Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ

เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (Esaias van de Velde; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1587 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟัน เดอแฟ็ลเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน

**อ้างอิง**
George S. Keyes, Esaias van den Velde, 1587-1630 (1984)

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์- จิตรกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Rijksmuseum, Amsterdam date=2007-03-06 - Allen Memorial Art Museum- Biography and painting
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2130
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:จิตรกรภูมิทัศน์
ปราสาทสระกำแพงน้อย

ปราสาทสระกำแพงน้อย
ปราสาทหินสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ภายในวัดสระกำแพงน้อย ติดกับถนนสายอุทุมพรพิสัย-ศรีสะเกษ (หมายเลข 226) ในเขตตำบลขยุง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 18

**ลักษณะปราสาท**
ปราสาทสระกำแพงน้อย เป็นปรางค์เดี่ยวสร้างด้วยศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม สูงประมาณ 11 เมตร ศิลปะการก่อสร้างแบบขอม ใช้เป็นเทวสถานสำหรับบูชาเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ
#ปราสาทประธาน
#วิหาร
#กำแพงแก้ว
#ซุ้มประตู
#สระน้ำ
โบราณสถานแห่งนี้ เป็นอโรคยาศาล หรืออโรคยศาลา (โรงพยาบาล) หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักรในราวพุทธศตวรรษที่ 18 (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1761) ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย ตัวปรางค์ประธาน ยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ขาดการบูรณะ ส่วนโคปุระหรือกำแพงแก้วพังทลาย แต่ยังมีองค์ประกอบครบถ้วน ทั้งทับหลัง และโครงสร้างอื่น ๆ แต่ยังไม่ได้รับบูรณะและปรับแต่ง
ในปัจจุบันน้ำในสระอโนดาตนี้ถูกใช้ในทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ

**การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน**
ปราสาทสระกำแพงน้อย ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับปราสาทอีกหลายแห่งในจังหวัดขุขันธ์ (ชื่อในขณะนั้น)

**การใช้งาน**
ไฟล์:พิธีอภิเษกเชิญคนโทน้ำไปวัดสุทัศน 18 เมษายน 62 DSCN6278.jpg|250px|thumb|right|น้ำศักดิ์สิทธิ์จะถูกบรรจุลงในคนโทน้ำในพิธีเชิญคนโทน้ำไปอภิเษกที่วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหารในวโรกาสพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พ.ศ. 2562
น้ำจากสระน้ำบริเวณปราสาทสระกำแพงน้อยถูกนำมาใช้ในพระราชพิธีสรงน้ำมูรธาภิเษกในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้นำน้ำจากสระน้ำบริเวณปราสาทสระกำแพงน้อยไปใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2493, พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530, พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542, และพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เพื่อสรงมูรธาภิเษกและอภิเษกน้ำศักดิ์สิทธิ์
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้นำน้ำไปใช้ในพระราชพิธีสรงน้ำมูรธาภิเษกในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 โดยเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562 ได้พลีกรรมตักน้ำจากสระน้ำบริเวณปราสาทสระกำแพงน้อย โดยวีรศักดิ์ วิจิตรแสงศรี ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ เป็นประธานในพิธีพลีกรรม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สระกำแพงน้อย
สระกำแพงน้อย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภออุทุมพรพิสัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดศรีสะเกษ
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน

ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน (Jan van der Heyden; 5 มีนาคม ค.ศ. 1637 – 12 กันยายน ค.ศ. 1712) เป็นจิตรกร ช่างดราฟต์ ช่างพิมพ์ และนักประดิษฐ์ชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก (Brandspuiten-boek) ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ

**อ้างอิง**
 Jan van der Heyden (1637–1712) (exhibit catalogue) by Peter C. Sutton, et al., 50 illustrated pages, including 130 paintings, drawings and figures (Yale University Press: 2006). The book is the first publication on the artist in the English language, according to the Bruce Museum, where Sutton is director.

**ดูเพิ่ม**
 จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์- จิตรกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Literature on Jan van der Heydenfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2180
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรภูมิทัศน์
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวดัตช์
สเตอริโอแล็บ

สเตอริโอแล็บ (Stereolab) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในลอนดอน ในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1990 ประกอบด้วยสมาชิกด้วยทิม กาเน่ (กีตาร์/คีย์บอร์ด) แลติเซีย ซาดีเอ้ (ร้องนำ/คีย์บอร์ด) แอนดี้ แรมซีย์ (กลอง) และแมรี แฮนเซ่น (ร้องประสาน/กีตาร์/คีย์บอร์ด) ได้เสียชีวิตในปี 2002

**ผลงาน**

**อัลบั้ม**
 Peng! (1992), Too Pure/American- Transient Random-Noise Bursts with Announcements (1993), Duophonic/Elektra- Mars Audiac Quintet (1994), Duophonic/Elektra- Emperor Tomato Ketchup (1996), Duophonic/Elektra- Dots and Loops (1997), Duophonic/Elektra- Cobra and Phases Group Play Voltage in the Milky Night (1999), Duophonic/Elektra- Sound-Dust (2001), Duophonic/Elektra- Margerine Eclipse (2004), Duophonic/Elektra- Chemical Chords (2008), Duophonic/4AD

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ-  Official Stereolab MySpace Page-  ออลมิวสิก-  Karaoke session / radio interview with Lætitia Sadier & Mouse On Mars
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
ยัน ฟัน โคเยิน

ยัน โยเซฟส์โซน ฟัน โคเยิน (Jan Josephszoon van Goyen; 13 มกราคม ค.ศ. 1596 - 27 เมษายน ค.ศ. 1656) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  ยัน ฟัน โคเยินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ โดยมีผลงานเป็นจำนวนมาก เท่าที่ทราบเป็นจำนวนถึงราวพันสองร้อยภาพ 

**ประวัติ**
ฟัน โคเยินผู้เป็นลูกชายของช่างทำรองเท้าในไลเดิน ได้รับการศึกษาทางศิลปะกับเอเซยัส ฟัน เดอร์แฟ็ลเดอ เมื่ออายุได้ 35 ปี ฟัน โคเยินก็มีห้องเขียนภาพของตนเองที่เดอะเฮก พี. เครนชอว์กล่าวว่างานของฟัน โคเยินไม่เคยขายได้ในราคาสูง แต่เขาก็ทดแทนโดยการเขียนภาพจำนวนมาก การเขียนใช้สีที่บางและเขียนอย่างรวดเร็วโดยใช้สีที่มีราคาถูก แม้ว่าจะปรับปรุงงานเขียนด้วยวิธีต่าง ๆ แล้วฟัน โคเยินก็ยังต้องหารายได้เพิ่มโดยเป็นตัวแทนการซื้อขายและนักประมูลภาพเขียน รวมทั้งเก็งราคาทิวลิปและราคาบ้าน แม้ว่าธุรกิจหลังมักจะเป็นธุรกิจที่ค่อนข้างปลอดภัยสำหรับการลงทุน แต่ในกรณีของฟัน โคเยินกลับเป็นสิ่งที่ทำให้มีหนี้สินมหาศาล เปาลึส โปตเตอร์เช่าบ้านจากฟัน โคเยิน และนีโกลาส ฟัน แบร์เคม ได้มาเป็นลูกศิษย์ของเขา
ในปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ฟัน โคเยินจำต้องขายงานเขียนและงานกราฟิกที่สะสมไว้ และต้องย้ายไปอยู่บ้านที่มีขนาดเล็กกว่าเดิม เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1656 ขณะที่มีหนี้สินจำนวนถึง 18,000 กิลเดอร์ดัตช์ ทำให้ภรรยาหม้ายต้องขายภาพเขียนและเครื่องเรือนที่ยังคงเหลือ การเป็นหนี้สินของฟัน โคเยินอาจจะมีผลต่อโอกาสความก้าวหน้าทางอาชีพของยัน สเตน ลูกศิษย์และลูกเขยซึ่งย้ายออกจากเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1654

**งานเขียน**
ตามปกติแล้วจิตรกรรมดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือจิตรกรรมของยุคทองของเนเธอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าประเภทตามทฤษฎีการจัดลำดับคุณค่าของศิลปะ ซึ่งได้แก่ จิตรกรรมประวัติศาสตร์, ภาพเหมือน, ภาพชีวิตประจำวัน, จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมภาพนิ่ง ฟัน โคเยินจัดอยู่ในกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีความถนัดในการแฝงหัวข้อเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ฟัน โคเยินเขียนภาพคลองในบริเวณเดอะเฮก และหมู่บ้านในชนบทของเดลฟต์, โรตเตอร์ดัม, ไลเดิน และเคาดา 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์- จิตรกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 View of Dordrecht 1644- Bibliographyfix-attempted=yes 

**สมุดภาพ**
ไฟล์:River Scene by Jan van Goyen.jpeg|"ริมแม่น้ำ"ค.ศ. 1625
ไฟล์:Goyen 1625 winter.jpg|"หน้าหนาว"ค.ศ. 1625
ไฟล์:Goyen 1634 River landscape with a ruin.jpg|"ทิวทัศน์แม่น้ำกับซากบ้าน"ค.ศ. 1634
ไฟล์:Jan van Goyen 002.jpg|"ทิวทัศน์เมืองเอ็มเมอริช"ค.ศ. 1645
ไฟล์:Goyen 1650 View of Leiden from the Northeast.jpg|"ทิวทัศน์เมืองไลเดินจากทางตะวันออกเฉียงเหนือ"ค.ศ. 1650
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2139
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรภูมิทัศน์
หมวดหมู่:บุคคลจากไลเดิน
ลีเมอร์

thumb
thumb
ลีเมอร์ (Lemur) เป็นวงศ์ใหญ่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับไพรเมตหรือลิง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Lemuroidea 
ลักษณะโดยรวมของลีเมอร์ คือ มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับลิง แต่ทว่ามีส่วนหัวคล้ายหมาจิ้งจอก คือ มีจมูกและปากแหลมยาว มีดวงตากลมโต ขนหนาฟู มีหางยาวเป็นพวงเหมือนกระรอก โดยลีเมอร์เป็นไพรเมตที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม Prosimian ซึ่งรวมถึงลิงลม, อาย-อาย และกาเลโก โดยที่แบ่งย่อยมาจากอันดับลีเมอร์อีกทีหนึ่ง เพราะมีสายวิวัฒนาการที่ใกล้เคียงกัน จากการศึกษาทางดีเอ็นเอ ซึ่งคำว่า "Prosimian" นั้น มีความหมายว่า "ก่อนลิง"
คำว่า "ลีเมอร์" แปลงมาจากคำว่า Lemures ในเทพปกรณัมโรมันหมายถึง "ดวงวิญญาณ, ผี หรือปีศาจ"
ขนาดโดยทั่วไปโดยเฉลี่ยของลีเมอร์ขนาดเท่าแมว น้ำหนักตัวประมาณ 9 กิโลกรัม โดยที่ชนิดที่มีขนาดเล็กมีรูปร่างใกล้เคียงกับหนู มีการกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมาดากัสการ์ทางชายฝั่งแอฟริกาตะวันออกที่เดียวเท่านั้น เหตุเพราะสันนิษฐานว่า ที่เกาะแห่งนี้ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่ ทำให้สัตว์หลายชนิดมีการวิวัฒนาการเป็นของตัวเองโดยเฉพาะ และไม่มีสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่คอยคุกคาม โดยอาศัยอยู่ในป่าดิบ บนต้นไม้ใหญ่ หากินในเวลากลางวัน และนอนหลับในเวลากลางคืน โดยที่สันนิษฐานอีกว่า บรรพบุรุษของลีเมอร์ เดินทางมายังเกาะมาดากัสการ์ด้วยกอพรรณพืชหรือต้นไม้เมื่อ 60 ล้านปีก่อน โดยลีเมอร์ได้วิวัฒนาการตัวเองแยกมาเป็นชนิดต่าง ๆ จากถิ่นที่อยู่ที่แตกต่างกัน เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง อันเป็นผลจากการที่น้ำท่วมเกาะ ก่อให้เกิดเป็นเกาะแก่งต่าง ๆ มากมาย และลีเมอร์ชนิดต่าง ๆ ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและถูกจำกัดในเรื่องอาหาร จากพายุไซโคลนที่พัดถล่มในมหาสมุทรอินเดีย โดยเฉพาะชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก โดยเชื่อว่าบรรพบุรุษของลีเมอร์นั้นแรกเริ่มมีขนาดเล็ก และอาจเกาะกับต้นไม้ลอยน้ำมาในรูปแบบของการจำศีล
ลีเมอร์มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง จุดเด่นอีกประการของลีเมอร์ คือ เสียงร้องที่หลากหลายและดังกึกก้องไปทั่ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเวลาออกหากินในยามพลบค่ำ ซึ่งอาหารของลีเมอร์ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, แมลง, ไข่นก และสัตว์ขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ แตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด ด้วยการใช้ขาหน้าที่เสมือนมือในการหยิบฉวย ขุดคุ้ย หยิบจับอาหารได้คล่องแคล่วเช่นเดียวกับสัตว์ประเภทอื่นในอันดับเดียวกัน หากแต่จะใช้หางในการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ไม่ได้
ลีเมอร์ในปัจจุบัน ได้รับการจำแนกแล้วประมาณ 108 ชนิดที่ยังไม่สูญพันธุ์ ใน 5 วงศ์ (ดูในตาราง) และหลายชนิดและหลายวงศ์ก็ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยชนิดที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ ลีเมอร์หางวงแหวน (Lemur catta) ที่มีส่วนหางเป็นลายปล้อง ๆ สลับขาว-ดำ, รัฟด์ลีเมอร์ (Varecia spp.) เป็นลีเมอร์ที่มีขนสีขาวรอบ ๆ ใบหน้าแลดูคล้ายเครา และอาย-อาย (Daubentonia madagascariensis) ซึ่งมีลำตัวสีดำ มีนิ้วมือที่ยาวใช้สำหรับเคาะหาแมลงหรือหนอนที่อยู่ใต้เปลือกไม้กินเป็นอาหาร ในเวลากลางคืน เป็นต้น
ตามรายงานของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ระบุว่า ว่าร้อยละ 91 ของลีเมอร์ 103 ชนิดที่รู้จักกำลังตกอยู่ในภาวะถูกคุกคาม โดยลีเมอร์ 23 ชนิด ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ขั้นวิกฤต อีก 52 ชนิดถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงสูญพันธุ์ และอีก 19 ชนิดจัดอยู่ในภาวะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ ตามบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) โดยลีเมอร์ชนิดที่หายากที่สุด คือ ลีเมอร์สปอร์ตีฟเหนือ (Lepilemur septentrionalis) ที่เหลือเพียงแค่ 18 ตัวเท่านั้น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ลิงลม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ลีเมอร์ 
หมวดหมู่:ไพรเมต
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะมาดากัสการ์
หมวดหมู่:ลีเมอร์
โคเฟิร์ต ฟลิงก์

โคเฟิร์ต ฟลิงก์ (Govert หรือ Govaert Flinck; 25 มกราคม ค.ศ. 1615 - 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1660) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โคเฟิร์ต ฟลิงก์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์และภาพเหมือน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์- จิตรกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**สมุดภาพ**
ไฟล์:Flinck young woman.jpg|"ภาพเหมือนสตรีสาว"ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1630 ถึง 1640
ไฟล์:Rembrandt als herder met staf en fluit Rijksmuseum SK-A-3451.jpeg|"แร็มบรันต์แต่งตัวเป็นคนเลี้ยงแกะ"ราว ค.ศ. 1636
ไฟล์:Flinck, Govert - The Company of Captain Albert Bas and Lieutenant Lucas Conijn - 1645.jpg|"กองทหารของร้อยเอกอัลเบิร์ต บัส และร้อยโทลือกัส โกไนน์"ราว ค.ศ. 1645
ไฟล์:Govert Flinck - Aankondiging aan de herders.jpg|"การประกาศการกำเนิดของพระเยซูต่อคนเลี้ยงแกะ"ราว ค.ศ. 1639
ไฟล์:Isaak zegent Jakob Rijksmuseum SK-A-110.jpeg|"ไอแซกให้พรเจค็อบ"ราว ค.ศ. 1638
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2158
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (แร็มบรันต์)

ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 (Jacob de Gheyn III หรือ Jacob III de Gheyn) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดัลลิช (Dulwich) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร  
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ที่แร็มบรันต์เขียนราวปี ค.ศ. 1632  เป็นภาพเหมือนของยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3 นักแกะภาพพิมพ์ (engraving) ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นภาพคู่กับภาพเหมือนของเพื่อนของไคน์ เมาริตส์ เฮยเคินส์ที่แต่งตัวคล้ายคลึงกัน และหันหน้าเข้าหากัน
ภาพเขียนภาพนี้มีขนาดเล็กกว่าภาพเขียนส่วนใหญ่ที่แร็มบรันต์เขียน เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาพเขียนนี้ง่ายต่อการโจรกรรม

**การจ้างเขียน**
เฮยเคินส์และไคน์จ้างให้แร็มบรันต์เขียนภาพในแบบเดียวกัน ซึ่งแร็มบรันต์ก็เขียนบนแผ่นไม้โอ๊กเดียวกัน เพื่อนสองคนตกลงกันว่าผู้ใดที่เสียชีวิตทีหลังก็จะเป็นผู้ได้รับภาพเขียนของอีกเป็นของอีกผู้หนึ่ง ตามคำจารึกที่ปรากฏบนหลังภาพเขียน  ภาพสองภาพกลับมาคู่กันหลังจากการเสียชีวิตของไคน์  แร็มบรันต์ใช้แผ่นไม้โอ๊กเดียวกันเขียนภาพที่สามที่เป็นภาพเหมือนตนเอง ทั้งสามภาพเป็นของหอศิลป์ดัลลิชในกรุงลอนดอน

**การโจรกรรม**
ภาพ "ยาโกบ เดอ ไคน์ที่ 3" ได้รับการขนานนามว่าเป็น "แร็มบรันต์ตามสั่ง" (takeaway Rembrandt) ด้วยความที่ถูกขโมยสี่ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนที่ได้รับการขโมยบ่อยครั้งที่สุด
ระหว่างวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1981 ภาพเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์ดัลลิช แต่ตำรวจสามารถจับชายสี่คนได้พร้อมกับภาพเขียนในรถแท็กซี  ไม่ถึงสองปีต่อมาโจรก็บุกเข้าไปในหอศิลป์ทางเพดานกระจก งัดภาพจากกำแพง ตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุภายในสามนาทีแต่ไม่ทันที่จะจับโจร ภาพเขียนหายไปสามปี ก่อนที่จะพบเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1986 บนที่วางกระเป๋าที่สถานีรถไฟของค่ายทหารอังกฤษที่มึนสเตอร์ในเยอรมนี
ในการโจรกรรมอีกสองครั้ง ภาพเขียนพบในม้านั่งในสุสานในสเตรตัม และบนจักรยาน  ทุกครั้งที่ถูกขโมยภาพเขียนก็ได้รับกลับคืนมาโดยไม่มีผู้ใดถูกกล่าวหา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
แร็มบรันต์
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:แร็มบรันต์ 
หมวดหมู่:จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1630
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:ศิลปะที่ถูกโจรกรรม
หมวดหมู่:ศิลปะที่ถูกโจรกรรม

ไฟล์:Rembrandt Harmensz van Rijn - Jacob III de Gheyn - Google Art Project.jpg|thumb|160px|“ยาคอป เดอ เกนที่ 3” โดย แรมบรังด์ถูกขโมยสี่ครั้ง
หมวดหมู่:ศิลปะ
พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี (แร็มบรันต์)

พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี (Christus in de storm op het meer van Galilea; The Storm on the Sea of Galilee) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นภาพที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ (ที่เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา) ก่อนที่จะถูกขโมยเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990

**เนื้อหาของภาพ**
จิตรกรรม "พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1633 เป็นภาพปาฏิหาริย์หนึ่งของพระเยซูที่ทรงทำให้พายุในทะเลกาลิลีสงบลง ซึ่งเป็นเรื่องที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญมาร์คในพันธสัญญาใหม่ ภาพนี้เป็นภาพทะเลทัศน์ภาพเดียวที่แร็มบรันต์เขียน เชื่อกันว่าการที่มีคนสิบสี่คนแทนที่จะเป็นสิบสามคน (พระเยซูและอัครสาวกสิบสององค์) อยู่ในเรือเป็นเพราะแร็มบรันต์เขียนตัวเองเข้าไปในภาพ

**การโจรกรรม**
18 มีนาคม ค.ศ. 1990 โจรกลุ่มหนึ่งปลอมตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าไปในพิพิธภัณฑ์อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ เพื่อขโมยภาพ "พระคริสต์ผจญพายุในทะเลกาลิลี" และภาพเขียนอื่นอีก 12 ภาพ ซึ่งเป็นการโจรกรรมงานศิลปะครั้งใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์อิสซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์ยังคงแสดงกรอบที่ปราศจากภาพตรงตำแหน่งเดิมที่เคยมีภาพ ตามที่ระบุไว้ในพินัยกรรมของการ์ดเนอร์ที่ระบุว่างานศิลปะต้องได้รับการรักษาไว้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 แร็มบรันต์- ชีวิตของพระเยซู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  One referencefix-attempted=yes -  A second; did Rembrandt depict himself in the painting?-  Gardner Museum link date=2010-06-17 -  The FBI on the theft-  Forbes on the theft date=2011-05-23 
หมวดหมู่:แร็มบรันต์
หมวดหมู่:จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1630
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะที่ถูกโจรกรรม
อาร์ทิมีเซีย (แร็มบรันต์)

อาร์ทิมีเซีย (Artemisia) หรือ โซโฟนิสบารับถ้วยยาพิษ (Sophonisba Receiving the Poisoned Cup) เป็นจิตรกรรมสีน้ำมันที่เขียนโดยแร็มบรันต์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด กรุงมาดริด ประเทศสเปน  
ภาพ "อาร์ทิมีเซีย" ที่แร็มบรันต์เขียนในปี ค.ศ. 1634 ยังไม่ทราบอย่างแน่นอนถึงเนื้อหา ในภาพเป็นหญิงสาวที่กล่าวว่าอาจจะเป็นโซโฟนิสบา (Sophonisba) หรืออาร์ทิมีเซีย (Artemisia) หรือพระราชินีโดยทั่วไปจากเครื่องทรงและเครื่องตกแต่งอันมีค่าบนร่างกาย ผู้กำลังจะรับถ้วยจากสาวใช้ ถ้าเป็นอาร์ทิมีเซียก็จะเป็นภาชนะที่มีอัฐิของพระราชสวามีกษัตริย์มอโซลัส (Mausolus) แต่ถ้าเป็นโซโฟนิสบาก็จะเป็นถ้วยยาพิษ ผู้เป็นแบบก็คงจะเป็นซัสกียา ภรรยาของแร็มบรันต์เอง

**อ้างอิง**
year=2006

**ดูเพิ่ม**
แร็มบรันต์
หมวดหมู่:แร็มบรันต์ 
หมวดหมู่:จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1630
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับตำนานเทพ
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ปราโด
การยอมจำนน

ไฟล์:Mamoru Shigemitsu signs the Instrument of Surrender, officially ending the Second World War.jpg|thumb|right|มาโมรุ ชิเงะมิตสึ รัฐมนตรีต่างประเทศของญี่ปุ่น ลงนามตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น บนเรือยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63) ขณะที่พลเอก ริชาร์ด เค. ซูเธอร์แลนด์ มองจากฝั่งตรงข้าม
การยอมจำนน เป็นการกระทำที่ทหาร ชาติ หรือผู้เข้าร่วมสงครามอื่น ๆ ยุติการต่อสู้ และยอมถูกจับเป็นเชลย ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจด้วยตัวเองหรือได้รับคำสั่งจากนายทหารที่มียศสูง กว่า สัญลักษณ์ทั่วไปสำหรับการยอมจำนน คือ ธงขาว โดยการชูมือขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าไม่มีอาวุธ
เมื่อ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมจำนน ทั้งสองฝ่ายอาจตกลงให้การยอมจำนนนั้นมีเงื่อนไข เช่น ฝ่ายหนึ่งจะยอมจำนนก็ต่อเมื่อผู้ชนะยอมทำตามสัญญาอย่างใดอย่างหนึ่ง ในขณะที่การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นการบ่งชี้ว่า ฝ่ายที่ชนะจะปฏิบัติต่อฝ่ายที่แพ้นอกเหนือจากสัญญาใด ๆ ยกเว้นกฎแห่งสงครามเท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับรองจากอนุสัญญาเฮก (1907) และอนุสัญญาเจนีวา

**รายชื่อการยอมจำนน**
 การยอมจำนนของญี่ปุ่น- ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น- พิธียอมจำนนของสงครามโลกครั้งที่สองในเขตสงครามจีน- การสงบศึกกัสซีบีเล- ตราสารยอมจำนนของเยอรมนี- การยอมจำนนของเยอรมนีที่ลุนบวร์คฮีธ- การยอมจำนนที่เปเรโวโลชนา- การยอมจำนนที่แคมป์รีลีส- ตราสารยอมจำนนของปากีสถาน- การยอมจำนนของอาร์เจนตินาในสงครามฟอล์กแลนด์- กรณีทาเคนากะ- สนธิสัญญามิตรภาพและพันธมิตร- สนธิสัญญาชาติวา- ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล (ค.ศ. 1829)- การยอมจำนนที่สเตตติน

**รูปภาพ**
ไฟล์:Field Marshall Keitel signs German surrender terms in Berlin 8 May 1945 - Restoration.jpg|ไคเทิลลงนามในตราสารยอมจำนนกองทัพเยอรมันในกรุงเบอร์ลิน
ไฟล์:Bosbritsurrendergroup.jpg|การยอมจำนนของทหารสหราชอาณาจักรต่อหน่วยทหารญี่ปุ่นในยุทธการที่สิงคโปร์
ไฟล์:Surrender of Japan - USS Missouri.jpg|ผู้แทนจากจักรวรรดิญี่ปุ่นในพิธียอมจำนน บนเรือรบยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63)
ไฟล์:Firma armistizio.jpg|การสงบศึกกัสซีบีเล ระหว่างอิตาลีกับฝ่ายอังกฤษ-อเมริกัน ค.ศ. 1943
ไฟล์:1971 Instrument of Surrender.jpg|Lt. Gen. A. A. K. Niazi ลงนามตราสารยอมจำนนของปากีสถานในธากา เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1971 หลังจากชัยชนะของอินเดียในสงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1971
ไฟล์:Colonal General Alfred Jodl, Chief of Staff under the Doenitz Regime, signs the document of unconditional surrender.... - NARA - 195338.jpg|นายพลอัลเฟรด โยเดิลลงนามยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในเมืองแรมส์ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 1945
ไฟล์:Surrender of Lord Cornwallis.jpg|การยอมจำนนของลอร์ดคอร์นวอลลิสในการล้อมยอร์กทาวน์
ไฟล์:General Robert E. Lee surrenders at Appomattox Court House 1865.jpg|การยอมจำนนของนายพลโรเบิร์ต อี. ลีในสงครามกลางเมืองอเมริกา
ไฟล์:He Yinqin signs 1945.jpg|พิธียอมจำนนของสงครามโลกครั้งที่สองในเขตสงครามจีน
ไฟล์:Japanese POWs of Takenaga battalion, New Guinea 1945.jpg|การยอมจำนนของทหารญี่ปุ่นต่อหน่วยทหารออสเตรเลียในกรณีทาเคนากะ
ไฟล์:Teilkapitulation – 040545.jpg|การยอมจำนนของเยอรมนีที่ลุนบวร์คฮีธ
ไฟล์:Capitulation Montreal.jpg|การยอมจำนนของฝรั่งเศสต่อสหราชอาณาจักรที่มอนทรีออล

**ดูเพิ่ม**
 การยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข
หมวดหมู่:กฎแห่งสงคราม

หมวดหมู่:ยุทธศาสตร์การทหาร
ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (ราฟาเอล)

ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน (Ritratto di Baldassarre Castiglione; Portrait of Baldassare Castiglione) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส  
ราฟาเอลเขียนภาพ "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 เป็นภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน บุคคลสำคัญทางวรรณกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ของสำนักดุ๊กแห่งอูร์บีโน
ภาพเขียนอาจจะเขียนโดยราฟาเอลหรือไม่ก็ได้ จากจดหมายจากปีเอโตร เบมโบ ถึงคาร์ดินัลบิบบีเอนากล่าวว่า "ภาพเหมือนของบัลดัสซาเร กัสตีลโยเน ... และของดุ๊กกวีโดบัลโดแห่งมอนเตเฟลโตรดูเหมือนว่าจะเขียนโดยลูกศิษย์ของราฟาเอล" แต่คุณภาพอันสูงของภาพเขียนและองค์ประกอบบางอย่างของภาพเขียน เช่น การแสดงออกของใบหน้าของตัวแบบ ทำให้สันนิษฐานกันว่าราฟาเอลน่าจะมีส่วนในการเขียนภาพนี้ด้วยตนเอง สิ่งที่แน่นอนคือแสงเงาและโทนที่ใช้ในการเขียนเครื่องแต่งกายและการให้แสงในภาพเป็นการเขียนโดยผู้มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ นอกจากนั้นสายตาของตัวแบบที่มองตรงมายังผู้ชมภาพก็สร้างความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับผู้ชม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ราฟาเอล
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)

ภาพเหมือนของของสตรีสาว หรือ ลา มูตา (Portrait of a Young Woman  หรือ La Muta) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งมาร์เคในประเทศอิตาลี
ภาพ “ภาพเหมือนของของสตรีสาว (ลา มูตา)” ที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1507 ถึงปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของสตรีสูงศักดิ์ที่ไม่ทราบนาม ที่มีลักษณะการเขียนที่มีอิทธิพลของเลโอนาร์โด ดา วินชี บนฉากหลังที่เกือบเป็นสีดำ แม้ว่าจะเป็นภาพที่เพิ่งได้รับการระบุว่าเป็นภาพที่เขียนโดยราฟาเอลเมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็ถือว่าเป็นภาพเหมือนชิ้นที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งของราฟาเอล
การเขียนอย่างบรรจงของส่วนที่เป็นสีที่เป็นสีอ่อนที่ปรากฏขึ้นจากฉากหลัง และการรายละเอียดของเครื่องแต่งกายมีลักษณะที่บ่งว่าเป็นฝีมือของราฟาเอล ความสว่างที่ผู้ชมรู้สึกจากการใช้สีอย่างบรรจงจากโทนสีที่ไม่กว้างนักสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันให้กับภาพ 
จากการตรวจสอบด้วยเอ็กซเรย์พบงานร่างจากช่วงแรกของการเขียนของราฟาเอลภาพใต้ผิวภาพที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน เป็นภาพสตรีสาวที่ใบหน้าที่อ่อนหวานที่มาเพิ่มเติมเปลี่ยนแปลงภายหลัง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ราฟาเอล
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
โนเวล แจ๊ส (อัลบั้ม)

โนเวล แจ๊ส เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร หลังจากออกจากวง อินฟินิตี้ไป ซึ่งเพลงในอัลบั้มชุดนี้มีคอนเซ็ปท์เป็นป๊อบ-แจ๊ส ฟิวชั่น ที่ผสมผสานความเป็นไทย ซึ่งก็มีเพลงทั้งไทยเดิม และเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่โดยเทวัญ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ เทวัญ ได้เรียบเรียงทั้งเพลงไทยเดิมและประพันธ์เพลงใหม่ในอัลบั้มชุดนี้ขึ้นมาเองทั้งหมด
อัลบั้มชุดนี้ มีคอนเซ็ปท์ว่า "กับความเป็นไทย ที่เคลื่อนไหวอย่างตะวันตก"

**รายชื่อเพลง**
#. "สนุกสนาน" - 6:22
#. "เปิ่น" - 4:45
#. "นกโพระดก" - 9:00
#. "ค้างคาวกินกล้วย" - 8:35
#. "ต้นบรเทศ" - 8:02 
#. "ตื่น" - 4:45 
#. "ลาวดวงเดือน" - 11:38 
#. "แถมนิด" -  1:48 

**รายชื่อนักดนตรี**
#. เทวัญ ทรัพย์แสนยากร - แซกโซโฟน, ขลุ่ย, ไวโอลิน, โปรดิวเซอร์, มิกซ์เสียง
#. จิระศักดิ์ ปานพุ่ม - กีต้าร์
#. วิบูลย์ ปานพุ่ม - เบส
#. บุญยง พักภู่ - ระนาด, เครื่องหนัง, ฉิ่ง
#. วิทยา ปานพุ่ม - กลอง
#. สมพล ผดุงแสง - กีต้าร์ (เพลงเปิ่น และตื่น)
#. พิทักษ์ ศรีสังข์ - เบส (เพลงเปิ่น และตื่น)
#. วรรณยศ มิตรานนท์ - กลอง (เพลงเปิ่น และตื่น)
#. ประสานเสียง : รัดเกล้า อามระดิษ ผสมโรงด้วย ต๊อด, เล็ก, ทักษ์ และ หมึก // ซา, แมว, เล็ก และ แนบ ในเพลงสนุกสนาน
#. วินัย ศรีรัตน์ - ซาวนด์ เอนจิเนียร์ (รามอินทรา สตูดิโอ)
#. แกรี่ เอ็ดเวิร์ด - ซาวนด์ เอนจิเนียร์ (รามอินทรา สตูดิโอ)
#. สมชาย ดวงโชคชัย - ซาวนด์ เอนจิเนียร์ (เอ็ม เอ็ม สตูดิโอ)
#. จิตติพล บัวเนียม - ซาวนด์ เอนจิเนียร์ (มิกซ์ สตูดิโอ)
#. ปีเตอร์ กัน - Executive Producer

**อ้างอิง**
  ฟังตัวอย่างเพลง เปิ่น จากอัลบั้มชุดโนเวล แจ๊ส โดยเทวัญ ทรัพย์แสนยากร
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเทวัญ ทรัพย์แสนยากร
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงบรรเลง
อ้อน (อัลบั้ม)

อ้อน เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สองของ เทวัญ ทรัพย์แสนยากร วางแผงเมื่อปี พ.ศ. 2536 ซึ่งยังคงคอนเซ็ปท์ความเป็นป๊อบ-แจ๊ส ที่นำความเป็นไทยเข้ามาผสมผสาน โดยเทวัญเป็นผู้เรียบเรียง แต่งเพลงเองหมดที่เป็นเพลงใหม่ในอัลบั้ม ซึ่งปัจจุบัน เพลงกลองยาว ในอัลบั้มชุดนี้ ถูกนำมาเป็นเพลงไตเติ้ลประกอบรายการวิทยุ Music @ Night ของตัวเทวัญเอง ทุกๆวันพุธ

**รายชื่อเพลง**
#. "ลองดู" - 3:01
#. "จับปูดำ" - 4:18
#. "ชื่นใจ" - 5:24
#. "กลองยาว" - 5:15
#. "อย่านะ" - 4:52 
#. "ลาวเสี่ยงเทียน" - 5:35 
#. "อ้อน" - 7:08 
#. "เปิดทางหน่อย" - 5:54
#. "ห้าขลุ่ยสามัคคี" -  2:28 

**รายชื่อนักดนตรี**
#. เทวัญ ทรัพย์แสนยากร - แซกโซโฟน, ขลุ่ย, ไวโอลินไฟฟ้า, โปรดิวเซอร์, มิกซ์เสียง
#. สมหวัง พัชรพร - กีต้าร์อะคูสติก, กีต้าร์ไฟฟ้า
#. ดุสิต อนุภาษ - เบส
#. บุญยง พักภู่ - ระนาดเอก, ระนาดทุ้ม, ขิม
#. สมสรร สมบัติเจริญ - กลอง
#. ชัชวาล ลิ่มสุวรรณ - กีต้าร์อะคูสติก, กีต้าร์ไฟฟ้า (เพลงเปิดทางหน่อย และห้าขลุ่ยสามัคคี)

**รายชื่อนักดนตรีรับเชิญ**
#. วรยศ สุขสายชล - ซออู้, ซอด้วง (เพลงชื่นใจ)
#. ณรงค์ฤทธิ์ โตสง่า - กลองยาว (เพลงกลองยาว), กลองรำมะนา (เพลงลาวเสี่ยงเทียน)
#. ชิน จักรยุทธ - ปี่ชวา (เพลงอ้อน)
#. สุทิน ศรีณรงค์ - ไวโอลิน (เพลงอ้อน)
#. ธนเดช มั่งมี - ไวโอลิน (เพลงอ้อน)
#. พจน์ ปรีชา - ไวโอลิน (เพลงอ้อน)
#. นครไทย ไชยธงรัตน์ - กีต้าร์อะคูสติก (เพลงเปิดทางหน่อย และจับปูดำ)

**รายชื่อนักร้องรับเชิญ ขับร้องหมู่**
#. ผุสดี เอื้อเฟื้อ - (เพลงเปิดทางหน่อย และจับปูดำ)
#. รุ่งพิรุณ เมธารมย์ - (เพลงเปิดทางหน่อย และจับปูดำ)
#. สมา สวยสด - (เพลงลาวเสี่ยงเทียน และชื่นใจ)
#. อมร เกียรติวรางกูร - (เพลงลาวเสี่ยงเทียน และชื่นใจ)
#. วิศรุตา ทับแสง - (เพลงลาวเสี่ยงเทียน และชื่นใจ)
#. สายสุนีย์ สุขกฤต - (เพลงลาวเสี่ยงเทียน และชื่นใจ)
#. วรพจน์ สัมฤทธิ์ - ซาวนด์ เอนจิเนียร์
#. ปีเตอร์ กัน - Executive Producer
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเทวัญ ทรัพย์แสนยากร
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงบรรเลง
พระเจ้าอึยจา

พระเจ้าอึยจา (의자왕) กษัตริย์องค์ที่ 31 และองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแพ็กเจ เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ามู และพระราชินีซอนฮวาซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรชิลลา ได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1175 เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี พ.ศ. 1184 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาพระเจ้าอึยจาครองราชย์ได้ 19 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1203 พร้อมกับการล่มสลายของอาณาจักรแพ็กเจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
เอมี แกรนต์

เอมี ลี แกรนต์ (Amy Lee Grant) เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นนักเขียน เป็นผู้ดำเนินรายการ เป็นนักแสดงในบางโอกาส เธอมีผลงานเป็นที่รู้จักในแนวเพลงดนตรีคริสเตียนร่วมสมัย แกรนต์เกิดในออกัสตา รัฐจอร์เจีย
แกรนต์ถือเป็นผู้บุกเบิกสำคัญสำหรับแนวเพลงคริสเตียนร่วมสมัย เธอมีอิทธิพลต่อวงการเพลงคริสเตียนและวัฒนธรรมคริสเตียนอย่างมากในสหรัฐอเมริกาและที่อื่น ถือเป็นศิลปินเพลงคริสเตียนที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล และถือเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวที่มียอดขายมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 19 แกรนต์ยังออกอัลบั้มเพลงป็อปในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 มีเพลงติดท็อป 40 และติดชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรีหลายเพลงหลังจากนั้น รวมถึงมีเพลงอันดับ 1 ด้วยอย่างเพลง "Baby Baby เธอยังมีผลงานอัลบั้มคริสต์มาสที่ประสบความสำเร็จอยู่หลายอัลบั้ม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากออกัสตา (รัฐจอร์เจีย)
หมวดหมู่:บุคคลจากแนชวิลล์
หมวดหมู่:นักร้องป็อปอเมริกัน
ซีล (นักดนตรี)

ซีล (Seal) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 ในแพดดิงตัน ลอนดอน สหราชอาณาจักร เป็นนักร้องแนวโซลชาวอังกฤษและเป็นนักแต่งเพลง ซีลมีเพลงฮิตหลายเพลง เขาร้องเพลงให้อดัมสกี ในซิงเกิล  "Killer" ในปี ค.ศ. 1990 ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร เพลง "Crazy" ติดอันดับ 7 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร หลังจากนั้นในปี 1995 มีซิงเกิลฮิต "Kiss from a Rose" ซึ่งยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Batman Forever ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ ในสาขาบันทึกเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี ในปี 1996 ด้านชีวิตส่วนตัว แต่งงานกับนางแบบชาวเยอรมัน ไฮดี คลูม แผลบนใบหน้าของเขาเป็นผลมาจากความเจ็บป่วยในวัยเด็ก เขาโชคร้ายที่ต้องเผชิญกับโรคชนิดหนึ่งที่เรียกว่า Discoid Lupus Erythematosus (DLE) ซึ่งอาการของโรคก็เหมือนกับโรคภูมิแพ้ชนิดหนึ่งซึ่งทำให้ผิวหนังไหม้เกรียมและกลายเป็นแผลเป็น โดยเฉพาะเวลาเจอแดดเข้าไป นอกจากผลกระทบทางผิวหนังแล้ว โรคนี้ยังทำให้ซีลผมร่วงอีกด้วย เขาเล่าว่า เนื่องจากไม่มีเงินรักษา เขาจึงต้องทุกข์ทรมานอยู่กับโรคนี้เป็นเวลาหลายปีทีเดียว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดซีทีทีเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเทเนอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากแพดดิงตัน
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษในสหรัฐ
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายบราซิล
อาบานา

อาบานา (La Habana) หรือ ฮาวานา (Havana) เป็นเมืองหลวง จังหวัด เมืองท่าที่สำคัญ และเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศคิวบา นครนี้มีประชากร 2.1 ล้านคน และมีพื้นที่รวม 728.26 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นนครใหญ่สุดและมีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคแคริบเบียน นครนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกและทางใต้จากอ่าวส่วนใหญ่ ซึ่งเข้าถึงได้ผ่านปากน้ำแคบ ๆ และซึ่งแบ่งแยกเป็นสามท่าเรือหลัก ได้แก่ มาริเมเลนา กัวนาบาโกอา และอาตาเรส แม่น้ำอัลเมนดาเรสตัดผ่านนครจากใต้ขึ้นเหนือ เข้าสู่ช่องแคบฟลอริดาที่อยู่ห่างจากอ่าวไปทางตะวันตกไม่กี่ไมล์ 
อาบานาก่อตั้งขึ้นโดยชาวสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และเนื่องด้วยที่ตั้งทางยุทธศาสตร์จึงใช้เป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตดินแดนภาคพื้นทวีปของสเปน โดยกลยเป็นจุดหยุดพักของเรือขนสมบัติระหว่างโลกเก่ากับโลกใหม่ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชทานสถานะนครแก่อาบานาใน ค.ศ. 1592 กำแพงเช่นเดียวกับป้อมค่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อคุ้มครองนครเก่า การจมเรือรบเมนของสหรัฐอเมริกาในอ่าวอาบานาใน ค.ศ. 1898 เป็นชนวนเหตุฉับพลันของสงครามสเปน-อเมริกัน
อาบานาร่วมสมัยโดยเนื้อแท้สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสามนครในหนึ่งเดียว คือ อาบานาเก่า เบดาโด และย่านชานเมืองใหม่ อาบานาเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลคิวบา เป็นที่ตั้งของกระทรวงหลายแห่ง สำนักงานใหญ่ของธุรกิจ และหน่วยงานทางการทูตมากกว่า 90 แห่ง นายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน คือ มาร์ตา เอร์นันเดซจากพรรคคอมมิวนิสต์คิวบา ใน ค.ศ. 2009 นคร/จังหวัดนี้มีรายได้สูงสุดอันดับ 3 ของประเทศ
อาบานาดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่าล้านคนต่อปี สำมะโนอาบานาอย่างเป็นทางการรายงานว่าใน ค.ศ. 2010 นครนี้มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางมาท่องเที่ยว 1,176,627 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 20 จาก ค.ศ. 2005 ศูนย์ประวัติศาสตร์ได้รับการประกาศเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกใน ค.ศ. 1982 ยิ่งไปกว่านั้น อาบานายังมีชื่อเสียงในด้านประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม สถาปัตยกรรม และสถานที่ต่าง ๆ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:เมืองในประเทศคิวบา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
ราฟฟี่-แนนซี่

ราฟฟี่-แนนซี่ (Raffy-Nancy) เป็นศิลปินคู่ดูโอ้พี่น้องชาย - หญิง ในสังกัดอาร์เอส ในช่วงปี พ.ศ. 2541 - 2544 มีอัลบั้มคู่ 2 อัลบั้มเต็ม และอัลบั้มพิเศษมากมายทางค่าย วงราฟฟี่-แนนซี่ โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันบทเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ด้วยเพลงที่มีจังหวะเร็วสนุกสนานบวกกับท่าเต้นจึงทำให้เพลงเป็นที่นิยมของเด็กและวัยรุ่นในยุคนั้น

**ประวัติ**
ราฟฟี่-แนนซี่ (ชื่อจริง: ธนัชชา สว่างแจ้ง, นันทพร สว่างแจ้ง), เป็นศิลปินดูโอ้คู่พี่น้องที่โด่งดังจากเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ทางสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ราฟฟี่เข้าสู่วงการเพลงตั้งแต่อายุ 18 ปี ส่วนแนนซี่ 12 ปี ทั้งคู่อายุห่างกันถึง 6 ปี มีสองอัลบั้มเต็มด้วยกันราฟฟี่-แนนซี่ออกอัลบั้มชุดแรกเมื่อปี 2541 ชื่ออัลบั้มว่า Raffy & Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอกขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2542 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส
ราฟฟี่และแนนซี่ได้กลับมาขึ้นคอนเสิร์ตอีกครั้ง ในคอนเสิร์ต The Next Venture Concert ร่วมกับศิลปินกลุ่ม The Next และ The X-Venture ในวันที่ 6 มีนาคม 2559 ซึ่งเป็นการรวมตัวกันครั้งแรกในรอบ 19 ปี
ปี 2559-2560 แนนซี่ได้ไปร่วมรายการ The Mask Singer ในนาม "หน้ากากอียิปต์" โดยได้ร้องเพลง I have nothing และ Domino

**ชีวิตส่วนตัว**
ราฟฟี่ หลังหมดสัญญากับอาร์เอส และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้ทำงานที่เครือสหพัฒนพิบูล อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟิก และเว็ปมาสเตอร์ ต่อมาราฟฟี่ได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้พบรักและแต่งงานกับภรรยาลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คนชื่อ Cha-Cha และบุตรชาย 1 คน ชื่อ Xavier 
ด้านแนนซี่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ บริหารธุรกิจ หลังจากที่ไม่ได้เป็นดูโอ้ราฟฟี่-แนนซี่แล้ว ก็แยกตัวออกทำอัลบั้มเดี่ยวในสังกัดเดียวกัน มี 3 อัลบั้มเต็ม อัลบั้มชุดแรก "Nancy The Angel" วางจำหน่ายปี 2544 ต่อด้วยอัลบั้ม "Fly High (จุดหมายสุดปลายฟ้า)" วางจำหน่ายปี 2546 และอัลบั้มสุดท้าย "NANCY & THE PIANIST" วางจำหน่ายปี 2548 และยังเคยทำโปรเจกต์พิเศษกับ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ และ เอิร์น จิรวรรณ มีชื่อว่า "Triangel & The College Band" ในปี 2545 อีกด้วย ปัจจุบันแนนซี่ได้หมดสัญญากันทางอาร์เอส มา 7 - 8 ปี แล้ว และไม่ได้ต่อสัญญาเพิ่ม เธอทำงานอยู่เบื้องหลังและทำงานประจำ ส่วนการร้องเพลงเธอกล่าวว่า อยากออกซิงเกิ้ลแต่ไม่ใช่เป็นอัลบั้มเต็มเพราะเธอมีงานประจำอยู่แล้ว แต่ยังไม่มีแผนจะทำซิงเกิ้ลใหม่ ปัจจุบันแนนซี่แต่งงานแล้วกับสามีชาวเกาหลี และมีบุตรสาว 1 คน ชื่อ Kim Ji Yoo

**สมาชิก**

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**อัลบั้มรวมศิลปิน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ราฟฟี่ แนนซี่ แฮปปี้คัมแบ็ก! ภาระเยอะไม่คิดคืนวงการ date=2017-08-05 
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
หมวดหมู่:วงกลุ่มสองสัญชาติไทย
เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าชายเฟลิกซ์ เลออปอล มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2527 ในนครลักเซมเบิร์ก เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 2 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก นอกจากทรงเป็นเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเป็นเจ้าชายแห่งนัสเซา พระองค์มีพระบิดาและมารดาอุปถัมภ์คือ เจ้าชายฌ็องแห่งลักเซมเบิร์กและคาทาลีนา เมสตร์ พระองค์มีพระนามเดียวกับพระปัยกาคือ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา
พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชาและพระกนิษฐารวม 3 พระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์สนพระทัยในกีฬาโปโล สกี และงานช่างไม้ มักทรงเป็นตัวแทนของราชวงศ์ไปแข่งขันกีฬาต่าง ๆ
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานสาธารณะการบริหารคณะกรรมการเอสเอของบริษัทสวิส ในเดือนมิถุนายน 2552 ราชสำนักได้ประกาศว่าเจ้าชายเฟลิกซ์เริ่มปริญญามหาบัณฑิตจาก Regina Apostolorum Pontifical Athenaeum ที่กรุงโรม

**อ้างอิง**
  Grand-Ducal House of Luxembourg date=2009-04-01 
หมวดหมู่:เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ชาวลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าชายหลุยส์ กซาวีเย มารี กีโยม แห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสองค์ที่ 3 ในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก  มีพ่อแม่ทูนหัวคือ ซาเวียร์ ซานส์ และเจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายหลุยส์มีพระเชษฐา 2 พระองค์คือเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก มีพระกนิษฐาและพระอนุชารวม 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก 
พระองค์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนี ทั้งคู่มีพระโอรส 2 พระองค์คือเจ้าชายกาบรีแยลแห่งนัสเซา และเจ้าชายโนอาแห่งนัสเซา
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์

**เสกสมรส**
เจ้าชายหลุยส์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนีในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่เมืองกิลสดอฟ เหนือการอภิเษกสมรสพระองค์ได้รักษาพระยศเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ยศเจ้าชาย ในขณะที่เทสซีและคาเบรียลได้รับนามสกุล เดอ นัสเซา แต่ไม่มีพระยศ
ในวันชาติลักเซมเบิร์ก วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 แกรนด์ดยุกอ็องรีทรงพระราชทานพระอิสริยยศของเทสซีเป็นเจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก และพระยศชั้น รอยัลไฮนิส แก่พระโอรสของทั้งสอง
วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2560 ศาลได้ประกาศการแยกกันอยู่และการหย่าร้างระหว่างเจ้าชายหลุยส์กับเจ้าหญิงเทสซี เนื่องจากเจ้าชายหลุยส์ "ทรงมีพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์"

**อ้างอิง**
  Grand-Ducal House of Luxembourg date=2009-04-01 
หมวดหมู่:ชาวลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)

จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (Jupiter, Neptune and Pluto) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันยังคงอยู่ที่วิลลาลูโดวีซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  
ภาพ "จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เขียนราว ค.ศ. 1597 เป็นภาพที่นักเขียนชีวประวัติคนหนึ่งบรรยายว่าการาวัจโจเขียนขึ้นเพื่อแสดงความประทับใจให้แก่นักวิจารณ์ผู้กล่าวหาว่าไม่มีความรู้เรื่องทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวในภาพลวงตาของทัศนมิติ (foreshortening) หรือ  "ลักษณะกินตา" ที่เห็นได้อย่างเด่นชัด และยังเป็นการท้าทายผู้วิจารณ์ว่าการาวัจโจเขียนได้แต่จากผู้เป็นแบบที่มีชีวิตเท่านั้น
"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
การาวัจโจ
*เทพจูปิเตอร์
*เทพเนปจูน
*เทพพลูโต
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมฝาผนัง
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับตำนานเทพ
นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม (การาวัจโจ)

นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม (Saint Francis in Meditation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เทศบาลเมืองเกรโมนาในประเทศอิตาลี  
ภาพ “นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่าง ค.ศ. 1604 ถึง  ค.ศ. 1606 หรือราวระหว่าง ค.ศ. 1607 ถึง  ค.ศ. 1610 เป็นภาพหนึ่งในสองภาพที่เกือบจะมีขนาดเดียวกันที่เป็นภาพของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีขณะที่กำลังรำพึงธรรมกับหัวกะโหลก (ดู “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน”) ทั้งสองภาพไม่มีหลักฐานบันทึกและต่างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นงานดั้งเดิมหรือเป็นงานก็อปปี การพยายามบ่งเวลาเขียนก็เป็นปัญหาเช่นกัน แม้ว่าลำต้นไซเปรสหลังนักบุญฟรานซิสจะดูคล้ายคลึงกันกับต้นไม้ในภาพ “ยอห์นแบปติสต์” ฉบับของวังกอร์ซีนี 
นักบุญฟรังซิสเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในสมัยการปฏิรูปคาทอลิก ที่เน้น - อย่างน้อยก็อย่างเป็นทางการ - ในความสมถะและการดำเนินการใช้ชีวิตตามแบบอย่างของพระเยซูของพระองค์

**อ้างอิง**

*isbn=1-904449-22-0

**ดูเพิ่ม**
 การาวัจโจ- นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

สมาชิกในปัจจุบันของขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ประเทศที่มีสีฟ้ามีสถานะเป็นรัฐสังเกตการณ์
ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement; NAM) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่มีนโยบายว่าจะไม่เป็นพันธมิตรหรือต่อต้านกับขั้วอำนาจฝ่ายใด โดยเป็นกลุ่มประเทศที่มีสมาชิกมากที่สุดทั่วโลก รองจากสหประชาชาติ
ขบวนการนี้เป็นผลสืบเนื่องจากแนวคิดของชวาหระลาล เนห์รู นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย, ญะมาล อับดุนนาศิร ประธานาธิบดีอียิปต์, ยอซีป บรอซ ตีโต ประธานาธิบดีของยูโกสลาเวีย, กวาเม อึนกรูมา ประธานาธิบดีกานา และซูการ์โน ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
ขบวนการนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1961 ที่กรุงเบลเกรด มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้นนับถึงปี ค.ศ. 2012 จำนวน 120 ประเทศ ซึ่งเป็นตัวแทนของจำนวนสมาชิกในสหประชาชาติถึง 2 ใน 3 และมีจำนวนประชากรรวม 55% ของประชากรทั้งโลก ส่วนใหญ่แล้วเป็นประเทศที่ได้ชื่อว่า กลุ่มโลกที่สาม แม้ว่าจะมีบางประเทศที่มีสถานะเป็นประเทศพัฒนาแล้ว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Non-Aligned Movement South African government NAM site-  International Institute for Non-Aligned Studies date=8 October 2019  International Organization for Non-Aligned Movement-  Non-Aligned Movement Centre for South-South Technical Cooperation-  The Cold War International History Project's Document Collection on the NAM
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:องค์การระหว่างรัฐบาล
ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ (คาราวัจโจ)

ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ (Portrait of Maffeo Barberini)
(Portrait of Maffeo Barberini) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคลที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  
“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 บาร์เบอรินิผู้มาจากครอบครัวสำคัญของฟลอเรนซ์ขณะนั้นมีอายุได้ 30 ปี และได้รับความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในตำแหน่งในสังฆาจักร บาร์เบอรินิเป็นเพื่อนของคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต  ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของคาราวัจโจ การอุปถัมภ์ของบาร์เบอรินิแก่คาราวัจโจดำเนินต่อมาอีกหลายปี ในปี ค.ศ. 1603 ก็จ้างให้คาราวัจโจเขียนภาพ “เอบราฮัมสังเวยไอแซ็ค” ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 บาร์เบอรินิก็ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นพระสันตะปาปาในพระนามว่าสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
คาราวัจโจ
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:งานสะสมส่วนบุคคล
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
ทะเลไซบีเรียตะวันออก

แผนที่ทะเลไซบีเรียตะวันออก
ทะเลไซบีเรียตะวันออก (Восто́чно-Сиби́рское мо́ре; East Siberian Sea) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย เป็นทะเลในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ระหว่างแหลมอาร์กติกทางเหนือ ชายฝั่งของไซบีเรียทางใต้ หมู่เกาะนิวไซบีเรียทางตะวันตก และแหลมบิลลิงส์ทางตะวันออก
ทะเลไซบีเรียตะวันออกมีพื้นที่ 361,000 ตารางไมล์ ร้อยละ 70 ของพื้นที่มีความลึกไม่เกิน 50 เมตร ความลึกเฉลี่ย 66 เมตร และจุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 358 เมตร อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 0-2 องศาเซลเซียส (4 องศาเซลเซียสทางตอนใต้) ในฤดูร้อน และ -30 องศาเซลเซียสในฤดูหนาว ทะเลแห่งนี้มีน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปีเช่นเดียวกับทะเลลัปเตฟ แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงทะเลแห่งนี้คือแม่น้ำคาลึยมา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Ecological assessment date=2006-09-30 
ซไซบีเรีย
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ทะเลไซบีเรียตะวันออก
หมวดหมู่:ไซบีเรีย
แซม เรย์มี

แซมูเอล มาร์แชลล์ "แซม" เรย์มี (Samuel Marshall "Sam" Raimi; i mee) เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน โปรดิวเซอร์ นักแสดง นักเขียน เป็นที่รู้จักดีในการกำกับหนังคัลท์แนวสยองขวัญ เรื่องที่มีชื่อเสียงได้แก่ ผีอมตะ และ กระชากลงหลุม เช่นเดียวกับหนังระดับบล็อกบัสเตอร์อย่างภาพยนตร์ซีรีส์ สไปเดอร์แมน

**ผลงานภาพยนตร์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 15 เรื่องของ แซม เรย์มี
16px small|0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต
ซ
สตรีสาวอ่านหนังสือ (ฟราโกนาร์ด)

สตรีสาวอ่านหนังสือ (A Young Girl Reading) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดจิตรกรคนสำคัญชาวฝรั่งเศสของสมัยบาโรก บุตรีของแอนดรู ดับเบิลยู เมลลอนอุทิศภาพเขียนให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)ในสหรัฐอเมริกาหลังจากการเสียชีวิตของบิดา
ฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ดเขียนภาพ “สตรีสาวอ่านหนังสือ” ราวปี ค.ศ. 1776 เป็นภาพของสตรีไม่ทราบนามแต่งตัวด้วยเครื่องแต่งกายสีเหลืองสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าภาพใต้ภาพเขียนที่เห็นกันในปัจจุบันเป็นภาพอีกภาพหนึ่งที่ฟราโกนาร์ดเขียนทัพ ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหลายภาพที่ฟราโกนาร์ดเขียนเกี่ยวกับเด็กสาว

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ฌอง-โอโนเร ฟราโกนาร์ด- บาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Young Girl Reading at the National Gallery of Art date=2004-11-17 
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1770
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.)
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1770

หมวดหมู่: จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1770
นักบุญเซโนเบียสรับศีลล้างบาป (บอตตีเชลลี)

นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่มและการได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระสังฆราช หรือ นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม (Baptism of St. Zenobius and His Appointment as a Bishop) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ภาพ “นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1500  ถึงปี ค.ศ. 1505 เป็นภาพในภาพชุดสี่ภาพของชีวิตและงานของนักบุญเซโนเบียส (ค.ศ. 337-ค.ศ. 417) ผู้เป็นพระสังฆราชองค์แรกของฟลอเรนซ์ ในภาพแรกนักบุญเซโนเบียสปรากฏสามครั้ง ครั้งแรกทางด้านซ้ายของเมื่อปฏิเสธไม่รับเจ้าสาวที่บิดามารดาจัดหาให้ และเดินก้มหน้าคิดออกไป ฉากที่สองเป็นฉากรับที่นักบุญเซโนเบียสและมารดารับศีลจุ่ม และทางขวาของภาพเมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระสังฆราช
“ประวัติของนักบุญเซโนเบียส” เป็นงานชิ้นสุดท้ายที่ทราบของบอตติเชลลี ภาพอีกสามภาพในชุดนี้ก็ได้แก่:- “ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน- “ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก- “ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส” หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ซานโดร บอตติเชลลี
หมวดหมู่:ซันโดร บอตตีเชลลี
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมแผง
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส (บอตติเชลลี)

ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส หรือ ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส (Last Miracle and the Death of St. Zenobius) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนในเยอรมนี
ภาพ “ปาฏิหาริย์สุดท้ายและความตายของนักบุญเซโนเบียส” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1500  ถึงปี ค.ศ. 1505 เป็นภาพในภาพชุดสี่ภาพของชีวิตและงานของนักบุญเซโนเบียส (ค.ศ. 337-ค.ศ. 417) ผู้เป็นพระสังฆราชองค์แรกของฟลอเรนซ์ 
ภาพนี้แบ่งเป็นสี่ตอนเริ่มจากทางซ้ายสุดของภาพเมื่อเด็กถูกเกวียนชนขณะที่กำลังเล่น ตอนที่สองแม่ของเด็กผู้เป็นแม่หม้ายร้องครวญครางนำร่างอันปราศจากชีวิตของลูกมาหาดีคอนของนักบุญเซโนเบียส เด็กฟื้นขึ้นมาได้จากการที่นักบุญเซโนเบียสสวดมนต์ภาวนาทางด้านขวาสุดของภาพเป็นภาพของนักบุญเซโนเบียสเมื่ออายุมากแล้วนอนให้พรแก่ผู้มาสวดมนต์อยู่รองเตียงที่นอนตาย
“ประวัติของนักบุญเซโนเบียส” เป็นงานชิ้นสุดท้ายที่ทราบของบอตติเชลลี ภาพอีกสามภาพในชุดนี้ก็ได้แก่:- “นักบุญเซโนเบียสรับศีลจุ่ม” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน- “ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน- “ปาฏิหาริย์สามอย่างของของนักบุญเซโนเบียส” พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ซานโดร บอตติเชลลี
หมวดหมู่:ซันโดร บอตตีเชลลี
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมแผง
หมวดหมู่:งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวไทย

หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีแบ่งตามแนวดนตรีและสัญชาติ
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อบุคคล

หมวดหมู่นี้บรรจุหมวดหมู่ที่ตั้งชื่อตามบุคคล เมื่อเหมาะสม ให้จัดหมวดหมู่อยู่ในหมวดหมู่ย่อย
บุคคล
Ω
บ้านค้างภิบาล

บ้านค้างภิบาล เป็นบ้าน หมู่ที่ 1 ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

**ประวัติ**
บ้านค้างภิบาล เป็นหมู่บ้านเก่าแก่ เมื่อประมาณ 100 ปีกว่า แต่เดิมเป็นที่อยู่อาศัยของชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยง มีหัวหน้าหมู่บ้านชื่อ “นายค้างภิบาล” ต่อมาได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่อื่น ชาวไทยจากจังหวัดทางภาคเหนือ ได้แก่จังหวัดลำปาง ลำพูน แพร่ และน่าน ได้อพยพเข้ามาอยู่แทนที่ และเรียกตามชื่อหัวหน้าหมู่บ้านเดิม คือ “บ้านค้างภิบาล” โดยอยู่ในเขตการปกครองของ ตำบลแม่ตาว จนกระทั่งปี 2529 ได้แยกตำบลใหม่และตั้งชื่อเป็น “ตำบลพระธาตุผาแดง” ซึ่งตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้าน ประกอบด้วยหมู่บ้านค้างภิบาล มีคำขวัญประจำหมู่บ้านว่า “หมู่บ้านสะอาด พระธาตุเก่าแก่ งานแห่บั้งไฟ ค้างภิบาลนั้นไซร้ ร่วมใจพัฒนา”

**อ้างอิง**
 http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php date=2010-03-15 

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดตาก
ค้างภิบาล
บ้านหัวฝาย

บ้านหัวฝาย เป็นบ้าน หมู่ที่ ๒ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

**ประวัติ**
เดิมที บ้านหัวฝายเป็นหมู่บ้านกะเหรี่ยงพื้นราบมาก่อน ตั้งขึ้นเมื่อประมาณพ.ศ. ๒๔๓๕ ต่อมาราษฎรจากต่างจังหวัด อาทิเช่น จังหวัดน่าน แพร่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย เชียงใหม่ และอำเภอเถินย้ายลงมาประกอบอาชีพจำนวนหลายครัวเรือน จึงมีการแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านขึ้น ๓ คน ปกครอง โดยมีคนไทย ๒ คน กะเหรี่ยง ๑ คน เพราะการปกครองเป็นไปอย่างยากลำบาก ราษฎรมาจากหลายที่จึงไม่สามัคคีกัน กะเหรี่ยงถูกรังแกเสมอ จึงอพยพไปอยู่ที่อื่น เหลือ ๔-๕ ครัวเรือน จึงแยกเป็น ๒ หมู่บ้าน ฝั่งคลองทางทิศเหนือ ขึ้นกับตำบลพระธาตุผาแดง โดยมีสิบเอกมงคล ใหญ่แก้ว เป็นกำนันคนแรกของตำบล และมีผู้ใหญ่บ้านจนถึงปัจจุบันจำนวน ๑๘ คน

**อ้างอิง**
 http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php date=2010-03-15 

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดตาก
หัวฝาย
บ้านแม่ตาวใหม่

บ้านแม่ตาวใหม่ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๓ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก

**ประวัติ**
เดิมเป็นบ้านแม่ตาว อยู่ในตำบลแม่ตาว ซึ่งเรียกตามลำห้วยแม่ตาว ต่อมาได้มีประชาชนจาก ลำพูน ลำปาง เถิน ได้อพยพมาอาศัยอยู่ ทำให้เกิดความหนาแน่นของประชากรมากขึ้น จึงแยกตัวจากบ้านแม่ตาวมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านแม่ตาวใหม่

**อ้างอิง**
 http://123.242.165.138/tak_poc/vitual/index.php date=2010-03-15 

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดตาก
แม่ตาวใหม่