คาร์ล ฟ็อน เคลาเซอวิทซ์

คาร์ล ฟิลลิพ ก็อทฟรีท ฟ็อน เคลาเซอวิทซ์ (Carl Philipp Gottfried von Clausewitz) เป็นนายพลชาวเยอรมันปรัสเซีย ได้รับการยกย่องเป็นนักทฤษฎีทหารผู้ยิ่งใหญ่และเป็นบิดาแห่งวิชาการยุทธสมัยใหม่ เปรียบเป็นดั่งบุพพาจารย์แห่งกองทัพเยอรมัน 
งานเขียนของเคลาเซอวิทซ์มุ่งเน้นพิเศษไปที่ "จิตใจ" (ในความหมายของยุคใหม่คือจิตวิทยาทหาร) และมุมมองทางการเมืองต่อสงคราม หนังสือชิ้นเอกของเขาเรื่อง ว่าด้วยสงคราม (Vom Kriege) ยังไม่แล้วเสร็จสมบูรณ์ยามที่เขาเสียชีวิต เคลาเซอวิทซ์เป็นพวกสัจนิยมในหลายแง่มุม ทั้งในแง่โรแมนติก หรือใช้การใช้ความคิดอย่างหนักไปกับบรรดาผู้มีเหตุผลแห่งยุคเรืองปัญญาในยุโรป
วิธีการโต้แย้งด้วยเหตุผลของเคลาเซอวิทซ์มีลักษณะที่คล้ายคลึงกับพวกเฮเกิล อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าเคลาเซอวิทซ์และเฮเกิลอาจรู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเคลาเซอวิทซ์ได้รับอิทธิพลมาจากแนวคิดของเฮเกิลหรือไม่ เคลาเซอวิทซ์เน้นย้ำเรื่องปฏิกิริยาการใช้เหตุผลของทหารต่อปัจจัยแวดล้อมที่หลากหลาย เขาสังเกตเห็นถึงพัฒนาการอันไม่คาดคิดซึ่งเกิดขึ้นภายใต้ "หมอกสงคราม" (คำอนุมานที่หมายถึงความคลุมเครือของข่าวสาร) ซึ่งนำไปสู่การตัดสินใจอันรวดเร็วของแม่ทัพที่ตื่นตัว เขามองประวัติศาสตร์ว่าเป็นการตรวจสอบสำคัญซึ่งภาวะนามธรรมที่ไม่สอดคล้องกับประสบการณ์ เขาแย้งว่า สงครามไม่อาจวัดปริมาณหรือรวบยอดเป็นแผนงาน เรขาคณิต และกราฟ

**ประวัติ**
เคลาเซอวิทซ์เกิดที่เมืองบวร์ค ใกล้กับเมืองมัคเดอบวร์คในราชอาณาจักรปรัสเซีย เขาเข้ารับราชการทหารปรัสเซียเมื่อปี 1792 ตั้งแต่อายุ 12 ขวบ ในชั้นยศฟาเนินยุงเคอร์ (Fahnenjunker) อันเป็นตำแหน่งที่เทียบได้กับยศนายสิบที่ทำหน้าที่ถือธงนำหน้าหน่วยทหาร และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยการสงคราม (Kriegsakademie) ในกรุงเบอร์ลินเมื่อปี 1801 เคลาเซอวิทซ์ศึกษางานเขียนของนักปรัชญาคนสำคัญอย่างอิมมานูเอล คานต์ และชไลเออร์มัคเคอร์ และเป็นนักเรียนที่มีความโดดเด่นจนเป็นที่เข้าตาพันโทชาร์นฮอสท์ (หัวหน้าเสนาธิการใหญ่ปรัสเซียในอนาคต) เคลาเซอวิทซ์มักใช้เวลายามว่างศึกษาหาความรู้ทางวิชาทหารอยู่เสมอ โดยเน้นการศึกษาไปที่งานพระนิพนธ์ของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 มหาราช ผู้เป็นจอมกษัตริย์การสงคราม
เคลาเซอวิทซ์มีส่วนร่วมในการทัพแม่น้ำไรน์ (1793–1794) เมื่อกองทัพปรัสเซียรุกรานฝรั่งเศสในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและสู้รบในสงครามนโปเลียน เคลาเซอวิทซ์ในฐานะนายทหารคนสนิทของนายพลเจ้าชายเอสกุสท์ แฟร์ดีนันท์ เป็นหนึ่งในทหารปรัสเซีย 25,000 นายที่ตกเป็นเชลยเมื่อกองทัพผสมปรัสเซีย-ซัคเซินของจอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ภายหลังพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในยุทธการที่เยนา–เอาเออร์ชเต็ท และถูกควบคุมตัวพร้อมกับเจ้าชายเอากุสท์จนถึงปี 1808 หลังเหตุการณ์นี้ เคลาเซอวิทซ์เกิดความคิดที่จะปฏิรูปกองทัพและประเทศปรัสเซีย

**นิยามว่าด้วยสงคราม**
ในตอนแรก เคลาเซอวิทซ์มองว่าสงครามเป็นที่สุดของ การแสดงอัตตาของประชาชน (Selbstbehauptung eines Volkes) เพื่อยืนยันสิทธิ์ ความคิด หรือความเชื่อของฝ่ายตน อย่างไรก็ตาม ในหลายปีต่อมา เคลาเซอวิทซ์ละทิ้งทัศนะคติดังกล่าวอย่างสิ้นเชิง และมองสงครามเป็นเพียงหนึ่งในเครื่องมือ
: "สงครามก็เป็นหนึ่งในการกระทำแห่งความรุนแรง เพื่อบังคับให้อีกฝ่ายทำตามประสงค์ของเรา"  (ว่าด้วยสงคราม เล่มที่ 1 บทที่ 1 วรรคที่ 2)
เขายังมองว่าสงครามไม่ได้หมายถึงการล้างบานศัตรู ไม่ใช่การเอาชนะ และไม่ใช่เรื่องศักดิ์ศรี สงครามเกิดขึ้นเพราะการเมือง ดังนั้นสงครามจึงเป็นเรื่องของการเมือง
: "สงครามเป็นเพียงผลต่อเนื่องของการเมือง ที่ทำโดยวิธีการอื่น"   (ว่าด้วยสงคราม เล่มที่ 1 บทที่ 1 วรรคที่ 24)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ทหารชาวปรัสเซีย
หมวดหมู่:นายพลชาวปรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ทหารในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:เชลยศึกชาวเยอรมัน