Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689

พระราชบัญญัติสิทธิ พ.ศ. 2232
ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689 (Bill of Rights 1689) หรือที่มีชื่อเต็มว่า “พระราชบัญญัติประกาศสิทธิและเสรีภาพของพสกนิกรและการสืบราชสันตติวงศ์” (An Act Declaring the Rights and Liberties of the Subject and Settling the Succession of the Crown) เป็นพระราชบัญญัติที่รัฐสภาแห่งอังกฤษประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1689 ซึ่งถือกันว่าเป็นกฎหมายหนึ่งที่เป็นรากฐานของกฎหมายรัฐธรรมนูญของประเทศอังกฤษที่นอกเหนือไปจากมหากฎบัตร พระราชบัญญัติการสืบสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 และกฎหมายอื่น ๆ ที่ประกาศใช้มาโดยรัฐสภาแห่งอังกฤษ นอกจากนั้นพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ก็ยังเป็นรากฐานของกฎหมายอันสำคัญหลายฉบับของบรรดาประเทศในเครือจักรภพอีกด้วย เช่น พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 (Claim of Right Act 1689) ของประเทศนิวซีแลนด์และประเทศแคนาดา
สาระสำคัญของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวเป็นการรับรองสิทธิพื้นฐานของประชาชนของราชอาณาจักร สิทธิดังกล่าวก็ยังถือปฏิบัติอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้และไม่แต่จะมีผลต่อพสกนิกรชาวอังกฤษเท่านั้นแต่ยังต่อพสกนิกรภายใต้อาณาจักรที่อยู่ภายในร่มเครือจักรภพด้วย โดยให้การรับรองพสกนิกรแห่งประเทศอังกฤษให้มีสิทธิที่จะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์ และมีสิทธิที่จะชักอาวุธเพื่อป้องกันตนเอง นอกจากนี้ ยังบัญญัติไว้อีกว่าพระราชกิจของพระมหากษัตริย์ในอันที่เกี่ยวข้องกับราชการบ้านเมืองต้องได้รับอนุมัติจากรัฐสภาแห่งอังกฤษก่อนจึงจะมีผลบริบูรณ์

**ที่มา**
ระหว่างการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์จากประเทศเนเธอร์แลนด์ทรงได้รับการอัญเชิญจากขุนนางอังกฤษให้เข้ามารุกรานราชอาณาจักร พระองค์เสด็จขึ้นฝั่งอังกฤษเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1688  พระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงพยายามต่อต้านแต่ไม่เป็นผล และในที่สุดพระองค์ก็ต้องเสด็จลี้ภัยออกไปจากพระราชวังเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1688 รัชกาลพระเจ้าเจมส์ที่ 2 จึงสิ้นสุดลงแต่เพียงเท่านั้น
เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์ และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษ ทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษรัชกาลใหม่โดยทรงปกครองร่วมกัน
ทั้งนี้ ก่อนที่ทั้งสองพระองค์จะเสด็จขึ้นทรงราชย์ รัฐสภาแห่งอังกฤษได้นำร่างพระราชบัญญัติสิทธิฉบับนี้มาทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงพระราชวิจารณ์ ทรงเห็นพ้องด้วยและพระราชทานพระราชานุมัติให้ประกาศใช้ได้ รัฐสภาจึงลงมติเห็นชอบด้วยในอันที่จะให้ทั้งสองพระองค์เสด็จขึ้นทรงราชย์
อนึ่ง ในปีเดียวกัน รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์ก็ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกาศสิทธิ ค.ศ. 1689 เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1689 พระราชบัญญัตินี้มีเนื้อหาสาระใกล้เคียงกับพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ของอังกฤษดังกล่าว โดยความตอนหนึ่งว่า ให้เจ้าชายวิลเลียมแห่งออเรนจ์และเจ้าหญิงแมรีแห่งอังกฤษเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ด้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 มหากฎบัตร - รัฐบัญญัติสิทธิแห่งสหรัฐอเมริกา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689 date=2008-06-18  - ฉบับเต็ม- ราชกิจจานุเบกษาแห่งอังกฤษ - พระราชบัญญัติฯ ฉบับเต็ม- พระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 (จากฐานข้อมูลของกฎหมายแห่งสหราชอาณาจักร)
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายรัฐธรรมนูญ
หมวดหมู่:รัฐธรรมนูญแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายการสืบสันตติวงศ์
หมวดหมู่:พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐธรรมนูญแห่งสหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:รัฐบาลสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
กะหล่ำปลี

กะหล่ำปลี หรือ กะหล่ำใบ เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด Brassica oleracea L. var. capitata  ในวงศ์ Cruciferae มีสัณฐานกลม ส่วนใหญ่สีเขียว แต่สีอื่นก็มี อาทิ ขาวและม่วง มีถิ่นกำเนิดอยู่แถวเมดิเตอเรเนียน ต่อมาแพร่กระจายทั่วไป แขนงที่งอกใหม่จากต้นกะหล่ำปลีหลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว เรียกว่า ยอดผัก หรือ ผักแขนง

**ที่มาของชื่อ**
ชื่อของกะหล่ำปลี คำว่ากะหล่ำ เพี้ยนมาจากภาษาไหหลำคือ "pref=wikt:en" และคำว่าปลี จากภาษาแต้จิ๋วคือ "璃" ภาษาจีนกลางเรียกว่า เจวี่ยนซินช่าย (p=Juăn-xīn-cài) และภาษาจีนไถวานเรียกว่าเกาลี่ช่าย (p=Gāo-lì-cài)

**สายพันธุ์**
แยกได้เป็นสามสายพันธุ์ คือ
# กะหล่ำปลีขาว เช่น พันธุ์โคเปนเฮเกนมาร์เก็ต และพันธุ์ โกลเดน เอเคอร์
# กะหล่ำปลีม่วง หรือกะหล่ำปลีแดง ใบเป็นสีแดงทับทิม ขึ้นดีในที่อากาศหนาวเย็น
# กะหล่ำปลีใบย่น ผิวใบหยิกย่น ต้องการอากาศหนาวเย็นพิเศษ

**สารอาหาร**
ในกะหล่ำปลีมีสารเอส-เมทิลเมไธโอนีน (S-methylmethionine, SMM) สามารถรักษาโรคกระเพาะอาหารและมีสารกอยโตรเจนที่ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคคอพอก นอกจากนั้นยังพบว่ามีสารต้านมะเร็งโดยเฉพาะหยุดยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งลำไส้ มีการวิจัยพบกะหล่ำปลีใช้ประคบเต้านมลดปวดแก้นมคัดแม่หลังคลอด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 date=14 มิถุนายน 2010- work=Project Gutenberg
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:ผักกินใบ
หมวดหมู่:วงศ์ผักกาด
หมวดหมู่:สมุนไพร
รัฐบริติชโคลัมเบีย

รัฐบริติชโคลัมเบีย (British Columbia; la Colombie-Britannique) คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ 
รัฐบริติชโคลัมเบีย มีเมืองหลวงชื่อว่าวิกทอเรีย มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ของประเทศ โดยมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือเมืองแวนคูเวอร์ ซึ่งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ
ในปี ค.ศ. 2009 รัฐบริติชโคลัมเบีย มีการประเมินจำนวนประชากรอยู่ที่ประมาณ 4,419,974 คน

**ประชากร**

**จำนวนประชากรของรัฐ**
ที่มา: Statistics Canada

**อ้างอิง**
บริติชโคลัมเบีย
บริติชโคลัมเบีย
หมวดหมู่:แปซิฟิกนอร์ทเวสต์
อะฟลาทอกซิน

สูตรโครงสร้างของอะฟลาทอกซิน B1
สูตรโครงสร้างของอะฟลาทอกซิน G1
อะฟลาทอกซิน (aflatoxins) เป็นสารเคมีมีพิษและก่อมะเร็งที่ผลิตจากราบางชนิด (Aspergillus flavus และ Aspergillus parasiticus) ซึ่งเจริญในดิน พืชพรรณที่ย่อยสลาย ฟางและเมล็ดพืช มักพบในโภคภัณฑ์สำคัญที่เก็บอย่างไม่เหมาะสม เช่น มันสำปะหลัง พริกไทย ข้าวโพด เมล็ดฝ้าย ข้าวเดือย ถั่วลิสง ข้าวฟ่าง เมล็ดดอกทานตะวัน ผลเปลือกแข็งเมล็ดเดียว ข้าวสาลี และเครื่องเทศหลายชนิด เมื่ออาหารที่ปนเปื้อนถูกแปรรูป อะฟลาทอกซินจะเข้าสู่แหล่งอาหารทั่วไปซึ่งมีการพบทั้งในอาหารคนและสัตว์ เช่นเดียวกับในอาหารสัตว์สำหรับสัตว์ทางการเกษตร สัตว์ที่ได้อาหารที่ปนเปื้อนสามารถผ่านผลิตภัณฑ์การแปลงอะฟลาทอกซินสู่ไข่ ผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์ได้
เด็กได้รับผลกระทบจากการสัมผัสอะฟลาทอกซินมากเป็นพิษ ทำให้การเติบโตช้า พัฒนาการช้า ตับเสียหายและมะเร็งตับ ผู้ใหญ่มีความทนต่อการสัมผัสมากกว่า แต่ก็ยังมีความเสี่ยง ไม่มีสัตว์ชนิดใดมีภูมิต้านทาน อะฟลาทอกซฺนจัดเป็นสารก่อมะเร็งได้มากที่สุดชนิดหนึ่งเท่าที่ทราบ หลังเข้าสู่ร่างกาย อะฟลาทอกซินจะถูกตับสร้างและสลายเป็นสารตัวกลางอีพอกไซด์กัมมันต์หรือถูกย่อยสลายด้วยน้ำกลายเป็นอะฟลาทอกซิน เอ็ม1 ซึ่งเป็นอันตรายน้อยกว่า
อะฟลาทอกซินส่วนใหญ่ได้จากการกิน แต่อะฟลาทอกซินชนิดบี1 ซึ่งเป็นพิษมากที่สุด สามารถผ่านเข้าทางผิวหนังได้
ค่าระดับการแสดงฤทธิ์ที่องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) กำหนดสำหรับอะฟลาทอกซินในอาหารหรืออาหารสัตว์อยู่ที่ 20 ถึง 300 ส่วนต่อพันล้านส่วน FDA ยังสามารถประกาศเรียกคืนอาหารคนและสัตว์ได้เป็นมาตรการล่วงหน้าเพื่อป้องกันการสัมผัส
คำว่า "อะฟลาทอกซิน" มาจากชื่อของราตัวหนึ่งที่ผลิตสารนี้ คือ Aspergillus flavus มีการประดิษฐ์คำนี้ประมาณ ค.ศ. 1960 หลังการค้นพบว่าสารนี้เป็นบ่อเกิดของ "โรคไก่งวงเอกซ์" อัฟลาทอกซินเป็นพิษเห็ดรากลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สารพิษจากเชื้อรา
รัฐแอลเบอร์ตา

รัฐแอลเบอร์ตา คือรัฐหนึ่งของประเทศแคนาดา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ เป็นหนึ่งในสองรัฐของประเทศที่ไม่มีส่วนที่ติดกับทะเล รัฐแอลเบอร์ตาจัดเป็นรัฐที่เจริญในด้านต่าง ๆ มากที่สุดใน 3 รัฐบนทุ่งหญ้าแพร์รีของแคนาดา 
รัฐแอลเบอร์ตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่คล้ายกับประเทศฝรั่งเศสและรัฐเท็กซัสของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีประชากรอาศัยอยู่ราว ๆ 3.7 ล้านคน ในปี ค.ศ. 2009 รัฐแอลเบอร์ตาถูกจัดตั้งขึ้นเป็นขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1905 (ปี พ.ศ. 2448) 
รัฐแอลเบอร์ตามีเมืองหลวงชื่อว่าเอดมันตัน ตั้งอยู่บริเวณภาคกลางตอนล่างของรัฐ โดยมีระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) และติดต่อกับเมืองแคลกะรีทางตอนใต้ นอกจากนี้รัฐแอลเบอร์ตายังเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการคมนาคมที่สำคัญของประเทศแคนาดา

**อ้างอิง**
แอลเบอร์ตา
แอลเบอร์ตา
โยโย มา

Yo-Yo Ma.jpg
โยโย มา (Yo-Yo Ma) นักดนตรีสัญชาติอเมริกันเชื้อสายจีน เป็นนักเดี่ยวเชลโลที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่ปารีส พ่อของเขาเป็นนักไวโอลินและแม่เป็นนักร้อง เมื่อตอนเด็กเขาเริ่มเล่นไวโอลิน วิโอลา และ ในที่สุดเลือกที่จะเล่นเชลโล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.yo-yoma.com
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
กระดูกต้นขา

กระดูกต้นขา (Femur) เป็นกระดูกยาวที่อยู่ภายในต้นขา (thigh) ในมนุษย์ถือว่าเป็นกระดูกที่ยาวที่สุด มีปริมาตรมากที่สุด และแข็งแรงที่สุด ความยาวของกระดูกต้นขาโดยเฉลี่ยของมนุษย์ประมาณ 48 เซนติเมตร และเส้นรอบวงโดยเฉลี่ย 2.34 ซม. และสามารถรับน้ำหนักได้ถึง 30 เท่าของน้ำหนักผู้ใหญ่ กระดูกนี้รับเข้ากับส่วนของสะโพก (ที่เบ้าหัวกระดูกต้นขา (acetabulum)) และส่วนของเข่า

**แอ่งระหว่างคอนไดล์**
แอ่งระหว่างคอนไดล์ (intercondylar fossa) เป็นแอ่งกระดูกที่อยู่ระหว่างคอนไดล์ (condyles) ที่ส่วนปลายของกระดูกต้นขา ซึ่งรับเข้ากับเนินระหว่างคอนไดล์ (intercondylar eminence) บนผิวบนของกระดูกแข้ง บริเวณของกระดูกแข้งดังกล่าวประกอบด้วยบริเวณโพสทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (posterior intercondylar area) และบริเวณแอนทีเรียร์ อินเตอร์คอนไดลาร์ (anterior intercondylar area) ซึ่งเป็นที่ที่เอ็นแอนทีเรียร์ครูชิเอท (anterior cruciate) และเอ็นโพสทีเรียร์ครูชิเอท (posterior cruciate) มายึดเกาะตามลำดับ

**ภาพอื่นๆ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Image with major components labeled at v date=2005-12-17 -  Femoral fractures at aofoundation.org date=2011-08-09 -  Cross section at UV pembody/body18b date=2008-04-04 
ต้นขา
หมวดหมู่:กระดูกยาว
อาณาจักรมอญ

อาณาจักรมอญ หรือ รามัญเทศะ เป็นอาณาจักรของชนชาติมอญซึ่ง อาจแบ่งได้เป็น 3 ยุค 
ยุคแรกคือยุคราชวงศ์สะเทิม อาณาจักรสุธรรมวดี มีกษัตริย์ปกครอง 59 พระองค์ เริ่มจากสมัยพระเจ้าสีหราชา มาจนถึงสมัยพระเจ้ามนูหา เชื่อว่ายุคนี้ครอบครองพื้นที่ได้ ทั้งทวารวดีและสะเทิม ยุคแรกสิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าอโนรธาแห่งอาณาจักรพุกาม ยกทัพมาตีเมืองสะเทิมในสมัยพระเจ้ามนูหะ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ไทยบางท่านเชื่อว่าพระเจ้าอโนรธาน่าจะยกมาตีถึงนครปฐม
ยุคที่สองคือยุคราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดี หรือยุคอาณาจักรหงสาวดี เริ่มจากสมัยที่พม่าซึ่งอ่อนแอจากการรุกรานของมองโกล พระเจ้าวาเรรูหรือพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) ได้ทรงกอบกู้เอกราชมอญจากพม่าและสถาปนาอาณาจักรหงสาวดี พระองค์มีมเหสีเป็นราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหง กษัตริย์ของสุโขทัย มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมาะตะมะ ต่อมาในสมัยพญาอู่ ได้ย้ายราชธานีมาอยู่ ณ เมืองพะโคหรือหงสาวดี ราชบุตรของพระองค์คือพญาน้อย ซึ่งต่อมาก็คือพระเจ้าราชาธิราช ผู้ทำสงครามยาวนานกับกษัตริย์พม่าอาณาจักรอังวะ ในสมัยพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา กับสมัย พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง ขุนพลสำคัญของพระเจ้าราชาธิราช คือ สมิงพระราม สมิงนครอินทร์ และแอมูน-ทยา ในสมัยของพระเจ้าราชาธิราชนั้นหงสาวดีกลายเป็นอาณาจักรที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ ครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลอ่าวเบงกอลจากแม่น้ำอิรวดีขยายลงไปทางตะวันออกถึงแม่น้ำสาละวิน และเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่ใหญ่โต มีเมืองท่าที่สำคัญหลายแห่งในหลายลุ่มน้ำ เช่น เมาะตะมะ สะโตง พะโค พะสิม อาณาจักรมอญยุคนี้เจริญสูงสุดในสมัยพระนางเชงสอบูและสมัยพระเจ้าธรรมเจดีย์ หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้าสการะวุตพี หงสาวดีก็เสียแก่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในปี พ.ศ. 2094 
ยุคที่สามยุคฟื้นฟูหรือยุคอาณาจักรหงสาวดีใหม่ พ.ศ. 2283 สมิงทอพุทธกิตติ กู้เอกราชคืนมาจากพม่าได้สำเร็จและได้ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ในปี พ.ศ. 2290 พญาทะละได้ครองอำนาจแทนสมิงทอพุทธกิตติและขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง ทำให้อาณาจักรตองอูของพม่าสลายตัวลง จนในปี พ.ศ. 2300 พระเจ้าอลองพญา แห่งราชวงศ์คองบองก็กู้อิสรภาพของพม่ากลับคืนมาและได้โจมตีมอญ การล่มสลายของอาณาจักรหงสาวดีใหม่เป็นการสิ้นสุดเอกราชและอำนาจของชาวมอญที่เคยมีมาหลายร้อยปีในพม่าตอนล่าง กองทัพของราชวงศ์คองบองกดดันให้ชาวมอญต้องอพยพไปยังสยาม ในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 24 การแต่งงานข้ามกลุ่มชาติพันธุ์ และการอพยพของชาวพม่าจากทางเหนือ ทำให้ชาวมอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อย

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ-  มอญ : ชนชาติเจ้าของอารยธรรมอันเก่าแก่ในแผ่นดินพม่า-  มอญ : ชนชาติบนแผ่นดินสุวรรณภูมิ date=2008-05-30 -  มอญ : ต้นตออารยธรรมอุษาคเนย์ เรียบเรียงจากข้อเขียนของนายปันหละ พิมพ์ในสารานุกรมพม่า ฉบับที่ 10 date=2008-05-30 
 บรรณานุกรม-  isbn=978-0-8248-2886-8-  isbn=978-1-4067-3503-1-  location = London-  year=1967-  language=my-  isbn=978-0-521-80496-7-  isbn=978-0-374-16342-6-  location=London-  isbn=9780700714100-  year=2003

**ดูเพิ่ม**
ชาวมอญ

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
ม
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศพม่า
อาณาจักรพม่า

อาณาจักรพม่า สามารถหมายถึง- อาณาจักรพุกาม (ราชวงศ์พุกาม)- อาณาจักรตองอู (ราชวงศ์ตองอู)- อาณาจักรโก้นบอง (ราชวงศ์โก้นบอง)

พ
ดาวหางแฮลลีย์

ดาวหางแฮลลีย์ (Halley's Comet หรือ Comet Halley) คนไทยเรียก ดาวหางฮัลเลย์ มีชื่ออย่างเป็นทางการตามระบบดาวหางว่า 1P/Halley เป็นดาวหางคาบสั้นที่สามารถมองเห็นได้จากโลกในทุก 75–79 ปี แฮลลีย์เป็นดาวหางคาบสั้นเพียงดวงเดียวที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าจากโลกเป็นประจำ และยังเป็นดาวหางที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพียงดวงเดียว ที่ปรากฏให้เห็นได้ถึงสองครั้งในช่วงชีวิตของมนุษย์ ครั้งสุดท้ายที่ปรากฎให้เห็นในระบบสุริยะชั้นในคือปี พ.ศ. 2529 และจะปรากฏครั้งถัดไปในช่วงกลางปี พ.ศ. 2604
การโคจรกลับมาในระบบสุริยะชั้นในอย่างเป็นคาบของดาวหางแฮลลีย์ ได้รับการสังเกตและบันทึกไว้โดยนักดาราศาสตร์ทั่วโลกมาตั้งแต่ 240 ปีก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย กระทั่งในปี ค.ศ. 1705 เอ็ดมันด์ แฮลลีย์นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษได้เข้าใจว่าการกลับมาในทุกครั้งของดาวหางดวงที่สังเกตได้นั้นเป็นดาวหางดวงเดิม จากการค้นพบดังกล่าวนี้ทำให้ดวงหางดวงนี้ได้รับการตั้งชื่อตามเอ็ดมันด์ แฮลลีย์
ในช่วงการกลับมายังระบบสุริยะชั้นในของแฮลลีย์ในปี พ.ศ. 2529 มีการสังเกตรายละเอียดของดาวหางจากยานอวกาศ โดยนับเป็นครั้งแรกที่มีการสังเกตในลักษณะนี้ ทำให้ทราบได้ถึงข้อมูลโครงสร้างจากการสังเกตของนิวเคลียสดาวหาง กลไกของโคมาและการเกิดหางเป็นครั้งแรก ซึ่งข้อมูลดังกล่าวสนับสนุนสมมติฐานที่มีมาอย่างยาวนานเกี่ยวกับโครงสร้างของดาวหาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบบจำลอง "บอลหิมะสกปรก" (dirty snowball) ของเฟรด วิปเปิล ซึ่งคาดการณ์เอาไว้ได้อย่างถูกต้องว่าดาวหางแฮลลีย์นั้นประกอบไปด้วยน้ำแข็งระเหยที่ผสมกัน เช่น น้ำ คาร์บอนไดออกไซด์ แอมโมเนีย และฝุ่น ภารกิจดังกล่าวยังให้ข้อมูลซึ่งเป็นการปฏิรูปความเข้าใจและกำหนดแนวคิดขึ้นใหม่อย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับดาวหางด้วย เช่น ความเข้าใจใหม่ที่ว่าพื้นผิวของดาวหางแฮลลีย์นั้นประกอบด้วยฝุ่นที่ไม่ระเหยเป็นส่วนใหญ่ มีเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้นที่เป็นน้ำแข็ง

**การอ่านชื่อ**
ในยุคที่เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ ยังมีชีวิตอยู่ นามสกุลของเขาเขียนหลายแบบ มีทั้ง Hailey, Haley, Hayley, Halley, Hawley, และ Hawly ทำให้ไม่อาจกำหนดได้ว่า นามสกุลนี้อ่านออกเสียงอย่างไรในยุคนั้น แต่ในปัจจุบัน ผู้ใช้นามสกุลนี้นิยมอ่านนามสกุลตนเองว่า "แฮลลีย์" ส่วนชื่อดาวหางนั้น ปัจจุบันนิยมออกเสียงว่า "แฮลลีย์" หรือ "เฮลลีย์"
คนไทยมักเรียกชื่อดาวหางนี้ว่า "ฮัลเลย์" บ้างเขียน "ฮัลเล่ย์"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดาวหาง
หมวดหมู่:ดาวแห่งเบธเลเฮม
เอ็ดมันด์ แฮลลีย์

เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ ภาพวาดโดย โทมัส เมอร์เรย์
เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ (Edmond Halley) (8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1656 - 14 มกราคม ค.ศ. 1742) เป็นนักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ นักวิชาการฝนดาวตก และนายแพทย์ชาวอังกฤษ เป็นผู้คำนวณและทำนายการปรากฏตัวของดาวหางแบบมีคาบโคจรได้สำเร็จเป็นครั้งแรก โดยเขาเสนอว่า ดาวหางที่ปรากฏในปี ค.ศ. 1531, 1607 และ 1682 น่าจะเป็นดาวหางดวงเดียวกัน และจะกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในปี ค.ศ. 1759 การคำนวณและทำนายของเขาถูกต้อง แต่น่าเสียดายที่เขามีชีวิตอยู่ไม่ทันเห็นดาวหางแฮลลีย์ที่เขาได้ทำนายไว้ ดาวหางดวงนั้นจึงได้ชื่อตามชื่อของเขาว่า ดาวหางแฮลลีย์ นับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรดวงแรกที่มีการค้นพบ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2199
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
ดาวหางโบร์เรลลี

นิวเคลียสของดาวหางโบร์เรลลี
ไฟล์:Orbits of periodic comets.gif|thumb|250 px|วงโคจรของดาวหางแบบมีคาบโคจร 3 ดวงคือ ดาวหางฮัลเล่ย์ ดาวหางโบเรลลี และดาวหางอิเกะยะ-จาง เทียบกับวงโคจรของดาวเคราะห์ชั้นนอกและดาวพลูโต
ดาวหางโบร์เรลลี (Comet Borrelly) หรือชื่อตามระบบดาวหางอย่างเป็นทางการ เรียกว่า  19P/Borrelly เป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรซึ่งค้นพบโดย อัลฟองเซ หลุยส์ นิโคลัส โบร์เรลลี ระหว่างการสำรวจดาวหางบนท้องฟ้าตามปกติ ที่เมืองมาร์แซล ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1904   ยานอวกาศ ดีปสเปซ 1 ได้ไปเยือนดาวหางดวงนี้เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2001 และเก็บข้อมูลพื้นผิวดาวหาง ทำให้ทราบว่าพื้นผิวดาวหางมีความร้อนสูงมาก และแห้ง ไม่มีน้ำแข็งบนพื้นผิว

**ข้อมูลของนิวเคลียส**
 ขนาด: 8×4×4 กม.- ความหนาแน่น: 0.3 g/cm³- มวล: 2 x 1013 กก.- สัมประสิทธิ์การสะท้อนแสง: 0.03

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://jcometobs.web.fc2.com/pcmtn/0019p.htm-  19P – Gary W. Kronk's Cometography-  Elements and Ephemeris for 19P/Borrelly – Minor Planet Center
หมวดหมู่:ดาวหาง
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2447
สะบ้า

สะบ้า อาจหมายถึง- สะบ้า (พืช) ไม้เถาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Entada rheedii Spreng.- สะบ้า (การละเล่น) การละเล่นของไทยโดยใช้ลูกสะบ้าหรือของกลม ๆ ทอย- กระดูกสะบ้า หรือ สะบ้าหัวเข่า กระดูกกลม ๆ แบน ๆ อยู่บริเวณหัวเข่า
จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน

จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน (My Little Bride) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติคคอมเมดี้ที่เข้าฉายในปี ค.ศ. 2004 กำกับโดยคิม โฮ-จุน เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับ 2 ในปี ค.ศ. 2004 ตามหลังภาพยนตร์เรื่องยอดอย่าง เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม เพียงเรื่องเดียวมียอดผู้ชมกว่า 3,149,500 คน

**เรื่องย่อ**
โบยุน (มูน กึน-ย็อง) นักเรียนมัธยมปลายสาวอายุ 16 ปี กำลังวุ่นใจกับการสอบวัดผลSATอย่างเดียวไม่พอแต่ยังต้องว้าวุ่นในเรื่องที่เธอไปหลงรักนักเบสบอลหนุ่มฝีมือฉกาจประจำโรงเรียนที่ชื่อ จุงวู (ปาร์ค จิน-วู) เข้าเสียอีกด้วย แต่แล้ววันหนึ่งคุณปู่ของเธอก็สั่งให้เธอแต่งงานกับ ซังมิน (คิม แร-ว็อน) เนื่องมาจากเมื่อตอนที่ทั้งคู่ยังเป็นเด็กคุณปู่ของทั้งคู่ได้หมั้นหมายทั้งคู่ไว้ให้แก่กัน แม้ทั้งคู่จะรู้จักกันตั้งแต่ยังเป็นเด็กเล็กๆ แต่ซังมินที่ปัจจุบันเป็นนักศึกษาหนุ่มเจ้าเสน่ห์ กลับคอยเอาแต่แกล้งแหย่และยังทำกับเธอราวกับว่าเธอเป็นเด็กเสียอีก แน่นอนว่าทั้งสองคนไม่ได้มีความสุขนักกับการคลุมถุงชนแบบนี้ ซังมินเองไม่ต้องการเสียความเป็นอิสระในการออกเที่ยวหาความสนุกสนานกับสาวๆ สวยๆ หลากหลายที่มารายล้อมเขา ในขณะที่โบยุนเองก็หัวใจสลายเพราะเธอรักเพียงแต่จุงวูผู้เดียวเท่านั้น
แม้จะไม่ชอบขี้หน้ากันเท่าไหร่นักแต่ทั้งสองก็ถูกบังคับให้แต่งงานกันจนได้ในที่สุด อันเป็นผลมาจากอิทธิพลล้นเหลือของคุณปู่ของฝ่ายเจ้าสาว แล้วโบยุนก็ตัดสินใจกลายเป็นเจ้าสาวนอกเครื่องแบบ ปกปิดชีวิตแต่งงานทำตัวเหมือนว่าเธอไม่มีสามีแล้วก็เริ่มต้นออกเดทกับจุงวูด้วยความเชื่อว่าเธอสามารถรับมือกับผู้ชายสองคนกับการใช้ชีวิตสองแบบได้ในเวลาเดียวกัน เรื่องราวผ่านไปได้ด้วยดีจนกระทั่งซังมินได้มาเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนของโบยุนและที่นั้นเองที่เขาได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับจุงวู...'จับยัยตัวจุ้นมาแต่งงาน

** อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี
พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1

พระเจ้าลีออนิดัสที่ 1 (Leonidas I; กรีกดอริก: Λεωνίδας Α´, Leōnídas A; กรีกไอโอนิกและแอตติก: Λεωνίδης, เล-ออ-นี-แดส,  ; "บุตรแห่งสิงโต"; สวรรคต 19 กันยายน 480 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระมหากษัตริย์นักรบกล้าหาญแห่งนครรัฐกรีกสปาร์ตา พระองค์ทรงนำกำลังทัพสปาร์ต้าระหว่างการบุกครองกรีซครั้งที่สองของเปอร์เซียและทรงเป็นที่จดจำสำหรับการสวรรคตที่ยุทธการที่เทอร์มอพิลี 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กรีกโบราณ
กระดูกสะบ้า

กระดูกสะบ้า หรือ สะบ้าหัวเข่า (patella) เป็นกระดูกหนารูปสามเหลี่ยม ซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกต้นขาและอยู่คลุมและปกป้องทางด้านหน้าของข้อเข่า กระดูกสะบ้านับเป็นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) ที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายมนุษย์ กระดูกนี้ยึดเกาะกับเอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อกลุ่มควอดริเซ็บ ฟีเมอริส (quadriceps femoris) ซึ่งทำหน้าที่เหยียดข้อเข่า กล้ามเนื้อวาสตัส อินเตอร์มีเดียส (vastus intermedius) เกาะกับฐานของกระดูกสะบ้า และกล้ามเนื้อวาสตัส แลทเทอราลิส (vastus lateralis) กับกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียส (vastus medialis) เกาะกับขอบกระดูกด้านข้างกับด้านใกล้กลางของกระดูกสะบ้าตามลำดับ
กระดูกสะบ้าสามารถวางตัวอยู่อย่างเสถียรได้เนื่องจากมีกล้ามเนื้อวาสตัส มีเดียสมาเกาะปลายและมีส่วนยื่นของคอนไดล์ด้านหน้าของกระดูกต้นขา (anterior femoral condyles) ซึ่งป้องกันไม่ให้ข้อเคลื่อนไปทางด้านข้างลำตัวระหว่างการงอขา นอกจากนี้เส้นใยเรตินาคิวลัม (retinacular fibre) ของกระดูกสะบ้าก็ช่วยให้กระดูกสะบ้าอยูมั่นคงระหว่างการออกกำลังกาย
หน้าที่หลักของกระดูกสะบ้า คือเมื่อเกิดการเหยียดข้อเข่า (knee extension) กระดูกสะบ้าจะเพิ่มกำลังงัดของคานซึ่งเอ็นกล้ามเนื้อสามารถออกแรงบนกระดูกต้นขาโดยการเพิ่มมุมที่แรงของเอ็นกระทำ
การสร้างกระดูกของกระดูกสะบ้าเกิดขึ้นเมื่ออายุ 2-6 ปี แต่ในบางคนอาจไม่พบกระบวนการนี้เนื่องจากความพิการแต่กำเนิด ในจำนวนร้อยละ 2 ของประชากรมีกระดูกสะบ้าแบ่งออกเป็น 2 ส่วนซึ่งไม่เกิดอาการแสดงใดๆ
สำหรับในสัตว์ชนิดอื่นๆ กระดูกสะบ้าจะเจริญเต็มที่เฉพาะในยูเธอเรีย (eutheria; หรือสัตว์ที่มีรก) แต่ในสัตว์พวกมาร์ซูเปียเลีย (marsupial; หรือสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง) จะไม่มีการสร้างเป็นกระดูก

**ภาพอื่นๆ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 รีเฟล็กซ์เอ็นสะบ้า (Patellar reflex)- แลทเทอรัล เรตินาคิวลัม (Lateral retinaculum)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The KNEEguru - educational site packed with knee content with sections on the patella date=2008-03-26 - 15
หมวดหมู่:กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์ล่าง
หมวดหมู่:กระดูกสะบ้า
เพลงอนิเมะ

เพลงการ์ตูน (อะนิซอง) (anime song) เป็นแนวเพลง ที่เป็นเพลงอยู่ในภาพยนตร์อนิเมะและภาพยนตร์โทคุซัทสึและยังเป็นหนึ่งในดนตรีของญี่ปุ่นอีกด้วย และยังมีเพลงประกอบต่าง ๆ อีกด้วย ในเพลงการ์ตูนเพลงเปิดเรื่องจะเรียกว่า OP (OPening theme) ส่วนเพลงปิดเรียกว่า ED (EnDing theme) และเพลงประจำตัวละครจะเรียกว่า character song (คาแรกเตอร์ซอง) ซึ่งเพลงการ์ตูนบางเพลงก็ได้รับความนิยมและติดชาร์ตในญี่ปุ่นอีกด้วย

**เนื้อหาหลักของเพลงการ์ตูน**
เพลงประกอบการ์ตูนนั้นมีองค์ประกอบหลัก ๆ คือเนื้อเพลงซึ่งเนื้อเพลงในแต่ละเพลงนั้นส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนั้นและทำนองเพลงที่แปลกใหม่ต่างกับเพลงทั่ว ๆ ไปโดยเนื้อหาในเพลงส่วนใหญ่จะใช้เป็นเพลง OP ส่วนเพลงประกอบและเพลงประจำตัวของตัวละครนั้นเนื้อเพลงจะมีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกันไปด้วย

**นักร้อง**
นักร้องเพลงการ์ตูนนั้นส่วนใหญ่มักจะมีชื่อเสียงในการเป็นนักร้องเจ-ป็อปมาแล้วหรือเป็นนักร้องมือใหม่

**นักร้องเพลงการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน**
 มิซึกิ นานะ- อิจิโร่ มิซึกิ- อากิระ คุชิดะ- ทาคายูกิ มิยาอุจิ- ฮิโรโนบุ คาเงยามะ- ชินอิจิ อิชิฮาระ- MOJO- โคจิ วาดะ- ริกะ มาสึโมโตะ- ทาคาโยชิ ทานิโมโตะ

**นักร้องเพลงการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในอดีต**
 อิซาโอะ ซาซากิ- ยูคิ ฮิเดะ- ทัตสึยะ เมเอดะ- ฮิโรโกะ อาซาคาวะ- มาซาโตะ ชิมอน- อุชิโอะ ฮาชิโมโตะ

**วงดนตรี**
วงดนตรีของญี่ปุ่นนั้นจะมีวงที่ร้องเพลงแนวการ์ตูนอยู่บ้างเช่น

**วงดนตรีในปัจจุบัน**
 ไชคิก เลิฟเวอร์- JAM Project- RIDER CHIPS- Project DMM- Project.R

**วงดนตรีในอดีต**
 โคโรงิ'73- ชาร์ด- MAKE-UP

**ค่ายเพลง**
ในค่ายเพลงญี่ปุ่นมักจะมีธุรกิจเพลงแนวการ์ตูนอยู่บ้างเช่น

**ค่ายเพลงในปัจจุบัน**
 โคลัมเบียมิวสิก อินเตอร์เทนเมนท์- Avex mode- Lantis

**ค่ายเพลงในอดีตหรือเลิกทำแล้ว**
 ฟอร์เต้มิวสิก อินเตอร์เทนเมนท์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  anison.info 
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:อนิเมะ
กันดั้มเอเปี้ยน

OZ-13MS กันดั้มเอพพิอ้อน (ガンダムエピオン) (Gundam Epyon) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ ชื่อ เอพพิอ้อน เป็นภาษากรีกแปลว่า ต่อไป

**เนื้อเรื่อง**
กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นหนึ่งในโมบิลสูทที่เทรซ คุชรีนาด้าออกแบบโดยใช้ข้อมูลของกันดั้มทั้งห้าเครื่องและทอลกีส ซึ่งเทรซได้มอบให้ฮีโร่ ยุยนำไปใช้ในตอนที่ 34 ซึ่งฮีโร่ได้นำไปต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของเซคส์ มาควิสก่อนจะแลกเปลี่ยนกัน เซคส์ได้ใช้กันดั้มเอพพิอ้อนเป็นโมบิลสูทประจำตัวเพื่อนำการกบฏโดยกองกำลังไวท์แฟงก์
กันดั้มเอพพิอ้อนได้รับความเสียหายในการต่อสู้กับวิงกันดั้มซีโร่ของฮีโร่ ยุยในปราการอวกาศ ลิบร้า ก่อนที่เซคส์จะใช้กันดั้มเอพพิอ้อนช่วยทำลายชิ้นส่วนของลิบร้าที่กำลังตกลงไปบนโลก ซึ่งทั้งเซคส์และกันดั้มเอพพิอ้อนได้หายสาบสูญไป แม้ว่าเซคส์จะกลับมาอีกครั้งในOVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์ แต่กันดั้มเอพพิอ้อนไม่ได้ปรากฏตัวในภาคนี้ จึงเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวในกันดั้มวิงที่ไม่ได้รับการออกแบบใหม่โดยฮาจิเมะ คาโทกิ

**ลักษณะเด่น**
เทรซได้ออกแบบกันดั้มเอพพิอ้อนเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของนักรบที่แท้จริง กันดั้มเอพพิอ้อนจึงเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวในศักราช After Colony ที่ไม่มีอาวุธยิงติดตั้งไว้เลย อาวุธหลักของกันดั้มเอพพิอ้อนก็คือบีมซอร์ดที่เชื่อมพลังงานโดยตรงจากเตาปฏิกรณ์ทำให้สามารถยืดออกไปโจมตีศัตรูจากระยะไกลได้และมีพลังทำลายสูง โล่ของกันดั้มเอเปี้ยนยังมีแส้ความร้อนติดตั้งไว้เป็นอาวุธเสริม
กันดั้มเอพพิอ้อนยังสามารถแปลงร่างเป็นโมบิลอาเมอร์ลักษณะคล้ายมังกรสองหัวเพื่อเพิ่มความเร็วและบินในชั้นบรรยากาศโลกได้ นอกจากนี้กันดั้มเอพพิอ้อนยังเป็นโมบิลสูทเครื่องที่สองซึ่งมีซีโร่ซิสเต็ม(ZERO = Zoning and Emotional Range Omited)ซึ่งเป็นระบบที่ประมวลผลความเป็นไปได้ทั้งหมดของเหตุการณ์ในอนาคตจากสภาพแวดล้อมและสภาพจิตใจของนักบินแล้วจึงส่งข้อมูลสู่สมองของนักบินโดยตรงเช่นเดียวกับของวิงกันดั้มซีโร่ ซึ่งซีโร่ซิสเต็มของกันดั้มเอพพิอ้อนจะส่งข้อมูลผ่านหมวกนักบินแทนหน้าจอในห้องควบคุม ซีโร่ซิสเต็มสามารถคำนวณเหตุการณ์ในอนาคตได้ แต่เนื่องจากการใช้งานระบบนี้นั้นสภาพจิตใจของนักบินจะอยู่ในสภาพตึงเครียดมากเพราะจิตใจที่วอกแวกจะทำให้ภาพอนาคตที่ซีโร่ซิสเต็มคำนวณออกมานั้นผิดเพี้ยนไปได้ ซึ่งผลที่ออกมานั้นมักจะมีภาพความตายของนักบินอยู่ด้วยเสมอ การใช้งานซีโร่ซิสเต็มเป็นเวลานานจึงอาจทำให้เสียสติได้

**กันดั้มอควอเรียส**
OZ-14MS กันดั้มอควอเรียสปรากฏตัวในวิดีโอเกม SD Gundam G Generation F กันดั้มอควอเรียสตั้งชื่อตามราศีกุมภ์และได้รับการออกแบบโดยจุนยะ อิชิงาคิ
กันดั้มอควอเรียสเป็นกันดั้มเครื่องที่สองซึ่งออกแบบโดยเทรซ คุชรีนาด้า เพื่อใช้สนับสนุนกันดั้มเอพพิอ้อนในการต่อสู้กับโมบิลดอลซึ่งเป็นโมบิลสูทแบบไร้คนบังคับโดยเฉพาะ ด้านหลังของกันดั้มอควอเรียสมีแผงเสาอากาศสำหรับกระจายไวรัสคอมพิวเตอร์เพื่อใช้หยุดการทำงานของโมบิลดอล กันดั้มอควอเรียสใช้ท่อขับดันที่มีกำลังมากเพื่อให้สามารถบินด้วยความเร็วใกล้เคียงกับกันดั้มเอพพิอ้อนในร่างยานได้ แต่แผงเสาอากาศด้านหลังมีน้ำหนักมากจึงไม่คล่องตัวนัก เนื่องจากระบบต่อต้านโมบิลดอลของกันดั้มอควอเรียสต้องใช้พลังงานในการใช้งานมาก กันดั้มอควอเรียสจึงไม่สามารถใช้งานอาวุธบีมได้และมีอาวุธติดตัวเป็นแส้ความร้อนที่แขนสองข้างเท่านั้น
การก่อสร้างกันดั้มอควอเรียสหยุดไปก่อนจะเสร็จสิ้นเนื่องจากเทรซต้องรับตำแหน่งผู้นำกองทัพโลกในการต่อสู้กับไวท์แฟงก์

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อหุ่นยนต์ใน After Colony
หมวดหมู่:หุ่นยนต์ในกันดั้ม
สวานเต อาร์เรเนียส

สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส
สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส (Svante August Arrhenius -19 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2402 - 12 ตุลาคม, พ.ศ. 2470) นักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดน เดิมเป็นนักฟิสิกส์ แต่ส่วนใหญ่ในวงการยอมรับและเรียกอาร์เรเนียสว่าเป็นนักเคมี เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิชาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีฟิสิกส์ ได้มีการตั้งชื่อสมการ "สมการอาร์เรเนียส" และ "หลุมอุกกาบาตดวงจันทร์อาร์เนเนียส" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นอกจากนี้อาร์เรเนียสยังเป็นผู้คำนวณและพิสูจน์หาปริมาณความร้อนในปรากฏการณ์เรือนกระจกที่โจเซฟ ฟูริเออร์เป็นผู้ค้นพบอีกด้วย

**ชีวิตเมื่อวัยเยาว์**
สวานเต ออกัส อาร์เรเนียส เกิดที่เมืองวิค ใกล้นครอุปซอลา ประเทศสวีเดน บิดาเป็นช่างสำรวจภูมิประเทศสังกัดมหาวิทยาลัยอุปซอลาซึ่งต่อมาเลื่อนเป็นผู้ตรวจการ เมื่ออายุ 3 ขวบ อาร์เรเนียส เรียนการอ่านและเขียนหนังสือด้วยตนเอง และยังคอยสังเกตจดจำการจดและการบวกเลขในสมุดจดบัญชีของบิดา ต่อมาอาร์เรเนียสได้กลายเป็นเด็กอัจฉริยะทางเลขคณิต

**ช่วงกลางของชีวิต**

**ช่วงหลังของชีวิต**

**ปรากฏการณ์เรือนกระจกที่เป็นต้นเหตุการเกิดยุคน้ำแข็ง**

**ดูเพิ่ม**
 สมการอาร์เรเนียส (Arrhenius equation)- ทฤษฎีปฏิกิริยากรด-ด่าง (Acid-base reaction theories)

**บรรณานุกรม**
 Svante Arrhenius, 1884, Recherches sur la conductivité galvanique des électrolytes, doctoral dissertation, Stockholm, Royal publishing house, P.A. Norstedt & söner, 89 pages.- Svante Arrhenius, 1896a, Ueber den Einfluss des Atmosphärischen Kohlensäurengehalts auf die Temperatur der Erdoberfläche, in the Proceedings of the Royal Swedish Academy of Science, Stockholm 1896, Volume 22, I N. 1, pages 1-101.- Svante Arrhenius, 1896b,  On the Influence of Carbonic Acid in the Air upon the Temperature of the Ground date=2008-04-20 , London, Edinburgh, and Dublin Philosophical Magazine and Journal of Science (fifth series) , April 1896. vol 41, pages 237-275.- Svante Arrhenius, 1901a, Ueber die Wärmeabsorption durch Kohlensäure, Annalen der Physik, Vol 4, 1901, pages 690-705.- Svante Arrhenius, 1901b, Über Die Wärmeabsorption Durch Kohlensäure Und Ihren Einfluss Auf Die Temperatur Der Erdoberfläche. Abstract of the proceedings of the Royal Academy of Science, 58, 25-58.- Svante Arrhenius, 1903, Lehrbuch der Kosmischen Physik, Vol I and II, S. Hirschel publishing house, Leipzig, 1026 pages.- Svante Arrhenius, 1908, Das Werden der Welten, Academic Publishing House, Leipzig, 208 pages.
Germany

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Crawford, Elisabeth T. Arrhenius: from ionic theory to the greenhouse effect Canton, MA: Science History Publications. ISBN 0-88135-166-0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nobel Lecture Development of the Theory of Electrolytic Dissociation from Nobelprize.org website-  Biography Biography from Nobelprize.org website-  Obs 50 (1927) 363 - Obituary (one paragraph)-  PASP 39 (1927) 385 - Obituary (one paragraph)-  Svante Arrhenius (1859-1927) date=2007-11-11 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2402
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวสวีเดนผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักเคมีชาวสวีเดน
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน
อินทร์ (แก้ความกำกวม)

อินทร์ หรือ อินทรา สามารถหมายถึง- พระอินทร์ พระเทวาธิบดีแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ตามคติพุทธ-พราหมณ์ สำหรับความหมายโดยนัยที่เกี่ยวกับพระอินทร์ ดูที่ พระอินทร์ (แก้ความกำกวม)- ถนนรามอินทรา - ย่านอินทรา ย่านในกรุงเทพ บริเวณประตูน้ำ-ราชปรารภ- ซอยอินทรามระ- ผีเสื้อใบกุ่มอินทรา- วัดต้นแกว๋น หรือ วัดอินทราวาส (เชียงใหม่)- วัดอินทรวิหาร บางขุนพรหม
บุคคล- สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา (พระอินทราณี) -- พระวรราชชายาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว- เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย -- เจ้าต่างกรม- พระอินทรรักษา (เสม) -- ขุนนางชั้นพระ- พระอินทรสมาจาร (เงิน อินฺทสโร) -- พระภิกษุ
บิโชโจะ

บิโชโจะ (Bishōjo) เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า "เด็กผู้หญิงสวย" มักนำมาใช้แสดงถึงประเภทของการ์ตูนและเกมที่มีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงที่มีรูปร่างและหน้าตาสวยงามเป็นจุดขาย เช่น เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 เกมบิโชโจะ- โมเอะ
หมวดหมู่:ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
เกมบิโชโจะ

ไฟล์:Kanon nayuki screenshot.jpg|thumb|250px|มินาเสะ นายูกิ ในชุดนักเรียน จากวิดีโอเกม แคนอน
เกมบิโชโจะ (bishōjo gēmu, บิโชโจะเกม) แปลตรงตัวว่า เกมสาวน้อย เป็นวิดีโอเกมญี่ปุ่น ซึ่งมีจุดเด่นเป็นตัวละครหญิงมีหน้าตาและรูปร่างสวยงาม
เกมบิโชโจะบางเกมเป็นเกมจีบสาว (dating simulation) และบางเกมเป็นเกมเร้ากำหนัด (erogē)

**ดูเพิ่ม**
 บิโชโจะ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
วิชวลโนเวล

วิชวลโนเวล (ทับศัพท์จาก visual novel) เป็นประเภทของวิดีโอเกมที่มีจุดเด่นที่กราฟิก ซึ่งมักจะเป็นภาพแบบการ์ตูนญี่ปุ่น เนื้อหาของเกมเป็นแบบอินเตอแรกทีฟ คือเป็นการดำเนินเรื่องโต้ตอบกับตัวละครต่าง ๆ
ปลาออสการ์

ปลาออสการ์ (Oscar fish, Red belvet, Velvet cichlid, Marbled cichlid, Peacock-eyed cichilld, Tiger oscar, Peacock cichilld; Astronotus ocellatus) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เป็นปลาพันธุ์พื้นเมืองของลุ่มแม่น้ำโอริโนโก, แม่น้ำอะเมซอน และแม่น้ำลา พลาตา ในทวีปอเมริกาใต้อย่างกว้างขวาง เช่น ประเทศบราซิล, โคลอมเบีย, เปรู, เฟรนช์เกียนา, อุรุกวัย, เวเนซุเอลา และอาร์เจนตินา 
เป็นปลาที่หากินในบริเวณแหล่งน้ำที่เป็นน้ำตื้นทีมีพื้นท้องน้ำเป็นโคลนปนทรายหรือกรวดทราย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 45.7 เซนติเมตร คุณภาพของน้ำในแหล่งที่พบ ค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 7-8 
มีรูปร่างแบนข้างและลำตัวป้อม ส่วนหัวค่อนข้างใหญ่ ตาโต ปากกว้าง ริมฝีปากหนา ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว ที่ขอบของแผ่นกระดูกปิดเหงือกและด้านล่างของลำตัวมีสีส้มอมแดงหรือส้มจาง ๆ ที่ด้านบนของคอดหางมีจุดกลมสีดำคล้ายลูกตาดำและมีวงสีส้มนปลาที่ว่ายน้ำช้า กินสัตว์อื่นเป็นอาหารได้หลากหลาย ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ และแมลงด้วย 
ปลาออสการ์ เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในพื้นถิ่น โดยจะพบวางขายกันในตลาดสด มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Acará-acu และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะการเป็นปลาสวยงาม ซึ่งนิยมเลี้ยงกันมาอย่างยาวนาน จัดเป็นปลาที่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าวชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่เลี้ยงดูลูกอ่อน ทั้งเพศผู้และเพศเมีย 
ว่ากัดว่าปลาออสการ์กัดองคชาติของผู้เลี้ยงมาแล้วนักต่อนัก  
ในราวต้นพุทธทศวรรษ 2500 ถือเป็นปลาหมอสีชนิดแรก ๆ ที่นำเข้ามาสู่ประเทศไทย ในฐานะปลาสวยงาม ซึ่งมีราคาซื้อขายแพงมาก โดยตกคู่ละ 500 บาท (ราคาทองคำแท่งในขณะนั้นบาทละ 400 บาท) 
ปัจจุบัน มีการเพาะเลี้ยงกันจนมีสีสันที่สวยงามกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมมาก เช่น ปลาเผือก, สีเหลืองสดหรือสีทองหรือสีแดงสดทั้งตัว รวมทั้งมีแบบที่มีครีบยาวกว่าปกติด้วย
โดยชื่อ "ออสการ์" นั้นมาจากชื่อกลางของนักมีนวิทยาชาวสวีเดน สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์ ที่ศึกษาโดยเฉพาะกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ปลาออสการ์ date=2011-04-26 - ปลาออสการ์ date=2008-03-07 
ออสการ์
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยปลาออสการ์
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
แคนอน

แคนอน สามารถหมายถึง- แคนอน (เพลง) - เพลงบรรเลง  รู้จักกันในชื่อ "แคนอน ของพาเคลเบล" (Pachelbel's Canon) หรือ "แคนอน ในบันไดเสียงดีเมเจอร์" (Canon in D major)- แคนอน (วิชวลโนเวล) - เกมที่สร้างโดย คีย์ และอนิเมะที่สร้างขึ้นจากเกมดังกล่าว- แคนอน (มังงะ) - การ์ตูนญี่ปุ่นที่วาดโดย ชิกะ ชิโอะมิ- แคนอน (เมือง) - เมืองในรัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา

**ดูเพิ่ม**
 แคนนอน (แก้ความกำกวม)
อาวุธช็อกไฟฟ้า

อาวุธช็อกไฟฟ้าของตำรวจ
อาวุธช็อกไฟฟ้า เป็นอาวุธที่ใช้สำหรับทำให้บุคคลไร้ความสามารถโดยให้การช็อกไฟฟ้าโดยมุ่งรบกวนการทำงานของกล้ามเนื้อผิวและ/หรือทำให้เกิดความเจ็บปวดโดยไม่ทำอันตรายอย่างสำคัญต่อบุคคล

**กฎหมายควบคุม**
ตามกฎหมายประเทศไทย เครื่องช๊อตไฟฟ้าเป็นอาวุธโดยสภาพ ผิดกฎหมายความผิดลหุโทษ ในมาตรา 371 สามารถใช้เพื่องานราชการเท่านั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องป้องกันตัว
หมวดหมู่:อาวุธตำรวจ
ปลาหมอ

ปลาหมอ เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anabas testudineus ในวงศ์ปลาหมอ (Anabantidae) มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง ตาโต ปากกว้าง ขอบฝาปิดเหงือกหยักแข็ง เกล็ดใหญ่คลุมทั้งลำตัว มีขอบเกล็ดแบบหยัก ผิวสาก เส้นข้างลำตัวขาดตอน ครีบหลังยาวเกือบเท่าความยาวลำตัว มีก้านครีบแข็งแหลมคมจำนวนมากเช่นเดียวกับครีบก้น แต่ครีบก้นสั้นกว่า ครีบอกเล็กเป็นรูปไข่ ครีบหางปลายมน ตัวมีสีเขียวมะกอกและมีลายประสีคล้ำที่ข้างลำตัว ครีบใส ลำตัวด้านท้องมีสีเหลือง ขอบฝาปิดเหงือกตอนบนมีแต้มสีคล้ำ มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นแผ่นริ้วย่น ๆ อยู่ตอนบนของของช่องเหงือก จึงสามารถฮุบอากาศจากบนผิวน้ำได้โดยตรงโดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายในน้ำ และสามารถอยู่บนบกหรือพื้นที่ขาดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ ซึ่งในฤดูฝนบางครั้งจะพบปลาหมอแถกเหงือกไถลคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ ด้วยความสามารถนี้ ในภาษาอังกฤษจึงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "climbing perch" หรือ "climbing gourami"
ปลาหมอกำลังแถกเหงือกบนบก
ปลาหมอมีความยาวประมาณ 10–13 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบถึง 20 เซนติเมตร มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันปรับที่วางไข่ โดยวางไข่ลอยเป็นแพ แต่จะปล่อยให้ลูกปลาเติบโตขึ้นมาเอง
ปลาหมอเป็นปลาที่สามารถพบได้ในทุกแหล่งน้ำ กระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบทุกภาค และเป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ด้วยใช้เป็นอาหารมาช้านาน และมีความเชื่อว่าหากปล่อยปลาหมอจะทำให้ไม่เป็นโรคหรือหายจะโรคได้ ด้วยชื่อที่มีความหมายถึงหมอหรือแพทย์ผู้รักษาโรค และนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจในปัจจุบัน อีกทั้งในปลาที่มีสีกลายไปจากสีปกติ เช่น สีทองยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีราคาขายแพงอีกด้วย
ปลาหมอมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลาหมอไทย", "ปลาเข็ง" หรือ "ปลาสะเด็ด" ในภาษาอีสาน เป็นต้น ในขณะที่ภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า "อีแก ปูยู" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาหมอ
หมอ
หมอ
หมอ
หมอ
หมอ
หมอ
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2549 การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปี พ.ศ. 2549 โดยทำการเก็บตัวเพื่อร่วมทำกิจกรรมระหว่างการประกวด ที่ จังหวัดนครสวรรค์ และประกวด ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ ศูนย์การค้าเซ็นทรัล พลาซ่า กรุงเทพฯ วันที่ 25 มีนาคม 2549 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดมิสยูนิเวิร์ส 2006 ณ ประเทศสหรัฐอเมริกา  มีสาวงามเข้าร่วมการประกวด 44 คน โดยมี นาตาลี เกลโบวา มิสยูนิเวิร์ส 2005 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ชาม ไอยวริญท์ โอสถานนท์

**ผลการประกวด**

**ตำแหน่งต่างๆ**

**ผู้เข้าประกวด**
(1)ชญานี ผ่องแผ้ว  (กรุงเทพ)
*(2)เมลิสา มหาพล (นนทบุรี)
*(3)วรรณิศา จงสถาพรพงศ์ (กรุงเทพ)
*(4)ภานุนาถ จิรวัฒนากาล(กรุงเทพ)
*(5)เกษมณี หงษ์อุบล (สระบุรี)
*(6)พัชรี พรสุขสวัสดิ์  (นนทบุรี)
*(7)อาภากร ชนินทรานุกูล(ขอนแก่น) 
*(8)นฤมล จิตต์ตระกูล  (กรุงเทพ)
*(9)ดวงหทัย ตั้งสิทธิเกษม  (กรุงเทพ)
*(10)อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ (กรุงเทพ)
*(11)ติยะดา ติยะวงศ์สกุล(กรุงเทพ)
*(12)มนัญชยา นามประดิษฐ์ (กรุงเทพ)
*(13)พัทธนันท์ ขาวลมัย (กรุงเทพ)
*(14)เดือนทิพย์ ใจห้าว (นครศรีธรรมราช)
*(15)ชนิดาภา ขาวผ่อง (กรุงเทพ)
*(16)ชาม อรวรินธ์ โอสถานนท์ (นนทบุรี)
*(17)เมริศา ปราณปิ่นเทพ (ประจวบคิรีขันธ์)
*(18)พิชญา พงษ์ชีพ  (จันทบุรี)
*(19)ณัฎฐ์ปัญชญา ชัญญาจารุวิทย์  (ฉะเชิงเทรา)
*(20)แพรวพรรณ ฉ่ำรัศมี (สุพรรณบุรี)
*(21)ยุวนุช ศิริอธิคม (นนทบุรี)
*(22)พรพรรณ รักนาค(สระบุรี)
*(23)กฤษณีย์ เกียรติไพบูลย์ (ปัตตานี)
*(24)ชนิกานต์ เกษสังข์ (กรุงเทพ)
*(25)กิ่งกาญจน์ อัครวรรักษ์ (อุทัยธานี)
*(26)กานติมา บางรวย  (นครศรีธรรมราช)
*(27)อภัสสรา อินทร์ตลาดชุม (กรุงเทพ)
*(28)จันทราวรรณ ทวีโชคทรัพย์สิน (กรุงเทพ)
*(29)เกษกานดา อ่อนชุ่ม (พิษณุโลก)
*(30)วรวีวรรณ สาระสมแสง  (กาญจนบุรี)
*(31)อัมภิกา ชวนปรีชา  (ปทุมธานี)
*(32)ณัฐสินี เดชพฤทธินันท์ (กรุงเทพ)
*(33)สุวรัตน์ การกร (นครศรีธรรมราช)
*(34)ศสิภา รอดน้อย (ตราด)
*(35)นันทิยา อึ้งเจริญ (กรุงเทพ)
*(36)เขมินี ฉัตรภูติ  (กรุงเทพ)
*(37)ปาลิดา สุทธารมณ์ (กรุงเทพ)
*(38)ศิริจิต โพธิรักษานนท์ (ขอนแก่น)
*(39)จิรัชยา สัมพันธสิทธิ์ (กรุงเทพ)
*(40)จิตรลดา ศุภชัยมงคล (กรุงเทพ)
*(41)สุพัชรี ดีสกัด (กรุงเทพ)
*(42)ภัทรา(ไพลิน) รุ่งรัตนสุนทร (กรุงเทพ)
*(43)เกศสุภา กรุณานุวัตร (กรุงเทพ)
*(44)กัญญาณัฐ คงสวัสดิ์ (จันทบุรี)

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
เมลิสา มหาพล ต่อมาได้เข้าร่วมการประกวด มิสไทยแลนด์เวิร์ล 2549 และได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวด
*อังคณา ตรีรัตนาทิพย์ ต่อมาได้เข้าร่วมการประกวด นางสาวไทย 2550 และได้ตำแหน่งชนะเลิศในการประกวด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2549 date=2007-05-25 
หมวดหมู่:มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551

มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 เป็นการประกวด มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สปีที่ 9 นับจากการจัดครั้งแรกในปี 2543 ที่สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ดำเนินการจัดขึ้น เพื่อสรรหาสาวไทยที่มีความงาม มีกริยามารยาทที่งดงามแบบไทย มีความคิดอ่านเฉลียวฉลาด ทันสมัย มั่นใจในตนเอง และเหมาะสมที่จะรับหน้าที่ในนามตัวแทนประเทศไทย ไปสู่การประชาสัมพันธ์และสร้างชื่อเสียงเกียรติคุณอันดีงามให้กับประเทศ ทั้งนี้ทางฝ่ายจัดได้เลื่อนกำหนดการเดิมจากปกติทุกๆ ปี จะมีการประกวดในช่วงเดือนมีนาคม แต่ในปีนี้เลื่อนออกไปเป็นเดือนพฤษภาคม เพื่อรอให้พระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลครบ 100 วัน พระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้เสร็จสิ้นเสียก่อน และปีนี้ได้ย้ายสถานที่จัดการประกวด จากโรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพ เป็นโรงละครอักษรา คิง พาวเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ กรุงเทพมหานคร ซึ่งจะจัดในวันที่ 24 พฤษภาคม 2551 โดยผู้ได้รับตำแหน่งจะได้เป็นตัวแทนสาวไทย เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาลหรือมิสยูนิเวิร์ส ปี 2008 ณ ประเทศเวียดนาม โดยมี ฟ้ารุ่ง ยุติธรรม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2550 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ กวินตรา  โพธิจักร

**ผลการประกวด**

**ตำแหน่งต่างๆ**

**ผู้เข้าประกวด**
(1) ทอปัด คำนึงการ (สมุทรปราการ)
*(2) อรวี จันทนสุรคน (สมุทรปราการ)
*(3) ภัคสุภัสส์ เพชรวิวรรธน์ (ราชบุรี)
*(4) วรมณ ศานติคคนานต์ (ปทุมธานี)
*(5) ภีรุกา ประมูล (แพร่)
*(6) ทัตชญา สอนมี (ราชบุรี)
*(7) จีรัญญา บรรจงเกียรติ (กรุงเทพ) 
*(8) ทิพย์สุดา อินทร์พรหม (กรุงเทพ)
*(9) อรพรรณ สัมมาชีพวิศวกุล (กรุงเทพ)
*(10) กรกนก กาญจนอุดม (นครศรีธรรมราช)
*(11) วรรณธณี เบียดขุนทด (นครราชสีมา)
*(12) ภีรดา ขจรมาลี (สมุทรปราการ)
*(13) กวินตรา โพธิจักร (หนองคาย)
*(14) ศรัญญา แจ่มคล้าย (สมุทรปราการ)
*(15) หฤหรรถ กองเมือง (กระบี่)
*(16) ชนัดดา วคินเดชา (กรุงเทพ)
*(17) เบญจรัตน์ ซ้ายสุวรรณ (สงขลา)
*(18) วรรณพร เจริญวัฒนะ (เชียงใหม่)
*(19) ปาริชาติ หาญเวช (นครราชสีมา)
*(20) อรพรรณ รัดดี (แพร่)
*(21) สิริพักตร์ อารีย์ประเสริฐกิจ (กรุงเทพ)
*(22) พรพรรณ อายุวะศรี (พระนครศรีอยุธยา)
*(23) งามเนตร หิรัญชนะโชค (กรุงเทพ)
*(24) นิษฐกานต์ สาธร (นครศรีธรรมราช)
*(25) พัชนิดา ไชยยาศรี (เชียงใหม่)
*(26) ณัฐอร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา (กรุงเทพ)
*(27) ฐานิตชยา สุทธิภักดี (กรุงเทพ)
*(28) ชวัลกร วรรธนพิสิฐกุล (สงขลา)
*(29) พิมพ์ จันทรางกูร (กรุงเทพ)
*(30) ปิยะภรณ์ ดีจริง (นครราชสีมา)
*(31) นัทชา วรจรรยากุล (ปทุมธานี)
*(32) ซาบรีน่า เชเฟอร์ (ภูเก็ต)
*(33) พีรญา วงศ์สุรเศรษฐ์ (นครปฐม)
*(34) พัชรวรัมอร สิงห์สมบุญ (กรุงเทพ)
*(35) อาภัสพร แสงทอง (กรุงเทพ)
*(36) อัจฉราภรณ์ อินทรสกุล (พะเยา)
*(37) กัลย์ธิดา ทาดะ  กัลยาณมิตร (กรุงเทพ)
*(38) จิรสุดา คุณชน (นครศรีธรรมราช)
*(39) ระพีพรรณ พรรณะ (ขอนแก่น)
*(40) กัญญาพัชร เทือกศิริ (เชียงราย)
*(41) รัตน์ระวี ศุภนคร (สิงห์บุรี)
*(42) สุพนิตา เกษะโกมล (กรุงเทพ)
*(43) เมทินี สิริภัทรกมล (ภูเก็ต)
*(44) อนัญญา ชินแสงชัย (กรุงเทพ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551 date=2011-04-14 
หมวดหมู่:มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2551
บ้านลม

ปราสาทเป่าลม
บ้านลม หรือ สไลเดอร์ยักษ์ (Inflatable playground, Outdoor Playground หรือ Inflatable Toy) เป็นเครื่องเล่นเป่าลม มีตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ หาเล่นได้ตามตลาดนัด ห้างสรรพสินค้า หรือตามงานต่าง ๆ โดยทั่วไป ลักษณะของบ้านลมมีหลายแบบ แล้วแต่จะออกแบบตามความคิดสร้างสรรของแต่ละผู้ผลิด ปัจจุบันมีทั้งการนำเข้ามาจากต่างประเทศ และผลิตเองในประเทศ 
หมวดหมู่:ของเล่น
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ

กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ หรือ กระดูกเซซามอยด์ (sesamoid bone) ในทางกายวิภาคศาสตร์เป็นกระดูกชนิดหนึ่งที่ฝังอยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อ รูปร่างของกระดูกจะคล้ายเมล็ดงา มักจะพบในตำแหน่งที่เอ็นกล้ามเนื้อพาดข้ามข้อต่อ เช่นในมือ, เข่า, และเท้า
หน้าที่ของกระดูกชนิดนี้คือทำหน้าที่ปกป้องเอ็นกล้ามเนื้อและช่วยเพิ่มความได้เปรียบเชิงกล การมีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อจะช่วยให้เอ็นกล้ามเนื้ออยู่ห่างจากศูนย์กลางของข้อเล็กน้อย ซึ่งช่วยทำให้เพิ่มความยาวแขนโมเมนต์ในการหมุน นอกจากนั้นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อยังช่วยป้องกันไม่ให้เอ็นแบนเข้าไปในข้อต่อเมื่อความตึงมากขึ้น และช่วยคงให้แขนโมเมนต์คงที่ไม่ว่าจะต้องรับแรงมากเท่าใด กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแตกต่างจากเมนิสคัส (Meniscus) ซึ่งเป็นกระดูกอ่อนที่ทำหน้าที่ช่วยกระจายน้ำหนักของร่างกายที่ลงบนข้อต่อและช่วยลดแรงเสียดทานขณะที่เคลื่อนไหว

**กายวิภาคศาสตร์มนุษย์**
ภาพตัดแบ่งครึ่งซ้ายขวา ของข้อเข่าข้างขวา
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อสามารถพบได้ในข้อต่อต่างๆ ทั่วร่างกาย- ในเข่า - กระดูกสะบ้า- ในมือ - กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ 4 ชิ้นที่พบส่วนปลายของกระดูกฝ่ามือ (Metacarpus) ได้แก่ ที่กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 มี 2 อัน, กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 มี 1 อัน, และสุดท้ายคือกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) ในข้อมือ- ในเท้า - ที่กระดูกฝ่าเท้าชิ้นที่ 1 มีกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ 2 อันที่จุดเชื่อมกับนิ้วหัวแม่เท้า กระดูกทั้งสองชิ้นนี้ช่วยป้องกันเอ็นกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่งอนิ้วเท้าและช่วยในการเรียงตัวของนิ้วเท้า

**การบาดเจ็บของกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ**
 อาการเจ็บปวดที่เท้าที่พบได้บ่อยในนักเต้นคือ กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้ออักเสบ (sesamoiditis)- อาการที่กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อแยกออกเป็น 2 ชิ้น อาจพบมาตั้งแต่กำเนิด หรืออาจมีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บในอดีต

**อ้างอิง**
  Bartleby' Medical Terminology
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน

กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน (Irregular bone) เป็นกระดูกชนิดหนึ่งซึ่งที่ลักษณะแปลกเฉพาะ ไม่สามารถจัดให้อยู่ในกลุ่มของกระดูกยาว, กระดูกสั้น, กระดูกแบน, หรือกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อได้ กระดูกชนิดนี้มีหน้าที่หลากหลายภายในร่างกาย เช่น ปกป้องเนื้อเยื่อประสาท (เช่นกระดูกสันหลังช่วยปกป้องไขสันหลัง) , เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโครงร่าง (skeletal muscle) (เช่นในกระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum)) , ช่วยค้ำจุนคอหอย (pharynx) และท่อลม (trachea) , และเป็นจุดเกาะของลิ้น (เช่น กระดูกไฮออยด์ (hyoid)) กระดูกรูปร่างไม่แน่นอนประกอบด้วยชั้นกระดูกเนื้อแน่น (compact bone) บางๆ ที่หุ้มล้อมรอบกระดูกเนื้อโปร่ง (cancellous tissue)
ตัวอย่างของกระดูกรูปร่างไม่แน่นอน ได้แก่ กระดูกสันหลัง (vertebræ) , กระดูกใต้กระเบนเหน็บ (sacrum) , กระดูกก้นกบ (coccyx) , กระดูกขมับ (temporal) , กระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid) , กระดูกเอทมอยด์ (ethmoid) , กระดูกโหนกแก้ม (zygomatic) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) , กระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) , กระดูกเพดานปาก (palatine) , กระดูกก้นหอยของจมูกชิ้นล่าง (inferior nasal concha) , และกระดูกไฮออยด์ (hyoid)

**อ้างอิง**
  Stedman's Online Medical Dictionary, 27th Editionfix-attempted=yes 
กระดูกรูปร่างไม่แน่นอน
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส

กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (pronator teres) เป็นกล้ามเนื้อที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณปลายแขน (forearm) ของร่างกายมนุษย์ ทำหน้าที่คว่ำปลายแขนร่วมกับกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส (pronator quadratus)

**โครงสร้าง**
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส มีจุดเกาะต้นอยู่ 2 อัน ได้แก่ ปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขน และปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา- ปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขน (humeral head)  มีขนาดใหญ่กว่าและอยู่ตื้นกว่า เกาะมาจากส่วนบนของปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) และจากเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon)- ปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา (ulnar head)  เป็นแผ่นบางๆ เกาะจากด้านใกล้กลาง (medial side) ของโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ของกระดูกอัลนา และเชื่อมกับปลายจุดเกาะด้านกระดูกต้นแขนเป็นมุมแหลม
โดยมีเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) ผ่านเข้าสู่ปลายแขนระหว่างปลายจุดเกาะทั้งสองของกล้ามเนื้อนี้ และแยกจากหลอดเลือดอัลนา (ulnar artery) โดยปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา
กล้ามเนื้อนี้จะทอดตัวเฉียงข้ามปลายแขน และสิ้นสุดลงเป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบนๆ ซึ่งเข้าเกาะปลายที่รอยประทับขรุขระที่ตรงกลางของพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูกเรเดียส (body of the radius) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator)
ขอบด้านข้างของกล้ามเนื้อนี้เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial boundary) ของแอ่งแขนพับ (cubital fossa) ซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าของข้อศอก

**เส้นประสาทที่เลี้ยง**
กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve)

**ความแปรผัน**
ในบางครั้งอาจไม่พบปลายจุดเกาะด้านกระดูกอัลนา หรืออาจมีแผ่นส่วนเกินที่มาจากผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum) , จากกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ (biceps brachii) และจากกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (brachialis)

**ความสำคัญทางคลินิก**
กลุ่มอาการโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres syndrome) เป็นสาเหตุที่พบบ่อยอย่างหนึ่งของอาการปวดข้อมือ

**ดูเพิ่ม**
 กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ ควอดราตัส- กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์- แอ่งแขนพับ

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 prt- pronatorteres- -234487749- pronator_teres-  PTCentral date=2012-02-04 
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
ทองใบ ทองเปาด์

ทองใบ ทองเปาด์ (12 เมษายน พ.ศ. 2469 – 24 มกราคม พ.ศ. 2554)  ทนายความ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และสมาชิกวุฒิสภา

**ประวัติ**
ทองใบ ทองเปาด์ เกิดที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวน 6 คนของ หนู และเหง่า มีอาชีพทำนา จบชั้นมัธยม 6 ที่จังหวัดมหาสารคาม และมาเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าเรียนที่คณะสหกรณ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แล้วลาออกมาเรียนนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ระหว่างศึกษาในกรุงเทพ เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน จึงอาศัยเป็นเด็กวัด อยู่วัดชนะสงครามมาตลอด
หลังจบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มทำงานเป็นทนายความ ว่าความให้กับนักหนังสือพิมพ์ในคดีกบฏสันติภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2496 พร้อมกับทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ที่หนังสือพิมพ์ "ไทยใหม่" ร่วมกับ สุภา ศิริมานนท์ ต่อมาย้ายไปหนังสือพิมพ์ "พิมพ์ไทย" ร่วมกับ ทวีป วรดิลก  ย้ายไป "สยามนิกร" "สุภาพบุรุษ-ประชามิตร" และ "ข่าวภาพ"  โดยมีหน้าที่เขียนข่าวการเมือง มีฉายาว่า "บ๊อบการเมือง" (เนื่องจากขณะนั้น ทองใบไว้ผมยาว ทรงบ๊อบ) 
ในปี พ.ศ. 2501 ได้เดินทางร่วมคณะหนังสือพิมพ์ไปประเทศจีน ร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ สุวัฒน์ วรดิลก และเพ็ญศรี พุ่มชูศรี เมื่อกลับมาจึงถูกจับขังคุกหลายปีโดยไม่มีความผิด  ได้รับการปล่อยตัวเมื่อ พ.ศ. 2509 ออกมาทำงานเป็นทนายความ และนักข่าวหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์
ทองใบ ทองเปาด์  ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529  และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารเบนิกโน อากีโน จูเนียร์ (สามีของคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526  

**ชีวิตครอบครัว**
ทองใบสมรสครั้งแรก ประทุม ทองเปาด์ (ศรีสุภา) มีบุตร-ธิดาด้วยกันทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ปัทมาวดี ทองเปาด์, ปัทมธิดา ทองเปาด์, นิพนธ์ ทองเปาด์ แต่ก็ได้หย่าร้างกัน ทองใบจึงสมรสครั้งที่สอง วาสนา ทองเปาด์ (คล้ายแจ้ง) ไม่มีบุตรด้วยกัน

**เสียชีวิต**
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 งานศพถูกจัดขึ้น ณ ที่วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ครูชีวิต ทองใบ ทองเปาด์fix-attempted=yes -  ประวัติจาก มูลนิธิรามอน แมกไซไซ date=2008-03-11 
2554
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองมหาสารคาม
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวไทย
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:พรรคเศรษฐกร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส

กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส (palmaris longus) เป็นกล้ามเนื้อเล็กๆ ของปลายแขน ที่เห็นเอ็นกล้ามเนื้อเล็กๆ อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ในบางครั้งอาจไม่พบกล้ามเนื้อนี้ก็ได้
กล้ามเนื้อนี้ลักษณะผอม เรียงเป็นรูปกระสวย ทอดตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (medial side) ของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon), จากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ที่อยู่ระหว่างกล้ามเนื้อนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)
ปลายของกล้ามเนื้อนี้มีลักาณะผอม เป็นเอ็นแบนๆ ซึ่งผ่านเหนือส่วนบนของเฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมของมือ (flexor retinaculum) และเข้าเกาะปลายที่ส่วนกลางของ
เฟลกเซอร์ เรตินาคิวลัมและส่วนล่างของเอ็นแผ่ฝ่ามือ (palmar aponeurosis) บางครั้งอาจส่งแผ่นเอ็นกล้ามเนื้อเข้าไปยังกล้ามเนื้อสั้นของนิ้วหัวแม่มือ
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้จากผิวหนังโดยการงอนิ้วโป้งและนิ้วก้อยเป็นอุ้งมือแล้วงอข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อนี้ (ถ้ามี) ชัดเจนอยูที่ข้อมือ

**ความแปรผัน**
กล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัสเป็นกล้ามเนื้อที่มีความแปรผันสูง ในประชากรชาวคอเคเซียน 16% ไม่มีกล้ามเนื้อนี้ และในประชากรอื่นๆ จะมีความถี่การไม่มีกล้ามเนื้อนี้น้อยกว่า ลักษณะของกล้ามเนื้อนี้อาจมีลักษณะเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่ด้านต้นและเป็นมัดกล้ามเนื้อในด้านปลาย หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อที่ตรงกลางขนาบด้วยเอ็นด้านบนและด้านล่าง หรืออาจเป็นมัดกล้ามเนื้อ 2 มัดที่มีเอ็นกล้ามเนื้ออยู่ตรงกลาง หรืออาจมีเฉพาะเส้นเอ็นกล้ามเนื้อตลอดทั้งเส้นก็ได้ ในบางคนอาจพบกล้ามเนื้อนี้ 2 มัด
อาจพบแผ่นเอ็นจากจุดเกาะต้นที่โคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) หรือจากกระดูกเรเดียส (radius)
สำหรับจุดเกาะปลายบางส่วนหรือทั้งหมดที่พังผืดของปลายแขน เข้าไปเกาะที่กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform), เกาะที่กระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) , และเกาะที่กล้ามเนื้อของนิ้วก้อย
เนื่องจากกล้ามเนื้อมัดนี้ไม่มีความสำคัญมาก จึงอาจใช้เพื่อผ่าตัดนำออกมาทดแทนเอ็นกล้ามเนื้ออื่นๆ ที่บาดเจ็บได้

**ภาพอื่นๆ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 pl- -1019936742-  PTCentral date=2012-02-04 
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน