Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ตำบลซับตะเคียน

ซับตะเคียน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นชุมชนที่มีวิถีชีวิตเรียบง่าย ทำการเกษตรพืชไร่เป็นส่วนใหญ่ นอกจากการทำไร่ยังปลูกผักสวนครัวไว้ในบริเวณบ้าน ความสัมพันธ์ของคนในชุมชนเป็นลักษณะ ญาติมิตร พึ่งพาอาศํยซึ่งกันและกัน เป็นกันเอง มีการพบปะสังสรรค์กันอยู่เสมอ

**ประวัติ**
ในอดีตบ้านหนองโด หมู่ 2 ตำบลซับตะเคียน อพยพมาจากจังหวัดนครสวรรค์ ชัยภูมิ นครราชสีมา ได้เข้ามาจับจองพื้นที่ ถางป่าเพื่อทำการเกษตรพืชไร่ใน ปี 2509

**ภูมิศาสตร์**
 สภาพที่ตั้ง ภูมิประเทศ เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในภาคกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสลับเนินเขาและภูเขา และบางส่วนเป็นที่ราบลุ่ม ภูมิประเทศตั้งอยู่ในเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27.42 ํc อุณหภูมิขึ้นสูงสุดในเดือนเมษายน วัดได้ 36.23 ํc และลดต่ำสุดในเดือนธันวาคม วัดได้ 18.61 ํc- ทรัพยากร ทรัพยากรที่สำคัญ ได้แก่ ป่าไม้ และ ภูเขา ที่มีความอุดมสมบูรณ์ มีพืชสมุนไพรหลากหลายชนิด เป็นเขตุอุทยานซึ่งแหล่งท่องเที่ยวที่ทำรายได้สู่ชุมชน ด้านการชลประทาน มีฝายกั้นน้ำ และคลองขนาดเล็กในหมู่บ้าน มีการกักเก็บน้ำฝน และ สูบน้ำบาดาลมาใช้ในการอุปโภคบริโภค คนในชุมชนมีที่ดินทำกิน ปลูกพืชไร่ พืชสวน

**ประชากร**
ประชากรทั้งหมด 704 คน แบ่งเป็นชาย 341 คน และ หญิง 363 คน ส่วนใหญ่ใช้ภาษากลางในการสื่อสาร จะมีแค่บางคำที่มีชื่อเรียกต่างไปบ้าง

**เศรษฐกิจ**
ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือนและการเกษตร ส่วนใหญ่ทำการเกษตรพืชไร่และพืชสวนครัว อาทิเช่น ไร่อ้อย มัน ข้าวโพด สวนพริก ผักสวนครัวต่าง ๆ เป็นการทำการเกษตรเพื่อการค้าและยังชีพ

**การคมนาคม**
มีถนนตัดผ่านจากตัวเมืองเข้าถึงชุมชน สามารถโดยสารสู่ตัวเมือง ได้โดยรถโดยสารประจำทาง และรถตู้ประจำทาง จึงต่อรถส่วนบุคคลเข้าถึงชุมชนอีกประมาณ 2 กิโลเมตร

**ประเพณีและวัฒนธรรม**
ประเพณีที่สำคัญ ประเพณีบวชป่าสืบชะตาเขาอ้ายโป้ดและเขาอีด่างทุกปี มีการทำบุญในวันพระและประเพณีต่าง ๆ ของชาวพุทธ วัฒนธรรมของคนในพื้นที่เป็นแบบชาวไทยดั้งเดิม การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย ใกล้ชิดวัด 

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 หมอหยอย นายชัยพร กลิ่นจันทร์ เป็นหมอประจำตำบล ที่ชาวบ้านให้การเคารพนับถือมาก - นายก อบต.นาย ยศเดโช เผ่าสุข เป็นผู้นำชุมชนในการพัฒนาชีวิตของคนในชุมชน - นางสาวสุจันจิรา วรปัญญา ประธานสภาวัฒนธรรมตำบลซับตะเคียน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลซับตะเคียน
ซับตะเคียน
ซับตะเคียน
หมวดหมู่:อำเภอชัยบาดาล
โทกูงาวะ อิเอซาดะ

โทกูงาวะ อิเอซาดะ (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858) เป็นโชกุนคนที่ 13 แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของประเทศญี่ปุ่น ดำรงตำแหน่งเป็นเวบา 5 ปีใน ค.ศ. 1853 ถึง 1858 เขามีร่างกายอ่อนแอและนักประวัติศาสตร์ยุคหลังถือว่าเขาไม่เหมาะกับการเป็นโชกุน สมัยของเขาเป็นจุดเริ่มต้นของยุคบากูมัตสึ
ในสมัยของท่านต้องเผชิญกับภัยอันตรายทั้งจากภายในและนอกประเทศ เช่น ในปีแรกของการดำรงตำแหน่งคือในปี ค.ศ. 1854 ญี่ปุ่นถูกกองทัพเรือสหรัฐเข้าปิดล้อมอ่าวโตเกียวเพื่อบังคับให้เปิดประเทศ และภัยจากในประเทศคือกลุ่มคนบางกลุ่ม ซึ่งนำโดยเหล่า ซามูไร และ ไดเมียว ที่ต้องการโค่นล้ม ตระกูลโทะกุงะวะ 
โชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858 ขณะอายุได้เพียง 34 ปีโดยไร้ทายาท แต่ก่อนจะเสียชีวิตโชกุนอิเอะซะดะได้แต่งตั้งให้ โทกูงาวะ อิเอโมจิ ผู้เป็นญาติขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่สืบต่อไป 

**ชีวิตช่วงต้น**
อิเอซาดะเกิดในปราสามเอโดะภายใต้ชื่อ มาซาโนซูเกะ (政之助) เป็นบุตรคนที่ 4 ของโทกูงาวะ อิเอโยชิ โชกุนคนที่ 12 กับนางสนมที่มีชื่อว่าฮนจูอิง เนื่องจากบุตรส่วนใหญ่ของอิเอโยชิเสียชีวิตตั้งแต่เด็กหรือก่อนบรรลุนิติภาวะ อิเอซาดะได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทตั้งแต่ยังเด็ก แต่การติดต่อของเขากับผู้คนถูกจำกัดมากเพื่อป้องกันไม่ให้ติดโรคใด ๆ

**โชกุน (ค.ศ. 1853–1858)**
อิเอซาดะกลายเป็นโชกุนหลังบิดาเสียชีวิตอย่างฉับพลัน เนื่องจากมีสุขภาพที่ไม่ดีอยู่แล้ว ทำให้เขาไม่มีบทบาทในกิจการการเมืองอย่างจริงจังเลย โดยปล่อยให้การเจรจากับชาวอเมริกันอยู่ในมือของอาเบะ มาซาฮิโระ สนธิสัญญาคานางาวะได้รับการลงนามในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1854 หลังจากนั้นไม่นานอาเบะลาออกจากตำแหน่ง และฮตตะ มาซาโยชิ เข้าแทนที่เป็นหัวหน้าโรจู 
เมื่อวันที่ 4–7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1854 เกิดเหตุแผ่นดินไหวนันไกโดครั้งใหญ่ และสึนามิที่ทำให้มีผู้เสียชีวิค 80,000 คน ตามมาด้วยแผ่นดินไหวโทไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1854 แผ่นดินไหวโดยหลังส่งผลกระทบในโทไก แต่ทำลายบ้านไปไกลถึงเอโดะ สึนามิที่ตามมาสร้างความเสียหายริมชายฝั่งคาบสมุทรโบโซทั้งหมดที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดชิบะ ถึงแคว้นโทซะ (ปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ) แผ่นดินไหวและสำนามิยังเกิดที่ชิโมซะบนคาบสมุทรอิซุ และเนื่องจากท่าเรือเพิ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ที่คาดว่าจะเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลสหรัฐฯ ทำให้บางคนตีความภัยพิบัติทางธรรมชาติว่าเป็นการแสดงออกถึงความไม่พอพระทัยของคามิ
แผ่นดินไหวนันไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1854 ทำให้มีผู้เสียชีวิตในพื้นที่โทไกถึงคีวชูกว่า 10,000 คน และแผ่นดินไหวในเอโดะ ค.ศ. 1855 หนึ่งในแผ่นดินไหวใหญ่อันเซ ทำให้เกิดเหตุเพลิงไหม้และสูญเสียชีวิต

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Jansen, Marius B. and John Whitney Hall, eds. (1989).   The Cambridge History of Japan: The Nineteenth Century. Cambridge: Cambridge University Press.  978-0-521-22356-0.- Mogues, Alfred de.    Recollections of Baron Gros's Embassy to China and Japan in 1857–58. London: Richard Griffin and Company.  1860. 6019667.- Ravina, Mark (2004).   The Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori. Hobokin, New Jersey: John Wiley & Sons. 978-0-471-08970-4; 51898842.- Totman, Conrad (1967).   Politics in the Tokugawa Bakufu, 1600–1843. Cambridge: Harvard University Press. 279623.

**แหล่งข้อมูลอื่น**


หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอะโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
ตำบลเกาะโพธิ์

ตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบลในอำเภอปากพลี   จังหวัดนครนายก

**ประวัติ**
ที่มาของชื่อ ตำบลเกาะโพธิ์ สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นโพธิ์ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น เมื่อน้ำท่วมจะเห็นแต่ยอดของต้อน จึงได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลเกาะโพธิ์" ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปีพ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่ 
# บ้านห้วยโรง
# บ้านเกาะโพธิ์
# บ้านสะแกซึง
# บ้านดงข่า
# บ้านคลองกระทุ่ม
# บ้านหัวถนน
# บ้านท่าขอน

**ตำบลเกาะโพธิ์**
 ทิศเหนือ :: ตำบลเกาะหวาย- ทิศใต้ :: ตำบลท่าเรือ- ทิศตะวันออก :: ตำบลปากพลี- ทิศตะวันตก :: ตำบลดงละคร
เกาะโพธิ์
หมวดหมู่:อำเภอปากพลี
มารี-เดอนีซ วีแลร์

มารี-เดอนีซ วีแลร์ (Marie-Denise Villers,  ฟังเสียง; ราว ค.ศ. 1774 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 1821) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน มารี-เดอนีซ วีแลร์เกิดในตระกูลศิลปินมารี-วิกตัวร์ เลอมวน และมารี-เอลีซาแบ็ต กาบียู พี่และน้องสาวสองคนต่างก็เป็นศิลปินผู้มีความสามารถ ในปี ค.ศ. 1794 มารี-เดอนีซสมรสกับมีแชล-ฌ็อง-มักซีมีเลียง วีแลร์ นักเรียนสถาปัตยกรรม
มารี-เดอนีซเป็นลูกศิษย์ของจิตรกรอาน-หลุยส์ ฌีรอแด เดอ รูซี-ทรียอซง และเริ่มแสดงงานเขียนเป็นครั้งแรกในงานแสดงศิลปะแห่งปารีส (Paris Salon) เมื่อปี ค.ศ. 1799 งานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุด “สตรีสาววาดภาพ” ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก ภาพนี้เดิมระบุว่าเขียนโดยฌัก-หลุยส์ ดาวิด และอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองก็เป็นได้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Marie-Denise Villers at the Metropolitan Museum of Art- Biography date=2013-10-15   
หมวดหมู่:จิตรกรชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
โมโตริ โนรินางะ

โมโตริ โนรินางะ (Motoori Norinaga) (21 มิถุนายน ค.ศ. 1730 - 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1801) เป็นนักปราชญ์ชาวญี่ปุ่นที่มีส่วนในการเคลื่อนไหวโคกูงากุ (Kokugaku) ในยุคเอโดะช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 
หมวดหมู่:จิตรกรชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กวีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมิเอะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
วัดเขาจีนแล

วัดเวฬุวัน หรือ วัดเขาจีนแล  เป็นวัดในจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ที่ ตำบลนิคมสร้างตนเอง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ตั้งอยู่หุบเขาจีนแลในท้องที่ ต.นิคมสร้างตนเอง อ.เมือง จ.ลพบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดลพบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร การคมนาคมสะดวกทั้งปี อยู่ใกล้กับอ่างเก็บน้ำซับเหล็ก แต่เดิมบริเวณวัดนี้เป็นป่าทึบเต็มไปด้วยป่าไผ่ หลวงพ่อลี (พระครูอุบาลี ธรรมาจารย์) ได้เดินธุดงค์มาถึงที่นี่ เห็นภูมิประเทศเหมาะสมดี จึงหยุดยั้งอยู่และตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น วัดเขาจียแลนี้เป็น สถานที่สงบร่มรื่นธรรมชาติสวยงามเพราะตั้งอยู่กลางหุบเขา 
ภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ด้าน พระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์ คือ พระพุทธรูปใหญ่ ที่หลวงพ่อลีสร้าง และพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงสร้างถวายซึ่งประดิษฐานอยู่บนยอดเขา ที่วัด แห่งนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการไปเที่ยวพักผ่อนชมธรรมชาติหรือไปแสวงบุญ มีโบสถ์รูปร่างแปลกสวยงามสำหรับให้บำเพ็ญธรรม มีสำนักชีคอยบริการให้ความสะดวกแก่ผู้ไปเที่ยวและไปทำบุญและยังมีหอสมุดของวัดซึ่งมีหนังสือธรรมะต่าง ๆ มากมายไว้บริการ 
เวฬุวันหรือวัดเขาจีนแล เมื่อผ่านทุ่งทานตะวันไปแล้ว ก็จะตรงเข้าสู่เขตวัดเขาจีนแล โดยจะผ่านเข้าปากหนุมาน ที่อ้าปากทำเป็นซุ้มประตูรอรับศรัทธาที่จะมายังวัด สมกับที่ได้ชื่อว่าลพบุรีเป็นเมืองหนุมาน ผ่านเข้าปากหนุมานไปแล้ว ถนนก็ยังคงดิ่งสู่เชิงเขาเรื่อยไป วัดจะตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่เชิงเขาหรือบนเขา สร้างไว้สวย มีบันไดสำหรับทางขึ้นเขาจำนวน 439 ขั้น

**อ้างอิง**
  วัดเขาจีนแล จังหวัดลพบุรี date=2010-02-20 
เขาจีนแล
ตำบลนางบวช

นางบวช เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลนางบวช และองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลนางบวช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลเขาพระ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลยางนอน และตำบลเขาดิน- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลวังลึก และตำบลสามชุก (อำเภอสามชุก)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลกระเสียว (อำเภอสามชุก) และตำบลเขาพระ
พื้นที่ตำบลนางบวชทุกบ้านนิยมมีโอ่งไว้กักเก็บน้ำเนื่องจากอยู่ใกล้แหล่งน้ำ แม่น้ำท่าจีน
ชาวบ้านตำบลนางบวชนิยมสร้างบ้านยกใต้ถุนสูง

**ประวัติ**
เมื่อปี พ.ศ. 2437 ทางราชการได้ตั้งอำเภอในพื้นที่ตำบลนางบวช มีชื่อว่า "อำเภอนางบวช" ครั้นปี พ.ศ. 2454 ได้จัดตั้งอำเภอใหม่ออกจากอำเภอนางบวช ในพื้นที่บ้านเขาพระ ชื่อว่า "อำเภอเดิมบาง" โดยมีพื้นที่ตำบลนางบวชไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ จึงทำให้ต้องย้ายที่ว่าการอำเภอนางบวชลงไปบริเวณหมู่บ้านสามเพ็ง ตำบลสามชุก ต่อมาปี พ.ศ. 2472 ได้มีการยุบตำบลท่านางเริง รวมเข้าตำบลนางบวช เนื่องจากมีเพียง 2 หมู่บ้าน
ปี พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอนางบวช เป็น อำเภอสามชุก เพื่อไม่ให้เกิดการสับสนกับท้องที่ตำบลนางบวช ของอำเภอเดิมบาง และใช้คำว่า "นางบวช" ต่อท้ายชื่ออำเภอเดิมบาง เป็น "อำเภอเดิมบางนางบวช" ต่อมาปี พ.ศ. 2514 เขตพื้นที่ตลาดนางบวช และพื้นที่โดยรอบเป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีสถานีอนามัย โรงเรียน จึงตั้งเป็น สุขาภิบาลนางบวช ส่วนนอกเขตสุขาภิบาลได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลนางบวชในปี พ.ศ. 2517
ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลนางบวชได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย

**การปกครองส่วนภูมิภาค**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ตำบลนางบวชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน อยู่ในเขตของเทศบาลตำบลนางบวช 4 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1–2, 4–5 และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 3, 6–10colwidth=20em- หมู่ที่ 1 บ้านวังสำเภาล่ม (ทต.นางบวช)- หมู่ที่ 2 บ้านบางกระพัน (ทต.นางบวช)- หมู่ที่ 3 บ้านไร่- หมู่ที่ 4 บ้านนางบวช (ทต.นางบวช)- หมู่ที่ 5 บ้านท่านางเริง (ทต.นางบวช)- หมู่ที่ 6 บ้านท่านางเริง- หมู่ที่ 7 บ้านเกาะคู- หมู่ที่ 8 บ้านท่ามะนาว- หมู่ที่ 9 บ้านกระเสียว- หมู่ที่ 10 บ้านไร่

**อ้างอิง**
นางบวช
ตำบลบางใบไม้

บางใบไม้ เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครสุราษฎร์ธานี
ไฟล์:Entrance of Ko Lamphu.jpg|thumb|275x275px|เกาะลำพู ในพื้นที่หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง เขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลบางใบไม้มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบางไทร- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลบางชนะ- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลตลาด และตำบลวัดประดู่- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลคลองน้อย

**ประวัติ**
ตำบลบางใบไม้ พื้นที่มีลำคลองเป็นจำนวนมาก สองข้างเป็นป่าไม้เบญจพรรณ ในลำคลองจะมีใบไม้ลอยทับถมกันน้ำขึ้นลงไม่สะดวก เมื่อมีการตั้งตำบลและหมู่บ้าน จึงมีชื่อว่า บางใบไม้ เนื่องจากในลำคลองมีใบไม้มาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี โดยขยายเขตของเทศบาลให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาด รวมทั้งพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง หลังจากมีการจัดตั้งเทศบาล พื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง ได้ขึ้นรวมกับตำบลตลาดเนื่องจากตัดเข้ามาพื้นที่เทศบาล
ปี พ.ศ. 2490 ขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี และร้อยเอก ขุนพิพัฒน์สรการ (พิพัฒน์ พิพัฒน์สรการ) รองปลัดกระทรวงมหาดไทย พิจารณาแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบางชนะบน ของตำบลบางใบไม้ ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านคลองกรูด ของตำบลบางไทร และหมู่ 2 บ้านบางชนะล่าง, หมู่ 6 บ้านคลองสุข ของตำบลคลองฉนาก รวมทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ออกไปตั้งเป็น ตำบลบางชนะ
ปี พ.ศ. 2537 เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้ขยายเขตของเทศบาลเป็นครั้งที่ 2 โดยให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดและตำบลบางกุ้งทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลมะขามเตี้ย  ตำบลบางชนะ ตำบลคลองฉนาก และบางส่วนของหมู่ที่ 1 บ้านบางเบิดล่าง, หมู่ 2 บ้านปากคลอง บ้านโรงปูน ของตำบลบางใบไม้ ส่วนสภาตำบลบางใบไม้ (ส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ในปี พ.ศ. 2539

**ประชากร**
พื้นที่ตำบลบางใบไม้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,444 คน โดยแยกเป็นประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางใบไม้ 3,181 คน และเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี 2,263 คน
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
 border=1px solid #AAAAAA
ปี พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**
บางใบไม้
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
หมู่บ้านซำทอง

ภาพถ่ายสถานที่
หมู่บ้านซำทอง เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลบ้านกลาง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ที่ยังไม่มีการพัฒนา ประชากรราว 488 คน 144 หลังคาเรือน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพาะปลูกยางพารา และมันสำปะหลัง หรือไม่ก็ประกอบอาชีพหาปลา อุตสาหกรรมครัวเรือน
สภาพภูมิประเทศเป็นบริเวณภูเขา มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีถนนลูกรังสำหรับเดินทางเข้าออก 
ซำทอง
หมวดหมู่:อำเภอวังทอง
วัดยาง ณ รังสี

วัดยาง ณ รังสี ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมืองลพบุรี ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมีอายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัด ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี
นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทยซึ่งพบได้ยากในปัจจุบัน ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย

**อ้างอิง**
  ข้อมูลท่องเที่ยวตำบล  วัดยาง ณ รังษี   ลพบุรี date=2016-03-04 
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดลพบุรี
ยาง ณ รังสี
เสม็ดขาว

ดอกเสม็ดขาว
เสม็ดขาว Melaleuca cajuputi เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก-ใหญ่ สูง 5-25 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง มีใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปใบหอกแกมรูปไข่ ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอก ออก ก.พ - เม.ย ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ทรงกลม หรือ ไข่สีขาว ผล ออก มี.ค - มิ.ย
มีประโยชน์ ยอดอ่อน นำมาลวก หรือกินกับผักกับน้ำพริก มีรสเปรี้ยวอมฝาด ใบตำพอกแก้เคล็ดขัดยอก ฟกบวม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ชมพู่
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
เสม็ดแดง

เสม็ดแดง (Syzygium antisepticum ชื่อพ้อง: Syzygium  gratum) หรือ เสม็ดชุน เหม็ดชุน ผักเม็ก ผักเสม็ด ไคร้เม็ด เม็ก เม็ดชุน เสม็ด เสม็ดเขา ยีมือแล เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน ผลสีขาวทรงกลมขนาดเล็ก มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน
เป็นพืชที่สามารถพบในป่าดิบแล้งโดยเฉพาะบริเวณชายฝั่ง มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ได้แก่ หมู่เกาะสุมาตรา ชวา และเกาะบอร์เนียว พบขึ้นตามป่าธรรมชาติทุกภาคของประเทศไทย สันนิษฐานว่าใช้ในการอ้างอิงเป็นชื่อของเกาะเสม็ด ปัจจุบันหาได้ยากในลักษณะที่เป็นผักสด

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เสม็ดแดง หรือ Syzygium antisepticum จัดอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ชื่ออื่น: ผักเสม็ด, ผักเม็ก (นครราชสีมา); ไคร้เม็ด (เชียงใหม่); เม็ก (ปราจีนบุรี); เม็ดชุน (นครศรีธรรมราช); เสม็ด (สกลนคร, สตูล); เสม็ดเขา, เสม็ดแดง (ตราด); เสม็ดชุน (ภาคกลาง); ยีมือแล (มลายู – ภาคใต้)
เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร สามารถสูงได้ 10-15 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน
กิ่งอ่อนเป็นสี่เหลี่ยม ใบอ่อนสีแดง ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม 
ดอกสีขาว ถึง สีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามปลายกิ่งและซอกใบ ช่อดอกยาว 8-12 ซม. ดอกไม่มีก้านดอก ฐานรองดอกรูปถ้วย ปากแคบ ขนาด 4-10 มม. กลีบเลี้ยง 5 แฉก กลีบดอก 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ยาว 5-10 มม มักมีดอกดกและดอกบานพร้อมกัน ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน
ผลสีขาว สีขาวขุ่น ทรงกลมขนาดเล็ก ขนาด 8-12 มม. มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ผลอ่อนสีเขียว ติดผลดกเป็นพวง ผลรสหวาน ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน
เสม็ดแดง ต่างจาก เสม็ดขาว ที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ใกล้เคียงกัน คือ ทรงของใบ เส้นใบ สีของยอดอ่อน สีของเปลือกต้น

**การใช้ประโยชน์**
ต้นอายุน้อยใช้ปลูกในสวนสมุนไพร ลำต้นที่มีอายุมากใช้ประดับสวน มีผิวที่สวยโดดเด่น ให้ร่มเงาในบ้าน แข็งแรงและดูแลง่าย สามารถเพาะพันธุ์จากเมล็ด และ ขยายพันธุ์ด้วยการตอนกิ่ง
ยอดอ่อน ใบอ่อน มีรสเปรี้ยวอมฝาด ลวก หรือใช้รับประทานเป็นผักสดกับน้ำพริก ขนมจีนหรือข้าวยำ  ในใบเสม็ดแดง (ผักเม็ก) มีสารออกซาเลต (Oxalate) สูง การรับประทานสดหรือจำนวนมากอาจเสี่ยงต่อการเป็นนิ่วในไตได้
ใช้ใบสดตำพอกแก้เคล็ดขัดยอกฟกบวม ตำรับยาพื้นบ้านอีสาน ยอดอ่อน กินเป็นยาขับลม แก้ท้องขึ้น ท้องอืด ท้องเฟ้อในเด็ก 
Syzygium gratum fruits.jpg| ผลสดสีขาวทรงกลมขนาดเล็ก
Syzygium gratum trunk.JPG| เปลือกสีน้ำตาลแดงแตกสะเก็ดเป็นแผ่น
Syzygium gratum flowers.jpg| ดอกสีขาวขนาดกระทัดรัดออกเป็นช่อกระจุก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลชมพู่
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง

สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (Office of the Rubber Replanting Aid Fund) หรือ สกย. (ORRAF) เป็นอดีตรัฐวิสาหกิจ ประเภทส่งเสริมที่ไม่แสวงหากำไร สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง พ.ศ. 2503 (ปรับปรุง พ.ศ. 2505 พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2530) เพื่อดำเนินกิจการให้การสงเคราะห์การทำสวนยาง และการสงเคราะห์ปลูกแทนด้วยไม้ยืนต้นชนิดอื่นที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ
นอกจากนี้รัฐบาลยังมอบนโยบาย ให้ สกย. ช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยาง ให้รวมตัวจัดตั้งสหกรณ์กองทุนสวนยาง โดยจัดสรรงบประมาณสร้างโรงผลิตยางแผ่นผึ่งแห้ง / รมควัน ให้กับกลุ่มเกษตรกร เพื่อแปรรูปผลผลิต เป็นยางแผ่นรมควัน หรือ อบแห้ง สำหรับกลุ่มเกษตรกรที่รวมตัวกัน ไม่มากพอ ที่จะจัดตั้งสหกรณ์ รัฐก็ให้ สกย. จัดสร้างโรงเรือนผลิตยางแผ่นดิบคุณภาพดี ให้ นอกจากนั้นรัฐยังมอบหมาย ให้ สกย. จัดตลาดประมูลยางระดับท้องถิ่น เพื่อให้เกษตรกร และพ่อค้ามาซื้อขายผลผลิต ที่ได้คุณภาพมาตรฐาน และราคาที่เป็นธรรม
วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 หน่วยงานนี้ได้ยุบรวมกับ องค์การสวนยาง และ สถาบันวิจัยยาง เป็น การยางแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ตาม พระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558

**วัตถุประสงค์ในการจัดตั้ง**
#ส่งเสริมให้เกษตรกรปลูกยางพันธุ์ดีหรือไม้ยืนต้นทดแทนยางเก่า และส่งเสริมให้เกษตรกร ที่ไม่มียางมาก่อน ได้ปลูกสร้างสวนยางพันธุ์ดี โดยให้ทุนสงเคราะห์รวมทั้งคำแนะนำทางวิชาการ เพื่อให้มีผลผลิตและรายได้เพิ่มขึ้น
#พัฒนาคุณภาพผลผลิตให้เป็นที่ยอมรับของตลาด โดยใช้เทคโนโลยีเหมาะสม
#พัฒนาระบบ และกลไกตลาด ให้เกษตรกรชาวสวนยาง ได้รับ ความเป็นธรรม ในด้านราคา
#จัดตั้ง และ พัฒนาองค์เกษตรกรชาวสวนยาง ให้เข้มแข็ง มีศักยภาพ ในการพัฒนา และอำนาจต่อรองที่สูงขึ้น

**แหล่งรายได้**
เงินทุนที่นำมาใช้ในการดำเนินงานของ สกย. ได้มาจาก 2 แหล่ง ได้แก่
#เงินสงเคราะห์ (CESS) เก็บจากผู้ส่งออกยางนอกราชอาณาจักร ในอัตราที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์กำหนด โดยการอนุมัติของ คณะรัฐมนตรี ปัจจุบันจัดเก็บในอัตรากิโลกรัมละ 5 บาท เงินสงเคราะห์ที่เก็บได้แต่ละปีไม่เกินร้อยละ 5 ให้กรมวิชาการเกษตร นำไปค้นคว้าวิจัยงานยาง ไม่เกินร้อยละ 10 เป็นค่าใช้จ่ายในการบริหารของ สกย. และ ไม่น้อยกว่าร้อยละ 85 ส่งคืนกลับสู่เกษตรกรที่ขอทุนสงเคราะห์ปลูกแทน ในรูป ของ การช่วยเหลือ ทางด้านวิชาการ และปัจจัยการผลิต เงินสงเคราะห์นี้จะจ่ายเพื่อการอื่นไม่ได้
#เงินงบประมาณแผ่นดิน แบ่งออกเป็น 2 ส่วน
##เงินสมทบ เพื่อการสงเคราะห์ ตามพระราชบัญญัติ กองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง และตามที่ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีเป็นรายปี ภายใต้แผนวิสาหกิจ สกย.
##เงินสมทบเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการบริหารงานการสงเคราะห์

**การแบ่งส่วนบริหารองค์กร**
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ 67/25 ถนนบางขุนนนท์ แขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร แบ่งการบริหารงานออกเป็น 12 ฝ่าย และมีสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางจังหวัด 46 แห่ง สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางอำเภอ 56 แห่ง ศูนย์ปฏิบัติการสงเคราะห์สวนยางจังหวัด 12 แห่ง และศูนย์เรียนรู้ยางพารา 4 แห่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีการปลูกยางพารา ครอบคลุมภูมิภาคต่างๆ ทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

**ทำเนียบประธานคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทยในอดีต
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2558
ประถมศึกษา

ประถมศึกษา (ย่อว่า ป.; elementary education; primary education) เป็นระบบการศึกษาระดับพื้นฐานซึ่งจัดขึ้นสำหรับเด็กอายุระหว่าง 6 - 12 ปีโดยประมาณ ต่อจากการจัดการศึกษาระดับเด็กเล็กหรือปฐมวัย และเป็นการจัดการศึกษาก่อนระดับมัธยมศึกษา หลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ แบ่งการศึกษาระดับประถมศึกษาออกเป็น 2 ช่วงชั้น คือ ช่วงชั้นที่ 1 (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – 3) เรียกว่าประถมศึกษาตอนต้น (มักเรียกโดยย่อว่า ป. ต้น) เทียบเท่ากับ grade 1 - 3 และช่วงชั้นที่ 2 (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6) เรียกว่า ประถมศึกษาตอนปลาย (มักเรียกโดยย่อว่า ป. ปลาย) เทียบเท่ากับ grade 4 - 6
หมวดหมู่:การศึกษา
จิ้งโกร่ง

จิ้งโกร่ง Brachytrupes  portentosus เป็นแมลงชนิดหนึ่งที่สามารถรับประทานได้ มีลักษณะคล้ายกับจิ้งหรีด ชื่อพื้นเมืองอื่นๆของจิ้งโกร่ง คือ อ้ายโกร่ง หัวตะกั่ว จี้กุ่ง ขี้กุ่ง จี่นายโม้ ขี้หนาย จี่ป่ม และ จี่โป่ง  

**กายวิภาค**
จิ้งโกร่งรูปร่างคล้ายกับจิ้งหรีดค่อนข้างอ้วน มีลำตัวยาวประมาณ 4.5 ซม. กว้าง 1 ซม. มีสีน้ำตาล หนวดยาวแบบเส้นด้าย หัวกลมและใหญ่ ปากแบบกัดกิน ปีกมีลายเส้นเล็กน้อย ตัวผู้สามารถทำเสียงได้โดยใช้ขอบปีกคู่หน้าสีกัน มีอวัยวะฟังเสียงอยู่ที่บริเวณขาหน้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จิ้งหรีด
หมวดหมู่:แมลงที่รับประทานได้
ลอตเต้เวิลด์

ล็อตเตเวิลด์
ลอตเต้เวิลด์ (롯데월드; Lotte World) เป็นสวนสนุกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ พื้นที่ประกอบด้วยสวนสนุกในร่มและกลางแจ้ง และมีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆในบริเวณสวนสนุก อาทิ การเชื่อมต่อกับระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว ห้างสรรพสินค้า โรงแรม และพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านของเกาหลี รวมทั้งโรงภาพยนตร์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และพื้นที่สำหรับการกีฬา  สวนสนุกในร่มของลอตเต้เวิลด์เป็นสวนสนุกในร่มที่มีขนาดใหญ่ติดอันดับโลก และเคยได้รับการจัดอันดับที่ 7 ของสถานที่ท่องเที่ยวน่าดึงดูดของโลกในปี ค.ศ. 2002 สวนสนุกแห่งนี้เปิดบริการตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 มีจำนวนนักท่องเที่ยวกว่า 8 ล้านคนต่อปี 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lotte World official website -  Lotte World official website -  Lotte world at Seoul: Official Seoul Tourism date=2016-03-04 
หมวดหมู่:สวนสนุกในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตซงพา
แบรนดี้ นอร์วูด

แบรนดี้ รายานา นอร์วูด (Brandy Rayana Norwood) เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แบรนดี้ (Brandy) เป็นนักร้องอเมริกัน แนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง นักแสดง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ ในบางครั้งเป็นแร็ปเปอร์ 
เธอเกิดในครอบครัวดนตรี ในแม็กโคมบ์ รัฐมิสซิสซิปปี และโตในคาร์สัน รัฐแคลิฟอร์เนีย นอร์วูดมีผลงานสมทบครั้งแรกในซิตคอมที่มีระยะสั้น ๆ ทางช่องเอบีซี ที่ชื่อ Thea ในปี 1996 เธอแสดงซิตคอมที่ประสบความสำเร็จเรื่อง Moesha และยังได้รับบทในหนังภาคต่อแนวสยองขวัญเรื่อง  I Still Know What You Did Last Summer และภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Cinderella (1997) และ Double Platinum (1999)
ในปี 1993 เธอเซ็นสัญญากับค่ายเพลงแอตแลนติก ออกผลงานอัลบั้มในชื่อตัวเอง และเธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลแกรมมี่กับเพลง "The Boy Is Mine" ที่ร่วมร้องกับนักร้องวัยเดียวกัน โมนิกา และมีผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ Never Say Never ในปี 1998 เธอมีผลงานชุดล่าสุดชุด Human (2008) ผลงานกับค่ายเอพิก หลังจากที่ย้ายค่ายเพลงในปี 2005
RIAA จัดอันดับให้นอร์วูดเป็น 1 ในศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีอเมริกัน มียอดขายมากกว่า 10.5 ล้านชุด จากผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุด ในสหรัฐอเมริกา และมียอดขาย 25 ล้านชุดทั่วโลก

**อ้างอิง**
บ
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโซนี่ มิวสิค
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หอคอยเอ็นโซล

หอคอยเอ็นโซล หรือ หอคอยโซล (N Seoul Tower, Seoul Tower; ฮันกุล: N서울타워) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ คือ หอคอยวายทีเอ็นโซล (YTN Seoul Tower) เป็นหอคอยสำหรับชมเมือง ตั้งอยู่ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ หรือบางครั้งเรียก หอคอยนัมซัน  (Namsan Tower) เพราะตั้งอยู่บนภูเขานัมซัน ใจกลางกรุงโซล เป็นหอคอยที่มีความสูงจากฐานประมาณ 236.7 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เพื่อเป็นฐานส่งสัญญาณวิทยุและวิทยุโทรทัศน์แห่งแรกของกรุงโซล ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นฐานที่ส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ของหลายสถานี เช่น มุนฮวา, เคบีเอส, เอสบีเอส และเปิดให้เข้าชมเมื่อ ปี ค.ศ. 1980 
หอคอยแห่งนี้ได้รับว่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งกรุงโซล เนื่องจากมึความสวยงามมาก ในตอนกลางคืน ทำให้เป็นที่สนใจทั้งผู้คนในประเทศและนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่ขึ้นไปบนหอคอย เพื่อไปชมความสวยงาม ของกรุงโซลในยามค่ำคืน มีทั้งหอดูดาว มีภัตตาคาร มีร้านส่งเสริมการขายโสมของรัฐบาล รวมถึงมีการคล้องแม่กุญแจเป็นจำนวนมากไว้กับรั้วเหล็กที่อยู่ทางด้านล่าง เพื่อเป็นการบ่งบอกถึงความรัก ซึ่งมัคคุเทศก์เมื่อนำนักท่องเที่ยวมาเที่ยว ณ ที่แห่งนี้มักจะแนะนำให้ทำเช่นนั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
พิกัดภูมิศาสตร์ display=inline,title- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการท่องเที่ยว date=2010-06-12 - title=Seoul Tower
อ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตยงซัน
หมวดหมู่:สถานที่คล้องแม่กุญแจรัก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่มีภัตตาคารหมุน
อาคาร 63

อาคาร KLI 63 หรือ Golden Tower (Korea Life Insurance Building; ฮันกึล: 63 빌딩 หรือ 육삼 빌딩)  เป็นตึกที่ตั้งอยู่บนเกาะยออึยกลางแม่น้ำฮัน โซล ประเทศเกาหลีใต้ ออกแบบโดย Skidmore, Owings and Merrill   มีจำนวนชั้นทั้งหมด 63 ชั้น ชั้นใต้ดิน 3 ชั้น เป็นตึกที่มีความสูงที่สุดในประเทศเกาหลี เป็นเวลา 15 ปี จนถึงปี 2003 จึงถูกแทนที่ด้วยอาคาร Hyperion 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official English-language website date=2009-04-29 -  KLI 63 Building
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในโซล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตย็องดึงโพ
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศเกาหลีใต้

ก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในทวีปเอเชีย
ปลาอีกอง

ปลาอีกอง หรือ ปลาที-บาร์บ หรือ ปลาโสร่ง (T-barb, Spanner barb; Barbodes lateristriga) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาเสือข้างลาย (Puntigrus partipentazona) และปลาเสือสุมาตรา (P. tetrazona) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน  แต่ปลาอีกองมีรูปร่างป้อมสั้นกว่า มีสีลำตัวขาวอมเหลืองหรือชมพู มีแถบสีดำในแนวตั้ง 2 แถบดูแลคล้ายตัวที (T) ในภาษาอังกฤษ แถบแรกอยู่ใกล้ช่องเปิดเหงือกและอีกแถบอยู่บริเวณฐานครีบหลัง ลำตัวตอนท้ายจะมีแถบสีดำในแนวนอนยาวไปถึงโคนครีบหาง มีจุดสีดำเป็นวงกลมขนาด 2 จุดอยู่บริเวณเหนือฐานครีบก้น  ครีบทุกครีบมีสีส้มปนแดง ยกเว้นครีบอกมีสีเหลือง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร แต่พบใหญ่ที่สุดถึง 20 เซนติเมตร แต่ที่พบโดยเฉลี่ยยาวประมาณ 5 เซนติเมตร  พบกระจายพันธุ์ในเขตต้นน้ำลำธารหรือน้ำตกบนภูเขา ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ตั้งแต่ จังหวัดตรัง เป็นต้นไป และพบเรื่อยไปจนถึงมาเลเซีย, สิงคโปร์และอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม ร่วมกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาเสือข้างลาย และปลาเสือสุมาตรา หรือปลามะไฟ (Pethia stoliczkana) เป็นต้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาอีกองfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สกุลบาร์โบดีสหมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทยหมวดหมู่:ปลาน้ำจืดหมวดหมู่:ปลาตู้หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
แบร์รี กิบบ์

เซอร์ แบร์รี แอลัน ครอมพ์ตัน กิบบ์  นักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอังกฤษ  เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ที่เป็นสมาชิกวงบีจีส์ วงดนตรีป็อปวงหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด โดยเป็นพี่ชายคนโตของฝาแฝดโรบินกับมอริซ และแอนดี กิบบ์  แบร์รี กิบบ์ เป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 5  บนชาร์ตของอังกฤษ
แบร์รี กิบบ์ เกิดที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่แมนเชสเตอร์ และย้ายไปอาศัยที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1958  แบร์รีกับน้องชายฝาแฝดคือ โรบินและมอริซ ได้เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียงในชื่อ "บีจีส์"  ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี 1967 และส่งเดโมเทปให้กับไบรอัน เอปสไตน์ ผู้จัดการวงเดอะบีเทิลส์ ซึ่งส่งต่อให้กับโรเบิร์ต สติกวูด และได้เซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา และประสบความสำเร็จสูงสุด มียอดขายมากกว่า 100 ล้านแผ่น  ต่อมาพี่น้องกิบบ์ได้ย้ายไปอาศัยที่ไมอามี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1975 จนถึงปัจจุบัน
ในการร้องเพลงประสานเสียงของบีจีส์ มอริซเป็นคนร้องโทนเสียงบีบแหลมสูงสุด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Official Barry Gibb Website- The Brothers Gibb date=2012-02-13 - The Bee Gees date=2011-07-07 
*name=Barry Gibb
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเทเนอร์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเคาเตอร์เทเนอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะแมน
หมวดหมู่:นักดนตรีจากแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากบริสเบน
หมวดหมู่:บุคคลจากไมแอมี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
หมวดหมู่:เซอร์
ออสการ์ นีเอไมเยร์

ออสการ์ รีเบย์รู จี อัลเมย์ดา นีเอไมเยร์ โซอาริส ฟิลยู (Oscar Ribeiro de Almeida Niemeyer Soares Filho) หรือ ออสการ์ นีเอไมเยร์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เป็นสถาปนิกชาวบราซิล ที่ถูกยกย่องว่าเป็น 1 ในบุคคลสำคัญในวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ เขาเป็นผู้บุกเบิกในการค้นพบความเป็นไปได้ในการใช้คอนกรีตเสริมแรงอย่างเดียวในการทำให้เกิดผลกระทบด้านสุนทรียศาสตร์
ผลงานอาคารของเขามักมีเอกลักษณ์เรื่องพื้นที่ที่มโหฬารและแสดงถึงการผสมผสานปริมาตรและที่ว่าง ที่จะสร้างรูปแบบอย่างไม่มีแบบแผนและมักจะรับน้ำหนักโดยไพโลติ ทั้งยังได้รับการยกย่องและเสียงวิจารณ์ว่าเป็น "อนุสาวรีย์แห่งประติมากรรม" เขายังได้รับยกย่องว่าเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่และหนึ่งในสถาปนิกผู้เยี่ยมยอดในยุคของเขา ผลงานอันโด่งดังของเขาเช่นอาคารสาธารณะจำนวนมากที่ออกแบบในกรุงบราซิเลีย เมืองมรดกโลก และสำนักงานใหญ่สหประชาชาติในนครนิวยอร์ก เป็นต้น
นีเอไมเยร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2012  ที่รีโอเดจาเนโร อายุ 104 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
MIPS

MIPS อาจหมายถึง- ย่อมาจาก million instructions per second แปลว่า ล้านคำสั่งต่อวินาที เป็นหน่วยวัดความเร็วของการทำงานตามโปรแกรมใดโปรแกรมหนึ่งของตัวประมวลผล หรือของคอมพิวเตอร์แต่ละยี่ห้อว่า สามารถประมวลผลได้กี่ล้านคำสั่งต่อวินาที ยิ่งมากแสดงว่ายิ่งทำงานได้เร็ว
สนูปี้

สนูปี้ (Snoopy) เป็นตัวละครในการ์ตูนสั้นที่มีมายาวนานเรื่อง พีนัตส์ โดยชารล์ เอ็ม ชูลซ์ สนูปี้เป็นสุนัขพันธุ์บีเกิล สัตว์เลี้ยงของชาร์ลี บราวน์ ตัวละครสนูปี้เริ่มบทบาทในการ์ตูนสั้นโดยเป็นเพียงสุนัขธรรมดาทั่วไป แต่ในที่สุดก็ถือว่าเป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่สุด และถือเป็นตัวละครตัวหนึ่งที่เป็นที่จดจำมากที่สุดในการ์ตูน  แบบวาดดั้งเดิมของสนูปี้ได้ลอกเลียนแบบเล็กน้อยจาก สไปก์ สุนัขในวัยเด็กของชูลซ์
สนูปี้เป็นสุนัขช่างฝัน ชอบนอนอาบแดดบนหลังคาบ้านตัวเอง ชอบจินตนาการว่าตัวเองเป็นนักบินรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่สู้กับเรด บารอน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The complete text of Snoopy's It Was a Dark and Stormy Night date=2007-05-02 
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
หมวดหมู่:ตัวละครพีนัตส์
หมวดหมู่:ตัวละครชายในแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครชายในหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเขียน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักบิน
หนาง

หนาง เป็นการถนอมอาหารประเภทเนื้อสัตว์ของทางภาคใต้ ทำจากเนื้อสัตว์ได้หลายชนิด เช่น หมู เนื้อวัว เนื้อไก่ หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ หมักกับเกลือและน้ำตาลโตนด อาจผสมหยวกกล้วยหรือหน่อไม้ได้ด้วย แล้วนำไปหมักไว้ประมาณ 5-7 วัน หรือจนกว่าจะเปรี้ยว จึงนำมาปรุงอาหารได้ สีของหนางขึ้นกับชนิดของเนื้อสัตว์ ถ้าทำจากหมูจะเป็นสีชมพู เนื้อวัวเป็นสีเทา หนางนำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่น ต้ม แกง นึ่ง
หนางของภาคใต้นี้ต่างจากแหนมของภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีส่วนผสมเป็นเนื้อสัตว์ ข้าว ดินประสิว และน้ำตาล 

**อ้างอิง**
 อาหารการกินแห่งลุ่มทะเลสาบสงขลา. สงขลา: เครือข่ายสตรีรอบทะเลสาบ. 2551. หน้า 62

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิธีทำต้มกะทิเนื้อหนาง date=2016-03-04 
หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
สโมสรฟุตบอลราชบุรี

สโมสรฟุตบอลราชบุรี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเล่นในไทยลีก

**ประวัติสโมสร**
สโมสรฟุตบอลราชบุรี เริ่มต้นในการส่งทีมเข้าแข่งขันฟุตบอลกีฬาแห่งชาติ และคว้าเหรียญทองแดง ที่มหานครเกมส์ ปี 2543 และร่วมฟุตบอลโปรวินเชียลลีก ดิวิชั่น 2 สามารถคว้าแชมป์มาครองได้ในปี 2549 จนได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลดิวิชั่น 1 ในปี 2550 โดยได้อันดับ 12 ทำให้ในปี 2551 ทีมสโมสรราชบุรี เอฟซี มาเล่นในลีกดิวิชั่น 2 ซึ่งได้อันดับ 7 ส่วนในปี 2552 นั้น การแข่งขันได้เปลี่ยนแปลงระบบการจัดการแข่งขัน ซึ่งแบ่งออกเป็นโซนต่าง ๆ ทั่วประเทศ เนื่องจากมีทีมจากหลายจังหวัดทั่วทุกภาค ให้ความสนใจเข้าร่วมการแข่งขัน สโมสรฟุตบอลราชบุรี นั้นอยู่ในโซนภาคกลางและตะวันออก และได้อันดับ 9 มา 2 ฤดูกาลติดต่อกัน
หลังจบฤดูกาล 2564–65 สโมสรได้รับรางวัลสโมสรสร้างแรงบันดาลใจด้านวิทยาศาสตร์การกีฬาจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และก่อนเปิดฤดูกาล 2565–66 สโมสรได้แถลงข่าวเกี่ยวกับการที่กลุ่มมิตรผลได้ยกเลิกเป็นผู้สนับสนุนหลักให้กับทีม ทำให้ในฤดูกาลนี้ทางสโมสรจะใช้ชื่อทีมลงแข่งขันในนามสโมสรฟุตบอลราชบุรี เป็นการสิ้นสุดหลังจากร่วมงานกันนานกว่า 11 ปี ในชื่อสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล

**สัญลักษณ์สโมสร**

**สนามเหย้า**
ราชบุรี สเตเดียม
สโมสรฟุตบอลราชบุรี ใช้สนามราชบุรี สเตเดียม เป็นสนามเหย้า สนามแห่งนี้มีความจุทั้งหมด 12,000 ที่นั่ง สร้างด้วยงบประมาณสูงกว่า 300 ล้านบาท โครงสร้างประกอบด้วยเหล็กเป็นส่วนใหญ่ เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 และเปิดใช้งานครั้งแรกในศึกไทยลีก ฤดูกาล 2559 นัดที่ราชบุรีพบกับอาร์มี่ ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559

**ผู้เล่น**

**ผู้เล่นชุดปัจจุบัน**

**ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว**

**ทีมสตาฟโค้ช**

**รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน**
 THA สมชาย ไม้วิลัย 2552–2553- THA ประพล พงษ์พานิช 2553 - THA สมชาย ไม้วิลัย 2553–2556- ESP อิบัน ปาเลนโก 2556- ESP ริการ์โด โรดริเกซ 2557- ESP อเล็กซ์ โกเมซ 2557- ESP โจเซฟ เฟร์เร 2558- ESP ปาเชตา 2559–2560- GER คริสทีอัน ซีเกอ 2561- BEL เรอเน เดอซาแยร์ 2561- TUN ลาสซาอัด ชับบี 2561- ESP มานูเอล มาร์เกซ โรกา 2561–2562- ESP ฟรันเชสก์ บอช 2562- ITA มาร์โก ซีโมเน 2562- THA สมชาย ไม้วิลัย 2562 (รักษาการ)- THA หนึ่งฤทัย สระทองเวียน 2562- THA ชัยธัช อ่วมธรรม 2563- THA สมชาย ไม้วิลัย 2563 (รักษาการ)- SER มีลอส โจซิช 2563- THA เศกสรร ศิริพงษ์ (เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021)- THA สมชาย ไม้วิลัย 2563–2565- POR บรูนู ปึไรรา 2565- ESP ชาบี โมโร 2565–2566- BRA ดักกลาส โรดริเกวซ 2566- ESP การ์โลส เปญญา 2566–2567- THA สุรพงษ์ คงเทพ 2567- THA สมชาย ไม้วิลัย 2567 (รักษาการ)- THA วรวุธ ศรีมะฆะ 2567–

**เกียรติประวัติ**
 ไทยลีกดิวิชั่น 1:
:ชนะเลิศ (1): 2012- ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2:
:ชนะเลิศ (1): 2011- ลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ภาคกลางและภาคตะวันออก:
:ชนะเลิศ (1): 2011- ไทยลีกคัพ: 
:รองชนะเลิศ (2): 2012, 2013- ไทยเอฟเอคัพ:
:ชนะเลิศ (1): 2016 (ครองแชมป์ร่วมกับ ชลบุรี เอฟซี, ชัยนาท ฮอร์นบิล และ สุโขทัย เอฟซี)
:รองชนะเลิศ (1): 2019

**สถิติของสโมสร**

**ผลงานแบ่งตามฤดูกาล**

**ผลงานระดับทวีป**

**สโมสรพันธมิตร**
 Thailand บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 RBFCOFFICIAL

หมวดหมู่:สโมสรในไทยลีก
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
ร
อักษรวิจิตร

อักษรวิจิตรภาษาจีนจากสมัยราชวงศ์ซ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 11
ไฟล์:Calligraphy.malmesbury.bible.arp.jpg|thumb|300px|อักษรวิจิตรจากไบเบิลภาษาละติน ค.ศ. 1407
อักษรวิจิตร (calligraphy) เป็นทัศนศิลป์ชนิดหนึ่ง มักจะเรียกว่าศิลปะของการเขียน  ความหมายในทางปฏิบัติคือ “ศิลปะแห่งการให้รูปแบบเพื่อแสดงถึงลักษณะความหมาย ความกลมกลืน และความชำนาญ”  ประวัติของการเขียนอักษรวิจิตรเป็นประวัติของการพัฒนาที่มาจากความสามารถทางเทคนิค ความรวดเร็วในการเขียน ความจำกัดของวัตถุที่ใช้ สถานที่ที่ทำการเขียน และเวลาที่เขียน  ลักษณะของการเขียนเช่นนี้เรียกว่า script, hand หรือ alphabet 
คำว่า calligraphy มาจากภาษากรีก κάλλος (kallos = วิจิตร) และคำว่า γραφή (graphẽ = การเขียน)
การเขียนอักษรวิจิตรสมัยใหม่มีตั้งแต่ตัวอักษรที่ออกแบบสำหรับการใช้งานโดยทั่วไป ไปจนถึงการออกแบบตัวอักษรสำหรับงานวิจิตรศิลป์ หรือการเขียนอักษรแบบแอบสแตร็กต์ที่สามารถอ่านได้หรือไม่ได้  ส่วนการเขียนอักษรวิจิตรในสมัยโบราณแตกต่างไปจากอักษรเรียงพิมพ์ (typography) และลายมือที่ไม่ใช่ลายมือคลาสสิก อักษรวิจิตรโบราณจะเป็นอักษรที่มีลักษณะที่เป็นระเบียบแบบแผน แต่ก็มีความอ่อนไหวและแสดงถึงคุณลักษณ์ทางด้านการสร้างสรรค์ของผู้เขียน 
การเขียนอักษรวิจิตรยังเป็นที่นิยมกันในการเขียนบัตรเชิญเนื่องในโอกาสพิเศษ การออกแบบอักษรประดิษฐ์ การออกแบบโลโก ศิลปะทางศาสนา งานจ้างเขียน การสลักอักษรบนหิน หรือประกาศนียบัตรต่างๆ 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Diringer, D. (1968) The Alphabet: A Key to the History of Mankind 3rd Ed. Volume 1 Hutchinson & Co. London- Fraser, M., & Kwiatowski, W. (2006) Ink and Gold: Islamic Calligraphy. Sam Fogg Ltd. London- Johnston, E. (1909) Manuscript & Inscription Letters: For schools and classes and for the use of craftsmen, plate 6. San Vito Press & Double Elephant Press 10th Impression- Mediavilla, C. (1996) Calligraphy. Scirpus Publications- Pott, G. (2006) Kalligrafie: Intensiv Training Verlag Hermann Schmidt Mainz- Pott, G. (2005) Kalligrafie: Erste Hilfe und Schrift-Training mit Muster-Alphabeten Verlag Hermann Schmidt Mainz- Zapf, H. (2006) The world of Alphabets: A kaleidoscope of drawings and letterforms, CD-ROM

**ดูเพิ่ม**
 หนังสือวิจิตร 

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
มอริซ กิบบ์

มอริซ เอิร์นสต กิบบ์ ซีบีอี  นักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอังกฤษ  เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ที่เป็นสมาชิกวงบีจีส์ วงดนตรีป็อปวงหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด มียอดขายมากกว่า 100 ล้านแผ่น  มอริซเป็นคู่แฝดกับโรบิน กิบบ์ เป็นน้องชายของแบร์รี กิบบ์ และเป็นพี่ชายของแอนดี กิบบ์ มอริซ กิบบ์ เป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 14  บนชาร์ตของอังกฤษ
มอริซ กิบบ์ เกิดที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่แมนเชสเตอร์ และย้ายไปอาศัยที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1958 มอริซร่วมกับแบร์รีและโรบิน โดยมอริซเน้นไปที่การแต่งทำนองและเรียงเรียงเสียงประสาน ได้เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียงในชื่อ "บีจีส์" ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี 1967 และได้เซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา   ต่อมาพี่น้องกิบบ์ได้ย้ายไปอาศัยที่ไมแอมี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1975 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี 2003 ภายหลังการเสียชีวิตของมอริซ สมาชิกบีจีส์ที่เหลือเพียงสองคน คือโรบินและแบร์รีได้ประกาศว่าจะหยุดการแสดงโดยใช้ชื่อ บีจีส์  จนกระทั่งในปี 2009 ทั้งคู่ได้ประกาศว่าจะกลับมาแสดงร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง
มอริซ สมรสกับลูลู่ นักร้องชาวสกอตแลนด์ชื่อดังในปี ค.ศ. 1969 ก่อนจะหย่าขาดจากกันในปี 1973 ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Brothers Gibb date=2012-02-13 - The Bee Gees date=2011-07-07 
*name=Maurice Gibb
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเทเนอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะแมน
หมวดหมู่:นักดนตรีจากแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากบริสเบน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากอังกฤษ
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล

เสวกตรี หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 17 กันยายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสในพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพวงรัตนประไพ ชุมพล (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ กับ หม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา) มีโอรสธิดาสามคน คือ - นายแพทย์ หม่อมราชวงศ์พัชรีสาณ ชุมพล- หม่อมราชวงศ์หญิงพวงแก้ว ชุมพล- หม่อมราชวงศ์จาตุรีสาณ ชุมพล
หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา แล้วได้เข้ารับราชการในกระทรวงวัง สนองพระเดชพระคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง จึงกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้วยทุนส่วนองค์ที่ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์และกฎหมาย ที่วิทยาลัยเซนต์แมรี มักดาลีนแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเสด็จกลับประเทศสยามเมื่อปี พ.ศ. 2469 หลังจากนั้นได้กลับเข้ารับราชการต่อที่กระทรวงวังในตำแหน่งปลัดกรมในกระทรวงวัง และเป็นปลัดจางวาง กรมมหาดเล็กหลวงhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2474/D/4789.PDF จนถึงปี พ.ศ. 2475 จึงได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในสำนักพระราชวัง กระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อปี พ.ศ. 2477
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล ทรงร่วมก่อตั้งธนาคารไทยทนุ เมื่อปี พ.ศ. 2492 ทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคนแรกของธนาคาร และทรงดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2489) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493
ในปี พ.ศ. 2501 หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลรักษาและจัดการผลประโยชน์ทรัพย์สินส่วนพระองค์แทนพระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) ตามประกาศนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2501 และทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการผู้อำนวยการทรัพย์สินส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์
นอกจากนี้หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ยังได้ประทานที่ดินส่วนองค์ คือ "สวนโนนดง" ให้เป็นที่ก่อสร้างโรงพยาบาลประจำจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระบิดา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 สิริชันษา 75 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อนุสรณ์**
 ถนนอุปลีสาณ เขตเทศบาลนครอุบลราชธานี

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชสกุลชุมพล
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล

รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล เป็นพระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา

**พระประวัติ**
รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล มีพระนามลำลองว่า ท่านชายเล็ก เป็นพระโอรสใน พลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2449 เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสีดาดำรวง ชุมพล (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) มีโอรส 2 คน ได้แก่- หม่อมราชวงศ์ศักดิสาณ ชุมพล สมรสกับวราภรณ์ ชุมพล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุณยรักษ์) มีบุตรธิดา 2 คน ได้แก่
** หม่อมหลวงสิทธิสาณ ชุมพล
** หม่อมหลวงวราภา ชุมพล (นักลีลาศหญิงทีมชาติไทย)- รองศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์พฤทธิสาณ ชุมพล อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับอรพันธ์ ชุมพล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ชาติยานนท์) มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่
** หม่อมหลวงวรารมณ์ ชุมพล
** หม่อมหลวงสมรดา ชุมพล
** หม่อมหลวงกมลพฤทธิ์ ชุมพล
** หม่อมหลวงรัมภาพันธุ์ ชุมพล
หม่อมเจ้ากมลีสาณ เป็นหนึ่งในหกผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท อาคเนย์ประกันภัย ร่วมกับดำรง เสรีนิยม, สมสวาท  โชติกเสถียร, พยัพ ศรีกาญจนา, พระยาปรีชานุสาสน์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล นอกจากนี้ หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล ยังเป็นสมาชิกวงดนตรีลายคราม ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ซึ่งทรงรวบรวมนักดนตรีที่เป็นพระประยูรยาติหลายพระองค์เข้าเป็นสมาชิก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
2497

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชสกุลชุมพล
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ศกุนตลา ปัทมะศังข์

ศกุนตลา ปัทมะศังข์ (เดิม: หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์; 29 กันยายน พ.ศ. 2454 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระชนกชนนีสิบองค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับราศี ปัทมะศังข์ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2478 
ศกุนตลา ปัทมะศังข์ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 สิริชันษา 69 ปี

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์

หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์  (12 เมษายน พ.ศ. 2457 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2457 เป็นหม่อมเจ้า ชั้นที่ 4 ในราชสกุลสวัสดิวัตน์

**พระประวัติ**
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2457 ณ บ้านเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติแต่หม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีพระพี่น้องร่วมหม่อมมารดา 10 องค์ ได้แก่ หม่อมเจ้าศกุนตลา, หม่อมเจ้าสุเลสลัลเวง, หม่อมเจ้าอมิตตา, หม่อมเจ้ามโนหรา, หม่อมเจ้าอำณอร์สวัสดิ, หม่อมเจ้าบุญทัดสวัสดิ์, หม่อมเจ้าปุสาณ และหม่อมเจ้าเมรี ตามลำดับ
เมื่อมีชันษาได้ 7 ปี พระบิดาได้ถวายตัวแด่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ณ วังสระปทุม สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อมีชันษาได้ 9 ปี จึงตามเสด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย ไปประทับ ณ วังสวนสุนันทา โดยเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนราชินี
หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เสด็จกลับมาประทับ ณ วังสระปทุม พร้อมมารดาและเจ้าน้องที่ยังไม่ออกเรือน โดยอยู่ในพระราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ทรงทำหน้าที่รับใช้ถวายงานบนพระตำหนักใหญ่ และทำหน้าที่ตั้งเครื่องเสวยร่วมกับหม่อมราชวงศ์มาลัยพันธุ์ จักรพันธุ์ กระทั่งสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าเสด็จสวรรคตเมื่อพ.ศ. 2498 จึงอยู่ในพระราชูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาโดยลำดับ
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ ถึงชีพิตักษัยด้วยพระอาการหทัยเต้นผิดจังหวะ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 เวลาประมาณ 17.10 น. ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย สิริชันษาได้ 92 ปี 10 เดือน 24 วัน
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิวัตน์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตปทุมวัน
อมิตดา ธรรมารักษ์

อมิตดา ธรรมารักษ์ (เดิม: หม่อมเจ้าอมิตดา สวัสดิวัตน์; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 11 กันยายน พ.ศ. 2542) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระชนกชนนีสิบองค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
หม่อมเจ้าอมิตดา สวัสดิวัตน์ กราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับนายแพทย์ สุภร ธรรมารักษ์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2499 มีธิดาหนึ่งคนคือฐานะพร ธรรมารักษ์ 
อมิตดา ธรรมารักษ์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2542 ด้วยชันษา 77 ปี

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิวัตน์
หม่อมเจ้าเมรี สวัสดิวัตน์

หม่อมเจ้าเมรี สวัสดิวัตน์ (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561) เป็นพระธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติแต่หม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา และเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7

**พระประวัติ**
หม่อมเจ้าเมรี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีโสทรเชษฐาและโสทรเชษฐภคินี 10 องค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7
หม่อมเจ้าเมรีสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ศพตั้งสวดพระอภิธรรมที่ศาลามณเฑียร วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร จนถึงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และพระราชทานเพลิงศพวันที่ 18 ตุลาคมปีเดียวกัน

**กรณียกิจ**
หม่อมเจ้าเมรีเคยได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เสด็จแทนพระองค์ เช่น ในการพระราชพิธีบวงสรวงพระสยามเทวาธิราช ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เดือนเมษายน พ.ศ. 2556 และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิวัตน์
หมวดหมู่:สกุลบุนนาค