Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
รายชื่อตอนในสวนอีเดนแห่งตะวันตก

เริ่มออกอากาศเมือวันที่ 9 เมษายน 2552 บนสถานีโทรทัศน์Fuji TVโดยมีผู้สร้างผู้เขียนและผู้กำกับ คือ เคนจิ คามิยามะ (ภาษาอังกฤษKenji Kamiyama)โดยใช้เพลงเปิด"Falling Down" โดย วงร็อคอังกฤษ Oasisและเพลงปิดโดย "futuristic imagination" วงดนตรีญี่ปุ่น School Food Punishment.

**รายการที่ออกอากาศ**
เนื่องด้วยภาพยนตร์การ์ตูนนี้ยังไม่มีการนำเข้ามาฉายในประเทศไทยจึงขอสงวนชื่อตอนเป็นภาษาหลัก คือ ภาษาญี่ปุ่น
ส
แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด

แอลลิสัน ฮาร์เวิร์ด (Allison Harvard; 8 มกราคม พ.ศ. 2531 —) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 12 ของรายการ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากนิวออร์ลีนส์
มิกกีย์ รูร์ก

มิกกีย์ โร๊ค (Mickey Rourke) เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานโดยมากในภาพยนตร์แอ็กชัน, ดราม่า และทริลเลอร์ 
ในการทำงานของเขาช่วงแรก เขาเริ่มจากการเป็นนักมวย โดยเป็นนักมวยอาชีพในช่วงสั้น ๆ ในทศวรรษ 1990 เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้า ในปี ค.ศ. 2009 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ดและรางวัลออสการ์ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Wrestler
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โร๊คได้สร้างความฮือฮา เมื่อกลับมาชกมวยอีกครั้งในวัย 62 ปี ที่รัสเซีย โดยเป็นฝ่ายเอาชนะน็อก เอลเลียต ซีมัวร์ คู่ชกวัย 29 ปี ไปได้ในยกที่ 2 แต่การชกครั้งนี้ถูกมองว่าเป็นการจัดฉาก ไม่ได้เป็นการแข่งขันจริง ต่อมาคู่ชกของรูร์กคนนี้ก็ถูกเปิดโปงว่า ไม่ใช่นักมวยตัวจริง แต่เป็นเพียงคนเร่ร่อนเท่านั้นเอง

**ผลงานด้านการแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Mickey Rourke- id=Mickey_Rourke- url-status=dead- date=2009-02-20
*cite web|url=http://www.charlierose.com/guest/view/6562|title=Mickey Rourke|work=Charlie Rose|publisher=WNET|location=New York, NY|accessdate=2011-11-26|url-status=dead|archiveurl=https://web.archive.org/web/20111120121603/http://www.charlierose.com/guest/view/6562|archivedate=2011-11-20|df=-  Keri Walsh, "Why Does Mickey Rourke Give Pleasure?", Critical Inquiry, Vol 37, no. 1, Autumn 2010; accessed December 2, 2014.-  Profile on BoxRec
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
เวียเดลโกร์โซ

ไฟล์:Via del Corso.jpg|200px|thumb|Via del Corso มองจาก Altare della Patria
ไฟล์:Galleria Alberto Sordi 2918-20.JPG|200px|thumb|Galleria Alberto Sordi
เวียเดลโกร์โซ (อิตาลี: Via del Corso) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า โกร์โซ (Corso) เป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงโรม อิตาลี มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นถนนเส้นตรงในย่านที่เต็มไปด้วยตรอกคดเคี้ยวแคบๆและ จัตุรัส เล็กๆ นอกจากนี้ยังกว้างมากกว่าถนนส่วนใหญ่ในใจกลางกรุงโรม แต่ก็มีพื้นที่เพียงสำหรับช่องทางเดินรถสองช่องและทางเท้าแคบๆสองฝั่งเท่านั้น พื้นที่ถนนทางด้านทิศเหนือเป็นพื้นที่ถนนคนเดิน ความยาวของถนนอยู่ที่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
โกร์โซ ทอดตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทางทิศเหนือบรรจบกับ ปีอัซซาเดลโปโปโล ตรงระหว่างโบสถ์ซานตามาเรียเดมิราโกลีกับซานตามาเรียอินมอนเตซาโน ทางทิศใต้บรรจบกับ ปีอัซซาเวเนเซีย แม้ตามถนนจะไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ แต่ในบริเวณใกล้เคียงก็มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น Ara Pacis, แพนธีออน, บันไดสเปน, น้ำพุเทรวี, Il Vittoriano และ จัตุรัสโรมัน
หมวดหมู่:ประเทศอิตาลี
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤษภาคม 28

* บาร์เซโลนาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 ประตูต่อ 0  (ผู้จัดการ)
}
ซาแมนธา พ็อตเตอร์

ซาแมนธา พ็อตเตอร์ คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 11 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
น้ำแคร์รอต

น้ำแคร์รอต
น้ำแคร์รอต เป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่ได้จากหัวแคร์รอต น้ำมาคั้นแยกด้วยเครื่องแยกน้ำ แยกกากอัตโนมัติ  หากใส่แครอทไปทั้งหัว ไม่ต้องผสมน้ำ จะได้น้ำแครอทเข้มข้น  สามารถดื่มได้ทันที แต่หากไม่ชอบกลิ่นและรสชาติเฉพาะตัวของแคร์รอต สามารถนำน้ำมะนาว หรือน้ำส้มคั้นมาผสมก็ได้ หากชอบความหวาน สามารถเติมน้ำเชื่อม ใส่น้ำแข็งเพื่อดื่มเป็นเครื่องดื่มเย็นได้อีกด้วย
เนื่องจากวิตามินที่มีในแคร์รอต จะถูกทำลายลงไปมากหากมีการผ่านความร้อนเป็นเวลานาน ดังนั้นการดื่มน้ำแครอทคั้นสด จะคงคุณค่าของวิตามินเอ ได้มากกว่าการนำไปประกอบเป็นอาหารชนิดอื่น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บทความวิทยุรายการสาระความรู้ทางการเกษตร date=2009-03-22  ประจำวันจันทร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2546 เรื่อง พืชผักผลไม้ไทยมีคุณค่าเป็นทั้งอาหารและยา ตอน “แคบ้านและแคร์รอต”
หมวดหมู่:เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวสกอตแลนด์

หมวดหมู่:ชาวสกอตแลนด์แบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:นักดนตรีแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวสหราชอาณาจักร
บ้าครบสูตร

บ้าครบสูตร เป็นชื่อชุดการ์ตูนเรื่องสั้นเรื่องต่างๆ ซึ่งเป็นผลงานของอารีเฟน ฮะซานี หรือเฟน สตูดิโอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร "สกุลไทยตูน" ปีที่ 26 ฉบับที่ 12 ปักษ์หลังเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2525 ต่อมาได้ย้ายลงในนิตยสารมหาสนุก เล่มใหญ่ ปักษ์หลังเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ต่อมาการ์ตูนเรื่องสั้นชุดนี้ได้ตีพิมพ์ร่วมเล่มโดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น รวมทั้งหมด 10 เล่ม
หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:บรรลือสาส์น
หมวดหมู่:ผลงานของ เฟน สตูดิโอ
มหาวิทยาลัยเทกซัส อาร์ลิงตัน

มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน (University of Texas Arlington) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ที่เมือง อาร์ลิงก์ตัน (ระหว่างเมืองดัลลัส-เมืองฟอร์ทเวิร์ท) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นวิทยาเขตแห่งแรกในระบบของมหาวิทยาลัยเท็กซัส ที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 จากที่มีอยู่ทั้งหมดด้วยกัน 9 วิทยาเขต มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 25,000 คน มากเป็นอันดับสามในระบบของมหาวิทยาลัยเท็กซัส
มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน มีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ พาณิชยศาสตร์ และพยาบาลศาสตร์  มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 78 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 73 ภาควิชา และ 33 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนหลักสูตรสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร 
นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางสถาบันวิจัยต่างๆมากมายไม่ว่าจะเป็นสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์นาโนเทคโนโลยี, สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ทางอวกาศ

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงในยุคปัจจุบัน**
 แคลพานา ชอวาล่า (Kalpana Chawla) - นักบินอวกาศ ยานอวกาศโคลัมเบีย (Space Shuttle Columbia disaster)- โรเบิร์ต สจ๊วต (Robert L. Stewart) - อดีตนักบินอวกาศขององค์การนาซ่า ปัจจุบันเกษียณอายุ- อำนาจ สุนทรวัฒน์ - นักธุรกิจผู้มีชื่อเสียง น้องชายคนสุดท้องในตระกูลสุนทรวัฒน์- พายัพ ชินวัตร - อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่- ดร.ยศธนัน วงศ์สวัสดิ์ - บุตรชายนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี ปัจจุบันเป็นอาจารยประจำที่มหาวิทยาลัยมหิดล- รองศาสตราจารย์ ดร.ปรารถนา ปุณณกิติเกษม - อาจารย์ประจำที่วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล (College of Management, Mahidol University)- ดร.ธรรม์ธีร์ สุกโชติรัตน์ - บุตรชาย พล.ต.ท.วิเชียรโชติ สุกโชติรัตน์ อดีตกรรมการ ป.ป.ช ปัจจุบันเป็น ผ.ศ. ทำวิจัยให้กับมหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน- ดร.วีระวัฒน์ จิตรพิทักษ์เลิศ - บุตรชาย ว่าที่ร้อยตรีวิชัย จิตรพิทักษ์เลิศ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันทำงานองค์การศุลกากรโลก ประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก- นัทธ์ นาคะวิสุทธิ์ - ผู้ประกาศข่าวทางสถานีวิทยุ Radio Thailand และผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์ช่อง 11 (NBT)
*ดร. นนทวรรณ ยมจินดา, ผศ. - อาจารย์ประจำภาควิชาบัญชี คณะพาณิชศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์- รศ.ดร กรไชย พรลภัสรชกร - รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยนครพนม, อดีตคณบดีคณะการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน-  เว็บไซด์สมาคมนักเรียนไทยมหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน date=2009-06-09 
ทเกซัส อาร์ลิงก์ตัน
มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ

มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ (Mazurek Dąbrowskiego  "บทเพลงมาเซอร์กาของดอมบรอฟสกี") เพลงนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เพลงของกองทหารชาวโปลในอิตาลี" (label=none ) และ "โปแลนด์ยังไม่สูญสิ้น" (Jeszcze Polska nie zginęła )ซึ่งชื่อหลังเป็นการเรียกขานเพลงนี้ตามเนื้อร้องวรรคแรก เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐโปแลนด์
เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ เป็นบทเพลงซึ่งนำมาจากทำนองของเพลงพื้นเมืองโปแลนด์ประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "มาเซอร์กา" ("Mazurka) โดยส่วนของเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของนายพลยูเซฟ วีบิตสกี (Józef Wybicki) เพลงนี้ได้แต่งขึ้นที่เมืองเรจโจเนลเลมีเลีย สาธารณรัฐซิแซลไพน์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี) เมื่อประมาณวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1797 อันเป็นเวลาสองปีภายหลังการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 3 ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ทำให้ประเทศโปแลนด์ทั้งหมดหายไปจากแผนที่โลก บทเพลงนี้แต่เดิมใช้เป็นเพลงปลุกขวัญของทหารภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลยาน เคนริค ดอมบรอฟสกี แห่งกองทหารต่างด้าวชาวโปลในกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศสภายใต้การนำของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งได้ยกทัพเข้าพิชิตดินแดนอิตาลีในครั้งนั้น ในเวลาต่อมาไม่นานเพลงนี้ก็ได้กลายเป็นเพลงปลุกใจของชาวโปลเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุด
เนื้อหาของเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ แสดงออกถึงความคิดของชาวโปล ซึ่งแม้ว่าจะสูญสิ้นเอกราชทางการเมืองไปก็ตาม แต่โปแลนด์จะยังไม่สูญหายไป ตราบเท่าที่ประชาชนชาวโปลยังมีชีวิตอยู่และร่วมต่อสู้ภายใต้นามนั้น
จากความนิยมอย่างสูงของเพลงนี้ ทำให้ได้เกิดเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอในรูปแบบที่หลากหลาย ซึ่งชาวโปลได้นำไปขับร้องเนื่องในวาระต่าง ๆ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ชนชาติอื่น ๆ ลุกขึ้นสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือเพลง "เฮ สลาฟ" (Hey Slavs) ซึ่งเป็นเพลงปลุกใจของชาวสลาฟ ได้รับอิทธิพลในการประพันธ์มาจากเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกออย่างมาก (ภายหลังได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติของอดีตประเทศยูโกสลาเวีย) 
เมื่อประเทศโปแลนด์สามารถรวมตัวเป็นประเทศเอกราชได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1918 เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอจึงได้กลายเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของโปแลนด์ ต่อมาจึงได้มีการรับรองสถานะเป็นเพลงชาติโปลแลนด์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1926

**เนื้อร้อง**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
Books
Websites

**แหล่งข้อมูลอื่น**
	-  Museum of the National Anthem at Będominie date=2008-06-04  ด์) -  เพลงชาติโปแลนด์ date=2010-08-19  - The promotional website "Polska"-  Hymn Polski date=2010-09-21  - The website for the Center for Citizenship Education features a page on the anthem than includes vocal and instrumental versions.-  Virtual Library of Polish Literature date=2009-04-16  - A copy of the oldest known recording of the anthem, 1926 by Ignacy Dygas, is available here.
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโปแลนด์
หมวดหมู่:เพลงภาษาโปแลนด์
รักสี่สีของนายซามูไร!

รักสี่สีของนายซามูไร (Asu no Yoichi!) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ยู มินาโมโตะ ลงในนิตยสารโชเน็นแชมป์เปี่ยนรายเดือนของ
สำนักพิมพ์ อากิตะ โชเท็น ลงพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 ลิขสิทธิ์ในไทยโดย สำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ ปัจจุบันที่ญี่ปุ่นออกมาแล้วทั้งหมด 11 เล่มและ
ในไทยทั้งหมด 10 เล่ม

**ตัวละครหลัก**

**คาราซึมะ โยอิจิ**
 คาราซึมะ โยอิจิ
 (คะระซึมะ โยอิจิ) ให้เสียงโดย โอกาโมโตะ โนบุฮิโกะ
 เด็กหนุ่มซามูไรอายุ 16 ปี เป็นคนอ่อนต่อโลกมาก เพราะอยู่บนเขากับพ่อตั้งแต่เกิด ลงมาฝึกวิชาที่สถานฝึกซ้อมอิการุงะ ตามคำสั่งของพ่อ
 เพราะสถานฝึกซ้อมอิการุงะ เป็นสายเดียวกับที่ตนฝึกอยู่

**อิการุงะ อิบูกิ**
 อิการุงะ อิบูกิ
 (อิการุงะ อิบูคิ) ให้เสียงโดย ซาโต้ รินะ
 เด็กสาวอายุ 16 ปี เป็นพี่สาวคนโตของบ้านอิการุงะ มีหน้าอกขนาดมหึมา เป็นครูฝึกของสถานฝึกซ้อมอิการุงะ แทนพ่อแม่ที่
 ออกเดินทางไป คอยดูแลน้องสาวอีกสามคน

**อิการุงะ อายาเมะ**
 อิการุงะ อายาเมะ
 (อิการุงะ อะยะเมะ) ให้เสียงโดย ฮารุกะ โทมัตสึ
 เด็กสาวอายุ 15 ปี เป็นพี่สาวคนรองของบ้านอิการุงะ มีหน้าอกที่ต่างจากพี่สาวมาก แอบชอบโยอิจิ แต่ไม่กล้าบอกความในใจ

**อิการุงะ จิฮายะ**
 อิการุงะ จิฮายะ
 (อิการุงะ ชิฮะยะ) ให้เสียงโดย ยูคาริ ทามูระ
 เด็กสาวอายุ 14 ปี เป็นน้องสาวคนที่สามของบ้านอิการุงะ เป็นนักเขียนการ์ตูนมืออาชีพ ชอบแกล้งโยอิจิอยู่บ่อย ๆ

**อิการุงะ คาโงเมะ**
 อิการุงะ คาโงเมะ
 (อิการุงะ คะโงเมะ) ให้เสียงโดย ฮานาซาว่า คานะ
 น้องสาวคนเล็กของบ้านอิการุงะ อยู่ชั้น ป.4 ทำงานบ้านเก่งทุกอย่าง คอยดูแลพวกพี่สาวอยู่ที่บ้าน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:ซามูไรในอนิเมะและมังงะ
ปราสาทซ้อน

ไฟล์:Krak des chevaliers - artist rendering.jpg|thumb|280px|right|ปราสาทเชวาลิเยร์เป็นตัวอย่างของปราสาทซ้อนที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
ปราสาทซ้อน (Concentric castle หรือ Multiple castle) คือปราสาทที่สร้างภายในปราสาทโดยมีกำแพงม่านมากกว่าสองชั้นขึ้นไปและในบางกรณีก็ไม่มีหอกลาง โดยทั่วไปแล้วกำแพงนอกสุดของปราสาทชนิดนี้จะเป็นกำแพงที่เตี้ยที่สุดและค่อย ๆ สูงขึ้นไปตามลำดับของชั้นในเข้าไป กำแพงปราสาทก็จะประกอบด้วยหอยามและเชิงเทิน (bastion) และมักจะมีกำแพง (Battlement) ที่เป็นช่อง ๆ ที่สามารถมองลงมาดูหรือโจมตีข้าศึกได้  และประตูทางเข้าออกที่ป้องกันด้วยประตูปราสาท (barbican)
ปราสาทซ้อนเข้ามาเผยแพร่ในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเพิ่มความมั่นคงของปราสาทให้มากยิ่งขึ้น การที่มีกำแพงที่สูงขึ้นสำหรับชั้นในเข้าไปก็เพื่อใช้ในการการยิงด้วยธนูไฟจากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้ ถ้าข้าศึกยึดระบบการป้องกันรอบนอกได้ก็ยังจะต้องเผชิญกับระบบการป้องกันชั้นต่อไปอีก
ปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย, ปราสาทโบมาริส (Beaumaris Castle) และปราสาทแคร์ฟิลลิ (Caerphilly Castle) ใน เวลส์เป็นตัวอย่างที่ดีของปราสาทซ้อนโดยมีเป็นปราสาทซ้อนที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างปราสาทซ้อนสร้างกันก็ยังสร้างกันต่อมาในสมัยต่อมา เช่นในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในทางการทหารในสมัยต้นยุคใหม่ของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ที่กำแพงป้องกันนอกป้องกันกำแพงในที่รักษาความมั่นคงของเนินปราสาทภายใน
ในทางการวิวัฒนาการปราสาทซ้อนวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลางและเป็นปราสาทชนิดที่คู่กับปราสาทแนว (Linear castle) ที่เป็นปราสาทที่สร้างตรงตำแหน่งที่ไม่สามารถสร้างปราสาทซ้อนได้เพราะเป็นที่แคบ ฉะนั้นจึงต้องใช้แนวป้องกันเป็นระยะ ๆ ก่อนที่จะถึงเนินปราสาทในสุดเช่นที่ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ปราสาท - ปราสาทแนว - เนินปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพ 3D ของปราสาทซ้อน date=2010-03-05  
หมวดหมู่:ปราสาทแบ่งตามประเภท
เชิงเทิน

ภาพวาดของเชิงเทิน
ไฟล์:Hourds.tour.png|thumb|upright|260px|ด้านข้างของภาพวาดของเชิงเทินปราสาทปีแยร์ฟง (Château de Pierrefonds) ที่เป็นเชิงเทินสามชั้น
เชิงเทิน (battlement หรือ crenellation) เป็นสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์เช่นบนกำแพงเมืองหรือปราสาทที่ประกอบด้วยกำแพงกันตกที่เป็นกำแพงเตี้ยที่บากออกเป็นช่อง ๆ เป็นระยะ ๆ เพื่อใช้ในการยิงธนูหรือเครื่องยิงอื่น ๆ ออกจากกำแพง ส่วนที่บากหรือตัดออกไปเรียกว่า "ช่องกำแพง" ส่วนที่เป็นกำแพงเรียกว่า "ใบสอ" พื้นเชิงเทินมักจะมีช่องที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง ส่วนนี้เรียกว่า "ช่องซัดอาวุธ"
คำว่า battlement มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า batailler ที่แปลว่าสร้างเสริมด้วย batailles หรือหอเล็ก ๆ 

**ประวัติ**
เชิงเทินเป็นส่วนประกอบที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ตัวอย่างแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือที่ปราสาทเมดิเน็ต-อบูที่ธีบส์ (Thebes) ในอียิปต์ที่อ้างว่ามาจากป้อมในซีเรีย เชิงเทินใช้ในการก่อสร้างกำแพงรอบเมืองในอัสซีเรียที่เห็นได้จากภาพนูนจากนิมรัด (Nimrud) และที่อื่น ที่อื่นที่ยังเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่บ้างก็ได้แก่ไมซีน (Mycenae) ในกรีซ และภาพบนแจกันกรีกโบราณ
โรมันโบราณในสมัยแรกใช้กำแพงเตี้ยที่ทำด้วยไม้แหลม  ในการก่อสร้างเชิงเทินที่ปอมเปอีก็มีการเพิ่มค้ำยันด้านใน เชิงเทินในสมัยกลางช่องกำแพงจะกว้างราวหนึ่งในสามของใบสอ ตัวใบสออาจจะมีช่องธนูที่เป็นรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 
ช่องธนูมักจะใช้ในเชิงเทินของอิตาลีที่มักจะสร้างใบสอที่สูงพร้องกับที่คลุมตอนบน สถาปนิกของสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการยุทธการของอิตาลีออกแบบเชิงเทินที่เรียกว่า "เชิงเทินเกลป์และกิเบลลิเน" หรือ "เชิงเทินสวอลโลว์เทล" ที่เป็นปมรูปตัววีเหนือใบสอ ที่ดูคล้ายแตร ถ้าเป็นใบสอสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า "เกลป์" ใบสอของมุสลิมและแอฟริกามักจะมีลักษณะกลม
เชิงเทินสร้างกันต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่จุดประสงค์เปลี่ยนไปเป็นสิ่งตกแต่งกำแพงตอนบนมากกว่าที่ใช้เป็นสิ่งป้องกันหรือต่อสู้ทางยุทธการ การใช้เชิงเทินจึงกลายเป็นส่วนประกอบของสิ่งตกแต่งแต่เพียงอย่างเดียวในสถาปัตยกรรมยุโรปในสมัยสถาปัตยกรรมแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ (perpendicular style) ที่ไม่แต่จะปรากฏในลักษณะกำแพงบังแต่ยังปรากฏเป็นหยักตกแต่งหน้าต่าง, ขอบหลังคา หรือฉาก หรือรอบตอนบนของปล่องไฟแบบสถาปัตยกรรมทิวดอร์
การตกแต่งที่ใช้ส่วนที่เป็นใบสอก็อาจจะใช้บนกำแพงบังส่วนที่เหนือจากบัวที่วิวัฒนาการมาเป็นดอกจิกสี่กลีบ (quatrefoil) หรือรูปแบบที่เป็นธรรมดากว่านั้นที่ตกแต่งด้วยใบไม้ดอกไม้หรือโล่

**อ้างอิง**
pages=227-242
*year=1996

**ดูเพิ่ม **
 ปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤษภาคม 29

* แพนด้ายักษ์หลินฮุ่ย ทูตสันถวไมตรีไทย-จีน ได้รับการผสมเทียมจนตกลูกออกมาเป็นเพศเมีย ที่สวนสัตว์เชียงใหม่  (คมชัดลึก)- กูเกิลประกาศเปิดโฉมกูเกิลเวฟในงานกูเกิลไอ/โอ  (กูเกิลเวฟ)
}
ใบสอ

__NOTOC__
ไฟล์:Creneau.romain.png|thumb|300px|ภาพแสดงใบสอจากหนังสือ “พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมของฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 16” โดยเออแชน วียอเลต์-เลอ-ดุค
ใบสอ (Merlon) เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ “ช่องกำแพง” (Embrasure) 
คำว่า “Merlon” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี “merlone” ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า “mergola” ที่แผลงมาจากภาษาละติน “mergae” ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก “moerulus” ที่มาจากคำว่า  “murus” หรือ  “merulus” ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน “merulus” (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น “merle” ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง
ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “ใบสอเกล์พ” ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “ใบสอสวอลโลว์เทล” ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่น ๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ
ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 
หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค

**อ้างอิง**
pages=227-242
*year=1996

**ดูเพิ่ม **
 ปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Creneau.XVe.siecle.png|ใบสอที่มีช่องธนู
ไฟล์:Almeria Zinnen der Alcazaba (fcm).jpg|ใบสอที่อัลคาบาซาในอัลเมเรียในสเปน
ไฟล์:Castello di St.Pierre.jpg| “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” ที่ปราสาทปิแอเรในอิตาลี
ไฟล์:Genova-Castello Mackenzie-DSCF8928.JPG| “ใบสอเกล์พ” มราปราสาทแม็คเค็นซีที่เจนัวในอิตาลี
ไฟล์:Venezia-piazzasanmarco01.jpg|ใบสอที่กลายมาเป็นเครื่องตกแต่งบนขอบหลังคาที่จตุรัสซานมาร์โคในเวนิส
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
ช่องธนู

ช่องธนูที่ปราสาทคอร์ฟในมณฑลดอร์เซ็ทในอังกฤษ
ช่องธนู (Balistraria หรือ Arrow loop หรือ Arrow slit) เป็นช่องแคบภายในสิ่งก่อสร้างทางยุทธการเช่นบนกำแพงปราสาทหรือในใบสอของเชิงเทินของปราสาทที่นายขมังธนูใช้ในการยิงไปยังข้าศึกโดยไม่เป็นอันตรายต่อตนเอง
ด้านในของกำแพงที่ใช้ในการสร้างช่องธนูมักจะถูกสร้างลึกเข้าไปเป็นมุมในผนังหรือกำแพงเพื่อให้ผู้ขมังธนูใช้ได้ทั้งเล็งและยิงเป้าได้ตามต้องการ รูปทรงของช่องก็ทรงและขนาดต่างๆ กัน แต่ที่เป็นที่รู้จักกันคือรูปกางเขน การทำเป็นช่องแคบยาวสามารถทำให้ปรับระดับการยิงให้สูงต่ำตามต้องการได้ แต่ผู้อยู่ภายนอกสามารถทำอันตรายต่อผู้อยู่ภายในได้ยากเพราะความแคบของช่องธนู 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
ช่องซัดอาวุธ

ไฟล์:Pierrefonds5.jpg|thumb|280px|ช่องซัดอาวุธที่ปราสาทปีแยร์ฟง (Château de Pierrefonds)
ช่องซัดอาวุธ (machicolation) คือช่องบนพื้นเชิงเทินที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง การออกแบบวิวัฒนาการขึ้นในสมัยกลางเมื่อนักรบนอร์มันกลับมาจากการไปทำสงครามครูเสด เชิงเทินที่มีช่องจะสร้างยื่นออกไปจากตัวกำแพง เชิงเทินชั่วคราว (hoarding) เป็นสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกับเชิงเทินแต่สร้างด้วยไม้เฉพาะช่วงเวลาที่ถูกล้อม ช่องซัดอาวุธได้เปรียบกว่าเชิงเทินชั่วคราวเพราะเป็นส่วนหนึ่งของเชิงเทินที่สร้างด้วยหินซึ่งทำให้ปลอดภัยจากการถูกไฟไหม้
คำว่า machicolation มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า machicoller ที่มาจากภาษาพรอว็องส์เก่า machacol และจากภาษาละติน *maccāre ที่แปลว่า "บด, บีบอัด" ถ้าช่องอยู่บนเพดานของทางผ่านก็เรียกว่า "ช่องสังหาร" (murder-hole)

**การใช้หลังสมัยกลาง**
ช่องซัดอาวุธหลังสมัยกลางที่เป็นช่องระหว่างคันทวยแต่ไม่มีช่องที่ไม่มีที่เปิดใช้ในการตกแต่ง และกลายมาเป็นลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางทหาร เช่นในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Glossary of Medieval Art and Architecture: machicolation.-  Machicolation
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
กลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค

กลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค (Warner Music Group) หรือ ดับเบิลยูเอ็มจี (WMG) เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2003

**ความขัดแย้งกับยูทูบ**
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ข้อตกลงระหว่างกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิคกับยูทูบจบลง ผลคือกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิคเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นเสียงเพลงและวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์/แชปเปลล์มิวสิก โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกัดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค และมีผลรวมไปถึงศิลปินที่มีเพลงที่จัดจำหน่ายและอยู่ภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปลด้วย โดยไม่คำนึงถึงค่ายเพลงที่สังกัดจริง นอกจากนี้คลิปที่ถูกบล็อกเสียงยังรวมไปถึงคลิปที่มีการร้องเพลงหรือใช้เพลงของศิลปินในค่ายกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค หรือเพลงภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปล จนเกิดกระแสทางด้านลบอย่างล้นหลามจากผู้ใช้ของยูทูบต่อกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ตัวอย่างวงที่ได้รับผลกระทบจากการดึงวิดีโอออกจากยูทูบ อย่างวงจากซีแอตเทิล ที่ชื่อ เดธแคบฟอร์คิวตี ที่พวกเขาหาวิธีทางนำมิวสิกวิดีโอของพวกเขาปล่อยออกทางเว็บไซต์ของแอตแลนติกเรคเคิดส์ กับวิดีโอในชุดอัลบั้ม  Plans และ Narrow Stairs

**ดูเพิ่ม**
 วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.wmg.com/-  WBR.com- http://www.warnermusic.it- http://www.miwml.com/- http://www.repriserecords.com/ date=2009-01-07 - http://www.rhino.tv/-  Sire Records.com- http://biz.yahoo.com/ic/103/103153.html- http://www.sec.gov/cgi-bin/browse-edgar?action=getcompany&CIK=0001319161&owner=exclude
หมวดหมู่:ค่ายเพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2563
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ

ไฟล์:Srisupang, Weerasak, Sornsawan 11.jpg|thumb|right|300px|ขณะดำเนินรายการร่วมกับวีรศักดิ์ นิลกลัด และศรสวรรค์ ภู่วิจิตร
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ (แจ็ค) เกิดวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ที่อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์ และอดีตผู้ประกาศข่าวทางช่อง 7HD และศรีสุภางค์ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการสดอย่าง เจาะประเด็น นอกสถานที่เมื่อครั้งที่เกิดอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมต่อความสามารถของเธอ

**ประวัติ**
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนบูรณะรำลึก จังหวัดตรังและระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เริ่มแรกทำงานเป็นทนายความ ที่สำนักงานกฎหมาย AAA Law Office ต่อมา เป็นผู้ประกาศข่าว ที่ช่อง 7 สี ช่วงแรกอ่านข่าวภาคเช้า รายการเช้าด่วนเด็ด 7 สี เด็ดข่าวดึก ถัดมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ คลื่น เอฟเอ็ม 101 VR ONE

**ผลงานการแสดง**
 13 เกมสยอง (2549) รับบท นักข่าวทางทีวี 

**ผลงานข่าวและพิธีกรข่าว**

**ปัจจุบัน**

**ช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์**
 ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเที่ยงช่องวัน- ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเย็นช่องวัน- ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเย็นช่องวัน วันอาทิตย์ (ช่วง ตีข่าวเล่าความ)

**อดีต**
 ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวภาคค่ำ ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ สนามข่าว เสาร์-อาทิตย์ ช่วง สนามข่าวจับประเด็น ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ ห้องข่าวภาคเที่ยง ช่วง ทำได้ใช้เป็น ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวภาคค่ำ ช่วง จับประเด็นเป็นข่าว ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ เจาะประเด็น/เจาะประเด็นสเปเซียล ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ เจาะประเด็นข่าวค่ำ/เจาะประเด็นข่าว 7HD ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ เช้านี้...ที่หมอชิต ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเย็นประเด็นร้อน ทางช่อง 7HD- ผู้ประกาศข่าวรายการ เช้าวันใหม่/ข่าวเช้าช่องวัน ทางช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์

**รางวัล**
พ.ศ. 2559 
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 7
ผู้ประกาศข่าวยอดเยี่ยม

พ.ศ. 2560 
มายามหาชน 2017
ผู้ประกาศข่าวหญิงขวัญใจมหาชน

พ.ศ. 2566
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14
ผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม

พ.ศ. 2568
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 16
ผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม


**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองตรัง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนบูรณะรำลึก
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 7
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวสำนักข่าววันนิวส์
หมู่เกาะเอโอเลียน

หมู่เกาะเอโอเลียน (Aeolian Islands; ซิซิลี: Ìsuli Eoli) เป็นกลุ่มเกาะ (archipelago) ภูเขาไฟในทะเลติร์เรเนียน (Tyrrhenian Sea) ทางตอนเหนือของซิซิลี ผู้ที่พำนักอาศัยอยู่บนเกาะเรียกว่า “เอโอเลียน” หมู่เกาะเอโอเลียนเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมากในช่วงฤดูร้อน ในปีหนึ่งๆ หมู่เกาะเอโอเลียนมีนักท่องเที่ยวที่มาชมราว 200,000 คน
เกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะคือเกาะลีปารี ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ผู้โฆษณามักจะเรียกกลุ่มเกาะนี้ว่า “หมู่เกาะลีปารี” 
“หมู่เกาะเอโอเลียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มรดกโลก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หมู่เกาะเอโอเลียน- Aeolian Islands-  How To Reach The Aeolian Islands date=2009-05-02 
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เกาะในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
หมวดหมู่:หมู่เกาะภูเขาไฟรูปโค้ง
หมวดหมู่:เกาะในประเทศอิตาลี

อิตาลี
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เกาะในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อากวีเลยา

อากวีเลยา หรือ อากวีเลจา (Aquileia หรือ Aquilegia) เป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณของเมืองโรมันที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลีตรงส่วนบนสุดของทะเลเอเดรียติกริมทะเลสาบน้ำเค็มประมาณ 10 กิโลเมตรจากทะเลบนฝั่งแม่น้ำนาตีโซ (ปัจจุบันนาตีโซเน) ที่เปลี่ยนเส้นทางไปบ้างตั้งแต่สมัยโรมัน อากวีเลยาเป็นที่ตั้งของมรดกโลกพื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอากวีเลยา

**ประวัติ**
อากวีเลยาก่อตั้งเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณราว 180/181 ปีก่อนคริสต์ศกราชตามลำแม่น้ำนาทิสสาบนดินแดนทางไต้ของเทือกเขาจูเลียนแอลป์ (Julian Alps) ราว 8 ไมล์เหนือบริเวณลากูน ชื่อบริเวณมาจากภาษาท้องถิ่น “Akylis” อาณานิคมใช้เป็นป้อมพรมแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีและใช้ในการป้องกันเวเนตีผู้เป็นพันธมิตรกับโรมระหว่างสงครามอิลลิเรียน (Illyrian Wars) และเป็นที่ใช้เป็นที่สังเกตการณ์ของผู้ที่อาจจะมาเป็นศัตรูของชนเผ่าที่ไม่เป็นมิตรเช่นกลุ่มคาร์นิ หรืออิสตริ ตามความเป็นจริงแล้วที่ตั้งของอากวีเลยาไม่ไกลจากที่ที่ชนผู้รุกรานชาวกอลที่พยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 183 ก่อนคริสต์ศกราช

**สถานที่สำคัญ**

**มหาวิหาร**
มหาวิหารอากวีเลยาเป็นสถานที่ที่สำคํญที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์ศาสนา ลักษณะการก่อสร้างเป็นหลังคาแบนแบบบาซิลิกา ที่ก่อสร้างโดยพาทริอาร์คพ็อพโพในปี ค.ศ. 1031 บนที่ตั้งของวัดเดิม และมาสร้างใหม่อีกครั้งราวปี ค.ศ. 1379 เป็นสถาปัตยกรรมกอธิคโดยพาทริอาร์คมาร์ควัด
อากวีเลยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันสมัยแรกที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้มีความสำคัญทางโบราณคดี นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอากวีเลยาซึ่งเป็นมหาวิหารที่มีความสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปยังทวีปยุโรปตอนกลางในสมัยต้นยุคกลาง

**อ้างอิง**
 Catholic Encyclopedia

**ดูเพิ่ม**
 มรดกโลก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต

พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต (Archaeological Area of Agrigento) หรือ หุบเขาแห่งวิหาร (Valle dei Templi) เป็นบริเวณทางโบราณคดีในเมืองอากรีเจนโตบนเกาะซิซิลี ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี หุบเขาแห่งวิหารเป็นสถานที่สำคัญของสถาปัตยกรรมและศิลปะกรีกที่เป็นทั้งสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งในซิซิลีและเป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติของอิตาลี การขุดค้นและศึกษาและการบูรณปฏิสังขรณ์ทางโบราณคดีเป็นงานของนักโบราณคดีของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดเมนีโก โล ฟาโซ ปีเอตราซานตา (Domenico Lo Faso Pietrasanta) ผู้เป็นดุ๊กแห่งแซร์ราดีฟัลโกระหว่างปี ค.ศ. 1809 ถึงปี ค.ศ. 1812.
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มรดกโลก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สตาร์ เทรค

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยในอวกาศ
โรคอิไตอิไต

โรคอิไตอิไต (อิไตอิไตเบียว  Itai-itai disease) เป็นโรคชนิดหนึ่งเกิดจากภาวะพิษจากแคดเมียม ชื่อโรคอิไตอิไต มาจากภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เจ็บปวด โรคอิไตอิไต พบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น  เช่นเดียวกับโรคมินามาตะ และโรคคาวาซากิ เนื่องจากผู้ที่ป่วยจะมีอาการเจ็บปวดจึงเรียกขานว่าโรคอิไตอิไต
ผู้ที่มีโอกาสจะได้รับพิษแคดเมียม คือ คนงานในอุตสาหกรรมชุบหรือเชื่อมโลหะ คนงานเคาะพ่นสีรถยนต์และมอเตอร์ไซด์ ที่มีการใช้ความร้อน
หรือเปลวไฟในการเชื่อมเหล็กที่มีแคดเมียมผสมหรือเคลือบอยู่ การสูดไอของโลหะแคดเมียมเข้าไประยะยาว แคดเมียมจะไปสะสมที่กระดูก ทำให้กระดูก
ผุมีอาการเจ็บปวดมาก เคยมีชื่อเรียกโรคพิษของแคดเมียมเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า อิไตอิไต ซึ่งแปลว่า เจ็บปวด เมื่อได้รับแคดเมียมสะสมมาก ๆ จะสังเกต
เห็นวงสีเหลืองที่โคนของซี่ฟัน ซึ่งจะขยายขึ้นไปเรื่อย ๆจนอาจเต็มซี่ ถ้าขนาดของวงยิ่งกว้างและสียิ่งเข้ม ก็แสดงว่ามีแคดเมียมสะสมมาก มีหลักฐานพิสูจน์
ได้ว่าแคดเมียมออกไซด์เป็นสารก่อมะเร็งที่ไตและต่อมลูกหมาก นอกจากนั้นยังทำอันตรายต่อไตเกิดโรคไตอย่างรุนแรง ทำให้สูญเสียประสาทการดมกลิ่นและทำให้
เลือดจาง ถ้าได้รับปริมาณมากระยะสั้น ๆ จะมีอาการจับไข้ หนาว ๆ ร้อน ๆ ปวดศีรษะ อาเจียน อาการนี้จะเป็นได้นานถึง 20 ชั่วโมงแล้วตามด้วยอาการเจ็บหน้า
อก ไอรุนแรง น้ำลายฟูม ดังนั้น เมื่อใดมีไอของแคดเมียม เช่น จากการเชื่อมเหล็กชุบ ควรใช้หน้ากากป้องกันไอและฝุ่นของแคดเมียม หรือสารประกอบแคดเมียม ในขณะทำงาน

**อ้างอิง**
 Almeida, P and Stearns, L (1998). "Political opportunities and local grassroots environmental movement: The case of Minamata". Social Problems 45 (1): 37–60. doi:10.1525/sp.1998.45.1.03x0156z..

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Additional Information on Itai-Itai Disease-  Preventative Measures Against Water Pollution date=2007-03-14 -  What is Itai-itai disease? date=2013-11-13 
หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
แม่แบบ:มรดกโลกอิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์

หมวดหมู่:กล่องนำทางประวัติศาสตร์ยุโรป
อิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:กล่องนำทางศิลปะ
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศอิตาลี
แอชลีย์ แมสซาโร

แอชลีย์ มารี แมสซาโร (Ashley Marie Massaro) เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนางแบบชาวอเมริกันและเป็นนักมวยปล้ำของWWE ก่อนที่เธอจะเข้าร่วม WWE เธอยังเป็น Miss Hawaiian Tropic USA ในปี 2002 และ Miss Hawaiian Tropic Canada ในช่วงที่เธอครองตำแหน่งอยู่นี้เธอขึ้นปกนิตยสารหลายเล่ม รวมถึงขึ้นปกนิตยสารเพลย์บอยฉบับเดือนเมษายน 2007 เธอยังเป็นแขกรับเชิญใหักับรายการโทรทัศน์หลายรายการ และในมิวสิกวิดีโอหลายตัว ในปี 2007 เธอร่วมเข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ในฤดูกาลที่ 15 แต่ถูกคัดออกเป็นคนที่ 2 ก่อนจะลาออกจาก WWE

**ผลงานอื่นๆ**

**โทรทัศน์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**ผลงาน**
 World Wrestling Entertainment
** WWE Diva Search (2005)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Ashley Massaro biography for Survivor: China at CBS.com
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน
เซ็นเซอร์

เซ็นเซอร์ หรือ เซนเซอร์ อาจหมายถึง- การตรวจพิจารณา (censorship)
** การตรวจพิจารณาในประเทศไทย
** การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตในประเทศจีน- ตัวรับรู้ (sensor)
** เซ็นเซอร์นำทางความละเอียดสูง (Fine Guidance Sensor; FGS) เป็นเครื่องมือวัดตัวหนึ่งบนกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
** เซนเซอร์รูปภาพ อุปกรณ์แปลงภาพเป็นสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์
อันยา โรโซวา

อันย่า คอป คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 10 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี X และ X-2

ไฟนอลแฟนตาซี X เป็นเกมอันดับที่สิบในซีรีส์ ไฟนอลแฟนตาซี เป็นเกมประเภท console role playing และมียอดจำหน่ายสูงที่สุดใน พ.ศ. 2544 มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ summoner และ guardian ที่ต้องการปราบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า "ซิน" ในจักรวาลสมมติของโลกสปิรา โดยเนื้อเรื่องเป็นมุมมองจากทีดัส ซึ่งมาจากความฝันของ fayth ตัวละครต่างๆออกแบบโดย Tetsuya Nomura ต่อมาภาคต่อคือ ไฟนอลแฟนตาซี X-2 ดำเนินเรื่องราวในช่วงเวลาสองปีถัดจากเหตุการณ์ใน ไฟนอลแฟนตาซี X และยังคงใช้ตัวละครส่วนใหญ่จากภาคก่อนหน้า

**ตัวละครหลักในไฟนอลแฟนตาซี X**
 ทีดัส  ( Tidus )
** เพศ : ชาย
** อายุ : 17 ปี
** สูง : 175 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : ซานากันด์
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : ดาบเบา และโล่
** ประวัติ : นักกีฬาบลิทซ์บอล ดาวดังแห่งทีมซานากันด์ เป็นลูกชายผู้เล่นในตำนาน เจ็คต์- ยูน่า  ( Yuna )
** เพศ : หญิง
** อายุ : 17 ปี
** สูง : 161 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : เบเบล
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : คทา และแหวน
** ประวัติ : หญิงสาวผู้อัญเชิญ ผู้ซึ่งสานต่อเจตนารมณ์ผู้เป็นพ่อ พลัสก้า- อารอน  ( Auron )
** เพศ : ชาย
** อายุ : 35 ปี
** สูง : 182 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : -
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : ดาบหนัก และปลอกแขน
** ประวัติ : การ์ดในตำนาน อดีตเป็นการ์ดของ พลัสก้า และเป็นเพื่อนสนิทของ เจ็คต์  ในการเดินทางไปปราบ ซิน - วักก้า  ( Wakka )
** เพศ : ชาย
** อายุ : 23 ปี
** สูง : 188 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : บีไซต์
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : บอล และสนับแขน
** ประวัติ : หัวหน้านักกีฬาบลิทซ์บอล ทีมบีไซต์ ออราก้า และเป็นการ์ดของ ยูน่า- ลูลู่  ( Lulu )
** เพศ : หญิง
** อายุ : 22 ปี
** สูง : 167 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : บีไซต์
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : ตุ๊กตา และแหวน
** ประวัติ : หญิงสาวผู้ใช้เวทมนตร์ดำ คอยดูแล ยูน่า มาตั้งแต่เด็กดั่งน้องสาว - คิมาริ  ( Kimahri )
** เพศ : ชาย
** อายุ : 25 ปี
** สูง : 204 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : กากาเซ็ต
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : หอก และสนับแขน
** ประวัติ : เป็นชนเผ่ารอนโซ่ คอยเป็นการ์ดให้ ยูน่า ตั้งแต่เด็กเช่นเดียวกับ วักก้า และลูลู่- ริคคุ  ( Rikku )
** เพศ : หญิง
** อายุ : 15 ปี
** สูง : 158 ซ.ม.
** สถานที่เกิด : -
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : ปลอกแขนสนับมือ และโล่
** ประวัติ : หญิงสาวชนเผ่าอัลเบ็ด เป็นลูกสาวของ ซิด หัวหน้าของชนเผ่าอัลเบ็ด และเธอยังมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ ยูน่า ด้วย- ซีมัวร์ ( Seymour )
** เพศ : ชาย
** อายุ : 28 ปี
** สูง : -
** สถานที่เกิด : กวาโด้ สลัมป์
** อาวุธ และเครื่องป้องกัน : -
** ประวัติ : ผู้นำชนเผ่ากวาโด้ เป็นขุนนางชั้นสูง มีลักษณะนิสัยทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ

**Table of characters and actors**
หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ

พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ (MR=Sinjong ค.ศ. 1144-ค.ศ. 1204) จักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่ง ราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1197-ค.ศ. 1204) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอินจง และพระมเหสีคงเยตระกูลอิม ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระเชษฐาพระเจ้าอีจงถูกขุนนางฝ่ายทหารยึดอำนาจในค.ศ. 1170 และยกท่านชายอิกยางพระเชษฐาอีกองค์ขั้นเป็นพระเจ้ามยองจง แต่แล้วพระเจ้ามยองจงก็ทรงถูกชเวชุงฮอนปลดจากราชสมบัติในค.ศ. 1197 ชเวจุงฮอนจึงยกท่านชายพยองยาง พระชนมายุ 53 ชันษาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าชินจง 
พระเจ้าชินจงทรงเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดไม่มีพระราชอำนาจใดๆเพราะเกาหลีอยู่ในยุดการปกครองเผด็จการทหารของชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) เหตุการณ์ที่สำคัญในรัชสมัยของพระเจ้าชินจงคือกบฏชองมันจอก (만적) ซึ่งเป็นทาสในค.ศ. 1198 ซึ่งเป็นกบฏของสามัญชนและทาสขนาดใหญ่ทางเหนือของเมืองแคซอง ต่อต้านการปกครองที่กดขี่ของทางราชสำนัก ชเวชุงฮอนสามารถเข้าปราบได้ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าการปกครองของเผด็จการทหารนำมาซึ่งความทุกข์ร้อนของราษฎรโครยอ

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าอินจงแห่งโครยอ 인종
*พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)
พระมเหสี
*สมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 선정왕후 김씨(宣靖王后)
พระราชโอรส
*องค์ชายฮึยจง  (희종) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 
*องค์ชายยางยาง 양양공(襄陽公) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 
พระราชธิดา
*องค์หญิงฮโยฮอ 효회공주(孝懷公主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 
*องค์หญิงคยองนยอง 경녕궁주(敬寧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีซาจอง ตระกูล คิม 
หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ
ชินจง
เม่งจื๊อ

เม่งจื๊อ
เม่งจื๊อ (w=Meng Tzu)  หรือในทางตะวันตกรู้จักในชื่อ เมนเชียส (Mencius) ปีเกิดที่ได้รับการยอมรับที่สุดคือประมาณ 372 - 289 ก่อนคริสตกาล หรืออาจราว 385 - 303/302 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นคนเมืองจูทางตอนใต้ของมณฑลชานตง  เม่งจื๊อได้รับถ่ายทอดแนวความคิดของขงจื๊อมาจากหลานชายของขงจื๊อเอง จึงถือว่าเป็นลูกศิษย์ของขงจื๊อคนหนึ่ง 
เม่งจื๊อชอบเดินทางออกสั่งสอนหลักความคิดของเขาและก่อนที่เขาจะลาออกจากราชการ เขาแต่งหนังสือขึ้นรวม 7 เล่ม เป็นบันทึกคำสนทนาโต้ตอบเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเขา มีการรวมรวบเข้าเป็น 4 เล่มใหญ่ และได้กลายเป็นรากฐานการศึกษาหลักปรัชญาของเม่งจื๊อในเวลาต่อมา
แนวคิดของเม่งจื๊อ กล่าวว่า "โดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์ทุกคนมีพื้นฐานเป็นคนดีมาแต่กำเนิด แต่สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีต่าง ๆ ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงไป" เม่งจื๊อเชื่อว่า ความดีทั้งหมดสามารถต่อเติมให้กับมนุษย์ได้ด้วยการศึกษาศิลปะวิทยาการต่าง ๆ การศึกษาสามารถช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ไม่ได้เกิดจากประชาชนเป็นผู้กระทำ แต่เกิดจากบรรดาผู้ปกครองที่ไม่มีการศึกษา ฉะนั้นผู้ปกครองควรเป็นนักปรัชญาหรือไม่ก็ควรให้นักปรัชญามาเป็นปกครอง ในกรณีที่นักปกครองไม่มีคุณสมบัติเช่นนั้น ในข้อนี้เขาเน้นว่าชนชั้นบริหารรัฐบาลควรเป็นผู้ที่มีการศึกษา ผู้มีการศึกษาจะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า
แนวคิดในส่วนนี้ของเม่งจื๊อตรงกันข้ามกับศิษย์ของขงจื๊ออีกคน คือ ซุนจื๊อ โดยสิ้นเชิง ซุนจื๊อเห็นว่ามนุษย์มีธรรมชาติที่ชั่วร้ายเป็นพื้นฐาน เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้ายนั้น ต้องมีการควบคุมและอบรมสั่งสอนให้ยึดมั่นคุณธรรมอย่างจริงจัง
นอกจากนี้ในส่วนที่เกี่ยวกับชนชั้นในสังคม เม่งจื๊อสนับสนุนให้มีชนชั้น คือ ผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง เม่งจื๊อกล่าวว่า "ทั้ง 2 ชนชั้น มีหน้าที่ที่จะต้องสนับสนุนซึ่งกันและกัน ถ้าขาดผู้หนึ่งผู้ใดไป สังคมก็จะไม่สมบูรณ์"
- ครอบครัว- มารดา เมิ่งหมู่

**ดูเพิ่ม**
 ลัทธิขงจื๊อ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวจีน
ซุนจื๊อ

ซุนจื๊อ
ซุนจื๊อ (w=Hsün Tzu) ราวปี 312–230 ก่อนคริสตกาล เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นสานุศิษย์ของขงจื๊อเช่นเดียวกับเม่งจื๊อ เขาเป็นคนเมืองเชาซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลหูเป่ย กับมณฑลซันซี มีชื่อว่ากวง แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ ซุน ชิง (Hsun Ching) พออายุได้ 50 ปี เดินทางไปศึกษาที่รัฐชี เขาบันทึกแนวคิดของเขาเป็นความยาว 32 บท
แนวคิดของเขาที่ปรากฏในหนังสือชื่อ ซุนจื๊อ เห็นว่า "ตามธรรมชาติแล้วมนุษย์ชั่วร้าย ซึ่งเกิดจากอารมณ์มีความต้องการอยากที่จะได้ เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้าย มนุษย์จะต้องปฏิบัติตนอยู่ในกรอบแห่งข้อบังคับของสังคม ความดีงามและการศึกษาก็มีส่วนช่วยทำให้มนุษย์เป็นคนดีได้เช่นกัน" แนวคิดของเขาตรงกันข้ามกับเม่งจื๊อ โดยถ้าเปรียบเทียบเม่งจื๊อเป็นขาว ซุนจื๊อก็เป็นดำ นอกจากนี้เขายังปฏิเสธสิ่งที่เหลือเชื่อ ที่ไม่สามารถพิสูจน์ด้วยหลักเหตุและผล จัดได้ว่าเขาเป็นผู้ยกย่องความเป็นเหตุเป็นผลด้วยผู้หนึ่ง

**ดูเพิ่ม**
 ลัทธิขงจื๊อ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวจีน
เบอร์นาร์ด ชูมี

เบอร์นาร์ด ชูมี (Bernard Tschumi) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1944 ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นสถาปนิก นักเขียน และนักศึกษาศาสตร์ เขามีส่วนร่วมกับสถาปัตยกรรมดีคอนสตรักทิวิสม์ เขาเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสและสวิส เขาทำงานและอยู่ที่นิวยอร์กและปารีส เขาศึกษาที่ปารีสและที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช ที่เขาได้รับสถาปัตยกรรมบัณฑิตในปี 1969  
ชูมีสอนที่ Portsmouth Polytechnic ในพอร์ตสมัท สหราชอาณาจักร, สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรมในลอนดอน, Institute for Architecture and Urban Studies ในนิวยอร์ก, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, Cooper Union ในนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่เขาเป็นคณบดี Graduate School of Architecture, Planning and Preservation ระหว่างปี 1988 ถึง 2003 ชูมีเป็นพลเมืองถาวรอเมริกัน
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสวิส
หมวดหมู่:บุคคลจากโลซาน
หมวดหมู่:บุคคลจากสมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม
คตินิยมเปลี่ยนแนว

ลักษณะสถาปัตยกรรมในคตินิยมเปลี่ยนแนว พิพิธภัณฑ์ Imperial War Museum North ออกแบบโดย Daniel Libeskind
สะพาน
คตินิยมเปลี่ยนแนว (deconstructivism) หรืออาจเรียกว่า การเปลี่ยนแนว (deconstruction) เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่พัฒนาจากสถาปัตยกรรมหลังสมัยใหม่ ที่เริ่มช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมีเอกลักษณ์จากรูปแบบการแตกกระจาย, ความสนใจในการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของโครงสร้างหรือเปลือก, รูปร่างที่ไม่ใช่เส้นตรง ที่ทำให้เกิดการทำให้บิดเบี้ยวและความไม่เป็นระเบียบขององค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อย่างเช่นโครงสร้างและสิ่งห่อหุ้ม ภาพปรากฏของอาคารที่เห็นจะมีเอกลักษณ์ที่เร่งเร้าสิ่งที่คาดไม่ถึงและความยุ่งเหยิงที่ถูกควบคุม
เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของการเคลื่อนไหวของนักนิยมเปลี่ยนแนว อย่างเช่นงานการแข่งขันการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ปาร์กเดอลาวีแล็ต (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในผลงานการเข้าแข่งขันของฌาคส์ แดร์ริดา และปีเตอร์ ไอเซนมาน และผลงานชนะเลิศของเบอร์นาร์ด ชูมี, งานนิทรรศการสถาปัตยกรรมตามคติเปลี่ยนแนวที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 1988 ที่นิวยอร์ก จัดขึ้นโดยฟิลิป จอห์นสันและมาร์ก วิกลีย์ และงานเปิดของเวกซ์เนอร์เซนเตอร์ฟอร์ดิอาตส์ ในโคลัมบัส ออกแบบโดยปีเตอร์ ไอเซนมาน และงานนิทรรศการเดอะนิวยอร์กเอกซิบิชัน ที่มีผลงานของแฟรงก์ เกห์รี, แดเนียล ลิเบส์ไคนด์, แร็ม โกลฮาส, ปีเตอร์ ไอเซนมาน, ซาฮ่า ฮาดิด, Coop Himmelb(l)au และบอร์นาร์ด ชูมี
จุดเริ่มต้น มีสถาปนิกหลายท่านรู้จักรูปแบบคตินิยมเปลี่ยนแนว ได้รับอิทธิพลจากแนวความคิดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌัก แดรีดา โดยไอเซนมานได้พัฒนาความสัมพันธ์กับแดรีดา ถึงกระนั้นรูปแบบการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของเขาก็พัฒนามานานก่อนที่จะมาเป็นนักนิยมเปลี่ยนแนว ผู้มีงานคตินิยมเปลี่ยนแนวหลายคนมักได้รับอิทธิพลจากการทดลองจากกฎเกณฑ์ทั่วไปและการทำรูปทรงเรขาคณิตให้ไม่สมดุลของสถาปัตยกรรมคตินิยมโครงสร้าง (รัสเซีย) นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงในการเคลื่อนไหวสถาปัตยกรรมคตินิยมเปลี่ยนแนว อย่างนวยุคนิยม/คตินิยมหลังนวยุค, บาศกนิยม, ลัทธิจุลนิยม และศิลปะร่วมสมัย
ความพยายามของสถาปัตยกรรมในคตินิยมเปลี่ยนแนว คือการพยายามนำสถาปัตยกรรมออกจากที่ผู้ออกแบบเรียกว่า กฎตายตัวของนวยุคนิยม อย่างเช่น "รูปทรงตามประโยชน์ใช้สอย", "สัจจะแห่งรูปทรง" และ "เนื้อแท้แห่งวัสดุ"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:รูปแบบสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:ปราสาทครูเสด

: ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างเกี่ยวกับปราสาท ดู หมวดหมู่: ส่วนประกอบของปราสาท
ครูเสด
หมวดหมู่:สงครามครูเสด
หมวดหมู่:ปราสาทในประเทศซีเรีย

: ดูความหมายของคำว่าปราสาทได้ที่ ปราสาท และส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างเกี่ยวกับปราสาทได้ที่ หมวดหมู่: ส่วนประกอบของปราสาท
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศซีเรีย
ซีเรีย
ปราสาทมาร์กัต

ปราสาทมาร์กัต ( Margat หรือ Marqab,  قلعة المرقب (Qalaat al-Marqab หรือ ปราสาทแห่งหอยาม)) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย  ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062
ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี  ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค
ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี  ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก  ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี  ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์
มามลุค (Mamluk)  สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ปราสาท- อัศวินทิวโนนิค- สงครามครูเสด- อัศวินเซนต์จอห์น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  photograph on Google Maps
หมวดหมู่:ปราสาทครูเสด 
หมวดหมู่:ปราสาทในประเทศซีเรีย
โมดูล

โมดูล (module หรือมีการสะกด มอดูล หรือ มอยูล / มอจูล) หรือ ส่วนจำเพาะ เป็นส่วนประกอบของระบบที่ใช้ในการเชื่อมต่อกับระบบอื่น โดยตัวโมดูลเองจะมีการออกแบบและควบคุมดัดแปลงภายในตัวโมดูลเอง อาจหมายถึง- โมดูล (คณิตศาสตร์) - เมโมรีโมดูล- ระบบโมดูล ใช้ในระบบฟันเฟือง- มอจูลาร์เรคอร์ด บริษัทเพลงจากออสเตรเลีย

**หมายเหตุ ==
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส

ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส (Ye Olde Cheshire Cheese) เป็นผับเก่าแก่ในกรุงลอนดอน อังกฤษ ตั้งอยู่แยกออกจากถนนฟลีต บน Wine Office Court

**อายุ**
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีสเป็นหนึ่งในผับในลอนดอนที่สร้างขึ้นใหม่ไม่นานหลังจากไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2209 โดยก่อนหน้านี้มีผับตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2081 แม้ว่าจะมีผับที่เก่าแก่กว่าจำนวนมากที่เหลือรอดมาได้เนื่องจากตั้งอยู่พ้นจากขอบเขตที่เกิดเหตุไฟไหม้ หรือเนื่องจากสร้างจากหินอย่างเช่น Tipperary บนฝั่งตรงข้ามของ Fleet Street แต่ยีโอดล์เชชเชอร์ชีสก็ยังสามารถดึงดูดผู้สนใจได้ด้วยเสน่ห์ของบรรยากาศแบบทึมๆอันเนื่องมาจากภายในผับมีแสงสว่างธรรมชาติน้อย
ไม้บุผนังบางส่วนภายในผับเป็นของเมื่อศตวรรษที่ 19 ห้องใต้ดินหลังคาโค้งนั้นเชื่อกันว่าเป็นของ Carmelite Monastery ซึ่งเคยตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้เมื่อศตวรรษที่ 13 ทางเข้าผับแห่งนี้ตั้งอยู่ในตรอกแคบๆและเงียบสงบมาก ในฤดูหนาวทางผับจะเปิดเตาผิงเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ลูกค้า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในอังกฤษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นครหลวงลอนดอน
หมวดหมู่:ลอนดอน
หมวดหมู่:สงครามครูเสด

หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:สงครามสมัยกลาง
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:รัฐเคาะลีฟะฮ์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับรัฐสันตะปาปา
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
หมวดหมู่:สงครามครูเสด
ครูเสด
ราชรัฐแอนติออก

ราชรัฐแอนติออก (Principality of Antioch) ที่มีอาณาบริเวณบางส่วนที่อยู่ในตุรกีและซีเรียปัจจุบันเป็นนครรัฐครูเสด ที่ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1098 ถีงปี ค.ศ. 1268 โดยมีเมืองแอนติออกเป็นศูนย์กลาง

**ดูเพิ่ม**
 สงครามครูเสด 

**อ้างอิง**

**บทอ่านเพิ่มเติม**

**แหล่งปฐมภูมิ**
 Ibn al-Qalanisi, The Damascus Chronicle of the Crusades, trans. H. A. R. Gibb (London, 1932).- John Kinnamos, Deeds of John and Manuel Comnenus, trans. C. M. Brand (New York, 1976).- Matthew of Edessa, The Chronicle of Matthew of Edessa, trans. A. E. Dostourian (Lanham, New York, London, 1993).- Orderic Vitalis, The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis, ed. and trans. M. Chibnall, vols V–VI (Oxford, 1975–1978).- Walter the Chancellor,  Bella Antiochena, ed. H. Hagenmeyer (Innsbruck, 1896)de.

**แหล่งทุติยภูมิ**
 Angold M., The Byzantine Empire 1025–1204, 2nd ed. (London, 1997)- Barlow F., The Feudal King of England 1042–1216 (London, 1988)- Beaumont A. A., "Albert of Aachen and the County of Edessa", The Crusades and other historical essays presented to Dana C. Munro, ed. L. J. Paetow (New York, 1928), pp. 101–138.- isbn=9781783271733- Brown, R. A., The Normans (Woolbridge, 1984)- Bella Antiochena, ed. H.isbn=978-88-7257-103-3 - Edbury, P. W., "Feudal Obligations in the Latin East", Byzantion, vol. 47 (1977), pp. 328–356.- Edgington, S. B., "From Aachen: A new perspective on relations between the Crusaders and Byzantium, 1095-1120", Medieval History, vol. 4 (1994)- Hamilton, B., "Ralph of Domfront, patriarch of Antioch (1135–1140)", Nottingham Medieval Studies, vol. 28 (1984), pp. 1–21.- Harris, Jonathan (2014), Byzantium and the Crusades, Bloomsbury, 2nd ed. 978-1-78093-767-0- Hill, J. H., Raymond IV Count of Tolouse (New York, 1962)- Holt, P. M., The Age of the Crusades (London, 1986)- isbn=978-0-521-62566-1
*year=1951
*year=1971 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ราชรัฐแอนติออก
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต
เคาน์ตีตริโปลี

เคาน์ตีตริโปลี (County of Tripoli) คือนครรัฐครูเสด (crusader states)  แห่งสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณเลแวนต์ (Levant) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ปัจจุบันคือทางตอนเหนือของเลบานอนที่ในปัจจุบันคือเมืองตริโปลี นักรบครูเสดยึดตริโปลีและสร้างอาณาจักรในปี ค.ศ. 1109 ที่เดิมเป็นของแบร์ทร็องแห่งตูลูซ (Bertrand of Toulouse) และขึ้นกับบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin I of Jerusalem) ต่อมาอาณาจักรตริโปลีก็กลายเป็นอนุรัฐของนครรัฐอันติโอคในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1200 ผู้นำของตริโปลีโบฮีมอนด์ที่ 6 แห่งอันติโอคภายใต้อิทธิพลของพ่อตาเฮธุมที่ 1 แห่งอาร์มีเนีย (Hethum I of Armenia) แห่งซิลิเชียนอาร์มีเนีย (Cilician Armenia) ไปสาบานเป็นรัฐที่ขึ้นกับจักรวรรดิมองโกลและส่งกำลังทหารไปช่วยฝ่ายมองโกลพิชิตอาณาบริเวณนั้น ในการแก้แค้นมัมลุก (Mamluk) คาลาวัน (Qalawun) สุลต่านแห่งอียิปต์ ก็นำทัพมาทำลายทั้งตริโปลีและอันติโอค และผนวกกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอิสลามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1200 การล่มสลายของอาณาจักรตริโปลีเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1289

**ดูเพิ่ม**
 สงครามครูเสด 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต