ภาษาอาหรับปาเลสไตน์

ภาษาอาหรับปาเลสไตน์ (Palestinian Arabic) เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาอาหรับเลอวานต์ พูดโดยชาวปาเลสไตน์  โดยสำเนียงของชาวปาเลสไตน์ในชนบทมีความแตกต่างกันมาก โดยเฉพาะการออกเสียง qaf เป็น kaf ซึ่งแตกต่างจากภาษาอาหรับสำเนียงอื่นๆ แต่สำเนียงของชาวปาเลสไตน์ใกล้เคียงกับภาษาอาหรับเลอวานต์ทางเหนือ เช่นภาษาอาหรับซีเรียและภาษาอาหรับเลบานอน 

**ความแตกต่างจากภาษาอาหรับสำเนียงอื่นๆ**
มีความแตกต่างระหว่างสำเนียงปาเลสไตน์กับสำเนียงของภาษาอาหรับเลอวานต์อื่นๆ ลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของสำเนียงปาเลสไตน์คือออกเสียงคำกริยาที่มีฮัมซะหฺด้วย 'o' ในรูป imperfect ตัวอย่างเช่นรูป  imperfect ของ اكل akala 'กิน' คือ آكل 'ākulu: ส่วนในสำเนียงปาเลสไตน์เป็น بوكل bokel. ในกาลิลี ประโยคที่ว่า "ฉันกำลังกิน" หรือ "ฉันกิน" คือ ana bokel, มากกว่า ana bakul ที่ใช้ในสำเนียงซีเรีย  ana bakul ใช้โดยชาวเบดูอินทางใต้ ภาษาอาหรับปาเลสไตน์มีลักษณะบางอย่างของภาษาอาหรับอียิปต์ที่ทำให้แตกต่างจากภาษาอาหรับเลอวานต์คือ - ในด้านคำศัพท์: เช่น  'คล้าย' เป็น زي zayy ในปาเลสไตน์และอียิปต์, مثل mitl ในซีเรียและเลบานอน ในบางบริเวณของปาเลสไตน์ใช้ "mitl"- ทางด้านไวยากรณ์: สำเนียงปาเลสไตน์ (ยกเว้นสำเนียงของชาวเบดูอิน), เป็นเช่นเดียวกับอียิปต์คือใช้ปัจจัย (ش -sh, IPA: /ʃ/) เพื่อสร้างรูปปฏิเสธของกริยา และสรรพนามบุพบทกริยาเทียม 

**สำเนียงย่อยของภาษาอาหรับปาเลสไตน์**
ภาษาอาหรับปาเลสไตน์แบ่งเป็นสามกลุ่มคือ สำเนียงในเมือง สำเนียงชนบทและสำเนียงเบดูอิน  สำเนียงในเมืองเป็นสำเนียงที่ใกล้เคียงกับภาษาอาหรับเลอวานต์ทางเหนือมากที่สุด ส่วนสำเนียงเบดูอินใกล้เคียงกับสำเนียงทางคาบสมุทรอาหรับ ความแตกต่างที่สำคัญได้แก่  - การออกเสียง qāf เป็นเสียง /อ/ ในเมืองส่วนใหญ่ เป็นเสียง K ในเขตชนบท และ /g/ ในทางตอนใต้ที่อยู่ห่างไกล และในหมู่ชาวเบดูอิน บางหมู่บ้านในดาลิลี  ยกเว้นชาวดรูซ ที่ออกเสียง qāf  ได้เช่นเดียวกับในภาษาอาหรับคลาสสิก - ในสำเนียงที่ qāf ออกเสียงเป็น k  kāf จะออกเสียงเป็น /tʃ/ เช่นเดียวกับบางสำเนียงของอ่าวเปอร์เซีย การออกเสียง kāf แบบนี้พบทางตอนเหนือของเวสต์แบงก์ และชุมชนชาวปาเลสไตน์ในอิสราเอลในบริเวณใกล้เคียง  - ใช้ปัจจัย -a สำหรับเพศหญิงแทนที่  -i หรือ -é  - คำว่า “ที่นี่” ในแต่ละสำเนียงไม่เหมือนกัน สำเนียงในเมืองใช้  "hōn" ชาวเบดูอินเนเกฟใช้  "hiniyye" หรือ "hiniyante". - ในสำเนียงของชาวเนเกฟ ไม่ใช้ -sh เป็นรูปปฏิเสธแต่ใช้ "mā" ในการปฏิเสธ 

**อิทธิพลจากภาษาอื่น**
ภาษาอาหรับปาเลสไตน์ได้รับอิทธิพลจากภาษาอราเมอิกซึ่งเคยใช้พูดในบริเวณเลอวานต์มาก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ภาษาอาหรับ ชาวอาหรับที่เป็นพลเมืองของอิสราเอลมีแนวโน้มที่จะยืมคำศัพท์จากภาษาฮีบรูสมัยใหม่ โดยคำยืมบางคำถูกเปลี่ยนให้อยู่ในรูปคำของภาษาอาหรับ เช่น- ramzor רמזור (ไฟจราจร) - pelefon (ออกเสียงเป็น "belefon" โดยชาวอาหรับ) פלאפון (โทรศัพท์มือถือ) - shamenet שמנת (ครีมเปรี้ยว) - mazgan מזגן (เครื่องปรับอากาศ) - beseder בסדר (ถูกต้อง) - maḥshev מחשב (คอมพิวเตอร์) 

**ดูเพิ่ม**
 P. Behnstedt, Wolfdietrich Fischer and Otto Jastrow, Handbuch der Arabischen Dialekte. 2nd ed. Wiesbaden: Harrassowitz 1980 (ISBN 3-447-02039-3)- Haim Blanc, Studies in North Palestinian Arabic: linguistic inquiries among the Druzes of Western Galilee and Mt. Carmel. Oriental notes and studies, no. 4. Jerusalem: Typ. Central Press 1953.- J. Blau, "Syntax des palästinensischen Bauerndialektes von Bir-Zet: auf Grund der Volkserzahlungen aus Palastina von Hans Schmidt und Paul kahle". Walldorf-Hessen: Verlag fur Orientkunde H. Vorndran 1960.- J. Cantineau, "Remarques sur les parlés de sédentaires syro-libano-palestiniens", in: Bulletin de la Société de Linguistique de Paris 40 (1938), pp. 80–89.- R. L. Cleveland, "Notes on an Arabic Dialect of Southern Palestine", in: Bulletin of the American Society of Oriental Research 185 (1967), pp. 43–57.- Olivier Durand, Grammatica di arabo palestinese: il dialetto di Gerusalemme, Rome: Università di Roma La Sapienza 1996.- Yohanan Elihai, Dictionnaire de l’arabe parle palestinien: francais-arabe. Jerusalem: Typ. Yanetz 1973.- Yohanan Elihai, The olive tree dictionary: a transliterated dictionary of conversational Eastern Arabic (Palestinian) . Washington, DC: Kidron Pub. 2004 (ISBN 0-9759726-0-X)- Elias N. Haddad, "Manual of Palestinian Arabic". Jerusalem: Syrisches Weisenhaus 1909.- Moin Halloun, A Practical Dictionary of the Standard Dialect Spoken in Palestine. Bethlehem University 2000.- Moin Halloun, Spoken Arabic for Foreigners. An Introduction to the Palestinian Dialect. Vol. 1 & 2. Jerusalem 2003.- Arye Levin, A Grammar of the Arabic Dialect of Jerusalem . Jerusalem: Magnes Press 1994 (ISBN 965-223-878-3)- M. Piamenta, Studies in the Syntax of Palestinian Arabic. Jerusalem 1966.- Frank A. Rice and Majed F. Sa'ed, Eastern Arabic: an introduction to the spoken Arabic of Palestine, Syria and Lebanon. Beirut: Khayat's 1960.- Frank A. Rice, Eastern Arabic-English, English-Eastern Arabic: dictionary and phrasebook for the spoken Arabic of Jordan, Lebanon, Palestine/Israel and Syria. New York: Hippocrene Books 1998 (ISBN 0-7818-0685-2)- H. Schmidt & P. E. Kahle, "Volkserzählungen aus Palaestina, gesammelt bei den Bauern von Bir-Zet". Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht 1918.- Kimary N. Shahin, Palestinian Rural Arabic (Abu Shusha dialect) . 2nd ed. University of British Columbia. LINCOM Europa, 2000 (ISBN 3-89586-960-0)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Arabic dialect of central Palestine-  Arabic in Jordan (Palestinian dialect) date=2004-10-11 - " Phonological change and variation in Palestinian Arabic as spoken inside Israel date=2006-03-08 ", Dissertation Proposal by Uri Horesh, Philadelphia, December 12, 2003 (PDF)-  The Corpus of Spoken Palestinian Arabic (CoSPA), project description by Otto Jastrow.-  Palestinian Arabic Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's  Swadesh list appendix)
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ