Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แรงลอยตัว

ไฟล์:Buoyancy-th.svg|thumb|right|250px|แรงที่กระทำในการลอยตัว หลักการของอาร์คิมิดีส
ในทางฟิสิกส์ แรงลอยตัว คือแรงกระทำในทิศทางพุ่งขึ้นที่ของเหลวต่อต้านต่อน้ำหนักของวัตถุ ถ้ามองของไหลในแนวดิ่ง ความดันจะเพิ่มขึ้นตามระดับความลึกอันเป็นผลจากน้ำหนักของของไหลที่อยู่ชั้นบน ๆ ดังนั้นในแท่งของไหลหนึ่ง ๆ หรือวัตถุที่จมอยู่ในของเหลวนั้นในระดับลึก จะพบกับความดันที่มากกว่าเมื่ออยู่ที่ระดับตื้น ความแตกต่างของความดันนี้เป็นผลจากแรงสุทธิที่มีแนวโน้มผลักดันวัตถุให้ขึ้นไปข้างบน ขนาดของแรงนั้นเท่ากับความแตกต่างของความดันระหว่างจุดบนกับจุดล่างสุดของแท่งของเหลวนั้น ซึ่งเท่ากับน้ำหนักของของเหลวที่อยู่ในแท่งของเหลวนั้นด้วย ด้วยเหตุนี้ วัตถุที่มีความหนาแน่นมากกว่าของเหลวจะมีแนวโน้มที่จะจมลงไป ถ้าวัตถุมีความหนาแน่นน้อยกว่าของเหลว หรือมีรูปร่างที่เหมาะสม (เช่น การเรือ, การบิน, การอวกาศ) แรงนั้นจะสามารถทำให้วัตถุลอยตัวอยู่ได้ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Falling in Water- Archimedes' Principle – background and experiment- BuoyancyQuest (a website featuring buoyancy control videos)
หมวดหมู่:แรง
หมวดหมู่:กลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
เกลียวอาร์คิมิดีส

เกลียวอาร์คิมิดีส ใช้มือหมุนเพื่อขนถ่ายน้ำขึ้นไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เกลียวอาร์คิมิดีส (Archimedes' screw) หรือปั๊มเกลียว (screwpump) คือเครื่องจักรในประวัติศาสตร์ที่ใช้ในการขนถ่ายน้ำจากที่ต่ำไปยังท้องร่องชลประทาน อาร์คิมิดีสได้ชื่อว่าเป็นผู้คิดค้นปั๊๊มเกลียว แต่ที่แท้แล้วมีการใช้งานเครื่องจักรลักษณะนี้มาก่อนหน้าเขาแล้วหลายศตวรรษในประเทศอียิปต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Technology and Culture Volume 44, Number 1, January 2003 (PDF) Dalley, Stephanie. Oleson, John Peter. "Sennacherib, Archimedes, and the Water Screw: The Context of Invention in the Ancient World"-  The Turn of the Screw: Optimal Design of an Archimedes Screw, by Chris Rorres, PhD. date=2007-09-27 -  archimedean screw pump, how to build a functioning Archimedes screw pump from modern materials- Web archive backup:  Plywood archimedean screw water pump, how to build a functioning Archimedes screw pump( 2009-10-25)-  Manual for Screw Pumps, publisher date=2008-05-20 -  "Archimedean Screw" by Sándor Kabai, Wolfram Demonstrations Project, 2007.-  "The Archimedes Screw" date=2011-03-15 -  Archimede Screw
หมวดหมู่:เครื่องสูบน้ำ
หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของกรีก
โนปังคิสซะ

โนปังคิสซะ (nōpan kissa) หมายความว่า ร้านกาแฟไม่นุ่งชั้นใน เป็นร้านเครื่องดื่มในประเทศญี่ปุ่นซึ่งพนักงานไม่นุ่งชั้นใน มีลักษณะคล้ายร้านอาหารทั่วไป แต่ราคาสูงกว่ากันราวสี่ถึงห้าเท่า และพื้นทั้งหมดหรือบางส่วนของร้านปูด้วยกระจกไว้ส่องดูใต้กระโปรง ลูกค้ามองพนักงานได้ แต่สัมผัสไม่ได้ แตกต่างจากการบริการทางเพศรูปแบบอื่น เช่น โซปแลนด์ และพิงก์ซาลอน ที่สัมผัสตัวพนักงานได้
ร้านประเภทโนปังคิสซะนี้เปิดครั้งแรกที่จังหวัดโอซะกะเมื่อปี 2523 ส่วนร้านอย่างอื่นที่ให้บริการทำนองเดียวกัน เช่น โนปังชะบุชะบุ (nopan shabu-shabu) ซึ่งเป็นร้านหม้อไฟ และโนปังคะระโอะเกะ (nopan karaoke) ซึ่งเป็นร้านคาราโอเกะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การค้าประเวณีในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศ
เด็กแดง

right
หงไหเอ๋อร์ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ อั้งฮั้ยยี้ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (w=Hung Hai-Erh) แปลว่า เด็กแดง เป็นตัวละครจากนวนิยายคลาสสิกของจีนเรื่อง ไซอิ๋ว เป็นบุตรขององค์หญิงพัดเหล็กกับราชาปีศาจกระทิง เนื่องจากบำเพ็ญพรตมากว่าสามร้อยปี จึงมีพละกำลังวิเศษ บิดาจึงให้ไปคอยรักษาภูเขาเพลิงไว้ เด็กแดงจึงมี "เพลิงสมาธิ" (p=Sānmèi-zhēnhuǒ) ซึ่งทำให้เขาสามารถปล่อยกระแสไฟจากดวงตา รูจมูก และปาก ซึ่งเป็นไฟที่มิอาจดับด้วยน้ำได้
เด็กแดงมีชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "เชิ่งอิงต้าหวัง" ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ "เซี้ยเองไต้อ๋อง" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (聖嬰大王; "มหาราชปราชญ์ผู้เยาว์") ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นสุธนกุมาร อัครสาวกเบื้องซ้ายของพระโพธิสัตว์กวนอิม

**ในไซอิ๋ว**
ไฟล์:Dharma Flower Temple Avalokitasvara Bodhisattva.jpg|thumb|300px|เด็กแดงซึ่งภายหลังเป็นสุธนกุมาร พระอัครสาวกเบื้องซ้ายของพระกวนอิม สังเกตได้ทางขวามือของภาพ
เห้งเจียรบกับเด็กแดงเพื่อนำพระถังซัมจั๋ง อาจารย์ของเขากลับมา เด็กแดงไม่เชื่อที่ซุนหงอคงกล่าวว่า เป็นพี่น้องร่วมสาบานกับราชาปีศาจกระทิง บิดาของเด็กแดง เด็กแดงพยายามสังหารเห้งเจียโดยวิธีควบคุมธาตุทั้งห้าด้วยกระแสเพลิงอันมหาศาล มีอานุภาพถึงขนาดจะผลาญสวรรค์ก็ได้ แต่เห้งเจียอาศัยมนตร์กันไฟ แล้วไล่ล่าเด็กแดงไปถึงถ้ำที่อาศัย เบื้องต้น เห้งเจียขอฝนจากนาคราชแห่งทะเลตะวันออกเพื่อต่อต้านเพลิงสมาธิของเด็กแดง แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะฝนของนาคราชสามารถดับได้แต่เพลิงทั่วไปเท่านั้น เพลิงสมาธิที่เด็กแดงปล่อยมา เมื่อได้ฝนของนาคราช ก็ยิ่งทวีกำลังขึ้นอีก เกือบเผาเห้งเจียถึงแก่ความตาย ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้นเห้งเจียจึงร้องขอความช่วยเหลือจากพระกวนอิม
พระกวนอิมเนรมิตบัลลังก์บัวไว้ในป่า เด็กแดงเห็นก็จู่เข้าไปนั่งแล้วทำท่าทางอย่างพระกวนอิม ทันใด บัลลังก์บัวเปลี่ยนรูปเป็นดาบเข้าทิ่มแทงเด็กแดง เด็กแดงพยายามดึงดาบเหล่านั้นออก ดาบก็แปรรูปเป็นง้าวโถมเข้าฟันเด็กแดง ได้รับความเจ็บปวดเป็นอันมาก เด็กแดงจึงร้องขอให้พระโพธิสัตว์ปล่อยตน โดยจะยอมเป็นสาวกเป็นการแลกเปลี่ยน พระโพธิสัตว์จึงถอนง้าวออกจากเด็กแดงและรักษาให้ แต่เด็กแดงกลับพยายามโจมตีพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์จึงโยนมงคลทองขึ้น เป็นมงคลลักษณะเดียวกับที่เห้งเจียสวม มงคลนั้นแยกตัวออกเป็นห้าห่วงแล้วเข้ารึงรัดศีรษะของเด็กแดง แขนทั้งสอง และขาทั้งสอง และบีบรัดเข้าเรื่อย ๆ หลังจากที่โพธิสัตว์สังวัธยายมนตร์ชื่อ "โอมมณิปัทเมหูม" (โอมฺ มณิ ปทฺเม หูมฺ) สร้างทุกขเวทนาให้เด็กแดงเป็นอันมาก เด็กแดงจึงยอมแพ้
เด็กแดงพบว่า ตนไม่อาจถอนมงคลเหล่านี้จากร่างกายไปได้ เห้งเจียเห็นแล้วก็ร้องเยาะ เด็กแดงได้ฟังแล้วก็โกรธ จะเข้าทำร้าย พระโพธิสัตว์จึงสังวัธยายมนตร์นั้นอีก เป็นผลให้มือทั้งสองข้างของเด็กประกบเข้าด้วยกันในท่าประนมอยู่บนอก และไม่อาจแยกออกจากกันได้เลย บัดนี้ เด็กแดงจึงไม่อาจเคลื่อนไหวร่างกายไปในกิริยาใดได้อีก นอกจากผงกศีรษะลงเป็นการวันทา โพธิสัตว์ให้ฉายาเด็กแดงเมื่อออกบวชแล้วว่า "สุทธนะ" (Sudhana) ภาษาจีนสำเนียงมาตรฐานว่า "ช่านไฉ" (善財)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในไซอิ๋ว
โคนอนแห่งซามอส

โคนอนแห่งซามอส (Conon of Samos; 280 BC-220 BC) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวกรีก เป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นผู้ตั้งชื่อให้แก่ กลุ่มดาวผมเบเรนิซ
โคนอนเกิดที่เกาะซามอส แคว้นไอโอเนีย และคาดว่าน่าจะเสียชีวิตที่เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ เมื่อเขาเป็นนักดาราศาสตร์ประจำราชสำนักของพระเจ้าทอเลมีที่ 3 เขาตั้งชื่อกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ตามชื่อพระนางเบเรนิซที่ 2 ชายาของพระเจ้าทอเลมี ผู้เสียสละเกศาของตนเพื่อแลกเปลี่ยนให้พระสวามีกลับจากสงครามซีเรียครั้งที่ 3 อย่างปลอดภัย เมื่อกล่องพระเกศาหายไป โคนอนอธิบายว่าเทพเจ้านำเกศาของพระนางไปไว้บนฟากฟ้า 
พัพพัสแห่งอเล็กซานเดรีย บอกว่า วงก้นหอยอาร์คิมิดีสที่แท้แล้วผู้ค้นพบคือโคนอน อพอลโลเนียสแห่งเพอร์กาบันทึกไว้ว่า โคนอนทำงานเกี่ยวกับภาคตัดกรวย ซึ่งงานชิ้นนี้เป็นรากฐานให้แก่หนังสือเล่มที่ 4 ของอพอลโลเนียส คือ Conics

**อ้างอิง**
 Ivor Bulmer-Thomas. "Conon of Samos." Dictionary of Scientific Biography 3:391.- Otto E. Neugebauer, A History of Ancient Mathematical Astronomy (New York, 1975).
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวกรีก
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวกรีก
-220
สภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย

สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย คริสตชนคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า สภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย (The Catholic Bishops' Conference of Thailand) อักษรย่อ สสท. เป็นองค์การปกครองสูงสุดของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย ประกอบด้วยมุขนายกชาวไทยซึ่งเป็นประมุขเขตมิสซังต่าง ๆ ทั่วประเทศไทยทั้งสิบเอ็ดมิสซัง
ปัจจุบัน สำนักงานเลขาธิการสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่เลขที่ 122/11 ซอยนาคสุวรรณ ถนนนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก บรรพ 2 ภาค 2 ลักษณะ 2 หมวด 4 กำหนดให้มีสภามุขนายก (conference of bishops) ขึ้นเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่อภิบาลคริสตชนชาวคาทอลิกในอาณาเขตของตน เพื่อส่งเสริมความดีงามที่คริสตจักรมอบแก่มนุษยชาติในรูปแบบต่าง ๆ โดยเฉพาะการเผยแพร่ศาสนา สมาชิกของสภาฯ จะประกอบด้วยมุขนายกประจำมุขมณฑลต่าง ๆ ในประเทศนั้น ๆ แต่ไม่นับมุขนายกเกียรตินามและเอกอัครสมณทูต
มุขนายกมิสซังในประเทศไทยจึงรวมกลุ่มกันก่อตั้งสภาขึ้นโดยได้รับอนุมัติจากสันตะสำนักในปี 1965 ใช้ชื่อว่า “สภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย” โดยมีพระคุณเจ้าเกลาดิอุส บาเยต์ (Claude-Philippe Bayet) มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานีในขณะนั้นเป็นประธานสภาองค์แรก ต่อมากรมการศาสนาให้เปลี่ยนชื่อเป็น “สภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย” แล้วรับรองเป็นองค์การพิเศษทางศาสนาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2512 

**โครงสร้าง**
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2568) สภาประมุขแห่งบาทหลวง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:องค์การทางศาสนาคริสต์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:คริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย
สงครามพิวนิกครั้งที่สอง

สงครามพิวนิกครั้งที่สอง หรือบ้างเรียกว่า สงครามฮันนิบาล หรือ สงครามต่อต้านฮันนิบาล (สำหรับชาวโรมัน) กินเวลาตั้งแต่ปีที่ 218 ก่อนคริสตกาลจนถึงปีที่ 202 ก่อนคริสตกาล ประกอบด้วยการรบย่อยๆ จำนวนมากทั้งทางฟากตะวันตกและตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สงครามนี้จัดว่าเป็นสงครามใหญ่ครั้งที่ 2 ระหว่างคาร์เทจกับสาธารณรัฐโรมัน โดยมีชาวเบอร์เบอร์เข้าร่วมด้วยในฝั่งของคาร์เทจ รัฐทั้งสองนี้มีสงครามใหญ่กันทั้งสิ้น 3 ครั้งตลอดช่วงเวลาที่ทั้ง 2 รัฐดำรงอยู่ เรียกชื่อว่า "สงครามพิวนิก" เนื่องจากชื่อของอาณาจักรโรมในภาษาคาร์เทจนั้นเรียกว่า "พิวนิชี" ตามภาษาฟีนีเชียนของบรรพบุรุษ
สงครามนี้นับว่าเริ่มต้นขึ้นเมื่อฮันนิบาลเดินทางข้ามเทือกเขาแอลป์ไปบุกจู่โจมโรมโดยไม่ทันตั้งตัว ตามด้วยทัพพันธมิตรของชาวกอลที่ร่วมเข้าบดขยี้กองทัพโรมันในยุทธการทรีเบีย และการซุ่มโจมตีครั้งใหญ่ในยุทธการทราซิมีน ฝ่ายโรมันพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ในยุทธการคันนาย หลังจากนั้น พันธมิตรของโรมันหลายเมืองยกทัพไปโจมตีคาร์เทจ และทำให้การรบในอิตาลียืดเยื้ออยู่นับทศวรรษ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่กองทัพโรมันถูกทำลายไปเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ดี กองทัพโรมันสามารถเข้ายึดเมืองใหญ่หลายเมืองที่เข้ากับฝ่ายศัตรู และทำลายทัพคาร์เทจที่จะยกไปช่วยฮันนิบาลลงได้ในยุทธการเมเทารัส สกิปิโอ อัฟริกานุส นายพลชาวแอฟริกันซึ่งเป็นแม่ทัพโรมันสามารถเข้ายึดอาณาจักรคาร์เทจใหม่บนแผ่นดินสเปนได้ และเข้าครอบครองไอบีเรียในยุทธการอิลิปา สงครามสิ้นสุดลงในยุทธการซามา เมื่อสกิปิโอ อัฟริกานุส ประจันหน้ากับฮันนิบาลในแอฟริกา และฝ่ายหลังพ่ายแพ้ยับเยิน คาร์เทจยอมจำนนและตกเป็นรัฐอารักขาของโรมัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Massinissafix-attempted=yes - Polybius History
ขุนคลัง

ขุนคลัง หรือ ไกวส์ตอร์ (qvaestor) เป็นชื่อตำแหน่งข้าราชการในระบบเส้นทางแห่งเกียรติยศ (cursus honorum) มีหน้าที่กำกับดูแลการคลัง ในสมัยสาธารณรัฐโรมันขุนคลังเป็นข้าราชการการเมือง แต่ในสมัยจักรวรรดิโรมันเป็นข้าราชการประจำ
ปัจจุบัน คำว่า "ขุนคลัง" ยังใช้เป็นตำแหน่งตำรวจชั้นผู้ใหญ่ในประเทศอิตาลีและโรมาเนีย กับทั้งยังเป็นชื่อตำแหน่งผู้กำกับดูแลการคลังในบางองค์กรด้วย

**อ้างอิง**
 Bourne, Frank (Princeton University). "A History of the Romans" Boston, MA. 1967, D.C. Heath and Company

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  List of quaestors date=2009-05-03 
หมวดหมู่:โรมันโบราณ
จานสะท้อนแบบพาราโบลา

คลื่นขนานวิ่งเข้าสู่กระจกแบบพาราโบลา ถูกรวมคลื่นไปยังจุดโฟกัส F
จานสะท้อนแบบพาราโบลา (parabolic reflector) คืออุปกรณ์สะท้อน หรือกระจก ที่ใช้สะสมหรือรวบรวมพลังงาน เช่น แสง เสียง หรือคลื่นวิทยุ รูปร่างของมันคล้ายกับพาราโบลอยด์กลม (circular paraboloid) จานสะท้อนแบบพาราโบลาสามารถมีรูปร่างเป็นคลื่นระนาบตามแนวแกน ไปจนถึงคลื่นทรงกลมที่ม้วนวนเข้าสู่จุดโฟกัส 
จานสะท้อนแบบพาราโบลาใช้ในการรวบรวมพลังงานจากที่ไกลๆ (เช่นคลื่นเสียง หรือแสงจากดาวฤกษ์) และนำพลังงานนั้นรวมเข้าไปสู่จุดโฟกัส เมื่อนำหลักการสะท้อนมาดำเนินกลับทาง จานสะท้อนแบบพาราโบลาก็อาจนำมาใช้ส่องพลังงานจากจุดกำเนิดที่อยู่ที่โฟกัสและส่งออกไปเป็นลำพลังงานแบบขนานก็ได้ เป็นหลักการที่ใช้งานใน สปอตไลท์ และ ไฟหน้าของรถยนต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Java demonstration of a parabolic reflector date=2005-11-29 -  Algorithm and spreadsheet for making a simple paraboloid date=2013-04-05 : Design and make a paraboloid for use as a solar concentrator, sound mirror or microwave antenna.-  Parabolic Reflector Antennas www.antenna-theory.com
หมวดหมู่:กระจกเงา
พอลิเบียส

ไฟล์:Philopoemen David Angers Louvre LP1556.jpg|thumb|upright|Wounded Philopoemen by David d'Angers, 1837, Louvre
พอลิเบียส (Polybius, Πολύβιος; 200-118 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกในสมัยเฮลเลนิสติก มีชื่อเสียงจากงานเขียนเรื่อง The Histories ซึ่งครอบคลุมเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ช่วง 220-146 ปีก่อนคริสตกาล บรรยายถึงการรุ่งเรืองขึ้นของสาธารณรัฐโรมัน และการที่โรมันสามารถเข้าครอบครองกรีก นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากแนวคิดเรื่องสมดุลทางการเมืองของรัฐบาล ซึ่งต่อมานำมาใช้ใน The Spirit of the Laws ของมงแต็สกีเยอ และเป็นต้นร่างของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:ชาวกรีกโบราณ
-120
แมนดารินแอร์ไลน์

China Airlines Minquan Building, which houses the headquarters of Mandarin Airlines
แมนดารินแอร์ไลน์ (華信航空; pinyin: Huáxìn Hángkōng) เป็นสายการบินของประเทศสาธารณรัฐจีน เป็นบริษัทลูกของสายการบินไชน่าแอร์ไลน์ ให้บริการโดยเครื่องเช่าเหมาลำ มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถาหยวน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แมนดารินแอร์ไลน์- แมนดารินแอร์ไลน์ - ฝูงบินสายการบินแมนดารินแอร์ไลน์

**อ้างอิง**
ม
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
กรงเล็บอาร์คิมิดีส

กรงเล็บอาร์คิมิดีส (Claw of Archimedes) เป็นอาวุธโบราณที่ประดิษฐ์โดยอาร์คิมิดีส เพื่อใช้ป้องกันการรุกรานทางน้ำในระหว่างการล้อมซีราคิวส์ ยังไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนว่าอาวุธนี้เป็นอย่างไร แต่จากบันทึกของนักประวัติศาสตร์ยุคโบราณ บรยายเอาไว้ว่ามีลักษณะเหมือนเครนที่ติดตั้งขอเกี่ยวเอาไว้ สามารถยกเรือที่มาโจมตีขึ้นจากน้ำ ยกไปที่อื่น แล้วก็ทิ้งลงมาทันทีทันใด
เครื่องจักรเหล่านี้มีบทบาทอย่างมากระหว่างสงครามพิวนิกครั้งที่สอง ในช่วง 214 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อสาธารณรัฐโรมันปิดล้อมเมืองไซราคัสด้วยกองเรือจำนวนอย่างน้อย 120 ลำภายใต้การนำของแม่ทัพมาร์คัส เคลาดิอุส มาร์เซลลุส เครื่องจักรนี้ทำลายเรือของฝ่ายโรมันไปได้มาก นักประวัติศาสตร์เช่นโพลิบิอุสและลิวีบันทึกไว้ว่าทัพโรมันเสียหายจากเครื่องจักรชนิดนี้เป็นจำนวนมาก รวมถึงความเสียหายจากเครื่องยิงหินที่พัฒนาโดยอาร์คิมิดีสเช่นกัน

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Chris Rorres, Harry Harris:  A Formidable War Machine: Construction and Operation of Archimedes’ Iron Hand, Symposium on Extraordinary Machines and Structures in Antiquity, Olympia, Greece, August 19-24, 2001, pp.1-18- C. K. Young: Archimedes's iron hand or claw – a new interpretation of an old mystery, Centaurus, Vol. 46, No. 3 (Dec. 2004), pp. 189-207

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Scale models of the Claw's operation-  BBC Secrets of the Ancients date=2008-04-11  BBC-  Polybius History
หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
หมวดหมู่:อาวุธโบราณ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/อาร์คิมิดีส

=== อาร์คิมิดีส**
อาร์คิมิดีส ถูกเสนอเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2554 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2554
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
 เสนอชื่อโดย Tinuviel | พูดคุย 100px
สนับสนุน 
# สนับสนุน --Sry85 18:17, 16 เมษายน 2554 (ICT)
# สนับสนุน --DoLKuNG 18:00, 23 เมษายน 2554 (ICT)
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#
ลิวี

ติตุส ลีวิอุส (Titvs Livivs) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า ลิวี (Livy; 59 ปีก่อนคริสต์ศักราช - ค.ศ. 17) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน ผู้เขียน หนังสือหลังจากการก่อตั้งนคร (Ab Vrbe Condita Libri) ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของโรมและเรื่องราวของชาวโรมัน ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ยุคตำนานเริ่มแรกของโรมก่อนการก่อตั้งจริงเมื่อ 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช ไปจนถึงสมัยจักรพรรดิเอากุสตุสอันเป็นยุคของลิวีเอง เขาสนิทสนมกับตระกูลยูลิอุส-เกลาดิอุสและเป็นผู้แนะนำเกลาดิอุส (หลานเอากุสตุสซึ่งจะขึ้นเป็นจักรพรรดิในอนาคต) ให้หัดเขียนประวัติศาสตร์ ลิวีกับลีวิอา (ภริยาของเอากุสตุส) มาจากตระกูลเดียวกัน แม้จะมิได้เป็นญาติร่วมสายเลือดใกล้ชิด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=dead
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
17
ลูเชียน

ลูเชียนแห่งซามอซาทา (Lucian of Samosata; Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς, Lucianus Samosatensis; ค.ศ. 125 – หลัง ค.ศ. 180) เป็นนักพูดชาวอัสซีเรีย และนักเขียนเรื่องเสียดสีซึ่งเขียนเป็นภาษากรีก มีชื่อเสียงจากความหลักแหลมในการเปรียบเปรยและเสียดสี
ลูเชียนนับเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายยุคแรกๆ ของอารยธรรมตะวันตก ในเรื่อง A True Story เขาเขียนบทบรรยายร้อยแก้วเป็นการสนทนาในจินตนาการจากเรื่องเล่าแฟนตาซีของโฮเมอร์ ใน โอดิสซีย์ และเทพนิยายอื่นๆ ที่มีชื่อเสียงในยุคสมัยของเขา เขาเขียนเรื่องราว "ทันสมัย" เช่นการเดินทางไปดวงจันทร์และดาวศุกร์ ชีวิตจากต่างดาว และสงครามระหว่างดาว ตั้งแต่เมื่อพันปีก่อนยุคของจูลส์ เวิร์น และ เอช. จี. เวลส์ เสียอีก นิยายของเขานับได้ว่าเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ยุคแรกๆ ของโลก แม้จะไม่ใช่เรื่องแรกที่สุดก็ตาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A.M. Harmon, Introduction to Lucian of Samosata-  name=Lucian of Samosata-  Loeb Classical Library, vol. 3/8 of Lucian's works date=2012-10-03 , with facing Greek text-  Alexander the False Prophet - the successful travelling prophet of Asclepius and his oracular serpent god-  Works of Lucian of Samostata at sacred-texts.com-  The Syrian Goddess, at sacred-texts.com-  Macrobii, at attalus.org-  Contents – Harvard University Press
หมวดหมู่:นักเขียนชาวกรีก
หลักการของอาร์คิมิดีส

หลักการของอาร์คิมิดีส (Archimedes' principle) กล่าวไว้ว่าแรงลอยตัวขึ้นที่กระทำต่อวัตถุที่จมอยู่ในของไหลไม่ว่าวัตถุนั้นจะจมทั้งส่วนหรือบางส่วนก็ตาม จะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่วัตถุนั้นแทนที่ และมีทิศทางขึ้นจากจุดศูนย์กลางของมวลของของไหลที่ถูกแทนที่นั้น หลักการของอาร์คิมิดีสเป็นกฎฟิสิกส์พื้นฐานสำหรับกลศาสตร์ของไหลที่คิดค้นขึ้นมาโดยอาร์คิมิดีสแห่งเมืองซีรากูซา

**หลักการ**
น้ำหนักของเรือซึ่งลอยอยู่ Fp และแรงลอยตัว Fa จะต้องมีขนาดเท่ากัน
ในบันทึก On Floating Bodies (250 ปีก่อนคริสตกาล) อาร์คิมิดีสได้เสนอไว้ว่า
ในทางปฏิบัติ หลักการของอาร์คิมิดีสสามารถใช้ในการคำนวณหาแรงลอยตัวที่เกิดขึ้นกับวัตถุที่จมทั้งส่วนหรือบางส่วนในของไหลได้ โดยแรงที่มีทิศทางพุ่งลงจากวัตถุคือน้ำหนักของวัตถุ และแรงที่มีทางพุ่งขึ้นจากวัตถุหรือแรงลอยตัวคือหลักการของอาร์คิมิดีสที่กล่าวไปในข้างต้น ดังนั้นแล้วแรงสุทธิบนวัตถุคือผลต่างของขนาดของแรงลอยตัวกับน้ำหนัก ถ้าหากว่าแรงสุทธิเป็นบวก วัตถุจะลอยขึ้น แต่ถ้าหากเป็นลบ วัตถุจะจม และถ้าหากเป็นศูนย์ วัตถุจะลอยอย่างสมดุลโดยที่จะไม่ลอยขึ้นหรือจมลง
หรือกล่าวง่าย ๆ คือหลักการของอาร์คิมิดีสกล่าวไว้ว่า เมื่อวัตถุจมเพียงบางส่วนหรือทั้งส่วนในของไหลใด ๆ น้ำหนักของวัตถุนั้นจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งน้ำหนักที่หายไปจะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่โดยวัตถุนั้น

**สมการ**
 น้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่ (แรงลอยตัว) = น้ำหนักที่ชั่งในอากาศ - น้ำหนักที่ชั่งในน้ำ
  คือ แรงลอยตัว (หน่วย นิวตัน)
  คือ ความหนาแน่นของของเหลว (หน่วย กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร)
  คือ ค่าความเร่งโน้มถ่วงของโลก (มีค่า ≈ 9.8 m/s2 หรือในบางกรณีอาจปัดขึ้นเป็น 10 m/s2)
  คือ ปริมาตรวัตถุส่วนที่จมในของไหล (หน่วย ลูกบาศก์เมตร)

**ดูเพิ่ม**
 แรงลอยตัว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แรง
หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:ฟิสิกส์
หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
หมวดหมู่:แรงลอยตัว
มอนสเตอร์ฟาร์ม

มอนสเตอร์ฟาร์ม (モンスターファーム, Monster Farm) หรือ มอนสเตอร์แรนเชอร์ (Monster Rancher) เป็นการ์ตูนอนิเมะของญี่ปุ่นผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเนื้อเรื่องอิงเกมชุดมอนสเตอร์ฟาร์มโดยเทคโม (Tecmo) ออกฉายในปี 2542 ความยาวทั้งสิ้น 73 ตอน เข้าฉายในประเทศไทยทางช่อง 9 การ์ตูน เมื่อวันที่ 22 ก.ค. 2544 - 31 มี.ค. 2545 ซึ่งโรสและไทก้าเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ ต่อมาได้มีการทำหนังสือการ์ตูนความยาว 2 เล่มโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ออกวางจำหน่ายช่วงปลายปี 2544 

**เนื้อเรื่อง**
มอนสเตอร์ฟาร์มเป็นเรื่องของเด็กประถมคนหนึ่งชื่อเก็งกิ ซึ่งชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็นชีวิตจิตใจ และได้ถูกดูดเข้าไปในเกมส์มอนสเตอร์ฟาร์มเพื่อต่อสู้กับฝ่ายอธรรม และ มู โดยการตามหานกไฟซึ่งเป็นมอนสเตอร์ในตำนานที่เชื่อกันว่าจะปราบฝ่ายอธรรมได้

**ตัวละครหลัก**

**ตัวละครหลัก**
 ซากุระ เก็งกิ (佐倉ゲンキ)- โฮลี่ (ホリィ)- โมจจี (モッチー)- สึเอโซ่ (スエゾー)- โกเลม (ゴーレム)- ไลก้า (ライガー)- แฮม (ハム)

**กองทัพวารุมอน**
 มู (ムー)- ปิ๊กซี่ (ピクシー)- กาลี (ガリ)- กิงกิไลก้า (ギンギライガー, ไลก้าสีเงิน)- นากา (ナーガ)- บลูเมาท์เทน (ブルーマウンテン)- ดูราฮัน (デュラハン)- ริรีม (リリム)- โปวาซอน (ポワゾン)- มามาเนีย (ママニャー)- โกบิ (ゴビ)- พิงค์แจม (ピンクジャム)- โชกุน (ショーグン)

**ตัวละครอื่นๆ**
 ไมเคิล (マイケル)- อาชูว์ (アシュー)- อาริระ (アリラ)- วอร์ม (ワーム)

**อ้างอิง**
 BKN International A.G. (September 1, 2005).  "BKN News". September 5 Newsletter.- CNN Matthews News Distribution Network (July 21, 2005).  "BKN Announces New USA Deal". date=2013-01-02  Press Release.- 0218775
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา

อาสนวิหาร และอดีต มัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา มีชื่อเรียกในศาสนาคริสต์ว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (Catedral de Nuestra Señora de la Asunción) และเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา (Mezquita-Catedral de Córdoba) ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับพื้นที่ส่วนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองกอร์โดบา ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน
ด้านประวัติความเป็นมานั้น เริ่มจากใน ค.ศ. 768 หลังจากการรุกรานของชาวมุสลิมบนคาบสมุทรไอบีเรีย การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งนักบุญบิเซนเต โดยที่โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงและสร้างมัสยิดกอร์โดบาขึ้นมาแทนที่ 
ถ้ามองในมุมมองของมัสยิดแล้ว มัสยิดกอร์โดบาถือได้ว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา ด้วยพื้นที่ขนาด 23,400 ตารางเมตร ทำให้มัสยิดกอร์โดบามีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกเมื่อตอนที่สร้าง อันดับที่หนึ่งเป็นของมัสยิดแห่งนครมักกะฮ์ (ภายหลังใน ค.ศ. 1588 อันดับที่สองตกเป็นของมัสยิดแห่งสุลต่านอะห์มัด ประเทศตุรกี) ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจมากคือ กิบลัต (ชุมทิศที่ชาวมุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์) นั้นไม่ได้ชี้ไปยังทิศของนครมักกะฮ์ แต่ว่าชี้ไปยัง 51 องศาทางใต้ของทิศที่เป็นที่ตั้งนครมักกะฮ์ เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าที่ตั้งที่ติดกับแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ จึงไม่สามารถทำการขยายการก่อสร้างออกไปทางทิศใต้ได้

จนกระทั่งภายหลังชาวสเปนสามารถพิชิตดินแดนคืนได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1238 มัสยิดกอร์โดบาก็ได้กลายสภาพมาเป็นโบสถ์ตามคำสั่งของมุขนายก โลเป เด ฟิเตโร (มุขนายกคนแรกของอาสนวิหารกอร์โดบา) ใน ค.ศ. 1523 เริ่มการก่อสร้างโบสถ์ในส่วนกลางของมัสยิดโดยใช้รูปแบบปลาเตเรสโก (Plateresco) ในภาษาสเปน ปลาตา (plata) หมายถึงแร่เงิน ส่วนคำว่า ปลาเตเรสโก ต้องการสื่อถึงตามวิถีทางของช่างเงิน
อาสนวิหารกอร์โดบาถือได้ว่ามีความสำคัญมากต่อกอร์โดบาและสถาปัตยกรรมอัลอันดะลุสเช่นเดียวกับอาลัมบรา

**อ้างอิง**
กอร์โดบา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
หมวดหมู่:กอร์โดบา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นอันดาลูซิอา
คทา

thumb
คทา (แบบบริติช: Sceptre, แบบอเมริกัน: Scepter) คือกระบองที่ทำมาจากไม้หรือโลหะ เช่น เงิน หรือ ทอง มักประดับประดาด้วยเพชรพลอย มีลักษณะสั้นบ้างยาวบ้างแล้วแต่การออกแบบและใช้งาน มีที่มาจากกระบองที่ใช้เป็นอาวุธในสงคราม จากตำนานเทพปกรณัมของกรีก แต่เดิมคทาเป็นของเทพอพอลโล คทาถูกใช้โดยกษัตริย์มาตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ ในยุคกลางคทาถูกใช้โดยกษัตริย์สื่อถึงอำนาจ เป็นหนึ่งในเครื่องทรงอันประกอบด้วย มงกุฎ คทา กระบี่ สายสะพาย เหรียญตรา เสื้อคลุมหรือผ้าคลุมนิยมปักเป็นลวดลาย คทาเป็นเครื่อประดับยศของทหารยศจอมพลด้วย และบางครั้งก็ถูกใช้โดยนักบวช

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อาวุธ
หมวดหมู่:เครื่องหมายทางการ
ปลาซิวข้าวสาร

ปลาซิวข้าวสารแคระไทย(Oryzias minutillus) พบกระจายเป็นกลุ่มในบริเวณแหล่งน้ำที่พืชน้ำเหมาะสม
ปลาซิวข้าวสาร หรือ ปลาในนาข้าว (วงศ์: Adrianichthyidae; Ricefishes) เป็นชื่อวงศ์ของปลาน้ำจืดและปลา
น้ำกร่อยจำพวกหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีขนาดโดยเฉลี่ยไม่เกิน 9 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น เกาะซูลาเวซี คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย 
เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Oryziidae แต่ปัจจุบันวงศ์นี้ได้กลายเป็นเพียงวงศ์ย่อยและสกุลหนึ่งของวงศ์นี้ 
มีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ไม่มีเส้นข้างลำตัว ช่องจมูกเปิดทะลุถึงก้น นัยน์ตาโต ปากเฉียงขึ้นเล็กน้อย ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบหางมีทั้งปลายตรงและปลายกลมมน
โดยปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นตัวอย่างแรกได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก ในนาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น   จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษ
โดยชนิดที่ค้นพบล่าสุด พบที่ลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย คือ ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม (Oryzias songkhramensis) เมื่อปี ค.ศ. 2010 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Fishbase.org
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:ปลาซิว
หมวดหมู่:ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
สกุลออรีเซียส

สกุลออรีเซียส เป็นสกุลของปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Oryzias (/ออ-รี-เซียส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า ὄρυζα ซึ่งแปลว่า "ข้าว" อ้างอิงมาจากสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ นาข้าว
มีลักษณะสำคัญ คือ ขากรรไกรไม่ยืดหด ฐานด้านบนของครีบอกอยู่ใกล้แนวสันหลังของลำตัว ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบก้นมีฐานยาว ครีบหางมีปลายกลมมน เป็นปลาที่เก็บไข่ไว้ใต้ครีบอก
มีความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร ขนาดเต็มที่ไม่เกิน 9 เซนติเมตร โดยพบในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้น้ำมากมาย โดยมากพบในอุณหภูมิประมาณ 28 เซนติเมตร  บ่อยครั้งที่พบในแหล่งน้ำที่มีค่าแร่ธาตุคาร์บอเนต และมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) ประมาณ 7.5 และอาจพบได้ในน้ำกร่อยได้ด้วย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น, เกาะซูลาเวซี, คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย 
ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 32 ชนิด เป็นการพบได้ในประเทศไทย 6 ชนิด 

**การจำแนก**
 Oryzias asinua Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013- Oryzias bonneorum Parenti, 2008- Oryzias carnaticus (Jerdon, 1849)- Oryzias celebensis (Weber, 1894)- Oryzias curvinotus (Nichols & Pope, 1927)- Oryzias dancena (Hamilton, 1822)- Oryzias eversi Herder, Hadiaty & Nolte, 2012 (ปลาซิวข้าวสารเอเวอร์รี่)- Oryzias hadiatyae Herder & Chapuis, 2010- Oryzias haugiangensis Roberts, 1998- Oryzias hubbsi Roberts, 1998- Oryzias javanicus (Bleeker, 1854) (ปลาซิวข้าวสารชวา)- Oryzias latipes (Temminck & Schlegel, 1846) (ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น, ปลาซิวข้าวสารจิ๋ว)- Oryzias luzonensis (Herre & Ablan, 1934)- Oryzias marmoratus (Aurich, 1935)- Oryzias matanensis (Aurich, 1935) (ปลาซิวข้าวสารมาตานเอ็นซิส)- Oryzias mekongensis Uwa & Magtoon, 1986 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำโขง)- Oryzias melastigma (McClelland, 1839)- Oryzias minutillus Smith, 1945 - Oryzias nebulosus Parenti & Soeroto, 2004- Oryzias nigrimas Kottelat, 1990 (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบโปโซ, ปลาซิวข้าวสารนิกริมาส)- Oryzias orthognathus Kottelat, 1990 - Oryzias pectoralis Roberts, 1998 (ปลาซิวข้าวสารเวียดนาม)- Oryzias profundicola Kottelat, 1990- Oryzias sakaizumii Asai, Senou & Hosoya, 2012- Oryzias sarasinorum (Popta, 1905) (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบลินดู)- Oryzias setnai (Kulkarni, 1940) - Oryzias sinensis Chen, Uwa & Chu, 1989- Oryzias songkhramensis Magtoon, 2010 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม)- Oryzias timorensis (Weber & de Beaufort, 1922)- Oryzias uwai Roberts, 1998- Oryzias wolasi Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013 (ปลาซิวข้าวสารโวลาซี่)- Oryzias woworae Parenti & Hadiaty, 2010 (ปลาซิวข้าวสารเดซี่, ปลาซิวข้าวสารโวโวแรย์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาซิวข้าวสาร
หมวดหมู่:สกุลออรีเซียส
ไซราคูเซีย

ไซราคูเซีย (Syracusia) คือชื่อเรือในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกยุคโบราณ ผู้ออกแบบคือ อาร์คิมิดีส สร้างขึ้นราวปีที่ 240 ก่อนคริสตกาล โดยอาร์เชียสแห่งโครินธ์ ตามคำสั่งของพระเจ้าเฮียโรที่ 2 แห่งซีราคิวส์ นักประวัติศาสตร์ชื่อ มอสชิออน แห่งฟาเซลิส กล่าวว่า ไซราคูเซีย สามารถบรรทุกสินค้าได้ถึง 1,600 - 1,800 ตัน บรรทุกทหารได้ 200 คนรวมทั้งเครื่องยิงหิน เคยออกเดินเรือเพียงครั้งเดียวไปยังเมืองเบิร์ธ ในอเล็กซานเดรีย หลังจากนั้นก็ถูกมอบให้แก่พระเจ้าทอเลมีที่ 3 ยูร์เจเทส แห่งอียิปต์ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น อเล็กซานดริส
มีการอภิปรายเกี่ยวกับเรือนี้ รวมถึงบทความชุดสมบูรณ์ของอาเธนาอุส (นักเขียนกรีกช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ผู้อ้างอิงคำบรรยายเรือ ไซราคูเซีย จากมอสคิออน ซึ่งเป็นนักเขียนยุคก่อนหน้านี้ที่ผลงานหายสาบสูญไปแล้ว) ปรากฏอยู่ในงานเขียนของคัสสัน เรื่อง Ships and Seamanship in the Ancient World.

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Fik Meijer, André Wegener Sleeswyk: "On the Construction of the 'Syracusia' (Athenaeus V. 207 A-B)", The Classical Quarterly, New Series, Vol. 46, No. 2 (1996), pp. 575-578- Jean MacIntosh Turfa, Alwin Steinmayer Jr: "The Syracusia as a Giant Cargo Vessel", Archaeology|The International Journal of Nautical Archaeology, Vol. 28, No. 2 (1999), pp. 105-125

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
ปลาซิวข้าวสารเดซี่

ปลาซิวข้าวสารเดซี่ หรือ ปลาซิวข้าวสารโวโวแรย์ (Daisy's ricefish) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Oryzias woworae ในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) 
จัดเป็นปลาซิวข้าวสารในสกุล Oryzias ชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2010 จัดเป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมากชนิดหนึ่ง แตกต่างไปจากปลาในสกุลเดียวกันชนิดอื่น โดยมีสีที่พบได้ทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีสีแดงบริเวณใต้ส่วนหัวไล่ไปตามลำตัวส่วนล่างจนถึงด้านหน้าของครีบท้อง ครีบหลัง รวมถึงคอดหางและครีบหางบางส่วนด้วย และมีสีฟ้าเป็นประกายตั้งแต่ขอบหลังบนของลูกตาลากสีไปตามแนวเกล็ดกลางลำตัวจนถึงฐานของครีบหาง นอกจากนี้สีฟ้ายังกินพื้นที่เกล็ดในตำแหน่งใต้เส้นสีกลางลำตัวไปจนถึงบริเวณหน้าครีบก้น  พื้นที่บริเวณแผ่นกระดูกเปิดปิดเหงือก ไปจนถึงฐานของครีบอกเป็นสีเงินแวววาว  ครีบหางมีลักษณะตัดตรงมากกว่าขอบหางที่เว้าเข้า มีขนาดประมาณ 6-7 เซนติเมตร
ปลาซิวข้าวสารเดซี่ พบกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมูนา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย ในลำธารที่สงบเงียบ โดยอยู่รวมฝูงกับปลาในวงศ์ปลาเข็ม ในระดับความลึกประมาณ 1-1.5 เมตร  พื้นน้ำเป็นโคลนเลนและเศษใบไม้ร่วง ค่าความเป็นกรด-ด่างของน้ำประมาณ 6-7 (pH 6-7)
โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.เดซี่ โวไว นักสัตววิทยาชาวอินโดนีเซียผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำจืด จำพวกปูและกุ้ง 
ปลาซิวข้าวสารเดซี่ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เดิมเคยใช้ชื่อวงการปลาสวยงามว่า "ปลาข้าวสารนีออน" ปัจจุบันได้มีการอนุกรมวิธานแยกออกไปเป็นชนิดต่างหาก คือ O. walasi ซึ่งมีลักษณะบางประการที่แตกต่างออกไป แต่ทั้งสองชนิดนี้ก็พบในถิ่นที่อยู่เดียวกัน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลจาก Fishbase.orgfix-attempted=yes - คลิปวิดีโอของปลาซิวข้าวารเดซี่ในตู้เลี้ยง
หมวดหมู่:สกุลออรีเซียส
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
เอสเอส อาร์คิมิดีส

เอสเอส อาร์คิมิดีส (italic=unset) คือเรือจักรไอน้ำ สร้างขึ้นในสหราชอาณาจักรเมื่อปี ค.ศ. 1839 มีชื่อเสียงในฐานะเรือจักรไอน้ำลำแรกของโลก ที่ขับเคลื่อนด้วยใบจักรแบบเกลียว
อาร์คิมิดีสมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาระบบขับเคลื่อนของเรือ ทำให้ราชนาวีหันมาใช้เครื่องส่งกำลังแบบเกลียว และยังมีอิทธิพลต่อเรือพาณิชย์ด้วย นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลโดยตรงต่อการออกแบบเรือลำอื่นที่มีนวัตกรรมใหม่นั่นคือ เอสเอส เกรตบริเตน (SS Great Britain) ของอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล ซึ่งในขณะนั้นเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นเรือจักรไอน้ำที่ใช้ใบจักรแบบเกลียวลำแรกที่เดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
หนังสือ
*Burgh, N. P. (1869): A Practical Treatise on Modern Screw Propulsion, p. 11, E. and F. N. Spon, London.
*Bourne, John (1852): A Treatise on the Screw Propeller With Various Suggestions For Improvement, Longman, Brown, Green & Longmans, London.
*Fincham, John (1851): A History of Naval Architecture: To Which Is Prefixed, an Introductory Dissertation on the Application of Mathematical Science to the Art of Naval Construction, Whittaker & Co., London. 
*Fox, Stephen (2003): Transatlantic: Samuel Cunard, Isambard Brunel, and the Great Atlantic Steamships, HarperCollins, ISBN 978-0-06-019595-3.
*Herapath, John Esqu. (1839): The Railway Magazine and Steam Navigation Journal, Volume VI, James Wylde, London.
*Kludas, Arnold (2000): Record Breakers of the North Atlantic: Blue Riband Liners 1838-1852, Brassey's Inc., ISBN 1-57488-328-3.
*Macaulay, David and Ardley, Neil (1998): The New Way Things Work, page 378, Houghton Mifflin Books for Children, ISBN 978-0-395-93847-8 .
*MacFarlane, Robert (1851): History of Propellers and Steam Navigation, George P. Putnam, New York.
*Marshall Cavendish Corporation (2002): How It Works: Science and Technology, Volume 10, page 1335, Marshall Cavendish Corporation, ISBN 978-0-7614-7314-5.
*Preble, George Henry (1883): A Chronological History of the Origin and Development of Steam Navigation, L. R. Hamersly & Co., Philadelphia.
*Schaeffer, George C. and Hedge, Egbert (1840): American Railroad Journal and Mechanics' Magazine, Volume XI, Schaeffer and Hedge, New York.
*Smith, Edgar C. (1905): A Short history of Naval and Marine Engineering, printed for Babcock & Wilcox Ltd. by University Press, Cambridge.
*Timbs, John (1868): Wonderful Inventions: From the Mariner's Compass to the Electric Telegraph Cable, George Routledge & Sons, London and New York.
วารสาร
*The Mechanics' Magazine, and Journal of Engineering, Agricultural Machinery, Manufactures, and Shipbuilding, Volume VI, July-December 1861, Robertson Brooman and Co., London.
หมวดหมู่:เรือในสหราชอาณาจักร
โรงฝึก (กรีซโบราณ)

ไฟล์:Palestra, Pompeii.jpg|thumb|right|500px|โรงฝึกปอมเปอี จากด้านบนกำแพงสนาม
โรงฝึก (Gymnasium) ในสมัยกรีซโบราณ ทำหน้าที่เป็นสถานฝึกซ้อมสำหรับบรรดาผู้เข้าแข่งขันในเกมสาธารณะ ทั้งยังเป็นสถานที่สำหรับการสังสรรค์และแลกเปลี่ยนทางความคิด คำนี้มีที่มาจากคำในภาษากรีก gymnos หมายถึง เปลือย เพราะการแข่งขันกรีฑาจะทำโดยไม่สวมเสื้อผ้า ทั้งนี้เป็นการชื่นชมต่อสรีระของร่างกายบุรุษและเป็นการบูชาต่อเทพเจ้า ทั้งโรงฝึก (gymnasium) และโรงมวยปล้ำ (palaestra) ถือว่าอยู่ในความคุ้มครองและอารักขาของเทพเฮราคลีส เฮอร์มีส และในเอเธนส์รวมถึงธีซูส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กรีซโบราณ
เลนส์รวมแสง

ไฟล์:Priestley Burning Lens Replica.jpg|thumb|แบบจำลองกระจกรวมแสง ในห้องทดลองของ โจเซฟ เพรสต์ลีย์
เลนส์รวมแสง (burning glass หรือ burning lens) คือเลนส์นูนขนาดใหญ่ที่ใช้ในการรวมแสงอาทิตย์ให้ตกกระทบลงในพื้นที่เล็กๆ ทำให้พื้นที่นั้นมีความร้อนสูงขึ้นจนกระทั่งทำให้พื้นผิวสามารถจุดติดไฟได้ กระจกรวมแสง ก็ทำให้เกิดผลลัพธ์ในทำนองเดียวกันโดยใช้พื้นผิวกระจกสะท้อนแสงให้ไปรวมยังจุดเดียวกัน มีการศึกษาด้านเคมีในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อเผาไหม้วัตถุที่อยู่ภายในภาชนะใสแบบปิด เพื่อดูผลที่ได้จากการเผาไหม้ และนำสิ่งที่ได้ไปวิเคราะห์ เลนส์รวมแสงเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีประโยชน์มากในยุคสมัยที่การจุดประกายไฟด้วยไฟฟ้ายังไม่สามารถทำได้
กล่าวกันว่า อาร์คิมิดีส นักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง ได้ใช้กระจกรวมแสงนี้ (หรืออาจเป็นกระจกหกแฉกจำนวนมากๆ) เพื่อเป็นอาวุธในช่วง 212 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อครั้งที่เมืองซีราคิวส์ถูกทัพเรือโรมันปิดล้อม และสามารถเผากองเรือโรมันได้เป็นจำนวนมาก แม้ว่าสุดท้ายแล้วทัพโรมันสามารถยึดเมืองได้ และอาร์คิมิดีสถูกสังหาร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เลนส์
หมวดหมู่:อาวุธโบราณ
เขตมิสซังเชียงใหม่

เขตมิสซังเชียงใหม่ หรือสังฆมณฑลเชียงใหม่ เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีอาณาเขตครอบคลุม 4 จังหวัดในภาคเหนือ ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง (เว้นอำเภองาว) จังหวัดลำพูน และจังหวัดแม่ฮ่องสอน และมีสถานะเป็นปริมุขมณฑลของเขตมิสซังกรุงเทพฯ
สำนักมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 5/3 ถ.เจริญประเทศ 12 ต.ช้างคลาน อ.เมืองเชียงใหม่ จ.เชียงใหม่ 50100

**ประวัติ**
เขตมิสซังเชียงใหม่มีจุดเริ่มต้นมาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในภาคเหนือ โดยสมัยมุขนายกฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ดำรงตำแหน่งประมุขมิสซังสยาม ได้ส่งบาทหลวง 2 องค์ คือบาทหลวงกร็องฌ็อง และบาทหลวงวากาล มาเป็นมิชชันนารีเผยแพร่ศาสนาที่เชียงใหม่ ถึงเมื่อวันที่ถึงเชียงใหม่ในบ่ายวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1844 เริ่มแรกได้รับการต้อนรับจากเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่เป็นอย่างดี แต่ภายหลังมีท่าทีเปลี่ยนไปทำให้งานแพร่ธรรมต้องหยุดลง ต่อมาสมัยมุขนายกเรอเน แปร์รอส ได้รื้อฟื้นงานแพร่ธรรมขึ้นอีกครั้ง โดยส่งบาทหลวง  2 องค์ คือบาทหลวงฟูยัง (Fouillat) และบาทหลวงบรัวซา (Broizat) มาทำหน้าที่ และได้ตั้งศูนย์แพร่ธรรมที่เชียงใหม่ได้เป็นผลสำเร็จ แต่จากนั้นไม่นานก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 บาทหลวงทั้งสองถูกเรียกตัวกลับ งานประกาศศาสนาจึงต้องชะงักลงอีกครั้ง ต่อมา ค.ศ. 1926 มิสซังกรุงเทพฯ จึงส่งบาทหลวงขึ้นมาอีกรอบ ประกอบด้วยบาทหลวงยอร์ช มีราแบล (Mirabel) จากคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมกับบาทหลวงพื้นเมืองชาวไทยคือบาทหลวงนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง ทั้งสองได้ตั้งต้นที่พิษณุโลกก่อน เพราะมีชาวจีนอาศัยอยู่มาก
ต่อมาวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1931 ทั้งสองจึงมาถึงเชียงใหม่แล้วเริ่มประกาศศาสนาอีกครั้ง และได้เชิญคณะนักบวชคาทอลิกหลายคณะมาช่วยงานการศึกษาด้วย เช่น คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมันมาเปิดโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย คณะภราดาเซนต์คาเบรียลมาเปิดโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย การเผยแพร่ได้ขยายตัวไปทั่วจังหวัด แล้วจึงขยายไปจังหวัดอื่น ๆ ในเขตภาคเหนือตามลำดับ
ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 จึงทรงยกสถานะภาคเหนือจึงเป็นเขตหัวหน้าจากสันตะสำนัก (Prefecture Apostolic) แล้วได้เป็นมุขมณฑลในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1965 แต่ราชการไทยยังคงเรียกว่าเขตมิสซังเชียงใหม่ ต่อมาวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2018 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแยกจังหวัดเชียงราย แพร่ น่าน พะเยา และอำเภองาว จังหวัดลำปาง ออกจากเขตมิสซังเชียงใหม่มาสถาปนาเป็นเขตมิสซังเชียงราย

**ลำดับมุขนายก**
นับแต่ได้รับสถานะเป็นมุขมณฑล มิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่มีมุขนายกเป็นประมุขมาแล้ว 4 องค์ โดยหัวหน้าจากสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่คือพระคุณเจ้าลูว์เซียง ลากอสต์ได้เป็นมุขนายกผู้ดูแลของสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่องค์แรก มุขนายกทั้ง 4 ได้แก่

**สถิติ**
สถิติมิสซังเชียงใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555–2559 มีดังนี้- หมายเหตุ : ในปลายปี พ.ศ. 2557 มิสซังเชียงใหม่รายงานสถิติเก่าของปี พ.ศ. 2556 ทำให้มีข้อมูลซ้ำกันสองปี

**โรงเรียนคาทอลิกในเขตมิสซังเชียงใหม่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all
เขตมิสซัง
หมวดหมู่:มุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดลำพูน
วัดศรีสวรรค์สังฆาราม

วัดศรีสวรรค์สังฆาราม (วัดถือน้ำ) เลขที่ 144 บ้านถือน้ำ หมู่ที่ 2 ตำบลนครสวรรค์ออก อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะมหานิกาย มีที่ดินจำนวน 33 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ทิศเหนือติดที่ดินนายเกลี้ยง รุ่งรัตน์ ทิศใต้จรดที่ดิน ร.ต.หล่ำ ชาญธัญการ ทิศตะวันออกติดที่ดินนางฟื้น สิมมาขันธ์ และทิศตะวันตกติดกับทางสาธารณะและแม่น้ำเจ้าพระยา ตามเอกสาร ส.ค.1 เลขที่ 9
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก อยู่ห่างจากที่ตั้งหน่วยมณฑลทหารบกที่ 31 ค่ายจิรประวัติ ประมาณ 1500 เมตร
วัดศรีสวรรค์สังฆาราม เดิมมีชื่อว่า “ วัดถือน้ำ ” ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2350 เคยเป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของทางราชการประจำทุกปี ต่อมาทางราชการได้สร้างศาลหลักเมืองขึ้น จึงได้ย้ายไปประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่ศาลหลักเมือง นามวัดจึงได้เปลี่ยนเป็นวัดศรีสวรรค์สังฆาราม แต่ชาวบ้านยังนิยมเรียกนามเดิมว่า “ วัดถือน้ำ ” อยู่ตลอดมา
ศรีสวรรค์สังฆาราม
นะโอะเอะ คะเนะสึงุ

นะโอะเอะ คะเนะซึกุ
นะโอะเอะ คะเนะซึกุ (Naoe Kanetsugu) (พ.ศ. 2103-พ.ศ. 2163) เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่น ในช่วงศตวรรษที่ 16-17 เป็นลูกชายคนโตของฮิงุจิ คาเนะโตะโยะ ตระกูลของคะเนะซึกุเป็นข้ารับ
ใช้ของ ไดเมียวอุเอะสึงิ ถึงสองรุ่นด้วยกัน นอกจากนี้ยังได้ถูกใช้ตั้งเป็นชื่อของศาลเจ้า "โยมาชิโระ โน คามิ"(山城守) หรือตอนเด็กเขาใช้ชื่อ ฮิงุจิ คะเนะซึกุ
คาเนะซึกุถวายการรับใช้ครั้งแรกเป็น โคโช(小姓) ให้กับท่าน Uesugi Kenshin หลังจากท่านเคนชินเสียชีวิต เขาได้เข้าเป็นข้ารับใช้ของบุตรบุญธรรมของท่านเคนชิน คาเกะคัทสุ Kagekatsu น้องชายของคาเนะซึกุ โอคุนิ ซาเนะฮิโระ เป็นทนายความชื่อดังของอุเอะสึงิ 

**ประวัติ**
คะเนะซึงกุเกิดที่ฮิงุจิ โยโรคุ เขาเติบโตที่ปราสาทซากาโตะ จังหวัดเอจิโก พ่อของเขาฮิงุจิ โซเอมอน คาเนะโตะโยะเป็นผู้ติดตามของท่านนาโอเอะ มาซาคาเงะแห่งปราสาทซากาโตะเมื่อถึงวัย เขาสมรสกับโอเซนภรรยาม่ายของนายจ้างนาโอเอะ โนบุสึนะ และใช้ชื่อ นาโอเอะ คาเนะซึกุ เขาเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วในฐานะผู้บัญชาการของกองทัพอิเอสุงิและเป็นที่ปรึกษา ของท่านไดเมียวคาเกะคัทสุKagekatsuและอุเอะสึงิได้ไปพัวพันกับการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นบนญี่ปุ่นร่วมกับกลุ่มของซัตสะ นาริทาสะ(sassa narimasa) และมาเอดะ โทชิอิเอะMaeda Toshiie คาเนะซึกุและ อุเอะสึงิต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนกับพันธมิตรในช่วงที่รบกับตระกูลโทคุงาวะTokugawaในศึกเซกิกาฮาระโดยฝ่ายอิเอะยาสุ โตะกุงะวะ ชนะสงครามเนื่องจากมีพันธมิตรได้แปรพักตร์ในระหว่างสงครามและทำให้ตระกูลโทคุงาวะได้เป็นผู้นำประเทศในฐานะผู้สำเร็จราชการ ,คาเนสุกุมีรายได้ก่อนที่เขาจะเกษียณอายุราชการถึง 600,000 โคคุKoku

**ชีวิตหลังความตาย**
ชุดเกราะของนาโอเอะ คาเนะซึกุ
หลังการตายของเขา ภรรยาของเขาท่านหญิงโอเซน (お船 )  ถือผนวช ตัดผมสั้น และกลายเป็นพระภิกษุณี จึงได้รับสมญานามว่า เทอิชิน (貞心尼 Teishin-ni) เทอิชินช่วยดูแลทายาทของอุเอะสึงิ 
หลังจากคาเกะคัทสุKagekatsuตายในอายุ 81 ปี ในพ.ศ. 2180 

**ชื่อเสียง**
นาโอเอะ คาเนะซึกุผู้ที่ใช้คำว่า"รัก" บนศีรษะ ผู้ที่ถือหลักแห่งความยุติธรรมเพื่อปกป้องประเทศให้ พ้นจากภัยสงคราม ผู้ยึดถือหลักความรัก ความเมตตาเพื่อผ่านอุปสรรคนานานัปการเพื่อประโยชน์สุข
แก่ส่วนรวมแม้ต้องเสียสละส่วนตน วีรกรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาบ้านเมือง การศึกษา การสงครามเพื่อให้บ้านเมืองและประชาชนอยู่รอด 
"แม้ชีพวายแต่ชื่อนั้นคงเป็นอมตะ"
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2102
หมวดหมู่:ซามูไร
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารในสงครามพิวนิกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:สงครามพิวนิกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารแบ่งตามสงคราม
หมวดหมู่:ผู้นำการทหาร
การทำเครื่องหมายกางเขน

ขั้นตอนการทำเครื่องหมายกางเขนในแบบคาทอลิก
การทำเครื่องหมายกางเขน หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่า การทำสำคัญมหากางเขน (sign of the cross; signum crucis) เป็นรูปแบบการปฏิบัติอย่างหนึ่งของผู้นับถือศาสนาคริสต์ โดยมักมีการกล่าว "เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาแมน" ประกอบด้วย การทำเช่นนี้เป็นการระลึกถึงการตรึงกางเขนของพระเยซู แบบดั้งเดิมทำจากขวาไปซ้าย ซึ่งใช้โดยสมาชิกคริสตจักรอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์และคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก ส่วนแบบใหม่ทำจากซ้ายไปขวาใช้โดยคริสตจักรคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน และโอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์ ธรรมเนียมปฏิบัตินี้สันนิษฐานว่าเริ่มมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 แล้ว

**ความสำคัญ**
เพราะว่าเวลาทำเครื่องหมายกางเขนจะต้องกล่าวเดชะพระนามฯ ด้วย การทำเช่นนี้จึงเป็นการแสดงความเชื่อถึงพระตรีเอกภาพว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
นอกจากนี้ยังมีความหมายอื่น ๆ หลายประการด้วยกัน คือ เป็นการแสดงว่าตัวผู้ทำนั้นถวายตัวแก่พระเยซู เป็นการวิงวอนขอพระหรรษทานจากพระเจ้า และใช้เป็นการอวยพรบุคคลก็ได้ นอกจากนี้เวลาชาวคริสต์รู้สึกว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับ "การผจญของมาร" การทำเครื่องหมายกางเขนเป็นการเตือนสติแก่ตนและยืนยันถึงพระอานุภาพของพระเจ้าในการต่อสู้กับสิ่งชั่ว
ชาวคริสต์ทำเครื่องหมายนี้เมื่อร่วมสวดมนต์ ส่วนบาทหลวงเวลาประกอบพิธีมิสซาหรือพิธีอื่น ๆ ก็ทำเครื่องหมายนี้เช่นเดียวกัน

**การทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์**
การทำเครื่องหมายกางเขนของชาวคริสเตียนออร์ทอดอกซ์เป็นการระลึกถึงการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า และพระตรีเอกภาพ โดยจะนำนิ้วมือของมือขวามาประจบกัน แล้วจะแนบนิ้วนาง และนิ้วก้อยให้ชิดกับฝ่ามือ 
โดยจะทำจากขวาไปซ้าย เริ่มจากหน้าผาก, ท้อง และไหล่ข้างขวา และซ้าย ตามลำดับ พร้อมกล่าวว่า "ในพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิตเจ้าผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ อาเมน" 

**ความหมายของการทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์**
สามนิ้วแรก (นิ้วโป้ง, นิ้วชี้ และนิ้วกลาง) จะแสดงถึงความเชื่อต่อพระบิดา พระบุตร และพระจิตเจ้า และยังหมายถึงการเป็นหนึ่งเดียวของพระตรีเอกภาพอีกด้วย และสองนิ้วที่เหลือจะแสดงถึงธรรมชาติของพระเยซูคือพระเยซูเจ้าทรงมีความเป็นมนุษย์แท้ และพระเจ้าแท้ 
ในการทำสัญลักษณ์ไม้กางเขน จะใช้มือของแตะที่หน้าผาก, ท้อง (หรือบริเวณสะดือ), และไหล่ขวาซ้าย 
โดยความหมายของการแตะหน้าผาก คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่จิตใจ ท้อง คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ประสาทสัมผัสภายใน หัวใหล่ด้านขวาซ้าย คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ความแข็งแรงของร่างกาย 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Sign of the Cross 
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา

พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา (18 มกราคม พ.ศ. 2494 - เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ พงสานมุนี  มีพระพี่น้องร่วมพระมารดา 7 พระองค์ พระองค์ทรงพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชาองค์ปัจจุบัน

**ชีวิตส่วนพระองค์**
พระองค์เสกสมรสครั้งแรกกับสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ (ต่อมาได้เป็นพระสวามีในสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี ภายหลังทรงหย่า) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กับคุนพระนางบุปผานรลักษณ์ (ยิน ตาต) ทั้งสองเสกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ณ พระราชวังกรุงพนมเปญ ต่อมาภายหลังทรงหย่ากัน ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
*พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ฉวีโสภา (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2519)
*พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ จันทราวุธ  (4 เมษายน พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2519)
ต่อมาพระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ ดุษฎี พระโอรสในหม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ อินทรวงศ์ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2510 ณ กรุงพนมเปญ ทั้งสองมีพระโอรสด้วยกัน 1 พระองค์ คือ
*หม่อมราชวงศ์สีสุวัตถิ์ รัฐิวงศ์ (พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2519)

**สิ้นพระชนม์**
พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา ทรงกลายเป็นบุคคลสาบสูญตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ในขณะที่เขมรแดงยึดครองประเทศ โดยคาดว่าพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยกลุ่มเขมรแดงในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2519 เนื่องจากเขมรแดงต้องการที่จะกวาดล้างเหล่าเชื้อพระวงศ์ ซึ่งไม่มีใครพบพระศพของพระองค์มาจนถึงปัจจุบัน พระองค์จึงทรงถูกนับรวมเป็นบุคคลที่ถูกบังคับให้สูญหาย

**พระราชตระกูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากพนมเปญ
หมวดหมู่:ราชสกุลนโรดม
ปทุมบุปผา
พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ (ละเอียด รัตนพราหมณ์)

พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ (ละเอียด รัตนพราหมณ์) (17 มีนาคม 2463 - 2 พฤษภาคม 2554) เป็นประธานพราหมณ์ในพระราชสำนัก และ เป็นผู้นำศาสนาฮินดูแห่งประเทศไทย โดยเขาสืบเชื้อสายมาจากพราหมณ์ในประเทศอินเดีย โดย บรรพบุรุษของเขาได้มาตั้งหลักถิ่นฐานในประเทศไทยเมื่อหลายร้อยปีก่อน โดยตั้งหลักอยู่แถว ภาคใต้ของประเทศไทย จังหวัดนครศรีธรรมราช และ อพยพมากรุงเทพสมัย รัชกาลที่ 5 พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ มีหน้าที่ คือ เป็นผู้นำศาสนาฮินดูแห่งประเทศไทย และ ทำหน้าที่ดูแลองค์กรพราหมณ์-ฮินดู ได้แก่ เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ สมาคมฮินดูสมาช และ สมาคมฮินดูธรรมสภา

**ประวัติ**
พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ หรือ พราหมณ์ละเอียด รัตนพราหมณ์เกิดวันที่ 17 มีนาคม 2463 ณ ตำบลพระโขนง อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือเขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร)เป็นบุตรของพระครูสตานันทมุนี หรือ พราหมณ์ละมัย กับนางบุญมา รัตนพราหมณ์ ทำหน้าที่พราหมณ์ผู้ประกอบพระราชพิธีถวายแด่พระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศานุวงศ์ในวาระสำคัญ จนดำรงตำแหน่งหัวหน้าพราหมณ์ หมวดโหรพราหมณ์ แผนกพิธีการ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง และได้รับพระราชทานตำแหน่งประธานคณะพราหมณ์ที่พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ โดยตำแหน่งพระมหาราชครูเป็นตำแหน่งสูงสุดและจะต้องเป็นผู้อ่านโองการถวายไกรลาศในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเท่านั้น
พระครูอัษฎาจารย์ (ละเอียด รัตนพราหมณ์) ได้รับการโปรดเกล้าฯ เลื่อนฐานันดรศักดิ์จากพระครูอัษฎาจารย์ เป็นพระมหาราชครูอัษฎาจารย์ เมื่อปี พ.ศ. 2542 เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางทองคำ สกุลเดิม เมฆลอย มีบุตร-ธิดา รวม 6 คน หนึ่งในนั้นคือ พระครูอัษฎาจารย์ (สมบัติ รัตนพราหมณ์)
ท่านถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2554 สิริอายุ 92 ปี โดยวันที่ 1 เมษายน 2555 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งทรงดำรงพระอิสริยยศที่ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ ณ เมรุวัดธาตุทอง เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

**หน้าที่การงาน**
 1 ตุลาคม 2519 หัวหน้าพราหมณ์ หมวดโหรพราหมณ์ แผนกพระราชพิธี สำนักเลขานุการกรม สำนักพระราชวัง- 1 ตุลาคม 2520 พราหมณ์ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง- - ประธานพราหมณ์ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:ชาวไทยที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:ประธานคณะพราหมณ์ไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตคลองเตย
อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี

ไฟล์:Rust03102006.JPG|thumb|225px|การเกิดสนิมเหล็ก - ตัวอย่างของปฏิกิริยาเคมีที่มีอัตราการเกิดปฏิกิริยาช้า
ไฟล์:Large bonfire.jpg|thumb|225px|การเผาไหม้ - ตัวอย่างของปฏิกิริยาเคมีที่มีอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีเร็ว
อัตราการเกิดปฏิกิริยา (reaction rate) ของสารเริ่มต้นหรือผลิตภัณฑ์ในปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สามารถนิยามได้โดยการพิจารณาความเร็วในการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาออกซิเดชันโลหะเหล็ก (การเกิดสนิมเหล็ก) ภายใต้ชั้นบรรยากาศสามารถเกิดขึ้นช้าและอาจใช้เวลาเป็นปี ในขณะที่ปฏิกิริยาการเผาไหม้ของบิวเทนใช้เวลาไม่กี่วินาที
จลนพลศาสตร์เคมี(chemical kinetics) เป็นส่วนหนึ่งของเคมีกายภาพที่ศึกษาถึงอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี พื้นฐานทางด้านจลนพลศาสตร์ถือเป็นส่วนสำคัญในการศึกษาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ในหลายแขนง อาทิเช่น วิศวกรรมเคมี, เอนไซม์วิทยา และวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม

**กฎอัตรา(Rate Law)**
กฎอัตราเป็นการใช้สมการทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของปริมาณของสารต่ออัตราเร็วในการเกิดปฏิกิริยา กฎอัตราจะแตกต่างกันออกไปสำหรับปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สมการทั่วไปที่ใช้อธิบายกฎอัตราสำหรับปฏิกิริยา A + B → C ได้แก่
จะเห็นได้ว่าอัตราการเกิดปฏิกิริยาไม่ได้ขึ้นกับสัมประสิทธิ์จำนวนโมลในสมการเคมีแต่อย่างใด ค่า m และ n ที่ใช้ในการคำนวณอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีสำหรับปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สามารถหาได้จากการทดลอง
ปริมุขมณฑล

ปริมุขมณฑล (suffragan diocese) เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลของมุขนายกประจำมุขมณฑลของตนเท่านั้น แต่อยู่ในความดูแลของมุขนายกมหานครด้วย มุขนายกมหานครเป็นอัครมุขนายกที่ปกครองอัครมุขมณฑลที่ตนเองประจำการอยู่ ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักรมุขนายกมหานครไม่มีสิทธิ์แทรกแซงการบริหารในปริมุขมณฑล แต่มีหน้าที่เป็นประธานในในที่ประชุมภาคคริสตจักรซึ่งประกอบด้วยหลายอัครมุขมณฑลและปริมุขมณฑล เมื่อผู้นำปริมุขมณฑลว่างลงมุขนายกมหานครจึงจะมีสิทธิ์รักษาการณ์แทน
ทั้งนี้ มุขนายกที่ปกครองปริมุขมณฑลจะเรียกว่าปริมุขนายก (suffragan bishop) ในประเทศไทยมีปริมุขมณฑล เช่น เขตมิสซังสุราษฎร์ธานีเป็นปริมุขมณฑลของเขตมิสซังกรุงเทพฯ

**อ้างอิง**
 title=Archbishop
หมวดหมู่:มุขมณฑล
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
ภาคคริสตจักร

ภาคคริสตจักร (ecclesiastical province) หรือ แขวงฝ่ายพระศาสนจักร เป็นเขตปกครองของศาสนาคริสต์ พบในนิกายโรมันคาทอลิก แองกลิคัน และคริสตจักรตะวันออก 

**นิกายโรมันคาทอลิก**
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก แต่ละภาคคริสตจักรประกอบด้วยหลายมุขมณฑล โดยมุขมณฑลที่สำคัญที่สุดจะเรียกว่าอัครมุขมณฑลซึ่งมีอัครมุขนายกเป็นประมุข ส่วนมุขมณฑลที่เหลือถือเป็นมุขมณฑลรองจึงเรียกว่าปริมุขมณฑลมีปริมุขนายกเป็นประมุข ประมุขของทั้งภาคคริสตจักรเรียกว่ามุขนายกมหานครซึ่งผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้ก็คืออัครมุขนายกในภาคคริสตจักรนั้นเอง
คริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทยได้แบ่งการปกครองออกเป็นสองภาคคือ ภาคกรุงเทพฯ และ ภาคท่าแร่-หนองแสง

**ดูเพิ่ม**
 ปริมุขมณฑล

**อ้างอิง**
 title=Ecclesiastical province
หมวดหมู่:เขตการปกครองของคริสตจักร
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
รอแวญกือ

รอแวญกือ (Ровеньки́) หรือ โรเวนคี เป็นเมืองเหมืองถ่านหินในแคว้นลูฮันสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันออกของประเทศ ใกล้เขตแดนประเทศรัสเซีย เมืองมีประชากร 47,852 คน (ข้อมูล ค.ศ. 2013)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นลูฮันสก์
ปงชีนอวา

ที่ตั้งของปงชีนอวา
ปงชีนอวา (Ponte Nova) เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ห่างจากเมืองเบลูโอรีซองชี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 121 กิโลเมตร มีประชากรราว 65,000  คนและมีพื้นที่เมือง 471.07 ตร.กม. อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 402 เมตร
หมวดหมู่:เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
โอสตราวา

โอสตราวา (Ostrava) หรือ อ็อสเทรา (Ostrau) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 3 ของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ใกล้บริเวณที่แม่น้ำโอปาวาไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโอเดอร์ ใกล้ช่องเขามอเรเวียนแก็ป เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมและมีการถลุงเหล็ก โดยมีชื่อเล่นว่า "หัวใจเหล็กแห่งสาธารณรัฐ" (ocelové srdce republiky) เมืองโอสตราวาได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมยุโรป 2015

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเช็กเกีย
หมวดหมู่:แคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย
รูดาชลอนสกา

รูดาชลอนสกา (Ruda Śląska, Pl-Ruda_Śląska.ogg; Ruda O.S.; Ślůnsko Ruda, Wjelgo Ruda) เป็นเมืองในจังหวัดชล็อนสก์ (ไซลีเชีย) ทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองซับแช ใกล้เมืองกาตอวิตแซ รูดาชลอนสกาเป็นหนึ่งในเมืองในเขตเมืองกาตอวิตแซ (ประชากร 2.7 ล้านคน) และในเขตปริมณฑลไซลีเชีย (ประชากร 5,294,000 คน) เมืองนี้มีประชากร 136,423 คน (ธันวาคม ค.ศ. 2020)

**เมืองพี่น้อง**
รูดาชลอนสกาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
*GBR แคร์ริกเฟอร์กัส ประเทศไอร์แลนด์เหนือ สหราชอาณาจักร
*SVK เลวิตเซ ประเทศสโลวาเกีย
*AUT มังค์ ประเทศออสเตรเลีย
*ITA วีโบวาเลนเซีย ประเทศอิตาลี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชล็อนสก์