Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เวาบ์ชึค

เวาบ์ชึค (Wałbrzych, Pl-Wałbrzych.ogg; Wałbrzich; ไซลีเชียตอนล่าง: Walmbrig หรือ Walmbrich; Valbřich) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำบูเบอร์ โดยอยู่ห่างจากเมืองวรอตสวัฟราว 70 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ห่างจากชายแดนสาธารณรัฐเช็กราว 10 กิโลเมตร มีประชากร 121,919 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) มีผลิตเคมีภัณฑ์ มีเหมืองถ่านหิน เมืองเคยเป็นของประเทศเยอรมนี ใช้ชื่อว่า วัลเทินบวร์ค (Waldenburg) ตกเป็นของโปแลนด์ตามข้อตกลงในการประชุมพ็อทซ์ดัม เมื่อ ค.ศ. 1945 ภายหลังที่สงครามโลกครั้งที่สองได้จบลง

**ศัพทมูลวิทยา**
รายงานจากเว็บไซต์ทางการของเมือง ชื่อภาษาโปแลนด์ตอนต้นของเมืองคือ Lasogród ("ปราสาทป่า")
วัลเทินบวร์ค (Waldenburg, ซึ่งมีความหมายเดียวกัน) ชื่อภาษาเยอรมัน สื่อถึงปราสาท Nowy Dwór (เยอรมัน: Burg Neuhaus) ที่ซากของมันอยู่ทางใต้ของเมือง ชื่อนี้ถูกใช้เป็นที่อยู่ในบริเวณนี้ทั้งหมด โดยปรากฏใช้ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชื่อภาษาโปแลนด์สมัยใหม่ "Wałbrzych" มาจากชื่อภาษาเยอรมัน Walbrich ซึ่งมีรูปผันแปรทางภาษาในสมัยกลางตอนปลายในชื่อเก่าของคำว่า "Wallenberg" หรือ "Walmberg"

**เมืองพี่น้อง**
เวาบ์ชึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
*UKR บอรือสลัฟ ประเทศยูเครน (2009)
*CAN เคปบริตัน ประเทศแคนาดา (2019)
*UKR ดนีปรอ ประเทศยูเครน (2001)
*ITA ฟอจจา ประเทศอิตาลี (1998)
*GER ไฟร์แบร์ค ประเทศเยอรมนี (1991)
*MLT Gżira ประเทศมอลตา (2000)
*CZE ฮราเดตส์กราลอเว ประเทศเช็กเกีย (1991)
*POL ยัสตาร์ญา ประเทศโปแลนด์ (1997)
*FRA วาน ประเทศฝรั่งเศส (2001)

**อ้างอิง**
บรรณานุกรม- cite book |title= Dehio – Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen: Schlesien |last= Badstübner|first= Ernst|author2=Dietmar Popp |author3=Andrzej Tomaszewski |author4=Dethard von Winterfeld |year= 2005 |publisher= Deutscher Kunstverlag 2005 |location= München, Berlin|isbn= 3-422-03109-X- isbn= 3-7995-6341-5- isbn=3-88680-795-9- isbn= 3-520-31602-1

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Wałbrzych official city website-  Wałbrzych information website-  Jewish Community in Wałbrzych on Virtual Shtetl-  Wałbrzych - Waldenburg, Borowieck (tylko w 1945) na portalu polska-org.pl pl-  Local news website (pol)-  Wałbrzych photo gallery and local news date=2021-06-15 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์
วิลเลมสตัด

วิลเลมสตัด (Willemstad) เป็นเมืองหลวงของกือราเซา เกาะทางตอนใต้ในทะเลแคริบเบียนของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เคยเป็นเมืองหลวงของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสก่อนการยุบเลิกประเทศใน ค.ศ. 2010
ก่อตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1634 มีการกลั่นน้ำมัน โดยได้รับน้ำมันดิบจากทะเลสาบมาราไกโบของประเทศเวเนซุเอลา อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 location=Leiden

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
น
แหล่งมรดกโลกในประเทศเนเธอร์แลนด์
เซนิตซา

เซนิตซา (Zenica) เป็นเมืองอุตสาหกรรมในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เมืองหลวงของรัฐเซนิตซา-ดอบ็อย อยู่ห่างจากกรุงซาราเยโวไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร และตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบ็อสนา ล้อมรอบไปด้วยหุบเขาและภูเขา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
มาตรระยะทาง

ออดอมิเตอร์แบบกล มีมาตรวัดระยะทางอยู่ด้านใต้
ออดอมิเตอร์ หรือ ออดอกราฟ (odometer, odograph) คือเครื่องมือวัดชนิดหนึ่งที่ใช้บ่งบอกว่ายานพาหนะหนึ่งๆ เช่นจักรยานหรือรถยนต์ เดินทางไปเป็นระยะทางเท่าใด เครื่องมือนี้อาจเป็นอิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ทางกล หรือส่วนประสมของทั้ง 2 แบบก็ได้ คำนี้มาจากคำในภาษากรีกว่า hodós หมายถึง หนทาง และ "métron" หมายถึง การวัด สำหรับประเทศที่ใช้มาตรวัดระบบอังกฤษ อาจเรียกเครื่องมือนี้ว่า ไมโลมิเตอร์ (mileometer, milometer)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Vitruvius' description-  Vitruvius' description – Project Gutenberg- Shockwave-Animation: The Odometer of Vitruvfix-attempted=yes -  History of the Odometerfix-attempted=yes -  Odometry in Determination of the Position of an Autonomous Mobile Vehicle date=19 July 2011- url-status=dead es-  Relojería LEO A digital odometer's manufacturer date=2016-03-21 -  "How Odometers Work" โดย Karim Nice
หมวดหมู่:ความยาว
หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
หมวดหมู่:วิศวกรรมยานยนต์
ซกีแยช

ซกีแยช (Zgierz, Pl-Zgierz.ogg) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ ในจังหวัดวุช (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999) เมืองซกีแยชถือเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์กลาง คาดว่าเป็นเมืองก่อนปี ค.ศ. 1288 เมืองมีประชากร 58,164 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดวุช
มีเรียด

มีเรียด (Myriad, μυρίος, μυριάδες) หมายถึง "ไม่สามารถนับได้, อนันต์" เป็นคำในภาษากรีกโบราณสำหรับจำนวน 10,000 ในภาษาอังกฤษยุคใหม่ คำนี้หมายถึงจำนวนที่ใหญ่มากๆ จนไม่อาจระบุได้
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์

แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์ขนาดเล็กชิ้นหนึ่ง แสดงโลกกับดาวเคราะห์ชั้นใน
ไฟล์:Thinktank Birmingham - object 1956S00682.00001(1).jpg|thumb|An orrery made by Robert Brettell Bate, circa 1812. Now in Thinktank, Birmingham Science Museum. 
แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์ (Orrery) คือเครื่องมือทางกลชนิดหนึ่งที่แสดงให้เห็นตำแหน่งสัมพัทธ์และการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์กับดวงจันทร์บริวารในระบบสุริยะ ภายใต้แบบจำลองดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล การขับเคลื่อนใช้กลไกนาฬิกา โดยมีลูกกลมที่ใช้แทนดวงอาทิตย์เป็นจุดศูนย์กลาง และมีดาวเคราะห์อยู่ทีสุดปลายของแขนแต่ละแขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  JPL Solar System Simulator-  Armagh Observatory Human Orrery date=2009-12-16 -  Long Now Foundation Orrery-  University of Pennsylvania Orrery date=2010-04-06 
หมวดหมู่:อุปกรณ์ทางดาราศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
แว็ลเลิน

แว็ลเลิน (Wellen) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 7,000 คน โดยทางเหนือติดต่อกับอัลเกิน ทางตะวันออกติดต่อกับกอร์เตสเซม ทางใต้ติดต่อกับบอร์คโลน และทางตะวันออกติดต่อกับซินต์-เตรยเดิน จากการควบรวมเขตย่อยทำให้แว็ลเลินประกอบด้วยตัวแว็ลเลินเองและอีก 3 เขต ได้แก่ แบร์ลิงเงิน, แฮร์เติน และอึลเบก โดยนอกจากตัวเมืองแว็ลเลินแล้วก็ไม่มีเขตย่อยใดมีประชากรมากกว่า 1,000 คนเลย (ข้อมูลปี พ.ศ. 2549)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแว็ลเลิน 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (อำเภอเมืองสุโขทัย)

วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (วัดปากแคว) เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย  มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทธศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวปากแควและบริเวณใกล้เคียง ทั้งยังเป็นที่ประดิษฐานของ หลวงพ่อเพชร  ซึ่งที่เคารพบูชาของชาวตำบลปากแคว ปัจจุบันมีทุ่งทะเลหลวง  พื้นที่อยู่ในตำบลบ้านกล้วยและตำบลปากแคว หมู่ที่ 1, หมู่ที่ 6, หมู่ที่ 7

**อ้างอิง**
ราษฎร์ศรัทธาธรรม
มูนนิง

ไฟล์:Stanford mooning crop vignette.jpg|thumb|350px|นักศึกษาชายที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดจัดกิจกรรมมูนนิงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 เพื่อเป็นการประท้วงการเซ็นเซอร์ในสื่ออเมริกัน
มูนนิง (mooning) คือการเปลือยแก้มก้น เช่นการถกกางเกงด้านหลังลง มักจะก้มลงด้วย โดยอาจจะแสดงหรือไม่แสดงอวัยวะเพศก็ตาม คำว่า มูนนิง ใช้ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นการแสดงการประท้วง ดูถูก ไม่เคารพ ยั่วโมโห หรือเพียงต้องการสร้างความประหลาดใจหรือความสนุกสนาน
ไฟล์:Jello biafra mooning.jpg|thumb|250px|right|เจลโล เบียฟรา แสดงการมูนนิงต่อหน้าสาธารณะ
หมวดหมู่:การเปลือยกาย
หมวดหมู่:ท่าทาง
รูต

รูต หรือ รูท (root) อาจหมายถึง
 ความหมายทั่วไป
รูมเมท- รากของพืช
 ในทางคณิตศาสตร์- รากที่ n และเครื่องหมายกรณฑ์ √
** รากที่สอง
** รากที่สาม- รากของสมการ หรือคำตอบของสมการ เป็นผลที่ได้จากการแก้สมการ- รากของฟังก์ชัน ค่าของ x ที่ทำให้ฟังก์ชันมีค่าเป็นศูนย์- รากของ 1 (root of unity) จำนวนเชิงซ้อนที่เป็นคำตอบของสมการ xn = 1
** สำหรับคำตอบอื่นที่ไม่ใช่ 1 เรียกว่า รากปฐมฐาน (primitive root of unity)- ระบบรากของเวกเตอร์
 ในทางคอมพิวเตอร์- ไดเรกทอรีราก ไดเรกทอรีบนสุด บางครั้งอาจเรียกว่าโฟลเดอร์ราก- จุดต่อราก (root node) ของโครงสร้างข้อมูลต้นไม้- ผู้ใช้สิทธิพิเศษ หรือซูเปอร์ยูเซอร์- /root ไดเรกทอรีบ้านของผู้ใช้สิทธิพิเศษในยูนิกซ์- รูตคิต โปรแกรมมัลแวร์
 ในทางภูมิศาสตร์- รูต (ประเทศสวิตเซอร์แลนด์)- รูต (รัฐนิวยอร์ก)- แม่น้ำรูต (รัฐมินนิโซตา)- แม่น้ำรูต (รัฐวิสคอนซิน)
วัดบ้านขวาง

วัดบ้านขวาง เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย โดยเป็นวัดที่มีความสำคัญต่อชุมชนชาวบ้านขวางและบริเวณใกล้เคียง โดยตั้งอยู่เลขที่ 169 หมู่ 3 ตำบล บ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 27 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ ติดต่อกับคลองแม่รำพัน ทิศใต้ ติดต่อกับถนนจรดวิถีถ่อง ทิศตะวันออก ติดต่อกับทาสาธารณะและหมู่บ้าน ทิศตะวันตก 

**ถาวรวัตถุ**
# อุโบสถ
# ศาลาการเปรียญ
# กุฎิที่พักสงฆ์
# ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
# หอกลอง/หอระฆัง


**ลำดับเจ้าอาวาส**
# พระครูสิริบุญธาดา (บุญชู) 

**อ้างอิง**
บ้านขวาง
จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว

ไฟล์:Séisme-Épicentre-Hypocentre-Faille_tectonique.jpg|240px|thumb|จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวคือตำแหน่งบนผิวโลกที่อยู่เหนือจุดโฟกัสของการเกิดแผ่นดินไหว (จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว)
จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว (epicenter, epicentre จาก epicentrum หรือ ἐπίκεντρος) คือจุดบนผิวโลกที่อยู่เหนือจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว หรือจุดโฟกัส (ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางที่เกิดการถ่ายเทพลังงานเมื่อเกิดแผ่นดินไหว)
ตามที่ได้นิยามไปข้างต้น จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นจุดบนผิวโลกที่อยู่ในแนวดิ่งเหนือจุดที่รอยเลื่อนเกิดจากแตกหัก โดยทั่วไปจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวนี้จะเป็นจุดที่เกิดความเสียหายสูงสุดเนื่องจากแผ่นดินไหว อย่างไรก็ดีสำหรับในแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ ๆ ความยาวของการแตกหักของรอยเลื่อนสามารถกินระยะทางที่ยาวกว่าและก่อให้เกิดความเสียหายตลอดรอยเลื่อน ตัวอย่างเช่นแผ่นดินไหวขนาด 7.9 ในปี 2545 ที่เดนาลี อะแลสกา ซึ่งมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในบริเวณตะวันตกของรอยแตก แต่ความเสียหายสูงสุดกลับพบที่ระยะห่างออกไป km ที่จุดสิ้นสุดของบริเวณรอยแตก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิทยาแผ่นดินไหว
บรากังซาเปาลิสตา

บรากังซาเปาลิสตา (Bragança Paulista) เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล มีประชากร 139.740 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2005) มีพื้นที่ 489 กม² อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 817 ม. เมืองมีชื่อเสียงด้านไส้กรอกท้องถิ่น
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเซาเปาลู
หมวดหมู่:แกะ

หมวดหมู่:สัตว์กีบคู่
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยแกะและแพะ 
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวไทย

ทย
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวไทย
หมวดหมู่:นักบวชในศาสนาคริสต์ชาวไทย
เรือจักรไอน้ำ

เรือจักรไอน้ำ (steamboat หรือ steamship) คือเรือที่ใช้กลไกในการขับเคลื่อนหลักจากเครื่องจักรไอน้ำ โดยมีความหมายทั้งเรือที่แล่นในทะเลสาบหรือแม่น้ำ (steamboat) กับเรือที่แล่นในมหาสมุทร (steamship) 
การพัฒนาเครื่องจักรไอน้ำและการนำไปประยุกต์ใช้กับเรือเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่กว่าจะเป็นที่แพร่หลายก็ล่วงไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมีการเติบโตอย่างรวดเร็วในการสร้างเรือแล่นในแม่น้ำในสหรัฐอเมริกา เรือจักรไอน้ำชนิดที่ใช้แล่นในทะเลเข้ามาแทนเรือใบแบบเดิมอย่างรวดเร็ว แต่กระนั้น เรือจักรไอน้ำในยุคนั้นก็ยังคงติดตั้งใบเรือสำรองอยู่ เรือไอน้ำสัญชาติฝรั่งเศส "La Touraine" น่าจะเป็นเรือไอน้ำลำสุดท้ายที่ติดตั้งใบเรือไว้ด้วย และไม่เคยต้องใช้ใบเรือนั้นเลย 
เรือจักรไอน้ำถูกแทนที่ด้วยเรือที่ขับเคลื่อนด้วยดีเซลในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เรือรบส่วนใหญ่ใช้เครื่องจักรไอน้ำตั้งแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1860 ตราบจนกระทั่งการคิดค้นเครื่องจักรขับเคลื่อนด้วยกังหันก๊าซในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

**อ้างอิง**
B.E.G. Clark, Steamboat Evolution, A Short History  (www.lulu.com ISBN 978-1-84753-201-5)- Hunter, Louis C. (1949). Steamboats on the Western rivers: an economic and technological history. Harvard University Press. The standard history of American river boats.  ACLS e-book

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**เรือจักรไอน้ำเชิงพาณิชย์ที่ยังดำเนินการอยู่**
 Loch Katrine Steamship Sir Walter Scott date=2011-05-19 , Steamer on Loch Katrine- Murray River paddle boats date=2008-07-20 

**เรือในพิพิธภัณฑ์**
 Steam narrow boat President date=2007-02-02  The coal-burning steam narrow-boat President is owned by the Black Country Living Museum, and tours the English canals in summer.

**ภาพในประวัติศาสตร์**
  University of Washington Libraries: Digital Collections:-  UW-La Crosse Historic Steamboat Photograph collection-  Oliver S. Van Olinda Photographs A collection of 420 photographs depicting life on Vashon Island, Whidbey Island, Seattle and other communities of Washington State's Puget Sound from the 1880s to the 1930s. This collection provides a glimpse of early pioneer activities, industries and occupations, recreation, street scenes, ferries and boat traffic at the turn of the 20th century.-  Transportation Photographs An ongoing digital collection of photographs depicting various modes of transportation in the Pacific Northwest region and Western United States during the first half of the 20th century.- Images of the Saltilla Steamship a the  University of Houston Digital Library date=2013-05-17 

**ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง**
  Rainer Radow's Steam Boat Page Description of his steamlaunch project Emma and a 1,000 picture collection of over 110 small still existing steamlaunches.- Barlow Cumberland,  A Century of Sail and Steam on the Niagara River, 2001- Robert H. Thurston,  A history of the growth of the steam-engine, 1878 (Chapter 5)-  The Steam Boat Association of Great Britain-  Steamboats.org US inland rivers steamboats today and in history: pictures, sounds, videos, link directory, travel guide, expert discussion forums.-  Finnish steamships Finnish Steam Yacht Association.-  Steamboat on the Loire in the 1800s date=2011-07-23 
หมวดหมู่:เรือ
หมวดหมู่:ชาวสวิสที่มีอายุเกิน 100 ปี

ชาวสวิสที่มีอายุเกิน 100 ปี คือ ชาวสวิสที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุ 100 ปี ขึ้นไป หรือยังมีชีวิตอยู่และมีอายุมากกว่า 100 ปี
หมวดหมู่:บุคคลที่มีอายุเกิน 100 ปี แบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ชาวสวิส
รัฐเซาเปาลู

เซาเปาลู (São Paulo) หรือ เซาเปาโล เป็นรัฐในบราซิล มีความสำคัญด้านอุตสาหกรรมและมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจบราซิล ตั้งชื่อตาม พอลแห่งทาร์ซัส ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุด ร่ำรวยที่สุด และเมืองหลวงของรัฐ เซาเปาลู เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้
มักถูกขนานนามว่า "หัวรถจักรแห่งบราซิล" เพียงรัฐเดียวมีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ อยู่ที่ 33.9% เป็นรัฐที่มีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสูงสุด นอกจากนั้นยังมีดัชนีการพัฒนามนุษย์มากที่สุด และมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวเป็นอันดับ 2 มีอัตราการตายแรกเกิดต่ำสุดอันดับ 2 และมีอัตราการไม่รู้หนังสือต่ำสุดอันดับ 4 ในเหล่ารัฐของบราซิล

**อ้างอิง**
เซาเปาลู
เอดีร์แน

เอดีร์แน (Ανδριανούπολις, Adrianoupolis, Одрин, Adrianopol, Drinápoly, Sultan Murad's city, Edirne) เป็นเมืองในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ ใกล้ชายแดนประเทศกรีซและบัลแกเรีย เอดีร์แนเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน ในปี ค.ศ. 1365-1453 ก่อนที่คอนสแตนติโนเปิลจะเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิ ในปัจจุบันเอดีร์แนเป็นเมืองหลวงของจังหวัดเอดีร์แน ในเธรซตะวันออก เมืองมีประชากร 141,570 คนในปี ค.ศ. 2009 และเพิ่มขึ้นจาก 119,298 คนในปี ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:จังหวัดเอดีร์แน
ทีวีวาที

ทีวีวาที (เดิมชื่อ เวที-วาที) เป็นรายการประเภททอล์กโชว์โต้วาทีรายการแรกของไทย โดย กรรณิกา ธรรมเกษร เป็นผู้จัดและดำเนินรายการ ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2526 ทางททบ. 5 โดยออกอากาศเดือนละครั้ง ต่อมาเพิ่มเป็นเดือนละ 2 ครั้ง ในคืนวันจันทร์ เวลา 23.00 น. ถึงเวลาปิดสถานี กระทั่งปี พ.ศ. 2533 ได้ย้ายสถานีออกอากาศเป็นช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยออกอากาศเป็นประจำทุกวันอังคาร เวลา 22.00 - 23.00 น. ต่อมาเลื่อนวันออกอากาศเป็นวันอาทิตย์ จนยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2543 
รายการจะกำหนดญัตติที่สอดคล้องกับประเด็นปัญหาสังคม โดยแบ่งนักพูดออกเป็น 2 ฝ่าย ออกมาแสดงด้วยลีลาของตนเอง ภายในเวลาที่พิธีกรกำหนดจากเสียงระฆัง และในช่วงสุดท้ายของญัตติ เป็นการสรุปสาระข้อคิดโดยตัวแทนของแต่ละฝ่าย
ในระยะแรกของรายการ ยังเป็นที่นิยมเพียงวงแคบ ผู้ร่วมรายการมักเป็นวิทยากรและนักพูดมืออาชีพ แต่ระยะต่อมา รายการได้เสนอญัตติหลากหลายกว่าเดิม เพื่อเพิ่มความบันเทิงและการเข้าถึงผู้ชม จึงมีบุคคลที่มีชื่อเสียงจากสาขาอาชีพต่าง ๆ เข้าร่วมเป็นนักพูดให้กับรายการอีกมากมาย รายการนี้เป็นชนวนหนึ่งที่ทำให้อาชีพ "นักพูด" เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง นักพูดที่มีชื่อเสียงประดับรายการ เช่น ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์, รศ.สุขุม นวลสกุล, ดร.เสรี วงศ์มณฑา, ดร.นิพนธ์ ศศิธร, รศ.สุนีย์ สินธุเดชะ, สุรวงศ์ วัฒนกูล, บัวทอง พัฒนถาบุตร, ผานิต กันตามระ, พะเยาว์ พัฒนพงศ์, จตุพล ชมภูนิช, อภิชาติ ดำดี, พนม ปีเจริญ, วสันต์ พงศ์สุประดิษฐ์, เสน่ห์ ศรีสุวรรณ, ถาวร โชติชื่น, นันทนา นันทวโรภาส, ทอดด์ ทองดี, สมชาย หนองฮี, สมภาคย์ ชูโชติ เป็นต้น

**ชื่อรายการ**
รายการ ทีวีวาที ใช้ชื่อรายการมาแล้วถึง 5 ครั้ง ตามลำดับดังนี้- เวที-วาที (พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2531) - ทีวีวาที (พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2532)   - ทีวีวาที 9 ใหม่ (พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2537) เนื่องจากรายการเพิ่งย้ายสถานีออกอากาศ - ทีวีวาที 9 ยกกำลัง 9 (พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2541) เนื่องจากรายการอยู่คู่กับสถานีออกอากาศมาหลายปีแล้ว- ทีวีวาทีเพื่อปี 2000 (พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2543) เนื่องจากช่วงปีที่รายการออกอากาศเป็นการต้อนรับสหัสวรรษใหม่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 9
กัสตรูอัลวีส

กัชตรูอัลวิช (Castro Alves) เป็นเมืองในรัฐบาเยีย ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล เมืองตั้งชื่อให้เป็นเกียรติแก่ กัสตรู อัลวีส กวีที่เกิดที่เมืองนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐบาเยีย
กาตากวาซิส

สถานที่ตั้งของเมืองกาตากวาซิส
กาตากวาซิส (Cataguases) เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมสิ่งทอ เสื้อผ้า โลหกรรม และมีอิทธิพลด้านการปลูกกาแฟในต้นประวัติศาสตร์กาแฟ (ศตวรรษที่ 19) เมืองมีประชากรราว 62,000 คนในปี ค.ศ. 1996 และคาดว่ามีประชากรราว 66,000 คนในปี ค.ศ. 2001 มีอัตราการเพิ่มของประชากรต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยในบราซิลและมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายเล็กน้อย
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
รัฐปีเอาอี

รัฐปีเอาอี (Piauí) เป็นหนึ่งในรัฐของบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ รัฐมีชายฝั่งทะเลสั้นที่สุดในรัฐของบราซิลที่ติดทะเล มีความยาวชายฝั่ง 66 กิโลเมตร มีเมืองหลวงของรัฐชื่อ เตเรซีนา เป็นเมืองหลวงของรัฐเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีเมืองหลวงที่ไม่ติดทะเล ไม่เหมือนกับรัฐอื่น เพราะรัฐปีเอาอีเป็นเมืองอาณานิคมแห่งแรกในแผ่นดิน แล้วจึงขยับขยายมายังมหาสมุทร
ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ มีอุทยานแห่งชาติ เซร์ราดากาปีวารา เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยรัฐนี้มีขนาดกลาง พื้นที่ทั่วไปทำเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่

**อ้างอิง**
ปีเอาอี
ซินต์-เตรยเดิน

ซินต์-เตรยเดิน (Sint-Truiden) หรือ แซ็ง-ทรง (Saint-Trond) เป็นเมืองและเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 39,000 คน อยู่ห่างจากฮัสเซิลต์ซึ่งเป็นเมืองหลวงจังหวัด 18 กิโลเมตร จากการควบรวมเขตย่อยในปี ค.ศ. 1971 และ ค.ศ. 1977 ทำให้ซินต์-เตรยเดินประกอบด้วยตัวซินต์-เตรยเดินเองและเขตย่อยทั้งหมด 14 เขต ได้แก่ อาลสต์, บรึสเตม, ดือรัส, แอ็งเงิลมันส์โฮเฟิน, เคอลินเดิน, คอร์เซม, โครต-แค็ลเมิน, ฮัลมาล, เกอร์กอม-ไบ-ซินต์-เตรยเดิน, ออร์ดิงเคน, รึงเกอเลิน, เฟล์ม, วิลเดอเริน และเซปเปอเริน กับหมู่บ้านกอร์เตินโบส

**ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ**
ซินต์-เตรยเดินเป็นเมืองคู่แฝดกับอีก 3 เมือง ดังนี้-  : ดูว์รัส-  : เวร์ต-  : นูเอบากิเนอา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของซินต์-เตรยเดิน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
โสเภณีข้างถนน

ไฟล์:10.3010 Torino-nightlife.v2.jpg|thumb|โสเภณีข้างถนนในเมืองตูริน ประเทศอิตาลี
โสเภณีข้างถนน เป็นรูปแบบการค้าประเวณีประเภทหนึ่งซึ่งผู้ขายบริการจะสอบถามผู้คาดว่าจะซื้อบริการในที่สาธารณะเช่นตามถนน หรือสวนสาธารณะ โดยผู้ขายจะเข้ามาติดต่อและสอบถามความต้องการ หากมีการตกลงเกิดขึ้นก็จะมีการบริการทางเพศต่อไปในสถานที่ที่ตกลงเช่น โรงแรมม่านรูด ในรถยนต์ หรือห้องพักของผู้ขายบริการเป็นต้น
ในประเทศนิวซีแลนด์การค้าประเวณีประเภทนี้ถูกกฎหมาย ในขณะที่ในสหรัฐอเมริกาจะเป็นการผิดกฎหมาย แม้ว่าในบางรัฐการเปิดซ่องจะถูกกฎหมายก็ตาม

**อ้างอิง**
  Street prostitution date=2003-11-29  by Michael S. Scott, US DOJ Problem-Oriented Guides for Police Series, No. 2
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศ
การท่องเที่ยวทางเพศ

การท่องเที่ยวทางเพศ (sex tourism) เป็นการท่องเที่ยวที่เน้นการมีเพศสัมพันธ์กับโสเภณีเป็นกิจกรรมหลักในการท่องเที่ยว โดย สมาคมท่องเที่ยวโลกของสหประชาชาติให้คำจำกัดความไว้ว่า "การท่องเที่ยวที่ถูกจัดขึ้นโดยใช้โครงสร้างและเครือข่าย โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้บริการทางเพศในจุดหมายปลายทางของที่ท่องเที่ยว"  
การจัดการท่องเที่ยวทางเพศอาจแบ่งเป็นสองรูปแบบหลักคือ การจัดในประเทศและการจัดในต่างประเทศ ธุรกิจการท่องเที่ยวทางเพศนี้เป็นธุรกิจที่มีผลประกอบการสูงเป็นจำนวนเงินหลายล้านต่อปี ซึ่งมีหลายฝ่ายที่สนับสนุนว่าการท่องเที่ยวทางเพศส่งผลดีในเชิงท่องเที่ยวให้กับธุรกิจประเภทอื่นนอกเหนือจากธุรกิจทางเพศ เช่น ธุรกิจการบิน ธุรกิจร้านอาหาร ธุรกิจโรงแรมได้ แม้กระนั้นปัญหาที่เกิดขึ้นจากการท่องเที่ยวทางเพศที่เห็นได้ชัดได้แก่ ปัญหาการซื้อขายมนุษย์และโสเภณีเด็ก
จุดหมายของการท่องเที่ยวทางเพศที่เป็นที่นิยมมักจะเป็นประเทศที่ไม่มีกฎหมายการค้าประเวณี หรือประเทศที่มีกฎหมายห้ามแต่ไม่ได้ดำเนินการ เช่น คอสตาริกา, คิวบา, สาธารณรัฐโดมินิกัน, เคนยา, บราซิล, เนเธอร์แลนด์, ฟิลิปปินส์, ไทย เป็นต้น

**กลุ่มประชากร**
กลุ่มประชากรที่เกี่ยวข้องมีดังนี้: ผู้หญิงที่ประกอบการท่องเที่ยวทางเพศ (มองหาผู้ชาย) ผู้ชายที่มองหาผู้ชาย ผู้ใหญ่ที่มองหาเด็ก และผู้ชายที่มองหาผู้หญิง นักท่องเที่ยวทางเพศมักมาจากประเทศในโลกตะวันตก แต่ก็สามารถมาจากประเทศอื่นได้เช่นกัน

**รีสอร์ทสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น**
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รีสอร์ทสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้นที่มีการท่องเที่ยวทางเพศอย่างเต็มใจในต่างประเทศได้รับความนิยมในฐานะทางเลือกเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางเพศเชิง พาณิชย์ รีสอร์ทเหล่านี้สามารถอธิบายได้ว่าเป็นสถานที่ที่ปลอดภัย มุ่งเน้นการยินยอม และเปิดกว้างเรื่องเพศ ซึ่งการแสดงออกของอัตลักษณ์เพศ การปฐมนิเทศ และความสัมพันธ์ต่างๆ ปราศจากแรงกดดันใดๆ รีสอร์ทเหล่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในเม็กซิโกและแคริบเบียน บางแห่งเป็นรีสอร์ทที่สามารถไม่สวมเสื้อผ้าได้ เพื่อให้นักท่องเที่ยวพบปะและใช้ ห้องเล่น ได้

**ทัศนคติทางวัฒนธรรม**
ในแต่ละประเทศ ทัศนคติต่อการท่องเที่ยวทางเพศอาจแตกต่างกันไป ตัวอย่างเช่น ในประเทศที่พัฒนาน้อย ครอบครัวจากชนบทที่ยากจนสามารถขายลูกของพวกเขาให้กับผู้ค้ามนุษย์ที่พาพวกเขาไปยังเมืองใหญ่เพื่อทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศ ตัวอย่างเช่น ในประเทศไทย ผู้หญิงสนับสนุนครอบครัวของตนด้วยการทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศ การทำงานในอุตสาหกรรมทางเพศ โดยเฉพาะในประเทศที่พัฒนาน้อย มักถูกมองว่าเป็นแหล่งรายได้ที่สามารถทำให้ครอบครัวที่มีรายได้น้อยสามารถดำรงชีวิตได้
อย่างไรก็ตามในประเทศที่พัฒนาสูงเช่นออสเตรเลีย ที่การค้ามนุษย์เพื่อการแสวงหาประโยชน์ทางเพศเป็นสิ่งผิดกฎหมายและมีการควบคุมอย่างเข้มงวด ทัศนคติต่อการท่องเที่ยวทางเพศอาจแตกต่างไปจากที่คนในกลุ่มสังคมที่ด้อยโอกาสคุ้นเคย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การค้าประเวณี
หมวดหมู่:การท่องเที่ยว
ปาซูฟุงดู

ปาซูฟุงดู (Passo Fundo) เป็นเมืองในรัฐฮิวกรังจีดูซูว ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของรัฐ ทางตอนใต้ของประเทศ ตั้งชื่อตามแม่น้ำปาซูฟุงดู เป็นเมืองใหญ่อันดับ 12 ของรัฐ มีประชากรราว 188,302 คน
หมวดหมู่:เมืองในรัฐฮิวกรังจีดูซูว
ราซินเดซันตันเดร์

ราซินเดซันตันเดร์ (Racing de Santander) เป็นสโมสรฟุตบอลสเปน ตั้งอยู่ที่เมืองซันตันเดร์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1913 ปัจจุบันเล่นอยู่ในลาลิกา โดยมีสนามกีฬาเหย้าที่เอลซาร์ดิเนโร มีความจุสนาม 22,400 ที่นั่ง

**ผลงาน**

**ผลงานตามฤดูกาล**
----
*44 ฤดูกาลใน La Liga
*33 ฤดูกาลใน  Segunda División
*3  ฤดูกาลใน  Segunda División B
*4  ฤดูกาลใน  Tercera División

**เกียรติประวัติ**
เซกุนดาดิบิซิออน: (2) 1949–50, 1959–60
*เซกุนดาดิบิซิออน เบ: (2) 1990–91, 2013–14
*เตร์เซราดิบิซิออน: (3) 1943–44, 1947–48, 1969–70
*ลาลิกา รองชนะเลิศ (1): 1930–31 
*ลาลิกา promoted: (8) 1949–50, 1959–60, 1972–73, 1974–75, 1980–81, 1983–84, 1992–93, 2001–02
*เซกุนดาดิบิซิออน เลื่อนชั้น: (4) 1943–44, 1947–48, 1969–70, 1990–91

**รายชื่อผู้เล่น**

**Out on loan**

**ผลงานในระดับยุโรป**
UEFA Europa League:

**Former managers**

**อดีตผู้เล่นที่โดดเด่น**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website - Futbolme team profile - El Sardinero Google view- realracingclub

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สโมสรในลาลิกา
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2456
หมวดหมู่:แคว้นกันตาเบรีย
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด

เปรียบเทียบสัดส่วนโทรทัศน์ความละเอียดต่าง ๆ
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด (Ultra High Definition Television) เป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงที่สุดที่มีบนโลกในขณะนี้ โทรทัศน์ 8K มีความละเอียดมากกว่าโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานประมาณ 64 เท่า มากกว่าโทรทัศน์ความละเอียดสูง (Full HD) 16 เท่า หรือเทียบเท่าว่าวิดีโอแบบ UHDTV นี้ถ้าขนาดความยาว 5 นาทีจะต้องใช้พื้นที่เก็บมากถึง 1 เทราไบต์ (1024 GB) เป็นโทรทัศน์ที่ปัจจุบันยังไม่มีการออกอากาศในที่อื่นเนื่องจากเป็นการสิ้นเปลืองอัตราการส่งสัญญาณเป็นอย่างมาก แต่เป็นการร่วมมือกันระหว่าง BBC อังกฤษและ NHK ญี่ปุ่น ในการร่วมกันสร้างเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา โดยทางอังกฤษหวังว่าจะใช้ในการถ่ายทอดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นที่แรกในโลก (ภายหลังได้ถ่ายแบบ Full HD 1080 เนื่องด้วยปัญหาบางประการ) และญี่ปุ่นคาดว่าจะใช้ออกอากาศได้ในปี 2020 ซึ่งเรียกกล้องนี้ว่า Super-High Vision และได้นำมาจัดแสดงในงานแสดงเทคโนโลยีต่าง ๆ อย่างไรก็ตามมีการเร่งแผนพัฒนาให้เร็วขึ้น สอดคล้องกับมหกรรมฟุตบอลโลก ทำให้ญี่ปุ่นจะเป็นประเทศแรกในโลกที่จะผลักดันโทรทัศน์ 8K ให้ได้ออกอากาศภายในปี 2016 โดยเหมาะสมกับโทรทัศน์ขนาด 128 นิ้วขึ้นไป

**คุณสมบัติทั่วไป**
 ความละเอียดภาพ : 7680 × 4320 หรือ 33,000,000 พิกเซล- อัตราส่วนภาพ : 16:9- Frame rate : 60Hz Progressive Scan- ระบบเสียง : ระบบเสียงรอบทิศทาง 22.2 แชนแนล

**ดูเพิ่ม**
 โทรทัศน์- ดอลบีดิจิทัล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โทรทัศน์
โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่ง

โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่ง หรือ QHDTV (Quad High Definition Television) เป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงที่มีความละเอียดสูงกว่าโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานประมาณ 25 เท่า และมากกว่าโทรทัศน์ความละเอียดสูง (Full HD) 4 เท่าอันเป็นที่มาของชื่อ Quad HD เดิมทีถูกวางตัวให้ออกอากาศในปี 2016 ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นที่แรกของโลก แต่เนื่องจากเพื่อที่จะให้สอดคล้องกับมหกรรมฟุตบอลโลกในปี 2014 โครงการการส่งสัญญาณแบบ 4K ถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นภายในปี 2014

**คุณสมบัติทั่วไป**
 ความละเอียดภาพ : 3840 × 2160 หรือ 8,294,400 พิกเซล (ประมาณ 8.29 ล้านพิกเซล)- อัตราส่วนภาพ : 16:9- Frame rate : 60Hz Progressive Scan- ระบบเสียง : ระบบเสียงรอบทิศทาง 22.2 แชนแนล

**ดูเพิ่ม**
 โทรทัศน์- โทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด
หมวดหมู่:โทรทัศน์
เตารังสีแสงอาทิตย์

เตารังสีแสงอาทิตย์ที่เมือง Odeillo ในจังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล ประเทศฝรั่งเศส สามารถทำอุณหภูมิได้สูงถึง 3,500 °C (6,330 °F)
เตารังสีแสงอาทิตย์ (solar furnace) คือสิ่งก่อสร้างสำหรับจับแสงอาทิตย์เพื่อใช้สร้างอุณหภูมิสูงๆ โดยมากใช้ในงานอุตสาหกรรม วิธีการทำโดยใช้กระจกโค้ง (หรือแถบกระจกจำนวนมาก) ทำหน้าที่เป็นจานสะท้อนแบบพาราโบลา เพื่อรวมแสงให้อยู่ที่จุดโฟกัสจุดหนึ่ง อุณหภูมิที่จุดโฟกัสอาจสูงถึง 3,500 °C (6,330 °F) ได้ ความร้อนนี้จะนำไปใช้ในการผลิตไฟฟ้า หลอมเหล็ก ผลิตเชื้อเพลิงไฮโดรเจน หรือวัสดุนาโน (nanomaterials)
คำว่า "เตารังสีแสงอาทิตย์" อาจหมายถึงงานที่พัฒนาขึ้นไป คือระบบความร้อนจากการรวมแสงอาทิตย์ โดยอาศัยกระจกพาราโบลาหรือ heliostat ซึ่งปัจจุบันสามารถทำอุณหภูมิได้ถึง 538 °C (1,000 °F) เตารังสีแสงอาทิตย์ขนาดใหญ่ที่สุดคือที่เมือง Odeillo จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล ประเทศฝรั่งเศส เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 1970 มีแผงกระจกเรียบสำหรับใช้รวมแสงอาทิตย์เพื่อสะท้อนไปยังกระจกโค้งขนาดใหญ่ จากนั้นจึงจัดโฟกัสรังสีแสงอาทิตย์ไปยังพื้นที่ที่มีขนาดเท่าหม้อต้ม สามารถทำอุณหภูมิได้ถึง 3,500 °C (6,330 °F) ขึ้นกับกระบวนการที่ติดตั้ง ตัวอย่างเช่น- ประมาณ 1,000 °C (1,830 °F) สำหรับตัวรับโลหะที่ผลิตอากาศร้อนสำหรับหอแสงอาทิตย์ ซึ่งจะมีการทดสอบที่โรงไฟฟ้าพลังแสงอาทิตย์เทมิส (Themis) ในโครงการ Pegase- ประมาณ 1,400 °C (2,550 °F) ในการผลิตไฮโดรเจนโดยแตกโมเลกุลมีเทน- สูงถึง 2,500 °C (4,530 °F) ในการทดสอบวัสดุสำหรับสิ่งแวดล้อมที่มีสภาพรุนแรง เช่นสำหรับเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ หรือยานอวกาศที่จะย้อนกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก - สูงถึง 3,500 °C (6,330 °F)  ในการผลิต nanomaterials ด้วยแสงอาทิตย์ โดยกระตุ้น sublimation และควบคุมการหล่อเย็น เช่น carbon nanotube หรือ zinc nanoparticles

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Solar cooking recipes date=2010-08-19 - Article about the Odeillo and Mont Louis solar furnaces- Hochflussdichte Sonnenofen des DLR, Köln date=2011-09-26 - Page including an animation of a solar furnace date=2007-05-15 - BBC News article about the solar power station serving Seville, Spain- Build a solar furnace
หมวดหมู่:พลังงานความร้อนจากแสงอาทิตย์
หมวดหมู่:เครื่องทำความร้อน
สก็อตต์ สแตนฟอร์ด

สก็อตต์ สแตนฟอร์ด (Scott Stanford) เป็นผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพ, ผู้สัมภาษณ์ และผู้ดำเนินรายการของWWE

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
scottstanford
*4258413
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวชาวอเมริกัน
ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ ฤดูกาล 2554

ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ ฤดูกาล 2554 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคเหนือประจำปี 2554 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 16 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

**สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน**

**ตารางคะแนน**
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2554
แอน วอร์ด

แอน วอร์ด คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 15 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
อ่าวหมู

ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของอ่าวหมู
อ่าวหมู (Bahía de Cochinos) เป็นเวิ้งน้ำในอ่าวกาโซเนส ทางชายฝั่งด้านทิศใต้ของประเทศคิวบา ก่อนหน้า ค.ศ. 1910 พื้นที่อ่าวอยู่ในจังหวัดซันตากลารา แล้วจึงเปลี่ยนไปเป็นจังหวัดลัสบียัสเมื่อถึงปี ค.ศ. 1961 แต่ในปี ค.ศ. 1976 พื้นที่ดังกล่าวถูกโอนให้ไปขึ้นกับจังหวัดมาตันซัส เมื่อจังหวัดดั้งเดิมทั้งหกของคิวบาถูกจัดระเบียบใหม่เป็นสิบสี่จังหวัดอย่างในปัจจุบัน
อ่าวนี้ตั้งอยู่ห่างจากกรุงอาบานา เมืองหลวงของประเทศ ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 150 กิโลเมตร ทางตะวันตกของอ่าวมีแนวปะการังที่พรุซาปาตาหลัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคาบสมุทรซาปาตา ทางฝั่งตะวันออกเป็นชายหาดซึ่งติดต่อกับขอบของพื้นดินแข็งที่มีป่าชายเลนและพื้นที่กว้างใหญ่ของพรุทางเหนือและตะวันออก ปลายสุดด้านทิศเหนือของอ่าวนั้นเป็นแผ่นดินคิวบา
ปลายากีรอนและปลายาลาร์กาเป็นจุดยกพลขึ้นบกสำหรับกองกำลังคิวบาผลัดถิ่นติดอาวุธที่ยกมาทางทะเลในปฏิบัติการบุกครองอ่าวหมู ซึ่งเป็นความพยายามที่สำนักข่าวกรองกลางสนับสนุน เพื่อโค่นล้มรัฐบาลคิวบาใหม่ซึ่งมีฟีเดล กัสโตรเป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1961
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์คิวบา
มาตราระหว่างประเทศว่าด้วยเหตุการณ์ทางนิวเคลียร์

ระดับเหตุการณ์ทางนิวเคลียร์
มาตราระหว่างประเทศว่าด้วยเหตุการณ์ทางนิวเคลียร์ (International Nuclear and Radiological Event Scale, INES) เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2533 โดยสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) เพื่อที่จะช่วยให้การติดต่อสื่อสารข้อมูลสำคัญด้านความปลอดภัยเป็นไปได้อย่างรวดเร็วในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์
มาตราดังกล่าวตั้งใจที่จะให้เป็นมาตราส่วนเชิงลอการิทึม คล้ายกับมาตราขนาดโมเมนต์ซึ่งใช้เพื่ออธิบายเปรียบเทียบขนาดความรุนแรงของแผ่นดินไหว แต่ละระดับที่เพิ่มขึ้นนั้นแสดงว่าอุบัติเหตุจะมีความรุนแรงมากขึ้นเป็นสิบเท่าของระดับที่น้อยกว่าหนึ่งระดับ เมื่อเปรียบเทียบกับแผ่นดินไหว ขณะที่ความรุนแรงของมันนั้นสามารถวัดค่าออกมาเป็นปริมาณได้ แต่ระดับของอุบัติภัยที่เกิดขึ้นจากน้ำมือมนุษย์นั้น อย่างเช่นอุบัติเหตุนิวเคลียร์ เป็นประเด็นที่จะต้องใช้การตีความมากกว่า และเนื่องจากความยากของการตีความ ระดับ INES ของอุบัติเหตุนั้นจึงถูกตีค่าออกมาหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้น ดังนั้น มาตราดังกล่าวจึงมีความสามารุที่จำกัดมากในการสนับสนุนการช่วยเหลือหลังเกิดเหตุการณ์

เนื่องจากมาตรา INES ไม่ได้รับการจัดโดยองค์กรกลาง อุบัติเหตุนิวเคลียร์ที่ได้รับความสนใจจากประชาชนบางครั้งจะถูกตีค่าโดยผู้ดำเนินงานของสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์ โดยอดีตองค์การของประเทศ แต่ยังรวมถึงสถาบันทางวิทยาศาสตร์ องค์การระหว่างประเทศหรือผู้เชี่ยวชาญอื่นซึ่งอาจนำมาซึ่งความสับสนในความรุนแรงที่แท้จริง
เกณฑ์และตัวบ่งชี้หลายอย่างถูกนิยามให้สอดคล้องกับรายงานเหตุการณ์นิวเคลียร์โดยองค์การทางการที่แตกต่างกัน มาตรา INES ถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดระดับ สามระดับเป็นระดับ "เหตุ" และอีกสี่ระดับเป็นระดับ "อุบัติเหตุ" นอกจากนี้ยังมีระดับ 0 อีกด้วย

7 – อุบัติเหตุรุนแรงที่สุด
6 – อุบัติเหตุรุนแรง
5 – อุบัติเหตุที่มีผลกระทบเป็นวงกว้าง
4 – อุบัติเหตุที่มีผลกระทบในท้องถิ่น
3 – เหตุรุนแรง
2 – เหตุ
1 – เหตุผิดปกติ
0 – ความคลาดเคลื่อน (ไม่มีนัยที่สำคัญ)



**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nuclear Events Web-based System (NEWS) date=2009-05-01 , IAEA - International Nuclear Event Scale factsheet date=2011-05-10 , IAEA- url-status=live  International Nuclear Event Scale, User's manual, IAEA, 2008
หมวดหมู่:อุบัติเหตุนิวเคลียร์
โคโยตี (องค์กร)

โคโยตี (COYOTE) เป็นชื่อองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิของผู้ประกอบอาชีพทางเพศองค์กรหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีขึ้นให้แก่หญิงนครโสเภณี ชายแมงดา และแม่เล้า ตลอดจนลบล้างมลทินที่สังคมมีต่ออาชีพในทางเพศ ก่อตั้งขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ พ.ศ. 2516 โดยมาร์โก เซนต์ เจมส์ หญิงนครโสเภณีซึ่งผันตัวมาเป็นนักนิยมสิทธิสตรี ปัจจุบัน องค์กรโคโยตี้มีนางนอร์มา จีน อัลโมโดวาร์ (Norma Jean Almodovar) เป็นผู้อำนวยการ และมีสำนักงานสาขาที่นครซานฟรานซิสโก
ชื่อขององค์กรมาจากภาษาอังกฤษว่า "COYOTE" ซึ่งย่อมาจาก "Call Off Your Old Tired Ethics" แปลว่า "อย่าไปใส่ใจขนบธรรมเนียมเก่าแก่ล้าสมัยของคุณอีกเลย" มาร์โกได้คำนี้มาจากการที่ทอม รอบบินส์ นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกันผู้หนึ่ง เรียกขานเธอว่า "แม่จิ้งจอกสาวนักล่อลวง" (coyote trickster) และได้ดัดแปลงเป็นคำย่อของดังกล่าวเพื่อให้เข้ากับวัตถุประสงค์ขององค์กรตามลำดับ
นางมาร์โกนั้นมีความเห็นว่า อาชีพทางเพศควรมีความเท่าเทียมเสมอกับอาชีพอื่น ๆ โดยเคยเขียนบทความตอนหนึ่งใน พ.ศ. 2516 ว่า "ไม่ควรจะมีความแตกต่างอย่างมากมายระหว่างการได้รับสินจ้างสำหรับการให้บริการทางเพศชั่วโมงหนึ่ง การรับจ้างพิมพ์ดีดชั่วโมงหนึ่ง หรือการแสดงบนเวทีชั่วโมงหนึ่ง"
องค์กรโคโยตีให้บริการคำแนะนำอย่างมืออาชีพและการฝึกหัดสำหรับการบริการสังคมและองค์กรที่บังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับผู้ประกอบอาชีพทางเพศ สมาชิกขององค์กรยังได้รับการเรียกตัวเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญในศาลหลายต่อหลายครั้งอีกด้วย นอกจากนี้ องค์กรโคโยตียังดำเนินงานเกี่ยวกับการให้ความรู้ในด้านการประกอบอาชีพทางเพศ การร่วมประเวณีอย่างปลอดภัย โรคเอดส์ และโรคส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์ แก่สาธารณชนทั่วไป ผู้ประกอบอาชีพทางเพศ และลูกค้าของผู้ประกอบอาชีพทางเพศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การ
โคโยตี้ (แก้ความกำกวม)

โคโยตี้ หรือ ไคโยตี้ อาจหมายถึง- ไคโยตี หรือ โคโยตี (coyote) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทหนึ่ง- โคโยตี้ ผู้ให้ความบันเทิงในลักษณะการเต้นเชิงเย้ายวน โดยผู้เต้นมักจะเป็นผู้หญิง- โคโยตี (องค์กร) (COYOTE) ชื่อองค์กรเคลื่อนไหวเพื่อเรียกร้องสิทธิของผู้ประกอบอาชีพทางเพศองค์กรหนึ่ง
สตริปเปอร์

นักระบำเปลื้องผ้า หรือ สตริปเปอร์ (stripper) คือนักเต้นยั่วยวนมืออาชีพที่เต้นอยู่บนเวทีหรือบริเวณพื้นที่ที่จัดให้ในสถานเริงรมย์ ลานกิจกรรม หรือในสถานที่ส่วนตัว โดยผู้เต้นจะทำหน้าที่เย้าแหย่ผู้ชมเพื่อสร้างปฏิสัมพันธ์และได้รับเงินทิปเป็นค่าตอบแทน โดยในระหว่างเต้นสตริปเปอร์จะทำการเปลื้องผ้าออกทีละส่วน 
สตริปเปอร์แบ่งเป็นสามประเภทหลักคือ 
# นู้ด หรือ แบบเปลือย — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมด
# ท็อปเลส หรือ แบบเปลือยท่อนบน — สำหรับผู้เต้นที่ท้ายสุดจะถอดเสื้อผ้าหมดเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว
# บิกินี หรือ แบบชุดชั้นใน — คือสตริปเปอร์ที่ถอดเสื้อผ้าออกหมดเว้นแต่ชุดชั้นใน โดยประเภทต่างๆ จะขึ้นอยู่กฎหมายในท้องที่และรูปแบบการให้บริการของสถานบริการนั้น
เสาสตริปเปอร์มักจะพบเห็นได้เป็นส่วนประกอบของเวที โดยผู้เต้นจะยึดเสาเป็นฐานและเต้นรอบเสารูดเสาไปมา ซึ่งในหลายครั้งจะเห็นมีการเล่นกึ่งกายกรรมกับเสาสตริปเปอร์นั้น นักเต้นส่วนใหญ่มักจะเป็นเพศหญิงแต่อย่างไรก็ตามสตริปเปอร์เพศชายยังสามารถพบเห็นได้ โดยเฉพาะในบาร์เกย์
ลักษณะเฉพาะของนักเต้นสตริปเปอร์ที่ต่างจากอาชีพอื่น อย่าง สาวอะโกโก้ หรือ โคโยตี้ คือ นักเต้นประเภทนี้จะทำการถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น โดยก่อนขึ้นเวทีจะมีการใส่เสื้อผ้าไว้หลายชิ้นก่อนหน้า ซึ่งตรงกับชื่อคำว่า สตริป (strip) ที่แปลว่า "เปลื้อง" ในภาษาอังกฤษ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 โคโยตี้
หมวดหมู่:การเปลือยกาย
หมวดหมู่:อาชีพ
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศ
การเต้นโกโก

ไฟล์:Gogo dancers.jpg|thumb|การเต้นโกโกของหญิงที่หาดป่าตอง 
การเต้นโกโก (Go-Go dancing) เป็นการเต้นที่ให้ความบันเทิงฝูงชนในดิสโก้เธค ไนต์คลับ ผับบาร์ การเต้นประเภทนี้ถือกำเนิดที่ร้านเปปเปอร์มินต์เลาจน์ ในนิวยอร์กซิตี เมื่อพนักงานหญิงหลายคนเริ่มเต้นทวิสต์บนโต๊ะอาหารภายในร้าน ต่อมาไนต์คลับทั่วไปเริ่มมีความคิดที่จ้างการเต้นประเภทนี้ในร้านของตนเพื่อเรียกลูกค้าเข้ามา
คำว่า "โกโก" (Go-Go) มาจากคำว่า "go-go-go" สำหรับคนที่มีพลังงานสูง และได้รับอิทธิพลจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า อะโกโก (à gogo) ที่มาจากคำภาษาฝรั่งเศสเก่าคำว่า la gogue หมายถึง ความสุข ความสนุก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 โคโยตี- สตริปเปอร์
หมวดหมู่:การเต้นรำ
ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส

แผนที่ตำแหน่งของเมืองซังตูอังโตนีอูดีเชซูส
ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส (Santo Antônio de Jesus) เป็นเมืองในรัฐบาเยีย ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ทางตะวันตกของเมืองซัลวาดอร์ มีประชากร 86,876 คนและมีพื้นที่ 259.213 กม² มีความหนาแน่น 335.2/กม² (ค.ศ. 2006)
หมวดหมู่:เมืองในรัฐบาเยีย
ซูเซนต์มารี (รัฐออนแทรีโอ)

ซูเซนต์มารี (Sault Ste. Marie) เป็นเมืองริมฝั่งแม่น้ำแมรีส์ ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของเขตนอร์ทเทิร์นออนแทรีโอ ตามหลังเมืองซัดเบอรีและทันเดอร์เบย์ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองชื่อเดียวกันซึ่งอยู่ในรัฐมิชิแกน มีอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้า ถ่านโค้ก ไม้แปรรูป เคมีภัณฑ์ เบียร์ สถานที่พักตากอากาศฤดูร้อน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เมืองในรัฐออนแทรีโอ
รอสส์ดีเพนเดนซี

รอสส์ดีเพนเดนซี (Ross Dependency) เป็นเขตการปกครองในทวีปแอนตาร์กติกา อยู่ระหว่างลองจิจูด 160° ตะวันออกถึง 150° ตะวันตก และสิ้นสุดที่ละติจูด 60° ใต้ เป็นเขตที่นิวซีแลนด์อ้างกรรมสิทธิ์ใน ค.ศ. 1923 ประกอบด้วยหมู่เกาะเบลเลนี เกาะโคลมัน เกาะรอสส์ เกาะสกอตต์ และบริเวณชายฝั่งของทะเลรอสส์ (คาบสมุทรเอดเวิร์ดที่ 7 และบางส่วนของวิกตอเรียแลนด์) รวมทั้งลิตเทิลอเมริกาและเกาะรูสเวลส์ ซึ่งอยู่บริเวณหิ้งน้ำแข็งรอสส์ มีเนื้อที่เป็นส่วนของแผ่น
ชื่อเขตการปกครองมาจากชื่อของ เซอร์เจมส์ คลาร์ก รอสส์ ผู้ค้นพบทะเลรอสส์
หมวดหมู่:ทวีปแอนตาร์กติกา
หมวดหมู่:การอ้างสิทธิเหนือดินแดนในแอนตาร์กติกา
22.2

22.2 หรือ ฮะมะซะกิ 22.2 (ตั้งชื่อตาม ฮะมะซะกิ คิมิโอะ วิศวกรวิจัยชั้นผู้ใหญ่ ของศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แห่งบรรษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น) เป็นระบบเสียงรอบทิศทางที่สร้างขึ้นเพื่อให้ใช้ร่วมกับโทรทัศน์ความละเอียดสูงยิ่งยวด ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 24 ตัว (รวมซับวูฟเฟอร์ 2 ตัวด้วย) คิดค้นโดยศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยลำโพงทั้งหมดจะถูกติดตั้งใน 3 ระดับ

**ตำแหน่งของลำโพง**

**ลำโพงที่ตำแหน่งสูงกว่าหู**
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 9 ตัวได้แก่- ลำโพงซ้ายหน้า- ลำโพงซ้ายกลาง- ลำโพงซ้ายหลัง- ลำโพงกลางหน้า- ลำโพงกลาง- ลำโพงกลางหลัง- ลำโพงขวาหน้า- ลำโพงขวากลาง- ลำโพงขวาหลัง

**ลำโพงที่อยู่ในระดับเดียวกับหู**
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 10 ตัวได้แก่- ลำโพงขอบซ้ายหน้า- ลำโพงขอบซ้ายกลาง- ลำโพงขอบซ้ายหลัง- ลำโพงกลางซ้ายหน้า- ลำโพงกลางหน้า- ที่นั่งผู้ชม- ลำโพงกลางหลัง- ลำโพงกลางขวาหน้า- ลำโพงขอบขวาหน้า- ลำโพงขอบขวากลาง- ลำโพงขอบขวาหลัง

**ลำโพงที่อยู่ในระดับต่ำกว่าหู**
ประกอบด้วยลำโพงทั้งหมด 5 ตัวได้แก่- ลำโพงหน้าซ้าย- ซับวูฟเฟอร์ซ้าย- ลำโพงหน้ากลาง- ลำโพงหน้าขวา- ซับวูฟเฟอร์ขวา
หมวดหมู่:ระบบเสียงรอบทิศทาง
เตออฟีลูโอโตนี

สถานที่ตั้งของเมืองเตออฟีลูโอโตนีในรัฐมีนัชเจไรช์
เตออฟีลูโอโตนี (Teófilo Otoni) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล มีประชากร 126,895 คน ในปี ค.ศ. 2007 และมีพื้นที่ 3,253.4 กม²
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก

โทรทัศน์ความละเอียดสูงมาก (Extreme High Definition Television; EHDTV) เป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงที่มีความละเอียดสูงกว่า Full HD โดยมีความละเอียดที่ 2560×1440 หรือ 3686400 พิกเซล

**XHD Video**
XHD Video คือวิดีโอที่มีความละเอียด 1440p หรือ 2560×1440 ในปัจจุบัน ยูทูบได้เปิดให้อัปโหลดวิดีโอที่มีความละเอียดระดับ XHD ได้แล้ว แต่ยังไม่สามารถให้รับชมได้เนี่องจากจอคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ยังไม่สามารถรับส่งสัญญาณขนาดนั้นได้ (DVI ที่ใช้กันในปัจจุบันสามารถส่งสัญญาณความละเอียดสูงสุดได้แค่ 1280×800 หรือระดับ HD Ready เท่านั้น) และจำเป็นต้องใช้อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงในการรับชม (12 Mbps เป็นอย่างต่ำ)
หมวดหมู่:โทรทัศน์
หมวดหมู่:โทรทัศน์ความละเอียดสูง
ริงโงะ ชีนะ

ยูมิโกะ ชีนะ (Shiina Yumiko) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อของ ริงโงะ ชีนะ (Shiina Ringo) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ดนตรี เธอเป็นนักร้องนำของวงโตเกียว จิเฮ็น (Tokyo Jihen)

**ประวัติ**
ชีนะ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ในไซตามะและเติบโตในฟูกูโอกะ
เธอเริ่มเรียนเปียโนและบัลเล่ต์ตั้งแต่อายุ 4 ปี
เธอได้เข้าสู่วงการเพลงโดยไปออดิชั่นหลาย
เธอได้เซ็นสัญญากับโตชิบาอีเอ็มไอ
เธอได้เปิดตัวครั้งแรกครั้งเดียวคือ   Kōfukuron บน 27 พฤษภาคม 1998
เธอเริ่มวงโตเกียว จิเฮ็นในปี 2004

**ผลงาน: ริงโก ชีนะ**

**อัลบั้ม**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**Cover album**

**ร่องเสียง**

**อัลบั้มรวมเพลง**

**อัลบั้มดีวีดี**

**แผ่นเสียง**

**ซิงเกิล**

**ผลงาน: โตเกียว จิเฮ็น**

**อัลบั้ม**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**ซิงเกิล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของริงโก ชีนะ date=2011-11-09 -  Kronekodow.com
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากไซตามะ
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดยูนิเวอร์แซลมิวสิกเจแปน
.
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
หมวดหมู่:กุมภาพันธ์
*2554-02
มีนาคม พ.ศ. 2554

มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี

**สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน**
หมวดหมู่:มีนาคม
*2554-03
มุขนายกมหานคร

ไฟล์:Metropolitan of Moscow Makariy Nevskiy.jpg|thumb|220px|อาร์ชบิชอปมาการิอุสที่ 2 มุขนายกมหานครแห่งศาสนจักรรัสเซียออร์โธด็อกซ์ ณ กรุงมอสโก
ตามการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัลในคริสตจักร สมณศักดิ์มุขนายกมหานคร (Metropolitan bishop;Metropolitan) หมายถึงอัครมุขนายกหรือมุขนายกประจำมุขมณฑลที่เป็นมหานคร (มหานครคือมณฑลของโรมัน ภาคคริสตจักร หรือเมืองหลวงของแคว้น)ชาวออร์โธดอกซ์ในประเทศไทยจะเรียกว่า พระสังฆราชมหานคร
ก่อนที่จะมีสมณศักดิ์ชั้นอัครบิดร ในคริสตจักรตะวันออกถือว่ามุขนายกมหานครเป็นสมณศักดิ์ชั้นสูงสุด ผู้ดำรงตำแหน่งนี้จะปกครองคณะมุขนายก และได้รับเอกสิทธิ์พิเศษหลายประการตามกฎหมายศาสนจักรและประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์
สมณศักดิ์นี้เกิดขึ้นเพราะโครงสร้างการบริหารคริสตจักรยุคแรกยึดตามแบบของจักรวรรดิโรมัน กล่าวคือในเมืองหรืออาณาเขตหนึ่ง ๆ จะมีการบริหารโดยประมุขสูงสุดคนเดียวคือมุขนายก และมุขนายกประจำเมืองหลวงของมณฑล (ต่อมาคือมุขนายกมหานคร) จะมีอำนาจมากกว่ามุขนายกประจำเมืองรองซึ่งต่อมาเรียกว่าปริมุขนายก

**โรมันคาทอลิก**
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ภาคคริสตจักรซึ่งเป็นเขตปกครองที่ประกอบด้วยหลายมุขมณฑลจะอยู่ภายใต้การบริหารของมุขนายกมหานครซึ่งมีสถานะเป็นอัครมุขนายกประจำมุขมณฑลตามที่พระสันตะปาปาแต่งตั้ง ส่วนมุขนายกประจำมุขมณฑลอื่น ๆ จะเรียกว่าปริมุขนายก
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ค.ศ. 1983 มุขนายกมหานครมีหน้าที่ต่อปริมุขมณฑล ดังนี้
1. เฝ้าดูแลศาสนจักรให้รักษาความเชื่อและวินัยอย่างเคร่งครัด ถ้ามีการละเมิดใด ๆ ต้องถวายรายงานแด่พระสันตะปาปา
2. หากปริมุขนายกละเลยหน้าที่ ให้ไปเยี่ยมเยียนมุขมณฑลเหล่านั้นแทนเมื่อสำนักพระสันตะปาปารับรอง
3. แต่งตั้งรักษาการมุขนายกตามกฎหมาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มุขนายก
โปซีตาโน

โปซีตาโน (Positano) เป็นเมืองขนาดเล็กบนชายฝั่งอามาลฟีในแคว้นคัมปาเนีย อิตาลี พื้นที่หลักของเมืองตั้งอยู่ในพื้นที่แทรกในเนินเขาที่ทอดตัวลงสู่ชายฝั่ง

**ภูมิอากาศ**
ภูมิอากาศของโปซีตาโนนั้นอบอุ่นแบบเมดิเตอร์เรเนียน ฤดูหนาวจะอบอุ่นมากโดยมีอุณหภูมิต่ำสุดที่แทบจะไม่เคยต่ำกว่า 6 °C (43 °F) เลย ในขณะที่ฤดูร้อนนั้นยาวนาน อบอุ่นและมีแดดจัด แต่มักจะได้รับความสดชื่นจากลมทะเล

**ประวัติศาสตร์**
โปซีตาโนเป็นเมืองท่าของสาธารณรัฐอามาลฟีในยุคกลาง ช่วงเวลาที่เมืองเจริญรุ่งเรืองที่สุดอยู่ในศตวรรษที่ 16 และ 17 ต่อมาเมื่อกลางศตวรรษที่ 19 เมืองเข้าสู่ยุคสมัยที่ตกต่ำ ประชากรมากกว่าครึ่งหนึ่งได้อพยพออกจากเมือง โดยส่วนใหญ่อพยพไปยังทวีปอเมริกา
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โปซีตาโนเป็นหมู่บ้านประมงที่ค่อนข้างยากจน ต่อมาในทศวรรษ 1950 เริ่มมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาเยี่ยมชม โดยเฉพาะหลังจากจอห์น สไตน์เบ็ค เขียนความเรียงเกี่ยวกับโปซีตาโนลงในนิตยสาร Harper's Bazaar ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2496 ในหัวข้อ "Positano bites deep" โดยประโยคหนึ่งกล่าวว่า "เป็นสถานที่ในฝันที่ไม่เป็นจริงยามคุณอยู่ที่นั่น แต่กลายเป็นจริงยามคุณจากไป"

**ศาสนา**
ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก โดยเป็นพื้นที่ของอัครมุขมณฑลอามัลฟี-กาวาเดตีร์เรนี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นคัมปาเนีย
อิเซซากิ

อิเซซากิ (Isesaki-shi) เป็นนครในจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณจุดกึ่งกลางกลางของเกาะฮนชู ศูนย์กลางของนครอิเซซากิอยู่ห่างจากนครมาเอบาชิ เมืองหลวงของจังหวัดกุมมะ 15 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศูนย์กลางกรุงโตเกียว 95 กิโลเมตร ในปี 2022 มีจำนวนประชากร 211,132 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในจังหวัดกุมมะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการนครอิเซซากิ ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดกุมมะ
ฟูกูชิมะ (เมือง)

ฟูกูชิมะ () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟูกูชิมะ ภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 746.43 ตารางกิโลเมตร ในปี 2007 มีจำนวนประชากรประมาณ 289,483 คน ฟูกูชิมะตั้งอยู่ทางทิศเหนือห่างจากกรุงโตเกียวประมาณ 250 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศใต้ห่างจากเมืองเซนได ประมาณ 80 กิโลเมตร

**แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2554**
ฟูกูชิมะได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ทำให้ขาดแคลนน้ำประปาและเชื้อเพลิง รถไฟหยุดบริการเนื่องจากรางรถไฟได้รับความเสียหาย

**อุบัติเหตุนิวเคลียร์ฟูกูชิมะไดอิจิ**
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองฟูกูชิมะประมาณ 63 กิโลเมตร  ได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ ทำให้อุปกรณ์เครื่องมือขัดข้องและปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีจำนวนมากออกมาภายนอก ทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นต้องประกาศมาตรการป้องกันภัยกัมมันตรังสีจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อชุมชนโดยรอบโรงไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม พลเมืองของเมืองฟูกูชิมะไม่ได้รับผลกระทบมากเท่าใดนัก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการเมืองฟูกูชิมะ 
หมวดหมู่:นครในจังหวัดฟูกูชิมะ
ชาลส์ กู๊ดเยียร์

ชาลส์ กู๊ดเยียร์
ชาลส์  กู๊ดเยียร์ (Charles  Goodyear; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1800 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1860) เป็นวิศวกรการผลิตและนักเคมีชาวอเมริกัน มีผลงานที่สำคัญคือ การผลิตยางที่มีคุณภาพดีขึ้น  โดยผสมกำมะถันและใช้ความร้อนสูง (Vulcanization)

**ประวัติ**
อาชีพเดิมของกู๊ดเยียร์คือการทำธุรกิจเครื่องมือโลหะ วันหนึ่งเขาเห็นยางเสี่อมสภาพจำนวนมากกองอยู่หน้าโรงงาน เขาจึงทดลองหาวิธีที่เหมาะในการแปรรูปน้ำยางให้เป็นยางคุณภาพดีอยู่ตลอดเวลา แต่กู๊ดเยียร์ก็ล้มเหลวหลายครั้ง จนกระทั่งพบว่าการผสมผงแมกนีเซียมและปูนขาวเข้ากับน้ำยาง ก่อนจะทาด้วยกรดไนตริก จะทำให้ยางแห้งไม่ไหลเยิ้มและไม่แข็งกระด้าง
กระนั้นก็ดี กู๊ดเยียร์ได้คิดค้นต่อไปและพบว่า การผสมยางเข้ากับกำมะถันแล้วผึ่งด้วยไอน้ำภายใต้ความดันที่พอเหมาะ นานประมาณ 2-4 ชั่วโมง จะทำให้ได้เนื้อยางที่มีคุณภาพดีที่สุด แม้ว่าเขาจะสามารถทำให้ยางมีคุณภาพดีจนสามารถแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์นานาชนิดได้ แต่ตัวกู๊ดเยียร์เองกลับยากจน และเสียชีวิตอย่างคนสิ้นเนื้อประดาตัวในปี ค.ศ. 1860
1860
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
วิสามัญฆาตกรรม

วิสามัญฆาตกรรม (extrajudicial killing) เป็นการที่เจ้าพนักงานฆ่าผู้อื่นตายโดยอ้างว่าเป็นการปฏิบัติราชการตามหน้าที่  หรือฆ่าผู้อื่นตายระหว่างที่เขาอยู่ในความควบคุมของตน โดยอ้างว่าเป็นการปฏิบัติราชการตามหน้าที่
วิสามัญฆาตกรรมนั้นเป็นฆาตกรรมที่เจ้าพนักงานกระทำโดยปราศจากการอนุมัติตามกระบวนการยุติธรรมหรือตามวิถีทางแห่งกฎหมาย เพราะฉะนั้น โดยสภาพแล้ว จึงเป็นความผิดตามกฎหมาย
วิสามัญฆาตกรรมเกิดขึ้นจนกลายเป็นสิ่งสามัญในตะวันออกกลาง (โดยมากใน ดินแดนปาเลสไตน์ อิสราเอล และอิรัก), อัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ, ปากีสถาน, จาไมกา, คอซอวอ, อเมริกาใต้, อเมริกากลาง, รัสเซีย, อุซเบกิสถาน, ฟิลิปปินส์ และประเทศไทย

**ศัพทมูล**
คำว่า "วิสามัญฆาตกรรม" ในภาษาไทยนั้น ปรากฏใช้ครั้งในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ เมื่อมีการตรา "พระราชบัญญัติชันสูตรพลิกศพ พ.ศ. 2457" เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2457 โดยมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว ว่า
"การชันสูตรพลิกศพผู้ถูกฆาตกรรม กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้เป็น 2 ชั้น คือ สามัญ ชั้น 1 วิสามัญ ชั้น 1 ผิดกันดังอธิบายต่อไปนี้ คือ
"ข้อ 1 ฆาตกรรมอันเป็นวิสามัญนั้น คือ ผู้ตายตายด้วยเจ้าพนักงานฆ่าตาย ในเวลากระทำการตามหน้าที่ ยกตัวอย่างดังเช่น เจ้าพนักงานไปจับผู้ต้องหาว่าเป็นโจรเป็นผู้ร้าย แลฆ่าผู้ต้องหาว่าเป็นโจรเป็นผู้ร้ายนั้นตายในเวลาจับ ดังนี้เป็นต้น เรียกว่าเป็นเหตุวิสามัญ
"ข้อ 2 ฆาตกรรมอันเป็นสามัญนี้ ผู้อื่นแม้เป็นข้าราชการหรือเป็นเจ้าพนักงานกระทำให้ตาย โดยมิได้เกี่ยวแก่กระทำการตามหน้าที่ ให้ถือว่า เป็นฆาตกรรมอย่างสามัญ"

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
 publisher= - url-status=dead - publisher= - publisher= - publisher= - publisher= - url-status=dead - publisher= - publisher= - publisher= - publisher= 
หมวดหมู่:วิธีพิจารณาความอาญา
หมวดหมู่:การฆ่าแบ่งตามประเภท
ลุย

ลุย เป็นบทประพันธ์ของ เสนีย์ บุษปะเกศ เคยนำไปสร้างเป็น ภาพยนตร์ไทย ในชื่อเดียวกัน สร้างโดย ไฟว์สตาร์ กำกับโดย รุจน์ รณภพ นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, สรพงษ์ ชาตรี, อรัญญา นามวงศ์, มยุรฉัตร เหมือนประสิทธิเวช, ดวงใจ หทัยกาญจน์, อุเทน บุญยงค์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
จากนั้นทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 บอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่อง 7 ได้อนุมัติ ได้นำบทประพันธ์นี้มาทำเป็นละครซึ่งผู้จัด บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ตอนแรกวางตัวบทพระเอกไว้ที่ ณัฐวุฒิ สกิดใจ แต่ด้วยเหตุที่ว่า ณัฐวุฒิ สกิดใจได้ย้ายไปอยู่กับสถานีไทยทีวีสีช่อง 3 แทน ต่อมาบทดังกล่าวเป็นของวีรภาพ สุภาพไพบูลย์ ประกบคู่กับนางเอกของช่อง 7 มากมาย เช่น จีรนันท์ มะโนแจ่ม,ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์, อคัมย์สิริ สุวรรณศุข, มรกต กิตติสาระ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีนักแสดงอื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น แซมมี่ เคาวเวลล์, เขตต์ ฐานทัพ, ภาณุ สุวรรณโณ, ดนัย สมุทรโคจร ออกอากาศในคืนวันพุธ-พฤหัสบดี ระหว่างวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในเวลา 20.25 น. และออกอากาศอีกครั้ง วันอังคารที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 13.00 - 14.55 น.
ลุย เป็นละครโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งเป็นอันดับ 4 ของปีของช่อง 7 โดยมีเรตติ้งเฉลี่ยอยู่ที่ 14.6 คิดเป็นจำนวนผู้ชม 9.260 ล้านคน

**รายชื่อนักแสดง**

**ส่วนเกี่ยวข้อง**
 ลุย (ภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2520)- ลุย (ละครโทรทัศน์ไทยปี พ.ศ. 2554)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
423
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2554