Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
Nepenthes saranganiensis

Nepenthes saranganiensis ( มาจากภาษาละติน: Sarangani = Sarangani, -ensis = จาก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงของประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นญาติใกล้ชิดกับ N. alata แต่สามารถแบ่งแยกได้บนพื้นฐานของสิ่งที่ติดใบซึ่งเป็นครีบอย่างมาก

**อ้างอิง**
  Kurata, S. 2003. 倉田重夫 「フィリピン産ウツボカズラの新種 －サドル型の茎を持つ第三番目の種－（英文）」. Journal of the Insectivorous Plant Society (Japan) April 2003 54(2): 41.-  Kurata, S. 2003. 倉田重倉田重夫 「Nepenthes Saranganiensis Sh. Kurata の要約」約」. Journal of the Insectivorous Plant Society (Japan) July 2003 54(3).
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
นากเล็กเล็บสั้น

นากเล็กเล็บสั้น (oriental small-clawed otter, Asian small-clawed otter; Aonyx cinereus) เป็นนากขนาดเล็กที่สุดในโลก ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย ขนตามลำตัวมีสีเทาเข้มหรือสีน้ำตาล แต่สีขนบริเวณท้องจะอ่อนกว่า แต่สามารถเปลี่ยนสีขนได้ตามฤดูกาล ลักษณะเด่นคือ พังผืดบริเวณนิ้วตีนจะมีขนาดเล็กลง ช่วยให้นิ้วเคลื่อนไหวได้คล่องตัวมากขึ้น ใต้คอมีสีขาว มีจมูกที่สั้นมากกว่านากชนิดอื่น ๆ ตัวที่ยังไม่โตเต็มวัยจะมีจมูกยาว และโค้งกว่า เมื่ออายุได้ 5 สัปดาห์จมูกก็จะหดสั้นลง
มีความยาวลำตัวและหางประมาณ 45-55 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-35 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางทั้งในทวีปแอฟริกาและในทวีปเอเชีย ในทวีปเอเชียพบตั้งแต่ภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ, ภาคใต้ของจีน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียวและเกาะชวา (แบ่งเป็น 3 ชนิดย่อย ดูในตาราง)
นากเล็กเล็บสั้นมีความสามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น ลำธารขนาดเล็ก, ป่าชายเลน, ริมทะเลสาบ, ห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือแม้แต่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นเขตเกษตรกรรมของมนุษย์ เช่น ตามท้องร่องสวนต่าง ๆ อาหารหลักได้แก่ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ แต่ชอบกินปูมากที่สุด มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ นากเล็กเล็บสั้นไม่ได้ใช้หนวดเป็นประสาทสัมผัสในการรับรู้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ เพราะมีประสาทสัมผัสอยู่ที่ขาหน้า ออกลูกตามโพรงไม้หรือโพรงหินที่มีอยู่แล้ว เพราะขาหน้าไม่แข็งแรงพอจะขุดโพรงริมตลิ่งได้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ ออกหากินในเวลากลางคืน บางครั้งอาจพบได้ตั้งแต่ช่วงพลบค่ำจนถึงรุ่งเช้า
นากเล็กเล็บสั้นหากนำมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก จะเชื่องและสามารถทำตามคำสั่งของมนุษย์ได้ จึงมีการนำมาแสดงโชว์ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ เช่น ซาฟารีเวิลด์ เป็นต้น สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แม้แต่กระทั่งพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยพบในพื้นที่แถบคลองบางมด เขตทุ่งครุ
ฝั่งธนบุรี เป็นนากเล็กเล็บสั้นที่อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง มีพฤติกรรมขโมยกินปลาของเกษตรกรในพื้นที่ตามท้องร่องสวนในเวลากลางคืน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Aonyx cinereus
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
ล
ล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263 แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ขุนยวม)-บรรจบทางหลวงหมายเลข 1088 (แม่นาจร) เป็นทางหลวงแผ่นดินเชื่อมระหว่างอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน กับอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ระยะทาง 66.725 กิโลเมตร ปัจจุบันใช้เป็นเส้นทางลัดสำหรับผู้ที่เดินทางระหว่างจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด) จากอำเภอฮอด แยกเข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม ไปยังอำเภอขุนยวมและเมืองแม่ฮ่องสอนโดยไม่ผ่านอำเภอแม่สะเรียงและแม่ลาน้อย หรือใช้เส้นทางผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 จากอำเภอจอมทอง ผ่านอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เข้าสู่อำเภอแม่แจ่มและขุนยวมโดยไม่ผ่านอำเภอฮอด เส้นทางนี้สามารถเชื่อมโยงจังหวัดเชียงใหม่เข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือน้ำตกแม่สุรินทร์ และทุ่งดอกบัวตอง ดอยแม่อูคอ ทั้งยังสามารถร่นระยะทางระหว่างเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนได้กว่า 80 กิโลเมตร

**รายละเอียดของเส้นทาง**
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ผิวทางลาดยาง เส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางคดเคี้ยวขึ้นลงเขา แต่ไม่สูงชันมากนัก อยู่ในความดูแลของสำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง แบ่งการดูแลออกเป็น 2 ช่วง- ช่วงขุนยวม-ปางอุ๋ง ระยะทาง 20.525 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงแม่ฮ่องสอน เส้นทางเริ่มต้นจากสามแยกขุนยวม แยกขวาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (มุ่งหน้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน) บริเวณกิโลเมตรที่ 201.1872 หน้าโรงเรียนขุนยวมวิทยา ตำบลขุนยวม อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ผ่านตำบลแม่อูคอ ที่หมู่บ้านปู่กู  บ้านใหม่พัฒนา  บ้านนางิ้ว  บ้านหัวปอน สิ้นสุดที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอนกับจังหวัดเชียงใหม่  บริเวณดอยมือกา ใกล้หมู่บ้านปางอุ๋ง- ช่วงปางอุ๋ง-แม่นาจร ระยะทาง 46.200 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของหมวดทางหลวงแม่แจ่ม แขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 1 ในพื้นที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มต้นจากบริเวณหมู่บ้านปางอุ๋ง ตำบลแม่ศึก สิ้นสุดเส้นทางที่สามแยกแม่ศึก จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088 (แม่แจ่ม-วัดจันทร์) ใกล้หมู่บ้านแม่นาจร ตำบลแม่นาจร

**ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง**
 ช่วงขุนยวม-ปางอุ๋ง ระยะทาง 20.525 กิโลเมตร
เดิมเส้นทางนี้ระหว่างกิโลเมตรที่ 0 ถึง 10.800 เป็นทางลำลอง กว้าง 3-4 เมตร เป็นทางดินตลอด ใช้ได้เฉพาะฤดูแล้ง ต่อมาหน่วยทหารช่างก่อสร้างที่ 4 ได้ก่อสร้างและขยายเป็นทางมาตรฐาน พร้อมกับก่อสร้างและบุกเบิกเส้นทางส่วนที่เหลือช่วงกิโลเมตรที่ 10.800-20.517 จากนั้นได้มอบสายทางนี้ให้กับกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2523 - ช่วงปางอุ๋ง-แม่นาจร ระยะทาง 46.200 กิโลเมตร กรมทางหลวงได้รับมอบสายทางจากกองทัพภาคที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2537

**เขตควบคุม**
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263 แบ่งเขตควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่ 

**รายชื่อทางแยก**

**ดูเพิ่ม**
 วนอุทยานทุ่งบัวตองและดอยแม่อูคอ- อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์- ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงปางอุ๋ง หมู่บ้านปางอุ๋ง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่

**อ้างอิง**

1263
4-1263
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ปาเต๊ะเรเคิดส์

บริษัทปาเต๊ะ (Pathé) เป็นบริษัทค่ายเพลงและผู้ผลิตเครื่องเล่นเแผ่นเสียง มีสำนักงานใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส และดำเนินกิจการตั้งแต่ทศวรรษ 1890 ถึงทศวรรษ 1930

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องราวจานเสียงร่องกลับทาง ปาเต๊ะเพลงสยาม (พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย)-  กำเนิดจานเสียงปาเต๊ะแผ่นแรกของโลก (พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย)-  Charles Pathé and the Phonograph date=2008-08-21 -  บริษัทบริติชปาเต๊ะ (British Pathé)- Pathé cylinder recordings, from the Cylinder Preservation and Digitization Project at the University of California, Santa Barbara Library.- Pathephone - Catalogue des appareils, Saison 1914 date=2008-06-05 
หมวดหมู่:ค่ายเพลงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2437
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2471
อีสต์มิดแลนส์

ภาคมิดแลนส์ตะวันออกของอังกฤษ หรือ ภาคอีสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ (East Midlands) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันออกที่เรียกกันว่า “มิดแลนส์” ที่ประกอบด้วย 6 มณฑล ได้แก่ ดาร์บิเชอร์, เลสเตอร์เชอร์, รัทแลนด์, นอร์แทมป์ตันเชอร์, นอตทิงแฮมเชอร์ และส่วนใหญ่ของลิงคอล์นเชอร์ โดยเขตแดนของดาร์บิเชอร์, เลสเตอร์เชอร์ และนอตทิงแฮมเชอร์ มักจะรู้จักรวมกันว่า “เทรนต์ล็อก” (Trentlock)  ภาคมิดแลนส์ตะวันออกมีเนื้อที่ 15,627 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 4,172,179  คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 267 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร 
จุดที่สูงที่สุดคือ คินเดอร์ สเคาท์ (Kinder Scout) ในดาร์บิเชอร์ในอุทยานแห่งชาติพีกดิสตริก ที่สูง 636 เมตร

**ดูเพิ่ม **
 ภาคการปกครองของอังกฤษ 
หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
หมวดหมู่:บทความที่รอการตรวจลิขสิทธิ์เฉพาะส่วน

รายการต่อไปนี้เป็นบัญชีรายชื่อบทความที่รอการตรวจลิขสิทธิ์เฉพาะส่วน สำหรับวิธีการแจ้ง ให้ดูที่ แม่แบบ:ตรวจลิขสิทธิ์ส่วน
หมวดหมู่:การบำรุงรักษาวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:ลิขสิทธิ์ในวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:การลบในวิกิพีเดีย
ออกซฟอร์ด

เมืองออกซฟอร์ด (Oxford) เป็นนครและเมืองหลวงของมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ของภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนราว 151,000 คน  แม่น้ำเชอร์เวลล์และแม่น้ำเทมส์บรรจบกันทางใต้ของตัวเมือง บริเวณที่เป็นระยะทางราว  10 กิโลเมตรในบริเวณตัวเมืองอ๊อกซฟอร์ดริมฝั่งแม่น้ำเทมส์รู้จักกันว่า “ดิไอซิส” (The Isis)

**ดูเพิ่ม**
 มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
เจ้าหญิงดิสนีย์

เจ้าหญิงดิสนีย์ (access-date=August 31, 2023) หรือที่เรียกว่า พรินเซสไลน์ (Princess Line) เป็นแฟรนไชส์สื่อและของเล่นที่เป็นเจ้าของโดยบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ แฟรนไชส์นี้สร้างโดยแอนดี มูนีย์ ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคของดิสนีย์ โดยมีตัวละครเอกหญิงที่เคยปรากฏตัวในแฟรนไชส์ของดิสนีย์หลายเรื่อง
แฟรนไชส์นี้ไม่ได้รวมตัวละครเจ้าหญิงจากสื่อของดิสนีย์ทั้งหมด แต่หมายถึงตัวละครที่เลือกจากภาพยนตร์แอนิเมชันของบริษัท ซึ่งรวมถึงตัวละครเอกของภาพยนตร์แอนิเมชันจากวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ พร้อมด้วยตัวละคร 12 ตัวจากภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และตัวละครหนึ่งตัวจากภาพยนตร์ของพิกซาร์ ตัวละครทั้ง 13 ตัวในแฟรนไชส์ประกอบด้วยสโนว์ไวท์, ซินเดอเรลล่า, ออโรรา, แอเรียล, เบลล์, จัสมิน, โพคาฮอนทัส, มู่หลาน, เทียนา, ราพันเซล, เมริดา, โมอาน่า และรายา
แฟรนไชส์นี้ได้เปิดตัวตุ๊กตา วิดีโอร้องตาม เครื่องแต่งกาย ผลิตภัณฑ์เสริมความงาม ของตกแต่งบ้าน ของเล่น และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าหญิงดิสนีย์บางส่วน ผู้ได้รับลิขสิทธิ์แฟรนไชส์ได้แก่ กิลด์เดน (สีทาผนัง), สไตรด์ไรต์ (รองเท้าแวววาว), ฟิชเชอร์ไพร์ซ (ตุ๊กตาพลาสติก), เลโก้ (ชุดเลโก้), แมตเทล และฮาสโบร (เกมและตุ๊กตา)

**ประวัติ**
เมื่อปี ค.ศ. 2000 แอนดี มูนนีได้รับการว่าจ้างโดยบริษัทผลิตภัณฑ์เพื่อการบริโภคของดิสนีย์ ให้ช่วยดูแลการขายที่ถดถอยลง แล้วความคิดเกี่ยวกับเจ้าหญิงดิสนีย์ก็เกิดขึ้น เมื่อหลังจากที่ร่วมงานกับดิสนีย์ไม่นานเขาได้ร่วมกับดิสนีย์ออนไอซ์ และมีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่สวมชุดเจ้าหญิงมารุมล้อม เขาเสนอเรื่องนี้และความต้องการซื้อสินค้าของตลาดก็เพิ่มสูงขึ้น
ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเจ้าหญิงดิสนีย์ ธุรกิจสาขานี้โด่งดังในเวลาอันรวดเร็วและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ การขายสินค้าพุ่งขึ้นจาก 300 ล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2001 เป็น 3 พันล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2006 และปัจจุบันนี้มีสินค้ากว่า 25,000 ชิ้นแล้ว
เจ้าหญิงดิสนีย์รวบรวมเอาเหล่าเจ้าหญิงจากภาพยนตร์การ์ตูนคลาสสิกของดิสนีย์เอาไว้ โดยเลือกจากตัวการ์ตูนที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์ทั้งที่เกี่ยวพันทางสายเลือดและจากการแต่งงาน และเพื่อให้เข้าถึงเด็ก ๆ ได้ง่ายขึ้นดิสนีย์ได้เพิ่มตำแหน่ง “เจ้าหญิงแห่งเทพนิยาย” และเลือก มู่หลานให้รับตำแหน่งนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม มู่หลานผู้ไม่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ ได้อยู่ในเจ้าหญิงดิสนีย์ด้วย นอกจากนี้ดิสนีย์ยังเคยคิดจัดให้ทิงเกอเบลล์ เป็นเจ้าหญิงด้วยแต่เนื่องจากคุณสมบัติไม่ตรงตามที่กำหนดจึงถอนออกจากเจ้าหญิงดิสนีย์ และจัดตั้งสาขาใหม่ ใช้ชื่อว่าดิสนีย์แฟรี

**รายชื่อเจ้าหญิงที่ประกาศอย่างเป็นทางการ**
ข้อบัญญัติหลักอย่างเป็นทางการของเจ้าหญิงดิสนีย์ประกอบด้วยตัวละครเอกหญิง ซึ่งส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องในราชวงศ์ในจักรวาลสมมติ จากภาพยนตร์ดิสนีย์ที่ได้รับคัดเลือกสิบสามเรื่อง โดยได้รับหมายเลขอย่างเป็นทางการในรายชื่อแฟรนไชส์ตามลำดับเวลาที่ภาพยนตร์ออกฉาย โดยเริ่มจากสโนว์ไวต์เป็นเจ้าหญิงดิสนีย์คนแรกและดั้งเดิม โดยมีซินเดอเรลล่าเป็นคนที่สอง ตามด้วยออโรร่าและอื่น ๆ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website
เจ้าหญิงดิสนีย์
หมวดหมู่:ดิสนีย์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 สายแม่สอด–แม่สะเรียง เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรในช่วงอำเภอแม่สอดถึงอำเภอแม่ระมาด และ 2 ช่องจราจรในช่วงอำเภอแม่ระมาดถึงอำเภอแม่สะเรียง มีระยะทาง 230.497 กิโลเมตร มีเส้นทางเริ่มต้นที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เส้นทางจะขึ้นเขาสูงชันระหว่าง ตำบลท่าสองยาง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก กับอำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน แนวเส้นทางส่วนใหญ่จะเลียบแม่น้ำเมย ซึ่งเป็นแนวชายแดนไทย-พม่า ซึ่งเกิดความไม่สงบบ่อยครั้งรวมทั้งโจร กะเหรี่ยง จึงทำให้ในอดีตเส้นทางนี้ไม่ค่อยได้ความนิยมมากนัก และขาดการบำรุงรักษา ทำให้ถนนช่วงบ้านท่าสองยางถึงสะพานข้ามแม่น้ำเงาเคยมีสภาพที่ชำรุดทรุดโทรมอย่างหนัก แต่ในปัจจุบันกรมทางหลวงได้ทำการปรับปรุงถนนในช่วงนี้ให้เป็นถนนที่ใช้การสัญจรได้สะดวกมากขึ้น

**ประวัติ**
ทางหลวงแผ่นดินสายนี้ แต่เดิมเป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1085 (แม่สอด–ท่าสองยาง) และกรมทางหลวง ได้ก่อสร้างทางเพิ่มเติมผ่านอำเภอสบเมย ไปสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาได้ยกระดับขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 (ตาก–แม่สะเรียง) เพื่อเปิดเส้นทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอนด้านทิศใต้เพิ่มขึ้นอีกเส้นทางหนึ่ง 
ภายหลังกรมทางหลวง ได้เปลี่ยนแปลงหมายเลขทางหลวงแผ่นดิน ช่วงตาก–แม่สอด–สะพานมิตรภาพไทย-พม่า เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เพื่อให้รับโครงการถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 จึงมีระยะทางเท่าที่เหลืออยู่ในปัจจุบันคือ 230.497 กิโลเมตร

**รายชื่อทางแยก**

**สถานที่สำคัญ**
 อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ- อุทยานแห่งชาติแม่กาษา- ถ้ำแม่อุสุ- อุทยานแห่งชาติแม่เมย- อุทยานแห่งชาติแม่เงา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2016-06-16  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
105
3-105
105
105
แม่แบบ:วิกิพีเดียในภาษาอื่น

นอกจากภาษาไทยแล้ว วิกิพีเดียยังมีรุ่นภาษาอื่นอีกทั้งหมด 324 ภาษา โดยวิกิพีเดียขนาดใหญ่แสดงรายการด้านล่างนี้


1,000,000+ บทความ



English (อังกฤษ)
Sinugboanong Binisaya (เซบู)
Svenska (สวีเดน)
Deutsch (เยอรมัน)
Français (ฝรั่งเศส)
Nederlands (ดัตช์)
Русский (รัสเซีย)
Italiano (อิตาลี)
Español (สเปน)
Polski (โปแลนด์)
Winaray (วาไร-วาไร)
Tiếng Việt (เวียดนาม)
日本語 (ญี่ปุ่น)
中文 (จีน)
العربية (อาหรับ)
Português (โปรตุเกส)
Українська (ยูเครน)



250,000+ บทความ



فارسی (เปอร์เซีย)
Català (กาตาลา)
Српски / Srpski (เซอร์เบีย)
Norsk (bokmål) (นอร์เวย์)
Bahasa Indonesia (อินโดนีเซีย)
한국어 (เกาหลี)
Suomi (ฟินแลนด์)
Magyar (ฮังการี)
Čeština (เช็ก)
Srpskohrvatski / српскохрватски (บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย)
Română (โรมาเนีย)
Bân-lâm-gú (หมิ่นใต้)
Euskara (บาสก์)
Türkçe (ตุรกี)
مصرى (Maṣri) (อาหรับอียิปต์)
Bahasa Melayu (มลายู)
Esperanto (เอสเปรันโต)
Հայերեն (อาร์มีเนีย)
עברית (ฮีบรู)
Български (บัลแกเรีย)
Dansk (เดนมาร์ก)
Нохчийн (เชเชน)



100,000+ บทความ



تۆرکجه (อาเซอร์ไบจานใต้)
Slovenčina (สโลวัก)
Қазақша (คาซัค)
Minangkabau (มีนังกาเบา)
Hrvatski (โครเอเชีย)
Eesti (เอสโตเนีย)
Lietuvių (ลิทัวเนีย)
Беларуская (เบลารุส)
Ελληνικά (กรีก)
Slovenščina (สโลวีเนีย)
Gallego (กาลิเซีย)
Simple English (อังกฤษอย่างง่าย)
Azərbaycanca (อาเซอร์ไบจาน)
اردو (อูรดู)
Norsk nynorsk (นีนอสก์)
हिन्दी (ฮินดี)
ქართული (จอร์เจีย)
O‘zbek (อุซเบก)
Latina (ละติน)
Cymraeg (เวลส์)
தமிழ்  (ทมิฬ)
Volapük (โวลาปุก)
Asturianu (อัสตูเรียส)
Македонски (มาซิโดเนีย)
Latviešu (ลัตเวีย)
Тоҷикӣ (ทาจิก)
วัดหว่องไท่ซิน (ฮ่องกง)

วัดหว่องไท่ซิน (j=Wong4 daai6 sin1 ci4; หว่องไต่ซิ้นฉี่) เป็นวัดในลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝั่งเกาลูน  ตั้งชื่อตามนักบวชลัทธิเต๋า หว่อง ชิวปิง (黃初平)  ที่มี่ชื่อเสียงแถบตอนใต้ของจีน ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก และได้รับการนับถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งที่มีความสามารถในการรักษาโรค สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1921
วัดหว่องไท่ซิน เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ซึ่งจะเดินทางมาเสี่ยงเซียมซี และให้หมอดูทำนายโชคชะตา และยังเป็นวัดเพียงวัดเดียวในฮ่องกง ที่สามารถจัดพิธีมงคลสมรสในวัดได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 วัดหว่องไท่ซิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮ่องกง
หมวดหมู่:วัดในลัทธิเต๋า
เดอะวัน

เดอะวัน (The One) อาจหมายถึง- เดอะวัน (อัลบั้มเพลง) โดย ซิลลี่ ฟูลส์- เดอะวัน (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์แสดงนำโดย เจ็ต ลี- "เดอะวัน (เพลง)" ซิงเกิลของเทย์เลอร์ สวิฟต์
สถานะนครในสหราชอาณาจักร

ไฟล์:York Minster.jpg|thumbnail|right|280px|เมืองที่มีฐานะเป็นนครในอังกฤษและเวส์มักจะเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารเช่นนครยอร์กที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารยอร์ก
สถานะนครในสหราชอาณาจักร (City status in the United Kingdom) เป็นเมืองที่ได้รับพระราชทานฐานะจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (British monarch) ให้แก่ชุมชนที่ทรงเลือก การได้รับพระราชทานฐานะเป็นนครเป็นแต่การได้รับสิทธิที่จะเรียกตนเองเป็น “นคร” โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดใดนอกไปจากนั้น แต่กระนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นที่ต้องการกันเป็นอย่างแพร่หลายเพราะเป็นการนำมาซึ่งความมีหน้ามีตาของเมือง นอกจากนั้นการมอบสิทธิก็มิได้มีหลักเกณฑ์มาตรฐานแต่อย่างใด แต่ในอังกฤษและเวลส์ฐานะการเป็น “นคร” มักจะมอบให้แก่เมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหาร ประเพณีการตั้งเมืองที่มีมหาวิหารขึ้นเป็น “นคร” เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1540 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงก่อตั้งสังฆมลฑล (ซึ่งก็หมายถึงการมีมหาวิหาร) ในเมืองแปดเมืองและพระราชทานฐานะเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นให้เป็น “นคร” โดยทรงมอบพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ให้
การมอบฐานะการเป็นนครให้เมืองในไอร์แลนด์และในเวลส์มีจำนวนน้อยกว่าในอังกฤษมาก ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นไอร์แลนด์เหนือมีเมืองที่มีฐานะเป็นนครมีเพียงสองเมือง ส่วนในสกอตแลนด์ฐานะนครไม่มีให้กันอย่างเป็นทางการจนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในเวลานั้นก็เริ่มมีการฟื้นฟูการมอบฐานะการเป็นนครโดยเริ่มในอังกฤษ ที่การมอบฐานะจะตามด้วยการก่อตั้งมหาวิหาร และต่อมาการมอบฐานะก็เกิดขึ้นในสกอตแลนด์
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 การมอบฐานะการเป็นนครในอังกฤษและเวลส์ก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองที่มีมหาวิหารและสิทธิที่มอบให้ตั้งแต่นั้นมาก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานหลายอย่างเช่นตามจำนวนประชากรในเมืองที่ได้รับฐานะเป็นต้น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีการยุบเลิกรัฐบาลท้องถิ่นบางรัฐบาลที่เป็นผลของการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นที่เกิดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น (ไอร์แลนด์) ค.ศ. 1840 (Municipal Corporations (Ireland) Act 1840) ทำให้เมืองเก่าหลายเมืองถูกยุบฐานะ แต่ก็ได้มีการมอบพระราชเอกสารสิทธิให้แก่เมืองที่ถูกกระทบกระเทือนเพื่อให้เมืองต่าง ๆ เหล่านั้นมีฐานะตามที่เคยเป็นมา ในปัจจุบันโรเชสเตอร์, และเอลกินเป็นเพียงเมืองสามเมืองเท่านั้นในสหราชอาณาจักรที่สูญเสียฐานะในการเป็นนคร
ปัจจุบัน (ตุลาคม 2021) สหราชอาณาจักรมีเมืองฯ ดังกล่าวทั้งสิ้น 69 เมือง ประกอบด้วย 51 เมืองในอังกฤษ, 6 เมืองในเวลส์, 7 เมืองในสกอตแลนด์ และ 5 เมืองในไอร์แลนด์เหนือ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สหราชอาณาจักร 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รายชื่อนครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/หน้าคำกำกวมคำย่อภาษาอังกฤษ

ไม่แน่ใจว่าควรใช้คำย่อภาษาอังกฤษแล้วเปลี่ยนทางไปที่ภาษาไทย หรือว่าทำหน้าภาษาไทยแล้วเปลี่ยนทางไปภาษาอังกฤษดีครับ ตัวอย่าง- บีทีเอส → BTS- BTS → บีทีเอส
นอกจากนี้ก็มี- ABC ไม่รู้ว่าควรจะเปลี่ยนเป็น เอบีซี ดีหรือเปล่า
ใครมีความเห็นเพิ่มเติมอย่างไรบ้างครับ --Manop | พูดคุย 01:02, 6 ธันวาคม 2551 (ICT)
ใจผมชอบแบบ BTS → บีทีเอส นะครับเพราะที่นี่เป็นวิกิพีเดียภาษาไทย แต่น่าจะขึ้นกับแต่ละแขนงวิชาด้วย ถ้าเป็นทางวิทย์บางคำ คนใช้งานอาจจะคุ้นกับภาษาอังกฤษมากกว่า เช่น PAHs PCBs ใช้มากกว่า พีเอเฮช พีซีบี แต่ถ้าให้โหวต ผมเลือกแบบอังกฤษเป็นไทยครับ เพราะความเคยชินแก้ไขกันได้--Saeng Petchchai 10:59, 6 ธันวาคม 2551 (ICT)
เห็นด้วยครับ แม้หลายคนในนี้อาจชินกับภาษาอังกฤษ แต่ทว่าต้องพยายามเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายของวิกิพีเดียภาษาไทยครับ ที่อาจจะไม่ได้เข้าใจหรืออ่านภาษาอังกฤษได้ง่ายเหมือนที่บางคนอาจจะคิดได้ครับ และเนื่องด้วยวิกิพีเดียนี้เป็นภาษาไทยจีงควรใช้ภาษาไทยเป็นตัวเลือกหลักครับ เหมือนชื่อบทความ --Jutiphan | พูดคุย - 01:30, 2 มกราคม 2552 (ICT)
:: เรื่องนี้ผมเห็นด้วยกับการทำหน้าภาษาอังกฤษให้เปลี่ยนทางไปที่ภาษาไทย และคิดว่าถ้าจะสร้างอันใหม่ ก็ทำหน้าเปลี่ยนทางอังกฤษไปหาไทยด้วย เช่น GW เปลี่ยนทางไปที่ จีดับเบิลยู เป็นต้นครับ ส่วนหน้าเดิมที่มีอยู่แล้ว ผมก็ไม่รู้จะทำอย่างไรดี (บางทีผมก็ไม่กล้าทำโดยพลการ กลัวหน้าพังแล้วต้องเร่งรีบในการแก้คืน) --lovekrittaya gwperi 16:16, 10 มกราคม 2552 (ICT)
:: ผมขุดเจอหน้านี้ครับ อาจจะช่วยในการตามไปเก็บกวาดได้ วิกิพีเดีย:รหัสตัวอักษรย่อภาษาอังกฤษ 2 ตัวอักษร --lovekrittaya gwperi 16:39, 10 มกราคม 2552 (ICT)
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/แม่แบบ เก็บกวาด และ แม่แบบ ใคร

อยากให้ช่วยกันออกแบบ  และ  ให้ใช้คำพูดที่กระชับ และประหยัดเนื้อที่หน่อยครับ  ผมใช้เนตบุคจอ 7 นิ้ว บทความไหนที่มีสองแม่แบบนี้ ก็เต็มหน้าพอดีเลย ทัศน์อุจาดมาก ลองไปดูที่ :en:Wikipedia:Template messages/Cleanup  เห็นแม่แบบที่ยาวที่สุด  เมื่ออยู่ในบทความ ก็ใช้พื้นที่แค่ 6 บรรทัดเอง t¸·´ ¯·.¸¸.ღp
:ผมแนะนำแบบนี้นะ
: 1. สำหรับแม่แบบเก็บกวาด เราควรจะสร้างหน้าโครงการว่า วิกิพีเดีย:เก็บกวาด (อย่าสับสนกับ WP:CLEAN2) แล้วอธิบายในหน้านั้นว่า การเก็บกวาดควรจะต้องทำอย่างไร แล้วเขียนใน เก็บกวาด ว่า บทความนี้ต้องการการเก็บกวาดในส่วนใดส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนด้วยกัน เพื่อให้ได้ตามมาตรฐานวิกิพีเดียไทยคุณสามารถช่วยแก้ไขได้ โดยการตรวจสอบและปรับปรุงบทความนี้ 
: ส่วนคำว่า เก็บกวาด ก็ลิงก์ไปที่หน้า วิกิพีเดีย:เก็บกวาด น่าจะเข้าท่านะฮะ
:2.  สำหรับ ใคร ผมปรับยังไงมันก็ทำไม่ได้ เพราะขนาดแม่แบบใครของ EN Wiki เองก็ยาวตั้ง 4 บรรทัด อันนี้ผมไม่ออกความเห็นแล้วกัน --Chris Vineyard Chat Contribs 18:37, 2 มกราคม 2552 (ICT)
::ผมได้ลองปรับแม่แบบ ใคร นิดหน่อยแล้วนะครับ ลองพยายามให้กระชับขึ้น แต่ยังรักษาข้อความที่ต้องการจะสื่อให้ใกล้เคียงกับรุ่นก่อนหน้านี้ --Jutiphan | พูดคุย - 20:21, 2 มกราคม 2552 (ICT)
::: ผมเสนอให้มีหน้ารวมแม่แบบทุกอย่างครับ เหมือนกับที่คุณ 2T เอาตัวอย่างในวิกิภาษาอังกฤษมา ว่าไงครับ --Horus 20:25, 2 มกราคม 2552 (ICT)
:::: จริง ๆ เราหาจากหมวดหมู่ป้ายในวิิกิพีเดียได้นี่ฮะ แต่ทีนี้มันก็ดีที่เอามารวมไว้อย่างพี่ Horus บอก เพราะมันจะได้รวมไว้ที่เดียว ป้ายไม่กระจัดกระจาย เพราะบางป้ายยังไม่ได้จัดหมวดหมู่เลย เช่น Non-free Wikimedia logo ที่ป้ายควรจะอยู่ในหน้าป้ายแสดงลิขสิทธิ์ของภาพ แต่ก็ไม่มี เพียงแต่ไอ้ขั้นตอนรวบรวมมันจะใช้เวลาหน่อย แค่นั้นแหละ --Chris Vineyard Chat Contribs 20:34, 2 มกราคม 2552 (ICT)
 ลองปรับดูให้มีขนาดไม่เกิน 2 บรรทัด แบบใน :en:Category:Notability and importance templates ได้ไหม แม่แบบที่เทียบเท่ากับ ใคร คือ :en:Template:Bio-notability มีข้อความแค่ 2 บรรทัดเองนะครับ  t¸·´ ¯·.¸¸.ღp
วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/คำสั่ง Book

ตอนนี้ในหลายวิกิ รวมถึง วิกิซอร์ซไทย ได้มีการนำคำสั่ง Book มาใช้บ้างแล้วนะครับ ตัวอย่าง :s:พิเศษ:Book โดยรูปแบบการทำงานคือ เมื่อผู้อ่านสนใจบทความไหน ก็กดจิ้มไปเรื่อยๆ เลือกหน้าที่ต้องการ พอเลือกเสร็จ ก็สั่งให้โปรแกรมเซฟมาเป็น PDF หรือ ODF รวมเป็นไฟล์เดียวอัตโนมัติน่าสนใจดีครับ ตอนนี้ลองใช้ดูแล้ว รู้สึกว่าภาษาไทยยังคงทำงานไม่ค่อยได้ --Manop | พูดคุย 13:03, 27 กุมภาพันธ์ 2552 (ICT)
: คิดว่าคงขาด resource ฟอนต์ไทย มันถึงกลายเป็นตัวสี่เหลี่ยม สำหรับภาษาอังกฤษนี่สวยงามดีครับ ตรงท้ายของเอกสารมีรายชื่อของทุกคนที่ร่วมแก้ไขด้วย นอกจากนี้ในแต่ละบทความก็มี PDF Version ให้คลิกทางซ้ายมือ เพื่อเซฟ PDF เฉพาะบทความนั้นๆ มาบทความเดียว --Octra Dagostino 13:24, 27 กุมภาพันธ์ 2552 (ICT)
:: ตอนนี้มีทิกเกตสำหรับปัญหานี้ที่ http://code.pediapress.com/wiki/ticket/363 --Manop | พูดคุย 09:36, 13 มีนาคม 2552 (ICT)
::: ตอนนี้ใช้ได้แล้วนะครับเรื่องภาษาไทย อาจลองใช้ได้ที่วิกิอื่น อย่างวิกิตำรา หรือวิกิซอร์ซดู --Manop | พูดคุย - (irc) 01:19, 23 พฤษภาคม 2552 (ICT)
นากใหญ่ธรรมดา

นากใหญ่ธรรมดา หรือ นากยุโรป (Common otter, European otter; Lutra lutra) เป็นนากชนิดที่สามารถพบได้กว้างขวางมาก มีลำตัวยาว ขนหนาและหยาบเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมเข้ามา ทำให้ว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และป้องกันอากาศเย็นได้เป็นอย่างดี  สีขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อน ในบางครั้งอาจเปลี่ยนหรือเห็นเป็นสีเทา บริเวณท้องมีสีขนที่อ่อนกว่า หัวแบนและกว้าง หูกลม หางเรียวยาว ขนสั้น นิ้วเท้ามีพังผืดยึดติดกัน

**ขนาด**
มีความยาวลำตัวและหัว 55-72 เซนติเมตร ความยาวหาง 37.5-48 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3-5 กิโลกรัม

**ถิ่นที่อยู่**
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมากตั้งแต่ทวีปยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย พบตั้งแต่ สหราชอาณาจักร, ยุโรปตะวันตก, รัสเซีย, ตุรกี, ซีเรีย, อิหร่าน, เลบานอน, ซาอุดิอาระเบีย, คูเวต, อิรัก, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะชวา

**พฤติกรรม**
มีพฤติกรรมสามารถปรับตัวให้อาศัยในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น ป่าใกล้ลำธารหรือทะเลสาบ แม่น้ำขนาดใหญ่ สามารถขึ้นไปอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำบนพื้นที่ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 1,000 เมตร อาหารหลัก คือ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งเป็ดและไก่และนกน้ำชนิดต่าง ๆ ด้วย สามารถหาอาหารในน้ำที่มืดและขุ่นได้ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสจากหนวด ทำหน้าที่รับรู้แรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ ออกหากินตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน มีพฤติกรรมในการถูตัวเกลือกกลิ้งกับทรายเพื่อเป็นการทำให้ขนแห้งและช่วยกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว ลูกนากใหญ่ธรรมดาจะเริ่มหัดอาหารกินเองเมื่ออายุได้ 4 เดือน โดยมีนากใหญ่ธรรมดาที่โตเต็มที่คอยช่วยเหลือและแบ่งปันอาหารให้  โดยบางครั้งอาจรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าได้ด้วย

**ปฏิสัมพันธุ์กับมนุษย์**
จากคุณสมบัติของขนที่ทั้งหนาและกันหนาวได้เป็นอย่างดี ทำให้ถูกล่าเพื่อเอาขนและหนังทำเป็นเสื้อขนสัตว์ในอดีต ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1975 ทางกองทุนสัตว์ป่าโลก ได้เรียกร้องให้รัฐบาลประเทศต่าง ๆ ยกเลิกการค้าหนังนาก  ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีรวมทั้งในประเทศไทยด้วย ซึ่งสถานะของนากใหญ่ธรรมดาในปัจจุบัน จัดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1) ของอนุสัญญาไซเตส

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Laidler, Liz. Otters in Britain. David & Charles, 1982. 0715380699

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ห
พินอคคิโอ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483)

พินอคคิโอ (italic=yes) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันแนวละครเพลงและแฟนตาซี ฉายเมื่อ ค.ศ. 1940 สร้างโดย วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ จากนวนิยายเด็กอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1883 เรื่อง ปิน็อกกีโอ โดย การ์โล กอลโลดี พินอคคิโอ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่สองที่สร้างโดยดิสนีย์ โดยสร้างหลังจาก สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด (1937) ประสบความสำเร็จ
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ เจปเปตโต ช่างแกะสลักไม้ชาวอิตาลีวัยชรา เขาแกะสลักหุ่นกระบอกไม้แล้วตั้งชื่อว่า พินอคคิโอ หุ่นกระบอกนี้ถูกปลุกให้มีชีวิตโดยนางฟ้าสีน้ำเงิน โดยบอกเขาว่าเขาจะกลายเป็นเด็กจริง ๆ ได้ ถ้าเขาพิสูจน์ตัวเองว่า "กล้าหาญ, จริงใจและไม่เห็นแก่ตัว" ความพยายามของพินอคคิโอในการเป็นเด็กชายตัวจริงนั้นเกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับตัวละครที่น่ารังเกียจมากมาย ตัวละครหลัก จิมินี คริกเกต อิงจาก จิ้งหรีดพูดได้ อายุ 100 ปี จากหนังสือต้นฉบับ ผู้ซึ่งเตือนพินอคคิโอถึงความเย่อหยิ่งของเขา จิ้งหรีดพูดได้ถูกพินอคคิโอฆ่า ก่อนที่จะกลับมาเป็นผีหลังจากนั้นไม่นาน
ภาพยนตร์ดัดแปลงโดยศิลปินสตอรีบอร์ดหลายคนจากหนังสือของกอลโลดี การสร้างภาพยนตร์ได้รับการดูแลโดย เบน ชาร์ปสตีนและแฮมิลตัน ลุสค์ และฉากต่าง ๆ ในภาพยนตร์กำกับโดย นอร์แมน เฟอร์กูสัน, ที. ฮี, วิลเฟรด แจ็กสัน, แจ็ก คินนีย์และบิล รอเบิร์ตส์ พินอคคิโอ เป็นความสำเร็จที่แปลกใหม่ในด้านแอนิเมชันเอฟเฟกต์ มีการเคลื่อนไหวที่สมจริงของยานพาหนะ, เครื่องจักรและองค์ประกอบทางธรรมชาติ เช่น ฝน, ฟ้าผ่า, ควัน, เงาและน้ำ พินอคคิโอ ฉายในโรงภาพยนตร์โดย อาร์เคโอเรดิโอพิกเชอส์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940
พินอคคิโอ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ โดยได้รับรางวัลในสาขาเพลง, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยมและเพลงดั้งเดิมยอดเยี่ยม ด้วยเพลง "เวนยูวิชอะพอนอะสตาร์" ภาพยนตร์ทำเงินได้ไม่ดีเมื่อตอนฉายครั้งแรก เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ตัดขาดจากตลาดต่างประเทศอย่างยุโรปและเอเชีย แต่สุดท้ายภาพยนตร์ก็ทำกำไรในการฉายซ้ำเมื่อ ค.ศ. 1945 พินอคคิโอ ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แอนิเมชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา โดยได้รับเรตติง 100% บนเว็บไซต์ รอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์และตัวละครยังคงแพร่หลายในวัฒนธรรมประชานิยม โดยยังปรากฏอยู่ในดิสนีย์พาร์กและสื่อความบันเทิงรูปแบบอื่น ๆ พินอคคิโอ ได้รับการบรรจุใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" เมื่อ ค.ศ. 1994
เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเป็นคนแสดงเข้าสู่การพัฒนาอย่างเป็นทางการ ภาพยนตร์เริ่มถ่ายเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 กำหนดฉายวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022 บนดิสนีย์+

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-0-19-802079-0
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จินตนิมิตเพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
นาก (แก้ความกำกวม)

"นาก" อาจหมายถึง:- นาก - ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดในวงศ์ Lutrinae เป็นสัตว์ที่หากินในน้ำและว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่วมาก- นาก - โลหะผสมชนิดหนึ่ง เกิดจากการผสมของทองคำ เงิน และทองแดง มีสีออกเงินด้าน และเรียกสีอย่างนั้นว่า สีนาก ด้วย

**ดูเพิ่ม**
 แม่นาค หรือ แม่นาคพระโขนง- นาค พญานาค บางครั้งอาจสะกดว่า นาคา หรือ นาคี- นางนาก ภาพยนตร์ไทยกำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร- นากหญ้า สัตว์ฟันแทะ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Myocastor coypus
หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน

พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2039 - 29 กันยายน พ.ศ. 2103)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2039
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สวีเดน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฟินแลนด์
เวสต์มินสเตอร์

ไฟล์:Hdr parliament.jpg|thumb|พระราชวังเวสท์มินส์เตอร์
เวสท์มินส์เตอร์ (Westminster) เป็นย่านในเซนทรอลลอนดอน ส่วนหนึ่งของนครเวสท์มินส์เตอร์ ครอบคุลมพื้นที่ตั้งแต่แม่น้ำเทมส์ ถึงถนนออกซฟอร์ด เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น พระราชวังเวสท์มินส์เตอร์, พระราชวังบัคคิงฮัม, เวสท์มินส์เตอร์แอบบี, อาสนวิหารเวสท์มินส์เตอร์ และพื้นที่ส่วนใหญ่ของย่านค้าขายและบันเทิง เวสท์เอนด์
ชื่อ เวสท์มินส์เตอร์ (Westmynstre) มาจากคำเรียกที่ไม่ทางการของโบสถ์แอบบี และที่ดินในพระองค์ที่เซนต์ปีเตอร์ (ซึ่งคือเวสท์มินส์เตอร์แอบบี) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตก (West) ของนครลอนดอน (จนกระทั่งในสมัยการรีฟอร์ม เคยมีพื้นที่ชื่อ อีสท์มินส์เตอร์ ใกล้กับหอคอยลอนดอนในด้านอีสท์เอนด์) แอบบีนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 7 ถึง 10 แต่ต่อมาได้กลายมาเป็นสถานที่สำคัญแห่งรัฐภายหลังการบูรณะโดยเอ็ดเวิร์ดผู้พิชิตในศตวรรษที่ 11

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในลอนดอน
หมวดหมู่:นครเวสต์มินสเตอร์
สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน

สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ (Oscar II; Oskar II; 21 มกราคม ค.ศ. 1829 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907) เป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1872 ทรงสละราชสมบัติจากการเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนเมื่อวันเดียวกันกับการเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 รวมพระชนมพรรษาได้ 78 ปี ทรงดำรงตำแหน่งตามฐานันดรดังนี้ เป็นพระราชปนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส- สมเด็จเจ้าฟ้าชายดยุกแห่งออสเตอร์กอตแลนด์- สมเด็จเจ้าฟ้าชายมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์- พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์- พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน

**พระราชโอรส**
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์มีพระราชโอรสทั้งสิ้น 4 พระองค์ดังต่อไปนี้
*สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน (16 มิถุนายน ค.ศ. 1858 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950) เมื่อแรกประสูติทรงดำรงตำแหน่งเป็น ดยุกแห่งวาร์มแลนด์ ทรงขึ้นครองราชสมบัติแทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เมื่อพระชนมายุ 49 พรรษา- เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งกอตลันด์ (หรือ เคานท์ ออสการ์ เบอร์นาดอตต์แห่งวิสเบิร์ก) (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 - 4 ตุลาคม ค.ศ. 1953)- เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 - 24 ตุลาคม ค.ศ. 1951)- เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก (1 สิงหาคม ค.ศ. 1865 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1947)
อ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์นอร์เวย์
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
จักรพรรดิจินไท่จง

thumb
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จง (ค.ศ.1075 - 1135) จักรพรรดิองค์ที่2แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อปี ค.ศ.1075 (พ.ศ. 1618) มีพระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม (Wanyan Wuqimai) (金太宗完颜晟，名 吴乞买)เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิจินไท่จู่เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1666) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา  ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จง
ในปีที่ 4 ของรัชกาล ตรงกับ ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) พระองค์ได้ทรงนำกองทัพบุกเข้ายึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ  ทำให้ราชวงศ์ซ่งต้องย้ายเมืองหลวงหนีลงใต้ไปที่หลินอัน (เมืองหังโจว มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน)
จักรพรรดิจินไท่จงสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระชนมายุได้ 60 พรรษา  พระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา:หวางเอี๋ยนเหอลี่เป่า(完颜劾里钵)- พระราชมารดา:อี๋เจี่ยนฮองเฮา จากสกุล นาล่าน(翼简皇后拏懒氏)- พระเชษฐา 
**จินคังจง หวางเอี๋ยนฮู่หย่าซู๋(金康宗完颜乌雅束)
**จักรพรรดิจินไท่จู่  หวางเอี๋ยนอากูต่า(次子金太祖完颜旻，名 阿骨打)
*พระอนุชา 
**อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหว๋อไต๋(魏王完颜斡带)
**อ๋องเลี้ยว หวางเอี๋ยนเซี๋ยเย่(辽王完颜杲，名 斜也)
**อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหว๋อไซ๋(卫王完颜斡赛)
**อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนหว๋อเจ่อ(鲁王完颜斡者)
**อ๋องฮ๋าน หวางเอี๋ยนอู่กู๋ไน่(汉王完颜乌故乃)
**อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนตูมู่(鲁王完颜阇母)
**อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนช้าล๋า(沂王完颜查剌)
**อ๋องยุ๋น หวางเอี๋ยนอู่ตัวปู่(郓王完颜昂，名 吾都补)
*ฮองเฮา พระสนม และพระโอรส
**ฉินเหรินฮองเอาจากสกุลต้างกั่ว(钦仁皇后唐括氏)
***องค์ชายใหญ่ อ๋องซ๋งกั้ว หวางเอี๋ยนซงป้าน(长子宋国王完颜宗磐，名 蒲鲁虎)
***อ๋องบิน หวางเอี๋ยนซงกู๋(豳王完颜宗固，名 胡鲁)
***อ๋องไต๋ หวางเอี๋ยนซงย่า(代王完颜宗雅，名 斛鲁补)
***อ๋องซุ่ หวางเอี๋ยนซงชุ๋น(徐王完颜宗顺，名 阿鲁带)
***องค์ชายสี่ อ๋องยู้ หวางเอี๋ยนซงเว่ย(四子虞王完颜宗伟，名 阿鲁补)
***องค์ชายสาม อ๋องเต้ง หวางเอี๋ยนซงอิง(三子滕王完颜宗英，名 斛沙虎)
***อ๋องเซีย หวางเอี๋ยนซงอี๋(薛王完颜宗懿，名 阿邻)
***อ๋องหย้วน หวางเอี๋ยนซงเปิ่น(原王完颜宗本，名 阿鲁)
***อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนกู๋หล่าน(翼王完颜鹘懒)
***อ๋องเฟิง หวางเอี๋ยนซงเม่ย(丰王完颜宗美，名 胡里甲)
***อ๋องหยุ่น หวางเอี๋ยนเชินทู่เมิ้น(郓王完颜神土门)
***อ๋องฮั๋ว หวางเอี๋ยนฮู๋เป๋ยซู๋(霍王完颜斛孛束)
***อ๋องไฉ๋ หวางเอี๋ยนหว๋อเลี๋ยว(蔡王完颜斡烈)
***อ๋องบี๋ หวางเอี๋ยนซงเจ้อ(毕王完颜宗哲，名 鹘沙)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1618
ไท่จง
1135
ภูมิภาคของประเทศอังกฤษ

ภาคของอังกฤษ (Regions of England) เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับบนสุดของรัฐบาลท้องถิ่นในอังกฤษ (Local government in England)  ยกเว้นลอนดอนที่มีระบบการปกครองเป็นของตนเอง ภาคการปกครองของอังกฤษก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และในปัจจุบันแบ่งเป็น 9 ภาค
:# เกรเทอร์ลอนดอน (Greater London)
:# อีสต์ออฟอิงแลนด์ (East of England)
:# นอร์ทอีสต์อิงแลนด์ (North East England)
:# เซาท์อีสต์อิงแลนด์ (South East England)
:# นอร์ทเวสต์อิงแลนด์ (North West England)
:# เซาท์เวสต์อิงแลนด์ (South West England)
:# อีสต์มิดแลนส์ (East Midlands)
:# เวสต์มิดแลนส์ (West Midlands)
:# ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ (Yorkshire and the Humber)

**ดูเพิ่ม**
 สหราชอาณาจักร 
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์จิน

จักรพรรดิจีนในยุคราชวงศ์จิน (หยูเจิน)
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จิน

ราชวงศ์จีนที่ปกครองระหว่าง ค.ศ. 1115-1234 โดยชนเผ่าหยูเจิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีนแบ่งตามราชวงศ์
เตียวเหลียง (ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก)

จางเหลียง หรือ เตียวเหลียง (Zhang Liang; 张良; พินอิน: Zhāng liáng อ่านว่า จางเหลียง; ? - 189 ปีก่อน ค.ศ.) ชื่อรอง จื่อฝาง (子房) เป็นนักยุทธศาสตร์ทางการทหารและขุนนางชาวจีน ที่มีชีวิตอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ตอนต้น เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น (韓信) และ เซียว เหอ (蕭何) จางเหลียงมีส่วนอย่างมากในการสถาปนาราชวงศ์ฮั่น ภายหลังเขาถึงแก่กรรม เขาได้รับเกียรติให้มียศหลังมรณกรรมเป็น เหวินเฉิงโหว โดย จักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า จางเหลียงปรากฏใน ตารางรายชื่อของวีรบุรุษผู้ไร้เทียมทาน โดย จิน กู่เหลียง
เชื่อกันว่า จางเหลียงได้รับคัมภีร์พิชัยสงครามที่ตกทอดมาจากเจียง ไท่กง หรือเจียง จื่อหยา ที่ปรึกษาและเสนาธิการคนสำคัญอีกคนหนึ่งในยุคราชวงศ์โจวตอนต้น และในประวัติศาสตร์จีน จึงทำให้จางเหลียงวางแผนไม่เคยผิดพลาด 
ซือหม่า เชียน นักบันทึกประวัติศาสตร์ในยุคจีนโบราณได้บันทึกถึงจางเหลียงเอาไว้ว่า "เมื่อถึงคราวที่พระเจ้าฮั่นเกาจู่เผชิญปัญหาหนักหนาถึงขนาดคอขาดบาดตาย จางเหลียงผู้นี้ก็มักจะเป็นคนที่ช่วยพระองค์ให้รอดพ้นจากเรื่องเหล่านั้นเสมอ" 
นอกจากนี้แล้ว จางเหลียงยังได้รับการกล่าวขานอีกว่า เป็นบุรุษที่มีใบหน้าสวยราวกับอิสตรีคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ผู้คนมักจะเข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้งว่าเป็นอิสตรี
ในวรรณกรรมสามก๊ก นอกจากขวันต๋ง, งักเย (เล่ออี้) และเจียงจื่อหยา แล้ว ความสามารถของขงเบ้งที่ทั้งชีซี ผู้เป็นสหาย และสุมาเต็กโช ผู้เป็นอาจารย์มักจะกล่าวเปรียบเปรยนั้น จางเหลียงก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มักถูกหยิบยกไปเทียบเคียงกับขงเบ้ง โดยระบุว่า "หนึ่งในนั้นคือเกงสง (เจียงจื่อหยา) ผู้วางฐานรากของราชวงศ์โจวอย่างแน่นหนาเป็นเวลาแปดร้อยปีและคนอื่น ๆ จางเหลียงที่ทำให้ราชวงศ์ฮั่นรุ่งโรจน์เป็นเวลาสี่ร้อยปี"
จางเหลียงถึงแก่อสัญกรรรมเมื่อ 189 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 354)

**อ้างอิง**
last= Wittaya
หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ทางแยกเข้าท่าโป่งแดง) เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 2.3 กิโลเมตร เป็นถนนสายสั้นที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด-แม่ฮ่องสอน) ไปยังพื้นที่การท่องเที่ยวริมฝั่งแม่น้ำปายด้านทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณหมู่บ้านท่าโป่งแดง
เส้นทางนี้แม้มีระยะทางสั้น แต่สามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงชนบทได้หลายเส้นทาง ได้แก่ ทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องจากสะพานแม่น้ำปาย ผ่านเรือนประทับแรมโป่งแดง ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยเสือเฒ่า (หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้สะดวกที่สุด) บริเวณชายแดนไทย-พม่า (รัฐกะยา) หรือเชื่อมต่อด้วยถนนเลียบแม่น้ำจากบ้านท่าโป่งแดง ถัดลงมายังบ้านห้วยเดื่อ และบรรจบกับทางหลวงชนบทสายบ้านแม่สะกึด-น้ำเพียงดิน ไปสิ้นสุดเส้นทาง ณ จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่บ้านน้ำเพียงดิน
นอกจากนี้ ทั้งบ้านท่าโป่งแดงและบ้านห้วยเดื่อ ที่โครงข่ายถนนตัดผ่าน ยังเป็นจุดที่มีท่าเรือหางยาวให้บริการนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องแม่น้ำปาย ไปชมวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้านห้วยปูแกง เที่ยวชมถ้ำน้ำเพียงดิน และวนอุทยานผาหินตั้ง ก่อนสิ้นสุดการเดินทางที่บ้านน้ำเพียงดิน

**รายละเอียดของเส้นทาง**
เป็นถนนผิวลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ในพื้นที่ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองฯ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แยกจากหลักกิโลเมตรที่ 265.4268 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ด้านซ้ายทาง (มุ่งหน้าตัวเมือง) ที่สามแยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศใต้ ผ่านบ้านท่าโป่งแดง แล้วทอดข้ามแม่น้ำปายระยะทาง 186 เมตร ไปสิ้นสุดที่คอสะพานฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีเส้นทางต่อเนื่องกับทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) และมีแยกถนนผิวคอนกรีตเลียบแม่น้ำปายไปยังบ้านห้วยเดื่อ

**ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง**
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางลำลองผิวลูกรัง กว้าง 3-4 เมตร ตัดผ่านพื้นที่ป่า ใช้สำหรับเข้าหมู่บ้านและโรงเรียนท่าโป่งแดง ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2523 กรมทางหลวงได้สำรวจวางแนวเส้นทางใหม่เพื่อเป็นทางเข้าสู่พระตำหนัก (เรือนประทับแรมโป่งแดง) มีการก่อสร้างทางและสะพานเบลี่ข้ามแม่น้ำปายเมื่อปี พ.ศ. 2523 ลาดยางเมื่อปี พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงพื้นผิวและภูมิทัศน์อีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 กระทั่งปี พ.ศ. 2546 จึงได้โอนพื้นที่บริเวณปากทางระยะทาง 220.5 เมตร ให้แก่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูเมือง

**แยกที่สำคัญ**
 สามแยกประตูเมืองทางทิศใต้- สามแยกเลี่ยงเมืองแม่ฮ่องสอน ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (เลี่ยงเมือง)- สามแยกไม้แงะ เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่วัดไม้แงะ- สามแยกท่าโป่งแดง ตัดกับถนน บ.ท่าโป่งแดง-บ.ห้วยเดื่อ บริเวณก่อนถึงสะพานข้ามแม่น้ำปาย 

**อ้างอิง**
1250
4-1250
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194 (แม่สะเรียง-แม่สามแลบ) เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ขึ้นเขาเป็นบางช่วงมีระยะทางทั้งหมด 26 กิโลเมตร เริ่มต้นจากสะพานข้ามแม่น้ำยวม และสิ้นสุดที่ศาลาชมทิวทัศน์แม่น้ำสาละวิน เป็นถนนลาดยางตลอดสาย

**แยกที่สำคัญ**
 แยกทุ่งแล้ง- แยกแม่สามแลบ

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติสาละวิน
1194
4-1194
1194
เซียว เหอ

เซียว เหอ (c=蕭何, 257 – 16 สิงหาคม 193 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นขุนนางจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตอนต้น เขารับใช้ หลิว ปัง (จักรพรรดิฮั่นเกาจู่) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น ในระหว่างการจลาจลต่อต้าน ราชวงศ์ฉิน และต่อสู้เคียงข้างหลิวใน สงครามฉู่-ฮั่น กับคู่แข่งของหลิว เซี่ยง อวี่ ภายหลังการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น เซียว เหอ กลายเป็น อัครมหาเสนาบดี และดำรงตำแหน่งไปจนเขาถึงแก่กรรม สำหรับผลงานของเขา เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น และ เตียวเหลียง
เซี่ยวเหอถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 2 ในรัชกาลฮั่นฮุ่ยตี้ เมื่อ 193 ปีก่อนคริสตกาล

**อ้างอิง**
ซือหม่า เชียน. ฉื่อจี้, เล่มที่ 53.
*ปาน กู้ และคณะ. ฮั่นชู, เล่มที่ 39.
หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน
-193
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270 แยกทางหลวงหมายเลข 108 (กองลอย)-แม่แฮใต้ เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร โดยเริ่มต้นจากบ้านกองลอย อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่หรือเริ่มต้นจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่บริเวณกิโลเมตรที่ 55 และสิ้นสุดที่บ้านแม่โถ อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**รายชื่อทางแยก**

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติแม่โถ
1270
4-1270
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
กรุซ การ์บาฆัล

กรุซ การ์บาฆัล (Cruz Carbajal) อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองเบรากรุซ ประเทศเม็กซิโก มีศักดิ์เป็นน้องชายของนักมวยอดีตแชมป์โลกชื่อดัง ไมเคิล คาร์บาฮาล มีสถิติการชกทั้งหมด 47 ครั้ง ชนะ 29 (น็อก 25) เสมอ 2 แพ้ 16

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท (2544)- แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO
** ชิง 15 มีนาคม 2545 ชนะน็อค เมาริซิโอ มาร์ติเนซ ยก 9 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กันยายน 2545 ชนะน็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 4 ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ตุลาคม 2546 ชนะน็อค เกราร์โด เอสปิโนซา ยก 8 ที่ สหรัฐอเมริกา
** เสียแชมป์ 7 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ นครราชสีมา- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBU เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2539 แพ้คะแนน เลห์โลโฮโนโล เลดวาบา ที่ แอฟริกาใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 มีนาคม 2540 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ เลย
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2540 แพ้คะแนน เซอร์จิโอ มิญัน ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 5 ธันวาคม 2540 แพ้คะแนน เนสเตอร์ การ์ซา ที่เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ NABF เฉพาะกาลเมื่อ 4 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน ฟรานซิสโก เมเตโอส ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO และ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2550 แพ้คะแนน โอลิเวียร์ ลอนต์ชิ ที่ แคนาดา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2012-10-06  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากเบรากรุซ
ฆิลเบร์โต โรมัน

ฆิลเบร์โต โรมัน ซัลดาญญา (Gilberto Román Saldaña) อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) 2 สมัย ได้ชื่อว่าเป็นนักมวยในรุ่น 115 ปอนด์ที่เก่งกาจที่สุดในโลกคนหนึ่งเทียบเท่ากับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อสมัยที่ทั้งคู่ยังชกมวยอยู่ แต่ทั้งคู่ไม่ได้มีโอกาสชกเพื่อพิสูจน์ฝีมือกัน โดยก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพ โรมันเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในทีมชาติเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 มาก่อน โดยตกรอบ 3 ในรุ่นฟลายเวท (51 กิโลกรัม)
โรมันเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ที่เมืองเมฆิกาลิ รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ รวมอายุได้ 29 ปี มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อก 35) เสมอ 1 แพ้ 6

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​แบนตัมเวท​ (สมัยแรก)
** ชิง 30 มีนาคม 2529 ชนะคะแนน จิโร วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 พฤษภาคม 2529 ชนะคะแนน เอดการ์ โอมาร์ มอนเซร์รัต ที ฝรั่งเศส
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 กรกฎาคม 2529 ชนะคะแนน รูเบน โอสบัลโด กอนโดริ ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 สิงหาคม 2529 เสมอกับ ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 19 ธันวาคม 2529 ชนะคะแนน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก กทม.
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 31 มกราคม 2430 ชนะน็อค อันตอยเน มอนเตโร ยก 9 ที่ ฝรั่งเศส
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 20 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน แฟรงก์ เซเดโน ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 16 พฤษภาคม 2530 แพ้น็อค ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ยก 11 ที่ ฝรั่งเศส- แชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท (สมัยที่ 2)
** ชิง 8 เมษายน 2531 ชนะคะแนน ซูการ์ เบบี โรฮัส ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 กรกฎาคม 2531 ชนะน็อค โยชิยูกิ อูชิดะ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 กันยายน 2531 ชนะคะแนน คิโยชิ ฮาทานากะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 7 พฤศจิกายน 2531 ชนะคะแนน ชูการ์ เบบี โรฮัส ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มิถุนายน 2532 ชนะคะแนน ฆวน การาโซ ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 12 กันยายน 2532 ชนะคะแนน ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 7 พฤศจิกายน 2532 แพ้คะแนน นานา คอนาดู ที่ เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​แบนตัมเวท​ เมื่อ 9 มิถุนายน 2533 แพ้อาร์ทีดี มุน ซ็อง-กิล ยก 8 ที่ เกาหลีใต้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
หมวดหมู่:บุคคลจากเมฮิกาลิ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285 แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ทุ่งมะส้าน)-ห้วยผึ้ง เป็นทางหลวงแผ่นดินในพื้นที่ตำบลห้วยผา อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 15 กิโลเมตร แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) เข้าสู่หมู่บ้านในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) จนสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง
ปัจจุบันเส้นทางนี้ได้มีการก่อสร้างทางหลวงชนบทเพิ่มเติม เพื่อต่อขยายเส้นทางจากบ้านห้วยผึ้ง ผ่านพื้นที่อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อไปยังจุดผ่อนปรนบ้านห้วยผึ้ง ที่ชายแดนประเทศพม่า บริเวณเขตเมืองปั่น ในแขวงลอยแหลม รัฐฉาน ซึ่งได้เปิดตลาดร่องแห้งเป็นตลาดนัดการค้าชายแดนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ถือเป็นช่องทางการค้าชายแดนที่สำคัญ 1 ใน 2 แห่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน นอกเหนือจากจุดผ่อนปรนบ้านห้วยต้นนุ่นในอำเภอขุนยวม ที่ชายแดนไทย-พม่า รัฐกะยา คาดว่าทางหลวงสายบ้านห้วยผึ้งรวมถึงส่วนต่อขยายนี้จะมีบทบาทต่อการค้าชายแดนผ่านรัฐฉานมากขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะการขนส่งวัสดุก่อสร้าง เนื่องจากจุดผ่อนปรนแห่งนี้อยู่ห่างจากกรุงเนปยีดอ เมืองหลวงใหม่ของพม่าประมาณ 240 กิโลเมตรเท่านั้น

**รายละเอียดของเส้นทาง**
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ระยะทาง 15.000 กิโลเมตร ผิวทางลาดยาง อยู่ในความดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เส้นทางแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 บริเวณกิโลเมตรที่ 188.125 ด้านขวาทาง (มุ่งหน้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน) ที่หมู่บ้านห้วยผา ใกล้กับถ้ำปลา (ที่ทำการอุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ) เลียบฝั่งซ้ายของลำน้ำแม่สะงี ผ่านบ้านทุ่งมะส้าน บ้านนาปลาจาด บ้านทุ่งคาหาร ไปสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง 

**ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง**
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางดิน กว้างประมาณ 3-4 เมตร เป็นเส้นทางของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมากรมทางหลวงได้รับมาดำเนินการก่อสร้างตามโครงการพระราชดำริเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จนแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 และรับเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2529 มีสภาพเป็นทางลูกรังและลาดยางบางช่วง คันทางกว้าง 6 เมตร ในภายหลังได้มีการลาดยางเพิ่มเติมเป็นตอน ๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2541 จนเป็นผิวลาดยางตลอดทั้งเส้นทาง 

**ทางแยกที่สำคัญ**
 สามแยกทุ่งมะส้าน ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ- จุดผ่อนปรนบ้านห้วยผึ้ง

**อ้างอิง**

1285
4-1285
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226 แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่ละนา)-ปางคาม เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 24.793 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ไปยังหมู่บ้านหลายแห่งในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) และสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือ ถ้ำแม่ละนา

**รายละเอียดของเส้นทาง**
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ที่หลักกิโลเมตรที่ 152.275 ด้านขวาทาง (จากแม่มาลัยมุ่งหน้าปาย) ที่ตำบลนาปู่ป้อม ผ่านบ้านแม่ละนา และสิ้นสุดที่บ้านปางคาม ในพื้นที่ตำบลปางมะผ้า อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ลักษณะเส้นทางช่วงต้นเป็นผิวลาดยาง ช่วงถัดมาเป็นผิวคอนกรีตสลับลูกรัง โดยมีแนวเส้นทางบางช่วงเลียบชายแดนไทย-พม่า

**ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง**
 ช่วงที่ 1 (ทางหลวง 1095-บ้านแม่ละนา) ระยะทาง 6 กิโลเมตร
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางคนเดินและม้าต่าง ต่อมาทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีบัญชาให้อยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เพื่อเป็นเส้นทางเข้าหมู่บ้านแม่ละนา ต่อมามีการก่อสร้างและรับมอบเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 และได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2539-2541- ช่วงที่ 2 (บ้านแม่ละนา-บ้านปางคาม) ระยะทาง 21.350 กิโลเมตร
เป็นเส้นทางที่กรมทางหลวงได้รับมอบจากกองบัญชาการทหารสูงสุดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2543-2545

**แยกที่สำคัญ**
 แยกนาปู่ป้อม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ถ้ำแม่ละนา- กลุ่มถ้ำแม่ละนา
1226
4-1226
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265 แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ปาย)-วัดจันทร์ เป็นทางหลวงสายหลักที่ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ และศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ โดยเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (แม่มาลัย-ปาย-แม่ฮ่องสอน) ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

**รายละเอียดของเส้นทาง**
เส้นทางนี้อยู่ในการดูแลของแขวงทางหลวงแม่ฮ่องสอน สำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เริ่มต้นจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) กิโลเมตรที่ 85+225 ด้านซ้ายทาง (จากแม่มาลัย) ที่บ้านแม่ปิง ตำบลแม่ฮี้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เลียบไปตามริมฝั่งห้วยแม่ยะและแม่น้ำปาย ผ่านบ้านเมืองแปง ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ ข้ามแม่น้ำแม่แจ่ม และสิ้นสุดที่หมู่บ้านวัดจันทร์ ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ ที่แยกตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1349 (สะเมิง-วัดจันทร์) รวมระยะทาง 43.619 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย กว้าง 7.00 เมตร เขตทางกว้างข้างละ 20.00 เมตร

**ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง**
แนวเส้นทางสายนี้ เดิมเป็นทางลำลองของเหมืองแร่มหาลานนาและทางเดินเท้าเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ อำเภอแม่แจ่ม (เดิม) จังหวัดเชียงใหม่ ความกว้าง 2.5 เมตร กรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างโดยขยายคันทางเดิมและปรับปรุงช่วงที่ลาดชันในปี พ.ศ. 2523-2524 จากนั้นได้ปรับปรุงเส้นทางช่วง 12 กิโลเมตรแรกเป็นผิวทางลูกรังในปี พ.ศ. 2526 และได้เร่งดำเนินการก่อสร้างผิวทางลูกรังในส่วนที่เหลือเพื่อสนับสนุนศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์เมื่อปี พ.ศ. 2527 แต่เนื่องจากกำลังคนและเครื่องจักรไม่พอ ทางแขวงการทางแม่ฮ่องสอนจึงดำเนินการจากกิโลเมตรที่ 12 ถึง 28 และศูนย์สร้างทางลำปางดำเนินการตั้งแต่กิโลเมตรที่ 28 เป็นต้นไป จากนั้นในปี พ.ศ. 2528 จึงได้ตัดลาดเชิงเขาแก้ความลาดชันเป็นแห่งๆ ในช่วง 28 กิโลเมตรแรก และได้รับมอบเส้นทางช่วงกิโลเมตรที่ 0 ถึง 26+931 เป็นทางบำรุงเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ในภายหลังมีการปรับปรุงเส้นทางเป็นระยะๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2539-2545 จนกระทั่งการปรับปรุงล่าสุด ทำให้เส้นทางนี้เป็นถนนลาดยางตลอดสายเมื่อปี พ.ศ. 2550

**รายชื่อทางแยก**

**สถานที่สำคัญบนเส้นทาง**
 น้ำพุร้อนเมืองแปง- หน่วยพิทักษ์ป่าแม่สา- อ่างเก็บน้ำห้วยจันทร์ และอ่างเก็บน้ำห้วยอ้อ- ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้- หมู่บ้านวัดจันทร์

**ดูเพิ่ม**
 อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่

**อ้างอิง**
1265
4-1265
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088 แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ออบหลวง)-แม่ซา เป็นทางหลวงในพื้นที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีระยะทางตลอดสายทั้งสิ้น 97.518 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวง) 

**รายละเอียดและสภาพเส้นทาง**
ถนนสายนี้เป็นถนนทางขึ้นเขาสูงชันแต่ไม่มากนัก โดยเริ่มต้นจากสวนสนบ่อแก้ว อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ บ้านแม่นาจร และสิ้นสุดที่บ้านวัดจันทร์ ช่วงสวนสนบ่อแก้ว-บ้านแม่นาจร เป็นถนนลาดยางช่วงบ้านแม่นาจร-บ้านวัดจันทร์ เป็นทางลูกรังจนไปบ้านวัดจันทร์ ถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย

**รายชื่อทางแยก**

**ดูเพิ่ม**
 สวนสนบ่อแก้ว- อำเภอแม่แจ่ม
1088
4-1088
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ไปรษณีย์อืดอาด

ไปรษณีย์อืดอาด ซึ่งเป็นศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษว่า "snail mail" หรือ "smail" (จาก snail + mail) เป็นคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นในทางเสียดสีระบบการขนส่งไปรษณียภัณฑ์ว่ากว่าจะบริการส่งถึงผู้รับนั้นช่างอืดอาดเหลือใจ โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษนั้นว่าอืดอาดอย่าง "snail" คือหอยทาก เทียบไม่ได้กับไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ ไปรษณีย์อืดอาดนี้ความจริงแล้วก็หมายถึงไปรษณียภัณฑ์ที่ไม่ได้ส่งผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์นั่นเอง คือเป็นไปรษณียภัณฑ์ทั่วไปซึ่งบางทีภาษาอังกฤษก็เรียก "ไปรษณีย์กระดาษ" (paper mail) หรือ "ไปรษณีย์บก" (land mail) นอกจากนี้ คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" ยังหมายถึง มิตรสัมพันธ์ทางไปรษณีย์ (pen pal) อีกด้วย
คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" มีการใช้ครั้งแรกประมาณ พ.ศ. 2513 ในเรื่องสั้น "เดอะเลตเทอร์" (The Letter) ที่นายอาร์โนลด์ โลเบล (Arnold Lobel) เขียนไว้ในหนังสือ "ฟรอกแอนด์โทดอาร์เฟรนส์" (Frog and Toad are Friends) แต่มิใช่ในความหมายดังข้างต้น แต่หมายถึงไปรษณีย์ที่อืดอาดเพราะมีหอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์ โดยในเรื่องสั้นนั้น เจ้ากบฝากจดหมายให้เจ้าหอยทากนำไปส่งให้แก่เจ้าคางคก พนักงานไปรษณีย์หอยทากใช้เวลาสี่วันในการนำพาจดหมายไปถึงจุดหมาย
ต่อมายังมีการใช้คำนี้โดยหมายถึงไปรษณีย์ที่หอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์อีกด้วย โดยในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กอินบิ๊กแอปเพิลซิตี" (Strawberry Shortcake in Big Apple City) ฉายเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นมุกตลกซึ่งผลสตรอว์เบอร์รีได้รับจดหมายของเธอช้ากว่าปรกติถึงสามสัปดาห์ เพราะหอยทากเป็นพนักงานไปรษณีย์ และก็ยอมรับว่า "ไปรษณีย์หอยทาก (snail mail) อืดอาดเป็นธรรมดา"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไปรษณีย์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีสารสนเทศ