Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ปลาบู่เขือคางยื่น

ปลาบู่เขือคางยื่น (Bearded worm goby; Taenioides cirratus) ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่งที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยได้  ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) มี
รูปร่างยาวคล้ายงู หัวเหมือนปลาบู่ทั่วไป แต่หน้าหัก คางยื่นออกมาเล็กน้อย ปากกว้าง มีฟันเป็นซี่แหลมขนาดเล็กในปาก ใต้ปากล่างมีติ่งเนื้อยื่นออกมาโดยรอบ ตามีขนาดเล็กมาก ครีบอกมีขนาดใหญ่ ครีบหลัง ครีบก้นไม่ต่อเนื่องกับครีบก้น  ลำตัวลื่นมาก มีเกล็ดขนาดเล็กละเอียด พื้นสีลำตัวเป็นสีชมพูหรือเหลืองเหลือบทองในบางตัว ยาวเต็มที่ประมาณ 30 นิ้ว
อาศัยอยู่ในป่าชายเลนหรือป่าจากปากแม่น้ำ โดยขุดรูอยู่ในดินโคลน ออกหากินในเวลากลางคืน และอาศัยอยู่ในที่ ๆ ไม่ต้องใช้แสงสว่าง ตาจึงปรับสภาพให้มีขนาดเล็ก กินอาหารได้หลากหลาย ตั้งแต่ สัตว์น้ำขนาดเล็กรวมถึงซากพืช ซากสัตว์ 
พบกระจายอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งทะเลแอฟริกาตะวันออก, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จรดโอเชียเนียและเอเชียตะวันออก
ไม่จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่สามารถนำมาบริโภคได้ โดยไม่มีพิษหรืออันตรายใด ๆ เช่น ทอดกระเทียม
ด้วยรูปร่างประหลาดแลดูคล้ายงูหรือมังกรนี้ จึงมักถูกจับมาขายในตลาดปลาสวยงามบ่อย ๆ โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "มังกรแยงซีเกียง" หรือ "มังกรเงิน มังกรทอง" หรือ "ดราก้อนบอล" หรือสุดแต่ผู้ขายจะตั้งชื่อ ซึ่งผู้ขายมักจะบอกว่า เป็นปลาหายากจากแดนไกล สามารถเลี้ยงในน้ำจืดได้ แต่การนำมาเลี้ยงจริง ๆ มักไม่รอดเพราะปลาไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาวะในสถานที่เลี้ยงได้
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเขือ", "ปลาเขือหน้าผี", "ปลาเขือยักษ์", "ปลาเขือแดง" หรือ "ปลาเขือลื่น" เป็นต้น   

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาบู่เขือคางยื่น date=2008-10-29 
หมวดหมู่:สกุลปลาบู่เขือ
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
บู่เขือคางยื่น
พลอย จินดาโชติ

พลอย จินดาโชติ (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น พลอย เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย

**ประวัติ**
พลอย จินดาโชติ เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2525 มีน้องชายเป็นนักแสดงเช่นกัน คือ ฌอห์ณ จินดาโชติ พลอยย้ายตามครอบครัวกลับไปที่สหรัฐอเมริกา เพราะบิดามารดาเธอเรียนต่อที่นั่นในระดับปริญญาโท พลอยเรียนที่โรงเรียนประถมชไนเดอร์แอนด์ร็อคบริดจ์ (Schnider's and Rockbridge Elementary School) ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย​ ก่อนจะย้ายไปเรียนที่ไมอามี รัฐฟลอริด้า​ และย้ายกลับมาประเทศไทย เมื่ออายุได้ 13 ปี ขณะอยู่ที่สหรัฐฯ พลอยมีความสนใจในด้านศิลปะ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการวาดภาพและเขียนหนังสือ นอกจากนี้เธอชอบแข่งกีฬาอีกด้วย
เมื่อย้ายกลับมาไทย พลอยก็เข้าศึกษาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและเข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณาและปกนิตยสาร ก่อนจะรับแสดงละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์
ปัจจุบัน พลอย จินดาโชติสมรสแล้วกับวิตต์ ก้องธรนินทร์ เมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 มีบุตรด้วยกัน 2 คนชื่อ น้องเวลาและ  น้องธร ก้องธรนินทร์

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครสร้างสรรค์สังคมไทย**
 สายใยแห่งรัก เนื่องในวันสงกรานต์ รับบท สายใจ

**ภาพยนตร์**
 กระสือวาเลนไทน์ (2549) รับบท สาว- ปาฏิหาริย์รักต่างพันธุ์ (2551) รับบท จิน-  FOREVER YOU ARE (เป็นภาพยนตร์ต่างประเทศสิงคโปร์ร่วมผลิตกับอิตาลี)- มือปืนดาวพระเสาร์ (2554) รับบท ดาว เอ็มพีไฟว์ - หมาแก่ อันตราย FRIDAY KILLER (2554)- 2004 สึนามิ ภูเก็ต (2555) รับบท นางพยาบาล

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง อยากให้เธอเหงา ของ แนนซี่-นันทพร สว่างแจ้ง- เพลง เธอเหงาใช่ไหม ของ โบกี้ดอจจ์- เพลง รักเธอหัวทิ่มบ่อ ของ HANGMAN- เพลง รักฉันได้หรือเปล่า ของ พอล ภัทรพล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อินสตาแกรมพลอย จินดาโชติ-  พลอย จินดาโชติ  nangdee.com
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี)
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แบงก์

แบงก์, แบงค์, แบ็งก์, แบ็งค์, แบ๊งก์, แบ๊งค์ เป็นคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ bank ซึ่งสามารถหมายถึง- ธนาคาร (bank)- ธนบัตร (banknote)- ตลิ่ง (bank)- ปรีติ บารมีอนันต์ นักร้องนำวงแคลช- อธิกิตติ์ พริ้งพร้อม นักร้องนำวงแบล็ควานิลลา- ปวริศร์ มงคลพิสิฐ นักร้องศิลปินเดี่ยว
มัมโบ

มัมโบ (mambo) เป็นชื่อจังหวะดนตรีและการเต้นรำของชาวคิวบา  มีความหมายว่า "conversation with the gods"  มาจากชื่อหมอผีลัทธิวูดูในเฮติ แถบตะวันตกของทวีปแอฟริกา ซึ่งย้ายถิ่นฐานมาอยู่แถบทะเลแคริบเบียนพร้อมกับการค้าทาสตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16
ดนตรีมัมโบสมัยใหม่ เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1938 พร้อมกับจังหวะการเต้นที่เรียกว่า "มัมโบ" พัฒนามาจากรูปแบบการเต้นแบบพื้นเมืองแอฟริกา แต่งโดยโอเรสเตส โลเปซ และกาชาโอ โลเปซ พี่น้องนักดนตรีชาวคิวบา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น ผู้ให้กำเนิดดนตรีมัมโบ โดยผสมผสานดนตรีแอฟริกา-คิวบากับดนตรีจังหวะสวิงของอเมริกัน มีทั้งจังหวะเร็วและจังหวะช้า
ดนตรีมัมโบได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง เมื่อเปเรซ ปราโด นักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวคิวบา นำดนตรีแนวนี้มาเล่นในกาสิโนในฮาวานา เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกใน ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด RCA Victor และทำให้ดนตรีมัมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง และข้ามฝั่งไปในสหรัฐในปี ค.ศ. 1951 เปเรซ ปราโด ได้รับฉายาว่าเป็น "ราชาแห่งมัมโบ" (Mambo King)  
ลักษณะเด่นของดนตรีมัมโบของเปเรซ ปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ   ตอนกลางเพลง ปราโดจะเปล่งเสียงว่า ugh เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า say it  โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง Mambo No.5, เพลง Mambo No.8, เพลง Patricia และเพลง Cherry Pink (and Apple Blossom White) ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ใน ค.ศ. 1955

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ดนตรีของเปเรซ ปราโด จาก ยูทูบ-  วิดีโอการเต้นแมมโบ date=2008-03-09 -  Mambo No.5-  Cherry Pink (and Apple Blossom White)
หมวดหมู่:ประเทศคิวบา
หมวดหมู่:การเต้นรำ
แมมโบ (แก้ความกำกวม)

แมมโบ, มามโบ, มัมโบ (Mambo ออกเสียงแบบอเมริกัน /ˈmɑmboʊ/ แบบบริติช /ˈmæmbəʊ/) อาจหมายถึง- มัมโบ ดนตรีคิวบา- แมมโบ (ซอฟต์แวร์) ซอฟต์แวร์ระบบจัดการเนื้อหาเว็บ
ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์

ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์ ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา อดีตคณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 

**การศึกษา**
สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
Certifited Obstetrician and Gynecologist of The American Board of Obstetricians and Gynecologists 

**ประสบการณ์การทำงาน**
 ศาสตราจารย์ระดับ10 ภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณบดีบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณบดีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย- ผู้อำนวยการสถานเสาวภา สภากาชาดไทย- หัวหน้าภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- นายกสมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์ สมัยที่สิบห้า- กรรมการชุดก่อตั้ง สมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์- กรรมการกลางชุดก่อตั้ง วิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย - ประธานคณะอนุกรรมการเลือกตั้งกรรมการแพทยสภา- คณบดีบริการกลุ่มคณะแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยรังสิต- ที่ปรึกษา ศูนย์วิจัยพัฒนาร่วมกับองค์การอนามัยโลกด้านการเจริญพันธุ์ในมนุษย์ (WHO Callaborating Centre for Research in Human Reproduction)

**ตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน**
 ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา- กรรมการฝ่ายกิจการพิเศษ  สมาคมศิษย์เก่าแพทย์จุฬาลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์

**ผลงานและเกียรติประวัติ**
 ศาสตราจารย์กิตติคุณแห่งมหาวิทยาลัยคุณหมิง สาธารณรัฐประชาชนจีน - ศาสตราจารย์กิตติคุณ ภาควิชาสูติศาสตร์-นรีเวชวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์กิตติคุณ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1988

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2531 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2524 หัวหน้าพรรคสังคมนิยม ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ฝ่ายซ้ายก็ชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2529 ฝ่ายขวาก็ได้กลับมาครองเสียงข้างมากในสภา ประธานาธิบดีฟรองซัวส์ มิแตรรองด์จึงถูกบีบบังคับให้มีการบริหารร่วมกันกับรัฐบาลอนุรักษนิยม นำโดยฌากส์ ชีรัก ซึ่งชีรักก็ได้ออกนโยบายเกี่ยวกับการอยู่อาศัย ขณะที่มิแตรรองด์ ดูแลทางด้านเศรษฐกิจ การต่างประเทศและการทหาร ทั้งนี้นักการเมืองหลายคนต่างพากันต่อต้านการบริหารร่วมของหัวหน้าฝ่ายบริหารทั้งสอง
คณะรัฐมนตรีของฌากส์ ชีรักนั้นใช้นโยบายเสรีอนุรักษนิยม ในการล้มล้างภาษีคนรวยและยังได้ขายกิจการบริษัทที่ขึ้นกับรัฐบาล เป็นการเผชิญหน้ากันกับการเคลื่อนไหวของพวกสังคมนิยม ซึ่งประธานาธิบดีมิแตรรองด์สนับสนุนอย่างลับๆ
ขณะเดียวกันการเป็นหัวหน้าฝ่ายขวาของชีรักนั้น ได้ถูกท้าทายโดยอดีตนายกรัฐมนตรี สมาชิกพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) เรย์มงด์ บาร์ ซึ่งเขาได้รับความนิยมจากการประณามหลักของ "การบริหารร่วมกัน" โดยกล่าวว่ามันเป็นการขัดแย้งกันกับ "จิตวิญญาณของสาธารณรัฐที่ 5" เมื่อเป็นเช่นนั้น บาร์จึงกลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของประชาชนนอกเหนือจากสองผู้บริหาร ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2531 เมื่อเขาได้ประกาศลงสมัครเลือกตั้งนั้น ชีรักได้คะแนนเสียง 19.5% ในการเลือกตั้งรอบแรกตามการสำรวจของสถาบัน SOFRES ส่วนบาร์ได้คะแนน 23% แต่ทว่า ตั้งแต่ต้นเดือนกุมภาพันธ์ ชีรักกลับได้ผลประโยชน์จากความแตกแยกภายในของพรรคสหภาพเพื่อประชาธิปไตยฝรั่งเศส (UDF) ทำให้เขากลายเป็นผู้นำในขั้วการเมืองขวาโดยปริยาย
สำหรับฝ่ายซ้าย ผู้สมัครรับเลือกตั้งจากพรรคสังคมนิยมยังไม่เป็นที่แน่นอนว่าจะเป็นใคร ประธานาธิบดีมิแตรรองด์กล่าวว่าเขาเองยังไม่แน่ใจว่าจะลงเลือกตั้งหรือไม่ ขณะเดียวกันการต่อสู้กับ มิแชล โรการ์ด คู่แข่งของเขาภายในพรรคก็ได้เริ่มต้น และในฐานะที่ได้ความนิยมสูงสุดตามการสำรวจ ประธานาธิบดีมิแตรรองด์ก็ได้ประกาศลงสมัครในปลายเดือนมีนาคม เขาได้ส่งจดหมายต่างๆ ไปยังชาวฝรั่งเศส โดยเสนอ "แผนโครงการพอประมาณ" ที่ไม่ใช่ทั้งการโอนมาเป็นของรัฐ (Nationalization) และการโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชน (Privatization) และโฆษณาชวนเชื่อ "เอกภาพฝรั่งเศส" เพื่อเป็นการสู้กับ "การจัดสรรเงินของรัฐโดยวงศ์ตระกูล" ตั้งเป้าไปที่พรรค RPR
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2531
แม่แบบ:บทความคัดสรร/มกราคม 2551

ภาพยนตร์ไทย

ภาพยนตร์ไทย มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกถ่ายทำในเมืองไทย คือ เรื่อง นางสาวสุวรรณ ผู้สร้าง คือ บริษัทภาพยนตร์ ยูนิเวอร์ซัล ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ผู้แสดงทั้งหมดเป็นคนไทย พ.ศ. 2470 ภาพยนตร์เรื่อง โชคสองชั้น เป็นภาพยนตร์ขนาด 35 มิลลิเมตร ขาว-ดำ ไม่มีเสียง ได้รับการยอมรับให้เป็นภาพยนตร์ประเภทเรื่องแสดงเพื่อการค้าเรื่องแรกที่สร้างโดยคนไทย
ในช่วงหลัง พ.ศ. 2490 ถือเป็นช่วงยุคเฟื่องฟูของภาพยนตร์ไทย สตูดิโอถ่ายทำและภาพยนตร์มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น หลังจากนั้นประเทศไทยเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ถือเป็นช่วงซบเซาของภาพยนตร์ไทย เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง กิจการภาพยนตร์ในประเทศไทยค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา ได้เปลี่ยนไปสร้างเป็นภาพยนตร์ขนาด 16 มิลลิเมตรแทน และเมื่อบ้านเมืองเข้าสู่ภาวะคับขัน ภาพยนตร์ไทยหลายเรื่องได้แสดงบทบาทของตนในฐานะกระจกสะท้อนปัญหาการเมือง และสังคม ในช่วงเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2516-2529 ต่อมาภาพยนตร์ไทยในช่วงปี พ.ศ. 2530-2539 โดยในตอนต้นทศวรรษวัยรุ่นเป็นกลุ่มเป้าหมายใหม่ นอกจากภาพยนตร์ประเภทวัยรุ่นแล้ว หนังผี และหนังบู๊  รวมทั้งหนังโป๊ และหนังเกรดบี ก็มีการผลิตมามากขึ้น อ่านต่อ...
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี - งูจงอาง - รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
วิกิพีเดีย:บทความคัดสรรประจำเดือน/พ.ศ. 2551

มกราคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
กุมภาพันธ์ 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
มีนาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
เมษายน 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
พฤษภาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
มิถุนายน 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
กรกฎาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
สิงหาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
กันยายน 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
ตุลาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
พฤศจิกายน 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
ธันวาคม 2551
ดู - 
สนทนา -  
ประวัติ

----
*
การยุบอาราม

ไฟล์:Glastonburyabbey.jpg|thumb|280px |อดีตกลาสตันบรีแอบบีย์
การยุบอาราม (Dissolution of the Monasteries; Suppression of the Monasteries) เป็นกระบวนการตามกฎหมายและการปกครองในช่วง ค.ศ. 1538 ถึงปี ค.ศ. 1541 โดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษโปรดให้ยุบอาราม ไพรออรี คอนแวนต์ และไฟรอารี ในประเทศอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์ ตามอำนาจใน “พระราชบัญญัติอำนาจสูงสุดทางศาสนา” อนุมัติโดยรัฐสภาเมื่อปี ค.ศ. 1534 ซึ่งระบุให้พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษเป็น “ประมุขสูงสุดของคริสตจักรในอังกฤษ” (Supreme Head of the Church in England) ซึ่งถือเป็นการแยกตัวออกมาจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างเป็นทางการ และโดย “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 1 (ค.ศ. 1536)” และ “พระราชบัญญัติปราบปรามฉบับที่ 2 (ค.ศ. 1539)”
การยุบอารามในอังกฤษเป็นเหตุการณ์ทางการเมืองหนึ่งเพื่อต่อต้านคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งเริ่มคุกรุ่นอยู่ในทวีปยุโรปขณะนั้น ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์จาก แต่เหตุผลการแยกตัวจากนิกายโรมันคาทอลิกของอังกฤษมิใช่ข้อขัดแย้งทางปรัชญาทางศาสนาดังเช่นในประเทศอื่น ๆ เช่น ประเทศเยอรมนี ประเทศฝรั่งเศส หรือ โบฮีเมีย แต่เป็นเหตุผลส่วนพระองค์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 8

**การยุบอาราม**
อารามที่ทรงยุบหลายแห่งก่อตั้งมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซกซัน แต่ส่วนใหญ่ในบรรดาอารามที่ถูกยุบจำนวน 825 แห่งเป็นอารามที่ก่อตั้งในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่การก่อตั้งเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งทำให้อาราม ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีอำนาจควบคุมการแต่งตั้งนักบวชท้องถิ่นราวหนึ่งในสามของอังกฤษและมีรายได้ราวครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งหมดทางศาสนา การยุบอารามจึงเป็นการยึดอสังหาริมทรัพย์โดยกฎหมายครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่การพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1
การเปลี่ยนแปลงทางศาสนาบนแผ่นดินใหญ่ยุโรปนอกจากจะมีผลในการทำลายสิ่งก่อสร้างทางศาสนาแล้วก็เกิดจากความไม่พึงพอใจของชนหมู่มากและนักบวชที่มีตำแหน่งต่ำต่ออำนาจและความมั่งคั่งของสถาบันคริสต์ศาสนา ในอังกฤษการปฏิรูปทางศาสนาในระยะแรกมาจากบุคคลผู้มีอำนาจสูงสุดในสังคมและค่อยเผยแพร่ลงมายังหมู่ชนต่างจนกลายเป็นการต่อต้านโดยทั่วไป
การยุบอารามมีผลทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในทางพิธีกรรมทางศาสนาในวัดในอังกฤษ แต่การเปลี่ยนแปลงของคริสต์ทศวรรษ 1530 มีข้อที่คล้ายคลึงกับบทบัญญัติสิบข้อของนักปฏิรูปโปรเตสแตนต์ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1530 โดยทอมัส แครนเมอร์ (Thomas Cranmer) เพียงไม่กี่ข้อและเมื่อเริ่มเกิดขึ้นก็ได้รับการต่อต้านอย่างรุนแรง บทบัญญัติสิบข้อถูกยุบเลิกไปเมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงพอพระทัยที่จะดำเนินตามระบบอนุรักษนิยมของบทบัญญัติหกข้อของปี ค.ศ. 1539 โดยนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นกฎที่ใช้กันต่อมาจนสิ้นรัชสมัยของพระองค์

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ- แองกลิคัน- คริสตจักรแห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันทซ์

ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันทซ์ (Heil dir im Siegerkranz) เป็นชื่อของเพลงชาติของจักรวรรดิเยอรมันอย่างไม่เป็นทางการ นับตั้งแต่  ค.ศ. 1871 ถึง ค.ศ. 1918 รวมระยะเวลา 47 ปี เดิมเพลงนี้เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรปรัสเซีย แต่ท่วงทำนองเพลงนั้นคล้ายคลึงกับเพลงก็อดเซฟเดอะควีน ซึ่งด้วยเหตุผลดังกล่าวทั้ง 2 ข้อนี่เอง ทำให้บทเพลงนี้เป็นที่ได้รับความนิยมในบางมณฑลของเยอรมนี แต่อย่างไรก็ตาม เพลงนี้กลับไม่ได้รับความนิยมในกลุ่มชาตินิยมเยอรมัน และไม่ได้รับการยอมรับจากบรรดารัฐเยอรมันตอนใต้ เช่น รัฐบาวาเรีย รัฐรเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นต้น หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 จักรวรรดิเยอรมันได้ล่มสลายลง และมีการสถาปนาสาธารณรัฐไวมาร์ขึ้นมาแทนที่ จึงได้มีการยกเลิกเพลงชาติเดิม และให้ใช้เพลง "ดาสลีดแดร์ดอยท์เชน" เป็นเพลงชาติใหม่ของเยอรมนีแทน
อนึ่ง เพลง "ดีวัคท์อัมไรน์" (Die Wacht am Rhein) เป็นเพลงสดุดี (hymn) อีกเพลงหนึ่งที่มีการใช้ในจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งควรนับว่าเป็นเพลงชาติเยอรมนีอีกเพลงหนึ่งในยุคนั้นด้วย

**เนื้อร้อง**
เนื้อร้องของเพลงไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันทซ์ฉบับดั่งเดิมประพันธ์ขึ้นโดยไฮน์ริช ฮาร์รีส์ (Heinrich Harries) เมื่อ ค.ศ. 1790 เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ต่อมาได้มีการนำมาแก้ไขเพิ่มเติมเพื่อใช้ในจักรวรรดิเยอรมัน เช่น ในท่อนที่ว่า "ขอองค์จักรพรรดิจงทรงพระเจริญ" (Heil Kaiser, dir!) เดิมเป็นคำว่า "ขอพระเจ้าคริสเตียนทรงพระเจริญ!" (Heil, Christian, dir!) เป็นต้น ส่วนเนื้อร้องที่แสดงไว้ในที่นี้ เป็นบทที่ใช้ในรัชสมัยจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี

**สื่อ**

**ดูเพิ่ม**
 ดัสลีดแดร์ดอยท์เชิน- ก็อดเซฟเดอะควีน- โอเบน อัม ยุงเงน ไรน์ (เพลงชาติลิกเตนสไตน์,- My Country, 'Tis of Thee (เพลงปลุกใจเพลงหนึ่งของสหรัฐอเมริกา)

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
 External link to Liedertafel  date=2009-04-16 
*cname=Heil dir im Siegerkranz
หมวดหมู่:เพลงชาติอดีตประเทศ
หมวดหมู่:เพลงภาษาเยอรมัน
หมวดหมู่:เพลงเยอรมัน
หมวดหมู่:เยอรมนีในศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:เยอรมนีในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของจักรวรรดิเยอรมัน
รายชื่อธงในประเทศโรดีเชีย

นี้คือรายการภาพธงที่เคยใช้ในเซาเทิร์นโรดีเชีย ระหว่างปี พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2507 และ โรดีเชีย ระหว่าง พ.ศ. 2507 - 2522  ประเทศนี้มีจุดกำเนิดจากการเข้ามาในแอฟริกา ของบริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย เซซิล โรดส์ (Cecil Rhodes) นักล่าอาณานิคมคนสำคัญของอังกฤษในทวีปแอฟริกา และการเข้ายึดครองดินแดนที่กลายเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบันโดยบริษัทดังกล่าว และได้ชื่อว่าประเทศโรดีเชีย ตามชื่อของเซซิล โรดส์ ต่อมาดินแดนนี้ได้ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเป็นประเทศสมาชิกของสหพันธรัฐแอฟริกากลาง ซึ่งในที่สุดก็ได้ประกาศเอกราชจากอังกฤษและมีพัฒนาการต่อมาเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบัน  
สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับธงในยุคหลังช่วงเวลาข้างต้น โปรดดูที่บทความ ธงชาติซิมบับเว และ ธงในประเทศซิมบับเว

**ธงชาติ**

**ธงตำแหน่งราชการ**

**ธงผู้สำเร็จราชการและธงประธานาธิบดี**

**ธงประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี**

**ธงราชการทหาร**

**กองทัพบก**

**กองทัพอากาศ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติซิมบับเว-  ประวัติธงชาติซิมบับบเว
โรดีเชีย
หมวดหมู่:ประเทศโรดีเชีย
อึมวาอี กีบากี

อึมวาอี กีบากี (Mwai Kibaki) เป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศเคนยา ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2545–2556 และเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2521–2531 จากการเลือกตั้งประธานาธิบดีเคนยาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2550 นายกีบากีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่ออีกสมัยด้วยคะแนน 4,584,721 เสียง (ร้อยละ 46.64)
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเคนยา
หมวดหมู่:ประเทศเคนยา
รายชื่อธงในประเทศเคนยา

หน้านี้รายชื่อธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศเคนยา

**ธงชาติ**

**ธงประธานาธิบดี**

**ธงทหาร**

**ธงในอดีต**

**บริษัทแอฟริกาตะวันออก **

**อาณานิคมเคนยา**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติเคนยา
คเคนยา
สุมาเต๊กโช

สุมาเต๊กโช (Sima Hui; s=司馬徽) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก นักปราชญ์เต๋าผู้ได้รับการนับถืออย่างมากของนักปราชญ์คนสำคัญ ๆ ในสามก๊ก เช่น จูกัดเหลียง, ชีซี, ซุยเป๋งและบังทอง เป็นเพื่อนสนิทกับบังเต็กกง ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของบังทอง เป็นผู้ให้ฉายา "ฮองซู" แก่บังทอง และ "ฮกหลง" แก่ขงเบ้ง เป็นผู้ที่สามารถอ่านผู้คนและสถานการณ์ในอนาคตได้อย่างแม่นยำ จนได้ฉายาว่า "ซินแสคันฉ่องวารี" และยังได้สมญานามจากยาขอบว่า "ผู้ชาญอาโปกสิณ" อาศัยในเขตเมืองซงหยง เป็นปราชญ์ที่ยึดติดกับธรรมชาติ ไม่ข้องเกี่ยวกับการเมือง

**ประวัติ**
สุมาเต๊กโช ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเล่าปี่โผนม้าเต๊กเลาหนีการตามล่าของชัวมอและเตียวอุ๋น ลูกน้องของเล่าเปียวจากเมืองเกงจิ๋ว ระหว่างที่เดินทางหนี เล่าปี่ได้พบเห็นวิถีชีวิตชาวนาธรรมดา เล่าปี่จึงถอดถอนหายใจว่า เหตุใดเราจึงไม่มีชีวิตอยู่อย่างเรียบง่ายเช่นคนเหล่านี้ ขณะนั้นมีเด็กชายคนหนึ่งเป่าขลุ่ยขี่ควายผ่านมา  เด็กคนนั้นทักเล่าปี่ว่า ท่านใช่เล่าปี่หรือไม่ จนเล่าปี่รู้สึกประหลาดใจว่า เหตุใดเด็กธรรมดา ๆ คนหนึ่งถึงรู้จักตน เด็กชายขี่ควายจึงบอกว่า อาจารย์ของตนคือ ท่านสุมาเต๊กโช บอกว่า ผู้ที่ขี่ม้าสีขาวผ่านมาคือ เล่าปี่และอีกไม่นานจะต้องผ่านมาทางนี้ จึงให้ข้าพเจ้าออกมาต้อนรับ
เมื่อเล่าปี่ได้พบกับสุมาเต๊กโช ในกระท่อม สุมาเต๊กโชแกล้งแหย่ถามเล่าปี่ว่า ท่านก็ทรงคุณธรรม เหตุใดถึงยังตั้งตัวไม่ได้ เล่าปี่ตอบว่า เพราะไม่มีเมืองอาศัยเป็นของตนเอง สุมาเต๊กโชจึงว่า ที่ท่านยังไม่มีเมือง ไม่อาจตั้งตนได้ เห็นเป็นเพราะยังไม่มีที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำมากกว่า เล่าปี่ตอบว่า ก็ข้าพเจ้ามีซุนเขียนและบิต๊กอยู่แล้ว แต่สุมาเต๊กโชแย้งว่า ซุนเขียนและบิต๊กเป็นเพียงบัณฑิตผู้รู้หนังสือธรรมดา ๆ ยังไม่อาจเป็นปราชญ์ผู้พลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้  เล่าปี่จึงสำนึกขึ้นได้และถามสุมาเต๊กโชว่า แล้วจะหาปราชญ์ที่ปรึกษาได้ที่ใด สุมาเต๊กโชตอบว่า ในแผ่นดินขณะนี้มีเพียงปราชญ์ 2 คนเท่านั้นที่จะช่วยท่านพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เมื่อเล่าปี่ถามว่าใคร สุมาเต๊กโชหัวเราะไม่ตอบ แต่เทน้ำจากกาเขียนตัวอักษรลงบนโต๊ะ คำว่า "ฮกหลง" กับ "ฮองซู" พอให้เล่าปี่เห็น แล้วลบออก
หลังจากที่ชีซีจากเล่าปี่ไปแล้ว และแนะนำขงเบ้งให้เล่าปี่ พร้อมเฉลยปริศนาของคำว่า ฮกหลง ฮองซู แก่เล่าปี่แล้ว  สุมาเต๊กโชแวะมาหาเล่าปี่ และถามถึงชีซี เล่าปี่เล่าว่า ชีซีต้องไปอยู่กับโจโฉ เพราะแม่ของชีซีถูกบังคับจากโจโฉ สุมาเต๊กโชอุทานว่า ชีซีโดนหลอกเข้าให้แล้ว นี่เป็นอุบายของโจโฉ ถ้าชีซีไม่ไปแม่เขาจะไม่ตาย แต่ถ้าชีซีไปแม่เขาต้องตายแน่นอน เพราะนางนั้นเกลียดโจโฉมาก เมื่อรู้ว่าลูกชายตนต้องอุบายโจโฉ นางจะเกิดความอับอายจนฆ่าตัวตาย พร้อมกับอุทานว่า "เสียดายที่ชีซีไม่ได้นายที่ดี น่าเสียดาย...น่าเสียดาย" ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปตามคำที่สุมาเต๊กโชกล่าวทุกประการ
ขณะที่สุมาเต๊กโชจะกลับนั้น ได้เงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะแล้วพูดว่า "ฮกหลงจะได้นายบัดนี้ก็สมควรอยู่ แต่เราคิดเสียดายด้วยเป็นคนอาภัพหาบุญยิ่งนัก"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Yes Man สุมาเต๊กโช
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
เอมุงกูงูวูเยตู

เอมุงกูงูวูเยตู (Ee Mungu Nguvu Yetu – โอ้ พระเจ้าผู้เสกสรรค์) เป็นเพลงชาติของประเทศเคนยา รัฐบาลเคนยาประกาศให้ใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2506

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฟังเพลงชาติเคนยา บรรเลงโดยวงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา-  ประวัติเพลงชาติเคนยา (เว็บไซต์ของรัฐบาลเคนยา) date=2011-03-03 
อเอมุงกูงูวูเยตู
อเอมุงกูงูวูเยตู
การทรงกลด

ปรากฏการณ์พระอาทิตย์ทรงกลดเหนือเทือกเขาหิมาลัย
พระจันทร์ทรงกลด
การทรงกลด หรือ เฮโล (halo) เป็นชื่อเรียกปรากฏการณ์ทางทัศนศาสตร์ซึ่งเกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ส่วนบน อันเป็นที่อยู่ของกลุ่มเมฆจำนวนมาก ละอองน้ำในชั้นบรรยากาศนี้สามารถเย็นตัวจัดจนกลายเป็นอนุภาคน้ำแข็งที่ลอยอยู่ในชั้นบรรยากาศ เมื่อมีแสงมาส่องกระทบก็จะเกิดการหักเหของแสง และเกิดการกระจายเป็นแถบสีรุ้งเหมือนเมื่อแสงผ่านปริซึม แถบสีรุ้งอาจมีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละสภาพแวดล้อม
โดยมากแล้วการหักเหนี้มักทำให้เกิดปรากฏเป็นวงล้อมรอบแหล่งกำเนิดแสงทำมุม 22 องศารอบ ซึ่งจะเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า พระอาทิตย์ทรงกลด เมื่อเกิดขึ้นกับดวงอาทิตย์ และอาจเกิดขึ้นกับดวงจันทร์ได้ เรียกว่า พระจันทร์ทรงกลด นอกจากนี้ยังเกิดที่มุม 46 องศาได้ด้วย นอกจากรูปแบบวงกลมแล้วก็ยังอาจเกิดในรูปแบบอื่น ๆ อีก ได้แก่ เสาแสง ซันด็อก เป็นต้น
คำว่า halo ซึ่งเป็นชื่อในภาษาอังกฤษมีที่มาจากคำว่า "ฮาลอส" (ἅλως) ในภาษากรีกโบราณ ซึ่งมีความหมายว่า "แผ่นจาน"

**อ้างอิง**
 http://www.manager.co.th/Science/ViewNews.aspx?NewsID=9490000077249 date=2007-07-01  - http://www.baanjomyut.com/library/wonderful_solar_system/03.html- http://sci4fun.com/skyobserve/skyobserver.html date=2010-03-28 - http://sci4fun.com/skyobserve/2010gallery.html date=2011-11-10 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Halo explanations and image galleries at  Atmospheric Optics-  Meteoros AKM - Halo explanations and image galleries-  Halo reports of interesting halo observations around the World-  Southern Hemisphere Halo and other atmospheric phenomena date=2019-01-19 -  Moon Halo Gallery date=2008-02-20 -  Halo in Chisinau Moldova (photo and video-  Sun Halo appeared in Padang after the earthquake
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางแสงในบรรยากาศ
เคาทู

เคาทู (เสียชีวิต  ค.ศ. 230)name=death date มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี ฉู่ (p=Xǔ Chǔ; การออกเสียง) ชื่อรอง จ้งคาง (p=Zhòngkāng เป็นขุนพลผู้มีชีวิตในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊กของจีน เคาทูเริ่มรับราชการในฐานะองครักษ์ของขุนศึกโจโฉและภายหลังได้ขึ้นเป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เคาทูได้รับการระบุว่าเป็นชายที่ร่างใหญ่และแข็งแรง แต่เป็นคนเรียบง่ายและจริงใจ จึงได้รับฉายาจากลูกน้องว่า "เสือโง่" หลังเคาทูเสียชีวิตได้รับสมัญญานามว่า "จว้างโหว" มีความหมายว่า "เจ้าพระยาผู้แข็งแกร่ง"

**ประวัติช่วงต้น**
เคาทูเป็นชาวอำเภอเจากุ๋น (譙縣 เฉียวเซี่ยน) เมืองไพก๊ก (沛國 เพ่ย์กั๋ว) ซึ่งปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย เคาทูมีร่างสูงกว่า 8 ฉื่อ (ประมาณ 186 เซนติเมตร) และมีเอวกว้าง มีรูปร่างสง่าและดูแข็งแกร่ง เป็นที่รู้จักในเรื่องพละกำลังและความกล้าหาญ

**รับราชการกับโจโฉ**

**รับราชการกับโจผี**

**ครอบครัวและทายาท**

**คำวิจารณ์**
ตันซิ่ว (陳壽 เฉิน โช่ว) ผู้เขียนบทชีวประวัติเคาทูในสามก๊กจี่ มีความเห็นว่าเคาทูและเตียนอุยเป็นองครักษ์ผู้ทรงพลังและเทียบได้กับห้วนกุ๋ยหรือห้วนโก้ย (樊噲 ฝาน ไคว่) ขุนพลผู้รับใช้เล่าปัง (劉邦 หลิว ปัง) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น

**ในนิยายสามก๊ก**

**ในวัฒนธรรมประชานิยม**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).- isbn=9789004156050
หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของโจโฉ
เพลงชาติแอฟริกาใต้

นับตั้งแต่ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา เพลงชาติแอฟริกาใต้ ได้ใช้เนื้อร้องที่ผสมกันระหว่าง เนื้อเพลงที่ตัดตอนจากเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" (Nkosi Sikelel' iAfrika : เพลงชาติแอฟริกาใต้ฉบับเดิม) กับเพลง "ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกา" (Die Stem van Suid-Afrika : เพลงชาติสหภาพแอฟริกาใต้) และเนื้อร้องที่แต่งเพิ่มเติมขึ้นใหม่เป็นภาษาอังกฤษ

**โครงสร้าง**
ในความเป็นจริงแล้ว ทำนองดนตรีช่วงขึ้นเพลง (บันไดเสียง) และ จบเพลงในทำนองเพลงที่แตกต่าง, ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับ เพลงชาติอืตาลี, ได้มีการได้ใช้ผสมเนื้อร้องทั้ง 5 ภาษา ซึ่งเป็นภาษาที่นิยมใช้กันในแอฟริกาใต้. จากภาษาที่ใช้ในทางราชการทั้งหมด 11 ภาษา - ภาษาคอซา (สองวรรคแรกของบทที่ 1), ภาษาซูลู (สองวรรคสุดท้ายของบทที่ 1), ภาษาเซโซโท (บทที่ 2), ภาษาแอฟริคานส์ (บทที่ 3), และ ภาษาอังกฤษ (บทที่ 4).

**ประวัติ**

**เนื้อร้อง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติแอฟริกาใต้- ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The National Anthem date=2013-05-31 , from  info.gov.za date=2005-06-06 -  Brief history of the anthem date=2006-05-09 -  Brief introduction to the anthem and notation
อแอฟริกา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:เพลงหลายภาษา
มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา

มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา (Mungu Ibariki Afrika – ขอพระเจ้าทรงอวยพรแด่แอฟริกา) เป็นเพลงชาติของประเทศแทนซาเนีย เพลงนี้เป็นบทเพลงฉบับภาษาสวาฮีลี ของเพลง "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" ซึ่งเป็นเพลงสรรเสริญ ที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา ซึ่งได้รับความนิยมโดยทั่วไป  บทเพลงนี้เคยใช้เป็นเพลงชาติซิมบับเว ส่วนทำนองของเพลงนี้ก็ได้ใช้เป็นเพลงชาติแซมเบีย (มีบทร้องที่ต่างกันออกไป) และปรากฏในส่วนหนึ่งของเพลงชาติแอฟริกาใต้ด้วย

**ประวัติ**
"มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา" ได้ถูกแปลในหลายภาษา และ เป็นเพลงชาติของประเทศแทนกันยีกา. โดยนำบทกวีที่ประพันธ์โดย อีนอค ซอนตอนกา  มาขับร้องเป็นเพลงชาติ ภายหลังการเสียชีวิตของเขาเมื่อ ค.ศ. 1905. บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ประพันธ์โดย Samuel Mqhayi ต่อมาจึงได้นำเพลงดังกล่าวสำหรับใช้เป็นเพลงประจำพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา. ได้ขอบทประพันธ์ของ โจเซฟ แพรรี ไปใช้ขับร้องในเวลาต่อมา.

**บทร้อง**
หมายเหตุ: คำว่า Mungu ใน ภาษาสวาฮีลี หมายถึง พระเจ้า

**ดูเพิ่ม**
 อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Himnuszok -  INTERVAL SIGNALS ONLINE-เพลงชาติแทนซาเนีย. date=2011-10-01 
ทแทนซาเนีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศแทนซาเนีย
วัดสามชุก

วัดสามชุก  ตั้งอยู่เลขที่ 3 หมู่ 1 ตำบลสามชุก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี  มีพื้นที่  20 ไร่ 1 งาน 58 ตารางวา อยู่เหนือที่ว่าการจังหวัดสุพรรณบุรี 34  กิโลเมตร ห่างจากถนนสุพรรณบุรี - ชัยนาท 600 เมตร เจ้าอาวาสปัจจุบัน พระครูสุวรรณวิจิตร สมจิตโต เป็นเจ้าคณะตำบลสามชุก และพระอุปัชฌาย์ 
วัดสามชุกเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างมาแต่สมัยใด สิ่งที่เป็นหลักฐานว่าเป็นวัดเก่า คือ
# มณฑป เป็นอาคารก่ออิฐฉาบปูนทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ขนาดกว้าง ยาวด้านละ 6 เมตร โดยประมาณ หลังคาเป็นทรงจั่วแต่มีสภาพ ค่อนข้างผุพังและทรุดตัวลงมาบางส่วน แต่เดิมภายในมณฑปเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทโลหะ ซึ่งปัจจุบันย้ายไปเก็บไว้บนศาลาการเปรียญของวัด เมื่อพิจารณารูปทรงของอาคาร สันนิษฐานว่ามณฑปนี้คงสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์
# รอยพระพุทธบาทสำริด เดิมประดิษฐานอยู่ในมณฑป แต่เนื่องจากมณฑปทรุดโทรม และถูกมิจฉาชีพลักตัดบางส่วนของรอยพระพุทธบาทไป ทางวัดจึงย้ายมาไว้ที่ศาลาการเปรียญ รอยพระพุทธบาทดังกล่าวมีขนาดกว้าง 85 เซนติเมตร ยาว 200 เซนติเมตร เป็นรอยพระพุทธบาทซ้อนกัน 4 รอย (อันหมายถึงการประทับรอยพระบาทซ้ำกันของพระพุทธเจ้า 4 องค์ ในภัทรกัลป์นี้ โดยในแต่ละรอยทำเป็นลายตารางรูปมงคล 108 ประการ อยู่ภายใน   กรมศิลปากรได้จดทะเบียนเป็นวัตถุโบราณ
# เจดีย์ อยู่ริมถนนด้านหน้าทางเข้าวัด เป็นลักษณะของเจดีย์ทรงกลม สภาพทรุดโทรมมาก
# พระพุทธรูปซึ่งประดิษฐานในมณฑป เป็นพระพุทธรูปหินทรายสมัยอยุธยา ปัจจุบันปฏิสังขรณ์และนำมาประดิษฐาน เป็นพระประธานบนศาลาการเปรียญ
# หงส์สัมฤทธิ์ 1 คู่ อดีตตั้งอยู่หน้ามณฑป  ปัจจุบันอยู่ที่หอสวดมนต์ 1 ตัวและที่กุฏิพิพิธภัณฑ์ 1 ตัว จะมีงานปิดทองรอยพระพุทธบาทเป็นงานประจำปี
# หลวงพ่อธรรมจักร เป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่วัดมานาน

**ประวัติวัดสามชุก**
ทะเบียนวัดของสำนักงานศึกษาการอำเภอสามชุก ประมาณว่าสร้างราว พ.ศ. 2300 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดอัมพวัน มาเปลี่ยนเป็น วัดสามชุก ภายหลัง เมื่อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2481
ต่อมามีทายกชื่อ ก๋งกวย ซึ่งมีศรัทธาช่วยเหลือวัดอย่างแข็งแรงได้นำสร้างมณฑป เพื่อเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท และทุกปีจะมีงานปิดทองรอยพระพุทธบาท มีการตามประทีปโคมไฟกันอย่างสว่างมากมาย โดยใช้ตะเกียงเจ้าพายุและตะเกียงสมัยโบราณ เมื่อ 25 ปี ก่อนที่จะบูรณะกุฎิยังมีปรากฏอยู่ แต่ปัจจุบันได้สูญหายไป
โรงเรียนวัดสามชุก ( หรือ ณ. ราษฎร์วิริยานุกูล ) เป็นโรงเรียนหลังแรกของอำเภอสามชุก ผู้ริเริ่มการสร้าง คือ พระมหาสมุน และกรรมการวัด ได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ โดยสร้างที่เดิมของอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุด ผนังอุโบสถใช้เทปูน ไม่ใช่ก่ออิฐ
พระมหาสมุน โอภาสี เป็นพระนักเทศน์ที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักของชาวบ้านส่วนมาก
ในปี พ.ศ. 2498 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จทางเรือจะไปประทับที่ประตูน้ำสามชุก เมื่อผ่านมาถึงวัดสามชุก ได้เสด็จขึ้นทรงเยี่ยมวัดสามชุก ปัจจุบัน วัดสามชุก บูรณะซ่อมแวม มณฑปแล้ว และขอเชิญชวนท่านเที่ยวชมความงดงามที่ หลวงพ่อ สุวรรณวิจิตร และชาวสามชุกได้ช่วยกันพัฒนา ข้อมูลนี้ จาก ผู้ทำการศึกษาวัดสามชุก เพื่อทำปริญญานิพนธ์ ชื่อ นาย พอเพียง ทรัพย์อินทร์ 

**อ้างอิง **
 https://web.archive.org/web/20091027011143/http://geocities.com/watsamchuk/- http://siamdaytrip.com/place/place_detail.asp?ProvinceID=72&PlaceID=931 date=2008-02-19 - http://www.samchuk.in.th/content/view/39/34/ date=2007-10-17 
สามชุก
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550

=== รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550**
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ถูกเสนอเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551
 เสนอชื่อ Portalian 15:52, 1 มกราคม 2551 (ICT)
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ขยายความ ตรงประโยค ขั้นตอนการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ ได้ถูกต่อต้าน ทั้งจากกลุ่ม นักวิชาการ นักวิชาการที่เคยต่อต้านรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร และ กลุ่มสิทธิมนุษยชนสากล น่าจะขยายความเหตุการต่อต้านการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ  ให้ชัดเจนกว่านี้ --Sry85 00:55, 4 มกราคม 2551 (ICT)
ดอกเบี้ย

ในวิชาการเงินและเศรษฐศาสตร์ ดอกเบี้ย (interest) เป็นการชำระเงินจากผู้กู้หรือสถาบันการเงินที่เอาเงินฝาก ให้แก่ผู้ให้กู้หรือผู้ฝากเป็นปริมาณที่มากกว่าเงินต้น (คือปริมาณที่ยืมมา) โดยมีอัตราหนึ่ง อัตราดอกเบี้ยเท่ากับปริมาณดอกเบี้ยที่จ่ายหรือได้รับในช่วงเวลาหนึ่งหารด้วยเงินต้นที่กู้หรือให้กู้ (ปกติแสดงเป็นร้อยละ)
ตัวอย่างเช่น ลูกค้าปกติจะจ่ายดอกเบี้ยในการกู้ยืมจากธนาคาร ฉะนั้นเมื่อจ่ายคืนจะต้องจ่ายเงินมากกว่าที่ยืมมา หรือลูกค้าอาจได้รับดอกเบี้ยจากเงินฝาก ฉะนั้นเมื่อถอนคืนจะได้รับมากกว่าเงินที่ฝากไปตอนแรก ในกรณีของเงินฝาก ลูกค้าเป็นผู้ให้กู้ และธนาคารจะมีบทบาทเป็นผู้กู้
ดอกเบี้ยทบต้น (compound interest) หมายความถึง ดอกเบี้ยที่ได้รับจากดอกเบี้ยก่อนหน้านอกเหนือไปจากเงินต้น เมื่อทบต้น ปริมาณหนี้จะเติบโตขึ้นแบบชี้กำลัง และการศึกษาดอกเบี้ยทบต้นในทางคณิตศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวน e ในทางปฏิบัติ ดอกเบี้ยมักคำนวณเป็นรายวัน รายเดือนหรือรายปี และผลกระทบจะได้รับอิทธิพลอย่างมากจากอัตราทบต้น

**สูตรการคำนวณดอกเบี้ย**
เมื่อ A คือเงินรวมที่ได้รับ P คือเงินต้น r คืออัตราดอกเบี้ยต่อช่วงเวลา และ n คือจำนวนของระยะช่วงเวลา

**ดูเพิ่ม**
 นโยบายการเงิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  White Paper: More than Math, The Lost Art of Interest calculation date=2010-11-10 -  Mortgages made clear date=2008-09-13  Financial Services Authority (UK)-  OECD interest rate statistics date=2014-10-06 
*You can see a list of  current interest rates at these sites:
**  World Interest Rates date=2010-03-09 
**  Forex Motion
**  "Which way to pay" date=2011-04-19 

หมวดหมู่:หนี้
หมวดหมู่:การเช่า
หมวดหมู่:การธนาคาร
เมนเฟรมคอมพิวเตอร์

เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ Honeywell-Bull DPS 7
เมนเฟรมคอมพิวเตอร์ (mainframe computer) คือคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่ใช้ในองค์กรเพื่อประมวลผลข้อมูลจำนวนมาก เช่น สำมะโนประชากร สถิติผู้บริโภค การบริหารทรัพยากรขององค์กร เป็นต้น

**ประวัติ**
เครื่องเมนเฟรมเป็นเครื่องที่ได้รับความนิยมใช้ในองค์กรขนาดใหญ่ทั่วไปจัดเป็นเครื่องที่มีประสิทธิภาพรองลงมาจากซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งในช่วงปลาย ค.ศ 1950 บริษัท IBM จัดเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในวงการอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์โดยเกิดจากการมีส่วนแบ่งตลาดในการขายเครื่องระดับเมนเฟรมถึง 2 ใน 3 ของผู้ใช้เครื่องเมนเฟรมทั้งหมด เครื่องเมนเฟรมจะเป็นเครื่องที่มีขนาดใหญ่ต้องอยู่ในห้องที่ได้รับการอุณหภูมิและปราศจากฝุ่นละอองเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์
เครื่องเมนเฟรมนิยมมาใช้ในงานที่มีการรับและแสดงผลข้อมูลจำนวนมาก ๆ เครื่องรุ่นใหม่ ๆ จะได้การพัฒนาให้มีหน่วยประมวลผลหลายหน่วยทำงานพร้อม ๆ กันเช่นเดียวกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ แต่มีจำนวณประมวลผลน้อยกว่าหน่วยเมนเฟรมจัดอยู่ในความเร็วของหน่วยเมกะฟรอป (megaflop) หรือการคำนวณหนึ่งล้านครั้งในหนึ่งวินาที

**ประเภทของเมนเฟรม**
ระบบคอมพิวเตอร์ของเครื่องเมนเฟรมส่วนมากจะมีหน่วยคอมพิวเตอร์ย่อย ๆ ประกอบอยู่ด้วยเพื่อช่วยในการทำงานบางประเภทให้กับเครื่องหลัก สามารถแยกตามหน้าที่ได้ดังนี้
*Host processor (หน่วยประมวลผลโฮสต์) เป็นเครื่องหลักทำหน้าที่ควบคุมหน่วยประมวลผล อุปกรณ์รอบข้าง และการคำนวณต่าง ๆ
*Font-end processor มีหน้าที่ควบคุมติดต่อระหว่างหน้าจอของผู้ใช้งานที่เรียกว่าจอเทอร์มินัลระยะไกล (remote terminal) กับระบบคอมพิวเตอร์หลัก
*Back-end processor มีหน้าทีจัดการเกี่ยวกับการใช้ข้อมูล

**โปรเซสเซอร์ส่วนต่าง ๆ บนเมนเฟรม**
ระบบคอมพิวเตอร์ของเครื่องเมนเฟรมมีประสิทธิภาพเพียงพอที่จะรองรับผู้ใช้ได้หลายร้อยคนพร้อม ๆ กันซึ่งผู้ใช้เหล่านั้นอาจจะนั่งทำงานอยู่ใกล้เครื่องเมนเฟรมหรืออาจจะอยู่ที่อื่นซึ่งไกลออกไปก็ได้เครื่องเมนเฟรมจะเก็บโปรแกรมของผู้ใช้เหล่านั้นไว้ในหน่วยความจำหลักและมีการสับเปลี่ยนหรือสวิทซ์การทำงานระหว่างโปรแกรมต่าง ๆ เหล่านั้นอย่างรวดเร็วโดยที่ผู้ใช้จะไม่รู้สึกเลยว่ามีการสับเปลี่ยนการทำงานไปทำงานของคนอื่นอยู่ตลอดเวลาเนื่องจากคอมพิวเตอร์ทำงานได้เร็วกว่ามนุษย์มากหลักการที่เครื่องเมนเฟรมสามารถทำงานหลายโปรแกรมพร้อมๆกันนั้น เรียกว่า "มัลติโปรแกรมมิง" (multiprogramming)
หมวดหมู่:ประเภทของคอมพิวเตอร์
อาสนวิหารโคโลญ

อาสนวิหารโคโลญ (Cologne Cathedral; Kölner Dom) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกระดับอาสนวิหารในเมืองโคโลญ เป็นวิหารประจำมุขนายกแห่งโคโลญ สถานที่นี่มีชื่อเสียงในฐานะเป็นที่ศาสนสถาน นิกายโรมันคาทอลิก สถานที่แห่งสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นสถานที่ประพิธีกรรมของสามมหากษัตริย์แห่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่เก็บหีบสามกษัตริย์ไว้ ณ ที่แห่งนี้ด้วย  ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเมืองแห่งนี้ มีผู้เยี่ยมชมราวๆ  20,000 คนต่อวัน 
อาสนวิหารโคโลญได้ก่อสร้างมาตั้งแต่ปี 1248 แต่มีปัญหาให้ต้องหยุดพักการก่อสร้างไปบ้าง จึงต้องใช้เวลากว่าหกร้อยปีจึงสร้างเสร็จสมบูรณ์ และ สร้างเสร็จในปี 1880 พร้อมกับมีพีธีวางหลักหินบันทึกข้อมูลการก่อสร้าง อาสนวิหารโคโลญเป็นศาสนสถานของคริสต์ศาสนาโรมันคาทอลิก นับเป็นวิหารที่ใหญ่และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในเป็นเวลา 4 ปี ( ปี ค.ศ 1880-1884) ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองโคโลญ ถูกทิ้งระเบิดทางอากาศทั้งหมด 14 ลูก แม้วิหารจะได้รับความเสียหายบางส่วน แต่ก็ไม่พังทลายลงมา ซึ่งเชื่อว่าเป็นปาฏิหาริย์ บ้างก็เชื่อว่า เพราะวิหารเป็นจุดสังเกตที่สำคัญของนักบิน จึงไม่ต้องการจะระเบิดทำลายทิ้งไปเสียทีเดียว จากความเสียหายดังกล่าว จึงมีการซ่อมแซมภายในต่อมาตั้งแต่ ปี ค.ศ.1945 - 1948
แต่ถึงอย่างไรก็ดีปัจจุบันก็ยังคงติดอันดับสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลกอยู่ด้วย และปัจจุบันก็ได้ถูกจัดอันดับให้อยู่อันดับ 4 วิหารที่สูงที่สุดในโลกลักษณะสถาปัตยกรรมแบบโกธิก เป็นหอคอยแฝดสูง 157.38 เมตร กว้าง 86 เมตร ยาว 144 เมตร สร้างเพื่ออุทิศให้นักบุญซีโมนเปโตรและพระนางมารีย์พรหมจารี ปัจจุบันอาสนวิหารโคโลญนับจุดหมายสำคัญของเมืองโคโลญและประเทศเยอรมนี และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกในปี 2536 ( จากเหตุผลที่ i, ii, iv )
ปัจจุบัน อาสนวิหารเปิดให้เข้าชมภายในได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และสามารถเข้าชมในส่วนพิพิธภัณฑ์ของมีค่าที่ขุดค้นพบเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกสมัยโรมันในราคา 5 ยูโร และ การเดินจุดชมวิวบนหอคอยสูง ในราคา 3 ยูโร
สามารถเดินทางด้วยรถไฟที่สถานีกลาง รหัส HBF (Köln Hauptbahnhof หรือ Cologne Central Station)  

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Swaan, Wim and Christopher Brooke, The Gothic Cathedral, Omega Books (1969), 0-907853-48-X- Fletcher, Banister, A History of Architecture on the Comparative Method.- Hubbard, Howard, Masterpieces of Western Sculpture, Thames and Hudson, 0-500-23278-4- Wolff, Arnold, Cologne Cathedral. Its History – Its Works of Arts, Verlag (editor) Kölner Dom, Cologne: 2nd edition 2003, 978-3-7743-0342-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**-  Cologne Cathedral music de-  unesco World Heritage Sites, Cologne Cathedral-  Web cam showing Cologne Cathedral de- title=Cologne Cathedral-  5 Gigapixels GigaPan of Cologne Cathedral
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโคโลญ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1240
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์
รายชื่อไดโนเสาร์

== ไดโนเสาร์ ประเภทกินพืช**
 แคมป์โทซอรัส- เตาเจียงโกซอรัส- ซอโรโพไซดอน- สตูรชิโอไมมัส- ภูเวียงโกซอรัส- อมาร์กาซอรัส- แคสโมซอรัส- โคริโทซอรัส- แกลลิมิมัส- ซัลตาซอรัส- ซอโรแพวตา- ซิตะโคซอรัส- ไซคาเนีย- ดาเซนทรอรัส- ดิปโพลโดคัส- ทีนอนโตซอรัส- แพคคีไรโนซอรัส- ราชสีมาซอรัส- ไททันโนซอรัส - อาร์เจนติโนซอรัส - ซานตงโกซอรัส - ไทรเซอราทอปซ์- ไดเซอราทอปซ์- เทอริสิโนซอรัส- ยูโรปาซอรัส- แบรกคิโอซอรัส- ปาตาโกซอรัส- พาราซอโรโลพัส- กินรีไมมัส- เอ็ดมอนโทซอรัส- สยามโมดอน- เอ็ดมอนโทเนีย- พลาทีโอซอรัส- เอ๋อเหมยซอรัส- แพคคีเซฟาโลซอรัส- ฟูคูอิซอรัส- มาเมนซีซอรัส- มุตตาเบอราซอรัส- ไมอาซอร่า- ยูโอโยลเซอฟารัส- สเตโกซอรัส - สไตราโคซอรัส- อูราโนซอรัส - อิกัวโนดอน- ไนเจอร์ซอรัส- คามาราซอรัส- ไซส์โมซอรัส- ออร์นิโทไมมัส- เคนโทรซอรัส- อะแพโทซอรัส- แองคิโลซอรัส- สิรินธรนา- สู่โนซอรัส- พาราลิไททัน

**ไดโนเสาร์ ประเภทกินเนื้อ**
 คาร์โนทอรัส- ออสโตรแร็พเตอร์- ราชาซอรัส- จิกแกนโนโตซอรัส- รูกอร์ฟ- ไจแกนโตแร็พเตอร์- คาร์ชาโรดอนโทซอรัส- ซีโลไฟซิต- ดาโกต้าแร็พเตอร์- เมก้าแร็พเตอร์- อัลกิโลบาเตอร์ - มอโนโลโฟซอรัส - หย่งชวนโนซอรัส - โคแคนเวเนเตอร์ - ไมโครแรปเตอร์ - เซอราโตซอรัส - ไดโนนีคัส- ไดโลโฟซอรัส - ออกซ์ซัลไลอา - โทรโอดอน- กอร์โกซอรัส- ไทรันโนซอรัส เร็กซ์- มาจุงกาซอรัส- ยูไทรันนัส- บารีโอนิกซ์- อัลเบอร์โตโตซอรัส- เวโลซีแรปเตอร์- อินโดซอรัส- อินโดซูคัส- ยูทาห์แรปเตอร์- สไปโนซอรัส- สยามโมซอรัส- สยามโมไทรันนัส- อัลโลซอรัส- ไทรันโนไททัน - โอวิแรปเตอร์- ซูโคไมมัส- ไซน์แรปเตอร์- เมกะโลซอรัส- คอมซอกนาทัส- อิคธิโอซอรัส- อิคธิโอเวเนเตอร์- เพลสสิโอซอรัส- พร็อกนาโทดอน- ซอโรเพกาแนกซ์- ไฮโนซอรัส- แอรีโอเรมัส- ทอร์วอซอรัส- อีลาสโมซอรัส- เอบิลิซอรัส- อเล็กโตซอรัส- เทอราโนดอน- เควทซาลโคทาลัส- ทาร์โบซอรัส

**รายชื่อไดโนเสาร์พันธุ์ผสม (ที่ไม่ปรากฎอยู่จริง)**
 อินโดไมนัส เร็กซ์- อินโดแร็พเตอร์
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์
ไดโนเสาร์
พระราชาชาวนา

พระราชาชาวนา (Farmer Giles of Ham) เป็นงานประพันธ์ประเภทเรื่องสั้น ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1937 และได้ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1949 เป็นงานเขียนชิ้นหนึ่งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของโทลคีน  เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวกับการขับเคี่ยวกันระหว่างชาวนาไจลส์ (Giles) กับมังกรเจ้าเล่ห์ชื่อ คริโซฟิแล็กซ์ (Chrysophylax) โดยดำเนินเรื่องบนพื้นเพแบบแฟนตาซีอังกฤษยุคกลาง ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับ และเหล่าอัศวิน วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานพื้นบ้าน โดยสมมุติว่าเป็นตำนานเก่าแก่เรื่องหนึ่งของประเทศอังกฤษ 
ผู้วาดภาพประกอบหนังสือคือ พอลลีน เบย์นส์ (Pauline Baynes) การตีพิมพ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาอังกฤษมักพิมพ์รวมเล่มกับเรื่องสั้นอื่นๆ ของโทลคีน เช่นในหนังสือ Tolkien Reader หรือ Tales from the Perilous Realm
ฉบับภาษาไทยแปลครั้งแรกโดย 'สุธัชริน' ใช้ชื่อเรื่องว่า กษัตริย์ชาวไร่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน ได้จัดพิมพ์ใหม่ ใช้ชื่อว่า พระราชาชาวนา แปลโดย 'ฤดูร้อน'
หมวดหมู่:งานประพันธ์ของโทลคีน
หมวดหมู่:นวนิยายแฟนตาซี
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:เรื่องสั้น
หมวดหมู่:นิทานอุทาหรณ์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:หนังสือแฟนตาซี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเกษตรกร
ทอม บอมบาดิล

ทอม บอมบาดิล เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1954-1955 นอกจากนี้ยังเป็นตัวเอกในหนังสือ การผจญภัยของทอม บอมบาดิล ซึ่งเป็นงานกวีนิพนธ์ชิ้นหนึ่งของโทลคีน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ.1962

**ในวรรณกรรม**
ทอม บอมบาดิล ปรากฏใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เขามีภรรยาชื่อ โกลด์เบอร์รี่ ธิดาแห่งสายน้ำ ซึ่งได้พบกับโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และเพื่อนฮอบบิทในป่าดึกดำบรรพ์ ได้ช่วยพวกเขาเอาไว้จากผู้เฒ่าหลิว เมื่อโฟรโดสวมแหวนเอก ทอมก็ยังมองเห็นเขาอยู่ แต่เมื่อทอมสวมแหวนบ้างปรากฏว่า แหวนไม่สามารถส่งผลอะไรต่อทอมเลย พวกฮอบบิทพักที่บ้านของทอมสองคืนจึงเดินทางจากไป แต่พวกเขาถูกปีศาจจับตัวไว้อีกระหว่างเดินทางผ่านเขาสุสาน ต้องเรียกให้ทอมมาช่วยไว้อีกครั้ง ทอมเดินทางไปส่งพวกฮอบบิทจนถึงชายอาณาเขตป่าดึกดำบรรพ์ และชี้ทางให้พวกเขาเดินทางต่อจนถึงเมืองบรี
เรื่องของ ทอม บอมบาดิล ถูกตัดออกไปทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปี 1978 ของราล์ฟ บัคชิ และจาก ภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของปีเตอร์ แจ็คสัน ผู้เขียนบทของทั้งสองเรื่องมีความเห็นเหมือนกันว่า เรื่องของทอม บอมบาดิล แทบไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลัก

**ชื่ออื่นๆ**
พวกเอลฟ์เรียกทอมในภาษาซินดารินว่า ยาร์ไวน์ เบน-อดาร์ (Iarwain Ben-adar) หมายถึง แก่ที่สุดและปราศจากบิดา พวกคนแคระเรียกเขาว่า ฟอร์น (Forn) (มาจากคำในภาษาสแกนดิเนเวียน หมายถึง โบราณ) ส่วนพวกมนุษย์เรียกว่า โอรัลด์ (Orald) ซึ่งหมายถึง แก่ที่สุด  แกนดัล์ฟเคยพูดถึงทอมว่า เป็น "ผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาสรรพชีวิตบนโลกนี้"

**ทอม บอมบาดิล คือใคร**
ไม่มีงานเขียนชิ้นใดของโทลคีนพูดถึงชาติพันธุ์ของทอมว่าเขาคือใคร เขาไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่คนแคระ ไม่ใช่ฮอบบิท และยังไม่ใช่เอลฟ์  จากคำพูดของทอม บอมบาดิล เอง บอกว่า เขาเป็น "คนที่แก่ที่สุดในโลก" และ "เป็นนายเหนือทุกอย่าง" (เห็นชัดจากแหวนเอกไม่มีอำนาจเหนือเขา) ทอมยังบอกอีกว่า เขาได้เห็น "สายฝนหยดแรกตกลงบนโลก และต้นไม้ต้นแรกงอกขึ้นมา" เขายังเคย "อยู่ในความมืดใต้แสงดาวเมื่อครั้งโลกยังไม่รู้จักความกลัว ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก" 
บางทฤษฎีคิดว่าทอมน่าจะเป็นหนึ่งในเหล่าไอนัวร์ คือจิตวิญญาณหรือปวงเทพผู้สร้างโลกอาร์ดา ซึ่งอยู่บนโลกนี้ "ก่อนที่เจ้าแห่งความมืดจะมาจากโลกภายนอก" บ้างก็ว่าเขาเป็น เอรู อิลูวาทาร์ (หรือ "พระผู้เป็นหนึ่ง" ตามที่เรียกในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดของโลกในจินตนิยายแห่งนั้น เมื่อมีผู้อ่านเขียนไปถามว่า ทอมคือ พระผู้เป็นหนึ่ง ใช่หรือไม่ โทลคีนตอบแค่ว่า ไม่ใช่
โทลคีนไม่เคยอธิบายเรื่องของทอม บอมบาดิล ให้ชัดเจนมากไปกว่าที่เป็นอยู่ นอกจากเรื่องของทอม บอมบาดิล ก็ยังมีความลับเกี่ยวกับการหายตัวไปของพวกเอนท์ไวฟ์ หรือสิ่งมีชีวิตลี้ลับในมอเรียที่มีอายุเก่าแก่ยิ่งกว่าเซารอน ในจดหมายฉบับหนึ่งของโทลคีน เขาเคยบอกว่า มีบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงเป็นความลับ เป็นเรื่องที่ไม่กระจ่างแม้แต่กับตัวผู้เขียนเอง และนั่นเป็นส่วนที่ดีที่สุดของแฟนตาซี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
โปรแกรมประมวลคำ

OpenOffice.org Writer เป็นโปรแกรมประมวลคำหนึ่ง
โปรแกรมประมวลคำ (word processor) หรือระบบจัดเตรียมเอกสาร (document preparation system) เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ประยุกต์ ใช้ในการผลิตเอกสารที่พิมพ์ออกมาได้ ซึ่งรวมถึงกระบวนการเขียน จัดรูปแบบ และพิมพ์ การประมวลคำอยู่ในการทำงานยุคแรก ๆ ของคอมพิวเตอร์สำนักงาน
โปรแกรมประมวลคำเชิงพานิชย์ที่เป็นที่นิยมได้แก่ ไมโครซอฟท์ เวิร์ด เวิร์ดเพอร์เฟกต์ โปรแกรมโอเพนซอร์ส เช่น โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก ไรเตอร์ และเคเวิร์ด และโปรแกรมประมวลคำออนไลน์ เช่น กูเกิลดอกส์

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
ต้องรอด

ต้องรอด (Sabaibaru ทับศัพท์จาก Survival) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดยทาคาโอะ ไซโต เริ่มตีพิมพ์เป็นรายสัปดาห์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ เมื่อปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2520 ฉบับรวมเล่มตีพิมพ์และจำหน่ายครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์โชกะคุคัง มีความยาวทั้งสิ้น 22 เล่มจบ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 สำนักพิมพ์ลีดส์ ได้นำกลับมาพิมพ์รวมเล่มอีกครั้ง โดยจัดพิมพ์ให้มีความยาว 10 เล่มจบ และมีฉบับพิเศษเพิ่มขึ้นอีก 1 เล่ม ส่วนในประเทศไทยยุคก่อนระบบลิขสิทธิ์ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเคยนำมาแปลและตีพิมพ์รวมเล่มในชื่อเรื่อง ผู้รอดตาย ก่อนที่ต่อมาเมื่อเข้าสู่ระบบลิขสิทธิ์ทางสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจได้ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลและตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง ต้องรอด โดยตีพิมพ์มีความยาวทั้งสิ้น 16 เล่มจบ และมีเล่มพิเศษ 1 เล่ม
ในปัจจุบันบริษัทสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ได้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การตีพิมพ์และจัดจำหน่ายในประเทศไทย ต่อจากสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยตีพิมพ์ทั้งสิ้น 18 เล่มจบ

**เนื้อเรื่อง**
เรื่องราวของซาโตรุ เด็กหนุ่มนักสำรวจมือสมัครเล่นที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ แต่จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้นอย่างรุนแรง เมื่อซาโตรุรอดออกมาก็พบว่าโลกที่เขาอาศัยอยู่ พังพินาศเสียหายอย่างหนักและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว แต่เพื่อตามหาครอบครัว เขาจึงต้องมีชีวิตรอดต่อไปให้ได้   

**ตัวละคร**
สึสึกิ ซาโตรุ (鈴木サトル)
ตัวเอกของเรื่อง เป็นเด็กหนุ่มอายุราว 14 ปี ประสบกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในระหว่างที่กำลังสำรวจถ้ำกับเพื่อนๆ ผลจากมหันตภัยครั้งนี้ทำให้อารยธรรมของโลกเกือบจะสูญสลาย ตึกรามบ้านช่องพังพินาศ แผ่นดินส่วนใหญ่จมอยู่ใต้น้ำทะเล รวมไปถึงประเทศญี่ปุ่นของเขาด้วย ซาโตรุสามารถเอาชีวิตรอดออกมาจากถ้ำได้ โดยที่เหลือเพียงตัวคนเดียว ไม่มีอาหาร และแทบไม่มีอุปกรณ์ในการดำรงชีวิตเลย แต่เขาก็ตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องอยู่รอดต่อไปให้ได้เพื่อตามหาครอบครัว (พ่อ แม่ พี่สาว) 
ในช่วงแรกๆ ซาโตรุยังเป็นคนที่ยึดติดในอารยธรรมมนุษย์อยู่บ้าง แต่หลังจากได้ใช้ชีวิตอยู่ในธรรมชาติแบบยุคหิน และพบเหตุการณ์เสี่ยงตายมาหลายต่อหลายครั้ง เขาก็เติบโตขึ้นเป็น "ลูกแห่งธรรมชาติ" ผู้เข้มแข็ง
อาคิโกะ (アキコ)
"มนุษย์" คนแรกที่ซาโตรุได้พบหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหว เธอใช้เรือเล็กข้ามทะเลมาจากเกาะอีกฟาก และอาศัยอยู่กับซาโตรุ แต่ด้วยความที่ยังเป็นคนยึดติดในอารยธรรมมนุษย์ เธอจึงไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติอย่างอดอยากและยากลำบากได้ ถึงซาโตรุจะพยายามจับปลามาให้กิน เธอก็ไม่สามารถกินได้มากนักเพราะเป็นโรคแพ้ปลา ส่งผลให้สภาพร่างกายและจิตใจค่อยๆ ทรุดโทรมลง วันหนึ่งอาคิโกะได้พลัดตกจากเนินผา ทำให้เธอมีอาการประสาทหลอนอยู่พักใหญ่ อีกทั้งยังต้องเจอกับความลำบากหลายๆ อย่างทั้งที่สภาพร่างกายอ่อนแอ ในที่สุดอาคิโกะก็ล้มป่วยหนัก แม้ว่าจะหายจากอาการป่วยในเวลาต่อมา แต่สุดท้ายเธอก็ไม่อาจเอาชีวิตรอดจากความโหดร้ายของโลกนี้ไปได้
ชิโร่ (シロ)
ลูกสุนัขที่ซาโตรุพบในป่าฟูจิ และร่วมเดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางชิโร่เกิดพลัดหลงกับซาโตรุ แต่ภายหลังมันก็ได้พบกับซาโตรุอีกครั้ง ในฐานะของจ่าฝูงของเหล่าสุนัขจรจัด

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Survivant จาก manga-news.com -  หนังสือการ์ตูนเรื่องอื่นของ Takao Saito ผู้วาดต้องรอด
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
สถานีย่อย:ภูมิศาสตร์/ล้างแคช

ลองกด ตรงนี้ เพื่อล้างเซิร์ฟเวอร์แคชของหน้านี้  (วันที่   เวลา ) 
หมวดหมู่:สถานีย่อยภูมิศาสตร์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 มกราคม 9

* ฮิลลารี คลินตัน (พรรคเดโมแครต) และจอห์น แมคเคน (พรรคริพับลิกัน) ชนะไพรมารี ที่จัดขึ้นในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008  (ซีเอ็นเอ็น) 
}
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

ไฟล์:Tempietto di San Pietro in Montorio.jpg|thumb|377x377px|Tempietto di San Pietro in Montorio (ค.ศ. 1502) โรม โดย โดนาโต ดันเจโล บรามันเต ซึ่งเป็นวัดที่สร้างบนที่ที่เชื่อกันว่าเป็นที่ที่นักบุญปีเตอร์สิ้นชีวิด
ไฟล์:Petersdom von Engelsburg gesehen.jpg|thumb|right|250px|มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา หรือ สถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ (Renaissance architecture) เป็นคำที่บรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมตะวันตกที่เริ่มขึ้นเมื่อราวต้นคริสต์ศตวรรษที่15 และรุ่งเรืองไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อบางประเทศในทวีปยุโรปหันมาฟื้นฟูความสนใจเกี่ยวกับปรัชญากรีก และ โรมันโบราณ และวัตถุนิยม 
สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาจะเน้นความมีความสมมาตร (symmetry) ความได้สัดส่วน (proportion) การใช้รูปทรงเรขาคณิต และลักษณะที่ปรากฏในสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่นสถาปัตยกรรมสมัย โรมัน การวางโครงสร้างจะเป็นไปอย่างมีแบบแผนไม่ว่าจะเป็นเสา หรือ คานรับเสา และการใช้ซุ้มโค้งครึ่งวงกลม การใช้โดม มุข (niche) หรือ aedicule ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เข้ามาแทนที่จะเป็นแบบตรงกันข้ามกับรูปทรงที่ซับซ้อนและไม่เป็นระเบียบ (irregular profile) ที่เป็นที่นิยมของสิ่งก่อสร้างแบบกอทิก   

สถาปนิกคนแรกที่เริ่มแบบแผนของสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคือ ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีหลังจากนั้นไม่นานลักษณะสถาปัตยกรรมที่ว่านี้ก็แพร่หลายไปทั่วประเทศอิตาลี และต่อไปยังฝรั่งเศส เยอรมนี อังกฤษ รัสเซีย และประเทศอื่นๆ 

**อ้างอิง**
Sir Banister Fletcher, A History of Architecture on the Comparative Method, first published 1896, current edition 2001, Elsevier Science & Technology ISBN 0750622679

**ข้อมูลเพิ่มเติม **
 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Renaissance Architecture in Great Buildings Online

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมตะวันตก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
เครื่องหมายการออกเสียงอักษรอาหรับ

เครื่องหมายการออกเสียง ในภาษาอาหรับเรียกว่า หะเราะกาต (ḥarakāt, حَرَكَاةْ แปลตรงตัว “ความเคลื่อนไหว”) เป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงเสียงสระในภาษาอาหรับ คำว่า"หะเราะกาต"ในที่นี้หมายถึงการเคลื่อนไหวในอากาศเมื่อมีการออกเสียงสระ ในภาษาฮีบรูคำว่าสระและความเคลื่อนไหวใช้คำเดียวกันเช่นกันคือ tnuá

**รายชื่อเครื่องหมายในอักษรอาหรับ**
เครื่องหมายการออกเสียงที่สำคัญได้แก่- ฟัตฮะฮ์ َ (fatḥah) เป็นเส้นเฉียงบนตัวอักษร แสดงเสียงอะ คำว่า ฟัตฮะฮ์ (فتحة) เองหมายถึงการเปิดออก ซึ่งหมายถึงการเปิดออกของริมฝีปากเพื่อออกเสียงนี้ ตัวอย่าง เช่น
อ่านว่า “ดะ” เมื่อตามด้วยอลิฟ ا จะแทนเสียงอา เช่น دَا อ่านว่า “ดา”- กัสเราะฮ์ ِ (kasrah) รูปร่างเหมือนฟัตฮะฮ์ แต่เขียนไว้ข้างล่าง แสดงเสียงอิ เช่น دِ อ่านว่า “ดิ” ถ้าตามด้วยยาอ์ ﻱ แทนเสียงอี เช่น دِي อ่านว่า “ดี”- ฎ็อมมะฮ์ ُ (ḍammah) เป็นเส้นโค้งขมวดเป็นปม อยู่เหนืออักษร แสดงเสียงอุ เช่น دُ อ่านว่า “ดุ” ถ้าตามด้วยวาว و แทนเสียงอู เช่น دُو อ่านว่า “ดู”- ตันวีน (tanwīn) ـً ـٍ ـٌ ใช้กำหนดการลงท้ายทางไวยากรณ์ด้วย /อัน/ /อิน/ และ /อุน/ ในภาษาอาหรับโบราณมักใช้เชื่อมกับอลิฟ แต่ไม่ค่อยใช้ในภาษาสมัยใหม่- ซุกูน ْ (sukūn) เป็นวงกลมเขียนบนตัวอักษรเพื่อแสดงว่าอักษรนั้นเป็นตัวสะกด และใช้แสดงเสียงสระประสม เช่น อยู่เหนือยาอ์แสดงเสียงสระไอ อยู่เหนือวาวแสดงเสียงสระเอา  - ชัดดะฮ์ ّ (šaddah) เป็นเครื่องหมายคล้าย  "w" เมื่อเขียนบนอักษรแสดงว่าให้ออกเสียงอักษรเป็นสองตัวเช่น: دّ dd - อักษร ﻱ (yāʼ) (มีจุดสองจุดข้างล่าง) เมื่ออยู่ท้ายคำแทนเสียงอี - ฮัมซะฮ์ ء  (hamzah) แสดงเสียง /อ/ ใช้บนอลิฟเมื่ออยู่ต้นคำ โดยใช้ร่วมกับฟัตฮะฮ์ กัสเราะฮ์ หรือฎ็อมมะฮ์ เมื่อเสียง /อ/ อยู่กลางคำใช้อลิฟเมื่อเป็นเสียงอะเท่านั้น ถ้าเป็นอิหรืออุใช้ฮัมซะฮ์บนยาอ์หรือวาว เช่น أَخ (IPA|ʡax พี่ชาย),  ِإِسْرَائِيل (ʡisrāỷīl อิสราเอล), أُمْ (ʡumm แม่), نَشْأت (našảt จุดเริ่มต้น),  ِإِسْرَائِيل (ʡisrāỷīl อิสราเอล - มีพยางค์ ỷīl),  ِرَؤُوف (raw̉ūf กรุณา) การใช้ฮัมซะฮ์ในภาษาอาหรับต่างจากภาษาฮีบรูที่ใช้อลิฟแทนเสียง /อ/ เสมอไม่ว่าอยู่ส่วนใดของคำ - มัดดะฮ์ آ, (maddah) เป็นเส้นโค้งเขียนบนอลิฟเพื่อแสดงเสียงอา แทนการเขียนอลิฟสองครั้ง: ﺁ ٓ- ภาษาในทวีปแอฟริกาบางภาษาเช่นภาษาฮัวซา เพิ่มจุดขนาดใหญ่ใต้อักษรเมื่อต้องการแสดงเสียงเอ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Free Comprehensive Reference of Arabic Grammar-  Classical Arabic Blog
หมวดหมู่:อักษรอาหรับ