Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ข้าวจี่

ข้าวจี่ เป็นอาหารพื้นบ้านของภาคอีสานและภาคเหนือ ทำจากข้าวเหนียวนึ่งทาเกลือ ปั้นเป็นรูปกลมหรือรีเสียบไม้นำไปย่างบนเตาถ่าน ไฟอ่อนพอเกรียมนำมาชุบไข่ แล้วนำไปย่างใหม่จนเหลือง ดึงไม้ที่เสียบไว้ออก ยัดน้ำตาลอ้อยเข้าไปแทน น้ำตาลจะละลายเป็นไส้ และนิยมทำกันมากในช่วงเดือนสามของทุกปี ซึ่งจะมีการทำข้าวจี่ไปทำบุญในงานประเพณีบุญข้าวจี่ อาจเป็นเพราะข้าวเหนียวจะเสียเร็วในตอนกลางวัน สมัยก่อนข้าวเหนียวจึงถูกทำเป็นข้าวจี่แล้วห่อใบตองไปกินเป็นอาหารตอนทำนาหรือเดินทางไกล เพราะสามารถเก็บได้นานขึ้น
ทางภาคเหนือ มีข้าวจี่เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่นิยมทำเป็นก้อนกลมหรือชุบไข่ แต่จะนำข้าวเหนียวทาน้ำมันหมู เกลือ และอาจสอดใส้น้ำพริกตาแดงหรือใช้ทาภายนอกก็ได้ เดือนสี่ทางภาคเหนือซึ่งตรงกับราว ๆ เดือนมกราคมของภาคกลาง (การนับเดือนของทางภาคเหนือจะเร็วกว่าภาคกลาง 2 เดือน) จะนำข้าวจี่กับข้าวหลามไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญข้าวจี่ข้าวหลาม ข้าวจี่อีกชนิดหนึ่งของทางภาคเหนือ เป็นการอุ่นข้าวเหนียวเปล่า มักจะทำกินกันตอนน้ำท่วม โดยการนำข้าวเหนียวสุกที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า (เรียกว่า ข้าวเย็น) มาเสียบไม้ ปั้นแผ่ให้บาง ปิ้งไฟพอเกรียมนิดหน่อยให้อุ่นหอม นิยมกินกับปลากระดี่ที่ควักไส้แล้วเสียบไม้ตากแห้ง (เรียกว่า ฮ้าแห้ง หรือ ปลาร้าแห้ง) ปิ้งไฟให้กรอบเกรียม นำมาโขลกป่นให้ละเอียด ผสมเกลือป่นเล็กน้อย หากเป็นเกลือเม็ดก็โขลกให้ป่นพร้อมปลาไปเลย เก็บใส่กระปุกไว้เป็นกับข้าวได้นาน การจี่ในภาษาเหนือจะไม่เหมือนกับภาษากลาง ซึ่งแบบภาคกลางจะหมายถึงการนาบอาหารกับกระทะ ในภาษาเหนือจะเรียก นาบ 
ประเทศลาวก็มีอาหารที่เรียกว่าข้าวจี่เช่นกัน ที่หลวงพระบางข้าวจี่คือขนมปังแท่งยาว ๆ แบบฝรั่งเศส นำมาผ่าซีก เสร็จแล้วนำไปใส่เครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น แตงกวา ไข่เจียวตัดเป็นเส้น ๆ หมูยอ หมูหย็อง (คนลาวเรียกหมูฝอย) และปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ ข้าวจี่ของลาวจะต่างจากข้าวจี่ทางภาคเหนือและอีสานของไทย

**อ้างอิง**
 ยูร กมลเสรีรัตน์. รสลายคราม: ข้าวจี่. ครัว. 1(8):108, กุมภาพันธ์ 2538
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้
ภาษาไทปาว

ภาษาไทปาว ในเอกสารเวียดนามใช้เรียกแบบรวม ๆ กับไทกลุ่มอื่นว่า ท้ายห่างต่ง (Thái Hàng Tổng) เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาไท พบในประเทศเวียดนาม และประเทศลาว ในเวียดนามระบุว่า ท้ายห่างต่ง แบ่งออกเป็นสองสำเนียง คือ ไทปาว และไทญ้อ ส่วนประเทศลาวพบผู้ใช้ภาษาดังกล่าวที่เมืองคำเกิด เมืองปากกระดิง และเมืองเวียงทอง แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว

**อักษรลายปาว**
กลุ่มท้ายห่างต่งในเหมื่องเคือง จังหวัดเหงะอาน มีอักขรวิธีของตนเองเรียกว่าลายปาว โดยมีแชล แฟร์ลุส (Michel Ferlus) คอยให้การสนับสนุนการอนุรักษ์อักษรนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา

**อ้างอิง**
ไทปาว
ไทปาว
เอกซ์แคลิเบอร์

เซอร์เบดิเวียร์ขว้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ลงไปในน้ำ ภาพวาดประกอบเรื่อง Le Morte d'Arthur ของทอมัส แมโลรี ค.ศ. 1894
เอกซ์แคลิเบอร์ (Excalibur) คือดาบในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ ที่เล่าลือว่ามีอำนาจวิเศษ หรือมีความเกี่ยวข้องกับสิทธิ์อันชอบธรรมในการปกครองแผ่นดินอังกฤษ ในบางครั้งก็เรียกดาบเอกซ์แคลิเบอร์ว่า "ดาบในศิลา" (Sword in the Stone) ซึ่งใช้ในการพิสูจน์สิทธิ์ครองแผ่นดินของอาร์เทอร์ แต่ในงานเขียนหลายเวอร์ชันอาจแยกดาบทั้งสองนี้เป็นคนละเล่มกัน ดาบเอกซ์แคลิเบอร์นี้ปรากฏอยู่ในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์มานานแล้ว ในภาษาเวลส์สมัยใหม่เรียกดาบนี้ว่า คาเลดฟุลค์ (Caledfwlch)
ในตำนานอาร์เทอร์ฉบับวีรคติ มีหลายเรื่องที่บอกว่าอาร์เทอร์เป็นเจ้าของดาบเอกซ์แคลิเบอร์ ในเรื่อง เมอร์ลิน ของรอแบร์ เดอ บอรง อาร์เทอร์ได้ครองบัลลังก์เนื่องจากสามารถดึงดาบออกจากศิลาได้ ตามท้องเรื่องนั้นกล่าวว่า ไม่มีผู้ใดจะดึงดาบออกจากศิลาได้หากมิใช่ "กษัตริย์ที่แท้จริง" ซึ่งใช้ในการค้นหากษัตริย์หรือทายาทที่แท้จริงของยูเทอร์ เพนแดรกอน โดยมากเชื่อกันทั่วไปว่าดาบในศิลานี้ก็คือเอกซ์แคลิเบอร์ ในภายหลังได้มีการระบุอย่างชัดแจ้งในงานเขียนที่เรียกชื่อว่า Vulgate Merlin Continuation ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในตำนานลานเซลอตกับจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ในตำนานยุคหลังจาก Vulgate Merlin เรื่องกลับกลายเป็นว่า ท่านหญิงแห่งทะเลสาบเป็นผู้มอบดาบเอกซ์แคลิเบอร์ให้แก่อาร์เทอร์หลังจากที่เขาได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางเรียกดาบนี้ว่า "เอกซ์แคลิเบอร์ ดาบอันสามารถตัดเหล็กกล้า" ในเรื่อง Vulgate Mort Artu อาร์เทอร์สั่งให้กริฟลิตขว้างดาบลงไปในทะเลสาบแห่งมนตรา หลังจากล้มเหลวถึง 2 ครั้งเขาจึงสามารถทำตามคำสั่งพระราชาผู้บาดเจ็บหนักได้ โดยมีมือหนึ่งยื่นขึ้นจากทะเลสาบมารับดาบไว้ ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของแมโลรีภายหลังได้เปลี่ยนตัวผู้ขว้างดาบเป็นเบดิเวียร์
แมโลรีเก็บเอาตำนานเกี่ยวกับดาบทั้งสองเรื่องมาใส่ใน Le Morte d'Arthur ของเขา แล้วสร้างความสับสนโดยเรียกดาบทั้งสองว่า เอกซ์แคลิเบอร์ ทั้งคู่ ในฉบับภาพยนตร์ เรื่อง Excalibur ได้พยายามแก้ไขความสับสนนี้ โดยสรุปรวมเป็นดาบเล่มเดียวกัน ในตอนแรกอาร์เทอร์ดึงขึ้นมาจากศิลาก่อน หลังจากนั้นดาบแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วท่านหญิงแห่งทะเลสาบจึงซ่อมดาบเล่มเดิมนั้นขึ้นใหม่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Camelot Project at the University of Rochester: Excalibur and The Sword In The Stone date=2010-04-29 
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ดาบสมมติ
หมวดหมู่:อาวุธปรัมปรา
ภาษาเจ็ฮ

ภาษาเจ็ฮ มีผู้พูดทั้งหมด 23,256 คน พบในเวียดนาม 15,243 คน (พ.ศ. 2545) ในจังหวัดกอนตูมและจังหวัดกว๋างนาม พบในลาว 8,013 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคใต้ในแขวงเซกองและแขวงอัตตะปือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
เจ็ฮ
เจ็ฮ
ข้าวเม่า

ข้าวเม่า ได้มาจากรวงข้าวสีเขียวไล่มาจนถึงสีเขียวตกน้ำตาล การบริโภคข้าวเม่าพบในทุกประเทศที่ปลูกข้าว ตั้งแต่ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม พม่า ภูฏาน อินเดีย ทิเบต ในภูฏานใช้เป็นอาหารว่างกินกับน้ำชา ในไทยเป็นขนมที่นิยมกินมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตตอนหน้าน้ำจะมีแม่ค้านำขนมใส่เรือมาขาย และขนมกลุ่มนั้นมีข้าวเม่าทอดอยู่ด้วย มีกล่าวถึงข้าวเม่าในนิราศน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2460 ว่า
มีเพลงกล่อมเด็กกล่าวถึงข้าวเม่าว่า
ข้าวเม่ามีทั้งข้าวเม่าข้าวเหนียว ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวดำ โดยที่นิยมมากที่สุดคือข้าวเม่าข้าวเหนียว แบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ ข้าวฮ่างหรือข้าวเม่าอ่อนทำจากเมล็ดข้าวสีเขียวจัด ข้าวเม่าแบบเขียวอ่อน ทำจากข้าวห่ามที่เปลือกเป็นสีเขียวเข้ม ข้าวเม่าขาวนวล ทำจากข้าวเกือบแก่ เปลือกเขียวอมน้ำตาล
ข้าวเม่าทำเป็นขนมได้หลายแบบ เช่น- ใส่เป็นส่วนผสมในกระยาสารท- ข้าวเม่าคลุก (เอาน้ำสุกอุ่น ๆ ใส่เกลือพรมข้าวเม่าให้นุ่ม)- ข้าวเม่าบด ใช้ข้าวเม่าใหม่คั่วให้หอมแล้วกรองด้วยผ้าขาวบาง หยดหัวกะทิลงบนข้าวเม่าที่กรองไว้ กะทิจะผสมข้าวเม่าเป็นก้อน แล้วนำมากลิ้งไปมาบนฝ่ามือให้เป็นก้อนเหมือนไข่จะละเม็ด - ส่วนผสมแค่ 3 อย่าง คือ ข้าวเม่า น้ำตาล มะพร้าวห้าวคั้นกะทิ และ มะพร้าวทึนทึกขูด- ข้าวเม่าราง คือ ข้าวเม่าที่นำมาคั่วจนพองแล้วกินกับน้ำกะทิ- ข้าวเม่าหมี่ (ข้าวเม่าทรงเครื่อง หรือ ขนมข้าวเม่าราง) เป็นข้าวเม่ารางแบบแห้ง คือ ใส่กุ้งแห้ง เต้าหู้ทอด ถั่วลิสง หรือใส่น้ำตาลทรายถ้าเป็นแบบหวาน- ข้าวเม่าทอด เป็นข้าวเม่ากวนกับน้ำตาลผสมกับแป้งพอกกล้วยไข่ทั้งลูกแล้วทอด บางท้องถิ่นเรียกกล้วยข้าวเม่า เป็นเครื่องว่างหวาน และ เป็นเครื่องเคียงสำหรับขนมจีนน้ำพริก- ข้าวเม่าเบื้อง เป็นตำรับอาหารโบราณที่ดัดแปลงมาจาก ขนมเบื้อง โดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ในยุคนั้นรัชกาลที่ 5

**อ้างอิง**
 ส.พลายน้อย. เกร็ดย่อยร้อยเรื่อง. กทม. ดอกหญ้า. 2537
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทย
จอกศักดิ์สิทธิ์

How at the Castle of Corbin a Maiden Bare in the Sangreal and Foretold the Achievements of Galahad: ภาพวาดโดย Arthur Rackham ค.ศ. 1917
จอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) เป็นภาชนะซึ่งเป็นแกนเรื่องสำคัญในวรรณกรรมอาเธอร์ ตำนานหลายเรื่องพรรณนาว่า เป็นถ้วย ชาม หรือศิลา ซึ่งมีอำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดความสุข ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ หรือชีวิตอมตะ คำว่า "จอกศักดิ์สิทธิ์" ยังมักใช้เรียกสิ่งของหรือเป้าหมายที่ไขว่คว้าหากันเพราะเชื่อว่า มีความสำคัญยิ่งยวด
การกล่าวถึง "จอก" วิเศษ แม้ไม่ปรากฏชัดว่า ศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่นั้น ปรากฏครั้งแรกในนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง แปร์เซอวาลเลอกงต์ดูกราล (Perceval, le Conte du Graal; "แปร์เซอวาลตำนานจอก") ผลงานซึ่งเขียนไม่เสร็จของเครเตียง เดอ ทรัว (Chrétien de Troyes) ในราว ค.ศ. 1190 ในเอกสารนี้ ภาชนะดังกล่าวเป็น "ถาด" (salver) สำหรับเชิญอาหารในงานเลี้ยง เอกสารของเครเตียงนำไปสู่การเล่าต่อ แปลความ และตีความ อีกมากมายในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในจำนวนนี้รวมถึงผลงานของวอลฟรัม ฟอน เอสเชนบัค (Wolfram von Eschenbach) ซึ่งเข้าใจไปว่า "จอก" เป็น "ศิลา" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นั้นเอง โรแบร์ เดอ โบรง (Robert de Boron) เขียนผลงานชื่อ โฌเซฟดารีมาตี (Joseph d'Arimathie) ว่า จอกนี้เป็นภาชนะที่พระเยซูทรงใช้เสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แล้วโยเซฟชาวอาริมาเธียใช้รองพระโลหิตของพระองค์ขณะทรงถูกตรึงกางเขน หลังจากนั้น เรื่องราวของจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ผสมปนเปไปกับตำนานเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) อันเป็นภาชนะในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย
นักวิชาการสันนิษฐานกันมานานแล้วว่า เครเตียงไม่ใช่คนแรกที่คิดค้นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ เพราะเนื้อเรื่องดูจะมีองค์ประกอบจากตำนานเรื่องหม้อกายสิทธิ์ในเทพปกรณัมเคลต์ประสมกับตำนานในศาสนาคริสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีมหาสนิท โดยเฉพาะตำนานเรื่องหลังนี้พบมากในแหล่งข้อมูลจากคริสตจักรตะวันออก และแม้กระทั่งในแหล่งข้อมูลจากเปอร์เซีย

**ศัพทมูล**
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "grail" ที่แปลว่า จอก นั้น เดิมสะกด "graal" มาจากคำว่า "graal" หรือ "greal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งร่วมที่มากับคำว่า "grazal" ในภาษาอุตซิตาเก่า และ "gresal" ในภาษากาตาลาเก่า มีความหมายว่า "ถ้วยหรือชามทำจากดิน ไม้ หรือโลหะ" ในภาษาถิ่นอุตซิตายังสามารถหมายถึงภาชนะอย่างอื่นอีกหลายประเภท
อย่างไรก็ดี รากเหง้าซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดสำหรับคำนี้ ได้แก่ คำนี้มาจากภาษาละตินว่า "gradalis" หรือ "gradale" โดยรับมาผ่านการสะกดแบบเดิม คือ "cratalis" ซึ่งแผลงมาจาก "crater" หรือ "cratus" ที่ยืมมาจากภาษากรีกว่า "krater" (κρατήρ) แปลว่า ภาชนะขนาดใหญ่ใช้ผสมเหล้า
ข้อสันนิษฐานอื่นระบุว่า คำนี้แผลงมาจาก "cratis" ซึ่งเดิมแปลว่า ตระกร้าสาน และภายหลังใช้เรียก จานชาม หรืออาจแผลงมาจาก "gradus" ในภาษาละติน ที่แปลว่า ทีละน้อย ทีละขั้น หรือเป็นช่วง ๆ โดยนำมาเรียกจานที่ค่อย ๆ นำมาวางบนโต๊ะเป็นช่วง ๆ ไปในระหว่างการรับประทานอาหาร
นักประพันธ์ในปลายมัชฌิมยุคอย่างทอมัส แมเลอรี (Thomas Malory) เสนอแนวคิดอันน่าตื่นตาตื่นใจเกี่ยวกับที่มาของคำ "san-graal" หรือ "san-gréal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งแปลว่า จอกศักดิ์สิทธิ์นั้น ว่า มาจาก "sang real" ที่แปลว่า พระโลหิต

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ทวนศักดิ์สิทธิ์- ตะปูศักดิ์สิทธิ์- หีบแห่งพันธสัญญา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  จอกศักดิ์สิทธิ์ จากโครงการคาเมล็อต date=2008-08-29 -  The Holy Grail จาก Catholic Encyclopedia 
หมวดหมู่:ตำนานคริสเตียน
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
ขนมต้ม

ขนมต้ม
ขนมต้ม เป็นขนมที่มีหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย เข้ามาพร้อมกับศาสนาพราหมณ์และลัทธิความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้า โดยเชื่อกันว่าพระพิฆเนศโปรดขนมนี้มาก ครั้งหนึ่งเสวยเข้าไปจนเต็มพุง เมื่อขี่หนูกลับวิมาน ระหว่างทางหนูมาเจองู ตกใจจึงหยุดทันที พระพิฆเนศตกจากหลังหนู พุงแตก พระพิฆเนศเสียดายขนมจึงกอบเข้าใส่พุงใหม่แล้วเอาซากงูที่ตีตายแล้วมาพันพุงไว้ แล้วจึงกลับไปวิมาน ต่อมาได้มีบทบาทสำคัญในพิธีบวงสรวงเทวดา ในพิธีกรรมต่าง ๆ เช่น ยกเสาเอก ตั้งศาลพระภูมิ ในประเพณีสู่ขอแต่โบราณในบางท้องที่ใช้ขนมต้มด้วย ดังมีเพลงพวงมาลัยร้องเล่นว่า
ขนมต้มขาวนั้น ใช้แป้งข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนกลม ใส่ไส้น้ำตาลหม้อ ลงไปต้มให้สุก โรยด้วยมะพร้าวขูด ต่อมาจึงทำหน้ากระฉีก ซึ่งเป็นมะพร้าวขูดมาเคี่ยวกับน้ำตาลหม้อจนเหนียว ใช้เป็นไส้แทน ส่วนขนมต้มแดง ใช้แป้งข้าวเหนียวแผ่เป็นแผ่นแบน ต้มให้สุก ราดด้วยหน้ากระฉีกที่ค่อนข้างเหลว
ขนมที่เรียกว่าขนมต้มของภาคใต้จะต่างไปจากภาคกลาง ขนมต้มของภาคใต้จะเป็นข้าวเหนียวผสมน้ำกะทิห่อใบกะพ้อแล้วเอาไปต้ม บางท้องที่เรียกห่อต้ม ขนมที่ทำแบบนี้ทางภาคกลางเรียก ข้าวต้มมัด หรือข้าวต้มผัด

**ดูเพิ่ม**
 ขนมโมทกะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวเหนียว
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้|ขนม
แลนเซอล็อต

ไฟล์:Lancelot3344.jpg|thumb|แลนเซอล็อตจาก เดอะบุกอ็อฟโนวเล็ดจ์ ค.ศ. 1911
แลนเซอล็อตหมายเหตุ ก (Lancelot) เป็นตัวละครในตำนานอาร์เทอร์บางเรื่อง ซึ่งมักปรากฏว่า เป็นผู้ใกล้ชิดของพระเจ้าอาร์เทอร์ และเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลม ในตำนานอาร์เทอร์ของฝรั่งเศสนั้น แลนเซอล็อตเป็นพระโอรสกำพร้าของพระเจ้าแบนแห่งราชอาณาจักรเบโนอิก และเลดีออฟเดอะเลกนำไปเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ขึ้นในดินแดนของแฟรี กระทั่งได้เข้าร่วมและมีชัยชนะในการรบและการแข่งขันประชันยุทธ์หลายครั้ง จนมีชื่อเสียงว่า เป็นนักดาบและนักรบบนหลังม้าผู้ไม่เป็นสองรองใคร แล้วได้เป็นผู้ครองปราสาทจัวเยิสการ์ด และเป็นองครักษ์ประจำพระนางกวินิเวียร์ พระมเหสีของพระเจ้าอาร์เทอร์ แต่บางคราวแลนเซอล็อตก็ได้รับการพรรณนาว่า มีอารมณ์ร้ายและคลุ้มคลั่ง ครั้นปรากฏว่า เขากระทำชู้กับพระนางกวินิเวียร์ ก็นำไปสู่สงครามกลางเมืองและความล่มสลายแห่งราชอาณาจักรของพระเจ้าอาร์เทอร์
การปรากฏตัวครั้งแรกที่สามารถระบุปีได้ของแลนเซอล็อตในฐานะตัวละครหลักนั้น เกิดขึ้นในกวีนิพนธ์ภาษาฝรั่งเศสจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชื่อ ล็องสโลเลอเชอวาลีเยเดอลาชาแร็ต (Lancelot, le Chevalier de la Charrette) ของเครเตียง เดอ ทรัว ซึ่งก็มีเนื้อหาหลักว่าด้วยความรักแบบเทิดทูนระหว่างเขาและพระนางกวินิเวียร์แล้ว และเนื้อหานี้เองที่ได้รับการนำไปขยายในตำนานอาร์เทอร์หลายเรื่อง ทำให้แลนเซอล็อต ซึ่งมีทั้งด้านที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าอาร์เทอร์ และทรยศต่อพระองค์นั้น กลายเป็นตัวละครยอดนิยมมานานหลายร้อยปี

**หมายเหตุ**
"แลนเซอล็อต" (IPA) และยังสามารถอ่านว่า "แลนเซอเลิต" (IPA) "ลานเซอล็อต" (IPA) "ลานเซอเลิต" (IPA) และ "แลนสเลิต" (IPA)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักบวช
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเซอร์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีสภาวะทางการแพทย์และสภาวะทางจิต
หมวดหมู่:วีรบุรุษในเรื่องปรัมปราและตำนาน
กวินิเวียร์

กวินิเวียร์ (Guinevere) เป็นชื่อราชินีในตำนานของพระเจ้าอาร์เทอร์ มีชื่อเสียงในวรรณกรรมจากเรื่องรักลักลอบกับหัวหน้าอัศวินของอาร์เทอร์ คือ เซอร์แลนเซอล็อต การที่คนทั้งสองคบคิดกันหักหลังอาร์เทอร์ นำไปสู่ความล่มสลายของอาณาจักร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องของกวินิเวียร์ ที่ the Camelot Project date=2013-08-06 
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ราชินีแห่งอังกฤษ
แอวาลอน

แอวาลอน (Avalon; คาดว่ามาจากคำในภาษาเคลติก abal หมายถึง แอปเปิล) คือเกาะในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์ ได้ชื่อว่ามีแอปเปิลที่สวยงาม ปรากฏครั้งแรกในวรรณกรรมของเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในบันทึกประวัติศาสตร์จำลอง ฉบับ ค.ศ. 1136 เรื่อง Historia Regum Britanniae ("ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน") โดยเป็นสถานที่ที่สร้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ของกษัตริย์อาร์เทอร์ และเป็นที่ซึ่งอาร์เทอร์ใช้รักษาแผลบาดเจ็บจากการรบ หลังจากการศึกครั้งสุดท้ายที่คัมลานน์ แนวคิดเกี่ยวกับเกาะแอวาลอนคือ เป็น "ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งสอดคล้องกับตำนานอินโด-ยูโรเปียนหลาย ๆ เรื่อง เช่น Tír na nÓg ของชาวไอริช และ Hesperides ของชาวกรีก สำหรับเรื่องหลังของกรีกนี้ ยังเป็นดินแดนแห่งแอปเปิลเหมือนกันอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 อวัลโลเน ดินแดนในจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่ซึ่งเหล่าเอลฟ์ต้องไปเยือนหลังจากละทิ้งแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธแล้ว
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
มอร์เดร็ด

มอร์เดร็ด (Mordred; ภาษาเวลช์: Medrau) เป็นตัวละครหนึ่งในตำนานกษัตริย์อาเธอร์ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ทรยศและได้ต่อสู้กับอาเธอร์ที่คัมลานน์ เขาถูกสังหาร แต่อาเธอร์ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เรื่องเล่าในวรรณกรรมต่าง ๆ เกี่ยวกับมอร์เดร็ดค่อนข้างแตกต่างกันไปตามยุคสมัย ในตอนแรกเขาเป็นหนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมของอาเธอร์ แต่ในเวอร์ชันที่โด่งดังที่สุด มอร์เดร็ดเป็นลูกนอกสมรสของอาเธอร์ที่เกิดจากพี่สาวต่างแม่ ชื่อ มอร์กอส ในวรรณกรรมเก่าแก่ มอร์เดร็ดก็เป็นบุตรของมอร์กอสเช่นกัน (บางทีก็เรียกเธอว่า แอนนา) แต่บิดาของเขาคือกษัตริย์ Lot แห่งออร์คนีย์ เขามีพี่น้อง หรือลูกพี่ลูกน้องหลายคน ได้แก่ กาเวน อกราไวน์ กาเฮรีส และ กาเร็ธ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องของมอร์เดร็ด date=2003-10-18  จาก Early British Kingdoms.com
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเซอร์
พระเจ้าปเย

พระเจ้าปเย (ပြည်မင်း, pron; 26  พฤษภาคม ค.ศ. 1619 – 14 เมษายน ค.ศ. 1672) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์ตองอูพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าตาลูน พระองค์ครองราชย์เมื่อปี ค.ศ. 1661 ต่อจากพระเจ้าพินดาเล พระเชษฐาของพระองค์ซึ่งเคยนำทัพต้านทานการรุกรานจากราชวงศ์ชิง
พระเจ้าพินดาเลเริ่มสูญเสียความนิยม กระตุ้นให้พระเจ้าปเยทำการกบฎเมื่อปี ค.ศ. 1661 ปลดพระเชษฐาจากการเป็นกษัตริย์และครองราชย์เป็นพระเจ้าอังวะแทน
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1672 และพระราชโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อเป็น พระเจ้านราวาระ

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
วิกิพีเดีย:สภาประวัติศาสตร์

----

**หมวดหมู่:ลำดับเวลา**
คิดว่า  น่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น  นะคะ ดููจะได้ความหมายดีกว่า เปลี่ยนเสียก่อนที่จะมีบทความเพิ่มขึ้นมากว่านี้ เห็นมีหัวเรื่องเกี่ยวกับลำดับเหตุการณ์ของคุณ Horus อยู่หลายบทความที่ฟังดูดี ไม่ทราบผู้อื่นคิดกันอย่างไร? --Matt 23:51, 25 เมษายน 2552 (ICT)
เห็นด้วยครับ แต่ไม่ทราบว่าท่านอื่น ๆ จะเห็นว่าอย่างไร --P W 16:02, 1 พฤษภาคม 2552 (ICT)

**การปรับปรุงหน้าสถานีย่อย**
เห็นว่าหลายแม่แบบในหน้าสถานีย่อยประวัติศาสตร์ไม่มีการอัปเดตเลย เอาซ่อนไว้หรือลบออกจะดีไหมครับ --Horus 20:27, 10 พฤษภาคม 2552 (ICT)

**ชีวประวัติ**
ผมว่าหน้าบทความที่ต้องเขียน น่าจะมีการเพิ่มชีวประวัติเป็นหัวข้อรองเข้าไปด้วยนะครับ เพราะมันก็สำคัญเหมือนกัน น่าจะยกระดับเป็นหัวข้อใหม่ได้นะครับ -- แมวบ้า 08:36, 3 เมษายน 2553 (ICT)
: เห็นด้วยครับ แต่ผมว่าหน้านั้นออกจะใช้ผิดวัตถุประสงค์ไปหน่อย เพราะ "บทความที่ต้องมี/เขียน" ไม่ใช่ "บทความที่ต้องการให้เขียน" ดังนั้น จึงน่าจะเป็นลิสต์หัวข้อสำคัญ ไม่ใช่ลิสต์ลิงก์แดง --Horus | พูดคุย 21:15, 3 เมษายน 2553 (ICT)

**เพิ่มเติมสถานีย่อย**
ถ้าผมจะไปเพิ่มเติมบทความสุ่ม ภาพสุ่ม หรืออื่นๆ ในสถานีย่อยประวัติศาสตร์ จะสามารถทำได้หรือไม่ครับ
-- แมวบ้า |  คุยกับสหายแมว 15:16, 24 กรกฎาคม 2553 (ICT)
:เพิ่มได้ครับ แต่สิ่งที่นำมาสุ่มนั้นควรจะมีคุณภาพสูงพอสมควร (เช่น FA/GA) --Horus | พูดคุย 21:42, 24 กรกฎาคม 2553 (ICT)
แล้วถ้าหากเป็นการเปลี่ยนแปลงอื่นๆ เช่นการเปลี่ยนสีป้าย สามารถทำได้หรือไม่ครับ
-- แมวบ้า |  คุยกับสหายแมว 09:29, 31 กรกฎาคม 2553 (ICT)
:คิดว่าได้นะครับ ผู้รักษาสถานีย่อยตอนนี้ยังไม่เห็นมีใคร คงไม่มีผู้ใดขัดข้องครับ --Horus | พูดคุย 21:17, 31 กรกฎาคม 2553 (ICT)
ผมว่า สีที่สถานีย่อยหน้าจะสีโทนเดียวกับสารบัญนะครับ จะได้ดูเก่าๆ สมกับเป็นสถานีประวัติศาสตร์หน่อยน่ะครับ
-- แมวบ้า |  คุยกับสหายแมว 15:53, 1 สิงหาคม 2553 (ICT)
ยูเทอร์ เพนแดรกอน

อูเทอร์ เพนดราก้อน (Uther Pendragon; Uter Pendragon; Wthyr Bendragon, Uthr Bendragon, Uthyr Pendraeg) เป็นกษัตริย์ในตำนานในยุค sub-Roman Britain (ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5) และเป็นบิดาของกษัตริย์อาร์เทอร์
มีบทกวีเก่าแก่ในภาษาเวลช์ที่อ้างถึงอูเทอร์ปรากฏอยู่เพียงเล็กน้อย แต่ชีวประวัติของเขาได้สร้างสรรค์ขึ้นโดยเจฟฟรีย์แห่งมอนมัท ในงานเขียนประวัติศาสตร์จำลอง Historia Regum Britanniae (ประวัติกษัตริย์แห่งบริเตน) ซึ่งเรื่องราวของบุคคลในงานเขียนของเจฟเฟรย์ได้กลายเป็นต้นแบบสำหรับงานวรรณกรรมในยุคถัดมา ยูเทอร์ในวรรณกรรมเป็นบุคคลที่คลุมเครือไม่ชัดเจน มักถูกบรรยายว่าเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งและคอยปกป้องพลเมืองของเขา ตามที่ปรากฏในตำนานอาร์เทอร์ อูเทอร์ได้แปลงกายโดยความช่วยเหลือของเมอร์ลินเพื่อลอบไปพบกับเลดีอิเกรน ภริยาของกอร์ลัวส์ ศัตรูของเขา เขาหลับนอนกับนาง แล้วจึงได้อาร์เทอร์เป็นบุตร เหตุนี้อาร์เทอร์จึงเป็น "ลูกนอกสมรส" โครงเรื่องทำนองนี้ปรากฏซ้ำในตำนานอาร์เทอร์แนววีรคติในยุคหลังอีกด้วย โดย มอร์เดร็ด ก็เป็นลูกนอกสมรสของอาร์เทอร์กับมาร์กอส น้องสาวต่างแม่ของเขาเอง 

**อ้างอิง**
 Bromwich, Rachel (2006). Trioedd Ynys Prydein: The Triads of the Island of Britain. University Of Wales Press. ISBN 0-7083-1386-8.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลเกี่ยวกับอูเทอร์ date=2003-10-31  จาก Early British Kingdoms.com
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ในตำนาน
อัศวินโต๊ะกลม

อัศวินโต๊ะกลม (Knights of the Round Table) เป็นชื่อกลุ่มคนที่ได้รับแต่งตั้งเกียรติยศอย่างสูงสุดในราชสำนักของกษัตริย์อาร์เทอร์ ในชุดตำนานที่ปรากฏในตำนานแห่งบริเตน โต๊ะกลม อันเป็นโต๊ะประชุมของพวกเขานั้นสร้างขึ้นเพื่อสื่อถึงความเท่าเทียมกันของสมาชิกทุกคน ไม่มีด้านหัวหรือด้านท้าย วรรณกรรมเกี่ยวกับกษัตริย์อาร์เทอร์แต่ละเรื่องอาจจะกล่าวถึงจำนวนอัศวินที่ไม่เท่ากัน ตั้งแต่ 12-150 คน หรือมากกว่านั้น สำหรับ Winchester Round Table ซึ่งบันทึกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1270 มีรายชื่ออัศวินทั้งสิ้น 25 คน ครับ

**รายชื่ออัศวิน**
ต่อไปนี้เป็นรายชื่ออัศวินที่สำคัญของโต๊ะกลม- เซอร์แอแกรเวน หลานของเซอร์กาเวน เสียชีวิตจากการขวางลานเซลอต- เซอร์แดโกนิตเป็นตัวตลกของกษัตริย์อาเธอร์และอัศวินโต๊ะกลม  เขามักจะฝึกโล่อยู่เสมอเพื่อที่จะได้เข้าร่วมสงคราม- เซอร์แอนเซล์ม- กษัตริย์แบกเดแมกัส- เซอร์เบดิเวียร์ ผู้ขว้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ลงในทะเลสาบคราวที่อาร์เทอร์สิ้นชีพ- เซอร์บอร์ส กษัตริย์แห่งโกน (กอล)เป็นอัศวินที่รอดชีวิตในศึกครั้งสุดท้าย และเป็นเพื่อนสนิทของเซอร์ลานเซลอต- เซอร์แคราด็อก- เซอร์คอนสแตนติน บุตรแห่งคาดอร์ ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์หลังจากอาร์เทอร์สิ้นชีพ- เซอร์วอริก บุตรของทริสโทเนีย และดีแลน- เซอร์เอกเตอร์ พ่อบุญธรรมของอาร์เทอร์ และพ่อของเซอร์เคย์- เซอร์เอเรก - เซอร์กาเฮริส หลานของเซอร์กาเวน เสียชีวิตจากการขวางลานเซลอต- เซอร์กาลาฮัด นามที่คนส่วนใหญ่รู้จักคืออัศวินศักดิ์สิทธิ์ บุตรของลานเซลอต เป็นผู้สำเร็จในการอัญเชิญจอกศักดิ์สิทธิ์- เซอร์กาเลโฮต์ เพื่อนของลานเซลอต- เซอร์แกเรท หลานของเซอร์กาเวน เสียชีวิตจากการขวางลานเซลอต- เซอร์กาเวน 1ในอัศวินที่ยอดเยี่ยมที่สุด เสียชีวิตเพราะเซอร์มอร์เดร็ด- เซอร์กินกาไลน์ เดิมชื่อเซอร์ เลเบล อินคอนนู บุตรของกาเวน- เซอร์กริฟลิต- เซอร์เคย์ บุตรของเอกเตอร์- เซอร์ลานเซลอต อัศวินที่เก่งกาจที่สุดและเป็นชนวนของโศกนาฏกรรมรักสามเส้า- กษัตริย์ลีโอดิแกรนซ์ บิดาของกวินิเวียร์ และเป็นผู้พิทักษ์โต๊ะกลม- เซอร์ไลโอเนล- เซอร์มอร์เดร็ด ลูกนอกสมรสของอาร์เทอร์ และผู้ทำลายอาณาจักร- เซอร์เพอร์ซิวัล 1ในผู้ที่สำเร็จในการอัญเชิญจอกศักดิ์สิทธิ์พร้อมเซอร์กาลาฮัด- เซอร์ทริสทัน อัศวินที่เก่งกาจที่สุดเป็นอันดับ 3 และเป็นเจ้าของตำนานรักแสนเศร้ากับเจ้าหญิงไอโซเด้- กษัตริย์ยูเรียน- เซอร์ลาโมรัก- เซอร์อิเวน บุตรของยูเรียนแห่งกอร์

**อ้างอิง**
 โทมัส มาโลรี, Le Morte D'Arthur, the Winchester Manuscript. เรียบเรียงและตัดทอนโดย เฮเลน คูเปอร์ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ค.ศ. 1998 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Timeless Myths: Round Table date=2018-10-04 - http://www.punica.co.th/bbs/viewthread.php?tid=2436fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นอัศวิน
เครเตียง เดอ ทรัว

เครเตียง เดอ ทรัว
เครเตียง เดอ ทรัว (ฝรั่งเศสสมัยใหม่: Chrétien de Troyes, pron; Crestien de Troies, pron; ค.ศ. 1135?–1185?, รุ่งเรืองอยู่ในช่วงประมาณ ค.ศ. 1160–1191) เป็นกวีชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ไม่ทราบความเป็นมาเกี่ยวกับตัวเขามากนัก แต่ดูเหมือนจะมาจากเมืองทรัว หรือมีความเกี่ยวพันกับเมืองนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาได้รับการอุปถัมภ์จากเคาน์เตสมารีแห่งช็องปาญ พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับดัชเชสอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน  ระหว่าง ค.ศ. 1160–1172 ผลงานของเขาเกี่ยวกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์เป็นงานที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลมากที่สุดสำหรับวรรณกรรมในยุคกลาง เครเตียง เดอ ทรัว ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนนวนิยายในภาษาฝรั่งเศสเป็นคนแรก

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
Loomis, Roger Sherman (1991). The Grail: From Celtic Myth to Christian Symbol. Princeton. 0-691-02075-2

**บรรณานุกรม**
 M. Altieri, Les Romans de Chrétien de Troyes: Leur perspective proverbiale et gnomique (1976, A G Nizet, Paris).- Jean Frappier, "Chrétien de Troyes" in Arthurian Literature in the Middle Ages, Roger S. Loomis (ed.). Clarendon Press: Oxford University. 1959. 0-19-811588-1- Jean Frappier, Chrétien de Troyes: The Man and His Work. Translated by Raymond J. Cormier. Athens, Ohio: Ohio University Press, 1982. - Idris Llewelyn Foster, "Gereint, Owein and Peredur" in Arthurian Literature in the Middle Ages, Roger S. Loomis (ed.). Clarendon Press: Oxford University. 1959.- K. Sarah-Jane Murray, "A Preface to Chretien de Troyes," Syracuse University Press, 2008. 0-8156-3160-X- Gerald Seaman, "Signs of a New Literary Paradigm: The 'Christian' Figures in Chrétien de Troyes," in: Nominalism and Literary Discourse, ed. Hugo Keiper, Christoph Bode, and Richard Utz (Amsterdam: Rodopi, 1997), pp. 87–109.- Albert W. Thompson, "The Additions to Chrétien's Perceval" in Arthurian Literature in the Middle Ages, Roger S. Loomis (ed.). Clarendon Press: Oxford University. 1959- Karl D. Uitti, Chrétien de Troyes Revisited, Twayne: New York, 1995. 0-8057-4307-3- language=en
This article incorporates material from an essay by W. W. Comfort, published in 1914.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Chrétien de Troyes- sopt=w- id=4739- The Charrette Project 2 at Baylor University- Dictionnaire Électronique de Chrétien de Troyes complete lexicon and transcriptions of the five romances of this Old French author by ATILF/CNRS-Université de Lorraine and LFA/University of Ottawa- El Grial, including poetry by Chrétien de Troyes set to music by Capella de Ministrers & Carlos Magraner- Bibliography of his works on  Archives de littérature du Moyen Âge
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากทรัว
กอล

แผนที่ของกอลราว 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช แสดงให้เห็นตำแหน่งสัมพันธ์กับเผ่าชนเคลต์
กอล (Gaul) หรือ กัลลิอา (Gallia) เป็นภูมิภาคหนึ่งของยุโรปตะวันตกที่ได้รับการกล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยชาวโรมัน เป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าชนเคลต์ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 494,000 ตารางกิโลเมตร (191,000 ตารางไมล์) ได้แก่พื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียม ส่วนใหญ่ของสวิตเซอร์แลนด์ และบางส่วนของอิตาลีตอนเหนือ เนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี (โดยเฉพาะฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์) ตามคำบอกเล่าของจูเลียส ซีซาร์ กอลแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ กัลลิอาแก็ลติกา, กัลลิอาแบ็ลกิกา และกัลลิอาอากวีตานิอา ในทางโบราณคดี ชาวกอลเป็นผู้สืบสานวัฒนธรรมลาแตนซึ่งแผ่ขยายไปทั่วดินแดนกอล และไปทางตะวันออกถึงไรติอา, โนริกูง, ปันนอนิอา และแกร์มานิอาตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างศตวรรษที่ 2 และ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ดินแดนกอลตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรม โดยกัลลิอากิซัลปีนาถูกพิชิตเมื่อ 203 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกัลลิอานาร์โบเนงซิสถูกพิชิตเมื่อ 123 ปีก่อนคริสต์ศักราช กอลถูกเผ่าชนกิมบรีและทิวตันรุกรานหลัง 120 ปีก่อนคริสต์ศักราช แต่ทั้งสองเผ่าพ่ายแพ้ต่อชาวโรมันเมื่อ 103 ปีก่อนคริสต์ศักราช ท้ายที่สุด จูเลียส ซีซาร์สามารถปราบปรามส่วนที่เหลือของกอลลงได้ระหว่างการรบในช่วง 58 ถึง 51 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ชาวโรมันควบคุมกอลนานถึง 5 ศตวรรษ จนกระทั่งอาณาจักรซัวซงซึ่งเป็นรัฐโรมันตกค้างรัฐสุดท้ายตกเป็นของชาวแฟรงก์ใน ค.ศ. 486 แม้ว่าชาวเคลต์ในกอลได้สูญเสียอัตลักษณ์และภาษาดั้งเดิมของตนไปในสมัยโบราณตอนปลายโดยถูกกลืนเข้าไปในวัฒนธรรมกอล-โรมัน แต่ กัลลิอา ยังคงเป็นชื่อเรียกตามแบบแผนของบริเวณนี้ตลอดสมัยกลางตอนต้น จนกระทั่งได้อัตลักษณ์ใหม่เป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเซียงในสมัยกลางตอนกลาง

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐโรมัน

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
year = 1997- url= https://books.google.com/books?id=AfpQAwAAQBAJ- url-access=limited

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรมันโบราณ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/กษัตริย์อาเธอร์

=== กษัตริย์อาเธอร์**
กษัตริย์อาเธอร์ ถูกเสนอเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อโดย Tinuviel | พูดคุย 100px
 แปลมาจากบทความคัดสรรในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษค่ะ ส่วนของชื่อเฉพาะต่างๆ อาจจะถอดมาไม่ถูกต้อง รบกวนแนะนำด้วยนะคะ
สนับสนุน 
# สนับสนุน --Sry85 12:54, 25 เมษายน 2552 (ICT)
# ดีแล้วครับ --Horus 14:37, 25 เมษายน 2552 (ICT)
# เห็นด้วย --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 14:40, 25 เมษายน 2552 (ICT)
#  --P W 14:48, 25 เมษายน 2552 (ICT)
#   --Pitt 21:10, 25 เมษายน 2552 (ICT)
#  เห็นด้วยอย่างยิ่งเนื้อหาเยอะ --50px ผู้ใช้ใจรักดาราศาสตร์มาหาดวงดาวกันได้ ถามปัญหาร้อยแปดพันเก้า 20:04, 6 พฤษภาคม 2552 (ICT)
#  --link=คุยกับผู้ใช้:Watcharakornatcharakorn 20:10, 6 พฤษภาคม 2552 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#
วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน

วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน (William Henry Harrison) (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1773 - 4 เมษายน ค.ศ. 1841) เป็นทหารอเมริกัน นักการเมือง และประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 9 และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ถึงแก่อสัญกรรมในขณะที่ยังคงอยู่ในตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่อายุมากที่สุดที่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งมาถึงประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน เมื่อ ค.ศ. 1980 และเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายที่เกิดก่อนสงครามประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา แฮริสันถึงแก่อสัญกรรมในหลังจากที่เป็นประธานาธิบดีเพียง 32 วัน และเป็นประธานาธิบดีที่อยู่ในตำแหน่งระยะเวลาสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมอย่างกะทันหัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=lccn-n85-345431-  Essays on Harrison, each member of his cabinet and First Lady date=2009-02-03 -  William Henry Harrison Biography and Fact File date=2009-02-06 -  Biography by Appleton's and Stanley L. Klos-  William Henry Harrison: Young Tippecanoe- Inaugural Address, via Wikisource
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
CWC

CWC สามารถหมายถึง- Capitol Wrestling Corporation ชื่อเดิมของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์- ชิลลี่ไวท์ช็อค ศิลปินเกิร์ลกรุปของค่ายกามิกาเซ่
ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์

ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์ (ชื่อเล่น : เอ็กซ์) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 จบการศึกษาระดับปริญญาโท จากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณา มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็นนักแสดงชาวไทย เคยประกวดดี-กาย ได้รองอันดับ 1 เข้าสู่วงการบันเทิงจากผลงานละครเรื่องแรกเรื่อง ไก่นา จากนั้นมีผลงานอีกหลายเรื่องอย่าง แผลเก่า, กรงเพชร, สะใภ้กาฝาก และ สมปองน้องสมชาย
มีผลงานละครที่สร้างชื่อเสียงจากละครเรื่อง สงครามนางฟ้า รับบทหมอมาร์ค เกย์หนุ่ม และยังมีผลงานละครเรื่อง โบตั๋นกลีบสุดท้าย รับบทเป็นเกย์อีกเช่นกันคู่กับ ต๊ะ วริศ จากนั้นได้เข้ามาสู่รายการเรียลลิตี้ Superstar ที่สุดแห่งดาว แต่หลังจากใช้ชีวิตในบ้านได้ 4 อาทิตย์ ก็ต้องออกจากบ้านไปเป็นคนที่ 3
ด้านครอบครัว ได้สมรสกับแฟนสาวนอกวงการ "อิ๋ว-กิติยา หมากสีทอง" ซึ่งเป็นถึงดีไซน์เนอร์ให้กับแบรนด์ "หมากสีทอง" โดยทั้งคู่ได้จดทะเบียนสมรสกันไปแล้วตั้งแต่วันที่ 14 ก.พ. 2556 ที่ อยุธยา และฉลองสมรสที่ร้านอัลปาก้า วิลล์ ซ.ลาดพร้าว-วังหิน 71 หลังจัดพิธีแต่งงานไปแล้วเมื่อวันที่ 15 ส.ค. 2556 ที่บ้านเจ้าสาว จังหวัดกาญจนบุรี

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครสั้น**
 2558 ฟ้ามีตา ตอน ของขวัญปีใหม่ - 2561 ฟ้ามีตา ตอน ถนนนี้กลับบ้าน- 2561 ฟ้ามีตา ตอน อยู่ที่สอน- 2562 ฟ้ามีตา ตอน มีผัวผิด..คิดจนผัวตาย- 2562 ฟ้ามีตา ตอน แมวนำโชค- 2562 ฟ้ามีตา ตอน หมาหยอกไก่- 2564 ฟ้ามีตา ตอน ใครกลัวเมีย- 2565 ฟ้ามีตา ตอน ทำดีที่สุดแล้ว- 2565 ฟ้ามีตา ตอน ตัวแทนหมู่บ้าน- 2566 ฟ้ามีตา ตอน นักทำคอนเทนต์- 2566 พิภพมัจจุราช ตอน มารศาสนา- 2567 โชน 7 เขตพิศวง ตอน แขก(ไม่ได้)รับเชิญ รับบท สันต์- 2567 โชน 7 เขตพิศวง ตอน นวิตาสถาน​ รับบท ศักดิ์​

**ภาพยนตร์**
 ไฉไล (2549)

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง นางฟ้า  (ทรงกรด ฌา-มา อาร์สยาม 2551)- เพลง อย่าเพิ่งท้อ (ไม้เมือง)- เพลง เอาน้ำตามานี่ (ก็อต จักรพันธ์)

**การประกวด**
 โดมอนแมน ปี 1999 ตำแหน่ง รองอันดับ 1 และ ตำแหน่งแต่งกายสไตล์โดมอนยอดเยี่ยม- สุดสายป่านหนุ่มโตโยต้า ปี 1999- ดี-กาย ปี 2001 ตำแหน่งรองอันดับ 1

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:นายแบบไทย
เจมส์ เค. โพล์ก

เจมส์ น็อกซ์ โพล์ก (อังกฤษ: James Knox Polk) (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795  – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1849) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 11
เป็นประธานาธิบดีคนที่ 11 ของสหรัฐอเมริกา ดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2388 ถึง พ.ศ. 2392 ก่อนหน้านี้เขาดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎร (ค.ศ. 1835–1839) และผู้ว่าการรัฐเทนเนสซี (ค.ศ. 1839–1841) เขาเป็นลูกบุญธรรมของแอนดรูว์ แจ็กสัน เขาเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครตและเป็นผู้ให้การสนับสนุนระบอบประชาธิปไตยแจ็กสัน Polk เป็นที่รู้จักกันดีในการขยายอาณาเขตของสหรัฐอเมริกาผ่านสงครามเม็กซิกัน - อเมริกา ระหว่างดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี สหรัฐอเมริกาขยายตัวอย่างมีนัยสำคัญด้วยการผนวกสาธารณรัฐเท็กซัส อาณาเขตโอเรกอน และการแยกดินแดนเม็กซิกันหลังจากชัยชนะของอเมริกาในสงครามเม็กซิกัน-อเมริกัน
2392
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:ประธานสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามเม็กซิโก–สหรัฐ
AC

AC, Ac, ac สามารถหมายถึง- โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนเอกชนชายล้วนขนาดใหญ่และโรงเรียนในเครือ- .ac โดเมนระดับบนสุดตามหมวด สำหรับสถานศึกษา- .ac โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ สำหรับเกาะแอสเคนชัน- AC ไฟฟ้ากระแสสลับ- แอกทิเนียม ธาตุลำดับที่ 89 ในตารางธาตุ- แอตแลนติกซิตี เมืองในรัฐนิวเจอร์ซีย์ มีชื่อเสียงในด้านคาสิโน- แอนิมอลครอสซิง
แซคารี เทย์เลอร์

พลตรี แซคารี เทย์เลอร์ (Zachary Taylor) เป็นประธานาธิบดีที่ 12 ของสหรัฐอเมริกา ระหว่าง พ.ศ. 2392 - 2393 และเป็นผู้นำกองทัพอเมริกัน ในช่วงแรกไม่ได้สนใจการเมือง เขาเป็นผู้นำกองทัพสหรัฐเข้ารบจนได้ชัยชนะในยุทธการปาโลอัลโตและยุทธการมอนเทอร์เรย์ระหว่างสงครามสหรัฐอเมริกา-เม็กซิโก  เขาเสียชีวิตใน พ.ศ. 2393 หลังจากดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเพียง 16 เดือน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
ดาวดวงแก้ว

note (category: variability) : 
H and K emission vary.
ดาวดวงแก้ว หรือ แอลฟาคนเลี้ยงสัตว์ (α Boo / α Boötis / Alpha Boötis) คือดาวฤกษ์สว่างที่สุดในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ มีค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ -0.05 ถือเป็นดาวสว่างที่สุดลำดับที่ 3 บนท้องฟ้ายามราตรี (รองจากดาวซิริอุสและดาวคาโนปุส) แต่เมื่อเปรียบเทียบกับดาวแอลฟาคนครึ่งม้าอาจจะดูจางกว่า เพราะดาวแอลฟาคนครึ่งม้าทั้ง 2 ดวงอยู่ใกล้กันมากจนดูด้วยตาเปล่าเสมือนเป็นดาวดวงเดียวกัน ดังนั้นดาวดวงแก้วอาจถือเป็นดาวฤกษ์สว่างลำดับที่ 4 บนท้องฟ้าก็ได้ ดาวดวงแก้วยังอยู่ในเมฆระหว่างดาวท้องถิ่น (Local Interstellar Cloud) ด้วย
ภาพถ่ายในย่านแสงที่ตามองเห็นของดาวดวงแก้ว ที่ถ่ายโดย (DSS2 / MAST / STScI และ NASA)
การค้นหาดาวดวงแก้วอย่างง่าย ๆ คือลากเส้นจากแนวคันไถตรงออกไป หากลากตรงออกไปอีกก็จะเจอดาวรวงข้าว (แอลฟาหญิงสาว)

**ดูเพิ่ม**
ดาวยักษ์แดง
*ดาวแปรแสง
*รายชื่อดาวที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดาวฤกษ์
หมวดหมู่:ดาวแปรแสง
หมวดหมู่:กลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์
หมวดหมู่:กลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์

Constellation map
หมวดหมู่:กลุ่มดาว
หมวดหมู่:กลุ่มดาวในซีกฟ้าเหนือ
หมวดหมู่:กลุ่มดาวของทอเลมี
ไมค์ กิ่งโพยม

ไมค์ กิ่งโพยม เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นน้องชายของเมทินี กิ่งโพยม นางแบบชื่อดัง มีฝาแฝดชื่อ มาร์ค จบปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมหิดล 
ไมค์มีผลงานแสดงละครเรื่อง หุบเขากินคน, ตี๋ตระกูลซ่ง และ จำเลยรัก เคยมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง จังหวัด 77 หลังจากนั้นในปี 2551 เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการเรียลลิตี้ Superstar ที่สุดแห่งดาว  ปัจจุบันทำงานเดินแบบ และมีงานประจำทำงานบริษัทอินเด็กซ์ ทำงานเกี่ยวกับด้านออกาไนซ์ ดูแลจัดงานอีเวนต์

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 หุบเขากินคน ช่อง 3- ตี๋ตระกูลซ่ง ช่อง 3- จำเลยรัก ช่อง 3- มายาคาเฟ่ (รับเชิญ)

**ภาพยนตร์**
 จังหวัด 77 (ปี 2003) 

**มิวสิควีดีโอ**
 มินิซีรีส์เพลง "ตัวเล็ก...ใจใหญ่" ของ บับเบิ้ล เกิร์ลส์- เพลง "อยากฟังเหตุผล" ของ บับเบิ้ล เกิร์ลส์- เพลง "รักเลย" ของ คูณสามซูเปอร์แก๊งค์- เพลง "ทานข้าวกันไหม" ของ ตอง ภัครมัย โปรตระนันท์- เพลง "อย่าบอกว่ารักเขา" ของ อ้อน ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์- เพลง "หยุดอยู่ตรงนั้น" ของ แนน เรดบีท- เพลง "รักกันให้ดี" ของ วงเซน

**พิธีกร**
 รายการ ผ้าใบคลุกฝุ่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
ปาโอโล โจวีโอ

“ปาโอโล โจวีโอ”
ปาโอโล โจวีโอ (Paolo Giovio หรือ Paulo Jovio) (19 เมษายน ค.ศ. 1483 - 11 ธันวาคมค.ศ. 1552) เป็นนายแพทย์, นักประวัติศาสตร์, และนักเขียนชีวประวัติชาวอิตาลี แต่เป็นที่รู้จักกันในฐานะนักประวัติศาสตร์ และเป็นผู้ประพันธ์งานประวัติศาสตร์ร่วมสมัย “Historiarum sui temporis libri XLV”, หนังสือรวมชีวประวัติของบุคคลสำคัญ “Vitae virorum illustrium (1549‑1557) ” และ “Elogia virorum bellica virtute illustrium (1554) ” (หนังสือสรรเสริญผู้กล้าหาญในสงคราม) ปาโอโล โจวีโอเป็นที่รู้จักกันในการเป็นผู้บันทึกพงศาวดารเกี่ยวกับสงครามอิตาลี (Italian Wars) โจวีโอเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ในยุทธการต่างๆ ด้วยตนเองหลักฐานที่เขียนจึงถือกันว่าเป็นเอกสารชิ้นสำคัญของสมัยนั้น

**ประวัติ**
ชีวิตเบื้องต้นของปาโอโล โจวีโอไม่เป็นที่ทราบมากนัก โจวีโอมาจากโคโม ครอบครัวมาจากเกาะโคมาชินาในทะเลสาบโคโม บิดาเป็นพนักงานจดทะเบียนผู้เสียชีวิตราว ค.ศ. 1500 โจวีโอได้รับการศึกษาโดยการนำของฟรานเชสโคพี่ชายคนโตผู้เป็นนักมานุษย์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ แม้ว่าจะมีความสนใจทางด้านวรรณคดีแต่โจวีโอก็ถูกส่งตัวไปเรียนทางการแพทย์ที่ปาดัวและเรียนสำเร็จในปี ค.ศ. 1511
โจวีโอเป็นนายแพทย์อยู่ที่โคโมอยู่ได้สองปี ก่อนที่จะย้ายไปตั้งบ้านเรือนที่โรมในปี ค.ศ. 1513 แต่หลังจากเกิดการระบาดของกาฬโรคในโคโม สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ทรงแต่งตั้งโจวีโอในตำแหน่งประธานคณะปรัชญาคติธรรม (Moral Philosophy) และต่อมาประธานคณะปรัชญาธรรมชาติ (Natural Philosophy) ที่มหาวิทยาลัยโรมัน และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอัศวินด้วย ในช่วงเวลานั้นโจวีโอก็เริ่มเขียนบทความทางประวัติศาสตร์ และหลังจากที่พระสันตะปาปาลีโอโจวีโอสิ้นพระชนม์ก็เขียนบันทึกความทรงจำเกี่ยวกับพระองค์
ในปี ค.ศ. 1517 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของหคาร์ดินัลจุยลิโอ ดิ จุยลิอาโน เดอ เมดิชิผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ในด้านการแพทย์โจวีโอก็เขียนตำราเช่น “De optima victus ratione” ที่โจวีโอแสดงความกังขาเกี่ยวกับสถานะภาพของเภสัชวิทยา (pharmacology) และเน้นความจำเป็นในการปรับปรุงการป้องกันก่อนการรักษา
โจวีโอช่วยสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ระหว่างการผลาญกรุงโรมในปี ค.ศ. 1527 ในปี ค.ศ. 1528 โจวีโอก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบาทหลวงแห่งโนเซราเดพากานิ โจวีโอเขียนบรรยายการเป็นทูตของดมิทริ เจราซิมอพในราชสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ประกอบด้วยรายละเอียดทางภูมิศาสตค์ของอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งมอสโก
ในปี ค.ศ. 1536 โจวีโอก็สร้างคฤหาสน์ที่ทะเลสาบโคโมที่เรียกว่า “มูซิโอ” (พิพิธภัณฑ์) ที่ใช้เป็นที่เก็บงานสะสมของภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 สิ้นพระชนม์โจวีโอก็ปลดเกษียณ นอกจากภาพเขียนแล้วโจวีโอก็ยังสะสมงานโบราณ (antiquities) อื่นๆ และโจวีโอเป็นหนึ่งในนักสะสมคนแรกที่มีสิ่งของจากโลกใหม่ (the New World) ในงานสะสมของตนเอง ภาพเขียนชุดหนึ่งจากงานสะสมของโจวีโอที่เรียกว่า “งานสะสมชุดโจวีโอ” ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1549 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ไม่ทรงยอมแต่งตั้งโจวีโอให้เป็นบาทหลวงแห่งโคโม โจวีโอจึงย้ายไปฟลอเรนซ์และไปเสียชีวิตที่นั่นในปี ค.ศ. 1552

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์อิตาลี- งานสะสมชุดโจวีโอ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2026
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต

พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต (Hampton Court Palace) เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ที่ลอนดอนบะระห์แห่งริชมอนด์อัพพอนเทมส์ 18.8 กิโลเมตร ทางตะวันตกเฉียงใต้ของชาริงครอสในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร และเหนือใจกลางลอนดอนบนฝั่งแม่น้ำเทมส์  เป็นพระราชวังที่ไม่ได้ใช้ประทับโดยพระราชวงศ์อังกฤษมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 
พระราชวังเดิมสร้างสำหรับพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ ข้าราชสำนักคนโปรดในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ราวปี ค.ศ. 1514 แต่ในปี ค.ศ. 1529 โวลซีย์ก็หลุดจากความเป็นคนโปรด พระองค์ทรงยึดพระราชวังและทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้น
ในศตวรรษต่อมาพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ก็ทรงเริ่มโครงการขยายพระราชวังให้ใหญ่ขึ้นไปอีกโดยมีพระประสงค์ที่จะให้เป็นคู่แข่งของพระราชวังแวร์ซาย แต่ก็มาหยุดชะงักลงในปี ค.ศ. 1694 ทำให้พระราชวังมีลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดของสองสมัยสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และสถาปัตยกรรมบาโรก แม้ว่าจะมีลักษณะที่แตกต่างกันของสถาปัตยกรรมแต่ก็ยังมีลักษณะของความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยทั่วไปอยู่อย่างหนึ่งคือการสร้างด้วยอิฐแดง
ในปัจจุบันพระราชวังเปิดให้ประชาชนเข้าชมและเป็นจุดที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวสำคัญที่สุดที่หนึ่งของลอนดอน นอกจากนั้นก็ยังเป็นสถานที่สำหรับการจัดงานประจำปีสองงาน “เทศกาลพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต”  และ “การแสดงดอกไม้ประจำปีพระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต” พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตและพระราชวังเซนต์เจมส์เป็นพระราชวังเพียงสองพระราชวังในพระราชวังหลายพระราชวังที่เป็นของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ที่ยังเหลือรอดอยู่

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สถาปัตยกรรมทิวดอร์- สถาปัตยกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ต
หมวดหมู่:พระราชวังในอังกฤษ
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมทิวดอร์
อู๋ จิ้งยวี่

อู๋ จิ้งยวี่ (p=Wú Jìngyù) เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 เป็นนักเทควันโดชาวจีน

**ประวัติ**

**ชีวิตส่วนตัว**
อู๋ จิ้งยวี่เติบโตมาในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น มณฑลเจียงซี เล่นเทควันโดเมื่อยังเป็นวัยเด็กอยู่ สนิทกับเฉิน ซ่งเพื่อนร่วมทีมชาติ

**ทีมชาติ**
เมื่อเล่นทีมชาติครั้งแรก ไม่ได้เหรียญอะไรเลย จนในปี 2549  อู๋ จิ้งยวี่สามารถคว้าเหรียญแรกมาได้    ปี  2550  อู๋ จิ้งยวี่ก็สามารถคว้าเหรียญมาได้ ในปี 2551 จีนเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก  อู๋ จิ้งยวี่กระทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เหรียญให้คนจีนชื่นชม แต่สุดท้ายก็ได้เหรียญมาอย่างสมใจ

**ผลงานที่ผ่านมา**

**ในฐานะเป็นทูตบริษัทซูซูกิ**
หลังโอลิมปิก บริษัทซูซูกิ ในเมืองจิ้งเต๋อเจิ้น ได้ติดต่อให้มาเป็นทูตของบริษัท มีการออกอากาศโฆษณาโทรทัศน์ที่มีอู๋ จิ้งยวี่แสดงครั้งแรก ถือเป็นนักเทควันโดจีนคนแรก ที่เป็นทูตของบริษัทรถยนต์

**ในสื่อ**
ประชาชนชาวจีนรู้จัก อู๋ จิ้งยวี่ มากขึ้น ทำให้เป็นที่รู้จักและขอตัวไปออกรายการโชว์ต่างๆ ไม่แพ้ตระกูลโลเปซ ของสหรัฐฯ

**สินค้า**
อู๋ จิ้งยวี่ ได้ไปปรากฏในสินค้าต่างๆ เช่น ตราไปรษณียากร  ในประเทศต่างๆ ในแถบแอฟริกา- อู๋ จิ้งยวี่เคยสร้างความฮือฮาด้วยการโพสท์ท่าเตะสูง ซึ่งมีคนนำไปตัดต่อกับภาพโปสเตอร์ภาพยนตร์กังฟูแพนด้า- อู๋ จิ้งยวี่ ทำอารยะขัดขืนโดยการเมมปากในการแข่งขันในประเทศ

**อ้างอิง**
  Beijing 2008 Olympics 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ส่วนตัวของอู๋ จิ้งยวี่ date=2010-11-02  
หมวดหมู่:นักเทควันโดหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเจียงซี
เลิฟ มี น็อท รักมีนัย

เลิฟ มี น็อท รักมีนัย หรือ Love Me Not เป็นละครเกาหลี ที่กล่าวถึงเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวผู้มีชื่อเสียงและมีหน้าตาในสังคม ซึ่งเนื้อเรื่องได้กล่าวถึง จูเลียง (รับบทโดย Kim Joo Hyuk คิมจูฮยอก 김주혁) ผู้ซึ่งกำลังเริ่มตกหลุมรัก แต่ก่อนนั้นเขาไม่เคยเชื่อในเรื่องของความรักตั้งแต่แม่ของเขาจากไปตั้งแต่เมื่อยังเด็ก ส่วน รยูมิน (รับบทโดย Moon Geun Young มุนกึนยอง 문근영) เป็นโรคซึ่งทำให้เธอถึงขั้นตาบอด การจากไปของพ่อเธอนั้นทำให้หัวใจของเธอเย็นชาและเริ่มตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยการปิดกั้นความรักที่เข้ามาทุกวิถีทาง เธอได้รับสืบทอดมรดกจากพ่อของเธอ ภายหลังจูเลียงรู้ข่าวเกี่ยวกับการรับมรดกของเธอทำให้เขาเริ่มโกหกกับเธอว่าเขาเป็นพี่ชายที่สูญหายไปซึ่งเธอกำลังตามหาอยู่พอดี เขาใช้เงินมรดกเพื่อปรนเปรอความสนุกของตัวเอง มินเริ่มแบ่งเอาความรักแบบพี่น้อง รวมทั้งสร้างความผูกพันกับจูเลียง และหัวใจของเธอก็เริ่มอุ่นขึ้นและเปิดกว้างต่อความรักในที่สุด

**รายละเอียด**
วันฉายภาพยนตร์: 11/09/2006 (เกาหลี)
ประเภท: เมโรดราม่า (ภาพยนตร์เศร้ากดดันจิตใจ)
บริษัท: Sidus FNH, Pan Communication, Uri Films
ผู้กำกับ: Lee Cheol-ha
นักแสดง: Kim Joo Hyuk, Moon Geun Young

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์ทางการ:  Official Site date=2009-04-13 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2000
หอสมุดดิจิทัลแห่งโลก

หอสมุดดิจิทัลแห่งโลก (World Digital Library, WDL) เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 21 เมษายน 2552 เป็นบริการห้องสมุดในอินเทอร์เน็ตที่รวบรวมทรัพยากรความรู้ที่เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมของหลายประเทศทั่วโลก เอกสารคุณค่าเหล่านี้ ได้แก่ หนังสือหายาก เอกสารต้นฉบับตัวเขียนและฉบับพิมพ์ แผนที่ รวมทั้งสื่อบันทึกเสียง ภาพยนตร์ รูปภาพ และภาพพิมพ์ ที่แปลงเป็นรูปดิจิทัลเพื่อให้บริการฟรีในอินเทอร์เน็ตที่  โครงการนี้เกิดจากความร่วมมือระหว่างยูเนสโกและ หอสมุดรัฐสภาอเมริกัน date=2009-04-26  โดยตั้งความหวังไว้ว่าจะเป็นแหล่งรวมห้องสมุดสถาบันวัฒนธรรมจากทั่วโลก ปัจจุบันให้บริการสืบค้น 7 ภาษา คือ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย ภาษาสเปน ภาษาจีน ภาษาอารบิก และภาษาโปรตุเกส ซึ่งเป็นภาษาราชการของสหประชาชาติ เป้าหมายสำคัญที่ยูเนสโกและหอสมุดรัฐสภาอเมริกันย้ำ คือ การเติมเต็มช่องว่างดิจิทัลระหว่างประเทศต่าง ๆ เปิดโอกาสให้โลกรับรู้ รู้จักวัฒนธรรมของกันและกัน และเรียนรู้มากขึ้นเพื่อสร้างความเข้าใจและสันติภาพในโลก ซึ่งเทคโนโลยีสมัยใหม่โดยเฉพาะโครงการหอสมุดดิจิทัลสามารถเสนอความรู้ดิจิทัลและแบ่งปันกันอย่างเสรี หอสมุดแห่งชาติ 5 แห่ง ที่ร่วมริเริ่มกิจกรรมนี้ได้แก่  หอสมุดแห่งชาติอเล็กซานดรินา อียิปต์  หอสมุดแห่งชาติจีน  หอสมุดแห่งชาติบราซิล date=2010-03-28  และ หอสมุดแห่งชาติรัสเซีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The World Digital Library
ห้องสมุดดิจิทัล
หมวดหมู่:ฐานข้อมูลออนไลน์
ความสูง

ไฟล์:Height demonstration diagram.png|thumb|right|วัตถุทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก แสดงความกว้าง (Width) ความยาว (Length) และความสูง (Height)
ความสูง คือการวัดระยะทางตามแนวตั้ง ใช้อธิบายว่าวัตถุใด ๆ อยู่สูงเท่าไรจากระดับอ้างอิงเช่น ความสูงของเครื่องบินจากพื้นโลก ความสูงของภูเขา ความสูงจากระดับน้ำทะเล ความสูงสามารถเรียกว่า ส่วนสูง หรือระดับความสูง (altitude) คำว่า ความสูง สามารถตีความหมายได้สองแบบ คือ วัตถุนั้นสูงยืนจากพื้นเท่าไร หรือ วัตถุหรืออยู่เหนือจากพื้นเท่าไร ตัวอย่างเช่น เราสามารถพูดได้ว่า "นั่นเป็นตึกสูง" (สูงยืนจากพื้น) หรือ "เครื่องบินบินอยู่สูงบนฟ้า" (เหนือจากพื้น) ซึ่งทั้งสองแบบสามารถใช้เป็นความสูงค่าหนึ่งของวัตถุ เช่น "ตึกหลังนั้นสูง 50 เมตร" หรือ "ความสูงของเครื่องบินอยู่ที่ 10,000 เมตร" เป็นต้น ค่าความสูงจะวัดจากจุดหนึ่งไปยังจุดหนึ่งขนานกับแกนตั้งตามแนวดิ่ง (แกน Y)

**ดูเพิ่ม**
 อาการกลัวที่สูง
หมวดหมู่:ความยาว
เซเวนเดส์

เซเวนเดส์ (Seven days) เป็นโปรเจกต์พิเศษจากค่ายกามิกาเซ่ เป็นการนำนักร้องหญิง 7 คนในค่าย ประกอบด้วย พรปวีณ์ นีระสิงห์, เขริกา โชติวิจิตร, พิมประภา ตั้งประภาพร, ชรัฐฐา อิมราพร, ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์, พัฑฒิดา วงศ์โฆษวรรณ และจามิล่า พันธ์พินิจ มารวมตัวกัน เปิดตัวซิงเกิลแรก เพลง ภาวะโลก Luv

**ประวัติ**
พ.ศ. 2552 ช่วงต้นปี สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ผู้บริหารค่ายกามิกาเซ่ได้ขอลาออกจาก RS โดยให้เหตุผลว่าอยากออกไปสร้างโมเดลธุรกิจใหม่ ๆ ทำให้ตำแหน่งนี้ว่างอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนจะมีการดึง หทัย ศราวุฒิไพบูลย์ ที่เป็นครีเอทีฟของอาร์เอสในขณะนั้นมารับช่วงเป็นผู้บริหารแทน ทางค่ายกามิกาเซ่ได้จัดคอนเสิร์ตใหญ่ขึ้นเป็นครั้งแรกมีชื่อว่า One-2-Call Freedom Zheza Zim Presents Kamikaze Live Concert เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ที่ รอยัล พารากอน ฮอลล์ สยามพารากอน พร้อมกับการขึ้นโชว์ของโปรเจกต์พิเศษที่มีชื่อว่า "Seven days" เป็นคอนเซ็ปท์ 7 สาว 7 วัน มีสมาชิก คือ เฟย์ จินนี่ พิม แจม หวาย มิน มิล่า มีผลงานออกมา 1 อัลบั้ม (อนึ่งก่อนถึงคอนเสิร์ตครั้งนี้ อิงค์กับเบสท์ สมาชิก 2 ใน 4 คน ของวง ชิลลี่ไวท์ช็อค ได้ขอถอนตัวจากการเป็นศิลปินทำให้เหลือกามิกาเซ่รุ่น 1 เพียง 20 คน)

**สมาชิก**

**ผลงานเพลง**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**อัลบั้มพิเศษ**

**คอนเสิร์ต**

**ผลงานอื่น**
 โฆษณาขนม "ปาร์ตี้"- โฆษณาโทรศัพท์มือถือ G-Net 101 โดยคอนเซ็ป Seven Color- มิวสิกวิดีโอเพลง "ไม่รักเธอ Love You No More" ของหวาย (ยกเว้นแจม)

**การวิพากษ์วิจารณ์**
ทันทีที่มีการปล่อยมิวสิควีดีโอในเพลง ภาวะโลก Luv ออกมา ก็ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเลียนแบบมิวสิควีดีโอของเกิร์ลกรุ๊ปเคป๊อปถึง 3 วงด้วยกัน คือ เกิลส์เจเนอเรชัน, วันเดอร์เกิร์ลส์ และเซเว่นไซส์

**อ้างอิง**
  รายชื่อเพลงอัลบั้ม Seven days date=2011-01-28 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปไทย
หมวดหมู่:ศิลปินค่ายกามิกาเซ่
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2553
ขนมชะมด

ขนมชะมด เป็นขนมที่มีหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาและสุโขทัย มีกล่าวไว้ในจดหมายเหตุว่า ในตลาดขายขนมหรือป่าขนมมีขนมชะมดขายด้วย
ขนมนี้จัดเป็นขนมเสี่ยงทายในงานแต่งงาน ไส้เป็นถั่วทองแช่น้ำนึ่งสุกโขลกผสมเกลือและพริกไทย เป็น 3 ลูกบีบติดแล้วชุบแป้งทอด ถ้าทอดแล้วแยกออกจากกัน หมายความว่าจะอยู่ด้วยกันไม่ยืด ถ้ายังติดกัน 2 ลูก หมายความว่าจะมีลูกยาก บางทีต้องชุบแป้ง 3-4 ครั้งจึงไม่แตกจากกัน การแตกจากกันของขนมนี้หมายถึงความแตกแยกของคู่สมรส บางครั้งต้องเปลี่ยนคนทำใหม่ เรียกว่า หาหมอมาแก้
thumb
ขนมที่ใกล้เคียงกับขนมชะมด ได้แก่ ขนมสามเกลอ ซึ่งวิธีทำและรูปร่างคล้ายกันแต่ไส้ต่างไปคือไส้กระฉีกผสมถั่วทองบดหุ้มด้วยแป้งข้าวเหนียวแล้วชุบแป้งทอด กับ ขนมละมุด ที่คล้ายขนมสามเกลอแต่ทำเป็นลูกโดดขนาดใหญ่

**ความเชื่อ ประเพณีนิยมที่เกี่ยวข้อง**
ขนมสามเกลอ ขนมชะมด (รวมถึงขนมละมุด) นั้น เป็นขนมที่ใช้ในพิธีแห่ขันหมาก รวมถึง พิธีแต่งงาน อีกด้วย ทั้งนี้เนื่องจาก ขนมที่กล่าวมานี้ มีความหมายถึงครอบครัวอันเป็นปึกแผ่น และยังเป็นขนมเสี่ยงทายด้วย กล่าวคือ การที่เอาขนม 3 ลูก ติดกันแล้วนำไปชุบแป้งทอดนั้น ถ้าขนมยังติดกันทั้ง 3 ลูก หมายความว่า คู่บ่าวสาว จะอยู่กันราบรื่น ไม่ทะเลาะเบาะแว้ง จะมีลูกด้วยกัน แต่ถ้าขนมติดกัน 2 ลูก หลุดออกไป 1 ลูก หมายความว่า คู่บ่าวสาวนี้ จะมีลูกยากไม่มีลูกด้วยกัน แต่ถ้าทั้ง 3 ลูก แตกจากกัน หมายความว่า จะอยู่กันไม่ยืด ไม่มีความสุข (อ้างอิงจาก หนังสือ แกะรอยสำรับไทย) ซึ่งถ้าเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว จะใช้ไม้เสียบไว้ ไม่ให้ขนมหลุดแยกออกจากกัน หรืออาจนำขนมมาชุบแป้งทอดใหม่ 3-4 ครั้ง เพื่อป้องกันไม่ให้ขนมแยกออกจากกันได้ หรืออีกทางเลือกหนึ่งอาจเปลี่ยนคนทอดขนมใหม่ เรียกว่า หาหมอมาแก้ นอกจากนี้ ตอนทอดขนมก็มีความสำคัญ กล่าวคือ ถ้าทอดขนมฟู ลูกที่พองขึ้นกลมสวย ไม่แตกไม่ยุบ เรียกกันว่า หัวแก้วหัวแหวน เสี่ยงทายได้ว่าเป็นคู่ที่ดีเลิศ (อ้างอิงจาก หนังสือ อาหารที่เกี่ยวกับความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวเนื่อง) ซึ่งนี่อาจจะเป็นกลอุบายของคนโบราณ ต้องการให้คนทำมีสมาธิในการปล่อยวางก้อนขนมสามเกลอในกระทะ ถ้าไม่ตั้งจิตตั้งใจทำ ขนมก็จะแยกจากกัน (อ้างอิงจาก หนังสือ แกะรอยสำรับไทย)

**อ้างอิง**
 วันดี ณ สงขลา. อาหารไทยในวรรณคดี เล่ม 2. กทม. ผลิตภัณฑ์การพิมพ์. 2527
*อ้างอิงจาก หนังสือ แกะรอยสำรับไทย
*อ้างอิงจาก หนังสือ อาหารที่เกี่ยวกับความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวเนื่อง
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
กะลอจี๊

กะลอจี๊  หรือ กะลอจี๋  (p=jiāo luó qián, luò tāng qián) เป็นขนมที่ใช้ในพิธีไหว้ในเทศกาลต่าง ๆ ของชาวจีน ร่วมกับขนมเข่งและขนมเทียน แต่สำหรับประเพณีไหว้อาพั้งของชาวแต้จิ๋วในวันที่ 7 เดือน 7 ของทุกปีจะมีกะลอจี๊เป็นขนมสำคัญ กะลอจี๊ทำมาจากแป้งข้าวเหนียวกวนกับน้ำจนข้น เติมน้ำร้อน แล้วนำไปนึ่งให้สุก จากนั้นนำไปทอดน้ำมันน้อยให้เหลืองกรอบ เมื่อจะรับประทานจึงตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ คลุกด้วยงาและน้ำตาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมของชาวจีน
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา

ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา มีประกาศใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกโดยสภาแห่งชาติเวเนซุเอลาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1836 โดยลักษณะของดวงตราในปัจจุบันเป็นดวงตราที่ได้การแก้ไขเพิ่มเติมจากแบบที่ใช้ในอดีตเล็กน้อย ดังบรรยายต่อไปนี้
ดวงตราแผ่นดินของเวเนซุเอลาในปัจจุบันได้กำหนดขึ้นตามรัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และ เพลงชาติของเวเนซุเอลา (Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales) ลงนามวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 โดยประธานาธิบดี มาร์กอส เปเรซ จีเมเนส (Marcos Pérez Jiménez) ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งแบ่งภายในเป็น 3 ช่องตามสีของธงชาติเวเนซุเอลา โดยช่องซ้ายบนมีพื้นสีแดงมีรูปมัดรวงข้าวสาลี 24 ต้น หมายถึงรัฐทั้ง 24 รัฐของประเทศเวเนซุเอลาและความมั่งคั่งของชาติ  ในช่องขวาบนเป็นพื้นสีเหลือง มีรูปดาบ 1 เล่ม กระบี่ 1 เล่ม หอก 3 เล่ม และ ธงชาติเวเนซุเอลา 2 ผืน มัดไขว้รวมกันด้วยช่อใบลอเรล หมายถึง ชัยชนะในสงคราม  ช่องล่างสุดเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีรูปม้าป่าสีขาววิ่งอย่างเป็นอิสระ (รูปม้าขาวนี้ยังอาจหมายถึงม้าขาวของนายพลซีมอง โบลีวาร์ ซึ่งมีชื่อว่า "ปาโลโม" (Palomo) หมายถึง เอกราชและเสรีภาพ  เหนือรูปโล่นั้นมีรูป "กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์" ไขว้กันและหลั่งเอาความอุดมสมบูรณ์ออกมา โดยแสดงไว้ในรูปของกอดอกไม้ 2 กอที่ปากกรวย  รอบโล่นั้นโอบล้อมด้วยช่อใบมะกอกและใบปาล์ม ซึ่งมีแพรแถบสีธงชาติพันอยู่ที่ตอนล่าง (แถบสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรซึ่งแบ่งแยกเวเนซุเอลาออกจากสเปน สีแดง หมายถึง โลหิตและความหาญกล้าของประชาชน)   ภายในแพรแถบสีธงชาติมีข้อความจารึกในแถบสีน้ำเงินดังต่อไปนี้
สภาแห่งชาติของเวเนซุเอลาได้รับรองการแก้ไขแบบธงชาติและตราแผ่นดินให้เป็นแบบปัจจุบัน โดยมีผลอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2006 อันเป็นวันธงชาติเวเนซุเอลาในปีนั้น

**วิวัฒนาการ**
 สมาพันธรัฐอเมริกาแห่งเวเนซุเอลา- กรันโกลอมเบีย- รัฐเวเนซุเอลา- สหรัฐเวเนซุเอลา- ร่วมสมัย

**ดูเพิ่ม**
 โกลเรียอัลบราโบปวยโบล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales - รัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และเพลงชาติ-   La octava estrella de Bolívar - ดาวทั้ง 8 แห่งโบลิวาร์-  วิดิทัศน์ตราแผ่นดินของเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเวเนซุเอลา
วแนซุเอลา
ขนมจาก

ต้นจากที่มีการนำใบไปห่อขนมจากและเป็นที่มาของชื่อชนมชนิดนี้ ในภาพเป็นต้นจากในฟิลิปปินส์
ขนมจาก คือของหวานชนิดหนึ่งสำหรับกินเล่น เป็นขนมพื้นบ้านในย่านจังหวัดสมุทรปราการมาก่อน ภายหลังมีขายในระหว่างเทศกาลงานไหว้พระสมุทรเจดีย์ประจำปี แต่ละปีผู้ที่ไปไหว้พระหรือชมงานออกร้านในเทศกาลดังกล่าวมักซื้อเป็นของติดมือไปฝากญาติ 
ขนมจากทำด้วยแป้งข้าวเหนียว ส่วนมากนิยมใช้ข้าวเหนียวดำ มะพร้าวทึนทึกขูดหยาบ ๆ น้ำตาลมะพร้าว และเกลือเล็กน้อย ที่เรียกว่าขนมจากเพราะเป็นขนมที่ห่อด้วยใบจากสด ที่ได้จากต้นจากซึ่งเป็นพืชในวงศ์ปาล์ม ขึ้นเป็นกออยู่ตามป่าชายเลนและบริเวณริมน้ำเค็ม ขนมนี้ทำให้สุกด้วยการย่างไฟคล้ายการเผาข้าวหลาม แต่ใช้ความร้อนน้อยกว่า

**อ้างอิง**
 ขนมในภาคกลาง ใน สารานุกรมวัฒนธรรมไทยภาคกลาง. กทม. มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ใ 2539
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวเหนียว
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง