Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ทิวเขาขุนตาน

ทิวเขาขุนตาน เป็นเป็นชื่อของทิวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นทิวเขาที่มีระบบภูเขาเชื่อมต่อกับทิวเขาแดนลาว และเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาชาน แต่วางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ ขนานกับทิวเขาถนนธงชัยและทิวเขาอินทนนท์ 
"ขุนตาน" เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อดอยสูงสุดของทิวนี้ คือยอดดอยขุนตาล (สะกดด้วย ล) ปัจจุบันอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล 

**ตัวสะกดชื่อ**
สำหรับการสะกดชื่อนั้น เดิมชื่อสถานที่ในบริเวณนี้ทั้งหมดสะกดว่า ขุนตาน (ใช้ น สะกด) โดย ตาน ในภาษาล้านนาแปลว่าการให้ทาน ขุนตาน จึงแปลว่า "ขุนผู้โอยทาน" หรือ "เจ้าเมืองผู้ใจบุญสุนทาน" นอกจากนี้ ขุนตานยังเป็นพระนามเดิมของพระยาเบิก อดีตเจ้าผู้ครองนครลำปางอีกด้วย  แต่ต่อมาปรากฏว่าในแผนที่ของกรมแผนที่ทหารเขียนเป็น ขุนตาล (ใช้ ล สะกด) (ตาล เป็นคำภาษาไทย แปลว่า "ต้นตาล") ซึ่งทางราชการก็ได้ยึดถือกันให้ใช้ตามนั้นในชื่อสถานที่ที่ตั้งขึ้นในภายหลังว่า ขุนตาล เช่น อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล (ซึ่งจัดตั้งเป็นอุทยานหลังการใช้ ล สะกด) ส่งผลให้ชื่อยอดดอยซึ่งอยู่ในเขตอุทยานฯ เปลี่ยนเป็น "ดอยขุนตาล" เพราะเดิมทียังสับสนระหว่าง ขุนตาน (ดั้งเดิม) กับ ขุนตาล (แผนที่ทหาร) ต่อมาเมื่อมีประกาศตั้งอุทยานฯ ลงในราชกิจจานุเบกษา ได้บัญญัติให้ใช้ชื่อว่า "ขุนตาล" ชื่อดอยจึงเป็น "ขุนตาล" อย่างถาวร
แต่กระนั้น สถานที่ที่สร้างก่อนหน้า เช่น ศูนย์บริการทางหลวงขุนตาน อุโมงค์ขุนตาน สถานีรถไฟขุนตาน ศาลเจ้าพ่อขุนตาน และในชื่อหมู่บ้านขุนตาน ก็ยังคงใช้ น สะกด รวมถึงชื่อทิวเขาขุนตาน ซึ่งกินพื้นที่กว้างกว่าเขตอุทยานและจัดตั้งมาก่อน แต่ก็อนุโลมให้ใช้ ล สะกดแทนได้ 
"ขุนตาล" จึงเป็นชื่อของอุทยานแห่งชาติและยอดดอย (ตามแผนที่ทหารและราชกิจจานุเบกษา) และ "ขุนตาน" คือชื่อสถานที่ในบริเวณทิวเขาขุนตานที่เหลือทั้งหมด

**รูปภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
99.341667
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดลำพูน
อันปังแมน

อันปังแมน หรืออังปังแมน (Anpanman) เป็นการ์ตูนหนังสือภาพญี่ปุ่น ตัวเอกมีใบหน้ากลมๆ คล้ายกับขนมปังถั่วแดง ซึ่งเป็นขนมหวานของญี่ปุ่น สวมชุดสีแดง และผ้าคลุมสีน้ำตาล ออกแบบโดย ทาเกชิ ยานาเซะ มีเนื้อหาเพื่อให้เด็ก ๆ เรียนรู้หลักโภชนาการผ่านตัวละคร เช่น อันปังแมน, กะหรี่ปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแกงกะหรี่), ขนมปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแผ่น) และ แบคทีเรียแมน เป็นต้น ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายทางสถานีนิปปงทีวี โดยใช้ชื่อว่า "โซเระอิเคะ! อันปังแมน" (それいけ!アンパンマン) หรือ "ยอดมนุษย์อันปังแมน" ในชื่อภาษาไทย
ในประเทศไทย อนิเมะเรื่องอันปังแมน เคยฉายทางช่อง 5 ตอนเย็นวันพฤหัสบดี   เมื่อปี พ.ศ. 2533 ก่อนจะย้ายไปฉายวันอาทิตย์ช่องเดียวกัน และฉายทางช่อง 3 ช่วงเย็นวันอาทิตย์ ปี พ.ศ. 2534 ปัจจุบันได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีลิขสิทธิ์โดย บริษัท การ์ตูนอินเตอร์ จำกัด และฉายทางช่องทรูสปาร์ก ของสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ โดยมีชื่อเรื่องภาษาไทยว่า "อันปังแมน ยอดมนุษย์ขนมปัง"

**เนื้อเรื่อง**
เรื่องราวของยอดมนุษย์แสนสดใสนี้เริ่มต้นที่คืนวันหนึ่ง บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบ ได้บังเอิญมีดวงดาวลึกลับดวงหนึ่งตกลงมายังบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านขนมปังของคุณลุงนักทำขนมปังใจดี ที่มีชื่อว่า "คุณลุงแยม" และผู้ช่วยสาวน้อยสุดน่ารัก "บาตาโกะซัง" เจ้าดาววิเศษดวงนั้น ไม่ได้ตกลงมาเฉย ๆ แต่มันนำความมหัศจรรย์มาพร้อมกันด้วย เพราะว่าทันทีที่มันตกลงไปในเตาอบขนมปัง ทำให้โดนขนมปังที่ลุงแยมเตรียมไว้เพื่อทำ "อันปัง" หรือ "ขนมปังถั่วแดง" เกิดมีชีวิตขึ้นมา
และลุงแยมก็ได้ให้ชื่อว่า "อันปังแมน" และให้อาศัยอยู่ร่วมกันในร้านขนมปังแห่งนี้นี่เอง คือจุดกำเนิดของซุปเปอร์ฮีโร่ใบหน้าทรงกลมที่เป็นที่รักของทุกคน

**ตัวละคร**

**ฮีโร่**
 อันปังแมน- คุณลุงแยม- บาตาโกะซัง- ชีส- คาเรปังแมน- โชคุปังแมน- เมล่อนปังน่า- โรลปังน่า- ครีมแพนดา

**ตัวร้าย**
 แบคทีเรียแมน (ไบคินแมน)- คาบิรุนรุน- โดคินจัง- โฮร่าแมน

**รายชื่อตอน**

**พิพิธภัณฑ์อังปังแมน**
"พิพิธภัณฑ์อังปังแมน" เปิดที่เมืองโยโกฮามะ เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550

**วีดีโอเกมส์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อันปังแมน
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของนิปปงทีวี
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
สูตร

ในทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ สูตร หมายถึง แนวทางสั้น ๆ ที่ใช้อธิบายความรู้ด้วยสัญลักษณ์ (เช่นสูตรคณิตศาสตร์หรือสูตรเคมี) หรือความสัมพันธ์ทั่วไปในเรื่องปริมาณ หนึ่งในสูตรต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ สูตรของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ที่ว่า  เป็นต้น

**สูตรในทางด้านสาขาต่าง ๆ**
ในทางคณิตศาสตร์นั้นมีหลายระดับ เช่น ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา เป็นต้น ยกตัวอย่างเช่น
ระดับประถมศึกษา ได้แก่ พื้นที่และปริมาตร สมบัติต่าง ๆ เช่น สมบัติในการเปลี่ยนที่ของการบวก เป็นต้น เช่น ฐานxสูง, กว้างxยาว, ด้านxด้าน เป็นต้น
ในทางคอมพิวเตอร์ สูตรจะเป็นจำพวกชุดคำสั่งสำเร็จต่าง ๆ หรืออาจเป็นสูตรสำหรับบางโปรแกรมเจาะจงไปเลย
ในทางวิทยาศาสตร์ สูตรโดยส่วนมากเกี่ยวข้องกับฟิสิกส์ โดยเฉพาะกลศาสตร์ และมีสูตรทางเคมีที่เขียนแสดงธาตุต่าง ๆ ในสารใด ๆ

**การได้มาซึ่งสูตร**
โดยส่วนใหญ่แล้วสูตรต่าง ๆ นั้นแบ่งตามที่มาได้ดังนี้- สูตรที่ได้จากหลักการ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องของกฎและทฤษฎี เช่น อัตราเร็ว คือ ระยะทางที่ได้ในหนึ่งหน่วยเวลา จึงได้เป็น อัตราเร็ว = ระยะทาง/เวลา- สูตรที่ได้จากการสังเกต ซึ่งมักได้จากการเฝ้าสังเกตและการทดลอง เช่น แรงลอยตัว คือ แรงกระทำในทิศทางพุ่งขึ้นที่ของไหลต่อต้านต่อน้ำหนักของวัตถุ จึงได้เป็น แรงลอยตัวของน้ำ = น้ำหนักของน้ำที่ถูกวัตถุหนึ่งแทนที่

**ดูเพิ่ม**
 สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์- สูตร (ตรรกคณิตศาสตร์)- แผ่นตารางทำการ- วิธีใช้สูตรคณิตศาสตร์ในวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:สัญกรณ์คณิตศาสตร์
ถนนพิษณุโลก

ถนนพิษณุโลก
ถนนพิษณุโลก (Thanon Phitsanulok) เป็นถนนสายหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีระยะทางตั้งแต่ถนนสามเสน ใต้ถนนศรีอยุธยา แขวงดุสิต ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนนครราชสีมา (ทางแยกวังแดง) วังปารุสกวัน และสวนมิสกวัน ตัดกับถนนราชดำเนินนอก (ทางแยกสวนมิสกวัน) และถนนพระรามที่ 5 (ทางแยกพาณิชยการ) เข้าสู่แขวงสวนจิตรลดา จากนั้นตัดกับถนนนครสวรรค์ที่ทางแยกนางเลิ้ง (ทางแยกสนามม้า) และเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงสวนจิตรลดากับแขวงสี่แยกมหานาคไปจนสุดถนนที่ทางรถไฟสายนครราชสีมา (ทางรถไฟสายเหนือก็เรียก) ณ แยกยมราชซึ่งเป็นหัวถนนเพชรบุรี โดยมีถนนหลานหลวงและถนนสวรรคโลกมาบรรจบกัน
ถนนพิษณุโลกนี้มีนามเดิมว่า "ถนนคอเสื้อ" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตใน พ.ศ. 2441 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นถนนพิษณุโลกเนื่องจากวังปารุสกวัน ซึ่งเป็นที่ประทับในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ 
ชื่อถนนคอเสื้อได้มาจากการเขียนลายรูปค้างคาวต่อ ๆ กันในที่แคบ จึงกลายเป็นลายกระจังหรือที่เรียกว่า "คอเสื้อ" หมายถึง ฮก (ความสุข) ซึ่งเป็นหนึ่งลักษณะมงคลของจีนสามประการ ("ฮก ลก ซิ่ว" - ความสุข ลาภยศ อายุยืนนาน)

**รายชื่อทางแยก**

**ดูเพิ่ม**
 เหตุขบวนเสด็จฯ ผ่านที่ชุมนุมบริเวณถนนพิษณุโลก 14 ตุลาคม พ.ศ. 2563

**อ้างอิง**
  หน้า = 
หมวดหมู่:ถนนในเขตดุสิต
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
ฟาร์มโชคชัย

ฟาร์มโชคชัย เป็นฟาร์มเอกชนขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งและบริหารโดย คุณโชคชัย บูลกุล ตั้งอยู่ที่ริมถนนมิตรภาพ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 159 กิโลเมตร ดำเนินการเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบฟาร์มลานกว้าง นักท่องเที่ยวสามารถชมการแสดงความสามารถของคาวบอย อาทิ คาวบอยขี่ม้า การต้อนสัตว์ ด้านหน้าทางเข้าเป็นร้านอาหารเสต็กโชคชัย มีพิพิธภัณฑ์ซึ่งจัดให้นักท่องเที่ยวชมประวัติของคุณโชคชัยได้

**รอบการเข้าชมฟาร์ม**
 วันอังคาร-ศุกร์ เปิดให้เข้าชมวันละ 2 รอบ เวลา 10.00 น. และ 14.00 น.- วันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เปิดให้เข้าชม  รอบเช้า   10.00 / 11.00 น.  รอบบ่าย  13.00 / 14.00 น.- ในกรณีที่วันจันทร์เป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ จะเปิดทำการปกติ และจะหยุดทำการในวันถัดไป

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของฟาร์มโชคชัย-  เฟสบุ้คทางการของฟาร์มโชคชัย
หมวดหมู่:ฟาร์ม
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สวนสนุกในประเทศไทย
หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศไทย
สัตว์บก

โอคาพีเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก.
สัตว์บก (terrestrial animal) เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนมากหรือทั้งหมด มีทั้ง 2 ขา 4 ขา หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมมนุษย์ สัตว์บกส่วนมากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง ควาย พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน
การโฆษณาชวนเชื่อ

โฆษณาชวนเชื่อ (Propaganda) เป็นรูปแบบการสื่อสารแบบหนึ่งซึ่งมีเป้าหมายหลักเพื่อโน้มน้าวจูงใจผู้รับฟังเพื่อให้คนปฏิบัติตามที่ผู้ผลิตสื่อต้องการเพื่อผลักดันเป้าหมายทางการเมืองซึ่งอาจไม่เป็นภววิสัย และอาจใช้การเสนอความจริงเฉพาะบางส่วนเพื่อสร้างผลตอบรับที่คาดหวัง หรือใช้ภาษาที่มีน้ำหนักเพื่อให้เกิดผลตอบรับทางอารมณ์มากกว่าทางเหตุผลต่อข้อมูลที่นำเสนอ
ไฟล์:Propaganda of North Korea (6075185774).jpg|thumb|ภาพ​โฆษณา​ชวน​เชื่อ​ใน​ประเทศเกาหลีเหนือ​
ไฟล์:Anti-capitalism color— Restored.png|thumb|"พีระมิดระบบทุนนิยม" โปสเตอร์ในปี 1911 โดยประชาคมแรงงานอุตสาหกรรมสากล
ในศตวรรษที่ 20 โฆษณาชวนเชื่อ มักเกี่ยวข้องกับการจูงใจทางจิตวิทยามากกว่า

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:มติมหาชน
หมวดหมู่:การควบคุมจิตใจ
โหวด

โหวด หรือ "โบด" เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสานประเภทเครื่องเป่าหรือแกว่ง มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกคล้ายกับบั้งไฟ ทำจากไม้กู่แคนซึ่งเป็นไม้ซางชนิดเดียวกับที่ใช้ทำแคนด้านบนมีชันโรง (ขี้สูด) มีลักษณะคล้ายกับเครื่องดนตรีกรีกโบราณ ที่เรียกว่า "Pan Pipe" ในสมัยโบราณมักจะใช้ผูกกับเชือกแล้วแกว่งให้เกิดเสียง โหวดเป็นเครื่องดนตรีประจำจังหวัดร้อยเอ็ด ผู้คิดค้นพัฒนาให้โหวดมีลักษณะแบบที่เห็นในปัจจุบันคือ นายทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้านอีสาน) ประจำปีพุทธศักราช 2562 ชาวจังหวัดร้อยเอ็ด อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับความนิยมในเพลงลูกทุ่งในช่วงหลัง นับตั้งแต่ช่วงปี 2540 เป็นต้นมา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Isanchula.com ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับโหวด- MU103 ดนตรีวิจักษณ์ (Music Appreciation) บทที่ 2 เครื่องดนตรีไทย มหาวิทยาลัยรามคำแหง- โมเดล 3 มิติ ด้วย blender  ดาวน์โหลด (.blend) 
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน
หมวดหมู่:เครื่องลม
ช่องเขาเสือกระโจน

ช่องเขาเสือกระโจน (Tiger Leaping Gorge; p=Hǔ tiào xiá) เป็นช่องหุบเขาเหนือแม่น้ำแยงซี ในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองลี่เจียงไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร
ช่องหุบเขานี้ความยาว 15 กิโลเมตร ตำแหน่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำไหลผ่านระหว่างภูเขาหิมะมังกรหยกที่สูง 5,596 เมตร และภูเขาหิมะฮาป๋าที่สูง 5,396 เมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำไหลเชี่ยวและอยู่ใต้หน้าผาสูง 2,000 เมตร ตามตำนานกล่าวว่า มีเสือตัวหนึ่งได้หนีการตามล่าจากนายพราน โดยกระโดดข้ามแม่น้ำที่จุดที่แคบที่สุด (กว้าง 25 เมตร) จึงเป็นที่มาของชื่อของช่องเขาแห่งนี้date=ตุลาคม 2562
ช่องเขาเสือกระโจนเป็นหนึ่งในหุบเขาเหนือแม่น้ำที่ลึกที่สุดในโลก โดยมีจุดที่ลึกที่สุดระหว่างแม่น้ำถึงยอดเขาประมาณ 3,790 เมตร (12,434 ฟุต) ผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้มีจำนวนเพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองชาวหน่าซี โดยจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ บริเวณใกล้เคียง และหาเลี้ยงชีพโดยการเพาะปลูกและรับจ้างนำทางคนต่างถิ่น

**ภูมิอากาศ**
นาขั้นบันไดบนเชิงผาด้านข้างช่องเขาเสือกระโจน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ช่องเขาเสือกระโจน-  Three Parallel Rivers Protected Area-  Historic photo date=2011-06-17  (1937) at the end of the gorge looking down from Daju to the north, by Charles Patrick Fitzgerald-  Waking the Green Tiger documentary 
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จีน
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
หมวดหมู่:แม่น้ำจินชา
ปลาฉลามปากเป็ด

ปลาฉลามปากเป็ด  (American paddlefish, Mississippi paddlefish; Polyodon spathula) เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes)   

**ลักษณะ**
ถึงแม้มีรูปร่างโดยผิวเผินคล้ายปลาฉลามและมีคำว่าปลาฉลามอยู่ในชื่อ แต่ทางอนุกรมวิธานไม่จัดเป็นปลาฉลามซึ่งเป็นปลากระดูกอ่อนแต่อย่างใด  ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียสกว่า 100 ล้านปีมาแล้ว พบในหลายพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา ในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีและแม่น้ำมิสซูรี รวมถึงแม่น้ำโอไฮโอ  ปลาฉลามปากเป็ดมีความยาวได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักเกือบถึง 100 กิโลกรัม โดยสถิติตัวที่ใหญ่ที่สุดบันทึกได้ในปี ค.ศ. 1916 มีความยาว 1.96 เมตร น้ำหนัก 90 กิโลกรัม ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้คือจะงอยจมูกที่ยาวและแบนคล้ายปากของเป็ด ซึ่งเต็มไปด้วยรูสีดำเล็ก ๆ ซึ่งสามารถตรวจจับกระแสไฟฟ้าได้ ซึ่งใช้หาอาหารและนำร่องในการว่ายน้ำไปยังแหล่งผสมพันธุ์  เมื่อจะงอยจมูกนั้นสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าที่แพลงตอนสัตว์ซึ่งเป็นอาหารปล่อยออกมา และส่งผ่านประสาทสัมผัสไปยังสมอง  โดยจะอ้าปากกรองกินแพลงตอนสัตว์เวลาว่ายน้ำ เหมือนปลาฉลามวาฬ หรือปลาฉลามบาสกิน ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลามีอายุยืนได้ถึง 30 ปี และอาจได้ถึง 60 ปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละหลายหมื่นฟอง ไข่ปลาสามารถเอามาใช้เป็นไข่ปลาคาเวียร์ได้ เช่นเดียว กับไข่ของปลาสเตอร์เจียน โดยมีราคาซื้อขายที่น้ำหนัก 400 ออนซ์ ราว 200 ดอลลาร์สหรัฐ
ลูกปลาฉลามปากเป็ดตามช่วงอายุวัย จนถึงอายุ 30 วันในตัวที่ใหญ่สุด
แต่ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่เจริญวัยช้ามากประมาณ 7-9 ปีในตัวผู้และ 10-12 ปีในตัวเมีย มีการวางไข่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในรอบ 2-5 ปี ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปลาจะว่ายทวนน้ำไปยังแม่น้ำโอเซส ในรัฐมิสซูรีเพื่อวางไข่ ปลาตัวเมียที่มีไข่สมบูรณ์จะมีน้ำหนักของไข่มากถึงร้อยละ 25 ของน้ำหนักตัว ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 7 วันหรือ 1 สัปดาห์ และใช้เวลากว่า 6 เดือนในการเติบโตจนได้ความยาวประมาณ 1 ฟุต โดยปลาจะวางไข่ในเวลากลางคืนเพื่อหลีกเลี่ยงสัตว์นักล่า

**ความคุ้มครองทางกฎหมายและการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม**
ในปัจจุบันมีการคุ้มครองโดยกฎหมายในระดับนานาชาติ โดยเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แม้ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง โดยสูญพันธุ์ไปแล้วในพื้นที่ 4 รัฐของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และการสร้างเขื่อนขวางกั้นแหล่งน้ำที่ปลาจะว่ายทวนน้ำขึ้นไปวางไข่ ซึ่งการทำบันไดปลาโจนไม่สามารถใช้ได้กับปลาฉลามปากเป็ด อีกทั้งการลักลอบจับด้วยเนื่องจากมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สูง ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย หากปลาไม่สามารถวางไข่ได้ก็จะแก่ตัวลงและตายไปตามอายุขัย แม้ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกระโดด อ่อนไหวง่ายกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพน้ำ อีกทั้งระบบเผาผลาญอาหารในร่างกายก็เป็นไปอย่างรวดเร็วด้วย จึงเป็นปลาที่ต้องกินอาหารอยู่แทบตลอดเวลา

**ดูเพิ่ม**
 ปลาสเตอร์เจียน- ไข่ปลาคาเวียร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
ฉลามปากเป็ด
ฉลามปากเป็ด
ปลาฉลามปากเป็ด
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามปากเป็ด
รายชื่อสัตว์

รายชื่อสัตว์ เป็นการรวบรวมรายชื่อของสัตว์ทุกไฟลัมและสปีชีส์ไว้ เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับสัตว์ ได้แก่ สัตว์บก • สัตว์น้ำ • สัตว์ปีก • สัตว์เลื้อยคลาน • สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เรียงตามลำดับตัวอักษร
สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่อสัตว์ ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่อสัตว์ที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ รายชื่อสัตว์ และ สัตว์ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์
สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์

สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ (Fraunhofer-Gesellschaft) เป็นองค์กรวิจัยของประเทศเยอรมนี มีสถาบัน 76 แห่งกระจายทั่วประเทศ แต่ละแห่งเน้นในสาขาวิทยาศาสตร์ "ประยุกต์" ต่าง ๆ กัน (ตรงข้ามกับ สมาคมมัคส์พลังค์ ซึ่งโดยมากจะทำด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน)
สมาคมจ้างงานประมาณ 30,800 ตำแหน่ง โดยส่วนใหญ่เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกร และมีงบวิจัยปีละประมาณ 3.0 พันล้านยูโร งบประมาณพื้นฐานบางส่วนของสมาคมมาจากทางรัฐ แต่ประมาณสองในสามของงบประมาณนั้นได้มาจากสัญญาจ้างงาน ทั้งที่เป็นโครงการที่สนับสนุนโดยรัฐบาล หรือโดยอุตสาหกรรม
สมาคมตั้งชื่อตาม โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ ซึ่งเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และนักธุรกิจ เป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของเป้าหมายของสมาคม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาเยอรมัน)-  Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาอังกฤษ)-  Fraunhofer Japan สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ ประเทศญี่ปุ่น-  Fraunhofer USA สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ สหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:สถาบันวิจัยในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492
มหายมยักษ์

มหายมยักษ์ หรือ ศากยวงษา มหายมยักษ์ พญายักษ์ (อสูรพงศ์แห่งเมืองบาดาล) กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 เป็นโอรสของท้าวสหมลิวัน ต้นวงศ์ผู้ครองเมืองบาดาล ได้รับราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เกลียดชังทศกัณฐ์นัก ก่อนตายห้ามไม่ให้ลูกหลานข้องเกี่ยวกับทศกัณฐ์

**ลักษณะและสี**
สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่

**มเหสีและโอรสธิดา**
มหายมยักษ์มีมเหสีชื่อนางจันทรประภาศรี นางจันทรประภา มีธิดาชื่อนางพิรากวน และมีโอรสชื่อ ไมยราพณ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 3 ต่อมา ไมยราพณ์ ตาย บุตรของนางพิรากวน ชื่อ ไวยวิก หรือ วันยุวิก ได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองบาดาลองค์ที่ 4
หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
กระจงเล็ก

กระจงเล็ก หรือ กระจงหนู (Lesser mouse-deer, Lesser Malay chevrotain; มลายู: Kanchil; Tragulus kanchil) เป็นสัตว์จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคู่  จัดเป็นสัตว์กีบคู่ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก รูปร่างหน้าตาคล้ายเก้งหรือกวาง 
เป็นกระจงอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีขนาดเล็กกว่ากระจงควาย (T. napu) มีความสูงจากกีบเท้าถึงหัวไหล่ 20-23 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลายแถบสีขาวที่หน้าอกมีแถบเดียว ในขณะที่กระจงควายมี 2 แถบ ในประเทศไทยพบได้ตามแนวป่าตะวันตก, แนวเขาหินปูนภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้ในลาว, พม่า, ตอนใต้ของจีน, เวียดนาม, บรูไน, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย
หมายเหตุ: เดิมทีกระจงเล็กเคยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tragulus javanicus แต่ปัจจุบันชื่อนี้ได้ถูกจำแนกออกไปเป็น กระจงชวา พบในเกาะชวา และบาหลีแทน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์กระจง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระจ้อน

กระจ้อน หรือ กระรอกดินข้างลาย (Indochinese ground squirrel, Berdmore's ground squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: Menetes berdmorei) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์ฟันแทะ เป็นกระรอกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบเห็นได้ทั่วไปในทุกภาคของประเทศไทย และทุกสภาพภูมิอากาศ แม้แต่ในสวนใจกลางเมือง ไม่ชอบอยู่อาศัยในป่าดิบทึบ ชอบหากินอยู่ตามพื้นดิน มีลำตัวสีน้ำตาลมีแถบสีดำสลับสีอ่อนอยู่ด้านข้างลำตัว จัดเป็นกระรอกดินชนิดหนึ่ง
เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Menetes พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความยาวเต็มที่รวมหาง ประมาณ 15-20 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

**อ้างอิง**
  กระแตกับกระจ้อนต่างกันยังไงครับ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กระรอกดิน
กระแตใต้

กระแตใต้ หรือ กระแตธรรมดา (common treeshrew, southern treeshrew;  Tupaia glis) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในอันดับกระแต (Scandentia)

**รายละเอียด**
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับกระรอก มีขนสีน้ำตาลแกมเขียว ส่วนใบหน้าแหลมยาว มีนิ้วที่เท้าหน้า 5 นิ้ว หางเรียวยาวเป็นพู่ มีเส้นขีดที่ไหล่ หัวถึงลำตัวยาวประมาณ 13-21 เซนติเมตร หางยาว 12–20 เซนติเมตร ตัวเมียมีเต้านม 4 เต้า

**ที่อยู่อาศัย**
กระแตใต้พบในบริเวณทางใต้ประมาณละติจูด 10°N ในภาคใต้ของไทยถึงมาเลเซีนตะวันตกและหมู่เกาะชายฝั่งทะเลที่อยู่ติดกับประเทศสิงคโปร์ โดยอาศัยอยู่ในพื้นที่คุ้มครอง เช่น เขตป่าสงวนปาโซะฮ์ในคาบสมุทรมลายู และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเกรา ในประเทศอินโดนีเซีย พบในเกาะซีเบอรุต หมู่เกาะบาตู เกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบังกา จังหวัดรีเยา เกาะลิงกา และหมู่เกาะอานัมบัซ โดยหลักมักพบในป่าสกุลยางนา แต่สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงถิ่นที่อยู่ได้ในระดับหนึ่ง และมีการบันทึกสัตว์ชนิดนี้จากป่าทุติยภูมิ พื้นที่เพาะปลูก สวนผลไม้ และต้นไม้ใกล้บริเวณที่อยู่อาศัยของมนุษย์ด้วย
กระแตใต้น่าจะพบได้ทั่วที่ราบลุ่มและเนินที่สูงสุดถึง abbr=off ในที่ราบสูงเกอลาบิตบนเกาะบอร์เนียว ชนิดย่อย T. g. longipes พบในบริเวณตอนเหนือของเกาะบอร์เนียว ในรัฐซาราวัก รัฐซาบะฮ์ และจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ส่วนชนิดย่อย T. g. salatana พบในบริเวณตอนใต้ของแม่น้ำราจังและแม่น้ำกายันในเกาะบอร์เนียว

**สถานะทางอนุกรมวิธาน**
สัตว์ชนิดนีเได้รับการระบุครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1820 โดย Pierre-Médard Diard และ Alfred Duvaucel นักสำรวจชาวฝรั่งเศสที่ร่วมกันเขียนบทความ "Sur une nouvelle espèce de Sorex — Sorex Glis" ซึ่งมีภาพประกอบอยู่ข้างหน้า ทั้งสองคนสังเกตตัวอย่างชนิดที่รัฐปีนังและประเทศสิงคโปร์และพิจารณาให้เป็นชนิดของ Sorex ไม่ถือเป็นสกุลใหม่
ในช่วง ค.ศ. 1821 ถึง 1940 นักสัตววิทยาบางคนระบุสัตว์ชนิดนี้จากพื้นที่อื่น โดยมีหลายชนิดที่ยังคงมีอันดับและความถูกต้องที่ไม่แน่นอนหลายรูปแบบ และอยู่ในระหว่างการศึกษาอย่างละเอียด บางชนิดเคยถือเป็นชื่อพ้องของ Tupaia glis ส่วนบางตัวยกสถานะให้อยู่ในระดับชนิด ชื่อพ้องของกระแตใต้มีดังนี้:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Wildlife Singapore:  Common Tree Shrew Tupaia glis-  A catalogue of the mammalia in the Museum of the Hon. East-India Company date=2023-04-07 
หมวดหมู่:อันดับกระแต
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ควายป่า

ควายป่า เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bubalus arnee มีลักษณะคล้ายควายบ้าน (B. bubalis) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ควายป่ามีลำตัวขนาดลำตัวใหญ่กว่า มีนิสัยว่องไวและดุร้ายกว่าควายบ้านมาก สีลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาลดำ ขาทั้ง 4 สีขาวแก่หรือสีเทาคล้ายใส่ถุงเท้าสีขาว ด้านล่างของลำตัวเป็นลายสีขาวรูปตัววี (V) ควายป่ามีเขาทั้ง 2 เพศ เขามีขนาดใหญ่กว่าควายบ้านมาก วงเขากางออกกว้างโค้งไปทางด้านหลัง ด้านตัดขวางเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายเขาเรียวแหลม ตัวโตเต็มวัยมีความสูงที่ไหล่เกือบ 2 เมตร ความยาวหัวและลำตัว 2.40–2.80 เมตร ความยาวหาง 60–85 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 1,000 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์จากประเทศเนปาลและอินเดีย ไปสิ้นสุดทางด้านทิศตะวันออกที่ประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยในอดีตเคยมีอยู่มากและกระจัดกระจายออกไป โดยพบมากที่บ้านลานควาย หรือบ้านลานกระบือ (ปัจจุบัน คือ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร) แต่สถานะในปัจจุบันเหลืออยู่แค่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี เท่านั้น ประชากรในปัจจุบันมีประมาณ 3,400 ตัว ในจำนวนนี้มี 3,100 ตัว (91%) อาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม และมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าควายป่าเป็นบรรพบุรุษของควายบ้าน
หากินในเวลาเช้าและเวลาเย็น อาหารได้แก่ พวกใบไม้ หญ้า และหน่อไม้ หลังจากกินอาหารอิ่มแล้ว ควายป่าจะนอนเคี้ยวเอื้องตามพุ่มไม้ หรือนอนแช่ปลักโคลนตอนช่วงกลางวัน ควายป่าจะอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ฤดูผสมพันธุ์อยู่ราว ๆ เดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ตั้งท้องนาน 10 เดือน ควายป่ามีนิสัยดุร้ายโดยเฉพาะตัวผู้และตัวเมียที่มีลูกอ่อน เมื่อพบศัตรูจะตีวงเข้าป้องกันลูกอ่อนเอาไว้ มีอายุยืนประมาณ 20–25 ปี โดยควายป่ามักตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อ โดยเฉพาะเสือโคร่ง ในอินเดีย ควายป่ามักอาศัยอยู่ร่วมในพื้นที่เดียวกับแรดอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ดุร้าย แม้จะเป็นสัตว์กินพืชเหมือนกัน แต่ก็มักถูกแรดอินเดียทำร้ายอยู่เสมอ ๆ จนเป็นบาดแผลปรากฏตามร่างกาย
สถานภาพในประเทศไทย ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2535

**การอนุรักษ์**
ควายป่าได้รับการบรรจุลงใน CITES Appendix III และได้รับความคุ้มครองทางกฎหมายในประเทศภูฏาน อินเดีย เนปาล และไทย
ใน ค.ศ. 2017 มีการนำควายป่า 15 ตัวไปที่อุทยานแห่งชาติจิตวันในประเทศเนปาล เพื่อสร้างประชากรย่อยที่มีศักยภาพเป็นอันดับสองในประเทศ

**ดูเพิ่ม**
 ควายบ้าน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเนปาล
ค้างคาวท้องสีน้ำตาล

ค้างคาวท้องสีน้ำตาล จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
หมวดหมู่:ค้างคาว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
แม่แบบ:Lang/doc

หมายเหตุ อักษรบางชนิดมีการปรับฟอนต์และขยายขนาดเพื่อให้เห็นชัดเจน

**Usage**
This template tags strings of non-English text. The first parameter is the ISO 639 code of the string's language, the second parameter is the string itself. Example:
yields : français

**See also**
transl for romanisation of languages not natively written in the Latin alphabet. 
*latinx
*script
de:Vorlage:lang
es:Plantilla:Lang
bg:Шаблон:lang
ko:Template:lang
ja:Template:lang
zh:Template:lang
zh-yue:Template:lang
ชะนีมือขาว

แม่และลูกชะนีมือขาวในสวนสัตว์
ชะนีมือขาว หรือ ชะนีธรรมดา (common gibbon, white-handed gibbon; Hylobates lar) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอันดับวานร (Primates) ชนิดหนึ่ง  จัดเป็นลิงไม่มีหางชนิดหนึ่ง จำพวกชะนี (Hylobatidae)

**ลักษณะ**
มีแขนยาว ขาหลังสั้น นิ้วหัวแม่มือแยกออกจากนิ้วชี้เป็นล่ามลึกลงในฝ่ามือ ทำให้มือมีรูปร่างยาวและแคบใช้ในการกำหรือจับต้นไม้ได้แน่นเหมือนตะขอ ฝ่ามือ ใบหน้าและใบหูมีสีดำ มีขน 2 สี คือ สีน้ำตาลอ่อน และสีดำ โดยสีของขนไม่เกี่ยวกับอายุหรือเพศ ขนบริเวณหลังมือ เท้าและรอบใบหน้ามีสีขาวอันเป็นที่มาของชื่อ
มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.9-7 กิโลกรัม

**ถิ่นที่อยู่**
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย, ภาคเหนือของลาว, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา
ชะนีมือขาวสามารถอาศัยได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบทั้งชื้นและแล้ง มักเลือกอาศัยบนต้นไม้ที่มีใบรกชัฏ ออกหากินในเวลาเช้าถึงเย็น อาศัยหลับนอนบนต้นไม้  โดยจะใช้ต้นไม้ที่เป็นรังนอนหลายตัวภายในอาณาเขตครอบครองของแต่ละครอบครัว ต้นไม้ที่ใช้หลับนอนมักอยู่ใกล้แหล่งอาหาร อาหารหลักได้แก่ ยอดไม้อ่อน, ใบไม้, ผลไม้ รวมทั้งแมลงบางชนิด แต่จะกินผลไม้มากกว่าอาหรชนิดอื่น ๆ ดื่มน้ำด้วยการเลียตามใบไม้หรือล้วงเข้าไปวักในโพรงไม้  ครอบครัวของชะนีมือขาวครอบครัวหนึ่งจะประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูก ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว มีเวลาตั้งท้องนาน 210 วัน และให้ลูกกินนมเป็นเวลา 18 เดือน ลูกชะนีจะเกาะอยู่ที่หน้าอกแม่นานถึง 2 ปี เมื่ออายุได้ 8-9 ปี ก็จะแยกออกไปตั้งครอบครัวใหม่
ชะนีมือขาวในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมงกุฎ (H. pileatus) จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ธรรมดา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ชะมดเช็ด

ชะมดเช็ด หรือ ชะมดเชียง หรือ มูสัง (Viverricula indica) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่ง จัดเป็นชะมดขนาดเล็ก ขาสั้น หูทั้งสองข้างอยู่ใกล้กัน เมื่อมองไกล ๆ อาจคล้ายแมว จนตามลำตัวมีสีน้ำตาลเหลือง และมีจุดสีดำขนาดเล็กแทรกอยู่ทั่วไปตามลำตัว มีแถบสีดำและขาวบริเวณลำคอ หางมีวงสีดำ 6-9 ปล้องพาดขวางอยู่ ทำให้มีดูมีลักษณะเป็นปล้องสีดำ ไม่มีขนแผงสันหลัง ปลายหางมีสีขาว ขาหลังมีต่อมกลิ่นที่ใช้สื่อสารระหว่างพวกเดียวกัน และจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Viverricula

**ลักษณะ**
มีขนาดความยาวลำตัวและหัว 54-63 เซนติเมตร ความยาวหาง 30-43 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-4 กิโลกรัม

**ถิ่นที่อยู่**
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางตั้งแต่ตะวันออกของปากีสถาน, อินเดีย, จีนตอนใต้, ไต้หวัน, เนปาล, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบาหลี
ชะมดเช็ดมักอาศัยในป่าที่ไม่รกชัฏ หากินบริเวณชายป่าที่ติดต่อกับพื้นที่ที่มนุษย์อยู่อาศัยและทำการเกษตรกรรม กินอาหารได้หลากหลาย ทั้งพืชและสัตว์ และอาจล่าสัตว์เลี้ยงจำพวก เป็ด, ไก่ กินเป็นอาหารได้ด้วย ออกมากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์จะอาศัยอยู่เป็นคู่ แม่ชะมดเช็ดจะออกลูกครั้งละ 3-5 ตัว โดยขุดโพรงดินตื้น ๆ หรือหาโพรงตามโขดหินสำหรับเป็นที่ออกลูกและเลี้ยงดูลูกอ่อน เมื่อผ่านช่วงผสมพันธุ์ไปแล้ว แม่ชะมดเช็ดจะเลี้ยงลูกตามลำพัง

**ในประเทศไทย**
ชะมดเช็ดในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกพื้นที่และทุกภาค  ในจังหวัดเพชรบุรี มีการเลี้ยงชะมดเช็ดโดยเก็บเอาสารเคมีจากต่อมกลิ่นที่ขาหลังทำเป็นเครื่องหอม โดยเลี้ยงในกรงไม้กรงละตัว ให้อาหารสลับประเภทกันไป  แต่ว่ายังไม่สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ เนื่องจากยังเลี้ยงด้วยวิธีการที่ไม่ถูกต้องตามสุขลักษณะ โดยผู้เลี้ยงจะต้องหาชะมดเช็ดด้วยการจับจากในป่าเท่านั้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2014 สวนสัตว์เชียงใหม่ได้ริเริ่มโครงการศึกษาและเพาะเลี้ยงชะมดเช็ดขึ้น จนสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จ โดยเป็นโครงการที่มาจากพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงอนุรักษ์สายพันธุ์ชะมดเช็ดและพัฒนาให้เป็นสัตว์เลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Viverricula indica
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ชะมดแปลงลายแถบ

ชะมดแปลงลายแถบ หรือ อีเห็นลายเมฆ (Prionodon linsang) เป็นชะมดแปลงชนิดหนึ่งที่มีการกระจายพันธุ์ในแถบมาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว และชวาตะวันตก รวมทั้งในประเทศไทยตั้งแต่บริเวณคอคอดกระลงไป   
ชะมดแปลงลายแถบ จัดเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่น มีลายเป็นแถบคดเคี้ยวขวางบริเวณหลังทั้งหมด 5 แถบ และตามด้านข้างของคอและลำตัว จุดจะติดกัน กลายเป็นแถบคดเคี้ยวมีอยู่ด้านละ 2 แถบ สีพื้นของตัวเป็นสีน้ำตาลแกมเหลืองซีด ๆ หางมีปล้องสีขาวสลับดำอยู่ 7 ปล้อง ไม่มีขนแผงคอหรือแผงหลัง มีขนาดตัวยาวจากหัวถึงหาง 74 เซนติเมตร อาศัยและหากินบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาพื้นดิน กินอาหาร ได้แก่ กระรอก, หนู, นก และจิ้งจก
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม สร้างรังออกด้วยเรียวไม้และใบไม้อยู่ในโพรงดินโคนต้นไม้ใหญ่ ออกลูกครั้งละ 2–3 ตัว มีอายุยืนเกือบ 10 ปี
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 

**อ้างอิง**

**แห่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
ตุ่น

สำหรับ ติ่ง ที่เป็นความหมายสแลงดูที่ ติ่งหู
ตุ่นยุโรปตุ่นชนิดต่างๆ
ตุ่น หรือ ติ่ง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กที่อยู่ใต้ดิน  พวกมันมีลำตัวเป็นทรงกระบอก ขนนุ่มนิ่ม มีตาและหูที่เล็กมากจนไม่เด่นชัด ขาหลังที่สั้น, ขาหน้าสั้นและพร้อมอุ้งเท้าขนาดใหญ่อันทรงพลังซึ่งเหมาะแก่การขุด
คำว่า "ตุ่น" โดยทั่วไปหมายถึงหลายสายพันธุ์ในวงศ์ Talpidae (ซึ่งได้ชื่อมาจากคำภาษาละติน ที่แปลว่าตุ่น, talpa). ตุ่นแท้พบได้ในส่วนใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป (ยกเว้นไอร์แลนด์) และเอเชีย สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นๆ ที่เรียกว่า ตุ่น ได้แก่ ตุ่นทองในแอฟริกา และตุ่นมีกระเป๋าหน้าท้อง ใครออสเตรเลีย ซึ่งมีระบบนิเวศและวิถีชีวิตคล้ายกับตุ่นแท้แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
ตุ่นอาจถือเป็นศัตรูพืชสำหรับคนทำสวน แต่พวกมันมีส่วนช่วยที่ดีต่อดิน สวน และระบบนิเวศ เช่น การระบายอากาศในดิน การกินอาหารจากทากและสัตว์ขนาดเล็กที่กินรากพืช และการเป็นเหยื่อของสัตว์ป่าอื่นๆ ตุ่นกินไส้เดือนและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กอื่นๆ ในดิน

**คำศัพท์**

**ลักษณะเฉพาะ**

**อาหาร**

**การผสมพันธุ์**

**โครงสร้างทางสังคม**

**การจำแนกประเภท**

**ตุ่นประเภทอื่น**

**การโต้ตอบกับมนุษย์**

**ดูเพิ่ม**
นักกำจัดตุ่น

**อ้างอิง ==
นากใหญ่ขนเรียบ

นากใหญ่ขนเรียบ (smooth-coated otter; Lutrogale perspicillata) เป็นนากชนิดหนึ่ง  จัดเป็นนากชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียมาก มีลักษณะแตกต่างไปจากนากใหญ่ธรรมดา (Lutra lutra) และ นากจมูกขน (L. sumatrana) คือ มีหัวกลม แนวขนบนจมูกเป็นรูปตัววีคว่ำ ขนสั้น หูมีขนาดเล็กและมีลิ้นปิดหูเวลาว่ายน้ำเพื่อมิให้น้ำเข้าหู ขนตามลำตัวมีสีน้ำตาลปนสีดำหรือสีน้ำตาลอ่อน บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่าบริเวณหลัง หางแบน และมีความยาวประมาณร้อยละ 60  ของลำตัว อุ้งเท้าและนิ้วเท้ามีขนาดใหญ่
มีความยาวลำตัวและหัว 65–75 เซนติเมตร ความยาวหาง 40–45 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ 7–11 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่เนปาล, อินเดีย, ภาคตะวันตกของมณฑลยูนาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนามตอนใต้, มาเลเซีย และเกาะสุมาตรา
มีพฤติกรรมอาศัยตามพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นที่ลุ่มต่ำ เช่น ริมทะเลสาบ ลำธาร คลอง ใช้หนวดเป็นประสาทสัมผัสในการรับรู้ เช่นเดียวกับนากชนิดอื่น ๆ  โดยใช้หนวดทำหน้าที่รับแรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ กินอาหารได้หลากหลายประเภท ทั้ง สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งนกหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก เช่น หนู ด้วย ออกหากินทั้งกลางวันและกลางคืน มักอยู่รวมกันเป็นครอบครัวเล็ก ๆ ยกเว้นในสถานที่ที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ มีเท้าและเล็บแข็งแรงจึงสามารถขุดรูริมตลิ่งได้ลึกถึง 3 เมตร เพื่อใช้การเลี้ยงดูลูกอ่อน  ลูกนากที่เกิดใหม่จะลืมตาภายในเวลา 10 วัน และออกหากินได้เองเมื่ออายุได้ 3 เดือน
สำหรับในประเทศไทย พบได้ทั่วทุกภาค โดยพบได้แม้กระทั่งในเมืองใหญ่ ๆ เช่น เมืองหลวงอย่าง กรุงเทพมหานคร ในแถบป่าชายเลน ในเขตบางขุนเทียน ฝั่งธนบุรี รวมถึงบริเวณพื้นที่พุทธมณฑล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม ซึ่งเป็นเขตปริมณฑลกรุงเทพมหานคร นอกจากนี้แล้วในประเทศสิงคโปร์ แถบหน้ามารีนาเบย์แซนส์ โรงแรมขนาดใหญ่ที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวพักผ่อนที่เป็นที่รู้จักดี ก็มีฝูงนากใหญ่ขนเรียบอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์อย่างสงบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ห
ห
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ลิงลมใต้

ลิงลมใต้ หรือ นางอายใต้ (Sunda slow loris, Southern loris)  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) ขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nycticebus coucang 

**ลักษณะ**
มีรูปร่างอ้วนกลมคล้ายตุ๊กตา ตากลมโต หูมีขนาดเล็กและสั้น แขนขาค่อนข้างสั้น นิ้วที่สองจะมีเล็บที่ยาวและงองุ้มเข้าหาตัว หางสั้นมากจนแทบไม่มีหาง มีสีขนที่หลากหลาย ขนนุ่มละเอียด สั้น เหมือนกำมะหยี่ บางตัวอาจมีสีเทา บางตัวอาจมีสีน้ำตาลเข้ม หรือสีเหลืองนวล ๆ หรือบางตัวอาจมีสีดำ สันหลังมีเส้นสีเข้มลากยาวลงมาจากหัวถึงกลางหลัง มีความยาวลำตัวและหัว 30-38 เซนติเมตร ความยาวหาง 1-2 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม

**แหล่งที่อยู่**
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของไทย, มาเลเซีย และ เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย 
ลิงลมใต้ สามารถปรับตัวให้อยู่ในป่าทุกสภาพ แม้แต่ป่าที่ถูกแผ้วถางแล้ว มักเคลื่อนย้ายไปมาบนยอดไม้ หากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยอาหารหลัก คือ แมลง และสัตว์เลื้อยคลาน มีพืชและผลไม้เป็นอาหารเสริม ตัวผู้จะดื่มน้ำในปริมาณมากและปัสสาวะรดไว้ตามต้นไม้ เพื่อประกาศอาณาเขต ปกติเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แต่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วยามจับแมลงกิน และเคลื่อนไหวได้รวดมากเป็นพิเศษเมื่อถูกลมพัดแรง ๆ  เวลาตกใจหรือถูกจับได้จะชอบซุกหน้าไว้ในแวงแขน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ใช้เวลาตั้งท้อง 90 วัน และมีระยะเวลาให้นมลูกประมาณ 193 วัน 
ในอดีตพบบ่อย ตามชายป่า แต่ในปัจจุบัน ลดปริมาณลงมาก เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและถูกล่าเพื่อปรุงยาสมุนไพร รวมทั้งเป็นอาหารของชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณชายป่าด้วย

**หมายเหตุ**
โดยลิงลมใต้ เดิมเคยเชื่อว่าเป็นลิงลมเพียงชนิดเดียวที่พบได้ในประเทศไทย แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่ คือ ลิงลมเหนือ (N. bengalensis) จึงได้ชื่อใหม่เป็น "ลิงลมใต้" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:ลิงลมและกาลาโก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
เนื้อทราย

thumb
เนื้อทราย ทราย  หรือ ตามะแน (Axis porcinus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกกวางชนิดหนึ่ง มีรูปร่างอ้วนป้อม ขาสั้น  เนื้อทรายจะมีสีขนเปลี่ยนไปตามสภาพภูมิอากาศ 

**ลักษณะ**
โดยปกติจะมีสีน้ำตาลเข้มในฤดูหนาว สีเทาในฤดูร้อน ลูกเนื้อทรายเมื่อแรกเกิดจะมีจุดสีขาวตามลำตัว เมื่อโตขึ้นจึงจางหายไป บริเวณช่วงท้องมีสีอ่อนกว่าลำตัว ขนสั้นมีปลายขนสีขาว มีแถบสีเข้มพาดตามหน้าผาก มีเขาเฉพาะเพศผู้ ลักษณะเขาคล้ายกวางป่า มีความยาวลำตัวและหัว 140–150 เซนติเมตร ความยาวหาง 17.5–21 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 65–72 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 70–110 กิโลกรัม

**ถิ่นที่อยู่**
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคเหนือของอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, ภูฏาน, บังกลาเทศ, พม่า, ภาคใต้ของจีน, ไทย, ลาว, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม, หมู่เกาะกาลาเมียนในฟิลิปปินส์ และเกาะบาเวอันในอินโดนีเซีย
มักอาศัยอยู่ในบริเวณที่ราบต่ำที่น้ำท่วมถึง ออกหากินในเวลากลางคืน มีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นและฟังเสียงดีเยี่ยม แม่เนื้อทรายสามารถจดจำลูกตัวเองได้โดยการดมกลิ่น เมื่อพบศัตรูจะวิ่งหนีไม่กระโดดเหมือนเก้งและกวาง โดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์ ราวเดือนกันยายน–ตุลาคม อาจหากินเป็นฝูงเล็ก ๆ ได้ ราว 12 ตัว ตั้งท้องประมาณ 8 เดือน วัยเจริญพันธุ์อยู่ที่ 2 ปี ออกลูกครั้งละ 1 ตัว  ในสถานที่เลี้ยงมีอายุราว 10–15 ปี

**สัตว์สงวน**
เนื้อทราย เคยเป็นสัตว์ป่าสงวนในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2503 และถูกถอดชื่อออกเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เนื่องจากสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในปริมาณที่มากจำนวนหนึ่ง แต่สถานะในธรรมชาติในประเทศไทย เชื่อว่าในปัจจุบันเหลือเพียง 2 แห่งเท่านั้น คือ ห้วยขาแข้ง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยเฉพาะที่ภูเขียว เป็นสถานที่ที่มีเนื้อทรายอยู่มากที่สุด จากการเพาะขยายพันธุ์และสืบพันธุ์เองตามธรรมชาติจากพ่อแม่พันธุ์ที่เกิดจากการเพาะโดยมนุษย์ที่ถูกปล่อย
เนื้อทรายตามคติของคนไทย ถือว่าเป็นสัตว์ที่มีนัยน์ตาสวย จึงมีคำเปรียบเปรยว่า "ตาสวยดังเนื้อทราย"
เนื้อทรายยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "กวางแขม", "ลำโอง" และ "กวางทราย"
หมายเหตุ: เดิมเนื้อทรายเคยถูกแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ เนื้อทรายอินเดีย (Hyelaphus porcinus porcinus) และเนื้อทรายอินโดจีน (Hyelaphus porcinus annamiticus) แต่ปัจจุบันเห็นว่าควรแยกออกมาเป็นชนิดต่างหาก

**ชนิดย่อย**
เนื้อทรายมีชนิดย่อยสองชนิด คือ Hyelaphus porcinus porcinus อาศัยอยู่ตามที่ราบอินโด-คงคาของประเทศปากีสถาน ภาคเหนือของอินเดีย เนปาล ตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน จนถึงตะวันตกของประเทศไทย อีกชนิดย่อยหนึ่งคือ Hyelaphus porcinus annamiticus พบในตะวันออกและอีสานตอนใต้ของประเทศไทย ลาว กัมพูชา ส่วนเนื้อทรายในศรีลังกา ออสเตรเลีย และสหรัฐ เป็นสัตว์ที่มนุษย์นำเข้าไปปล่อย

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Hyelaphus porcinus

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกวาง
สมัน

สมัน หรือ ฉมัน หรือ เนื้อสมัน หรือ กวางเขาสุ่ม (Schomburgk's deer) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกสัตว์กีบคู่ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rucervus schomburgki  
สมันเป็นกวางขนาดกลาง ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ท้องมีสีอ่อนกว่า ริมฝีปากล่างและด้านล่างของหางเป็นสีขาว มีลักษณะเด่นคือ ตัวผู้จะมีเขาแตกแขนงออกไปมากมายเหมือนกิ่งไม้ ดูสวยงาม จึงได้ชื่อว่าเป็นกวางที่มีเขาสวยที่สุดในโลก มีกิ่งรับหมาหรือกิ่งเขาที่ยื่นออกไปข้างหน้ายาวกว่ากิ่งรับหมาของกวางชนิดอื่น ๆ  สมันมีความยาวลำตัว 180 เซนติเมตร ความยาวหาง 10 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 100-110 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 100-120 กิโลกรัมสมันนั้นวิ่งเร็วประมาณ 100 กิโลเมตร ต่อชั่วโมง
สมันกระจายพันธุ์เฉพาะในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งรวมบริเวณกรุงเทพมหานครปัจจุบัน สมันอาศัยอยู่ในที่ทุ่งโล่งกว้าง ไม่สามารถหลบหนีเข้าป่าทึบได้เนื่องจากกิ่งก้านของเขาจะติดพันกับกิ่งไม้ จึงเป็นจุดอ่อนให้ถูกล่าได้อย่างง่ายดาย ในอดีตชาวบ้านจะล่าสมันด้วยการสวมเขาปลอมเป็นตัวผู้เพื่อล่อตัวเมียออกมา จากนั้นจึงใช้ปืนยิงหรือหอกพุ่ง
ปัจจุบันสมันสูญพันธุ์แล้ว สมันในธรรมชาติตัวสุดท้ายถูกนายตำรวจคนหนึ่งยิงตายเมื่อ พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดกาญจนบุรี สมันตัวสุดท้ายในที่เลี้ยงถูกชายขี้เมาตีตายที่วัดแห่งหนึ่งในตำบลมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร เมื่อ พ.ศ. 2481
ในปี พ.ศ. 2534 มีรายงานว่าพบซากเขาสมันสดขายในร้านขายยาใจกลางเมืองพงสาลี และแขวงหลวงพระบาง ทางภาคเหนือของประเทศลาว ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะมีสมันหลงเหลืออยู่ในประเทศลาวก็เป็นได้ แต่เรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยันเพียงพอ
ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ของสมันตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ เซอร์โรเบิร์ต แฮร์มันน์ โชมบวร์ก ผู้เป็นกงสุลอังกฤษประจำราชอาณาจักรสยามที่นำสมันเข้าไปเผยแพร่ในยุโรปเป็นคนแรก
ปัจจุบันสมันยังมีชื่อเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 เนื่องจากการคุ้มครองมีผลไปถึงซากด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยกวาง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่สูญพันธุ์ไปแล้วในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:มหสัตว์ของทวีปยูเรเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
สมการ

สมการ หมายถึงประโยคสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ ที่ใช้แสดงว่าสองสิ่งเหมือนกัน หรือเทียบเท่ากัน ที่เชื่อมด้วยเครื่องหมายเท่ากับ ดังตัวอย่าง
:
สมการมักใช้เป็นการกำหนดสภาวะความเท่ากันของสองนิพจน์ที่มีตัวแปรอย่างน้อยหนึ่งตัว ตัวอย่างเช่น เมื่อเราให้ค่าใด ๆ กับ  สมการนี้จะเป็นจริงเสมอ
:
ทั้งสองสมการข้างต้นเป็นตัวอย่างหนึ่งของสมการที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งหมายความว่า สมการจะเป็นจริงโดยไม่ต้องมีการแทนค่าใดๆ ลงในตัวแปร สำหรับสมการต่อไปนี้ไม่ได้เป็นเอกลักษณ์
:
สมการข้างบนนี้จะไม่เป็นจริงเมื่อแทนค่าอื่นใด แต่จะเป็นจริงแค่เพียงค่าเดียว เราเรียกค่าที่ทำให้สมการเป็นจริงนั้นว่า รากของสมการ สำหรับรากของสมการดังกล่าวคือ 1 ดังนั้น สมการนี้สามารถเป็นจริงได้ ขึ้นอยู่กับค่าของ  เรียก x ที่ทำให้สมการเป็นจริงว่า "คำตอบของสมการ" นั่นคือการแก้สมการจึงเป็นการหาคำตอบของสมการวิธีหนึง เช่น 
5 - x = 1 มีคำตอบของสมการ คือ  4

**บทนำ**

**ตัวแปรเสริมและตัวไม่ทราบค่า**
สมการมักมีพจน์อื่นนอกเหนือจากตัวไม่ทราบค่า พจน์อื่นเหล่านี้มักเรียกว่าค่าคงตัว (constant) สัมประสิทธิ์ (coefficient) หรือตัวแปรเสริม
โดยปกติตัวไม่ทราบค่าแทนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวท้าย ๆ x, y, z, w, ... ส่วนสัมประสิทธิ์แทนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษลำดับต้น ๆ a, b, c, d, ... ตัวอย่างเช่น สมการกำลังสองโดยปกติเขียนในรูป ax2 + bx + c = 0
กระบวนการหาผลเฉลย หรือในกรณีของตัวแปรเสริม แสดงตัวไม่ทราบค่าในรูปของตัวแปรเสริม เรียกว่า การแก้สมการ การเขียนผลเฉลยในรูปตัวแปรเสริมก็เรียกผลเฉลยเช่นเดียวกัน

**คุณสมบัติ**
สมการสองสมการ หรือระบบสมการสองระบบนั้นเทียบเท่ากัน ถ้ามีชุดผลเฉลยชุดเดียวกัน ตัวดำเนินการต่อไปนี้เปลี่ยนแปลงสมการหรือระบบสมการให้เป็นสมการหรือระบบสมการที่สมมูลกัน - การคูณหรือหารทั้งสองข้างของสมการด้วยจำนวนที่ไม่ใช่ศูนย์- การเพิ่มอัตลักษณ์เพื่อแปลงรูปสมการข้างหนึ่ง เช่น การกระจายผลคูณหรือการแยกตัวประกอบ- สำหรับระบบสมการ การดำเนินการทั้งสองข้างของสมการด้วยอีกสมการหนึ่ง ซึ่งเป็นการคูณด้วยจำนวนเดียวกัน

**ดูเพิ่ม**
 อสมการ- รายชื่อสมการ
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน
สเตลล่า มาลูกี้

สเตลล่า มาลูกี้ หรือ สเตลล่า มาลูกกี (Stella Malucchi) เป็นอดีตนักแสดงชาวโคลอมเบีย-อิตาลี มีชื่อเสียงจากบท “รำเพย” ในภาพยนตร์เรื่อง ฟ้าทะลายโจร

**ประวัติ**
สเตลล่า มาลูกี้ เป็นลูกครึ่งโคลอมเบียกับอิตาลี แต่เกิดและเติบโตในประเทศไทย ครอบครัวมีกิจการบริษัทนำเข้าเครื่องหนัง วัตถุดิบสำหรับการทำรองเท้า และกระเป๋า นอกจากภาษาไทย เธอสามารถใช้ภาษาอิตาลี, สเปน และอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว
เบื้องต้น สเตลลามีผลงานจากการถ่ายแบบ โฆษณา และมิวสิกวิดีโอเท่านั้น แต่ผลงานของเธอได้ไปสะดุดตาวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง ซึ่งกำลังมองหานางเอกสำหรับผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาอยู่ วิศิษฏ์ให้สัมภาษณ์ในภายหลังว่า บทบาทของนางเอกภาพยนตร์ ฟ้าทะลายโจร นั้น ทำให้เขานึกถึงภาพของเอลิซาเบธ เทย์เลอร์ นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน อีกทั้งยังคล้ายกับรัตนาวดี รัตนาพันธ์ นักแสดงชาวไทยจากภาพยนตร์เรื่อง แพรดำ (2504) หลังจากนั้นเธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง องคุลิมาล เธอกล่าวว่าเธอไม่ชอบงานแสดงเพราะเป็นคนขี้อาย และถนัดถ่ายแบบโฆษณามากกว่าจึงเลือกงาน และภายหลังจึงออกจากวงการบันเทิงไป
ต่อมา เธอได้ออกจากวงการบันเทิงและกลับไปทำธุรกิจเปิดร้านขายอุปกรณ์แต่งรถแข่งนำเข้าจากประเทศอิตาลีและงานบริหารงานบริษัทของครอบครัว ซึ่งนำเข้าวัตถุดิบและอุปกรณ์เครื่องหนังจากอิตาลีมาขายต่อให้กับโรงงานในประเทศไทย และได้สมรสกับจานนี แบร์กามิน (Gianni Bergamin) ชาวชิลี-อิตาลีในปี พ.ศ. 2549 มีบุตรชายคนหนึ่งชื่ออเล็กซิโอ
ในปี พ.ศ. 2553 สเตลลาต้องตัดขาข้างขวาทิ้ง เนื่องจากป่วยเป็นโรคแคลเซียมในปอดสูงผิดปกติ ซึ่งโรคนี้ทั้งโลกมีผู้ป่วยแค่ 5 คน และเธอเป็นคนที่ 2 ที่หายป่วยจากโรคนี้

**กิจกรรม**
พ.ศ. 2559 สเตลลาและอเล็กซีโอ บุตรชาย ได้ร่วมเดินแบบให้แก่เสื้อผ้ายี่ห้อหนึ่ง รายได้ส่วนหนึ่งจากการจัดงานมอบให้กับมูลนิธิเวชดุสิตฯ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**รางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Photo Gallery date=2007-09-28 -  Photo Gallery 2
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวโคลอมเบียในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีในประเทศไทย
หมวดหมู่:คนพิการ
แม่แบบ:·/doc

แม่แบบนี้ แทรกสัญลักษณ์  •  ในการคั่นรายการ
 ตัวอย่าง : รหัสต้นทาง:   ผลลัพธ์:  รายการ 1 รายการ 2 รายการ 3 รายการ 4
 อ้างอิง


**ดูเพิ่ม**
 ndash- mdash
ดิสโก

ฟัง|filename=Stringed Disco (MacLeod, Kevin) (ISRC USUAN1100059).oga|title=ตัวอย่างเพลงดิสโก|description=|format=Ogg
ดิสโก (Disco) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่ง สาขาย่อยของดนตรีแดนซ์ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ที่ผสมผสานแนวฟังก์กับโซลเข้าด้วยกัน ดิสโกได้รับความนิยมอย่างมากในช่วยยุคคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ตอนกลางถึงปลาย ศิลปินแนวดิสโกที่ได้รับความนิยมในยุคนั้น เช่น ดอนนา ซัมเมอร์, เดอะแจ็กสันไฟฟ์, แบร์รี ไวต์, บีจีส์, บอนนี เอ็ม. และแอ็บบ้า เป็นต้น ดิสโก้ได้ลดความนิยมไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980

**ประวัติ**
ใน ค.ศ. 1969 เพลงแรกที่ถูกเอ่ยถึงคือเพลง  "Only the Strong Survive" ของ Jerry Butler เพลงนี้มีหลายส่วนใช้องค์ประกอบของดิสโก้โดยเพลงนี้ได้รวมแนว Philly และ New York soul เป็นที่มาคนดนตรีแบบโมทาวน์ด้วย แต่คำว่าดิสโกถูกทำให้รู้จักขึ้นโดยบทความของ Vince Aletti ฉบับวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1973 ในนิตยสาร The Rolling Stone
ใน ค.ศ. 1974 เริ่มมีเพลงดิสโกขึ้นชาร์ตอันดับ 1 เช่นเพลง "Rock The Boat," ของ Hues Corporation , "Love's Theme" โดย  The Love Unlimited Orchestra (วงของแบร์รี ไวท์)
หลังจากนั้นได้มีเพลงฮิตบนชาร์ตอยู่หลายเพลง เช่น  Van McCoy เพลง "The Hustle" และ Donna Summer เพลง "Love to Love You, Baby",  Silver Convention เพลง "Fly Robin Fly" (ค.ศ. 1975), และ The Bee Gees เพลง "Jive Talkin'" (ค.ศ. 1975)
เพลงดิสโกเริ่มได้รับความนิยมสูงสุดในช่วง ค.ศ. 1976 - 1979 มีภาพยนตร์ดังหลายเรื่องที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับดิสโกเช่น Saturday Night Fever และ Thank God It's Friday

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Disco ใน AllMusic.com date=2012-05-22 -  The Disco History page-  Disco Fashion
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์

โรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์ ประเทศไทย
อุตรดิตถ์
หมวดหมู่:สถานศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์
เบรเมิน

เบรเมิน หรือชื่ออย่างเป็นทางการ เทศบาลนครเบรเมิน (Bremen IPA|ˈbʀeːmən; ชื่อทางการ Stadtgemeinde Bremen) เป็นเมืองสันนิบาตฮันเซียติกในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ตามแนวแม่น้ำเวเซอร์ ประมาณ 60 ก.ม. ทางใต้จากทางออกสู่ทะเลเหนือ
เบรเมินเป็นหนึ่งในสองเมืองในรัฐเบรเมิน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ นครสันนิบาตฮันเซียติกอิสระเบรเมิน (Freie Hansestadt Bremen) ซึ่งบอกความเป็นสมาชิกของสันนิบาตสันนิบาตฮันเซียติกในยุคกลาง) อีกเมืองหนึ่งคือ เบรเมอร์ฮาเฟิน (Bremerhaven) เบรเมินมีประชากร 545,983 คน (เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2548) ส่วนเขตเมืองใหญ่ (Bremen-Oldenburg) มีประชากรมากกว่า 2.37 ล้านคน.

**ห้องภาพ**

**เบียร์ที่กลั่นในเบรเมิน**
 Beck's- Haake-Beck- Kräusen- Hemelinger- St. Pauli Girl

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ทั่วไป-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมือง-  การท่องเที่ยวเบรเมิน-  Town Hall and Roland on the Marketplace of Bremen มรดกโลกในเบรเมน-  City Panoramas Bremen - ทิวทัศน์พานอรามาของสิ่งที่น่าสนใจในเบรเมิน-  Fullscreen QTVR panos date=2018-12-15  - ทิวทัศน์ 360° จากเบรเมิน-  รูปถ่ายจากเบรเมิน date=2007-03-20 -  ภาพจากเบรเมิน-  Universität Bremen มหาวิทยาลัยเบรเมิน-  Hochschule Bremen มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์เบรเมิน-  International University Bremen date=2005-02-20  มหาวิทยาลัยนานาชาติเบรเมิน-  Freimarkt เทศกาลงานวัดขนาดใหญ่ของเมือง
ประวัติศาสตร์- http://www.genealogy.net/reg/BRE (การสำรวจลำดับวงศ์ตระกูลในเบรเมิน)- http://www.schiffslisten.de (ฐานข้อมูล: การย้ายถิ่นฐานผ่านท่าต่าง ๆ ในเบรเมิน ค.ศ. 1920 - 1939)- http://maus.genealogy.net date=2004-04-12  (Die MAUS - สมาคมวงศ์วานแห่งเบรเมิน)- http://www.historic.de (ประวัติศาสตร์การทหารของเบรเมิน ค.ศ. 1933-1945)-  แผนที่โลว์เออร์แซกโซนี ค.ศ. 1789
หมวดหมู่:เบรเมิน
หมวดหมู่:สันนิบาตฮันเซอ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:เมืองท่า
หมวดหมู่:นครรัฐ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:เสรีนครจักรวรรดิ
ฟรีทาวน์

ฟรีทาวน์ (Freetown) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของประเทศเซียร์ราลีโอน เป็นเมืองท่าที่สำคัญทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ฟรีทาวน์เป็นศูนย์กลางด้านเมือง เศรษฐกิจ การเงิน วัฒนธรรม การศึกษา และการเมืองที่สำคัญของประเทศเซียร์ราลีโอน เนื่องจากเป็นที่ตั้งของรัฐบาลเซียร์ราลีโอน ประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2015 มี 1,055,964 คน
สินค้าที่ผ่านเข้า-ออกท่าเรือส่วนมากจะเป็นข้าว ปลา และผลิตภัณฑ์จากน้ำมัน

**ภูมิอากาศ**
ตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน ฟรีทาวน์มีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) โดยหลักมาจากจำนวนหยาดน้ำฟ้าในช่วงฤดูฝนมีจำนวนมาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Freetown
*Freetown
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศเซียร์ราลีโอน
นก (ภาพยนตร์)

นก (The Birds) เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญ-ระทึกขวัญที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1963 กำกับโดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก นำแสดงโดย ทิปปี้ เฮเดรน, ร็อด เทเลอร์, เจสสิก้า แทนดี้, ซูซาน เพลเซ็ตต์

**เนื้อเรื่องย่อ**
ทิปปี้ เฮเดรน ในทีเซอร์ภาพยนตร์
ตัวอย่างภาพยนตร์
เมลานี เดเนี่ยลส์ (ทิปปี้ เฮเดรน) ลูกสาวแสนสวยของเจ้าของหนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของซานฟรานซิสโก ผู้ใช้ชีวิตหมดไปกับการกระทำไร้สาระไปวัน ๆ ได้เข้าไปในร้านขายสัตว์เลี้ยง และพบเจอกับ มิท (ร็อด เทเลอร์) ทนายความหนุ่ม เมลานีเกิดชอบมิททันทีที่ได้เห็น และสั่งนกเลิฟเบิร์ด 2 ตัว เพื่อเป็นของขวัญวันเกิดให้แก่น้องสาวของมิท
ต่อมา เมลานีได้เดินทางไปถึงเมือง โบเดก้า เบย์ เมืองชายฝั่งทะเล เพื่อแอบเอานกเลิฟเบิร์ดไปให้เป็นของขวัญแก่เคธี่ น้องสาวของมิท โดยไม่ให้ครอบครัวของมิทรู้ตัว และได้พักอยู่ที่บ้านของแอนนี่ (ซูซาน เพลเซ็ตต์) อดีตแฟนสาวของมิทและครูประจำชั้นของเคธี่ ขณะที่เมลานี่กำลังขับเรือกลับอยู่นั้นนกนางนวลตัวหนึ่งได้โฉบมาจิกเธอโดยไม่ทราบสาเหตุ
เมลานีได้ใกล้ชิดกับครอบครัวของมิท โดยที่ลิเดีย แม่ของมิท (เจสสิก้า แทนดี้) ไม่ชอบใจในเมลานี ด้วยกลัวว่าเธอจะมาแย่งลูกชายไป ในงานฉลองวันเกิดของเคธี่ บรรดานกทั้งหลายที่อยู่ในเมือง ไม่ว่าจะเป็น อีกา, นกนางนวล หรือแม้กระทั่งนกกระจอกได้รวมกลุ่มกันและอาละวาดโจมตีผู้คนจนกลายเป็นความหายนะของเมือง โดยไม่มีใครรู้สาเหตุ

**ปรากฏการณ์ภาพยนตร์**
The Birds เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ ดาฟเน่ต์ ดู เมอริเอ เป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อออกฉาย โดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ผู้กำกับซึ่งเพิ่งประสบความสำเร็จจาก Psycho ภาพยนตร์เรื่องก่อนหน้านั้น โดยที่ฉบับนวนิยายนั้น ผู้เขียนตั้งใจจะให้เป็นนวนิยายที่สามารถตีความได้ทางจิตวิทยา โดยให้นกเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนความหึงหวงของผู้หญิง (เมลานีที่กำลังจะมาเป็นแฟนของมิทขณะที่ลิเดียเกรงกลัวจะเสียลูกชายไป) โดยฮิตช์ค็อกได้รับแรงบันดาลใจมาจากข่าวแปลกประหลาดที่ลงในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นแถบซานตาครูซชิ้นหนึ่งในปี ค.ศ. 1961 ถึงเหตุการณ์ที่ฝูงนกจมูกหลอดสีเขม่าที่เพิ่งกินปลากะตักไปใหม่ ๆ บินชนกระจกหน้าต่างร่วงตกลงมาตายเป็นจำนวนมาก
แต่เมื่อได้ทำเป็นภาพยนตร์แล้ว ฮิตช์ค็อกไม่ได้ตีความในประเด็นนี้อย่างชัดแจ้ง แต่เน้นไปในการสร้างบรรยายกาศระทึกขวัญจนเกือบจะเป็นสยองขวัญ มีหลายฉากที่สามารถระทึกใจผู้ชม เช่น ฉากที่เมลานีนั่งสูบบุหรี่อยู่คนเดียวขณะที่กำลังรอเคธี่ อีกาข้างหลังก็บินมาเกาะโครงเหล็กเพียงไม่กี่ตัว แต่เมื่อตัดมาอีกครั้งกลายมาเป็นฝูงอีกานับร้อยตัวและพร้อมจะโจมตีผู้คน หรือ ฉากที่ฝูงนกได้โจมตีเด็ก ๆ ที่กำลังหลบหนีจากโรงเรียนเข้าบ้าน ซึ่งไม่มีช็อตไหนหรือซีนไหนเลยที่ให้เห็นปากของนกจิกลงไปในเนื้อตัวของเด็ก ๆ แต่เพราะฉากที่ถ่ายทำออกมาชวนให้ผู้ชมคล้อยตามภาพยนตร์ไปนั่นเอง ซึ่งเหมือนกับฉากฆาตกรรมในห้องน้ำที่ลือลั่นของไซโค ที่แท้ที่จริงแล้วมีดไม่ได้ปักลงไปในตัวของแมเรี่ยน เครน เลย 
The Birds เป็นภาพยนตร์ที่ถือได้ว่าเป็นแบบอย่างของภาพยนตร์แนวสยองขวัญสัตว์โจมตีมนุษย์อีกหลายต่อหลายเรื่องต่อมา เช่น Jaws ของ สตีเว่น สปีลเบิร์ก, Alien ของ ริดลีย์ สก็อตต์ เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระทึกขวัญ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 เมษายน 24

* เวลา 20.15 น. เกิดเหตุระเบิดที่คลังแสงของกองทัพบก ในเขตตำบลเขาพระนาม อ.เมืองลพบุรี กับตำบลห้วยโปร่ง อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี   (กรุงเทพธุรกิจ)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 เมษายน 27

* กรมอุตุนิยมวิทยารายงานว่าเวลาประมาณ 15.03 น. เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.1 ริกเตอร์ ศูนย์กลางอยู่บริเวณตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เบื้องต้นมีรายงานความรู้สึกสั่นไหวที่ จ.ภูเก็ต  (กปส.)- กลุ่มพีทีวีชุมนุมต่อต้าน คมช. และไม่รับรัฐธรรมนูญ ณ ท้องสนามหลวงฝั่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีผู้ร่วมชุมนุมประมาณ 3,000 คน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มอื่น ๆ เข้าร่วมด้วย อาทิ กลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการ กลุ่มพลเมืองภิวัตน์ กลุ่มพิราบขาว 2006  (มติชน)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 เมษายน 28

* เกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.7 ริกเตอร์ ในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ เมื่อเวลา 8.18 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยจุดศูนย์กลางอยู่ทางใต้ของเมืองแคนเทอร์เบอรี ราว 25 กิโลเมตร ลึกลงไปใต้ดิน 7.1 กิโลเมตร อาคารบ้านเรือนเกิดรอยร้าว สร้างความตกใจให้แก่ประชาชนจนต้องวิ่งหนีออกจากบ้าน นอกจากนี้ยังทำให้เกิดไฟฟ้าดับ  (มติชน)
}