Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล

เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล (เกิด 31 มีนาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น แจ็บ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย มีผลงานการแสดงทั้งละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เคยออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด อีกหนึ่งแจ๊บ ในปี พ.ศ. 2540 เคยได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ดาวรุ่งฝ่ายชายจากภาพยนตร์ เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน

**ประวัติ**
จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (ขณะนั้นยังเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต) คณะวิทยาการจัดการ เอกนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์
ด้านครอบครัว สมรสกับ ธัญญานุช แก้วประสงค์ ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มีบุตรสาว 1 คน เกิดในวันที่ 6 กันยายน 2555 และในช่วงปี 2558–2559 ภรรยาได้แท้งลูกคนที่ 2

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ซิทคอม**
 ศึกรักข้ามรั้ว (2561) ช่องวัน 31 รับบท ตรัย

**ละครชุด**
 ไม้อ่อน (2539) ช่อง 3 / ทีวีซีน รับบท คู่กับ คลาวเดีย จักรพันธุ์ ร่วมด้วย ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์, สายธาร นิยมการณ์, เขตต์ ฐานทัพ, ฌัชฌา รุจินานนท์- Club Friday the Series Love Seasons Celebration ตอน It Happen On Valentine's Day (2565) ช่องวัน 31 รับบท คู่กับ อุษามณี ไวทยานนท์, ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์, วฤษฎิ์ ศิริสันธนะ, ซินดี้ บิชอพ, ดอม เหตระกูล- คู่แท้แม่ไม่เลิฟ (2565) GMM 25- Club Friday The Series: Moments & Memories ตอน รักนี้สีจาง (2566) ช่องวัน 31 รับบท คู่กับ น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์- Us รักของเรา (2568) GMM 25 รับบท เข้ม- Mouse (........) ทรูไอดี รับบท อรชุน- จาฤกรติชา (........) GMM 25

**ละครสั้น**
 ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง ผ้าไหมผืนใหม่ (2538) ช่อง 7 คู่กับ จารุณี สุขสวัสดิ์  - ละครสั้นปากกาทอง เรื่อง สุสานสวรรค์ (2538) ช่อง 7 คู่กับ แอน ทองประสม - ร้อยรสบทละคร : ความเอย ความรัก (2538) ช่อง 3 คู่กับ ดารัณ บุญยศักดิ์- ร้อยรสบทละคร : รูปนั้นฉันใด (2539) ช่อง 3 คู่กับ คลาวเดีย จักรพันธุ์- ร้อยรสบทละคร : 1–2–3 เสน่ห์แรงเหลือเกิน (2540) ช่อง 3 คู่กับ นาตยา จันทร์รุ่ง- ร้อยรสบทละคร : ชมรมคิวปิด (2540) ช่อง 3 คู่กับ ดารัณ บุญยศักดิ์

**ละครเวที**
 ศึกรักประกาศิต เปิดการแสดงตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม, 2 กุมภาพันธ์ 2535 ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย

**โฆษณา**
2529 Dumex
*2530–31 ยารักษาโรคผิวหนัง Travogen cream
*2535 สบู่ Acne Aid
*2536 กรมปศุสัตว์
*2536 Nescafe Extra Shake

**ภาพยนตร์**
 เร็วกว่าใจ ไกลเกินฝัน (2536) รับบท เอก- วิ่งหน้าตั้งกำลัง 2 บนเส้นทางมหัศจรรย์ (2536) รับบท ลายทอง- ถ้ารักแล้วจะแห้วไม่ว่ากัน (2536)- สมองกลคนอัจฉริยะ (2536)
*เพื่อนกันเฉพาะวันหยุด (2539) (รับเชิญ)- เดอะโกร๋น ก๊วน กวน ผี (2547) รับบท กระทอก- พ่อตา ต๊ะ ติ๊ง โหน่ง (2547) รับบท เปรี้ยว- ตุ๊กตาเฮี้ยน (2548) รับบท หมอทศพล- ชั่วฟ้าดินสลาย (2553) รับบท นิพนธ์- แม่เบี้ย (2558) รับบท ดิเรก

**มิวสิควีดีโอ**
 ก็มันเหงา - เอ็กซ์วายแซด (พ.ศ. 2531)- พ่อหลี - คาราบาว (พ.ศ. 2534)

**เพลง**
 70 ปี ภาพยนตร์ไทย (พ.ศ. 2537)- ลูกทุ่งดารา 1 (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538)- โกลเด้น เรคคอร์ด (พ.ศ. 2539)- อีกหนึ่งแจ๊บ (พ.ศ. 2540)- เพลงประกอบละคร เจ้าสาวสองเงา (29 ตุลาคม พ.ศ. 2545)- รวมรัก เพลงละคร (พ.ศ. 2548)

**รางวัล**
 รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2535 รางวัลตุ๊กตาเงิน รางวัลดาวรุ่งฝ่ายชาย  จาก เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
jab_rider8
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:สกุลเพ็ญกุล
บุญข้าวจี่

ทำบุญข้าวจี่ วันเพ็ญเดือน 3 เป็นวันมาฆบูชา รุ่งขึ้นวันแรม 1 ค่ำก็ถวายข้าวจี่ เรียกว่าวันทำบุญเนื่องในวันมาฆบูชานั่นเอง ข้าวจี่คือเอาข้าวเหนียวปั้นเป็นก้อนเอาไม้เสียบย่างไฟเหมือนไก่ย่าง เมื่อข้าวสุกเกรียมแล้วก็เอาไข่ซึ่งตีไว้แล้วทาแล้วย่างซ้ำอีกกลายเป็นไข่เคลือบข้าวเหนียว เสร็จแล้วถอดไม้ออกแล้วเอาน้ำอ้อยหรือน้ำตาลที่เป็นก้อนยัดใส่แทนกลายเป็นข้าวเหนียวยัดไส้ แล้วถวายพระเณรฉันตอนเช้า ส่วนมากชาวบ้านจะรีบทำแต่เช้ามืด พอสว่างก็ลงศาลาการเปรียญ (ชาวบ้านเรียกหอแจก) นิมนต์พระเณรเจริญพระพุทธมนต์แล้วฉัน เป็นทั้งงานบุญและงานรื่นเริงประจำแต่ละหมู่บ้าน เพราะได้ทำข้าวจี่ไปถวายพระหลังจากพระฉันแล้วก็เลี้ยงกันเองสนุกสนาน มีคำพังเพยอีสานว่า
"เดือนสามค้อยเจ้าหัวคอยปั้นเข้าจี่ เข้าจี่บ่ใส่น้ำอ้อยจัวน้อยเช็ดน้ำตา"
เดือนนี้ชาวนาส่วนใหญ่ถือกันตั้งแต่โบราณมาว่าเป็นเดือนสู่ขวัญข้าว คือมีการถวายข้าวเปลือกพระและนิยมทำบุญบ้าน สวดมนต์เสร็จพิธีสงฆ์ แล้วก็สู่ขวัญข้าวตามธรรมเนียมพราหมณ์ บางบ้านก็ทำเล็กน้อยพอเป็นพิธี คือเอาข้าวไปถวายสงฆ์แล้วทำพิธีตุ้มปากเล้าเล็กน้อยเป็นการบูชาคุณของข้าวในเล้าหรือยุ้ง
"เถิงเมื่อเดือนสามได้จงพากันทำเข้าจี่ ไปถวายสงฆเจ้าเอาแท้หมู่บุญ"
ทั้งนี้ประเพณีบุญข้าวจี่จัดขึ้นโดยทั่วไปในภาคอีสาน โดยเฉพาะบริเวณแถบ อ.พังโคน และ อ.สว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร โดยจะมีการทำบุญและกิจกรรมการละเล่นต่าง ๆ ในงาน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเพณี
พริกขี้หนูกับหมูแฮม

พริกขี้หนูกับหมูแฮม เป็นภาพยนตร์ไทยโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2532  กำกับโดยสมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดยขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย และจันทร์จิรา จูแจ้ง ภาพยนตร์ทำรายได้ 6 ล้านบาท ได้รับรางวัลเกียรติยศในงานมหกรรมภาพยนตร์เอเซียนแปซิฟิก ได้รับรางวัลแต่งผมและแต่งหน้ายอดเยี่ยม รางวัลพระสุรัสวดี ปี 2532 และมีเพลงประกอบภาพยนตร์คือเพลง "เติมใจให้กัน" แต่งโดย ศุ บุญเลี้ยง ทำนอง-เรียบเรียงโดย สินนภา สารสาส และขับร้องโดย มัม ลาโคนิค
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เมืองซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา โดยเป็นเรื่องการใช้ชีวิตของคนไทยในสหรัฐอเมริกา สมจริงได้ร่วมเขียนบทกับชนินทรซึ่งเคยร่วมงานในภาพยนตร์ รักแรกอุ้ม โดยอาศัยการหาข้อมูลจากเรื่องสั้น นิยายและบันทึกต่าง ๆ ที่มีเรื่องราวของโรบินฮูด สมจริงได้มาถึงสหรัฐอเมริกาก่อนนาน 2 เดือนก่อนถ่ายทำ จึงได้เพิ่มเติมเนื้อหาบทเพิ่มขึ้น เช่นไปเจอเด็กผู้หญิงที่ชอบมายืนที่ทะเลแห่งหนึ่งที่ซานฟรานซิสโกเพราะเป็นมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งเชื่อมถึงประเทศไทยได้ โดยจะมาทุกครั้งที่คิดถึงประเทศไทย แต่จากการที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในลอสแอนเจลิสย้ายที่ทำการทำให้วีซ่าของทีมงานหาย จำเป็นต้องเลื่อนกำหนดถ่ายทำไปอีกหนึ่งเดือน จากนั้นใช้เวลาถ่ายทำในซานฟรานซิสโกนานหนึ่งเดือน โดยก่อนหน้าเปิดกล้อง ยุทธนา มุกดาสนิทได้มาฝึกสอนการแสดงให้กับ จันจิรา จูแจ้ง ส่วนการใช้เสียงเล่าเหตุการณ์ที่นางเอกเขียนจดหมายไปถึงเพื่อนที่เมืองไทยอ่านนั้น ไม่ได้ใช้นักพากษ์เสียง แต่ใช้เสียงของจันจิรา เป็นสิ่งที่คนทำหนังรายอื่นไม่ทำกันในยุคนั้น เพราะกลัวพากษ์ไม่ดี และที่พิเศษคือ ได้อัดบรรยากาศเสียงกลับมาด้วย นอกจากนั้นยังถ่ายทำที่โรงถ่ายอัศวิน ซึ่งเป็นฉากภายในบ้านที่ถูกจัดแต่งขึ้นมาจากที่กำหนดไว้ว่าจะเสร็จภายใน 7 วันแต่เป็นว่าต้องถ่ายทั้งหมด 17 วัน
ต่อมาสมจริง ศรีสุภาพ นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกด้วย นำแสดงโดยลลิตา ปัญโญภาส และสหรัถ สังคปรีชา ออกอากาศทาง ช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2538 
ในปี พ.ศ. 2557 วงโพลีแคตได้ปล่อยเพลง "เพื่อนไม่จริง", "เวลาเธอยิ้ม" และเพลง "พบกันใหม่?" ออกมาถึง 3 เพลงพร้อมกัน โดยนำภาพจากภาพยนตร์เรื่องนี้มาตัดต่อและเรียบเรียงใหม่เป็นมิวสิกวิดีโอ ในปี พ.ศ. 2562 ครบรอบการออกฉาย 30 ปีของภาพยนตร์ ได้นำภาพยนตร์มารีมาสเตอร์และกลับมาออกฉายในโรงภาพยนตร์อีกครั้ง

**รายชื่อนักแสดงและการสร้าง**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศสหรัฐอเมริกา
รายชื่อธงในประเทศไอร์แลนด์

บทความนี้ว่าด้วยธงต่าง ๆ ในประเทศไอร์แลนด์โดยสังเขป สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับธงชาติ สามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติไอร์แลนด์

**ธงชาติ**

**ธงประจำตำแหน่ง**

**ธงราชการทหาร**

**ธงเรือ**

**ธงในอดีต**

**ธงชาติ**

**ธงราชการทหาร**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติไอร์แลนด์เหนือ- เพลงชาติไอร์แลนด์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติไอร์แลนด์-  Symbols in Northern Ireland - Flags Used in the Region date=2011-05-14  by Dara Mulhern and Martin Melaugh; illustrated article from CAIN Project (Conflict Archive on the INternet)-  National Library of Ireland
อไร์แลนด์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ธงชาติไอร์แลนด์
Nepenthes × trusmadiensis

Nepenthes × trusmadiensis ( ได้ชื่อตามภูเขาตรุส มาดี (Trus Madi)) หรือ Trus Madi Pitcher-Plant, เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงสองชนิดของบอร์เนียวคือ N. lowii และ N. macrophylla N. × trusmadiensis ถูกจำกัดอยู่ในภูเขาตรุส มาดีเท่านั้นเพราะเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่อยู่ที่เดียวกัน

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ลำต้นเลื้อยไต่
N. × trusmadiensis มีใบแบบมีก้านใบ ยาวถึง 50 ซม. เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อขนาดใหญ่ที่สุดในบอร์เนียว สูง 35 ซม. มีลักษณะอยู่กึ่งกลางระหว่างพ่อและแม่ ฝาถึงปากคล้ายกับ N. lowii และมีแผ่นสั้นๆใต้ฝา เพอริสโตมมีสันและฟันยื่นออกมาเห็นได้ชัด แต่ไม่เท่ากับ N. macrophylla
ช่อดอกของ N. × trusmadiensis ยาวถึง 50 ซม.มี 2 ดอกบนก้านดอกย่อย ถึงจะมีหม้อขนาดใหญ่ แต่ลูกผสมนี้ไม่ได้มีโครงสร้างใหญ่ตามไปด้วย

**นิเวศวิทยา**
N. × trusmadiensis ถูกจำกัดอยู่ในสันเขาของภูเขาตรุส มาดี พบที่ระดับความสูง 2500 ถึง 2600 ม.จากระดับน้ำทะเล

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Damit, A. 2014. A trip to Mount Trus Madi – the Nepenthes wonderland. Carnivorous Plant Newsletter 43(1): 19–22.- Fretwell, S. 2013. Back in Borneo to see giant Nepenthes. Part 3: Mt. Trusmadi and Mt. Alab. Victorian Carnivorous Plant Society Journal 109: 6–15.- Marabini, J. 1984. title=A field trip to Gunong Trusmadi.  small|(442 KiB) Carnivorous Plant Newsletter 13(2): 38–40.- Marabini, J. 1996.  re:nepenthes book. Carnivorous Plant Mailing List, May 30, 1996.- McPherson, S.R. & A. Robinson 2012. Field Guide to the Pitcher Plants of Borneo. Redfern Natural History Productions, Poole.
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ซ็องลิส (จังหวัดอวซ)

ซ็องลิส (Senlis, /sɑ̃lis/) เป็นเมืองในจังหวัดอวซในแคว้นปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส เมืองซ็องลิสตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำนอแน็ตซึ่งเป็นแควย่อยของแม่น้ำอวซทางตอนเหนือของฝรั่งเศส และทางตะวันออกของกรุงปารีส ซ็องลิสเดิมเป็นเมืองโรมันโบราณชื่อ “เอากุสโตมากุส” (Augustomagus) และต่อมาเปลี่ยนเป็น “กีวีตัสซิลวาเนกตีอุม” (Civitas Silvanectium หรือ เมืองแห่งซิลวาเนกติส) 
ซ็องลิสเป็นที่ตั้งของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งซ็องลิส

**อ้างอิง**
  INSEE commune file

**ดูเพิ่ม**
 หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส - จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Website of the town of Senlis-  History and Archeology Society of Senlis
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอวซ
คว็อน ยู-รี

คว็อน ยู-รี (Kwon Yu-ri; 권유리; เกิด 5 ธันวาคม ค.ศ. 1989) หรือชื่อในการแสดงว่า ยูรี (Yuri) เป็นนักร้อง นักแสดง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องสนับสนุน ภาพลักษณ์เสริมและนักเต้นนำ ยูรีเข้าสู่สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนามเกิลส์เจเนอเรชัน อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง โดยเพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 ฮูต ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด

**ประวัติ**
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายนึงกกใน ค.ศ. 2008  และจบการศึกษามหาวิทยาลัยจุงอังพร้อมกับเพื่อนสมาชิกคนอื่น ซึ่งได้แก่ ซูยอง กับซึงรี แห่งวงบิ๊กแบง หรือชื่อในการแสดงว่า  ยูรี เป็น 1 ในสมาชิกเกิร์ลกรุปชื่อดังของเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องเสริม แร็ปเปอร์และนักเต้นนำ 
เข้าสู่สังกัด เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนาม Girls' Generation นอกจากจะมีความสามารถทางการเต้นในระดับสูงแล้ว ยังเป็นสมาชิกที่มีความสามารถทางการสายเต้นของวงอีกด้วย อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง เพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 ฮูต ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด

**ผลงานเพลง**

**อีพี**

**ซิงเกิล**

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์ **

**ละครโทรทัศน์**

**รายการเรียลลิตี**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน
หมวดหมู่:บุคคลจากโคยัง
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยจุงอัง
Nepenthes × mirabilata

Nepenthes × mirabilata (เป็นการผสมคำระหว่าง mirabilis และ alata) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของ N. alata และ N. mirabilis
N. × mirabilata ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติอยู่ใน Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิง)  (1995) ลูกผสมนี้ถูกจำกับวงอยู่ในเขตมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่กระจายพันธ์ซ้อนทับกันอยู่

**อ้างอิง**
  CP Database: Nepenthes × mirabilata date=2011-05-18 
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
หมวดหมู่:ลูกผสม
Nepenthes × bauensis

Nepenthes × bauensis (ได้ชื่อตามเมืองเบา รัฐซาราวัก) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติระหว่าง N. gracilis และ N. northiana
N. × bauensis มีลักษณะกึ่งกลางระหว่างพ่อกับแม่ ขึ้นเป็นกอเถาคล้าย N. gracilis แต่มีใบและลำต้นที่ใหญ่กว่า ส่วนที่คล้าย N. northiana แสดงออกให้เห็นที่ลักษณะของหม้อ โดยเฉพาะเพอริสโตมที่กว้างกว่า N. gracilis และมีขีดสีแดง หม้อสูงถึง 15 ซม. มีสีเขียวซีดจนถึงแดงอมม่วง
N. × bauensis เป็นพืชพื้นราบ เติบโตสูงจากระดับน้ำทะเล 100 ม. พบบนพื้นดินและริมหนองน้ำที่ล้อมรอบด้วยผาหินปูนที่มี N. northiana อาศัยอยู่
ลูกผสมนี้พบได้ยาก N. × bauensis เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติของ N. northiana, ชนิดอื่นๆคือ N. × cincta ที่ผสมกับ N. mirabilis

**อ้างอิง**
 Lee, C. C. 2004. Nepenthes. In: Sarawak Bau Limestone Biodiversity. H.S. Yong, F.S.P. Ng and E.E.L. Yen (eds). The Sarawak Museum Journal Vol. LIX, No. 80; Special Issue No. 6: 71-77.-  WildBorneo: Nepenthes × bauensis date=2011-07-20 
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
น้ำปู๋

น้ำปู๋ หรือ น้ำปู เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปู๋ที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปู๋ที่เรียกน้ำปู๋พริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปู๋ที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปู๋เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่าง ๆ
บ้านหนองนาว อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง หมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง ใช้เวลาขับรถเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ส่วนมากนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่มักจะนึกถึงสถานที่ท่องเที่ยวอย่าง น้ำตกแจ้ซ้อน ที่อำเภอเมืองปาน ที่อยู่ไม่ไกลจากอำเภอแจ้ห่ม หากแต่ที่นี่ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง โดยเฉพาะวัดวาอารามที่มีความสวยงามและประวัติศาสตร์มากมายรอให้นักท่องเที่ยวไปเยือน นอกจากนั้นยังมีผลิตภัณฑ์ชุมชนที่ขึ้นชื่ออย่าง น้ำผัก-น้ำปู ผลิตภัณฑ์ที่มาจากภูมิปัญญาชาวบ้าน ที่สืบทอดวิธีการมารุ่นต่อรุ่น
               วิถีชีวิตของชาวอำเภอแจ้ห่ม ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ทำไร่ ทำนา .ในฤดูการทำนาจะมีปูนามาก แม้ว่าปูนาจะเป็นอาหารที่มีประโยชน์ แต่หากมีมากเกินไปก็ถือได้ว่าปูนาเป็นศัตรูของต้นข้าว ทำให้การทำนาได้ผลผลิตไม่ดี ไม่มีคุณภาพ ชาวนาจึงคิดว่าเมื่อมีปูนามากจะทำอย่างไรให้เก็บไว้ได้นาน จึงช่วยกันเก็บปูนนาซึ่งเป็นการกำจัดปูนาแบบไม่ใช้สารเคมีโดยนำมาแปรรูป ซึ่งเป็นการสร้างรายได้ให้กับคนในชุมชนอีกทางหนึ่ง
               น้ำปู ของที่นี่ทำจากเนื้อปูนาล้วน ๆ เมื่อสุกแล้วน้ำปูจะมีสีดำตามธรรมชาติ กลิ่นหอม ไม่ใส่สารกันบูด ใช้ประกอบอาหารปรุงรสได้หลากหลาย เช่น น้ำปูใส่น้ำพริกหนุ่ม ใส่ส้มตำมะละกอ ใส่ยำหน่อไม้ ใส่แกงหน่อไม้ทุบ (สด) ใส่ตำส้มโอ ใส่ตำมะยม กระท้อน มะขามสดฝักอ่อนจิ้มน้ำปู หรือตำมะขามอ่อนใส่น้ำปู บางคนคลุกข้าวสวยรับประทาน บางคนก็จะเอาน้ำปูทาข้าวเหนียว(เหมือนขนมปังทาแยม)รับประทาน ฉะนั้นใครอยากจะลิ้มลองน้ำปูให้อร่อย เลิศรส ต้องไปลิ้มรสน้ำปูที่บ้านหนองนาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เท่านั้ น

**อ้างอิง**
 สิริรักษ์ บางสุด และพลวัฒน์ อารมณ์. โอชะล้านนา. กรุงเทพฯ : แสงแดด, 2558, หน้า 89–91.
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:เครื่องปรุงรส
Nepenthes northiana

Nepenthes northiana หรือ Miss North's Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว ขึ้นที่ระดับความสูง 0 ถึง 500 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ northiana ถูกตั้งเป็นเกียรติแก่มาร์เรียนน์ นอร์ท (Marianne North) ผู้วาดภาพหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้เป็นคนแรก N. northiana เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงและถูกค้นพบช่วงครึ่งหล้งของศตวรรษที่ 19 ทำให้รัฐซาราวักมีชื่อเสียงในด้านพืชต่างแดนที่น่าตื่นเต้น

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
N. northiana เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 10 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม. ปล้องยาว 25 ซม.เป็นทรงกระบอกถึงสามเหลี่ยม เมื่อตัดขวาง
ต้นใบกระจุกกับหม้อล่าง
ใบคล้ายกระดาษ ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน-รูปไข่กลับ ยาว 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ฐานหุ้มลำต้นเล็กน้อย และเป็นครีบปีกหนึ่งคู่ มีเส้นใบตามยาวมากกว่า 4 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดนัก มีต่อมน้ำต้อย 30 ถึง 60 ต่อมที่ใต้แผ่นใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 100 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ บางครั้งอาจเป็นทรงกระบอกในครึ่งบน มีขนาดใหญ่ สูงถึง 40 ซม. กว้าง 15 ซม. สามารถจุของเหลวได้ถึงหนึ่งควอร์ต (946 ml) มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ (≤15 มม.) ด้านหน้าของหม้อ ปากรูปไข่ยกตัวเฉียงไปด้านหลัง เพอริสโตมแผ่ไปด้านข้างกว้างเป็นพิเศษ (กว้าง ≤25 มม.) ขอบเป็นคลื่น ขอบด้านในมีฟันแยกกัน สั้น ฝารูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ไม่มีรยางค์ ปลายแหลม มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ใกล้ฐานฝา หม้อบนคล้ายหม้อล่าง แต่เป็นรูปกรวย ปีกตะเข็บลดรูปลงเหลือแค่สัน
N. northiana มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกยาว 60 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 40 ซม. ในช่อดอกเพศผู้จะสั้นกว่า ก้านดอกมักมีสองดอก ยาว 50 มม. เมล็ดค่อนข้างจะผิดแบบไปจากสกุลที่มีรยางค์สั้น เอ็มบริโอมีขนาดใหญ่ ผิวเหมือนเนื้อไม้ โครงสร้างนี้จะช่วยปกป้องเมล็ดจากการแพร่กระจายพันธุ์โดยลมไปในที่ไกลๆ ไม่มีสิ่งปกคลุม
หม้อล่างสูง 40 ซม.
ลำต้นและใบมีสีเขียวอ่อน หม้อสีแกมเขียว-ขาว มีจุดสีแดง เพอริสโตมสีขาวถึงแดงมีขีดสีเข้ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Danser, B.H. 1928.  10. Nepenthes decurrens MACF. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.- Danser, B.H. 1928.  31. Nepenthes Northiana HOOK. F. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
แกงมัสมั่น

แกงมัสมั่น เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลมาจากอาหารมลายู ชาวไทยมุสลิมเรียกแกงชนิดนี้ว่า ซาละหมั่น แกงมัสมั่นแบบมุสลิมไทยออกรสหวานในขณะที่ตำรับดั้งเดิมของชาวมุสลิมออกรสเค็มมัน ในไทยมีวิธีการทำสองแบบคือ แบบไทย น้ำพริกแกงมี พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ หอม กระเทียม ลูกผักชี ยี่หร่า ดอกจันทน์ กานพลู ปรุงรสให้หวานนำ เค็มและอมเปรี้ยว เป็นแกงมีน้ำมากเพื่อรับประทานกับข้าว อีกแบบเป็นแบบมุสลิม น้ำขลุกขลิก ใช้จิ้มขนมปังหรือโรตี ในน้ำพริกแกงไม่ใส่ข่า ตะไคร้ ส่วนผสมที่เป็นพริกแห้ง หอม กระเทียม ถั่วลิสงจะทอดก่อน ใส่ผงลูกผักชี ยี่หร่า ใส่มันฝรั่ง บางสูตรใส่มะเขือยาว ก่อนจะมีมันฝรั่งมาปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า  مسلمان (มุสลิมมาน) ซึ่งหมายถึง ชาวมุสลิม
แกงมัสมั่นจัดเป็นอาหารชนิดแรกที่ปรากฏในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า
แกงมัสมั่นแบบชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ต่างจากการปรุงแกงมัสมั่นของชาวไทยภาคกลางคือ จะไม่ทำเป็นน้ำพริกแกงมัสมั่น แต่จะผสมลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกป่นอินเดียและพริกไทยป่นไว้เป็นผงเครื่องแกง จากนั้นจึงนำลงไปผัดกับน้ำมันที่เจียวหัวหอมแล้ว  ส่วนแกงมัสมั่นแบบมลายู-ชวา จะใส่กานพลู อบเชย ลงไปผัดกับน้ำมันและหอมแดงจนหอม แล้วจึงใส่พริกป่นอินเดีย ลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกไทยป่นลงไปผัดให้เข้ากัน นอกจากนั้นยังใส่มะพร้าวคั่ว ผงขมิ้น ดอกไม้จีนและหน่อไม้จีนด้วย
เว็บไซต์ CNNGo ได้จัดอันดับ 50 เมนูอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยการลงคะแนนเสียงทางเฟซบุ๊ก ปรากฏว่า แกงมัสมั่นได้รับเลือกให้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก

**ดูเพิ่ม**
 แกงที่ได้รับอิทธิพลจากชาติอื่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ญดา ศรีเงินยวง; ชนิรัตน์ สำเร็จ, แกงไทย, 300 หน้า, กรุงเทพฯ: แสงแดด, ตุลาคม 2556, 978-616-284-517-8- David Thompson, Classic Thai Cuisine, 145 pages, Berkeley, California: Ten Speed Press, September 1993, 0-89815-563-0- Joe Cummings, Lonely Planet World Food Thailand, 288 pages, London: Lonely Planet Publications, March 2000, 978-1-86450-026-4
หมวดหมู่:แกง
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารไทย
แฮกเกอร์สเปซ

แฮกเกอร์สเปซ (hackerspace) หรือ แฮกสเปซ (hackspace) (จากคำว่า "แฮกเกอร์" และ "สเปซ") คือพื้นที่ทางกายภาพที่คนที่มีความสนใจร่วมกัน โดยมากเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ศิลปะดิจิทัล หรือ ศิลปะอิเล็กทรอนิกส์ สามารถพบปะกัน เข้าสังคม และทำงานร่วมกัน แฮกเกอร์สเปซนั้นเหมือนเป็นห้องปฏิบัติการ ห้องทำงาน โรงช่าง หรือ ห้องศิลปะ ของชุมชน ที่เปิดให้คนจากหลากหลายภูมิหลัง ได้สามารถเจอกัน และแบ่งปันความรู้และทรัพยากรต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ด้วยกัน
รายได้หลักของแฮกเกอร์สเปซมาจากค่าธรรมเนียมสมาชิก แฮกเกอร์สเปซบางที่ยังรับการสนับสนุนจากภายนอกด้วย

**กิจกรรม**
กิจกรรมโดยทั่วไปในแฮกเกอร์สเปซนั้นรวมถึง:- การเรียนและแบ่งปันความรู้- การนำเสนอและบรรยาย- กิจกรรมทางสังคม รวมถึงเกมและงานสังสรรค์ ปาร์ตี้- งานของโครงการส่วนบุคคลหรือโครงการกลุ่ม
แฮกเกอร์สเปซเตรียมโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับกิจกรรมเหล่านี้ เช่น ห้อง อาหารและเครื่องดื่ม ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์และเครือข่ายภายใน อินเทอร์เน็ต อุปกรณ์เครื่องเสียง เครื่องฉายภาพวิดีโอ เครื่องเกม อุปกรณ์ช่าง และอุปกรณ์อื่น ๆ
กิจกรรมที่สามารถทำได้นั้นถูกจำกัดโดยเครื่องมือที่มีในแต่ละแฮกเกอร์สเปซ ด้วยจำนวนสมาชิกและความสามารถในการจัดหาเครื่องมือของแฮกเกอร์สเปซที่เติบโดขึ้นทั่วโลก ความสามารถของแฮกเกอร์สเปซก็เติบโตขึ้นไปด้วย:- งานโครงการ DIY เล็ก ๆ- พัฒนาโครงการโอเพนซอร์สฮาร์ดแวร์ที่มีอยู่แล้วหรือโครงการใหม่- งานประดิษฐ์ส่วนตัวหรืองานกลุ่ม- งานโครงการศิลปะ เช่น จลนศิลป์ หรือ ศิลปะเชิงความเคลื่อนไหว (kinetic art)- การพัฒนาเกมและแอนิเมชัน

**ตัวอย่างแฮกเกอร์สเปซ**
 bangspace บนถนนเอกมัย กรุงเทพ- C4 ใน โคโลญ- c-base ใน เบอร์ลิน- Metalab ใน เวียนนา- NYC Resistor ใน นครนิวยอร์ก- Noisebridge ใน ซานฟรานซิสโก- HackerDojo ใน เมาเทนวิว แคลิฟอร์เนีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hackerspaces.org date=2013-08-12  มีรายการแฮกเกอร์สเปซทั่วโลก-  The Hackspace Foundation มูลนิธิแฮกเกอร์สเปซ-  Hackers need space to innovate - The Irish Times - October 24, 2008-  DIY Freaks - Wired - March 29, 2009-  Hackers seek physical space outside the virtual world - The Irish Times - April 10, 2009-  Where tinkerers take control of technology - Washington Post - April 19, 2009-  People Doing Strange Things With Soldering Irons: A Visit to Hackerspace - Xconomy - May 22, 2009-  DIY Gadgetry - BBC News - June 19, 2009
หมวดหมู่:ชมรม
หมวดหมู่:ศูนย์ชุมชน
จลนศิลป์

A whirligig by Lyman Whitaker
จลนศิลป์ เป็นศิลปะที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนเคลื่อนที่หรือขึ้นอยู่กับการเคลื่อนไหวเพื่อให้ชิ้นงานนั้น 'ออกฤทธิ์' สร้างผลกระทบ ชิ้นส่วนเคลื่อนไหวมักได้รับพลังจากลม มอเตอร์ หรือจากผู้สังเกต

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 Frank Popper Origins and Development of Kinetic Art, Studio Vista and New York Graphic Society, 1968- Frank Popper, Kinetics, Arts Council of Great Britain, 1970

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kineticus - Database of kinetic artists by Bernward Frank.-  Kinetic Art Organization (KAO) date=2006-01-10  - KAO - Largest International Kinetic Art Organisation (Kinetic Art film and book library, KAO Museum planned)
หมวดหมู่:ประเภทศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
หมวดหมู่:ศิลปะร่วมสมัย
หมวดหมู่:การเคลื่อนที่
หมวดหมู่:ประเภทประติมากรรม
แกงกะหรี่

แกงกะหรี่ผักนานาชนิดในอินเดีย
แกงกะหรี่ (கறி) เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลจากแกงแบบมัสล่าหรือแกงกุรุหม่าของอินเดียใต้ ซึ่งมีน้ำมากกว่าแกงกุรุหม่าทางอินเดียเหนือ เครื่องเทศหลักที่ใช้ในแกงกะหรี่แบบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แก่ ลูกผักชี ยี่หร่า พริกป่นอินเดีย พริกไทยป่น ขมิ้น ลูกกระวานเทศ กานพลู อบเชย นิยมโรยหน้าด้วยใบสำมาหลุย ถ้าเป็นกะหรี่ไก่เพิ่มลูกซัด แกงกะหรี่ปูเพิ่มโป๊ยกั้ก

**อ้างอิง**
 อาหารมุสลิม. กทม. แสงแดด. พ.ศ. 2547. หน้า 14

**ดูเพิ่ม**
 Curry Club Indian Restaurant Cookbook, Piatkus, London — ISBN 0-86188-378-0 & ISBN 0-86188-488-4 (1984 to 2009)- K.T. Achaya. A Historical Dictionary of Indian Food (Delhi: Oxford University Press) 1998- Pat Chapman India: Food & Cooking, New Holland, London — ISBN 978-1-84537-619-2 (2007)- Indian Food: A Historical Companion. (Delhi: Oxford University Press) 1994- New Curry Bible, republished by John Blake Publishers	 ISBN 978-1-84358-159-8 (2005)- David Burton. The Raj at Table (London: Faber & Faber) 1993- Pat Chapman’s Curry Bible, Hodder & St — ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0-340-68037-7 & ISBN 0340 68562 X & ISBN 0-340-68562-X (1997)- E.M. Collingham. Curry: A biography (London: Chatto & Windus) 2005- Madhur Jaffrey. An Invitation to Indian Cooking (London: Penguin) 1975- Petit Plats Curry, Hachette Marabout, Paris — ISBN 2-501-03308-6 (2000)
หมวดหมู่:แกง
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
บรรพศิลป์

ไฟล์:Museum of Indian Terracotta, Sanskriti Kendra, Anandagram, New Delhi.jpg|thumb|250px|งานบรรพศิลป์ที่พิพิธภัณฑ์เทอร์ราค็อตตาอินเดีย, นิวเดลี, อินเดีย
บรรพศิลป์ หรือ อนารยศิลป์ (Primitive art หรือ Tribal art)  เป็นคำศัพท์กว้างๆ ที่ใช้บรรยายวัตถุหรือสิ่งที่สร้างโดยชนพื้นเมืองผู้มีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม (Primitive culture) ที่อาจจะเรียกว่า  “'Ethnographic art” หรือ  “Arts Primitive” (“บรรพศิลป์”) บรรพศิลป์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม
:* ศิลปะแอฟริกัน
:* ศิลปะโลกใหม่ หรือ ศิลปะอเมริกา (ไม่ใช่ “ศิลปะอเมริกัน”)
:* ศิลปะโอเชียเนีย

**นิยามและลักษณะ**
“บรรพศิลป์” อาจจะถือว่าเป็นศิลปะพื้นบ้านที่มักจะเป็นศิลปะที่มีความสำคัญทาง ประเพณี/ศาสนาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะของชนเผ่าใดชนเผ่าหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นที่ห่างไกลออกไป และจะเป็นศิลปะที่คำนึงถึงหัวข้อที่ทำ และ ฝีมือในการสร้างจากประชาคมกลุ่มเล็ก (ชนเผ่า) ที่มักจะไม่มีประเพณีการอ่านการเขียน 
“บรรพศิลป์” ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดมาจากทวีปอเมริกา (ตัวอย่างเช่นงานของอินนิวอิท, อเมริกันอินเดียนเกรตเพลน (Plains Indians--อเมริกันอินเดียนจากตอนกลางของสหรัฐอเมริกา) และจากดินแดนที่ห่างไกลจากผู้คนในอเมริกากลาง และ อเมริกากลางใต้), โอเชียเนีย (โดยเฉพาะจากออสเตรเลีย, เมลานีเซีย, นิวซีแลนด์ และ โพลีนีเซีย) และ แอฟริกาซับซาฮารา ลักษณะของสังคมที่สร้างศิลปะตระกูลนี้ก็ได้แก่:
:* สังคมที่แยกจากสังคมอารยธรรมหลักของยุโรป, แอฟริกาเหนือ หรือ เอเชียทั้งทางที่ตั้ง, ทางการเมือง และทางเศรษฐกิจ
:* สังคมที่ใช้ประเพณีมุขปาฐะ (oral tradition) เป็นหลัก ไม่มีการอ่านการเขียน 
:* สังคมขนาดเล็กและเป็นอิสระที่มักจะอยู่ในรูปของหมู่บ้านที่มีประชากรราวสองสามร้อยคนและการติดต่อสัมพันธ์แบบตัวต่อตัวโดยตรงโดยปราศจากการจัดระเบียบสังคม (social organization) หรือมารยาทการสังคมที่วางไว้อย่างเป็นทางการ
:* งานจำนวนน้อย/เชี่ยวชาญศิลปะเฉพาะทาง
:* สังคมล่าสัตว์-เก็บพืชผัก (Hunter-gatherer) ที่ดำรงชีวิตแบบยังชีพ หรือ ถ้าทำการเกษตรก็เป็นการเกษตรขนาดเล็กระดับพอกิน
:* ขาดเทคโนโลยีที่เกินไปกว่าเครื่องมือง่ายๆ ที่อาจจะทำจากหินแทนที่จะเป็นโลหะ
:* สังคมที่มีแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมจนมาถึงก่อนหน้าที่จะมีการติดต่อกับชาวยุโรป

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Edmund Snow Carpenter, The Tribal Terror of Self-Awareness. In Paul Hockings (editor), Principles of Visual Anthropology, 1975, pages 451–461.- Dennis Dutton,  Tribal            Art and Artifact date=2009-09-12 . Journal of Aesthetics and Art Criticism,            51(1):13–21, Winter 1993.- Dennis Dutton,  Mythologies            of Tribal Art date=2018-09-30 . African Arts, 28(3):32–43, Summer 1995.

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะคนนอก- ศิลปะไร้มายา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tribal Art Magazine-  Tribal Arts magazine-  Tribal Art Brokers date=2010-02-03 , Australia-  Paleobree date=2018-10-15  — Tribal Art Information Service-  Tribal Art Gallery, San Francisco, USA-  TAD: Tribal Art and Design Gallery, Santa Fe, USA-  Tribal arts date=2011-01-28  Great Britain.
หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:ประติมากรรม
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
*
หมวดหมู่:บรรพศิลป์

หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:ประติมากรรม
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะพื้นบ้าน
ภาพพิมพ์หิน

ไฟล์:Haeckel Actiniae.jpg|thumb|230px |“ภาพพิมพ์หิน” ในหนังสือ “ศิลปะจากธรรมชาติ” โดย เอิร์นสท์ เฮิคเคิล
แท่นพิมพ์แบบพิมพ์หินสำหรับพิมพ์แผนที่ในมิวนิก
ภาพพิมพ์หิน หรือ กลวิธีพิมพ์หิน (Lithography) “Lithography” มาจากภาษากรีกว่า “λίθος” (lithos) ที่แปลว่า “หิน” สมาสกับคำว่า “γράφω” (graphο) ที่แปลว่า “เขียน” คือเทคนิคการพิมพ์ที่ใช้หินปูนพิมพ์หิน (lithographic limestone) หรือแผ่นโลหะที่มีผิวเรียบ เดิมเทคนิคการพิมพ์ใช้น้ำมันหรือไขมัน แต่ในสมัยใหม่ภาพสร้างขึ้นโดยการใช้พอลิเมอร์ทำปฏิกิริยากับแผ่นพิมพ์อะลูมิเนียม พื้นผิวที่ราบเรียบแบ่งออกเป็น
# บริเวณซับน้ำ (Hydrophilic) ที่ซับฟิล์มหรือน้ำขณะที่ยังชื้น แต่ไม่ซับหมึก
# บริเวณ ต้านน้ำ (Hydrophobic) ที่ซับหมึกเพราะเป็นบริเวณที่มีแรงดึงของผิว (surface tension) สูงกว่าบนบริเวณของภาพที่มันกว่าที่ยังคงแห้งเพราะน้ำจะไม่เกาะตัวในบริเวณที่มัน
กระบวนการทำภาพพิมพ์หินค่อนข้างจะแตกต่างกับการพิมพ์แกะลาย (Intaglio printmaking) ที่แผ่นพิมพ์จะได้รับการแกะหรือทำเป็นลายเช่นในการทำภาพพิมพ์มัชฌิมรงค์ (Mezzotint) ที่จะทำเป็นร่องให้ซับหมึก หรือในการทำภาพพิมพ์แกะไม้ และใช้หมึกที่ไม่ใช่หมึกกันน้ำทาบนผิวส่วนที่นูนที่เป็นตัวอักษรหรือภาพก่อนที่จะทำการพิมพ์
ภาพพิมพ์หินเป็นเทคนิคที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักเขียนชาวบาวาเรีย อล็อยส์ เซอเนอเฟลเดอร์ ในปี ค.ศ. 1796 เพื่อใช้เป็นการลดต้นทุนในการพิมพ์งานศิลปะ ภาพพิมพ์หินสามารถใช้ในการพิมพ์ตัวอักษรหรืองานศิลปะบนกระดาษหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม หนังสือหรือหนังสือพิมพ์ที่พิมพ์เป็นจำนวนมากทั้งหมดในปัจจุบัน ใช้วิธีพิมพ์ที่เรียกว่า “offset lithography” นอกจากนั้นคำว่า “lithography” ก็ยังอาจจะหมายถึง photolithography ซึ่งเป็นเทคนิค microfabrication ที่ใช้ในการทำ integrated circuits และ microelectromechanical systems แม้ว่าเทคนิคที่ใช้จะใกล้เคียงกับการพิมพ์กัดกรด มากกว่าก็ตาม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะตะวันตก- การพิมพ์- ศิลปะสมัยใหม่ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lithography and other printmaking definitions date=2010-05-10 -  Museum of Modern Art information on printing techniques and examples of prints-  The Invention of Lithography date=2005-02-16 , Aloys Senefelder, (Eng. trans. 1911)(a searchable facsimile at the University of Georgia Libraries; DjVu and  layered PDF date=2005-10-20  format)-  Theo De Smedt's website, author of "What's lithography" -  Extensive information on Honoré Daumier and his life and work, including his entire output of lithographs-  Digital work catalog to 4000 lithographs and 1000 wood engravings-  Detailed examination of the processes involved in the creation of a typical scholarly lithographic illustration in the 19th century-   Nederlands Steendrukmuseum -  Delacroix's Faust lithographs at the Davison Art Center, Wesleyan University date=2010-06-18 -  A brief historic overview of Lithography. University of Delaware Library. Includes citations for 19th century books using early lithographic illustrations. 
หมวดหมู่:การพิมพ์
หมวดหมู่:การออกแบบกราฟิกส์
แลนโซเมโดส์

แลนโซเมโดส์ (L'Anse aux Meadows, pron เพี้ยนมาจาก L'Anse-aux-Méduses แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ ประเทศแคนาดา ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1960 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ ค.ศ. 1003 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย

**การค้นพบและความสำคัญ**
เมื่อ ค.ศ. 1960 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่
แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก

**การตั้งถิ่นฐาน**
การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  L'Anse aux Meadows National Historic Site date=2008-12-16  - official site at Parks Canada-  UNESCO-  Skálholt Map date=2016-03-03 - +  1001wonders.org : World Heritage sites in panophotographies - immersive and interactive panoramic imagesfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แม่แบบ:Location map Canada Newfoundland/doc

This map templates is to be used in conjunction with Location map to display a dot on a Newfoundland map blank.png map when location is given. It can also be used as part of Infobox Settlement using the "pushpin_map" parameters.

**Parameters**
Location map Newfoundland

**Usage**
See Location map for full syntax (e.g. button size, text, caption)
*Using degree-minute-second
*Using decimal degrees
os:Шаблон:ПозКартæ Канадæ Ньюфаундленд
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (เบลัซเกซ)

การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (Coronation of the Virgin) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”

**เนื้อหา**
งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ดิเอโก เบลัซเกซ- ศิลปะบาโรก
หมวดหมู่:ดิเอโก เบลัซเกซ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ปราโด
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640

หมวดหมู่: จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1640
Nepenthes tobaica

Nepenthes tobaica เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบทะเลสาบตูบา (Toba) จึงถูกตั้งชื่อตามทะเลสาบ
Nepenthes tobaica เป็นญาติใกล้ชิดกับ N. angasanensis, N. gracilis, N. mikei, และ N. reinwardtiana.

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
Nepenthes tobaica เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 7 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 มม. ปล้องยาว 25 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวาง อย่างไรก็ตามในต้นที่โตเต็มที่ลำต้นอาจเป็นเหลี่ยมเพราะร่องที่เกิดจากข้ออาจขยายไปตามความยาวของปล้อง
ต้นใบกระจุกกับหม้อล่างสีม่วงเข้มและใบที่แสดงสายดิ่งแบบกึ่งก้นปิด
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนานถึงรูปช้อน ยาวถึง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายใบรูปรีถึงกลมแต่แคบมล ต้นที่แข็งแรงบางครั้งมีสายดิ่งแบบกึ่งก้นปิด แผ่นใบค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานหรือสอบเรียวทันที ฐานใบหุ้มลำต้นประมาณครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง มีเส้นใบตามยาวหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 30 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ในส่วนล่าง ส่วนบนเป็นทรงกระบอก สูง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. มีปีกหนึ่งคู่บริเวณด้านบนของหม้อ โดยมีขอบตะเข็บตลอดความยาวหรือแค่เฉพาะส่วนบน มีต่อมที่ผิวภายในหม้อบริเวณที่เป็นทรงรูปไข่เท่านั้น บางครั้งมี"จุดตา"คู่หนึ่งปรากฏอยู่ที่ผิวภายในที่บริเวณต่ำกว่าปาก ปากรูปไข่เฉียง เพอริสโตมทรงกระบอกแคบ (กว้าง ≤5 มม.) หรือแผ่ออกเล็กน้อย มีฟันไม่แยกกัน ฝารูปไข่ถึงกึ่งรูปวงกลม มีรูปหัวใจที่ฐาน ไม่มีรยางค์ มีเดือยยาว 5 มม.ที่ฐานฝา อาจเป็นเดือยเดี่ยว สองแฉก หรือ สามแฉก
หม้อบน
หม้อบนเป็นรูปกรวยที่ด้านล่างสุด ที่ด้านล่างหนึ่งส่วนสามของหม้อเป็นทรงรูปไข่แคบ ส่วนบนสุดจะเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดค่อนข้างใหญ่ สูง 25 ซม.กว้าง 5 ซม. มีสันแทนที่ปีก ส่วนที่เหลือคล้ายกับหม้อล่าง
Nepenthes tobaica มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกและแกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยมีสองดอกและไม่มีใบประดับย่อย ในช่อดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปรี-ป้าน ในเพศเมียจะแคบกว่า พืชจะมีดอกในช่วงเดือนเมษายน และผลจะแก่หลังจากนั้น
Nepenthes tobaica มีสิ่งปกคลุมบ้างบางส่วน ส่วนใหญ่จะไม่มีสิ่งปกคลุม ถึงแม้ว่าอาจจะมีขนที่เส้นกลางใบ มีขนรูปดาวสีขาวที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงมีขนสั้นหนานุ่มปกคลุมหนาแน่น ส่วนที่เหลือของช่อดอกปกคลุมด้วยขนสั้นบางๆ
ในบางรูปแบบ ใต้ฝาจะมีสีแดงสด ทำให้โดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางต้นไม้อื่น

**อ้างอิง**
 Salmon, B. & R. Maulder 1999.  Notes on Nepenthes from Northern Sumatra. Carnivorous Plant Newsletter 28 (1) : 14-18.- Thornhill, A.H., I.S. Harper & N.D. Hallam 2008. The Development of the Digestive Glands and Enzymes in the Pitchers of Three Nepenthes Species: N. alata, N. tobaica, and N. ventricosa (Nepenthaceae). International Journal of Plant Sciences 169 (5) : 615–624.- Hopkins, M., R. Maulder & B.R. Salmon 1990. PDFlink| A real nice trip to Southeast Asia.|1.72 MiB Carnivorous Plant Newsletter 19 (1–2) : 19–28.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nepenthes tobaica date=2008-10-13  at NPGS/GRIN
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ

คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ (空手小公子小日向海流; Karate Shokoshi Kohinata Minoru) เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย ยาสุชิ บาบะ (Yasushi Baba) ซึ่งกล่าวถึงเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ สายคาบูรางิ ในมหาวิทยาลัยพลศึกษา โดยเล่าเรื่องผ่าน โคฮินาตะ มิโนรุ ตัวเอกของเรื่องซึ่งได้เข้าชมรมคาราเต้สายคาบูรางิ โดยการชักชวนจากรุ่นพี่ในชมรม ที่ต่อมาต่างต้องการพัฒนาทักษะการต่อสู้ของตนและเข้าแข่งขันในรายการต่างๆ จนกระทั่งในภายหลังความสามารถของพวกเขาที่สูงขึ้น จึงเข้าร่วมสังเวียนนานาชาติ ซึ่งเป็นการต่อสู้กับนักสู้ชาวต่างชาติด้วยศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น ไม่ว่าจะเป็นคิกบ็อกซิ่ง, นินจึตสึ, มวยปล้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมวยไทย ซึ่งมีคู่ปรับตัวฉกาจอย่างสามารถ สิรินโต ที่ยังไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้ตลอด 20 นัดที่ผ่านมา

**ตัวละครหลัก**
 Japan โคฮินาตะ มิโนรุ : นักคาราเต้สายดำ (小日向海流) ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง เดิมเป็นนักกีฬาชมรมยิมนาสติก แต่ผันตัวมาเป็นสมาชิกชมรมคาราเต้ สายคาบูรางิ จากการหว่านล้อมของรุ่นพี่ในชมรม เขาได้เรียนรู้ศาสตร์การต่อสู้และศิลปะการต่อสู้แขนงอื่นจากคู่ต่อสู้ของเขา จึงได้เรียนวิชามวยไทยจากเด็กไทยอายุ 12 ปี นามว่า ชาญเดช น้ำเสยิม เพราะทราบว่ามวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีทักษะในการยืนที่ดีที่สุด

**ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย**

**Thailand ชาวไทย**
 สามารถ ศรินทุ (เต๋า) - サーマート・シリントゥ- ชาญเดช น้ำเสยิม (แม้ว) - チャーンデート・ナンセージム (メオ)- ธนากร อัมรัตน์ (ครูธนากร) - タナゴーン・アムマラット (タナゴーン先生)- ช้างน้อย จักรพงษ์ - チャーンノーイ・チャクラポン- สิงห์ศักดิ์ ส.คิงริเวอร์ - シンサック・ソー・キングリバー- ธงชัย - トンチャイ- นนทกานต์ เก้าเหรียญชัย (เป็นตัวประกอบ)- กรสยาม (เป็นตัวประกอบ ผู้ซึ่งเคยชนะ ชิราโตะ เตมูร์ ชิน มาแล้วครั้งหนึ่ง)

**ชาวต่างชาติ**
 France จันนี่ สแกนเดอลัคกี้ - Ｊ・スカンダラッキー (ヅャソニ・スカンダラッキー)- Mongolia ชิราโตะ เตมูร์ ชิน - 白戸テムル心（しらと-しん）

**รายชื่อตอน**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ เป็นหนังสือการ์ตูนมังงะที่มีนักมวยไทยเป็นตัวละครสำคัญมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งล้วนแต่มีฝีมือที่ร้ายกาจทั้งสิ้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  馬場康誌公式サイト『不動心』 date=2019-12-30 -  ร่วมโหวตคะแนนให้กับตัวละครที่คุณชื่นชอบ (ภาษาญี่ปุ่น) date=2010-09-24 -  แสนศักดิ์ ส.คิงริเวอร์ จากคุณชายพันธุ์โชะ 
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับกีฬา‎
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวศิลปะการต่อสู้
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี

ภาพการใช้งานโปรแกรม RPG Maker XP
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี (RPG Maker XP; RPGツクールXP RPG School XP) เป็นโปรแกรมลำดับที่สี่ของชุดสร้างเกมอาร์พีจีเมกเกอร์ ซึ่งเป็นโปรแกรมสร้างเกมแนว RPG สำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ต่อจากอาร์พีจีเมกเกอร์ 2003 จัดทำโดยเอ็นเทอร์เบรน
สำหรับการใช้งานบนวินโดวส์วิสตา ได้มีการรายงานปัญหาจากผู้ใช้ว่าพบปัญหาไม่สามารถเล่นเกมที่สร้างจากโปรแกรมดังกล่าวได้ในเวอร์ชัน 1.00 และ 1.01 ซึ่งมีเป็นเวอร์ชันเก่า ซึ่งปัจจุบันไม่มีการใช้งานกันแล้ว และผู้ที่ใช้เวอร์ชันนี้จะถูกมองว่าเป็นผู้ใช้ที่ละเมิดลิขสิทธิ์  ในขณะที่สามารถใช้งานบนวินโดวส์วิสตาได้สำหรับเวอร์ชัน 1.01 / 1.02 / 1.02a / 1.03 และ 1.04 (ปัจจุบันทาง Enterbrain date=2007-06-04  ไม่รับรองตัวโปรแกรม อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี ในเวอร์ชัน 1.01 , 1.02 และ 1.02a เนื่องจากสาเหตุของการใช้งานโปรแกรมละเมิดลิขสิทธิ์ และได้ ออกตัวโปรแกรมในเวอร์ชัน 1.04 ซึ่งมีระบบป้องกันโดยต้องลงทะเบียนผ่านอินเทอร์เน็ตในการใช้การโดยตรงครั้งแรกเท่านั้น และอาจมีการเพิ่มระบบตรวจสอบโปรแกรมทุกครั้งที่เปิดอินเทอร์เน็ต) สำหรับปัญหาการไม่สามารถเปิดโปรแกรมได้ สามารถแก้ไขได้โดยการรันโปรแกรมในฐานะผู้ดูแลระบบ เพื่อลงทะเบียนซอฟต์แวร์เสียก่อน หลังจากลงทะเบียนแล้ว ตัวโปรแกรมจะสามารถเปิดได้ตามปกติ

**จุดเด่น**
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีได้รับการปรับปรุงในหลายๆส่วนเพิ่มเติมจากโปรแกรมรุ่นก่อน ตั้งแต่ความละเอียดหน้าจอของเกมที่เพิ่มขึ้น และ RGSS (Ruby Game Scripting System) หรือระบบสร้างเกมด้วยสคริปต์ภาษารูบีทำให้สามารถแก้ไขเกมได้เกือบทุกส่วน ฐานข้อมูลยังได้รับการปรับปรุงให้สามารถใช้งานและเข้าถึงได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น นอกจากนี้ข้อตกลงผู้ใช้งานยังอนุญาตให้ผู้สร้างเกมสามารถขายเกมของตนเองได้ (เฉพาะผู้ซื้อและใช้งานในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น) และยังสามารถเข้ารหัสเกมเพื่อป้องกันการนำทรัพยากรไปใช้ได้อย่างง่ายดาย

**กราฟิกของโปรแกรมดาริน**
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีใช้จอภาพขนาด 640x480 เมื่อเรียกใช้เกม ทำให้สามารถใช้ภาพมีความละเอียดสูงกว่าเวอร์ชันก่อนๆ ที่ใช้จอภาพขนาดเพียง 320x240 เท่านั้น แต่ระบบการต่อสู้ได้เปลี่ยนกลับเป็นการต่อสู้แบบด้านหน้า (Front View) ดังเช่นเวอร์ชัน 2000 แทนแบบด้านข้างของเวอร์ชัน 2003 (Side View) แต่ผู้ใช้สามารถเขียน Ruby Script เพื่อดัดแปลงเป็นแบบด้านข้างได้เช่นกัน นอกจากนี้ยังสนับสนุนภาพหลากหลายนามสกุลมากขึ้นนอกจากสกุลPNGและBMP และยังอนุญาตให้ผู้สร้างใช้ภาพPNGที่มีส่วนกึ่งโปร่งได้อีกด้วย

**ระบบ Ruby Script**
ภาพการแก้ไขสคริปต์
Ruby Script เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่คิดขึ้นโดยยูกิฮิโระ มัตสึโมโตะเพื่อใช้ในการเขียนโปรแกรมต่างๆ และมีความสามารถในการเรียกใช้ภาษาอื่นๆบางภาษา เช่น ภาษา C , ภาษา Visual Basic ฯลฯ สำหรับตัวโปรแกรมนี้นั้นใช้ภาษารูบีนี้ในการทำงาน โดยสร้างค่าการใช้งานต่างๆที่สำคัญ (เช่น การเรียกใช้ไฟล์จากโฟลเดอร์) มาไว้เรียบร้อยแล้ว เรียกว่า  RGSS (Ruby Game Scripting System) และมีสคริปต์พื้นฐานสำหรับเกมที่สร้าง RPG มาด้วย ผู้ใช้โปรแกรมนี้สามารถแก้ไขหรือเพิ่มเติมสคริปต์ได้ตามต้องการ ทำให้การสร้างเกมด้วยโปรแกรมนี้มีความหลากหลายมาก แต่ผู้ใช้ที่จะแก้ไขต้องมีความรู้ในเรื่องสคริปต์พื้นฐานมากพอ เพราะการเข้าไปแก้ไขนี้จะเป็นการเปลี่ยนระบบหลักของเกมไปในทันที

**ทรัพยากรในการสร้างที่มีให้**
โปรแกรมนี้มีชุด RTP (RunTime Package) อยู่ในโปรแกรมซึ่งประกอบด้วยภาพตัวละคร (Charset) ภาพแผนที่ (Tileset หรือเดิมเรียกว่า Chipset) ดนตรี และ เสียงประกอบ จำนวน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2012-10-06  -  เว็บไซต์ทางการ date=2010-06-27  -  เว็บไซต์ของผู้พัฒนาภาษา Ruby
หมวดหมู่:การพัฒนาวิดีโอเกม
พันธนาการโพรมีเธียส (จอร์แดงส์)

พันธนาการโพรมีเธียส (Prometheus Bound) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วอลล์ราฟ-ริชาร์ทซ์ที่เมืองโคโลญในประเทศเยอรมนี  
ภาพ “พันธนาการโพรมีเธียส” ที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์ ราวปี ค.ศ. 1640 เป็นภาพเทพโพรมีเธียสจากตำนานเทพของไททัน โพรมีเธียสถูกเหยี่ยวจิกตับทุกวัน แต่วันรุ่งขึ้นตับโพรมีเธียสก็งอกขึ้นมาใหม่ โพรมีเธียสถูกลงโทษโดยซูสเพราะความบ้าบิ่นที่ไปขโมยไฟมาให้มนุษย์ ที่มิใช่เป็นแต่เพียงไฟในทางวัตถุแต่เป็น “ไฟแห่งเหตุผล” ซึ่งอาจจะหมายถึงไฟของความสามารถของมนุษย์ในการสร้างศิลปะและการคิดค้นทางวิทยาศาสตร์  การวางภาพ “โพรมีเธียส” ของจอร์แดงส์ก็คล้ายกับของรูเบนส์ ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งของเหยี่ยว, โพรมีเธียสตาแดงหงายหลังอย่างวีรบุรุษ และการใช้การลงโทษหรือความเจ็บที่เห็นจากร่างกายที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นหัวใจของลักษณะการเขียนของฉบับของรูเบนส์  
ความแตกต่างอยู่ที่เฮอร์มีส ที่ดูเหมือนจะให้ความหวังบ้างเล็กน้อยกว่าภาพอื่นๆ ที่เขียนกันมาที่เฮอร์มีสจะช่วยปล่อยโพรมีเธียส การวาดถุงกระดูกและรูปปั้นดินเผาที่เป็นสัญลักษณ์ของการสร้างมนุษย์ก็มิได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพที่เขียนโดยรูเบนส์ อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันคือความเจ็บปวดทรมานที่เห็นได้จากสีหน้าของโพรมีเธียสของจอร์แดงส์ ที่รูเบนส์เพียงแต่แสดงเป็นนัยจากร่างที่บิดของโพรมีเธียส ใบหน้าของโพรมีเธียสเป็นการศึกษาการวาดการแสดงสีหน้าของจอร์แดงส์ที่เห็นได้จากการเขียนภาพอื่นๆ ของจอร์แดงส์เองและของศิลปินคนอื่นในยุคเดียวกัน

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จาคอป จอร์แดงส์- บาโรก- ตำนานเทพเจ้ากรีก
หมวดหมู่:จาคอป จอร์แดงส์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับตำนานเทพ
หมวดหมู่:ตัวจัดการดาวน์โหลด

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์เครือข่ายที่ใช้พื้นฐานจากอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์เว็บ
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (กอลลี)

นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (St. John the Baptist) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ของเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ที่เมืองแมนเชสเตอร์ในสหราชอาณาจักร  
ภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1676 ที่ภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เขียนเลียนแบบภาพ "นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์" โดยคาราวัจโจ

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะบาโรก
หมวดหมู่:จิโอวานนี บัตติสตา กอลลี
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1670
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1670

หมวดหมู่: จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1670
เรอเน เดอซาแยร์

เรอเน เดอซาแยร์ (René Desaeyere) อดีตนักฟุตบอลเบลเยียม เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน 1947 ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับหัวหิน มาราเลน่า ในไทยลีก 3 เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสรในไทย เช่น เมืองทอง ยูไนเต็ด, เชียงใหม่, สุพรรณบุรี, บีอีซี เทโรศาสน และ ราชบุรี มิตรผล

**ผลงาน**
เรเน่ เดอซาเยียร์ เป็นชาวเบลเยียม มีประสบการณ์โชกโชน เป็นนักเตะอาชีพลีกสูงสุดของเบลเยียม 17 ปี โดยเฉพาะกับทีมชั้นนำอัลท์เวิร์ป ตั้งแต่ปี 1967 จนถึงปี 1984  ติดทีมชาติเบลเยียม จากนั้นในปีเดียวกันก็ผันตัวเองมาเป็นโค้ชสโมสร มีดีกรีโปรไลเซ่นส์ ถือเป็นหลักสูตรโค้ชระดับสูงสุดของฟีฟ่า คุมทีมในบ้านเกิดตั้งแต่ดิวิชั่น 4 จนถึงดิวิชั่น 1 มีทีมชื่อดัง สตองดาร์ด ลีแอช และเบเวอเรน รวมอยู่ด้วย และในปี 1997 ได้มารับหน้าที่เฮดโค้ชในเอเชีย  เริ่มจากการทำทีมในเกาหลีใต้ (Ilhawa Chunma) พาทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศ Asia Cup และปี 1999 มาคุมเจลีกญี่ปุ่นกับสโมสร Cerezo-Osaka ที่ได้รับรางวัลโค้ชยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น และรับหน้าที่เฮดโค้ช All-Star Team ในเจลีก ในปี 1999 พร้อมผ่านประสบการณ์ฟุตบอลในช่วงที่ญี่ปุ่นรุ่งเรืองขีดสุดกับการเป็นเจ้าภาพร่วมในฟุตบอลโลก 2002 ของญี่ปุ่น จากนั้นปี 2002-2009 กลับประเทศไปคุมทีมดิวิชั่น3 , ดิวิชั่น2 และดิวิชั่น1 ในบ้านเกิดที่เบลเยียม

**เกียรติประวัติ**

**ผู้จัดการทีม**
 รางวัลส่วนตัว- ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมไทยลีก: 2553

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนต์เวิร์ป
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลรอยัลแอนต์เวิร์ป
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสต็องดาร์ลีแยฌ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมกาแอร์เซ แค็งก์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลซ็องนัม
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเซเรซโซ โอซากะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลรอยัลแอนต์เวิร์ป
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลยะดะนาโบน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลราชบุรี
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู

เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู (Infanta Margarita Teresa in a Pink Dress) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดในประเทศสเปน  
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1660 เป็นภาพเหมือนของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ  “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1659
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพนี้เป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของเบลัซเกซ ที่ฉลองพระองค์เขียนโดยเบลัซเกซเองและพระเศียรที่ยังเขียนไม่เสร็จเมื่อเบลัซเกซมาเสียชีวิตลงเสียก่อน ตอนล่างของม่านมาเขียนโดยลูกศิษย์ชื่อ Juan Bautista del Mazo แต่จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้เชื่อกันว่าภาพทั้งหมดอาจจะเขียนโดยมาโซ
หัวเรื่องของภาพเป็นภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เบลัซเกซมักจะเขียน ในบั้นปลายของชีวิตเบลัซเกซใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนภาพเหมือนของมาร์การิตา เทเรซาเพื่อส่งไปยังราชสำนักออสเตรียไปถวายสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระปิตุลา และ คู่หมั้น ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ยังคงอยู่ที่เวียนนาเช่นเดียวกับภาพเหมือนอีกสองภาพของพระองค์ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1652 และ ค.ศ. 1653 เมื่อพระชนมายุหนึ่งและสองพรรษาในฉลองพระองค์สีเงิน และ สีชมพู ภาพเขียนลอกเลียนของภาพหลังอยู่ที่พระราชวังลิเรียในมาดริด แต่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่น
ภาพนี้เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพของมาเรีย เทเรซาแห่งสเปน พระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน และพระอัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19  แต่ต่อมาจากการค้นคว้าก็พบว่าอันที่จริงแล้วเป็นภาพของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปนพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปนกับพระมเหสีองค์ที่สองมาเรียนนาแห่งออสเตรีย

**อ้างอิง**
- Museo del Prado. Pintura española de los siglos XVI y XVII. Enrique Lafuente Ferrari. Aguilar S.A. 1964

**ดูเพิ่ม**
 ดิเอโก เบลัซเกซ- ศิลปะบาโรก- ภาพเหมือน
หมวดหมู่:ดิเอโก เบลัซเกซ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1660
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ปราโด