Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค

ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค (นามเดิม หม่อมหลวงมณีรัตน์ สนิทวงศ์; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2465 - 23 เมษายน พ.ศ. 2543) เป็นธิดาของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) กับท้าววนิดาพิจาริณี (บาง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา) มีพี่ร่วมบิดามารดาคือ หม่อมหลวงบัว กิติยากร และพลโท นายแพทย์หม่อมหลวงจินดา สนิทวงศ์ มีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากมาย เช่น ผู้ประพันธ์คำร้องภาษาไทยในเพลงพระราชนิพนธ์ ความฝันอันสูงสุด เพลินภูพิงค์ เกิดเป็นไทย ตายเพื่อไทย แผ่นดินของเรา เตือนใจ ไร้เดือน เกาะในฝัน มาร์ชราชนาวิกโยธิน
ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ สมรสกับสุรเทิน บุนนาค บุตรอำมาตย์ตรี พระพิศาลสุริยศักดิ์ (เทิน บุนนาค) กับผัน พิศาลสุริยศักดิ์ (สกุลเดิม สินธุสาร) มีบุตรชาย 2 คน คือ พลเอก กรีเมศร์ บุนนาค (นามเดิม ศูลี) และพันเอก สุรธัช บุนนาค
ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ จึงใช้คำนำหน้าท่านผู้หญิง

**การศึกษา**
 โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ - โรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์ - โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา - คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**การทำงาน**
หม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค รับราชการเป็นนางสนองพระโอษฐ์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นปีราชาภิเษกสมรส จนถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริอายุ 77 ปี การนี้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศมณฑป ฉัตรเครื่องสูงทองแผ่ลวด และรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด ตั้งศพสวดพระอภิธรรม ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
นอกจากคำร้องเพลงพระราชนิพนธ์แล้ว ยังเป็นผู้รับสนองพระราชเสาวนีย์ในการแต่งเพลงเพื่อพระราชทานแก่ผู้ปฏิบัติหน้าที่เพื่อชาติ โดยใช้ทำนองเพลงเดิมที่เป็นที่รู้จักอยู่แล้ว เช่น- วอลซ์ทหารมหาดเล็ก ใช้ทำนองเพลง A Bicycle build for two - ชมประดู่ ใช้ทำนองเพลง La Mer - ตำรวจตระเวนชายแดน ใช้ทำนองเพลง Danny Boy- ย่าเหล- ดอกต้อยติ่ง- ผู้ดี
ในงานสาธารณประโยชน์ด้านอื่น ท่านผู้หญิงมณีรัตน์เป็นต้นคิดและเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ริเริ่มผู้มีบทบาทสำคัญที่สุดในการสร้างสวนหลวง ร.9 ขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.lib.nu.ac.th/tipitaka/tape_m.asp date=2007-06-18 - http://www.rspg.org/cooking/thanpuyingkit/mnrkitchen.htm
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
หมวดหมู่:สกุลบุนนาค
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตปทุมวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตหลักสี่
80

80 (แปดสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 79 (เจ็ดสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 81 (แปดสิบเอ็ด)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - octaconta-- ภาษาละติน - octaginti-

**ความหมาย**
 ปี พ.ศ. 80 และ ค.ศ. 80- 80 เป็นเลขอะตอมของปรอท- 80 วันรอบโลก เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ของฌูล แวร์น- 80 บาท เป็น 1 ชั่ง ตามหน่วยชั่งและหน่วยเงินตราของไทย

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา

ศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา (เดิม โนบุโกะ ทาคากิ; 17 กันยายน พ.ศ. 2455 — 26 มีนาคม พ.ศ. 2533) อดีตอาจารย์ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ประพันธ์คำร้องภาษาอังกฤษเพลงพระราชนิพนธ์ Falling Rain (สายฝน), Near Dawn (ใกล้รุ่ง), Lullaby (ค่ำแล้ว)

**ประวัติ**
ท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา มีนามเดิมว่า โนบุโกะ ทาคากิ เป็นบุตรคนที่สี่ของโรกุจิโร ทาคากิ (ชาวญี่ปุ่น) กับลูลูเบล วินนี (ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช) เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2455 ที่ รัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐ มีพี่สาวสองคน พี่ชายหนึ่งคน เธอเติบโตในเมืองอีทากา รัฐนิวยอร์ก สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีเกียรตินิยมด้านอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ วิชารองครุศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล รัฐนิวยอร์ก สมรสกับหม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ (อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในสมัยจอมพลถนอม กิตติขจร; โอรสในพลตรี หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ กับหม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา) มีบุตรธิดา 4 คน คือ- หม่อมหลวงประจักษศิลป ทองใหญ่ สมรสกับ ผู้ช่วยศาสตราจารย์วันดี ทองใหญ่ ณ อยุธยา อดีตคณบดีคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีบุตร 3 คน คือ
** ประวาลทอง ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประคองศิลป์ ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประวีณศรี ไตรประคอง- หม่อมหลวงนีลนารา ชิโมมุระ สมรสกับยาซุโอะ ชิโมมุระ นักวิทยาศาสตร์ด้านพลังงานนิวเคลียร์ ชื่อดังชาวญี่ปุ่น มีบุตร 3 คนคือ
** ฮิโรโนบุ ชิโมมุระ
** บุนจิโร ชิโมมุระ
** มิโนรุ ชิโมมุระ- หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ นักวิชาการทางการเกษตร- ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. หม่อมหลวงสุนทรานี ทองใหญ่
ท่านผู้หญิงนพคุณ เป็นผู้มีความสามารถทางภาษาอย่างยิ่ง และมีคติประจำใจว่า "ยิ่งได้รับเกียรติยศสูงขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งต้องทำงานให้สมกับเกียรติยศมากขึ้นเท่านั้น" และเป็นศาสตราจารย์หญิงคนแรกของไทย
ท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2533 สิริอายุ 78 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2533

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลทองใหญ่
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโรดไอแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้มาเป็นพลเมืองไทย
สมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา

ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (10 มกราคม พ.ศ. 2456 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2550) เป็นผู้ประพันธ์คำร้องในเพลงพระราชนิพนธ์ ค่ำแล้ว, มหาจุฬาลงกรณ์, เมื่อโสมส่อง, ลมหนาว, พณิชยการพระนคร

**ประวัติ**
ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ผลชีวิน) เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2456 เป็นธิดาคนโตของพระพิสัณห์พิทยาภูณ (โชติ ผลชีวิน) และหม่อมหลวงสมบุญ ผลชีวิน (ราชสกุลเดิม เดชาติวงศ์) มีพี่น้อง 10 คน น้องชายของเธอคนหนึ่ง คือสุภร ผลชีวิน
เธอจบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นจึงเริ่มรับราชการที่กระทรวงศึกษาธิการ โดยดำรงตำแหน่งสุดท้าย เป็นผู้อำนวยการกองวิทยาลัยเทคนิค 
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับหม่อมราชวงศ์สุมนชาติ สวัสดิกุล (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2507) โอรสในหม่อมเจ้าชายมงคลประวัติ สวัสดิกุล มีบุตรธิดา 2 คน คือหม่อมหลวงสุรักษ์ สวัสดิกุล (ถึงแก่กรรม) และหม่อมหลวงดารัตน์ สวัสดิกุล 
ท่านผู้หญิงสมโรจน์มีความสามารถด้านการประพันธ์ ด้านภาษาไทย และวรรณกรรม เคยถวายงานรับใช้เบื้องพระยุคลบาทพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ โดยได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ จึงใช้คำนำหน้านามว่าท่านผู้หญิง
ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2550 สิริอายุ 94 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิกุล
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ราชสกุลเดชาติวงศ์
สุภร ผลชีวิน

สุภร ผลชีวิน นักประพันธ์ เป็นผู้คิดค้นฉันทลักษณ์ "เปษณนาทฉันท์ 16" และ "มุทิงคนาท 14" และเป็นผู้ประพันธ์คำร้องเพลงพระราชนิพนธ์มหาจุฬาลงกรณ์ ร่วมกับท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.sk.ac.th/club/Web%20T.Chutima%20New/7.htm date=2006-04-17 
2528
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:กวีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.4
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
นายจำนงราชกิจ (จรัล บุณยรัตพันธุ์)

รองเสวกเอก นายจำนงราชกิจ นามเดิม จรัล บุณยรัตพันธุ์ (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2515) อดีตรองราชเลขาธิการ ผู้ประพันธ์คำร้องเพลงพระราชนิพนธ์ ยูงทอง และคติคารม

**ประวัติ**
นายจำนงราชกิจ นามเดิม จรัล บุณยรัตพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 (นับแบบปัจจุบัน คือ พ.ศ. 2442) เป็นบุตรนายจ่าง และ นางวร บุณยรัตพันธุ์   มีพี่น้องเรียงตามลำดับดังนี้  
# นางสาวระวิง บุณยรัตพันธุ์ 
# นางวรรณ เชาวนปรีชาลักษณ์ (วรรณ บุนนาค) ภรรยาหลวงเชาวนปรีชาลักษณ์
# ท้าวศรีสัจจา (สังวาลย์ บุณยรัตพันธุ์) (2438–2533)
# นายจำนงราชกิจ (จรัล บุณยรัตพันธุ์)
# พันตรีนายแพทย์เจริญ บุณยรัตพันธุ์ (2444–2539)
# นางสาวรวีวรรณ บุณยรัตพันธุ์ 
# หลวงดิฐการภักดี (จรูญ บุณยรัตพันธุ์) (2449–2540)
# คุณหญิงไสววงศ์ ทองเจือ ภรรยานายพงศ์ทอง ทองเจือ
ท่านได้สมรสกับ  นางสาวเฉลิม ศุขปราการ (เฉลิม บุณยรัตพันธุ์) บุตรีของร้อยตำรวจเอกหลวงสุขกิจจำนงค์  เมื่อปี พ.ศ. 2476  มีบุตรชาย 1 คน คือ นายอำพน บุณยรัตพันธุ์ ซึ่งสมรสกับหม่อมหลวงสลีระพัฒน์ ลดาวัลย์  ธิดาหม่อมราชวงศ์สล้าง ลดาวัลย์ (นายชิดหุ้มแพร) และนางทองพูน ลดาวัลย์ ณ อยุธยา 
นายจำนงราชกิจ  ถึงแก่อนิจกรรม ด้วยโรคหลอดเลือดในสมอง  เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2515 รวมศิริอายุ 74 ปี เศษ

**การศึกษา**
เริ่มเรียนที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ เมื่ออายุ 5 ขวบ และโรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์ อีก 2 ปี และเข้าเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยสายสวลีและสมัยบางขวาง เมื่อ พ.ศ. 2452-2459

**การทำงาน**
ได้เข้ารับราชการในพระราชสำนักพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สังกัดกรมมหรสพ อยู่ 2 ปี จากนั้นโปรดเกล้าฯ ไปรับราชการในกรมราชเลขานุการในพระองค์ (สำนักราชเลขาธิการในปัจจุบัน) ได้ปฏิบัติราชการจนถึงรัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2499 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็น ข้าราชการพลเรือนชั้นพิเศษ และดำรงตำแหน่งรองราชเลขาธิการ ในปี พ.ศ. 2507 จนกำหนดเกษียณเนื่องจากสูงอายุแต่ก็ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เป็นที่ปรึกษาสำนักราชเลขาธิการจนถึงแก่อนิจกรรม กล่าวได้ว่าเป็นผู้ได้มีชีวิตการทำงานใต้พระบารมีติดต่อกันเป็นเวลานานที่สุด 4 รัชกาล รวมเวลากว่า 60 ปี

** ยศและบรรดาศักดิ์**
  16 มิถุนายน พ.ศ. 2460 มหาดเล็กวิเศษ รับพระราชทานเงินเดือนมหาดเล็กสำรองชั้นที่ 3 - 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2462 ขุนชำนาญบรรณารักษ์ ถือศักดินา ๖๐๐- 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 นายจำนงราชกิจ หุ้มแพรวิเศษ ถือศักดินา ๕๐๐

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลบุณยรัตพันธุ์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
จำนงราชกิจ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ อ.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.5
หมวดหมู่:สมาชิกกองเสือป่า
ปรีชา ดิษยนันทน์

พลเรือตรี ปรีชา ดิษยนันทน์ หัวหน้ากองดุริยางค์ทหารเรือ กองทัพเรือ ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2508 เป็นผู้ประพันธ์คำร้องเพลงพระราชนิพนธ์ภิรมย์รัก เมื่อ พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
วัลลภ จันทร์แสงศรี

พันตำรวจเอกวัลลภ จันทร์แสงศรี เป็นผู้ประพันธ์คำร้อง เพลงพระราชนิพนธ์ เรา-เหล่าราบ 21 เพลงประจำกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์  "ทหารเสือพระราชินี"  เมื่อ พ.ศ. 2519 โดยพระราชเสาวนีย์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง 
ปัจจุบัน พันตำรวจเอกวัลลภ จันทร์แสงศรี ดำรงตำแหน่ง  ผกก.อก.ภ.จ.แพร่

หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
สมภพ จันทรประภา

สมภพ จันทรประภา (14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530) เป็นอดีตข้าราชการพลเรือนชาวไทย เป็นอดีตรองอธิบดีกรมศิลปากร และผู้ตรวจราชการกระทรวงศึกษาธิการ

**ประวัติ**
สมภพ จันทรประภา เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วเข้าทำงานในกองวิชาการเหมืองแร่ กรมโลหกิจ กระทรวงอุตสาหกรรม ก่อนโอนมารับราชการที่กระทรวงศึกษาธิการ และตำแหน่งสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการคือตำแหน่งผู้ตรวจราชการ
สมภพเป็นผู้ประพันธ์ประพันธ์กลอนสุภาพ ๔ บท จากพระราชดำรัสที่พระราชทานแก่สมาชิกสภานิติบัญญัติที่เข้าเฝ้าฯ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๖   พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทอดพระเนตรแล้ว  ทรงเกิดแรงบันดาลพระราชหฤทัยที่จะทรงพระราชนิพนธ์ทำนอง เป็นเพลงพระราชนิพนธ์เราสู้ และแต่งหนังสือ "สมเด็จพระศรีสวรินทิราฯ " พระประวัติของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า
สมภพ จันทรประภา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ต่อมาปี พ.ศ. 2558 กระทรวงวัฒนธรรมได้ยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็น "บูรพศิลปิน" สาขาวรรณศิลป์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถาน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญราชรุจิ
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สกิน

สกิน (skin) คือ ลักษณะหน้าโปรแกรม (GUI) ซึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามความต้องการเพื่อใช้กับซอฟต์แวร์หรือเว็บไซต์ เพื่อปรับแต่งความสวยงามของผู้ใช้ ตัวอย่างซอฟต์แวร์ที่มีสกิน เช่น เมสเซนเจอร์ เบราว์เซอร์ โปรแกรมฟังเพลง วินแอมป์ หรือ มีเดียเพลเยอร์
หมวดหมู่:ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้
หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์

หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ ท.จ.ว. (29 เมษายน พ.ศ. 2462 - 3 มีนาคม พ.ศ. 2546) เป็นผู้ประพันธ์คำร้องเพลงพระราชนิพนธ์ไร้เดือน เตือนใจ และเกาะในฝัน ร่วมกับท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค เป็นสมาชิกวงลายคราม และวง อ.ส. วันศุกร์ วงดนตรีแจ๊สส่วนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  
นอกจากนี้ท่านยังเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ลมหวน, หากรู้สักนิด (เพลงประกอบละครเวที เรื่อง บ้านทรายทอง), เพลงประจำมหาวิทยาลัยขอนแก่น, จุฬาแซมบ้า ฯลฯ
หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ เป็นผู้ที่สนใจดนตรีมาตั้งแต่เด็ก โดยเริ่มเรียนเปียโนแบบครูพักลักจำที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และเริ่มเล่นเปียโนโดยเล่นเฉพาะโน้ตตัวดำก่อน (Ebony Key) เนื่องจากคิดว่ามีตัวโน้ตน้อยกว่าโน้ตตัวขาว หลังจากนั้นก็เริ่มเล่นเปียโนด้วยตนเองมาเรื่อย ๆ และหัดอ่านและเขียนโน้ตเพลง จนเริ่มแต่งเพลงตอนอายุ 18 ปี ขณะเรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยแต่งร่วมกับหม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ และใช้นามในการแต่งเพลงร่วมว่า "ร้อยพัน"

**ประวัติ**
หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ เป็นบุตรคนที่ 3 ของหม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ และนางประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (ปักษานนท์) มีพี่น้องร่วมบิดาทั้งหมด 23 คน ได้สมรสกับหม่อมราชวงศ์ทรงศรี และมีบุตรด้วยกัน 2 คน ดังนี้
# พลอากาศเอก อนุพันธ์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ รองผู้บัญชาการทหารอากาศ)
# พลตำรวจเอก อิสระพันธ์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ)
การศึกษา - พ.ศ. 2469 เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย- พ.ศ. 2482 ศึกษาคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา จากเลือดไม่พอเพียงไปเลี้ยงหัวใจทำให้หัวใจขาดเลือด เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2546 ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 พ.ศ. 2539 - 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ 

**อ้างอิง**
 หนังสือพระราชทานเพลิงศพ หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเพลงพระราชนิพนธ์
หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
2546
วงลายคราม

วงลายคราม (Lay Kram) เป็นวงดนตรีในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งทรงตั้งขึ้นที่พระที่นั่งอัมพรสถานภายหลังเสด็จนิวัตประเทศไทย เล่นดนตรีในแนวแจ๊ส Dixieland  ซึ่งมีความสนุกสนานเบิกบาน เปิดโอกาสให้ผู้เล่นแสดงความสามารถเฉพาะตัว
"วงลายคราม" ประกอบด้วยนักดนตรีสมัครเล่นทั้งหมด ซึ่งล้วนเป็นพระราชวงศ์ผู้ใหญ่ที่พระองค์ทรงคุ้นเคยมาแต่ทรงพระเยาว์ เช่น- หม่อมเจ้าวิมวาทิตย์ รพีพัฒน์- หม่อมเจ้าแววจักร จักรพันธุ์- หม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์- หม่อมเจ้ากมลีสาน ชุมพล- หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์- หม่อมราชวงศ์พงศ์อมร กฤดากร- หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช- หม่อมเจ้าชุมปกบุตร ชุมพล - หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์- นายดำเกิง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา- นายสุรเทิน บุนนาค- นายแมนรัตน์ ศรีกรานนท์
นักร้องของวงลายครามได้แก่ หม่อมเจ้ามุรธาภิเศก โสณกุล หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร เป็นต้น 
เนื่องจากวงลายคราม เป็นวงดนตรีของนักดนตรี นักร้องสมัครเล่น หลายครั้งที่นักดนตรีมักจะเล่นผิด ๆ ถูก ๆ แต่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็มีพระมหากรุณาธิคุณ ทรงแนะนำ พระราชทานกำลังใจ ให้ทุกคนมีความสนุกครึกครื้นอยู่กับการเล่นดนตรีอยู่เสมอ วงลายครามจะมาร่วมเล่นดนตรี ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน ทุกเย็นวันศุกร์
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชนิพนธ์เพลง Lay Kram Goes Dixie พระราชทานให้เป็นเพลงประจำวง

**ดูเพิ่ม**
 วง อ.ส. วันศุกร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.musiclearnonline.com/ date=2006-09-22  ปรับปรุงข้อมูลล่าสุด  กันยายน 2549 โดย น.ส.ปฤณ สุภัควณิช
แด่ทหารหาญในสมรภูมิ

เพลงแด่ทหารหาญในสมรภูมิ  เป็นเพลงปลุกใจที่ประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2519 ในลักษณะของกาพย์ยานี 11 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีพระราชเสาวนีย์ให้ท่านผู้หญิงพึงจิตต์ ศุภมิตรเขียนถวายในขณะที่สถานการณ์คอมมิวนิสต์รุกหนัก และมีทหารแนวหน้าจำนวนมากเสียชีวิต ท่านผู้หญิงพึงจิตต์ ศุภมิตรใช้เวลา 2 ชั่วโมงในการประพันธ์เนิ้อร้อง โดยจินตนาการถึงฐานของทหาร และความรู้สึกคิดถึงบ้านเมื่อมองดวงดาวบนท้องฟ้า เพลงนี้จึงมีคำร้องขึ้นต้นว่า "ดวงดาวสกาวหม่น...." เมื่อประพันธ์เนื้อร้องเสร็จก็นำไปถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งพระองค์ได้มีพระราชเสาวนีย์ให้แมนรัตน์ ศรีกรานนท์เป็นผู้ประพันธ์ทำนองต่อไป
ขับร้องโดย สวลี ผกาพันธุ์ และวงดุริยางค์กองทัพเรือ เรียบเรียงเสียงประสานโดย พลเรือเอก หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช

**คำร้อง**
(หญิง)
ดวงดาวสกาวหม่น อัสสุชลสิหลั่งไหล
อาบร่างนักรบไทย ในพนาแสนอาดูร
เจ็บช้ำระกำจิต มิเคยคิดจะสิ้นสูญ
ประวัติศาสตร์จะเพิ่มพูน วีรกรรมอันอำไพ

:(หมู่)      
:เพื่อนแก้วผู้แกล้วกล้า ทอดกายา ณ แดนไกล
:ต้องเหน็บหนาวร้าวฤทัย อย่างโดดเดี่ยว และเดียวดาย
:รอบข้างมีร่างเพื่อน นอนกล่นเกลื่อนชีวาวาย
:กอดปืนไว้แนบกาย ที่สาหัสด้วยดัสกร
:เพื่อนถูกบุกกระหน่ำ อริล้ำทั่วสิงขร
:เพราะหวงแหนแดนมารดร จึงมอบชีพเป็นชาติพลี
:เพื่อนสู้ด้วยมือเปล่า จู่โจมเข้ารุกราวี
:กระสุนหมดแต่ยังมี สติมั่นในดวงมาลย์

มิยอมให้ธงชาติใด ปลิวไสวบนทัพฐาน
แม้ร่างจะแหลกลาญ แต่ไตรรงค์คงยั่งยืน
ขอเทิดเพื่อนร่วมตาย ด้วยอาลัยสุดจักฝืน
หากจำต้องกล้ำกลืน เพื่อหน้าที่อันจีรัง

:จำไว้ผู้รุกราน จะต่อต้านสุดกำลัง
:หากชีพเราคงยัง ขอแลกชีพกับไพรี
:หยาดเลือดทุกหยาดหยด ที่หลั่งรดปฐพี
:จะชดใช้ในครานี้ จนต้องปลาตและพินาศไป
:จะหาญสู้กับทรชน ผู้คิดปล้นอธิปไตย
:ไล่ออกนอกแดนไทย เพื่อวิญญาณทหารเรา
(หญิง)       
ขอเชิญทหารกล้า จงนิทรายังที่เนา
หลับเถิดอย่าหมองเศร้า จะปกป้องผองไผท...
หมวดหมู่:เพลงทหาร
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
เจดีย์กระเบื้องเคลือบ

เจดีย์กระเบื้องเคลือบสมัยก่อน
เจดีย์กระเบื้องเคลือบนานกิง (Porcelain Tower of Nanjing) ตั้งอยู่เมืองนานกิง ตอนเหนือของจีน สร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในสมัยราชวงศ์หมิง เจดีย์มีลักษณะทรงรูปแปดเหลี่ยม หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีเขียว ชายคาแขวนกระดิ่ง 80 ลูกโดยรอบ องค์เจดีย์ก่ออิฐประดับกระเบื้องเคลือบยอดแหลมเป็นทรงกลมต่อขึ้นไปเคลือบทอง เดิมองค์เจดีย์มีเพียง 3 ชั้น ในประมาณพ.ศ. 1973 จักรพรรดิหย่งเล่อโปรดสร้างอีก 6 ชั้น รวม 9 ชั้น มีโซ่โยงจากเหลี่ยมของเจดีย์ 8 เส้น มีกระดิ่งตามแนว 72 ลูก เจดีย์ทรุดโทรมมากเนื่องจากถูกเผาสมัยเกิดกบฏไท่ผิงเทียนกั๋วเมื่อพ.ศ. 2392 ภายหลังซากเจดีย์ถูกนำไปสร้างเป็นอาคารอื่น เหลือแต่เพียงฐานรากของเจดีย์
ต่อมาในปีพ.ศ. 2553 หวัง เจี้ยนหลิน นักธุรกิจชาวจีนบริจาคเงินจำนวน 156 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้เมืองนานกิงเพื่อก่อสร้างเจดีย์ใหม่ มีการเปิดให้เข้าชมเจดีย์องค์ที่สร้างใหม่และสวนสาธารณะรอบ ๆ ในปี พ.ศ. 2558

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ประเทศจีน
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร  เป็นแหล่งมรดกโลกของประเทศไทยโดยการขึ้นทะเบียนของยูเนสโก ร่วมกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ภายใต้ชื่อ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง เมื่อปี พ.ศ. 2534 กินพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอ ของ 3 จังหวัด ได้แก่ อำเภอบ้านไร่ อำเภอลานสัก อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี อำเภอสังขละบุรี อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี และอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก มีพื้นที่ 2,279,500 ไร่ หรือ 3,647 ตารางกิโลเมตร โดยแบ่งออกได้เป็น
1. เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันออก อยู่ในพื้นที่จังหวัดตาก
2. เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตก อยู่ในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งพื้นที่คงเหลือในนี้มีเนื้อที่ 1,331,062 ไร่ โดยเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตกมีพื้นที่ถึง 1,331,062 ไร่ เปรียบเทียบง่ายๆ คือใหญ่กว่ากรุงเทพฯ เสียอีก
ทั้งนี้ชื่อ "ทุ่งใหญ่นเรศวร" สันนิษฐานว่ามาจากในสมัยอยุธยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงเคยใช้เป็นฐานที่มั่นเพื่อเตรียมทำศึกกับพม่า

**ลักษณะทางภูมิศาสตร์**
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร มีลักษณะทางภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำลำธารที่สำคัญเช่น แม่น้ำแควน้อยและแม่น้ำแควใหญ่ พื้นที่ของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร มีความสูงโดยเฉลี่ยมีความสูงอยู่ที่ ประมาณ 800–1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล และมีเขาใหญ่เป็นยอดเขาที่สูงที่สุด ของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรซึ่งมีความสูง 1,800 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหายากหลายชนิด บางชนิดใกล้สูญพันธุ์ หรือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นหรือสัตว์ถิ่นเดียว เช่น ช้างป่า, กระทิง, เสือชนิดต่าง ๆ, ไก่ฟ้าหลังเทา, นกเงือก, เลียงผา, เสือดาว, เสือดำ, หมาใน, นกยูงไทย และแมลงป่าชนิดต่าง ๆ อีกมากมาย

**ดูเพิ่ม**
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง  - ศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม date=2010-10-16 - เว็บไซต์ของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตก
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศไทย
หมวดหมู่:เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง
หมวดหมู่:เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดอุทัยธานี
ทุ่งใหญ่นเรศวร
หมวดหมู่:อำเภอบ้านไร่
หมวดหมู่:อำเภอลานสัก
หมวดหมู่:อำเภอห้วยคต
หมวดหมู่:อำเภอสังขละบุรี
หมวดหมู่:อำเภอทองผาภูมิ
หมวดหมู่:อำเภออุ้มผาง
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
อำเภออัมพวา

อัมพวา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งอำเภออัมพวาเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีประวัติเมื่อก่อนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีผู้คนมาตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่ไม่มากนักต่อมาเมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2310 ผู้คนอพยพมาอยู่กันมากขึ้น เพราะมีทำเลเหมาะแก่การเพาะปลูกและเป็นที่อยู่อาศัย ตามหลักฐานที่พอจะค้นคว้าได้นั้น ปรากฏว่า ทึ่ว่าการอำเภออัมพวาในอดีตได้อาศัยศาลาการเปรียญของวัดอัมพวันเจติยาราม ต่อมาได้ย้ายข้ามคลองอัมพวาไปอยู่ที่ศาลาการเปรียญวัดท้ายตลาด ตำบลบางกะพ้อม ซึ่งอยู่ห่างจากสถานที่เดิมไปประมาณ 400 เมตร และได้ย้ายมาอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองมาจนทุกวันนี้ และคงใช้ชื่ออัมพวา เพราะบริเวณนี้เดิมเป็นเรือกสวน มีต้นมะพร้าว และต้นมะม่วงอยู่เป็นจำนวนมาก ต้นมะพร้าวนั้นเป็นพืชหลักของสมุทรสงครามและมีอยู่ทั่วไป ส่วนต้นมะม่วงมีการปลูกอยู่อย่างหนาแน่นที่บริเวณนี้ จึงใช้ชื่ออัมพวามาตลอด  ปัจจุบันมี นายยุทธนา  โพธิวิหค ดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภออัมพวาคนปัจจุบัน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภออัมพวามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางคนที- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสมุทรสงคราม - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขาย้อยและอำเภอบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากท่อและอำเภอวัดเพลง (จังหวัดราชบุรี)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภออัมพวาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 12 ตำบล 96 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภออัมพวาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลอัมพวา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอัมพวาทั้งตำบล- เทศบาลตำบลเหมืองใหม่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเหมืองใหม่- เทศบาลตำบลสวนหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนหลวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าคาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวัดประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดประดู่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเหมืองใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหมืองใหม่ (นอกเขตเทศบาลตำบลเหมืองใหม่)- องค์การบริหารส่วนตำบลบางช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางช้างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแควอ้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแควอ้อมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปลายโพงพาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลายโพงพางทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางแค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแคทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแพรกหนามแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแพรกหนามแดงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลยี่สาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยี่สารทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางนางลี่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางนางลี่ทั้งตำบล

**โรงเรียนมัธยมในอำเภออัมพวา**
# โรงเรียนอัมพวันวิทยาลัย
# โรงเรียนวัดแก้วเจริญอำนวยวิทย์

**วิทยาลัยอาชีวะศึกษาในอำเภออัมพวา**
# วิทยาลัยการอาชีพอัมพวา

**อ้างอิง**

อัมพวา
อำเภอเมืองสมุทรสงคราม

เมืองสมุทรสงคราม เป็นอำเภอเมืองของจังหวัดสมุทรสงคราม เป็นอำเภอที่ขึ้นชื่อเรื่องปลาทูและมีนิทรรศการงานปลาทูแม่กลองทุกปี
อำเภอเมืองสมุทรสงครามโยกย้ายสถานที่และเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง เริ่มจากชื่ออำเภอลมทวน ตั้งอยู่ที่ปากคลองลัดจวนและเปลี่ยนชื่อมาเป็นอำเภอเมืองสมุทรสงครามดังเดิมในปี พ.ศ. 2452 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2460 เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบ้านปรก ต่อมาได้สร้างที่ว่าการอำเภอใหม่เป็นครั้งแรกที่ริมแม่น้ำแม่กลอง (ระหว่างปากคอลงแม่กลอง-คลองลัดจวน) จึงเปลี่ยนชื่ออีกครั้งในปี พ.ศ. 2468 เป็นอำเภอแม่กลอง และในปี พ.ศ. 2481 เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอเมืองสมุทรสงคราม จนปัจจุบัน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร อำเภอบ้านแพ้ว (จังหวัดสมุทรสาคร) และอำเภอดำเนินสะดวก (จังหวัดราชบุรี)- ทิศตะวันออก จรดอ่าวแม่กลอง (อ่าวไทย)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางคนทีและอำเภออัมพวา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองสมุทรสงครามแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 11 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสงครามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองสมุทรสงคราม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่กลองทั้งตำบล- เทศบาลตำบลบางจะเกร็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางจะเกร็งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางขันแตก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขันแตกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลลาดใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปรก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปรกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแก้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายหาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายหาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแหลมใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเขิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเขินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองโคน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองโคนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนางตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางตะเคียนทั้งตำบล

**อ้างอิง**

เมืองสมุทรสงคราม
เครื่องสำอาง

อุปกรณ์แต่งหน้า
เครื่องสำอาง (อังกฤษ : cosmetics) เป็นสารที่ใช้เพิ่มเติมความสวยงามให้กับร่างกายมนุษย์ นอกเหนือจากอุปกรณ์รักษาความสะอาดโดยทั่วไป การใช้งานเครื่องสำอางมีใช้กันอย่างแพร่หลาย ทั้งในโลกตะวันตกและโลกตะวันออก จำนวนบริษัทผลิตเครื่องสำอางในปัจจุบันมีเป็นจำนวนน้อยเปรียบเทียบกับธุรกิจชนิดอื่น โดยบริษัทส่วนใหญ่เป็นบริษัทขนาดใหญ่ในระดับนานาชาติ มากกว่าระดับท้องถิ่น

**ประวัติเครื่องสำอาง**
การใช้เครื่องสำอางจัดเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่มีมาแต่สมัยโบราณ มีการค้นพบว่า มีการใช้เครื่องสำอางมาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ จีน อินเดีย และต่อมาจนถึงปัจจุบัน โดยชาวกรีกเป็นชาติแรกที่มีการแยกการแพทย์และเครื่องสำอางออกจากกิจการทางศาสนา และยังถือว่าการใช้เครื่องสำอางเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องปฏิบัติต่อร่างกายให้ถูกต้องสม่ำเสมอจนเป็นกิจวัตรประจำวัน 
ศิลปะการใช้เครื่องสำอางและเครื่องหอมได้ถึงขีดสุดในระหว่าง 2 ศตวรรษแรกแห่งจักรวรรดิโรมัน แล้วค่อยๆ เสื่อมลง และเมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ศิลปะการใช้เครื่องสำอางจึงแพร่หลายเข้าสู่ทวีปยุโรป นอกจากนี้ ชาวอาหรับก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดความเจริญก้าวหน้าในการผลิตเครื่องสำอาง โดยได้มีการดัดแปลง แก้ไขส่วนผสมต่างๆ เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่มีคุณภาพดีขึ้น เช่น การใช้กรรมวิธีการกลั่นเพื่อให้มีความบริสุทธิ์สูง การใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย เป็นต้น  
เมื่อศิลปะการใช้เครื่องสำอางได้แพร่หลายเข้าสู่ในประเทศฝรั่งเศสมากขึ้น เจ้าหน้าที่ชาวฝรั่งเศสได้พยายามเสนอให้มีการแยกกิจการด้านเครื่องสำอางไว้เฉพาะ โดยให้แยกออกจากกิจการด้านการแพทย์ เนื่องจากกิจการด้านการแพทย์และเครื่องสำอางต้องอยู่ในการควบคุมของกฎหมายในระหว่างปี ค.ศ. 1400 – ค.ศ. 1500 และความพยายามก็ประสบความสำเร็จในปี ค.ศ. 1600 ศิลปะการใช้เครื่องสำอางได้แยกออกมาจากกิจการด้านการแพทย์อย่างชัดเจน ต่อมาในปี ค.ศ. 1800 ได้มีการรวบรวมและแยกแยะความรู้ในด้านศิลปะการใช้เครื่องสำอางออกเป็นหลายๆ ประเภท เช่น เภสัชกร ช่างเสริมสวย นักเล่นแร่แปรธาตุ ซึ่งต้องใช้ความรู้ที่ได้มาจากเภสัชกรรมและครื่องสำอางมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับแต่ละอาชีพ
การผลิตเครื่องสำอางในช่วงแรกๆ นั้น ยังมีกรรมวิธีการผลิตที่ไม่แน่นอน เครื่องสำอางบางประเภทมีขายในร้านขายยา การผลิตเป็นความรู้ส่วนบุคคลที่ได้รับสืบทอดมาหรือได้จากการศึกษาค้นคว้า ลองผิดลองถูก จนถึงปลายศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้นำวิธีการทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่เข้ามาช่วยในการผลิตแทนวิธีเก่า และเมื่อผลิตเครื่องสำอางแต่ละชนิดจะมีเครื่องหมายการค้าชัดเจน และมีกรรมวิธีในการผลิตที่แน่นอน ทำให้เครื่องสำอางที่ผลิตขึ้นมีคุณภาพ สามารถเพิ่มรายได้ให้กับผู้ผลิต ทำให้มีการเพิ่มการผลิต และพยายามปรับปรุงคุณภาพของเครื่องสำอางให้มีคุณภาพสูงขึ้น
ต่อมาได้มีการนำความรู้ทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เข้ามาปรับปรุงคุณภาพของเครื่องสำอาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาเคมี ได้มีส่วนเข้ามาช่วยในการปรับปรุงคุณภาพของผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางให้มีคุณภาพสูง  ในการผลิตแต่ละครั้งต้องมีส่วนประกอบที่คงที่ ได้ผลิตภัณฑ์อย่างเดียวกัน มีหลักการเลือกใช้วัตถุดิบที่ได้มาตรฐานในการผลิต และมีการตรวจสอบคุณสมบัติ ตลอดจนการเก็บรักษาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง
ในปี ค.ศ. 1895 ได้มีการเปิดสอนวิชาการเครื่องสำอางในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นครั้งแรก ทำให้นักศึกษาได้รู้จักวิธีการใช้เครื่องสำอางชนิดต่างๆ ในการรักษาผิวหนังและเส้นผม ต่อมาการศึกษาวิชานี้ได้แพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว
น.ส. จันทร์นภา อินทร์โสภา
แม่หลวงนัท ค่าย บ้านเพลงเอก

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
พระยาเลอไทย

พระยาเลอไทย (สวรรคต พ.ศ. 1866) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1841–1866 ถัดจากพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระราชบิดาของพระองค์

**พระราชประวัติ**
พระยาเลอไทยเป็นพระราชโอรสของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ได้ครองราชย์ในปี พ.ศ. 1841 ในปีเดียวกันได้ทรงส่งราชทูตไปเมืองจีน
เมื่อเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1866 พระยางั่วนำถุมได้สืบราชสมบัติต่อมา

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn = 9786167308258 

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:ราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระราชบุตรในพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ไทย
วินัย วงศ์ทิม

นาวาตรี วินัย วงศ์ทิม ร.น.  เป็นครูสอนวิชาแล่นเรือใบให้กับ สังคมไทยโดยไม่มีการคิดมูลค่า มาเป็นเวลากว่า 30 ปี ได้สร้างนักแล่นใบให้กับประเทศไทย ให้มีเกียรติและความสามารถ เป็นที่ยอมรับของนานาอารยประเทศ
นาวาตรี วินัย เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายสมานและนางเสมอ วงศ์ทิม อาชีพประมง จบประถมศึกษาที่โรงเรียนไกรแก้วราชรังสรร
อาชีพรับราชการทหารเรือตั้งแต่พลทหาร  เคยเป็นแชมป์โลกเรือใบประเภท topcat
ปัจจุบันทำงานเป็น ครูฝึกการแล่นใบ ศูนย์สมุทรกีฬา ตำบลสัตหีบ อ.สัตหีบ ชลบุรี เป็น National Coach  of Thailand for Sailing 
ได้รับการเชิดชูเกียรติจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่ เป็นคนดีศรีสยาม ในด้านสัมมากัมมันตะ จากผลงานที่ทำมา 30 ปี เมื่อวันอาสาฬหบูชา ปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
90

90 (เก้าสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 89 (แปดสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 91 (เก้าสิบเอ็ด)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - enneaconta-- ภาษาละติน - noveginti-

**ความหมาย**
 ปี พ.ศ. 90 และ ค.ศ. 90- 90 เป็นเลขอะตอมของ ทอเรียม- 90 องศา คือความกว้างของมุมฉาก, คือความกว้างของแต่ละมุมในสี่เหลี่ยมมุมฉาก- 90 เซนติเมตร ประมาณ 1 หลา- 90 กิโลเมตร/ชั่วโมง คือความเร็วในการขับขี่รถที่ประหยัด

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
กัลปนา

กัลปนา (อ่านว่า กัน-ละ-ปะ-นา) แปลว่า เจาะจงให้ เป็นคำศัพท์ภาษาบาลี นำมาใช้ในภาษาไทย ในปริบททางพุทธศาสนา
กัลปนา ใช้ในความหมาย 2 อย่าง คือหมายถึงส่วนบุญที่ผู้ทำบุญอุทิศไปให้ผู้ตาย เรียกว่าอุทิศกัลปนาไปให้ ส่วนความหมายที่สองคือ การมอบทรัพย์สิน หรือที่ดิน หรือข้าวของเครื่องใช้อันจำเป็น หรือการมอบคน ให้ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างหรือทะนุบำรุงวัดด้วยนัยยะของการทำบุญ

"ข้าพเจ้าขออุทิศกัลปนานี้ไปให้บิดา เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย" อย่างนี้เป็นความหมายแรก
"ปีนี้ที่กัลปนาของวัดเราได้ผลตอบแทนไม่มากเพราะฝนแล้ง" อย่างนี้เป็นความหมายหลัง

**ประวัติศาสตร์**
โดยทั่วไปแล้วพฤติกรรมการกัลปนาปรากฏหลักฐานเริ่มแรกในดินแดนประเทศอินเดีย อย่างน้อยในพุทธศตวรรษที่ 3 ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พ.ศ. 236-273 ดังมีข้อความจารึกลงบนศิลา ตามส่วนประกอบต่างๆ บริเวณ สถูปสาญจีซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช จารึกเหล่านั้นเป็นชื่อของผู้มีจิตศรัทธาซึ่งบริจาค เงินหรือบริจาคศิลาเพื่อใช้ประกอบเป็นส่วนต่างๆ ของสถูป โดยจารึกชื่อตนเอง หรือชื่อสกุลเพื่อเป็นสักขี พยานการประกอบกุศล
สำหรับดินแดนที่ปัจจุบันเป็นประเทศไทยพบศิลาจารึกที่มีการกัลปนาตั้งแต่พุทธศตวรรษ ที่ 12 ในสมัยอาณาจักรเจินละ เช่น จารึกเขารัง พ.ศ. 1182 พบที่เขารัง อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว กล่าวถึงผู้มี ตำแหน่งสินาหฺวฺถวายสิ่งต่างๆ ให้แก่วิหารอันประกอบด้วยข้าทาสซึ่งมี ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ รวมถึงสวนหมาก สวนมะพร้าวสัตว์และข้าวของต่างๆ16 ต่อมาในสมัยพระนคร เช่น จารึกสด๊กก๊อกธม 2 สร้างขึ้นเมื่อมหาศักราช 974 (พ.ศ. 1595) ก็กล่าวถึงการอุทิศสิ่งต่างๆ แก่ศาสนสถาน ความว่า
"..พระองค์ทรงบริจาคเพชรพลอย ทอง เงิน (และ)... โคศักดิ์สิทธิ์ 100 ตัว ช้าง 200 เชือก ม้า 100 ตัว แพะและกระบือ 100 ตัว พระองค์ได้พระราชทานทาสชายหญิงและชาย 1000 คน พระราชทาน สรุก 3 แห่ง.."
ตามที่มีการค้นพบจารึกการกัลปนา ส่วนใหญ่แล้วจะพบได้ตามจารึกของวัดต่างๆในเขตอาณาจักรที่สำคัญในประเทศไทย เช่นพื้นที่ในดินแดนอาณาจักรล้านนา อาณาจักรหริภุญไชย กรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา

**แนวคิดเบื้องหลัง**
ในดินแดนประเทศไทย การกัลปนาทรัพย์สิน ที่ดิน หรือการถวายตัวเป็นข้าวัดนั้นถือกันว่าเป็นการสืบทอดทำนุบำรุงพุทธศาสนา ดังจะพบได้ในถ้อยคำในจารึกตามวัดต่างๆว่า "เพื่อสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาถึงห้าพันปี" ซึ่งความหมายของเลขห้าพันปีนี้เป็นความเชื่อของชาวพุทธอันปรากฏตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยนี้คือความเชื่อที่ว่าศาสนาพุทธในยุคของพระสมณโคดมจะยั่งยืนไปถึงแค่ห้าพันปีแล้วจึงสิ้นดังเช่นที่จารึกนครชุมได้ระบุเอาไว้ความว่า
"..แตปอันสถาปนา พระมหาธาตุนี้เมือหนา ไดสามพันเกาสิบเกาปจึงจักสิ้นศาสนาพระเปนเจา..”
ดังนั้นการให้การกัลปนาไม่ว่าจะด้วยการร่วมบุญสร้างวัด การถวายปัจจัย หรือถวายตัวเป็นข้าวัดจะเป็นการช่วยให้ศาสนาพุทธสืบทอดไปจนถึงห้าพันปีดังความเช่นจารึกหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  ได้จารึกไว้ว่า
"..สัปปบุรุษผู้มีศรัทธาช่วยซ่อมแซมอย่าให้ ฝาผนังหลังคาแตกร้าวชำรุดรั่ว จะได้ถาวรไปห้าพันปี..."

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548-  ราชบัญฑิตยสถานfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมของจังหวัด ดูบทความหลักที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
นครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:จังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารในจังหวัดนครศรีธรรมราช
จอห์น มิลตัน

กวีนิพนธ์เรื่อง "สวรรค์หาย" ของจอห์น มิลตัน
จอห์น มิลตัน (John Milton, 9 ธันวาคม พ.ศ. 2151 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2217) เป็น กวี เกิดในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และใช้เวลา 6 ปีเต็มในการพักผ่อนไปและศึกษาไปที่ฮอร์ตันซึ่งมิลตันกล่าวว่าเป็นการเตรียมตัวเข้าสู่ชีวิตแห่งการเป็นกวี ที่ฮอร์ตัน มิลตันได้เขียนงานชื่อ L’Allegro และ Il Penseroto (พ.ศ. 2175) Comus (พ.ศ. 2176) และ Lycidas  (พ.ศ. 2180) มิลตันจบการศึกษาอย่างเป็นทางการด้วยการไปทัศนศึกษาที่ประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2181-82) กวีนิพนธ์ในภาษาละติน อันเป็นความสามารถที่โดดเด่น ทำให้มิลตันได้รับปริญญาเกียรตินิยม 
การมีหัวปฏิวัติที่รุนแรงในระหว่างสงครามกลางเมืองทำให้มิลตันมีชิ้นงานออกมาน้อยมากซึ่งเป็นเวลาต่อเนื่องกันถึง 20 ปี มีจะก็เพียงงานโคลง “ซอนเน็ท” (Sonnets-โครงชนิดหนึ่งมี 14 บรรทัด) ออกมาเป็นครั้งคราว เมื่อมิลตันกลับลอนดอนในปี พ.ศ. 2182 เขากลายเป็นนักโต้เถียงเกี่ยวกับการปฏิวัติและตีพิมพ์หนังสือเล่มเล็กเป็นชุดออกมาต่อต้านการปกครองคณะสงฆ์โดยบิชอพ (พ.ศ. 2185)  เรื่องการหย่าร้าง (พ.ศ. 2186) เรื่องเสรีภาพของหนังสือพิมพ์ (Areopagitica) (พ.ศ. 2187) และเรื่องการสนับสนุนให้ปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ (พ.ศ. 2192) ต่อมามิลตันได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แก้ต่าง (Apologist) เป็นทางการของเครือจักรภพ
จอห์น มิลตัน ตาบอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2195 แต่หลังจากระบอบกษัตริย์ฟื้นกลับคืนโดยพระเจ้าชาลส์ ที่ 2 ได้ขึ้นเสวยราชอีกครั้งหนึ่ง มิลตันก็ได้หนีไปซ่อนตัว และจากนี้มิลตันก็ได้ทุ่มเทชีวิตให้กับงานกวีนิพนธ์และได้ผลิตผลงานออกมาเป็นจำนวนมาก ถือกันว่าเป็นรองก็เพียงวิลเลียม เช็คสเปียร์เท่านั้น โครงเรื่องของกวีนิพนธ์สำคัญเรื่อง “แพระไดส์ลอสต์” (Paradise Lost) ได้มีอยู่ในใจของมิลตันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2184 หนังสือ 3 เล่มแรกสะท้อนให้เห็นชัยชนะอย่างพระเจ้าและในเล่มสุดท้ายของชุด 12 เล่ม เขียนเมื่อ พ.ศ. 2206 กลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวังประดุจพระเจ้าไม่ได้มีอยู่ในโลกนี้ จากนี้มิลตันได้เขียนงานออกมาอีก 2 ชิ้นในปี พ.ศ. 2214 คือ “สวรรค์กลับคืน” (Paradise Regained)  และ “ความปวดร้าวทรมานของแซมซัน” (Samson Agonists)
จอห์น มิลตัน มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถและสมเด็จพระนารายณ์มหาราชสมัยอยุธยา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "The masque in Milton's Arcades and Comus" by Gilbert McInnis- How Milton Works by Stanley Fish date=2007-12-28 - Milton's cottage- name=John Milton- Famous quotations date=2010-03-11 - Milton's Paradise: exhibit review: marking the poet's 400th 2008 ArtsEditor.com article-  Site dedicated to Milton- Books on Milton's life and works date=2008-12-07 - Open Milton date=2016-01-11  - an open set of Milton's works, together with ancillary information and tools, in a form designed for reuse, launched on Milton's 400th Birthday by the Open Knowledge Foundation- Milton Reading Room date=2002-04-03  – online, almost fully annotated, collection of all of Milton's poetry and selections of his prose- Milton-L Homepage - A scholarly website devoted to the life, literature and times of Milton.  It hosts the webpage for the Milton Society of America, as well as the Milton listserv, an Internet discussion group for Milton. -  Milton index entry at Poets' Corner
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2151
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
2217
เกียรติศักดิ์ทหารเสือ

เกียรติศักดิ์ทหารเสือ เป็นเพลงประกอบละครเวทีเรื่อง "เกียรติศักดิ์ทหารเสือ" ของ ศักดิ์เกษม หุตาคม หรือ "อิงอร" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2490-2495  ขับร้องโดยบุญช่วย หิรัญสุนทร  ประพันธ์ทำนองโดยสง่า อารัมภีร และสุนทรียา ณ เวียงกาญจน์  โดยใช้คำร้องจากโคลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

**โคลงพระราชนิพนธ์**
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสไว้เมื่อครั้งที่หนังสือพิมพ์ดุสิตสมิต นำโคลงนี้ไปตีพิมพ์ เมื่อ พ.ศ. 2461 ว่า

"นักรบฝรั่งเศสโบราณมีภาษิตอยู่อัน 1 สำหรับเป็นบรรทัดฐานแห่งความประพฤติของเขา เป็นภาษิตที่จับใจข้าพเจ้ายิ่งนัก จึ่งได้นิพนธ์เทียบเป็นคำโคลงภาษาไทยขึ้นไว้ว่า "
"เมื่อแต่งโคลงแล้ว ข้าพเจ้าได้ให้นายช่างชาติอิตาเลี่ยนในกรมศิลปากร ชื่อริโกลี เขียนภาพขึ้นไว้ 4 ภาพ เพื่อประกอบโคลงบทนั้นบาทละภาพ ภาพทั้ง 4 นี้ คณะ "ดุสิตสมิต" ได้ขออนุญาตจำลองลงพิมพ์ใน "ดุสิตสมิต" พร้อมกับโคลง เดือนมกราคม พ.ศ. 2461"

**การสร้าง เกียรติศักดิ์ทหารเสือ**
"เกียรติศักดิ์ทหารเสือ" เป็นละครเวทีโดย "อิงอร" (ศักดิ์เกษม หุตาคม) ดัดแปลงเนื้อเรื่องจากนิยายสามทหารเสือ (The Three Musketeers) ของอเล็กซานเดอร์ ดูมาส์  แสดงนำโดย ส. อาสนจินดา, สมพงษ์ พงษ์มิตร, จอก ดอกจันทน์ แล้ว ยังนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ ได้แก่- ภาพยนตร์ เกียรติศักดิ์ทหารเสือ (2508) กำกับโดย ส. อาสนจินดา นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี , ไชยา สุริยัน, ทักษิณ แจ่มผล และ พิศมัย วิไลศักดิ์- ภาพยนตร์ เกียรติศักดิ์ทหารเสือ (2526) กำกับโดย ส. อาสนจินดา นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์, โกวิท วัฒนกุล, อนุสรณ์ เตชะปัญญา และ พิศมัย วิไลศักดิ์- ละครโทรทัศน์ เกียรติศักดิ์ทหารเสือ ในปี 2525-26 นำแสดงโดย นาท ภูวนัย, วิฑูรย์ กรุณา, ภูษิต อภิมัน, กนกวรรณ ด่านอุดม และ เดือนเต็ม สาลิตุล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.vcharkarn.com/include/vcafe/showkratoo.php?Cid=18&Pid=4550 date=2007-09-28 - http://www.sakulthai.com/DSakulcolumndetailsql.asp?stcolumnid=3203&stissueid=2602&stcolcatid=2&stauthorid=13 date=2004-12-10 
หมวดหมู่:พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6
หมวดหมู่:เพลงทหาร
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ส. อาสนจินดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1960
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน

เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน (Ferdinand Magellan), ฟือร์เนา ดึ มากัลไยช์ (Fernão de Magalhães) หรือ เฟร์นันโด เด มากายาเนส (Fernando de Magallanes) เป็นนักเดินเรือชาวโปรตุเกส มีชีวิตอยู่ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา เขาเกิดที่เมืองซาบรอซา ทางภาคเหนือของประเทศโปรตุเกส หลังจากรับราชการทหารที่อินเดียตะวันออกและโมร็อกโก มาเจลลันได้เสนอตัวทำงานให้กับพระเจ้าการ์โลสที่ 1 แห่งสเปนเพื่อค้นหาเส้นทางเดินเรือทางทิศตะวันตกสู่ "หมู่เกาะเครื่องเทศ" (หมู่เกาะโมลุกกะในประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน) เขาจึงได้รับสัญชาติสเปนด้วย
มาเจลลันได้เดินเรือออกจากเมืองเซบิยาในปี พ.ศ. 2062 การเดินทางในช่วง พ.ศ. 2062–2065 ของเขาเป็นการเดินเรือจากมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าสู่มหาสมุทรที่มาเจลลันตั้งชื่อว่า "แปซิฟิก" เป็นครั้งแรก และยังเป็นการเดินทางรอบโลกครั้งแรกอีกด้วย แต่ตัวมาเจลลันเองไม่ได้เป็นผู้นำการเดินเรือรอบโลกตลอดเส้นทาง เนื่องจากถูกชนพื้นเมืองนามว่า ลาปู-ลาปูฆ่าตายที่เกาะมักตันในหมู่เกาะฟิลิปปินส์เสียก่อน (อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้มาเจลลันเคยเดินทางจากยุโรปไปทางตะวันออกสู่คาบสมุทรมลายูมาแล้ว จึงเป็นนักสำรวจคนแรก ๆ ที่เดินทางข้ามเส้นเมริเดียนเกือบทุกเส้นบนโลก) จากลูกเรือ 237 คนที่ออกเดินทางไปกับเรือ 5 ลำ มีเพียง 18 คนที่สามารถเดินเรือรอบโลกได้สำเร็จและกลับไปสเปนได้ในปี พ.ศ. 2065 นำโดยฆวน เซบัสเตียน เอลกาโน นักเดินเรือชาวบาสก์ซึ่งทำหน้าที่บัญชาการเดินเรือแทนมาเจลลัน ส่วนลูกเรือลำอื่น ๆ อีก 16 คนมาถึงสเปนในภายหลัง โดย 12 คนในจำนวนนี้ถูกโปรตุเกสคุมตัวที่หมู่เกาะเคปเวิร์ด (กาบูเวร์ดี) ระหว่าง พ.ศ. 2068-2070 และอีก 4 คนเป็นผู้รอดชีวิตจากเรือตรินิดัดที่เดินทางไปด้วย แต่เรือแตกในหมู่เกาะโมลุกกะ
ชื่อของมาเจลลันยังถูกนำไปตั้งเป็นชื่อของ "เพนกวินมาเจลลัน" ซึ่งเชื่อกันว่าเขาเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ค้นพบ, "เมฆมาเจลลัน" ซึ่งเขาสังเกตเห็นระหว่างการเดินเรือ ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันแล้วว่าที่จริงเมฆนี้เป็นกลุ่มดาราจักรแคระใกล้กับดาราจักรทางช้างเผือก, "ช่องแคบมาเจลลัน" เส้นทางที่มาเจลลันใช้เดินเรือเข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิก และ "ยานมาเจลลัน" ยานสำรวจที่องค์การนาซาส่งไปสำรวจดาวศุกร์ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2534 

**อ้างอิง**
1521
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2023
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตวีลาเรียล
ดุจบิดามารดร

เพลงพระราชนิพนธ์ ดุจบิดามารดร เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประพันธ์ทำนองโดยหม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ขับร้องโดยสวลี ผกาพันธุ์ และสันติ ลุนเผ่ บรรเลงโดยวงดุริยางค์ทหารเรือ สำหรับรูปแบบสำหรับการขับร้องประสานเสียงถูกเรียบเรียงโดย Hans Gunter Mommer และเรียบเรียงเปียโนประกอบการขับร้องประสานเสียงโดย นายแพทย์สิทธิกร ปรีชาวุฒิเดช บรรเลงในรูปแบบขับร้องประสานเสียงและเปียโนครั้งแรกในมหกรรมการขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทยปี 2015 โดย คณะนักร้องประสานเสียงผสมสมาคมขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทย บรรเลงเปียโนครั้งแรกโดย เมธัส ธรรมลงกรต

**ประวัติ**
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ร้อยกรองขึ้นมาชิ้นหนึ่งในลักษณะของโคลง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เริ่มต้นด้วยร่ายและต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน 30 บทร้อยเรียงต่อกัน มีชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์ ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจ
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
หมวดหมู่:เพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา
หมวดหมู่:ราชวงศ์พระร่วง

พ
หมวดหมู่:อาณาจักรสุโขทัย
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 1781
ทหารพระนเรศวร

เพลง ทหารพระนเรศวร  เป็นเพลงปลุกใจ ประพันธ์ทำนองโดย ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์ ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๕

**เนื้อร้อง**
คำร้อง: ท่านผู้หญิงพวงร้อย อภัยวงศ์
ภูเขาสูงแผ่นดินกว้างทางรก
เรายกทัพฝ่ากล้าหาญ 
ใครขวางฟันฟาดแหลกลาญ
ล้างผลาญปี้ป่นวอดวาย 
:ชีวิตอุทิศเพื่อชาติ
:เราต่อสู้เพื่อราษฎร์ทั้งหลาย 
:ชาติเสือเราต้องไว้ลาย
:ชาติชายเราต้องต่อกร 
(สร้อย)
เปรี้ยง เปรี้ยง ดั่งเสียงฟ้าฟาด
โครม โครม พินาศพังสลอน 
เปรี้ยง เปรี้ยง ลูกปืนกระเด็นกระดอน
โครม โครม ดัสกรกระเด็นไกล 
(ซ้ำ)
:ถ้าสิ้นชาติสิ้นแผ่นดินสิ้นกษัตริย์
:เห็นสุดจะยืนหยัดอยู่ได้ 
:จะเป็นตายร้ายดีก็เป็นไป
:ขอป้องกันเอาไว้ให้สุดฤทธิ์ 
เปรี้ยง เปรี้ยง ดังเสียงฟ้าฟาด
โครม โครม พินาศพังสลอน 
เปรี้ยง เปรี้ยง ลูกปืนกระเด็นกระดอน
โครม โครม ดัสกรกระเด็นไกล
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
หมวดหมู่:เพลงทหาร
หมวดหมู่:ราชวงศ์สุโขทัย

หมวดหมู่:ราชวงศ์ไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระบรมวงศานุวงศ์กรุงศรีอยุธยา
ลอว์เรนซ์ เลสสิก

ลอว์เรนซ์ เลสสิก (Lawrence Lessig) (เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2504) เป็นนักวิชาการชาวอเมริกัน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์กฎหมาย ที่วิทยาลัยกฎหมายสแตนฟอร์ด และเป็นผู้ก่อตั้ง ศูนย์เพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Center for Internet and Society) ของวิทยาลัย เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะผู้สนับสนุนให้ลดข้อจำกัดกฎหมายเรื่องลิขสิทธิ์ เครื่องหมายการค้า และแถบความถี่คลื่นวิทยุ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับการประยุกต์กับเทคโนโลยี

**ประวัติ**
เลสสิกเกิดที่เมืองแรพิดซิตี ในรัฐเซาท์ดาโคตา เข้ารับการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาเศรษฐศาสตร์และการจัดการจากวอร์ตัน มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ต่อระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเยล
ก่อนหน้าสแตนฟอร์ด เลสสิกสอนอยู่ที่วิทยาลัยกฎหมายฮาร์วาร์ด ที่ซึ่งเขาเคยเป็นผู้อำนวยการศูนย์เบิร์กมานเพื่ออินเทอร์เน็ตและสังคม (Berkman Center for Internet & Society)
และที่วิทยาลัยกฎหมายชิคาโก เลสสิกถือว่าเป็นกลุ่มเสรีนิยม แต่เขาก็เคยเป็นเสมียนให้กับผู้พิพากษาอนุรักษนิยมที่ทรงอิทธิพลสองคน คือ Richard Posner และ Antonin Scalia

**หนังสือที่เขียน**
 Code and Other Laws of Cyberspace (พ.ศ. 2543)- The Future of Ideas (พ.ศ. 2544)- Free Culture (พ.ศ. 2547). เลสสิกเผยแพร่งานชิ้นนี้ด้วยสัญญาอนุญาต Creative Commons License Attribution-NonCommercial.  date=2007-09-27 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของลอว์เรนซ์ เลสสิก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเซาท์ดาโคตา
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ครีเอทีฟคอมมอนส์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเยล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เลขฐานสิบสอง

เลขฐานสิบสอง เป็นระบบตัวเลขที่ใช้เลข 12 เป็นฐาน นอกจากตัวเลขปกติ 10 ตัวแล้ว จำนวน 10 (ฐานสิบ) ก็อาจเขียนแทนด้วยเลข 2 กลับหัว (↊, U+218A) "A", "T", หรือ "X" และจำนวน 11 (ฐานสิบ) อาจเขียนแทนด้วยเลข 3 กลับหัว (↋, U+218B) หรือเขียนด้วยตัวอักษร  "B","E" หรือ E แบบตัวเขียน (ℰ, U+2130), 10 และจำนวน 12 (ฐานสิบ) จะเขียนเป็นหนึ่งกับศูนย์ คือ 10 นั่นเอง
จำนวน 12 นั้น มีตัวประกอบ 6 ตัว ได้แก่ 1, 2, 3, 4, 6, และ 12 นับเป็นระบบตัวเลขที่สะดวกมากขึ้นสำหรับการคำนวณเศษส่วน เมื่อเปรียบเทียบกับระบบฐานสิบ หรือฐานยี่สิบ ระบบเลขฐานสิบนั้น มีตัวประกอบเพียง 4 ตัว ได้แก่ 1, 2, 5 และ 10
สิบสอง
ฟัวกรา

ไฟล์:Mulard (1).jpg|thumb|right|260px|เป็ดแมลลาร์ดมักถูกใช้ทำฟัวกรามากที่สุด
ฟัวกรา (foie gras, pron; แปลตรงตัว: "ตับอ้วน") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำมาจากตับของเป็ดหรือห่าน รายงานจากกฎหมายฝรั่งเศส ฟัวกราถือเป็นตับของเป็ดหรือห่านที่ถูกทำให้อ้วนด้วยวิธีการให้อาหารทางสายยาง ในประเทศสเปน และประเทศอื่น จะใช้วิธีการให้อาหารตามธรรมชาติ ฝูงเป็ดถูกบังคับให้กินอาหารสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 12.5 วัน ส่วนห่านอยู่ที่สามครั้งต่อวันเป็นเวลาประมาณ 17 วัน ฝูงเป็ดถูกฆ่าในวันที่ 100 และห่านถูกฆ่าในวันที่ 112
เทคนิคการให้อาหารผ่านหลอดสามารถสืบได้ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเริ่มเก็บนกไว้ทำอาหารและทำให้มันอ้วนโดยการบังคับกิน ปัจจุบัน ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตและบริโภคฟัวกรามากที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตและบริโภคทั่วโลกก็ตาม โดยเฉพาะชาติยุโรป สหรัฐ และจีน
ฟัวกรา เป็นอาหารที่มีไขมันมาก และยังมีเส้นใยมากอีกด้วย แต่เดิมแหล่งผลิตฟัวกราที่ดีที่สุด คือ เมืองตูลูซ ทางภาคใต้ของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันนี้สามารถหารับประทานได้เกือบทุกที่ 
องค์การสิทธิสัตว์และสวัสดิการสัตว์ถือว่า ขั้นตอนการผลิตฟัวกรานั้นโหดร้าย เนื่องจากเป็นการบังคับป้อนอาหารให้ห่านหรือเป็ดด้วยข้าวโพด เพื่อให้มีตับใหญ่กว่าปรกติ นอกจากนี้ การผลิตฟัวกรานั้นผิดกฎหมายในหลายพื้นที่ เพราะถือเป็นการทรมานสัตว์ เป็นต้นว่า ใน- นอร์เวย์- เนเธอร์แลนด์- เดนมาร์ก- โปแลนด์ (เคยเป็นผู้ผลิตอันดับ 5 ของโลก เมื่อ ค.ศ. 1999)- ฟินแลนด์- เยอรมนี- ลักเซมเบิร์ก- สวิตเซอร์แลนด์- สวีเดน- สหรัฐอเมริกา: เมืองชิคาโกและรัฐแคลิฟอร์เนีย (เริ่ม พ.ศ. 2555)- สหราชอาณาจักร- สาธารณรัฐเช็ก- ออสเตรีย (6 ใน 9 รัฐ)- อาร์เจนตินา- อิตาลี- อิสราเอล- ไอร์แลนด์

**ดูเพิ่ม**
 Shen Dzu – การทำให้หมูอ้วนด้วยวิธีการที่คล้ายกัน- รายชื่ออาหารจากเป็ด- ออร์โทลัน บันติง (Ortolan bunting)- อาหารพิเศษ- โรคไขมันพอกตับที่ไม่มีแอลกอฮอล์

**อ้างอิง**

**สารานุกรม**
หนังสือ
*Larousse Gastronomique, by Prosper Montagne (Ed.), Clarkson Potter, 2001. 0-609-60971-8.- .- .- .- .- .- .- .- .- .- .- .- .
บทความ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Video of foie gras production.-  ฟัวกรา date=2009-04-02 

**งานวิจัยวิทยาศาสตร์**
 Report of the EU Scientific title=Committee on Animal Health and Animal Welfare on Welfare Aspects of the Production of Foie Gras in Ducks and Geese  small|(277 KiB)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Foie Gras without force-feeding-  Faux Gras – "Foie Gras Without The Cruelty"-  Foie Gras history and using microbiome manipulation without forced feeding date=2019-12-05 -  Chef Dan Barber tells the story of a small farm in Spain that has found a humane way to produce foie gras-  Can Ethical Foie Gras Happen in America? date=2013-05-26  TIME, 12 August 2009
หมวดหมู่:อาหารฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อาหารอุตซิตา
หมวดหมู่:อาหารใช้ทา
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อเป็ด
หมวดหมู่:ฟัวกรา
หมวดหมู่:การกระทำทารุณโหดร้ายต่อสัตว์
หมวดหมู่:การบังคับให้อาหาร
หมวดหมู่:ตับ (อาหาร)
หมวดหมู่:เครื่องใน
นารูโตะ (จังหวัดโทกูชิมะ)

เมืองนารูโตะ (Naruto-shi) เป็นนครในจังหวัดโทกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และอยู่ห่างจากเมืองโทกูชิมะซึ่งเป็นเมืองเอกของจังหวัดไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร มีช่องแคบนารูโตะซึ่งกั้นระหว่างนารูโตะและเกาะอาวาจิ จังหวัดเฮียวโงะ ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อไปยังเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียว ช่องแคบนี้มีชื่อเสียงเรื่องน้ำวน
นารูโตะเป็นที่ตั้งของสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโทกูชิมะ วอร์ติสในเจลีก ดิวิชัน 2
File:Big Naruto Bridge04n3872.jpg|สะพานโอนารูโตะ
File:The Otsuka Museum of Art20s3203-B-T.jpg|พิพิธภัณฑ์ศิลปะโอตสึกะ
File:140712 Baruto-no-niwa in Bando Naruto Tokushima pref Japan02n.jpg|พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ค่ายกักกันบันโด "บารูโตะ โนะ นิวะ"
File:Naruto_Whirlpools_taken_4-21-2008.jpg|น้ำวนในช่องแคบนารูโตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Naruto City official website -  Naruto City official website date=2011-07-22  -  Kitaro Shikoku Peace Bell Project date=2010-09-04 
หมวดหมู่:นครในจังหวัดโทกูชิมะ