Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เอไดน์

เอไดน์ (Edain) เป็นชื่อเรียกมนุษย์ กลุ่มหนึ่ง ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กล่าวคือ เป็นมนุษย์กลุ่มที่เดินทางเข้ามาถึงแผ่นดินเบเลริอันด์จำนวนสามตระกูลแรก นับแต่ยุคที่หนึ่งของอาร์ดา และได้เป็นสหายเอลฟ์
คำว่า 'เอไดน์' เป็นภาษาซินดาริน รูปเอกพจน์คือ อดาน (Adan) เดิมเป็นคำที่หมายถึง มนุษย์ ซึ่งเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์เช่นเดียวกัน มีความหมายว่า "ทุติยชน" หรือผองชนลำดับที่สอง เนื่องจากพวกเขา "ตื่น" ขึ้นภายหลังพวกเอลฟ์ ซึ่งเป็นปฐมชน หรือผู้เกิดก่อน  ในภาษาเควนยาเรียกว่า อทานิ (Atani) รูปเอกพจน์คือ อทาน (Atan)
สามตระกูลใหญ่ของเอไดน์ได้แก่
# ตระกูลเบออร์ เป็นชนที่มีรูปร่างล่ำสันแข็งแรง ผมสีดำ ลักษณะคล้ายชาวโนลดอร์มากที่สุด ชนกลุ่มนี้เดินทางข้ามเทือกเขาเอเร็ดลูอินมาเป็นกลุ่มแรก และฟินร็อด เฟลากุนด์ เป็นผู้แรกที่ได้มาพบ ชาวตระกูลเบออร์จึงภักดีต่อราชสกุลฟินาร์ฟิน ภายหลังได้รับมอบแว่นแคว้นศักดินา ลาดรอส เป็นของตนเอง (ลาดรอส อยู่ในเขตอาณาจักรดอร์โธนิออน)
# ชาวฮาลาดิน หรือ ผองชนแห่งฮาเล็ธ เป็นชนที่มีรูปร่างสันทัด ผมสีดำ คล้ายชาวเบออร์ แต่ร่างเล็กกว่า ชนกลุ่มนี้ชื่นชอบใช้ชีวิตอิสระอยู่ในป่า พวกเขาตั้งถิ่นฐานอยู่ในป่าเบรธิล ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของโดริอัธ 
# ตระกูลมารัค แต่ภายหลังเป็นที่รู้จักในชื่อ ตระกูลฮาดอร์ ชนกลุ่มนี้มีรูปร่างสูง เรือนผมสีทอง ลักษณะคล้ายชาววันยาร์ แต่มีความกล้าหาญและชำนาญการศึก พวกนี้มีจำนวนมากที่สุด ภักดีต่อราชสกุลฟิงโกลฟิน ได้รับแว่นแคว้นศักดินา ดอร์-โลมิน อยู่ในฮิธลุม
หลังสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง สายเลือดของชาวเอไดน์ที่สืบทอดต่อมายังชาวนูเมนอร์ คือเอลรอส ทาร์-มินยาทัวร์ ผู้เป็นบุตรของเออาเรนดิล (บุตรของทูออร์แห่งตระกูลฮาดอร์) และเอลวิง (บุตรีของดิออร์ ผู้บุตรของเบเรนแห่งตระกูลเบออร์)
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
อรุณ กิติยากร ณ อยุธยา

ท่านผู้หญิงอรุณ กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม: สนิทวงศ์ ณ อยุธยา; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2470 − 29 กันยายน พ.ศ. 2551) เป็นภริยาของหม่อมราชวงศ์กัลยาณกิติ์ กิติยากร และพระเชษฐนี  (พี่สะใภ้) ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2470 เป็นธิดาของหม่อมหลวงจรูญ สนิทวงศ์ (หลวงจรูญสนิทวงศ์) กับหม่อมหลวงรวง สนิทวงศ์ สำเร็จการศึกษาจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ และกลับมาเป็นครูที่โรงเรียนสาธิตประสานมิตร ภายหลังได้ลาออกมาประกอบอาชีพส่วนตัว 
ท่านผู้หญิงอรุณเป็นคุณหญิงจากการรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับตระกูลจุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า เมื่อ วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2512  ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2530
ท่านผู้หญิงอรุณ กิติยากร ณ อยุธยา สมรสกับหม่อมราชวงศ์กัลยาณกิติ์ กิติยากร มีบุตรธิดา 2 คน  คือ
# ร้อยโท หม่อมหลวงพลายชุมพล กิติยากร (12 สิงหาคม 2501 − 26 ธันวาคม 2559) สมรสกับอภิญญา กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม สุวรรณวิหค)
# หม่อมหลวงสิริณา กิติยากร สมรสกับปิยะ จิตตาลาน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ม.
เบเลริอันด์

แผ่นดินเบเลริอันด์
เบเลริอันด์ (Beleriand) เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการ มิดเดิลเอิร์ธ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน (หรือเทือกเขาสีน้ำเงิน ด้านตะวันตกของแคว้นไชร์ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) ติดกับมหาสาคร หรือเบเลกายร์ ปรากฏเป็นฉากหลังสำคัญอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานเขียนอื่นๆ ของโทลคีนที่เกี่ยวข้องกับแผ่นดินเบเลริอันด์ ได้แก่ The Lays of Beleriand, ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Hurin), The Book of Lost Tales และอื่นๆ ในหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ
อาณาเขตเบเลริอันด์ ด้านตะวันตกจรดทะเลเบเลกายร์ ด้านตะวันออกจรดเทือกเขาเอเร็ดลูอิน ทิศเหนือจรดทุ่งอาร์ด-กาเลน ทิศใต้แผ่ไปถึงผืนป่าเทาร์-อิม-ดุยนัธ มีแม่น้ำสายหลักอยู่สองสาย ได้แก่แม่น้ำซิริออน กับแม่น้ำเกลิออน  แม่น้ำซิริออนเป็นแม่น้ำใหญ่กว่า ไหลผ่านกึ่งกลางแผ่นดินเบเลริอันด์ แบ่งพื้นดินออกเป็นเบเลริอันด์ตะวันออก และเบเลริอันด์ตะวันตก  ส่วนแม่น้ำเกลิออนแม้จะแคบกว่า แต่ยาวกว่า ไหลผ่านเบเลริอันด์ตะวันออกเลียบไปกับแนวเทือกเขาเอเร็ดลูอิน ฟากตะวันออกของเกลิออนเป็นแผ่นดินที่เรียกว่า ออสซิริอันด์ มีแควสาขาอีกหกสายไหลจากเอเร็ดลูอินลงมาบรรจบกับเกลิออน ดังนั้นบางครั้งก็เรียกดินแดนนี้ว่า 'แผ่นดินแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด' หรือ 'ดินแดนสัตตนที'
แผ่นดินเบเลริอันด์ถึงคราววิบัติจนล่มจมลงสู่ใต้มหาสมุทร เมื่อครั้งสงครามแห่งความโกรธา อันเป็นสงครามเทพ ระหว่างทัพของวาลาร์ กับมอร์กอธ เป็นอันสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง คงเหลือแต่เพียงแผ่นดินซึ่งเป็นที่ตั้งหลุมศพของมอร์เวน ทูริน และนิเอนอร์ ที่ยังโผล่พ้นมหาสมุทรอยู่ เรียกว่า 'โทลมอร์เวน'

**อาณาจักรต่างๆ ในเบเลริอันด์**
 กอนโดลิน (ตั้งในปีที่ 116 ของยุคแห่งตะวัน) - ดอร์-โลมิน (ตั้งในปีที่ 50 ของยุคแห่งตะวัน มอบให้แก่มนุษย์ในปีที่ 400) - โดริอัธ (ก่อตั้งในปีทวิพฤกษาศกที่ 1152) - เบเลริอันด์ตะวันออก  - ธาร์เกลิออน (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) - นาร์โกธรอนด์ (ตั้งในปีที่ 102 ของยุคแห่งตะวัน) - เนฟรัสต์   - ฟาลัส- พรมแดนมายดรอส  (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) - ช่องแคบมากลอร์ (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน)- ออสซิริอันด์ (หรือ ลินดอน ก่อตั้งปีทวิพฤกษาศกที่ 1350) - ช่องแคบอะกลอน - อะมอนเอเร็บ (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) - อาร์แวร์นิเอน (ตั้งในปีที่ 511 ของยุคแห่งตะวัน)- เอสโตลัด - ฮิธลุม (ตั้งในปีที่ 1 ของยุคแห่งตะวัน)- ฮิมลัด (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน)

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
สวัสดิ์ จำปาศรี

พันตำรวจเอกสวัสดิ์ จำปาศรี เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2495 ที่ อ.ชุมพวง จ.นครราชสีมา โดยเป็นบุตรของพ่อซึ่งเป็นกำนัน ชื่อ นายทองคำ และแม่คือ นางกองศรี จำปาศรี
พ.ต.อ.สวัสดิ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ เริ่มรับราชการตำรวจ โดยเริ่มตั้งแต่เป็นลูกแถวและผู้บังคับหมู่ กองกำกับการสวัสดิภาพเด็กและเยาวชน และเป็นสารวัตรประจำแผนกสืบสวนสอบสวนในสถานีตำรวจแถบฝั่งธนบุรีหลายท้องที่นานถึง 25 ปี เช่น หนองค้างพลู, บางขุนเทียน เป็นต้น จนกระทั่งได้ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2548 ในยศ พันตำรวจเอก (พ.ต.อ.) เพื่อออกมาเล่นการเมือง
โดยในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ได้ลงรับสมัคร ส.ส. ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขตบางขุนเทียน โดยได้เป็นผู้สมัครของพรรคประชาธิปัตย์อย่างกะทันหัน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงตัวผู้สมัคร และ พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งในครั้งนั้น
จากนั้น พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ก็ยังคงลงพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ยังคงสมัครในพื้นที่เดิมกับทางพรรคประชาธิปัตย์  แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ นางรัตนา จำปาศรี (นามสกุลเดิม สุวภาพ) มีบุตรสาว 2 คน 
ต่อมา พ.ต.อ.สวัสดิ์ มีทำหน้าที่ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ส่วนตัว date=2007-12-26 -   เว็บ hi5fix-attempted=yes -  ซื่อสัตย์ จริงใจ รับใช้ชาวประชา พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ที่ปรึกษาผู้ว่าฯ กทม.
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
มอร์ดอร์

มอร์ดอร์ จากภาพยนตร์ไตรภาค ลอร์ดออฟเดอะริงส์
มอร์ดอร์ (Mordor) เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเป็นที่ตั้งอาณาจักรอันชั่วร้ายของ เซารอน คำว่า มอร์ดอร์ เป็นภาษาซินดาริน มีความหมายว่า 'แผ่นดินแห่งความมืด'
มอร์ดอร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมิดเดิลเอิร์ธ ในกำบังของเทือกเขาเอเฟลดูอัธ และเอเร็ดลิธุย ข้างตะวันออกของแม่น้ำอันดูอิน จึงตั้งประชิดอยู่ทางตะวันออกของอาณาจักรกอนดอร์
ภายในมอร์ดอร์เป็นที่ตั้งของ บารัดดูร์ หอคอยทมิฬ ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซารอน นอกจากนี้ยังมีเมาท์ดูม หรือ โอโรดรูอิน หรือภูมรณะ ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่เปิดสู่แหล่งลาวาใต้พิภพ เป็นที่ที่มีอัคคีความร้อนสูงที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ เป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่สามารถหลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ และเป็นที่เดียวที่ทำลายมันลงได้ เมาท์ดูมคือจุดหมายในการเดินทางของโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และ แซมไวส์ แกมจี ในภารกิจทำลายแหวนเอกในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
การเข้าสู่มอร์ดอร์ สามารถเข้าได้จากทางทิศเหนือ ผ่านประตูดำแห่งมอร์ดอร์ ชื่อว่า 'โมรันนอน' ซึ่งตั้งอยู่ที่ช่องแคบเชิงเขาระหว่างเอเฟลดูอัธกับเอเร็ดลิธุย  อีกทางหนึ่งคือผ่านช่องเขาบนเอเร็ดลิธุย ซึ่งมีเมืองปราการแห่งหนึ่งตั้งอยู่ ชื่อ มินัสมอร์กูล เมืองนี้แต่เดิมเป็นเมืองของชาวกอนดอร์ ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับคอยเฝ้าระวังการเคลื่อนไหวของเซารอน ต่อภายหลังถูกพวกภูตแหวนยึดไปได้ และกลายเป็นที่อยู่ของวิชคิง หรือราชันขมังเวท
ด้านหน้าประตูดำเป็นทุ่งราบกว้างใหญ่  ชื่อทุ่งดาร์กอลัด หรือ ทุ่งสมรภูมิ เป็นสถานที่ซึ่งเกิดสงครามครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงปลายยุคที่สอง คือ สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย เป็นที่สิ้นพระชนม์ของกิล-กาลัด และ เอเลนดิล ในยุคที่สามทุ่งกว้างใหญ่แห่งนี้กลายเป็นบึงน้ำเฉอะแฉะ เรียกกันว่า 'บึงมรณะ' ข้างใต้บึงเป็นหลุมศพของเอลฟ์และมนุษย์ที่เสียชีวิตในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์- เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อำเภอนาแก

นาแก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาแกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังยาง อำเภอปลาปาก และอำเภอเรณูนคร- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอธาตุพนม- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดงหลวง (จังหวัดมุกดาหาร)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเต่างอยและอำเภอโคกศรีสุพรรณ (จังหวัดสกลนคร)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอนาแกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 143 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาแกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาแก  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาแก- เทศบาลตำบลพระซอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระซองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแก (นอกเขตเทศบาลตำบลนาแก)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสังข์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสังข์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาคู่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาคู่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพิมาน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิมานทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพุ่มแก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุ่มแกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้านเหลืองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบ่อทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาเลียง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเลียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้ง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแก้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคำพี้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำพี้ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสีชมพู  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีชมพูทั้งตำบล

**สถานที่สำคัญ**
วัดศรีจำปาตำบลนาแก- วัดพระธาตุศรีคุณ ตำบลนาแก- วัดภูพานอุดมธรรม (ดานสาวคอยวนาราม) ตำบลนาแก- วัดธรรมบรรพต (วัดถ้ำพระเวส) ตำบลนาแก - ศาลหลักเมือง ตำบลนาแก- อนุสรณ์สถานแห่งความสงบ ตำบลพิมาน- วัดส้างพระอินทร์ ตำบลพุ่มแก

**สถานศึกษา**
มหาวิทยาลัยรามคำแหง (สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ)
*วิทยาลัยการอาชีพนาแก
*วิทยาลัยอาชีวศึกษานาแก
*โรงเรียนพระซองสามัคคีวิทยา
*โรงเรียนนาแกพิทยาคม
*โรงเรียนนาแกสามัคคีวิทยา
*โรงเรียนหนองบ่อวิทยานุกูล
*โรงเรียนนาแกผดุงราชกิจเจริญ
*โรงเรียนเซนต์ยอแซฟนาแก
*โรงเรียนธรรมากรวิทยานุกูล
นาแก
ไรทาลิน

ไรทาลิน  (Ritalinn) คือวงพังก์ร็อกที่มีส่วนผสมของอีโม ประกอบด้วยสมาชิก เฟิร์น- นันธิภาคย์ สินสิวะมงคล ร้องนำและเล่นกีตาร์, ปารโมทย์ แก้วจันทร์ หรือ โจ ในตำแหน่งมือเบส, พงษ์ดนัย นัยนานนท์ หรือบอล มือกลอง และ คงกฤษ คล้ายแดง หรืออาร์ท ในตำแหน่งมือกีตาร์ 
ไรทาลินมีโอกาสขึ้นแสดงตามงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นงาน Nirvana Tribute Concert ตั้งแต่ครั้งที่ 2 เป็นต้นมา  ต่อมาได้มีผลงานในเพลง "เกิดมาเพื่อสิ่งนี้" ในโปรเจกต์ DO IT OR DIE งานโปรเจกต์พิเศษฉลองครบรอบ 10 ปี ของค่ายอินดี้ มิวสิค บั๊กส์ จนมีผลงานอัลบั้มเต็มครั้งแรก กับอัลบั้ม Heaven & Hell

**สมาชิก**
 นันธิภาคย์ สินสิวะมงคล (เฟิร์น) (ร้องนำ) , (กีตาร์) - คงกฤษ คล้ายแดง (อาร์ต) (กีตาร์) - ปราโมทย์ แก้วจันทร์ (โจ) (เบส) - พงษ์ดนัย นัยนานนท์ (บอล) (กลอง)- มรรษกร คำหงษา (จิว) (เนื้อเพลง)

**ผลงาน**
 อัลบั้ม DO IT OR DIE (พ.ศ. 2549)
7. เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ (Track 7)- อัลบั้ม Heaven & Hell (พ.ศ. 2550)
# Heinous Strom
# ดิน ฟ้า อากาศ
# สูงสุดสู่สามัญ
# Stellar
# ตายทั้งเป็น
# อายตัวเอง
# เกิดมาเพื่อสิ่งนี้
# ความสุข
# Angle From Heaven
# Say U Love
# รักยังคงอยู่
# ในความมืด
# Helless
# ผู้ต้องสงสัย
# วันปล่อยผี- New Single (พ.ศ. 2553)
# สนามบิน- New Single (พ.ศ. 2554)
#เหนือมนุษย์ Ost.เหนือมนุษย์- New Single (พ.ศ. 2560)
#ยังจดจำ (Remember)- New Single (พ.ศ. 2562)
#ดื้อดึง- New Single (พ.ศ. 2563)
#ฉันยอมพูด
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
อำเภอบ้านแพง

บ้านแพง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบ้านแพงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ แขวงคำม่วน (ประเทศลาว) และอำเภอท่าอุเทน- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีสงคราม - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาทม และอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบ้านแพงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบ้านแพงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลบ้านแพง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแพงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ล้อม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ล้อมทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนางัว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางัวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาเข  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเขทั้งตำบล
บ้านแพง
คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหนึ่งใน 3 คณะที่จัดตั้งในระยะเริ่มแรกของวิทยาเขตศรีราชา

**ประวัติ**
คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา ก่อตั้งขึ้นเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและรองรับการพัฒนาเขตเศรษฐกิจบริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมุ่งเน้นผลิตบัณฑิต และพัฒนากำลังคนด้านวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาต่างๆ ตลอดจนศึกษา ค้นคว้าวิจัยและให้บริการทางวิชาการ เพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน พัฒนาอุตสาหกรรมรวมทั้งการเสริมสร้างและยกระดับเทคโนโลยีของประเทศให้ก้าวสูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง 

**หน่วยงาน**
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา- สำนักงานเลขานุการ- ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า- ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์- ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ- ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล- ภาควิชาวิศวกรรมโยธา

**หลักสูตร**

**ทำเนียบคณบดี**
ทำเนียบคณบดีนับตั้งแต่เป็นโครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม จนมาเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปัจจุบัน
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน-  คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ date=2007-12-07 -  คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา date=2006-10-24 -  คณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร date=2007-09-11 
กเษตรศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อำเภอปลาปาก

ปลาปาก  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

**ประวัติ**
สถานที่ตั้งรกรากของชาวปลาปาก นับว่าเป็นชนเผ่าที่น่าสนใจมิใช่น้อยเลยทีเดียว ความเป็นมาของบรรพบุรุษของชาวปลาปากเดิมมีถิ่นที่อยู่ในเขตประเทศลาวที่เมืองมหาชัย แขวงคำม่วน พระทองสัมฤทธิ์ที่กล่าวถึงในตำนานนี้มีอยู่จริง และประดิษฐานอยู่ที่วัดคณิศรธรรมิการาม
คำว่า “เว้า” นี้เป็นภาษาท้องถิ่นซึ่งความหมายก็คือ พูด ตำนานเกี่ยวกับ ปลาเว้า มีประวัติความเป็นมาว่าบริเวณนี้ในฤดูฝนมีน้ำหลาก จึงทำให้มีปลาชนิดหนึ่งลักษณะคล้ายปลาตะเพียนทองมารวมอยู่เป็นจำนวนมาก และส่งเสียงร้องอึงคะนึงคล้ายเสียงคนพูดกัน ชาวบ้านจึงพากันเรียกขานบริเวณแห่งนี้ว่า ปลาเว้า(ปลาพูด) คำว่า “ปาก” นี้ในภาษาถิ่นอีสานเป็นคำกริยา หมายถึง พูด ดังนั้น ปลาปากก็คือ ปลาพูดหรือ ปลาเว้านั่นเอง ชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อว่า ปลาปากตั้งแต่นั้นมา- วันที่ 15 มิถุนายน 2508 แยกพื้นที่ตำบลปลาปาก ตำบลกุตาไก้ และตำบลหนองฮี อำเภอเมืองนครพนม มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปลาปาก ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองนครพนม- วันที่ 20 กันยายน 2509 ตั้งตำบลนามะเขือ แยกออกจากตำบลกุตาไก้ ตั้งตำบลมหาชัย แยกออกจากตำบลปลาปาก ตั้งตำบลโคกสว่าง แยกออกจากตำบลปลาปาก และตำบลหนองฮี- วันที่ 16 พฤศจิกายน 2514 ยกฐานะกิ่งอำเภอปลาปาก อำเภอเมืองนครพนม เป็น อำเภอปลาปาก- วันที่ 5 กรกฎาคม 2517 ตั้งตำบลโคกสูง แยกออกจากตำบลมหาชัย- วันที่ 31 ตุลาคม 2521 ตั้งตำบลหนองเทาใหญ่ แยกออกจากตำบลโคกสว่าง- วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2528 จัดตั้งสุขาภิบาลปลาปาก ในท้องที่บางส่วนของตำบลปลาปาก- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลปลาปาก เป็นเทศบาลตำบลปลาปาก

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอปลาปากมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนม - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนมและอำเภอเรณูนคร- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเรณูนคร อำเภอนาแก และอำเภอวังยาง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพนนาแก้วและอำเภอกุสุมาลย์ (จังหวัดสกลนคร) 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอปลาปากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอปลาปากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลปลาปาก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปลาปาก- องค์การบริหารส่วนตำบลปลาปาก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลาปาก (นอกเขตเทศบาลตำบลปลาปาก)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองฮี  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองฮีทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกุตาไก้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุตาไก้ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสว่าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสว่างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสูง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสูงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลมหาชัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาชัยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนามะเขือ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนามะเขือทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเทาใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเทาใหญ่ทั้งตำบล

**สถานศึกษา**

**โรงเรียนรัฐบาล**
 โรงเรียนปลาปากวิทยา- โรงเรียนโคกสว่างประชาสรรค์- โรงเรียนธรรมโฆษิตวิทยา- โรงเรียนกุตาไก้วิทยา- โรงเรียนมหาชัยวิทยา- วิทยาลัยการอาชีพวัดโฆสมังคลาราม

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 วัดพระธาตุมหาชัย- วัดโฆสมังคลาราม- ศูนย์วัฒนธรรมวัดคณิศรธรรมิการาม- สวนรุกขชาติวังปอพาน- ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพบ้านทันสมัยในพระบรมราชินูปถัมภ์- วัดจอมแจ้ง บ้านศรีธน- โครงการฟาร์มตัวอย่างตามพระราชดำริ บ้านนาสีนวล- วัดป่ามหาชัย- สวนหย่อมสาธารณะ
*ต้นจามจุรียักษ์ วัดจอมศรี บ้านนามะเขือ

**ประเพณี**
 เทศกาลกินแตงไทย แตงโมหวาน

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 พรพรรณ เกิดปราชญ์
ปลาปาก
ศุภพร มาพึ่งพงศ์

ศุภพร มาพึ่งพงศ์  (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) ผู้บรรยายกีฬาโดยเป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬาอเมริกันฟุตบอลในประเทศไทย 
ในปี พ.ศ. 2521 ช่อง 3 ได้ลิขสิทธิ์การถ่ายทอดกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นครั้งแรก ทำการพากย์โดย ชัยณรงค์ มนเทียรวิเชียรฉาย ต่อมา ศุภพร ซึ่งจบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกา โดยในขณะเรียนเป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลของมหาวิทยาลัยในตำแหน่งตัวเตะ  ได้เข้ามาเป็นผู้บรรยายร่วมและได้เป็นผู้บรรยายหลักในเวลาต่อมา โดยมีเทคนิคการพากย์ที่เน้นการอธิบายกฎกติกา เทคนิค และรายละเอียดปลีกย่อยของเกม นักกีฬา โค้ช  รวมถึงแผนการเล่นต่างๆจนกีฬาชนิดนี้เป็นรู้จัก  ทำให้ศุภพรได้เป็นผู้บรรยายกีฬาชนิดนี้ติดต่อกันนานหลายปี 
ต่อมาศุภพรได้เป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬามวยปล้ำหญิง โดยนำเทปการแข่งขันจากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทอดทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2530  เขาเป็นผู้จัดการสำนักงานส่งเสริมกีฬา บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด  มีหน้าที่ดูแลนักกอล์ฟสมัครเล่นในสังกัดของสโมสรสิงห์
ศุภพร เสียชีวิตเมื่อคืนวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนำนักกีฬากอล์ฟในสังกัดของบริษัท ไปฝึกซ้อม แล้วเกิดอาการไม่สบายกะทันหัน สิริอายุได้ 61 ปี 

**อ้างอิง**
2550
ผู้พากย์กีฬาชาวไทย
จัน โลเรนโซ แบร์นีนี

จีอันโลเรนโซ แบร์นินี (Gian Lorenzo Bernini) (Giovanni Lorenzo Bernini, 7 ธันวาคม พ.ศ. 2141 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2223) เป็นประติมากรและสถาปนิกบาโรกที่มีชื่อเสียงในกรุงโรม เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17

**ชีวิตระยะแรก**
แบร์นินีเกิดในเมืองเนเปิลส์ เป็นบุตรของปิเอโตร แบร์นินี ประติมากรจริตนิยมจากเมืองฟลอเรนซ์ เมื่ออายุ 7 ปี เขาและบิดาได้เดินทางเข้าสู่กรุงโรม ที่กรุงโรมนี้เอง ที่จิตรกรชื่อดังอันนิบาเล คารัคชีและสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ได้เล็งเห็นถึงความสามารถของเขา และเบร์นินีได้รับการอุปถัมภ์จากพระคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซพระนัดดาของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5  โดยผลงานในระยะแรกของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากรูปสลักกรีกโบราณ

**ก้าวขึ้นสู่ประติมากรชื่อดัง**
ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระคาร์ดินัล Borghese แบร์นินีได้มีชื่อเสียงในฐานะประติมากรอย่างรวดเร็ว ในบรรดาผลงานบางชิ้นในระยะแรกที่สร้างให้แด่พระคาร์ดินัล มีเครื่องประดับตกแต่งสวนอย่างเช่น The Goat Amalthea with the Infant Zeus and a Faun และรูปสลักครึ่งตัวแฝงความหมายเชิงเปรียบเทียบอีกมากมาย เช่น Damned Soul และ Blessed Soul เมื่ออายุ 22 ปี เขาได้สร้างรูปสลักครึ่งพระองค์ของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 และเขายังมีผลงานรูปสลักแฝงความหมายทางโลกที่จัดรวมอยู่ใน Borghese collection ของ Scipione จัดแสดงที่ Borghese Gallery ซึ่งรวมเอาผลงานชิ้นเอกดังต่อไปนี้- Aeneas, Anchises, and Ascanius (พ.ศ. 2162) เป็นรูปสลักจำลองจากภาพปูนเปียกของราฟาเอล แสดงช่วงอายุขัยของเพศชาย 3 ช่วงจากหลายมุมมอง และสะท้อนให้เห็นชั่วขณะที่บุตรชายได้รับสืบทอดทักษะจากบิดา 
Ecstasy of St. Theresa- The Rape of Proserpina (พ.ศ. 2164-2165)- Apollo and Daphne (พ.ศ. 2165-2168)- David (พ.ศ. 2166-2167)

**สถาปัตยกรรม**
ผลงานทางสถาปัตยกรรมของแบร์นินีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ จัตุรัสและแนวเสาระเบียงของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ และยังเป็นผู้ออกแบบอาคารแบบโรมันอีกหลายแห่ง เช่น Palazzo Berberini, Palazzo Ludovisi (ชื่อปัจจุบันคือ Palazzo Montecitorio) และ Palazzo Chigi
ผลงานทางสถาปัตยกรรมชิ้นแรกของแบร์นินีคือซุ้มเซนต์ปีเตอร์เหนือแท่นบูชาในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ และส่วนด้านหน้าของโบสถ์ Santa Babiana

**น้ำพุในโรม**
หนึ่งในประเภทของผลงานที่แสดงถึงพรสวรรค์ของแบร์นินีได้ดีที่สุด คือ น้ำพุโรมันแบบบารอก ทั้งผลงานที่เป็นสาธารณสมบัติและสมบัติของสมเด็จพระสันตะปาปา ผลงานที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ น้ำพุไตรตัน น้ำพุบาร์เบรินี (Fountain of the Bees) รวมทั้งน้ำพุจตุมหานทีที่จัตุรัสนาโวนา

**ภาพผลงานของจานลอเรนโซ เบร์นินี**
1680
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2141
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ประติมากรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:บุคคลจากนาโปลี
แม่แบบ:Image class/doc

This template has an image name as unnamed parameter and produces 
if the image is in a list of placeholder images. This allows users to use CSS to suppress the display of placeholder images with the CSS:
.dummy {display: none}
Usage, if the parameter  is used for the image name:
Image:|..
In a table:
Image:|..
Templates in which this templates is called: .
Some templates use the whole image tag as parameter, so they use:

In a table:
| | 
For placeholder images used in these templates the list of placeholder images in this template contains the tags used.
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 13 ของไทย (17 กันยายน พ.ศ. 2488 - 31 มกราคม พ.ศ. 2489)
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488
นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

**รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย**
ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
# พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
# พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
# ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
# หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
# พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
# หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงอุตสาหกรรม
# นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
# นายทวี บุณยเกตุ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
# พระยานลราชสุวัจน์ (ทองดี นลราชสุวัจน์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
# พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
# นายประจวบ บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
# นายทวี ตะเวทิกุล เป็นรัฐมนตรี
# นายสงวน ตุลารักษ์ เป็นรัฐมนตรี
# ศาสตราจารย์ วิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรี
# นายเตียง ศิริขันธ์ เป็นรัฐมนตรี
# นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรี
# นายพึ่ง ศรีจันทร์ เป็นรัฐมนตรี
# นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรี
# นายจรูญ สืบแสง เป็นรัฐมนตรี
# พระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) เป็นรัฐมนตรี
# เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน เป็นรัฐมนตรี
# นายชิต เวชประสิทธิ์ เป็นรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2488 เล่ม 62 ตอน 52 หน้า 1426

**การปรับคณะรัฐมนตรี**
เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงตามลำดับ คือ
# พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้ลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากสุขภาพไม่ดี
# พลโทจิระ วิชิตสงคราม เป็นรัฐมนตรี
# นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรี
# นายถวิล อดุล เป็นรัฐมนตรี

**การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย**
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรชุดที่ให้ความไว้วางใจได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488 โดยพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้รักษาการไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2489 ซึ่งเป็นวันตั้งนายกรัฐมนตรีใหม่ตามรัฐธรรมนูญ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2011-06-04 -  ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2012-02-14 
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ภาษาคาซาร์

ภาษาคาซาร์ เป็นภาษาที่พูดโดยเผ่าคาร์ซาร์ในเอเชียกลางในยุคกลาง อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาฮั่น มีข้อโต้แย้งกันมากว่าภาษาคาซาร์ควรอยู่ในสาขาใดของภาษากลุ่มเตอร์กิกถ้าจะจัดให้อยู่ในกลุ่มนี้ บางคนเสนอว่าน่าจะจัดให้อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านหรือภาษากลุ่มคอเคเซียน อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ 
นักวิชาการอาหรับในยุคกลางจำแนกให้ภาษาคาซาร์คล้ายกับภาษาของชาวเติร์กเช่น ภาษาโอคุซ นอกจากนั้นภาษาคาซาร์และภาษากลุ่มโอคุซมีความใกล้เคียงกับภาษาอื่น เพราะภาษาบัลการ์อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ นักวิชาการปัจจุบันได้ตั้งสมมติฐานโอคุซโดยสันนิษฐานว่าภาษาคาซาร์มีจุดกำเนิดจากยุคของกอกเติร์ก ซึ่งเป็นไปได้ว่าภาษาเตอร์กิกโบราณแบบของกอกเติร์กมีการใช้เป็นภาษาทางการในช่วงต้นของประวัติภาษาคาซาร์แต่ไม่มีหลักฐานเหลืออยู่
ไฟล์:Signature Kiev letter.gif|left|thumb|200px|จารึกอักษรออร์คอน ที่ใช้เขียนภาษาคาซาร์
ตัวอย่างของภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชื่อที่ยังเหลืออยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เหลืออยู่ในภาษาฮีบรู ภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่เป็นข้อความที่เขียนด้วยอักษรรูนส์แบบเตอร์กิก แต่ก็ยังพบภาษาคาซาร์ที่เขียนด้วยอักษรซีริลลิก อักษรกรีก อักษรฮีบรู อักษรละติน อักษรอาหรับหรืออักษรจอร์เจียในชุมชนที่ต่างกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
ภาษาชูเลียม

ภาษาชูเลียม (ภาษารัสเซีย: Чулымский язык)เป็นภาษาที่พูดโดยชาวชูเลียมซึ่งเรียกตนเองว่า Ös ภาษานี้มีหลายสำเนียง แต่บางสำเนียงกลายเป็นภาษาตายไปแล้ว มีผู้พูดอยู่ในรัสเซีย บริเวณไซบีเรียกลาง ทางเหนือของเทือกเขาอัลไต บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำชูเลียม ผู้พูดทั้งหมดใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่สอง
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาซิเดติก

ภาษาซิเดติก เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอนาโตเลียที่ตายแล้ว พบในเหรียญที่มีอายุราว พ.ศ. 43 – 243 หลักฐานจากนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกแสดงว่าภาษานี้เป็นภาษาในเมืองซิเด อาจมีความเกี่ยวข้องกับภาษาไลเซีย ภาษาไลเดีย และภาษาคาเรีย
ซิเดติก
ภาษาบัตส์

ภาษาบัตส์ เป็นภาษาของชาวบัตส์ที่อยู่แถบเทือกเขาคอเคซัส จัดอยู่ในภาษากลุ่มคอเคซัส มีผู้พูด 2,500 - 3,000คน เมื่อ พ.ศ. 2518 ภาษานี้ใช้เป็นภาษาพูดเท่านั้น ชาวบัตส์ในจอร์เจียใช้ภาษาจอร์เจียเป็นภาษาเขียน ภาษานี้ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาเชเชนและภาษาอิงกุซทั้งที่อยู่ในกลุ่มย่อยนักเหมือนกัน
คำนามภาษาบัตส์มี 8 การก ซึ่งถือว่ามีมากที่สุดในบรรดาภาษากลุ่มคอเคซัสด้วยกัน ลักษณะเด่นของภาษานี้อีกอย่างหนึ่งคือมีการผันคำกริยาแสดงตัวแทนของการกระทำ เช่น มีการแยกระหว่าง as woʒe ฉันตกลงไป (โดยไม่ใช่ความผิดพลาดของฉัน) และ so woʒe ฉันตกลงไป (โดยความผิดพลาดของฉันเอง)
บัตส์
แม่แบบ:บทความคัดสรร/ธันวาคม 2550

สมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี

สมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ในรัชกาลที่ ๕ หรือที่ถวายเรียกกันว่า เสด็จพระนาง เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี แห่งสกุลบุนนาค เมื่อวันศุกร์ เดือน ๗ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีระกาตรีศก จ.ศ. ๑๒๒๓  (๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๐๔) ทรงร่วมเจ้าจอมมารดากับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน และ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี หรือเสด็จอธิบดี ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น พระราชเทวี ในรัชกาลที่ ๕
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้รับการสถาปนาไว้ในที่ "สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี" พระองค์เสด็จสวรรคตในรัชกาลที่ ๗ เมื่อวันเสาร์ เดือน ๘ ขึ้น ๑๑ ค่ำ ปีเถาะนพศก จ.ศ. ๑๒๘๙ (๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๗๐) ณ ตำหนักสมเด็จ วังบางขุนพรหม พระชนมายุ ๖๖ พรรษา  อ่านต่อ...
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: งูจงอาง - รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 - เจค จิลเลนฮอล
ที่เก็บถาวร  –  บทความคัดสรรอื่น ๆ
รายนามนักมวยที่เสียชีวิตจากการชกมวยสากลอาชีพ

หน้านี้เป็น รายนามนักมวยที่เสียชีวิตจากการชกมวยสากลอาชีพ 

**การเสียชีวิตที่เกิดจากการชกชิงแชมป์โลก**
 24 มิถุนายน พ.ศ. 2490 จิมมี่ ดอลย์ ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทกับชูการ์ เรย์ โรบินสัน ดอลย์แพ้น็อคในยกที่ 8 และไม่ฟื้นอีกเลยจนเสียชีวิตในสัปดาห์ต่อมา- 24 มีนาคม พ.ศ. 2505 อีมิล กริฟฟิต ชิงแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทกับเบนนี คิด พาเร็ต ผลการชกปรากฏว่า กริฟฟิตชนะน็อคในยกที่ 13 พาเร็ตสลบคาเวทีและเสียชีวิตในอีก 10 วันต่อมา- 21 มีนาคม พ.ศ. 2506 เดวีย์ มัวร์ เสียแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทโดยแพ้น็อค อัลติมิโอ ซูการ์ ราโมส ยก 10 เมื่อการชกสิ้นสุดลง มัวร์วูบล้มในห้องแต่งตัวและเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น- 18 กันยายน พ.ศ. 2523 จอห์นนี โอเวน ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตั้มเวท แพ้น็อก ลูเป ปินตอร์ ยก 12 นอนโคมาอยู่ 46 วันก่อนจะเสียชีวิต- 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 คิม ด็อก-กู ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท แพ้ทีเคโอ เรย์ แมนชินี ยก 14 แล้วนอนนแน่นิ่งอยู่ 4 วัน ก่อนที่แม่จะยอมให้แพทย์ถอดเครื่องช่วยหายใจให้ลูกชายจากไปอย่างสงบ- 1 กันยายน พ.ศ. 2526 กิโก เบนฆิเนซ ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBC รุ่นแบนตั้มเวท กับอัลเบอร์โต ดาวิล่า ระหว่างการชกในยกที่ 12 ดาวิล่าชกบาฮิเนซล้มลงไป ท้ายทอยกระแทกกับเชือกกั้นเวทีอย่างแรงจนหมดสติและเสียชีวิตในอีก 3 วันต่อมา- 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 จิมมี่ การ์เซีย ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท แพ้น็อค กาเบรียล รูเอลาส ยก 11 และเสียชีวิตในอีก 12 วันต่อมา- 22 มิถุนายน พ.ศ. 2545 เปโดร อัลคาซาร์ ป้องกันแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท แพ้น็อค เฟร์นันโด มอนติเอล ยก 6 หลังการชก อัลคาซาร์เกิดอาการปวดหัวและถูกนำส่งโรงพยาบาลก่อนจะเสียชีวิตในอีก 2 วันต่อมา- 17 กันยายน พ.ศ. 2548 ลีแวนเดอร์ จอห์นสัน ป้องกันแชมป์โลก IBF รุ่นไลท์เวท แพ้น็อค เฆซุส ชาเบซ ยก 11 และเสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา

**การเสียชีวิตที่ไม่เกี่ยวข้องกับการชิงแชมป์โลก**
 5 กันยายน พ.ศ. 2538 ดง ชุนลี แพ้คะแนน เซตสุโอะ เซงาวะ และเสียชีวิตหลังการชก 4 วัน - มีนาคม พ.ศ. 2544 ก้องธวัช ส.กิตติ ชนะน็อค โมฮัมหมัด อัลฟาริดซี่ ยก 8 ที่ อินโดนีเซีย อัลฟาริดซี่ เสียชีวิตหลังการชก- 9 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ยอดสิงห์ ชูวัฒนะ แพ้น็อค มาซาคัตสึ อิเคดะ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น แล้วเสียชีวิตในอีก 4 วันต่อมา- 13 มกราคม พ.ศ. 2547 ไก่ชน ส.วรพิน ชนะน็อค อันโตนิโอ โมยเซส ยก 8 ที่ อินโดนีเซีย โมเซสเสียชีวิตในอีก 6 วันต่อมา- 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 อานิส ดีวี มุลยา (อินโดนีเซีย) แพ้น็อค เออร์แวน โบโน (อินโดนนีเซีย) ยก 6 หลังชก มุลลยามีอาการปวดหัวจนต้องผ่าตัดสมองแต่ก็เสียชีวิตในอีก 5 วันต่อมา- 30 มีนาคม พ.ศ. 2550 ฉัตรชัย กระทิงแดงยิม ชนะน็อค ลิโต ซิสโนริโอ ยก 4 ซิสนอริโตเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น- 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ชเว โย-ซัม ป้องกันแชมป์เงา WBO กับเฮรี อาร์มอน จากอินโดนีเซีย  ชเวเป็นฝ่ายชนะคะแนน แต่หลังการชกกลับหมดสติ และเสียชีวิตในอีก 9 วันต่อมา- 12 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ซาไก จ๊อกกี้ยิม แพ้น็อค คาสึโยชิ นิกิ ยกที่ 10 ที่ฟุกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อนจะพบว่าซาไกเป็นลมในห้องพัก ต้องหามส่งโรงพยาบาลด่วน แพทย์พยายามปั๊มหัวใจช่วยเต็มที่แต่ไม่ทัน เพราะถูกชกจนเลือดคั่งในสมอง และเสียชีวิตในที่สุด- 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553  แพ กี-ซ็อก ชิงแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของเกาหลีใต้ที่ว่างกับจิน กี-จุน เขาแพ้น็อคในยกที่ 8 ต้องส่งโรงพยาบาลหลังการชก และเสียชีวิตในอีก 4 วันต่อมา

**อ้างอิง**
 ช้าง พีอาร์. มีนาคมอาถรรพ์ ยมพบาลคร่าชีวิตนักชกเอเชีย. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 1178 เมษายน 2550. หน้า 10-11. - รายการที่อ้างอิงจากแหล่งอื่นไม่ใช่ ช้าง, 2550 แสดงข้างล่าง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ธันวาคม 7

* พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนิน ทอดพระเนตรการแสดงมาริอินสกี้บัลเล่ต์ ที่ทางการรัสเซียจัดแสดงถวาย ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  (เนชั่น)
}
สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์

__NOTOC__
สงครามรัสเซีย-ฟินแลนด์ อาจจะหมายถึง- สงครามกลางเมืองฟินแลนด์ - (Finnish Civil War)- สงครามฤดูหนาว - (Winter War) หรือ สงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1939-1940)- สงครามต่อเนื่อง - (Continuation War) หรือ สงครามโซเวียต-ฟินแลนด์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1941-1944)

**ดูเพิ่ม**
 สงครามรัสเซีย-ตุรกี- สงครามรัสเซีย-เยอรมัน- สงครามฝรั่งเศส-รัสเซีย- สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น- สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย- สงครามรัสเซีย–ยูเครน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับรัสเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฟินแลนด์
หมวดหมู่:โซเวียตรัสเซียในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
โดม สุขวงศ์

โดม สุขวงศ์ (10 กันยายน พ.ศ. 2494 - ) นักวิชาการภาพยนตร์ ผู้ก่อตั้ง หอภาพยนตร์แห่งชาติ และโครงการอนุรักษ์ภาพยนตร์ในประเทศไทย อดีตผู้อำนวยการหอภาพยนตร์ องค์การมหาชน

**ประวัติ**
โดม สุขวงศ์ เกิดที่จังหวัดภูเก็ต เติบโตในกรุงเทพมหานคร มีความสนใจในภาพยนตร์มาตั้งแต่เด็ก และเข้าศึกษาต่อที่ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีจุดมุ่งหมายจะเป็นนักทำภาพยนตร์ แต่กลับพบว่า การศึกษาที่นั่น ในขณะนั้น เน้นไปในด้านสื่อสารมวลชนด้านวิทยุ โทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์ มากกว่าภาพยนตร์  คุยออกนิตยสาร "หนัง" (รายเดือน) และ "แมงมุม" (รายสัปดาห์) ร่วมกับ อัศศิริ ธรรมโชติ  และเพื่อนๆอีก 2-3 คน 
โดม สุขวงศ์ จบการศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปีพุทธศักราช 2517 และเริ่มค้นคว้าและเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ไทยด้วยตนเองจากห้องสมุดต่าง ๆ และจากการออกตระเวนดูหนัง ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2523  จากนั้นเขาจึงหันมาให้ความสนใจกับการเป็นนักวิชาการทางภาพยนตร์ และการเป็นนักวิจารณ์หนังแทน
ในปีพุทธศักราช 2524  โดม สุขวงศ์ เริ่มออกค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ไทยเก่า ๆ และมีความคิดที่จะอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทย โดยริเริ่มโครงการร่วมกับ แผนกวิชาการถ่ายภาพและภาพยนตร์fix-attempted=yes  สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเทคนิคกรุงเทพ และร่วมกับกรมศิลปากร ก่อตั้งหอภาพยนตร์แห่งชาติเป็นผลสำเร็จเมื่อในปีพุทธศักราช 2527 สำนักงานตั้งอยู่ที่บริเวณด้านหลังของหอศิลป์แห่งชาติ ถนนเจ้าฟ้า และได้ย้ายไปอยู่ที่ทำการใหม่เป็นการถาวรที่ ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2541 ในปีพุทธศักราช 2531 - 2553 เป็นลูกจ้างชั่วคราว และ ยังเป็นหัวหน้างานอนุรักษ์ภาพยนตร์ หอภาพยนตร์แห่งชาติ กรมศิลปากร
เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดม สุขวงศ์ เป็นหนึ่งใน 11 ผู้ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัล  “แทนคุณแผ่นดิน” สาขาศิลปวัฒนธรรม เนื่องในโอกาสครบรอบ 36 ปีของเนชั่นกรุ๊ป  นอกจากนั้นยังเป็น รองประธานมูลนิธิหนังไทย

**รางวัลที่ได้รับ**
 ศิษย์เก่านิเทศศาสตร์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2526- รางวัลดีเด่นสารคดีสำหรับเด็กก่อนวัยรุ่นประจำปี 2534 จากหนังสือประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ไทย- รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำเกียรติยศ สาขาผู้อนุรักษ์ฟิลม์และภาพยนตร์ไทย ประจำปี พ.ศ. 2551

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  หอภาพยนตร์แห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลสุพรรณหงส์เกียรติยศ
การลงประชามติว่าด้วยรัฐธรรมนูญแห่งฝรั่งเศส พ.ศ. 2543

การลงประชามติวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี (Référendum sur le quinquennat présidentiel) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2543 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการลดวาระการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสจาก 7 ปี ลงเหลือ 5 ปี เหมือนกับประเทศอื่นๆ ในทวีปยุโรป
การลงประชามติครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่มีการงดออกเสียงเป็นจำนวนมาก กว่า 69.81% ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมดงดใช้สิทธิลงประชามติ
จุดประสงค์ของ "วาระการอยู่ในตำแหน่งเป็นเวลา 5 ปี" (Quinquennat) ก็เพราะต้องการที่จะให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลังจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสในทันที และผลการเลือกตั้งก็จะออกมาในแนวเดียวกัน และยังเป็นการหลีกเลี่ยงการบริหารร่วมกันภายในรัฐบาลอีกด้วย

**อ้างอิง**
  Référendums, Quinquennat (2000)
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2543
รายชื่อคณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย

รายชื่อต่อไปนี้เป็นสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยที่เปิดสอนวิชาพยาบาลศาสตร์

**สถาบันอุดมศึกษารัฐบาล/ในกำกับของรัฐ**

**สถาบัน/วิทยาลัยพยาบาลสังกัดหน่วยงานอื่น**

**คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก**

**สถาบันอุดมศึกษาเอกชน**

**อดีตสถาบันที่เปิดสอนสาขาพยาบาลศาสตร์**
# คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสาน - มหาวิทยาลัยปิดตัว
# คณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา - ปิดหลักสูตร (ในปัจจุบันทางสถาบันได้มีความเห็นชอบจากที่ประชุมสภาวิทยาลัยนครราชสีมา ให้มีการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา ขึ้น และได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาล เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2568 ซึ่งจะเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกปีการศึกษา 2568)

**อ้างอิง**

พยาบาลศาสตร์
พยาบาลศาสตร์
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/1

ถัดไป >
----
การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เป็นความขัดแย้งทางทหารครั้งที่สอง ระหว่างราชวงศ์อลองพญาแห่งพม่า กับราชวงศ์บ้านพลูหลวงแห่งสยามในสมัยอาณาจักรอยุธยา ในการทัพคราวนี้ กรุงศรีอยุธยา ราชธานีสยามยาวนานเกือบสี่ศตวรรษ ได้เสียแก่พม่า และถึงกาลสิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าเอกทัศ และพระเจ้ามังระ

ยุทธนาการนี้เป็นผลพวงของสงครามพระเจ้าอลองพญาเมื่อ พ.ศ. 2303 และก่อตัวขึ้นใน พ.ศ. 2308 เมื่อพม่าส่งกองทัพเข้ารุกรานอยุธยาเป็นสองทางแบบคีม ทัพพม่าพิชิตการป้องกันของฝ่ายอยุธยาที่ประกอบด้วยกำลังอันเหนือกว่าแต่ขาดการประสานงานกันได้ และเริ่มปิดล้อมกรุงศรีอยุธยานาน 14 เดือน กระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2310 พระเจ้าเอกทัศทรงยอมเป็นประเทศราชของพม่า แต่พม่าประสงค์ให้ยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไข ในที่สุด กองทัพพม่าหักเข้าพระนครได้เป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์ แล้วทำลายล้างพระนครอย่างป่าเถื่อน ก่อให้เกิดรอยด่างบนผืนความสัมพันธ์ไทย-พม่าตราบบัดนี้ (อ่านต่อ...)
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/8

สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี หรือ สมเด็จย่า (พระราชสมภพ วันอาทิตย์ ที่ ๒๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๔๓ จังหวัดนนทบุรี - สวรรคตวันที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ พระชนม์มายุ ๙๕ พรรษา กรุงเทพมหานคร) พระองค์ทรงเป็นพระราชชนนีใน- สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์- พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัชกาลที่ ๘  และ - พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลปัจจุบัน   อ่านต่อ...
อำเภอพิบูลย์รักษ์

พิบูลย์รักษ์  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานีเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหนองหาน โดยมีที่ตั้งบริเวณริมลำน้ำห้วยหลวง ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุดรธานี ประมาณ 42 กิโลเมตร อำเภอพิบูลย์รักษ์เป็นอำเภอที่มีประชาชนนับถือศรัทธา และเคร่งในพุทธศาสนาที่สุดในจังหวัดอุดรธานี โดยมีชื่อเรียกที่คนทั่วไปเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เมืองคนดี

**ประวัติ**
พิบูลย์รักษ์ แต่เดิมบริเวณพื้นที่ใกล้ลำห้วยหลวงแห่งนี้ เป็นถิ่นที่อยู่ของชาวไทอีสาน และภายหลังจะมีชาวอุบลราชธานี ที่พากันอพยพมาจากเมืองหนองบัวลำภู มาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนในแถบนี้ด้วย หลายหมู่บ้านริมห้วยหลวงจะเป็นหมู่บ้านเล็กๆไม่เกิน10หลังคา จะมีก็แต่หมู่บ้านของเผ่าไทอีสานดั้งเดิมที่มีประมาณ 35หลังคาเรือน ในช่วงปี พ.ศ. 2370 หลายหมู่บ้านริมฝั่งห้วยหลวงได้รับข่าวจากเมืองเพ็ญ ว่าจะมีกลุ่มของทหารแตกทัพ ซึ่งเป็นทหารของอาณาจักรลาวล้านช้าง กำลังพลประมาณร้อยเศษ กวาดต้อนผู้คนชาวโคราชและสระบุรี ผ่านขึ้นมาเพื่อไปยังนครหลวงเวียงจันทร์ หลายหมู่บ้านได้รวมตัวที่บริเวณหนองน้ำของหมู่บ้านเผ่าไทอีสาน ทางทิศใต้ของลำห้วยหลวง ครั้งนั้นกลุ่มชาวบ้าน ต่อสู้กับข้าศึกโดยการซุ่มโจมตี และเผชิญหน้า เมื่อได้รับชัยชนะได้พากันมาล้างอาวุธหอก ดาบ มีด จนหนองน้ำแห่งนี้มีสีแดง รวมทั้งได้ปล่อยตัวเชลยชาวโคราช สระบุรีเป็นอิสระซึ่งเป็นที่มาของชื่อ บ้านไท ชื่อหมู่บ้านของชาวเผ่าไทอีสานในเวลาต่อมา เมื่อเหตุการณ์สงบชาวโคราชส่วนหนึ่งขออยู่ทำมาหากินที่นี่ และอีกกลุ่มหนึ่งขอเดินทางกลับไปหาครอบครัว จนกระทั่งปี พ.ศ. 2443 การมาถึงของหลวงปู่พิบูลย์พระอริยสงฆ์ ผู้ที่ได้รับมอบหมายหน้าที่จากอาจารย์ไม้เท้าหนักหมื่น ผู้วิเศษแห่งภูอาก ภูเขาควาย ประเทศลาว ให้มาสร้างวัดในบริเวณนี้ หลวงปู่พิบูลย์ได้ชักชวนชาวบ้านไท ย้ายจากหมู่บ้านเดิม บริเวณหนองน้ำกุดบ้านริมห้วยหลวง มาอยู่บริเวณรอบวัดใหม่ซึ่งห่างจากที่เดิมประมาณ 3 กิโลเมตร และตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า บ้านแดง ตามชื่อต้นไม้ ชึ่งหมายถึงต้นแดงขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณวัด ต่อมาผู้คนเริ่มมีความศรัทธาในตัวหลวงปู่ ได้ย้ายมาจากที่อื่นๆ ทำให้บ้านแดงเป็นชุมชนขนาดใหญ่ หลวงปู่พิบูลย์ทำนายว่าบ้านแดงจะเป็นเมืองขนาดใหญ่ จึงได้วางผังเมืองโดยกำหนดสถานที่ราชการต่างๆไว้สำหรับอนาคตสำหรับชาวเมืองนี้ไว้แล้ว ต่อมาทางการและกระทรวงมหาดไทย ก็ประกาศตามเป็นลำดับ
*วันที่ 25 เมษายน 2510 ตั้งตำบลบ้านแดง แยกออกจากตำบลสร้อยพร้าว
*วันที่ 10 ตุลาคม 2529 ตั้งตำบลดอนกลอย แยกออกจากตำบลบ้านแดง และตั้งตำบลนาทราย แยกออกจากตำบลสะแบง
*วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลบ้านแดง ตำบลนาทราย และตำบลดอนกลอย อำเภอหนองหาน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ ขึ้นกับอำเภอหนองหาน- วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอหนองหาน เป็น อำเภอพิบูลย์รักษ์

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอพิบูลย์รักษ์ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเพ็ญและอำเภอบ้านดุง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งฝน- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองหาน - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองอุดรธานีและอำเภอเพ็ญ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอพิบูลย์รักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอพิบูลย์รักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแดง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแดงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดอนกลอย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนกลอยทั้งตำบล

**อ้างอิง**

พิบูลย์รักษ์
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/4

ทิเบต (Tibet) ตั้งอยู่ในใจกลางของทวีปเอเชียระหว่างประเทศจีนกับอินเดีย ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 2.5 ล้านตารางกิโลเมตร ในบริเวณที่มีภูเขาและที่ราบสูงที่สุดในโลก มีอากาศแห้งและหนาวเย็น รวมทั้งที่ราบกลางหุบเขาริมแม่น้ำอันกว้างใหญ่หลายสาย อันเป็นที่พำนักพิงของชาวธิเบต ผู้ซึ่งมีวัฒนธรรมประเพณีเป็นของตนเอง มาเป็นเวลาช้านาน และมีชีวิตความเป็นอยู่แตกต่างจากผู้คนในประเทศเพื่อนบ้าน ชาวธิเบตได้มีการพัฒนาทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์ในตนเอง ทั้งยังมีการพัฒนาด้านสติปัญญาและจิตใจ ได้แก่ การมีภาษาที่โดดเด่น มีวรรณกรรมอันยิ่งใหญ่ และมีผลงานศิลปะที่น่ามหัศจรรย์ นอกจากนี้ อารยธรรมของชาวธิเบต ซึ่งสืบเนื่องมาเป็นเวลาหลายพันปีนั้น ยังเป็นอารยธรรมที่สูงส่ง และมีคุณค่าสืบทอดต่อกันมา เป็นมรดกของมนุษยชาติ อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/7

สมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี
สมเด็จพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี ในรัชกาลที่ ๕ หรือที่ถวายเรียกกันว่า เสด็จพระนาง เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี แห่งสกุลบุนนาค เมื่อวันศุกร์ เดือน ๗ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีระกาตรีศก จ.ศ. ๑๒๒๓  (๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๐๔) ทรงร่วมเจ้าจอมมารดากับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน และ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี หรือเสด็จอธิบดี ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น พระราชเทวี ในรัชกาลที่ ๕
พระองค์เป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร ซึ่งทรงเป็นเจ้าฟ้าชั้นเอก (ชั้นทูลกระหม่อม) ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์แรกที่มีพระชนม์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/5

รัชกาลที่ 8
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลฯ พระอัฐมรามาธิบดินทร (20 กันยายน พ.ศ. 2468- 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489) พระราชสมภพเมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 11 ปีฉลู ณ เมืองไฮเตลเบิร์ก ประเทศเยอรมนี ตรงกับวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2468 ทรงเป็นพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมหลวงสงขลานครินทร์ (ภายหลังดำรงพระราชอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก") และพระราชชนนีศรีสังวาลย์ (ภายหลังดำรงพระราชอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี") ทรงมีพระพี่นางและพระเจ้าน้องยาเธอร่วมพระชนกชนนีอีก 2 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช (ภายหลังทรงขึ้นครองราชสมบัติเป็น "พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช" และภายหลังได้รับการเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร) อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/10

/|
----
พระราชพิธีบรมราชาภิเษก ในรัชกาลที่ ๙ เป็นพระราชพิธีบรมราชาภิเษก สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เป็น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชฯ สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร ระหว่างวันที่ ๔ - ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๙๓ ปรากฏบันทึกรายละเอียดไว้ว่า พราหมณ์ประกอบพิธีตักน้ำศักดิ์สิทธิ์จากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ทั่วประเทศ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำเพชรบุรี แม่น้ำราชบุรี สระเกษ สระแก้ว สระคงคา และสระยมนา ในจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น มาทำพิธีเสกน้ำ สำหรับถวายเป็นน้ำอภิเษก และ น้ำสรงพระมูรธาภิเษก
นอกจากนี้ ยังมีการประกอบพิธีจารึกพระปรมาภิไธยลงบนพระสุพรรณบัฎ ดวงพระบรมราชสมภพ และแกะดวงตราพระราชลัญจกรประจำรัชกาล ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ ๒๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๙๓ ตามเวลาพระมหามงคลฤกษ์ อ่านต่อ...
การลงประชามติปกครองตนเองของแอลจีเรีย

การลงประชามติปกครองตนเองของแอลจีเรีย (Référendum sur l'autodétermination en Algérie) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2504 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการให้ประเทศแอลจีเรียฝรั่งเศส ปกครองตนเองอย่างเป็นอิสระ

**อ้างอิง**
  Référendums, Autodétermination en Algérie (1961)
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/9

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานพระบรมราชานุมัติ ออกหมายกำหนดการ พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๖๐ ปี ระหว่าง วันพฤหัสบดีที่ ๘ ถึง วันอังคารที่ ๑๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ โดยวันแรก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ เสด็จฯ พร้อมด้วย สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ใน พระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุประทาน เนื่องในวโรกาส ทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ ๖๐ ปี ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย มไหยสูรยพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง ในเวลา ๑๗.๐๐ น. อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/3

ภาพ:Obj_Naraibantomsin.jpg|left|125px|ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง หรือ ปราสาทหินพนมรุ้ง ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ ๒ (บ้านดอนหนองแหน) ตำบลตาเป๊ก อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ห่างจากตัวเมืองบุรีรัมย์ลงมาทางทิศใต้ประมาณ ๗๗ กิโลเมตร ประกอบไปด้วยโบราณสถานสำคัญ ซึ่งตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว สูงประมาณ ๒๐๐ เมตร คำว่า พนมรุ้ง นั้น มาจากภาษาเขมร คำว่า วนํรุง แปลว่า ภูเขาใหญ่ ปราสาทหินพนมรุ้งเป็นเทวสถานในศาสนาฮินดู ลัทธิไศวนิกาย มีการบูรณะก่อสร้างต่อเนื่องกันมาหลายสมัย ตั้งแต่ประมาณพุทธศตวรรษที่ ๑๕ ถึงพุทธศตวรรษที่ อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ประวัติศาสตร์/สุ่มบทความ/2

ประเทศที่มี สมเด็จพระราชาธิบดี และ สมเด็จพระราชินี ตอบรับคำกราบบังคมทูลเชิญ เสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศไทย ของรัฐบาลไทย เพื่อร่วมถวายพระพร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ในวโรกาส งานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี พุทธศักราช ๒๕๔๙ อย่างเป็นทางการ จำนวน ๒๕ ประเทศ โดยมี สมเด็จพระราชาธิบดี และ สมเด็จพระราชินี ที่จะเสด็จฯ มาด้วยพระองค์เอง จำนวน ๑๓ ประเทศ ทั้งนี้ ประเทศที่มี สมเด็จพระราชาธิบดี และ สมเด็จพระราชินี เป็นประมุข มีจำนวนทั้งหมด ๒๙ ประเทศ นับเป็นการชุมนุมของพระประมุข จากประเทศต่างๆ มากที่สุดในโลก อ่านต่อ...
พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ

พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ (The Erawan Museum) เป็นประติมากรรมลอยตัวรูปช้าง 3 เศียร ซึ่งในทางวรรณคดีไทยเอราวัณซึ่งมีเศียรทั้งหมด 33 เศียร แต่เนื่องจากปัญหาขนาดและโครงสร้างที่ซับซ้อนจึงลดมาเหลือเพียง 3 เศียร พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญและโดดเด่นแห่งหนึ่งของจังหวัดสมุทรปราการ ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท บริเวณที่ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก ตำบลบางเมืองใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ 
พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณยังถือได้ว่าเป็น งานประติมากรรมลอยตัวช้างทองแดงที่ใช้เทคนิคการเคาะขึ้นรูปด้วยมือ ที่มีความสูงจากหัวช้างลงมาสู่ฐานวัดได้ 43.6 เมตร หรือประมาณความสูงของตึก 14–17 ชั้น พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณสร้างขึ้นจากความคิดและจินตนาการของคุณเล็ก วิริยะพันธุ์ นักธุรกิจเจ้าของบริษัทวิริยะประกันภัย ด้วยต้องการจะรักษาของโบราณที่ท่านสะสม รวมถึงรูปเคารพศักดิ์สิทธิ์ไว้ให้เป็นมรดกของแผ่นดินไทย จึงได้สร้างตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่จัดเก็บโบราณวัตถุที่มีค่าเหล่านี้ไว้เพื่อความปลอดภัยและเพื่อความเหมาะสม

**ตัวอาคารจัดแสดง**
ตัวอาคารแยกเป็น 3 ชั้น ตามความเชื่อในหลักไตรภูมิ คือ ชั้นบาดาล ชั้นโลกมนุษย์ และชั้นสวรรค์
*ชั้นบาดาล เป็นส่วนของงการจัดเก็บโบราณวัตถุที่เป็นของสะสมส่วนตัวของคุณเล็ก วิริยะพันธ์ ของเก่าส่วนใหญ่นั้นเป็นเครื่องถ้วย แจกัน จาน ชาม ชุดถ้วยชา ชั้นบาดาล มีรูปองค์จำลองมนุษยนาค นั่งอยู่กึ่งกลางห้อง สร้างขึ้นตามความเชื่อเพื่อให้มนุษยนาคคอยดูแลโบราณวัตถุอยู่ใต้น้ำ
*ชั้นโลกมนุษย์ มีงานศิลปะให้ชม 3 ประเภทด้วยกัน งานปูนปั้นสดประดับด้วยเครื่องถ้วยเบญจรงค์ งานต้นเสาดีบุกดุนลาย และกระจกสี Stain Glass
*ชั้นสวรรค์ เป็นส่วนของการจัดเก็บองค์พระพุทธรูปที่มีอายุสมัยเก่าแก่ ซึ่งยังมีงานศิลปะบนผนังท้องช้างที่เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับระบบสุริยะจักรวาล เป็นเทคนิคสีฝุ่นฝีมือช่างชาวเยอรมัน

**การเดินทาง**
 ขับรถจากกรุงเทพฯ สามารถใช้เส้นทางถนนสุขุมวิท หลังจากที่ขับรถผ่านทางแยกที่จะไปบางพลี ให้สังเกตทางด้านซ้ายมือ พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ ก่อนจะถึงทางแยกปากน้ำ

**อู่ช้างเอราวัณ (เขตการเดินรถที่ 3)**

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**
 1 เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

**รถเอกชน**
 รถไฟฟ้าบีทีเอส ลงสถานีช้างเอราวัณ ทางออกหมายเลข 1

**ดูเพิ่ม**
 เมืองโบราณ- ปราสาทสัจธรรม- รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
title=Erawan Museum,Samutpakarn
*url-status=dead

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:รูปปั้นขนาดมหึมาในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสมุทรปราการ
ดีเซมเบอร์

ดีเซมเบอร์ สามารถหมายถึง- ดีเซมเบอร์ (วงดนตรี) - วงดนตรีสัญชาติไทยในช่วง 2537-2548- ดีเซมเบอร์ (ห้างสรรพสินค้า) - ห้างสรรพสินค้าตั้งอยู่บนแยกถนนบางนา-ตราด และถนนศรีนครินทร์
 ในภาษาอังกฤษ- ดีเซมเบอร์มีความหมายว่า เดือนธันวาคม