Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ด้วงกว่างชน

ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง (Xylotrupes gideon; Siamese rhinoceros beetle, Fighting beetle) อยู่ในวงศ์  Dynastinae ลำตัวมีสีตั้งแต่สีน้ำตาลอมแดงจนถึงเกือบดำ ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า กว่างโซ้ง หรือ กว่างชน มีเขาที่หลังอกยื่นยาวเป็นจะงอยเรียวไปทางด้านหน้าและโค้งลง ตรงปลายเป็น 2 แฉก กับที่หัวมีเขาเล็กยื่นออกไปเป็นเขาเดี่ยว โค้งขึ้นคล้ายนอแรด แต่ปลายแยกเป็น 2 แฉก บางตัวใต้ท้องอาจมีขนสีเหลืองอ่อนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ ในตัวผู้ที่มีขนาดย่อมมีเขาสั้นเรียก กว่างกิ หรือ กว่างแซม ตัวเมียไม่มีเขาเรียก กว่างแม่ หรือ กว่างอีลุ่ม 
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1-2 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีความเล็กกว่า พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด 

**วงจรชีวิต**
ด้วงกว่างชน มีวงจรชีวิตที่สั้น หลังจากเป็นหนอนอาศัยอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลาเกือบปีแล้ว เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะมีอายุอยู่ได้เพียงแค่ไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น โดยจะออกจากดินในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ด้วงกว่างชนจัดเป็นแมลงศัตรูพืชชนิดหนึ่งเนื่องจากทั้งตัวเต็มวัยและตัวอ่อนกินพืชเศรษฐกิจบางชนิดเป็นอาหาร เช่น มะพร้าวและอ้อย  ตัวเต็มวัยจะออกหากินในเวลากลางคืน

**การเลี้ยง**
ด้วงกว่างชน จัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่คนไทยใช้ละเล่นให้ต่อสู้กันเป็นเวลานาน เช่นเดียวกับ ไก่ชน หรือ ปลากัด จนกลายเป็นประเพณีตามฤดูกาลที่ถิ่นล้านนา เช่นที่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือน่าน ในต่างประเทศยังพบได้ที่ตอนเหนือของลาวและพม่า โดยจะนำตัวผู้ 2 ตัวมาขวิดกัน เรียกว่า "ชนกว่าง" โดยจะนำด้วงกว่างตัวผู้ 2 ตัวมาอยู่บนกระบอกไม้ยาวประมาณ 80-100 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร เรียกว่า ไม้กอน  แล้วนำตัวเมียมาใส่รูปิดไว้ให้เห็นแต่เพียงหลัง เพื่อให้กลิ่นของตัวเมียดึงดูดตัวผู้ ด้วงกว่างชนตัวผู้จะสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย แต่จะไม่สู้กันจนถึงตายเหมือนปลากัด การแพ้-ชนะ ขึ้นอยู่กับตัวที่ได้ล่าง คือ สามารถใช้เขางัดอีกตัวหนึ่งให้ลอยและคว่ำหงายท้องลงได้ ในขณะที่ตัวผุ้กำลังสู้กัน อาจใช้ไม้เรียวยาว ขนาดประมาณ 8 เซนติเมตร ที่เรียกว่า ไม้ฝัน ใช้ปั่นหรือยั่วยุให้ด้วงกว่างชนต่อสู้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น โดยการใช้ไม้นี้แหย่หรือปั่นบริเวณหน้าหรือเขาหรือด้านข้างของตัวด้วงกว่างชน ให้เดินหรือทำในสิ่งที่ต้องการ

**ชนิดย่อย**
X. g. borneensis Minck, 1920- X. g. philippinensis Endrodi, 1957 - X. g. sondaicus Silvestre, 2002- X. g. sumatrensis  Minck, 1920

**การอ้างอิงในสัญลักษณ์**
สัญลักษณ์ทีมเชียงราย ยูไนเต็ด
ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลประจำจังหวัดเชียงราย และได้รับฉายาว่า "กว่างโซ้งมหาภัย"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กว่าง
หมวดหมู่:ด้วงกว่าง
หมวดหมู่:แมลงที่รับประทานได้
หมวดหมู่:ศัตรูพืช
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์

ยูเอสเอส อินดีเพนเดนซ์ (CVL-22)
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ (Independence class aircraft carrier) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบาของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เนื่องจากความจำเป็นเร่งด่วน หลังจากเรือรบหลายลำต้องอัปปางลงในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยกองทัพญี่ปุ่น
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ มีด้วยกันทั้งสิ้น 9 ลำ โดยดัดแปลงมาจากเรือลาดตระเวนเบา (lightcruiser) ในชั้นคลีฟแลนด์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Light Carrier Historical Documentary Project

อ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
อ
อ
อ
จีโนมเรเคิดส์

จีโนม เร็คคอร์ด (Genome Records) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ภายใต้การนำของ ปอนด์ ธนา ลวสุต หนึ่งในนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่มีชื่อเสียงของวงการ

**ประวัติ**
พ.ศ. 2544 ปอนด์ ธนา ลวสุต
และทีมเพลงซึ่งส่วนใหญ่มาจากทีม แกรมมี่ คิวเอ็กซ์ เดิม เข้ามาร่วมงานกับบริษัท อาร์เอส
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่างๆในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย ทีมเพลงของ ปอนด์ ธนา จึงเป็นอีกหนึ่งทีมที่ได้เริ่มมีการเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Nathan L ในช่วงปลายปี 2545
พ.ศ. 2546 เริ่มสร้างศิลปินในทีมของตัวเอง นอกเหนือการทำงานให้กับศิลปินเดิมของอาร์เอส แต่ยังคงมีสถานะเป็นทีมเพลง Nathan L ไม่ได้ขึ้นเป็นค่ายเพลง
พ.ศ. 2547 ยืมตัว 3 ศิลปินหญิงจากค่ายอาร์เอส ปาน ธนพร, โฟร์ท นฤมล และ เปียโน เดอะซิส มาออกอัลบั้มในโปรเจกต์พิเศษ Dreams และเริ่มเปิดตัวในฐานะค่ายเพลง จีโนม เร็คคอร์ด อย่างเป็นทางการ
พ.ศ. 2548 แจ้งเกิด 2 ศิลปินหญิง เม จีระนันท์ และ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ นอกจากนี้ยังได้มีการทดลองเปิดค่ายเพลงย่อยในชื่อ จี เซเว่น (G7) เพื่อทำเพลงในแนวนอกกระแส
พ.ศ. 2549 ยืมตัว ฝ้าย แอม ฟายน์ มาออกอัลบั้มร่วมกับ เม และ ลีเดีย ในโปรเจกต์ Dreams II A Little Dream Project และเปิดตัวศิลปินหญิงคนใหม่ น็อตโตะ ซึ่งถือได้ว่าเป็นศิลปินใหม่คนสุดท้ายในนาม จีโนม เร็คคอร์ด
พ.ศ. 2550 ปอนด์ ธนา ลวสุต ตัดสินใจลาออกจากบริษัทอาร์เอส และกลับไปทำงานกับทางจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทำให้ทีมเพลงและศิลปินของ จีโนม เร็คคอร์ด ถูกยุบรวมกับค่ายเพลง เมโลดิก้า

**ศิลปินในสังกัด**
 จีว่า- แมทธิว ดีน - โมโน- นาธาน โอร์มาน (อัลบั้มแรก)- ปั๊ป เปรื่องปราชญ์- ซีบร้า- ศร ศรศักดิ์ สวนแก้ว- ชาญ- หลิน อี้ ปิง- กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์ (อัลบั้ม Memory Box)- เจมส์ เรืองศักดิ์ (อัลบั้ม Franchise)- ลีเดีย- เม (Me')- ซินเดอเรลล่า- น็อตโตะ (อัลบั้มแรก)- แบดซ์ (Badz)- ออลโมสต์ 100- พาราไซต์- เพลย์- พลาสม่า- ลิฟท์-ออย (อัลบั้ม Der-Taa-2)
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
กรุณ ซอโสตถิกุล

กรุณ ซอโสตถิกุล (เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น ก้อง เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เป็นทายาทรุ่นที่ 3 แห่งตระกูลซอโสตถิกุล เป็นบุตรของ นางพัชรดา (ณ สงขลา) กับ นายธวัชชัย ซอโสตถิกุล เจ้าของซีคอนสแควร์ และธุรกิจอื่น ๆ อีกหลายอย่าง อาทิ นันยาง บริษัท ซีคอน ไทยชูรสตราชฎา นมตรามะลิ บางกอกเฮ้าส์ บิวเดอร์
จบการศึกษาจากระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสาธิตประสานมิตร จากนั้นเรียนต่อต่างประเทศ จบปริญญาตรีคณะเศรษฐศาสตร์และปริญญาโทคณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน หลังจากเรียนจบปริญญาโทกลับมาเมืองไทย เข้าไปคุยกับพี่ชายของบุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ กรู๊ฟไรเดอร์ (ชื่อบอส) จากนั้นบอสจึงพาเข้าที่แกรมมี่ มีผลงานซิงเกิ้ลคือ เพลง "สาบาน", "ถ้าพรุ่งนี้...ฉันไม่ตื่น" และ "เพิ่งรู้ว่ามันสบาย"
ด้านชีวิตส่วนตัว หลังเลิกรากับนางเอกสาว แตงโม นิดา พัชรวีระพงษ์ ก็คบหากับนักร้องร่วมค่าย น้ำชา ชีรณัฐ ยูสานนท์ จนเลิกรากันไปในที่สุด ล่าสุดคบหาดูใจกับ เกรซ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า แต่สุดท้ายก็ได้เลิกรากัน ปัจจุบันสมรสกับหญิงนอกวงการ อภินรา ศรีกาญจนา
ส่วนล่าสุดตอนนี้ได้มีความส้มพันธ์ลึกซึ้งกับการสะสม Vinyl Toy อาทิเช่น Kaws
โดยล่าสุดได้มีการติดตั้ง Kaws Resting Place ไว้กลางบ้าน

**ผลงานเพลง**
 มิวสิกวิดีโอเพลง อย่าร้อนตัว / เอ็ม อรรถพล- มิวสิกวิดีโอเพลง คนเบื้องหลัง / เอ็ม อรรถพล- เพลง สาบาน- เพลง เพิ่งรู้ว่ามันสบาย feat.บอล อพาร์ทเม้นท์คุณป้า- เพลง ถ้าพรุ่งนี้ .. ฉันไม่ตื่น- เพลง เหยียบดาว- เพลง ไม่อยากให้โลกนี้มีความคิดถึง

**ผลงานล่าสุด**
ได้ร่วมมือกับค่ายยักษ์ใหญ่Bearbrickของประเทศญี่ปุ่น
ออกผลงานตุ๊กตาลายไทย ชื่อว่า Tossakan

**อัลบั้ม Lost Wings (ปี พ.ศ. 2554) ค่าย จีนี่เรคอร์ดส / วีเรคคอร์ดส**
# สาบาน
# เพิ่งรู้ว่ามันสบาย
# ถ้าพรุ่งนี้...ฉันไม่ตื่น
# เหยียบดาว
# นางฟ้า
# แพ้น้ำตา
# Sex Appeal
# ติดตามตอนต่อไป
# อย่าไปโทษใคร
# ก็มันเป็นอย่างนั้น

**ละครโทรทัศน์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 KongKaroon- kongkaroon/- KongKaroonClub
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยบอสตัน
หมวดหมู่:สกุล ณ สงขลา
หมวดหมู่:สกุลสารสิน
ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก

ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก (Judeo-Moroccan Arabic) เป็นสำเนียงภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในโมร็อกโก ปัจจุบันผู้พูด 99% อยู่ในอิสราเอล ผู้ที่อยู่ในโมร็อกโกมักเป็นผู้สูงอายุ

**ประวัติ**
ภาษาอาหรับโมร็อกโกของชาวยิวนี้เคยใช้ในหมู่ชาวยิวในโมร็อกโกมาก่อนและได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นๆมาก รวมทั้งภาษาสเปน ภาษาสเปนโมร็อกโกของชาวยิวหรือภาษาฮาเกเตีย ซึ่งเป็นผลมาจากการอพยพของชาวยิวเซฟาร์ดีออกจากสเปนเมื่อ พ.ศ. 2035 และภาษาฝรั่งเศสจากการที่โมร็อกโกเคยเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส รวมทั้งคำยืมจากภาษาฮีบรูด้วย ภาษานี้เข้าใจกันได้กับภาษาอาหรับตูนิเซียของชาวยิวและภาษาอาหรับตริโปลีของชาวยิวอื่นๆ เข้าใจกันไม่ได้กับภาษาอาหรับอิรักของชาวยิว

**ปัจจุบัน**
ชาวยิวในโมร็อกโกกว่า 265,000 คนอพยพเข้าสู่อิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2491 อีกส่วนหนึ่งอพยพเข้าสู่ยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ปัจจุบันพบผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลประมาณ 250,000 คน ซึ่งพูดภาษาฮีบรูได้ด้วย และอยู่ในโมร็อโกราว 8,925 คน

**ตัวอย่างประโยค**
สวัสดี: שלמה šlāma / שלמה עליכ šlāma ʿlik
ลาก่อน: בשלמה bšlāma / בשלמה עליכ bšlāma ʿlik
ขอบคุณ: מרסי mersi
ใช่: ייוה ēywa
ไม่ใช่: לא lā
คุณเป็นอย่างไรบ้าง?: אשכברכ? āš iḫbark?
สบายดี ขอบคุณ: לבש, מרסי lābaš, mersi
ไม่มีปัญหา: לבש lābaš

**อ้างอิง**
  Jewish Language Research Website: Judeo-Arabic date=2017-07-24 -  Ethnologue entry for Judeo-Moroccan Arabic- Heath, Jeffrey, Jewish and Muslim dialects of Moroccan Arabic (Routledge Curzon Arabic linguistics series): London, New York, 2002.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Reka date=2007-03-23  Kol Israel radio station broadcasting a daily program in Judeo-Moroccan (Mugrabian)
อาหรับยิวโมร็อกโก
อาหรับยิวโมร็อกโก
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
ณรงค์น้อย อ.เมืองแกลง

ณรงค์น้อย อ.เมืองแกลง นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 5) แพ้ 3 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 15 ตุลาคม 2550 แพ้น็อค ราชมงคล ก่อเกียรติยิม ยก 8 ที่ ลพบุรี
** ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกใกล้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2551 แพ้คะแนน ซิโซ โมราเลส ที่ ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบุรีรัมย์‎‎
ธงชัย ศุภสมุด

ธงชัย ศุภสมุด นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2490 ที่ ธนบุรี สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 2 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 9 ตุลาคม 2509 แพ้คะแนน สึโยชิ นากามูระ ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ยอดดอย ศิษย์เส่ย

ยอดดอย ศิษย์เส่ย หรือนายพีรรงค์ เลาทรง นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 สถิติการชก 5 ครั้ง แพ้ 5 

**เกีรยติประวัติ**
 ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 9 มีนาคม 2551 แพ้น็อค โตชิคาสุ วากะ ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นมินิมัมเวท
โทชิกาซุ วางะ

โทชิกาซุ วางะ (Waga Toshikazu) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่เมืองโยโกเตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) แพ้ 4

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท 
** ชิง 18 มีนาคม 2550 ชนะน็อค ชาญศักดิ์น้อย ศักดิ์รุ่งเรือง ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 พฤศจิกายน 2550 ชนะคะแนน เงาพระจันทร์ ศิษย์ทรายทอง ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 มีนาคม 2551 ชนะน็อค ยอดดอย ศิษย์เส่ย ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 15 มิถุนายน 2551 ชนะคะแนน ฟาบิโอ มาร์ฟา ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 16 พฤศจิกายน 2551 ชนะคะแนน ยาซูตากะ คูโรกิ ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอากิตะ
จิลเลียน แอนเดอร์สัน

จิลเลียน ลีห์ แอนเดอร์สัน (Gillian Leigh Anderson) เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย เป็นบุตรีคนโตของ โรสแมรี่ อลีซ (เลน) (Rosemary Alyce (Lane)) นักวิเคราะห์คอมพิวเตอร์ และโฮเมอร์ เอ็ดเวิร์ด แอนเดอร์สันที่สาม (Homer Edward Anderson III) ผู้เป็นเจ้าของบริษัทภาพยนตร์ จิลเลียนเป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีเชื้อชาติผสมระหว่างอังกฤษ ไอริช และเยอรมัน
จิลเลียนเริ่มบทบาทการแสดงตั้งแต่สมัยไฮสคูลโดยการเป็นสมาชิกของชมรมการแสดง เธอโปรดปรานการแสดงละครเวทีอย่างมากจนกระทั่งปี 1987 จึงได้เข้าศึกษาระยะสั้นในมหาวิทยาลัยคอร์เนล ไอธากา นครนิวยอร์ก (Cornell University in Ithaca, New York) ในหลักสูตรการแสดง นานาชาติภาคฤดูร้อนของบริเตนใหญ่ (National Theatre of Great Britain Summer Acting Programme) ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่ได้ศึกษากับปีเตอร์ เชลสัม (Peter Chelsom) บาร์ดี้ โธมัส (Bardy Thomas) และมิเชล จอยซ์ (Michael Joyce) เธอจึงตัดสินใจที่จะเข้าศึกษาต่อยังโรงเรียนการแสดงละครกูดแมนแห่งมหาวิทยาลัยเดอพอล (Goodman Theatre School at  DePaul University) ณ เมืองชิคาโก รัฐอิลินอยส์
เริ่มอาชีพการแสดงจากละครเวที แอนเดอร์สันประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติจากบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ดานา สกัลลี (Dana Scully) ในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันเรื่อง The X-Files  (ชื่อภาษาไทย: แฟ้มลับคดีพิศวง)ในการออกฉาย 10 ฤดูกาล ตั้งแต่ปีค.ศ.1993 ร่วมกับเดวิด ดูคอฟนีย์ (David Duchovny) ผู้รับบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ฟ็อกซ์ มัลเดอร์ (Fox Mulder) จิลเลียน แอนเดอร์สันได้รับรางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด ผลงานด้านภาพยนตร์ของเธออย่างเช่นเรื่อง The House of Mirth (2000), The Mighty Celt (2005), The Last King of Scotland (2006), และภาพยนตร์ดิเอ็กซ์-ไฟล์ 2 เรื่องคือ The X-Files (1998) และ The X-Files: I Want to Believe (2008) เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้า, รางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำจากบท เลดี้ เดดล็อกในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงช่องบีบีซีเรื่อง Bleak House (2005)

**ชีวิตส่วนตัว**
ในระหว่างการถ่ายทำซีรีส์ชุด The X-Files จิลเลียนพบกับ ไคลด์ คลอทซ์ ( Clyde Klotz) ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 1 มกราคม ปี 1994 และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ ไพเพอร์ มารุ แอนเดอร์สัน-คลอทซ์ (Piper Maru Anderson-Klotz) โดยถือกำเนิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ปี 1994 ต่อมาในภายหลังจิลเลียนหย่ากับคู่สมรสเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1997

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
พริ้ว วิริยะพานิช

พริ้ว วิริยะพานิช เกิดวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2532 เข้าวงการจากผลงานละครเรื่องแรก ใจสู้มุ่งสู่ฝัน ทางช่อง7 ในปี2551 และได้รับบทนักแสดงนำหญิงจากภาพยนตร์เรื่องแรก บางระจัน 2 (ภาพยนตร์) โดยผู้กำกับ ธนิตย์ จิตนุกูล ในปี 2553 (25 มีนาคม 2553)

**ผลงาน== - ภาพยนตร์ เสม็ด- บันทึกกรรม ตอน จิตสะอาด (ช่อง 3)- บางระจัน 2 (ภาพยนตร์) นางเอกคู่พระเอกบอลภราดร- ละครธรรมะวันใหม่ ตอน ภัยไร้สาย (ช่อง5)- ภาพยนตร์สั้นรายการแฟชั่นโฟกัส- ภาพยนตร์สั้นโครงการ I love เที่ยว - MV ช่างเจ็บปวด - PUNFUN- ละครช่อง7 เรื่อง ใจสู้มุ่งสู่ฝัน- พิธีกรรายการ Inside Police ช่อง Police Channel- พิธีกรรายการ street battle- พิธีกรรายการเซ็นทรัล- ปกนิตยสารตะวัน- ปกนิตยสารบางกอก- MV เลิกราไม่เลิกรัก-หลวงไก่- สปอตโฆษณา นิวทริไลท์ ผัก5สี

**ประวัติการจบการศึกษา**
 ป.6 จากโรงเรียน ราชินี - ม.3 จากโรงเรียน สตรีวิทยา - ม.6 จากโรงเรียน เตรียมอุดมศึกษา - ปริญญาตรี จิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์  มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

**อ้างอิง**
บางระจัน2.
พริ้ว-กิ๊ก ชิมลาง.
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิก

ประเทศแกมเบีย ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1984 แกมเบียไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และยังไม่ได้แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย (GNOC) ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2515 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ในปี พ.ศ. 2519 ประเทศดังกล่าวคว่ำบาตรการแข่งขันสองครั้งแรกที่มีสิทธิ์ (พ.ศ. 2519 และ 2523) คณะผู้แทนชุดแรกประกอบด้วยนักกีฬา 10 คน ทุกคนเป็นนักวิ่ง คณะผู้แทนครั้งถัดมาประกอบด้วย นักมวยปล้ำ (1988), นักกระโดดไกล (1996), นักมวย (2008), ยูโด (2016) และนักว่ายน้ำ (2016) แต่ในปีอื่น ๆ ทั้งหมด แกมเบียมีเพียงนักวิ่งเท่านั้นที่เป็นตัวแทนทุกครั้ง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแกมเบียในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แกมเบีย
ประเทศกานาในโอลิมปิก

ประเทศกานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 ขณะยังเป็นที่รู้จักในชื่ออาณานิคมของโกลด์โคสต์ กานาได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่ได้เข้าร่วมใน ค.ศ. 1956 ร่วมคว่ำบาตรการแข่งขัน ค.ศ. 1976 เพื่อประท้วงการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ (ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับการแบ่งแยกสีผิวแอฟริกาใต้) และเข้าร่วมกับผู้นำอเมริกัน การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 กานาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกที่แวนคูเวอร์ในปี ค.ศ. 20101
นักกีฬาชาวกานาได้รับเหรียญโอลิมปิกทั้งหมด 5 เหรียญ ได้แก่ มวยสากล 4 เหรียญ (3 เหรียญทองแดงและ 1 เหรียญเงิน) และเหรียญทองแดงโดยฟุตบอลทีมชาติกานาอายุต่ำกว่า 23 ปีในปี ค.ศ. 1992
คณะกรรมการโอลิมปิกกานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีถัดไป

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกานาในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กานา
ประเทศเฮติในโอลิมปิก

ประเทศเฮติ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ที่ปารีส การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่เมืองเดียวกันถือเป็นเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกของเฮติ เมื่อสมาชิกทีมยิงปืนของเฮติทั้งเจ็ดคนคว้าอันดับสามในการแข่งขันปืนไรเฟิลฟรี ครั้งต่อไป ในปี ค.ศ. 1928 เฮติได้รับอีกเหรียญรางวัล; ซิลวิโอ คาเตอร์ คว้าเหรียญเงินจากการกระโดดไกลชาย แม้ว่าเฮติจะเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกหลายรายการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 แต่ก็ยังไม่มีผู้ได้รับรางวัลอื่นใดเพิ่ม เฮติเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเฮติในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เฮติ
ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิก

ประเทศฮอนดูรัส ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 11 ครั้ง ฮอนดูรัสเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1992 แต่หลังจากนั้นก็ยังไม่ปรากฏตัวอีกเลย พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาคืออันดับที่ 4 ในกีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 โดยแพ้ไนจีเรีย 3-2 ในการแข่งขันเหรียญทองแดง
โคมิเต โอลิมปิโก ฮอนดูเรโน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1956 และได้รับการยอมรับจากไอโอซีในปีเดียวกัน

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศฮอนดูรัสในพาราลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ฮอนดูรัส
ฮ่องกงในโอลิมปิก

ฮ่องกง เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และเคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษจนถึงปี ค.ศ. 1996 หลังจากส่งมอบดินแดนคืนในปี ค.ศ. 1997 ฮ่องกงก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ในชื่อ "ฮ่องกง ประเทศจีน" โดยมีสถานะเป็นเขตบริหารพิเศษของจีน ตลอดประวัติศาสตร์ ฮ่องกงได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ยกเว้นการแข่งขันในปี ค.ศ. 1980 เพื่อสนับสนุนการคว่ำบาตรของสหรัฐอเมริกา และเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
ฮ่องกงคว้าเหรียญรางวัลแรกและเหรียญทองเหรียญแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เหรียญทองเหรียญที่สองในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และเหรียญทองเหรียญที่สามและสี่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นอกจากนี้ ฮ่องกงยังคว้าเหรียญรางวัลอื่น ๆ อีก 8 เหรียญ ได้แก่ 3 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง ผลงานที่ดีที่สุดจนถึงปัจจุบัน (ตามจำนวนเหรียญทอง) คือในปี ค.ศ. 2024 ซึ่งฮ่องกงคว้ามา 2 เหรียญทอง และ 2 เหรียญทองแดง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเขตบริหารพิเศษฮ่องกงในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
ฮ่องกง
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิก

ประเทศอินโดนีเซีย ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) พร้อมกับประเทศไทย และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่ สหภาพโซเวียต
นับตั้งแต่ประเทศอินโดนีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก อินโดเซียได้เหรียญจากการแข่งขันรวมทั้งสิ้น 40 เหรียญ แบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 14 เหรียญเงิน 16 เหรียญทองแดง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**แบ่งตามปีการแข่งขัน**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**กีฬาที่ได้เหรียญรางวัล**

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**
อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิก

ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1933 ระหว่างอยู่ในอาณัติของอังกฤษแห่งปาเลสไตน์ อิสราเอลส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1952 (ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน) และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1994 ประเทศได้กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) ในปี ค.ศ. 1994 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 อิสราเอลได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกไป 7 เหรียญ ซึ่งถือเป็นเหรียญที่มากที่สุดจนถึงขณะนี้ ทำลายสถิติของอิสราเอลในการได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกต่อโอลิมปิก 1 ครั้ง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอิสราเอลในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อิสราเอล
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก

ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในปี 1912

**เหรียญรางวัลตามชนิดกีฬา **
กรอบสีแดงคือครั้งที่เป็นเจ้าภาพ

**ในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ในโอลิมปิกฤดูหนาว**

**ฤดูร้อนแบ่งตามชนิดกีฬา**
     เป็นผู้นำในชนิดกีฬานั้น

**ฤดูหนาวแบ่งตามชนิดกีฬา **

**อ้างอิง**
ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิก

สาธารณรัฐเกาหลี (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเกาหลีใต้) เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในปี ค.ศ. 1980 ที่พวกเขาร่วมคว่ำบาตร เกาหลีใต้ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ยกเว้นเกมในปี ค.ศ. 1952

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเกาหลีใต้ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเกาหลีใต้
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิก

ประเทศไลบีเรีย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ยกเว้นปี 2511, 2519, 2523 และ 2535 ประเทศนี้ยังไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกเลย และไม่มีนักกีฬาจากไลบีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไลบีเรียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2497 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2498

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศไลบีเรียในพาราลิมปิก- รายนามผู้ถือธงชาติไลบีเรียในโอลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ไลบีเรีย
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิก

ประเทศลีชเทินชไตน์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกลีชเทินชไตน์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1935
ลีชเทินชไตน์เป็นประเทศที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในโลกและมีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองของโลก (รองจากเบอร์มิวดา แต่เป็นรัฐอธิปไตยที่เล็กที่สุด) ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก แม้ว่าซานมารีโนจะเป็นประเทศที่เล็กที่สุดที่ได้รับเหรียญใด ๆ นักกีฬาจากลีชเทินชไตน์ได้รับรางวัลทั้งหมด 10 เหรียญ ทั้งหมดนี้เป็นการเล่นสกีลงเขา เป็นประเทศเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในฤดูหนาว แต่ไม่ใช่กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ลีชเทินชไตน์มีเหรียญรางวัลสูงสุดต่อจำนวนประชากรของประเทศใด ๆ โดยมีเหรียญรางวัลเกือบหนึ่งเหรียญต่อประชากร 3,600 คน สมาชิกในตระกูลเดียวกันได้รับรางวัล 7 เหรียญจากทั้งหมด 10 เหรียญ ได้แก่ พี่น้องฮันนีและแอนเดรียส เวนเซล และทีน่า วีราเธอร์ลูกสาวของฮันนี นอกจากนี้พี่น้องวิลลีและพอล ฟรอมเมลท์ ได้รับรางวัลสองในสามรายการที่เหลือ มีเพียง เออซูล่า คอนเซตต์ เท่านั้นที่ได้รับเหรียญสำหรับประเทศของเธอโดยไม่เกี่ยวข้องกับ เวนเซล หรือ ฟรอมเมลท์
ซาเวอร์ ฟริก สมาชิกผู้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เป็นนักกีฬาลีชเทินชไตน์เพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศลีชเทินชไตน์ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ลีชเทินชไตน์
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิก

ประเทศมาลาวี ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มาลาวียังคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และ 1980 และกลับมาแข่งขันอีกครั้งระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
มาลาวีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาลาวีในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

มาลาวี
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิก

ประเทศมาเลเซีย ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 (สหพันธรัฐมาลายาเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1960) จากนั้นประเทศประเทศมาเลเซียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่มาเลเซียได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา 
นักกีฬามาเลเซียได้เหรียญทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น  2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศมาเลเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก

**สรุปเหรียญรางวัล**

**แบ่งตามปีการแข่งขันฤดูร้อน**

**แบ่งตามปีการแข่งขันฤดูหนาว**

**แบ่งตามชนิดกีฬาฤดูร้อน**

**แบ่งตามชนิดกีฬาฤดูหนาว**

**แบ่งตามกีฬาสาธิตและการแข่งขัน**
เฉพาะนักกีฬาเหรียญรางวัลสาธิตและแข่งขันกีฬาเท่านั้น

**นักกีฬาเหรียญรางวัล**

**นักกีฬาเหรียญรางวัลสาธิต**
ต่อไปนี้คือผู้ได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาสาธิตอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน.

**อ้างอิง**
มาเลเซีย
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศมาเลเซีย
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิก

ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ประเทศมอริเชียสไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มอริเชียสยังสนับสนุนการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน ที่กรุงมอสโก 
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปักกิ่งปี 2008 บรูโน จูลี่ได้รับเหรียญโอลิมปิกเหรียญแรกของมอริเชียสโดยไปถึงรอบรองชนะเลิศมวยสากลรุ่นแบนตัมเวต และได้รับเหรียญทองแดง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของมอริเชียสก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 โดยราม รูฮี ซึ่งยังคงเป็นเลขาธิการคณะกรรมการโอลิมปิกจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2515

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมอริเชียสในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

มอริเชียส
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิก

ทีมโมนาโกพร้อมธงในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
บ้านพักนักกีฬาโมนาโกในโอลิมปิกลอนดอน 2012
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 นักบอบสเลจ์สองคน
ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1920 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยขาดเพียงการแข่งขันในปี ค.ศ. 1932, 1956 และการคว่ำบาตรในปี 1980 โมนาโกยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
จนถึง ค.ศ. 2022 ไม่มีนักกีฬาจากโมนาโกคนใดได้รับรางวัลเหรียญโอลิมปิก ซึ่งทำให้เป็นดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก (32 ครั้งรวมทั้ง 21 ฤดูร้อนและ 11 ฤดูหนาว) ที่ยังไม่เคยขึ้นแท่นรับรางวัลเลย (จูเลียน เมเดซิน ไม่ได้รับรางวัลเหรียญทองแดง สำหรับสถาปัตยกรรมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 แต่ไอโอซีไม่ถือว่าเหรียญรางวัลการแข่งขันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของการนับอย่างเป็นทางการอีกต่อไป) ผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาของพวกเขาคืออันดับที่หกในบอบสเลห์สองคนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมนาโกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจนถึง ค.ศ. 1953

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโมนาโกในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โมนาโก
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิก

ประเทศโมร็อกโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน โมร็อกโกยังคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1976 โดยถอนตัวหลังจากส่งคณะผู้แทนไปก่อนหน้า โมร็อกโกเข้าร่วมการคว่ำบาตรการแข่งขันโดยประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เพื่อประท้วงการเข้าร่วมของนิวซีแลนด์หลังการแข่งขันรักบี้ออลแบล็ก ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก กับทีมแบ่งแยกสีผิวจากแอฟริกาใต้ ตัวแทนชาวโมร็อกโกเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีเวลาทำการแข่งขันก่อนที่ประเทศของเขาจะถอนตัว: อับเดราฮิม นาจิม เข้าร่วมการแข่งขันชกมวยสากลรุ่นไลท์ฟลายเวตชาย และแพ้นัดแรกและนัดเดียวของเขา
โมร็อกโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวถึงเจ็ดครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511
นักกีฬาชาวโมร็อกโกได้รับรางวัลทั้งหมด 23 เหรียญ ได้แก่ กรีฑา 19 เหรียญ และมวยสากล 4 เหรียญ ฮิชาม เอล เกโรจญ์ ซึ่งได้รับเหรียญทองสองเหรียญและเหรียญเงินหนึ่งเหรียญ ซาอิด เอาอิตา หนึ่งเหรียญทองและหนึ่งเหรียญทองแดง และ ฮาสนา เบนฮาสซี หนึ่งเหรียญเงินและหนึ่งเหรียญทองแดง นักกีฬาเหล่านี้คือผู้ได้รับเหรียญรางวัลมากกว่าหนึ่งเหรียญทั้งสามคนของโมร็อกโก
คณะกรรมการโอลิมปิกของโมร็อกโกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2502

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโมร็อกโกในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โมร็อกโก
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิก

เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 2008 ในฐานะประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ สนับสนุนการคว่ำบาตรของเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้ง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1931 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 2011 เมื่อมีการยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ผู้เข้าร่วมจาก 5 เกาะแข่งขันกันในฐานะนักกีฬาอิสระภายใต้ธงโอลิมปิก

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
ประเทศไนเจอร์ในโอลิมปิก

ประเทศไนเจอร์ ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมดที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 มีเพียงสองครั้งเท่านั้นที่ประเทศไนเจอร์ได้รับเหรียญโอลิมปิก ได้แก่ อิสซาก้า ดาบอร์ก ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการชกมวยสากลรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2515 และอับดุล ราซัค อิสซูฟู ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินเทควันโดชายรุ่นน้ำหนักมากกว่า 80 กิโลกรัม ในปี พ.ศ. 2559 ยังไม่มีนักกีฬาจากไนเจอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใด ๆ

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศไนเจอร์ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ไนเจอร์
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิก

ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันทุกครั้งนับแต่นั้นมา ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก ซึ่งพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ การแข่งขันในปี ค.ศ. 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในตอนต้นของศตวรรษที่ 21 ได้มีการค้นพบว่านักมวยปล้ำ ชาร์ลส์ อีริคเซ่น และ เบิร์นฮอฟฟ์ แฮนเซ่น เป็นชาวนอร์เวย์ที่พำนักอยู่ในอเมริกาซึ่งเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เคยเป็นของสหรัฐ ยังคงมีสัญชาตินอร์เวย์อยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว พวกเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันมวยปล้ำรุ่นเวลเตอร์เวทและเฮฟวี่เวทตามลำดับ

**เจ้าภาพ**
นอร์เวย์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งนี้สองครั้ง

**สรุปเหรียญรางวัล**
ขอบสีม่วงแสดงว่าการแข่งขันจัดขึ้นในประเทศบ้านเกิด

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศนอร์เวย์ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

นอร์เวย์
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิก

ประเทศปากีสถาน คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของปากีสถานก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1948 ในขณะที่คณะกรรมการกีฬาปากีสถานก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1962 ปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 ที่ลอนดอนและได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขา เข้าร่วมในการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่สหภาพโซเวียต
ปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ เมื่อโมฮัมหมัด อับบาสกลายเป็นนักกีฬาคนแรกของปากีสถานที่ผ่านเข้ารอบในประเภทสกีลงเขา (ไจแอนต์สลาลม)
นักกีฬาชาวปากีสถานได้รับรางวัลในโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 10 เหรียญ ทีมฮอกกี้ชายของปากีสถานได้รับรางวัล 8 เหรียญใน 9 ครั้ง ที่เข้าร่วมระหว่างปี ค.ศ. 1956 และ 1992 ซึ่งรวมถึงการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศติดต่อกัน 5 ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1956 ถึง 1972 ซึ่งทำให้ได้ 2 เหรียญทองและ 3 เหรียญเงินติดต่อกันอย่างรวดเร็ว
กรุงโรม 1960 เป็นกีฬาโอลิมปิกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดสำหรับปากีสถาน โดยที่ปากีสถานได้รับ 2 เหรียญ เหรียญทองในกีฬาฮอกกี้และเหรียญทองแดงในมวยปล้ำ
ปากีสถานได้รับเหรียญรางวัลประเภทเดี่ยว 2 เหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นเหรียญทองแดงทั้งคู่ ประกอบด้วย เหรียญทองแดง; 1 เหรียญจากกีฬามวยปล้ำในโรม 1960 และอีก 1 เหรียญจากกีฬามวยสากลในกรุงโซล 1988 ปากีสถานไม่ได้รับเหรียญเดียวในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 ที่บาร์เซโลนา
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว อาชาด นาดีม สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นนักกีฬาชาวปากีสถานคนแรกที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ กรีฑาประเภทลู่และลานในโอลิมปิก

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ปากีสถาน
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวเกาหลีใต้

นักแสดงชาวเกาหลีใต้ที่มีผลงานแสดง มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับตั้งแต่เด็ก (อายุน้อยกว่า 15 ปี)
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:นักแสดงเกาหลีใต้
หมวดหมู่:เด็กเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวเอเชีย
ประเทศปานามาในโอลิมปิก

ประเทศปานามา ได้ปรากฏตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 17 ครั้ง โดยเปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 พวกเขาไม่เคยเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศปานามาได้รับเหรีญรางวัล 3 เหรียญ (1 เหรียญทองและ 2 เหรียญทองแดง) ทั้งหมดได้จากกกีฬากรีฑา นักกระโดดไกล เออร์วิง ซาลาดิโน คว้าเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกและครั้งเดียวของปานามา

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศปานามาในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ปานามา
ประเทศปารากวัยในโอลิมปิก

ประเทศปารากวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 เป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นที่เม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก พวกเขาแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งแรกในปี 2014 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองโซซี
ประเทศนี้เคยได้รับเหรียญเงินเพียงเหรียญเดียวในฟุตบอลชายในปี ค.ศ. 2007 โดยที่พวกเขาแพ้ให้กับอาร์เจนตินา 1-0 ในรอบชิงชนะเลิศที่เอเธนส์

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศปารากวัยในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ปารากวัย
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก

ประเทศฟิลิปปินส์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 นับเป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่ฟิลิปปินส์ได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ฟิลิปปินส์ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1972, 1988, 1992, 2014, 2018 และ 2022 
นักกีฬาฟิลิปปินส์ได้เหรียญทั้งหมด 18 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก

**เหรียญรางวัล**

**แบ่งตามปีการแข่งขัน**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**แบ่งตามกีฬา**

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**
ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศฟิลิปปินส์
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิก

ประเทศกาตาร์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 10 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ผู้ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกของพวกเขาคือ ฟาเรส เอล-บัก จากกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ตามด้วยเหรียญทองของ มูตัซ เอสซา บาร์ชิม ในรายการกระโดดสูงชาย พวกเขายังได้รับรางวัลหนึ่งเหรียญเงินและสี่เหรียญทองแดง
หลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 กาตาร์ร่วมทั้งซาอุดีอาระเบียและบรูไน เป็นหนึ่งในสามประเทศที่ไม่เคยส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในปี ค.ศ. 2010 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศว่าจะ "กดดัน" ประเทศเหล่านี้ให้อนุญาตและอำนวยความสะดวกให้สตรีมีส่วนร่วม และหลังจากนั้นไม่นาน คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก็ประกาศว่า "หวังว่าจะส่งนักกีฬาหญิง 4 คนเข้าแข่งขันยิงปืนและฟันดาบ" ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ในที่สุดประเทศกาตาร์ก็ได้รวมนักกีฬาหญิงสี่คนไว้ในคณะผู้แทน
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 และได้รับการยอมรับจาก IOC ในปี ค.ศ. 1980

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกาตาร์ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กาตาร์
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิก

ประเทศซาอุดีอาระเบีย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 12 ครั้ง พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก ซาอุดีอาระเบียเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศชาดในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ซาอุดีอาระเบีย
ประเทศสิงคโปร์ในโอลิมปิก

ประเทศสิงคโปร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 เมื่อแยกตัวออกจากอาณานิคมช่องแคบและส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเรื่อยมาจนถึงกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2507 ซึ่งสิงคโปร์รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย หลังจากที่เป็นเอกราชจากมาเลเซียใน พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกอีก และเข้าแข่งขันทุกครั้งยกเว้นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2523 สิงคโปร์ไม่เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว แต่ได้พยายามจะเข้าแข่งขันใน พ.ศ. 2557 โดยได้สร้างสนามสเกตน้ำแข็งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**
สิงคโปร์
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศสิงคโปร์
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิก

ประเทศโซมาเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก คณะกรรมการโอลิมปิกของโซมาเลียได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลก่อนหน้านี้ไม่นาน ประเทศโซมาเลียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยคว่ำบาตรในปี ค.ศ. 1976 เนื่องจากการเข้าร่วมของประเทศนิวซีแลนด์ และในปี ค.ศ. 1980 เมื่อเข้าร่วมกับการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน นอกจากนี้ยังไม่ได้แข่งขันในปี ค.ศ. 1992 เนื่องจากผลกระทบอย่างต่อเนื่องของความอดอยาก โซมาเลียเข้าร่วมโดยกลุ่มนักกีฬาที่มากที่สุดของพวกเขาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 รวมทั้งหมด 7 คน

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโซมาเลียในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โซมาเลีย
ประเทศซูดานในโอลิมปิก

ประเทศซูดาน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2503 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 1964 และคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ประเทศซูดานไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
อิสมาอิล อาห์เหม็ด อิสมาอิล รองแชมป์วิ่ง 800 เมตรชายในปี ค.ศ. 2008 เป็นนักกีฬาซูดานคนแรกที่คว้าเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซูดานก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2502

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศซูดานในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ซูดาน
ประเทศซูรินามในโอลิมปิก

ประเทศซูรินาม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศซูรินามพลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ซูรินามไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว นักกีฬาชาวซูรินามได้รับรางวัลสองเหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของซูรินามก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกันนั้น

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศซูรินามในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ซูรินาม
ประเทศเอสวาตินีในโอลิมปิก

ประเทศเอสวาตินี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 (ในชื่อสวาซิแลนด์) พวกเขาพลาดสองการแข่งขันครั้งถัดไป แต่กลับมาแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแองเจลิส และได้ปรากฏตัวในทุกครั้งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกและครั้งเดียวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ในการแข่งขันทั้งหมดพวกเขายังไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สมาคมโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพเอสวาตินีเป็นตัวแทนของประเทศเอสวาตินี (เดิมชื่อสมาคมโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพสวาซิแลนด์) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเอสวาตินีในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เอสวาตินี
ประเทศโตโกในโอลิมปิก

ประเทศโตโก ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 ซึ่งพวกเขาคว่ำบาตร โดยได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อเบนจามิน บุคเปติ คว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเรือคายัคสลาลม K1
โตโกเปิดตัวโอลิมปิกฤดูหนาวที่เมืองโซชี ในปี ค.ศ. 2014 โดยส่งนักกีฬาสกีสองคนไปแข่งขัน นักกีฬาสกีข้ามทุ่งและผู้ถือธงชาวโตโก มาทิลด้า-อามิวี เปอตีฌอง เกิดในโตโกกับแม่ชาวโตโกและเติบโตในฝรั่งเศส ในขณะที่กีฬาสกีลงเขา อเลสเซีย อาฟี ดิโปล เป็นพลเมืองโตโกที่เกิดในอิตาลี

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโตโกในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โตโก
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิก

ประเทศตูนิเซีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวตูนิเซียได้รับรางวัลทั้งหมด 15 เหรียญ ได้ 4 เหรียญจากนักวิ่งระยะไกลผู้ยิ่งใหญ่ โมฮัมเหม็ด กัมมูดี ในประเภทกรีฑาชาย 3 เหรียญจากกีฬาว่ายน้ำชาย 2 เหรียญโดยนักว่ายน้ำทางไกล อุสซามา เมลลูลี และ 1 เหรียญโดย อาเหม็ด อายูบ ฮาฟนาอุย มวยสากลชาย 2 เหรียญ อีก 1 เหรียญจากกรีฑาหญิง ฟันดาบหญิง เทควันโดชาย 2 เหรียญ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตูนิเซียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศตูนิเซียในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ตูนิเซีย
ประเทศตุรกีในโอลิมปิก

ประเทศตุรกี ก่อนหน้านั้นเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกในนาม จักรวรรดิออตโตมัน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา ตุรกีได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 นักกีฬาชาวตุรกีได้รับรางวัลทั้งหมด 104 เหรียญ แบ่งเป็น 41 เหรียญทอง 26 เหรียญเงิน 37 เหรียญทองแดง ตุรกีได้เหรียญรางวัลจากกีฬามวยปล้ำมากที่สุด คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตุรกีคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 และได้รับการยอมรับในปี 1911

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศตุรกีในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ตุรกี
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิก

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 11 ครั้ง พวกเขาไม่เคยปรากฏตัวในเกมฤดูหนาวใด ๆ ยูเออีได้รับเหรียญรางวัลแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 พวกเขาได้รับการยอมรับจากไอโอซีในปี ค.ศ. 1980

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิก

ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวในปี ค.ศ. 1998
นักกีฬาอุรุกวัยได้รับรางวัล 10 เหรียญโดยมีเหรียญทอง 2 เหรียญในกีฬาฟุตบอล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอุรุกวัยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอุรุกวัยในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อุรุกวัย
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก

ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ตั้งแต่สมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 เยอรมนีเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งในปี  1936 ทั้งกีฬาฤดูหนาวและฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 นอกจากนี้ เยอรมนียังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1916 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1940 ซึ่งทั้งคู่ต้องถูกยกเลิกเนื่องจากสงครามโลก หลังสงครามเหล่านี้ ชาวเยอรมันถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1920, 1924 และ 1948 ในขณะที่ประเทศถูกแบ่งแยก รัฐในสองรัฐของเยอรมันแต่ละรัฐคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนหนึ่งครั้ง: ในปี 1980 เยอรมนีตะวันตกเป็นหนึ่งใน 66 ประเทศที่ไม่ได้ไปมอสโก เพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต และในปี 1984 เยอรมนีตะวันออกได้เข้าร่วมกับสหภาพโซเวียต (และอีกหลายประเทศ) ในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนในลอสแองเจลิส
ปัจจุบันไอโอซีแบ่งผลการแข่งขันของเยอรมันออกเป็น 4 รหัส แม้ว่าจะมีเพียงสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน (GDR) ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1988 เท่านั้นที่ส่งทีมแยกออกไปแข่งขันกับทีมคณะกรรมการโอลิมปิกเยอรมันซึ่งเป็นตัวแทนของเยอรมนี (GER) ตั้งแต่ปี 1986

**ภาพรวมการเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก**

**ลำดับเวลาการเข้าร่วมแข่งขัน**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว **

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเยอรมนีในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เยอรมนี
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิก

ประเทศแอลจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964  แต่ได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรก จากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา

**เหรียญรางวัล**

**แบ่งตามปีการแข่งขัน**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**แบ่งตามกีฬา**

**นักกีฬาแอลจีเรีย**

**อ้างอิง**

แอลจีเรีย
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิก

ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา แคเมอรูนถอนตัวจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 หลังจากสามวันของการแข่งขัน เพื่อเข้าร่วมการคว่ำบาตรแอฟริกันเพื่อตอบสนองต่อการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับแอฟริกาใต้ที่แบ่งแยกสีผิว แคเมอรูนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1 ครั้งใน พ.ศ. 2545 โดยมีตัวแทนเพียงคนเดียวคือ ไอแซก เม็นโยลี
นักกีฬาชาวแคเมอรูนได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่งรวมถึงเหรียญทองฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแคเมอรูนก่อตั้งขึ้นและเป็นที่ยอมรับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแคเมอรูนในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แคเมอรูน
ประเทศกายอานาในโอลิมปิก

ประเทศกายอานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 16 ครั้ง กายอานายังไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว สำหรับ 5 ครั้งแรก เข้าร่วมในนามบริติชกายอานา ประเทศนี้ได้รับรางวัลเหรียญเดียว ซึ่งเป็นเหรียญทองแดงในกีฬามวยสากลโดย ไมเคิล แอนโทนี่ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สมาคมโอลิมปิกกายอานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2478 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2491

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกายอานาในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กายอานา
ประเทศอิรักในโอลิมปิก

ประเทศอิรัก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 ชาวอิรักพลาดการแข่งขันในปี ค.ศ. 1952 และคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1956 เพื่อต่อต้านวิกฤตการณ์สุเอซ หลังจากหายไปครั้งนี้ อิรักกลับมาคว้าเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่กรุงโรม พวกเขาเข้าร่วมในสามครั้งถัดไป แต่ไม่เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1972 และ 1976 เพื่อคว่ำบาตรการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ ในการเข้าร่วมการคว่ำบาตรปี ค.ศ. 1976 อิรักกลายเป็นเพียงรัฐที่สองที่ไม่ใช่ในแอฟริกาที่เข้าร่วมในการคว่ำบาตร (อีกประเทศคือกายอานา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 อิรักได้ปรากฏตัวในทุกครั้ง แม้จะเกิดสงครามอิรักก็ตาม เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2003 อาคารที่ทำการคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอิรักในกรุงแบกแดดได้รับความเสียหายจากการปล้นสะดมและไฟไหม้จากผู้ปล้นสะดม โปรแกรมโอลิมปิกของอิรักฟื้นตัวได้ทันเวลาเพื่อแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ในปีต่อไป และทีมฟุตบอลอิรักเกือบได้รับรางวัลเหรียญทองแดง แต่แพ้อิตาลีในการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดง อิรักไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
อิรักได้เพียงเหรียญรางวัลเดียวเท่านั้นตั้งแต่เข้าแข่งขัน พวกเขาได้รับเหรียญทองแดงในการยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิรักเป็นตัวแทนของพวกเขาตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขัน

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอิรักในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อิรัก
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิก

ประเทศเลโซโท เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เลโซโทไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาจากเลโซโทไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเลโซโทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2515

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเลโซโทในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เลโซโท
ประเทศมาลีในโอลิมปิก

ประเทศมาลี ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2507, 2511, 2515 และโอลิมปิกอื่น ๆ ทุกรายการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ประเทศมาลีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และไม่มีนักกีฬาจากมาลีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมาลีในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

มาลี
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิก

ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นที่คว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976  ประเทศไนจีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยมีนักกีฬาหญิงที่มีผ่านการคัดเลือกในกีฬาบอบสเลและสเกเลตัน
นักกีฬาชาวไนจีเรียได้รับรางวัลทั้งหมด 25 เหรียญ ส่วนใหญ่เป็นประเภทกรีฑาและมวยสากล ทีมฟุตบอลคว้าเหรียญทองในปี 1996 ในปี 2008 หลังจากที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลตัดสินใจถอดเหรียญรางวัลของทีมวิ่งผลัด 4 × 400 เมตรของสหรัฐ หลังจากที่ อันโตนิโอ เพ็ตติกรูว์ สารภาพว่าใช้ยาเพิ่มสมรรถภาพ คู่แข่งชาวไนจีเรียจึงได้รับรางวัล เหรียญทอง ไนจีเรียยังได้รับเหรียญรางวัลในประเภทเทควันโดรุ่นเฮฟวี่เวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เนื่องจากยังเป็นเพียงกีฬาสาธิต เหรียญเงินของเอ็มมานูเอล โอเกเนโจโบ จึงไม่ถูกนับเป็นชัยชนะอย่างเป็นทางการ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไนจีเรียคือ คณะกรรมการโอลิมปิกไนจีเรีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศไนจีเรียในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ไนจีเรีย
สาธารณรัฐจีนในโอลิมปิก

สาธารณรัฐจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสาธารณรัฐจีน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ROC
นับตั้งแต่สาธารณรัฐจีนส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสาธารณรัฐจีนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

สาธารณรัฐจีน