Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หอศิลป์เทต

หอศิลป์เทต (Tate Gallery) คือสถาบันที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักรที่สะสมศิลปะอังกฤษ  ศิลปะสากล และศิลปร่วมสมัย 
เครือหอศิลป์เทตประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์ 4 พิพิธภัณฑ์ ได้แก่ - หอศิลป์เทตบริเตน กรุงลอนดอน (ก่อตั้ง ค.ศ.  2000)- หอศิลป์เทตมอเดิร์น กรุงลอนดอน(ก่อตั้ง ค.ศ.  2000) พร้อมด้วยเว็บไซต์ประกอบคือ หอศิลป์เทตออนไลน์ (ก่อตั้ง ค.ศ.  1998)- หอศิลป์เทตลิเวอร์พูล เมืองลิเวอร์พูล (ก่อตั้ง ค.ศ. 1988) และ- หอศิลป์เทตเซนต์ไอฟส์ เมืองเซนต์ไอฟส์ในเทศมณฑลคอร์นวอลล์ (ก่อตั้ง ค.ศ. 1993) 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tate Online — 65,000 works from the Tate Collection online, information on Tate's exhibitions and events programmes, and online learning resources.-  TATE ETC. Magazine date=2008-09-26 -  Turner Worldwide date=2008-06-20  - an ongoing online cataloguing of JMW Turner's work around the world.-  Turner Collection Online date=2012-03-26  The online catalogue of Tate's collection of nearly 300 oil paintings and 30,000 works on paper by JMW Turner.-  Tate Gallery Records date=2008-05-25  Tate's own historical records.-  Tate Podcasts date=2008-05-16  Audio and video podcasts from Tate.-  Tate in Space-  Turner Museum date=2010-02-16 
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในอังกฤษ
เทตบริเตน

เทตบริเตน (Tate Britain) เป็นพิพิธภัณฑ์หนึ่งในเครือหอศิลป์เทตที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร ที่เดิมก่อตั้งเป็น "หอศิลป์ศิลปะบริติชแห่งชาติ" (National Gallery of British Art) ในปี ค.ศ. 1897 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "เทตบริเตน" ในปี ค.ศ. 2000 ตามชื่อเฮนรี เทต ผู้ก่อตั้ง

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในลอนดอน
คิง (เดอะคิงออฟไฟเทอส์)

คิง (キング; KING) เป็นตัวละครหญิงจากเกมเดอะคิงออฟไฟเทอส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม อาร์ทออฟไฟท์ติง ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสเข้าต่อสู้เพื่อตามหาบิดาของตน นอกจากนี้ เธอยังหวนกลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งใน เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII ด้วยเช่นกัน

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
คิง ทำงานเป็นพนักงานเสริฟในบาร์แห่งหนึ่ง เธอเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสที่มองเผิน ๆ แล้วคล้ายกับผู้ชายในช่วงแรก ทั้งนี้ คิงได้ออกเดินทางตามหาพ่อของตนที่หายตัวไป และได้มาสู้กับ เรียว ซากาซากิ เพื่อขับไล่ตามคำบัญชาของ มร.บิ๊ก เมื่อเธอพ่ายให้กับเรียวแล้ว เธอก็เริ่มเห็นด้วยกับเรียวและยินดีช่วยตามหาตัว ยูริ ซากาซากิ (ซึ่งเป็นน้องสาวของเรียว) ที่ถูกลักพาตัวไป แล้วจึงได้มาเป็นเพื่อนกันในภายหลัง นอกจากนี้ ในศึกเดอะคิงออฟไฟเทอส์ที่จัดขึ้น เธอยังได้มีโอกาสอยู่ร่วมทีมเดียวกับ ไม ชิรานุอิ กับยูริ ซากาซากิ อยู่บ่อยครั้ง ในฐานะนักสู้หญิง ทั้งนี้ เธอยังเคยอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับสกัด กับโจ ฮิกาชิ ในเกมต่อสู้ Capcom vs. SNK 2 ในฐานะของนักมวยไทยที่ทางแคปคอมได้จัดทำขึ้น (ซึ่งมีอยู่ในการเล่นแบบสามต่อสาม ของฝ่าย CPU ในบางสเตจ) ด้วยเช่นกัน

**อ้างอิง**
 นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)- นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

**ดูเพิ่ม**
 ไม ชิรานุอิ- ยูริ ซากาซากิ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "คิง" -  The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครจากเดอะคิงออฟไฟเทอส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวฝรั่งเศสในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นบาร์เทนเดอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเปียโน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65)

ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (USS Enterprise: CVN-65) เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา  และเป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่ใช้พลังงานนิวเคลียร์ลำแรกของโลก  ประจำการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1960 โดยตั้งชื่อตามชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นยอร์กทาวน์ ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CV-6) ที่มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นเรือลำที่แปดของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่ใช้ชื่อ "ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์"
ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65) มีฉายาว่า "Big E" "Lucky E" เป็นเรือเพียงลำเดียวในชั้นเอนเทอร์ไพรซ์ ซึ่งเดิมมีแผนการสร้างทั้งสิ้นจำนวน 6 ลำ แต่ได้ระงับไปเนื่องจากขนาดที่ใหญ่โต มีโครงสร้างเตาปฏิกรณ์ปรมาณูถึง 8 เตา ทำให้ค่าก่อสร้าง จำนวนลูกเรือประจำการลำละกว่า 4,600 คนและค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติการสูง ถูกแทนที่ด้วยเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จำนวน 10 ลำ ที่มีเตาปฏิกรณ์เพียง 2 เตา และมีค่าใช้จ่ายต่ำกว่ามากแทน 
ทางกองทัพเรือสหรัฐอเมริกากำหนดการปลดระวางเรือยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ในปี ค.ศ. 2013 หลังจากที่มันถูกใช้งานมากว่า 51 ปี นานกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินใดๆของกองทัพเรือสหรัฐโดยให้เรือ ยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด (CVN-78) ที่จะสร้างขึ้นในประมาณปี ค.ศ. 2014-2015 มาประจำการแทน

**การออกแบบ**
ไฟล์:Building and ship comparison to the Pentagon2.svg|left|thumb|เปรียบเทียบขนาดกับสิ่งก่อสร้างและเรืออื่นๆ:
 ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ 342 เมตร
 เดอะเพนตากอน 431 เมตร
 อาร์เอมเอส ควีนแมรี่ 2 345 เมตร
 เรือเหาะแอลแซด 129 ฮินเดนบวร์ก 245 เมตร
 ยามาโตะ 263 เมตร
 ตึกเอ็มไพร์สเตต, 443 เมตร
 เรือซีไวซ์ ไจแอนท์ 458 เมตร

**ประวัติ**
ไฟล์:USS Enterprise (CVAN-65), USS Long Beach (CGN-9) and USS Bainbridge (DLGN-25) underway in the Mediterranean Sea during Operation Sea Orbit, in 1964.jpg|thumb|left|Task Force One  กองเรือนิวเคลียร์กองแรกของโลกประกอบด้วย USS Enterprise USS Long Beach USS Bainbridge ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน 18 มิถุนายน 1964 โดยบนเรือ USS Enterprise ลูกเรือเข้าแถวเรียงเป็นสูตรสมการ E=mc² ของไอน์สไตน์บนดาดฟ้าเรือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
อ
คิมิ ไรโคเนน

คิมิ ไรโคเนน (Kimi Räikkönen) เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเมืองเอสโป ประเทศฟินแลนด์ มีฉายาว่าไอซ์แมน เป็นอดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่ง หลังจากที่เขาลงแข่งรถสูตรหนึ่ง 9 ฤดูกาล จนในปี 2007 เขาก็เป็นแชมป์โลกประเภทผู้ขับ นอกจากนี้เขายังเข้าร่วมแข่งขันแรลลีชิงแชมป์โลก กับทีมซีตรองจูเนียร์ทีม ในปี 2010
ไรโคเนนเข้าสู่การแข่งขันรถสูตรหนึ่งให้ทีมเซาเบอร์-เปโตรแนส ในปี 2001 เดิมเข้าแข่งในรุ่นรถล้อเปิดเล็ก เขาได้รับซูเปอร์ไลเซนซ์จากสมาพันธ์รถยนต์นานาชาติ หลังจากได้รับคำสัญญากับหัวหน้าทีมเขา ปีเตอร์ เซาเบอร์ เขาร่วมทีมแม็กลาเรน เมอร์เซเดส ในปี 2002 และเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันปี 2003 และ 2005 พ่ายให้มิคาเอล ชูมัคเกอร์ และ เฟอร์นันโด อลองโซ‎ ตามลำดับ
จากนั้นเปลี่ยนมาอยู่ทีมเฟอร์รารี ในปี 2007 ไรโคเนนก็กลายเป็นผู้ขับรถกีฬาที่มีค่าจ้างสูงที่สุด ตกราว 51 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมิคาเอล ชูมัคเกอร์ได้เกษียณตัวเองไป
แนวทางของไรโคเนน เป็นที่รู้จักในเรื่องความสงบนิ่งมาก ใจเย็น และหลักการในการเคลื่อนที่รถ เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ได้รับชื่อเล่นว่า ไอซ์แมน
ในปี 2008 ไรโคแนนเป็น 1 ใน 2 ของนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่ติดอยู่ในรายชื่อ 100 อันดับคนดัง ของนิตยสารฟอร์บ ร่วมไปกับ เฟอร์นันโด อลองโซ‎ เขาติดอยู่อันดับ 36 ของการจัดอันดับของ 100 คนดังในปี 2008 และอันดับ 41 ในปีก่อนหน้า ในปี 2008 เขายังติดอยู่ในรายชื่อคนดังที่มีค่าตัวแพงที่สุดที่อันดับ 26 และติดอยู่อันดับ 6 ของบุคคลกีฬาที่มีค่าตัวแพงที่สุดตามหลัง ไทเกอร์ วูดส์, เดวิด เบคแคม, ไมเคิล จอร์แดน และฟิล มิกเคลสัน ส่วนในปี 2009 ไรโคแนนติดอยู่อันดับ 2 ของนักกีฬาที่มีค่าตัวสูงสุดตามหลัง ไทเกอร์ วูดส์
และ คิมิ ไรโคเนน ได้เกษียณจากการแข่งขัน FIA FORMULA ONE WORLD CHAMPIONSHIP ในปี 2021

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวฟินแลนด์
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวฟินแลนด์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ (Nimitz-class aircraft carrier) เป็นชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์จำนวน 10 ลำที่เป็นกำลังหลักของกองทัพเรือสหรัฐ เรือลำแรกของชั้นนี้ตั้งชื่อตามผู้บัญชาการทัพเรือแปซิฟิกในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์ (Chester W. Nimitz) ซึ่งเป็นนายทหารสหรัฐคนสุดท้ายที่ได้รับยศจอมพลเรือ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีความยาวโดยรวม 1,092 ฟุต (333 เมตร) และระวางขับน้ำเต็มที่มากกว่า 100,000 ลองตัน (100,000 ตัน) ถือเป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาและยังประจำการอยู่ จนกระทั่งยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด เข้าประจำการในกองทัพเรือในปี 2017
แทนที่จะใช้เครื่องยนต์กังหันก๊าซหรือระบบดีเซลไฟฟ้าที่ใช้ในการขับเคลื่อนเรือรบสมัยใหม่หลายลำ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์กลับใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แรงดันน้ำ (PWR) A4W จำนวน 2 เครื่อง เครื่องปฏิกรณ์เหล่านี้ขับเคลื่อนเพลาใบจักร 4 เพลาและสามารถทำความเร็วสูงสุดได้เกิน 30 นอต (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 35 ไมล์ต่อชั่วโมง) และมีกำลังสูงสุดประมาณ 260,000 แรงม้า (190 เมกะวัตต์) ด้วยพลังงานนิวเคลียร์ เรือจึงสามารถปฏิบัติงานได้นานกว่า 20 ปีโดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิง และคาดว่าจะมีอายุการใช้งานยาวนานกว่า 50 ปี เรือเหล่านี้จัดอยู่ในประเภทเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ และมีหมายเลขประจำเรือติดต่อกันตั้งแต่ CVN-68 ถึง 77
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ทั้ง 10 ลำนี้สร้างขึ้นโดยบริษัทนิวพอร์ตนิวส์ชิปบิลดิง (Newport News Shipbuilding Company) ในรัฐเวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ ซึ่งเป็นเรือลำแรกของชั้น เข้าประจำการเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ส่วนลำสุดท้ายของชั้นคือ ยูเอสเอส จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เข้าประจำการเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2009 ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ได้เข้าร่วมในความขัดแย้งและปฏิบัติการต่าง ๆ ทั่วโลกมากมาย รวมถึงปฏิบัติการกรงเล็บอินทรีในอิหร่าน สงครามอ่าวเปอร์เซีย และล่าสุดในสงครามอิรักและสงครามอัฟกานิสถาน
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ใช้ดาดฟ้าบินแบบเอียง พร้อมระบบ CATOBAR (Catapult Assisted Take-Off But Arrested Recovery) ในการปฏิบัติการบิน ซึ่งประกอบด้วยเครื่องดีดส่งแบบไอน้ำ (steam catapults) และเครื่องจับ (arrestor wires) สำหรับการปล่อยและหยุดเครื่องบิน ระบบนี้ไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มความเร็วในการปฏิบัติการบนดาดฟ้าบินเท่านั้น แต่ยังช่วยให้สามารถใช้งานเครื่องบินได้หลากหลายประเภทมากกว่าระบบ STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) ที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเล็กกว่า โดยปกติแล้ว เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จะบรรทุกฝูงบินประจำเรือ (Carrier Air Wing) ที่ประกอบด้วยเครื่องบินประมาณ 64 ลำ เครื่องบินหลักของฝูงบินเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็น F/A-18E และ F/A-18F Super Hornet นอกจากเครื่องบินแล้ว เรือยังติดอาวุธป้องกันระยะใกล้สำหรับการต่อสู้อากาศยานและป้องกันขีปนาวุธอีกด้วย
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์มีต้นทุนต่อลำประมาณ 8,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2012 ซึ่งเทียบเท่ากับ 10,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามอัตราเงินเฟ้อปี 2022US-GDP

**เรือในชั้น**
กองทัพเรือสหรัฐได้ระบุรายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จำนวน 10 ลำดังต่อไปนี้:

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nimitz Class Nuclear-Powered Aircraft Carriers, USA

น
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
นิมิตซ์
หมวดหมู่:เรือในสงครามเย็น
หมวดหมู่:เชสเตอร์ ดับเบิลยู. นิมิตซ์
สมูทแจ๊ส

สมูธแจ๊ส (Smooth jazz) เป็นแนวดนตรีย่อยของแจ๊สเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนว อาร์แอนด์บี ฟังก์ และ ป็อป  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีแจ๊ส
อเล็กซ์ ร็อดริเกซ

อเล็กซ์ ร็อดริเกซ
อเล็กซานเดอร์ เอมมานูเอล ร็อดริเกซ (Alexander Emmanuel Rodriguez; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 — ) เป็นนักเบสบอลอาชีพชาวอเมริกัน เชื้อสายโดมินิกัน มีฉายาว่า "อเล็กซ์" หรือ "เอ-ร็อด" ปัจจุบันเป็นผู้เล่นเบส 3 ให้กับทีมนิวยอร์ก แยงกีส์ ในเมเจอร์ลีกเบสบอล ก่อนหน้านี้เล่นตำแหน่งชอร์ตสตอป ให้กับซีแอตเทิล มารีนเนอร์สและเท็กซัส เรนเจอร์ส
ร็อดริเกซถือเป็น 1 ในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาล เป็นผู้เช่นที่อายุน้อยที่สุดที่สามารถตีโฮมรันได้ 500 ครั้ง ทำลายสถิติของจิมมี ฟ็อกซ์ ในปี 1939
ในเดือนธันวาคม 2007 ร็อดริเกซและทีมแยงกีส์ ทำสัญญากันเป็นระยะเวลา 10 ปี ด้วยสัญญาราคา 275 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นสัญญาที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเบสบอล (ทำลายสถิติ 252 ล้านเหรียญก่อนหน้า)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Alex Rodriguez- ESPN E-Ticket article – Alex Rodriguez 2007, King of Gotham?- Men's Vogue April 2008 feature article on A-Rod date=2009-01-06 - Alex Rodriguez Video on FoxSports Video Archive date=2009-04-06 - Summary of Rodriguez's early professional career date=2009-01-25 
หมวดหมู่:นักเบสบอลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายโดมินิกัน
หมวดหมู่:นักเบสบอลชาวโดมินิกัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกเบสบอล
เกรดี ไซซ์มอร์

เกรดี ไซซ์มอร์ ที่ 3 (Grady Sizemore III) เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักเบสบอลตำแหน่งเซ็นเตอร์ฟิลด์ เมเจอร์ลีกเบสบอล ที่เล่นให้กับทีมคลีฟแลนด์ อินเดียนส์ ไซซ์มอร์มาจากทีมมอนทรีออล เอกซ์โป ในปี 2002 ร่วมไปกับแบรนดอน ฟิลลิปส์, คลิฟ ลี และลี สตีเวนส์ ในการแลกเปลี่ยนกับบาร์โทโล โคลอนและทิม ดรูว์
หมวดหมู่:นักเบสบอลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกเบสบอล
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ก

ไฟล์:USS Independence (CV-62) and USS Kitty Hawk (CV-63) at Pearl Harbor crop.jpg|thumb|350px|ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ก (CV-63) ลำขวา จอดเทียบกับยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์ (CV-62) เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล ลำซ้าย ที่เพิร์ลฮาร์เบอร์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ก (Kitty Hawk-class aircraft carrier) เป็นชั้นเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำของกองทัพเรือสหรัฐ พัฒนามาจากเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล ตั้งชื่อตามชื่อเรือลำแรกในชั้น คือ ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ก (CV-63) ซึ่งมาจากชื่อเมืองคิตตีฮอว์ก รัฐนอร์ทแคโรไลนา สถานที่ซึ่งพี่น้องไรต์ทดสอบเครื่องบินเป็นครั้งแรกเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903

**เรือในชั้น**
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์กประกอบด้วยเรือจำนวน 4 ลำ ที่ประจำการตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960 ปัจจุบันเรือทั้งสี่ลำถูกปลดประจำการหมดแล้ว ได้แก่:

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kitty Hawk class aircraft carriers date=2010-01-12 
ค
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ค
หมวดหมู่:เรือในสงครามเย็น
มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์

มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์  (Millennium Residence) เป็นโครงการตึกระฟ้าประเภทที่พักอาศัยในประเทศไทย จำนวน 4 อาคาร ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 16, 18, 20 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ติดต่อกับสถานีอโศก และสถานีสุขุมวิท 
อาคารได้รับการออกแบบโดยทอม ไรท์ และเกคู จอร์จ จากสำนักงานออกแบบ ดับเบิลยูเคเค จำกัด (WKK Architects) และผู้รับเหมาที่ปรึกษาโครงการบริษัท แอดคินส์ จำกัด ซึ่งต่างเป็นบริษัทที่ทำออกแบบอาคารสูงระฟ้าหลายแห่ง เช่น โรงแรมเบิร์จอัลอาหรับที่เมืองดูไบ 
มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์ มีจุดเด่นจากการใช้ผังรูปตัว T ผนังหน้าต่างทั้งในทั้งภายนอกและภายในอาคารเป็นอะลูมิเนียมแพลทดิ้ง และใช้โทนสีเทาช่วยให้ความสว่างไสวให้บรรยากาศแบบอาคารโมเดิร์น ภายในอาคารประกอบด้วยพื้นที่ส่วนกลางเช่น ฟิตเนส สระว่ายน้ำ สนามเทนนิส ห้องประชุม สนามเด็กเล่น และที่จอดรถจำนวน 1 พันคัน จากพื้นที่รวม 12 ไร่ ถูกวางให้เป็นพื้นที่สีเขียวถึง 60% ทำให้โครงการนี้ได้รับรางวัลด้านสิ่งแวดล้อม Green Mark Gold Accrediation จากหน่วยงานด้านอาคารและการก่อสร้าง ประเทศสิงคโปร์ (Building and Construction Authority)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร
บุปผาราตรี เฟส 2

บุปผาราตรี เฟส 2 เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ ตลก ความรัก ภาคต่อของ บุปผาราตรี ออกฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค  นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และ  กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์

**นักแสดง**
 เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ - บุปผา- กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ - เอกพล- พิชญ์นาฏ สาขากร - ทิพย์- สมเล็ก ศักดิกุล - หมอคง- เด่น ดอกประดู่ - เด่น- เด๋อ ดอกสะเดา - เด๋อ- ดู๋ ดอกกระโดน - ดู๋- ดี๋ ดอกมะดัน - ดี๋- ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล - เจ๊สี่- อดิเรก วัฏลีลา - หมวดอังเคิล- บุญถิ่น ทวยแก้ว - จ่าบุญถิ่น- อ่าง เถิดเทิง - อ่าง- ชมพูนุช ปิยะภาณี - หมวย- สมบัติ เมทะนี - ผู้กำกับ- สมประสงค์ เจียมบุญสม - หมอแพท- โกวิท บุตรชาติ - ก้วยด่าย- สายัณห์ ดอกสะเดา - เดฟ- จักรพรรดิ ศรีพรหม - หัวหน้าโจ- คำใส เชิญยิ้ม - จอนนี่- โต หาญอุดมลาภ - เฮียเม้ง (พ่อของหมวย)- ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ - เฮียโก๋ (เมียของเจ๊สี่)- พีรชัย โปษยานนท์ - ตำรวจในห้องสืบสวน- กานต์ธร บุตรคัม - ตำรวจนอกเครื่องแบบ- พงศ์เทพ อนุรัตน์ - ตำรวจนอกเครื่องแบบ- คชา เรืองทอง - พระ- ยุทธเลิศ สิปปภาค - เด็กวัด

**ดารารับเชิญ**
 ฉัตรชัย เปล่งพานิช- สันติสุข พรหมศิริ- สมชาย เข็มกลัด- โสภิตนภา ชุ่มภาณี- กฤตธีรา อินพรวิจิตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ บุปผาราตรี เฟส 2 date=2008-05-17 - บุปผาราตรี เฟส 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
เอสเธอร์ (มิเล)

เอสเธอร์ (Esther) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ มิเลเขียนภาพ "เอสเธอร์" ในปี ค.ศ. 1865 เป็นภาพเขียนในช่วงสุนทรียนิยมของมิเลเมื่อได้รับอิทธิพลจากเฟรเดอริก เลตัน (Frederic Leighton) และเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
"เอสเธอร์" เป็นภาพของเอสเธอร์บุคคลจากพระธรรมเอสเธอร์จากพันธสัญญาเดิม ในตำนานเอสเธอร์เป็นภรรยาชาวยิวของกษัตริย์เปอร์เซียอาหสุเอรัส (Ahasuerus) ขณะที่กำลังเตรียมตัวจะเข้าเฝ้าพระสวามี เอสเธอร์เสี่ยงกับการลงโทษถึงตายเพราะมิได้ถูกเรียกให้เข้าเฝ้า แต่เอสเธอร์ก็ตัดสินใจเข้าเฝ้าเพื่อทูลถึงแผนการสังหารชาวยิว
มิเลขอยืมเสื้อคลุมสีเหลืองที่นายพลชาลส์ จอร์จ กอร์ดอน (Charles George Gordon) ที่ได้รับจากพระจักรพรรดิจีนหลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ในกบฏไทปิง (Taiping Rebellion) ในการพยายามสร้างบรรยากาศมิเลกลับข้างในออกข้างนอกที่ทำให้เกิดลวดลายแอ็บแสตร็คที่เห็นในภาพเขียน
การใช้สีตัดกันของเสื้อคลุมสีเหลืองบนม่านสีน้ำเงินและคอลัมน์สีขาวเป็นการสร้าง visual effect และการลดการใช้รายละเอียดอื่นในการสื่อเนื้อหาของภาพก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่กลุ่มสุนทรีย์นิยมปฏิบัติซึ่งมิเลพยายามเลียนแบบ
"เอสเธอร์" ในภาพยืนจัดสายมุกบนผมเพื่อเตรียมสวมมงกุฏ การวางท่านี้มาจากภาพเขียนทิเชียน ที่มิเลพยายามเลียนแบบรวมทั้งการใช้สีและการวางหน้าในลักษณะที่เรียกว่า "ทิเชียนบลอนด์" เมื่อเทียบกับสีแดงของภาพเขียนก่อน ๆ ของมิเล เช่น "เพื่อนเจ้าสาว" (The Bridesmaid) และงานเขียนของจิตรกรร่วมสมัย ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ นักเขียนชีวประวัติของมิเลมาเรียน สปีลแมนกล่าวถึงภาพเขียนว่าเป็น "เป็นการเขียนที่มีลักษณะสมัยใหม่ที่สุดเมื่อเทียบกับงานเขียนสมัยแรกๆ...ภาพมีความกลมกลืนด้วยการใช้สีที่สดใสของ ค.ศ. 1898 กว่าภาพที่เขียนเมื่อสี่สิบปีก่อนหน้านั้น"

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*พระธรรมเอสเธอร์
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1860
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:งานสะสมส่วนบุคคล
หมวดหมู่:เอสเธอร์
ใบไม้ร่วง (มิเล)

ใบไม้ร่วง (Autumn Leaves) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์นครหลวงแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์ในอังกฤษ 
มิเลเขียนภาพ “ใบไม้ร่วง” เสร็จในปี ค.ศ. 1856 และตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปีเดียวกัน นักวิจารณ์ศิลป์จอห์น รัสคินบรรยายว่า “เป็นการวาดภาพยามพลบค่ำที่สมบูรณ์ที่สุดเป็นครั้งแรก” เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ภรรยาของมิเลกล่าวว่ามิเลตั้งใจจะสร้างภาพเขียนที่ “เต็มไปด้วยความงามโดยไม่มีหัวเรื่อง”
“ใบไม้ร่วง” เป็นภาพของเด็กผู้หญิงสี่คนกวาดใบไม้มากองรวมกันในยามใกล้ค่ำเพื่อจะทำกองเพลิงแต่เราไม่เห็นเปลวไฟนอกจากควันที่โชยออกมาจากกองใบไม้ เด็กผู้หญิงสองคนทางขวาดูท่าทางขะมุกขะมอมกว่าซึ่งน่าจะเป็นเด็กชั้นแรงงาน
ภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นภาพแรกๆ ที่มีอิทธิพลต่อการวิวัฒนาการของลัทธิสุนทรียนิยม

**ความหมาย**
ความหมายของภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเปลี่ยนแปลงของของความเป็นเด็กและความงามซึ่งเป็นหัวใจของหัวเรื่องของการเขียนภาพของมิเล มาลคอล์ม วอร์เนอร์ (Malcolm Warner) กล่าวว่ามิเลได้รับอิทธิพลจากโคลงของอัลเฟรด ลอร์ดเทนนิสสัน ที่มิเลเคยไปเยี่ยมและกวาดใบไม้ด้วยกัน  
วอร์เนอร์ตั้งข้อสังเกตว่าบรรทัดจากเพลงของเทนนิสสัน “Tears, Idle Tears” ในหนังสือ “เจ้าหญิง” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1847 อาจจะมีอิทธิพลต่อภาพเขียน:
:Tears, idle tears, I know not what they mean.
:Tears from the depth of some divine despair
:Rise in the heart, and gather to the eyes,
:In looking on the happy Autumn-fields,
:And thinking on the days that are no more.
แอปเปิลในมือขวาเด็กผู้หญิงคนเล็กอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความสูญเสียความเป็นเด็กซึ่งเป็นนัยถึงปฐมบาปและการถูกขับของอีฟจากสวนอีเด็น
หลังจากที่ได้รับการวิจารณ์ที่ดีจากเฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟ็น (Frederic George Stephens) มิเลก็เขียนจดหมายถึงสตีเฟ็นโดยกล่าวว่าตั้งใจจะเขียนภาพที่ทำให้ปลุกความรู้สึกศรัทธาในศาสนาจากส่วนลึกที่สุด และที่เลือกฉากการเผาใบไม้ก็เพื่อเป็นการเร้าความรู้สึกนี้

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
อูกโน (มิเล)

อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว ไม่ยอมป้องกันตัวเองโดยการติดตราโรมันคาทอลิก หรือ อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว (A Huguenot, on St. Bartholomew's Day, Refusing to Shield Himself from Danger by Wearing the Roman Catholic Badge) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า อูกโน (A Huguenot) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษคนสำคัญที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1852  ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล 
"อูกโน" เป็นภาพของคู่หนุ่มสามที่กำลังจะลาจากกันขณะที่ฝ่ายหญิงดูเหมือนจะพยายามอ้อนวอนให้ฝ่ายชายผูกผ้าขาวที่แขนเพื่อแสดงว่าเป็นโรมันคาทอลิกเพื่อเลี่ยงการถูกทำร้าย แต่ฝ่ายชายพยายามดึงผ้าขาวออกด้วยมือและแขนข้างเดียวกับที่กอดหญิงสาว เหตุการณ์ในภาพนี้มีอิทธิพลมาจากเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาร์โทโลมิวที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1572 เมื่อชาวฝรั่งเศสที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ที่เรียกตนเองว่าอูกโนถูกสังหารไปเป็นจำนวนมากในปารีส ซึ่งนำไปสู่การกระทำเช่นเดียวกันทั่วไปในบริเวณอื่น ๆ ของฝรั่งเศส อูกโนบางคนหลบหนีจากการถูกทำร้ายโดยการผูกผ้าขาวที่แขนว่าเป็นโรมันคาทอลิก
เมื่อเริ่มวาดมิเลก็เพียงแต่จะวาดภาพคู่รัก แต่วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ศิลปินร่วมกลุ่มติว่าออกจะเป็นหัวเรื่องที่ดาด หลังจากที่ได้ชมอุปรากร "เลอูกโน" (Les Huguenots) โดยจาโกโม ไมเออร์เบร์ (Giacomo Meyerbeer) ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับการสังหารหมู่แล้ว มิเลก็เปลี่ยนหัวข้อภาพให้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่ว่า ในอุปรากรตัวละครวาเลนไทน์พยายามอ้อนวอนให้ราฟาเอลผูกผ้าขาวแต่ไม่สำเร็จ การเลือกหัวข้อที่สนับสนุนฝ่ายโปรเตสแตนต์ก็มีความสำคัญต่อทัศนคติต่อกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล ผู้ก่อนหน้านั้นถูกโจมตีว่ามีความเห็นอกเห็นใจในขบวนการออกซฟอร์ด (Oxford Movement) และโรมันคาทอลิก
ดอกไม้ที่เลือกใช้ในภาพอาจจะเป็นเพราะความสนใจในภาษาดอกไม้คือการใช้ดอกไม้ในการสื่อความหมายในสมัยวิกตอเรีย เช่นดอกแคนเตอร์บรีเบลล์สีน้ำเงินทางซ้ายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความศรัทธาและความแน่วแน่
"อูกโน" ตั้งแสดงพร้อมกับภาพ "โอฟีเลีย" ที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1852 ช่วยเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ทอม เทย์เลอร์ (Tom Taylor) เขียนสรรเสริญเป็นอย่างดีในบทวิจารณ์ในนิตยสาร "พันช์" (Punch) ภาพได้รับการแกะเป็นภาพพิมพ์ซึ่งกลายเป็นงานชิ้นแรกที่มิเลประสบความสำเร็จและได้รับความนิยม ซึ่งทำให้มิเลไปสร้างงานเขียนในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันต่อมาอีกหลายภาพ

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*อูกโน
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:งานสะสมส่วนบุคคล
วัยเด็กของรอลี (มิเล)

วัยเด็กของรอลี (The Boyhood of Raleigh) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ในอังกฤษ  
“วัยเด็กของรอลี” ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1871 เป็นภาพที่เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมของความนิยมความเป็นวีรบุรุษที่เกิดขึ้นในตอนปลายของสมัยวิกตอเรีย และดำรงอยู่ในสังคมอังกฤษมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 
ในภาพวอลเตอร์ รอลี (Walter Raleigh) และน้องชายเมื่อยังเด็กนั่งอยู่ริมทะเลที่ชายฝั่งเดวอน ฟังเรื่องราวชีวิตทะเลที่เล่าโดยกะลาสีผู้มีประสบการณ์ที่ชี้ไปทางทะเลด้วยความตั้งอกตั้งใจและตื่นตาตื่นใจ
ภาพเขียนได้รับอิทธิพลจากบทความที่เขียนโดยนักเขียนและนักประวัติศาสตร์เจมส์ แอนโทนี เฟราด์ (James Anthony Froude) ในบทความ “England's Forgotten Worthies” ที่บรรยายถึงชีวิตทางทะเลนักเดินเรือในสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และอาจจะได้รับอิทธิพลจากชีวประวัติของวอลเตอร์ รอลีที่เพิ่งได้รับการพิมพ์ขึ้นในขณะนั้น
ภาพปรากฏในการศึกษาระบบหลังการอาณานิคมโดยเฉพาะในงานของซัลมัน รัชดี ในนวนิยาย Midnight's Children (เด็กเที่ยงคืน) 

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1870
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
ศึกสงบ (มิเล)

ไฟล์:John Singleton Copley 001.jpg|thumb|300px|“ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์
ศึกสงบ, 1856 (Peace Concluded)  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิสในสหรัฐอเมริกา  
“ศึกสงบ” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1856 เป็นภาพของทหารอังกฤษที่บาดเจ็บกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ “The Times” ที่รายงานการยุติของสงครามไครเมีย (Crimean war) “ศึกสงบ” ตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1856 ที่ไดัรับการต้อนรับจากนักวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดี จอห์น รัสคินสนับสนุนอย่างเต็มที่โดยถึงกับประกาศว่าในอนาคตจะเป็นงาน “หนึ่งในงานชิ้นเอกของโลก” สตรีในภาพที่นั่งข้างสามีคือเอฟฟี (Effie Gray) ภรรยาของมิเล ผู้ก่อนหน้านั้นเป็นภรรยาของรัสคินแต่ทิ้งรัสคินมาแต่งงานกับมิเล

**หัวเรื่อง**
มีหลักฐานว่าเดิมมิเลตั้งใจจะเขียนภาพเสียดสีที่โจมตีนายทหารสัญบัตรที่ได้รับการอนุญาตให้กลับบ้านเพราะมี “ปัญหาด่วนส่วนตัว” ทางบ้าน ขณะที่ทหารธรรมดาคนอื่น ๆ ต้องทนกับความลำบากลำบนในไครเมีย เมื่อสงครามสงบการเสียดสีก็หมดความหมาย มิเลจึงเปลี่ยนหัวเรื่องเป็นทหารบาดเจ็บที่กำลังรักษาตัวที่บ้านขณะที่สงครามยุติลง 
นายทหารนั่งอยู่บนโซฟาโดยมีภรรยานั่งบนตัก ด้านหลังของภรรยาเป็นพุ่มต้นเมอร์เติล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันยาวนาน นายทหารวางหนังสือ “ผู้มาใหม่” (The Newcomes) โดยวิลเลียม เมกพีซ แทกเคอรีย์ (William Makepeace Thackeray) เล่มสีเหลืองไว้ข้างหลังศีรษะเพื่อจะอ่านหนังสือพิมพ์
ลูกสองคนเล่นกล่องไม้ที่เป็นเรือโนอาห์ซึ่งเป็นเกมที่เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้น เกมมีสัตว์หลายอย่างที่ลูกวางไว้บนตักแม่ สัตว์แต่ละอย่างเป็นสัญลักษณ์ของคู่ต่อสู้ในสงครามไครเมีย ไก่เป็นสัญลักษณ์ของฝรั่งเศส สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของอังกฤษ หมีเป็นสัญลักษณ์ของรัสเซีย และไก่งวง (turkey=Turkey) เป็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิออตโตมัน เด็กผู้หญิงทางซ้ายเพิ่งหยิบนกพิลาปที่เป็นสัญลักษณ์ความสงบออกจากกล่องมายื่นไปทางพ่อแม่ เสื้อสีแดงก่ำที่ห้อยแผ่ลงมาบนพื้นเป็นนัยถึงเลือด เด็กหญิงทางขวาถือเหรียญกล้าหาญของพ่อและมองไปทางพ่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม
ในฉากหลังเป็นภาพพิมพ์ของภาพเขียน “ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์ ที่เป็นภาพของความตายของนายทหารอังกฤษระหว่างการป้องกันเจอร์ซีย์ (บ้านของครอบครัวของมิเล) ระหว่างยุทธการเจอร์ซีย์ (Battle of Jersey) ในปี ค.ศ. 1781

**ปฏิกิริยาต่อภาพเขียน**
การสรรเสริญอย่างใหญ่หลวงของรัสคินเน้นความสามารถในการใช้สีที่เพิ่มมากขึ้นของมิเลที่รัสคินเปรียบเทียบกับการใช้สีของทิเชียน แต่นักวิจารณ์ผู้อื่นไม่ประทับใจเท่ารัสคิน ผู้ที่ต่อต้านศิลปะกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลกล่าวว่า “เสื้อโค้ต, หมวก, กางเกง” ดูจะมีชีวิตจิตใจกว่าคนในภาพ เพื่อนร่วมกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลบางคนของมิเลก็ไม่ชอบภาพเขียนนี้  

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
คำสั่งปล่อย (มิเล)

คำสั่งปล่อย, 1746 (The Order of Release, 1746) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ
“คำสั่งปล่อย” ตั้งแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1853 เป็นภาพแรกที่มิเลเริ่มทิ้งการเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดแบบพรีราฟาเอลไลท์เช่นงานสมัยแรกๆ อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสังเกตคือเป็นภาพที่เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ยืนเป็นแบบให้
ภาพเขียนเป็นภาพของภรรยาของนายทหารผู้ก่อการชาวสกอตผู้ถูกจำขังหลังจากการก่อความไม่สงบของจาโคไบท์ ใน ค.ศ. 1745 ที่กลับมาพร้อมกับใบสั่งปล่อย ภรรยาในภาพอุ้มลูกแสดงใบสั่งปล่อยให้ทหารอีกผู้หนึ่งดูให้ขณะที่สามีกอดเธออยู่
หนังสือพิมพ์ “Illustrated London News” สรรเสริญภาพนี้และบรรยายว่า:
“หัวเรื่องของภาพเป็นเพียงภาพของภรรยาที่อุ้มลูกอยู่ในอ้อมกอดผู้เดินทางพร้อมกับใบสั่งปล่อยเพื่อมารับสามี ผู้ที่ถูกจับตัวไปโดยฝ่ายอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมือง สามีผู้ที่มีท่าทางอ่อนแอจากการบาดเจ็บที่เพิ่งได้รับ เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกที่ทำได้อยู่อย่างเดียวคือซบลงที่ซอกคอของภรรยาและสะอื้น; ครางว่า, “firm of purpose”, อย่าเสียน้ำตา; ภรรยาไม่มีน้ำตาแต่ตายังคงแดงก่ำจากการร้องไห้ก่อนหน้านั้น; และมองหน้าทหารยามผู้ไม่ยินดียินร้ายด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ, แสดงว่าเธอได้รับชัยชนะต่ออดีตที่เต็มไปด้วยความลำบาก การใช้สีและความเขียนที่สวยงามเป็นความสามารถที่เป็นเลิศ (สำหรับสมัยอันเสื่อมโทรม)“
ฉากหลังที่มืดและไม่มีรายละเอียดแตกต่างไปจากงานเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดในยุคแรกของการเขียนของมิเลเช่นงาน “โอฟิเลีย” แต่การแสดงความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดในฉากประวัติศาสตร์ยังคงเป็นแนวหัวเรื่องเดียวกับภาพ “อูเกอโนท์” และ “ซ่อนศัตรู, 1651”
ขณะที่เขียนภาพนี้มิเลก็ตกหลุมรักเอฟฟีภรรยาของผู้สนับสนุนคนสำคัญและนักวิจารณ์ศิลปะจอห์น รัสคิน การศึกษาภาพเขียนพบภาพวาดหัวของเอฟฟีด้านหนึ่งและภาพผู้ชายคุกเข่าอย่างยอมอีกด้านหนึ่งและคำเขียนว่า “ยอมรับ” ชื่อภาพเขียนนำไปเป็นชื่อหนังสือ “คำสั่งปล่อย” โดยวิลเลียม มิลเบิร์น เจมส์ (William Milbourne James) เกี่ยวกับรักสามเส้าและรายการวิทยุในปี ค.ศ. 1998 นอกจากนั้นก็ยังทำเป็นละครเวทีในเรื่อง “มิสเตอร์รัสคิน” โดยคิม มอร์ริสเซย์ (Kim Morrissey) ในปี ค.ศ. 2003

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คำสั่งปล่อยที่ The Victorian Web
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/การบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน

=== การบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน**
การบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน ถูกเสนอเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย Matt
สนับสนุน 
#สนับสนุน --Chale yan 07:35, 2 มกราคม 2553 (ICT)
#สนับสนุน --Sry85 21:36, 4 มกราคม 2553 (ICT)
#สนับสนุน --Pitt 23:57, 15 มกราคม 2553 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ผมพอจะทราบนะครับว่าบทความคัดสรรไม่จำเป็นจะต้องมีแหล่งอ้างอิงมาก แต่บทความนี้ส่วนใหญ่เป็นบทความประเภทบรรยาย (descriptive) หรือเปล่าครับ ถ้าไม่งั้นผมว่าควรจะเพิ่มแหล่งอ้างอิงครับ --Horus | พูดคุย 09:38, 2 มกราคม 2553 (ICT)
#*ผมเห็นว่าตรงที่ควรจะมีก็มีครบแล้วนะครับ ถ้าเห็นว่าควรเพิ่มก็ระบุบจุดมาเลยครับ เพื่อง่ายต่อการใส่แหล่งอ้างอิงครับ --Chale yan 22:06, 2 มกราคม 2553 (ICT)
:* ถ้าคุณตอบมาอย่างนี้ผมก็ไม่ติดใจแล้วล่ะครับ ผมก็ไม่่ค่อยมีฝีมือด้านตรวจสอบเท่าไหร่เสียด้วยครับ --Horus | พูดคุย 23:23, 2 มกราคม 2553 (ICT)
::*ขอบคุณค่ะคุณ Chale yan ที่ช่วยตอบให้ ขอเพิ่มเล็กน้อยว่าตามความเห็นของดิฉันก็เห็นว่าบทความนี้เป็นบทความเชิงวิจัยและแสดงความเห็นในมุมมองต่างๆ ของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง เท่าที่ตรวจดูแล้วก็พบว่าความเห็นส่วนใหญ่ในบทความมีแหล่งอ้างอิง นอกไปจากบางข้อที่เข้าใจว่า User:Amandajm ผู้เป็นผู้เขียนบทความต้นฉบับภาคภาษาอังกฤษอาจจะแทรกความเห็นลงไปบ้างแต่ก็ดูจะไม่เกินเลยไปจากการที่จะต้องมีแหล่งอ้างอิง นอกจากนั้นดิฉันเองก็เข้าใจว่าผู้ใช้ท่านนี้มีความรู้ทางด้านศิลปะ/ศิลปะคริสต์ศาสนา/สถาปัตยกรรมตะวันตกอยู่บ้าง ที่เห็นจากผลงานเป็นจำนวนมากที่ระบุว่าเป็นผู้เขียน --Matt 13:20, 4 มกราคม 2553 (ICT)
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล

ยูเอสเอส ฟอร์เรสตัล (CV-59)
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล (Forrestal class aircraft carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ออกแบบและสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1950  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินรุ่นแรกที่สร้างขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีระวางขับน้ำ 75,000 ตัน มากกว่ารุ่นก่อนหน้า (เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์) ประมาณ 25% และเป็นต้นแบบของเรือบรรทุกเครื่องบินในยุคปัจจุบัน  ตั้งชื่อตามชื่อของเจมส์ ฟอร์เรสตัล อดีตรัฐมนตรีกระทรวงทหารเรือสหรัฐอเมริกา และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกาคนแรก ในสมัยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน
เรือบรรทุกเครื่องบินในชั้นนี้ มีด้วยกันทั้งสิ้น 4 ลำ ปัจจุบันปลดประจำการแล้วทั้งหมด ในจำนวนนี้ 2 ลำจะถูกจมลง เพื่อใช้เป็นปะการังเทียม อีกลำหนึ่งจะอนุรักษ์ไว้เป็นพิพิธภัณฑ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ฟ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ฟ
หมวดหมู่:เรือในสงครามเย็น
โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก

ไฟล์:France laMadadleineVezelay tympanum a.jpg|thumb|250px|หน้าบันโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของแอบบีเวเซอเลในประเทศฝรั่งเศส
โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก (Lunette, Lunette) “Lunette” ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “พระจันทร์น้อย” หรือ “แก้ว” คือสิ่งตกแต่งทางสถาปัตยกรรมที่เป็นทรงครึ่งวงกลมเหนือประตู, เหนือหน้าต่าง หรือช่องระหว่างซุ้มโค้ง หรือช่องอื่นๆ ที่มีรูปทรงดังว่า ถ้าในกรณีที่โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกตั้งลึกลงไปบนพื้นผิวของประตูขนาดใหญ่ก็อาจจะเรียกว่า “หน้าบัน” (Tympanum)
คำว่า “โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก” มักจะใช้ในการบรรยายส่วนหนึ่งของผนังภายในระหว่างส่วนโค้งของเพดานที่เส้นตีโค้งขึ้นไป เครือเส้นไขว้กันไปมาของเพดานโค้งจะสร้างโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกเหนือบัว โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่เกิดจากโครงสร้างของสิ่งก่อสร้างที่เกิดขึ้นบนชาเปลซิสตินสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ไมเคิล แอนเจโลในการพยายามหาวิธีที่จะวางองค์ประกอบของการเขียนจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานให้ได้อย่างเหมาะเจาะสวยงาม
ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกโดยโรเบิร์ต อาดัมและสถาปนิกฝรั่งเศสร่วมสมัยเช่น Ange-Jacques Gabriel จะนิยมรายหน้าต่างภายในซุ้มโค้งบอด (blind arch) ที่ลึกลงไปจากผนังเล็กน้อย โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่เกิดขึ้นเหนือหน้าต่างในบริเวณที่ลึกลงไปเหมาะกับการตกแต่งเป็นแบบรัศมีที่กระจายออกไปจากฐาน หรือ แจกันเตี้ยที่มีช่อดอกไม้บานออกไปเป็นทรงพัด และอื่นๆ 
“โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก” อาจจะเรียกว่า “หน้าต่างพระจันทร์ครึ่งซีก” ถ้าเป็นโค้งที่ใช้ทำเป็นหน้าต่าง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ศาลา, ซุ้ม, ปะรำ หรือ พิดาน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:หน้าต่าง
หมวดหมู่:ประตู
วิกิพีเดีย:ประกาศ

== พ.ศ. 2559**

**30 มกราคม**
 วิกิพีเดียภาษาไทยมี 100,000 บทความ (คริสต์ทศวรรษ 1940)

**พ.ศ. 2556**

**3 เมษายน**
 วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความคุณภาพ 100 บทความ (บทความที่ 100 คือ ครุยและเข็มวิทยฐานะของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)

**พ.ศ. 2554**

**5 มกราคม**
 วิกิพีเดียฉลอง 10 ปี ทั่วโลก

**พ.ศ. 2553**

**9 พฤษภาคม**
 วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความคัดสรรครบ 80 บทความ (สถานีอวกาศนานาชาติ)

**20 เมษายน**
 บทความที่ 60,000 ของวิกิพีเดียภาษาไทย คือ ‎สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 2006

**2 มีนาคม**
 เปิดตัวทวิตเตอร์ของวิกิพีเดียภาษาไทยอย่างเป็นทางการ - วิกิพีเดียภาษาไทยสามารถเปิดใช้ได้แล้วในไอโฟนและแบล็กเบอร์รี ซึ่งหน้าหลักจะอยู่ที่ สถานีย่อย:หน้าหลัก (โมบายล์)

**29 มกราคม**
 วิกิพีเดียภาษาไทยมีบทความคุณภาพครบ 60 บทความ
----
ดู จำนวนบทความของแต่ละภาษา

**ดูเพิ่ม**
 วิกิพีเดีย:สถิติ
ประกาศ
ลาพิสลาซูลี

ลาพิสลาซูลี หรือ แลพิสแลซูลีa (lapis lazuli) คือรัตนชาติกึ่งสูงค่า (semi-precious stone) ถือว่าเป็นอัญมณีที่ค่อนข้างหายาก เป็นของมีค่ามาตั้งแต่โบราณเพราะมีสีน้ำเงินสด
ลาพิสลาซูลีขุดกันที่จังหวัดบาดัคห์ชานในประเทศอัฟกานิสถานมากว่า 6,000 ปี และค้ามาตั้งแต่โบราณจนปรากฏในเครื่องประดับที่พบในอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ นอกจากนี้ ยังพบลูกปัดลาพิสลาซูลีในที่ฝังศพที่ Mehrgarh คอเคซัส หรือแม้แต่ที่ไกลไปจากอัฟกานิสถานในมอริเตเนีย 
ลาพิสลาซูลีเป็นหินที่ขัดแล้วจะเป็นเงาขึ้น นำไปใช้เป็นเครื่องประดับ งานแกะสลัก กล่อง งานโมเสก เครื่องตกแต่ง และ แจกัน ในด้านสถาปัตยกรรมก็ใช้ตกแต่งประดับเสาของวังหรือศาสนสถาน
นอกจากใช้เป็นเครื่องประดับตกแต่งแล้ว ลาพิสลาซูลียังใช้ในการทำอัลตรามารีน (ultramarine) รงควัตถุสีน้ำเงินเข้มสำหรับสีฝุ่น และบางครั้งก็ใช้สำหรับสีน้ำมันแต่น้อย การใช้ทำเป็นส่วนผสมสำหรับสีน้ำมันหมดความนิยมลงไปเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีสารเคมีที่สามารถทำสีที่ต้องการได้

**เชิงอรรถ**
อ่านได้หลายอย่าง คือ "แลพิสแลซูลี", "แลพิสแลซูไล", "แลพิสแลซิวลี", "แลพิสแลซิวไล", "ลาพิสลาซิวลี", และ "ลาพิสลาซิวไล"

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 รงควัตถุ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ลาพิสลาซูลี
หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:หิน
หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
โยนาห์

โยนาห์ (Jonah หรือ Jonas; יוֹנָה Yōnā, นกเขา) เป็นผู้เผยพระวจนะชาวยิวในคัมภีร์ฮีบรู เป็นชาวเมืองกัธเฮเฟอร์ในราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือเมื่อราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล โยนาห์เป็นบุคคลหลักในหนังสือโยนาห์ซึ่งเล่าเรื่องที่โยนาห์ไม่เต็มใจจะเดินทางไปประกาศคำพิพากษาของพระเจ้าไปยังเมืองนีนะเวห์ (อยู่ใกล้กับนครโมซูลในปัจจุบัน) ในจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ หลังโยนาห์ถูกกลืนเข้าท้องสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ (ปลายักษ์) แล้วถูกคายออกไป โยนาห์ก็กลับไปกระทำพันธกิจของพระเจ้า 

**ดูเพิ่ม**
 นบี

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=0-8276-0762-8- isbn=0-8264-6268-5- isbn=0-567-08229-6- isbn=978-1-315-81300-4- isbn=0-586-08571-8- page=unpaginated - isbn=978-9963-2917-0-0- url=https://books.google.com/books?id=7ERp_y_w1nIC&q=Ishtar- isbn=90-429-1689-3- isbn=978-0313386541- cite news|last=Ensor|first=Josie|title=Previously Untouched 600 BC Palace Discovered Under Shrine Demolished by ISIL in Mosul|work=The Telegraph|date=28 February 2017|url=https://www.telegraph.co.uk/news/2017/02/27/previously-untouched-600bc-palace-discovered-shrine-demolished/|url-access=subscription|access-date=6 February 2024- cite news|last1=Samuel|first1=Sigal|last2=Farhan|first2=Sara|last3=Lawandow|first3=Atoor|title=ISIS Destroyed Jonah's Tomb, but Not Its Message|date=24 July 2017|url=https://www.theatlantic.com/international/archive/2017/07/tomb-of-jonah-mosul-isis/534414/|work=The Atlantic|access-date=6 February 2024- date=25 July 2014- isbn=0-7864-2356-0- isbn=1-58983-077-6- isbn=90-279-7612-0- isbn=0-8146-5038-4- isbn=978-1-4501-0247-6- chapter-url=https://books.google.com/books?id=hvIRBwAAQBAJ&q=The+Book+of+Jonah+as+a+work+of+satire&pg=PA141- isbn=0-88125-924-1- page=30- url=https://books.google.com/books?id=9vvAlOBfq0kC- url=https://books.google.com/books?id=SCwe9nIZJRYC&q=H.+L.+Ginsberg+The+Five+Megillot+and+Jonah&pg=PA71- isbn=0-664-21296-4- isbn=978-1-57958-390-3- isbn=0-664-25652-X- isbn=0-300-07402-6- isbn=1-85075-619-8- isbn=0-664-22591-8- publisher=The National Geographical Society- isbn=0-14-014499-4- isbn=0-521-79561-3- isbn=0-664-25513-2- isbn=978-1-55635-304-8- isbn=978-0-310-53196-8- isbn=0-8264-4957-3- isbn=978-0-472-03379-9

**อ่านเพิ่มเติม**
last=Driscoll
*cite book|chapter=The Prophet Jonas.|title=A Practical Commentary on Holy Scripture|year=1910|publisher=B. Herder|author=Friedrich Justus Knecht
*Lasine, Stuart. 2020. Jonah and the Human Condition: Life and Death in Yahweh’s World.New York: Bloomsbury/T & T Clark.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jonah leaving whale-  The Book of Jonah (Hebrew and English)-  The Book of Jonah (NIV)- year=1906-  Prophet Jonah Orthodox icon and synaxarion-  The Prophet Jonah at the  Christian Iconography website

หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:การเสียดสี
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ

ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ เป็นภาพยนตร์ไทย ระบบ 35 มม.สโคป สีอีสต์แมน ออกฉายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ที่ศาลาเฉลิมกรุง กำกับการแสดงโดย  ปริญญา ลีละศร นำแสดงโดย นาท ภูวนัย, ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ (เรื่องแรก), ภาวนา ชนะจิต, กำธร สุวรรณปิยะศิริ และ สุพรรณ บูรณะพิมพ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ปี พ.ศ. 2517 สาขาผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม  นาท ภูวนัย   ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม  ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์  และออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม 
ฉบับละครโทรทัศน์ ทางช่อง 7 สร้างโดย กันตนา กำกับการแสดงโดย เริงศิริ ลิมอักษร นำแสดงโดย วิศรุต เกษประสิทธิ์, พนารัตน์ พิสุทธิศักดิ์ บุนนาค และ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ หลังจากนั้นไม่นานช่อง 3 สร้างใหม่ โดย ทีวีซีน นำแสดงโดย มยุรา ธนะบุตรและ พีท ทองเจือกำกับการแสดงโดย สุประวัติ ปัทมสูท และกำกับรายการโทรทัศน์โดย พงศ์ศักดิ์ (ราเชน ) นาคพงศ์ 

**นักแสดงนำ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
พื้นที่ช่วงโค้ง

"พื้นที่ช่วงโค้ง" ในกรอบสี่เหลี่ยม
ไฟล์:Pistoia ospedale del Ceppo 002.JPG|thumb|260px|ศิลปะทรงกลมภาพนูนโดยอันเดรอา เดลลา รอบเบีย ระหว่างพื้นที่ช่วงโค้งที่หน้าโรงพยาบาลที่ปิสโตยาในอิตาลี
พื้นที่ช่วงโค้ง (spandrel, spandril หรือ splaundrel) คือพื้นที่ระหว่างโค้งสองโค้งหรือระหว่างโค้งที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม
ความหมายของพื้นที่ช่วงโค้งมีด้วยกันสี่หรือห้าความหมายที่เป็นที่ยอมรับกันในด้านสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา ส่วนใหญ่แล้วจะหมายถึงพื้นที่ระหว่างทรงโค้งที่อยู่ภายในกรอบสี่เหลี่ยม  -  เช่นพื้นที่ระหว่างโค้งของซุ้มและกรอบบัวสี่เหลี่ยมรอบนอก หรือช่องผนังที่ล้อมเป็นกรอบโดยซุ้มโค้งในอาร์เคด หรือช่องว่างรอบแป้นกลมหรือรีที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม นอกจากนั้นก็ยังหมายถึงช่องใต้บันไดตลอดตัวบันไดภายในที่อยู่อาศัยที่มักจะใช้เป็นที่เก็บของ

**ดูเพิ่ม **
 โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:สิ่งตกแต่ง
งูเก็งกอง

งูเก็งกอง (ពស់កេងកង) เป็นภาพยนตร์เขมรมหากาพย์แห่งความรัก เกี่ยวกับธิดางู ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 นำแสดงโดยดี เศวตและเจีย ยุทธร กำกับโดยเตีย ลิมกุน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในกัมพูชา รวมถึงในประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทย ยังมีภาคต่อ ภาค 2 ที่ได้อรัญญา นามวงศ์นำแสดงคู่กับ เจียร ยุทธร ดาราเขมร หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ยังมีการนำมาทำใหม่กำกับโดย ไฟท์ สำอาง นำแสดงโดยวินัย ไกรบุตรและปิค จัน บรมัย

**เนื้อเรื่อง**
งูเก็งกอง สร้างมาจากนิทานพื้นบ้านของเขมร เป็นเรื่องของหญิงสาวที่ชื่อ โสรยา ที่เกิดมาผิดปกติที่ผมบนศีรษะเป็นงูเลื้อยไปมาดูน่ากลัวเหมือนกอร์กอนหรือเมดูซ่า ในเทพปกรณัมกรีก เมื่อเติบโตขึ้นมาเธอได้พบกับชีปะขาว ซึ่งได้มอบแหวนวิเศษให้แก่เธอ เมื่อเธอสวมใส่แหวนนี้แล้วเส้นผมงูทั้งหมดจะกลายเป็นผมธรรมดาเหมือนคนทั่วไป แต่พรวิเศษนี้จะหายไปเมื่อเธอได้สูญเสียพรหมจรรย์ และเมื่อนั้นเธอจะกลายเป็นงูตลอดไป
วันหนึ่ง โสรยาได้ช่วยชีวิตเวหา ชายหนุ่มคนหนึ่งที่พลัดตกน้ำตก ทั้งคู่ผูกใจรักกัน แต่โสรยาก็ถูกตามรังควาญจากราณี หญิงคู่หมั้นของเวหา ท้ายที่สุดเธอก็เป็นต้นเหตุให้ชีปะขาวต้องตาย

**ความสำเร็จ**
งูเก็งกองได้ออกฉายด้วยความสำเร็จอย่างมากอันเป็นยุคที่ภาพยนตร์กัมพูชากำลังรุ่งเรือง โดยเฉพาะในประเทศไทยได้ถูกนำเข้ามาฉายจากนายหน้าภาพยนตร์ภูธร จนมีการสร้างต่อในภาค 2 ที่มีอรัญญา นามวงศ์ นักแสดงชาวไทยร่วมแสดงด้วย โดยนักแสดงและผู้สร้างชุดเดิม และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้มีการสร้างใหม่ นำแสดงโดย วินัย ไกรบุตร และปิค จัน บรมัย และถูกสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 เป็นละครโทรทัศน์ของกัมพูชา จากการได้รับแรงบันดาลใจจากละครโทรทัศน์ของไทยเรื่องนาคี ที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในกัมพูชาขณะนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กัมพูชา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กัมพูชา

กัมพูชา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ไดเมทิลฟอร์มาไมด์

ไดเมทิลฟอร์มาไมด์ (Dimethylformamide) เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี (CH3)2NC(O)H ที่ใช้อักษรย่อ “DMF” (แต่บางครั้งอักษรย่อนี้ใช้กับ ไดเมทิลฟิวแรน) ของเหลวที่ปราศจากสีนี้ละลายได้ในน้ำและของเหลวอินทรีย์ส่วนใหญ่ ไดเมทิลฟอร์มาไมด์บริสุทธิ์จะไม่มีกลิ่น แต่ถ้าเป็นระดับที่ต่ำกว่าก็มักจะมีกลิ่นเหมือนปลาซึ่งมาจากไดเมทิลเอมีนที่ปนเปื้อนอยู่ ชื่อของสารมาจากฟอร์มาไมด์ชนิดหนึ่ง--เอไมด์ของกรดฟอร์มิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
04
*0226- Concise International Chemical Assessment Document 31: N,N-Dimethylformamide
หมวดหมู่:เอไมด์
แม่นาคอเมริกา

แม่นาคอเมริกา เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2518 กำกับโดยเล็ก กิติพราภรณ์ นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไล, ลิซ่า ฟาริงเจอร์, เปียทิพย์ คุ้มวงศ์, มาลี เวชประเสริฐ และสีเทา ลงทุนกว่า 2 ล้านบาทในสมัยนั้น เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเนื้อเรื่องจาก แม่นาค โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ โจนส์ แหม่มสาว (ลิซ่า ฟาริงเจอร์) ผู้ตกลงปลงใจกับทหารหนุ่มชาวไทย (กรุง ศรีวิไล) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:แม่นากพระโขนง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
วูกี

ไฟล์:Wookiee.jpg|thumbnail|225px|ภาพตัวละครเมรูเมรู ลาชิคกุก และ กวนตา
วูกี (Wookiee) เป็นชื่อเผ่าพันธุ์หนึ่งในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ตัวละครชิวแบคคา เพื่อนสนิทของฮัน โซโล ซึ่งมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ไตรภาคเดิม เป็นสมาชิกหนึ่งของเผ่าพันธุ์นี้
ชื่อวูกีแปลตามภาษาท้องถิ่นได้ว่าชาวต้นไม้ ลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์คือเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ ยืนสองขา มีขนปกคลุมร่างกาย มีถิ่นอาศัยบนดาวเคราะห์คาชี้ก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Wookiee ใน  Wookieepedia: The Star Wars Wiki
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์สมมติ
หมวดหมู่:เผ่าพันธุ์ในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทาส
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีพลังเหนือมนุษย์
ศานติเทวะ

พระศานติเทวะ
ศานติเทวะ (สันสกฤต: Śāntideva; c=寂天; s=Zhiwa Lha; Шантидэва гэгээн; Tịch Thiên) เป็นปราชญ์ชาวอินเดีย กวีและผู้แต่ง โพธิจรรยาอวตาร ว่าด้วยการปฏิบัติของพระโพธิสัตว์สิบบท ศานติเทวะมีวรรณะพราหมณ์
ท่านยังถือเป็นหนึ่งใน 84 มหาสิทธิ์ และเป็นที่รู้จักในนาม ภุสุก (Bhusuku) 

** ประวัติ**
อดีตเจ้าชายผู้เสด็จหนีจากพิธีราชาภิเษก กลายมาเป็นพระภิกษุในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของอินเดียโบราณที่ชื่อว่า นาลันทา แต่ในระหว่างที่พำนักอยู่ที่นาลันทา ท่านได้ชื่อว่าเป็นพระที่เกียจคร้านที่สุด ได้แต่กิน นอน และขับถ่ายเท่านั้น จนพระภิกษุในมหาวิทยาลัยต้องการขับไล่ท่าน จึงได้คิดอุบายให้ท่านแสดงธรรมต่อหน้าสาธารณชนจำนวนมาก ด้วยคิดว่าเมื่อแสดงไม่ได้ ท่านจะได้จากไป แต่ตรงกันข้าม ศานติเทวะแสดงธรรมลึกซึ้งจากใจในหัวข้อ "โพธิจรรยาวตาร" โดยที่ไม่มีใครเคยได้สดับฟังมาก่อน ขณะแสดงธรรม หลายคนเห็นว่าเบื้องหน้าของท่านมีพระมัญชุศรี พระโพธิสัตว์แห่งปัญญาประทับอยู่ และเมื่อแสดงจนถึงบทที่ 9 ว่าด้วยปัญญา ท่านศานติเทวะกับพระมัญชุศรีในเบื้องหน้าของท่านก็ลอยขึ้นไปจากธรรมมาศน์ ลอยขึ้นจนหายไปจากโลกนี้

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
isbn=1-57062-253-1 
*isbn=978-0-948006-89-0 
*url=https://archive.org/details/notimetolosetime0000chdr 
*url=https://archive.org/details/flashoflightning00bsta 
*url=https://archive.org/details/meaningfultobeho00kels 
*isbn=978-0-9789067-1-9 
*isbn=0-19-282979-3 
*year=1979 
*isbn=978-1-59030-439-6 - Śāntideva, Cecil Bendall and W. H. D. Rouse (trans)(1922).  Śikshā-samuccaya: a compendium of Buddhist doctrine, compiled by Śāntideva chiefly from earlier Mahāyāna Sūtras. London: Murray-  Of the progresse of the Bodhisattva: the bodhisattvamārga in the Śikṣāsamuccayafix-attempted=yes  / Richard Mahoney (Oxford: Indica et Buddhica, 2016)  978-0-473-37538-6, 978-0-473-40931-9 &c.- L. D. Barnett (trans) (1909 ).  "The Path of light rendered for the first time into Engl. from the Bodhicharyāvatāra of Śānti-Deva: a manual of Mahā-yāna Buddhism, New York, Dutton

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Śāntideva's Bodhisattva-caryāvatāra date=2016-06-04  English translation; Readable HTML.-  Internet Encyclopedia of Philosophy entry on Shantideva by Amod Lele-  Talk about Shantideva by Stephen Batchelor-  Engaging in Bodhisattva Behavior, full unpublished translation of the Bodhicaryavatara by Alexander Berzin-  Commentary to Bodhicaryavatara by Patrul Rinpoche (in English )-  Śikṣāsamuccaya of Śāntideva: Sanskrit Buddhist text- sname=Shantideva- id=10460
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
รหัสวินาศโลก

รหัสวินาศโลก (Knowing) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์-หายนะ ออกฉายในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552 นำแสดงโดยนิโคลัส เคจ  เนื้อเรื่องเกี่ยวกับจอห์น(นิโคลัส เคจ)ที่ค้นพบรหัสลับตัวเลขซึ่งเขียนทำนายวันที่ ปี และตำแหน่งที่จะเกิดหายนะครั้งใหญ่ขึ้นในรอบ50ปี อาทิ เหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งคำนายทั้งหมดถูกต้องและไม่มีข้อผิดพลาด จอห์นพบว่าเหลือเหตุการณ์หายนะอีกสามเหตุการณ์ ซึ่งเขาต้องหยุดยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้น ในขณะเดียวกันโลกก็กำลังเผชิญกับความร้อนจากดวงอาทิตย์จอห์นพบว่าดวงอาทิตย์จะปล่อยพลังงานมหาศาลซึ่งจะเกิดเปลวไฟเผาโลกทั้งใบและจะไม่มีสิ่งมีชีวิตรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้ แต่ในคำนายซึ่งยังเขียนไม่จบกลับมีตัวเลขที่บ่งบอกสถานที่ที่จะทำให้เขารอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้เขาจึงต้องพยายามค้นหาตัวเลขที่ยังเขียนไม่จบและหยุดยั้งไม่ให้หายนะทั้งสามเกิดขึ้นให้จงได้
ภาพยนตร์ใช้ทุนสร้างไป 50ล้านดอลลาร์สหรัฐและทำรายได้ทั่วโลกไปกว่า 183ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีฉากหายนะที่น่าจดจำทั้งสามฉาก คือ ฉากเครื่องบินตก ฉากรถไฟใต้ดินตกราง และฉากเปลวไฟจากดวงอาทิตย์เผาโลก ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่บวกและลบ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Knowing
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์
สายธาร นิยมการณ์

สายธาร นิยมการณ์ (เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2519) ต่าย เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย  เริ่มมีผลงานจากการถ่ายแบบโฆษณา มีผลงานภาพยนตร์สร้างชื่อเสียงให้กับเธอได้แก่ อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป, สมศรี 422R ภาค 3 (โปรแกรม D ปีนี้มีน้อง) และ ม.6/2 ห้องครูวารี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาหัวหน้าพรรคก้าวอิสระ (กชกร เวโรจน์)

**ประวัติ**
สายธาร นิยมการณ์ ชื่อเล่น ต่าย เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2519 เป็นชาวอำเภอแม่สาย เชียงราย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ จากนั้นเข้าศึกษาต่อแบบการศึกษานอกระบบ เนื่องจากเข้าสู่วงการบันเทิง จึงทำให้ไม่มีเวลามากพอในการศึกษา จวบจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และช่วยงานสาธาณะกุศลกับมูลนิธิร่วมกตัญญู ขณะมีชื่อเสียงเธอได้รับฉายา "จินตหรา 2" ซึ่งเธอมีใบหน้าละไม้คล้ายกับ จินตหรา สุขพัฒน์ ในอดีต และได้แสดงภาพยนตร์ด้วยกันเรื่อง "สมศรี โปรแกรมดีปีนี้มีน้อง"

**วงการบันเทิง**
เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบโฆษณา และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทเป็นนักแสดงประกอบเรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยออกมาเพียงฉากเดียว เป็นฉากที่ที่เธอมาแอบถ่ายรูปก้านเป็นที่ระลึก แล้วก็พูดให้กำลังใจก้าน บอกให้ทำสิ่งที่สนุกสนานเป็นสีสันของโรงเรียนต่อไป  หลังจากนั้นมีผลงานแสดงภาพยนตร์สร้างชื่อคือเรื่อง ม.6/2 ห้องครูวารี เมื่อปี พ.ศ. 2537 และแสดงอีกครั้งในภาค 2 เมื่อปี พ.ศ. 2539 
นอกจากนั้นยังเคยออกอัลบั้มเพลง เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวภายใต้สังกัด Neo Music ในปี พ.ศ. 2539 กับอัลบั้ม "ต่าย สายธาร" มีเพลงที่โปรโมท และทำมิวสิควิดีโอ 3 เพลงด้วยกัน ได้แก่เพลง "ฝนตกรถติด (ทุกที)" เพลง "คิดอะไรกับฉันหรือเปล่า" และเพลง "ขอแค่วันนี้" โดยอัลบั้มของต่าย ออกวางจำหน่ายวันที่ 21 พฤศจิกายน 2539
นอกเหนือจากงานแสดงภาพยนตร์ และจากเพลงอัลบั้มชุดเดี่ยวแล้ว สายธาร นิยมการณ์ยังมีผลงานละครโทรทัศน์ที่แสดงกับทุกช่อง โดยมีผลงานละครซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือเรื่อง หวานมันฉันคือเธอ แสดงคู่กับ เคิร์ค โรว์ลิ่ง ซึ่งเป็นละครเรื่องแรกของเธออีกด้วย ต่อด้วยเรื่อง คุณหญิงพวงแข, ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม, แม่ศรีไพร เป็นต้น ถือว่าเธอเป็นนักแสดงที่ดังมากๆในช่วงปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2543

**ชีวิตส่วนตัว**
เมื่อครั้งยังมีชื่อเสียงเคยคบหากับอภิชาติ พัวพิมล หรือ อ๊อฟ นักแสดงชื่อดัง บุตรชายของสีดา พัวพิมล ซึ่งอ๊อฟนั้นได้ชักชวนเธอทำงานกับมูลนิธิ ซึ่งปัจจุบัน เธอได้ทำงานร่วมกตัญญู เพื่อการกุศลอย่างเต็มตัว และใน ปี 2554 เดือนธันวาคม ต่ายตกเป็นข่าวถูกแฟนหนุ่มไนท์ รัฐพล จุลเปมะซ้อมและต่ายได้โพสต์ภาพเธอถูกซ้อมลงใน Facebook และปี 2557 เดือนมีนาคม ต่ายตกเป็นข่าวมีคลิปทะเลาะกับแท็กซี่ เพราะโดนคนขับตะคอกใส่หน้า

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครซีรีส์ / ซิทคอม**

**มิวสิควิดีโอ**
แสดงมิวสิควิดีโอเพลง "กว่าจะรู้" ของ  กุ้ง - ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา (พ.ศ. 2536)
*แสดงมิวสิควิดีโอเพลง "14 กุมภา" ของ โจ-ก้อง (พ.ศ. 2538)

**ผลงานเพลง**

**สตูดิโออัลบั้ม**
 หมายเหตุ: เพลงที่เป็นตัวหนังสือ ตัวหนา เป็นเพลงโปรโมตในอัลบั้มและมีมิวสิควีดีโอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 saitharn.niyomkarn- saitharn
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเทิง‎‎
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:พรรคก้าวอิสระ
เจนสัน บัตทัน

เจนสัน บัตทัน (Jenson Button) เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ โวดาโฟน แม็กลาเรน เมอร์เซเดส และได้ตำแหน่งแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งในปี 2009 ประเภทคนขับ เขาเริ่มเข้าแข่งขันรถสูตรหนึ่งในฤดูกาลปี 2000 บัตตันชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ครั้งในแรกในฮังการี เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2006 หลังการแข่งขัน 113 ครั้ง 
เดือนธันวาคม 2008 ทีมฮอนด้าที่เขาอยู่ได้ถอนตัวออกจากกีฬา เขาจึงไม่ได้แข่งขันในฤดูกาลปี 2009 จนกระทั่งโรส บราวน์ ซื้อขายหุ้นของบริษัทของทีมไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เขาชนะการแข่งขัน 6 ใน 7 ของการแข่งขันฤดูกาลปี 2009 เทียบเท่าสถิติของสองนักแข่งอย่างมิคาเอล ชูมัคเกอร์และจิม คลาร์ก และในการแข่งขันบราซิลกรังด์ปรีซ์ เขามีคะแนนสะสมพอที่จะทำให้เป็นแชมเปียนโลก และยังทำให้ทีมบราวน์ จีพี  ได้ตำแหน่งแชมเปียนโลกประเภทผู้สร้าง ในการร่วมแข่งครั้งแรกนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลซัมเมอร์เซต