Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เรือหลวงธนบุรี

เรือหลวงธนบุรี เป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่งของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทสำคัญในช่วงกรณีพิพาทอินโดจีน ก่อนที่ไทยเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเต็มตัวในปี พ.ศ. 2484

**ประวัติ**
เรือหลวงธนบุรีเป็นเรือรบประเภทเรือปืนยามฝั่ง จัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกันกับเรือหลวงศรีอยุธยา ต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือกาวาซากิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นขุมกำลังสำคัญของกองทัพเรือไทยในช่วงกรณีพิพาทระหว่างไทย - อินโดจีนฝรั่งเศส โดยเรือหลวงธนบุรีได้เข้าทำการรบอย่างกล้าหาญในยุทธนาวีเกาะช้างเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 จนสามารถขับไล่ข้าศึกได้สำเร็จ แต่เรือได้รับความเสียหายอย่างหนักมาก เรือหลวงช้างจึงลากจูงให้มาเกยตื้นในเย็นวันเดียวกันที่แหลมงอบ จังหวัดตราด
ภายหลังเมื่อมีการกู้เรือหลวงธนบุรีแล้ว กองทัพเรือได้ลากจูงเรือมาทำการซ่อมใหญ่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2484 แต่เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเสียหายหนักเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ จึงปลดระวางจากการเป็นเรือรบ และใช้เป็นกองบังคับการลอยน้ำของกองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ จนปลดระวางประจำการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ทางราชการจึงได้นำส่วนป้อมปืนเรือและหอบังคับการของเรือหลวงธนบุรีมาจัดตั้งเป็นอนุสรณ์สถานเรือหลวงธนบุรี เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ยุทธนาวีเกาะช้าง ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ภายในโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
ชื่อของเรือหลวงธนบุรีได้มาจากนาม "กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" อันเป็นนามของราชธานีไทยในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (พ.ศ. 2310 – 2325)

**เกียรติยศ**
หลังสิ้นสุดกรณีพิพาทอินโดจีน เรือหลวงธนบุรีได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญเป็นเครื่องเชิดชูเกียรติจากการปฏิบัติหน้าที่ในยุทธนาวีเกาะช้าง ปรากฏหลักฐานในแจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญกล้าหาญ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 57 หน้า 2810 ลงวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2484 ทั้งนี้ มีกำลังพลของกองทัพเรือที่ได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญพร้อมกัน จำนวน 18 นาย ในจำนวนนี้เป็นกำลังพลของเรือหลวงธนบุรี 14 นาย ซึ่งได้แก่ 
# นาวาเอก หลวงพร้อมวีระพันธ์ (พร้อม วีระพันธ์) (เสียชีวิตในการรบ)
# นายเรือเอก เฉลิม สถิระถาวร
# นายเรือโท ขัน วงศ์กนก (เสียชีวิตในการรบ)
# นายเรือตรี พรม รักษ์กิจ (เสียชีวิตในการรบ)
# นายเรือตรี สมัย จำปาสุต (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก ทองอยู่ เงี้ยวพ่าย
# พันจ่าเอก เอี้ยว อึ้งหลี (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก นวล เสี่ยงบุญ (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก ลบ นุดนา (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก ลำดวน ทัพพะเกตุ (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก ยู่เล้ง อาจสาคร (เสียชีวิตในการรบ)
# พันจ่าเอก เพื่อน สุดสงวน
# พันจ่าเอก ชุน แซ่ฉั่ว
# พันจ่าเอก เอ่ง แซ่ลิ้ม

**ส่วนเกี่ยวข้อง**
 ก่อนหน้าที่จะมีการจัดซื้อเรือหลวงธนบุรีนั้น ชื่อของเรือนี้ได้ปรากฏอยู่ในบทละครพูดเรื่อง ร.ต.ล. นนทรี ซึ่งเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารสมุทรสาร ประจำเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2459- การถ่ายถอดชื่อเรือหลวงธนบุรีเป็นอักษรโรมันมีหลากหลายรูปแบบ เช่น Dhonburi, Dornbury สำหรับกองทัพเรือไทยใช้ว่า Thonburi

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วีรกรรมของ ร.ล. ธนบุรี แห่งราชนาวีไทย date=2007-02-17  จาก เว็บไซต์ กองทัพเรือไทย-  การรบที่เกาะช้าง date=2007-09-27  จาก หอมรดกไทย กระทรวงกลาโหม-  Walk Around ร.ล.ธนบุรี...-  พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ date=2008-06-08 
หมวดหมู่:เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี
ธนบุรี
ธนบุรี
ธนบุรี
ธนบุรี
หลวง
หมวดหมู่:ยุทธนาวีเกาะช้าง
หมวดหมู่:กรณีพิพาทอินโดจีน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางทะเลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2484
ธนบุรี
ธนบุรี
กูกอล

กูกอล (อังกฤษ: googol) หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10100 นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 100 ตัวในเลขฐานสิบ หรือเท่ากับ 10,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000

**ศัพทมูลวิทยา**
คำนี้ถูกกำหนดขึ้นใน ค.ศ. 1920 โดยเด็กอายุ 9 ขวบชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) หลานชายของนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ซึ่งแคสเนอร์เป็นคนเสนอแนวความคิดนี้ให้เป็นที่รู้จักในหนังสือ Mathematics and the Imagination (คณิตศาสตร์กับจินตนาการ) 
กูกอลมีอันดับของปริมาณ (order of magnitude) เท่ากับแฟกทอเรียลของ 70 (70! ≈ 1.198 กูกอล ≈ 10100.0784) และตัวประกอบเฉพาะของกูกอลก็มีเพียง 2 กับ 5 เป็นจำนวน 100 คู่ สำหรับเลขฐานสองต้องใช้ถึง 333 บิตในการบันทึกค่านี้
กูกอลมักไม่มีนัยสำคัญในทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ แต่ก็อาจมีประโยชน์เมื่อใช้เปรียบเทียบกับปริมาณมหาศาลอื่นๆ เช่น จำนวนอนุภาคภายในอะตอมในเอกภพที่มองเห็น หรือจำนวนความน่าจะเป็นทั้งหมดของการเล่นหมากรุก แคสเนอร์สร้างขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างจำนวนมหาศาลกับอนันต์
กูเกิล (Google) ที่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือค้นหาบนอินเทอร์เน็ต ได้รับแรงบันดาลใจจากชื่อของจำนวนนี้ แลร์รี เพจ (Larry Page) หนึ่งในผู้ก่อตั้งกูเกิลกล่าวว่า เขาหลงใหลในคณิตศาสตร์และจำนวนกูกอล แต่เขาก็ตั้งชื่อเว็บไซต์เป็น "กูเกิล" ด้วยเหตุที่ว่าเขาสะกดชื่อผิด

**กูกอลที่หดเล็กลง**
ในขณะที่คำนี้ได้เผยแพร่ออกไปใน ค.ศ. 1920 กูกอลจึงดูเหมือนจำนวนมหาศาลที่หาค่าเปรียบมิได้ แต่ปัจจุบันการประดิษฐ์คอมพิวเตอร์ที่เร็วขึ้นและการคิดค้นขั้นตอนวิธีให้คำนวณเร็วขึ้น การคำนวณในระดับจำนวนกูกอลจึงสามารถทำได้เป็นนิจ แม้แต่ปัญหาที่ยากยิ่งในการแยกตัวประกอบเฉพาะของตัวเลขจำนวน 100 หลักก็สามารถทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม การเพิ่มค่าขึ้นหรือการลดค่าลงทีละกูกอลนั้นยังไม่สามารถก้าวไปถึงได้

**กูกอลเพลกซ์**
 ดูบทความหลักที่ กูกอลเพลกซ์
กูกอลเพลกซ์ เป็นจำนวนที่มีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 เป็นจำนวน 1 กูกอลตัว หรือหมายถึง 10 ยกกำลัง 1 กูกอล
 

**การเปรียบเทียบกับจำนวนมหาศาลอื่นๆ**
 กูกอลมีค่ามากกว่าจำนวนอนุภาคในเอกภพที่มองเห็น ซึ่งสามารถประมาณค่าได้อยู่ระหว่าง 1079 ถึง 1081 ถึงแม้การเปรียบเทียบนี้อาจจะมีข้อโต้แย้ง เนื่องจากนักดาราศาสตร์ยังไม่ค้นพบมวลสารทั้งหมดในเอกภพ ซึ่งทำให้เกิดความเป็นไปได้ว่าจำนวนอนุภาคอาจมีมากกว่ากูกอล- กูกอลน้อย (little googol)  มีค่าเท่ากับ 2100 หรือ 1,267,650,600,228,229,401,496,703,205,376 (ประมาณ 1.267×1030) ในขณะที่ กูกอลเพลกซ์น้อย (little googolplex)  มีค่าเท่ากับ  หรือประมาณ- เลขอาโวกาโดร เป็นจำนวนมหาศาลที่เป็นที่รู้จักในทางเคมีและฟิสิกส์ มีค่าประมาณ (6.02214179±0.00000030) ×1023 ซึ่งมีค่าน้อยกว่ากูกอลอย่างมาก- หลุมดำสามารถระเหยหายไปได้ตามทฤษฎีการแผ่รังสีของฮอว์คิง ดังนั้นหลุมดำมหึมาอันหนึ่งๆ อาจต้องใช้เวลาเป็นกูกอลปีจนกว่าจะระเหยหายไปหมด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Googol-  title=Googol- cite web|title=Googol and Googolplex|url=http://www.numberphile.com/videos/googolplex.html|work=Numberphile|publisher=Brady Haran|author=Padilla, Tony|author2=Symonds, Ria|access-date=2013-04-06|archive-url=https://web.archive.org/web/20140329024608/http://www.numberphile.com/videos/googolplex.html|archive-date=2014-03-29|url-status=dead
หมวดหมู่:จำนวนขนาดใหญ่
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน

ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน (อาหรับ: مطار البحرين الدولي) ตั้งอยู่ที่เกาะอัล มูฮาร์รัก ทางตอนเหนือสุดของมานามา ประเทศบาห์เรน เป็นท่าอากาศยานหลักของกัลฟ์แอร์

**สายการบิน**
 กัลฟ์แอร์- กาตาร์แอร์เวย์- กิชแอร์- คาเธย์แปซิฟิก- คูเวตแอร์เวย์- เคแอลเอ็ม- ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์- ซีเรียนอาหรีบแอร์ไลน์- ไซปรัสแอร์ไลน์- เตอร์กิชแอร์ไลน์- บริติช แอร์เวย์- บิมานบังกลาเทศแอร์ไลน์- ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์- มาเลเซียแอร์ไลน์- มาฮานแอร์- โมนาชแอร์ไลน์- เยเมเนีย- รอยัลจอร์แดเนียน- ลุฟต์ฮันซา- ศรีลังกันแอร์ไลน์- อินเดียนแอร์ไลน์- อียิปต์แอร์- เอติฮัดแอร์เวย์- เอมิเรตส์- แอร์อาระเบีย- แอร์อินเดีย
** แอร์อินเดียเอ็กซ์เพรส- โอมานแอร์

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 ดีเอชแอล- เฟดเอ็กซ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน date=2021-01-07 
บ
ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล

ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล (Newcastle Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองนิวคาสเซิล สหราชอาณาจักร ห่างจากตัวเมืองไปทางเหนือประมาณ 11 กิโลเมตร (6 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 ของสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**
น
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2478
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา

ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา (เยอรมัน: Flughafen Wien-Schwechat) ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรียนแอร์ไลน์ และระดับแอร์ไลน์

**อ้างอิง**
ว
นาตาชา เบดิงฟิลด์

นาตาชา เบดิงฟิลด์ (Natasha Bedingfield) เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 ผลงานอัลบั้มแรก ‘Unwritten’ ที่ขายได้ 3 รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ออกขายในปี 2004
เพลง ‘Unwritten’ เข้าชาร์ท UK Album Chart ในอันดับที่ 1 ทันทีที่ออกวางขาย มีซิงเกิลฮิตคือ ‘Single’, ‘These Words’ และ ‘Unwritten’ ก่อนที่เพลงนี้จะเป็นเพลงอันดับ 1 ในฝั่งอเมริกาบนชาร์ทบิลบอร์ด และเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งทางคลื่นสถานีวิทยุที่นั่น 
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ในสาขา Best Female Pop Vocal Performance ส่วนยอดขายอัลบั้ม ‘Unwritten’ ในอเมริกานั้นมากถึง platinum เช่นกัน กับยอดขายของอัลบั้มแรกที่มากกว่า 6.5 ล้านแผ่นทั่วโลกของอัลบั้ม ‘Unwritten’ 
อัลบั้มชุดที่สองในชื่อ ‘N.B’  อัลบั้มชุดใหม่นี้ได้สะท้อนความเป็นตัวตนของเธอในหลายๆ แง่มุม แต่ละเพลงพูดถึงเรื่องราว “ความสัมพันธ์” และประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าซึ้งๆ อย่าง ‘Soulmate’ ไปจนถึงเพลงที่มีจังหวะจะโคนสนุกๆ อย่าง ‘How Do You Do’ และซิงเกิลแรกติดหูอย่าง ‘I Wanna Have Your Babies’ 
อัลบั้มชุดนี้บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดย นาตาชา รับหน้าที่ร่วมแต่งและโปรดิวซ์อัลบั้มชุดนี้ ร่วมกับโปรดิวเซอร์ และ ศิลปินดังๆ หลายราย ไม่ว่าจะเป็น Mike Elizondo (โปรดิวซ์ให้ Eminem/Dre/50Cent), Adam Levine (นักร้องนำ มารูน ไฟฟ์ ที่มาร่วมร้องในเพลง “Say It Again”), ร่วมด้วยโปรดิวเซอร์ที่เคยทำงานร่วมกันมาแล้วในชุดแรกอย่าง Steve Kipner (โปรดิวซ์เพลง ‘These Words’) Danielle Brisbois (ที่โปรดิวซ์เพลง ‘Unwritten’)

**ผลงานอัลบั้ม**
 Unwritten (2004)- N.B. (2007)- Pocketful of Sunshine (2008)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเวสต์ซัสเซกซ์
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์

แมนิกสตรีตพรีชเชอส์ (Manic Street Preachers) คือวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1986 มีบทบาทสำคัญกับยุคบริทป็อปเป็นวงที่ได้รับความนิยมสูงอีกวงหนึ่งของอังกฤษในปลายยุค 1990 นักฟังเพลงรู้จักพวกเขาในฐานะวงปัญญาชนที่ทำเพลงวิพากษ์วิจารณ์การเมือง
วงประกอบด้วยสมาชิก เจมส์ ดีน แบรดฟิลด์ (ร้อง, กีตาร์), นิกกี ไวร์ (เบส, ร้องในบางครั้ง) และ ฌอน มัวร์ (กลอง, ร้องประสาน, ทรัมเปตในบางครั้ง) เดิมทีพวกเขามี 4 คน กับสมาชิกอีกคนคือริชชี เอดเวิร์ดส นักแต่งเพลงและกีตาร์ริทึม ที่หายตัวไปตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ต่อมามีการสมมติฐานว่าเขาเสียชีวิตแล้วในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008

**ประวัติ**
ในยุคแรก ดนตรีของ The Manics ถูกจัดไว้ในพวกพังค์-ร็อก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงซาวน์ดนตรีต่อมาพวกเขาถูกจัดไว้ในกลุ่มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก และมีแฟนเพลงเหนียวแน่นไม่เฉพาะในอังกฤษ แต่ยังข้ามมาถึงญี่ปุ่น อเมริกา ไม่เว้นแต่ในราชอาณาจักรไทยที่ทำให้เกิดกระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟขึ้นมา มือกีตาร์และนักแต่งเพลงคนสำคัญของวง Richey James Edwards หายตัวไปอย่างลึกลับในปี 1995 และไม่มีใครพบเขาเลยนับตั้งแต่บัดนั้น
จากการเติบโตมาในย่านแบล็ควูด ทางตอนใต้ของเวลส์ ในช่วงที่มีการสไตรค์ของชาวเหมืองในยุค 1980s The Manics จึงวางตัวเองเป็นวงสังคมนิยม เป็นกระบอกเสียงในชนชั้นแรงงาน ซึ่งสะท้อนจากเนื้อหาของเพลงและบทบาททางสังคมการเมืองของพวกเขา และต่อไปนี้คือเรื่องราวของ The Manic Street Preachers จากคำบอกเล่าของ Nicky Wire มือเบสและนักแต่งเพลงของวง "นับตั้งแต่ Everything Must Go และ This Is My Truth Tells Me Your เราพยายามที่จะลดตัวเองลงให้เท่ากับก้อนยางเล็กๆ ในการทำ Send Away The Tigers เรากลับไปนั่งฟังงานเก่าๆ อย่าง Everything Must Go และแม้แต่งานในอุดมคติของวัยหนุ่มสาวอย่าง ‘Generation Terrorists’ เอาตัวเองกลับไปเด็กอายุ 18 หรือ 21 อีกครั้ง การเสียดสีแดกดันเป็นเรื่องฉลาด แต่เรามาถึงจุดที่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาถ้าเราอยู่ในวงดนตรี"
ปี 2007 ได้ออกอัลบั้ม Send Away The Tigers พวกเขาได้แต่งเพลงทั้งหมดเกือบ 30 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้ และเลือก 10 เพลงที่ดีที่สุด แค่ 38 นาทีทั้งอัลบั้ม 
อัลบั้มนี้เริ่มแต่งอัลบั้มนี้ตั้งแต่ปลายปี 2005 และเริ่มบันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม 2006 กับ Dave Eringa ที่ Stir Studio ใน Cardiff เวลส์ และ Grouse Lodge ในไอร์แลนด์ อัดเสียงเสร็จเดือนพฤศจิกายน 2006 และมิกซ์เสียงที่แคลิฟอร์เนียโดย Chris Lord-Alge (กรีน เดย์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ )
ซิงเกิลแรกของอัลบั้มคือ ‘Your love alone is not enough ’ โดยได้ Nina Persson แห่งวงเดอะ คาร์ดิแกนส์

**ผลงาน**
Generation Terrorists (1992)
*Gold Against the Soul (1993)
*The Holy Bible (1994) 
*Everything Must Go (1996) 
*This Is My Truth Tell Me Yours (1998)
*Know Your Enemy (2001) 
*Lifeblood (2004) 
*Send Away the Tigers (2007)
*Journal for Plague Lovers (2009)
*Postcards from a Young Man (2010)
*Rewind the Film (2013)
*Futurology (2014)
*Resistance Is Futile (2018)
*The Ultra Vivid Lament (2021)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเวลส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสหราชอาณาจักร
สตีวี วันเดอร์

สตีวี วันเดอร์  (Stevie Wonder มีชื่อตามเกิด Stevland Hardaway Judkins ภายหลังเปลี่ยนเป็น Stevland Hardaway Morris) เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักประพันธ์เพลง และโปรดิวเซอร์ดนตรี 
สตีวี วันเดอร์มีเพลงติดท็อปเท็น มากกว่า 30 เพลงในอเมริกา ได้รับรางวัลแกรมมี่ 22 ครั้ง ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงยอดเยี่ยม
สตีวี วันเดอร์ตาบอดมาตั้งแต่เด็ก เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์ตั้งแต่อายุ 11 ปี และเริ่มแสดงและบันทึกเสียงกับค่ายเพลง โดยมีเพลงอันดับ 1 เพลงแรก Fingertips (Pt. 2) ตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีเพลงอันดับ 1 ในอเมริการวม 9 เพลง มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินดังหลายๆ คน ตัวเขาสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิดเช่น กลอง ,เบสกีตาร์,ออร์แกน,ฮาร์โมนิกา,เปียโน,เครื่องสังเคราะห์เสียง และอื่นๆ โดยเฉพาะเสียงฮาร์โมนิกาของเขาที่เป็นเอกลักษณ์

**มีเดีย**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.steviewonder.net/ date=2020-09-23 
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเทเนอร์
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:นักดนตรีตาบอด
คิส (วงดนตรีเกาหลี)

คิส (Kiss หรือ K.I.S.S. ) เป็นวงดนตรีเกาหลีแนวป๊อปซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ Mini, Jini และ Umji
ในปี 2002 ได้ออกซิงเกิลแรกชื่อ "여자 이니까" หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Because I'm a girl" และได้กลายเป็นมิวสิกวิดีโอที่แพร่หลายทางอินเทอร์เน็ต จนทำให้วงคิสติดอันดับชาร์ทอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยุบวง โดยมีรายงานว่าเกิดจากการไม่ลงรอยกันภายใน และปัจจุบันมีข่าวจากเว็บไซต์ของ Jini หนึ่งในสมาชิกวงที่เป็นลูกครึ่งเกาหลี - อเมริกันว่าเธอกำลังเจรจาสัญญากับค่ายเพลงอยู่

**ผลงาน**
 อัลบั้มแรก (พฤศจิกายน 2001)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Jini date=2007-05-01 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
วิตรูวิอุส

วิตรูวิอุส มีชื่อเต็มว่า มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ (Marcvs Vitrvvivs Pollio; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา
วิตรูวิอุสเกิดในสถานภาพราษฎรโรมันเต็มตัว ได้เข้ารับราชการทหารและประจำอยู่ในกองวิศวกรรมซึ่งมีหน้าที่สร้างเครื่องกลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม ต่อมาได้รับการว่าจ้างจากจักรพรรดิเอากุสตุสให้ทำงานกับราชสำนัก วันเวลาของการเสียชีวิตของวิตรูวิอุสนั้นนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่า ในยุคสมัยที่เขาอยู่นั้น เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า วิตรูวิอุสเป็นผู้เขียนศาสตรนิพนธ์ชื่อ ว่าด้วยสถาปัตยกรรม (De architectvra) โดยเขียนเป็นภาษาละตินและภาษากรีก เป็นงานที่เขียนถวายให้กับจักรพรรดิเอากุสตุส และเป็นหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเพียงเล่มเดียวในยุคนั้นที่มีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน  
ข้อความเขียนโดยวิตรูวิอุสที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดและยังคงใช้กันมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน คือ สถาปัตยกรรมต้องมีคุณลักษณะสามประการ ได้แก่ ความแข็งแรงมั่นคง (firmitas), การใช้ประโยชน์ได้ (vtilitas) และความงาม (venvstas)
แนวคิดที่สำคัญอีกประการของวิตรูวิอุสนั้นคือ แนวคิดเกี่ยวกับการมองสถาปัตยกรรมเป็นการสร้างสรรค์เลียนแบบองค์ประกอบของธรรมชาติ เพราะมนุษย์ต้องใช้วัสดุจากธรรมชาติมาสร้างสถาปัตยกรรม ภาษาของสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นต้องมีความสัมพันธ์กับลักษณะทางธรรมชาติของมนุษย์ ชาวกรีกได้นำหลักการนี้ไปเป็นพื้นฐานในการพัฒนาองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่น เสาแบบดอริก เสาแบบไอออนิก หรือเสาแบบคอรินเทียน ทุกสัดส่วนที่เกิดขึ้นนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่งานอันเป็นสุดยอดแห่งการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ ได้แก่ร่างกายของมนุษย์นั่นเอง แนวคิดเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ดังกล่าวได้รับการนำไปถ่ายทอดเป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงชื่อ "วิทรูเวียนแมน" หรือมนุษย์วิตรูวิอุส ซึ่งเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Ten Books on Architecture
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักเขียนชาวโรมัน
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต

โดนาโต ดันเจโล บรามันเต
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต (ค.ศ. 1444 - 11 มีนาคม  ค.ศ. 1514) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้นำรูปแบบหรือสไตล์ที่เรียกว่าเออร์ลี่เรเนซองส์เข้ามาในเมืองมิลาน และไฮเรเนซองส์สู่โรม ซึ่ง ณ โรมแห่งนี้ เขาได้ทำการออกแบบผลงานที่เป็นที่รู้จักทั่วโลกได้แก่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  (St. Peter's Basilica) 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1987
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นมาร์เค
1514
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี

รูปปั้นฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (Filippo Brunelleschi) (ค.ศ. 1377 - 15 เมษายน ค.ศ. 1446) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี และเป็นหนึ่งในสถาปนิกกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกระบวนการเรอเนซองซ์ในเมืองฟลอเรนซ์ งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์แห่งนี้ บรูเนลเลสกีเป็นสถาปนิกที่โด่งดังและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคของเขา ผลงานหนึ่งที่สำคัญของเขาอันเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อวงการออกแบบสถาปัตยกรรมของโลกมาจนถึงทุกวันนี้คือ การคิดค้นระบบการเขียนแบบทัศนียภาพหรือเพอร์สเปกทีฟ (perspective)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Free audio guide of Brunelleschi's Dome
1446
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1920
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
แม่น้ำบางตะบูน

แม่น้ำบางตะบูน หรือ คลองบางตะบูน เป็นลำน้ำสายหนึ่งในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่คลองไหหลำและคลองบางสามแพรกไหลมารวมกันบริเวณวัดเกาะแก้ว ตำบลบางตะบูนออก ไปลงอ่าวบางตะบูนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวไทย มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร

**อ้างอิง**
บางตะบูน
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแหลม
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (International Union for Conservation of Nature) หรือ ไอยูซีเอ็น (IUCN) ชื่อเต็มว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน โดยมีส่วนร่วมในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล วิจัย ทำโครงการภาคสนาม ให้การสนับสนุน และจัดการศึกษา ภายใต้ภารกิจ "ชักจูง กระตุ้น และสงเคราะห์สังคมทั่วโลกให้อนุรักษ์ธรรมชาติ และสร้างความเชื่อมั่นว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติด้วยประการใด ๆ จะเป็นไปอย่างเสมอภาคและมีความยั่งยืนทางนิเวศ" ("influence, encourage and assist societies throughout the world to conserve nature and to ensure that any use of natural resources is equitable and ecologically sustainable")
หลายสิบปีที่ผ่านมา ไอยูซีเอ็นขยายเป้าหมายออกไปยังการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และปัจจุบันได้รวมประเด็นต่าง ๆ ทางด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนเข้าไว้ในโครงการของตนด้วย แต่ไอยูซีเอ็นต่างจากองค์การระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมองค์การอื่น ๆ ตรงที่ไอยูซีเอ็นไม่มีเป้าหมายโดยตรงที่จะระดมการสนับสนุนจากสาธารณชนในการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่พยายามจะชักจูงกิจกรรมของภาครัฐและภาคเอกชนโดยการให้ข้อมูลข่าวสารและคำแนะนำ ตลอดจนการสร้างแนวร่วม ไอยูซีเอ็นมีชื่อเสียงมากในการประมวลและเผยแพร่บัญชีแดงไอยูซีเอ็นเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม (threatened species) ซึ่งมีการประเมินสถานะการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วโลก
ไอยูซีเอ็นมีมีสมาชิกเป็นองค์การรัฐบาลและองค์การนอกรัฐบาลกว่า 1,400 แห่ง คณะกรรมการของไอยูซีเอ็นมีนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมโดยสมัครใจกว่า 16,000 คน ไอยูซีเอ็นยังมีพนักงานราว 1,000 คนที่ทำงานเต็มเวลาในประเทศกว่า 50 แห่ง ส่วนไอยูซีเอ็นเองนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ แกลนด์ สวิตเซอร์แลนด์
ไอยูซีเอ็นมีผู้สังเกตการณ์ประจำอยู่ ณ สหประชาชาติ และมีอำนาจให้คำปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทั้งมีบทบาทในการบังคับใช้อนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ ไอยูซีเอ็นมีบทบาทในการจัดตั้งกองทุนทั่วโลกเพื่อธรรมชาติ (World Wide Fund for Nature) และศูนย์เฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (World Conservation Monitoring Centre) ไอยูซีเอ็นยังเคยถูกวิจารณ์ที่ให้ความสำคัญแก่ธรรมชาติยิ่งกว่าผู้คนดั้งเดิมในท้องถิ่น ทั้งความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่ไอยูซีเอ็นมีต่อภาคธุรกิจในปัจจุบันนั้นก็เป็นที่ถกเถียงกันมาก
ไอยูซีเอ็นจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1948 ระหว่าง ค.ศ. 1948–1956 ใช้ชื่อว่า องค์การระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ (International Union for the Protection of Nature) และระหว่าง ค.ศ. 1990–2008 ใช้ชื่อว่า องค์การสากลว่าด้วยการอนุรักษ์ (World Conservation Union)

**ดูเพิ่ม**
 พื้นที่คุ้มครอง - สถานะการอนุรักษ์- บัญชีแดงไอยูซีเอ็น- สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ (ICOMOS)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website -  Review of the 2008 Red List of Threatened Species date=2010-08-10 -  IUCN publications date=2010-09-13 -  Netherlands Commission for Environmental Assessment-  IUCN Rights-Based Approach to Conservation portal
หมวดหมู่:องค์การสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ
กูกอลเพลกซ์

กูกอลเพลกซ์ (googolplex) หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10กูกอล หรือ  นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 1 กูกอลตัวในเลขฐานสิบ

**ที่มาของชื่อ**
ในปี ค.ศ. 1920 หลานชายของนักคณิตศาสตร์ เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ที่ชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) เคยนิยามคำจำกัดความของกูกอลเอาไว้ มิลทันจึงนิยามอีกคำหนึ่งเพิ่มคือกูกอลเพลกซ์ โดยให้ความหมายว่า "เลขหนึ่ง และตามด้วยการเขียนเลขศูนย์ไปจนกว่าคุณจะเหนื่อย"  แคสเนอร์จึงดัดแปลงนิยามนั้นให้มีกฎเกณฑ์เพิ่มขึ้นเป็น "เพราะว่าต่างคนก็ต่างเหนื่อยในเวลาที่ต่างกัน และมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ เหมือนการนำคาร์เนรา (นักมวยแชมป์โลก) มาเป็นนักคณิตศาสตร์แทนที่ด็อกเตอร์ไอน์สไตน์ เนื่องจากเขามีความอดทนมากกว่า"

**กูกอลเพลกซ์มากแค่ไหน**
หนึ่งกูกอลนั้นก็ยังมากกว่าจำนวนอนุภาคในเอกภพที่มองเห็น ซึ่งมีค่าอยู่ระหว่าง 1079 ถึง 1081 และเมื่อกูกอลเพลกซ์เป็นจำนวนที่มีเลขศูนย์ถึง 10100 ตัว จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเขียนหรือเก็บบันทึกกูกอลเพลกซ์ให้เห็นเป็นจำนวนเต็มโดยไม่ใช้รูปเลขยกกำลัง
หรือหากตั้งใจจะพิมพ์จำนวนหลักของกูกอลเพลกซ์ด้วยฟอนต์ขนาด 1 พอยท์ที่อ่านไม่ออก และ 1 พอยท์ของ TeX นั้นกว้าง 0.3514598 มิลลิเมตร นั่นหมายความว่าจะต้องพิมพ์ให้ยาวถึง 3.5×1096 เมตรด้วยขนาดฟอนต์นั้น และเอกภพที่มองเห็นมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 7.4×1026 เมตร จึงหมายความว่าจะต้องเขียนหลักทั้งหมดของกูกอลเพลกซ์ยาวประมาณ 4.7×1069 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของเอกภพ

**กูกอลเพลกซ์เทียบกับจำนวนอื่น**
เลขการยกกำลังธรรมดา = 
*สัญกรณ์ลูกศรของคนูธ = 10↑(10↑100)
*สัญกรณ์ลูกศรขวาของคอนเวย์ = 10→(10→100)
*BEAF = 
*สัญกรณ์ E = E100#2

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Googolplex-  title=googolplex- cite web|title=Googol and Googolplex|url=http://www.numberphile.com/videos/googolplex.html|work=Numberphile|publisher=Brady Haran|author=Padilla, Tony|author2=Symonds, Ria|access-date=6 April 2013|archive-url=https://web.archive.org/web/20140329024608/http://www.numberphile.com/videos/googolplex.html|archive-date=29 March 2014|url-status=dead
หมวดหมู่:จำนวนขนาดใหญ่
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
กากยวี

* นิกายการ์จู หรือ คากิว(z=Ga gyü ba) เป็นนิกายสำคัญนิกายหนึ่งของพุทธศาสนาในทิเบต ซึ่งคําว่าการ์จูเป็นการรวมกันของคําสองคําคือ การ์ หมายถึงอรรถาธิบาย(อุปเทศ)ข้อบัญญัติวจนะ ส่วน  จู หมายถึงสายการปฏิบัติที่สืบทอดจากคุรุสู่ศิษย์ไม่ขาดช่วง      มีที่มาจากพระวัชรธรได้มอบคําสอนให้กับท่านติโลปะ และท่านติโลปะได้มอบคําสอนให้กับท่านมาร์ปา โชคี โลโด  ซึ่งเดินทางไปศึกษาพุทธศาสนานิกายตันตระในอินเดียและเนปาล ศิษย์ที่สืบทอดความรู้และนำมาเผยแพร่ในทิเบตคือมิลาเรปะ คำสอนของนิกายนี้มีทั้งสายสมาธิและสายการฝึกฝนทางปรัชญา
นิกายย่อย
นิกายการ์จูแบ่งย่อยได้อีกเป็น 4 นิกายคือ
# การ์จูริเริ่มโดย ซางยูดรักปา ซอนดู ดักปา
# บารอมการ์จูริเริ่มโดย บารอมทรมาวังจุก ผู้สร้างวัดบารอม
# ฟักดูการ์จู ริเริ่มโดย พักโม่ ดรูปะ โตเจ กยัลโป นิกายนี้แตกย่อยได้อีกเป็น 8 นิกายแต่เหลือในปัจจุบันเพียง 3 นิกายคือ นิกายดรุกปา นิกายดริกุง การ์จูและซังปาการ์จู ส่วนนิกายที่เหลือถูกลืนเข้ากับนิกายอื่น
# กรรมาการ์จู ริเริ่มโดย ดุสุม เค็มปา นิกายนี้มีการสืบทอดตำแหน่งผู้นำโดยการกลับชาติมาเกิด

**คำสอน**
นิกายการ์จูมีหลักปฏิบัติเฉพาะนิกายคือ โยคะทั้ง 6 ของนาโรปา จักรสัมภวะ มหากาล มหามุทรา ความแตกต่างของแต่ละนิกายย่อยอยู่ที่วิธีการสอนของอาจารย์ การศึกษาของพระสงฆ์ในนิกายนี้ เน้นเรื่องปัญญาบารมี มาธยมิก การรับรู้ที่ถูกต้อง พระวินัย และปรากฏการณ์วิทยา

**อ้างอิง**
  หน้า = 
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
กาจู
ปาร์มา

ปาร์มา (Parma) เป็นเมืองในจังหวัดปาร์มา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงในด้านการผลิตแฮม ชีส และด้านสถาปัตยกรรม เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยปาร์มา และสโมสรฟุตบอลปาร์มา มีประชากร 184,044 คน (ค.ศ. 2009)
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
หมวดหมู่:ปาร์มา
อักษรบูฮิด

อักษรบูฮิดหรือมังยัน พัฒนามาจากอักษรกวิของชวา บาหลี และสุมาตรา ซึ่งมาจากอักษรปัลลวะอีกทีหนึ่ง อักษรนี้ยังใช้อยู่ในฟิลิปปินส์ โดยชาวบูฮิดในมินโดโร เขียนจากซ้ายไปขวา ในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีเสียงสระเกาะอยู่ และจะเปลี่ยนเสียงสระเมื่อเพิ่มเครื่องหมายบนพยัญชนะ

**ใช้เขียน**
 ภาษาบูฮิด

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
  อักษรบูฮิด
บูฮิด
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
อักษรบาตัก

อักษรบาตัก (Batak script; มีชื่อในภาษาแม่ว่า ซูรัตบาตัก (surat Batak), surat na sampulu sia ("ตัวอักษร 19 ตัว") หรือ si-sia-sia) เป็นระบบการเขียนในอดีตของกลุ่มภาษาบาตักที่มีผู้พูดหลายล้านคนที่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ตัวอักษรอาจพัฒนามาจากอักษรกวิและอักษรปัลลวะ ซึ่งมีที่มาจากอักษรพราหมีในอินเดีย หรือจากข้อสันนิษฐานอักษรสุมาตราดั้งเดิมที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรปัลลวะ

**การใช้**
อักษรบาตักถูกนำมาใช้ในภาษาต่าง ๆ ดังนี้- ภาษากาโร บาตัก เป็นภาษาตระกูลออสตีนีเซียน มีผู้พูด 600,000 คน ในภาคกลางและภาคเหนือของเกาะสุมาตรา - ภาษาโตบา บาตัก (Toba Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูด 2 ล้านคนทางเหนือของเกาะสุมาตรา  - ภาษาไดรี บาตัก (Dairi Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูด 1.2 ล้านคน ทางเหนือของเกาะสุมาตรา  - ภาษาซิมาลูงัน/ตีมูร์ (Simalungun/Timur syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซีย มีผู้พูด 800,000 คน ทางเหนือของสุมาตรา - ภาษามันดาลิง บาตัก (Mandaling Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผุ้พูด  400,000 คน ทางเหนือของเกาะสุมาตรา - บางโอกาสใช้เขียนภาษามลายูด้วย

**ประวัติ**
ชาวบาตัดส่วนใหญ่ โดยเฉพาะชนชั้นปกครองสามารถใช้อักษรบาตักได้ ส่วนใหญ่ใช้เขียนคาถาอาคมและปฏิทิน หลังจากที่ชาวยุโรปมาถึงบาตัก เริ่มจากมิชชันนารีชาวเยอรมัน และชาวดัทช์ใน พ.ศ. 2421 ได้นำอักษรละตินมาใช้คู่กับอักษรบาตัก โดยใช้สอนในโรงเรียน และใช้ในเอกสารทางศาสนาคริสต์

**จุดกำเนิด**
คาดว่าอักษรบาตักพัฒนามาจากอักษรปัลลวะและอักษรกวิโบราณ ที่เป็นลูกหลานของอักษรพราหมี 

**ลักษณะอักษร**
อักษรบาตักเขียนจากบนลงล่างและจากซ้ายไปขวา พยัญชนะมีพื้นเสียงเป็น /a/ และมีเครื่องหมายกำกับถ้าไม่มีเสียงสระ เสียงสระอื่น เสียงตัวสะกด เสียงตัวสะกด ŋ และx แสดงด้วยเครื่องหมายบน ล่าง หรือหลังพยัญชนะ เช่น ba เขียนด้วยอักษร ba ตัวเดียว bi เขียนเป็น ba.i bang เขียนเป็น baŋ bing เขียนเป็น baŋ.i อักษรที่เป็นตัวสะกดจะมีเครื่องหมายต่อท้าย เช่น bam เขียนเป็น ba.ma.# bim เขียนเป็น ba.ma.i.# อักษรบาตักต่างจากอักษรในตระกูลอักษรพราหมีคือไม่มีการเชื่อมพยัญชนะเมื่อเขียนเป็นกลุ่ม


**อักษร**
ตัวอักษรพื้นฐานมีชื่อว่า ซูรัต แต่ละพยัญชนะจะมีเสียงสระโดยธรรมชาติเป็น /a/ ตัวอักษรมีหลายแบบตามภูมิภาคและภาษา โดยรูปแบบหลัก ๆ คือ
กาโร,
มันไดลิง,
ปักปัก/ไดรี,
ซีมาลูงุน/ตีมูร์ และ
โตบา:
รูปอื่น:
alt=Na (ใช้ในแบบมันไดลิง)
alt=Wa
alt=Ta
alt=Sa
alt=Ca
alt=Mba

**เครื่องหมายสระ**

**การเชื่อมต่อกับเครื่องหมายเสียงสระอู**

**ตมปี**
เครื่องหมายตมปีใช้เปลี่ยนเสียงของอักษรบางตัว 

**เครื่องหมายสำหรับ Ng และ H**
เครื่องหมายสำหรับ Ng (alt=-Ng) และ H (alt=-H) ใช้เขียนเหนือเครื่องหมายแทนที่จะเขียนบนอักษรหลัก
ตัวอย่าง: alt=Ping ping, alt=Pong pong, alt=Peh peh, และ alt=Pih pih.

**เครื่องหมายสำหรับพยางค์ปิด**
ในพยางค์ปิดเครื่องหมายสระเขียนไว้ท้ายสุด

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Entry on  Batak at  Omniglot.com – A guide to writing systems-  Transtoba2 – Roman to Toba Batak script transliteration software by Uli Kozok and Leander Seige (GNU GPL)- Uli Kozok's  Batak Script website with free Batak fonts.
*https://symbl.cc/en/unicode/blocks/batak/- Full Batak manuscript date=2022-01-19  at SOAS University of London.
บาตัก
บาตัก
อักษรลิมบู

อักษรลิมบู (Limbu) หรือ กิรัต หรือ สิริชังฆา (सिरीजङ्घा) อาจเป็นต้นแบบของอักษรเลปชาโดยผ่านทางอักษรทิเบตอีกต่อหนึ่ง กษัตริย์สิริชังฆาประดิษฐ์อักษรสิริชังฆา เมื่อราวพ.ศ. 1500 อักษรนี้หายไปเป็นเวลานานจนได้รับการฟื้นฟูโดยเต-องสิ สิริชังฆา ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดใหม่ของกษัตริย์สิริชังฆา เมื่อราว พ.ศ. 2200 ต่อมา พ.ศ. 2468 อิมัน สิงห์ เช็มโจง นักวิชาการเกี่ยวกับลิมบูตั้งชื่ออักษรนี้หลังจากสิริชังฆาตายไป

**ใช้เขียน**
 ภาษาลิมบู (ยักทุงบา ปัน หรือ ยักทุงปัน) ซึ่งเป็นภาษากลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูด 280,626 คนในเนปาลตะวันออก ภูฎาน และภาคเหนือของอินเดีย ลิมบูแปลว่าผู้ยิงธนู

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
  อักษรลิมบู
ลิมบู
อักษรเลปชา

อักษรเลปชา (Lepcha หรือ Róng script) ประดิษฐ์โดยทิดูง เมน ซาลอง ในราว พ.ศ. 2200 ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลจากการเผยแพร่ศาสนาพุทธ ปัจจุบันใช้ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ตำราเรียน กวีนิพนธ์และการละคร พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เว้นช่องว่างระหว่างคำ

**ใช้เขียน**
 ภาษาเลปชาหรือรองรีง ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูด 65,000 คนในรัฐสิกขิม เบงกอลตะวันตก และกาลิมปงในอินเดีย รวมทั้งในเนปาลและภูฎานด้วย

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
  อักษรเลปชา
ลเปชา
อักษรพักปา

ไฟล์:Yang Wengshe 1314.jpg|thumbnail|250px|ป้ายหลุมศพชาวคริสต์จากเฉวียนโจวใน ค.ศ. 1314 มีจารึกเขียนในอักษรพักปาว่าstyle=height:40px(ꞏung shė yang shi mu taw = 翁舍楊氏墓道)แปลว่า "อนุสรณ์สถานหลุมฝังศพของหยาง เวิงเซ่อ"
ส่วนอักษรจีนตัวเล็กๆด้านซ้ายขวาในภาพเขียนว่า 延祐甲寅 และ 良月吉日
เอกสารเขียนด้วยอักษรพักปา
อักษรพักปา (z= pagba) หรืออักษรพักส์-ปา (Phags-pa alphabet) ประดิษฐ์ขึ้นโดยพระทิเบตชื่อโจเกินเชอกยาพักปาในปี ค.ศ. 1269 ตามคำสั่งของกุบไลข่านแห่งจักรวรรดิมองโกลเพื่อใช้สำหรับเขียนภาษามองโกเลีย ซึ่งในขณะนั้นภาษามองโกเลียเดิมเขียนด้วยอักษรอุยกูร์ซึ่งไม่เหมาะกับเสียงในภาษา พักปาออกแบบอักษรใหม่โดยใช้อักษรทิเบตเป็นแบบ เป็นอักษรชนิดเดียวในตระกูลอักษรพราหมีที่เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา พยัญชนะทุกตัวมีเสียงสระอะติดตัว และจะใส่รูปสระหากต้องการออกเสียงสระอื่น 
อักษรนี้ใช้เขียนและถอดเสียงกลุ่มภาษาจีน, กลุ่มภาษาทิเบต, มองโกเลีย, อุยกูร์, สันสกฤต, เปอร์เซีย และภาษารอบข้างในสมัยราชวงศ์หยวน 

**ใช้เขียน**
 ภาษามองโกเลีย- เคยพบจารึกอักษรพักปาที่ใช้เขียน ภาษาจีน ภาษาทิเบต ภาษาสันสกฤต ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอุยกูร์ด้วย

**ยูนิโคด**
อักษรพักปาได้ถูกบรรจุลงในยูนิโคดตั้งแต่เวอร์ชัน 5.0 ในเดือนกรกฎาคม 2006 ช่วงรหัส U+A840 – U+A877

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 access-date=24 April 2014- access-date=24 April 2014-  year=1957 -  isbn=978-0-09-156980-8 -  isbn=978-3-88280-011-1 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 BabelStone: ʼPhags-pa Script (with free fonts)-  Omniglot: ʼPhags-pa script-  Ancientscripts: hPhags-pa-  Mongolian characters after Kublai Khan
หมวดหมู่:อักษรโบราณ
ชุดตัวอักษรอุยกูร์

ชุดตัวอักษรอุยกูร์ เริ่มแรกภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรออร์กอนซึ่งเป็นอักษรรูน อักษรอุยกูร์นี้พัฒนามาจากชุดตัวอักษรซอกเดียที่มาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิกอีกต่อหนึ่ง ใช้ในระหว่าง พ.ศ. 1300–2100 อักษรนี้ต่างจากอักษรซอกเดียคือเขียนในแนวตั้งจากซ้ายไปขวา (ในขณะที่อักษรซอกเดียเขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน) โดยหมุนรูปอักษรไป 90 องศา ต่อมาช่วง พ.ศ. 2100–2500 ภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงที่เรียกชะกะไต หลังจากนั้นได้นำอักษรละตินและอักษรซีริลลิกมาใช้  แต่อักษรละตินไม่เป็นที่นิยมมากนัก พ.ศ. 2530 อักษรอาหรับได้รับการยกฐานะเป็นอักษรราชการสำหรับภาษาอุยกูร์ในจีน

**อ้างอิง**
  อักษรอุยกูร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A JavaScript-based web tool for converting among multiple Uyghur scripts-  Web tool for converting between Uyghur alphabets date=2018-06-30 -  Also a web tool for converting between Uyghur alphabets date=2017-01-08 -  an open-source python program for converting between Uyghur alphabets-  About Latin Script Uyghur (originally: Uyghur Computer Writing -- UKY)-  How can I write "Öö Üü ëë" on my English keyboard?
อุยกูร์
อันเดรอา ปัลลาดีโอ

อันเดรอา ปัลลาดิโอ
อันเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio, 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1508 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1580) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดผู้หนึ่งทางด้านแนวคิดการออกแบบในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมตะวันตก ผลงานชิ้นสำคัญของ ปัลลาดิโอ คือ หนังสือเรื่อง Quattro Libri dell'Architettura หรือ เดอะ โฟร์ บุคส์ ออฟ อาร์คิเท็คเจอร์ (The Four Books of Architecture)
Monument to Andrea Palladio (Vicenza).jpg|Andrea Palladio
Basilica Palladiana (Vicenza) - facade on Piazza dei signori.jpg|Basilica Palladiana
Palazzo del Capitanio (Vicenza).jpg|Palazzo del Capitanio
Palazzo Chiericati (Vicenza).jpg| Palazzo Chiericati
Interior of Teatro Olimpico (Vicenza) scena .jpg|Teatro Olimpico
Basilica di San Giorgio Maggiore (Venice).jpg|San Giorgio Maggiore
1580
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2051
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
การก่ออิฐ

กำแพงก่อด้วยอิฐสามัญ (อิฐมอญ)
การก่ออิฐ คือ การนำอิฐมาประสานเข้าด้วยกัน ด้วยปูนก่อ เรียงกันเป็นผนังก่ออิฐ

**ประเภทของผนังก่ออิฐ**
 ผนังก่ออิฐครึ่งแผ่น เป็นการก่อผนังอิฐแบบก้อนเดียวเรียงต่อกันไปตามความยาวของผนัง (1 ตร.ม. ใช้ อิฐสามัญ138 ก้อน)- ผนังก่ออิฐเต็มแผ่น เป็นการก่อผนังอิฐแบบหนาสองก้อนเรียงสลับกัน (1 ตร.ม. ใช้ อิฐสามัญ 276 ก้อน)

**ส่วนผสมของปูนก่อ**
 ปูนซีเมนต์ 1 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 16 กก.)- ทรายหยาบ 4 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 0.05 ลบ.ม.)- ปูนขาว 1 ½ ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 10.29 กก.) แต่ปัจจุบันมักนิยมใช้น้ำยาเคมีแทนปูนขาว- น้ำสะอาด 10 ลิตร
หมายเหตุ: ปริมาณสำหรับการก่ออิฐ ครึ่งแผ่น

**ส่วนผสมของปูนฉาบ**
 ปูนซีเมนต์ 1 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 12 กก.)- ทรายละเอียด 5 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 0.04 ลบ.ม.- ปูนขาว 2 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 7.7 กก.) แต่ปัจจุบันนิยมใช้น้ำยาเคมีแทนปูนขาว- น้ำสะอาด 3 ลิตร
หมายเหตุ: ปริมาณสำหรับการฉาบปูนด้านเดียว

**อ้างอิง**
 http://gbrick.blogspot.com-  ตารางคำนวณค่าวัสดุมวลรวม date=2007-04-03 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพการก่ออิฐครึ่งแผ่นและเต็มแผ่น date=2007-08-29 
หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:การก่อสร้าง
หมวดหมู่:วัสดุก่อสร้าง
ฟร็องซัว ม็องซาร์

ฟร็องซัว ม็องซาร์ (François Mansart; 13 มกราคม ค.ศ. 1598 - 23 กันยายน ค.ศ. 1666 ที่กรุงปารีส) เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ผู้คิดแนวทางการออกแบบระบบคลาสสิกเข้าไปผสมกับแบบบารอกในฝรั่งเศส สารานุกรมบริตานิกา (The Encyclopædia Britannica) ได้กล่าวถึงม็องซาร์ว่า เป็นสถาปนิกที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 17 เป็นผู้ที่ทำงานอย่างละเอียดละออ ใส่ใจกับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในทุกส่วนของสถาปัตยกรรม 
ม็องซาร์เกิดมาในตระกูลครอบครัวช่างไม้ ไม่ได้รับการฝึกหัดให้เป็นสถาปนิก แต่ได้รับการฝึกฝนจากญาติ ๆ ให้เป็นช่างก่อหินและประติมากร นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า ม็องซาร์ได้รับการฝึกให้เป็นสถาปนิกในสำนักของซาลอมง เดอ บร็อส ซึ่งเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงที่สุดในแผ่นดินของพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
ม็องซาร์ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากในทศวรรษที่ 1620 ในด้านแนวคิดการออกแบบและทักษะของเขา แต่ข้อเสียก็คือ เขาถูกมองว่าเป็นสถาปนิกที่ดื้อรั้น และเป็นผู้ที่ต้องการความสมบูรณ์ในผลงานทุกชิ้น หรือที่เรียกกันว่า เพอร์เฟกชันนิสต์ (perfectionist) ถึงขนาดมีการสั่งให้ทุบอาคารลงทั้งหมดเพื่อสร้างใหม่ตั้งแต่ต้นในบางกรณี ดังนั้นคนที่จะมีโอกาสว่าจ้างม็องซาร์ให้ทำงานได้ต้องเป็นมหาเศรษฐีเท่านั้น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2141
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวฝรั่งเศส
1666
คอนกรีตบล็อก

คอนกรีตบล็อก
คอนกรีตบล็อก
คอนกรีตบล็อก เป็นวัสดุก่อสร้างประเภทวัสดุก่อ สำหรับการก่อสร้างผนังอาคารทั่วไป ผลิตจากส่วนผสมของซีเมนต์ ทราย หินย่อย และน้ำ

**ขนาดของคอนกรีตบล็อกมาตรฐาน**
 0.07 x 0.19 x 0.39 ม.- 0.09 x 0.19 x 0.39 ม.- 0.14 x 0.19 x 0.39 ม.
หมายเหตุ: คอนกรีตบล็อก มักเรียกกันด้วยภาษาตลาดโดยทั่วไปว่า อิฐบล็อก
คอนกรีตบล็อก 1 ตารางเมตรจะใช้ 12.5 ก้อน

**ส่วนผสมของปูนก่อ**
อาคารที่สร้างด้วยอิฐบล็อกคอนกรีต- ปูนซีเมนต์ 1 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 6.75 กก.)- ทรายหยาบ 4 ส่วน (1 ตร.ม. ใช้ 0.03 ลบ.ม.)- ปูนขาว 1 ½ ส่วน(1 ตร.ม. ใช้ 3.9 กก.) แต่ปัจจุบันมักนิยมใช้น้ำยาเคมีแทนปูนขาว- น้ำสะอาด 5 ลิตร
หมายเหตุ: ปริมาณสำหรับการก่อคอนกรีตบล็อก ขนาดความหนา 0.07 ม.
ข้อสังเกต: เมื่อเทียบกับการก่ออิฐสามัญ ที่ความหนาของผนังเท่ากัน จะประหยัดวัสดุก่อได้มากกว่า ร้อยละ 50

**อ้างอิง**
  ตารางคำนวณค่าวัสดุมวลรวม date=2007-04-03 
หมวดหมู่:วัสดุก่อสร้าง
ซีเมนต์

ซีเมนต์
ซีเมนต์ หรือ ปูนซีเมนต์ (cement) เป็นวัสดุผสานสำหรับผลิตคอนกรีต มีส่วนผสมหลักคือ หินปูนและดินเหนียว และมีผสมอื่นเช่น ซิลิก้า อลูมิน่า สินแร่เหล็ก ยิปซั่ม และสารเพิ่มพิเศษอื่น ๆ
ปูนซีเมนต์ มีการค้นพบว่ามีการใช้งานในสมัยมาซิโดเนียและโรมัน และได้หายไปจนกระทั่งในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมได้มีการคิดค้นขึ้นมาจากหลายคน จนกระทั่งผลงานของแอสป์ดินได้มีการจดสิทธิบัตรของซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ เกิดจากการค้นคว้า ของ โยเซฟ แอสป์ดิน ชาวอังกฤษ ช่วงเวลากว่า 13 ปี พ.ศ. 2354 ถึง พ.ศ. 2367 โดยทดลองเอาหินปูนผสมกับดินเหนียวแล้วไปเผาก่อนนำมาบด เมื่อจะใช้งานก็นำมาผสมทราย กรวดและน้ำ โดยเขาตั้งชื่อว่า ปอตแลนด์ซีเมนต์ เพราะว่าสีเหมือนกับหินที่เกาะปอร์ตแลนด์ ประเทศอังกฤษ

**ประเภทของซีเมนต์**

**ประเภทของซีเมนต์ตามมาตรฐาน ASTM ของอเมริกัน**
ซึ่งการแบ่งประเภทนี้ถูกจัดนำมาใช้ในเมืองไทยตามมาตรฐาน มอก. เช่นกัน
# ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ธรรมดา (Ordinary Portland ) ASTM C150
# ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก   (Hydraulic Cement ) ASTM C1157
# ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ดัดแปลง (Modified Portland Cement )
# ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์แข็งตัวเร็ว ( High - Early Portland Cement )
# ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์เกิดความร้อนต่ำ (Low - Heat Portland Cement )
# ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ทนเกลือซัลเฟตได้สูง (Sulfate – Resistant Portland Cement )

**ประเภทของซีเมนต์ตามมาตรฐาน European EN-197**
 I	Portland cement- II	Portland-composite cement- III	Blastfurnace cement- IV	Pozzolanic cement- V	Composite cement

**ประเภทอื่น**
นอกจากนี้ยังมีซีเมนต์พิเศษ อื่น ๆ เช่น- ซีเมนต์ผสม สำหรับใช้งานก่อ และฉาบ - ซีเมนต์ขาว สำหรับงานตกแต่ง ปูกระเบื้อง- ซีเมนต์พิเศษอื่น ๆ สำหรับงานบ่อขุดเจาะน้ำมัน ฯลฯ

**ปูนซีเมนต์ที่ยกเลิกการผลิต**
 ซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ดัดแปลง (Modified Portland Cement )

**มาตรฐานของซีเมนต์**
 มาตรฐานของอเมริกา ASTM C-150 , ASTM C-1157- มาตรฐานของอังกฤษ BS-EN 197- มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไทย (ม.อ.ก.) ม.อ.ก. 15-2562- มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไทย (ม.อ.ก.) ม.อ.ก. 2594-2556

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การผลิตปูนซีเมนต์ date=2007-07-04 -  ประเภทปูนซีเมนต์-  การใช้งานของปูนซีเมนต์แต่ละประเภท date=2013-10-27 -  ปูนซีเมนต์ประเภทต่างๆ date=2016-03-04 -  ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก TCMA
หมวดหมู่:วัสดุก่อสร้าง
ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน

ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน (Københavns Lufthavn, Kastrup) เป็นท่าอากาศยานที่รองรับการจราจรทางอากาศกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก และเป็นท่าอากาศยานสำคัญและมีผู้ใช้บริการมากที่สุดในกลุ่มประเทศนอร์ดิก อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสแกนดิเนเวียน แอร์ไลน์ ซิสเต็ม
เดิมทีท่าอากาศยานแห่งนี้ชื่อว่า ท่าอากาศยานกาสทรัป ตามเมืองที่ท่าอากาศยานตั้งอยู่ และชื่ออย่างเป็นทางการก็ยังคงใช้ชื่อว่า ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน กาสทรัป เพื่อมิให้สับสนกับท่าอากาศยานรอสคิลเดอร์ ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน รอสคิลเดอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน
ค
หมวดหมู่:การขนส่งในโคเปนเฮเกน
ค
ร่างแหเอนโดพลาซึม

ไฟล์:Clara cell lung - TEM.jpg|thumb|300px|ภาพกล้องจุลทรรศน์ของเครือข่ายร่างแหเอนโดพลาซึมขรุขระรอบนิวเคลียส (แสดงอยู่ฝั่งขวาล่างของภาพ) วงกลมดำเล็กในเครือข่าย คือ ไมโทคอนเดรีย
ร่างแหเอนโดพลาซึม หรือ เอ็นโดพลาสมิกเรติคิวลัม (endoplasmic reticulum, ER) เป็นออร์แกเนลล์ชนิดหนึ่งของเซลล์สิ่งมีชีวิตยูแคริโอตซึ่งก่อเครือข่ายถุงหรือท่อแบนมีเยื่อหุ้มติดต่อระหว่างกัน เรียก ซิสเทอร์นี (cisternae) เยื่อของ ER ต่อเนื่องกับเยื่อชั้นนอกของเยื่อหุ้มนิวเคลียส ร่างแหเอนโดพลาซึมเกิดในเซลล์ยูแคริโอตส่วนใหญ่ รวมถึงจีอาเดียที่เก่าแก่สุด แต่ไม่พบในเม็ดเลือดแดงและตัวอสุจิ มีร่างแหเอนโดพลาซึมสองชนิด คือ ร่างแหเอนโดพลาซึมขรุขระ (RER) และร่างแหเอนโดพลาซึมเรียบ (SER) ผิวนอก (ไซโทโซลิก) ของร่างแหเอนโดพลาซึมขรุขระมีไรโบโซมอยู่กระจายซึ่งเป็นแหล่งสังเคราะห์โปรตีน ร่างแหเอนโดพลาซึมขรุขระโดดเด่นเป็นพิเศษในเซลล์อย่างเซลล์ตับซึ่งร่างแหเอนโดพลาซึมเรียบกัมมันต์ไม่มีไรโบซึมและทำหน้าที่ในเมแทบอลิซึมลิพิด เมแทบอลิซึมคาร์โบไฮเดรต และการขจัดพิษ และพบมากเป็นพิเศษในตับและเซลล์ต่อมบ่งเพศของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

**ชนิด**

**ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบขรุขระ**
ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบขรุขระ (rough endoplasmic reticulum : RER) เป็นชนิดที่มี ไรโบโซมเกาะ
หน้าที่
การสังเคราะห์โปรตีน ของไรโบโซมที่เกาะอยู่ โดยมีกอลจิบอดี (golgi body) เป็นตัวสะสม หรือทำให้มีขนาดพอเหมาะ ที่ส่งออกนอกเซลล์
ลำเลียงสาร ซึ่งได้แก่ โปรตีน ที่สร้างได้ และสารอื่นๆ เช่น ลิพิดชนิดต่างๆ
ในเซลล์ที่เกิดใหม่ พบว่ามี RER มากกว่า SER แต่เมื่อเซลล์มีอายุมากขึ้น พบว่า SER มากกว่า RER เชื่อกันว่า RER จะเปลี่ยนเป็น SER เมื่อเซลล์มีอายุมากขึ้น พบในตับอ่อน ลำไส้เล็ก ต่อมใต้สมอง มีการลำเลียงแบบ intracellular transport

**ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบเรียบ**
ร่างแหเอนโดพลาซึมแบบเรียบ (smooth endoplasmic reticulum : SER) เป็นชนิดที่ไม่มี ไรโบโซมเกาะ พบมากในเซลล์ที่มีหน้าที่กำจัดสารพิษ และสร้างสารสเตอรอยด์ จึงพบในเซลล์ที่ต่อมหมวกไต เซลล์แทรกของเลย์ดิกในอัณฑะ เซลล์คอร์ปัสลูเทียมในรังไข่ และในเซลล์ของตับ และยังทำหน้าที่ คือ ลำเลียงสารต่างๆ เช่น RNA ไขมัน โปรตีน
เนื่องจากผนังของ ER ยอมให้สารประกอบโมเลกุลใหญ่บางชนิด รวมทั้ง ไขมัน เอนไซม์ และโปรตีนผ่านเข้าออกได้ จึงเป็นทางผ่านของสาร และเกลือแร่เข้าไปกระจายทั่วเซลล์ รวมทั้งสารต่างๆ ยังอาจสะสมไว้ใน ER อีกด้วย และการขับของเสีย ออกจากเซลล์ โดยผ่านทาง ER เรียกว่า เอกโซไซโทซิส (exocytosis)

**ซาโคพลาสมิกเรติคิวลัม**
เส้นใยกล้ามเนื้อ SR แสดงด้วยสีน้ำเงิน
ซาโคพลาสมิกเรติคิวลัม (sarcoplasmic reticulum : SR) มาจากศัพท์ภาษากรีก sarx แปลว่าเนื้อ เป็นรูปแบบพิเศษของ ER แบบเรียบ พบในเซล์ของกล้ามเนื้อลาย  องค์ประกอบสำคัญที่ทำให้ SR ต่างจาก ER แบบเรียบ คือ การจัดเรียงตัวของโปรตีนในรูปแบบที่เป็นระเบียบที่พบได้ใน SR SR นี้ทำหน้าที่เก็บไอออนแคลเซียมและขับออกสู่ซาร์โคพลาซึมเมื่อเส้นใยในกล้ามเนื้อถูกกระตุ้น แคลเซียมนี้จะไปจับกับคอนแทรกไทล์โปรตีนซึ่งใช้พลังงาน ATP เพื่อทำให้กล้ามเนื้อหดตัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lipid and protein composition of Endoplasmic reticulum in OPM database-  Animations of the various cell functions referenced here date=2008-04-22 
หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
กองหลัง

ไฟล์:Fulham on the attack.jpg|thumb|right|250px|กองหลังของโบลตัน (ชุดขาว) กำลังป้องกันการรุกของผู้เล่นจากฟูลัม (ชุดฟ้า)
กองหลัง (defender) เป็นตำแหน่งในกีฬาฟุตบอล ผู้เล่นที่เล่นเป็นกองหลังมีหน้าที่ป้องกันการบุกของคู่ต่อสู้ โดยกองหลังจะยืนอยู่ถัดจากกองกลาง และอยู่ก่อนหน้าผู้รักษาประตู
กองหลังมีรูปแบบย่อยอีก 4 แบบ คือ เซ็นเตอร์แบ็ก, ฟุลแบ็ก, วิงแบ็ก และสวีปเปอร์

**เซ็นเตอร์แบ็ก**
เซ็นเตอร์แบ็ก (center back) คือกองหลังตัวกลาง ที่คอยป้องกันการบุกของผู้เล่นทีมคู่ต่อสู้ โดยเฉพาะกองหน้า ทีมส่วนมากนิยมใช้เซ็นเตอร์แบ็ก 2 คนยืนประจำอยู่หน้าผู้รักษาประตู กลยุทธที่นิยมใช้ในการป้องกันของเซ็นเตอร์แบ็กคือ การป้องกันแบบโซน (แต่ละคนมีพื้นที่รับผิดชอบ) และการมาร์คตัว (แต่ละคนรับหน้าที่ประกบกองหน้าคู่ต่อสู้แบบเจาะจงตัว)
เซ็นเตอร์แบ็กส่วนใหญ่มีรูปร่างสูง และมีทักษะในการโหม่ง การประกบ ในบางครั้งเซ็นเตอร์แบ็กที่มีรูปร่างสูงใหญ่อาจขึ้นไปช่วยโหม่งทำประตู เมื่อทีมได้ลูกตั้งเตะ เช่น ลูกเตะคอร์เนอร์ หรือฟรีคิก
เดิมทีตำแหน่งนี้ถูกเรียกว่า เซ็นเตอร์ฮาล์ฟ (center half) เนื่องจากในช่วงก่อนศตวรรษที่ 20 ทีมส่วนมากนิยมใช้แผนการเล่นแบบ 2-3-5 โดยผู้เล่นกองหลัง 3 คนสุดท้ายจะเรียกว่า เซ็นเตอร์ฮาล์ฟ
ตัวอย่างเซ็นเตอร์แบ็กที่มีชื่อเสียงในอดีต ได้แก่ ฟาบีโอ กันนาวาโร, เปาโล มัลดีนี, อาเลสซันโดร เนสตา, จอห์น เทร์รี, ลีลีย็อง ตูว์ราม, ลูซียู, การ์เลส ปูยอล, วีลียาม กาลัส, เจมี คาร์เรเกอร์ และริโอ เฟอร์ดินานด์ เป็นต้น
ส่วนเซ็นเตอร์แบ็กที่มีชื่อเสียงและยังคงเล่นอยู่ได้แก่ เซร์ฆิโอ ราโมส, เฟอร์จิล ฟัน ไดก์, ราฟาแอล วาราน, จอร์โจ กีเอลลีนี, เลโอนาร์โด โบนุชชี, เดวิด อาลาบา, รูแบน ดียัช, ฌาราร์ต ปิเก และนิคคลัส ซือเลอ เป็นต้น

**ฟุลแบ็ก**
ฟุลแบ็ก (full back) เป็นตำแหน่งในการป้องกันด้านกว้าง โดยยืนอยู่แต่ละข้างของขอบสนาม หน้าที่หลักคือการสกัดการส่งผ่านบอลของฝ่ายตรงข้ามเข้าสู่เขตโทษ ฟุลแบ็กส่วนใหญ่จะมีบทบาทในเกมรุก โดยขึ้นไปทางปีก และส่งผ่านบอลเข้าสู่เขตโทษของฝ่ายตรงข้าม
ในระบบ 2-3-5 ผู้เล่นกองหลังอีก 2 คนที่ไม่ใช่เซ็นเตอร์แบ็กจะเรียกว่า "ฟุลแบ็ก" และถูกเรียกต่อมาจนถึงปัจจุบัน
ตัวอย่างฟุลแบ็กที่มีชื่อเสียงได้แก่ โรแบร์ตู การ์ลุส, แอชลีย์ โคล, จันลูกา ซัมบรอตตา เป็นต้น

**วิงแบ็ก**
วิงแบ็ก (wing back) เป็นรูปแบบหนึ่งของฟุลแบ็ก โดยเน้นบทบาทในเกมบุกมากกว่าเดิม ชื่อวิงแบ็กนั้นเกิดจากการผสมกันของ "วิง" (ปีก) และ "แบ็ก" (กองหลัง) เดิมนิยมใช้ในระบบ 3-5-2 และถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของกองกลาง แต่ก็อาจใช้ในแผน 5-3-2 โดยนับเป็นกองหลังได้เช่นกัน
ผู้เล่นตำแหน่งวิงแบ็กต้องมีความแข็งแกร่งของร่างกายสูง เนื่องจากเป็นตำแหน่งที่ต้องวิ่งเป็นระยะทางมากกว่าตำแหน่งอื่น
ตัวอย่างวิงแบ็กที่มีชื่อเสียงและยังเล่นอยู่ ได้แก่ โรเบร์ตู การ์ลูส, ดานีแยล อัลวิส, ฆาบิเอร์ ซาเนตติ, จันลูกา ซัมบรอตตา, ฟิลลิพ ลาห์ม, ไมกง โดกลัส ซีเซนังดู และยุน อาเนอ รีเซอ เป็นต้น

**สวีปเปอร์**
สวีปเปอร์ (sweeper) หรือลีเบโร (libero แปลว่า "อิสระ, เสรี") เป็นรูปแบบหนึ่งของเซ็นเตอร์แบ็ก โดยเปรียบเสมือน "ตัวกวาด" ตัวสุดท้ายหน้าผู้รักษาประตู ตำแหน่งนี้มีอิสระในการเล่นสูงกว่าเซ็นเตอร์แบ็กปกติที่มีหน้าที่ประกบตัวชัดเจน สวีปเปอร์ต้องมีทักษะในการอ่านเกมสูงที่สุดในทีม และบางครั้งอาจเป็นบุคคลสำคัญที่เป็นผู้ตัดสินใจในเกมบุกแบบโต้กลับ จึงจำเป็นต้องมีทักษะในการควบคุมบอลและการส่งลูกที่ดีอีกด้วย
สวีปเปอร์ที่มีชื่อเสียงในวงการฟุตบอลมีไม่มากนัก เช่น ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์, มัททีอัส ซัมเมอร์ เป็นต้น ผู้เล่นในปัจจุบันได้แก่ ริโอ เฟอร์ดินานด์, มาร์โก มาเตรัซซี, ดาวิด ลูอีซ โมเรย์รา โมริญญู

หมวดหมู่:ตำแหน่งของผู้เล่นฟุตบอล
หมวดหมู่:คำศัพท์ฟุตบอล
ศูนย์กีฬาหัวหมาก

ศูนย์กีฬาหัวหมาก (Hua Mak Sports Complex) เป็นศูนย์กีฬาหลักของการกีฬาแห่งประเทศไทย ภายในประกอบด้วยอาคารหลายหลัง และสนามที่สำคัญในสนามกีฬานี้มีอยู่ 2 แห่ง คือราชมังคลากีฬาสถาน และอินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก ตั้งอยู่เลขที่ 286 ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ติดกับมหาวิทยาลัยรามคำแหง และใกล้กับมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ วิทยาเขตหัวหมาก

**อาคารสถานที่ภายในบริเวณ**

**ราชมังคลากีฬาสถาน**
ราชมังคลากีฬาสถาน (Rajamangala National Stadium) เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530 และ พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม 2531 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2541 เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ
ความสามารถในการรองรับผู้เข้าชมภายในอาคาร จำนวน 80,000 คน ความสามารถในการรองรับผู้เข้าชม (อัฒจันทร์) ภายหลังจากติดตั้งเก้าอี้เพื่อรองรับการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ 2007 และกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2007 ปัจจุบันมีเก้าอี้ทั้งสิ้น 49,722 ที่นั่ง (เป็นเก้าอี้ VIP จำนวน 172 ที่นั่ง) ทำให้ความจุสนามลดลงจากเดิม 65,000 คน และมีเก้าอี้เพียง 18,527 ที่นั่ง และภายในมีสนามฟุตบอลขนาดมาตรฐานขนาด 105×68 เมตร, ลู่วิ่ง, ลานกรีฑา, มีจอวิดีโอสกอร์บอร์ด 1 ตัว และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ 
ราชมังคลากีฬาสถาน เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติไทย และเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลนัดสำคัญต่าง ๆ นอกจากนี้ยังใช้จัดคอนเสิร์ตกลางแจ้ง และการถ่ายทำภาพยนตร์ เป็นต้น

**อินดอร์สเตเดียม**
อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก เดิมมีชื่อว่า สนามกีฬากิตติขจร เป็นสนามกีฬาในร่ม สำหรับการแข่งขันและฝึกซ้อมกีฬาในร่ม สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 สร้างขึ้นเพื่อรองรับการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 6 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ความจุของผู้เข้าชมภายในอาคารได้จำนวน 10,000 – 15,000 คน แต่ปัจจุบันได้มีการปรับปรุงอาคาร ทำให้ความสามารถในการรองรับผู้เข้าชม (อัฒจันทร์) ลดลงเหลือจำนวน 6,000 ที่นั่ง

**อาคารอื่น ๆ**
 อาคารเวโลโดรม สำหรับแข่งจักรยาน ความจุ 700 ที่นั่ง- สนามยิงปืน ความจุ 6,000 ที่นั่ง- สระว่ายน้ำ และสระกระโดด ความจุ 15,000 คน- อาคารบริการสนามเทนนิส- ศูนย์ฝึกกีฬาเพื่อการแข่งขัน- ศูนย์ฝึกกีฬาในร่ม- อาคารที่ทำการสำนักงานการกีฬาแห่งประเทศไทย- ที่พักนักกีฬา รวมทั้งหมด 500 เตียง- ห้องสมุด (การกีฬาแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย)

**ดูเพิ่ม**
 กรีฑาสถานแห่งชาติ (สนามศุภชลาศัย)- ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น) ดินแดง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลจากเว็บไซต์การกีฬาแห่งประเทศไทย date=23 May 2007-  ข้อมูลโดยสังเขปของราชมังคลากีฬาสถาน. การกีฬาแห่งประเทศไทย. date=25 August 2007-  Rajamangala National Stadium. World Stadiums. date=29 September 2021-  ข้อมูลสนาม. FIFA.com. date=12 March 2007-  ราชมังคลากีฬาสถาน โฉมใหม่สู่ "อินเตอร์". ข่าวมติชนออนไลน์ จากเว็บบอร์ดไทยแลนด์สู้สู้. date=4 July 2022 
หัวหมาก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2509
ห
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก

ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก (Pittsburgh International Airport) ตั้งอยู่ในเขตไฟนด์เลย์ทาวน์ชิป, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองพิตต์สเบิร์กไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานสำคัญอันดับ 2 ของการจราจรบนน่านฟ้าเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้พิตต์สเบิร์กยังเป็นท่าอากาศยานรองของยูเอสแอร์เวย์ และมีสกายเวสต์แอร์ไลน์ที่มีเที่ยวบินขึ้นลงที่พิตต์สเบิร์กมากเป็นอันดับที่ 2 อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์มิดเวสต์, โคลแกนแอร์ และรีพับลิกแอร์ไลน์
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก มีเนื้อที่ถึง 45 ตารางกิโลเมตร (12,900 เอเคอร์) ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา โดยมีเนื้อมากถึงขนาดที่สามารถจุโอแฮร์ในชิคาโก และฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสันในแอตแลนตา ลงไปรวมกันได้

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารเทียบเครื่องบิน เอ**
 เซาท์เวสต์แอร์ไลน์- ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์สเตทส์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์มิดเวสต์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน

**อาคารเทียบเครื่องบิน บี**
 ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย รีพับลิกแอร์ไลน์

**อาคารเทียบเครื่องบิน ซี**
 เจ็ตบลูแอร์เวย์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ด เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ด เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย สกายเวสต์- ยูเอสเอ3000- ยูเอสแอร์เวย์- แอร์แคนาดา
** แอร์แคนาดาแจ็ซ- แอร์ทรานแอร์เวย์

**อาคารเทียบเครื่องบิน ดี**
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
** คอนติเนนตัล คอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมมูตแอร์
** คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์- เดลต้า แอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตกัวแอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์- นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์- มิดเวสต์แอร์ไลน์
** มิดเวสต์คอนเนค ให้บริการโดย สกายเวย์แอร์ไลน์
** มิดเวสต์คอนเนค ให้บริการโดย สกายเวสต์- เมียร์เติลบีชไดเร็ค
** เมียร์เติลบีชไดเร็ค ให้บริการโดย สกายคิง
** เมียร์เติลบีชไดเร็ค ให้บริการโดย เอ็กซ์ตร้าแอร์เวย์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกัน อีเกิล

**อาคารเทียบเครื่อง อี**
เดิมเคยใช้โดยยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ที่อาคารเทียบเครื่องบิน เอ ปัจจุบันนี้ใช้เป็นส่วนตรวจความปลอดภัย และท่าเทียบทั้งหมดปิดใช้บริการ และกำหนดให้เป็นเขตหวงห้ามเฉพาะเจ้าหน้าที่เท่านั้น ทั้งนี้ทางยูเอสแอร์เวย์ยังไม่มีแผนที่จะเปิดใช้งานในส่วนนี้อีกครั้ง

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 ดีเอชแอล- เฟดเอ็กซ์
** เฟดเอ็กซ์ ฟีดเดอร์ ให้บริการโดย วิกกินส์แอร์เวย์- ยูพีเอส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก 

**อ้างอิง**
พ