Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เลนา เมเยอร์-ลันดรุท

เลนา เมเยอร์-ลันดรุท (Lena Meyer-Landrut) เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1991, หรือใช้ชื่อว่า เลนา เป็นนักร้องชาวเยอรมัน เธอเป็นตัวแทนเยอรมนีในการประกวดเพลงยูโรวิชัน ในปี 2010 ณ เทเลนอร์ อารีนา เขตฟอเนบุ เมืองแบรุม  ประเทศนอร์เวย์ โดยเธอสามารถนำเพลง "Satellite" ชนะในการแข่งขัน ด้วยคะแนน 246 คะแนนในรอบตัดสินเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ทางด้านอันดับเพลง เธอสร้างสถิติมีเพลงเปิดตัวติดชาร์ต 3 เพลงในท็อป 5 บนเยอรมันซิงเกิลส์ชาร์ต  ซิงเกิล "Satellite" เปิดตัวที่อันดับ 1 ในเยอรมนีและได้รับแผ่นเสียงทองคำ 3 แผ่น ในเดือนพฤษภาคม 2010 เธออกผลงานอัลบั้มแรกชุด My Cassette Player ที่เปิดตัวที่อันดับ 1 บนเยอรมันอัลบั้มส์ชาร์ต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1=http://www.lena-meyer-landrut.com/- lenameyerlandrut- Lena Meyer-Landrut-  Profile date=2010-03-28  at Eurovision.ndr.de -  Profile date=2021-02-11  at Unser-Star-fuer-Oslo.de -  Videos of Meyer-Landrut's performances date=2021-02-11  at Unser-Star-fuer-Oslo.de -  Video of Meyer-Landrut's performances at the Eurovision Song Contest 2010 
หมวดหมู่:นักร้องเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:บุคคลจากฮันโนเฟอร์
ลิม จุงเคือน

ลิม จุงเคือน  (Jung-Keun Lim) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2507 สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 4) แพ้ 5 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2532)- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 22 ตุลาคม 2532 ชนะน็อค เด่น ชูวัฒนะ ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 มีนาคม 2533 ชนะน็อค มาซาโตะ ทานากะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 23 กรกฎาคม 2533 แพ้น็อค ฮุมเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 5 ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
มาซากาซุ ซูงาวาระ

มาซากาซุ ซูงาวาระ (Sugawara Masakazu) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองนาโงยะ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 22 ครั้ง (น็อก 11 ครั้ง) แพ้ 3 ครั้ง และเสมอ 4 ครั้ง 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 20 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะคะแนน ยาซูโอะ คูนิมิ ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 26 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 3 ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากนาโงยะ
บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง

เลขที่ 10 ถนนดาวนิง (10 Downing Street) ในลอนดอน หรือที่รู้จักกันทั่วไปในสหราชอาณาจักรว่า บ้านเลขที่ 10 เป็นที่พำนักและสำนักงานอย่างเป็นทางการของนายธนารักษ์เอก (First Lord of the Treasury) ตั้งอยู่บนถนนดาวนิงในนครเวสต์มินสเตอร์ และยังเป็นสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลสหราชอาณาจักร อีกทั้งยังเป็นที่พำนักของนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ผู้ซึ่งปัจจุบันได้ถือว่าดำรงตำแหน่งนายธนารักษ์เอกแห่งราชสมบัติไปด้วย
บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิงถือว่าเป็นสถานที่ที่โด่งดังทั้งในสหราชอาณาจักรเองและในโลก ตัวอาคารมีอายุเกือบ 300 ปี ภายในมีห้องประมาณ 100 ห้องชั้นสามเป็นที่พักอาศัยส่วนตัวและมีห้องครัวอยู่ชั้นแรกของอาคาร ชั้นอื่น ๆ เป็นทั้งสำนักงาน, ห้องประชุม, ห้องรับแขก, ห้องนั่งเล่นและห้องทานอาหาร ที่ซึ่งนายกรัฐมนตรีได้พบปะและสังสรรค์กับบรรดาแขกผู้มีเกียรติและเหล่ารัฐมนตรีในคณะรัฐบาล ซึ่งบางครั้งรวมถึงผู้นำต่างประเทศและพระราชวงศ์ นอกจากนี้ยังมีสนามภายในอาคารและมีสวนขนาดครึ่งเอเคอร์อยู่ด้านหลัง บ้านเลขที่ 10 ตั้งอยู่ติดกับสวนสาธารณะเซนต์เจมส์ ใกล้กับพระราชวังเวสต์มินสเตอร์, อาคารรัฐสภาและพระราชวังบักกิงแฮม ซึ่งเป็นที่ประทับของ พระมหากษัตริย์ และเชื้อพระวงศ์พระองค์อื่น ๆ 
แต่เดิมบ้านเลขที่ 10 มีอาคาร 3 หลัง ใน ค.ศ. 1732 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระราชทานอาคารหลังนี้ให้แก่ โรเบิร์ต วอลโพล สำหรับเป็นสำนักของนายธนารักษ์เอก ไม่ใช่ของตัววอลโพลเอง ซึ่งต่อมาวอลโพลได้มอบหมายให้เจ้าพนักงานวิลเลียม เคนต์ เชื่อมอาคารทั้งสามหลังเข้าด้วยกัน จึงทำให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและกลายมาเป็น บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง ในปัจจุบัน อย่างไรก็ดี จุดประสงค์ให้อาคารหลังนี้เป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของนายกรัฐมนตรีก็มิได้ลุล่วงในทันที ทั้ง ๆ ที่ขนาดอันใหญ่โตและความสะดวกสบายใกล้กับรัฐสภา นายกรัฐมนนตรีคนแรก ๆ จำนวนน้อยเท่านั้นที่เคยพำนักอยู่ที่นี่ ต่อมาจากค่าดูแลรักษาที่สูงลิบ, ความเพิกเฉยต่ออาคารและการเสื่อมโทรมลงตามกาลเวลา ทำให้อาคารหลังนี้ถูกรื้อถอนหลายต่อหลายครั้ง
อย่างไรก็ดีบ้านเลขที่ 10 ก็ยังคงรอดผ่านเหตุการณ์สำคัญ ๆ ในประวัติศาสตร์อังกฤษมาได้ ใน ค.ศ. 1985 มาร์กาเรต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นได้กล่าวไว้ว่า บ้านเลขที่ 10 ได้กลายมาเป็น "หนึ่งในอัญมณีอันล้ำค่าในมรดกของชาติเรา"

**ดูเพิ่ม**
 แลร์รี ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแมวจับหนูประจำสำนักคณะรัฐมนตรี ซึ่งอยู่ในบ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 url=https://archive.org/details/no10downingstree0000jone 

**แหล่งข้อมูลอื่น**-  Prime Ministers in History
**  History of the building
**  Virtual Tour of 10 Downing Street-  Photos from the Prime Minister's Office-  10 Downing Street section from the Survey of London
** Plans of 10, 11 and 12 Downing Street (published 1931):  ground;  first;  second and third floors-  10 Downing Street on Facebook-  Virtual Tour Virtual tour of seven Downing Street rooms and the garden.

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครเวสต์มินสเตอร์
หมวดหมู่:ทำเนียบนายกรัฐมนตรี
สามย่าน (ภาพยนตร์)

สามย่าน เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก ออกฉายเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 กำกับโดยภูพิงค์ พังสะอาด, ยุทธเลิศ สิปปภาค, เจริญพร อ่อนละม้าย นำแสดงโดย เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, โก๊ะตี๋ อารามบอย, อี๊ด โปงลางสะออน, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์, ปิยา พงศ์กุลภา, ปานวาด เหมมณี, ค่อม ชวนชื่น, ลูลู่ โปงลางสะออน, ลาล่า โปงลางสะออน, ปฏิญญา ควรตระกูล, อังเคิล อดิเรก, เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของค่ายหนัง ค่าย ฟิล์ม อาร์ อัส ในเครืออาร์เอส

**นักแสดงนำ**
 ทองภูมิ  สิริพิพัฒน์  รับบท  บิ๊ก- เกียรติศักดิ์ อุดมนาค รับบท หอย- ปิยา พงศ์กุลภา รับบท เป้ย- ปานวาด เหมมณี รับบท ตุ๊กกี้- ค่อม ชวนชื่น รับบท น้าค่อม- โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบท โก๊ะตี๋- สมพงษ์ คุนาประถม รับบท แอนดี้- ดวงฤดี บุญบำรุง รับบท ผู้จัดการกองถ่าย- ขวัญนภา เรืองศรี รับบท ผู้ดูแลกิจการกองถ่าย- ปฏิญญา ควรตระกูล รับบท ป๋าต๊อบ- โซเฟีย ลา รับบท เจ๊เกี๊ยว- อดิเรก วัฏลีลา รับบท ตำรวจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=3 ย่าน (2010)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พิง ลำพระเพลิง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
รัฐตลัซกาลา

รัฐตลัซกาลา (Tlaxcala) เป็นหนึ่งใน 31 รัฐของประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ทางตะวันออก ช่วงกลางของประเทศ อยู่ติดกับรัฐปวยบลา รัฐอิดัลโก รัฐเมฮิโก เป็นรัฐที่มีขนาดเล็กที่สุด หรือเพียง 0.2% ของดินแดนในประเทศ ชื่อของรัฐนั้นตั้งขึ้นตามชื่อของเมืองหลวงของรัฐ คือเมืองตลัซกาลา 
เศรษฐกิจของรัฐโดยมาก ขึ้นอยู่กับทางด้านเกษตรกรรม อุตสาหกรรมอย่างย่อมและการท่องเที่ยว สถานที่ท่องเที่ยวคือ ของรัฐตลัซกาลา เมืองสำคัญแต่โบราณ เช่นที่ กากัซตลา (Cacaxtla) และสิ่งก่อสร้างยุคอาณานิคมรอบ ๆ เมืองตลัซกาลา

**อ้างอิง**
ตลัซกาลา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2400
หมวดหมู่:รัฐตลัซกาลา
ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน

บริษัท ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน เอสเคจี (DreamWorks Animation SKG, Inc.) (DWA) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันสัญชาติอเมริกัน ตั้งอยู่ที่เกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย มีผลงานผลิตภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน, รายการโทรทัศน์และโลกเสมือนออนไลน์ โดยผลิตภาพยนตร์แล้วทั้งหมด 33 เรื่อง รวมไปถึงภาพยนตร์ชุดเรื่อง เชร็ค, มาดากัสการ์, กังฟูแพนด้า, และ อภินิหารไวกิ้ง พิชิตมังกร โดยมีรายได้จากภาพยตร์ทั้งหมด $12.5 พันล้าน ทั่วโลก โดยมีรายได้เฉลี่ยในแต่ละภาพยนตร์ $419 ล้าน โดยภาพยนตร์เรื่อง เชร็ค 2 และ เชร็ค 3 ทำรายได้ติด 50 อันดับแรกใน ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล และ 10 อันดับแรกใน ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล อย่างไรก็ตามในอดีตสตูดิโอก็เคยสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันแบบดั้งเดิม รวมทั้งมีการร่วมสร้างกับ อาร์ดแมน แอนิเมชัน ปัจจุบันสตูดิโอสร้างภาพยนตร์เป็นคอมพิวเตอร์แอนิเมชันหมดแล้ว สตูดิโอมีภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลอคาเดมี 3 ครั้ง, รางวัลเอมมี 22 ครั้งและรางวัลแอนนีอีกนับไม่ถ้วน รวมทั้งเข้าชิงในรางวัลลูกโลกทองคำและแบฟตาอีกหลายครั้ง ในปีที่ผ่านมาสตูดิโอได้ซื้อและสร้างสาขาย่อยเพื่อที่จะกระจายการลงทุนนอกเหนือจากธุรกิจภาพยนตร์ที่มีความเสี่ยงสูง
สตูดิโอก่อตั้งจากการรวมกันของ สาขาแอนิเมชันของดรีมเวิกส์ และ แปซิฟิกเดตาอิเมจส์ (PDI) แต่เดิมก่อตั้งภายใต้ชื่อ ดรีมเวิกส์ ในปีค.ศ. 1997 โดย อัมบลิเมชัน อดีตแผนกแอนิเมชันของ อัมบลินเอนเตอร์เทนเมนส์ ก่อนจะแยกมาเป็นบริษัทมหาชนในปีค.ศ. 2004 โดยดรีมเวิกส์แอนิเมชันยังคงทำงานอยู่ที่ เกลนเดล ตลอดจนบริษัททางไกลในอินเดียและจีน
ภาพยนตร์ที่ผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชัน แต่เดิมจัดจำหน่ายทั่วโลกโดย ดรีมเวิกส์ ต่อมาจัดจำหน่ายโดย พาราเมาต์พิกเจอส์, บริษัทย่อยของ ไวอาคอม ซึ่งเข้ามาซื้อกิจการของ ดรีมเวิกส์ เมื่อกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ก่อนจะถูกบริษัท รีไลแอนซ์เอดีเอกรุ๊ป ซื้อกิจการไปในปี ค.ศ. 2008 ในปี ค.ศ. 2013, ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์, บริษัทย่อยของ ทเวนตีท์เฟิร์สเซนจูรีฟอกซ์, เข้ามาเป็นผู้จัดจำหน่ายให้กับดรีมเวิกส์แอนิเมชันถึงปี ค.ศ. 2018
ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ถูกเข้าซื้อกิจการโดยคอมเคสท์ในเดือนเมษายน ปี 2016 ด้วยราคา $3.8 พันล้าน (144 พันล้านบาท) ซึ่งถือเป็นการลดความเสี่ยงเนื่องจากดรีมเวิกส์แอนิเมชันประสบปัญหาขาดทุนมาได้ระยะหนึ่งแล้ว

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**
ภาพยนตร์ที่จะเข้าฉาย
ภาพยนตร์ที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=DreamworksTV 

หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2559
ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์

ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์ (Pre-Romanesque art and architecture) เป็นสมัยศิลปะยุโรปตะวันตกที่รุ่งเรืองไม่ก็ในช่วงการเริ่มการก่อตั้งราชอาณาจักรเมรอแว็งเฌียงเมื่อราว ค.ศ. 500 หรือจากสมัยฟื้นฟูศิลปะวิทยาในการอแล็งเฌียงเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ของสมัยศิลปะโรมาเนสก์ คำว่า "สมัยก่อนโรมาเนสก์" โดยทั่วไปแล้วใช้ในภาษาอังกฤษเท่านั้นเมื่อกล่าวถึงสถาปัตยกรรมและมหาประติมากรรม แต่ในบทความนี้จะกล่าวถึงศิลปะแขนงอื่นแต่เพียงสั้น ๆ 
หัวใจสำคัญของสมัยศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์คือการนำเข้าและการรับลักษณะศิลปะของเมดิเตอเรเนียนคลาสสิกและศิลปะคริสเตียนเข้ามาในศิลปะเจอร์มานิกที่ทำให้เกิดศิลปะลักษณะใหม่ขึ้น และในที่สุดก็วิวัฒนาการขึ้นเป็นศิลปะโรมาเนสก์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ต่อมา
ในกรอบของศิลปะสมัยกลาง ศิลปะและสถาปัตยกรรมสมัยก่อนโรมาเนสก์ตามมาจากศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานของ "อนารยชน" ซึ่งได้แก่ ศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอนในหมู่เกาะอังกฤษและศิลปะเมรอแว็งเฌียงบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป

**อ้างอิง**
Joachim E. Gaehde (1989). "Pre-Romanesque Art". Dictionary of the Middle Ages. ISBN 0-684-18276-9
*Jacques Fontaine (1995) L'art pré-roman hispanique, Nuit des temps, Editions zodiaque ISBN 2-736-90215-7

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะสมัยกลาง- ประวัติศาสตร์ยุโรป- ศิลปะตะวันตก- ศิลปะโรมาเนสก์- ศิลปะไฮเบอร์โน-แซ็กซอน- หนังสือวิจิตร- ศิลปะการอแล็งเฌียง- ศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 El Portal del Arte Románico Visigothic, Mozarabe and Romanesque art in Spain. date=2007-11-16 - Preromanesque art of Croatia. date=2012-11-04 
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมตะวันตก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
ซิโนซอรอปเทอริกซ์

ซิโนซอรอปเทอริกซ์ (Sinosauropteryx (sɪnoʊˌsoʊrɔrptɛrɪks)) เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดชนิดหนึ่ง มีชีวิตอยู่เมื่อ 120 ล้านปีก่อน  ไดโนเสาร์ชนิดนี้ผู้เชี่ยวชาญหลายคนคิดว่าเป็นตัวเชื่อมระหว่างไดโนเสาร์กับนก มันเป็นหนึ่งในพวกเทอโรพอดที่มีขน แต่ขนของมันยังไม่ค่อยเหมือนนกยังเป็นคนที่ใช้สำหรับให้ความอบอุ่นหรือขนอ่อน ตอนที่ฟอสซิลของมันค้นพบลักษณะของมันอยู่ในท่าคดตัวเหมือนกำลังบิน เทอโรพอดชนิดนี้มีลักษณะเด่นคือมีหางที่ยาวออกมา ซึ่งคาดว่าน่าจะมีไว้ถ่วงลำตัว ชื่อของมันมีความหมายว่าบิดานกแห่งจีน ฟอสซิลของมันค้นพบครั้งแรกในปีค.ศ. 1996 โดยเห๋อตุน ถือเป็นการค้นพบเทอโรพอดมีขนตัวแรกของจีน นอกจากนี้มันยังมีญาติอย่าง คอมซอกนาทัส อีกด้วย 

**ลักษณะ**
ไฟล์:Sinosauropteryx scale.png|thumb|left|ไซโนซอโรเทอริกซ์เมื่อเปรียบเทียบกับมนุษย์
ซิโนซอรอปเทอริกซ์เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดเล็กที่สุด มีขนาดความยาวโดยประมาณ 68 ซม. แต่ก็มีการพบขนาดใหญ่ที่สุดวัดได้ 98 ซม. หางมีความยาวมากเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว ไซโนซอโรเทอริกซ์แตกต่างจากไดโนเสาร์ขนาดเล็กอื่นๆ กะโหลกศีรษะบนมีขนาดใหญ่กว่ากรามพอสมควร กระดูกแขนมีขนาดสั้นมาก โดยรวม ซิโนซอรอปเทอริกซ์มีกระดูกแขนสั้นกว่า คอมซอกนาทัส ญาติสนิทของมัน นอกจากนี้ ซิโนซอรอปเทอริกซ์ยังมีชิ้นกระดูกสันหลังถึง 64 ชิ้น และมีความยาวหางมากที่สุดเมื่อเทียบสัดส่วนความยาวของลำตัวกับไดโนเสาร์เทอโรพอดอื่นๆ นอกจากนี้มันยังมีมือขนาดใหญ่มาก สำหรับอาวุธขนาดเล็กที่มีกรงเล็บยาวกว่ากระดูกแขนท่อนล่างทั้งหมด

**อาหาร == 
มีตัวอย่าง NIGP 127,587 ของ ซิโนซอรอปเทอริกซ์ถูกเก็บรักษาไว้กับซากจิ้งจก(พร้อมกะโหลก) ในท้องของมันแสดงว่ามันมีอาหารเป็นสัตว์ที่เคลื่อนไหวได้รวดเร็ว อีกทั้งยังพบฟอสซิลกิ่งก่าหลายชนิดในชั้นหินที่พบฟอสซิลของมัน
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ขนนก
รักที่รอคอย

รักที่รอคอย หรือ October Sonata เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยเอ็มพิกเจอส์ กำกับโดยสมเกียรติ์ วิทุรานิช ถูกจัดระดับเรตติ้ง ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้ดูทั่วไป  นำแสดงโดย รัชวิน วงศ์วิริยะ , ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ และ พิษณุ นิ่มสกุล มีเรื่องราวเกี่ยวกับสาวโรงงานที่ชื่อ แสงจันทร์ กับหนุ่มซึ่งกำลังจะไปเรียนต่อเมืองนอก รวี ที่บังเอิญพบกันในงานศพของพระเอกชื่อดัง มิตร ชัยบัญชา เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2513 หลังจากนั้นในวันที่ 8 ตุลาคมของทุกปีจึงเป็นวันนัดพบเจอกันที่ บังกะโล แสนมุก โฮเต็ล โดยมีหนุ่มลูกครึ่งจีน ลิ้ม ซึ่งถูกเปรียบเสมือนมือที่สาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 12 ประจำปี 2565 เนื่องในวันอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทย เมื่อวันที่ 4 ต.ค. 2565 โดย หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน)

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 18 
** ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (สมเกียรติ์ วิทุรานิช)
** ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (พิษณุ นิ่มสกุล)
** กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม (ศักดิ์ศิริ จันทรังษี และ วิทยา ชัยมงคล)
** ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม (ไกวัล กุลวัฒโนทัย)- สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2009 ครั้งที่ 8
** ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม- รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19
** ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (พิษณุ นิ่มสกุล)
** ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม (นพดล เตโช)
** บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (สมเกียรติ์ วิทุรานิช)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สมเกียรติ์ วิทุรานิช
ก้องเกียรติ โขมศิริ

ก้องเกียรติ โขมศิริ (ชื่อเล่น: โขม) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทภาพยนตร์ และในบางครั้งยังเป็นนักแสดง สำเร็จการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ทำงานเบื้องหลังวงการภาพยนตร์ โดยเป็นคนเขียนบทภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น บางระจัน, ขุนแผน, 7 ประจัญบาน ภาค 1 และ 2, ขุนศึก, คนเล่นของ ยังร่วมกำกับและเขียนบท องค์บาก อีกด้วย จนสร้างชื่อกับการเป็นทีมกำกับและเขียนบทใน ลองของ
ได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19 สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง เฉือน

**ผลงาน**

**ผลงานกำกับ**

**ภาพยนตร์**
 ลองของ (2548)- ไชยา (2550)- ลองของ 2 (2551)- เฉือน (2552)- หลุดสี่หลุด (2554) ตอน “ร้านของขวัญเพื่อคนที่คุณเกลียด”- อันธพาล (2555)- กาฝาก (ภาพยนตร์สั้น) (2555)- Take Me Home : สุขสันต์วันกลับบ้าน​ (2559)- ขุนพันธ์ (2559)- ขุนพันธ์ 2 (2561)
*ขุนแผนฟ้าฟื้น (2562)
*ขุนพันธ์ 3 (2566)
*ช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพ (2567)

**ละคร**
 ตะวันตัดบูรพา ช่องวัน (2558)- ชีวิตเพื่อฆ่า หัวใจเพื่อเธอ ช่องวัน 31 (2560)- ชายไม่จริงหญิงแท้ ช่องวัน 31 (2560)
*ลองของซีรีส์ ช่อง 3 เอชดี (2563)- Let's Fight Ghost คู่ไฟท์ไฝว้ผี ทรูเอเชียนซีรีส์ เอชดี (2564)- Bangkok Breaking มหานครเมืองลวง เน็ตฟลิกซ์ (2564)- คินน์พอร์ช ช่องวัน 31 (2565)

**มิวสิควิดีโอ**
 เพลง กินข้าวยัง? ขับร้องโดย สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (2558)

**ผลงานเขียนบท**

**ภาพยนตร์**
 ชุมเสือ แดนสิงห์ ตอน กระตุกติ่งเจ้าพ่อ (2543)- บางระจัน (2543)- 7 ประจัญบาน ภาค 1 (2544)- ขุนแผน (2545)- องค์บาก (2546)- ขุนศึก (2546)- คนเล่นของ (2547)- 7 ประจันบาน 2 (2548)- ลองของ (2548)- รักจัง (2549)- เปนชู้กับผี (2549)- ไชยา (2550)- รักสยาม เท่าฟ้า (2551)- ลองของ 2 (2551)- โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551)- อันธพาล (2555)- กาฝาก (2555)- ขุนพันธ์ (2559)- ขุนพันธ์ 2 (2561)- ขุนพันธ์ 3 (2566)- นาคี 2 (2560)

**ละคร**
 ตะวันตัดบูรพา (2558) ช่องวัน- ลูกผู้ชายเลือดเดือด (2559) ช่อง 3 เอสดี- A Love To Kill รักซ่อนแค้น (2560) ช่องวัน 31- เสียดาย (2560) ไลน์ทีวี
*คินน์พอร์ช (2565) ช่องวัน 31 

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**
 อรหันต์ซัมเมอร์ (2551) ...ลอย- ตุ๊กแกรักแป้งมาก (2557) ...เข่ง- บันทึกกรรม ตอน คุณพ่อสามล้อ (2554) ...พ่อ
*The Pool นรก 6 เมตร (2561) ... เพื่อนของเดย์ (รับเชิญ)- มนต์รักนักพากษ์ (2566) ทางช่อง Netflix- 4 King ภาค2 (2566)

**ซิทคอม**
 เป็นต่อ รับบทเป็น คุณประกิต (ตอน ศัตรูที่รัก)- บางรักซอย 9 รับบทเป็น เสี่ยอูฐ- บ้านนี้มีรัก รับบทเป็น นักมวยคู่แข่งของลิงก์

**ละคร**
 ตะวันตัดบูรพา รับบทเป็น เอเยนต์รายย่อย (รับเชิญ)- แค่เพื่อนครับเพื่อน Bad Buddy Series รับบท ลุงต๋ง

**รางวัล**
 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19 สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง เฉือน- สยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010 สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง เฉือน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 02741
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพนัสนิคม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เกรตบริเตน

หมวดหมู่:ประมุขในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ราชวงศ์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
วัลเกต

วัลเกต (Vulgate) คือคัมภีร์ไบเบิลที่เขียนเป็นภาษาละตินเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ที่ส่วนใหญ่เป็นผลงานของนักบุญเจอโรมผู้ที่ได้รับคำสั่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 1 ในปี ค.ศ. 382 ให้ปรับปรุงคัมภีร์ไบเบิลภาษาละตินฉบับ “เวตุสลาตีนา” (Vetus Latina) เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ฉบับปรับปรุงนี้ก็เรียกกันว่า “versio vulgata” ที่แปลว่า “ฉบับประชาชน” และในที่สุดก็กลายมาเป็นคัมภีร์ไบเบิลฉบับที่เป็นทางการของคริสตจักรโรมันคาทอลิก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คัมภีร์ไบเบิล- พระคัมภีร์คนยาก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Online Latin Vulgate Bible with parallel Douay-Rheims Bible and Haydock Commentary, Clementine edition, but missing 3 and 4 Esdras and the Prayer of Manasses.-  The Latin Vulgate Old Testament Bible with a line for line English translation - very useful for those that are interested in medieval literature, Stuttgart edition, but missing 3 and 4 Esdras, Manasses, Psalm 151, and Loadiceans.-  Latin Vulgate with Parallel English Douay-Rheims and King James Version, Stuttgart edition, but missing 3 and 4 Esdras, Manasses, Psalm 151, and Loadiceans.-   The Clementine Vulgate, searchable date=2018-06-10  – Version 4.1.6 (2009). Michael Tweedale, et alia. Other installable modules include Weber's Stuttgart Vulgate. Missing 3 and 4 Esdras, Manasses, Psalm 151, and Loadiceans.-  Nova Vulgata, from the Vatican-  Timeline of Jerome's translations- Stuttgart Vulgate with Apocrypha, but missing Psalm 151, Laodiceans, and most of Daniel- Scans of the Clementine Vulgate, including apocrypha
*Vulgate text of Laodiceans including a parallel English translation- Psalmus 151 date=2023-03-02  Latin text
หมวดหมู่:คัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
แม่แบบ:บทความคัดสรร/มิถุนายน 2553

ไมเคิล แจ็กสัน
ไมเคิล แจ็กสัน (29 สิงหาคม ค.ศ. 1958 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009) มีชื่อเต็มว่า ไมเคิล โจเซฟ แจ็กสัน ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น ราชาเพลงป็อป เขาเป็นลูกคนที่ 7 ของครอบครัวแจ็กสัน ปรากฏตัวครั้งแรกในระดับอาชีพด้านดนตรีตั้งแต่อายุ 11 ปี โดยเป็นหนึ่งในสมาชิกวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ ในปี 1969 เขาเริ่มมีผลงานเดี่ยวในปี 1971 ขณะที่ยังคงเป็นสมาชิกของวงอยู่ ในปี 1982 มีผลงานอัลบั้มที่ชื่อ Thriller ซึ่งถือเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาล และสี่อัลบั้มเดี่ยวที่เหลือก็ยังถือว่าเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอัลบั้มหนึ่ง อันประกอบด้วยชุด Off the Wall (1979), Bad (1987), Dangerous (1991) และ HIStory (1995) 
เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่ศิลปินที่มีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมถึงสองครั้ง ผลงานของเขาประสบความสำเร็จได้รับสถิติหลายครั้งจากกินเนสบุ๊ค รวมถึงในหัวข้อ เป็นหนึ่งใน"ศิลปินบันเทิงที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล" เขาได้รับรางวัลแกรมมี่ 13 ครั้ง มี 13 ซิงเกิ้ลที่ขึ้นอันดับ 1 ในฐานะนักร้องเดี่ยว  และมียอดขายรวมกว่า 750 ล้านชุดทั่วโลก เขาถือเป็นส่วนสำคัญในวัฒนธรรมเพลงป็อปมากว่า 4 ทศวรรษ (อ่านต่อ...)
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: วันวิสาขบูชา – กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล – มารายห์ แครี
ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
สมัยร้อยวัน

สมัยร้อยวัน (les Cent-Jours, IPA; Hundred Days) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (War of the Seventh Coalition) เป็นช่วงเวลาที่เริ่มตั้งแต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หนีจากเกาะเอลบาขึ้นสู่แผ่นดินยุโรป เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 จนถึงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1815 (เป็นเวลารวมทั้งสิ้น 111 วัน) 
คำว่า “les Cent Jours” ใช้เป็นครั้งแรกโดยเพรเฟต์แห่งปารีส กาสปาร์ด เดอ ชาโบรล ในสุนทรพจน์ต้อนรับการกลับมาของพระมหากษัตริย์p=1511
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับมายังปารีสขณะที่การประชุมแห่งเวียนนายังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม เจ็ดวันก่อนที่นโปเลียนจะเสด็จถึงปารีส คณะที่ประชุมก็ประกาศว่าพระองค์เป็นผู้นอกกฎหมาย สี่วันต่อมาสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์, รัสเซีย, ออสเตรีย  และ ปรัสเซีย รวมตัวกันเป็นสหสัมพันธมิตรและส่งกำลังทหาร 150,000 นายเข้าต่อสู้เพื่อยุติการหวนคืนสู่อำนาจของนโปเลียน การกระทำครั้งนี้เป็นการวางพื้นฐานของความขัดแย้งครั้งสุดท้ายของสงครามนโปเลียน  ความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู เป็นการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสเป็นครั้งที่สอง จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนาอันเป็นที่เสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1821

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 archive-date=7 May 2013 - page= 433 - url-access=registration- author-link=David G. Chandler- orig-year=1980- author-link=Alun Gwynne Jones, Baron Chalfont- location=Bern  (also published as: Vers la neutralité et l'indépendance. La Suisse en 1814 et 1815, Berne: Commissariat central des guerres)- year=1998 - location=London - page= 7 - pages= 112, 113 - page= 1511 - location=London - isbn=978-0-471-05225-8 - author-link=Edward Hertslet- url-access=registration- volume=1 - year=2005 - pages=353–355  - author-link=Nick Lipscombe- s2cid=145101376 - location=Berlin - location=London - location=Westminster - chapter-url=https://archive.org/stream/waterloocampaig02sibogoog#page/n767/mode/1up- location=Kjøbenhavn - pages=389–390- display-authors=etal- page= 355 - location=Staplehurst - pages= ix, 4, 114, 120 - pages= 482–483 - isbn=978-0-393-32341-2 - number=2

**แหล่งที่มา**
 pages=371–381 - pages=190–211 

**อ่านเพิ่ม**
 chapter-url=http://www.ajhw.co.uk/books/book71/book71c1/book71c1.html#Page_319- Cite book |last=Alexander |first=Robert S. |title=Bonapartism and Revolutionary Tradition in France: The Federes of 1815 |url=https://archive.org/details/bonapartismrevol0000alex |publisher=Cambridge University Press |year=1991- isbn=978-0-913037-02-7- volume=12- volume=2- Cite book |last=Mackenzie |first=Norman |title=The Escape from Elba |publisher=Oxford University Press |year=1984- Cite journal |last=Lucas |first=F.L. |author-link=F. L. Lucas |year=1965 |title='Long Lives the Emperor', an essay on The Hundred Days |url=https://archive.org/details/sim_historical-journal_1965_8_1/page/n133 |journal=The Historical Journal |volume=8 |pages=126–135 |doi=10.1017/S0018246X00026868 |jstor=3020309 |number=1- pages= 19, 152- location=London- author-link=Arthur Wellesley, 2nd Duke of Wellington
หมวดหมู่:สงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:สงครามสหสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1810
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
มาดามบัตเตอร์ฟลาย

ไฟล์:Hohenstein Madama Butterfly.jpg|thumb|250px|โปสเตอร์อุปรากรเรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย ของ จาโกโม ปุชชีนี (วาดโดยอดอลโฟ โฮเฮนสตน์, 1854–1928)
มาดามบัตเตอร์ฟลาย (Madama Butterfly) เป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ (บทประพันธ์ดั้งเดิมมี 2 องก์) ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชีนี คีตกวีชาวอิตาลี คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) เปิดการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1904 เนื้อหากล่าวถึงเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักระหว่างหญิงสาวชาวญี่ปุ่นกับนายทหารเรือชาวอเมริกัน ในไทยได้มีการสร้างเป็นละครเวทีในชื่อเรื่อง "โจโจ้ซัง" และได้มีการดัดแปลงเป็นบทละครเรื่องสาวเครือฟ้า นักวิชาการคนหนึ่งระบุว่า เรื่องราวของอุปรากรดังกล่าวอิงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในนะงะซะกิในต้นคริสต์ทศวรรษ 1890
รุ่นดั้งเดิมของอุปรากรซึ่งมี 2 องก์ แสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1904 ที่โรงอุปรากรลา สกาลาในมิลาน ได้รับการยอมรับน้อยมากแม้จะมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนรับบทนำ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเสร็จช้าและเวลาฝึกซ้อมไม่เพียงพอ ปุชชีนีทบทวนอุปรากร แบ่งองก์ที่สองเป็นสององก์ และเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ วันที่ 28 พฤษภาคม 1904 รุ่นนี้มีการแสดงในเบรสเซียและประสบความสำเร็จอย่างสูง
มาดามบัตเตอร์ฟลาย อยู่ในรายการอุปรากรที่มีการแสดงทั่วโลกมากที่สุด อันดับที่ 7 ของโอเปราเบส

**อ้างอิง**
 http://www.osknetwork.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2416- http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TURONWIzVXdNakV5TURVMU1nPT0=&sectionid=Y25Wd1lXbHRiMlJs&day=TWpBd09TMHdOUzB4TWc9PQ== date=2016-03-04 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Detailed Synopsisfix-attempted=yes -  Madame Butterfly Turns 100; A Century Ago, Puccini's Tragic Heroine First Took the Stage". NPR.-  The libretto-  Study Guide date=2009-03-04 -  John Luther Long, Madame Butterfly, the original book date=2009-02-28 -  Full Piano Score with notes- cname=Madama Butterfly-  OPERA America's Online Learning Course on Puccini's Madama Butterfly date=2010-05-18 
หมวดหมู่:อุปรากรโดยจาโกโม ปุชชีนี
หมวดหมู่:อุปรากรภาษาอิตาลี
หมวดหมู่:อุปรากรคริสต์ทศวรรษ 1900
หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์

หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์ (Utrecht Psalter) เป็นหนังสือวิจิตรที่เป็นเพลงสวดสดุดีที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และเป็นงานชิ้นสำคัญของศิลปะคาโรแล็งเชียง และน่าจะเป็นหนังสือต้นฉบับที่มีค่ามากที่สุดในเนเธอร์แลนด์ สิ่งที่เด่นที่สุดของ “หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์” คือภาพประกอบลายเส้นอันเต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจำนวน 166 ภาพสำหรับเพลงสวดสดุดีแต่ละเพลง และเนื้อหาอื่น ๆ (Chazelle, 1055) สิ่งที่ยังตกลงกันไม่ได้คือแบบอย่างที่นำมาจากหนังสือเล่มอื่นว่าจะมากน้อยเพียงใด หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์อยู่ที่อังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1000 จนถึงปี ค.ศ. 1640 ที่มีอิทธิพลอันลึกซึ้งต่อศิลปะแองโกล-แซ็กซอน จากลักษณะการเขียนการตกแต่งที่เรียกกันว่า “สกุลอูเทร็คท์” ในยุคกลางก็ได้มีการก็อปปีงานชิ้นนี้กันหลายครั้ง ฉบับสำเนาที่สมบูรณ์สร้างในปี ค.ศ. 1875 (Lowe, 237) และอีกฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1984 (Graz)

**อ้างอิง**
url=http://www.jstor.org/stable/info/3045474
*doi=10.2307/775040
*url=http://books.google.com/books?id=S88DAAAAYAAJ
*isbn=0-8014-9377-3
*doi=10.2307/2865958
*cite book|author=Roger Hinks|title=Carolingian Art|url=https://archive.org/details/carolingianartst0000hink|publisher=University of Michigan Press|isbn=0472060716|year=1974 1935 1st edn.
*doi=10.2307/3047423
*Nigel Morgan, A Survey of Manuscripts Illuminated in the British Isles, Volume 4: Early Gothic Manuscripts, Part 1 1190-1250, Harvey Miller Ltd, London, 1982, ISBN 0199210268
*year=1986
*url=http://books.google.com/books?id=XUn1samQhigC
*cite book|author=Meyer Schapiro|title=Selected Papers, volume 3, Late Antique, Early Christian and Mediaeval Art|url=https://archive.org/details/lateantiqueearly0000scha_t6t9|publisher=Chatto & Windus, London|year=1980|isbn=0701125144
*doi=10.2307/3048495
*pages=160–170
*year=2005
*year=1952
*year=1875

**ดูเพิ่ม**
 หนังสือวิจิตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:หนังสือเพลงสวดสดุดี
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:หนังสือเพลงสวดสดุดี

หน้าหนึ่งจาก “หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส”
รวมหนังสือที่เรียกว่า “หนังสือเพลงสวดสดุดี” (Psalter) ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี  (Psalms) และเนื้อหาเกี่ยวกับการสักการะอื่นๆ
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:คัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เพลงสวดสดุดี
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้

ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ 
ดูเพิ่ม
*ภาพยนตร์กำลังภายใน

หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้
พระวรสารลอร์ช

พระวรสารลอร์สช (Codex Aureus of Lorsch หรือ Lorsch Gospels) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 778 - ค.ศ. 820 ในราวรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิแฟรงค์ หลักฐานแรกที่กล่าวถึงเป็นหลักฐานที่ปรากฏที่แอบบีลอร์สชในเยอรมนีซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสถานที่ที่เขียนขึ้น ตามบันทึกที่ว่า “Evangelium scriptum cum auro pictum habens tabulas eburneas” ในบันทึกรายการของหอสมุดของแอบบีที่รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 830 ภายใต้เจ้าอาวาสอเดลลุง จากอักขระทองที่เขียนและที่ตั้งพระวรสารจึงได้รับชื่อว่า “Codex Aureus Laurensius” ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 หอสมุดของแอบบีลอร์สชถือกันว่าเป็นหอสมุดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
คริสต์ศตวรรษที่ 16 พระวรสารก็ถูกนำไปยังไฮเดลแบร์ก ออตโต ไฮน์ริคย้ายหนังสือจากหอสมุดของแอบบีไปยังหอสมุดพาเลไทน์อันมีชื่อเสียงก่อนที่แอบบีลอร์สชจะถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1563 ในปี ค.ศ. 1622 พระวรสารก็ถูกขโมยระหว่างสงครามสามสิบปี เพื่อที่จะขายให้ได้ง่ายขึ้นตัวพระวรสารก็ถูกแบ่งครึ่งและฉีกหน้าปกออก ครึ่งแรกตกไปเป็นของห้องสมุดของมิกาซซิและหลังจากนั้นก็ขายให้แก่พระสังฆราช Ignac Batthyani ครึ่งนี้ปัจจุบันเป็นของห้องสมุด Batthyaneum ที่อัลบาลูเลียในโรมาเนีย ครึ่งหลังเป็นของหอสมุดวาติกัน หน้าปกที่มีชื่อเสียงที่เป็นงานแกะสลักนูนต่ำจากงาช้างแบบคลาสสิกเป็นภาพ “พระเยซูเหยียบสัตว์” และอัครเทวดาของพิพิธภัณฑ์วาติกัน และปกหลังที่เป็นภาพ “พระแม่มารีและพระบุตร” เหนือภาพ “การประสูติของพระเยซู” เป็นของพิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ตในกรุงลอนดอน 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระวรสาร- หนังสือพระวรสาร- หนังสือวิจิตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ลอร์สช
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วาติกัน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและแอลเบิร์ต
หมวดหมู่:หนังสือพระวรสาร

หน้าหนึ่งจาก “พระวรสารเคลล์ส”
รวมหนังสือที่เรียกว่า “หนังสือพระวรสาร” (Gospel Books) ที่มีเนื้อหาเป็นพระวรสาร  (Gospel)
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์

=== ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์**
ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ ถูกเสนอเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2553
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย Mattis
สนับสนุน 
# สนับสนุน --Sry85 14:21, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
# สนับสนุน --Tinuviel | พูดคุย 100px 16:13, 10 มิถุนายน 2553 (ICT)
# 
คัดค้าน
#
#
# 
เสนอแนะการปรับปรุง
# ในหัวข้อแต่ละภาพมีภาพน้อยไป ผมเห็นว่าควรเพิ่มภาพครับ --iro 18:43, 31 พฤษภาคม 2553 (ICT)
#: ไม่ลองเทียบกับวิกิอังกฤษดูละครับ ผมว่าภาพนี่เยอะกว่าในวิกิอังกฤษอีกนะ โดยเฉพาะการเน้นบุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ นอกจากนี้ การเน้นภาพมากไปจะทำให้เนื้อหาไม่ได้ถูกเน้นเท่าที่ควร --Chris Vineyard 18:47, 31 พฤษภาคม 2553 (ICT)
#: ขอบคุณสำหรับความเห็น และ ที่ช่วยตอบ รูปสำหรับบทความนี้หายากมากค่ะ ก็พยายามหามาเท่าที่จะหาได้แล้วค่ะโดยเฉพาะภาพเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ถ้ามีใครที่เห็นภาพที่เหมาะสมอีกก็ช่วยแนะนำด้วยค่ะ แต่ก็ออกจะเห็นด้วยว่าไม่น่าจะเน้นภาพมากไป --Matt 16:09, 1 มิถุนายน 2553 (ICT)
#::คุณ Mattis ครับ ทางผู้ตรวจสอบเขาแนะนำว่าการใช้ภาพเยอะเกินไปอาจเป็นการนอกประเด็นบทความครับ จึงไม่คิดว่าควรจะนำภาพมาเพิ่มอีก (ภาพที่เหลืออาจทำลิงก์ไปคอมมอนส์แทนครับ) --Horus | พูดคุย 13:18, 3 มิถุนายน 2553 (ICT)
#:::ฮะ --Matt 23:15, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
# เห็นหลายจุดจะเขียนภาษาอังกฤษเอาไว้ แล้วแปลภาษาไทยใส่วงเล็บเอาไว้ข้างหลัง คิดว่ามันน่าจะกลับกันหรือเปล่าคะ คือเราควรจะแปลเป็นไทย เพราะอยู่ในวิกิพีเดียภาษาไทย แล้ววงเล็บภาษาอังกฤษเอาไว้ข้างหลัง? --Tinuviel | พูดคุย 100px 21:35, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
#::ถ้าเป็นชื่อหนังสือ ชื่อบทความ หรือ ชื่อนิตยสารโดยเฉพาะที่ยาวๆ ก็มักจะทิ้งภาษาอังกฤษเอาไว้ค่ะ เพราะเห็นว่าเป็นชื่อเฉพาะน่าจะเหมาะกว่า ก็ยังสองจิตสองใจอยู่เหมือนกันค่ะ --Matt 23:15, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
#:::ชื่อหนังสือ ชื่อบทความ หรือ ชื่อนิตยสารปกติแล้วถ้าไม่มีชื่อไทยอย่างเป็นทางการ จะใช้ภาษาเดิมครับแล้วแปลเป็นไทยหรือทับศัพท์ข้างหลัง เพื่อป้องกันการอ่านออกเสียงผิดพลาดหรือแปลไม่ตรงความหมาย ดังนั้นผมเห็นว่าควรทิ้งภาษาอังกฤษไว้ครับ --Chale yan 10:36, 7 มิถุนายน 2553 (ICT)
เดนนิส ฮอปเปอร์

เดนนิส ลี ฮอปเปอร์ (Dennis Lee Hopper) (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์และศิลปิน ชาวอเมริกัน เมื่อวัยหนุ่มฮอปเปอร์สนใจในการแสดง เขาเข้าศึกษาโรงเรียนนักแสดงที่ แอ็กเตอร์สสตูดิโอ เขามีผลงานแสดงในโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1955 และแสดงในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ร่วมเล่นกับเจมส์ ดีน คือเรื่อง  Rebel Without a Cause (1955) และ Giant (1956) หลังจากนั้นเขาได้แสดงบ่อยครั้งในบทแขกรับเชิญ และในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 แสดงในบทสมทบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขากำกับและแสดงในเรื่อง Easy Rider (1969) ซึ่งได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รวมถึงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม ที่เขาร่วมเขียนบทด้วย 
หลังจากนั้นเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งแสดงในเรื่อง Apocalypse Now (1979) ต่อมาเขาแสดงในเรื่อง Rumble Fish (1983) และ The Osterman Weekend (1983) และต่อมาได้เสียงตอบรับที่ดีในเรื่อง  Blue Velvet และ Hoosiers ที่เรื่องหลังนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง Colors (1988) ฮอปเปอร์แสดงในภาพยนตร์ปี 1989 เรื่อง  "Flashback" เขายังรับบทตัวร้ายในเรื่อง  Speed (1994) ผลงานยุคหลัง ๆ ของเขารวมถึงบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Crash
ฮอปเปอร์เสียชีวิตที่บ้านของเขาที่อยู่ริมชายหาด นอกเมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเช้าวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เนื่องจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานมาแล้ว 5 ครั้ง (รวมถึงแต่งงานกับมิเชลล์ ฟิลิปส์ สมาชิกวงมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์ ที่มีชีวิตสมรสเพียง 8 วัน) เขามีอาการติดแอลกอฮอล์และยาเสพติด จนเขาเลิกได้ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาถูกฟ้องหย่าโดยภรรยาคนที่ 5 โดยวิกตอเรีย ดัฟฟี เมื่อเดือนมกราคม หลังจากสมรสมา 14 ปีและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคนซัส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
คานธี (ภาพยนตร์)

คานธี เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติ สร้างขึ้นจากเรื่องจริงของมหาตมา คานธี นักการเมืองชาวอินเดีย ผู้เคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยอินเดีย จากการเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร และได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย ออกฉายในค.ศ. 1982 และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ ถึง 8 รางวัล

**เรื่องย่อ**
ในเหตุการณ์จริง อังกฤษเข้าครอบครองอินเดียใน ค.ศ. 1858 และตั้งชื่ออาณานิคมใหม่นี้ว่าบริติชราช คานธี เกิดในบริติชราชค.ศ. 1869 และได้มองเห็นและได้สัมผัสความไม่ยุติธรรม ที่ชนผิวดำและชาวรากหญ้าถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ต่อมาจึงได้ประท้วง โดยใช้วิธีแบบสันติ อหิงสา เพื่อปลดปล่อยอินเดียให้เป็นเอกราช ทุกครั้งที่ประท้วง มักมีประชาชนอินเดียเข้าร่วมนับแสน ถึงหลายล้านคน ความเดือดร้อนจากการประท้วงของคานธีมีน้อยมาก มีประชาชนเพียงไม่กี่ร้อยคน ที่ประท้วงแบบไม่สันติ แต่รัฐบาลอังกฤษพยายามรักษาอำนาจ (อันได้มาจากการรุกราน) จึงหาทางจับกุมตัวคานธีในทุกวิถีทาง และพยายามทำลายภาพลักษณ์ของคานธี
แต่ยิ่งรัฐบาลพยายามดำเนินการดังกล่าวมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้เหตุการณ์บานปลายขึ้นเท่านั้น นอกจากสังคมโลกจะไม่เชื่อรัฐบาลแล้ว หลายครั้งหลายหนที่คานธีถูกจับกุม ก็มีประชาชนที่เคียดแค้นลุกฮือจนเกิดเหตุจลาจลระดับประเทศ ต่อมาวันหนึ่ง นายพล Dyer ของฝ่ายอังกฤษ ไม่พอใจ จึงสั่งให้ยิงกราดเข้าไปในกลุ่มประชาชนในที่สาธารณะ จนมีผู้เสียชีวิต ทำให้รัฐบาลเสื่อมเสียเกียรติยศขึ้นไปอีก และถูกโลกประณามอย่างรุนแรง
จนในที่สุด หลังจากคานธีต่อสู้เพื่ออินเดียเป็นเวลายาวนานกว่า 40 ปี รัฐบาลออกประกาศในค.ศ. 1945 ว่าจะให้เอกราชอินเดียทันทีที่ชาวอินเดียหารัฐบาลของตนได้ แต่ทว่า อินเดียกลับแตกแยกกันเองในการขึ้นมาปกครอง ระหว่างชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม กับอินเดียที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แม้คานธีจะพยายามเป็นข้อกลางในการสมานฉันท์ แต่ด้วยความที่คานธีเองนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จึงทำให้เป็นการยาก จนกระทั่งบานปลายเป็นการแบ่งแยกประเทศ โดยปากีสถาน เป็นประเทศของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม และอินเดีย เป็นประเทศของผู้ที่นับถือพราหมณ์-ฮินดู ในที่สุด ทั้งสองรัฐก็ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1947 โดยสมบูรณ์
ด้วยเหตุนี้ ค.ศ. 1948 คานธี ถูกผู้คลั่งศาสนาลอบสังหาร

**นักแสดง**

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 8 สาขา ในงานออสการ์ ครั้งที่ 55 ประจำต้นปี 1983
** สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์
** สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม - เบน คิงสลีย์
** สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
** สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
** สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวประวัติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาฮินดี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มิถุนายน 6

* พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้ง 8 รัฐมนตรีใหม่ พร้อมทั้งโปรดเกล้าฯให้เข้าเฝ้าฯถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่ ในวันจันทร์ที่ 7 มิถุนายน 2553 เวลา 17.30 น.ณ ห้องประชุม ชั้น 14 อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช ( ASTVผู้จัดการออนไลน์)
}
เพชรฟลอเรนไทน์

เพชรฟลอเรนไทน์ (Florentine Diamond) คือเพชรที่สาบสูญ มีต้นกำเนิดมาจากอินเดีย มีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวจางๆ น้ำหนัก 137.27 กะรัต (27.454 กรัม) เพชรนี้ยังเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า เพชรทัสคานี ของแกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี บ้างก็เรียกเพชรออสเตรีย และเพชรออสเตรียเหลือง

**ประวัติตามจารึก**
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ฌอง แบบติสต์ ทาเวิร์นเนียร์ อัญกรและนักเดินทางชาวฝรั่งเศสเป็นผู้พบเพชรนี้อยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติของ เฟอร์ดินันโด ที่ 2 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี เมื่อปี ค.ศ. 1657 ต่อมาได้ตกไปอยู่ในเมืองฮับส์บูร์ก หลังจากที่ชาวตระกูลเมดิชิคนสุดท้ายสิ้นชีวิต เพชรตกทอดไปผ่านการแต่งงานระหว่าง ฟรานซิสที่ 3 สเตฟาน แห่งลอร์แรง กับจักรพรรดินี มาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย เพชรถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งฮับส์บูร์ก ในเวลานั้นเพชรนี้มีมูลค่าถึง 750,000 ดอลลาร์
หลังจากจักรวรรดิออสเตรียล่มสลายลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เชื้อพระวงศ์ออสเตรียนำเพชรนี้หลบหนีลี้ภัยไปอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ราวปี ค.ศ. 1918 เพชรถูกขโมยไปโดยผู้ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ และนำไปยังอเมริกาใต้พร้อมกับอัญมณีประดับมงกุฎชิ้นอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีข่าวลือว่าเพชรถูกนำเข้าไปยังสหรัฐอเมริกาในราวคริสต์ทศวรรษ 1920 และถูกตัดแบ่งขายไป

**รายการอ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพชรที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:เพชร
หมวดหมู่:เพชรมีชื่อ
หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน

การประสูติ หนึ่งในหน้าเต็มจุลจิตรกรรมของ Evangeliary of Averbode
หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน (Evangeliarium พหูพจน์ Evangiliaria, Evangeliary) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่มีเนื้อหาเฉพาะบางส่วนที่มาจากพระวรสารกฎบัตรสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการอ่านระหว่างพิธีมิสซา ซึ่งแตกต่างจากหนังสือพระวรสารที่จะมีเนื้อหาของพระวรสารกฎบัตรทั้งสี่ฉบับโดยสมบูรณ์ โดยไม่มีอ้างอิงไปถึงวันที่ใช้ในการทำคริสต์ศาสนพิธี

**อ้างอิง**
 title=Evangeliarium

**ดูเพิ่ม**
 พระวรสาร- หนังสือพระวรสาร- หนังสือวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
เฮสเปอร์รอร์นิส

เฮสเปอร์รอร์นิส (Hesperornis) เป็นนกที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิส ได้แก่ 
*พาราเฮสเปอร์รอร์นิส
แบ็ททอนิส 
เฮสเปอร์รอร์นิส และอื่นๆ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

**รายละเอียด**
ภาพจินตนาการของเฮสเปอร์รอร์นิส
เฮสเปอร์รอร์นิส เป็นนกขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร (5 ฟุต) ตัวเท่า ๆ กับนกกระทุงในยุคปัจจุบัน  มันมีปีกและเท้าที่มีพังผืดขาหลังที่ทรงพลัง ในจะงอยปากมีฟันที่แหลมคม เฮสเปอร์รอร์นิสเดินหรือบินไม่ได้ มันคลานเหมือนแมวน้ำ
ในยุคครีเทเชียส มีสัตว์นักล่าหลายชนิดอย่าง ครีทอกซีไรน่า ไทโลซอ โมซาซอ และอื่นๆ  ซึ่งเฮสเปอร์รอร์นิสก็เป็นเหยื่อให้พวกมัน ไทโลซอ เป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของ
โซ่อาหารและมันก็จับ เฮสเปอร์รอร์นิสกินเป็นอาหารด้วย อาหารโปรดของเฮสเปอร์รอร์นิสคือ Ichthyornis ซึ่งเป็นปลา
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

**การค้นพบ**
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก
ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis)  
เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือรัฐแคนซัส

**ภาพยนตร์และสารคดี**
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกนำเสนอหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์เช่น 
BBC บีบีซี- walking with dinosaurs trilogy : sea monsters- PRIMEVAL 1 ไดโนเสาร์ทะลุโลก 1
เนชั่นแนลจีโอกราฟิก National Geographic - sea monsters อสุรกายใต้ทะเลลึก 

**อ้างอิง**
 Everhart, Mike (2007): Oceans of Kansas:  Hesperornis regalis Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas date=2007-09-29 . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.- Gregory, Joseph T. (1952): The Jaws of the Cretaceous Toothed Birds, Ichthyornis and Hesperornis. Condor 54(2): 73-88.  PDF fulltext date=2011-06-06  - Marsh, Othniel Charles (1880): Odontornithes, a Monograph on the Extinct Toothed Birds of North America. Government Printing Office, Washington DC.- Mortimer, Michael (2004): The Theropod Database:  Phylogeny of taxa. Retrieved 2008-AUG-14.
*isbn=0300117043
*isbn=0618082409

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Eastern Kentucky University:  Closeup of Hesperornis skull date=2013-12-20 . Retrieved 2007-NOV-04.- savageancientseas.com:  Forward view of H. regalis skeleton in diving pose date=2006-05-17 . Note relalistic position of legs and toe rotation. Retrieved 2007-NOV-04.- UC Davis:  Moveable 3D rendering of patella (kneecap) of Hesperornis sp. date=2012-02-09 . Digitized from KUVP PU17193. Requires Java, IFC or 3DC plugin. Retrieved 2007-NOV-04.
หมวดหมู่:นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:วิวัฒนาการของนก
หมวดหมู่:นกดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:ยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:สัตว์สกุลเฮสเปอร์รอร์นิส
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~

ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ (Time After Time~hana mau machi de~) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 15 ของไม คุรากิ มีรหัสซีดี GZCA-7011 ออกจำหน่ายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วยเช่นกัน

**ข้อมูลเพลง**
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 15 ของไม คุรากิ จำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ.2546 เพลงนี้ถูกใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา ส่วนเพลงที่ลงในอัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์นั้นเป็นแบบเวอร์ชันโรงภาพยนตร์โดยยาวกว่าเพลงในซิงเกิลเล็กน้อย (ยกเว้นในอัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์ที่เป็นแบบปกติ)
ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 2 สับดาห์แรกที่อันดับ 3 โดยเปิดตัวที่ 67,097 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 17 สัปดาห์ ยอดขายรวม 144,461 ชุด เป็นซิงเกิลลำดับที่ 67 ของปี 2546

**รายชื่อเพลง**
# ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ (4:04)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
# แนตเชอรัล (4:30)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
# ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ -ฉบับดนตรี-

**การนำไปใช้**
 ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา (#1)- อัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์, วิชยูเดอะเบสต์, THE BEST OF DETECTIVE CONAN 2 (#1)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  JPOPSTOP date=2010-06-29  -  Mai Kuraki date=2010-03-28  
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของมาอิ คูรากิ
หมวดหมู่:เพลงประกอบยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:นกดึกดำบรรพ์

อาร์คีออฟเทอริกซ์ 
หน้านี้เป็นหน้ารวมบทความในหมวดหมู่นกดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:สัตว์ดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:นก
ไรอัน ซีเครสต์

ไรอัน ซีเครสต์
ไรอัน จอห์น ซีเครสต์ (Ryan John Seacrest) เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974 เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุ พิธีกรรายการโทรทัศน์และโปรดิวเซอร์โทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็ผู้ดำเนินรายการวิทยุที่ชื่อ On Air with Ryan Seacrest รายการวิทยุที่ออกอากาศ ทางคลื่น KIIS-FM ในลอสแอนเจลิส และออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำในเมืองต่างๆของสหรัฐอเมริกา แคนาดา และทั่วโลกผ่านทาง เครือข่ายพรีเมียร์เรดิโอ ในประเทศไทยออกอากาศผ่านคลื่น COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 7:00 - 10:00 น.  และรายการรายงานอันดับ 40 อันดับ เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการรายงานอันดับเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในโลก เนื่องจากสัญญาณถูกถ่ายทอดออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำทั่วโลก ในชื่อรายการ American Top 40  ซึ่งผู้ฟังชาวไทยสามารถรับฟังพร้อมผู้ฟังทั่วโลกได้ทาง COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันเสาร์ เวลา 14:00 - 18:00น.  ทางด้านงานโทรทัศน์ ซีเครสต์เป็นพิธีกรรายการ E! News และ อเมริกันไอดอล
นอกจากนี้เขายังเป็นพิธีกรหลักในรายการพิเศษ Dick Clark's New Year's Rockin' Eve ของทางสถานี ABC ที่นิวยอร์กนับตั้งแต่ปี 2006 จนถึง 2012 ร่วมกับ Dick Clark และปัจจุบันนับตั้งแต่ปี 2013 โดยไม่มี Dick Clark

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website-  TheBeat 94.5fm – Ryan host the show "at 40 with Ryan Seacrest" date=2009-02-28 - Ryan Seacrest-  Larry King Live interview-  Time Out New York interview date=2009-01-13 -  DigitalReview.net Biography and reviews of Ryan Seacrest date=2009-06-18 - Ryan Seacrest-  The New York Times – The Invisible Man
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พิธีกรรายการเกมโชว์ชาวอเมริกัน
เอลเลน ดีเจนเนอริส

เอลเลน ลี ดีเจนเนอริส (Ellen Lee DeGeneres) เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนด์-อัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดง ชาวอเมริกัน เธอเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์รายการ The Ellen DeGeneres Show และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในรายการ อเมริกันไอดอล ซึ่งเข้าร่วมรายการในฤดูกาลที่ 9 
เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน Mr. Wrong, และปรากฏตัวใน EDtv และ The Love Letter และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง Finding Nemo ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ Ellen จากปี 1994 ถึง 1998 และ The Ellen Show จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ  Ellen เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ The Oprah Winfrey Show เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
หมวดหมู่:เอลเลน ดีเจนเนอเรส
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:หญิงรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
ไอมิสยู (เพลงไคลแมกซ์)

"ไอมิสยู" (I Miss You) เป็นซิงเกิลฮิตของ ไคลแมกซ์ ออกโดยค่ายเอ็มซีเอ เขียนและร่วมโปรดิวซ์โดย มือคีย์บอร์ดวงไคลแมกซ์ที่ชื่อ ลีน มัลส์บี เพลงนี้บันทึกเสียงและออกเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มชุดที่ 4 ของวงที่ชื่อชุด Meeting in the Ladies Room เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 11 บนบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีชาร์ต, อันดับ 5 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 3 บนบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรีชาร์ต เพลงนี้ยังติดอันดับ 3 ของชาร์ตปลายปีของบิลบอร์ดในปี ค.ศ. 1986 จากความสำเร็จของเพลงนี้ทำให้อัลบั้มชุด  Meeting in the Ladies Room นี้ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:เพลงของไคลแมกซ์
อนันต์ กรุแก้ว

ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว (8 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา หรือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

**ประวัติ**
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 8 สมรสกับ รศ.สลวย กรุแก้ว (บุตรของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)) มีบุตรสาว คือ นางอังสนา กรุแก้ว รศ.ปิยานันต์ ประสารราชกิจ (สมรสกับ พล.ต.อ.วัชรพล ประสารราชกิจ) และนางวรรณวิภา สุขกนิษฐ (สมรสกับ ดร.จักรพงษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 10749) และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต และได้รับทุนการศึกษาโครงการความร่วมมือระหว่างสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย ศึกษาระดับปริญญาโท สาขา Industrial Education จากมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 22
ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

**ประสบการณ์การทำงาน**
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2493 ในตำแหน่งสถาปนิก สังกัดกรมโยธาธิการทหารบก กระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสถาปนิกประจำการรถไฟแห่งประเทศไทย จากนั้นได้มาปฏิบัติหน้าที่ราชการในด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2497 ตำแหน่งอาจารย์ตรี แผนกวิชาช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ การปฏิบัติหน้าที่เจริญก้าวหน้าเรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นรองอธิการบดี 2 สมัย และอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

**ผลงาน**

**ด้านการศึกษา**
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นผู้เจรจาขอเวนคืนที่ดินราชพัสดุบริเวณคลองหก จังหวัดปทุมธานี ของกรมธนารักษ์ จำนวน 741 ไร่ เพื่อก่อสร้างศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

**ด้านสถาปัตยกรรม**
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารราชการและเอกชนหลายแห่ง อาทิกรมประชาสัมพันธ์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล  อาคารสังคีตศาลา สวนหลวง ร.9 ฯลฯ

**ด้านกิจกรรมและสังคม**
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นนายกสโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากผลงานการเป็นนักกีฬารักบี้ทีมชาติไทย ร่วมแข่งขันกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในประเทศอื่นๆ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และเป็นนายกสโมสรโรตารี่กรุงเทพ นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลต่างๆ อาทิ ได้รับรางวัลพ่อตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลครูดีเด่นของกระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง เป็นบุคคลดีเด่นจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
หมวดหมู่:นักรักบี้
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา