีที่ตั้งอยู่ที่ ชั้น 27-28 อาคารอื้อจือเหลียง ถนนพระรามสี่ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพฯ 10500 ปัจจุบันมีลูกค้ารายหลักคือโตโยต้า อายิโนะโมะโต๊ะ คาโอ และบริษัทระดับโลกและระดับประเทศรายใหญ่อีกหลายเจ้า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 https://www.dentsu.com/- http://www.dentsu.co.th/main.html date=2019-06-24 
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของประเทศญี่ปุ่น
ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์

บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) (ชื่อย่อหลักทรัพย์: TFMAMA; เดิมเคยมีชื่อย่อหลักทรัพย์ TF) เป็นชื่อบริษัทเอกชนที่อยู่ในเครือสหพัฒน์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2515 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มแรกในขณะนั้น 6 ล้านบาท ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่าง บริษัทเพรซิเดนท์ เอ็นเตอร์ไพรส์ ของไต้หวัน ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีการผลิตและบริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) ซึ่งรับผิดชอบในด้านการตลาดและการจำหน่ายสินค้า มีวัตถุประสงค์ในการก่อตั้งเพื่อผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปภายใต้เครื่องหมายการค้า "มาม่า" โดยมีสำนักงานใหญ่แห่งแรกที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ และเปิดทำการโรงงานแห่งแรกที่เขตหนองแขม กรุงเทพฯ ซึ่งหลังจากการดำเนินธุรกิจปีแรกผ่านไป หุ้นทั้งหมดได้ถูกโอนไปยังผู้ถือหุ้นคนไทยซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่มาจวบจนปัจจุบัน บริษัทได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อว่า "บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ จำกัด (มหาชน)" เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2537  
ทุนจดทะเบียน : ทุนจดทะเบียน 329,704,014 บาท ประกอบด้วย หุ้นสามัญ 329,704,014 ล้านหุ้น ราคาพาร์ 1 บาทต่อหุ้น ทุนชำระแล้ว 329,704,014 บาท ปัจจุบัน นาย บุณยสิทธิ์ โชควัฒนา เป็น ประธานกรรมการบริษัท นาย พิพัฒ พะเนียงเวทย์ เป็น ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ รองประธานกรรมการบริษัท นาย สุชัย รัตนเจียเจริญ เป็น รองประธานกรรมการบริษัท นาย พจน์ พะเนียงเวทย์ เป็น กรรมการผู้อำนวยการ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:บริษัทอาหารของไทย
HSDPA

HSDPA (High-Speed Downlink Packet Access) เป็นระบบเครือข่ายมือถือระบบ UMTS ซึ่งเป็นเครือข่ายมือถือรุ่นที่สาม (3G) ที่ถูกปรับปรุงสมรรถนะให้ดีขึ้น สำหรับตระกูล High-Speed Packet Access (HSPA) เช่น 3.5G, 3G+ or turbo 3G.  HSDPA พัฒนาความเร็วในการดาวน์โหลด รองรับความสามารถในการส่งผ่านข้อมูลถึง 1.8 เมกะบิตต่อวินาที, 3.6 เมกะบิตต่อวินาที, 7.2 เมกะบิตต่อวินาที และ 14.4 เมกะบิตต่อวินาที HSDPA มีความเร็วของการสื่อสารสูงกว่า EDGE ถึง 36 เท่า หรือเร็วกว่า GPRS ถึง 100 เท่า ความเร็วขนาดนี้ทำให้ผู้ใช้เพลิดเพลินกับการดาวน์โหลดไฟล์ขนาดใหญ่ เมื่อปี 2013 HSDPA สามารถเพิ่มความเร็วการดาวน์โหลดได้สูงถึง 42.3 Mbit/s 
HSDPA ไม่ได้พัฒนาในส่วนของความเร็วการอัปโหลด การปรับปรุงความเร็วการอัปโหลดของ UMTS จะอยู่ในระบบ HSUPA เมื่อรวมความสามารถของ HSDPA และ HSUPA เข้าด้วยกัน จะเรียกโดยรวมว่า HSPA ซึ่ง HSPA+ เพิ่มความเร็วขึนไปถึง 337.5 Mbit/s ที่ Release 11 ของมาตรฐาน 3GPP

**อ้างอิง**
 หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:เทคโนโลยีอุปกรณ์เคลื่อนที่
แอร์คาร์ด

แอร์คาร์ด (AirCard) คือ อุปกรณ์โมเด็มอย่างหนึ่งที่ใช้เพื่อเชื่อมต่อเครื่องคอมพิวเตอร์ (Desktop หรือ Laptop) ของเราเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตแบบไร้สายความเร็วสูงโดยผ่านโครงข่ายสัญญาณโทรศัพท์มือถือ ซึ่งในขณะที่เราเชื่อมต่อเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตไปแล้วยังสามารถใช้โทรศัพท์โทร.เข้า-ออกได้ในเวลาเดียวกัน เพราะระบบมีการใช้ช่องสัญญาณคนละช่องสัญญาณกัน แต่ใช้ Cellsite เดียวกัน หรือทำหน้าที่เป็นแฟ็กซ์ไร้สายได้ด้วย ดังนั้นไม่ว่าเราจะนั่งรถ ลงเรือ หรืออยู่ที่ไหนขอมีเพียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือก็ใช้งานได้ทั้งนั้น เหมาะสำหรับใช้งานร่วมกับคอมพิวเตอร์ทั้ง PC Notebook Laptop เพื่อเข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตแบบไร้สายความเร็วสูง โดยผ่านโครงข่ายสัญญาโทรศัพทืมือถือที่ใช้เทคโนโลยีที่เรียกว่า GPRSและEDGE ในปัจจุบัน

**ความแตกต่างระหว่าง AirCard กับ ระบบ Wi-Fi**
Wi-Fi คือคุณสมบัติอันหนึ่งที่ทำให้เราเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตใดๆ ก็ได้แบบไร้สาย (Wireless LAN) ในระยะห่างไม่เกิน 100 เมตรจากตัวแม่ข่ายของ Wi-Fi นั้นๆ หากไม่มีตัวแม่ข่ายการสื่อสารข้อมูลก็จะทำไม่ได้ 
AirCard คือ โมเด็มอย่างหนึ่งที่ใช้เพื่อเชื่อมต่อเครื่องคอมพิวเตอร์เข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตแบบไร้สาย โดยใช้สัญญาณโทรศัพท์มือถือ ซึ่งมีการเชื่อมสัญญาณเข้ากับ Cellsite ของเสาสัญญาณโทรศัพท์มือถือ ทำให้เล่นเน็ตที่ไหนก็ได้ที่มีสัญญาณโทรศัพท์มือถือ

**Class**
Class ของ Aircard ถ้าเปรียบเทียบกับคอมพิวเตอร์ก็คือ ความเร็ว CPU ที่สูงกว่า ในปัจจุบันนี้เป็น Class 12

**วิธีการใช้และติดตั้ง**
ก็เพียงแค่นำซิมโทรศัพท์มือถือที่ได้เปิดบริการ GPRS แล้วมาเสียบเข้าไปในตัวแอร์การ์ดจากนั้นก็ทำการลงโปรแกรม Driver ของแอร์การ์ด ซึ่งปัจจุบันแอร์การ์ดรุ่นใหม่ๆจะมีไดท์เวอร์ที่ทำงานให้อย่างอัตโนมัติขึ้นมาเอง โดยไม่ต้องมีแผ่น Driver เหมือนดังแต่ก่อน เมื่อต้องการใช้งานหรือเข้าสู่ระบบอินเตอร์ก็แค่นำแอร์การ์ดเสียบเข้าไปในช่อง pcmcia หรือช่อง USB interface ของ Notebook จากนั้นก็คลิกโปรแกรม Connect เพื่อให้แอร์การ์ดทำการเชื่อมต่อให้เราสามารถใช้ Internet ได้ทันทีอย่างสะดวกสบาย

**อ้างอิง**
 หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550- http://www.mlminter.com/air-card2.html date=2016-02-14 
หมวดหมู่:เครือข่ายไร้สาย
หมวดหมู่:ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
ฟองน้ำแคลคาเรีย

ฟองน้ำแคลคาเรีย (Calcareous sponge) เป็นฟองน้ำชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมพอริเฟอรา คลาส Calcispongia มีสปิคุลเป็นหินปูน เป็นแท่งเดียวหรือแตกเป็นแฉก เป็นฟองน้ำขนาดเล็ก สูงไม่เกิน 10 เซนติเมตร อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม มัทั้งประเภทสีคล้ำและสีสดใส อาศัยในบริเวณน้ำทะเลที่ตื้น ริมชายฝั่ง  

**อ้างอิง**
 บพิธ จารุพันธุ์ และ นันทพร จารุพันธุ์. 2540. สัตววิทยา. กทม. สำนักหิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:พอริเฟอรา
ฟองน้ำน้ำจืด

ฟองน้ำน้ำจืด (Freshwater sponge) เป็นฟองน้ำจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมพอริเฟอรา ชั้นดีโมสปันกีดี จัดอยู่ในวงศ์ Spongillidae 
เป็นฟองน้ำเพียงวงศ์เดียวที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด อยู่เป็นกลุ่มตามกิ่งก้านของพืชน้ำ หรือเศษไม้ที่อยู่ในน้ำ  มองดูคล้ายเศษสิ่งของที่มีรูพรุน สีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมเขียว ชอบน้ำที่มีออกซิเจนสูง มีสปิคุลเป็นซิลิกอน เมื่อถึงฤดูหนาว จะตายและสลายตัวไป เหลือแต่เจมมูล ซึ่งจะเจริญเป็นตัวเต็มวัยอีกในฤดูร้อน มี 24 สกุล (หรือ 23 สกุล)

**การจำแนก**
 Anheteromeyenia Schröder, 1927- Corvoheteromeyenia Ezcurra de Drago, 1979- Corvospongilla Annandale, 1911- Dosilia Gray, 1867- Duosclera Reiswig & Ricciardi, 1993- Eospongilla Dunagan, 1999 †- Ephydatia Lamouroux, 1816- Eunapius Gray, 1867- Heteromeyenia Potts, 1881- Heterorotula Penney & Racek, 1968- Lutetiospongilla Richter & Wuttke, 1999 †- Nudospongilla Annandale, 1918- Pachyrotula Volkmer-Ribeiro & Rützler, 1997- Pectispongilla Annandale, 1909- Pottsiela Volkmer-Ribeiro, Souza-Machado, Furstenau-Oliveira, Vieira-Soares, 2010- Racekiela Bass & Volkmer-Ribeiro, 1998- Radiospongilla Penney & Racek, 1968- Sanidastra Volkmer-Ribeiro & Watanabe, 1983- Saturnospongilla Volkmer-Ribeiro, 1976- Spongilla Lamarck, 1816- Stratospongilla Annandale, 1909- Trochospongilla Vejdovsky, 1888- Umborotula Penney & Racek, 1968- Uruguayella Bonetto & Ezcurra de Drago, 1969

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์จำพวกฟองน้ำ
กระเจี๊ยบ

กระเจี๊ยบ เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี เจริญเติบโตได้ดีในเขตอากาศกึ่งร้อน คือมีอุณหภูมิระหว่าง 18–35 องศาโดยประมาณ เป็นพืชที่สามารถนำมาเป็นสมุนไพรได้ เพราะมีสรรพคุณทางยาที่ช่วยรักษาเกี่ยวกับโรคกระเพาะอาหาร
ในประเทศอินเดียเรียกกระเจี๊ยบว่า ภิณฑี (भिण्डी) ส่วนประเทศในตะวันออกกลางเรียกว่า บามียะฮ์ (بامية) ส่วนในประเทศไทยนั้นเรียกแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ภาคกลางเรียกกระเจี๊ยบเขียว กระเจี๊ยบมอญ มะเขือทวาย มะเขือมอญ ภาคเหนือเรียกมะเขือพม่า มะเขือมื่น มะเขือมอญ มะเขือละโว้ มะเขือลื่น ถิ่นกำเนิดของกระเจี๊ยบยังเป็นที่ถกเถียงระหว่างบริเวณแอฟริกาตะวันตก, เอธิโอเปีย และเอเชียใต้

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ตามลำต้นกระเจี๊ยบมีขนหยาบและมีความสูงประมาณ 1–2 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว คล้ายฝ่ามือเรียงสลับกัน และมีขนหยาบ ดอกมีสีเหลือง ที่โคนกลีบด้านในมีสีม่วงออกแดง ออกตามซอกใบ ก้านชูเรณูรวมกันเป็นลักษณะคล้ายหลอด ฝักคล้ายนิ้วมือผู้หญิง ตามฝักมีขนอ่อน ๆ ทั่วฝัก มีสันเป็นเหลี่ยมตามยาว 5 เหลี่ยม ฝักกระเจี๊ยบมีทรงยาวสีเขียว ฝักอ่อนมีรสชาติหวาน กรอบอร่อย ส่วนฝักแก่จะมีเนื้อเหนียว

**แหล่งเพาะปลูก**
ในประเทศไทยนั้นพื้นที่ที่มีการปลูกกระเจี๊ยบมากส่วนใหญ่อยู่ในภาคกลาง มีหลายจังหวัด ได้แก่ นครปฐม ปทุมธานี นนทบุรี สุพรรณบุรี สมุทรสาคร พิจิตร กาญจนบุรี ราชบุรี ระยอง และนครนายก

**การใช้ประโยชน์**
ชาวมอญนิยมใช้กระเจี๊ยบทำแกงส้ม ในอินเดียนำไปทำอาหารได้หลายชนิด เช่น แกงกระเจี๊ยบ ผัดกระเจี๊ยบใส่เครื่องเทศ เมือกในกระเจี๊ยบเป็นสารประเภทกัม (gum) และเพกทิน เมล็ดแก่นำไปทำเมล็ดกาแฟเทียมโดยนำไปคั่ว บดแล้วนำมาชงแทนกาแฟ นิยมดื่มในชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาที่อยู่ทางตอนใต้ของสหรัฐ ทางตะวันออกกลางนำไปแต่งกลิ่นกาแฟ

**สรรพคุณทางยา**
กระเจี๊ยบเป็นพืชที่มีคุณสมบัติในการช่วยรักษาโรคกระเพาะอาหารและลำไส้ เพราะในฝักกระเจี๊ยบนั้นมีสารเมือกพวกเพกทิน, เมือก (mucilage) ซึ่งเกิดจากสารประกอบ acetylated acidic polysaccharide และกรดกาแลกทูโรนิก (galactulonic acid) และกัมช่วยเคลือบแผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ไม่ให้ลุกลาม รักษาความดันให้เป็นปกติ เป็นยาบำรุงสมอง มีสรรพคุณเป็นยาระบาย

**อ้างอิง**
  กรมส่งเสริมการเกษตร date=2009-08-13 -  กระเจี๊ยบเขียว แห่งรสชาติและคุณค่า-  แหล่งข้อมูลกระเจี๊ยบเขียว date=2009-06-07 
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชที่ให้เส้นใย
Demosponge

Chondrocladia lampadiglobus ซึ่งเป็นสัตว์กินเนื้อ
Monanchora arbuscula (Poecilosclerida)
Geodia barretti (Tetractinellida)
Chondrosia reniformis (Chondrosiida)
Spongia officinalis (Dictyoceratida)
Spongilla lacustris (Spongillida)
Demosponge (ชั้น Demospongiae) เป็นชั้นที่มีความหลากหลายที่สุดในไฟลัม Porifera ประกอบขึ้นจาก 76.2% ของสปีชีส์ฟองน้ำทั้งหมดโดยมีจำนวนสปีชีส์ทั่วโลกกว่า 8,800 (ตามข้อมูลของเวิร์ลพอริเฟอราเดตาเบส) เป็นฟองน้ำที่มีร่างกายนุ่มปกคลุมโครงร่างแข็งซึ่งมักมีขนาดใหญ่ ประกอบขึ้นจากแคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งอาจเป็นอรากอไนต์หรือแคลไซต์ ส่วนมากมีโครงสร้างแบบลิวโคนอยด์ โครงร่างประกอบขึ้นจากขวาก (spicule) ที่เป็นเส้นใยของโปรตีนสปอนจิน, แร่ซิลิกา, หรือทั้งสองอย่าง หากมีขวากที่เป็นซิลิกา ฟองน้ำชนิดนี้จะมีรูปร่างที่ต่างไปจากฟองน้ำแก้ว ที่ควรจะมีรูปร่างคล้ายกัน บางสปีชีส์ โดยเฉพาะที่อยู่ในแอนตาร์กติก ได้รับซิลิกาสำหรับการสร้างขวากจากการกลืนกินไดอะตอมที่มีซิลิกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:Demospongiae
มะขามป้อม

มะขามป้อม หรือ มะขามป้อมอินเดีย (Phyllanthus emblica) เป็นต้นไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์  Phyllanthaceae เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง และมีคุณค่าทางสมุนไพรด้วย มะขามป้อมเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสระแก้ว มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ  กันโตด (เขมร - กาญจนบุรี)  กำทวด (ราชบุรี)  มะขามป้อม (ทั่วไป)  มั่งลู่, สันยาส่า (กะเหรี่ยง - แม่ฮ่องสอน)
มะขามป้อมจัดเป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูงที่สุด ในบรรดาผลไม้ทั้งหมด เพราะมะขามป้อมลูกเล็ก ๆ เพียงลูกเดียว ให้วิตามินซีสูงกว่าวิตามินซีสังเคราะห์ถึง 12 เท่า และมากกว่าน้ำส้มคั้นถึง 20 เท่า

**ถิ่นกำเนิด**
มะขามป้อมมีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ในประเทศไทย  เมียนมาร์ ลาว กัมพูชา และในเอเชียใต้ เช่น ประเทศอินเดีย ปากีสถาน ศรีสังกา บังคลาเทศ นอกจากนี้ยังมีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนตอนใต้

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก-กลาง  สูง 8-12 เมตร  ลำต้นมักคดงอ  เปลือกนอกสีน้ำตาลอมเทา  ผิวเรียบหรือค่อนข้างเรียบ  เปลือกในสีชมพูสด ใบเดี่ยว  มีลักษณะคล้ายใบประกอบคล้ายใบมะขาม  รูปขอบขนานติดเรียงสลับ กว้าง 0.25-0.5 ซม.ยาว 0.8-12 ซม. สีเขียวอ่อนเรียงชิดกัน  ใบสั้นมาก เส้นแขนงใบไม่ชัดเจน  
ดอกขนาดเล็กแยกเพศ แต่อยู่บนกิ่งหรือต้นเดียวกัน ออกตามง่ามใบ 3-5 ดอกแน่น ตามปลายกิ่ง  กลีบเลี้ยง 6 กลีบ ดอกสีขาวหรือขาวนวล ผลทรงกลมมีเนื้อหนา 1.2-2 ซม. ผลอ่อนมีสีเขียวอ่อน  ผลแก่มีเขียวอ่อนค่อนข้างใส มีเส้นริ้ว ๆ ตามยาว  สังเกตได้ 6 เส้น เนื้อผลรับประทานได้มีรสฝาดเปรี้ยว ขมและอมหวาน เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งมี  6 เส้น เมล็ดมี 6 เมล็ด

**การใช้ประโยชน์**
ใช้รับประทานเพื่อบรรเทาหวัด แก้ไอ และละลายเสมหะได้ มีแทนนินซึ่งมีฤทธิ์ในการต้านออกซิเดชัน  ต้านอนุมูลอิสระ (Antioxidant) ยับยั้งการสร้างเมลานิน และสามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ไทโรซิเนส (Tyrosinase) ได้ 
ชาวกะเหรี่ยงจะใช้เพื่อย้อมผ้าให้เป็นสีเทา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Phyllanthus emblica
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สกุลมะขามป้อม
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:พืชให้สีย้อม
สุดยอดสิ่งมีชีวิต

สุดยอดสิ่งมีชีวิต (The Most Extreme)  เป็นรายการซีรีส์หนึ่งของเคเบิลทีวีอเมริกา ในช่องอนิมอล เพลเน็ท (Animal Planet)  ออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ในแต่ละตอนจะมุ่งประเด็นไปที่ความสามารถต่าง ๆ ของสัตว์ เช่น ความแข็งแกร่ง ความเร็ว จ้าวเสน่ห์ ยอดนักรบ จอมเขมือบ ฯลฯ  สิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ที่แสดงความสามารถออกมา แล้วนำเสนอในมุมมองที่แปลก ๆ ของสัตว์ชนิดต่าง ๆ อย่างไรก็ดีการจัดอันดับสัตว์ต่าง ๆ ในรายการไม่ได้อ้างอิงโดยผู้เชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์เฉพาะด้าน
สุดยอดสิ่งมีชีวิต จะเริ่มรายการโดนการตั้งประเด็นคำถามก่อน แล้วเป็นการไล่ลำดับของสัตว์ในด้านต่าง ๆ ขึ้นมา ตั้งแต่ลำดับสุดท้ายจนถึงลำดับแรก พร้อมกับมีคำอธิบายและการเปรียบเทียบกับคอมพิวเตอร์กราฟิก เพื่อเป็นการให้ผู้ชมมองเห็นภาพได้ชัดเจนยิ่งขึ้น เช่นสุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดฉลาม" มีการเปรียบเทียบปลาฉลามตึงๆ|ฉลามหัวค้อน (Hammerhead shark)  ที่มีสัมผัสสุดยอดทางการมองและการดมกลิ่น รวมไปถึงสัมผัสพิเศษในการตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งเปรียบเทียบกับทีมนักเจาะระบบเครือข่ายข้อมูล (Hacker)  ที่สามารถแกะรอยการใช้งานอินเทอร์เน็ตบนเครือข่ายแบบไร้สายได้ ปัจจุบันออกฉายในประเทศไทยทาง Animal Planet ทรูวิชั่นส์ช่อง 50

**สุดยอดสิ่งมีชีวิต ภาคหนึ่ง**

**ตอนที่ 1 สุดยอดจ้าวความเร็ว**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดจ้าวความเร็ว" ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 2 สุดยอดนักแพร่พันธุ์**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดนักแพร่พันธุ์ " ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 3 สุดยอดจอมโกง**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดจอมโกง" ออกอากาศครั้งแรก 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2545
----

**ตอนที่ 4 สุดยอดจอมทรหด**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดจอมทรหด" ออกอากาศครั้งแรก 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 5 สุดยอดนักกระโดด**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดนักกระโดด" ออกอากาศครั้งแรก 4 สิงหาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 6 สุดยอดจอมเขมือบ**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดจอมเขมือบ" ออกอากาศครั้งแรก 11 สิงหาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 7 สุดยอดนักก่อสร้าง**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดนักก่อสร้าง" ออกอากาศครั้งแรก 18 สิงหาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 8 สุดยอดนักสู้**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดนักสู้" ออกอากาศครั้งแรก 25 สิงหาคม พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 9 สุดยอดสิ่งมีชีวิตน่ากลัว**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดสิ่งมีชีวิตน่ากลัว" ออกอากาศครั้งแรก 8 กันยายน พ.ศ. 2545

**ตอนที่ 10 สุดยอดจอมพลัง**
สุดยอดสิ่งมีชีวิตตอน "สุดยอดจอมพลัง" ออกอากาศครั้งแรก 27 ตุลาคม พ.ศ. 2545

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รายการ The Most Extreme ในแต่ละตอนบน www.tv.com date=2008-02-22 -  ความทนทานของ ทาดิเกรด
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:รายการที่ออกฉายทางทรูวิชั่นส์
ฟองน้ำปะการัง

ฟองน้ำปะการัง (Sclerospongiae) เป็นฟองน้ำชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมพอริเฟอรา ชั้นสเคลียโรสปัน  
หมวดหมู่:พอริเฟอรา
แอนโธซัว

แอนโธซัว (Anthozoa) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมไนดาเรีย เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเป็นแท่งคล้ายดอกไม้ มีโครงสร้างค้ำจุน อาศัยอยูเดี่ยวๆหรือเป็นโคโลนี อาศัยอยู่ในทะเลทั้งหมด แบ่งได้เป็นสี่กลุ่มคือ ดอกไม้ทะเล ปะการังแข็ง ปะการังอ่อน และกัลปังหา
หมวดหมู่:ไนดาเรีย
คูโบซัว

คูโบซัว (ชั้น: Cubozoa; Box jellyfish, Sea wasp) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังชั้นหนึ่งของไฟลัมไนดาเรีย มีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษเรียกโดยรวมว่า "แมงกะพรุนกล่อง" (Box jellyfish)  หรือ "แมงกะพรุนสาหร่าย" หรือ "สาโหร่ง" (Sea wasp)  เพราะมีพิษที่ร้ายแรงและมีรูปร่างคล้ายลูกบาศก์อันเป็นที่มาของชื่อ
คูโบซัว จัดเป็นแมงกะพรุนที่แบ่งออกได้เป็น 2 อันดับใหญ่ ๆ  โดยดูที่ลักษณะของหนวดที่มีพิษเป็นสำคัญ ได้แก่ พวกที่มีหนวดพิษเส้นเดี่ยวที่ขอบเมดูซ่า 4 มุม เช่น แมงกะพรุนอิรุคันจิ (Malo kingi) กับพวกที่มีหนวดเป็นกลุ่มที่ขอบเมดูซ่า 4 มุม มุมละ 15 เส้น ซึ่งจะเป็นหนวดที่ยาวมาก อาจยาวได้ถึง 3 เมตร ได้แก่ Chironex fleckeri มีเข็มพิษประมาณ 500,000 เล่มที่หนวดแต่ละเส้น ซึ่งมีพิษร้ายแรงซึมเข้าสู่กระแสเลือดของผู้ที่ถูกต่อยได้
โดยมากจะพบตามชายฝั่งของทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น เช่น ออสเตรเลียทางตอนเหนือ, ปาปัวนิวกินี, หมู่เกาะฟิลิปปิน, หมู่เกาะฮาวาย  ช่วงที่พบได้มากคือ เดือนตุลาคม-เมษายน และหลังช่วงพายุฝนที่จะถูกน้ำทะเลพัดพาเข้ามาจนใกล้ฝั่ง

**การจำแนก**
ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการจำแนกทางวิทยาศาสตร์ของแมงกะพรุนในชั้นคูโบซัว มีทั้งหมด 36 ชนิด ใน 6 วงศ์ 2 อันดับ
*อันดับ Carybdeida
**วงศ์ Alatinidae
**วงศ์ Carybdeidae
**วงศ์ Tamoyidae
**วงศ์ Tripedaliidae
*อันดับ Chirodropida
**วงศ์ Chirodropidae
**วงศ์ Chiropsalmidae

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไนดาเรีย
เบิร์ทเดย์ อีฟ

เบิร์ทเดย์ อีฟ (Birthday Eve) เป็นซิงเกิลหมายเลข 02 หรือซิงเกิลที่ 20 ของคุมิ โคดะ เป็น 1 ใน 12 ซิงเกิลของโปรเจกต์ 12 ซิงเกิล 12 สัปดาห์ วางจำหน่ายในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2548 เปิดตัวที่อันดับที่ 6 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 44,294 แผ่น โดยจำกัดจำนวนแค่ 5 หมื่นแผ่นเท่านั้น และเพลง Birthday Eve เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ NTT DoCoMo Tokai อีกด้วย
ธีมของปกซิงเกิล Birthday Eve คือ การแต่งกายของประเทศสหรัฐอเมริกา

**รายชื่อเพลง**
# Birthday Eve
# Birthday Eve -Instrumental-

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
ยู (คุมิ โคดะ)

ยู (ทับศัพท์จาก You) เป็นซิงเกิลหมายเลข 01 หรือซิงเกิลที่ 19 ของคุมิ โคดะ เป็นซิงเกิลแรกของโปรเจกต์ 12 ซิงเกิล 12 สัปดาห์ วางจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548 เปิดตัวที่อันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 72,111 แผ่น เป็นซิงเกิลแรกของคุมิ โคดะที่เปิดตัวในอันดับที่ 1 ของออริกอนชาร์ต
เพลง you เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp และยังเป็นเพลงโฆษณาอัญมณีของ GemCEREY อีกด้วย ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง Sweet Kiss เป็นเพลงประกอบโฆษณาหมากฝรั่งของล็อตเต้
มิวสิกวิดีโอเพลง you เป็นมิวสิกวิดีโอแรกของ Wish your happiness & love ซึ่งมิวสิกวิดีโอเพลง you นำแสดงโดยซึคาโมโตะ ทาคาชิและคุมิ โคดะ โดยเป็นเรื่องราวของช่างภาพหนุ่มกับนางแบบสาวที่ทะเลาะกันจนแฟนสาวหนีออกจากบ้าน โดยบทสรุปตอนจบอยู่ที่มิวสิกวิดีโอเพลง Someday
ธีมของปกซิงเกิล you คือ การแต่งกายของรัฐอะแลสกาในประเทศสหรัฐอเมริกา

**รายชื่อเพลง**
# you
# Sweet Kiss
# you -Instrumental-
# Sweet Kiss -Instrumental-

**การแสดงสด**
 4 ตุลาคม พ.ศ. 2549 - SBS Asia Song Festival 2006 - you และ キューティーハニー

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
ตัวผกผันการบวก

ในทางคณิตศาสตร์ ตัวผกผันการบวก (อินเวิร์สการบวก) ของจำนวน n หมายถึงจำนวนที่บวกกับ n แล้วได้เอกลักษณ์การบวก นั่นคือ 0 ตัวผกผันการบวกของ n เขียนแทนด้วย −n
ตัวอย่างเช่น ตัวผกผันการบวกของ 7 คือ −7 เนื่องจาก 7 + (−7) = 0 และตัวผกผันการบวกของ −0.3 คือ 0.3 เนื่องจาก −0.3 + 0.3 = 0
ตัวผกผันการบวกของจำนวนใดๆ สามารถนิยามเป็นสมาชิกผกผัน (inverse element) ภายใต้การดำเนินการทวิภาคของการบวก และสามารถคำนวณได้โดยการคูณกับ −1 นั่นคือ −n = −1 × n
เซตของจำนวนเต็ม จำนวนตรรกยะ จำนวนจริง และจำนวนเชิงซ้อน ต่างก็มีตัวผกผันการบวก เพราะมีสมาชิกที่เป็นจำนวนลบพอๆ กับจำนวนบวก แต่จำนวนธรรมชาติ จำนวนเชิงการนับ และจำนวนเชิงอันดับที่ ไม่มีตัวผกผันการบวกอยู่ในเซต เนื่องจากจำนวนลบไม่ใช่สมาชิกของเซตดังกล่าว

**นิยามทั่วไป**
กำหนดให้เครื่องหมายบวก + เป็นการดำเนินการทวิภาคการบวกที่มีสมบัติการสลับที่  ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวสามารถกระทำได้บนสมาชิกเป็นกลาง o เช่น  และมีเพียงหนึ่งเดียว  ดังนั้นหากมีค่า x และ x'  ที่ทำให้เงื่อนไขนี้เป็นจริง
:
จะเรียก x'  ว่าเป็นตัวผกผันการบวกของ x (หรือในทางกลับกัน) และตัวผกผันการบวกนี้ก็จะมีเพียงหนึ่งเดียวสำหรับทุกๆ จำนวนจริง
ถ้าหาก + มีสมบัติการเปลี่ยนกลุ่ม  ตัวผกผันการบวกก็ยังคงมีเพียงหนึ่งเดียว คือ
:
ตัวผกผันการบวกเขียนแทนด้วย −x และเราสามารถเขียน x − y เป็นการลบแทน x + (−y) ก็ได้

**ดูเพิ่ม**
 เอกลักษณ์การบวก- ตัวผกผันการคูณ (อินเวิร์สการคูณ)
หมวดหมู่:พีชคณิตนามธรรม
หมวดหมู่:เลขคณิต
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน
ตัวผกผันการคูณ

ฟังก์ชันส่วนกลับ y = 1/x สำหรับทุกค่า x ยกเว้น 0 ค่าของ y คือตัวผกผันการคูณ
ในทางคณิตศาสตร์ ตัวผกผันการคูณ (อินเวิร์สการคูณ) ของจำนวน x หมายถึงจำนวนที่คูณกับ x แล้วได้เอกลักษณ์การคูณ นั่นคือ 1 ตัวผกผันการคูณของ x เขียนแทนด้วย 1/x หรือ x−1 และบางครั้งก็เรียกว่าส่วนกลับ (reciprocal) ของ x
เราสามารถคำนวณการตัวผกผันการคูณได้จากการหาร 1 ด้วยจำนวนที่ต้องการ ตัวอย่างเช่น ตัวผกผันการคูณของ 5 คือ 1/5 = 0.2 และส่วนกลับของ 0.25 คือ 1/0.25 = 4
0 เป็นจำนวนที่ไม่มีตัวผกผันการคูณ เนื่องจากจำนวนใด ๆ คูณกับ 0 แล้วจะได้ 0 ซึ่งไม่ใช่ 1

**ดูเพิ่ม**
 การหาร- เศษส่วน
หมวดหมู่:ฟังก์ชันพิเศษมูลฐาน
หมวดหมู่:พีชคณิตนามธรรม
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:การคูณ
ไฮโดรซัว

ไฮโดรซัว (Hydrozoa) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมไนดาเรียเป็นคลาสที่ประกอบด้วยสัตว์ประมาณ 3,000 ชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล ระยะเมดูซาของไฮโดรซัวจะมีขนาดเล็กมาก และจะมีเยื่อบางๆ เรียกเยื่อวีลัม (Velum) ติดอยู่ตามขอบ ซึ่งเยื่อนี้จะไม่พบในระยะเมดูซาของไซโฟซัว แบ่งเป็นสองกลุ่มคือ ไฮโดรซัวที่อยู่เป็นตัวเดี่ยว ได้แก่ ไฮดรา :En:Sarsia Liriope โกนีโอนีมัส และไฮโดรซัวที่อยุ่เป็นโคโลนี ได้แก่ โอบีเลีย กะพรุนไฟ  (:En:Physalia) 

**อ้างอิง**
 บพิธ จารุพันธุ์ และ นันทพร จารุพันธุ์. 2540. สัตววิทยา. กทม. สำนักหิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:ไนดาเรีย
โพลีคีทา

โพลีคีท (Polychaeta) หรือ ไส้เดือนทะเล เป็นสิ่งมีชีวิตพื้นทะเลอยู่ในไฟลัมสัตว์พวกหนอนปล้อง ลักษณะที่เด่นชัด คือ การมีเดือย (setae) หรือก้าน (chaetae) ในแต่ละปล้องเป็นจำนวนมาก จึงเป็นที่มาของชื่อ โพลีคีท (polychaete) โดย poly หมายถึง มาก และ setae หรือ chaete หมายถึง ขนแข็ง 
นอกจากนี้ ลำตัวของไส้เดือนทะเลยังมีรยางค์สองข้างของแต่ละปล้อง เรียกว่า พาราโพเดียม (parapodium) งอกออกมาจากผนังด้านข้างของปล้อง ปล้องละ 1 คู่ ลักษณะเป็น 2 พู ประกอบไปด้วยพูด้านบนหรือด้านหลัง เรียกว่า โนโทโพเดียม (notopodium) และพูด้านล่างหรือด้านท้อง เรียกว่า นิวโรโพเดียม (neuropodium) ลำตัวของไส้เดือนทะเลนั้นสามารถแบ่งออกเป็น 3 ส่วนด้วยกัน คือ
# ส่วนหัว (Head)  แบ่งย่อยออกเป็น 2 ส่วน คือส่วน prostomium เป็นส่วนปลายสุดด้านหน้า ประกอบไปด้วยสมอง ตา หนวด และ palps อีกส่วนหนึ่งคือส่วน peristomium เป็นปล้องที่อยู่ถัดมาจากส่วนแรกและมีขนแข็งของหนวดกินอาหาร tentacle cirri ในไส้เดือนทะเลบางวงศ์มีทั้งสองส่วนเชื่อมติดกัน ตัวอย่างเช่น ไส้เดือนทะเลบางสกุลในวงศ์ Maldanidae และ Paraonidae 
# ส่วนลำตัว (Trunk) มีลักษณะเป็นปล้อง ในแต่ละปล้องจะมีรยางศ์สำหรับช่วยในการเคลื่อนที่เรียกว่า parapodium (ภาพที่1) ซึ่งแบ่งออกได้เป็น 2  พูคือ  notopodium จะอยู่ทางด้านหลังของลำตัว และ neuropodium จะอยู่ทางด้านท้องของลำตัว parapodium จะมีแกนค้ำจุนเป็นแท่งไคตินเรียกว่า aciculum ลักษณะของพาราโพเดียมนั้นสามารถใช้จำแนกชนิดของไส้เดือนทะเล ซึ่งมีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละชนิด 
# ส่วนท้ายลำตัว (Tail)   เป็นส่วนสุดท้ายของลำตัว ประกอบไปด้วย pygidium ซึ่งเป็นปล้องที่อยู่ปลายสุดของลำตัว ส่วนต่อไปคือ รูทวาร และติ่งทวาร
หมวดหมู่:แอนเนลิดา
โอลิโกคีทา

โอลิโกคีทา (Oligochaeta) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมแอนเนลิดา  เช่นไส้เดือน ไส้เดือนทะเล
หมวดหมู่:แอนเนลิดา
วิกิพีเดีย:ประกาศ/ผู้ลงทะเบียนวิกิพีเดียไทยครบ 30,000 แล้ววันนี้

== ผู้ลงทะเบียนวิกิพีเดียภาษาไทยครบ 30,000 แล้ววันนี้**
2 กันยายน พ.ศ. 2550
วิกิพีเดียภาษาไทยได้ประกาศออกมาว่ามีผู้ลงทะเบียนในเว็บไซต์ครบ 30,000 คน เมื่อเวลา 18.22 น. (เวลาประเทศไทย) ของวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยชื่อผู้ใช้คนที่สามหมื่นคือ Norah ในวันนี้วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความ 26,682 เรื่อง และมีผู้เข้าชมเฉลี่ยประมาณ 120,000 คนต่อวัน 
วิกิพีเดียเป็นเป็นหนึ่งในเว็บไซต์ที่ได้รับความนิยมที่สุดในโลก โดยมีลักษณะเนื้อหาเป็นสารานุกรมออนไลน์หลายภาษา ที่มีบทความมากกว่า 8,000,000 เรื่องใน 253 ภาษา บริหารงานโดยมูลนิธิวิกิมีเดีย วิกิพีเดียทุกภาษานั้นทำงานโดยใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สตัวเดียวกันชื่อมีเดียวิกิ 
ในวันนี้ วิกิพีเดียภาษาไทยซึ่งมีเว็บไซต์อยู่ที่ th.wikipedia.org ก้าวไปอีกขั้นหนึ่งโดยเห็นได้จากจำนวนผู้ลงทะเบียน 30,000 คน และจากบทความ 26,682 เรื่อง เปรียบเทียบกับปีที่ผ่านมาในวันเดียวกันมีผู้ลงทะเบียนเพียง 10,000 คน และ บทความ 14,000 เรื่อง วิกิพีเดียภาษาไทยพัฒนาอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับวิกิพีเดียในภาษาอื่น โดยเนื้อหาหลักของเว็บไซต์นอกจากเก็บข้อมูลทางวิชาการและประวัติศาสตร์แล้ว วิกิพีเดียยังประกอบไปด้วยเรื่องทุกเรื่องที่ตอบสนองความต้องการทุกคน ไม่ว่า เทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ ดนตรี กีฬา พืช สัตว์ สถานศึกษา หรือแม้แต่การ์ตูนญี่ปุ่น ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านวิกิพีเดียภาษาไทยมีผู้เข้าชมเฉลี่ยประมาณ 120,000 คนต่อวัน ซึ่งวันที่ 29 สิงหาคม มีผู้เข้าชมสูงถึง 168,243 คนในหนึ่งวัน โดยผู้เข้าชมส่วนใหญ่เข้ามาศึกษาข้อมูลที่เป็นที่นิยมในขณะนั้น เช่น เศรษฐกิจพอเพียง หรือ ปรากฏการณ์โลกร้อน สำหรับข้อมูลทางเทคนิค ผู้เข้าชมวิกิพีเดียภาษาไทยมากกว่า 99.5% ใช้งาน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และผู้เข้าชมมากกว่า 96.0% ใช้งานอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ นอกจากนี้ยังมีผู้ใช้งาน นินเทนโด วี หรือแม้แต่ พีเอสพี ในการเข้าชมเว็บไซต์วิกิพีเดียภาษาไทย วิกิพีเดียภาษาไทยเป็นอีกหนึ่งเว็บไซต์ภาษาไทยที่แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จของซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ที่เป็นนิยมและได้รับการยอมรับสูง 
ถึงแม้ว่ารูปแบบการแก้ไขวิกิพีเดียนั้นยังใหม่และยังเป็นที่โต้เถียงกันในด้านความน่าเชื่อถือของเนื้อหา อย่างไรก็ตามวิกิพีเดียได้รับรางวัล และการชื่นชมจากหลายหน่วยงาน ทั้งในด้านความรวดเร็วของเหตุการณ์ปัจจุบัน ความหลากหลายของเนื้อหา การเชื่อมโยงบทความที่เรียบง่าย รวมไปถึงการเชื่อมต่อของบทความในหลายภาษา สำนักข่าวบีบีซีได้กล่าวถึงวิกิพีเดียว่าเป็น "หนึ่งในแหล่งข้อมูลที่สำคัญและน่าเชื่อถือแหล่งหนึ่งในโลก" และ ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี (ผู้เริ่มต้นเวิลด์ไวด์เว็บ) ได้เรียกวิกิพีเดียว่า "แหล่งรวมของข้อมูลทุกอย่าง"
นอกเหนือจากในส่วนมูลนิธิวิกิมีเดียแล้ว วิกิพีเดียภาษาไทยดำเนินงานโดยอาสาสมัครทั้งหมด ทั้งในด้านการดูแลโครงการ การเขียนบทความ การตรวจแก้สะกดคำ ซึ่งวิกิพีเดียภาษาไทยไม่สามารถประสบความสำเร็จถึงจุดนี้ได้ ถ้าปราศจาคความเสียสละและความช่วยเหลือของของผู้ใช้วิกิพีเดียชาวไทยทุกคน
หมวดหมู่:ข่าววิกิพีเดีย
ไครนอยด์

ไครนอยด์ (Crinoidea) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา ได้แก่พลับพลึงทะเลและดาวขนนก ลักษณะโดยทั่วไป ลำตัวมีก้านยึดติดกับวัตถุใต้น้ำ 

**อันดับ**
ไครนอยด์มี 5 อันดับคือ
# อันดับมิลเลอริครินิดา ได้แก่พลับพลึงทะเลที่ไม่มีเซอไร แต่มีก้านใน อยู่ในเขตน้ำลึก
# อันดับไซโทครินิดา ได้แก่พลับพลึงทะเลที่มีเซอไรสั้นๆ
# อันดับบัวกิวติครินิดา ได้แก่พลับพลึงทะเลที่ไม่มีเซอไร แต่มีแขนสั้น
# อันดับไอโซครินิดา ได้แก่ พลับพลึงทะเลที่มีก้านยาว
# อันดับโคมาทูลิดา ได้แก่ ดาวขนนก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tree of Life (source of taxonomic information on this page) date=2012-11-13 -  Article and video of crinoid crawling date=2008-05-12 -  On the Crinoid Genus Scyphocrinus and its Bulbous Root Camarocrinus by Frank Springer. 3 p., 74 p. illus., IX pl. (2 fold.) 33 cm. Washington: Smithsonian Institution, 1917-  American Silurian Crinoids by Frank Springer. iv, 239 p. 33 pl., 2 port. 32 cm. Washington: The Smithsonian Institution, 1926-  Introduction to the Crinoidea: Sea lilies and feather stars...  ucmp.berkeley.edu. Retrieved on February 7, 2007.-  A Journey in Crinoid Keeping by Michael Lukaczyn date=2011-01-07 -  Crinoid Species of Cambodia date=2012-03-12 -  Video of red feather star date=2016-03-07 
หมวดหมู่:เอไคโนดอร์มาทา
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
กัปตันอวกาศ

กัปตันอวกาศ (Captain Planet and the Planeteers) เป็นรายการประเภทแอนิเมชันอเมริกันเกี่ยวกับนักสิ่งแวดล้อมและซูเปอร์ฮีโร สร้างโดยบาร์บารา ไพล์ และเท็ด เทอร์เนอร์ และพัฒนาโดยนิโคลัส บ็อกเซอร์, ทอม เบียส์, แอนดี เฮย์เวิร์ด, ร็อบบี ลอนดอน, บ็อบ ฟอร์เวิร์ด และคัสแซนดรา ชัฟเฟาเซิน ผลิตโดยเทอร์เนอร์โปรแกรมเซอร์วิสและดีไอซีเอนเตอร์ไพรส์ ในสหรัฐ ออกอากาศทางช่องทีบีเอส ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน 1990 ถึง 5 ธันวาคม 1992 ในสหราชอาณาจักร ออกอากาศทางช่องทีวี-แอม ตั้งแต่ปี 1991 ถึง 1992, จีเอ็มทีวี ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 1996 และการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่ปี 1994 ถึง 1999 ซีรีส์ภาคต่อ เดอะนิวแอดเวนเจอส์ออฟกัปตันแพลนเน็ต  ผลิตโดยบริษัทแฮนนา-บาร์เบราการ์ตูน จัดจำหน่ายโดยเทอร์เนอร์โปรแกรมเซอร์วิส และออกอากาศในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 11 กันยายน 1993 ถึง 11 พฤษภาคม 1996 ในปี 2022 ทั้งสองซีรีส์ยังคงดำเนินการออกอากาศต่อไป เป็นที่รู้จักจากการนำผู้มีชื่อเสียงหลายคนมาให้เสียงเป็นวายร้าย

**ตัวละคร**
 ไกอา (Gaia) ให้เสียงโดยวูปี โกลด์เบิร์ก (ฤดูกาล 1–3) และ มาร์โก คิดเดอร์ (ฤดูกาล 4–6)- กัปตันอวกาศ (Captain Planet) ให้เสียงโดยเดวิด โคเบิร์น- กวามี (Kwame) ให้เสียงโดยเลอวาร์ เบอร์ตัน – จากทวีปแอฟริกา กวามีเป็นผู้ครอบครองพลังแห่งดิน- วีลเลอร์ (Wheeler) ให้เสียงโดยโจอี เดดิโอ – จากบรุกลิน นครนิวยอร์ก สหรัฐ วีลเลอร์เป็นผู้ควบคุมพลังแห่งไฟ- ลินกา (Linka) ให้เสียงโดยเคธ ซูซี – จากสหภาพโซเวียต (ฤดูกาล 1 และ 2) และยุโรปตะวันออก (ฤดูกาล 3–6) ลินกาเป็นผู้ครอบครองพลังแห่งลม- จี (Gi) ให้เสียงโดยเจนิซ คาวาย – จากทวีปเอเชีย จีเป็นผู้ควบคุมพลังแห่งน้ำ- มาที (Ma-Ti) ให้เสียงโดยสก็อตต์ เมนวีล – จากบราซิล มาทีเป็นผู้ครอบครองพลังแห่งใจ
** ซูชิ (Suchi) ให้เสียงโดยแฟรงก์ เวลเกอร์ – ลิงแมงมุม สัตว์เลี้ยงของมาที

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Captain Planet and the Planeteers- Captain Planet and the Planeteers- The New Adventures of Captain Planet
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มหก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวลคอมิกส์
ดาวเปราะ

ไฟล์:Brittle starfish in kona.jpg|ดาวเปราะในโกนา ฮาวาย|250px|thumb
โอฟิยูรอยด์ (Ophiuroidea) เป็นชั้นหนึ่งในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา ชนิดที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือดาวเปราะและดาวตะกร้า เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยตามซอกหิน ปะการัง หลบซ่อนตัวตอนกลางวัน ออกหากินตอนกลางคืน ลำตัวเป็นแผ่นกลม แขนยื่นออกไป 5 แขน แบ่งเป็นข้อ ๆ เปราะและหักง่าย อาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก หอย และซากสัตว์ มีเบอร์ซา (bursa) ใช้ในการขับถ่ายของเสียและแลกเปลี่ยนก๊าซ ปฏิสนธิภายนอก ระยะตัวอ่อนไม่ยึดติดกับวัตถุใต้น้ำ- “ตา” บนลำตัวของดาวเปราะ
หมวดหมู่:เอไคโนดอร์มาทา
เม่นทะเล

เม่นทะเล หรือ หอยเม่น (sea urchin) เป็นสัตว์ที่มีทรงกลม (globular animal) และมักมีหนาม เป็นสัตว์ในไฟลัมอิคีเนอเดอร์เมอเทอ อยู่ในชั้นเอไคนอยเดีย (Echinoidea) สัตว์ในชั้นเอไคนอยเดีย เรียกว่า เอไคนอยด์ มีราว 950 สปีชีส์อาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ในทุกมหาสมุทรตั้งแต่ชายฝั่งจนถึงระดับความลึก 5,000 เมตร (16,000 ฟุต; 2,700 ฟาร์ธอม) เปลือกนอกมีลักษณะแข็ง กลม และมีหนาม มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางลำตัวตั้งแต่ 3 ซม. ถึง 10 ซม. เม่นทะเลเคลื่อนที่ได้อย่างช้า ๆ ด้วยขาท่อ (tube feet) และบางครั้งยังเคลื่อนที่ด้วยหนาม อาหารหลักของเม่นทะเลคือสาหร่ายต่าง ๆ แต่ก็กินสัตว์ที่เคลื่อนที่ช้าหรืออยู่กับที่ด้วย นักล่าที่กินเม่นทะเลเป็นอาหารได้แก่ นากทะเล, ดาวทะเล, ปลาไหลหมาป่า (wolf eels), ปลาวัว และมนุษย์
เช่นเดียวกับเอไคโนเดิร์มอื่น ๆ เม่นทะเลจะมีลักษณะลำตัวสมมาตรห้าชั้น (fivefold symmetry) เมื่อโตเต็มที่ แต่ตัวอ่อนมีลักษณะสมมาตร 2 ด้าน (bilateral symmetry) แสดงถึงการเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายแบบไบลาทีเรีย กลุ่มของสิ่งมีชีวิตในไฟลัมขนาดใหญ่อันประกอบไปด้วยไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง, สัตว์ขาปล้อง, สัตว์พวกหนอนปล้อง และมอลลัสกา ซึ่งมีแหล่งอาศัยอยู่ในทุกมหาสมุทรตั้งแต่แถบเส้นศูนย์สูตรถึงขั้วโลก อาศัยอยู่บนพื้นมหาสมุทรตั้งแต่ชายฝั่งถึงก้นมหาสมุทร ฟอสซิสของเอไคนอยถูกค้นพบย้อนกลับไปถึงยุคออร์โดวิเชียน (450 ล้านปีที่แล้ว) มีความสัมพันธ์ใกล้เคียงกับสัตว์ในกลุ่มเอไคโนเดิร์มด้วยกันคือ ปลิงทะเล โดยทั้งคู่จัดเป็นสัตว์ประเภท deuterostomes (ปากกับทวารอยู่คนละด้าน) จัดว่ามีบรรพบุรุษร่วมกันกับสัตว์มีแกนสันหลัง
เม่นทะเลถูกศึกษามาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 โดยใช้เป็นสิ่งมีชีวิตตัวแบบในสาขาวิชาชีววิทยาการเจริญ เนื่องจากตัวอ่อนของเม่นทะเลง่ายต่อการสังเกตการณ์ และมีการศึกษาจีโนมของลักษณะลำตัวสมมาตรห้าชั้น (fivefold symmetry) และความสัมพันธ์กับสัตว์มีแกนสันหลัง เม่นทะเลหนามดินสอเป็นที่นิยมในวงการปลาทะเลสวยงามเนื่องจากความสามารถในการควบคุมปริมาณสาหร่าย ฟอสซิสของเม่นทะเลยังใช้ทำเครื่องรางป้องกันภัยด้วย

**อ้างอิง**
 บพิธ จารุพันธุ์ และ นันทพร จารุพันธุ์. 2540. สัตววิทยา. กทม. สำนักหิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
*Wikipedia ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:เอไคโนดอร์มาทา