Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย)

มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ (ประเทศไทย) (Webster University Thailand) เป็นมหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกาที่มาเปิดสาขาในประเทศไทย โดยผ่านการรับรองจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยเปิดสอนทั้งในระดับปริญญาตรี และบัณฑิตศึกษา และได้เลิกกิจการตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2564

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งมีสาขาในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ได้แก่ ออสเตรีย, เบอร์มิวดา, จีน, อังกฤษ, สวิตเซอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา และประเทศไทย สำหรับในประเทศไทย มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์เคยเปิดทำการเรียนการสอนใน 2 แห่ง ได้แก่ - มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ ศูนย์วิชาการกรุงเทพฯ- มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ วิทยาเขตชะอำ/หัวหิน
โดยมหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ ต้นสังกัดตั้งอยู่ที่เมือง เว็บสเตอร์โกรฟซ์ (ชานเมืองเซ็นต์หลุยส์) ในรัฐมิสซูรี

**หลักสูตร**
มหาวิทยาลัยเว็บสเตอร์ เคยเปิดสอนในประเทศไทย ดังนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยเวบสเตอร์ (ประเทศไทย) date=2014-09-06 
วบสเตอร์
วบสเตอร์ 
วบสเตอร์ 
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอชะอำ
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาที่ปิดกิจการในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:สถาบันการศึกษาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
ขวาน

ขวานตัดไม้
ขวาน เป็นเครื่องมือที่มีมาแต่อดีต ใช้ในการตัดไม้ หรือหั่นไม้ รวมไปถึงการใช้เป็นอาวุธ โดยทั่วไปขวานจะประกอบด้วยสองส่วนหลักคือ ส่วนหัว และส่วนด้ามจับ โดยจะเห็นได้ว่าขวานเป็นตัวอย่างหนึ่งที่เป็นเทคโนโลยีเกี่ยวกับลิ่ม ที่ใช้ในการผ่อนแรง
ขวานในสมัยโบราณ ส่วนหัวทำจากหิน และผูกเข้ากันกับด้ามไม้ ในขณะที่ขวานในยุคปัจจุบันส่วนหัว จะสร้างจากเหล็กและด้ามจับไม้ โดยขวานจะมีทั้งแบบที่ด้ามยาว และแบบด้ามสั้นขึ้นอยู่กับประเภทการใช้งานของขวานนั้น ๆ
หมวดหมู่:เครื่องมือตัด
หมวดหมู่:อาวุธมีคม
กระสุน

กระสุนปืน .357 แมกนั่ม
กระสุน เป็นวัตถุที่ถูกยิงออกจากปืน โดยกระสุนปืนส่วนใหญ่หัวกระสุนจะทำจากโลหะตะกั่วผสมโลหะพลวงเล็กน้อย และหุ้มหัวกระสุนด้วยโลหะทองแดงเพื่อลดการเสียรูปทรงของหัวกระสุนและเพื่อความสะดวกในการป้อนเข้าสู่รังเพลิงของปืน โดยทั่วไปคำว่ากระสุนปืนมักจะเรียกรวมถึงส่วนของ ปลอกกระสุน และ ดินปืน ในขณะที่กระสุนของปืนใหญ่จะประกอบไปด้วย ดินปืน เป็นหลัก และเมื่อยิงออกไปจะทำให้บาดเจ็บโดยอาการขึ้นอยู่กับจุดที่โดนกระสุน
กระสุนปืนเกิดขึ้นมาพร้อมกับการพัฒนาปืนเคียงคู่กันไป โดยเริ่มใช้ในทวีปยุโรป ในช่วงคริสต์ศักราช 1500 ถึง 1800 โดยมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป โดยกระสุนปืนที่มีลักษณะเป็นรูปร่างเหมือนปัจจุบันเริ่มพัฒนาโดย จอห์น นอร์ตัน กัปตันของกองทัพบริติช ในปี พ.ศ. 2366 (ค.ศ. 1823)

**อ้างอิง**
  กระสุน จากสารานุกรมบริเตนนิกา
หมวดหมู่:อาวุธ
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปืน
เต๋า (แก้ความกำกวม)

เต๋า อาจหมายถึง- เต๋า สิ่งเป็นจริงสูงสุด ต้นกำเนิดของสรรพสิ่งตามความเชื่อของลัทธิเต๋า- ลัทธิเต๋า ศาสนาหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจากจีน ศึกษาการประพฤติตนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ- ลูกเต๋า อุปกรณ์การเล่นชนิดหนึ่ง 
นอกจากนี้ เต๋า ยังเป็นชื่อเล่น เช่น- สมชาย เข็มกลัด นักร้อง นักแสดงชาวไทย- เศรษฐพงศ์ เพียงพอ นักร้อง นักแสดงชาวไทย ทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย- สโรชา วาทิตตพันธ์ นักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย
ปลาเพ้า

ปลาเพ้า เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดบางชนิดในสกุลปลาหว้า (Bangana) ของวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เช่น- Bangana lippus  Fowler, 1936- Bangana sinkleri  Fowler, 1934
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
ปลานวลจันทร์น้ำจืด

ปลานวลจันทร์น้ำจืด หรือ ปลานวลจันทร์ (Cirrhinus microlepis) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Labeoninae มีรูปร่างลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก หัวโต ปากและตาเล็ก เกล็ดเล็ก ปลาในเขตลุ่มน้ำเจ้าพระยาจะมีหัวและลำตัวสีเงินอมเหลืองทอง ส่วนปลาในลุ่มน้ำโขงจะเป็นสีชมพู ครีบหลังยกสูง ครีบหางเว้าลึก ครีบก้นเล็ก อาหารได้แก่ อินทรียสาร สัตว์หน้าดินขนาดเล็ก แพลงก์ตอน และแมลงต่าง ๆ มีขนาดประมาณ 46 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 69 เซนติเมตร น้ำหนัก 5 กิโลกรัม
ปลานวลจันทร์น้ำจืดมีพฤติกรรมวางไข่ในแหล่งน้ำหลากและเลี้ยงตัวอ่อนจนน้ำลดลงจึงอพยพลงสู่แม่น้ำ ปัจจุบันเป็นปลาที่หายาก เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และยังพบได้บ้างที่แม่น้ำโขงและแม่น้ำแม่กลอง
ปลานวลจันทร์น้ำจืดมีชื่อเป็นภาษาอีสานว่า "ปลาพอน" และ "ปลาพรวน" ในภาษาเขมร และจัดเป็นสัตว์น้ำประจำจังหวัดสุรินทร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 microlepis
นวลจันทร์น้ำจืด
นวลจันทร์น้ำจืด
นวลจันทร์น้ำจืด
นวลจันทร์น้ำจืด
นวลจันทร์น้ำจืด
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ปลากระเบนลายเสือ

ปลากระเบนลายเสือ (Marbled whipray; Himantura oxyrhyncha) เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 
มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเหลือง กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีจุดดำคล้ายลายของเสือดาวกระจายอยู่ทั่วตัวไปจนปลายหาง อันเป็นที่มาของชื่อ พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำโดยอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง มีขนาดความกว้างประมาณ 40 เซนติเมตร หางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักตั้งแต่ 3-5 กิโลกรัม 
ปลากระเบนลายเสือเป็นปลาน้ำกร่อยที่พบอาศัยอยู่ค่อนมาทางน้ำจืด เป็นปลาที่พบน้อย พบได้ตามปากแม่น้ำ เช่น ปากแม่น้ำเจ้าพระยา, ปากแม่น้ำโขง, แม่น้ำแม่กลอง, ทะเลสาบเขมร และพบได้ไกลถึงปากแม่น้ำบนเกาะบอร์เนียวของอินโดนีเซีย แต่มีรายงานทางวิชาการว่าพบครั้งแรกที่แม่น้ำน่าน
เนื่องจากเป็นปลาที่มีลวดลายสวยงามจึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีราคาแพง แต่มักจะเลี้ยงไม่ค่อยรอดเพราะปลามักประสบปัญหาปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดหรือภาวะแวดล้อมในที่เลี้ยงไม่ค่อยได้
ปลากระเบนลายเสือมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลากระเบนเสือดาว", "ปลากระเบนลาย" หรือ "ปลากระเบนลายหินอ่อน"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลกระเบนลายเสือ date=2007-03-11 
กระเบนลายเสือ
หมวดหมู่:สกุลไฮแมนทูรา
กระเบนลายเสือ
กระเบนลายเสือ
กระเบนลายเสือ
กระเบนลายเสือ
กระเบนลายเสือ
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำน่าน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง
มานากัว

มานากัว (Managua) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศนิการากัว ตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบมานากัว ที่พิกัดภูมิศาสตร์  มีจำนวนประชากร 1,380,100 คน เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2398 ก่อนหน้านี้ที่ตั้งเมืองหลวงย้ายไปมาระหว่างเมืองเลอองกับเมืองกรานาดา 
ชาวมานากัวเกือบทั้งหมดเป็นชาวผิวขาวที่พูดภาษาสเปนและเชื้อสายเมสติโซ มีชุมชนรุ่นที่สาม รุ่นที่สี่ และรุ่นที่ห้าของชุมชนชาวกาตาลัน ชาวเยอรมัน ชาวอิตาลี และชาวฝรั่งเศส เช่นเดียวกับชาวตะวันออกกลางและชาวเอเชีย — ชาวญี่ปุ่นและชาวจีน (ทั้งชาวจีนแผ่นดินใหญ่และชาวไต้หวัน)
ไม่กี่ปีมานี้ จำนวนชาวอเมริกา (อเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้) ที่ย้ายเข้าสู่กรุงมานากัวและประเทศนิการากัวได้เพิ่มขึ้น เนื่องจากราคาอสังหาริมทรัพย์ที่มีราคาถูกกว่าเมื่อเทียบกับในประเทศคอสตาริกา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:เมืองในประเทศนิการากัว
ซานซัลวาดอร์

ซานซัลวาดอร์ (San Salvador) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองทันสมัยและใหญ่เป็นอันดับที่สองในอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรราว 5 แสนคน ครอบคลุมพื้นที่ 514 ตารางกิโลเมตร การขยายตัวของจำนวนผู้คนระหว่างสงครามและภายหลังสงครามทำให้เกิดเขตนครหลวงซานซัลวาดอร์ (AMSS: Area Metropolitana de San Salvador) ที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 610 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2.1 ล้านคน ซานซัลวาดอร์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและเศรษฐกิจของชาติ ทางหลวงแพน-อเมริกาได้ตัดผ่านและเชื่อมเมืองนี้เข้ากับเขตเมืองอื่น ๆ ของอเมริกากลางและสหรัฐอเมริกา 
ย่านกลางกรุงซานซัลวาดอร์สมัยใหม่มีตึกระฟ้าสูงมากมาย แต่เหลือพื้นที่ทางประวัติศาสตร์อยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวที่ทำลายเมือง ตั้งแต่ที่เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2068 โดยเปโดร เด อัลบาราโด ผู้พิชิตชาวสเปน ปัจจุบันเมืองนี้ผลิตเบียร์ ยาสูบ สิ่งทอ และสบู่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เทศบาลกรุงซานซัลวาดอร์ date=2007-07-01 -  เที่ยวกรุงซานซัลวาดอร์ date=2006-09-02 -  ข้อมูลสุขภาพและการแพทย์ในกรุงซานซัลวาดอร์
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเอลซัลวาดอร์
ซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)

ไฟล์:San Jose, Costa Rica Astronaut Image.jpg|thumb|250px|left|กรุงซานโฮเซจากสถานีอวกาศนานาชาติ
ซานโฮเซ (San José) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคอสตาริกา และเป็นเมืองหลักของจังหวัดซานโฮเซด้วย ตั้งอยู่ภาคกลางของประเทศที่พิกัดภูมิศาสตร์ W บนที่ราบสูงที่มีความสูงประมาณ 1,170 เมตร (3,839 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล
ซานโฮเซเดิมมีฐานะเป็นเพียงเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชุมชนจนกระทั่งใน พ.ศ. 2367 ในปีนี้คอสตาริกาได้มีการเลือกตั้งประมุขแห่งรัฐครั้งแรก ฮวน โมรา เฟร์นันเดซ ตัดสินใจย้ายที่ตั้งรัฐบาลจากการ์ตาโก ซึ่งเป็นเมืองหลวงสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน และเริ่มต้นใหม่ที่ซานโฮเซนี้
เมืองหลวงใหม่ที่ซานโฮเซเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และขยายตัวเข้าสู่หุบเขาตอนกลาง จากการสำรวจใน พ.ศ. 2561 กรุงซานโฮเซมีประชากร 342,188 คน (เฉพาะในเทศบาล) ซึ่งครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นช่วงที่มีการเพิ่มประชากรสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จากที่ใน พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) เมืองนี้มีประชากรเพียง 86,900 คน ทำให้เขตนครหลวงกินพื้นที่ออกไปเกินเขตซานโฮเซ และครอบคลุมจำนวนประชากร 1 ล้านคน
เนื่องจากกำเนิดขึ้นในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงทำให้กรุงซานโฮเซมีสถาปัตยกรรมสมัยอาณานิคมสเปนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเมืองหลวงอื่น ๆ ในลาตินอเมริกา ต่อมา ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ซานโฮเซกลายเป็นเมืองแรกในลาตินอเมริกาที่ส่องสว่างด้วยพลังงานไฟฟ้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  (Costa_Rica) นำเที่ยวกรุงซานโฮเซ โดยวิกิท่องเที่ยว-  สำนักงานเทศบาลกรุงซานโฮเซ (Municipalidad de San José) date=2019-08-28 -  เว็บไซต์ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับเขตนครหลวงซานโฮเซ (San José Metropolitano) date=2006-04-28 -  รูปภาพของกรุงซานโฮเซ date=2008-04-19 -  ข้อมูลกรุงซานโฮเซ รวมทั้งข่าวสาร เหตุการณ์ นำเที่ยว และอื่น ๆ date=2016-04-22 
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:ประเทศคอสตาริกา
กัวเตมาลาซิตี

กัวเตมาลาซิตี (Ciudad de Guatemala) ในท้องถิ่นเรียกว่า "กัวเตมาลา" (Guatemala) หรือ "กัวเต" (Guate) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกัวเตมาลา และยังเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลางด้วย
กัวเตมาลาซิตีมีจำนวนประชากร 2,541,581 คน มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่  ในหุบเขาทางภาคกลางตอนล่างของประเทศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.visitguatemala.com
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัวเตมาลา
ปานามาซิตี

ทิวทัศน์กรุงปานามาซิตี มองจากเนินเขาเซร์โรอันซอง
ยอดโบสถ์การ์เมง (Iglesia del Carmen)
ในเขตกัสโกเวียโฮ (Casco Viejo)
กรุงปานามาซิตีสมัยใหม่ ผ่านอ่าวปานามา มองจากท่าเรือเก่าใกล้ตลาดสาธารณะ (Mercado Publico) ในเขตซันเฟลีเป  (กัสโกเวียโฮ)
ถนนที่เชื่อมระหว่างเกาะนาโอส เกาะเปรีโก และเกาะฟลาเมงโกเข้ากับแผ่นดินใหญ่ มีช่องทางจักรยานขนานไปกับถนน
ปานามาซิตี (Panama City) หรือ ซิวดัดเดปานามา (Ciudad de Panamá) เป็นเมืองหลวงของประเทศปานามา ตั้งอยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ปากทางเข้าคลองปานามา ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 
ปานามาซิตีเป็นศูนย์กลางการเมือง การบริหาร และวัฒนธรรมของประเทศ ฮวน การ์โลส นาบาร์โรเป็นนายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน ปัจจุบันกรุงปานามาซิตีมีจำนวนประชากร 708,738 คน รวมเขตนครหลวงทั้งหมดมี 1,063,000 คน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2011-02-25 -  เว็บไซต์ทางการสำนักงานการท่องเที่ยวปานามา
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:ประเทศปานามา
หมวดหมู่:อ่าวปานามา
เตกูซิกัลปา

ใจกลางกรุงเตกูซิกัลปา มองจากอุทยานแห่งชาติลาตีกรา (La Tigra)
เตกูซิกัลปา หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เตกุส (Tegucigalpa หรือ Tegus) มีจำนวนประชากร 1,682,725 คน (พ.ศ. 2549) (เขตเมือง) เป็นเมืองหลวงของประเทศฮอนดูรัสและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐ และยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับที่สามของอเมริกากลาง รองจากกัวเตมาลาซิตีและซานซัลวาดอร์ 
เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีชื่อเดียวกันที่พิกัดภูมิศาสตร์  และมีระดับความสูง 3,250 ฟุต ชื่อเมืองมาจากคำในภาษานาวาตล์ (Nahuatl) ว่า เตกุซ-กัลปา (Teguz-galpa) หมายถึง "เนินเขาเงิน" เตกูซิกัลปายังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟรันซิสโกโมราซัง อุตสาหกรรมหลักของเมืองได้แก่ สิ่งทอ น้ำตาล และบุหรี่

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่กรุงเตกูซิกัลปา date=2019-03-29 -  นำเที่ยวเตกูซิกัลปาและฮอนดูรัส date=2006-10-22 
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอเมริกากลาง
หมวดหมู่:เมืองในประเทศฮอนดูรัส
ไฟล์เซิร์ฟเวอร์

ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ (File server) คือ เซิร์ฟเวอร์ที่จัดทำขึ้นเพื่อใช้ในการเก็บไฟล์ต่าง ๆ มาไว้ที่เซิร์ฟเวอร์ และเปิดให้บริการดึงข้อมูลนั้น ๆ ลงมาใช้ (ดาวน์โหลด)ซึ่งมีทั้งแบบให้ใช้ฟรี และแบบจ่ายเงินค่าสมาชิกเพื่อการดาวน์โหลด
ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่ให้ใช้ได้ฟรี เช่น - http://www.download.com- http://www.tucows.com- http://www.simtel.com date=2013-03-06 
ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่มีการชำระเงิน (จำกัดการดาวน์โหลดสำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกหรือผู้ที่ไม่ได้ชำระเงิน)- http://www.rapidshare.de date=2006-10-25 - http://www.megaupload.com date=2009-09-30 - http://www.uploading.com
ฟไล์เซิร์ฟเวอร์
หมวดหมู่:ประเทศเอลซัลวาดอร์

อเลซัลวาดอร์
อเลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ
อ
หมวดหมู่:ประเทศริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ประเทศฮอนดูรัส

ฮอนดูรัส
ฮอนดูรัส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:ประเทศในเขตแคริบเบียน
ฮ
หมวดหมู่:ประเทศริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ประเทศคอสตาริกา

คอสตาริกา
คอสตาริกา
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:ประเทศในเขตแคริบเบียน
ค
หมวดหมู่:ประเทศริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
ค
หมวดหมู่:ประเทศนิการากัว

นิการากัว
นิการากัว
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ
น
หมวดหมู่:ประเทศริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ประเทศตรินิแดดและโตเบโก

ตรินิแดดและโตเบโก
ตรินิแดดและโตเบโก
ตรินิแดดและโตเบโก
ตรินิแดดและโตเบโก
หมวดหมู่:เลสเซอร์แอนทิลลีส
ตรินิแดดและโตเบโก
หมวดหมู่:ประเทศเฮติ

ฮเติ
ฮเติ
ฮเติ
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:เกรตเตอร์แอนทิลลีส
ฮ
ฮเติ
หมวดหมู่:สาธารณรัฐโดมินิกัน

โดมินิกัน
โดมินิกัน
โดมินิกัน
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:เกรตเตอร์แอนทิลลีส
ส
อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา

รองศาสตราจารย์ อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา อธิการบดีมหาวิทยาลัยฟาฏอนี

**การศึกษา**
 ปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอิสลาม นครมาดีนะฮ์ ประเทศซาอุดีอารเบีย- ปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต สาขานิติศาสตร์เปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยอิมามมุหัมมัดบินสุอูด นครริยาด ประเทศซาอุดีอารเบีย- พ.ศ. 2529 ปริญญาเอก นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขานิติศาสตร์เปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยอิมามมุหัมมัดบินสุอูด นครริยาด ประเทศซาอุดีอารเบีย

**วุฒิกิตติมศักดิ์**
 พ.ศ. 2549 ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาครุศาสตร์อิสลาม จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ - พ.ศ. 2555 ศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาอิสลามศึกษา จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์- พ.ศ. 2558 รางวัลผู้มีคุณูปการต่อการศึกษาชาติ

**การทำงาน**
 ผู้บริหารโรงเรียนบำรุงอิสลาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 - ปัจจุบัน- ตัวแทนกระทรวงสาธารณสมบัติและกิจการอิสลามของประเทศคูเวตประจำประเทศไทย พ.ศ. 2532 - ปัจจุบัน- สมาชิกสภาสูงสุดเพื่อกิจการมัสยิดโลกเมื่อครั้งการประชุม ณ นครมักกะหฺ พ.ศ. 2532 - 2543- คณะมนตรีสันนิบาตโลกมุสลิม พ.ศ. 2534 - ปัจจุบัน - ประธานโครงการจัดตั้งวิทยาลัยอิสลาม พ.ศ. 2539 - อธิการบดี มหาวิทยาอิสลามยะลา date=2007-11-20  พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน - ประธานคณะกรรมการที่ปรึกษามูลนิธิเพื่อการอุดมศึกษาเอกชนภาคใต้ ปี พ.ศ. 2546- รองประธานคณะกรรมการผู้ทรงคุณวฒิสำนักงานจุฬาราชมนตรี พ.ศ. 2544 - ปัจจุบัน - คณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติปี พ.ศ. 2548- สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549- อะมีรุลฮัจย์ปี พ.ศ. 2550- อะมีรุลฮัจย์ปี พ.ศ. 2552- ประธานมูลนิธิมะดีนะตุสสลาม พ.ศ. 2553 - ปัจจุบัน- ประธานร่วมศาสนาเพื่อสันติภาพ สภาศาสนสัมพันธ์ แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน- นายกสมาคมนักเรียนเก่าซาอุดิอาระเบียในประเทศไทย พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน

**ที่ปรึกษา**
 อดีตทีปรึกษาประจำศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2531 - 2544- ที่ปรึกษาประจำสำนักจุฬาราชมนตรี พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน - ที่ปรึกษาแม่ทัพภาคที่ 4 พ.ศ. 2542 - 2545- อดีตที่ปรึกษา พ.ต.ท 43 พ.ศ. 2543- อดีตที่ปรึกษาสำนักงานการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เขต 2 พ.ศ. 2543- ที่ปรึกษามูลนิธิส่งเสริมจริยธรรมปัตตานี - ที่ปรึกษาสมาคมจันทร์เสี้ยวแห่งประเทศไทยปี การแพทย์และสาธารสุข พ.ศ. 2546- ที่ปรึกษาคณะกรรมการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการจังหวัดปัตตานีและยะลา - ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ) - คณะกรรมการที่ปรึกษา กอ.สสส.จชต พ.ศ. 2548 - ที่ปรึกษากองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า- ที่ปรึกษาศูนย์ปฏิบัติการคดีพิเศษจังหวัดชายแดนภาคใต้- ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิสํานักงานจุฬาราชมนตรี พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักวิชาการชาวไทย
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาการอิสลาม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฟาฏอนี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ฮิปโปไลท์ เบยาด

== ประวัติ**
ฮิปโปลิท บายาด (Hippolyte Bayard)-  เกิดปี ค.ศ.ที่ 1801, ถึงแก่กรรมปี ค.ศ.ที่ 1887 -  ช่างภาพชาวฝรั่งเศส-  นาย หลุย ชาค แมนเด้ ดาร์แกร์ Louis-Jacques Mandé Daguerre ชาวฝรั่งเศส และนาย วิลเลี่ยม เฮนรี่ ฟอกส์ ทัลบอท William Henry Fox Talbot ชาวอังกฤษ ชายสองคนนี้ถูกรู้จักในนามผู้คิดค้นการถ่ายภาพ แต่ในความเป็นจริงแล้วคุณบายาดเป็นผู้แรกที่ค้นพบการถ่าพภาพ แต่เนื่องจากได้ถูกการเกลี่ยกล่อมจากบุคคลทั้งสอง ให้เลื่อนการแถลงข่าวเกี่ยวกับการสิ่งประดิษฐ์นี้ออกไป จีงเป็นสาเหตุให้นายเบยาดไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้คิดค้นการถ่ายภาพ ในปี1840 นายบายาดแสดงการตอบรับกับความไม่ยุติธรรมนี้ ด้วยการถ่ายภาพประชดประชันสถานการทางการเมือง โดยถ่ายภาพตัวเอง ให้ดูเหมือนคนกำลังจมน้ำ ซึ่งเขาได้เขียนกำกับรูปภาพไว้ว่า

"ศพที่ท่านกำลังดูอยู่นี้ คือศพของคุณ เอ็ม. เบยาด M. Bayard ผู้คิดค้นกระบวนการที่ท่านทั้งหลายได้ชมมาและกำลังจะได้ชื่นชมกับผลงานอันยอดเยี่ยม สิ่งที่ผมได้รับรู้คือนักคิดค้นผู้ไม่เคยเหน็ดเหนื่อยผู้นี้ได้ทำงานซึ่งใช้เวลาถึงสามปีเพื่อปรับปรุงผลงานการคิดค้นของเขา พระราชา สมาคมวิทยาศาสตร์ และรัฐบาล ต่างชื่นชมผลงานที่ไม่สมบูรณ์ของเขาเช่นเดียวกับท่านทั้งหลายในขณะนี้ สิ่งนี้ช่างเป็นเกียรติต่อเขาอย่างมาก รัฐบาลซึ่งได้ให้ความกรุณาอย่างสูงต่อท่าน มอนซิเออร์ ดาร์แกร์ Monsieur Daguerre กล่าวว่า เราไม่สามารถจะช่วยอะไรคุณบายาด Monsieur Bayard ได้ คนอนาถาผู้นั้นจึงได้จมน้ำตาย ชีวิตคนเราช่างขาดความยุติธรรมสิ้นดี"-  ในความเป็นจริงแล้วคุณเบยาดไม่ได้กระโดดน้ำเพื่อฆ่าตัวตาย แต่ยังคงถ่ายภาพต่อไปเกือบ 50 ปีหลังจากนั้น เขาเป็นช่างภาพคนแรก ที่ได้รับรางวัล มิสชั่น เฮลิโอกราฟิก โดยคณะกรรมการเอกสารทางประวัติศาสตร์และสถาปัตยกรรมในฝรั่งเศส และเป็นช่างภาพคนแรกที่พิมพ์ภาพโดยนำฟิล์มสองแผ่นมาซ้อนกัน และเป็นช่างภาพคนแรกที่จัดแสดงงานภาพถ่าย

**ภาพถ่ายโดย ฮิปโปลิท บายาด**
Specimens French, about 1842
หมวดหมู่:บุคคลในวงการถ่ายภาพ
หินปูน

หินปูน (limestone) เป็นหินในกลุ่มหินตะกอน มีชื่อวิทยาศาสตร์ที่รู้จักกันในหมู่นักธรณีว่า แร่แคลไซต์ (Calcite)(CaCO3) เป็นหินตะกอนคาร์บอเนต เกิดจากการทับถมของตะกอนคาร์บอเนตในท้องทะเล ทั้งจากสารอนินทรีย์ และซากสิ่งมีชีวิต เช่น ปะการัง และกระดองของสัตว์ทะเล ซึ่งถับถมกันภายใต้ความกดดันและตกผลึกใหม่เป็นแร่แคลไซต์จึงทำปฏิกิริยากับกรด เนื้อแน่นละเอียดทึบ มีสีออกขาว เทา ชมพู หรือสีดำ เพราะฉะนั้น อาจมีซากดึกดำบรรพ์ในหินได้ เช่น ซากหอย ปะการัง ภูเขาหินปูนมักมียอดยักแหลมเป็นหน้าผา และเป็นหินที่ละลายน้ำได้ดี- บริเวณที่พบ จังหวัดสระบุรี  เพชรบุรี  กระบี่  นครศรีธรรมราช  พังงา    ราชบุรี กาญจนบุรี- ประโยชน์ ใช้ในอุตสาหกรรมการทาง ทำถนน ทางรถไฟ ทำปูนขาว เผาทำปูนซิเมนต์ ปูนขาว หรือปูนกินหมาก ทำแคลเซียมคาร์ไบด์ ทำวัสดุทนไฟ ทำปุ๋ย และทำสีผม
หมวดหมู่:หินตะกอน
ซานโฆเซ (แก้ความกำกวม)

ซานโฆเซ หรือ ซานโฮเซ (San José) หรือรูปภาษาอังกฤษ แซนโฮเซ (San Jose) เป็นคำภาษาสเปนหมายถึง นักบุญโยเซฟ โดยสามารถหมายถึงเมืองใหญ่สองเมืองที่ใช้ชื่อนี้ คือ - ซานโฮเซ (San José) เมืองหลวงของประเทศคอสตาริกา ประชากรประมาณ 3 แสนคน- แซนโฮเซ (San Jose) เมืองขนาดใหญ่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ประชากรประมาณ 9 แสนคน
หรืออาจหมายถึงเมืองและเขตการบริหารย่อยอื่น ๆ ได้แก่

**กัวเตมาลา**
 ซานโฮเซ (จังหวัดเอลเปเตน)- ซานโฮเซ (จังหวัดเอสกุยน์ตลา)- ซานโฮเซชากายา- ซานโฮเซปินูลา- ซานโฮเซลาอาราดา- ซานโฮเซอากาเตมปา- ซานโฮเซเอลอิโดโล- ซานโฮเซโอเฮเตนัม

**คอสตาริกา**
 จังหวัดซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)- อำเภอซานโฮเซ จังหวัดซานโฮเซ- เขตซานโฮเซ (อำเภออูปาลา) จังหวัดอาลาฮูเอลา- เขตซานโฮเซเดซานอิซิโดร อำเภอซานอิซิโดร จังหวัดเอเรเดีย- เขตซานโฮเซเดลามอนตัญญาเดบาร์บา อำเภอบาร์บา จังหวัดเอเรเดีย- เขตซานโฮเซเดอาลาฮูเอลา อำเภออาลาฮูเอลา จังหวัดอาลาฮูเอลา

**โคลอมเบีย**
 ซานโฮเซ (จังหวัดกัลดัส)- ซานโฮเซเดกูกูตา จังหวัดนอร์เตเดซันตันเดร์- ซานโฮเซเดลกัวเบียเร จังหวัดกัวเบียเร- ซานโฮเซเดลัสลากูนัส จังหวัดนาริญโญ- ซานโฮเซเดลาฟรากัว จังหวัดกาเกตา- ซานโฮเซเดอัลบัน จังหวัดนาริญโญ- ซานโฮเซเดโอกูเน จังหวัดบิชาดา- บาเยเดซานโฮเซ จังหวัดซันตันเดร์

**ชิลี**
 ซานโฆเซเดลามาริกินา

**เบลีซ**
 แซนโฮเซ (เขตออรินจ์วอล์ก)

**โบลิเวีย**
 ซานโฆเซ (จังหวัดอันเดรส อิบัญเญซ)

**ปานามา**
 ดาบิดหรือซานโฮเซเดดาบิด- ซานโฮเซ (จังหวัดปานามาโอเอสเต)- ซานโฮเซ (จังหวัดโลสซานโตส)- ซานโฮเซ (อำเภอกัญญาซัส) จังหวัดเบรากวส- ซานโฮเซ (อำเภอกาโลเบร) จังหวัดเบรากวส- ซานโฮเซ (อำเภอซานฟรันซิสโก) จังหวัดเบรากวส

**ปารากวัย**
 ซานโฆเซเดโลสอาร์โรโยส- ซานโฆเซโอเบรโร

**ฟิลิปปินส์**
 ซันโฮเซ (จังหวัดคันลูรังมินโดโร)- ซันโฮเซ (จังหวัดคาปูลูอังดีนากัต)
*ซันโฮเซ (จังหวัดซีลางังเนโกรส)- ซันโฮเซ (จังหวัดตีโมกคามารีเนส)- ซันโฮเซ (จังหวัดนูเวบาเอซีฮา)- ซันโฮเซ (จังหวัดบาตังกัส)- ซันโฮเซ (จังหวัดโรมโบลน)- ซันโฮเซ (จังหวัดฮีลากังซามาร์)

**เม็กซิโก**
 ซานโฆเซ (รัฐโซโนรา)- ซานโฆเซชินันเตกิยา รัฐวาฮากา- ซานโฆเซชิลเตเปก รัฐวาฮากา- ซานโฆเซเดลกาโบ รัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์- ซานโฆเซเดลเปญญัสโก รัฐวาฮากา- ซานโฆเซบิยาเดอาเยนเด รัฐเมฮีโก- ซานโฆเซอายูกิลา รัฐวาฮากา- ซานโฆเซอิตูร์บิเด รัฐกวานาคัวโต

**สเปน**
 ซานโฆเซเดลบาเย จังหวัดกาดิซ

**สหรัฐ**
 แซนโฮเซ (รัฐอิลลินอยส์)- แซนโฮเซ (รัฐแอริโซนา)

**หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา**
 แซนโฮเซ (หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา)- หมู่บ้านแซนโฮเซ (ไซปัน)

**อาร์เจนตินา**
 ซานโฆเซ (รัฐกาตามาร์กา)- ซานโฆเซ (รัฐบัวโนสไอเรส)- ซานโฆเซ (รัฐเอนเตรริโอส)- ซานโฆเซเดเฟลิเซียโน รัฐเอนเตรริโอส- ซานโฆเซเดฆาชัล รัฐซานฆวน- ซานโฆเซเดไฟรมาเมร์โตเอสกิว รัฐกาตามาร์กา- ซานโฆเซเดเมตัน รัฐซัลตา- โกโลเนียซานโฆเซ รัฐลาปัมปา

**อุรุกวัย**
 ซานโฆเซเดมาโย- จังหวัดซานโฆเซ (ประเทศอุรุกวัย)

**ฮอนดูรัส**
 ซานโฮเซ (จังหวัดลาปัซ)
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
ปลาไส้ตันตาแดง

ปลาไส้ตันตาแดง (Beardless Barb; Anematichthys apogon) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) พบได้แพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

**ลักษณะ**
มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียนทั่วไป แต่ตัวกว้างกว่าและหัวค่อนข้างแหลม ปากเล็ก ริมฝีปากบาง ไม่มีหนวด จะงอยปากและหน้าผากมีริ้วบาง ๆ หลายริ้ว ตาเล็ก ครีบหลังยกสูง มีก้านหยักแข็ง 1 อัน ครีบหางเว้าลึก เกล็ดเล็ก ตัวแบนข้าง ลำตัวสีเงินวาวอมน้ำตาลอ่อน ลำตัวด้านบนมีสีคล้ำ มีแถบข้างลำตัวสีคล้ำ 7-9 แถบพาดตามแนวยาวใกล้โคนหาง ที่โคนหางมีแต้มสีคล้ำรูปกลม ขอบตาบนมีสีแดง เป็นที่มาของชื่อ ครีบสีแดงเรื่อหรือแดงสด ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 20 เซนติเมตร
ไฟล์:Tinfoil Barb (Barbonymus schwanenfeldii), Rong (Osteochilus waandersii), and Beardless Barb (Anematichthys apogon) (8684032972).jpg|thumb|left|ปลาไส้ตันตาแดงอยู่กลางระหว่างปลากระแห (Barbonymus schwanenfeldii; บน) และบนปลาร่องไม้ตับวานเดิร์ส (Osteochilus waandersii; ล่าง)

**ที่อยู่**
มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแม่น้ำและแหล่งน้ำทั่วประเทศ ปรับตัวแพร่พันธุ์ได้เร็วในอ่างเก็บน้ำต่าง ๆ เป็นปลาที่พบชุกชุม นำมาแปรรูปเป็นปลาร้า เป็นปลาราคาถูก และใช้เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**ชื่อเรียกอื่น**
ปลาไส้ตันตาแดง มีชื่อที่เป็นภาษาถิ่นที่เรียกต่างออกไปอีก เช่น "ปลาแม่สะแด้ง" ในภาษาอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาษาใต้ และมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาตะเพียนทราย" หรือ "ปลาสร้อยหางแดง" เป็นต้น

**อ้างอิง**
ส้ไตันตาแดง
ส้ไตันตาแดง
ส้ไตันตาแดง
ปลาไส้ตันตาขาว

ปลาไส้ตันตาขาว (Anematichthys repasson) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาไส้ตันตาแดง (A. apogon) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน  เว้นแต่ขอบตาบนไม่มีสีแดง และมีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ ลำตัวสีเงินวาวหรืออมเหลืองอ่อน มีแถบสีคล้ำพาดตามความยาวลำตัว 5-6 แถบ ครีบสีเหลืองอ่อนหรือชมพูจาง ๆ มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ พบได้ตามแม่น้ำ หนองบึง และแหล่งน้ำนิ่งของภาคกลาง ภาคเหนือ และอีสาน เป็นปลาที่พบชุกชุมเช่นเดียวกับปลาไส้ตันตาแดง
ปลาไส้ตันตาขาวมีชื่อที่เรียกต่างออกไป เช่น จังหวัดพะเยาเรียกว่า "แพ็บ" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาไส้ตันตาขาว date=2007-03-11 
หมวดหมู่:สกุลปลาตะโกก
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
ปลาหนามหลัง

ปลาหนามหลัง เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mystacoleucus marginatus    อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวแบนข้างมากกว่า ครีบหลังสูงปานกลาง ก้านครีบหลังมีหยักที่ขอบด้านท้าย ที่โคนครีบหลังด้านหน้าสุดมีหนามแหลมสั้นยื่นออกมาทางข้างหน้า ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาสกุลนี้  และเป็นที่มาของชื่อ มีเกล็ดใหญ่คลุมตัว ครีบก้นสั้น ครีบหางเว้าลึก ตัวมีสีเงินอมเหลืองอ่อน ขอบเกล็ดด้านบนมีสีคล้ำ บางเกล็ดบนลำตัวจึงดูเหมือนเป็นขีดสั้น ๆ ประที่ด้านข้าง ครีบมีสีเหลืองอ่อนหรือส้ม และขอบครีบด้านท้ายมีสีคล้ำ เมื่อติดอวนหรือตาข่ายจะปลดออกได้ยาก เพราะหนามแหลมที่ครีบหลัง  มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8-10 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบ 15 เซนติเมตร
พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่และแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศ โดยอาศัยอยู่ทุกระดับของน้ำเป็น จัดเป็นปลาที่มีราคาถูก นำมาทำปลาร้าหรือปรุงสด และถูกเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาหนามหลังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไปตามถิ่นต่าง ๆ เช่น "ปลาขี้ยอก" หรือ "ปลาหนามบี้" ในภาคอีสาน "ปลาหญ้า" ในภาคใต้ ที่เขตแม่น้ำน่านเรียก "ปลาหนามไผ่" หรือ "ปลาหนามแต๊บ" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาหนามหลัง date=2006-09-16 
สกุลปลาหนามหลัง
หนามหลัง
หนามหลัง
หนามหลัง
อินพุต

อินพุต (input) เป็นศัพท์ที่แสดงถึงการเข้าหรือการเปลี่ยนแปลงที่แทรกเข้าสู่ระบบใดระบบหนึ่ง และทำให้กระบวนการเกิดการทำงานหรือถูกดัดแปลง อินพุตเป็นมโนทัศน์นามธรรมชนิดหนึ่ง ใช้ในการจำลอง การออกแบบระบบ และการแสวงหาประโยชน์ในระบบ ตามปกติมักจะใช้ร่วมกับศัพท์อื่นเช่น สนามอินพุต ตัวแปรอินพุต พารามิเตอร์อินพุต สัญญาณอินพุต พอร์ตอินพุต อุปกรณ์อินพุต แฟ้มอินพุต เป็นต้น
อินพุต อาจหมายถึง- อินพุต (วิทยาการคอมพิวเตอร์) - การกระทำที่นำข้อมูลเข้าสู่คอมพิวเตอร์หรือระบบประมวลผลข้อมูล
** สารสนเทศ - ข้อมูลใด ๆ ที่นำเข้าสู่คอมพิวเตอร์หรือระบบประมวลผลข้อมูล
** อินพุต/เอาต์พุต
** อุปกรณ์อินพุต - อุปกรณ์ต่อพ่วงใด ๆ (ชิ้นส่วนของอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์) ที่ใช้เตรียมสัญญาณข้อมูลและการควบคุมไปยังระบบประมวลผลสารสนเทศ (อย่างเช่นคอมพิวเตอร์)- การใช้พลังงานไฟฟ้า - ปริมาณของพลังงานไฟฟ้าที่ใช้ในระบบหนึ่ง- ตัวกระตุ้นหรือสิ่งเร้า - การเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมที่ตรวจหาได้ ซึ่งมีอิทธิพลกับกิจกรรมของสิ่งมีชีวิต ในทางแพทยศาสตร์- ปัจจัยการผลิต - ทรัพยากรที่ใช้เพื่อผลิตสินค้าและบริการ ในทางเศรษฐศาสตร์- การแนะนำ - ความเห็นหรือการแนะนำที่ได้เสนอแนะให้เป็นแนวปฏิบัติของการกระทำหรือความประพฤติ- การประชุมกลั่นกรองโทรทัศน์สาธารณะนานาชาติ (INPUT) - องค์การโทรทัศน์สาธารณะนานาชาติ

**ดูเพิ่ม**
 เอาต์พุต
ดาบจันทร์ในบ่อ

ดาบจันทร์ในบ่อ เป็นอาวุธคู่กายของขุนพลน้อยโค่วจงซึ่งเป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรคู่สู้สิบทิศ แต่งโดยหวงอี้

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ซึ่งเป็นดาบที่ได้รับมาจาก เซียวเสี่ยนหัวหน้าพรรคปาหลิง เดิมดาบจันทร์ในบ่อนั้นไม่มีชื่อและเป็นยอดสัตราวุธใน 200 ปีก่อนที่เรื่องมังกรคู่นี้จะเกิดขึ้น ทำมาจากเนิ้อเหล็กที่วิเศษเนิ่องจากเวลาที่ผู้ใช้ได้ใช้ดาบเล่มนี้จะปรากฏแสงสีทองอร่าม ซึ่งในครั้งแรกที่โค่วจงได้จับดาบเล่มนี้เขาได้พูดกับดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือดาบที่ข้าหามานาน" และได้ตะโกนออกมาว่า "นับตั้งแต่บัดนี้ดาบเล่มนี้มีชื่อว่า...จันทร์ในบ่อ
" นอกจากนี้โค่วจงยังชอบกล่าวชมดาบจันทร์ในบ่อว่า "เจ้าคือเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า รองจากคุณชายหลิง(ฉีจื่อหลิง)และเหล่าปา(ปาฟงหัน)"
หมวดหมู่:มังกรคู่สู้สิบทิศ
เพจแรงก์

ตัวอย่างเพจแรงก์สำหรับเครือข่ายอย่างง่าย (ค่าจาก 100) แสดงถึง หน้า B มีค่าเพจแรงก์สูงสุด เพราะมีจำนวนหน้าที่ลิงก์เข้าหามากสุด แต่ทว่า หน้า C มีเพจแรงก์สูงกว่าหน้า E แม้ว่าจะมีหน้าที่ลิงก์มาหน้าน้อยกว่า แต่หน้าที่มีน้ำหนักลิงก์เข้าหาหน้า C
เพจแรงก์ (PageRank) คือขั้นตอนวิธีที่ใช้การวิเคราะห์เว็บลิงก์ตามทฤษฎีเครือข่ายที่ใช้เป็นพื้นฐานในตัวเสิร์ชเอนจินของกูเกิล โดยเพจแรงก์จะแสดงเป็นค่าตัวเลขบ่งบอกถึงความความสำคัญของข้อมูลในกลุ่มของชุดข้อมูล ตัวเลขของเพจแรงก์ของกูเกิลในปัจจุบันจะมีค่าระหว่าง 0 ถึง 10 (ถูกคำนวณค่าในลักษณะลอการิทึม) แสดงถึงความสำคัญของหน้านั้นบนตัวค้นหาของกูเกิล หน้าที่มีเพจแรงก์สูงจะปรากฏขึ้นมาก่อนหน้าที่มีเพจแรงก์ต่ำ ค่าของเพจแรงก์ถูกคำนวณจากจำนวนการอ้างถึงจากหน้าอื่น และน้ำหนักของหน้าที่ลิงก์เข้ามาหา

**ประวัติ**
เพจแรงก์ถูกพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด โดย แลร์รี เพจ (และเป็นที่มาของชื่อ เพจแรงก์ (ความหมายเป็นนัยว่า อันดับของเพจ)) โดยเริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 และต่อมา เซอร์เกย์ บริน นักศึกษามหาวิทยาลัยเดียวกันได้เข้ามาร่วมงานวิจัยนี้ ร่วมกันพัฒนาและได้ร่วมก่อตั้งบริษัทกูเกิล ในปี 2541
เพจแรงก์ได้มีการพัฒนาภายใต้ทฎษฎีการวิเคราะห์การอ้างถึงข้อมูลของ  (Eugene Garfield) จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ซึ่งชื่อของยูจีนได้มีการอ้างถึงในต้นฉบับของวิทยานิพนธ์นั้น
"PageRank" เป็นเครื่องหมายการค้าของกูเกิลซึ่งได้ถูกจดสิทธิบัตร (6285999) โดยมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ซึ่งทางบริษัทกูเกิลได้นำมาใช้แลกเปลี่ยนกับจำนวนหุ้นกับทางมหาวิทยาลัยในจำนวนเงินเทียบเท่า 1.8 ล้านหุ้น ซึ่งราคา 336 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**ขั้นตอนวิธี**
เพจแรงก์เป็นการแจกแจงความน่าจะเป็นที่เป็นค่าเฉลี่ยของการใช้งานเว็บไซต์โดยสุ่มค่าความน่าจะเป็นระหว่าง 0 ถึง 1 โดยค่า 0.5 เป็นค่าโอกาส 50%  ที่โอกาสจะเกิดขึ้น 

**ตัวอย่างขั้นตอนวิธี**
การทำงานของเพจแรงก์
จำลองค่าเว็บเพจสี่หน้า A B C และ D ค่าเริ่มต้นของเพจแรงก์ในแต่ละหน้าจะมีค่าเท่ากันคือ 0.25 ซึ่งรวมทั้งหมดจะมีค่าเท่ากับ 1 
ถ้าหน้า B C และ D ลิงก์ไปยังหน้า A จะเป็นการให้คะแนน 0.25 เพจแรงก์ต่อหน้า A ซึ่งค่าเพจแรงก์ เขียนว่า PR( ) ในระบบจะกลายเป็น

ซึ่งมีค่าเป็น 0.75
และถ้าหน้า B ยังคงลิงก์ไปยังหน้า C ขณะที่หน้า D ลิงก์ไปยังทุกหน้า ทำให้คะแนนจากหน้า B ถูกแบ่งออกสำหรับ A และ C เหลือเพียง 0.125 ขณะที่คะแนนจาก D จะเหลือให้แต่ละหน้าเป็นหนึ่งในสาม (ประมาณ 0.083)

ซึ่งสามารถเขียนเป็นสมการได้ว่า เพจแรงก์ที่ให้คะแนนต่อหน้าอื่นนับตามลิงก์ที่ชี้ไปยังหน้าอื่น L( ) มีค่าเท่ากับคะแนนเพจแรงก์ของหน้านั้นหารด้วยจำนวนลิงก์ที่ชี้ออกไป

และสมการในลักษณะทั่วไปสำหรับหน้าใดๆ คือ


**ข้อเสนอ "rel='nofollow'" ของกูเกิล**
ในต้นปี 2548 กูเกิลได้มีข้อเสนอให้เพิ่มเติมค่าของ "" ในส่วนของ rel เพื่อให้นักพัฒนาเว็บไซต์สามารถเลือกได้ว่าจะนำลิงก์ในส่วนนั้นมาร่วมในระบบให้คะแนนของเพจแรงก์หรือไม่ ซึ่งใช้สำหรับป้องกันปัญหาสแปมและ ตัวอย่างเช่นการสแปมโดยการโฆษณาเว็บไซต์ตัวเองตาม ซึ่งถ้าแอดมินของเว็บนั้นใส่ค่า "rel='nofollow'" ไว้ในส่วนเนื้อหา จะทำให้เว็บไซต์นั้นไม่ถูกนำมาคำนวณค่าเพจแรงก์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กูเกิล
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธีค้นหาบนอินเทอร์เน็ต
เดอะซูตอนส์

เดอะ ซูตอนส์ (The Zutons)เป็นวงร็อก อินดี้ จากเมืองลิเวอร์พูลประเทศอังกฤษ

**สมาชิก**
 David McCabe – ร้องนำ, กีตาร์ - Boyan Chowdhury – ลีดกีตาร์, ร้อง - Abi Harding – แซ็กโซโฟน, ร้อง - Sean Payne – กลอง, เพอร์คัสชั่น, ร้อง - Russell Pritchard – เบสกีตาร์, ร้อง

**ประวัติ**
เดอะ ซูตอนส์ (The Zutons มาจากคำว่า ‘Zoot Horn’ ฉายามือกีตาร์วง The Magic Band) ฟอร์มวงในปี 2001 ในเมืองลิเวอร์พูลประเทศอังกฤษ เริ่มจากการเป็นวงดนตรี 4 ชิ้น ประกอบไปด้วย David McCabe (ร้องนำ/กีตาร์), Boyan Chowdhury (กีตาร์), Sean Payne (กลอง), Russell Pritchard (เบส) และได้สมาชิกหญิงสาวหนึ่งเดียว Abi Harding (แซ็กโซโฟน) แฟนสาวของ Sean มือกลองมาร่วมวงด้วยในภายหลัง
แรกเริ่มเดอะ ซูตอนส์ มักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวง The Coral วงจากเมืองเดียวกัน ที่ได้เซ็นในสังกัดเดียวกัน และมีโปรดิวเซอร์คนเดียวกันคือ Ian Broudie
แต่เพลงของเดอะ ซูตอนส์ นั้นยากที่จะให้คำจำกัดความ นักวิจารณ์อังกฤษเรียกแนวเพลงของพวกเขาว่า "psychedelic cartoon punk" แต่ David McCabe นักร้องนำและมันสมองของวงกล่าวว่า วงดนตรีที่มีอิทธิพลต่อเขาคือ Talking Heads, Devo, Sly& The Family Sonte, Midnight Runner และ Madness
‘Who Killed… The Zutons’ อัลบั้มแรกของเดอะ ซูตอนส์ วางขายในปี 2004 และขายได้ double platinum ในอังกฤษ (6 แสนก๊อปปี้) อยู่ในอันดับ 9 ของ UK Albums Chart อัลบั้มนี้สร้างชื่อให้พวกเขาให้เป็นที่รู้จักทางฝั่งอเมริกา จนเพลง ‘Pressure Point’ ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณาของยีนส์ Levi’s
เดอะ ซูตอนส์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากเวทีสำคัญอย่าง Mercury Music Prize (2004) และ Brit Awards (2005) สาขา British Break through Act
‘Tired Of Hanging Around’ อัลบั้มชุดที่สอง โปรดิวซ์โดย Stephen Street (เคยโปรดิวซ์ให้ The Smiths, Blur, Kaiser Chiefs) อัลบั้มชุดนี้เข้าไปอยู่ในอันดับที่ 2 ของ UK Albums Chart ทันทีที่ออกวางขายสัปดาห์แรก
และ เป็น ‘Album of the Week’ ที่สถานีวิทยุ Radio One และ Radio Two ของสถานีวิทยุ BBC และ นิตยสาร Music Week ทั้ง 3 สื่อที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเกาะอังกฤษ
ซิงเกิลแรกคือ ‘Why Won’t You Give Me Your Love?’ มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำในคิวบา โดยผู้กำกับ Scott Lyon ที่เคยสร้างชื่อจากวิดีโอสุดเท่ห์ของวงอย่าง ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์, คาซาเบียน และ ไคเซอร์ ชีฟส์มาแล้ว 
‘Why Won’t You Give me Your Love’ เข้าชาร์ทในอันดับที่ 9 ของ UK Airplay Chart และเป็นเพลงอันดับ 1 ของ airplay chart ที่ญี่ปุ่น

**ผลงาน**
 Who Killed… The Zutons ออกจำหน่ายปี 2004- Tired Of Hanging Around ออกจำหน่ายปี 2006

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงเดอะ ซูตอนส์ date=2009-09-19 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลิเวอร์พูล
ปลาดังแดง

ปลาดังแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemisilurus mekongensis อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีส่วนหัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากสั้นและงุ้มเล็กน้อย ปากเล็ก ขากรรไกรมีหนังนิ่ม ๆ หุ้ม มีหนวดหนึ่งคู่ ตาเล็ก ครีบหลังเล็กมากเป็นเพียงเส้นสั้น ๆ ครีบท้องเล็ก ครีบหางเว้าลึกแฉกมนป้าน ตัวผู้มีหนวดเรียวสั้น ตัวเมียมีหนวดเส้นใหญ่ปลายแบนและยาวถึงบริเวณหลัง สีลำตัวมีสีเทาอ่อนอมฟ้า หนังบางค่อนข้างใส ครีบสีจางขอบครีบหางสีคล้ำ ส่วนหัวมีสีแดงเรื่อโดยเฉพาะบริเวณจะงอยปาก จึงเป็นที่มาของชื่อ (ดัง เป็นภาษาอีสานแปลว่า จมูก) มีขนาดประมาณ 30–40 เซนติเมตร
อาหารได้แก่ หอย, ไส้เดือนน้ำ, กุ้งขนาดเล็ก มีพฤติกรรมขณะว่ายน้ำจะยื่นหนวดและกระดิกถี่ ๆ  เพื่อเป็นการสัมผัส พบเฉพาะแม่น้ำโขงเท่านั้น
ถูกจับขึ้นมาขายครั้งละมาก ๆ ในบางฤดูกาลของจังหวัดริมแม่น้ำโขง ตั้งแต่จังหวัดเชียงรายถึงอุบลราชธานี เนื้อมีรสชาติดี มักบริโภคโดยการปรุงสด
ปลาดังแดง มีชื่อเรียกอีกชื่อนึงว่า "เจ๊ก" 

**ดูเพิ่ม**
ปลาสายยู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาดังแดงfix-attempted=yes 
ดังแดง
ดังแดง
ดังแดง
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน

อเมริกัน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปะในสหรัฐอเมริกา
คิม พอสสิเบิล

คิม พอสสิเบิล (Kim Possible)  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันที่ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง ดิสนีย์แชนแนลเอเชีย (ผ่านทางทรูวิชั่นส์) มีเรื่องราวเกี่ยวกับคิม พอสสิเบิล ผู้มีภารกิจที่จะต้องช่วยโลกและหยุดยั้งผู้ร้ายต่างๆ
ในประเทศไทยเคยฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และมีเสียงพาทย์ไทยในช่องดิสนีย์แชนแนลเอเชีย
ปีที่สี่ได้เริ่มในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 (ทางช่อง Disney Channel)

**ตัวละคร**

**ทีมพอสสิเบิล**

**คนที่โรงเรียน**

**ครอบครัว**

**คู่ปรับ (ผู้ร้าย)**

**พันธมิตร**
และยังอื่นๆอีกหลายตัว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของคิม พอสสิเบิล จากดิสนีย์ -  คิม พอสสิเบิล จาก TV.com date=2006-04-27  -  เว็บไซต์แฟนคลับของคิม พอสสิเบิล 

หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์แชนแนล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์หญิง
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรเด็ก
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรวัยทีน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับและจารชน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเชียร์ลีดเดอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยิมนาสติก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวูซู
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:โรงเรียนในวรรณกรรม
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2550
ปลาแค้ขี้หมู

ปลาแค้ขี้หมู ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Erethistes maesotensis (/เออ-รี-ธีส-ทีส แม่-สอด-เอน-ซิส/) อยู่ในวงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ซึ่งแยกมาจากวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)

**ลักษณะ**
มีลักษณะลำตัวเล็ก ด้านท้ายเรียวและแบนข้าง หัวโต ปากมนอยู่ด้านล่าง มีหนวด 4 คู่  ตาเล็กและยกสูง ครีบหลังยกสูง ก้านครีบอกโค้งยาวและมีหยักทั้งด้านหน้าและขอบท้าย ครีบหางเว้าโค้ง ลำตัวสีเทาอมเหลืองหรือน้ำตาลและมีประสีคล้ำ ครีบใสและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 2 เซนติเมตร ใหญ่สุดเพียง 5 เซนติเมตร  

**ที่อยู่**
อาศัยอยู่ตามหน้าดินและซอกหินในลำธารที่น้ำไหลเชี่ยวมีพื้นเป็นโคลนปนทรายของลุ่มแม่น้ำสาละวินที่เดียวเท่านั้น โดยค้นพบครั้งแรกที่แม่น้ำเมย ใกล้กับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก  กินอาหารได้แก่ แมลงน้ำและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก
เป็นปลาที่พบน้อย แต่ก็มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาแค้ขี้หมู
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแค้ขี้หมู
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
แอฟริกาเหนือ

แอฟริกาเหนือ หรือ แอฟริกาตอนเหนือ เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกาประกอบไปด้วย 7 ประเทศคือ:- แอลจีเรีย- อียิปต์- ลิเบีย- โมร็อกโก- ซูดาน- ตูนิเซีย- มอริเตเนีย
มีเทือกเขาสำคัญคือ เทือกเขาแอตลาส
ด้านทิศเหนือจรดทะเลเมดิเตอเรเนียน มีช่องแคบยิบรอลตาร์เป็นพรมแดนที่แคบที่สุดที่กั้นระหว่างทวีปแอฟริกากับทวีปยุโรป
มีทะเลทรายสะฮาราเป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่บริเวณตอนใต้ของภูมิภาค
ทิศตะวันตกจรดมหาสมุทรแอตแลนติก
ทิศตะวันออกจรดทวีปเอเชีย มีทะเลแดงเป็นพรมแดนกั้นระหว่างสองทวีป
ภูมิอากาศมีทั้งแบบทะเลทราย และแบบเมดิเตอเรเนียน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แอฟริกาเหนือ
กล้วยแขก

กล้วยแขก หรือ กล้วยทอด เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งซึ่งปรุงโดยการนำกล้วยตัดเป็นแผ่นหรือหั่นครึ่งแล้วมาชุบน้ำแป้งซึ่งมีส่วนผสมของแป้งข้าวเจ้า, มะพร้าวขูดขาว, งาคั่ว, น้ำตาล และกะทิ แล้วจึงนำไปทอดในน้ำมันร้อนในกระทะ ใช้รับประทานเป็นอาหารว่าง
แหล่งที่มีกล้วยแขกขึ้นชื่อ คือ ย่านนางเลิ้ง บริเวณถนนนครสวรรค์จนกระทั่งถึงแยกจักรพรรดิพงษ์ และแยกหลานหลวง ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ที่มีการทอดและขายกล้วยแขกกันมาอย่างยาวนานริมถนน มีจำหน่ายอยู่หลายราย โดยมีสัญลักษณ์เป็นจุดเด่น คือ ผ้ากันเปื้อนหรือเอี๊ยมในแต่ละสี ผู้ขายจะหิ้วถุงกล้วยแขกเดินเร่ขายไปตามท้องถนน โดยมากผู้ซื้อจะอยู่ในรถที่กำลังติดสัญญาณไฟจราจร และได้มีการขยายไปจนถึงเชิงสะพานพระราม 8, สะพานผ่านฟ้าลีลาศ, ถนนราชดำเนิน, แยกแม้นศรี จนกระทั่งในวันที่
14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สภากรุงเทพมหานครมีมติห้ามขายบนพื้นถนน พร้อมกับบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด ฝ่าฝืนมีโทษปรับผู้ขายไม่เกิน 5,000 บาท และผู้ซื้อไม่เกิน 2,000 บาท
ในอาหารเวียดนามมีอาหารที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า จ๊วยเจียน (chuối chiên) ในอาหารอินโดนีเซียและมาเลเซียเรียกว่า ปีซังโกเร็ง (pisang goreng) ในอาหารเบนินทำมาจากกล้ายมีลักษณะคล้ายกล้วยแขก แต่กรอบกว่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารจากกล้วย
หมวดหมู่:อาหารจากกล้าย
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วม
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารเกรละ
หมวดหมู่:อาหารกัมพูชา
หมวดหมู่:อาหารบรูไน
หมวดหมู่:อาหารพม่า
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารมลายู
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารเวียดนาม
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินเดีย-แคริบเบียน
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
การจัดการสิทธิดิจิทัล

การจัดการสิทธิดิจิทอล (Digital Right Management หรือย่อว่า DRM) คือเทคโนโลยีที่ใช้โดยเจ้าของลิขสิทธิ์ เพื่อควบคุมการเข้าถึงและการใช้งานข้อมูลดิจิทัล (เช่น ซอฟต์แวร์ เพลง ภาพยนตร์) และซึ่งใช้จำกัดการใช้งานข้อมูลดิจิทัลเฉพาะงานใดงานหนึ่ง การจัดการสิทธิดิจิทัลมักสับสนกับ การป้องกันการคัดลอก ซึ่งหมายถึงเทคโนโลยีในการจำกัดการใช้งานและการเข้าถึงข้อมูลบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส ์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการจัดการสิทธิดิจิทัล
การจัดการสิทธิดิจิทัลเป็นเรื่องที่มีการถกเถียงกันอย่างมาก ฝ่ายสนับสนุนเห็นว่า การจัดการสิทธิดิจิทัลจำเป็นสำหรับเจ้าที่ลิขสิทธิ์สำหรับการป้องการการทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้แน่ใจว่ามีรายได้จากผลงานต่อไป ส่วนฝ่ายที่ติเตียนโดนเฉพาะมูลนิธิซอฟต์แวร์เสนอว่าการใช้คำว่า "สิทธิ" ทำให้เกิดความเข้าใจผิดๆ จึงควรใช้ศัพท์ว่า การจัดการบังคับควบคุมดิจิทอล 
การจัดการสิทธิดิจิทัลจำเป็นสำหรับเจ้าที่ลิขสิทธิ์สำหรับการป้องการการทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ทำให้แน่ใจว่ามีรายได้จากผลงานต่อไป ส่วนฝ่ายที่ติเตียนโดนเฉพาะมูลนิธิซอฟต์แวร์เสนอว่าการใช้คำว่า "สิทธิ" ทำให้เกิดความเข้าใจผิดๆ จึงควรใช้ศัพท์ว่า การจัดการบังคับควบคุมดิจิทอล 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์โทรทัศน์
หมวดหมู่:สิทธิ
อักษรซาบาเอียน

อักษรซาบาเอียน มีจารึกเก่าสุดมีอายุราว พ.ศ. 43 ต้นกำเนิดยังไม่ชัดเจน แต่มีบางทฤษฎีกล่าวว่า พัฒนามาจากอักษรไบบลอส อักษรซาบาเอียน เป็นต้นกำเนิดของอักษรเอธิโอปิก 

**ลักษณะ**
มีแต่พยัญชนะ ไม่มีระบบสำหรับเสียงสระ จารึกส่วนใหญ่ เขียนจากขวาไปซ้าย แต่มีที่เขียนในแนวสลับด้วย

**ใช้เขียน**
 ภาษาซาบาเอียน ซึ่งเป็นภาษาตระกูลเซมิติก ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในอาระเบียใต้

**อ้างอิง**
  รูปและการออกเสียงของอักษรซาบาเอียน 
หมวดหมู่:อักษรโบราณ
อักษรอาระเบียใต้โบราณ

ไฟล์:Panel Almaqah Louvre DAO18.jpg|thumb|ตัวอักษรอาระเบียใต้โบราณที่กล่าวถึงการสรรเสริญเทพอัลมะเกาะฮ์
อักษรอาระเบียใต้โบราณ (อักษรอาระเบียใต้โบราณ: 𐩣𐩯𐩬𐩵 ms3nd; ปัจจุบัน الْمُسْنَد musnad) แยกมาจากอักษรไซนายดั้งเดิมประมาณปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นอักษรใช้เขียนกลุ่มภาษาอาระเบียใต้โบราณ และภาษากืออึซที่ Dʿmt หลักฐานแรกสุดของอักษรอาระเบียใต้โบราณมาจากลวดลายเครื่องปั้นดินเผาใน Raybun ที่ฮัฎเราะเมาต์ในประเทศเยเมน ซึ่งสืบต้นตอถึงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช
ตัวอักษรนี้อยู่ในช่วงสูงสุดประมาณ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช และยังคงใช้งานจนกระทั่งแทนที่ด้วยชุดตัวอักษรอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ส่วนในเอธิโอเปียและเอริเทรียได้พัฒนาไปเป็นอักษรเอธิโอเปีย

**การใช้งาน**
 ส่วนใหญ่จะเขียนจากขวาไปซ้าย แต่สามารถเขียนจากซ้ายไปขวาได้ โดยที่ตัวอักษรถูกพลิกในแนวตั้ง (ดูภาพวิกิพีเดีย)- การแยกคำจะใช้เส้นตรง (|)- ตัวอักษรไม่สามารถเขียนติดกัน- ไม่ได้ใช้เครื่องหมายกำกับใด ๆ (เช่น จุด ฯลฯ), ซึ่งแตกต่างกับอักษรอาหรับในปัจจุบัน

**ตัวอักษร**
วิกิพีเดียที่เขียนตัวอักษรอาระเบียใต้โบราณ ทั้งแบบขวาไปซ้าย (ด้านบน) และซ้ายไปขวา (ด้านล่าง) ให้สังเกตว่าตัวด้านล่างเขียนกลับด้านจากด้านบน

**ตัวเลข**
มีตัวอักษรที่ใช้เป็นตัวเลข 6 ตัว:
ส่วนเลข 50 คือรูปสามเหลี่ยมที่มีค่า 100 นำมาลบเส้นล่างออก
และสัญลักษณ์เพิ่มเติม (𐩿) มักใช้แยกระหว่างตัวเลขและอักษรออกจากกัน  ตัวอย่างเช่น: 𐩿𐩭𐩽𐩽𐩿
สัญลักษณ์เหล่านี้สามารถใช้เป็นตัวเลข เหมือนกับตัวเลขโรมัน (ไม่รวมเลขศูนย์) มีสองตัวอย่าง:- 17 ถูกเขียนเป็น 1 + 1 + 5 + 10: 𐩲𐩭𐩽𐩽- 99 ถูกเขียนเป็น 1 + 1 + 1 + 1 + 5 + 10 + 10 + 10 + 10 + 50: 𐩾𐩲𐩲𐩲𐩲𐩭𐩽𐩽𐩽𐩽
หลักพันสามารถเขียนได้สองแบบ คือ:- เลขที่มีค่าน้อย จะเขียนโดยใช้สัญลักษณ์ 1000 ตัวอย่างเช่น: 8,000 ถูกเขียนเป็น 1000 × 8: 𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱𐩱- เลขที่มีค่ามาก จะเขียนโดยใช้สัญลักษณ์จากเลข 10, 50 และ 100 จนถึง 10,000, 50,000, และ 100,000:
** 31,000 ถูกเขียนเป็น 1000 + 10,000 × 3: 𐩲𐩲𐩲𐩱 (มักสับสนเป็น 1,030)
** 40,000 ถูกเขียนเป็น 10,000 × 4: 𐩲𐩲𐩲𐩲 (มักสับสนเป็น 40)
** 253,000 ถูกเขียนเป็น 2 × 100.000 + 50.000 + 3 × 1000: 𐩣𐩣𐩾𐩱𐩱𐩱 (มักสับสนเป็น 3,250)

**ยูนิโคด**
มีการเพิ่มยูนิโคดสำหรับอักษรอาระเบียใต้โบราณในรุ่น 5.2 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 โดยมีชื่อบล็อกว่าอักษรอาระเบียใต้โบราณ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ U+10A60 – U+10A7F
หมายเหตุ: U+10A7D (𐩽) เป็นได้ทั้งเลขหนึ่งและตัวแบ่งคำ

**ดูเพิ่ม**
 อักษรอาระเบียเหนือโบราณ

**อ้างอิง**

**สารานุกรม**
 pages=181–199 - title=Die altsüdarabischen Minuskelinschriften auf Holzstäbchen aus der Bayerischen Staatsbibliothek in München - issue=2 - pages=149–155- pages=127–140- Cite book|last1=Ryckmans|first1= J.|last2= Müller|first2= W. W.|last3= ‛Abdallah|first3= Yu.|title=Textes du Yémen Antique inscrits sur bois|location=Louvain-la-Neuve, Belgium|date= 1994|publisher=Publications de l'Institut Orientaliste de Louvain|lang=fr|trans-title=

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all- title=Omniglot's entry on South Arabian
หมวดหมู่:อักษรไร้สระ
หมวดหมู่:อักษรโบราณ
หมวดหมู่:อักษรในยูนิโคด 5.2
หมวดหมู่:ระบบการเขียนจากขวาไปซ้าย
อิสราเอล กอนเตรรัส

อิสราเอล กอนเตรรัส (Israel Contreras) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2503 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อก 27) เสมอ 1 แพ้ 3
ใน พ.ศ. 2549 กอนเตรรัสร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ปิดตำนานอารยชน ซึ่งกำกับโดยเมล กิบสัน 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เวเนซุเอลารุ่นแบนตัมเวต (2530–?)- แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต องค์กรมวยโลก
** ชิง, 3 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อกเมาริตซีโย ลูปีโน ยก 1 ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันครั้งที่ 1, 2 กันยายน 2533 ชนะน็อกเรย์ ไมนัส ยก 9 ที่บาฮามาส 
** สละแชมป์- แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก
** ชิง, 19 ตุลาคม 2534 ชนะน็อกหลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา ยก 5 ที่ฟิลิปปินส์ 
** เสียแชมป์, 15 มีนาคม 2535 แพ้น็อกเอ็ดดี คุก ยก 5 ที่สหรัฐ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต สมาคมมวยโลก, 1 พฤศจิกายน 2529 แพ้ทีเคโอ​เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 5 ที่เวเนซุเอลา

**อ้างอิง== - http://www.boxrec.com/boxer_display.php?boxer_id=004203
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐลากวยรา‎
ชาง แทอิล

ชาง แทอิล (장태일; Chang Tae-ll) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2508  สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 11) เสมอ 1 แพ้ 4

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (9 กันยายน - 3 พฤศจิกายน 2527)- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง, 1 มิถุนายน 2528 ชนะคะแนน อีเดล เกโรนีโม - แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท IBF
** ชิง, 17 พฤษภาคม 2530 ชนะคะแนน ซุน ซุน กวอน ที่ เกาหลีใต้ 
** เสียแชมป์, 17 ตุลาคม 2530 แพ้คะแนน เอลลี่ ปิกัล ที่ อินโดนีเซีย- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง, 24 มกราคม 2531 ชนะคะแนน เบียง กวาง ชุง ที่ เกาหลีใต้ 
** ป้องกันครั้งที่ 1, 26 มีนาคม 2531 ชนะคะแนน โยสซิ อัมนิฟู ที่ เกาหลีใต้ 
** ป้องกันครั้งที่ 2,  22 พฤษภาคม 2531 ชนะน็อค คาสุโตะ คูราฮาชิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันครั้งที่ 3,  24 กรกฎาคม 2531 ชนะน็อค เซือง กวาน ลี ยก 7 ที่ เกาหลีใต้ - เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA, 15  มกราคม 2532  แพ้ทีเคโอ​ เขาทราย แกแล็คซี่  ยก 2 ที่ สมุทรปราการ

**อ้างอิง**
  Tae-Il Chang 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่ :แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
มาร์ติน มิสเตอรี่

มาร์ติน มิสเตอรี่ เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน ที่ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง ดิสนีย์ แชนเนล มีเรื่องราวเกี่ยวกับมาร์ติน, ไดอาน่า และจาวา ผู้ทำงานให้กับองค์กร The Center และมีภารกิจต้องช่วยเหลือโลก

**ตัวละครหลัก**
 มาร์ติน มิสเตอรี่ - นักเรียนอายุ 16 ปีจากโรงเรียน Torrington Academy ในเมือง Sherbrooke รัฐควิเบก- ไดอาน่า ลอมบาร์ด - น้องสาวไม่แท้ของมาร์ติน (แม่ของเธอแต่งงานกับพ่อของเขา) เรียนอยู่ในโรงเรียนเดียวกับมาร์ติน- จาวา - มนุษย์ถ้ำที่มาทำงานเป็นพ่อครัวและภารโรงในโรงเรียนของมาร์ติน- มัม - หัวหน้าองค์กร The Center- บิลลี - มนุษย์ต่างดาวตัวเล็กสีเขียวที่ทำงานใน The Center 
หมวดหมู่:การ์ตูนฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การ์ตูนแคนาดา
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การ์ตูนสยองขวัญ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในรัฐเกแบ็ก
เอดการ์ มอนเซร์รัต

เอดการ์ โอมาร์ มอนเซร์รัต (Edgar Omar Monserrat) เป็นนักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2506  สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 30 (น็อก 18) เสมอ 3 แพ้ 15

**เกียรติประวัติ**
แชมป์ WBC Fecarbox รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต - ชิง, 4 ธันวาคม 2536 ชนะคะแนน กาตาลีโน เบเซร์รา ที่ปานามา- เสียแชมป์, 25 พฤศจิกายน 2537 แพ้คะแนน เฟรดดี ครูซ ที่สาธารณรัฐโดมินิกัน 
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ- ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต, 1 ธันวาคม 2527 แพ้น็อก ฮวน ดิสลา  ยก 1 ที่ปานามา- ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวต, 16 พฤศจิกายน 2528 แพ้น็อก เอลปีดีโอ เด เปาลา  ยก 1 ที่ปานามา- ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต WBC, 15 5 2529 แพ้คะแนน ฆิลเบร์โต โรมัน ที่ฝรั่งเศส- ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต WBA, 23 ธันวาคม 2529 แพ้ทีเคโอ​ เขาทราย แกแล็คซี่ ยก 2 ที่เวทีราชดำเนิน - ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต WBA 27 พฤศจิกายน 2531 แพ้น็อก มุน ซ็อง-กิล ยก 7 ที่เกาหลีใต้ - ชิงแชมป์ Latin Americas รุ่นแบนตัมเวต, 4 พฤศจิกายน 2532 แพ้น็อก เซซาร์ ซาลัส   ยก 10 ที่เวเนซุเอลา - ชิงแชมป์ WBA Fedelatin  รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวต 25 5 2533 แพ้น็อก อาร์เซลิโอ ดิอัซ  ยก 11 ที่โคลอมเบีย- ชิงแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเทอร์เวต 18 กุมภาพันธ์ 2538 แพ้น็อก บิกตอร์ โปโล  ยก 5 ที่โคลัมเบีย- ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นแบนตัมเวต, 28 กุมภาพันธ์ 2540 แพ้น็อก มาร์โกส ซันเชซ  ยก 8 ที่ปานามา

**อ้างอิง**
 http://www.boxrec.com/boxer_display.php?boxer_id=033462
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวปานามา
วังพนม ว.สระกวี

วังพนม ว.สระกวี หรือนายประสบ หนูเกลี้ยง เป็นชาวจังหวัดพัทลุง เกิดเมื่อ  12 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก  15 ครั้ง ชนะ 8 แพ้  7

**ชื่อนักมวยอื่นๆ**
 พนมชัย เดชฤทธา

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท ( 2538)
** ชิง, 20 มีนาคม 2538 ชนะคะแนน วันวิน จ.เจริญ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวท เมื่อ 22 พ.ย. 2545 แพ้คะแนน เกล็น โดเนียรี่ (ฟิลิปินส์) ที่ เกาะกวม

**อ้างอิง== -   สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท 
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดพัทลุง
แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์

แสนศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ หรือ พรชัย ราชโสภา เกิดเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2522 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 17 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 17 ส.ค. 2547 แพ้น็อค เรย์ เบาติสต้า (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ เซบู, ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBF เมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค เอ็มเม็ต กัซซาร์ด ยก 6 ที่ สิงคโปร์ 

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2014-04-21 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
วัฒน์ ว.วุฒินันท์

วัฒน์ ว. วุฒินันท์  เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 10 ธันวาคม  พ.ศ. 2511   สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) แพ้ 15

**เกียรติประวัติ**
 แชมปประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท (2547 – 2548)
** ชิง, 1 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะน็อค ยามาโมโตะ ยูซูเกะยก 8
** เสียแชมป์, 3 มีนาคม 2548 แพ้น็อค ซินตึ๊ง เกียรติบุษบายก 2- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 17 มิ.ย. 2546 แพ้น็อค เท็ด ลิมอซ (สหรัฐ) ยก 2 ที่ ฮาวาย, สหรัฐ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 6 ก.ย. 2547 แพ้น็อค ซินตึ๊ง เกียรติบุษบา ยก 9 ที่ เวทีราชดำเนิน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
เดช ป.เปาอินทร์

เดช ป.เปาอินทร์ หรือนายสุวิทย์ วงศ์ช่าง  เป็นชาวจังหวัดมหาสารคาม สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 4) แพ้ 2

**ประวัติ == 
เดชขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 6 จากนั้น ขึ้นชกอีกครั้งกลับเป็นฝ่ายแพ้น็อค หลุยส์ อัลเบอร์โต วาร์กัส หรือสันต์ ส.เพลินจิต ยก 7 ที่กรุงเทพ เดชหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2539 ซึ่งเดชชกชนะรวด 3 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค บูลัน บูกียาร์โซ ยก 3 ที่ กำแพงเพชร เดชจึงได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ปรากฏว่า เดชเป็นฝ่ายแพ้น็อคซุกบายาร์ เนเมกบายาร์ไปในยก 11 ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทที่ว่าง 16 ก.พ. 2540 แพ้ทีเคโอ​ ซูครีย์ เนเมกบาร์ยา (มองโกเลีย) ยก 11 ที่ จ.ฉะเชิงเทรา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดมหาสารคาม
ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์

ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์ (Phil of the Future) เป็นซิตคอมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง  ดิสนีย์ แชนเนล ตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ถึง 19 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ซีรีส์สร้างโดยทิม เมล และดักลาส ทูเบอร์ และสร้างโดย 2121 โพรดักชันส์ อันเป็นส่วนหนึ่งของบรูกเวลล์แม็กนามาราเอนเตอร์เทนเมนต์ 
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ในอดีต
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องดิสนีย์แชนแนล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกี่ยวกับวัยรุ่น