Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เสาแห่งการก่อกำเนิด

เสาแห่งการก่อกำเนิด (Pillars of Creation) เป็นภาพที่ถ่ายจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลของเสาอันเกิดจากก๊าซและฝุ่นระหว่างดวงดาวในเนบิวลานกอินทรีซึ่งก่อขึ้นเป็นรูปเสา ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 และขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในสิบภาพที่ได้รับความนิยมสูงสุดจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลโดยสเปซ.คอม นักดาราศาสตร์ที่รับผิดชอบการถ่ายภาพดังกล่าวคือ เจฟ เฮสเตอร์ และ พอล สโกเวน จากมหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต เสาที่สูงที่สุด (เสาซ้ายสุดในภาพ) มีความสูงประมาณ 4 ปีแสง ดาวฤกษ์ในส่วนนี้ของเนบิวลานกอินทรีก่อตัวขึ้นจากดาวฤกษ์ดวงอื่นที่กำลังกัดกร่อนที่ส่วนที่ก๊าซยื่นออกมา ซึ่งทำให้ก่อตัวเป็นรูป"ไข่" หรือ"เม็ดก๊าซกลมที่กำลังระเหย" (Evaporating Gaseous Globules - EGGs) ออกจากส่วนที่ยื่นออกมานี้ "ไข่" แต่ละฟองมีขนาดราวกับระบบสุริยะและเป็นที่พักของดาวฤกษ์เกิดใหม่ ดาวที่เห็นบริเวณกลางภาพค่อนข้างไปทางซ้ายเป็นดาวมวลมากที่เกิดใหม่ ซึ่งจะใช้ชีวิตไปอีกไม่กี่ล้านปีก่อนที่จะระเบิดเป็นซุเปอร์โนวาส่งธาตุที่ผลิตขึ้นใหม่ไปทั่งบริเวณ อาจเป็นสาเหตุให้โครงสร้างเสาได้ถูกทำลายลงด้วยซุเปอร์โนวาแห่งหนึ่ง
ภาพนี้ได้จากภาพถ่าย 32 ภาพนำมาติดกัน จากกล้องสี่ตัว ในกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2 ที่ติดตั้งอยู่บนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ภาพถ่ายประกอบด้วยแสงที่ปลดปล่อยออกมาจากธาตุที่อยู่ในเมฆ และมองเห็นได้เป็นสีแตกต่างกันในภาพถ่าย: สีเขียวสำหรับไฮโดรเจน สีแดงสำหรับกำมะถันที่ถูกแปลงให้เป็นไอออนครั้งเดียว และสีฟ้าสำหรับออกซิเจนที่ถูกแปลงให้เป็นไอออนสองครั้ง
ส่วนที่หายไปตรงมุมขวาบนเป็นเพราะกล้องหนึ่งในสี่ตัวได้พบขยายในบริเวณดังกล่าว ซึ่งทำให้นักดาราศาสตร์มองเห็นรายละเอียดที่ดีกว่าส่วนอื่น ดังนั้น ภาพจากกล้องนี้จึงได้ถูกปรับลดขนาดลงให้เป็นสัดส่วนเหมาะสมกับภาพที่ได้จากกล้องอีกสามตัวที่เหลือ

**โครงสร้างทางกายภาพ**
โครงสร้างเสาทั้งสามต้นประกอบไปด้วยก๊าซและฝุ่นละอองที่มีความหนาแน่นมาก อยู่ในขอบตะวันออกเฉียงใต้ของเนบิวลานกอินทรี เสาทั้งสามต้นก่อกำเนิดมาจากการเคลื่อนไหวของลมดาวฤกษ์จากดาวยักษ์  เสาแต่ละต้นมีชื่อเฉพาะตัวว่า I II และ III จากซ้ายไปขวา (จากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก) 
มวลรวมของพื้นที่ๆมีความหนาแน่นสูงคือประมาณ 200 M☉ ดาวฤกษ์ที่กำลังถูกเปลี่ยนเป็นไอออนอยู่ห่างออกไปจากพื้นที่เหล่านี้ประมาณ 2 พาร์เซกในโครงสร้างเสา

**ปรากฏการณ์ของการเกิดดาว**
การรวมภาพของฮับเบิลและจันทราได้แสดงให้เห็นว่าแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์ในเนบิวลาและดาวฤกษ์เกิดใหม่ไม่ตรงกันกับรูปร่างของเสา ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่าจุดสูงสุดของความเข้มข้นพลังงานในการก่อกำเนิดดาวได้เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งล้านปีที่ผ่านมา ดาวฤกษ์ก่อนเกิดในเนบิวลาจึงร้อนพอที่จะปลดปล่อยปล่อยรังสีเอกซ์ออกมา 

**การพังทลายลงมาของเสา**
ราวต้นปี พ.ศ. 2550 นักวิทยาศาสตร์พบหลักฐานจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ที่แสดงว่า โครงสร้างเสาได้ถูกทำลายลงโดยการระเบิดของซูเปอร์โนวาแห่งหนึ่งเมื่อประมาณ 6,000 ปีมาแล้ว แต่แสงที่แสดงรูปร่างใหม่ของเนบิวลายังเดินทางมาไม่ถึงโลกจนกว่าจะถึงสหัสวรรษหน้า

**คลังภาพ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เนบิวลานกอินทรี
หมวดหมู่:ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:การก่อตัวของดาวฤกษ์
รามสวามี เวนกทรมัณ

รามสวามี เวนกทรมัณ (ரா. வெங்கட்ராமன்) เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2453 เป็นประธานาธิบดีคนที่ 11 ของอินเดีย รามสวามี เวนกทรมัณเกิดที่รัฐทมิฬนาฑู ทางตอนใต้ของอินเดีย และเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญของอินเดียร่วมกับบาบาซาเฮบ อามเพฑกร ในสมัยของราเชนทระ ปรสาท
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2453
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินเดีย
หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐทมิฬนาฑู
หมวดหมู่:ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอินเดีย
อีกนิยามรัก

อีกนิยามรัก (새드무비; Sad Movie) เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ แนวโรแมนติกคอเมดี นำแสดงโดย จุง วู-ซุง, อิม ซูจอง, ชา แทฮยอน, ยอม จองอา, ชิน มินอา, ซัน แตยอง, และอี กีวู ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองที่กำกับโดยกวอน จงกวาน หลังจากเรื่องบันทึกรักหวิวๆ ของสาวยุคใหม่ ในค.ศ. 2004

**เนื้อเรื่องย่อ**
ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวประกอบด้วยเหตุการณ์หลัก 4 เรื่องที่ดำเนินเรื่องแยกออกจากกัน แต่มีบางส่วนเชื่อมโยงถึงกัน แต่ส่วนใหญ่แล้วเหตุการณ์หลักไม่ได้เกี่ยวข้องกันโดยส่วนใหญ่ ซึ่งประกอบไปด้วย:
ฉันรักเธอ (I love you) - เป็นเรื่องราวของจินวูซึ่งเป็นนักดับเพลิงวัย 30 ปี วางแผนที่จะขอแต่งงานกับซูจุงซึ่งเป็นนักพยากรณ์อากาศ ผู้มีความปรารถนาต้องการให้ฝนตกลงมาทุกวัน
ฉันเข้าใจ (I Understand) - ฮาสัก เป็นชายหนุ่มที่รับจ้างบอกการแยกทางของคู่รักอื่น โดยทั้งที่ตนเองก็พบกับการแยกทางจากซุกฮุน พนักงานเก็บเงินที่ซูเปอร์มาเก็ต ผู้เป็นหญิงสาวที่เขารัก
ฉันขอโทษ (I’m sorry) - จูยังเป็นนักออกตกแต่งแบบภายในที่มีชื่อเสียง ซึ่งมักไม่ค่อยมีเวลาให้กับฮวีชาน ซึ่งเป็นลูกชายของเขา โดยปกติแล้วฮวีชานเป็นเด็กน่ารัก แต่จะโกรธทุกครั้งเมื่อแม่ของเขาไม่อยู่ ต่อมาเธอได้ป่วยเป็นโรคร้าย
ขอบคุณ (Thanks) - เซอึน เป็นผู้หญิงหูหนวก และมีบาดแผลจากการถูกไฟไหม้ โดยเธอได้ทำงานสวมชุดมาสคอตเพื่อปกปิดใบหน้าของตนในสวนสนุก และได้พบกับซังคู ซึ่งเป็นนักวาดภาพหนุ่ม เขาต้องการตามหาผู้หญิงที่หนีเขาไป ต่อมาเขาต้องไปเรียนต่อยังต่างประเทศ ในขณะที่เซอึนยังมีความคิดถึงเขาอยู่

**รายชื่อนักแสดง**
 จุง วู-ซุง รับบทเป็น จินวู- อิม ซูจอง รับบทเป็น ซูจุง- ชา แทฮยอน รับบทเป็น ฮาสัก- ยอม จองอา รับบทเป็น จูยัง- ชิน มินอา รับบทเป็น เซอึน- ซัน แตยอง รับบทเป็น ซุกฮุน- อี กีวู รับบทเป็น ซังคู

**การตอบรับ**
ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในเกาหลีใต้ และได้รับการตอบรับในการจัดฉายที่ญี่ปุ่น ซึ่งได้รับความนิยมจากนักแสดงนำอย่างจุง วู-ซุง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Sad Movie 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี
วิศวนาถ ประตาป สิงห์

วิศวปนาถ ประตาป สิงห์ (อักษรโรมัน: Vishwanath Pratap Singh, 25 มิถุนายน 1931 – 27 พฤศจิกายน 2008) หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า วี. พี. สิงห์ (V. P. Singh) เป็นนักการเมืองอินเดีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่ 7 ระหว่างปี 1989 ถึง 1990 และราชบะฮาดูร์คนที่ 41 แห่งมันดา
สิงห์ขบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอลาหาบาด และ วิทยาลัยเฟอร์กูสันในปูเณ ในปี 1969 เขาเข้าร่สมพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอุตตรประเทศ ในปี 1971 เขาได้กลายมาเป็นสมาชิกรัฐสภาในโลกสภา และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีพาณิชย์จากปี 1976 ถึง 1977 ในปี 1980 เขาขึ้นมาดำรงตำแหน่งผู้ส่าการรัฐอุตตรประเทศ ในสมัยของเขาเป็นที่รู้จักจากการเผชิญหน้ากับกลุ่มอาชญากรรมของผูลัน เทวี
ในสมัยรัฐบาลของราชีพ คานธี สิงห์ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ในรัฐบาล ทั้งรัฐมนตรีพาณิชย์ และ รัฐมนตรีกลาโหม รวมถึงยังเป็นประธานราชยสภาระหว่างปี 1984 ถึง 1987 ในสมัยรัฐมนตรีกลาโหม เขาลาออกจากตำแหน่งหลังกรณีโบโฟร์สถูกเปิดโปง ต่อมาเมื่อปี 1988 เขาได้ก่อตั้งพรรคชนตาดาลขึ้นจากการรวมภาคส่วนต่าง ๆ ของพรรคชนตาเข้าด้วยกัน ในการเลือกตั้งทั่วไป ปี 1989 แนวร่วมแห่งชาติโดยความสนับสนุนของพรรคภารตียชนตา (BJP) ร่วมกันจัดตั้งรัฐบาลโดยมีสิงห์ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่แปดของอินเดีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากอลาหาบาด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งไขกระดูกมัยอิโลมา
อาหารเคิร์ด

ตัวอย่างอาหารเคิร์ด
อาหารเคิร์ด เป็นอาหารที่หลากหลายของชาวเคิร์ดในประเทศตุรกี อิหร่าน สาธารณรัฐปกครองตนเองเคอร์ดิสถานในอิรักหรือที่อื่นๆ 

**ส่วนประกอบ**
ส่วนประกอบหลักเป็นผักและผลไม้ โดยเฉพาะแตงกวา เนื้อแกะและไก่เป็นเนื้อสัตว์หลัก อาหารเช้าตามปกติจะเป็นขนมปังแบนผสมน้ำผึ้งกับโยเกิร์ตจากนมควายหรือนมแกะและชาดำ อาหารโดยทั่วไปเป็นข้าวหรือขนมปังแบน เนื้อแกะและผักเคี่ยวในซอสมะเขือเทศ ผลไม้ที่สำคัญมีองุ่น ลูกมะเดื่อและวอลนัท น้ำผึ้งเคิร์ดมักจะขายคู่กับรังผึ้ง มีผลิตภัณฑ์จากนมแกะและกระบือ มี kofta และ kubbaหลายประเภทที่ยัดไส้ด้วยเนื้อ ใช้สมุนไพรสดมากมาย  ชาดำรสหวานเป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยม และโยเกิร์ตละลายในน้ำเย็น

**การรับประทาน**
อาหารเคิร์ดเป็นอาหารแบบดั้งเดิมของเกษตรกรเคิร์ด ทำจากเมล็ดข้าวสาลีต้มที่ตากแห้งและโขลกในครก (curn) เพื่อกำจัดแกลบ ข้าวสาลีบดแล้วนำมาต้มรับประทาน 
อาหารเช้าทั่วไปประกอบด้วยเนยแข็ง เนย มะกอก ไข่ มะเขือเทศ แตงกวา พริกเขียว reçel (แยม) และน้ำผึ้งทาบน kaymak ไส้กรอก อาหารอบและซุปยังบริโภคเป็นอาหารเช้าในเคอร์ดิสถาน ขนมปังแบบดั้งเดิมเช่น pide ยังบริโภคกันอย่างแพร่หลาย อาหารเช้าที่เรียกว่า menemen ประกอบด้วยมะเขือเทศอบ พริก น้ำมันมะกอกและไข่  นิยมดื่มชาดำกับอาหารเช้าด้วย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kubbah hamousta, prepared by Kurdish Jews

**รายการอ้างอิง==
อาหารมัลดีฟส์

ไฟล์:KekkiMas.jpg|thumb|right|ปลาทูน่า เป็นส่วนประกอบหลักของอาหารมัลดีฟส์
ไฟล์:Malefood.jpg|thumb|right|แกงต่าง&hairsp;ๆ ของอาหารมัลดีฟส์ กับไม่ตัด|พารอตตา
อาหารมัลดีฟส์แบบดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับส่วนประกอบสามรายการหลักต่อไปนี้ และเครื่องปรุงอื่น&hairsp;ๆ

**มะพร้าว**
มะพร้าวจะใช้ในรูปแบบขูด คั้นให้ได้กะทิหรือเคี่ยวเป็นน้ำมันมะพร้าวสำหรับทอด การขูดมะพร้าวใช้ huni gondi ซึ่งเป็นอุปกรณ์พื้นบ้านของมัลดีฟส์แบบดั้งเดิม เป็นเก้าอี้เตี้ยทรงยาวกับใบมีดเหล็กเป็นซี่&hairsp;ๆ ที่ส่วนปลาย (คล้ายกระต่ายขูดมะพร้าวของไทย) มะพร้าวขูดใช้ในอาหารเช่น มาส ฮูนิ (މަސްހުނި) กะทิ (kaashi kiru) เป็นส่วนประกอบสำคัญในแกงหลายชนิดของมัลดีฟส์ 

**ปลา**
ปลาที่นิยมคือปลาทูน่าทั้งแห้งหรือสด ปลาอื่น&hairsp;ๆ ได้แก่ ปลาทูน่าลาย (latti), ปลาทูน่าเหลือง (kanneli), ปลาทูน่าฟริเกต (raagondi), ปลาสีกุนทอง (mushimas), ปลาวาฮู (kurumas) และปลาอีโต้มอญ (fiyala) ปลาเหล่านี้สามารถรับประทานต้มหรือแปรรูป
ชิ้นปลาทูน่าแปรรูปอาจจะใช้ทั้งชิ้นหรือตัดแบ่ง ในการทำแกง ปลาดิบหรือปลาทูน่าแปรรูปถูกตัดออกเป็นชิ้นหนาขนาด 1/2 นิ้ว (13 มิลลิเมตร) ปลาทูน่าแห้งใช้เป็นหลักในอาหารที่เรียกว่า gulha, kavaabu, bajiya  และ fatafolhi ชาวมัลดีฟส์ไม่ได้มีประเพณีการรับประทานปลาดิบ ซึ่งแตกต่างจากชาวหมู่เกาะแปซิฟิกส่วนใหญ่

**แป้ง**
แป้งที่นิยมบริโภค เช่นข้าวซึ่งต้มกินหรือบดเป็นแป้ง พืชหัวเช่นเผือก (ala), มันเทศ (kattala) หรือมันสำปะหลัง (dandialuvi) เช่นเดียวกับผลไม้เช่นสาเก (bambukeyo), ลำเจียกหรือเตยทะเล (kashikeyo) พืชหัวและสาเกจะต้มกิน ผลลำเจียกจะกินดิบหลังจากหั่นเป็นชิ้นบาง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cite journal |author=Xavier Romero-Frias |title=Eating on the Islands |journal=Himal Southasian |date=20 April 2013 |volume=26 |number=2 |pages=69–91 |issn=1012-9804 |df=dmy-all


**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อาหารมัลดีฟส์
ตฤณ เศรษฐโชค

ตฤณ เศรษฐโชค มีชื่อจริงว่า โชคชัย ตันประเสริฐ โชค เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัว เข้าเรียนระดับชั้นอนุบาลที่โรงเรียนบ้านเด็ก จากนั้นศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อนจะเปลี่ยนมาเรียนคณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบในนิตยสาร เรา โดยเริ่มต้นอาชีพนายแบบตั้งแต่ชั้น ม. 5 จากนั้นก้าวสู่วงการแสดง จากภาพยนตร์เรื่อง เธอกับเขาและรักของเรา ที่ได้ร่วมแสดงกับอรพรรณ พานทอง และ อรุณ ภาวิไล หลังจากนั้นได้เล่นหนังฟอร์มใหญ่ของฉลอง ภักดีวิจิตรเรื่อง เพชรเสี้ยนทอง  ซึ่งแสดงนำร่วมกับ พิม วัฒนพานิช, ฉัตรชัย เปล่งพานิช, สรพงศ์ ชาตรี, อลิศ คริสตันและ สุรศักดิ์ วงศ์ไทย
หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับทางช่อง 3 มีผลงานละครอย่างเช่น วัยอลวน และมีผลงานตามมาอย่าง แก้วตาพี่, นกน้อยในไร่ส้ม, แรงหึง, รอยมาร และ สี่แผ่นดิน และผลงานภาพยนตร์ตามมาอีก เขาโด่งดังจากการเป็นพระเอกในภาพยนตร์โฆษณา มัมโรลออน มีนางแบบคือ จิ๋ม สุขุมาภรณ์ สุทธิศรีศิลป์ 
ปัจจุบันตฤณ เศรษฐโชคยังคงทำงานในวงการบันเทิงไทย มีผลงานทั้งภาพยนตร์และละคร เช่นภาพยนตร์เรื่อง คนเล่นของ และละครโทรทัศน์เช่น ไฟโชนแสง, แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา รวมทั้งเป็นผู้จัดละครในฐานะค่ายนวประทานพร โดยเริ่มจากละครเรื่องแรก คือ ยมบาลเจ้าขา ทางช่อง 7

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**
 เธอกับเขา และรักของเรา (2530) รับบท เปา- เพชรเสี้ยนทอง (2530) รับบท เชษฐนันท์- ถ้าจะจีบก็ได้เลย (2531)- พ่อกำลังสาม (2531)- ทองประกายแสด (2531) รับบท วีระชัย- 2482 นักโทษประหาร (2531) รับบท ร.ท.เผ่าพงศ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา- เขาชื่อกานต์ (2531) รับบท โตมร- จากวันที่เหลืออยู่ (2532)- ส.อ.ว.ห้อง 2 รุ่น 44 (2533) รับบท พงศธร- เท่ ส้ม อ๋อง (2535) รับบท อ๋อง
*ผู้หญิง 5 บาป (2545)- คนเล่นของ (2547) รับบท ประธาน- ผู้หญิง 5 บาป 2 (2553)

**ละครโทรทัศน์**

**ซิตคอม**
 2547 เป็นต่อ รับบทเป็น คุณมานพ (รับเชิญ)
*2547 บางรักชอย 9- 2558 - ปัจจุบัน เป็นต่อ New Season รับบทเป็น คุณมานพ คู่กับ ผอูน จันทรศิริ (รับเชิญ)

**ผู้จัดละคร**
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครบริษัท นวประทานพร จำกัด 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรครวมแผ่นดิน
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:พรรคก้าวอิสระ
อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ต้น เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2511 นักแสดงชาวไทย
มีพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ที่แผนกถ่ายภาพและภาพยนตร์ ก้าวสู่วงการบันเทิงจากการประกวดโดมอนแมน 2530 เข้ารอบ 10 คนสุดท้ายหลังจากนั้นเป็นนายแบบ ต่อมาได้รับการติดต่อเล่นหนังโดยการชักนำของเมฆ เมฆเสรี ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ เรื่อง ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผี แสดงร่วมกับเพ็ญ พิสุทธิ์ และอรุโณทัย จิตตรีขันธ์

หลังจากนั้นบริษัทกันตนาติดต่อมาเล่นละครโทรทัศน์จากนั้นมีผลงานละครโทรทัศน์ ที่สร้างชื่อ โดยเฉพาะกับสังกัดกันตนา ไม่ว่าจะเป็น ผู้การเรือเร่, ทิวาหวาม, ผมอาถรรพ์, ลมหายใจไม่เคยแพ้ และ ทายาทอสูร ปัจจุบันยังมีผลงานละคร และงานจิตอาสาร่วมกับมูลนิธิร่วมกตัญญู

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครชุด**
 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ซีรีส์ ตอน ชีวิตหนี้ (2553) (ช่อง 5)- ลูกผู้ชายพันธุ์ดี ละครชุด (2557) (ช่อง 7)- ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ซีรีส์ ตอน มัมมี่คืนชีพ (2557) (ช่อง 5)- ร้อยป่าไว้ด้วยรัก (2560) (ช่อง 3)- ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคองค์ประกันหงสา (2560) (ช่องโมโน 29)- บาปบริสุทธิ์ LIVE ตอน ปิดทองหลังพระ (2560) (ช่อง 7) - ละครชุด ภารกิจรัก เรื่อง ราชนาวีที่รัก (2560) (ช่อง 7)- ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคประกาศอิสรภาพ (2561) (โมโนแม๊กซ์)- ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ ภาคศึกบ้านสระเกศ (2562) (ช่องโมโน 29)- Baker Boys รักของผม ขนมของคุณ (2564) (จีเอ็มเอ็ม 25)

**ภาพยนตร์**
 ผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่ผี (2530) รับบท ทัพ- คุณนายแจ๋วแหวว (2531) รับบท นายจ้าง- หลอกนิด นิด รักจริง จริง (2531)- ปุลากง (2532) รับบท ศักดิ์สิทธิ์- สุสานผีปอบ (2534)- โหดแล้วเท่ (2535) รับบท โหด- ปลุกผีมาจี้ปอบ (2535)- สยองก๋อยส์ (2535)- ช้างเพื่อนแก้ว (2546)- ยาสั่ง (2548)- คนไททิ้งแผ่นดิน (2553) รับบท เตียวเหลียง- ปัญญา เรณู (2554) รับบท อาจารย์จากกรุงเทพฯ- ปะฉะดะ (2567) รับบท เหิม คงเดช

**มิวสิควีดีโอ**
 เพลง โง่รัก พัชรา แวงวรรณ (2535)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
อุทุมพร ศิลาพันธ์

อุทุมพร ศิลาพันธ์ จุ๋ม เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มผลงานแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือ แก้วนพเก้า (ของดาราฟิล์ม) ราวปี 2519 หลังจากรับบทนางเอกหลายปี จึงผันมารับบทนางร้ายและนางรองบางเรื่อง ผลงานละครที่สร้างชื่อเช่น ทิวาหวาม ทางช่อง 5 ในปี 2521 ผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก คือ ผึ้งแตกรัง (2525) ผลงานภาพยนตร์อื่น ๆ เช่น นักสืบฮาร์ต (2525), เลดี้ฝรั่งดอง (2527), รักของปรัศนีย์ (2527) ฯลฯ ปัจจุบันยังคงรับงานแสดงละครอย่างต่อเนื่อง โดยรับบทแม่เป็นส่วนใหญ่
อุทุมพรเคยสมรสกับเทียรี่ เมฆวัฒนา นักร้องเพื่อชีวิตแห่งวงคาราบาว ที่อยู่กินกันมานานกว่า 17 ปี จนมีบุตรด้วยกันทั้งสิ้น 2 คน คือ เจน เมขลา (ลูกสาว) และเมฆ เมฆวัฒนา (ลูกชาย) แต่ต่อมาได้หย่าร้างกัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2553 อุทุมพรได้สมรสใหม่กับสิริอร อร่ามวิทย์ ซึ่งเป็นทอมที่ประเทศนิวซีแลนด์ ภายหลังได้เลิกรากัน

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ซีรีส์**
2560 
Club Friday Celeb's Stories ตอน แย่งชิง 
ศรัณยา
2567 
ดอกเตอร์ไคลแมกซ์ ปุจฉาพาเสียว 
กรพินธุ์

**ซิทคอม**
 2554 วิ้งค์เจ้าเสน่ห์ ช่อง 3- 2558 รักร้อยพันยันจักรวาล ช่อง ไบรต์ทีวี

**ภาพยนตร์**
 2524 ผึ้งแตกรัง- 2525 นักสืบฮาร์ด- 2525 คุณย่าเซ็กซี่- 2527 เลดี้ฝรั่งดอง- 2527 รักของปรัศนีย์- 2529 แม่ดอกรักเร่- 2529 เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ- 2550 เพื่อน...กูรักมึงว่ะ

**ภาพยนตร์สั้น**
 2557 ไทยนิยม เรื่อง เจ้าชายป้อม

**รางวัล**
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 20 สาขานักแสดงผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น- รางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน (2523) สาขาผู้แสดงยอดนิยมที่ 1 ฝ่ายหญิง จากละคร ไม่เคยมีใครรักฉันจริง (ช่อง 5)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักแสดงไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:หญิงรักร่วมเพศชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมอญ
โฉมหน้าศักดินาไทย

โฉมหน้าศักดินาไทย เป็นผลงานโดย จิตร ภูมิศักดิ์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในชื่อ "โฉมหน้าศักดินาไทยในปัจจุบัน" ในวารสาร นิติศาสตร์ฉบับศตวรรษใหม่ พ.ศ. 2500 ก่อนที่ตีพิมพ์ครั้งที่สองใน พ.ศ. 2517 โดยกลุ่มนักศึกษาธรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ เชียงใหม่และรามคำแหง จัดเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี
ผลงานดังกล่าวเขียนขึ้นในยุคที่ประเทศไทยยังมีสภาพกึ่งเมืองขึ้นกึ่งศักดินา ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากเนื่องจากเสนอประวัติศาสตร์ไทยในมุมมองที่แตกต่างไปจากกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์กระแสหลัก ปฏิกิริยาต่อหนังสือนี้ทำให้หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ต้องเขียนหนังสือ "ฝรั่งศักดินา" โต้ จิตรใช้วิธีวิเคราะห์แบบวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์ในสำนักลัทธิมากซ์19,24 ทั้งนี้ เป็นผลงานที่ต้นฉบับไม่สมบูรณ์24 หนังสือมีเนื้อหากล่าวถึงศักดินาทั่วไปและศักดินาไทย ตลอดจนประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของไทยโดยคร่าว ๆ ตั้งแต่บรรพกาลจนถึงกรุงรัตนโกสินทร์ที่พัฒนาจากสังคมทาสมาเป็นสังคมศักดินา ตลอดจนการดำรงอยู่ของพระมหากษัตริย์ไทยที่สร้างปัญหาให้แก่รัฐและสังคม ชี้ให้เห็นลักษณะขูดรีดของชนชั้นศักดินา หลักฐานยืนยันลำดับชั้นทางสังคมของไทยที่สามารถเปลี่ยนลำดับชั้นทางสังคมได้ยาก สภาพความเป็นอยู่ที่ยากลำบากของชนชั้นไพร่และทาส

**เนื้อหา**
ในส่วน "กล่าวนำ" จิตรกล่าวว่า จักรวรรดินิยมและศักดินาเป็นตัวการกดขี่ขูดรีดประชาชน กล่าวถึงความหมายของคำว่าจักรวรรดินิยม และชี้ให้เห็นถึงความหมายของศักดินาโดยพิจารณาจากความสัมพันธ์ในการผลิต
ส่วน "ลักษณะระบบการผลิตศักดินาโดยทั่วไป" นิยาม "ศักดินา" ว่าเป็น "อำนาจที่กำหนดรูปแบบของชีวิตที่มีมากตามปริมาณที่ดิน" กล่าวถึงลักษณะทางเศรษฐกิจในสมัยศักดินา ซึ่งได้แก่ การที่ผู้ทำงานในที่ดินจะต้องเสียค่าเช่าแก่เจ้าศักดินา และอยู่ภายใต้ระบบแรงงานเกณฑ์ กล่าวถึงการต่อสู้ระหว่างชนชั้นต่าง ๆ ในสมัยศักดินา และกล่าวถึงลักษณะทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น อันประกอบด้วยความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลแบบเหลื่อมล้ำ การเหยียดสตรีและเด็ก การผูกขาดทางวัฒนธรรมของชนชั้นศักดินา
ธรรมเกียรติ กันอริ เขียนว่า เนื้อหาของวิทยานิพนธ์ The Organization of Thai Society in the Early Bangkok Period 1782–1873 ของหม่อมราชวงศ์อคิน รพีพันธ์ เห็นพ้องกับเนื้อหาในหนังสือนี้อยู่มาก24

**บทวิจารณ์**
เครก เรโนลส์เขียนว่า แม้ว่านักเศรษฐศาสตร์การเมืองชาวไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970 จะสอบสวนได้ไกลกว่าจิตร ภูมิศักดิ์แล้ว แต่ผลงานนี้ยังทรงพลังอยู่เพราะเป็นผลงานชิ้นแรกที่บอกเล่าถึงศักดินา143
มีบทวิจารณ์ในหนังสือพิมพ์ ประชาชาติ ระบุว่าจิตรเขียนหนังสือนี้โดยไม่ได้ใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์ แต่เป็นการตีความโดยใช้ลัทธิมากซ์เข้าไปตีความหมายทุกกรณี และวิจารณ์ต่อไปว่า ผู้อ่านหนังสือนี้คงต้องมีพื้นฐานลัทธิมากซ์มาก่อน22

**การดัดแปลง**
หนังสือนี้ได้รับการแปลโดยเครก เรโนลส์ (Craig Reynolds) เป็นภาษาอังกฤษ ใช้ชื่อว่า The Real Face of Thai Feudalism Today ทำให้หนังสือดังกล่าวเป็นที่รู้จักในหมู่นักวิชาการนอกประเทศไทยมากขึ้น105–6

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
แหล่งปฐมภูมิ
ฉมหน้าศักดินาไทย
หมวดหมู่:หนังสือการเมือง
โยโกซูกะ

โยโกซูกะ (Yokosuka-shi) เป็นนครแห่งหนึ่งในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ เดือนตุลาคม 2017 โยโกซูกะมีประชากรประมาณ 409,478 คน มีความหนาแน่นของประชากร PD/km2 และมีพื้นที่ sqmi โยโกซูกะเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 ในเขตมหานครโตเกียวและปริมณฑล และอันดับที่ 12 ในเขตภูมิภาคคันโต โยโกซูกะเป็นเมืองที่ตั้งของฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกาในประเทศญี่ปุ่น

**ภูมิศาสตร์**
โยโกซูกะตั้งอยู่บนพื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรมิอูระ ติดกับปากอ่าวโตเกียวทางทิศตะวันออก ส่วนทิศตะวันตกติดกับอ่าวซางามิและมหาสมุทรแปซิฟิก

**เทศบาลข้างเคียง**
 เขตคานาซาวะ นครโยโกฮามะ- นครมิอูระ- เมืองฮายามะ- นครซูชิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Yokosuka-  เว็บไซต์ทางการ ja- 2689433-  เว็บชุมชนฐานทัพเรือโยโกซูกะ date=2008-10-18 -  เว็บไซต์ทางการฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกาในโยโกซูกะ date=2009-01-13 

โยโกซูกะ
ทางรถไฟอี๋วั่น

ทางรถไฟอี๋วั่น (เส้นสีแดงหนา) ในแผนที่ก่อสร้างทางรถไฟความเร็วสูงในจีน
ทางรถไฟอี้ชาง-วั่นโจว หรือ ทางรถไฟอี๋วั่น (p=Yí-Wàn Tiělù) เป็นทางรถไฟสำหรับรถไฟความเร็วสูงเชื่อมระหว่างเมืองอี้ชางและฉงชิ่ง ในอนาคต ทางรถไฟดังกล่าวจะเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเฉพาะขนส่งผู้โดยสารฮู่ฮั่นหยง ซึ่งเป็นทางเชื่อมจากเซี่ยงไฮ้ไปยังอู่ฮั่นไปยังเฉิงตู เชื่อมกับทางรถไฟฮั่นอี้ (อู่ฮั่น-อี้ชาง) ที่สถานีรถไฟอี้ชางตะวันออก และเชื่อมกับทางรถไฟอีกเส้นหนึ่งทางตะวันตกที่วั่นโจว
ทางรถไฟดังกล่าวมีความยาว 377 กิโลเมตร ตัดผ่านภูมิประเทศสลับซับซ้อนทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูเป่ย (เมืองอี้ชางและเขตปกครองตนเองเอินชีถู่เจียและเหมียว) และส่วนตะวันออกของมหานครฉงชิ่ง (เขตหวั่นโจว) ภูมิภาคดังกล่าวมีภูเขาอยู่มากและบางครั้งได้รับชื่อว่า "ขอบด้านตะวันออก" ของที่ราบสูงยูนนาน-กุยโจว ก่อนหน้านี้ พื้นที่ดังกล่าวไม่มีทางรถไฟ และพบถนนลาดยางคุณภาพดีน้อย (นอกเหนือจากทางหลวงแห่งชาติจีน 318 ซึ่งทางรถไฟอี๋วั่นสร้างขึ้นขนานกับถนนเส้นดังกล่าวเป็นส่วนใหญ่) ทางด่วนพิเศษใหม่กำลังถูกสร้างขึ้นในเส้นทางเดียวกันนี้
ที่สถานีรถไฟลีชวน ทางรถไฟสายอูรี (ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างใน พ.ศ. 2553) จะเชื่อมกับทางรถไฟอี๋วั่น ซึ่งเป็นการเชื่อมทางให้รถไฟสามารถเดินทางไปยังฉงชิ่งได้โดยตรง
จากความยาวทั้งหมดของทางรถไฟ 324 กิโลเมตรอยู่ในมณฑลหูเป่ย และอีก 53 กิโลเมตรอยู่ในมหานครฉงชิ่ง เนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยอุปสรรค ทำให้โครงการก่อสร้างต้องสร้างสะพานและอุโมงค์ขึ้นมาเป็นจำนวนมาก โดยมีสะพานถูกสร้างขึ้น 253 แห่ง และอุโมงค์ 159 แห่ง (รวมไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำแยงซีสองแห่ง: ใกล้กับอี้ชางที่หนึ่งและใกล้กับวั่นโจวอีกที่หนึ่ง) ทางรถไฟกว่า 288 กิโลเมตรเป็นเส้นทางที่อยู่บนสะพานหรือลอดอุโมงค์ นับว่าเส้นทางรถไฟดังกล่าวเป็นเส้นทางรถไฟในประเทศจีนที่ยากที่สุด และแพงที่สุดเมื่อคิดเป็นราคาต่อกิโลเมตรตราบจนถึงปัจจุบัน โดยมีราคาก่อสร้างกว่า 9.01 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร (22,570 ล้านหยวน นับเป็นราคาต่อกิโลเมตรที่สูงกว่าทางรถไฟเซี่ยงไฮ้-ทิเบต (4.35 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร) ถึงสองเท่า

**ประวัติการก่อสร้าง**
ทางรถไฟสายดังกล่าวได้รับการเตรียมการมาตั้งแต่สมัยซุน ยัตเซ็น ใน พ.ศ. 2446 แต่การก่อสร้างยังไม่เริ่มขึ้นจนกระทั่งอีกหนึ่งร้อยปีให้หลัง เนื่องจากความยากลำบากของโครงการก่อสร้างดังกล่าว ตามข้อมูลของวิศวกรใหญ่ จาง เหมย เส้นทางรถไฟดังกล่าวเป็นทางรถไฟที่ยากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาในประเทศจีน
เมื่อกลางปี พ.ศ. 2552 เขื่อน สะพานและอุโมงค์ตามทางรถไฟอี๋วั่นเกือบเสร็จสมบูรณ์แล้วทั้งหมด และได้วางรางรถไฟเสร็จเรียบร้อยแล้วราวครึ่งหนึ่ง เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2553 การก่อสร้างทางรถไฟเสร็จสิ้น สื่อท้องถิ่นได้รายงานว่าทางรถไฟดังกล่าวจะสามารถใช้การได้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553
ขั้นตอนการทดลองใช้เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และการเปิดให้บริการปกติเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยรถไฟขนส่งผู้โดยสารจากอู่ฮั่นเดินทางไปยังลีชวน ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554 บริการรับส่งผู้โดยสารจากอู่ฮั่นไปยังฉงชิ่งตามเส้นทางรถไฟอี๋วั่นทั้งสายจะเปิดให้บริการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Yichang-Wanzhou Railway Project, Peoples Republic of China (2003) date=2007-08-28 
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศจีน
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก

มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก (Asia-Pacific International University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนนานาชาติในประเทศไทย ภายใต้การดูแลของมูลนิธิคริสเตียนเมดิคอลของเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยมิชชั่น" ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 จึงได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย มีชื่อว่า "มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก" ปัจจุบันมีสถานที่ตั้งอยู่ที่อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก พัฒนาการมาจากโรงเรียนพยาบาลของโรงพยาบาลมิชชั่น ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เพื่อผลิตพยาบาลให้แก่โรงพยาบาลมิชชั่น แต่ต้องมายุติการเรียนการสอนลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กระทั่งปี พ.ศ. 2490 ได้เปิดทำการสอนอีกครั้ง และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย ให้จัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยมิชชั่น" จัดการเรียนการสอนคณะพยาบาลศาสตร์ มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ถนนพิษณุโลก เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร จนในปี พ.ศ. 2533 จึงได้ขยายพื้นที่ออกไปยังอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี และเปิดทำการสอนคณะบริหารธุรกิจ เพิ่มเติมอีกคณะหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2540 วิทยาลัยเซาท์อีสเอเชียยูเนียน (Southeast Asia Union College) ประเทศสิงคโปร์ ได้ย้ายเข้ามารวมกับวิทยาลัยมิชชั่น วิทยาเขตมวกเหล็ก เพื่อให้เป็นสถาบันอุดมศึกษานานาชาติในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กระทั่งเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552 สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ได้อนุมัติให้วิทยาลัยมิชชั่น เป็นประเภทเป็น มหาวิทยาลัยมิชชั่น และอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก" ในคราวเดียวกัน

**คณะ**
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก จัดการเรียนการสอน 6 คณะวิชา ได้แก่

**คณะวิทยาศาสตร์**
สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ชีวภาพ (หลักสูตรนานาชาติ)

**คณะบริหารธุรกิจ**
สาขาวิชาการบัญชี (หลักสูตรภาษาไทย)
*สาขาวิชาการจัดการ (หลักสูตรภาษาไทย)
*สาขาวิชาบริหารธุรกิจ (หลักสูตรนานาชาติ)
*Master of Business Administration (M.B.A.)

**คณะศิลปศาสตร์และมนุษยศาสตร์**
สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (หลักสูตรภาษาไทย)
*สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (หลักสูตรนานาชาติ)
*ชั้นเพิ่มเติมภาษา (ESL)

**คณะศึกษาศาสตร์**
สาขาวิชาการศึกษาประถมวัย (หลักสูตรนานาชาติ)
*Master of Education (M.Ed.)

**คณะศาสนศาสตร์**
สาขาวิชาคริสตศาสนศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ)

**คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (หลักสูตรนานาชาติ)**

**คณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น**
สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ (หลักสูตรภาษาไทย)

**พิธีพระราชทานปริญญาบัตร**
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จไปประทานปริญญาบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก เป็นประจำทุกปี โดยพิธีประทานปริญญาบัตรจะจัดขึ้นที่หอประชุมกิตติ-ทัศนีย์ ภายในมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก

**การรับสมัครบุคคลเข้าศึกษา**
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาตลอดทั้งปีการศึกษา ยกเว้นคณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น รับสมัครในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนเมษายนของทุกปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก
*พิกัดภูมิศาสตร์ display=inline,title
หมวดหมู่:เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษานานาชาติในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในเขตดุสิต
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอมวกเหล็ก
เรือบรรทุกอากาศยานชินาโนะ

ชินาโนะ (信濃) ได้ชื่อตามแคว้นโบราณของญี่ปุ่น ชินาโนะ เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เดิมได้รับการวางกระดูกงูเรือเป็นลำที่ 3 ในเรือประจัญบานชั้นยามาโตะ ตัวเรือที่เสร็จสมบูรณ์บางส่วนของชินะโนะถูกเปลี่ยนเป็นเรือบรรทุกอากาศยานใน ค.ศ. 1942 ระหว่างสร้างเสร็จไปได้ครึ่งหนึ่ง เป็นเวลากว่าสองปีที่ชินะโนะได้รับการปรับปรุงขนานใหญ่เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นเรือบรรทุกอากาศยานสนับสนุนขนาดใหญ่ เมื่อสร้างเสร็จแล้ว เรือชินะโนะมีระวางขับน้ำเต็มที่ 73,000 ตัน นับเป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา ณ เวลานั้น

**การออกแบบและการสร้าง**

**อาวุธยุทธภัณฑ์**

**การขึ้นระวางประจำการและการอับปาง**
วันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 ชินะโนะได้ขึ้นระวางประจำการอย่างเป็นทางการที่เมืองโยะโกะซุกะ ซึ่งก่อนหน้านั้นมีเวลาเพียงสองสัปดาห์เพื่อเตรียมเรือประจำการและสำหรับการทดสอบเรือเล็กๆ น้อยๆ โดยในวันที่ 1 ตุลาคม ลูกเรือได้รายงานต่อคณะกรรมการว่าลูกเรือร้อยละ 70 - 75 ไม่มีประสบการณ์เดินเรือในทะเลมาก่อน จากความกังวลที่เพิ่มขึ้นในความปลอดภัยของเรือเนื่องมาจากมีการบินผ่านของเครื่องบินทิ้งระเบิดของสหรัฐ ดังนั้นกองทัพเรือญี่ปุ่นจึงมีคำสั่งให้ชินะโนะเดินทางไปเมืองคุเระเพื่อเตรียมเรือประจำการในส่วนที่เหลือที่นั่น คำสั่งของกองทัพเรือต้องการใช้ชินะโนะออกเดินทางไปยังคุระไม่เกินวันที่ 28 พฤศจิกายน แต่ผู้บังคับการเรือ นาวาเอกโทะชิโอะ อะเบะ (Toshio Abe) ได้ร้องขอให้วันแล่นเรือยืดออกไป ประตูผนึกน้ำส่วนใหญ่ยังไม่ได้ติดตั้ง อุปกรณ์ทดสอบคุณภาพอากาศยังไม่ได้รับการจัดการ ยังมีรูจำนวนมากที่เว้นว่างไว้สำหรับสายไฟ ช่องอากาศและท่ออากาศยังไม่ได้ปิดผนึก ไม่มีทั้งระบบท่อน้ำดับเพลิงและระบบระบายน้ำที่เสร็จสมบูรณ์ เช่น เครื่องสูบน้ำยังไม่ได้ส่งมอบ และเขายังต้องการเวลาเพื่อฝึกลูกเรือใหม่
คำขอของอะเบะถูกปฏิเสธ ชินะโนะออกเดินทางตามกำหนดการเมื่อเวลา 18:00 น. ในวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยมีเรือพิฆาต อิโซะกะเซะ (Isokaze) ยุจิกะเซะ (Yukikaze) และ ฮะมะกะเซะ (Hamakaze) เป็นเรือคุ้มกัน

**การวิเคราะห์เรื่องการอับปางหลังสงคราม**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
isbn=1897884583
*date=January 1946
*year=1968
*isbn=0809433761
*isbn=0312977468
*isbn= 978-1-905704-43-9

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือประจัญบานชั้นยามาโตะ
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
ช
ช
ช
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เรือที่ต่อโดยอู่ทหารเรือโยโกซูกะ
หมวดหมู่:เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรืออับปางในมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเรือดำน้ำสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
ฟูกูยามะ

ฟูกูยามะ (Fukuyama-shi) เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัดริมฝั่งแม่น้ำอาชิดะ ในปี 2010 มีจำนวนประชากรประมาณ 465,238 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 461.23 ตารางกิโลเมตร หากไม่นับนครฮิโรชิมะเมืองหลวงประจำจังหวัดแล้ว นครฟูกูยามะถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดฮิโรชิมะ
ฟูกูยามะเป็นเมืองศูนย์กลางพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมสำคัญของจังหวัดฮิโรชิมะ อุตสาหกรรมที่สำคัญ เช่น เครื่องจักรกล, โคโตะ (พิณญี่ปุ่น), ผลิตภัณฑ์จากยางพารา, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิค, สิ่งทอ, และผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป

**ประวัติศาสตร์**
เมืองฟูกูยามะได้รับการยกฐานะเป็นนครฟูกูยามะเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1916 โดยในขณะนั้นมีประชากรจำนวน 32,356 คน
การระเบิดที่สถานีฟูกูยามะ 9 สิงหาคม 1945
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 1945 (สองวันหลังจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะ) เครื่องบินทิ้งระเบิดบี-29 ของอเมริกา 91 ลำ ได้โจมตีทางอากาศที่ฟูกูยามะ ทำให้เมืองได้รับความเสียหายอย่างมาก
ฟูกูยามะได้รับการกำหนดให้เป็นหนึ่งในนครศูนย์กลางของญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1998

**ภูมิอากาศ**
ฟูกูยามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีฝนตกตลอดทั้งปี แต่จะลดลงบ้างในฤดูหนาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการนครฟูกูยามะ ja-  Holocaust Education Center, Japan- Fukuyama- 4090603

หมวดหมู่:นครในจังหวัดฮิโรชิมะ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
เขตเซตางายะ

เขตเซตางายะ (Setagaya-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดและมีพื้นที่มากเป็นอันดับสองของกรุงโตเกียว ในปี 2008 คาดว่ามีจำนวนประชากรประมาณ 826,139 คน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Setagaya, Tokyo- Setagaya-  เว็บไซต์ทางการเขตเซตางายะ date=2018-08-27  ja
เซตางายะ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ

=== เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ**
เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ถูกเสนอเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554
 เสนอชื่อโดย ชลธิศ เข้มแข็ง
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#
เอียน เคอร์ติส

เอียน เควิน เคอร์ติส (Ian Kevin Curtis; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 – 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อ ชาวอังกฤษ เป็นนักร้องนำวงโพสต์-พังก์ ที่ชื่อ จอยดิวิชัน ซึ่งวงออกผลงานอัลบั้มแรกชุด Unknown Pleasures ในปี ค.ศ. 1979 และชุดต่อมาในปี ค.ศ. 1980 ชุด  Closer เขาทนทุกข์ด้วยโรคลมชักและล้มเหลวในชีวิตสมรส เคอร์ติสได้แขวนคอฆ่าตัวตายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาเหนือของวงจอยดิวิชัน
ในปี ค.ศ. 1998 ภรรยาหม้ายของเคอร์ติส ที่ชื่อเดโบราห์ ได้ตีพิมพ์หนังสือชีวประวัติของเขาที่ชื่อ  Touching from a Distance: Ian Curtis and Joy Division เรื่องราวของเขาและการเสียชีวิตยังได้นำไปสร้างภาพยนตร์เรื่อง  24 Hour Party People (2002) และ Control (2007)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีที่ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลจากสเตรตฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเชชเชอร์
ศาสนจักร

ศาสนจักร คือ อำนาจปกครองทางศาสนา เรียกคู่กับ "อาณาจักร" คืออำนาจปกครองทางบ้านเมือง- ฝ่ายศาสนาพุทธ เรียกว่า พุทธจักร- ฝ่ายศาสนาคริสต์ เรียกว่า คริสตจักร - ฝ่ายศาสนาอิสลาม เรียกว่า อุมมะฮ์- ฝ่ายลัทธิอนุตตรธรรม เรียกว่า  อาณาจักรธรรม

**อ้างอิง**
 ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 1143
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนา
หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา

หม่อมหลวงยิ่งศักดิ์ อิศรเสนา อดีตนักมวยสากลชาวไทยและอดีตข้าราชการพลเรือนประจำกระทรวงเกษตร (ปัจจุบันคือ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์)
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ในวัยเยาว์เป็นผู้ที่นิยมชมชอบในการเล่นกีฬาชนิดต่าง ๆ อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัว เมื่อเป็นวัยรุ่นเคยหัดกระบี่กระบองกับครูที่มีชื่อเสียงหลายคน มีฝีมือดีสามารถคว้ารางวัลผ้าขาวม้ามาครองตามงานประเพณีต่าง ๆ มาได้หลายผืน ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเกษตรที่ประเทศอังกฤษ ก็ได้ฝึกชกมวยสากล  และได้ขึ้นชกในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับนักเรียนได้แชมป์เป็นถ้วยรางวัลเกียรติยศหลายใบ ต่อมาจึงได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่นั่น โดยขึ้นชกในพิกัดน้ำหนักระหว่าง 135-140 ปอนด์ (รุ่นไลท์เวท-รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท) มีสถิติการชกอยู่ทั้งหมด 42 ไฟท์ เป็นการชนะคะแนน 7 ไฟท์ ชนะที.เค.โอ. 8 ไฟท์ ชนะน็อก 17 ไฟท์ ชนะฟาล์ว 2 ไฟท์ แพ้คะแนน 4 ไฟท์ แพ้น็อก 1 ไฟท์ และเสมอทั้งหมด 3 ไฟท์ โดยมีฉายาที่ได้รับจากชาวอังกฤษว่า "Siamese flash" (สายฟ้าสยาม)
เมื่อสำเร็จการศึกษามาแล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ นับได้ว่าเป็นชาวไทยที่มีคุณวุฒิเกี่ยวกับวิชามวยสากลอย่างเต็มเปี่ยมชนิดหาตัวจับยาก แต่ต่อมาได้เข้ารับราชการในกระทรวงเกษตร จึงไม่อาจทำให้ได้ใกล้ชิดกับวงการมวยเหมือนเช่นอดีต
จนกระทั่ง เวทีราชดำเนินเปิดดำเนินการขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 ม.ล.ยิ่งศักดิ์ได้เข้าไปดูมวยในเวทีบ่อยขึ้น และได้เริ่มเขียนคอลัมน์วิจารณ์มวยในหนังสือพิมพ์และนิตยสารมวยฉบับต่าง ๆ จนเป็นที่ชื่นชอบและรู้จักเป็นอย่างยิ่งของแฟนมวยและแฟนกีฬาในระหว่างปี พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2496
นอกจากนี้แล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ยังได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยสากลชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่จะทำการขึ้นชิงแชมป์ อาทิ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ในไฟท์ที่ขึ้นชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิค  หรือ OPBF ในรุ่นไลท์เวท เมื่อปี พ.ศ. 2495 และได้เป็นแชมป์มวยสากลในระดับภูมิภาคเป็นคนแรกของไทย และ สมเดช ยนตรกิจ ที่ขึ้นชิงแชมป์ในสถาบันเดียวกันในรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นต้น
ด้านชีวิตครอบครัว ม.ล.ยิ่งศักดิ์สมรสกับนางศรีอุทัย อิศรเสนา ณ อยุธยา และมีบุตรสาวกับนางสาวบุญชู สว่างนวล ซึ่งเป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย หนึ่งคน คือ มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา ปัจจุบันเป็นนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงและเป็นนักแสดงสมทบ
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาสี่ทุ่มเศษของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2496 ด้วยอาการเส้นโลหิตในสมองแตก สิริอายุได้เพียง 50 กว่า ๆ เท่านั้น ที่บ้านพักของตัวเองในซอยวรพงษ์ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เนื่องจากโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูงเพราะติดสุรามา ขณะที่ถึงแก่กรรมนั้น ม.ล.ยิ่งศักดิ์เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นเอก ประจำกรมกสิกรรม กระทรวงเกษตร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 คอลัมน์มุมข้อมูล โดย ชายพจน์ นิตยสารมวยโลก ฉบับที่ 699 ประจำวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2541-3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541

**ดูเพิ่ม**
  บันทึกสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาที่ 11/2504 เรื่อง บำนาญตกทอดของทายาท ม.ล.ยิ่งศักดิ์ อัศรเสนา
หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลอิศรเสนา
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยสากล
หมวดหมู่:คอลัมนิสต์
หมวดหมู่:กระบี่กระบอง
Salut d'Amour

หน้าปกชีทมิวสิก ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
Salut d'Amour, Op. 12 (Liebesgruss, Love’s Greeting) เป็นผลงานดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานประพันธ์ของเอ็ดเวิร์ด เอลการ์ ในปี ค.ศ. 1888
เอลการ์ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้สำหรับประกอบโคลงภาษาอังกฤษชื่อ "The Wind at Dawn" ซึ่งแคโรไลน์ อลิซ โรเบิร์ตส คู่หมั้นของเขาแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1880 ก่อนที่คนทั้งสองจะได้รู้จักกัน เอลการ์ตั้งชื่อผลงานนี้เป็นภาษาเยอรมันว่า "Liebesgruss" เนื่องจากแคโรไลน์ อลิซ เชี่ยวชาญภาษาเยอรมัน และเขียนคำอุทิศเป็นภาษาฝรั่งเศส ชื่อว่า "à Carice" นำมาจากชื่อย่อ Caroline Alice ต่อมาเมื่อทั้งคู่แต่งงานกัน ก็ได้ตั้งชื่อบุตรสาวว่า "Carice"
เอลการ์ตีพิมพ์ชีทมิวสิกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 โดยผู้จัดพิมพ์ได้เปลี่ยนชื่อผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศส Salut d'Amour และมีข้อความกำกับไว้ว่า Liebesgruss ทั้งนี้เพื่อให้แผ่นโน้ตดนตรีสามารถวางขายได้ในหลายประเทศในยุโรป โดยตีพิมพ์ทั้งแบบบรรเลงเดี่ยวเปียโน, บรรเลงคู่ไวโอลินกับเปียโน, บรรเลงคู่เชลโลกับเปียโน และสำหรับวงออร์เคสตรา ผลงานชิ้นนี้ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ที่วังแก้ว ลอนดอน ประเทศอังกฤษ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  cname=Salut d'amour, Op.12 
หมวดหมู่:ผลงานของ เอ็ดเวิร์ด เอลการ์
ลีเบิสฟร็อยท์

"ลีเบิสฟร็อยท์" (Liebesfreud) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์ นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย (ค.ศ. 1875–1962) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ "ลีเบิสไลท์" ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความสุขที่เกิดจากความรัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานของ ฟริทซ์ ไครส์เลอร์
ลีเบิสไลท์

"ลีเบิสไลท์" (Liebesleid) เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์  (ค.ศ. 1875–1962) นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ ลีเบิสฟร็อยท์ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความทุกข์ที่เกิดจากความรักที่ไม่สมหวัง
ไครส์เลอร์เผยแพร่เพลงนี้พร้อมกับอีกสามเพลง คือ Schön Rosmarin, ลีเบิสฟร็อยท์ และ Caprice Viennois โดยอ้างว่าสามชิ้นแรกเป็นผลงานเพลงวอลซ์ที่เพิ่งค้นพบของโจเซฟ แลนเนอร์ (ค.ศ. 1801–1843) คีตกวีชาวออสเตรียผู้ล่วงลับ ส่วน Caprice Viennois นั้นเขาเป็นผู้แต่งเอง แต่แล้วความจริงก็เปิดเผยใน 25 ปีต่อมาเมื่อโอลิน ดาวนส์ นักวิจารณ์ดนตรีของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิดครบรอบ 60 ปีของไครส์เลอร์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 โดยแกล้งถามว่าดนตรีที่ไครส์เลอร์อ้างว่าเป็นผลงานเก่าที่ถูกค้นพบนั้น จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนแต่งเองหรือไม่ ปรากฏว่าไครส์เลอร์กลับยอมรับเขาเป็นผู้แต่งเพลงเหล่านั้นจริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานของ ฟริทซ์ ไครส์เลอร์
จอยดิวิชัน

จอยดิวิชัน (Joy Division) เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 ที่ซัลฟอร์ด เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ เดิมทีใช้ชื่อวงว่า วอร์ซอว์ (Warsaw) สมาชิกดั้งเดิมประกอบด้วย เอียน เคอร์ติส (ร้องและในบางครั้งเล่นกีตาร์), เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์ (กีตาร์และคีย์บอร์ด) ปีเตอร์ ฮูก (กีตาร์เบสและร้องประสาน) และสตีเฟน มอร์ริส (กลองและเพอร์คัชชัน)
จอยดิวิชัน ได้มีส่วนร่วมในกระแสเพลงพังก์ร็อกอย่างรวดเร็ว มีอิทธิพลในการพัฒนาเพลงและสไตล์ ที่ถือเป็นผู้นำในกระแสโพสต์-พังก์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จากข้อมูลของนักวิจารณ์ จอน ซาเวจ วง "ไม่ใช่พังก์แต่เป็นอิทธิพลโดยตรงจากพลังดนตรี" อีพีเปิดตัววงชุดแรกในปี ค.ศ. 1978 ชุด An Ideal for Living เตะตากับผู้มีชื่อเสียงในรายการโทรทัศน์อย่าง โทนี วิลสัน ทำให้อัลบั้มเปิดตัวชุดแรกของวงชุด Unknown Pleasures ได้ออกภายใต้ค่ายอิสระของวิลสันที่ชื่อ แฟกทอรีเรเคิดส์ อัลบั้มได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากสื่ออังกฤษ  และเนื่องจากความสำเร็จของวง นักร้องนำ เอียน เคอร์ติส ถูกรุมเร้ากับความกดดันและอุปสรรคส่วนตัว รวมถึงปัญหาชีวิตสมรสและการป่วยด้วยโรคลมชัก เป็นอุปสรรคมากขึ้นในการแสดงคอนเสิร์ตกับเขา และมักจะลมชักขณะการแสดง
ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาของเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 เคอร์ติสที่เต็มไปด้วยความกดดัน ได้ฆ่าตัวตาย อัลบั้มหลังการเสียชีวิตของจอยดิวิชัน ชุดที่ 2 ชื่อ Closer (1980) มีซิงเกิลอย่าง  "Love Will Tear Us Apart" ได้กลายเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในชาร์ตของวง หลังการเสียชีวิตของเคอร์ติส สมาชิกที่เหลือของวงได้ก่อตั้งวงใหม่ที่ชื่อ นิวออร์เดอร์ ประสบความสำเร็จทั้งเสียงวิจารณ์และยอดขาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
สถานีย่อย:โทรทัศน์/บทนำ

A television studioโทรทัศน์ เป็นระบบโทรคมนาคมสำหรับการกระจายและรับภาพเคลื่อนไหวและเสียงระยะไกล คำนี้ยังหมายถึงรายการโทรทัศน์และการแพร่ภาพอีกด้วย คำว่าโทรทัศน์ในภาษาไทย มีที่มาจากคำในภาษาอังกฤษ คือ television ซึ่งเป็นคำผสมจากคำกรีก tele- ("ระยะไกล" — โทร-) และ -vision ที่มาจากภาษาละติน visio ("การมองเห็น" — ทัศน์) มักเรียกย่อเป็น TV (ทีวี) โทรทัศนขาว-ดำเครื่องแรกของโลก ที่ถูกสร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2468 เป็นผลงานการประดิษฐ์ของจอห์น ลอกกี้ เบรียด ชาวสกอตแลนด์
ขนาดภาพของโทรทัศน์ส่วนใหญ่ที่ส่งมาตามบ้านมักจะมีขนาดเล็กมากกว่าจอโทรทัศน์ทั่วไป ขนาดของโทรทัศน์ที่แสดงในตารางเป็นขนาดอย่างน้อยที่สุดที่ภาพจะไม่ถูกบีบอัดให้เล็กลง โดยทั่วไปมักใช้ SDTV ที่ภาพมีขนาดพอดีกับ 8 นิ้วแต่ภาพก็จะมาถูกขยายให้ใหญ่เท่ากับขนาดของโทรทัศน์ที่อยู่ตามบ้านซึ่งอาจอยู่ที่ 14-24 นิ้ว ส่วนโทรทัศน์ตั้งแต่แบบ HDTV ขึ้นไปจะเป็นการส่งสัญญาณภาพที่มีขนาดใหญ่มากเพื่อความชัดของภาพ ถ้าโทรทัศน์ตามบ้านมีขนาดเล็กกว่าขนาดของภาพที่ส่งมา ภาพก็จะถูกบีบอัดให้เล็กลงตามขนาดของโทรทัศน์ ดังนั้นโทรทัศน์ที่เหมาะสมกับระดับ HDTV ขึ้นไปควรมีขนาดอย่างน้อยที่สุดดังในตาราง
สถานีย่อย:โทรทัศน์/แม่พิมพ์/บทความแนะนำ

สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (ช่อง 7 สี) เป็นสถานีโทรทัศน์สีแห่งแรก ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดำเนินการโดย บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ภายใต้สัญญาสัมปทานกับกองทัพบก ถือเป็นสถานีโทรทัศน์ ที่เป็นผู้นำด้านรายการละคร และรายการกีฬา ในประเทศไทย มีคำขวัญว่า “ช่องเจ็ดสี ทีวีเพื่อคุณ” (อ่านต่อ...)
บทความแนะนำก่อนหน้านี้ : คาเมนไรเดอร์ดราก้อนไนท์ • เอ็นเอชเค • ที่เก็บถาวร
สถานีย่อย:โทรทัศน์/รู้ไหมว่า

* ...การสำรวจในปี 1996 พบว่าเด็กอเมริกันก่อนวัยเรียนเคยรับชมรายการเซซามี สตรีทเมื่ออายุได้ 3 ปี ถึง 95%- ...เดอะมัพเพทโชว์ เป็นรายการโทรทัศน์ฉายทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวีของอังกฤษ รวมกับซีบีเอส สร้างโดยจิม เฮนสัน นักเชิดหุ่นมือชาวอเมริกัน มีการถ่ายทำและออกอากาศตอนทดลองในปี ค.ศ. 1974 และ 1975- ...ธิดา จงนิรามัยสถิต เป็นแฟนพันธุ์แท้เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในรายการแฟนพันธุ์แท้ปี 2003- ...ไซค์ เป็นภาพยนตร์ซีรีส์สืบสวน-ขบขันอเมริกัน ออกอากาศทางเครือข่ายยูเอสเอเนตเวิร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 และเป็นซีรีส์ที่มียอดผู้ชมสูงสุดมาตั้งแต่เริ่มออกฉายในปีแรก- ...มังค์ เป็นภาพยนตร์ซีรีส์สืบสวน-ขบขันอเมริกัน ได้ทำสถิติเป็นภาพยนตร์ฉายทางเคเบิลทีวีตอนที่มียอดผู้ชมสูงสุด 9.4 ล้านคน
เรื่องที่ผ่านมา – เสนอบทความ
สถานีย่อย:โทรทัศน์/ข่าว

110px- รายการโทรทัศน์ช่อง 7 ได้รับรางวัลแฟมิลี่อะวอร์ด 2010 (ข้อมูลจาก: ช่อง 7 สี)- ช่อง 3 เป็นเกียรติได้รับรางวัล ผู้บริหารสูงสุดยอดเยี่ยม (ข้อมูลจาก: ช่อง 3)- ช่อง 9 ลงพื้นติดตามผลงานการผลิตสื่อการ์ตูนลูกอีสาน (ข้อมูลจาก: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม)-  เปิดสถานีย่อย:โทรทัศน์ ที่วิกิพีเดียภาษาไทย
สถานีย่อย:โทรทัศน์/มีส่วนร่วม

right
บทความตัวอย่าง- บทความคัดสรร  (บทความคัดสรร)
อสุรกายดงดิบ- บทความคุณภาพ  (บทความคุณภาพ)
แผนลับแหกคุกนรก 
บทความที่ควรมี :  ● 
บทความที่ต้องการ : ศึกอัศวินดำ ● 
บทความที่ยังไม่สมบูรณ์ :  ●  ●  ● ฯลฯ
บทความที่ต้องการจับตาดู : สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ●  ●  ● ฯลฯ
ร่วมสร้างบทความ - สร้างบทความที่เกี่ยวข้องกับโทรทัศน์ เช่น โทรทัศน์ รายการโทรทัศน์ เป็นต้น
คุณสามารถปรับแก้สถานีย่อยนี้ได้ทุกจุดเพื่อให้ดียิ่งขึ้น...
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวชาวอเมริกัน

หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวแบ่งตามสัญชาติ
เดียมานด้า กาลาส

เดียมานด้า กาลาส (Diamanda Galás) เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 1955 เป็น นักแต่งเพลง นักร้อง นักเปียโน ศิลปินและ จิตรกร แนวอาวองต์การ์ด ชาวกรีก-อเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวขาญด้านเปียโน เช่นเดียวกับเสียงร้องแบบโอเปรา ที่มีความกว้างเสียง 3 ออกเตฟครึ่ง
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนดีเอโก
แฟชันโลลิตา

แฟชั่นโลลิตา (Rorīta fasshon Lolita fashion) เป็นวัฒนธรรมย่อยแฟชั่นที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ที่แต่เดิมนั้นได้รับอิทธิพลจากเสื้อผ้าแบบวิกตอเรียน เช่นเดียวกับเครื่องแต่งกายจากยุคโรโกโก แฟชั่นโลลิตายังมีหลายรูปแบบย่อย โดยมีรูปลักษณ์โดยหลักคือ กระโปรงถึงเข่า หรือชุดเดรส เครื่องประดับศีรษะ เสื้อ ชายผ้า ถุงเท้าสูงถึงหัวเข่า รองเท้าส้นสูง
ถึงแม้ว่าต้นกำเนิดของแฟชั่นโลลิตาจะไม่ชัดเจน แต่ก็มีกระแสเกิดขึ้นมาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยมีตราสินค้าที่มีชื่อเสียงอย่าง พิงก์เฮาส์, มิวก์ และ แองเจลิกพริตตี ได้เริ่มออกขายเสื้อผ้าที่ถือได้ว่าเป็นแบบโลลิตาในปัจจุบัน ในคริสต์ทศวรรษ 1990 แฟชั่นโลลิตาเป็นที่รู้จักมากขึ้น กับวงอย่างมาลิซไมเซอร์ และวงประเภทวิชวลเคอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม วงเหล่านี้แต่งกายแบบนี้ ซึ่งทำให้แฟน ๆ ได้ดัดแปลงชุดแต่งกายเป็นของตัวเอง  โดยแฟชั่นแบบนี้ได้เริ่มแพร่กระจายในเขตคันไซ จนในที่สุดมาถึงโตเกียว และได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นญี่ปุ่น แฟชั่นโลลิตาได้รับความนิยมมากขึ้นจนสามารถพบเห็นทั่วไปแม้กระทั่งห้างสรรพสินค้าในญี่ปุ่น

**รูปแบบ**

**กอธิกโลลิตา**
กอธิกโลลิตา
เป็นการรวมกันระหว่างแฟชั่นกอธิกกับแฟชั่นโลลิตา มีต้นกำเนิดในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฮาราจูกุ และมีชื่อเสียงขึ้นมากับวงแนววิชวลเคที่ชื่อ มาลิซไมเซอร์
กอธิกโลลิตา เป็นแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์คือการแต่งหน้าและแต่งกายที่ดูมืดหม่น ทาลิปสติกสีแดงและทางตาดำ ใช้อายไลเนอร์สีดำ การแต่งหน้าทาแป้ง ซึ่งถือว่าเป็นรสนิยมที่แย่สำหรับแฟชั่นโลลิตา กอธิกโลลิตามักใช้สีในโทนมืด อย่าง สีดำ สีน้ำเงินเข้ม สีม่วง 
สำหรับแนวทางของกอธิกตะวันตก มีการใส่กางเขนอัญมณีและเครื่องหมายทางศาสนาชนิดอื่น และมีเครื่องประดับในแบบกอธิกโลลิตา อาทิ เช่น กระเป๋า กระเป๋าสตางค์ ที่มักมีรูปร่างเป็น ค้างคาว โลงศพ และไม้กางเขนที่มีหุ่นพระเยซูตรึงอยู่

**สวีตโลลิตา**
สวีตโลลิตา
ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสไตล์โรโกโก เช่นเดียวกับการแต่งกายแบบสมัยวิกตอเรียและเอ็ดเวิร์ด โดยมุ่งไปในรูปแบบเด็ก ๆ และแฟนตาซี โดยสวีตโลลิตาจะมีรูปแบบแบบโลลิตาทั่วไป โดยใช้สีโทนสว่างกว่าและการออกแบบให้เหมือนดูเด็ก การแต่งหน้า โดยมากจะใช้สีชมพู สีพีช สีมุก 
เสื้อผ้า จะใช้สีในโทนพาสเทิล โทนผลไม้ (เชอร์รี สตอร์เบอร์รี หรือผลไม้หวานอื่นๆ) ใช้ลูกไม้แบบดอกไม้ (กุหลาบ แจสมิน ลิลี เชอร์รีบลอสสัม) ใช้โบว์ หรือในธีมสัตว์น่ารักอย่าง แมว กระต่าย ลูกสุนัข และโบว์ที่เน้นให้เกิดความน่ารัก ธีมที่ได้รับความนิยมในสวีตโลลิตา ได้มาจากอลิซท่องแดนมหัศจรรย์ (อลิซอินวันเดอร์แลนด์) นิทานคลาสสิก ส่วนอัญมณีมักมีการสะท้อนในแบบธีมแฟนตาซี กระเป๋าและกระเป๋าสตางค์ทำให้มีรูปแบบคล้ายของเจ้าหญิง และมักมีรูปร่างอย่าง สตอเบอร์รี มงกุฎ หัวใจ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แฟชั่น
หมวดหมู่:วัฒนธรรมย่อย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แฟชั่น
FAT

FAT อาจหมายถึง- ไขมัน- ตารางการจัดสรรแฟ้ม หรือ แฟต (File Allocation Table)- 104.5 แฟตเรดิโอ สถานีวิทยุในประเทศไทย และกิจกรรมที่เกี่ยวกับคลื่นดังกล่าว- สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Football Association of Thailand
คาชิวะ

คาชิวะ (Kashiwa-shi) เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2497 จากการควบรวมหมู่บ้านโดยรอบสถานีรถไฟซึ่งปัจจุบันกลายเป็นบริเวณศูนย์กลางของเมือง ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 397,871 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 114.90 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**
คาชิวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ

**เทศบาลข้างเคียง**
 มัตสึโดะ- อาบิโกะ- คามางายะ- โนดะ- นางาเรยามะ- โทริเดะ- โมริยะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kashiwa, Chiba- Kashiwa-  เว็บไซต์ทางการ ja-  เว็บไซต์สมาคมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศคาชิวะ (KIRA)
คาชิวะ
นางาโนะ (เมือง)

นางาโนะ (Nagano-shi) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ใกล้กับนครชิกูมะและแม่น้ำไซ ในปี พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรประมาณ 378,059 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 737.86 ตารางกิโลเมตร
นางาโนะเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี 1998

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nagano- Nagano-  เว็บไซต์ทางการ ja-  ศูนย์การประชุมและผู้ติดต่อ date=2006-09-07 -  Nagano 2005 Special เว็บไซต์ทางการกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว-  บริษัทรถไฟฟ้านางาโนะ ja

นางาโนะ
โลเป ซาเรียล

โลเป ซาเรียล (Lope Sarreal) อดีตโปรโมเตอร์และผู้จัดการมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอดีต ซาเรียลเกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1905 ที่อีมัส คาวิท ประเทศฟิลิปปินส์
ได้ชื่อว่าเป็นโปรโมเตอร์ที่ทรงอิทธิพลอย่างมากโดยเฉพาะในแวดวงมวยสากลอาชีพในทวีปเอเชียในยุคทศวรรษที่ 50 จนถึงต้นทศวรรษที่ 70 ทั้งในประเทศฟิลิปปินส์เอง, ประเทศไทย, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศญี่ปุ่น มีนักมวยที่ได้รับการปลุกปั้นสนับสนุนให้เป็นแชมป์โลกมากถึง 22 คน ทั้งนักมวยฟิลิปปินส์และนักมวยต่างชาติ เช่น แฟลช อีลอร์เด้, แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ริคาร์โด อาร์เรรอนโด, มาซาโอะ โอบะ เป็นต้น โดยเฉพาะกับ แฟลช อีลอร์เด้ ซาเรียลยังมีศักดิ์เป็นบิดาบุญธรรมและเป็นพ่อตาอีกด้วย
ด้วยความที่เป็นบุคคลทรงอิทธิพลในวงการมวย จึงได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "The Grand Old Man of Philippine Boxing" โดยที่ชาวฟิลิปิปินส์เรียกขานในชื่อเล่นว่า "ป๊ะป๋า" (Papa) แต่สำหรับในแวดวงมวยของไทยแล้ว แฟนมวยชาวไทยและสื่อมวลชนให้ฉายาว่า "เฒ่าปีศาจ" หรือ "ปีศาจผมขาว" จากเล่ห์เหลี่ยมและความจัดจ้านในการทำธุรกิจมวย
โลเป ซาเรียล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1995

**อ้างอิง**
  Lope Sarreal
2538
หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคาวีเต
สุพล พัวศิริรักษ์

สุพล พัวศิริรักษ์ เบล เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2524 อดีตนักร้องนำวง พาย นักจัดรายการ และพิธีกรชาวไทย จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้ม**

**ซิงเกิล**
 ตัวละครลับ (Secret Crush)- ฉันไม่รู้- ทรมานตัวเอง- เพราะเธอ feat. ปนัดดา เรืองวุฒิ- หลอก (Fools)- ไร้สถานะ- เท่าไหร่ก็ไม่พอ

**Happy Hours (2012)**
# อยากให้โลกแคบลง
# ส่วนที่หาย
# จิตใต้สำนึก
# อย่าขัดขืน
# จุดประสงค์เรื่องเดียว
# รักของฉันคือเธอ
# คำที่ไม่มีในโลก
# ถ้าเขายังสำคัญ
# ตามสบาย
# บุคคลสำคัญ

**Good Afternoon (2010)**
# ตอบได้ไหมว่า...ได้ไหม
# ไม่ธรรมดา
# ต่างคนต่างเหนื่อย
# กอดตัวเอง
# แสนล้านนาที
# นัก(แอบ)รัก
# ให้ตอบว่ายังไง
# วันนี้ วันสุดท้าย
# เรื่องเดียวที่ขาดหาย
# บรรยากาศ

**Very Bell (2009)**
# หนึ่งความเหงาบนดาวเคราะห์
# ปากไม่ดี
# รักยาก ลืมยาก 
# หยุดความคิดไม่ได้
# หา
# ถ้าในโลกนี้ไม่มี...
# ก็พอ
# ผิดไหม
# ก้อนหินก้อนนั้น
# อยากให้รับไว้
# ไม่ว่าชีวิตของเธอเป็นแบบไหน
# จากวันที่เธอไม่อยู่
# เธอก็รู้

**Sleepless Society 3 By Narongvit One Night Stand (2008)**
# หยุดความคิดไม่ได้
# รักยากลืมยาก

**D.I.Y by Narongvit**
# หา
# ถ้าในโลกนี้ไม่มี...

**Left & Right The Celebration Album (2007)**
 ก็พอ

**Gift (2006)**
# ก้อนหินก้อนนั้น
# ผิดไหม

**ซิงเกิล**
 ฉันไม่รู้ (14 กุมภาพันธ์ 2560)- ทรมานตัวเอง (30 มกราคม 2561)- หลอก (1 เมษายน 2562)- เธอทำให้ฉันไม่มีแฟน Feat. มิน พีชญา (26 กุมภาพันธ์ 2563)- ไร้สถานะ (14 เมษายน 2563)- เท่าไหร่ก็ไม่พอ (30 มิถุนายน 2565)

**เพลงประกอบละคร**
# ขอแค่มีเธอ (ละคร นายร้อยสอยดาว) ช่อง 7
# ไม่อยากจะคิด (ละคร หวานใจกับนายจอมหยิ่ง) ช่อง 3
# ไม่เปลี่ยนแปลง (ละคร จงกลกิ่งเทียน) ช่อง 3
# เป็นต่อ (ซิตคอม เป็นต่อ NEW SEASON) ช่อง ONE HD
# บินเอย (ละคร ปีกทอง) ช่องจีเอ็มเอ็ม 25

**บทเพลงเฉลิมพระเกียรติ**
 ปี (2012)- แม่ของคนไทย (บทเพลงเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) - ร้องร่วมกับเหล่าศิลปิน GMM (ตู่ นันทิดา แก้วบัวสาย, ใหม่ เจริญปุระ, นัท มีเรีย, บี้ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว, ไอซ์ ศรัณยู วินัยพานิช, พล พลพล พลกองเส็ง, เป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร, เบล สุพล พัวศิริรักษ์, แบงค์ ปรีติ บารมีอนันต์, น้ำชา ชีรณัฐ ยูสานนท์, เต้น นรารักษ์ ใจบำรุง, เตชินท์ ชยุติ, กัน นภัทร อินทร์ใจเอื้อ, แก้ม วิชญาณี เปียกลิ่น, รุจ ศุภรุจ เตชะตานนท์ (ค่ายมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์), สิงโต สิงหรัตน์ จันทร์ภักดี, ตูมตาม ยุทธนา เปื้องกลาง, มัดหมี่ พิมดาว พานิชสมัย, โดม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม, แกงส้ม ธนทัต ชัยอรรถ, พินต้า ณัฐนิช รัตนเสรีเกียรติ) 
 ปี (2015)- พระผู้สร้างรอยยิ้ม (เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) / เบล สุพล พัวศิริรักษ์

**ผลงานดีเจ**
 DJ คลื่น chill 89 (ช่วงเวลา 13.00 - 15.00 น. ทุกวันจันทร์ - ศุกร์)

**ผลงานพิธีกร**
 รายการ ถ่ายเรี่ยราด ทุกวันอังคาร 18.00 น. LINE TV (เริ่มวันอังคารที่ 27 มีนาคม 2561)- รายการ ถ่ายเรี่ยราด Take2 ทุกวันอาทิตย์ 10.30 น. ช่อง 9 (เริ่มวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม 2562) และแขกรับเชิญ ปองกูล สืบซึ้ง, ปราโมทย์ ปาทาน, ปราชญ์ พงษ์ไชย, ผลิตโชค อายนบุตร, ลุลา

**ผลงานการแสดง**
 ซีรีส์ Yes, I do คอร์สลัด พิสูจน์เลิฟ ทางช่องวัน (รับเชิญ)

**อื่น ๆ**
 Pi (2004)- พิธีกรรายการ Hang Over Thailand 2010- รายการ Hang Over Thailand 2016 Trip1 (GMM25)
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ