Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คาร์ล แชร์นี

คาร์ล แชร์นี
คาร์ล แชร์นี (Carl Czerny) เป็นคีตกวีชาวออสเตรีย เกิดที่กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2334 (ค.ศ. 1791) และเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857)
บิดาของแชร์นีเป็นนักเปียโนผู้เก่งกาจ ผู้ซึ่งการเล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้ให้แก่เขา ด้วยการเรียนที่มีบิดาเป็นครู คาร์ลสามารถเล่นบทเพลงหลายบทได้อย่างขึ้นใจ และเล่นได้มีคุณภาพขนาดปรมาจารย์ทางดนตรีคนหนึ่ง ระหว่างปี พ.ศ. 2343 (ค.ศ. 1800) ถึง พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803) เขาได้เป็นศิษย์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ซึ่งบทเรียนจากเบทโฮเฟินนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขาในภายหลัง ความสามารถในการสอนของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนสามารถสอนบทเรียนที่สำคัญ ๆได้เมื่อเขาอายุได้เพียง 15 ปี ทำให้เขากลายเป็นครูสอนเปียโนที่เป็นที่ต้องการตัวมากคนหนึ่ง
แต่อย่างไรก็ดี เขาออกแสดงคอนเสิร์ตน้อยครั้งมาก เขาพอใจที่จะประพันธ์เพลง และสอนลูกศิษย์มากกว่า ซึ่งในบรรดาลูกศิษย์ของแชร์นีนั้น มีฟรันทซ์ ลิสท์ ผู้โด่งดังรวมอยู่ด้วย
แม้ว่าบทเพลงของแชร์นีบางบทจะไพเราะเสนาะหู คาร์ล แชร์นีกลับเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แต่งบทเรียนทางเทคนิคจำนวนนับไม่ถ้วน (มากกว่า 600 โอปุส) ซึ่งไม่ได้โด่งดังด้วยความไพเราะ ดูเหมือนว่าแชร์นีจะหมกมุ่นอยู่กับการแกะเทคนิคยาก ๆ จากบทเพลงของเบทโฮเฟินออกมา เพื่อจะสามารถถ่ายทอดมันได้ดียิ่งขึ้นเสียมากกว่า
1857
หมวดหมู่:คีตกวีชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
ทาทา

ทาทา อาจหมายถึง- ทาทา กรุ๊ป ธุรกิจอุตสาหกรรมเหล็กในโลก
** ทาทา มอเตอร์ส
** ทาทา สตีล
** ทาทา เพาเวอร์
** ตระกูลทาทา- ทาทา ยัง ดารานักร้องชื่อดัง
โกลด เดอบูว์ซี

โกลด เดอบูว์ซี ที่วิลลาเมดิจิ กรุงโรม ค.ศ. 1885 เดอบูว์ซีคือคนกลางแถวบน ใส่เสื้อคลุมสีขาว
โกลด-อาชีล เดอบูว์ซี (Claude-Achille Debussy) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)

**ลักษณะดนตรี**
ดนตรีของ Torres มีเสียงประสานที่ในหลาย ๆ ครั้งจะไม่สามารถทำประตูได้ ลงไปยังคอร์ดโทนิคของบันไดเสียง มีการใช้เสียภาษาที่กัดกันบ่อยครั้งเพื่อสร้างสันแนวที่จะใช้เพื่อนำบทเพลงไปยังคอร์ดโทนิกแบบแผนดั้งเดิม มีลักษณะถอยห่างออกจากอารมณ์ความรู้สึกลึก ๆ ด้านในและจะแสดงภาพหรือ "ความประทับใจ" ออกมาแทน (ในบางครั้ง) ดนตรีของเขามักจะถูกเรียกว่าเป็นแบบ "อิมเพรสชันนิสม์" (impressionism) และมักจะถูกนำไปจับคู่กับงานของมอริส ราแวล (Maurice Ravel) คีตกวีชาติเดียวกัน
Claude Debussy ในภาษาไทยเรา ใช้ชื่อว่า โกลด เดอบูว์ซี เขาเป็น คีตกวีชาวฝรั่งเศส ที่โด่งดังของโลกคนหนึ่ง เขาได้เกิด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 หรือในปี ค.ศ. 1862 ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461

**ผลงานหลักๆ**
 สำหรับวงดุริยางค์ :
** Prélude à l’après-midi d’un faune 
** La Mer 
** Rêverie 
** Jeux 
** Images : Gigues, Ibéria, Rondes du printemps.- สำหรับเปียโน :
** Suite bergamasque 
** 24 Préludes (2 livres de 12 préludes) 
** Children’s Corner 
** 12 Études 
** Deux Arabesques 
** Images (livres 1 et 2) 
** Estampes.- เชมเบอร์มิวสิก :
** Quatuor à cordes 
** Sonate pour violon et piano 
** Sonate pour violoncelle et piano 
** Sonate pour flûte, alto et harpe.-  อุปรากร :
** Pelléas et Mélisande.

**มีเดีย**

**หนังสือชีวประวัติ**
 Monsieur Croche, antidilettante, Nouvelle Revue Française et Librairie Dorbon Ainé, Paris, 1921

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซี (ภาษาอังกฤษ)-  แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซีฉบับสมบูรณ์ (ภาษาฝรั่งเศส)-  ประวัติ และผลงานโกลด อาชีล เดอบูว์ซี (Claude Debussy) date=2013-08-25  (ภาษาไทย)-  imslp.org โน้ตแผ่นบทเพลงของเดอบูว์ซี 
1918
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2405
หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์

โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ จากภาพพิมพ์หิน ประมาณ พ.ศ. 2383
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ (Johann Friedrich Franz Burgmüller) เป็นคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2349 ที่เมืองเรเกินส์บวร์ค เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2417 ที่ชานกรุงปารีส 

**ประวัติ**
บิดาชื่อโยฮัน เอากุสท์ ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้จัดการแสดงดนตรีในเมืองดึสเซิลดอร์ฟ มีน้องชายชื่อ นอร์แบร์ท บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นคีตกวีเช่นกัน แต่มีชื่อเสียงมากกว่าในสมัยนั้น
บวร์คมึลเลอร์ได้เรียนกับลูอี ชปอร์ และโมริทซ์ เฮาพท์มันน์ ระหว่าง พ.ศ. 2335–2411 หลังจากนั้นก็ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งเสียชีวิตใน พ.ศ. 2417

**ผลงาน**
บวร์คมึลเลอร์ได้รับอิทธิพลทางดนตรีของฝรั่งเศส เขาได้แต่งเพลงเชมเบอร์มิวสิกไว้เป็นจำนวนมาก แต่งานที่โด่งดังของเขาได้แก่บทเพลงสำหรับฝึกหัดเปียโน (โอปุสที่ 68 76 97 100 และ 105) ซึ่งเหมาะกับเด็กเล็กที่มีมือขนาดเล็ก เนื่องจากไม่มีการจับคีย์แบบคู่แปด (ห่างกันมากสุดเจ็ดคีย์) เป็นบทเพลงสั้น ๆ และมีท่วงทำนองไพเราะถูกใจเด็ก ๆ 

**บทเพลงบรรเลงเปียโนสำหรับเด็ก**
โอปุสที่ 100
*หมายเลข 1 - ลาก็องเดอร์ (ความซื่อตรง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข 2 - ลาราแบ็สก์ (เพลงสั้น ๆ) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
*หมายเลข  3 - ลาปัสตอราล (ทุ่งหญ้า) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  4 - ลาเปอติตเรอูว์นียง (งานเลี้ยงเล็ก ๆ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  5 - ลีนอซ็องส์ (ไร้เดียงสา) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  6 - พรอแกร (ความก้าวหน้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  7 - เลอกูร็องแล็งปีด (สายน้ำใส) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  8 - ลากราซีเยิซ (สง่างาม) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  9 - ลาอัส (ไล่กวด) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  10 - ต็องดร์เฟลอร์ (ดอกไม้อันอ่อนโยน) ในบันไดเสียงดีเมเจอร์
*หมายเลข  11 - ลาแบร์เฌอรอแน็ต (กระดิกหาง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  12 - ลาดีเยอ (คำอำลา) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
*หมายเลข  13 - กงซอลาซียง (ปลอบใจ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  14 - ลาสตีเรียน ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  15 - บาลาด (เพลงช้า) ในบันไดเสียงซีไมเนอร์
*หมายเลข  16 - ดุสแปล็งต์ (คำบ่นอันนุ่มนวล) ในบันไดเสียงจีไมเนอร์
*หมายเลข  17 - ลาบาบีลาร์ด (The Chatterbox) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  18 - แล็งกีเยตุด (ความกังวล) ในบันไดเสียงอีไมเนอร์
*หมายเลข  19 - อาเวมารีอา (เพลงสวด) ในบันไดเสียงเอเมเจอร์
*หมายเลข  20 - ลาตาร็องแตล ในบันไดเสียงดีไมเนอร์
*หมายเลข  21 - ลาร์มอนีเดซ็องฌ์ (ความกลมกลืนของเทพ) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  22 - บาร์การอล (The Chantey) ในบันไดเสียงเอแฟลตเมเจอร์
*หมายเลข  23 - เลอเรอตูร์ (การกลับมา) ในบันไดเสียงอีแฟลตเมเจอร์
*หมายเลข  24 - ลีรงแดล (นกนางแอ่น) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  25 - ลาเชอวาลแร็สก์ (สุภาพสตรีขี่ม้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
1874
หมวดหมู่:คีตกวีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเรเกินส์บวร์ค
พีเอชพีบีบี

พีเอชพีบีบี (phpBB ย่อจาก php Bulletin Board) เป็นโปรแกรมระบบกระดานสนทนาบนอินเทอร์เน็ตแบบโอเพนซอร์ส ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูลหลากหลายชนิด ได้แก่ MariaDB, Microsoft SQL Server, MySQL, PostgreSQL, SQLite, Oracle Database หรือ  Access (ร่วมกับ ODBC) ด้วยความแพร่หลายของภาษาพีเอชพีและระบบฐานข้อมูล MySQL รวมถึงการติดตั้งที่ง่าย และไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการจัดหา ทำให้ phpBB ได้รับความนิยมแพร่หลายในอินเทอร์เน็ต
ความสามารถเด่นของพีเอชพีบีบี ได้แก่ ระบบหมวดหมู่ กระดานส่วนตัว ระบบค้นหา การส่งข้อความด้วยรูปแบบพิเศษและอีโมติคอน การสร้างโพล ระบบสมาชิกและการกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้ รวมถึงระบบจัดการสำหรับดูแลรักษากระดานสนทนา ผู้ดูแลระบบสามารถปรับแต่งหน้าตากระดานได้โดยง่าย โดยดัดแปลงโค้ดภาษาพีเอชพี หรือ Cascading Style Sheets (CSS) โดยโค้ดจากโปรแกรมเป็นไปตามมาตรฐาน XHTML 1.0 หรือ HTML 4.01 ของ W3C นอกจากนี้ยังมีโปรแกรมเสริมเพื่อเพิ่มความสามารถใหม่

**รุ่นที่ออกมา**
 1.4.x (รุ่นเก่า) - 1.4.4: 6 เมษายน พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001)- 2.0.x (รุ่นเสถียรเก่า) - 2.0.22: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)- 3.0.x (รุ่นเสถียร) (ชื่อเดิม 2.2.x) - : 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)- 3.3.x (รุ่นเสถียร) - : 6 มกราคม พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020)


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของ phpBB en-  เว็บไซต์ของ phpBB ภาษาไทย date=31 July 2013 th-  Mod Wikipedia สำหรับ phpBB en-  การติดตั้งและใช้งาน date=25 April 2008 th
หมวดหมู่:ภาษาพีเอชพี
หมวดหมู่:กรุ๊ปแวร์เสรี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์กระทู้อินเทอร์เน็ต
จักรวาลวิทยา

จักรวาลวิทยา (cosmology) เป็นการศึกษาเอกภพโดยรวม ซึ่งนับว่าเป็นการศึกษาถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นพื้นฐานที่สุดในเวลาเดียวกัน จักรวาลวิทยามุ่งเน้นที่จะศึกษาถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งทั้งหลายในเอกภพ พร้อมกับพยายามที่จะอธิบายความเป็นมาของเอกภพในอดีต และทำนายความเป็นไปของเอกภพในอนาคต เอกภพเป็นอย่างไร เอกภพมีขอบเขตจำกัดหรือไม่ เอกภพเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะเหตุใดเอกภพจึงมีรูปร่างลักษณะอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และอนาคตข้างหน้าเอกภพจะเป็นอย่างไร ปัญหาเหล่านี้คือสิ่งที่นักจักรวาลวิทยาทั้งหลายสนใจ
จักรวาลวิทยาในความหมายที่กว้างที่สุด จะหมายถึงการทำความเข้าใจเอกภพโดยอาศัยความรู้จากหลายสาขาวิชา ไม่ว่าจะเป็น วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา หรือศิลปะ แต่โดยทั่วไปในปัจจุบัน จักรวาลวิทยาจะหมายถึงการศึกษาเอกภพโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ซึ่งถือว่าเป็นสองเครื่องมือสำคัญในการใช้ศึกษาเอกภพ เป็นที่ยอมรับกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า ยิ่งเรามีความรู้ทางด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์มากขึ้นเท่าใด เราก็จะยิ่งมีความเข้าใจในเอกภพมากขึ้นเท่านั้น
มโนทัศน์เกี่ยวกับเอกภพของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเอกภพประกอบด้วยโลก คือ เทพเจ้าชื่อเก็บ ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยท้องฟ้าคือ นัท ต่อมาเมื่อชาวกรีกโบราณศึกษาท้องฟ้าและการโคจรของดวงดาวมากขึ้น เขาก็สามารถสร้างแบบจำลองเอกภพที่สอดคล้องกับข้อมูลที่ได้จากการศึกษานั้น โดยให้โลกเป็นจุดศูนย์กลางของเอกภพ และมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ รวมทั้งดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ทั้งหลาย โคจรอยู่รายล้อม แบบจำลองโลกเป็นศูนย์กลางนี้เป็นที่ยอมรับกันมานับพันปี ก่อนที่โคเปอร์นิคัสจะเสนอแบบจำลองใหม่ที่ให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ด้วยเหตุผลว่าแบบจำลองนี้ใช้การคำนวณที่ซับซ้อนน้อยกว่า (หลักการของออคแคม) จะเห็นว่าความรู้ความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้มนุษย์มองโลกและเอกภพต่างออกไป
การศึกษาเอกภพก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะในศตวรรษนี้มีทฤษฎีใหม่ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของเอกภพมากขึ้น เช่น ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และควอนตัมฟิสิกส์ รวมทั้งมีการค้นพบหลายสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากต่อวงการจักรวาลวิทยา เช่น การค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายตัว หรือการค้นพบการแผ่รังสีคอสมิกไมโครเวฟเบื้องหลัง เป็นต้น ทั้งทฤษฎีและการค้นพบใหม่ ๆ เหล่านี้ทำให้ภาพของเอกภพในใจมนุษย์นั้นกระจ่างแจ่มชัดและใกล้เคียงความจริงยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มนุษย์รู้เกี่ยวกับเอกภพนั้นยังน้อยมาก และยังคงมีอีกหลายปัญหาในทางจักรวาลวิทยาที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**
 Barbara Ryden, Introduction to cosmology, Addison Wesley, 2003. ISBN 0-8053-8912-1.- Edward Harrison, Cosmology : the science of the universe, Cambridge University Press, 2000. ISBN 0-521-66148-X.

หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:สาขาวิชาดาราศาสตร์
หมวดหมู่:เอกภพเชิงกายภาพ
คีตกวี

ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ใน ค.ศ. 1820
คีตกวี (Composer; ผู้ทำให้รวมกัน) เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
คำว่า คีตกวี ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า ดุริยกวี แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น
คีตกวี อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า คีตกวีเช่นกัน
โดยทั่วไปเราจะรู้จัก คีตกวี ในฐานะที่เป็น นักแสดงดนตรี แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ

**คีตกวีเอกของโลก**
# โยฮัน เซบัสทีอัน บัค (Johann Sebastian Bach)
# ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน (Ludwig van Beethoven)
# ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
# เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (Frédéric François Chopin)
# โรแบร์ท อเล็คซันเดอร์ ชูมัน (Robert Alexander Schumann)
# ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (Franz Peter Schubert)
# อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)
# ริชชาร์ท วากเนอร์ (Richard Wagner)
# ปีเตอร์ ไชคอฟสกี (Peter Tchaikovsky)
# โยฮัน ชเตราส์ บิดา (Johann Strauss father)
# โยฮัน ชเตราส์ บุตร (Johann Strauss son)
# โยฮันเนิส บรามส์ (Johannes Brahms)
# จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล (Georg Friedrich Händel)
# เอริก ซาตี (Erik Satie)
# อิกอร์ สตราวินสกี้ (Igor Stravinsky)
# แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (Hector Berlioz)
# ฌอร์ฌ บีแซ (Georges Bizet)
# เบลา บาร์ต็อก (Béla Bartók)
# คาร์ล เซอร์นี (Carl Czerny)
# อันโตญีน ดโวฌาก (Antonín Dvořák)
# โกลด เดอบูว์ซี (Claude Debussy)
# โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ (Johann Friedrich Franz Burgmüller)
# ชาร์ล กูโน (Charles Gounod)
# ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Franz Joseph Haydn)
# ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt)
# คาร์ล ออร์ฟ (Carl Orff)
# ฌัก ออแฟนบัก (Jacques Offenbach)
# จาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini)
# ฟร็องซิส ปูแล็งก์ (Francis Poulenc)
# จูเซปเป แวร์ดี (Giuseppe Verdi)
# ดมีตรี ชอสตโกวิช (Dmitri Shostakovich)
# กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler)
# สก็อต จอปลิน (Scott Joplin)
# อันโตนีโอ ซาลีเอรี (Antonio Salieri)
# เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ (Sergei Rachmaninoff)
#จอร์จ เกิร์ชวิน (George Gershwin)

**ดูเพิ่ม**
 ดนตรีคลาสสิก

**อ้างอิง**
  Merriam-Webster dictionary on 'composer', accessed 17 November 2010

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Composer societies- Composers- Composers and arrangers
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
คีตกวี
หมวดหมู่:รายชื่อ
ประดู่แดง

ประดู่แดง (ชื่อวิทยาศาสตร์ :Phyllocarpus septentrionalis  Donn.  Smith) เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10 -12 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งลู่ลง ผลัดใบ ใบเป็นรูปมนรีออกเป็นคู่ สลับกันตามลำต้น ลักษณะของใบปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ มีสีเขียว ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกสีแดงสด ดอกจะบานไม่พร้อมกัน จะทยอยกันบานไล่ขึ้นไปตั้งแต่โคนก้านช่อจนถึงปลายช่อ เวลาบานจะแดงสพรั่งทั้งต้น เกสรยาวยื่นออกมากลางดอก ดอกมีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม*มีนาคม ผลเป็นฝักแบนรูปขอบขนานโค้งเล็กน้อย เมล็ดแบน มีถิ่นกำเนิดในประเทศกัวเตมาลา ทวีปอเมริกาใต้ - ชื่อสามัญ: ประดู่แดง (Monkey Flower Tree, Fire of Pakistan)- ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ: วาสุเทพ- ประเภท: ไม้ยืนต้น- การขยายพันธ์: ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด- การดูแล: ต้องการแสงแดดจัด หรือกลางแจ้ง ต้องการปริมาณน้ำและความชื้นน้อย ชอบดินร่วนซุยระบายน้ำได้ดี

**เกร็ด**
 ต้นไม้ประจำ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ- ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ- ต้นไม้ประจำโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช- ต้นไม้ประจำโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย จังหวัดลพบุรี- ต้นไม้ประจำโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ 12 โรงเรียนทั่วประเทศ- ต้นไม้ประจำโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดสมุทรปราการ- ต้นไม้ประจำโรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี- ต้นไม้ประจำโรงเรียนปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา- ต้นไม้ประจำโรงเรียนนวมราชานุสรณ์ จังหวัด นครนายก- ต้นไม้ประจำโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว- ต้นไม้ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
*ต้นไม้ประจำโรงเรียนหัวหิน
*ต่นไม้ประจำโรงเรียนบุญเจริญวิทยา จังหวัดนครราชสีมา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
ชาร์ล กูโน

ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน (Charles-François Gounod; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1818–18 ตุลาคม ค.ศ. 1893) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส

**ประวัติ**
กูโนเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีแห่งกรุงปารีส และได้รับรางวัลโรมไพรซ์ในปี ค.ศ. 1837 ซึ่งเขาได้ถือโอกาสพำนักที่วิลลาเมดีชี ประเทศอิตาลี เพื่อศึกษาทางดนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งดนตรีทางศาสนา
ในปี ค.ศ. 1859 อุปรากรเรื่อง เฟาสท์ ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร เตอัทร์-ลีริก (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ มาการิท ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ เฟาสท์ ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ ซาตาน ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ เมฟิสโต เลอโวดอร์ (วัวทองคำ) และบทร้องของ มาการิท แลร์เดอบีชู (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ แอร์เจ ชื่อลากัสตาฟีโอเร และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ นุยเดอวาลเปอร์จี ทำให้อุปรากรเรื่อง เฟาสท์ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี ค.ศ. 1867 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง โรมิโอกับจูเลียต จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต เฌอเวอวีฟวร์ (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง ลามูร์ ลามูร์ (ความรัก ความรัก)
นอกจากกูโนจะมีชื่อเสียงจากอุปรากรแล้ว เขายังประพันธ์ซิมโฟนีอีกสองบท ชื่อว่า เปอตีต์ซิมโฟนี สำหรับเครื่องเป่า 9 ชิ้น ในปี ค.ศ. 1885 และยังมีบทเพลงทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่ง โดยมีบทเพลงอันเลื่องชื่อได้แก่ อาเว มารีอา ซึ่งดัดแปลงจากพรีลูดของบาค (BWV 846) และไม่ได้มุ่งให้ขับร้องในโบสถ์ ผลงานของกูโน ยังมีบทเพลงขับร้องจำนวนมาก และบทเพลงประกอบบทกวีของ อัลเฟรด เดอ มูสเสท หรือวิกตอร์ อูโก เป็นต้นว่าบทกวีชื่อ เวนิส, โอ้มาแบลเรอแบล และ เดิงเกอร์กีแอม

**ผลงานชิ้นสำคัญ**
อุปรากร- Le Médecin malgré lui (1858)- เฟาสท์ (1859)- Philémon et Baucis (1860)- La Colombe (1860)- La Reine de Saba (1862)- Mireille (1864)- โรมิโอกับจูเลียต (1867)- Cinq-Mars (1877)- Polyeucte (1878)- Le tribut de Zamora (1881)- Sapho (1897)
บทเพลงศาสนา- อาเว มารีอา- Mors et Vita (1885)

**งานเขียนเกี่ยวกับกูโน**
 Faust par Richard Leech, Cheryl Studer, José van Dam, Thomas Hampson - le Capitole de Toulouse, dirigé par Michel Plasson.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อ่านเรื่องชาร์ล กูโน จาก musicologie.org 
1893
หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
ขานาง

ขานาง (Homalium tomentosum (Vent.) Benth.) เป็นชนิดของพืชดอกในวงศ์ Salicaceae พบในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ขานางเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูง 15 - 30 เมตร เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่ ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด การดูแลรักษา ขานางชอบดินที่มีหินปูนปนอยู่มาก น้ำและความชื้นปานกลาง
ขานางมีชื่อพื้นเมืองอื่น ขางนาง คะนาง (ภาคกลาง), ค่านางโคด (ระยอง), ช้างเผือกหลวง (เชียงใหม่), แซพลู้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), ปะหง่าง (ราชบุรี), เปลือย (กาญจนบุรี), เปื๋อยคะนาง เปื๋อยนาง (อุตรดิตถ์), เปื๋อยค่างไห้ (ลำปาง), ลิงง้อ (นครราชสีมา) นอกจากนี้ยังเป็นต้นไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดกาญจนบุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:วงศ์สนุ่น
อุณรุทร้อยเรื่อง

อุณรุทร้อยเรื่อง เป็นวรรณคดีขนาดสั้น แต่งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์  ประพันธ์โดย คุณสุวรรณ เป็นวรรณคดีนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่นำตัวละคร และเรื่องราวจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาประมวลไว้ด้วยกันมากกว่าร้อยชื่อ

**ประวัติ**
อุณรุทร้อยเรื่องเป็นกลอนบทละครที่แต่งด้วยอารมณ์ขัน ไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้แต่งละครจริง ๆ กวีได้นำตัวละครร้อยกว่าชื่อจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาร้อยโยงเป็นเรื่องเดียวกัน โดยใช้สำนวนภาษาที่ไพเราะ เป็นที่รู้จักและท่องจำกันอย่างแพร่หลายในยุคที่แต่งนั้น ทว่าเวลาที่แต่งเรื่องไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เชื่อกันว่าน่าจะแต่งในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่วงต้นรัชกาล 
เหตุที่เรียกวรรณคดีเรื่องนี้ ว่า อุณรุทร้อยเรื่อง เพราะวรรณคดีเรื่องนี้ขึ้นต้นด้วยตัวละครชื่อ อุณรุท และมีการเอ่ยถึงตัวละครจากวรรณคดีจำนวนมาก โดยมีตัวละครนับได้ 144 ตัว และมาจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ ถึง 51 เรื่อง โดยมากเป็นตัวละครจากเรื่องที่คุ้นเคยกันดีในเวลานั้น เช่น จากเรื่อง พระอภัยมณี รามเกียรติ์ อิเหนา ไกรทอง เป็นต้น

**อ้างอิง**
 นิยะดา เหล่าสุนทร. "อุณรุทร้อยเรื่อง". พินิจวรรณกรรม. พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
โฟบอส

ภาพดวงจันทร์โฟบอส (file:Phobos symbol (fixed width).svg)
โฟบอส (Phobos) เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่ใหญ่กว่าและอยู่ใกล้กับดาวอังคารมากกว่า โฟบอสตั้งชื่อตามโฟบอส ลูกชายของเทพเจ้าแอรีสหรือมาร์สของกรีกและโรมันตามลำดับ วงโคจรของโฟบอสนับว่าใกล้กับดาวเคราะห์มากที่สุดในบรรดาดาวบริวารทั้งหมดของระบบสุริยะ
โฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1877 โดยฮอลล์ยังเป็นผู้ค้นพบดาวบริวารอีกดวงของดาวอังคารคือดีมอสด้วย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ดาวอังคาร
ดีมอส

ไฟล์:Deimos-viking1.jpg|thumb|right|210px|ดีมอส (file:Deimos symbol (fixed width).svg) ดาวบริวารของดาวอังคาร
ดีมอส หรือ ไดมอส (Deimos) เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่เล็กกว่าและอยู่ไกลจากดาวอังคารมากกว่า ดีมอสตั้งชื่อตามดีมอสในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน
ดีมอสและดาวบริวารอีกดวงคือโฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1877

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ดาวอังคาร
กีโยม อาปอลีแนร์

Apollinaire (left) and André Rouveyre, 1914.
กีโยม อาปอลีแนร์ (Guillaume Apollinaire หรือ Wilhelm Albert Vladimir Apollinaris de Kostrowitzky; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นผู้เรียกตัวเองว่า "เจ้าชายรัสเซีย" น่าจะเกิดในโรม เป็นบุตรชายของชาวโปลผู้เป็นนักผจญภัยและ (อาจจะ) เป็นขุนนางเชื้อสายสวิส-อิตาลี อาปอลีแนร์เป็นบรรณาธิการคอลัมน์วิจารณ์หนังสือ นักเขียนเรื่องโป๊ และกวีแนวทดลองผู้เข้าไปมีส่วนร่วมกับขบวนการวรรณกรรมบุกเบิกก้าวหน้าทุกแนวของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเรียนหนังสือแบบไม่เป็นโล้เป็นพายในอิตาลีและที่ภาคใต้ของฝรั่งเศส เขาย้ายไปอยู่ปารีสเมื่ออายุ 20 เคยถูกกักตัวไว้หนึ่งอาทิตย์เพราะสงสัยว่าจะขโมยภาพโมนาลิซ่า เขาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส ร่วมรบและบาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1918 คราวที่โรคไข้หวัดสเปนระบาด หลังจากแต่งงานได้ไม่นานนัก

**ผลงาน**
Alcools (ค.ศ. 1913) ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีเล่มที่สองของเขายังคงมีชื่อเสียงมาจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นที่รู้จักกันมากกว่า Calligrammes (กาลีกราม (ค.ศ. 1918 ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิต) ส่วนเรื่อง Le pont Mirabeau (เลอปงมีราโบ) และอย่างน้อยหนึ่งบทใน La chanson du mal-aimé (ลาช็องซงดูว์มาแลเม) ได้กลายมาเป็นที่คุ้นหูของชาวฝรั่งเศสแทบทุกคน เขาเป็นผู้สนับสนุนศิลปะแนวบาศกนิยม (ทรงเรขาคณิตแบบปีกัสโซ) ต่อมาก็แนวออร์ฟิสม์ (เช่นงานของโรเบิร์ต เดอโลเน ปีกาบียา เลเช หรือกูปตา) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ริเริ่มละครเวทีแนวแอบเสิร์ด (Les Mamelles de Tirésias, ค.ศ. 1917 – Tiresias’s Udders) และถือว่าเป็นศิลปินคนแรก ๆ ที่สร้างงานในแนวเหนือจริง โดยเขาเป็นผู้คิดคำว่า surrealism เป็นคนแรก
บทกวี- Le Bestiaire (ค.ศ. 1911)- Alcools (ค.ศ. 1913)- Vitam Impendere Amori (ค.ศ. 1917)- Calligrammes (ค.ศ. 1918)- Il y a (ค.ศ. 1925)- Poèmes à la Marraine (ค.ศ. 1948)- Le Guetteur mélancolique (ค.ศ. 1952)- Poèmes à Madeleine (ค.ศ. 1952)- Poèmes à Lou (ค.ศ. 1955)
นิยาย- L'Enchanteur pourrissant (ค.ศ. 1909)- L'Hérésiarque et Cie (ค.ศ. 1910)- Le Poète assassiné (ค.ศ. 1916)- La Femme assise (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1920)- นิยายชวนฝัน (ค.ศ. 1914-1918): La Fin de Babylone, Les trois Don Juan, La Femme blanche des Hohenzollern
บทละคร- Les Mamelles de Tirésias (ค.ศ. 1917)- Couleur du temps (ค.ศ. 1918)- Casanova (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1952)- Jean-Jacques, La Température, Le Marchand d'anchois. (ประพันธ์ร่วมกับ André Salmon)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชีวิตและผลงาน(ภาษาฝรั่งเศส)-  ผลงาน date=2020-02-18 (ภาษาอังกฤษ)-  ผลงานในรูปแบบ e-book(ภาษาฝรั่งเศส)
ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย-  การหายสาบสูญของโอโนเร ซุบรัก (La disparition) date=2005-02-09  การพรางตัวหรือการหายสาบสูญ ? เรื่องสืบสวนผสานแฟนตาซี-  วรรณกรรมดอตคอม date=2005-09-08 
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักเขียนบทละคร
หมวดหมู่:นักเขียนบทความ
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวฝรั่งเศส
1918
กัฟเฟลลัตเต

กัฟเฟลลัตเต
ฟองนมที่วาดเป็นลวดลายบนกัฟเฟลลัตเต
กัฟเฟลลัตเต (caffellatte, caffelatte), กัฟแฟะลัตเต (caffè latte) หรือนิยมเรียกย่อว่า ลัตเต (latte) หรือ ลาตเท (latte, eɪ) คือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยเทเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนที่ตีด้วยไอน้ำจากเครื่องชง 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน และจะหยอดฟองนมหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบน กาแฟชนิดนี้มีหน้าตาคล้ายกับกาเฟโอแลของฝรั่งเศสมาก แต่กาเฟโอแลมักเตรียมจากกาแฟดำที่ชงแบบหยด ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วนเท่ากัน
ลาตเท ในภาษาอังกฤษเป็นรูปคำที่ตัดย่อมาจากชื่อกาแฟชนิดเดียวกันในภาษาอิตาลีว่า กัฟเฟลลัตเต หรือ กัฟแฟะลัตเต แปลว่า "กาแฟนม" ดังนั้น หากไปสั่ง ลัตเต (latte) ตามร้านเครื่องดื่มในประเทศอิตาลี ก็จะได้เพียงนมเท่านั้น กัฟเฟลลัตเตเริ่มเป็นที่นิยมนอกประเทศอิตาลีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980  
ในการชงกัฟเฟลลัตเต ผู้ชงกาแฟที่ชำนาญงานจะใช้วิธีขยับข้อมือเล็กน้อยขณะที่รินนมและฟองนมลงบนกาแฟ ทำให้เกิดลวดลายต่าง ๆ เรียกว่า ศิลปะกัฟเฟลลัตเต (latte art) หรือศิลปะฟองนมในถ้วยกาแฟ

**ดูเพิ่ม**
 กาเฟโอแล- เอสเปรสโซ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Latte world
หมวดหมู่:กาแฟ
วัสดุนาโน

วัสดุนาโน วัสดุนาโนเป็นวัสดุที่สามารถเป็นได้ทั้ง
โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์และคอมพอสิท ซึ่งถูกสังเคราะห์ขึ้นมาโดยการดัดแปลงการจัดเรียงตัวของ
อะตอมหรือโมเลกุลให้มีช่วงขนาด 0.1-100 นาโนเมตร ซึ่งเล็กกว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของเส้นผม
ประมาณ 1 แสนเท่า สมบัติและพฤติกรรมต่างๆ ของวัสดุขนาดจิ๋วเหล่านี้ เช่น สมบัติการนำไฟฟ้า 
สมบัติเชิงกล และสมบัติทางแม่เหล็ก มีความแตกต่างจากวัสดุชนิดเดียวกันที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในระดับที่เรา
คุ้นเคย  วัสดุโนสามารถแบ่งย่อยออกได้เป็นหลายกลุ่มตามการประยุกต์ใช้สอยที่สำคัญและ
อยู่ในความนิยมประกอบด้วย
#หมุดควอนตัม (Quantum Dots)
#อนุภาคนาโน (Nanoparticles)
#ลวดนาโน (Nanowires)
#ท่อนาโนคาร์บอน (Carbon Nanotubes)
#ฟิล์มบางนาโน (Nanofilms)
#สารเคลือบนาโน (Nanocoating)
#ตัวเร่งปฏิกิริยาขนาดนาโน (Nanocatalysts)
#นาโนคอมพอสิท (Nanocomposites)

**อ้างอิง**
#นาโนเทคโนโลยี่-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21---ศูนย์นาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#นาโนเทคโนโลยี่-เทคโนโลยี่ซูเปอร์จิ๋ว---สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และนาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ

**ดูเพิ่ม**
 นาโนเทคโนโลยี
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:นาโนเทคโนโลยี
วิธีใช้:การใช้ตารางจำแนกพันธุ์

== ตัวอย่างอย่างง่าย**

**ตารางจำแนกชนิดพืช และเห็ดรา**

**ตารางจำแนกชนิดสัตว์ และโพรทิสตา**

**ตารางจำแนกพืชและเห็ดราในระดับที่สูงขึ้น**

**ตารางจำแนกสัตว์ในระดับที่สูงขึ้น ===
ส้มมือ

ส้มมือ หรือ ส้มโอมือ เป็นผลไม้ชนิดหนึ่งจำพวกส้ม เป็นส้มที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน ส้มชนิดนี้มีชื่อต่าง ๆ กันในหลากหลายภาษา แต่โดยมากมีความหมายคล้ายกันว่า นิ้วมือ เช่น ภาษาจีนเรียก ฝอโส่ว ซึ่งแปลว่า นิ้วพระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า ภาษาอังกฤษเรียก Buddha's Hand ซึ่งแปลว่า พระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า หรือ fingered citron ซึ่งแปลว่า ส้มนิ้ว
ส้มมือเป็นไม้พุ่ม มีหนามยาวแข็ง ใบประกอบลดรูปเหลือใบเดียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกสีขาว กลิ่นหอม ผลรูปร่างแปลกกว่าส้มอื่น ๆ กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวยาวห้อยลงมาเป็นแฉก ๆ คล้ายนิ้วมือ ขนาดใกล้เคียงหรือใหญ่กว่านิ้วมือผู้ใหญ่ และอาจมีความยาวได้ถึง 12 นิ้ว เมื่อสุกผลมีสีเหลืองสด เปลือกหนาคล้ายฟองน้ำอย่างส้มโอ เนื้อแห้งไม่ชุ่มน้ำ มีกลิ่นหอมอย่างมะนาว นิยมใช้ทำยาดมส้มโอมือ เครื่องหอม ผสมน้ำยาทำความสะอาด ไม่ใช้ผลรับประทาน แต่อาจนำเปลือกมาใช้ผสมอาหารได้ ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนิยมนำไปไว้ในห้องนอนและห้องน้ำเพื่ออบกลิ่น 

**อ้างอิง**
 ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 1 น้ำกระสายยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 73

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ภาพ-  Saalfelds date=2005-08-29 -  My Four Thirds date=2006-04-27 
ชื่อส้มมือในภาษาต่าง ๆ-  MULTILINGUAL MULTISCRIPT PLANT NAME DATABASE
หมวดหมู่:สกุลส้ม
หมวดหมู่:ผลไม้
เจน ออสเตน

เจน ออสเตน (Jane Austen; 16 ธันวาคม ค.ศ. 1775 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1817) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษที่เขียนเรื่องในแนวเหมือนจริง (realism) เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีผู้อ่านผลงานมากที่สุดคนหนึ่งในบรรดาวรรณกรรมภาษาอังกฤษทั้งหมด
ออสเตนเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางขนาดใหญ่ในแฮมเชอร์ และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เกือบทั้งชีวิต เธอได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากบิดาและพี่ชาย รวมถึงการศึกษาด้วยการอ่านด้วยตนเอง การสนับสนุนจากครอบครัวเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาไปสู่การเป็นนักเขียนอาชีพ เธอเป็นนักอ่านตัวยงและเริ่มเขียนงานตั้งแต่อายุไม่ถึงยี่สิบปี  ในบรรดานวนิยายทั้งหกเรื่องที่เธอเขียนจบ เรื่องที่รู้จักกันมากที่สุดได้แก่ Sense and sensibility (ค.ศ. 1811) , สาวทรงเสน่ห์ (ค.ศ. 1813) และ Emma (ค.ศ. 1816) ทุกเรื่องล้วนมุ่งเน้นชีวิตสามัญของชนชั้นกลางในชนบท และตัวนางเอกมักจะเป็นหญิงสาวผู้ได้รับการอบรมบ่มสอนที่หาเรื่องใส่ตัว หรือออกอุบายเรื่องแต่งงาน อยู่ในโลกซึ่งผู้ชายเป็นใหญ่  ตัวออสเตนเองนั้นไม่เคยแต่งงาน เธอตายด้วยโรคฮอร์โมนบกพร่องเมื่ออายุ  41 ปี

**ด้านความรัก**
เจน ออสเตน และโทมัส เลอฟรอย ( Thomas Langlois Lefroy ) ได้รู้จักกันในปี 1796 จากการที่เจนเป็นเพื่อนของญาติ แม้เจนจะไม่ได้แต่งงาน แต่ในช่วงที่เจน ออสเตนตาย (18 กรกฎาคม 1817) โทมัสได้เดินทางจากไอร์แลนด์มายังอังกฤษเพื่อไว้อาลัยให้กับเจน และภายหลังโทมัส เลอฟรอยเปิดเผยว่าเคยมีความรู้สึกดีๆกับเจน ออสเตน หากแต่เป็นความรู้สึกรักแบบผิวเผินและไร้เดียงสาตามวัยเท่านั้น กล่าวว่าโทมัส เลอฟรอยเป็นต้นแบบในเรื่องนิสัยการชอบเข้าสังคมของตัวละคร เอลิซาเบธ เบนเน็ต และเปรียบเทียบในด้านของเจน ออสเตน เป็นนิสัยที่ชอบวางท่าในตัวละครดาร์ซี่ จากเรื่อง Pride and Prejudice

**ผลงาน**
ผลงานของเจน ออสเตนนั้นถือว่ามีความสำคัญกับวรรณกรรมอังกฤษ มีการเรียนการสอนเกี่ยวกับงานเขียนของเธอในมหาวิทยาลัยต่างๆ  มีงานวิจัยและงานวิจารณ์ผลงานของเธอออกมามากมายในวงการศึกษา  สำหรับผู้คนทั่วไปนั้น จะอ่านนิยายที่เธอเขียนขึ้นเพื่อความเพลิดเพลิน  นอกจากนี้ยังมีการนำนิยายของเธอไปดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เป็นจำนวนไม่น้อย

**นวนิยาย**
 Sense and Sensibility (ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1811)- สาวทรงเสน่ห์ (Pride and Prejudice) (ค.ศ. 1813)- Mansfield Park (ค.ศ. 1814)- Emma (ค.ศ. 1815)- Northanger Abbey (ค.ศ. 1818) ตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตแล้ว- Persuasion (ค.ศ. 1818) ตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตแล้ว

**นวนิยายขนาดสั้น**
 Lady Susan- The Watsons (เขียนไม่จบ)- Sanditon (เขียนไม่จบ)

**ผลงานชิ้นแรกๆ**
 Henry and Eliza- The Three Sisters- Love and Freindship sic- The History of England- Catharine, or the Bower- The Beautifull Cassandra

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ผลงาน date=2006-10-18  -  เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์  Jane Austen Museum date=2005-02-10  - id=155 -  id=Austen,+Jane+(1775+-+1817)-  ผลงานอ่านง่ายๆ ในรูปแบบ e-book -  ข้อมูลเกี่ยวกับ เจน  ออสติน -  เลดี้ซูซาน (Lady Susan ) date=2005-02-09  นิยายขนาดสั้น เรื่องราวของอุบายอันพัวพันซับซ้อนและชาญฉลาด  
1817
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/20 สิงหาคม

20 สิงหาคม: วันนักบุญอิชต์วานในฮังการี- พ.ศ. 1179 (ค.ศ. 636) – กองทัพเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน นำโดย คอลิด อิบน์ อัลวะลีด เข้ายึดครองซีเรียและปาเลสไตน์ในยุทธการที่ยาร์มุก เป็นจุดเริ่มต้นของการพิชิตดินแดนโดยมุสลิมครั้งใหญ่ครั้งแรก หลังนบีมุฮัมมัดเสียชีวิต- พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1883) – 1812 โอเวอร์เชอร์ ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี นักแต่งเพลงชาวรัสเซีย ออกแสดงครั้งแรกในอาสนวิหารพระคริสต์ผู้ช่วยให้รอดในกรุงมอสโก- พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) – ระหว่างยุทธเวหาที่บริเตน วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร กล่าวสุนทรพจน์ขอบคุณกองทัพอากาศอังกฤษ โดยประกาศว่า "คนส่วนมากไม่เคยเป็นหนี้คนส่วนน้อยมากเท่านี้"- พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) – วอยเอจเจอร์ 2 ของนาซา (ในภาพ) ถูกปล่อยขึ้นจากสถานีกองทัพอากาศแหลมเคเนเวอรอล รัฐฟลอริดา ในภารกิจเพื่อสำรวจดาวเคราะห์ชั้นนอกของระบบสุริยะ
ดูเพิ่ม: 19 สิงหาคม – 20 สิงหาคม – 21 สิงหาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
หมวดหมู่:แมลง

แมลงเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทสัตว์ข้อป้อง มีรยางค์ การจัดจำแนกแมลงในอนุกรมวิธานอยู่ใน Class Insecta วิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับแมลงเรียกว่า "กีฏวิทยา"(วิทยาศาสตร์แมลง)
หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้อง
หมวดหมู่:เสือ

ภาพ:Neofelis nebulosa.jpg|thumb|left|เสือลายเมฆ (Pardofelis nebulosa)
สเือ
หมวดหมู่:วงศ์เสือและแมว
ar:تصنيف:ببور
bn:বিষয়শ্রেণী:বাঘ
ca:Categoria:Tigre
en:Category:Tigers
es:Categoría:Panthera tigris
et:Kategooria:Tiigrid
eu:Kategoria:Tigreak
fa:رده:ببرها
he:קטגוריה:טיגריס
hi:श्रेणी:बाघ
hu:Kategória:Tigris
id:Kategori:Harimau
ja:Category:トラ
ko:분류:호랑이
lv:Kategorija:Tīģeri
ms:Kategori:Harimau
no:Kategori:Tiger
pt:Categoria:Tigres
ru:Категория:Тигры
si:ප්‍රවර්ගය:ව්‍යාග්‍ර
simple:Category:Tigers
sk:Kategória:Tiger
sl:Kategorija:Tigri
sr:Категорија:Тигрови
tr:Kategori:Kaplan
vi:Thể loại:Hổ
zh:Category:虎
หมวดหมู่:ช้าง

ช้าง
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:พาหนะ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศไทย
หมวดหมู่:อันดับช้าง
หมวดหมู่:กระต่าย

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:อันดับกระต่าย
หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามชื่อสามัญ
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์

ดไนโสเาร์
ดไนโสเาร์
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:สัตว์ดึกดำบรรพ์
วัสดุชีวภาพ

วัสดุชีวภาพ (biomaterials) คือวัสดุที่สามารถใช้แทนส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อเยื้อในอวัยวะ
ส่วนหนึ่งส่วนใดในร่างกายมนุษย์ที่เสื่อมสภาพโดยไม่เกิดปฏิกิริยาจากร่างกายมนุษย์ วัสดุชีวภาพสามารถผลิตได้จากวัสดุทั่วไปไม่ว่าจะเป็น โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์ วัสดุผสม หรือสารกึ่งตัวนำ 
หมวดหมู่:วิศวกรรมชีวภาพ
หมวดหมู่:ศัลยกรรม
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
วัสดุเชิงก้าวหน้า

วัสดุเชิงก้าวหน้า (อังกฤษ: advanced materials) คือวัสดุที่ถูกใช้ประโยชน์ในงานที่ต้องการเทคโนโลยี่ชั้นสูง เช่น อุปกรณ์อิเลกโทรนิกส์ วัสดุที่ใช้ในงานเลเซอร์ ไอซี แหล่งเก็บข้อมูลสารสนเทศด้วยแม่เหล็ก จอภาพผลึกเหลว(LCD)เส้นใยนำแสง และระบบป้องกันความร้อนในยานอวกาศ เป็นต้น  วัสดุเชิงก้าวหน้านี้สามารถผลิตได้จากวัสดุเกือบทุกประเภทไม่ว่าจะเป็น โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์ ฯลฯ 

**อ้างอิง**
#นาโนเทคโนโลยี่-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21---ศูนย์นาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#นาโนเทคโนโลยี่-เทคโนโลยี่ซูเปอร์จิ๋ว---สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และนาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#Materials Science and Engineering An Introduction By William D. Callister, Jr
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
วัสดุฉลาด

วัสดุฉลาด (อังกฤษ: intelligent materials) หรือบางครั้งเรียก วัสดุสมาร์ท (smart materials) คือ วัสดุที่สามารถรับรู้การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่มันทำงานอยู่  และตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นตามรูปแบบที่มีการกำหนดไว้ก่อนล่วงหน้าเหมือนพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต
วัสดุฉลาดประกอบด้วยส่วนประกอบสำคัญ 2 ส่วนดังนี้
# เซนเซอร์ (sensors) คือตัวที่ทำหน้าที่รับแรงกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม ตัวอย่างเช่น
## เส้นใยนำแสง
## วัสดุเพียโซอิเล็กทริก
## อุปกรณ์ไฟฟ้าเครื่องกลระดับไมโคร
# แอคทูเอเตอร์ (actuator) คือส่วนที่มีหน้าที่ตอบสนองและปรับเปลี่ยนรูปร่าง ตำแหน่ง ความถี่ธรรมชาติ หรือลักษณะเฉพาะทางกลอื่นๆ เพื่อตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ สนามไฟฟ้า และหรือสนามแม่เหล็ก  โดยทั่วไปมีวัสดุอยู่ 4 ประเภทที่ใช้ทำแอคซูเอเตอร์ ได้แก่
## โลหะผสมจำรูป (shape memory alloys)
## เซรามิกที่เป็นเพียโซอิเล็กทริก (Piezoelectric ceramics)
## วัสดุแมกนีโตสตริกทีฟ (magnetostrictive materials)
## ของไหลอิเล็กโตรรีโอลอจิคอล หรือ แมกนีโตรีโอลอจิคอล (electrorheological/magnetorheological fluids)

**อ้างอิง**
# นาโนเทคโนโลยี-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21, ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ
# นาโนเทคโนโลยี-เทคโนโลยีซูเปอร์จิ๋ว, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
# Materials Science and Engineering An Introduction By William D. Callister, Jr

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Smart Materials date=2005-05-11  มีรูปประกอบ
หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย

คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่บรรยายเกี่ยวกับ วงการแพทย์สมัยใหม่ของญี่ปุ่นและของโลก โดยเจาะลึกด้านศีลธรรม ที่ขัดกันกับวินัยหรือกฎของโรงพยาบาล หรือทั้งวงการแพทย์เลยทีเดียว

**เนื้อเรื่องย่อ**
ตัวเอกของเรื่องนี้ชื่อว่า ไซโต้ เป็นแพทย์เพิ่งเรียนจบไฟแรง และมีความคิดแตกต่างจากแพทย์ทั่ว ๆ ไป เนื้อเรื่องเริ่มที่ไซโต้เข้าทำงานเป็นแพทย์ฝึกหัดของทางมหาวิทยาลัย และเมื่อได้พบสภาพความจริงของวงการแพทย์ญี่ปุ่น เขาจะทำอย่างไร

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
มะกรูด

มะกรูด เป็นพืชในสกุลส้ม (Citrus) มีถิ่นกำเนิดในประเทศลาว อินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิยมใช้ใบมะกรูดและผิวมะกรูดเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องปรุงอาหารหลายชนิด นอกจากในประเทศไทยและลาวแล้ว ยังมีความนิยมในกัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะบาหลี)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กสูง 2-4 เมตร เป็นไม้เนื้อแข็ง ลำต้นและกิ่งมีหนามยาวเล็กน้อย ใบเป็นใบประกอบชนิดลดรูป มีใบย่อย 1 ใบ เรียงสลับ รูปไข่ คือมีลักษณะคล้ายกับใบไม้ 2 ใบ ต่อกันอยู่ คอดกิ่วที่กลางใบเป็นตอนๆ มีก้านแผ่ออกใหญ่เท่ากับแผ่นใบ ทำให้เห็นใบเป็น 2 ตอน กว้าง 2.5 - 4 เซนติเมตร ยาว 4 - 7 เซนติเมตร ใบสีเขียวแก่พื้นผิวใบเรียบเกลี้ยง เป็นมัน ค่อนข้างหนา มีกลิ่นหอมมากเพราะมีต่อมน้ำมันอยู่ โดยใบด้านบนสีเข้ม ใต้ใบสีอ่อน ดอกออกเป็นกระจุก 3 – 5 ดอก กลีบดอกสีขาว เกสรสีเหลือง ร่วงง่าย มีกลิ่นหอม มีผลสีเขียวเข้มคล้ายมะนาวผิวเปลือกนอกขรุขระ ขั้วหัวท้ายของผลเป็นจุก ผลมีต่อมน้ำมันกระจายอยู่ที่ผิว (hesperidium) ผลอ่อนมีเป็นสีเขียวแก่ เมื่อผลสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด พันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวจะขรุขระน้อยกว่าและไม่มีจุกที่ขั้ว ภายในมีเมล็ดจำนวนมากๆ 

**สรรพคุณ**
เป็นยาบำรุงหัวใจ ขับลมในลำไส้ แก้แน่นท้องจุกเสียด กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายในและแก้เสมหะเป็นพิษ ช่วยบำรุงผมให้เงางามแก้อาการผมร่วง

**การใช้ประโยชน์**
ใบมะกรูดที่ใช้ปรุงอาหารในอินโดนีเซีย ลาว กัมพูชาและไทย
การใช้มะกรูดสระผมน่าจะรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ วิธีการสระ บ้างก็ใช้ผลดิบผ่าแล้วบีบน้ำสระโดยตรง บ้างก็นำไปเผา หรือต้มก่อนสระ มะกรูดยังมีใช้ในพระราชพิธีสำคัญ เช่น พระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งระบุไว้ในพระราชพิธีสิบสองเดือนไว้ ว่าจะต้องมีผลมะกรูดและใบส้มป่อยประกอบในพิธีด้วย เข้าใจว่าน่าจะใช้เพื่อการสระผมนั่นเอง และก็สามารถนำไปล้างพื้นได้ด้วย ซึ่งเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งเช่นกัน
น้ำมะกรูดนั้นมีรสเปรี้ยว กลิ่นฉุนคล้ายใบ แต่ใช้น้อยกว่าน้ำมะนาว ใช้ปรุงรสเปรี้ยวแทนมะนาวได้ เช่นในปลาร้าหลน น้ำพริกปลาร้า น้ำพริกมะกรูด มะกรูดมีส่วนเปลือกที่หนา ส่วนเปลือกนิยมนำผิวมาประกอบอาหารบางชนิดด้วย ในมะกรูดมีน้ำมันหอมระเหยอยู่มาก ใบมะกรูดนั้นใส่ในต้มยำทุกชนิด น้ำยาขนมจีน ยำหอย ใส่ในแกงเช่น แกงเผ็ด แกงเทโพ แต่ถ้าใส่มากเกินไปจะมีรสขมมีกลิ่นฉุน ทั้งในใบ และผล บางครั้งสามารถนำไปใช้ไล่แมลงบางชนิดได้ผลมะกรูดผ่าซีกที่บีบน้ำออกแล้ว ใช้เป็นยาดับกลิ่นในห้องสุขาได้


**มะกรูดหวาน**
มะกรูดหวาน (Sweet kaffir lime) ไม่ใช่มะกรูดแต่เป็นพืชสกุลส้มอีกชนิด เป็นส้มโบราณที่มีลักษณะคล้ายมะกรูด ใบนิ่ม ผิวใบเรียบ ลักษณะใบและกลิ่นเหมือนใบส้ม ผลใหญ่กว่ามะกรูดเปรี้ยว ผลมีรสหวาน  มีเนื้อเยื่อคลุมเนื้อสีขาว(Mesocarp) แบบที่พบได้ในส้ม สามารถปอกและแยกออกมาเป็นกลีบได้ ใช้รับประทานเป็นผลไม้ ไม่นิยมใช้ปรุงอาหาร เป็นผลไม้ท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสงคราม  

**ในวรรณคดี**
สำหรับผลมะกรูดนั้นชาวไทยนิยมใช้ สระผมมาช้านาน และมีกล่าวไว้ในวรรณคดีของไทยหลายเรื่อง เช่น โคลงกำสรวล และกาพย์ห่อโคลงนิราศพระบาท ในสมัยอยุธยา ดังนี้

**อ้างอิง**
 จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. พระราชพิธีสิบสองเดือน. โรงพิมพ์พระจันทร์ : พระนคร, 2496.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลส้ม
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ผักกินใบ
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/21 สิงหาคม

21 สิงหาคม: - พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) – ลูกจ้างพิพิธภัณฑ์คนหนึ่งขโมยโมนาลิซา (ในภาพ) ของเลโอนาร์โด ดา วินชี ไปจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อนถูกพบอีกสองปีต่อมา- พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) – ผู้แทนจากสาธารณรัฐจีน สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักรและสหรัฐประชุมกันที่ดัมบาร์ตันโอ๊คส์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่ออภิปรายการตั้งสหประชาชาติ- พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) – สหรัฐผนวกดินแดนฮาวายเป็นรัฐที่ 50- พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) – ปรากสปริง สมัยการเปิดเสรีการเมืองในเชโกสโลวาเกีย พลันยุติหลังทหารฝ่ายกติกาวอร์ซอบุกครองประเทศ ฆ่าชาวเชโกสโลวักจำนวน 72 คนและจับผู้นำ อเล็กซานเดอร์ ดุปเชค- พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) – นักท่องเที่ยวชาวออสเตรเลียจุดไฟเผามัสยิดอัลอักศอในเยรูซาเลม เป็นชนวนสำคัญต่อการตั้งองค์การความร่วมมืออิสลาม
ดูเพิ่ม: 20 สิงหาคม – 21 สิงหาคม – 22 สิงหาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
ตารันเตลลา

ตารันเตลลา (Tarantella) เป็นชื่อของดนตรีเต้นรำพื้นเมืองประเภทหนึ่ง ซึ่งมีที่มาจากชื่อของแมงมุมยักษ์ทาแรนทูลา (Lycosa tarantula) ในประเทศอิตาลี เชื่อกันว่าหากผู้ใดถูกแมงมุมกัด แล้วได้เต้นรำด้วยเพลงนี้ จะสามารถถอนพิษของแมงมุมได้ การเต้นรำเป็นการเต้นแบบคู่ โดยเพลงจะมีจังหวะที่เร็ว ส่วนมากเพลงจะมีอัตราจังหวะแบบ 6/8 บางครั้ง 18/8 หรือ 4/4 และมีแทมบูรินเป็นเคื่องดนตรีประกอบ 
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
เซเรเนด

เซเรเนด หรือ เซเรนาต้า (serenade ; serenata) ในความหมายทั่ว ๆ ไป หมายถึงเพลงที่แต่งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่คนรัก เพื่อน หรือบุคคลอื่นๆ ใช้บรรเลงในช่วงค่ำหรือจากทางใต้หน้าต่าง 
ส่วนในความหมายทางประวัติศาสตร์ดนตรี สมัยโรแมนติก หรือคลาสสิก เซเรเนดหมายถึงรูปแบบหนึ่งของดีแวร์ติเมนโตที่ประกอบไปด้วยหลายท่อน แต่มีลักษณะเบากว่าบทเพลงที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่และซับซ้อนกว่า (เช่น ซิมโฟนี) เซเรเนดจะเน้นท่วงทำนองมากกว่าอารมณ์ที่เข้มข้น ตัวอย่างของเซเรเนดได้แก่งานของโมซาร์ท ที่เซเรเนดของเขามีมากกว่าสี่ท่อน บางทีถึงสิบท่อน

**ตัวอย่างเพลงประเภทเซเรเนด**
 Serenade - Schubert- Serenade - Toselli- Eine Kleine Nachtmusik - Mozart- Serenade in C for String, Op.48 - Tchaikovsky- Serenade from String Quartet in F major, Op.3 No.5 - Hayden- Spanish serenade - Bizet- Serenade in D major - Brahms
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
หมวดหมู่:เซเรเนด
ดีแวร์ตีเมนโต

ดีแวร์ตีเมนโต (divertimento) ในภาษาอิตาลีหมายถึง เพลงขนาดเบาที่ผู้ประพันธ์ หรือผู้เรียบเรียงจัดทำขึ้นเพื่อฟังกันเล่นๆ ให้เพลิดเพลินบันเทิงใจมากกว่าทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ เป็นบทเพลงที่ฟังสบาย ๆ เบา ๆ ใช้บรรเลงหลังอาหารค่ำ หรือสำหรับกิจกรรมกลางแจ้งเป็นส่วนใหญ่ พหูพจน์เรียก ดีแวร์ตีเมนตี โมซาร์ท เป็นคีตกวีที่ได้ประพันธ์ดีแวร์ตีเมนโตไว้มาก

**ตัวอย่างบทเพลงประเภทดีแวร์ตีเมนโต**
 Divertimento in B-flat major, K.287 - Mozart- Divertimento in B-flat major - Haydn
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรี
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
ประเทศ

แผนที่แสดงประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก
ประเทศ เป็นบริเวณที่ระบุเป็นหน่วยต่างหากในภูมิศาสตร์การเมือง ประเทศอาจเป็นรัฐเอกราชหรือรัฐที่ถูกรัฐอื่นยึดครอง เป็นรัฐซึ่งไร้เอกราชหรืออดีตเขตปกครองทางการเมืองเอกราช หรือพื้นที่ภูมิศาสตร์ซึ่งเป็นที่ตั้งของประชาชนที่เดิมไม่ขึ้นต่อกันหรือมีความสัมพันธ์ต่างกันซึ่งมีลักษณะทางการเมืองเป็นเอกลักษณ์

**นิยาม**
นิยามของคำว่า "ประเทศ" สามารถนำไปเปรียบกับคำว่า ชาติ ได้ซึ่งระบุไว้ในหัวข้อดังต่อไปนี้
ประเทศหมายถึงรัฐปกครองตนเองที่มีเอกราชเป็นของตนเอง รัฐที่เป็นที่ยอมรับในสังคมสากลจะต้องปฏิบัติตามมาตรฐานสากลบางประการก่อน คือการสร้างสัญลักษณ์ของชาติขึ้นมา อาทิ ธงชาติ สิทธิ์ทางการเมือง เช่น สิทธิพลเมือง ในขณะนี้มีประเทศ (รัฐ) อยู่ 193 ประเทศที่เป็นที่ยอมรับในองค์การสหประชาชาติ
คำว่า "รัฐ" มีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า "ประเทศ" และอาจทำให้เกิดความสับสนกับพื้นที่ในประเทศที่ถูกแบ่งออกมาเป็นส่วน ๆ ได้
มีอยู่หลายประเทศด้วยกันที่มีรัฐชาติ (เชื้อชาติหลักของประชากรในสัญชาตินั้น ๆ) ที่ชัดเจน เช่น ฝรั่งเศส หรืออิสราเอล ในประเทศเหล่านี้รัฐชาตินั้นมีอยู่เพียงหนึ่งชนชาติที่เป็นส่วนใหญ่ของประชากร แต่อย่างไรก็ตามในฝรั่งเศสมีชนชาติเบรตัน ซึ่งยังคงแสดงความภาคภูมิและความเป็นเอกภาพไว้อย่างชัดเจน มีประชากรและแหล่งที่อยู่ของประชากรของตนอย่างเฉพาะเจาะจง ส่วนในรัฐอื่น ๆ เช่นแคนาดา จีน สเปน หรือสหราชอาณาจักร นั้นประกอบไปด้วยชนชาติต่าง ๆ หลายชนชาติ
ในบางกรณี ส่วนหนึ่งของรัฐที่มีประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมเป็นของตนเองสามารถเรียกเป็น "ดินแดน" หรือ "ประเทศ" ได้เช่นกัน ได้แก่กรณีของอังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์ ถือได้ว่าเป็นสามชนชาติบนเกาะบริเตนใหญ่ ที่นับได้ว่าเป็นประเทศ แม้ว่าทั้งสามประเทศดังกล่าวจะถูกบริหารโดยรัฐบาลใหญ่แห่งสหราชอาณาจักรเพียงรัฐบาลเดียว (ซึ่งแบ่งได้เป็นสี่รัฐบาลย่อยด้วยกัน) ทิเบตซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองในประเทศจีน ในทุกวันนี้ก็ถูกนับเป็นประเทศโดยโลกสากลเช่นกัน เกาะไอร์แลนด์ในบางครั้งก็ยังถือว่าเป็นประเทศหนึ่งเดียว แม้ว่ามันจะประกอบไปด้วยหนึ่งประเทศรัฐชาติ (สาธารณรัฐไอร์แลนด์) และรัฐบาลย่อยของรัฐอีกรัฐหนึ่ง (ไอร์แลนด์เหนือ)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อประเทศและดินแดน- ดินแดน

หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/22 สิงหาคม

22 สิงหาคม:- พ.ศ. 2028 (ค.ศ. 1485) – กองกำลังแลงคัสเตอร์ อันมีเฮนรี ทิวเดอร์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์เป็นผู้นำ พิชิตกองกำลังยอร์ก อันมีพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 เป็นผู้นำ ในยุทธการที่บอสเวิร์ธฟิลด์ ซึ่งยุติสงครามดอกกุหลาบลงอย่างเด็ดขาด- พ.ศ. 2182 (ค.ศ. 1639) – บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษซื้อที่ดินผืนเล็ก ๆ ของพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือ เจนไน เมืองหลวงของรัฐทมิฬนาฑู จากพระมหากษัตริย์จักรวรรดิวิชัยนคร- พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864) – ขบวนการกาชาดอันมีอ็องรี ดูว์น็อง (ในภาพ) เป็นผู้นำ เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อสิบสองชาติยุโรปลงนามอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ซึ่งสถาปนาคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ- พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) – เกาหลีและญี่ปุ่นลงนามสนธิสัญญาผนวกดินแดนญี่ปุ่น–เกาหลี ทำให้เกาหลีมีสถานะเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งกินเวลาจนสงครามโลกครั้งที่สองยุติ
ดูเพิ่ม: 21 สิงหาคม – 22 สิงหาคม – 23 สิงหาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
22 สิงหาคม

วันที่ 22 สิงหาคม เป็นวันที่ 234 ของปี (วันที่ 235 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 131 วันในปีนั้น

**เหตุการณ์**

**ศตวรรษที่ 12**
 พ.ศ. 1781 (ค.ศ. 1138) – ยุทธการที่สแตนดาร์ดระหว่างสกอตแลนด์และอังกฤษ

**ศตวรรษที่ 15**
 พ.ศ. 2028 (ค.ศ. 1485) – ยุทธการที่บอสเวิร์ธฟิลด์; การสวรรคตของพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษในสนามรบถือเป็นการสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์แพลนแทเจอนิต และเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์ทิวดอร์ภายใต้พระเจ้าเฮนรีที่ 7

**ศตวรรษที่ 17**
 พ.ศ. 2185 (ค.ศ. 1642) – พระเจ้าชาลส์ที่ 1 ยกธงที่เมืองนอตทิงแฮมเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองอังกฤษ- พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864) - กาชาดสากลก่อตั้งขึ้นที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ หลังจากชาติยุโรป 12 ชาติ ลงนามในอนุสัญญาเจนีวาครั้งที่ 1

**ศตวรรษที่ 20**
 พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) - ญี่ปุ่นเข้ายึดครองเกาหลี รัฐบาลทั้งสองลงนามในสนธิสัญญาการผนวกดินแดนเกาหลี-ญี่ปุ่น- พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942) - บราซิลประกาศสงครามกับกองกำลังฝ่ายอักษะ (เยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น)- พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) - บีบีซีถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลอังกฤษเป็นครั้งแรก โดยเป็นการแข่งขันที่สนามแอนฟีลด์ ระหว่าง ลิเวอร์พูล พบกับ อาร์เซนอล ซึ่งในการแข่งขันครั้งดังกล่าวลิเวอร์พูลเป็นฝ่ายชนะไป 3–2- พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) – สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 เสด็จเยือนกรุงโบโกตา ประเทศโคลอมเบีย เป็นการเสด็จเยือนประเทศในทวีปอเมริกาใต้เป็นครั้งแรกของสมเด็จพระสันตะปาปา- พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) – ไชน่าแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 642 ประสบอุบัติเหตุตกที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บอีก 208 ราย

**วันเกิด**
 พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) - โคล้ด เดบุซซี่ คีตกวีชาวฝรั่งเศส (เสียชีวิต พ.ศ. 2461)- พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904) - เติ้งเสี่ยวผิง ผู้นำสาธารณรัฐประชาชนจีน (เสียชีวิต พ.ศ. 2540)- พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) - เรย์ แบรดเบอรี นักประพันธ์ชาวอเมริกัน- พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943) - ลินจง บุญนากรินทร์ นักร้องเพลงลูกกรุงและเพลงจีนสากลชาวไทย (เสียชีวิต 30 เมษายน พ.ศ. 2558)- พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) - 
** คอล์ม โฟเร นักแสดงชาวอเมริกัน-แคนาดา
** สตีวี เรย์ นักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเกษียณชาวอเมริกัน- พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) - มาร์ก วิลเลียมส์ (นักแสดง) นักแสดง นักเขียนบทและพิธีกรชาวอังกฤษ- พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) - 
** โทรี เอมอส นักร้อง-นักแต่งเพลง นักเปียโน ชาวอเมริกัน- พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) - แมตส์ วิแลนเดอร์ นักเทนนิสชาวสวีเดน- พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) - 
** ไท เบอร์เรลล์ นักแสดงและนักแสดงตลกชาวอเมริกัน
** แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ นักแสดงชาวอังกฤษ- พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) - ริชาร์ด อาร์มิเทจ (นักแสดง) นักแสดงภาพยนตร์, โทรทัศน์, ละครเวที, และนักพากย์ชาวอังกฤษ- พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) - รอส มาร์ควอนด์ อิมเพรสชันนิสต์ และนักแสดงชาวอเมริกัน- พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) - เคโกะ คิตะงะวะ นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น และนางแบบ- พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - ราศรี บาเล็นซิเอก้า นักแสดงหญิงชาวไทย- พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) - ยูนิออร์ ฟีร์โป นักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน- พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) - เหอ อี้ฝาน นักร้อง, นักแต่งเพลง, แร็ปเปอร์, นักเต้น และนักแสดงชาวจีน

**วันถึงแก่กรรม**
 พ.ศ. 2349 (ค.ศ. 1806) – ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์ จิตรกรรมชาวฝรั่งเศส (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2275)- พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) – เซลลัปปัน รามนาทัน ประธานาธิบดีคนที่ 6 แห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ (เกิด 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2467)

**วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  BBC: On This Day-  Today in History: August 22 date=2005-10-28 
สิงหาคม 22
หมวดหมู่:สิงหาคม
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/23 สิงหาคม

23 สิงหาคม: วันระลึกการค้าทาสและการเลิกทาสสากล- พ.ศ. 1848 (ค.ศ. 1305) – หลังมีการพิจารณาจำอวด วิลเลียม วอลเลซ ผู้นำการต่อต้านอังกฤษชาวสกอตระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ ถูกประหารชีวิต ณ ตลาดสมิทฟีลด์ ในกรุงลอนดอน- พ.ศ. 2486 (ค.ศ. 1943) – สงครามโลกครั้งที่สอง: กองทัพโซเวียตชนะเยอรมันได้อย่างเด็ดขาดในยุทธการที่คูสค์ ทำให้กองทัพแดงครองการริเริ่มทางยุทธศาสตร์ได้จนสงครามยุติ- พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) – ยานอวกาศลูนาร์ออร์บิเตอร์ 1 ของนาซา ถ่ายภาพโลกภาพแรกขณะโคจรรอบดวงจันทร์ (ในภาพ)- พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) – พบโครงกระดูกของพระราชวงศ์โรมานอฟ 2 พระองค์ ได้แก่ อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช ซาเรวิชแห่งรัสเซีย และอะนัสตาซียา ในเยคาเตรินบุร์ก ประเทศรัสเซีย- พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) – อดีตนายตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์จี้รถโดยสารนักท่องเที่ยวในกรุงมะนิลาและจับผู้โดยสารเป็นตัวประกันเกือบ 11 ชั่วโมงก่อนถูกตำรวจวิสามัญฆาตกรรม
ดูเพิ่ม: 22 สิงหาคม – 23 สิงหาคม – 24 สิงหาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
ฟร็องซิส ปูแล็งก์

ฟร็องซิส ปูแล็งก์ (ยืน)​
ฟร็องซิส ฌ็อง มาร์แซล ปูแล็งก์ (Francis Jean Marcel Poulenc, สัทอักษร: /fʁɑ̃sis ʒɑ̃ maʁsɛl pulɛ̃k/) เกิด 7 มกราคม ค.ศ. 1899 เสียชึวิต 30 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มคีตกวีทั้งหก (ดาร์ยีส มีโย, ชอร์ช ออรีก, อาร์ตูร์ โอเนแกร์, ลุย ดูเรย์ และแชร์แมน ตายแฟร์) ปูแล็งก์เกิดที่กรุงปารีสเมื่อ ค.ศ. 1899 และเสียชีวิตเนื่องจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อ ค.ศ. 1963 ในกรุงปารีสเช่นกัน ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานแปร์ลาแชส ในกรุงปารีส

**ผลงาน**
รายชื่อผลงานบางส่วน :- โอเปรา : Dialogues des carmélites ค.ศ. 1957; La voix humaine ค.ศ. 1959- ละครตลกขบขัน : Les mamelles de Tirésiasค.ศ. 1947- บทเพลงทางศาสนา : Litanies à la vierge noire ค.ศ. 1936- บัลเลต์ : Les biches ค.ศ. 1924- บทเพลงสำหรับเปียโน ซึ่งประกอบด้วยคอนแชร์โต้สำหรับเปียโนและวงออเคสตรา ชื่อว่า คอนแชร์โตหมายเลข 1 โดยปูแล็งก์ได้ตั้งชื่อให้ใหม่ว่าคอนแชร์โตกาสเก็ต ด้วยเหตุผลอันไม่เป็นที่เปิดเผย- บทเพลงประกอบนิทานเรื่อง บาบาร์ช้างน้อย- คอนแชร์โตสำหรับออร์แกน เครื่องสาย และกลอง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Site de l'IRCAM date=2006-08-23  ชีวประวัติของฟร็องซิส ปูแล็งก์ (ภาษาฝรั่งเศส)
หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/24 สิงหาคม

24 สิงหาคม: วันประกาศเอกราชในยูเครน- พ.ศ. 622 (ค.ศ. 79) – ตามการประมาณโดยอาศัยโคเด็กซ์ละอุเรนทิอะนัสเมดิเซอัส ภูเขาไฟวิซุเวียสปะทุ ฝังเมืองปอมเปอี เฮอร์คิวเลเนียมและสตาเบียในประเทศอิตาลีใต้กองหินและเถ้าถ่าน- พ.ศ. 1999 (ค.ศ. 1456) – คัมภีร์ไบเบิลกูเทนแบร์ก หนังสือสำคัญเล่มแรกที่ผลิตด้วยแท่นพิมพ์ ฉบับเก่าที่สุดเท่าที่ทราบพิมพ์เสร็จสิ้น- พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) – ไมโครซอฟท์ บริษัทผู้พัฒนาซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ วางจำหน่ายระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 95- พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) – สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลนิยามคำว่า "ดาวเคราะห์" ใหม่ และจัดดาวพลูโต (ในภาพ) ให้เป็นดาวเคราะห์แคระ- พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) – แลนซ์ อาร์มสตรอง นักปั่นจักรยานชาวอเมริกัน ถูกห้ามลงแข่งขันทุกรายการและริบตำแหน่งแชมป์ตูร์เดอฟร็องส์เจ็ดสมัยเพราะใช้สารต้องห้าม
ดูเพิ่ม: 23 สิงหาคม – 24 สิงหาคม – 25 สิงหาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
พ.ศ. 1179

พุทธศักราช 1179 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 636 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินจูเลียน 

**เหตุการณ์**
 20 สิงหาคม - กองทัพอาหรับ นำโดย คอลิด บิน วะลีด เข้ายึดครองซีเรียและปาเลสไตน์ในยุทธภูมิยัรมูค เป็นจุดเริ่มต้นของการขยายอำนาจโดยชนมุสลิมและการเผยแผ่ศาสนาอิสลามนอกคาบสมุทรอาหรับ

**ปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์**
 11 เมษายน - สุริยุปราคาบางส่วน มองเห็นได้ในกรีนแลนด์- 26 เมษายน - จันทรุปราคาเต็มดวง มองไม่เห็นในประเทศไทย- 10 พฤษภาคม - สุริยุปราคาบางส่วน มองเห็นได้ในตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้และทวีปแอนตาร์กติกา- 20 ตุลาคม - จันทรุปราคาเต็มดวง มองไม่เห็นในประเทศไทย- 3 พฤศจิกายน - สุริยุปราคาบางส่วน มองเห็นได้ในตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ บางส่วนของกรีนแลนด์ และตะวันตกของทวีปยุโรป
หมวดหมู่:พ.ศ. 1179
กล้องทาบเงา

กล้องทาบเงา
กล้องทาบเงา (camera obscura) คือเครื่องมือที่ใช้สำหรับเป็นเครื่องช่วยในการวาดภาพของจิตรกรและศิลปินในศตวรรษที่ 17-18 รูปแบบของกล้องมีอยู่หลายลักษณะ ก่อนที่จะพัฒนามาเป็นกล้องถ่ายภาพในปัจจุบันมีลักษณะเป็นกล่อง 2 ใบซ้อนกัน เลื่อนเข้าออกได้ กล่องด้านหน้าติดเลนส์สำหรับรับภาพ ภายในกล่องใบหลังมีกระจกเงาวางทำมุม 45 องศาเพื่อสะท้อนภาพขึ้นมาที่กระจกฝ้า จิตรกรและศิลปินจะวางกระดาษและวาดภาพตามภาพที่ปรากฏขึ้น  กล้องทาบเงาเป็นต้นแบบที่พัฒนามาเป็นกล้องถ่ายภาพในยุคแรก

**ดูเพิ่ม**
 กล้องรูเข็ม
หมวดหมู่:ทัศนูปกรณ์
หมวดหมู่:การถ่ายภาพ