Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อำเภอกงหรา

กงหรา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง ห่างจากตัวเมืองพัทลุง 42 กิโลเมตร การเดินทางใช้ ถนนเพชรเกษมจากสี่แยกเอเชียมาทางทิศตะวันตกแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4122 ที่บ้านคลองหมวย อำเภอศรีนครินทร์

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอกงหราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอเมืองพัทลุง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองพัทลุงและอำเภอเขาชัยสน- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอตะโหมด และอำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปะเหลียนและอำเภอย่านตาขาว (จังหวัดตรัง)

**ประชากร**
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยถิ่นใต้ ใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ในการสื่อสาร ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 80 และนับถือศาสนาพุทธร้อยละ 20 ประเพณีของชาวกงหราก็มีความแตกต่างกันตามศาสนาเช่น การแต่งงานแบบอิสลาม การสุหนัต การฝังศพ ส่วนชาวพุทธก็มีการบวช งานชิงเปรต เป็นต้น แต่ชาวกงหราแม้จะต่างศาสนากันแต่ก็อยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอกงหราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอกงหราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลชะรัด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะรัดทั้งตำบล- เทศบาลตำบลกงหรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกงหราทั้งตำบล- เทศบาลตำบลคลองทรายขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองทรายขาวทั้งตำบล- เทศบาลตำบลสมหวัง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมหวังทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเฉลิม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเฉลิมทั้งตำบล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลคลองทรายขาว date=2014-12-24 

กงหรา
อำเภอเมืองพัทลุง

เมืองพัทลุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมืองพัทลุงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอควนขนุน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกระแสสินธุ์ (จังหวัดสงขลา)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขาชัยสนและอำเภอกงหรา- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอกงหรา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองพัทลุงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 145 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
การท้องที่อำเภอเมืองพัทลุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองพัทลุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูหาสวรรค์ทั้งตำบล รวมไปถึงพื้นที่หมู่ 11 (บางส่วน) ตำบลเขาเจียก หมู่ 2 (บางส่วน) ตำบลท่ามิหรำ หมู่ 9 (บางส่วน) ตำบลปรางหมู่ หมู่ 3 (บางส่วน), 4 (บางส่วน), 6 (บางส่วน), 7 (บางส่วน), 9 (บางส่วน) ตำบลลำปำ หมู่ 10 (บางส่วน) ตำบลตำนาน และหมู่ 3 (บางส่วน) ตำบลควนมะพร้าว- เทศบาลตำบลโคกชะงาย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกชะงายทั้งตำบล- เทศบาลตำบลเขาเจียก ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–10, 11 (บางส่วน) ตำบลเขาเจียก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- เทศบาลตำบลท่ามิหรำ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1, 2 (บางส่วน), 3–10 ตำบลท่ามิหรำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- เทศบาลตำบลนาท่อม  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาท่อมทั้งตำบล- เทศบาลตำบลปรางหมู่ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–8, 9 (บางส่วน) ตำบลปรางหมู่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- เทศบาลตำบลร่มเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่มเมืองทั้งตำบล- เทศบาลตำบลพญาขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพญาขันทั้งตำบล- เทศบาลตำบลนาโหนด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโหนดทั้งตำบล- เทศบาลตำบลท่าแค ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแคทั้งตำบล- เทศบาลตำบลตำนาน ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–9, 10 (บางส่วน), 11–15 ตำบลตำนาน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- องค์การบริหารส่วนตำบลลำปำ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–2, 3 (บางส่วน), 4 (บางส่วน), 5, 6 (บางส่วน), 7 (บางส่วน), 8, 9 (บางส่วน), 10–11 ตำบลลำปำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- องค์การบริหารส่วนตำบลควนมะพร้าว ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–2, 3 (บางส่วน), 4–16 ตำบลควนมะพร้าว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองพัทลุง)- องค์การบริหารส่วนตำบลชัยบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชัยบุรีทั้งตำบล

เมืองพัทลุง
หมวดหมู่:บัสคอมพิวเตอร์

หมวดหมู่:ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:เครือข่ายคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ตัวเชื่อมต่อสัญญาณไฟฟ้า
หมวดหมู่:Physical layer protocols
ประมวล รุจนเสรี

ประมวล รุจนเสรี (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2482) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และอดีตหัวหน้าพรรคประชามติ เจ้าของผลงานหนังสือ พระราชอำนาจ

**ประวัติ**
ประมวล เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลแม่สะเรียง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ด้านครอบครัวสมรสกับนางวันเพ็ญ รุจนเสรี มีบุตร-ธิดา 3 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 

**การทำงาน**
ประมวล รับราชการในกระทรวงมหาดไทยมาโดยตลอด จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมการปกครอง จากนั้นจึงเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
กระทั่งเกิดวิกฤตการณ์การเมืองในประเทศไทย พ.ศ. 2548-2550 เมื่อเสนาะ เทียนทอง ประธานที่ปรึกษาพรรคไทยรักไทยเริ่มมีการไม่ลงรอยกับทักษิณ นายประมวลซึ่งเป็นผู้ที่สนิทกับนายเสนาะ ได้เขียนหนังสือออกมา 2 เล่ม ซึ่งเป็นที่ฮือฮาและกล่าวขานกันอย่างมาก คือ การใช้อำนาจเป็นธรรมชาติของมนุษย์ และ พระราชอำนาจ (โดยเฉพาะหนังสือ พระราชอำนาจ นี้ ปีย์ มาลากุล ณ อยุธยา ได้อัญเชิญกระแสพระราชดำรัส พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มาแจ้งกับนายประมวล ว่าเมื่อได้ทอดพระเนตรแล้ว ได้มีพระราชดำรัสว่า "…เราอ่านแล้ว เราชอบมาก เขียนได้ดี เขียนได้ถูกต้อง")
จนกระทั่งเกิดการขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2549 ที่ท้องสนามหลวง นายประมวลได้ขึ้นเวทีปราศรัยพร้อมกับนายเสนาะ เทียนทอง ด้วย
จากนั้น ประมวลได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาราช แต่ในกลางปี พ.ศ. 2550 ประมวลก็ได้ออกจากพรรคประชาราชเพื่อดำเนินงานทางการเมืองด้วยตนเอง และมีข่าวว่าอาจจะไปร่วมงานกับทางพรรคประชาธิปัตย์ หากตั้งพรรคการเมืองของตัวเองไม่สำเร็จ แต่ท้ายที่สุดก็ได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นมา โดยที่ตนเองเป็นหัวหน้า คือพรรคประชามติ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอแม่สะเรียง
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคประชาราช
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:ประเทศฟีจี

ฟีจี
ฟีจี
ฟีจี
ฟีจี
ฟีจี
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:เมลานีเชีย
กุ้งพันอ้อย

กุ้งพันอ้อย
กุ้งพันอ้อย หรือ เจ่าโตม (chạo tôm) เป็นชื่อของอาหารเวียดนามชนิดหนึ่งที่นำเนื้อกุ้งบดที่ปรุงรสแล้วมาพันกับก้านอ้อยขนาดพอเหมาะ แล้วนำไปทอดหรือปิ้งก็ได้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  thaiparents.com date=2017-11-20 
หมวดหมู่:อาหารเวียดนาม
หมวดหมู่:อาหารทอดในน้ำมันท่วม
หมวดหมู่:อาหารจากกุ้ง
หมวดหมู่:อุปกรณ์อินพุตคอมพิวเตอร์

หมวดหมู่:รับเข้า/ส่งออก
หมวดหมู่:ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์
พระยาศรีเสนา (ศรีเสนา สมบัติศิริ)

ศรีเสนา สมบัติศิริ
ศรีเสนา สมบัติศิริ หรือ มหาอำมาตย์ตรี พระยาศรีเสนา (2 กันยายน พ.ศ. 2434 — 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ อกอัครราชทูตไทยประจำประเทศญี่ปุ่น และองคมนตรีไทย
ศรีเสนา สมบัติศิริ มีนามเดิมว่า ฮะ สมบัติศิริ ได้ศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ก่อนที่จะเป็นคนไทยกลุ่มแรกๆ ที่ไปศึกษาด้านการปกครอง ที่ London School of Economics ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2457  แล้วกลับมารับราชการในกระทรวงมหาดไทย  ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงมหาดไทยคนแรก ระหว่าง พ.ศ. 2475 -  2478 (ก่อน พ.ศ. 2475 เรียกว่าตำแหน่ง ปลัดทูลฉลอง) เคยเป็นอัครราชทูตในหลายประเทศ และเป็นเอกอัครราชทูตไทย ประจำกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ศรีเสนา สมบัติศิริ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2487  รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2489 
ศรีเสนา สมบัติศิริ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2501 ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 
ศรีเสนา สมบัติศิริ สมรสกับคุณหญิงถวิลหวัง (สกุลเดิม ประทีปะเสน) มีบุตรชายคือพินิจ สมบัติศิริ ซึ่งพินิจสมรสกับเลอศักดิ์ เศรษฐบุตร (ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ) บุตรสาวบุญธรรมของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) และคุณหญิงสิน 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
ศรีเสนา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงมหาดไทยไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
หมวดหมู่:องคมนตรี
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตคลองสาน
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตไทยประจำญี่ปุ่น
ลิ้น

ลิ้น เป็นมัดของกล้ามเนื้อโครงร่างขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณฐานของช่องปากเพื่อรองรับอาหาร และช่วยในการเคี้ยวและการกลืน เป็นอวัยวะที่สำคัญในการรับรส บริเวณพื้นผิวของลิ้นปกคลุมไปด้วยปุ่มรับรส (taste bud) ลิ้นสามารถเคลื่อนไหวได้หลายทิศทาง จึงช่วยในการออกเสียง ลิ้นเป็นอวัยวะที่มีน้ำลายให้ความชุ่มชื้นอยู่เสมอ และเลี้ยงโดยเส้นประสาทและหลอดเลือดเป็นจำนวนมากเพื่อช่วยในการทำงานและการเคลื่อนไหว 

**ภาพอื่น ๆ**

**ดูเพิ่ม**
 กายวิภาคศาสตร์มนุษย์- ภาษา- น้ำลาย- ปุ่มรับรส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://216.251.232.159/semdweb/internetsomd/ASP/1575041.aspfix-attempted=yes -  Histology at usc.edu date=2007-05-04 -  Anatomy of the vocal tract at umanitoba.ca date=1999-02-09 -  University of Manitoba, Anatomy of the Vocal Tract date=1999-02-09 
หมวดหมู่:ปาก
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:อวัยวะรับความรู้สึก
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:ระบบการรับรู้รส
หมวดหมู่:ศีรษะและคอ
หมวดหมู่:ศีรษะและคอ

หน้านี้เป็นหน้ารวมบทความในหมวดหมู่ ศีรษะและคอ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมดูได้ที่ ศีรษะและคอ
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:หู

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:ศีรษะและคอ
หมวดหมู่:อวัยวะรับความรู้สึก
หมวดหมู่:ระบบการได้ยิน
หมวดหมู่:ตา

หมวดหมู่:ระบบการมองเห็น
หมวดหมู่:ศีรษะและคอ
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:อวัยวะรับความรู้สึก
ขา

แผนภาพของขาแมลง
ขา เป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของสัตว์ที่รองรับน้ำหนักทั้งหมด อยู่ระหว่างข้อเท้าและสะโพก ใช้ในการเคลื่อนที่ ปลายสุดของขามักเป็นโครงสร้างที่พัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงเป็นโครงสร้างอื่นที่รับน้ำหนักของสัตว์บนพื้น (ดู เท้า) รยางค์ล่าง (lower limb) ของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีสองขา (bipedal vertebrate) มักจะเป็นขาของสัตว์นั้นๆ ส่วนรยางค์บน (upper limb) มักจะเป็นแขนหรือปีก
จำนวนขาของสัตว์มักเป็นจำนวนคู่ นักอนุกรมวิธานอาจจัดสัตว์ออกเป็นกลุ่มตามจำนวนขา- Uniped: 1- Biped: 2- Tripedal: 3- Quadruped: 4- Quinped: 5- อาร์โธรโพดา (Arthropoda) : 4, 6, 8, 12, or 14
** สัตว์จำพวกอาร์โธรโพดาบางตัวอาจมีขาเป็นจำนวนมากมาย บางชนิดมีถึงร้อยขา จึงแบ่งออกได้เป็นกลุ่มดังนี้ตามจำนวนขา
*** Centipedes หรือพวกตะขาบ โดยทั่วไปมีขาน้อยกว่าหนึ่งร้อยขา
*** Millipedes หรือพวกกิ้งกือ มีจำนวนขาน้อยกว่าหนึ่งพันขา

**วิวัฒนาการ**
ขามีวิวัฒนาการมาหลายครั้ง เห็นได้ชัดในระหว่างสัตว์จำพวกอาร์โธรโพดา (ครัสเทเชียน, แมลง, แมงมุม ฯลฯ) และสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในกรณีทั้งสอง มีแนวคิดว่าในระยะแรกขามีวิวัฒนาการเพื่อการเคลื่อนที่ในน้ำ ต่อมาเมื่อมีการวิวัฒนาการขึ้นมาอาศัยอยู่บนบกจึงมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อมีลูกหลานรุ่นต่อๆ มา

**ขาของมนุษย์**
กระดูกขาของมนุษย์ประกอบด้วย- กระดูกแข้ง (tibia)- กระดูกน่อง (fibula)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www2.merriam-webster.com/cgi-bin/mwmednlm date=2007-10-10 
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์
หมวดหมู่:การเคลื่อนที่
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล

หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล (17 กันยายน พ.ศ. 2447 - 3 เมษายน พ.ศ. 2534) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ และองคมนตรี
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ประสูติแต่หม่อมจันทร์ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2447
สมรสกับ หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ กิติยากร มีบุตรคือ- หม่อมราชวงศ์นิศารัตน์ เทวกุล
*หม่อมราชวงศ์เทพกมล เทวกุล อดีตองคมนตรีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร รับราชการเป็นนักการทูต เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงลอนดอน ระหว่าง พ.ศ. 2496-2501 และปลัดกระทรวงการต่างประเทศระหว่าง 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2504 
หม่อมเจ้าวงศานุวัตร ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 หม่อมเจ้าวงศานุวัตร เทวกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2534 ต่อมาในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2534 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2534

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่าง ๆ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**ต่างประเทศ**
 สหราชอาณาจักร : 
** พ.ศ. 2496 – 80px เหรียญบรมราชาภิเษก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2- เดนมาร์ก : 
** พ.ศ. 2502 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1- สวีเดน : 
** พ.ศ. 2504 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นที่ 1- อิตาลี : 
** พ.ศ. 2504 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1- เนเธอร์แลนด์ : 
** พ.ศ. 2504 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1- ญี่ปุ่น : 
** พ.ศ. 2506 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1- ราชอาณาจักรกรีซ : 
** พ.ศ. 2506 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จที่ 1 ชั้นที่ 1- ไต้หวัน : 
** พ.ศ. 2506 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นที่ 1

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:หม่อมเจ้า
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 9
วงศานุวัตร เทวกุล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1
ปรีชา พิมพ์พันธ์

ปรีชา พิมพ์พันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2504
ปรีชา พิมพ์พันธ์ (เกิด พ.ศ. 2479) เป็นคนไทยคนแรกที่ปั่นจักรยานทางไกล จากประเทศไทยไปประเทศสหรัฐอเมริกา

**ประวัติ**
ปรีชา พิมพ์พันธ์ เป็นชาวตำบลแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา จบการศึกษาจากโรงเรียนการฝึกหัดครูชั้นสูง ประสานมิตร (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) เมื่ออายุ 25 ปี และตัดสินจะไปศึกษาต่อปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยแอละแบมา สหรัฐอเมริกา โดยเดินทางด้วยจักรยานเพียงคนเดียว   ปรีชา พิมพ์พันธ์ เริ่มออกเดินทางตั้งแต่ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เวลา 4.00 น.   ผ่านพม่า อินเดีย เอเชียใต้ ถึงยุโรป แล้วโดยสารเรือจากอังกฤษถึงมอนทรีออล แคนาดา ขี่จักรยานอีกช่วงหนึ่งจากมอนทรีออลไปแอละแบมา สหรัฐอเมริกาใช้เวลาทั้งสิ้น 6 เดือน ผ่าน 20 ประเทศ   และหลังจากเรียนจบแล้วได้ขี่จักรยานอีกช่วงหนึ่งจาก แอละแบมา ไป ลอสแอนเจลิส มีเรื่องราวบันทึกในหนังสือชื่อ "ปั่นหมื่นไมล์ไปเรียนหนังสือ" 
ปรีชา เคยเป็นอดีตโค้ชนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย ปัจจุบันเป็นผู้จัดการโรงเรียนจิรศาสตร์วิทยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา   และได้ปั่นจักรยานทางไกลอีกครั้งเส้นทางขั้วโลกเหนือ-ขั้วโลกใต้ ผ่านอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ ในปี พ.ศ. 2538 ขณะมีอายุ 58 ปี 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สัมภาษณ์พิเศษ "ปรีชา พิมพ์พันธ์"fix-attempted=yes -  อเมริกาสมัยเมื่อ 44 ปีก่อน
หมวดหมู่:นักจักรยานชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
วิเชียร ปิ่นเกษร

วิเชียร ปิ่นเกษร (พ.ศ. 2504 — ) เป็นคนไทยคนที่สอง ที่เดินทางรอบโลกด้วยจักรยาน ต่อจากปรีชา พิมพ์พันธ์
วิเชียร เป็นนักกีฬาพิการ มีแขนเพียงข้างเดียว มีฉายาว่า "กระบี่มือเดียว"  เริ่มเดินทางจากกรุงเทพเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2543 ใช้ชื่อโครงการว่า "ขี่จักรยาน มือเดียว ข้ามโลก เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลมหาราช"  ปั่นจักรยานผ่าน 72 ประเทศทั่วโลก  เดินทางกลับถึงประเทศไทยเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ทางด่านตรวจคนเข้าเมือง อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา และกลับถึงกรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 
วิเชียร ปิ่นเกษร ยังเป็นนักกีฬาไตรกีฬา ว่ายน้ำ และนักวิ่งทีมชาติไทย ไปแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 เขาประสบอุบัติเหตุจากรถมอเตอร์ไซค์ขณะปั่นจักรยานจนได้รับบาดเจ็บ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักจักรยานชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:คนพิการ
อำเภอทุ่งใหญ่

ทุ่งใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอทุ่งใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอถ้ำพรรณราและอำเภอฉวาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนาบอนและอำเภอทุ่งสง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางขัน และอำเภอลำทับ (จังหวัดกระบี่) - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาพนม (จังหวัดกระบี่) และอำเภอพระแสง (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

** ประวัติ**
อำเภอทุ่งใหญ่เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อ "กิ่งอำเภอกุแหระ" ขึ้นกับอำเภอทุ่งสง ได้ก่อตั้งขึ้นในสมัยสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(ร.5) ในราชวงศ์จักรี เมื่อก่อนทางราชการเรียกว่า"แขวงทุ่งสง"หรืออำเภอทุ่งสงในปัจจุบัน ภายหลังอำเภอทุ่งสงมีประชากรมากขึ้นจึงตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2449 ที่ว่าการตั้งอยู่ที่บ้านบางปรน หมู่ที่ 2 ตำบลกุแหระ (ปัจจุบันเป็นหมู่ 1 ตำบลกรุงหยัน)
ต่อมาปี พ.ศ. 2452 ได้ย้ายที่ว่าการกิ่งอำเภอมาตั้งอยู่ที่หมู่ 2 ตำบลท่ายาง และได้เปลี่ยนแปลงชื่อจากกิ่งอำเภอกุแหระเป็น "กิ่งอำเภอท่ายาง" ตามชื่อตำบลท่ายางซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอใหม่ และมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอมาเป็นเวลา 53 ปี เมื่อยกฐานะเป็นอำเภอก็ใช้ชื่อว่า "อำเภอท่ายาง" ตามชื่อของกิ่งอำเภอเดิม แต่ปรากฏว่าชื่อนี้ไปพ้องกับชื่อของอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งตั้งเป็นอำเภอมาก่อน ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอใหม่จากอำเภอท่ายางมาเป็น "อำเภอทุ่งใหญ่" เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2504 ซึ่งชื่อที่เปลี่ยนนี้เป็นชื่อของตำบลหนึ่งในเขตการปกครองของอำเภอทุ่งใหญ่ คือตำบลทุ่งใหญ่ (ทุ่งใหญ่ เป็นชื่อเดิมของอำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด)- วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่อกิ่งอำเภอกุแหระ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็น กิ่งอำเภอท่ายาง- วันที่ 1 เมษายน 2480 เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดกระบี่ โดยโอนพื้นที่ตำบลลำทับ กิ่งอำเภอท่ายาง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ไปขึ้นกับอำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่- วันที่ 20 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลท่ายาง ในท้องที่บางส่วนของตำบลท่ายาง- วันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะกิ่งอำเภอท่ายาง อำเภอทุ่งสง เป็น อำเภอท่ายาง- วันที่ 11 เมษายน 2504 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอท่ายาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็น อำเภอทุ่งใหญ่- วันที่ 16 มิถุนายน 2524 ตั้งตำบลบางรูป แยกออกจากตำบลทุ่งสัง- วันที่ 9 พฤศจิกายน 2532 ตั้งตำบลกรุงหยัน แยกออกจากตำบลกุแหระ- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลทุ่งใหญ่ เป็นเทศบาลตำบลทุ่งใหญ่ ด้วยผลของกฎหมาย- วันที่ 6 กันยายน 2556 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสัง ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลทุ่งสัง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอทุ่งใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอทุ่งใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่ายาง- เทศบาลตำบลทุ่งสัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสังทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่ายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ายาง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่ายาง)- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกุแหระ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุแหระทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปริก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปริกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางรูป  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางรูปทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกรุงหยัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกรุงหยันทั้งตำบล

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนทุ่งใหญ่วิทยาคม- โรงเรียนทุ่งใหญ่เฉลิมราชอนุสรณ์ รัชมังคลาภิเษก- โรงเรียนเสม็ดจวนวิทยา- โรงเรียนกรุงหยันวิทยาคาร- โรงเรียนทุ่งสังพิทยาคม

**อ้างอิง**

ทุ่งใหญ่
อำเภอนาบอน

นาบอน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาบอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอฉวางและอำเภอช้างกลาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอนาบอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาบอน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาบอน- องค์การบริหารส่วนตำบลนาบอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาบอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนาบอน)- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแก้วแสน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้วแสนทั้งตำบล

นาบอน
อำเภอชะอวด

ชะอวด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอร่อนพิบูลย์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอร่อนพิบูลย์ในวันที่ 16 กันยายน 2466 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 10 มีนาคม 2496

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอชะอวดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจุฬาภรณ์ อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และอำเภอเชียรใหญ่- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหัวไทร- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนขนุน อำเภอป่าพะยอม (จังหวัดพัทลุง) และอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง) - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอชะอวด เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอร่อนพิบูลย์ ทางกระทรวงมหาดไทยเห็นว่าท้องที่ในมณฑลนครศรีธรรมราชยังไม่เหมาะแก่การปกครอง จึงได้แยกพื้นที่ตำบลชะอวด ตำบลท่าประจะ ตำบลท่าเสม็ด ตำบลวังอ่าง และตำบลเคร็ง ของอำเภอร่อนพิบูลย์ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2466 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน 
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอชะอวด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 มีนาคม ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอชะอวดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 87 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอชะอวดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลชะอวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะอวด (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1) และตำบลท่าประจะ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3)- เทศบาลตำบลท่าประจะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (เฉพาะหมู่ 1–2, 4–11 และบางส่วนของหมู่ที่ 3)- องค์การบริหารส่วนตำบลชะอวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชะอวด (เฉพาะหมู่ที่ 2–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1)- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสม็ด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเสม็ดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเคร็ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเคร็งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังอ่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังอ่างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านตูลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลขอนหาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขอนหาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะขันธ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะขันธ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลควนหนองหงษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนหนองหงษ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเขาพระทอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาพระทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนางหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางหลงทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ชะอวด
อำเภอพิปูน

พิปูน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 29 สิงหาคม 2515 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน 2519

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอพิปูนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านนาสาร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี) และอำเภอนบพิตำ - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนบพิตำและอำเภอพรหมคีรี- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลานสกาและอำเภอฉวาง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอฉวาง และอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอพิปูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอพิปูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลพิปูน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพิปูน- เทศบาลตำบลเขาพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาพระทั้งตำบล- เทศบาลตำบลควนกลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนกลางทั้งตำบล- เทศบาลตำบลกะทูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะทูนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพิปูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิปูน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพิปูน)- องค์การบริหารส่วนตำบลยางค้อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางค้อมทั้งตำบล

**อ้างอิง**
พิปูน
อำเภอบางขัน

บางขัน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบางขันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่และอำเภอทุ่งสง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งสง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัษฎา อำเภอห้วยยอด และอำเภอวังวิเศษ (จังหวัดตรัง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลำทับ (จังหวัดกระบี่)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบางขันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 60 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบางขันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลบางขัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขันทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลำนาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านลำนาวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านนิคม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านนิคมทั้งตำบล

**ธนาคาร**
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาบางขัน
*ธนาคารออมสิน สาขาบางขัน

**อ้างอิง**
บางขัน
อำเภอถ้ำพรรณรา

ถ้ำพรรณรา ถ้ำ-พัน-นะ-รา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช  เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอฉวางในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 สิงหาคม 2538 เป็นอำเภอที่ 17 ของจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอถ้ำพรรณราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี) และอำเภอฉวาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอฉวาง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่ - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอทุ่งใหญ่ อำเภอพระแสง และอำเภอเวียงสระ (จังหวัดสุราษฏร์ธานี)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอถ้ำพรรณราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอถ้ำพรรณราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำพรรณรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำพรรณราทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเสทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดุสิต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดุสิตทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ถ้ำพรรณรา
พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน)

นายพลเรือโท พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) (9 มิถุนายน พ.ศ. 2429 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม 
พลเรือโท พระยาราชวังสัน มีนามเดิมว่า ศรี กมลนาวิน เกิดที่ตำบลบ้านท่าจีน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตรนายเล็ก-นางจู กมลนาวิน เป็นพี่ชายของหลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) สมรสกับ นางสาวถนอมศรี วีระศิริ (นางถนอมศรี ประดิยัตินาวายุทธ) เมื่อ พ.ศ. 2456 ต่อมาเมื่อนางถนอมศรีถึงแก่กรรม จึงสมรสกับ นางสาว ระจิตร วีระศิริ (คุณหญิงระจิตร ราชวังสัน) น้องสาวภรรยา 
ศรี กมลนาวิน จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบอังกฤษ เข้าเรียนเป็นนักเรียนนายเรือ เมื่อ พ.ศ. 2446 ได้ถวายตัวต่อพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เพื่อเข้าเป็นนักเรียนนายเรือ เมื่อ พ.ศ. 2449 และรับราชการทหารเรือ เคยเป็นผู้บังคับการเรือหลวงคำรณสินธุ์ซึ่งเดินทางจากประเทศญี่ปุ่นมายังประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2455 ขณะนั้นมีบรรดาศักดิ์เป็น นาวาตรี หลวงประดิยัตินาวายุทธ (ศรี) ร.น. เป็นผู้บังคับการเรือพระที่นั่งมหาจักรี เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนนายเรือ เสนาธิการทหารเรือ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาราชวังสันเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2464 ในรัชกาลที่ 6และได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรีไทยในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2470–2476 เป็นเสนาบดีกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2475–2476) ได้รับพระราชทานยศเป็น พลเรือโท เมื่อวันที่ 7 เมษายน ปี พ.ศ. 2475
พลเรือโท พระยาราชวังสัน เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงลอนดอน ระหว่าง พ.ศ. 2478–2482 ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมถึงเยอรมนี จึงถึอว่าเป็นอัครราชทูตไทยประจำเยอรมนีอีกตำแหน่งด้วย
พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) มีหลานชายคือ กษิติ กมลนาวิน อดีตผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ซึ่งเป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ฝรั่งเศส ปี 2005 และสุดยอดแฟนพันธุ์แท้กีฬาโอลิมปิก ปี 2008

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พลเรือโท  ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งสยามและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์สยาม**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 สหราชอาณาจักร :
** พ.ศ. 2472 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นที่ 3 (ฝ่ายทหาร) (CBE)- เดนมาร์ก :
** พ.ศ. 2476 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1- นาซีเยอรมนี :
** พ.ศ. 2481 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีเยอรมัน ชั้นสูงสุด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสมุทรสาคร
ฟองน้ำเมงเงอร์

ฟองน้ำเมงเงอร์
ฟองน้ำเมงเงอร์ (Menger sponge) คือชื่อเรียกของแฟร็กทัลอย่างหนึ่งที่เป็นส่วนขยายในสามมิติของเซตคันทอร์ (Cantor set) กับพรมเซียร์พินสกี (Sierpinski carpet) ซึ่งบางตำราอาจเรียกว่า ฟองน้ำเมงเงอร์-เซียร์พินสกี หรือ ฟองน้ำเซียร์พินสกี และหมายรวมไปถึงแฟร็กทัลหรือกราฟที่เป็นซับเซตของฟองน้ำเมงเงอร์ด้วย เหตุที่เรียกว่าฟองน้ำคือแฟร็กทัลในสามมิตินี้มีรูพรุนทั่วทั้งวัตถุคล้ายฟองน้ำ คาร์ล เมงเงอร์ นักคณิตศาสตร์ชาวออสเตรีย เป็นผู้อธิบายโครงสร้างและลักษณะของแฟร็กทัลชนิดนี้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1926

**การสร้างฟองน้ำเมงเงอร์**
การสร้างฟองน้ำเมงเงอร์สามารถอธิบายได้ดังนี้
# เริ่มต้นจากทรงลูกบาศก์ (รูปแรก) เป็นฟองน้ำเมงเงอร์ระดับศูนย์
# แบ่งย่อยแต่ละหน้าออกเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 9 รูป ซึ่งทำให้ทรงลูกบาศก์ถูกแบ่งออกเป็น 27 ชิ้นย่อย คล้ายลูกบาศก์ของรูบิค
# นำทรงลูกบาศก์ย่อยที่อยู่ตรงกลางของทุกหน้าออก รวมทั้งชิ้นที่อยู่ตรงกลางภายใน เหลือไว้เพียง 20 ชิ้น เป็นฟองน้ำเมงเงอร์ระดับหนึ่ง (รูปที่สอง)
# ทำซ้ำขั้นตอนที่ 1 ถึง 3 กับทรงลูกบาศก์ย่อยที่เหลือ
การทำซ้ำรอบสองจะได้ฟองน้ำระดับสอง (รูปที่สาม) รอบสามจะได้ฟองน้ำระดับสาม (รูปที่สี่) เป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ
ฟองน้ำเมงเงอร์ระดับศูนย์ถึงสาม
จำนวนชิ้นของทรงลูกบาศก์จะเพิ่มทีละ 20 เท่าจากระดับก่อนหน้า หรืออธิบายได้จาก  เมื่อ n คือจำนวนรอบของการทำซ้ำ ในข้อแรกซึ่งยังไม่มีการวนรอบ จะมีทรงลูกบาศก์เพียงชิ้นเดียว ()

**นิยามทั่วไป**
ฟองน้ำเมงเงอร์สามารถนิยามได้จาก
:
เมื่อ  คือทรงลูกบาศก์หนึ่งหน่วย และ
:
ดังนั้นฟองน้ำเมงเงอร์ในระดับอนันต์ จึงมีพื้นที่ผิวเป็นอนันต์ จำนวนหน้าเป็นอนันต์ และมีปริมาตรเป็นศูนย์

**อ้างอิง**
 Karl Menger, General Spaces and Cartesian Spaces, (1926) Communications to the Amsterdam Academy of Sciences. English translation reprinted in Classics on Fractals, Gerald A.Edgar, editor,  Addison-Wesley (1993) ISBN 0-201-58701-7- Karl Menger, Dimensionstheorie, (1928) B.G Teubner Publishers, Leipzig.

**ดูเพิ่ม**
 รูปสามเหลี่ยมเซียร์พินสกี (Sierpinski triangle)- ทรงสี่หน้าเซียร์พินสกี (Sierpinski tetrahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  An interactive Menger sponge-  Fractal polyhedra date=2008-05-15  (VRML) and  interactive Java models date=2005-12-17 -  Puzzle Hunt — Video explaining Zeno's paradoxes using Menger-Sierpinski sponge-  Menger Sponge Animations date=2021-02-27  — Menger Sponge Animations up to Level 9, discussion of optimization for 3d
หมวดหมู่:แฟร็กทัล
หมวดหมู่:เส้นโค้ง
หมวดหมู่:ปริภูมิทอพอโลยี
เยื่อตาอักเสบ

เยื่อตาอักเสบ หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ตาแดง คือการอักเสบของเยื่อตา (เนื้อเยื่อชั้นนอกสุดของนัยน์ตาและอยู่ใต้เปลือกตา) สาเหตุอาจเกิดจากอาการแพ้สิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่นัยน์ตาซึ่งอาจสามารถหายไปได้เอง หรือเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัส ซึ่งสามารถเป็นโรคติดต่อโดยมีแมลงเป็นพาหะ ลักษณะอาการคือมีเส้นเลือดฝอยปรากฏชัดเป็นส่วนมากในนัยน์ตา อาจมีการระคายเคืองและตาแฉะร่วมด้วย
โรคตาแดงจากการติดเชื้อไวรัส
-โรคตาแดงมักเกิดในช่วงฤดูฝน เชื้อไวรัสมักปนเปื้อนอยู่ในน้ำที่ท่วมขัง ในฤดูฝนจะพบผู้ติดเชื้อโรคตาแดงเป็นจำนวนมาก 
โรคตาแดงจากการติดเชื้อแบคทีเรีย 
โรคตาแดงจากการอาการภูมิแพ้  
โรคตาแดงจากการสัมผัสสารเคมี 
โรคตาแดงจากสาเหตุอื่นๆ 
หมวดหมู่:การอักเสบ
หมวดหมู่:โรค
รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์

รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (Nobelpriset i fysiologi eller medicin; Nobel Prize in Physiology or Medicine) จัดโดยมูลนิธิโนเบล มีการมอบทุกปีให้แก่การค้นพบที่โดดเด่นในสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งมีชีวิตและแพทยศาสตร์ รางวัลโนเบลสาขาดังกล่าวเป็นหนึ่งในห้าสาขา ริเริ่มในปี ค.ศ. 1895 โดยอัลเฟรด โนเบล นักเคมีชาวสวีเดน ผู้คิดค้นไดนาไมต์ ในพินัยกรรมของเขา โนเบลมีความสนใจส่วนตัวในด้านสรีรวิทยาเชิงทดลองและอยากให้มีการจัดตั้งรางวัลสำหรับกระบวนการตลอดทั้งการค้นพบทางวิทยาศาสตร์จากห้องทดลอง รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จะคัดเลือกโดยสมัชชาโนเบลแห่งสถาบันแคโรลินสกา และมอบให้แก่ผู้รับในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของโนเบล ร่วมกับประกาศนียบัตรชั้นสูงและประกาศนียบัตรแก่รางวัลที่เป็นเงิน ด้านหน้าของเหรียญเป็นรูปหน้าด้านข้างของอัลเฟรด โนเบล เช่นเดียวกับเหรียญที่ให้ในสาขาฟิสิกส์ เคมี และสาขาวรรณกรรม หากแต่ด้านหลังของเหรียญนี้เป็นเอกลักษณ์
จนถึงปี ค.ศ. 2024 มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์แล้วทั้งสิ้น 115 ครั้ง โดยมีจำนวนผู้รับรางวัล 229 คน แบ่งเป็นชาย 216 คน และหญิง 13 คน

**รายนามผู้ได้รับรางวัล**

**พ.ศ. 2444 – พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1901–1925)**

**พ.ศ. 2469 – พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1926–1950)**

**พ.ศ. 2494 – พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1951–1975)**

**พ.ศ. 2519 – พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 1976–2000)**

**พ.ศ. 2544 – ปัจจุบัน (ค.ศ. 2001 – ปัจจุบัน)**

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  All Nobel Laureates in Medicine date=2008-08-27  – Index webpage on the official site of the Nobel Foundation.-  The Nobel Prize Medals and the Medal for the Prize in Economics date=2007-10-27  – By Birgitta Lemmel; an article on the history of the design of the medals featured on the official site.-  The Nobel Prize in Physiology or Medicine date=2006-08-15  – Official site of the Nobel Foundation.-  What the Nobel Laureates Receive date=2007-10-30  – Featured link in The Nobel Prize Award Ceremonies.-  Nobel Prize Internet Archive of Laureates in Physiology or Medicine
หมวดหมู่:รางวัลโนเบล
แมลงเสือซอลต์ครีก

แมลงเสือซอลต์ครีก (Salt Creek tiger beetle) เป็นแมลงปีกแข็งหายาก พบเฉพาะบริเวณ รัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา และใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากการขยายตัวของเมืองลิงคอล์น

**อ้างอิง**
สือซอลต์ครีก
หลวงประดิยัตินาวายุทธ

หลวงประดิยัตินาวายุทธ สามารถหมายถึง- นาวาเอก หลวงประดิยัตินาวายุทธ (ศรี กมลนาวิน) ต่อมาได้เลื่อนเป็น พลเรือโท พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน)- พลเรือเอกผู้ช่วย หลวงประดิยัตินาวายุทธ (ฉ่าง แรงภูติ)
ประกอบ หุตะสิงห์

ศาสตราจารย์ ประกอบ หุตะสิงห์ (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นอดีตประธานศาลฎีกา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม รองนายกรัฐมนตรี นายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และองคมนตรีไทย

**ประวัติ**
ประกอบ หุตะสิงห์ เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เป็นบุตรของพระยาสรรพกิจเกษตรการ (เกียรติ หุตะสิงห์) กับคุณหญิง ศวง สรรพกิจเกษตรการ เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม สำเร็จการศึกษาเป็น ธรรมศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง และเป็นนักเรียนไทยรุ่นแรก ๆ ที่ไปศึกษาด้านนิติศาสตร์ที่ประเทศเยอรมัน เมื่อ พ.ศ. 2471-72 และจบปริญญาเอกเมื่อ พ.ศ. 2480 ที่มหาวิทยาลัยเยนา (Friedrich-Schiller-Universität Jena) โดยทำวิทยานิพนธ์ด้านกฎหมายรัฐธรรมนูญ ในหัวข้อ "Die Verfassung des Königreichs Siam vom 10. Dezember 1932 und das parlamentarische Regierungssystem"
เขาสมรสกับท่านผู้หญิงชวนชื่น (สกุลเดิม: บุนนาค) (8 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) ธิดาพระยาสุริยานุวงศ์ประวัติ (เต๋า บุนนาค) กับคุณหญิงเยื้อน (สกุลเดิม: ยุกตะนันทน์) มีบุตรธิดา 4 คน คือ สุประดิษฐ์ (ช.), ประตาป (ช.), ประมวล (ช.) และ กอบชื่น (ญ.)
ประกอบมีศักดิ์เป็นหลานอาของพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) อดีตนายกรัฐมนตรีไทย

**การทำงาน**
ประกอบ หุตะสิงห์รับราชการศาลยุติธรรมจนดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกา ระหว่าง พ.ศ. 2510 — 2515 ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม และรองนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2516-2518 ในรัฐบาลสัญญา ธรรมศักดิ์ ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา 
ศาสตราจารย์ประกอบ หุตะสิงห์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ และได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรีเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2518 และเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อยู่ในตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2537

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ประกอบ หุตะสิงห์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**
สาขานิติศาสตร์- พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

**ต่างประเทศ**
 เยอรมนีตะวันตก :
** พ.ศ. 2509 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 2 กางเขนมหาเกียรติคุณพร้อมดาราและสายสะพาย (ทวีติยาภรณ์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 9
หมวดหมู่:ประธานศาลฎีกาไทย
หมวดหมู่:รองนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
จินตา บุณยอาคม

จินตา บุณยอาคม (พ.ศ. 2457 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2530) เป็นอดีตประธานศาลฎีกา และองคมนตรีไทย

**ประวัติ**

**การศึกษา**
จินตา บุณยอาคม สำเร็จการศึกษาเป็นเนติบัณฑิตสยามเมื่อ พ.ศ. 2476 และปริญญาโททางกฎหมายเปรียบเทียบจากมหาวิทยาลัย  Southern Methodist University (SMU) สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2502  

**ประวัติการทำงาน**
จินตา บุณยอาคม เริ่มรับราชการครั้งแรกเป็นพนักงานอัยการ แต่มาเป็นผู้พิพากษาในกระทรวงยุติธรรม ได้รับราชการมาด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เคยดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆมากมาย อาทิ อธิบดีผู้พิพากษาภาค5 (เชียงใหม่) อธิบดีศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง  ผู้พิพากษาศาลฎีกา ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา อธิบดีผู้พิพากษาในศาลอุทธรณ์ รับราชการศาลยุติธรรมจนดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกา ระหว่างวันที่ 1 เมษายน พ.ศ.  2516 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2517
จินตา บุณยอาคม ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เป็นองคมนตรีเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2518 อยู่ในตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2530  

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
2530
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวไทย
หมวดหมู่:องคมนตรี
หมวดหมู่:ประธานศาลฎีกาไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการฝ่ายตุลาการชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
โครงการพัฒนาลุ่มน้ำห้วยทอน

โครงการพัฒนาลุ่มน้ำห้วยทอนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ  เป็นโครงการเพื่อจัดหาแหล่งน้ำ ช่วยเหลือพื้นที่เพาะปลูกในเขตโครงการ ประมาณ 41,200 ไร่และทำการเกษตรตามแนวทฤษฎีใหม่เป็นโครงการประเภทอ่างเก็บน้ำพร้อมระบบส่งน้ำ ราษฎรที่ได้รับผลประโยชน์ ได้แก่ เขต อำเภอศรีเชียงใหม่ และอำเภอโพธิ์ตาก จังหวัดหนองคาย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานพระราชดำริ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2525, วันที่ 28 พฤศจิกายน 2532, วันที่ 1 ธันวาคม 2535 และวันที่ 8 มกราคม 2539 ตามลำดับ โดยให้กรมชลประทานพิจารณาวางโครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำและเขื่อนทดน้ำ ที่ลำห้วยทอน และห้วยสาขาของห้วยทอน

**อ้างอิง**
 โครงการพัฒนาลุ่มน้ำห้วยทอนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดย เดลินิวส์
พัฒนาลุ่มน้ำห้วยทอน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:อำเภอศรีเชียงใหม่
หมวดหมู่:อำเภอโพธิ์ตาก
เฟิ่งหฺวาง

ไฟล์:Segalen-24-Shen-Que-Red-Bird.jpg|thumb|250px|ภาพสลักนูนต่ำรูปเฟิ่งหฺวางที่หน้าประตูยุคราชวงศ์ฮั่น
เฟิ่งหฺวาง (j=fung6 wong4, การออกเสียงภาษาจีนกลาง: ) เป็นนกในเรื่องปรัมปราที่ปรากฏในเรื่องปรัมปราของเขตวัฒนธรรมเอเชียตะวันออก เป็นนกที่ปกครองเหนือนกชนิดอื่น ๆ เฟิ่งหฺวางตัวผู้เดิมเรียกว่า เฟิ่ง และตัวเมียเดิมเรียกว่า หฺวาง แต่โดยทั่วไปมักจะถิอว่าเฟิ่งหฺวางเป็นสิ่งแทนเพศหญิง เพื่อให้คู่กับมังกรจีนที่เป็นสิ่งแทนเพศชาย 
เฟิ่งหฺวางเป็นที่รู้จักในชื่อที่คล้ายคลึงกันในภาษาอื่น ๆ จำนวนมาก (ญี่ปุ่น: italics=no; italics=no หรือ italics=no; เกาหลี: italics=no) ในโลกตะวันตกโดยทั่วไปเรียกเฟิ่งหฺวางว่า ฟีนิกซ์จีน (Chinese phoenix) หรือเพียง ฟีนิกซ์ (phoenix) แม้ว่าเฟิ่งหฺวางมีความคล้ายคลึงกับฟีนิกซ์ของโลกตะวันตกเพียงผิวเผินก็ตาม

**สภาพปรากฏ**
ภาพของเฟิ่งหฺวางตรงข้ามกับมังกรบนตราประจำชาติสิบสองสัญลักษณ์ซึ่งเป็นตราของรัฐบาลจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1913 ถึง ค.ศ. 1928
ภาพโดยทั่วไปของเฟิ่งหฺวางคือภาพที่เฟิ่งหฺวางกำลังจับงูด้วยกรงเล็บและกางปีกออก ในพจนานุกรมเอ๋อร์หย่าบทที่ 17 อธิบายเรื่องนก (釋鳥 ชื่อเหนี่ยว) ระบุว่าลักษณะร่างกายของเฟิ่งหฺวางประกอบด้วยหัวไก่ คางนกนางแอ่น คองู หลังเต่า และหางปลา
ร่างกายของเฟิ่งหฺวางเป็นสัญลักษณ์แทนเทห์ฟากฟ้า หัวเป็นท้องฟ้า ตาเป็นดวงอาทิตย์ หลังเป็นดวงจันทร์ ปีกเป็นลม เท้าเป็นโลก และหางเป็นดาวเคราะห์ กล่าวกันว่าเฟิ่งหฺวางกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ ร่างกายของเฟิ่งหฺวางประกอบด้วยสีมูลฐาน 5 สีคือ ดำ ขาว แดง เหลือง และเขียว บางครั้งแบกม้วนตำราหรือกล่องตำราศักดิ์สิทธิ์ บางครั้งปรากฏเป็นภาพพร้อมกับลูกไฟ เชื่อกันว่าเฟิ่งหฺวางจะปรากฏเฉพาะตัวในพื้นที่หรือสถานที่ที่มีความสงบสุขและเจริญรุ่งเรืองสูงสุด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เฟิ่งหฺวาง
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานญี่ปุ่น
เบญจมาศ

เบญจมาศ หรือ สกุลเบญจมาศ (Chrysanthemum; Chrysanthemum, เดิมชื่อ Dendranthemum; p=jú shǔ) เป็นสกุลไม้ตัดดอกในวงศ์ทานตะวัน ที่นิยมปลูกประดับ ตัดขาย และใช้กิน มีการซื้อขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากกุหลาบ (2537)  เนื่องจากเป็นไม้ดอกที่มีรูปทรงสวยงาม สีสันสดใส ปลูกเลี้ยงง่าย และมีหลายพันธุ์ให้เลือก มีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นและจีน
ดอกเบญจมาศโดยทั่วไปมักหมายถึง ชนิดที่เป็นที่รู้จักดีคือ เบญจมาศสวน (Chrysanthemum indicum Linn.) กับเบญจมาศหนู (Chrysanthemum morifolium Ramat.) ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ดอกเก๊กฮวย" (p=júhuā) นิยมนำมาตากแห้ง ใช้ชงกับใบชา หรือต้มกับน้ำตาลทำน้ำเก๊กฮวย มีอยู่หลายสายพันธุ์ 

**ประเภท**
เบญจมาศที่นิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก มี 4 ประเภท คือ

# Exhibition Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดใหญ่มาก ดอกมีรูปทรงกลม ลำต้นสูงใหญ่ แต่ละต้นเลี้ยงให้มีเพียง 1 ดอก ปกติจะปลูกสำหรับการโชว์
# Standard Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Exhibition Type แต่ละต้นเลี้ยงให้มี 3-4 กิ่ง และแต่ละกิ่งให้มีเพียง 1 ดอก 
# Spray Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Standard Type แต่ละกิ่งมีหลายดอก และมี 3-4 กิ่งต่อต้น หรืออาจมีมากกว่านี้ ตัดดอกขายในลักษณะเป็นกิ่งหรือต้องขายทั้งต้น
# potted Type เป็นเบญจมาศที่มีดอกขนาดเล็กกว่า Spray Type ใช้ปลูกเป็นไม้กระถาง มีทรงพุ่มกระทัดรัด แตกกิ่งก้านได้มากดอกดก

**สายพันธุ์**
พันธุ์เบญจมาศอยู่กว่า 1,000 พันธุ์ปลูก ที่นิยมปลูกในประเทศไทยเป็นประเภท  Standard Type สีเหลืองและสีขาว  พันธุ์ที่นิยมปลูกในขณะนี้คือ พันธุ์ขาวการะเกด พันธุ์ขาวเมืองตาก และพันธุ์ TW12 (Pui Tsin-Shin) ซึ่งให้ดอกสีขาว พันธุ์เหลืองตาก พันธุ์เหลืองทอง พันธุ์เหลืองอินทนนท์ พันธุ์เหลืองเกษตร และพันธุ์ TW17 (Shin-Fan-Tsu-Ri) ซึ่งมีดอกสีเหลือง  

**การขยายพันธุ์**
#การปักชำ ใช้ส่วนของกิ่ง (จากกิ่งส่วนล่างหรือส่วนโคนของพุ่มต้น) ตัดยาว 5 - 10 ซม. มีใบติด 3-4 ใบ ปลิดใบล่างๆออก ผึ่งไว้จนแห้ง จากนั้นจุ่มในสารเคมีเร่งราก รากจะออกประมาณ 10 - 15 วัน
#การแยกหน่อ หลังจากให้ดอกแล้ว จะแตกหน่อจำนวนมากสามารถแยกเอาหน่อซึ่งมีรากติดอยู่ไปปลูกได้

**การปลูกเลี้ยง**

ควรปลูกในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ ระบายน้ำได้ดี pH ดิน 6 - 7 ได้รับแสงแดดเต็มที่ ให้น้ำในระยะ 7 - 10 วัน หลังย้ายปลูกควรรดน้ำ เช้า - เย็น เมื้อต้นกล้าตั้งตัวดีแล้ว จะรดน้ำตอนเช้าวันละครั้ง และให้ปุ๋ยในอัตรา 3 : 2: 1 ทุก 7 วันเพื่อเร่งการเติบโตของลำต้น หลังปลูก 2 เดือนจะให้ปุ๋ยอัตรา 1 : 2: 1 ทุก 10 วัน เพื่อช่วยในการออกดอก ใส่จนกระทั่งเก็บดอกใส่ต้นละ 1 ช้อนชา ถ้าต้องการให้ดอกเบญจมาศมีขนาดใหญ่ จะต้องปลิดดอกที่ล้อมรอบดอกยอดและดอกที่แตกตามซอกใบทั้งหมด ให้แต่ละกิ่งเหลือดอกยอดเพียงดอกเดียว ควรปลิดดอกข้างเมื่อมีขนาดเท่าหัวไม้ขีดไฟ มิฉะนั้นดอกยอดจะมีขนาดเล็กและก้านดอกจะเหนียวขึ้น ถ้าปลิดเร็วเกินไปจะปลิดลำบากเพราะดอกยังมีขนาดเล็กเกินไปและจะเสียเวลาหลายครั้ง เนื่องจากดอกข้างจะทะยอยออกมาเรื่อยๆ

**ศัตรูเบญจมาศ**
โรคใบจุด โรคใบเหี่ยว โรคใบแห้ง โรคดอกเน่า เพลี้ยไฟ เพลี้ยอ่อน หนอนผีเสื้อกินดอก ไรแดง

**การตัดดอก**
ใช้กรรไกรตัดก้านดอกเหนือพื้นดินประมาณ 10 ซม. แต่พันธุ์ที่ก้านดอกยาวอาจตัดสูงกว่านั้น (ถ้าปลายก้านดอกมีเส้นใยมากจะดูดน้ำได้น้อย) ควรเด็ดใบทิ้ง 1 ใน 3 ของก้านดอกจากข้างล่าง ควรตัดดอกเมื่อกลีบดอกด้านนอกบานเต็มที่แต่กลีบตรงใจกลางดอกยังไม่บาน ถือว่าเป็นระยะเหมาะสมที่สุดและสวยที่สุด


**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ตัดดอก
หมวดหมู่:พืชเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
ด้วงก้นกระดก

Paederus littoralis, Portugal
ด้วงก้นกระดก หรือ ด้วงปีกสั้น หรือ ด้วงก้นงอน (Paederus fuscipes Curtis) เป็นด้วงขนาดเล็กประมาณ 7 มิลลิเมตร ส่วนหัวมีสีดำ ปีกสีน้ำเงินเข้ม และส่วนท้องมีสีส้มมีความสามารถในการเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว และมักจะงอส่วนท้องส่ายขึ้นลงเมื่อเกาะอยู่กับพื้น จึงมักเรียกว่า "ด้วงก้นกระดก" จัดอยู่ในอันดับ Coleoptera วงศ์ Staphylinidae พบกระจายทั่วโลก กว่า 20 ชนิด สำหรับชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ด้วงชนิดนี้อาศัยบริเวณพงหญ้าที่มีความชื้น ชอบออกมาเล่นไฟ จะมีมากโดยเฉพาะในฤดูฝน

**พิษ**
ด้วงชนิดนี้สามารถปล่อยสารที่เรียกว่า พีเดอริน (Paederin) ออกมา สารชนิดนี้มีความเป็นพิษทำลายเนื้อเยื่อ ผู้ที่สัมผัสลำตัวด้วงชนิดนี้จะมีอาการปวดแสบปวดร้อน คัน ในรายที่เป็นมาก อาจมีไข้ปวดศีรษะ หากเข้าตาอาจทำให้ตาบอดได้ แผลจะมีลักษณะเป็นทางยาว อาจจะพบเป็นตุ่มใส (vesicle) อาการเหล่านี้จะหายเองได้ภายใน 7-10 วัน ควรทำความสะอาดแผลและปิดปากแผลเพื่อป้องกันการติดเชื้อ อาจใช้ยาสมานแผลพวกยาแก้แพ้ได้ เบื้องต้นหลังจากทราบว่าสัมผัสด้วงชนิดนี้ควรล้างด้วยน้ำสะอาดทันที หากอาการไม่ดีขึ้นให้พบแพทย์

**ทางการเกษตร**
มีประโยชน์ในทางเป็นการควบคุมการระบาดของแมลงศัตรูพืช โดยด้วงก้นกระดกจะช่วยกำจัดไข่หนอนผีเสื้อ ทำลายไข่และหนอนของแมลงวัน 

**อ้างอิง**
 http://www.ku.ac.th/e-magazine/sep50/agri/rove%20beetle.htm date=2009-01-25 - http://www.ento.agri.kps.ku.ac.th/ento/article/rove_beetle.php date=2010-04-08 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพด้วงก้นกระดก
หมวดหมู่:ด้วง
หมวดหมู่:สัตว์มีพิษ
อำเภอพระพรหม

พระพรหม เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอพระพรหมตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอร่อนพิบูลย์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลานสกา

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอพระพรหมเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเมื่อปี พ.ศ. 2537 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอพระพรหม และต่อมาใน พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอพระพรหม

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอพระพรหมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอพระพรหมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาสาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสารทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาพรุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาพรุทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายสำเภา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายสำเภาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลช้างซ้าย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างซ้ายทั้งตำบล
พระ
รายชื่อรองนายกรัฐมนตรีไทย

รองนายกรัฐมนตรีไทย มีหน้าที่ในการปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี ในการกำกับการราชการของกระทรวง หรือ ทบวงหนึ่งหรือหลายกระทรวงหรือทบวง ตามที่นายกรัฐมนตรีมอบหมาย รวมทั้งเป็นผู้รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรี ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติราชการได้ โดยเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดินและกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการการเมือง โดยไม่ได้มีอำนาจที่แท้จริงตามกฎหมาย

**รองนายกรัฐมนตรีไทย**

**รองนายกรัฐมนตรีที่ยังมีชีวิตอยู่**
ปัจจุบันมีอดีตรองนายกรัฐมนตรีที่ยังมีชีวิตอยู่ ดังนี้

**อ้างอิง**
รองนายกรัฐมนตรี
อำเภอตาพระยา

ตาพระยา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว เดิมพื้นที่อำเภอเป็นเขตของตำบลโคกสูงทั้งหมด ต่อมาได้แยกตำบลโคกสูงออกเป็นตำบลตาพระยา พ.ศ. 2470 และตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2502 โดยแยกการปกครองออกจากอำเภออรัญประเทศ ภายหลังได้ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอตาพระยามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโนนดินแดงและอำเภอละหานทราย (จังหวัดบุรีรัมย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดบันทายมีชัย (ประเทศกัมพูชา)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสูง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวัฒนานคร

**ประวัติ**
ตั้งชื่อจากประวัติการพักทัพของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ขณะเดินทัพไปรบกับเขมร เดิมตาพระยาขึ้นกับอำเภออรัญประเทศ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2502 มีประชากรเพิ่มขึ้น จึงได้แยกเป็นกิ่งอำเภอ โดยมีร้อยโทมนตรี  มณีเลิศ เป็นปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอตาพระยา เป็นคนแรก (16 มีนาคม 2502 - 29 ธันวาคม 2503) ยกฐานะเป็นอำเภอตาพระยาเมื่อ พ.ศ. 2506 มีนายประเทือง เวียรศิลป์ เป็นนายอำเภอคนแรก พื้นที่นี้เป็นสมรภูมิรบระหว่างรัฐบาลกับพรรคคอมมิวนิสต์ (ชาวบ้านเรียกทหารป่า) รบกับเขมรแดงที่ทิวเขาพนมมาลัยและตลอดแนวชายแดน- วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2470 ยุบตำบลหนองแวง และแยกเอาหมู่บ้านไปรวมขึ้นกับตำบลโคกสูง และรวมหมู่บ้านบางส่วนของตำบลโคกสูงตั้งเป็นตำบลตาพระยา แยกออกจากตำบลโคกสูง
*วันที่ 10 พฤศจิกายน 2502 แยกพื้นที่ตำบลตาพระยา และตำบลโคกสูง จากอำเภออรัญประเทศ มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอตาพระยา และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภออรัญประเทศ- วันที่ 16 กรกฎาคม 2506 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอตาพระยา อำเภออรัญประเทศ เป็น อำเภอตาพระยา- วันที่ 7 กรกฎาคม 2507 จัดตั้งสุขาภิบาลตาพระยา ในท้องที่บางส่วนของตำบลตาพระยา- วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2511 ตั้งตำบลทัพเสด็จ แยกออกจากตำบลตาพระยา- วันที่ 26 กรกฎาคม 2520 ตั้งตำบลหนองแวง แยกออกจากตำบลโคกสูง ตั้งตำบลหนองม่วง แยกออกจากตำบลโคกสูง- วันที่ 23 ตุลาคม 2527 ตั้งตำบลทัพราช แยกออกจากตำบลตาพระยา- วันที่ 15 กันยายน 2532 ตั้งตำบลทัพไทย แยกออกจากตำบลทัพเสด็จ- วันที่ 12 กันยายน 2533 ตั้งตำบลโนนหมากมุ่น แยกออกจากตำบลโคกสูง- วันที่ 27 พฤศจิกายน 2535 ตั้งตำบลโคคลาน แยกออกจากตำบลหนองแวง- วันที่ 2 กันยายน 2536 แยกพื้นที่อำเภอสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร และอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี มาตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว และเปลี่ยนชื่ออำเภอสระแก้ว เป็นอำเภอเมืองสระแก้ว- วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลโคกสูง ตำบลหนองม่วง ตำบลหนองแวง และตำบลโนนหมากมุ่น จากอำเภอตาพระยา ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกสูง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอตาพระยา- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลตาพระยา เป็นเทศบาลตำบลตาพระยา ด้วยผลของกฎหมาย- วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยา เป็น อำเภอโคกสูง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอตาพระยาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอตาพระยาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลตาพระยา- องค์การบริหารส่วนตำบลตาพระยา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตาพระยา (นอกเขตเทศบาลตำบลตาพระยา)- องค์การบริหารส่วนตำบลทัพเสด็จ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพเสด็จทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทัพราช  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพราชทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทัพไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพไทยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคคลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคคลานทั้งตำบล

**อ้างอิง**
คลองหาด