Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต

นายกรัฐมนตรีอิสราเอลต้อนรับชาลิตกลับสู่มาตุภูมิ วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554
การแลกเปลี่ยนนักโทษกิลัด ชาลิต หลังความตกลงระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮามาส ในการปล่อยตัวทหารอิสราเอล กิลัด ชาลิต แลกกับการปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวปาเลสไตน์และอาหรับ-อิสราเอล แม้ในบรรดานักโทษที่ปล่อยตัวมานั้นจะมีนักโทษชาวยูเครน ชาวจอร์แดน และชาวซีเรีย อย่างละคนด้วยก็ตาม นักโทษจำนวนนี้ 280 คนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาวางแผนและเตรียมการก่อการร้ายต่อเป้าหมายอิสราเอล ความตกลงดังกล่าวออกมาหลังกลุ่มติดอาวุธปาเลสไตน์จับตัวชาลิตทางตอนใต้ของอิสราเอลตามแนวชายแดนติดกับกาซาห้าปีสี่เดือน
ข้อตกลงดังกล่าว ซึ่งมีนายหน้าเป็นผู้ไกล่เกลี่ยชาวเยอรมันและชาวอียิปต์ ตลอดจนได้รับการประสานงานจากเจ้าหน้าที่บุนเดสนัชริชเทนไดแอนสท์ (หน่วยสืบรัฐการลับเยอรมนี) แกร์ฮาร์ด คอนรัด มีการลงนามในอียิปต์เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ระยะแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยอิสราเอลปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 477 คน และฮามาสส่งตัวชาลิตไปยังกรุงไคโร ในระยะที่สอง เกิดขึ้นระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 นักโทษอีกอย่างน้อย 550 คนจะถูกปล่อยตัว
ความตกลงนี้นับเป็นความตกลงแลกเปลี่ยนนักโทษครั้งใหญ่ที่สุดที่อิสราเอลเคยทำมา โดยเป็นความตกลงที่อิสราเอลตกลงปล่อยตัวนักโทษ 1,027 คนแลกกับทหารอิสราเอลที่ถูกจับตัวไปคนเดียว นับเป็นราคาสูงสุดที่อิสราเอลเคยจ่ายไปแลกกับทหารนายหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 ตุลาคม 25

* คณะรัฐมนตรีมีมติให้วันที่ 27 ตุลาคม ถึง 31 ตุลาคม เป็นวันหยุดราชการ ( ข่าวสด)
}
อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์

อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์ ต๊อบ (ชื่อ-ชื่อสกุลเดิม อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์) นักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด ซึ่งผลิตสาหร่ายทะเลทอดกรอบ และขนมขบเคี้ยวภายใต้ตราสินค้า "เถ้าแก่น้อย" เมื่อปี พ.ศ. 2546 ขณะที่เขาอายุ 19 ปี โดยมียอดจำหน่ายกว่า 1,500 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2553 จึงเป็นเหตุให้จีทีเอช ได้นำเค้าโครงชีวประวัติของเขาไปสร้างเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่อง ท็อป ซีเคร็ต วัยรุ่นพันล้าน ในปี พ.ศ. 2554

**ประวัติ**
อิทธิพัทธ์ พีระเดชาพันธ์ (ชื่อ-ชื่อสกุลเดิม ต่อพงศ์ กุลพงษ์วณิชย์) เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนนักธุรกิจการศึกษา โดยมีพี่ชายทำงานอยู่ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน อิทธิพัทธ์จบการศึกษาชั้นอนุบาลและประถมศึกษาจากโรงเรียนปานะพันธ์วิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสเซเวียร์ เมืองทองธานี และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปัจจุบันสำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาผู้ประกอบการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

**ครอบครัว**

**อ้างอิง**
 ต๊อบ อิทธิพัทธ์ กุลพงษ์วณิชย์ จากเด็กไม่เอาถ่าน สู่เศรษฐีร้อยล้าน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 instagram tobtkn- twitter Thop_TopSecret- fanpage ต๊อบ อิทธิพัทธ์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อตีตา

อตีตา   เป็นชื่อหนึ่งในบทประพันธ์ของ  ทมยันตี  ที่นำเสนอเรื่องราวของการเดินทางต่างภพระหว่างอดีตและปัจจุบันมาบรรจบกัน โดยมีเรื่องของประวัติศาสตร์ศึกบางระจัน สมัยปลายกรุงศรีอยุธยา (ก่อนเสียกรุงครั้งที่ 2)

**รายชื่อนักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
 พ.ศ. 2544
เพลง เลือดไทย ขับร้องโดย ชิตพงษ์ ตรีมาศ- พ.ศ. 2559
เพลง อตีตา ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
เพลง เธอคือความรัก ขับร้องโดย ปิ่นประภา วินสน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อตีตา (2559)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย วิมล เจียมเจริญ
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดีด้า
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเจเอสแอล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย กษมา นิสสัยพันธุ์
แซนดร้า แมฟโร

ศิริลักษณ์ มาฟโร จิระสถิตย์ หรือ แซนดร้า มาฟโร (Sandra Mavro) เป็นนักร้องหญิงสังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น มีผลงานเพลงในช่วงปี 2545-2548  มีเพลงฮิตเช่น บันทึกสีเทา ทิ้งทะเล โทรหากันหน่อย น้ำผึ้งหยดสุดท้าย เป็นต้น

**ประวัติ**
ศิริลักษณ์ มาฟโร จิระสถิตย์ หรือชื่อในวงการ แซนดร้า มาฟโร เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2527 เป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เข้าวงการในปี 2545 โดยเป็นหนึ่งในนักร้องในอัลบั้ม World: The International Music Album ร่วมกับนักร้องหน้าใหม่อีก 10 คนของ อาร์เอส ซึ่งเพลงแต่ละเพลงในอัลบั้มดังกล่าวจะเป็นตัวแทนของดนตรีสไตล์ของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก 10 ประเทศ โดยแซนดร้าเป็นตัวแทนของนักร้องที่ร้องเพลงในสไตล์ดนตรีอังกฤษ ในเพลง น้ำผึ้งหยดสุดท้าย (England) 
แซนดร้ามีอัลบั้มเพลงซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวทั้งหมดสองชุดคืออัลบั้มชุดแรก BLUE SEASON พ.ศ. 2545 มีเพลงโปรโมท ได้แก่ บันทึกสีเทา, ทิ้งทะเล, ไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้น และอัลบั้มชุดที่ 2 My Sign พ.ศ. 2547 กับการเปลี่ยนภาพลักษณ์ในสไตล์เพลงโมเดิร์นร็อก มีเพลงฮิตเช่น จากกันด้วย(ไม่)ดี
และแซนดร้ายังมีอัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม Heart 2 Heart โทรหากันหน่อย พ.ศ. 2548 ร่วมกับนิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล ซึ่งเป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าที่ได้รับความนิยมของนักร้องรุ่นพี่ในสังกัดมาร้องใหม่ โดยเพลงเดี่ยวที่แซนดร้าร้องมีสามเพลงได้แก่ อยากให้เธอเหงา นายใจร้าย (ต้นฉบับ แนนซี่) และ สัญญาว่าจะรักเธอ (ต้นฉบับ Jiwa)
นอกจากนี้ แซนดร้ายังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย ได้แก่เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน ในเพลง When I Fall in Love (เพลงดังกล่าวมีสองเวอร์ชัน อีกเวอร์ชันขับร้องโดยแมทธิว ดีน) และภาพยนตร์เรื่อง ผีเสื้อสมุทร ในเพลง ไม่อาจรักกัน
ปัจจุบัน สมรสกับ นายศุภชา จิระสถิตย์ เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 และปัจจุบันเธอเป็น ผู้ช่วยแผนกธุรกิจดิจิทัล บริษัท ซีพี แอ็กซตร้า จำกัด (มหาชน) กทม.

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้มเดี่ยว**

**อัลบั้มพิเศษ**
 World The International Music Album    พ.ศ. 2545 ร่วมกับโจ้ ธณรัฐ ปิ่นเวหา, มนต์มนัส พลับทอง (ซอ The Sis), มนัญญา ลิ่มเสถียร (เบลล์ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่), ภัทรนันท์ ดีรัศมี (แนนนี่ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่), เก๋ วรรณิศา จิตร์มงคลสุข, เอก เอกชัย,  พัน ประพันธ์, โต ฉัตรชัย, นัน อนัน ศรีมหายัน  และ ฝน รัตภูมิ
เพลงที่ขับร้อง น้ำผึ้งหยดสุดท้าย (England)- Heart 2 Heart โทรหากันหน่อย พ.ศ. 2548 ร่วมกับ นิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล
# โทรหากันหน่อย (Sandra & Nink)
# อย่าพูดเลย (Sandra & Nink)
# ฝันร้ายสักคืน (Nink)
# คิดถึงไม่ถึง (Nink)
# รู้สึกอย่างไร (Nink)
# ไม่อาจเปลี่ยนใจ (Nink)
# อยากให้เธอเหงา (Sandra)
# แรงบันดาลใจ (Sandra & Nink)
# สัญญาว่าจะรักเธอ (Sandra)
# นายใจร้าย (Sandra)

**เพลงพิเศษ**
 อยู่ที่เธอแล้ว  พ.ศ. 2545 (เพลงพิเศษมหกรรมคอนเสิร์ต ถูกใจคนไทย ร่วมใจใช้สินค้าถูกกฎหมาย) ขับร้องร่วมกับ กรพินธุ์ พ่วงโพธิ์, ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์, เจอาร์ กิตติกุลวงศ์, เกรียงไกร อังคุณชัย, ดีทูบี, บาซู, จอนนี่ อันวา, เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ และ ธณรัฐ ปิ่นเวหา- ทำด้วยมือ สร้างด้วยใจ  พ.ศ. 2546 (เพลงพิเศษสำหรับคอนเสิร์ตทรัพย์สินทางปัญญา 2546 ) ขับร้องร่วมกับ นันทพร สว่างแจ้ง, ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์, นภัสสร บุรณศิริ, นาธาน โอมาน, ดีทูบี, บีมิกซ์ จอนนี่ อันวา เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ แมทธิว ดีน เป็นต้น

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 When I Fall in Love (ภาพยนตร์ Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน)- ไม่อาจรักกัน (ภาพยนตร์ ผีเสื้อสมุทร)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอเมริกัน
เปี่ยมปีติ หัตถกิจโกศล

เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล หรือ นิ้ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"

**ประวัติ**
เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล (มักเขียนเป็น: เปี่ยมปิติ หัตถกิจโกศล) หรือ นิ้ง เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2534 มีพี่น้อง 2 คน นิ้งเป็นคนที่ 2 มีพื่สาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล (ปิ๊ง) นิ้งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"

**ผลงาน**

**อัลบั้มเต็ม**

**ผลงานค่ายแกรมมี่**

**ผลงานอื่นๆ**

**ละครเวที**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:ศิลปินค่ายกามิกาเซ่
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ

กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ (multiple organ dysfunction syndrome, MODS) หรือเดิมชื่อภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายอวัยวะ (multiple organ failure, MOF) หรือภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ (multisystem organ failure) คือภาวะซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของการทำหน้าที่ของอวัยวะต่าง ๆ ในผู้ป่วยที่มีอาการป่วยเฉียบพลันจนต้องได้รับการให้การรักษาทางการแพทย์เพื่อให้สามารถคงภาวะธำรงดุลเอาไว้ได้ คำว่า multiple organ failure และ multisystem organ failure ถูกแนะนำให้เลิกใช้เพราะคำเหล่านี้สื่อว่าต้องดูว่าที่วัดได้ทางสรีรวิทยา เพื่อประเมินว่าอวัยวะนั้น ๆ ทำงานล้มเหลว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เวชบำบัดวิกฤต
หมวดหมู่:อวัยวะล้มเหลว
หมวดหมู่:สาเหตุการเสียชีวิต
อุทกภัยในโซล พ.ศ. 2554

ฝนตกหนักในเกาหลีใต้ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมฉับพลันและแผ่นดินถล่ม ซึ่งได้คร่าชีวิตของผู้คนไปอย่างน้อย 49 ราย โดยในวันที่ 27 กรกฎาคม มียอดผู้เสียชีวิตหรือสูญหายรวมกว่า 77 ราย วันที่ 27 กรกฎาคม ยอดผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 69 ราย อุทกภัยเกิดขึ้นรอบๆโซลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ และใกล้เคียงกับแถบซิแฮง ไฟฟ้าดับอย่างน้อย 86 แห่งจากเหตุแผ่นดินถล่ม ซึ่งส่งผลกระทบต่อชีวิตประชาชน 125,000 รายในวันที่ 27 กรกฎาคม โดยชาวเกาหลีใต้กว่า 11,000 รายถูกบังคับให้อพยพออกไป

**สาเหตุ**
ในวันที่ 25 กรกฎาคม พายุฝนฟ้าคะนองได้เคลื่อนตัวมายังคาบสมุทรเกาหลี

**ภัยคุกคามทุ่นระเบิด**
ทุ่นระเบิดประมาณสิบลูกจากสงครามเกาหลี ในบริเวณใกล้เคียงกับภูเขาอุมยอนได้ถูกฝังเนื่องด้วยแผ่นดินถล่มในวันที่ 26 กรกฎาคม และยังไม่ได้รับการกู้คืนจนถึงวันที่ 28 กรกฎาคม

**น้ำท่วมเกาหลีเหนือ**
ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างเกาหลีเหนือ เกือบ 100 ตารางกิโลเมตร (39 ตารางไมล์) ของพื้นที่ถูกน้ำท่วม ด้วยผลกระทบร้ายแรงที่สุดเกิดที่ฮวางแฮใต้ โดยยอดผู้เสียชีวิตและความเสียหายไม่เป็นที่แน่ชัด

**ดูเพิ่ม**
 อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554- ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อุทกภัยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:โซล
หมวดหมู่:หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี

หมวดหมู่:เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:หอเกียรติยศมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของโรดวอร์ริเออร์

รดวอร์ริเออร์
รดวอร์ริเออร์
รดวอร์ริเออร์
รดวอร์ริเออร์
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของจิมครอกเคทท์โปรโมชั่น
วันกองทัพ

วันกองทัพ คือวันที่หลายประเทศให้เกียรติแก่กองทัพของตน

**ไทย**
วันกองทัพของประเทศไทยคือวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี เพื่อระลึกถึงวาระที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกระทำยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชาของพม่า โดยถือเอาวันที่ 18 มกราคม ของทุกปีเป็นวันกองทัพไทย วันกองทัพเรือคือ 20 พ.ย.ตรงกับวันที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเสด็จพระราชดำเนินเปิดโรงเรียนนายเรือ

**อาร์มีเนีย**
วันการเฉลิมฉลองของกองทัพอาร์มีเนียมีในวัน 28 มกราคม

**ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์**
วันการเฉลิมฉลองกองทัพออสเตรเลียและนิวซีแลนด์มีขึ้นทุกวันที่ 25 เมษายน ของทุกปี

**อาเซอร์ไบจาน**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 26 มิถุนายน

**บังกลาเทศ**
บังกลาเทศมีการเฉลิมฉลองวันกองทัพทุกวันที่ 21 พฤศจิกายนของทุกปี

**บราซิล**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 25 สิงหาคม

**บัลแกเรีย**
วันของความกล้าหาญเป็นที่จัดงานฉลองทุกปีในวันที่ 6 พฤษภาคม, งานฉลองของเซนต์จอร์จผู้เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของกองทัพบัลแกเรีย .

**แคนาดา**
วันกองทัพของแคนาดาจัดขึ้นในวันอาทิตย์แรกของเดือนมิถุนายน

**ชิลี**
วันกองทัพของชิลีเป็นวันหยุดแห่งชาติเฉลิมฉลองทุกวันที่ 19 กันยายน

**สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)**
วันกองทัพของสาธารณะจันมีขึ้นทุกวันที่ 13 กันยายน ซึ่งเป็นวันที่มีชัยชนะเหนือญี่ปุ่น

**สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่)**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 1สิงหาคม

**โครเอเซีย**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 28 พฤษภาคม เริ่มขึ้นเมื่อปี 1991

**อียิปต์**
ในอียิปต์มีการเฉลิมฉลองวันกองทัพทุกวันที่ 6 ตุลาคม

**ฟินแลนด์**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 4 มิถุนายน

**กัวเตมาลา**
มีขึ้นทุกวันที่ 30 มิถุนายน

**ฮังการี**
เป็นวันที่รักชาติและทหารมีขึ้นทุก 21 พฤษภาคม

**อินเดีย**
ในประเทศอินเดีย วันกองทัพบกบก,วันทหารเรือ,Coast Guard และวันกองทัพอากาศ ฉลองวันกองทัพบก (15 มกราคม) วันกองทัพเรือ(4 ธันวาคม)

**อินโดนีเซีย**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 5 ตุลาคม

**อิหร่าน**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 18 เมษายน

**อิรัก**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 มกราคม

**อิสราเอล**
มีขึ้นในวันที่ 4 เดือนIyar ตามปฏิทินฮิบรู

**อิตาลี**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 4 พฤศจิกายน

**ญี่ปุ่น**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 1 พฤศจิกายน

**เลบานอน**
กองทัพเลบานอน มีการเฉลิมฉลองวันที่ 1 สิงหาคม

**มอริเตเนีย**
มีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 10 กรกฎาคม

**เม็กซิโก**
มีการเฉลิมฉลองที่ 19 กุมภาพันธ์ตั้งแต่ปี 1950

**มอนเตเนโกร**
มีการเฉลิมฉลองที่ 6 ตุลาคม

**พม่า**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 27 มีนาคมในพิธีฉลองการเริ่มต้นทีกองทัพพม่าต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นที่ยึดครองที่จะยึดครองพม่าในปี 1945

**ไนจีเรีย**
มีการเฉลิมฉลองที่ 15 มกราคม 

**ปากีสถาน**
กองทัพปากีสถานมีการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 1947 หลังจากที่ปากีสถานแยกตัวออกจากอินเดียและมีวันเฉลิมฉลองกองทัพบก กองทัพเรือและกองทัพอากาศ ทุกวันที่ 6กันยายน

**เปรู**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 24 กันยายน

**โปแลนด์**
วันกองทัพมีการเฉลิมฉลองวันที่ 15 สิงหาคม

**โรมาเนีย**
มีการเฉลิมฉลองเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม

**รัสเซีย**
มีการเฉลิมฉลองวันที่ 23 กุมภาพันธ์

**สิงคโปร์**
วันกองทัพตรงกับวันที่ 1 กรกฎาคมของทุกปี

**สโลวีเนีย**
วันที่ 15 พฤษภาคมในแต่ละปี

**เกาหลีใต้**
ตรงกับวันที่ 1 ตุลาคม

**ยูเครน**
วันกองทัพบกมีการเฉลิมฉลองวันที่ 6 ธันวาคม

**เวเนซุเอลา**
ฉลองวันกองทัพบกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน

**เวียดนาม**
วันกองทัพทหารมีการเฉลิมฉลองวันที่ 22 ธันวาคม
หมวดหมู่:การทหาร
แทนกันยีกา

แทนกันยีกา (Tanganyika,) หรือชื่ออย่างเป็นทางการในภายหลัง สาธารณรัฐแทนกันยีกา เป็นรัฐเอกราชในแอฟริกาตะวันออกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียและแอฟริกาเกรตเลกส์ ได้แก่ ทะเลสาบวิกตอเรีย, ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบแทนกันยีกา ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรเป็นดินแดนเครือจักรภพในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1961 กลายเป็นสาธารณรัฐในเครือจักรภพแห่งชาติในปีถัดมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1962  ในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาได้ร่วมกับหมู่เกาะแซนซิบาร์จัดตั้ง สหสาธารณรัฐแทนกันยีกาและแทนซาเนีย และเปลี่ยนชื่อเป็น สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย ในปีนั้น
เดิมแทนกันยีกาประกอบด้วยอาณานิคมของอังกฤษและเยอรมนีในนามของเยอรมันแอฟริกาตะวันออก (German East Africa) ซึ่งภายหลังอังกฤษนำไปอยู่ใต้อาณัติของสันนิบาตชาติเมื่อ ค.ศ. 1922  ภายหลังเปลี่ยนไปเป็นเขตแดนในความดูแลของสหประชาชาติหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนอื่นของเยอรมันแอฟริกาตะวันออกกลายเป็นดินแดนในอารักขาของเบลเยียม ในที่สุดก็กลายเป็นประเทศรวันดาและประเทศบุรุนดีในที่สุด

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
ท
ท
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐ
ยูเอสเอส จอร์จ วอชิงตัน (CVN-73)

ยูเอสเอส จอร์จ วอชิงตัน (CVN-73) (italic=unset) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 6 ในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ และเรือรบลำที่ 4 ของกองทัพเรือ ที่ตั้งชื่อตามประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐ จอร์จ วอชิงตัน เรือลำนี้เข้าประจำการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1992
ในปี 2011 เรือลำนี้ได้เป็นหนึ่งในเรือที่เข้าช่วยเหลือในสึนามิที่ประเทศญี่ปุ่น และได้เคลื่อนออกจากญี่ปุ่นภายหลังจากที่จอดที่โยโกซึกะ และตรวจพบสารกัมมันตรังสีที่รั่วไหลมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิ 
ในปี 2011 ในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 เรือลำนี้ได้วางแผนเข้ามาช่วยเหลือผู้ประสบภัยในประเทศไทย แต่ได้ถอนตัวออกเนื่องจากความสับสนของคำสั่งจากทางรัฐบาลไทย

**อ้างอิง**
  U.S. Aircraft Carriers Stopped over in Hong Kong (The George Washington, 29 October 2009) date=2011-07-16 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  USS George Washington official website date=2008-09-13 -  USS George Washington webpage-  JapanBases #1 Informational Community Website date=2010-12-10 -  Maritimequest USS George Washington CVN-73 Photo Gallery-  USS George Washington history at U.S. Carriers-  Commander Carrier Strike Group Five / Commander Task Force Seventy / Commander Battle Force Seventh Fleet Official Website date=2010-09-10 -  Commander Carrier Strike Group Five Official Website date=2013-08-30 
จ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
จ
หมวดหมู่:จอร์จ วอชิงตัน
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 ตุลาคม 26

* โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ เริ่มเที่ยวบินเชิงพาณิชย์ครั้งแรกโดย ออลนิปปอนแอร์เวย์ส ระหว่างโตเกียวกับฮ่องกง  (BBC)
}
โรงเรียนแก่งคอย

โรงเรียนแก่งคอย เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณถนนสุดบรรทัด ตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย 

**ประวัติ**
โรงเรียนแก่งคอย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494 โดยอาศัยวัดแก่งคอยเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และมีนายฉ่ำ ทองคำ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ซึ่งต่อมาได้รับการบริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่จากพระพายัพพิริยกิจให้เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมวิสามัญศึกษาและก่อสร้างอาคารเรียนในปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2497 พระพายัพพิริยกิจได้ยกที่ดินจำนวน 22 ไร่ 2 งาน บริเวณจุดตัดของถนนสุดบรรทัด และถนนอุไรรัตน์ ซึ่งเป็นที่ดินของพระพายัพพิริยกิจรวมกับที่ดินที่ได้รับการบริจาคจากประชาชน และเงินบริจาคจากจอมพล ป. พิบูลสงคราม จัดตั้งโรงเรียนและก่อสร้างอาคารเรียน โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา มีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ อยู่ในความอุปการะของสมาคมวัฒนธรรมฝ่ายหญิงจังหวัดสระบุรี
ในปี พ.ศ. 2509 จังหวัดสระบุรีและกรมวิสามัญศึกษาได้รวมกิจการของโรงเรียนแก่งคอยและโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และย้ายมายังสถานที่เรียนของโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และใช้ชื่อว่า โรงเรียนแก่งคอย มีสถานะเป็นโรงเรียนรัฐบาลและเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย

**สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน**
หลวงพ่ออุดมมงคล พระพุทธรูปประจำโรงเรียนแก่งคอย 
*ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน ประกอบด้วยส่วนประกอบต่างๆซึ่งแต่ละส่วนมีความหมายดังนี้
**มณฑปพระพุทธบาท หมายถึง จังหวัดสระบุรี
**ห่วงวงกลม หมายถึง ความสามัคคี
**รัศมี หมายถึง แสงสว่างแห่งปัญญา
**อักษร ก ค หมายถึง อักษรย่อของโรงเรียน
*คติพจน์ วิชชา วรํ ธนํ โหติ แปลว่า วิชาเป็นทรัพย์อันประเสริฐ
*สีประจำโรงเรียน
**#008000 สีเขียว    หมายถึง  ความเจริญก้าวหน้า
**#ffff00 สีเหลือง  หมายถึง คุณธรรม ความดี ความงาม
**เขียว - เหลือง หมายถึง แหล่งของผู้ประพฤติในคุณธรรม ความดีเพื่อความเจริญก้าวหน้า ของชีวิตและสังคม 
*พระพุทธรูปประจำโรงเรียน หลวงพ่ออุดมมงคล
*เพลงประจำโรงเรียน เพลงประจำโรงเรียนแก่งคอย
*ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นราชพฤกษ์

**เกียรติประวัติของโรงเรียน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนแก่งคอย- สภานักเรียนโรงเรียนแก่งคอย- area=101704
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดสระบุรี‎
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแก่งคอย
เทวดาหน้าโฉด

เทวดาหน้าโฉด (Legend of Angel) เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ประพันธ์โดย "โนริฮิโร่ ยากิ" (Norihiro Yagi)  ตีพิมพ์ครั้งแรก(ญี่ปุ่น)ในปี  ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตีพิมพ์ครั้งแรก(ไทย)ในปี  ค.ศ. 2003 โดยสำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมน์ (Nation Group)ออกวางจำหน่ายแล้ว (ไทย) 15 เล่ม เทวดาหน้าโฉดยังไม่มีการสร้างเป็นอนิเมะ                                                                                                                                                                              

**เนื้อเรื่องโดยย่อ**
เทวดาหน้าโฉดเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มจิตใจดีแต่หน้าตาราวกับปีศาจ จึงมักสร้างความเข้าใจผิดให้คนรอบข้างเสมอ เวลาโกรธ คิตาโน่ จะมีพลังบ้ามากและด้วยพลังนี้เองทำให้สามารถโค่นโคจิมะ แห่งโรงเรียน ม.ปลาย ฮาคุอุน ลงได้ ชื่อเสียงจึงลือกระฉ่อนและได้รับการยอมรับให้เป็นหัวโจกแห่งเฮคิคู แบบไม่ได้ตั้งใจ

**รายชื่อตัวละคร**
คิตาโน่ เซอิจิโร่ เด็กหนุ่มหัวใจเทวดาใบหน้าปีศาจ ขึ้นมาเป็นขาใหญ่แห่งโรงเรียนม.ปลายเฮคิคูทันทีที่ย้ายเข้ามาเพราะหน้าตา ถึงจะโดนคนเข้าใจผิดต่างๆนานาแต่เขาก็มีความสุขกับชีวิตในโรงเรียน
*โคอิโซ เรียวโกะ ลูกสาวเจ้าของสำนักโคจิบุตซึสายโคอิโซเป็นคนเดียวที่รู้ว่าคิตาโน่นิสัยดี อ่อนโยน และมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้
*ทาเคฮิสะ ยูจิ ฝีมือดี มีชื่อเสียงด้านต่อยตีมาตั้งแต่ม.ต้น หลังจากถูกพักการเรียนทาเคฮิสะได้ซัดกับคิตาโน่และแพ้ย่อยยับ จนได้กลายมาเป็นลูกน้องที่ซือสัตย์และภักดี
*ชิราทาคิ อิคุโนะ ลูกของชิราทาคิครูแนะแนวพิเศษที่ถูกส่งตัวมาให้กำจัดคิตาโน่ คิดว่าตนเองแน่ แต่แพ้เรียวโกะ และได้เปิดใจหลังการต่อสู้ครั้งนั้น จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน
*คุโรดะ อดีตขาใหญ่ของโรงเรียนม.ปลายเฮคิคูแอบชอบเรียวโกะอยู่ฝ่ายเดียว
*ชิราทาคิ ครูแนะแนวพิเศษที่ถูกส่งตัวมาให้กำจัดคิตาโน่แต่กลับใช้ลูกสาวตนเองให้ไปจัดการแทน
*อิคุโกะ เพื่อนของเรียวโกะ
*โคอิโซ เฮโซ เจ้าของสำนักโคจิบุตซึสายโคอิโซเป็นพ่อของเรียวโกะ

**ตัวละครอื่น**
โองิสึ
*พ่อของคิตาโน่
*แม่ของคิตาโน่
*ป๊ะป๋า ฮัลฟอร์ด  (ปรากฏตัวในเล่ม 13)
*เรโอ ฮัลฟอร์ด (ปรากฏตัวในเล่ม 13)
*ซานะ ฮัลฟอร์ด (ปรากฏตัวในเล่ม 13)

**รายชื่อตอน**
1
2
3
4
หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:นักภาษาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส

หมวดหมู่:นักภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:นักวิชาการชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสแบ่งตามอาชีพ
โทกูงาวะ อิเอชิเงะ

โทกูงาวะ อิเอชิเงะ (28 มกราคม ค.ศ. 1717 - 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1761) เป็น โชกุน ลำดับที่ 9 ของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น
เป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ โยชิมูเนะ มารดาของเขาเป็นบุตรสาวของ โอกูโบะ ทาดานาโอะ รู้จักในชื่อ โอซูมะ โนะ กาตะ มารดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1713 เมื่อเขาอายุเพียง 2 ขวบ เขาจึงได้รับการเลี้ยงดูโดย โอกอน โนะ กาตะ ภรรยาน้อยของโยชิมูเนะ แต่ต่อมาโอกอนได้ให้กำเนิด โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ ดังนั้นเขาจึงได้รับการเลี้ยงดูจากภรรยาน้อยของโยชิมูเนะอีกคนหนึ่งคือ โอกูเมะ โนะ กาตะ ในฐานะ บุตรชายแท้ ๆ ของเธอ
ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางาโตมิมารู (長福丸) เขาเข้าพิธี เก็มปูกุ ในปี ค.ศ. 1725 ภรรยาเอกของเขาเป็นพระธิดาของ เจ้าชายคูนินางะ ภรรยาน้อยของเขา โอโก เป็นบุตรสาวของข้าราชสำนักที่ได้ติดตามภรรยาเอกของเขาจากราชสำนักมายังรัฐบาลโชกุนใน เอโดะ ภรรยาน้อยที่มีอัธยาศัยดีที่มีชื่อเสียงคนนี้คือมารดาของอิเอฮารุ ที่จะกลายเป็นทายาทของอิเอชิเงะ

**อ้างอิง**


1761
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2255
หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทกูงาวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
โทกูงาวะ อิเอฮารุ

โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ (ญี่ปุ่น|徳川 家治|Tokugawa Ieharu
22 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 - 17 กันยายน ค.ศ. 1786) เป็นโชกุนลำดับที่ 10 ของ รัฐบาลเอโดะ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1760 ถึงปี ค.ศ. 1786
ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ อำนาจการปกครองส่วนใหญ่ตกอยู่ที่ ทะนุมะ โอะกิสึงุ (Tanuma Okitsugu, 田沼意次) และเรียกว่า สมัยของทะนุมะ (Tanuma-jidai, 田沼時代) ทะนุมะได้ทำการปฏิรูปเศรษฐกิจของญี่ปุ่น แต่ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางที่ทุจริตฉ้อฉลและชั่วร้ายที่สุดในสมัยเอโดะ ใครก็ตามที่ต้องการตำแหน่งสูงส่งในบะกุฟุจำเป็นที่จะต้องติดสินบนทะนุมะ โอะกิสึงุ
ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุเกิดภัยพิบัติขึ้นถึงสองครั้งในญี่ปุ่น ได้แก่ ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีเมวะ (Meiwa-no-daika, 明和の大火) ใน ค.ศ. 1772 และทุพภิกขภัยปีเท็นเม (Tenmei-no-daikikin, 天明の大飢饉) ใน ค.ศ. 1782 ถึง 1787 ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ หัวหน้าสถานีการค้า (Opperhoofd) ของฮอลันดาที่เกาะเดะจิมะชื่อว่า ไอแซค ทิตซิงฮ์ (Isaac Titsingh) ได้เข้าพบโชกุนอิเอะฮะรุ เป็นสมัยที่รังงะกุ (Rangaku, 蘭学) หรือศิลปวิทยาการตะวันตกนั้นเจริญรุ่งเรืองมากในญี่ปุ่น
โทะกุงะวะ อิเอะโมะโตะ (Tokugawa Iemoto, 徳川家基) บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนอิเอะฮะรุ ได้เสียชีวิตลงในค.ศ. 1779 ด้วยอายุสิบแปดปี ใน ค.ศ. 1781 บะกุฟุได้เลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ (Tokugawa Ienari, 徳川家斉) จากตระกูลโทะกุงะวะสาขาฮิโตะสึบะชิ (Hitotsubashi-Tokugawa-ke, 一橋徳川家) มาเป็นบุตรบุญธรรมและทายาทของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786

**ดูเพิ่ม**
 ทะนุมะ โอะกิสึงุ

**อ้างอิง**


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2280
หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอะโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
จัง เหิง (นักบวช)

จัง เหิง (w=Chang Hêng; Zhang Heng; ค.ศ. 78, มณฑลเหอหนาน - ค.ศ. 139, ลั่วหยาง) ปราชญ์ชาวจีน นักพรต สังฆราชศาสนาเต๋า ในราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นบุคคลผู้มีความรู้ในหลายๆ ด้านสาขา ไม่ว่าจะเป็นคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์หรือวรรณคดี

**ด้านธรณีวิทยา**
ผลงานที่ผู้คนยกย่องเขามากที่สุด คือด้านภูมิศาสตร์และธรณีวิทยา ซึ่งประเทศจีนมักจะประสบภัยพิบัติทางแผ่นดินไหวอยู่เสมอ จังได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ของเขาที่มีชื่อว่า ตี้ตงอี (Earth Motion Instrument) ซึ่งเป็นเครื่องวัดแรงสั่นสะเทือนชิ้นแรกของโลก มีลักษณะทั่วไป คือ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตรทำจากทองสัมฤทธิ์  มีก้านทองแดงบางๆ 8 อัน ปลายข้างหนึ่งของก้านติดกับแกนกลางรูปไข่ อีกข้างหนึ่งติดกับมังกร 8 หัว ซึ่งเท่ากับจำนวนก้านทองแดง (หันไปยังทิศทั้งแปด) โดยมังกรแต่ละหัวจะคาบลูกบอลทำจากทองแดงไว้ในปาก ใต้หัวมังกรมีกบอ้าปากรับลูกบอล เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหวทางทิศที่อยู่ใกล้กับลูกบอลทั้ง 8 ทิศ (ทิศใดทิศหนึ่ง) ลูกบอลก็จะหล่นจากปากมังกร และลงไปยังปากกบ และทำให้กระดิ่งดังขึ้นแจ้งเตือนให้ราชสำนักได้รับรู้ และมีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 138 ลูกบอลทางทิศตะวันตกได้ทำให้กระดิ่งดัง ซึ่งจังได้กราบทูลพระจักรพรรดิทรงทราบถึงการค้นพบของเขาและ 2 วันต่อมา ความสงสัยเรื่องเครื่องมือของจังเริ่มก่อตัวขึ้น และวันที่ 3 มีม้าเร็วมาส่งข่าวว่าห่างออกไป 500 กิโลเมตรเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ จึงทำให้จางรอดจากโทษ

**ด้านดาราศาสตร์**
จังเป็นคนที่มีความเก่งกาจสูงมาก เขาได้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ เอาไว้ให้วงการดาราศาสตร์จากการสังเกตท้องฟ้า จังอนุมานอย่างถูกต้องว่าดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์ส่องสว่าง และจันทรคราสเกิดจากเงาของโลกเคลื่อนผ่านผิวดวงจันทร์ เขาทำแผนที่ท้องฟ้าอย่างละเอียด บันทึกดาวที่สุกสว่างอยู่บนท้องฟ้ารวมทั้งสิ่งที่มีขนาดเล็กจำนวน 2,500 ดวงใน 124 กลุ่มดาวและตั้งชื่อดาว 320 ชื่อ เขารวมดาวบนท้องฟ้าว่ามี 11,520 ดวง นอกจากนี้จังยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับดาราศาสตร์ไว้จำนวนหนึ่ง เล่มที่โด่งดังที่สุดชื่อว่า Lin Xian 
ในหนังสืออีกเล่มชื่อว่า Hun-i-chu เขาได้วาดโครงสร้างจักรวาลและตำแหน่งของโลกตามความรู้สึกของเขา เขาบรรยายว่า "ท้องฟ้าเหมือนไข่ไก่" กลมเหมือนลูกปลายหน้าไม้ โลกเหมือนไข่แดงในฟองไข่ ทอดตัวโดยลำพังอยู่ตรงกลาง ท้องฟ้านั้นกว้างใหญ่  แต่โลกเล็กนิดเดียว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวจีน
หมวดหมู่:วิศวกรเครื่องกลชาวจีน
หมวดหมู่:นักภูมิศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวจีนโบราณ
ทานูมะ โอกิตสึงุ

ทานูมะ โอกิตสึงุ (; 11 กันยายน ค.ศ. 1719 ที่เอโดะ ประเทศญี่ปุ่น – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1788 ที่เอโดะ) เป็นมหาดเล็ก (โซบาชู) และที่ปรึกษาอาวุโส (โรจู) ของโชกุนโทกูงาวะ อิเอฮารุในรัฐโชกุนเอโดะ ยุคเอโดะ ทานูมะกับลูกของเขามีอำนาจมหาศาล โดยเฉพาะในช่วง 14 ปีสุดท้ายของรัชสมัยโชกุนอิเอฮารุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจในศักราชเท็มเมและการทุจริตอย่างหนัก และดำรงตำแหน่งไดเมียวประจำแคว้นซางาระ ซึ่งใช้ยศนำหน้าว่า โทโนโมะ-โนะ-คามิ
การปฏิรูปของทามูระมีจุดมุ่งหมายที่จะแก้ไขปัญหาระบบเศรษฐกิจญี่ปุ่น โดยเฉพาะความไม่ทรงตัวทางการค้าระหว่างจังหวัด (ฮัง) กับพื้นที่โชกุน (เท็นเรียว) โทกูงาวะ โยชิมูเนะ โชกุนองค์ที่แล้ว เคยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจรัฐโชกุนด้วยความประหยัดและเน้นการเกษตร แต่ทานูมะไปลดค่าเงิน ขายสิทธิผูกขาดให้กับผู้ค้า และเก็บภาษีสมาคมผู้ค้าแทน เขาสั่งให้ส่งออกสินค้าให้ต่างชาติมากขึ้น เพื่อสกัดกั้นดุลการค้าและทองคำที่เสียเปรียบ และตั้งมาตรการส่งออกเหมืองทองแดงในอากิตะ (ทองแดงเป็นเหล็กหลักที่ทำเงินในสมัยนั้น)
ถึงแม้ว่าความตั้งใจของทานูมะคือการให้บริการสาธารณประโยชน์ เขาก่อความทุจริตอย่างมากและมีความทุตริตในรัฐบาลรุนแรงขึ้น จากภัยแล้งตามมาด้วยอุทกภัย ทำให้ไม่สามารถปลูกพืชได้ใน ค.ศ. 1783 ถึง 1787 ก่อให้เกิดสภาวะความอดอยากและมีการจลาจลบ่อยครั้ง
ในศักราชเท็มเมที่ 4 (ค.ศ. 1784) วากาโดชิโยชิ (รองที่ปรึกษา) ทานูมะ โอกิโตโมะ ลูกชายของเขา ถูกลอบสังหารในปราสาทเอโดะต่อหน้าพ่อ เพราะทั้งคู่กำลังขึ้นบนโนริโมโนะ หลังประสบความล้มเหลวจากการประชุมที่ปรึกษาของรัฐ โอกิโมโตะถูกฆ่าโดยฮาตาโมโตะซาโนะ มาซาโกโตะ ภายหลังมือสังหารถูกลงโทษตามกฎหมาย
สภาวะอดอยากทำให้มีการประท้วงและการก่อกบฏมากขึ้น โดยถึงจุดสูงสุดในการจลาจลเอโดะใน ค.ศ. 1787 ฝ่ายค้านอนุรักษนิยมกล่าวถึงการปฏิรูปว่าเป็น "เสียงสวรรค์" ที่ตามมาด้วย "เสียงผู้คน" หลังการลอบสังการลูกชายของเขากับโทกูงาวะ อิเอฮารุ ทำให้ทานูมะถูกถอดถอนจากอำนาจ และการปฏิรูปและการผ่อนคลายความเคร่งครัดของซาโกกุจึงถูกปิดกั้น

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Hall, John Whitney. (1955). Tanuma Okitsugu, 1719–1788: Forerunner of Modern Japan. Cambridge: Harvard University Press.   OCLC 445621- Screech, Timon. (2006).    Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822. London: RoutledgeCurzon. 	978-0-203-09985-8;    OCLC 65177072- Titsingh, Isaac. (1820).   Mémoires et anecdotes sur la dynastie régnante des djogouns, souverains du Japon. Paris: Nepveu. 255146140.
หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:โรจู
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1

แซตเทิร์น ซี-1 (SA-1) ขณะพร้อมถูกปล่อย
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 (SA - 1 (Apollo))  เป็นภารกิจปล่อยจรวดแซตเทิร์น 1 ซึ่งเป็นจรวดแบบแรกในตระกูลจรวดแซตเทิร์น ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอะพอลโลของประเทศสหรัฐอเมริกา ยานแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 ถูกส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ณ แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา 

**จุดประสงค์**
จรวดแซตเทิร์น 1 เป็นจรวดที่มีนาดใหญ่ที่สุดทั้งในแง่ของขนาดและกำลังในการเคลื่อนที่เท่าที่เคยมีการสร้างกันมา โดยหากเปรียบเทียบกับจรวดรุ่นจูปีเตอร์-ซี ซึ่งเป็นจรวดที่ใช้ในการปล่อยดาวเทียม Explorer 1 อันเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐแล้ว  จรวดแซตเทิร์น 1 มีความสูงมากกว่าถึงสามเท่า และใช้เชื้อเพลิงมากกว่าถึงหกเท่าและให้แรงขับมากกว่าถึงสิบเท่า
ในขณะนั้นทางนาซ่าได้ตัดสินใจที่จะไม่ทดสอบระบบจรวดทั้งระบบพร้อมกัน (all-up testing) แต่จะแยกทดสอบแต่ในส่วนของจรวดในการปล่อยแต่ละครั้ง และในภารกิจ SA - 1 นี้ เป็นการทดสอบจรวดท่อนล่างสุดของจรวด (ส่วน เอส - 1) การปล่อยครั้งนั้นถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบโครงสร้างของตัวจรวดในระหว่างทำการบินในระดับที่ต่ำกว่าระดับวงโคจร (suborbital flight) โดยใช้ส่วนของหัวจรวด (nose cone) จากรุ่นจูปีเตอร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Saturn SA-1 Flight Evaluation (PDF) December 1961
*http://nssdc.gsfc.nasa.gov/database/MasterCatalog?sc=SATURNSA1 date=2007-10-30 - Moonport: A History of Apollo Launch Facilities and Operations date=2011-03-18 
*http://science.ksc.nasa.gov/history/apollo/sa-1/sa-1.html date=2021-02-28 
หมวดหมู่:นาซา
หมวดหมู่:โครงการอะพอลโล
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2504
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554

ไฟล์:China_average_annual_precipitation_(en).png|150px|right|thumb|ปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยประจำปี ในภูมิภาคต่างๆของจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไต้หวัน
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์อุทกภัยตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ที่เกิดขึ้นในภาคกลางและภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเกิดจากฝนตกหนักส่งผลให้มีน้ำท่วมใน 12 จังหวัด ในขณะที่จังหวัดอื่นๆยังคงประสบภัยแห้งแล้งเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ประชากรรวมกว่า 36 ล้านคนต่างได้รับผลกระทบ มีผู้สูญเสียชีวิตไปอย่างน้อย 355 ราย และเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงเกือบ 6.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

**ผลกระทบ**
รายงานที่ขัดแย้งกันชี้ให้เห็นว่าเป็นจำนวน 12 หรือ 13 จังหวัด และเขตการปกครองตนเองต่างได้รับผลจากอุทกภัยอย่างหนัก พยากรณ์อากาศคาดการว่าปริมาณน้ำฝนจะยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง และรัฐบาลได้เตือนถึงความเป็นไปได้ของการเกิดโคลนถล่ม
วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สำนักงานควบคุมอุทกภัยของจีนได้รายงานว่าพายุโซนร้อนสาริกาได้ขึ้นฝั่งที่ระหว่างซ่านเว่ยในมณฑลกวางตุ้ง และจางปู่ในพื้นที่ใกล้เคียงมณฑลฝูเจี้ยน เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ส่งผลให้เกิดอุทกภัยที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
กระทรวงอุตุนิยมวิทยาของจีนแจ้งเตือนกรณีฉุกเฉินระดับ 3 สำหรับแม่น้ำแยงซีในวันที่ 12 มิถุนายน ส่วนวันที่ 17 มิถุนายน การแจ้งเตือนระดับน้ำท่วมได้มาอยู่ในระดับที่ 4 (ซึ่งเป็นระดับการแจ้งเตือนสูงสุด) ประชากร 555,000 รายได้อพยพข้ามลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง
พายุโซนร้อนรุนแรงมิอะริได้ทำให้เกิดน้ำท่วมในมณฑลเหลียวหนิง, มณฑลเจ้อเจียง และมณฑลซานตง โดยในวันที่ 27 อุทกภัยได้ส่งผลให้เกิดการอพยพผู้คน 7,500 รายออกจากพื้นที่, ที่อยู่อาศัย 400 หลังคาเรือนถูกทำลาย และครอบคลุมพื้นที่ 17 มณฑล รวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 33,000 เฮกเตอร์ ผู้คนจำนวน 164,000 รายต่างได้รับผลกระทบ

**ดูเพิ่ม**
 อุทกภัยในโซล พ.ศ. 2554- ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  China Daily: From Droughts to Floods
หมวดหมู่:อุทกภัยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
พร ธนะภูมิ

พลเอก พร ธนะภูมิ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นบิดาของนางเกสรา ณ ระนอง ภริยาของนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรี

**ประวัติ**
พร ธนะภูมิ เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ต่อจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนเทคนิคทหารบก เมื่อปี พ.ศ. 2477 ในปี พ.ศ. 2479 เข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยทหารบก ในปี พ.ศ. 2481 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่น 29
พร สมรสกับนางเรณี ธนะภูมิ มีบุตรคือ นางเกสรา ธนะภูมิ สมรสกับนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง

**การทำงาน**
พร ธนะภูมิ เข้ารับราชการทหารในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารราบที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2483 กระทั่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก ในปี พ.ศ. 2519 และเป็นรองปลัดกระทรวงกลาโหมในปีเดียวกัน
พร ธนะภูมิ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) ในปี พ.ศ. 2520 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2522 ควบคู่กับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้เข้าร่วมเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติประชาธิปไตย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ไทย**

**เหรียญสหประชาชาติ**
 UN :
** พ.ศ. 2497 - 80x80px เหรียญสหประชาชาติเกาหลี

**ต่างประเทศ**
 USA :
** พ.ศ. 2498 - 80x80px เหรียญบรอนซ์สตาร์
** พ.ศ. 2495 - 80x80px เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน (ทหารบก)
*UK :
**พ.ศ. 2515 - 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นสร้อยแพร (CVO)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เลขาธิการนายกรัฐมนตรี date=2006-10-04 
2556
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:เหรียญสหประชาชาติ
การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น

การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น เป็นการที่รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาย้ายที่และการกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นและชาวญี่ปุ่นผู้อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกาอย่างน้อย 110,000 คน ไปยังค่ายที่เรียกว่า "ค่ายย้ายที่สงคราม" ในช่วงที่กระตุ้นเตือนจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของจักรวรรดิญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1942 การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นนี้นำมาใช้อย่างไม่เท่ากันทั่วสหรัฐอเมริกา ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นผู้อาศัยตามชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาถูกกักกันทั้งหมด ขณะที่ในฮาวาย ซึ่งมีชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากกว่า 150,000 คน หรือมากกว่าหนึ่งในสามของประชากร มีเพียง 1,200 ถึง 1,800 คนเท่านั้นที่ถูกกักกัน ในบรรดาผู้ที่ถูกกักกันทั้งหมดนั้น เป็นพลเมืองอเมริกัน 62%
ประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ อนุมัติการกักกันด้วยคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 9066 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งอนุญาตให้ผู้บังคับบัญชาทหารท้องถิ่นกำหนด "พื้นที่ทหาร" เป็น "เขตการกีดกัน" โดย "ทุกคนอาจถูกแยกออกไป" อำนาจนี้ใช้เพื่อประกาศว่าบุคคลใดก็ตามที่มีบรรพบุรุษชาวญี่ปุ่นจะถูกกันออกไปจากทั่วชายฝั่งแปซิฟิก รวมทั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียทั้งหมด และส่วนใหญ่ของรัฐออริกอนและรัฐวอชิงตัน ยกเว้นผู้ที่อยู่ในค่ายกักกัน ใน ค.ศ. 1944 ศาลสูงสุดได้สนับสนุนความถูกต้องตามรัฐธรรมนูญของคำสั่งแยก ขณะที่ให้ความเห็นว่า บทบัญญัติที่เลือกเฉพาะผู้ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวญี่ปุ่นนั้นเป็นอีกประเด็นแยกต่างหากนอกขอบเขตแห่งกระบวนพิจารณา สำนักงานสำรวจประชากรสหรัฐอเมริกาสนับสนุนความพยายามกักกันโดยการจัดข้อมูลย่านที่เป็นความลับของชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น บทบาทของสำนักงานนั้นถูกปฏิเสธมาหลายทศวรรษ กระทั่งมีข้อพิสูจน์ใน ค.ศ. 2007
ใน ค.ศ. 1988 รัฐสภาคองเกรสผ่านและประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน ลงนามในกฎหมายซึ่งขอโทษสำหรับการกักกันในนามของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ตัวกฎหมายนั้นกล่าวว่า พฤติการณ์ของรัฐบาลนั้นตั้งอยู่บน "อคติแห่งเชื้อชาติ หวาดผวาสงคราม และล้มเหลวในภาวะผู้นำทางการเมือง" รัฐบาลเบิกจ่ายเงินมากกว่า 1,600 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ค่าเสียหายแก่ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันและทายาท

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Japanese American Internment Records available in the  Archival Research Catalog of the National Archives and Records Administration-  Densho: The Japanese American Legacy Project, Free digital archive containing hundreds of video oral histories and 10,000 historical photographs and documents
หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:การเบียดเบียนพุทธศาสนิกชน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหรัฐ
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์

กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์ พระนามเดิม เจ้าอาทิตย์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์

**ตัวตนในพระราชพงศาวดาร**
ในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ปรากฏ ชื่อ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์" ว่าเป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรเสนาพิทักษ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ครั้งแรกช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศว่าได้เป็นผู้ไปเชิญกรมขุนอนุรักษ์มนตรีมาเฝ้าพระบิดาขณะประชวรหนัก โดยมีข้อความปรากฏว่า
"ฝ่ายเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรีซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดละมุด ได้ทราบว่าทรงพระประชวรหนัก ก็ลาผนวชมาอยู่ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย และ  เจ้าอาทิตย์ ราชบุตรกรมพระราชวังซึ่งทิวงคตนั้นออกไปเชิญเสด็จเข้ามา ณ พระที่นั่งทรงปืน แย้มฉากทอดพระเนตรดูสักครู่หนึ่ง ก็เสด็จกลับไปยังสวนกระต่าย" 
หลังจากที่พระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศเสด็จสวรรคตแล้ว เจ้าสามกรม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพและกรมหมื่นเสพภักดี ก่อการคิดกบฏต่อสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร เมื่อเจ้าสามกรมมาเฝ้าพระเจ้าอุทุมพรสั่งให้วางคนไว้พร้อม แล้วจึงจับเจ้าสามกรมไปจำไว้ แล้วมีพระราชบัณฑูรแก่เจ้าอาทิตย์ ให้ลงพระราชอาญาสำเร็จโทษ โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"ครั้นถึง ณ วันแรม ๑๑ ค่ำ เพลาบ่าย กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี เสด็จมาเฝ้ากรมพระราชวังและกรมขุนอนุรักษ์มนตรี ณ พระตำหนักตึก ขณะนั้นมีพระราชบัณฑูรเป็นความลับกับกรมขุนอนุรักษ์มนตรี สั่งให้วงคนไว้พร้อม และเจ้าสามกรมมิทันรู้พระองค์ จึงให้กุมเอากรมหมื่นสุนทรเทพ ไปจำไว้ ณ หอพระมณเฑียรธรรม ให้กุมเอากรมหมื่นเสพภักดี ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังศุภรัต ให้กุมเอากรมหมื่นจิตรสุนทร ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังวิเศษ แล้วตรัสสั่ง เจ้าอาทิตย์ ว่าเขาทำแก่ฉันใด จงกระทำตอบแทนฉันนั้น" และ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์ จึงสั่งเจ้าพนักงานให้ลงท่อนจันทน์สำเร็จโทษเจ้าสามกรมสิ้นพระชนม์แล้ว ให้เอาพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยา ตามโบราณราชประเพณี"

**การสถาปนาให้ทรงกรม**
เจ้าอาทิตย์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรมในแผ่นดินสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งกรมหลวงพิพิธมนตรี พระราชมารดา เป็นสมเด็จพระพันปีหลวงกรมพระเทพามาตย์ แล้วโปรดตั้ง เจ้าอาทิตยวงศ์ เป็น กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร"
นอกจากนี้ ยังได้เป็นแม่กองในการปฏิสังขรณ์เครื่องบนของพระที่นั่งสุริยาศอมรินทร์ เมื่อคราวที่ยอดพระมหาปราสาทพังทลายลงเพราะปืนใหญ่ของพระเจ้าอลองพญา
ท่านชายอาทิตยวงศ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นผู้นำกำลังทหารต่อสู้กับกองทัพพม่าอย่างสุดกำลังที่บริเวณป้อมมหาชัย ในคืนที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ท่านชายสิ้นพระชนม์ในชุดทหาร สวมหมวกทรงประพาส บริเวณเจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่พระยา เยื้องกับวัดมหาธาตุและวัดราชบูรณะ

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม 2. สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช พิมพ์ขึ้นเป็นส่วนพระราชกุศลทานมัยในงานพระศพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสฐสุดา, พระอรรคชายาเธอ กรมขุนอรรควรราชกัญญา, สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมขุนพิจิตรเจษฎจันทร์ และสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี. พ.ศ. 2455.
หมวดหมู่:กรมหมื่น
หมวดหมู่:ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
หมวดหมู่:เจ้านายทรงกรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:เจ้าชายกรุงศรีอยุธยา
แม่แบบ:ถูกต้องแม่นยำ/doc

__NOTOC__
This template identifies a Wikipedia article as having content whose truth or factual nature is in dispute. If the problem is confined to one section, or a few sections in an article that has several, it is better to use Disputed-section.- This template is a self-reference.- Please do not subst: this template.

**Usage**
First add a new section named "Disputed" to the article's talk page, describing the problems with the disputed statements. Then place  at the top of the disputed article. If the talk page discussion is not in a section named "Disputed", use talk page section name (for a talk page section named "Disputed information", use Disputed information in the article). If there is no talk page, the tag won't refer to it (in which case it's recommended to consider whether the tag should be there, since there is no reason given). Articles using this template as shown above are placed into :Category:Accuracy disputes.
This template can take an optional date parameter in the format  or . If the date is not included it will be added later by a WP:BOT. Articles using this template with a date are added to a monthly subcategory of :Category:Accuracy disputes.

**Examples**
 
Output:
Category:
 :Category:Accuracy disputes from  

**Redirects**
#Accuracy
#Dispute

**หมวดหมู่ติดตาม**
 ข้อพิพาทเรื่องความถูกต้องแม่นยำทั้งหมด (ข้อพิพาทเรื่องความถูกต้องแม่นยำทั้งหมด) 

**See also**
no:Mal:Nøyaktighet
ro:Format:Acurateţe
โทกูงาวะ อิเอนาริ

โทะกุงะวะ อิเอะนะริ (ญี่ปุ่น|徳川 家斉|Tokugawa Ienari
5 ตุลาคม ค.ศ. 1773 - 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1841) เป็น โชกุน ลำดับที่ 11 และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1787 ถึงปี ค.ศ. 1837 เขาเป็นเหลนของโชกุนลำดับที่ 8 โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ผ่านบุตรชายของเขา มูเนตาดะ (1721-1764) หัวหน้าตระกูลสาขาฮิโตสึบาชิ และหลานชายของเขา ฮารูซาดะ (1751-1827)
โทะกุงะวะ อิเอะนะริ เป็นบุตรชายคนโตของ โทะกุงะวะ ฮะรุซะดะ (Tokugawa Harusada, 徳川治済) บุตรชายของโทะกุงะวะ มุเนะตะดะ เท่ากับว่าอิเอะนะริเป็นเหลนของโชกุนโทะกุงะวะ โยะชิมุเนะนั่นเอง หลังจากที่บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะฮะรุได้เสียชีวิตลง ทำให้โชกุนอิเอะฮะรุไม่มีทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในค.ศ. 1781 โชกุนอิเอะฮะรุและขุนนางในบะกุฟุจึงตัดสินใจเลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ ให้เป็นทายาทและบุตรบุญธรรมของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786 ในปีต่อมา ค.ศ. 1787 อิเอะนะริจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา ในค.ศ. 1789 เกิดกบฏของชาวไอนุบนแคว้น Menashi บนเกาะฮกไกโด และบนเกาะ Kunashir (Menashi-Kunashir Rebellion)
ในสมัยของโชกุนอิเอะนะริ การปกครองของญี่ปุ่นอยู่ภายใต้อิทธิพลของขุนนางหลายคนในแต่ละช่วง;
*ค.ศ. 1787 - ค.ศ. 1793 โรจูมะสึไดระ ซะดะโนะบุ (Matsudaira Sadanobu, 松平定信) เป็นผู้นำในการปฏิรูปปีคันเซ (Kansei-no-kaikaku, 寛政の改革) ยกตัวอย่างเช่นการประกาศให้ลัทธิขงจื้อเป็นศาสนาประจำชาติญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1790 ในค.ศ. 1792 ญี่ปุ่นมีการติดต่อกับจักรวรรดิรัสเซีย (Russian Empire) เป็นครั้งแรก โดยเรือรัสเซียนำโดยอดัม แลกซ์แมน (Adam Laxman) มาเทียบท่าเมืองมะสึมะเอะ (Matsumae, 松前) บนเกาะฮกไกโด เพื่อส่งตัวชาวญี่ปุ่นพลัดหลงคืนและเจรจาขอทำการค้าขายกับญี่ปุ่นจากเกาะฮกไกโด แต่เนื่องจากนโยบายปิดประเทศที่ดำเนินมานาน โรจูมะสึไดระ ซะดะโนะบุ จึงปฏิเสธไป แต่ให้อนุญาตให้เรือสินค้ารัสเซียไปเทียบท่าที่นะงะซะกิแทน การยอมให้สิทธิการค้าแก่รัสเซียทำให้โรจูมะสึไดระ ซะดะโนะบุ เป็นที่ตำหนิติเตียนมาก จนต้องลาออกจากบะกุฟุไปใน ค.ศ. 1793
*ค.ศ. 1793 - ค.ศ. 1817 โรจูมะสึไดระ โนะบุอะกิระ (Matsudaira Nobuakira, 松平信明) ในค.ศ. 1804 รัสเซียพยายามที่จะเปิดประเทศญี่ปุ่นอีกครั้งนำโดยนิโคไล เรซานอฟ (Nikolai Rezanov) แต่ไม่สำเร็จ ในค.ศ. 1808 เกิดเหตุการณ์เรือรบอังกฤษชื่อว่าแฟทอน (Phaeton) บุกเข้าเมืองท่านะงะซะกิใช้กำลังบังคับเอาเสบียงและอาวุธ โนะบุอะกิระถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1817 
*ค.ศ. 1817 - ค.ศ. 1834 มิซุโนะ ทะดะอะกิระ (Mizuno Tadaakira, 水野 忠成) ใน ค.ศ. 1825 บะกุฟุออกกฎหมายขับไล่เรือต่างชาติ (Ikokusen-Uchiharai-rei, 異国船打払令) ให้โจมตีขับไล่และสังหารเรือต่างชาติและชาวต่างชาติทันทีเมื่อพบเห็น มิซุโนะ ทะดะอะกิระ เสียชีวิตใน ค.ศ. 1834 มี
*ค.ศ. 1834 - ค.ศ. 1837 มิซุโนะ ทะดะคุนิ (Mizuno Tadakuni, 水野 忠邦) กบฏของโอชิโอะ เฮฮะจิโร่ (Ōshio Heihachirō, 大塩平八郎) ที่เมืองโอซาก้าในค.ศ. 1837 ในปีเดียวกันเรือรบชื่อว่ามอร์ริสัน (Morrison) ของสหรัฐอเมริกา มาเทียบท่ายังจังหวัดคะโงะชิมะ (Kagoshima) ในแคว้นซะสึมะ และอ่าวอุระงะ (Uraga, 浦賀) ฝ่ายญี่ปุ่นได้ตอบโต้อย่างรุนแรงโดยการยิงปืนใหญ่ถล่มใส่ เรียกว่า เหตุการณ์มอร์ริสัน (Morrison Incident)
ในค.ศ. 1837 โชกุนอิเอะนะริสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทะกุงะวะ อิเอะโยะชิ (Tokugawa Ieyoshi, 徳川家慶) และดำรงตำแหน่งโอโงโช (Ōgōshō, 大御所) ไปอีกเป็นเวลาสี่ปีจนกระทั่งโอโงโชอิเอะนะริถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1841

**อ้างอิง**


หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอะโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
เหลือบ

เหลือบเป็น แมลงดูดเลือดอันดับDiptera, วงศ์ Tabanidae ที่กัดและสร้างความเจ็บปวดมาก มีลักษณะคล้ายแมลงวันที่มีขนาดใหญ่ บินเสียงดัง และยังเป็นแมลงผสมเกสรที่มีความสำคัญต่อดอกไม้อีกด้วย โดยเฉพาะใน แอฟริกาใต้ เหลือบพบได้ทั่วโลก ไม่พบเฉพาะละติจูดเหนือมากและใต้มาก   บางครั้งเรียก gadflies, breeze flies, zimbs หรือ clegs. ในออสเตรเลียเรียก "March Flies" บางพื้นที่ในแคนาดาพวกมันถูกเรียกว่า  Bull Dog Flies. 
เหลือบถูกค้นพบแล้วประมาณ 4,500 ชนิดทั่วโลก มากกว่า 1000 ชนิด อยู่ในสกุล Tabanus  แบ่งออกเป็น 3 วงศ์ย่อย:
*Chrysopsinae
*Pangoniinae
*Tabaninae
*สกุล Zophina ไม่สามารถจัดลงในวงศ์ย่อยอื่น ๆ จึงถูกจำแนกเป็นวงศ์ย่อย Pangoniinae อีก 2 กลุ่มที่รู้จักกันดีคือ เหลือบม้า ใน สกุล Tabanus Linnaeus, 1758 และ เหลือบกวาง ในสกุล Chrysops Meigen, 1802 ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่าเหลือบม้าลายแถบ เนื่องจากลักษณะสีของมัน  

**อาหาร**
ตัวเต็มวัยเหลือบม้ากินน้ำหวานและบางครั้งเกสรดอกไม้ ตัวเมียปกติต้องกินเลือดในการขยายพันธุ์ ตัวผู้ส่วน (กราม) ที่ไม่จำเป็นต้องใช้ของปากลดรูป เหลือบม้าตัวเมียส่วนมากกินเลือดสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม รวมถึงคน แต่บางชนิดกินเลือดนก สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ หรือสัตว์เลื้อยคลาน  ตัวอ่อน ของเหลือบม้าเป็นตัวห้ำ ของ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อื่น ๆ โดยขุดดินอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้น

**พฤติกรรมการกัด**
ส่วนปากของเหลือบ (cf. Haematopota pseudolusitanica)
การกัดจากแมลงที่มีขนาดใหญ่เจ็บมาก เหลือบม้าส่วนใหญ่ทีมีลิ้น (proboscid)สั้น  ใช้กรามที่เหมือนมีดฉีกและ/หรือตัด เนื้อออกจากกัน แมลงกัดที่มีลิ้นยาว เช่น ยุง ปากของมันจะเจาะผิวหนังเหมือนเข็ม

**การขยายพันธุ์**
วางไข่บนก้อนหิน หรือ พืช ที่ใกล้น้ำ  เมื่อฟัก ตัวอ่อนจะตกลงในน้ำหรือดินที่ชื้นๆ กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น หอยทาก ไส้เดือน และ แมลงอื่นเป็นอาหาร

**การนำโรค**
A bite of horse-fly on a human.
เหลือบเป็นพาหะนำโรคมาสู่สัตว์ และมนุษย์ เหลือบเป็นพาหะนำโรค equine infectious anaemia virus, และ Trypanosome ขนิดในสกุล :en:Chrysops เป็นพาหะของ Loa loa, โดยนำ ปรสิต filarial worm มาสู่คน  และโรค anthrax สู่วัว ควาย และแกะ และโรค tularemia จากกระต่ายมาสู่คน
เมื่อมีเหลือบเป็นจำนวนมาก การเสียเลือดเป็นปัญหาทั่วไปในสัตว์ สัตว์บางตัวเสียเลือดถึง 300 มล. ในวันเดียวจากเหลือบกัด ซึ่งทำให้มันอ่อนแอหรือตายได้

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
Deer fly
*List of soldierflies and allies of Great Britain
*Use of DNA in forensic entomology

**Gallery**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Horsefly Tabanus sp. diagnostic photographs- Virtual Field Guide Tabanidae Images date=2011-11-09 - Family description and images date=2016-03-03 - Chrysops, Diachlorus, and Tabanus spp. on the UF / IFAS Featured Creatures Web site- Diachlorus ferrugatus, yellow fly on the UF / IFAS Featured Creatures Web site

หมวดหมู่:Biting insects
หมวดหมู่:Insect families
502

502 (ห้าร้อยสอง)  เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 501 (ห้าร้อยเอ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 503 (ห้าร้อยสาม)

**ความหมาย**
 พ.ศ. 502 และ ค.ศ. 502

**ในระบบเลขฐาน**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
รายพระนามพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย

พระมหากษัตริย์แห่งบัลแกเรีย ทรงปกครองประเทศอย่างเป็นอิสระทั้งสิ้น 3 ระยะ คือ ระยะแรกตั้งแต่การก่อตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 จนถึงช่วงของการพิชิตบัลแกเรียของไบแซนไทน์ (ค.ศ. 681–1018) ระยะที่ 2 ตั้งแต่เหตุการณ์การก่อการกำเริบของอาแซนและแปเตอร์ ซึ่งก่อให้เกิดการจัดตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 จนถึงช่วงของการยึดครองส่วนที่เหลือของราชรัฐในดินแดนบัลแกเรียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1185–1396) และช่วงที่ 3 เมื่อมีการจัดตั้งรัฐอิสระบัลแกเรีย จนถึงช่วงของการล้มล้างระบบกษัตริย์ด้วยการลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1946 (ค.ศ. 1878–1946)
ผู้ปกครองบัลแกเรียระยะแรกใช้พระอิสริยยศ "กานัสอูบีกี" (ข่าน) และในเวลาต่อมาในตำแหน่ง "กเนียส" (เจ้าชาย) ซึ่งใช้ในระยะเวลาสั้น ๆ และต่อมาในตำแหน่ง "ซาร์" (จักรพรรดิ) สำหรับพระอิสริยยศ "ซาร์" นั้น มีที่มาจากคำว่าไกซาร์ในภาษาละติน ซึ่งใช้พระอิสริยยศนี้เป็นครั้งแรกในรัชสมัยของซาร์ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรียหลังจากที่ได้รับชัยชนะเหนือจักรวรรดิไบแซนไทน์ใน ค.ศ. 913 และหลังจากนั้นผู้ปกครองบัลแกเรียจะใช้พระอิสริยยศนี้จนกระทั่งบัลแกเรียตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1396 หลังจากมีการก่อตั้งบัลแกเรียขึ้นมาใหม่ในฐานะประเทศราชของออตโตมันใน ค.ศ. 1878 ผู้ปกครองพระองค์แรกของบัลแกเรียยุคใหม่อย่างเจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศ "กเนียส" (เจ้าชาย) และเมื่อบัลแกเรียได้รับอิสรภาพโดยนิตินัยใน ค.ศ. 1908 ผู้ปกครองบัลแกเรียในขณะนั้นอย่างแฟร์ดีนันต์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศซาร์อีกครั้ง รวมทั้งพระทายาทของพระองค์ คือ ซาร์บอริสที่ 3 และซาร์ซีแมออนที่ 2 จนกระทั่งเกิดการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1946 ในช่วงสมัยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 และที่ 2 ตำแหน่งซาร์นั้นมีความหมายว่า "จักรพรรดิ" ในขณะที่ในภาษาบัลแกเรียสมัยใหม่ตำแหน่งนี้มีความหมายว่า "พระมหากษัตริย์"
สำหรับรายพระนามในหน้านี้ไม่รวมผู้ปกครองชนบัลการ์ของเกรตบัลแกเรียเก่าและผู้อ้างสิทธิ์ที่ไม่ประสบความสำเร็จในการแย่งชิงราชบัลลังก์

**จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1**

**ราชวงศ์ดูลอ**

**ตระกูลวอกิล (ครั้งที่ 1)**

**ตระกูลอูเกน**

**ยุคไร้ราชวงศ์ (ครั้งที่ 1)**

**ตระกูลวอกิล (ครั้งที่ 2)**

**ยุคไร้ราชวงศ์ (ครั้งที่ 2)**

**ราชวงศ์ดูลอ (กรุม)**

**ราชวงศ์กอมีตอปูลี**

**พระมหากษัตริย์ที่อ้างสิทธิ์ระหว่างการปกครองโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์**

**จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2**

**ราชวงศ์อาแซน (ครั้งที่ 1)**

**ยุคไร้ราชวงศ์**

**ราชวงศ์อาแซน (ครั้งที่ 2)**

**ราชวงศ์แตร์แตร์ (ครั้งที่ 1)**

**ราชวงศ์สมีแลตส์**

**ราชวงศ์บอร์จีกิน**

**ราชวงศ์แตร์แตร์ (ครั้งที่ 2)**

**ราชวงศ์ชิชมัน**

**ราชวงศ์สรัตซีมีร์**

**ราชรัฐบัลแกเรีย**

**ราชวงศ์บัทเทินแบร์ค**

**ราชวงศ์ซัคเซิน–โคบวร์คและโกทา–โกฮารี**

**ราชอาณาจักรบัลแกเรีย**

**ราชวงศ์ซัคเซิน–โคบวร์คและโกทา–โกฮารี**

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งบัลแกเรีย- ประวัติศาสตร์บัลแกเรีย

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
บ
บ

หมวดหมู่:ราชอาณาจักรบัลแกเรีย