Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

เรือนไทยภายในอุทยานพระบรมราชานุสรณ์
ไฟล์:รูปหล่อเงาะป่าและตัวละครจากวรรณคดีเรื่อง "สังข์ทอง".jpg|alt=|thumb|รูปหล่อเงาะป่าและตัวละครจากวรรณคดีเรื่อง สังข์ทอง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อุทยาน ร.2 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ติดกับตลาดน้ำอัมพวา มีเนื้อที่ 11 ไร่ บริเวณที่ก่อสร้างอุทยานพระบรมราชานุสรณ์นี้ พระราชสมุทรเมธี เจ้าอาวาสวัดอัมพวันเจติยาราม เป็นผู้น้อมเกล้าฯ ถวาย พื้นที่บริเวณนี้มีความสำคัญเพราะเป็นที่พระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ภายในอุทยานพระบรมราชานุสรณ์มีสิ่งที่น่าสนใจ มีเรือนไทยหมู่ 5 หลัง ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์พระพุทธเลิศหล้านภาลัย 4 หลัง จัดแสดงศิลปวัตถุในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เครื่องใช้ส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เช่น พระแท่นบรรทมศิลปะจีน นอกจากนี้ยังแสดงความเป็นอยู่ของชาวไทยในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จัดแสดงอาวุธสงครามโบราณและข้าวของเครื่องใช้ของสตรีมีฐานะในอดีต เรือนไทยอีกหลังใช้เป็นสถานที่ซ้อมโขนละคร ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ของทุกปีจะมีการจัดแสดงโขนถวายหน้าพระที่นั่งในสวนของอุทยานฯ เนื่องในวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
สิ่งที่น่าสนใจได้แก่ หอกลางซึ่งประดิษฐานพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและโบราณวัตถุ หอนอนชาย แสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของชาวไทย หอนอนหญิงแสดงให้เห็นลักษณะความเป็นอยู่ของหญิงโบราณชานเรือน จัดแสดงตามแบบบ้านไทยโบราณห้องครัว และห้องน้ำ แสดงลักษณะครัวไทยและห้องน้ำของชนชั้นกลาง นอกจากนี้ยังมีโรงละครกลางแจ้ง สวนพฤกษชาติ เป็นสวนพันธุ์ไม้ในวรรณคดีนานาชนิดกว่า 140 ชนิด เช่น ยี่สุ่น ช้างโน้ม ทับทิมหนู สารภี และมีมะพร้าวพญาซอซึ่งเป็นพันธุ์หายากที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี โปรดเกล้าฯ ให้นำมาปลูกภายในอุทยานฯ
การเดินทางไปอุทยานพระบรมราชานุสรณ์ใช้เส้นทางถนนพระรามที่ 2 ถึงกิโลเมตรที่ 63 เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 325 เข้าจังหวัดสมุทรสงคราม 6 กิโลเมตร ถึงบริเวณอุทยาน (มีป้ายบอกตลอดทาง) จากตัวเมืองมีรถประจำทางสายบางนกแขวกผ่าน ขึ้นได้ที่ตลาดเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม

**อ้างอิง**
  อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย date=2011-08-22 -  สมุทรสงคราม - อุทยาน ร.2 sanook.com- นิตยสารสารคดี ฉบับที่ 271 กันยายน 2550

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลแผนที่ การเดินทางไป อุทยาน ร.2  date=2013-07-22 
*99.95262249999996
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
หมวดหมู่:เรือนไทย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภออัมพวา
ทิวลิป

ภายในดอก
ทิวลิป เป็นดอกไม้เมืองหนาวที่เป็นสัญลักษณ์ของฮอลแลนด์ มีอยู่หลายสี ดอกทิวลิปจะปลูกได้ต้องใช้อุณหภูมิที่เหมาะสม คือไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส 

**ที่มาของชื่อ**
แม้ว่าทิวลิปจะเป็นดอกไม้ที่ทำให้นึกถึงฮอลแลนด์ แต่ทั้งดอกไม้และชื่อมีที่มาจากจักรวรรดิเปอร์เชีย ทิวลิปหรือ “lale” (จากเปอร์เชีย لاله, “lâleh”) เช่นเดียวกับที่เรียกกันในตุรกี เป็นดอกไม้ท้องถิ่นของตุรกี, อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และบางส่วนของเอเชียกลาง แม้ว่าจะไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้นำทิวลิปเข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรปแต่ที่สำคัญคือตุรกีเป็นผู้ทำให้ทิวลิปมีชื่อเสียงที่นั่น เรื่องที่เป็นที่ยอมรับกันก็คือ Oghier Ghislain de Busbecqไปเป็นราชทูตของสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในราชสำนักของสุลต่านสุลัยมานมหาราชแห่งจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1554 Busbecq บรรยายในจดหมายถึงดอกไม้ต่างๆ ที่เห็นที่รวมทั้งนาร์ซิสซัส ดอกไฮยาซินธ์ และทิวลิปที่ดูเหมือนจะบานในฤดูหนาวที่ดูเหมือนผิดฤดู (ดู Busbecq, qtd. in Blunt, 7) ในวรรณคดีเปอร์เชียทั้งสมัยโบราณและสมัยใหม่ต่างก็ให้ความสนใจกับดอกไม้ชนิดนี้ 
คำว่า “tulip” ที่ในภาษาอังกฤษสมัยแรกเขียนเป็น “tulipa” หรือ “tulipant” เข้ามาในภาษาอังกฤษจากฝรั่งเศสที่แผลงมาจากคำว่า “tulipe” และจากคำโบราณว่า “tulipan” หรือจากภาษาลาตินสมัยใหม่ “tulīpa” ที่มาจากภาษาตุรกี “tülbend” หรือ “ผ้ามัสลิน” (ภาษาอังกฤษว่า “turban” (ผ้าโพกหัว) บันทึกเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และอาจจะมาจากภาษาตุรกีอีกคำหนึ่งว่า “kuy” ก็เป็นได้)

**ทิวลิปในประเทศไทย**
ในประเทศไทย สำนักงานเกษตรที่สูงดอยผาหม่น ได้ปลูกดอกทิวลิป ในพื้นที่เกษตรที่สูง ดอยผาหม่น ต.ตับเต่า อ.เทิง จ.เชียงราย ตั้งปี พ.ศ. 2549 เพื่อการท่องเที่ยว 

**อ้างอิง**
 Black Devil, เปิดหัวใจทายรักสาว-หนุ่ม. กรุงเทพฯ: ไพลิน, 2549- นิคกี้ หิรัญพัฒน์, ความหมายของดอกไม้. กรุงเทพฯ: ไพลิน, 2544

**ดูเพิ่ม**
 ความคลั่งทิวลิป
หมวดหมู่:ไม้ตัดดอก
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามสกุล
หมวดหมู่:วงศ์ลิลี
มิธลอนด์

มิธลอนด์ (Mithlond) หรือ เกรย์ฮาเวนส์ (Grey Havens) คือเมืองท่าเรือในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ริมฝั่งอ่าวลูน (Lune) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ เลยจากเขตแดนตะวันตกของแคว้นไชร์ คำว่า มิธลอนด์ แปลว่า ท่าเรือสีเทา หรือ เกรย์เฮเวนส์ เป็นท่าเรือที่พวกเอลฟ์ใช้แล่นไปสู่ตะวันตก มีเอลฟ์นายช่างต่อเรือนามว่า เคียร์ดัน เป็นผู้ปกครองดูแลเมือง แต่เดิมเมืองท่ามิธลอนด์เป็นเมืองที่อยู่ในเขตอาณาจักรลินดอน ซึ่งเป็นอาณาจักรเอลฟ์แห่งแรกในยุคที่สอง ปกครองโดยกิล-กาลัด กษัตริย์เอลฟ์องค์สุดท้าย

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เดอะบิ๊กเอียร์

เดอะบิ๊กเอียร์ (Big Ear) หรือ หอดูดาววิทยุมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณหอดูดาวเพอร์กินส์  เมืองเดลาแวร์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐ อยู่ในการดูแลของมหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต 
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้ออกแบบโดย ดร.จอห์น ดี. เคราส์ สร้างบนเนื้อที่ 20 เอเคอร์ มีขนาดกว้าง 360 ฟุต ยาว 500 ฟุต สูง 70 ฟุต เริ่มใช้งานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2541 กล้องโทรทรรศน์วิทยุอีกแห่งหนึ่งที่ออกแบบโดย ดร.เคราส์ ผู้ออกแบบเดอะบิ๊กเอียร์ และมีชื่อเสียง คือ กล้องโทรทรรศน์วิทยุแนนเคย์ เมืองแนนเคย์ ประเทศฝรั่งเศส
กล้องโทรทรรศน์วิทยุเดอะบิ๊กเอียร์ มีบทบาทหลักในโครงการSETI เพื่อค้นหาสัญญาณวิทยุที่ส่งมาจากนอกโลก ได้รับการบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊กในปี พ.ศ. 2538 ว่าเป็นกล้องที่ปฏิบัติงานให้กับโครงการเซติอย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุด
เมื่อวันที่17 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ดร.เจอร์รี อาร์. เอฮ์แมน นักดาราศาสตร์ที่ทำงานให้กับโครงการเซติ ได้ตรวจพบว่าสัญญาณวิทยุที่กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งนี้บันทึกไว้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ความยาว 72 วินาที มีความเข้มสูงมาก และมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นสัญญาณที่ส่งมาจากนอกโลก และนอกระบบสุริยะ สัญญาณวิทยุที่ตรวจพบนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "Wow! signal" เป็นสัญญาณจากนอกโลกเพียงครั้งเดียวที่ตรวจพบตลอดระยะเวลาของโครงการเซติ
ปี พ.ศ. 2541 มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต ขายที่ดินบริเวณนี้ให้กับนักพัฒนาที่ดิน ซึ่งรื้อโครงสร้างกล้องโทรทรรศน์ออก เพื่อขุดทะเลสาบเป็นส่วนหนึ่งของสนามกอล์ฟ

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 isbn=1-882484-12-6

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Big Ear Memorial Site date=2005-02-04 -  Big Ear Inventor John Kraus Diesfix-attempted=yes - Video presentation and tour of "Big Ear": , , 
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:SETI
หมวดหมู่:กล้องโทรทรรศน์วิทยุ
หมวดหมู่:หอดูดาวในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต
ขบวนการนวพล

นวพล มีชื่อเรียกหลายแบบ เช่น 'พลังใหม่', 'พลังเก้า', หรือ 'พลังเก้าใหม่'80 เป็นขบวนการโฆษณาชวนเชื่อฝ่ายขวาจัด, รักชาติ, นับถือศาสนาพุทธ และต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศไทยที่ดำเนินกิจการในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ขบวนการนี้ถูกกล่าวถึงเป็นหน่วยรบทางจิตวิทยา โดยมีเป้าหมายหลักคือ: สนับสนุนขบวนการกระทิงแดงและสร้างโฆษณาชวนเชื่อใส่ประชากรไทย
ขบวนการนวพลก่อตั้งขึ้นโดยวัฒนา เขียววิมลใน พ.ศ. 2517 เขาเคยเป็นหัวหน้าสมาคมนักเรียนไทยในสหรัฐอเมริกาตอนศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยซีตันฮอลล์ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ของกองทัพไทยและกระทรวงมหาดไทยสนับสนุนนวพล กล่าวกันว่าขบวนการนี้มีส่วนเชื่อมโยงกับนักธุรกิจที่ร่ำรวย, นักการเมือง, สภาความมั่นคงแห่งชาติ และหน่วยข่าวกรองทางทหารไทย นวพลรวบรวมผู้ค้า, นักธุรกิจ และพระสงฆ์ที่ต่อต้านการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและประชาธิปไตย ขบวนการนี้ได้ดึงดูดพระสงฆ์จำนวนมาก โดยเฉพาะกิตฺติวุฑฺโฒ ภิกขุ ผู้ที่โด่งดังจากประโยคที่ว่า "ฆ่าคอมมิวนิสต์ ไม่บาป" 
ขบวนการนี้ต่อต้านระบบรัฐสภาและรณรงค์ให้ยึดมั่นในสถาบันหลักของชาติ คือชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ นวพลได้รับการสนับสนุนอย่างมากเนื่องจากผู้คนในตอนนั้นรู้สึกว่าสถาบันหลักของชาติถูกพวกฝ่ายซ้ายเล่นงาน ใน พ.ศ. 2519 ขบวนการนี้มีสมาชิก 30,000–50,000 คน82 นวพลมีบทบาทหลักในการจัดตั้งพรรคการเมืองลงสมัครรับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 ภายใต้ชื่อ พรรคธรรมาธิปัตย์ และดำเนินการต่อต้านฝ่ายซ้ายจนนำไปสู่เหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ซึ่งมีสมาชิกในขบวนการมีส่วนร่วมด้วย  
หลังการรัฐประหารที่สถาปนาระบอบทหารขึ้นใหม่หลังการสังหารหมู่ ความนิยมของขบวนการนวพลลดลงเนื่องจากความสงสัยว่าขบวนการนี้กลายเป็นวิธีการจัดเลี้ยงให้กับความทะเยอทะยานของกลุ่มทหาร
ธงชัย วินิจจะกูล นักประวัติศาสตร์ไทย ได้ให้อีกมุมมองหนึ่งของสมาชิกขบวนการนวพลว่าข้อมูลเกี่ยวกับนวพลมีน้อยมาก และส่วนใหญ่มาจากคำอวดอ้างของวัฒนา ซึ่งต่างจากขบวนการกระทิงแดงและลูกเสือชาวบ้าน กลุ่มฝ่ายขวาที่มีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ นอกจากนี้ ภาพที่ผู้คนรวมตัวกันประกอบด้วยฝูงชนหลายกลุ่มที่ไม่อนุญาตให้กลุ่มฝ่ายขวาใด ๆ มีความโดดเด่นขึ้นมา ดังนั้น ธงชัยถึงกล่าวแนะว่านวพลเป็น "องค์กรผีที่มีเจตนาขยายภาพลักษณ์ของขบวนการฝ่ายขวา" ที่ไม่มีฐานทัพของตนเอง แต่นำความน่าเชื่อถือจากปฏิบัติการปราบปรามการก่อกบฏของ กอ.รมน.

**บุคคลสำคัญของนวพล**
 ดร. วัฒนา เขียววิมล ผู้นำกลุ่มนวพล- พล.ท. สำราญ แพทยกุล องคมนตรี และอดีตแม่ทัพภาคที่ 3- พล.อ. วัลลภ โรจนวิสุทธิ์ เจ้ากรมหลวงในข่าวพระราชสำนักในกองทัพเผด็จการทหารแห่งชาติ
*พล.ต.ท. สุรพล จุลพราหมณ์ ผู้บัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน- พลเอก สายหยุด เกิดผล เสนาธิการ กอ.รมน. - ธานินทร์ กรัยวิเชียร องคมนตรี และผู้พิพากษาศาลฎีกา- กิตฺติวุฑฺโฒ ผู้รองรับพรรคประชาธิปัตย์ ในการปฏิวัติ

**ดูเพิ่ม**
 ศาสนาพุทธกับความรุนแรง- ขบวนการกระทิงแดง- องค์กรเก็บขยะแผ่นดิน- ลูกเสือชาวบ้าน

**อ้างอิง**

**แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม**
 ลีเฟอร์, ไมเคิล. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2548.
*Prajak Kongkirati. “Counter-Movement in Democratic Transition: Thai Right-Wing Movements after the 1973 Popular Uprising.” Asian Review 19 (2006): 101-135.
หมวดหมู่:เหตุการณ์ 6 ตุลา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทยสมัยรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:การเมืองไทย
หมวดหมู่:เหตุการณ์ 6 ตุลา

หเตุการณ์ 6 ตุลา
หเตุการณ์ 6 ตุลา
หเตุการณ์ 6 ตุลา
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยไทย
หเตุการณ์ 6 ตุลา
รัฐประหารในสยาม เมษายน พ.ศ. 2476

เหตุการณ์รัฐประหารในราชอาณาจักรสยาม 1 เมษายน พ.ศ. 2476  เกิดขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476 โดยที่พระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรีได้ประกาศพระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา

**สาเหตุ**
เหตุสืบเนื่องจากการนำเสนอเค้าโครงเศรษฐกิจของนายปรีดี พนมยงค์ ฉบับที่เรียกว่า "สมุดปกเหลือง" ซึ่งอาจจะเป็นสมุดในเครือของคอมมิวนิสต์ พระยามโนปกรณ์นิติธาดาใช้เล่ห์กลปัดร่างดังกล่าวตกไป และยกพระบรมราชวินิจฉัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยไม่มีผู้รับสนอง เขาสมคบกับพระยาทรงสุรเดช 1 ใน 4 ทหารเสือผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้นำพระยาฤทธิอัคเนย์ และ พระประศาสน์พิทยายุทธ ทหารเสืออีก 2 คน ใช้กำลังทหารล้อมสภาไว้และสั่งปิดสภา จึงเป็นการรัฐประหารที่เรียกว่า "รัฐประหารเงียบ"
โดยความตอนหนึ่งในคำแถลงการณ์ปิดสภาฯของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ความว่า
สำหรับตัวพระยามโนปกรณ์นิติธาดาเองนั้น ไม่เห็นด้วยกับเค้าโครงเศรษฐกิจฉบับนี้  คณะนายทหารที่สนับสนุนพระยามโนปกรณ์ฯ โดย พระยาทรงสุรเดชจึงขู่ฝ่ายที่สนับสนุนนายปรีดีโดยการใช้กำลังทหารพร้อมอาวุธปืนและลูกระเบิดตรวจค้นสมาชิกสภาฯ ก่อนจะเข้าที่ประชุม ดังที่วิเทศกรณีย์บันทึกไว้ว่า

**ผลลัพธ์**
และยกพวกไปล้อมบ้านพักของนายปรีดี  เป็นเหตุให้ต้องใช้พระราชกฤษฎีกาปิดสภาผู้แทนราษฎร พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา  ซึ่งถือได้ว่าเป็นการ รัฐประหารเงียบ  พร้อมบีบบังคับนายปรีดีไปที่ประเทศฝรั่งเศส และได้ออกพระราชบัญญัติป้องกันการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2476 ออกมาใช้ด้วย มีการกวาดล้างจับกุมชาวเวียดนามที่สงสัยว่าเป็นคอมมิวนิสต์ ขณะเดียวกันคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์สยามก็ถูกจับและถูกจำคุก ทั้งนี้มีบันทึกที่ไม่เป็นทางการว่า พระยามโนปกรณ์นิติธาดา และ พระยาทรงสุรเดช ร่วมมือกันในการขจัดบทบาททางการเมืองของคนสำคัญในคณะราษฏรเอง เช่น นายปรีดี พนมยงค์ และหลวงพิบูลสงคราม เป็นต้น
เหตุความขัดแย้งขึ้นยังคงดำเนินต่อมา นำไปสู่การปิดหนังสือพิมพ์บางฉบับที่ให้การสนับสนุนคณะราษฎร จนทำให้เกิดเหตุรัฐประหารอีกครั้งด้วยกำลังทหารในอีก 69 วันต่อมา ซึ่งตรงกับวันที่ 20 มิถุนายน ปีเดียวกัน ซึ่งคณะนายทหารคณะราษฎรได้รัฐประหารรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เรียกตัวนายปรีดีกลับมา และเนรเทศพระยามโนปกรณ์นิติธาดาไปปีนังแทนด้วยรถไฟ และถึงแก่กรรมที่นั่นในที่สุด  สำหรับพระยาทรงสุรเดช นี่เป็นจุดเริ่มต้นความขัดแย้งที่นำไปสู่การกล่าวหาในเหตุการณ์กบฏพระยาทรงสุรเดชต่อไป

**ดูเพิ่ม**
 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว#การต่อต้านคณะราษฎร- รัฐประหารในสยาม มิถุนายน พ.ศ. 2476

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สยามในเดือนเมษายน พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:จังหวัดพระนครในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทยสมัยรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:รัฐประหารในประเทศไทย
หมวดหมู่:พระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์)
ซิลเวอร์แฮไลด์

ไฟล์:AgCl pyramidal.jpg|thumb|ผลึกของซิลเวอร์คลอไรด์
ซิลเวอร์แฮไลด์ (Silver halide) เป็นผลึกไวแสงจะไวต่อแสงคลื่นสั้น เช่น รังสีอัลตราไวโอเลตและแสงในช่วงคลื่นสีน้ำเงิน ฟิล์มประเภทนี้เรียกว่า ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน (blue-sensitive) ดังนั้น จึงมีการเติมสีย้อม (color dyes) เพื่อขยายช่วงความไวแสงของฟิล์มออกไป ฟิล์มที่มีการเติมสีย้อมลงไปในลักษณะดังกล่าว ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว (orthochromatic) และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี (panchromatic) ดังนั้น การแบ่งประเภทของฟิล์มตามความไวแสงจึงแบ่งได้เป็นสามประเภท ได้แก่ ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มที่ไวต่อแสงสีน้ำเงินและแสงสีเขียว และฟิล์มที่ไวต่อแสงทุกสี

**ประวัติศาสตร์**
ในช่วงปี ค.ศ. 1727 - ค.ศ. 1777 ช่วงนี้ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสาขาเคมีโดย โยฮัน ไฮน์ริช ชุลท์เซอ ชาวเยอรมัน พบว่าสารผสมของชอล์กกับเกลือเงินไนเตรทเมื่อถูกแสง แล้วจะทำให้เกิดภาพสีดำ ในปี ค.ศ. 1771 นักเคมีชาวสวีเดนชื่อ คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอได้ค้นพบว่าเกลือเงินเปลี่ยนเป็นโลหะเงินโดยปฏิกิริยาของแสง ซึ่งนำไปสู่การค้นพบสารละลายใหม่ เขาค้นพบครั้งนี้โดยทำการทดลองกับเกลือเงินไนเตรด และเงินคลอไรด์ อีกทั้งยังได้ให้ข้อสักเกตไว้ด้วยว่า แสงสีม่วงของสเปคตรัม มีผลแรงมากที่สุดที่ทำให้เกลือเงินเป็นสีดำ ดังนั้นจึงต้องผลิตสารละลายในการถ่ายรูปให้ไวต่อแสงสีม่วงและสีน้ำเงิน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1777 วิลเลี่ยมพบว่าแสงสีน้ำเงินและสีม่วงของ Positive มีผลทำให้เกลือเงินไนเตรทและเกลือเงินคลอไรด์ เปลี่ยนเป็นสีดำได้มากกว่าแสงสีแดง จนเมื่อ ค.ศ. 1826 นีเซฟอร์ เนียปส์ ชาวฝรั่งเศส ได้ใช้แผ่นดีบุกผสมตะกั่วฉาบด้วยสารไวแสงบีทูเมน ซึ่งมีสีขาว ใส่ในกล้อง ออบสคิวรา ถ่ายภาพทิวทัศน์จากหน้าต่างบ้านเขาเองที่เมืองแกรส โดยใช้เวลานานถึง 8 ชั่วโมงเมื่อนำแผ่นดีบุกไปล้างด้วยน้ำมันจากต้นลาเวนเดอร์ทำให้ส่วนที่ถูกแสงที่เป็นส่วนโพสิทีฟแข็งตัว ส่วนที่ไม่ถูกแสงจะถูกล้างออกไปหมด เหลือแต่ส่วนที่เป็นสีดำ ต่อมา วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต และ หลุยส์ ดาแกร์ คิดค้นวิธีบันทึกภาพได้ในเวลาไล่เลี่ยกับการถ่ายภาพด้วยวิธีดาแกร์เลิกใช้กันแล้ว แต่เทคนิคที่ทัลบอตพัฒนาขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ยังใช้ต่อมาถึงปัจจุบัน ทัลบอตใช้วิธีจุ่มกระดาษลงในสารละลายเกลือเงินซิลเวอร์คลอไรด์ ที่มีคุณสมบัติเปลี่ยนเป็นสีดำ เมื่องถูกแสงตกสู่กระดาษก็จะได้ภาพเนกาทีฟที่กลับดำเป็นขาวและขาวเป็นดำ ทัลบอตใช้กระบวนการเช่นเดียวกันนี้ในการอัดภาพโพซิทีฟหรือภาพเหมือนจริงได้มากเท่าที่ต้องการ
จากภาพโพสิทีฟ ที่ไม่สามารถไปอัดขยายเพิ่มได้อีก จึงได้มีการพัฒนามาเป็นการค้นพบภาพเนกาทีฟ โดย วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต โดยใช้กระดาษไวแสงเคลือบละลายเงินไนเตรดและกรดแกลลิก เมื่อนำไปถ่ายภาพแล้วนำไปล้างในน้ำยาเงินไนเตรตและโพแทสเซียมไอโอไดด์ จะทำให้ภาพค่อยปรากฏให้เห็นเป็น ภาพเนกาตีฟ ซึ่งสามารถนำไปอัดขยายต่อได้

**อ้างอิง**
 http://www.thairetouch.com/web/article.ph ค.ศ. 1727-1777- http://www.kmitl.ac.th/agritech/nutthakorn/04091202/photo/pro.html date=2008-06-18 - http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/2549/m6-1/no01-02/photo/sec01p01.html date=2007-10-13 - http://www.stou.ac.th/thai/schools/sca/document/Chanthana2.asp date=2008-01-18 - http://www.thapla.ac.th/kanngan/site_students/Websujinda/content/picture_1.htm date=2008-10-02 
หมวดหมู่:การถ่ายภาพ
แด่พระผู้ทรงธรรม

แด่พระผู้ทรงธรรม เป็นภาพยนตร์ไทยเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในในศุภวาระพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 จัดสร้างโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม
แด่พระผู้ทรงธรรมประกอบด้วยภาพยนตร์สั้นจำนวน 9 เรื่อง กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ ที่มีชื่อ 1 คน คือ บัณฑิต ฤทธิ์ถกล และผู้กำกับภาพยนตร์ร่วมสมัย ที่เคยได้รับรางวัลศิลปาธร อีก 3 คน คือ เป็นเอก รัตนเรือง, อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง  สำหรับภาพยนตร์สั้นอีก 5 เรื่อง มาจากการคัดเลือกโครงเรื่อง ของผู้กำกับรุ่นใหม่ โดยมีโครงเรื่องที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมดจำนวน 57 เรื่อง 

**ภาพยนตร์สั้นทั้ง 9 เรื่อง**
# เสียงสว่าง (Luminous Sound) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
# นิมิต  (Meteorites)  กำกับโดย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล 
# นรสิงหาวตาร  (Norasinghavatar)  กำกับโดย วิศิษฎ์ ศาสนเที่ยง
# ข่าวที่ไม่สำคัญ (My First Report) กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล 
# ทะเลของก้อย (The Sanctuary of Sea)  กำกับโดย ปรามธนี วงศ์พรหมเมศร์ และศุภรัฐ บุญมาแย้ม 
# เสียงเงียบ (Silencio)  กำกับโดย ศิวโรจน์ คงสกุล
# ๙ ของวิเศษ (9th GIFT)  กำกับโดย อารยะ บุญเชิด 
# นิทานพระราชา (The Tale)  กำกับโดย พรศักดิ์ สุคงคารัตนกุล  (เดิมชื่อเรื่อง "ฬ่อของพ่อหลวง" (The King's Mule))
# รักพอเพียง (The Most Beautiful Man in the World)  กำกับโดย พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง 
ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ แด่พระผู้ทรงธรรม จะไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมืองฟุกุโอะกะ และกวางเจา

**อ้างอิง**
  แด่พระผู้ทรงธรรม โดย thaicinema.org date=2007-10-11 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องย่อของภาพยนตร์สั้นทั้ง 9 เรื่อง date=2007-10-12 -  ตัวอย่างภาพยนตร์ (แฟลช)-  สกูปข่าวจากช่อง 7fix-attempted=yes -  บล็อกเบื้องหลังการสร้าง ทะเลของก้อย-  บล็อกเบื้องหลังการสร้าง นิทานพระราชา

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
จิตรศิลป์นิยม

จิตรศิลป์นิยม (Pictorialism) เป็นความเคลื่อนไหวในวงการถ่ายภาพช่วงราวๆ ปี ค.ศ. 1885 ทำให้เกิดแนวทางในการใช้กระบวนการ Dry-Plate อย่างกว้างขวาง ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และลดความนิยมลงอย่างรวดเร็วหลังปี 1914 หลังจากการได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางของศิลปะสมัยใหม่
โดยทั่วไปแล้ว จิตรศิลป์นิยมเป็นส่วนหนึ่งของแนวความคิดการถ่ายภาพศิลปะที่ต้องการให้ภาพถ่ายเหมือนเป็นภาพวาด และรูปสลัก ส่วนมากของรูปภาพเหล่านี้เป็นสีขาว-ดำ หรือซีเปียในวิธีการถ่ายภาพ เป็นการใช้โฟกัสต่ำ ซอฟต์โฟกัส ฟิลเตอร์พิเศษ และเคลือบผิวเลนส์ ขั้นตอนหลาย ๆ ขั้นตอนในห้องมืดที่ใช้ล้างฟิล์ม และกระบวนการการพิมพ์ที่มาจากต่างประเทศ กระดาษอัดรูปที่มีพื้นผิวขรุขระ ได้ถูกเพิ่มเข้ามาใช้เป็นองค์ประกอบของรูป เพื่อเบรกความชัดเจนของรูปให้น้อยลง
เพื่อการบรรลุผลงานของศิลปินทั้งหลาย นักจิตรศิลป์นิยมใช้เทคนิคแตกต่างกันไป อย่างเช่น
# การรวมตัวของต้นแบบที่อัดภาพ (จากเนกาทีฟหลาย ๆ อย่าง)
# ใช้โฟกัสแบบซอฟต์โฟกัสในกล้องถ่ายรูป
# การจับโน่นผสมนี่ของเนกาทีฟ (การขูด หรือการทาสีบนเนกาทีฟ)
# ใช้เทคนิค gum bichromate ซึ่งเป็นการใส่รายละเอียดน้อยลงมาก และผลิตภาพเป็นศิลปะมากขึ้น
ศิลปินจำนวนหนึ่ง ใช้การแกะสลัก พื้นผิวของพวกเขานั้น เป็นการใช้เทคนิคจากเข็ม ทำให้เกิดพื้นผิว เป้าหมายของการใช้เทคนิคเป็นที่ยอมรับ โดยในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกายอมรับให้ จิตรศิลป์นิยมเป็น “ศิลปะส่วนบุคคล”
แม้ว่าจุดมุ่งหมายของการแสดงความรู้สึกของศิลปินดีที่สุดของภาพถ่าย ก็คล้ายคลึงกับแนวคิดอิมเพรสชันนิส ที่เป็นการวาดรูปในขณะเกิดความประทับใจ มองย้อนกลับไปจากปัจจุบันนี้ เรายังคงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ในความคล้ายคลึงกันระหว่างองค์ประกอบ และสิ่งที่อยู่ในภาพวาด ของวิธีการวาดภาพและจำนวนของศิลปินการถ่ายภาพในแนวจิตรศิลป์นิยม
ในปี 1911 สารานุกรมบริเตนนิกาได้ให้ข้อสังเกตว่า ในส่วนของความเคลื่อนไหวที่มีความชัดเจนของการถ่ายภาพแบบจิตรศิลป์เป็นสิ่งที่มีความสำคัญเริ่มต้นที่อังกฤษ ถึงแม้ว่าในระยะต่อมาจะได้รับการยอมรับอย่างมาก ในการถ่ายภาพที่สหรัฐอเมริกา
สิ่งพิมพ์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการเผยแพร่ศิลปินแนวจิตรศิลป์นิยมคือหนังสือของ Alfred Stieglitz ที่มีชื่อว่า Camera Work ในปี 1903-1917 ซึ่งในการพิมพ์ออกมาแต่ละครั้งจะมีแม่พิมพ์สูงถึง 12 แม่พิมพ์ ที่เป็นการนำกลับมาใช้ใหม่ใน Photogravure, Halftone หรือ Collotype แม่พิมพ์นี้ปัจจุบันนี้ได้ถูกรวบรวมและเป็นที่ต้องการอย่างมากในโลกศิลปะ ช่างถ่ายภาพส่วนใหญ่นั้นได้สร้างประเด็นในการถ่ายภาพขึ้น “Photo-Succession” เป็นสมาชิกของกลุ่มที่ประกาศว่าการถ่ายภาพเป็นศิลปะ
Alfred Stieglitz เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีว่าเป็นบิดาแห่งจิตรศิลป์นิยม
Stieglitz ยังคงนำมาซึ่ง Picasso, Matisse, Rodan และช่างวาดภาพสำคัญคนอื่นๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในศิลปะแห่งสหรัฐอเมริกา
Stieglitz ไม่เพียงแต่เป็นช่างภาพผู้บุกเบิกในยุคแรกเท่านั้น แต่ยังคงเป็นบรรณาธิการ และเป็นเจ้าของแกลอรี เขาและช่างภาพคนอื่นๆ ผู้ที่ได้แบ่งปันความทุกข์จากการถูกกล่าวหาต่างๆในการก่อตั้งกลุ่มที่ถูกเรียกว่า Photo-Succession ซึ่งเป็นการสนับสนุนให้ความสำคัญในด้านฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพ

**อ้างอิง**
 Daum, Patrick (Ed.) Impressionist Camera: Pictorial Photography in Europe, 1888-1918 (2006). ISBN 1-85894-331-0
หมวดหมู่:การถ่ายภาพ
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม

เจี๊ยบ เชิญยิ้ม หรือชื่อจริงว่า เฉลิม ปานเกิด เกิดเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดงตลกหนึ่งใน คณะเชิญยิ้ม เป็นลูกชายของสีหนุ่ม เชิญยิ้ม ซึ่งเจี๊ยบมีน้องชายคือ แจ็ค เชิญยิ้ม จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเทคนิคบริหารธุรกิจพิษณุโลก ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) เคยมีผลงานเขียนพ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
เจี๊ยบเริ่มต้นเข้าสู่วงการตลกจากการเป็นเด็กขนของในคณะตลกของผู้เป็นพ่อโดยได้ศึกษาวิธีการเล่นตลกของตลกรุ่นพี่ในคณะอย่าง หยอง ลูกหยี หรือ หยอง เชิญยิ้ม ในตอนนั้น เล็ก เชิญยิ้ม เฉิน เชิญยิ้ม อุ๊ เชิญยิ้ม และ ชาลี เชิญยิ้ม กระทั่งโอกาสก็มาถึงเมื่อตลกรุ่นพี่อย่าง หยอง เล็ก และ อุ๊ ถูกยืมตัวไปอยู่คณะอื่นทำให้คณะสีหนุ่ม เชิญยิ้ม เหลือสมาชิกในคณะเพียง 3 คนคือ สีหนุ่ม เฉิน และ ชาลี ทำให้สีหนุ่มผู้เป็นพ่อต้องผลักดันเจี๊ยบขึ้นมาเล่นตลกร่วมกันพร้อมกับ โจ๊ก จั๊กจั่น หรือ โจ๊ก อยุธยา ที่เข้ามาใหม่โดยปรากฏตัวครั้งแรกใน จี้เส้นคอนเสิร์ต ชุดที่มีชื่อว่า สองพ่อลูก ต้นตระกูลฮา

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครชุด**
 ปี พ.ศ. 2553 หลวงตามหาชน (ช่อง 3) รับบท ยอด- ปี พ.ศ. 2557-2558 เกรียนเฮ้าส์ เดอะซีรีส์ (/ช่อง 9) รับบท (รับเชิญ)- ปี พ.ศ. 2559 I See You พยาบาลพิเศษ..เคสพิศวง (ช่อง Gmm25) (รับเชิญ)รับบท นพ- ปี พ.ศ. 2559 เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ (/ช่องวัน) รับบท 

**ซิตคอม**

**ภาพยนตร์**

**พิธีกร**
 รายการ ป๊อก ป๊อก ป๊อก- รายการ ผู้ชนะสิบทิศ- รายการ แหล- รายการ อร่อย ช่อง 5- รายการ What's up man ! เป็นอะไรหรือเปล่า- รายการ 5432 Show ช่อง 5- รายการ Cash Cab Thailand แท็กซี่มหาเศรษฐี ช่อง 9- รายการ พระยาน้อยชมตลาด ช่อง PPTV- รายการ โชว์ไทยไชโย (พิธีกร) ร่วมกับ อู๊ด เป็นต่อ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน- รายการ พ่อบ้านปากเก่ง (พิธีกร) ร่วมกับ อู๊ด เป็นต่อ, กิตติ เชี่ยววงศ์กุล ช่องวัน- รายการ กู้อีจู้ ผจญภัย ช่องWorkpoint (พิธีกร) ร่วมกับ คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์- รายการ อร่อยช่อง 5 (พิธีกร) ร่วมกับ สิตางศุ์ ปุณภพ ช่อง 5- รายการ Davinci เกมถอดรหัส ทางช่อง 3 HD ร่วมกับ บอย ปกรณ์ และ แจ๊ค แฟนฉัน โดยทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม STEAL ประจำรายการ- ฮาไม่จำกัดทั่วไทย (10 มกราคม พ.ศ. 2564 – 19 มิถุนายน พ.ศ. 2565) ช่องวัน 31- บริษัทฮาไม่จำกัด Tagteam (26 มิถุนายน พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน) ช่องวัน 31

**มิวสิกวิดีโอ**
 คนขี้อาย โดย สันติ ดวงสว่าง- ปีหน้าแต่งแน่ โดย สิทธิพร สุนทรพจน์

**โฆษณา**
 เซเว่น อีเลฟเว่น ชุด "แสตมป์เซ่เว่น อีเลฟเว่น แจกแลกรู้ใจ"

**พ็อคเก็ตบุ๊ก**
 พ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่

**คอนเสิร์ต**
 คอนเสิร์ต แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ 2008 ตอน MAGIC MEMORIES ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด เป็น Guest รับเชิญช่วงโชว์หน้าม่าน (15 - 30 สิงหาคม 2551)

**ผลงานนักพากย์**
 ละคร ดอกรักริมทาง พากย์ ฉงน (สุนัข)- ภาพยนตร์ เมกะมายด์ จอมวายร้ายพิทักษ์โลก พากย์ เมกะมายด์

**ผลงานนักพากย์**
 ซีรีส์ ชุมชนสมหวัง หมู่ 8 ตอน 6 เหนือโจรยังมียาย

**รางวัล**
 สยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010 รางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากเป็นต่อ- รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ 2 ประจำปี 2556 สาขานักแสดงตลกชายดีเด่น

**อื่น ๆ**
 บันทึกการแสดงตลก จี้เส้นคอนเสิร์ต ร่วมกับ เอสทีวิดีโอ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงตลกไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักพากย์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
เนื้อไม้

ภาพหน้าตัดของต้นไม้ ส่วนหมายเลข 3 คือ เนื้อไม้ (ไซเลม)
เนื้อไม้ หรือ ไซเลม (xylem) เป็นเนื้อเยื่อของพืชที่ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและแร่ธาตุต่าง ๆ ไปสู่ส่วนต่าง ๆ ของพืช ประกอบด้วยกลุ่มเซลล์ที่ทำหน้าที่หลักในการลำเลียงน้ำ 

**ดูเพิ่ม**
 โฟลเอ็ม

**อ้างอิง**
 Raven, Peter H.; Ever, R.F., and Eichhorn, S.E. (1992). Biology of Plants. New York, NY, U.S.A.: Worth Publishers. pp. 791.
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
ซไเลม
ไซเบอร์เซ็กซ์

ไซเบอร์เซ็กซ์ (cybersex) หรือ ออนไลน์เซ็กซ์ เป็นคำทับศัพท์ที่หมายถึงการมีเพศสัมพันธ์ หรือการช่วยตัวเองแบบต่าง ๆ และอาจจะมีเซ็กส์ทอยเข้ามาเสริมขณะมีกิจกรรมทางเพศโดยผ่านทางเครือข่ายอินเทอร์เน็ต โดยการแชท ผ่านโปรแกรมสนทนาต่างๆ เช่น Camfrog, เอ็มเอสเอ็น, Yahoo, Skype ฯลฯ ซึ่งรวมถึงการกระทำต่าง ๆ ที่ปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ เช่น ถอดเสื้อผ้า, เปลือยกาย, สำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง หรือร่วมเพศ เป็นต้น ต่อหน้าเว็บแคม ซึ่งจะมีบุคคลอื่นได้รับชมการถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต
ผู้นิยมไซเบอร์เซ็กซ์ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่น รวมถึงวัยทำงานที่มีความเครียดมากกว่างานอื่น และไม่เท่านั้นกลุ่มผู้ที่ชอบแบบแปลก ๆ หรือชอบคนแปลกหน้า มีทั้งที่เป็นชายจริงหญิงแท้ และกลุ่มรักเพศเดียวกัน โดยนัดทางกลุ่มโซเชียลมีเดีย สังคมออนไลน์ และการโฆษณาผ่านสื่อลามกเว็ปหนังโป๊ต่าง ๆ 
ข้อเสียของไซเบอร์เซ็กส์ถือว่าเป็นความเสี่ยงมากต่อความเป็นส่วนตัว อาจเกิดการแบล็คเมล์ หรือการอัดวีดีโอไว้ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงได้

**ดูเพิ่ม**
 เซ็กซ์โฟน

**อ้างอิง**
  ไซเบอร์เซ็กซ์ ...เอกซ์ผ่านจอ... โดย ชาน่า ประชาไทยfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:ไซเบอร์สเปซ
วอน บิน

วอนบินในงานแถลงข่าวภาพยนตร์ The Man from Nowhere
คิม โด-จิน (원빈, Won Bin; เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) มีชื่อในวงการว่า วอน บิน เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 2000 หลังจากนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ขอ เคบีเอสเรื่อง รักนี้ชั่วนิรันดร์ หนึ่งในนักแสดงที่ได้รับการเลือกมากที่สุดในวงการบันเทิงเกาหลี เขาได้แสดงในภาพยนตร์เพียงห้าเรื่องจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ กันส์แอนด์ทอล์ค, แทกุกกี, พี่ชายของฉัน, แม่ และ เดอะแมนฟรอมโนแวร์ เขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์แห่งปีของกัลลับโคเรีย ในปี ค.ศ. 2010 และ 2011

**ประวัติ**
วอน บิน เริ่มเข้าวงการในช่วงเดือนพฤศจิกายนปี 2538 เขามีงานโฆษณาและถ่ายแบบมาแล้วมากมาย ตลอดจนผลงานละครทีวีหลายต่อหลายเรื่องได้แก่ Our Story, Ready, Go, Maniac, Alight at the Small Station, Kocgi และบทที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วเอเชียคือละครเรื่อง Autumn in My Heart ( รักนี้...ชั่วนิรันดร์) เรื่องนี้เขารับบทเป็น “เทซก“ ลูกชายเจ้าของโรงแรมผู้ร่ำรวยที่ยอมเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก จากบทบาทในละครเรื่องนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน KBS Award และนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Baek-Sang Award 
ต่อมา วอนบิน ได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ๊คชั่นคอมเมดี้เป็นครั้งแรกคือเรื่อง Guns & Talks ต่อมา ปี 2545 วอนบิน กลับมารับงานละครเรื่อง Friends ที่ร่วมทุนสร้างระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น คู่กับดาราญี่ปุ่นชื่อดัง เคียวโกะ ฟูคาดะ และจากละครเรื่อง Friends นี้เองที่ทำให้ วอนบิน เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนทำให้เขาได้รับรางวัล Bulgari Brilliant Dreams Award 
ต่อมาปี พ.ศ. 2547 วอน บิน มีผลงานภาพยนตร์ชิ้นใหม่เรื่อง “เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม“ มหากาพย์ภาพยนตร์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปี สงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิศ นานถึง 6 สัปดาห์ ผลงานการกำกับของกัง เจ-กิว 

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**รางวัล**
 2010   31th Blue dragon awards 2010 : Popularlity awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere- 2010   8th Korean film awards 2010 : Best Actor Awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere- 2010   47th Daejong Film Awards 2010 : Best Actor Awards จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere- 2010   47th Daejong Film Awards 2010 : Popularlity awards(Male)จากภาพยนตร์เรื่อ The man from nowhere- 2004   Chinsa Film Art Festival : Best Newcomer Award จากภาพยนตร์เรื่อง Taegukgi- 2004   Golden Filming Award : Best Newcomer Award จากภาพยนตร์เรื่อง Taegukgi - 2002   Brilliant Dreams Award (รางวัลจากประเทศญี่ปุ่น) - 2000   36th Baeksang Award: Best TV Drama Newcomer (จากละครโทรทัศน์เรื่อง Autumn in My Heart และ Tough Guy's Love)  - 2000   KBS Acting Awards: Best Performance Male Actor Award (จากละครโทรทัศน์เรื่อง Autumn in My Heart และTough Guy's Love)  - 1999   KBS Acting Awards: Best Newcomer Award จากละครโทรทัศน์เรื่อง Ad Maniac

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2012-07-23 -  วอน บิน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
กีตาร์ไฟฟ้า

กีตาร์ไฟฟ้า
กีตาร์ไฟฟ้า (Electric Guitar) คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์) และออกสู่ลำโพงในที่สุด
กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Upเช่น(Hollow Body)เเละ (Semi Hollow Body)
ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว
กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัท เช่น gibson fender  PRS  Ibanez
Ernie Ball - Musicman  Rickenbacker   YAMAHA  Gretsch เป็นต้น 
หมวดหมู่:กีตาร์
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
เซ็กส์

เซ็กส์ (sex จากภาษาละตินว่า sexus) อาจหมายถึง- การร่วมเพศ (sexual intercourse)- เซ็กส์ (หนังสือ) (Sex) ชื่อหนังสือรวมภาพของศิลปินมาดอนน่า วางจำหน่ายปี 2535- เซ็กส์ (รายการโทรทัศน์) (Sex) รายการโทรทัศน์ในออสเตรเลียออกฉายระหว่างปี 2535-2536- sex ในภาษาละตินหมายถึงหก (จำนวนนับ)
*เซ็กส์ ในบางทีถูกเรียกว่า X
 ความหมายในภาษาอังกฤษ- เพศ
แดลลัส

แดลลัส (Dallas ˈdæləs) เป็นเมืองขนาดใหญ่ของสหรัฐ ตั้งอยู่ในรัฐเท็กซัส มีพื้นที่ 385 ตร.ไมล์ (997 ตร.กม.) ซึ่งเมื่อ กรกฎาคม 2549 มีประชากร 1,250,280 คน  แดลลัสตั้งอยู่เป็นเมืองคู่กับเมืองฟอร์ตเวิร์ธ
แดลลัสก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2384 และถูกกำหนดให้เป็นเมืองเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399 โดยเมืองแดลลัสนี้เป็นที่รู้จักในอุตสาหกรรม ปิโตรเลียม, การขนส่ง, การธนาคาร, คอมพิวเตอร์, การสื่อสารโทรคมนาคม มีบริษัทชั้นนำที่มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณแดลลัสได้แก่ เอกซอนโมบิล บริษัทน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในโลก, เอทีแอนด์ที, เซเว่น-อีเลฟเว่น (และมีจุดเริ่มต้นแห่งแรกจากเมืองนี้), บล็อกบัสเตอร์, คิมเบอร์ลี-คลาร์ก, แมรีเคย์, สายการบินเซาท์เวสต์, คอมพ์ยูเอสเอ, เท็กซัสอินสทรูเมนต์, เซลส์ นอกจากนี้ยังมีบริษัทที่ตั้งบริเวณปริมณฑลแดลลัสในเขตเมืองแพลโน ได้แก่ ฟริโตเลย์, ดอกเตอร์เปปเปอร์ และ เจซีเพนนีย์
มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเท็กซัส แดลลัส  (UTD), มหาวิทยาลัยเซาเทิร์น เมธอดิสต์  (SMU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทางด้านกฎหมายและบริหารธุรกิจ
ในส่วนทีมกีฬาที่เป็นที่รู้จักได้แก่ แดลลัส คาวบอยส์ (อเมริกันฟุตบอล) , แดลลัส แมเวอริกส์ (บาสเกตบอล) , เอฟซีแดลลัส (ฟุตบอล) , เท็กซัสเรนเจอรส์ (เบสบอล) , แดลลัส สตารส์ (ฮอกกี)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมืองแดลลัส -  เว็บไซต์แหล่งท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการของเมืองแดลลัส date=2008-06-11  
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเท็กซัส‎
คอนเสิร์ตไลฟ์เอด

ไลฟ์เอด (Live Aid) เป็นคอนเสิร์ตการกุศลที่จัดขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 โดยบ็อบ เกลดอฟกับMidge Ure เพื่อระดมเงินบริจาคเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ในทุพภิกขภัยในประเทศเอธิโอเปีย พ.ศ. 2526–2528 จัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งมีผู้เข้าชมประมาณ 72,000 คน และสนามกีฬาจอห์น เอฟ. เคนเนดีในฟิลาเดลเฟีย สหรัฐ ที่มีผู้เข้าชม 89,484 คน
ในวันเดียวกัน ก็มีการจัดคอนเสิร์ตที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งนี้ในประเทศอื่น ๆ เช่น สหภาพโซเวียต, แคนาดา, ญี่ปุ่น, ยูโกสลาเวีย, ออสเตรีย, ออสเตรเลีย และเยอรมนีตะวันตก ถือเป็นหนึ่งในการถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียม และถ่ายทอดโทรทัศน์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดตลอดกาล โดยมีการประมาณการว่ามีผู้ชมที่ 1.9 พันล้านคนใน 150 ประเทศ ซึ่งเกือบเท่ากับร้อยละ 40 ของประชากรโลกในเวลานั้น

**การแสดง**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Davis, H. Louise. "Feeding the world a line?: Celebrity activism and ethical consumer practices from Live Aid to Product Red." Nordic Journal of English Studies 9.3 (2010): 89–118.- Westley, Frances.   "Bob Geldof and Live Aid: the affective side of global social innovation." Human Relations 44.10 (1991): 1011–1036.- Live Aid: Rockin' All Over the World – BBC2 documentary, recalling the build-up to the day, and the day itself; viewed 18 June 2005.- Live Aid: World Wide Concert Book – Peter Hillmore with Introduction by Bob Geldof, 0-88101-024-3, Copyright 1985, The Unicorn Publishing House, New Jersey.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  BBC news stories about the Live Aid DVD-  Twenty-Five Years on...memories from Herald UK-  How Live Aid was saved for history: BBC News-  Geldof thwarts 'Live Aid pirate': BBC News-  Philly.com: Live Aid Philadelphia Photo Gallery-  In-depth interview between Hal Uplinger, producer of the "Live Aid Concert", the United States event, and the National Museum of American History (part of the Smithsonian Institution)-  Full set list, including Philadelphia – JFK Stadium
หมวดหมู่:ดนตรีร็อก
หมวดหมู่:งานแสดงดนตรี
จดหมายเสียง

จดหมายเสียง (voice mail) มีลักษณะคล้ายกับ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (e-mail) แต่จะเก็บข้อมูลเป็นเสียงและข้อความเสียง เพื่อส่งต่อไปยังปลายทางที่ต้องการส่ง
หมวดหมู่:อีเมล
แคว้นวอลลูน

แคว้นวอลลูน (Walloon Region; Région wallonne; Wallonische Region; Waals gewest) หรือเรียกอีกอย่างว่า วอลโลเนีย (Wallonia; Wallonie; Wallonien, Wallonie; Wallonië) เป็นเขตการปกครองตามรัฐธรรมนูญของประเทศเบลเยียม (ร่วมกับแคว้นเฟลมิชและแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์) มีเนื้อที่ร้อยละ 55 ของเนื้อที่ประเทศ แต่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 แม้ว่าประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส แต่แคว้นวอลลูนก็มิได้รวมเข้ากับประชาคมฝรั่งเศสเหมือนในกรณีของแคว้นเฟลมิชซึ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับประชาคมเฟลมิช นอกจากนี้ในแคว้นวอลลูนยังมีประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกและมีสภาแยกดูแลในด้านการศึกษาและวัฒนธรรมโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับแคว้นอื่น ๆ แคว้นวอลลูนมีสภาและรัฐบาลดูแลกิจการภายในแคว้น ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ เมืองหลวงของแคว้นคือนามูร์ มีภาษาราชการคือภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน
ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม แคว้นวอลลูนนั้นเป็นเพียงอันดับสองรองจากสหราชอาณาจักรในด้านอุตสาหกรรมหนัก โดยเฉพาะการถลุงเหล็กและถ่านหิน ซึ่งนำมาซึ่งความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของแคว้น ตั้งแต่สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 แคว้นวอลลูนถือเป็นส่วนครึ่งหนึ่งที่ร่ำรวยที่สุดของเบลเยียม แต่ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ความสำคัญของอุตสาหกรรมหนักลดลงอย่างมาก ทำให้แคว้นเฟลมิชก้าวหน้าขึ้นกว่าแคว้นวอลลูนในด้านเศรษฐกิจ ในปัจจุบันแคว้นวอลลูนนั้นมีปัญหาด้านอัตราการว่างงานค่อนข้างสูง และยังมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวประชากร (GDP per Capita) ต่ำกว่าแคว้นเฟลมิชอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากปัญหาความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและภาษาของทั้งสองภูมิภาคหลักของเบลเยียมนั้นได้นำพามาซึ่งปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในระดับประเทศในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา
เมืองหลวงของแคว้นวอลลูนตั้งอยู่ที่นามูร์ แต่เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือลีแยฌ ส่วนเขตเทศบาลเดียวที่มีประชากรมากที่สุดคือ ชาร์เลอรัว เมืองใหญ่ต่าง ๆ ในแคว้นวอลลูนตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำซ็องบร์และแม่น้ำเมิซ อันประกอบด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดกว่าสองในสามของแคว้น อันเป็นเขตอุตสาหกรรมในอดีตของเบลเยียม ด้านทิศเหนือนั้นเป็นที่ราบลุ่มภาคกลางของเบลเยียมอันมีความอุดมสมบูรณ์และเหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรมเช่นเดียวกับแคว้นเฟลมิช ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นั้นเป็นภูมิภาคอาร์แดนซึ่งประกอบด้วยภูเขาสลับอย่างหนาแน่น พรมแดนของแคว้นวอลลูนทางด้านเหนือติดต่อกับแคว้นเฟลมิชและประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านใต้และตะวันตกติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันออกติดต่อกับประเทศเยอรมนีและประเทศลักเซมเบิร์ก

**เขตการปกครอง**
แคว้นวอลลูนนั้นแบ่งการปกครองออกเป็นห้าจังหวัด (province) ได้แก่ วอลลูนบราบันต์, แอโน, ลีแยฌ, ลักเซมเบิร์ก และนามูร์ ตามหมายเลขหนึ่งถึงห้าที่อยู่ในรูปภาพมุมบนขวา โดยแบ่งย่อยการปกครองลงไปเป็นเขต (arrondissement) จำนวน 20 เขต อันประกอบด้วยเทศบาลทั้งหมดถึง 262 แห่ง
เมืองสำคัญที่มีจำนวนประชากรหนาแน่นในแคว้นวอลลูนได้แก่ - ชาร์เลอรัว (204,146 คน)- ลีแยฌ (195,790 คน)- นามูร์ (110,428 คน)- มงส์ (92,529 คน)- ลาลูเวียร์ (78,414 คน)- ตูร์แน (69,792 คน)- เซอแร็ง (63,500 คน)- แวร์วีเย (56,596 คน)- มูครง (55,687 คน)- แอร์สตาล (38,969 คน)- แบรน-ลาเลอ (38,748 คน)- ชัตแล (36,131 คน)

**ดูเพิ่ม**
 ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Johannes Kramer (1984). Zweisprachigkeit in den Benelux-ländern (in German). Buske Verlag. ISBN 3-87118-597-3.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แคว้นวอลลูน

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเบลเยียม
ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ

ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ (เกิด 9 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองและนักกิจกรรมชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร และปฏิบัติงานช่วยเหลือเด็กยากไร้ภายในชุมชนแออัดคลองเตย, ผู้ก่อตั้งมูลนิธิดวงประทีป มูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม และ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชุมชนหมู่บ้านพัฒนา คลองเตย
ประทีปเป็นผู้รับมอบรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี พ.ศ. 2521 นอกจากนี้ ประทีปยังเป็น นักเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อประชาธิปไตย โดยเข้าร่วมกับสมาพันธ์ประชาธิปไตย องค์กรหลักของผู้ชุมนุม ในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535  และ พ.ศ. 2557 ครูประทีปได้รับรางวัลกำลังสำรองทองคำจากคณะกรรมการหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ประทีปสมรสกับทัตซึยะ ฮาตะ นักสังคมสงเคราะห์ชาวญี่ปุ่น มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ 
# อิสระ ฮาตะ (อิส) (อดีต 1 ใน 3 ผู้สร้าง VRZO) สมาชิกช่อง Rubsarb
# มิ่งบุญ ฮาตะ (ต้นกล้า) สมาชิกช่อง Rubsarb

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**ต่างประเทศ**
 ญี่ปุ่น : 
** พ.ศ. 2564 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 3

**อ้างอิง**
  ประวัติ ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ date=2008-12-22  จากเว็บไซต์ มูลนิธิดวงประทีป
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม

เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม (MC2000=Taegeukgi Hwinallimyo; Brotherhood: Taegukgi (ชื่อที่ใช้ในสหราชอาณาจักร), Tae Guk Gi: The Brotherhood of War (ชื่อที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา)) เป็นมหากาพย์ภาพยนตร์เกาหลีในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปีสงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลล่าร์ สร้างสถิติเป็นหนังทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิซนานถึง 6 สัปดาห์ เอาชนะแชมป์อย่าง ไททานิก โดยผู้กำกับ กังเจกิว 
ส่วนนักแสดงนำ คือ วอน บิน และ จางดองกัน การแสดงของทั้งคู่สื่อให้เห็นถึงรายละเอียดของบทบาทอันลึกซึ้งกินใจ เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง พัฒนาการของสองตัวแสดงเอก มีความราบรื่นแนบเนียน
คำว่า เท กึก กี ซึ่งเป็นชื่อของภาพยนตร์นั้น มาจากชื่อของธงชาติเกาหลีก่อนเกิดสงคราม และชื่อของธงชาติเกาหลีใต้ หลังสิ้นสุดสงครามเกาหลี

**เนื้อเรื่อง**
จินซก (วอน บิน) ในวัยชราได้รับแจ้งจากทีมนักโบราณคดีว่า ได้ขุดพบซากศพของพี่ชาย จินแต (จางดองกัน) ซึ่งหายสาบสูญระหว่างออกรบ เมื่อประมาณ 50 ปีก่อน ที่ในอดีตเคยเป็นสนามรบ 
สองพี่น้อง จินแต และ จินซก อาศัยอยู่ในเมืองสงบแห่งหนึ่ง จินซกเป็นนักศึกษาเรียนเก่ง มีรูปร่างบอบบาง เป็นความหวังของครอบครัว ส่วน จินแต ชายหนุ่มบุคลิกเข้มแข็ง ห้าวหาญ ทำอาชีพเป็นช่างซ่อมรองเท้า เพื่อหาเงินช่วยส่งน้องชาย ให้ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย จินแตมีคู่หมั้นชื่อ ยังชิน (ลีอุนจู) ทำกิจการร้านอาหาร ซึ่งมีทีท่าว่าจะไปได้ดี
แต่แล้วก็เกิดสงครามเกาหลีขึ้น สองพี่น้องได้ถูกคัดเลือก ให้ไปเป็นทหารเข้ารบพร้อมกันซึ่งจริงๆ ควรได้รับการเป็นทหารเพียงบ้านละคน แต่จินแตไปตามน้องชายบนรถไฟที่ถูกเกณฑ์ไปในตอนแรก คำพูดของนายพลคนหนึ่งทำให้จินแตเข้าใจว่า หนทางเดียวที่จะช่วยให้น้องชาย ได้กลับไปใช้ชีวิตสงบสุขอยู่แนวหลัง คือการอาสารบให้ได้เหรียญกล้าหาญ ดังนั้นจินแตจึงอาสาเข้าไปปฏิบัติภารกิจเสี่ยงภัยทุกครั้ง แต่แล้วความรุนแรงในสนามรบ ชื่อเสียง และกลายเป็นที่ยอมรับ ซึ่งจินซก น้องชายเขาได้เฝ้ามองพฤติกรรมบ้าเลือดของพี่ชาย ด้วยความเคลือบแคลงสงสัยว่า เขากำลังทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง หรือเพื่อครอบครัวกันแน่ ไม่นานทั้งสองคนก็อยู่คนละฝ่ายกัน

**อ้างอิง**
  เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  (specialedition,2discs)/index.html เว็บไซต์อย่างเป็นทางการในอเมริกา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สงคราม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามเกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเกาหลีใต้
พระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา)

อำมาตย์ตรี พระยาจุฬาราชมนตรี นามเดิม สัน เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) มีชื่อทางศาสนาว่า มิซซา อาลีระชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นปลัดกรมท่าขวามีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงราชาเศรษฐี เมื่อ พ.ศ. 2432 แล้วเลื่อนเป็นพระราชเศรษฐี ตามลำดับ ต่อมาย้ายไปรับราชการกระทรวงยุติธรรมฝ่ายการเงินแล้วเลื่อนขึ้นเป็นจ่าศาลต่างประเทศ จนวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2454 จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาจุฬาราชมนตรี เจ้ากรมท่าขวา ถือศักดินา 1400
นอกจากนี้ยังเป็นที่ปรึกษาในด้านศาสนาอิสลามถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานนามสกุล "อหะหมัดจุฬา" เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2456 
พระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา) ป่วยเป็นไข้ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2466 สิริอายุได้ 53 ปี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เสด็จมาเป็นประธานในพิธีฝังศพแทนพระองค์ด้วยที่มัสยิดต้นสน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 ภัทระ คาน. สุสานประวัติศาสตร์ 3 สมัย ใน มุสลิมมัสยิดต้นสนกับบรรพชนสามสมัย. กรุงเทพฯ:จิรรัชการพิมพ์. 2544- เอกราช มูเก็ม. จุฬาราชมนตรี ประวัติผู้นำไทยมุสลิมจากสมัยอยุธยาถึงยุคทักษิณ. กรุงเทพฯ:ร่วมด้วยช่วยกัน. 2549.
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:สกุลอหะหมัดจุฬา
หมวดหมู่:สกุลจุฬารัตน
ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม

ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม (French Community of Belgium; Communauté française de Belgique; Franse Gemeenschap van België; Französische Gemeinschaft Belgiens) หรือ ประชาคมฝรั่งเศส (French Community; Communauté française; Franse Gemeenschap; Französische Gemeinschaft) หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการได้ว่า สหพันธ์วอลโลเนีย-บรัสเซลส์ (Wallonia-Brussels Federation; Fédération Wallonie-Bruxelles; Federatie Wallonië-Brussel; Föderation Wallonie-Brüssel) เป็นหนึ่งในสามประชาคมอย่างเป็นทางการของเบลเยียม (ร่วมกับประชาคมเฟลมิชและประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียม) มีอำนาจหน้าที่รับผิดชอบชาวเบลเยียมผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก (มิใช่ชาวฝรั่งเศสที่พำนักอยู่ในเบลเยียม) บางครั้งจึงเรียกว่า ประชาคมผู้พูดภาษาฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม เพื่อความชัดเจน ประชาคมฯ มีสภาและรัฐบาลปกครองเป็นของตนเอง โดยสภาของประชาคมฯ ประกอบด้วยสมาชิกจากสภาวอลลูนและสภาของแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
ธงสัญลักษณ์ของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมใช้ธงสัญลักษณ์ของแคว้นวอลลูนที่ซึ่งกว่าร้อยละ 80 ของประชากรใช้ภาษาฝรั่งเศสในการดำรงชีพ โดยมีเมืองหลวงของประชาคมฯ อยู่ที่นครบรัสเซลส์

**ความสำคัญ**
ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมประกอบด้วยประชากรชาวเบลเยียมกว่า 4.3 ล้านคน ในจำนวนนี้- 3.4 ล้านคน (ร้อยละ 80) อาศัยอยู่ในแคว้นวอลลูน (เกือบเป็นสัดส่วนทั้งหมดของประชากรในแคว้นวอลลูน ยกเว้นผู้ที่อาศัยอยู่ในเขตคอมมูนที่ใช้ภาษาเยอรมันซึ่งมีจำนวนประมาณ 70,000 คน)- 0.9 ล้านคน (ร้อยละ 20) อาศัยอยู่ในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ (จากประชากรรวมทั้งหมดในเขตกว่า 1.1 ล้านคน)
ส่วนประชากรที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักซึ่งอาศัยอยู่ในแคว้นเฟลมิชนั้นไม่ถูกนับรวมในประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมเพราะแคว้นดังกล่าวอยู่นอกเขตอำนาจของประชาคมฯ และไม่สามารถยืนยันจำนวนประชากรได้อย่างถูกต้อง แต่มีการประมาณคร่าว ๆ ว่ามีถึง 120,000 คน บางแห่งประมาณการว่า 200,000 คน จนถึง 300,000 คน
ประชากรของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมนั้นคิดเป็นประชากรทั้งหมดถึงร้อยละ 41 ของประชากรเบลเยียม โดยประชากรเบลเยียมส่วนที่เหลือร้อยละ 58 อยู่ในประชาคมเฟลมิช และร้อยละ 1 อยู่ในประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมัน

**ดูเพิ่ม**
 แคว้นวอลลูน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รัฐสภาของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียม, เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:ประชาคมในประเทศเบลเยียม
กระดังงา (แก้ความกำกวม)

กระดังงา อาจหมายถึง- กระดังงา- กระดังงาป่า หรือ การเวก- กระดังงาสงขลา- กระดังงาจีน- กระดังงาไทย หรือ สะบันงา
ภาษาย่อยแอย์มอฆ

ภาษาย่อยแอย์มอฆ (ایماقی) เป็นภาษณ์ชาติพันธุ์ของภาษาเปอร์เซียที่พูดโดยชาวแอย์มอฆในภาคตะวันตกเฉียงเหนือตอนกลางของประเทศอัฟกานิสถาน (ทางตะวันตกของภูมิภาคแฮซอแรจอต) และทางตะวันออกของอิหร่าน ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซียแบบดารี คาดกันว่าชาวแอย์มอฆมีอัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ร้อยละ 5–15

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
Clifton, John M. (ed.) (2005) Studies in languages of Tajikistan North Eurasia Group, SIL International, St Petersburg, Russia,  OCLC 122939499
แอย์มอฆ
แอย์มอฆ
แอย์มอฆ
เมโรพี ก๊อนต์

เมโรพี ก๊อนต์ หรือ เมโรเพ ก๊อนท์ (Merope Gaunt) เป็นบุตรสาวของ มาร์โวโล ก๊อนท์ มีพี่ชายคือ มอร์ฟิน ก๊อนท์ ซึ่งต่อมาทั้งสองได้ต้องโทษทำให้ต้องไปอยู่ที่อัซคาบัน ในข้อหาทำร้ายมักเกิ้ล ตระกูลก๊อนเป็นทายาทของ ซัลลาซาร์ สลิธีริน โดยตรง มีของประจำตระกูลอยู่ 2 ชิ้นคือ แหวนหินสีดำอยู่กับมอร์ฟิน และสร้อยล็อกเก็ตของสลิธีรินอยู่ที่เมโรเพ 
เมโรเพ ก๊อนท์ ได้ตกหลุมรักกับมักเกิ้ลหนุ่มหน้าตาดีชื่อ ทอม ริดเดิ้ล ซีเนียร์ เธอได้ใช้ยาเสน่ห์กับเขาและต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายออกมาคือ ทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล หรือต่อมาที่กลายเป็น ลอร์ดโวลเดอมอร์ ที่กลายเป็นคนชั่วร้าย
หมวดหมู่:ตัวละครในแฮร์รี่ พอตเตอร์
พระจุฬาราชมนตรี (เกษม อหะหมัดจุฬา)

พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม เกษม อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) กับนางแดง อหะหมัดจุฬา มีชื่อทางศาสนาว่า มุฮัมมัดระชา เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็ก ในสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อมาได้รับราชการในกระทรวงยุติธรรมสังกัดกรมกองแสตมป์ มีบรรดาศักดิ์เป็น หลวงศรีเนาวรัตน์ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมกองแสตมป์ สังกัดกระทรวงยุติธรรมด้วย ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2469 รวมอายุได้ 36 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน

**อ้างอิง**
 ภัทระ คาน. สุสานประวัติศาสตร์ 3 สมัย ใน มุสลิมมัสยิดต้นสนกับบรรพชนสามสมัย. กทม. จิรรัชการพิมพ์. 2544- เอกราช มูเก็ม. จุฬาราชมนตรี ประวัติผู้นำไทยมุสลิมจากสมัยอยุธยาถึงยุคทักษิณ. กทม. ร่วมด้วยช่วยกัน. 2549.
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระ
หมวดหมู่:สกุลอหะหมัดจุฬา
หมวดหมู่:สกุลจุฬารัตน
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ตุลาคม 14

* สโมสรฟุตบอลศุลกากรชนะ จุฬาฯ-สินธนาที่สนามจุฬาฯ คว้าแชมป์ลีก ดิวิชั่น 1 2550 พร้อมเงินรางวัล 500,000 บาท  (สยามกีฬา)
}
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ประเทศเบลเยียม

=== ประเทศเบลเยียม**
ประเทศเบลเยียม ถูกเสนอเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2550
 เสนอชื่อ ผู้ใช้:Kinkku Ananas
สนับสนุน 
#สมบูรณ์ดีครับ--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 00:43, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
# เหมาะสมที่จะเป็น GA ครับ -- Portalian 10:55, 18 ตุลาคม 2007 (ICT)
# เหมาะสมที่จะเป็น GA และสามารถพัฒนาต่อเป็น FA ได้ --Sry85 12:07, 20 ตุลาคม 2007 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# หัวข้อ ภูมิศาสตร์ น่าจะมีข้อมูลเรื่อง อุณหภูมิเฉลี่ย ส่วนเรื่องภูมิประเทศ อยากให้เพิ่มเติมเนื้อหา เช่น ลักษณะภูมิประเทศที่เด่นๆ เช่น ภูเขา แม่น้ำ ฯลฯ --Sry85 11:13, 10 ตุลาคม 2007 (ICT)
#*ได้เพิ่มขึ้นบางส่วนครับ --KINKKU • ANANAS 18:12, 10 ตุลาคม 2007 (ICT)
# หัวข้อ วัฒนธรรม น่าจะมีหัวข้อย่อย อย่าง "ประเพณี" ซึ่งอาจจะกล่าวถึง พวกวันสำคัญต่างๆ ประเพณี พิธีการ เด่นๆ เป็นต้น --Sry85 11:13, 10 ตุลาคม 2007 (ICT)
#*ตอนนี้กล่าวสรุปไว้เล็กน้อย กำลังค้นคว้าเพิ่มเติมครับ --KINKKU • ANANAS 18:12, 10 ตุลาคม 2007 (ICT)
อำเภอหนองบัว

หนองบัว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอชุมแสง อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอหนองบัวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางมูลนากและอำเภอดงเจริญ (จังหวัดพิจิตร)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชนแดนและอำเภอบึงสามพัน (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอไพศาลีและอำเภอท่าตะโก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมแสง

**ประวัติ**
 วันที่ 9 ธันวาคม 2490 ได้แยกพื้นที่ตำบลหนองบัว ตำบลห้วยร่วม และตำบลห้วยใหญ่ อำเภอชุมแสง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอหนองบัว ขึ้นกับอำเภอชุมแสง- วันที่ 9 มิถุนายน 2491 โอนพื้นที่ตำบลธารทหาร (ยกเว้นหมู่ที่ 1) ของอำเภอท่าตะโก ไปขึ้นกับกิ่งอำเภอหนองบัว อำเภอชุมแสง- วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2493 เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดพิจิตร และจังหวัดนครสวรรค์ โดยโอนพื้นที่ตำบลหนองกลับ อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร มาขึ้นกับกิ่งอำเภอหนองบัว อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์- วันที่ 5 มิถุนายน 2499 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอหนองบัว อำเภอชุมแสง เป็น อำเภอหนองบัว- วันที่ 15 ตุลาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองบัว ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองบัว และตำบลหนองกลับ- วันที่ 17 มีนาคม 2502 ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์- วันที่ 2 ตุลาคม 2505 ตั้งตำบลห้วยถั่วเหนือและตั้งตำบลห้วยถั่วใต้ แยกออกจากตำบลห้วยใหญ่- วันที่ 11 สิงหาคม 2530 ตั้งตำบลทุ่งทอง แยกออกจากตำบลหนองกลับ และตั้งตำบลวังบ่อ แยกออกจากตำบลธารทหาร- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลหนองบัว เป็นเทศบาลตำบลหนองบัว- วันที่ 28 มีนาคม 2568 ยกฐานะจากเทศบาลตำบลหนองบัว เป็นเทศบาลเมืองหนองบัว

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอหนองบัวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 107 หมู่บ้าน ได้แก่ 

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอหนองบัวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัวและตำบลหนองกลับ- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัว (นอกเขตเทศบาลเมืองหนองบัว)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกลับ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกลับ (นอกเขตเทศบาลเมืองหนองบัว)- องค์การบริหารส่วนตำบลธารทหาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธารทหารทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยร่วม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยร่วมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยถั่วใต้  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยถั่วใต้ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยถั่วเหนือ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยถั่วเหนือทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยใหญ่  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังบ่อทั้งตำบล 16 หมู่บ้าน

**อ้างอิง**
http://www.bkk.in.th/Topic.aspx?TopicID=4729fix-attempted=yes 
*http://www.nongbua.ac.th/ date=2010-08-21 
*http://www.m-culture.in.th/album/115548/
*http://www.lek-prapai.org/watch.php?id=762 date=2016-03-04  
*https://ratchakitcha.soc.go.th/documents/1188750.pdf
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศไทย

ไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุในประเทศไทย
หมวดหมู่:การขนส่งในประเทศไทย
ไทย
หมวดหมู่:การบินในประเทศไทย