Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อากาเดมีเดโบซาร์

อากาเดมีเดโบซาร์ หรือ สถาบันวิจิตรศิลป์ (Académie des Beaux-Arts, Academy of Fine Arts) หมายถึงองค์การปราชญ์ (learned society) ที่เป็นหนึ่งในห้าสถาบันแห่งฝรั่งเศส (Institut de France)
อากาเดมีเดโบซาร์ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1795 โดยการรวมสถาบันสามสถาบันเข้าด้วยกัน- อากาเดมีเดอแป็งตูร์เอเดอสกูลตูร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1648- อากาเดมีเดอมูซิก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1669- อากาเดมีดาร์กีเตกตูร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1671
ในปัจจุบันอากาเดมีเดโบซาร์จัดรางวัลทางด้านศิลปะขึ้นหลายรางวัล รวมทั้งรางวัลสำคัญหกรางวัล- Liliane Bettencourt Choral Singing Prize- Pierre David-Weill Drawing Prize- Pierre Cardin Prize- Nahed Ojjeh Prize- Simone and Cino Del Duca Foundation Music Prize- Simone and Cino Del Duca Foundation Painting or Sculpture Prize

**ดูเพิ่ม**
 เอกอลเดโบซาร์
โบซาร์
โบซาร์
ฟัมเกอ ยันส์เซิน

ฟัมเกอ เบอเมอร์ ยันส์เซิน (Famke Beumer Janssen, pron) เป็นนักแสดงชาวดัตช์ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทสาวบอนด์ในภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (GoldenEye) และบท ดร.จีน เกรย์ คนรักของวูล์ฟเวอรีน ในภาพยนตร์ชุด เอ็กซ์เมน ทั้งสามภาค
ฟัมเกอ ยันส์เซิน เกิดที่เนเธอร์แลนด์ เคยเข้าศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม แต่เลิกเรียนก่อนจบการศึกษา และย้ายไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 โดยเริ่มงานเป็นนางแบบแฟชั่นในสังกัดอีลีตมอเดล เคยเป็นนางแบบให้กับอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, โกโก ชาแนล และชุดชั้นในวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ยันส์เซินเริ่มงานแสดงครั้งแรกจากบทตัวประกอบในภาพยนตร์ชุด สตาร์ เทรค เดอะเน็กซต์เจเนอเรชัน ตอน "The Perfect Mate" ในปี ค.ศ. 1992 และตัวประกอบในซีรีส์ เมลโรสเพลส ในปี ค.ศ. 1994  เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนักฆ่าคู่ปรับของเจมส์ บอนด์ (ที่รับบทโดยเพียร์ซ บรอสแนน) ตอน รหัสลับทลายโลก ในปี ค.ศ. 1995  
ยันส์เซินได้รับรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงประกอบหญิง จากบทจีน เกรย์ ใน X-Men: The Last Stand
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอชอบเลี้ยงสุนัขพันธุ์บอสตันเทร์เรียร์ เป็นนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ โดยเป็นโฆษกของกลุ่มประชาชนเพื่อการปฏิบัติต่อสัตว์อย่างมีจริยธรรม (พีตา)  และได้รับคัดเลือกเป็นทูตสันติภาพของสหประชาชาติเพื่อรณรงค์ต่อต้านการทุจริต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Famke Janssen
หมวดหมู่:นักแสดงดัตช์
หมวดหมู่:บุคคลจากอัมสเติลเวน
เอกอลเดโบซาร์

เอกอลเดโบซาร์
เอกอลเดโบซาร์ หรือ โรงเรียนวิจิตรศิลป์ (École des Beaux-Arts, School of Fine Arts) หมายถึงโรงเรียนศิลปะต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลในประเทศฝรั่งเศส ที่สำคัญที่สุดคือ "โรงเรียนวิจิตรศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ" (École Nationale Supérieure des Beaux-Arts) ที่ตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำแซนจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ประวัติของสถาบันยืนยาวมากว่า 350 ปี ฝึกศิลปินผู้ไปมีชื่อเสียงในยุโรปเป็นจำนวนมาก ลักษณะของวิจิตรศิลป์จำลองมาจากศิลปะคลาสสิกที่พยายามอนุรักษ์รูปทรงแบบอุดมคติเพื่อถ่ายทอดลักษณะที่ว่านี้ให้แก่ศิลปินรุ่นต่อไป

**ประวัติ**
ประวัติของโรงเรียนย้อนหลังไปถึงปี ค.ศ. 1648 เมื่อฌูล พระคาร์ดินัลมาซาแร็ง ก่อตั้ง สถาบันวิจิตรศิลป์ (Académie des Beaux-Arts) ขึ้นเพื่อให้การศึกษาแก่นักเรียนผู้มีพรสวรรค์ในการวาดลายเส้น เขียนภาพ แกะสลัก แกะพิมพ์ สร้างสถาปัตยกรรม และมีเดียอื่น ๆ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้ชื่อว่าทรงเลือกนักศึกษาที่จบจากสถาบันไปตกแต่งห้องที่ประทับที่พระราชวังแวร์ซาย ในปี ค.ศ. 1863 จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 พระราชทานอิสระจากรัฐบาลให้แก่สถาบัน และเปลี่ยนชื่อสถาบันเป็น "École des Beaux-Arts" สถาบันเริ่มรับนักศึกษาสตรีในปี ค.ศ. 1897

**ดูเพิ่ม**
 อากาเดมีเดโบซาร์
โบซาร์
โบซาร์
วิชัย ตันศิริ

วิชัย ตันศิริ (เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2478) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ในรัฐบาลของชวน หลีกภัย อดีตที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (กิตติมศักดิ์) อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
วิชัย เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 ที่ ตำบลห้วยขมิ้น อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เป็นบุตรของนายเจียง กับนางสำเภา ตันศิริ
ด้านครอบครัวสมรสกับรองศาสตราจารย์ พยงค์ ตันศิริ

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโทสาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเบอร์มิ่งแฮม ประเทศอังกฤษ ระดับปริญญาเอก (Political Science) จากมหาวิทยาลัยอินเดียนา สหรัฐอเมริกา

**การทำงาน**
ดร.วิชัย ตันศิริ เคยเป็นอาจารย์คณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงการประวัติศาสตร์ และวงการการศึกษา อาทิ รองผู้แทนถาวรประจำองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) และตำแหน่งทางราชการในกระทรวงศึกษาธิการ อาทิ รองอธิบดีกรมวิชาการ รองอธิบดีกรมการศึกษานอกโรงเรียน เลขาธิการ ก.ค. และเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ
วิชัย ตันศิริ เป็นนักการศึกษาที่มีผลงานแต่งหนังสือจำนวนมาก อาทิ หนังสือการพัฒนาการเมืองที่ยั่งยืน หนังสือวิวัฒนาการของระบอบประชาธิปไตย หนังสือเส้นทางเกียรติยศ จากราชการสู่ถนนการเมือง

**งานการเมือง**
หลังเกษียณอายุ ดร.วิชัย เข้าสู่งานการเมืองโดยการเข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย (2) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 37 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง หลังจากนั้น ดร.วิชัย ก็ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีก แต่ยังคงรับหน้าที่เป็นกรรมการที่ปรึกษาของพรรคประชาธิปัตย์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหนองแค
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ราม นารายัณ

ราม นารายัณ (राम नारायण; Ram Narayan; 25 ธันวาคม ค.ศ. 1927 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024) เป็นบัณฑิต นักดนตรีชาวอินเดียที่มีชื่อเสียงจากการเล่นเครื่องดนตรีสารังคี ในฐานะนักดนตรีศิลปินเดี่ยวในคอนเสิร์ต ของดนตรีคลาสสิกฮินดูสถานและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติผู้แรกในฐานะผู้เล่นเครื่องดนตรีสารังคี
ราม นารายัณเกิดที่เมืองอุทัยปุระ และเรียนการเล่นสารังคีตั้งแต่เล็ก เขาศึกษาการเล่นสารังคีและเป็นนักร้องและทำงานเป็นอาจารย์ด้านดนตรีและเป็นนักดนตรีเดินทางตั้งแต่เป็นวัยรุ่น เขาได้รับการว่าจ้างเป็นผู้ร้องตามให้กับกลุ่มนักร้องในสถานีวิทยุออลอินเดียเรดิโอ เมืองละฮอร์ ในปี ค.ศ. 1944 ต่อมาเขาย้ายไปเดลีหลังการแบ่งแยกอินเดียในปี ค.ศ. 1947 และเริ่มสนใจเรื่องการร้องร่วม หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในบทร่วมนี้ เขาย้ายไปมุมไบทำงานด้านอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียในปี ค.ศ. 1949
และหลังจากไม่ประสบความสำเร็จในปี 1954 เขาก็เป็นศิลปินเดี่ยวในคอนเสิร์ตในปี 1956 และต่อมาหันหลังให้กับการร้อง เขาเริ่มบันทึกเพลงผลงานเดี่ยวและเริ่มออกทัวร์ในสหรัฐอเมริกาและยุโรปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาสอนให้กับนักเรียนอินเดียและชาวต่างชาติ และแสดงบ่อยครั้งนอกอินเดีย ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 เขายังได้รับรางวัล Padma Vibhushan ในปี 2005

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  escort marmaris date=2009-08-23 
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมุมไบ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐราชสถาน
รวี ศังกร

รวี ศังกร (রবি শংকর ;Ravi Shankar, 7 เมษายน ค.ศ. 1920 - 11 ธันวาคม ค.ศ. 2012) เป็นนักเล่นสิตาร์และนักประพันธ์ชาวอินเดีย หนังสือ Musik in Geschichte und Gegenwart กล่าวว่าเขาเป็นนักดนตรีร่วมสมัยชาวอินเดียที่เป็นที่รู้จักที่สุด
รวีเกิดในเมืองพาราณสีและใช้ชีวิตวัยรุ่นในการออกทัวร์ในยุโรปและอินเดียกับกลุ่มเต้นรำของพี่ชาย อุทัย ศังกร เขาหันหลังให้กับการเต้นรำในปี ค.ศ. 1938 เพื่อศึกษาการเล่นสิตาร์ ภายใต้การสอนของนักดนตรี อลูดิน คาห์น หลังจากศึกษาจบในปี ค.ศ. 1944 รวีทำงานในฐานะนักประพันธ์ สร้างสรรค์ดนตรีในภาพยนตร์เรื่อง The Apu Trilogy ของสัตยาจิต เรย์ และเป็นผู้กำกับดนตรีให้กับสถานีวิทยุออลอินเดียเรดิโอ ในนิวเดลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง 1956
ในปี ค.ศ. 1956 เขาเริ่มออกทัวร์ในยุโรปและอเมริกา เล่นดนตรีคลาสสิกอินเดียและได้รับความนิยมมากขึ้นที่นี่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เนื่องจากการสอน การแสดงและการร่วมกับนักไวโอลินที่ชื่อ เยฮูดิ เมนูฮิน รวมถึงจอร์จ แฮร์ริสันแห่งวงเดอะบีตเทิลส์ รวีมีส่วนร่วมกับดนตรีตะวันตกโดยการเขียนเพลงคอนเสิร์ตในส่วนสิตาร์และออร์เครสตรา และออกทัวร์ทั่วโลกในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ตั้งแต่ปี 1956 ถึง 1992 เขาได้รับการเสนอชื่อในสภาสูงของรัฐสภาอินเดีย เขาได้รับรางวัล Bharat Ratna ในปี 1999 และได้รับ 3 รางวัลแกรมมี่ เขายังคงแสดงต่อในคริสต์ทศวรรษ 2000 โดยร่วมกับลูกสาว อนุษกา เป็นส่วนมาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  RaviShankar.org
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวเบงกอล
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากพาราณสี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอปเปิลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เคบีอี
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
เยฮูดิ เมนูฮิน

ไฟล์:YehudiMenuhinStageDoorCanteen.jpg|340px|thumb|จากภาพยนตร์ Stage Door Canteen, 1943
เยฮูดิ เมนูฮิน  (Yehudi Menuhin) (22 เมษายน ค.ศ. 1916-12 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักไวโอลิน คอนดักเตอร์ ที่มีอาชีพการแสดงส่วนใหญ่ในสหราชอาณาจักร เขาเกิดในครอบครัวยิวในสหรัฐอเมริกา แต่ต่อมาได้ถือสัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1970 และสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1985 เขาได้รับการยอมรับว่าเป็น 1 ในผู้เชี่ยวชาญไวโอลินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักไวโอลิน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
สัตยชิต ราย

สัตยชิต ราย (সত্যজিৎ রায়; Satyajit Ray) (2 พฤษภาคม ค.ศ. 1921 - 23 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์เบงกอลชาวอินเดีย เขาได้รับการยกย่องเป็น 1 ในผู้สร้างภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20 สัตยชิตเกิดในเมืองกัลกัตตา (ปัจจุบันคือ โกลกาตา) ในครอบครัวชาวเบงกอลในโลกแห่งศิลปะและอักษร เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นศิลปินโฆษณา หลังจากนั้นได้เข้าสู่วงการสร้างภาพยนตร์อิสระ หลังจากรู้จักกับผู้สร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส ฌอง เรอนัวร์และได้ดูภาพยนตร์อิตาลีที่ชื่อ Bicycle Thieves ในระหว่างเยี่ยมเมืองลอนดอน
สัตยชิตกำกับภาพยนตร์ 37 เรื่อง รวมถึงภาพยนตร์ สารคดีและภาพยนตร์สั้น เขายังเป็นนักเขียนนวนิยาย ผู้โฆษณา ผู้วาดภาพประกอบ นักออกแบบกราฟิกและนักวิจารณ์ภาพยนตร์ ผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาเรื่อง Pather Panchali (1955) ได้รับ 11 รางวัลระดับนานาชาติ รวมถึงในสาขาสารคดีมนุษย์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ร่วมไปกับภาพยนตร์ Aparajito (1956) และ Apur Sansar (1959) ที่เป็น 3 เรื่องใน The Apu Trilogy สัตยชิตยังเขียนสคริปต์ คัดเลือกนักแสดง ทำเพลงประกอบ ถ่ายภาพ กำกับศิลป์ ตัดต่อและออกแบบไตเติลเครดิตและอื่น ๆ เขาได้รับรางวัลใหญ่หลายครั้งในอาชีพการงาน รวมถึง 32 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติอินเดีย หลายรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์และงานแจกรางวัล และยังได้รับรางวัลเกียรติยศ รางวัลออสการ์ในปี 1992

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับรางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดีย
เดอะซูปแดรกันส์

เดอะซูปแดรกันส์ (The Soup Dragons) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากสกอตแลนด์ ก่อตั้งในปี 1985 โดยชื่อวงมาจากรายการเกมโชว์ที่มีชื่อ Clangers มีซิงเกิลที่เป็นที่นิยมคือ "I'm Free" เป็นเพลงที่แต่งโดยเดอะโรลลิงสโตนส์ วงเดอะซูปแดรกันส์ยังถูกนำมาทำใหม่จนได้ติดชาร์ตอันดับ 5 ในปี ค.ศ. 1990

**ผลงานอัลบัม**

**อัลบัม**
 Hang Ten (compilation, 1986)- This Is Our Art (1988) #60 UK- Lovegod (1990) #7 UK / #88 U.S.- Hotwired (1992) #74 UK / #97 U.S.- Hydrophonic (1994)


**ซิงเกิล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Soup Dragons at the BBC-  Soup Dragons interview on set of Mother Universe video, Oct 1990 by Chris Hunt-  MP3.com entry date=2005-02-15 -  trouserpress entry-  The Soup Dragons page at VH1 date=2011-02-08 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
ทีนเอจแฟนคลับ

ทีนเอจแฟนคลับ (Teenage Fanclub) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งวงที่เมืองเบลล์ชิลล์ ตั้งแต่ปี 1989 ประกอบด้วยสมาชิกด้วยนอร์แมน เบลก (ร้องนำ กีตาร์) เรมงด์ แม็กกินลีย์ (ร้อง กีตาร์ลีด) เจอราร์ด เลิฟ (เบส) และฟรานซิส แมกดอนัลด์ (กลอง)

**ผลงาน**

**อัลบัม**
A Catholic Education (1990)
*The King (1991) #53 UK
*Bandwagonesque (1991) #22 UK, #137 US
*Thirteen (1993) #14 UK
*Grand Prix (1995) #7 UK, #68 Japan
*Songs from Northern Britain (1997) #3 UK
*Howdy! (2000) #33 UK
*Words of Wisdom and Hope (2002) with Jad Fair
*Man-Made (2005) #34 UK
*Shadows (2010)

**อัลบัมรวมเพลง**
Deep Fried Fanclub (1995) B-Sides Compilation
*Four Thousand Seven Hundred and Sixty-Six Seconds - A Shortcut to Teenage Fanclub (2003) Compilation #47 UK

**ซิงเกิล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website- Fanpage with record listing date=2009-01-23 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติสกอตแลนด์
ฮอเรซ แอนดี

ฮอเรซ แอนดี (Horace Andy) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 เป็นนักร้องเร้กเก้และนักแต่งเพลงจากจาเมกามีเพลงที่รู้จักกันคือเพลง "Government Land", "You Are My Angel", "Skylarking" แล ฉบับคัฟเวอร์  "Ain't No Sunshine". ซึ่งเขามักจะได้ร้องเพลงให้กับวงแมสซีฟแอตแทกอย่างเพลง "One Love" "Hymn of the Big Wheel" "Spying Glass" "Angel" "Man Next Door"  "Everywhen" และ "Name Taken"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Discography with reviews of some albums-  Searchable discography at Roots Archives date=2005-05-26 -  Myspace page-  Site french on Horace Sleepy Andy: Discography, photographs, Videos/Mp3 ... date=2011-10-06 
หมวดหมู่:นักร้องจาเมกา
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นเชื้อสายจีน

จ
หมวดหมู่:บุคคลเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นเชื้อสายเอเชีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–ญี่ปุ่น
ไพรัช เพิ่มฉลาด

ไพรัช เพิ่มฉลาด อดีตสมาชิกวงคาราบาว เคยมีผลงานร่วมกับวง 2 ชุด คือ ชุด "ท.ทหารอดทน" ในปี พ.ศ. 2526 และ "เมด อิน ไทยแลนด์" ในปี พ.ศ. 2527
ไพรัช มีชื่อเล่นว่า "หนุ่ม" (แต่นิยมเรียกกันในวงว่า "รัช") เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นนักดนตรีแบ๊คอัพในห้องอัดของอโซน่า เข้าร่วมวงคาราบาวจากการชักชวนของ อาจารย์ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี โดยเข้าร่วมวงในตำแหน่งมือเบส และกีตาร์ พร้อมกับตัวอ.ธนิสร์เอง, เทียรี่ เมฆวัฒนา และ  อำนาจ ลูกจันทร์ (เป้า) ทั้งนี้เนื่องจาก อนุพงษ์ ประถมปัทมะ (อ๊อด) มือเบสอีกคนจากวงเพรสซิเดนท์ที่ได้มีการชักชวนมาก่อนหน้านั้นติดการเล่นอยู่กับวงเพรสซิเดนท์ที่สหรัฐอเมริกา ไพรัชจึงเข้ามาในวงเสมือนตัวแทนของอ๊อด จึงมีผลงานเพียง 2 ชุดเท่านั้นกับวงแต่กลับเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศจากอัลบั้มเมด อิน ไทยแลนด์ ที่สามารถทำยอดขายได้ถึง 5,000,000 ตลับ นอกจากนั้นไพรัชยังได้มีส่วนร่วมกับอัลบั้มชุด กัมพูชา ซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว ซึ่งเป็นหัวหน้าวงอีกด้วย
ไพรัช เพิ่มฉลาด เสียชีวิตลงในกลางปี พ.ศ. 2549 ด้วยโรคมะเร็งที่ลิ้น รวมอายุได้ 58 ปี

**ผลงาน**

**คาราบาว**
 อัลบั้ม ท.ทหารอดทน (พ.ศ. 2526)- อัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ (พ.ศ. 2527)

**ยืนยง โอภากุล**
 อัลบั้ม กัมพูชา (พ.ศ. 2527)

**คนด่านเกวียน**
 อัลบั้ม เด็กปั้ม (พ.ศ.2527)

**อ้างอิง**
  ประวัติศิลปินคาราบาว date=2009-02-10 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  10 ปี เมด อิน ไทยแลนด์ date=2012-12-24 -  * อาลัย..."ไพรัช"...หนึ่งในตำนาน..."คาราบาว"....
หมวดหมู่:คาราบาว
หมวดหมู่:นักกีตาร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักเล่นเบสชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็ง
แคสต์ (วงดนตรี)

แคส (Cast)  เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ  ก่อตั้งวงโดย  จอห์น เพาเวอร์ อดีตมือเบสวง เดอะลาส์ 

**ผลงาน**

**อลบั้ม**
 All Change (31st August 1995) (UK #7)- Mother Nature Calls (14th April 1997) (UK #3)- Magic Hour (8th November 1999) (UK #6)- Beetroot (30th July 2001) (UK #78)

**ซิงเกิล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
แอช (วงดนตรี)

แอช (Ash) เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากไอร์แลนด์เหนือ  ก่อตั้งวงในดาวน์แพทริก วงมียอดขาย 8 ล้านชุดทั่วโลก

**อัลบัม**

**สตูดิโออัลบัม**

**ซิงเกิล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติไอร์แลนด์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
เร็กเกฟิวชัน

เร็กเกฟิวชัน (reggae fusion) เป็นดนตรีเร็กเกหรือแดนซ์ฮอลล์ที่ผสมกับแนวดนตรีอื่นๆอย่าง ฮิปฮอป, อาร์แอนด์บี, ป็อป, เทคโน หรือ ดนตรีเฮาส์, ร็อก, แจ๊ส และ ดรัมแอนด์เบส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวเพลงเร็กเก
หมวดหมู่:ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
กระเทียม (แก้ความกำกวม)

กระเทียม อาจหมายถึง

**พืช**
 กระเทียม- กระเทียมต้น- กระเทียมโทน- กระเทียมเถา ไม้เลื้อยชนิดหนึ่ง นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
ใคร...ในห้อง

ใคร...ในห้อง(อังกฤษ : Who are you ?) เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญจิตวิทยา กำกับโดย ภาคภูมิ วงศ์จินดา เข้าฉายวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่แสดงเนื้อหาที่เกี่ยวกับโรคฮิคิโคโมริ ซึ่งเป็นโรคที่เกิดขึ้นกับวัยรุ่นที่ชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้องนานเป็นเดือนเป็นปี โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ สร้างขึ้นมาจากเรื่องจริงเรื่องหนึ่งของผู้ที่มีอาการของโรคฮิคิโคโมริ

**เรื่องย่อ**
นิดา (สินจัย เปล่งพานิช) แม่ค้าขายแผ่นซีดีตามตลาดนัดวัยกลางคน มีลูกชายวัยรุ่นคนหนึ่งชื่อ ต้น มีอาการประหลาดไม่ยอมออกจากห้องนอนตัวเองมาเป็นเวลานานถึง 5 ปี โดยที่ตัวเธอเองก็ไม่ได้รู้ว่ามันเป็นความผิดปกติอะไร จนกระทั่งรุ่นน้องที่เธอรู้จักคนหนึ่งที่ทำงานเบื้องหลังรายการโทรทัศน์ (พงศ์พิชญ์ ปรีชาบริสุทธิ์กุล)  ได้รู้เข้า จึงอยากติดต่อไปออกรายการ แต่ต้นไม่ยอมไป แถมยังมีเศษกระดาษสอดออกมาจากใต้ประตูความว่า ห้ามยุ่ง ไม่เช่นนั้นเตรียมมาเก็บศพเขาได้เลย และที่บ้านตรงข้าม ป่าน (กัญญา รัตนเพชร์) เด็กสาววัยรุ่นรุ่นเดียวกับต้น ก็ถูกผู้เป็นแม่เก็บตัวไว้เฉพาะแต่ในห้องนอนเหมือนกัน เนื่องจากเธอเป็นโรคภูมิแพ้อย่างรุนแรง จากการที่จ้องมองไปยังห้องของต้นทุกวัน ป่านสงสัยว่าในบ้านตรงข้ามนั้นมีใครอยู่ในห้องหรือไม่ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ใคร...ในห้อง จาก ThaiCinema.net date=2009-12-22 
คใคร...ในห้อง
คใคร...ในห้อง
คใคร...ในห้อง
คใคร...ในห้อง
พระเจ้ามูแห่งบัลแฮ

จักรพรรดิมูแห่งบัลแฮ ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่ง อาณาจักรบัลแฮ เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าโก หรือ แด โจยอง 

**พระราชประวัติ**
แท มูเย ประสูติเมื่อใดที่ไหนไม่ปรากฏแน่ชัดเป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าโก หรือ แท โจยอง ปฐมจักรพรรดิแห่ง อาณาจักรพัลแฮ เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 719 (พ.ศ. 1262) องค์ชายแท มูเยในที่รัชทายาทจึงเสด็จ
ขึ้นครองราชย์แทนสืบต่อมาเมื่อแรกครองราชย์ได้พระราชทานตำแหน่งและรัชศกแก่พระเจ้าโกผู้เป็นพระราชบิดาว่า อิน-อัน

**ในรัชสมัย**
ตลอด 18 ปีแห่งรัชสมัยของพระเจ้ามูทรงต้องทำสงครามกับหลายฝ่ายเช่น ราชวงศ์ถัง,คิตันและ โมเฮ เป็นต้นเสด็จสวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 737 (พ.ศ. 1280) องค์ชายแด ฮึนมูพระราชโอรสจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้ามุน
หมวดหมู่:กษัตริย์บัลแฮ
เหิง เจิ้น

องค์ชายเหิง เจิ้น ในพิธีเคารพบรรพบุรุษ
เจ้าชายเหิงเจิ้น (p=Héng Zhèn ) ประสูติ ณ กรุงปักกิ่ง เมื่อปี ค.ศ. 1944 (อายุ 0 ปี) เป็นพระประมุขราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว ต่อจากยวี่เหยียน โดยสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิเต้ากวง รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์ชิง และเป็นพระญาติกับจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิต้าชิงพระองค์สุดท้าย

**พระสันตติวงศ์**
 พระชายา
** องค์หญิงถู ยั่นหลิง พระชายาเอก (塗艷玲 公主)
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
หมวดหมู่:ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
ลีเยินเซ็ง

พระสนมลีซุกวอน พระสนมแห่งราชวงศ์โชซอน ในพระเจ้าจุงจง พระนามของท่านถูกตีแผ่ในภาพยนตร์เรื่อง แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง โดยมีปาร์คอึนเฮ รับบทเป็นพระสนมลีซุกวอน ก่อนได้รับการเลื่อนตำแหน่ง พระองค์เป็นนางในในห้องเครื่องและยังเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของ หมอหญิงซอจังกึม (ต่อมาได้รับตำแหน่งขุนนางขั้น 3 เป็นหมอหญิงประจำพระเจ้าจุงจงและเป็นหมอหญิงคนแรกที่ถวายการรักษาต่อพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซอน) นางได้พบกับสุนัขตัวหนึ่งซึ่งเมืองต้าหมิงหรือจีนถวายเป็นเครื่องบรรณาการแด่พระเจ้าจุงจงเลยเป็นเหตุให้เกิดรักแรกพบ ในคืนต่อมานางได้รับการถวายตัวเป็น ซังกุงพิเศษ ลีซังกุงและภายหลังมีประสูติกาลองค์หญิงเลยได้รับการเลื่อนขั้นเป็น พระสนมซุกวอน พระนางมีไม่มีพระโอรส มีพระธิดาสองพระองค์คือ องค์หญิงจองซุนและองค์หญิงฮโยจอง
หมวดหมู่:ตัวละครในแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง
โทกูงาวะ อิเอซาโตะ

เจ้า โทกูงาวะ อิเอซาโตะ (德川 家達; Tokugawa Iesato) เป็นผู้นำตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 16 และเป็นคนแรก หลังจากการล่มสลายของ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1863 และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ขณะอายุได้ 76 ปี
อิเอะซะโตะ เข้ารับตำแหน่งผู้นำตระกูลโทกูงาวะ ต่อจาก โทกูงาวะ โยชิโนบุ ในปีค.ศ. 1868 ขณะอายุได้เพียง 5 ปี หลังจากนั้น จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เจ้าสืบตระกูล จาก จักรพรรดิเมจิ และดำรงตำแหน่งประธาน สภาขุนนางญี่ปุ่น คนที่ 4 ซึ่งดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด เป็นเวลาถึง 30 ปี คือระหว่าง พ.ศ. 2446-2476 (ค.ศ. 1903-1933)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2406
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอะโดะ
หมวดหมู่:ยุคเมจิ
หมวดหมู่:ตระกูลโทกูงาวะ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
หมวดหมู่:คาโซกุ
หมวดหมู่:เจ้าญี่ปุ่น
ฟองสบู่ (มิเล)

ไฟล์:Gerard Dou Still Life with a Boy Blowing Soap-bubbles.jpg|thumb|300px|"ภาพนิ่งกับเด็กชายเป่าฟองสบู่" โดย เกอร์ริต ดู  เป็นภาพลักษณะจิตรกรรมวานิตาที่มีอิทธิพลต่อมิเล
ฟองสบู่ (Bubbles) เดิมชื่อ โลกของเด็ก (A Child's World) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษคนสำคัญ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เลดีลีเวอร์ที่พอร์ตซันไลต์ในอังกฤษ มิเลเขียนภาพ "ฟองสบู่" เสร็จในปี ค.ศ. 1886 
ภาพ "ฟองสบู่" กลายเป็นภาพที่มีชื่อเสียงเมื่อถูกนำมาใช้แล้วใช้อีกในการโฆษณาสบู่ตราแพร์ส ซึ่งนำมาซึ่งข้อโต้แย้งของความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะและการโฆษณา
ภาพ "ฟองสบู่" เป็นหนึ่งในบรรดาภาพเด็กที่มิเลเขียนที่กลายมามีชื่อเสียงในบั้นปลายของชีวิต ผู้เป็นแบบคือหลานอายุห้าขวบชื่อวิลเลียม มิลบอร์น เจมส์ (William Milbourne James) เป็นภาพที่มีอิทธิพลมาจากภาพเขียนดัตช์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ของลักษณะที่เรียกว่าจิตรกรรมวานิตา (Vanitas) ซึ่งเป็นจิตกรรมภาพนิ่งที่เขียนขึ้นเพื่อสื่อความหมายของความเปลี่ยนแปลงของชีวิต ที่บางครั้งอาจจะเป็นภาพของเด็กเป่าฟองสบู่อยู่ข้างหัวกะโหลกหรือสัญลักษณ์อื่นที่เป็นนัยยะถึงความตาย 
ภาพนี้เป็นภาพของเด็กชายผมทองที่กำลังชายตาตามฟองสบู่ที่ลอยขึ้นไป ที่เป็นสัญลักษณ์ของความงามและความเปราะบางของชีวิต ข้างที่นั่งด้านซ้ายมีกระถางที่มีไม้ที่กำลังโตและทางขวาเป็นกระถางที่ตกลงมาแตกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่หมายถึงความตายแทนที่จะใช้กะโหลก ตัวแบบส่องสว่างเด่นจากบรรยากาศรอบที่เป็นสีที่เศร้าหมอง
เมื่อตั้งแสดงครั้งแรกที่หอศิลป์โกรฟเนอร์ ในลอนดอนในปี ค.ศ. 1886 ภายใต้ชื่อ "โลกของเด็ก" และได้รับการซื้อโดยวิลเลียม อิงแกรมแห่ง Illustrated London News ต่อมาก็ได้รับการก็อปปีและทำเป็นแม่แบบที่พิมพ์ในนิตยสารที่วิลเลียม บาร์เร็ตต์ผู้จัดการของบริษัทสบู่ตราแพร์สมาเห็นเข้า บาร์เร็ตต์ซื้อภาพต้นฉบับต่อจากอิงแกรมในราคา £2,200 ซึ่งทำให้ได้รับเอกสิทธิ์ในการใช้ภาพอย่างใดก็ได้ และได้ทำการขออนุญาตจากมิเลให้เพิ่มก้อนสบู่แพร์สเพื่อใช้ในการโฆษณา มิเลผู้ขณะนั้นเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในบริเตนแรกก็มีความรู้ลักลั่นในการที่ผลงานของตนอาจจะถูกนำไปใช้ในการโฆษณาซึ่งในขณะนั้นยังเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร แต่เมื่อเห็นภาพร่างที่ได้รับการเสนอมิเลก็มองเห็นว่าเป็นการเพิ่มรายละเอียดที่กลืนไปกับภาพและเป็นนัยยะว่าเด็กในภาพใช้สบู่ในการทำน้ำสบู่สำหรับเป่าฟองสบู่ หลังจากได้รับความสำเร็จในการใช้ภาพในการโฆษณาแล้ว มิเลก็ถูกโจมตีโดยนักเขียนมารี คอเรลลิ (Marie Corelli)  ผู้กล่าวหาในนวนิยาย The Sorrows of Satan ว่าขายพรสวรรค์เพื่อขายสบู่ มิเลเขียนจดหมายตอบชี้ให้เห็นว่าได้ขายลิขสิทธิ์ให้แก่ผู้ซื้อไปแล้ว ฉะนั้นจึงไม่สามารถมีอำนาจที่จะหยุดยั้งการนำภาพไปเปลี่ยนแปลงโดยผู้ซื้อได้ ลูกของมิเลอ้างต่อมาว่ามิเลพยายามหยุดยั้งการโฆษณาแต่ได้รับการแนะนำว่าไม่มีสิทธิทางกฎหมายที่จะทำเช่นนั้น แต่คอเรลลิก็ถอนความเห็นออกจากนวนิยายฉบับที่พิมพ์ต่อมา 
โฆษณาเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายจนวิลเลียม มิลบอร์น เจมส์ผู้เมื่อเติบโตขึ้นเข้ารับราชการเป็นนายพลเรือในราชนาวีอังกฤษเป็นที่รู้จักในชื่อ "Bubbles" จนตลอดชีวิต
เมื่อสบู่แพร์สถูกซื้อโดยลีเวอร์บราเธอร์ส (Lever Brothers) ภาพเขียนก็ตกไปเป็นของเจ้าของใหม่ ผู้ให้ราชสถาบันศิลปะขอยืมไปแสดงอยู่ชั่วระยะหนึ่งก่อนที่นำมาตั้งแสดงที่หอศิลป์เลดีลีเวอร์ที่พอร์ตซันไลต์ในปี ค.ศ. 2006

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*โฆษณา
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
สาวชาวนาในทุ่งข้าวสาลี (ฟัน โคค)

สาวชาวนาในทุ่งข้าวสาลี (Boerenmeisje met gele strohoed; Peasant Woman Against a Background of Wheat) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนนี้เป็นงานสะสมส่วนบุคคล 
ภาพ "สาวชาวนาในทุ่งข้าวสาลี" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1890 เป็นภาพที่ฟัน โคคเขียนหลายครั้ง 
ภาพ "สาวชาวนาในทุ่งข้าวสาลี" เปลี่ยนมือหลายครั้ง ก่อนหน้าครั้งล่าสุดซื้อโดยสตีเวน วินน์ ในปี ค.ศ. 1997 ในราคา 47.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ต่อมาวินน์ขายภาพนี้พร้อมกับภาพ "คนอาบน้ำ" (โดยโกแก็ง) ให้กับสตีเวน เอ. โคอิน ในราคากว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ฟินเซนต์ ฟัน โคค- ลัทธิประทับใจยุคหลัง- รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด
หมวดหมู่:ฟินเซนต์ ฟัน โคค
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1890
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
เดชา สุขารมณ์

นาวาโท นายแพทย์ เดชา สุขารมณ์ ร.น. (21 กันยายน พ.ศ. 2478 – 20 กันยายน พ.ศ. 2564) อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 5 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ 1 สมัย
นายแพทย์เดชา สุขารมณ์ สมรสกับ ทิพย์สุดา สุขารมณ์ มีบุตรชายเป็นนักร้องในสังกัดเครือแกรมมี่ คือ นายแพทย์พรเดชา สุขารมณ์

**ประวัติ**
นาวาโทเดชา สุขารมณ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2478 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายพร และนางอัมโพช สุขารมณ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 14 จบแพทย์ศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (แพทยศาสตร์ศิริราช) พ.ศ. 2502 และหลักสูตรต่าง ๆ เช่น เวชศาสตร์ใต้น้ำ จากคีบช์ไดฟ์วิงค์คูล สหรัฐอเมริกา เวชศาสตร์การบิน จากโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ

**งานการเมือง**
นาวาโทเดชา สุขารมณ์ เข้าสู่วงการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาญจนบุรี ใน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติไทย ใน พ.ศ. 2544 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย รวมระยะเวลาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 5 สมัย ต่อมาใน พ.ศ. 2548 ได้ย้ายไปลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
ในทางการเมือง เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมือง ประธานคณะกรรมาธิการการท่องเที่ยว และประธานคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร ต่อมาใน พ.ศ. 2540 ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 ได้มีการปรับคณะรัฐมนตรี ซึ่งนาวาโทเดชา ถูกปรับให้ไปดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นาวาโท
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
ไอริส (ฟัน โคค)

ไอริส (Irissen; Les Iris; Irises) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตี ที่เมืองลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา
ภาพ "ไอริส" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1889 เป็นภาพที่ฟัน โคคเขียนขณะที่อยู่ในสถานบำบัดที่แซ็ง-ปอล-เดอ-โมซอล เมืองแซ็งต์-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ ในปีสุดท้ายของชีวิตก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1890
ฟัน โคคเริ่มเขียนก่อนที่จะล้มป่วยก่อนเข้าสถานบำบัด งานชิ้นนี้เป็นงานที่ขาดความตึงเครียดอย่างงานชิ้นอื่นที่เขียนในบั้นปลายของชีวิต ฟัน โคคเรียกงานชิ้นนี้ว่าเป็น "สายล่อฟ้าของความเจ็บป่วย" (the lightning conductor for my illness) เพราะเชื่อว่าการเขียนงานไปเรื่อย ๆ อาจจะเป็นวิธีป้องกันความบ้าคลั่งได้
"ไอริส" เป็นภาพที่มีอิทธิพลมาจากภาพพิมพ์แกะไม้อุกิโยะของญี่ปุ่น เช่นเดียวกับงานอื่น ๆ และงานของศิลปินอื่น ๆ ในช่วงนั้น ความคล้ายคลึงจะเห็นได้จากการตัดเส้นด้วยสีเข้ม มุมที่แปลกออกไป และภาพที่แสดงมุมมองที่ใกล้ชิด และการใช้โทนสีที่ราบ แทนที่จะปรับระดับตามแสงที่ส่องลงมาบนกอไอริส
ฟัน โคคถือว่าภาพนี้เป็นภาพศึกษา ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุที่ภาพนี้ไม่มีภาพวาดลายเส้นเหมือนภาพอื่น เตโอน้องชายเห็นว่าเป็นภาพที่ดี และยื่นเรื่องเพื่อนำเข้าแสดงในนิทรรศการของสมาคมศิลปินอิสระในเดือนกันยายน ค.ศ. 1889 พร้อมกับภาพราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน เตโอเขียนถึงฟัน โคคเกี่ยวกับนิทรรศการว่าเป็น "ภาพที่สะดุดตามาแต่ไกล ภาพไอริสเป็นภาพศึกษาที่เต็มไปด้วยบรรยากาศและชีวิต"

**ประวัติการเป็นเจ้าของ**
เจ้าของภาพคนแรกคืออ็อกตาฟว์ มีร์โบ (Octave Mirbeau) นักวิพากษ์ศิลป์และนักอนาธิปไตย หนึ่งในบรรดาผู้ชื่นชมผลงานของฟัน โคคคนแรก มีร์โบซึ้อภาพในราคา 300 ฟรังก์
เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1987 "ไอริส" ก็กลายเป็นงานจิตรกรรมที่มีราคาสูงสุดเท่าที่เคยขายกันมา และดำรงตำแหน่งนั้นอยู่สองปีครึ่ง ราคาที่ขายเป็นจำนวน 53.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ขายให้แก่แอลัน บอนด์ แต่บอนด์ไม่มีเงินพอ ต่อมาภาพนี้จึงขายอีกครั้งให้แก่พิพิธภัณฑ์เจ. พอล เกตตีในปี ค.ศ. 1990 ในปี ค.ศ. 2008 "ไอริส" เป็นภาพเขียนที่มีมูลค่าเป็นลำดับเจ็ดเท่าที่ขายกันมาเมื่อปรับตามค่าเงินเฟ้อแล้ว และถ้าไม่ปรับก็จะเป็นลำดับที่ 18

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ฟินเซนต์ ฟัน โคค- ลัทธิประทับใจยุคหลัง- รายชื่อภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุด
หมวดหมู่:ฟินเซนต์ ฟัน โคค
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
โรงเรียนแม่จันวิทยาคม

โรงเรียนแม่จันวิทยาคม (Maechan Witthayakhom School) ตั้งอยู่ในอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย จัดตั้งขึ้นในปีการศึกษา 2502 โดยการอนุมัติของกระทรวงศึกษาธิการ ตามหนังสือของกระทรวงศึกษาธิการที่ 450/2502 ลงวันที่ 19 มีนาคม 2502 ได้จัดสอนหลักสูตรมัธยมศึกษาวิสามัญศึกษาตอนปลาย ในปีแรกได้เปิดสอนชั้นมัธยมปีที่ 4 (เทียบเท่าชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของหลักสูตรปัจจุบัน) จำนวน 1 ห้องเรียน โดยรับนักเรียนสหศึกษาจำนวน 40 คน

**ประวัติ**
เมื่อเริ่มเปิดทำการสอน ได้ใช้สถานที่บริเวณโรงอาหารของโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์แม่จัน ซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลแม่จัน จังหวัดเชียงราย ได้ใช้สถานที่ดังกล่าวเปิดทำการสอนตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2502 ถึงวันที่ 18 พฤษภาคม 2503 จึงได้ย้ายมาสร้างอาคารเรียนชั่วคราวที่บริเวณโรงเรียนบ้านแม่จัน (เชียงแสนประชานุสาสน์) และได้เปิดทำการสอนอยู่ที่นี่ 2 ปีการศึกษา  จากนั้นจึงย้ายมาทำการสอน ณ ที่ทำการปัจจุบัน ตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2505 เป็นต้นมา ในปีการศึกษา 2520 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 2 ห้องเรียน คือ แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และแผนการเรียนศิลป์-คณิต
โรงเรียนแม่จันวิทยาคม ตั้งอยู่เลขที่ 65 หมู่ที่ 3 ตำบลป่าซาง อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย โดยในระยะแรกมีพื้นที่ ประมาณ 20 ไร่ ซึ่งเป็นพื้นที่สาธารณประโยชน์ของตำบลป่าซาง ต่อมาได้รับความอนุเคราะห์จากชุมชนในการบริจาคที่ดิน สมาคมผู้ปกครอง-ครู และกรรมการของโรงเรียนร่วมบริจาคเงิน รวมทั้งการใช้งบประมาณปรับปรุง บริเวณโรงเรียน จัดซื้อที่ดินเพื่อขยายพื้นที่ของโรงเรียน ปัจจุบันโรงเรียนมีพื้นที่ทั้งหมด 75 ไร่ 120 ตารางวา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแม่จัน
BREW

บริว “Brew” (Binary Runtime Environment for Wireless) เป็นชุดซอฟต์แวร์กึ่งสำเร็จรูปที่พัฒนาโดยบริษัท Qualcomm เพื่อใช้เป็นชุดคำสั่งพื้นฐานระบบให้กลุ่มเป้าหมายคือ บริษัทผู้ผลิตโทรศัพท์และผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์มือถือต่างๆทั่วโลก นำชุดคำสั่งบริวไปพัฒนาต่อยอดการทำให้บริการไร้สายแบบ Non Voice Services ต่างๆ โดยการเขียนเมนู/แอปพลิเคชันต่างๆ ขึ้นมาโดยโปรแกรมชุดคิท (BREW Kit Toolbox) ซึ่งสะดวกและรวดเร็วกว่าการพัฒนาบนภาษา C/C+ หรือเทียบกับของคู่แข่งที่เป็นเจ้าตลาดของโปรแกรมคำสั่งประยุกต์กึ่งสำเร็จรูป (Operating Semi-software) ที่รู้จักกันในนาม โปรแกรมจาวา (JAVA) ของบริษัท Sun Microsystems โดย Qualcomm เห็นว่าผู้ผลิตโทรศัพท์และผู้ให้บริการเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ต่างๆจะเกิดประโยชน์และได้ต่อยอดการใช้งานบนเครือข่ายเทคโนโลยี 3G บนสิทธิบัตร W-CDMA ที่มีอยู่ใน chipset semiconductor ของ Qualcomm ที่เป็นเจ้าตลาดอยู่ รวมทั้งด้วยคุณสมบัติที่กินพลังงานน้อยมาก ตัวระบบก็เรียกใช้พื้นที่ความจำเครื่อง (ROM) ติดตั้งระบบ BREW เพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่ก็ยังสามารถทำงานบนอุปกรณ์แต่ละแบรนด์ บนตัวโปรแกรมของ BREW ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดไม่ต่างกัน ทำให้ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดโปรแกรมหรือแอบพลิเคชันต่าง ๆ ผ่านทางระบบเครือข่ายยุคปัจจุบันที่2.5 (GPRS/EDGE) และรองรับสำหรับยุคที่ 3 ขึ้นไป(UMTS/WCDMA/HSPA) ผ่านคุณสมบัติของบริการ OTA (Over the Air Download) นอกจากนั้นยังสามารถใช้ได้บนเครือข่ายทุกรูปแบบทั้งหมดไม่ว่าจะในเครือข่ายระบบ GSM, CDMA และ TDMA โดยเงื่อนไขเดียวคือตัวโทรศัพท์ในเครื่องลูกข่ายนั้นจะต้องมีการติดตั้งซอฟต์แวร์จาก BREW ล่วงหน้า (Pre-Installed) หรือจะติดตั้งชุดคำสั่งของ BREW เพิ่มเติมก็ได้ และยังสามารถทำงานข้ามระบบร่วมกับ โปรแกรมระบบชุดคำสั่งหรือที่เขียนขึ้นโดยภาษาคอมพิวเตอร์ตัวอื่นได้ด้วย อาทิ เช่น Java, C/C++
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์โทรศัพท์มือถือ
หมวดหมู่:ควอล์คอมม์
การ์ท บรูกส์

โทรยอล การ์ท บรูกส์ (Troyal Garth Brooks) เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 เป็นศิลปินเพลงคันทรีชาวอเมริกัน ผลงานชุดแรกของเขาออกขายในปี ค.ศ. 1989 ขึ้นอันดับยูเอสคันทรีอัลบั้มชาร์ตที่อันดับ 2 ขณะที่ชาร์ตบิลบอร์ด 200 ป็อปอัลบั้มไต่ได้สูงสุดอันดับ 13 แนวเพลงของเขาจะรวมองค์ประกอบเพลงร็อกเข้าไปและการแสดงสดที่สร้างความนิยมให้กับเขาอย่างมาก การพัฒนานี้ทำให้เขามีซิงเกิลและอัลบั้มอันโดดเด่น ขณะที่ก้าวประสบความสำเร็จในฝั่งป็อป ทำให้เพลงคันทรีมีฐานคนฟังเพิ่มมากขึ้น
บรูกส์เป็นหนึ่งในผู้ประสบความสำเร็จมากที่สุดในวงการเพลง สร้างสถิติมียอดขายและผู้เข้าชมคอนเสิร์ต ในคริสต์ทศวรรษ 1990 RIAA รับรองผลงานเขาด้วยยอด 128 แผ่นเสียงทองคำขาว มียอดขายราว 113 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา การ์ธ บรูกส์ยังคงมียอดขายอัลบั้มในสหรัฐอเมริกามากที่สุดเป็นอันดับ 2 จากศิลปินทั้งหมด เป็นรองวงเดอะบีตเทิลส์ บรูกส์มีผลงานอัลบั้ม 6 ชุด ได้รางวัลแผ่นเสียงเพชร (10 แผ่นเสียงทองคำขาว) ในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ Garth Brooks (10× แผ่นเสียงทองคำขาว), No Fences (17× แผ่นเสียงทองคำขาว), Ropin' the Wind (14× แผ่นเสียงทองคำขาว), The Hits (10× แผ่นเสียงทองคำขาว), Sevens (10× แผ่นเสียงทองคำขาว) และ Double Live (21× แผ่นเสียงทองคำขาว). ตั้งแต่ปี 1989 บรูกส์มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 9 ชุด อัลบั้มแสดงสด 1 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 4 ชุด อัลบั้มคริสต์มาส 3 ชุด และ 2 บ็อกซ์เซตต์ และมีซิงเกิล 77 ซิงเกิล บรูกส์มียอดขาย 220 ล้านชุด ซิงเกิลและอัลบั้ม ทั่วโลก

**ผลงาน**
สตูดิโออัลบั้ม- 1989: Garth Brooks- 1990: No Fences- 1991: Ropin' the Wind- 1992: The Chase- 1993: In Pieces- 1995: Fresh Horses- 1997: Sevens- 1999: Garth Brooks...In the Life of Chris Gaines- 2001: Scarecrow- 2005: The Lost Sessions- 2014: Man Against Machine
อัลบั้มอื่น อัลบั้มรวม- 1994: The Garth Brooks Collection- 1994: The Hits- 1998: Double Live- 2007: The Ultimate Hits

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Garth Brooks Website
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากทัลซา
หมวดหมู่:นักร้องคันทรี
อภิมหาอำนาจ

ไฟล์:Superpower map 1945.png|350px|thumb|แผนที่อภิมหาอำนาจในปีค.ศ. 1945 สหรัฐอเมริกา (น้ำเงิน), สหภาพโซเวียต (แดง), และ จักรวรรดิอังกฤษ (เขียวน้ำเงิน)
รัฐในปัจจุบันซึ่งมีการอ้างว่าเป็นหรือมีขีดความสามารถที่จะเป็นอภิมหาอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 21:
อภิมหาอำนาจ (superpower) คือ รัฐซึ่งเป็นผู้นำในระบบระหว่างประเทศและความสามารถในการใช้อำนาจชักจูงให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ และก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนและวางแผนใช้อำนาจในระดับทั่วโลกเพื่อปกป้องผลประโยชน์เหล่านี้ รัฐ "อภิมหาอำนาจ" ถูกพิจารณาว่ามีความเหนือกว่ารัฐ "มหาอำนาจ"  
อลิซ ไลแมน มิลเลอร์ ศาสตราจารย์แห่งกิจการความมั่นคงแห่งชาติ ณ บัณฑิตวิทยาลัยกองทัพเรือ ให้คำจำกัดความของอภิมหาอำนาจว่า "ประเทศซึ่งมีความสามารถจะรักษาอำนาจครอบงำและส่งอิทธิพลได้ในทุกพื้นที่ในโลก และในบางครั้ง ในมากกว่าหนึ่งภูมิภาคของโลกในเวลาใดเวลาหนึ่ง และอาจกล่าวได้ว่าบรรลุสถานะความเป็นเจ้าโลก
คำดังกล่าวเริ่มถูกใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1944 โดยมีความหมายถึงสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และจักรวรรดิบริติช ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ เมื่อจักรวรรดิบริติชกลายสภาพเป็นเครือจักรภพแห่งชาติ และอาณานิคมทั้งหลายได้รับเอกราช สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตมักจะถูกพิจารณาว่าเป็นสองอภิมหาอำนาจ ซึ่งเผชิญหน้ากันและกันในสงครามเย็น
จนกระทั่งสงครามเย็นยุติ ส่วนใหญ่เชื่อกันว่ามีเพียงสหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่ยังคงเติมเต็มเงื่อนไขที่จะพิจารณาว่าเป็นอภิมหาอำนาจ ถึงแม้ว่าจะยังคงมีการโต้เถียงกันถึงความเป็นเจ้าหรือการล้อมอำนาจของโลกโดยสหรัฐอเมริกาก็ตาม สาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพยุโรป อินเดีย และรัสเซีย ยังได้ถูกพิจารณาว่ามีขีดความสามารถที่จะก้าวเป็นสถานะอภิมหาอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ในขณะที่หลายฝ่ายยังคงสงสัยในการคงอยู่ของอภิมหาอำนาจในยุคหลังสงครามเย็น โดยอ้างถึงตลาดโลกอันซับซ้อนในปัจจุบัน และการเป็นเอกราชที่เพิ่มมากขึ้นระหว่างชาติต่าง ๆ ทำให้แนวคิดของอภิมหาอำนาจกลายเป็นอดีต และโลกในตอนนี้กำลังดำเนินในลักษณะหลายขั้ว

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศที่อาจเป็นอภิมหาอำนาจ (potential superpowers)- มหาอำนาจ (great power)- ประเทศอำนาจปานกลาง (middle power)- ประเทศด้อยอำนาจ (small power)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:คำศัพท์การทหาร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:รัฐแบ่งตามสถานภาพอำนาจ
หมวดหมู่:ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ปลาสังกะวัง

ปลาสังกะวัง  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pangasius polyuranodon ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีรูปร่างคล้ายปลาชนิดอื่นในวงศ์นี้ทั่วไป หากแต่มีหนวดยาวถึงหรือเลยครีบอก และครีบหางเป็นแผ่นหนาอย่างเห็นได้ชัด สีครีบทุกครีบออกเหลือง ส่วนหัวหลิมกลมและตำแหน่งตาอยู่ต่ำกว่ามุมปากคล้ายปลาบึก (Pangasianodon  gigas)
ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 50-80 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำโขงและปากแม่น้ำที่ติดกับทะเลที่เป็นน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำบางปะกง เป็นต้น
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลาสังกะวาดแวง" หรือ "ปลาชะแวง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาสังกะวัง
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสวายหมวดหมู่:ปลาน้ำจืดหมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อยหมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขงหมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง
ฌอร์ฌ เลอแม็ทร์

มงแซเญอร์ฌอร์ฌ อ็องรี โฌแซ็ฟ เอดัวร์ เลอแม็ทร์ (Monseigneur Georges Henri Joseph Édouard Lemaître; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1894 - 20 มิถุนายน ค.ศ. 1966) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวเบลเยียม มีสมณศักดิ์เป็นเพรเลต และเป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคาทอลิกเลอเฟิน บางครั้งเรียกโดยย่อด้วยชื่อตำแหน่งว่า "คุณพ่อ" (Abbé) หรือ "พระคุณเจ้า" (Monseigneur)
เลอแม็ทร์ได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับต้นกำเนิดของจักรวาล ซึ่งต่อมากลายมาเป็นทฤษฎีบิกแบง เขาเรียกทฤษฎีของเขาว่า "สมมุติฐานว่าด้วยอะตอมแรกเริ่ม"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   'A Day Without Yesterday': Georges Lemaître & the Big Bang date=2007-07-06 -    Biography: The Day Without Yesterday: Lemaître, Einstein and the Birth of Modern Cosmology.-  Dec, 1932 บทความกลศาสตร์สมัยใหม่ อธิบายถึงทฤษฎีบิกแบงของคุณพ่อฌอร์ฌ เลอแม็ทร์ นักคณิตศาสตร์ชาวเบลเยียม date=2011-08-31 
1966
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์
หมวดหมู่:นักจักรวาลวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแอโน
พลังงานมืด

ในการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ ดาราศาสตร์ และกลศาสตร์ท้องฟ้า พลังงานมืด (Dark energy) คือพลังงานในสมมุติฐานที่แผ่อยู่ทั่วไปในอวกาศและมีแนวโน้มจะเพิ่มสูงขึ้นตามอัตราการขยายตัวของเอกภพ พลังงานมืดเป็นวิธีที่นิยมมากที่สุดในการใช้อธิบายถึงผลสังเกตการณ์และการทดลองมากมายอันแสดงถึงลักษณะที่เอกภพปรากฏตัวอยู่ในลักษณะการขยายตัวออกอย่างมีอัตราเร่ง ในแบบจำลองมาตรฐานของจักรวาลวิทยา มีพลังงานมืดอยู่ในเอกภพปัจจุบันเป็นจำนวน 74%ของมวล-พลังงานรวมทั้งหมดในเอกภพ
รูปแบบของพลังงานมืดที่นำเสนอกันมีอยู่ 2 รูปแบบ คือ ค่าคงที่จักรวาลวิทยา (cosmological constant) อันเป็นค่าความหนาแน่นพลังงาน "คงที่" ที่แผ่อยู่ในอวกาศอย่างสม่ำเสมอ กับทฤษฎีสนามสเกลาร์ (Scalar field theory) เช่นควินเตสเซนส์หรือโมดูลิ อันเป็นปริมาณที่มีการ "เปลี่ยนแปลง" โดยความหนาแน่นของพลังงานแปรเปลี่ยนไปตามกาลและอวกาศ ส่วนหนึ่งของสนามสเกลาร์ที่มีค่าคงที่ในอวกาศนั้นถูกรวมอยู่ในค่าคงที่จักรวาลวิทยาด้วย ในทางกายภาพแล้ว ค่าคงที่จักรวาลวิทยาจะมีค่าเทียบเท่ากับพลังงานสุญญากาศ (vacuum energy) การแยกแยะการเปลี่ยนแปลงของสนามสเกลาร์ในอวกาศออกจากค่าคงที่จักรวาลวิทยาทำได้ค่อนข้างยาก เพราะการเปลี่ยนแปลงนั้นอาจเป็นไปอย่างช้ามากๆ
การตรวจวัดการขยายตัวของเอกภพอย่างละเอียดแม่นยำสูง เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องใช้เพื่อทำความเข้าใจว่า เหตุใดอัตราการขยายตัวของเอกภพจึงเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเวลาผ่านไป ในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป การเปลี่ยนแปลงของอัตราการขยายตัวสามารถระบุพารามิเตอร์ได้โดยอาศัย Equation of state ของจักรวาล การตรวจวัด Equation of state ของพลังงานมืดเป็นหนึ่งในความพยายามยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์ในการเฝ้าสังเกตการณ์เอกภพในปัจจุบัน
การนำค่าคงที่จักรวาลวิทยาบวกเข้าไปใน มาตรวัด FLRW มาตรฐานของจักรวาลวิทยา นำไปสู่แบบจำลองแลมบ์ดา-ซีดีเอ็ม ซึ่งถูกอ้างอิงว่าเป็น "แบบจำลองมาตรฐาน" ของจักรวาลวิทยา เพราะความสอดคล้องอย่างยิ่งของผลการคำนวณกับผลสังเกตการณ์ พลังงานมืดเป็นส่วนประกอบสำคัญยิ่งในความพยายามเมื่อไม่นานมานี้ในการสร้างแบบจำลองวงกลม (Cyclic model) สำหรับเอกภพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url=http://www.nytimes.com/2006/11/17/science/space/17dark.html?em&ex=1163998800&en=f02de71136ca5dd5&ei=5087%0A- "Mysterious force's long presence" BBC News online (2006) More evidence for dark energy being the cosmological constant- "Astronomy Picture of the Day" one of the images of the Cosmic Microwave Background which confirmed the presence of dark energy and dark matter- SuperNova Legacy Survey home page The Canada-France-Hawaii Telescope Legacy Survey Supernova Program aims primarily at measuring the equation of state of Dark Energy. It is designed to precisely measure several hundred high-redshift supernovae.- "Report of the Dark Energy Task Force"- "HubbleSite.org -- Dark Energy Website" Multimedia presentation explores the science of dark energy and Hubble's role in its discovery.- "Surveying the dark side"- "Dark energy and 3-manifold topology" Acta Physica Polonica 38 (2007), p. 3633-3639- The Dark Energy Survey- The Joint Dark Energy Mission date=2010-09-28 - Harvard: Dark Energy Found Stifling Growth in Universe, primary source- April 2010 Smithsonian Magazine Article date=2010-03-26 - HETDEX Dark energy experiment
หมวดหมู่:พลังงานในฟิสิกส์
หมวดหมู่:จักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
หมวดหมู่:ปัญหาทางดาราศาสตร์ที่ยังแก้ไม่ได้
หมวดหมู่:ปัญหาทางฟิสิกส์ที่ยังแก้ไม่ได้
จักรพรรดินีซุนจ็อง

จักรพรรดินีซุนจ็อง (mr= Sunjŏng Hyo Hwang-hu ; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2437 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) พระนามเดิม ยุน ชึง-ซุน (윤증순, 尹曾順) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิซุนจง จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซ็อนแห่งเกาหลี

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดินีซุนจ็องราวปี พ.ศ. 2473

**พระชนม์ชีพช่วงต้น**
จักรพรรดินีซุนจ็องมีพระนามเดิมว่า ยุน ชึง-ซุน พระราชสมภพในฮันยัง เป็นธิดาของมาร์ควิสยุน แท็ก-ย็อง (윤택영, 尹澤榮) ขุนนางแห่งแฮพย็อง ทั้งนี้พระองค์เป็นญาติชั้นที่เก้ากับยุน โบ-ซ็อน ประธานาธิบดีคนที่สองของประเทศเกาหลีใต้
พระสนมยุนแห่งแฮพย็องได้เข้ารับราชการเป็นฝ่ายในของมกุฎราชกุมารช็อกในนาม พระสนมยุนแห่งแฮพย็อง ตั้งแต่มีพระชันษาเพียง 10 ปี แต่หลังการสวรรคตของพระสนมมินแห่งยอฮึงพระชายาพระองค์แรก พระสนมยุนจึงขึ้นเป็นพระชายาเอกแทนที่ และเมื่อมกุฎราชกุมารช็อกเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซุนจงหลังจักรพรรดิโคจงสละราชสมบัติ จึงสถาปนาพระสนมยุนขึ้นเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 แต่ไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน และหลังจากดำรงพระอิสริยยศได้ไม่นาน พระองค์และพระราชสวามีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นลดพระอิสริยยศอันสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น-เกาหลี จึงมีพระอิสริยยศเป็น พระราชินีอีแห่งเกาหลี (แต่ไม่เป็นที่ทราบในเกาหลี) และตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดินีซุนจ็องทรงตกพุ่มหม้าย หลังจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามีเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2469 ซึ่งเป็นไปได้ว่าถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษ

**สงครามเกาหลี**
ในช่วงสงครามเกาหลี พระองค์ประทับอยู่ในพระราชวังชังด็อกที่ถูกกองกำลังของเกาหลีเหนือครอบครอง โดยมีทหารเกาหลีเหนือบุกเข้ามาในพระราชฐานพระองค์จึงบริภาษและทรงขับไล่ทหารเหล่านั้นออกไป หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปประทับในพระราชวังอุนฮย็อน ทว่าเมื่อสถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง พระองค์จึงเสด็จพระราชดำเนินไปเมืองปูซานกับพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ อันรวมไปถึงเจ้าหญิงฮี พระชายาในเจ้าชายวันฮึง ในหนังสือ "The World is One" พระนิพนธ์ของเจ้าหญิงพังจาระบุว่าจักรพรรดินีซุนจ็องพระราชดำเนินด้วยพระบาทไปจนถึงปูซาน

**หลังสิ้นสงคราม**
หลังสิ้นสงครามเกาหลี เกาหลีใต้มีการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ โดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดีคนแรกและเขาไม่ชอบระบอบราชวงศ์ อดีตจักรพรรดินีซุนจ็องมิได้รับอนุญาตให้เสด็จกลับไปประทับที่พระราชวังชังด็อก แต่ถูกจัดให้ประทับอยู่ในพระตำหนักซูอินในช็องนึงอย่างอัตคัตคับแคบและไม่สมพระเกียรติ หลังเปลี่ยนรัฐบาลในปี พ.ศ. 2504 พระองค์ได้รับอนุญาตให้กลับไปประทับ ณ พระตำหนักนักซ็อนในพระราชวังชังด็อกพร้อมกับเหล่านางสนองพระโอษฐ์คือพัก ชัง-บก, คิม มย็อง-กิล, ซ็อง อก-ย็อม และพนักงานอีกห้าคน
ในปัจฉิมวัยพระองค์เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ จักรพรรดินีซุนจ็องเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ด้วยพระหทัยพิการขณะพระชนมายุ 71 พรรษา ณ พระตำหนักนักซ็อน พระราชวังชังด็อกหลังกลับไปประทับเพียงห้าปี พิธีปลงพระบรมศพเป็นรัฐพิธีทางพุทธศาสนา พระบรมศพถูกบรรจุเคียงข้างกับพระบรมศพของจักรพรรดิซุนจงพระราชสวามี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวโชซ็อน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:จักรพรรดินีเกาหลี
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี
ดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน

ดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน (Wilkinson Microwave Anisotropy Probe; WMAP) หรือ ดาวเทียมดับเบิลยูแมป ชื่อเดิมคือ แมป (MAP) และ เอกซ์พลอเรอร์ 80 (Explorer 80) เป็นยานอวกาศที่วัดความแตกต่างของอุณหภูมิการแผ่รังสีความร้อนที่หลงเหลืออยู่จากเหตุการณ์บิกแบง หรือที่เรียกว่า การแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล โดยการตรวจวัดไปทั่วท้องฟ้า หัวหน้าโครงการคือศาสตราจารย์ ชาร์ลส์ แอล. เบนเน็ตต์ แห่งมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ โดยเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ด องค์การนาซา กับมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ยานอวกาศดับเบิลยูแมปถูกนำส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2001 จากฟลอริดา ปฏิบัติการดับเบิลยูแมปประสบความสำเร็จในภารกิจ COBE และจัดเป็นยานอวกาศระดับกลาง (MIDEX) ลำที่สองของโครงการสำรวจอวกาศ ในปี ค.ศ. 2003 ชื่อโครงการเปลี่ยนจาก MAP มาเป็น WMAP เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ เดวิด ทอดด์ วิลกินสัน (ค.ศ. 1935-2002) สมาชิกคนหนึ่งในคณะนักวิทยาศาสตร์ในโครงการนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Sizing up the universe-  เกี่ยวกับ WMAP และรังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล - บทความที่ Space.com-  Big Bang glow hints at funnel-shaped Universe, NewScientist, 15 เมษายน 2004-  NASA 16 มีนาคม 2006 ข่าวประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการลอยตัวของ WMAP date=2013-11-22 
หมวดหมู่:การสำรวจอวกาศ
หมวดหมู่:ยานอวกาศของนาซา
หมวดหมู่:การสำรวจไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล
หมวดหมู่:กล้องโทรทรรศน์อวกาศ
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ดาวเทียมโคจรรอบโลก
ไกลเพียงใดก็จะไปให้ถึงฝัน

ไกลเพียงใดก็จะไปให้ถึงฝัน (Far and Away) เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัย ดราม่า โรแมนซ์ ในปี ค.ศ. 1992 กำกับโดยรอน ฮาวเวิร์ดจากการเขียนบทของฮาเวิร์ดและบ็อบ ดอลแมน นำแสดงโดยทอม ครูซและนิโคล คิดแมน ถ่ายภาพด้วยกล้องพานาวิชัน โดยมิคาเอล ซาโลมอน และดนตรีประกอบด้วยจอห์น วิลเลียมส์ ภาพยนตร์ยังเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 1992
ครูซและคิดแมน รับบทเป็นผู้ย้านถิ่นฐานชาวไอร์แลนด์ที่เข้ามาเสี่ยงโชคในอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1890 โดยเฉพาะในการแข่งขันเพื่อจับจองที่ดินในปี 1893

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย รอน ฮาวเวิร์ด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐโอคลาโฮมา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไอร์แลนด์
หน่วยประมวลผลกราฟิกส์

ไฟล์:6600GT GPU.jpg|thumb|GeForce 6600GT (NV43) GPU
หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ (GPU: graphics processing unit) หรือ หน่วยประมวลผลทางภาพ (VPU: visual processing unit) คือหน่วยประมวลผลพิเศษที่รับภาระการให้แสงและเงาคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติแทนหน่วยประมวลผลกลาง ซึ่งหน่วยประมวลผลกราฟิกส์มีได้ทั้งที่เป็นการ์ดหรือเป็นส่วนหนึ่งของแผงวงจรหลักก็ได้ แต่ส่วนใหญ่ในปัจจุบันอยู่ในรูปของการ์ดแสดงผล

**หน้าที่หลัก**
ช่วยในการประมวลการทำงานในด้านภาพกราฟิกบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การทำงานของจีพียูจะคล้ายกับซีพียู แต่จะแตกต่างกันตรงที่การ์ดแสดงผลสมัยเก่าทำหน้าที่แปลงข้อมูลดิจิทัลเป็นสัญญาณเท่านั้น แต่ปัจจุบันการ์ดแสดงผลสมัยใหม่ได้รวมความสามารถในการแสดงผลภาพสามมิติมาไว้เป็นมาตรฐาน และได้เรียกชื่อใหม่ว่า หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ โดยสามารถลดงานด้านการแสดงผลของซีพียูได้มาก
หมวดหมู่:ความเป็นจริงเสมือน
หมวดหมู่:การ์ดแสดงผล
หมวดหมู่:ความจริงเสมือน
กลองทิมปานี

กลองทิมปานี (timpani; i; ˈtimpani) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เคทเทิลดรัม (kettledrums) เป็นกลองที่ปรับระดับเสียงได้ มีรูปร่างคล้ายกระทะหรือกาต้มน้ำ ตั้งอยู่บนฐาน ตัวกลองทำด้วยทองแดง ใช้หนังลูกวัวขึง มีสกรูอยู่รอบๆ ขอบกลองเพื่อใช้บังคับหนังกลองให้ตึงมากน้อยให้เกิดระดับเสียงที่ต้องการ นอกจากสกรูแล้วที่ฐานยังมีกระเดื่องไว้ให้ผู้เล่นเหยียบเปลี่ยนระดับเสียงอุปกรณ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ ไม้ตีกลอง (Drum Sticks)ซึ่งมีขนาดแตกต่างกัน (เล็ก กลาง และใหญ่) หัวไม้ตีกลองมักจะหุ้มด้วยสักหลาด ผ้า สำลี ไม้ก๊อก หรือ ฟองน้ำเสียงของทิมปานี จะทุ้มมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับเส้นผ่าศูนย์กลาง ของหน้ากลอง ถ้าเส้นผ่าศูนย์กลางยาวมากเสียงก็จะทุ้มมากถ้าเส้นผ่าศูนย์กลางสั้น เสียงจะมีความทุ้มน้อย เสียงของกลองทิมปานี เทียบได้กับเสียงเบสเป็นเสียงที่แสดงอำนาจตื่นเต้น เร้าใจ
กลองทิมปานีจะใช้บรรเลงในวงออร์เคสตรา ในการบรรเลงต้องใช้กลองทิมปานีอย่างน้อย 2 ใบ จึงมีรูปพหูพจน์อยู่เสมอคือ "Timpani" ถ้าเป็นเอกพจน์หรือกลองลูกเดียวเรียกว่า "Timpano"
กลองทิมปานีเป็นกลองที่มีระดับเสียงที่นิยมมี 4 ขนาด คือ 20 นิ้ว, 23 นิ้ว, 26 นิ้วและ29นิ้ว กลองแต่ละใบจะมีช่วงห่างของเสียงอยู่ราวคู่ 5 เพอร์เฟค (Perfect) และถ้าต้องการจะให้มีเสียงที่ดีควรจัดให้เสียงอยู่ช่วงกลาง
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีออร์เคสตรา
กลองใหญ่

กลองใหญ่ (bass drum) คือ เครื่องตีกระทบ มี 2 หน้า ขึงด้วยหนังกลอง กลองใหญ่ที่ใช้ในวงออร์เคสตราและเป็น กระเดื่องในกลองชุดด้วย จะมีขนาดใหญ่ที่สุดกว่า 32 นิ้ว ถ้าใช้ในวงโยธวาทิตและแตรวง จะมีขนาดตั้งแต่ 24 – 32 นิ้ว ตีด้วยไม้ตี ปลายไม้ข้างหนึ่งทำเป็นปมไวัสำหรับใช้ตีกระทบกับหนังกลอง ปมนั้นอาจหุ้มด้วยสักหลาด ไม้ก็อก ผ้านวมหรือฟองน้ำ เสียงกลองตีเน้นย้ำจังหวะเพื่อให้เกิดวามหนักแน่นหรืออาจจะใช้รัวเพื่อให้เกิดความตื่นเต้น รัวเพื่อสร้างจุดสนใจในบทเพลงเพิ่มขึ้นก็ได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีออร์เคสตรา
กลองเล็ก

กลองเล็ก (snare drum) เครื่องตีกระทบ มี 2 หน้า ขึงด้วยหนังกลอง ลักษณะเฉพาะก็คือหน้ากลองด้านล่างขึงคาดไว้ด้วยสายสแนร์ ทำด้วยเอ็นสัตว์ ในปัจจุบันสายสแนร์มีทั้งที่ทำด้วยไนล่อนและทำด้วยเส้นลวดโลหะ กลองเล็กมีชื่อเรียกหลายชื่อ เช่น- Snare drum มีขาตั้งรองรับตัวกลองใช้เป็นส่วนหนึ่งของกลองชุด หรือนำมาใช้บรรเลงประกอบจังหวะสำหรับวงออร์เคสตร้าหรือวงดนตรีอื่น ๆ ที่นั่งบรรเลง สำหรับวงโยธวาทิตและแตรวงมีตัวยึดกลองทำด้วยโลหะคล้องยึดไว้กับลำตัวของผู้ตี กลองจะอยู่ด้านหน้าของผู้ตี- Side Drum ใช้สำหรับเรียกกลองเล็กที่ผู้ตีต้องใช้สายสะพายคล้องกลองไว้ข้างลำตัว ตะขอที่อยู่ติดกับขอบกลอง ใช้คล้องเกี่ยวกับตัวกลองไว้กับสายสะพายขอบกลองด้านบนอยู่ในระดับเดียวกับเอวของผู้ตี ตัวกลองอยุ่ในลักษณะเฉียงกับลำตัวของผู้ตี
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีออร์เคสตรา
AGP

AGP (Accelerated Graphics Port) คือพอร์ต หรือ สลอต ("สลอต" คือส่วนที่อนุญาตให้ผู้ใช้เพิ่มการ์ดขยายให้กับคอมพิวเตอร์) ที่ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการทางด้าน Graphics ใช้งานร่วมกับกราฟิกการ์ด เพื่อที่จะให้เพิ่มอัตรา และความเร็วในการรับ/ส่งข้อมูลให้เพิ่มมากขึ้นจากเดิมที่ใช้งานร่วมกับสล็อตแบบ PCI โดย AGP แยกการวิเคราะห์เป็น 2 ส่วนคือ AGP Slot (ส่วนที่เป็นสล๊อตที่ติดตั้งอยุ่บนเมนบอร์ด) และ AGP Card
การพัฒนานี้ได้เริ่มมาจาก AGP 1.0 หรือ AGP1X/2X เป็นต้นมาซึ่งจะสามารถที่จะทำงานได้เท่ากับความเร็วของอัตราบัสบนระบบกล่าวคือ ถ้าใช้งานที่ระบบบัส 100MHz AGP 1X ก็จะมีความเร็วในการรับ/ส่งข้อมูลที่ 100MHz เช่นกัน และยังมี AGP อีกหนึ่งประเภทซึ่งตอนนี้นั้นยังมีใช้งานอยู่ในเมนบอร์ดบางรุ่นเท่านั้น คือ AGP Pro สล็อตแบบนี้จะเพิ่มส่วนที่จะให้แรงดันไฟฟ้าเพิ่มขึ้นมาเพื่อที่จะรองรับการทำงานของกราฟิกการ์ดที่ใช้ระบบระบายความร้อนขนาดใหญ่ ซึ่งในตอนนี้นั้น กราฟิกการ์ดส่วนใหญ่จะแก้ปัญหาเหล่านี้โดยการอาศัยกระแสไฟฟ้าจาก Power Supply โดยตรง ซึ่งทำให้การใช้งานสล็อดแบบ AGP Pro ไม่มีความจำเป็น
หมวดหมู่:ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล
หมวดหมู่:อุปกรณ์อินพุตคอมพิวเตอร์