รายนามเวิลด์เฮวีเวตแชมเปียนส์ (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี)

เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิพ เป็นเข็มขัดระดับโลกรุ่นเฮฟวี่เวทที่เป็นกรรมสิทธิ์ของเวิลด์ เรสต์ลิง เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) โดยเป็นเข็มขัดระดับโลกเส้นที่ 3 ที่ได้ใช้งานในดับเบิลยูดับเบิลยูอีเมื่อปี ค.ศ. 2002 ภายหลังจากการซื้อกิจการสมาคมที่ล้มละลายอย่าง เวิลด์ แชมเปียนชิพ เรสต์ลิง (WCW) และเอ็กซ์ตรีม แชมเปียนชิพ เรสต์ลิง (ECW) และยกเลิกสถานะดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิพ (WCW World Heavyweight Championship) โดยนำมารวมกับดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ แชมเปียนชิพ (WWF Championship) กลายเป็นเข็มขัดเดี่ยว ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ อันดิสพิวเต็ด แชมเปียนชิพ (WWF Undisputed Championship) ซึ่งกลายเป็นกรรมสิทธิ์ของสแมคดาวน์ ภายหลังการขยายค่าย ส่งผลให้รอว์ไม่มีเข็มขัดระดับโลกไว้ในครอบครอง ทำให้ เอริค บิชอฟฟ์ อดีตผู้บริหารและเจ้าของดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซึ่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของรอว์ในขณะนั้น นำเวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพออกมาใช้งาน ในปัจจุบัน ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของ สแมคดาวน์
การครองเข็มขัดจะถูกตัดสินโดยการปล้ำในการแข่งขันรูปแบบต่างๆ หรือถูกมอบให้โดยมีเหตุจูงใจเป็นต้น โดยนักมวยปล้ำจะมีบทแสดงเป็นฝ่ายธรรมะหรืออธรรม โดยเกิดความขัดแย้งและต่อสู้กันในการแข่งขันรูปแบบต่างๆ เพื่อชิงเข็มขัดดังกล่าว ผู้ครองเข็มขัดนี้เป็นคนแรกคือ ทริปเปิล เอช ซึ่งเอริค บิชอฟฟ์มอบให้ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2002 โดยรวมมีผู้ครองเข็มขัดนี้ทั้งสิ้น 14 คน โดยมีจำนวน 28 สมัย ซึ่งทริปเปิล เอชก็เป็นผู้ครองเข็มขัดดังกล่าวมากสมัยที่สุดอีกด้วย (5 สมัย)
ทางดับเบิลยูดับเบิลยูอีได้แถลงอย่างเป็นทางการว่า เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ ไม่ได้เป็นเข็มขัดเส้นเดียวกับ เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพ (NWA World Heavyweight Championship) หรือดับเบิลยูซีดับเบิลยู แชมเปี้ยนชิพ (WCW Championship) แม้ว่าจะมีความคล้ายคลึงกันโดยการที่เป็น "เข็มขัดทองขนาดใหญ่" เหมือนกัน จึงทำให้ประวัติความเป็นมาและผู้ครองเข็มขัดนั้นไม่สืบเนื่องหรือเกี่ยวโยงกัน โดยเวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพเป็นเพียงรุ่นถัดมาของดับเบิลยูซีดับเบิลยู แชมเปี้ยนชิพ เหมือนที่มันเป็นรุ่นถัดมาของเอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ เฮฟวี่เวท แชมเปี้ยนชิพนั่นเอง 

**รายนามแชมเปียน**
}
14 
2 
บาทิสตา 
16 กันยายน ค.ศ. 2006 
Philadelphia PA 
This was a Last Chance match.
15 
1 
ดิอันเดอร์เทเกอร์ 
1 เมษายน ค.ศ. 2007 
Philadelphia PA 

16 
1 
เอดจ์ 
8 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 
Pittsburgh PA 
Edge cashed in his Money in the Bank contract to earn the right to challenge for the title. Edge, a Raw wrestler at the time, transferred to the SmackDown! roster shortly after the win. This episode aired on tape delay on May 11, 2007.
ว่างลง 
17 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 
Laredo TX 
Edge vacated the title after he was sidelined with a legitimate pectoral injury. This episode aired on tape delay on July 20, 2007.
17 
1 
เดอะเกรทคาลี 
17 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 
Laredo TX 
Khali won the vacant championship in a 20 man battle royal. This episode aired on tape delay on July 20, 2007.
18 
3 
บาทิสตา 
16 กันยายน ค.ศ. 2007 
Memphis TN 
This was a Triple Threat match also involving Rey Mysterio.
19 
2 
เอดจ์ 
16 ธันวาคม ค.ศ. 2007 
Pittsburgh PA 
This was a Triple Threat match also involving The Undertaker.
20 
2 
ดิอันเดอร์เทเกอร์ 
30 มีนาคม ค.ศ. 2008 
Orlando Floreda 
This was a title vs streak match in which the Undertaker's Wrestlemania undefeated streak improved to 16-0.
ว่างลง 
29 เมษายน ค.ศ. 2008 
Atlantic City NJ 
SmackDown's General Manager Vickie Guerrero ordered The Undertaker to relinquish the title because of the danger that his Hell's Gate choke hold caused. This episode aired on tape delay on May 2, 2008.
21 
3 
เอดจ์ 
1 มิถุนายน ค.ศ. 2008 
San Diego CA 
Edge defeated The Undertaker in a Tables, Ladders, and Chairs match to win the vacant title.
22 
1 
ซีเอ็ม พังก์ 
30 มิถุนายน ค.ศ. 2008 
Oklahoma City OK 
Punk cashed in his Money in the Bank contract in order to challenge for the title. CM Punk was a part of the Raw brand, thus making the title Raw-exclusive again.
23 
1 
คริส เจอริโค 
7 กันยายน ค.ศ. 2008 
Cleveland OH 
Originally, CM Punk was to defend his title in a Championship Scramble match also involving John "Bradshaw" Layfield, Batista, Rey Mysterio, and Kane, but he was replaced by Jericho, who won the match and championship as a result of Punk sustaining a scripted injury.
24 
4 
บาทิสตา 
26 ตุลาคม ค.ศ. 2008 
Phoenix AZ 
This match involved Steve Austin as Special Guest Referee.
25 
2 
คริส เจอริโค 
3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 
Tampa FL 
This was a Steel Cage match.
26 
1 
จอห์น ซีนา 
23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 
Boston MA 

27 
4 
เอดจ์ 
15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 
Seattle WA 
This was an Elimination Chamber match also involving Chris Jericho, Rey Mysterio, Mike Knox, and Kane. The title becomes SmackDown exclusive as a result of Edge being a part of the SmackDown roster.
28 
2 
จอห์น ซีนา 
5 เมษายน ค.ศ. 2009 
Houston TX 
This was a Triple Threat match also involving The Big Show. Becomes exclusive to the Raw brand once again due to John Cena being a Raw brand wrestler.
29 
5 
เอดจ์ 
26 เมษายน ค.ศ. 2009 
Providence LA 
This was a Triple Threat match also involving The Big Show. Becomes exclusive to the Raw brand once again due to John Cena being a Raw brand wrestler.
30 
1 
เจฟฟ์ ฮาร์ดี 
7 มิถุนายน ค.ศ. 2009 
New Orleans LA 
This was a Ladder match. Hardy held the title in the shortset time in WWE History.
31 
2 
ซีเอ็ม พังก์ 
7 มิถุนายน ค.ศ. 2009 
New Orleans LA 
Punk cashed in his Money in the Bank contract immediately after Hardy's victory to win the championship.
32 
2 
เจฟฟ์ ฮาร์ดี 
26 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 
Philadelphia PA 

33 
3 
ซีเอ็ม พังก์ 
23 สิงหาคม ค.ศ. 2009 
Los Angeles CA 
This was a Tables, Ladders, and Chairs match.
34 
3 
ดิอันเดอร์เทเกอร์ 
4 ตุลาคม ค.ศ. 2009 
Newark NJ 
This was a Hell in a Cell match.
35 
3 
คริส เจอริโค 
21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 
St. Louis MO 
This was an Elimination Chamber match
36 
1 
แจ็ก สแวกเกอร์ 
30 มีนาคม ค.ศ. 2010 
Las Vegas NV 
Swagger cashed in his Money in the Bank contract. Signed to RAW at the time, Swagger transfers to Smackdown! upon winning the title. This episode aired on tape delay on April 2, 2010.
37 
2 
เรย์ มิสเตริโอ 
20 มิถุนายน ค.ศ. 2010 
Uniondale NY 
This was a Fatal 4-Way match, also involving The Big Show and CM Punk. The title was referred to solely as the "World Championship" during the reign.
38 
1 
เคน 
18 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 
Kansas City MO 
Kane cashed in his SmackDown Money in the Bank contract in order to challenge for the title.
39 
6 
เอดจ์ 
19 ธันวาคม ค.ศ. 2010 
Houston TX 
This was a Fatal 4-Way Tables, Ladders, and Chairs match, also involving Alberto Del Rio and Rey Mysterio.
40 
1 
ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 
15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 
San Diego CA 
Edge was stripped as a result of using the spear (which had been banned) in a previous match by Vickie Guerrero, who then awarded the belt to Ziggler. This episode aired on tape delay on February 18, 2011.
41 
7 
เอดจ์ 
15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 
San Diego CA 
This episode aired on tape delay on February 18, 2011.
ว่างลง 
11 เมษายน ค.ศ. 2011 
Bridgeport, CT 

42 
1 
คริสเตียน 
1 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 
Tampa, FL 
small|ชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในแมทช์ไต่บันได ในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)
43 
2 
แรนดี ออร์ตัน 
3 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 
Orlando, FL 
This episode aired on tape delay on May 6, 2011.
44 
2 
คริสเตียน 
17 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 
โรสมอนต์ รัฐอิลลินอย
ชิงได้ในศึกมันนี่อินเดอะแบงค์ ในแมทช์โดยถ้าออร์ตัน ทำผิดกฎิตา หรือตามคำสั่งยุติการปล้ำของกรรมการ เข็มขัดจะตกเป็นของ คริสเตียน โดยปริยาย
45 
3 
แรนดี ออร์ตัน 
14 สิงหาคม ค.ศ. 2011 
Los Angeles, California 
ชิงได้ในศึกซัมเมอร์สแลม ในแมทช์ไม่มีกฎกติกา
46 
1 
มาร์ก เฮนรี 
18 กันยายน ค.ศ. 2011 
Buffalo, New York 
ชิงได้ในศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์
47 
1 
บิ๊กโชว์ 
18 ธันวาคม ค.ศ. 2011 
Baltimore, MD 
ชิงได้ในศึกทีแอลซี
48 
1 
แดเนียล ไบรอัน 
18 ธันวาคม ค.ศ. 2011 
Baltimore, MD 
ชิงได้ในศึกทีแอลซี จากการใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์
49 
1 
เชมัส 
1 เมษายน ค.ศ. 2012 
Miami, FL 

50 
2 
บิ๊กโชว์ 
28 ตุลาคม ค.ศ. 2012 
แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย 
ชิงได้ในเฮลอินเอเซล ชนะ เชมัส
51 
1 
อัลเบร์โต เดล รีโอ 
8 มกราคม ค.ศ. 2013 
Miami, FL 
ชิงได้ในศึกสแมคดาวน์ในแมทช์ Last Man Standing
52 
2 
ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ 
8 เมษายน ค.ศ. 2013 
East Rutherford, NJ 
ชิงได้ในศึกรอว์ การการใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์
53 
2 
อัลเบร์โต เดล รีโอ 
16 มิถุนายน ค.ศ. 2013 
Rosemont, IL 
small|ชิงได้ในศึกเพย์แบ็ค ชนะ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์
54 
3 
จอห์น ซีนา 
27 ตุลาคม ค.ศ. 2013 
Miami, FL 
ชิงได้ในศึกเฮลอินเอเซล ชนะ อัลเบร์โต เดล รีโอ
55 
4 
แรนดี ออร์ตัน 
15 ธันวาคม ค.ศ. 2013 
ฮูสตัน, รัฐเท็กซัส 
ชิงได้ในศึกทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ ชนะ จอห์น ซีนา
- 
- 
รวบแชมป์ 
16 ธันวาคม ค.ศ. 2013 

รวบแชมป์ World Heavyweight Championship เป็นเส้นเดียวกันพร้อมกับเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น WWE World Heavyweight Championship

**สถิติการครองแชมป์**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เวิลด์เฮฟวี่เวทแชมเปียนชิป (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official WWE World Heavyweight Championship history-  World Heavyweight Championship history at Wrestling-Titles.com-  โฟกัสทุกตำแหน่งแชมป์สำคัญของ WWE
หมวดหมู่:เข็มขัดของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำรุ่นเวิลด์เฮฟวี่เวท
หมวดหมู่:รายชื่อแชมป์เปี้ยนมวยปล้ำอาชีพ