Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แคว้นอาลซัส

อาลซัส (Alsace) หรือ แอลซ็อส (อัลเซเชียน: Elsàss)  เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์) ตั้งอยู่บริเวณพรมแดนทางทิศตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส และทางทิศตะวันตกของแม่น้ำไรน์ ติดกับประเทศเยอรมนีและสวิตเซอร์แลนด์ มีเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองสทราซบูร์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แคว้นอาลซัสถูกปรับปรุงในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกลายเป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส บ่อยครั้งที่แคว้นอาลซัสได้ถูกกล่าวรวมกับแคว้นลอแรน เนื่องจากการครอบครองดินแดนของแคว้นทั้งสอง (อาลซัส-ลอแรน) เป็นที่เลื่องชื่อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20
จนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเยอรมนีรวมกับปรัสเซียและไซลีเชียเข้าโจมตีฝรั่งเศสและสามารถยึดอาลซัสและบางส่วนของลอแรนมาได้ระยะหนึ่ง พอเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสซึ่งชนะสงครามจึงเอาอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนมา หลังจากนั้นในสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมันได้เข้ายึดปารีสและขู่ให้ฝรั่งเศสยกอาลซัสและบางส่วนของลอแรนให้เยอรมนี อาลซัสและบางส่วนของลอแรนจึงกลับเป็นของเยอรมนีอีกครั้ง เมื่อเยอรมนีนาซีแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็คืนอาลซัสและบางส่วนของลอแรนแก่ฝรั่งเศส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสภาแคว้นอาลซัส date=2008-03-08   -   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสภาแคว้นอาลซัส date=2014-08-21   -   ข้อมูลการท่องเที่ยวในแคว้นอาลซัส  
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จังหวัดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
บริเวณเวอร์นิก

บริเวณเวอร์นิก (Wernicke's area) เป็นบริเวณของซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ในสมองของมนุษย์ อยู่ด้านหลังของลอนสมองซุพีเรียร์เทมพอรัล (superior temporal gyrus) ล้อมรอบคอร์เท็กซ์ของระบบรับเสียง (auditory cortex) บนร่องด้านข้างหรือร่องซิลเวียน ซึ่งเป็นส่วนที่สมองกลีบขมับ (temporal lobe) และสมองกลีบข้าง (parietal lobe) มาพบกัน อาจเรียกบริเวณนี้ว่าส่วนท้ายของบริเวณโบรดมันน์ 22 และในคนส่วนใหญ่บริเวณนี้จะอยู่ในสมองซีกซ้าย ซึ่งทำหน้าที่เฉพาะในด้านทักษะทางภาษา การอุดตันของหลอดเลือดแดงมิดเดิลซีรีบรัล (middle cerebral artery) ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอาจทำให้บริเวณนี้ทำหน้าที่ได้ผิดปกติ
ชื่อของบริเวณเวอร์นิกมาจากชื่อของ คาร์ล เวอร์นิเก นักประสาทวิทยาและจิตแพทย์ชาวเยอรมัน ซึ่งค้นพบว่าการทำลายในบริเวณนี้ทำให้เกิดภาวะเสียการสื่อความ (aphasia) ซึ่งเรียกว่า Wernicke's aphasia หรือ receptive aphasia ในปี ค.ศ. 1874 (พ.ศ. 2417) ภาวะดังกล่าวทำให้เกิดความบกพร่องของความเข้าใจภาษาและการพูด ซึ่งมีจังหวะของเสียงที่ธรรมชาติและมีวากยสัมพันธ์ที่ปกติ แต่ไม่มีความสามารถเข้าใจความหมายได้ อาจเรียกภาวะนี้ว่า fluent หรือ jargon aphasia การทำงานของเวอร์นิเกเป็นการริเริ่มการศึกษาสมองในบริเวณนี้และบทบาทที่เกี่ยวกับภาษา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเข้าใจและการตีความภาษาพูด
บริเวณนี้เชื่อมต่อไปยังบริเวณโบรคา (Broca's area) โดยผ่านเส้นทางประสาทชื่ออาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (arcuate fasciculus) และยังเชื่อมต่อกับคอร์เท็กซ์ส่วนการรับเสียงปฐมภูมิ (primary auditory cortex) ซึ่งเกี่ยวกับบทบาทของความเข้าใจซึ่งคำพูด

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมอง- ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์- บริเวณโบรคา (Broca's area)- อาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (Arcuate fasciculus)- อันซิเนท ฟาสซิคูลัส (Uncinate fasciculus)
หมวดหมู่:สมอง
หมวดหมู่:สมองใหญ่
ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส

ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Territoire d'outre-mer : TOM) เป็นหน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันใช้เป็นหน่วยการปกครองสำหรับดินแดนฝรั่งเศสใต้และแอนตาร์กติก (Terres australes et antarctiques françaises : TAAF)
หน่วยการปกครองนี้แตกต่างจาก เขตการปกครองโพ้นทะเล (Départements d'outre-mers : DOM) แต่ถึงกระนั้น ด้วยลักษณะเฉพาะของ DOM และ TOM และดินแดนอื่นๆ ที่ครอบครอง บ่อยครั้งมักจะถูกเรียกโดยรวมว่า DOM / TOM

**อดีตดินแดนโพ้นทะเล**
 เฟรนช์โปลินีเซีย : ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2546 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมโพ้นทะเล- นิวแคลิโดเนีย : ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2542 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมพิเศษ- หมู่เกาะวาลิสและหมู่เกาะฟูตูนา : ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2546 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมโพ้นทะเล

**ดูเพิ่ม**
 อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Overseas collectivity)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ministère de l'outre-mer - Découvrir l'Outre-Mer date=2005-10-12 
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
คาซูนาริ นิโนมิยะ

คาซูนาริ นิโนมิยะ (Ninomiya Kazunari; เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1983) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดง นักพากย์ พิธีกร และนักจัดรายการวิทยุชาวญี่ปุ่น เป็นสมาชิกของบอยแบนด์ อาราชิ 
นิโนะเข้ามาในค่ายจอห์นนี่ ตอนอายุ 13 ความสามารถพิเศษของโนะคือการแสดง ที่ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์มากมายทั่วโลก (นิโนะได้ร่วมเล่นในหนังฮอลลิวู้ดของ คลินต์ อีสวู้ด เรื่อง Letters from Iwo jima.) นิโนะเป็นสมาชิกในวงที่ได้ร่วมเล่นหนัง/ละครมากมาย (พอกับมัตสึจุน) เพราะผู้คนกล่าวว่า นิโนะสามารถสื่อความรู้สึกออกมาทางตาได้ดี
เพื่อนสนิทที่สุดของนิโนะในวงอาราชิคือ โอโนะ ซาโตชิ สำหรับนิโนะ และโช นั้นมีโอกาสได้ร่วมงานกันในละครเรื่อง Yamada Taro Monogatari ด้วย
นิโนะออกจะมีนิสัยขี้เล่น ยิ้มน่ารัก แต่แกล้งคนเก่ง ปากจัดเล็กน้อย จุดเด่นคือ หน้าเด็กตลอดกาล และเป็นที่รักของทุกคน
สิ่งที่นิโนะชอบมากที่สุดคือ เล่นเกม ชอบเล่นมาก หายใจเข้าออกเป็นเกม ในรายการทีวี คำถามทุกอย่างที่ถาม โยงมาถึงเกมได้หมด บ้าเกมอย่างไม่น่าเชื่อ เกมที่โนะชอบคือ สปาร์ตัน X
นิสัยอีกอย่างที่เป็นจุดเด่นของโนะคือ ขี้งก ประหยัด มัธยัสถ์ เป็นอันดับหนึ่ง
นิโนะมีไดอารี่ ออนไลน์ของตัวเองชื่อว่า Game Nikki แต่ปิดไปแล้ว เปลี่ยนมาใช้ Game Nikki X แทน

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละคร**

**ภาพยนตร์โทรทัศน์**

**รางวัล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส

อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Collectivité d'outre-mer : COM) มีฐานะเสมือนแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดยรวมดินแดนโพ้นทะเลเดิมและดินแดนอื่นๆ ซึ่งมีสถานะคล้ายคลึงกัน โดยตั้งเป็น "อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Collectivité d'outre-mer : COM)" จากการแก้ไขรัฐธรรมนูญในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546
ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 มีอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสจำนวนทั้งสิ้น 5 แห่ง ได้แก่- เฟรนช์โปลินีเซีย : มีอำนาจในการปกครองตนเองสูงมาก ซึ่งเห็นได้ชัดจากตำแหน่งของประธานาธิบดี (ประธานาธิบดีแห่งเฟรนช์โปลินีเซีย - Le président de la Polynésie française) สถานะในการปกครอง (ประเทศโพ้นทะเล - Pays d'outre-mer : POM) และสภานิติบัญญัติ (สภาแห่งเฟรนช์โปลินีเซีย - Assemblée de la Polynésie française)- แซ็ง-บาร์เตเลมี- แซ็ง-มาร์แต็ง- แซงปีแยร์และมีเกอลง- หมู่เกาะวาลิสและหมู่เกาะฟูตูนา

**ดูเพิ่ม**
 จังหวัดและดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Overseas departments and territories of France)- จังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Overseas department)- ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส (Overseas territories of France)
หมวดหมู่:ลัทธิล่าอาณานิคม
ฝ
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

หมวดหมู่:ดินแดนในภาวะพึ่งพิง
กรมศุลกากร

กรมศุลกากร (The Customs Department) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงการคลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีชื่อว่า "หอรัษฎากรพิพัฒน์" มีหน้าที่เก็บภาษีอากรขาเข้าและขาออกเป็นรายได้ของรัฐ

**ประวัติ**
ไฟล์:Queen Sirikit Museum of Textiles in Grand Palace.jpg|300px|thumb|right|"หอรัษฎากรพิพัฒน์" ในพระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์ผ้า ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
กิจการศุลกากรในประเทศไทย เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยเรียกว่า "จกอบ" ต่อมาในสมัยอยุธยา ได้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านการตรวจเก็บภาษีขาเข้าเรียกว่า "พระคลังสินค้า"
ในยุครัตนโกสินทร์ ได้มีระบบการประมูลผูกขาดการเรียกเก็บภาษีอากร เรียกว่า "ระบบเจ้าภาษีนายอากร" ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการติดต่อค้าขายมากขึ้น มีการทำสนธิสัญญาเบาว์ริง เปลี่ยนแปลงการเก็บค่าธรรมเนียมปากเรือมาเป็น "ภาษีร้อยชักสาม" โดยมีโรงเก็บภาษีเรียกว่า "ศุลกสถาน" ต่อมาในปี พ.ศ. 2417 ได้มีการจัดตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์ เป็นสำนักงานกลางในการรวบรวมรายได้ของแผ่นดิน และได้มีพัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นกรมศุลกากร ที่มีบทบาทหน้าที่เน้นการจัดเก็บภาษีอากรจากของที่นำเข้ามาในและส่งออกนอกประเทศ

**หน่วยงานในสังกัด**
 กองสืบสวนและปราบปราม- กองบริหารทรัพยากรบุคคล- กองตรวจสอบอากร- กองพิกัดอัตราศุลกากร- กองสิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร- กองมาตรฐานพิธีการและราคาศุลกากร- กองกฎหมาย- กองยุทธศาสตร์และแผนงาน- กองบริหารจัดการและพัฒนาระบบเชื่อมโยงข้อมูลการนำเข้า ส่งออก และโลจิสติกส์- ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร- สำนักงานเลขานุการกรม- สำนักงานศุลกากรกรุงเทพ- สำนักงานศุลกากรท่าเรือกรุงเทพ- สำนักงานศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง- สำนักงานศุลกากรตรวจของผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ- สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ- สำนักงานศุลกากรท่าอากาศดอนเมือง- สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง- สำนักงานศุลกากรมาบตาพุด- สำนักงานที่ปรึกษาการศุลกากร ประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงบรัสเซลส์- สำนักงานศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ เมืองฮ่องกง- งานที่ปรึกษาการศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ นครกวางโจว- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1-5

**ด่านศุลกากร**
ด่านศุลกากร ในสังกัดกรมศุลกากรมีจำนวนทั้งสิ้น 47 ด่าน ดังนี้- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1 มีด่านศุลกากร จำนวน 8 ด่าน ได้แก่ คลองใหญ่ จันทบุรี ชุมพร ประจวบคีรีขันธ์  แม่กลอง ระนอง สังขละบุรี และอรัญประเทศ- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 2 มีด่านศุลกากร จำนวน 10 ด่าน ได้แก่ ท่าลี่ เชียงคาน หนองคาย บึงกาฬ นครพนม มุกดาหาร เขมราฐ ช่องเม็ก ช่องสะงำ และช่องจอม- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 3 มีด่านศุลกากร จำนวน 9 ด่าน ได้แก่ แม่สาย เชียงแสน เชียงของ ทุ่งช้าง แม่สอด แม่สะเรียง ท่าอากาศยานเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน และเชียงดาว- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 4 มีด่านศุลกากร จำนวน 12 ด่าน ได้แก่ วังประจัน สตูล ปาดังเบซาร์ สะเดา บ้านประกอบ เบตง บูเก๊ะดา สุไหงโก-ลก ตากใบ ปัตตานี ท่าอากาศยานหาดใหญ่ และสงขลา- สำนักงานศุลกากรภาคที่ 5 มีด่านศุลกากร จำนวน 8 ด่าน ได้แก่ บ้านดอน เกาะสมุย สิชล นครศรีธรรมราช กระบี่ ภูเก็ต ท่าอากาศยานภูเก็ต และกันตัง

**อธิบดีกรมศุลกากร**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สโมสรฟุตบอลคัสตอม ยูไนเต็ด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์กรมศุลกากร-  งานราชการ ติดต่อกรมศุลกากร นำเข้า-ส่งออก

ศุลกากร
หมวดหมู่:ภาษี
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2417
ศ
ศุลกากร
หมวดหมู่:หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายแห่งชาติของประเทศไทย
หมวดหมู่:หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายของประเทศไทย
นิวะ ไดสุเกะ

นิวะ ไดสุเกะ (Niwa Daisuke) เป็นตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่อง  ดี.เอ็น.แองเจิ้ล(D.N.Angel) ของ ยูคิรุ สุงิซากิ พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย มิยู อิริโนะ และเสียงวัยเด็กโดย โทโมโกะ  คาเนดะ เสียงภาษาอังกฤษโดย เควิน คอร์น เสียงภาษาไทยโดยภัทราวุฒิ สมุทรนาวี และในชุดของดราม่าซีดีโดย  โซอิจิโร่ โฮชิ

**ประวัติ**
นิวะ ไดสุเกะ หรือ ไดจัง ตามที่มารดาของเขาเรียก เป็นเด็กหนุ่มวัย 14 ปีของตระกูลจอมโจรที่สืบต่อมานาน นิวะ ลูกชายเพียงคนเดียวของ บิดา นิวะ โคสุเกะ และ มารดา นิวะ เอมิโกะ เขาได้รับสิ่งที่ตระกูลของเขาสืบทอดต่อมาหลังวันเกิดอายุครบ 14 ปีของเขาคือ ดีเอ็นเอที่จะเปลี่ยนร่างเป็น จอมโจรในตำนาน ดาร์ก ทันทีที่เขามีความรู้สึกรัก หรือ ใกล้ชิดสนิทสนม
ความสามารถของเขาคือ การไขล๊อกกุญแจทุกชนิด และ ความสามารถที่จอมโจรควรมีซึ่งได้รับการฝึกมาตั้งแต่เด็ก ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่กับมารดาของเขา นิวะ เอมิโกะ และ คุณตาของเขา นิวะ ไดกิ
ในตอนแรกนั้นเขามีความรักครั้งแรกกับ ฮาราดะ ริสะ เพื่อนร่วมชั้นห้องเดียวกัน แต่ถูกเธอปฏิเสธเข้าภายหลัง เพราะเธอคิดว่า เขาเป็นเพียงเพื่อนที่ดีมากๆคนหนึ่ง และ ต่อมาเธอนั้นตกลงหลุมรัก ดาร์ก ที่อยู่ในตัวของไดสุเกะแทน ภายหลังจากที่อกหักจากริสะมาหลายครั้ง

**เพื่อนๆหรือคนใกล้ตัว**
หนึ่งในเพื่อนสนิทของเขาคือ ซาเอฮาร่า ทาเคชิ ที่สนิทกันมาถึง 10 ปี ลูกชายของสารวัตตำรวจ ซาเอฮาร่า ที่มีหน้าที่รับผิดชอบคดีของดาร์ก (หนึ่งในคนที่อยู่ใต้บัญชาของฮิวาตาริ ซาโตชิ) และคนที่ตรงกันข้ามกับไดสุเกะอย่างสิ้นเชิงในความคิดของเพื่อนๆ ฮิวาตาริ ซาโตชิ โดยที่ทั้งสองมาผูกพันกันได้ คงเป็นเพราะคดีของดาร์ก ที่ฮิวาตารินั้นรู้ตัวจริงของดาร์กว่า เป็นส่วนหนึ่งของไดสุเกะ
วิซ สัตว์เลี้ยงของตระกูลนิวะที่รูปร่างเหมือนกระต่าย ตาสีแดง เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีความสำคัญ เพราะเขาคอยช่วยไดสุเกะ (หรือดาร์ก) ในงานจอมโจรเช่น แปลงเป็นปีกให้ดาร์ก หรือ กระทั่งก๊อปปี้ตัวไดสุเกะเอง ปัญหาของเจ้าตัวคือ เขาพูดชื่อไดสุเกะไม่ได้ ได้แต่คำว่า ไดสุกิ (ภาษาญี่ป่นแปลว่า ชอบมาก) อาหารโปรดคือ สตอร์เบอร์รี่ และชอบนอนกับไดสุเกะบ่อยๆ
ทางด้านครอบครัวนั้นเขาก็อาศัยอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว ยกเว้นบิดาของเขาที่ออกเดินทางและกลับมาภายหลัง เขาพยายามทำตัวเป็นผู้ปกป้องของไดสุเกะ และใช้ความรู้เรื่องเวทมนตร์ที่เขารู้มาในการช่วยเหลือไดสุเกะอย่างเต็มที่

**เล็กๆน้อยๆ **
 ดาร์กจะไม่หายไปตราบใดที่คนที่เขารักยังไม่ตอบสนองต่อความรักต่อเขา ซึ่งคนแรกก็คือ ฮาราดะ ริกะ- เขาเป็นคนแรกของตระกูลนิวะที่เริ่มวาดรูป แทนที่จะใช้วิธีขโมยเหมือนทั่วไป- เขาเคยโดนเพื่อนๆร่วมชั้นเรียนจับแสดงบทบาทผู้หญิงของ ฟรีเดล ในเรื่อง น้ำแข็งและหิมะ(Ice and snow) ในงานแสดงละครของโรงเรียน ด้วยคะแนนเอกฉันท์- ชื่อของเขานั้นมาจาก ได จาก ตาของเขา และ สุเกะ จาก พ่อของเขา- จากหัวเรื่อง ดี.เอ็นท์.แองเจิ้ล นั้น ตัว ดี.เอ็นท์. นั้นมาจากชื่อภาษาอังกฤๅของเขา ไดสุเกะ นิวะ (Daisuke Niwa) - ปีกของไดสุเกะนั้นเป็นสีแดง ที่โผล่มาครั้งแรกในแอนิเมชันตอนที่ 26 เพื่อช่วยเหลือฮาราดะ ริคุ แต่ไม่นานเขาก็กลายร่างเป็นดาร์กไป โดยมีการอธิบายที่ปกจิดาร์กไม่ใช้ปีกจากตัวไดสุเกะเอง (ที่เป็นสีดำ เมื่อดาร์กออกมา) เพราะมันจะสร้างความเจ็บปวดให้เจ้าของร่างเป็นอันมาก

**ข้อมูลส่วนตัว**
 ชื่อ : นิวะ ไดสุเกะ- อายุ : 14 ปี- ส่วนสูง 157 เซนติเมตร
*น้ำหนัก 34.5กิโลกรัม- สีผม และ สีตา : สีแดง- ครอบครัว : นิวะ โคสุเกะ (พ่อ) , นิวะ เอมิโกะ (แม่) , นิวะ ไดกิ (ตา)- วิชาถนัด : หลักภาษาและภาษาอังกฤษ- วิชาที่ไม่ถนัด : คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น
อู๋ จวินหรู

อู๋ จวินหรู (p=Wú Jūnrú) เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักแสดงตลกหญิงแนวหน้าชาวฮ่องกง ผลงานภาพยนตร์ที่คนไทยจำได้ส่วนใหญ่ เธอจะเล่นประกบคู่กับโจวซิงฉือ 
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เธอให้กำเนิดลูกสาวคนแรกกับผู้กำกับ ปีเตอร์ ชานโดยมิได้สมรส เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงจีน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวฮ่องกง
สำราญ เกิดผล

สำราญ เกิดผล (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560) เป็นนักดนตรีชาวไทย ได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2548
สำราญ เกิดผล เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ปีเถาะ ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 7 ณ บ้านเลขที่ 57 หมู่ 4 ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายหงษ์ เกิดผล กับนางสังวาลย์ เกิดผล แม่เพลงพื้นบ้านผู้มีความสามารถทั้งเพลงเรือ เพลงแอ่ว และเพลงเกี่ยวข้าว มีพี่น้องร่วมท้องเดียวกันทั้งหมด 7 คน คือ นางศิริ บุญจำเริญ, นายสวง เกิดผล, นางสมถวิลย์ กลิ่นสุคนธ์ , นางแสวง ตัณฑะตะนัย, สำราญ เกิดผล, นางลออ มีวีรสม และนายจำลอง เกิดผล 
เรียนดนตรีครั้งแรกกับครูจำรัส เกิดผล และครูสังเวียน เกิดผล ในเวลาต่อมาซึ่งครูทั้งสองมีศักดิ์เป็นอาของครูสำราญเอง ภายหลังได้มีโอกาสได้เรียนกับครูหลายท่าน เช่น ครูเพชร จรรนาฏย์ ครูเทียบ คงลายทอง ครูฉัตร สุนทรวาทิน ครูช่อ สุนทรวาทิน และครูอาจ สุนทร เป็นต้น ผลงานด้านการแต่งเพลงของครูสำราญ เกิดผล ที่สำคัญ เช่น เพลงกลางพนาเถา เพลงลอยประทีปเถา และเพลงไอยราชูงวงเถา ที่แต่งขึ้นเพื่อถวายแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เป็นต้น 
ครูสำราญ เกิดผล ได้ถ่ายทอดความรู้ทางดนตรีให้กับลูกศิษย์ผู้มีความสนใจทั้งที่บ้าน “พาทยรัตน์” สถาบันการศึกษา เช่น วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา 
ครูสำราญ เกิดผล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่อาทิตย์ที่ 1 ตุลาคม 2560 สิริอายุได้  90 ปี 2 เดือน 12 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ณ วัดเสนาสนารามราชวรวิหาร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติ
หมวดหมู่:อาจารย์คณะดุริยางค์-ดนตรี
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 มกราคม 23

* ประเทศอิรักประกาศใช้ธงชาติชั่วคราว เมื่อวันที่ 22 มกราคม โดยได้นำดาว 3 ดวงออกจากธงชาติเดิม คาดว่าธงชาติใหม่จะออกแบบเสร็จภายในปีหน้า ( New York Times)
}
กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล

กระบวนการระงับข้อพิพาทนอกศาล หรือ การระงับข้อพิพาททางเลือก (Alternative dispute resolution - ADR) หมายถึง การระงับข้อพิพาทโดยไม่ใช้วิธีฟ้องศาล ซึ่งโดยหลักๆจะแบ่งได้ 4 วิธีได้แก่ การเจรจา (negotiation) การไกล่เกลี่ย (mediation) การประนีประนอมข้อพิพาท (conciliation) และ การใช้กระบวนการอนุญาโตตุลาการ (arbitration)
กระบวนการระงับข้อพิพาททางเลือกเจริญขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1980 ในสหรัฐอเมริกาอันเนื่องมาจากความต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีที่ต้องเสียค่าทนายแพงเพราะการพิจารณาแบบกล่าวหาและการคิดว่าความตามสัดส่วนของทุนทรัพย์

**ความหมายโดยย่อของการระงับข้อพิพาท**
ทางเลือกทั้ง 4 แบบข้างต้นมีดังนี้- การเจรจา (negotiation) คู่กรณียินยอมที่จะหันหน้ามาเจรจากันเองโดยไม่มีบุคคลที่ 3 มาเกี่ยวข้องทำให้ประหยัดค่าใช้จ่ายและเวลา แต่หากการเจรจาไม่ลงตัวก็อาจทำให้หาข้อสรุปไม่ได้ ล่าช้า หากจะตกลงทำการเจรจากันอาจต้องกำหนดเวลาให้แน่นอนว่าจะต้องเจรจากันให้เสร็จสิ้นเมื่อใด
ข้อดีอีกประการหนึ่งของแนวทางนี้ก็คือ สามารถรักษาความลับระหว่างคู่เจรจาไว้ได้เนื่องจากไม่มีบุคคลที่สามมาเกี่ยวข้อง- การไกล่เกลี่ย (mediation) มีบุคคลที่ 3 มาเกี่ยวข้องคือ ผู้ไกล่เกลี่ย (mediator)- การประนีประนอมข้อพิพาท (conciliation)- การอนุญาโตตุลาการ (arbitration)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กฎหมาย
มาเนกิเนโกะ

แมวกวัก
แมวกวัก (maneki-neko) เป็นรูปปั้นแมวตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่นว่าจะนำโชคลาภให้แก่เจ้าของ สำหรับร้านค้าก็จะดึงดูดลูกค้าให้เข้าร้านเช่นเดียวกับนางกวักของไทย หน้าตาของแมวกวักคล้ายคลึงกับแมวพันธุ์พื้นเมืองของญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่ไม่มีหางที่เรียกว่า เจแปนิสบ๊อบเทล (Japanese Bobtail)
ตำนานของแมวกวักมีหลายเรื่อง เรื่องที่ขึ้นชื่อ คือ เรื่องที่เล่ากันว่าเกิดขึ้นในยุคเอโดะ มีหญิงชราคนหนึ่ง ยากจนมาก แต่นางได้เลี้ยงแมวไว้อยู่ตัวหนึ่งและนางก็รักมันมาก มีกินก็กินร่วมกับแมว อดก็อดพร้อมกับแมว จนในที่สุดก็ไม่สามารถเลี้ยงต่อไปได้ไหว จึงนำแมวตัวนั้นไปปล่อย ในคืนนั้นเอง นางก็นอนเสียใจร้องไห้ทั้งคืน กระทั่งฝันว่าแมวมาบอกกับนางว่า ให้ปั้นรูปแมวจากดินเหนียวแล้วนางจะโชคดี เช้าวันรุ่งขึ้น หญิงชราจึงตื่นขึ้นมาปั้นแมวจากดินเหนียว ไม่ทันไรก็มีคนแปลกหน้าเดินผ่านหน้าบ้านขอซื้อตุ๊กตาแมวตัวนั้นจากนางไป จากนั้นนางก็เพียรปั้นแมวขึ้นมาอีกตัวแล้วตัวเล่า ตุ๊กตาแมวจากการปั้นของนางก็มีผู้มาขอซื้อไปตลอดเวลา นางจึงเริ่มมีเงินทองจากการขายตุ๊กตาแมว และสามารถนำแมวเลี้ยงสุดที่รักของนางกลับมาเลี้ยงได้อีกครั้งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมา จึงเป็นที่ร่ำลือว่า แมวเป็นสัตว์นำโชค และมีการปั้นและวางแมวกวักไว้ตามที่ต่าง ๆ
ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นหรือแม้แต่ในประเทศไทยเองก็ตาม สามารถพบเห็นแมวกวักอยู่ทั่วไป มีหลากหลายขนาดและสีสัน บางส่วนก็ทำกลไกให้มือซ้ายสามารถขยับในลักษณะกวักเข้าหาตัวได้ด้วย ในขณะที่มืออีกข้างนึงก็ถือเหรียญไว้ เพราะมีความเชื่อว่า ถ้าแมวที่เลี้ยงไว้ยกขาหน้าขึ้นเสมอหูข้างซ้ายแล้ว จะมีคนมาหา ถ้าเป็นร้านค้าก็จะมีลูกค้าเข้าร้าน

**ดูเพิ่ม**
 เนโกมาตะ- นางกวัก
หมวดหมู่:แมวหางกุดญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ของสะสม
หมวดหมู่:คติชนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วัตถุมงคล
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:แมวในประเทศญี่ปุ่น
ปุ่มหิน

ไฟล์:Wells cathedral interior 102.jpg|thumb|200px|ปุ่มหินที่มหาวิหารเวลส์
ปุ่มหิน หรือ ปุ่มไม้ (Boss) ทางสถาปัตยกรรมหมายถึงปุ่มที่ยื่นออกมาซึ่งอาจจะทำด้วยหินหรือไม้ก็ได้  ปุ่มหินมิใช่ หินหลัก (Keystone) เพราะปุ่มหินใช้เป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่หินหลักเป็นหินที่ใช้ยึดโครงสร้างเข้าด้วยกัน
ตัวอย่างของปุ่มหินหรือปุ่มไม้ที่พบบ่อยคือบนเพดานสิ่งก่อสร้างโดยเฉพาะตรงที่สันเพดานโค้งตัดกัน ในสถาปัตยกรรมกอธิคปุ่มหินจะแกะสลักอย่างสวยงามเป็นใบไม้ ดอกไม้ ตราประจำตระกูล,  พระเยซู, พระเจ้าแผ่นดิน, นักบุญ, นางฟ้าเทวดา หรือรูปตกแต่งอื่น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นสัตว์ นก หรือหน้าคนบางครั้งอาจจะเป็นรูปอัปลักษณ์ที่เรียกว่า Green Man ที่จะพบเห็นบ่อย ๆ ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าการใช้ปุ่มหินหรือปุ่มไม้ระหว่างจุดที่สันเพดานมาตัดกันก็เพื่อซ่อนรอยตำหนิระหว่างรอยต่อ เท็จจริงเท่าใดไม่มีการยืนยัน แต่ปุ่มกลายมาเป็นสิ่งประดับตกแต่งไปโดยปริยาย 
ปุ่มหินเป็นสิ่งสำคัญในการก่อสร้างในสมัยสถาปัตยกรรมคลาสสิก เมื่อตัดหินเป็นก้อนหยาบ ๆ ที่เหมืองหินช่างหินจะทิ้งปุ่มไว้อย่างน้อยด้านหนึ่งเพื่อจะได้สะดวกต่อการขนย้ายหินไปที่ที่ต้องการ เมื่อไปถึงปุ่มนี้ก็ยังช่วยให้การยกหินให้เข้าที่เข้าทางได้ง่ายขึ้น ตัวอย่างที่เห็นชัดคือที่วัดเซเกสตาที่ซิซิลี ที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปุ่มเหล่านี้ยังเห็นได้ชัดโดยเฉพาะที่ฐานทำให้เราได้ศึกษาวิธีก่อสร้างของกรีก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เพดานโค้ง


**Gallery**
ไฟล์:Vault (2) of the Church of St. Protus and St. Hyacinth at Blisland (June 2004).jpg|ปุ่มไม้ที่วัดเซ็นต์โพรบัสและเซ็นต์ไฮยาซินท์ (St. Probus and St. Hyacinth) ที่บริสแลนด์ (Brisland) อังกฤษ
ไฟล์:Hereford cathedral 012.JPG|ปุ่มหินที่มหาวิหารแฮรฟอร์ด อังกฤษ
ไฟล์:Worcester cathedral 013.JPG|ปุ่มหินที่มหาวิหารวูสเตอร์ อังกฤษ
ไฟล์:Worcester cathedral 030.JPG|ปุ่มหินที่มหาวิหารวูสเตอร์ อังกฤษ
ไฟล์:Abbey_Dore_painted_Green_Man.jpg|ปุ่มหินเป็นรูป Green Man ที่แอบบีดอร์ (Dore Abbey) แฮรฟอร์ดเชอร์ อังกฤษ
ไฟล์:Chelmno fara zwornik nawa pn 03.jpg|วัด Blessed Virgin Mary ที่เชลมโน (Chełmno) ประเทศโปแลนด์
ไฟล์:Catedral de Barcelona - 002.jpg|มหาวิหารบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ไฟล์:Sant Jordi catedral Barcelona Claperós.jpg|ปุ่มหินนักบุญจอร์จฆ่ามังกร มหาวิหารบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ไฟล์:F07 0080.JPG|ปุ่มหินเป็นรูปกริฟฟินที่แอบบีคาร์ดูแอง (Cadouin Abbey) ประเทศฝรั่งเศส
ไฟล์:F07 0091.JPG|ปุ่มหินเป็นรูปผ้าซับพระพักตร์พระเยซูของนักบุญเวอโรนิกาที่แอบบีคาร์ดูแอง ประเทศฝรั่งเศส
ไฟล์:Lienzingen-Liebfrauenkirche 7.JPG|ปุ่มหินเป็นรูปพระแม่มารีและพระบุตร ประเทศเยอรมนี
ไฟล์:Wappen Wuerttembergs Schlussstein Marbach Alexanderkirche 20070623.jpg|ปุ่มหินที่เป็นตราประจำตระกูลเวิร์ตเต็มเบิร์ก (Württemberg) ที่มาร์บาคอัมเน็คคาร์ (Marbach am Neckar) ประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอทิก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
bar:Kategorie:Bauteil
be-x-old:Катэгорыя:Архітэктурныя элемэнты
pl:Kategoria:Detale architektoniczne
ru:Категория:Архитектурные элементы
uk:Категорія:Архітектурні елементи
zh:Category:建筑构件
ปะเทดลาว

ปะเทดลาว (ປະເທດລາວ) เป็นชื่อของขบวนการปฏิวัติลาวที่เป็นพันธมิตรกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามในสมาคมอินโดจีนช่วงแรก กลุ่มนี้มีความสัมพันธ์กับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่ พ.ศ. 2487 กำเนิดของกลุ่มนี้เริ่มจากการที่เจ้าสุภานุวงศ์ได้ต่อต้านการฟื้นฟูลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศส จนต้องเข้ามาลี้ภัยในไทยและออกไปเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2492 เมื่อมีการประนีประนอมระหว่างกลุ่มชาตินิยมลาวกับฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2493 เจ้าสุพานุวงจึงจัดตั้งสมัชชาต่อต้านขึ้นที่แนวชายแดนเวียดนาม และตั้งกลุ่มต่อต้านรัฐบาลแห่งชาติที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อปะเทดลาว
กลุ่มปะเทดลาวถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าร่วมการประชุมเพื่อทำข้อตกลงเจนีวาว่าด้วยอินโดจีน ใน พ.ศ. 2497 หลังจากนั้นกลุ่มนี้ได้ก่อตั้งแนวลาวฮักซาดเป็นแนวร่วมของพรรคประชาชนปฏิวัติลาวหรือพรรคคอมมิวนิสต์ และยังเป็นชื่อเรียกของขบวนการปฏิวัติที่ยึดอำนาจได้เด็ดขาดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2518

**อ้างอิง**
- ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.globalsecurity.org/military/world/war/laos.htm
*http://www.onwar.com/aced/data/lima/laos1962.htm date=2012-02-04 
*http://www.onwar.com/aced/data/lima/laos1954.htm date=2012-02-04 
*https://web.archive.org/web/20090921072847/http://www.geocities.com/pentagon/2527/jhviet.html
*http://www.factmonster.com/ce6/world/A0859186.html date=2006-09-04 
*http://countrystudies.us/laos/
*http://countrystudies.us/laos/14.htm
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศลาว
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองลาว
หมวดหมู่:เจ้าสุภานุวงศ์
หมวดหมู่:ไกสอน พมวิหาน
จูน อาร์ลอส

จูน อาร์ลอส  หรือ เนสเตอร์ ซี อารูลอส (Jun Arlos) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สถิติการชก 57 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 20 

**ประวัติ**
อาร์ลอสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เสมอกับวิเซนเต อันดราเลส ซึ่งอาร์ลอสขึ้นชกแก้มือและเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในการชกครั้งต่อมา หลังจากนั้น อาร์ลอสชกชนะรวด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2537 ซึ่งอาร์ลอสสามารถชกแก้มือ เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในอีก 2 ปีต่อมา และเคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน ชอย โยซัม และคิม จินโฮ อาร์ลอสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่างที่จ.ยะลา ซึ่งอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรัตนพล ส.วรพินไป หลังจากนั้น อาร์ลอสเดินทางไปชกที่เกาหลีใต้กับซุห์ มยุงวู สองครั้งใน พ.ศ. 2539 – 2540 ซึ่งครั้งแรกอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ส่วนในการชกครั้งที่สอง อาร์ลอสเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6
จากนั้น อาร์ลอสได้ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ร็อกกี้ พัลมา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2541 แพ้คะแนนชอย โยซัมไป อาร์ลอสขึ้นชกอย่างต่อเนื่องมาจน พ.ศ. 2541 แล้วหยุดชกไปสี่ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 โดย อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น อาร์ลอสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน อีสิโดร โลโรนา ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เอลเมอร์ เกยอน  จากนั้น ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เสมอกับวันดี สิงห์วังชาและมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ไก่ชน ส.วรพิน 
ต่อมา อาร์ลอสได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย จากนั้น ไปชกนอกรอบ ชนะน็อค คิม แจวอน ยก 7 ที่เกาหลีใต้  จากนั้นมาชกแพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ต่อมาเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2549 อาร์ลอสมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข หลังจากนั้น อาร์ลอสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน ดอนดอน จีเมนา จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท (2546 – 2547)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 18 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพิน ที่ จ.ยะลา
** ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ร็อคกี้ พัลมา ที่ มะนิลา
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 10 เมษายน 2541 แพ้คะแนน ชอย โยซัม ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2545 แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2547 เสมอกับ วันดี สิงห์วังชา ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 31 สิงหาคม 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 22 สิงหาคม 2549 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ สุรินทร์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-21  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากเมโทรมะนิลา
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
อีเห็นน้ำมลายู

อีเห็นน้ำมลายู หรือ อีเห็นน้ำซุนดา (Otter civet; Cynogale bennettii) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีกระดูกสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในอันดับสัตว์กินเนื้อ  
มีรูปร่างอ้วน ขาสั้น ขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้ม  หรือดำสนิท ลักษณะเด่นคือ หัวค่อนข้างแบน จมูกและปากยื่นออกมามีสีขาว จมูกมีขนาดใหญ่ รูจมูกด้านบนเปิดขึ้นและสามารถปิดได้เมื่ออยู่ใต้น้ำ ใบหูมีขนาดเล็กและมีลิ้นปิดหูไม่ให้น้ำเข้าขณะว่ายน้ำ ห่างค่อนข้างสั้นเมื่อเทียบกับความยาวลำตัว มีพังผืดยืดระหว่างนิ้วคล้ายกับนิ้วเท้าของนากเล็กเล็บสั้น (Amblonyx cinerea)
มีความยาวลำตัวและหัว 70-80 เซนติเมตร ความยาวหาง 12-20 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำของภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว
มีพฤติกรรมอาศัยและหากินตามลำพัง โดยล่าพวกสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เช่น กุ้ง, หอย, ปู, ปลา และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น หนู สามารถปรับตัวให้อาศัยแบะหากินอยู่ในน้ำได้ดีเช่นเดียวกับนาก  มักอาศัยอยู่ในป่าพรุหรือพื้นที่ชุ่มน้ำอื่น ๆ ปีนต้นไม้ได้เก่ง บางครั้งพบว่าอาจปีนต้นไม้เพื่อกินผลไม้สุกได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
ทรัพยากร

ทรัพยากร หมายถึง สิ่งที่มีอยู่ตามสภาพแวดล้อม เช่น ดิน น้ำ อากาศ แสง พืชและสัตว์ ซึ่งแต่ละพื้นที่จะมีทรัพยากรที่แตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมและภูมิอากาศ


**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นิเวศวิทยา
หมวดหมู่:การจัดการ
หมวดหมู่:ธรรมชาติ
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ทรัพยากร
แนวลาวฮักซาด

แนวลาวฮักซาด (Neo Lao Hak Sat; Lao Patriotic Front) ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2499 โดยอยู่ในสถานะของพรรคประชาชนลาว เพื่อเป็นแนวร่วมของขบวนการปะเทดลาว มีเจ้าสุพานุวงเป็นผู้นำ มีสถานะเป็นพรรคการเมืองในช่วงเวลาดังกล่าว ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งแห่งชาติ ซึ่งส่งผลให้มีความแตกแยกระหว่างลาวฝ่ายซ้ายและลาวฝ่ายขวามากขึ้น แนวลาวฮักซาดเป็นองค์กรที่ถูกควบคุมโดยพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ดำรงอยู่จนถึง พ.ศ. 2522 จึงถูกแทนที่ด้วยแนวลาวส้างซาด

**อ้างอิง**
- ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศลาว
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เจ้าสุภานุวงศ์
เลดิออน เชนิชา

เลดิออน เชนิซา (Ledion Ceniza) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ  18 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 10 

**ประวัติ**
เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี  จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ 
หลังจากกลับไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง เชนิชามาชกที่ไทยอีก คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนดัทซ์บอย ดัทซ์บอยยิม น้องชายของแซมซั่น ดัทซ์บอยยิม หลังจากนั้น เชนิชาไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนซูซูกิ คาบาโตะ จากนั้น เชนิชามาชกแพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม และเมื่อขึ้น พ.ศ. 2539 เชนิชามาชกนอกรอบ ชนะทีเคโอ โชคชัย โชควิวัฒน์ในยกที่ 4 โดยโชคชัยไหล่หลุดจนต้องยุติการชกไป จากนั้น เชนิชามาชกแพ้น็อควีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 และกลับไปชกที่ฟิลิปปินส์อีกเพียงครั้งเดียว แพ้น็อค ราฟฟี มอลทันบัล เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทไม่สำเร็จ จากนั้น เชนิชาก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 11 กันยายน 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์  OPBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 18 มีนาคม 2538 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลาเนาเดลนอร์เต
ขบวนการกระทิงแดง

ขบวนการกระทิงแดง (Red Gaurs Movement) เป็นขบวนการฝ่ายขวาที่มีบทบาททางการเมืองในประเทศไทยหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ก่อตั้งโดย"กองบัญชาการรักษาความมั่นคงภายใน" เพื่อปราบคอมมิวนิสต์ ผู้นำกลุ่มเป็นทหารรับจ้างที่ทำงานกับหน่วยสืบราชการลับของสหรัฐที่มีชื่อว่า พันเอกพิเศษ สุตสาย หัสดิน (ยศในขณะนั้น) ที่ปรึกษาได้แก่ นาย เผด็จ ดวงดี สมาชิกส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาในกรุงเทพฯ ที่เคยเข้าร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 มาแล้วเช่นกัน
กองกำลังนี้เน้นการดำเนินการในรูปแบบกองกำลังอาสา สร้างความหวาดกลัวให้กับกลุ่มใฝ่คอมมิวนิสต์และกลุ่มต่อต้านอิทธิพลของสหรัฐอเมริกาในประเทศไทย มีบทบาทสำคัญในการปราบคอมมิวนิสต์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
ขบวนการกระทิงแดงเป็นกองเยาวชนของขบวนการนวพล สีแดงเป็นสีของธงชาติไทยเดิม และถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติในธงชาติปัจจุบัน กลุ่มประกาศว่าคำขวัญคือ "แนวร่วมต่อต้านจักรวรรดินิยมคอมมิวนิสต์" คล้ายกับชตวร์มอัพไทลุง (SA) ของพรรคนาซีในประเทศเยอรมนีในช่วงทศวรรษ 1930
สมาชิกขบวนการกระทิงแดงต่อสู้กับนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้ายกับสหภาพแรงงาน ในวันที่ 21 มีนาคม 2519 ขบวนการกระทิงแดงโยนระเบิดใส่การประท้วงฝ่ายซ้าย เป็นเหตุให้มีนักศึกษาเสียชีวิต 4 คน ได้แก่  นายกมล แซ่นิ้ม นายนิพนธ์ เชษฐากุล นายแก้ว เหลืองอุดมเลิศ และนายธเนศร์ เขมะอุดม
สมาชิกคนสำคัญ อาทิ เฉลิมชัย มัจฉากล่ำ นาย สุชาติ ประไพหอม นาย สมศักดิ์ ขวัญมงคล นาย สมศักดิ์ มาลาดี นาย บุเรศ งามแสงเนตร ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สืบพงษ์ ม่วงชู นาย จิรศักดิ์ สุรโชติ นาย ชุบ บุญนุช นาย สุวรรณ เอมรัฐ

**อ้างอิง**
 ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศไทย
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ 6 ตุลา
หมวดหมู่:ความรุนแรงทางการเมืองในประเทศไทย
รอลลี่ แมนด้าฮีน็อก

รอลลี่ แมนดาฮีน็อก (Rolly Mandahinog) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่เมืองบูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 20 

**ประวัติ**
แมนดาฮีน็อกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน อัลลัน ดูกาง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ แมนดาฮีน็อกมาชกในไทยครั้งแรกใน พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม จากนั้นมาชกแพ้น็อคเม็ดเงิน ยก 4 และแพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา แมนดาฮีน็อกมีโอกาสได้ชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 โดยขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทที่ว่าง ที่ สงขลา ซึ่งแมนดาฮีน็อกเป็นฝ่ายชนะน็อก เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ไปอย่างพลิกความคาดหมาย ได้แชมป์ไปครอง แมนดาฮีน็อกมาป้องกันแชมป์ครั้งแรกไทยกับเด่นบูรพาเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าศีรษะชนกันแตกจนแมนดาฮีน็อกชกต่อไม่ได้ และรวมคะแนน 8 ยก แมนดาฮีน็อกเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์ไป 
หลังจากนั้น แมนดาฮีนอก ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง มาชกในไทย แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิมเมื่อ พ.ศ. 2547 มาชิงแชมป์ WBO เอเชียเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 12 และชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 มิถุนายน ปีเดียวกัน แพ้น็อค เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 ต่อมา แมนดาฮีน็อกได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของมินดาเนาเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ขนะคะแนน ลีโอ เอสโคปิโด แต่หลังจากนั้น แมนดาฮีน็อกก็ชกแพ้รวด หลังจากที่ชกแพ้น็อค แอนโทนี เอสเมดินา ยก 7 เมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แล้ว แมนดาฮีน็อกไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวท
** ชิง 5 มิถุนายน 2546 ชนะน็อค เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ยก 4 ที่ สงขลา
** เสียแชมป์ 26 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ที่ กทม.- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิครุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ อุดรธานี
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 24 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค เดวิด ลูกมหานาค ยก 6 ที่ นนทบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-16  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์ ABCO
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
อีเห็นน้ำอินโดจีน

อีเห็นน้ำอินโดจีน หรือ อีเห็นน้ำตังเกี๋ย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Cynogale lowei 
เป็นสัตว์ที่มีข้อมูลน้อยมาก เนื่องจากพบเห็นได้ยากและมีรายงานการพบเห็นตัวเพียงไม่กี่ครั้ง ข้อมูลเท่าที่มีบ่งให้รู้ว่ารูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอีเห็นน้ำมลายู (C. bennettii) แต่ต่างกันตรงสีขน กล่าวคือ อีเห็นน้ำอินโดจีนมีขนสั้นหนา และมีสีขนที่อ่อนกว่าอีเห็นน้ำมลายู  โดยจมูกใต้คอและหน้าอกมีสีขาว ส่วนข้อมูลอื่น ๆ เช่น ขนาดและน้ำหนักนั้นไม่มี
มีผู้เก็บซากอีเห็นน้ำอินโดจีนได้ทางภาคเหนือของเวียดนาม และเคยมีรายงานพบเห็นที่ภาคใต้ของจีน และคาดว่าอาจมีอยู่ในอุทยานแห่งชาติภูกระดึง จังหวัดเลย ของไทยด้วย
มีรายงานการพบเห็นใกล้กับแหล่งน้ำ เช่น ทะเลสาบหรือแม่น้ำ ปัจจุบันสันนิษฐานว่า อีเห็นน้ำอินโดจีนได้สูญพันธุ์จากโลกไปนานแล้ว เพราะปัญหาการพัฒนาและขยายพื้นที่เกษตรกรรมอย่างรวดเร็ว ทำให้อีเห็นน้ำอินโดจีนสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย
ปัจจุบัน เชื่อว่าอาจจะเป็นชนิดเดียวกันหรือชนิดย่อยของอีเห็นน้ำมลายูก็ได้

**ดูเพิ่ม**
 อีเห็นน้ำมลายู

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน

อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน หรือ อีเห็นลายเมฆอินโดจีน (Owston's palm civet) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chrotagale owstoni มีรูปร่างหน้าตาคล้ายอีเห็นลายเสือโคร่ง (Hemigalus derbyanus) แต่ลำตัวมีขนาดใหญ่และมีขนที่ยาวกว่า สีขนตามลำตัวจะมีสีออกเทาอมเหลือง ซึ่งแตกต่างไปจากอีเห็นลายเสือโคร่งที่มีสีน้ำตาลอมเหลือง มีลักษณะเด่น คือ ขนหางค่อนข้างยาวและมีจุดสีดำขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไปตามลำตัวและขาทั้งสี่ข้าง จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Chrotogale
มีความยาวลำตัวและหัว 50-64 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-48 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของจีนบริเวณที่ติดต่อกับลาวและเวียดนาม ภาคเหนือของเวียดนามและลาว
มีพฤติกรรมหาอาหารโดยการใช้จมูกขุดคุ้ยหาแมลงและสัตว์ขนาดเล็กอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ใต้ดินเป็นอาหาร มักใช้เล็บขีดข่วนให้ปรากฏเห็นเป็นร่องรอยอยู่ตามพื้นดินเสมอ ออกลูกครั้งละ 2-4 ตัว ปัจจุบันเป็นสัตว์ที่หายากและกำลังใกล้สูญพันธุ์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 อีเห็นลายเสือโคร่ง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
พระพุทธไสยาส วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร

พระพุทธไสยาสน์วัดโพธิ์ ด้านพระบาท
พระพุทธไสยาสน์วัดโพธิ์ ด้านพระเศียร
พระพุทธไสยาส หรือเรียกกันว่า พระนอนวัดโพธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางโปรดอสุรินทราหู ที่ประดิษฐานอยู่ ณ พระวิหารวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (หรือที่เรียกกันว่า วัดโพธิ์) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับพระบรมมหาราชวังด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นพระนอนที่มีขนาดยาวเป็นอันดับสามของประเทศไทย คือยาวถึงสองเส้นสามวา, รองลงมาจากพระนอนจักรสีห์ (ยาวสามเส้น สามวา สองศอก หนึ่งคืบ เจ็ดนิ้ว) และพระนอนวัดขุนอินทประมูล (ยาวสองเส้นห้าวา)
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้า ฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อครั้งที่ทรงปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามทั้งวัด องค์พระก่อด้วยอิฐถือปูน ลงรักปิดทองทั้งองค์ 
พระบาทของพระพุทธไสยาสแต่ละข้าง กว้าง 1.5 เมตร ยาว 5 เมตร มีภาพมงคล 108 ประการ เป็นลวดลายประดับมุก ภาพมงคลแต่ละอย่างจะอยู่ในช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ล้อมรอบด้วยภาพกงจักร ซึ่งอยู่ตรงกลางพระบาท ทั้งสองข้างมีภาพเหมือนกัน

**รายการอ้างอิง**
หมวดหมู่:พระพุทธรูปปางไสยาสน์
หมวดหมู่:พระพุทธรูปในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย
มิตต์ รอมนีย์

วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ (Willard Mitt Romney) เกิดวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวอเมริกันจากรัฐมิชิแกน และเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 70 ระหว่างปี 2546-2550 มิตต์ รอมนีย์เป็น ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในนามพรรคริพับลิกัน เมื่อคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008และคราวเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2012 เรียกสั้นๆ ว่า ศึกชิงทำเนียบขาว

**ประวัติ**
ในด้านการศึกษา วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ หรือ ดร.วิลลาร์ด มิตต์ รอมนีย์ ภายหลังจากจบการศึกษาที่โรงเรียนแครนบรูกที่เมืองบลูมฟีลด์ฮิลลส์ในรัฐมิชิแกน เขาได้ศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด แต่ในขณะที่ยังไม่จบการศึกษาเขาได้ลาออกมา หยุดพักการเรียน เพื่อมาเป็นมิชชันนารีเผยแผ่ศาสนาในฝรั่งเศสเป็นเวลา 30เดือน เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายมอร์มอนหลังจากกลับอเมริกาแล้ว เขาได้กลับไปศึกษาจนสำเร็จปริญญาตรีศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัย บริงแฮมยัง และได้ศึกษาต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดภาควิชาบริหารธุรกิจ ควบคู่ไปกับ การได้ปริญญาบัตรทางนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาเวิร์ดเช่นเดียวกัน ต่อมาเขาเรียนจบ ปริญญาเอก นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ผลงานในส่วนของนักธุรกิจนั้น มิตต์ รอมนีย์เป็นอดีตซีอีโอของบริษัท เบนแอนด์คอมพานี (Bain & Company) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเบนแคปิตอล (Bain Capital)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  MittRomney.com date=2012-09-20 
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2008
หมวดหมู่:พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแคนาดา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:บุคคลจากดีทรอยต์
หมวดหมู่:ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ปี 2012
หมวดหมู่:ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ
จูเซปเป ปีอัซซี

จูเซปเป ปีอัซซี (Giuseppe Piazzi; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2369) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลีที่เป็นผู้ค้นพบเซเรส ดาวเคราะห์น้อยดวงแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2343
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2289
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
1826
ปาดังเบซาร์

ปาดังเบซาร์ อาจหมายถึง
ปาดังเบซาร์ในประเทศไทย- ตำบลปาดังเบซาร์- เทศบาลเมืองปาดังเบซาร์
ปาดังเบซาร์ในประเทศมาเลเซีย- ปาดังเบซาร์ (ประเทศมาเลเซีย)
อะโลน (เพลงวงฮาร์ต)

"อะโลน" (Alone) ของซิงเกิลที่บันทึกเสียงโดยวงดนตรีร็อก ชาวอเมริกัน วงฮาร์ต
เพลงถูกเรียบเรียงเมื่อปี พ.ศ. 2525 โดย ทอม เคลลี และบิลลี เบินเสตด ผู้ประพันธ์เพลงยอดนิยมอีก 2 เพลงของอเมริกา คือ เพลงของมาดอนน่า ในเพลง "ไลค์อะเวอร์จิน" (พ.ศ. 2526) และเพลงของซินดี ลอเปอร์ เพลง "ทรูคัลเลอร์ส" (พ.ศ. 2528) 
เพลงนี้ขับร้องโดยวงฮาร์ต และออกเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มที่ 9 แบดแอนนิมอลส์ อะโลนเป็นเพลงยอดนิยมในอเมริกา โดยอยู่ในชาร์ตอันดับ 1 นานถึง 3 สัปดาห์ ในชาร์ตบิลบอร์ดยอดนิยม 100 และเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักร ซึ่งอยู่อันดับสูงสุดคืออันดับที่  3 ในชาร์ตซิงเกิลสหราชอาณาจักร

**ฉบับเซลีน ดิออน**
"อะโลน" คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส ของเซลีน ดิออนซึ่งจะมีกำหนดจำหน่ายในยุโรปต้นปี พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีซิงเกิล "อายส์ออนมี" ออกจำหน่ายไปแล้ว และมีการออกในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
เพลงนี้ปรากฏขึ้นทางวิทยุของสวีเดน เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และขึ้นสู่อันดับสูงสุดคืออันดับ 14 ในชาร์ตแอร์เพล  เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นสู่ชาร์ตซิงเกิลสวีเดนอันดับที่ 60 (จากการดาวน์โหลด) และขึ้นสู่อันดับ 52  นอกจากนี้ยังปรากฏในวิทยุของโปแลนด์ ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และอิตาลีกับเยอรมนี ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550
เพลงนี้ในเวอร์ชันของเซลีน ดิออน อำนวยการสร้างโดยเบ็น มูดดี้อดีตสมาชิกวง อีวานเวสเซน

**ชาร์ต**

**ฉบับการร้องใหม่ของศิลปินอื่น ๆ**
เพลงแบบป๊อป-แดนซ์โดย Kim Sozzi ในปี พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**
 เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ฮาร์ต
อ
อ
อ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
อู้นุ

นุ (နု; 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) หรือที่เรียกร่วมกับคำนำหน้าชื่อว่า อู้นุ (ဦးနု) และ ตะคีนนุ (သခင်နု) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศพม่า และดำรงตำแหน่งทั้งหมด 3 สมัย
2538
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีพม่า
หมวดหมู่:นักเขียนชาวพม่า
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
หมวดหมู่:ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:รัฐพม่า
หมวดหมู่:บุคคลจากย่างกุ้ง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
อีเห็นลายเสือโคร่ง

อีเห็นลายเสือโคร่ง หรือ อีเห็นลายพาด (Banded palm civet) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งในอันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemigalus derbyanus มีรูปร่างหน้าตาเหมือนสัตว์จำพวกอีเห็นหรือชะมดทั่วไป แต่มีหน้ายาวและมีรูปร่างเพรียวบางกว่า ขนตามลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลักษณะเด่น คือ  มีแถบสีดำ 7-8 แถบพาดขวางลำตัว โดยแถบดังกล่าวมีรูปทรงเป็นสามเหลี่ยมยาว ๆ และมีแถบสีดำพาดยาวผ่านใบหน้าและหน้าผาก 2 เส้น ด้านล่างของลำตัวและขามีสีอ่อนกว่าบริเวณหลัง มีหูยาวและมีประสิทธิภาพในการฟังเสียงที่สูง ตามีขนาดใหญ่ ส่วนโคนหางจะมีแถบสีดำเป็นปล้อง ๆ มีต้อมกลิ่นขนาดเล็ก สามารถหดเล็บเก็บได้เหมือนพวกแมว
มีความยาวลำตัวและหัว 45-50 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-32.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของพม่า ภาคตะวันตกและภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
มักอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำ มักอาศัยและออกหากินตามลำพัง นอกจากในฤดูผสมพันธุ์ หรือ มีลูกอ่อนที่อาจพบว่ามีอยู่ด้วยกัน 2 หรือ 3 ตัว ออกหากินในเวลากลางคืน มีลิ้นที่สากเหมือนพวกแมว กินสัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง, ไส้เดือน, มด, แมงมุม, สัตว์น้ำขนาดเล็ก หอยทาก รวมทั้งพืช อย่าง ผลไม้เป็นต้น ปัจจุบัน การศึกษานิเวศวิทยาของอีเห็นลายเสือโคร่งนั้นยังมีอยู่น้อยมาก เนื่องจากเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ.  2535 

**ดูเพิ่ม**
 อีเห็นลายเสือโคร่งอินโดจีน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:สัตว์กินเนื้อ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
สาวหูแมว

ไฟล์:Neko Wikipe-tan.png|thumb|200px|วิกิพีตัง บุคลาธิษฐานของวิกิพีเดีย ก็เป็นสาวหูแมว
สาวหูแมว (nekomimi) หมายถึง ผู้หญิงที่ใส่ชุดที่เรียกกันว่า ชุดหูแมว ซึ่งประกอบด้วย หูแมว หางแมว และส่วนประกอบอื่น ๆ ของแมวที่นำมาใส่ไว้ในชุด เนะโกะมิมิมักจะพบมากในการ์ตูนญี่ปุ่น ทั้งแบบที่เป็นคอสเพลย์และที่เป็นร่างกายจริง การผสมผสานระหว่างคนกับแมว มีความหมายแฝงคือ แมวเป็นสัตว์ที่ขี้อ้อน ชอบเอาใจเจ้านาย เนะโกะมิมิก็จะมีลักษณะคล้ายกัน ตัวละครที่นอกจากจะพัฒนาเพื่อสนองความต้องการของเหล่าโลลิคอนแล้ว การเพิ่มเนะโกะมิมิเข้าไป ยิ่งเป็นการเพิ่มเอกลักษณ์ และเสน่ห์เข้าไปในตัว ทำให้ตัวละครนั้นเป็นที่จดจำได้ ดิจิการัตเป็นตัวละครตัวหนึ่ง ที่เหล่าโอะตะกุและโลลิคอนชื่นชอบมาก
เนะโกะมิมิที่มีชื่อเสียงตัวหนึ่งคือ มาสค็อตของบร็อกโคลิ (Broccoli) บริษัทแอนิเมชันครบวงจร ที่เริ่มต้นจากการเป็นผู้ผลิตซอร์ฟแวร์เกม การ์ดเกม จนกระทั่งพัฒนาเป็นร้านที่ชื่อว่าเกมส์เมอร์ขึ้นมา เริ่มจากย่านการค้าอากิฮาบาระ และเติบโตจนขยายสาขาไปทั่วญี่ปุ่น ทั้งยังไปเปิดสาขาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาอีกด้วย  ตัวละครที่ชื่อ เดจิโกะ เป็นตัวละครจากอะนิเมะเรื่อง ดิจิการัต (Di Gi Charat) ซึ่งออกแบบโดยโคเกะดอนโบะ ดิจิการัตเป็นการผสมผสานระหว่าง โลลิคอน เมด และหูแมวเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นเนะโกะมิมิในที่สุด

**ดูเพิ่ม**
 ชุดสัตว์
หมวดหมู่:ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
ชุดสัตว์

ชุดสัตว์ชนิดต่าง ๆ
ชุดสัตว์ (kemonomimi) เป็นแนวคิดที่วาดตัวละครหญิงสาวในอนิเมะและมังงะให้แต่งองค์ทรงเครื่องเยี่ยงสัตว์ เช่น มีหูแมว มีหางแมว
คำ "เคะโมะโนะมิมิ" นั้น มีความหมายตรงตัวว่า หูสัตว์ (animal ears) แต่ในทางพฤตินัย หมายรวมเอาอวัยวะอื่น ๆ เช่น หาง, อุ้งมือ, อุ้งเท้า ฯลฯ ด้วย 

**ดูเพิ่ม**
 สาวหูแมว
หมวดหมู่:ศัพท์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
พจนารถ แก้วผลึก

พจนารถ แก้วผลึก (เกิด
18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี เขต 2 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 1 สมัย

**ประวัติ**
เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2503 ที่อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี จบการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนบางละมุง ชั้นมัธยมที่โรงเรียนโพธิสัมพันธ์พิทยาคาร  ปริญญาตรีจากวิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา 
เมื่อจบการศึกษาได้ยึดอาชีพเป็นครูที่โรงเรียนอนุบาลอักษรศึกษา อ.บางละมุง อยู่ 6 ปี จากนั้นจึงได้ขยับขยายขึ้นเป็นผู้บริหารโรงเรียนและรับตำแหน่งนี้มานานถึง 23 ปี แล้วจึงลาออกมาทำธุรกิจส่วนตัว และลงเล่นการเมือง โดยพรรคที่ลงสมัครคือ พรรคประชาธิปัตย์

**เริ่มเข้าสู่การเมือง**
เริ่มสนใจการเมืองเมื่อได้ดูรายการของ ASTV ในช่วงเกิดวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550  
ในต้นปี พ.ศ. 2549 ได้เดินทางเข้ากรุงเทพมหานคร เพื่อร่วมชุมนุมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ทักษิณ ชินวัตร ด้วย โดยมีบทบาทเป็นแกนนำของพันธมิตร ฯ ของจังหวัดชลบุรี
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์จากการชักชวนของ ดร.ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ และ นายสมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ ทั้ง ๆ ที่ไม่คิดว่าจะเล่นการเมืองมาก่อน  โดยลงเลือกตั้งในเขต 2 จังหวัดชลบุรี ซึ่งผลการเลือกตั้งปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ได้รับเลือกตั้งมาทั้งหมด ทั้ง ๆ ที่เป็นพื้นที่ของพรรคชาติไทยมาก่อน (การเลือกตั้งคราวนี้ พรรคประชาธิปัตย์สามารถกวาดที่นั่งในภาคตะวันออกมาได้เกือบหมด ยกเว้นจังหวัดฉะเชิงเทราเท่านั้น) โดยที่ พจนารถ แก้วผลึก ได้คะแนนมาเป็นลำดับหนึ่งด้วย
เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดชลบุรี ทั้งพ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2562 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
และในปี 2565 เธอได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ แต่ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในปี 2566 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้ง โดยมีชวน หลีกภัย ร่วมลงพื้นที่หาเสียง แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ว่าที่ ส.ส.หญิง เน้นจุดยืนเพื่อปากท้องประชาชน
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางละมุง
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
อเทวนิยม

ไฟล์:Ephesians 2,12 - Greek atheos.jpg|thumb|right|อเทวนิยม ในภาษากรีก αθεοι (atheoi) แปลว่า "ปราศจากซึ่งเทพ" อย่างที่ปรากฏในจดหมายเปาโลถึงชาวเอเฟซัส (2:12) จากพา ไพรัส 46ในศตวรรษที่ 3 ตอนต้น
อเทวนิยม (atheism) คือ ทรรศนะที่ไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้า และเชื่อในกฎธรรมชาติ ตรงกันข้ามกับเทวนิยม อเทวนิยมแตกต่างจากอไญยนิยม (agnosticism) ซึ่งเป็นมุมมองที่ว่ามนุษย์ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่าพระเจ้ามีจริงหรือไม่ รวมถึงปรากฏการณ์ที่ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยประสบการณ์ทางผัสสะ
คำว่า atheism ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีก lang|grc|ἄθεος (atheos) อันมีความหมายว่า "ปราศจากเทพ" ถือเป็นคำหยาบที่ใช้เรียกผู้ปฏิเสธเทพที่สังคมบูชากัน หลังจากที่มีความคิดอย่างอิสระ (freethought) ความสงสัยทางวิทยาศาสตร์ (skeptical inquiry) และการวิจารณ์ศาสนา (criticism of religion) เพิ่มขึ้นแล้ว การใช้คำนี้ก็มีความหมายอย่างแคบลง บุคคลกลุ่มแรกที่เริ่มถือว่าตนเป็นผู้ที่ไม่เชื่อเรื่องพระผู้สร้าง โดยเรียกตนเองว่า "ผู้ถืออเทวนิยม" (atheist) นั้น ใช้ชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 181999
เนื่องจากเหตุที่ว่า ความหมายและความเข้าใจของอเทวนิยมนั้น มีความแตกต่างกัน ในปัจจุบันจึงทราบได้ยากว่าในโลกมีผู้ถืออเทวนิยมกี่คน อิงตามการคาดคะเนในปี พ.ศ. 2553 แล้ว มีผู้ถืออเทวนิยมอยู่ราว 2.3% ในโลก ในขณะที่อีก 11.9% เป็นผู้ที่ไม่เคร่งศาสนา อิงตามการสำรวจความคิดเห็นจากคนระดับโลกในปี พ.ศ. 2555 โดย WIN/GIA แล้ว 13% ของผู้ที่เข้าร่วมบอกว่าตนมิเชื่อพระเจ้า อิงตามอีกวิเคราะห์หนึ่ง จำนวนผู้ที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าส่วนมากอยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว ตัวอย่างร้อยละของประชากรที่บอกว่าตนเองไม่เชื่อในพระเจ้าหรือไม่นับถือศาสนาใด ๆ เช่น สวีเดน 73%, สหราชอาณาจักร 69%, ออสเตรเลีย 63%, เยอรมนี 60%, เกาหลีใต้ 60%, ญี่ปุ่น 60%, จีน 90%, สหรัฐ 39%, ฟินแลนด์ 55%

**มโนคติ**
ไฟล์:D'Holbach.jpg|thumb|บารอน โดฮ์ลบาค ผู้สนับสนุนอเทวนิยมในศตวรรษที่ 18

**การอธิบายศาสนาอย่างย่อ**
นักปรัชญา ลุดวิก ฟอยเออร์บาค และนักจิตวิเคราะห์ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ กล่าวว่า พระเจ้าและความเชื่อทางศาสนาต่าง ๆ คือสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทดแทนความต้องการทางจิตใจและอารมณ์ ซึ่งเป็นแนวคิดที่พุทธศาสนิกชนหลายกลุ่มเชื่อถือ คาร์ล มาร์กซ์ และฟรีดริช เองเงิลส์ ผู้ได้รับอิทธิพลทางแนวคิดจากลุดวิก ฟอยเออร์บาค กล่าวว่า การเชื่อถือในพระเจ้าและศาสนาคือการปฏิบัติทางสังคมหนึ่งซึ่งผู้ที่มีอำนาจนำไปใช้กดขี่ข่มเหงคะเนงร้ายพวกชนชั้นกรรมกร มีฮาอิล บาคูนิน กล่าวว่า "ความคิดที่ว่าพระเจ้ามีจริงบอกเป็นนัยถึงการปฏิเสธทางเหตุผลและทางความยุติธรรมของมนุษย์ เป็นการปฏิเสธอิสรภาพของมนุษย์อย่างเด็ดเดี่ยวที่สุด และต้องทำให้มนุษย์ตกเป็นทาส ทั้งในทฤษฎีและปฏิบัติ" มีฮาอิลย้อนคำคติพจน์ของวอลแตร์ อันว่าครั้นพระเจ้าไม่มีจริง ผู้คนก็จำต้องสร้างพระเจ้าขึ้นมาเอง มีฮาอิลจึงกลับเขียนว่า "ถ้าพระเจ้ามีจริง คนต้องปฏิเสธพระองค์"

**อ้างอิง ==