Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มินัสมอร์กูล

มินัสมอร์กูล (Minas Morgul) เป็นชื่อหอคอยในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อเป็นคำในภาษาซินดาริน แปลว่า "หอคอยแห่งมนต์ดำ" เดิมชื่อว่า มินัสอิธิล หรือ หอคอยจันทร์รุ่ง ตั้งชื่อตามชื่อผู้สร้างและเจ้าของคนแรก คืออิซิลดูร์ ซึ่งสร้างหอคอยแห่งนี้ขึ้นในระหว่างการก่อตั้งอาณาจักรกอนดอร์ พร้อมกับเมืองออสกิเลียธ และหอคอยมินัสอะนอร์ ในช่วงปลายของยุคที่สองเพื่อป้องกันฝั่งตะวันตกของเมืองออสกิเลียส
มินัสอิธิลตั้งอยู่ในหุบเขามอร์กูล บนเทือกเขาเอเฟลดูอัธ ซึ่งอยู่ติดชายอาณาเขตมอร์ดอร์ เมื่อแรกสร้างเป็นนครที่งดงามดั่งแสงจันทร์ กำแพงและถนนถูกสร้างด้วยหินอ่อนและประดับประดาอย่างสวยงามปลูกประดับด้วยพฤกษาต่าง ๆ มีหอคอยที่งดงามอยู่กลางเมือง และอิซิลดูร์ได้นำหน่ออ่อนของพฤกษาขาว ที่เขาลอบนำออกมาจากเกาะนูเมนอร์ได้ทันก่อนเกาะจะจมสมุทร มาปลูกไว้ที่นี่ด้วย มินัสอิธิลถูกเซารอนตีแตกครั้งแรกเมื่อปีที่ 3429 ของยุคที่สอง อิซิลดูร์หนีออกจากนครเพื่อไปขอความช่วยเหลือจากเอเลนดิล นำทัพกลับมาร่วมกับทัพของอนาริออน สามารถขับไล่เซารอนกลับไปอยู่หลังแนวเทือกเขาได้ ในระหว่างสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย โอรสองค์ที่ 2 และ 3 ของอิซิลดูร์ คือเคียร์ยอนและอาราทัน รับหน้าที่เฝ้าพิทักษ์หอคอยแห่งนี้ หลังสิ้นสุดสงคราม เคียร์ยอนและอาราทันเดินทางขึ้นเหนือพร้อมอิซิลดูร์ผู้บิดา มินัสอิธิลก็กลับมาอยู่ในความดูแลของกอนดอร์
ปีที่ 1636 ของยุคที่สาม เกิดโรคระบาดครั้งใหญ่แพร่มาพร้อมกับสายลมดำมืดจากแดนมอร์ดอร์ มินัสอิธิลได้รับความเสียหายมากที่สุด ทหารและพลเมืองล้มตายไปเป็นจำนวนมากจนเกือบเป็นเมืองร้าง ปีที่ 1980 เหล่านาซกูลพ่ายแพ้ที่อังก์มาร์ ถูกกองทัพพันธมิตรของเอลฟ์ ทัพดูเนไดน์ และทัพกอนดอร์ของเจ้าชายเออาร์นัวร์ตีแตกจนต้องหนีกลับมายังมอร์ดอร์ แต่พวกมันหันมายึดมินัสอิธิลไปเป็นที่มั่นใหม่ และยึดไปได้สำเร็จในปีที่ 2002 พาลันเทียร์ประจำเมืองนี้จึงตกไปอยู่ในมือของเซารอน และถูกย้ายไปยังหอคอยบารัดดูร์ นับแต่นั้นมินัสอิธิลจึงถูกเรียกว่า 'มินัสมอร์กูล' ซึ่งหมายถึง 'หอคอยแห่งเวทมนตร์อันมืดดำ' ส่วนมินัสอะนอร์ก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น 'มินัสทิริธ' หมายถึง 'หอคอยระวังภัย'
ทว่าหลังจากสงครามแห่งแหวนจบ แหวนเอกได้ถูกทำลาย เซารอนสิ้นอำนาจ รวมทั้งอาณาจักรมอรดอร์ล่มสลายลง หอคอยนี้ถูกทิ้งร้างไว้เป็นเวลานานหลายปีด้วยความหวาดกลัวจากเรื่องราวในอดีต จนกษัตริย์แห่งกอนดอร์มีพระบัญชาให้บูรณะหอคอยนี้เป็นนครมินัสอิธิลอันงดงามอีกครั้ง

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ภาคผนวก, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อักษรเทงกวาร์

ตัวอย่างภาษาอังกฤษที่เขียนด้วยอักษรเทงกวาร์
อักษรเทงกวาร์ (Tengwar) เป็นตัวอักษรที่ประดิษฐ์ขึ้นโดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏใช้อยู่ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ สำหรับใช้เขียนภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาเควนยา และภาษาซินดาริน นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้ในการเขียนภาษาอื่นได้อีก เช่น ภาษาอังกฤษ (ตัวอย่างการเขียนประโยคด้วยอักษรเทงกวาร์ของโทลคีน ส่วนใหญ่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ) คำว่า tengwar เป็นคำเควนยาในรูปพหูพจน์ หมายถึง 'ตัวอักษร' รูปเอกพจน์เรียกว่า tengwa

**ในวรรณกรรม**
ในปกรณัมของโทลคีน ผู้ประดิษฐ์อักษรเทงกวาร์คือ เฟอานอร์ เจ้าชายเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ในยุคสมัยแห่งพฤกษา ก่อนหน้านั้นพวกเอลฟ์ใช้อักษรที่เรียกว่า ซารัต (sarat, พหูพจน์ - ซารัตติ sarati) ผลงานประดิษฐ์ของรูมิล ครูตำนานแห่งวาลินอร์  เฟอานอร์ปรับปรุงรูปแบบอักษรเหล่านั้นจนมีรูปแบบที่ดีขึ้น และตั้งชื่อว่า เทงกวา (tengwa, พหูพจน์ - เทงกวาร์ tengwar) ต่อมาอักษรเทงกวาร์กลายเป็นที่นิยมใช้แพร่หลายมากที่สุดในหมู่เอลฟ์ 
อักษรเทงกวาร์ประกอบด้วยตัวอักษรที่เป็นเสียงพยัญชนะ และเสียงสระ ซึ่งเรียกว่า โอมาเทคทาร์ (ómatehtar) เมื่ออักษรเทงกวาร์แพร่หลายมาถึงแผ่นดินเบเลริอันด์ มันถูกแปลงเป็นภาษาซินดาริน เรียกว่า tîw (เอกพจน์ têw) ส่วนอักษรดั้งเดิมที่ใช้กันในเบเลริอันด์เรียกว่า เคียร์ธ (cirth, เอกพจน์ certh มีรากกำเนิดมาพร้อมกับ ซารัตติ) หรือในภาษาเควนยาเรียกว่า certar (เอกพจน์ certa)

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ภาคผนวก ฉ - เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ภาษาประดิษฐ์ของโทลคีน
ปืนแก๊ป

ปืนแก๊ป  เป็นหนึ่งในอาวุธปืน ใช้ในการล่าสัตว์และไว้ป้องกันตัว

**ประวัติ**
ในสมัยก่อนอาวุธของมนุษย์ที่ใช้ป้องกันตัวได้แก่  ธนู  หน้าไม้  ค้อน  กระบอง  หอก  ฯลฯ  ซึ่งเป็นอาวุธประเภทของมีคมหรือประเภทใช้กำลังทุบตี  ต่อมาเมื่อมนุษย์รู้จักคิดค้นการทำดินปืนจากดินประสิวขึ้น  จึงได้พัฒนาทำดินปืนมาใส่กระบอกเพื่อให้เกิดแรงระเบิดผลักดันลูกกระสุนให้วิ่งไปยังเป้าหมายและกลายมาเป็นปืนแก๊ปและปืนประเภทต่าง  ๆ  ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

**อุปกรณ์ที่ใช้ผลิต **
# ไม้ประดู่  ไม้แดง
# พานท้ายปืน  (ประกบท้ายปืน)  ใช้เขาควาย
# ใช้เหล็กเป็นแหนบโกร่งไก
# ใช้เหล็กแป๊ปนำมาดัดแปลงเป็นกระบอกปืน  (เลา)  โกร่งไก
# กระดอแก๊ปสำหรับรองรับแก๊ป  กระดอแก๊ปอยู่ในแหนบ  โดย  กระดอจะยืนเลยออกมา

**วิธีทำ **
นำไม้ดู่หรือไม้แดงมาเหลาให้เข้ารูปแล้วเจาะสำหรับใส่แหนบโกร่งไกถึงช่วงรอยต่อกับเหล็กแป๊ปกระบอกปืน  ปลายกระบอกปืนใช้เหล็กอัดลูก จะมีจุดศูนย์เล็งเหล็กที่ใช้อัดปืนเวลายิง ให้ใช้เหล็กหรือไม้สามหุน พานท้ายปืนใช้เขาควายประกบเข้า
หมวดหมู่:อาวุธปืน
ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth) เป็นชื่อชุดหนังสือจำนวน 12 เล่ม ที่รวบรวมงานเขียนต้นฉบับต่างๆ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ที่เกี่ยวข้องกับปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ นำมาเรียบเรียงใหม่โดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์จำหน่ายในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1983 - 1996 ข้อมูลบางส่วนเป็นงานเขียนที่ได้ตีพิมพ์เผยแพร่แล้ว เช่น ต้นฉบับงานเขียนเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ หรืองานเขียนต้นร่างฉบับต่างๆ ของซิลมาริลลิออน แต่ก็มีข้อมูลจำนวนหนึ่งที่เป็นต้นร่างซึ่งไม่เคยตีพิมพ์เผยแพร่มาก่อน คริสโตเฟอร์ โทลคีน พยายามเรียบเรียงลำดับงานเขียนเกี่ยวกับโลกมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งพ่อของเขาได้เขียนร่างเอาไว้อย่างละเอียดละออที่สุด อย่างไรก็ดีเป็นที่ทราบกันว่า ยังคงมีงานเขียนต้นฉบับบางส่วนถูกเก็บรักษาไว้ที่หอสมุด Bodleian ซึ่งอยู่ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และหอสมุดใน Marquette University รวมถึงงานเขียนบางชิ้นตกไปอยู่ในความครอบครองของกลุ่มบุคคลจำนวนหนึ่ง เช่น ชมรมนักศึกษาภาษาเอลฟ์ (Elvish Linguistic Fellowship) เป็นต้น
หนังสือเล่มที่ 1-5 เป็นประวัติการเขียนต้นร่างของซิลมาริลลิออน และงานเขียนข้างเคียงต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง หนังสือเล่มที่ 6-9 แสดงประวัติการเขียนและปรับปรุงต้นฉบับเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โดยเฉพาะในเล่ม 9 ยังมีเรื่องราวโดยละเอียดของอาณาจักรนูเมนอร์บรรยายอยู่ในต้นร่างนิยายเรื่อง The Notion Club Papers หนังสือเล่ม 10-11 กลับไปบรรยายเรื่องราวเกี่ยวข้องกับซิลมาริลลิออนอีกครั้ง รวมถึงบันทึกศักราชแห่งเบเลริอันด์ (Annals of Beleriand) และบันทึกศักราชแห่งอามัน (Annals of Aman) หนังสือเล่ม 12 เป็นรายละเอียดการพัฒนาของเผ่าพันธุ์ต่างๆ ซึ่งปรากฏอยู่ในภาคผนวกของเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในเล่มนี้ยังบรรจุงานเขียนบางส่วนที่โทลคีนประพันธ์ค้างไว้ในช่วงท้ายของชีวิตด้วย

**รายชื่อหนังสือ**
ชื่อหนังสือทั้ง 12 เล่ม ได้แก่
# ตำนานอันสาบสูญ เล่ม 1 : The Book of Lost Tales 1 (1983) 
# ตำนานอันสาบสูญ เล่ม 2 : The Book of Lost Tales 2 (1984) 
# ลำนำแห่งเบเลริอันด์ : The Lays of Beleriand (1985) 
# กำเนิดมิดเดิลเอิร์ธ : The Shaping of Middle-earth (1986) 
# ถนนอันสาบสูญ และงานเขียนอื่นๆ : The Lost Road and Other Writings (1987) 
# เงาที่หวนคืน : The Return of the Shadow (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 1) (1988) 
# กบฏไอเซนการ์ด : The Treason of Isengard (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 2) (1989) 
# สงครามแหวน : The War of the Ring (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 3) (1990) 
# การพ่ายแพ้ของเซารอน : Sauron Defeated (ประวัติศาสตร์ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล่ม 4) (1992) 
# แหวนมอร์กอธ : Morgoth's Ring (ต้นร่าง ซิลมาริลลิออน เล่ม 1) (1993) 
# สงครามอัญมณี : The War of the Jewels (ต้นร่าง ซิลมาริลลิออน เล่ม 2) (1994) 
# พลเมืองแห่งมิดเดิลเอิร์ธ : The Peoples of Middle-earth (1996) 
หกปีหลังจากการตีพิมพ์เล่ม 12 (ค.ศ.2002) คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้จัดทำหนังสือดรรชนีออกวางจำหน่าย ชื่อ ดรรชนีประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth: Index)
หมวดหมู่:ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
เดดิคูรัส

เดดิคูรัส เป็นสัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ประเภท Glyptodont มีชีวิตอยู่ระหว่างสมัยไพลสโตซีนจนกระทั่งสิ้นสุดยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ 11,000 ปีก่อน เป็น Glyptodontid ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยรู้จัก มีความสูง 1.5 เมตร ยาว 3.6 เมตร มีกระดองรูปโดมขนาดใหญ่ซึ่งเกิดจาก Scute จำนวนมากติดกันอย่างแน่นหนา ค่อนข้างคล้ายกับ Armadillo ในปัจจุบัน หางห่อหุ้มด้วยแผ่นกระดูกที่ยืดหยุ่น มีเดือยแหลมหรือปุ่มยาวอยู่ที่ปลายหาง ซึ่งจะพบได้ในตัวผู้ทุกตัว
Doedicurus clavicaudatus อาศัยอยู่ในป่าและทุ่งหญ้า กินพืชเป็นอาหาร สันนิษฐานว่าน่าจะใช้หางในการต่อสู้กันเองและใช้ป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า และการใช้งานร่างกายส่วนหลังอาจทำได้ยากเนื่องจากสัตว์ชนิดนี้มีระยะการมองเห็นที่จำกัด ดังนั้นมันจึงมองไม่เห็นปลายหางที่ถูกเหวี่ยงเข้าใส่คู่ต่อสู้ นอกจากนี้ กระดองที่ถูกพบยังแสดงให้เห็นรอยแตกที่เกิดจากแรงกระแทกที่มากเท่าๆกับแรงที่เกิดจากกล้ามเนื้อหาง
กระดองยึดติดอย่างแน่นหนากับเชิงกราน แต่จะหลวมที่บริเวณไหล่ ที่ลำตัวส่วนหน้าจะมีกระดองขนาดเล็กกว่าอีกอันหนึ่ง ซึ่งอาจเกิดช่องว่างที่เต็มไปด้วยไขมัน เช่นเดียวกับโหนกของอูฐ ที่ใช้เก็บพลังงานสำหรับใช้ในฤดูแล้ง และยังช่วยบรรเทาแรงกระแทกจากหางของคู่ต่อสู้
ฟอสซิลของ Doedicurus clavicaudatus ถูกพบในอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ โดยเฉพาะที่ Ensenada Formation ในอาร์เจนตินา เนื่องจากสัตว์ชนิดนี้สูญพันธุ์ไปเมื่อไม่นานมานี้ จึงสันนิษฐานว่าอาจถูกล่าโดยมนุษย์กลุ่มแรกที่ตั้งรกรากอเมริกาใต้ ระดับดีเอ็นเอที่รักษาไว้ได้คือ 2/5 สัตว์ที่อุ้มบุญน่าจะเป็นอมาดิลโล แต่ความเหมาะสมมีเพียง 1/5 เพราะอมาดิลโลยักษ์ซึ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาอมาดิลโลชนิดเดียวกัน ยังมีน้ำหนักแค่ 30 กิโลกรัม เมื่อเปรียบเทียบกับไซส์รถเต่าแล้ว ถือว่ายังห่างกันไกล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:อาร์มาดิลโล
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 มกราคม 16

* ฮิลลารี คลินตัน (พรรคเดโมแครต) และมิตต์ รอมนีย์ (พรรคริพับลิกัน) ชนะไพรมารี การหยั่งเสียงเลือกประธานาธิบดีที่จัดขึ้นในรัฐมิชิแกน ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 โดยในไพรมารีครั้งนี้ บารัก โอบามา และ จอห์น เอ็ดเวิรดส์ ได้ถอนชื่อออกตั้งแต่เดือนตุลาคม 2550  (ซีเอ็นเอ็น) 
}
ป่าดึกดำบรรพ์

ป่าดึกดำบรรพ์ (Old Forest) เป็นชื่อป่าทึบแห่งหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแคว้นไชร์ ระหว่างเขตบั๊กแลนด์ กับเขาสุสาน ใจกลางแผ่นดินเอเรียดอร์อันกว้างใหญ่
แต่เดิมดินแดนแถบนี้เป็นป่าทึบขนาดใหญ่ไร้ผู้อยู่อาศัย (เป็นที่มาของคำว่า 'เอเรียดอร์' หมายถึง 'แผ่นดินร้าง') แต่เมื่อชาวนูเมนอร์มาบุกเบิกแผ่นดินทางใต้ และชาวฮอบบิทอพยพมาจากทางตะวันออกของเทือกเขามิสตี้ ผืนป่าในเอเรียดอร์ก็ลดน้อยถอยลง หนึ่งในเขตแดนป่าที่เหลือก็คือป่าดึกดำบรรพ์แห่งนี้ ชาวฮอบบิทเชื่อว่าในป่าดึกดำบรรพ์มีต้นไม้ขนาดใหญ่ที่เดินได้และพูดได้ (น่าจะเป็นพวกเดียวกับเอนท์) และยังโหดร้ายอีกด้วย ในหนังสือ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เมื่อโฟรโดกับผองเพื่อนฮอบบิทเดินทางออกจากไชร์ทางด้านบั๊กแลนด์ ได้ผ่านเข้าไปในป่าดึกดำบรรพ์ และถูกต้นไม้ใหญ่ชื่อ 'ผู้เฒ่าหลิว' จับตัวเอาไว้ 
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของป่ามีแม่น้ำวิทธีวินเดิลไหลผ่าน ริมแม่น้ำนั้นเป็นบ้านของ ทอม บอมบาดิล ซึ่งได้ไปช่วยเหล่าฮอบบิทเอาไว้จากผู้เฒ่าหลิว
ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาพยนตร์ ได้ตัดเรื่องของป่าดึกดำบรรพ์ และ ทอม บอมบาดิล ออกไป

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน: ฮาเปอร์คอลลินส์.
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
ฟอลล์เอาต์บอย

ฟอลล์เอาต์บอย (Fall Out Boy) เป็นวงป็อปพังก์จากอเมริกา ฟอร์มวงในปี 2001 ประกอบด้วยสมาชิก Patrick Stump (ร้องนำ, กีตาร์ทำนอง, นักแต่งเพลงหลัก ), Pete Wentz (เบสกีตาร์, แบคอัพ, นักเขียนเนื้อเพลงหลัก), Joe Trohman (กีตาร์ลีด, แบคอัพ) และ Andy Hurley (กลอง, เพอร์คัชชัน)
ได้รับรางวัลจากเวที เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส จากเพลง Sugar We're Going Down และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม  และได้รับรางวัล Teen Choice Awards มาได้อีก 3 รางวัล และเพลง "Dance, Dance" ก็คว้ารางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส  สาขาเพลงที่ได้รับเลือกจากคนดูมากที่สุดและยังเข้าชิงในสาขามิวสิกวิดีโอศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยมอีกด้วย
อัลบั้มชุด From Under the Cork Tree ออกวางขายในปี 2005 ได้รับสองแผ่นเสียงทองคำ ขายได้มากกว่า 2.5 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และต่อมาเดือน กุมภาพันธ์ 2007 ทางวงได้ออกผลงานอัลบั้มชุด Infinity on High ซึ่งสามารถขึ้นชาร์ทที่อันดับ 1 ด้วยยอดขาย 260,000 ชุดในสัปดาห์แรก และมีซิงเกิลแรกคือ "This Ain't a Scene, It's an Arms Race" ขึ้นอันดับ 2 บนชาร์ทซิงเกิลนิตยสารบิลบอร์ด นอกจากนี้วงยังได้ร่วมแสดงในคอนเสิร์ตไลฟ์เอิร์ธเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2007 อีกด้วย
ปลายปี 2008 อัลบั้มชุดที่ 4 Folie à Deux มีเพลงฮิตคือ "I Don't Care"  ปลายปี 2009 พวกเขาได้ประกาศพักวงชั่วคราว  Patrick Stump ออกอัลบั้มเดี่ยว "Soul Punk"  
Joe Trohman และ Andy Hurley มีวงเฮฟวี่ เมทัลใหม่ "The Damned Things" Pete Wentz มีวงใหม่คือ "Black Cards" แฟนเพลงทุกคนคิดว่า พวกเขาคงแยกย้ายทำงานของตัวเอง มากกว่าที่จะกลับมารวมกันอีกครั้ง
ปลายปี 2012 ได้ประกาศรวมวงกันอีกครั้ง พร้อมอัลบั้มชุดที่ 5 "Save Rock and Roll" ออกจำหน่ายวันที่ 12 เมษายน 2555 พร้อมแนวเพลงที่เปลี่ยนไป แต่กระแสตอบรับยังออกมาค่อนข้างดี

**ผลงาน**
 Take This to Your Grave (2003)- From Under the Cork Tree (2005)- Infinity on High (2007)- Folie à Deux (2008)- Save Rock and Roll (2013)- American Beauty/American Psycho (2015)- Mania (2018)- So Much (For) Stardust (2023)

**อ้างอิง**
  Fall Out Boy date=2008-01-05  msninconcert.msn.com

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.falloutboyrock.com/
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปพังก์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
เพลงใต้ดิน

เพลงใต้ดิน (Underground music) เป็นดนตรีที่ประกอบด้วยหลายแนวเพลงนอกเหนือจากวัฒนธรรมกระแสนิยม เพลงที่ไม่ได้มีขายอย่างถูกต้องการถือได้ว่าเป็นเพลงใต้ดิน
เพลงใต้ดินอาจมีแนวโน้มปลดปล่อยแนวความคิด อย่างเช่น ความบริสุทธิ์ อิสระในการปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์ มักต่อต้านสูตรเดิม ๆ ในการแต่งเพลงตลาด ชื่นชมความเป็นศิลปิน ต่อต้านการทำตาม ๆ กันของเพลงกระแสนิยม ตัวอย่างศิลปินเพลงใต้ดินในประเทศไทย ยกตัวอย่างเช่น ดาจิม เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 ค่ายเพลงอิสระ- อินดี้ร็อก
หมวดหมู่:ดนตรี
จูราสสิค พาร์ค

จูราสสิค พาร์ค (italic=yes) ต่อมาเรียกว่า จูราสสิค เวิลด์ (italic=yes) เป็นสื่อแฟรนไชส์อเมริกันแนวบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ สร้างโดย ไมเคิล ไครช์ตัน โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ความพยายามสร้างหายนะในการสร้างสวนสนุกของไดโนเสาร์โคลนนิง แฟรนไชส์เริ่มต้นใน ค.ศ. 1990 เมื่อ ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์และแอมบลินเอนเทอร์เทนเมนต์ ซื้อสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์จากนวนิยาย จูราสสิค พาร์ค ของไครช์ตัน ก่อนที่หนังสือจะตีพิมพ์ หนังสือและภาพยนตร์ซึ่งฉายเมื่อ ค.ศ. 1993 ต่างก็ประสบความสำเร็จ ภาพยนตร์ฉายใหม่ในรูปแบบสามมิติเมื่อ ค.ศ. 2013 และเมื่อ ค.ศ. 2018 ภาพยนตร์ถูกเลือกโดยหอสมุดรัฐสภาของสหรัฐให้เก็บรักษาไว้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" นวนิยายภาคต่อ เดอะ ลอสต์ เวิลด์ วางจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1995 ตามมาด้วยภาพยนตร์ เดอะ ลอสต์ เวิล์ด จูราสสิค พาร์ค ฉายเมื่อ ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์เรื่องถัดมา จูราสสิค พาร์ค 3 (2001) ไม่ได้สร้างจากนวนิยาย
ภาพยนตร์ไตรภาคชุดที่สองเริ่มต้นด้วย จูราสสิค เวิลด์ ฉายเมื่อ ค.ศ. 2015 โดยเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สี่ในภาพยนตร์ชุด ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ทำเงินมากกว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั่วโลกในช่วงสุดสัปดาห์เปิดตัว และทำเงินมากกว่า 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐตลอดช่วงเวลาที่ฉาย กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 3 ในช่วงเวลานั้นและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 2 ใน ค.ศ. 2015 และปัจจุบันยังเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 8 เมื่อปรับค่าเงินตามอัตราเงินเฟ้อแล้ว จูราสสิค เวิลด์ จะเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 2 ในแฟรนไชส์ตามหลัง จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์ ภาพยนตร์ภาคต่อ จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย (2018) ทำเงินมากกว่า 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก กลายเป็นภาพยนตร์ จูราสสิค เรื่องที่สามที่ทำเงินมากกว่าหนึ่งพันล้านและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 3 ใน ค.ศ. 2018 และปัจจุบันยังเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 18 ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในไตรภาค จูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร ฉายเมื่อ ค.ศ. 2022 ทำเงินมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกและเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่ 3 ใน ค.ศ. 2022 จูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สี่ในแฟรนไชส์ที่ทำเงินมากกว่าหนึ่งพันล้าน
มีวิดีโอเกมและหนังสือการ์ตูนมากมายที่สร้างจากแฟรนไชส์ได้ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ภาพยนตร์ฉายเมื่อ ค.ศ. 1993 และมีเครื่องเล่นทางน้ำมากมายเปิดให้บริการหลายแห่งที่สวนสนุกยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ เลโก้ ได้สร้างโครงการแอนิเมชันหลายเรื่องจากภาพยนตร์ จูราสสิค เวิลด์ รวมไปถึง จูราสสิค เวิลด์: เดอะเลกาซีออฟอิสลานูบลาร์ มินิซีรีส์ออกอากาศเมื่อ ค.ศ. 2019 ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ได้สร้างแอนิเมชันซีรีส์เรื่อง จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส ออกอากาศทาง เน็ตฟลิกซ์ ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 เมื่อ ค.ศ. 2000 แฟรนไชส์ทำเงิน 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในสื่อแฟรนไชส์ที่ทำเงินสูงสุด แฟรนไชส์ จูราสสิค พาร์ค ยังเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด โดยทำเงินมากกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากบ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลก

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:เกาะในบันเทิงคดี
ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ

ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ (italic=yes) เป็นภาพยนตร์แนวมหากาพย์แฟนตาซีผจญภัย ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย ปีเตอร์ แจ็กสัน ดัดแปลงจากนวนิยายเล่มที่สองของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ไตรภาค อำนวยการสร้างโดย แบร์รี เอ็ม. ออสบอร์น, ฟราน วอลช์และแจ็กสัน เขียนบทโดย วอลช์, ฟิลิปปา โบเยนส์, สตีเฟน ซินแคลร์และแจ็กสัน ภาพยนตร์ประกอบด้วยนักแสดงนำจำนวนมาก ได้แก่ เอไลจาห์ วูด, เอียน แม็กเคลเลน, ลิฟ ไทเลอร์, วิกโก มอร์เทนเซน, ฌอน แอสติน, เคต แบลนเชตต์, จอห์น ริส-เดวีส์, เบอร์นาร์ด ฮิลล์, คริสโตเฟอร์ ลี, บิลลี บอยด์, โดมินิก โมนาแฮน, ออร์แลนโด บลูม, ฮิวโก วีฟวิง, มิแรนดา ออตโท, เดวิด เวนัม, แบรด ดอริฟ, คาร์ล เออร์บันและแอนดี เซอร์กิส ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องต่อจาก อภินิหารแหวนครองพิภพ (2001) และภาพยนตร์ดำเนินเรื่องต่อไปใน มหาสงครามชิงพิภพ (2003)
หลังเหตุการณ์ใน อภินิหารแหวนครองพิภพ ภาพยนตร์แบ่งออกสามเส้นเรื่อง เล่าสลับกันไปมา ได้แก่ โฟรโดกับแซม เดินทางต่อไปมอร์ดอร์ เพื่อทำลาย เอกธำมรงค์ ทั้งสองคนได้เจอกับ กอลลัม อดีตเจ้าของแหวนและขอร่วมเดินทางด้วย, อารากอร์น, เลโกลัสและกิมลี เดินทางไปดินแดนแห่งโรฮาน และพบกับ แกนดัล์ฟ ที่ฟื้นคืนชีพ พวกเขาต่อสู้กับกองทัพที่ถูกส่งมาโดย ซารูมาน พ่อมดผู้ชั่วร้าย ที่เฮล์มส์ดีป, แมร์รีกับปิบปิน หนีจากการจับกุมสำเร็จ แล้วพบกับ ทรีเบียร์ดแห่งเอนท์ และช่วยวางแผนโจมตีไอเซนการ์ด ป้อมปราการของซารูมาน
ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ ได้รับเงินทุนและจัดจำหน่ายโดย นิวไลน์ซินีมา บริษัทสัญชาติอเมริกา แต่ภาพยนตร์ถ่ายทำและตัดต่อทั้งหมดที่ นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของแจ็กสัน ถ่ายทำพร้อมกันกับภาพยนตร์อีกสองเรื่องในไตรภาค ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ ซีกฟิลด์เทียเตอร์ ใน นครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 และฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2002 และในนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์ได้รับการยกย่องอย่างมากจากนักวิจารณ์และแฟน ๆ พิจารณาว่าเป็นหลักสำคัญของการสร้างภาพยนตร์และความสำเร็จในภาพยนตร์แนวแฟนตาซี ภาพยนตร์ทำเงิน 951.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ทำให้เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 2002 และเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลอันดับที่สาม ณ ช่วงเวลาที่ฉาย
ศึกหอคอยคู่กู้พิภพ ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลที่สุดเท่าที่เคยมีมา ภาพยนตร์ได้รับรางวัลจำนวนมาก ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 75 ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อในหกสาขา ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม, ลำดับภาพยอดเยี่ยมและบันทึกเสียงยอดเยี่ยม, ชนะเลิศสองรางวัล ได้แก่ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยมและเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม

**โครงเรื่อง**

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Lord of the Rings: The Two Towers- The Lord of the Rings: The Two Towers- The Lord of the Rings: The Two Towers- The Lord of the Rings: The Two Towers- The Lord of the Rings: The Two Towers
ภาพยนตร์2
ด
ด
ด
ด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มหากาพย์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่ออเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จินตนิมิตระดับสูง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ใช้การจับภาพเคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับคนแคระ
ธงชาติบาห์เรน

ไฟล์:Flag of Bahrain.svg|thumb|250px|23px ธงชาติบาห์เรน สัดส่วน: 3:5
ธงชาติบาห์เรน (อาหรับ علم البحرين) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยเส้นฟันปลา 5 ซี่ ตามแนวตั้ง โดยทางด้านต้นธงเป็นพื้นสีขาว ส่วนทางด้านปลายธงเป็นสีแดง
ความหมายของสีแดง คือ เป็นสีของกลุ่มรัฐในแถบอ่าวเปอร์เซีย ส่วนสีขาวซึ่งต่อกับเส้นฟันปลาทางด้านต้นธงนั้น หมายถึงหลักปฏิบัติ 5 ประการของศาสนาอิสลาม
ประเทศบาห์เรนใช้ธงชาติแบบแรกสุดเป็นธงสีแดงเกลี้ยง ต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 แถบสีขาวซึ่งแบ่งกับแถบสีแดงด้วยเส้นฟันปลาจึงเพิ่มเข้ามา เพื่อให้สามารถแยกแยะกับธงของประเทศข้างเคียงให้ชัดเจนขึ้น เดิมเส้นฟันปลานั้นเป็นเส้นฟันปลา 8 ซี่ ต่อมาจึงมีการลดจำนวนซี่ฟันปลาลงเหลือเพียง 5 ซี่ เมื่อ พ.ศ. 2545 โดยมีความหมายหลักปฏิบัติ 5 ประการของศาสนาอิสลาม ดังที่ปรากฏในปัจจุบัน
ธงชาติบาห์เรนมีความคล้ายคลึงกับธงชาติกาตาร์ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าและมีสีที่เข้มกว่า

**พัฒนาการ**

**ธงชาติ**

**ธงประจำพระองค์**

**ธงทหาร**

** อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศบาห์เรน
บาห์เรน
วัดไก่จ้น

วัดไก่จ้น ถิ่นกำเนิด สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)1  ตั้งอยู่ เลขที่ 1  บ้านไก่จ้น  หมู่ 10 ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  วัดตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำแควป่าสัก ทิศใต้ยาว 150 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะและที่ดินของเอกชน อาณาเขตทิศเหนือยาว 110 เมตร ติดต่อกับชลประทานท่าหลวงและแม่น้ำแควป่าสัก  ทิศตะวันออกยาว 198 เมตร ติดต่อกับชลประทานท่าหลวงและทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว 980 เมตร ติดต่อกับที่ดินของเอกชนและแม่น้ำแควป่าสัก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก

**ประวัติ**
วัดไก่จ้นเป็นวัดเก่าแก่มาแต่โบราณ ไม่มีหลักฐานปรากฏชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2375 เดิมเรียกว่า "วัดบ้านไก่จ้น" มีหลักฐานประกฎอยู่ในใบพระราชทานวิสุงคามสีมา ของอุโบสถหลังเก่า ความว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้พระราชทานวิสุงคามสีมาให้แก่ "วัดบ้านไก่จ้น" แควนครน้อย แขวงกรุงเก่า ซึ่งมี "เจ้าอธิการดิส" เป็นเจ้าอาวาส เมื่อปี พ.ศ. 2431    เมื่อคราวพระพุทธเจ้าหลวงรัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสวัดสะตือซึ่งอยู่ตรงข้ามวัดบ้านไก่จ้น เจ้าอธิการดิสได้แต่งซุ้มรับเสด็จฯ ที่หน้าวัดบ้านไก่จ้น โดยแต่งซุ้มเป็นรูปไก่ ประดับไฟตะเกียง พร้อมทั้งเขียนโครงยอพระเกียรติไว้ 1 บท มีผู้จำได้เพียงตอนท้ายบทว่า "ดับร้อนราษฎร์เกษม"  พระองค์ทรงสนพระราชหฤทัยเจ้าอธิการดิสเจ้าอาวาสวัดบ้านไก่จ้น ที่เขียนคำโครงยอพระเกียรติ แต่งซุ้มรับเสด็จฯ ประกอบทั้งคุณงามความดีของเจ้าอธิการดิสในด้านการศึกษาและพัฒนาวัด  จึงได้โปรดเกล้าฯ ให้อาราธนาไปอยู่วัดสุวรรณดาราม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  พระราชทานสมณศักดิ์เป็น "พระสุวรรณวิมลศิล" และได้เป็นเจ้าอาวาสวัดสุวรรณดารามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2445 จนถึงมรณภาพในปี พ.ศ. 2468
วัดไก่จ้นได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร  ยาว 80 เมตร ปัจจุบัน "พระครูวิสุทธิธรรมากร" ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส และเจ้าคณะตำบลท่าหลวง
วัดไก่จ้นมีวัตถุมงคลหลายรุ่นที่มีชื่อเสียง เช่น พระเครื่องบางรุ่นได้มวลสารมาจากสมเด็จบางขุนพรหมกรุ พ.ศ. 2500 หลวงพ่อลำภูวัดใหม่อมตรส บางขุนพรหม ได้นำมาสร้างเป็นพระพิมพ์สมเด็จหลายพิมพ์ เช่น ปี พ.ศ. 2501 สมเด็จโอ๊ก  ปี พ.ศ. 2502 โด่งดังมาก  ปี พ.ศ. 2516 ปี พ.ศ. 2517 ปี พ.ศ. 2521 เป็นต้น

**ปีที่สำคัญของวัด**
 พ.ศ. 2521 – เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินวัดไก่จ้น ทรงประกอบพิธียกช่อฟ้าอุโบสถ ทรงตัดลูกนิมิตร ทรงบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่เกตุพระประธานในอุโบสถ ทรงลงนามพระปรมาภิไธย และพระนามาภิไธยที่แผ่นศิลา ทรงพระสุหร่ายพระประธานในอุโบสถ และพระประธานจำลอง ณ อุโบสถ พระราชทานของแก่ผู้มีจิตศรัทธาโดยพระราชกุศล ทรงปลูกต้นพิกุลด้านหน้าอุโบสถ 2 ต้น พระราชทานทรัพย์ทำบุญบำรุงวัด 10,000 บาท- พ.ศ. 2523 – เมื่อวันที่ 8 เมษายน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินวัดไก่จ้น ทรงประกอบพิธีวาศิลาฤกษ์วิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ทรงเททองหล่อพระพุทธรูปจำลองพระประธานอุโบสถ ทรงลงพระนามาภิไธยที่แผ่นศิลา พระราชทานของแก่ผู้มีจิตศรัทธาโดยเสด็จพระราชกุศล ทรงปลูกต้นพิกุลด้านหน้าอุโบสถ 2 ต้น และเสด็จฯ เยี่ยมประชาชนที่มาเฝ้ารอรับเสด็จฯ
หมายเหตุ
กล่าวกันว่าสมเด็จโตเกิดในเรือซึ่งในขณะนั้นกำลังลอยลำอยู่หน้าวัดไก่จ้น

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงเรียนวัดไก่จ้น date=2022-01-21 
ไก่จ้น
ศึกชิงแหวนวิเศษ

ศึกชิงแหวนวิเศษ (J.R.R. Tolkien's The Lord of the Rings) เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซี กำกับโดย ราล์ฟ บาคชิ ฉายในปี ค.ศ. 1978 ในลักษณะภาพยนตร์กึ่งแอนิเมชัน โดยดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ครึ่งเรื่องแรก เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นบนดินแดนในจินตนาการ มิดเดิลเอิร์ธ เกี่ยวกับการเดินทางของคณะพันธมิตรแห่งแหวน ซึ่งประกอบด้วยเหล่าฮอบบิท เอลฟ์ มนุษย์ คนแคระ และพ่อมด เพื่อเดินทางไปในภารกิจการนำแหวนเอกธำมรงค์ไปทำลาย แหวนนี้สร้างโดยจอมมารเซารอนโดยบรรจุอำนาจอันชั่วร้ายของมันลงไปด้วย การทำลายจอมมารเซารอนจึงทำได้โดยการทำลายแหวนเอกเสียในเปลวไฟที่หลอมสร้างแหวนนั้นขึ้นมา 
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดยใช้เทคนิคโรโตสโคป (rotoscoping) คือการถ่ายฉากภาพยนตร์ไปก่อนโดยมีตัวบุคคลแสดง แล้วนำมาปรับแต่งโดยวาดภาพทับลงไปตามฉากเหล่านั้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทางด้านการเงินดีพอสมควร (ลงทุนเพียง 4 ล้านเหรียญ แต่ทำรายได้ประมาณ 30 ล้านเหรียญ) แต่ในด้านคำวิจารณ์ออกมาไม่ใคร่ดีนัก และผู้จำหน่ายปฏิเสธที่จะให้ทุนในการสร้างภาคต่อ อย่างไรก็ดีภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ทำให้เกิดกระแสความสนใจในผลงานของโทลคีนขึ้นมาอย่างมาก ทำให้เกิดการดัดแปลงบทประพันธ์ชุดนี้ในครั้งต่อๆ มา

**นักแสดง**
 Christopher Guard ให้เสียงเป็น โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ - William Squire ให้เสียงเป็น แกนดัล์ฟ - Michael Scholes ให้เสียงเป็น แซมไวส์ แกมจี - John Hurt ให้เสียงเป็น อารากอร์น - Simon Chandler ให้เสียงเป็น เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก - Dominic Guard ให้เสียงเป็น เปเรกริน ตุ๊ก- Norman Bird ให้เสียงเป็น บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ - Michael Graham Cox ให้เสียงเป็น โบโรเมียร์ - Anthony Daniels ให้เสียงเป็น เลโกลัส - David Buck ให้เสียงเป็น กิมลี - Peter Woodthorpe ให้เสียงเป็น กอลลัม - Fraser Kerr ให้เสียงเป็น ซารูมาน - Philip Stone ให้เสียงเป็น เธโอเดน - Michael Deacon ให้เสียงเป็น เวิร์มทัง - André Morell ให้เสียงเป็น เอลรอนด์ - Alan Tilvern ให้เสียงเป็น เจ้าของโรงเตี๊ยม - Annette Crosbie ให้เสียงเป็น กาลาเดรียล- John Westbrook ให้เสียงเป็น ทรีเบียร์ด 

**การถ่ายทำ**

**ดนตรี**
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ประพันธ์โดย Leonard Rosenman ซึ่งเดิม บาคชิต้องการให้บรรจุดนตรีของ เล็ด เซพเพลิน ลงไปด้วย แต่ติดปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ ดนตรีประกอบเรื่องนี้ได้จัดทำเป็นแผ่น double LP โดย แฟนตาซีเร็คคอร์ด ในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วยเพลงประกอบสี่ฉาก คือ ฉากฮอบบิทเดินทางออกจากฮอบบิตัน ฉากภูตแหวนที่เมืองบรี ฉากแกนดัล์ฟกับบัลร็อก และฉากการเดินทางไปกับออร์ค ดนตรีประกอบชุดนี้ได้บันทึกเสียงอีกครั้งเป็นแผ่นคอมแพ็คดิสค์พร้อมโบนัสแทร็ค ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2001

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Lord of the Rings- The Lord of the Rings- The Lord of the Rings- The Lord of the Rings- The Lord of the Rings-  The Lord of the Rings date=2006-08-23  จากเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของ Ralph Bakshi

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันแนวจินตนิมิตอเมริกัน
อเล็กซ์ เรนเดลล์

อเล็กซานเดอร์ ไซม่อน เรนเดลล์ หรือ นิรวิทย์ เรนเดลล์ (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อเล็กซ์ เป็นนักแสดง นักร้อง และนักสิ่งแวดล้อมลูกครึ่งไทย-อังกฤษ สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**ประวัติ**
อเล็กซานเดอร์ ไซม่อน เรนเดลล์ เป็นบุตรของนางดวงสมร และนายเบนจามิน เรนเดลล์ ชาวอังกฤษ มีพี่ชาย 1 คน และพี่สาว 1 คน ชื่อไซม่อนและโบนิตา โดยอเล็กซ์เกิดที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เนื่องจากบิดาเป็นเชฟอยู่ที่นั่น จนอายุ 4 ขวบ จึงได้ย้ายกลับมาอยู่ประเทศไทยถาวร เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 4 ขวบ ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบางกอกพัฒนา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาการจัดการการสื่อสาร (หลักสูตรนานาชาติ) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สาขา Environmental Social Sciences- อเล็กซ์ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งองค์กร Environmental Education Centre Thailand (EEC Thailand) ทำค่ายสิ่งแวดล้อมศึกษาสำหรับเยาวชน

**ชีวิตส่วนตัว**
อเล็กซ์ ขอแต่งงาน เจนนี่ แฟนสาวนอกวงการ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 
ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2567 อเล็กซ์ กับ เจนนี่ เข้าสู่พิธีแต่งงานที่จัดขึ้นอย่างเรียบง่ายและอบอุ่นในแบบไทย ในช่วงเช้าของวันสำคัญ เริ่มต้นความเป็นสิริมงคลของชีวิตคู่ด้วยการทำบุญที่วัด

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ต่อไปนี้ที่ไม่ได้ออกอากาศ​

**ละครเฉลิมพระเกียรติ**

**ซิตคอม**
2549 
ระเบิดเถิดเทิง 
ลูกเกลี้ยง
2554 
ตัดหางปล่อยวัด 
จ๊อด
ตัดหางปล่อยวัด พรรษา 2

**ภาพยนตร์**
2546 
เวทีนี้ไม่มีพี่เลี้ยง (Final Combat)  
อเล็กซ์
ฆ่าก็ตายไม่ฆ่าก็ตาย (The Tesseract) 
วิทย์
2547 
คน ผี ปีศาจ 
อาร์ม
ปีเตอร์แพน 
ปีเตอร์แพน
2549 
13 เกมสยอง  
เต้
2553 
ตัดหางปล่อยวัด The Movie 
จ๊อด
2554 
หลุดสี่หลุด 
โต้
เลิฟจุลินทรีย์รักมันใหญ่มาก 
โย
2555 
The Lorax คุณปู่โลแรกซ์ มหัศจรรย์ป่าสีรุ้ง 
เท็ด
2556 
ฮาชิมะ โปรเจกต์ ไม่เชื่อ ต้องลบหลู่ 
อ๊อฟ

**ภาพยนตร์สั้น**
11 earthcore
*12 begin
*บันทึกกรรม ตอน เด็กหญิงข้างสระ
*โครงการฟื้นฟู ศีลธรรมโลก เรื่อง ทองล้นหลัง
*บันทึกกรรม ตอน มือปืน
*ไทยนิยม ตอน BANGKOK 2014
*บันทึกกรรม รางวัลชนะเลิศ โครงการ บทจะโดน ตอน ภาพ ซ่อนหา
อเล็กซ์ ร้องเพลง "แพ้อากาศ"

**เพลง**
 เพลง "แพ้อากาศ"  ในอัลบั้ม คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน- เพลง "นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ"- เพลง "หากฉันรู้" ประกอบละคร อาคม

**มิวสิกวิดีโอ**
 ไม่เห็นด้วยตาเปล่า - ไอน้ำ

**คอนเสิร์ต**
 ปี 2560 LOVE IS IN THE AIR : CHANNEL3 CHARITY CONCERT

**รางวัล**
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 28 สาขานักแสดงสนับสนุนชายดีเด่น จากละครเรื่อง สามี- รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง สามี- รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ด 2014 สาขานักแสดงชายแห่งปี จากละครเรื่อง สามี- เข้าชิงรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 11 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง สามี- เอ็มไทยท็อปทอล์กอะเบาต์ 2016 สาขาบุคคลชายที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด- The Standard Person of TheYear 2019  สาขา บุคคลผู้สร้างปรากฏการณ์แห่งปี  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-09-04 - alexrendell
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบางกอกพัฒนา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3
หมวดหมู่:บุคคลจากจาการ์ตา
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายสหราชอาณาจักร
การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา

การอพยพสู่สหรัฐอเมริกา เป็นการอพยพของประชากรจากประเทศอื่นเข้าสู่สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าจำนวนผู้อพยพเข้าสู่สหรัฐอเมริกาจะไม่เคยมีเกิน 16% ของประชากรทั้งหมด นับตั้งแต่ พ.ศ. 2218 แต่การอพยพสู่สหรัฐอเมริกาก็เป็นสาเหตุหลักในการเพิ่มจำนวนของประชากร และทำให้เกิดวัฒนธรรมที่หลากหลายขึ้นในสหรัฐอเมริกา

**จำนวนผู้อพยพจำแนกตามรัฐ**
เปอร์เซ็นต์การเพิ่มของจำนวนผู้ที่มีสัญชาติโดยกำเนิดเป็นชาติอื่นในรัฐต่าง ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สหรัฐ
ความเค้น

ในกลศาสตร์ภาวะต่อเนื่อง ความเค้น (Stress) เป็นการวัดแรงเฉลี่ยต่อหน่วยพื้นที่ผิวภายในวัตถุแปรรูปซึ่งมีแรงภายในกระทำ ความเค้นเป็นการวัดความเข้มข้นของแรงภายในซึ่งกระทำระหว่างอนุภาพของวัตถุแปรรูปข้ามพื้นที่ผิวจินตนาการ แรงภายในเหล่านี้เกิดขึ้นระหว่างอนุภาพภายในวัตถุดังที่เป็นแรงปฏิกิริยาต่อแรงภายนอกซึ่งกระทำต่อวัตถุ แรงภายนอกต่างก็เป็นแรงพื้นผิวหรือแรงเนื่องจากน้ำหนักมาก
หน่วยเอสไอสำหรับวัดความเค้น คือ ปาสคาล (สัญลักษณ์ Pa) ซึ่งมีค่าเท่ากับหนึ่งนิวตัน (แรง) ต่อหนึ่งตารางเมตร (หน่วยพื้นที่) หน่วยของความเค้นคือหน่วยเดียวกันกับความดัน ซึ่งเป็นการวัดอัตราส่วนระหว่างแรงต่อพื้นที่ผิวเช่นกัน
หมวดหมู่:กลศาสตร์ดั้งเดิม
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:กลศาสตร์
ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์

ฐสิษฐ์ สินคณาวิวัฒน์ (นามเดิม สันติ วีระบุญชัย; 29 กันยายน พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น พัพเฟอร์ เป็นที่รู้จักในนาม สเตฟาน ซาลาโมเน่ (Stephan Salamone) เป็นอดีตนักแสดงชาวไทย

**ประวัติ**
สเตฟานมีชื่อกำเนิดว่า สันติ วีระบุญชัย บิดาชื่ออีโว ซาลาโมเน่ (Ivo Gianfranco Salamone) เป็นชาวอิตาลี มารดาชื่อวิจิตรา วีระบุญชัย เป็นชาวสิงคโปร์ เข้าศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี พอเรียนเกรด 9 (ม.3) ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบางกอกพัฒนา และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ที่ University of Bristol ประเทศอังกฤษ เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านั้นสเตฟานได้ทำการศึกษาในคณะแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเดียวกันเป็นเวลาสั้น ๆ โดยให้เหตุผลในการเปลี่ยนใจไม่เรียนหมอ เนื่องมาจากเขาเป็นคนกลัวเลือด
หลังจากเรียนจบได้ 3 ปี ได้รับการติดต่อจากโมเดลลิ่งไปแคสติ้งโฆษณากาแฟ แต่ไม่ผ่าน หลังจากนั้นก็ได้รับการติดต่ออีกหนโดยได้เล่นโฆษณาพอนด์ คู่กับ ซาร่า มาลากุล เลน จากนั้นก็ถ่ายโฆษณามาโดยตลอด ต่อมาเขาได้รับการชักชวนให้ไปถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ แต่ไม่ได้ไปถ่าย และได้รับการชดเชยโดยให้ไปเดินแบบ ต่อมาได้รู้จักกับ จิตรลดา ดิษยนันทน์ ค่ายกันตนาฯ จึงได้เล่นละคร เรื่อง “ท้าลิขิต”, “โม่งแดง”, “ดอกเบี้ยเคลียร์รัก”, “หลงเงาจันทร์” และ “แรงฤทธิ์พิศวาส”
สเตฟาน ได้ยุติรับงานการแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 เพื่อประกอบอาชีพทำธุรกิจส่วนตัว เช่น คอนโดมิเนียม โรงแรม
ปัจจุบัน สเตฟานได้ทำคอนเทนท์ในช่องทางยูทูบ ชื่อช่อง “สเตฟาน Stephan” เป็นช่องเกี่ยวกับอาหาร การท่องเที่ยว และไลฟ์สไตล์ และช่องหลัก Antihero Thailand เป็นช่องเกี่ยวกับกีฬาฟุตบอล รถ มอเตอร์สปอร์ต และเกมส์ รวมถึงการเป็นแขกรับเชิญตามช่องทางของยูทูบเบอร์คนอื่น โดยในช่วงหลังเขาได้กลับมามีชื่อเสียงจากการไลฟ์ทางช่องทางยูทูบสำหรับพูดคุยเกี่ยวกับฟุตบอล รวมถึงการพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตในอดีตของตนเอง จนเกิดเรื่องราวที่เป็นไวรัลในโลกออนไลน์ เช่น ท่ามินิฮาร์ท จากเหตุการณ์ขณะเที่ยวกลางคืนที่ประเทศเกาหลีใต้ และวลีเห็นด้วยกด 9 ทำให้ตัวเขามีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นในโลกออนไลน์จนถึงปัจจุบัน
สเตฟานถือเป็นแฟนบอลพันธุ์แท้ของทุกๆสโมสร และสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส เป็นทีมเดียวที่เขาชอบโดยเขาเริ่มดูและเชียร์จริงจังตั้งแต่ช่วงยุค 1990's นักเตะในดวงใจของสเตฟานคือ โรแบร์โต บัจโจ ซึ่งตัวเขามักจะแสดงความคิดเห็นต่อทีมที่รักในการไลฟ์ทางช่องทางของตนเอง รวมถึงวิจารณ์การเล่นของผู้เล่นในทีมอย่างตรงไปตรงมา เช่น เลโอนาร์โด โบนุชชี ฮวน กัวดราโด และ มัตเตีย เด ชิโย

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครเฉลิมพระเกียรติ**

**ภาพยนตร์**
 (2551) คู่ก๊วนป่วนเมษา รับบท มิตตร  คู่กับ พิมพ์นิภา จิตตธีรโรจน์

**ผลงานพากย์ภาพยนตร์**
 พ.ศ. 2551 (2008) ภาพยนตร์ เรื่อง Speed Racer พากย์เสียงภาษาไทย เป็น เทโจ โทโกคาห์น

**มิวสิควีดีโอ**
(2548) ขาดความอบอุ่น ศิลปิน Amfine (แอมฟายน์)

**อ้างอิง**
  วันที่ฟ้าใสของ สเตฟาน ซาลาโมเน่ date=2021-11-30  yingthai-mag.com-  สันติ วีรบุญชัย date=2008-01-16  ch7.com

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 stephanantihero7-  MyQuest ที่ยูทูบ-  Antihero Thailand ที่ ยูทูบ
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายสิงคโปร์
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบางกอกพัฒนา
ปลากระสูบสาละวิน

ปลากระสูบสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hampala salweenensis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  รูปร่างคล้ายปลากระสูบขีด (H. macrolepidota) เพียงแต่ปลากระสูบสาละวิน จะมีแถบที่กลางลำตัว 3 แถบ  มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
เป็นปลาที่ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 และถูกอนุกรมวิธาน ในปี ค.ศ. 1994 โดยค้นพบที่แม่น้ำแม่สุรินทร์ ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำปาย  ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ทางภาคเหนือของไทย เป็นปลาที่พบเฉพาะในลุ่มแม่น้ำสาละวินฝั่งไทยและพม่าแถบจังหวัดแม่ฮ่องสอนและจังหวัดกาญจนบุรีเท่านั้น เป็นปลาที่พบบ่อยในพื้นถิ่น
มีพฤติกรรมและนิสัยเหมือนปลากระสูบชนิดอื่นทุกอย่าง กล่าวคือ เป็นปลากินเนื้อ อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ชอบล่าเหยื่อตามผิวน้ำ
ปลากระสูบสาละวิน มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "ปลากระสูบสามขีด" หรือ "ปลามุมหมาย" เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 ปลากระสูบขีด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
กระสูบสาละวิน
อาสนวิหารวอมส์

อาสนวิหารนักบุญเปโตร วอมส์ (Dom St. Peter; Worms Cathedral) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหารที่ตั้งอยู่ที่เมืองวอมส์ในประเทศเยอรมนี อาสนวิหารวอมส์เป็นอาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1110 ถึงปี ค.ศ. 1181 ระหว่างอาสนวิหารชไปเออร์ และอาสนวิหารไมนทซ์ถือว่าเป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ของยุคที่รุ่งเรืองที่สุดบนฝั่งแม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี และมีเอกลักษณ์พิเศษที่แบนิสเตอร์ เฟล็ทเชอร์บรรยายว่าเป็น “ลักษณะที่สวยเหมือนรูป” ลักษณะนี้ต่อมาสถาปัตยกรรมบารอกนำเอาไปเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์แบบบารอกต่อมา 
อาสนวิหารวอมส์ประกอบด้วยหอสี่หอ สองหอทางด้านหน้าของโบสถ์และอีกสองทางด้านหลังหรือมุขตะวันออกของโบสถ์ โดมสองโดม และบริเวณร้องเพลงสวดทั้งด้านทั้งหน้าและด้านหลังของวัด ด้านในมีลักษณะง่ายแต่สง่างาม ซึ่งเน้นการใช้สีธรรมชาติสีแดงของหินทรายที่เป็นวัสดุก่อสร้าง มุขมณฑลโรมันคาทอลิกวอมส์ถูกยุบเมื่อ ค.ศ. 1800
ผังของอาสนวิหารและส่วนล่างทางด้านตะวันตกเป็นของเดิมที่สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1110 สิ่งก่อสร้างนอกจากบริเวณนั้นสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1181 แต่บริเวณร้องเพลงสวดและเพดานมาสร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 ประตูด้านใต้มาเพิ่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 14 ขณะเดียวกับที่สร้างหอกลางใหม่
การตกแต่งบริเวณเก่าเป็นแบบง่ายๆ แต่แม้แต่บริเวณที่ตกแต่งอย่างหรูก็มิได้แสดงถึงความมีฝีมือของช่าง เหนือประตูทางด้านใต้เท่านั้นที่มีรูปสลักยุคกอทิกเรื่องการไถ่บาปที่เด่น  อ่างศีลจุ่มมีรูปหินสลักนูน 5 รูปจากคริสต์ศตวรรษที่ 15
แท่นบูชาเอกเป็นศิลปะแบบบารอกสร้างเมื่อศตวรรษที่ 18 โดยสถาปนิกโยฮัน บัลทาซาร์ น็อยมัน เป็นแท่นบูชาที่โอ่อ่ามากเป็นแกะด้วยไม้ทาสีทองและหินอ่อน เป็นรูปนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลและทูตสวรรค์สององค์ชี้ไปยังพระแม่มารีและพระบุตร นอกจากนั้นยังเต็มไปด้วยรูปปั้นตกแต่งอย่างอื่น เช่น เครูบ 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 อาสนวิหาร- คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างอาสนวิหารในยุโรปตะวันตก- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน- แผนผังอาสนวิหาร ( ผังแสดงส่วนประกอบต่าง ๆ ของวัด)- สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   อาสนวิหารวอมส์-   อาสนวิหารวอมส์ โดย  sacred-destinations

**สมุดภาพ**
ภาพ:Kaiserdom_Worms_IMG4594b.jpg|มองจาก พิพิธภัณฑ์นีเบลุงเงิน (Nibelungen)
ภาพ:Wormser_Dom_Eugen_Neureuther_1824.jpg|ด้านหน้า ค.ศ. 1824
ภาพ:Kaiserdom_Worms_IMG4617b.jpg|ด้านหลัง
ภาพ:Wormser_Dom_Seitenansicht.jpg|ด้านข้าง
ภาพ:Worms Dom st peter 003.JPG|ประตูทางทิศใต้
ภาพ:Worms Doom 2005-05-27c.jpg|ภายในมองไปยังแท่นบูชา
ภาพ:Worms Dom st peter 006.JPG|ทางเดินกลาง
ภาพ:Worms Dom st peter 011.JPG|ลายแกะไม้ที่นั่งในบริเวณร้องเพลงสวด
ภาพ:Worms Dom st peter 012.JPG|อ่างศีลจุ่ม
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 001.JPG|มรรคาศักดิ์สิทธิ์
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 006.JPG|เถาเจสสี
ภาพ:Worms Dom st peter tympanum 005.JPG|การคืนพระชนม์พระเยซู
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1110
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1180
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655

อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655 หรือ IR655 เป็นเที่ยวบินพลเรือนของอิหร่านแอร์ เครื่องแอร์บัส A300 B2-203 ทะเบียน EP-IBU จากท่าอากาศยานนานาชาติเมฮ์รอบอด เตหะราน อิหร่าน แวะพักที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบนแดร์แอบบอส อิหร่าน ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 มีผู้โดยสาร 275 คน ลูกเรือ 15 คน ถูกยิงตกด้วยขีปนาวุธของกองทัพเรือสหรัฐ จากเรือลาดตระเวน USS Vincennes (CG-49) ในอ่าวเปอร์เซีย ระหว่างเมืองแบนแดร์แอบบอส กับดูไบ ผู้โดยสารและลูกเรือเสียชีวิตทั้งลำ
ทางการสหรัฐแถลงว่า เกิดจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ควบคุมระบบเตือนภัย AEGIS ที่ระบุเครื่องบินพาณิชย์ที่กำลังไต่ระดับขึ้น ผิดพลาดเป็นเครื่องบิน เอฟ-14 ทอมแคทของอิหร่านกำลังลดระดับลงเพื่อเตรียมโจมตี เจ้าหน้าที่ได้ส่งสัญญาณวิทยุเตือนนักบินของอิหร่านแอร์ ด้วยความถี่ฉุกเฉินทางทหารจำนวน 7 ครั้ง ความถี่ฉุกเฉินพลเรือนจำนวน 3 ครั้ง แต่ไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ (เนื่องจากนักบินเข้าใจว่า คำเตือนนั้นหมายถึงเครื่องบินลาดตระเวน พี-3 ของอิหร่าน ที่บินอยู่ในบริเวณนั้นเป็นประจำ)

**ดูเพิ่ม**
 โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007- มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17- ยูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:เหตุเครื่องบินพาณิชย์ถูกยิงตก
หมวดหมู่:เหตุอากาศยานถูกยิงตกในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินแอร์บัส เอ300
หมวดหมู่:จังหวัดโฮร์โมซกอน
หมวดหมู่:ช่องแคบฮอร์มุซ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์สหรัฐ–อิหร่าน
ปลาจาดแถบดำ

ปลาจาดแถบดำ' เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Poropuntius melanogrammus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หัวสั้น ปากเรียวเล็ก ริมฝีปากล่างเป็นขอบแข็งและคม ลำตัวสีเงินแวววาว ด้านบนสีคล้ำหรืออมม่วง ครีบมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหางเว้าลึกมีขอบด้านบนสีคล้ำหรือสีแดงส้ม ครีบหลังสูง
มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร 
เป็นปลาที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี พ.ศ. 2541 พบอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ราว 5-10 ตัว ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรง ในลุ่มแม่น้ำแม่กลองและสาขาในบริเวณที่มีป่าไม้ปกคลุม จัดเป็นปลาที่พบเฉพาะถิ่นที่พบได้น้อย  กินอาหารจำพวก พืชน้ำและตะไคร่น้ำตามโขดหินหรือไม้ใต้น้ำ  นิสัยรักสงบ
ปลาจาดแถบดำ ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "จาด" หรือ "หางแดง"

**ดูเพิ่ม**
ปลาปักเป้าสมพงษ์
*ปลาซิวสมพงษ์

**อ้างอิง**
หนังสือคู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (สารคดี, พ.ศ. 2547) ISBN 974-484-148-6 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาจาดแถบดำ
จาดแถบดำ
จาดแถบดำ
สกุลปลาจาด
จาดแถบดำ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง

ปลาค้อถ้ำพระวังแดง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Schistura spiesi อยู่ในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae)  มีลักษณะลำตัวค่อนข้างป้อม สีเนื้ออมชมพูและเหลืองอ่อน ครีบมีสีใสสีเหลืองเรื่อ ๆ ตัวผู้มีส่วนหลังโค้งนูน รูจมูกมีติ่งแหลมคล้ายหนวด ตาลดขนาดเล็กจนมีขนาดเล็กมากจนเป็นจุดเล็ก ๆ เนื่องจากไม่ได้ใช้งานเพราะอาศัยอยู่ในถ้ำลึก ปากมีขนาดหนา
มีลำตัวยาวประมาณ 8–13 เซนติเมตร เป็นปลาที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยนักมีนวิทยาชาวไทยและนักมีนวิทยาชาวสิงคโปร์ เป็นปลาถิ่นเดียวที่พบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก โดยอยู่ลึกเข้าไปตั้งแต่ 100 เมตรขึ้นไป  โดยอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3–10 ตัว ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย 
ปัจจุบันปลาค้อถ้ำพระวังแดงเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และพบได้เฉพาะถิ่นเดียวในประเทศไทยเท่านั้น

**อ้างอิง**
 ปลาค้อถ้ำพระวังแดง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาค้อถ้ำพระวังแดง
ปลาค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
ค้อถ้ำพระวังแดง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครองหมวดหมู่:ปลาถ้ำ
ปลาพลวงถ้ำ

ปลาพลวงถ้ำ ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Neolissochilus subterraneus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาพลวง (N. stracheyi) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่หัวโตกว่า หลังค่อนข้างค่อมโค้ง ตาเล็กและมีหนังบาง ๆ คลุม เกล็ดมีขนาดใหญ่และบางมีสีขาวซีดอมชมพู ปลาขนาดเล็กมีตาโตและลำตัวสีเงินจาง
มีขนาดความยาวประมาณ 15–30 เซนติเมตร อาจถือได้ว่าเป็นปลาถ้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
ปลาพลวงถ้ำ เป็นปลาชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบเมื่อ ค.ศ. 2003 โดยพบเฉพาะในถ้ำพระวังแดง ในเขตอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง จังหวัดพิษณุโลก แห่งเดียวในโลกเท่านั้น โดยปลาขนาดเล็กจะนิยมอยู่ใกล้ปากถ้ำหรือปล่องถ้ำ ส่วนปลาขนาดใหญ่จะอยู่ลึกกว่า  กินอาหาร คือ อินทรียสารจากมูลค้างคาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
สกุลปลาพลวง
พ
พ
หมวดหมู่:ปลาถ้ำ
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ลักซอร์ (แก้ความกำกวม)

Luxor สามารถหมายถึง- ลักซอร์ ชื่อเมืองในอียิปต์- ลักซอร์ลาสเวกัส ชื่อโรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ในลาสเวกัสตั้งอยู่บนสตริป
Bellagio

Bellagio สามารถหมายถึง- เบลลาโจ เขตเทศบาลเมืองในจังหวัดโกโม ของประเทศอิตาลี- เบลลาจีโอ โรงแรมห้าดาวขนาดใหญ่ในลาสเวกัส ตั้งอยู่บนสตริป
ปลาไหลหลาด

ปลาไหลหลาด (Bengal swamp eel, One-gilled eel, Pygmy eel; Ophisternon bengalense) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู มีลักษณะคล้ายปลาไหลนา (Monopterus albus)  มีลักษณะที่แตกต่างคือ บริเวณส่วนหัวเรียวยาวกว่า  ลำตัวเพรียวกว่า ปลายหางแบนและมีก้านครีบเห็นชัดเจน สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดง หรือ สีเหลือง มีกระดูกเหงือก 4 คู่
มีขนาดทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร
พบอาศัยอยู่บริเวณใต้โคลมตมบริเวณปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบเฉพาะปากแม่น้ำในภาคกลาง
เป็นปลาที่พบได้น้อย มีชื่อเรียกอย่างอื่น อีก เช่น "ปลาหลาด" หรือ "ปลาไหลงู" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาไหลหลาด 
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลนา
หมวดหมู่:ปลาตู้
วงศ์ปลาไหลนา

วงศ์ปลาไหลนา (Swamp eel, Amphibious fish; কুঁচেমাছ) เป็นวงศ์ปลากินเนื้อ พบในน้ำจืดและน้ำกร่อยของทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา โดยกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเขตอบอุ่น พบตั้งแต่พื้นที่ชุ่มน้ำและถ้ำในทวีปแอฟริกา, ตะวันออกกลาง, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงโซนโอเชียเนีย ใช้ชื่อวงศ์ว่า Synbranchidae (/ซิน-แบรน-ชิ-ดี้/) โดยพบอยู่ทั้งหมด 18 ชนิด  
มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู  ตามีขนาดเล็ก มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นเส้นเลือดฝอยในคอหอย ไม่มีครีบหรืออวัยวะใด ๆ ที่ช่วยในการว่ายน้ำ เว้นแต่บริเวณปลายหางจะแผนแบนคล้ายใบพาย ซึ่งจะมีลักษณะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด 
มีลำตัวลื่นมาก เพราะมีเมือกเยอะ เกล็ดมีขนาดเล็กฝังในลำตัว  เมื่อยังเล็กจะมีครีบอก เมื่อโตขึ้นจะหายไป เป็นปลาที่สามารถ เปลี่ยนเพศได้ (Hermphrodite)  โดยช่วงแรกจะเป็นเพศเมีย และจะกลายเป็นเพศผู้เมื่อโตขึ้น ด้านน้ำหนักเพศเมียจะมีน้ำหนักตั้งแต่ 100-300 กรัม เพศผู้มีน้ำหนักมากกว่า 400 กรัม  ออกหากินในเวลากลางคืน กินเนื้อเป็นอาหาร โดยสามารถกินอาหารได้หลากหลาย แม้กระทั่งซากสัตว์หรือซากพืชที่เน่าเปื่อย
มีพฤติกรรมขุดรูอยู่ในพื้นโคลนตม หรือตามตลิ่งน้ำ ชอบรวมตัวกันอาหาร เป็นปลาที่สามารถปรับสภาพให้อาศัยอยู่ได้ในทุกสิ่งแวดล้อม ในฤดูร้อน สามารถขุดรูลึกลงไป 1-1.2 เมตร เพื่อจำศีลได้
สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด คือ- ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย (Macrotema caligans) - ปลาไหลนา (Monopterus albus) ซึ่งเป็นปลาที่คนไทยรู้จักดี- ปลาไหลหลาด หรือ ปลาไหลงู (Ophisternon bengalense)    
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงในเชิงพาณิชย์เป็นปลาเศรษฐกิจ โดยรวบรวมพ่อแม่พันธุ์จากธรรมชาติ โดยเฉพาะปลาไหลนา

**อ้างอิง**
 จาก Fishbase.org- ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา จากกรมประมง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลนา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:สัตว์กินซาก
ปลาไหลนา

ปลาไหลนา หรือ ปลาไหลบึง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Monopterus albus อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู ตามีขนาดเล็ก คอป่องออก มีอวัยวะช่วยหายใจอยู่ในคอหอยเป็นเส้นเลือดฝอย ซึ่งช่วยให้หายใจได้โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนปลาทั่วไป และยังสามารถขุดรูในดินเพื่อจำศีลในช่วงฤดูร้อนได้ด้วย  ไม่มีครีบใด ๆ ยกเว้นบริเวณปลายหางแบนยาวคล้ายใบพาย เมื่อยังเล็กมีครีบอก แต่โตขึ้นจะหายไป กระดูกเหงือกมีทั้งหมด 3 คู่ 
ลำตัวลื่นมาก สีลำตัวปกติเป็นสีเหลืองทอง ใต้ท้องสีขาว ในบางตัวอาจมีจุดกระสีน้ำตาล แต่ก็มีพบมากที่สีจะกลายไป เป็นสีเผือก สีทองทั้งตัว หรือสีด่าง   มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.01 เมตร
ปลาไหลนา จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาไหลนาที่พบมากที่สุดในประเทศไทยและเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดด้วย โดยพบได้ทุกภาค ทุกแหล่งน้ำ พบชุกชุมทั่วไป  สำหรับในต่างประเทศพบกว้างขวางมาก ตั้งแต่อเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยกินได้แม้กระทั่งซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย มีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันหาอาหาร 
เมื่อยังเล็กจะเป็นตัวเมีย และจะกลายเป็นตัวผู้เมื่อโตขึ้น ผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนกันยายน และมีความสมบูรณ์สูงสุดในการวางไข่ คือ เดือนสิงหาคม โดยไข่จะมีเพียง 1 ฝัก เป็นลักษณะไข่จมไม่สัมผัสกับวัสสุใด ๆ ใต้น้ำ เมื่อสัมผัส จะมีความยืดหยุ่นมาก มีลักษณะสีเหลืองสดใส ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.3 เซนติเมตร ไข่ที่ได้รับการผสมมีลักษณะกลม สีเหลืองทอง ส่วนไข่ที่ไม่ได้รับการผสมจะมีสีขาวใส ไข่จะใช้เวลาในการฟักประมาณ 3 วัน ลูกปลาเมื่อฟักออกใหม่ ๆ มีความยาว 2.5 เซนติเมตร มีถุงไข่แดง 2 ใน 3 ส่วน และมีครีบอกเมื่ออายุได้ 5 - 6 วัน ถุงไข่แดงยุบพร้อมครีบอกหายไป และเริ่มกินอาหารได้ 

เป็นปลาที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี เพราะนิยมบริโภคกันมาแต่โบราณ อีกทั้งยังมีความเชื่ออีกว่า หากปล่อยปลาไหลนาแล้วจะช่วยให้ทุกข์โศกไหลไปตามชื่อ ปัจจุบันมีการเพาะเลี้ยงกันในเชิงพาณิชย์ โดยนิยมเลี้ยงในบ่อปูน ในปลาที่มีสีกลายออกไป นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**
 ปลาไหลนา date=2010-10-25 - ปลาเพาะเลี้ยงปลาไหลนา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาไหลนา date=2008-09-19 
หมวดหมู่:สกุลปลาไหลนา
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
ปลาไหลแดง

ปลาไหลแดง หรือ ปลาหล่อย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macrotrema caligans อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไหลหลาด (Ophisternon bengalense) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน  แต่ปลาไหลแดงจะมีปลายหางที่แผ่แบนเป็นครีบเห็นได้ชัดเจนกว่า มีตาอยู่เยื้องมาทางด้านหน้า  กระดูกเหงือกมี 4 คู่ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบได้ในประเทศไทยทั้งหมด 3 ชนิด และจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Macrotrema 
มีขนาดยาวที่สุดประมาณ 17–20 เซนติเมตร สีลำตัวเป็นสีแดง แต่สามารถปรับสีให้เปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้  
มักอาศัยอยู่ใต้โคลนตมหรือแหล่งน้ำที่มีใบไม้ทับถมกันเป็นจำนวนมาก พบในปากแม่น้ำหรือลำคลองในบริเวณภาคกลาง, ภาคใต้พบได้ที่ทะเลสาบลำปำ จังหวัดพัทลุง ในต่างประเทศพบที่มาเลเซีย
จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย และหายากที่สุดในวงศ์ปลาไหลนาที่พบในประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลปลาไหลแดง 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาไหลนา
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
คลองตะกั่วป่า

แม่น้ำตะกั่วป่า มีต้นกำเนิดจากทิวเขาในเขต อำเภอกะปง ที่ไหลมาบรรจบกับคลองเหล และคลองรมณีย์ แล้วไหลออกสู่ทะเลอันดามันที่ ตำบลเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า มีความยาวประมาณ 40 กิโลเมตร ในอดีตเคยใช้เป็นเส้นทางการค้าผ่านคาบสมุทร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
98.249790

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:คลองในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:อำเภอกะปง
หมวดหมู่:อำเภอตะกั่วป่า
ตราแผ่นดินของบรูไน

ตราแผ่นดินของบรูไน (معطف من الأسلحة بروناي.) ใช้เครื่องหมายอย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงชาติบรูไน เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2475 ประกอบด้วยสัญลักษณ์ 5 อย่าง คือ ราชธวัช (ธง) พระกลด (ร่ม) ปีกนก 4 ขน มือสองข้าง และซีกวงเดือนหรือพระจันทร์เสี้ยว ภายในวงเดือนซึ่งหงายขึ้นนั้น มีข้อความภาษาอาหรับจารึกไว้ ซึ่งแปลความได้ว่า "น้อมรับใช้ตามแนวทางของพระอัลเลาะห์เสมอ" ("Always in service with God's guidance") เบื้องล่างสุดมีแพรแถบจารึกชื่อประเทศไว้ว่า บรูไนดารุสซาลาม (بروناي دار السلام) แปลว่า นครแห่งสันติ
สัญลักษณ์ต่างๆ มีความหมายดังนี้- ราชธวัช (Bendera) และพระกลด (Payang Ubor-Ubor) หมายถึง สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งบรูไนดารุสซาลาม (ของทั้งสองสิ่งนี้ นับเป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ตามคติบรูไน)- ปีกนก 4 ขน (Sayap) หมายถึง การพิทักษ์ความยุติธรรม ความสงบ ความเจริญ และสันติสุขของชาติ- มือสองข้างที่ชูขึ้น (Tangan หรือ Kimhap) หมายถึง หน้าที่ของรัฐบาลที่จะยกระดับความมั่งคั่ง สันติสุข และความวัฒนาถาวรให้เจริญรุ่งเรืองสืบไป- ซีกวงเดือนหงาย (Bulan) หมายถึง ศาสนาอิสลาม อันเป็นศาสนาประจำชาติ

**วิวัฒนาการ**
ไฟล์:Emblem of Brunei (1932-1950).svg|ค.ศ. 1932–1950 (พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2493)
ไฟล์:Emblem of Brunei (1950-1959).svg|ค.ศ. 1950–1959 (พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2502)

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติบรูไน- อัลเลาะห์ เปลิฮารากัน สุลต่าน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของรัฐบาลบรูไน date=2006-08-04 
บูรไน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศบรูไน