Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ธงชาติเบอร์มิวดา

ธงชาติเบอร์มิวดา เป็นธงเรือเอกชนสหราชอาณาจักร กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีแดงด้านปลายธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา ซึ่งเป็นภาพโล่สีขาวมีสิงโตหน้าอัดสีแดงยืนอยู่บนพื้นหญ้า ในมือทั้งสองของสิงโตถือโล่ขนาดเล็กเขียนภาพเรือใบล่มหน้าเกาะในท้องทะเลซึ่งกำลังปั่นป่วน ตราดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (Sea Venture) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) ที่เกาะแห่งนี้ 
ธงดังกล่าวนี้กำหนดให้ใช้ครั้งแรกพร้อมกับตราแผ่นดินในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยตราอาณานิคมที่ใช้ในยุคแรกเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ โดยตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจุบันนั้นกำหนดให้ใช้พร้อมกับธงประจำอาณานิคมอย่างเป็นทางการเมื่อเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) ภายหลังจึงมีการขยายขนาดตราให้ใหญ่ขึ้นดังปรากฏในปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้ทั่วไปทั้งเรือของรัฐบาลและเรือพลเรือน ซึ่งค่อนข้างจะต่างจากธงเรือรัฐบาลอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาล
สำหรับธงของผู้ว่าการแห่งเบอร์มิวดา ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรมีภาพตราแผ่นดินประจำดินแดนเป็นเครื่องหมายสำคัญ

**ดูเพิ่ม**
 ธงในสหราชอาณาจักร- ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติเบอร์มิวดา-  ธงชัยเฉลิมพลกรมทหารราบอาณานิคมแห่งเบอร์มิวดา
บเบอร์มิวดา
หมวดหมู่:เบอร์มิวดา
บเบอร์มิวดา
ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดาเริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2453 โดยมีที่มาจากเหตุการณ์ที่เรือของอังกฤษที่นำโดยเซอร์จอร์จ ซอมเมอร์แตกอยู่ นอกชายฝั่งเบอร์มิวดาระหว่างทางมุ่งสู่เวอร์จิเนีย ภาพทีอยู๋ในโล่ที่สิงห์โตคาลีบานถือโล่อันเล็ก (สิงห์โตคาลีบาน คือสัตว์ในตำนานเป็นมนุษย์ที่มีอุปนิสัยคล้ายสัตว์ตัวหนึ่ง) โล่แสดงภาพเรือเดินสมุทรชนโขดหินโสโครกจนล่มลงท้องทะเล ในมหาสมุทรมีเกลียวคลื่นเกิดจากฟองของแก๊สมีเทน โดยแก๊สดังกล่าวอยู่ใต้ท้องทะเลในบริเวณสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา โดยเมื่อแก๊สเหล่านี้ขึ้นสู่พื้นผิว มันจะทะยานสู่อากาศ และขยายตัวเป็นวงกว้างและก่อตัวเป็นฟองแก๊สขนาดใหญ่ เมื่อเรือลำใดผ่านเข้าไปในบริเวณนั้น ก็จะเข้าไปสู่ฟองแก๊สมีเทนขนาดยักษ์ จนทำให้เรือเหล่านี้สูญเสียการควบคุม และจมลงในที่สุด ซึ่งตราอาณานิคมดังที่ได้กล่าวมาข้า่งต้น โดยมูลเหตุของการออกแบบตราดังกล่าวนี้ บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (Sea Venture) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) โดยมาจากวรรณกรรมของ วิลเลียม เชคสเปียร์ ที่ประพันธ์บทละครเรื่องหนึ่ง ชื่อเรื่อง The Thempest ขึ้นในปี ค.ศ. 1611 (พ.ศ. 2154) สิงห์โตคาลีบานถือโล่ที่บรรจุภาพดังกล่าว อันเล็ก อยู่ในโล่ใหญ่พื้นสีขาวโดย สิงห์โตคาลีบานยืนถือโล่อันเล็กบนแถบสีเขียวขนาดเล็ก ที่บนผืนหญ้า
ตราแผ่นดิน (ตราอาณานิคม) ในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยมีลักษณะเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติเบอร์มิวดา- เฮลทูเบอร์มิวดา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บเอร์มิวดา
บเอร์มิวดา
หมวดหมู่:เบอร์มิวดา
มอนต์เซอร์รัต

มอนต์เซอร์รัต เป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษในทะเลแคริบเบียน ตั้งอยู่ในแนวหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles Islands) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะลีวาร์ด ยาว 16 กิโลเมตร กว้าง 11 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40 ตารางกิโลเมตร  ชื่อของเกาะมอนเซอร์รัตนี้ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เป็นผู้ตั้งขึ้นในคราวเดินทางแสวงหาโลกใหม่ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2036

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:ทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:เกาะในทะเลแคริบเบียน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
หัวเมืองเหนือ

เมืองเหนือ หรือ หัวเมืองเหนือ มีความหมายต่างกันในด้านเงื่อนไขเวลา ดังนี้- ในสมัยอาณาจักรอยุธยา และรัตนโกสินทร์ตอนต้น หมายถึงพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของอาณาจักรสุโขทัย อันประกอบด้วย เมืองพิษณุโลก (เมืองสรลวงสองแคว) เมืองสุโขทัย เมืองศรีสัชนาลัย (เมืองสวรรคโลก หรือเมืองเชลียง หรือเมืองเชียงชื่น) เมืองกำแพงเพชร (รวมเมืองนครชุม) เมืองพิจิตร (รวมเมืองปากยม) เมืองพระบาง (นครสวรรค์) และเมืองทุ่งยั้ง (เมืองพิชัย) - ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ลงมา หมายถึงพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของอาณาจักรสุโขทัย และ อาณาจักรล้านนา- ปัจจุบัน ใช้หมายถึงทุกจังหวัดใน ภาคเหนือ ในวงแคบจะใช้หมายถึง ภาคเหนือตอนบน หรือจังหวัดในเขตอาณาจักรล้านนา เดิม

**อ้างอิง==
เขื่อนอัสวาน

เขื่อนอัสวาน (السد العالي; Aswan Dam) หรือโดยเฉพาะเจาะจงที่มากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 เขื่อนระดับสูงอัสวาน เป็นเขื่อนหินที่ถูกสร้างขึ้นกั้นแม่น้ำไนล์ในอัสวาน อียิปต์ ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1960 และ 1970 ความสำคัญของมันส่วนใหญ่ได้บดบังเขื่อนระดับต่ำของอัสวานที่สร้างขึ้นก่อนหน้านี้ คือเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1902 และอยู่ปลายน้ำ จากความสำเร็จของเขื่อนระดับต่ำเมื่อได้ใช้ประโยชน์อย่างสูงสุด การก่อสร้างเขื่อนระดับสูงก็กลายเป็นเป้าหมายที่สำคัญของรัฐบาลภายหลังจากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952; ด้วยความสามารถในการควบคุมน้ำท่วมได้ดี เพิ่มการกักเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและสร้างไฟฟ้าพลังน้ำจากเขื่อนซึ่งได้ถูกมองว่าเป็นหัวใจสำคัญของการวางแผนอุตสาหกรรมของอียิปต์ เช่นเดียวกับการนำไปใช้ก่อนหน้านี้ เขื่อนระดับสูงได้มีผลกระทบที่สำคัญต่อเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของอียิปต์
ก่อนที่เขื่อนระดับสูงจะถูกสร้าง แม้ว่าจะมีเขื่อนที่เก่าในที่แห่งนี้ น้ำท่วมประจำปีของแม่น้ำไนล์ในช่วงปลายฤดูร้อนยังคงผ่านไป ส่วนใหญ่ที่ไม่มีข้อจำกัดในการไหลลงหุบเขาจากบริเวณลุ่มน้ำแอฟริกาตะวันออก น้ำท่วมเหล่านี้ได้นำน้ำที่มีสารอาหารและแร่ธาตุตามธรรมชาติทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ประจำทุก ๆ ปีตามที่ราบน้ำท่วมถึงและดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ; การคาดการณ์ครั้งนี้ได้ทำให้หุบเขาแม่น้ำไนล์เหมาะสำหรับการทำการเกษตรมาตั้งแต่สมัยโบราณ อย่างไรก็ตาม, น้ำท่วมตามธรรมชาตินี้มีความแต่งต่างกันไป เนื่องจากปีที่น้ำท่วมสูงขึ้นมากสามารถทำลายพืชไร่ทั้งหมดได้ ในขณะที่ปีที่มีน้ำน้อยลงสามารถสร้างความแห้งแล้งและทุพภิกขภัยที่เข้ามาร่วมด้วย เหตุการณ์ทั้งสองนี้ยังคงเกิดขึ้นอย่างเป็นระยะ ๆ เมื่อประชากรชาวอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นและเทคโนโลยีก็เพิ่มมากขึ้น ทั้งความต้องการและความสามารถที่ได้พัฒนาขึ้นเพื่อการควบคุมน้ำท่วมอย่างสมบูรณ์ และทั้งยังปกป้องและสนับสนุนพื้นที่การเพาะปลูกและการปลูกพืขไร่ฝ้ายที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ด้วยการจัดอ่างเก็บน้ำที่เพิ่มมากขึ้นอย่างมากโดยเขื่อนระดับสูงอัสวาน น้ำท่วมสามารถควบคุมได้และน้ำจะถูกเก็บเอาไว้เพื่อการปล่อยในภายหลังในอีกหลายปี
เขื่อนอัสวานได้ถูกออกแบบโดยสถาบันโครงการพลังน้ำในกรุงมอสโก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  View the official opening of the Aswan Dam in 1971-  Aswan Dam Sixth biggest dam-  LIFE Magazine Feb. 12, 1971 Overview of problems created by Aswan Dam
อัสวาน
หมวดหมู่:อัสวาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:เขตผู้ว่าการอัสวาน
เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ

เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ (real Emotion / 1000の言葉) เป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิลขนาด 12 ซม.  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ต  เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ติดในอันดับ 1 ใน 10 ของออริกอนชาร์ต  โดยมียอดขายรวม 282,374 แผ่น  
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่แจ้งเกิดให้กันเธอเป็นอย่างมากในวงการเพลงญี่ปุ่น  ส่งผลให้ซิงเกิลต่อๆมาของเธอขายดีขึ้นเรื่อยๆ  และยังเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของคุมิติดต่อกันมาจนถึงปีพ.ศ. 2549  โดยซิงเกิล 4 hot wave กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของเธอ  
เพลง real Emotion และ 1000の言葉 (เซ็น โนะ โคโตบะ) เป็นเพลงประกอบเกมของเพลย์สเตชัน 2 ชื่อดังอย่างไฟนอลแฟนตาซี X-2  
ส่วนเพลง real Emotion กับเพลง 1000の言葉 เวอร์ชันภาษาอังกฤษที่ประกอบเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2ที่อเมริกานั้น  เป็นผลงานของวง Sweetbox
มิวสิกวีดีโอเพลง real Emotion จะเป็นภาพของคุมิ โคดะในห้องบันทึกเสียงตัดกับภาพในเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2  

**รายชื่อเพลง**
# real Emotion -Original Mix-  
# 1000の言葉 -Original Mix-  
# real Emotion -Instrumental- 
# 1000の言葉 -Instrumental- 


**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง

จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง (བདེ་ཆེན་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་ / Bde-chen Bod-rigs rang-skyong khul; j=; ตี๋ชิ่งจ้างสูซื่อจื้อโจว) เป็นหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีชื่อเสียงจากการมีเมืองที่ชื่อ นครแชงกรี-ลา

**ชนเผ่า**
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี ค.ศ. 2000
ตี๋ชิ่ง
ตี๋ชิ่ง
หมวดหมู่:ทิเบต
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง

จังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง (p=Nùjiāng Lìsùzú Zìzhìzhōu; นู่เจียง ลี่ซู่จู๋ จื้อจื้อโจว) เป็นจังหวัดปกครองตนเองทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน

**ชนเผ่า**
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี ค.ศ. 2000
นู่เจียง
นู่เจียง
เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สฺยง

ไฟล์:Chuxong.png|thumb|250px|แผนที่มณฑลยูนนานแสดงที่ตั้ง เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สยง
เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สฺยง (j= ฉู่สฺยง อี๋จู๋ จื้อจื้อโจว)  คือหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 29.256 ตร. กม. ประชากร 2,542,530 คน  ความหนาแน่น 86.91 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

**ชนเผ่า**
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
ฉู่สยง
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ

ไฟล์:Yunnan subdivisions - Honghe.svg|thumb|264x264px|แผนที่มณฑลยูนนานแสดงที่ตั้ง เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ
เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ (j= หงเหอฮาหนีจู๋อี๋จู๋จื้อจื้อโจว)  คือหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 32.929 ตร. กม. ประชากร 4,130,463 คน  ความหนาแน่น 125.44 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

**ชนเผ่า**
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543
หงเหอ
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
อำเภอซับใหญ่

ซับใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอซับใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเทพสถิตและอำเภอหนองบัวระเหว- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอจัตุรัส- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบำเหน็จณรงค์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเทพสถิต

**ประวัติ**
เดิมซับใหญ่ เป็นพื้นที่ป่าสงวน ของอำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เมื่อปี พ.ศ. 2508 ได้ขอแยกตำบล จากการปกครองของตำบลหนองโดน มาเป็นตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ปี พ.ศ. 2510 ได้ขอตั้งเป็นหมู่บ้าน โดยใช้ชื่อว่าบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้ขอแยกตำบล จากตำบลท่ากูบ เป็นตำบลซับใหญ่ โดยมีนายสงัด มะเรืองศูนย์ เป็นกำนันประจำตำบล และได้จัดตั้งหมู่บ้านซับใหญ่ จากหมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ เป็นบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 1 ตำบลซับใหญ่ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2540 ได้รับการจัดตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอซับใหญ่ ซึ่งแยกออกมาจาก อำเภอจัตุรัส ประกอบด้วย 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลซับใหญ่ ตำบลท่ากูบ ตำบลตะโกทอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอซับใหญ่ โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอซับใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลซับใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากูบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากูบทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลตะโกทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโกทองทั้งตำบล

**การสาธารณสุข**
ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยสถานบริการสาธารณสุข 4 แห่ง ได้แก่- โรงพยาบาลซับใหญ่ (ขนาด 30 เตียง) บริการปฐมภูมิครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่บางส่วน และทุติยภูมิทั้งอำเภอและอำเภอใกล้เคียง- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่ากูบ บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากูบทั้งตำบล- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะโกทอง บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโกทองทั้งตำบล
*โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านบุฉนวน บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่บางส่วน (บริการปฐมภูมินอกเขตโรงพยาบาลซับใหญ่)

**โรงเรียนมัธยมศึกษา**
โรงเรียนซับใหญ่วิทยาคม (เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ เปิดสอนตั้งแต่ อ.1 - ม.6 สังกัด สพป.ชัยภูมิ เขต 3)
โรงเรียนท่ากูบ
โรงเรียนซับใหม่
โรงเรียนบ้านบุฉนวน

**อ้างอิง**
ซับใหญ่
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

โพธิ์ศรีสุวรรณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงบูรพ์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออุทุมพรพิสัย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์)

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออุทุมพรพิสัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน 
และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลโดด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโดดทั้งตำบล- เทศบาลตำบลผือใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผือใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเสียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสียวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองม้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม้าทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลอีเซ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอีเซทั้งตำบล

**อ้างอิง**
พโธิ์ศรีสุวรรณ
อำเภอสากเหล็ก

สากเหล็ก เป็นอำเภอในจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นตำบลในอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และเป็นตำบลในความปกครองของอำเภอเมืองพิจิตรเรื่อยมา จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอสากเหล็ก"  และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2550 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสากเหล็ก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางกระทุ่มและอำเภอวังทอง (จังหวัดพิษณุโลก)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวังทรายพูน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองพิจิตร 

**ประวัติ**
เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศแยกท้องที่ 3 ตำบลซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองพิจิตร คือ ตำบลสากเหล็ก ตำบลท่าเยี่ยม ตำบลคลองทราย ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอชื่อ "สากเหล็ก" โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่างๆ ของทางกิ่งอำเภอในพื้นที่ตำบลสากเหล็ก เนื่องจากมีสภาพชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น และเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคม (ตั้งอยู่ในเขตของสุขาภิบาลสากเหล็ก) ซึ่งมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509
หลังจากแยกกิ่งอำเภอได้ 1 ปี มีการแบ่งพื้นที่หมู่ที่ 1–4 และหมู่ที่ 9–10 (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองทราย ไปตั้งเป็นตำบลหนองหญ้าไทร และแบ่งพื้นที่หมู่ที่ 1, 3–4, 6, 9–10 (ในขณะนั้น) ของตำบลท่าเยี่ยม ไปตั้งเป็นตำบลวังทับไทร รวมเป็น 5 ตำบล ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอสากเหล็กในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสากเหล็กแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสากเหล็กประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลสากเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสากเหล็ก- องค์การบริหารส่วนตำบลสากเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสากเหล็ก (นอกเขตเทศบาลตำบลสากเหล็ก)- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเยี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเยี่ยมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองทรายทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าไทรทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังทับไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทับไทรทั้งตำบล

**อ้างอิง**
สากเหล็ก
อำเภอช้างกลาง

ช้างกลาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 ท้องที่อำเภอมีทางรถไฟสายใต้ผ่าน มีสถานีรถไฟหลักช้าง เป็นสถานีรถไฟย่อยประจำอำเภอ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอช้างกลางตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอฉวาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอลานสกา- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งสงและอำเภอนาบอน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอฉวาง

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอช้างกลางเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฉวาง กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอช้างกลาง โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอช้างกลาง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอช้างกลางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอช้างกลางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหลักช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลักช้างทั้งตำบล- เทศบาลตำบลสวนขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนขันทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลช้างกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างกลางทั้งตำบล

**สถานที่สำคัญ**
การยางแห่งประเทศไทย เขตภาคใต้ตอนกลาง
*ศูนย์ท่องเที่ยวเชิงเกษตร อำเภอช้างกลาง
*วัดคีรีวรรณา
*น้ำตกท่าแพ
*วัดสวนขัน
*วัดมะนาวหวาน
*วัดควนสงฆ์
*วัดเทพกุญชร
*วัดธาตุน้อย 
*โรงเรียนช้างกลางประชานุกูล
*โรงเรียนองค์การสวนยาง 1
*วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช (เกษตรควนพลอง)
*โรงพยาบาลพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์
*วัดควนส้าน

**อ้างอิง**

ช้างกลาง
อำเภอนบพิตำ

นบพิตำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสามของจังหวัดนครศรีธรรมราช รองจากอำเภอทุ่งสง​ และอำเภอชะอวด ตามลำดับ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 52 กิโลเมตร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนบพิตำตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกาญจนดิษฐ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี) และอำเภอสิชล- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าศาลา- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าศาลา อำเภอพรหมคีรีและอำเภอพิปูน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านนาสาร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

**ประวัติ**
ตำนานเมืองนครศรีธรรมราชกล่าวว่า เมื่อมหาศักราช 1588 ปีมะเมีย (ตรงกับ พ.ศ.2209) พระพนมวังและนางสะเดียงทองสร้างป่าเป็นนา และบำรุงพระมหาธาตุ ณ เมืองจรุงสระ นอกเมืองนครดอนพระ มีการสร้างป่าเป็นนา ในท้องที่ที่อยู่ในเขตอำเภอนบพิตำ ในปัจจุบัน
พบว่าน่าจะเป็นไปได้ที่กล่าวถึงนั้นคือบริเวณบ้านนบและบ้านพิตำในเขต อำเภอนี้เคยเป็นที่สร้างทำนบกั้นน้ำ สำหรับ "สร้างป่าเป็นนา" สอดคล้องกับที่ จ.ส.ต.เล็ก สุขประชา เล่าว่า บริเวณนี้เคยมีคันดินใหญ่มาก
	
ซึ่งเชื่อมต่อกับนาและแนวร่องน้ำที่ติดต่อกับคลองกลาย มีคำว่าพนัง ซึงเป็นชื่อวัดเก่าแก่ คือ วัดพนังตรา ที่ตอนหลังกลายเป็น "วัดนางตรา" ก็บ่งถึงความเกี่ยวโยงกับเรื่อง “นบ” กั้นน้ำ อันน่าจะมีส่วนเรียกบ้านนี้ว่า "นบพิตำ" 
ส่วนคำว่า "พิตำ" สันนิฐานกันว่า เป็นคำภาษาทมิฬเพี้ยนมาจาก "ติรำ" ซึ่งหมายถึง"น้ำ" "นบพิตำ" จึงน่าหมายถึงทำนบกั้นน้ำดังกล่าวแล้ว การที่ชนชาติทมิฬเข้ามาเกี่ยวพันกับภาคใต้ส่วนนี้ มีประจักษ์พยานอยู่มาก เช่น ศิลาจารึก ภาษาทมิฬที่วัดพระบรมธาตุ เป็นต้น 
ท้องที่อำเภอนบพิตำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าศาลา กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนบพิตำ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนบพิตำ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
อำเภอนบพิตำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนบพิตำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาเหรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนบพิตำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนบพิตำทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกรุงชิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกรุงชิงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกะหรอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะหรอทั้งตำบล

**อ้างอิง**

นบพิตำ
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดนครราชสีมา)

เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา โดยเป็นอำเภอที่ถูกจัดตั้งขึ้นในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 อำเภอนี้เป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนครราชสีมา แหล่งน้ำที่สำคัญในอำเภอคือแม่น้ำมูล

**ประวัติ**
 วันที่ 5 ธันวาคม 2539    แยกพื้นที่ตำบลช้างทอง  ตำบลท่าช้าง  ตำบลพระพุทธ  ตำบลหนองงูเหลือม  และตำบลหนองยาง  อำเภอจักราช  ไปตั้ง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ   ตามโครงการจัดตั้ง อำเภอ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
โดยย้อนกลับไปในอดีต ก่อนที่จะเป็นอำเภอจักราช พื้นที่ที่เป็นที่ตั้งของอำเภอเฉลิมพระเกียรติในปัจจุบันนั้นเคยเป็นที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอมาก่อน มีชื่อว่า กิ่งอำเภอท่าช้าง สถานที่ตั้งอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเพ็ชรมาตุคลาในปัจจุบัน ครั้นเมื่อกิ่งอำเภอจะยกระดับเป็นอำเภอ จึงได้มองหาสถานที่ตั้งที่เหมาะสมอันจะประกอบไปด้วยสถานที่ตั้งของส่วนราชการต่าง ๆ เช่น สถานีตำรวจ โรงพยาบาล เป็นต้น ซึ่งได้ที่ตั้งใหม่นั้นก็คือ สถานที่ตั้งที่เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอจักราชในปัจจุบัน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนสูง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอจักราช- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโชคชัย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครราชสีมา 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลช้างทองและตำบลท่าช้าง- องค์การบริหารส่วนตำบลช้างทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างทอง (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าช้าง)- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าช้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลท่าช้าง)- องค์การบริหารส่วนตำบลพระพุทธ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองงูเหลือม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองงูเหลือมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยางทั้งตำบล

**การขนส่ง**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 226 พาดผ่าน และมีสถานีรถไฟท่าช้างเป็นสถานีประจำอำเภอ มีขบวนรถเร็วหยุดรับ–ส่งผู้โดยสารพอสมควร นอกจากนี้ยังมีท่าอากาศยานนครราชสีมา แต่ปัจจุบันไม่มีสายการบินให้บริการ

**อ้างอิง**
ฉเลิมพระเกียรติ

นครราชสีมา
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดบุรีรัมย์)

เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ในอดีตเคยเป็นพื้นที่ของ 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอนางรอง อำเภอประโคนชัย และอำเภอละหานทราย ก่อนจะมีการแยกตัวออกมาเป็นอำเภอเฉลิมพระเกียรติในปัจจุบัน โดยเป็นที่ตั้งของอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนางรอง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประโคนชัย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอละหานทราย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนางรอง 

**ประวัติ**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเป็นพื้นที่การปกครองของอำเภอละหานทรายและอำเภอนางรอง แยกพื้นที่ตำบลเจริญสุข ตำบลตาเป๊ก ตำบลอีสานเขต อำเภอนางรอง  และตำบลถาวร ตำบลยายแย้มวัฒนา อำเภอละหานทราย มาตั้งเป็น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี  เมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลพนมรุ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาเป๊กทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลอีสานเขต- เทศบาลตำบลยายแย้มวัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยายแย้มวัฒนาทั้งตำบล- เทศบาลตำบลถาวร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถาวรทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเจริญสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจริญสุขทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลอีสานเขต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอีสานเขต (นอกเขตเทศบาลตำบลพนมรุ้ง)

**อ้างอิง**
เฉลิมพระเกียรติ
บุรีรัมย์
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดสระบุรี)

เฉลิมพระเกียรติ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอพระพุทธบาท และอำเภอพัฒนานิคม (จังหวัดลพบุรี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอแก่งคอย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสระบุรี- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสาไห้และอำเภอพระพุทธบาท 

**ประวัติ**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี เดิมเป็นพื้นที่การปกครองของอำเภอเมืองสระบุรี ตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี เมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหน้าพระลาน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหน้าพระลาน- องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาดินพัฒนาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแก้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลผึ้งรวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผึ้งรวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพุแค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุแคทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยบง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยบงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหน้าพระลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน้าพระลาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหน้าพระลาน)

เฉลิมพระเกียรติ
สระบุรี
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดน่าน)

เฉลิมพระเกียรติ (ไทยถิ่นเหนือ:73px) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ่อเกลือและอำเภอปัว- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งช้าง 

**ประวัติ**
ตำบลห้วยโก๋นเดิมขึ้นกับอำเภอทุ่งช้าง ส่วนตำบลขุนน่านเดิมขึ้นกับอำเภอบ่อเกลือ ทางราชการได้รวมพื้นที่ทั้ง 2 ตำบล เพื่อตั้งเป็นอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน เป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเฉลิมพระเกียรติแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 22 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโก๋น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยโก๋นทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลขุนน่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุนน่านทั้งตำบล

**การคมนาคม**
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 (น่าน-ปัว-เฉลิมพระเกียรติ)- ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข  1081 (ปัว-เฉลิมพระเกียรติ)

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 จุดผ่านแดนถาวรสากลห้วยโก๋น-น้ำเงิน- ฐานปฏิบัติการบ้านห้วยโก๋น- อนุสรณ์สถานภูพยัคฆ์- พิพิธภัณฑ์ชนชาติลัวะและม้ง- สถานีพัฒนาการเกษตรที่สูงภูพยัคฆ์- สำนัก 708 อดีตศูนย์กลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย- สถานีพัฒนาการเกษตรที่สูงบ้านสะจุก–สะเกี้ยง- นาขั้นบันไดบ้านเปียงซ้อ- หน่วยจัดการต้นน้ำขุนน่าน- น้ำตกวังเปียน- น้ำตกห้วยปูน- น้ำตกสะลาง- น้ำตกคลองหนุ่ม- ถ้ำดงข่อย- ถ้ำเสา- ถ้ำพระ- ดอยภูแว- ภูแววิว Coffee&Homestay

**อ้างอิง**

เฉลิมพระเกียรติ
น่าน
ภาษามีโซ

ภาษามีโซ เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐมิโซรัมซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทิวเขาจิตตะกองกับทิวเขาชีน  คำว่ามีโซแปลว่า "คนบนที่สูง" ภาษามีโซรวมทุกสำเนียง มีผู้พูดในอินเดีย 529,000 คน (2540) ในบังกลาเทศ 1,041 คน (2524) ในพม่า 12,500 คน (2526) รวมทั้งหมด 542,541 คน

**ประวัติ**
ภาษามีโซเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีวรรณยุกต์ มีหลายสำเนียง โดยสำเนียงดุห์เลียนหรือลูเซยเป็นภาษากลางในรัฐมิโซรัม 

**ระบบการเขียน**
ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง มิชชันนารีชาวตะวันตกเป็นผู้คิดค้นการเขียนด้วยอักษรละติน มีอักษร 25 ตัว 
ตัวอักษรในรูปปัจจุบันประดิษฐ์โดย Rev. J.H.Lorrain และ Rev. F.W.Savidge จากคณะมิชชันนารีคริสเตียนแห่งมีโซรัมกลุ่มแรก

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
# The Ethnologue, 13th Edition, Barbara F. Grimes, Editor, 1996, Summer Institute of Linguistics, Inc.
# K. S. Singh: 1995, People of India-Mizoram, Volume XXXIII, Anthropological Survey of India, Calcutta.
# Grierson, G. A. (Ed.) (1904b). Tibeto-Burman Family: Specimens of the Kuki-Chin and Burma Groups, Volume III Part III of Linguistic Survey of India. Office of the Superintendent of Government Printing, Calcutta.
# Grierson, G. A: 1995, Languages of North-Eastern India, Gian Publishing House, New Delhi.
# Lunghnema, V., Mizo chanchin (B.C. 300 aṭanga 1929 A.D.), 1993.
# Zoramdinthara, Dr., Mizo Fiction: Emergence and Development. Ruby Press & Co.(New Delhi). 2013. 978-93-82395-16-4

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Lorrain, J. Herbert (James Herbert)  Dictionary of the Lushai language. Calcutta : Asiatic Society, 1940. (Bibliotheca Indica, 261)- Sino-Tibetan Etymological Dictionary and Thesaurus database- Mizoram.nic.in Official website of Mizoram.- Mizoram Presbyterian- Mizoram Baptist- Mizoram Adventist date=4 July 2013 
มีโซ
มีโซ
มีโซ
พระวิศวปาณีโพธิสัตว์

พระวิศวปาณีโพธิสัตว์ แปลว่าพระโพธิสัตว์ผู้ถือวัชระแฝด ภาพลักษณ์ของท่านคลุมเครือและหายาก ทราบแต่ว่าเป็นพระโพธิสัตว์ตัวแทนของพระอโมฆสิทธิพุทธะ แต่ไม่มีผู้นับถือมาก ส่วนใหญ่รูปของท่านอยู่ในท่านั่ง มือซ้ายวางบนตัก มือขวาถือวัชระแฝด ชาวพุทธมหายานกลุ่มหนึ่งเชื่อว่าพระโพธิสัตว์พระองค์นี้จะมีบทบาทในอนาคตคือในสมัยพระศรีอาริยเมตไตรยพุทธเจ้า

**อ้างอิง**
  หน้า = 
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
ปลาอะโรวานาดำ

ปลาอะโรวานาดำ หรือ ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ  (Black Arowana; Osteoglossum ferreirai) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) เป็นปลาที่ทำการอนุกรมวิธานและประกาศชื่อไปเมื่อปี ค.ศ. 1966 ซึ่งเป็นปลาที่ค้นพบใหม่ล่าสุดในวงศ์นี้ โดยแหล่งที่ค้นพบครั้งแรกอยู่ในแม่น้ำริโอเนโกร บรานโก ที่ประเทศบราซิล โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ที่ว่า ferreirai ตั้งเพื่อเกียรติแก่ อเล็กซานเดร รอดดิเกซ เฟอร์ไรรา นักสำรวจธรรมชาติชาวโปรตุเกสที่บันทึกเกี่ยวกับปลาชนิดนี้เป็นครั้งแรกในโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1783–92
มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวส่วนท้ายเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนเห็นได้ชัด ครีบท้องแหลมยาว ครีบก้นและครีบหลังมีความยาวไปจรดถึงครีบหาง เกล็ดมีสีเงินอมดำ ครีบหลังและครีบท้องในบางตัวออกสีเหลืองอ่อน ๆ หรือบางตัวอาจเป็นสีน้ำเงิน ซึ่งในตัวที่มีสีออกน้ำเงินเห็นชัดเจนมากจะถือเป็นความหลากหลายทางสายพันธุ์จะถูกเรียกว่า "บลูอะโรวานา"  ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ราว 75–90 เซนติเมตร นับว่าเป็นปลาที่มีขนาดเล็กที่สุดในวงศ์นี้ แต่ก็มีบางรายงานว่าพบตัวที่ยาวที่สุดได้ถึง 1.2 เมตร
เมื่อยังเล็ก จะมีลายแถบสีดำสลับเหลืองคาดตามความยาวลำตัว จึงเป็นที่มาของชื่อ 
สถานภาพของปลาอะโรวานาดำในปัจจุบัน ติดอยู่ในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส เนื่องจากถูกจับไปเป็นปลาตู้สวยงามจนปริมาณในธรรมชาติเหลือน้อยลงจนใกล้สูญพันธุ์  อีกทั้งปลาชนิดนี้ยังไม่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้เหมือนปลาอะโรวานาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน

**ดูเพิ่ม**
 ปลาอะโรวาน่าเงิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ
หมวดหมู่:สกุลปลาอะโรวาน่าอเมริกาใต้
ตะพัดอเมริกาใต้สีดำ
ตะพัดอเมริกาใต้สีดำ
ตะพัดอเมริกาใต้สีดำ
มหากาล

พระมหากาล เป็นองค์เดียวกับพระกาล ซึ่งเป็นเทวดาในศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธแบบตันตระp=42 โดยพระองค์คือยิดัมและธรรมบาลตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต สังกัดรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ มีลักษณะคล้ายเหรุกะ ภาคดุร้ายมี 16 แขน มือถือหัวกะโหลกและกริช มีเปลวไฟพวยพุ่งรอบกาย สวมมงกุฎกระโหลก มีมาลัยร้อยด้วยศีรษะมนุษย์ มีงูพันรอบกาย
ในทิเบตนับถือในปางมหากาลขาว จึงถือเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งองค์หนึ่ง ในจีนเป็น 1 ใน 24 ธรรมบาล
ผู้พิทักษ์พุทธศาสนา ส่วนในญี่ปุ่นถือเป็นหนึ่งใน 7 คณะเทพเจ้าแห่งโชคลาภนามว่า ไดโกกุเทน โดยมีลักษณะคล้าย โอคุนินุชิ เทพแห่งดินของญี่ปุ่น โดยรับเข้ามาจากศาสนาฮินดูนั่นคือ พระศิวะ

**อ้างอิง**
 สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต.2547

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.khandro.net/deity_Mahakala.htm-  The Many Forms of Mahakala, Protector of Buddhist Monasteries by Sri Nitin Kumar.
หมวดหมู่:ยิดัม
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ

อาร์เอฟไอดีแบบที่เห็นได้ในปัจจุบัน ติดตั้งในรถสำหรับจ่ายค่าผ่านทาง
กุญแจอิเล็กทรอนิกส์โดยใช้การเข้ารหัสด้วยอาร์เอฟไอดี
ไฟล์:EPC-RFID-TAG.jpg|thumb|วงจรอาร์เอฟไอดีชนิด อีพีซีที่ใช้ในวอล-มาร์ต
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ (Radio-frequency identification) หรือ อาร์เอฟไอดี (RFID) เป็นวิธีการในการเก็บข้อมูลหรือระบุข้อมูลแบบอัตโนมัติ โดยทำงานผ่านการรับสัญญาณจากแท็กเข้าสู่ตัวส่งสัญญาณ ผ่านทางคลื่นวิทยุ แท็กของอาร์เอฟไอดีโดยปกติจะมีขนาดเล็กซึ่งสามารถติดตั้งเข้ากับผลิตภัณฑ์สินค้า สัตว์ บุคคลได้ ซึ่งเมื่อตัวส่งสัญญาณส่งคลื่นวิทยุไป และพบเจอแท็กนี้ สัญญาณจะถูกส่งกลับพร้อมกับข้อมูลที่เก็บไว้ในแท็ก โดยตัวส่งสัญญาณนี้เองยังสามารถบันทึกข้อมูลลงในแท็กได้
แท็กอาร์เอฟไอดีจะประกอบไปด้วยสองส่วนหลักคือ ส่วนวงจรไฟฟ้าที่เก็บข้อมูลและคำนวณการของข้อมูล และอีกส่วนคือส่วนเสาอากาศหรือตัวรับส่งสัญญาณ
RFID tag มีการทำงานบางส่วนที่สามารถทำงานได้ในขณะที่ไม่มีแบตเตอรี่ และมีแบตเตอรี่  นั้นคือการอ่านและเขียนบน EEPROM ผ่านทาง Low frequency radio

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถาบันส่งเสริมความเป็นเลิศทางเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดีแห่งประเทศไทย date=2015-04-19  เว็บไซต์รวมเรื่องราวเกี่ยวกับอาร์เอฟไอดี-  "อาร์เอฟไอดี" คลัสเตอร์พันธุ์ใหม่fix-attempted=yes  ข่าวจากกรุงเทพธุรกิจ-  สถาบันส่งเสริมความเป็นเลิศทางเทคโนโลยีอาร์เอฟไอดี แห่งประเทศไทย สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย date=2015-04-19 -  We’re energetic to develop new product in range of RFID (Radio frequency identification) date=2019-03-23  Neo Invention Co.,Ltd.
หมวดหมู่:การระบุ
หมวดหมู่:เครือข่ายไร้สาย
หมวดหมู่:ความเป็นส่วนตัว
หมวดหมู่:การสื่อสารไร้สาย
หมวดหมู่:เทคโนโลยีที่กำลังเกิดขึ้น
พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ

พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติ เป็นพระที่นั่งที่อยู่ต่อกับท้องพระโรงกลางของหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาททางทิศตะวันตก ที่เฉลียงด้านหน้าพระที่นั่งองค์นี้มีอ่างน้ำพุซึ่งเรียกกันมาแต่เดิมว่า "อ่างแก้ว" นามของพระที่นั่งองค์นี้มีความหมายว่า "เป็นที่ซึ่งพระองค์เสด็จพระราชสมภพ" เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้พระราชสมภพ ณ พระที่นั่งแห่งนี้ ต่อมาใน พ.ศ. 2430 โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนเป็นห้องเสวย นอกจากนั้น ในบางครั้งเจ้านายฝ่ายในบางพระองค์ยังเสด็จมาประทับชั่วคราว และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังได้ทรงประกาศกระแสพระราชดำริ ในอันที่จะให้มีการเลิกทาส ณ พระที่นั่งองค์นี้ ท่ามกลางที่ประชุมคณะที่ปรึกษาราชการแผ่นดิน เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 
ต่อมาพระที่นั่งองค์นี้ชำรุดทรุดโทรดมาก พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 จึงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้รื้อลง และสร้างพระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติองค์ใหม่ขึ้นมาแทน

**สถาปัตยกรรม**
พระที่นั่งสมมติเทวราชอุปบัติเป็นพระที่นั่งแบบยุโรปร่วมสมัย ตัวอาคารเป็นแบบยุโรป มุงหลังคาพระที่นั่งด้วยกระเบื้องเป็นแบบไทยเพื่อให้รับทัศนียภาพกับพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ภายในมีอ่างแก้ว อ่างน้ำพุสวยงดงาม ผนังองค์พระที่นั่งประดับประดาด้วยลวดลายปูนปั้นปิดทองงดงาม รวมถึงตุ๊กตาสำริด กระถางกระเบื้องลายคราม รวมทั้งเครื่องเรือนยุโรป แบบฝรั่งเศส งดงามเข้าชุดกันทั้งพระที่นั่ง

**ห้องภายในพระที่นั่ง**
ห้องพระราชทานเลี้ยง 
*ท้องพระโรง
*ห้องพระราชทานเลี้ยงกาแฟ 
หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
สมมติเทวราชอุปบัติ
ส
โรงเรียนบ้านแก่งสฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์

โรงเรียนบ้านแก่งสฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์ ตั้งอยู่ หมู่ที่ 7 ตำบล วังนกแอ่น อำเภอ วังทอง จังหวัด พิษณุโลกเดิมชื่อ
โรงเรียนบ้านแก่งโพธิ์ทอง ( สฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์ ) เป็นสาขาของโรงเรียนบ้านแก่งจูงนาง ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม 2519
โดยพันโทมนัส คล้ายมณี ผู้บัญชาการกองพันพิเศษค่ายสฤษดิเสนา ได้ให้ความอนุเคราะห์ในการก่อสร้างอาคารเรียน
ในปี พ.ศ. 2520 โรงเรียนบ้านแก่งโพธิ์ทอง ได้รับอนุมัติให้เปิดเรียนโดยเอกเทศและ
เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น โรงเรียนบ้านแก่งสฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์ มีนายวัฒนา ปัญญาสิทธิ์เป็นครูใหญ่คนแรกและในปัจจุบัน
มีนายไพโรจน์ พรหมมีเนตร เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล 1 - ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
มีข้าราชการครู 14 คน พนักงานราชการ 1 คน นักการภารโรง 1 คน มีนักเรียนทั้งหมด 206 คน
1 ธ.ค. 2551  นายเฉลิม  คงเขียว  ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน แทนนายยไพโรจน์ พรหมมีเนตร ซึ่งได้เข้าโครงการเกษียณอายุก่อนกำหนด
นางบุญทิวา  โรจนพานิช  ได้ย้ายมาแทนนางเครือ เกิดสมบูรณ์  ครูชำนาญการที่ได้รับการพิจารณาย้าย ให้ไปดำรงตำแหน่งใหม่ ณ โรงเรียนประชาสรรค์วิทยา อ.บางกระทุ่ม


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงเรียนบ้านแก่งสฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์fix-attempted=yes 
บ้านแก่งสฤษดิ์เสนาอุปถัมภ์
เมซ

เมซ (m·a·z·e) เป็นซิงเกิลที่ 6 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2545  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 25 ของออริกอนชาร์ต  เป็น  โดยมียอดขายรวม 12,816 แผ่น   
โดยเพลง m·a·z·e เป็นเพลงที่คุมิแต่งขึ้นมาเอง  ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง one เป็นการแต่งระหว่างคุมิและลิซ่าอดีตสมาชิกของ m-flo

**รายชื่อเพลง**
# m·a·z·e -Original Mix- 
# one -Original Mix- Produced by LISA 
# m·a·z·e -Remix- Remixed by L12 


**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

**อ้างอิง**
# Avex Network (2005),  Koda Kumi Official Web Site date=2005-05-19 
# Oricon Style (2005),  Ranking – Oricon Style
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
หมวดหมู่:สยามมกุฎราชกุมาร

หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ไทย
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมาร
หมวดหมู่:เจ้าชายไทย
หมวดหมู่:การสืบราชสันตติวงศ์ไทย
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (Faculty of Economics, Chiang Mai University) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 เดิมเป็นภาควิชาเศรษฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะเศรษฐศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2535 จัดการเรียนการสอนในสาขาเศรษฐศาสตร์ ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก

**ประวัติ**
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้ทำการเปิดสอนนักศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2507 เป็นต้นมา ซึ่งพัฒนามาจากภาควิชาเศรษฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ต่อมาได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น คณะเศรษฐศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อขยายการศึกษาขั้นปริญญาทางการศึกษาออกสู่ภูมิภาคให้สอดคล้องกับ นโยบายของรัฐบาลในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตามแผนพัฒนาภาคเหนือ ตลอดจนเป็นแหล่งการวิจัยและการบริการวิชาการแก่สังคม

**การจัดอันดับ**
เป้าหมายการบรรลุวิสัยทัศน์คณะเศรษฐศาสตร์
ผลการจัดอันดับ QS World University Ranking by Subject ด้าน Economics & Econometrics- ปี พ.ศ. 2568 อันดับที่ 251-300
Socio-economic Impact ของโครงการที่ดำเนินการในพื้นที่ภาคเหนือ- ปี พ.ศ. 2565-2568 มูลค่า 165 ล้านบาท
ผลการประเมินคุณภาพองค์กร- ปี พ.ศ. 2564 EdPEx300 (คะแนนมากกว่า 300)- ปี พ.ศ. 2566 TQC (คะแนนมากกว่า 350)- ปี พ.ศ. 2568 TQC+ : Innovation (คะแนนมากกว่า 450)

**หลักสูตร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์คณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ชีเยงใหม่
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
แอลแดป

เกณฑ์วิธีเข้าถึงสารบบน้ำหนักเบา หรือ แอลแดป (Lightweight Directory Access Protocol: LDAP) เป็น Protocol ที่พัฒนามาจาก Protocol X.500 ซึ่งใช้ในการเข้าถึงและ Update ข้อมูลของ Directory ซึ่งDirectory ในทาง Computer ที่จริงก็อาจเรียกได้ว่าเป็น Database แบบพิเศษหรือ Data repository ที่บรรจุรายละเอียดของ Object ต่างๆ เช่น Users, Application, Files, Printer และอื่นๆ รวมทั้ง Security information ของ Object เหล่านี้ด้วย โดยข้อแตกต่างของ Directory กับ Database ปกติ
หมวดหมู่:โพรโทคอลชั้นโปรแกรมประยุกต์
หมวดหมู่:บริการสารบบ
หมวดหมู่:โพรโทคอลบนอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:มาตรฐานอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:มาตรฐานโอเพนกรุป
ไก่เบตง

ไก่เบตง
ไก่เบตง (ภาษาจีน:廣西雞) เป็นไก่พันธุ์เนื้อพื้นเมืองที่นำพันธุ์มาจากประเทศจีนที่เรียกว่าไก่กวางไส ซึ่งเป็นไก่ที่มีต้นกำเนิดมาจากไก่พันธุ์แลนซาน ไก่เบตงถือว่าเป็นไก่ที่สร้างชื่อเสียงให้กับอำเภอเบตง จังหวัดยะลา 

**ลักษณะ**
ไก่เบตงจะมีลักษณะที่สำคัญแยกตามเพศพอที่สังเกตได้ดังนี้  

**ตัวผู้**
ลักษณะไก่ตัวผู้จะมีสีเหลืองอ่อน ๆ ตรงปากพร้อมกับมีจะงอยปากงุ้มที่แข็งแรงมาก  ตรงส่วนหัวจะกว้างและมีขนสีเหลืองทองที่ค่อย ๆ จางไปทีละน้อยจนถึงลำตัวคล้ายสร้อยคอ มีดวงตานูนใสแจ๋วและก็มีหงอนสีดำเป็นจักร ๆ ไร้ตุ้มหู    ตรงส่วนลำคอจะตั้งตรงมีลักษณะที่แข็งแรง  ตรงส่วนปีกทั้งสองข้างนั้นสั้นแต่ว่าแข็งแรงมากพอสมควรและก็มีสีเหลือง บางทีอาจจะมีเส้นขนดำ ๆ 1-2 เส้นตรงแกนของขนด้วย อกกว้างแบบไก่พันธุ์เนื้อทั่วไปที่ควรจะเป็น ขนตรงบริเวณหน้าอกและ บริเวณใต้ปีกมีสีเหลืองบาง ๆ ส่วนหลังกว้างเป็นแผ่น ๆ ที่ขนานกับพื้น ขนหางบางนุ่มแต่ว่า มีหางไขสั้น ๆ อยู่ 1 เส้น  ส่วนก้นนั้นเป็นรูปตัดอย่างชัดเจนมาก  ลำขาใหญ่นั้นมีสีเหลืองกลมและแข็งแรงเหมาะกับลำตัวพอดี มีขนสีเหลืองปกคลุมตรงขาบาง ๆผิวหนังมีสีแดงระเรื่อเพราะไม่ค่อยจะมีขนเท่าไหร่แต่ถ้าเป็นไก่ตอนจะมีขนดกกว่านี้เยอะ    ตรงส่วนหน้าขานั้นจะมีเกล็ดวางแถวแนวเป็นระเบียบสีเหลืองนิ้วเท้าเหยียดตรงแข็งแรงอีกทั้งมีเล็บสีขาวอมเหลือง  

**ตัวเมีย**
สำหรับไก่ตัวเมียจะมีโคนปากมีสีน้ำตาลเข้มที่ค่อย ๆ จางลงมาจนเป็นสีเหลืองที่ปลาย  ปากพร้อมกับมีจะงอยปากที่งุ้มแข็งแรง   ส่วนหัวนั้นจะกว้างอีกทั้งมีหงอนรูปถั่วสั้นติดตรงบริเวณหนังหัวพร้อมตาใสแจ๋ว   ส่วนลำคอนั้นตั้งตรงแข็งแรงสีเหลืองอ่อน ๆ มีอกกว้างหนาตามลักษณะไก่เนื้อพร้อมมีขนสีเหลืองดกปกคลุมอยู่ทั่วตัว   มีขนสีเหลืองดกตรงหลังและก็วางแนวขนานกับพื้น ปีกพอเหมาะกับลำตัวแข็งแรง มีขนนุ่ม ๆ สีดำอย่างประปรายตรงบริเวณส่วนปีกเต็มไปหมด   ส่วนหางที่อ่อนนุ่มดกดำปนสีเหลือง ส่วนขานั้นแข็งแรงสมกับลำตัวพร้อมมีขนสีเหลืองดกปกคลุมไว้ ตรงบริเวณส่วนแข้งนั้นจะกลมสีเหลือง เกล็ดวางแถวแนวเป็นระเบียบนิ้วเท้าเหยียดตรงอย่าง แข็งแรงและก็มีเล็บเท้าสีขาวอมเหลือง  ไก่ทั้งสองเพศแม้จะมีลักษณะที่ต่างกันแต่ว่ามีส่วนที่เหมือนกันอย่างเห็นเด่นชัดนั้นคือมีขนสีเหลืองทองเกือบจะทั้งตัว  ไก่เบตงเป็นไก่เนื้อที่มีคนนิยมรับประทานกันมากเนื่องจากมีรสชาติที่อร่อยเนื่องจากมีลักษณะพิเศษดังนี้ตรงส่วนหนังจะมีสีเหลืองอ่อนเนื้อค่อนข้างเหลืองและก็นุ่ม ไม่ค่อยจะมีไขมันกลิ่นหอมมาก
หมวดหมู่:พันธุ์ไก่ที่มีต้นกำเนิดในประเทศไทย
หมวดหมู่:พันธุ์ไก่
หมวดหมู่:ไก่พื้นเมือง
หมวดหมู่:อำเภอเบตง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ไก่ดำ

ไก่ดำ คือไก่พื้นเมืองที่มีต้นกำเนิดมาจากมองโกเลียส่วนนอก มีรูปร่างสวยงาม มีลักษณะแบบเดียวกับไก่ทั่วไปทุกอย่างเพียงแต่ว่ามีสีดำทั่วทั้งตัวเท่านั้น   นั้นคือ หนังสีดำ เนื้อสีดำ กระดูกสีดำ และก็เครื่องในสีดำ ไก่ดำที่เลี้ยงในเมืองไทยเป็นไก่ดำเลือดผสมเนื่องจากเลี้ยงมานานจึงทำให้ผสมข้ามสายพันธุ์มาเรื่อย ๆ จึงทำให้มีไก่ดำที่มีความหลากหลายทางสายพันธุ์อยู่เรื่อย ๆ แต่ลักษณะไก่ดำพันธุ์แท้นั้นจะต้องมีเนื้อสีดำ หนังสีดำ โดยเฉพาะทั้งแปดอย่างนั้นคือ  ปาก ลิ้น หน้า หงอน เล็บ แข้ง ขา และกระดูกนั้นจะต้องดำสนิท  แต่ว่าไก่ดำนั้นขนไม่มีความจำเป็นต้องมีสีดำเพียงอย่างเดียวด้วยก็ได้
หมวดหมู่:ไก่
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
เลิฟอะครอสดิโอเชียน

"เลิฟอะครอสดิโอเชียน" (love across the ocean) เป็นซิงเกิลที่ 6 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล  ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2545  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 19 ของออริกอนชาร์ต  เป็น  โดยมียอดขายรวม 22,100 แผ่น  เพลง "เลิฟอะครอสดิโอเชียน" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องสำอางของคาเนโบ  ส่วนเพลงหน้าบีบรรจุเพลง "เดอะมีนงออฟพัซ" ฉบับคุมิร้องเดี่ยว  และได้บรรจุเป็นเพลงพิเศษในอัลบั้ม เบสต์~เฟิสต์ติงส์~ 

**รายชื่อเพลง**
# love across the ocean -Original Mix- 
# the meaning of peace -Original Mix- 
# So Into You -Dub's Electro Remix- Remixed by Izumi"D・M・X"Miyazaki 
# love across the ocean -instrumental- 
# the meaning of peace -instrumental- 


**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
นาดาร์

Nadar (self-portrait)
นาดาร์ (Nadar) หรือ กัสปาร์ด-เฟลิกซ์ ตูร์นาคง (Gaspard-Félix Tournachon) (6 เมษายน พ.ศ. 2363 – 21 มีนาคม พ.ศ. 2453) เป็นนักถ่ายภาพชาวฝรั่งเศส ซึ่งไม่ได้เป็นที่รู้จักเฉพาะงานที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพเท่านั้น เขายังเป็นที่รู้จักในพรสวรรค์ของเขาในด้าน นักวารสาร นักแต่งนวนิยาย นักประดิษฐ์บอลลูน และนักสังคม แม้ว่าเขาจะต่ำต้อยแต่เขาก็ก้าวสู่ระดับของสังคมที่สูงขึ้นได้

**ประวัติ**
ไฟล์:JapaneseMissionAndNadarSon.JPG|thumb|100px|right|The son of Nadar, photographed with members of the Second Japanese Embassy to Europe in 1863. Photographed by Nadar
กัสปาร์ด ฟีลิซ ทัวนาคอน เกิดเมื่อวันที่ (6 เมษายน ค.ศ.1820 ที่เมืองLyon ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ.1910)
ปี 1838 บ้านของเขาได้ล้มละลาย เขาจึงเริ่มเขียนภาพการ์ตูนประกอบคำบรรยายเป็นเรื่องและลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เขาใช้นามแฝงว่า "Nadar"
ในปี 1842 นาดาร์ตั้งถิ่นฐานในกรุงปารีสและเริ่มที่จะขายภาพล้อเลียนแก่นิตยสารตลก
ในปี 1853 นาดาร์ได้เปิดร้านถ่ายภาพขึ้นในกรุงปารีส โดยร่วมงานกับน้องชายของเขา ตอนแรกนาด้าร์ได้ถ่ายภาพด้วยกระบวนการดาแกโรไทป์ แต่เมื่อมีกระบวนการกระจกเปียกเข้ามา เขาจึงได้เปลี่ยนมาให้กระบวนการใหม่ทันที และก็เป็นที่นิยมของบุคคลสำคัญที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้นมาก ร้านถ่ายภาพของเขาจึงได้กลายเป็นเขตของท้องถิ่นและเป็นสถานที่ประชุมซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของกลุ่มคนในปารีส
ในปี 1856 นาด้าร์ได้ถ่ายภาพบนบอลลูนครั้งแรก เขาได้สร้างบอลลูนที่ใหญ่ที่สุดในโลก และตั้งชื่อว่า “The Giant” โดยนำกล้องถ่ายภาพขึ้นไป การถ่ายภาพจากบอลลูนเป็นการถ่ายภาพแนวใหม่ที่เรียกร้องความสนใจได้มาก 
ในปี 1855 เขามีความคิดที่จะใช้ภาพถ่ายบนอากาศ เพื่อใช้ทำแผนที่และการสำรวจ อย่างไรก็ตาม มันยังไม่สำเร็จ จนกระทั่งปี 1858 เขาสามารถถ่ายภาพจากบนอากาศได้สำเร็จ เป็นภาพแรกของโลกจากบอลลูน 
ในปี 1858 ความอยากรู้อยากเห็นของเขาทำให้เขาออกจากโรงถ่ายและหันไปถ่ายรูปที่โพรงใต้ดิน ซึ่งเขาเป็น 1 ใน กลุ่มคนแรก ๆ ที่ถ่ายรูปโดยใช้แสงที่สร้างขึ้นเอง
ในครั้งหนึ่งขณะที่กำลังถ่ายภาพบนบอลลูน บอลลูนได้เกิดชำรุดขึ้น ทำให้บอลลูนลอยไปตกที่ประเทศเยอรมนี แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด ทำให้นาด้าร์มีความคิดที่จะจัดกิจการโดยสารด้วยบอลลูน เขาได้จัดตั้งสายการบินเพื่อรับส่งผู้คนจากเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่ง แต่กิจการของเขาไม่สำเร็จ นาด้าร์จึงหันกลับมาเขียนหนังสือและได้เลิกกิจการถ่ายภาพ  ส่วนด้านธุรกิจเขายกให้ลูกชายเป็นคนดำเนินกิจการต่อไป

**กระบวนการถ่ายภาพบนบอลลูน**
นาด้าร์ ถ่ายด้วยกระบวนการกระบวนการกระจกเปียก ซึ่งต้องทำเพลทให้เสร็จภายใน 20 นาที และถ่ายก่อนแพลทแห้ง นาด้าร์จึงมีมืดในตะกร้าใต้ลูกบอลลูน นาด้าร์ได้เขียนเล่าไว้ว่า "ภายใต้ลูกบอลลูน เราทำกระโจมผ้าใบเล็ก ๆ ไว้หลังหนึ่ง ข้างในมืดสนิทปราศจากแสงใด ๆ มารบกวน นอกจากแสงสีเหลืองเข้มจากกระจกเล็ก ๆ ที่ทำไว้ให้เลื่อนได้เมื่อต้องการ ข้างในค่อนข้างร้อน แต่กระจกเคลือบน้ำยาและเคมีภัณฑ์อื่น ๆ เย็นดี เพราะว่าแช่อยู่ในน้ำแข็ง" หลังจากถ่ายผู้ช่วยที่พื้นดินดึงเชือกกลับมา เพื่อล้างเพลท

**ภาพผลงาน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Masters of Photography -  Profotos - Felix Nadar-  Timeline of Art History-  A History of Photography, by Robert Leggat NADAR date=2007-09-27 
1910
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวฝรั่งเศส
ไอบีลีฟอินยู (เฌอครัวซ็องตัว)

"ไอบีลีฟอินยู (เฌอครัวซ็องตัว)" (I Believe in You (Je crois en toi)) เป็นซิงเกิลที่ อิลดีโววงป๊อป-โอเปร่า และเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดาขับร้องร่วมกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของเซลีนจากอัลบั้ม องเนอช็องช์ปา และซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวของอิลดีโวจากอัลบั้ม อันโกรา
ลุก ปลามงดงเป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้องส่วนที่เป็นภาษาฝรั่งเศสซึ่งเคยทำงานร่วมกับเซลีน ดิออนมาแล้วในอัลบั้ม ดียงช็องต์ปลามงดง
"ไอบีลีฟอินยู (เฌอครัวซ็องตัว)" ออกเผยแพร่ทางวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2549 และออกจำหน่ายในรูปแบบซีดีในยุโรปเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ยังเผยแพร่ทางวิทยุในแคนาดาเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 อีกด้วย 
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เซลีน และอิลดีโวขับร้องเพลงนี้ทางรายการโทรทัศน์ทั่วไปตลอดเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้พวกเขายังแสดงเพลงนี้ระหว่างเทศกาลคริต์มาสในปี พ.ศ. 2548 อีกด้วย 
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 30 ในฝรั่งเศส, 35 ในสวิตเซอร์แลนด์, 31 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัยของสหรัฐอเมริกา
เพลงนี้ได้นำบรรจุลงในอัลบั้ม วอยซ์ฟรอมเดอะพีฟาเวิลด์คัป อีกด้วย ซึ่งวางแผงเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
เพลงนี้มี 2 ฉบับ โดยแตกต่างกันที่ท่อนร้องว่า "Someday I'll find you" โดยในอัลบั้ม องเนอช็องช์ปา ของเซลีน ท่อนนี้ขับร้องโดย อูร์ส บือเลอร์ แต่ในอัลบั้ม อันโกรา ของอิลดีโว ขับร้องโดย การ์โลส มารีน

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดีสองเพลง (ยุโรป)
#"ไอบีลีฟอินยู (เฌอครัวซ็องตัว)" – 4:01 
#"ฮาสตามีฟินาล" – 3:36

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
 เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ- เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
อ
อ
อ
วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย

วอลเลย์บอลชิงแชมป์เอเชีย อาจหมายถึง
*วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย
*วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย
เวกเตอร์

แบบจำลองเวกเตอร์ในหลายทิศทาง
เวกเตอร์ (vector) เป็นปริมาณในทางคณิตศาสตร์ และ ฟิสิกส์ 
ปริมาณเวกเตอร์ประกอบไปด้วยขนาด (magnitude) และทิศทาง (direction) ซึ่งสามารถใช้ดำเนินการทางคณิตศาสตร์บนปริภูมิเวกเตอร์ (vector space) ต่างจากปริมาณสเกลาร์ที่อธิบายปริมาณด้วยขนาดเพียงอย่างเดียว
เวกเตอร์มีการใช้กันในหลายสาขานอกเหนือจากทางคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะในทางวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ และเคมี เช่น การกระจัด 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โครงสร้างทางคณิตศาสตร์
ว
ว
ว
ว
โรงเรียนธีรกานท์บ้านโฮ่ง

โรงเรียนธีกานท์บ้านโฮ่ง ชื่อเดิมว่า โรงเรียนมัธยมศึกษาบ้านโฮ่ง ตั้งอยู่เลขที่ 335 ถนนลำพูน-ลี้ ตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

**สัญลักษณ์ของโรงเรียน**
สัญลักษณ์ของโรงเรียนธีรกานท์บ้านโฮ่ง มีลักษณะเป็นดอกตะแบกสีม่วงที่มีกลีบขนาดเท่ากันอยู่ 5 กลีบ  ซึ่งต้นตะแบกเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียน แต่เดิมพบได้ทั่วไปในบริเวณโรงเรียน แต่ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงไม่กี่ต้น  นอกเหนือจากการสื่อความหมายถึงดอกตะแบกแล้ว กลีบของดอกไม้แต่ละกลีบยังสื่อถึงคำขวัญของโรงเรียนที่มีด้วยกันทั้งหมด 5 วรรค คือ จริยะดี มีวินัย ใฝ่ศึกษา เด่นกีฬา สามัคคี มีสีประจำโรงเรียนคือ ม่วง - ขาว ปรัชญาของโรงเรียน ปญฺา โลกสฺมิ ปชฺโชโต  ปัญญาเป็นเแสงสว่างในโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:โรงเรียนมาตรฐานสากล
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านโฮ่ง
โซอินทูยู

"โซอินทูยู" (So Into You) เป็นซิงเกิลที่ 4 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2545  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 50 ของออริกอนชาร์ต  เป็นซิงเกิลที่มียอดขายน้อยที่สุดของเธอ  โดยมียอดขายรวมแค่ 5,800  แผ่นเท่านั้น 
เพลง "โซอินทูยู" เป็นเพลงประกอบรายการมากถึง 3 รายการคือ  แรงค์ โอโคคุ  เจแปน เคาท์ ดาวน์  และรายการโตเกียว คลับ แก๊ง

**รายชื่อเพลง**
# So Into You 
# COLOR OF SOUL (Dub's Guitar Of Soul Remix) 
# TAKE BACK (BLACKWATCH Remix) 
# So Into You (Instrumental) 


**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ