Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แอนต์เวิร์ป

เมืองแอนต์เวิร์ป
แอนต์เวิร์ป (Antwerp), อันต์แวร์เปิน (Antwerpen) หรือ อ็องแวร์ส (Anvers) เป็นเมืองในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดแอนต์เวิร์ปในฟลานเดอส์ หนึ่งในสามบริเวณของเบลเยียม แอนต์เวิร์ปมีประชากรทั้งสิ้น 472,071 (1 มกราคม 2008) และมีเนื้อที่ 204.51 ตารางกิโลเมตรซึ่งเท่ากับว่ามีความหนาแน่นของประชากร 2,308 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีประชากรทั้งหมด 1,190,769 (1 มกราคม 2008)
แอนต์เวิร์ปเป็นเมืองที่มีความสำคัญมานานในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำของทั้งทางเศรษฐกิจและทางวัฒนธรรมโดยเฉพาะก่อนการการปล้นเมืองแอนต์เวิร์ป (Sack of Antwerp) ของการลุกฮือของชาวดัตช์ (Dutch Revolt) ระหว่างสงครามแปดสิบปี เมืองแอนต์เวิร์ปตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำสเกลต์ (Scheldt) ที่เชื่อมกับทะเลเหนือที่ปากน้ำเวสเทิร์นสเกลต์ (Western Scheldt)
โดยชื่อ "แอนต์เวิร์ป" เพี้ยนมาจากคำว่า "อันต์แวร์เปิน" (Antwerpen) ที่มาจากคำว่า "Hand Werpen" ซึ่งแปลว่า "โยนมือลงแม่น้ำ" ที่มาจากปรัมปราพื้นบ้านที่เล่าถึงยักษ์ตนหนึ่งชื่อ ดรูโอน อันติโกน (Druon Antigoon) อาศัยอยู่ใกล้กับแม่น้ำสเกลท์ คอยเก็บส่วยหรือค่าผ่านทางจากนักเดินเรือที่ใช้เส้นทางสัญจรผ่านแม่น้ำสเกลท์ หากนักเดินเรือคนใดไม่ยอมจ่ายค่าผ่านทางก็จะถูกจับตัดมือและโยนมือทิ้งแม่น้ำ ต่อมา ซิลวิอุส บราโบ (Silvius Brabo) ทหารโรมันที่ไม่พอใจกับการกระทำของดรูโอน อันติโกน จึงวางแผนฆ่ายักษ์และตัดมือของยักษ์ทิ้งลงในแม่น้ำ เหมือนกับที่เคยทำกับผู้อื่น ในปัจจุบันสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับปรัมปราเรื่องนี้ยังปรากฏให้เห็นอยู่ทั้งช็อกโกแลตรูปมือ หรือประติมากรรม

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
หมวดหมู่:กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
หมวดหมู่:สันนิบาตฮันเซอ
หมวดหมู่:จังหวัดแอนต์เวิร์ป
บรูช

บรูช (Bruges) หรือ บรึคเคอ (Brugge) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันตกในบริเวณเฟลมมิชในประเทศเบลเยียม ตัวเมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ
ศูนย์ประวัติศาสตร์ของเมืองได้รับเลือกให้เป็นเมืองในมรดกโลกของยูเนสโก ตัวเมืองรูปไข่มีเนื้อที่ประมาณ 430 เฮกตาร์ เนื้อที่ทั้งหมดของตัวเมืองมีประมาณกว่า 13,840 เฮกตาร์รวมทั้งอีก 1,075 เฮกตาร์ริมฝั่งทะเลที่เซบรึคเคอ (Zeebrugge) บรูชมีประชากรทั้งสิ้น  117,073 คน (1 มกราคม 2008) ในจำนวนนั้น 20,000 คนอยู่ในศูนย์ประวัติศาสตร์กลางเมือง บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 616 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 255,844 คน (1 มกราคม 2008)
ทางตอนเหนือของเมืองมีลำน้ำที่ใช้ในการคมนาคมรอบ ๆ ได้ ทำให้บรูชเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เวนิสเหนือ"  
บรูชมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเคยเป็นเมืองท่าและมีความสำคัญในทางศิลปะในยุคจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16

**ที่มาของชื่อ**
ชื่อของบรูชในบันทึกคือ Bruggas, Brvggas, and Brvccia ในช่วง ค.ศ.840–875 หลังจากนั้นได้ชื่อว่า Bruciam และ Bruociam (892);  Brutgis uico (ศัตวรรษที่ 9 ตอนปลาย); in portu Bruggensi (ประมาณ 1010); Bruggis (1012); Bricge ในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (1037); Brugensis (1046); Brycge ในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (1049–1052); Brugias (1072); Bruges (1080–1085); Bruggas (ประมาณ ค.ศ.1084); Brugis (1089); และ Brugge (1116).

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม‎
หมวดหมู่:จังหวัดเวสต์ฟลานเดอส์
แคลนนาด (แก้ความกำกวม)

แคลนนาด (Clannad) อาจหมายถึง- แคลนนาด - กลุ่มดนตรีในประเทศไอร์แลนด์
** แคลนนาด (อัลบั้ม) - อัลบั้มแรกของกลุ่มดนตรีดังกล่าว
** แคลนนาด 2 - อัลบั้มที่สองของกลุ่มดนตรีดังกล่าว- แคลนนาด (เกม) - เกมคอมพิวเตอร์และการ์ตูนญี่ปุ่นของคีย์
** แคลนนาด (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นจากเกมดังกล่าว
เกนต์

เกนต์ (Ghent เดิม Gaunt), เคนต์ (Gent) หรือ ก็อง (Gand) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกในบริเวณเฟลมมิชของประเทศเบลเยียม เดิมตัวเมืองเริ่มจากการตั้งถิ่นฐานที่ปากแม่น้ำสเกลต์และแม่น้ำลูส ในยุคกลางเกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในตอนเหนือของยุโรป ในปัจจุบันเป็นเมืองท่าและเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกนต์
เกนต์เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นลำดับสองของประเทศเบลเยียมโดยจำนวนประชากร บริเวณตัวเมืองและปริมณฑลมีเนื้อที่ 1,205 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรทั้งหมด 594,582 คน (1 มกราคม 2008) 
ทุกปีเป็นเวลาสิบวัน เกนต์จะเป็นที่จัดงาน “เทศกาลเกนต์” ที่มีผู้เข้าร่วมงานราวสองล้านคน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์
จิตรกรรมเฟลมิช

จิตรกรรมเฟลมิช (Flemish painting) รุ่งเรืองตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บริเวณฟลานเดอส์เป็นบริเวณที่มีจิตรกรสำคัญ ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นที่ดึงดูดจิตรกรจากประเทศข้างเคียง จิตรกรเหล่านี้นอกจากจะมีผลงานในฟลานเดอส์แล้วยังได้รับการเชิญให้ไปเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักและสำนักต่าง ๆ ในยุโรป

**ปลายกอทิก**
จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกหรือบางครั้งเรียกว่า "จิตรกรรมสมัยดั้งเดิมของฟลานเดอส์" เป็นศิลปะยุคแรกที่สร้างความนิยมในการเขียนภาพโดยใช้สีน้ำมัน ที่มีรากฐานมาจากจุลจิตรกรรมของปลายสมัยกอทิก จิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ยัน ฟัน ไอก์, ฮันส์ แม็มลิง, ฮือโค ฟัน เดอร์คุส, โรเบิร์ต กัมปิน และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน

**สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา**
จากต้นคริสต์ศตวรรษ 16 เรอแนซ็องส์แบบอิตาลีก็เริ่มเข้ามามีอิทธิพลต่อจิตรกรเฟลมิช แต่ผลงานของจิตรกรเฟลมิชแตกต่างกับงานเขียนเรอแนซ็องส์ของอิตาลีจิตรกรคนสำคัญของยุคนี้ก็ได้แก่ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)

**บาโรก**
หลังจากการล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป (Siege of Antwerp (1584-1585) ) บริเวณทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ (ฟลานเดอส์) ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและแยกตัวจากสาธารณรัฐดัตช์ แม้ว่าจิตรกรหลายคนจะหนีสงครามศาสนาและย้ายจากเนเธอร์แลนด์ใต้ไปยังสาธารณรัฐดัตช์ จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิชจึงรุ่งเรืองโดยเฉพาะของตระกูลการเขียนแบบแอนต์เวิร์ประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่นำโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, อันโตนี ฟัน ไดก์ และยาโกบ ยอร์ดานส์

**ความเสื่อมโทรม**
หลังจากการเสียชีวิตของจิตรกรคนสำคัญ ๆ เช่นรูเบนส์ในปี ค.ศ. 1640 และสงครามแปดสิบปี ในปี ค.ศ. 1648 ความสำคัญทางวัฒนธรรมของฟลานเดอส์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง
การฟื้นฟูจิตรกรรมในบริเวณฟลานเดอส์เริ่มขึ้นอีกครั้งหนึ่งหลังจากการปฏิวัติเบลเยียม ในปี ค.ศ. 1830 แต่จิตรกรจากยุคนี้เรียกว่า "เบลเยียม" มิใช่ "ฟลานเดอส์"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศิลปะดัตช์
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
หมวดหมู่:จิตรกรรม
พระนางช็องฮี

พระนางช็องฮี  (Hangeul:정희왕후, Hanja:貞熹王后, Revised Romanization: Jeonghui Wanghu) (8 ธันวาคม 1418 – 6 พฤษภาคม 1483) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเซโจ รัชกาลี่ 7 แห่งโชซ็อนและยังเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน รัชกาลที่ 8 ภายหลังการสวรรคตของพระราชสวามีในปี ค.ศ. 1468 พระนางทรงขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชโอรสในปี ค.ศ. 1468 - 1469 และยังทรงเป็นผู้สำเร็จราชการให้กับพระราชนัดดาซึ่งก็คือพระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อนในปี ค.ศ. 1469 ถึง ค.ศ. 1477 พระนางทรงเป็นธิดาจากตระกูลยุนแห่งพาพยอง

**พระราชประวัติ**
พระนางช็องฮีประสูติในวันที่สิบเอ็ดเดือนที่สิบเอ็ดตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบแปดของการของราชของพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน พระบิดาคือ ยุน พยอน (Hangul: 윤번, Hanja: 尹璠) (ค.ศ.1384–ค.ศ.1448) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหลวงในขณะนั้น มารดาเป็นสตรีจากสายสกุลลี  (Hangul: 이씨, Hanja: 李氏) พระนางทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายซูยาง ในปี ค.ศ. 1428 ในวันที่สามสิบเดือนที่สิบสองตามปฏิทินจันทรคติในปีที่สิบของการครองราชย์ของพระเจ้าเซจงมหาราช พระนางขึ้นดำรงตำแหน่งพระมเหสีหลังจากที่พระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1455
พระนางช็องฮีกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อพระราชโอรสเจ้าชายแฮยางเสด็จขึ้นครองราชย์เนื่องจากร่างกายทรงไม่แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1468 ตามประวัติศาสตร์พระนางทรงเป็นนักปกครองที่ดีดังเช่นสมัยที่พระราชสวามียังมีพระชนม์ชีพทรงปกครองราชอาณาจักรจนทำให้เกิดความรุ่งเรืองมากมาย
ในปี ค.ศ. 1469 พระเจ้าเยจงสวรรคตจากอาการประชวรขณะมีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา ทำให้พระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทอึยคยองซึ่งเป็นพระราชนัดดาของพระนางขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์นามว่าพระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน ในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 13 พรรษา พระนางช็องฮีทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระนางอินซูซึ่งเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าซ็องจง พระนางทรงอนุญาตให้เกษตรกรของประเทศสามารถปลูกพืชในพื้นที่ที่พระนางประทานให้ซึ่งเคยเป็นพื้นที่ของการทหาร และในปี ค.ศ. 1474 ทรงร่างกฎหมายที่ใช้ปกครองประเทศเสร็จสมบูรณ์ซึ่งใช้เวลาร่างขึ้นมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเซโจ
พระนางช็องฮีทรงลงจากการเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซองจงในปี ค.ศ. 1477 ซึ่งตามกฎมนเทียรบาลระบุให้กษัตริย์เมื่อมีพระชนมายุครบ 20 พรรษา สามารถว่าราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เอง พระนางสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 ในวันที่สามสิบเดือนที่สามในปีที่สิบสี่ของการครองราชย์ของพระเจ้าซ็องจงขณะพระชนมายุได้ 65 พรรษา ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้สันนิษฐานว่า พระนางทรงได้รับความกระทบกระเทือนพระทัยจากการสูญเสียพระนางเชฮ็อนซึ่งสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ประกอบกับมีพระชนมายุมากแล้ว ทำให้พระวรกายไม่ค่อยแข็งแรงนัก
หมวดหมู่:พระมเหสีราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ตัวละครในบันทึกรักคิมชูซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ

สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ (ภาษาอังกฤษ: Northern Renaissance) เป็นวลีที่หมายถึงยุคเรอเนสซองซ์ในทวีปยุโรปเหนือ หรือทั่ว ๆ ไปคือทวีปยุโรปนอกอิตาลี ก่อน ค.ศ. 1450 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมนุษย์วิทยาไม่มีอิทธิพลเท่าใดนักนอกอิตาลี แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ปรัชญาเรอเนสซองซ์ก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปที่ทำให้เกิด สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเยอรมัน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเนเธอร์แลนด์, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาสเปน, สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์ และอื่นที่มีเอกลักษณ์และความรุ่งเรืองที่แตกต่างไปของแต่ละท้องถิ่น
ในฝรั่งเศส, พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสทรงนำ จิตรกรรมอิตาลีเข้ามาในฝรั่งเศส ทรงจ้างจิตรกรชาวอิตาลีรวมทั้งเลโอนาร์โด ดา วินชี และทรงสร้างพระราชวังอันใหญ่โตมโหฬารที่เป็นการเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส การค้าขายในเมืองเช่นบรูจส์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และในอันท์เวิร์พ ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ช่วยเพิ่มการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างอิตาลีและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำทางตอนเหนือ แต่ในด้านศิลปะโดยเฉพาะทางสถาปัตยกรรม ศิลปะกอธิคยังคงมีอิทธิพลอยู่ต่อมาจนกระทั่งการมาถึงของศิลปะบาโรกแม้ว่าจิตรกรจะมีแนวโน้มที่จะเขียนแบบอิตาลี
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยและการพิมพ์หนังสือช่วยเผยแพร่ปรัชญาทั่วไปในฝรั่งเศส, กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาไปยังสแกนดิเนเวีย และในที่สุดในอังกฤษภายในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 นักเขียนและนักมนุษย์วิทยาเช่น ฟร็องซัว ราเบอแล (François Rabelais), ปีแยร์ เดอ รอนซาร์ด (Pierre de Ronsard) และ อิราสมัส ได้รับอิทธิจากเรอเนสซองซ์อิตาลีเป็นอันมากและกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการทางปัญญาของสมัยนั้น ระหว่างยุคเรอเนสซองซ์อังกฤษซึ่งคาบกับสมัยเอลิสซาเบธ นักเขียนเช่นวิลเลียม เชกสเปียร์ และคริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ (Christopher Marlowe) สร้างงานประพันธ์ที่มีอิทธิต่อมาอีกเป็นเวลานาน เรอเนสซองซ์เผยแพร่ไปยังโปแลนด์โดยตรงจากอิตาลีโดยจิตรกรจากฟลอเรนซ์และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำที่ทำให้เกิดการริเริ่มสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโปแลนด์
ลักษณะของเรอเนสซองซ์ตอนเหนือในบางบริเวณแตกต่างจากลักษณะเรอเนสซองซ์ของอิตาลีที่เกิดจากการมีระบบอำนาจการปกครองที่มาจากศูนย์กลาง ในขณะที่อิตาลีและเยอรมันเป็นระบบรัฐอิสระเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่บางส่วนของยุโรปตะวันตกเริ่มมีการก่อตั้งชาติที่มีรัฐบาลกลาง นอกจากนั้นทางเหนือของยุโรปยังมีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์และมีความขัดแย้งภายในระหว่างกลุ่มโปรเตสแตนต์ต่าง ๆ กับกลุ่มโรมันคาทอลิกที่มีผลกระทบกระเทือนที่ไม่แต่ทางการเมืองเช่นการแบ่งแยกเนเธอร์แลนด์แต่ยังมีผลสะท้อนต่อขบวนการการวิวัฒนาการของเรอเนสซองซ์ด้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
รัสมุส เลียร์ตอร์ฟ

ไฟล์:RasmuswJGang.jpg|thumb|รัสมุส เลียร์ตอร์ฟ สนทนาด้านความปลอดภัยคอมพิวเตอร์กับนักพัฒนา
จุมลา ในงานประชุม OSCMS 2007
รัสมุส เลียร์ตอร์ฟ (Rasmus Lerdorf; เกิด 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ในกรีนแลนด์) เป็นโปรแกรมเมอร์ชาวเดนมาร์ก และเป็นที่รู้จักในฐานะผู้คิดค้นภาษาโปรแกรมพีเอชพี
เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนคิงซิตีใน พ.ศ. 2531 และมหาวิทยาลัยวอเตอร์ลูใน พ.ศ. 2536m ในด้านวิศวกรรมศาสตร์ ปัจจุบันทำงานอยู่ที่บริษัทยาฮู!

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:ชาวกรีนแลนด์
หมวดหมู่:ชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
ค่ายฝึกเขาชนไก่

ภาพการฝึกของ นศท. ปี 3 ปีการศึกษา 2561 ถ่ายในการฝึกเดือนกุมภาพันธ์ 2562
ค่ายฝึกเขาชนไก่ เป็นสถานที่ฝึกภาคสนามของนักศึกษาวิชาทหาร สังกัดหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน กองทัพบกไทย มีชื่อตามเขาชนไก่ ค่ายฝึกเขาชนไก่ตั้งอยู่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199 (กาญจนบุรี–เขื่อนศรีนครินทร์) อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 150 กิโลเมตร ในเวลาที่ไม่มีการฝึกจะเปิดเป็นค่ายฝึกสำหรับประชาชนทั่วไปมีกิจกรรมเช่น การโดดหอสูง การยิงปืน การไต่เชือกข้ามลำน้ำ ชมพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยในช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคมของทุกปีจะเป็นค่ายฝึกนักศึกษาวิชาทหาร ค่ายฝึกเขาชนไก่ได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ตั้งแต่เดือนมีนาคม 2543

**การฝึกนักศึกษาวิชาทหาร**
ส่วนหนึ่งของการฝึกภาคสนามที่เขาชนไก่ ถ่ายในการฝึกเดือนกุมภาพันธ์ 2562
ค่ายฝึกเขาชนไก่เป็นสถานที่ฝึกภาคสนามของนักศึกษาวิชาทหารชั้นปีที่ 2 และ 3 ที่สังกัดโรงเรียนรักษาดินแดน ศูนย์การนักศึกษาวิชาทหาร, ศูนย์การฝึกนักศึกษาวิชาทหาร มณฑลทหารบกที่ 110 และหน่วยฝึกนักศึกษาวิชาทหาร มณฑลทหารบกที่ 16, 17 และเป็นสถานที่ฝึกภาคสนามสำหรับนักศึกษาวิชาทหารชั้นปีที่ 4 และ 5 จากทุกศูนย์ทั่วประเทศ โดยศูนย์ฝึกส่วนภูมิภาคจะดำเนินการเดินทางไป-กลับจากเชาชนไก่ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2516 จนถึงปัจจุบัน
สถานีการฝึก ได้แก่ การทดสอบกำลังใจกระโดดหอสูง 34 ฟุต การฝึกยิงปืนในป่า การฝึกปีนหน้าผากลางแจ้ง การฝึกหมู่ปืนเล็กในการเข้าตี การฝึกดำรงชีพในป่า การฝึกไต่หน้าผาและลงทางดิ่ง การฝึกป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย การฝึกการช่วยฟื้นคืนชีพและการช่วยเหลือผู้ที่มีการอุดกั้นทางเดินหายใจ และการฝึกยิงปืนฉับพลัน ฯลฯ

**วัฒนธรรมสมัยนิยม**
ในปี พ.ศ. 2549 มีภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหาร และการฝึกที่เขาชนไก่ ชื่อเรื่อง เขาชนไก่ นำแสดงโดย วศิษฏ์ ผ่องโสภา ในปี พ.ศ. 2558 มี ภาพยนตร์ตลกและผี ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักศึกษาวิชาทหารที่เจอกับผีครูฝึกสุดโหด ชื่อเรื่อง รด. เขาชนผีที่เขาชนไก่ นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, นรินทร์โชติ วชิรธรนิยมกุล และ วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กำลังพลสำรองของไทย
หมวดหมู่:ค่ายทหารในสังกัดกองทัพบกไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองกาญจนบุรี
ศิริชัย ไม้งาม

นายศิริชัย ไม้งาม  อดีตสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ (สปท.)  เกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2502 เป็นกรรมการในคณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านการสร้างโอกาสและความเสมอภาคทางสังคม แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย รุ่นที่ 2  ดำรงตำแหน่งประธานสหภาพแรงงานของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย(สร.กฟผ.) ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 
นายศิริชัย เรียนจบวิทยาลัยเทคนิคฉะเชิงเทรา จบการศึกษาปริญญาตรีรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีอาชีพเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ  เริ่มการทำงานที่โรงไฟฟ้าพระนครใต้ และมาปฏิบัติงานต่อที่โรงไฟฟ้าบางปะกง เป็นรองเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สฟท.) และรองเลขาธิการปฏิบัติการสมาพันธ์แรงงาน รัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) รวมทั้งกรรมการแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้แทนฝ่ายลูกจ้าง จึงมีความสนิทสนมกับ สมศักดิ์ โกศัยสุข เลขาธิการ สรส. แกนนำพันธมิตรฯ เป็นอย่างดี
ผลงานเด่นคือการต่อต้านการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ โดยเป็น 1 ใน 12 คน ที่ไม่รับหุ้น กฟผ.และร้องเรียนไปยังศาลปกครองสูงสุดให้เพิกถอนการแปรรูป กฟผ. และเป็นผู้นำในการคัดค้านการขายโรงไฟฟ้าบางปะกง แม่เมาะ และราชบุรี ในสมัยรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ พ.ศ. 2539 จนถึงสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย พ.ศ. 2542

**อ้างอิง**
url-status=dead 
*url-status=dead 
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกฎหมายและการเมือง มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
แม่แบบ:อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย

==การใช้**
 แม่แบบชุดนี้แสดงรายชื่อสถานที่สำคัญในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย

อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
หมวดหมู่:แม่แบบประวัติศาสตร์ไทย
คนเล่นลูท (คาราวัจโจ)

คนเล่นลูท (The Lute Player) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่มีด้วยกันสามฉบับ
โดยในแต่ละฉบับมีอยู่ด้วยกันแต่ละที่ ดังนี้ ชิ้นที่หนึ่งเป็นของงานสะสมวิลเด็นชไตน์
ชิ้นที่สองเป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจถูกเก็บรักษาในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ชิ้นที่สามอยู่ที่คฤหาสน์แบ็ดมินตันที่กลอสเตอร์เชอร์โดยเพิ่งมีการค้นพบในปี ค.ศ. 2007

**ความแตกต่างระหว่างชิ้นงาน**
วิธีการทาสีมีอยู่ในภาพทั้งสามนั้นทั้งหมดที่แสดงถึงเด็ก มีการวาดถึงใบหน้าและความอ่อนเยาว์ โดยโครงสร้างของผมเป็นลักษณะผมหนาสีน้ำตาลใน เครื่องดนตรี ในภาพแรกมีการวาดถึงเพลงเกี่ยวกับความรักลงไปในภาพเพื่อสื่อความหมายบ้างอย่าง ที่โต๊ะมีการวาดตัวเลข ในบ้างภาพมีการวาดเปลือยหินอ่อนกับไวโอลินในด้านหนึ่งและดอกไม้และผลไม้ที่อื่นๆที่มีประกบในภาพ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คาราวัจโจ- ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
ตลาดโต้รุ่งหัวหิน

ตลาดโต้รุ่งหัวหิน  เป็นถนนคนเดิน เพื่อการพักผ่อนและการค้าขายสินค้าในเวลากลางคืน โดยแรกเริ่มใช้ถนนเดชานุชิต ส่วนตลาดล่าง มีความยาวเพียง 500-700 เมตร ต่อมาจึงมีปริมาณผู้ขายและผู้ซื้อมากขึ้น จึงต้องให้เทศบาลจัดสรรทั้งถนนเดชานุชิต ส่วนบนเพิ่ม ถือเป็นส่วนการจัดการของเทศกิจ งานเทศบาลตำบลหัวหินในขณะนั้น โดยยังอยู่ในส่วนการดูแลของ ตลาดฉัตรไชย 

**ประวัติ**
เริ่มแรกในการจัดตลาดเป็นส่วนการขายอาการและเสื้อผ้าแบบตลาดคนเดินกลางคืน โดยใช้พื้นที่ของถนนเพียง 100-300 เมตรบริเวณช่วงต่อเชื่อมตลาดหลังจากนั้นจึงย้ายลงมาในถนนและเริ่มการจัดสรรพื้นที่ โดยในปี 2540 เริ่มขยายตลาดออกไปยังตลาดบนและเริ่มการจัดตลาดโดยเทศกิจ ทำให้มีร้านค้าเพิ่มขึ้นมากมาย โดยส่วนใหญ่จะเป็นของกินเล่น ขนมขบเคี้ยว และร้านอาหารทะเล ตามสั่ง ของที่ระลึก เสื้อผ้าเป็นส่วนใหญ่ 

**ร้านค้า**
ร้านค้าที่ออกร้านจำป็นต้องขึ้นทะเบียนผู้ค้ากับเทศกิจ เทศบาลหัวหิน เพื่อจัดระเบียบการตั้งร้านค้า และร้านค้าต้องไม่เป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร โดยใช้กฏการจัดตลาดตามสากล 
สินค้าที่มีจำหน่ายเป็นส่วนใหญ่ คือ เสื้อผ้า ของที่ระลึก ขนมขบเคี้ยว อาทิ โรตี ข้าวโพดย่าง ขนม และไอศครีมโบราณ ปัจจุบัน(ปี 2556)จะเป็นร้านอาหารทะเลเป็นส่วนใหญ่

**สถานที่ตั้ง**
ตั้งอยู่ตลอดแนวถนนเดชานุชิต ตะวันตกติดถนนพระปกเกล้าฯ ทิศตะวันออกติดถนนเพชรเกษม ปัจจุบัน(ปี 2557) คือ ซอย หัวหิน 72
เวลาในการเปิดนั้นเริ่มเวลาประมาณ 17.00 - 23.00 ของทุกวัน
และสามารถเดินข้ามระหว่างส่วนตลาดบนและล่างได้โดยเสรี โดยส่วนมากผู้คนนิยมมาเที่ยวในเวลาวันหยุดพิเศษ และเสาร์อาทิตย์จำนวนมาก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตลาดในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:อำเภอหัวหิน
วาเลนตีโน รอสซี

วาเลนตีโน รอสซี (Valentino Rossi) เป็นอดีตนักแข่งรถมอเตอร์ไซค์มืออาชีพชาวอิตาลีและแชมป์โลกการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ระดับกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง 9 สมัย เจ้าของฉายา The Doctor เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งมอเตอร์ไซค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 
รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556
หลังจากจบการแข่งขันในฤดูกาล 2014 ไปแล้วในการแข่งขัน MotoGP ผู้ที่คว้าชัยแชมป์โลกไปครองตกเป็นของ มาร์ค มาร์เควซ ด้วยคะแนนรวม 362 คะแนน ตามมาด้วย อดีตแชมป์โลกหลายสมัย อย่างวาเลนติโน่ รอสซี่ ที่ครองอันดับรองแชมป์ในปีนี้ ด้วยคะแนนรวม 295 และยังเจ๋งพอได้ครองตำแหน่ง MotoGP Star of the Year อีกด้วย
หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014

**สถิติ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วาเลนตีโน รอสซี
หมวดหมู่:นักแข่งรถมอเตอร์ไซค์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักแข่งรถโมโตจีพีชิงแชมป์โลก
หมวดหมู่:นักแข่งรถที่ได้แชมป์โลกโมโตจีพี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นมาร์เค
เพทาย

เพทาย (Zircon; n หรือ ən; ZrSiO4) เป็นแร่รัตนชาติที่อยู่ในกลุ่มซิลิเกต 

**ประโยชน์**
เนื่องจากมีคุณสมบัติทนความร้อน จึงถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมวัสดุทนไฟ เช่น ทำอิฐทนไฟและวัตถุดินเผาเคลือบทุกชนิด ใช้เป็นฉนวน สำหรับป้องกันไฟฟ้า ความร้อน ทำผงสีขัด ไส้หลอดไฟฟ้า ผสมยางให้เหนียว หลอดอิเล็กทรอนิกส์ หลอดไฟถ่ายรูป เครื่องควบแน่น X-ray filters ใช้ในการเชื่อมไฟฟ้าเฉพาะแห่ง นอกจากนี้แร่เพทายบริสุทธิ์ยังถูกนำไปใช้ในการสร้างเครื่องกำเนิดปฏิกรณ์ปรมาณูอีกด้วย

**แหล่งที่พบ**

**ในประเทศไทย**
ชนิดผลึกเล็กละเอียดพบในเหมืองลานแร่ดีบุกทุกๆแห่ง และพบตามชายทะเลทั่วไปเช่น ที่ชายทะเล จังหวัดชลบุรี ระยอง ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร พังงา อำเภอตะกั่วป่า ส่วนมากที่เป็นรัตนชาติหรือพวกผลึกโตๆ พบเกิดร่วมกับหินภูเขาไฟชนิดหินบะซอลต์ พบที่ จันทบุรี ตราด ศรีสะเกษ และที่ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ 

**ในต่างประเทศ**
จะพบได้ปะปนกับหินอัคนี ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:แร่
หมวดหมู่:รัตนชาติ
อุมัร อัลบะชีร

อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร (عمر حسن أحمد البشير; เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1944) เป็นหัวหน้าพรรคเนชันแนลคองเกรส และอดีตประธานาธิบดีของประเทศซูดาน เริ่มเข้ามามีอำนาจทางการเมืองครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1989 ขณะยังเป็นนายทหารยศพันโท โดยเป็นผู้นำกลุ่มนายทหารทำรัฐประหารไม่นองเลือดขับไล่รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีซาดิก อัลมะฮ์ดี (Sadiq al-Mahdi) ซึ่งเป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้เจรจายุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินมาต่อเนื่องยาวนานที่สุดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยให้อำนาจปกครองตนเองบางส่วนในเซาท์ซูดานซึ่งเป็นพื้นที่เกิดสงคราม  อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองแล้ว รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางต่อบทบาทของรัฐบาลในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ดาร์ฟูร์ อันเป็นการกวาดล้างชาติพันธุ์ประชากรที่ไม่ใช่ชาวอาหรับครั้งใหญ่ในซูดาน มีผู้เสียชีวิตจากกรณีดังกล่าวอยู่ระหว่าง 200,000 ถึง 400,000 คน  บทบาทของนายอัลบะชีรในเรื่องนี้ได้นำไปสู่การสู้รบอย่างรุนแรงระหว่างกองกำลังติดอาวุธของพวกญันญะวีด (Janjaweed) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายรัฐบาล และกองกำลังกบฏฝ่ายต่างๆ อันได้แก่ กองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (Sudan People's Liberation Army, SPLA) กองทัพปลดปล่อยซูดาน (Sudanese Liberation Army, SLA) และขบวนการความยุติธรรมและความเสมอภาค (Justice and Equality Movement, JEM) ซึ่งทำการรบในรูปแบบสงครามกองโจรในแคว้นดาร์ฟูร์  ผลจากสงครามครั้งนี้ทำให้ประชาชนกว่า 2.5 ล้านคนต้องไร้ที่อยู่อาศัย และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศชาดกับซูดานตกต่ำลงจนถึงระดับวิกฤต 
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 ลุยส์ โมเรโน โอกัมโป อัยการประจำศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court, ICC) ได้ฟ้องร้องนายอัลบะชีรในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ กระทำอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาชญากรรมสงครามในแคว้นดาร์ฟูร์ ศาลได้ออกหมายจับนายอัลบะชีรเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2009 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและอาชญากรรมสงคราม แต่ไม่รวมข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เนื่องจากศาลได้ชี้ว่าหลักฐานที่จะฟ้องร้องด้วยข้อหาดังกล่าวยังมีไม่เพียงพอ หมายจับดังกล่าวได้ถูกนำส่งไปยังรัฐบาลซูดาน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม นายอัลบะชีรยังคงดำรงตำแหน่งประมุขของประเทศต่อไปแม้จะมีหมายจับจากศาลอาญาระหว่างประเทศออกมาก็ตาม
นายอัลบะชีรลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งทั่วไปของซูดานในปี ค.ศ. 2009 นับเป็นการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคการเมืองของซูดานครั้งแรกในรอบ 9 ปี คู่แข่งคนสำคัญของนายอัลบะชีรคือนายซัลวา กีร์ มายาร์ดิต (Salva Kiir Mayardit) รองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำของกองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (SPLA)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีซูดาน
หมวดหมู่:ชาวซูดาน
สาวิทย์ แก้วหวาน

นายสาวิทย์ แก้วหวาน  ผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันทิศทางไทย และคณาจารย์สถาบันทิศทางไทย  เลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นประธานคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย และแกนนำรุ่นที่ 2 ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สายอาชีพแรงงานรัฐวิสาหกิจ เป็นแกนนำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย (สร.รฟท.) 
นายสาวิทย์จบการศึกษา ปวช.สาขาช่างยนต์ วิทยาลัยเทคนิคพัทลุง และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ เริ่มทำงานที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 เข้าสู่ขบวนการแรงงานในปี พ.ศ. 2531 และได้ร่วมกิจกรรมเคลื่อนไหวต่างๆ เรื่อยมา ได้เป็นรองประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย จนกระทั่งเป็นเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.)และต่อมาได้เข้าร่วมกลุ่มคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย ซึ่งได้เข้าร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ปี พ.ศ. 2549 กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย  โดยมีบทบาทเป็นโฆษกบนเวที และถูกแต่งตั้งให้เป็นแกนนำรุ่นที่ 2 ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551
แต่ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2554 นายสาวิทย์พร้อมด้วยนายสมศักดิ์ โกศัยสุข ได้ทำตามมติของ สรส. ซึ่งมีนายสาวิทย์เป็นเลขาธิการอยู่ โดยถอนตัวออกจากการเป็นแกนนำพันธมิตรฯ เนื่องจากมีความเห็นต่างกันในเรื่องที่พรรคการเมืองใหม่ (กมม.) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ตั้งขึ้นมาโดยกลุ่มพันธมิตรฯ ถึงเรื่องการที่จะส่งผู้สมัครของพรรคลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 หรือไม่

**บทบาทสำคัญในการขับไล่รัฐบาลสมชาย**
วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ.  2551 ได้มีมติให้สมาชิกรัฐวิสาหกิจ 43 แห่งทั่วประเทศ ร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ถ้ายังไม่ลาออก ให้รัฐวิสาหกิจทั่วประเทศนัดหยุดงานพร้อมกัน ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป เพื่อกดดันรัฐบาล เนื่องจากเห็นว่ารัฐบาลสมชายได้ใช้ความรุนแรงในการสลายการชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่หน้ารัฐสภาวันที่ 7 ตุลาคม  พ.ศ. 2551 จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต

**วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557== - 14 พฤษภาคม 2557 จากวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย สาวิทย์ แก้วหวาน เป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 41 

**ชีวิตส่วนตัว**
นายสาวิทย์ ใช้ชีวิตคู่กับ เสน่ห์ หงษ์ทอง ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกรและเป็นหนึ่งในผู้ร่วมชุมนุมกับพันธมิตรด้วย มีบุตรด้วยกัน 2 คน

**อ้างอิง**
url-status=dead - ฐานข้อมูล
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพัทลุง‎
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
หมวดหมู่:หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
รีซอตโต

รีซอตโต (risotto) เป็นอาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นข้าวผัดที่มีลักษณะข้นไปด้วยครีมจากการดูดซับไวน์และน้ำซุปจากเนื้อวัว ปลา หรือผักในขณะผัด ส่วนผสมหลักของรีซอตโตโดยทั่วไปมักประกอบด้วยชีสพาร์มีซอน เนย และหัวหอม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีหุงข้าวอันนิยมที่สุดในอาหารอีตาลี

**ชนิดข้าวที่นำมาใช้**
โดยปกติใช้ข้าวการ์นาโรลี ข้าววีอาโลเนนาโน หรือข้าวอาร์โบรีโอในการทำอาหาร แต่เนื่องจากข้าวสองชนิดแรกมีราคาสูงเกินไป การใช้ข้าวอาร์โบรีโอจึงเป็นที่นิยมในการทำรีซอตโตดังที่พบเห็นได้ทั่วไป

**ประเภทของรีซอตโต**
ประเภทของรีซอตโตมีหลากหลายเช่นเดียวกันกับข้าวผัดของไทย เช่น- รีซอตโตเห็ดหรือผักต่าง ๆ สำหรับมังสวิรัติ- รีซอตโตทะเล- รีซอตโตปลา- รีซอตโตไก่- ฯลฯ
หมวดหมู่:อาหารอิตาลี
หมวดหมู่:ข้าวผัด
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
แทว็อนกุน

แทว็อนกุน (ฮันจา=大院君) หรือ พระบรมราชชนก เป็นพระอิสริยยศของราชวงศ์โชซ็อน สำหรับพระราชบิดาของพระมหากษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์เอง แต่พระโอรสนั้นครองราชย์ ปกติแล้วในคราวที่แต่งตั้งแทว็อนกุนนั้น ตัวแทว็อนกุนเองจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ในราชวงศ์โชซ็อน มีแทว็อนกุน 4 พระองค์ ที่จริงพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์นั้นมีมากกว่านี้ แต่เมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์ก็มักจะแต่งตั้งพระราชบิดาของพระองค์เป็นกษัตริย์เสมอ- แทว็อนกุนท็อกฮึง พระราชบิดาของพระเจ้าซ็อนโจ- แทว็อนกุนช็องว็อน พระราชบิดาของพระเจ้าอินโจ- แทว็อนกุนช็อนกเย พระราชบิดาของพระเจ้าช็อลจง- แทว็อนกุนฮึงซ็อน พระราชบิดาของพระเจ้าโคจง
หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
บุปผาราตรี 3.1

บุปผาราตรี 3.1 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก บุปผาราตรี และ บุปผาราตรี เฟส 2 ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ , มาริโอ้ เมาเร่อ , ฉันทนา กิติยพันธ์ , นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ , สมเล็ก ศักดิกุล , สันติสุข พรหมศิริ , ค่อม ชวนชื่น , อุดม ชวนชื่น
มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่  บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน  “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา
บุปผาราตรี 3.1 เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาท

**นักแสดงหลัก**
 เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ... บุปผา- มาริโอ้ เมาเร่อ ... หรั่ง- ฉันทนา กิติยพันธ์ ... เจ๊สาม- นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ ... เด็กหญิงปลา- สมเล็ก ศักดิกุล ... หมอคง- สันติสุข พรหมศิริ ... นายภพ (พ่อของเด็กหญิงปลา)- ค่อม ชวนชื่น ... เซียนต้อม- อุดม ชวนชื่น ... ลูกกรอกตัวพ่อ- อ่าง เถิดเทิง ... ยามอ่าง- สายเชีย วงศ์วิโรจน์ ... หนึ่ง- ปิยะ ชนะสัตรู ... ปี้ด- ศุภสิทธิ์ ก๊กผล ... หมู- ยศวัศ สิทธิวงศ์ .. ตี๋- พงศ์เทพ อนุรัตน์ ... สายสืบเทพ- เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม ... แพนเค้ก- เดฟ ดวงดี ... ลุงเดฟ

**นักแสดงรับเชิญ**
 อารักษ์ อมรศุภศิริ ... พายุ- รัชวิน วงศ์วิริยะ ... น้ำ- ศิริพรรณ แสงจันทร์ ... ปุ้ย
*ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล... เจ๊สี่ - อรรณพ สงวนชาติ ... แหลม- กิ๊ฟ ชวนชื่น ... เซียนจีน

**รางวัลและเทศกาลภาพยนตร์ต่างๆ**
 ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ) จากงานประกาศผลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด ประจำปี 2552- ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลท็อปอวอร์ด 2009- ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์ตะวันออกไกล เมืองอูดิเน่ ประเทศอิตาลี ครั้งที่ 11 ประจำปี 2552 - ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์แนวแฟนตาซี เมืองนูชาเต็ล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ครั้งที่ 9 ประจำปี 2552

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บุปผาราตรี 3.1 (2552) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-03-04 - title=บุปผาราตรี 3.1 (2009)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
เฟเดรีโก เฟลลีนี

เฟเดรีโก เฟลลีนี (Federico Fellini) (20 มกราคม ค.ศ. 1920 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1993) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในผลงานในการใช้ภาพแบบแฟนตาซีและบาโรค ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อนักสร้างภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
สแตนลีย์ คูบริก

สแตนลีย์ คูบริก (Stanley Kubrick) (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้กำกับ เขียนบท และสร้างภาพยนตร์ทรงอิทธิพลชาวอเมริกันคนหนึ่ง ผลงานของเขามักเป็นภาพยนตร์ที่ถูกดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือเรื่องสั้นชื่อดังและมักมีข้อวิพากษ์วิจารณ์ขัดแย้งอยู่หลายเรื่อง ลักษณะงานของเขาถูกจัดอยู่ในหมวดสัจนิยม(realism)ที่มีความโดดเด่นในเรื่องความตลกร้าย(dark humor) งานภาพที่เป็นเอกลักษณ์ การจัดฉากถ่ายทำที่ละเอียดลออ และการใช้ดนตรีที่เร้าอารมณ์ผู้ชม การทำงานของเขามีความละเอียดละออใส่ใจในการเลือกคัดสรร การทำงานที่เชื่องช้า และมีความหลากหลายในประเภทของภาพยนตร์ที่เขาทำ เขานิยมใช้ชีวิตอย่างสันโดษในชีวิตส่วนตัว

**ผลงานภาพยนตร์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 13 เรื่องของ สแตนลีย์ คูบริค
16px small|0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ

**รางวัล**
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ สแตนลีย์ คูบริค
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
ไดแอนา (เทพปกรณัม)

ไฟล์:Boucher Diane sortant du bain Louvre 2712.jpg|thumb|300px |“ไดแอนาสรง” (Diana leaving her Bath) โดย ฟรองซัวส์ บูแชร์ (François Boucher) ราว ค.ศ. 1742 
เทพีไดแอนา (Diana) หรือ ดีอานา (ละตินเก่า: Dīāna) ตามศาสนาโรมันและกรีกโบราณเป็นเทพกัญญาโรมัน โดยมากนับว่าเป็นอุปถัมภกของชนบท พราน ทางแพร่ง และดวงเดือน ถือว่าเป็นเหมือนอาร์ทิมิสและเฮคาทีในเทพปกรณัมกรีก โดยในช่วงประวัติศาสตร์โรมันตอนต้น ตำนานของไดแอนาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากตำนานของอาร์ทิมิส เช่นเรื่องการกำเนิดบนเกาะดีลอส โดยมีจูปิเตอร์และลาโทนาเป็นบิดามารดา และมีอะพอลโลเป็นพี่น้องฝาแฝด แม้ว่าเดิมทีไดแอนามีจุดกำเนิดในอิตาลี ไม่ใช่กรีซ ปัจจุบันก็เป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria) 
	
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัว ป่าโอ้คก็มีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนา และนางก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) โดยเป็นเทพกัญญาพรหมจารีและผู้พิทักษ์การคลอดลูก ในอดีตประกอบด้วยไตรเทพ โดยมีเทพเจ้าโรมันอีกสององค์คือ พรายน้ำเอเกเรีย ซึ่งเป็นคนรับใช้และรองนางผดุงครรภ์ของนาง อีกองค์หนึ่งคือ เทพเจ้าแห่งป่าไม้วีรบิอุส

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตำนานเทพเจ้าโรมัน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Artemis Louvre2.jpg|“เทพีไดแอนา”
ไฟล์:Lucas Cranach d. Ä. 003.jpg|“อพอลโลและไดแอนา”ค.ศ.1530 ลูคัส ครานาค
ไฟล์:Titian.Diana.and.Callisto01.jpg|“ไดแอนาและคาลลิสโต”ราวปี ค.ศ. 1566ทิเชียน
ไฟล์:Posthumous Oil on canvas portrait of Louise Élisabeth de Bourbon (1693-1775).jpg|“หลุยส์ เอลิสซาเบ็ธ เดอ บูร์บอง-คองเดแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”คริสต์ศตวรรษที่ 18
ไฟล์:Maria Amalia of Habsburg Lorraine2.jpg|“มาเรีย อมาเลียแห่งออสเตรียแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”คริสต์ศตวรรษที่ 18คาร์โล อันเจโล ดาล เวร์เม
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพแห่งดวงจันทร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยิงธนู
แฟรงค์ บรูโน

แฟรงค์ บรูโน (Frank Bruno) อดีตแชมป์โลกเฮฟวีเวทผิวดำชาวอังกฤษ มีชื่อจริงว่า  แฟรงกลิน รอย บรูโน (Franklin Roy Bruno) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
บรูโนชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 ทำสถิติชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. 21 ครั้งรวด ก่อนจะแพ้ที.เค.โอ.ยก 10 กับ เจมส์ สมิธ นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ ถิ่นของบรูโนเอง  จากนั้นบรูโนกลับมาทำฟอร์มชนะรวดอีก 7 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกอีก 6 ครั้ง ก่อนจะมาแพ้ที.เค.โอ.ในยกทื่ 11 ต่อ ทิม วิทเธอร์สปูน นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ และบรูโนก็กลับมาชนะน็อกอีก 5 ครั้ง
ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวท 3 สถาบันหลัก กับนักมวยอันตรายแห่งยุค ไมก์ ไทสัน ถึงลาสเวกัส ผลการชกบรูโนเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.เพียงยกที่ 5 แก่ไทสันเท่านั้นเอง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นบรูโนก็กลับมาทำฟอร์มชนะน็อกรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนที่จะชิงแชมป์โลกอีกครั้งเฉพาะของสถาบันสภามวยโลก (WBC) กับ เลนน็อก ลูอิส นักมวยชาวอังกฤษด้วยกัน ผลการชกบรูโนไม่อาจจะทนทานลูอิสไหว จึงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เท่านั้น
จากนั้นบรูโนก็ยังเคลื่อนไหวชกอีกเรื่อย ๆ แต่ก็ทิ้งระยะห่างออกไปในแต่ละปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 ที่ลูอิสเสียแชมป์โลก WBC ให้แก่ โอลิเวอร์ แมคคอลล์ นักมวยชาวอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ บรูโนก็ได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 3 กับ แมคคอลล์ ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1995 ปรากฏว่าบรูโนสามารถที่จะเอาชนะคะแนนแมคคอล์ไปได้ กลายเป็นแชมป์โลก WBC เฮฟวีเวท คนใหม่
จากการได้แชมป์โลกเฮฟวีเวทของบรูโนนั้น ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที และกลายเป็นนักกีฬาขวัญใจชาวอังกฤษไปเลยทีเดียว เพราะบรูโนกลายเป็นนักมวยชาวอังกฤษแท้ ๆ คนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ หลังจากคนแรกคือ บ๊อบ ฟิตซิมมอนส์ ในปี ค.ศ. 1897 นับเป็นเวลานานถึง 98 ปี (ไม่นับ เลนน็อก ลูอิส เพราะลูอิสมีเชื้อสายจาไมกา) ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวินเทียบเท่ากับท่านเซอร์ ให้แก่ บรูโน ด้วย
แฟรงค์ บรูโน ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไมก์ ไทสัน อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยแพ้น็อกมาแล้วในอดีต ซึ่งคราวนี้ไทสันคืนหวนกลับมาบนเวทีอีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากต้องโทษจำคุกอยู่นาน 3 ปี และเมื่อพบกันอีกครั้ง บรูโนก็ทนทานความดุดันของไทสันไม่ไหว แพ้ทีเคโอ​ไปเพียงแค่ยกที่ 3 เท่านั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1996 ที่ลาสเวกัส  หลังจากนั้นบรูโนก็แขวนนวมไปโดยไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
แฟรงค์ บรูโน แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างสูงใหญ่ ดูบึกบึนและมีสถิติชนะน็อกหลายครั้ง แต่เมื่อพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็มักจะแพ้น็อกเพียงยกต้น ๆ อยู่ตลอด และถึงแม้ว่าจะเคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวีเวทก็ตาม แต่ก็ไม่เคยป้องกันตำแหน่งได้เลยและต้องใช้โอกาสถึง 3 ครั้ง จึงจะได้แชมป์มา ซึ่งในหลายปีต่อมา มีการจัดอันดับแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวทที่ได้ชื่อว่าอ่อนแอที่สุด มีชื่อของบรูโนติดอยู่ในอันดับด้วย

**อ้างอิง**
 นิตยสารมวยโลก-  สถิติการชก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  วิดีโอคลิปรวมการชกของบรูโน
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:นักกีฬาจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
หมวดหมู่:บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
สถานีย่อย:วิทยาศาสตร์

type=search
width=30
searchbuttonlabel= ค้นหา
buttonlabel= เรียกดู
break=no
สารานุกรมย่อย - คณิตศาสตร์- คอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศ- เคมี- แพทยศาสตร์- ฟิสิกส์- เภสัชกรรม- นิยายวิทยาศาสตร์- ดาราศาสตร์
มีส่วนร่วม- เริ่มต้นกับวิกิพีเดีย- เรียนรู้การใช้งาน- นโยบายที่ควรรู้- คำสั่งวิกิ- หลักการอ้างอิง
เรื่องจากข่าว
หมวดหมู่
วิทยาศาสตร์

**สถานีย่อยอื่น**
__NOTOC__
__NOEDITSECTION__
วิทยาศาสตร์
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไซปรัส

ประเทศที่มีคณะทูตไซปรัสประจำอยู่
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศไซปรัสในประเทศต่างๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

**ยุโรป**
สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงเบอร์ลิน
สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงปราก
สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงมอสโก- Austria
** เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)- Belgium
** บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)- Bulgaria
** โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)- Czech Republic
** ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)- Denmark
** โคเปนเฮเกน (สถานเอกอัครราชทูต)- Finland
** เฮลซิงกิ (สถานเอกอัครราชทูต)- France
** ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)- Germany
** เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
** ฮัมบวร์ค (สถานกงสุลใหญ่)- Greece
** เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
** เธสซาโลนิกิ (สถานกงสุลใหญ่)- Vatican City
** นครรัฐวาติกัน (สถานเอกอัครราชทูต)- Hungary
** บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)- Ireland
** ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)- Italy
** โรม (สถานเอกอัครราชทูต)- Netherlands
** เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)- Poland
** วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)- Portugal
** ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)- Romania
** บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)- Russia
** มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)- Serbia
** เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)- Slovenia
** ลูบลิยานา (สถานเอกอัครราชทูต)- Spain
** มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)- Sweden
** สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)- United Kingdom
** ลอนดอน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

**อเมริกาเหนือ**
สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.- Canada
** ออตตาวา (สถานกงสุลใหญ่)- Mexico
** เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)- United States
** วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
** นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)

**ตะวันออกกลาง**
 Iran
** เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)- Israel
** เทลอาวีฟ (สถานเอกอัครราชทูต)- Jordan
** อัมมาน (สำนักงาน)- Lebanon
** เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)- Qatar
** โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)- Syria
** ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)

**แอฟริกา**
 Egypt
** ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)- Kenya
** ไนโรบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)- Libya
** ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)- South Africa
** พริทอเรีย (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

**เอเชีย**
 People's Republic of China
** ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)- India
** นิวเดลี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

**โอเชียเนีย**
สถานเอกอัครทูตไซปรัสประจำกรุงแคนเบอร์รา- Australia
** แคนเบอร์รา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

**องค์กรพหุภาคี**- บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
** เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
** ลอนดอน (คณะผู้แทนถาวรประจำ IMO)
** นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
** ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
** โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
** สตราสบวร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสภายุโรป)
** เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กระทรวงการต่างประเทศไซปรัส
หมวดหมู่:ประเทศไซปรัส
สถานีย่อย:วิทยาศาสตร์/หัวข้อที่สำคัญ

30px 
คณิตศาสตร์ : ความน่าจะเป็น · แคลคูลัส · จำนวน · ตรรกศาสตร์ · ตรีโกณมิติ · ทฤษฎีกราฟ · พีชคณิต ·  เรขาคณิต · สถิติศาสตร์
30px 
เคมี : เคมีฟิสิกส์ · เคมีวิเคราะห์ · เคมีอนินทรีย์ · เคมีอินทรีย์ · ชีวเคมี · ตารางธาตุ · พันธะเคมี · วัสดุศาสตร์ · อะตอม · อุณหเคมี
30px 
ชีววิทยา : จุลชีววิทยา · นิเวศวิทยา · บรรพชีวินวิทยา · ปรสิตวิทยา · พฤกษศาสตร์ · พันธุศาสตร์ · โภชนาการ · สัตววิทยา · อณูชีววิทยา · อนุกรมวิธาน
35px
ฟิสิกส์: กลศาสตร์ · พลศาสตร์ · พลังงาน · ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์ · ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า · ทฤษฎีสัมพัทธภาพ · อุณหพลศาสตร์
30px 
ดาราศาสตร์: เอกภพ · ดาราจักร · ระบบสุริยะ · ดาวฤกษ์ · ดาวเคราะห์ · ดาวเคราะห์น้อย · สุริยุปราคา · ดวงอาทิตย์ · ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ · การสำรวจอวกาศ
30px 
วิทยาศาสตร์โลก: นิเวศวิทยา · ภูมิศาสตร์ · ธรณีวิทยา · ธรณีสัณฐานวิทยา · วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม · ไฟ · น้ำ · ปรากฏการณ์โลกร้อน
30px 
วิทยาศาสตร์ประยุกต์ : เกษตรกรรม · นาโนเทคโนโลยี · นิติวิทยาศาสตร์ · วิทยาศาสตร์การกีฬา · วิศวกรรมศาสตร์ · เทคโนโลยี · โทรคมนาคม · สถาปัตยกรรม · สารสนเทศ 
30px 
วิทยาศาสตร์สุขภาพ : ทันตกรรม · พยาบาล · แพทยศาสตร์ · เภสัชกรรม · สาธารณสุข · สัตวแพทยศาสตร์ · ระบาดวิทยา
30px 
คอมพิวเตอร์ : อินเทอร์เน็ต · อีเมล · เครือข่าย · วิทยาการคอมพิวเตอร์ · ซอฟต์แวร์เสรี · ไวรัสคอมพิวเตอร์
เดอะรีซัน

"เดอะรีซัน" (The Reason) คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"
"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ 
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด) 
มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ 
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์ อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้ 
เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม มายเลิฟ อัลติเมต เอสเซนเชียล คอลเลกชัน ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด อูเกอร์ดูสตาด 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (ฝรั่งเศส) 
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "มายฮาร์ตวิลโกออน" – 4:40
ซีดีซิงเกิล 2 เพลง (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "บีเดอะแมน" – 4:39
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1 (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "บีเดอะแมน" – 4:39
# "เมกยูแฮปปี" – 4:31
# "วิธดิสเทียร์" – 4:12
ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2 (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "Cherche encore" – 3:24
# "เลิฟวินพรูฟ" – 4:09
# "เดอะคริสต์มาสซอง" – 4:12

**ฉบับอย่างเป็นทางการ**
# "เดอะรีซัน" (ฉบับวิทยุ) – 4:30
# "เดอะรีซัน" (ฉบับอัลบั้ม) – 5:01

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:เพลงป็อปบัลลาด
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 2

**ประวัติสโมสร**
สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2552 ภายใต้การจดทะเบียนในนาม บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด ผลงานในฤดูกาลแรกไม่ค่อยดีนัก สโมสรจบอันดับในเกือบท้ายตารางของดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ ทำให้ฤดูกาลถัดมา สโมสรต้องเปลี่ยนแปลงการบริหาร โดยแต่งตั้งพงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ เป็นประธานสโมสร และประสงค์ ชุ่มเชย เป็นผู้จัดการทีม งบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2553 มีประมาณ 6 ล้านบาท โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2562 แพร่ ยูไนเต็ด โดยการคุมทีมของ อานนท์ บรรดาศักดิ์ ได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่ทีมบุกไปเอาชนะแกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด ถึงถิ่น 1–0

**ตราสโมสร**
ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด

**สนามเหย้า**
แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนาม​ห้วยม้า สเตเดียม​ อำเภอเมือง​ จังหวัดแพร่สนามเหย้า มีอัฒจันทร์สองฝั่ง ทั้งฝั่งที่มีหลังคาและไม่มีหลังคา นอกจากนี้ยังมีร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณข้างอัฒจันทร์ด้านมีหลังคา

** ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล**

**ผู้เล่น**

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว**

**รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน**
รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 phraeutdfc
แพร่
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์

ไฟล์:Henry5.JPG|thumb|200px|right|เฮนรี เจ้าชายแห่งเวลส์ บุคคลสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งนี้ก่อนที่จะรวมเข้ากับส่วนพระมหากษัตริย์ ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ
ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ (Duke of Lancaster) เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่
ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361
ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน

**ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 1**
 เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1361)

**ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 2**
 จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1340 – ค.ศ. 1399)- เฮนรี โบลิงโบรค ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 2 และดยุกแห่งแฮรฟอร์ดที่ 1 (ค.ศ. 1367 – ค.ศ. 1413)

**ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 3**
 เฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1387 – ค.ศ. 1422)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ- ดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
*
เบียลารุช 24

เบียลารุช 24 (Беларусь 24) เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุสเป็นสถานีโทรทัศน์และวิทยุของรัฐเบลารุส เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ออกอากาศเป็นหลักในรายการภาษารัสเซีย นำรายการจากสถานีโทรทัศน์เบลารุสอื่น ๆ เช่น เบลารุส 1, เบลารุส 2, เบลารุส 3 และเบลารุส 5 ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 เปลี่ยนชื่อเป็น เบียลารุช 24 
การดำเนินการออกอากาศในเบลารุสและรัสเซีย พื้นที่ครอบคลุมครอบคลุม 174 ประเทศทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนความเป็นจริงทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมของเบลารุส และต่างประเทศนำเสนอข้อมูลข่าวสาร โดยกลุ่มเป้าหมายของผู้ชมชาวต่างชาติ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประเทศและทั่วโลก นี่คือข่าวล่าสุดโครงการโทรทัศน์ในปัจจุบัน และการฉายภาพยนตร์สุดพิเศษ พื้นฐานของช่องทีวีเบียลารุช 24 เป็นโครงการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของช่องแห่งชาติ

**แนวคิดของช่อง**
เป้าหมายหลักของช่องทางคือการแจ้งข่าวสารเกี่ยวกับเหตุการณ์และความสำเร็จของเบลารุสในทุกด้านของชีวิตของประเทศเพื่อรักษาเพื่อนร่วมชาติในพื้นที่ชาติพันธุ์วัฒนธรรมเดียว และเพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ของเบลารุสในสายตาของชาวโลก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์สถานีโทรทัศน์เบลารุส date=2007-01-04 -  ชมรายการสด date=2008-11-08 
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
เดอะดอส์

เดอะดอส์ (The Doors) เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965  ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ ,  เรย์ แมนซาเรก -  คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ -  กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ The Door Of Perceptionp=45  ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว

**ประวัติ**

**1965-68**
 ก่อตั้งวงและช่วงแรก
การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง Moonlight Drive ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป  แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์
มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5  คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอสแอนเจลิส