Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ

เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ (The Colour of My Love) เป็นผลงานอัลบัมลำดับที่ 3 ในภาษาอังกฤษ ของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

**ข้อมูลอัลบั้ม**
เซลีนทำงานร่วมกับทีมงานที่ช่วยเธอมาแล้วในอัลบั้ม ยูนิซัน และ เซลีนดิออน อันได้แก่  เดวิด ฟอสเตอร์, Walter Afanasieff, Diane Warren และอื่นๆ
อัลบั้มนี้เป็นตัวแทนของการความเป็นสากลของเซลีน  ด้วยความนิยมต่ออัลบั้ม เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ ซึ่งมีหลายซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ อันประกอบด้วย เวนไอฟอลอินเลิฟ (ฉบับร้องใหม่ในเพลงของ ดอริส เดย์ ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sleepless in Seattle ), "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" (เพลงดังของ Jennifer Rush ในปี พ.ศ. 2528), "มิสเล็ด," "ติงทไวซ์," "ออนลี่วันโรด" และ "เน็กซ์เพลนเอ้าท์"
อัลบั้มที่ไม่ได้จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาได้บรรจุเพลง "จัสวอล์กอะเวย์" (ซิงเกิลโปรโมตในสเปน) เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ ออกจำหน่ายอีกครั้งในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 กับเพลงพิเศษในอัลบั้มนี้ "ทูเลิฟยูมอร์" (ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมอย่างมากในญี่ปุ่น) 
จุดที่น่าสังเกตของ เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ (สีสันแห่งความรักของฉัน) คือส่วนของการอุทิศ เป็นที่รู้กันว่าเซลีนตกหลุมรักในผู้จัดการของเขา René Angélil และในส่วนของการอุทิศนั้น เซลีนเรียกเรเน่ว่า "สีสันแห่งความรักของเธอ" 
ในเพลง "เว็นไอฟอลอินเลิฟ" และ "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" เซลีนได้รับการเสนอชื่อเข้ารางวัลแกรมมี่ถึง 2 รางวัล และรางวัลที่ได้รับในช่วงของ "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ได้แก่ Ivor Novello Award กับเพลง "ธิงทไวซ์", Japan Gold Disc Award กับเพลง "ทูเลิฟยูมอ", IRMA Award กับอัลบั้ม เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ และ  เวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส กับรางวัลศิลปินหญิงชาวแคนาดาที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี  เซลีนยังได้รับรางวัล Juno Awards and Félix Awards และถูกเสนอชื่อใน American Music Award
เซลีนจัดคอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม และออกจำหน่าย เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ตในรูปแบบ ดีวีดี และ วิดีโอ

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
"เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ไม่ได้รับการรับรองสถานะดังต่อไปนี้ - ยุโรป - ควรได้รับ ทองคำขาว x 5 (5,000,000)- สหราชอาณาจักร - ควรได้รับ ทองคำขาว x 6 (1,800,000)- ไอร์แลนด์ - ควรได้รับ ทองคำขาว x 5 (75,000)- เบลเยี่ยม - ควรได้รับ ทองคำขาว x 2 (150,000)- กรีซ - ควรได้รับ ทองคำ (25,000)- เดนมาร์ก - ควรได้รับ ทองคำขาว x 2 (80,000)- โปรตุเกส - ควรได้รับ ทองคำขาว (40,000)- ฮ่องกง - ควรได้รับ ทองคำขาว (20,000)- อินโดนีเซีย - ควรได้รับ ทองคำขาว (50,000)- มาเลเซีย - ควรได้รับ ทองคำขาว (25,000)- สิงคโปร์ - ควรได้รับ ทองคำขาว (15,000)- ไทย - ควรได้รับ ทองคำ (25,000)

**รางวัล**
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อในรางวัลแรมมี่ อีก 2 รางวัลดังต่อไปนี้- รางวัลแกรมมี่สำหรับผลงานป๊อปยอดเยี่ยม – "เว็นไอฟอลอินเลิฟ" (พ.ศ. 2537)- รางวัลแกรมมี่สำหรับผลงานป๊อปหญิงยอดเยี่ยม – "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" (พ.ศ. 2538) 
เซลีนยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล อเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส์ ดังนี้- ซิงเกิลปีอปร็อกที่เป็นที่ชื่นชอบ – "เดอะพาวเวอร์เลิฟ" (พ.ศ. 2538)
ด
ด
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง

ออลเดอะเวย์... อะเดเคดออฟซอง (All the Way... A Decade of Song) เป็นอัลบั้มรวมฮิตภาษาอังกฤษอัลบั้มแรก ๆ ของ เซลีน ดิออน และเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 7 ของเธอ วางแผงเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
เซลีนเป็นหนึ่งในนักร้องที่มียอดขายสูงสุดในโลก กับรางวัล Grammy Award winner ถึง 5 ครั้งและยอดขายกว่า 100 ล้านแผ่นในทศวรรษที่ผ่านมา 'All The Way - A Decade Of Song' เป็นคอลเลกชันรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน และกับเพลงพิเศษอีก 7 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้โดยเฉพาะ - "ออลเดอะเวย์" เป็นเพลงรัก tribute ให้หนึ่งในนักร้องที่เซลีนชื่นชอบ Frank Sinatra. - "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" เป็นเพลงใหม่ของอัลบั้มนี้ อำนวยการโดย Max Martin และ Kristian Lundin (Backstreet Boys, Britney Spears). "That's The Way It Is" เป็นเพลงแนว heartfelt mid-tempo ร่วมสมัยกับเพลงสากลปัจจุบัน- "เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟซ" อันดับ 1 สำหรับ Roberta Flack ในปี 1972 อำนวยการโดย เดวิด ฟอสเตอร์

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
All the Way... A Decade of Song is undercertified in two countries:- United Kingdom - should be certified 3x Platinum (900,000)- United States - should be certified 8x Platinum (8,000,000)

**รางวัล**
Céline Dion was also nominated for one MuchMusic Video Award:- Best Video – "That's the Way It Is" (2000)
Céline Dion was also nominated for one Grammy Award:- Best Pop Collaboration with Vocals – "All the Way" (2001)
Céline Dion was also nominated for one more American Music Award:- Favorite Pop/Rock Female Artist (2001)
Céline Dion was also nominated for one Blockbuster Entertainment Award:- Favorite Female Artist – Pop (2001)
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงฮิต
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1

เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 (The Collector's Series Volume One ; Tout en amour) คืออัลบั้มรวบรวมเพลงของเซลีน ดิออน เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 8 และเป็นอัลบั้มที่ 27 ในทั้งหมด (รวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) วางจำหน่ายวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2543 อัลบั้มนี้ใช้ชื่อใหม่ว่า Tout en amour  (แปลว่า All in Love) ซึ่งจำหน่ายในประเทศฝรั่งเศส

**รายละเอียดอัลบั้ม**
The Collector's Series Volume One เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออน รวมไปถึงรวมเพลงที่หาฟังได้ยากของเซลีน ดิออนในเพลงที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ The Collector's Series Volume One ประกอบด้วย "The Power of the Dream" เพลงจากงานพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2539 (โอลิมปิกฤดูร้อน) และเพลงในภาษาฝรั่งเศส สเปน และญี่ปุ่น รวมไปถึงเพลงยอดนิยมอย่าง "Where Does My Heart Beat Now," "Only One Road," "Falling into You," "The Reason" และ "That's the Way It Is."
Tout en amour เป็นฉบับจำกัด วางแผงในฝรั่งเศส พร้อมด้วย 12 โปสการ์ด พร้อมด้วยภาพที่ไม่เคยวางจำหน่ายของเซลีน ดิออน

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
The Collector's Series Volume One ไม่ได้รับรองใน 1 ประเทศ:- Canada - ควรรับรองเป็น Platinum (100,000)
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
คีชีเนา

คีชีเนา (Chișinău, Ro-Chișinău.ogg) เป็นเมืองหลวง ศูนย์กลางอุตสาหกรรม และศูนย์กลางการค้าของประเทศมอลโดวา และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศริมแม่น้ำบึกซึ่งเป็นแควฝั่งขวาของแม่น้ำนีสเตอร์ ในแง่เศรษฐกิจ คีชีเนาเป็นเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในมอลโดวาและเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางการขนส่งและอุตสาหกรรมของภูมิภาค ในฐานะที่เป็นเมืองสำคัญของประเทศ คีชีเนาจึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่อการศึกษาที่ดี นอกจากนี้ยังเป็นเมืองที่มีสัดส่วนพื้นที่สีเขียวสูงที่สุดแห่งหนึ่งในบรรดาเมืองใหญ่ต่าง ๆ ของทวีปยุโรป
คีชีเนาได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1436 ในฐานะส่วนหนึ่งของราชรัฐมอลเดเวีย ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองนี้อยู่ภายใต้อำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อเริ่มต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 คีชีเนาเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรเพียง 7,000 คน ต่อมาใน ค.ศ. 1812 เมืองนี้ได้ถูกจักรวรรดิรัสเซียเข้ายึดครองและตั้งเป็นศูนย์กลางของแคว้นเบสซาเรเบีย เมื่อถึง ค.ศ. 1862 จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 92,000 คน และเพิ่มเป็น 125,787 คนเมื่อถึง ค.ศ. 1900 ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1940–1941 และ ค.ศ. 1945–1991 เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียในชื่อ คีชีนอฟ (Кишинёв)

**เมืองพี่น้อง**
 Romania บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย- USA แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ- France เกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส- Germany มันไฮม์ ประเทศเยอรมนี- Ukraine เคียฟ ประเทศยูเครน- Ukraine ออแดซา ประเทศยูเครน- Israel เทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล- Italy เรจโจเอมีเลีย ประเทศอิตาลี- Greece แพทรัส ประเทศกรีซ- Poland กรากุฟ ประเทศโปแลนด์- USA กรีนส์โบโร รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ- Armenia เยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกรุงคีชีเนา ro-  Chişinău - Portail Moldavie date=18 March 2016  fr-  Chişinău - Magazine Moldavie date=14 March 2007  fr-  ชุมชนชาวยิวในกรุงคีชีเนา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศมอลโดวา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
มินสค์

บริเวณจัตุรัสแห่งชัยชนะในกรุงมินสค์
มินสค์ (Minsk; Мінск; Минск) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำสวิสลาช (Svislach) และแม่น้ำเนียมีฮา (Niamiha) ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 280.4 เมตร กรุงมินสค์เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของเครือรัฐเอกราช (CIS) ในที่เป็นฐานะเมืองหลวงของประเทศ ยังมีสถานะการบริหารพิเศษและยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของจังหวัดมินสค์และเขตมินสค์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2006 กรุงมินสค์มีประชากรประมาณ 1,780,000 คน และมีนายมีคาอิล ปัฟลอฟ (Mikhail Pavlov) เป็นนายกเทศมนตรี
หลักฐานยุคแรกเริ่มสุดที่กล่าวถึงมินสค์นั้นย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ค.ศ. 1067) ในปี ค.ศ. 1242 มินสค์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐลิทัวเนีย (Grand Duchy of Lithuania) และได้รับอภิสิทธิ์เมืองในปี ค.ศ. 1499 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1569 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของมินสค์วอยวอดชิป (Minsk Voivodship) ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียในปี ค.ศ. 1793 ซึ่งเป็นผลจากการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1919-1991 มินสค์เคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (Byelorussian SSR) ก่อนสหภาพโซเวียตล่มสลาย

**เมืองพี่น้อง**
 Nepal กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล- Brazil เบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล- India เบงคลูรู ประเทศอินเดีย- USA ดีทรอยต์ สหรัฐอเมริกา- Netherlands ไอนด์โฮเวน ประเทศเนเธอร์แลนด์- France ลียง ประเทศฝรั่งเศส- Russia มูร์มันสค์ ประเทศรัสเซีย- England นอตทิงแฮม สหราชอาณาจักร- Russia โนโวซีบีสค์ ประเทศรัสเซีย- Japan เซ็นได ประเทศญี่ปุ่น- Germany พ็อทซ์ดัม ประเทศเยอรมนี- USA เบเกอร์สฟีลด์ สหรัฐอเมริกา- Armenia เยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย- Iran เตหะราน ประเทศอิหร่าน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Photos of Minsk on GOMINSK.ORG date=2008-06-22 -  Your Personal Minsk Guide date=2007-01-12  -  แนะนำกรุงมินสค์ date=2007-03-11  -   รูปภาพของกรุงมินสค์-  คณะกรรมการบริหารนครมินสค์-  รูปภาพของกรุงมินสค์ date=2007-02-06 -  รูปภาพจาก Radzima.org-  Historical dates of Minsk date=2009-11-25 
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:ประเทศเบลารุส

บเลารุส
บ
บเลารุส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษากลุ่มสลาฟเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
บ
หมวดหมู่:ประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล
ดิจิมอนเพนดูลั่ม

ดิจิมอนเพนดูลั่ม (Digimon Pendulum) เป็นสัตว์เลี้ยงดิจิทัลที่สร้างโดย WiZ กับบันได ซึ่งก่อให้เกิดแฟรนไชส์ดิจิมอน โดยเผยแพร่ที่ญี่ปุ่นในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997 และที่อเมริกาเหนือในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1997 สัตว์เลี่ยงนี้มุ่งเน้นไปที่ผู้หญิงมากกว่า เพราะเป็นเพศตรงข้ามของทามาก็อตจิ
ดิจิมอนเพนดูลั่มแบบดั้งเดิมที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 1997 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 ขายไป 14 ล้านอันทั่วโลก ซึ่งรวมที่ญี่ปุ่น 13 ล้านอัน กับต่างประเทศ 1 ล้านอัน ใน ค.ศ. 2005 มีการขายดิจิมอนเพนดูลั่มที่มากกว่า 24 ล้านอันทั่วโลก

**ดิจิมอนเพนดูลั่มรุ่นต่างๆ**
ดิจิม่อนเพนดูลั่มมีด้วยกันทั้งหมด 11 รุ่นด้วยกันโดยแต่ละรุ่นนั้นจะเป็นดิจิมอนประเภทต่างๆโดยแต่ละรุ่นนั้นจะมีดิจิมอนสายพันธุ์ต่างๆซึ่งแต่ละสายพันธุ์นั้นจะอยู่ในรุ่นต่างๆทั้งนี้ดิจิมอนเพนดูลั่มในแต่ละรุ่นจะเพิ่มเวอร์ชัน .5 ซึ่งออกมามีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย คือแค่ตัดดิจิมอนบางตัวของอันเดิมออกไป แล้วเพิ่มตัวใหม่ (ชนิดเดียวกัน ระดับเดียวกันกับตัวที่ตัด) ที่เข้ามา

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 เนเจอร์สปิริต**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1.5 เนเจอร์สปิริต**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 2 ดิปเซฟเวอร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 2.5 ดิปเซฟเวอร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 3 ไนท์แมร์โซลเจอร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 3.5 ไนท์แมร์โซลเจอร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 4 วินด์การ์เดี้ยน**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 4.5 วินด์การ์เดี้ยน**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 5 เมทัลเอมไพร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม 5.5 เมทัลเอมไพร์**

**ดิจิมอนเพนดูลั่ม Zero ไวรัสบัสเตอร์**

**ข้อแตกต่างจากรุ่นก่อน**
 มีการแบ่งกลุ่มหรือหมวดหมู่ที่แน่นอนของดิจิม่อน เช่น เพนดูลั่ม 1 ชื่อ Nature Spirit คือการนำดิจิม่อนที่เกี่ยวกับธรรมชาติมารวมไว้ด้วยกัน- มีการระบุถึงชนิด (attribute) ของดิจิม่อน คือ วัคซีน (Vaccine) ดาต้า (Data) และไวรัส (Virus) ซึ่งจะเป็นจุดสำคัญในดิจิม่อนเพนดูลั่มนี้- มีการเพิ่มร่าง Rookie เข้าไป 1 ตัว ให้มี 3 ตัว คือ Rookie ที่เป็นวัคซีน Rookie ที่เป็นดาต้า และ Rookie ที่เป็นไวรัส- ร่าง Champion หรือขั้นที่ 4 มีเพียง 6 ตัว ซึ่งจะมีชนิดละ 2 ตัว (วัคซีน 2 ดาต้า 2 และไวรัสอีก 2)- มีการตัดตัวที่ใช้อุจจาระออกไป - ใช้อาวุธที่มีรูปแบบไม่ตายตัว ดังเช่น ถ้าเป็นดิจิตอลมอนสเตอร์ร่าง Champion ทุกๆ เวอร์ชัน จะมีรูปแบบอาวุธที่ตายตัวคือ ลูกไฟ เข็ม และหมัด- เช่นเดียวกับขั้นที่ 4 คือขั้นที่ 5 หรือ Ultimate นั้น จะมี 6 ตัวและแบ่งชนิดละ 2 ตัวเช่นกัน แต่จะมีเงื่อนไขการแบ่งดังนี้ 3 ตัวแรก (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1) จะเปลี่ยนร่างจากการพัฒนาด้วยตัวเอง โดยอาศัยเงื่อนไขเดียวกับดิจิตอลมอนสเตอร์คือต้องต่อสู้เกิน 30 ศึก และมี % การชนะมาเกี่ยวข้อง และอีก 3 ตัวที่เหลือคือได้จากการพัฒนาการโดยการผสมพันธุ์ (Jogress) (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1)- ร่าง Mega หรือ ขั้นที่ 6 มี 3 ตัวต่อรุ่น โดยแบ่งชนิดละ 1ตัว (วัคซีน 1 ดาต้า 1 ไวรัส 1) เงื่อนไขการจะพัฒนาเข้าสู่ขั้นที่ 6 จะพูดในบทต่อๆไป- การฝึกฝนดิจิม่อนเปลี่ยนให้ทุกรุ่นมีการฝึกฝนที่เหมือนกัน คือ ใช้การนับการเขย่า แล้วดิจิม่อนจะปล่อยอาวุธประจำตัวออกมา 5 ครั้ง ถ้ายิงออกมา 2 ลูกนับเป็น 1 ถ้ายิง 2 ลูกครบทั้ง 5 ครั้ง จะเรียกว่า Superhit x 5 หรือ Megahit นอกจากนี้การนับการเขย่ายังใช้ในการต่อสู้ดิจิม่อนอีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดิจิมอน
อุดมคติ (จริยธรรม)

อุดมคติ (ideal) เป็นหลักการหรือคุณค่า (value) ที่บุคคลมุ่งแสวงเป็นเป้าหมาย ซึ่งปกติในบริบทจริยธรรม อุดมคติมีความสำคัญเป็นพิเศษในจริยธรรม เพราะลำดับที่บุคคลจัดอุดมคติมักตัดสินว่าบุคคลแสดงออกซึ่งอุดมคตินั้นอย่างจริงใจมากน้อยเพียงใด อุดมคติเป็นการใช้สิ่งสากล (universal) ในทางจริยธรรม ค่อนข้างคล้ายกับค่าในตัวสัมพัทธ์ (relative intrinsic value)
บางคนที่อ้างว่ามีอุดมคติความซื่อสัตย์ แต่ยินดีโกหกเพื่อปกป้องสหายกำลังแสดงว่า เขามิได้ถือมิตรภาพเป็นอุดมคติหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นอุดมคติที่สำคัญยิ่งกว่าความซื่อสัตย์ ฉะนั้น จึงมองว่าอุดมคติคล้ายกับคุณค่าได้
หมวดหมู่:ปรัชญาชีวิต
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางจริยธรรม
ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล

ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล (Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองลินธิคัม ในแอนน์อรันเดิลเคาน์ตี รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา หรือเรียกกันทั่วไปว่า BWI ตามชื่อรหัสสนามบิน รองรับการจราจรภายในเขตนครหลวงบัลติมอร์-วอชิงตัน ห่างจากใจกลางเมืองบัลติมอร์ประมาณ 16 กิโลเมตร และจากใจกลางเมืองวอชิงตันประมาณ 55 กิโลเมตร ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ 
ตั้งแต่สายการบินเซาท์เวสต์มาลงให้บริการที่ท่าอากาศยาน BWI ในปี พ.ศ. 2536 ท่าอากาศยาน BWI ได้รู้จักในฐานะท่าอากาศยานที่ค่าโดยสารถูก 
บัลติมอร์/วอชิงตัน เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตผู้พิพากษาศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกา เธอร์กู้ด มาร์แชล ซึ่งเกิดและเติบโตในบัลติมอร์

**สายการบิน**

**อาคารเทียบเครื่องบิน เอ/บี**
 เซาท์เวสต์แอร์ไลน์

**อาคารเทียบเครื่องบิน ซี**
 เดลต้า แอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์- แพนแอม คลิปเปอร์ คอนเนคชั่น ให้บริการโดย บอสตัน-เมนแอร์เวย์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกันอีเกิล

**อาคารเทียบเครื่องบิน ดี**
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
** คอนติเนนตัลเอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เอ็กซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์- นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์เลน์- มิดเวสต์แอร์ไลน์
** มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวย์แอร์ไลน์
** มิดเวสต์คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์สเตทแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน- แอร์ทรานแอร์เวย์

**อาคารเทียบเครื่องบิน อี (อาคารเทียบเครื่องบินระหว่างประเทศ ผู้ว่าการวิลเลียม โดนัลด์ เชเฟอร์)**
อาคารเทียบเครื่องบิน อี- นอร์ธอเมริกันแอร์ไลน์- บริติช แอร์เวย์- ยูเอสเอ 3000- แอร์แคนาดา
** แอร์แคนาดาแจ๊ซ- แอร์ทรานแอร์เวย์ เที่ยวบินซึ่งมาจากต่างประเทศ- แอร์โมบิลิตีคอมมานด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติบัลติมอร์/วอชิงตัน เธอร์กู้ด มาร์แชล 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐแมริแลนด์
ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส

ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส (Washington Dulles International Airport) ตั้งอยู่ระหว่างเมืองชานทิลลีในแฟร์แฟกเคาน์ตี และดัลเลสในลูดอนเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย เป็นท่าอากาศยานนานาชาติพาณิชย์ที่ให้บริการพื้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ท่าอากาศยานเปิดให้บริการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการในปี 1962 ตั้งชื่อตามจอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศในสมัยประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ ท่าอากาศยานเป็นฐานการบินหลักของยูไนเต็ดแอร์ไลน์

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสารหลัก**

**ประตู เอช**
 ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์- ทีเอซีเอ- ลอยด์แอโรโบลิเวียโน

**ประตู แซด**
 ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์

**อาคารผู้โดยสารส่วนกลางลาน**

**อาคารเทียบเครื่องบิน เอ**
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โกเจ็ตแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส สเตทส์ แอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์

**อาคารเทียบเครื่องบิน บี**
 กาตาร์แอร์เวย์- โกเรียนแอร์- คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
** คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เอกซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์- เคแอลเอ็ม- เจ็ตบลูแอร์เวย์- ซันคันทรีย์แอร์ไลน์- เซาเวสต์แอร์ไลน์- เซาแอฟริกันแอร์ไลน์- เดลต้า แอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติกเซาท์เวสต์แอร์ไลน์- เตอร์กิชแอร์ไลน์- นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์- แม็กซ์เจ็ต- รอยัลแอร์มาร็อก- ลุฟต์ฮันซา- เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์ไลน์- สแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม- ออลนิปปอนแอร์เวย์- แอร์ทรานแอร์เวย์- แอร์ฟรานซ์- แอร์ลินกัส- ไอบีเรียแอร์ไลน์- อียิปต์แอร์

**อาคารเทียบเครื่องบิน ซี**
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส (ดูรายละเอียดที่อาคารเทียบเครื่องบิน เอ)
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ชัตเทิลอเมริกา

**อาคารเทียบเครื่องบิน ดี**
 บริติชแอร์เวย์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกันคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** อเมริกันอีเกิล- อาลีตาเลีย- ออสเตรียนแอร์ไลน์- เอธิโอเปียนแอร์ไลน์- แอโรฟลอต- แอร์อินเดีย- แอร์ไชน่า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตัน ดัลเลส 
วอชิงตันดัลเลส
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน

ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน (Ronald Reagan Washington National Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองอเล็กซานเดรียในเทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย รองรับการจราจรของวอชิงตัน ดี.ซี. และยังเป็นท่าอากาศยานที่ใกล้ตัวดี.ซี.มากที่สุดอีกด้วย นอกจากนี้ยังเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินยูเอสแอร์เวย์
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานยานมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสาร เอ**
 นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์- มิดเวสต์แอร์ไลน์- สปิริตแอร์ไลน์- เอทีเอแอร์ไลน์- แอร์ทรานแอร์เวย์

**อาคารผู้โดยสาร บี**

**อาคารเทียบเครื่องบิน 1**
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
** คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส- เดลตาแอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย ชัตเทิลอเมริกา
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย แอตแลนติก เซาท์เวสต์ แอร์ไลน์
** เดลต้าชัตเทิล ให้บริการโดย เดลตาแอร์ไลน์- อลาสกาแอร์ไลน์- แอร์แคนาดา
** แอร์แคนาดาแจ๊ซ

**อาคารเทียบเครื่องบิน 2**
 ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- ยูเอสแอร์เวย์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกันอีเกิล

**อาคารผู้โดยสาร ซี**
 ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์ชัตเทิล ให้บริการโดย ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โคลแกนแอร์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย เพีนดมอนต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย รีพับบลิกแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน date=25 April 2007 
วอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน
หมวดหมู่:โรนัลด์ เรแกน
ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย

ท่าอากาศยานนานาชาติฟิลาเดลเฟีย (Philadelphia International Airport; PHL) เป็นท่าอากาศยานหลักที่บริการเมืองฟิลาเดลเฟีย ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 31.7 ล้านคนต่อปี ท่าอากาศยานนี้จึงเป็นท่าอากาศยานที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับที่ 20 ของสหรัฐ ใน ค.ศ. 2019 ท่าอากาศยานนี้ได้บริการผู้โดยสาร 33,018,886 คน ซึ่งเป็นจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ท่าอากาศยาน 
ท่าอากาศยานฟิลาเดลเฟียตั้งอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย และเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ อยู่ห่างจากย่านกลางเมือง 11 กิโลเมตร (7 ไมล์) และมีสายการบิน 25 สายซึ่งให้บริการเที่ยวบินเกือบ 500 เที่ยวต่อวัน ไปยังจุดหมายปลายทางมากกว่า 130 แห่งทั่วโลก

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารเทียบเครื่องบิน เอ ฝั่งตะวันตก**
 ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์- ยูเอสแอร์เวย์- ลุฟต์ฮันซา- แอร์จาเมกา- แอร์ฟรานซ์

**อาคารผู้โดยสาร เอ ฝั่งตะวันออก**
 บริติช แอร์เวย์- มิดเวสต์แอร์ไลน์
** มิดเวสต์คอดนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์- ยูเอสเอ 3000- ยูเอสแอร์เวย์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกันคอนเนคชั่น ให้บริการโดย โขตโกวแอร์ไลน์
** อเมริกันคอนเนคชั่น ให้บริการโดย ทรานส์ สเตทส์ แอร์ไลน์- กาตาร์แอร์เวย์

**อาคารผู้โดยสาร บี และซี**
 ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย รีพับบลิกแอร์ไลน์

**อาคารผู้โดยสาร ดี**
 คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
** คอนติเนนตัลเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เอกซ์เพรสเจ็ตแอร์ไลน์- เซาท์เวสต์แอร์ไลน์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์
** ยูไนเต็ดเอกซ์เพรส ให้บริการโดย ทรานส์ สเตทส์ แอร์ไลน์- แอร์แคนาดา
** แอร์แคนาดาแจ๊ซ- แอร์ทรานแอร์เวย์

**อาคารผู้โดยสาร อี**
 เดลต้า แอร์ไลน์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
** เดลต้าคอนเนคชั่น ให้บริการโดย ฟรีดอมแอร์ไลน์- เซาท์เวสต์แอร์ไลน์- นอร์ธเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ธเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์

**อาคารผู้โดยสาร เอฟ**
 ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย โชโตโกวแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย พีเอสเอแอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย เพียดมอนต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอกซ์เพรส ให้บริการโดย แอร์วิสคอนซิน

**สถิติ**

**จราจรรายปี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Philadelphia International Airport (official web site)- site=21217.*A-  Wings Over Philadelphia –  Abundant Information Regarding PHL-  Pennsylvania Bureau of Aviation: Philadelphia International Airport-  Food and Shops at PHL-  PHL-Citizens Aviation Watch- 00320- PHL
ฟ

หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในฟิลาเดลเฟีย
หมวดหมู่:การขนส่งในฟิลาเดลเฟีย
หมวดหมู่:ฟิลาเดลเฟียตะวันตกเฉียงใต้
โรแบร์โต บัจโจ

โรแบร์โต บัจโจ (Roberto Baggio) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1967 ที่เมืองกัลดอญโญ ประเทศอิตาลี บัจโจมีชื่อเสียงมาจากการเป็นกองหน้าตัวหลักของทีมอิตาลีในฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งครั้งนั้นอิตาลีได้ทะลุมาถึงรอบชิงชนะเลิศกับบราซิล บัจโจในฐานะกองหน้าจึงเป็นความหวังของชาวอิตาลีและแฟน ๆ ทั่วโลก ว่าจะเป็นผู้นำพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่ 4 ได้ แต่การแข่งขัน 120 นาที เสมอกัน 0:0 จึงต้องตัดสินกันที่ลูกจุดโทษ ซึ่งบัจโจที่มีข่าวออกมาก่อนหน้านี้ว่า บาดเจ็บ เป็นผู้ยิงประตูสุดท้ายด้วย ปรากฏว่าเขายิงพลาดเหินข้ามคานไป ส่งผลให้บราซิลได้แชมป์ฟุตบอลโลกเป็นสมัยที่ 4 ไปทันที

**ประวัติ**
โรแบร์โต บัจโจ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) กับสโมสรวีเชนซา บ้านเกิด จนถึงปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) จึงย้ายไปอยู่ที่ฟีออเรนตีนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จึงย้ายไปอยู่ที่ยูเวนตุส สโมสรชั้นนำของอิตาลีและของยุโรป จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ (Ballon d'Or) ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ก่อนที่จะเป็นกองหน้าในทีมชาตินำทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา และพาทีมเป็นรองแชมป์โลก
จากนั้น บัจโจ จึงได้ย้ายไปอยู่ที่เอซีมิลาน ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ไปอยู่กับโบโลญญาในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ย้ายไปอยู่กับอินเตอร์มิลาน ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และเบรชชา ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ก่อนที่จะแขวนรองเท้าไปในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004)
โรแบร์โต บัจโจ เป็นนักฟุตบอลรูปร่างเล็ก โดยสูงเพียง 174 เซนติเมตรเท่านั้น เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่งทีเดียวในสมัยที่ยังเล่นฟุตบอลอยู่ มีเอกลักษณ์ประจำตัวคือผมเปียที่ท้ายทอย เป็นนักฟุตบอลที่หน้าตาดี จึงได้ฉายาจากแฟนฟุตบอลชาวไทยว่า เทพบุตรเปียทองคำ ชีวิตส่วนตัวนับถือศาสนาพุทธ เคยมีข่าวในทำนองที่ว่าเดินทางมาประเทศไทยเพื่อให้หลวงพ่อคูณฝังตะกรุดมาแล้วด้วย แต่ในความเป็นจริงแล้ว บัจโจนับถือพุทธศาสนาแบบมหายาน โดยอยู่ในสมาคมโซคา งัคไก สากล  (Soka Gakkai International) ซึ่งไม่ได้นับถือเครื่องรางของขลังดังกล่าว  แรก ๆ ที่เริ่มมีชื่อเสียงถูกเรียกชื่อเป็นภาษาไทยว่า โรเบอร์โต้ บักจิโอ้ หรือ โรเบอร์โต้ บักโจ้
ผลงาน ระดับสโมสร  Club
Juventus  
แชมป์  UEFA Cup          : 1992-93
แชมป์  Calcio Serie A   : 1994–95
แชมป์  Coppa Italia      : 1994–95
Ac Milan
แชมป์   Calcio Serie A         : 1995–96
ระดับทีมชาติ  International
Italy
FIFA World Cup Third Place   : 1990
FIFA World Cup Runner-up    : 1994
เกียติประวัติส่วนบุคล   ที่โดดเด่น
World Soccer Player of the Year: 1993
รางวัล   Ballon d'Or     : 1993
FIFA World Player of the Year  : 1993
FIFA World Cup Silver Ball  : 1994
FIFA World Cup All-Star Team  : 1994
Onze de Bronze  : 1994
Ballon d'Or (Silver Award)  : 1994
FIFA World Player of the Year (Bronze Award)  : 1994

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ส่วนตัวโรแบร์โต บัจโจ date=2007-04-10 
1967
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
หมวดหมู่:บุคคลที่เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1994
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1990
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
มหายุคมีโซโซอิก

มหายุคมีโซโซอิก (อังกฤษ: Mesozoic Era) เป็นมหายุคที่สองจาก 3 มหายุคทางธรณีกาลของโลกในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก โดยอยู่ถัดจากมหายุคพาลีโอโซอิกและอยู่ก่อนหน้ามหายุคซีโนโซอิก
มหายุคมีโซโซอิกมีช่วงอายุตั้งแต่ 251-65 ล้านปีมาแล้ว อยู่ในช่วงเวลาที่มีการแยกตัวออกจากกันของมหาทวีปแพนเจีย ทำให้เกิดผืนแผ่นดินลอเรเซียและผืนแผ่นดินกอนด์วานา คั่นกลางด้วยมหาสมุทรเททิส จากนั้นจึงเกิดการแยกตัวขึ้นอีกภายในผืนแผ่นดินทั้งสอง ทำให้เกิดทวีปต่าง ๆ ดังที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน มหายุคมีโซโซอิกเป็นมหายุคที่เรียกได้ว่าสัตว์เลื้อยคลานครองโลก

**ยุคทางธรณีวิทยา**
มหายุคมีโซโซอิกแบ่งย่อยออกเป็น 3 ยุค ดังนี้- ยุคไทรแอสซิก (251.0 ถึง 199.6 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคแรกเริ่มของไดโนเสาร์และสัตว์เลื้อยคลาน- ยุคจูแรสซิก (199.6 ถึง 145.5 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคของสัตว์เลื้อยคลาน พบนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นครั้งแรก มีไดโนเสาร์จำนวนมาก- ยุคครีเทเชียส (145.5 ถึง 65.5 ล้านปีมาแล้ว) เป็นยุคที่ไดโนเสาร์และสัตว์ขนาดใหญ่สูญพันธุ์ มีสัตว์พวกไพรเมตเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก

**อ้างอิง**
 พจนานุกรมศัพท์ภูมิศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, พิมพ์ครั้งที่ 4, กรุงเทพ, ราชบัณฑิตยสถาน, 2549-  Overview of Global Boundary Stratotype Sections and Points

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Mesozoic from Palaeos date=2008-11-06 -  The Mesozoic, age of cycads and dinosaurs date=2008-11-02 -  Mesozoic terrestrial ecosystems date=2002-08-30 -  Mesozoic climates date=2009-05-25 -  Paleozoic/Mesozoic climate
หมวดหมู่:ธรณีประวัติของโลก

หมวดหมู่:ธรณีกาล
สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์

สัญลักษณ์ครีเอทีฟคอมมอนส์
สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ เป็นสัญญาอนุญาตทางลิขสิทธิ์จำนวนหนึ่ง ประกาศใช้เมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2002 โดยครีเอทีฟคอมมอนส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรในสหรัฐ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2001

**สัญญาอนุญาต**
รายละเอียดของแต่ละสัญญาอนุญาตนั้น ขึ้นอยู่กับรุ่นของสัญญา และประกอบไปด้วยตัวเลือกจากสี่เงื่อนไข- แสดงที่มา (Attribution - by) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าว และสร้างงานดัดแปลงจากชิ้นงานดังกล่าว ได้เฉพาะกรณีที่ผู้นั้นได้แสดงเครดิตของผู้เขียนหรือผู้ให้อนุญาตตามที่ระบุไว้- ไม่ใช้เพื่อการค้า (Noncommercial - nc) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าว และสร้างงานดัดแปลงจากชิ้นงานดังกล่าว ได้เฉพาะกรณีที่ไม่นำไปใช้ในทางการค้า- ไม่ดัดแปลง (No Derivative Works - nd) : อนุญาตให้ผู้อื่นทำซ้ำ แจกจ่าย หรือแสดงและนำเสนอชิ้นงานดังกล่าวในรูปแบบที่ไม่ถูกดัดแปลงเท่านั้น- อนุญาตแบบเดียวกัน (Share Alike - sa) : อนุญาตให้ผู้อื่นแจกจ่ายงานดัดแปลง ได้เฉพาะกรณีที่ชิ้นงานดัดแปลงนั้นเผยแพร่ด้วยสัญญาอนุญาตที่เหมือนกันทุกประการกับงานต้นฉบับ (ดู copyleft)
เงื่อนไขเหล่านี้สามารถใช้ประกอบได้มากที่สุด 6 แบบ ได้แก่- แสดงที่มา (cc-by)- แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า (cc-by-nc)- แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง (cc-by-nc-nd)- แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน (cc-by-nc-sa)- แสดงที่มา-ไม่ดัดแปลง (cc-by-nd)- แสดงที่มา-อนุญาตแบบเดียวกัน (cc-by-sa)
จะเห็นได้ว่า ทุกแบบล้วนมีการแสดงที่มา (by) เสมอ
ผู้อื่นสามารถนำผลงานไปใช้ต่อได้โดยไม่ต้องขออนุญาต เพียงแต่ต้องทำตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ หากจะนำไปใช้นอกเหนือจากที่กำหนด ก็จำเป็นต้องติดต่อเพื่อขออนุญาตอีกที

**เว็บไซต์ที่มีชื่อเสียงใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์**
 ฟลิคเกอร์ - วิกิพีเดีย (CC-BY-SA v3.0)- วิกิมีเดียคอมมอนส์- เอ็มไอที โอเพนคอร์สแวร์- บล็อกนัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ครีเอทีฟคอมมอนส์- วิกิพีเดีย:ข้อความในสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ครีเอทีฟคอมมอนส์ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  ครีเอทีฟคอมมอนส์ประเทศไทย-  โครงการครีเอทีฟคอมมอนส์ประเทศไทย date=2007-10-27 
หมวดหมู่:ครีเอทีฟคอมมอนส์
หมวดหมู่:กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา
หมวดหมู่:กฎหมายคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:Copyleft
หมวดหมู่:สัญญาอนุญาตเนื้อหาเสรี
หมวดหมู่:Intellectual property activism
หมวดหมู่:Public copyright licenses
อิกัวโนดอน

อิกัวโนดอน (Iguanodon) เป็นสิ่งมีชีวิตสกุลหนึ่งในกลุ่มของไดโนเสาร์กินพืช มีขาหลังใหญ่และแข็งแรง ค้นพบซากดึกดำบรรพ์ในปลายยุคจูแรสซิกและต้นยุคครีเทเชียส (ประมาณ 135 ถึง 110 ล้านปีมาแล้ว) ในพื้นที่กว้างใหญ่ตั้งแต่ทวีปยุโรป ไปจนถึงตอนเหนือของทวีปแอฟริกา และเอเชียตะวันออก
กิเดียน แมนเทล แพทย์และนักธรณีวิทยาชาวอังกฤษ ค้นพบอิกัวโนดอนเมื่อ พ.ศ. 2365 (ค.ศ. 1822) นับเป็นไดโนเสาร์ชนิดแรก ๆ ที่พบ และมีรายงานทางวิทยาศาสตร์เผยแพร่ในสามปีต่อมา ที่ตั้งชื่อว่าอิกัวโนดอนเพราะฟันของมันคล้ายกับฟันของอิกัวนา และเป็นหลักฐานชิ้นแรกที่แสดงว่าไดโนเสาร์พัฒนามาจากสัตว์เลื้อยคลาน 
อิกัวโนดอนเป็นสิ่งมีชีวิตสกุลที่มีขนาดใหญ่และพบกระจัดกระจายอยู่เป็นบริเวณกว้างมากที่สุดเมื่อเทียบกับสิ่งมีชีวิตวงศ์เดียวกัน ลำตัวของมันยาวกว่า 10 เมตร เมื่อยืดตัวขึ้นจะมีความสูง 5 เมตร หนัก 4-5 ตัน สันนิษฐานว่าอิกัวโนดอนเคลื่อนที่โดยใช้ขาทั้ง 4 ขา แต่ก็อาจเดินได้โดยใช้เพียงสองขา มือที่ขาหน้าของอิกัวโนดอนมี 5 นิ้ว หัวแม่มือแข็งแรงและชี้ขึ้นตั้งฉากกับฝ่ามือ ซากดึกดำบรรพ์และรอยเท้าที่พบทำให้เชื่อว่าอิกัวโนดอนมักอยู่เป็นฝูง

**อ้างอิง**
 " Iguanodon date=2005-09-20 " Columbia Encyclopedia, Sixth Edition- "Iguanodon" Encyclopædia Britannica 2001

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ไดโนเสาร์ อิกัวโนดอน (Iguanodon) date=2007-04-18 
หมวดหมู่:อิกัวโนดอนเทีย
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
แทน นครปฐม

แทน นครปฐม (11 มีนาคม พ.ศ. 2487 -) หรือในชื่อจริงคือ ชัชวาล บัวล้ำเลิศ (ชื่อเดิม ชัช บัวล้ำเลิศ) เป็นนักร้องจากจังหวัดนครปฐม ฝ่าฟันอุปสรรคเพื่อการเป็นนักร้องลูกทุ่งมาอย่างทรหด เขาเป็น 1 ใน 5 ทหารเสือที่สุรพลรับประจำวง

**ประวัติ**
แทน นครปฐม  มีชื่อจริงตามบัตรประจำตัวประชาชนว่า ชัชวาล บัวล้ำเลิศ ที่บ้านเลขที่ 42 หมู่ที่ 6 ตำบลบางแขม  อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม คุณพ่อชื่อชิด  คุณแม่ชื่อช่วย  มีพี่น้อง 10 คน ชาย 2 คน หญิง 8 คน แทนเป็นลูกคนโต  ในวัยเด็กเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดลาดปลาเคล้า จบการศึกษาภาคบังคับ ชั้น ป.4   ทางบ้านมีอาชีพทำนา  

**เส้นทางลูกทุ่ง**
ช่วงวัยรุ่น อยากเป็นนักร้องลูกทุ่งอย่างมาก ประมาณ พ.ศ. 2508  ทราบข่าวทางวิทยุว่า สุรพล สมบัติเจริญ เปิดรับสมัครนักร้องเข้าประจำวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ  จึงดิ่งไปสมัคร  คราวนั้นคนสมัครร่วม 2,000 คนเห็นจะได้ ก่อนแข่งไม่มั่นใจตัวเองเท่าไหร่ เพราะคนแข่งมีมากเหลือเกิน แต่เมื่อใจรักจึงเสี่ยงดู โดยใช้เพลงของขุนพลเพลงลูกทุ่ง ไวพจน์ เพชรสุพรรณ ในเพลง "กลับเถิดทูนหัว "ประกวด ซึ่งแม้แต่สุรพล  สมบัติเจริญ คนจัดประกวดยังอดชมไม่ได้ 
ผลปรากฏว่า เขาคือ 1 ใน 5 ที่สอบผ่านการ" ทดสอบเสียง" 5 ทหารเสือคราวนั้น ได้แก่ 1. พร พนาไพร 2. มนไพร ลูกราชบุรี 3. เพชรน้อย ลูกสุพรรณ 4. เปี๊ยกเล็ก จอมบึง และ 5. แทน นครปฐม ในจำนวน 5 คน แทน นครปฐม ถือว่าโชคดีกว่าใคร  ได้อัดแผ่นเสียงชิมลางความดังก่อนใครเพื่อน  สุรพล สนับสนุนให้อัดแผ่นเพลงแรก ปี พ.ศ. 2509 ในเพลง " สบตาพาฝัน " งานประพันธ์ของ  รุ่งทิพย์ ธารทอง  นักร้อง-นักแต่งเพลงสมัยนั้น   แค่เพลงแรก ความดังก็ถามหาแล้ว และได้รับการสนับสนุนอัดแผ่นอีกหลายเพลงตามมา 

**ผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียง**
 หนึ่งในฝูงชน  - อย่ายั่วนะ - วิมานเนรมิตร - บอกแล้วไม่เชื่อ  - หนุ่มบ้านแพน - นครปฐมแห่งความหลัง  - กลัวน้องสองใจ  - รักเข้าไส้  - จนแล้วไม่เจียม  - เจ็บ จ.ใจ เรี่ยไรรัก   - สาวสะพานลอย - ฝากใจไว้เวียงจันทร์ - แทนระทม  - ตลุงรักราชบุรี (คู่กับนงเยาว์) - หัวบ่ดี (คู่กับนงเยาว์) - เข้าท่า (คู่กับนงเยาว์) 
ลักษณะเด่นของแทน  พูดน้อย  เยือกเย็น อารมณ์ดี  เวลาร้องเพลงจะทุ่มเท จริงจัง  เสียงที่เปล่งเวลาร้องจะใส กังวาล  ชัดถ้อยชัดคำ  แก้วเสียงมีมนต์ชวนให้หลงใหลยิ่งนัก
ผลงานเพลงที่ประพันธ์เอง/ร้องเอง    มี  2  เพลง  คือ  ฝากใจไว้เวียงจันทร์  และ ฝันว่าดัง

**ปัจจุบัน**
อยู่กับครอบครัว  " โสนน้อย เมืองสุพรรณ " เจ้าของเพลง " หุ้นผัว " อันลือลั่นในอดีต  มีบุตร 2   คน ชาย 1 คนหญิง 1 คน ผู้ชายชื่อ ตั้ม  ไพโรจน์ บัวล้ำเลิศ ผู้หญิงชื่อ โอ๋ กนกวรรณ บัวล้ำเลิศ (ข่าวว่าสวยเหมือนแม่) แทน   ยังร้องเพลงรับเชิญงานทั่วไป

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองนครปฐม
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดนครปฐม
สัณฐานวิทยา

สัณฐานวิทยา  (Morphology) {สัน-ถาน-วิด-ทะ-ยา} อาจหมายถึง- สัณฐานวิทยา (นิทานพื้นบ้าน) (Morphology) ว่าด้วยรูปแบบโครงเรื่องของนิทานพื้นบ้าน- คณิตสัณฐานวิทยา (Mathematical morphology) ว่าด้วยรูปแบบตามหลักทฤษฎีแลตติก เพื่อประมวลผลเป็นรูปภาพในคอมพิวเตอร์- สัณฐานวิทยา (ดาราศาสตร์) (Morphology) ว่าด้วยรูปทรงของเทหวัตถุทางดาราศาสตร์ เช่น เนบิวลา กาแล็กซี- ธรณีสัณฐานวิทยา (Geomorphology) ว่าด้วยลักษณะและโครงสร้างของพื้นผิวโลก- สัณฐานวิทยาแม่น้ำ (River morphology ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงของแม่น้ำลำธาร- สัณฐานวิทยา (วิทยาโลหะ) (Morphology (metallurgy) ว่าด้วยโครงสร้างจุลภาคของโลหะ- สัณฐานวิทยา (ชีววิทยา) (Morphology) ว่าด้วยรูปร่าง รูปพรรณและโครงสร้างของสิ่งมีชีวิตหรือส่วนของสิ่งมีชีวิต เช่น ลักษณะของดอกไม้ หรือ การจัดเรียงตัวของใบไม้- สัณฐานวิทยา (สถาปัตยกรรมศาสตร์) (Morphology) ว่าด้วยรูปทรงอาคารและการก่อสร้าง- การวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา (Morphological analysis) ว่าด้วยวิธีทั่วไปในสร้างแบบจำลองไม่จำกัดปริมาณ- วิทยาหน่วยคำ (Morphology) ว่าด้วยโครงสร้างภายในของคำในทางภาษาศาสตร์
จิระ มะลิกุล

จิระ มะลิกุล หรือ เก้ง (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 - ) เป็นผู้กำกับ นักเขียนบท และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวไทย และเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
ในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ โดยปัจจุบันมีผลงานการกำกับภาพยนตร์สี่เรื่อง คือ 15 ค่ำ เดือน 11 , มหา'ลัยเหมืองแร่ , รัก 7 ปี ดี 7 หน (ตอน 42.195) และ พรจากฟ้า (ตอน พรปีใหม่) รวมทั้งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง สตรีเหล็ก ซึ่งเป็นผลงานที่เริ่มสร้างชื่อในนาม "หับ โห้ หิ้น"

**ประวัติ**
จิระ จบการศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์คาเบรียลต่อมาใน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มทำงานในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ ให้กับศิลปินเพลงในค่าย ครีเอเทีย อาร์ติสต์ อาทิ ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว (ปั่น), รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล เป็นต้น  รวมถึงงานจากค่ายเพลงอื่น เช่น  ดนุพล แก้วกาญจน์ในเพลง เทวดาเดินดิน โดยมักเสนอผลงานที่แปลกแหวกแนวจนเป็นที่ยอมรับ  ก่อนจะผันตัวเองไปทำงานโฆษณา โดยเปิดบริษัท "หับ โห้ หิ้น บางกอก" มีผลงานโฆษณาที่สร้างชื่อเสียงจาก ผลิตภัณฑ์ไทยชูรส ตราชฎา  นอกจากนี้ จิระ ยังเคยให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นของวอลล์ ดิสนีย์ เรื่อง Snow White and the Seven Dwarfs หรือ สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด โดย จิระ พากย์เป็น สนีซซี่ คนแคระขี้จาม
สำหรับงานภาพยนตร์ จิระ และ หับ โห้ หิ้น เริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2543 คือ สตรีเหล็ก ให้กับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมี ยงยุทธ ทองกองทุน เป็นผู้กำกับภาพยนตร์  ส่วนจิระ รับหน้าที่ร่วมเขียนบทและกำกับภาพ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จนได้ขยับมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์แนวชีวิต เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ในปี พ.ศ. 2545 และ มหา'ลัยเหมืองแร่ ในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมทั้งสองเรื่อง
หลังจากนั้น จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ จำกัด (จีทีเอช) โดยอยู่เบื้องหลังให้กับภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ซึ่งมีส่วนทำให้คนไทยหันมาดูหนังไทยจากค่ายนี้กันมากขึ้น แต่เมื่อบริษัท จีเอ็มเอ็ม ไท หับ ได้ปิดตัวลง จิระดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสร้างของ บริษัท จีดีเอช ห้าห้าเก้า แทน

**ผลงาน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 00063- name=จิระ มะลิกุล-  หับ โห หิ้น date=2006-07-02 -  ข้อมูลจิระ ที่เวบ จีเอ็มเอ็ม ไทยหับfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:365 ฟิล์ม
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ไม้จิ้มฟัน

ไม้จิ้มฟัน
ไม้จิ้มฟัน พร้อมไหมขัดฟัน ในชิ้นเดียวกัน
ไม้จิ้มฟัน คือชิ้นไม้หรือพลาสติกหรือวัสดุอื่น ลักษณะเป็นแท่งสั้น ๆ ขนาดเล็ก มีปลายแหลมหนึ่งหรือสองข้าง เป็นอุปกรณ์เพื่อใช้กำจัดเศษอาหารหรือสิ่งสกปรกตามซอกฟัน โดยเฉพาะหลังรับประทานอาหาร ในประเทศไทยไม้จิ้มฟันมักทำมาจากไม้ไผ่ โดยการฝานไม้ไผ่ให้บาง ตัดพอดีชิ้น สุดท้ายลับและเหลาให้คม ปัจจุบันมักผลิตโดยเครื่องจักร

**ประวัติ**
ไม้จิ้มฟันอาจจะเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาดฟันที่เก่าแก่ที่สุด ในหลายวัฒนธรรมต่างก็รู้จักและใช้ไม้จิ้มฟัน ก่อนที่แปรงสีฟันจะถูกประดิษฐ์ขึ้น ผู้คนรู้จักการใช้ชิ้นไม้ที่แข็งหรืออ่อนเพื่อทำความสะอาดฟัน ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองสำริดถูกค้นพบในสุสานก่อนประวัติศาสตร์ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีและทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ รวมถึงในอารยธรรมเมโสโปเตเมีย
ไม้จิ้มฟันที่ผลิตจากทองและไม้ยางเรซินถูกค้นพบในสถานที่ที่เคยเป็นจักรวรรดิจีนมาก่อน และในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการผลิตไม้จิ้มฟันให้มีความหรูหรา เช่นทำจากโลหะมีค่า วาดลวดลายให้วิจิตรบรรจง และมีการเคลือบให้เงางามคงทน
ในปี ค.ศ. 1859 เบนจามิน แฟรงคลิน สเตอร์เตแวนท์ ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 26627 สำหรับวิธีการปอกท่อนไม้เป็นแผ่นบาง (วีเนียร์) และ ค.ศ. 1863 ได้จดสิทธิบัตรสหรัฐเลขที่ 38768 สำหรับการตัดแผ่นบางนั้นออกเป็นชิ้นเล็กมีจุดประสงค์เพื่อนำมาทำหมุดตอกรองเท้า แต่ชาลส์ ฟอร์สเตอร์ นักธุรกิจชาวบอสตันได้ขอซื้อสิทธิจากสเตอร์เตแวนท์ เพื่อนำมาดัดแปลงผลิตไม้จิ้มฟัน ประมาณปี 1867 เขาได้เปิดโรงงานผลิตไม้จิ้มฟันแบบเหลี่ยมด้วยเครื่องจักรขึ้นเป็นครั้งแรกในโลกที่บอสตันและต่อมาย้ายไปยังรัฐเมน ที่มีไม้เบิร์ชคุณภาพดีอยู่มากเมื่อ ค.ศ. 1870 หลังจากนั้น ชาลส์ ฟรีแมน ผู้ทำงานกับฟอร์สเตอร์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องจักรและผลิตภัณฑ์ไม้จิ้มฟันแบบกลมขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อปี ค.ศ. 1891 ดังนั้นจึงเป็นความเข้าใจผิดที่เผยแพร่กันว่า ค.ศ. 1872 ซิลาส โนเบิลและเจ. พี. คูลีย์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องผลิตไม้จิ้มฟันเครื่องแรกของโลก ซึ่งเป็นสิทธิบัตรการปรับปรุง (improvement) เท่านั้น เนื่องจากชาลส์ ฟอร์สเตอร์ได้ทำการผลิตไม้จิ้มฟันด้วยเครื่องจักรมาหลายปีก่อนหน้านั้นแล้ว
ในทุกวันนี้ ไม้จิ้มฟันไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในศาสตร์ทันตกรรมสมัยใหม่ การใช้ไหมขัดฟันหรือแปรงสีฟันเป็นสิ่งที่ทันตแพทย์แนะนำ อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตไม้จิ้มฟันยังมีความสำคัญอยู่ ไม้จิ้มฟันจึงยังคงเป็นที่นิยมต่อใครหลาย ๆ คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุปกรณ์เกี่ยวกับฟัน
หมวดหมู่:สุขลักษณะ
หมวดหมู่:ของใช้ในบ้าน
จิ้มก้อง

จิ้มก้อง (進貢) หมายถึง การเจริญทางพระราชไมตรีด้วยการถวายเครื่องราชบรรณาการ จิ้มก้อง เป็นคำจากภาษาจีน จิ้ม (進) แปลว่า ให้ ก้อง (貢) แปลว่า ของกำนัล
ในการทำการค้ากับจีนในสมัยโบราณ พ่อค้ามักจะนำของกำนัลไปให้เพื่อขอความสะดวกในการทำมาค้าขายกับพระเจ้ากรุงจีน แต่จีนมักถือว่าผู้ที่มาจิ้มก้องเป็นผู้ที่มาสวามิภักดิ์ขอเป็นเมืองขึ้นเมื่อมีของกำนัลมาให้ นอกจากจีนจะให้ความสะดวกในการค้าแล้ว พระเจ้ากรุงจีนยังตอบแทนด้วยของกำนัลอย่างมากมายกลับมาด้วย พ่อค้าไทยจึงนิยมไปจิ้มก้อง 
ขุนวิจิตรมาตรา ให้ความหมายของจิ้มก้อง หรือ จินก้ง ว่าเป็นคำภาษาจีน บางทีใช้คำว่า ก้อง คำเดียว เป็นความหมายต่างๆ อาทิ ทวงก้อง หมายความว่า ทวงส่วย มาก้อง หมายความว่า มาส่งส่วยฐานเป็นเมืองขึ้น หรือมาขอเป็นเมืองขึ้น เมืองก้อง หมายถึง เมืองขึ้นหรือเมืองส่วย และจิ้มก้อง ก็เรียกว่า ส่งส่วย ภาษาอังกฤษเรียกว่า Tribute 
นอกจากจิ้มก้องแล้ว บางครั้งไทยยังมา ขอหอง (封) คือการที่ให้จีนแต่งตั้งเจ้าแผ่นดินที่เพิ่งขึ้นมาครองบัลลังก์ ให้มีตำแหน่งเป็นอ๋อง (王) บางทีจึงเรียกว่า จิ้มก้องขอหอง

**ธรรมเนียมการจิ้มก้องกับจีน**
การจิ้มก้องเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องผูกพันกันมาโดยตลอด เป็นเจตคติที่ยึดถือปฏิบัติตามบุราณราชประเพณี แต่หากได้เกิดมีลักษณะการแลกเปลี่ยนสินค้ากันขึ้น เนื้อแท้แล้วเป็นการหวังประโยชน์ต่อกันทางด้านการค้าเสียมากกว่า
ขนบธรรมเนียมการจิ้มก้องนอกจากจะกระทำได้โดยพระมหากษัตริย์แล้วคณะทูตานุทูตจากดินแดนโพ้นทะเลก็ยังสามารถกระทำการค้าขายส่วนตัวได้ด้วย ในช่วง 270 ปีเศษของราชวงศ์หมิง (เหม็ง) จีนส่งคณะทูตมายังกรุงศรีอยุธยา 19 ครั้ง ส่วนกรุงศรีอยุธยามีคณะราชทูตไปประเทศจีน 110 ครั้ง และบรรดาสินค้าส่วนตัวที่ผู้ส่งเครื่องราชบรรณาการนำติดเข้าไปนั้น รัฐบาลราชวงศ์หมิงก็ยังผ่อนปรน มิได้เรียกเก็บภาษีผ่านด่านแต่ประการใด 

**ประวัติ**
จิ้มก้อง จากที่มีการบันทึกเริ่มมีตั้งแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ส่งทูตไปเจริญพระราชไมตรีกับพระเจ้าหงวนสีโจ๊วฮ่องเต้ (กุบไลข่าน) และก็มีบรรดาผ้าผ่อนแพรพรรณ เป็นเครื่องราชบรรณาการ ไปจิ้มก้องด้วย
การค้าในระบบจิ้มก้องอย่างเป็นทางการระหว่างจีนกับสยาม สะดุดหยุดลงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อราชวงศ์ชิง (แมนจู) ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่ ประกาศห้ามชาวจีนออกทะเล เพื่อหวังป้องกันมิให้พวกคนเหล่านี้หลบหนีออกนอกประเทศ และต้องการปราบปรามพวกกลุ่มต่อต้านที่ต้องการล้มล้างราชวงศ์ชิง กอบกู้ราชวงศ์หมิง
ใน ค.ศ. 1664 ต้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช อันตรงกับปีที่ 3 จักรพรรดิคังซี ราชวงศ์ชิง เมื่อสยามส่งทูตไปจิ้มก้องตามธรรมเนียมปฏิบัติแต่เดิมมา ราชสำนักจีนปฏิเสธไม่รับของกำนัล และ ประกาศห้ามมิให้ผู้ใดรับของกำนัลจากต่างประเทศ การค้าระหว่างไทยกับจีนจึงหยุดชะงักไป 8 ปี จนต่อมาอีก 3 ปี จึงกลับมามีความสัมพันธ์อันดีต่อกันเหมือนเดิม
จิ้มก้องนั้น ได้สะดุดหยุดลง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ รัชกาลที่ 4 ทรงส่งบรรณาการไปจีนเป็นครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2396 หรือ ค.ศ. 1853 

**เครื่องราชบรรณาการของสยามในยุคนั้น**
เครื่องราชบรรณาการที่สยามส่งให้จีน ได้แก่ ช้าง งาช้าง จันทน์หอม พริกไทย นกแก้ว นกยูง รงทอง ขี้ผึ้งขาว กำมะถัน มหาหิงคุ์ เปลือกสมุลแว้ง กรักขี เปลือกสีเสียด กานพลู มดยอบ จันทน์ชะมด จันทน์เทศ กระวานขาว ผลกระเบา ฝาง พรมลิอูด ผ้าโมรีแดง ฯลฯ
ส่วนสิ่งที่จีนจัดมอบให้สยาม ได้แก่ เครื่องลายคราม ผ้าแพรโล่ต่วน แพรกิมต่วน เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–ไทย
หมวดหมู่:อดีตประเทศราช
โลหะมีค่า

ทองคำแท่ง
โลหะมีค่า (precious metal) เป็นกลุ่มโลหะที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจสูงกว่าโลหะทั่วไป ส่วนใหญ่ไม่ค่อยทำปฏิกิริยารีดอกซ์ เป็นโลหะหายาก นิยมทำเป็นเครื่องประดับ เช่น เงิน ทองคำ แพลทินัม โรเดียม อิริเดียม ออสเมียม รีเนียม รูทีเนียม
โลหะมีค่าที่มีมูลค่าด้านเศรษฐกิจสูงที่สุดหรือราคาแพงที่สุดคือ โรเดียม ซึ่งราคาสูงกว่าทองคำประมาณ 10 เท่า มีจุดหลอมละลายสูง

** ดูเพิ่ม**
 โลหะมีสกุล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เศรษฐกิจ
หมวดหมู่:โลหะ
หมวดหมู่:เครื่องประดับ
หมวดหมู่:โลหะมีค่า
อิทธิบาท 4

อิทธิบาท หรือ อิทธิบาท 4 เป็นธรรมะในพระพุทธศาสนา หมายถึง หนทางสู่ความสำเร็จ  คุณเครื่องให้ถึงความสำเร็จ วิธีให้สำเร็จสมประสงค์ คุณธรรมที่นำไปสู่ความสำเร็จ มี 4 ประการ คือ
1. ฉันทะ Passion(ความพอใจ) คือ ความรักในสิ่งที่ทำ มีความสุขกับสิ่งที่ทำ การเห็นคุณค่าในสิ่งที่ทำ 
2. วิริยะ Grit(ความเพียร) คือ ขยันหมั่นเพียร ความพยายาม เข้มแข็ง อดทน ความสม่ำเสมอ ไม่ท้อถอย ทำให้เกิดความชำนาญ
3. จิตตะ Fogus(ความตั้งใจ) คือ ตั้งใจทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด มุ่งมั่น ทำให้มีคุณภาพ ละเมียดละไม ประณีต ละเอียด สมบูรณ์ มีสมาธิ มีสติ ไม่ประมาท ต่องานที่ทำ ไม่สะเพร่า ไม่หละหลวม รอบคอบ ทำให้ผลงานออกมาดี
4. วิมังสา Revision(พิจารณาใคร่ครวญ) คือ ความไตร่ตรอง พินิจ วิเคราะห์ ทดลอง ตรวจสอบ พัฒนา แก้ไข ปรับปรุง คิดค้น วางแผน วัดผล สิ่งนั้นทำให้ดีที่สุด ทำให้พัฒนาตลอดเวลา ดียิ่งๆขึ้นไปเสมอ
เป็นธรรมที่เชื่อว่าสามารถทำให้ผู้ประพฤติปฏิบัติมีอายุยืนยาวอยู่ได้ตลอดอายุขัย ดังพุทธพจน์ที่พระพุทธเจ้าตรัสกับพระอานนท์ ในตอนที่มารมาอารธนาให้ปลงอายุสังขาร ใน มหาปรินิพพานสูตร ว่า “อิทธิบาท 4 อันผู้ใดผู้หนึ่งเจริญแล้ว ทำให้เป็นดุจยานทำให้เป็นที่ตั้ง ให้ตั้งมั่นแล้ว อบรมแล้ว ปรารภดีแล้ว ผู้นั้นเมื่อจำนงอยู่ พึงดำรงอยู่ตลอดกัป หรือเกินกว่ากัป”
กัปในพุทธพจน์นี้ หมายถึง อายุกัป คืออายุขัยของมนุษย์ในช่วงเวลานั้น ซึ่งในครั้งพุทธกาล อายุขัยมนุษย์คือ 100 ปี ยิ่งกว่ากัป คือ 120 ปี นั่นคือถ้าพระอานนท์อาราธนาไว้ในตอนนั้น พระพุทธเจ้าจะมีอายุ 100 ปี หรือ 120 ปี

**อ้างอิง**
 พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์". -  พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม".- หนังสือ ศึกษาธรรมะอย่างถูกวิธี หรือ ธรรมวิภาค นวกภูมิ   - คำบรรยายธรรมะ ของ พุทธทาสภิกขุ ในพรรษา ปีพุทธศักราช 2500
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 4
หมวดหมู่:รู้แจ้งธรรม
ลอเรไล

ลอเรไลจากเกมซุยโคเด็นภาค V
ลอเรไล (อังกฤษ: Lorelai) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค I, II และ V และเป็นนักล่าสมบัติโดยเฉพาะสมบัติของซินดรา

**ข้อมูลส่วนตัว**
ชื่อ: ลอเรไล 
ดวงดาวประจำตัว:จิคัตสึ (Chikatsu)
บ้านเกิด: โซล-ฟาเลนา  (Sol-Falena) 
อายุ: 16 ปี (ซุยโคเด็นภาค V), 25 ปี (ซุยโคเด็นภาค I), 28 ปี (ซุยโคเด็นภาค II)  
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: คิลลี่ ซไวก์(ทั้งสองเป็นเพื่อนนักล่าสมบัติ)
สถานะ: นักล่าสมบัติ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรูนแห่งประตู, สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน, สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า 

**ประวัติ**
1ในนักล่าสมบัติจากฟาเลน่าที่กำลังเสาะหาสมบัติของซินดราอยู่ ลอเรไลเป็นคนดื้อรั้น ชอบเอาชนะและเห็นแต่ผลประโยชน์ นอกจากนั้นยังเป็นคนที่เชี่ยวชาญอาวุธทุกประเภทและมักจะทำงานร่วมกับคนอื่นเสมอ แต่มีเงื่อนไขคือคนๆนั้นต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเธอเท่านั้น 
เพราะเธอคิดว่าหากเป็นคนที่อ่อนแอกว่าเธอแล้ว คนๆนั้นจะมาขัดแข้งขัดขาเธอเปล่าๆ 
ก่อนสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า เธอและคิลลี่ได้เข้าไปในโบราณสถานซินดราในป่าสายันต์ทางทิศตะวันตกของฟาเลน่า ทั้งสองก็ได้ติดอยู่ในห้องๆหนึ่งเพราะกับดักของซินดรา แต่เมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มของวิกกี้ในภาคไกเด็นก็ได้เดินทางด้วยการเทเลพอตย้อนอดีตมาถึง พร้อมกับโบนาพาทที่เจาะห้องเป็นรูจนทั้งสองสามารถออกมาได้
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลอเรไลรู้สึกแปลกใจและรับไม่ได้ที่ตัวประหลาดแบบนั้นช่วยเธอออกมา เธอจึงบอกคิลลี่ว่าอย่าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นนี้อีกเป็นเด็ดขาด 
หลังจากนั้นลอเรไลได้ร่วมงานกับนักวิชาการซไวก์และติดตามกลุ่มขององค์ชายเฟรอาดัวร์ต่อ เนื่องจากองค์ชายนั้นเก่งกว่าตน
หลังจากที่เธอ ซไวก์และองค์ชายเฟรอาดัวร์ได้เข้าไปในซากโบราณสถานซินดราหน้าทะเลสาบเซราสและกลับออกมา ลอเรไลได้พบกับวิกกี้อีกครั้งหนึ่ง แต่เธอก็ต้องแปลกใจเพราะดูเหมือนว่าวิกกี้จะจำเธอไม่ได้แล้ว
หลังจากจบสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าและซากโบราณสถานได้ถูกค้นพบ เธอได้เดินทางไปยังสกาเล็ดมูนเพื่อสืบหาข้อมูลใหม่ๆพร้อมเปลี่ยนอาวุธจากแส้เป็นธนู ลอเรไลได้มีส่วนร่วมในสงครามรูนแห่งประตู และหลังจากจบสงครามเธอก็ได้เปลี่ยนอาวุธจากธนูเป็นง้างที่ได้รับมาจากคิร์เค ลอเรไลได้ออกไปหาข้อมูลต่างๆอีกครั้งและกลับมายังเกรนมินสตาร์อีกพร้อมเจอกับเจอริโอกับคิลลี่ เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมสงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน
หลังจากจบสงคราม ลอเรไลได้ออกเดินทางไปยังคานาคันและพยายามที่จะเอาชนะคิลลี่เกี่ยวกับความลับของซินดราให้ได้

**วิธีการนำเป็นพวก**
ซุยโคเด็นภาค I: หลังจากได้ฐานทัพแล้ว ให้คุยกับเธอที่หน้าโรงแรมเมือง Kouan โดยตัวเอกต้องมีเลเวลมากว่า 25 
ซุยโคเด็นภาค II: คุยกับเธอที่เมืองเกรนมินสตาร์ 
ซุยโคเด็นภาค V: เข้ามาเป็นพวกโดยอัตโนมัติ
หมวดหมู่:เก็นโซซุยโคเด็น
ซากิริ (เก็นโซซุยโคเด็น)

ซากิริจากเกมซุยโคเด็นภาค V
ซากิริ (Sagiri) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค V และเป็นทำงานอยู่ในสำนักงานนักสืบโอโบโระ

**ข้อมูลส่วนตัว**
ชื่อ: ซากิริ 
ดวงดาวประจำตัว: จิเคียว (Chikyou)
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 22 ปี (ซุยโคเด็นภาค V)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ
สถานะ: ตัวแทนของนักสืบโอโบโระ, อดีตนักฆ่าประตูโลกปีศาจ 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: เรือนักสืบโอโบโระ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามกลางเมืองในฟาเลน่า 

**ประวัติ**
ซากิริเป็นนักฆ่าจากประตูโลกปีศาจ เธอได้ถูกฝึกมาเพื่อคอยรับคำสั่งในการฆ่าคนตั้งแต่เด็ก ก่อนที่เธอจะเข้าใจอะไรเกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์
หัวหน้าของประตูโลกปีศาจนั้นเชื่อว่า ถ้าหากมีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยิ้มใส่เป้าหมายที่ต้องการจะฆ่าแล้วล่ะก็ จะทำให้อีกฝ่ายไม่ระวังตัว 
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ซากิริต้องฝึกยิ้มอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าเธอจะอยู่ในอารมณ์ไหนก็ตาม หนึ่งในจำนวนคนที่ถูกซากิริฆ่าไปนั้นคือพ่อของนาคุละซึ่งเป็นหัวหน้าของอาเมส 
หลังจากที่ประตูโลกปีศาจได้ถูกล้มเลิกไป ซากิริได้ถูกโอโบโระและชิกุเระพาตัวไปเพื่อทำธุรกิจร่วมกันซึ่งก็คือบริษัทนักสืบ โดยที่ซากิรินั้นจะรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวน และบ่อยครั้งที่เธอมักจะกระตุ้นให้ชิกุเระที่ขี้เกียจลุกขึ้นมาทำงานของเขา หลังจากนั้น เธอได้พบกับองค์ชายเฟรอาดัวร์ ฟาเลนาส ซึ่งมาจ้างโอโบโระให้ตรวจสอบข้อมูลของตระกูลบาโรส โดยที่เธอและชิกุเระก็รับหน้าที่ในการสืบครั้งนี้
ภายหลังที่โอโบโระได้เข้าร่วมกองทัพในสงครามกลางเมืองในฟาเลน่า ซากิริปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกองทัพด้วยและเอ่ยขอโทษ เนื่องจากเธอไม่ต้องการที่จะฆ่าใครอีกแล้ว ซึ่งโอโบโระเองก็ยอมรับข้อเสนอนี้และยังให้ซากิริพักอยู่กับตน ถึงแม้ว่าซากิริจะยังไม่ใช่คนในกองทัพ แต่เธอก็ยังคอยช่วยในการสืบสวนและวางกับดักตามที่ลูเครเทียได้ขอร้องเอาไว้ที่เมืองโดราท
แต่เรื่องทั้งหมดก็สิ้นสุดลง หลังจากนาคุละได้เดินทางมาเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขา แต่โอโบโระและชิกุเระก็ได้ออกมาปกป้องเธอเอาไว้ 
และด้วยเหตุผลที่ประตูโกลปีศาจได้กลายเป็นกองทัพที่ทำงานให้กับก็อดวิน นาคุละจึงตัดสินใจที่จะร่วมกองทัพกับองค์ชาย โดยที่เขาได้บอกกับซากิริเอาไว้ว่า เขาจะมาตัดสินเรื่องของพ่อที่ซากิริฆ่าไว้กับเธอในภายหลัง ซึ่งซากิริเองก็ยอมรับข้อตกลงนี้และจะไม่หนีไปไหนพร้อมเข้าร่วมกับกองทัพองค์ชายด้วย
รอยยิ้มของซากิรินั้นไม่จางลงเลยตั้งแต่ที่ประตูโลกปีศาจถูกยุบลงไปเมื่อ8ปีก่อน และถึงแม้ว่าสงครามกลางเมืองในฟาเลน่าจะจบลงแล้ว
แต่เธอก็ยังกลับมาทำงานทำงานนักสืบและรอยยิ้มของเธอก็ยังคงมีอยู่เสมอมา

**วิธีการนำเป็นพวก**
ซุยโคเด็นภาค V: หลังจากจบเหตุการณ์ปราบโจรที่เซเบิลและได้โอโบโระเป็นพวกแล้ว ให้กลับไปคุยกับลูเครเทียและไปที่ชั้น2ของโรงแรมในเมืองเซเบิลคุยกับนาคูล่าที่นอนอยู่แล้วกลับไปคุยกับโอโบโระบนเรือของเขา จากนั้นให้กลับไปคุยกับนาคูลาอีกครั้งหนึ่ง
หมวดหมู่:เก็นโซซุยโคเด็น
ยุคไทรแอสซิก

ยุคไทรแอสซิก (Triassic) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก ตรงกับช่วงเวลาประมาณ 251 ± 0.4 ถึง 199.6 ± 0.6 ล้านปีก่อน ยุคไทรแอสซิกเป็นยุคแรกของมหายุคมีโซโซอิก อยู่หลังยุคเพอร์เมียนและอยู่หน้ายุคจูแรสซิก จุดเริ่มต้นและสิ้นสุดยุคไทรแอสซิกกำหนดจากเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดการสูญพันธุ์มากมาย ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวสามารถกำหนดจากชั้นหินได้แน่นอน แต่ช่วงเวลาที่เกิดขึ้นยังไม่สามารถระบุได้ละเอียดจริง ๆ มีค่าความผิดพลาดได้หลายล้านปี
ในยุคไทรแอสซิก สิ่งมีชีวิตทั้งบนบกและในทะเลมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จากพื้นผิวโลกที่มีสภาพแย่ลงอย่างรวดเร็วหลังการสูญพันธุ์ในช่วงรอยต่อระหว่าง ยุคเพอร์เมียน และ ยุคไทรแอสซิก ปะการังในกลุ่มเฮกซะคอราลเลีย (hexacorallia) ถือกำเนิดขึ้น พืชดอกอาจจะวิวัฒนาการในยุคนี้ รวมกระทั่งสัตว์มีกระดูกสันหลังที่บินได้คือเทอโรซอร์ (Pterosaur)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Overall introduction date=2005-12-30 - 'The Triassic world' date=2016-02-22 - Douglas Henderson's illustrations of Triassic animalsfix-attempted=yes - Paleofiles page on the Triassic extinctions date=2017-08-01 - Examples of Triassic Fossils
หมวดหมู่:ธรณีวิทยา
หมวดหมู่:ยุคไทรแอสซิก
หมวดหมู่:มหายุคมีโซโซอิก