Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
นิล ปักษี

นิล ปักษี เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้  เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี  นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง  พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู  และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา

**ประวัติ**
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย  แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี  นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน  บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน
นิล  ปักษี  ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง  จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล  ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก  บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล  ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล  ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ  สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม
ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี  ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม  แต่นายเนียม  มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา  ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชยา
หมวดหมู่:คนพิการ
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
บุญส่ง เทพพิมล

นายบุญส่ง เทพพิมล เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง  เทพพิมล  และเป็นหลานของนุช  เทพพิมล  นักมวยชื่อดังของไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก  อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจมาแล้ว 
บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด  เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆ  เป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด  นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก  แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย   นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด  ซึ่งมวยไทย  และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง  เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ  นายนบ  ชมศรีเมฆ  ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น  
นอกจากนั้น นายบุญส่ง  เทพพิมล  ยังเคยชนะแก้ว  เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม  บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม  สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์  แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี  ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชยา
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
แอริออธ เฟนริล

แอลิออธ เฟนริล แห่งดาวเอ็ปซิลอน  (Ipushiron-sei Arioto no Fenriru) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ก็อดวอริเออร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วดุจหมาป่า สวมก็อดโร้บรูปหมาป่ายักษ์ เฟนเรียร์ มีท่าไม้ตายคือ วูล์ฟ ครูเอลตี้ คลอว์ และ หมัดหมาป่านอร์เธิร์น ในอดีตเฟนริลเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายในตระกูลที่สูงส่ง แต่วันหนึ่ง พ่อแม่ของเขาได้ถูกหมีเข้าทำร้าย แม้เฟนริลจะร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครยอมเข้าไปช่วย นอกจากเหล่าหมาป่า แต่ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็ถึงแก่ความตาย หลังจากนั้นเฟนริลที่เหลือเพียงตัวคนเดียวในซากคฤหาสน์เดิมซึ่งเคยอาศัยอยู่ ก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเหล่าหมาป่าเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขากลายเป็นคนที่รักและเชื่อใจหมาป่าอย่างที่สุด ในขณะเดียวกันก็หมดความเชื่อถือในตัวมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง และจากการที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยหมาป่า ทำให้เฟนริลสามารถควบคุมและออกคำสั่งแก่ฝูงหมาป่าได้ เขาจะเข้าโจมตีศัตรูด้วยกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมๆ กับฝูงหมาป่า แต่ก็ได้เสียชีวิตไปในการต่อกรกับชิริว (พากย์เสียงโดย โทชิฮิโกะ เซกิ)

**บทบาท**
เฟนริล หมาป่าแห่งขั้วโลกเหนือ เขาเป็นผู้ที่สามารถบังคับควบคุมหมาป่าได้ดังใจนึก สามารถโจมตีได้รวดเร็ว และใช้กงเล็บที่แหลมคมฟาดฟันศัตรู เฟนริล ได้รับการเลี้ยงดู จากเหล่าหมาป่า เสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยอาศัยอยู่ที่ซากคฤหาสน์เดิมของเขา ทั้งนี้เนื่องจาก พ่อแม่ของเขาถูกหมีฆ่าตาย แต่กลับไม่มีมนุษย์คนไหนช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้เฟนริล หมดความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์ และใช้ชีวิต เยี่ยงหมาป่ามาโดยตลอด 
"คิง" หมาป่าเพื่อนรักของเฟนริล ซึ่งได้รับบาดแผลที่หน้าผากจากการต่อสู้กับหมี เพื่อช่วยเฟนริลในครั้งนั้น

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
เฟนริลได้เข้าต่อสู่กับ ชิริว และพ้ายแพ้ให้กับชิริว
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
อุยกาย

อุยกาย (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) หรือ หวงก้าย (ตามสำเนียงจีนกลาง) (Huang Gai; w=Huang Kai) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลแห่งง่อก๊ก ชื่อรอง กงฟู่ (公覆) รับใช้ตระกูลซุนถึง 3 สมัย ตั้งแต่สมัยของซุนเกี๋ยนแต่ครั้งศึกโจรโพกผ้าเหลือง ซุนเซ็กในสมัยศึกปราบตั๋งโต๊ะและศึกปราบลิโป้ และซุนกวนในศึกเซ็กเพ็ก จนได้ชื่อว่า "แม่ทัพสามแผ่นดิน"

**ประวัติ**
อุยกาย เป็นชาวเมืองอิเหลง มณฑลเกงจิ๋ว (ปัจจุบัน คือ เขตเสี่ยวติง เมืองยี่ชาง มณฑลหูเป่ย์).  เขาเป็นลูกหลานของ Huang Zilian (黃子廉) อดีตผู้ตรวจการของ Nanyang Commandery  ปู่ของ Huang Gai ย้ายจาก Nanyang ไปยัง Lingling และยังคงอยู่ที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา. พื้นเพเป็นคนยากจนเพราะ กำพร้าพ่อแม่มาแต่ยังเด็ก แต่เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ตั้งปณิธานไว้ว่าจะเอาดีให้ได้ เมื่อเสร็จจากงานผ่าฟืนก็ขยันหมั่นเพียรศึกษาหาความรู้ จนกระทั่งได้บรรจุเป็นเข้ารับราชการเป็นเสมียนระดับล่างจนได้รับการคัดเลือกจากบ้านเกิดเป็นบัณฑิตผู้มีความกตัญญูและมีประวัติดีงาม(เสี้ยวเหลียน)ไปอยู่ในสำนักงานของหนึ่งในสามองคมนตรี(ซานกง) ต่อมาซุนเกี๋ยน ได้รวบรวมทหารเข้าปราบปรามโจรกบฎโพกผ้าเหลือง ตามคำสั่งของราชสำนักในปี 184 อุยกายก็เข้าร่วมด้วย อุยกายติดตามซุนเกี๋ยนปราบโจรป่าและปราบตั๋งโต๊ะ 
เมื่อซุนเกี๋ยนเสียชีวิตในปี 191/634 ก็รับใช้ซุนเซ็กต่อมาในการยึดครองกังตั๋ง จนถึงยุคของซุนกวน
ตามวรรณกรรม ในศึกเซ็กเพ็ก โจโฉยกทัพกว่าร้อยหมื่นมาบุกกังตั๋ง เมื่อขงเบ้งเดินทางมาถึงกังตั๋ง ขณะถูกที่ปรึกษาที่นำโดยเตียวเจียวรุมถามด้วยคำถามที่ต้องการเยาะเย้ยมากมาย อุยกายปรากฏตัวขึ้นมาขวางพร้อมกล่าวว่า ขงเบ้งเป็นยอดอัจฉริยะแห่งยุค ไม่ต้องตอบคำถามคนโง่งมเหล่านี้ จะพาขงเบ้งไปหาซุนกวนโดยตรง อุยกายเห็นจิวยี่มีความหนักใจในการศึกครั้งนี้ จึงอาสาตนให้จิวยี่โบยตีกลางที่ประชุมทัพจนสาหัสหนัก ขงเบ้งเป็นผู้เดียวที่ล่วงรู้ทันแผนการนี้ ถึงกับเอ่ยปากว่า "กังตั๋งมียอดขุนพลเช่นนี้ มีหรือทัพโจโฉจะไม่แตก" ซึ่งก็เป็นดังคำของขงเบ้งในศึกเซ็กเพ็กโจโฉพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ
ส่วนในประวัติศาสตร์จริง อุยกายเป็นผู้วางแผนให้จิวยี่ใช้อุบายยอมสวามิภักดิ์ และเมื่อแล่นเรือของตนเข้าหากองเรือของโจโฉแล้ว กว่าฝ่ายโจโฉจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นเรือที่บรรทุกไปด้วยน้ำมันและวัตถุระเบิดก็สายไปแล้ว นำมาสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของโจโฉในครั้งนี้ การบันทึกในประวัติศาสตร์ได้ยกความกล้าหาญและวีรกรรมครั้งนี้ของอุยกายไว้มาก

**ดูเพิ่ม**
ศึกผาแดง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
อุยกาย
อุยกาย
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย

มารีอา อันนาแห่งซาวอย (Maria Anna Ricciarda Carolina Margherita Pia; 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย

**พระราชประวัติ**
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอสเต พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา

**อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี**
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ณ วิหารคาร์ดินัล อาร์ชบิชอปแห่งโอลมืตซ์ กรุงเวียนนา โดยทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย
หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และ สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต

**สวรรคต**
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี

**พระราชอิสริยยศ**
 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831: เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย (Her Royal Highness Princess Maria Anna of Savoy)- 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848: จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย (Her Imperial and Royal Majesty The Empress of Austria, and the Queen of Hungary and Bohemia)- 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884: จักรพรรดินีมารีอา อันนา (Her Imperial and Royal Majesty Empress Maria Anna of Austria)

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
 Noel S. McFerran, "Museo di Roma (A Jacobite Gazetteer, Rome)"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich
1884
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
หมวดหมู่:ไคเซอริน
หมวดหมู่:จักรพรรดินีออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งฮังการี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซาวอย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งโบฮีเมีย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
หมวดหมู่:ราชินีแห่งชนลอมบาร์ด
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
เตียวคับ

เตียวคับ (张郃, ประมาณ กรกฎาคม หรือ สิงหาคม 231) เป็นขุนพลที่รับราชการภายใต้โจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขายังคงรับราชการในรัฐวุยก๊ก ภายใต้จักรพรรดิ 2 พระองค์แรก คือโจผี และโจยอย ในสมัยสามก๊กจนกระทั่งถึงแก่กรรม
ในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ บุคคลที่ยึดด่านเกเต๋งที่ม้าเจ็กคุมอยู่นั้น จนทำให้ขงเบ้งต้องแก้สถานการณ์ด้วยการขึ้นไปดีดพิณบนกำแพงเมือง มิใช่สุมาอี้ หากแต่เป็นเตียวคับ

**ฮันฮกและอ้วนเสี้ยว**
เตียวคับ เดิมเป็นชาวเหอเจี้ยน (มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น เขาอาสาสมัครเข้าร่วมประจำการในกองทัพเพื่อปราบกบฏโพกผ้าเหลือง โดยได้รับแต่งตั้งเป็นพันตรีภายใต้สังกัด ฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋ว (ปัจจุบันอยู่ทางใต้มณฑลเหอเป่ย์)    
กระทั่งในปี ค.ศ.191 (พ.ศ. 734) ฮันฮกได้พ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เตียวคับจึงย้ายมาร่วมสังกัดอ้วนเสี้ยวแทน โดยได้รับการเลื่อนชั้นให้เป็นพันเอก ในระหว่าง ค.ศ.191 - 199 (พ.ส.734 - 742) เตียวคับได้ต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวในยุทธการระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้าน จนท้ายสุดในยุทธการที่อี้จิง อ้วนเสี้ยวสามารถบดขยี้กองทัพกองซุนจ้านได้สำเร็จ เตียวคับจึงได้รับอวยยศให้เป็นนายพล

**ยุทธการที่กัวต๋อ**
ค.ศ. 200 (พ.ศ. 743) อ้วนเสี้ยวประกาศสงครามกับโจโฉ ซึ่งอ้วนสี้ยวมีกำลังพลมากกว่ากว่าโจโฉอยู่หลายเท่าตัว จากการรวมภาคเหนือให้เป็นหนึ่ง เตียวคับได้เสนอแผนโดยการให้ส่งกองทัพม้าเร็วไปโจมตีที่ด้านหลังค่ายของโจโฉ แต่อ้วนเสี้ยวปฏิเสธ และยกทัพไปตีที่ทัพใหญ่ของโจโฉแทน ซึ่งชัยชนะตกเป็นของโจโฉอยู่หลายครั้ง 

**รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยเตียวคับ**
 เอียวหง ขุนพลเตียวล่อ- ลุยต๋อง ขุนพลจ๊กก๊ก

**ความนิยมในรูปแบบอื่น ๆ**

**วิดีโอเกม**
 เตียวคับเป็นตัวละครในเกมซีรีส์ Dynasty Warriors- เตียวคับเป็นนายทหารในเกมซีรีส์ Romance of the Three Kingdoms

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:วุยก๊ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากลูกธนู
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 มีนาคม 14

* สื่อมวลชนของทางการจีนรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 คนในกรุงลาซา จากเหตุการณ์ปะทะระหว่างพระสงฆ์ชาวทิเบตกับเจ้าหน้าที่ เมื่อวันที่ 13 มี.ค. หลังเกิดการประท้วงตั้งแต่วันที่ 10 มี.ค. เนื่องโอกาสครบรอบ 49 ปี การลุกฮือขึ้นต่อต้านรัฐบาลจีนที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1959 ในขณะที่รัฐบาลพลัดถิ่นอ้างรายงานของสื่ออิสระ ว่ามีผู้เสียชีวิตไม่ต่ำกว่า 100 คน  (BBC)
}
เมรัค ฮาเก้น

เมรัค ฮาเก้น แห่งดาวเบต้า (Bēta-sei Merak no Hagen) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**บทบาท**
ก็อดวอริเออร์ผู้สามารถควบคุมไฟและน้ำแข็งได้ดังใจนึก สวมก็อดโร้บรูปม้า 8 ขา สไลปนีร์ มีท่าไม้ตายคือ เกรท อาร์เดนท์ เพรชเชอร์ และ ยูนิเวิร์ส ฟรีซซิ่ง ฮาเก้นทำหน้าที่เป็นองครักษ์คอยคุ้มครองฮิลด้าและเฟลียร์มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ เช่นเดียวกับซิกฟรีด และแอบหลงรักเฟลียร์มาตลอด เขาจึงพยายามฝึกฝนวิชาอย่างหนักเพื่อที่จะได้สามารถปกป้องเฟลียร์ได้ แต่เมื่อเฟลียร์เข้ามาปกป้องเฮียวกะจากการต่อสู้ในถ้ำ ฮาเก้นจึงรู้สึกริษยาและเคียดแค้นมาก จนถึงขั้นปล่อยหมัดใส่เฮียวกะ ทั้งๆ ที่มีเฟลียร์ยืนขวางอยู่ เขาจึงโดนท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันที่เต็มไปด้วยความโกรธของเฮียวกะจนถึงแก่ความตายในที่สุด (พากย์เสียงโดย บิน ชิมาดะ)

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
ฮาเก้นเข้าต่อสู่กับเฮียวกะ ในสภาพที่เฮียวกะเสียเปรียบเพราะเฮียวกะไม่ค่อยถูกกับลาวา แต่เขาก็จบชีวิตลงด้วยท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันของเฮียวกะ
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
วัชระ

วัชระ เป็นอาวุธประจำกายของพระอินทร์ วัชระ แปลว่า “สายฟ้า” และมีอีกความหมายหนึ่งแปลว่า “เพชร” ด้วยเหตุนี้พระอินทร์จึงเป็นเทพแห่งสายฟ้า 
ในนิกายมหายานและนิกายวัชรยาน วัชระเป็นอาวุธของพระโพธิสัตว์ อันสื่อถึงการตัดขาดจากกิเลสและความลุ่มหลง และยังใช้ตัดอุปสรรคอีกด้วย มีพระโพธิสัตว์และเทพธรรมบาลหลายพระองค์ที่ใช้วัชระเป็นอาวุธ เช่น พระอวโลติเกศวรโพธิสัตว์, พระจุณฑีโพธิสัตว์, พระวัชรปราณีโพธิสัตว์, ยมานตกะ, เหวัชระ, มหากาฬ, เหรุกะ, คุรุปัทมสัมภวะ 
ลักษณะของวัชระเป็นอาวุธทีมีหลายแหลมสองด้าน แต่ละด้านมีเงี่ยงยาวแหลมงองุ้ม 4 แฉก ตรงส่วนกลางใช้สำหรับจับ ในนิกายวัชรยาน วัชระถูกใช้ประดับติดกับตัวระฆัง เพราะประกอบในงานพิธีกรรมต่าง ๆ เช่น พิธีโยคะตันตระเปรตพลี เป็นต้น
หมวดหมู่:อาวุธของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
เดลี่ เอ็กซ์เพรส

เดลี่ เอ็กซ์เพรส (Daily Xpress) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษขนาดแทบลอยด์ในประเทศไทย ที่ผลิตเนื้อหาแบ่งเป็นรูปเล่มใหม่ ซึ่งแยกมาจากหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น โดยเริ่มออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีจำนวนพิมพ์วันละ 100,000 ฉบับ มีรายได้หลักจากการโฆษณาเพียงทางเดียว ตั้งกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายที่มีรายได้สูง นักเดินทาง และพนักงานบริษัท ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของกลุ่มลูกค้าที่ซื้อพื้นที่โฆษณา โดยแบ่งวิธีการเข้าถึงผู้อ่านเป็นสองส่วน ประกอบด้วย- แจกฟรีตามโรงแรม ศูนย์การค้า สถานีรถไฟฟ้า อาคารสำนักงาน และสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร- เป็นเล่มแทรกไปในหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น พร้อมกันนั้นก็ได้ปรับเนื้อหาของเดอะเนชั่น ให้เน้นไปที่ข่าวธุรกิจและการเมือง
ทั้งนี้ ในฉบับมีเนื้อหาทั้งสิ้น 4 ส่วน ได้แก่- The City - ข่าวสังคมเมือง- The World - ข่าวต่างประเทศ- The Fun - ข่าววิถีชีวิต และกิจกรรมในสังคมเมือง บันเทิง และศิลปวัฒนธรรม- The Sport - ข่าวกีฬา
ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) เดลี่ เอ็กซ์เพรส เปลี่ยนชื่อเป็น เอ็กซ์พี. (xp.) ปรับหน้ากระดาษเป็นขนาดบรอดชีต พร้อมทั้งยกเลิกการแจกฟรีตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งหมด คงเหลือเป็นเพียงเนื้อหาส่วนหนึ่งของ เดอะ เนชั่น เท่านั้น

**ดูเพิ่ม**
 เดอะ เนชั่น

**อ้างอิง**
  เดลี่ เอ็กซ์เพรส ทางเลือกใหม่คนอยากอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ-  แจกฟรีวันละแสนเล่ม เนชั่น เปิดตัวหนังสือพิมพ์น้องใหม่ "เดลี่ เอ็กซ์เพรส"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  หนังสือพิมพ์เดลี่ เอกซ์เพรส date=2008-10-30 -  อ่านเดลี่ เอ็กซ์เพรสย้อนหลัง date=2010-01-03 
เดลี่ เอ็กซ์เพรส
เดลีเอ็กซ์เพรส (แก้ความกำกวม)

เดลี่ เอกซ์เพรส สามารถหมายถึง- เดลี่ เอกซ์เพรส (หนังสือพิมพ์ในอังกฤษ) หนังสือพิมพ์รายวันขนาดแทบลอยด์ที่จำหน่ายในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ ค.ศ. 1900- เดลี่ เอกซ์เพรส (Daily Xpress) หนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ในเครือเดอะ เนชั่น แจกให้อ่านฟรีในกรุงเทพมหานคร- หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ในมาเลเซีย- หนังสือพิมพ์ภาษาอูรดู ในปากีสถาน
เบเนทนาช มีเมย์

เบเนทนาช มีเม แห่งดาวเอต้า   (Ēta-sei Benetnasch no Mime) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็น หนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ก็อดวอริเออร์ผู้ใช้พิณในการต่อสู้ สวมก็อดโร้บรูปฮาร์ป มีท่าไม้ตายคือ สตริงเกอร์เรเควี่ยม มีเมเป็นบุตรชายของฟอลเกล อัศวินผู้ยิ่งใหญ่แห่งแอสการ์ด โดยถูกเลี้ยงดูและฝึกฝนการต่อสู้อย่างเข้มงวดจากผู้เป็นพ่อที่ไม่เคยแสดงความรักแก่เขาเลยแม้แต่น้อย ทำให้มีเมรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและเกลียดพ่อมาก แต่ภายหลังเมื่อได้รู้ความจริงจากปากฟอลเกลว่า พ่อแม่ที่แท้จริงของมีเม ถูกสังหารโดยตัวฟอลเกลเอง ทำให้มีเมเคียดแค้นจนลงมือสังหาร ฟอลเกล พ่อบุญธรรมได้อย่างไม่ลังเล ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ละทิ้งสิ่งที่เรียกว่าความรักและความห่วงใยไปจนหมดสิ้น สำหรับในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า มีเมสามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่มีต่อฟอลเกลให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น (พากย์เสียงโดย ยูจิ มิตสึยะ)

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
มีเมย์มีอาวุธเป็นพิณแบบกรีซ(ดูไม่เหมือนอาวุธ)และสามารถเล่นพิณได้เพราะจนอันโดรเมด้าชุนต้องตามเสียงพิณนั้นจนมาถึงที่ๆมีเมย์อยู่ มีเมย์นั้นต้องต่อสู้กับชุนเพราะเหตุผลเค่ชุนมีคนคอยห่วงใยเท่านั้น ชุนได้รู้เรื่องราวอดีตของมีเมย์ที่มีเมย์เข้าใจผิดว่าฟอลเกลที่เป็นคนที่ตนคิดเป็นพ่อนั้นเป็นคนที่ฆ่าพ่อแม่ของตนจึงฆ่าฟอลเกลและสุดท้ายก็ได้มาเป็นอัศวินแห่งแอสการ์ด ชุนนั้นจำใจต้องสู้กับมีเมย์ทั้งที่ตนไม่ต้องการที่จะต่อสู้ แต่โซ่อันโดรเมด้าไม่สามารถทำอะไรได้มีเมย์ได้บอกกับชุนว่า โซ่อันโดรเมด้าเป็นโซ่ที่โจมตีได้หนักหน่วงก็จริงแต่มันจะหาตำแหน่งจากจิตสังหารที่ปล่อยออกมาจากศัตรูนั้นๆ แต่มีเมย์นั้นไม่มีจิตสังหารเลย ชุนจึงจำใจที่ต้องถอดครอสอันโดรเมด้าออกแล้วใช้ท่าไม้ตาย เนบิวล่าสตรีมแล้วตามด้วย เนบิวล่าสตรอมแต่มีเมย์ก็ไม่เป็นไรอันโดรเมด้า ชุนมีเมย์สามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่ฟอลเกลมีให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น และสุดท้ายเขาปล่อยหมัดสุดท้ายโจมตีอิคคิแต่เขาก็จบชิวิตลงและบอกคำพูดสุดท้ายกับอิคคิว่า "ถ้าชาติหน้ามีจริงฉันก็ขอให้ได้เกิดเป็นพวกเดียวกับนาย"

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด‎
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครลูกบุญธรรมในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักดนตรี
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถควบคุมเสียง
สมุดโน้ตสิ้นโลก

สมุดโน้ตสิ้นโลก (L: change the WorLd) เป็นภาพยนตร์ที่สร้างโดย วอร์เนอร์ บราเธอร์ส เป็นภาคต่อของ อวสานสมุดมรณะ

**เนื้อเรื่อง**
ที่ประเทศไทย ได้มีการระบาดของไวรัสที่รวดเร็วและรุนแรงกว่​าอีโบลา 10 เท่า แต่มีเด็กชายคนหนึ่งรอดชีวิตจากไวรัสนี้ได้ สายสืบของ L ได้ไปรับตัวเด็กคนนี้มา โดยต้องแลกด้วยชีวิตของเขา
ในขณะนั้น L กำลังสืบคดีคีระอยู่ เพื่อหาตัวคีระและป้องกันตัวเอง L จึงได้เขียนชื่อตัวเองใส่เดธโน้ตของมิสะ ให้หัวใจวายตายในระยะเวลา 23 วัน เพื่อไม่ให้คนอื่นที่เขียนชื่อตัวเองทำให้ตายก่อนหน้านั้น
หลังจากปิดคดีคีระแล้ว L ก็ได้ทำการสืบคดีไวรัสนี้ หลังจากได้รับข้อมูลจากศูนย์ป้องกันโรคแห่งเอเชีย บอกว่ามีใครทำไวรัสนี้ขึ้นมา ซึ่งเหลือเวลาแค่ 23 วันเท่านั้น และสืบคนเดียว (เพราะวาตาริได้ตายไปแล้ว) ขณะเดียวกัน นักวิจัยได้ทำการตรวจสอบไวรัสนี้เพื่อนำไปทำวัคซีน และได้ทดลองฉีดวัคซีนให้กับลูกสาวของหัวหน้าค​ณะวิจัยชื่อ มากิ นิไกโดะ แต่แล้วหนึ่งในผู้วิจัยชื่อ คุโจ ได้เผยตัวจริงว่าได้เป็นคนสร้างไวรัสนี้ขึ้นมาเพื่อใช้ในการทำลายล้างมนุษยชาติ ทำให้คุณพ่อของมากิเสียใจมากจึงฉีดไวรัสเข้าตัวเองและเสียชีวิต ขณะนั้นมากิได้หนีมายังห้องของ L แต่ว่าพวกของหมอคุโจไ​ด้ตามมา มากิจึงออกไปและฉีดไวรัสเข้าตัวเอง (แต่ไม่เป็​นอะไรเพราะได้รับวัคซีนแล้วและมากิมีระดับน้ำตาลในเลือดต่ำทำให้เชื้อโรคเจริญเติบโตได้ช้าแต่เชื้อโรคยังแพร่กระจายได้อยู่บาดแผล) และพยายามจะฆ่าหมอคุโจแต่ถูกลูกน้องตีจนสลบ หมอคุโจและพวกได้ลักลอบพามากิหนีเข้าไปในเครื่องบินไปสหรัฐอเมริกาแล้วเครื่องบินตก แต่ L ไม่ตายเพราะเดธโน้ตให้ตายในอีก 2 วัน ก็ตามมาพร้อมด้วยยาต้านไวรั​ส (จากเด็กชายคนนั้น) L ได้แจกจ่ายยาให้กับทุกคน ส่วนหมอคุโจก็ตายเนื่องจากไม่ได้รับวัคซีน ทุกคนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล รวมทั้งมากิด้วย
เหลือเวลา 1 วัน L ได้มาที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แวมมี่ เฮาส์ แล้วส่งเด็กคนนั้นพร้อมกับตั้งชือเด็กคนนั้นว่า เนียร์ แล้ว L ก็จากไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง ตลอดกาล (รายละเอียดการตายอยู่ในภาค 2 อวสานสมุดมรณะ) โดยก่อนแอลตายแอลได้ให้เด็กคนนึงสืบทอดเจตนารมของ แอล เด็กคนนั้นชื่อ มาซายูอิ อาราอิ หรือ ริวซากิ

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**
 แอล  รับบทโดย เคนอิจิ มัตสึยามา- มากิ   รับบทโดย มายูโกะ ฟุกุดะ- วาตาริ รับบทโดย ชุนจิ ฟูจิมูระ- เนียร์ รับบทโดย นารุชิ ฟุคุดะ

**ตัวละครรับเชิญ**
 ยางามิ ไลท์ รับบทโดย ทัตสึยะ ฟูจิวาระ- อามาเนะ มิสะ รับบทโดย เอริกะ โทดะ

**วันที่ฉายในโรงภาพยนตร์**
 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 (ฉายพร้อมกันทั่วโลก)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  http://www.l-movie.jp date=2010-04-07 (ญี่ปุ่น)-  เว็บไซต์เป็นทางการ (ญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เดธโน้ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
แนวสันกระดูกสะบัก

แนวสันกระดูกสะบัก (Spine of scapula) เป็นแผ่นกระดูกที่ยื่นออกมา วางตัวเป็นแนวเฉียง ใกล้กลางลำตัว 4 ใน 5 (medial four-fifths) ของพื้นผิวด้านหลังของกระดูกสะบักส่วนบน แบ่งระหว่างแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (Supraspinatous fossa) และแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa)
แนวนี้เริ่มจากขอบแนวตั้ง เป็นบริเวณเรียบรูปสามเหลี่ยม ซึ่งมีเอ็นของจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนล่างคลุม และค่อยๆ ยกตัวขึ้นจนมาสุดที่อโครเมียน (acromion) ซึ่งยื่นออกมาเป็นข้อต่อไหล่
แนวสันกระดูกสะบักเป็นรูปสามเหลี่ยม และแบนลงจากด้านบนลงมา ยอดสามเหลี่ยมยื่นเข้าไปในขอบแนวกลาง (vertebral border)

**พื้นผิวและขอบ**
แนวสันกระดูกสะบัก (แสดงด้วยสีแดง) แสดงกล้ามเนื้อที่มายึดเกาะ
แนวสันกระดูกสะบักมี 2 พื้นผิวและ 3 ขอบ- พื้นผิวด้านบน (superior surface) มีลักษณะเว้า ทำให้เกิดเป็นแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (supraspinatous fossa) และเป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus)- พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เกิดเป็นส่วนของแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa) ให้จุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus) ใกล้ศูนย์กลางมีช่องเปิดสำหรับช่องสารอาหาร (nutrient canal)
ในบรรดาขอบทั้งสามของแนวสันกระดูกสะบัก ขอบด้านบน (anterior border) ยึดเกาะกับพื้นผิวด้านหลังของกระดูก ขอบด้านหลัง (posterior border) หรือสันของกระดูกสะบัก (crest of the spine) มีลักษณะกว้าง แบ่งออกเป็น 2 แนว (lips) และช่องระหว่างแนว- กล้ามเนื้อทราพีเซียส ยึดเกาะกับ แนวด้านบน (superior lip) และเห็นปุ่มกระดูกขรุขระซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเอ็นของจุดเกาะปลายของส่วนล่างของกล้ามเนื้อนี้- กล้ามเนื้อเดลทอยด์ ยึดเกาะกับตลอดความยาวของ แนวด้านล่าง (inferior lip)- ช่องระหว่างแนว อยู่ใต้ชั้นผิวหนัง และบางส่วนคลุมด้วยใยของเอ็นของกล้ามเนื้อเหล่านี้
และ ขอบด้านข้าง (lateral border) หรือฐาน เป็นขอบที่สั้นที่สุด มีลักษณะเว้าเล็กน้อย ขอบของมันหนาและกลม ด้านบนเชื่อมต่อกับพื้นผิวด้านล่างของอโครเมียน และด้านล่างเชื่อมต่อกับคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลางของรอยเว้าใหญ่ของกระดูกสะบัก (great scapular notch) ซึ่งเชื่อมระหว่างแอ่งเหนือและใต้แนวสันกระดูกสะบัก

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 spine+of+scapula- 04 - "Superficial layer of the extrinsic muscles of the back."-  Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones3
หมวดหมู่:ไหล่
ปุ่มกระดูกหัวไหล่

อโครเมียน โพรเซส (acromion process) หรือย่อว่า อโครเมียน (acromion) หรือ ปุ่มกระดูกหัวไหล่ เป็นลักษณะทางกายวิภาคของกระดูกสะบัก (scapula)

**ในมนุษย์**
อโครเมียน โพรเซสต่อเนื่องกับแนวสันกระดูกสะบัก (scapular spine) และมีลักษณะเป็นตะขอยื่นไปทางด้านหน้า อโครเมียนมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า เกิดเป็นข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ (acromioclavicular joint)
อโครเมียนเป็นจุดยอดสุดของไหล่ มีลักษณะเป็นส่วนยื่นขนาดใหญ่ รูปสามเหลี่ยมหรือรูปขอบขนาน แบนจากด้านหลังมาด้านหน้า ยื่นในแนวออกด้านข้างลำตัว แล้วจึงโค้งมาด้านหน้าและขึ้นด้านบน เพื่อยื่นออกมาหาแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity)

**พื้นผิว**
อโครเมียน โพรเซสมี 2 พื้นผิว ได้แก่- พื้นผิวด้านบน ยื่นขึ้นทางด้านบน ทางด้านหลัง และทางด้านข้างลำตัว มีลักษณะนูน ขรุขระ และเป็นที่ยึดเกาะของใยบางส่วนของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ ขอบเขตทั้งหมดอยู่ใต้ชั้นผิวหนัง- พื้นผิวด้านล่าง มีลักษณะเรียบ และเว้า

**ขอบเขต**
อโครเมียน โพรเซส มี 2 ขอบเขต ได้แก่- ขอบเขตด้านข้าง มีลักษณะหนา และไม่สม่ำเสมอ เป็น 3 หรือ 4 ปุ่มกระดูกที่เป็นจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อเดลทอยด์- ขอบเขตด้านใกล้กลาง สั้นกว่าขอบเขตด้านข้าง มีลักษณะเว้า เป็นจุดเกาะของส่วนของกล้ามเนื้อทราพีเซียส และประมาณบริเวณศูนย์กลางเป็นพื้นผิวขนาดเล็ก รูปไข่ เป็นข้อต่อกับปลายด้านกระดูกสะบัก (หรือปลายอโครเมียน) ของกระดูกไหปลาร้า

**ในสัตว์ชนิดอื่น**
อโครเมียน โพรเซสของค้างคาว (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในอันดับค้างคาว (Chiroptera)) จะมีลักษณะยาวกว่าของมนุษย์

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 acromion-  Bioweb at UWLAX aplab date=2008-02-23 -  Anatomy at Dartmouth shoulder/selftests/surface2
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
เทศบาลตำบลบางเมือง

เทศบาลตำบลบางเมือง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลบางเมืองเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางเมือง ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 ที่ว่าการอำเภอเมืองสมุทรปราการ ถนนสุทธิภิรมย์ ตำบลปากน้ำ โดยได้มีการยกฐานะปรับปรุงขึ้นตามลำดับ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 มีฐานะเป็นสุขาภิบาล และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลพร้อมสุขาภิบาลอื่น ๆ จำนวน 980 แห่ง 

**อาณาเขต**
เขตเทศบาลตำบลบางเมืองมีพื้นที่ประมาณ 15 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดกับเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เขตเทศบาลตำบลด่านสำโรง​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) และเขตเทศบาลเมืองบางแก้ว​ (อำเภอบางพลี) มีคลองสำโรงเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันออก ติดกับเขตเทศบาลตำบลเทพารักษ์และเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้งเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศใต้ ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการและเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้ง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมืองเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันตก ติดกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมือง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลตำบลบางเมืองกับเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขต

**สภาพทั่วไป**
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขา มีลำคลองสำคัญในพื้นที่ ได้แก่ คลองสำโรง คลองบางปิ้ง และคลองมหาวงษ์ ซึ่งเดิมใช้สำหรับการชลประทานเพื่อการเกษตร แต่ปัจจุบันแนวโน้มการใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรลดลง มีการใช้ที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย และพาณิชยกรรมเพิ่มมากขึ้น โดยจะเห็นว่ามีการก่อสร้างที่อยู่อาศัย อาคาร สถานที่ทำงาน ร้านอาหาร และสถานบริการตลอดจนงานอื่น ๆ อีก มากเป็นผลให้ลำคลองสายหลักมีไว้สำหรับการระบายน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วมเท่านั้น

**สถานที่สำคัญ**
 วัดบางปิ้ง

**คมนาคม**
 ถนนศรีนครินทร์- ถนนกาญจนาภิเษก(วงแหวนด้านใต้)- ถนนเทพารักษ์

**อ้างอิง**
บางเมือง
บางเมือง
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ซ่ง

ราชวงศ์ซ่ง (宋朝; ค.ศ. 960–1279) เป็นราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีน สมัยก่อนหน้า คือ ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ (五代十國; ค.ศ. 907–960) สมัยถัดมา คือ ราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝; ค.ศ. 1271–1368)
ราชวงศ์ซ่งอาจแบ่งเป็น 2 ช่วง คือ ซ่งเหนือ (北宋; ค.ศ. 960–1127) และซ่งใต้ (南宋; ค.ศ. 1127–1279) โดยเอาการพิชิตจีนเหนือและจีนใต้ของราชวงศ์จิน (金朝; ค.ศ. 1115–1234) เมื่อ ค.ศ. 1127 อันเป็นเหตุให้ซ่งต้องเปลี่ยนเมืองหลวงจากเปี้ยนจิง (汴京) ในภาคเหนือ ลงไปยังหลินอัน (臨安) ในภาคใต้ เป็นจุดแบ่ง
จ้าว ควงอิ้น ขุนพลแห่งราชวงศ์โจวยุคหลัง (後周) แย่งชิงราชสมบัติจากไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) ยุวกษัตริย์ราชวงศ์โจว แล้วก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 960 ลูกหลานของเขาขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบราชสมบัติต่อมาอีก 17 พระองค์ จึงสิ้นราชวงศ์ซ่ง รวมกษัตริย์ราชวงศ์นี้ทั้งสิ้น 18 พระองค์ แบ่งเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ซ่งเหนือ 9 พระองค์ และซ่งใต้อีก 9 พระองค์ ทุกพระองค์ใช้ชื่อสกุลว่า "จ้าว" (趙)
เบื้องล่างนี้ คือ รายพระนามจักรพรรดิทุกพระองค์ของราชวงศ์ซ่ง ประกอบด้วย ชื่อวัดประจำรัชกาล, พระนามประจำพระองค์ (ชื่อตัว), พระนามที่ได้รับหลังสิ้นพระชนม์, และชื่อรัชศก

**รายพระนาม**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 cite book|author=Bo Yang|title=Timeline of Chinese History (中國歷史年表)|year=1977|publisher=Sing-Kuang Book Company Ltd.|location=Taipei
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
เม็กเรซ อัลเบริช

เม็กเรซ อัลเบริช แห่งดาวเดลต้า  (Deruta-sei Meguresu no Aruberihhi) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
หนึ่งในองครักษ์คนสนิทของฮิลด้า มีความเฉลียวฉลาดจนได้รับการยกย่องจากผู้คนว่าเป็นอัจฉริยะแห่งแอสการ์ด สวมก็อดโร้บรูปหัวกะโหลกกับกระดูกไขว้ที่ถูกทับถมด้วยผลึกสีม่วง ใช้ดาบเพลิงเป็นอาวุธ และมีท่า อเมทิสต์ ชีลด์ กับ เนเชอร์ยูลิตี้ เป็นท่าไม้ตาย อัลเบริคคิดวางแผนที่จะครอบครองดาบบัลมังก์ สังหารฮิลด้า และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ครองโลก เพราะเขาไม่ได้จงรักภักดีกับฮิลด้าเหมือนกับก็อดวอริเออร์คนอื่นๆ หากแต่เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานในอำนาจ สามารถทำได้ทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แต่ในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า ถึงแม้ว่าอัลเบริคจะใช้เล่ห์เหลี่ยมจนสามารถจัดการกับมารีน เซย่า และเฮียวกะได้ สุดท้ายเขาก็ต้องจบชีวิตลงด้วยพลังหมัดของชิริว ที่เป็นลูกศิษย์ของโดโกแห่งเขาโกโรโฮ ผู้เคยเอาชนะอัลเบริคที่ 13 บรรพบุรุษของเขามาได้ในอดีต (พากย์เสียงโดย ชิเงรุ นากาฮาระ)

**บทบาท**
อัลเบริช อัจฉริยะแห่งแอสการ์ด เขาเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในแอสการ์ด และเป็นคนที่มีความมั่นใจในตนเองสูงมาก ที่สำคัญยังเป็นคนที่มักใหญ่ใฝ่สูงอีกด้วย เขาวางแผนชั่วร้ายที่จะยึดครองดาบบัลมัง สังหารฮิลด้า และตั้งตนขึ้นเป็นผู้ครอบครองโลกเสียเอง
อัลเบริช จัดได้ว่าเป็นศัตรูที่น่ากลัวคนหนึ่งของพวกเซย่า เนื่องจากมีความพร้อมไปด้วยปัญญา รูปแบบการต่อสู้ และท่าไม้ตายของเขา ซึ่งสามารถควบคุมธรรมชาติได้ เขาเล่นงานพวกเซย่าได้หมอบเลยทีเดียว สุดท้ายเขาก็จบชีวิตลงด้วยฝีมือของชิริว เหมือกับที่บรรพบุรุษของเขาเคยพ่ายแพ้แก่ผู้เฒ่าแห่งเขาโกโรโฮ ขณะออกเดินทางเพื่อฝึกวิชา 

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
เขาจัดการเซย่า เฮียวกะและมารีน จนต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ต้องพ้ายแพ้ด้วยพลังของชิริว แต่ชิริวก็มีอาการสาหัสเหมือนกัน

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
จักรพรรดิไทโช

โยชิฮิโตะ (Yoshihito) พระสมัญญานามว่า จักรพรรดิไทโช (Taishō-tennō; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1879 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 123 และเป็นพระองค์ที่ 2 ที่ปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่น

**พระราชประวัติ**
สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชมีพระนามจริงว่า เจ้าชายโยชิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอโอยามะ กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเมจิ ที่พระราชสมภพแต่พระสนมนารูโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียว ทำให้พระองค์ได้รับการอภิบาลจากจักรพรรดินีโชเก็ง พระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น ฮารุโนะมิยะ (明宮) เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮารุมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก
ไฟล์:Emperor Meiji Empress Shoken Prince Yoshihito Asukayama Park Sightseeing by Toyohara Chikanobu.png|thumb|left|320px|จักรพรรดิเมจิและจักรพรรดินีโชเก็งและมกุฎราชกุมารโยชิฮิโตะ พร้อมด้วยเหล่าพระสนม ที่สวนอะซุกะยะมะ
เมื่อพระองค์พระชนมายุได้ 5 พรรษา พระองค์ต้องประทับอยู่ที่พระราชวังอะโอะยะมะอย่างสันโดษกับเหล่าข้าราชบริพาร ในแต่ละวันพระองค์ทรงเรียนหนังสือในวิชา การอ่านเขียน, คณิตศาสตร์ และศีลธรรมในช่วงเช้า และกีฬาในช่วงบ่าย แต่พัฒนาการของพระองค์ดำเนินอย่างช้ามาก เนื่องจากพระพลานามัยที่ไม่แข็งแรงและประชวรบ่อย ในปี พ.ศ. 2429 พระองค์เข้ารับการเรียนการสอนร่วมกับเพื่อนร่วมห้องราว 15-20 คนที่ถูกคัดสรรมาจากบรรดาบุตรหลานของเจ้านายชั้นอนุวงศ์และขุนนาง
พระองค์ได้รับประกาศเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2430 ในวันคล้ายวันพระประสูติครบ 8 ปีของพระองค์ โดยทรงรับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430

**ชีวิตส่วนพระองค์**
เจ้าชายโยชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซาดาโกะ คูโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์

**พระราชบุตร**

**สวรรคต**
ต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2469 มีประกาศว่าจักรพรรดิไทโชประชวรด้วยอาการพระปับผาสะบวม และสวรรคตลงด้วยอาการพระหทัยวาย ในเวลา 01.25 น. ของวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 ที่พระราชวังฮะยะมะ จังหวัดคะนะกะวะ พระองค์ได้รับการขนานนามว่า จักรพรรดิองค์แรกแห่งโตเกียว

**พระราชอิสริยยศ**
 31 สิงหาคม 1879 – 6 กันยายน 1879: เจ้าชายโยชิฮิโตะ - 6 กันยายน 1879 – 3 พฤศจิกายน 1888: เจ้าชายโยชิฮิโตะ ฮารุโนะมิยะ- 3 พฤศจิกายน 1888 – 30 กรกฎาคม 1912: มกุฏราชกุมารโยชิฮิโตะ- 30 กรกฎาคม 1912 – 25 ธันวาคม 1926: สมเด็จพระจักรพรรดิ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย === - 80px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:โคไตชิ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:จอมพลสูงสุด
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:พระราชโอรสในจักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิเมจิ
มิซาร์ ชิด

มิซาร์ ซิด แห่งดาวเซต้า (Zēta-sei Mizar no Shido) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ก็อดวอริเออร์คนแรกที่ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเซย่า มีฝีมือเป็นที่ 2 รองจากซิกฟรีด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีดำ มีท่าไม้ตายคือ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์ และ บลูอิมพัลส์ (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

**บทบาท**
เขาเป็นคนที่เกิดในตระกูลที่สูงส่งของแคว้นแอสการ์ด และมีพี่ชายฝาแผดอีกหนึ่งคน คือ บั๊ด ทว่าเนื่องจากชาวแอสการ์ดมีความเชื่อว่า คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล ทำให้เกิดอันเหตุน่าเศร้าขึ้นคือ จะมีทารกรอดชีวิตได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ทางครอบครัวจึงนำบั๊ดไปทิ้งไว้ในป่า แล้วเลี้ยงดู ชิด เป็นลูกคนเดียวมาตลอด ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ชิด เองก็รู้มาตลอดว่าตนเองมีพี่ชาย และก็รู้สึกผิดมาตลอดที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
ชิด คือนักรบคนแรกที่เดินทางไปท้าทายพวกเซย่าถึงญี่ปุ่น ความรวดเร็วของหมัด และความร้ายกาจของเขี้ยวเล็บ จัดได้ว่ามีฝีมือไม่เป็นรองใครในแอสการ์ด แต่สุดท้ายแล้วก็ถูกชุนจัดการด้วยท่า เนบิวล่า สตอร์ม จนอยู่ในสภาพ ปางตาย
เขาเข้าปะทะชุนอีกครั้งที่แอสการ์ด ชุนเอาชนะชิดได้แต่กลับถูกบั้ดลอบโจมตี

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฝาแฝด
อัลกอร์ บั๊ด

อัลกอร์ บั๊ด แห่งดาวเซต้า  (Zēta-sei Arukoru no Bado) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นก็อดวอริเออร์ที่ไม่ถูกนับรวมอยู่ในกลุ่มก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 ต้องแฝงตัวอยู่ในเงาของมิซาร์ ชิด 

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
พี่ชายฝาแฝดของซิด เป็นก็อดวอริเออร์ที่ต้องคอยติดตามและแฝงตัวอยู่ในเงาของซิดมาโดยตลอด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีขาว มีท่าไม้ตายคือ ชาโดว์ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์ (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

**บทบาท**
ตระกูลขุนนางอับดับต้นๆของแอสการ์ด ได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นลูกแฝด มีเรื่องเล่าว่า"คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล" ที่ตนเป็นพี่ถูกนำไปทิ้ง จนถูกคู่พ่อแม่ยากจนเก็บมาเลี้ยง ซึ่งตนที่ไม่รู้ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่งสมัยเด็ก พอรู้ว่าพบน้องชายที่อยู่อย่างมีคววามสุขกับพ่อแม่แท้ๆ จึงเกิดแค้น ก็สาปแช่งชะตากรรมของตนตลอดมา จึงหมั่นฝึกฝน และสาบานไว้ว่า จะต้องอยู่เหนือน้องชายให้ได้ แต่ผลคือ เป็นเพียงแค่เงาติดตามของน้องชายเท่านั้น

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
ตนช่วยน้องทำร้ายอันเดบารัน พอพวกเซนต์บุกมา ตนแอบตามดูศึกษาการสู้ หลังน้องชายของเขาแพ้ชุน จึงลอบโจมตีชุน แต่ไชน่าก็เข้ามาช่วยชุนไว้ได้ทันเวลา จากนั้น ฟีนิกซ์ อิคคิ ก็ปรากฏตัวขึ้น จึงสู้กัน ตนจึงบอกอดีตของตน แต่ตนถูกหมัดมายาฟีนิกส์ของอิคคิ ปั่นหัวว่าฆ่าน้องตามหวัง กับถูกอิคคิเตือนสติว่าแท้จริงตนรักน้องเหมือนกัน จนสู้แพ้อิคคิ แต่ชิดที่ใกล้ตายล็อกตัวอิคคิขอให้ตนรีบฆ่าอิคคิ ก่อนซิดตายได้บอกว่ารู้เรื่องตนมาตลอด กับพ่อแม่ไม่เคยลืมตน แต่ตนไม่กล้าทำ ซิดทนอาการบาดเจ็บไม่ไหวจึงล้มตายไป ตนเสียใจกับลังเล อิคคิเตือนสติจนเข้าใจ ตนใกล้ตตายแบกนศพซิดไปฝังนอกวังอย่างมีเกียรติ โดยภาวนาให้ตนกับน้องกลับมาเกิดใหม่แอสการ์ดเป็นพี่น้องกันอีกที โดยไม่ต้องถูกพรัดพรากจากกัน จากนั้นไม่นานตนก็ทนพิษแผลไม่ไหวจนหมดแรงตายตามน้องชายไป

**อ้างอิง**
  ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม date=2008-05-17 
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฝาแฝด
โพลาริส ฮิลด้า

โพลาริส ฮิลด้า (Polaris no Hilda) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นเทพีผู้ปกปักษ์ดินแดนแอสการ์ด

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
หญิงสาวผู้เป็นตัวแทนของเทพโอดิน ทำหน้าที่ดูแลดินแดนแอสการ์ด เป็นคนมีจิตใจดีงามและเป็นที่รักใคร่ของผู้คน เธอจะคอยสวดภาวนาแก่เทพโอดินทุกวันเพื่อไม่ให้น้ำแข็งขั้วโลกละลายลงมาท่วมโลก แต่เมื่อฮิลด้าถูกเจ้าสมุทรโพไซดอนสวมแหวนทองคำต้องสาป นีเบลลุงเงิน เธอก็ถูกพลังมารเข้าครอบงำจนกลายเป็นเทพีแห่งความชั่วร้าย จากนั้นเธอก็เลิกสวดภาวนาแก่เทพโอดิน และได้เรียกก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 แห่งตำนานแอสการ์ดให้มารวมตัวกัน หมายกำจัดอาเทน่าและเข้าครอบครองโลกมนุษย์ (พากย์เสียงโดย มิตสึโกะ โฮริเอะ)

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
ฮิลด้า เสมือนตัวแทนของเทพโอดีน ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองสูงสุด แห่งแคว้นแอสการ์ด เธอเป็นผู้ที่มีจิตใจดีงาม และเป็นที่รักใครของประชาชนทั่วไป ภายหลังถูกโพไซดอนสวมแหวนพสุธาต้องสาป "นิเบอลุง" เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการทำลายล้างแซงทัวรี่ และอาเทน่า เพื่อยึดครองโลกเป็นของตน วิธีเดียวทีจะช่วยเธอได้ ก็คือ ต้องรวบรวมโอดีนแซฟไฟร์ ทั้ง 7 เม็ด เพื่อขอยืมพลังจากดาบบัลมังของเทพโอดีน มาทำลายแหวนพสุธา

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:ตัวละครในเซนต์เซย์ย่า
หมวดหมู่:ชาวแอสการ์ด (เซนต์เซย์ย่า)
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
จะงอยบ่า

โคราคอยด์ โพรเซส (Coracoid process) หรือ จะงอยบ่า เป็นโครงสร้างคล้ายตะขอยื่นออกมาจากกระดูกสะบักชี้ไปทางด้านหน้า คำว่า โคราคอยด์ มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่า ลักษณะคล้ายจะงอยปากนกกาเรเวน (Korax แปลว่า นกการาเวน)

**จุดเกาะ**
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของโครงสร้างหลายส่วน- กล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor muscle) ไปยังกระดูกซี่โครงซี่ที่ 3 ถึง 5- ปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (short head of biceps brachii muscle) ไปยังปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity)- กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (coracobrachialis muscle) ไปยังกระดูกต้นแขนบริเวณใกล้กลาง- เอ็นคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular ligament) ไปยังกระดูกไหปลาร้า (สร้างขึ้นมาจากเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) และเอ็นทราปีซอยด์ (trapezoid ligament))- เอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ไปยังอโครเมียน (acromion)

**โครงสร้าง**
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นส่วนยื่นหนา โค้ง ยึดติดกับฐานกว้างของส่วนบนของคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) โดยชี้ออกไปในทางขึ้นด้านบนและทิศเข้าสู่กลางลำตัว แล้วมีจึงขนาดเล็กลง และเปลี่ยนทิศทางโดยชี้ไปทางด้านหน้าและออกด้านข้างลำตัว
ส่วนขาขึ้น (ascending portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากหน้าไปหลัง ด้านหน้ามีพื้นผิวเรียบเว้า ข้ามส่วนที่กล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis) ผ่าน
ส่วนแนวนอน (horizontal portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากส่วนบนลงไปด้านล่าง พื้นผิวด้านบนนูนและไม่สม่ำเสมอ และเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ พื้นผิวด้านใต้เรียบ ขอบด้านใกล้กลางและด้านข้างขรุขระ ส่วนต้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ ส่วนต่อมาเป็นจุดเกาะของเอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ส่วนยอดโอบโดยเอ็นร่วม (conjoined tendon) ของจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis) และปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ และให้จุดยึดเกาะกับพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia)
ส่วนใกล้กลางของรากของโคราคอยด์ โพราเซสเป็นรอยประทับขรุขระสำหรับจุดเกาะของเอ็นโคนอยด์ และบนผิวบนของส่วนแนวนอนเป็นสันยกขึ้นเป็นจุดเกาะของเอ็นทราปีซอยด์

**ความสำคัญทางคลินิก**
โคราคอยด์ โพรเซสนั้นสามารถคลำได้จากผิวหนังใต้ปลายด้านนอกของกระดูกไหปลาร้า เป็นจุดสำคัญในการป้องกันความเสียหายของประสาทและหลอดเลือด เพราะโครงสร้างทางประสาทและหลอดเลือดที่สำคัญจะเข้าสู่รยางค์บนในด้านใกล้กลาง (medial) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส ดังนั้นศัลยแพทย์จึงหลีกเลี่ยงบริเวณดังกล่าว และผ่าตัดบริเวณไหล่ทางด้านข้างลำตัว (lateral) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส

**ในสัตว์ชนิดอื่นๆ**
ในนกและสัตว์เลื้อยคลาน โคราคอยด์แยกเป็นกระดูกอีกชิ้นหนึ่ง

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 coracoid+process-  Bioweb at UWLAX aplab date=2008-02-23 -  Anatomy at PSU skel/scapula2 date=2008-12-19 
หมวดหมู่:ไหล่
ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก

ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก (Superior border of scapula) เป็นขอบที่สั้นและบางที่สุดที่บรรดาขอบกระดูกสะบักทั้งสาม มีลักษณะเว้า เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบนของกระดูกสะบัก (medial angle) ไปยังฐานของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process)
ที่ส่วนด้านข้างลำตัวของขอบนี้มีลักษณะลึก เป็นร่องรูปครึ่งวงกลม เรียกว่า รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (scapular notch) โดยมีฐานของโคราคอยด์โพรเซสเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ประกอบขึ้นเป็นร่องนี้ รอยเว้านี้จะถูกคลุมด้านบนปิดด้วยเอ็นซุพีเรียร์ทรานสเวิร์ส (superior transverse ligament) กลายเป็นช่องซึ่งให้เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (suprascapular nerve) (แต่หลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบักไม่วิ่งผ่านช่องนี้) ในบางครั้งเอ็นนี้จะเปลี่ยนเป็นกระดูก
ส่วนที่ติดกันของขอบด้านบนของกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโอโมไฮออยด์ (Omohyoideus)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lesson1bonesofpostshoulder-  Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2 date=2007-08-17 
หมวดหมู่:ไหล่
ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก

ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านรักแร้ของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่หนาที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เริ่มจากด้านบนของของล่างของแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) และวิ่งมาในแนวเฉียงลงและไปทางด้านหลังไปยังมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)
ด้านล่างของแอ่งกลีนอยด์เป็นรอยประทับขรุขระเรียกว่า ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์ (infraglenoid tuberosity) ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร ซึ่งเป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii) ด้านหน้าของปุ่มนี้เป็นร่องแนวนอน ซึ่งกว้างไปถึงด้านล่าง 1/3 ของขอบนี้ เป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)
ด้านล่าง 1/3 (inferior third) มีลักษณะบางและแหลม ด้านหลังเป็นจุดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และด้านหน้าเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lesson1bonesofpostshoulder- radiographsul (xrayleftshoulder)-  Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2 date=2007-08-17 
หมวดหมู่:ไหล่
หมวดหมู่:ชาวไทยแบ่งตามเชื้อสาย

หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
หมวดหมู่:ชาวเอเชียแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์หรือถิ่นกำเนิด
ฉบับร่าง:หากหัวใจยังรักควาย

หากหัวใจยังรักควาย เป็นอัลบั้มของวงคาราบาวลำดับที่ 16 วางจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 หลังจากวางจำหน่ายอัลบั้มชุดแจกกล้วย เพียง 4 เดือน โดยมีผู้ผลิตและจำหน่ายคือค่าย กระบือ แอนด์ โค มีเพลงดังอย่าง หลงวัฒน์, กีตาร์คิงส์, สามช่าคาราบาว ฯลฯ และมีเพลงที่โดนทางกบว.สั่งห้ามออกอากาศคือ อองซานซูจี, บุญหมา และ เต้าหู้ยี้ โดยต่อมาทั้งสามเพลงได้มาอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงชื่อว่า ห้ามออกอากาศ วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดยอัลบั้มรวมนี้มีทั้งหมด 12 เพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงที่โดนห้ามออกอากาศ

**ประวัติ**
หลังจากทางวงวางจำหน่ายอัลบั้มแจกกล้วยเมื่อเดือนสิงหาคมพ.ศ.2538 ในอีก 4 เดือนต่อมาในเดือนธันวาคมพ.ศ.2538 วงก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 16 ชื่อว่า หากหัวใจยังรักควาย โดยอัลบั้มนี้แนวเพลงส่วนใหญ่จะเป็นเพื่อชีวิตผสมกับแนวร็อคหรือบางเพลงก็มีรำวงผสมเช่น กีตาร์คิงส์ ฯลฯ และความพิเศษของอัลบั้มคือ เป็นอัลบั้มในรอบ 4 ปีของเหล่าสมาชิก ในยุคคลาสลิคไลน์อัพของวงคาราบาวที่กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยเป็นเหตุเฉพาะกิจ (เขียว, เทียรี่, อ.ธนิสร์, เล็ก, เป้า) ลักษณะปกอัลบั้ม ด้านหลังเป็นรูปส่วนๆหนึ่งของนครธม ประเทศกัมพูชา ตรงกลางเป็น 7 สมาชิกวง (ซ้ายไปขวา:อ๊อด, เขียว, แอ๊ด, เทียรี่, เล็ก, อ.ธนิสร์, เป้า) และด้านล่างอัลบั้มจ่าหัวไว้ว่า คาราบาว 15 ปี เพื่อฉลองครอบรอบ 15 ปีวงคาราบาว 1

**คอนเสิร์ต**
● ทัวร์คอนเสิร์ต 15ปี คาราบาว
● คอนเสิร์ต ปิดทองหลังพระ

**เพลงห้ามออกอากาศ**
ในอัลบั้มนี้มีเพลงมีถูกห้ามทั้งหมด 3 เพลงจากทางกบว. ได้แก่ 2
1.เต้าหู้ยี้ เพราะ มีการล้อเลียนเสียดสีนาย บรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น
2.บุญหมา เพราะ ข้อหาเดียวกันกับเต้าหู้ยี้
3.อองซานซูจี เพราะ มีการกล่าวถึงนาง อองซานซูจี นักการเมืองชาวพม่าทำให้ไทยเกรงว่าจะมีความขัดแย้งกับพม่า
และต่อมา 3 เพลงนี้ค่อยมาถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงเมื่อปี พ.ศ.2545 มีชื่อว่าอัลบั้ม ห้ามออกอากาศ

**รายชื่อเพลง**
อัลบั้มนี้แบ่งออกเป็น 2 ชุดชุดละ 10 เพลง ได้แก่
ชุดที่ 1 (เพลงที่ 1 - 10) (เพลงที่มีเครื่องหมาย 25pxคือเพลงที่โดนแบน)
ชุดที่ 2 (เพลงที่ 11 - 20)

**สมาชิก**
1.ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) : นักร้องนำ, กีตาร์
2.เกริกกำพล ประถมปัทมะ (อ๊อด) : กีตาร์เบส, ร้องประสาน
3.เทียรี่ เมฆวัฒนา (เทียรี่) : กีตาร์, ร้องประสาน, ร้องนำ (เพลง สามช่าคาราบาว)
4.อำนาจ ลูกจันทร์ (เป้า) : กลอง, ร้องประสาน
5.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี (อ.ธนิสร์) : เพอร์เคสชั่น, คีย์บอร์ด
6.กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เขียว) : กีตาร์
7.ปรีชา ชนะภัย (เล็ก) : กีตาร์เบส, ร้องประสาน, ร้องนำ (เพลงสามช่าคาราบาว)

**สมาชิกรับเชิญ**
1.แหลม มอริสัน : กีตาร์ (เพลงกีตาร์คิงส์)
ด้วยความอัลบั้มที่ยังปล่อยไม่ค่อยห่างจากอัลบั้มที่แล้วจึงยังใช้ศิลปินรับเชิญชุดเดิม

**อ้างอิง**

**เพิ่มเติม**
 คาราบาว
หมวดหมู่:ชาวมอญ

หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามชาติพันธุ์
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า 
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวมลายู

หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามชาติพันธุ์
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ

สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ สามารถหมายถึง
*สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ) (平城天皇, Heizei-tennō หรือ Heijō-tennō, ค.ศ. 774 - ค.ศ. 824)  สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 51 ของญี่ปุ่น ในยุคเฮอัง ระหว่างปี ค.ศ. 806 - ค.ศ. 809 มีพระนามเดิมว่า อะเตะ (Ate)
*สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่น แห่งยุคเฮเซ (「平成」, Heisei, 平成?)
หมวดหมู่:ราชสกุลในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

สกุลสายตรง สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช 
ราชสกุลสายตรง
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
หมวดหมู่:ราชวงศ์ธนบุรี
วันสตรีสากล

วันสตรีสากล  (International Women's Day, IWD) เป็นการเฉลิมฉลองในวันที่ 8 มีนาคมของทุกปีทั่วโลก และเป็นจุดสำคัญในการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรี
หลังพรรคสังคมนิยมอเมริกันจัดงานวันสตรีขึ้นในนิวยอร์กซิตีเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 1909 ผู้แทนชาวเยอรมัน คลารา เซตคิน, เคท ดันเกอร์, พอลา เธียด และคนอื่น ๆ ได้เสนอแก่งานสัมมนาสตรีสังคมนิยมสากล ปี 1910 ให้มี "วันสตรีเป็นพิเศษ" จัดขึ้นในทุก ๆ ปี ภายหลังสตรีจำนวนมากทุกข์ทนภายใต้การปกครองของโซเวียตรัสเซียในปี 1917 วันที่ 8 มีนาคม ได้กลายเป็นวันหยุดทางการของที่นั่น นับแต่นั้นมา วันสตรีได้เป็นที่เฉลิมฉลองในบรรดากลุ่มเรียกร้องสังคมนิยมและประเทศคอมมิวนิสต์จนกระทั่งในราวปี 1967 ที่ซึ่งกลุ่มเรียกร้องสิทธิสตรีได้เริ่มนำวันนี้มาใช้ สหประชาชาติได้เริ่มฉลองวันสตรีสากลครั้งแรกในปี 1977

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิทธิสตรี
หมวดหมู่:ผู้หญิง
หมวดหมู่:วันสหประชาชาติ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
ฟืม

ช่างทอญี่ปุ่นกำลังทอผ้า มือซ้ายจับอยู่ที่ฟืม ซึ่งห้อยจากเชือกติดกระบอกไม้ไผ่ด้านบน ภาพพิมพ์ไม้ของ Yanagawa Shigenobu, ค.ศ. 1825-1832.
ฟืมเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งในการทอผ้า ประกอบด้วยซี่แนวตั้งวางเรียงกัน อยู่ในกรอบไม้ ใช้สำหรับกระทบเส้นด้ายพุ่งให้ชิดเป็นระเบียบ หากไม่มีฟืมแล้ว ไม่สามารถทอผ้าให้เป็นผืนได้เลย โดยเฉพาะผ้าที่มีความกว้างและมีเส้นด้ายที่เล็กละเอียด
ฟืมสำหรับทอผ้าไหม หรือเส้นด้ายที่ละเอียด จะมีซี่ฟันถี่ ส่วนฟืมสำหรับทอผ้าฝ้าย หรือเส้นด้ายขนาดใหญ่ จะมีฟันฟืม หรือฟันหวีที่ห่าง ตามขนาดของเส้นด้าย ในอดีตฟันฟืม หรือซี่ฟืมทำด้วยไม้ แต่การทอผ้าด้วยกี่พื้นเมืองทั่วไปในปัจจุบันนิยมใช้ฟันฟืมที่เป็นโลหะ เพราะมีความแข็งแรง และทนทานสูง ส่วนเครื่องทอผ้าในโรงงานอุตสาหกรรมจะใช้ฟืมโลหะทั้งสิ้น
สำหรับการทอผ้าหน้าแคบ หรือการทอด้วยกี่เอวอาจไม่จำเป็นต้องใช้ฟืม แต่มีวัสดุสำหรับตีแนวด้ายพุ่งให้ชิดเป็นแนวแทน
ในการทอผ้านั้น ฟืมจะถูกร้อยด้ายยืนเข้าไปตั้งแต่แรกก่อนจะทอ เรียกว่า ร้อยรูฟืม ความตึงของเส้นด้ายยืนจะช่วยพยุงน้ำหนักของฟืมเอาไว้ 
หมวดหมู่:การทอผ้า
โคซูเกะ ฟูจิชิมะ

โคซูเกะ ฟูจิชิมะ (Fujishima Kōsuke; เกิด 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดชิบะ) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น

**ผลงาน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 5436

หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิบะ
นกพญาไฟสีเทา

นกพญาไฟสีเทา (Ashy Minivet ;ชื่อวิทยาศาสตร์:Pericrocotus divaricatus) เป็นนกอยู่ในวงศ์ย่อย อีกา มีขนาดเล็กมากจนถึงขนาดกลาง ความยาวจากปลายปากจดหาง 20 ซม. มักพบอยู่เป็นฝูง และ อาจพบหากินร่วมกับ นกกินแมลง ชนิดอื่น 
นกตัวผู้ หน้าผากและลำตัวด้านล่างสีขาว มีเส้นสีดำลากผ่านตากลางกระหม่อม และท้ายทอยสีดำ โคนขนปีกมีลายแถบสีขาว บางตัวอาจไม่มีลายสีขาวที่กลางปัก ขนหางคู่นอก ส่วนใหญ่เป็นสีขาว ไหล่ และ ขนคลุมหางด้านบน สีเทา 

นกตัวเมีย ตั้งแต่ กระหม่อมลงไปถึงท้ายทอย และ ลำตัวด้านล่าง สีเทา บางส่วนของกระหม่อมจะมีสีเข้ม มีแถบสีขาวลากจากหน้าผากผ่านตา และ มีแถบสีดำจางๆบริเวณหน้าผาก 

**อ้างอิง**
 http://www.zyworld.com/NAKARIN/HTMLashyminivet.htm date=2009-02-13 
พญาไฟสีเทา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย