Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระมหาธรรมราชาที่ 3

พระมหาธรรมราชาที่ 3 (สวรรคต พ.ศ. 1962)  บางแห่งออกพระนามว่า ไสยลือไทย เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1943–1962

**พระราชประวัติ**
พระมหาธรรมราชาที่ 3 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 2 และเป็นพระเชษฐาในพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปี พ.ศ. 1943
ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ทรงยกทัพไปช่วยท้าวยี่กุมกามชิงราชสมบัติเวียงเชียงใหม่จากพญาสามฝั่งแกน ทรงตีได้เมืองพะเยา เชียงราย และฝาง แต่ที่สุดทรงพ่ายสงครามต้องยกทัพกลับ ด้านการปกครองคณะสงฆ์ ได้ตราพระราชโองการให้สงฆ์ปกครองกันเอง และยึดคำตัดสินของสังฆราชในการระงับอธิกรณ์
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่า เมื่อพระมหาธรรมราชาเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือก็เกิดจลาจล สมเด็จพระอินทราชา (เจ้านครอินทร์) จึงได้โอกาสยกทัพขึ้นมา พระยาบาลเมืองและพระยารามยอมอ่อนน้อม และเข้าเป็นประเทศราชของกรุงศรีอยุธยานับแต่นั้น

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  isbn = 9786167308258 -  จำนวนหน้า = 800-  จำนวนหน้า = 232

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ไทย
ฉลากประหยัดไฟ

ฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5  คือฉลากที่บ่งบอกระดับการใช้ไฟฟ้าและข้อมูลเบื้องต้นต่างๆ ของเครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น ประสิทธิภาพ ค่าใช้จ่ายต่อปี เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเลือกซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าได้อย่างเหมาะสมและประหยัดค่าใช้จ่ายในระยะยาว ฉลากประหยัดไฟจะมีระดับความประหยัดตั้งแต่เบอร์ 1 ถึงเบอร์ 5 โดยที่เบอร์ 5 หมายถึงประหยัดไฟมากที่สุด คือมีอัตราการประหยัดพลังงาน (Energy Efficiency Ratio : EER) มากกว่า 11.0 หน่วย
ผู้ออกฉลากประหยัดไฟในปัจจุบันคือกระทรวงพลังงาน ซึ่งจะมีตราของกระทรวงซ้อนอยู่บนฉลาก เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) จากเดิมออกโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ซึ่งไม่มีโลโก้ใดๆ เว้นแต่ปี ค.ศ. ที่ออกบนฉลาก
ต้งแต่ปี พ.ศ. 2562 กระทรวงพลังงานได้ปรับปรุงฉลากประหยัดไฟใหม่ทั้งหมด โดยยกเลิกระดับความประหยัดเบอร์ 1 ถึงเบอร์ 4 คงไว้เพียงเบอร์ 5 แต่เพิ่มสัญลักษณ์ดาวที่จะระบุระดับคะแนนการประหยัดไฟเข้าไปแทน โดยยิ่งมีดาวมาก จะยิ่งมีประสิทธิภาพในการประหยัดไฟมากขึ้นดวงละ 5-10% โดยฉลากประหยัดไฟชนิดติดดาว มี 4 ระดับ คือเบอร์ 5, 1 ดาว, 2 ดาว และ 3 ดาว

**เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5**
 เครื่องปรับอากาศ- ตู้เย็น- พัดลม- หลอดไฟ- กระติกน้ำร้อน- เครื่องรับโทรทัศน์- หม้อหุงข้าว- เครื่องรับโทรทัศน์- เครื่องทำน้ำอุ่น- เตารีด- เครื่องซักผ้า- จักรยานยนต์ไฟฟ้า- เครื่องฟอกอากาศ

**อ้างอิง**
  ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 ใหม่ ปี ค.ศ. 2006 ตามมาตรฐาน กฟผ.fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:การอนุรักษ์พลังงาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมไทย

รวมบทความเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรมหรือลักษณะสถาปัตยกรรมเฉพาะของประเทศไทย ส่วนตัวสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในประเทศไทยดูที่หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศไทย
ทไทย
หมวดหมู่:ศิลปะไทย
หมวดหมู่:ศิลปะในประเทศไทย
แม่แบบ:หรคุณจูเลียนวัน

แม่แบบนี้ใช้ง่ายมาก เพียงใส่คำว่า  ลงในบทความ ก็จะแสดงตัวเลขหรคุณจูเลียน (JD)สำหรับวันและเวลาปัจจุบัน (ยึดตามเซิร์ฟเวอร์) ออกมา
หรคุณจูเลียนวัน
หมวดหมู่:แม่แบบเกี่ยวกับวันเวลา
km:ទំព័រគំរូ:CURRENTJULIANDAY/doc
พราหมณ์

พราหมณ์ หรือ พราหมิณ (n; ภาษาสันสฤต: ब्राह्मण) เป็นวรรณะหนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นกลุ่มคนที่เฉพาะทางในการเป็นนักบวช (ปุโรหิต, บัณฑิต, หรือ บูชารี), อาจารย์ (อาจรรย์ หรือ คุรุ) และผู้ปกป้องแห่งการศึกษาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดผ่านทางสายเลือด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชนชั้นทางสังคม
หมวดหมู่:นักบวช
ขอบคุณบุญความดีที่สอนให้ผมเป็นคนดีและทุกๆคนและทุกศาสนาให้เราทำแต่ความดีเพื่อเกิดเป็นคนดีของศาสนา
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา

ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550 ออกแบบโดย นายสุเมธ พุฒพวง นักวิชาการช่างศิลป์ 7 กลุ่มงานศิลปประยุกต์ กลุ่มจิตรกรรมศิลปประยุกต์และลายรดน้ำ กรมศิลปากร

**ความหมายตราสัญลักษณ์ **
พระราชลัญจกรประจำพระองค์ รัชกาลที่ 9 เป็นภาพพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ประกอบด้วยวงจักร กลางวงจักรมีอักขระเป็นอุณาโลม รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออกโดยรอบ เหนือวงจักรเป็นพระเศวตฉัตร 7 ชั้น ตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ อันหมายถึง พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ มีพระบรมเดชานุภาพเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โดยในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์ได้ประทับเหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ตามโบราณราชประเพณี และสมาชิกรัฐสภาได้ถวายน้ำอภิเษกจากทิศทั้งแปดเป็นครั้งแรกแทนราชบัณฑิต 
ส่วนพระแท่นลานั้นโรยด้วยดอกพิกุลเงินพิกุลทอง 9 ดอก พระราชลัญจกรล้อมรอบด้วยเพชร 80 เม็ด หมายถึงพระชนมพรรษา 80 พรรษา 
ด้านบนพระราชลัญจกรเป็นพระมหาพิชัยมงกุฎ อันเป็นเครื่องประกอบพระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ และเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ภายในพระมหาพิชัยมงกุฎเป็นเลข 9 หมายถึงรัชกาลที่ 9 พระมหาพิชัยมงกุฎนั้นอยู่ด้านหน้าพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรซึ่งอยู่กึ่งกลาง และขนาบข้างด้วยพระเศวตฉัตร 7 ชั้น อันเป็นเครื่องแสดงพระราชอิสริยยศอันยิ่งใหญ่ของพระมหากษัตริย์ 
ด้านล่างพระราชลัญจกรเป็นเลข 80 หมายถึงพระองค์มีพระชนมพรรษา 80 พรรษา ถัดจากเลขไทยลงมาเป็นแพรแถบบอกชื่องานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 แพรแถบนอกจากบอกชื่องานพระราชพิธีแล้ว ยังรองรับประคองพระเศวตฉัตรด้วย

**ข้อปฏิบัติการขอใช้ตราสัญลักษณ์และการประดับธงกับตราสัญลักษณ์**
การประดับธงชาติไทยคู่กับธงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550
# กรณีที่หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และประชาชนทั่วไป มีความประสงค์นำตราสัญลักษณ์ไปใช้ในการจัดทำสิ่งของใด ๆ ก็ตาม ให้แจ้งสำนักราชเลขาธิการ เพื่อพิจารณาคำขออนุญาต
# โครงการและกิจกรรมที่ผ่านการพิจารณาให้ความเห็นชอบ เป็นโครงการและกิจกรรมร่วมเฉลิมพระเกียรติฯ จากคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติฯ แล้ว สามารถนำตราสัญลักษณ์ไปใช้ในโครงการและกิจกรรมได้เลย โดยให้แจ้งสำนักราชเลขาธิการทราบ เพื่อรวบรวมบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ ยกเว้นโครงการและกิจกรรมที่ดำเนินการเพื่อก่อให้เกิดรายได้ จะต้องได้รับการพิจารณาจากสำนักราชเลขาธิการก่อน 
# ให้ประดับธงชาติไทยคู่กับธงผืนผ้าสีเหลืองที่มีตราสัญลักษณ์บนผืนผ้า และประดับตราสัญลักษณ์ ตามอาคารบ้านเรือนและสถานที่ของหน่วยงาน เพื่อเป็นการแสดงความจงรักภักดี โดยไม่ต้องขออนุญาตจากสำนักราชเลขาธิการ ทั้งนี้ ให้ประดับในระยะเวลาของการจัดงานเฉลิมพระเกียรติฯ โดยเริ่มตั้งแต่ 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2550
หมวดหมู่:พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
หมวดหมู่:ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
แม่แบบ:ดิถีจันทร์

ค่าดิถีของดวงจันทร์ตามหลักดาราศาสตร์ในเวลานี้คือ 
แม่แบบ ดิถีจันทร์ ใช้สำหรับแสดงดิถีของดวงจันทร์ ซึ่งคำนวณตามหลักดาราศาสตร์ ในหน้านี้มีสูตรคำนวณพร้อมตารางแสดงผลการคำนวณ การแก้ไขโปรดระมัดระวังอย่างดีที่สุด เพราะละเอียดอ่อนมาก ถ้าไม่ระวังอาจเกิดความคลาดเคลื่อนในการคำนวณได้ สำหรับแม่แบบนี้ในภาษาอังกฤษ ดูได้ที่ :en:User:Dbachmann/moon (สำหรับหน้าเรียกแม่แบบ) และ :en:User:Dbachmann/moon1 (สำหรับหน้าหลัก มีตารางอยู่) 
การใช้แม่แบบนี้ ทำได้ง่ายมาก ท่านก็เพียงใส่โค้ด  ลงในบทความหรือหน้าผู้ใช้ แล้วบันทึกหรือดูตัวอย่าง กล่องแสดงดิถีของดวงจันทร์จะปรากฏทันที มีรูปจันทร์เสี้ยวปรากฏอยู่ พร้อมร้อยละการฉายแสงของดวงจันทร์ ตัวอย่างแม่แบบจะปรากฏอยู่ด้านบนขวานี้
หมายเหตุ:แม่แบบนี้จะแสดงตามเวลาในเซิร์ฟเวอร์ หรือเวลาสากลกรีนิช (GMT) มิได้แสดงตามเวลามาตรฐานของประเทศไทยหรือเขตอื่น ๆ แต่ผลการคำนวณนี้สามารถใช้ได้ทั่วโลก ถ้าท่านสงสัยว่าผลการคำนวณผิด ลองล้างแคชเบราเซอร์ แล้วเปิดหน้านั้นอีกครั้งหนึ่ง
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่

หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ (23 มกราคม พ.ศ. 2457 – 23 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในสมัยของจอมพลถนอม กิตติขจร

**ประวัติ**
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ เกิดในประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2457) เป็นโอรสคนแรกในจำนวน 4 คนของพลตรี หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ และ หม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา สมรสกับศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิง นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา มีบุตร-ธิดา จำนวน 4 คน คือ - หม่อมหลวงประจักษศิลป ทองใหญ่ (2482-2564) สมรสกับ วันดี ทองใหญ่ ณ อยุธยา อดีตคณบดีคณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา มีบุตร 3 คน คือ
** ประวาลทอง ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประคองศิลป์ ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประวีณศรี ไตรประคอง (ทองใหญ่ ณ อยุธยา)- หม่อมหลวงนีลนารา ชิโมมุระ สมรสกับ ยาซุโอะ ชิโมมุระ นักวิทยาศาสตร์ทางด้านพลังงานนิวเคลียร์ชาวญี่ปุ่น มีบุตร 3 คน คือ
** ฮิโรโนบุ ชิโมมุระ
** บุนจิโร ชิโมมุระ
** มิโนรุ ชิโมมุระ- หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ นักวิชาการทางการเกษตร (ถึงแก่กรรม)- หม่อมหลวงสุนทรานี ทองใหญ่
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ ได้เข้าเรียนศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบชั้นประถม 3 จนในปี พ.ศ. 2467 ท่านได้ตามครอบครัวไปเริ่มใช้ชีวิตในประเทศฝรั่งเศส โดยเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนบุฟฟง เป็นเวลา 3 ปี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยหม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ พระบิดาได้ฝากหม่อมราชวงศ์จักรทอง ไว้ในความดูแลของนายเบรองเจ พระสหายสนิท จนในปี พ.ศ. 2470 หม่อมราชวงศ์จักรทอง ย้าตามนายเบรองเจที่ถูกย้ายไปทำงานที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา และทำการศึกษาต่อที่นั่นจนจบชั้นมัธยมที่ 7 และได้กลับมาศึกษาต่อที่ประเทศไทย ที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์เป็นเวลาครึ่งปี จนศึกษาจบชั้นมัธยมที่ 8 และสอบเข้าศึกษาเตรียมแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเวลา 1 ปี ก็ได้ทุนหลวงจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์แนล สาขากีฏวิทยา ซึ่งท่านได้ใช้วิชาการที่ได้ศึกษามารับราชการในประเทศไทย จนไปถึงระดับสูงสุดของข้าราชการ คือเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2504 จนถึงปี พ.ศ. 2513 ก่อนจะได้รับการทาบทามเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในปี 2514 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2518

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**
 พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 เดนมาร์ก :
** พ.ศ. 2505 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์- นอร์เวย์ :
** พ.ศ. 2510 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
2541
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
หมวดหมู่:ราชสกุลทองใหญ่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวไทย
อักษรกวิ

อักษรกวิ (กะ-วิ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า อักษรชวาเก่า เป็นอักษรพราหมี โดยหลักพบในเกาะชวาและใช้งานทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 16 อักษรนี้เป็นอักษรสระประกอบ มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่ใช้หยุดเสียงสระและเป็นตัวแทนของพยัญชนะบริสุทธิ์ หรือไว้แทนรูปสระอื่น ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ

**ยูนิโคด**
มีการบรรจุอักษรกวิลงในยูนิโคดมาตรฐานรุ่นที่ 15.0 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ตามข้อเสนอของ Aditya Bayu Perdana และ Ilham Nurwansah Anshuman Pandey ได้ส่งข้อเสนอเบื้องต้นก่อนหน้าไปยังคณะกรรมการด้านเทคนิคของยูนิโคดใน ค.ศ. 2012
บล็อกยูนิโคดของอักษรกวิอยู่ที่ U+11F00–U+11F5F และมีอักษรถึง 86 ตัวอักษร:

**ระบบลูก**

**พยัญชนะ**

**ภาพ**
550px
ฉบับคัดลอกจากศิลาจารึกเขียนในอักษรกวิ
ภาษาชวาเทียบกับตระกูลอักษรพราหมีอื่น ๆ
ตารางข้างบนเป็นช่องเปรียบเทียบการพัฒนาของอักษรเทวนาครีในอักษรกวิ มอญเก่าแห่งอาณาจักรอังวะ และอักษรไทย

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
Omniglot.  Kawi alphabet. Retrieved 16 May 2019
*Tiongson, Jaime F., (2008).  Laguna copperplate inscription: a new interpretation using early Tagalog dictionaries. Bayang Pinagpala. Retrieved January 14, 2012.
กวิ
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
แอลดี 50

แอลดี 50 (LD50) หรือ Median lethal dose เป็นศัพท์ทางพิษวิทยาใช้เรียกการออกแบบการทดลองเพื่อหาขนาดของยาหรือสารที่ทำให้สัตว์ทดลองตายเป็นจำนวน 50% ของจำนวนเริ่มต้น การทดลองนี้ออกแบบโดย J.W. Trevan เมื่อ พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927) 

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  Canadian Centre for Occupational Health and Safety-  List of LD-50s for selected psychoactive substances
หมวดหมู่:พิษวิทยา
มอก. 620

มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 620-2533, มอก.620-2533, หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า TIS-620 เป็นชุดอักขระมาตรฐานอุตสาหกรรมของไทย มีชื่อเต็มว่า รหัสสำหรับอักขระไทยที่ใช้กับคอมพิวเตอร์
รหัส TIS-620 มีรายละเอียดคล้ายรหัส ISO-8859-11 มาก แตกต่างกันแค่เพียงที่ ISO-8859-11 กำหนดให้ A0 เป็น "เว้นวรรคแบบไม่ตัดคำ" (no-break space) ส่วน TIS-620 นั้นแม้จะสงวนตำแหน่ง A0 เอาไว้ แต่ก็ไม่ได้กำหนดค่าใด ๆ ให้
TIS-620
x0x1x2x3x4x5x6x7x8x9xAxBxCxDxExF
0xไม่ได้ใช้
1x
2xSP!"#$%&'()*+,-./
3x0123456789:;right angle bracket|=>?
4x@ABCDEFGHIJKLMNO
5xPQRSTUVWXYZ\^_
6x`abcdefghijklmno
7xpqrstuvwxyz{~
8xไม่ได้ใช้
9x
Ax กขฃคฅฆงจฉชซฌญฎฏ
Bxฐฑฒณดตถทธนบปผฝพฟ
Cxภมยรฤลฦวศษสหฬอฮ ฯ
Dx
ะ
 ั
า
ำ
 ิ
 ี
 ึ
 ื
 ุ
 ู
 ฺ
 
 
 
 
฿
Ex
เ
แ
โ
ใ
ไ
ๅ
ๆ
 ็
 ่
 ้
 ๊
 ๋
 ์
 ํ
 ๎
๏
Fx
๐
๑
๒
๓
๔
๕
๖
๗
๘
๙
๚
๛
 
 
 
 
ตารางด้านบน 20 คือเว้นวรรค และ TIS-620 ไม่ได้กำหนดตัวอักขระสำหรับค่ารหัส 00-1F, 7F, 80-9F, A0, DB-DE และ FC-FF
ค่ารหัส D1, D4-DA, E7-EE เป็นอักขระผสม

**ดูเพิ่ม**
 TIS 820

**อ้างอิง**
  รหัสสำหรับอักขระไทยที่ใช้กับคอมพิวเตอร์ date=2009-01-29 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mapping of TIS-620 to ISO 10646 date=2013-06-05  ผังสำหรับแปลงรหัส TIS-620 เป็น ISO 10646 (Unicode)
หมวดหมู่:มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
หมวดหมู่:รหัสอักขระ
เคตช์วาโย

พระบรมฉายาลักษณ์ของสมเด็จพระราชาธิบดีเคตช์วาโย ประมาณ พ.ศ. 2418 หรือค.ศ. 1875 
เคตช์วาโย คามพันเด หรือสมเด็จพระราชาธิบดีเคตช์วาโย คามพันเด (ประมาณ พ.ศ. 2369 -8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427) พระมหากษัตริย์ของชนชาติซูลู จาก พ.ศ. 2415 - พ.ศ. 2422 เป็นผู้นำการรบในสงครามซูลู ชื่อของพระองค์ได้ถูกเรียกไปต่างๆ กันคือ Cetawayo, Cetewayo, Cetywajo และ Ketchwayo พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้า "มพันเด" กษัตริย์ซูลู พี่น้องต่างมารดาของกษัตริย์ "ชากา" ในปี พ.ศ. 2399 พระองค์ได้ต่อสู้และประหารพี่น้องต่างมารดาคือ "มบูยาซี" พระราชโอรสพระองค์โปรดของพระราชบิดาและได้เป็นผู้ปกครองที่มีประสิทธิภาพของซูลูตั้งแต่พระราชบิดายังทรงมีพระชนม์
เคตช์วาโย เสด็จสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.  2427 นับเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งชนชาติซูลูที่ยังมิอิสรภาพ ดินิซูลู พระราชโอรสผู้สืบทอดราชบัลลังก์แทนเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ด้วยการสนับสนุนของพวกทหารรับจ้างชาวบัวร์

**อ้างอิง**
  ชีวประวัติของเคตช์วาโย คามพันเด กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งชนชาติซูลูอิสระ 
ค
หมวดหมู่:ซูลู
วิกตอเรีย (เทพปกรณัม)

upright
ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน เทพีวิกตอเรีย (Victoria) เป็นเทพีแห่งชัยชนะ พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีไนคี (Nike) นอกจากนี้นางยังมีความเกี่ยวข้องกับเทพีเบลโลนา (Bellona) เทพีแห่งสงคราม อีกด้วย
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:ชัยชนะ
หมวดหมู่:อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะ
วีนัส (เทพปกรณัม)

วีนัส (Venus) เป็นเทพเจ้าโรมันซึ่งมีหน้าที่ครอบคลุมความรัก ความงาม เพศ ภาวะเจริญพันธุ์และความรุ่งเรือง ในเทพปกรณัมโรมัน พระนางทรงเป็นมารดาแห่งชาวโรมันผ่านพระโอรส ไอนีอัส (Aeneas) ผู้รอดจากสงครามกรุงทรอยแล้วหนีมายังอิตาลี จูเลียส ซีซาร์อ้างว่าพระนางเป็นบรรพบุรุษของตน วีนัสเป็นหัวใจของเทศกาลศาสนาหลายเทศกาล และได้รับการเคารพบูชาในศาสนาโรมันภายใต้ชื่อลัทธิต่าง ๆ
ชาวโรมันรับเรื่องปรัมปราและความเป็นสัญรูปของภาคกรีกของพระนาง แอโฟรไดที สำหรับศิลปะโรมันและวรรณคดีละติน ในประเพณีคลาสสิกยุคหลังของตะวันตก วีนัสเป็นพระเจ้าพระองค์หนึ่งในเทพปกรณัมกรีก-โรมันซึ่งมีการอ้างอิงมากที่สุดเป็นการรวมความรักและเพศสภาพ
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:วีนัส
เทอร์รา (เทพปกรณัม)

เทพีเทอร์ร่า (Terra Mater หรือ Tellus Mater) ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน เป็นเทพีบุคลาธิษฐานแห่งโลก พระนามของนางแปลว่า "พระแม่ธรณี" ในภาษาละติน ชาวโรมันจะสวดอ้อนวอนต่อนางเพื่อป้องกันแผ่นดินไหว นอกจากนี้นางและเทพีเซเรส (Ceres) เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ ยังมีส่วนช่วยในเรื่องผลผลิตของไร่นา เทพีเทอร์ร่ายังมีความเกี่ยวข้องกับการสมรส ความเป็นมารดา สตรีตั้งครรภ์ และสัตว์ที่ตั้งครรภ์อีกด้วย พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีไกอา (Gaia) ซึ่งเป็นพระมารดาของเทพีฟาม่า (Fama) เทพีแห่งเกียรติศักดิ์ชื่อเสียงและข่าวลือ
นักภาษาศาสตร์ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภาษาในแถบอินโด-ยูโรเปียนเชื่อว่าคำว่า เทลลุซ (Tellus) ดัดแปลงมาจากวลี tersa tellus ซึ่งแปลว่า "ผืนดิน" ถ้าความคิดนี้เป็นจริง คำว่า Tellus อาจเป็นต้นฉบับดั้งเดิมที่เก่าแก่ที่สุดของพระนามของนางก็เป็นได้ พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้ระบุไว้ว่า คำว่า Terra หมายความถึงธาตุดิน (หนึ่งในธาตุพื้นฐานทั้งสี่ อันได้แก่ ดิน ลม น้ำ และไฟ) และคำว่า Tellus หมายถึงเทพผู้ปกป้องคุ้มครองโลกมนุษย์ ซึ่งก็คือโลกของเรานี่เอง การใช้คำสองคำนี้ในภาษาละตินแท้จริงแล้วไม่มีความแต่งต่างกันอย่างข้อกล่าวอ้างข้างต้น
งานเทศกาลสำหรับเทพีเทอร์ร่าเรียกว่า งานฟอร์ดิเซีย (Fordicia) หรืองานฮอร์ดิซิเดีย (Hordicidia) จะจัดขึ้นทุก ๆ ปีในวันที่ 15 เมษายน งานเทศกาลจะมีการบูชายัญโคที่กำลังตั้งครรภ์และจะจัดการโดยพระชั้นสูงที่เรียกว่า พอนติเฟกซ์ แม็กซิมุซ (pontifex maximus) และหลุ่มนักบวชหญิงนาม เวสทัล เวอร์จิ้นส์ (Vestal Virgins) เหล่านักบวชหญิงพรหมจรรย์จะเก็บเถ้ากระดูกของลูกโคไว้จนกระทั่งพิธีชำระล้างในงานพาริเลีย (Parilia) มีงานเทศกาลสองงานที่จะจัดขึ้นในช่วงเดือนมกราคม งานหนึ่งเพื่อเป็นการบอกลาฤดูหนาว เรียกว่า งานเซเมนทิเว (Sementivae) ซึ่งจะจัดขึ้นในเมือง และอีกงานหนึ่งคือ งานพากานาเลีย (Paganalia) ซึ่งส่วนใหญ่จะจัดขึ้นในเขตชนบท ช่วงแรกของงานเซเมนทิเวจะจัดขึ้นในวันที่ 24 ถึง 26 มกราคม เพื่อเป็นการยกย่องเทพีเทอร์ร่า ส่วนช่วงที่เหลือของเทศกาลจะเป็นการเฉลิมฉลองแด่เทพีเซเรส
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ฟลอรา (เทพปกรณัม)

ฟลอรา (Flōra) เป็นเทพีแห่งดอกไม้และฤดูใบไม้ผลิของโรมัน แม้จะเป็นเพียงเทพชั้นรองในตำนานเทพปกรณัมโรมัน แต่การที่นางเป็นหนึ่งในเหล่าเทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ก็ส่งผลให้นางมีความสำคัญอย่างมากกับการมาเยือนของฤดูใบไม้ผลิ และมีบทบาทเป็นเทพีแห่งความเยาว์วัย พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีชลอริส (Chloris) เทพีฟลอร่าสมรสกับเทพเฟวอนิอุซ (Favonius) เทพแห่งสายลม และสหายของนางคือวีรบุรุษเฮอร์คิวลิส (Hercules)

**ศัพทมูลวิทยา**
ศัพท์ Flōra มาจากภาษาอิตาลิกดั้งเดิมว่า *flōsā ('เทพีดอกไม้') ซึ่งมาจากรูปหนึ่งของศัพท์อิตาลิกดั้งเดิมว่า *flōs ('ดอกไม้'; เช่นในภาษาละติน flōs, flōris 'ดอก, ดอกไม้')pp=227–228 ถือเป็นคำร่วมเชื้อสายกับเทพีดอกไม้Fluusa ของ Oscan แสดงให้เห็นว่ามีลัทธิที่เป็นที่แพร่หลายในกลุ่มชนอิตาลิก ชื่อนี้มาจากศัพท์อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมว่า *bʰleh₃ōs ('การบาน')pp=227–228

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 author-link=Michiel de Vaan

**ปฐมภูมิ**
 Ovid, Fasti V.193-212- Macrobius, Saturnalia I.10.11-14- Lactantius, Divinae institutions I.20.6-10

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Warburg Institute Iconographic Database (images of Flora)- Flora (dea)- wstitle=Flora- wstitle=Flora-  The Obscure Goddess Online Directory: Flora
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์
หมวดหมู่:เทพประจำฤดูใบไม้ผลิ
หมวดหมู่:เทพีธรรมชาติ
หมวดหมู่:เทพของกลุ่มชนอิตาลิก
คาบูกิโจ

คาบูกิโจ (歌舞伎町, Kabuki-chō, pron) เป็นย่านบันเทิงกลางคืนในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของบาร์ โรงแรม ร้านค้า ภัตตาคาร โซปแลนด์ และไนต์คลับจำนวนมาก มักถูกขนานนามว่า "เมืองที่ไม่เคยหลับใหล" ชื่อของย่านนี้มีที่มาจากแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิเมื่อปลายทศวรรษที่ 1940 แม้ว่าโรงละครจะไม่ได้ถูกสร้าง แต่ชื่อก็ยังคงอยู่จนทุกวันนี้
ย่านนี้มีโรงภาพยนตร์อยู่มากมาย และเนื่องจากอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟชินจูกุ เซบุชินจูกุ และสถานีรถไฟอื่น ๆ อีกมากมายทั้งสายหลักและสายใต้ดิน ตั๋วรถไฟที่ใช้เดินทางมายังย่านนี้จึงมักจะจำหน่ายได้หมด
ภัตตาคารที่ดีที่สุดในโตเกียวบางร้านก็ตั้งอยู่ย่านคาบูกิโจนี้ และที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขตชินจูกุอีกด้วย

**ประวัติ**
ภาพถ่ายทางอากาศ (2009)
ในอดีต บริเวณที่เป็นย่านคาบูกิโจนี้ เคยเป็นหนองน้ำที่รู้จักกันในชื่อว่าสึโนฮาซุ (Tsunohazu) หลังจากยุคเมจิ บริเวณนี้ได้กลายเป็นที่อยู่อาศัยของนกเป็ดน้ำ เมื่อโรงงานบำบัดน้ำเสียโยโดบาชิถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1893 หนองน้ำนี้ก็ถูกถม จากนั้นใน ค.ศ. 1920 โรงเรียนสตรีถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ และบริเวณโดยรอบก็ถูกพัฒนาให้เป็นย่านที่อยู่อาศัย ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง อำเภอนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เปิดให้ชาวต่างชาติเข้ามาถือครองทรัพย์สิน (ส่วนใหญ่มาจากไต้หวันและเกาหลี) ซึ่งส่วนใหญ่ทำอาชีพ สึเรโกมิยาโดะ ซึ่งเป็นรุ่นก่อนของเลิฟโฮเทลในปัจจุบัน
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อมีการทิ้งระเบิดในกรุงโตเกียวในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1945 บริเวณนี้ก็ถูกทำลายไปด้วย หลังจากสงครามสงบลง คิเฮ ซูซูกิจากสมาคมการปรับพื้นที่และฟื้นฟูชินจูกุทำงานร่วมกับเจ้าของพื้นที่รายใหญ่ โมเฮ มิเนจิมะวางแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิขึ้นในบริเวณนี้ และในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1948 ย่านนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น คาบูกิโจ แต่แผนการก่อสร้างต้องถูกยกเลิกไปเนื่องจากปัญหาทางการเงิน ส่วนชื่อของย่านนี้ยังคงถูกใช้เรียกเรื่อยมา
คาบูกิโจได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว โดยหลังมาจากชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้แล้วดำเนินการพัฒนาครั้งใหญ่ "สามชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาบูกิโจ" ได้แก่ Lin Yi-wen ผู้ก่อตั้งHumax ซึ่งเริ่มต้นธุรกิจด้วยคาบาเรต์; Lin Tsai-wang ผู้สร้างฟูริงไคกัง และ Lee Ho-chu เจ้าของภัตตาคารจีนในโรงแรมโตเกียว ใน ค.ศ. 2002 มีการประมาณการว่าที่ดินในคาบูกิโจร้อยละ 70 มีเจ้าของเป็นพลเมืองและลูกหลานชาวญี่ปุ่นที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ
ในปัจจุบัน อำเภอคาบูกิโจที่มีขนาด acre sqmi เปลี่ยนแปลงจากย่านที่อยู่อาศัยให้กลายเป็นย่านโคมแดงที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีบาร์ ไนต์คลับ เลิฟโฮเทลอาบอบนวด โฮสต์คลับ และสถานบันเทิงต่าง ๆ กว่า 3,000 ร้าน ถึงแม้ว่าจะมีการกล่าวถึงเป็น "ย่านโคมแดง" แต่ไม่มีไฟสีแดงในความหมายโดยตรงและผู้ค้าประเวณีที่หน้าต่างเหมือนในอัมสเตอร์ดัม
File:Miranoza+Shinjuku Theatre+Shinjuku Odeon May1959.jpg|โทกีวมิราโนะ-ซะ (1959)
File:Shinjuku Theatre+Shinjuku Koma Feb1960.jpg|ชินจูกุโคมะ มองทางเหนือจากฝั่งตะวันออกสุดของจัตุรัส Cinecity (1960)
ไฟล์:Kabukicho ichibangai.jpg|ทางเข้าสู่ย่านคาบูกิโจในเวลากลางวัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kabukicho Renaissance official website en-  KABUKI町 Kabukicho portal site ja-  Kabukicho Commune ja
หมวดหมู่:เขตชินจูกุ
หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
หมวดหมู่:ยากูซะ
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์

จังหวัดนครจัมปาศักดิ์ เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่การปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับมณฑลอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 ขึ้นเป็นจังหวัด  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ภายหลังเมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว พื้นที่ดังกล่าวจึงได้ยกขึ้นเป็นแขวงจำปาศักดิ์ของลาวในปัจจุบัน
อนึ่ง พื้นที่ของจังหวัดนี้ยังกินอาณาบริเวณพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดสตึงแตรง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดพระวิหาร ในประเทศกัมพูชาในปัจจุบันนี้ด้วย
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดจัมปาศักดิ์ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปปราสาทวัดภู อันเป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองจำปาศักดิ์ อย่างไรก็ตาม ในหนังสือตราประจำจังหวัดของกรมศิลปากร พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ไม่ได้ลงพิมพ์รูปตราดังกล่าวไว้ด้วย

**การจัดการปกครอง**
เมื่อแรกตั้งจังหวัดนั้น ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
# อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ (ตามเขตอำเภอนครจัมปาศักดิ์เดิม)
# อำเภอวรรณไวทยากร (ตามเขตอำเภอมูลปาโมกเดิม) ตั้งชื่อตามพระนาม พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
# อำเภอธาราบริวัตร (ตามเขตอำเภอธาราบริวัตรเดิม)
# อำเภอมะโนไพร (ตามเขตอำเภอมะโนไพรเดิม)
# กิ่งอำเภอโพนทอง (ตามเขตกิ่งอำเภอโพนทองเดิม)
หลังจากนั้นวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาจัดตั้งศาลจังหวัด โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2484  ต่อมาทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ใหม่ โดยโอนท้องที่อำเภอจอมกระสานต์ จังหวัดพิบูลสงคราม มาขึ้นจังหวัดนครจัมปาศักดิ์  ทำให้จังหวัดนครจัมปาศักดิ์มีเขตการปกครองจนถึง พ.ศ. 2489 รวมทั้งสิ้น 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ อำเภอวรรณไวทยากร อำเภอธาราบริวัตร อำเภอมะโนไพร อำเภอจอมกระสานติ์ และกิ่งอำเภอโพนทอง
อนึ่ง ทางราชการได้คืนฐานะให้เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์) อดีตเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ก่อนที่จะตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ให้มีฐานะเป็นเจ้าผู้ครองนครอีกครั้งหนึ่ง (แทนการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด) พระองค์ได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2489

**เกร็ดความรู้**
ชื่ออำเภอต่างๆ ที่ตั้งขึ้นในทั้ง 4 จังหวัด ที่ได้คืนมาจากฝรั่งเศสนั้น ส่วนหนึ่งตั้งชื่อตามบุคคลที่มีบทบาทอย่างสูงในสงครามอินโดจีน  เฉพาะจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ มีชื่ออำเภอลักษณะดังกล่าว 1 อำเภอ คือ อำเภอวรรณไวทยากร ซึ่งตั้งตามพระนามของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศ และหัวหน้าคณะผู้แทนเจรจาสันติภาพฝ่ายไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน

**ดูเพิ่ม**
 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2489
วัดชัยมงคล (จังหวัดพิจิตร)

วัดชัยมงคล เลขที่ 332 ถนนประเวศน์ ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 30 ตุลาคม  พ.ศ. 2479 เป็นที่ธรณีสงฆ์ 14 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา สังกัดมหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ ตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ภาค  4

**ประวัติ**
วัดชัยมงคล เดิมเขียนว่า วัดไชยมงคล ท่านเจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ( นวม พุทธสร ) วัดอนงคาราม กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก นามวัดใหม่นี้ว่า  วัดชัยมงคล  

**ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ**
ไม่มีปูชนียวัตถุ และโบราณวัตถุอันสำคัญทางประวัติศาสตร์ 
วัดชัยมงคลเป็นวัดที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2467พุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ได้ร่วมแรงร่วมใจสละทรัพย์สร้างวัดและอุโบสถให้พระสงฆ์และประชาชนได้ใช้ประกอบศาสนพิธีของชาวพุทธ  
พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2500  สร้างศาลาการเปรียญ  สร้างโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร  สร้างกุฏิ รับพระราชทานวิสุงคามสีมา   และผูกพัทธสีมา   สร้างกุฏิ “ โพธิสมบัติ “  ต่อเติมอุโบสถ   สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม  จันทรมณี สร้างเสริมโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยสร้างใหม่ทั้งหมด 
สร้างกุฏิ  ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ สร้างสะพานใหม่โดยใช้เสาคอนกรีต รอด ตง พื้นเป็นไม้ สร้างกุฏิรับรองสงฆ์ 
พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2510 สร้างกุฏิไม้ “ สว่างผล “ และกุฏิ “ บุญเครือชู “ สร้างศาลากรรมฐาน  สร้างเมรุเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก  สร้างหอสวดมนต์ต์ต์ ทรงไทยมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เสาท่อนล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก  สร้างศาลา เพชรสว่างภู่สวรรค์ 
พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2533 สร้างกุฏิ พฤกษะวันหัตถมารถ  สร้างกุฏิตึก ร่วมใจญาติติอุทิศสร้าง ปฏิสังขรณ์กุฏิทรงไทย สร้างกุฏิทรงไทย “วิทยาประสาธน์โพธิรักษ์ สร้างกุฏิทรงไทย  สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ใช้ชื่อว่า “ ศาลาชัยมงคล “สร้างกุฏิทรงไทย สุขสันติโพธิสมบัติ สร้างกุฏิทรงไทย “บุพพการิยานุสรณ์” ครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทยประยุกต์  สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิ “สุขสันติโพธิสมบัติ“ และกุฏิ“สุขสวัสดิ์-พิเศษธรรมนิวิษฐ์ สร้างชานรอบเมรุ 
สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิโพธิสมบัติปัจจุบันเป็นศาลาอเนกประสงค์  กุฏิธรรมโชติ และโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิ“บุพการิยานุสรณ์“ สร้างกุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต ลักษณะทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างห้องเก็บเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต และโรงเรียนปริยัติธรรม“จันทรมณี“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เชื่อมระหว่างสะพานหน้าวัดกับห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อระเบียงกุฏิอาวาสทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ โดยทำการรื้อเครื่องบนทั้งหมด สร้างหอระฆัง บูรณะซ่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้างศาลาเอนกประสงค์ทำการเปลี่ยนสายไฟฟ้าภายในบริเวณวัด สร้างกุฏิ สุขรุ่งโรจน์สถาพร ทำการขยายสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก

**อ้างอิง **
 ว่าที่ร้อยตรี นันทเดช โชคถาวร หนังสือพระสมเด็จจิตรลดา พิมพ์ครั้งที่ 8- http://www.freewebtown.com/communit/dotvdi8.htm date=2007-09-27 
ชัยมงคล
สวนโยโยงิ

สวนโยโยงิ (Yoyogi kōen; Yoyogi Park) เป็นสวนสาธารณะในโยโยงิกามิโซโนโจะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟฮาราจูกุและศาลเจ้าเมจิ
สวนนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมในโตเกียว โดยเฉพาะในวันอาทิตย์ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถใช้พื้นที่ในการเล่นดนตรี แสดงผลงานศิลปะของตนเอง และอื่น ๆ ได้ ในฤดูใบไม้ผลิ มีผู้คนพันกว่าคนเข้ามาชมต้นซากูระในช่วงเทศกาลฮานามิ ภายในสวนมีบริเวณปิกนิก เส้นทางจักรยาน ที่เช่าจักรยาน และสนามกีฬาสาธารณะ

**ประวัติ**
สวนโยโยงิและศาลเจ้าเมจิมองจากข้างบน
นักเต้นแนวร็อกอะบิลลีในสวนช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
สวนโยโยงิเคยเป็นบริเวณที่เครื่องบินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยกัปตันโยชิโตชิ โทกูงาวะในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1910 จากนั้นกลายเป็นพื้นที่สำหรับเคลื่อนกำลังทหาร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945  บริเวณนี้กลายเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน
ต่อมาในปี 1964 ได้รับเลือกให้เป็นพื้นที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ อาคารสนามกีฬาได้รับการออกแบบโดยเค็งโซ ทังเงะ และยังคงตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง
ใน ค.ศ. 1967 พื้นที่โรงยิมทางเหนือและศาลเจ้าเมจิตอนใต้ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นสวนสาธารณะโยโยงิ
ในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้ประกาศแผนการก่อสร้างสนามกีฬาขนาดจุคนได้ 100,000 คนขึ้นภายในสวนโยโยงิ แต่เมื่อญี่ปุ่นไม่ได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้นและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แผนดังกล่าวได้ถูกล้มเลิกและเปลี่ยนเป็นการพัฒนาสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติโตเกียวที่มีอยู่เดิมแทน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tokyo Metropolitan Parks Guide, Yoyogi Information date=2010-08-08 
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เขตชิบูยะ
หมวดหมู่:สวนโอลิมปิก
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ

== รายพระนาม**

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ- พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร- ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ- เคียงข้างราชบัลลังก์อังกฤษ- พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (เวลาและสถานที่)- รายพระนามสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ- รายพระนามกษัตริย์ และจักรพรรดิฝรั่งเศส- รายพระนามกษัตริย์สเปน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 สุปราณี มุขวิชิต. ประวัติศาสตร์อังกฤษและราชวงศ์ (โอเดียนสโตร์, 2549) ISBN 974-971-363-X

กษัตริย์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
กษัตริย์
กษัตริย์
กษัตริย์
อังกฤษ
อ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
กอร์น

กอร์น สามารถหมายถึง ตัวละครจาก- กอร์น (เหล้า) (Korn) เป็นเหล้าชนิดหนึ่งจากเยอรมนี- กอร์น (ชายชุดดำ) (Korn) นักฆ่าชุดดำจาก ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตั้งชื่อตามเหล้ากอร์น- กอร์น ฟรีคส์ (Gon Freecss) จากเรื่อง ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์
ทะเลแคริบเบียน

แผนทีภูมิภาคอเมริกากลางและทะเลแคริบเบียน
ไฟล์:Earth and Moon - GPN-2000-001437.jpg|thumb|250px|right|ทะเลแคริบเบียนมองจากอวกาศ (ด้านบนซ้าย)
ทะเลแคริบเบียน (Caribbean Sea, pron หรือ /ˌkæɹɪˈbiːən/; Mar Caribe) เป็นทะเลเขตร้อนในซีกโลกตะวันตก ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเม็กซิโก ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแผ่นเปลือกโลกแคริบเบียน โดยทางทิศใต้จดทวีปอเมริกาใต้ ทางทิศตะวันตกและทิศใต้จดประเทศเม็กซิโกและอเมริกากลาง และทางทิศเหนือและทิศตะวันออกจดหมู่เกาะแอนทิลลีส ได้แก่ เกาะคิวบา เกาะฮิสปันโยลา เกาะจาเมกา และเกาะเปอร์โตริโกในหมู่เกาะเกรตเตอร์แอนทิลลีสทางทิศเหนือ ส่วนหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (เช่น เกาะแองกวิลลา เกาะดอมินีกา เกาะเซนต์ลูเชีย) อยู่ทางทิศตะวันออก พื้นที่ทั้งหมดของทะเลแคริบเบียน หมู่เกาะต่าง ๆ ในทะเลนี้ และชายฝั่งที่ติดต่อกัน รวมเรียกกันในชื่อภูมิภาคแคริบเบียน
ทะเลแคริบเบียนเป็นหนึ่งในทะเลที่ใหญ่ที่สุด มีเนื้อที่ประมาณ 2,754,000 ตารางกิโลเมตร (1,063,000 ตารางไมล์) จุดที่ลึกที่สุดของทะเลนี้คือ Cayman Trough อยู่ระหว่างคิวบากับจาเมกา ที่ความลึก 7,686 เมตร (25,220 ฟุต) ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ชายฝั่งแคริบเบียนมีอ่าวอยู่หลายแห่ง เช่น อ่าวเวเนซุเอลา อ่าวดาริเอน อ่าวโมสกิโตส และอ่าวฮอนดูรัส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 มกราคม 24

* ทีมชาติไทยเอาชนะเวียดนาม 2-0 ประตู ในรอบรองชนะเลิศนัดแรกของอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ ประเทศเวียดนาม  (สยามกีฬา)
}
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์

250px
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ (ASP.NET AJAX) คือเฟรมเวิร์กเสริมสำหรับเอเอสพีดอตเน็ตพัฒนาโดยไมโครซอฟท์ เพื่อเพิ่มความสามารถเอแจ็กซ์ ซึ่งมีส่วนประกอบเป็นสองส่วนคือ - ไมโครซอฟท์ เอแจ็กซ์ ไลบรารี (Microsoft AJAX Library) ซึ่งเป็นไลบรารีสคริปต์สำหรับด้านไคลเอนต์- เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ เอกซ์เทนชัน (ASP.NET AJAX Extensions) ซึ่งเป็นส่วนประกอบด้านเซิร์ฟเวอร์เช่น เอเอสพีดอตเน็ต คอนโทรล  และส่วนประกอบในการประสานงานกับทางด้านไคลเอนต์
ปัจจุบันนี้ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ ได้ออกรุ่น 1.0 วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2550 หลังจากที่เปิดให้ทดสอบมากกว่า 1 ปี และมีกำหนดการที่จะรวม เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ เข้าไปในดอตเน็ตเฟรมเวิร์กรุ่นต่อไป
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ ถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการสนับสนุนโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งรวมอยู่ในสัญญาการสนับสนุนตามปกติ โดยนับเป็นส่วนหนึ่งในดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

**ความสามารถ**
 สคริปต์ไลบรารีได้สนับสนุนและรองรับหลากหลายความสามารถไม่ว่าจะเป็นคลาสเอกซ์เทนชัน สนับสนุนด้านเน็ตเวิร์ก เครื่องมือช่วยเหลือ และอื่นๆ- ออกแบบให้เข้ากันได้กับเอเอสพีดอตเน็ต โดยเอเอสพีดอตเน็ตคอนโทรลเดิมนั้น สามารถเพิ่มความสามารถเอแจ็กซ์ได้อย่างง่ายดาย- มีเอแจ็กซ์คอนโทรลไลบรารีสำเร็จรูปมากกว่า 35 คอนโทรล ซึ่งความสามารถที่ต้องการจะใช้เอแจ็กซ์นั้น สามารถใช้คอนโทรลเข้าช่วย ทำให้ประหยัดเวลาการเขียนโค้ดยิ่งขึ้น- มีคู่มือ วิธีการใช้ที่ละเอียด และวิดีโอประกอบการเรียนรู้มากกว่า 40 วิดีโอฟรีบนเว็บ- รองรับทั้ง Visual Web Developer Express Edition รุ่นฟรี และวิชวลสตูดิโอ 2005- สนับสนุน และรองรับการต่อยอด ซึ่งเห็นผลได้จาก เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ คอนโทรลทูลคิต ที่เป็นลักษณะซอฟต์แวร์รหัสเปิด ซึ่งได้มีคอนโทรลตัวใหม่เพิ่มขึ้นเป็นประจำ

**เว็บเบราว์เซอร์ที่สนับสนุน**
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ สนับสนุนการทำงานบนหลายเบราว์เซอร์ที่แพร่หลายในปัจจุบันอย่างอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ ไฟร์ฟอกซ์ หรือซาฟารี

**การออกวางตลาด**
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ นั้นออกวางตลาดแตกต่างจากซอฟต์แวร์อื่นๆ โดยจะออกเป็นสองรุ่นพร้อมกันคือรุ่นแกนหลัก (core) และรุ่นที่เพิ่มความสามารถจากรุ่นแกนหลักที่ยังไม่พร้อมดีโดยรุ่นนี้จะเรียกว่า CTP (Community Technical Preview) และนอกจากนั้นหลายคอนโทรลที่ทำงานร่วมกับ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ แยกออกมาอยู่ใน เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ คอนโทรลทูลคิต ซึ่งปัจจุบันมีมากกว่า 30 คอนโทรล โดยเป็นลักษณะซอฟต์แวร์รหัสเปิด โดยให้บุคคลทั่วไปร่วมพัฒนา สร้างคอนโทรลเพิ่มเติมสำหรับ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ และแจกจ่ายได้

**เปรียบเทียบระหว่างรุ่นแกนหลัก และรุ่น CTP**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เอเอสพีดอตเน็ต- ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ -  คู่มือการใช้งาน -  ตัวอย่าง ASP.NET Control Toolkit -  บล็อกจีเอ็มสังกัดฝ่ายนักพัฒนา 
หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก
หมวดหมู่:ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของวินโดวส์
หมวดหมู่:แพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:เอพีไอของไมโครซอฟท์
GeForce 8

GeForce 8 หรือชื่อรหัส G80 เป็นรุ่นที่แปดของการ์ดแสดงผล GeForce ของ NVIDIA GeForce 8 ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมมูลฐานรุ่นที่ 3 ที่ถูกพัฒนาโดย NVIDIA หลังจาก GeForce 256 
GeForce 8 ได้ออกสองรุ่นแรกในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 คือรุ่น 8800GTX และ 8800GTS (ชื่อรุ่น GTS ถูกหยิบยกมาใช้อีกครั้ง จากครั้งแรกใช้กับ GeForce2 GTS)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การ์ดแสดงผล
หมวดหมู่:NVIDIA
หมวดหมู่:การ์ดแสดงผล

หมวดหมู่:Graphics hardware
หมวดหมู่:ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล
หมวดหมู่:ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
ซันชายน์ซิตี

ทางเข้า Sunshine City
ซันชายน์ซิตี (Sunshine City) เป็นบริเวณหมู่อาคารในย่านอิเกบูกูโระ ด้านตะวันออกของเขตโทชิมะ โตเกียว จุดเด่นคือ อาคาร ซันชายน์ 60 (Sunshine 60) ซึ่งมีจุดชมวิวอยู่ที่ชั้นบนสุด ภายในอาคารยังมีพิพิธภัณฑ์ สถานแสดงสัตว์น้ำ ท้องฟ้าจำลอง โรงแรมปรินซ์ (Prince Hotel) สวนสนุกในร่ม ห้องจัดกิจกรรม โรงละคร และศูนย์การค้าซันชายน์ซิตี นี้เริ่มเปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโทชิมะ
เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ

เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ (national jurisdiction) เป็นคำที่ปรากฏอยู่ในตราสารระหว่างประเทศหลายฉบับ อาทิ ปฏิญญากรุงสต็อกโฮล์มว่าด้วยสิ่งแวดล้อมมนุษย์ ค.ศ. 1972 สนธิสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 อนุสัญญากรุงบาเซิลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายของเสียอันตรายข้ามพรมแดนและการกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว ค.ศ. 1989 และอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ค.ศ. 1992 เป็นต้น กล่าวรวมความแล้ว เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ หมายถึง พื้นที่ทั้งหมดของรัฐชายฝั่งไม่ว่าจะเป็นแผ่นดิน (land) น่านน้ำภายใน (internal water) ทะเลอาณาเขต (territorial sea) เขตเศรษฐกิจจำเพาะ (exclusive economic zone) และไหล่ทวีป (continental shelf) ซึ่งเป็นบริเวณที่รัฐสามารถใช้เขตอำนาจในการออกกฎหมายและใช้บังคับกฎหมายได้
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
ซันชายน์ 60

ซันชายน์ 60 (サンシャイン60; Sunshine 60) เป็นอาคารสูง 60 ชั้น ตั้งอยู่บริเวณริมสุดของหมู่อาคาร Sunshine City ในย่านอิเกบูกูโระด้านตะวันออก เขตโทชิมะ โตเกียว เมื่อแรกสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1978 เคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออก จนถึงปี ค.ศ. 1985 และเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยอาคารสำนักงานบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1991
ภายในอาคารมีสำนักงาน ร้านค้า โรงแรม สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบนชั้น 10 มีท้องฟ้าจำลองที่ฉายภาพด้วยระบบ SKYMAX และสวนสนุกในร่ม Namco Namja Town ซึ่งมีจุดเด่นที่บ้านผีสิงที่เต็มไปด้วยภูตผีพื้นบ้านของญี่ปุ่น
บริเวณที่ตั้งอาคารเคยเป็นเรือนจำซูกาโมะ ซึ่งเคยใช้เป็นที่คุมขังและประหารชีวิตอาชญากรสงครามระหว่างรัฐประหารในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ทำให้มีคำเล่าลือเกี่ยวกับวิญญาณในบริเวณนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ซันชายน์ 60-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)-  ทิวทัศน์ 360° date=2012-02-12  จาก Sunshine 60 Observatory
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโทชิมะ
มารูโนอูจิ

ไฟล์:Imperial Palace Pano Some CROPPED RESIZED.png|thumb|350px|ทิวตึกระฟ้าของย่านมารูโนอูจิ เมื่อมองจากพระราชวังอิมพีเรียล
ไฟล์:Tokyo Marunouchi01s3872.jpg|thumb|ด้านหน้าประตูมารูโนอูจิของสถานีโตเกียว
ไฟล์:Tokyo-eki-marunouchi-2004-04-22.jpg|thumb|ประตูมารูโนอูจิของสถานีโตเกียว
มารูโนอูจิ (Marunouchi) เป็นย่านธุรกิจสำคัญ ตั้งอยู่ระหว่างสถานีรถไฟโตเกียว (東京駅 Tōkyō-eki) และพระราชวังอิมพีเรียล (皇居 Kōkyo) อยู่ในเขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
ชื่อ "มารูโนอูจิ" แปลว่าด้านในวงกลม ได้มาจากการที่ย่านนี้อยู่ในวงคูน้ำชั้นนอกของพระราชวัง ปัจจุบัน ย่านนี้เป็นย่านศูนย์กลางเศรษฐกิจและการเงินของโตเกียว เต็มไปด้วยอาคารสูงเสียดฟ้ามากมาย นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น 3 ธนาคารด้วย

**ข้อมูลทางประวัติศาสตร์**
พ.ศ. 2133 ก่อนที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ จะเข้าพำนักในปราสาทเอโดะ บริเวณที่เป็นย่านมารูโนอูจิในปัจจุบันเป็นเวิ้งเล็ก ๆ ริมอ่าวเอโดะ (หรืออ่าวโตเกียวในปัจจุบัน) มีชื่อเรียกว่า ฮิบิยะ ต่อมามีการขยายอาณาเขตของปราสาท จึงเริ่มมีการถมพื้นที่บริเวณนี้ตั้งแต่ปี 1592 มีการขุดคูชั้นนอกขึ้นใหม่ และคูสายเดิมก็กลายเป็นคูชั้นใน บริเวณนี้ถูกเรียกว่า โอกูรูวาอูจิ (บริเวณที่ถูกปิดล้อม) เหล่าไดเมียวหรือขุนนางได้สร้างที่พำนักขึ้นในบริเวณนี้ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ไดเมียวโกจิ (ย่านของไดเมียว)
หลังจากการปฏิวัติยุคเมจิ มารูโนอูจิตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลแห่งชาติ มีการสร้างค่ายทหารและลานสวนสนามสำหรับกองทัพขึ้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 อิวาซากิ ยาโนซูเกะ น้องชายของผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ ได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้ในราคา 1.5 ล้านเยน แล้วสร้างบริษัทขึ้น จนปัจจุบันนี้ พื้นที่หลายส่วนในมารูโนอูจิยังเป็นของบริษัทมิตซูบิชิ และมีสำนักงานใหญ่ของบริษัทในเครือมิตซูบิชิตั้งอยู่มากมาย
ปี พ.ศ. 2437 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้สร้างสำนักงานขึ้นในพื้นที่ของโคจิฮัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้ย้ายสำนักงานไปยังที่ตั้งปัจจุบันในเขตชินจูกุ ในย่านมารูโนอูจินี้ ยังมีสถานีรถไฟโตเกียว ซึ่งเปิดในปี พ.ศ. 2457 และตึกมารูโนอูจิ เปิดในปี พ.ศ. 2466

**สถานที่สำคัญ**
 ตึกมารูโนอูจิ กล่าวกันว่าตั้งอยู่บนพื้นที่ที่มีราคาสูงที่สุดในญี่ปุ่น คือ 21 ล้านเยนต่อตารางเมตร- สำนักงานไปรษณีย์กลาง กรุงโตเกียว- สถานีรถไฟโตเกียว หัวใจหลักของรถไฟระหว่างเมือง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
เมลียา

เมลียา (Melilla), มริตช์ (Mřič) หรือ มะลีลียะฮ์ (مليلية) เป็นนครปกครองตนเองบนชายฝั่งแอฟริกาเหนือของประเทศสเปน ติดกับโมร็อกโกและอยู่ที่ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีพื้นที่ km2 เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมาลากา ก่อนจะได้รับสิทธิ์ในการปกครองตนเองเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1995
เมืองนี้ยังเคยเป็นเมืองท่าปลอดภาษีก่อนที่สเปนจะเข้าร่วมสหภาพยุโรป
ณ ค.ศ. 2019 เมลียามีประชากร 86,487 คน พลเมืองประกอบด้วยคริสต์ศาสนิกชน ชาวมุสลิม ชาวยิว และชนกลุ่มน้อยชาวฮินดู ใช้ภาษาสเปนและ/หรือภาษาเบอร์เบอร์ในการสื่อสาร
เช่นเดียวกันกับเซวตา และดินแดนอื่น ๆ ของสเปนในแอฟริกา เมลียาตกอยู่ในข้ออ้างเรียกร้องดินแดนโดยโมร็อกโกpp=961–975

**สถานะทางการเมือง**
เมลียาและเซวตาเป็นดินแดนยุโรปที่เหลืออยู่เพียงสองแห่งบนแผ่นดินใหญ่ทวีปแอฟริกา ประเทศโมร็อกโกได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเมืองทั้งสองรวมทั้งหมู่เกาะเล็ก ๆ หลายแห่งนอกชายฝั่ง (ปลาซัสเดโซเบรานีอา) โดยนำไปเปรียบเทียบกับการที่สเปนอ้างสิทธิ์เหนือยิบรอลตาร์ รัฐบาลสเปนปฏิเสธข้อเปรียบเทียบนี้ (เช่นเดียวกันกับชาวเมือง) และกล่าวว่าทั้งเซวตาและเมลียาเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับรัฐสเปน ไม่สามารถแบ่งแยกได้ ในขณะที่ยิบรอลตาร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษนั้น ไม่ได้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรแต่อย่างใด ประวัติศาสตร์ของเมลียานั้นยังคล้ายคลึงกับประวัติศาสตร์ของหลาย ๆ เมืองทางภาคใต้ของแผ่นดินใหญ่สเปนที่เคยอยู่ใต้การปกครองของฟีนีเชีย พิวนิก ไบแซนไทน์ วันดัล วิซิกอท มุสลิม และคริสต์

**เศรษฐกิจ**
อุตสาหกรรมหลักได้แก่การประมง ส่วนการค้าข้ามพรมแดน (ถูกกฎหมายหรือลักลอบ) เงินอุดหนุนจากสเปนและยุโรปรวมทั้งค่าจ้างแรงงานเป็นแหล่งรายได้อื่น ๆ
เศรษฐกิจของเมลียาต้องพึ่งพิงโมร็อกโกสูง ทั้งผัก ผลไม้ และปลาจะถูกนำเข้าผ่านพรมแดนเข้ามา ชาวโมร็อกโกประมาณ 36,000 คนเข้ามาในเมืองนี้ทุก ๆ วันเพื่อทำงานหรือขายของ
แผนที่เมืองเมลียา ประเทศสเปน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 es -  Postal Codes Melilla

หมวดหมู่:นครปกครองตนเองของประเทศสเปน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสเปน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตโมร็อกโก
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปแอฟริกา
เซวตา

เซวตา (Ceuta) หรือ ซับตะฮ์ (سبتة) เป็นนครปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปนในแอฟริกาเหนือ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านใต้ของช่องแคบยิบรอลตาร์ มีเนื้อที่ประมาณ 28 ตารางกิโลเมตร ประเทศโมร็อกโกได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเมืองนี้รวมทั้งเมลียาและหมู่เกาะเล็ก ๆ ของสเปนในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

**การบริหาร**
นครปกครองตนเองเซวตามีสถานะอยู่ระหว่างเมืองทั่วไปกับแคว้นปกครองตนเองในประเทศสเปน ก่อนหน้าที่จะได้รับสิทธิ์ในการปกครองตนเองนั้น เมืองนี้เคยขึ้นอยู่กับจังหวัดกาดิซในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอามาก่อน
เซวตาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในสหภาพยุโรป และเคยเป็นเมืองท่าปลอดภาษีก่อนที่จะสเปนจะเข้าร่วมสหภาพยุโรปในปี พ.ศ. 2529 ปัจจุบันเมืองนี้มีระบบอัตราภาษีต่ำภายในระบบการเงินยุโรป (European Monetary System)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครปกครองตนเองของประเทศสเปน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสเปน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตโมร็อกโก
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปแอฟริกา
อันล่วงละเมิดมิได้

อันล่วงละเมิดมิได้ (Touch Me Not; Noli Me Tangere) เป็นนวนิยายอมตะเรื่องหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประพันธ์โดยโฮเซ รีซัล นักเขียนและนักปฏิวัติในยุคเรียกร้องเอกราชจากประเทศสเปน เขาเขียนนวนิยายเรื่องนี้ด้วยภาษาสเปนขณะที่อาศัยอยู่ในยุโรป และเป็นหนังสือต้องห้ามเล่มหนึ่งในอาณานิคมฟิลิปปินส์สมัยนั้น นิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาไทยโดยจิตราภรณ์ ตันรัตนกุล

**ที่มาของชื่อเรื่อง**
Noli Me Tangere (ออกเสียงว่า "โนลีเมตังเกเร" แปลตรงตัวว่า "อย่าแตะต้องเรา") เป็นวลีสำคัญในศาสนาคริสต์ เป็นคำพูดของพระเยซูหลังจากฟื้นคืนพระชนม์ มีอยู่ในพระวรสาร (Gospel) ของนักบุญมัทธิว, นักบุญมาระโก, นักบุญลูกา และนักบุญยอห์น โดยวลีนี้พระเยซูตรัสกับแมรี แมกเดเลน เพื่อไม่ให้แตะต้องพระองค์ คาดกันว่ารีซัลใช้วลีนี้ในเชิงเสียดสีรัฐบาลเจ้าอาณานิคมและบาทหลวงทั้งหลายที่ขัดขวางไม่ให้เขาแตะต้องประเทศของเขาที่มีปัญหาจากการเป็นอาณานิคม

**เนื้อเรื่อง**
เนื้อหาโดยรวมกล่าวถึงสภาพสังคมของฟิลิปปินส์ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปนซึ่งคนพื้นเมืองถูกกดขี่จากชาวสเปน อิบาร์ร่า (ตัวเอกของเรื่อง) กลับจากศึกษาต่อในยุโรปและพบว่าบิดาของเขาที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ เสียชีวิตในคุกเพราะถูกบาทหลวงดามาโซใส่ร้ายและศพถูกนำไปทิ้งในทะเลสาบ ไม่ได้ถูกฝังตามประเพณีของชาวคริสต์ แม้แต่ต้นตระกูลของอิบาร์ร่าเองก็มีความชั่วร้ายอยู่เบื้องหลัง ปู่ของเขาเป็นชาวสเปนที่เข้ามาขูดรีดชาวพื้นเมือง และจบชีวิตด้วยการแขวนคอตาย มาเรีย คลารา คนรักของอิบาร์ร่า ก็เป็นบุตรีลับ ๆ ของบาทหลวงดามาโซ และยังเป็นที่หมายปองของบาทหลวงซัลวี ความขัดแย้งระหว่างอิบาร์ร่ากับบาทหลวงทำให้ความฝันที่จะเปิดโรงเรียนเพื่อเด็ก ๆ ของเขาไม่สำเร็จ ตัวเขาเองถูกจับและต้องหลบหนีไปเป็น “คนนอกกฎหมาย” ส่วนคลาราไปบวชชีในอาราม

**อิทธิพล**
รีซัลเขียนนิยายเรื่องนี้เมื่อ พ.ศ. 2430 ด้วยภาษาสเปน ต่อมาได้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษารวมทั้งภาษาไทย เป็นนิยายที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดทางการเมืองของชาวฟิลิปปินส์ในสมัยนั้น และมีส่วนทำให้รีซัลถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะเขาเปิดโปงความเลวร้ายของระบอบอาณานิคมและความเหลวแหลกของศาสนจักรไว้ในนิยายเรื่องนี้ ซึ่งทำให้ฝ่ายศาสนจักรในสมัยนั้นมองเขาเป็นศัตรูคนสำคัญ

**อ้างอิง**
 โฮเซ รีซัล. (2548) อันล่วงละเมิดมิได้. จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล, แปล. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หนังสืออิเล็กทรอนิกส์- โฮเซ รีซัล. (2548)  อันล่วงละเมิดมิได้. date=2012-03-08  จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล, แปล. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาสเปน
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2430
หมวดหมู่:วรรณกรรมฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์

สี่แผ่นดิน
ร่มฉัตร
สายโลหิต
รัตนโกสิน
เศวตฉัตรนาคา
หมวดหมู่:วรรณกรรมแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:บันเทิงคดีอิงประวัติศาสตร์
โครนัส

โครนัส (Cronus หรือ Kronus, /kroʊnəs/; ภาษากรีกโบราณ: Κρόνος, Krónos) เป็นผู้นำเหล่ายักษ์ไททัน (Titan) รุ่นแรกที่มีอายุน้อยที่สุด ซึ่งเป็นทายาทของเทพีไกอา (Gaia) พระแม่ธรณี และเทพบิดายูเรนัส (Uranus) เทพแห่งท้องฟ้า เทพโครนัสได้โค่นบัลลังก์ของพระบิดา (เทพยูเรนัส) และขึ้นครองบัลลังก์ในช่วงยุคทอง จนกระทั่งถูกโค่นบัลลังก์โดยพระโอรสของตน คือ เทพซูส (Zeus) เทพโครนัสมิได้ถูกจองจำในยมโลกทาร์ทารัส (Tartarus) เหมือนเช่นไททันตนอื่น ๆ แต่เขากลับหลบหนีไปได้ 
ด้วยเหตุที่ว่าเทพโครนัสมีความเกี่ยวเนื่องกับยุคทองของเขาจึงได้รับการสักการะในฐานะเทพแห่งฤดูเก็บเกี่ยว ซึ่งรวมไปถึงการเก็บเกี่ยวพืชผลเช่น ข้าว ธรรมชาติ ผลผลิตทางการเกษตร และการเดินไปข้างหน้าของกาลเวลาที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ ภาพของเทพโครนัสมักถือเคียวไว้ในมือ ซึ่งพระองค์ใช้ในการเก็บเกี่ยวพืชผล และเป็นอาวุธที่พระองค์ใช้โค่นบัลลังก์เทพยูเรนัส ในกรุงเอเธนส์ (Athens) วันที่ 12 ของทุกๆ เดือน ถูกเรียกว่าวันฮีคาทอมบาเอียน (Hekatombaion) ซึ่งจะมีงานเทศกาลชื่อว่า เทศกาลโครเนีย (Kronia) จะจัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เทพโครนัสสำหรับฤดูเก็บเกี่ยว พระนามของเทพโครนัสในตำนานเทพปกรณัมโรมันคือ เทพแซเทิร์น (Saturn)
หมวดหมู่:เทพไททัน
ปวดร้าวแห่งสงคราม

ปวดร้าวแห่งสงคราม (The Sorrow of War) เป็นนวนิยายเวียดนามที่ได้รับรางวัล The Award Winning Novel from North Vietnam ประพันธ์โดย บ๋าว นิญ นวนิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษาทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และภาษาในยุโรปอื่น ๆ แปลเป็นภาษาไทยโดย วรวดี วงศ์สง่า


**เนื้อเรื่อง**
กล่าวถึงเรื่องของเกี๋ยน ทหารผ่านศึกสงครามเวียดนามที่พยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังสงคราม แต่ความหลังที่ฝังใจจากความเจ็บปวดในสงครามทั้งของเขาและคนรอบข้าง ผลักดันให้เขาต้องพบกับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า การดำเนินเรื่องเป็นภาพคู่ขนานระหว่างชีวิตของเกี๋ยนหลังสงคราม กับภาพนึกย้อนของเกี๋ยนไปสู่ช่วงสงครามและก่อนหน้านั้น ตอนจบของเรื่องจะเฉลยว่า เหตุใด เฟือง คนรักของเกี๋ยนจึงทิ้งเขาไป
นวนิยายเรื่องนี้ถูกวิจารณ์จากทางรัฐบาลเวียดนามว่าเป็นการก้าวล่วงผู้เสียชีวิตในสงคราม และข้อมูลไม่ตรงกับเอกสารของทางราชการ

**อ้างอิง**
 บ๋าว นิญ. ปวดร้าวแห่งสงคราม แปลโดย วรวดี วงศ์สง่า. กรุงเทพฯ. แพรว. 2547
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมเวียดนาม
บ๋าว นิญ

บ๋าว นิญ (Bảo Ninh) นักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อวันที่ 18 ที่ฮานอย ช่วงสงครามเวียดนาม เขาเป็นทหารสังกัดกองพลน้อยยุวชนที่ 27 ที่เข้ารบในสมรภูมิเวียดนามใต้ และเป็นหนึ่งในทหารสังกัดกองพลนี้ไม่กี่คนที่รอดชีวิตกลับมา

เขาเริ่มเขียนนวนิยายเมื่อ พ.ศ. 2512 ขณะอายุ 17 ปี นวนิยายเรื่องแรกของเขาคือ "ปวดร้าวแห่งสงคราม" ตีพิมพ์ในเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2533-2534 นอกจากนี้เขายังมีผลงานตีพิมพ์รวมในหนังสือ The Other Side of Heaven: Post War Fiction by Vietnamese & American Writer ของสหรัฐอเมริกา และ Terres des Ephmeres ของฝรั่งเศส

**อ้างอิง**
 เบ๋านินห์. ปวดร้าวแห่งสงคราม. แปลโดย วรวดี วงศ์สง่า. กรุงเทพฯ. แพรว. 2547
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเหงะอาน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
สะพานสายรุ้ง (โตเกียว)

มุมมองจากโอไดบะ
มุมมองยามค่ำคืน
สะพานสายรุ้ง (Rainbow Bridge; レインボーブリッジ) เป็นสะพานแขวนที่ทอดข้ามทางตอนเหนือของอ่าวโตเกียว เชื่อมระหว่างย่านชิบาอูระกับย่านโอไดบะในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว สร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993)
สะพานมีความกว้าง 570 เมตร มีถนนสองชั้นเพื่อรองรับเส้นทางการจราจร 3 สาย ชั้นบนเป็นทางด่วนมหานครหมายเลข 11 สายโอไดบะ ส่วนชั้นล่างเป็นเส้นทางหมายเลข 357 และสายยูริกาโมเมะ
บนสะพานมีทางเดินเท้าทั้งสองฝั่ง คือ ฝั่งเหนือและฝั่งใต้ ฝั่งเหนือจะเห็นทิวทัศน์ของชายฝั่งโตเกียวตอนในและโตเกียวทาวเวอร์ ส่วนฝั่งใต้จะมองเห็นอ่าวโตเกียว และบางครั้งอาจมองเห็นภูเขาไฟฟูจิด้วย สะพานนี้ไม่อนุญาตให้รถจักรยานและรถจักรยานยนต์ใช้เส้นทาง
เสาสูงที่รองรับสะพานทาด้วยสีขาว เพื่อให้กลมกลืนกับท้องฟ้าเหนือโตเกียวตอนกลางที่มองเห็นจากโอไดบะ บนเส้นลวดขึงสะพานจะติดหลอดไฟไว้ ซึ่งจะเปลี่ยนสีระหว่างสีแดง ขาว และเขียวในทุกคืน โดยอาศัยพลังงานแสงอาทิตย์ที่เก็บไว้ในเวลากลางวัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
สายรุ้ง
หมวดหมู่:การขนส่งในโตเกียว
สายรุ้ง
เมืองแครง

เมืองแครง เป็นชื่อเมืองที่ปรากฏอยู่เฉพาะในพงศาวดารไทยว่า เป็นเมืองของชาวมอญที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชประกาศเอกราชจากอาณาจักรตองอูเมื่อ พ.ศ. 2127 จากการค้นคว้าข้อมูลเพื่อสร้างภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และ ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ ได้สันนิษฐานว่า เมืองแครงน่าจะตั้งอยู่ที่เมืองวอในประเทศพม่า มีที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะโตง และระยะทางเดินเท้าห่างจากเมืองหงสาวดีเป็นเวลา 1 วัน 

**อ้างอิง**
 ตามรอยพระนเรศวรมหาราช นอกกรอบประวัติศาสตร์ชาตินิยม, นิตยสารสารคดี, ฉบับธันวาคม พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
บัตรยืนยันการติดต่อ

right
บัตรยืนยันการติดต่อ (QSL Card) มีไว้สำหรับเขียนบันทึกเพื่อเป็นการยืนยันการติดต่อระหว่างสถานีวิทยุ รายงานการรับสัญญาณของสถานีวิทยุ AM FM หรือสถานีโทรทัศน์ แม้กระทั่งเป็นการยืนยันการรับฟังจากสถานีอื่น ที่ได้ยินการติดต่อสื่อสารระหว่างสถานีวิทยุสมัครเล่น 2 สถานีติดต่อกัน โดยมากบัตรยืนยันการติดต่อจะมีขนาดใกล้เคียงกับขนาดของไปรษณียบัตร ทำด้วยกระดาษ และส่งหากันด้วยระบบไปรษณีย์ทั่วไป
คำว่า QSL Card นำมาจากรหัสคิว ซึ่ง "QSL" ซึ่งหมายถึง "ข้าพเจ้าตอบรับ (ยืนยัน) ว่าได้รับข่าวสารไว้แล้ว" และนักวิทยุสมัครเล่นส่วนมากมักจะสะสมบัตรยืนยันการติดต่อนี้ด้วย ซึ่งบางครั้งการได้ติดต่อกับสถานีวิทยุสมัครเล่นในประเทศหรือดินแดนที่ติดต่อได้ยาก การได้รับบัตรยืนยันการติดต่อจากประเทศเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่สร้างความภาคภูมิใจให้กับนักวิทยุสมัครเล่นที่ติดต่อได้
หมวดหมู่:วิทยุสมัครเล่น