Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อ่าวเปอร์เซีย

ไฟล์:ISS-63 Persian Gulf at night.jpg|thumb|อ่าวเปอร์เซียในเวลากลางคืนจากสถานีอวกาศนานาชาติ, ค.ศ. 2020|360px
อ่าวเปอร์เซีย (Persian Gulf; langx|fa|خلیج فارس|translit=xalij-e fârs|lit=อ่าวฟอร์ส, pron) บางครั้งเรียกว่า อ่าวอาหรับ (Al-Khalīj al-ˁArabī) เป็นอ่าวในเอเชียตะวันตก พื้นที่น้ำส่วนนี้เป็นส่วนเพิ่มเติมของมหาสมุทรอินเดียที่ตั้งอยู่ระหว่างอิหร่านกับคาบสมุทรอาหรับ โดยเชื่อมกับอ่าวโอมานทางตะวันออกด้วยช่องแคบฮอร์มุซ และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำชัฏฏุลอะร็อบก่อให้เกิดชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือ
อ่าวเปอร์เซียมีพื้นที่ประมงมากมาย หินโสโครกที่กว้างขวาง (ส่วนใหญ่เป็นหินและมีพืดหินปะการัง) และหอยมุกจำนวนมาก แต่ระบบนิเวศถูกทำลายจากการทำอุตสาหกรรมและน้ำมันรั่วไหล
อ่าวเปอร์เซียอยู่ในแอ่งน้ำอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งมีต้นกำเนิดในมหายุคซีโนโซอิกและมีความเกี่ยวข้องกับการมุดตัวของแผ่นอาหรับลงในเทือกเขาซากรอส แอ่งน้ำนี้เกิดน้ำท่วมเมื่อ 15,000 ปีก่อน เนื่องจากการเพิ่มของระดับน้ำทะเลจากการล่าถอยของธารน้ำแข็งในสมัยโฮโลซีน

**ชื่อ**
ไฟล์:Persian Gulf map.png|upright=1.35|right|thumb|แผนที่อ่าวเปอร์เซีย อ่าวโอมานไหลไปสู่ทะเลอาหรับ รายละเอียดภาพจากแผนที่ตะวันออกลางที่ใหญ่กว่า
ในสมัยก่อน อ่าวเปอร์เซียมีชื่อเรียกหลายชื่อ อัสซีเรียเรียกพื้นที่นี้ว่า "ทะเลขม"
ใน 550 ปีก่อนคริสต์ศักรราช จักรวรรดิอะคีเมนิดจัดตั้งจักรวรรดิดบราณแห่งแรกในเปอร์ซิส (ปารร์ส หรือ ฟอร์สในสมัยใหม่) ในภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงใต้ของที่ราบสูงอิหร่าน ด้วยเหตุนี้ ในแหล่งข้อมูลกรีกระบุแหล่งน้ำที่ล้อมรอบจังหวัดนี้จึงได้ชื่อว่า "อ่าวเปอร์เซีย" ในหนังสือของNearchusที่รู้จักกันในชื่อ Indikê (300 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คำว่า "Persikon kolpos" ที่กล่าวถึงหลายครั้ง มีความหมายว่า "อ่าวเปอร์เซีย"
เมื่อพิจารณาถึงภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของอ่าวเปอร์เซีย อาร์โนลด์ วิลสันระบุไว้ในหนังสิอที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1928 ว่า "ไม่มีร่องน้ำใดที่มีความสำคัญมากไปกว่าอ่าวเปอร์เซียต่อนักธรณีวิทยา นักโบราณคดี นักภูมิศาสตร์ พ่อค้า นักการเมือง นักทัศนาจร และนักวิชาการทั้งในอดีตและปัจจุบัน ร่องน้ำนี้ที่แยกที่ราบสูงอิหร่านออกจากแผ่นอาหรับ ทำให้เกิดอัตลักษณ์อิหร่านตั้งแต่ 2200 ปีเป็นอย่างน้อย"

**ข้อพิพาทเรื่องชื่อ**
พื้นที่น้ำในอดีตและในระดับนานาชาติมีชื่อเรียกว่า อ่าวเปอร์เซีย รัฐบาลอาหรับเรียกบริเวณนี้เป็นอ่าวอาหรับ หรือ The Gulf และบางประเทศและองค์กรเริ่มใช้คำว่าอ่าวอาหรับ ทางองค์การอุทกศาสตร์สากลเรียกพื้นที่นี้ว่า อ่าวอิหร่าน (อ่าวเปอร์เซีย)
ข้อพิพาทนี้เริ่มพบบ่อยขึ้นนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 ความเป็นศัตรูระหว่างอิหร่านและรัฐอาหรับบางประเทศ ควบคู่กับการก่อตัวของอุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับและชาตินิยมอาหรับ ทำให้ชื่อ "อ่าวอาหรับ" กลายเป็นชื่อที่นิยมในประเทศอาหรับส่วนใหญ่ (p. xxxiii.)|author-link=Clifford Edmund Bosworth 

**น้ำมันและแก๊ส**
อ่าวเปอร์เซียเป็นแหล่งน้ำมันดิบแบบเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นที่ตั้งของแท่นขุดเจาะน้ำมันอัลซะฟะนียะ (Al-Safaniya) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ลอยตัวอยู่กลางอ่าวเปอร์เซีย ความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรน้ำมันและแก๊สธรรมชาติเหล่านี้ส่งผลให้ประเทศรอบอ่าวเปอร์เซียเป็นประเทศอุตสาหกรรมน้ำมันสำคัญ ซึ่งมีชื่อเรียกรวม ๆ ว่า รัฐรอบอ่าวเปอร์เซีย ได้แก่ ประเทศอิหร่าน บาห์เรน, คูเวต, โอมาน, กาตาร์, ซาอุดีอาระเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ส่วนอิรักนั้นมีพื้นที่ติดกับอ่าวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

เปอร์เซีย
มกุฎราชกุมาร

มกุฎราชกุมาร (crown prince) หรือ มกุฎราชกุมารี (crown princess) เป็นพระอิสริยยศของรัชทายาทในบางประเทศ มกุฎราชกุมารจะดำรงพระอิสริยยศนี้ไปจนกว่าพระมหากษัตริย์จะสวรรคตหรือสละราชสมบัติ และมกุฎราชกุมารจะเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไป ปัจจุบันประเทศที่เรียกรัชทายาทว่ามกุฎราชกุมารมีประเทศไทย (ตำแหน่งสยามมกุฎราชกุมาร) และประเทศแถบสแกนดิเนเวีย

**รายพระนามมกุฎราชกุมารในปัจจุบัน**

**รัฐเอกราช**

**สหพันธรัฐ**

**มาเลเซีย**
​

**สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์​**

**ดูเพิ่ม**
 รายพระนามรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง


หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์
สาธารณรัฐมิเนอร์วา

}
เขตแดน:
แนวปะการังโซมิน
สมาชิก:
วันเริ่มโรงการ:
19 มกราคม, พ.ศ. 2515
หัวหน้า:
จุดมุ่งหวัง:
สาธารณรัฐ
ภาษา:
ภาษาอังกฤษ
เงินตรา:
สาธารณรัฐโซมีน สร้างขึ้นโดยนำทรายที่นำมาจากประเทศออสเตรเลีย มาถมลงไปในระดับน้ำทะเล ผู้ที่มาริเริ่มโครงการคือโซเฟียอินเลิฟ จนทำให้ดินแดนนี้มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การค้าขายและตกปลาซึ่งเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจของประเทศใหม่ ประเทศนี้
แนวปะการังมิเนอร์วาอยู่ในเขตมหาสมุทรแปซิฟิก โดยตัดสินใจที่จะสร้างเป็นสาธารณรัฐในปี พ.ศ.  2514 และนำเรือบรรทุกทรายจากประเทศออสเตรเลียมาถมในระดับน้ำทะเล และสร้างหอและธงชาติขึ้น สาธารณรัฐมิเนอร์วาได้ส่งประกาศความเป็นเอกราชส่งไปยังประเทศเพื่อนบ้านต่าง ๆและได้คิดสกุลเงินไว้ใช้ภายในประเทศ ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2515 มอริส ซี เดวิสได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีชั่วคราวของสาธารณรัฐมิเนอร์วา
การประกาศความเป็นเอกราชของสาธารณรัฐมิเนอร์วา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2515 ยังผลให้เกิดความสงสัยอย่างมากของประเทศเพื่อนบ้าน การประชุมของประเทศเพื่อนบ้านต่าง ๆ (ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศตองงา ประเทศฟีจี ประเทศนาอูรู ประเทศซามัว หมู่เกาะคุก) ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ซึ่งตองงาได้อ้างสิทธิเหนือดินแดนแนวปะการังมิเนอร์วา
ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2515 รัฐบาลตองงา ได้ประกาศในหนังสือราชกิจจาโดยประกาศให้สาธารณรัฐมิเนอร์วาเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรตองงา
ต่อมาประเทศตองงาได้ส่งกองกำลังทหารเข้ามายึดดินแดนนี้ ธงชาติมิเนอร์วาถูกชักลงจากเสา และเกาะปะการังที่เหลือก็ถูกยึดครองโดยตองงา การยึดครองดินแดนแห่งนี้ของตองงาได้รับการรับรองจากสภาแห่งแปซิกใต้ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2515 ในระหว่างนั้นประธานาธิบดีชั่วคราวมอริส ซี เดวิส ถูกไล่ออก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ตองงา
หมวดหมู่:ประเทศจำลอง
ประติมากรรม

ไฟล์:Non violence sculpture by carl fredrik reutersward malmo sweden.jpg|thumb|นอนไวโอเลนซ์ (1985) โดย คาร์ล เฟร็ดดริก รึยเตอร์ชวัร์ด
ประติมากรรม เป็นสาขาหนึ่งของวิจิตรศิลป์ซึ่งมีรูปแบบสามมิติ เป็นหนึ่งในรูปแบบหนึ่งของศิลปะพลาสติก ประติมากรรมมีรูปแบบสร้างสรรค์แบบธรรมเนียมคือ การแกะสลัก (นำเอาบางส่วนออก) และโมเดล (เพิ่มชิ้นส่วนเข้า) โดยดั้งเดิมมักใช้สื่อกลางคือไม้ หิน เซรามิก โลหะ แต่นับตั้งแต่ยุคโมเดิร์นก็ไม่มีคำจำกัดความถึงรูปแบบ กรรมวิธี และสื่อกลางของการสร้างสรรค์ประติมากรรม วัฒนธรรมโบราณส่วนมากมักหลงเหลือหลักฐานของประติมากรรมมาถึงปัจจุบัน เช่นเดียวกับภาชนะ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การแกะสลัก
ทรงกระบอก

รูปทรงกระบอก
ในทางเรขาคณิต ทรงกระบอก เป็นกราฟสามมิติที่เกิดจากสมการ

ทรงกระบอกที่มีรัศมี r และความสูง h จะสามารถหาปริมาตรของทรงกระบอกหาได้จากสูตร

และพื้นที่ผิวของทรงกระบอกหาได้จากสูตร


**กราฟของทรงกระบอกแบบอื่นๆที่ไม่ค่อยได้ใช้**

**ทรงกระบอกจินตภาพ (imaginary cylinder)**


**ทรงกระบอกไฮเปอร์โบลิก (hyperbolic cylinder)**


**ทรงกระบอกพาราโบลิก (parabolic cylinder)**

หมวดหมู่:เรขาคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:เรขาคณิตทรงตันแบบยุคลิด
66

66 (หกสิบหก) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 65 (หกสิบห้า) และอยู่ก่อนหน้า 67 (หกสิบเจ็ด)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - hexahexaconta-- ภาษาละติน - sexsextroginti-

**ความหมาย**
 66 เป็นเลขอะตอมของดิสโพรเซียม

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
100000000

100000000 (ร้อยล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 99999999 (เก้าสิบเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 100000001 (ร้อยล้านเอ็ด)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - hectamega-- ภาษาละติน - centimicro-

**ความหมาย**

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
เห็ดหลินจือ

เห็ดหลินจือ (Lingzhi) เป็นยาจีน (Chinese traditional medicine) ที่ใช้กันมานานกว่า 2,000 ปี นับตั้งแต่สมัยจักรพรรดิฉินซีเป็นต้นมา เห็ดหลินจือเป็นของหายากมีคุณค่าสูงในทางสมุนไพรจีน และได้ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณ “เสินหนงเปินเฉ่า” ซึ่งเป็นตำราเก่าแก่ที่สุดของจีนมีคนนับถือมากที่สุด ได้กล่าวไว้ว่า เห็ดหลินจือเป็น “เทพเจ้าแห่งชีวิต” (Spiritual essence) มีพลังมหัศจรรย์ บำรุงร่างกายใช้เป็นยาอายุวัฒนะในการยืดอายุออกไปให้ยืนยาว ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่ง และยังสามารถรักษาโรคต่าง ๆ ได้อย่างกว้างขวาง

**สรรพคุณ**
ในสมัยโบราณ กล่าวกันว่า เห็ดหลินจือทำให้กล้ามเนื้อหัวใจแข็งแรงขึ้น ให้พลังชีวิตมากขึ้น ใช้บำรุงร่างกาย เป็นยาอายุวัฒนะ ทำให้มีกำลัง ทำให้ความจำดีขึ้น ทำให้ประสาทสัมผัสต่าง ๆ ชัดเจนดีขึ้น ส่งเสริมการไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ทำให้ผิวพรรณเปล่งปลั่งสีหน้าแจ่มใส ชะลอความแก่ ส่วนสรรพคุณอื่นๆที่ได้รวบรวมไว้ได้แก่ รักษาและต้านมะเร็ง รักษาโรคตับ ความดันโลหิตสูง ขับปัสสาวะ ปรับความดันโลหิตทั้งสูงและต่ำ ภาวะมีบุตรยาก การเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ
โรคภูมิแพ้ โรคประสาท ลมบ้าหมู เส้นเลือดอุดตันในสมอง อัมพาต อัมพฤกษ์ ปวดเมื่อย ปวดข้อ โรคเกาต์ โรคเอสแอลอี เส้นเลือดหัวใจตีบ ตับแข็ง ตับอักเสบ ปวดประจำเดือน ริดสีดวงทวาร อาหารเป็นพิษ แผลในกระเพาะอาหารและลำไส้ บำรุงสายตา และความเชื่อดังกล่าว ยังคงสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบันแม้จะไม่มีหลักฐานทางการแพทย์ยืนยันชัดเจน
เห็ดหลินจือได้ถูกบันทึกไว้ว่า  มีขึ้นอยู่ตามธรรมชาติมาก กว่า 100 สายพันธุ์  และสำหรับสายพันธุ์ที่นิยมมีสรรพคุณทางยาดีที่สุดคือ กาโนเดอร์ม่า ลูซิดั่ม ( Ganoderma lucidum) หรือสายพันธุ์สีแดง
เห็ดหลินจือมีสารโพลีแซคคาไรด์โดยใน ปัจจุบัน มีผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับ เห็ดหลินจือออกมาจำหน่ายกันเป็นจำนวนมาก การเลือกผลิตภัณฑ์เห็ดหลินจือแดงควรศึกษาตั้งแต่วิธีการเพาะปลูก ซึ่งเป็นกระบวนการที่สำคัญ เพราะการจะได้เห็ดหลินจือที่มีคุณภาพที่ดีนั้น ตัวเห็ดหลินจือเอง จะต้องได้รับการเพาะเลี้ยงในสภาวะที่เหมาะสม ทั้งในเรื่องความชื้น แสงสว่าง และสารอาหารที่ได้รับ ส่วนขั้นตอนการแปรรูป ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่สำคัญ เพราะถือเป็นกระบวนการที่จะสกัดสารโพลีแซคคาไรด์จากตัวเห็ดเองออกมาให้ได้มากที่สุด นอกจากนี้การบรรจุภัณฑ์ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ต้องให้ความสนใจไม่แพ้กัน ควรเป็นบรรจุภัณฑ์ที่สามารถกันความชื้นได้ดี เพราะว่าความชื้นจะทำให้เห็ดหลินจือขึ้นราได้ เนื่องจากเห็ดหลินจือค่อนข้างไวต่อความชื้น
ภาควิชาเภสัชวินิจฉัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ประเทศไทยมีการปลูกเห็ดหลินจือในเชิงพาณิชย์มาเป็นเวลานานกว่า 20 ปี โดยจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในรูปดอกเห็ดหั่นเป็นแผ่น น้ำเห็ดหลินจือ เครื่องดื่มชาเห็ดหลินจือ กาแฟเห็ดหลินจือ เป็นต้น แต่ส่วนใหญ่ยังไม่มีการศึกษาวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งสรรพคุณในการรักษาโรคภัยต่าง ๆ

**การรักษามะเร็ง**
ในปี 2559 มีการรวบรวมข้อมูลทางการแพทย์ Cochrane Database Syst Rev เลือกเฉพาะงานวิจัยที่มีคุณภาพมาดูผลของการรักษามะเร็งของเห็ดหลินจือ พบว่ายังไม่ปรากฏหลักฐานว่าสามารถใช้เป็นยาตัวแรกในการรักษามะเร็ง และยังไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนว่าจะช่วยเพิ่มระยะเวลารอดชีวิตของผู้ป่วยหรือไม่ ดังนั้นจึงไม่แนะนำให้ใช้เพื่อรักษามะเร็งเพียงอย่างเดียว 
สำหรับข้อมูลการช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกัน หรือช่วยเสริมฤทธิ์ของการรักษาด้วยรังสีบำบัดหรือเคมีบำบัด ยังไม่พบผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจชัดเจนเช่นกัน
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
หมวดหมู่:เห็ดที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพรจีน
หมวดหมู่:ยาที่ใช้ในการอายุรเวท
อัลฮะกีม

อัลฮะกีมเป็นนามสกุลที่มีชื่อเสียงในประเทศอิรักและโลกอาหรับ บุคคลที่สำคัญในตระกูลอัลฮะกีมได้แก่
*มุฮัมมัด บากิร อัลฮะกีม
*อับดุลอะซีซ อัลฮะกีม
*อายะตุลลอหฺ มุฮฺซิน อัฏฏอบาฏอบาอีย์ อัลฮะกีม
มะริด

มะริด (မြိတ်, pron มเยะ หรือ  เบะ; ဗိက်) มีชื่อเดิมเป็นภาษาอังกฤษว่า เมอร์กวี (Mergui) เป็นเมืองหนึ่งในภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตอนใต้บริเวณชายฝั่งทะเลอันดามัน มีประชากรราว 209,000 คนใน พ.ศ. 2553

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในภาคตะนาวศรี
อับดุลอะซีซ อัลฮะกีม

อายะตุลลอฮ์ ซัยยิด อับดุลอะซีซ อัลฮะกีม (سید عبد العزيز الحكيم; ค.ศ. 1952 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 2009) เป็นนักเทววิทยาและนักการเมืองชาวอิรัก และเป็นหัวหน้าพรรคสภาสูงสุดเพื่อการปฏิวัติอิสลามในอิรัก และเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาฝ่ายปกครองอิรัก

**ป่วยและเสียชีวิต**
ณ วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 เขาขึ้นเครื่องบินไปรักษาตัวที่ฮิวสตัน โดยมีรายงานว่าเขาเป็นมะเร็งปอด จากนั้นในวันที่ 20 พฤษภาคมของปีเดียวกัน เขาเดินทางออกจากสหรัฐไปยังอิหร่าน เพื่อรับการรักษาเคมีบำบัด ต่อมาในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2009 อับดุลอะซีซ อัลฮะกัมเสียชีวิตจากมะเร็งปอดในโรงพยาบาลเตหะราน เขาได้รับการฝังที่นาจาฟเมือวันที่ 29 สิงหาคม ซึ่งเป็นเดือนเดียวกันที่พี่ชายเสียชีวิตเมื่อ 6 ปีก่อนหน้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Background- Iraqis must enhance internal ties
*id=1519749- Abdul Aziz al-Hakim - Daily Telegraph obituary
หมวดหมู่:บุคคลจากนาจาฟ
มัวะห์ซิน อัลฮะกีม

มัวะห์ซิน อัฏเฏาะบาเฏาะบาอี อัลฮะกีม (محسن الطباطبائي الحكيم; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1889 – 2 มิถุนายน ค.ศ. 1970) เป็นผู้นำศาสนามุสลิมนิกายชีอะฮ์ชาวอิรักที่กลายเป็นผู้นำ marja' แห่งนาจาฟใน ค.ศ. 1946 หลังอะบูลฮะซัน อัลอิศฟะฮานีเสียชีวิต และภายหลังกลายเป็นผู้นำสูงสุดของโลกชีอะฮ์ส่วนใหญ่ใน ค.ศ. 1961 หลังโฮสเซย์น โบรูเจร์ดีเสียชีวิต
บุตรชายของอายะตุลลอฮ์ อัลฮะกีม ที่มีชื่อเสียงได้แก่
*มุฮัมมัด บากิร อัลฮะกีม
*อับดุลอะซีซ อัลฮะกีม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อายะตุลลอหฺ
หมวดหมู่:บุคคลจากนาจาฟ
2513
ศาลเจ้าไท้เพ่งอ๊วงกง

ศาลเจ้าไท้เพ่งอ๊วงกงตั้งอยู่ใน จังหวัดสมุทรสงครามเป็นศาลเจ้าที่ชาวจีนพร้อมใจกันสร้างขึ้น บริเวณปากคลองแควอ้อม
จากการแปลตราสาร ขออนุญาตตั้งศาลเจ้า ศาลเจ้าไท้เพ่งอ๊วงกง ที่เขียนไว้เป็นภาษาจีน ว่า  
ตราสารฉบับนี้ส่วนหนึ่งเป็นประวัติการสร้างศาลเจ้า กล่าวถึง ค่ายบางกุ้ง และ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช 
ความว่าทหารพม่าล้อมค่ายบางกุ้งนานถึง 41วัน เมื่อ เดือนยี่ แรม 6 ค่ำ ชาวบ้านและทหารไทย-จีน ที่อยู่ในค่ายได้รับความลำบากมากข้าวปลาอาหารขาดแคลนพวกชาวบ้านคนชรายอมอดอาหาร เพื่อเอาอาหารให้ทหารไทย-จีนกิน ฝ่ายไต้ก๋งเจียม คือ ออกหลวงเสนาสมุทร ซึ่งเป็นผู้ดูแลเมืองแม่กลองในสมัยนั้น ได้แจ้งไปยังกรุงธนบุรี ขอกำลังช่วยรบกับพม่า หลังจากตีพม่าแตกพ่ายแล้ว ก่อนพระเจ้าตากสินเสด็จกลับ ได้มีบัญชาให้ทหารไทยจำนวนหนึ่งช่วยรักษาเมืองแม่กลอง โดยให้อยู่ร่วมกับทหารจีน  โดยมีพระบรมราโชวาทให้อยู่ร่วมกัน ช่วยเหลือเกือกูลกัน อย่าได้รังเกียจเดียดฉันท์    พสกนิกรชาวจีนให้ความเคารพสักการะพระองค์ประดุจเทพเจ้าองค์หนึ่ง ถือกันว่าแผ่นดินตรงไหน  พระองค์เสด็จไปถึง และพระบาทขอพระองค์ประทับลงตรงที่นั้นประชาชนจะได้รับแต่ความสุขความเจริญ สงบสันติทั่วทั้งภูมิภาคนั้น    ดังนั้น ภายหลังพสกนิกรชาวจีนจึงได้สร้างศาลบูชาขึ้น ตรงที่พระออกเสด็จออกเรือ ท้ายค่ายบางกุ้ง เพื่อเป็น สถานที่เคารพบูชาของชาวจีนโดยทั่วไป  โดยได้ถวายนามเป็นภาษาจีนว่า "ไท้เพ่งอ๊วงกง" แปลเป็น ภาษาไทย ว่า "เทพเจ้าแห่งสันติ"  ตรงเหนือบานประตูด้านในศาลเจ้า มีง้าว แขวนอยู่ 1เล่ม ภายในมีพระประทาน  พร้อมทั้งพระโมคคัลลา พระสารีบุตร ทั้งยังมีรูปปั้นจีนและเซียนมากมาย      ที่สำคัญ คือ  มีรูปสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชตั้งอยู่บนแท่นบูชา  
ท
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
พีชคณิตเชิงเส้น

ไฟล์:Linear subspaces with shading.svg|thumb|250px|right|ในปริภูมิแบบยุคลิดสามมิติ ระนาบทั้งสามนี้เป็นผลเฉลยของสมการเชิงเส้นและส่วนตัดระหว่างระนาบแทนผลเฉลยร่วมของระบบสมการ ในรูปมีผลเฉลยเป็นจุดจุดเดียว เส้นตรงสีฟ้าเป็นผลเฉลยร่วมของสมการสองสมการ
พีชคณิตเชิงเส้น (Linear algebra) เป็นสาขาหนึ่งของคณิตศาสตร์ที่ศึกษาระบบสมการเชิงเส้น เวกเตอร์ ปริภูมิเวกเตอร์ การแปลงเชิงเส้น และการเขียนแทนการแปลงเชิงเส้นด้วยเมทริกซ์  พีชคณิตเชิงเส้นเป็นหัวข้อสำคัญในคณิตศาสตร์สมัยใหม่ เรขาคณิตสมัยใหม่ใช้พีชคณิตเชิงเส้นเป็นพื้นฐานในการนิยามเส้นตรง ระนาบ และการหมุน นอกจากนี้การวิเคราะห์เชิงฟังก์ชันซึ่งเป็นหัวข้อย่อยของคณิตวิเคราะห์อาจมองได้ว่าเป็นการประยุกต์ใช้พีชคณิตเชิงเส้นกับปริภูมิของฟังก์ชัน
พีชคณิตเชิงเส้นยังประยุกต์ใช้อย่างแพร่หลายในวิชาวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ เนื่องจากสามารถใช้เป็นแบบจำลองปรากฏการณ์ทางธรรมชาติจำนวนมากได้ และสามารถคำนวณได้อย่างมีประสิทธิภาพ และแบบจำลองไม่เชิงเส้นอื่นที่ไม่สามารถจำลองได้โดยพีชคณิตเชิงเส้น อาจใช้การประมาณค่าอันดับหนึ่งทำให้หาค่าประมาณในรูปแบบเชิงเส้นได้

**ประวัติ**
กระบวนการแก้ระบบสมการเชิงเส้น ที่ในปัจจุบันเรียกว่าการกำจัดแบบเกาส์นั้นปรากฏในตำราคณิตศาสตร์ The Nine Chapters on the Mathematical Art ของจีนโบราณ ซึ่งแสดงให้เป็นตัวอย่างการแก้ระบบสมการผ่านปัญหาสิบแปดข้อ โดยมีจำนวนสมการตั้งแต่สองจนถึงห้าสมการ
การแก้ระบบสมการอย่างเป็นระบบโดยใช้ดีเทอร์มิแนนต์เริ่มต้นจากไลบ์นิซในปี 1693 และในปี 1750 กาเบรียล คราเมอร์ใช้ดีเทอร์มิแนนต์หาผลเฉลยโดยตรงของระบบสมการเชิงเส้นด้วยวิธีที่ปัจจุบันเรียกว่ากฎของคราเมอร์ ในภายหลังเกาส์ได้ค้นพบวิธีการแก้ปัญหาระบบสมการเชิงเส้นอีกครั้งเพื่อใช้ในงานภูมิมาตรศาสตร์ของเขา ซึ่งปัจจุบันเราเรียกว่า การกำจัดแบบเกาส์
ในปี 1844 แฮร์มัน กึนเทอร์ กรัสมัน ตีพิมพ์หนังสือ ทฤษฎีส่วนขยายเชิงเส้น คณิตศาสตร์สาขาใหม่ (Die Lineale Ausdehnungslehre, ein neuer Zweig der Mathematik หรือ Theory of Linear Extension) ซึ่งบรรจุหัวข้อใหม่ในคณิตศาสตร์ที่ในปัจจุบันเราถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของพีชคณิตเชิงเส้น ในขณะที่ เจมส์ ซิลเวสเตอร์เสนอคำว่า เมทริกซ์ เป็นครั้งในปี 1848 มาจากภาษาละติน matrix ซึ่งแปลว่า มดลูก
จูเซปเป เปอาโนนิยามคำว่า ปริภูมิเวกเตอร์ เป็นครั้งแรกในปี 1888 และเป็นนิยามที่ใช้ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วีดิทัศน์การบรรยายวิชาพีชคณิตเชิงเส้น date=2006-04-23  จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ -  เครื่องคิดเลขพีชคณิตเชิงเส้น -  เครื่องคิดเลขพีชคณิตเชิงเส้น: คูณ หาอินเวอร์ส หาค่าไอเกนของแมทริกซ์ -  พีชคณิตเชิงเส้น จาก แมธเวิร์ล. -  บทนำพีชคณิตเชิงเส้น date=2012-06-12  และ  สรุปสัญลักษณ์ทางพีชคณิตเชิงเส้น date=2012-09-25  จาก แพลเน็ตแมธ -  พีชคณิตเชิงเส้น date=2007-06-29  โดย เอลเมอร์ จี. เวนส์  -  ปัญหาพีชคณิตเชิงเส้นพร้อมเฉลย -  พีชคณิตเชิงเส้นสำหรับเทคโนโลยีสารสนเทศ date=2013-04-17  
หมวดหมู่:การวิเคราะห์เชิงตัวเลข
แคว้นคาลินินกราด

แคว้นคาลินินกราด (translit=Kaliningradskaya oblastʹ; Kaliningrad Oblast) เป็นหน่วยองค์ประกอบซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของสหพันธรัฐรัสเซีย อยู่ในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก เป็นดินแดนส่วนแยกย่อยที่ตั้งอยู่บนทะเลบอลติก แคว้นนี้ล้อมรอบด้วยสมาชิกสหภาพยุโรปและเนโท 2 ประเทศ ได้แก่ โปแลนด์ทางทิศใต้และลิทัวเนียทางเหนือและตะวันออก เมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้น (แคว้นปกครองตนเอง) คือเมืองคาลินินกราดซึ่งเดิมชื่อเมืองเคอนิชส์แบร์ค เมืองท่าบัลตีสค์เป็นเมืองท่าแห่งเดียวของประเทศรัสเซียในทะเลบอลติกที่ไม่มีน้ำแข็งในฤดูหนาว แคว้นคาลินินกราดมีประชากรประมาณ 1 ล้านคนในการสำรวจสำมะโนประชากรรัสเซียปี ค.ศ. 2021

**ลักษณะภูมิประเทศและที่ตั้ง**
แคว้นคาลีนินกราดตั้งอยู่ ณ ดินแดนพ้นชายขอบของประเทศรัสเซียออกไป โดยมีชายแดนติดกับประเทศโปแลนด์ทางทิศใต้ และติดกับประเทศลิทัวเนียทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ มีระยะห่างจากมอสโก 1289 กิโลเมตร มีพื้นที่ทางธรรมชาติที่สมบูรณ์ที่สุดในรัสเซียคือ เป็นเขตป่าไม้แบบผสมและผลัดใบสลับกับหนองน้ำ มีศูนย์กลางที่เมืองคาลีนินกราด พื้นที่โดยรวม 15,100 ตารางกิโลเมตร สถิติของประชากรในปี 2005 คือ 946,800 คน ความหนาแน่นของประชากร 95 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
ภายในแคว้นคาลีนินกราดนั้น มีเมืองที่เป็นเมืองหลัก จำนวน 5 แห่ง  คือ- Baltiysk- Gusev- Kaliningrad- Sovyetsk- Chernyakhovsk

**เวลา**
เขตเวลาเป็นเขตของยุโรปตะวันออกโดยเวลาท้องถิ่นช้ากว่าเมืองมอสโกและเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  1  ชั่วโมง

**ภูมิอากาศ**
คาลีนินกราดมีภูมิอากาศแบบภาคพื้นทวีป โดยมีอุณหภูมิประมาณ 6.2-7.6 องศา
ในช่วงฤดูร้อนและใบไม้ผลิ จะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 17 องศา และในช่วงเดือนมกราคมจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 3 องศา ส่วนในช่วงที่ไม่มีน้ำแข็งปกคลุมจะกินเวลานานประมาณ 180 วัน โดยมีลมพัดมาจากทิศตะวันตกหรืออาจมีการเปลี่ยนแปลงทางภูมิศาสตร์อันเนื่องมาจากลมทะเล
ในช่วงฤดูหนาวและช่วงฤดูใบไม้ร่วงลมจะพัดมาจากทางมหาสมุทรแอตแลนติกใต้และตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งจะนำเอาอากาศอบอุ่นมาด้วย โดยกระแสน้ำอุ่นที่ไหลข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก จำทำให้อุณหภูมิสูงขึ้นและความกดอากาศลดลงรังสี UV จะเข้มข้นมากในบริเวณ Svetlogorsk บริเวณศูนย์กลางสถานที่พักผ่อนของคาลีนินกราด โดยวันที่แสงแดดแรงจะมีประมาณ 135 วัน/ปีเท่านั้น 

**อ้างอิง**
ค
หมวดหมู่:แคว้นของประเทศรัสเซีย
ค
ไฟนอลแฟนตาซี I-II

ไฟนอลแฟนตาซี 1-2 คือ เป็นชุดสะสมที่รวมเกมซีรี่ไฟนอลแฟนตาซี I และภาค II ลงในเครื่องเพลย์สเตชันและเกมบอยแอดวานซ์ โดยของเกมบอยแอดวานซ์จะใช้ชื่อไฟนอลแฟนตาซีดอว์นออฟโซลส์

**การผลิตซ้ำ**

**เพลย์สเตชัน**

**เกมบอยแอดวานซ์**
ส่วนที่เพิ่มเติม- พัฒนาระบบกราฟิกให้สูงขึ้น- เพิ่มระบบวิ่ง- ระบบ Bestiary ดูรายชื่อมอนสเตอร์- ในภาคแรกจะเพิ่มดันเจี้ยนพิเศษ 4 แห่ง ชื่อ Soul of Chaos ซึ่งจะเข้าได้หลังจาปราบคาออสของแต่ละธาตุ โดยจุดพิเศษของดันเจี้ยนเหล่านี้คือจะให้ผู้เล่นมีโอกาสปะทะกับบอสของภาค IV, V และ VI เช่น สี่จตุรมาร (สกัลมิเรียวเน่, ไคแน๊กโซ่, บาบาริเซีย, ลูบิคันเต้), กิลกาเมช, รถไฟปีศาจ, ชินริว, โอเมก้า, อโทมอส- ในภาคสองจะเพิ่มดันเจี้ยนพิเศษชื่อ Soul of Rebirth ซึ่งจะเป็นเรื่องราวของเหล่าตัวละครอื่นๆที่เสียชีวิตไปในเกม โดยพวกเขาจะมารวมกันและสู้บอสลับกันในดันเจี้ยนลับนี้- ทำการแปลและเรียบเรียงภาษาอังกฤษใหม่- เพิ่มอาวุธใหม่ๆเช่น ดาบอัลเทม่า เวพอน- มีช่องเซฟให้สามช่อง- ปรับปรุ่งระบบทั่วๆไปให้ดีขึ้น

**ดูเพิ่ม**
 ไฟนอลแฟนตาซี- ไฟนอลแฟนตาซี II
ฟไฟนอลแฟนตาซี I-II
เดิร์จออฟเซอร์เบรัส: ไฟนอลแฟนตาซี VII

เดิร์จ ออฟ เซอร์เบรัส:ไฟนอลแฟนตาซี VII (Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII) คือเกมแนวชู้ตติ้ง (shooting) กึ่ง อาร์พีจี มีตัวละครเอกคือ วินเซนต์ วาเลนไทน์ ที่ซึ่งเป็นตัวละครจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII ผลิตและวางจำหน่ายโดยบริษัท สแควร์เอนิกซ์ ในปี ค.ศ. 2006
ตัวละครหลักในภาคนี้
วินเซนต์ วาเลนไทน์(Vincent Valentine)
อายุ:ไม่ปรากฏ ส่วนสูง:184

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2010-02-20 
หมวดหมู่:ไฟนอลแฟนตาซี
ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์

ไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ (ทับศัพท์จาก Final Fantasy Crystal Chronicles) คือ เกมอาร์พีจีในซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งเป็นเกมภาคแรกของซีรี่ที่ถูกทำลงเครื่องเกมคิวบ์ของนินเท็นโด สร้างโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปี ค.ศ. 2003 แต่ด้วยตัวเกมที่ทำออกมาได้ไม่สนุกเท่าซีรีส์หลัก จึงสร้างความผิดหวังให้แก่นักเล่นเกมทั่วโลกไม่น้อย แต่ในงานอีทรีที่ประเทศญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2006 เกมไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ ก็ได้มีการวางแผนสร้างภาคต่อให้แก่เครื่องเล่นเกมวีของทางบริษัทนินเท็นโดอีกครั้ง ด้วยระบบที่แปลกใหม่ของเครื่องเล่นเกมตัวนี้ ทำให้ได้รับความสนใจไม่น้อย โดยภาคต่อนี้มีชื่อว่าไฟนอลแฟนตาซีคริสตัลโครนิเคิลส์ เดอะคลิสตัลแบเรียส
หมวดหมู่:ไฟนอลแฟนตาซี
ไฟนอลแฟนตาซี II

ไฟนอลแฟนตาซี II (Fainaru Fantajī Tsū; Final Fantasy II) เป็น วิดีโอเกมอาร์พีจี ผลิตโดยบริษัทสแควร์ (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) ลงให้แก่เครื่องเล่นเกมแฟมิคอม ของบริษัทนินเทนโด เป็นครั้งแรกที่ตัวละครของเกมซีรี่นี้ ถูกกำหนดให้มีชื่อและเรื่องราวความเป็นมาเป็นของตนเอง และยังมีเนื้อเรื่องมากมายที่ต้องสลับตัวเพื่อนในกลุ่มอยู่ตลอดเวลา ทำให้ประสบความสำเร็จในยุคนั้น นอกจากนี้ยังเป็นการปรากฏตัวของตัวละครประจำซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซีอย่าง ซิด และ โจโคโบะ อีกด้วยต่อมาจึงได้มีการรีเมคใหม่มาลงเครื่องเกมบอยแอดวานซ์ (GBA) คู่กับภาคแรกในชื่อเกม ไฟนอลแฟนตาซี I-II แอดวานซ์ ในปี ค.ศ. 2004 กับค.ศ. 2006 และสำหรับเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในค.ศ. 2007 รวมทั้งรุ่นล่าสุดสำหรับระบบวีเวอร์ฌวลคอนโซลในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2009 

**ระบบเกมส์**
ระบบเกมส์ในภาคนี้ยังคงไว้เหมือนใน ไฟนอลแฟนตาซี I ทั้งระบบการซื้อขายอาวุธ เครื่องป้องกัน เวทมนตร์ยังคงได้จากการใช้เงินซื้อเช่นเคย ระบบการต่อสู้ก็ยังผลัดกันโจมตีคนละหนึ่งตากับทางศัตรูเหมือนเดิม สิ่งที่เปลี่ยนไปคือการเพิ่มระดับของตัวละคร ในภาคนี้ได้ตัดเลเวลออกไป แต่ตัวละครจะสามารถพัฒนาได้ด้วยระบบความถนัดแทน โดยถ้าตัวละครกระทำอะไรบ่อยๆ ความถนัดนั้นก็จะเพิ่มขึ้น เช่นถ้าใช้ดาบบ่อยๆ ความสามารถในการใช้ดาบก็จะเพิ่ม ถ้าใช้เวทมนตร์บ่อยๆ ค่าจิตใจก็จะเพิ่ม (ซึ่งต่อมาระบบนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเกมส์ตระกูลซาก้าฟรอนเทียร์ในเวลาต่อมา)

**คำตอบรับ**
รายงานจากฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสแควร์ เกมฉบับแฟมิคอมขายได้ 800,000 ฉบับ ณ วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 ทั้งเกมนี้กับรุ่นที่เผยแพร่ใหม่ขายไป 1.28 ล้านฉบับทั่วโลก ในจำนวนนี้มี 1.08 ล้านอันขายในญี่ปุ่นและ 200,000 อันที่ต่างประเทศ ส่วนรุ่น PlayStation Portable ขายได้ 90,000 อันในญี่ปุ่น และ 70,000 อันในอเมริกาเหนือ ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2007 แม้ว่าจะเผยแพร่ในเดือนมิถุนายนของปีนั้นก็ตาม ถึงแม้ว่าจะมียอดขายสูง เกมนี้กลับเป็นเกมที่ขายได้น้อยที่สุดในบรรดาสิบเกมหลักแรกของเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี

**อ่านเพิ่ม**
 Cite book | title=Final Fantasy Ultimania Archive | publisher=Dark Horse Comics | year=2018 | isbn=978-15-0670-644-3 | volume=1 | publication-place=Milwaukie

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
โจโคโบะ

โจโคโบะ (Chokobo; Chocobo) เป็นสิ่งมีชีวิตในจินตนาการในชุดเกม ไฟนอลแฟนตาซี ของ Square และ Square Enix มีลักษณะเป็นนกขนาดใหญ่สีเหลืองที่บินไม่ได้ สามารถขี่มันเป็นพาหนะหรือจะใช้มันทำอย่างอื่นได้หลายอย่าง โจโคโบะปรากฏครั้งแรกใน Final Fantasy II และให้ถูกให้ความสำคัญในภาคต่อๆมา ทำให้โจโคโบะกลายเป็นตัวละครสัญลักษณ์ประจำเกม Final Fantasy คู่กับโมกลี และด้วยความนิยมทำให้มันยังถูกนำไปสร้างเป็นชุดเกมของตัวเอง 

**การปรากฏตัว**

**ในชุดเกม Final Fantasy**
โจโคโบะส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า (แม้ว่าใน Final Fantasy VII จะอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าและทุ่งหิมะ) พวกที่อยู่ในป่าจะมีนิสัยดุร้ายเมื่อรู้สึกว่าถูกคุกคาม แต่ก็สามารถทำให้เชื่องเพื่อที่จะมาใช้เป็นพาหนะได้เสมือนทหารม้าที่สามารถเดินทางอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ ซึ่งในบทบาทนี้โจโคโบะสามารถที่จะข้ามน้ำตื้นได้ และโดยส่วนมากแล้ว เมื่อผู้เล่นขี่โจโคโบะจะสามารถเดินทางได้โดยปลอดจากการถูกโจมตี และโจโคโบะจะไม่หนีไปไหนถึงแม้ว่าถูกเล่นจะปล่อยมันไว้เพียงลำพังก็ตาม อาหารโปรดของโจโคโบะคือ Gysahl Green ซึ่งตั้งชื่อตามเมืองหนึ่งใน Final Fantasy III

**ในชุดเกม Chocobo**
ชุดเกม Chocobo เป็นชุดเกมที่แยกออกจากเกม Final Fantasy โดยมีเนื้อเรื่องแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถูกพัฒนาขึ้นโดย Square ในตอนแรก และต่อมาด้วย Square Enix 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกมซีรีส์ Chocobo ในญี่ปุ่น ja
หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนกที่บินไม่ได้
หมวดหมู่:ตัวละครสัตว์ในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:สัญลักษณ์นำโชควิดีโอเกม
โมกลี

ม๊อกกุริ (Mōguri, ทับศัพท์จาก Moogle, หรือ Moglie ตามตัวสะกดในต้นฉบับ, อ่านว่า โม-กลี) เป็นชื่อเผ่าพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่มีบทบาทแตกต่างกันในแต่ละภาค เช่น เป็นพรรคพวกใน ไฟนอลแฟนตาซี VI เป็นจุดเซฟเกมใน ไฟนอลแฟนตาซี IX และเป็นชุดสวมใส่ใน ไฟนอลแฟนตาซี X-2 เป็นต้น ลักษณะโดยทั่วไปทุกภาคคือ เป็นสัตว์คล้ายแมว ตัวเล็กๆ เหมือนตุ๊กตา ขนสีขาว จมูกใหญ่สีแดง และมีปีกสีม่วงเล็กๆ คล้ายกับปีกค้างคาว 2 ข้าง
ชื่อ ม๊อก หรือ ม๊อกกุริ ตามการออกเสียงในภาษาญี่ปุ่น มาจากการผสมคำระหว่าง โมะกุระ (mogura) ที่แปลว่าตัวตุ่น กับ โคโมะริ (kōmori) ที่แปลว่าค้างคาว 
หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
ปลาตะลุมพุก

บทความนี้หมายถึงปลา ส่วนตะลุมพุกในความหมายอื่นดูที่: ตะลุมพุก
ปลาตะลุมพุก หรือ ปลากระลุมพุก หรือ ปลาหลุมพุก (ใต้) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่งที่เข้ามาวางไข่ในน้ำจืด  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tenualosa toli  ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)

**ลักษณะ**
ปลาตะลุมพุกมีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์ปลาตะเพียน แต่ลำตัวเพรียวกว่า และส่วนครีบหลังหางยาวเว้าลึกกว่ามาก ปากกว้าง ลูกตามีเยื่อไขมันคลุม ครีบอก ครีบท้อง และครีบก้นเล็ก เกล็ดใหญ่แต่บางคลุมทั้งลำตัว เกล็ดท้องเป็นสันคม ลำตัวด้านหลังมีสีคล้ำอมฟ้าอ่อนหรือเขียวอ่อน เช่นเดียวกับหัว ด้านข้างเป็นสีเงินอมฟ้าหรือเหลืองอ่อนไปจนถึงท้อง ในปลาที่ไม่สดนักมักมีสีแดงเรื่อ ๆ ที่ข้างลำตัว ครีบมีสีเหลืองอ่อน ครีบหางสีเหลืองอ่อนเหลือบฟ้า ขอบสีคล้ำ มีขนาดโตเต็มที่ได้ราว 35–45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งทะเลตั้งแต่อ่าวเบงกอลจนถึงทะเลจีนใต้และอินโด-แปซิฟิก

**พบในประเทศไทย**
สำหรับในประเทศไทย ในอดีตราว 60 ปีก่อน เคยพบชุกชุมในแม่น้ำเจ้าพระยา โดยจะว่ายเข้ามาวางไข่ถึงตำบลบางยี่ขัน อำเภอบางพลัด เชื่อกันว่าปลาชนิดนี้ชอบมากินกากส่าเหล้าที่โรงสุราบางยี่ขัน (ปัจจุบัน คือ ที่ตั้งของมูลนิธิชัยพัฒนา ภายในสวนหลวงพระราม 8 บริเวณเชิงสะพานพระราม 8 ฝั่งธนบุรี) กลั่นทิ้ง โดยแหล่งขึ้นชื่อการวางไข่ของปลาตะลุมพุก พบได้ตั้งแต่ตำบลสามเสน ขึ้นไปวางไข่ไกลถึงอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี  รวมถึงพบชุกชุมที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อันเป็นที่มาของชื่อสถานที่ด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีอนุสาวรีย์ปลาตะลุมพุกสีเหลืองแสดงไว้อยู่
ในปี ค.ศ. 1935 ซึ่งในเวลานั้นจำนวนปลาก็ลดลงมากแล้ว ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ อธิบดีกรมประมงคนแรกรายงานว่า 
ปัจจุบัน ปลาตะลุมพุกสูญพันธุ์ไปแล้วจากแม่น้ำเจ้าพระยา และหายากมากที่ทะเลสาบสงขลาและระนอง แต่ยังมีพบบ้างที่แม่น้ำราจังที่รัฐซาราวัก ในมาเลเซีย แต่ก็ลดจำนวนลงมากแล้ว  ปลาตะลุมพุกที่พบวางขายในตลาดสดในกรุงเทพมหานคร หรือภาคใต้ นั้นนำเข้ามาจากประเทศอื่นในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่ พม่า, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย เข้าใจว่าน่าจะเป็นปลาตะลุมพุกชนิด T. ilisha ซึ่งเป็นปลาคนละชนิดมากกว่า เป็นปลาที่ชาวจีนนิยมบริโภคมาก แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ต้องรู้วิธีการปรุงและบริโภคจึงไม่ถูกก้างตำ เนื้อมีรสชาติดี มีราคาขายที่แพงมาก
ในกลางปี ค.ศ. 2010 ทางกรมประมงได้ทำโครงการปะการังเทียมขึ้นทั้งทางอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ปรากฏว่า มีปลาหลายชนิดที่หายากหวนกลับคืนมา รวมถึงปลาตะลุมพุกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาตะลุมพุก
ตะลุมพุก
ตะลุมพุก
วงศ์ปลาหลังเขียว
ตะลุมพุก
ตะลุมพุก
ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ตะลุมพุก
นางสาวสยาม

นางสาวสยาม ระหว่างการบินทดสอบ เมื่อ พ.ศ. 2544
นางสาวสยาม (Miss Siam) เครื่องบินพลเรือนลำแรกของประเทศไทย ทะเบียน HS-IAM เป็นชื่อของเครื่องบิน OX-5 Travel Air 2000 เครื่องยนต์เคอติส 10 แรงม้า ความเร็วเต็มที่ 75 ไมล์ต่อชั่วโมง ปีก 2 ชั้น 2 ที่นั่ง โครงเหล็กห่อหุ้มด้วยผ้า ปีกโครงสร้างภายในเป็นไม้ หุ้มด้วยผ้าแฟบริค เป็นเครื่องบินส่วนตัวของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ ซื้อมาเมื่อ พ.ศ. 2475 ในราคา 6000 บาท
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เครื่องบินนางสาวสยามได้ทำการบินไปเชื่อมสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน โดย นาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เป็นผู้ทำการบินจากกรุงเทพฯ ผ่านประเทศลาว ประเทศเวียดนาม ไปสิ้นสุดที่เมืองซัวเถา ประเทศจีน ใช้เวลาเดินทาง 5 วัน  
เมื่อ พ.ศ. 2545 เครื่องบินนางสาวสยามได้รับการปรับปรุงและอนุรักษ์ โดยสร้างขึ้นมาใหม่ ใช้เครื่องยนต์เดิม ภายใต้การดูแลของ มูลนิธิอนุรักษ์และพัฒนาอากาศยานไทย ในพระบรมราชูปภัมภ์  และมีความพยายามที่จะบินย้อนเส้นทางของนาวาอากาศเอกเลื่อน พงษ์โสภณ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง 70 ปีครบรอบการบินครั้งประวัติศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2475 โดยใช้นักบินจำนวน 6 คน นำโดย น.อ. วีระยุทธ ดิษยะศริน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กว่าจะมาเป็นเครื่องบินนางสาวสยามในวันนี้ date=2006-06-22 -  "The wings of Friendship"-  Miss Siam : the Spirit of Aviation date=2006-06-22  เกมซิมเบียนสำหรับเล่นบนโทรศัพท์มือถือ-  ฟังเพลง นางสาวสยาม โดย คาราบาว date=2008-03-10 
หมวดหมู่:เครื่องบิน
หมวดหมู่:เครื่องบินไทย
นางสาวสยาม (แก้ความกำกวม)

นางสาวสยาม สามารถหมายถึง- เครื่องบินนางสาวสยาม เครื่องบินพลเรือนลำแรกของประเทศไทย- นางสาวไทย การประกวดนางสาวไทย ระหว่าง พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2481 ใช้ชื่อว่า การประกวดนางสาวสยาม
จิตรกรรมตะวันออก

จิตรกรรมตะวันออก  หรือ ภาพเขียนของศิลปะสายอินเดีย เป็นงานศิลปะที่มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงเนื้อเรื่องใช้ภาพคนเป็นสิ่งดำเนินเรื่อง จึงได้รับการเอาใจใส่เป็นพิเศษที่ประดิษฐ์ภาพคนให้เด่น และประกอบด้วยทิวทัศน์ ปราสาทราชวัง ตามที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ความกลมกลืนและหลักการจัดตัวภาพมีส่วนคล้ายกัน 
เฉพาะในกลุ่มประเทศในสายศิลปะอินเดีย นอกจากนั้นก็มีการเน้นภาพคนสำคัญให้เด่นกว่าคนอื่น ๆ ในภาพเดียวกัน ซึ่งเท่ากับใช้ภาพช่วยเล่าเรื่องให้เข้าใจนั่นเอง การใช้สีก็จะผสมสีให้เป็นไปตามความต้องการแล้วระบายสีจนเรียบแบบไม่เน้นแสงเงา และไม่แสดงกาลเวลาด้วย การตัดเส้นเป็นสิ่งสำคัญมาก ส่วนพื้นที่ในการเขียนภาพนั้น 
มีทั้งเป็นแผ่นผนังอาคาร เขียนเป็นภาพประกอบในหนังคัมภีร์ เช่น หนังสือธรรม และหนังสือสวด เป็นต้น สำหรับการเขียนตกแต่งก็จะมีสีที่สดใสประกอบกับการตัดเส้นจนเด่นชัดยิ่งขึ้น 
ส่วนจิตรกรรมหรือภาพเขียนในสายศิลปะจีน มีลักษณะเด่นอยู่ที่การแสดงแนวปรัชญาสิ่งปรากฏในภาพจึงเป็นธรรมชาติมีป่า เขา แม่น้ำ ลำธาร นก ดอกไม้ ใบไม้ โดยเฉพาะใบไม้ไผ่ของจีน ศิลปินสามารถวาดด้วยสีดำที่ผสมน้ำให้บังเกิดความอ่อนแก่ได้อย่างกลมกลืนยิ่ง สีดำเรียกว่า “ หมึกจีน ” เป็นหลักในการเขียนภาพ ส่วนสีอื่น ๆ ก็ใช้อย่างเจือจางมากและภาพส่วนมากจะมีตัวอักษรประกอบเพื่อให้เกิดแง่คิดทางปรัชญาธรรมะ สำหรับภาพที่ใช้คัมภีร์พระไตรปิฎกเขียนเป็นภาพคน เพื่อเล่าเรื่องหรืออธิบายเรื่องด้วย  แต่จิตรกรรมของญี่ปุ่นมีสีมากขึ้น การใช้สีที่ค่อนข้างสดใสแต่ก็เจือจางเป็นสีบาง ๆ เท่านั้น 
การจัดวางภาพจิตรกรรมในสายศิลปะจีน จะเห็นได้ว่าพยายามเน้นจินตนาการอัน ประกอบด้วยธรรมชาติต่าง ๆ ดังกล่าวว่า สำหรับการใช้สีนั้น เฉพาะงานวิจิตรกรรมมักจะเป็นสีเจือจาง แต่ถ้าเป็นการใช้สีตกแต่งก็จะเป็นสีที่สดใส
หมวดหมู่:ศิลปะเอเชีย
หมวดหมู่:จิตรกรรม
ประติมากรรมตะวันออก

งานประติมากรรมตะวันออก  ส่วนใหญ่ก็เกี่ยวข้องกับศาสนาจึงมักจะเป็นเทวรูป พระพุทธรูป หรือ พระโพธิสัตว์ ซึ่งมีทุกขนาดตั้งแต่ใหญ่โตมหึมา จนถึงเล็กกระจิดริด ลักษณะของประติมากรรมอาจแบ่งออกได้ตามสายศิลปะเช่นเดียวกับจิตรกรรมดังต่อไปนี้ 
ประติมากรรมทางสายศิลปะอินเดียนั้น ก็เนื่องมาจากลักษณะรูปแบบที่ได้สร้างสรรค์ขึ้นในยุคสมัยต่าง ๆ ซึ่งก็ได้ถ่ายทอดไปสู่ประเทศอื่น ๆ อยู่ตลอดเวลาตาม “ คลื่นศาสนา ” ที่แพร่สะพัดไปเป็นครั้งคราว จึงเห็นได้ว่าประเทศที่รับเอาลักษณะรูปแบบไปจากอินเดียนั้น ได้คิดสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ตามรสนิยมของตนเองจนกลายเป็นศิลปะที่ได้รับการยกย่อง เช่น ประติมากรรมของไทย ของกัมพูชา เป็นต้น แม้ในประเทศเดียวกันก็ยังมีการสร้างสรรค์ให้แตกต่างกันออกไปตามยุคตามสมัยด้วย ตัวอย่างเช่น พระพุทธรูปของไทย ก็ยังสามารถแยกออกได้ว่า เป็นยุคสมัยใดบ้าง  ประติมากรรมเหล่านี้ได้ชี้เห็นถึงความคิดสร้างสรรค์ จนกลายเป็นลักษณะของแต่ละประเทศ แต่ส่วนใหญ่แล้วสร้างรูปแบบขึ้นโดยเน้นความงามให้เหมือนธรรมชาติ เช่น ร่างกายของประติมากรรมที่เกลี้ยงเกลา ไม่แสดงกล้ามเนื้อ เครื่องประดับแพรวพราวตามแบบของ แต่ละประเทศ ประติมากรรมเหล่านี้มีทั้งแกะสลักด้วยไม้ หิน และปั่นหล่อด้วยโลหะที่เรียกว่า “ สัมฤทธิ์ ” 
ประติมากรรมในสายศิลปะจีน ก็อาศัยลักษณะรูปแบบประติมากรรมอินเดียมาตั้งแต่ในระยะแรก เฉพาะพระพุทธรูปจะเห็นได้ชัดว่า ดำเนินตามลักษณะพระพุทธรูปของอินเดียติดต่อมาเกือบทุกระยะ เช่น สมัยคันธาระ สมัยมถุรา สมัยอมราวดี สมัยคุปตะ เป็นต้น พระพุทธรูปของจีนเองก็แพร่หลายออกไปอีกหลายประเทศ มีญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น แต่ละประเทศก็สามารถสร้างสรรค์แสดงลักษณะแบบอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองได้ ทำให้บังเกิดพระพุทธรูปขนาดต่าง ๆ เช่น ในประเทศญี่ปุ่นมีพระพุทธรูป “ ไดบุดสุ ” สูงใหญ่มาก
หมวดหมู่:ทัศนศิลป์
สถาปัตยกรรมตะวันออก

งานสถาปัตยกรรมตะวันออก    อาจแบ่งออกได้ตามประโยชน์ช่วงใช้  จึงมีทั้งที่อยู่อาศัยและสิ่งก่อสร้างในศาสนา และเนื่องจากประเทศในตะวันออกส่วนใหญ่อยู่ในโซนร้อน มีฝนชุกบ้าง มีอากาศแปรปรวนหนาวร้อนจัดบ้าง หลังคาของอาคารส่วนใหญ่จะมีจั่วสูง ซึ่งแตกต่างกับอินเดีย เพราะแม้ว่าจะเป็นประเทศแม่บทบาททางศิลปะและวัฒนธรรมของเอเซีย แต่ก็มิได้มีสิ่งก่อสร้างเฉพาะ ที่อยู่อาศัยเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ทั้งนี้เป็นเพราะอากาศตามปกติของอินเดียออกจะแห้งแล้งและหนาวจัดในบางฤดู ที่อยู่อาศัยจึงสร้างขึ้นเพื่อป้องกันอากาศที่แปรปรวน แต่ประเทศทางตะวันออกไกลมีฝนตกชุก มีอากาศร้อน ที่อยู่อาศัยจึงหลังคาสูง และปลูกอยู่บนเสาสูง 
ลักษณะของสถาปัตยกรรมตะวันออกเป็นไปตามฐานะของบุคคลอย่างเห็นได้ชัด เช่น ปราสาทราชวังของกษัตริย์ หรือคฤหาสน์อันโอ่อ่าของคหบดี หรือกระท่อมไม้ไผ่ มุงหญ้าคาของคนในชนบท สิ่งเหล่านี้มิได้เป็นสิ่งแปลกประหลาด เพราะดูจะเหมือนกันทุกแห่งในโลก
พิจารณาในด้านการศึกษารูปแบบการตกแต่งแล้ว จะเห็นความคิดสร้างสรรค์ตามความเหมาะสมยิ่งขึ้น เช่น ในถิ่นที่มีไม้มากก็จะใช้ไม้หรือในถิ่นที่มหาไม้ได้ยากกว่า ก็จะใช้วัสดุอย่างอื่น การสร้างที่อยู่อาศัยจึงขึ้นกับสิ่งแวดล้อมหลายอย่าง เช่น อุปกรณ์ ดินฟ้าอากาศ และพื้นเพสภาพความเป็นอยู่ของผู้คน 
สำหรับศาสนสถาน หรือ สิ่งก่อสร้างในศาสนานั้น แตกต่างกันออกไปจากที่อยู่อาศัย บ้างมีความมุ่งหมายให้เกิดความถาวรมั่นคง มีอายุยืนนาน จึงมักจะก่อสมร้างด้วยหิน หรือ อิฐปูนตามกำลังศรัทธา เช่น ในประเทศอินเดีย สมัยราชวงค์คุปตะ มีการเจาะภูเขาสร้างเป็น 
“ วิหารถ้ำ ” เช่น ถ้ำอาจันตะ มีอยู่ถึง 20 กว่าถ้ำ แต่ถ้าถ้ำประดิษฐ์สิ่งตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจง จนเหนือความสามารถของมนุษย์ในปัจจุบันที่จะทำเช่นนั้นได้ การสร้างศาสนาสถานในลักษณะต่าง ๆ
ของประเทศตะวันออก แม้ว่ามีแม่บทคือ อินเดีย แต่ก็ยังสามารถประดิษฐ์ให้เป็นแบบอย่างเฉพาะของแต่ละประเทศได้ นับว่าเป็นความคิดสร้างสรรค์ซึ่งคนสมัยก่อน ๆ ได้ฝากความคิด และฝีมือไว้เป็นอุทาหรณ์ 
การตกแต่งประดับประดาสิ่งก่อสร้างเฉพาะที่อยู่อาศัยย่อมแตกต่างกับศาสนสถานเพราะ ที่อยู่อาศัยนั้น มุ่งแสดงฐานะความสะดวกสบาย และความสุขของผู้อยู่อาศัยที่เป็นเจ้าของ แต่ศาสนสถานนั้นมุ่งจรรโลงศาสนา ทุ่มเทพลังความคิดและฝีมือเพื่อเสริสร้างความศรัทธาแก่มหาชน อาจทำตามผู้มีอำนาจบงการก็จริงอยู่ แต่ส่วนใหญ่แล้วเป็นสถานที่ทำให้เกิดความวิเวกจิตสงบ จึงมีการตกแต่งที่แตกต่างกันออกไปบ้าง เรื่องราวที่นำมาประกอบกับความเข้าใจในการตกแต่งอาจมีทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม ซึ่งล้วนแล้วแต่เพื่อประโยชน์สุขทางศาสนาร่วมกันของมหาชนทั้งสิ้น 
สถาปัตยกรรม
ปืนลูกซอง

ปืนลูกซอง หรือ ช็อทกัน (shotgun) คือปืนลำกล้องเรียบ ที่ใช้ยิงกระสุนลูกปราย  ปืนลูกซองมีประวัติยาวนานตั้งแต่สมัยใช้ยิงด้วยการจุดชนวน เป็นการนำเอาเม็ดกระสุนตะกั่วจำนวนมากกว่า 1 นัด ใส่ในปืนเพื่อให้มีโอกาสยิงถูกเป้าหมายได้ง่ายขึ้น มักจะใช้ในการยิงเป้าเคลื่อนที่เป็นหลัก เช่น การยิงนกที่บินในอากาศ การวัดขนาดลำกล้องใช้การนำเอาตะกั่วน้ำหนัก 1 ปอนด์ มาแบ่งเป็นส่วน ๆ เท่ากัน แล้วปั้นเป็นลูกกลม และลูกกลมขนาดนั้นจะลอดผ่านลำกล้องได้พอดี ยกตัวอย่าง ถ้าแบ่งเป็น 12 ส่วน เอา 1 ส่วนมาปั้นเป็นลูกกลมแล้วผ่านลำกล้องได้ เราเรียกว่า ลูกซองขนาด 12 หรือ 12 เกจ ขนาดเม็ดลูกปรายที่บรรจุไว้ในกระสุนลูกซอง จะมีต่าง ๆ กันไปตามวัตถุประสงค์ที่ใช้ โดยมีมาตรฐานอยู่หลายแบบ แต่ที่เป็นแบบใหญ่ ๆ ได้แก่ มาตรฐานอเมริกา มาตรฐานอังกฤษ และมาตรฐานยุโรป
หมวดหมู่:อาวุธปืน
หมวดหมู่:อาวุธตำรวจ
อุปกรณ์เก็บเสียงปืน

ปืนรุ่นต่างๆ ติดที่ลดเสียง
ปืนลดเสียง คือปืนที่มีเครื่องบังคับเสียง ( Suppressor) ให้เสียงลดลงมากกว่าปกติ  หรือปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบากว่าปกติ
เพื่อป้องกันให้เสียงในการยิงปืนดังน้อยลง และป้องกันอันตรายที่เกิดจากเสียงดังของปืน อุปกรณ์ลดเสียงปืนจะแตกต่างจากอุปกรณ์เก็บเสียงปืน เพราะเป็นเพียงแค่การลดเสียงเท่านั้นเอง
ปืนเก็บเสียง คือปืนที่มีเครื่องดับเสียง ( Silencer)  ให้ปืนที่ใช้กระสุนที่ออกแบบมาให้มีเสียงเบามาก
ซึ่งจะถูกใช้ในการปฏิบัติการลับ เพื่อยิงปืนสู่เป้าหมายโดยไม่ให้เกิดเสียงเลย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปืน
หมวดหมู่:อาวุธปืน
ปืนสั้น

ปืนสั้น หรือ ปืนพก (handgun) ปืนที่สามารถถือยิงได้ด้วยมือเดียว แต่โดยมากเรียกรวมกันว่าปืนสั้น มีสองชนิดแบ่งตามลักษณะของการเก็บกระสุน ได้แก่ ลูกโม่ (revolver) และแบบที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง (pistol) ซึ่งยังจำแนกต่อไปได้อีก
นอกจากนี้แล้ว ปืนสั้นยังหมายรวมถึงปืนสั้นยิงทีละนัด (single-shot pistols) ปืนลูกโม่ ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ (semi-automatic pistols) และปืนสั้นอัตโนมัติ (machine pistols)
สำหรับทางขวามือ เป็นปืนสั้นชนิดที่มีการเก็บกระสุนต่อรวมเข้ากับลำกล้อง โคลท์ M1911

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาวุธปืน

หมวดหมู่:อาวุธตำรวจ
ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์

ไฟล์:Rhinos_Chauvet_Cave.jpg|270px|right|thumb|ภาพวาดยุคก่อนประวัติศาสตร์ของแรดในถ้ำโชแว ประเทศฝรั่งเศส มีอายุประมาณ 35,000 ปีก่อนปัจจุบัน (BP)
ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์ คืองานศิลปะที่ได้เริ่มทำก่อนที่มนุษย์จะรู้จักการบันทึกเรื่องราวที่เรียกว่ายุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยนับตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนปลาย ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาประมาณ 30,000–10,000 ปีมาแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 15,000–10,000 ปีมานั้น มนุษย์ได้เขียนภาพสี และขูดขีดบนผนังถ้ำและเพิงผา เป็นภาพสัตว์ การล่าสัตว์และภาพลวดลายเรขาคณิต โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงออกเกี่ยวกับวิถีชีวิตประจำวันและแสดงความสามารถในการล่าสัตว์ 
ภาพเหล่านี้มักระบายด้วยถ่านไม้และสีที่ผสมกับไขมันสัตว์ พบได้ทั่วไปในประเทศฝรั่งเศสและภาคเหนือของสเปน ที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ถ้ำลัสโกในฝรั่งเศส ถ้ำอัลตามิราในสเปน งานศิลปะในยุคเก่าไม่มีเพียงแต่การเขียนภาพเท่านั้น ยังมีการปั้นรูปด้วยดินเหนียวหรือแกะสลักบนกระดูก เขาสัตว์และงาช้าง
เรื่องราวที่นิยมทำกันได้แก่เรื่อง การล่าสัตว์ หรือบางก็มีรูปคน เป็นรูปสตรี ซึ่งอาจมีความหมายถึงการให้กำเนิดเป็นการเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับชนเผ่า
ศิลปะอียิปต์โบราณ

ศิลปะอียิปต์ อยู่ในช่วงเวลา 3,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศักราชที่ 1000 ชาวอียิปต์มีศาสนาและพิธีกรรมอันซับซ้อน แทรกซึมอยู่เป็นวัฒนธรรมอยู่ในสังคมเป็นเวลานาน มีการนับถือเทพเจ้าที่มีลักษณะอันหลากหลาย ดังนั้น งานจิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรมส่วนมากจึงเป็นเรื่องเกี่ยวกับศาสนา พิธีกรรม โดยเฉพาะพิธีฝังศพ ซึ่งมีความเชื่อว่าเมื่อตายแล้วจะยังมีชีวิตอยู่ในโลกใหม่ได้อีก จึงมีการรักษาศพไว้อย่างดี และนำสิ่งของเครื่องใช้ที่มีค่าของผู้ตายบรรจุตามลงไปด้วย 

**จิตรกรรม**
งานจิตรกรรมของอียิปต์ เป็นภาพที่เขียนไว้บนฝาผนังสุสานและวิหารต่าง ๆ สีที่ใช้ เขียนภาพทำจากวัสดุทางธรรมชาติ ได้แก่เขม่าไฟ สารประกอบทองแดง หรือสีจากดินแล้วนำมาผสมกับน้ำและยางไม้ ลักษณะของงานจิตรกรรมเป็นงานที่เน้นให้เห็นรูปร่างแบน ๆ มีเส้นรอบ นอกที่คมชัด จัดท่าทางของคนแสดงอิริยาบถต่าง ๆ ในรูปสัญลักษณ์มากกว่าแสดงความเหมือนจริงตามธรรมชาติ  มักเขียนอักษรภาพลงในช่องว่างระหว่างรูปด้วย และเน้นสัดส่วนของสิ่งสำคัญในภาพให้ใหญ่โตกว่าส่วนประกอบอื่น ๆ เช่นภาพของกษัตริย์หรือฟาโรห์ จะมีขนาดใหญ่กว่า มเหสี และคนทั้งหลาย นิยมระบายสีสดใส บนพื้นหลังสีขาว 

**ประติมากรรม**
ประติมากรรม เนเฟอร์ติติ
งานประติมากรรมของอียิปต์ จะมีลักษณะเด่นกว่างานจิตรกรรม มีตั้งแต่รูปแกะสลักขนาดมหึมาไปจนถึงผลงานอันประณีตบอบบางของพวกช่างทอง ชาวอิยิปต์นิยมสร้างรูปสลักประติมากรรมจากหินชนิดต่าง ๆ  เช่น หินแกรนิต หินดิโอไรด์ และหินบะซอลท์  หรือบางทีก็ เป็นหินอะลาบาสเตอร์ ซึ่งเป็นหินเนื้ออ่อนสีขาว ถ้าเป็นประติมากรรมขนาดใหญ่ก็มักเป็นหินทราย  นอกจากนี้ยังมีการทำจากหินปูน และไม้ซึ่งมักจะพอกด้วยปูนและระบายสีด้วย งานประติมากรรมขนาดเล็กมักจะทำจากวัสดุมีค่า เช่น ทองคำ เงิน อิเลคตรัม  หินแลพิสแลซูลี  เซรามิค ฯลฯ 
ประติมากรรมของอียิปต์มีทั้งแบบนูนต่ำ แบบลอยตัว แบบนูนต่ำมักจะแกะสลักลวดลายภาพบนผนัง  บนเสาวิหาร และประกอบรูปลอยตัว  ประติมากรรมแบบลอยตัวมักทำเป็น รูปเทพเจ้าหรือรูปฟาโรห์ ที่มีลักษณะคล้ายกับเทพเจ้า นอกจากนี้ยังทำเป็นรูปข้าทาสบริวาร สัตว์เลี้ยง และ สิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ เพื่อใช้ประกอบในพิธีศพอีกด้วย   ในที่นี้ทางเราจึงให้ข้อมูลครบถ้วน

**สถาปัตยกรรม**
บริเวณหุบเขากษัตริย์
สถาปัตยกรรมอียิปต์ ใช้ระบบโครงสร้างเสาและคาน แสดงรูปทรงที่เรียบง่ายและ แข็งทื่อ ขนาดช่องว่างภายในมีเล็กน้อยและต่อเนื่องกันโดยตลอด สถาปัตยกรรมสำคัญของชาวอียิปต์ได้แก่ สุสานที่ฝังศพ ซึ่งมีตั้งแต่ของประชาชนธรรมดาไปจนถึงกษัตริย์ ซึ่งจะมีความวิจิตร พิสดาร ใหญ่โตไปตามฐานะ และอำนาจ ลักษณะของการสร้างสุสานที่เป็นสถาปัตยกรรมสำคัญแห่งยุคก็คือ พีระมิด พีระมิดในยุคแรกเป็นแบบขั้นบันได หรือเรียกว่า มัสตาบา ต่อมามีการพัฒนา รูปแบบวิธีการก่อสร้างจนเป็นรูปพีระมิดที่เห็นในปัจจุบัน  นอกจากนี้ ยังมีการสร้างวิหารเทพเจ้า เพื่อใช้ประกอบพิธีกรรมของนักบวช และวิหารพิธีศพ เพื่อใช้ประกอบพิธีศพ ในสมัยอาณาจักรใหม่ วิหารเหล่านี้มีขนาดใหญ่โต และสวยงาม  ทำจากอิฐและหิน ซึ่งนำรูปแบบวิหารมาจากสมัยอาณาจักรกลางที่เจาะเข้าไปในหน้าผา บริเวณหุบผากษัตริย์และ หุบผาราชินี ซึ่งเป็นบริเวณที่มีสุสานกษัตริย์และราชินีฝังอยู่เป็นจำนวนมาก
หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
วังสวนผักกาด

หอเขียนลายรดน้ำ

วังสวนผักกาด เดิมเป็นสวนผักกาด เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (เทวกุล)  ตั้งอยู่บนพื้นที่ 6 ไร่ บนถนนศรีอยุธยา เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร โดยสร้างเพื่อประทับในช่วงสุดสัปดาห์ และเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมศิลปะและโบราณวัตถุ โดยที่เจ้าของบ้านยังใช้เป็นที่พำนักอยู่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ภายหลังจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2502 พระชายา คือ หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้มอบให้วังสวนผักกาดอยู่ในความดูแลของมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาดตั้งแต่นั้นมา
วัตถุโบราณที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ที่น่าสนใจนั้นได้แก่ ประติมากรรมพระอุมาเทวีศิลปะลพบุรี หอเขียนลายรดน้ำสมัยอยุธยาตอนปลาย และโบราณวัตถุจากแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง จังหวัดอุดรธานี

**อาคารและบ้าน**
วังสวนผักกาดมีอาคารและบ้านหลายแห่งด้วยกันดังนี้
*ตำหนักไทยโบราณ 8 หลังโดยตำหนักไทยโบราณทั้ง 8 หลัง มีวัตถุโบราณมากมาย เช่น ภาพเขียน เงินตราโบราณ รูปปั้น เป็นต้น
** หลังที่ 1 2 3 และ 4 มีทางเชื่อมติดกัน
** ส่วนหลังที่ 5 ถึง 8 อยู่ห่างกันไปทางทิศตะวันตกของวัง- หอเขียน 1 หอ เป็นของเจ้านายสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาด-  ยลความงามเมื่อครั้งอดีตที่ "วังสวนผักกาด" date=2007-03-12 -  วังสวนผักกาด date=2006-08-22 
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
สวนผักกาด
หมวดหมู่:เรือนไทย
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตราชเทวี
หมวดหมู่:อดีตที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในกรุงเทพมหานคร
ศิลปะโรมันโบราณ

ศิลปะโรมัน (พ.ศ. 340 - พ.ศ. 870) แบบอย่างศิลปะโรมันปรากฏลักษณะชัดเจนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 4 เรื่อยมาจนกระทั่งประมาณ พ.ศ. 1040 โดยในช่วงเวลาหลังได้เปลี่ยนสาระเรื่องราวใหม่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ สืบต่อมาเป็นเวลาอีกนานมาก จนกระทั่งเมื่อกรุงคอนสะแตนติโนเปิลได้กลายเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน ในปี พ.ศ. 870 ทำให้สมัยแห่งโรมันต้องสิ้นสุดลง แหล่งอารยธรรมสำคัญของโรมัน คือ 
อารยธรรมกรีกและอีทรัสกัน 

**จิตรกรรม**
จิตรกรรมโรมัน
จิตรกรรม อาศัยจากการค้นคว้าข้อมูลจากเมืองปอมเปอี สตาบิเอ และ เฮอร์คิวเลนุม ซึ่งถูกถล่มทับด้วยลาวาจากภูเขาไฟวิสุเวียส เมื่อ พ.ศ. 622 และถูกขุดค้นพบในสมัยปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนังประกอบด้วยแผงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ซึ่งมักเลียนแบบหินอ่อน  เป็นภาพทิวทัศน์ ภาพคน และภาพเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม มีการใช้แสงเงา และกายวิภาคของมนุษย์ชัดเจน  เขียนด้วยสีฝุ่นผสมกับกาวน้ำปูน และสีขี้ผึ้งร้อน นอกจากการวาดภาพ ยังมีภาพประดับด้วยเศษหินสี (งานโมเสก)  ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวาง ทั้งบนพื้นและผนังอาคาร

**ประติมากรรม**
ประติมากรรมโรมัน
ประติมากรรมโรมันรับอิทธิพลมากจากชาวอีทรัสกันและกรีกยุคเฮเลนิสติก แสดงถึงลักษณะที่ถูกต้องทางกายภาพ เป็นแบบอุดมคติที่เรียบง่าย แต่ดูเข้มแข็งมาก ประติมากรรมอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมคือประติมากรรมรูปนูนเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ มีรายละเอียดของเรื่องราว เหตุการณ์ถูกต้อง  ชัดเจน ประติมากรรมโรมันในยุคหลัง ๆ เริ่มเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนามากเป็นพิเศษ วัสดุที่ใช้สร้างประติมากรรมของโรมันมักสร้างขึ้นจาก  ขี้ผึ้ง ดินเผา หิน และสำริด

**สถาปัตยกรรม**
ไฟล์:Colosseo 2020.jpg|thumb|222px|โคลอสเซียม,อิตาลี
สถาปัตยกรรมโรมัน ได้แก่อาคารต่าง ๆ ส่วนมากเป็นรูปทรงพื้นฐาน วัสดุที่ใช้สร้างอาคารได้แก่ ไม้ อิฐ ดินเผา หิน ปูน และคอนกรีต ซึ่งชาวโรมันเป็นชาติแรกที่ใช้คอนกรีตอย่างกว้างขวาง และพัฒนารูปแบบออกจากระบบเสาและคาน ไปสู่ระบบโครงสร้างวงโค้ง หลังคาทรงโค้ง หลังคาทรงกลมลอยได้ และหลังคาทรงโค้งกากบาท มีการนำสถาปัตยกรรมที่สำคัญของกรีกทั้ง 3 แบบ  มาเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงให้วิจิตรบรรจงขึ้น ชาวกรีกใช้เสาเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้าง แต่ชาวโรมันมักจะเพิ่มการตกแต่งลงไป โดยไม่คำนึงถึงประโยชน์ทางโครงสร้างเท่าไรนัก ลำเสาของกรีกจะเป็นท่อน ๆ นำมาวางซ้อนต่อกันขึ้นไป แต่เสาของโรมันจะเป็นเสาหินแข็งสูงใหญ่ท่อนเดียวตลอด รูปแบบอนุสาวรีย์ที่พบมากของโรมันคือ ประตูชัย เป็นสิ่งก่อสร้างตั้งอิสระประดับตกแต่งด้วยคำจารึก และรูปนูนบรรยายเหตุการณ์ที่เป็นอนุสรณ์ สถาปัตยกรรมที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโรมัน คือสะพานส่งน้ำ ซึ่งใช้เป็นทางส่งน้ำจากภูเขามาสู่เมืองต่าง ๆ ของชาวโรมันเป็นสิ่งก่อสร้างที่แสดงถึงความก้าวหน้าทางวิศวกรรมของโรมันอย่างเห็นได้ชัดสถาปัตยกรรมโรมันในช่วง พ.ศ. 600 - 873 ได้สะท้อนให้เห็นความมั่งคั่งและ อำนาจของจักรวรรดิโรมัน อาคารสถาปัตยกรรมมีขนาดกว้างใหญ่ และมีการตกแต่งอย่างฟุ่มเฟือย มีการควบคุมทำเลที่ตั้ง การจัดภูมิทัศน์อย่างพิถีพิถัน มีการสร้างลานชุมนุมชาวเมือง โรงมหรสพหรือสนามกีฬา โรงอาบน้ำสาธารณะ และ อาคารที่พักอาศัยต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ภายในอาคารมักประดับด้วยหินอ่อน หินสีชมพู และประติมากรรมแกะสลักตกแต่งอย่างสวยงาม
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
หมวดหมู่:ประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:โรมันโบราณ
หมวดหมู่:ศิลปะโรมันโบราณ
ศิลปะไบแซนไทน์

ภาพโมเสก ศิลปะไบแซนไทน์ ที่สุเหร่าโซเฟีย
ศิลปะคริสเตียนยุคแรก (พ.ศ. 640–1040) และ ศิลปะไบแซนไทน์ (พ.ศ. 1040–1996) ศิลปะคริสเตียนยุคแรก รับอิทธิพลมาจากศิลปะกรีกโบราณ 
ศิลปะไบแซนไทน์ หมายถึงศิลปะของรัฐที่นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ซึ่งอยู่ในระยะเวลาเดียวกับอาณาจักรไบแซนไทน์แต่มิได้เป็นอยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรไบแซนไทน์ เช่น ประเทศบัลแกเรีย เซอร์เบีย หรือรุส รวมทั้งศิลปะของรัฐอาณาจักรเวนิส และราชอาณาจักรซิซิลี ศิลปะของผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ที่อาศัยอยู่ในจักรวรรดิออตโตมันมักจะเรียกว่า ศิลปะหลังไบแซนไทน์ ศิลปะไบแซนไทน์บางลักษณะที่เริ่มจากอาณาจักรไบแซนไทน์โดยเฉพาะการเขียนภาพแบบที่เรียกว่า "รูปสัญลักษณ์" (icon) และสถาปัตยกรรมการสร้างศาสนสถานยังคงทำกันอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ในประเทศกรีซ ประเทศรัสเซีย และบางประเทศที่อยู่ในเครืออีสเติร์นออร์โธด็อกซ์  


**สถาปัตยกรรม**
สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาคารในสมัยแรกนั้นจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ถูกฆ่าเรื่องศาสนา วิหาร พิธีเจิมน้ำมนต์  ผนังภายนอกอาคารจะถูกปล่อยไว้เรียบ ๆ ทื่อ ๆ ผนังภายในอาคารจะประดับด้วยเศษหินสีแวววาว ส่วนต่าง ๆ ของอาคาร เช่น เสารายแบบโรมัน เสาก่ออิฐ หลังคาทรงโค้ง แผนผังอาคารมี 2 แบบ คือ แบบชนิดตามยาว และแบบชนิดศูนย์กลาง ซึ่งมีรากฐานมาจากสถาปัตยกรรมโรมัน อาคารที่มีแนวยาวเหมาะสำหรับขบวนพิธีการที่สง่างาม อาคารชนิดมีศูนย์กลาง สำหรับเป็นสถูปสถานของนักบุญคนสำคัญ แต่ต่อมานิยมสร้างโบสถ์แบบมีศูนย์กลางกันมาก อาคารแบบมีศูนย์กลางอาจมี หลายรูปทรง เช่น ทำเป็นรูปทรงไม้กางเขนกรีก อยู่ภายในรูปจัตุรัส หรือไม่ก็รูปวงกลม โบสถ์ที่มีผังชนิดมีศูนย์กลางมักทำหลังคาทรงโค้ง หรือทรงกลมด้วย อิฐหรือหิน อาคารทรงเรือนโถงขนาดใหญ่มักทำเครื่องบนหลังคาด้วยไม้ท่อน

**จิตรกรรม**
ทำบนฝาผนังและแผงไม้ ตลอดจนทำเป็นภาพประกอบเรื่องในหนังสือ เขียนด้วยสีฝุ่น สีขี้ผึ้งร้อน และสีปูนเปียกอย่างแห้ง  แสดงรูปคนกำลังสวดมนต์ และภาพปาฏิหาริย์ตอนสำคัญของพระผู้เป็นเจ้าที่นำมาจากพระคัมภีร์เก่าและใหม่ หนังสือในสมัยแรก ๆ  ทำมาจากหนังสัตว์และเป็นหนังสือม้วน ภาพประกอบเรื่องในหนังสือแสดงให้เห็นความเป็นธรรมชาติ โดยแก้ไขให้เป็นเชิงสัญลักษณ์มากกว่าจะเป็นธรรมชาติแท้ ๆ  ลักษณะของภาพเป็นรูปแบนและเป็นการใช้สีอย่างประหลาด ๆ 


**งานประติมากรรม**
ในยุคคริสเตียนถูกลดความสำคัญ อันเนื่องมากจากบทบัญญัติในพระคัมภีร์ เกี่ยวกับรูปเคารพบูชาประติมากรรมมักจำกัดอยู่กับงาน ขนาดเล็ก ๆ ได้แก่งานแกะสลักรูปคนบนโลงศพ  ถ้วยและจานโลหะ งาแกะ สลักงาช้าง โกศบรรจุธาตุศักดิ์สิทธิ์ 

คำว่า "ไบแซนไทน์ " เรียกตามชื่อจักรวรรดิไบแซนไทน์ ที่มีกรุงคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวง (ปัจจุบันคือนครอิสตันบูลในประเทศตุรกี) ลักษณะศิลปะไบแซนไทน์ มีลักษณะคาบเกี่ยวกับศิลปะคริสเตียนอยู่มาก และยังมีสืบเนื่องกันต่อมาเป็นเวลาอีกยาวนาน โดยมีลักษณะศิลปะแบบตะวันออกมาผสมผสานอยู่ด้วย

ไบแซนไทน์
หมวดหมู่:ศิลปะไบแซนไทน์
หมวดหมู่:ศิลปะโรมันตอนปลาย
ศิลปะยุคกรีก

ศิลปะกรีกโบราณ หรือ ศิลปะกรีซโบราณ (750 ปีก่อน ค.ศ. - 300 ปีก่อนค.ศ.) ชาวกรีกมีความเชื่อว่า "มนุษย์เป็นมาตรวัดสรรพสิ่ง" ซึ่งความเชื่อนี้เป็นรากฐาน  ทางวัฒนธรรมของชาวกรีก เทพเจ้าของชาวกรีกจะมีรูปร่างอย่างมนุษย์  และไม่มีความเชื่อเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายเหมือนชาวอียิปต์ ดังนั้น จึงไม่มีสุสานหรือพิธี ฝังศพที่ซับซ้อนวิจิตรเหมือนกับชาวอียิปต์

**จิตรกรรม**
จิตรกรรมยุคกรีก
จิตรกรรม  รู้จักกันดีก็มีแต่ภาพวาดระบายสีตกแต่งผิวแจกันเท่านั้น ที่  ชาวกรีกนิยมทำมาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 1  เป็นภาพที่มีรูปร่างที่ถูกตัดทอนรูปจน  ใกล้เคียงกับรูปเรขาคณิต มีความเรียบง่ายและคมชัด สีที่ใช้ได้แก่ สีดินคือเอาสีดำ  อมน้ำตาลผสมบาง  ๆ  ระบายสีเป็นภาพบนพื้นผิวแจกันที่เป็นดินสีน้ำตาลอมแดง  แต่บางทีก็มีสีขาว  และสีอื่น ๆ  ร่วมด้วย เทคนิคการใช้รูปร่างสีดำ ระบายพื้นหลัง  เป็นสีแดงนี้ เรียกว่า  "จิตรกรรมแบบรูปตัวดำ" และทำกันเรื่อยมาจนถึงสมัยพุทธ  ศตวรรษที่ 1 มีรูปแบบใหม่ขึ้นมา คือ  "จิตรกรรมแบบรูปตัวแดง"โดยใช้สีดำอม  น้ำตาลเป็นพื้นหลังภาพ  ตัวรูปเป็นสีส้มแดง หรือสีน้ำตาลไม้    ตามสีดินของพื้น  แจกัน เป็นต้น 

**ประติมากรรม**
ประติมากรรมยุคกรีก
ประติมากรรม ส่วนมากเป็นเรื่องศาสนา ซึ่งสร้างถวายเทพเจ้าต่าง ๆ วัสดุที่นิยใช้สร้างงานได้แก่  ทองแดง และดินเผา  ในสมัยต่อมานิยมสร้างจาก สำริด และหินอ่อนเพิ่มขึ้น   ในสมัยแรก ๆ รูปทรงยังมีลักษณะคล้ายรูปเรขาคณิต  อยู่ต่อมาในสมัยอาร์คาอิก (200 ปีก่อน พ.ศ.) เริ่มมีลักษณะคล้ายกับมนุษย์มากขึ้น เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ  เทพเจ้า  รูปนักกีฬา รูปวีรบุรุษ รูปสัตว์ต่าง ๆ   ในยุคหลัง ๆ รูปทรงจะมีความเป็น  มนุษย์มากขึ้น แสดงท่าทางการเคลื่อนไหวที่สง่างาม  มีการ ขัดถูผิวหินให้เรียบ  ดูคล้ายผิวมนุษย์ มีลีลาที่เป็นไปตามธรรมชาติมากขึ้น   ทำให้ ประติมากรรมกรีก จัดเป็นยุคคลาสสิก  ที่ให้ความรู้สึกในความงามที่เป็นความจริงตามธรรมชาตินั่นเอง 

**สถาปัตยกรรม**
288x288px
สถาปัตยกรรม   ใช้ระบบโครงสร้างแบบเสาและคาน เช่นเดียวกับอียิปต์ มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า จากฐานอาคารซึ่งยกเป็นชั้น ๆ ก็จะเป็นฝาผนัง โดยปราศจากหน้าต่าง   ซึ่งจะกั้นเป็นห้องต่าง ๆ 1 - 3 ห้อง ปกติสถาปนิกจะสร้างเสารายล้อมรอบอาคารหรือสนามด้วย มีการสลับช่วงเสากันอย่างมีจังหวะ ระหว่างเสากับช่องว่างระหว่างเสา ทำให้พื้นภายนอกรอบ ๆ วิหารมีความสว่าง และมีรูปทรงเปิดมากกว่าสถาปัตยกรรมอียิปต์ และมีขนาดเหมาะสม ไม่ใหญ่โตจนเกินไป มีรูปทรงเรียบง่าย สถาปัตยกรรมกรีกแบบพื้นฐาน 2 ใน 3 แบบ เกิดในสมัยอาร์เคอิก คือ แบบดอริก และแบบไอโอนิก ซึ่งแบบหลังพบแพร่หลายทั่วไป ในแถบเอเชียไมเนอร์ เสาหล่านี้แต่ละต้นจะมีคานพาดหัวเสาถึงกันหมด ในสมัยต่อมา เกิดสถาปัตยกรรมอีกแบบหนึ่งคือ แบบโครินเธียน หัวเสาจะมีลายรูปใบไม้ ชาวกรีกนิยมสร้างอาคารโดยใช้สถาปัตยกรรมทั้งสามชนิดนี้ผสมผสานกัน โดยมีการตกแต่งประดับประดาด้วยการแกะสลักลวดลายประกอบ บางทีก็แกะสลักรูปคนประกอบไปด้วย นอกจากนี้ยังมีการใช้สีระบายตกแต่งโดยสีน้ำเงินได้รับความนิยมใช้ระบายฉากหลังรูปลวดลายที่หน้าจั่ว และสีแดงใช้ระบายฉากหลังสำหรับประติมากรรมที่หัวเสาและลายคิ้วคาน 
หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์กรีซ
หมวดหมู่:ศิลปะกรีก
หมวดหมู่:กรีซโบราณ