จินตนา ภักดีชายแดน

จินตนา ภักดีชายแดน (นามสกุลเดิม ปิ่นเฉลียว) เป็นชื่อจริงของนักเขียนนวนิยายแนวระทึกขวัญที่รู้จักกันดีในนาม จินตวีร์ วิวัธน์ และยังได้ชื่อว่าเป็นกวีหญิงฝีปากกล้าคนหนึ่งของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไกลออกไปนอกรั้วอุดมศึกษา ไม่ว่าจะเป็นกลอนวิพากษ์สังคม การเมือง กลอนหวาน หรือแม้แต่กลอนหักมุม
ส่วนบทประพันธ์นวนิยายของจินตนา นอกจากจะเป็นแนวสยองขวัญที่หยิบยกเอาเรื่องผีสาง ความเร้นลับ หรือความเชื่อโบราณ มาผูกเป็นเรื่องราวแล้ว ยังมีอีกหลายเรื่องที่ถือเป็นนวนิยายอันโดดเด่นและฉีกแนวออกไปจากนวนิยายของนักเขียนคนอื่น ๆ ในสมัยเดียวกันเป็นอย่างมาก
จากการนำเรื่องราวของวิทยาศาสตร์ ปรจิตวิทยา หรือแม้แต่พฤกษศาสตร์ เข้ามาผนวกกับความเชื่อและความสยองขวัญอันชวนระทึก จนเกิดเป็นนวนิยายแนวไซ-ไฟระทึกขวัญที่มีความเหนือล้ำกาลเวลา ชนิดไม่ว่าจะผ่านไปกี่สิบปี ความทันสมัยของตัวเนื้อหาในนวนิยายก็ล้วนยังชวนให้น่าทึ่ง ระคนไปกับความระทึกอันเป็นอารมณ์หลักของเรื่อง ซึ่งมีจุดเชื่อมโยงกันได้อย่างลงตัว เช่น กึ่งหล้าบาดาล ศีรษะมาร มนุษย์สังเคราะห์ มฤตยูเขียว เป็นต้น
แม้กระทั่งงานเขียนแนวร่วมสมัยที่นำเอาเรื่องราวต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น อารยธรรมโบราณ เทพปกรณัม อสุรกาย ภูตผี มาผนวกเข้ากับความสยองขวัญจนเกิดเป็นจินตนิยายระทึกขวัญที่ผสมกลมกลืนกับความเป็นไทยได้อย่างกลมกล่อม อาทิ อมฤตาลัย หรือสาบนรสิงห์ เป็นต้น ก็ได้ปรากฏภายใต้การจรดอักษรของจินตนามาแล้วเช่นกัน
ที่สำคัญ บทประพันธ์หลายเรื่องภายใต้นามปากกาต่าง ๆ ของจินตนา ยังได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์มาแล้วแทบทั้งสิ้น อาทิ
ศีรษะมาร สาบนรสิงห์ คฤหาสน์ดำ ขุมทรัพย์โสมประภา อมฤตาลัย สุสานภูเตศวร มฤตยูเขียว วังไวกูณฑ์ อาศรมสาง บ้านศิลาทราย มายาลวง มายาพิศวาส นอกจากนี้ก็ยังมี บุปผาเพลิง ที่ได้รับการสร้างเป็นละครวิทยุอีกด้วย
จากการประสบความสำเร็จดังกล่าวข้างต้น จึงถือเป็นเครื่องยืนยันความยอดเยี่ยมในผลงานของจินตนาได้เป็นอย่างดี
ทว่าจะมีสักกี่คนที่รู้ว่าผลงานชวนระทึกขวัญทุกชิ้นดังกล่าวนั้น จะเกิดจากจรดอักษรขึ้นโดยนักเขียนหญิงซึ่งเป็นคนกลัวผีมาก มากเสียจนถูกขนานนามว่าเป็น ราชินีนิยายสยองขวัญที่กลัวผีมากที่สุด

**ประวัติ**
จินตนา ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรีคนสุดท้องของ นายวิวัธน์และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวคนโตชื่อมาลัย ส่วนพี่ชายมีสองคนคือ ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว และ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ผู้ให้กำเนิดนิตยสารต่วยตูน)
จินตนาเกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2485 ที่โรงพยาบาลศิริราช และถึงแก่กรรมในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ด้วยโรคมะเร็งตับ ซึ่งถือเป็นการจากไปอย่างรวดเร็วด้วยวัยเพียง 46 ปี และเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของวงการนิยายสยองขวัญ เพราะนับแต่นั้นเป็นต้นมาก็เรียกได้ว่ายังไม่มีนักเขียนหญิงคนใดสามารถก้าวขึ้นมาแทนที่ตำแหน่งราชินีนิยายสยองขวัญผู้นี้ได้อีกเลยแม้แต่คนเดียว
ด้านการศึกษา จินตนาจบการศึกษาระดับ มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีการศึกษา 2506 และจบการศึกษาปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาภาษาและวรรณคดีไทย จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตรในปีการศึกษา 2517 
ด้านงานเขียน จินตนาเริ่มเขียนกลอนตั้งแต่อายุราว 10 ปี และส่งผลงานไปยังนิตยสารเด็กสม่ำเสมอ กระทั่งช่วงที่อยู่มัธยมฯ 3 ผลงานก็ได้ตีพิมพ์ในนิตยสารชัยพฤกษ์และดรุณสาร ทั้งยังเคยได้รับรางวัลที่ 2 จากการประกวดบทสักวาในนิตยสารชัยพฤกษ์ ส่วนงานร้อยแก้วนั้น จินตนาเริ่มต้นด้วยการเขียนเรื่องสั้นลงพิมพ์ในเสรีคอลัมน์สำหรับเด็กของหนังสือพิมพ์สารเสรี และเคยได้รับรางวัลโบว์สีฟ้าจากการประกวดเรื่องสั้นในโครงการของนิตยสารสยามสมัย
นอกจากงานด้านร้อยแก้วแล้ว จินตนายังถนัดเขียนบทกลอนและมีผลงานแพร่หลายตามนิตยสารอยู่เสมอ โดย พ.ศ. 2505 ได้ชนะการประกวดชุมนุมกลอนชาวบ้านทางโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 ซึ่งสมัยนั้นจินตนากำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาที่เตรียมอุดมศึกษา, พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2515 ได้รับรางวัลจากมูลนิธิจอห์น เอฟ. เคนเนดี้ สองปีซ้อนจากผลงานเรื่อง นิราศพระอาราม และเรื่อง อยุธยาวสาน, พ.ศ. 2523 ได้รับรางวัลชมเชยจากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือประเภทกวีนิพนธ์จากผลงานเรื่อง เพลงมนุษย์ จากนั้นในปีถัดมาก็ยังได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดในรายการเดียวกันจากผลงานเรื่อง ศรีจุฬาลักษณ์
สำหรับนามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์ ได้เริ่มใช้เมื่อปี พ.ศ. 2518 ซึ่งตลอดช่วงเวลากว่าสิบปีที่ใช้นามปากกานี้ ได้ทำให้ผลงานของจินตนาเป็นที่ชื่นชอบของผู้อ่านอย่างกว้างขวางจนบรรดานิตยสารชั้นนำต่าง ๆ ต้องการตัวและดึงมาร่วมงาน ไม่ว่าเครือบางกอก-ทานตะวัน หรือสกุลไทย-หญิงไทย ยังผลให้ไม่มีเวลาสร้างสรรค์ผลงานในด้านบทกวี อีกทั้งช่วงเวลาดังกล่าวก็ยังเป็นช่วงเดียวกับที่พี่น้องปิ่นเฉลียวเริ่มจัดทำนิตยสารรายเดือนต่วยตูนพิเศษ จึงมอบให้จินตนาเป็นบรรณาธิการเพื่อนำเสนอเรื่องราวลึกลับอิงไสยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ลงในนิตยสารอีกด้วย ซึ่งจินตนาก็ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการนี้เรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งตับ หลังจากที่ วินัย ภักดีชายแดน ผู้เป็นสามีสิ้นชีวิตอันเนื่องมาจากอุบัติเหตุได้เพียงสองปีกว่าเท่านั้น ถือเป็นการปิดฉากราชินีสยองขวัญแห่งเมืองไทย
นอกจากนี้ จินตนายังเคยให้สัมภาษณ์ว่าการที่มาเขียนเรื่องลึกลับนั้นก็เพราะพี่ชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว เป็นผู้ที่ชอบอ่านหนังสือประเภทนี้มากและมักจะแอบซ่อนหนังสือเอาไว้เป็นอย่างดีเพราะกลัวน้องจะหยิบมาอ่านเข้า เนื่องจากวาทินรู้ดีว่าน้องสาวของตนเป็นคนกลัวผีมาก แต่ที่สุดแล้วจินตนาก็พยายามแอบขโมยมาอ่านทุกเรื่องจนได้ ซึ่งก็ถือได้ว่าเป็นข้อดีของนักเขียนที่เฉพาะเจาะจงเขียนเรื่องแนวเร้นลับและผีสาง เพราะสิ่งนั้นทำให้จินตนาสามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาในบทบรรยายได้ใกล้เคียงกับความรู้สึกกลัวของตัวเอง

**นามปากกา**
นามปากกาในบทประพันธ์นวนิยาย- จินตวีร์ วิวัธน์- ก่ำฟ้า เฟือนจันทร์- หทัยธรณี- สการะวาตี
นามปากกาในงานเขียนอื่น ๆ- พวงอุบล ปิ่นวิวัธน์- ศรีจิตรา- จานิน- จินตาภา- วรมินตรา- พร พิษณุเทพ- ไดโนเสาร์ (เด็ก)- ไอคิว 45- จอหงอย ในนิตยสารต่วยตูน สำหรับรีวิวหนังอสุรกายเก่าๆ ต่อมามีคนนำมาเขียนต่อหลังการเสียชีวิตของ จินตนาใช้ชื่อแฝงเลียนแบบว่าจอเหงา

**ผลงาน**
# กึ่งหล้าบาดาล
# ขุมทรัพย์โสมประภา 
# คัมภีร์ภูต
# คฤหาสน์ดำ
# คุ้มคำพญา
# จุมพิตเพชฌฆาต
# เจ้าชายในฝัน
# ใต้เงาปิรามิด
# แทบหัตถ์เทวี
# บุปผาเพลิง 
# บาดาลนคร (พิภพสนธยา ภาค 2)
# บ้านศิลาทราย
# ผาโหงพราย
# พรายพระกาฬ
# พลังหลอน
# พิภพสนธยา
# ภวังค์ 
# ภูตพระจันทร์
# มณีสวาท (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2556 ช่อง3)
# มนุษย์สังเคราะห์
# มฤตยูเขียว 
# มนุษย์ชิ้นส่วน (มฤตยูเขียว ภาค 2)
# มาแต่หิมพานต์
# มายาลวง
# มายาพิศวาส (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง 2527 สาปอสูร ช่อง3 2550 มายาพิศวาส ช่อง5 2561 เนตรนาคิน ช่องวัน)
# มิติเร้น
# มิติหลง
# ม่อนมนต์ดำ
# รักระทึก 
# โลก:2599
# วังไวกูณฑ์ 
# ศตวรรษสวาท
# ศีรษะมาร (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง 2536 ช่อง7 และ 2565 ช่อง8)
# เสกอสุรกาย (อุโมงค์มาร ภาค 2)
# สางสยอง
# สางสีทอง
# สาบนรสิงห์ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2539 ช่อง5)
# สุสานภูเตศวร (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2552 ช่อง3)
# อาศรมสาง 
# อมฤตาลัย (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2549 ช่อง3)
# อาถรรพณ์เทวี
# อุโมงค์มาร
# รวมเรื่องสั้น ขวัญหนี

**อ้างอิง**
 คริส สารคาม. นักเขียนในอดีต 2 -- กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แสงดาว, พ.ศ. 2542. (ISBN 974-7343-81-9) - ประทีป เหมือนนิล. 100 นักประพันธ์ไทย -- กรุงเทพ : สุวีริยาสาส์น, พ.ศ. 2542. (ISBN 974-8267-78-4) - น้าชาติ ประชาชื่น. จินตวีร์ วิวัธน์-นักเขียนนิยายแนวสยองขวัญ โดยน้าชาติ ประชาชื่น - คนบนถนนหนังสือ, พ.ศ. 2527- สยามดารา 13 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตบางกอกน้อย