Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จังหวัดคาโงชิมะ

จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองหลวง ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ

**ภูมิศาสตร์**
จังหวัดคาโงชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคีวชู โดยมีพื้นที่อยู่บนคาบสมุทรสองคาบสมุทร ได้แก่คาบสมุทรซัตสึมะและคาบสมุทรโอซูมิ และมีอ่าวคาโงชิมะตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรทั้งสอง ทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดคูมาโมโตะ ทิศตะวันออกของจังหวัดติดต่อกับจังหวัดมิยาซากิ ส่วนทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลจีนตะวันออก
นอกจากนี้เขตการปกครองของจังหวัดคาโงชิมะยังครอบคลุมหมู่เกาะนอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย ซึ่งบางส่วนของเกาะเหล่านี้อยู่ในการปกครองของกิ่งจังหวัดสองกิ่งจังหวัดได้แก่กิ่งจังหวัดโอชิมะและกิ่งจังหวัดคูมาเงะ
ไฟล์:Oshima_Subprefecture_in_Kagoshima_Prefecture.png|กิ่งจังหวัดโอชิมะ
ไฟล์:Kumage_Subprefecture_in_Kagoshima_Prefecture.png|กิ่งจังหวัดคูมาเงะ
ในอ่าวคาโงชิมะมีภูเขาไฟซากูราจิมะซึ่งเป็นภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในญี่ปุ่น ซากูราจิมะเคยเป็นเกาะแยกกับแผ่นดินใหญ่ของเกาะคีวชู แต่การปะทุใน พ.ศ. 2457 ทำให้ลาวาไหลออกมาเชื่อมต่อกับเกาะคีวชูเป็นแผ่นดินผืนเดียวกัน

**ประวัติศาสตร์**
จังหวัดคาโงชิมะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซัตสึมะซึ่งเป็นแคว้นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดแคว้นหนึ่งในยุคเอโดะ
ใน พ.ศ. 2405 เกิดเหตุการณ์กรณีนามามูงิ เมื่อชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน พ่อค้าชาวอังกฤษถูกสังหาร ซึ่งนำไปสู่การปะทะทางทหารระหว่างแคว้นซัตสึมะและสหราชอาณาจักร

**การปกครอง**
จังหวัดคาโงชิมะประกอบด้วย 19 นคร 8 อำเภอ 20 เมือง และ 4 หมู่บ้าน ได้แก่

**นคร**
 คาโงชิมะ (Kagoshima-shi; เมืองหลวง)- คาโนยะ (Kanoya-shi)- คิริชิมะ (Kirishima-shi)- ชิบูชิ (Shibushi-shi)- ซัตสึมะเซ็นได (Satsumasendai-shi)- โซโอะ (Soo-shi)- ทารูมิซุ (Tarumizu-shi)- นิชิโนโอโมเตะ (Nishinoomote-shi)- มากูราซากิ (Makurazaki-shi)- มินามิกีวชู (Minamikyūshū-shi)- มินามิซัตสึมะ (Minamisatsuma-shi)- อากูเนะ (Akune-shi)- อามามิ (Amami-shi)- อิจิกิกูชิกิโนะ (Ichikikushikino-shi)- อิซะ (Isa-shi)- อิซูมิ (Izumi-shi)- อิบูซูกิ (Ibusuki-shi)- ไอระ (Aira-shi)- ฮิโอกิ (Hioki-shi)

**อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน**
 อำเภอคาโงชิมะ (Kagoshima-gun)
** หมู่บ้านโทชิมะ (Toshima-mura)
** หมู่บ้านมิชิมะ (Mishima-mura)- อำเภอคิมตสึกิ (Kimotsuki-gun)
** เมืองคิงโก (Kinkō-chō)
** เมืองคิมตสึกิ (Kimotsuki-chō)
** เมืองมินามิโอซูมิ (Minamiōsumi-chō)
** เมืองฮิงาชิคูชิระ (Higashikushira-chō)- อำเภอคูมาเงะ (Kumage-gun)
** เมืองนากาตาเนะ (Nakatane-chō)
** เมืองมินามิตาเนะ (Minamitane-chō)
** เมืองยากูชิมะ (Yakushima-chō)- อำเภอซัตสึมะ (Satsuma-gun)
** เมืองซัตสึมะ (Satsuma-chō)- อำเภอโซโอะ (Soo-gun)
** เมืองโอซากิ (Ōsaki-chō)- อำเภออิซูมิ (Izumi-gun)
** เมืองนางาชิมะ (Nagashima-chō)- อำเภอโอชิมะ (Ōshima-gun)
** เมืองคิไก (Kikai-chō)
** เมืองชินะ (China-chō)
** เมืองเซโตอูจิ (Setouchi-chō)
** เมืองทัตสึโง (Tatsugō-chō)
** เมืองโทกูโนชิมะ (Tokunoshima-chō)
** เมืองโยรง (Yoron-chō)
** เมืองวาโดมาริ (Wadomari-chō)
** เมืองอามางิ (Amagi-chō)
** เมืองอิเซ็ง (Isen-chō)
** หมู่บ้านยามาโตะ (Yamato-son)
** หมู่บ้านอูเก็ง (Uken-son)- อำเภอไอระ (Aira-gun)
** เมืองยูซูอิ (Yūsui-chō)

**อ้างอิง**

คาโงชิมะ
ถนนอังรีดูนังต์

ถนนอังรีดูนังต์มุ่งหน้าสภากาชาดไทย
ถนนอังรีดูนังต์มุ่งหน้าสภากาชาดไทย
ถนนอังรีดูนังต์ (Thanon Henri Dunant) เป็นถนนในท้องที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 1 (สามแยกเฉลิมเผ่า) ถึงถนนพระรามที่ 4 (สี่แยกอังรีดูนังต์) เดิมเรียกถนนสายนี้ว่า "ถนนสนามม้า" เนื่องจากผ่านสนามม้าปทุมวัน (ปัจจุบันคือราชกรีฑาสโมสร) ตัดผ่านสถานที่สำคัญ คือ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (คณะรัฐศาสตร์, คณะวิศวกรรมศาสตร์, คณะอักษรศาสตร์, คณะสัตวแพทยศาสตร์ และคณะทันตแพทยศาสตร์) โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน สยามสแควร์ โรงพยาบาลตำรวจ และ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

**ประวัติ**
ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งตรงกับวันกาชาดสากล ทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนสนามม้าเป็นถนนอังรีดูนังต์ หลังจากที่สภากาชาดสากลได้เสนอให้ประเทศสมาชิกจัดทำอนุสรณ์เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีกาชาดสากล และระลึกถึงอ็องรี ดูว์น็อง (Henri Dunant) ชาวสวิส ผู้ริเริ่มกิจการกาชาดสากล
แต่เดิมถนนสายนี้จะมี "คลองอรชร" ขนานอยู่ด้านตะวันตกหน้าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างคลองหัวลำโพง (โดยมีถนนหัวลำโพงนอกตัดข้ามคลองอรชรที่สะพานเฉลิมศักดิ์ 43 ปัจจุบันคือสี่แยกอังรีดูนังต์ ถนนพระรามที่ 4) และคลองบางกะปิ หรือคลองแสนแสบ (ส่วนบริเวณสุดถนนอังรีดูนังต์ ยังมีถนนพระรามที่ 1 ข้ามคลองอรชร ที่สะพานเฉลิมเผ่า 52 ปัจจุบันคือสามแยกเฉลิมเผ่า) แต่ปัจจุบันได้ถมคลองตลอดช่วงถนนอังรีดูนังต์ไปแล้ว และขยายเป็นพื้นที่การจราจรแทน
บนถนนสายนี้มีท่าปล่อยรถประจำทาง สาย 16, 21 และ 141 บริเวณหน้าสถานเสาวภา และช่วงจากประตูรัฐศาสตร์ ถึงสามแยกเฉลิมเผ่ายังเป็นเส้นทางรถโดยสารภายในจุฬาฯ สาย 1, 3 และ 4

**สถานที่สำคัญ**
เรียงลำดับจากแยกอังรีดูนังต์ถึงแยกเฉลิมเผ่า

**ด้านตะวันตกของถนน (ซ้ายมือ)**
 สถานเสาวภา สภากาชาดไทย - คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา- โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน- คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- สยามสแควร์

**ด้านตะวันออกของถนน (ขวามือ)**
 โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย- วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย- คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ราชกรีฑาสโมสร- วิทยาลัยพยาบาลตำรวจ- โรงพยาบาลตำรวจ- สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

**กายภาพ**
 ความยาว 1,600 เมตร (1.6 กิโลเมตร) จากถนนพระรามที่ 4 ถึงถนนพระรามที่ 1- เขตถนน 36.50 เมตร- ผิวจราจร 29 เมตร แบบ คสล.- ทางเท้า ด้านซ้าย 5 เมตร ด้านขวา 2.5 เมตร

**อ้างอิง**
 กนกวลี ชูชัยยะ. พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548.- สถิติจราจร ปี 2548 สำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานคร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.534273
อังรีดูนังต์
อังรีดูนังต์
หมวดหมู่:อ็องรี ดูว์น็อง
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ (สิทธิ โรจนวิภาต)

พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร ชื่อจริง สิทธิ โรจนวิภาต (นามเดิม"เนื่อง")  อดีตขุนนางและข้าราชการชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการหลายจังหวัด รวมถึงได้เข้าไปดูแลรักษาในพระราชวังและคอยรับและดูแลรับใช้พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวอยู่เสมอ

**ประวัติ**
สิทธิเป็นบุตรของหลวงพิจารณาคดีราษฎร์ (สมบุญ โรจนวิภาต) และนางอั๊ว โรจนวิภาต(เกิดศร) (นางอั๊วเป็นลูกพี่ลูกน้องกับนางพิจารณาคดีราษฎร์(วรรณ โรจนวิภาต)มารดาพระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต))  เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น 4 ค่ำ เดือนยี่ ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2435 ที่จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้องรวม 8 คน
# พระยาอาชญาจักร์ (บุญมา โรจนวิภาต)
# นางถนอม สุขีโมกข์
# นายสวัสดิ์ โรจนวิภาต
# ร้อยตำรวจเอก ชั้น โรจนวิภาต
# พระชัยปริญญา (เชื้อ โรจนวิภาต) พันธุสมบุญ
# ร้อยตรี สุวรรณ โรจนวิภาต
# นายจำรัส โรจนวิภาต
# นายพ่วง โรจนวิภาต

**การศึกษา**
ท่านได้รับเบื้องต้นที่จังหวัดตัวอย่างกรุงเก่าฯ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) ต่อมาบิดาได้ส่งเข้าเรียนที่กรุงเทพฯที่โรงเรียนวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) สอบไล่วิชาปกครองชั้นสำรองปลัดอำเภอ ได้ที่ 1 ต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายและ สอบไล่เนติบัณฑิตไทย

**รับราชการ**
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ เมื่อยังเป็นฆราวาส
เมื่อพระยาบรรหารทัณฑกิจ (ลำใย โรจนวิภาต) รับราชการเป็นผู้ช่วยอธิบดีกรมราชทัณฑ์ได้เอาตัวหลวงบรรณสารประสิทธิ์มาใช้สอยใกล้ชิดและได้ฝากให้รับราชการในกระทรวงนครบาล - พ.ศ. 2460 - รองสารวัตรอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี- พ.ศ. 2461 - ปลัดอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี- พ.ศ. 2462 - ปลัดอำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี- พ.ศ. 2469 - พนักงานอัยการ กรมอัยการ- พ.ศ. 2470 - อัยการจังหวัดชลบุรี- พ.ศ. 2471 - ปลัดกรมทะเบียน กรมพลำภังค์- พ.ศ. 2475 - ผู้ตรวจการเรือนจำ- พ.ศ. 2477 - รักษาการหัวหน้ากองทะเบียน และกองทัณฑวิทยา- พ.ศ. 2478 - หัวหน้ากองทัณฑวิทยา กรมราชทัณฑ์- พ.ศ. 2478 - ข้าหลวงประจำจังหวัดนครนายก- พ.ศ. 2482 - ข้าหลวงประจำจังหวัดบุรีรัมย์- พ.ศ. 2486 - ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
ต่อมาท่านได้ลาออกจากราชการ เพราะรับราชการนาน

**ปัจฉิมวัย**
ภายหลังที่ได้ได้ลาออกจากราชการแล้ว หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ได้พิจารณาเห็นว่าถ้าไปอุปสมบทแล้ว จะทำให้ความเป็นอยู่ในชีวิตสงบราบรื่น จึงได้อุปสมบท ณ วัดเบ็ญจมบพิตร เมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 และระหว่าง 2-3 ปีที่แล้วมา พระภิกษุหลวงบรรณสารประสิทธิ์ได้อาพาธ ซึ่งเป็นไปตามวาระของผู้มีอายุสูง อาการหนักบ้าง จนถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2513 เวลาประมาณ 04.00 น. ด้วยโรคหัวใจ รวมอายุได้ 74 ปีเศษ

**ครอบครัว**
หลวงบรรณสารประสิทธิ์ มีบุตรธิดาต่างมารดากันรวม 6 คน
# นางสุรี จารุศร
# นายสุทัน โรจนวิภาต
# นายสุธี โรจนวิภาต
# นางสุนทรี พิทักษ์ราษฎร์
# นายประหยัด โรจนวิภาต
# นางสาวทรัพย์สิริ โรจนวิภาต

**ยศและบรรดาศักดิ์**
 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 - รองอำมาตย์ตรี- 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - รองอำมาตย์โท- 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 - หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ถือศักดินา ๖๐๐- 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 - รองอำมาตย์เอก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บรรณสารประสิทธิ์ (หลวง).  ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ พระภิกษุ หลวงบรรณสารประสิทธิ์ ปรฺณสาโร (สิทธิ โรจนวิภาต). พระนคร :โรงพิมพ์ประจักษ์การพิมพ์, 2513
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอ่างทอง‎‎
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง
พาราเวิลด์

พาราเวิลด์ (ParaWorld) เป็นเกมส์ชนิด Real-Time Strategy ของเกมส์คอม ผลิตเมื่อ 25 กันยายน ค.ศ. 2006 (2549) เป็นเกมส์จากประเทศเยอรมนี ตัวเกมส์ของพาราเวิลด์นี้เป็นเกมส์คนขี่ไดโนเสาร์หรือสู่รบกันเองตัวต่อตัว มีให้เลือก 3 เผ่าพันธุ์ ด้วยกันคือ 
# Norsemen (เผ่าชาวนอร์ส)
# Dragon clan (เผ่าชาวเอเชีย)
# Dustrider (เผ่าเร่ร่อน)

**โซนของเกมส์ Paraworld**

**โซนป่า (Jungle)**
ป่าเต็มไปด้วยพืชพรรณมากมาย มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่และเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านเผ่ามังกร

**โซนทุ่งซาวันน่า (Savannah)**
เป็นโซนทะเลทราย และเป็นที่อยู่ของเผ่า dustrider

**โซนหิมะ (Northland)**
ดินแดนทางตอนเหนือ มีสัตว์ที่อยู่ในนี้ เช่น ช้างแมมมอธ กวางตัวผู้ แมวเขี้ยวดาบ ไทรันโนซอรัส เป็นที่ตั้งของ norsemen

**สัตว์ในเรื่อง**
 ไทรันโนซอรัส เร็กซ์- เมก้าโลดอน- ช้างแมมมอธ- แรดขน- หมูป่า- Eusmilus- Tsintaosaurus- Ankylosaurus- Baryonyx- Dilophosaurus- Pteranodon- Velociraptor- Archeopteryx- Brachiosaurus- Smilodon- Giganotosaurus- Allosaurus- Liopleurodon- Edmontosaurus- Apatosaurus- Deinonychus- Parasaurolophus- อิกัวโนดอน- Gallimimus- Mosasaurus- Tarbosaurus- Euoplocephalus- Spinosaurus- Carnotaurus- Polacanthus- Panoplosaurus- Heterodontosaurus- Ceratosaurus- Gastornis- Carcharodontosaurus- Diplodocus- Achelousaurus- สเตโกซอรัส- Maiasaura- Parasaurolophus- Kronosaurus- Saltasaurus- Amargasaurus- Muraenosaurus- Bothriolepis- Dunkleosteus- Ornithocheirus
หมวดหมู่:วิดีโอเกมวางแผนเวลาจริง
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในวิดีโอเกม
ที-28

ที-28 เป็นรถถังขนาดกลางที่มีป้อมปืนหลายป้อมของโซเวียต รุ่นต้นแบบได้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1931 และเริ่มต้นการผลิตในปลายปี ค.ศ. 1932 มันเป็นรถถังสนับสนุนทหารราบที่มีเป้าหมายในการบุกทะลวงผ่านแนวป้องกัน ที-28 เป็นการออกแบบมาเพื่อเสริมเข้ากับรถถังที-35 ที่มีน้ำหนักมาก(แถมยังมีป้อมปืนหลายป้อม) ซึ่งได้มีแบ่งกันในการออกแบบป้อมปืน รถถังประเภทนี้ไม่ประสบความสำเร็จอย่างมากในการสู้รบ แต่มันมีบทบาทที่สำคัญในโครงการการพัฒนาสำหรับนักออกแบบรถถังโซเวียต หนึ่งในแนวคิดใหม่และทางแก้ปัญหาที่ได้พยายามที่จะลองใช้กับที-28 ที่จะถูกรวมเข้ากับรุ่นโมเดลในอนาคต

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
นันโทปนันทะ

นันโทปนันทะ เป็นพญานาคตนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่บนสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา มีพลพรรคมากเป็นหนึ่งในสัตว์ในตำนานอ้างอิงของพระพุทธศาสนาตนหนึ่งซึ่งมีมิจฉาทิฐิ แต่ภายหลังถูกพระมหาโมคคัลลานะปราบ จึงละมิจฉาทิฐิ และนับถือพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ

**พระมหาโมคคัลลานะปราบพญานาค**
นันโทปนันทะ เป็นพญานาคผู้มีมิจฉาทิฐิ และมีฤทธิ์มาก ครั้งหนึ่งพระผู้มีพระภาคพร้อมพระสาวกเหาะไปในอากาศด้วยกำลังอภิญญาผ่านเศียรของนันโทปนันทนาคราช ด้วยความโกรธพญานาคตนนี้จึงแสดงฤทธิ์ พระพุทธองค์จึงมีพุทธบัญชาให้พระมหาโมคคัลลานะไปปราบ พระมหาโมคคัลลานะจึงแปลงเป็นนาคราช อันมีอัตภาพใหญ่โตกว่านันโทปนันทนาคราชถึงสองเท่า ทั้งสองได้แสดงฤทธิ์สู้กัน แต่นันโทปนันทนาคราชสู้ไม่ได้ในที่สุดจึงยอมแพ้ นันโทปนันทนาคราชทราบว่าพญานาคแปลงนี้ คือพระอรหันต์สาวกของพระบรมศาสดา จึงมีอานุภาพมากเกินที่ตนจะต้านทานได้

**นันโทปนันทนาคราชเข้าสู่พระพุทธศาสนา**
เมื่อนันโทปนันทนาคราชสำนึกผิด พระเถระจึงคลายฤทธิ์เนรมิตกลับกลายเป็นร่างเดิม นันโทปนันทนาคราชได้แปลงกายเป็นมาณพหนุ่มยืนถวายอัญชลีด้วยความเคารพ พระมหาโมคคัลลานะจึงนำพญานาคผู้คลายมิจฉาทิฐิไปเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า นันโทปนันทนาคราชได้นับถือพระรัตนตรัยและตั้งอยู่ในธรรม งดการกระทำปาณาติบาต ล่วงซึ่งชีวิตของสัตว์อื่น และพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ท่านจงเป็นสุขเถิด นาคราช
หมวดหมู่:พญานาค
วิคเกอร์-6 ตัน

right - ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร- ปีที่ใช้งาน 1928- พลประจำรถ 3 นาย- น้ำหน้ก 7,115 กิโลกรัม/ 7 ตัน- ความยาว 4.57 เมตร- ความสูง 2.08 เมตร- ความกว้าง 2.42 เมตร- เกราะหนาที่สุด 13 มม./0.51 นิ้ว- เครื่องยนต์ อาร์มสตรอง-ซิดเดลี่ย์ ให้กำลัง 87 แรงม้า - ความเร็ว 32 กิโลเมตร/ชั่วโมง- ระยะปฏิบัติการ 200 กิโลเมตร- อาวุธ ปืนกลขนาด 7.7 มม./ 0.303 นิ้ว 2 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังเบาในสงครามโลกครั้งที่สอง
เอเอสยู-85

right
*ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
*ปีที่ใช้งาน 1962
*เจ้าหน้าที่ 4 นาย
*หน้ก 15,500 กิโลกรัม/ 15.26 ต้น
*ยาว 6 เมตร
*สูง 2.1 เมตร
*กว้าง 2.8 เมตร
*เกราะหนาที่สุด 40 มม./ 1.58 นิ้ว
*เครื่องยนต์ ดีเซล วี6 ให้กำลัง 87 แรงม้า
*ความเร็ว 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 260 กิโลเมตร
*อาวุธ 
*อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 85 มม./ 3.35 นิ้ว 1 กระบอก
*อาวุธรอง ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก 

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนจู่โจมของสหภาพโซเวียต
ชาลเลนเจอร์ 1

เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1 (FV4030/4 Challenger 1) เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990  ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน

**ประเทศผู้ใช้งาน**
ประเทศที่ใช้รถถังชาลเลนเจอร์ 1

**ปัจจุบัน**
 จอร์แดน

**อดีต**
 สหราชอาณาจักร
right

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร- ปีที่ใช้งาน 1982- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 62,000 กิโลกรัม/ 61.02 ต้น- ยาว 8.33 เมตร- สูง 2.5 เมตร- กว้าง 3.52 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล รอลส์-รอยซ์ ซีวี12 ให้กำลัง 1,200 แรงม้า - ความเร็ว 57 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 450 กิโลเมตร- อาวุธ - อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 2 กระบอก- อาวุธรอง ปืนกลขนาด 7.62.7 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก 

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
หมวดหมู่:รถถัง
อีอี ที1 โอโซริโอ

* ประเทศผู้ผลิต บราซิล- ปีที่ใช้งาน 1985- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 43,690 กิโลกรัม/ 43 ต้น- ยาว 7.13 เมตร- สูง 2.89 เมตร- กว้าง 3.26 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล เอ็มดับลิว ทีบีกี 234 ให้กำลัง 1,040 แรงม้า - ความเร็ว 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 550 กิโลเมตร- อาวุธ - อาวุธหลัก ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว- อาวุธรอง ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก 

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
กอนดอร์

ไฟล์:Escudo Real de Gondor.svg|thumb|ตราสัญลักษณ์แห่งกอนดอร์ ประกอบด้วย พฤกษาขาว ดาวเจ็ดดวง และมงกุฎปีก
กอนดอร์ (Gondor) คือชื่ออาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนวนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก่อตั้งโดย อิซิลดูร์ และ อนาริออน โอรสของ เอเลนดิล เมื่อปีที่ 3320 ของยุคที่สอง หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ มีอาณาจักรอาร์นอร์ ทางเหนือ (ซึ่งก่อตั้งโดยเอเลนดิลเอง) เป็นอาณาจักรคู่กัน
ชื่อ กอนดอร์ เป็นคำภาษาซินดาริน มาจากคำว่า กอนดฺ (gond) หมายถึง ก้อนหิน และ (น)ดอร์ ((n)dor) หมายถึง แผ่นดิน ชื่อรวมจึงหมายถึง ดินแดนแห่งศิลา เข้าใจว่าเป็นเพราะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (Ered Nimrais) และเทือกเขาอื่นๆ ที่ต่อเนื่องกันนั่นเอง ส่วนในภาษาเควนยาจะเรียกว่า ออนโดโนเร (Ondonórë)
ทั้งอาณาจักรกอนดอร์และอาร์นอร์ บางครั้งเรียกรวมกันว่าเป็น "อาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย"

**แว่นแคว้นต่างๆ ในกอนดอร์**
กอนดอร์ประกอบด้วยแว่นแคว้นต่างๆ ดังต่อไปนี้- อิธิลิเอน ซึ่งอยู่บนอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอันดูอิน- อโนริเอน ในคาเลนาร์ดอน- ลอสซาร์นัค- เลเบนนิน ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งห้า- เบลฟาลัส- ดอร์-เอน-แอร์นิล อาณาจักรในปกครองของเจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ- ลาเมดอน ทางเหนือของแม่น้ำริงกโล- อันฟาลัส หรือ แลงสแตรนด์ แคว้นทางตะวันตกเฉียงใต้
ดินแดนตลอดแหลมอันดรัสต์ไม่ค่อยมีประชากรอาศัยอยู่ ส่วนแคว้นศักดินาต่างๆ ปกครองโดยบรรดาเจ้านายและขุนนางชั้นสูง ในยุคที่สี่ เจ้านายชั้นสูงสุดในกอนดอร์มีสององค์คือ เจ้าชายแห่งอิธิลิเอน และ เจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ
นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่นๆ ที่เคยอยู่ใต้อาณัติของกอนดอร์ คือ- ฮารอนดอร์ หรือกอนดอร์ใต้ รัฐกันชนระหว่างกอนดอร์กับฮารัด- คาเลนาร์ดอน แคว้นที่กอนดอร์มอบให้ เอโอเธด ไปเมื่อปีที่ 2510 ของยุคที่สาม ต่อมากลายเป็นอาณาจักรโรฮัน- เอเน็ดไวธ์ แคว้นนี้ไม่เคยมีประชาชนจากกอนดอร์ไปตั้งถิ่นฐานจริงจัง ต่อมาก็ถูกทิ้งร้าง ยกเว้นแต่เพียงเมืองธาร์บัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายอาณาเขตระหว่างกอนดอร์กับอาร์นอร์- แผ่นดินตะวันออก ระหว่างป่าใหญ่กรีนวู้ด กับทะเลสาบรูห์น- อุมบาร์ เป็นดินแดนในอาณัติของกอนดอร์ตั้งแต่ยุคของกษัตริย์เออาร์นิลที่ 1 จนถึงยุคกบฏราชวงศ์- โรห์วานิออน ดินแดนนี้ไม่เคยตกเป็นของกอนดอร์ แต่ได้รับอิทธิพลจากกอนดอร์อยู่มากในบางช่วงระหว่างยุคที่สาม

**เมืองและสถานที่สำคัญในกอนดอร์**
เมืองสำคัญในกอนดอร์ประกอบด้วย- ไคร์อันดรอส- คาเลมเบล- โดลอัมรอธ- เอเร็ค- ลินเฮียร์ เมืองที่ตั้งอยู่ใกล้จุดบรรจบระหว่างแม่น้ำกิลไรน์ และแม่น้ำแซร์นิ- มินัสทิริธ (ชื่อเดิม มินัสอะนอร์) นครแห่งราชัน- ออสกิเลียธ เมืองหลวงเดิมของกอนดอร์ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำอันดูอิน- เพลาเกียร์ เมืองท่าใหญ่ทางใต้ของกอนดอร์ เชื่อว่าเป็นเมืองที่อิซิลดูร์และอนาริออนมาถึงอาณาจักรกอนดอร์เป็นครั้งแรก- ทาร์นอส เมืองหนึ่งใน ดอร์-เอน-แอร์นิล
นอกจากนี้ยังมีสถานที่น่าสนใจอื่นๆ อีก คือ- อะมอนเฮน และ อะมอนลอว์- อังเกรนอสต์ เมืองปราการไอเซนการ์ด ซึ่งต่อมามอบให้ซารูมาน- อะกลารอนด์ ตั้งอยู่ในเฮล์มส์ดีพ- หอคอยตรวจตราเส้นทางผ่านช่องเขา คิริธอุงโกล- ดัวร์ธัง ป้อมปราการที่ใหญ่ที่สุดในมอร์ดอร์ สร้างขึ้นเพื่อเฝ้าระวังเทือกเขาเอเฟลดูอัธ- มินัสอิธิล ถูกมอร์ดอร์ยึดไปและเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสมอร์กูล- ธาร์บัด เมืองที่เป็นดินแดนร่วมระหว่างกอนดอร์กับอาร์นอร์ ต่อมาถูกทิ้งร้าง- อุมบาร์ เมืองท่าไกลออกไปทางใต้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรสมมุติ
ทาเกชิ โคโนมิ

ทาเกชิ โคโนมิ (Konomi Takeshi) เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโอซากะ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เริ่มต้นอาชีพการวาดการ์ตูนในปี พ.ศ. 2540 กับเรื่อง Cool และผลงานที่เป็นที่รู้จักดีคือ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในปี พ.ศ. 2542

**ประวัติ**
 ชื่อ : ทาเกชิ โคโนมิ - มือข้างถนัด : ขวา- ส่วนสูง : 180 เซนติเมตร- หมู่โลหิต : โอ- ยี่ห้อโปรด : รองเท้า FILAแร็คเก็ต BRIDGE STONE(DYNABESM GRANDEA) - ท่าไม้ตาย : จัมปิ้ง สแม็ช- อาหารโปรด : ซาชิมิทะเล ปู ต้มปลาอังโค ปลาไหล ส้ม ฯลฯ- งานอดิเรก และเรื่องที่มุ่งมั่นอยู่ในตอนนี้ : ฟังดนตรีฮาวาย ไปออกกำลังกายที่โรงยิม ร้องเพลงคาราโอเกะ

**ผลงาน**
 Cool- ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (เจ้าชายลูกสักหลาด) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส
หมวดหมู่:บุคคลจากโทโยนากะ
ทอล์กโชว์

Tatá Werneck สัมภาษณ์ Pabllo Vittar ในรายการ Lady Night ใน ค.ศ. 2017
ทอล์กโชว์ (talk show) หรือ แชตโชว์ (chat show) เป็นรายการโทรทัศน์หรือทางวิทยุที่มีรูปแบบการสนทนาในหัวข้อที่หลากหลาย โดยมีพิธีกรเป็นผู้ดำเนินรายการและซักถาม โทนของโชว์ถูกออกแบบตามบุคลิกภาพของพิธีกร ซึ่งถือเป็น "เครื่องหมายการค้า" ของโชว์ด้วย โดยส่วนใหญ่ทอล์กโชว์จะมีแขกรับเชิญซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีความรู้หรือมีประสบการณ์ในประเด็นต่าง ๆ ที่สนทนา โดยบางรายการมีการรับสายโทรศัพท์จากทางบ้าน
รายการรูปแบบทอล์กโชว์ได้มีการออกอากาศมานานแล้ว โดยทอล์กโชว์ช่วงค่ำที่เก่าแก่ที่สุดรายการหนึ่งคือ RTÉ's The Late Late Show ในไอร์แลนด์ ทอล์กโชว์ช่วงค่ำในสหรัฐอเมริกา เช่น The Tonight Show, Late Show with David Letterman ที่ได้ออกอากาศมาแล้วหลายปี รูปแบบเป็นการเชิญคนดังมาสนทนา
ในสหรัฐอเมริกา ทอล์กโชว์ที่มีชื่อเสียงเช่น The Oprah Winfrey โดย โอปราห์ วินฟรีย์, The Jerry Springer Show โดย เจอร์รี สปริงเกอร์ เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทย ทอล์กโชว์รายการแรก คือ คืนนี้... ที่ช่อง 9 ออกอากาศทางช่อง 9 ในปี พ.ศ. 2528 และรายการที่ออกอากาศยาวนานที่สุดคือ เจาะใจ ทางช่อง 5 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 เช่นเดียวกัน และยังคงออกอากาศอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันด้วย จนนับเป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในประเทศไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเภทของรายการโทรทัศน์
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
หมวดหมู่:บทความที่อาจเป็นงานค้นคว้าต้นฉบับ

รายการต่อไปนี้เป็นบัญชีรายชื่อบทความที่พบว่าอาจเป็นงานค้นคว้าต้นฉบับ สำหรับวิธีการแจ้ง ให้ดู:แม่แบบ:ต้นฉบับ
หมวดหมู่:การบำรุงรักษาวิกิพีเดีย
Yue

Yue อาจหมายถึง
 ยูเอะ- ชาน ยูเอะ - นักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง- ยูเอะ (วงดนตรี) - วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จากอิตาลี- อายาเซะ ยูเอะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!- ยูกิโตะ ซึกิชิโระ (ยูเอะ) - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์
 เย่ว์- "เย่ว์" (Yuè) = Việt มณฑลกวางตุ้ง นามเวียด ในประเทศจีน หรือ ภาษาจีนกวางตุ้ง
ยอดเขาฮารูนะ

ยอดเขาฮารูนะ (榛名山) เป็นภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 1,449 เมตร

**อ้างอิง**
  Haruna date=2007-04-29  จาก  Global Volcanism Program date=2012-10-24 
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในประเทศญี่ปุ่น
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ

อุทยานแห่งชาติเขาค้อ เป็นอุทยานแห่งชาติในท้องที่อำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

**ประวัติ**
อุทยานแห่งชาติเขาค้อจัดตั้งอย่างไม่เป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเพชรบูรณ์ บริเวณเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาโปลกหล่น ซึ่งเดิมนั้นเป็นวนอุทยานน้ำตกธารทิพย์ เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 14 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,750 ไร่

**ลักษณะภูมิประเทศ**
มีลักษณะเป็นภูเขาทอดยาวตามแนวทิศเหนือไปทิศใต้ ตอนบนสุดเป็นภูเขาสูงชัน มีความสูง จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ตั้งแต่ 155 เมตร จนถึง จุดสูงสุด 1,593 เมตร และเนื่องจากภูเขาในแถบนี้เป็นภูเขาที่การจากการยกตัวในอดีตทำให้มีลักษณะเป็นภูเขาหินทรายยอดราบ หรือมีที่ราบอยู่บานยอดเขา เช่น แหล่งท่องเที่ยวของเพชรบูรณ์ “ภูทับเบิก” เป็นภูสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,786 เมตร และบริเวณตอนใต้ของพื้นที่สำรวจในเขตอำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (บริเวณเขาย่า) จะมีลักษณะเป็นสันเขายาวลาดลงทางทิศเหนือ – ตะวันตก แต่บริเวณเชิงเขาค้อ ในเขตอำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ (ทางส่วนตะวันตก) จะเป็นหน้าผาสลับซับซ้อน อันเนื่องมาจากการกัดเซาะ เพราะบริเวณขอบเขานั้น เป็นหินทรายที่ยังจับตัวกันไม่แน่น ทำให้ง่ายต่อการกัดเซา
เขาค้อเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำลำธาร มากมายหลายสายซึ่งทางด้านทิศตะวันออก จะไหลลงสู่แม่น้ำป่าสัก ส่วนทางด้านทิศตะวันตกจะไหลลงสู่ แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน

**ลักษณะภูมิอากาศ**
ฤดูหนาว ประมาณเดือนพฤศจิกายน-กลางเดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิค่อนข้างหนาวเย็น
ฤดูร้อน ประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์-กลางเดือนพฤษภาคม มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 21.93 องศาเซลเซียส อากาศค่อนข้างร้อนช่วงกลางวัน
ฤดูฝน ประมาณกลางเดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนค่อนข้างสูง ถึงประมาณ 1,425.75 มิลิเมตรต่อปี มีฝนตกปีละ 126 วัน จะมีฝนตกชุก 70% ของทั้งปี 

**ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า**
อุทยานแห่งชาติเขาค้อมีทั้งป่าธรรมชาติและป่าปลูก (เป็นป่าปลูกกว่าร้อยละ 50 ของพื้นที่) ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังหรือป่าแดง ป่าดงดิบ ทุ่งหญ้า มีพันธุ์ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจหลายชนิด เช่น ยาง สัก ประดู่ แดง มะค่าโมง เต็ง รัง ตะเคียนทอง สนเขา ก่อ สมุนไพร กล้วยไม้ป่าต่างๆ นอกจากนี้ยังพบสัตว์ป่า เช่น ช้างป่า เสือไฟ หมูป่า กระจง เม่น กระต่ายป่า ค่าง อีเห็น ตะกวด ไก่ป่า ลิงลมหรือนางอาย งูชนิดต่าง ๆ และนกชนิดต่าง ๆ มากกว่า 100 ชนิด

**ระเบียงภาพ**
ภาพ:Khao Kor3.JPG
ภาพ:Flowers field and the view.jpg
ภาพ:Khao Kor1.JPG
ภาพ:Khao Kor2.JPG
ภาพ:Evening on Khaokho No.3.jpg
ภาพ:Sky and mountains.jpg
ภาพ:Peek The landscapes.jpg
ภาพ:Khao Kho from Temple.jpg
ภาพ:เขาค้อ.jpg
ภาพ:Khaoko.jpg
ภาพ:Khao Kho02.jpg

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เขาค้อ สำนักอุทยานแห่งชาติ
เขาค้อ
หมวดหมู่:อำเภอหล่มเก่า
หมวดหมู่:อำเภอหล่มสัก
หมวดหมู่:อำเภอเขาค้อ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ฮารุนะ

ฮารูนะหรือฮารุนะ สามารถหมายถึง- ยอดเขาฮารูนะ - ภูเขาไฟในประเทศญี่ปุ่น- เรือรบฮารูนะ - เรือรบของประเทศญี่ปุ่น- ฮารูนะ โฮโซยะ - นักกรีฑาชาวญี่ปุ่น- ฮารูนะ อิเกซาวะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- ซาโอโตะเมะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!- มาเสะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อัสแซสซิเนชันคลาสรูม- ซากุระดะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน- ฮารุนะ ฮิโรโกะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
บาร์

บาร์ อาจหมายถึง- บาร์ (สถานบันเทิง) - สถานบันเทิงที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์- บาร์ (หน่วยวัด) - หน่วยวัดแรงดันอากาศ- ห้องเพลง - คาบของจังหวะดนตรี- บาร์ (มอนเตเนโกร) - ชื่อเมืองในประเทศมอนเตเนโกร- บาร์ (ยูเครน) - ฃื่อเมืองในประเทศยูเครน
 ความหมายอื่น- นอกจากนี้ BAR ยังเป็นอักษรย่อที่ใช้ในกีฬาโอลิมปิกของ ประเทศบาร์เบโดส
 คำอื่นที่ใกล้เคียงกัน- บาร์บาเรียน เป็นคำกล่าวเชิงเหยียดหยามถึงอนารยชนที่ไร้วัฒนธรรม
เซ็ตสึนะ

เซ็ตสึนะ หรือ เซสึนะ (หรืออาจสะกดทับศัพท์ในแบบอื่น ๆ) (setsuna) เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายความถึง "สักครู่" หรือ "หิมะสงบ"
ชื่อนี้มีการออกเสียง ภาษา ญี่ปุ่น ระยะ เดียวกัน ของ พุทธ: せつな หมายถึง "แยก ที่ สอง" ซึ่งนำเข้าจาก ประเทศจีน (ใน รูป แบบ ตัว อักษร ตัวอักษรจีน: 刹那 chànà) แต่ มา ใน ประเทศอินเดีย (ใน ภาษาสันสกฤต: क्षण ksana).
ชื่อดังกล่าวอาจหมายความถึง- เมโอ เซ็ตสึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน- ซากุระซากิ เซ็ตซึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!- มุโด เซสึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ศึกวิหารเทพเจ้า- เซ็ตสึนะ เอฟ เซย์เอย์ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง กันดั้มดับเบิลโอ
แขวงหลวงน้ำทา

หลวงน้ำทา (ຫຼວງນໍ້າທາ, ຫລວງນໍ້າທາ) เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของประเทศ ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศใต้ติดกับแขวงบ่อแก้ว ทิศตะวันออกติดกับแขวงอุดมไซ และทิศตะวันตกติดกับประเทศพม่า

**ประวัติ**
พื้นที่แขวงนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแขวงหัวของ ต่อมาแขวงหัวของถูกยุบลงและแยกออกเป็น 2 แขวง บริเวณศูนย์กลางของแขวงหัวของเดิมได้เปลี่ยนชื่อเป็นแขวงบ่อแก้ว ส่วนพื้นที่ทางเหนือของแขวงหัวของเดิมกลายเป็นแขวงใหม่คือแขวงหลวงน้ำทาในปัจจุบัน
ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงหลวงน้ำทาเป็นชาวไทลื้อ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเชียงแขง (เชียงลาบ) ซึ่งเป็นอาณาจักรของชาวไทลื้อ มีพื้นที่ครอบคลุมสองฝั่งของแม่น้ำโขง คือบริเวณเมืองยอง รัฐฉาน ประเทศพม่า กับเมืองสิงห์ แขวงหลวงน้ำทาของลาวในปัจจุบัน เมื่อฝรั่งเศสขยายอิทธิพลเข้ามาบริเวณนี้ จึงได้ตกลงกับอังกฤษแบ่งเมืองเชียงแขงออกเป็นสองส่วน ฝั่งขวาแม่น้ำโขงเป็นของอังกฤษ ส่วนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเป็นของฝรั่งเศสและตกเป็นของประเทศลาวในเวลาต่อมา
ระหว่าง พ.ศ. 2498–2518 พื้นที่แถบนี้เคยเป็นสมรภูมิรบระหว่างขบวนการปะเทดลาวและกลุ่มกองโจรของพวกชาวเขา ส่วนใหญ่เป็นชาวม้งที่ได้รับการหนุนหลังจากสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้ตัวเมืองถูกทำลายจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ ต้องย้ายไปสร้างเมืองใหม่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทา ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางเหนือ 7 กิโลเมตร ใกล้กับทางหลวงที่ใช้ไปยังเมืองสิงห์ อุดมไซ และบ่อเต็น

**การแบ่งเขตการปกครอง**
แขวงนี้แบ่งออกเป็น 5 เมืองดังนี้:

**ประชากร**
ประชากรในแขวงตามสำมะโน พ.ศ. 2558 มี 175,753 คน กลุ่มชาติพันธุ์ในอยู่ในบริเวณนี้คือม้ง ขมุ อาข่า ไทเหนือ ไทดำ ไทแดง ไทขาว ไทยวน ไทลื้อ ละวิด ละเมด สีดา อีก้อ มูเซอ กะลอม ไทใหญ่ ฯลฯ 

**การท่องเที่ยว**
แม้ว่าทางการจะย้ายเมืองหลวงใหม่ไปแล้วก็ตาม แต่สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองเก่า ชาวหลวงน้ำทาเรียกเขตนี้ว่า เมือง และเรียกเขตที่สร้างใหม่ว่า แขวง นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเข้ามาแวะพักเพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองสิงห์ แขวงบ่อแก้ว หรือไม่ก็ไปจีน ภายตัวเมืองหลวงน้ำทามีที่พักค่อนข้างมาก ปัจจุบันหลวงน้ำทามีถนนสายกว้าง ถ้าเดินมาทางเชิงสะพานด้านตะวันออกของถนนสายหลักในยามเช้า จะเห็นผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของที่ตลาดซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของสถานีขนส่ง ถัดจากเมืองประมาณ 2 กิโลเมตรไปตามเส้นทางเมืองสิงห์ จะพบศูนย์หัตถกรรมหลวงน้ำทาซึ่งสหภาพยุโรปเป็นผู้ออกเงินสร้างเพื่อให้เป็นที่จำหน่ายสินค้าหัตถกรรมของชาวบ้าน

**แหล่งท่องเที่ยว**
 วัดหลวงบ้านเชียงใจ- วัดพระธาตุเชียงตึง- วัดพระธาตุเมืองสิงห์- เรือนพญาเซกอง- ตลาดใหญ่- พระธาตุหลวงน้ำทา- ตลาดมืด- พระธาตุปูมปุก- น้ำตกตาด พูเพชร-พูคำ- สวนน้ำห้า-ปาคำ- ตาดน้ำดี
*วัดเวียงเหนือ ไชยราม
*วัดท่าอ้อ
*วัดน้ำทุ่ง
*วัดสามักคีไช
*วัดหลวงขอน

**การเดินทาง**
การเดินทางมายังหลวงน้ำทา มีรถประจำทางไว้บริการจากหลวงพระบางและห้วยทรายทุกวัน และจากหลวงน้ำทาก็มีรถประจำทางมายังเมืองสิงห์เช่นกัน ระยะทางประมาณ 59 กิโลเมตร ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที

**อ้างอิง**

**ข้อมูลทั่วไป**
 page=180
*pages=14–

**แหล่งข้อูลอื่น**
 Photos of Luang Namtha Province- Ecotourism in Laos- Map of Luang Nam Tha Province- Wildlife Conservation Society – Nam Ha National Protected Area Project- Tourism as a Tool for Development (PDF-file) date=2015-12-28 

หลวงน้ำทา
สวนสัตว์ลพบุรี

สวนสัตว์ลพบุรี
สวนสัตว์ลพบุรี หรือชื่อเดิมว่า สวนสัตว์สระแก้ว ตั้งอยู่ด้านหลังของโรงภาพยนตร์ทหารบก หรืออยู่จากอนุสาวรีย์จอมพล ป.พิบูลสงคราม ประมาณ 100 เมตร สวนสัตว์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2483 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม สัตว์ดาวเด่นขวัญใจคือลิงอุรังอุตัง

**อ้างอิง**
 หนังสือ "ไมค์ ลิงธรรมดาที่ไม่ธรรมดา" โดย พ.ท.วิรัตน์ ภู่เพียงใจ
ลพบุรี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลพบุรี
อากิระ

อากิระ หรือ อะกิระ หรือ อาคิระ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง

**บุคคล**
 อากิระ คุโรซาวา - ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น- อากิระ โทริยามา - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผู้วาดการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล- อากิระ ฟุบุกิ - เอวีไอดอลชาวญี่ปุ่น- อากิระ ฟูจิโมโตะ - ประธานบริษัท Integra Incorporated- อากิระ อีดะ - นักแข่งรถชาวญี่ปุ่น- อากิระ คามิยะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- อากิระ อิชิดะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- อากิระ อิโต - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น- อากิระ อิโซะงาวะ - นักออกแบบแฟชันชาวญี่ปุ่น- อากิระ นาโตริ - นักบินอวกาศชาวญี่ปุ่น- อากิระ วาทาเสะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น- อากิระ ยามาโอกะ - นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น- อากิระ เทระโอะ - นักแสดงและนักดนตรีชาวญี่ปุ่น- อากิระ คุชิดะ - นักร้องชาวญี่ปุ่น

**ตัวละครการ์ตูน**
 อากิระ (ตัวละคร) - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อากิระ- โอโคอุจิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!- โซมะ อาคิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เสน่ห์สาวข้าวปั้น- อุเอะฮาร่า อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เมื่อผมกับเธอ XXX- ชินเม อะกิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โกเรนเจอร์- โมโมอิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เด็นจิแมน- โทยะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮิคารุเซียนโกะ- คิโยะซาโตะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซามูไรพเนจร- อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว- อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง มาสก์แมน

**อื่นๆ**
 อากิระ (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่น
** อากิระ คนไม่ใช่คน - ภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างจากการ์ตูนเรื่องดังกล่าว
โนะโดะกะ

โนะโดะกะ หรือ โนโดกะ (のどか, ノドカ) เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง- มิยาซากิ โนโดกะ - ตัวละครจาก คุณครูจอมเวท เนกิมะ!- ซาโอโตเมะ โนโดกะ - ตัวละครจาก รันม่า ½- มานาเบะ โนโดกะ - ตัวละครจาก เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว- ฮารามูระ โนโดกะ - ตัวละครจาก ซากิ
เขตพิเศษไชยสมบูรณ์

เขตพิเศษไชยสมบูรณ์ (ເຂດພິເສດໄຊສົມບູນ สะกด เขดพิเสดไซสมบูน; Xaisomboun) เป็นเขตการปกครองในประเทศลาว แต่ถูกยุบเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 ตามดำรัสนายกรัฐมนตรี (คำสั่งนายกรัฐมนตรี) เลขที่ 10/ນຍ. ลงวันที่ 13 มกราคม 2549 โดยเมืองท่าโทมถูกรวมกับแขวงเชียงขวาง และเมืองไชยสมบูรณ์ถูกรวมกับแขวงเวียงจันทน์

**การแบ่งเขตการปกครอง**
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศลาว
มฤตยู มูนแรคเกอร์

มฤตยู มูนแรคเกอร์ (Moonraker) ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป- นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มก่อนหน้า : Live and Let Die- นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มถัดไป : Diamonds Are Forever

**อ้างอิง**
  Moonraker
หมวดหมู่:หนังสือเจมส์ บอนด์
ภาษาโอริยา

ภาษาโอริยา (Oriya, ଓଡ଼ିଆ oṛiā) หรือ ภาษาโอเดีย (Odia) เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐโอริศาของอินเดีย  และเนื่องจากมีการอพยพของแรงงาน รัฐคุชราต ก็มีคนพูดภาษาโอริยาพอสมควรด้วย (เมืองสุรัตเป็นเมืองที่มีคนพูดภาษาโอริยามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของอินเดีย) และเป็นภาษาราชการของอินเดียด้วย ภาษาโอริยาเป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน และคาดว่าน่าจะพัฒนามาจากภาษาปรากฤตที่ใช้พูดในอินเดียเมื่อ 1,500 ปีก่อน มีลักษณะคล้ายกับภาษาเบงกอล ภาษาไมถิลี และภาษาอัสสัม เป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียน้อยที่สุดในบรรดาภาษาในอินเดียเหนือด้วยกัน แต่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและศาสนาเชนมาก เขียนด้วยอักษรโอริยา
โอริยา
โอริยา
เอฟซีเอ็ม 36

*ประเทศผู้ผลิต ฝรั่งเศส
*ปีที่ใช้งาน 1936
*เจ้าหน้าที่ 2 นาย
*หน้ก 12,350 กิโลกรัม/ 12.15 ต้น
*ยาว 4.22 เมตร
*สูง 2.15 เมตร
*กว้าง 1.95 เมตร
*เกราะหนาที่สุด 40 มม./1.57 นิ้ว
*เครื่องยนต์ เรโนลต์  ให้กำลัง 35 แรงม้า 
*ความเร็ว 24 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 225 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.55 มม./ 0.297 นิ้ว

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
อ
รถถังพันเทอร์

ไฟล์:Warning sign in cologne.jpg|รถถังพันเทอร์สภาพพังเสียหายในเมืองโคโลญน์|thumb|250px|right
พันเทอร์ (Panther) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พันท์เซอร์ 5 (Panzer V) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Panzerkampfwagen V Panther เป็นรถถังขนาดกลางของนาซีเยอรมนีที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในรถถังที่ต่อสู้กับยานเกราะสัมพันธมิตรได้อย่างดี เพราะทั้งเกราะหนาและปืนขนาด75มิลเมตรทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้ ซึ่งถูกออกแบบในช่วงปี ค.ศ. 1941 

**ภูมิหลัง**
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมันทำให้โปแลนด์และฝรั่งเศสยอมคุกเข่าลงโดยการทำสงครามแบบสายฟ้าแลบและบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน1941ในเวลานั้นเยอรมันคิดว่ากองทัพโซเวียตจะมีเฉพาะรถถังเบาเช่นT26และBTแต่โดยไม่คาดคิดกับได้พบกับรถถังT-34และKV-1ในสนามรบ โดยรถถังอย่างPANZER4ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับT-34ได้มากนัก ในขณะที่T-34สามารถทำลายPANZER4ได้อย่างง่ายดายในระยะ1กิโลเมตร เมื่อเห็นดังนี้เยอรมันจึงจะพัฒนารถถังกลางแบบใหม่ที่เหนือกว่าT-34

**การผลิต**
พันเทอร์เริ่มการผลิตในปีค.ศ. 1943 แต่เนื่องจากต้องเร่งรีบผลิตออกสู่สมรภูมิ เพราะโซเวียตเริ่มการตีโต้กองทัพเยอรมัน และกำลังรบรถถังของโซเวียตที่มีจำนวนอันประมาณไม่ได้ ได้ถาโถมเข้าสู่แนวรบของเยอรมันอย่างหนัก เยอรมันจึงต้องรีบผลิตพันเทอร์ออกสู่สนามรบโดยเร็ว ทำให้มีปัญหาด้านเครื่องยนต์ รถถังบางคันเครื่องยนต์เสียหายทันทีหลังออกสู่สมรภูมิไม่นาน และในยุทธการเคิสก์ ปีค.ศ. 1943 รถถังพันเทอร์จำนวนมากเกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง ทำให้แสดงความสามารถในการรบไม่ดีนัก แต่ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกแก้ไขในภายหลัง
แต่ในแนวรบด้านตะวันตกพันเทอร์กลับมีประสิทธิภาพสูงมาก โดยรถถังหลักของสัมพันธมิตรไม่อาจต้านทานได้เลย โดยในการรุกรานนอร์ม็องดีฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1944 รถถังพันเทอร์ของเยอรมันได้ทำลายรถถังเอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐอเมริกาไปเป็นจำนวนมากไม่แพ้รถถังทีเกอร์ 1 เลยทีเดียว

**การรบ**
แต่เนื่องจากรถถังพันเทอร์เป็นรถถังที่ออกแบบดีมากทำให้ต้องการใช้ช่างเทคนิคที่มีความชำนาญสูงทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ได้ไม่มากนัก อีกทั้งช่วงปลายสงคราม กองทัพอากาศสัมพันธมิตรยังได้ทิ้งระเบิดโจมตีโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมันอย่างหนักทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ออกมาได้น้อย และแล้วเวลาต่อมานาซีเยอรมนีกลายเป็นฝ่ายแพ้สงคราม พันเทอร์ก็ได้ถูกปลดประจำการในกองทัพเยอรมันไปแต่ด้วยการออกแบบอันยอดเยี่ยมทำให้พันเทอร์กลายมาเป็นต้นแบบในการผลิตรถถังของโลกเสรีและโลกคอมมิวนิสต์ในช่วงยุคสงครามเย็นเป็นเวลาต่อมา ในปัจจุบันนี้ มีพันเทอร์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ Canadian War ใน Ottawa

**รายละเอียด**
 ประเทศผู้ผลิต นาซีเยอรมัน- ปีที่ใช้งาน 1944- พลประจำรถ 5 นาย- หน้ก 45,465 กิโลกรัม/ 45.5 ต้น- ยาว 8.87 เมตร- สูง 2.97 เมตร- กว้าง 3.43 เมตร- เกราะหนาที่สุด 100 มม./3.94 นิ้ว- เครื่องยนต์ มายบัค เอชแอล230พี30 วี12 ให้กำลัง 700 แรงม้า- ความเร็ว 46 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 200 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 75 มม./ 2.95 นิ้ว
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.92 มม./ 0.297 นิ้ว 2 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
อาจัน

right
*ประเทศผู้ผลิต อินเดีย
*ปีที่ใช้งาน 1987 รุ่นต้นแบบ
*เจ้าหน้าที่ 4 นาย
*หน้ก 58,000 กิโลกรัม/ 57.1 ต้น
*ยาว 9.8 เมตร
*สูง 2.43 เมตร
*กว้าง 3.17 เมตร
*เกราะหนาที่สุด ความลับ
*เครื่องยนต์ ดีเซล เอ็มทียู เอ็มบี 838 เคเอ 501 ให้กำลัง 1,400 แรงม้า 
*ความเร็ว 72 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 400 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ ปืนกลขนาด 7.62 มม/ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
อ
เอเอสยู-57

*ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต
*ปีที่ใช้งาน 1957
*เจ้าหน้าที่ 3 นาย
*หน้ก 7,400 กิโลกรัม/ 7.3 ต้น
*ยาว 3.73 เมตร
*สูง 1.42 เมตร
*กว้าง 2.2 เมตร
*เกราะหนาที่สุด 15 มม./0.59 นิ้ว
*เครื่องยนต์ ซิล-123   ให้กำลัง 110 แรงม้า 
*ความเร็ว 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 320 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 57 ซม./ 2.24 นิ้ว 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
อ
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน

ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน (จีนตัวเต็ม: 台灣桃園國際機場 หรือ 臺灣桃園國際機場, ไต้หวันพินอิน: Táiwan Táoyuán Gúojì Jicháng, พินอิน: Táiwān Táoyuán Gúojì Jīcháng) เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ก (จีนตัวเต็ม: 中正國際機場, ไต้หวันพินอิน: Jhongjhèng Gúojì Jicháng, พินอิน: Zhōngzhèng Gúojì Jīcháng) ตั้งอยู่ที่เมืองเถา-ยฺเหวียน ในประเทศไต้หวัน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐจีน และเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าแอร์ไลน์ และอีวีเอแอร์ โดยอาคาร 1 รองรับผู้โดยสารได้ 15 ล้านคน อาคาร 2 รองรับผู้โดยสารได้ 17 ล้านคน รวมกันได้ 32 ล้านคนต่อปี

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสาร 1**
 การบินไทย- โกเรียนแอร์- คาเธย์แปซิฟิก- เจ็ตสตาร์เอเชีย- ไชน่าแอร์ไลน์
** แมนดารินแอร์ไลน์- เซบูแปซิฟิก- ทรานส์เอเชียแอร์เวย์- วีแอร์แอร์ไลน์- ปาลูทรานส์แปซิฟิก- เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์- ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์- มาเลเซียแอร์ไลน์- เวียดนามแอร์ไลน์- อังกอร์แอร์เวย์- แอร์มาเก๊า- นกสกูตแอร์ไลน์- ไทยไลอ้อนแอร์

**อาคารผู้โดยสาร 2**
 คาเธย์แปซิฟิก
** ดราก้อนแอร์- เคแอลเอ็ม- เจแปนแอร์ไลน์
** เจแปนเอเชียแอร์เวย์- ไชน่าแอร์ไลน์- นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์- แปซิฟิกแอร์ไลน์- ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ทรานสปอร์ต- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- สิงคโปร์แอร์ไลน์- ออลนิปปอนแอร์เวย์
** แอร์นิปปอน- อีวีเอแอร์
** ยูนิแอร์- เอเชียน่าแอร์ไลน์

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 ไชน่าแอร์ไลน์คาร์โก- อีวีเอแอร์คารโก- แอตลาสแอร์ (ให้บริการสำหรับเอมิเรตส์)

**แผนพัฒนาสนามบินในอนาคต**
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานไต้หวันเถาหยวนรองรับรวมได้ 32 ล้านคน โดยในอนาคตจะมีแผนจะสร้างอาคาร 4 เป็นแบบอาคารขนาดเล็กที่สามารถรองรับได้ 5 ล้านคน ก่อนที่จะมีการก่อสร้างอาคารผุ้โดยสารอาคาร 3 โดยสามารถรองรับเพิ่มเติมได้ อีก 8 ล้านคน เมื่อโครงการเสร็จสิ้นจะสามารถรองรับได้มากถึง 45 ล้านคนในอนาคต  และในปี พ.ศ. 2576 (ค.ศ. 2042) จะสามารถพัฒนาได้มากถึง 86 ล้านคนพร้อมกับการสร้างรันเวย์ที่ 3

**อ้างอิง**
ต
หมวดหมู่:เจียง ไคเชก
ซีวี90

*ประเทศผู้ผลิต สวีเดน
*ปีที่ใช้งาน 1998
*เจ้าหน้าที่ 4 นาย
*หน้ก 25,000 กิโลกรัม/ 24.6 ต้น
*ยาว 6.47 เมตร
*สูง 2.9 เมตร
*กว้าง 3.1 เมตร
*เกราะหนาที่สุด ความลับ
*เครื่องยนต์ ดีเซล สคาเนีย  ให้กำลัง 600 แรงม้า 
*ความเร็ว 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 670 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
ซ
ไอเควี-91

right
*ประเทศผู้ผลิต สวีเดน
*ปีที่ใช้งาน 1975
*เจ้าหน้าที่ 4 นาย
*หน้ก  16.3 ต้น
*ยาว 6.41 เมตร
*สูง 2.32 เมตร
*กว้าง 3 เมตร
*เกราะหนาที่สุด ความลับ
*เครื่องยนต์ ดีเซล วอลโว่-เพนตา  ให้กำลัง 360 แรงม้า 
*ความเร็ว 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 550 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 90 มม./ 3.54 นิ้ว 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
อ
หมวดหมู่:รถยิงสนับสนุน
มากัช

มากัช7
*ประเทศผู้ผลิต อิสราเอล
*ปีที่ใช้งาน 1970
*เจ้าหน้าที่ 4 นาย
*หน้ก 54,857 กิโลกรัม/ 54 ต้น
*ยาว 8.56 เมตร
*สูง 3.35 เมตร
*กว้าง 3.2 เมตร
*เกราะหนาที่สุด 115 มม./4.53 นิ้ว
*เครื่องยนต์ เจเนอรัล ไดนามิคส์ เอวีดีเอส 179 เอ วี12 ให้กำลัง 908 แรงม้า 
*ความเร็ว 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*รัศมีทำการ 129 กิโลเมตร
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 90 มม./ 3.54 นิ้ว หรือ 105 มม./4.13 นิ้ว 
**อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.297 นิ้ว 3 กระบอก และปินกลอัตโนมัติ 12.7 มม/ 0.5 นิ้ว 1 กระบอก

**อ้างอิง**
George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
ม
พีที-91

พีที-91- ประเทศผู้ผลิต ประเทศโปแลนด์- ปีที่ใช้งาน 1993- เจ้าหน้าที่ 3 นาย- หน้ก 45,300 กิโลกรัม/ 44.6 ต้น- ยาว 9.67 เมตร- สูง 2.19 เมตร- กว้าง 3.59 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล เอส12ยู วี12  ให้กำลัง 850 แรงม้า รุ่นมาเลเซีย 1000 แรงม้า- ความเร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 650 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 125 ซม./ 4.92 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม.และขนาด 12.7 มม อย่างละ 1 กระบอก

**ประเทศผู้ใช้งาน**
ประเทศที่ใช้รถถังพีที-91- โปแลนด์- มาเลเซีย- อินเดีย- จอร์เจีย

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
พ
ซาบรา

* ประเทศผู้ผลิต อิสราเอล- ปีที่ใช้งาน 1999- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 55,000 กิโลกรัม/ 54.1 ต้น- ยาว 8.26 เมตร- สูง 3.05 เมตร- กว้าง 3.63 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล เจนเนอรัล ไดนามิคส์ เอวีดีเอส 1790 5เอ วี12 ให้กำลัง 908 แรงม้า - ความเร็ว 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 450 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.. นิ้ว 3 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
ทีเอเอ็ม

ทีเอเอ็ม- ประเทศผู้ผลิต อาร์เจนตินา- ปีที่ใช้งาน 1976- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 30,000 กิโลกรัม/ 29.53 ต้น- ยาว 6.77 เมตร- สูง 2.71 เมตร- กว้าง 3.92 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล เอ็มทียู เอ็มบี 833 เคเอ 500  ให้กำลัง 720 แรงม้า - ความเร็ว 75 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 940 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 105 มม./ 4.13 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
หมวดหมู่:รถถัง
รถถังที-10

ที-10- ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต- ปีที่ใช้งาน 1953- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 52,000 กิโลกรัม/ 51.2 ต้น- ยาว 7.41 เมตร- สูง 2.43 เมตร- กว้าง 3.56 เมตร- เกราะหนาที่สุด 270 มม./ 10.63 นิ้ว- เครื่องยนต์ ดีเซล วี2ไอเอส 12 สูบ  ให้กำลัง 690 แรงม้า - ความเร็ว 42 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 250 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 122 มม./ 4.8 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 14.55 มม./ 0.57 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหนัก
ที-62

ที-62
ที-62 รุ่นพัฒนา ถูกใช้งานในการรุกรานอัพกานิสถานของสหภาพโซเวียต
การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน 

**การจัดหารถถังใหม่**
ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น  ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น

**การพัฒนาในรุ่นต่างๆ**
ที-62เอ
*ที-62
*ที-62เค
*ที-62เคเอ็น
*ที-62เอ็ม
*ที-62ดี
*ที-62เอ็มเค
*ที-62เอ็มวี
*ที-62/122
*ที-62/160
*ที-67
*ที-72

**รายละเอียด ที-62**
 ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต  (รัสเซีย)  - ปีที่ใช้งาน 1961                    - เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 40,000 กิโลกรัม/ 39.4 ต้น- ยาว 5.63 เมตร- สูง 2.39 เมตร- กว้าง 3.3 เมตร- เกราะหนาที่สุด 242 มม./9.53 นิ้ว- เครื่องยนต์ ดีเซล วี55 12 สูบ  ให้กำลัง 580 แรงม้า - ความเร็ว 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 650 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 115 มม./ 4.53 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./0.5 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
ที-72

T-72
T-72 เป็นตระกูลของรถถังหลักโซเวียตที่เข้าสู่การผลิตครั้งแรกในปี 1971. มีการสร้างรถถัง T-72 ประมาณ 20,000 คันรุ่น , T-72A ที่เปิดตัวในปี 2522 ถือเป็นรถถังหลักรุ่นที่สอง มันถูกส่งออกอย่างกว้างขวางและเห็นมันได้ใน 40 ประเทศและในความขัดแย้งมากมาย รุ่น T-72B3 ที่เปิดตัวในปี 2010 ถือเป็นรถถังต่อสู้รุ่นที่สาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
ที-64

รถถัง ที-64- ประเทศผู้ผลิต สหภาพโซเวียต- ปีที่ใช้งาน 1972- เจ้าหน้าที่ 3 นาย- หน้ก 42,000 กิโลกรัม/ 41.3 ต้น- ยาว 7.4 เมตร- สูง 2.2 เมตร- กว้าง 3.46 เมตร- เกราะหนาที่สุด 200 มม./7.87 นิ้ว- เครื่องยนต์ ดีเซล 5ดีทีเอฟ 5 สูบ  ให้กำลัง 750 แรงม้า - ความเร็ว 75 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 400 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 125 มม./4.92 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
ที-80

right
ที-80 (T-80) เป็นรถถังหลักที่ใช้ระบบเครื่องยนต์กังหันแก๊สเป็นรุ่นที่ 2 ของโลก (ถัดจาก Strv-103 จากสวีเดน) เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976  
T-80 รุ่นแรกใช้เครื่องยนต์แบบ GTD-1000 ขนาด 1000 แรงม้า  รุ่นที่สองใช้ชื่อ T-80B เครื่องยนต์แบบ GTD- 1000TF ด้วยกำลังม้าเท่าเดิม และ รุ่นล่าสุด T-80U เครื่องยนต์แบบ GTD- 125.  
รถถัง T-80 ติดตั้งปืนใหญ่รถถังขนาด 125 มม. ลำกล้องเรียบ มีระบบทรงตัวของป้อมปืน ทั้งสองทิศทาง พร้อมด้วยปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. สองกระบอก และปืนกลหนักแบบ PKT ขนาด 12.7มม.หนึ่งกระบอก
ด้วยระบบควบคุมการยิงอันทันสมัยทำให T-80 สามารถทำลายเป้าหมายในระยะไกลสุดได้ถึง 5000 เมตร  กล้องเล็งกลางคืนช่วยให้พลยิงสามารถมองเห็นเป้าหมายในความมืดได้ไกลถึง 1300 เมตรเมื่อใช้แสงอินฟราเรด และไกลถึง 850 เมตรเมื่อไม่ใช้แสงอินฟราเรด

**ระบบควบคุมการยิง**
 ผู้บังคับรถ : กล้องเล็งกลางวัน-กลางคืนเชิงรับระบบทรงตัวทางดิ่ง - พลยิง: กล้องเล็งกลางวันระบบทรงตัวสองทิศทางพร้อมเครื่องหาระยะด้วยเลเซอร์และระบบนำวิถี; กล้องเล็งกลางคืนเชิงรับระบบทรงตัวทางดิ่ง - คอมพิวเตอร์ขีปนะ: ประมวลผลสภาพแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับความแม่นยำในการยิง - เครื่องตรวจจับความร้อน: ค้นหาเป้าหมายด้วยระบบความร้อน

**ระบบป้องกันตัว**
 แผ่นเกราะ: ป้องกันกระสุน APFSDS, HEAT - เกราะแบบอ่อนตัว - ป้องกันรังสี - ป้องกันตรวจจับความร้อน- สีพราง- ป้องกัน นชค.- ป้องกันการยิงกดดดัน- การรบกวนทางอีเลคทรอนิค - เครื่องปรับอากาศ

**ข้อมูลจำเพาะ**
 น้ำหนัก (ตัน) : 46 - ความเร็ว (กม./ชม.) : 70 - สัดส่วน (เมตร) : 9.651/6.982 x 3.582 x 2.202 - เครื่องยนต์: กังหันแกส GTD 1,250 แรงม้า - พลประจำรถ: 3 นาย - กำลังม้าต่อน้ำหนัก (แรงม้า/ตัน) :  27.2 - แรงกดพื้นดิน (กก./ลบ.ซม.) :  0.925 - ความจุน้ำมัน (ลิตร) :  1,840 - ระยะปฏิบัติการ (กม.) : 400 - ลุยน้ำลึก (เมตร) : 1.2/5.0 - อาวุธ
** ปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด125 มม.  
** ปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. 
** ปืนกลหนักขนาด 12.7 มม.  12.7 mm NSVT- ป้อนกระสุนปืนใหญ่:อัตโนมัติ; - ระบบทรงตัวของป้อมปืน:2ทิศทาง; - บรรทุกกระสุน
** ปืนใหญ่: 45นัด; 
** ปืนกลร่วมแกน: 1,250นัด;
** ปืนกลหนักขนาด 450นัด; - มุมยกปืน/มุมลดปืน.: 15องศา/ -5องศา;- NSVT 12.7×108mmชนิดกระสุนปืนใหญ่: APFSDS HE-FRAG HEAT จรวดนำวิถึ- ปืนกลหนักขนาด 12.7 มม. 12.7 mm NSVT- มุมยกปืน/มุมลดปืน :  75องศา/5องศา

**รายชื่อประเทศผู้ใช้งาน**
สีน้ำเงินคือประเทศผู้ใช้งาน ที-80

**อดีตประเทศผู้ใช้งาน**

**อ้างอิง**
 http://se-ed.net/young11/tank/t80.htm date=2007-09-27 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:รถถังจากสหภาพโซเวียต
ทีอาร์-85

* ประเทศผู้ผลิต โรมาเนีย- ปีที่ใช้งาน 1987- เจ้าหน้าที่ 3 นาย- หน้ก 50,000 กิโลกรัม/ 49.2 ต้น- ยาว 9.96 เมตร- สูง 3.10 เมตร- กว้าง 3.44 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล เอ็มทียู 8 สูบ  ให้กำลัง 860 แรงม้า - ความเร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 310 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 100 มม./3.94 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
หมวดหมู่:รถถัง
มีเดียวิกิ:Undo-success

สามารถย้อนการแก้ไขได้ กรุณาเปรียบเทียบข้อความด้านล่างนี้เพื่อให้แน่ใจว่านี่คือสิ่งที่คุณต้องการจะทำ แล้วจึงกดบันทึก
ไทป์ 59

ไทพ 59 II

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ประเทศผู้ผลิต สาธารณรัฐประชาชนจีน- ปีที่ใช้งาน 1959- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 36,000 กิโลกรัม/ 35.4 ต้น- ยาว 7.9 เมตร- สูง 2.59 เมตร- กว้าง 3.27 เมตร- เกราะหนาที่สุด 203 มม./ 7.99 นิ้ว- เครื่องยนต์ ดีเซล 12150แอล วี12  ให้กำลัง 430 แรงม้า - ความเร็ว 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 420 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 100 มม./3.94 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
ไทป์ 62

== ข้อมูลจำเพาะ**
 ประเทศผู้ผลิต สาธารณรัฐประชาชนจีน- ปีที่ใช้งาน 1962- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 21,000 กิโลกรัม/ 20.7 ต้น- ยาว 7.9 เมตร- สูง 2.25 เมตร- กว้าง 2.68 เมตร- เกราะหนาที่สุด ความลับ- เครื่องยนต์ ดีเซล 12 สูบ  ให้กำลัง 430 แรงม้า - ความเร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 500 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 85 มม./3.35 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว  1กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถถัง
ไทป์ 63

200px- ประเทศผู้ผลิต สาธารณรัฐประชาชนจีน- ปีที่ใช้งาน 1963- เจ้าหน้าที่ 4 นาย- หน้ก 18,000 กิโลกรัม/ 18.1 ต้น- ยาว 8.44 เมตร- สูง 2.52 เมตร- กว้าง 3.2 เมตร- เกราะหนาที่สุด 14 มม./ 0.55 นิ้ว- เครื่องยนต์ ดีเซล 12150แอล วี12  ให้กำลัง 400 แรงม้า - ความเร็ว 64 กิโลเมตร/ชั่วโมง- รัศมีทำการ 370 กิโลเมตร- อาวุธ
** อาวุธหลัก ปืนใหญ่ ขนาด 85 มม./3.35 นิ้ว 
** อาวุธรอง ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว 1กระบอก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:รถถังสะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต