Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
บุรุษสองศตวรรษ

บุรุษสองศตวรรษ หรือ Bicentennial Man เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 ดัดแปลงจากนิยายวิทยาศาสตร์ The Bicentennial Man ของ ไอแซค อสิมอฟ ซึ่งได้รับรางวัลฮิวโก ในปี พ.ศ. 2519 (ในประเทศไทย ตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง มนุษย์สองร้อยปี แปลโดย ชัยคุปต์ เมื่อ พ.ศ. 2523)
ภาพยนตร์ ซึ่งแสดงนำโดย โรบิน วิลเลียมส์ ได้รับการยอมรับว่าถ่ายทอดจากนวนิยายมาได้ค่อนข้างครบถ้วน ถึงแม้จะมีรายละเอียดบางอย่างต่างจากในหนังสือบ้าง

**เรื่องย่อ**

**อ้างอิง**
  กว่าจะมาเป็นภาพยนตร์ I, ROBOT date=2007-06-21 -  มนุษย์สองร้อยปี date=2004-11-23  จาก หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ, 27 กรกฎาคม 2547 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Bicentennial Man- Bicentennial Man- Bicentennial Man- Bicentennial Man- Bicentennial Man
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากหนังสือของ ไอแซค อสิมอฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในคริสต์ศตวรรษที่ 23
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โศกนาฏกรรม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในซานฟรานซิสโก
มีเกเล ซานมีเกลี

มีเกเล ซานมีเกลี (อังกฤษ: Michele Sanmicheli, ค.ศ. 1484 – ค.ศ. 1559) เป็นสถาปนิกแห่งสาธารณรัฐเวนิสหรือประเทศอิตาลีในปัจจุบัน เกิดที่เมืองซานมีเกเล (San Michele) ใกล้เมืองเวโรนา (Verona) ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิส 
เขาได้เรียนรู้ฝึกฝนการออกแบบและก่อสร้างจากพ่อของเขาที่ชื่อ โจวันนี และอา (หรือลุง) ของเขาชื่อ บาร์โตโลเมโอ ผู้ซึ่งเป็นสถาปนิกที่ประสบความสำเร็จในเมืองเวโรนา มีเกเลเองก็มีแนวทางการดำเนินวิชาชีพคล้ายกับจาโกโป ซานโซวีโน (Jacopo Sansovino) คือเป็นสถาปนิกที่รับเงินตอบแทนทำงานให้กับสาธารณรัฐเวนิสโดยตรง แต่สิ่งที่ต่างจากซานโซวีโนคือ งานของมีเกเลจะเป็นงานที่อยู่ในเขตชายแดนนอกเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ผู้คนมักจะจดจำมีเกเลในฐานะสถาปนิกผู้ทำการออกแบบเพื่อกิจการการทางทหาร และถูกจ้างมาเพื่อทำการออกแบบเพื่อสร้างความแข็งแกร่งของระบบป้อมปราการให้กับสาธารณรัฐในเมืองต่าง ๆ เช่น ครีต (Crete) กันดีอา (Candia) ดัลเมเชีย (Dalmatia) และคอร์ฟู (Corfù) เช่นเดียวกับปราการหลักที่ลีโด (Lido) ซึ่งเป็นแนวป้องกันเรือที่จะเข้ามาในทะเลสาบเวนิส (Venetian lagoon) จากการที่เขาได้ท่องเที่ยวไปในหลาย ๆ แห่งตามบันทึกแล้ว มีเกเล ซานมีเกลีอาจจะเป็นสถาปนิกชาวอิตาลีเพียงคนเดียวที่ได้เห็นสถาปัคยกรรมกรีกของแท้ ซึ่งอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้เขานำเสาดอริกของโรมัน มาไว้ในงานออกแบบของเขา 
เขาได้เดินทางไปโรมตั้งแต่เล็ก และคาดว่าน่าจะมีโอกาสได้ฝึกฝนวิชากับอันโตนีโอ ดา ซานกัลโล (Antonio da Sangallo (Murray)) ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกของสถาปนิกตระกูลซานกัลโลที่มีชื่อเสียง ณ ที่นี้เขาได้มีโอกาสเรียนรู้เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและงานประติมากรรมแบบคลาสสิก ในปี ค.ศ. 1509 เขาได้เดินทางไปพำนักที่เมืองออร์วีเอโต (Orvieto) ซึ่งเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ถึงยี่สิบปี เขาได้ทำการออกแบบโบสถ์หลาย ๆ แห่งเช่น ซานตามารีอาเดลลากราซีเอ (Santa Maria delle Grazie) ซานโดเมนีโก เป็นต้น จัตุรัสหน้าโบสถ์ซานโดเมนีโกนี้เป็นรูปแบบส่วนตัวของเขาเอง 
Porta Terraferma in Zadar
มีเกเลย้ายมาที่เวโรนา ประมาณช่วงปี ค.ศ. 1527 โดยทำการออกแบบอาคารทางการทหารเป็นส่วนใหญ่ เช่น ประตูเมืองที่สามารถทนกระสุนปืนใหญ่ได้ เขาได้ทำการปรับปรุงระบบป้อมปราการอีกหลาย ๆ ประการตามแนวทางการรบที่ได้รับการพัฒนาขึ้นมาใหม่ในสมัยนั้น งานที่มีเกเลออกแบบนอกจากจะแข็งแรงทนทานต่อการศึกแล้ว ยังมีความงามเป็นอย่างมากด้วยการตบแต่งอย่างมหาศาล ป้อมนูโอวา (Porta Nuova) และป้อมปาลีโอ (Palio) มีการใช้องค์ประกอบเสาดอริกของโรมันเป็นเอกลักษณ์พิเศษ เข้าไปผสมกับลักษณะของการก่อให้เห็นวัสดุเปลือยให้เห็นแบบการก่อชัดเจน (rustication) จอร์โจ วาซารีได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมชิ้นนี้ กล่าวชมเชยสาธารณรัฐเวนิสว่า เข้าใจนำองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของโรมันที่มีความหมายของความเกรียงไกรทางทหารเข้ามาใช้กับสถาปัตยกรรมทางทหารของสาธารณรัฐได้เป็นอย่างดี
มีเกเล ซานมีเกเลลี ยังได้ออกแบบวังอีกสามหลังในเวโรนาที่กลายมาเป็นงานออกแบบที่สำคัญที่สุดของเขา ได้แก่- ปาลัซโซปอมเปอี (Palazzo Pompei)- ปาลัซโซกาโนซา (Palazzo Canossa)- ปาลัซโซเบวีลักกวา (Palazzo Bevilacqua)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2027
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
1559
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก

ทรงสิบสองหน้ารอมบิก
ทรงสิบสองหน้ารอมบิก (อังกฤษ: rhombic dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนซึ่งมีขนาดของมุมแหลมเท่ากับ cos-1(1/3) ≈ 70.53° ทั้ง 12 หน้า ทรงสิบสองหน้ารอมบิกมี 14 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันแคทาแลน (Catalan solid)
คุณสมบัติพิเศษของทรงสิบสองหน้ารอมบิกคือ เมื่อเชื่อมต่อเส้นทแยงมุมบนหน้ารูปสี่เหลี่ยมเข้าด้วยกันจะเกิดเป็นรูปทรงใหม่ ถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านสั้น จะได้ทรงลูกบาศก์ (cube) และถ้าเชื่อมด้วยเส้นทแยงมุมด้านยาว จะได้ทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron)

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงสิบสองหน้ารอมบิก ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
:
:

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงสิบสองหน้ารอมบิก สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
: (±1, ±1, ±1), (0, 0, ±2), (0, ±2, 0), (±2, 0, 0)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)- ทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron)- ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic dodecahedron)

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Rhombic dodecahedron-  Virtual Reality Polyhedra - The Encyclopedia of Polyhedra-  Rhombic Dodecahedron Calendar - สร้างปฏิทินทรงสิบสองหน้ารอมบิกโดยไม่ใช้กาว
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
สถาปนิกตระกูล ซานกาลโล

ตระกูลซานกาลโล (Sangallo) เป็นตระกูลสถาปนิก ช่างฝีมือ และศิลปินชาวเมือง ฟลอเรนซ์ สมาชิกของตระกูลนี้หลายคนได้กลายมาเป็น สถาปนิก ช่าง และ ศิลปินที่มีชื่อเสียง ตัวอย่างเช่น:
ไฟล์:Piero di Cosimo 047.jpg|thumb|"จูลิอาโน ดา ซานกาลโล" ภาพวาด โดยเปียโร ดิ โคสิโม, ค.ศ. 1500-1520
:* จูลิอาโน ดา ซานกาลโล (Giuliano da Sangallo) (ค.ศ. 1445-1516)
:** ฟรานซิสโก ดา ซานกาโล (Francesco da Sangallo) (ค.ศ. 1493 - ค.ศ. 1570) ลูกชายของจูลิอาโน 
:* อันโตนิโอ ดา ซานกาโล ผู้พ่อ (Antonio da Sangallo the Elder) (ประมาณ ค.ศ. 1455 - ค.ศ. 1534) น้องชายของจูลิอาโน
:** อันโตนิโอ ดา ซานกาลโล ผู้ลูก (Antonio da Sangallo the Younger) (ค.ศ. 1485 - ค.ศ. 1546) หลานชายของ จูลิอาโน
:** บาสติอาโน ดา ซานกาลโล (Bastiano da Sangallo) (ค.ศ. 1481 - ค.ศ. 1551) หลานชายของ จูลิอาโน และ อันโตนิโอ ผู้พ่อ
หมวดหมู่:สถาปนิก
หมวดหมู่:ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
อักษรลนตารา

อักษรลนตารา หรือ อักษรมากาซาร์ (Lontara or Makasar alphabet) พัฒนามาจากอักษรพราหมี คำว่าลนตาราเป็นภาษามลายูหมายถึงชื่อของใบปาล์มลนตราที่ใช้เขียนหนังสือในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย ตรงกับใบลานในภาษาไทยใช้เขียน ภาษาบูกิส ภาษามากาซาร์ และภาษามันดาร์ ภาษากลุ่มออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในเกาะซูลาเวซี ปัจจุบันใช้เขียนเฉพาะภาษามากาซาร์

**ประวัติ**
อักษรลนตาราสืบทอดมาจากอักษรกวิ ที่ใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทะเลเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ไม่แน่นอนว่าอักษรนี้จะสืบทอดโดยตรงจากอักษรกวิหรือพัฒนามาจากลูกหลานของอักษรกวิอีกทีหนึ่ง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าอักษรนี้เกิดขึ้นทีหลังอักษรเรยัง เพราะมีรูปร่างอักษรคล้ายกัน แต่อักษรลนตาราบางตัวที่ไม่ม้วนงออาจพัฒนาขึ้นมาทีหลัง
คำว่าลนตารามีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของบูกิส และตำนานของซูเรก ฆาลีโฆ อักษรชนิดนี้เคยใช้เขียนเกี่ยวกับกฎหมาย แผนที่ บันทึกการเดินทาง โดยเขียนลงบนใบของพืชวงศ์ปาล์มที่เรียกลนตารา
แม้ว่าปัจจุบันอักษรละตินจะเข้ามาแทนที่อักษรลนตารา แต่ยังคงใช้อย่างจำกัดในหมู่ชาวบูกิสและมากาซาร์ ในบูกิสจะใช้ในโอกาสงานเฉลิมฉลอง เช่น งานแต่งงาน ใช้ตีพิมพ์วรรณคดีพื้นเมืองของชาวบูกิส ในมากาซาร์ใช้เขียนเอกสารส่วนตัว เช่นจดหมาย 

**การใช้งาน**
อักษรบูกิสเป็นอักษรในตระกูลเดียวกับอักษรพราหมี มีพยัญชนะ 23 ตัว และแต่ละตัวมีพื้นเสียงเป็นสระ /a/ ซึ่งออกเสียงเป็น “ออ” ในภาษาบูกิส มีรูปสระเพื่อแทนเสียง /i/, /u/, /e/, /ə/, /o/ เสียงนาสิก เสียง อ ที่มีในภาษาบูกิสจะไม่เขียน ทำให้เอกสารค่อนข้างกำกวมสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้เป็นภาษาแม่ ปกติเขียนจากซ้ายไปขวา หรือจะเขียนสลับซ้ายไปขวาแล้วขวาไปซ้ายซึ่งจะพบการเขียนแบบนี้ในเอกสารเก่าๆ

**ตัวอักษร**

**พยัญชนะ**

**สระ**
เครื่องหมายแสดงสระเรียก ana’ surə’ ใช้เปลี่ยนเสียงสระที่เกาะกับพยัญชนะ มี 5 ตัวโดย /ə/ ไม่ใช้ในภาษามากาซาร์  แบ่งได้สองชุดคือ จุด (tətti’)และเครื่องหมายขีด(kəccə’) 

**อักษรลนตาราในคอมพิวเตอร์**
อักษรลนตาราได้ถูกเพิ่มในยูนิโค้ดตั้งแต่รุ่น 4.1 

**อ้างอิง**
  อักษรลนตารา/มากาซาร์
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
อักษรเสาราษฏร์

อักษรเสาราษฏร์ เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้เขียนภาษาเสาราษฏร์โดยชาวเสาราษฏร์ในรัฐทมิฬนาฑู อักษรมีต้นกำเนิดจากอักษรพราหมี ถึงแม้ว่าจะยังไม่ทราบรูปแบบสืบทอดของอักษรที่ภายหลังปฏิรูปและทำให้เป็นมาตรฐานโดย T.M.Ram Rai อักษรนี้กลับมีผู้ใช้งานน้อยลง และเริ่มมีการใช้อักษรทมิฬและอักษรละตินแทนมากขึ้น

**อักษร**

**สระ**
center

**พยัญชนะ**
center

**อักษรประสม**
center

**ตัวเลข**
center

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
สเาราษฏร์
อักษรสิงหล

อักษรสิงหล พัฒนามาจากอักษรพราหมี เมื่อราว พ.ศ. 243 – 343 ใช้เขียนภาษาสิงหลซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน มีผู้พูดในศรีลังการาว 12 ล้านคน และมีผู้พูดในสิงคโปร์ ไทย แคนาดา และสหรัฐอาหรับฯ ด้วย ชาวสิงหลใช้อักษรนี้เขียนภาษาบาลีและภาษาสันสกฤตเช่นกัน พยัญชนะที่มีเสียงควบ /ร/ หรือ /ย/ จะมีรูปเฉพาะ

**พยัญชนะ**
ตารางต่อไปนี้แสดงชุดอักษรสิงหลโดยอักษรสีดำแทนกลุ่มศุทธะ และสีน้ำเงินแทนกลุ่มมิศระ ตัวเลขล่างสุดแสดงลำดับที่ในชุดอักษร

**สระ**
รูปด้านซ้ายแสดงรูปสระลอย ด้านขวาเป็นรูปสระจม

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
  อักษรสิงหล
สิงหล
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
อักษรมณีปุระ

อักษรมณีปุระ (Manipuri alphabet), อักษรไมไตมะเยก (Meitei Mayek) หรือ อักษรมีไตมะเยก (ꯃꯤꯇꯩ ꯃꯌꯦꯛ; Meetei Mayek) เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้ในภาษามณีปุระ ซึ่งเป็นหนึ่งในภาษาทางการของรัฐมณีปุระ เคยถูกใช้จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อภาษานี้ถูกแทนที่ด้วยอักษรเบงกอล ทำให้มีเอกสารตัวเขียนไม่กี่อันที่เหลือรอด ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 จึงเริ่มมีการใช้อักษรนี้อีกครั้ง
เนื่องจากภาษามณีปุระไม่มีพยัญชนะก้อง ทำให้มีตัวพยัญชนะสำหรับศัพท์ดั้งเดิมแต่ 15 ตัว บวกพยัญชนะสำหรับสระบริสุทธิ์ 3 ตัว 9 พยัญชนะสำหรับคำยืมในกลุ่มภาษาอินเดีย มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษร 7 แบบ และเครื่องหมายเสริมสัทอักษรพยัญชนะสุดท้าย (/ŋ/) ชื่อของพยัญชนะ 27 ตัวไม่เป็นเพียงชื่อทางสัทศาสตร์เท่านั้น แต่ยังอิงมาจากส่วนต่าง ๆ ของร่างกายมนุษย์ด้วย

**ชื่อตัวอักษร**
หนึ่งในคุณสมบัติเฉพาะของอักษรนี้คือการใช้ส่วนของร่างกายไปตั้งเป็นชื่ออักษร ทุกตัวอักษรตั้งชื่อตามส่วนร่างกายของมนุษย์ในภาษามณีปุระ เช่น ตัวอักษรแรก "kok" แปลว่า "หัว"; ตัวอักษรที่สอง "sam" แปลว่า "ผม"; ตัวอักษรที่สาม "lai" แปลว่า "หน้าผาก" เป็นต้น โดยมีหลักฐานจากหนังสือศักดิ์สิทธิ์ "Wakoklol Heelel Theelel Salai Amailol Pukok Puya" ซึ่งมีรายละเอียดว่าชื่อของแต่ละตัวอักษรมีที่มาอย่างไร

**ตัวเลข**

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Chelliah, Shobhana L. (1997). A grammar of Meithei. Berlin: Mouton de Gruyter. 0-19-564331-3.- Chelliah, Shobhana L. (2002). Early Meithei manuscripts. In C. I. Beckwith (Ed.), Medieval Tibeto-Burman languages: PIATS 2000: Tibetan studies: Proceedings of the ninth seminar of the International Association of Tibetan Studies, Leiden 2000 (pp. 59–71). Leiden, Netherlands: Brill.- Chelliah, Shobhana L. (2002). A glossary of 39 basic words in archaic and modern Meithei. In C. I. Beckwith (Ed.), Medieval Tibeto-Burman languages: PIATS 2000: Tibetan studies: Proceedings of the ninth seminar of the International Association of Tibetan Studies, Leiden 2000 (pp. 189–190). Leiden, Netherlands: Brill.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Omniglot, a guide to written language
มณีปุระ
ปูนขาว

ประภาคาร Eddystone ของ Smeaton John Smeaton ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกปูนขาวไฮดรอลิกในศตวรรษที่ 18 ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์และคอนกรีตสมัยใหม่ ภาพวาดโดย จอห์น ลินน์
ปูนขาว เป็นวัสดุที่ได้จากการเผาหินปูน (แคลเซียมคาร์บอเนต) โดยใช้ความร้อนสูง จะได้เป็นปูนสุก (แคลเซียมออกไซด์, CaO, lime) เมื่อเย็นตัวลงแล้วพรมน้ำให้ชุ่ม ปูนสุกจะทำปฏิกิริยากับน้ำได้เป็น แคลเซียมไฮดรอกไซด์ ส่วนที่เป็นผงแห้งได้เป็น ปูนขาว และส่วนที่เป็นสารแขวนลอยคือ น้ำปูนใส (Milk of lime)

**ประโยชน์ของปูนขาว**
 ด้านการก่อสร้าง
** ใช้เป็นส่วนผสมของปูนฉาบ
** ใช้ในการปรับปรุงคุณภาพของดินกระจายตัว (Dispersive Soil) 
** ใช้เป็นสารตัวเติมในยางแอสฟัลต์สำหรับราดถนน- ด้านการเกษตร
** ใช้ปรับสภาพของดินและน้ำที่เป็นกรด
** ใช้แก้น้ำกระด้าง- ด้านอุตสาหกรรม
** ใช้ดึงสารเจือปนในการผลิตเหล็กคุณภาพสูง
** ใช้เป็นสารเติมในอุตสาหกรรมยาง เซรามิกส์ กระดาษ ฯลฯ
** ใช้ผลิตโซดาไฟ สารฟอกขาว ฯลฯ

**มาตรฐานของปูนขาว**
 มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไทย (ม.อ.ก.) ม.อ.ก. 202

**ดูเพิ่ม**
  ประโยชน์ของปูนไลม์ date=2007-09-28 -  บทความเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จากปูนขาวในด้านต่าง ๆ date=2007-07-03 
หมวดหมู่:วัสดุก่อสร้าง
แม่แบบ:ArchitectureDecade

สิ่งก่อสร้างในพุทธทศวรรษ 0 
( - )
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพุทธศตวรรษที่ 
หมวดหมู่:พุทธทศวรรษ 0
หมวดหมู่:พุทธศตวรรษที่ 
หมวดหมู่:แม่แบบวิกิพีเดียการแบ่งตามปี
ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์

ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ (vector graphics) โดยทั่วไปคือคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ที่เกิดจากการกำหนดพิกัดและการคำนวณค่าบนระนาบสองมิติ รวมทั้งมุมและระยะทาง ตามทฤษฎีเวกเตอร์ในทางคณิตศาสตร์ ในการก่อให้เกิดเป็น เส้น หรือรูปภาพ ข้อดีคือ สามารถย่อขยายได้ โดยคุณภาพไม่เปลี่ยนแปลง ข้อเสียคือภาพไม่เหมือนภาพจริงเป็นได้เพียงภาพวาด หรือใกล้เคียงภาพถ่ายเท่านั้น ข้อมูลภาพพวกนี้ได้แก่ไฟล์สกุล svg, ps, eps, ai (adobe illustrator) และฟอนต์แบบ TrueType ต่างๆเป็นต้น โปรแกรมที่ใช้สร้างข้อมูลภาพประเภทนี้เช่น  Adobe Illustrator, InkScape ในบางครั้ง ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ยังอาจหมายถึงกราฟิกส์สามมิติอีกด้วย
หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
หมวดหมู่:การออกแบบกราฟิกส์
หมวดหมู่:ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์
วาคอม

วาคอม (Wacom) (Wakomu) เป็นชื่อผลิตภัณฑ์กราฟิกส์แท็บเล็ต เป็นอุปกรณ์ใช้ในการสั่งการณ์เครื่องประมวลผล ทำหน้าที่เหมือนเม้าส์ มีลักษณะเป็นปากกา วาคอมมีสำนักงานใหญ่ที่นครคาโซะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น วาคอมเป็นแทบเล็ตที่นิยมมากที่สุดในบรรดาแทบเล็ตทั้งหมด โดยมีคุณสมบัติพิเศษที่เป็นแทบเล็ตไร้สาย
หมวดหมู่:อุปกรณ์รอบข้างคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
143

143 (หนึ่งร้อยสี่สิบสาม) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 142 (หนึ่งร้อยสี่สิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 144 (หนึ่งร้อยสี่สิบสี่)

**ความหมาย**
 143 เป็นโค้ดซึ่งมีความหมายว่า I love you เพราะเป็นตัวเลขจำนวนตามตัวอักษรของข้อความ (I = 1 ตัวอักษร, Love = 4 ตัวอักษร, You = 3 ตัวอักษร)- 143 Records ของ เดวิด ฟอสเตอร์- 143 เป็นเลขอะตอมของอูนควอด์เทรียม

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
กล้วยน้ำไท

กล้วยน้ำไท อาจหมายถึงดังนี้:-- แยกกล้วยน้ำไท และ ซอยกล้วยน้ำไท (ปัจจุบันเป็นซอยสุขุมวิท 42) ซึ่งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตกล้วยน้ำไท ตั้งอยู่บริเวณนั้น- กล้วยน้ำไท (พืช) หรือ กล้วยหอมเล็ก กล้วยชนิดหนึ่งพบทางภาคกลางของประเทศไทย- โรงพยาบาลกล้วยน้ำไท โรงพยาบาลที่อยู่ในเขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร
A4

A4 อาจหมายถึง- A4 (ขนาดกระดาษ) ชื่อขนาดของกระดาษ ที่มีขนาดด้านหนึ่ง 21 เซนติเมตร และอีกด้านหนึ่ง 29.7 เซนติเมตร- แอปเปิล A4 ไมโครโพรเซสเซอร์ที่ใช้ใน ไอแพด และ ไอโฟน 4- เอคอร์น A4 คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบ RISC OS ในอดีต แบบโน้ตบุ๊กของ บริษัท Acorn computers ประเทศอังกฤษ- เอาดี้ A4 รุ่นรถของบริษัทเอาดี้- A-4 ฟอลคอน เครื่องบินโจมตี
A3

A3 อาจหมายถึง- A3 - ขนาดของกระดาษตามมาตรฐาน ISO 216 ที่มีขนาดด้านหนึ่ง 29.7 เซนติเมตร และอีกด้านหนึ่ง 42.0 เซนติเมตร หรือมีขนาดใหญ่กว่า A4 อีก 1 เท่าตัว- A3 - โน้ตดนตรีที่ A ต่ำกว่า Middle C- A3 - จรวดสงครามของประเทศเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2- เอาดี้ A3 - รุ่นรถของเอาดี้- A3 - เกมเอสาม (A3) เป็นเกมออนไลน์ประเภท 3D MMORPG ชื่อ A3 ย่อมาจาก Art Alive Attraction.
สกิน (วงดนตรี)

สกิน (Skin, เขียนเป็น S.K.I.N.) คือวงดนตรีที่เกิดจากการรวมตัวครั้งยิ่ใหญ่ของศิลปินชั้นแนวหน้าของญี่ปุ่นอาทิ แก๊กต์,มิยาบิ,สึกิโซะ และ โยชิกิ โดยทางวงจะทำการแสดงสดครั้งแรกในงาน Anime Expo 2007

**ประวัติ**
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 โยชิกิ (มือกลองวงเอกซ์เจแปน) ได้ปรากฏตัวที่งานโอตาค่อน และทำการประกาศสร้างวงใหม่โดยมี แก๊กต์ (อดีตนักร้องนำวงมาลิซไมเซอร์) เข้าร่วม
ต่อมาในเดือนธันวาคมได้มีข่าวออกมาว่า สึกิโซะ (มือกีตาร์วงลูนาซี) ได้เข้าร่วมวงเป็นคนที่สาม 
และในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ทางวงก็ได้ประกาศชื่อวงออกมาอย่างเป็นทางการคือ S.K.I.N พร้อมกับสมาชิกคนที่สี่คือ มิยาวี (อดีตมือกีตาร์วง Dué le quartz) และโยชิกิยังได้ประกาศว่า ทางวงจะมีทัวร์คอนเสิร์ตทั่วในประเทศอเมริกาหลังจากงาน Anime Expo รวมทั้งการแสดงในประเทศญี่ปุ่นเองด้วย
S.K.I.N. ทำการแสดงสดครั้งแรกในงาน Anime Expo convention ในลองบีช แคลิฟอร์เนีย วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2550 และทำการแนะนำสมาชิกคนสุดท้าย จู-เค็น มือเบสจากวง "GacktJOB" วงดนตรีซัพพอรด์ของแก๊กต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  yoshiki.net date=2007-06-13  เว็บไซต์โปรโมตอย่างเป็นทางการ-  skin-online.net date=2012-06-25  เว็บแฟนคลับของ S.K.I.N.-  skin-band.net date=2007-10-25  เว็บแฟนคลับของ S.K.I.N.
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2368

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2368
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1820
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2350

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2350
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1800
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2343

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2343
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1800
นายกรัฐมนตรีจีน

นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการคือ ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน (中华人民共和国国务院总理) เป็นตำแหน่งผู้นำของคณะมนตรีรัฐกิจ อันเป็นรัฐบาลประชาชนจีน ซึ่งตามระบบอาวุโสของทำเนียบการเมือง ประธานคณะมนตรีรัฐกิจถือเป็นตำแหน่งที่มีความอาวุโสที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน
นายกรัฐมนตรีมาจากการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดีต่อที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติ นายกรัฐมนตรีฯมีหน้าที่รับผิดชอบต่อการวางแผนและการปฏิบัตินโยบายของรัฐบาลพลเรือนจีน รวมถึงกำกับดูแลกระทรวง, กรม และหน่วยงานของรัฐ ทั้งยังเป็นผู้เสนอชื่อบุลคลที่จะดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฯ และรัฐมนตรีประจำกระทรวงต่าง ๆ ต่อสภาประชาชนแห่งชาติ อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีฯไม่มีอำนาจในการสั่งการกองทัพ ผู้มีอำนาจนี้คือประธานาธิบดีและเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง

**รายชื่อนายกรัฐมนตรี**
ไฟล์:Cropped ZhouAndDeng.png|คนที่ 1 — โจว เอินไหล (周恩来) (วาระ: 1949-1976)
ไฟล์:Hua Guofeng-1.jpg|คนที่ 2 — ฮั่ว กั๋วเฟิง (华国锋) (วาระ: 1976-1980)
ไฟล์:Zhao Ziyang Reagan cropped.jpg|คนที่ 3 — จ้าว จื่อหยาง (赵紫阳) (วาระ: 1980-1988)
ไฟล์:Lipeng.jpg|คนที่ 4 — หลี่ เผิง (李鹏)(วาระ: 1988–1998)
ไฟล์:Zhu Rongji 1986.jpg|คนที่ 5 — จู หรงจี้* (朱镕基) (วาระ: 1998-2003)
ไฟล์:Wen Jiabao (Cropped).jpg|คนที่ 6 — เวิน เจียเป่า* (温家宝) (วาระ: 2003-2013)
ไฟล์:Li Keqiang (cropped).jpg|คนที่ 7 — หลี่ เค่อเฉียง (李克强) (วาระ: 2013-2023)
ไฟล์:李强 Li Qiang 20221023.jpg|คนที่ 8 — หลี่ เฉียง* (李强) (วาระ: 2023-อยู่ในวาระ)
หมายเหตุ (*) - ยังมีชีวิตอยู่
ImageSize = width:800 height:auto barincrement:12
PlotArea  = top:10 bottom:50 right:130 left:20
AlignBars = late
DateFormat = dd/mm/yyyy
Period     = from:01/01/1949 till:01/01/2025
TimeAxis   = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:1949
Colors     =
id:pres value:rgb(1,0,0) 
id:vac value:rgb(0,1,0) 
BarData =
barset:PM
PlotData=
width:8 align:left fontsize:S shift:(5,-4) anchor:till
barset:PM
from: 01/10/1949 till: 08/01/1976 color:pres text:"Zhou" fontsize:10
from: 08/01/1976 till: 04/02/1976 color:vac text:"vacant" fontsize:10
from: 04/02/1976 till: 10/09/1980 color:pres text:"Hua" fontsize:10
from: 10/09/1980 till: 24/11/1987 color:pres text:"Zhao" fontsize:10
from: 24/11/1987 till: 17/03/1998 color:pres text:"Li P." fontsize:10
from: 17/03/1998 till: 16/03/2003 color:pres text:"Zhu" fontsize:10
from: 16/03/2003 till: 15/03/2013 color:pres text:"Wen" fontsize:10
from: 16/03/2013 till: 11/03/2023 color:pres text:"Li K." fontsize:10
from: 11/03/2023 till: 12/03/2023:pres text:"Li Q." fontsize:10

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  Corpus of Political Speeches Free access to the Prime Minister’s work report and political speeches from other regions, developed by the Hong Kong Baptist University Library.
หมวดหมู่:ชาวจีน

จีน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) คล้ายทรงลูกบาศก์ (cube) แต่หน้าทุกหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทรงนี้เป็นกรณีพิเศษของทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped) ที่มีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากัน

**คำจำกัดความ**
ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสามารถมีหน้าแต่ละหน้าที่แตกต่างกันสามคู่ซึ่งอยู่ตรงข้ามกัน นั่นหมายความว่าทุกหน้าของทรงนี้ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันเสียทีเดียว
ถ้าหากมุมภายในที่ไม่เป็นมุมป้านมีขนาดเท่ากันทั้งหมด (หน้าเหมือนกันทุกหน้า) สามารถเรียกทรงนี้ว่าเทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงหกหน้า (hexahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Rhombohedron
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 (Louis XV de France; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1710 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1774) หรือ พระปิยราช (le Bien-Aimé) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1715 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระราชปัยกาคือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อตอนพระชนมายุ 5 ขวบจนกระทั่งทรงเจริญพระชนมายุครบ 13 พรรษาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 อาณาจักรจึงถูกปกครองโดยฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและพระคาร์ดินัลแฟลรีเป็นมุขมนตรีแห่งรัฐจนถึงปี 1743 ซึ่งขณะนั้นพระมหากษัตริย์เข้าควบคุมอาณาจักรแต่เพียงผู้เดียว
ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อยังทรงพระเยาว์ การบริหารราชการในระยะแรกอยู่ในความรับผิดชอบของอ็องเดร แร์กึล เดอ แฟลรี เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นก็ทรงเอาพระทัยในการบริหารประเทศ แต่ทรงพยายามรักษาความยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศสไว้เช่นสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ด้วยการทำสงครามกับเพื่อนบ้านหลายครั้งแต่ ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณไปเป็นจำนวนมาก ภายหลังทรงเริ่มละทิ้งราชการไปสนพระทัยในวิทยาศาสตร์และสนทนากับปัญญาชน รวมถึงทรงมีสัมพันธ์กับสตรีสูงศักดิ์หลายคน ถือว่าสถาบันกษัตริย์ของฝรั่งเศสเริ่มเสื่อมความนิยมและเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์มากขึ้น การบริหารประเทศไร้ประสิทธิภาพจนนำไปสู่วิกฤตการณ์ในรัชกาลต่อมา

**พระราชประวัติ**
พระนามเมื่อแรกเกิดคือ หลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ (ค.ศ. 1710) ที่พระราชวังแวร์ซาย ในรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ผู้ทรงเป็นทวดของพระองค์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ กับ มารี อาเดลาลีเออแห่งซาวอย มีพระเชษฐาหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ ซึ่งพระราชบิดาของทั้ง 2 พระองค์นี้นั้นเป็นพระโอรสใน เจ้าชายหลุยส์ เลอกร็องโดแฟ็ง ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งอ็องฌู เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1715 หลังจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุได้ 76 พรรษา ซึ่งในขณะนั้นเจ้าชายหลุยส์มีพระชนมายุได้เพียง 5 ปีเท่านั้น
เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1725 พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ได้อภิเษกสมรสกับมารี เลชชินสกา) พระธิดาในกษัตริย์โปแลนด์มีพระราชโอรส-ธิดาร่วมกัน 10 พระองค์ นอกจากนั้นพระเจ้าหลุยส์ยังทรงมีสนมลับชื่อดังอีก 2 คน คือ มาดาม เดอ ปงปาดูร์ และมาดาม ดูว์ บารี 
หมวดหมู่:พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แคนาดา (นูแวลฟร็องส์)
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามเจ็ดปี
หมวดหมู่:ดยุกแห่งอ็องฌู
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากฝีดาษ
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการถูกแทง
มีเดียวิกิ:Emailpagetext

หากผู้ใช้นี้ได้ให้อีเมลที่ใช้งานได้ไว้ ข้อความที่กรอกลงในกล่องด้านล่างจะถูกส่งไปยังอีเมลดังกล่าว ทั้งนี้อีเมลของคุณที่ได้ให้ไว้กับวิกิพีเดียจะถูกแสดงในอีเมลที่ส่งไปด้วย เพื่อที่ผู้รับจะสามารถตอบจดหมายของคุณได้
ภูษิต ภู่สว่าง

ภูษิต ภู่สว่างเป็นนักร้องลูกทุ่งชายเสียงดียุคเก่าที่โด่งดังอย่างมากจากเพลง “ กัมพูชาที่รัก “ และ “ หยุดก่อนคนจน “ ภูษิต ภู่สว่าง เป็นศิษย์เอกอีกคนหนึ่งของครูฉลอง ภู่สว่าง 

**ประวัติ**
ภูษิต ภู่สว่าง มีชื่อจริงว่า เลี้ยน สอนโต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2493 เป็นชาว ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เกิด ก่อนที่จะเข้ามาเป็นนักร้องเคยทำงานอยู่การไฟฟ้ามาราว 3 – 4 ปี  

**เข้าวงการ**
ภูษิต ภู่สว่าง ซึ่งชื่นชอบการร้องเพลงมาก เริ่มเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่งด้วยการประกวดร้องเพลงที่สถานีวิทยุยานเกราะ และสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ และรองชนะเลิศมาครองได้ตลอด  จากนั้นจึงตัดสินใจอยู่กับวงดนตรีเล็กๆ ได้ค่าตัวครั้งละ 10 – 20 บาท ก่อนที่จะมาสมัครเป็นนักร้องวงโฆษิต นพคุณ โดยใช้ชื่อว่า มงคล ขวัญนคร โดยร้องเพลงในแนวของไพรวัลย์ ลูกเพชร เขาร้องเพลงและแบกกลองอยู่ที่นี่ 3 ปีกว่าจนวงยุบไป
ช่วงนั้นระพิน ภูไท ซึ่งเป็นนักร้องดังของวง “พิณศรีวิชัย “ ได้ลาออกจากไป เพื่อไปตั้งวงเอง ทำให้ครูฉลอง ภู่สว่าง ซึ่งเล่นดนตรีอยู่ในวงพิณศรีวิชัยมาปรึกษากับโฆษิต นพคุณ เรื่องการหานักร้องมาแทนระพิน ภูไท โฆษิต นพคุณ จึงลองให้ ภูษิต ภู่สว่างลองไปสมัครดู  ปรากฏว่าครูฉลอง ภู่สว่างเกิดชอบใจในน้ำเสียงของเขา จึงให้ไปอยู่ด้วยที่สมุทรสาคร ประมาณ ปี 2515 เขาก็ได้มีโอกาสบันทึกแผ่นเสียงชุดแรก มี 4 เพลงคือ “ หยุดก่อนคนจน “ , “กัมพูชาที่รัก “ , “ ยอมตายถ้าได้เธอ “ และ “ บันทึกลวง “ ปรากฏว่า 2 เพลงแรกเกิดดัง จึงได้บันทึกเสียงอีก 4 เพลง คือ “ รักเธอไม่ได้” , “คนจนไม่หวาน “ , “ จากสลัม ถึงห้องแอร์ “ และ “ ซึมๆโซๆ แต่ยังไม่ทันที่เพลงจะได้ออก ครูฉลอง ภู่สว่าง กับนายทุน เกิดมีปัญหากัน ครูจึงหันไปแต่งเพลงให้จีระพันธ์ วีระพงษ์ 
จากนั้นภูษิต ภู่สว่าง จึงไปร่วมกับโฆษิต นพคุณ ตั้งวงเป็นเวลากว่า 4 ปี ในช่วงนั้นเขาก็ได้เพลงของครูเพลงหลายท่านมาร้อง แต่ปรากฏว่าดวงของเขาไม่ถูกกับเพลงของครูเพลงท่านใดนอกจากเพลงของครูฉลอง ภู่สว่างเพียงคนเดียว ทำให้เพลงของเขาไม่ได้รับความนิยม ชื่อเสียงจึงซบเซา และต้องยุบวงไปในที่สุด  และได้ไปเป็นนักร้องอยู่กับวงลูกทุ่งหลายวงเช่นเพลิน พรมแดน, พุ่มพวง ดวงจันทร์ และ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ

**ปัจจุบัน**
ภูษิต ภู่สว่างได้ใช้ชิวิตแบบสมถะพอเพียงอยู่ที่อ.ดอนตูม จ.นครปฐม  โดยยังคงรับงานรับเชิญร้องเพลงเหมือนเดิม  ตามงานต่างๆร่วมกับเพื่อนสนิทอย่างดุสิต ดุริยศักดิ์ ส่วนมากเจ้าภาพก็จะเชิญไปด้วยกันทั้งคู่  มีรายได้ตามอัตภาพของศิลปินรุ่นเก่า ติดต่องาน 081-7042457 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสุโขทัย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดสุโขทัย
เอฟโฟร์

เอฟโฟร์ (F4) เป็นวงบอยแบนด์จากไต้หวัน ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ เจอร์รี่ (Jerry), วิก (Vic), เคน (Ken) และ แวนเนส (Vanness)

**ประวัติ**
เอฟโฟร์ประสบความสำเร็จครองใจแฟนเพลง แล้วเป็นบอยแบนด์ที่โด่งดังที่สุดในเอเชีย ณ ช่วงเวลานั้น จากละครเรื่อง รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาค 1 – 2 (Meteor Garden I & II) (สร้างจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง สาวแกร่งแรงเกินร้อย) และเทพบุตรถังแตก (Poor Prince Taro) (สร้างจากหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยามาดะ ทาโร่) ที่แพร่ภาพออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2545 จากนั้นได้รวมตัวเพื่อออกผลงานอัลบั้มชุดแรก เมทีเออร์เรน (Meteor Rain) หรือ หลิว ชิง ยี่ (Liu Xing Yu) ประสบความสำเร็จด้วยยอดจำหน่ายกว่า 1.8 แสนตลับ ที่ไต้หวัน และยังโด่งดังใน ฮ่องกง, ฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, มาเลเซีย, บรูไน และ ไทย แม้กระทั่งประเทศจีนที่มักต่อต้านกระแสวัฒนธรรมดนตรีป็อป.
ในปี พ.ศ. 2545 กับผลงานชุด 2 แฟนตาซี ฟอร์เอเวอร์ (Fantasy 4ever) หรือเยียนหั่วเตอจี้เจี๋ย ที่สามารถสร้างยอดจำหน่ายได้มากกว่า 40 ล้านเหรียญ พร้อมบทเพลงประกอบละครเรื่อง รักใสใสหัวใจ 4 ดวง ภาค 2 หรือ เมทีเออร์ การ์เด้น 2 (Meteor Garden 2) ในบทเพลงที่ใช้ชื่อภาษาไทยว่า คิดว่าไม่อาจสูญเสียเธอ หรือ จูย บู้ เน่ง ชี่ ซู่ หนี่ (Jue Bu Neng Shi Qu Ni) รวมทั้งบทเพลง ฤดูกาลแห่งควันไฟ หรือ ย่าน หัว จี เจี้ย (Yan Huo Ji Jie).
เอฟโฟร์ได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาเป๊ปซี่ อาสค์ ฟอร์ มอร์ (Ask For More) และบทเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง ลีโล่ แอนด์ สติทช์ (Lilo & Stitch) ใน Can't Help Falling In Love ซึ่งเพลงของราชาเพลงร็อกแอนด์โรล เอลวิส เพรสลีย์.
จากข้อมูลของฟอบส์ เอฟโฟร์ อัลบั้มแรกเกิน 2 ล้านตลับ อัลบั้มสองเกิน 1 ล้านตลับ มียอดขายรวมกัน 3.5 ล้านตลับจากสองอัลบั้มชุดแรกของพวกเขาทั่วเอเชีย ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2546
ในปี พ.ศ. 2546 รางวัล อินสปิเรชั่น อวอร์ด (Inspiration Award) จากงาน เอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส (MTV Asia Awards) ที่สิงคโปร์อีกด้วย.
เอฟโฟร์ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น JVKV (ตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกในชื่อของทั้ง 4 คน) เนื่องจากเดิม เอฟโฟร์ คือชื่อกลุ่มตอนที่แสดงเรื่อง รักใสใสหัวใจ 4 ดวง ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ญี่ปุ่น ซึ่งทางญี่ปุ่นก็ได้ถ่ายทำเรื่อง รักใสใสหัวใจ 4 ดวง เช่นกัน ทำให้อาจมีชื่อวงซ้ำกัน ด้วยเหตุนี้ทางสำนักพิมพ์ของญี่ปุ่นจึงได้ขอว่าถ้าเป็นอะไรที่ไม่เกี่ยวกับละครก็อย่าใช้ชื่อ เอฟโฟร์ จะดีกว่า ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กิจกรรมทุกอย่างจำต้องถูกเปลี่ยนไปใช้ชื่อ JVKV ไปหมด.
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551เอฟโฟร์ได้ออกอัลบั้มที่ 3 เวททิงฟอร์ยู (Waiting For You) หรือ ไจ้ เจ่อ ลี่ เติ๋ง หนี่ (Zai Zhe Li Deng Ni) ที่ยังใช้ชื่อว่า เอฟโฟร์อยู่ ซึ่งมี 2 ปกด้วยกัน คือ ‘Awaiting Your Love’ และ ‘Feel Your Heart’  พร้อมกับละครเรื่องเติมฝันวันรัก (Wish To See You Again) ที่ทั้ง 4 หนุ่มได้กลับมาร่วมแสดงด้วยกันอีกครั้ง. พร้อมกับเป็นพรีเซนเตอร์การท่องเที่ยวไต้หวันและทัวร์คอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่น
ในปี 2013
ในเดือนมกราคม 2013, กลุ่มได้รับการยืนยันการดำเนินการที่เทศกาลฤดูใบไม้ผลิเจียงซูทีวีในประเทศจีน ประสิทธิภาพเป็นเทปในกรุงปักกิ่ง วันที่ 30 มกราคม 2013 และมันจะออกอากาศใน 10 กุมภาพันธ์ 2013 มันเป็นงานแรกของพวกเขาร่วมกันในรอบสี่ปี.

**ผลงานเพลง**

**ผลงาน**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แฟนไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-02-28 
หมวดหมู่:บอยแบนด์
หมวดหมู่:บอยแบนด์ไต้หวัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติไต้หวัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่
F4

F4 สามารถหมายถึง- เอฟโฟร์ - วงดนตรีจากไต้หวัน- เอฟ-4 แฟนทอม 2 - เครื่องบินขับไล่- นิคอน F4 - กล้องนิคอนวางจำหน่ายเมื่อปี 2531
หมวดหมู่:นักประชาสัมพันธ์

นักประชาสัมพันธ์ คือ ผู้ที่ทำงานด้านการสื่อสารให้กับองค์กรต่างๆ
หมวดหมู่:การประชาสัมพันธ์
ประชาสัมพันธ์
การชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทครั้งแรกในประเทศไทย

การชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทครั้งแรกในประเทศไทย โดยปกติแล้วในวงการมวยหรือการชกมวยในประเทศไทย มักจะไม่ค่อยได้มีการจัดมวยสากลหรือแม้แต่กระทั่งมวยไทยก็ตามในรุ่นที่เกินกว่าเวลเตอร์เวทขึ้นไป และยิ่งหากเป็นการชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวีเวทที่มีนักมวยต่างชาติเป็นเจ้าของตำแหน่งด้วยแล้ว ยิ่งเป็นไปได้ยาก
แต่ว่า ที่จริงแล้วเคยมีการชกชิงแชมเปี้ยนโลกในรุ่นเฮฟวีเวทมาแล้วครั้งหนึ่งในประเทศไทย ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนบัดนี้ คือในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ที่ จ.เชียงใหม่ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี เนลสัน (Johnny Nelson) แชมป์โลก WBF ผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน (Nikolai Kulpin) ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ซึ่งน่าจะสนุกตื่นเต้นเพราะเป็นการชกในนักมวยรุ่นที่ใหญ่ที่สุดในโลกจากนักมวยรูปร่างใหญ่โต แต่เมื่อเอาเข้าจริงแล้ว การชกเป็นไปอย่างน่าเบื่อหน่าย เพราะนักมวยทั้งคู่ไม่ได้ออกอาวุธที่มีความเด็ดขาดในการที่จะสยบคู่ต่อสู้ได้เลย และตลอดการชกทั้ง 12 ยก จอห์นนี เนลสัน แชมป์โลกก็เป็นฝ่ายเดินหน้าชกอยู่ข้างเดียว ครบ 12 ยก กรรมการจึงตัดสินให้แชมป์โลกสามารถรักษาแชมป์ไว้ได้ด้วยคะแนนเป็นเอกฉันท์
สำหรับมวยคู่ประกอบรายการ เป็นการชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก WBF ในรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทครั้งแรกของ แซมซั่น กระทิงแดงยิม ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า แซมซั่น อีลิทยิม แชมป์โลกชาวไทยกับ ฮิปโป กาลา ผู้ท้าชิงชาวอินโดนีเซีย กลับชกได้สนุกตื่นเต้าเร้าใจคนดูมากกว่า สามารถเรียกเสียงเชียร์ได้ตลอดเวลา และแซมซั่นก็เป็นฝ่ายชนะทีเคโอกาล่าไปในยกที่ 5
การจัดมวยในครั้งนี้ มีนายชวน หลีกภัย ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยแรกเป็นประธาน เป็นการป้องกันตำแหน่งของสถาบันสหพันธ์มวยโลก หรือ WBF สถาบันเล็ก ๆ ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากทั้งสากลและในประเทศไทย แม้จะมีการป้องกันตำแหน่งในรุ่นเฮฟวีเวทให้เป็นจุดสนใจก็ตาม แต่ไม่ได้เรียกความสนใจจากแฟนมวยชาวไทยหรือต่างประเทศเท่าที่ควร สำหรับ จอห์นนี เนลสัน แล้วนั้น นี่เป็นการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกของเขา หลังจากได้แชมป์โลกมา และจากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งต่อไป ก็ได้เสียแชมป์โลกทันทีที่บราซิล และหลังจากนั้นเนลสันก็ยังคงชกมวยเรื่อยมา และไม่เคยแพ้อีกเลย มีสถิติชนะรวดทั้งหมดอีกหลายครั้งและยังได้เป็นแชมป์โลกขององค์กรมวยโลก หรือ WBO ในรุ่นจูเนียร์เฮฟวีเวทอีกด้วย แต่ก็มิได้ขยับขึ้นมาเป็นนักมวยในระดับแนวหน้าของโลกแต่อย่างใด จนกระทั่งแขวนนวมไปเมื่อปี พ.ศ. 2548 ส่วน นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงแล้วนั้น ต่อมาก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ จนกระทั่งแขวนนวมไปในที่สุดในปีต่อมา
แต่สำหรับนักมวยไทย แซมซั่น กระทิงแดงยิม นั้น เป็นจุดเริ่มต้นของการป้องกันตำแหน่งแชมป์ที่ต่อมาเขาป้องกันตำแหน่งแทบจะเดือนต่อเดือน จนกลายมาเป็นสถิติป้องกันตำแหน่งได้สูงสุดถึง 38 ครั้ง แต่มิได้รับการยอมรับจากแฟนมวยชาวไทยหรือระดับสากลเลย เพราะเป็นสถาบันที่สังกัดนั้น มิได้มาตรฐานเพียงพอ
หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:พ.ศ. 2537
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน

รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน
ไฟล์:Leonardo polyhedra.png|thumb|รูปทรงนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในหนังสือ Divina Proportione โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (เล็ก) (อังกฤษ: (small) rhombicuboctahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 8 หน้า และรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 18 หน้า รวม 26 หน้า โดยหน้ารูปสามเหลี่ยมทุกหน้าจะมีรูปสี่เหลี่ยมล้อมอยู่โดยรอบ ทรงนี้มี 24 จุดยอด 48 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้สามารถเรียกในชื่ออื่นอีกคือ ออร์โทไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square orthobicupola)

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:
:

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
พิกัดคาร์ทีเซียนของรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
: (±1, ±1, ±(1+√2))

**ดูเพิ่ม**
 ทรงลูกบาศก์ (cube)- คิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron)- ทรงแปดหน้า (octahedron)- รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron)- คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด หรือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ (truncated cuboctahedron หรือ great rhombicuboctahedron)- ไจโรไบคิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีลองเกต (elongated square gyrobicupola)

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)-  pages = 401-450

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Rhombicuboctahedron -  Archimedes and the Rhombicuboctahedron by Antonio Gutierrez from Geometry Step by Step from the Land of the Incas.-  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงตันอาร์คิมิดีส
วินเชนโซ สกามอซซี

วินเชนโซ สกามอซซี
อนุสาวรีย์วินเชนโซสกามอซซี่
วินเชนโซ สกามอซซี (Vincenzo Scamozzi)  (2 กันยายน ค.ศ. 1548 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1616) เป็นสถาปนิกและนักเขียนเกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรมชาวอิตาลี ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองวีเชนซา (Vicenza) และเวนิส (Venice) ในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 วินเชนโซ สกามอซซี น่าจะเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในยุคนี้โดยเป็นช่วงต่อระหว่างอานเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) กับบัลดัสซาร์เร ลองเกนา (Baldassarre Longhena) ซึ่งลองเกนาเป็นลูกศิษย์คนหนึ่งของวินเชนโซ 
วินเชนโซเกิดที่เมืองวีเชนซา (Vicenza) บิดาเป็นนักสำรวจ (surveyor) และผู้รับเหมาก่อสร้าง (building contractor) นาม จาน โดเมนีโก สกามอซซี (Gian Domenico Scamozzi) วินเชนโซได้มีโอกาสไปเยือนโรมในปี 1579-1580 แล้วย้ายไปเวนิสในปี 1581
อิทธิพลของสกามอซซีต่อโลกของสถาปัตยกรรมนั้นมีอย่างสูงส่ง โดยเฉพาะจากงานเขียนชื่อแนวคิดสถาปัตยกรรมสากล (L'Idea della Architettura Universale หรือ The Universal Idea of Architecture) เป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเกี่ยวกับทฤษฎีทางสถาปัตยกรรม ถูกพิมพ์เผยแพร่ด้วยภาพพิมพ์แกะไม้ (woodcut illustrations) ในเวนิส เมื่อปี 1615 วินเชนโซยังได้เขียนเกี่ยวกับชีวิตการประกอบวิชาชีพของเขา ซึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้กลายเป็นเหมือนกับเครื่องมือทางการประชาสัมพันธ์ของเขาไป วินเชนโซได้บันทึกงานออกแบบ แปลน รูปด้าน ทั้งงานที่ได้สร้างจริงและงานที่ไม่ได้สร้าง รวมทั้งงานที่เป็นลักษณะของจินตนาการที่เหนือเทคโนโลยีในยุคนั้นอีกด้วย วินเชนโซเป็นสถาปนิกผู้หนึ่งที่เข้าใจคุณค่าของการประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางงานเขียนที่ประสบความสำเร็จ

**งานออกแบบที่สำคัญ**
 1580-1592: วิลลากาปรา (Villa Capra) หรือลาโรตอนดา  ("La Rotonda") ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองวีเชนซา (เป็นการสานต่องานของปัลลาดีโอและทำการต่อเติมเพิ่มขึ้น)- 1581-1599: อาคารโปรกูราตีเอนูโอเว (Procuratie Nuove) ที่จัตุรัสซานมาร์โก เมืองเวนิส (ต่อมาบัลดัสซาร์เร ลองเกนาได้เข้ามาทำการออกแบบตกแต่งภายในจนสำเร็จ)- 1584-1585: โรงละครโอลิมปิก (Teatro Olimpico) เมืองวีเชนซา (ปรับปรุงจากโครงสร้างเดม ออกแบบโดยปัลลาดีโอ) - 1597: วิลลาโมลิน เมืองมานดรีอา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2091
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
1616
วัณโรคปอด

วัณโรคปอดพบได้บ่อยในผู้ที่มีภูมิต้านทานในร่างกายต่ำ (โดยเฉพาะคนไข้ติดเชื้อเอดส์) คนไข้เบาหวาน ตับแข็ง โรคไต ผู้ที่ติดยาเสพติด ดื่มเหล้าจัดหรือพบได้มากในบริเวณที่มีคนอยู่กันอย่างแออัด
วัณโรคปอด (Tuberculosis,tubercle bacillus เรียกสั้นๆ ว่า "ทีบี") เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย(ประเภท acid-fast bacillus)ชื่อ ไมโครแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซีส (Mycobacterium Tuberculosis) เชื้อตัวนี้สามารถก่อให้เกิดโรคได้กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย มิใช่เฉพาะที่ปอดอย่างเดียว

**การติดต่อ**
การติดต่อของโรคมักจะรับเชื้อเข้าไปในปอดโดยตรงจากการหายใจ การไอ การจาม หรือการพูดคุยกับผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ ดังนั้นผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกวิธี นอกจากจะเป็นผลเสียต่อสุขภาพแล้ว ยังสามารถเพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่นได้ ที่สำคัญการแพร่กระจายเชื้อมักจะเป็นไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากติดต่อได้ง่ายโดยระบบทางเดินหายใจ

**อาการ**
ใครที่มีอาการน่าสงสัยดังต่อไปนี้ ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจสอบและวินิจฉัยโดยเร็ว อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร น้ำหนักลด มีไข้ต่ำๆ ตอนบ่ายหรือเย็น ตกใจตื่น และเหงื่อออกท่วมตัวตอนกลางคืน งุนงง สับสน มีอาการเจ็บหน้าอก อาการไอเรื้อรังเกิน 3 สัปดาห์ หรือไอมีเสมหะปนเลือด

**การรักษา**
แพทย์จะทำการวินิจฉัยโรคจากการซักประวัติ ตรวจร่างกาย ส่งเอกซเรย์ปอด เก็บเสมหะตรวจและเพาะเชื้อ เผื่อดูผลตรวจยืนยันว่าเป็นโรคนี้หรือไม่
การรักษาในปัจจุบันมี่ความก้าวหน้าไปมาก วัณโรคปอดสามารถรักษาให้หายขาดได้ ด้วยยาที่มีประสิทธิภาพสูงโดยใช้เวลาเพียง 6 เดือนเท่านั้น ส่วนใหญ่หลังรักษาไปแล้ว 2 สัปดาห์ โอกาสแพร่เชื้อจะต่ำลงมากคนไข้สามารถทำงานได้ตามปกติ
หากมุ่งหวังผลการรักษาที่สมบูรณ์ คนไข้จะต้องรับประทานยาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ตามชนิดและขาดที่แพทย์สั่งจนครบ ปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์อย่างเคร่งครัด มาเอกซเรย์และตรวจเสมหะตามกำหนดนัดของแพทย์
นอกจากการรับประทานยาแล้ว คนไข้ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ไข่ นม ผลไม้ งดสิ่งเสพติดทุกชนิดและมาพบแพทย์ตามนัดหมายทุกครั้ง หรือเมื่อมีอาการผิดปกติ เช่น มีอาการผื่นคัน ตัวเหลือง ตาเหลือง (ซึ่งอาจเกิดเนื่องจากยาที่รับประทานอยู่)
คนไข้ควรระมัดระวังการแพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่น เช่น การใช้ช้อนกลางในการรับประทานอาหาร ไอหรือจามใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปาก

**การป้องกัน**
รักษาสุขภาพให้แข็งแรง ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ทานอาหารให้ครบ 5 หมู่ อาจจะตรวจร่างกายโดยการเอกซเรย์ปอดอย่างน้อยปีละครั้ง ถ้าพบว่าเป็นจะได้รักษาก่อนที่โรคจะลุกลาม

**บรรณานุกรม**
หนังสือพิมพ์สยามรัฐ

หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก

เรือลาดตระเวนเบาลาม็อต-ปีเก (La Motte-Picquet) เป็นเรือลาดตระเวนเบาชั้นดูว์กวาย-ทรูแอ็ง (Duguay-Trouin class) ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ที่ได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่พลเรือเอกเคานต์ตูแซ็ง-กีโยม ปีเก เดอ ลา ม็อต (Toussaint-Guillaume Picquet de la Motte) นายทหารเรือฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้ทำพิธีปล่อยเรือลงน้ำในปี พ.ศ. 2467
เรือลาม็อต-ปีเกได้จัดเป็นเรือธงในสังกัดหมวดเรือเบาที่ 3 (3rd Light Division) ประจำการอยู่ที่ฐานทัพเรือเมืองแบรสต์ ประเทศฝรั่งเศส จนถึง พ.ศ. 2476 ต่อมาจึงได้ถูกส่งมาประจำการที่อินโดจีนฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2478 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในซีกยุโรปขึ้นใน พ.ศ. 2482 เรือลำนี้ก็ได้ใช้ออกลาดตระเวนตามชายฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศส และหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East Indies)
ภายหลังฝรั่งเศสยอมแพ้แก่เยอรมนีแล้ว ความขัดแย้งตามแนวชายแดนสยาม-ฝรั่งเศสได้ทวีความรุนแรงจนปะทุเป็นกรณีพิพาทไทย-อินโดจีนฝรั่งเศสขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2483  เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2484 เรือลาม็อต-ปีเกจึงได้ถูกจัดให้เป็นเรือธงของกองเรือเฉพาะกิจที่ 7 ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ที่อ่าวคามแรงห์ ใกล้เมืองไซ่ง่อน ภายใต้การบังคับบัญชาของนาวาเอกเรอฌี เบร็องเฌ กองเรือดังกล่าวนี้ยังประกอบด้วยเรือสลุปอีก 4 ลำ คือ เรืออามีราลชาร์เน เรือดูว์มงดูร์วีล เรือมาร์น และเรือตาอูร์ และได้ทำการรบในยุทธนาวีเกาะช้าง จนทำลายกองเรือของไทยได้ 3 ลำ แต่เรือลาม็อต-ปีเกก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักเช่นกัน เรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปซ่อมบำรุงที่ไซ่ง่อน 
8 เดือนให้หลังยุทธนาวีที่เกาะช้าง กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดอินโดจีนจากฝรั่งเศส ญี่ปุ่นนำเรือลาม็อต-ปีเกเดินทางไปยังโอซะกะเพื่อซ่อมบำรุงเรือ เรือลาม็อต-ปีเกก็ถูกจำกัดบทบาทลงและถูกปลดอาวุธเป็นเรือฝึกของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (อยู่กับที่) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 ต่อมาจึงถูกจมในไซง่อนโดยกองกำลังเฉพาะกิจที่58 ในการโจมตีทะเลจีนใต้ ของสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.1945 

**ดูเพิ่ม**
 เรือรบฝรั่งเศส ลาม็อต-ปีเก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Croiseur La Motte-Picquet date=2020-12-05 -  La bataille de Koh Chang-  Photos du Croiseur Lamotte-Picquet
ลาม็อต-ปีเก
ลาม็อต-ปีเก
ลาม็อต-ปีเก
ลาม็อต-ปีเก
ลาม็อต-ปีเก
ล
ล
ล
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเครื่องบินสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือลาดตระเวนที่ถูกจมโดยเครื่องบิน
หมวดหมู่:ยุทธนาวีเกาะช้าง
หมวดหมู่:กรณีพิพาทอินโดจีน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางทะเลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2488
นครใหญ่ที่รัฐกำหนด

นครใหญ่ที่รัฐกำหนด (seirei shitei toshi) บ้างเรียก นครใหญ่ที่กำหนด (shiteitoshi) หมายถึงนครในประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีประชากรเกินกว่าห้าแสนคน และได้การยกฐานะเป็นนครใหญ่ตามมติคณะรัฐมนตรี ซึ่งเป็นอำนาจตามมาตรา 252 แห่งพระราชบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น
นครเหล่านี้มีส่วนสำคัญในด้านเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และพิจารณาได้ว่าเป็นนครที่มีขนาดใหญ่ของประเทศ

**รายชื่อนครใหญ่ที่รัฐกำหนด**
แผนที่นครใหญ่ที่รัฐกำหนด (ภาษาอังกฤษ)
นครใหญ่ที่รัฐกำหนดมีการจัดตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ปัจจุบัน มีนครที่แต่งตั้งขึ้นแล้ว 20 แห่ง เรียงตามปีที่ได้รับประกาศดังนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กฎหมายญี่ปุ่น date=2005-02-05
สัญชาติ

สัญชาติ (Nationality) หมายถึง ประเทศที่ที่บุคคลคนนั้นเกิด โดยไม่นับเชื้อชาติ  การเปลี่ยนสัญชาตินั้นทำได้ แต่ต้องว่าตามกฎหมายของแต่ละประเทศ สัญชาตินั้นสำคัญมากเพราะจะทำให้คนอื่นรู้ว่าคนอื่นเกิดที่ไหน ดังนั้นในแบบกรอกหลายอย่าง จึงมีช่องสัญชาติให้เติม สำหรับหนังสือเดินทาง จะต้องมีสัญชาติติดตัวอยู่ เพื่อที่จะได้รู้ว่ามาจากประเทศอะไร

**สรุปความทางนิติศาสตร์และนิติเวชวิทยาศาสตร์**
สัญชาติ คือ ระบบเขตแดนตามหลักฐานอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ที่สามารถพิสูจน์,ตรวจสอบ,สืบค้นหลักฐานอ้างอิงด้วยหลักนิติเวชวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ ที่สามารถบ่งบอกถึงพื้นที่เขตแดนที่เป็นรูปธรรมของคนในชาติ และ/หรือ ครอบคลุมถึงเรื่องสิทธิและเสรีภาพภายในอาณาบริเวณพื้นที่เขตแดนของคนในชาติเช่นกัน. 

**อ้างอิง**
White, Philip L. (2006). "Globalization and the Mythology of the Nation State," In A.G.Hopkins, ed. Global History: Interactions Between the Universal and the Local Palgrave Macmillan, pp. 257-284.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Grossman, Andrew.   Gender and National Inclusion- Trott, Philip D A.   Dual Nationality date=2006-10-08 - White, Philip L. "Globalization and the Mythology of the Nation State," In A.G.Hopkins, ed. Global History: Interactions Between the Universal and the Local Palgrave Macmillan, 2006, pp. 257-284. date=2008-09-12 -  Lord Acton, Nationality (1862)
หมวดหมู่:กฎหมาย
หมวดหมู่:สังคม
หมวดหมู่:สัญชาติ
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2

thumb
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 (Urban II) เรียกอีกอย่างว่า โอโดแห่งชาติญง หรือ โอโด เดอ ลาเชอรีp=97 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา ผู้นำนิกายโรมันคาทอลิกและปกครองรัฐสันตะปาปา ตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1088 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 29 กรกฏาคม ค.ศ. 1099 พระองค์เป็นที่รู้จักจากการเปิดประชุมสภาแกลร์มง ซึ่งได้จุดชนวนก่อให้เกิดการกรีธาทัพทางทหารของชาวคริสเตียนที่เรียกว่า สงครามครูเสด
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเป็นชาวพื้นเมืองฝรั่งเศสและสืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางจากคอมมูนชาติญง-ซูร์-มาร์นของฝรั่งเศส ก่อนที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตปาปา เออร์บันได้ดำรงตำแหน่งแกรนด์ไพเออร์แห่งกลูว์นีและบิชอปแห่งออสเตีย ในฐานะพระสันตปาปา พระองค์ทรงรับมือกับการท้าทายอำนาจของเคลเมนต์ที่ 3 ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา การต่อสู้รบภายในอาณาจักรคริสเตียนต่าง ๆ และการรุกรานคาบสมุทรอนาโตเลียของชาวตุรกี ใน ค.ศ. 1095 พระองค์ทรงเริ่มเทศนาในช่วงเริ่มต้นของสงครามครูเสดครั้งหนึ่ง (ค.ศ. 1096-1099) พระองค์ทรงสัญญาว่าจะทรงประกาศอภัยโทษและอภัยบาปในอดีตทั้งหมดแก่ผู้ที่ต่อสู้รบเพื่อยึดดินแดนศักดิ์สิทธิ์กลับคืนจากมุสลิมและปลดปล่อยคริสตจักรตะวันออกp=16 การอภัยบาปนี้ยังใช้ได้กับผู้ที่ต่อสู้รบกับชาวมุสลิมในเสปนอีกด้วย แม้ว่าสงครามครูเสดครั้งหนึ่งจะส่งผลทำให้เยรูซาเล็มถูกยึกครองและขับไล่ราชวงศ์ฟาฏิมียะฮ์ออกไปได้ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงสิ้นพระชนม์เสียก่อนที่จะได้รับข่าวสารนี้
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ยังได้ก่อตั้งสภาปกครองโรมันขึ้นในลักษณะของศาลปกครองสงฆ์เพื่อช่วยบริหารคริสตจักรจนถึงทุกวันนี้p=182 พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นนักบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1881

**อ้างอิง**
1099
หมวดหมู่:บุญราศี
หมวดหมู่:พระคาร์ดินัลบิชอปแห่งออสเตีย
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นช็องปาญาร์แดน
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7

thumb
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 (Gregory VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง ค.ศ. 1085
เกิดในเมืองทัสคานี่ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา วันที่ 22 เมษายน ค.ศ.1073  มรณะวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1085 
พระองค์ทรงเรียกประชุมสังคายนาออกโองการว่า “พระสันตะปาปาเท่านั้น
ที่เป็นสากล ไม่มีผู้ใดอาจตัดสินพระองค์ได้”

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 พระสันตปาปาลำดับที่ 157 ข้อมูลของหอจดหมายเหตุอัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ  date=2012-06-07 - ความขัดแย้งระหว่างศาสนจักรและอาณาจักร ( พระเจ้าเฮนรี่ที่ 4 และ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 )  date=2016-03-04 - นักบุญเกรกอรี่ ที่ 7
1085
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1020
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 11
กเรกอรีที่ 7
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
หมวดหมู่:ถนนในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย

ป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:การขนส่งในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
โลกวันนี้

โลกวันนี้รายวัน เป็นหนังสือพิมพ์รายวันในเครือวัฏฏะ คลาสสิฟายด์ส วางจำหน่ายทุกวันจันทร์-วันศุกร์ นำเสนอข่าวทั่วไป โดยเฉพาะข่าวการเมืองในมุมมองที่สวนทางกับสื่อมวลชนกระแสหลัก และข่าวธุรกิจ ราคาฉบับละ 12.00 บาท ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน ได้ปรับลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากบรอดชีต ขนาด 28x21.5 นิ้ว ต่อสองหน้า เป็น 24x22.75 นิ้ว ต่อสองหน้า ปัจจุบันโลกวันนี้รายวัน ได้ยุติการผลิตและจำหน่ายหนังสือพิมพ์รูปแบบกระดาษ โดยฉบับสุดท้ายคือฉบับวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นวันครบรอบการก่อตั้ง 15 ปีพอดี  แต่ยังคงมีการเผยแพร่ข่าวในรูปแบบหนังสือพิมพ์ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์หลัก เฟซบุ๊ก และ ทวิตเตอร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป

**ประวัติ**
หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน เริ่มออกวางจำหน่ายเมื่อวันจันทร์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 โดยมีพัฒนาการมาจากหนังสือพิมพ์วัฏจักรรายวัน ที่เริ่มต้นออกวางจำหน่ายเมื่อราวปี พ.ศ. 2523 และมีคำขวัญในยุคเริ่มต้นว่า เปิดโลกความคิด ให้ชีวิตทันโลก ต่อมา (ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549) ได้เปลี่ยนคำขวัญเป็น ไม่หลงกระแส เสนอแต่ความจริง ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551) ได้เปลี่ยนคำขวัญอีกครั้งเป็น เปิดโลกความคิด ใช้ชีวิตทันโลก 
อนึ่ง หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน มีนโยบายที่ชัดเจน ในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชนอย่างเต็มความสามารถ ด้วยการนำเสนอข้อมูลข่าวสารที่เป็นจริง ด้วยจรรยาบรรณอย่างมีความรับผิดชอบ เพื่อสร้างสมดุลให้กับสังคมข่าวสารที่ไม่สมบูรณ์ เนื่องจากสื่อมวลชนกระแสหลัก โดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์ และสถานีวิทยุ ล้วนแล้วแต่นำเสนอข่าวสารเพียงด้านเดียว ซึ่งมิใช่ภาวะปกติของการเป็นสื่อมวลชน ที่ต้องทำงานอย่างเป็นกลาง

**คอลัมน์ประจำฉบับ**
หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน มีลักษณะเฉพาะตัว ในการเปิดพื้นที่ให้บุคคลต่าง ๆ ผู้มีสถานะนำทางสังคม ได้มีโอกาสแสดงทรรศนะทางการเมือง ที่แตกต่างจากหนังสือพิมพ์กระแสหลัก อันเป็นนโยบายที่สำคัญของหนังสือพิมพ์ โดยมีคอลัมน์ประจำที่โดดเด่น ดังต่อไปนี้- สำนัก(ข่าว)พระพยอม - โดย พระราชธรรมนิเทศ (พระพยอม กลฺยาโณ) เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว และประธานมูลนิธิสวนแก้ว- คิดเหนือข่าว - โดย เรืองยศ จันทรคีรี- ยิ่งเกายิ่งคัน - โดย ด๊อกเตอร์ทอง- ...เป็นประชารัฐ - โดย อัคนี คคนัมพร- ฉุก(ละหุก)คิด - โดย นายหัวดี- สิทธิมนุษยชนไร้พรมแดน - โดย จรัล ดิษฐาอภิชัย อดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ- การ์ตูน มือตบตีนถีบ - โดย โซบุซัง เค็มซะ- การ์ตูน กระตุกหนวดถอนขน - โดย กระป๋อง

**โลกวันนี้ วันสุข**
ก่อนหน้านี้ หนังสือพิมพ์โลกวันนี้รายวัน ออกเป็นฉบับปกติ ในวันจันทร์-วันพฤหัสบดี และออกเป็นฉบับพิเศษในวันศุกร์ โดยมีรูปแบบผสมผสานระหว่างหนังสือพิมพ์ กับนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ ใช้ชื่อว่า โลกวันนี้ วันสุข ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) กองบรรณาธิการได้นำเนื้อหาในส่วนนิตยสารรายสัปดาห์ รวมกับเนื้อหาส่วนหนึ่งในหนังสือพิมพ์รายวัน ออกเป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ฉบับใหม่ ในชื่อ โลกวันนี้ วันสุข เช่นเดิม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซด์หนังสือพิมพ์โลกวันนี้ date=2014-09-01 - lokwannee- lokwannee
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ผู้นำ
หมวดหมู่:เครือวัฏฏะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ วรรณกรรม ที่ยังไม่สมบูรณ์
นุง

ชาวนุง หรือ ชาวไทนุง เป็นกลุ่มชนซึ่งมีความคล้ายคลึงกันในหลายด้าน ทั้งด้านภาษา วัฒนธรรม และเครื่องแต่งกายแบบเดียวกัน และชนกลุ่มนี้มักอยู่ด้วยกันในหมู่บ้านกัน ที่พวกเขาซึ่งมักถูกเรียกว่าชาวไทนุง ชนกลุ่มนี้อาศัยอยู่ทางจังหวัดกาวบั่งและจังหวัดหลั่งเซิน และอาจถือได้ว่าชาวไทนุงเป็นพวกเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทในท้องถิ่นต่าง ๆ ของประเทศเวียดนาม

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 cite web|url=http://mcel.pacificu.edu/as/resources/zhuang/index.html|first=Jeffrey|last=Barlow|title=The Zhuang: A Longitudinal Study of Their History and Their Culture|publisher=Pacific University|year=2005|url-status=dead|archive-url=https://web.archive.org/web/20070206210848/http://mcel.pacificu.edu/as/resources/zhuang/index.html|archive-date=2007-02-06- doi=10.2307/1006623 - cite book|url=https://books.google.com/books?id=fcoDezu1ABoC&pg=PA217|first1=Michael Edward|last1=Brown|first2=Sumit|last2=Ganguly|title=Fighting Words: Language Policy and Ethnic Relations in Asia|publisher=MIT Press|year=2003|isbn=978-0-262-52333-2- access-date=26 November 2013- year=2008- url-status=dead - url-status=dead- cite book|url=https://books.google.com/books?id=fOQkpcVcd9AC&pg=PT288|first=James B.|last=Minahan|title=Ethnic Groups of South Asia and the Pacific: An Encyclopedia|publisher=ABC-CLIO|date=2012-08-30|isbn=9781598846607- id=Vb 47561
*year=1976 

**อ่านเพิ่ม**
 Đoàn, Thiện Thuật. Tay-Nùng Language in the North Vietnam. Tokyo?: Instttute sic for the Study of Languages and Cultures of Asia and Africa, Tokyo University of Foreign Studies, 1996.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nùng People in Vietnam-  The Nùng-  Nùng - Vietnam Ethnic Group
หมวดหมู่:ชาวไท
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
แม่แบบ:พระสันตะปาปา

หมวดหมู่:กล่องนำทางศาสนาคริสต์ 
หมวดหมู่:กล่องนำทางประวัติศาสตร์ยุโรป 
หมวดหมู่:กล่องนำทางผู้นำทางการเมือง
สตาร์ วอร์ส: สงครามมนุษย์โคลน

สตาร์ วอร์ส : สงครามมนุษย์โคลน (Star Wars: Clone Wars) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างโดย  Cartoon Network Studios โดยมีเนื้อเรื่องถูกจัดในกาแลกซีสตาร์ วอร์ส ระหว่างภาพยนตร์ภาค 2 และภาค 3 ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทาง การ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2548 ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 52 และ ช่อง 7

**เนื้อเรื่อง**

**ดูเพิ่ม**
 สตาร์ วอร์ส- สงครามโคลน
หมวดหมู่:สตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
หมวดหมู่:ทูนามิ
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก