Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์

โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (Oliver Cromwell)  (25 เมษายน ค.ศ. 1599 (ปฏิทินเก่า) - 3 กันยายน ค.ศ. 1658 (ปฏิทินเก่า) เป็นผู้นำทางการทหารและทางการเมืองชาวอังกฤษที่เป็นที่รู้จักกันดีในการเกี่ยวข้องกับเปลี่ยนระบบการปกครองของอังกฤษเป็นแบบสาธารณรัฐในฐานะ “เจ้าผู้อารักขา” (Lord Protector) แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ครอมเวลล์เป็นแม่ทัพคนหนึ่งของกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ผู้ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของ ฝ่ายกษัตริย์นิยม (Cavalier) ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ หลังจากปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 แล้ว ครอมเวลล์ก็มีอิทธิพลต่อเครือจักรภพแห่งอังกฤษ อยู่เพียงชั่วระยะเวลาสั้นในขณะเดียวกับที่ได้รับชัยชนะในการปราบปรามสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และปกครองในฐานะ  “เจ้าผู้อารักขา” ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1653 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658

**ประวัติ**
ครอมเวลล์เป็นบุตรของชนชั้นผู้ดีชั้นกลางและไม่ได้เป็นที่รู้จักจนเมื่ออายุได้ 40 ปี และได้ใช้ชีวิตอย่างเกษตรกรผู้มีอันจะกินจนกระทั่งมามีฐานะดีขึ้นบ้างเมื่อได้รับเงินมรดกจากลุง ในช่วงนั้นครอมเวลล์ก็เปลี่ยนศาสนาและมายึดแนวชีวิตแบบเพียวริตันเป็นหลัก ครอมเวลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในแขวงเคมบริดจ์ในสมัยรัฐสภาสั้น (ค.ศ. 1640) และ รัฐสภายาว ระหว่างปี ค.ศ. 1640 ถึงปี ค.ศ. 1649 ต่อมาก็เข้าร่วมสงครามกลางเมืองอังกฤษ ทางฝ่ายรัฐสภา (Roundheads) 
ครอมเวลล์เป็นนายทหารที่มีสมรรถภาพที่ได้รับสมญาว่า “Ironsides” และได้เลื่อนจากการควบคุมกองทหารกองเดียวไปจนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพอังกฤษ ครอมเวลล์เป็นคนที่สามที่ลงนามในการสั่งปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในรัฐสภารัมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1653 และได้รับเลือกจากรัฐสภาให้เป็นผู้นำทัพในการรบในไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึงปี ค.ศ. 1650 หลังจากนั้นครอมเวลล์ก็นำการต่อสู้ในสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1650 ถึงปี ค.ศ. 1651 เมื่อวันที่  20 เมษายน ค.ศ. 1653 ครอมเวลล์ก็บังคับยุบรัฐสภารัมพ์โดยใช้กำลังและก่อตั้ง “รัฐสภาแบร์โบน” (Barebones Parliament) อยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งก่อนที่ได้รับเลือกให้เป็น “เจ้าผู้อารักขา”  แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1653 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658 ร่างของครอมเวลล์ถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์แต่เมื่อฝ่ายฟื้นฟูราชวงศ์ได้อำนาจคืนในปี ค.ศ. 1660 ร่างของครอมเวลล์ก็ถูกขุดขึ้นมาประจานโดยการแขวนด้วยโซ่และตัดหัว

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ- รัฐสภาสั้น - รัฐสภายาว - รัฐสภารัมพ์ - รัฐสภาแบร์โบน- ยุครัฐในอารักขา- สงครามกลางเมืองอังกฤษ   - การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ - พิวริตัน - เครือจักรภพแห่งอังกฤษ- ช่วงว่างระหว่างรัชกาล (อังกฤษ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 “ “ประวัติศาสตร์อังกฤษระหว่างรัชสมัยของกษัตริย์ราชวงศ์สจวต” โดยจอห์น โอลด์มิกซัน (ค.ศ. 1730)- “ ข้อเขียนเบ็ดเตล็ดและข้อสังเกตเกี่ยวกับโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และครอบครัวที่ทำให้แก้ข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้อง” โดยเซอร์เจมส์ เบอร์โรว์ 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2142
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากฮันทิงดอน
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายเวลส์
โอลิเวอร์
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ

แอลจีบีที (LGBT) เป็นอักษรย่อที่มาจากคำว่า เลสเบียน (Lesbian), เกย์ (Gay), ไบเซ็กชวล (Bisexual) และ ทรานส์เจนเดอร์ (Transgender) ปรากฏการใช้มาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 และเป็นการดัดแปลงมาจากอักษรย่อ แอลจีบี (LGB) ที่ซึ่งนำมาใช้ทดแทนคำว่า เกย์ เพื่อสื่อถึงชุมชนแอลจีบีทีในมุมกว้างขึ้น เริ่มตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1980 ทั้งอักษรย่อ แอลจีบีที และรูปแบบอื่น ๆ ใช้เป็นคำกว้าง ๆ เพื่อสื่อถึงเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศของบุคคล ในภาษาไทยอาจเรียกว่ากลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
แอลจีบีทีอาจหมายถึงบุคคลที่ไม่ได้รักต่างเพศ หรือไม่เป็นเพศซิส มากกว่าที่จะหมายถึงเฉพาะกลุ่มเลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานส์เจนเดอร์ โดยเฉพาะ เพื่อให้เป็นการครอบคลุมกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายมากขึ้น จึงนิยมใช้อักษรย่อ แอลจีบีทีคิว (LGBTQ) ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกว่า โดยการเพิ่มอักษร คิว (Q) เพื่อสื่อถึงบุคคลที่นิยามตนเองว่าเป็นเควียร์ (Queer) หรือ เควชชันนิง (Questioning; ยังไม่ชัดเจน) บางทีมีการเพิ่มกลุ่มอินเตอร์เซ็กซ์ (Intersex) เข้าไป เป็นอักษรย่อ แอลจีบีทีไอ (LGBTI) และบางครั้งพบนำทั้งสองรูปแบบมารวมกันเป็น  แอลจีบีทีไอคิว (LGBTIQ) นอกจากนี้ยังปรากฏอักษรย่อในรูป แอลจีบีที+ (LGBT+) เพื่อรวมสเปกตรัมของเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศอันหลากหลายของมนุษย์ทั้งหมด รูปแบบอื่น ๆ ที่พบไม่บ่อย เช่น แอลจีบีทีคิวไอเอ+ (LGBTQIA) โดยอักษร เอ (A) มาจาก "อะเซ็กชวล" (Asexual), "อะโรแมนติก" (Aromantic) หรือ "อะเจนเดอร์" (Agender) ส่วนตัวย่อรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งในบางรูปแบบมีความยาวมากกว่าสองเท่าของ แอลจีบีที ก่อให้การวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น และการตีความว่าตัวย่อนี้เป็นการหมายถึงชุมชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเป็นเฉพาะก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่

**ดูเพิ่ม**
เพศที่สาม
*กระเทย
*เกย์
*เลสเบี้ยน
*ชายรักร่วมเพศ หรือ ชายรักชาย
*เลสเบี้ยน
*หญิงรักร่วมเพศ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศ
เกย์ดาร์

เกย์ดาร์ (Gaydar) เป็นคำประสม ของคำว่า เกย์ (gay) ประสมกับ เรดาร์ (radar)  และมีความหมายถึงความสามารถในการหยั่งรู้ ประเมินเรื่องรสนิยมทางเพศ (Sexual Orientation) แยกแยะ เกย์, ไบเซ็กชวล หรือรักต่างเพศ การทำงานของเกย์ดาร์ขึ้นอยู่กับข้อมูลความรู้สึกทางท่าทาง และการหยั่งรู้โดยอัชฌัตติกญาณ รวมถึงการตอบสนองในพฤติกรรมทางสังคมและกิริยาท่าทาง ตัวอย่างเช่น กิริยาตอบรับที่มีลีลาสีสัน, อาชีพ และความเจ้าสำอาง เป็นต้น
แนวคิดเรื่องเกย์ดาร์ มีความซับซ้อนโดยเกย์ที่ไม่แสดงทีท่าทั่วไปของเกย์ อย่างเช่น ผู้ชายเมโทรเซ็กชวล ที่มีลักษณะอารมณ์สุนทรีย์มาก มีนิสัยที่สนใจภาพลักษณ์ตัวเอง ซึ่งใกล้เคียงกับเกย์คนเมืองที่ชอบแต่งตัวตามแฟชั่น ข่าวเอบีซี รายการ 20/20 รายงานว่า เกย์ดาร์ อาจจะทำงานได้ดีกว่าในกลุ่มเกย์และคนที่มักสังเกตเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศผู้อื่น เพราะพวกเขามักจะขวนขวาย อยากรู้ว่าคนคนนั้นเป็นเกย์หรือเปล่า

**การศึกษาทางวิทยาศาสตร์**
จากการศึกษาโดย Philadelphia's Monell Chemical Senses Center ตีพิมพ์ใน Journal of Psychological Science รายงานว่า เกย์ผู้ชายมีบางส่วนที่สามารถจับ ค้นหากลิ่นของเกย์อื่นได้อยู่แล้ว"
ในการศึกษาของ  Nalini Ambady ที่ตีพิมพ์ในปี 1999 แสดงให้เห็นว่า โฮโมเซ็กชวลสามารถแยกแยะความถูกต้องในรสนิยมทางเพศแม้จากในวิดีโอเงียบและภาพถ่ายได้ดีกว่า คนรักต่างเพศ หลังจากนั้นวิลเลียม ลี อดัมส์ ลูกศิษย์ของ Ambady ศึกษาต่อ ในปี 2004 โดยมุ่งเน้นไปที่หน้าตา จุดสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ด้านสังคม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศัพท์เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:สแลง
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ

เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ (Kako Naishinnō; ประสูติ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537) เป็นพระธิดาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ และเป็นพระภาติยะในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ

**พระประวัติ**
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระภคินีและพระอนุชาคือ มาโกะ โคมูโระ และเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ
พระองค์เข้ารับการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประถมกากูชูอิงในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 จนสำเร็จการศึกษาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 แล้วเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมหญิงกากูชูอิงในเดือนเมษายนปีเดียวกัน และสำเร็จการศึกษาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 หลังสำเร็จการศึกษาชั้นเตรียมอุดมก็ทรงศึกษาภาษาอังกฤษ ณ วิทยาลัยทรีนิตีในดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ โดยทรงเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาสาขาศึกษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิงในเดือนเมษายนปีถัดมา ครั้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ก็ทรงลาออกจากมหาวิทยาลัยเดิม แล้วทรงสอบเข้ามหาวิทยาลัยนานาชาติคริสเตียน คณะศิลปศาสตร์  โดยทรงร่วมพิธีเปิดการศึกษาของมหาวิทยาลัยดังกล่าวเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2560 เจ้าหญิงคาโกะตัดสินพระทัยเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในสหราชอาณาจักรเช่นเดียวกับเจ้าหญิงมาโกะพระภคินีในเดือนกันยายน โดยจะทรงเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยลีดส์ สาขาศิลปะและจิตวิทยาเพราะทรงสนพระทัย พระองค์สำเร็จการศึกษาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561

**พระกรณียกิจ**
ในปี พ.ศ. 2546 เจ้าหญิงมาโกะและเจ้าหญิงคาโกะตามเสด็จพระชนกและชนนีเสด็จเยือนประเทศไทยด้วยพระชนกเป็นพระสหายคนสนิทของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งถือเป็นการเสด็จเยือนต่างประเทศครั้งแรกของเจ้าหญิงมาโกะและเจ้าหญิงคาโกะ
พระองค์ตามเสด็จพระบิดามารดาและพระภคินีมาประเทศไทยในวันที่ 7-13 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง การรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และทรงร่วมวิจัยปักษีวิทยาของพระชนก
เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 เจ้าหญิงคาโกะเสด็จเยือนประเทศออสเตรียและประเทศฮังการีอย่างเป็นทางการ เพียงลำพังพระองค์เป็นครั้งแรก และทรงพบปะกับผู้นำประเทศเหล่านั้นด้วย ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 เจ้าหญิงคาโกะทรงงานนอกเวลาให้กับสหพันธ์คนหูหนวกญี่ปุ่น

**ความสนพระทัย**
เจ้าหญิงคาโกะทรงสนพระทัยสเกตลีลาตั้งแต่ทรงศึกษาในระดับประถมศึกษา ในปี พ.ศ. 2555 พระองค์เป็นตัวแทนของสมาคมสเกตลีลาเมจิจิงงุไกเอ็ง (Meijijingu Gaien Figure Skating Club) และทรงเข้าร่วมการแข่งขันสเกตลีลาฤดูใบไม้ผลิ (Spring Cup Figure Skating Competition) ที่จัดขึ้นโดยสหพันธ์สเกตญี่ปุ่น ซึ่งพระองค์ติดอันดับของเขตชินจุกุ (ทีมบีหญิง-ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 หรือมากกว่า)

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ มีฐานันดรศักดิ์ที่ อิมพีเรียลไฮนิส

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
Japan : เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นที่ 1 (29 ธันวาคม พ.ศ. 2557)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลีดส์
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33

การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 33 ประจำปี พ.ศ. 2552 จัดขึ้นโดยสโมสรฟุตบอลชลบุรีได้เป็นเจ้าภาพ จัดแข่งขันระหว่างวันที่ 1 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยในการแข่งขันครั้งนี้ มี 21 ทีมสโมสรจากประเทศไทย และ 2 ทีมสโมสรจากประเทศเกาหลีใต้เข้าร่วมการแข่งขัน  การแข่งขันรอบคัดเลือกทำการแข่งขันใน 5 สนามกีฬาใน 4 จังหวัดและแข่งขันรอบสุดท้ายที่ สนามฟุตบอลสิรินธร โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยทีมชนะเลิศจะได้ครองถ้วยพระราชทานเป็นเวลา 1 ปี พร้อมเงินรางวัล 300,000 บาท รองชนะเลิศ 150,000 บาท อันดับ 3 รับเงินรางวัล 100,000 บาท

**การแข่งขันรอบคัดเลือก == 
ดูเพิ่มเติม ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก

**รอบแบ่งกลุ่ม**

**กลุ่ม เอ**

**กลุ่ม บี**
กลุ่ม บี มีสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน

**กลุ่ม ซี**
กลุ่ม ซี มีสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน

**กลุ่ม ดี**
กลุ่ม ดี มีสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน

**กลุ่ม อี**
กลุ่ม อี มีสโมสรฟุตบอลฮากกา เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน โดยใช้ผู้เล่นของศรีราชา เอฟซี

**รอบสอง**

**การแข่งขันรอบสุดท้าย == 
ในการแข่งขันรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นที่สนามฟุตบอลสิรินธร โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยจะมี 8 สโมสรเข้าร่วมได้แก่ 5 สโมสรจากรอบคัดเลือก 2 สโมสรรับเชิญจากประเทศเกาหลีใต้
และสโมสรฟุตบอลชลบุรี เจ้าภาพการแข่งขันในครั้งนี้

**รายชื่อสโมสรที่เข้ารอบ**

**สาย เอ**

**ผลการแข่งขัน**
----
----
----

**สาย บี**

**ผลการแข่งขัน**
----
----
----

**รอบแพ้คัดออก**

**ผลการแข่งขัน**
รอบรองชนะเลิศ

----
รอบชิงชนะเลิศ
----

**รางวัลยอดเยี่ยม**

**นักเตะยอดเยี่ยม ควีนส์สตาร์**
ผู้รักษาประตู: แช อิม คิว (ฮาเลลูยา)
กองหลัง: จู ฮอน โอ (ฮาเลลูยา), อกัสซู, ชลากร สงวนดี (บีอีซี เทโรศาสน), ณัฐพงษ์ สมณะ (ชลบุรี) 
กองกลาง: อาทิตย์ สุนทรพิธ (ชลบุรี), พิชิต ใจบุญ (บีอีซี เทโรศาสน), สมภพ นิลวงศ์ (พัทยา ยูไนเต็ด) 
กองหน้า: คัง แต ซอง (ฮาเลลูยา), สมชาย สิงห์มณี (พัทยา ยูไนเต็ด), แอนเดอร์สัน (ชลบุรี)
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2552
เปตรึส คริสตึส

เปตรึส คริสตึส (Petrus Christus; ราว ค.ศ. 1410/ค.ศ. 1420 - ราว ค.ศ. 1475/ค.ศ. 1476) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมันในหัวข้อที่เกี่ยวกับศิลปะคริสเตียนและการเขียนภาพเหมือน
เปตรึส คริสตึสเกิดเมื่อราวระหว่างปีค.ศ. 1410-ค.ศ. 1420 ที่เมืองบาร์เลอ-แฮร์โตค (Baarle-Hertog) ใกล้กับแอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียมปัจจุบัน คริสตึสทำงานส่วนใหญ่ที่บรูชตั้งแต่ปี ค.ศ. 1444 เป็นที่เชื่อกันมานานแล้วว่าคริสตึสเป็นลูกศิษย์และทำงานต่อจากยัน ฟัน ไอก์ งานบางชิ้นก็สับสนกันว่าเป็นงานของฟัน ไอก์ เมื่อฟัน ไอก์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 คริสตึสก็รับช่วงทำโรงฝึกงานต่อและซื้อสัญชาติในปี ค.ศ. 1444 สามปีหลังจากที่ฟัน ไอก์เสียชีวิต อันที่จริงแล้วคริสตึสก็ควรจะได้สัญชาติหลังจากที่ทำงานในโรงฝึกงานของฟัน ไอก์ มาได้หนึ่งปีและหนึ่งวันตามธรรมเนียม หรืออาจจะว่าได้ว่าแม้ว่าจะเป็นผู้รับช่วงต่อในการเขียนภาพแบบบรูช แต่ก็มิได้หมายความว่าจะเป็นลูกศิษย์  และอันที่จริงแล้วจากการค้นคว้าเมื่อไม่นานมานี้พบว่าคริสตึสเป็นจิตรกรอิสระที่มีผลงานที่แสดงว่ามีอิทธิพลจากศิลปินหลายคนรวมทั้งดีร์ก เบาตส์, โรเบิร์ต กัมปิน และโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะคริสเตียน- จิตรกรรมสีน้ำมัน- ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของเปตรึส คริสตึส ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของเปตรึส คริสตึส ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ-   เว็บไซต์ของเปตรึส คริสตึส-   เว็บไซต์ของเปตรึส คริสตึส

**ระเบียงภาพ == 
ไฟล์:Christus saint eloi orfèvre.jpg|"Saint Eloi Orfèvre" พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก
ไฟล์:Petrus Christus 002 complete.jpg|"การประสูติของพระเยซู" ราว ค.ศ. 1445-1450, พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.  
ไฟล์:Petrus Christus 001.jpg|"ปีเอตา"  ราว ค.ศ. 1450, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส
ไฟล์:Petrus Christus 005.jpg|"Kniender Stifter" ราว ค.ศ. 1450-1460, พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี. 
ไฟล์:Petrus Christus 007.jpg|"Porträt eines Kartäusers"  ค.ศ. 1446, พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, นครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนต์เวิร์ป
พระรามสัมพุทธเจ้า

พระรามะสัมมาสัมพุทธเจ้า  ปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ กล่าวถึงว่า หลังจากที่หมดยุคศาสนาของ พระศรีอาริยเมตไตรยสัมมาสัมพุทธเจ้า แผ่นดินถูกทำลาย และได้เกิดแผ่นดินใหม่จนนับไม่ถ้วนแล้ว
จนถึงแผ่นดินใหม่เรียกว่า มัณฑกัปป์มีพระพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นมา 2 พระองค์ได้แก่ พระรามะสัมพุทธเจ้า และพระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า
พระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์นั้นต้องบำเพ็ญบารมี อย่างยิ่งยวด โดยพระรามะสัมพุทธเจ้า พระองค์นี้ ครั้งหนึ่งย้อนกลับไปในสมัย พระกัสสปะพุทธเจ้า  พระองค์เกิดในตระกูลพราหมณ์ ชื่อว่า นารทมาณพ วันหนึ่งได้พบกับ พระกัสสปะพุทธเจ้า เกิดความยินดี เลื่อมใสเป็นอย่างมาก จึงทำการสักการบูชาด้วยการใช้ผ้า 2 ผืนชุบน้ำมันพันตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าทั้ง 2 ข้าง และจุดไฟ ถวายเป็นพุทธบูชาแด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ถึงเวลาเช้ามืด ครั้นนารทมาณพดับจิตแล้วได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตและจุดที่ทำการเผาร่างกายนั้นบังเกิดดอกบัวผุดขึ้น  ครั้งนั้น พระกัสสปะพุทธเจ้า จึงตรัสพยากรณ์ว่า มาณพนี้จะได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในมัณฑกัปป์นี้
ด้วยอานิสงส์ที่บูชาร่างกายเป็นปรมัตถบารมีนี้จึงทำให้พระองค์มีพระวรกายสูง 80 ศอกและมีพระชนมายุ 9 หมื่นปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มกราคม 31

* แกนนำกลุ่มนปช. ประกาศเคลื่อนพลที่ชุมนุม ณ ท้องสนามหลวง เข้าปิดล้อมทำเนียบรัฐบาล ในเวลา 21.00 น. แต่จะไม่เข้าไปในพื้นที่ทำเนียบฯ ( มติชน) - จอร์จ โอบามา ซึ่งเป็นน้องชายต่างมารดาของประธานาธิบดีบารัก โอบามา ถูกตำรวจจับในข้อหาเสพกัญชาที่ประเทศเคนยา ( ซีเอ็นเอ็น)- ไมเคิล สตีล อดีตรองผู้ว่าการรัฐแมริแลนด์ กลายเป็นคนเชื้อสายแอฟริกัน-อเมริกันคนแรก ที่ถูกเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรครีพับลิกัน ( ซีเอ็นเอ็น)
}
พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า

อนาคตวงศ์ระบุว่า พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า (ธมฺมราชสมฺพุทฺธ) เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตถัดจากพระรามสัมพุทธเจ้า 
หลังสิ้นศาสนาของพระศรีอริยเมตไตรยแล้ว แผ่นดินถูกทำลาย เกิดสุญกัปยาวนานถึงหนึ่งอสงไขย จากนั้นจะมีมัณฑกัปซึ่งมีพระพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นมา 2 พระองค์ได้แก่ พระรามสัมพุทธเจ้า และพระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า
พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้านี้ก็คือพระเจ้าปเสนทิโกศลนั่นเอง โดยย้อนกลับไปในภัทรกัปนี้ในสมัยของพระโกนาคมนพุทธเจ้า พระเจ้าปเสนทิโกศล ได้เกิดเป็นมาณพชื่อว่า สุททมาณพ มีอาชีพขายดอกบัว โดยเก็บดอกบัวมาขายวันละ 2 ดอก 
เช้าวันหนึ่ง สุททมาณพก็ทำการเก็บดอกบัว 2 ดอกมาขายตามปกติ พระโกนาคมพุทธเจ้าทรงบิณฑบาต ก็ทรงทราบด้วยพระญาณอันไม่มีเครื่องกั้นว่า มาณพหนุ่มคนนี้เป็น วงศ์แห่งพุทธเจ้า จึงทรงแย้มพระโอษฐ์ มาณพหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็แปลกใจ จึงทูลถามว่า พระองค์ทอดพระเนตรและแย้มพระโอษฐ์เพราะเหตุใด พระโกนาคมพุทธเจ้า จึงตรัสว่าตัวท่านนี่แหละคือน้องของเราตถาคต มาณพหนุ่มได้ฟังเช่นนั้น ก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้น ทูลถามว่า ข้าพระเจ้า เป็นน้องของท่านแต่เมื่อใด พระโกนาคมพุทธเจ้าจึงได้พยากรณ์ว่า ในมัณฑกัปป์หนึ่งท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาล พระนามว่าพระธรรมราชา  
เมื่อสุททมาณพได้ยินเช่นนั้นจึงเกิดความปีติยินดี ได้ถวายดอกบัว 2 ดอกนั้นด้วยความเคารพ พระโกนาคมพุทธเจ้าได้แสดงพุทธปาฏิหาริย์ขึ้นนั่งบนดอกบัว ด้วยมาณพกลัวพระพุทธองค์ร้อน จึงได้ทำที่บังแดดด้วยผ้า 2 ผืนและไม้อ้อ 4 ลำ และได้ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระพุทธองค์ได้ทรงนั่งอยู่บนดอกบัวนี้จนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น
อานิสงค์การถวายดอกบัวนี้ เมื่อพระธรรมราชาสัมมาสัมพุทธเจ้าดำเนินไปทางใดจะมีดอกบัวเท่าจักรรถผุดขึ้นจากพื้นดินรองรับเสมอ  และทุกอิริยาบถของพระองค์จะมีห้องแก้ว 7 ประการเพื่อบังแดดและน้ำค้างด้วยผลทานที่ท่านถวายผ้าบังแดดนั้นเอง
พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้ามีพระชนมายุ 5 หมื่นปี

**อ้างอิง**
  หน้า = 96-99
ธรรมราชา
รายชื่อตอนในเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน

รายชื่อตอนในการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่องเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน BEN10: Alien Force

**ฤดูกาลที่ 1**
ในประเทศไทยสองตอนแรกของฤดูกาลที่หนึ่งมีฉายในช่วงเบ็นเท็นสุดสัปดาห์ตลอดช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551

**ฤดูกาลที่ 2**

**ฤดูกาลที่ 3**
ตอนใหม่ของเบ็นเท็นพลังเอเลี่ยน ใน 10 ตอนแรกจะฉายในวันจันทร์เวลา 19.00 โดยจะฉายครั้งละสองตอน ตอนแรกจะเป็นตอนของสัปดาห์ก่อนหน้า และตอนที่สองจะเป็นตอนใหม่ของสัปดาห์นั้นๆ ส่วนอีก 10 ตอนหลัง จะเริ่มฉายตั้งแต่เดือนกันยายน โดยฉายสองตอนใหม่ติดกันในวันอาทิตย์เวลา 10.00

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตอนในเบ็นเท็น 

**อ้างอิง**
  รายชื่อตอนและวันออกอากาศของเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยนในสหรัฐอเมริกา date=2009-05-27  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน date=2008-03-28  
บ
หมวดหมู่:เบ็นเท็น
หอยปากเป็ด

หอยปากเป็ด หรือ หอยราก หรือ หอยตะเกียง (Lingula anatina) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในไฟลัมแบรคิโอโพดา (Brachiopoda) ซึ่งไม่ใช่สัตว์จำพวกหอย (Mollusca) แต่มีเปลือก 2 ฝาลักษณะคล้ายคลึงกับหอยกาบคู่ เปลือกมีสีเขียวอมน้ำตาลคล้ายหอยแมลงภู่ พบอาศัยฝังตัวอยู่ในบริเวณชายฝั่งทะเลที่เป็นทรายปนเลน โดยใช้ส่วนอวัยวะที่เรียกว่ารากเป็นท่อนเอ็นยาวคล้ายหางช่วยในการเคลื่อนที่ฝังตัวลงในพื้นทราย  อาศัยตามพื้นท้องทะเลชายฝั่งตื้น ๆ ที่เป็นโคลนแข็งหรือโคลนเลน กินอาหารจำพวกไดอะตอม, แพลงตอนพืช และแพลงตอนสัตว์บางชนิด  สามารถใช้ปรุงเป็นอาหารได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 date=2012-05-25  หอยปากเป็ด จากภัตตาคารบ้านทุ่ง
*Lingula anatina
ราก
หมวดหมู่:แบรคิโอพอดหมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร

ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม วิคทอร์ เอากุสท์ แอ็นสท์ มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซีย (Friedrich Wilhelm Victor August Ernst, Kronprinz des Deutschen Reiches und von Preußen) เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 และเป็นมกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซียพระองค์สุดท้าย พระองค์ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารขณะมีอายุ 6 ชันษา และครองพระยศนี้เป็นเวลายาวนานกว่า 30 ปีก่อนที่จักรวรรดิเยอรมันจะถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์เป็นแม่ทัพกองทัพที่ 5 ระหว่างปีค.ศ. 1914 ถึง 1916 และทรงเป็นผู้บัญชาการกรมทหารบกมกุฎราชกุมารเยอรมัน (Heeresgruppe Deutscher Kronprinz) ในช่วงที่เหลือของสงคราม เมื่อระบอบกษัตริย์และขุนนางเยอรมันถูกล้มล้างภายหลังสงคราม รัฐบาลพลเรือนได้กำหนดยศอย่างเป็นทางการของพระองค์เป็น วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งปรัสเซีย (Wilhelm Prinz von Preußen) วิลเฮ็ล์มได้ขึ้นเป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1941
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ด้วยโรคหัวใจ ณ เมืองเฮคคิงเงิน รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก พระชนมายุ 69 พรรษา พระราชโอรสองค์โตของพระองค์ได้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งประมุขราชวงศ์ต่อ

**พระโอรส-ธิดา**
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสเซซิลีแห่งมัคเลินบวร์ค-ชเวรีน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ทั้งคู่มีพระบุตรด้วยกัน 6 พระองค์ ดังนี้:

**ฐานันดรและพระอิสริยยศ**

**อ้างอิง**
  The memoirs of the Crown Prince of Germany -  The Life of Crown Prince William

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2425
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2494
วิลเฮ็ล์ม
ว
ว
ว
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
ว
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1906–1940)

เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย (วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ คริสทีอัน โอลัฟ; 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1940) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มประสูติเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 ณ บ้านพักส่วนตัวของครอบครัว ใกล้เมืองพ็อทซ์ดัม พระองค์เป็นพระโอรสองค์โตในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซียและดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 พระองค์ทรงเข้าร่วมในยุทธการแห่งฝรั่งเศสและได้รับบาดเจ็บจากการรบในจังหวัดนอร์ แคว้นนอร์-ปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส และได้สิ้นพระชนม์ที่โรงพยาบาลในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1940

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2449
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2483
วิลเฮ็ล์ม
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
ความสงบเรียบร้อยของประชาชน

ความสงบเรียบร้อยของประชาชน (public order) เป็นศัพท์ทางวิชาการ หมายถึง ภาวะความเป็นอยู่ของประชาชนที่อยู่ร่วมกันในสังคม โดยมีความปลอดภัยในชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สิน และในการดำเนินชีวิตโดยปรกติสุข

**ดูเพิ่ม**
 ศีลธรรมอันดีของประชาชน

**อ้างอิง**
 ราชบัณฑิตยสถาน. (2543). พจนานุกรมศัพท์กฎหมายไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. หน้า 106.- ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. ออนไลน์. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).- ราชบัณฑิตยสถาน. (ม.ป.ป.). ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน. ออนไลน์. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
หมวดหมู่:นิติศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
ศีลธรรมอันดีของประชาชน

ศีลธรรมอันดีของประชาชน /สีนทำ-/ (public morals) หมายถึง มาตรฐานทางศีลธรรมและจริยธรรมซึ่งนิยมกันอยู่ในสังคมหนึ่ง ๆ ไม่ว่าจะโดยความนับถือเช่นจารีตประเพณีทั่ว ๆ ไป เรียกว่าเป็น "แรงกดดันจากสังคม" (social pressure) หรือโดยการบังคับใช้ผ่านกฎหมายหรือผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย เรียก "แรงกดดันจากบ้านเมือง" (legal pressure) ทั้งนี้ เพื่อเป็นปทัสถานหรือแนวที่สมาชิกในสังคมพึงปฏิบัติต่อสังคมนั้น ๆ รัฐที่ปกครองโดยใช้แนวคิด "เทวาธิปไตย" เช่น ไทย มักสั่งสอนประชาชนให้เห็นว่าศีลธรรมอันดีนั้นมีค่าเสมอคำสอนทางศาสนา และทั้งสองสิ่งก็มีค่าบังคับเช่นเป็นกฎหมาย
โดยทั่วไปมักเข้าใจกันว่า "ศีลธรรมอันดีของประชาชน" เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเหมาะสมทางเพศมากกว่า เช่น เรื่องโสเภณี ความฝักใฝ่เพศเดียวกัน ความเหมาะสมในการแต่งกาย ความโป๊เปลือยหรือเรื่องเร้ากามารมณ์ การท้องก่อนแต่ง และการปกป้องเด็ก เป็นต้น ถือว่าเป็นเหตุผลหลักสำหรับการควบคุมพฤติการณ์ในสังคม และมักนำไปสู่การรณรงค์ต่อต้านผู้ไม่เคารพนับถือพระเจ้าหรืออะไรก็ตามที่มักเคารพนับถือกันอย่างพระเจ้า เช่น กษัตริย์ ราชวงศ์ ฯลฯ ซึ่งนับเป็นคนละฝ่ายกับ "เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น" ทีเดียว
อันที่จริงแล้ว ความไม่เหมาะสมทั้งหลายต้องนับว่าเป็นสิ่งที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งนั้น ขึ้นกับว่าสังคมนั้นมองว่าอะไรคือความไม่เหมาะสม แต่แน่นอนว่าในการมองของคนทั้งโลก ความฉ้อฉลทางการเมือง การกล่าววาจาโป้ปดต่อสาธารณะ และความเสื่อมเสียทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเมืองระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติ ก็นับว่าเป็นความไม่เหมาะสมเช่นกันทั้งนั้น ความแตกต่างทางการมองสังคมของแต่ละสังคมนั้น เป็นต้นว่า บางสังคมก็มองว่าการที่ผู้นำประเทศมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่เหมาะสม เช่น มีภริยาหลายคน หรือไม่จดทะเบียนสมรส เป็นความไม่เหมาะสม ในขณะที่บางสังคมก็มองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว จุดนี้เรียกว่าเป็นช่องสีเทาระหว่างเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม เพราะเรื่องส่วนตัวของบุคคลบางคนก็อยู่ในความสนใจเป็นอันมากของประชาคม
แน่นอนว่าภายในกรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชน การพนันและการขันต่อย่อมถูกควบคุมตามปรกติ บ่อนการพนันถูกมองว่าเป็นภัยยิ่งกว่าสลากกินแบ่งหรือการพนันฟุตบอลทั้งที่สองอย่างหลังมีแพร่หลายดาษดื่น นอกจากนี้ ในบางสังคม การร่ำสุรายาเมาในที่สาธารณะและการทำแท้งยังเป็นสิ่งที่รับไม่ได้ มีการออกกฎหมายควบคุมพฤติกรรมเช่นว่าด้วยโดยเหตุผลเพื่อพิทักษ์ธำรงศีลธรรมอันดีของประชาชน ซึ่งว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว กฎหมายดังกล่าวที่มามาทุกยุคทุกสมัยก็ตั้งอยู่บนเหตุผลเดียวกัน ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะมีกฎหมายอนุญาตให้ทำแท้งอย่างถูกต้องก็ตาม คนก็ยังมองว่าเป็นบาปเป็นความไม่เหมาะสม
กรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชนนั้นมีความเปลี่ยนแปลงไปทุกยุคทุกสมัย บางทีก็เปิดกว้างขึ้น และบางทีก็หดแคบลงมาก เช่น เมื่อก่อนนี้การรับประทานอาหารบนถนนที่เรียกว่า "เดินไปกินไป" หรือการที่ผู้หญิงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ จะถูกประณามหยามเหยียดอย่างที่สุด แต่ปัจจุบันสังคมเปิดกว้างขึ้น หรือบางกลุ่มแนวคิดอาจเรียกว่าสังคม "หน้าทน" มากขึ้นก็ว่าได้

**ดูเพิ่ม**
 ความสงบเรียบร้อยของประชาชน
หมวดหมู่:นิติศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์
หมวดหมู่:ศีลธรรม
เรย์ ชาลส์

เรย์ ชาลส์ โรบินสัน ซีเจียร์ (Ray Charles Robinson Sr.) (23 กันยายน ค.ศ. 1930 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 2004) เป็นนักเปียโน นักร้อง นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ที่เป็นผู้ทำให้เพลงริธึมแอนด์บลูส์ เป็นรูป เป็นร่าง เขานำจิตวิญญาของเพลงคันทรีเข้ากับป็อปสแตนดาร์ด  ผ่านการบันทึกเสียงสมัยใหม่ เขายังนำเพลง "America the Beautiful" มาทำใหม่ จน เอ็ด แบรดลีย์ แห่งรายการ 60 Minutes เรียกว่า "เป็นเวอร์ชันของเพลงธีมเพลงชาติ ที่คลาสสิก ที่จะมีคนร้องมันได้" แฟรงก์ ซินาตรา เรียกเขาว่า "อัจฉริยะตัวจริงของวงการเพลง"
ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับชาร์ลสอยู่ที่อันดับ 10 ของศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และเขายังได้รับการโหวดให้เป็นอันดับ 2 ของการจัดอันดับในเดือนพฤศจิกายน 2008 ในหัวข้อ 100 นักร้องที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:นักดนตรีตาบอด
ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน

คำสำคัญว่า "ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน" หรือ "ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน" (public order or good morals) ให้แยกดูเป็นเรื่อง คือ- ความสงบเรียบร้อยของประชาชน และ- ศีลธรรมอันดีของประชาชน
บัสตา ไรมส์

บัสตา ไรมส์ (Busta Rhymes) หรือมีชื่อจริงว่า เทรเวอร์ สมิธ จูเนียร์ (Trevor Smith, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักแต่ง เขามีรกรากอยู่ที่จาเมก้า ชื่อของเขาตั้งโดย ชัก ดี จากวงพับบลิกเอนิมี ตั้งขึ้นจากอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ตำแหน่ง wide receiver  (จอร์จ "บัสเตอร์" ไรมส์) หลังจากเห็นการแสดงของเขา บัสตา ไรมส์เป็นสมาชิกวง Leaders of the New School ออกผลงานอัลบั้ม 2 ชุด ร่วมกับวง ก่อนที่วงจะแตกไปในปี 1996 เขามีผลงานเดี่ยวมีซิงเกิลฮิตอย่าง "Woo Hah
Got You All in Check"

**ผลงานอัลบั้ม**
 The Coming (1996)- When Disaster Strikes (1997)- E.L.E. (Extinction Level Event): The Final World Front (1998)- Anarchy (2000)- Genesis (2001)- It Ain't Safe No More (2002)- The Big Bang (2006)- Back on My B.S. (2009)

**ผลงานแสดงภาพยนตร์**
 Who's the Man? (1993), Jaween- Strapped (1993), Buster- Higher Learning (1995), Dreads- Cosby (1997), Philip- The Steve Harvey Show (1998), Zack- The Wayans Bros (1998), himself- The Rugrats Movie (1998), Reptar Wagon – voice- Shaft (2000), Rasaan- Finding Forrester (2000), Terrell Wallace- Space Ghost Coast to Coast (2001), himself- Narc (2002), Darnell 'Big D Love' Beery- Halloween: Resurrection (2002), Freddie Harris- The Neptunes Present: Dude We're Going to Rio! (2003), Rhymes- Death of a Dynasty (2003)- Full Clip (2004), Pope- Busta Rhymes: Everything Remains Raw (2004)- The Boondocks (2007), Flonominal- Order of Redemption (2008), Al Bowen- The Jamie Foxx Show, Himself
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
จักรพรรดินีญี่ปุ่น

จักรพรรดินีญี่ปุ่น คือพระอิสริยยศของอิสตรีผู้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่น (josei tennō) และอาจหมายถึงจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิญี่ปุ่น (kōgō) โดยจักรพรรดินีอัครมเหสีในรัชกาลปัจจุบันคือจักรพรรดินีมาซาโกะในจักรพรรดินารูฮิโตะ

**จักรพรรดินีผู้ครองราชย์**
ตามประวัติศาสตร์ ญี่ปุ่นเคยมีจักรพรรดินีขึ้นเสวยราชสมบัติแปดพระองค์ (หากนับจักรพรรดินีจิงงุ จะมีทั้งหมดเก้าพระองค์ ในจำนวนนี้มีสองพระองค์ครองราชย์สองครั้ง) ซึ่งทั้งหมดจะถูกคัดเลือกมาจากผู้ที่สืบสันดานจากพระราชวงศ์เมื่อนับจากฝ่ายบิดา ทั้งนี้นักวิชาการบางส่วนมองว่าการครองราชย์ของจักรพรรดินีของญี่ปุ่นนั้นเป็นการครองราชย์อย่างชั่วคราวเท่านั้น และสงวนพระราชบัลลังก์เอาไว้เฉพาะแก่เจ้านายบุรุษเพศเท่านั้น ครั้นหลายศตวรรษต่อมาได้มีกฎมณเฑียรบาล พ.ศ. 2432 ซึ่งออกมาพร้อมกับรัฐธรรมนูญเมจิระบุว่ามิให้เจ้านายเพศหญิงขึ้นครองราชสมบัติ แม้จะเคยมีความพยายามที่แก้ไขกฎมณเฑียรบาลเพื่อปูทางให้เจ้านายที่เป็นหญิงขึ้นเสวยราชย์ แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จ
# จักรพรรดินีจิงงุ (ครองราชย์ พ.ศ. 744–812) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ยังเป็นที่ถกเถียง)
# จักรพรรดินีซุอิโกะ (ครองราชย์ พ.ศ. 1136–1171) จักรพรรดินีผู้เสวยราชย์พระองค์แรก
# จักรพรรดินีโคเงียวกุ (ครองราชย์ครั้งแรก พ.ศ. 1185–1188) หรือจักรพรรดินีไซเม (ครองราชย์ที่สอง พ.ศ. 1198–1204)
# จักรพรรดินีจิโต (ครองราชย์ พ.ศ. 1233–1240)
# จักรพรรดินีเก็มเม (ครองราชย์ พ.ศ. 1250–1258)
# จักรพรรดินีเก็นโช (ครองราชย์ พ.ศ. 1258–1267)
# จักรพรรดินีโคเก็ง (ครองราชย์ครั้งแรก พ.ศ. 1292–1301) หรือจักรพรรดินีโชตะกุ (ครองราชย์ที่สอง พ.ศ. 1307–1313)
# จักรพรรดินีเมโช (ครองราชย์ พ.ศ. 2172–2186)
# จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ (ครองราชย์ พ.ศ. 2305–2314) จักรพรรดินีผู้เสวยราชย์พระองค์ล่าสุด

**จักรพรรดินีอัครมเหสี**
แต่เดิมตำแหน่งพระชายาในองค์จักรพรรดิญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่าเจ้าหญิง เช่น เจ้าหญิงอิวะพระชายาในจักรพรรดินิมเมียว จนกระทั่งในรัชกาลจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระอัครมเหสีคือโคเมียวผู้มาจากตระกูลฟูจิวาระเป็น โคโง (kōgō) พระองค์แรก แต่เดิมจะแบ่งพระอิสริยยศไว้ได้แก่ ชูงู (chūgū) สำหรับพระชายา, โคโง (kōgō) หรือ โคไตโง (Kōtaigō) สำหรับพระราชชนนีหรือจักรพรรดินีวิธวา และ ไทโคไตโง (Tai-Kōtaigō) สำหรับพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งกลางยุคเฮอัง มีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาเพียงพระองค์เดียว เรียกว่าชูงู ครั้นในรัชสมัยจักรพรรดิอิจิโจมีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาสองพระองค์ องค์แรกเรียกโคโงอีกองค์เรียกชูงู มีกรณีหนึ่งในรัชกาลจักรพรรดิโฮริกาวะ ได้สถาปนาเจ้าหญิงยะซุโกะหรือเทชิพระวิมาดา (准母; พระมารดาเลี้ยง) ขึ้นเป็นโคโง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินี
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 กุมภาพันธ์ 1

* ราฟาเอล นาดาล และ เซเรนา วิลเลียมส์ ชนะการแข่งขันเทนนิสออสเตรเลียนโอเพน ประเภทชายเดี่ยวและหญิงเดี่ยวตามลำดับ 
}
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/เครื่องดื่มชูกำลัง

=== เครื่องดื่มชูกำลัง**
เครื่องดื่มชูกำลัง ถูกเสนอเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อ Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# การควบคุมเครื่องดื่มชูกำลังในประเทศไทย  น่าจะพูดครอบคลุมทุกส่วนของโลก ไม่เจาะจงเฉพาะประเทศไทย --Sry85 01:01, 26 มกราคม 2552 (ICT)
#* แก้แล้วครับ --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 19:30, 27 มกราคม 2552 (ICT)
#** ที่เพิ่มมา เนื้อหาหนักทางประเทศไทย 70 % ส่วนประเทศที่เหลือรวมกันอีก 3 ประเทศ ... ควรสรุปความประเทศไทย และหาเนื้อหาประเทศอื่นเพิ่มขึ้น --Sry85 00:16, 28 มกราคม 2552 (ICT)
# หัวข้อ บรรจุภัณฑ์ เนื้อหาไม่ครบถ้วน เนื้อหาส่วนนี้เพิ่มเติมได้อีกมาก --Sry85 01:01, 26 มกราคม 2552 (ICT)
#* เพิ่มแล้วครับ --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 23:38, 26 มกราคม 2552 (ICT)
#** หัวข้อนี้ เริ่มพูดก็ปี 2545 เลย ตอนแรก ๆ หายไปไหน มันดูห้วน ๆ ครับ --Sry85 20:15, 27 มกราคม 2552 (ICT)
#*** แก้รูปแบบแล้วครับ --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 10:45, 8 กุมภาพันธ์ 2552 (ICT)
# จากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ (เท่าที่ผมอ่านออกนั้น ผมมีข้อสังเกตคือ)เครื่องดื่มชูกำลังในประเทศอื่นอาจมี คาเฟอีน และ/หรือ ปริมาตรต่อขวดหรือกระป๋อง แตกต่างไปจากเครื่องดื่มชูกำลังของไทยครับ --lovekrittaya gwperi 22:52, 26 มกราคม 2552 (ICT)
#* จริงด้วย รู้สึกว่าเน้นประเทศไทยมากไปนิดนึง --Octra Dagostino 20:18, 27 มกราคม 2552 (ICT)
# เห็นมีพูดถึง ผลกระทบของเครื่องดื่มชูกำลัง ไม่มีพูดถึงเรื่องประโยชน์บ้างเหรอครับ --Sry85 00:22, 28 มกราคม 2552 (ICT)
#* เพิ่มแล้วบางส่วนครับ เดี๋ยวเพิ่มเนื้อหาในส่วนนี้อีกครับ --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 20:04, 28 มกราคม 2552 (ICT)
#** เสร็จแล้วครับ --Mopza 25px พูดคุย-ฝากคำถาม 15:12, 7 กุมภาพันธ์ 2552 (ICT)
# คิดว่าเครื่องดื่มชูกำลัง น่าจะมีหลากหลายรูปแบบ น่าจะอธิบายความหลากหลายนี้ด้วย เพราะแต่ละที่ก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว แนะนำให้ดูบทความ เบียร์ในภาษาอังกฤษ :en:Beer ประกอบ รวมถึงในส่วนหัวข้ออื่นในการพัฒนาบทความ--Sry85 00:27, 28 มกราคม 2552 (ICT)
พระทรมานของพระเยซู

ไฟล์:Lucas Cranach d.Ä. - Kreuzigung mit dem gläubigen Hauptmann (Sevilla).jpg|thumb|300px |“การตรึงพระเยซูที่กางเขน” โดย ลูคัส ครานาค ราว ค.ศ. 1538
พระทรมานของพระเยซู (Passion of Jesus) เป็นศัพท์ทางเทววิทยาคริสเตียนที่บรรยายเหตุการณ์ความทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกายและทางจิตใจของพระเยซูในช่วงเวลาก่อนที่จะทรงถูกพิจารณาคดี และถูกตัดสินให้ถูกประหารชีวิตโดยการตรึงกางเขน การตรึงพระเยซูที่กางเขนถือเป็นเหตุการณ์สำคัญที่เป็นหัวใจของความเชื่อในคริสต์ศาสนา
รากศัพท์ของคำว่า “Passion” มาจากภาษาละติน “passus” (ซึ่งมีรากมาจาก “pati, patior” ที่แปลว่า “ความทรมาน” ที่เกิดจากภายนอก) ,  เป็นคำที่เริ่มใช้ครั้งแรกในข้อเขียนทางคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ที่บรรยายความทุกข์ทรมานของพระเยซู  แต่คำว่า “Passion” มามีความหมายกว้างขึ้นในสมัยต่อมา
ส่วนวลี “ความระทมของพระเยซู” (“Agony of Jesus”) มีความหมายเฉพาะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสวนเกทเสมนี -- “พระเยซูในสวนเกทเสมนี” ที่ทรงอธิษฐานสวดภาวนาในสวนก่อนที่จะทรงถูกจับ  “ความระทม” จึงหมายถึงสภาวะทางจิตใจ
ข้อเขียนในพระวรสารในสารบบที่บรรยายถึงพระมหาทรมานเรียกว่า  “Passion” หรือ  “พระทรมานของพระเยซู” พระวรสารอื่นที่บรรยายเหตุการณ์นี้ก็ได้แก่พระวรสารนักบุญเปโตร

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ชีวิตของพระเยซู - พระเยซู 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  MSN article - “ทำไมจึงเรียกว่า Passion?” date=2004-08-14 -  “Passion” ที่ Biblical Art date=2013-05-14 
หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู

หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะแบ่งตามหัวเรื่อง
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ

หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:ศิลปะแบ่งตามหัวเรื่อง
ติ่งเนื้อเมือก

ติ่งเนื้อเมือก (polyp) เป็นเนื้อเยื่อที่เจริญยื่นออกมาจากเยื่อเมือก (mucous membrane) อย่างผิดปกติ หากติ่งเนื้อนี้มีก้านที่ยึดติดกับพื้นผิวเดิมจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกมีก้าน (pedunculated polyp) แต่หากไม่มีก้านจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกติดฐาน หรือติ่งเนื้อเมือกไร้ก้าน (sessile polyp) 
ติ่งเนื้อเมือกมักพบบ่อยที่ลำไส้ใหญ่ กระเพาะอาหาร จมูก โพรงอากาศข้างจมูก กระเพาะปัสสาวะ และมดลูก และยังอาจพบตามส่วนใดๆ ของร่างกายที่มีเยื่อเมือกเช่นปากมดลูก หรือลำไส้เล็ก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ASGE Website dedicated to colon cancer awareness and early detection.-  ASGE Website educating the public about endoscopy. date=2006-04-27 -  National Institutes of Health polyp website date=2014-10-17 -  Thorough review of polyposis syndromes by Dr. Ali Nawaz Khan with CME available-  Explanation of colon polyps and colon cancer in lay terms. date=2007-10-24 -  "How I Do It" — Removing large or sessile colonic polyps. Dr. Brian Saunders MD FRCP; St. Mark’s Academic Institute; Harrow, Middlesex, UK. Retrieved April 9, 2008.
หมวดหมู่:นรีเวชวิทยา
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:ระบบสืบพันธุ์
หมวดหมู่:วิทยามะเร็ง
บ็อบ ดิลลัน

บ็อบ ดิลลัน (Bob Dylan) หรือชื่อจริง โรเบิร์ต อัลเลน ซิมเมอร์แมน (Robert Allen Zimmerman; เกิด 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ศิลปิน จิตรกร นักประพันธ์ และกวีชาวอเมริกัน ที่มีผลงานในวงการดนตรีมาตลอดกว่า 5 ทศวรรษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1960 จนได้รับฉายาให้เป็น "ราชาแห่งโฟล์ก" ด้วยภาพลักษณ์ของดิลลันในการแต่งเพลงที่เน้นเนื้อหาทางสังคมและการต่อต้านสงคราม มีเพลงตัวอย่างเช่น  "Blowin' in the Wind" และ "The Times They Are a-Changin'" ที่ได้กลายมาเป็นหนึ่งในเพลงสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวทางสิทธิมนุษยชนและการต่อต้านสงครามในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เขายังได้ออกซิงเกิล "Like a Rolling Stone" ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปี ค.ศ. 1965 และได้รับการจัดอันดับจากโรลลิงสโตนให้เป็นเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับความนิยมอย่างยิ่งในช่วงกลางยุค 1960 ที่มีโอกาสได้ขึ้นชาร์ตสูงๆ แต่ถึงอย่างก็ดีดิลลัน ก็ถูกวิจารณ์จากศิลปินโฟล์กด้วยกัน ที่เขาได้หันกลับร่วมบรรเลงกับวงกีตาร์ไฟฟ้า ซึ่งนับเป็นการทิ้งแนวเพลงโฟล์ก ที่เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้นำ "ยุคบุกเบิกดนตรีโฟล์กอเมริกัน" (American folk music revival)
เนื้อเพลงของดิลลันยุคแรก จะเกี่ยวกับการเมือง สังคม ปรัชญา และอิทธิพลจากวรรณคดี ดนตรีของเขาได้ต่อต้านกระแสนิยมทางดนตรีป็อปและนำโฟล์กเข้ามามีบทบาทในกระแสสังคม เขาได้รับแรงบันดาลใจด้านการแสดงมาจาก ลิตเทิล ริชาร์ด และการประพันธ์เพลงแบบ วูดดี กัทรี, โรเบิร์ต จอห์นสัน และแฮงก์ วิลเลียมส์ ตลอดชีวิตด้านงานดนตรีของเขา ดิลลันได้ขยายสาแหรกแนวย่อยดนตรีเป็นจำนวนมาก ได้เป็นผู้บุกเบิกวงการเพลงโฟล์กในอเมริกันสู่โฟล์กในอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และผลักดันดนตรีโฟล์กให้กลับมาได้รับความนิยม รวมไปถึงบลูส์, คันทรี, กอสเปล, ร็อกอะบิลลี และแจ๊ส ดิลลัน เป็นที่รู้จักจากศิลปินที่ทั้งแต่งและร้องเอง จนได้รับการยกย่องให้เป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง และภาพลักษณ์การแสดงสดที่เล่นกีตาร์ พร้อมกับเปล่าฮาร์โมนิกา รวมไปถึงคีย์บอร์ด เขาได้จัดทัวร์คอนเสิร์ตอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายยุค 1980 จนได้รับการยกย่องให้เป็นทัวร์ "Never Ending Tour"
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ดิลลันได้ออกผลงานวาดรูปและลงสีมาแล้วกว่า 6 เล่ม และได้รับการจัดแสดงในเวทีใหญ่หลายครั้ง ในด้านงานดนตรี ดิลลันได้จำหน่ายอัลบั้มไปแล้วกว่า 100 ล้านชุด ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายอัลบั้มโดยรวมสูงที่สุดตลอดกาล เขายังได้รับรางวัลมากมาย ไม่ว่าจะเป็น 11 รางวัลแกรมมี รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ ดิลลันได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล, หอเกียรติยศมินนิโซตามิวสิก, หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลงแนชวิลล์ และ หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลง ในปี ค.ศ. 2008 เขาก็ได้รับรางวัลจากพูลิตเซอร์ ในโอกาศพิเศษสำหรับ "ที่เขาสร้างไว้ต่อวงการดนตรีนิยมและวัฒนธรรมอเมริกัน ด้วยเนื้อเพลงและบทประพันธ์ที่เรียบเรียงอย่างทรงพลัง" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดิลลันได้รับเกียรติรับเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี ซึ่งถือเป็นเหรียญสูงสุดของพลเรือน จากประธานาธิบดีสหรัฐ บารัค โอบามา
ในปี ค.ศ. 2016 ดิลลันได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:กวีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอะไซลัมเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
การประชุมทางไกล

การประชุมทางไกล หมายถึง การประชุมของคนหลายคนและเครื่องจักรหลายครั้งที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่เดียวกัน แต่เชื่อมโยงกันผ่านระบบโทรคมนาคม 
หมวดหมู่:โทรคมนาคม
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล

หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล (8 สิงหาคม พ.ศ. 2440 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา

**พระประวัติ**
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงพิไลย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2440
หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเติบโตมาในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งแต่ชันษา 4 ปี โดยมีหน้าที่เชิญหีบพระศรี พระกลด ตลอดจนเครื่องใช้ส่วนพระองค์ สมเด็จทรงพระกรุณาเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด โปรดให้ศึกษาที่โรงเรียนราชินีจนจบ ได้เป็นครูสอนหนังสือ ทรงรับใช้ใกล้ชิดพระองค์ ตามเสด็จไปในที่ต่าง ๆ และเป็นผู้อ่านหนังสือถวาย 
กระทั่งปี พ.ศ. 2454 หม่อมเจ้าพิไลยเลขาชันษา 14 ปี ทรงใกล้ชิดสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก และสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ซึ่งเสด็จกลับจากทรงศึกษาที่ทวีปยุโรปช่วงฤดูร้อน สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงพอพระทัยในหม่อมเจ้าพิไลยเลขา จึงทรงกราบทูลขอหม่อมเจ้าพิไลยเลขาจากสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงก็ทรงหมั้นหมายหม่อมเจ้าพิไลยเลขาด้วยเครื่องเพชรและพระราชทานพระราชานุญาตให้ติดต่อกันทางจดหมาย เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับไปศึกษาต่อที่ยุโรป
ในปี พ.ศ. 2458 เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับจากยุโรป และทรงรับราชการในกรมเสนาธิการทหารบก หม่อมเจ้าพิไลยเลขาซึ่งชันษา 18 ปี มิใช่เด็กหญิงที่สามารถคลุกคลีกับผู้ใดได้เหมือนแต่เดิม ในขณะที่สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงมีโอกาสพบปะเล่นหัวพูดคุยกับหญิงอื่น และต้องชะตากับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ ทำให้พระทัยหวั่นไหว อันเป็นเหตุจากความเหินห่างพระคู่หมั้น และได้กราบทูลขอพระราชานุญาตเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงจึงพระราชทานพระราชานุญาตให้หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเสด็จกลับไปประทับกับพระบิดาที่วังวรดิศ
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528 สิริชันษา 88 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สิทธิธรรม โรหิตะสุข. “หม่อมเจ้าหญิงพิไลยเลขา ดิศกุล กับศิลปะสมัยใหม่ในประเทศไทย.” วารสารอักษรศาสตร์ (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 45, 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2559).
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลดิศกุล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:สกุลยมาภัย
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
มิซึนาชิ เรย์นะ

มิซึนาชิ เรย์นะ (Mizunashi Rena) เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

**ข้อมูลตัวละคร**
มิซึนาชิ เรย์นะ มีชื่อจริงว่า ฮอนโด ฮิเดมิ (Hondō Hidemi) รู้จักกันในองค์กรชุดดำว่า คีร์ (Kir) (โดยแท้จริงแล้วออกเสียงว่า คีล (Keel)) เธอปรากฏตัวครั้งแรกในอนิเมะตอนที่ 425 (ตรงกับมังงะเล่ม 48 ไฟล์ 9 (ไฟล์ที่ 499)) ในฐานะนักข่าว เธอเป็นเพื่อนกับนักร้อง โอกิโนะ โยโกะ ครั้งนั้นเธอขอให้ โมริ โคโกโร่ ช่วยทำคดีกดกริ่งชิ่ง ซึ่งภายหลังพบว่าเด็กเป็นคนทำ โดยคิดว่าเรย์นะตื่นสาย ไม่ไปทำงานอีกแล้วจึงจะมาช่วยปลุกให้ตื่น เพราะหน้าตาของเธอคล้ายกับแม่ของเด็กมาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเพียงเปลี่ยนเวลาออกอากาศเท่านั้น ในคดีนั้น เครื่องดักฟังของโคนันที่ติดไว้เพื่อตามรอยคนร้ายกลับไปติดบนรองเท้าของเธอ ทำให้โคนันทราบว่าเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำเช่นกันหลังจากเธอสนทนากับยินแล้ว ในช่วงนั้นองค์กรกำลังวางแผนลอบสังหารนักการเมือง อย่างไรก็ดีโคนันและเจ้าหน้าที่เอฟบีไอสามารถขัดขวางแผนนั้นได้ ระหว่างที่เธอกำลังหลบหนีนั้นเอง มอเตอร์ไซค์ของเธอเกิดอุบัติเหตุ ล้มลงและตัวเธอก็อยู่ในอาการโคม่า ทำให้เธอเป็นสมาชิกขององค์กรคนเดียวที่ถูกเอฟบีไอควบคุมตัวไว้ได้ อย่างไรก็ดีเธอฟื้นตัวจากอาการโคม่าในมังงะไฟล์ที่ 596 (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 544-545) 
หลังจากเกิดอุบัติเหตุนั้น องค์กรชุดดำก็พยายามหาตัวเธอโดยการส่งสายสืบไปที่โรงพยาบาลต่าง ๆ สายสืบคนหนึ่งคือ คุสุดะ ริคุมิจิ เข้าไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่คีร์อยู่ แต่เขาฆ่าตัวตายหลังจากถูกจับได้ ทำให้องค์กรชุดดำผิดสังเกต ในไฟล์ที่ 601 องค์กรชุดดำ จึงส่งระเบิดที่มีเครื่องส่งสัญญาณขนาดเล็กไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ พร้อมทำให้เกิดเหตุฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเพื่อให้ลำบากต่อการแยกตัวผู้คน โดยมีจุดประสงค์ที่จะช่วยคีร์ออกมา ต่อมาในช่วงท้ายไฟล์ที่ 601 คีร์ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์และออกอากาศทางโทรทัศน์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นแผนลวงเพื่อค้นหาห้องที่คีร์อยู่ สุดท้ายแล้วในไฟล์ที่ 603 องค์กรชุดดำสามารถช่วยเธอมาจากเอฟบีไอได้ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 546-549)
ต่อมาในไฟล์ที่ 604 (อนิเมะตอนที่551) มีการเปิดเผยว่าจริง ๆ แล้วเธอคือเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ ที่ชื่อฮอนโด ฮิเดมิ ที่แทรกซึงเข้าไปหาทางทำลายองค์กรจากภายใน เธอกับฮอนโด เอย์สึเกะ เป็นบุตรของอดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอที่เสียชีวิตแล้วที่ชื่ออีธาน ฮอนโด ซึ่งถูกเธอสังหารเพื่อไม่ให้องค์กรชุดดำสงสัย ในไฟล์ที่ 606 เธอถูกท่านผู้นั้น (บอส) สั่งให้สังหารอากาอิ ชูอิจิเพื่อพิสูจน์ความเชื่อใจต่อองค์กร ซึ่งเธอสังหารเขาในไฟล์ที่ 609 อย่างไรก็ดีชูอิจิเสียชีวิตในการสังหารครั้งนั้นยังคงเป็นปริศนาอยู่ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 551)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:องค์กรชุดดำ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฮาฟุ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สำนักข่าวกรองกลาง
หมวดหมู่:ตัวละครสายลับในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับและจารชน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีการสร้างตัวตนใหม่
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโอซากะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:องค์กรชุดดำ

หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการร้าย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคนนอกกฎหมาย
ชุดดำ
หมวดหมู่:ตัวร้ายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดเพชรบุรี)

วัดไผ่ล้อม ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

**ประวัติ**
วัดไผ่ล้อม สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายในบริเวณที่เป็นเขตเมืองเก่า โบราณสถานสำคัญของวัดนี้ ได้แก่พระอุโบสถ กับซุ้มพระและเจดีย์รายทรงเครื่อง พระอุโบสถเป็นอาคามก่ออิฐถือปูน ที่มีลักษณะพิเศษ คือ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหน้าประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนหลังเป็นห้องว่าง มีผนังกั้นกลาง และเจาะช่องประตูตรงกลาง 1 ช่อง หน้าบันของผนังกั้นกลาง มีการประดับลวดลายปูนปั้นรูปนารายณ์ทรงครุฑ ถัดลงมาเป็นลายปูนปั้นเต็มผนัง ประกอบด้วยพระพุทธบาทอยู่เหนือสุด สันนิษฐานว่าเป็นภาพรอยพระพุทธบาทเขาสุมนกูฎในลังกาทวีป
ส่วนอื่นๆ เป็นพระพุทธรูปและรูปบุคคล ที่เด่นคือ รูปจำลองอาคารทรงต่างๆ ยังเป็นภาพปั้นเรื่องราว ซึ่งมีองค์ประกอบต่อเนื่องแห่งเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีลวดลายปูนปั้นประดับที่งดงามในส่วนอื่นๆ อีก เช่น หน้าบันทิศตะวันตก บัวหัวเสาของเสาอิง รวมทั้งซุ้มประตู และหน้าต่าง
ไผ่ล้อม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม

จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม (George Villiers, 1st Duke of Buckingham z) (28 สิงหาคม ค.ศ. 1592 - (23 สิงหาคม ค.ศ. 1628) เป็นข้าราชสำนักคนโปรดและบางหลักฐานก็อ้างว่าเป็นคนรักของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ 

**เบื้องต้น**
จอร์จ วิลเลิร์สเกิดที่บรุกสบีย์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ เมื่อวันที่ 28 สิหาคม ค.ศ. 1592 เป็นบุตรของขุนนางชั้นผู้น้อยชื่อเซอร์จอร์จและแมรี วิลเลิร์ส เคาน์เตสแห่งบักกิงแฮม (Mary Villiers, Countess of Buckingham) ผู้เป็นลูกสาวของแอนโทนี โบม็องแห่งเกล็นฟิลด์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ แมรีถูกทิ้งให้เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาวและเป็นผู้ให้การศึกษาเกี่ยวกับชีวิตในราชสำนักแก่วิลเลิร์ส และในที่สุดวิลเลิร์สก็ถูกส่งไปฝรั่งเศสพร้อมกับเซอร์จอร์จ อีเลียต (John Eliot). 
วิลเลิร์สเรียนรู้สิ่งต่างๆ อย่างรวดเร็วรวมทั้งสามารถเต้นรำได้ดีและมีความสามารถในกีฬาฟันดาบแต่พูดภาษาฝรั่งเศสได้เพียงเล็กน้อย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1614 วิลเลิร์สผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น “ชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาที่สุดในอังกฤษ” ก็ถูกนำตัวเข้าเฝ้าพระเจ้าเจมส์เพื่อหวังที่ให้เป็นคนโปรดคนใหม่ ซึ่งทำให้เป็นการลดอำนาจของโรเบิร์ต คารร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซต (Robert Carr, 1st Earl of Somerset) ที่เป็นคนโปรดในราชสำนักในขณะนั้น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ - พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2135
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบักกิงแฮม
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
จอร์จ วิลเลียร์ส ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม

จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 (ภาษาอังกฤษ: George Villiers, 2nd Duke of Buckingham) (30 มกราคม ค.ศ. 1628 - (16 เมษายน ค.ศ. 1687) จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษและเป็นบุตรของจอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 ผู้เป็นข้าราชสำนักคนโปรดของพระเจ้าเจมส์ที่ 1และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และ แคทเธอริน วิลเลียรส์ (Katherine Villiers, Duchess of Buckingham) เมื่อบิดาเสียชีวิตดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 มีอายุเพียง 4 เดือน ดยุคและฟรานซิสน้องชายจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พร้อมกับพระราชโอรสธิดาของพระองค์เอง และได้รับการศึกษาจาก วิทยาลัยทรินิตี, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และได้รับปริญญาโททางศิลปะในปี ค.ศ. 1642

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 - สงครามกลางเมืองอังกฤษ - สมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2171
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบักกิงแฮม
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
ซาคาจาเวีย

อนุสาวรีย์ซาคาจาเวีย ในนอร์ธดาโกต้า
ซาคาจาเวีย (Sacagawea หรือ Sakakawea หรือ Sacajawea) (1788 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1812) เป็นหญิงสาวพื้นเมืองชาวอินเดียนแดง ที่ได้ร่วมเดินทางสำรวจรัฐลุยเซียนา ของอเมริกากับเมริวีเธอร์ ลูอิสและวิลเลียม คลาร์ก เธอเดินทางไปร่วมกับพันไมล์ในนอร์ธดาโกต้า ไปสู่มหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างปี 1804-1806 เธอมีชื่อเล่นว่า "จานีย์" ตั้งโดยคลาร์ก 
ข้อมูลที่น่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับซาคาจาเวียมีอยู่ไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องตำนาน The National American Woman Suffrage Association ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ลงมติให้เธอเป็นสัญลักษณ์คุณค่าของผู้หญิงและเสรีภาพ สร้างอนุสาวรีย์และหินสลักแด่เธอ และทำหลายอย่างเพื่อเผยแพร่เรื่องราวความสำเร็จของเธอ
นอกจากนี้ยังมีการทำเหรียญดอลลาร์เป็นรูปเธอและลูกชายของเธอ Jean Baptiste

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
เจมส์ สกอตต์ ดยุกที่ 1 แห่งมอนมัธ

เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 หรือ เจมส์ ครอฟต์ (ภาษาอังกฤษ: James Scott, 1st Duke of Monmouth หรือ James Crofts) (9 เมษายน ค.ศ. 1649 - (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1685) เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1649 ที่ร็อตเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์และเสียชีวิตโดยการถูกประหารชีวิตที่หอคอยแห่งลอนดอน, อังกฤษ เจมส์ สกอตต์เป็นโอรสนอกกฎหมายของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและพระสนมลูซิ วอลเตอร์ (Lucy Walter) ผู้ที่ติดตามพระองค์ไปลี้ภัยในยุโรปหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์--พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1--ทรงถูกปลงพระชนม์ ต่อมาตัวดยุคแห่งมอนม็อธเองก็ถูกประหารชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1685 หลังจากการพยายามโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ที่เรียกกันว่ากบฏมอนม็อธ (Monmouth Rebellion) โดยการประกาศตนว่าเป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และเป็นโปรเตสแตนต์เพื่อสร้างความนิยมต่อประชาชนในอังกฤษในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเจมส์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ- สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ- กบฏมอนม็อธ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2192
หมวดหมู่:บุคคลจากรอตเทอร์ดาม
หมวดหมู่:นักปฏิวัติ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์สจวต
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล

จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล (George Monck, 1st Duke of Albemarle; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 – 3 มกราคม ค.ศ. 1670) เป็นนักการทหารและนักการเมืองชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษกลับคืนให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2

**ชีวิตเบื้องต้น**
จอร์จ มองก์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 ที่พอทเธอริดจ์ ใกล้ทอร์ริงตันใน แคว้นเดวอน เป็นบุตรคนที่สองของเซอร์ทอมัส มองก์  มองก์ต้องหลบหนีไปต่างประเทศเมื่อไปทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ที่มองค์เห็นว่าปฏิบัติต่อพ่อของเขาไม่ถูก ในต่างประเทศมองค์ก็ไปเป็นทหารและอาสารในการร่วมการรณรงค์ที่ กาดิซ ในปี ค.ศ. 1626 และปีต่อมาในการล้อม Isle of Rhé ซึ่งเป็นการพยายามที่จะช่วยชาวโปรเตสแตนต์ฝรั่งเศสที่เมือง ลาโรแชล (La Rochelle)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ - สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:นายพลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์