Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระเจ้ามย็องจง

พระเจ้าเมียงจง (Myeongjong) สามารถหมายถึง- พระเจ้ามยองจงแห่งโครยอ กษัตริย์องค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1170 - 1197)- พระเจ้ามยองจงแห่งโชซอน กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1545 - 1567)
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เกาหลี
ลัทธิคลาสสิกใหม่

ไฟล์:Ваза. 1830-ые..jpg|thumb|280px |"แจกันเมดีชี" แจกันกระเบื้อง ตกแต่งด้วยสีปอมเปอีดำและแดง, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ราว ค.ศ. 1830
ลัทธิคลาสสิกใหม่ (neoclassicism, neo-classicism) เป็นชื่อที่ใช้สำหรับขบวนการทางวัฒนธรรมของศิลปะการตกแต่ง ทัศนศิลป์ วรรณคดี การละคร ดนตรี และสถาปัตยกรรมที่มาจากศิลปะคลาสสิกและวัฒนธรรมซึ่งส่วนใหญ่มาจากกรีกโบราณหรือโรมันโบราณ) ขบวนการเหล่านี้มีความนิยมระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษ 19

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ลัทธิคลาสสิกใหม่ที่ "ประวัติศาสตร์ของศิลปะ" date=2021-01-26 

หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
พระเจ้าฮอนจง

พระเจ้าฮอนจง (Heonjong) สามารถหมายถึง- พระเจ้าฮอนจงแห่งโครยอ กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1094-1095)- พระเจ้าฮอนจงแห่งโชซอน กษัตริย์องค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โชซอน (ค.ศ. 1834-1849)
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เกาหลี
พระเจ้าควังแกโทมหาราช

พระเจ้าควังแกโทมหาราช (MR=Gwanggaeto-daewang; ค.ศ. 374–413) เป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 19 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 374 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโคกุกยัง (ค.ศ. 384–391) 
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 391 รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าควังแกโท ตามตำนานพระองค์คือพระราชาจูซิน พระเจ้าควังแกโทมหาราชทรงสนับสนุนทุกด้าน จนบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก ระหว่างรัชกาลมีผู้ถวายพระราชสมัญญาให้พระองค์ว่า "พระเจ้าย็องนัก"  หลังสวรรคตแล้วมีผู้ถวายพระราชสมัญญาให้พระองค์อีกพระนามหนึ่งว่า "แทวัง"
สวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 413 ขณะพระชนมายุได้ 39 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 22 ปี  พระราชโอรสขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นพระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าโคกุกยัง
*พระราชโอรส พระเจ้าชังซู

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 374
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 413
หมวดหมู่:มหาราช
ควังแกโท
วิซเดิล

ภาษาพรรณนาบริการเว็บ หรือ วิซเดิล (Web Services Description Language: WSDL) คือ เอกสารที่เขียนด้วยภาษา XML ที่ใช้ในการอธิบาย/บรรยาย Web Service โดยจะบอกถึง วิธี/รูปแบบ การติดต่อกับ Web Services และบอกว่า Web Service นั้นมี Service อะไรไว้ให้ใช้บริการบ้าง
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ต
ดอกไม้ป่า

ดอกไม้ป่า
ดอกไม้ป่า คือดอกไม้ที่เกิดขึ้นเองในธรรมชาติ(ลักษณะที่ไม่ถูกตั้งใจปลูก) มักมีลักษณะผสมกันระหว่างหลายสปีชีส์
หมวดหมู่:พืช
หมวดหมู่:ดอกไม้
หมวดหมู่:ดอกไม้ป่า
ตลาดข้อมูล

ตลาดข้อมูล (data mart) คือ คลังข้อมูลขนาดเล็ก  ข้อมูลใน Data Mart เป็น subset ของ Data warehouse ซึ่งมีลักษณะดังนี้  มีลักษณะเฉพาะของแต่ละเรื่อง/หัวข้อ  หรือความเคลื่อไหวทางธุรกิจ สามารถใช้เป็นยุทธวิธีเพื่อแก้ปัญหาทางธุรกิจในทันทีทันใด (สามารถสร้าง Data Mart จากการสร้าง Data warehouse)
สาเหตุที่ต้องมีการสร้าง Data Mart ได้แก่ มีความเร็วใน query สูง  เพราะว่ามีข้อมูลน้อย มีการแย่งข้อมูลระหว่างผู้ใช้ระบบด้วยกันน้อย และสามารถปรับปรุงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว
หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์เกาหลี
ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์

ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ เป็นลานสวนกลางแจ้งตั้งอยู่บริเวณมุมถนนราชดำเนินกลางตัดกับถนนมหาไชย แขวง บวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามพระนามกรมของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ พื้นที่โดยรอบเป็นลานกว้าง มีพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวประดิษฐานอยู่  นอกจากนี้ ยังมีการรจัดสร้างพลับพลาที่ประทับเพื่อใช้เป็นที่สำหรับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงออกรับแขกเมืองของประเทศ ลานพลับพลาแห่งนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 บนสถานที่เดิมของศาลาเฉลิมไทย ที่ได้รื้อถอนไปด้วยเหตุผลด้านทัศนียภาพ
ทัศนียภาพบริเวณลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ มีสิ่งปลูกสร้างและสำคัญหลายแห่ง เช่น โลหะปราสาท วัดราชนัดดารามวรวิหาร ป้อมมหากาฬ และพระบรมบรรพต หรือ ภูเขาทอง วัดสระเกศ

**อ้างอิง**
ศ.ดร.สุรพล วิรุฬห์รักษ์, นาฎยศิลป์รัชกาลที่ 9, สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย , 2549.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตพระนคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2532
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (Henri IV; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1553 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610) ทรงเป็นที่รู้จักในชื่อเรียกขานทั่วไปว่า พระเจ้าอ็องรีผู้ทรงธรรม  หรือ พระเจ้าอ็องรีมหาราช ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ (นามว่า พระเจ้าเอนริเกที่ 3) ตั้งแต่ ค.ศ. 1572 และพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ ค.ศ. 1589 ถึง 1610 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่มาจากราชวงศ์บูร์บง สาขาย่อยจากสายเลือดราชวงศ์กาเปเซียง พะองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ใน ค.ศ. 1610 โดยฟร็องซัว ราวายัก ผู้คลั่งศาสนานิกายคาทอลิก และได้รับการสืบทอดต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชโอรสของพระองค์
พระองค์ทรงเป็นโอรสของ อ็องตวนแห่งบูร์บง ดุกแห่งว็องโดม และสมเด็จพระราชินีนาถโยอานาที่ 3 แห่งนาวาร์ อ็องรีเข้าพิธีบัพติศเป็นชาวคาทอลิก แต่ได้รับการเลี้ยงดูจากความศรัทธาโปรเตสแตนต์โดยพระมารดา พระองค์ทรงสืบราชบังลังก์แห่งนาวาร์ใน ค.ศ. 1572 เมื่อพระมารดาทรงสวรรคต ในฐานะที่ทรงเป็นอูว์เกอโน พระเจ้าอ็องรีทรงมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามศาสนาของฝรั่งเศส แทบจะไม่รอดพ้นจากการถูกลอบปลงพระชนม์ในการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว ต่อมาพระองค์ทรงนำกองทัพโปรเตสแตนต์ต่อต้านกองทัพหลวง
พระเจ้าอ็องรีที่ 4 และพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ผู้อยู่ในตำแหน่งคนก่อนของพระองค์เป็นทายาทสายตรงของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 พระเจ้าอ็องรีที่ 3 ซึ่งอยู่ในราชวงศ์วาลัว สือเชื้อสายมาจากพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์โตของนักบุญหลุยส์ ส่วนพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ซึ่งอยู่ในราชวงศ์บูร์บง สืบเชื้อสายมาจากโรเบิร์ต เคานต์แห่งแคลร์มงต์ พระราชโอรสองค์เล็กของนักบุญหลุยส์ ในฐานะหัวหน้าของราชวงศ์บูรบง อ็อรีทรงเป็น"เจ้าชายสืบสายพระโลหิตองค์แรก" เมื่อพระเจ้าอ็องรีที่ 3 ผู้เป็นพระเทวันและพระญาติห่าง ๆ ทรงสวรรคตใน ค.ศ. 1589 พระเจ้าอ็องรีทรงถูกเรียกตัวให้มาสืบราชบังลังก์แห่งฝรั่งเศสโดยกฏหมายซาลิก 
ในช่วงแรก พระองค์ยังคงศรัทธาโปรเตสแตนต์ (นับเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์แรก และพระองค์เดียวที่นับถือนิกายดังกล่าว) และต้องต่อสู้รบกับสันนิบาตคาทอลิก ซึ่งไม่ยอมรับว่า พระองค์จะสามารถสวมมงกุฏแห่งฝรั่งเศสในฐานะชาวโปรเตสแตนต์ ภายหลังจากสี่ปีแห่งการจนมุม พระองค์ทรงเปลี่ยนมานับถือนิกายคาทอลิกเพื่อได้รับอำนาจการปกครองเหนืออาณาจักรของพระองค์ (มีรายงานว่า ทรงอุทานว่า "Paris vaut bien une messe" (ปารีสมีค่าพอให้ร่วมมิสซา)) ในฐานะที่เป็นนักการเมืองเชิงปฏิบัติ (ในสำนวนของสมัยนั้นว่า Politique) พระองค์ทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาน็องต์ (ค.ศ. 1598) ซึ่งได้รับรองเสรีภาพทางศาสนาแก่นิกายโปรเตสแตนต์ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นผลทำให้สงครามศาสนาของฝรั่งเศสได้ยุติลงในที่สุด
ในฐานะผู้ปกครองที่เข้มแข็ง พระเจ้าอ็องรีทรงทำงานเพื่อให้การเงินของรัฐกลับมาเป็นปกติ ส่งเสริมเกษตรกรรม ขจัดฉ้อราษฎร์บังหลวง และส่งเสริมการศึกษา ในรัชสมัยของพระองค์ การล่าอาณานิคมของฝรั่งเศสในทวีปอเมริกาได้เริ่มต้นอย่างแท้จริงด้วยก่อตั้งอาณานิคมแห่งอาคาเดีย คานาดา พอร์ท-รอยัล และควิเบก โดยตามลำดับ พระองค์ทรงมีชื่อเสียงโด่งดังในเพลงยอดนิยม "วีฟว์เลอรัวอ็องรี" (ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในรัชสมัยของพระองค์) และในมหากาพย์ La Henriade ของวอลแตร์
1610
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2096
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แคนาดา (นูแวลฟร็องส์)
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์นาวาร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธมีคม
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:รัชทายาทฝรั่งเศสโดยสันนิษฐาน
หมวดหมู่:มหาราช
หมวดหมู่:มหาราชแห่งประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก
พระเจ้าโคกุกยัง

พระเจ้าโคกุกยัง (고국양왕) หรือพระเจ้ายังวัง (? - 391) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏโดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโคกุกว็อน (ค.ศ. 331 - ค.ศ. 371) จักรพรรดิองค์ที่ 16 ของราชวงศ์ที่ถูกสังหารโดยพระเจ้ากึนโชโกแห่งแพ็กเจ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโซซูริม (ค.ศ. 371 - 384) กษัตริย์ องค์ที่ 17 ของอาณาจักร
เมื่อพระเจ้าโซซูริมพระเชษฐาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท พระอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าโคกุกยัง (ค.ศ. 384 - 391)
พระเจ้าโคกุกยัง เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าควังแกโทมหาราช (ทัมด็อก) จักรพรรดิมหาราชองค์แรกของเกาหลี
ตลอด 7 ปีในรัชกาล ทรงรบกับอาณาจักรต่าง ๆ โดยในปี ค.ศ. 386 (พ.ศ. 929) ทรงส่งทหารจำนวน 50,000 คน ไปรบกับจักรวรรดิจีน และทรงมีองค์ชายทัมต๊อกรัชทายาท เป็นแม่ทัพที่สำคัญแต่ในรัชสมัยของพระองค์นั้น พระองค์ทรงคิดว่าพระองค์เองไม่เหมาะกับตำแหน่งจักรพรรดิ เพราะตำแหน่งจักรพรรดินั้น เหมาะกับองค์ชายรัชทายาทของพระองค์มากกว่า ซึ่งตามตำนานนั้นกล่าวไว้ว่า องค์ชายรัชทายาทของพระองค์ พระเจ้าควังแกโทมหาราชนั้นทรงเป็นพระราชาจูซินมาถือกำเนิด พระองค์จึงเป็นแค่เพียงจักรพรรดิรักษาการเพื่อรอการขึ้นครองราชย์ของพระราชโอรสของพระองค์
พระเจ้าโคกุกยังทรงครองราชย์ได้เพียง 7 ปี ก็สวรรคตลงในปี ค.ศ. 391 (พ.ศ. 934) องค์รัชทายาททัมด็อกจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าควังแกโทมหาราช

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
โคกุกยัง
แฟ็ตเบอร์เกอร์

แฟ็ตเบอร์เกอร์ (Fattburger) เป็นวงดนตรีแนวสมูทแจ๊สจากอเมริกาที่มีชื่อเสียงวงหนึ่ง ฟอร์มวงในปี1985 โดย Carl Evans Jr. กับ Hollis Gentry III และต่อมาก็ได้ Steve Laury , Mark Hunter และ Kevin Koch เข้าร่วมวง ไม่นานก็ทำผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1986 ที่มีชื่อว่า One of a kind หลังจากนั้น Hollis Gentry ก็ออกจากวงไป แต่Fattburger ก็มีงานใหม่ๆออกมาเช่น Good News ในปี 1987 , Living In A Paradise ในปี 1988 , Time Will Tell ในปี 1989 และ Come & Get It ในปี 1990
และพอหลังจากชุด Come & Get It นั้น Steve Laury ก็ได้ออกจากวงไปทำงานเดี่ยวของตนเอง อัลบั้ม ชุดถัดมา ปี 1993 On A Roll ก็ได้ Kiko Cibrian มาเล่นกีต้าร์ให้แทน แต่พอชุดถัดมาในปี 1995 Livin Large Evan Marks ก็รับตำแหน่งมือกีต้าร์แทน และเป็นสมาชิกถาวรจนกระทั่งปัจจุบัน ส่วน Hollis Gentry III ก็ยังคงมาช่วยงานกับวงเป็นครั้งคราว
แม้ว่ายุคหลังๆของพวกเขาจะไม่ได้รับความนิยมเท่ากับยุคแรกๆ แต่ก็ยังมีผลงานอยู่อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปัจจุบัน Carl Evans Jr. ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคเบาหวาน เมื่อวันที่ 10 เมษา 2008 ส่วน Hollis Gentry เองก็เสียชีวิตไปในวันที่ 5 กันยา 2006 อย่างไรก็ตามในปี 2009 Allan Phillips เข้ามารับหน้าที่มือคียบอร์ด และทางวงก็กลับมาแสดงสดอีกครั้ง เพียงแต่ยังไม่มีอัลบั้มชุดใหม่ออกมา

**สมาชิกวงในปัจจุบัน**
 Mark Hunter (เบส) 1985-- Kevin Koch (กลอง) 1985-- Tommy Aros (เครื่องเคาะ) 1985-- Evan Marks (กีต้าร์) 1995-- Allan Phillips (คียบอร์ด) 2009-

**สมาชิกวงในอดีต**
 Carl Evans Jr. (คียบอร์ด,หัวหน้าวง) 1985-2008 (เสียชีวิตแล้ว)- Steve Laury (กีต้าร์) 1985-1990- Hollis Gentry III (แซกโซโฟน) 1985-1986 , 1994 , 1996 ,1998 , 2003 , 2004 (เสียชีวิตแล้ว)- Kiko Cibrian (กีต้าร์) 1993

**ผลงานอัลบั้ม**
 One Of A Kind (ปี 1986) - Good News (ปี 1987)- Livin In The Paradise (ปี 1988) - Time Will Tell (ปี 1989)  - Come & Gei It (ปี 1990) - On A Roll (ปี 1993) - Livin Large (ปี 1995) - All Natural Ingredigents (ปี 1996)  - Sugar (ปี 1999)- Fattburger.Com (ปี 200) - T.G.I.F (ปี 2001)  - Sizzlin (ปี 2003)- Work To Do (ปี 2004)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวง
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากแซนดีเอโก
พระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าแทมูชิน (대무신왕; ค.ศ. 4-44) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งโคกูรยอ อาณาจักรเหนือสุดของสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นผู้นำโคกูรยอในยุคแรก ๆ ผ่านช่วงเวลาของการขยายดินแดนครั้งใหญ่ พิชิตอาณาจักรเล็ก ๆ หลายแห่งและรวมถึงอาณาจักรพูยอตะวันออกที่ทรงพลัง

**พระราชประวัติ**
พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายมูฮยอล พระราชโอรสองค์ที่ 3 ในพระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา พระองค์ขึ้นเป็นเจ้าชายรัชทายาท เนื่องจากพระเชษฐาของพระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งรัชทายาทอยู่ก่อนได้ปลงพระชนม์พระองค์เอง และพระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในอีก 4 ปีต่อมา
พระเจ้าแทมูชินได้เสริมสร้างการปกครองส่วนกลางของโคกูรยอ และขยายพระราชอาณาเขตของอาณาจักร พระองค์ผนวกพูยอตะวันออกและสังหารพระเจ้าแทโซในปี 22 ในปี 26 พระองค์พิชิต แกมะกุก ริมแม่น้ำอัมนก และพิชิต กูดากุก ในเวลาต่อมา
หลังจากป้องกันการโจมตีของจีนในปี 28 พระองค์ได้ส่งเจ้าชายโฮดง พระราชโอรส ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุประมาณ 16 พรรษา เข้าโจมตีอาณาจักรนังนัง นอกจากนี้พระองค์ยังเอาชนะอาณาจักรนักรัง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาหลีในปี 32 พระองค์ทำลายนังนังในปี 37 แต่กองทัพฮั่นตะวันออกที่ส่งโดยจักรพรรดิฮั่นกวังอู่ ยึดคืนได้ในปี 44 และพระองค์ก็สวรรคตในปีนั้น พระศพของพระองค์ถูกฝังอยู่ในแทซูชุนว็อน
ในตำนานของเจ้าชายโฮดงและเจ้าหญิงแห่งนักรัง พระเจ้าแทมูชินได้ส่งพระราชโอรสของพระองค์ไปหลอกลวงเจ้าหญิงแห่งนักรังให้ทำลายกลองที่จะเตือนพวกเขาสำหรับการรุกรานที่กำลังจะมาถึง

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา: พระเจ้ายูรี (유리명왕, 瑠璃明王)
**พระอัยกา: พระเจ้าทงมย็อง (동명성왕, 東明聖王)
**พระอัยยิกา: พระนางยีโซยา (예씨 부인, 禮氏 夫人)
*พระราชมารดา: พระราชินี แห่งตระกูลซง (왕후 송씨, 王后 松氏)
**พระอัยกา: Song Yang, Marquis Damul (송양 다물후, 松讓 多勿侯)
*พระมเหสี:
#พระนางที่ไม่ทราบพระนาม ("พระมเหสีหลัก" (원비))
##พระราชโอรส: พระเจ้าโมบน (해우, 解憂; สวรรคต ค.ศ. 53)
#Lady Hae ("พระมเหสีรอง" (차비))
##พระราชโอรส: เจ้าชายโฮดง (호동, 好童; สวรรคต ค.ศ. 32) – อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิง Nakrang (낙랑공주; สวรรคต ค.ศ. 32)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
แทมูชิน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ

พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ (유리명왕; 38 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 18) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของอาณาจักรโคกูรยอ ซึ่งอยู่เหนือสุดของสามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ ผู้ก่อตั้งอาณาจักร เช่นเดียวกับกษัตริย์เกาหลียุคแรก ๆ หลาย ๆ พระองค์ เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของพระองค์เป็นที่รู้จักส่วนใหญ่มาจากซัมกุก ซากี

**รัชสมัย**
พระเจ้ายูรีได้รับการอธิบายว่าเป็นกษัตริย์ที่ทรงอำนาจและประสบความสำเร็จด้านการทหาร พระองค์พิชิตเผ่าเซียนเป่ย์ ใน 9 ปีก่อนคริสตกาล ด้วยความช่วยเหลือของ Bu Bun-no ใน 3 ปีก่อนคริสตกาล พระเจ้ายูรีย้ายเมืองหลวงจาก Jolbon ไปยัง กุงแน ราชวงศ์ฮั่นถูกโค่นล้มโดยหวังหมั่ง ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซิน ในปี ค.ศ. 12 หวังหมั่งได้ส่งผู้ส่งสารไปยังโคกูรยอเพื่อขอกองทหารเพื่อช่วยในการพิชิตซงหนู พระเจ้ายูรีปฏิเสธคำขอและโจมตีซินแทน

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าทงมย็อง 동명성왕
*พระราชมารดา พระนางยีโซยา
*พระเชษฐา เจ้าชายพีรยู เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
*พระอนุชา พระเจ้าอนโจ เป็นพระอนุชาที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
พระมเหสี
*พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง (ธิดาของ ซงยาง กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเผ่าพีรยู)
*พระนางซงแจฮย็อน จากตระกูลซง 
พระสนม- พระสนมฮวาฮี - พระสนมชีฮี 
พระโอรส-พระธิดา- เจ้าชายโทจอล ประสูติจาก พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง- เจ้าชายแฮมยอง ประสูติจาก พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง- เจ้าหญิงเซยู ประสูติจาก พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง- พระเจ้าแทมูชิน ประสูติจาก พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง- เจ้าหญิงยอรัง ประสูติจาก พระนางซงแยฮวา จากตระกูลซง- เจ้าชายยอจิน ประสูติจาก พระนางซงแจฮย็อน จากตระกูลซง- พระเจ้ามินจุง ประสูติจาก พระสนมฮวาฮี- เจ้าชายแชซา ประสูติจาก พระสนมชีฮี

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
ยูรี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 506
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 561
วงศ์เมือง นันทขว้าง

วงศ์เมือง นันทขว้าง (ชื่อเล่น: น้ำพุ; 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 – 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) เด็กหนุ่มที่เกิดในครอบครัวที่มีชื่อเสียง และฐานะครอบครัวที่มั่นคง แต่พ่อแม่หย่าร้างกัน และต้องมาอยู่กับแม่พร้อมกับพี่น้องอีก 3 คนซึ่งล้วนแต่เป็นผู้หญิง ทำให้ผู้เป็นแม่ที่ต้องทำงานเลี้ยงลูกทั้ง 4 คนดูแลได้ไม่ทั่วถึง และด้วยวัยที่ย่างเข้าสู่วัยรุ่น ประกอบกับความที่เป็นคนมีจิตใจที่อ่อนไหว จนเกิดเป็นปมด้อย ทำให้หันเหเข้าเสพยาเสพติด จนทำให้เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ซึ่งเป็นอุทาหรณ์ได้ดีในยุคสมัยนั้น

**ประวัติ**
วงศ์เมือง นันทขว้าง หรือชื่อเล่นในครอบครัวว่า "น้ำพุ" เกิดเมื่อวันอังคารที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของ สุวรรณี สุคนธา นักเขียน, นักประพันธ์นวนิยายชื่อดัง กับ ทวี นันทขว้าง อาจารย์ประจำคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งได้หย่าร้างกันในเวลาต่อมา น้ำพุเป็นบุตรชายคนเดียวในลำดับที่ 2 จากจำนวนพี่น้อง 4 คนโดยมีพี่สาว 1 คนและน้องสาวอีก 2 คน หลังจากที่บิดาและมารดาได้หย่าขาดจากกัน น้ำพุและพี่น้องทั้ง 4 คนได้มาอยู่กับมารดา โดยมารดาเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายและดูแลบุตร
เมื่อน้ำพุเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ได้เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนศรีวิกรม์จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 น้ำพุเป็นเด็กที่มีจิตใจอ่อนไหวทำให้เกิดปมด้อยในเรื่องของครอบครัว ประกอบกับในครอบครัวมีแต่ผู้หญิง ทำให้ความสนิทสนมระหว่างน้ำพุกับครอบครัวมีน้อยเกินกว่าที่ควรจะเป็น และเนื่องจากมารดามีภาระหน้าที่ค่อนข้างมาก จึงไม่สามารถเอาใจใส่น้ำพุที่เป็นลูกชายคนเดียวได้อย่างเต็มที่ เมื่อเติบโตจนเข้าสู่วัยรุ่นจึงเริ่มเที่ยวเตร่และหันเข้าหายาเสพติด และเคยมีเรื่องราวต้องขึ้นศาลเยาวชนและเข้าสถานพินิจมาแล้ว  และเนื่องจากน้ำพุมีความสนใจในด้านศิลปะจึงขออนุญาตมารดาเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่โรงเรียนช่างศิลป์หรือวิทยาลัยช่างศิลปกรมศิลปากรในปัจจุบัน น้ำพุจึงได้เพื่อนสนิทใหม่และได้ชักชวนกันเสพยาเสพติด ในช่วงนี้เองที่น้ำพุได้เสพยาหนักขึ้นจนทำให้ทั้งคู่ต้องหยุดเรียนไปเข้ารับการบำบัดเลิกยาเสพติด ที่สำนักสงฆ์วัดถ้ำกระบอก จังหวัดสระบุรี
นอกจากน้ำพุจะชอบเขียนรูปแล้วยังมีความสามารถในการเขียนหนังสือ โดยมีบทความเป็นจดหมายที่เขียนถึงมารดา ซึ่งเป็นเรื่องราวของตนเองในแต่ละวันช่วงที่ไปเข้ารับการบำบัดเลิกเสพยา บทเรียงความสั้น ๆ เรื่อง"พฤติกรรมของวัยรุ่น" และเรื่อง "ครอบครัวของข้าพเจ้า" ซี่งทั้ง 3 เรื่อง ได้ถูกตีพิมพ์ลงเป็นหนังสือเรื่องของน้ำพุ ซี่งเป็นหนังสือระลึกงานฌาปนกิจของตัวเอง
หลังจากการบำบัดเลิกยาเสพติด จึงกลับเข้าเรียนโรงเรียนช่างศิลป์ต่อ และในรุ่งสางของวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 คนในบ้านได้เข้ามาพบน้ำพุนอนหงายหมดสติอยู่กลางพื้นห้องนอน จึงได้รีบนำส่งที่โรงพยาบาลเดชา แต่น้ำพุก็ได้เสียชีวิตลง สันนิษฐานว่าน้ำพุหันกลับมาเสพยาเสพติดอีกโดยเสียชีวิตจากการเสพเฮโรอีนเกินขนาด และจากการวินิจฉัยของแพทย์ระบุว่าหัวใจวายเฉียบพลัน สิริอายุได้ 18 ปี 2 เดือน 15 วัน เรื่องราวของน้ำพุเป็นอุทาหรณ์ของครอบครัวและอันตรายของยาเสพติด โดยได้ถูกนำเรื่องราวมาทำเป็นภาพยนตร์และละครทางโทรทัศน์

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
เรื่องน้ำพุได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง น้ำพุ ในปี พ.ศ. 2527 รับบทโดย อำพล ลำพูน, ภัทราวดี มีชูธน, เรวัติ พุทธินันทน์, วรรษมน วัฒโรดม กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท และละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2545 รับบทโดย ตะวัน จารุจินดา, สินจัย เปล่งพานิช, จิรายุส วรรธนะสิน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนศรีวิกรม์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
พระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอ

พระเจ้ามินจุง (민중왕; ? - ค.ศ. 48) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮซักจู เมื่อพระเจ้าแทมูชินสวรรคตในปี ค.ศ. 44 (พ.ศ. 587) โดยที่เจ้าชายแฮอู พระราชโอรสของพระเจ้าแทมูชิน ยังเยาว์อยู่ เจ้าชายแฮซักจู จึงขึ้นครองราชย์แทนพระนามว่าพระเจ้ามินจุง
สวรรคตในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปี เจ้าชายแฮอู พระภาติยะจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ (Mobon)

**พงศาวลี**
มินจุง
พระเจ้าโมบนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโมบน (모본왕; ค.ศ. 30 - ค.ศ. 53) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งอาณาจักรโกคูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายแฮอู เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอกับพระนางซงแมซอนซู เมื่อพระเจ้ามินจุงแห่งโคกูรยอพระปิตุลาสวรรคตไปในปี ค.ศ. 48 (พ.ศ. 591) เจ้าชายแฮอูจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าโมบน  (ค.ศ. 48 - 53) แต่ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกปลงพระชนม์โดยขุนนางของพระองค์เอง ขณะพระชนมายุเพียง 23 พรรษา
โกกุง พระญาติอีกพระองค์หนึ่งจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา พระนามว่าพระเจ้าแทโจมหาราช (Taejo The Great) 
ถือว่าพระเจ้าโมบนเป็นจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายที่มาจากราชสกุลแฮ ที่เป็นเชื้อพระวงศ์พระเจ้าแทมูชิน เพราะจักรพรรดิพระองค์ต่อมาเป็นเชื้อพระวงศ์พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ  

**พงศาวลี**
โมบน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 573
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 596
มหายุคพาลีโอโซอิก

มหายุคพาลีโอโซอิก (Paleozoic Era; จากภาษากรีก palaio (παλαιο), "เก่าแก่" และ zoe (ζωη), "ชีวิต", หมายถึง "ชีวิตโบราณ")) เป็นมหายุคแรกสุดจาก 3 มหายุคในบรมยุคฟาเนอโรโซอิก ซึ่งเป็นยุคทางธรณีกาลของโลก ช่วงเวลาของมหายุคพาลีโอโซอิกอยู่ในช่วง 542-251 ล้านปีมาแล้ว และแบ่งย่อยออกเป็นหกยุคเรียงตามลำดับเก่า-ใหม่ ได้แก่ ยุคแคมเบรียน ยุคออร์โดวิเชียน ยุคไซลูเรียน ยุคดีโวเนียน ยุคคาร์บอนิเฟอรัส และ ยุคเพอร์เมียน

**ชีวิตในมหายุคพาลีโอโซอิก**
ไฟล์:Asaphiscuswheelerii.jpg|thumb|right|150px|ไตรโลไบต์แพร่พันธุ์มากที่สุดในช่วงตอนต้นของมหายุคพาลีโอโซอิกแต่ก็สูญพันธุ์ในช่วงยุคเพอร์เมียน
มหายุคพาลีโอโซอิกครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ช่วงที่มีการปรากฏตัวเป็นจำนวนมากของซากดึกดำบรรพ์เปลือกอ่อนนุ่ม จนถึงช่วงเวลาที่ทวีปรวมตัวเป็นทวีปขนาดใหญ่ ซึ่งสัมพันธ์กับช่วงที่มีการพัฒนาขึ้นของสัตว์เลื้อยคลานและพืชสมัยใหม่ ช่วงเริ่มต้นของมหายุคเริ่มตั้งแต่มีการกำเนิดขึ้นเป็นจำนวนมากของสิ่งมีชีวิตจำพวกไตรโลไบต์และ Archeocyathid ส่วนช่วงปลายมหายุคเกิดในช่วง 300 ล้านปีถัดจากช่วงเริ่มมหายุค เป็นช่วงที่มีการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ซึ่งรู้จักกันในชื่อการสูญพันธุ์เพอร์เมียน การเรียนการสอนสมัยใหม่กำหนดให้ช่วงปลายมหายุคคือช่วงที่มีการปรากฏตัวครั้งแรกของรอยซากดึกดำบรรพ์ (trace fossil) ที่มีลักษณะเฉพาะ เรียกว่า Trichophycus pedum

**ธรณีแปรสัณฐาน**
ธรณีแปรสัณฐานเมื่อ 290 ล้านปีมาแล้ว
ทางธรณีวิทยา, มหายุคพาลีโอโซอิกเริ่มขึ้นไม่นานหลังจากการแยกของมหาทวีปที่ชื่อว่า แพนโนเทีย (Pannotia) และสิ้นสุดยุคน้ำแข็งของโลก ตลอดช่วงต้นมหายุคพาลีโอโซอิก แผ่นดินของโลกแยกออกเป็นทวีปเล็ก ๆ หลายทวีป จนกระทั่งสิ้นสุดมหายุค ทวีปต่าง ๆ เคลื่อนมารวมกันจนเป็นมหาทวีปที่มีชื่อว่าแพนเจีย ซึ่งประกอบด้วยพื้นดินส่วนใหญ่ของโลก

**ดูเพิ่ม**
 ธรณีกาล

**อ้างอิงและหนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 British Palaeozoic Fossils, 1975, The Natural History Museum, London.-  accessdate=September 19 2005 
หมวดหมู่:ธรณีประวัติของโลก
หมวดหมู่:ธรณีกาล
พระเจ้าแทโจมหาราช

พระเจ้าแทโจมหาราช (MR=T'aejo-(tae)wang; ประมาณ ค.ศ. 47 - ค.ศ. 146) เป็นกษัตริย์องค์ที่หกของ โคกูรยอ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี ภายใต้การปกครองของพระองค์ โคกูรยอได้ขยายอาณาเขตและพัฒนาเป็นอาณาจักรที่รวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง 93 ปีในรัชสมัยของพระองค์ถือกันว่ายาวนานเป็นอันดับสองในบรรดาพระมหากษัตริย์ใด ๆ ในโลก แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งกันก็ตาม

**พระราชประวัติ**
พระราชบิดาของพระเจ้าแทโจเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในกษัตริย์องค์ที่ 2 ของโคกูรยอ ยูรี โก ​​แจ-ซา ผู้นำราชสกุลโกแห่งคเยรู ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าราชสกุลที่ทรงอำนาจของราชสำนัก พระราชมารดาของพระองค์มาจาก พูยอ
พระเจ้าโมบน ที่ไม่เป็นที่นิยมได้ตั้งโอรสของพระองค์พระนามว่า อิก เป็นรัชทายาท หลังจากที่ พระเจ้าโมบน เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 53 ราชสำนักของโคกูรยอได้เสนอพระนามของ เจ้าชายแชซา ให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป เจ้าชายแชซา ได้ปฏิเสธด้วยพระชนมายุที่มากขึ้นและ เจ้าชายกุง โอรสพระชนมายุ 7 พรรษาได้กลายเป็นกษัตริย์ พระราชมารดาของพระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของยุวกษัตริย์

**การขยายพระราชอาณาเขตและการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง**
ในช่วงปีแรกในรัชสมัยของพระองค์ พระองค์รวมพระราชอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางด้วยการเปลี่ยนห้าตระกูลเป็นห้ามณฑลที่ปกครองโดยผู้ว่าการจากตระกูลนั้น ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกษัตริย์ พระองค์จึงควบคุมกองทัพ เศรษฐกิจ และการเมืองได้อย่างมั่นคง
พระองค์พิชิตรัฐอกจอในปี ค.ศ. 56, กัลซาในปี ค.ศ. 68, โจนาในปี ค.ศ. 72 และจูนาในปี ค.ศ. 74 พระองค์ดึงกองกำลังหัวเมืองเข้าสู่ส่วนกลาง และการเดินทางทั่วดินแดนของพระองค์เพื่อเสริมอำนาจของราชวงศ์
พระองค์ต่อสู้หลายครั้งกับราชวงศ์ฮั่นของจีนและขัดขวางการค้าระหว่างเลลังและฮั่น ในปี ค.ศ. 55 พระองค์มีพระบัญชาสั่งให้สร้างป้อมปราการใน เหลียวตง พระองค์โจมตีเขตชายแดนของจีนในปี ค.ศ. 105, 111 และ 118 ในปี ค.ศ. 122 พระเจ้าแทโจเป็นพันธมิตรกับสมาพันธ์มาฮันทางตอนกลางของเกาหลีและชนเผ่าเยแม็กที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อโจมตีเหลียวตง ขยายขอบเขตของโคกูรยออย่างมาก พระองค์เริ่มการโจมตีครั้งใหญ่อีกครั้งในปี ค.ศ. 146

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา เจ้าชายแชซา (พระราชโอรสในพระเจ้ายูริ)
*พระราชมารดา ไม่ปรากฏ- พระมเหสี ไม่ปรากฏ
** เจ้าชายมักกึน (ถูกปลงพระชนม์โดยพระปิตุลา (อา) พระเจ้าชาแด)
** เจ้าชายมักต็อก (ถูกปลงพระชนม์โดยพระปิตุลา (อา) พระเจ้าชาแด)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
แทโจ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
โนเวย์เอาท์ (2009)

โน เวย์ เอาท์ 2009 เป็นรายการมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009

**ผล**

**เกร็ดความรู้**
 เอดจ์ ขึ้นไปในกรงเหล็ก Elimination Chamber ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แทน โคฟี คิงส์ตัน เพราะว่า เอดจ์ได้ลอบทำร้ายโคฟี่จึงได้เข้าแทน หลังจากเสียแชมป์ WWE ให้กับ ทริปเปิล เอช ซึ่งแมทช์นี้มีนักมวยปล้ำเฉพาะจากรอว์ แม้เอดจ์จะอยู่ค่ายสแมคดาวน์ก็ตาม

**ดูเพิ่ม**
 โนเวย์เอาท์

**อ้างอิง**
นโนเวย์เอาท์ (2009)
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2552
พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าชาแด (ค.ศ. 71-165) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพในปี ค.ศ. 71 (พ.ศ. 614) มีพระนามเดิมว่า โค ซูซ็อง เป็นพระโอรสในเจ้าชายแชซา และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราช ในปีที่ 94 ของรัชกาลพระเจ้าแทโจ เจ้าชายโค ซูซ็อง ได้บังคับให้พระเชษฐาสละราชสมบัติ และทรงสำเร็จโทษพระราชนัดดาทั้งสองซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเชษฐา เพื่อขึ้นครองราชย์แทนโดยทรงพระนามว่า พระเจ้าชาแด ขณะที่มีพระชนมายุถึง 75 พรรษา ทรงสนับสนุนเจ้าชายแพ็กโก พระราชอนุชาให้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่ในปี ค.ศ. 165 (พ.ศ. 708) ทรงถูกพระราชอนุชาองค์นี้จับสำเร็จโทษขณะพระชนมายุ 94 พรรษา เจ้าชายแพ็กโกเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ

**พงศาวลี**
ชาแด
พระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าชินแด (ค.ศ. 89 - 179) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายโค แบ็กโก เป็นพระโอรสในเจ้าชายแชซา เป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราชและพระเจ้าชาแด ก่อนครองราชย์ ทรงปลงพระชนม์พระเชษฐาทั้งสองแล้วจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าชินแด (ค.ศ. 165 - 179) 
ทรงรบกับจีนที่แมนจูเรียและได้ชัยชนะเหนือกองทัพของฮั่นตะวันออก
พระเจ้าชินแดสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 179 มีพระชนมายุ 90 พรรษา ครองราชย์ได้ 14 ปี เจ้าชายรัชทายาทโค นัมมู ที่ทรงสนับสนุนในช่วงปลายรัชกาลจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าโคกุกช็อน

**พงศาวลี**

ชินแด
แม่แบบ:เสนอสิทธิ์แต่งตั้ง

__NOTOC__
การเสนอ ผู้ใช้: เป็น{ผู้ดูแลสิทธิ์แต่งตั้ง} เสนอเมื่อ 
ร่วมแสดงความคิดเห็น อย่าลืมลงชื่อด้วยการใส่เครื่องหมาย  ต่อท้าย และใช้แม่แบบ- สนับสนุน แล้วตามด้วยข้อความ สำหรับความคิดเห็นที่ต้องการสนับสนุนให้เป็นผู้ดูแลสิทธิ์แต่งตั้ง- เป็นกลาง แล้วตามด้วยข้อความ สำหรับความคิดเห็นที่เป็นกลาง- คัดค้าน แล้วตามด้วยข้อความ สำหรับความคิดเห็นที่ต้องการคัดค้านการเป็นผู้ดูแลสิทธิ์แต่งตั้ง
----
วิกิพีเดีย:เสนอชื่อเพื่อเป็นผู้ดูแลสิทธิ์แต่งตั้ง/แม่พิมพ์

เหตุผลในการเสนอ: 

**คำถามต่อผู้ถูกเสนอชื่อ**
#
#

**สนับสนุน**
#
#

**เป็นกลาง**
#
#

**คัดค้าน**
#
#

**ความเห็นอื่น**
#
#
กอทิกร็อก

กอทิกร็อก (Gothic rock) หรือบางครั้งเรียก กอทร็อก (goth rock) หรือ กอท (goth) เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีออลเทอร์นาทิฟ เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงปลายยุคทศวรรษ 1970 วงประเภทกอทิกร็อกเติบโตขึ้นจากการพัฒนาของดนตรีพังก์ร็อกอังกฤษ และการเกิดขึ้นของโพสต์-พังก์ และด้วยแนวเพลงแล้วได้แยกออกมาจากกระแสของพังก์ร็อกมาตั้งแต่ทศวรรษ 1980 อันเนื่องมาจากความแตกต่างอย่างชัดเจนของรูปแบบ กอทิกร็อกยังต่อต้านพังก์ มีความมืดหม่น มักใช้คีย์บอร์ดอย่างหนักด้วยเนื้อเพลงที่ใคร่ครวญ หดหู่ วงกอทิกร็อกที่เป็นที่รู้จักเช่นวง Bauhaus, The Cure, Siouxsie & the Banshees, และ The Sisters of Mercy
ดนตรีกอทิกร็อกยังทำให้เกิดวัฒนธรรมย่อยต่าง ๆ เช่น แฟชั่น และสิ่งพิมพ์หลายสื่อเติบโตและได้รับความนิยมในยุคทศวรรษ 1980 จากนั้นความนิยมในดนตรีกรันจ์ในสหรัฐอเมริกามีมากจนทำให้กระแสของกอทิกร็อกค่อย ๆ จางหายไปจากดนตรีกระแสหลัก แต่ก็ยังคงอยู่ในเพลงใต้ดินอย่างกว้างขวาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
การฝ่อ

ในทางการแพทย์ การฝ่อ (Atrophy) หมายถึงการลีบ แห้ง หรือผอมลงบางส่วนหรือทั้งหมดของส่วนต่างๆ ร่างกาย สาเหตุของการฝ่ออาทิการขาดสารอาหาร ขาดเลือดไหลเข้ามาเลี้ยง ขาดฮอร์โมนที่มาช่วยในการทำงาน ขาดเส้นประสาทมาเลี้ยงที่อวัยวะเป้าหมาย การขาดการออกกำลังกายหรือโรคที่เกิดภายในเนื้อเยื่อเอง
การฝ่อนับเป็นกระบวนการปกติทางสรีรวิทยาของการเสื่อมหรือทำลายเนื้อเยื่อ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอะพอพโทซิส (apoptosis) ในระดับเซลล์อันเป็นส่วนหนึ่งในพัฒนาการของร่างกายและการรักษาภาวะธำรงดุล แต่หากเกิดจากโรคหรือการขาดปัจจัยที่มาเลี้ยงเนื้อเยื่อจากโรค จะจัดเป็นการฝ่อทางพยาธิวิทยา (pathological atrophy)
หมวดหมู่:พยาธิกายวิภาคศาสตร์
หมวดหมู่:มหพยาธิวิทยา
หมวดหมู่:ชาวเกาหลี

ดูเพิ่ม : :หมวดหมู่:ชาวเกาหลีเหนือ, :หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามชาติพันธุ์
ก
ก
ก
หมวดหมู่:ประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:ชาวเอเชีย
หมวดหมู่:ชาวเอเชียตะวันออก
การเสด็จเยี่ยม

ไฟล์:Daret Visitation.jpg|thumb|260px|ภาพ “การเสด็จเยี่ยม” จาก “ฉากแท่นบูชาพระแม่มารี” (St Vaast Altarpiece) โดยฌาคส์ ดาเรท์ (Jacques Daret) ราว ค.ศ. 1435 เบอร์ลิน
พระนางมารีย์เสด็จเยี่ยม (Visitation of Mary) หรือเรียกโดยย่อว่าการเสด็จเยี่ยม (Visitation) เป็นเหตุการณ์ที่พระแม่มารีย์เสด็จมาเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธ ซึ่งบันทึกไว้ในพระวรสารนักบุญลูกา
สำหรับศาสนาคริสต์ตะวันตกจะจัดการฉลอง (feast) เพื่อฉลองการเสด็จเยี่ยมในวันที่ 31 พฤษภาคม ของทุกปี และในศาสนาคริสต์ตะวันออกตรงกับวันที่ 2 กรกฎาคม ของทุกปี ในปฏิทินระหว่างปี ค.ศ. 1263-ค.ศ. 1969 และวันที่ 30 มีนาคมของทุกปี

**เหตุการณ์**
พระแม่มารีย์เสด็จเยี่ยมนางเอลีซาเบธโดยที่ทั้งสองต่างกำลังตั้งครรภ์ โดยพระแม่มารีย์ตั้งครรภ์พระเยซู ส่วนนางเอลีซาเบธตั้งครรภ์ยอห์นผู้ให้รับบัพติศมา
ในเหตุการณ์นี้ เมื่อพระแม่มารีย์รับสารจากพระเจ้าแล้ว ท่านก็เดินทางลงใต้เพื่อไปหานางเอลีซาเบธญาติของท่าน ชาวคริสต์เชื่อว่าการที่พระนางมารีย์เสด็จมาเยี่ยมนางเอลีซาเบธนี้ ก็เพื่อนำพระหรรษทานของพระเจ้า (divine grace) มาให้แก่นางเอลีซาเบธและบุตรในครรภ์ และแม้ยอห์นจะยังอยู่ในท้องมารดา เขาก็ทราบได้ถึง "การปรากฏพระองค์" (presence) มาของพระผู้ช่วยให้รอด (Divine Saviour) และบังเกิดความปีติยินดีประหนึ่งว่าพระหรรษทานของพระเจ้าได้ชำระเขาแล้ว ครั้นแล้วพระแม่มารีย์ก็กล่าว “คำสรรเสริญของมารีย์” (Magnificat) และทรงพำนักอยู่กับนางเอลีซาเบธเป็นเวลาสามเดือน
ในด้านศิลปะฉาก “การเสด็จเยี่ยม” เป็นฉากหนึ่งในภาพชุดชีวิตของพระแม่มารี เป็นข้อรำพึงที่สองของรหัสธรรมแห่งความชื่นชมยินดี (Joyful Mysteries) เวลาสวดโรซารี (Rosary)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ชีวิตของพระแม่มารี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   การเสด็จมาเยี่ยม ในสารานุกรมคาทอลิก
หมวดหมู่:พระแม่มารีย์
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโคกุกช็อน (? - ค.ศ. 197) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชินแด มีพระนามเดิมว่า โก นัมมู 
ทรงได้เป็นองค์รัชทายาทแทนองค์ชายโค บัลกี พระเชษฐาที่เหล่าขุนนางไม่สนับสนุน แต่เหล่าขุนนางกลับสนับสนุนองค์ชายรองให้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทน ในปี ค.ศ. 176 (พ.ศ. 719) และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 179 (พ.ศ. 722) องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าโคกุกช็อน
ในปี ค.ศ. 180 (พ.ศ. 723) ทรงเสกสมรสกับพระมเหสีอู (Lady U) บุตรสาวของอู โซ (U So) หัวหน้าชนเผ่าเชนา-บู (Jena-Bu)
ในปี ค.ศ. 182 (พ.ศ. 725) ทรงส่งพระราชโอรสองค์หนึ่งออกไปรบป้องกันการรุกรานจากกองทัพราชวงศ์ฮั่นตะวันออกที่มาจากเหลียวตง (Liaodong) และกองทัพโคกูรยอก็สามารถป้องกันได้สำเร็จ ทำให้กองทัพฮั่นต้องล่าถอยไป
พระองค์เคยเสด็จประพาสล่าสัตว์พร้อมกับพระราชทานชุดและอาหารให้กับชาวบ้าน ทรงพอพระทัยในการเป็นชาวสวนและชาวนาในอาณาจักรของพระองค์ ทรงคิดค้นระบบกู้ยืมข้าวขึ้นมาระบบหนึ่ง มีชื่อว่า "ชินแดบุบ" (Jindaebup) ซึ่งระบบนี้ใช้มาถึงราชวงศ์โชซ็อน และได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อว่า "ฮวังอก" (Hwangok)
พระเจ้าโคกุกช็อนสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) หลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี พระราชอนุชาคือองค์ชายโค ย็อน-อู ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าซันซัง

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
โคกุกช็อน
การมัดอิสอัค

โมเสก "การสังเวยอิสอัค" – มหาวิหารซานวิตาเล (ค.ศ. 547)
การมัดอิสอัค ( ʿAqēḏaṯ Yīṣḥaq) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "การมัด" ( hāʿAqēḏā) เป็นเรื่องราวจากปฐมกาล 22 ในคัมภีร์ฮับรู ในรายงานพระคัมภีร์ พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมเชือดพลีอิสอัค ลูกชายของท่าน ที่โมริยาห์ ในขณะที่อับราฮัมเริ่มปฏิบัติตามโดยมัดอิสอัคไว้ที่แท่นบูชา ท่านถูกทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้หยุด จากนั้นแกะผู้ตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและถูกเชือดพลีแทนอิสอัค ขณะที่พระผู้เป็นเจ้าทรงยกย่องการเชื่อฟังอันเคร่งครัดของอับราฮัมที่จะถวายบุตรชายของท่านไว้
นอกจากได้รับการระบุตามวิชาการสมัยใหม่แล้ว ตอนในพระคัมภีร์นี้ยังเป็นจุดสนใจในอรรถกถาจำนวนมากในแหล่งข้อมูลแบบดั้งเดิมของศาสนายูดาห์ คริสต์ และอิสลาม

**รายงานพระคัมภีร์**
รายงานจากคัมภีร์ฮีบรู พระผู้เป็นเจ้าสั่งให้อับราฮัมถวายอิสอัค ลูกชายของท่า เป็นเครื่องบูชายัญ หลังผูกอิสอัคบนแท่นบูชาแล้ว ทูตขององค์พระผู้เป็นเจ้าหยุดอับราฮัมก่อนที่ท่านจะเชือดพลีเสร็จ โดยกล่าวว่า "บัดนี้เรารู้แล้วว่าเจ้ายำเกรงพระเจ้า" อับราฮัมเงยหน้าขึ้นและเห็นแกะเพศผู้และเชือดพลีมันแทนอิสอัค
พระคัมภีร์ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่ "ภูเขาของพระยาห์เวห์" ใน "แคว้นโมริยาห์" หนังสือพงศาวดารฉบับที่ 2 3:1 ระบุ "ภูเขาโมริยาห์" เป็นที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอน ในขณะที่หนังสือเพลงสดุดี 24:3 อิสยาห์ 2:3 กับ 30:29, และเศคาริยาห์ 8:3 ใช้คำว่า "ภูเขาของพระยาห์เวห์" เพื่อสื่อถึงที่ตั้งของพระวิหารของซาโลมอนในเยรูซาเลม เชื่อกันว่าที่ตั้งนั้นอยู่ที่เนินพระวิหารในเยรูซาเลม ใน Samaritan Pentateuch ปฐมกาล 22:14 วลี YHWH yireh มีความหมายว่า "in the mountain the Lord was seen" ภูเขานั้นคือเขาเกริซิม

**มุมมองยิว**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Symposium on the Sacrifice of Isaac in the Three Monotheistic Religions-  The Sacrifice of Isaac in Medieval English Drama- Mystery play texts in the cycles from  Chester,  Wakefieldfix-attempted=yes ,  Yorkfix-attempted=yes  and  n-Town date=2008-03-17 -  Shofar Callin' (G-dcast's animated retelling of the Binding of Isaac, to a hip hop soundtrack)
หมวดหมู่:พันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:อับราฮัม
หมวดหมู่:อิสอัค
หมวดหมู่:เนินพระวิหาร
พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าซันซัง (? - ค.ศ. 227) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3  ในพระเจ้าชินแด และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าโคกุกช็อน พระนามเดิมว่า โค ย็อน-อู เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 197 (พ.ศ. 740) โค ย็อน-อูได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าซันซัง และทรงแต่งตั้งอดีตพระมเหสีอูของพระเชษฐาให้เป็นพระมเหสีอีกครั้ง 
ต่อมาเจ้าชายพัลกีซึ่งเป็นพระเชษฐาองค์โตได้ก่อการกบฏ พระองค์จึงบัญชาให้เจ้าชายคเยซู พระราชนัดดาไปปราบกบฏและปราบได้ ชายพัลกีจึงทรงปลงพระชนม์ชีพพระองค์เอง
ในปี ค.ศ. 209 (พ.ศ. 752) ปีที่ 12 ในรัชกาล ทรงย้ายราชธานีหนีภัยกองทัพฮั่น 
ในเดือนที่ 11 ทางจันทรคติ ปี ค.ศ. 208 (พ.ศ. 751) เสด็จประพาสหมู่บ้านชูทง-ช็อน  ทรงพบหญิงสาวคนหนึ่งและทั้งสองมีอะไรกัน ทำให้พระมเหสีอูไม่พอพระทัย ต่อมานางตั้งครรภ์และคลอดบุตรชายออกมา เมื่อพระเจ้าซันซังทรงทราบเรื่องก็โปรดให้ทั้งสองเข้าวัง และสถาปนาหญิงคนนั้นเป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 
ในปี ค.ศ. 213 (พ.ศ. 756) โปรดให้สถาปนาอูวีกอ (องค์ชายที่ประสูติจากพระมเหสีองค์ที่ 2) ขึ้นเป็น องค์รัชทายาทอูวีกอ เมื่อพระเจ้าซันซังสวรรคตในปี ค.ศ. 227 (พ.ศ. 770) องค์รัชทายาทอูวีกอจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าทงช็อน

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
ซันซัง
แจ๊ส ชวนชื่น

ผดุง ทรงแสง หรือที่รู้จักกันในชื่อ แจ๊ส ชวนชื่น (เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ.2527) เป็นนักแสดง นักแสดงตลก พิธีกร ยูทูบเบอร์ เขาเป็นบุตรคนเล็กของ นายอุดม ทรงแสง (พ่อดม ชวนชื่น) นักแสดงตลกชื่อดังชาวไทย

**ประวัติ**
มีชื่อจริงว่า ผดุง ทรงแสง เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรคนเล็กสุดในบรรดาบุตรทั้ง 15 คนของนายอุดม ทรงแสง และ นางรัตนา แดงบาง เป็นนักแสดงตลกที่มีมุกมากมายโดยเฉพาะมุกเลียนแบบบุคคล เช่น อ่าง เถิดเทิง, ตูน บอดี้สแลม, แด๊ก บิ๊กแอส,ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ จบการศึกษาระดับชั้นประถมที่โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์ และจบการศึกษาเพียงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนบางกะปิ เพราะติดเพื่อนไม่เข้าเรียนจนถูกไล่ออก ในเวลาต่อมาช่วยงานในคณะตลกเพราะอยากจะเป็นนักแสดงตลกตามพ่อ แม้ผู้เป็นพ่อแม่จะไม่เห็นด้วยก็ตาม โดยเริ่มการไปทำหน้าที่ด้วยการยกของตามคณะชวนชื่นโดยค่าแรงประมาณ 100 บาท ก่อนจะได้ไปร้องเพลงในคณะ เริ่มซึมซับความเป็นตลกจากการดันของจิ้ม ชวนชื่น ต่อมาเขาได้รับทบาทที่เด่นขึ้นในรายการชวนชื่นคาเฟ่ ทางช่องไอทีวี (ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทีไอทีวี) ภายหลังทำรายการ บริษัทฮาไม่จำกัด ได้รับสมญานามใหม่ว่า "เยลโล่ เชิญยิ้ม" นอกจากนี้ยังเป็นศิลปินแต่งเพลงจนมีแฟนคลับจำนวนมาก

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**ซิทคอม**

**ภาพยนตร์**

**รายการโทรทัศน์**

**ปัจจุบัน**

**อดีต**
ตลก 6 ฉาก
*ยืนหนึ่ง
*ยืนหนึ่ง ถึงสาม

**รายการออนไลน์**
 Kimochiii in Japan SS3- Youtube : แจ๊ส สปุ๊กนิค ปาปิยอง กุ๊กกุ๊ก

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิ้ล**
แว้นฟ้อหล่อเฟี้ยว (มีนาคม 2558)
*แซ้บฟ้อ (พฤศจิกายน 2558)
*ยับแม่ (มีนาคม 2559)
หมายเหตุ:มิวสิควิดีโอเพลงยับแม่ได้ยุติการออกอากาศทางยูทูปในเวลาต่อมา เนื่องจากได้รับกระแสวิพากย์วิจารณ์จากสังคมออนไลน์เป็นจำนวนมาก
*เอเจเติมสบาย (พฤษภาคม 2559)
หมายเหตุ:เพลงประกอบโฆษณา ตู้เติมเงิน AJ เติมสบาย
*Stressed Out (สิงหาคม 2559)
*หัวร้อน (ธันวาคม 2560)
*TOGETHER (รายการ: Show Me The Money Thailand) (หมายเหตุ:รวมศิลปิน Buddha Bless, Dajim, Jazz SPKK, POK Mindset, MVL, SD Thaitanium, BOTCASH) (19 มีนาคม 2561)
*DAJIM DAJAZZ (รายการ: Show Me The Money Thailand) (หมายเหตุ: ร้องร่วมกับ ดาจิม) (16 มีนาคม 2561)
*เกลียดเทศกาล (มีนาคม 2562)
*อารมณ์ (กรกฎาคม 2562)
*ผู้ควาย (ธันวาคม 2562)
*โคตรเสี่ยว (เมษายน 2563)
*24พฤษภา 24MAY (กรกฎาคม 2563)
*JAZZADD feat.ยืนยง โอภากุล (มีนาคม 2564)
*VERYHAPPY (เวรี่แฮปปี้) (มีนาคม 2566)
*โครตซิ่ง

**มิวสิควีดีโอ**
 กระจอกแท้ ร็อกคงคย- ยินดีนำเสนอ  ด็อกเตอร์ ฟู- เบร๋อ กางเกง- นักร้องน้องใหม่ หรั่ง Silly Fools

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 หลวงพี่แจ๊ส 4G (ประกอบภาพยนตร์ หลวงพี่แจ๊ส 4G)- ป๊าด 8 (ประกอบภาพยนตร์  888 แรงทะลุนรก) Feat. เทพพิทักษ์ แอสละ- เพลงหลวงพี่แจ๊ส 5G (ประกอบภาพยนตร์ หลวงพี่แจ๊ส 5G)- มีนบุรีแก๊ง

**โฆษณา**
 M-150

**รางวัล**
 Daradaily The GREAT Awards ประจำปี 2560 สาขานักร้องชายที่สุดแห่งปี- Ha Awards 2016 สาขาดนตรีประกอบยอดเยียม- Ha Awards 2018 สาขามุขฮาแห่งปี- Ha Awards 2018 สาขานักแสดงดาวรุ่งฮาแห่งปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 jazzpadung/
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงตลกชายไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบางกะปิ
พระเจ้าทงช็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าทงช็อน (ค.ศ. 209-248) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 11 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ประสูติเมื่อ ค.ศ. 209 โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าซันซัง ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ที่มาจากหมู่บ้านชูทง-ชน และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชินแด ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อ ค.ศ. 213 ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษา และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 227 องค์ชายอูวีกอ องค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้าทงช็อน ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษาและตลอดรัชกาลทรงต้องรบกับวุยก๊กจากสามก๊กของจีนในปี ค.ศ. 243 พระราชโอรสองค์หนึ่งพระนามว่า โค ย็อน-บุล ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 248 องค์ชายรัชทายาทโค ย็อน-บุล จึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า "พระเจ้าชุงช็อน"
พระราชโอรสพระองค์แรก : 중천왕 고연불(中川王  高然弗)เจ้าชุงชอน โคยอนบุล
พระราชโอรสพระองค์ที่ ๒ : 고예물(高預物)โคเยมุล
พระราชโอรสพระองค์ที่ ๓ : 고사구(高奢句)โคซากู
พระสนม : พระสนมไม่ปรากฏพระนาม

**พงศาวลี**
248
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
ทงช็อน
องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง

องค์การบริหารส่วนตำบลบางเสาธง เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดใหญ่ ประเภท 1 พื้นที่ในการบริหารราชการครอบคลุมบางส่วนของตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ และยังเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางเสาธงอีกด้วย

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับกรุงเทพมหานคร- ทิศตะวันออก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเปร็งและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางบ่อ (อำเภอบางบ่อ)จังหวัดสมุทรปราการ- ทิศใต้ ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางเพรียง (อำเภอบางบ่อ) เขตเทศบาลตำบลบางเสาธง (อำเภอบางเสาธง) และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางปลา (อำเภอบางพลี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศีรษะจรเข้น้อย (อำเภอบางเสาธง)

**ประชากร**
ประชากรทั้งสิ้น 31,467 คน แยกเป็นชาย 15,338 คน หญิง 16,129 คน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 560.81 คนต่อตารางกิโลเมตร 

**สถานที่สำคัญ**
 ที่ว่าการอำเภอบางเสาธง- สำนักงานเกษตรอำเภอบางเสาธง- สำนักงานที่ดินจังหวัดสมุทรปราการ สาขาอำเภอบางพลี

**สถานศึกษา**
 มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ

**ศาสนสถาน**
 วัดศิริเสาธง- วัดเสาธงกลาง- วัดเสาธงนอก- วัดบัวโรย
บางเสาธง
หมวดหมู่:อำเภอบางเสาธง
โฮม

โฮม (Home) ในภาษาไทยแปลว่า บ้าน สามารถหมายถึง
อัลบั้มเพลง- โฮม (อัลบั้มเดอะคอรร์ส) อัลบั้มของวงเดอะคอรร์ส ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
เพลง- "โฮม" (เพลงไมเคิล บูเบล) ซิงเกิลของไมเคิล บูเบล ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และนำมาขับร้องใหม่โดยวงเวสท์ไลฟ์ ในปี พ.ศ. 2550
การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด

การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด (ภาษาอังกฤษ: The Expulsion of Heliodorus from the Temple) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1511 ถึงปี ค.ศ. 1512 ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของสัญญาการจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ที่ปัจจุบันเรียกกันว่า “ห้องราฟาเอล”
ภาพ “การขับเฮลิโอโดรัสจากวัด” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเฮลิโอโดรัส” (Stanza di Eliodoro) ซึ่งเป็นชื่อที่ภาพได้รับ การขับเฮลิโอโดรัสจากวัดเป็นภาพจาก 2 มัคคาบี (3:21-28) จากพันธสัญญาเดิม เมื่อ พระเจ้าเซลิวคัสที่ 4 ฟิโลพาทอร์แห่งซีเรีย (Seleucus IV Philopator) มีพระราชโองการให้เฮลิโอโดรัส (Heliodorus) ให้ยึดทรัพย์สมบัติของวัดแห่งเยรุซาเล็ม แต่ถูกขับออกจากวัดโดยพระเจ้าที่ทรงส่งนายอาชาและผู้ช่วยสองคนมาขับไล่ออกจากวัด

**ดูเพิ่ม**
 ห้องราฟาเอล- วังพระสันตะปาปา- จิตรกรรมฝาผนัง- ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
หมวดหมู่:ห้องราฟาเอล
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมฝาผนัง
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม
พระเจ้าธีโอดอริคมหาราช

ธีโอดาริค (หรือ ธีโอเดริค) มหาราช (ค.ศ. 454 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 526) มีอีกพระนามว่า ธีโอดอริคแห่งอามัล (; กรีก: Θευδέριχος, อักษรโรมัน: Theuderikhos; Theoderīcus) เป็นกษัตริย์แห่งชาวออสโตรกอท (ค.ศ. 475–526) และผู้ปกครองอาณาจักรออสโตรกอทแห่งอิตาลีใน ค.ศ. 493 ถึง 526p=335 อุปราชของชาววิซิกอท (ค.ศ. 511–526) และแพทริเซียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก ธีโอดอริคปกครองจักรวรรดิที่มีพื้นที่จากมหาสมุทรแอตแลนติกถึงทะเลเอเดรียติกในฐานผู้ปกครองดินแดนกอททั้งหมด แม้ว่าธีโอดอริคใช้ตำแหน่ง 'กษัตริย์' (rex) นักวิชาการบางส่วนจัดให้พระองค์เป็นจักรพรรดิโรมันตะวันตกเพียงในนามดูตัวอย่างใน Jonathan J. Arnold's Theoderic and the Roman Imperial Restoration (2014). เนื่องจากพระองค์ปกครองพื้นที่อดีตจักรวรรดิโรมันตะวันตกขนาดใหญ่ ได้รับเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของอดีตจักรวรรดิโรมันตะวันตกจากคอนสแตนตินเปิลใน ค.ศ. 497 และพลเมืองบางส่วนเรียกพระองค์ด้วยตำแหน่ง เอากุสตุส

**วัยเยาว์และการแสวงหาประโยชน์ช่วงแรก**
ธีโอดาริคเสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 454 ที่พันโนเนีย ริมทะเลสาบน็อยซีเดิลใกล้การ์นุนตุม โดยเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเธโอเดมีร์ ขุนนาง อามาลีเชื้อสายเจอร์แมนิกกับเอเรเลอูวา พระสนมp=83 พระนามในภาษากอทิกที่สร้างขึ้นใหม่โดยนักภาษาศาสตร์เป็น *Þiudareiks แปลว่า "ผู้คน-กษัตริย์" หรืแ "ผู้ปกครองผู้คน"p=159

**สิ่งสืบทอด**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 isbn=978-1-57607-263-9-  publisher=George G. Harrap and Co.- publisher=Peter Lang- url=https://books.google.com/books?id=NQs4AQAAMAAJ&q=%22theodericus+pius+princis%22+%22invictus+semper%22&pg=PR2-  isbn= 978-0-30025-443-3

**อ่านเพิ่ม**
 Andreas Goltz, Barbar – König – Tyrann. Das Bild Theoderichs des Großen in der Überlieferung des 5. bis 9. Jahrhunderts (Berlin: de Gruyter 2008) (Millenium-Studien zu Kultur und Geschichte des ersten Jahrtausends n. Chr., 12).- cite journal |last1=Heather |first1=Peter |date=September 1995 |title=Theoderic, king of the Goths |trans-title= |url=https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/j.1468-0254.1995.tb00065.x |journal=Early Medieval Europe |publisher=Wiley |volume=4 |issue=2 |pages=145–173 |biorxiv= |doi=10.1111/j.1468-0254.1995.tb00065.x - oclc=39945694- oclc=25547805- volume=26- volume=8- last=Kampers-  Theodoric the Great at MiddleAges.net-  Theodoric the Goth, 1897, by Thomas Hodgkin, from Project Gutenberg- author=Thomas HODGKIN

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Theoderic the Great
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิตาลี
หมวดหมู่:มหาราช
ไดแอน คีตัน

ไดแอน คีตัน (Diane Keaton) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน The Godfather (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Play It Again, Sam ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน Annie Hall (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง  Looking for Mr. Goodbar (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง  Reds (ค.ศ. 1981) และ Marvin's Room (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น Father of the Bride (ค.ศ. 1991), The First Wives Club (ค.ศ. 1996), และ Something's Gotta Give (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนตาแอนา
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับหญิง
กลองสองหน้า

กลองสองหน้า
กลองสองหน้า สันนิษฐานว่าเริ่มนำมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีลักษณะคล้ายลูกเปิงมาง แต่ใหญ่กว่า หน้ากลองด้านกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 21-24 เซนติเมตร ด้านเล็กเส้นผ่านศูนย์กลาง 20-22 เซนติเมตร ตัวกลองยาว 55-58 เซนติเมตร ใช้ในวงปี่พาทย์เสภาและใช้ตีประกอบจังหวะการเดี่ยวเครื่องดนตรีต่าง ๆ ด้วย
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
นุสบา ปุณณกันต์

นุสบา ปุณณกันต์ (สกุลเดิม วานิชอังกูร; เกิด 7 มิถุนายน พ.ศ. 2516) นุส เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีผลงานการแสดงตั้งแต่ พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา และเป็นคู่สมรสของนักการเมือง พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ และเขายังเป็นพี่ชายของดนุพร ปุณณกันต์ นักการเมืองและอดีตนักแสดง

**ประวัติ**
นุสบา ปุณณกันต์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2516 เป็นบุตรของยุทธนา วานิชอังกูร กับรัศมี (สกุลเดิม ริมสินธุ) ครอบครัวฝ่ายบิดาสืบเชื้อสายจากนูรุดดีน ดาลจาวัล นายห้างชาวอินเดียมุสลิมจากย่านมัสยิดฮารูณ และมีย่าสืบเชื้อสายจากราชสกุลชุมสาย นุสบามีน้องสาวคนหนึ่งชื่อ ณัชชา (ชื่อเล่น แนน) ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธ
นุสบาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (รุ่นโบว์แดง R3) ระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาวิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาโทฝรั่งเศส และระดับปริญญาโทในสาขา​วิชาการจัด​การทางวัฒนธรรม หลักสูตรนานาชาติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
ด้านชีวิตส่วนตัวสมรสกับ นายพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีบุตรชาย 2 คน คือ ปุณณ์ ปุณณกันต์และ กัณต์ ปุณณกันต์

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**
 ฮัลโหล ขอรบกวนหน่อยนะ (2536)- ถ้ารักแล้วจะแห้วไม่ว่ากัน (2536)- มหัศจรรย์แห่งรัก (2538)- เรือนมยุรา (2539) รับบท แม่นายนกยูง- เดอะเมีย (2548) รับบท จิตตรา- The Swimmers ฝากไว้..ในกายเธอ (2557)

**ผลงานการเขียน**
 มหัศจรรย์บันทึก- หมื่นถ้อย ร้อยพันไมล์- หนังสือ ท่วงทำนองแห่งรัก

**พิธีกร**
 รายการสั้น อาหารสมอง (2538)- รายการ โอนลี่วัน Lucky Game (2539 - 2541) คู่กับ เมทนี บุรณศิริ - รายการ บันทึก...ปลายฟ้า (2539-2540)- รายการ เดอะมูฟวี่ เกม (2541) คู่กับ เมทนี บุรณศิริ- รายการ ปลากริมไข่เต่า คู่กับ ศรราม เทพพิทักษ์- รายการ 5432 โชว์ (2544 - 2546) ร่วมกับ จาตุรงค์ มกจ๊ก จิ้ม ชวนชื่น ค่อม ชวนชื่น และ ธงธง มกจ๊ก- รายการ ผู้หญิง บาย นุสบา (2555)

**ละครเวที**
 เทพนิยายในฝัน (2537) รับบท เจ้าหญิงนิทรา

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง รักเดียวใจเดียว ของ เสือ ธนพล อินทฤทธิ์ อัลบั้ม คนใช้ชีวิต (2543)- เพลง นรกในใจ / หญิงร้ายชายเลว ของ ปาน ธนพร แวกประยูร อัลบั้ม Lover นรกในใจ (2547)

**รางวัล**
 รางวัลเทพทอง ครั้งที่ 5เพื่อผู้ใช้ภาษาดีเด่น สาขาบุคคลดีเด่น ด้านวิทยุและโทรทัศน์- รางวัลนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากละครโทรทัศน์เรื่อง ลีลาวดีเพลิง ของ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 การประกาศผลรางวัล Asian Television Award 2015 ประเทศสิงคโปร์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลปุณณกันต์
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพญาไท
หมวดหมู่:ราชสกุลชุมสาย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาอิสลามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
ปี่มอญ

ปี่มอญ
ปี่มอญ เป็นเครื่องเป่าในตระกูลปี่ ไทยได้แบบอย่างมาจากมอญ ปี่ชนิดนี้แบ่งเป็น 2 ท่อน ท่อนแรกเรียกว่า "ตัวเลา" ทำด้วยไม้จริง กลึงให้กลมเรียวยาว ภายในโปร่งตลอด ตอนปลายกลึงผายออกเล็กน้อย ถัดลงมากลึงเป็นลูกแก้วคั่นสำหรับผูกเชือกโยงกับตัวลำโพง ที่ตัวเลาด้านหน้าเจาะรู 7 รู เรียงตามลำดับเพื่อเปิดปิดนิ้วบังคับเสียง ด้านหลังตอนบนเจาะอีก 1 รูเป็น "รูนิ้วคำ" อีกท่อนหนึ่งเรียกว่าลำโพง ทำด้วยทองเหลืองหรือสแตนเลส ลักษณะคล้ายดอกลำโพง แต่ใหญ่กว่า ปลายผายบานงุ้มขึ้น ตอนกลางและตอนปลายตีเป็นลูกแก้ว ตัวเลาปี่จะสอดใส่เข้าไปในลำโพง โดยมีเชือกเคียนเป็นทักษิณาวรรต ในเงื่อน "สับปลาช่อน" ยึดระหว่างลูกแก้วลำโพงปี่กับลูกแก้วตอนบนของตัวเลาปี่ เพื่อไม่ให้หลุดออกจากกันง่าย ๆ
เนื่องจากว่าปี่มอญมีขนาดใหญ่และยาวกว่าปี่อื่น ๆ ทำให้กำพวดของปี่จึงต้องยาวไปตามส่วนโดยมีความยาวประมาณ 8-9 ซม. และเขื่องกว่ากำพวดของปี่ชวา และมีแผ่นกะบังลมเช่นเดียวกับปี่ชวาและปี่ไฉน
ปี่มอญใช้เล่นในวงปี่พาทย์มอญ และเล่นประกอบเพลงออกภาษาในภาษามอญ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย