Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พิมพ์ใจ ใจเย็น

ศาสตราจารย์ พิมพ์ใจ ใจเย็น (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาชีวเคมี ประจำปี พ.ศ. 2548 และรางวัล  ประจำปี พ.ศ. 2546 จากผลงานการวิจัยศึกษากลไกการทำงานของเอ็นไซม์ เพื่อกำจัดสารพิษตกค้างในสิ่งแวดล้อม 

**ประวัติ**
ศาสตราจารย์ พิมพ์ใจ ใจเย็น หรือที่รู้จักในนาม ศาสตราจารย์ ดร.พิมพ์ใจ ใจเย็น เกิดเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดภูเก็ต  เป็นบุตรสาวคนโตของนายอดุลย์ และนางซุ่ยลู้ ใจเย็น มีน้องสาว 1 คน คือ พญ.นัยเนตร ใจเย็น ศาสตราจารย์ ดร. พิมพ์ใจ ใจเย็น สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้นและมัธยมปลาย จากโรงเรียนสตรีภูเก็ต และโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย โดยได้รับทุนโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) ตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจนถึงปริญญาเอก จบปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2535 และปริญญาเอก สาขาชีวเคมี จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน แอนน์อาร์เบอร์  (University of Michigan, Ann Arbor) ตลอดเวลาที่เรียน ได้รับรางวัลผลการเรียนดีเด่นต่าง ๆ อยู่เสมอ อาทิ รางวัลพระราชทานนักเรียนเรียนดีในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น รางวัลจากมูลนิธิ ดร. แถบ นีละนิธิ ในระดับปริญญาตรี รางวัล Chrisman Award สำหรับนักศึกษาปริญญาเอกที่มีผลการเรียนผลงานวิจัยดี และรางวัล Murphy Award สำหรับผู้สำเร็จการศึกษาที่มีผลงานตีพิมพ์ดีเยี่ยม จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน

**การทำงาน**
ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์ประจำภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล  นักวิจัยประจำหน่วยวิจัยเพื่อความเป็นเลิศโครงสร้างและการทำงานของโปรตีน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และกรรมการบริหารชมรมวิจัยโปรตีนแห่งประเทศไทย

**งานวิจัย**
ศ.ดร. พิมพ์ใจ สนใจศึกษาความรู้พื้นฐานในด้านกลไกการเกิดปฏิกิริยาของเอนไซม์ โดยเฉพาะเอนไซม์ในกลุ่มที่มีสารประกอบประเภทวิตามินบีสอง (Flavin) เป็นตัวช่วยในการเร่งปฏิกิริยา นอกจากใช้วิธีการทดลองทางด้านชีวเคมีทั่วไปในการศึกษาแล้ว มีการใช้ข้อมูลทางจลนศาสตร์และอุณหพลศาสตร์ ซึ่งได้มาจากการทำการทดลองกับเครื่องมือ stopped-flow spectrometer ควบคู่ไปกับการวัดสมบัติทางด้านสเปคโตรสโกปีชนิดต่าง ๆ เพื่อเป็นตัวบ่งชี้ถึงกลไกการเกิดปฏิกิริยาด้วย รวมทั้งการศึกษาโครงสร้างทางสามมิติของเอนไซม์ต่าง ๆ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีภูเก็ต
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน
หมวดหมู่:บุคคลจากโครงการ พสวท.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:พระราชวังสนามจันทร์

หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศไทย 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:อดีตที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในประเทศไทย
ไชน์นิงเทียร์ส ครอส วินด์

ไชน์นิงเทียร์ส ครอส วินด์ หรือ ไชน์นิงเทียร์ × วินด์ (Shainingu Tiāzu Kurosu Windo ทับศัพท์จาก Shining Tears × Wind) เป็นแอนิเมชันที่สร้างมาจากเกมเพลย์สเตชัน 2 จำนวน 2 เกม คือ ไชน์นิงเทียร์ส (Shining Tears) และไชน์นิงวินด์ (Shining Wind) ของค่ายเซก้า โดยการกำกับของวาตานาเบะ ฮิโรชิ และได้มีการฉายครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2550

**ตัวละคร**

**โลกแห่งความจริง หรือเอลเด้ (Elde)**
 อากิซึกิ โซมะ (秋月 蒼真, Akizuki Souma)
** ผู้รับหน้าที่พากย์ - โฮชิ โซอิจิโร่- คุเรฮะ โทกะ (呉羽 冬華, Kureha Touka)
** ผู้รับหน้าที่พากย์ - โฮริเอะ ยูอิ- คิริยะ ไคโตะ (霧谷 魁斗, Kiriya Kaito)
** ผู้รับหน้าที่พากย์ - อิชิดะ อากิระ- คานง ชีนะ (椎名 夏音, Seena Kanon)
** ผู้รับหน้าที่พากย์ - มิซึกิ นานะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของไชน์นิงซีรีส์ -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาคอนิเมะ 
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน
หมวดหมู่:ถนนในเขตสัมพันธวงศ์

สัมพันธวงศ์
หมวดหมู่:การขนส่งในเขตสัมพันธวงศ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตสัมพันธวงศ์
โรงเรียนปากเกร็ด

โรงเรียนปากเกร็ด เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 
ปัจจุบันโรงเรียนปากเกร็ดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลัง ศูนย์ฝึกงาน 1 หลัง ศูนย์กีฬา 1 หลัง มีอาคารเฉลิมพระเกียรติ 7 ชั้น อาคารกีฬาอเนกประสงค์ 1 อาคารศิลปะ 1 อาคารเรียนกึ่งถาวร 1 และสระว่ายน้ำ

**หลักสูตรและแผนการเรียน**
 หลักสูตรการศึกษา- หลักสูตรโรงเรียนมาตรฐานสากล (World-Class Standard School)- หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน- แผนการเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น- แผนการเรียนเน้นวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ - แผนการเรียนเน้นศิลปะ–ทั่วไป- แผนการเรียนพิเศษ- แผนการเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย- แผนการเรียนวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์ - แผนการเรียนคณิตศาสตร์–ภาษาอังกฤษ (ศิลป์–คำนวณ)- แผนการเรียนศิลป์–ภาษาจีน (ศิลปะ–จีน)- แผนการเรียนศิลป์–ภาษาเกาหลี (ศิลปะ–เกาหลี)- แผนการเรียนศิลป์–ภาษาญี่ปุ่น (ศิลปะ–ญี่ปุ่น)- แผนการเรียนศิลป์–ทั่วไป (ธุรกิจ–คอมพิวเตอร์)- แผนการเรียนศิลป์–ทั่วไป (ภาษาไทย–สังคมศึกษาฯ)- แผนการเรียนศิลป์–ทั่วไป (คหกรรม)- แผนการเรียนศิลป์–ทั่วไป (พลศึกษา)- แผนการเรียนพิเศษ (คณิตศาสตร์–วิทยาศาสตร์–ภาษาอังกฤษ)

**กิจกรรม == 

**กิจกรรมกีฬาสี**
โดยทางโรงเรียนได้จัดงานกีฬาสีเป็นประจำทุกปี โดยจัดนักเรียนอยู่ในคณะสี 5 สี ได้แก่ สีม่วง (อินทนิล), สีเขียว (หยกมณี), สีชมพู (ชมพูพันธุ์ทิพย์), สีเหลือง (สุพรรณิการ์) และสีฟ้า (เพชรไพลิน)

**งานคืนสู่เหย้า**
เป็นงานที่จัดขึ้นทุก 2 ปี โดยปีที่จัดขึ้นจะเป็นปีครบรอบอายุที่เป็นเลขคู่ โดยจัดวันที่ 9 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันก่อตั้งสถาบัน

**สัปดาห์วิชาการ**
สัปดาห์วิชาการจัดขึ้นในช่วงประมาณเดือนมกราคมของทุกปี เพื่อให้นักเรียนจัดแสดงผลงานและนอกจากนี้ยังมีกิจกรรมต่าง ๆ ให้นักเรียนเข้าร่วม เช่น การบรรยายโดยวิทยากรรับเชิญ การตอบปัญหา เป็นต้น

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง =
คุณ ธามัน เต้พันธ์  นักแสดง นักร้อง วงดาก้อนไฟว์ 
*เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์ นักแสดงและพิธีกร
*ประวัติ วะโฮรัมย์ นักกีฬาทีมชาติไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนปากเกร็ด- PakkredSecondarySch0ol- area=101703
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอปากเกร็ด
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2447
หนังกำพร้า

ภาพตัดขวางของผิวหนัง
หนังกำพร้า (epidermis) เป็นบริเวณชั้นนอกสุดของผิวหนัง ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้น้ำซึมเข้าหรือออกจากร่างกาย และห่อหุ้มร่างกาย ประกอบด้วยเซลล์เนื้อเยื่อบุผิวประเภทสแตรทิฟายด์ สแควมัส (stratified squamous epithelium) รองรับด้วยเบซัล ลามินา (basal lamina)

**องค์ประกอบ**
หนังกำพร้าไม่มีหลอดเลือด แต่ได้รับสารอาหารและถ่ายเทของเสียโดยการแพร่ผ่านหนังแท้ เซลล์องค์ประกอบส่วนใหญ่ของหนังกำพร้าคือ คีราติโนไซต์ (keratinocytes) , เมลาโนไซต์ (melanocytes) , เซลล์แลงเกอร์ฮานส์ (Langerhans cells) และเซลล์เมอร์เคลส์ (Merkels cells)

**ชั้น**
หนังกำพร้าแบ่งออกเป็นหลายๆ ชั้น โดยเซลล์ถูกแบ่งตัวแบบไมโทซิสจากเซลล์ชั้นในสุด เซลล์ที่สร้างใหม่จะเคลื่อนที่ขึ้นมาเป็นชั้นภายนอก และมีการเปลี่ยนรูปร่างและองค์ประกอบ โดยจะมีการสะสมคีราตินมากขึ้น เมื่อชั้นเซลล์ขึ้นมาจนถึงชั้นบนสุด เรียกว่าชั้น สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum) ชั้นของเซลล์จะหลุดลอกออกเป็นขี้ไคลหรือเรียกว่า desquamate กระบวนการนี้เรียกว่า คีราติไนเซชัน (keratinization)  ซึ่งจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลา 1 สัปดาห์ ชั้นนอกสุดของหนังกำพร้าประกอบด้วยชั้นเซลล์ที่ตายแล้วถึง 25 - 30 ชั้น

**ชั้นย่อย**
หนังกำพร้าสามารถแบ่งออกได้เป็นชั้นย่อย 5 ชั้น หรือเรียกว่า สตราตา เรียงจากชั้นนอกสุดไปยังชั่นในสุด- สตราตัม คอร์เนียม (stratum corneum)- สตราตัม ลูซิดัม (stratum lucidum)- สตราตัม แกรนูโลซัม (stratum granulosum)- สตราตัม สไปโนซัม (stratum spinosum)- สตราตัม เจอร์มินาติวัม (stratum germinativum; หรือเรียกว่า สตราตัม เบซาเล (stratum basale))

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่นๆ**
 08422loa - "ระบบห่อหุ้มร่างกาย: ผิวหนังหนา"- วินิดา บัณฑิต. วิทยาฮิสโต 2: อวัยวะในระบบ. กรุงเทพ: ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545. ISBN 974-13-2022-1
หมวดหมู่:ตจวิทยา
หมวดหมู่:ระบบผิวหนัง
ไฮด์

ไฮด์ (hyde) (ハイド) อ่านว่า "ไฮโดะ" ใน ภาษาญี่ปุ่น และ "ไฮด์" ใน ภาษาอังกฤษ) เป็นนักร้องนำวง L'Arc~en~Ciel วง เจ-ร็อก ชื่อดัง ประวัติของเขาไม่แน่ชัดนัก ทั้งวันเกิดและชื่อจริงของเขาเป็นความลับทั้งหมด นอกจากนี้เขายังเป็นรู้จักในฐานะศิลปินเดี่ยวภายใต้สังกัด Haunted Records ในเครือ Sony Music อีกด้วย ในปี ค.ศ. 2000 ไฮด์ ได้แต่งงานกับนางแบบ โออิชิ เมกุมิ และมีลูกชายหนึ่งคน
ชื่อของไฮด์ในภาษาอังกฤษจะสะกดตัวพิมพ์เล็กหมด hyde

**ประวัติ**
บ้านเกิดของไฮด์ อยู่ที่วากายาม่า ในแถบคันไซของญี่ปุ่น ตั้งแต่เด็กไฮด์มักจะถูกแม่ของเขาจับให้แต่งตัวเป็นผู้หญิงเสมอ และเมื่อเขาอายุได้แปดขวบ เขาก็เริ่มหันมาฟังเพลง โดยแนวเพลงที่เขาชอบคือ เฮฟวี่ เมทัล หลังจากนั้นเขาก็เข้าสู่วงการครั้งแรกโดยตั้งวงดนตรีที่ชื่อ Jerusalem's Rod ขึ้นมา โดยเขาเป็นมือกีตาร์ และออกแสดงสดตามที่ต่าง ๆ จนกระทั่งเขาได้พบกับ เท็ตสึ ซึ่งในขณะนั้นเป็นมือเบสของวงอื่น ครั้งแรกที่พบกันเท็ตสึเข้าใจว่าไฮด์เป็นผู้หญิง แต่เมื่อได้ฟังเสียงจึงรู้ว่าไม่ใช่ และรู้สึกประทับใจในความสามารถในการร้องเพลงของไฮด์ จึงเริ่มเข้ามาทำความรู้จักและทาบทามให้มาเป็นนักร้อง เท็ตสึต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าไฮด์จะยอมอำลาวงเก่า และออกมาเป็นสมาชิกของ "L'Arc~en~Ciel"
และในปี ค.ศ. 2000 ทางวงได้พักงานชั่วคราว ซึ่งตอนนี้เองที่ไฮด์เริ่มงานโซโล่ของตัวเอง โดยออกอัลบั้มและซิงเกิลออกมามากมาย รวมทั้งเล่นหนังเรื่อง Moon Child กับนักร้องชื่อดังอย่าง แก๊กต์ อีกด้วย
จนกระทั่งปี ค.ศ. 2003 ทางวงก็กลับมารวมตัวอีกครั้ง และพักอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 ไฮด์ได้แต่งเพลง "Glamorous Sky" ซึ่งใช้ประกอบหนังที่สร้างจากการตูนญี่ปุ่นเรื่อง นานะ และเพลงนี้ยังได้ มิกะ นากาชิม่า ผู้สวมบทนานะ มาร้องให้อีกด้วย นอกจากนี้ทั้งสองยังได้แสดงสดในรายการ มิวสิกสเตชัน ด้วยกัน โดยไฮด์เล่นกีตาร์
เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2006 ไฮด์ได้ออกซิงเกิล Season's Call ซึ่งใช้ประกอบการ์ตูน อะนิเมะ เรื่อง Blood+
ไฮด์กลับเข้ามาในวงอีกครั้งเพื่องฉลองครบ 15 ปี L'Arc~en~Ciel และออกซิงเกิล SEVENTH HEAVEN, MY HEART DRAWS A DREAM, DAYBEARK'S BELL และ HERRY XMASออกมา ซึ่งhyde เป็นคนแต่งเนื้อเพลง
ปัจจุบันได้ออกอัลบั้มล่าสุด อัลบั้ม KISS กับวง L'Arc~en~Ciel

**ผลงานเพลง**

**ดีวีดี**
 Roentgen Stories (2004)- FAITH Live (2006)

**อัลบั้ม**
 Roentgen (2002)- Roentgen Overseas Version (2002)- 666 (2003)- roentgen.ENGLISH (2004)- FAITH  (2006)-  FAITH, U.S. Version (2006)

**ซิงเกิล**
 Evergreen (2001) #1 Japan- Angel's Tale (2001)- Shallow Sleep (2002)- Hello (2003) #1 Japan- Horizon (2003)- Countdown (2005) #1 Japan- Season's Call (2006) #1 Japan

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  HYDEIST (official site)-  HAUNTED RECORDS (record label) date=2016-04-27 -  HALLOWEEN OF THE LIVING DEAD (official site) date=2007-09-28 -  TOFU RECORDS (artist page)- name=Hideto Takarai-  J!-ENT 2006 Interview (J!-ENT Interview)-  J!-ENT 2006 Article (J!-ENT HYDE Hollywood and Anaheim Concert Coverage)
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์เจแปน
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
รักนะ 24 ชั่วโมง

'รักนะ 24 ชั่วโมง เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 ผลิตโดย อาร์เอสฟิล์ม มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับพนักงานร้านสะดวกซื้อ เซเว่น อีเลฟเว่น

**เนื้อเรื่องย่อ**
ที่ร้านสะดวกซื้อแห่งนี้ ... ความแตกต่างของ “เบิ้ลเอ”กับ “เบิ้ลบี”(รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ) ถึงจะสร้างความงุนงง สับสนให้กับเพื่อนสนิท พนักงานร่วมร้าน อย่าง “ซ่า” (เชษฐวุฒิ วัชรคุณ) หรือ ลูกค้า อยู่บ้าง แต่ก็แค่ขำๆ ไม่ใหญ่โต เพราะที่นี่เต็มไปด้วยผู้คนนับร้อย พกเอาอารมณ์หลากหลายผ่านมาประจำอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเป็น น้าค่อม-พี่ต๋อง-พี่อ่าง(ค่อม ชวนชื่น - ต๋อง ชวนชื่น - อ่าง เถิดเทิง)ตลกคาเฟ่        พี่ฮาย(อาภาพร นครสวรรค์)หมอนวด  และนักเรียน แม่บ้าน สาวออฟฟิศ  แต่ละคนมีมุมมอง ความรัก เรื่องราวของหัวใจที่แตกต่างกันไปผ่านเข้ามาในร้าน
เบิ้ลเอ และ เบิ้ลบี จึงมีความสุขกับอาชีพพนักงานร้านสะดวกซื้อกะกลางคืนมาตลอดหลายปี จนกระทั่งความรักมาเยือน .... ชีวิตที่เคยเหมือนเดิมทุกวัน ตลอดเจ็ดวัน ยี่สิบสี่ชั่วโมง ก็เปลี่ยนไป เพราะเขาได้เปิดใจรักเพื่อนร่วมงาน “เต๊าะ” (ลลนา ก้องธรนินทร์) พนักงานสาวห้าวประจำร้านนั่นเอง
และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ปัญหาของเบิ้ล คือ เบิ้ลไม่สามารถให้เวลา 7 วัน 24 ชั่วโมง กับผู้หญิงที่ตนรักได้ เพราะเบิ้ลตื่นมาเหมือนเป็นคนอีกคนหนึ่ง มีหัวใจอีกดวงหนึ่งทุก ๆ เช้าแบบนี้ แล้วเขาจะรักเธอได้อย่างไร ??! ตลอดทั้ง 7 วัน และเต๊าะจะเชื่อได้อย่างไรว่า ในเจ็ดวัน ยี่สิบสี่ชั่วโมงมีผู้ชายที่รักเธออย่างหมดหัวใจอยู่จริง...
ค้นหาคำตอบของ “ความรัก กับ เวลา” ได้ที่นี่เท่านั้น ... “รักนะ 24 ชั่วโมง”

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.thaicinema.org โปสเตอร์ และแกลอรี่ date=2007-06-01 - title=รักนะ 24 ชั่วโมง (2007)- รักนะ 24 ชั่วโมง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เหมันต์ เชตมี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
ฟีลีแบร์ต เดอ ลอร์ม

ภาพเขียนลายเส้นโดยอิสราเอล ซีลแว็สทร์ มุมมองไปที่ปราสาทเนิฟแห่งเมอดง หนึ่งในงานออกแบบของเดอ ลอร์ม ที่อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมในช่วงร้อยปีหลังจากที่ได้รับการก่อสร้าง
ฟีลีแบร์ เดอ ลอร์ม (Philibert de l'Orme; ค.ศ. 1510 –  8 มกราคม ค.ศ. 1570) เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส เป็นปรมาจารย์ผู้หนึ่งแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ฟีลีแบร์เกิดที่เมืองลียง เป็นลูกของเฌออ็อง เดอ ลอร์ม ซึ่งเป็นสถาปนิกเช่นกัน และพยายามสั่งสอนให้ลูกชายให้เข้าสู่วิชาชีพเดียวกัน ฟีลีแบร์ถูกส่งไปร่ำเรียนที่อิตาลี (ค.ศ. 1533–1536) เมื่อเรียนจบได้ถูกจ้างเข้าทำงานโดยสมเด็จพระสันตปาปาพอลที่ 3 พอได้กลับมาที่ฝรั่งเศสก็ได้มาทำงานกับพระคาร์ดินัล ดูว์ แบแลแห่งลียง (Cardinal du Bellay) ในปี ค.ศ. 1540 คาร์ดินัลได้ส่งฟีลีแบร์ไปทำงานที่ปารีส โดยทำการออกแบบก่อสร้างโครงการปราสาทแซ็งมอร์ (Château de St. Maur) เป็นการก้าวเข้าสู่โลกของเชื้อพระวงศ์ โดยในปี ค.ศ. 1545 ฟีลีแบร์ได้รับเลือกให้เป็นสถาปนิกในพระบรมราชูปถัมภ์ของพระเจ้าฟรานซิสที่ 1 (Francis I of France) และถูกส่งไปทำงานที่บริตตานี (Brittany)
งานออกแบบที่สำคัญ ได้แก่ พระราชวังฟงแตนโบลในสมัยพระเจ้าอองรีที่ 2 พระราชวังตุยเลอรี (Tuileries Palace) ภายใต้แผ่นดินของพระเจ้าชาร์ลที่ 9 โดยทำงานร่วมกับฌ็อง บรีย็อง (Jean Brillant) ปราสาทอาแน (Château d'Anet) สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1552–1559 สร้างให้กับดียาน เดอ ปัวตีเย (Diane de Poitiers) ข้อมูลทั้งหลายถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูลของสถาปนิกตระกูลอองดรูแอ ดูว์ แซร์โซ (Androuet du Cerceau) 
เขาได้เขียนตำราเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมขึ้นสองเล่ม ได้แก่ Nouvelles inventions pour bien bastir et à petits frais ในปี ค.ศ. 1561 และ Le premier tome de l'Architecture ในปี ค.ศ. 1567
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1510
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน

นี่เป็นรายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–ปัจจุบัน) ชื่อตำแหน่งประธานาธิบดีนั้นเปลี่ยนแปลงหลายครั้งดังนี้ ช่วง ค.ศ. 1912–1928 เรียก ต้าจ่งถง (大總統; "มหาประธานาธิบดี"), ช่วง ค.ศ. 1928–1947 เรียก กั่วหมินเจิ้งฝูจู่สี (國民政府主席; "ประธานสำนักรัฐกิจประชาชาติ"), และ ค.ศ. 1947–ปัจจุบัน เรียก จ่งถง (總統; "ประธานาธิบดี")
ก่อน ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐจีนปกครองจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะนอกฝั่ง ครั้นฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าควบคุมประเทศจีน ทำให้รัฐบาลสาธารณรัฐจีนต้องหนีมาตั้งมั่นยังไต้หวัน มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่ไทเป ซึ่งได้รับการรับรองจากสหประชาชาติมาจนถึง 25 ตุลาคม ค.ศ. 1971 จากสหรัฐจนถึง 1 มกราคม ค.ศ. 1979 และจากประเทศตะวันตกอื่น ๆ ภายใต้บริบทของสงครามเย็น อย่างไรก็ดี เมื่อถอยมาอยู่ไต้หวันใน ค.ศ. 1949 แล้ว สาธารณรัฐจีนมีอำนาจควบคุมไต้หวันและเกาะข้างเคียงเท่านั้น ไม่มีอำนาจไปถึงแผ่นดินใหญ่อีกต่อไป รัฐบาลสาธารณรัฐจีนยกเลิกกฎอัยการศึกทั่วไต้หวันในคริสต์ทศวรรษ 1980 และจัดให้ประชาชนเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1996

**รายนาม**

**ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน (รัฐบาลเฉพาะกาล)**
 ระยะเวลา: 1 มกราคม 1912 – 10 ตุลาคม 1913

**ประธานาธิบดีรัฐบาลเป่ย์หยาง**
ไฟล์:Bundesarchiv Bild 137-009052, Peking - Sowjet. Botschafter Karachan fährt zur Audienz.jpg|thumb|ที่ทำการประธานาธิบดีแห่งรัฐบาลเป่ย์หยางในกรุงปักกิ่ง (ค.ศ. 1912–1928)- ระยะเวลา: 10 ตุลาคม 1913 – 2 มิถุนายน 1928

**ผู้บริหารรัฐบาลคณะชาติ (จีนคณะชาติ)**
ไฟล์:National Government of the R.O.C.jpg|thumb|ที่ทำการประธานาธิบดีรัฐบาลจีนคณะชาติในกรุงนานกิง (ค.ศ. 1928–1949)- ระยะเวลา: 7 กุมภาพันธ์ 1928 – 20 พฤษภาคม 1948
ในยุคนี้ ประมุขแห่งรัฐของรัฐบาลแห่งชาติ คือ ตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริหารรัฐบาลแห่งชาติ (c=國民政府委員會主席 กั๋วหมิน เจิ้งฝู่เหวยเอวี๋ยนฮุ่ยจู่สี) ตั้งแต่ปี 1925 - 1948

**ประธานาธิบดีหลังรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1947**
ไฟล์:President house tp2.JPG|thumb|ที่ทำการประธานาธิบดีรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนในกรุงไทเป ไต้หวัน (ค.ศ. 1949–ปัจจุบัน)

**ประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งโดยสมัชชาแห่งชาติ**
 ระยะเวลา: 20 พฤษภาคม 1948 (พ.ศ. 2491) – 20 พฤษภาคม 1996 (พ.ศ. 2539)
หลังจากการพ่ายแพ้ในการสู้รบของรัฐบาลจีนคณะชาติกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนในสงครามกลางเมืองจีน ปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนได้ลี้ภัยไปยังเกาะไต้หวันและหมู่เกาะข้างเคียงโดยรอบ เป็นผลทำให้จีนแผ่นดินใหญ่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนนำโดย เหมา เจ๋อตุง และได้สถาปนา สาธารณรัฐประชาชนจีนขึ้น  ส่วนรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนได้ย้ายเมืองหลวงไปยังกรุงไทเป มีฐานะเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นและได้มีการประกาศกฎอัยการศึกขึ้น กฎอัยการศึกได้ประกาศยุติในไต้หวันในปี ค.ศ. 1980 และได้มีกระบวนการเข้าสู่การเลือกตั้งโดยตรงในปี ค.ศ. 1996

**ประธานาธิบดีหลังกระบวนการเข้าสู่การเลือกตั้งโดยตรง**
 ระยะเวลา: 20 พฤษภาคม 1996 – ปัจจุบัน

**อ้างอิง**
จ
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีจีน
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
อิโซโรกุ ยามาโมโตะ

จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ (Yamamoto Isoroku) (4 เมษายน 1884 – 18 เมษายน 1943) เป็นจอมพลเรือในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น และผู้บัญชาการทัพเรือผสมระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2
เกิดที่เมืองนางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ จักรวรรดิญี่ปุ่นรับปริญญาที่โรงเรียนนายเรือของญี่ปุ่นและนิสิตเก่าของวิทยาลัย
จอมพลเรือ อิโซโรกุ ยามาโมโตะ เป็นผู้บัญชาการในปีแรกสำหรับการวางแผนในสงครามหลัก เช่น การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์  ยุทธนาวีที่มิดเวย์ เขาเป็นนายพลเรือหัวก้าวหน้าผู้โด่งดัง ที่สนับสนุนแนวทางพัฒนาศักยภาพกองทัพเรือโดยการพัฒนาการบิน มากกว่าการต่อเรือรบขนาดใหญ่ ยามาโมโตะไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามกับสหรัฐและอังกฤษ จนถูกปองร้ายจากคนในกองทัพ แต่ก็เป็นผู้ที่มีส่วนร่วมสำคัญในการวางแผนการโจมตีอ่าวเพิร์ล เขายังเป็นผู้บัญชาการสูงสุดกองเรือสหพันธ์ตลอดห้วงระยะเวลารุนรานแปซิฟิกใต้ และเป็นผู้นำการรบที่ยุทธนาวีมิดเวย์จนพ่ายแพ้ยับเยิน หลังจากความพ่ายแพ้ที่มิดเวย์ และกัวดัลคะแนล ยามาโมโตะเสียชีวิตระหว่างเดินทางไปให้กำลังใจทหารที่หมู่เกาะโซโลมอน เมื่อเครื่องบินMitsubishi G4Mที่จอมพลเรือเอกอิโซโรกุ ยามาโมโตะโดยสารมาถูกแกะรอยจากหน่วยข่าวกรองสหรัฐจนรู้เส้นทางการบิน และใช้ฝูงบินของเครื่องบินขับไล่ P-38 ดักสังหาร ในที่สุด
1943

หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากนางาโอกะ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากเหตุเครื่องบินถูกยิงตก
หมวดหมู่:ทหารที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จอมพลเรือชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จอมพลเรือแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พลเรือเอกกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัยชั้นที่ 1
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์เหยี่ยวทองคำ
หมวดหมู่:การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่มิดเวย์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:กองเรือผสม
หมวดหมู่:กองเรือที่ 1 (กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น)
ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย

รองศาสตราจารย์ ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย (เกิด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509) เจ้าของรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาฟิสิกส์พอลิเมอร์  ประจำปี พ.ศ. 2543 เป็นผู้เชี่ยวชาญการวิจัยด้านพอลิเมอร์ โดยเฉพาะเส้นใยพอลิเอทิลีนความแข็งแรงสูง และการผลิตวัสดุคอมพอสิทจากเส้นใยนี้ รวมทั้งมีผลงานการประดิษฐ์คิดค้น ต้นแบบเกราะกันกระสุนที่พัฒนาเส้นใยพอลิเอทิลีนจากวัตถุดิบภายในประเทศ

**การศึกษา**
รศ.ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย หรือ รศ.ดร.ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย จบปริญญาตรี สาขาเคมีอุตสาหกรรม จากคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ปริญญาเอก สาขาฟิสิกส์พอลิเมอร์ จากมหาวิทยาลัยลีดส์ Leeds ประเทศอังกฤษ 

**การทำงาน**
ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล

**งานวิจัย**
งานวิจัยของ รศ.ดร. ทวีชัย อมรศักดิ์ชัย เกี่ยวข้องกับเส้นใยพอลิเอทิลีนที่มีการจัดเรียงตัวสูง (highly oriented polyethylene) ซึ่งเตรียมได้จากการยืดพอลิเอทิลีนที่อุณหภูมิสูง ให้มีความยาวเป็นหลายสิบเท่าของความยาวเริ่มต้น ผลิตภัณฑ์ที่ได้มีมอดูลัสและความแข็งแรงเพิ่มขึ้นจากเดิมหลายเท่าตัว โดยได้ศึกษาทั้งในด้านพื้นฐานและประยุกต์ ได้แก่ การศึกษาอิทธิพลของส่วนที่เป็นอสัณฐาน ต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีในพอลิเอทิลีนที่มีการจัดเรียงตัวสูง และพบว่าส่วนอสัณฐานที่มีการจัดเรียงตัว (oriented amorphous) มีความต้านทานต่อการเกิดปฏิกิริยาเคมีสูง และในการศึกษาเดียวกันยังพบด้วยว่า ปฏิกิริยาการกราฟต์ด้วยไวนิลมอนอเมอร์ สามารถเกิดขึ้นภายในเส้นใยได้ จากมอนอเมอร์ ที่แพร่เข้าไปในส่วนอสัณฐานของเส้นใย ซึ่งได้มีการประยุกต์ความรู้ที่ได้ในการปรับปรุงสมบัติด้านความทนต่อแรงกดของเส้นใยพอลิเอทิลีน 
งานวิจัยมุ่งเน้นการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างที่เกิดขึ้นระหว่างการยืดพอลิเอทิลีน จากการศึกษาเบี้องต้นพบว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืด มีโครงสร้างที่สัมพันธ์กับโครงสร้างเริ่มต้นแม้ว่าจะถูกยืดออกไปหลายเท่าก็ตาม หรืออาจเรียกได้ว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืดสามารถจำโครงสร้างเริ่มต้นได้ และยังพบอีกว่า พอลิเอทิลีนที่ผ่านการยืดอาจเกิดตำหนิ (defect) ที่มีโครงสร้างเฉพาะ นอกจากนี้แล้ว ยังได้ศึกษาการปรับสภาพผิวของเส้นใยพอลิเอทิลีนเพื่อให้เหมาะสมต่อการประยุกต์ในงานวัสดุคอมพอสิท

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:นักเคมีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หมวดหมู่:อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
มองโกลอยด์

ไฟล์:Meyers_b11_s0476a.jpg|thumb|320x320px|
แผนที่การจำแนกเผ่าพันธุ์มนุษย์ ในสารานุกรมภาษาเยอรมันชื่อ "Meyers Konversations-Lexikon"  (ปี ค.ศ. 1885-90)
}legend|#58A8A7|เซมิติก (Semitic)นิกรอยด์ (Negroid):legend|#453B14|นิโกร (African Negro)legend|#5C5837|เมลานีเชีย (Melanesian)legend|#5C4F1B|ออสตราลอยด์ (Australoid)ระบุไม่ได้:legend|#77AD44|ดราวิเดียน (Dravida) & สิงหล (Sinhalese)มองโกลอยด์ (Mongoloid):legend|#FFFFAD|มองโกลเหนือ (North Mongol)legend|#C2C217|ญี่ปุ่น (Japanese) & เกาหลี (Korean)legend|#FACB7A|มาเลย์ (Malay)legend|#F79616|เมารี (Maori)legend|#FFC259|เอสกิโม (Eskimo)
ไฟล์:Japanese People.jpg|thumb|220x220px|ชาวญี่ปุ่น
มองโกลอยด์ (Mongoloid) คือ คำจำกัดความของกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เอเชียกลาง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอเชียเหนือ เอเชียใต้ อาร์กติก ทวีปอเมริกา และหมู่เกาะแปซิฟิก และเป็นส่วนหนึ่งของ "Three Great Races"(3 เผ่าพันธุ์หลัก) ตามแนวคิดของ Georges Cuvier นักธรรมชาติวิทยาและนักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ร่วมกับเผ่าพันธุ์คอเคซอยด์และนิกรอยด์ คำว่า มองโกลอยด์ เป็นการผสมคำระหว่างคำว่า มองโกล (Mongol) หมายถึงชาติพันธุ์มองโกลในเขตทุ่งหญ้าสเตปป์ของภูมิภาคเอเชียเหนือและประเทศมองโกเลียในปัจจุบัน กับ οειδές (-ออยเดส) หรือ είδες (-อิเดส) ในภาษากรีกโบราณ แปลว่า มีรูปแบบของ, มีลักษณะของ เมื่อรวมกันจึงมีความหมายถึง "เผ่าพันธุ์ที่มีลักษณะเหมือนชาวมองโกล"
ชาติพันธุ์ในกลุ่มมองโกลอยด์จะมีลักษณะของฟีโนไทป์บางประการที่แสดงออกร่วมกัน อาทิ Epicanthic folds (ชั้นหนังเปลือกตาบนที่พับปิดบริเวณมุมของหัวตา), มีลักษณะทางทันตกรรมแบบ sinodonty, รูปร่างลักษณะบางอย่างเหมือนเด็กแม้ในวัยผู้ใหญ่ (Neoteny), Oblique palpebral fissures (ช่องว่างระหว่างเปลือกตาบนและล่างที่มีลักษณะเฉียง), จุดมองโกเลียยังเป็นสิ่งที่ค่อนข้างพบมากในเด็กแรกเกิดจนถึง 4 ขวบ, เส้นผมสีดำและเหยียดตรง, ม่านตาสีน้ำตาลเข้ม, ดวงตารูปเมล็ดอัลมอนด์ และมิติของใบหน้าค่อนข้างแบนเมื่อเทียบกับคอเคซอยด์เป็นต้น   
แนวคิดเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์ในอดีตถูกมองว่าใช้ลักษณะการจำแนกแบบอนุกรมวิธานหรือทำให้ชาติพันธุ์ในกลุ่มมองโกลอยด์กลายเป็นสิ่งมีชีวิตต่างสายวิวัฒนาการ การจำกัดความของคำว่า "มองโกลอยด์" จึงยังเป็นข้อถกเถียงและไม่นิยมใช้ในกลุ่มนักมานุษยวิทยาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน   
การศึกษาพันธุศาสตร์และมานุษยวิทยาที่หลากหลายได้ข้อสรุปว่ามีสามเผ่าพันธุ์ การศึกษาในปี 2019 โดยหยวนพบว่าคนมองโกลอยด์ (ชาวเอเชียตะวันออก) มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เป็นเอกลักษณ์   
การศึกษาทางพันธุกรรมของเฉิน (2020) พบหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับต้นกำเนิดที่เป็นเอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์ พวกเขาสรุปว่าหลักฐานทางพันธุกรรมใหม่ขัดแย้งกับ "ผู้อพยพชาวต่างชาติจากแอฟริกา" พวกเขาเชื่อว่าเผ่าพันธุ์มองโกลอยด์มีต้นกำเนิดในประเทศจีนตอนใต้   
ลักษณะของชาวมองโกลอยด์ คือ มีผิวเหลืองหรือน้ำตาล ผมเหยียดตรง เส้นผมค่อนข้างหยาบ ขนตามตัวมีน้อย ศีรษะค่อนข้างกลมและแบน รูปหน้ากลม จมูกไม่กว้าง ไม่โด่ง โหนกแก้มนูนเห็นได้ชัดเจน เบ้าตาตื้น เปลือกตาอูม รูปตาเรียว นัยตาสีน้ำตาลหรือสีดำ ริมฝีปากบาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เชื้อชาติ
เดอะ แบชเชอเลอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น

เดอะ แบชเชอเลอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น
เดอะ แบชเชอเลอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น (The Bachelor) เป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ กำกับโดยแกรี่ ซินยอร์ ผู้กำกับที่มีผลงานอย่าง Stiff Upper Lips , Leon The Pig Farmer และ Solitaire for Two นำแสดงโดยคริส โอ'ดอนเนล และเรเน่ เซลเวเกอร์ ร่วมด้วยเจมส์ ครอมเวลล์, เอ็ดเวิร์ด เอสเนอร์, ฮัล โอลด์บรู้ค, ปีเตอร์ อุสตินอฟ, บรู้ค ชิลด์, มารายห์ แครี, มาเลย์ เชลตัน , รีเบ็คก้า ครอส , สเตซี เอ็ดเวิร์ดส , เซร่าห์ ซิลเวอร์แมน , แคทเธอรีน ทาวน์ และเจนนิเฟอร์ เอสโปซิโต้ 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายในประเทศไทยเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2543

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  The Bachelor เว็บไซต์ Pantip.com
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในซานฟรานซิสโก
ต้วนอี้

ต้วนอี้ (段譽 Duàn yù) เป็นตัวเอกในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง 
ต้วนอี้เป็นองค์ชายต้าหลี่ บุตรของต้วน เจิ้งฉุน  นิสัยใจดี มีเมตตา มองโลกในแง่ดี เมื่อทำสิ่งใดแล้ว จะเอาใจใส่จดจ่อ จนบิดาให้ฉายาว่าลูกงมงาย เนื่องจากไม่ชมชอบวิชาการต่อสู้จึงหนีออกจากบ้าน ทำให้ประสบเหตุการณ์อัศจรรย์มากมาย ทั้งกลืนคางคกชาดวัว เจ้าแห่งพิษ ทำให้พิษร้ายใด ๆ ไม่อาจทำร้ายได้ สำเร็จยอดวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจร ลมปราณภูติอุดร และท่าเท้าท่องคลื่น จนกลายเป็นยอดฝีมือ เมื่อพบกับหวังอี้เยี่ยนก็หลงรักทันที แม้ว่านางจะมีชายอื่นในดวงใจ ต่อมาสาบานเป็นพี่น้องกับเฉียวฟง และซีจุ๊ ภายหลังได้เป็นฮ่องเต้ต่อจากพระปิตุลา
ต้วนอี้นับเป็นตัวละครที่มีลมปราณสูงสุดในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เนื่องจากดูดลมปราณของบุคคลต่าง ๆ มากมาย

**อ้างอิง**
  段誉：有着说不出的与生俱来的优雅书卷气质 (1)  (2)  - extracts about Duan Yu from Rankings of Characters in Jin Yong's Works (金庸人物排行榜) by Tan Xianmao (覃贤茂)
หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
ดรรชนีกระบี่หกชีพจร

ดรรชนีกระบี่หกชีพจร (The Six Meridian Swords ; j= , Lìu Mài Shén Jiàn)  เป็นวิทยายุทธในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง
ดรรชนีกระบี่หกชีพจร หรือเพลงกระบี่หกสาย  เป็นยอดวิชาดรรชนีของสกุลต้วน นับเป็นยอดวิชาอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน อานุภาพร้ายกาจรุนแรง ดรรชนีหกชีพจรเป็นวิชาที่เป็นต้นกำเนิดของดรรชนีเอกสุริยัน แต่ฝึกได้ยากจึงดัดแปลงมาเป็นดรรชนีเอกสุริยัน ต่อมามีความจำเป็นต้องสู้กับหลวงจีนธิเบตจึงต้องแบ่งกันฝึกคนละท่าโดย ยิงพลังจากนิ้วทั้งหกออกไปเป็นปราณกระบี่ได้หกสายมีชื่อเรียกต่างกัน ผู้ฝึกวิชานี้ต้องมีพลังลมปราณสูงส่ง จึงยากต่อการฝึกพร้อมกันทั้งหกกระบี่ ทำให้น้อยคนนักที่จะสำเร็จวิชานี้ แม้แต่หลวงจีนแห่งวัดมังกรฟ้าที่มีพลังวัตรสูงยังต้องแบ่งกันฝึกคนละกระบี่  เมื่อประสานพร้อมกันจึงจะทรงอานุภาพ ต้วนอี้เป็นคนสุดท้ายที่สำเร็จวิชานี้ เพราะคัมภีร์ถูกผู้อาวุโสโกวย้งแห่งวัดมังกรฟ้าเผาทำลายเพื่อไม่ให้จิวม่อจื้อแย่งชิงไป ดังนั้นกระบี่หกชีพจรจึงสาบสูญไปในยุคของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า เหลือเพียงดรรชนีเอกสุริยันที่สืบทอดมาจนถึงยุคมังกรหยก หรือยุคของราชันย์ทักษิณ ต้วนตี่เฮง นั่นเอง
เพลงยุทธประกอบไปด้วย (ฉบับการ์ตูน)
1.กระบี่เส้าซาง-นิ้วโป้ง
2.กระบี่เส้าเจ๋อ-นิ้วก้อยซ้าย
3.กระบี่จงเหิง-นิ้วกลาง
4.กระบี่กวนเหิง-นิ้วนาง
5.กระบี่ซางหยาง-นิ้วชี้
6.กระบี่เส้าเหิง-นิ้วก้อยขวา
หมวดหมู่:แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
หมวดหมู่:วิทยายุทธในนิยายกำลังภายใน
แดนฝันปลายขอบฟ้า

แดนฝันปลายขอบฟ้า (世界の終りとハードボイルド・ワンダーランド; Hard-Boiled Wonderland and the End of the World) เป็นนิยายของฮารูกิ มูราคามิ นักเขียนชาวญี่ปุ่น ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1985 ฉบับภาษาไทยแปลโดยนพดล เวชสวัสดิ์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 โดยสำนักพิมพ์แม่ไก่ขยัน
แดนฝันปลายขอบฟ้าเป็นนิยายที่ใช้วิธีการเขียนแบบสลับบท โดยแบ่งเป็นเนื้อเรื่องของ แดนฝัน (Hard-Boiled Wonderland) และ ปลายขอบฟ้า (The End of the World)

**เนื้อเรื่องย่อ**

**แดนฝัน**

**ปลายขอบฟ้า**
เรื่องราวของ "ผม" (ตัวเอก) ที่ค่อย ๆ สืบหาความลับของ "มหานคร" ที่เขาเข้ามาอยู่อาศัย มหานครนี้มีกำแพงสูงล้อมรอบทำให้ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ผู้คนที่อาศัยอยู่ในมหานครนี้ล้วนแต่ไม่มี "หัวใจ" และดำเนินชีวิตอย่างสงบสุขไปเรื่อย ๆ ในแต่ละวัน นอกจากนี้ยังมีสัตว์เขาเดียวอาศัยอยู่อีกด้วย
เมื่อ "ผม" เข้ามาในมหานครในสภาพที่ลืมความทรงจำของโลกภายนอกทั้งหมด เขาถูก "นายทวาร" ตัดแบ่ง "เงา" ออก ให้อาศัยอยู่ในหอพักเดียวกับ "ผู้การ" และมอบหน้าที่ให้เป็นนักอ่านฝันที่ห้องสมุดโดยมี "สาวห้องสมุด" เป็นผู้ช่วย เขาใช้เวลาว่างในการทำแผนที่มหานครตามคำไหว้วานของ "เงา" เมื่อได้รับเครื่องดนตรีจากผู้ดูแลโรงไฟฟ้าเค้าก็สามารถรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับเสียงเพลงกลับมา และรู้ว่ามหานครนี้คือสิ่งที่ตัวเขาสร้างขึ้นมาเอง เขานำแผนที่ไปให้เงาตามสัญญาแต่ปฏิเสธที่จะหนีกลับไปยังโลกภายนอก และตัดสินใจที่จะไปอยู่ในป่ากับสาวห้องสมุด
ความสัมพันธ์ของทั้งสองเรื่องคือ เมื่อตัวเอกในแดนฝันทำการชัฟเฟิล (เมื่อเปลี่ยนระบบความคิดเป็นระบบความคิดที่สาม) เรื่องของปลายขอบฟ้าก็เริ่มต้นขึ้น

**ตัวละคร**
ในแดนฝันปลายขอบฟ้านั้นไม่มีการเรียกชื่อตัวละครแต่อย่างใด แต่ใช้วิธีเรียกตามลักษณะหรือบุคลิกของตัวละครนั้นๆ เป็นวิธีการเขียนโดยปกติของฮารูกิ มูราคามิ

**แดนฝัน**
 ตัวเอก - เป็น "แคลคิวเท็ค" ที่อาศัยอยู่ในโตเกียว มีมุมมองต่อโลกที่แตกต่างจากคนทั่วไป- พ่อเฒ่า - นักวิทยาศาสตร์ผู้ค้นคว้าการปิดกั้นเสียง อาศัยอยู่ในห้องวิจัยใต้ดิน- หลานสาวเจ้าเนื้อ - หลานสาวและผู้ช่วยของพ่อเฒ่า ค่อนข้างเจ้าเนื้อแต่มีสเน่ห์ นิยมแต่งกายสีชมพู- สาวห้องสมุด - พนักงานประจำโต๊ะค้นคว้าของห้องสมุด ช่วยเหลือตัวเอกในการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับยูนิคอร์น และกลายเป็นคู่รักในระยะสั้นกันในที่สุด- อิงกลิง (INKling) - ชนเผ่าสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในท่อใต้ดิน มีลักษณะแบบเดียวกับ กัปปะ

**ปลายขอบฟ้า**
 ตัวเอก - ผู้มาใหม่อาศัยอยู่ในมหานคร ประกอบอาชีพเป็นนักอ่านฝัน- นายทวาร - ผู้เฝ้าประตูของมหานคร "ปลายขอบฟ้า" เป็นผู้แนะนำการใช้ชีวิตในมหานครให้ตัวเอก และเป็นคนตัดแบ่งเงาของตัวเอก- สาวห้องสมุด - ผู้ช่วยของตัวเอกในการอ่านฝัน- ผู้การ - นายทหารเกษียณราชการ อาศัยอยู่ในบ้านเดียวกับตัวเอก มีทักษะในการเล่นหมากรุก- เงาของตัวเอก - เงาโดนตัดแบ่งจากตัวเอกเมื่อเข้ามาในมหานคร และต้องการกลับไปรวมกับเจ้าของร่าง

**วรรณกรรมที่ปรากฏในเรื่อง**
 พี่น้องคารามาซอฟ - ฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี- คนนอก - อัลแบร์ กามู- The Razor's Edge - William Somerset Maugham- ลอร์ดจิม - โจเซฟ คอนราด
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของฮารูกิ มูรากามิ
หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
แม่แบบ:บทความคัดสรร/มิถุนายน 2550

ธงชาติฟินแลนด์

สาธารณรัฐฟินแลนด์ เป็นประเทศในกลุ่มนอร์ดิก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปยุโรป เขตแดนด้านตะวันตกเฉียงใต้จรดทะเลบอลติก ทางด้านใต้จรดอ่าวฟินแลนด์ ทางตะวันตกจรดอ่าวบอทเนีย ประเทศฟินแลนด์มีชายแดนติดกับประเทศสวีเดน นอร์เวย์ และรัสเซีย สำหรับหมู่เกาะโอลันด์ (Åland) ที่อยู่ห่างจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้นั้น อยู่ภายใต้การปกครองของฟินแลนด์ แต่เป็นเขตปกครองตนเอง ฟินแลนด์มีประชากรเพียง 5 ล้านคน ในพื้นที่ 330,000 ตารางกิโลเมตร นับว่ามีประชากรที่เบาบาง แต่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์ตามสถิติของสหประชาชาติ พ.ศ. 2549 อยู่ในลำดับที่ 11 ฟินแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของสวีเดนหลายศตวรรษ หลังจากนั้นก็อยู่ภายใต้จักรวรรดิรัสเซียจนถึงปี พ.ศ. 2460 ปัจจุบันฟินแลนด์เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย อ่านต่อ...
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ - อาซิโม - ฟุตบอลทีมชาติไทย
ที่เก็บถาวร  –  บทความคัดสรรอื่น ๆ
วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร

วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2421 เพื่อทรงใช้เป็นสถานที่สำหรับบำเพ็ญพระราชกุศล เมื่อเสด็จฯ แปรพระราชฐานมาประทับที่พระราชวังบางปะอิน ใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเลียนแบบโบสถ์คริสต์

**ลักษณะสถาปัตยกรรม**
พระอุโบสถของวัดนั้นสร้างเลียนแบบโบสถ์คริสต์ โดยภายในประดิษฐาน "พระพุทธนฤมลธรรโมภาส" เป็นพระประธาน โดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการทรงออกแบบ โดยลักษณะที่ผสมผสานศิลปะแบบประเพณีนิยม และศิลปะแบบตะวันตกเข้าด้วยกัน  ซึ่งมีพุทธลักษณะคล้ายสามัญชน นอกจากนี้ บริเวณฐานชุกชีก็มีลักษณะเหมือนที่ตั้งไม้กางเขนแบบโบสถ์ และฝาผนังโบสถ์ด้านหน้าของพระประธานนั้น เป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของรัชกาลที่ 5 ที่ประดับด้วยกระจกสี ไม่เสียค่าเข้าชม

**สถานที่สำคัญภายในวัด**
พระอุโบสถ เป็นพระอุโบสถแบบกอทิก ภายในประดิษฐานพระพุทธนฤมลธรรโมภาส
*หอพระคันธารราษฎร์ เป็นหอพระภายในประดิษฐานพระคันธารราษฎร์ ปางขอฝน
*หอพระพุทธศิลา เป็นหอพระภายในประดิษฐานพระพุทธศิลา ปางนาคปรกสมัยลพบุรี
*พระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว   เป็นพระบรมรูปทรงม้า
*สุสานสวนหินดิศกุลอนุสรณ์ เป็นสวนหินสำหรับประดิษฐานพระอัฐิของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ  เจ้าจอมมารดาชุ่ม ในรัชกาลที่ 4 และราชสกุลดิศกุล
*ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นต้นที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปลูกไว้หน้าพระอุโบสถ

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
  วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร จาก ธรรมะไทยดอตคอม -  พระพุทธรูปที่สำคัญ date=2007-05-26   โดย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร 
หมวดหมู่:วัดในอำเภอบางปะอิน
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด

เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด บารอนรัทเทอร์ฟอร์ดที่ 1 แห่งเนลสัน (Ernest Rutherford, 1st Baron Rutherford of Nelson) หรือที่นิยมเรียกว่า ลอร์ดรัทเทอร์ฟอร์ด เป็นนักฟิสิกส์ชาวบริติชที่เกิดในนิคมนิวซีแลนด์ ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม

**ประวัติ**
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เป็นบุตรชายของ เจมส์ รัทเทอร์ฟอร์ด ชาวนาผู้ซึ่งอพยพมาจากเมืองเพิร์ธ ประเทศสกอตแลนด์ กับ มาร์ธา (นามสกุลเดิม ธอมป์สัน) ซึ่งดั้งเดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฮอร์นเชิช เมืองเล็ก ๆ ในแถบตะวันออกของประเทศอังกฤษ บิดามารดาของเขาย้ายมายังประเทศนิวซีแลนด์ เออร์เนสต์ เกิดในเมืองสปริงโกรฟ (ปัจจุบันคือ เมืองไบรท์วอเตอร์) ใกล้กับเมืองเนลสัน ประเทศนิวซีแลนด์ เขาศึกษาในเนลสันคอลเลจ และได้รับทุนการศึกษาเพื่อเรียนในวิทยาลัยแคนเทอร์บรี (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแห่งแคนเทอร์บรี) ในปี 1895 หลังจากจบการศึกษาด้าน BA, MA และ BSc และใช้เวลา 2 ปีในการทำวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีไฟฟ้า รัทเทอร์ฟอร์ดเดินทางไปยังประเทศอังกฤษเพื่อศึกษาต่อที่ ศูนย์วิจัยคาเวนดิช มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ (1895 - 1898) เขาได้รับการบันทึกไว้ในฐานะผู้ค้นพบระยะของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในระหว่างการทดลองด้านกัมมันตภาพรังสี เขาเป็นผู้สร้างนิยามของรังสีแอลฟา และบีตา ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกรังสี 2 ชนิดที่ปล่อยออกมาจากทอเรียมและยูเรเนียม เขาค้นพบมันระหว่างการตรวจสอบอะตอม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ยอมรับว่าเป็นผู้ค้นพบรังสีแกมมา ซึ่งถูกค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส P.V. Villard ไม่นานหลังรัทเทอร์ฟอร์ดรายงานการค้นพบของเขาเกี่ยวกับการแพร่กระจายของก๊าซกัมมันตภาพรังสี
ในปี 1898 รัทเทอร์ฟอร์ดได้เป็นหัวหน้าด้านฟิสิกส์ของมหาวิทยาลัยแมคกิลล์ ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา ที่ซึ่งเขาสร้างผลงานจนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ในปี 1908

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Rutherford Museum-  Rutherford Scientist Supreme. For book email the publisher aas@canterbury.ac.nz-  Ernest Rutherford date=2008-07-23  @ nobelprize.org- " Ernest Rutherford 1871 - 1937". A Science Odyssey, pbs.org.- http://www.nzedge.com/heroes/rutherford.html date=2009-03-02 -  Annotated bibliography for Ernest Rutherford from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues date=2006-05-16 - ค้นหาข้อมูลของรัทเทอร์ฟอร์ดได้ที่ http://www.dnzb.govt.nz-  Rutherford at Canterbury University College. The Rutherford Journal-  Rutherford's Timebomb date=2007-09-30 : a New Zealand Herald article about Rutherford's contribution to dating the Age of the Earth
1937
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ชาวนิวซีแลนด์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:นักเคมีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักเคมีชาวนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ชาวนิวซีแลนด์เชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวนิวซีแลนด์เชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นแทสมัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแคนเทอร์บรี
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
ประเสริฐ ภัทรมัย

ประเสริฐ ภัทรมัย (5 มิถุนายน 2490 - ) ผู้ก่อตั้งบริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการบริหารกลุ่มบริษัท ทีม สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2508 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชียใน ปี พ.ศ. 2516  เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการสมาคมนักเรียนเก่าสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AITAA) หลายสมัย อดีตคณบดี คณะ Computer & Engineering Management (CEM) มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมวิศวกรที่ปรึกษาแห่งประเทศไทย 2 สมัย ระหว่างปี พ.ศ. 2544-2547 เป็นผู้ผลักดันให้วิศวกรไทยมีบทบาทในโครงการระดับสากลมากขึ้น ทั้งในประเทศและต่างประเทศ และส่งเสริมที่ปรึกษาไทยไปทำงานต่างประเทศ

**การศึกษา**
 2512: วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย - 2514: M. Eng. (Water Resource Engineering) สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT)- 2516: D. Eng. (Water Resource Engineering) สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT)

**ประวัติการทำงาน**
 2516-2521: วิศวกรแหล่งน้ำ บริษัท เซ้าท์อิ๊สท์เอเซียเทคโนโลยี จำกัด ( SEATEC ) - 2521- : ผู้ก่อตั้งบริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัดและประธานกรรมการบริหาร- 2544-2547: นายกสมาคมวิศวกรที่ปรึกษาแห่งประเทศไทย (วปท.)

**ผลงานวิจัย**
 Analysis of Areal and Time Distribution of Daily Rainfall in Thailand- Analysis of Probability of Wet and Dry Days of Daily Rainfall in Thailand- Simulation Study of Rainwater Collection System.-  การให้บริการและขีดความสามารถที่ปรึกษาไทย date=2007-09-30 

**หนังสือ**
 ประเสริฐ ภัทรมัย และคณะ 25 ปี ทีมฯ มุมมองเพื่อการพัฒนา  ทีซีจี พริ้นติ้ง พ.ศ. 2546. ISBN 974-9132-51-3- ประเสริฐ ภัทรมัย  ตัว...ตน ประเสริฐ ภัทรมัย ที่ระลึกในโอกาสวันเกิดปีที่ 60 date=2021-04-23  ทีซีจี พริ้นติ้ง พ.ศ. 2550. ISBN 978-974-8311-04-3
*ประเสริฐ ภัทรมัย  เคล็ด(ไม่) ลับฉบับทีมกรุ๊ป date=2021-04-23  พ.ศ. 2558. ISBN 978-616-8005-01-9
*ประเสริฐ ภัทรมัย  ดร.ประเสริฐ ภัทรมัย พบกันตอนอายุ 72 date=2021-04-23  พ.ศ. 2562. ISBN 978-616-485-857-2
*ประเสริฐ ภัทรมัย  ความคำนึงของกวีวิศวกร date=2021-04-23  พ.ศ. 2564. ISBN 978-616-577-722-3

**รางวัล**
ดร.ประเสริฐ ภัทรมัย ได้รับรางวัลวิศวกรดีเด่น จากสมาคมนิสิตเก่าวิศวกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับรางวัลแห่งหอเกียรติยศ จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย ในปี พ.ศ. 2553

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิศวกรซีอีโอ "ประเสริฐ ภัทรมัย"fix-attempted=yes -  บริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แอนด์ แมเนจเมนท์ จำกัด date=2007-05-18 
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
วิตามินอี

วิตามินอี เป็นวิตามินที่ละลายได้ในไขมัน ช่วยในการทำงานของระบบต่างๆ ในร่างกายหลายระบบ และเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ช่วยให้เซลล์ต่างๆ รอดอันตรายจากท็อกซิน ช่วยชะลอความแก่

**ประโยชน์**
 เป็นตัวแอนติออกซิแดนท์ คือทำให้เกิดการเผาผลาญโดยมีออกซิเจนเป็นตัวการสำคัญทำให้ร่างกายเผาผลาญได้ดี- เป็นตัวช่วยไขกระดูกในการสร้างเลือด ช่วยขยายเส้นเลือด ต้านการแข็งตัวของเลือด ลดความสามารถในการจับตัวเป็นลิ่มเลือด และลดอัตราเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวกับหลอดเลือดสมองและหัวใจ- บำรุงตับซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับเลือดมาก- ช่วยในระบบสืบพันธุ์ เซลล์ประสาท และกล้ามเนื้อให้ทำงานได้ตามปกติ- ช่วยให้ผิวพรรณสดใส และช่วยสมานแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวกให้หายเร็วขึ้น- ช่วยให้ปอดทำงานดีขึ้นและไม่อ่อนเพลียง่าย

**แหล่งวิตามินอี**
วิตามินอีมีมากในน้ำมันพืชจากธัญพืชและถั่วประเภทเปลือกแข็งและผักใบเขียว การเก็บรักษาให้วิตามินอีควรเก็บให้พ้นจากความร้อนแสงแดด รวมทั้งออกซิเจนในอากาศ  การขัดสี การบด จะทำให้ธัญพืชสูญเสียวิตามินอีไปจำนวนมาก
ร่างกายคนเราต้องการวิตามินอีอยู่ที่วันละ 10-15 IU

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550- http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/dic/news_week_full.php?id=437- http://www.medscape.com/viewarticle/584984- Vitamins E and C in the Prevention of Prostate and Total Cancer in Men - Physicians’ Health Study II Randomized Controlled Trial-  วิตามินอี date=2014-06-25 
หมวดหมู่:วิตามิน
หมวดหมู่:สารต้านอนุมูลอิสระในอาหาร
ไทอามีน

ไทอามีน หรือ ไทอามิน (thiamine, thiamin) หรือ วิตามินบี1 (vitamin B1) เป็นวิตามินที่ร่างกายไม่สามารถสร้างขึ้นเองได้ ต้องรับประทานอาหารหรืออาหารเสริม เป็นวิตามินที่ละลายในน้ำได้ มีคุณสมบัติพิเศษคือไม่มีพิษตกค้าง ถ้ามีมากเกินไป ร่างกายจะขับออกมาทันที

**ประโยชน์**
 จำเป็นต่อการทำงานของสมอง ระบบประสาท ระบบย่อย หัวใจและกล้ามเนื้อ- ช่วยให้เจริญอาหารและช่วยในการเจริญเติบโตของร่างกาย- ช่วยแก้อาการเมาคลื่นและเมาอากาศ- ช่วยเพิ่มภูมิชีวิตและรักษางูสวัดให้หายเร็วขึ้น

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550
หมวดหมู่:อะโรมาติกเอมีน
หมวดหมู่:วิตามินบี
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ปฐมภูมิ
หมวดหมู่:พิริมิดีน
หมวดหมู่:ไทอาโซล
วิตามินบี6

วิตามินบี6 (Vitamin B6) เป็นวิตามินชนิดที่ละลายในน้ำได้ ซึ่งมักใช้ร่วมกับบี1 และบี12 ซึ่งวิตามินบี1 ทำงานกับคาร์โบไฮเดรตส่วนวิตามินบี6 และบี12 ทำงานร่วมกับโปรตีนและไขมัน ร่างกายมนุษย์ต้องการวิตามินบี6 ประมาณ 1.5 มิลลิกรัม

**รูปแบบ**
ปัจจุบันค้นพบว่าวิตามินบี6 มีหลายรูปแบบ ได้แก่- ไพริดอกซีน (pyridoxine: PN)- ไพริดอกซิน 5'-ฟอสเฟต (pyridoxine 5'-phosphate: PNP)- ไพริดอกซาล (pyridoxal: PL)- ไพริดอกซาล 5'-ฟอสเฟต (pyridoxal 5'-phosphate: PLP)- ไพริดอกซามีน (pyridoxamine: PM)- ไพริดอกซามีน 5'-ฟอสเฟต (pyridoxamine 5'-phosphate: PMP)- กรด 4-ไพริดอกซิก (4-pyridoxic acid: PA)

**ประโยชน์**
 ช่วยเปลี่ยนกรดอะมิโนให้เป็นวิตามินบี3 หรือไนอะซิน- ช่วยร่างกายสร้างภูมิต้านทานแอนติบอดี และช่วยสร้างเซลล์โลหิตได้ดียิ่งขึ้น- ช่วยร่างกายสร้างน้ำย่อยในกระเพาะอาหารและแร่ธาตุแมกนีเซียม- ช่วยบรรเทาโรคที่เกิดจากระบบประสาทและผิวหนัง- ช่วยบรรเทาการคลื่นไส้อาเจียน- ช่วยบรรเทาอาการปากแห้งและคอแห้ง- ช่วยแก้การเป็นตะคริว แขนขาชาและช่วยขับปัสสาวะ

**ภาวะการได้รับเกินขนาด**
วิตามินบี 6  (ไพริดอกซีนหรือไพริดอกซามีน) ปริมาณที่ควรได้รับไม่ควรเกิน 100 มิลลิกรัมต่อวันและหากร่างกายได้รับวิตามินบี6 เกินกว่า 500 มิลลิกรัมต่อ 1 วันจะทำให้เกิดอาการหลายอย่าง เช่น เท้าชาและกระตุก กระสับกระส่ายเวลานอน ฝันเหมือนจริงมากเกินไป และมีปัญหาทางระบบประสาท

**แหล่งที่พบ**
ปลา ไข่ ตับ ข้าวไม่ขัดสี จมูกข้าวสาลี รำข้าว ข้าวโอ๊ต วอลนัท ถั่วเหลือง ถั่วลิสง บริวเวอร์ยีสต์ กากน้ำตาล กะหล่ำปลี แคนตาลูป

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550
บี6
ไนอาซิน

ไนอาซิน หรือ ไนอะซิน (niacin) หรือ กรดนิโคตินิก (nicotinic acid) หรือ วิตามินบี3 (vitamin B3) เป็นวิตามินชนิดที่ละลายในน้ำได้ ซึ่งจำเป็นใน Lipid Metabolism,Tissue respiration และ Glycogenolysis Nicotinic Acid ในปริมาณสูง ๆ จึงสามารถลดระดับโคเลสเตอรอลในเลือดได้ โดยฤทธิ์ของยาจะทำให้ระดับ Triacylglycerol ใน Plasma และ VLDL ลดลงภายใน 1-4 วัน ส่วนฤทธิ์ในการลดระดับโคเลสเตอรอลและ LDL นั้น 5-7 วันจึงจะเห็นผล และนอกจากนั้น Nicotinic Acid ยังสามารถเพิ่ม HDL อีกด้วย จากการทดลองผลการลดระดับไขมันในเลือดจะเกิดประสิทธิภาพสูงสุดหลังรับประทานยา 5-7 สัปดาห์ ยาส่วนเกินที่รับประทานเข้าไปจะขับออกจากร่างกายผ่านทางปัสสาวะ ซึ่งร่างกายมนุษย์มีความต้องการวิตามินชนิดนี้

**ผลกระทบที่ร่างกายได้รับ**

**ภาวะการได้รับไม่เพียงพอ**
เมื่อร่างกายได้รับไนอาซีนไม่เพียงพอจะทำให้เกิดอาการอาหารไม่ย่อย คันตามผิวหนัง ปลายประสาทและลิ้นอักเสบ ภาวะซีด ปวดท้องเวียนศีรษะ คลื่นไส้ ซึมเศร้า โรคผิวหนัง ท้องร่วง อ่อนเพลีย

**ภาวะการได้รับเกินขนาด**
เมื่อร่างกายได้รับไนอาซินมากกว่า 10-20 เท่าจะทำให้เกิดอาการท้องอืด ปวดท้อง หรือมีผื่นแดงขึ้นตามร่างกาย

**แหล่งที่พบ**
แหล่งที่พบไนอาซินได้แก่ ตับ แครอท เนื้อมะเขือเทศ เห็ด เนื้อไก่ เนื้อเป็ด เนื้อวัว เครื่องในสัตว์ ใบตำลึง อาโวคาโด รำข้าว ลูกพรุน อินทผลัม

**ดูเพิ่ม**
 ไนเซอริทรอล- ไนโคฟูราโนส- อะลูมิเนียม นิโคติเนท- นิโคตินิล แอลกอฮอล์- อะคิพิม็อกซ์

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550-  the Journal of Neurology, Neurosurgery, and Psychiatry; August 2004 date=2006-11-10 
หมวดหมู่:ยา
หมวดหมู่:วิตามินบี
ภาษาญ้อ

ภาษาญ้อ (Nyaw) หรือ ภาษาไทญ้อ (Tai Yo/Tai Nyaw) หรือ ภาษาไทแมน (Tai Mène) หรือ  ภาษาย้อ เป็นภาษากลุ่มไทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีความใกล้ชิดกับภาษาไทเปาในประเทศเวียดนาม ซึ่งมีชื่อเรียกว่า Tai Do และ Tai Quy Chau เดิมเคยเขียนเป็นอักษรไทญ้อ แต่ปัจจุบันไม่ใช้แล้ว ภาษานี้พูดกันในหมู่ชาวไทญ้อซึ่งมีอยู่ในประเทศไทยราว 50,000 คน (พ.ศ. 2533) โดยในปัจจุบันพบได้ที่จังหวัดสกลนคร หนองคาย บึงกาฬ นครพนม มหาสารคาม ส่วนภาคกลางและภาคตะวันออกพบได้ที่ ปราจีนบุรี และสระบุรี พบได้มากที่อำเภอนาหว้า อำเภอบ้านแพง อำเภอท่าอุเทน อำเภอโพนสวรรค์ อำเภอศรีสงคราม อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอเมืองสกลนคร อำเภออรัญประเทศ เป็นต้น ส่วนใหญ่อพยพมาจากทางตอนเหนือของแขวงหลวงพระบาง และแขวงคำม่วนประเทศลาว
ภาษาญ้อจัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท มีพยัญชนะ 19 เสียง สระเดี่ยว 18 เสียง สระประสม 3 เสียง วรรณยุกต์ 4 เสียง พยัญชนะควบกล้ำ 6 เสียง

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Boonsner, Thepbangon. 1982. An Introduction to the Nɔɔ dialect.
*Nantaporn Ninjinda. 1989.  A Lexical Study of Nyo Spoken in Sahon Nakhon, Nakhon Phanom, and Prachin Buri. Silpakorn University (in Thai).
*Pacqement, Jean. 2018.  The Nyo language spoken at Kut Kho Kan village (Loeng Nok Tha district, Yasothon province): A Language Documentation Research at Roi Et Rajabhat Universityfix-attempted=yes . Sikkha Journal of Education 5(2). Nakhon Ratchasima: Vongchavalitkul University.- เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. ภาษาถิ่นตระกูลไทย. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบทมหาวิทยาลัยมหิดล. 2531.- Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

**บรรณานุกรม**
Chamberlain, James R. 1983. The Tai Dialects of Khammouan Province: Their Diversity and Origins. 16th International Conference on Sino-Tibetan Language and Linguistics, 16–18 September (Seattle, Washington, 1983)
*Chamberlain, James R. 1991. " Mène: A Tai dialect originally spoken in Nghệ An (Nghệ Tinh), Vietnam -- preliminary linguistic observations and historical implications." Journal of the Siam Society 79(2):103-123.
*Chamberlain, James R. 1998. " The Origin of the Sek: Implications for Tai and Vietnamese History". Journal of the Siam Society 86.1 & 86.2: 27-48.
*Finot, Louis. 1917. Recherches sur la Littérature Laotienne. BEFEO 17.5.
*Robequain, Charles. 1929. Le Thanh Hoá. EFEO, Paris et Bruxelles.
*Thananan, Trongdee. 2014. " The Lao-speaking Nyo in Banteay Meanchey Province of Cambodia". In Research Findings in Southeast Asian Linguistics, a Festschrift in Honor of Professor Pranee Kullavanijaya. Manusya, Special Issue 20. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
ญ้อ
ญ้อ
ญ้อ
ญ้อ
ภาษายรุ

ภาษายรุ (IPA) อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก มีผู้พูดในแขวงเซกองและแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว มีคำยืมจากภาษาลาวมาก ระบบน้ำเสียงไม่เด่นชัดว่ามีนัยสำคัญทางภาษาศาสตร์หรือไม่ มีเสียงพยัญชนะต้น 30 เสียง เสียงตัวสะกด 17 เสียง เสียงสระ 24 เสียง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Sidwell, Paul (2003). A Handbook of comparative Bahnaric, Vol. 1: West Bahnaric. Pacific Linguistics, 551. Canberra: Research School of Pacific and Asian Studies, Australian National University.
*http://projekt.ht.lu.se/rwaai RWAAI (Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage)- Jru' in RWAAI Digital Archive- Consonant Ear Training- ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
ยรุ
กรดแพนโทเทนิก

กรดแพนโทเทนิก (pantothenic acid) หรือ วิตามินบี5 (vitamin B5) เป็นวิตามินชนิดที่ละลายในน้ำได้ ในการสร้างความเจริญเติบโตของร่างกาย ช่วยสร้างเซลล์ใหม่และช่วยบำรุงระบบประสาท
ร่างกายมนุษย์ต้องการวิตามินบี5 อย่างน้อย 200 มิลลิกรัม

**ประโยชน์**
 ช่วยสร้างแอนติบอดีซึ่งเป็นตัวสำคัญของภูมิชีวิต- เมื่อร่างกายเปลี่ยนไขมันที่สะสมไว้ให้เป็นน้ำตาลเพื่อสร้างพลังงาน วิตามินบี5 จะเป็นตัวสำคัญในการเปลี่ยนไขมันเป็นน้ำตาล- ช่วยให้บาดแผลหายเร็วขึ้น- ช่วยให้ร่างกายหายจากการช็อกหลังการผ่าตัดใหญ่- ช่วยให้อาการอ่อนเพลียหายเร็วขึ้น- ช่วยลดอาการข้างเคียงจากการใช้ยาปฏิชีวนะ- ช่วยรักษาอาการเหน็บชาที่มือและเท้า

**แหล่งที่พบได้ตามธรรมชาติ**
เนื้อสัตว์เช่น ไก่ หัวใจ ไต ตับ ธัญพืชไม่ขัดสีเช่น ถั่ว จมูกข้าวสาลี รำข้าว ผักใบสีเขียว บริเวอร์ยีสต์ กากน้ำตาลไม่บริสุทธิ์

**ดูเพิ่ม**
 วิตามิน

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม 2550
หมวดหมู่:วิตามินบี
แพนโทเทนิก
แพนโทเทนิก
แพนโทเทนิก
ภาษาก่อ (อึมปี้)

ภาษาก่อ (อึมปี้) เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า กลุ่มโลโลใต้ สาขาย่อยพม่า-โลโล ไม่มีระบบการเขียน มีผู้พูดในประเทศไทยที่จังหวัดแพร่ คาดว่าอพยพมาจากสิบสองพันนา ประเทศจีน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Nahhas, Ramzi W. (2007) Sociolinguistic Survey of Mpi in Thailand. SIL International date=2020-10-15 
*Sittichai, Sah-iam (1984). Phrases and clauses in the Mpi language at Ban Dong, Phrae Province. Bangkok: Mahidol University MA thesis.- เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์. ภาษาถิ่นตระกูลไทย. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล. 2531.
มปี
มปี