Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มณฑลชิงไห่

มณฑลชิงไห่ () เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง
มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้ - ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมณฑลกานซู่ ประเทศจีน - ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองทิเบต และมณฑลเสฉวน ประเทศจีน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลกานซู่ ประเทศจีน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน 
พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต)  อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร  พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ  ทุ่งหญ้าและทะเลทราย
เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย  อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม

**ประชากร**
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น

**เศรษฐกิจ**
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม  คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%

**อ้างอิง**
  Economic profile for Qinghai at HKTDC

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มณฑลชิงไห่- Qinghai

ชิงไห่
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2471
.eh

.eh เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศซาฮาราตะวันตก #if: | เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 25 ปัจจุบันยังไม่เปิดใช้

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
eh
.kp

.kp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกาหลีเหนือ สร้างขึ้นในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2007 ปัจจุบันมีการใช้งานโดเมน .kp กับเฉพาะเว็บไซต์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือเท่านั้น ยังไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปใช้งาน

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Registration website at Star Joint Venture-  IANA — .kp Domain Delegation Data-  ICANN 2007 announcement of a request to delegate .kp domain- language=ko-  The North Korean Website List at North Korea Tech
kp
.me

.me เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศมอนเตเนโกร #if:2 | เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2550

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
me
.rs

.rs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศเซอร์เบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2550

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
rs
.um

.um เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐอเมริกา จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540  ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว โดยถูกลบออกจากสารบบโดเมนไปเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2551

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
um
.bv

100px
.bv เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะบูเว #if:40 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 แต่ไม่ได้นำมาใช้

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
bv
.gb

.gb เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศสหราชอาณาจักร #if:28 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2528 แต่ไม่ได้นำมาใช้ และสหราชอาณาจักรใช้โดเมน .uk แทน

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
gb
.sj

.sj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ สฟาลบาร์และยานไมเอน อันเป็นดินแดนพิเศษของนอร์เวย์ #if:40 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่ได้นำมาใช้ โดยจะใช้ .no ของประเทศนอร์เวย์แทน

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
sj
.so

.so เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศโซมาเลีย #if:40 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540  เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
so
.su

.su เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศสหภาพโซเวียต #if:33 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533
ก่อนหน้านี้องค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต (IANA) ได้เคยระบุว่าเป็นโดเมนระดับบนสุดที่เลิกใช้แล้ว แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนสถานะเป็นใช้งานได้ตามปกติ และยังมีการรับจดทะเบียนโดเมนเนมใหม่ใน .su อยู่ แม้ .su จะไม่เป็นที่นิยมนักเมื่อเทียบกับ .ru ที่เป็นโดเมนตามรหัสประเทศรัสเซียในปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
su
.tp

.tp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศติมอร์-เลสเต #if:40 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว 
โดเมน .tp ได้เลิกรับจดทะเบียนชื่อโดเมนใหม่เพิ่มเติม ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 และให้ใช้โดเมน .tl แทน เนื่องจากประเทศติมอร์-เลสเตเปลี่ยนรหัสประเทศจาก TP เป็น TL ตั้งแต่หลังจากได้รับเอกราชเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 แต่ยังคงอนุญาตให้เว็บไซต์ที่ใช้ชื่อโดเมนเป็น .tp อยู่ก่อนแล้วใช้งานชื่อโดเมนเดิมได้อยู่ จนกระทั่งวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 .tp ได้ถูกลบออกจากสารบบโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ ทำให้ชื่อโดเมนที่ใช้ .tp ถูกลบไปด้วยทั้งหมดและไม่สามารถใช้ชื่อโดเมนนั้นได้อีก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
tp
.cs

.cs เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศเชโกสโลวาเกีย #if:33 | จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว ภายหลังจากที่เชโกสโลวาเกียแยกประเทศออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและประเทศสโลวาเกีย ซึ่งใช้โดเมน .cz และ .sk ตามลำดับ

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
cs
.dd

.dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) ที่กำหนดไว้ให้สำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) ซึ่งมีฐานจากรหัส ISO 3166-1 alpha-2 อักษรย่อมาจากชื่อประเทศในภาษาเยอรมันว่า Deutsche Demokratische Republik ตามนโยบายข้อตกลงขององค์การกำหนดหมายเลขอินเทอร์เน็ต มีการมอบให้ .dd เป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศของเยอรมนีตะวันออก แต่กลับไม่เคยมีการเปิดใช้งานแต่อย่างใด ทำให้ไม่มีการเพิ่ม .dd ลงใน root nameserver จุดประสงค์เดิมคือการใช้งานเฉพาะภายในเครือข่ายแยกระหว่างมหาวิทยาลัยเยนาและเดรสเดิน
หลังการรวมประเทศเยอรมนี ประเทศเยอรมนีตะวันออกกลางเป้นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) ที่ใช้โดเมน .de ทำให้มีการถอนรหัส ISO 3166-1 "DD" ใน ค.ศ. 1990.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url=https://groups.google.com/group/de.admin.misc/tree/browse_frm/thread/28d975e4acb23939/134414dc46dc6bea discussion on Usenet (German)
dd
.zr

.zr เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศซาเอียร์ จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว และเปลี่ยนรหัสเป็น .cd หลังจากเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก

**ดูเพิ่ม**
 Domain Name System- โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ
zr
รถถังเบาเอ็ม2

right- ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา- ปีที่ใช้งาน 1935- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 8,528 กิโลกรัม/ 8.39 ต้น- ยาว 4.14 เมตร- สูง 2.36 เมตร- กว้าง 2.39 เมตร- เกราะหนาที่สุด 16 มม./0.63 นิ้ว- เครื่องยนต์ คอนติเนลต้ล ดับลิว-670 7 กระบอกสูบ  ให้กำลัง 250 แรงม้า - ความเร็ว 72.4 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 161 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืน ขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว
** อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 3 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
อ
หมวดหมู่:รถถังสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย

เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย (Ningxia Hui Autonomous Region; 宁夏回族自治区 ชื่อย่อ "หนิง" (宁)) เป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองตนเองของจีน  ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ทางตอนบนของแม่น้ำหวงเหอ (แม่น้ำเหลือง) มีเมืองหลวงชื่อ อิ๋นชวัน 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ - ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน - ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลกานซู ประเทศจีน 

**การแบ่งเขตการปกครอง**
เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 นครระดับจังหวัด (市)  2 นครระดับอำเภอ (市) 11 อำเภอ (县) 8 เขต (区) และ 29 อำเภอปกครองตนเอง (自治县)

**ภูมิประเทศ**
ภูมิประเทศทางใต้เป็นที่ราบสูงหวงถู่ พื้นที่ทางเหนือลาดต่ำเป็นบริเวณที่ราบหนิงเซี่ย ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของประเทศ พื้นที่โดยทั่วไปสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,100–2,000 เมตร จุดสูงสุด 3,556 เมตร

**ทรัพยากร**
แร่ธาตุ ที่สำรวจพบแล้วมีกว่า 50 ชนิด แร่อโลหะที่สำคัญได้แก่ ถ่านหิน ยิปซัม น้ำมันปิโตเลียม ก๊าซธรรมชาติ ดินเกาลิน

**ภูมิอากาศ**
สภาพอากาศแบบภาคพื้นทวีปเขตอบอุ่นกึ่งแห้งแล้ง อุณหภูมิสูงต่ำแตกต่างอย่างมาก ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 200-600 มิลลิเมตร/ปี

**เศรษฐกิจ**

**เกษตรกรรม**
หนิงเซี่ยมีการพัฒนาการเกษตรให้เป็นแบบอุตสาหกรรม
ซึ่งกลายมาเป็นแกนหลักของเศรษฐกิจในชนบท พืชเกษตร
สำคัญได้แก่ ผลไม้ประเภทแตง แอปเปิล 

**อุตสาหกรรม**
ปี พ.ศ. 2546 การเติบโตของภาคอุตสาหกรรมคิดเป็น 16.3% โดยอุตสาหกรรมขนาดใหญ่แบ่งเป็นอุตสาหกรรมเบาเติบโตขึ้น 27.4% อุตสาหกรรมหนัก 17.2%

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หนิงเซี่ย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501
เซี่ยเหมิน

เซี่ยเหมิน (厦门市; Xiamen) เป็นเมืองในมณฑลฝูเจี้ยน มีชื่อตามภาษาฮกเกี้ยนว่า เอ้หมึง (Ē-mn̂g) หรือ เอ้มุย ภาษาอังกฤษว่า อามอย (Amoy) หมายความว่า ประตูคฤหาสน์ เป็นเมืองที่อยู่บนเกาะ ห่างจากเกาะไต้หวันประมาณ  1 กิโลเมตร มีสัญลักษณ์เป็นนกกระยางขาว

**ประวัติศาสตร์**
เมืองเอ้หมึงเป็นเมืองคนที่ชาวจีนอพยพเชื้อสายฮกเกี้ยนที่อพยพมามากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองในบรรดาชาวจีนอพยพ

**เศรษฐกิจ**
เซี่ยเหมินเป็นเมืองท่าสำคัญ และเมื่อปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เซี่ยเหมินได้กลายมาเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ

**สถานที่สำคัญ**
 วัดหนานผู่ถัว- เจิงโช่อาน (曾厝垵)- มหาวิทยาลัยเซี่ยเหมิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2016-01-16  - Xiamen

หมวดหมู่:นครในมณฑลฝูเจี้ยน
หมวดหมู่:นครระดับกิ่งมณฑลในประเทศจีน
หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจพิเศษในประเทศจีน
พระบรมธาตุ

พระบรมธาตุ อาจหมายถึง- พระบรมสารีริกธาตุ - กระดูกของพระพุทธเจ้า- เจดีย์ (สิ่งก่อสร้าง) - บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
เวิลด์มิวสิกอะวอดส์

เวิลด์มิวสิกอะวอดส์ (World Music Awards) คืองานแจกรางวัลระดับสากลจัดขึ้นประจำปีเพื่อเป็นเกียรติแก่ศิลปินนักร้อง โดยพิจารณาจากยอดขายทั่วโลก จัดงานโดย International Federation of the Phonographic Industry (IFPI) จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1989
รายการเวิลด์มิวสิกอะวอดส์ จัดขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเจ้าชายอัลเบิร์ดที่ 2 แห่งโมนาโก
รายการได้ออกอากาศในอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ยุโรป ตะวันออกกลาง ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีนแผ่นดินใหญ่ แอฟริกา บางส่วนในเอเชีย ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ โดยประมาณผู้ชมร่วม 100 ล้านคน ใน 160 ประเทศ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:รางวัลดนตรี
เกาะลอง

เกาะลอง (Long Island) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  เป็นเกาะที่มีประชากรหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐนิวยอร์ก ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครนิวยอร์ก ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 8 ล้านคน ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก เกาะนี้มีจุดเริ่มต้นที่ท่าเรือนิวยอร์ก ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเกาะรูสเวลต์ประมาณ mi และไปทางตะวันออกประมาณ mi จนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก และกว้าง 23 ไมล์จากจุดที่กว้างที่สุด เกาะนี้ประกอบด้วย 4 เทศมณฑล คือ เทศมณฑลคิงส์และควีนส์ (บะระบรุกลินและควีนส์ของนครนิวยอร์ก ตามลำดับ) กับเทศมณฑลแนซอกินพื้นที่หนึ่งในสามทางตะวันตกของเกาะ ส่วนเทศมณฑลซัฟเฟิกกินพื้นที่สองในสามทางตะวันออกของเกาะ พลเมืองนิวยอร์กมากกว่าครึ่งหนึ่ง (58.4%) อาศัยอยู่บนเกาะลองใน ค.ศ. 2020
เกาะนี้เป็นเกาะที่ยาวที่สุดและใหญ่ที่สุดในสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เกาะนี้มีความยาว km จากท่าเรือนิวยอร์ก ถึงจุดมอนทอก และระยะทางสูงสุดจากเหนือลงใต้ที่ km ระหว่าง Long Island Sound ถึงมหาสมุทรแอตแลนติก ด้วยพื้นที่ km2 ทำให้เกาะลองเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 11 ของสหรัฐ และอันดับที่ 149 ของโลก ซึ่งใหญ่กว่ารัฐโรดไอแลนด์ รัฐที่เล็กที่สุดของสหรัฐที่มีขนาด km2
ด้วยจำนวนพลเมืองแจกแจงที่ 8,063,232 คนตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 เป็นจำนวนประชากรในรัฐนิวยอร์กร้อยละ 40 เกาะลองเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในสหรัฐ ซึ่งมากเป็นอันดับสามในทวีปอเมริกา (เป็นรองเพียงเกาะฮิสปันโยลาและคิวบา) และมากเป็นอันดับที่ 18 ของโลก (มากกว่าไอร์แลนด์, จาเมกา และเกาะฮกไกโด) มีความหนาแน่นประชากรที่ /km2
ณ ค.ศ. 2019 เกาะลองมีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่ 197,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วง ค.ศ. 2014 ถึง 2019 เกาะลองมีอัตราว่าจ้างเพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 รายได้เฉลี่ยบนเกาะอยู่ที่ 112,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในจำนวนผู้ที่มีอายุมากกว่า 25 ร้อยละ 42.6 มีวุฒิการศึกษาระดับวิทยาลัยหรือสูงกว่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 wstitle=Long Island
ลอง
ลอง
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย

ตราสัญลักษณ์สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย หรือ Thai Association of Landscape Architects (เรียกย่อๆว่า TALA) เป็นสมาคมวิชาชีพ 1 ใน 4 สาขาหลักของสภาสถาปนิก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยมีนายกสมาคมฯคนแรก คือ นายอภัย ผะเดิมชิต และศาตราจารย์กิตติคุณ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติดำรงตำแหน่งเป็นนายกรับเลือก (อุปนายก) มีวัตถุประสงค์เพื่อจรรโลงวิชาชีพ เผยแพร่วิชาชีพต่อสังคม สร้างเครือข่ายภายในองค์กร ประสานงานองค์กรภายนอกที่เกี่ยวกับวิชาชีพ จรรยาบรรณ วิชาการที่เป็นประโยชน์ ต่อสังคม สิ่งแวดล้อม โดยรวมและต่อภูมิสถาปนิก
ตราสัญลักษณ์ของสมาคมฯ มีความหมายถึง แผ่นดิน ผื่นน้ำ พืชพันธุ์ และสิ่งก่อสร้าง ซึ่งเป็นสิ่งที่ภูมิสถาปนิกใช้เป็นหลักในการออกแบบ
ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย ได้มีโอกาสเสนอตัวจัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ (International Federation of Landscape Architects  - IFLA World Congress)และ พ.ศ. 2554 จัดการประชุมสมาพันธ์ภูมิสถาปนิกนานาชาติ ภาคพื้นเอเซียแปซิฟิค (2011 IFLA - APR Congress)
งานประจำปีของสมาคมฯ ได้แก่ งาน TALA Expo เป็นการจัดแสดงความก้าวหน้าของวิชาชีพ มีการออกบูธของสถาบันการศึกษา องค์กรวิชาชีพในสาขาใกล้เคียง สำนักงานออกแบบ และผลิตภัณฑ์ก่อสร้างทางภูมิสถาปัตยกรรม

**รายชื่อนายกสมาคมฯ**


**สมาชิกภาพ**
สมาคมมีสมาชิก 5 ประเภท คือ
# สมาชิกกิตติมศักดิ์
# สมาชิกสามัญ
# สมาชิกวิสามัญ
# สมาชิกสมทบ
# สมาชิกนิติบุคคล

**กิจกรรมของสมาคม**

**TALA Awards Night**
เป็นงานมอบรางวัลประจำปีที่จัดโดยสมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย เริ่มจัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 โดยรางวัลมีชื่อว่า "TALA Awards" เป็นการประกวดผลงานในวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม รางวัลดังกล่าวแบ่งเป็นหลายสาขา เช่น Private Residences, General Design : Hospitality, Public Space : Large Area ฯลฯ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สภาสถาปนิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย-  International Federation of Landscape Architects (IFLA) date=2012-11-22 -  Asia-Pacific IFLA date=2010-08-22 -   American Society of Landscape Architects (ASLA)

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:องค์กรวิชาชีพ
ภูมิสถาปนิก
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส

ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประเทศฝรั่งเศส
ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศฝรั่งเศส
แคดดี้

แคดดี้ (caddy หรือ caddie) คือ คนที่คอยแบกกระเป๋าอุปกรณ์ของผู้เล่นกีฬากอล์ฟ คอยให้คำแนะนำ แคดดี้ที่ดีจะทราบว่า สนามที่เล่นอยู่นั้น มีลักษณะอย่างไร รวมถึงระยะของหลุม การปักพิน และ การเลือกใช้ไม้กอล์ฟด้วย
หมวดหมู่:กอล์ฟ
หมวดหมู่:อาชีพ
คำถาม

ไฟล์:Question mark.svg|thumb|right|100px|เครื่องหมายปรัศนีที่ใช้ในคำถาม
คำถาม เป็น ประโยคหรือวลีที่สื่อออกมา เพื่อแสดงความต้องการคำตอบ หรือ ข้อมูลจากคู่สนทนา คำถามสามารถนำไปใช้ในการละเล่นต่าง ๆ เช่น เกมโชว์ หรือการเล่นทายปัญหากันในกลุ่ม ในบางภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ การเขียนประโยคคำถามจะลงท้ายด้วยเครื่องหมาย ? (ปรัศนี)

**ศัพท์ที่เป็นคำถาม**
 ใคร- อะไร- ที่ไหน- อย่างไร- ทำไม- เพราะอะไร- เหตุใด
หมวดหมู่:ไวยากรณ์
หมวดหมู่:การสื่อสาร
หมวดหมู่:การเก็บข้อมูล
หมวดหมู่:ประโยคแบ่งตามชนิด
กรีนลอว์น

กรีนลอว์น (Greenlawn) อยู่ในเขตซัฟโฟล์ค นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
กรีนลอว์นตั้งอยู่พิกัด type:city
จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2000 พบว่ามีประชากรอยู่ 13,286 คน, 4,499 ครัวเรือน, และ 3,347 ครอบครัว ความหนาแน่นประชากร 1,397.8/ตารางกิโลเมตร
หมวดหมู่:รัฐนิวยอร์ก
บอยซ์ทูเมน

บอยซ์ทูเมน (Boyz II Men) เป็นกลุ่มนักร้องแนวอาร์แอนด์บี จากเมืองฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อตั้งวงในปี 1988 โดยมีสมาชิก 4 คนคือ Nathan Morris, Michael McCary, Shawn Stockman, และ Wanya Morris, สังกัดโมทาวน์เรคคอร์ดส
บอยซ์ทูเมน มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 5 เพลงคือ "End of the Road", "I'll Make Love to You", "On Bended Knee" , "4 Seasons of Loneliness" และ "One Sweet Day" (ร้องกับมารายห์ แครี) ซึ่งเพลงนี้สร้างสถิติเป็นเพลงอันดับ 1 ที่ติดชาร์ทบนอันดับ 1 นานที่สุดคือ 16 สัปดาห์

**สมาชิก**
 Wanya Morris - Shawn Stockman - Nathan Morris- Michael McCary (1988–2003) - Marc Nelson (1988–1991)

**ผลงานเพลง**
 สตูโออัลบั้ม- Cooleyhighharmony (1991)- II (1994)- Evolution (1997)- Nathan Michael Shawn Wanya (2000)- Full Circle (2002)- Throwback, Vol. 1 (2004)- The Remedy (2006)- Motown: A Journey Through Hitsville USA (2007)- Love (2009)- Twenty (2011)- Collide (2014)- Under the Streetlight (2017)
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีริธึมแอนด์บลูส์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
พระลานชนดำรี

รูปช้างศึกที่พระลาน
พระลานชนดำรี (ព្រះលានជល់ដំរី  พฺระลานชล̍ฎํรี "พระลานชนช้าง"; Terrace of the Elephants) เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองนครธมในจังหวัดเสียมเรียบ ประเทศกัมพูชา
ลานนี้มีความยาว 350 เมตร ชัยวรรมันที่ 7 พระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมร เคยใช้เป็นลานทอดพระเนตรขบวนทัพ จัดราชพิธี และเสด็จออกมหาสมาคม
สถานที่แห่งนี้อยู่ต่อเนื่องกับพิมานอากาศในเขตราชฐาน สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยวัสดุธรรมชาติ จึงหลงเหลืออยู่น้อยในปัจจุบัน ที่เหลือเป็นแต่ฐานพระลาน ส่วนชื่อ "ชนดำรี" (ชนช้าง) นั้นเป็นนามที่ขึ้นใหม่ตามรูปสลักขบวนช้างพร้อมควาญซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออก นอกจากนี้ ที่พระลานยังมีรูปครุฑและสิงห์ขนาดใหญ่อยู่บนกำแพง
หมวดหมู่:สถานที่สมัยพระนครในจังหวัดเสียมเรียบ
ไลโอเนล ริชชี

ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี จูเนียร์ (Lionel Brockman Richie, Jr.; เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน , นักแต่งเพลง  , นักดนตรี , โปรดิวเซอร์ , นักแสดง เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1968 , เขาเป็นนักร้องนำภายในวง คอมโมดอร์ส และเซ็นสัญญากับค่ายเพลง โมทาวน์เรเคิดส์
ภายหลังที่ไลโอเนลออกจากวงคอมโมดอร์ส ก็ทำผลงานอัลบั้มเดี่ยวในปี ค.ศ. 1982 ในชื่ออัลบั้ม Lionel Richie  โดยอัลบั้มนี้สามารถขายได้มากกว่า 100 ล้านแผ่นทั่วโลก และทำให้เขากลายเป็นศิลปินที่มียอดขายอัลบั้มที่ดีในทุกช่วงเวลา

**ประวัติ**
ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี จูเนียร์ เกิดและเติบโตใน ทัชกีซี , แอละแบมา เป็นลูกชายกของ อัลบาต้า อาร์ (ฟอร์เตอร์) และ ไลโอเนล บร็อคแมน ริชชี  เขาเรียนที่มหาวิทยาลัยทัชกีซี บ้านของปู่ของเขาอยู่ฝั่งของบ้านผู้อำนวยการในมหาวิทยาลัย ครอบครัวของเขาย้ายไปยัง โจเลียต , อิลลินอยส์ แม่ของเขาอัลบาต้าเป็นผู้อำนวยการที่โรงเรียนประถม Eliza Kelly Elementary School พ่อของเขาทำงานอยู่ที่ Armcom แต่หมดสัญญาแล้วปัจจุบันทำงานอยู่ที่ Joliet Arsenal ริชชีจบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียน Joliet Township High School  และเป็นนักเทนนิสในเมืองโจลีต เขาได้รับการทุนศึกษาที่จะเรียนในสถานบัน Tuskegee Institute และออกจากสถาบัน Tuskegee Institute หลังจากเขาเรียนได้ในระดับปีที่สอง ริชชีมุ่งมั่นศึกษาเรื่องศาสนาจักรในโบสถ์ Episcopalian Church เหตุเพราะเขาอยากเป็นพระสงฆ์ แต่ท้ายที่สุดเขาก็ไม่ได้เป็นพระสงฆ์และเขาก็ตัดสินใจที่จะมุ่งมันไปเอาดีด้านเพลงแทน เขายังเป็นสมาชิกของ Kappa Kappa Psi และเป็นสมาชิก Alpha Phi Alpha

**ผลงาน**

**ผลงานอัลบั้ม**
 1982 - Lionel Richie - 1983 - Can't Slow Down - 1985 - Composer Series  - 1986 - Dancing on the Ceiling - 1992 - Back to Front (อัลบั้มรวมเพลง) - 1996 - Louder Than Words - 1997 - Truly: The Love Songs (อัลบั้มรวมเพลง) - 1998 - Time - 2000 - Renaissance - 2002 - Encore (อัลบั้มแสดงสด) - 2004 - Just for You - 2006 - Coming Home

**ผลงานเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา**
 1981 "Endless Love" (กับไดอาน่า รอสส์) (9 สัปดาห์) - 1982 "Truly" (2 สัปดาห์) - 1983 "All Night Long (All Night)" (4 สัปดาห์) - 1984 "Hello" (2 สัปดาห์) - 1985 "Say You, Say Me" (4 สัปดาห์)

**ผลงานการแสดง**
 Scott Joplin (1977) (กับวง คอมโมดอร์ส) - Thank God It's Friday (1978) (กับวง คอมโมดอร์ส) - Truth or Dare (1991) (สารคดี) - The Preacher's Wife (1996) - Pariah (1998)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.lionelrichie.com/

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเมอร์คิวรีเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดไอแลนด์เรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแอละแบมา
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก

007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก (The World Is Not Enough) ป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1999 เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเก้าใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ แสดงนำโดย เพียร์ซ บรอสแนน รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สาม กำกับโดย ไมเคิล แอ็ปเต็ด ด้วยเนื้อเรื่องต้นฉบับและบทภาพยนตร์โดย นีล เพอร์วิส, รอเบิร์ต เวดและบรูซ เฟียร์สตีน อำนวยการสร้างโดย ไมเคิล จี. วิลสันและบาร์บารา บรอคโคลี ชื่อเรื่องของภาพยนตร์นำมาจาก ตราประจำครอบครัวของบอนด์ที่สร้างให้ 007 ในนวนิยาย ออนเฮอร์แมจิสตีส์ซีคริตเซอร์วิซ เมื่อปี ค.ศ. 1963 
ในภาพยนตร์ มหาเศรษฐี เซอร์ รอเบิร์ต คิง ถูกลอบสังหารโดยผู้ก่อการร้าย เรนาร์ด ทำให้บอนด์ได้รับมอบหมายให้ปกป้องลูกสาวของคิง อีเลกตรา ซึ่งก่อนหน้านี้เธอถูกจับเรียกค่าไถ่โดยเรนาร์ด ระหว่างภารกิจ บอนด์พบแผนการที่ทำให้ราคาน้ำมันเพิ่มสูงขึ้น ด้วยการทำให้เกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์ในน่านน้ำของอิสตันบูล
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ประเทศสเปน, ฝรั่งเศส, อาเซอร์ไบจาน, ตุรกีและสหราชอาณาจักร ฉากภายในถ่ายทำที่ ไพน์วูดสตูดิโอส์ ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ โดยโครงเรื่องและการแสดงของ เดนิส ริชาร์ดส์ มักตกเป็นเป้าหมายของการถูกวิพากษ์วิจารณ์ 007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก ทำเงิน 361.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก เป็นภาพยนตร์บอนด์เรื่องแรกที่สร้างโดยอีออน ที่จัดจำหน่ายโดย เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ แทนที่ ยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส ซึ่งเป็นเจ้าของและผู้จัดจำหน่ายเดิมของแฟรนไชส์ภาพยนตร์

**โครงเรื่อง**
เรื่องราวการผจญภัยของ 007 ครั้งนี้ เริ่มต้นนอกพิพิธภัณฑ์กักเกนไฮม์ในบิลบาโฮ สเปน ตามด้วยการขับเรือด้วยความเร็วสูงไปตามแม่น้ำเธมส์ในกรุงลอนดอน และดำเนินต่อเนื่องไปยังที่ราบสูงในสก็อตแลนด์ ก่อนที่ เจมส์ บอนด์ (เพียร์ส บรอสแนน) จะรอดชีวิตท่ามกลางหิมะที่ทลายลงมาบนเทือกเขาคอเคซัส และระเบิดนิวเคลียร์ท่ามกลางท่อส่งน้ำมันที่มีอยู่มากมายในตุรกี
บอนด์พยายามคุ้มครอง อเล็กตร้า (โซฟี มาโซ) ลูกสาวคนสวยของ เซอร์ โรเบิร์ต คิงส์ นักธุรกิจน้ำมันผู้มีอิทธิพลที่ถูกลอบฆ่า ให้พ้นจากผู้ก่อการร้ายระดับชาติชื่อกระฉ่อน โดยมี ดร.คริสต์มาส โจนส์ (เดนิส ริชาร์ดส์) ผู้เชี่ยวชาญอาวุธนิวเคลียร์อยู่เคียงข้าง ทำให้บอนด์ต้องเดินทางไปยังทะเลสาบแคสเปียนและกรุงอิสตันบุล ซึ่งทำให้เขาพบกับศัตรูคนก่อน ที่บัดนี้กลายเป็นพันธมิตรกับเขา และต้องเผชิญกับการตกอยู่ในที่แคบ ภายในเรือดำน้ำนิวเคลียร์ใต้พื้นผิวของช่องแคบบอสฟอรัส

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0143145- 181130- world_is_not_enough- worldisnotenough-  MGM's official The World is Not Enough website
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศตุรกี
มะไฟ

มะไฟ (Baccaurea ramiflora; วงศ์: Phyllanthaceae) ภาคใต้เรียกส้มไฟ เพชรบูรณ์เรียกหัมกัง เป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย ต่อมาจึงแพร่หลายไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบเดี่ยว รูปไข่ ดอกเป็นช่อสีชมพูอ่อนหรืออมเหลือง มีกลิ่นหอมอ่อน ผลออกเป็นช่อ ผลอ่อนมีขนคล้ายกำมะหยี่ พอแก่ผิวเกลี้ยง เปลือกสีเหลือง เนื้อสีขาวขุ่นหรือขาวใสอมชมพู แล้วแต่พันธุ์ เมล็ดแบนสีน้ำตาล พันธุ์ที่นิยมปลูก ได้แก่- พันธุ์ไข่เด่า ผลกลมรี ก้นแหลม เนื้อสีอมชมพู หวานอมเปรี้ยว มี 3-4 พู- พันธุ์เหรียญทอง ผลใหญ่ ก้นเรียบ สีขาวขุ่น มี 2-3 พู ฉ่ำน้ำ หวานน้อยกว่าพันธุ์ไข่เต่า- ในสิบสองปันนา ประเทศจีน มีมะไฟสีม่วง โดยเปลือกเป็นสีม่วง

**การใช้ประโยชน์**
มะไฟกินสุกเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ ผลอ่อนนำไปแกง ผลมะไฟช่วยให้ชุ่มคอ ขับและละลายเสมหะ เปลือกต้มแก้โรคผิวหนัง ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนไปใส่แกงปลา มีรสเปรี้ยว 

**อ้างอิง**
 นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะไฟ ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550. หน้า 169 – 170

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Baccaurea ramiflora in Chinese Plant Names @ efloras.org
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:สกุลมะไฟ
ฟีลิกซ์ ไลเทอร์

ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ (Felix Leiter) เป็นตัวละครสมมติในชุด เจมส์ บอนด์ สร้างโดย เอียน เฟลมมิง ตัวละครเป็นสายลับทำงานให้กับซีไอเอและเป็นเพื่อนของบอนด์ ต่อมาไลเทอร์เข้าร่วมสำนักงานนักสืบพิงเกอร์ตัน หลังสูญเสียขาและมือของเขาจากการโดนโจมตีโดยฉลาม ชื่อ "ฟีลิกซ์" นำมาจากชื่อกลางของ ไอวาร์ ไบรซ์ เพื่อนของเฟลมมิง ขณะที่ชื่อ "ไลเทอร์" นำมาจากนามสกุลของ แมเรียน โอตส์ ไลเทอร์ ชาร์ลส์ เพื่อนของเฟลมมิง ต่อมาได้เป็นภรรยาของ ทอมัส ไลเทอร์
ไลเทอร์ยังปรากฏตัวในนวนิยายบอนด์โดยนักเขียนคนอื่น ๆ เช่นเดียวกับในภาพยนตร์สิบเรื่องและละครโทรทัศน์หนึ่งตอน ชื่อว่า "คาสิโนรอยัล" (ไคลแมกซ์!, ปีหนึ่ง, ตอนสาม) โดยตัวละครกลายเป็นสายลับอังกฤษชื่อว่า "คลาเรนซ์ ไลเทอร์" แสดงโดย ไมเคิล เพต ใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ที่สร้างโดย อีออนโปรดักชันส์ มีนักแสดงหลายคนแสดงเป็นไลเทอร์ ได้แก่ แจ็ก ลอร์ด, ซีก ลินเดอร์, ริก ฟาน นัตเตอร์, นอร์แมน เบอร์ตัน, เดวิด เฮดิสัน, จอห์น เทอร์รีและเจฟฟรีย์ ไรต์ ขณะที่ภาพยนตร์ พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ ซึ่งไม่ได้สร้างโดยอีออนโปรดักชันส์ ตัวละครไลเทอร์แสดงโดย เบอร์นี เคซี ตัวละครไลเทอร์ยังปรากฏตัวในวิดีโอเกม 007 ลีเจนด์ส

**ภาพยนตร์**

**ภาพยนตร์ที่สร้างโดยอีออนโปรดักชันส์**

**การวิเคราะห์**
เดอะนิวยอร์กไทมส์ เรียกไลเทอร์ว่าเป็น "คู่หู" ของเจมส์ บอนด์และได้บันทึกพัฒนาการของตัวละครว่าคู่ขนานไปกับชื่อเสียงของบอนด์ ในฐานะที่เป็นทั้งบุคคลที่น่าจดจำในภาพยนตร์และวีรบุรุษแห่งสงครามเย็นและเหตุการณ์หลังจากนั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เจมส์ บอนด์
หมวดหมู่:เจมส์ บอนด์
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกตัดแขนหรือขา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นไซด์คิก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สำนักข่าวกรองกลาง
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐเท็กซัส
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐวิสคอนซิน
กลิทเทอร์ (อัลบั้มมารายห์ แครี)

กลิทเทอร์ (Glitter) เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Glitter และเป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 โดยเวอร์จิ้น เรคคอร์ดส
ซาวน์ดนตรีชุดนี้จะมีลักษณะเป็นดนตรียุค 80 โดยมีเพลงเก่ามาทำใหม่อย่าง "Didn't Mean to Turn You On" และนำทำนองเพลง "Candy" ของวงCameo มาทำใหม่ในเพลง "Loverboy"
อัลบั้มนี้ยังทำงานร่วมกับแร็ปเปอร์อย่าง Busta Rhymes, Mystikal, Da Brat, Ludacris, Fabolous, Shawnna, 22, Ja Rule, Nate Dogg, Cameo และศิลปินแนวอาร์แอนด์บีอย่าง Eric Benét
อัลบั้มนี้วางขายในวันเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ทำให้ล้มเหลวทางด้านยอดขาย มียอดขาย 3 ล้านชุดทั่วโลกและ 630,952 ชุดในสหรัฐอเมริกา (ข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2007)
เพลง "Loverboy" ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ในบิลบอร์ด (เหตุเพราะการลดราคาขาย)

**รายชื่อเพลง**
 "Loverboy" (remix) featuring Ludacris, Shawnna, 22 and Da Brat – 4:30- "Lead the Way" – 3:53- "If We" featuring Ja Rule and Nate Dogg – 4:20- "Didn't Mean to Turn You On" – 4:54- "Don't Stop (Funkin' 4 Jamaica)" featuring Mystikal – 3:37- "All My Life" – 5:09- "Reflections (Care Enough)" – 3:20- "Last Night a DJ Saved My Life" featuring Busta Rhymes and Fabolous – 6:43- "Want You" featuring Eric Benét – 4:43- "Never Too Far" – 4:21- "Twister" – 2:26- "Loverboy" featuring Cameo – 3:49- "There For Me" Leftover Track - 4:15

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของมารายห์ แครี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2544
แจ๊ก ดอว์สัน

แจ็ก ดอว์สัน (Jack Dawson) เป็นตัวละครสมมุติในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิค" ตามบันทึกของบทภาพยนตร์ แจ็ก เกิดในชิพพีน่า ฟอลส์ รัฐวิสคอนซิน ใน พ.ศ. 2435 ต่อมาใน พ.ศ. 2450 พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิต เขาจึงท่องเที่ยวไปทั่วโลก และฝึกฝนการวาดภาพ ต่อมาเขาได้ไปคบกับเพื่อนชาวอิตาลี นาม "ฟาบิซิโอ เดอ รอสซี" ต่อมา เขาและฟาบริซิโอ ได้ไปถึงเมืองเซาท์แทมป์ตัน และไปเล่นพนันโป๊กเกอร์ กับคนที่มีตั๋วโดยสารไททานิค และชนะ จึงได้ตั๋วชั้น 3 มา และในเรือไททานิก เขาได้รู้จักกับ โรส เดวิตต์ บูเคเตอร์ และสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งกลายเป็นความรัก  และเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455 เวลา 23 นาฬิกา 40 นาที เรือไททานิคชนภูเขาน้ำแข็ง และจมมิดลำในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 เวลา 2 นาฬิกา 20 นาที แจ็กและโรส ขึ้นเรือชูชีพไม่ทัน แต่แจ็กก็ได้เสียสละในการช่วยเหลือโรสจนเสียชีวิตในวันนั้นเอง
ตัวละครแจ็ก ดอว์สัน เข้าใจว่ามาจากบุคคลที่มีตัวตนจริงในเรือไททานิก ชื่อ แจ็ก ฟิลิปส์ (Jack Phillips) เป็นเจ้าหน้าที่วิทยุบนเรือ และเป็นผู้ส่งสัญญาณวิทยุขอความช่วยเหลือตอนที่เรือชนภูเขาน้ำแข็ง และเสียชีวิตในครั้งนั้นด้วย
(เค้าโครงจริงจากผู้รอดชีวิต โรส เดวิตต์ บูเคเตอร์ หรือ โรส ดอว์สัน)
ภาพยนตร์ไททานิกในปี พ.ศ. 2540 นำแสดงโดย ลีโอนาโด ดิคาปริโอ ซึ่งก่อนหน้านั้นคนที่จะมาแสดงคือ Billy Crudup

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครภาพยนตร์
จังหวัดยามางาตะ

จังหวัดยามางาตะ (Yamagata-ken) เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคโทโฮกุบนเกาะฮนชู เมืองหลวงอยู่ที่นครยามางาตะ

**ภูมิศาสตร์และการปกครอง**
จังหวัดยามางาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของภูมิภาคโทโฮกุ ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีอาณาเขตติดกับจังหวัดนีงาตะทางทิศตะวันตก จังหวัดฟูกูชิมะทางทิศใต้ จังหวัดมิยางิทางทิศตะวันออก และจังหวัดอากิตะทางทิศเหนือ

**เขตการปกครอง**
จังหวัดยามางาตะประกอบด้วย 13 นคร 8 อำเภอ 19 เมือง และ 3 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 13 นครในจังหวัดยามางาตะมีพื้นที่รวมกัน 4,711.77 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 50.54 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 897,041 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 79.82 ของประชากรทั้งจังหวัด

**นคร**

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
จังหวัดยามางาตะมี 8 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้

**เศรษฐกิจ**
จังหวัดยามางาตะคือผู้ผลิตเชอร์รีและสาลี่ที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และยังผลิตผลไม้ชนิดอื่น ๆ ได้แก่องุ่น แอปเปิล ลูกท้อ แตงโม ลูกพลับ และแตงโมอีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ ja

ยามางาตะ
จังหวัดชิซูโอกะ

จังหวัดชิซูโอกะ (Shizuoka-ken) เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคชูบุ บนเกาะฮนชู มีเมืองหลวง คือ นครชิซูโอกะ จังหวัดนี้เป็นที่ตั้งของภูเขาฟูจิและมีชื่อเสียงของการปลูกชาเขียวที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น

**ประวัติศาสตร์**
จังหวัดชิซูโอกะในปัจจุบัน ตั้งอยู่บนอาณาเขตของอดีตแคว้น 3 แคว้นได้แก่ แคว้นโทโตมิ (Tōtōmi-no kuni) แคว้นซูรูงะ (Suruga no kuni) และแคว้นอิซุ (Izu-no kuni) นอกจากนี้ ยังเป็นบ้านเกิดของโชกุนตระกูลโทกูงาวะคนแรก นั่นคือโทกูงาวะ อิเอยาซุ โทกูงาวะ อิเอยาซุปกครองพื้นที่นี้ จนกระทั่งสามารถปราบขุนศึกตระกูลโฮโจ ผู้มีอิทธิพลในภูมิภาคคันโตลงได้ และมอบให้อยู่ในความปกครองของโอดะ โนบูนางะ ต่อมา เมื่อโทกูงาวะ อิเอยาซุขึ้นเป็นโชกุนได้สำเร็จ เขาก็ได้ยึดภูมิภาคคันโตกลับให้ครอบครัวของตนดูแล และรวบรวมดินแดนรอบนครชิซูโอกะในปัจจุบันให้ขึ้นตรงกับรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ในค.ศ. 1868 หลังจากการสถาปนาแคว้นชิซูโอกะ (Shizuoka-han) หรือแคว้นซุมปุ (Sunpu-han) ตระกูลโทกูงาวะก็ได้กลับมาอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้อีกครั้ง

**สภาพทางภูมิศาสตร์**
จังหวัดชิซูโอกะมีพื้นที่ยาวตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงอ่าวซูรูงะ พื้นที่ฝั่งตะวันตกของจังหวัดกินพื้นที่ไปถึงเทือกเขาแอลป์ของญี่ปุ่น พื้นที่ฝั่งตะวันออกเป็นชายฝั่งคอดเข้าไปทางด้านเหนือจนถึงภูเขาไฟฟูจิ และรวมพื้นที่ของคาบสมุทรอิซุ ซึ่งเป็นเขตพักตากอากาศชื่อดังของญี่ปุ่นที่ยื่นออกไปในมหาสมุทรแปซิฟิก 

**แผ่นดินไหวโทไก**
จากอดีตที่ผ่านมา ในทุก ๆ 100 ถึง 150 ปี จะมีแผ่นดินไหวร้ายแรงที่กระทบจังหวัดชิซูโอกะด้วย เรียกว่า แผ่นดินไหวโทไก (Tōkai Jishin) ซึ่งครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1854

**เขตการปกครอง**
จังหวัดชิซูโอกะ แบ่งเขตการปกครองเป็น 23 นคร 5 อำเภอ และ 12 เมือง ดังนี้
นคร- โกเต็มบะ (Gotenba-shi)- คาเกงาวะ (Kakegawa-shi)- คิกูงาวะ (Kikugawa-shi)- โคไซ (Kosai-shi)- ชิซูโอกะ (Shizuoka-shi)(เมืองหลวง) - ชิมาดะ (Shimada-shi)- ชิโมดะ (Shimoda-shi)- ซูโซโนะ (Susono-shi)- นูมาซุ (Numazu-shi)- ฟูกูโรอิ (Fukuroi-shi)- ฟูจิ (Fuji-shi)- ฟูจิโนมิยะ (Fujinomiya-shi)- ฟูจิเอดะ (Fujieda-shi)- มากิโนฮาระ (Makinohara-shi)- มิชิมะ (Mishima-shi)- ไยซุ (Yaizu-shi)- อาตามิ (Atami-shi)- อิซุ (Izu-shi)- อิซูโนกูนิ (Izunokuni-shi)- อิโต (Itō-shi)- อิวาตะ (Iwata-shi)- โอมาเอซากิ (Omaezaki-shi)- ฮามามัตสึ (Hamamatsu-shi)
อำเภอและเมือง- อำเภอคาโมะ (Kamo-gun)
** เมืองคาวาซุ (Kawazu-chō)
** เมืองนิชิอิซุ (Nishiizu-chō)
** เมืองมัตสึซากิ (Matsuzaki-chō)
** เมืองมินามิอิซุ (Minamiizu-chō)
** เมืองฮิงาชิอิซุ (Higashiizu-chō)- อำเภอชูจิ (Shūchi-gun)
** เมืองโมริ (Mori-machi)- อำเภอทางาตะ (Tagata-gun)
** เมืองคันนามิ (Kannami-chō)- อำเภอซุนโต (Suntō-gun)
** เมืองชิมิซุ (Shimizu-chō)
** เมืองนางาอิซูมิ (Nagaizumi-chō)
** เมืองโอยามะ (Oyama-chō)- อำเภอไฮบาระ (Haibara-gun)
** เมืองคาวาเนฮง (Kawanehon-chō)
** เมืองโยชิดะ (Yoshida-chō)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของจังหวัดชิซูโอกะ date=2017-11-17 -  Official Shizuoka Guide

ชิซูโอกะ
จังหวัดกิฟุ

จังหวัดกิฟุ (Gifu-ken) เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคจูบุบนเกาะฮนชูpage=246page=126 มีประชากร 1,991,390 คน (lc=y) และมีพื้นที่ lk=on จังหวัดกิฟุมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทยามะทางทิศเหนือ, จังหวัดอิชิกาวะทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ, จังหวัดฟูกูอิทางทิศตะวันตก, จังหวัดชิงะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้, จังหวัดมิเอะและไอจิทางทิศใต้ และจังหวัดนางาโนะทางทิศตะวันออก
กิฟุเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของจังหวัด เมืองหลักอื่น ๆ ได้แก่ โองากิ, คากามิงาฮาระ และทาจิมิpage=246

**การปกครอง**
จังหวัดกิฟุประกอบด้วย 21 นคร 9 อำเภอ 19 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ได้แก่

**นคร**
ไฟล์:Map of Gifu Prefecture Ja.svg|thumb|แผนที่จังหวัดกิฟุแสดงเทศบาลต่าง ๆนคร เมือง หมู่บ้าน- กิฟุ (Gifu-shi; เมืองหลวง)- กูโจ (Gujō-shi)- เกโระ (Gero-shi)- คากามิงาฮาระ (Kakamigahara-shi)- คานิ (Kani-shi)- ไคซุ (Kaizu-shi)- เซกิ (Seki-shi)- ทาจิมิ (Tajimi-shi)- ทากายามะ (Takayama-shi)- โทกิ (Toki-shi)- นากัตสึงาวะ (Nakatsugawa-shi)- มิซูนามิ (Mizunami-shi)- มิซูโฮะ (Mizuho-shi)- มิโนกาโมะ (Minokamo-shi)- มิโนะ (Mino-shi)- โมโตซุ (Motosu-shi)- ยามางาตะ (Yamagata-shi)- เอนะ (Ena-shi)- โองากิ (Ōgaki-shi)- ฮาชิมะ (Hashima-shi)- ฮิดะ (Hida-shi)

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
 อำเภอคานิ (Kani-gun)
** เมืองมิตาเกะ (Mitake-chō)- อำเภอคาโมะ (Kamo-gun)
** เมืองคาวาเบะ (Kawabe-chō)
** เมืองชิรากาวะ (Shirakawa-chō)
** เมืองซากาโฮงิ (Sakahogi-chō)
** เมืองโทมิกะ (Tomika-chō)
** เมืองยาอตสึ (Yaotsu-chō)
** เมืองฮิจิโซ (Hichisō-chō)
** หมู่บ้านฮิงิชิชิรากาวะ (Higashishirakawa-mura)- อำเภอฟูวะ (Fuwa-gun)
** เมืองเซกิงาฮาระ (Sekigahara-chō)
** เมืองทารูอิ (Tarui-chō)- อำเภอโมโตซุ (Motosu-gun)
** เมืองคิตางาตะ (Kitagata-chō)- อำเภอโยโร (Yōrō-gun)
** เมืองโยโร (Yōrō-chō)- อำเภออัมปาจิ (Anpachi-gun)
** เมืองโกโดะ (Gōdo-chō)
** เมืองวาโนอูจิ (Wanouchi-chō)
** เมืองอัมปาจิ (Anpachi-chō)- อำเภออิบิ (Ibi-gun)
** เมืองอิเกดะ (Ikeda-chō)
** เมืองอิบิงาวะ (Ibigawa-chō)
** เมืองโอโนะ (Ōno-chō)- อำเภอโอโนะ (Ōno-gun)
** หมู่บ้านชิรากาวะ (Shirakawa-mura)- อำเภอฮาชิมะ (Hashima-gun)
** เมืองกินัง (Ginan-chō)
** เมืองคาซามัตสึ (Kasamatsu-chō)

**สถานที่น่าสนใจ**
 เกโระอนเซน- ฮิดะทะกะยะมะอนเซ็น 

**อ้างอิง**
  ภูมิภาคกลาง (ชูบุ) date=2010-09-17  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จังหวัดกิฟุ-  Gifu travel guide date=2015-12-04  -  Go Gifu (blog about tourism in Gifu) -  Map of Gifu Prefecture in 1891. National Archives of Japan.

กิฟุ
การอ้างอิง

โดยทั่วไป การอ้างอิง คือการอ้างถึงบางสิ่ง หรือการอธิบายบางสิ่งหรือสิ่งที่แสดงถึงความเกี่ยวข้องกันระหว่างสองสิ่ง ความเกี่ยวข้องกันระหว่างสองสิ่งนั้นอาจเป็น หนังสือ สถานที่ หรือบทคัดย่อ เช่น ข้อมูล, ความคิด หรือความจำ สิ่งที่เป็นสิ่งอ้างอิง เรียกว่า ผู้ถูกอ้างอิง
ความหมายของการอ้างอิง มีความหมายต่างกันในแต่ละการใช้งาน ดังนี้

**อรรถศาสตร์**
ในภาษาอังกฤษโดยทั่วไปในทางอรรถศาสตร์ การอ้างอิง หมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างนามหรือสรรพนามกับวัตถุที่อ้างถึง ยกตัวอย่างเช่น คำว่า John ที่หมายถึง สุนัขชื่อ John เมื่อเราใช้สรรพนามบุรุษที่สาม คือ it นั้นคือการอ้างถึงสุนัขชื่อ John ซึ่งเป็นผู้ถูกอ้างอิงนั้นเอง

**ศิลปะ**
ทางศิลปะ การอ้างอิงแสดงถึงผลงานที่เป็นพื้นฐานของศิลปะชิ้นนั้น รวมถึงผลงานศิลปะเดิมที่มีอยู่ เช่นการอัดสำเนารูปภาพ
หมวดหมู่:ปรัชญาตรรกศาสตร์
หมวดหมู่:การอ้างอิง
จังหวัดยามานาชิ

จังหวัดยามานาชิ (Yamanashi-ken) เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่นมีเมืองหลวงอยู่ที่นครโคฟุ ยามานาชิเป็นจังหวัดที่มีภูเขาปิดล้อม โดยเฉพาะภูเขาฟูจิซึ่งเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวกันมาก มีสินค้าขึ้นชื่อคือไวน์ ที่นครโคฟุมีชื่อเสียงมากในอุตสาหกรรมอัญมณี และมีทิวทัศน์ธรรมชาติอันงดงาม

**ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์**
แผนที่จังหวัดยามานาชิ
จังหวัดยามานาชิมีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดโตเกียว จังหวัดคานางาวะ จังหวัดไซตามะ จังหวัดชิซูโอกะ และจังหวัดนางาโนะ โดยไม่มีส่วนในติดต่อกับทะเลและล้อมรอบไปด้วยภูเขาสูง โดยมีภูเขาฟุจิเป็นภูเขาที่ทีชื่อเสียง ทำให้เกิดปรากฏการณ์เงาฝนอยู่บ่อยครั้ง
พื้นที่ถึง 27 เปอร์เซ็นต์ ของจังหวัดยามานาชิ อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ เช่น อุทยานแห่งชาติชิจิบูตามากาอิ อุทยานแห่งชาติฟูจิ–ฮาโกเนะ–อิซุ และอุทยานแห่งชาติมินามิแอลป์ เป็นต้น

**การปกครอง**
จังหวัดยามานาชิประกอบด้วย 13 นคร 5 อำเภอ 10 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**นคร**
 โคชู (Kōshū-shi)- โคฟุ (Kōfu-shi) (เมืองหลวง)- คาอิ (Kai-shi)- ชูโอ (Chūō-shi)- นิราซากิ (Nirasaki-shi)- ฟูจิโยชิดะ (Fujiyoshida-shi)- ฟูเอฟูกิ (Fuefuki-shi)- มินามิแอลป์ (Minami'arupusu-shi)- ยามานาชิ (Yamanashi-shi)- สึรุ (Tsuru-shi)- อูเอโนฮาระ (Uenohara-shi)- โอตสึกิ (Ōtsuki-shi)- โฮกูโตะ (Hokuto-shi)

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
 อำเภอคิตะสึรุ (Kitatsuru-gun)
** หมู่บ้านโคซูเงะ (Kosuge-mura)
** หมู่บ้านทาบายามะ (Tabayama-mura)- อำเภอนากาโกมะ (Nakakoma-gun)
** เมืองโชวะ (Shōwa-chō)- อำเภอนิชิยัตสึชิโระ (Nishiyatsushiro-gun)
** เมืองอิจิกาวามิซาโตะ (Ichikawamisato-chō)- อำเภอมินามิโกมะ (Minamikoma-gun)
** เมืองนัมบุ (Nanbu-chō)
** เมืองฟูจิกาวะ (Fujikawa-chō)
** เมืองมิโนบุ (Minobu-chō)
** เมืองฮายากาวะ (Hayakawa-chō)- อำเภอมินามิสึรุ (Minamitsuru-gun)
** เมืองนิชิกัตสึระ (Nishikatsura-chō)
** เมืองฟูจิกาวางูจิโกะ (Fujikawaguchiko-machi)
** หมู่บ้านโดชิ (Dōshi-mura)
** หมู่บ้านนารูซาวะ (Narusawa-mura)
** หมู่บ้านยามานากาโกะ (Yamanakako-mura)
** หมู่บ้านโอชิโนะ (Oshino-mura)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของจังหวัดยามานาชิ (ญี่ปุ่น)- เว็บไซต์ทางการของจังหวัดยามานาชิ (อังกฤษ)
*3578391

ยามานาชิ
จังหวัดอิชิกาวะ

จังหวัดอิชิกาวะ (Ishikawa-ken) ตั้งอยู่บริเวณภาคชูบุบนเกาะฮนชูของประเทศญี่ปุ่น และเป็น 1 ใน 3 จังหวัดในภูมิภาคย่อยโฮกูริกุ จังหวัดอิชิกาวะมีประชากร 1,140,573 คน (31 ตุลาคม 2019) และมีพื้นที่ 4,186 ตารางกิโลเมตร (1,616 ตารางไมล์) จังหวัดอิชิกาวะมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทยามะทางทิศตะวันออก, จังหวัดกิฟุทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดฟูกูอิทางทิศใต้
คานาซาวะเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของจังหวัด เมืองหลักอื่น ๆ ได้แก่ ฮากูซัง โคมัตสึ และคางะ จังหวัดอิชิกาวะตั้งอยู่ริมทะเลญี่ปุ่นโดยมีคาบสมุทรโนโตะซึ่งทำให้เกิดอ่าวโทยามะ หนึ่งในอ่าวที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น จังหวัดอิชิกาวะมีชื่อเสียงจากปราสาทคานาซาวะ, เค็นโรกุเอ็ง, เนียวไตโมริ และเครื่องปั้นคูตานิ จังหวัดอิชิกาวะตั้งอยู่ในภูมิภาคโฮกูริกุซึ่งเป็นอนุภูมิภาคย่อยของภูมิภาคชูบุ เป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ 

**ประวัติ**
จังหวัดอิชิกาวะก่อตั้งขึ้นโดยการรวมแคว้นคางะและแคว้นโนโตะเข้าด้วยกัน 

**ภูมิศาสตร์**
จังหวัดอิชิกาวะตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะฮนชูซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมคาบสมุทรโนโตะ พรมแดนด้านทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโทยามะและจังหวัดกิฟุ และทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดฟูกูอิ จังหวัดอิชิกาวะแบ่งได้สองพื้นที่คือทางตอนเหนือมีคาบสมุทรโนโตะเป็นพื้นที่แคบไม่มีที่ราบมากนัก และทางใต้เป็นที่ราบชายฝั่งทะเลโดยมีคานาซาวะเป็นเมืองหลวง 
อิชิกาวะยังมีเกาะหลายแห่ง เช่น โนโตจิมะ มิตสึเกะจิมะ เฮงูระจิมะ 

**เขตการปกครอง**
จังหวัดอิชิกาวะประกอบด้วย 11 นคร 5 อำเภอ และ 8 เมือง ได้แก่

**นคร**
 นครคางะ (Kaga-shi)- นครคานาซาวะ (Kanazawa-shi) (เมืองหลวง)- นครคาโฮกุ (Kahoku-shi)- นครโคมัตสึ (Komatsu-shi)- นครซูซุ (Suzu-shi)- นครนานาโอะ (Nanao-shi)- นครโนโนอิจิ (Nonoichi-shi)- นครโนมิ (Nomi-shi)- นครวาจิมะ (Wajima-shi)- นครฮากูซัง (Hakusan-shi)- นครฮากูอิ (Hakui-shi)

**อำเภอและเมือง**
 อำเภอคาชิมะ (Kashima-gun)
** เมืองนากาโนโตะ (Nakanoto-machi)- อำเภอคาโฮกุ (Kahoku-gun)
** เมืองสึบาตะ (Tsubata-machi)
** เมืองอูจินาดะ (Uchinada-machi)- อำเภอโนมิ (Nomi-gun)
** เมืองคาวากิตะ (Kawakita-machi)- อำเภอฮากูอิ (Hakui-gun)
** เมืองชิกะ (Shika-machi)
** เมืองโฮดัตสึชิมิซุ (Hōdatsushimizu-chō)- อำเภอโฮซุ (Hōsu-gun)
** เมืองโนโตะ (Noto-chō)
** เมืองอานามิซุ (Anamizu-machi)

**เศรษฐกิจ**
อุตสาหกรรมสิ่งทอและอุตสาหกรรมเครื่องจักรมีอิทธิพลอย่างมากต่อเศรษฐกิจของจังหวัดอิชิกาวะ โดยเฉพาะผ้าประดิษฐ์และเครื่องจักรก่อสร้าง 

**ประชากร**
จังหวัดอิชิกาวะมีพื้นที่ 4,186.09 ตารางกิโลเมตร วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 มีประชากร 1,166,643 คน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จังหวัดอิชิกาวะ-  Cultural assets of Ishikawa
อิชิกาวะ
จังหวัดนีงาตะ

จังหวัดนีงาตะ หรือ นีกาตะ (Niigata-ken) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคจูบุบนเกาะฮนชูของประเทศญี่ปุ่น มีประชากรทั้งสิ้น 2,227,496 คน (ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) มีพื้นที่ 12,584.18 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมากเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ จังหวัดนีงาตะมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทยามะและจังหวัดนางาโนะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดกุมมะทางทิศใต้ ติดกับจังหวัดฟูกูชิมะทางทิศตะวันออก และติดกับจังหวัดยามางาตะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
นีงาตะเป็นเมืองศูนย์กลางและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดนีงาตะ เมืองหลักอื่น ๆ เช่น นางาโอกะ, โจเอ็ตสึ และซันโจ จังหวัดนีงาตะมีเขตมหานครหลักนีงาตะซึ่งมีเมืองนีงาตะเป็นศูนย์กลาง เขตมหานครนี้มีประชากร 1,395,612 คน นับเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดริมฝั่งทะเลญี่ปุ่น และใหญ่เป็นที่อันดับที่ 12 ของประเทศ จังหวัดนีงาตะเป็นส่วนหนึ่งของอนุภูมิภาคโฮกูริกุและเป็นที่ตั้งของเกาะซาโดะ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของญี่ปุ่นรองจาก 4 เกาะหลักและเกาะโอกินาวะ

**ลักษณะภูมิศาสตร์**
แผนที่จังหวัดนีงาตะ
จังหวัดนีงาตะมีลักษณะเป็นแนวยาวตามชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปถึงทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร ติดกับทะเลญี่ปุ่น มีลักษณะเป็นที่ราบชายฝั่งสลับกับภูเขา
ในจังหวัดนีงาตะมีการแบ่งออกเป็น 4 เขตใหญ่ตามสภาพภูมิศาสตร์ ดังนี้ โจเอ็ตสึ ภาคใต้, จูเอ็ตสึ ภาคกลาง, คาเอ็ตสึ ภาคเหนือ และเกาะซาโดะ

**เขตการปกครอง**
จังหวัดนีงาตะประกอบไปด้วย 20 นคร, 9 อำเภอ, 6 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**นคร**
 โกเซ็ง (Gosen-shi)- คาชิวาซากิ (Kashiwazaki-shi)- คาโมะ (Kamo-shi)- โจเอ็ตสึ (Jōetsu-shi)- ชิบาตะ (Shibata-shi)- ซันโจ (Sanjō-shi)- ซาโดะ (Sado-shi)- โทกามาจิ (Tōkamachi-shi)- ไทไน (Tainai-shi)- นางาโอกะ (Nagaoka-shi)- นีงาตะ (Niigata-shi) (เมืองหลวง)- มิตสึเกะ (Mitsuke-shi)- มินามิอูโอนูมะ (Minamiuonuma-shi)- มูรากามิ (Murakami-shi)- เมียวโก (Myōkō-shi)- สึบาเมะ (Tsubame-shi)- อางาโนะ (Agano-shi)- อิโตอิงาวะ (Itoigawa-shi)- อูโอนูมะ (Uonuma-shi)- โอจิยะ (Ojiya-shi)

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
 อำเภอคาริวะ (Kariwa-gun)
** หมู่บ้านคาริวะ (Kariwa-mura)- อำเภอคิตะกัมบาระ (Kitakanbara-gun)
** เมืองเซโร (Seirō-machi)- อำเภอซันโต (Santō-gun)
** เมืองอิซูโมซากิ (Izumozaki-machi)- อำเภอนากาอูโอนูมะ (Nakauonuma-gun)
** เมืองสึนัง (Tsunan-machi)- อำเภอนิชิกัมบาระ (Nishikanbara-gun)
** หมู่บ้านยาฮิโกะ (Yahiko-mura)- อำเภอมินามิกัมบาระ (Minamikanbara-gun)
** เมืองทางามิ (Tagami-machi)- อำเภอมินามิอูโอนูมะ (Minamiuonuma-gun)
** เมืองยูซาวะ (Yuzawa-machi)- อำเภออิวาฟูเนะ (Iwafune-gun)
** หมู่บ้านเซกิกาวะ (Sekikawa-mura)
** หมู่บ้านอาวาชิมาอูระ (Awashimaura-mura)- อำเภอฮิงาชิกัมบาระ (Higashikanbara-gun)
** เมืองอางะ (Aga-machi)

**สถานศึกษา**
 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ- มหาวิทยาลัยนีงาตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Niigata Prefecture Official Website ja-  Niigata Prefecture Official Website en

นีงาตะ
จังหวัดวากายามะ

จังหวัดวากายามะ () เป็นจังหวัดของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซของเกาะฮนชูpage=1026 จังหวัดวากายามะมีประชากร 944,320 คน (lc=y) และมีพื้นที่ lk=on มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโอซากะทางทิศเหนือและจังหวัดมิเอะกับจังหวัดนาระทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
วากายามะเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของจังหวัด นอกจากนี้ ยังมีเมืองหลักอื่น ๆ ได้แก่ ทานาเบะ, ฮาชิโมโตะ และคิโนะกาวะpage=1025 จังหวัดวากายามะตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรคิอิบนช่องแคบคิอิซึ่งเชื่อมต่อระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลในเซโตะ โดยอยู่ฝั่งตรงข้ามกับจังหวัดโทกูชิมะบนเกาะชิโกกุ

**ภูมิศาสตร์**
จังหวัดวากายามะตั้งอยู่บนปลายด้านใต้สุดของคาบสมุทรคิอิ โดยทิศตะวันตกและทิศใต้ติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดโอซากะ และทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดนาระและจังหวัดมิเอะ
จังหวัดวากายามะเป็นจังหวัดเดียวที่มีดินแดนแทรก โดยหมู่บ้านคิตายามะซึ่งขึ้นกับอำเภอฮิงาชิมูโระนั้นตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดนาระและจังหวัดมิเอะโดยไม่มีพื้นที่ติดต่อกับส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดวากายามะเลย

**การปกครอง**
จังหวัดวากายามะประกอบด้วย 9 นคร 6 อำเภอ 20 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่

**นคร**
 โกโบ (Gobō-shi)- คิโนะกาวะ (Kinokawa-shi)- ไคนัง (Kainan-shi)- ชิงงู (Shingū-shi)- ทานาเบะ (Tanabe-shi)- วากายามะ (Wakayama-shi) (เมืองหลวง)- อาริดะ (Arida-shi)- อิวาเดะ (Iwade-shi)- ฮาชิโมโตะ (Hashimoto-shi)

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
 อำเภอไคโซ (Kaisō-gun)
** เมืองคิมิโนะ (Kimino-chō)- อำเภอนิชิมูโระ (Nishimuro-gun)
** เมืองคามิตนดะ (Kamitonda-chō)
** เมืองชิราฮามะ (Shirahama-chō)
** เมืองซูซามิ (Susami-chō)- อำเภออาริดะ (Arida-gun)
** เมืองยูอาซะ (Yuasa-chō)
** เมืองอาริดางาวะ (Aridagawa-chō)
** เมืองฮิโรงาวะ (Hirogawa-chō)- อำเภออิโตะ (Ito-gun)
** เมืองคัตสึรางิ (Katsuragi-chō)
** เมืองคูโดยามะ (Kudoyama-chō)
** เมืองโคยะ (Kōya-chō)- อำเภอฮิงาชิมูโระ (Higashimuro-gun)
** เมืองคูชิโมโตะ (Kushimoto-chō)
** เมืองโคซางาวะ (Kozagawa-chō)
** เมืองไทจิ (Taiji-chō)
** เมืองนาจิกัตสึอูระ (Nachikatsuura-chō)
** หมู่บ้านคิตายามะ (Kitayama-mura)- อำเภอฮิดากะ (Hidaka-gun)
** เมืองมินาเบะ (Minabe-chō)
** เมืองมิฮามะ (Mihama-chō)
** เมืองยูระ (Yura-chō)
** เมืองอินามิ (Inami-chō)
** เมืองฮิดากะ (Hidaka-chō)
** เมืองฮิดากางาวะ (Hidakagawa-chō)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการของจังหวัดวากายามะ-  คำแนะนำการท่องเที่ยววาคายามะ ภูมิภาคคันไซ ฉบับทางการ
วากายามะ
จังหวัดมิเอะ

จังหวัดมิเอะ (Mie-ken) เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคคันไซหรือคิงกิบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น เมืองหลวงคือนครสึ

**ประวัติศาสตร์**
จังหวัดมิเอะในปัจจุบันนี้มีพื้นที่ครอบคลุมบริเวณที่เคยเป็นจังหวัดอิเซะ ชิมะ อิงะ และส่วนหนึ่งของจังหวัดคิอิ พื้นที่นี้มีการจัดระบบใหม่ซ้ำหลายครั้งในยุคการฟื้นฟูเมจิ แต่ใน พ.ศ. 2414 พื้นที่จากเขตแม่น้ำสามสาย (Kiso Sansen) ทางเหนือของเมืองสึในปัจจุบันได้กลายเป็นจังหวัดโอนตสึ และพื้นที่ทางใต้กลายเป็นจังหวัดวาตาไร ตอมาใน พ.ศ. 2415 ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดโอนตสึได้ย้ายจากเมืองสึไปยังเมืองยกกาอิจิ และจังหวัดโอนตสึก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดมิเอะ ต่อมาด้วยเหตุผลต่าง ๆ รวมทั้งความเป็นไปได้มากที่จังหวัดมิเอะจะรวมเข้าด้วยกันกับจังหวัดวาตาไรในที่สุด ทำให้มีการย้ายศูนย์กลางการปกครองกลับไปยังเมืองสึในปีถัดมา และใน พ.ศ. 2419 จังหวัดมิเอะก็ได้ผนวกเอาพื้นที่ทางใต้จังหวัด และเป็นจังหวัดมิเอะดังในปัจจุบันนี้
กล่าวกันว่า ชื่อมิเอะได้มาจากข้อคิดเห็นของยามาโตะ ทาเกรุ ที่มีต่อภูมิภาคนี้ ระหว่างกลับจากการรบชนะที่ภูมิภาคทางตะวันออก

**การเมืองการปกครอง**

**เทศบาล**
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2006 จังหวัดมิเอะประกอบด้วย 29 เทศบาล ได้แก่ 14 เทศบาลนคร และ 15 เทศบาลเมือง
นอกจากนี้ยังมีการแบ่งพื้นที่จังหวัดมิเอะเป็นอำเภอซึ่งไม่มีหน่วยงานบริหาร มีจำนวน 7 อำเภอ โดยจะครอบคลุมเฉพาะพื้นที่ที่เป็นเทศบาลเมืองเท่านั้น อำเภอมีรายชื่อดังนี้- อำเภอคิตะมูโระ (Kitamuro-gun)- อำเภอคูวานะ (Kuwana-gun)- อำเภอทากิ (Taki-gun)- อำเภอมินามิมูโระ (Minamimuro-gun)- อำเภอมิเอะ (Mie-gun)- อำเภอวาตาไร (Watarai-gun)- อำเภออินาเบะ (Inabe-gun)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mie Prefecture official homepage date=2010-12-30 -  Kanko Mie tourist information date=2020-11-25 -  Outdoor Japan - Section Mie-  Mie International Exchange Foundation


มิเอะ
นาฬิกาแดด

ไฟล์:Sundial Taganrog.jpg|thumb|นาฬิกาแดดบนพื้นในตากันร็อก 
นาฬิกาแดด คือ เครื่องมือใช้สำหรับวัดเวลาในตอนกลางวันจากตำแหน่งของดวงอาทิตย์ โดยทั่วไปจะสร้างเป็นวัตถุอย่างหนึ่งเรียกว่าโนมอน (gnomon) ให้ตั้งอยู่บนฐาน เมื่อแสงแดดตกกระทบโนมอนจะทำให้เกิดเงาทอดลงไปบนฐาน แล้วอ่านค่าเวลาจากฐานนั้นซึ่งมีขีดบอกเวลากำกับอยู่ นาฬิกาแดดอาจสร้างขึ้นโดยยึดอยู่กับที่หรือสามารถเคลื่อนย้ายก็ได้
หมวดหมู่:นาฬิกา
หมวดหมู่:เทคโนโลยีล้าสมัย
ริชาร์ด ไมเออร์

ริชาร์ด ไมเออร์ ปี 2007
ริชาร์ด ไมเออร์ (Richard Meier) เกิดเมื่อ  12 ตุลาคม ค.ศ. 1934 ในนิวอาร์ค,นิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสถาปนิกร่วมสมัย มีชื่อเสียงในการใช้สีขาวในการออกแบบ
เขาจบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ในปี ค.ศ. 1957 และได้ทำงานกับ Skidmore, Owings และ Merrill ช่วงสั้นๆ ในปี 1959 จากนั้นก็ทำงานกับ Marcel Breuer เป็นเวลา 3 ปีแล้วจึงหันมาศึกษาเองในนิวยอร์กช่วงปี 1963 โดยเขาได้เป็นที่รู้จักในนาม นิวยอร์กไฟฟ์ ในปี 1972 งานออกแบบของเขาพิพิธภัณฑ์เก็ตตี้ในลอสแอนเจลิส เป็นที่กล่าวขวัญมากในช่วงนั้น
งานของเขามีส่วนคล้ายและได้รับอิทธิพลจาก กับงานของ เลอ คอร์บูสิเอร์ รวมถึง มีส แฟน เดอ โรห์ และ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ รวมถึง หลุยส์ บาร์รากอง
และในปี 1984 ไมเออร์ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์

**ผลงานที่มีชื่อเสียง**
 พิพิธภัณฑ์เก็ตตี้- The Atheneum- Museum of Television and Radio- High Museum of Art, Atlanta, Georgia

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2010-02-11 
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากนวร์ก
ชะไนยา ทเวน

ชะไนยา ทเวน (Shania Twain หรือชื่อเต็ม Eilleen Regina Edwards) เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ที่วินด์เซอร์ รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ในสไตล์คันทรีและป็อป อัลบั้มที่ 3 ของเธอ Come on Over เป็นอัลบั้มทำสถิติเป็นอัลบั้มของศิลปินหญิงที่ขายได้มากที่สุดตลอดกาล และเป็นอัลบั้มคันทรีที่ขายได้มากที่สุดในประวัติศาสตร์ เธอเป็นศิลปินหญิงคนเดียวที่มียอดการขาย 3 อัลบั้มได้รับการรับรองระดับเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA)
นอกจากนั้นเธอยังได้รับรางวัลแกรมมีถึง 5 ครั้ง และรางวัลจาก BMI Songwriter awards เกือบ 40 ครั้ง เรื่องชีวิตส่วนตัวเธอแต่งงานกับโปรดิวเซอร์เพลงแนวร็อกอย่างรอเบิร์ต มัตต์ แลง และมีลูกชายชื่อ Eja ชะไนยาและครอบครัวได้อาศัยอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์และนิวซีแลนด์

**ผลงานอัลบั้ม**
 Shania Twain (1993)- The Woman in Me (1995)- Come on Over (1997)- Up! (2002)- Now (2017)- Queen of Me (2023)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักร้องแคนาดา
หมวดหมู่:นักร้องเสียงคอนทราลโต
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐออนแทรีโอ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
เฟท ฮิลล์

เฟท ฮิลล์ (หรือมีชื่อจริงว่า Audrey Faith Perry McGraw) เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1967 ในแจ็กสัน, มิสซิสซิปปี สหรัฐ เป็นนักร้องคันทรี เธอแต่งงานกับนักร้องคันทรีที่มีชื่อเสียงอย่าง ทิม แมกกราว
เธอประสบความสำเร็จด้วยยอดขายอัลบั้ม 30 ล้านชุด และเธอเป็นนักร้องหญิงเพียงคนเดียวที่มี 3 อัลบั้ม ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดติดต่อกันทั้ง 3 อัลบั้ม เธอยังได้รับรางวัลจาก คันทรีมิวสิกแอสโซซิเอชัน, ดิอะแคเดมีออฟคันทรีมิวสิก, รางวัลแกรมมี, รางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์และ พีเพิลชอยส์อะวอดส์ อีกด้วย

**อัลบั้ม**
 Take Me as I Am (1993) - It Matters to Me (1995) - Faith (1998) - Breathe (1999)- Cry (2002) - Fireflies (2005)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.faithhill.com/

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:นักร้องเสียงคอนทราลโต
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี