จี. เอช. ฮาร์ดี้

ก็อดฟรีย์ แฮโรลด์ "จี. เอช." ฮาร์ดี้ (Godfrey Harold “G. H.” Hardy; FRS; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษคนสำคัญ เป็นที่รู้จักแพร่หลายจากผลงานด้านทฤษฎีจำนวนและคณิตวิเคราะห์ นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักนอกวงการคณิตศาสตร์ด้วยผลงานเขียนตั้งแต่ปี 1940 เรื่อง "อะโพโลจีของนักคณิตศาสตร์" (A Mathematician's Apology) ซึ่งได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในงานเขียนที่แสดงถึงความนึกคิดของนักคณิตศาสตร์ได้ดีที่สุดสำหรับผู้อ่านที่อยู่นอกวงการ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 ฮาร์ดี้ได้เป็นที่ปรึกษาแก่นักคณิตศาสตร์ชาวอินเดีย ศรีนิวาสะ รามานุจัน ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองเป็นที่ชื่นชมกันแพร่หลาย ฮาร์ดี้ตระหนักถึงอัจฉริยภาพของรามานุจันซึ่งเกิดขึ้นเองทั้งที่ไม่ได้รับการศึกษาในระบบ ในเวลาต่อมาทั้งฮาร์ดี้และรามานุจันได้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน และสร้างผลงานวิชาการร่วมกันหลายชิ้น พอล แอร์ดิช เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เคยมีผู้ถามฮาร์ดี้ว่างานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขาทำให้แก่วงการคณิตศาสตร์คืออะไร ฮาร์ดี้ตอบโดยไม่ลังเลว่า คือการค้นพบรามานุจัน เขาพูดถึงการร่วมงานระหว่างกันว่าเป็น "หนึ่งในเหตุการณ์น่าประทับใจในชีวิตของผม"

**ประวัติและผลงาน**

**ผลงาน**
ในปี 1911 ฮาร์ดี้และ จอห์น เอเดนซอร์ ลิตเติลวูด เริ่มค้นคว้าวิจัยคณิตศาสตร์ร่วมกันในหัวข้อคณิตวิเคราะห์และทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์ ทั้งคู่เสนอคำตอบบางส่วนสำหรับข้อปัญหาของแวร์ริงโดยใช้พัฒนาวิธีการที่ปัจจุบันเรียกว่าวิธีวงกลมฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด นอกจากนี้แล้วฮาร์ดี้และลิตเติลวูดได้พิสูจน์ผลลัพธ์และเสนอข้อความคาดการณ์ในด้านทฤษฎีของจำนวนเฉพาะ ข้อความคาดการณ์ที่เป็นที่รู้จักคือ ข้อความคาดการณ์ข้อแรกและข้อความคาดการณ์ข้อที่สองของฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด  ความร่วมมือของนักคณิตศาสตร์ทั้งสองได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในการทำงานร่วมกันที่ประสบผลสำเร็จอย่างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของคณิตศาสตร์ ในการบรรยายเมื่อปี 1947 ฮาราลด์ บอห์ร นักคณิตศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เล่าถึงเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเขาที่กล่าวว่า "ปัจจุบันมีนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ เพียงสามคนเท่านั้น คือ ฮาร์ดี้, ลิตเติลวูด, และฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด"xxvii
ฮาร์ดี้ยังเป็นที่รู้จักจากหลักการของฮาร์ดี-ไวน์แบร์กซึ่งเป็นหลักการพื้นฐานในพันธุศาสตร์ประชากร เขาตั้งหลักการดังกล่าวขึ้นมาในปี 1908 โดยค้นพบหลักการนี้ด้วยตัวของตัวเองแยกจากวิลเฮ็ล์ม ไวน์แบร์ก จุดเริ่มต้นมาจากฮาร์ดี้เล่นคริกเกตกับเรจินัลด์ พูนเน็ตต์ ซึ่งเป็นนักพันธุศาสตร์ พูนเน็ตต์ตั้งปัญหาข้อนี้ให้ฮาร์ดี้ในรูปคณิตศาสตร์แท้ ๆ เท่านั้น9 เป็นไปได้ว่า ฮาร์ดี้ผู้ไม่มีความสนใจในวิชาพันธุศาสตร์และกล่าวถึงคณิตศาสตร์ในหลักการนี้ว่า "ง่ายมาก" อาจไม่ตระหนักถึงความสำคัญในอนาคตของผลลัพธ์ที่เขาคิดขึ้นนี้117
เอกสารวิจัยของฮาร์ดี้ร่วมได้ทั้งหมด 7 เล่มได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด

**บรรณานุกรม**
 Hardy, G. H. (1940) Ramanujan, Cambridge University Press: London (1940). Ams Chelsea Pub. (November 25, 1999) ISBN 0-8218-2023-0.-  url-status = dead - Cite book|last=Hardy|first=G. H.|year=1952|origyear=1908|title=A Course of Pure Mathematics|edition=10th|location=Cambridge|publisher=University Press|url=|isbn=978-0521720557 (2008 reissue)|postscript=
*Cite book|id=MR 0030620|last= Hardy|first= G. H.|title= Divergent Series|url=https://archive.org/details/dli.ernet.285939|location=Oxford|publisher=Clarendon Press|year= 1949|pages=xvi+396|isbn= 978-0821826492|no-pp=true|postscript=- isbn = 0198533403

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Quotations of G. H. Hardy- Hardy's work on Number Theory
*I. Grattan-Guinness, " The interest of G.H. Hardy, F.R.S. in the philosophy and the history of mathematics date=2006-08-19 
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
1947