Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ระเบียงเหนือทางเดินข้าง

ไฟล์:malmesbury.abbey.interior.2.arp.jpg|thumb|right|250px|ระเบียงเหนือทางเดินข้างเหนือซุ้มโค้งชั้นล่างและภายใต้ช่องรับแสงที่แอบบีมาล์มสบรีในวิลท์เชอร์ในอังกฤษ เป็นระเบียงที่มีซุ้มโค้งแต่งด้วยโค้งหยักแบบนอร์มัน ภายในโค้งใหญ่ก็มีซุ้มโค้งเล็กรับอีกสี่ซุ้ม
ไฟล์:malmesbury.abbey.trifolium.arp.jpg|thumb|right|250px|แอบบีมาล์มสบรีมองจากด้านนอกแสดงตำแหน่งของระเบียงแคบระหว่างลูกศรที่อยู่เหนือช่องทางเดินข้างและช่องรับแสง
ไฟล์:Kölner Dom - Blick vom südlichen Obergaden in den Obergaden des nördlichen Chorraumes.jpg|thumb|250px|ระเบียงเหนือทางเดินข้างผนังเป็นกระจกที่มหาวิหารโคโลญสองข้างช่องตกแต่งเป็นภาพวาดเทวดา
ระเบียงเหนือทางเดินข้าง หรือ ระเบียงแนบ (triforium) คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังด้านในที่ตั้งอยู่ทางผนังด้านข้างเหนือบริเวณกลางโบสถ์หรือมุขข้างโบสถ์ของคริสต์ศาสนสถาน ตำแหน่งอาจจะเป็นระดับเดียวกับช่องรับแสงหรือเป็นชั้นที่แยกออกมาเป็นชั้นต่างหากอยู่ใต้ช่องรับแสง ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะมีผนังเป็นแก้วแทนที่จะเป็นหิน 
ที่มาของคำว่า “ระเบียงเหนือทางเดินข้าง” ที่มาจากภาษาอังกฤษ “Triforium” ไม่เป็นที่ทราบแต่สันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำว่า “thoroughfarum” เพราะเป็นทางเดินจากหัวตึกไปถึงท้ายตึก อาจจะเป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินว่า “tres” ที่แปลว่า “สาม” และ “foris” ที่แปลว่า “ประตู” หรือ “ทางเข้า” อาจจะเป็นได้ว่าทางผ่านอาจจะเคยเป็นลักษณะสามเหลี่ยมตามรูปทรงของหลังคาที่ลาดลงมาด้านหนึ่ง (ดูรูประหว่างลูกศร)
ตัวอย่างแรกของระเบียงเหนือทางเดินข้างพบในบาซิลิกาของผู้นอกศาสนาที่เป็นระเบียงชั้นบนสำหรับการสนทนาหรือการดำเนินธุรกิจ  ในสมัยคริสเตียนยุคแรกและในคริสต์ศาสนสถานของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ระเบียงเหนือทางเดินข้างมักจะใช้สำหรับสตรี
ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และสถาปัตยกรรมกอธิคระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะเป็นระเบียงกว้างบนผนังด้านข้างของช่องทางเดินข้างหรืออาจจะเป็นเพียงกว้างเกือบเท่ากับความหนาของผนัง ระเบียงเหนือทางเดินข้างเป็นองค์ประกอบสำคัญของบริเวณกลางโบสถ์ของมหาวิหารหรือคริสต์ศาสนสถานที่เพิ่มความสำคัญให้แก่ซุ้มบริเวณกลางโบสถ์ชั้นล่าง
ในด้านการตกแต่งก็อาจจะมีการใช้บัวตกแต่งรอบโค้งหรือรูปแกะสลัก โดยเฉพาะการตกแต่งช่องตกแต่ง (Spandrel) ของส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมสองข้างโค้ง เช่นในการตกแต่งระเบียงเหนือทางเดินข้างของมหาวิหารลิงคอล์น ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 รูปทรงของหลังคาเหนือช่องทางเดินข้างแบนราบขึ้นที่ทำให้การสร้างระเบียงเหนือทางเดินข้างที่ต้องใช้ความสูงหายไป ระเบียงเหนือทางเดินข้างอาจจะใช้เป็นทางเดินหรือสำหรับผู้สังเกตการณ์ในพิธีที่เกิดขึ้นในมหาวิหาร หรืออาจจะใช้โดยนักบวชในการทำงานที่เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง
บางครั้งระเบียงแคบก็มีประโยชน์ในทางโครงสร้างของสถาปัตยกรรมเมื่อมีการใช้ค้ำยันแบบปีกที่ช่วยดึงหรือแบ่งเบาน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างจากผนังที่สร้างผ่านระเบียงแคบและกางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้าง

**อ้างอิง**
 เนื้อหาของบทความนี้มาจาก “สารานุกรมบริตานิคา ฉบับที่ 11” ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ

**ดูเพิ่ม **
 คริสต์ศาสนสถาน - แผนผังมหาวิหาร - สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ - สถาปัตยกรรมกอธิค- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ระเบียง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มิถุนายน 18

* ได้มีการคาดการณ์ว่าเกาหลีเหนือจะกำหนดเป้าหมายของขีปนาวุธไปยังฮาวาย  (บีบีซี)- ช่วงล่าแมวน้ำในแคนาดาสิ้นสุดลง จำนวนแมวน้ำที่จำได้มีปริมาณต่ำกว่าที่คาดกันเอาไว้  (บีบีซี)- พบผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 รายแรกในแอฟริกาใต้  (บีบีซี)
}
ชาวกอท

ไฟล์:Map_G%C3%B6taland_Sweden.png|thumb|280px|เยอตาลันด์ทางใต้ของสวีเดนที่อาจจะเป็นต้นกำเนิดของชนกอท
ชาวกอท (Goths) เป็นชนเผ่าเจอร์มานิคตะวันออกที่มีที่มาจากกึ่งตำนานสแกนด์ซา (Scandza) ที่เชื่อกันว่าอยู่ในบริเวณที่เป็นเยอตาลันด์ (Götaland) ในสวีเดนปัจจุบัน ชนกอทข้ามทะเลบอลติกก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 2 มายังบริเวณที่ได้รับชื่อว่ากอทิสแกนด์ซา (Gothiscandza) ที่เชื่อว่าอยูในบริเวณตอนใต้ของบริเวณวิสตูลาในพอเมอเรเลีย (Pomerelia) ในโปแลนด์ปัจจุบัน อารยธรรมวีลบาร์ค (Wielbark culture) เป็นอารยธรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการเริ่มมาตั้งถิ่นฐานของชนกอทและการกลืนตัวกับชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมากลุ่มชนกอทก็เริ่มโยกย้ายถิ่นฐานไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตามลำวิสตูลาแม่น้ำวิสตูลาไปจนถึงซิทเธีย (Scythia) บนฝั่งทะเลดำ ในยูเครนปัจจุบัน และได้ทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้ในวัฒนธรรมเชอร์นยาคอฟ (Chernyakhov culture)
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 3 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 ชนกอทซิทเธียก็แยกเป็นสองกลุ่ม: เทอร์วิงกิ (Thervingi) และ กรูทุงกิ (Greuthungi) แบ่งแยกกันโดยแม่น้ำนีสเตอร์ (Dniester River) ในช่วงเวลานี้ชนกอทก็รุกรานจักรวรรดิโรมันเป็นระยะ ๆ ระหว่างสมัยที่เรียกว่าสงครามกอทิก ต่อมาชนกอทก็ยอมรับคริสต์ศาสนา ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ฮั่นก็มารุกรานดินแดนกอททางตะวันออก ชนกอทบางกลุ่มถูกปราบปรามและในที่สุดก็เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮันนิค (Hunnic Empire) อีกกลุ่มหนึ่งถูกผลักดันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และที่ 6 ชนกอทก็แยกตัวออกเป็นวิซิกอทและออสโตรกอท ทั้งสองกลุ่มก่อตั้งรัฐที่มีอำนาจหลังจากจักรวรรดิโรมันในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลี
ชนกอทหันมานับถือคริสต์ศาสนาลัทธิแอเรียน โดยวูลฟิลานักสอนศาสนาครึ่งกอทผู้ต่อมาย้ายไปตั้งถิ่นฐานในเมอเซีย (ต่อมาเป็นบริเวณในบัลแกเรีย) กับกลุ่มผู้ติดตาม วูลฟิลาแปลพระคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษากอทิค 
แม้ว่ากอทจะมีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียและอิตาลีแต่ก็มาพ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ผู้พยายามฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมากอทก็ถูกรุกรานโดยชนแวนดัล (Vandals) และต่อมาชนลอมบาร์ด 
การที่มีการติดต่อกับประชาชนโรมันของอดีตจักรวรรดิโรมันอยู่เป็นเวลานานทำให้ในที่สุดกอทก็เปลี่ยนไปยอมรับนิกายโรมันคาทอลิก ความเสื่อมโทรมของกลุ่มชนกอทมาเร่งให้เร็วขึ้นเมื่อได้รับความพ่ายแพ้ต่อมัวร์เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ภาษาและวัฒนธรรมของกอทก็เริ่มสูญหายไป นอกจากบางส่วนที่ไปปรากฏในวัฒนธรรมอื่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลุ่มออสโตรกอทที่หลงเหลืออยู่ก็ไปปรากฏตัวที่ไครเมีย แต่การบ่งถึงเชื้อชาติก็ไม่เป็นที่แน่นอน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ชาววิซิกอท - ชาวออสโตรกอท- จักรวรรดิโรมัน
กอท
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
กอท
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน

ไฟล์:Siemiradzki Christian Dirce.jpg|280px|thumb|คริสต์ศาสนิกชนสตรีถูกสังหารขณะที่จักรพรรดิเนโรชายพระเนตรมาดู
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมัน ในสามร้อยปีแรกของศาสนาคริสต์ยุคแรกนับเป็นสมัยของการเบียดเบียนโดยน้ำมือของทางการโรมัน คริสต์ศาสนิกชนถูกทำร้ายโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นช่วง ๆ นอกจากนั้นในบางครั้งก็ยังมีการเบียดเบียนไปทั่วทั้งจักรวรรดิโดยคำสั่งโดยตรงจากรัฐบาลกลางในกรุงโรม
การถูกทำร้ายที่เกิดขึ้นเกี่ยวข้องกับมรณสักขี (martyr) และมีผลต่อประวัติศาสตร์ของคริสต์ศาสนาและเทววิทยาคริสเตียนในด้านการวิวัฒนาการของความศรัทธาในศาสนา
นอกจากนั้นแล้วการเบียดเบียนยังมีผลให้เกิดลัทธิบูชานักบุญซึ่งกลับทำให้การเผยแพร่คริสต์ศาสนาเป็นไปอย่างรวดเร็วขึ้น

**เหตุผลในการเบียดเบียน**
โดยทั่วไปแล้วจักรวรรดิโรมันมีความอดทนต่อการปฏิบัติของศาสนาต่าง ๆ นโยบายของรัฐบาลมักจะเป็นนโยบายของการรวมตัว - เทพในท้องถิ่นของดินแดนที่โรมันพิชิตก็มักจะได้รับการรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเทพเจ้าโรมันและมักจะได้รับชื่อโรมันด้วย แม้แต่ศาสนายูดาห์ที่นับถือพระเจ้าองค์เดียวก็เป็นที่ยอมรับโดยโรมัน
สำหรับโรมันแล้วศาสนาเป็นสิ่งสำคัญของกิจการของชุมชนที่เป็นการส่งเสริมความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและความจงรักภักดีต่อรัฐ - ทัศนคติของชาวโรมันต่อศาสนาเรียกว่า “ความศรัทธา” (pietas) ซิเซโรเขียนว่าถ้าสังคมขาด “ความศรัทธา” จะเป็นสังคมที่ขาดความยุติธรรมและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
ตามความเห็นของไซมอน ดิกซัน - นักเขียนชาวโรมันสมัยต้นมีความเห็นว่าคริสต์ศาสนาไม่ใช่ “ความศรัทธา” แต่เป็น “ความเชื่องมงาย” (superstitio) พลินีผู้เยาว์ (Pliny the Younger) ผู้เป็นข้าหลวงโรมันกล่าวถึงคริสต์ศาสนาในปี ค.ศ. 110 ว่าเป็นลัทธิที่เป็น “ความเชื่ออันงมงายอันใหญ่หลวง” นักประวัติศาสตร์แทซิทัสเรียกคริสต์ศาสนาว่า “ความเชื่อที่เป็นอันตราย” และนักประวัติศาสตร์ซูโทเนียสเรียกคริสต์ศาสนาว่าเป็น “กลุ่มชนที่สร้างความหมายใหม่ให้แก่ความเชื่องมงายอันเป็นอันตราย” ในการใช้คำว่า “ความเชื่องมงาย” เป็นการให้ความหมายว่าเป็นสิ่งที่แปลกและแตกต่างจากความเชื่อที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งเป็นความหมายในทางลบ ความเชื่อทางศาสนาจะเป็นสิ่งที่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องก็ต่อเมื่อเป็นความเชื่อที่มีมาแต่โบราณและเข้ากับขนบประเพณีที่ปฏิบัติกัน คำสอนใหม่มักจะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่น่าไว้วางใจ
การไม่ยอมรับคริสต์ศาสนาของโรมันจึงมาจากทัศนคติที่ว่าเป็นความเชื่อที่เป็นอันตรายต่อสังคมโรมัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คริสต์ศาสนา- การเบียดเบียน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
ร็อคแมน (ตัวละคร)

ร็อคแมน (ロックマン) หรือ เมก้าแมน (Mega Man) เป็นชื่อตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน ซึ่งเป็นทั้งตัวเอก และตัวละครสำคัญของร็อคแมนทุกภาค

**ร็อคแมนในเกมต่างๆ**

**ร็อคแมน**
ร็อคแมน (ロックマン, Mega Man ในภาษาอังกฤษ) ในเกมต้นฉบับเป็นหุ่นยนต์งานบ้านของดร.โธมัส ไลท์โดยมีหน้าตาและสวมเสื้อผ้าเหมือนมนุษย์  ภายหลังจากที่ดร.อัลเบิร์ต ไวลี่เข้าแทรกแซงหุ่นยนต์ของดร.ไลท์ให้กลายเป็นหุ่นยนต์ชั่วร้าย ดร.ไลท์จึงได้ทำการสร้างบลูส์ แต่ปรากฏว่าบลูส์หายตัวไป ดร.ไลท์จึงได้ทำการดัดแปลงร็อคแมนให้กลายมาเป็นหุ่นยนต์สำหรับต่อสู้แทน โดยเปลี่ยนร่างกายเป็นสีฟ้าและสวมหมวก
ในร็อคแมนภาคแรกสุด ร็อคแมนจะมีความสามารถในการยิงและกระโดดเท่านั้น แต่ความสามารถหลักๆของร็อคแมนคือการดูดกลืนความสามารถของหุ่นยนต์ตัวอื่นให้มาเป็นอาวุธของตนเองได้ และในภาคหลังๆดร.ไลท์ก็ได้เพิ่มความสามารถชาร์จยิง, สไลด์ รวมทั้งหุ่นยนต์ช่วยเหลือทั้งรัชและบีทอีกด้วย

**ร็อคแมน X**
ร็อคแมน X (ロックマンエックス, Mega Man X ในภาษาอังกฤษ) หรือถูกเรียกย่อๆว่า X คือชื่อของร็อคแมนในเกมร็อคแมน X ซึ่งแท้จริงแล้วร็อคแมน X ไม่ใช่ที่ร็อคแมนตื่นจากการหลับใหลนานนับร้อยปี แต่ X เป็นหุ่นตัวใหม่ที่ โทมัส ไรท์ สร้างขึ้นในบั้นปลายชีวิต โดยใส่ข้อมูลความสามารถหลักๆของร็อคแมน เป็นอิเรกูลาร์ฮันเตอร์

**ร็อค วอลนัท**
ร็อค วอลนัท (Mega Man Volnutt ในภาษาอังกฤษ) ในเกมร็อคแมนแดช เป็นหุ่นยนต์ที่ถูกบาร์เรล แคสเก็ทค้นพบจากการหลับใหลนับร้อยๆปี

**ร็อคแมนเอ็กเซ่**
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (Mega Man.Exe ในภาษาอังกฤษ) เป็นชื่อของร็อคแมนจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่เน็ตนาวิของ ฮิคาริ เน็ตโตะ (Lan Hikari ในภาษาอังกฤษ) ในเกมได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วเขาคือ ฮิคาริ ไซโตะ (Hub Hikari ในภาษาอังกฤษ) พี่ชายของเน็ตโตะ แต่หลังจากเกิดได้ไม่นานเขาก็เสียชีวิต ฮิคาริ ยูอิจิโร่ พ่อของเขาจึงถ่ายทอดความทรงจำบางอย่างมาสร้างเป็นร็อคแมน.Exe ให้ร็อคแมน.Exe เป็นนาวิแบบพิเศษที่มีหน่วยความจำและความสามารถมากกว่านาวิทั่วๆไป ไม่ว่าจะเป็นสไตล์เชนจ์, โซลยูนิชั่น, ครอสฟิวชั่น, บีสต์เอาท์

**ร็อคแมน ZX**
ร็อคแมน ZX คือการรวมร่างกันระหว่าง โมเดล X และ โมเดล Z โดยที่ตัวเอกทั้งสองของเกมร็อคแมน ZX วานและเอล อีกทั้งในภายหลังทั้งสองจะได้รับโมเดลเพิ่มเติมและสามารถเปลี่ยนร่างเป็น ร็อคแมน HX, ร็อคแมน FX, ร็อคแมน PX, ร็อคแมน LX, ร็อคแมน OX

**ร็อคแมน (โฮชิคาวะ ซูบารุ)**
ร็อคแมน ในเกม ริวเซย์โนะร็อคแมน ชื่อจริงของเขาคือ โฮชิคาวะ ซูบารุ (星河スバル, Geo Stelar ในภาษาอังกฤษ) เด็กผู้ชายอายุ 11 ปี ภายหลังจากได้พบกับ วอร์ร็อค (ウォーロック, Omega-Xis ในภาษาอังกฤษ) ทั้งสองร่วมมือกันให้ซูบารุแปลงร่างเป็นร็อคแมนและเข้าสู่โลกคลื่นไฟฟ้าได้

**การปรากฏตัว**

**ในเกมอื่น**
ร็อคแมน ยังได้ปรากฏตัวในเวอร์ชันล้อเลียนเมก้าแมนภาคแรกของฝั่งตะวันตกในเกม สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน อีกด้วย ซึ่งได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเวอร์ชันที่ให้ความรู้สึกสยองพอสมควร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่สามารถเทเลพอร์ต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแอนดรอยด์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์นำโชควิดีโอเกม
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่เป็นหุ่นยนต์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรเด็ก
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความถนัดมือซ้าย
ฮงนิมฮัน

ฮงนิมฮัน (홍인한, 1722-7 พฤษภาคม 1776) เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในรัชกาล พระเจ้ายองโจ โดยท่านเป็นพวกโนนนและเป็นน้องชายแท้ๆของ ฮงพงฮัน
พระบิดาของ พระชายาเฮคยอง พระพันปีใน พระเจ้าจองโจ ท่านเป็นหนึ่งในพวกโนนที่ขัดขวางองค์ชายลีซานเหลนชายของท่านมิให้ขึ้นครองราชย์จนล่วงเข้ารัชสมัย
พระเจ้าจองโจโปรดให้มีการกวาดล้างพวก โนนน โดยโปรดให้เนรเทศฮงพงฮันพระอัยกาของพระองค์เองส่วนขุนนางคนอื่นๆก็ถูกประทานน้ำฟู่จื่อจนตาย
รวมทั้ง จอง-ฮูกยอม และฮงนิมฮันด้วยโดยโปรดให้เนรเทศไปก่อนและประทานน้ำฟู่จื่อทีหลัง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
แมตต์ บัสบี

เซอร์อเล็กซานเดอร์ แมตทิว "แมตต์" บัสบี (Sir Alexander Matthew "Matt" Busby) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์ ซึ่งคุมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดระหว่างปี 1945 ถึง 1969 และอีกครั้งในครึ่งหลังของฤดูกาล 1970–71 เขาเป็นผู้จัดการทีมคนแรกของทีมจากอังกฤษที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ และได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ในผู้จัดการทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ก่อนที่จะเข้าสู่อาชีพผู้จัดการทีม บัสบีเคยเป็นผู้เล่นของ 2 ทีมคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้แก่ แมนเชสเตอร์ซิตีและลิเวอร์พูล ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ที่ซิตี บัสบีลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ 2 ครั้ง โดยชนะ 1 ครั้ง หลังจากที่อาชีพการเล่นของเขาถูกขัดจังหวะด้วยสงครามโลกครั้งที่ 2 และแขวนสตั๊ดในที่สุด บัสบีก็ได้รับข้อเสนองานเป็นผู้ช่วยโค้ชที่ลิเวอร์พูล แต่เขารับงานผู้จัดการทีมว่างที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดแทน ซึ่งเขาได้สร้างทีมบัสบีเบบส์อันโด่งดัง

**เกียรติประวัติ**

**นักฟุตบอล**
แมนเชสเตอร์ซิตี
*เอฟเอคัพ (1): 1933–34

**ผู้จัดการทีม**
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
*ฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 อังกฤษ (5): 1951–52, 1955–56, 1956–57, 1964–65, 1966–67
*เอฟเอคัพ (2): 1947–48, 1962–63
*เอฟเอคอมมูนิตีชิลด์ (5): 1952, 1956, 1957, 1965, 1967
*ยูโรเปียนคัพ (1): 1967–68

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:บุคคลจากพื้นที่สภานอร์ทแลนาร์กเชอร์
หมวดหมู่:กองหน้าตัวใน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮิเบอร์เนียน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:เซอร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุทางการบิน
ตาชูชก

ตาชูชก อาจหมายถึง- ชูชก บุคคลในนิทานชาดก ตอนพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพระเวสสันดร- เมืองตาชูชก เมืองโบราณในจังหวัดอุตรดิตถ์
เฮอร์เบิร์ต คิลปิน

คิลปินกับชุดแข่งของมิลานยุคแรก
เฮอร์เบิร์ต คิลปิน (อังกฤษ:Herbert Kilpin; 24 มกราคม ค.ศ. 1870-22 ตุลาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งเอซี มิลาน หลังจากเป็นนักฟุตบอลสมัครเล่นในเมืองนอตทิงแฮม บ้านเกิดของเขา ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1890 เขาย้ายไปอิตาลีเพื่อทำงานในอุตสาหกรรมสิ่งทอ และเขาก็กลายเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกฟุตบอลในประเทศนี้ ครั้งแรกในฐานะผู้เล่นของอินเตอร์นาซิโอนาเล โตริโน และต่อมาในฐานะ ผู้เล่น ผู้จัดการ และสมาชิกผู้ก่อตั้งของเอซี มิลาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Profile at MagliaRossonera.it 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:บุคคลจากนอตทิงแฮม
แปดวันพิฆาตศึก

แปดวันพิฆาตศึก หรือ 8 วันพิฆาตศึก (정조암살미스터리 8일; Eight Days Mystery of Jeong Jo Assassination) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2007 นำแสดงโดยคิม ซัง-จุง, พัค ชุง-ช็อล, ช็อง เอ-รี, อี ซ็อน-โฮและฮี ว็อน ละครเรื่องนี้มีทั้งหมด 10 ตอน ออกอากาศทางช่องซีจีวี ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2007 เหตุการณ์ครั้งประวัติศาสตร์นี้จัดอย่างยิ่งใหญ่ ประกอบด้วยคน 5,661 คน และม้า 1,417 ตัว

**อ้างอิง**
  Eight Days Mystery of Jeong Jo Assassination date=2009-05-30 
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่มีฉากในยุคราชวงศ์โชซ็อน
เจงกิส ข่าน (วงดนตรี)

2005: Wolfgang Heichel, Henriette Strobel, Stefan Track, Edina Pop, Steve Bender, Daniel Käsling, Ebru Kaya
เจงกิส ข่าน (Dschinghis Khan) กลุ่มดนตรีป็อป/ดิสโก สัญชาติเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 เพื่อเป็นตัวแทนประเทศเยอรมนีเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน โดยใช้เพลงที่เข้าประกวดในชื่อเดียวกัน แต่งโดยราล์ฟ ซีเกล คำร้องโดยเบิร์นด์ เมนุงเกอร์ ตั้งชื่อตามตัวสะกดคำว่า "เจงกิส ข่าน" ในภาษาเยอรมัน
หลังจากมีผลงานอัลบั้มออกมา 6 ชุด สมาชิกในวงก็แยกย้ายกันไปทำงานอื่น ก่อนจะกลับมาร่วมตัวกันใหม่ในปี 2005  ปัจจุบัน เจงกิส ข่านยังออกแสดงทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับวงดนตรียุคหลัง ที่ใช้ชื่อว่า "The Legacy of Dschinghis Khan" ร่วมกับ "Cirque du Dschinghis Khan" การแสดงละครสัตว์แบบมองโกล
เพลงที่ได้รับความนิยมของวง คือเพลง "Dschinghis Khan" และ "Moskau" (มอสโก)  โดยเพลง Dschinghis Khan เคยถูกนำมาคัฟเวอร์โดยวงรอยัลสไปรท์ของไทย และวงเจป๊อป เบอร์รีซ์โคโบ ในปี 2008

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ทางการ date=2011-02-09 - เว็บไซต์แฟนคลับ- คลิปวิดีโอการประกวดยูโรวิชัน 1979 จากยูทูบ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเยอรมัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
หมวดหมู่:เจงกิส ข่าน
พม่าเสียเมือง

พม่าเสียเมือง เป็นสารคดีเกี่ยวกับความผันแปรในประเทศพม่า เริ่มตั้งแต่ต้นยุคราชวงศ์คองบองราชอาณาจักรพม่ายุคที่ 3 เรื่อยมาจนถึงรัชสมัยของพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัต ที่อาณาจักรพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของจักรวรรดิอังกฤษ ประพันธ์โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากสารคดีเรื่อง เที่ยวเมืองพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ พิมพ์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2512 โดยสำนักพิมพ์ก้าวหน้า ครั้งล่าสุดเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
พม่าเสียเมือง เป็นเค้าโครงเรื่องของนวนิยายอีกเรื่องหนึ่ง คือ เพลิงพระนาง ซึ่งมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง คือในปี พ.ศ. 2539 ทางช่อง 5 และ พ.ศ. 2560 ทางช่อง 7

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สารคดี
หมวดหมู่:วรรณกรรมไทย
หมวดหมู่:งานเขียนของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2512
คมแฝก

==การสร้าง**
คมแฝก เป็นภาพยนตร์ไทย และละครโทรทัศน์ไทยที่สร้างจากบทประพันธ์ของ เสนีย์ บุษปะเกศ บทโทรทัศน์โดยคฑาหัสต์ บุษปะเกศ ฉบับภาพยนตร์ไทยชื่อเดียวกันที่เคยออกฉายในปี พ.ศ. 2513 ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด กำกับการแสดงโดย ส.อาสนจินดา นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, ลือชัย นฤนาท, เมตตา รุ่งรัตน์, รุจน์ รณภพ และ เกชา เปลี่ยนวิถี
ในปี พ.ศ. 2551 จัดสร้างโดย ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย นนทนันท์ สังข์สวัสดิ์ ผ่านการพิจารณาอนุมัติบอร์ดคณะกรรมการช่อง 7 ให้ดำเนินการผลิต ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.25 - 22.25 น. ในปี พ.ศ. 2551 ทางช่อง 7 สี นำแสดงโดย ณัฐวุฒิ สกิดใจ วรนุช วงศ์สวรรค์ ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ อนุชิต สพันธุ์พงษ์ ปุณยาพร พูลพิพัฒน์ เคลลี่ ธนะพัฒน์ เป็นเรื่องราวของ กัลป์ เกรียงไกร นายตำรวจสัญญาบัตรหนุ่มอนาคตไกลผู้ต้องติดคุกนานถึง 10 ปี เพราะถูกใส่ความว่าฆ่าคนตาย และ 10 ปีให้หลังเขากลับมาพร้อมไม้คมแฝกเพื่อกลับมาสะสางความแค้นที่มีต่อ แสน ราชสีห์ เพื่อนของกัลป์ซึ่งใส่ร้ายเขาจนทำให้เขาต้องติดคุก และได้กลายมาเป็นผู้มีอิทธิพลซึ่งเข้าครองเมืองพลในเวลาต่อมา
ต่อมาเมื่อละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากขึ้น จึงทำให้ผู้จัด ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาบางส่วนจากบทประพันธ์เดิม และได้มีการสร้างภาคต่อของละครเรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า"รุกฆาต"
ในปี พ.ศ. 2561 ได้นำมาสร้างเป็นละครอีกครั้ง ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท เมตตาและมหานิยม โดยผู้จัด ฉัตรชัย เปล่งพานิช กำกับการแสดงโดย ปัญ ปัญสิกร์ณ นำแสดงโดย ปริญ สุภารัตน์ คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์  สุภัสสรา ธนชาต สรวิชญ์ สุบุญ ภัทรากร ตั้งศุภกุล จิรายุ ตันตระกูล โดยได้มีการฟิตติ้งนักแสดงเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2559 ซึ่งเนื้อเรื่องของคมแฝกเวอร์ชันนี้จะย้อนไปในช่วง พ.ศ. 2513 ในสมัยสงครามเวียดนามเป็นเวลาเดียวกับที่คมแฝกฉบับภาพยนตร์ออกฉายพอดีโดยได้เพิ่มเติมเนื้อหาเกี่ยวกับคาถาอาคมเข้ามาเพื่อให้เนื้อเรื่องมีความเข้มข้นพร้อมกับเพิ่มตัวละครใหม่เข้ามา หลังออกฉายตอนแรกมีเรตติ้งทั่วประเทศในช่วงไพรม์ไทม์สูงสุด เรตติ้งอยู่ที่ 5.831 และหลังการออกฉายตอนจบมีเรตติ้งทั่วประเทศนั้น เรตติ้งอยู่ที่ 7.0โดยหลังละครจบ จะมีภาคต่อนั่นคือ รุกฆาต ซึ่งจะเห็นจากเอนเครดิตของละครว่า แสน ยังไม่ตายเหมือนต้นฉบับ

**นักแสดง**

**เพลงประกอบละคร**
2551
*เพลง คมแฝก ร้องโดย เสือ สูงเนิน
*เพลง ไม่กล้าบอกเธอ ร้องโดย อัสนี วสันต์
*ทำไมต้องยอม ร้องโดย ปนัดดา เรืองวุฒิ
*ก็เคยสัญญา ร้องโดย อัสนี วสันต์ 
*2561
*เพลง ท้าทาย ร้องโดย อีโบล่า
*เพลง ไม่ใช่คนเดิม ร้องโดย อิเมจิ สุธิตา
*เพลง ตราบชีวิตฉันจะหาไม่ ร้องโดย ชาติ สุชาติ
*เพลง ตราบชีวิตฉันจะหาไม่ ร้องโดย เก้า สุภัสสรา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ส. อาสนจินดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแอ็คชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแก้แค้นไทย
ลักษณวงศ์

ลักษณวงศ์  เป็นนิทานคำกลอน เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ ประพันธ์โดย สุนทรภู่ สันนิษฐานว่ามีสำนวนของผู้อื่นแต่งเติม สำนวนกลอนบางตอนคล้ายกับดัดแปลงมาจากเรื่อง โคบุตร

**เรื่องย่อ**
ท้าวพรหมทัต มีมเหสี ชื่อ  สุวรรณอำภา  และมีพระราชโอรส ชื่อ ลักษณวงศ์ ทรงพามเหสีพร้อมด้วยพระราชโอรสเสด็จประพาสป่า
ได้พบนางยักษ์แปลงเป็นสาวสวยทำเล่ห์กลจนท้าวพรหมทัตลุ่มหลง ต่อมาจึงสั่ง ประหาร มเหสี และพระโอรส  แต่เพชฌฆาตสงสารจึงปล่อยไป นางสุวรรณอำภาถูกพระยายักษ์พาตัวไป ฤๅษีนำลักษณวงศ์ไปเลี้ยงคู่กับนางทิพย์เกสร เมื่อโตขึ้นเรียนวิชาจนสำเร็จและได้นางทิพย์เกสรเป็นชายา ได้ฝากนางไว้กับฤๅษี  ออกตามหามารดาจนพบและ กู้บ้านเมืองได้ และได้นางยี่สุ่น เป็นชายา  
นางทิพย์เกสรปลอมเป็นพราหมณ์ติดตามมาพบพระลักษณวงศ์  ด้วยความน้อยใจ จึงไม่แสดงตนให้พระลักษณวงศ์รู้ นางยี่สุ่นริษยาที่สามี ใส่ใจพราหมณ์มากจึงวางอุบาย                                 กำจัดพราหมณ์เกสร ในที่สุดพราหมณ์ถูกประหาร ร่างของนางจึงกายเป็นหญิง  ลักษณวงศ์เสียใจมากต่อมา พระลักษณวงศ์ได้นำโอรสน้อยไปเลี้ยงดู ตั้งชื่อให้ว่า เกสรสุริยวงศ์
จนถึงวันเผาศพนางทิพเกสร วิญญาณของ ฤๅษีมหาเมฆ พระอาจารย์ของพระลักษณวงศ์และนางทิพเกสรได้ลงมาเปิดโกศนำศพของนางทิพเกสรไปทำพิธีชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ และเปลี่ยนชื่อเป็น นางจันทรังสี
เมื่อพระลักษณวงศ์พบว่า ศพของนางทิพเกสรหายไป ก็ให้โหราจารย์ทำนายดู โหราจารย์ก็ทำนายว่า มีผู้นำศพของนางทิพเกสรไปทำพิธีชุบชีวิต ทำให้พระลักษณวงศ์ดีใจมาก และคิดจะออกไปตามหานางทิพเกสรเมื่อเกสรสุริยวงศ์โตแล้ว ซึ่งกว่าจะตามหานางทิพเกสรพบก็ผ่านเรื่องราวอีกมากมาย จนเรื่องราวจบลงอย่างมีความสุข
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์ของสุนทรภู่
หมวดหมู่:นิทาน
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทกลอน
สิงหไตรภพ

สิงหไตรภพ เป็นกลอนนิทานเรื่องหนึ่ง ผลงานประพันธ์ของ สุนทรภู่ มักนิยมเรียกกันในชั้นหลังว่า สิงหไกรภพ เชื่อว่าสุนทรภู่แต่งขึ้นเพื่อถวายเจ้าฟ้าอาภรณ์เมื่อครั้งถวายพระอักษร และในภายหลังได้แต่งต่อเพื่อถวายกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ
เนื้อเรื่องของสิงหไกรภพ เกี่ยวกับตัวละครเอก ชื่อ สิงหไกรภพ ที่พลัดบ้านเมืองแต่เล็ก ถูกลักพาตัวไปและเลี้ยงดูเติบโตขึ้นมาในบ้านพราหมณ์จินดา สิงหไกรภพเรียกพราหมณ์ว่าพี่ชาย เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เป็นการผจญภัยของสองพี่น้องนี้ และมีมนตร์วิเศษน่าตื่นตาตื่นใจ เหมาะแก่การเป็นวรรณกรรมสำหรับเด็ก จึงเป็นกลอนนิทานที่ดัดแปลงเป็นละครหลายครั้ง และมักใช้ชื่อเรื่องว่า "สิงหไกรภพ"
หมวดหมู่:นิทาน
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทกลอน
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์ของสุนทรภู่
ยุนฮา

ยุนฮา (고윤하; 高潤荷) เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1988 ในโซล ประเทศเกาหลีใต้  เป็นนักร้อง เค-ป๊อป และ เจ-ป๊อป ชื่อเล่นสำหรับเธอคือ "ดาวหาง" ในภาษาญี่ปุ่น หมายความว่าความสำเร็จ เธอได้เปิดสองอัลบั้มและประสบความสำเร็จ หลายเพลงของเธอได้ไปอยู่ในอนิเมะ และละครชุด
ยุนฮาได้ไปอยู่ในวงการของ Epic Records เป็นสาขาของ Sony (ดนตรีบันเทิงญี่ปุ่น) 2004-2008 หลังจากนั้นเธอถูกย้ายไป Sistus Records ให้เป็น Geneon entertainment  ในเกาหลีใต้

**ผลงานเพลง**

**อัลบั้มภาษาเกาหลี**
 The Perfect Day To Say I Love You (2007)- Comet (2007)- Someday (2008)- Peace, Love & Ice Cream (2009)- Growing Season (2009)- Supersonic (2012)- RescuE (2017)- End Theory (2021)

**อัลบั้มภาษาญี่ปุ่น**
 Go! Younha (2005)- Under the Same Sky (2010)- People (2014)- View (2015)

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**รายการโทรทัศน์**

**รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1=http://www.c9ent.co.kr/?c=artist&s=1&artist_id=46 ที่ซีไนน์เอนเตอร์เทนเมนต์ ko
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักร้องจากโซล
หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะโคเรียนมิวสิกอะวอดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์เจแปน
รายชื่อตอนในกินทามะ (มังงะ)

ไฟล์:Gintama01.jpg|thumb|หนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 1 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมม์ชูเอฉะ และออกจำหน่ายในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2547 ในประเทศญี่ปุ่น 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนในมังงะญี่ปุ่นเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ ซึ่งได้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนโชเน็นจัมป์ ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องมีฉากในเมืองเอโดะที่ถูกยึดครองโดยมนุษย์ต่างดาว หรือที่เรียกกันว่า ชาวสวรรค์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของอดีตซามูไรที่ชื่อ ซากาตะ กินโทกิ ที่ปัจจุบันทำงานเป็นนักรับจ้างสารพัดเพื่อหาเงินมาจ่ายค่าเช่าบ้าน

**รายชื่อตอน**

**เล่มที่ 1-20**
}|yes

ญี่ปุ่น: 
}}天然パーマに悪いやつはいない
}}- บทเรียนที่ 002. - บทเรียนที่ 003. - บทเรียนที่ 004. - บทเรียนที่ 005. - บทเรียนที่ 006. - การ์ตูนเรื่องสั้น.  
- บทเรียนที่ 001. - บทเรียนที่ 002. - บทเรียนที่ 003. - บทเรียนที่ 004. - บทเรียนที่ 005. - บทเรียนที่ 006. - การ์ตูนเรื่องสั้น. 
}}
}}
02
03
04
05
06
07
08
09
10
11
12
13
14
15
16
17}
}} | 
}} | 
}}
29
30
31 
32 
33 
34 
35
36
37
38 
39
40 
} 
}}
}} | 
}} | 
}}
42
43 
44 
45 
46 
47
48
49
50
51
52 
53 
54 
55 
56 
57
58
59
60
61

**ดูเพิ่ม**
 กินทามะ- รายชื่อตอนในกินทามะ (อนิเมะ)- รายชื่อตอนในกินทามะ'

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็ปไซต์ทางการของหนังสือการ์ตูนกินทามะ (ภาษาญี่ปุ่น). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 ตุลาคม 2013.
โพลีเทีย

โพลีเทีย (Politeia มาจากภาษากรีกว่า πολιτεία Politeía) เป็นคำภาษากรีกโบราณที่ใช้ในความคิดการเมืองกรีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดของเพลโตและแอริสตอเติล มาจากคำว่า polis ("นครรัฐ") คำนี้มีความหมายหลายอย่างตั้งแต่ "สิทธิพลเมือง" ไปจนถึง "ระบอบการปกครอง"

**ประวัติ**
อริสโตเติลได้วิพากษ์วิจารณ์ปัญหาของประชาธิปไตยว่าเป็นการปกครองของผู้ที่บกพร่องทางสติปัญญาจำนวนมาก ซึ่งควรจะอยู่ภายใต้การควบคุมของชนชั้นสูง แต่ในขณะเดียวกัน ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับระบอบอภิชนาธิปไตย คือ การปกครองของชนชั้นสูง ควรจะอยู่ภายใต้การปกครองของคนจำนวนมาก ซึ่งอริสโตเติลได้ชี้ให้เห็นแนวคิดของเขาในหนังสือเรื่อง Politics ถึงความจำเป็นที่จะต้องมีตัวประสานระหว่างชนชั้นล่างและชนชั้นสูง
โดยในสมัยกรีซโบราณ การปกครองโดยชนชั้นกลาง หมายถึง การปกครองของนครรัฐกรีกจำนวนมากที่จัดตั้งสภาประชาชนเป็นองค์กรในกระบวนการทางการเมือง แต่ผู้ที่มีสิทธิ์ลงคะแนนไม่รวมถึงสตรี ทาส หรือคนต่างด้าว ซึ่งถูกจำกัดให้กับบุรุษเพียงจำนวนน้อยเท่านั้น แต่สภาดังกล่าวไม่ได้ถือครองอำนาจปกครองที่เบ็ดเสร็จ แต่ประชาธิปไตยแบบเอเธนส์ ก็ยังมีการแบ่งปันอำนาจอยู่ในหมู่ชนชั้นสูง อย่างเช่น สมาชิกสภาซึ่งมาจากการเลือกตั้ง หรือตำแหน่งซึ่งสืบทอดกันทางสายเลือด
หมวดหมู่:รัฐบาล
วัดสว่างมงคล

วัดสว่างมงคล ตั้งอยู่ที่บ้านห้วยทรายขาว ถนนสาย ชม. 3002 ตำบลทุ่งข้าวพวง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย

**ประวัติ**
วัดสว่างมงคล  เดิมเป็นวัดร้างมีพระเจดีย์เก่าแก่ตั้งอยู่ไม่ทราบว่าสร้างขึ้นในสมัยใด มีเรื่องเล่าว่า ครั้งตอนที่สมเด็จพระนเรศวรทรงมาตั้งทัพที่เมืองงาย เพื่อรอที่จะเสด็จยกทัพไปเมืองหาง ได้ทรงรับสั่งให้ทหารไปเสาะหาเสบียงมาเพิ่มเติมเพราะเสบียงมีไม่พอกับกำลังทหาร ทหารก็ได้ผ่านมาที่หมู่บ้านแห่งนี้แต่ได้เสบียงเพียงน้อยเท่านั้น ก่อนกลับก็เดินผ่านทุ่งนาก็ได้ไปเห็น”หน่วยมะข้าวหลวง”ซึ่งมีมากทหารจึงไปกราบทูลให้สมเด็จพระนเรศวรทรงทราบ พระองค์จึงทรงรับสั่งให้ทหารนำเอา “หน่วยมะข้าวหลวง” นี้มานึ่งให้กับ ทหารได้กินและเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านโต้งมะข้าวหลวง” ต่อมาเพี้ยนเป็นบ้านทุ่งข้าวหลวง จนมาถึงประมาณปี พ.ศ. 2480 ได้มีชาวไทยใหญ่ได้อพยพมาและตั้งรกรากทำมาหากิน และได้จับจองเป็นเจ้าของ เพราะที่แห่งนี้อยู่ใกล้กับลำน้ำปิง มีความอุดมสมบูรณ์ และเมื่อปี พ.ศ. 2502 ได้มีชาวบ้านจากอำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ได้อพยพมา และได้ซื้อที่ดินแห่งนี้ทำมาหากิน และได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น เพราะเห็นเป็นวัดเก่าแก่ (ปัจจุบันยังมีหลักฐานของพระเจดีย์เก่าเหลืออยู่) 
ต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2505 ก็ได้มีชาวบ้านจากอำเภอฮอดและอำเภอป่าซาง ได้เข้ามาตั้งรกรากทำมาหากิน ปี พ.ศ. 2526 บ้านทุ่งข้าวหลวงได้แยกออกจากตำบลเมืองงาย มาขึ้นกับตำบลทุ่งข้าวพวง และเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านมาเป็น บ้านห้วยทรายขาว แต่คนเฒ่าคนแก่ยังเรียกบ้านทุ่งข้าวหลวงเรื่อยมา พร้อมกันนี้ก็ได้ร่วมกันสร้างวัดสว่างมงคล มีการพัฒนาวัดเรื่อยมา จนถึงปัจจุบัน โดยมีพระครูโอภาสมงคลกิตติ์ เป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. 2526 กรมการศาสนาก็ได้ประกาศยกวัดสว่างมงคลจากวัดร้างเป็นวัดที่มีพระสงฆ์และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2550

**เจ้าอาวาส**
ลำดับเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
# พระสมาน อินฺทโชโต ตั้งแต่  พ.ศ.  2502 - 2508
#พระคำมูล จนฺทสีโร ตั้งแต่  พ.ศ.  2508 - 2512
#พระคำ คมฺภีโร ตั้งแต่  พ.ศ.  2512 - 2514
#พระบุญทา ญาติกาโร ตั้งแต่  พ.ศ.  2514 - 2521
#พระด้วง ทีปปธมฺโม ตั้งแต่  พ.ศ.  2521 - 2525
#พระครูโอภาสมงคลธรรม (ภิญโญ)	ตั้งแต่  พ.ศ.  2525 - 2538
#พระคำปัน ตั้งแต่  พ.ศ.  2539 - 2540
#พระอธิการกรัณย์  กตสาโร ตั้งแต่  พ.ศ.  2540 - 2542
#พระพรหม  พรหฺมโชโต ตั้งแต่  พ.ศ.  2542 - 2543
#พระครูโอภาสมงคลกิตติ์ (กรกต) ตั้งแต่  พ.ศ.  2543 - ปัจจุบัน
สว่างมงคล
จักรพรรดิไท่ชาง

thumb
สมเด็จพระจักรพรรดิไท่ชาง หรือ กวงจงฮ่องเต้ (ประสูติ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2125 - 26 กันยายน พ.ศ. 2163 ) จักรพรรดิพระองค์ที่ 14 แห่ง ราชวงศ์หมิง ของ จีน

**ประวัติ**
หมิงไท่ชางจูฉังลั่วเป็นพระนามเดิมของ จักรพรรดิกวงจงเป็นโอรสใน จักรพรรดิหว่านลี่ ขึ้นครองราชย์เมื่อพระชนมายุ 38พรรษา เมื่อขึ้นครองราชย์ได้สัปดาห์เดียวก็เกิดประชวรขึ้น เพราะพระองค์ฝักใฝ่ในกามอารมณ์ สนมคนโปรดของจักรพรรดิหว่านลี่ได้ส่งสาวงามไปให้จนพระองค์ประชวร ขันทีผู้น้อยคนหนึ่งได้ถวายยาเม็ดสีแดง เมื่อพระองค์เสวยแล้ว อาการก็ทรุดหนักลงจนสิ้นพระชนม์
จักรพรรดิเทียนฉีพระราชโอรสองศ์โตของจักรพรรดิไท่ชางก็ครองราชย์ต่อมา เมื่อพระชนมายุ16พรรษา

1620
ไท่ชาง
สถานีย่อย:การทหาร/บทความยอดเยี่ยม/3

สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
จอมพล สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ทรงเป็นต้นราชสกุล "จักรพงษ์" เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 40 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระพันปีหลวง และทรงเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราช ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยมหาดเล็กตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย หลังจากสำเร็จการศึกษา ทรงรับราชการทหารเป็นเสนาธิการทหารบก โดยทรงริเริ่มจัดตั้งโรงเรียนเสนาธิการ ทรงเป็นผู้วางรากฐานการบินในเมืองไทย จนได้รับพระสมัญญานามว่า "พระบิดาแห่งกองทัพอากาศไทย"
ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้น มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระยศจากนายพลเอก เป็นจอมพล และทรงเป็นผู้ที่จัดส่งทหารอาสาเขาทำการรบในสงครามครั้งนั้น ต่อมาสมเด็จฯ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสด็จทิวงคตด้วยพระโรคพระปับผาสะ ขณะเสด็จไปประทับพักผ่อนพระวรกายที่สิงคโปร์ พระชนม์เพียง 37 พรรษา เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ...อ่านต่อ...
ป้อมไมล์

ซาก “ป้อมไมล์” หมายเลข 39
ป้อมไมล์ (Milecastle หรือ milecastle fort) เป็นสิ่งก่อสร้างแบบสร้างเสริมที่ใช้ในการทหารที่สร้างตามแนวกำแพงเฮเดรียนในอังกฤษ ประโยชน์ของการใช้สอยคือการเป็นป้อมยามและค่ายทหารที่ควบคุมการเข้าออกตามพรมแดน ป้อมไมล์แต่ละป้อมห่างกันหนึ่งไมล์โรมัน ป้อมไมล์ตามกำแพงเฮเดรียนมีทั้งหมดด้วยกัน 81 ป้อมสร้างสลับกับหอสังเกตการณ์อีก 160 หอและป้อมใหญ่ๆ อีก 16 ป้อม กำแพงและป้อมสร้างขึ้นเพื่อการป้องกันการย้ายถิ่นฐานของคนภายนอกเข้ามาในดินแดนที่เป็นของโรมันบริเตนไม่ใช่เป็นการป้องการรุกรานที่เป็นจริงเป็นจังของผู้ที่อยู่นอกพรมแดน 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จักรวรรดิโรมัน- โรมันบริเตน- กำแพงเฮเดรียน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  UNESCO เขตแดนของจักรวรรดิโรมัน-  ข่าวทางเดินกำแพงเฮเดรียน-  Sycamore Gap photography feature date=2009-04-15 
หมวดหมู่:จักรวรรดิโรมัน
หมวดหมู่:ปราสาท
วิกิพีเดีย:มือใหม่ถามคำถาม/วิธีถาม-ตอบ

คำชี้แจงการตั้งคำถาม
# กรุณาลงชื่อของคุณ โดยการใส่เครื่องหมาย  ไว้ท้ายข้อความทุกครั้งของคุณ
# อย่าใส่ที่อยู่อีเมล์ หรือข้อมูลส่วนตัวใด ๆ คำถามส่วนใหญ่มักจะตอบผ่านทางหน้านี้
# ถ้าคุณจะเริ่มถามคำถามใหม่ ให้คลิกที่ลิงก์ เพิ่มคำถามเกี่ยวกับวิกิพีเดีย ด้านล่าง และโปรดทำให้แน่ใจว่าคำถามที่คุณถามเกี่ยวข้องกับวิกิพีเดีย
# ตรวจสอบดูหน้านี้บ่อย ๆ เพราะคำตอบของคุณจะได้รับผ่านทางหน้านี้ หรือคุณอาจร้องขอให้ตอบผ่านหน้าคุยกับผู้ใช้ของคุณ
----
หลังจากที่อ่านและทำความเข้าใจคำชี้แจงแล้ว
type=commenttitle
page=
default=ใส่หัวข้อคำถามที่นี่
preload=วิกิพีเดีย:มือใหม่ถามคำถาม/ลายเซ็น
editintro=แม่แบบ:Editintro_มือใหม่ถามคำถาม
buttonlabel=เพิ่มคำถามเกี่ยวกับวิกิพีเดีย
width=50
----
__TOC__
หมวดหมู่:หน้าอื่นนอกเหนือจากหน้าพูดคุยที่มีการลงชื่ออัตโนมัติ 
ar:ويكيبيديا:مساعدة للمستخدمين الجدد
de:Wikipedia:Fragen von Neulingen
en:Wikipedia:New contributors' help page
fa:ویکی‌پدیا:راهنمای مشارکت‌کنندگان جدید
mk:Википедија:Помош за нови уредувачи
pt:Wikipedia:Café dos novatos
zh:Wikipedia:新手求助
เรือนเฝ้าประตู

ประตูบาร์บิคันของปราสาทเกล็นนาร์มในไอร์แลนด์
เรือนเฝ้าประตู (gatehouse) เป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของปราสาท คฤหาสน์มาเนอร์ และคฤหาสน์อื่น ๆ ของยุโรป เดิมเรือนเฝ้าประตูเป็นสิ่งก่อสร้างแบบระบบป้อมปราการ ที่ตั้งอยู่เหนือประตูทางเข้าเมืองหรือปราสาท ในด้านสถาปัตยกรรมเรือนเฝ้าประตูหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่อยู่ภายในหรือสร้างติดกับประตูของปราสาท คฤหาสน์มาเนอร์ หรือสิ่งก่อสร้างในประเภทเดียวกันที่มีความสำคัญ
เรือนเฝ้าประตูปรากฏเป็นครั้งแรกในสมัยกลางตอนต้นเมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องป้องกันทางเข้าของเมืองหรือปราสาท ต่อมาเรือนเฝ้าประตูก็วิวัฒนาการมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโครงสร้างที่สลับซับซ้อนขึ้นที่เต็มไปด้วยระบบการป้องกันหลายชั้นขึ้น เรือนเฝ้าประตูแบบสร้างเสริมมักจะมีระบบการป้องกันอื่น ๆ ที่รวมทั้งสะพานชัก ประตูชัก ช่องซัดอาวุธ ช่องธนู และอาจจะมีช่องสังหารที่ใช้ในการหย่อนสิ่งต่าง ๆ ลงมายังผู้รุกราน ในสมัยกลางตอนปลาย ช่องธนูก็อาจจะแปลงเป็นช่องสำหรับยิงปืน
บางครั้งเรือนเฝ้าประตูก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของระบบการป้องกันเมืองที่อาจจะใช้ในการป้องกันสะพานข้ามแม่น้ำหรือคูเมืองเช่นเรือนเฝ้าประตูกลางสะพานมอนเนาว์ในมอนมอธในเวลส์ ยอร์กมีเรือนเฝ้าประตูสำคัญสี่เรือนเช่นเรือนที่มิกเคิลเกตบาร์
ภาษาฝรั่งเศสเรียกเรือนเฝ้าประตูว่า logis-porche ที่อาจจะมีขนาดใหญ่และมีโครงสร้างซับซ้อนที่ใช้เป็นทั้งประตูและที่พักอาศัย ถ้ามีขนาดใหญ่มากบางครั้งก็เรียกว่า châtelet หรือ "ปราสาทน้อย"
เมื่อมาถึงสมัยกลางตอนปลาย เรือนเฝ้าประตูในอังกฤษและฝรั่งเศสก็แปลงมาเป็นเรือนขนาดย่อมที่สร้างอย่างสวยงามที่ตั้งอยู่ตรงทางเข้าของคฤหาสน์หรือคฤหาสน์ที่ดินใหญ่ ๆ และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างอิสระจากกำแพงหรือติดกับคฤหาสน์เพียงการสร้างติดกับกำแพงล้อมรอบคฤหาสน์ เมื่อมาถึงสมัยนี้ ความสำคัญในการเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการป้องกันข้าศึกก็หมดความสำคัญลงไป และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างให้กลมกลืนไปกับลักษณะของตัวสิ่งก่อสร้างหลักที่อาจจะมองไม่เห็นจากทางเข้า
บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปเรือนเฝ้าประตูจากสมัยกลางยังมีเหลือให้เห็นอยู่เป็นจำนวนมากโดยเฉพาะในฝรั่งเศสและเยอรมนี

**อ้างอิง**
 เนื้อหาของบทความนี้มาจาก “สารานุกรมบริตานิคา ฉบับที่ 11” ซึ่งปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ

**ดูเพิ่ม **
 ปราสาท 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Monnow Bridge.jpg|เรือนเฝ้าประตูกลางสะพานมอนเนาว์ในมอนมอธในเวลส์ 
ไฟล์:Rothenburg BW 7.JPG|เรือนเฝ้าประตูเบิร์กทอร์ที่โรตเต็นเบิร์กอบเดอเทาเบอร์ในเยอรมนี
ไฟล์:York Micklegate bar.JPG|มิกเคิลเกตบาร์ประตูทางเข้าด้านใต้ของเมืองยอร์คในอังกฤษ
ไฟล์:IMote.jpg|เรือนเฝ้าประตูของคฤหาสน์ไอเท็มโมต (Ightham Mote) ที่สร้างราวระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 14 ในอังกฤษ
ไฟล์:STOKESAY CASTLE GATEHOUSE.jpg|เรือนเฝ้าประตูของปราสาทสโตกเซย์ที่เป็นเรือนไม้ครึ่งต้น (half-timbered) แบบจาโคเบียนในอังกฤษ
ไฟล์:Burton_Agnes_Hall_Gatehouse.jpg|เรือนเฝ้าประตูของคฤหาสน์เบอร์ตัน แอกเนสฮอลล์เป็นสองชั้นกว้าง 54 ฟุต (อังกฤษ)
ไฟล์:Ch%C3%A2teau_de_Tr%C3%A9cesson.JPG|Château de Trécesson มีเรือนเฝ้าประตูที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 สำหรับคฤหาสน์แบบมีคูล้อมรอบในฝรั่งเศส
ไฟล์:Castle-Vitre-France4.jpg|เรือนเฝ้าประตูรักษาของ Château de Vitré ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในฝรั่งเศส
ไฟล์:Crewe Hall Gatelodge (Weston Rd).jpg|เรือนเฝ้าประตูของคฤหาสน์ครูว์ฮอลล์ในอังกฤษ
ไฟล์:Gatehouse on Deerhill Road.jpg|
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
หมวดหมู่:ชนิดของทางเข้าออก
ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก)

ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) (David Teniers de Jonge) หรือ ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 2 (David Teniers II; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1610 - 25 เมษายน ค.ศ. 1690) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชผู้มีความสำคัญเกือบเทียบเท่าเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ของสมัยบาโรกในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เตอเนียร์สมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน จิตรกรรมภูมิทัศน์ จิตรกรรมห้องแสดงภาพและงานสะสม และจิตรกรรมตู้
ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1610 ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) เป็นบุตรของดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้พ่อ) ส่วนลูกชาย (ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 3) และหลานของเขา (ดาฟิด เตอเนียร์สที่ 4) ต่างก็เป็นจิตรกรเช่นกัน ดาฟิดแต่งงานกับอันนา ซึ่งเป็นลูกสาวของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และเป็นหลานของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิช- จิตรกรรมบาโรก- ศิลปะดัตช์- ภาพเขียนสีน้ำมัน- จิตรกรรมตู้- จิตรกรรมภูมิทัศน์- ภาพชีวิตประจำวัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

**สมุดภาพ**
ไฟล์:David Teniers, o Jovem - Interior de taverna 2.jpg|"ภายในโรงนา”
ไฟล์:Teniers the Younger Kermess.jpg|
ไฟล์:Kirmes im Wirtshaus zum Halbmond David Teniers d J.jpg|
ไฟล์:David Teniers d. J. 008.jpg|งานสะสมของอาร์ชดุ๊กเลโอพ็อลท์ วิลเฮ็ล์ม 
ไฟล์:David Teniers d. J. 005.jpg|  
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2153
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรกแบบเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนต์เวิร์ป
อาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์

อาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์ (Adam Elsheimer; 18 มีนาคม ค.ศ. 1578 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1610) เป็นจิตรกรชาวเยอรมันที่ทำงานในกรุงโรม เอ็ลส์ไฮเมอร์เสียชีวิตเมื่ออายุได้เพียง 32 ปี แต่ก็เป็นจิตรกรผู้มีอิทธิพลในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์ จิตรกรรมภูมิทัศน์ และจิตรกรรมตู้ เอ็ลส์ไฮเมอร์มีอิทธิพลต่อจิตรกรคนอื่น ๆ เช่น เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, แร็มบรันต์, ดาฟิด เตอเนียร์ส (ผู้ลูก) เป็นต้น เอ็ลส์ไฮเมอร์เขียนภาพเพียงไม่กี่ภาพและมักจะเป็นภาพเล็กที่เขียนบนแผ่นทองแดง และเป็นผู้คิดค้นวิธีใช้แสงต่าง ๆ และการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมยุคบาโรก- จิตรกรรมตู้- จิตรกรรมประวัติศาสตร์- จิตรกรรมภูมิทัศน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของอาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของอาดัม เอ็ลส์ไฮเมอร์ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2121
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเยอรมัน 
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มิถุนายน 19

* ไข้หวัดใหญ่ในสุกรถูกยืนยันการตรวจพบอย่างเป็นทางการในเอธิโอเปียและสโลวีเนีย  (ดิ ไอริช ไทมส์)- สหรัฐอเมริกาเริ่มเตรียมการสกัดกั้นขีปนาวุธและเรดาร์ในการป้องกันฮาวาย จากขีปนาวุธพิสัยไกลของเกาหลีเหนือ  (เดอะ นิวยอร์ก ไทมส์) 
}
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามสถานที่พบ

หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามที่ตั้งที่พบ
หมวดหมู่:ปลา
หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามสถานที่พบ
ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ)

ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (Jan Brueghel de Oude; ค.ศ. 1568 – 13 มกราคม ค.ศ. 1625) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชของสมัยบาโรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ศิลปะคริสเตียน จิตรกรรมภูมิทัศน์ ภาพชีวิตประจำวัน และจิตรกรรมภาพนิ่ง

**ชีวิตและงาน**
ยัน เบรอเคิลเกิดในปี ค.ศ. 1568 ที่บรัสเซลส์ เป็นบุตรของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และเป็นพ่อของยัน เบรอเคิล (ผู้ลูก) ยัน เบรอเคิลได้รับการขนานนามว่า "เบรอเคิลกำมะหยี่", "เบรอเคิลดอกไม้" และ "เบรอเคิลสวรรค์" สองชื่อหลังมาจากหัวข้อที่ยันชอบวาด ชื่อแรกอาจจะมาจากเงาของเสื้อผ้ากำมะหยี่ที่เขาชอบสวม บิดาของยันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1569 และแม่ในปี ค.ศ. 1578 ยัน, ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้ลูก) น้องชาย และน้องสาวมารีจึงต้องไปอาศัยอยู่กับยายไมเกิน เฟอร์ฮึลสต์ (Mayken Verhulst) ผู้เป็นแม่หม้ายของปีเตอร์ กุกเกอ ฟัน อาลสต์ (Pieter Coecke van Aelst) ไมเกินเองก็เป็นจิตรกรผู้มีฝีมือพอตัว และตามคำกล่าวของกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Carel van Mander) อาจจะเป็นครูคนแรกของลูกชายสองคน ครอบครัวย้ายไปแอนต์เวิร์ปราวหลังจากปี ค.ศ. 1578
ยันเริ่มเขียนภาพดอกไม้และผลไม้ก่อน หลังจากนั้นก็เริ่มสร้างชื่อเสียงในการเขียนภาพภูมิทัศน์และทะเลทัศน์ ลักษณะการเขียนของยันต่างจากของบิดาและจากของน้องชาย งานสมัยแรกของยันมักจะเป็นภาพภูมิทัศน์ที่เป็นฉากจากพระคัมภีร์โดยเฉพาะฉากป่าที่ไม่เหมือนกับงานของคิลลิส ฟัน โกนิงก์สโล (Gillis van Coninxloo) จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีฝีมือ ต่อมายันก็เริ่มเขียนภาพภูมิทัศน์ที่แท้จริงและบุรีทัศน์ ในบั้นปลายเขาก็หันกลับไปเขียนภาพนิ่ง
หลังจากไปอยู่ที่โคโลญอยู่เป็นเวลานานยันก็เดินทางไปอิตาลี ที่งานภูมิทัศน์ที่มีคนตัวเล็ก ๆ ในภาพเป็นที่นิยมกันมากในอิตาลี ยันทิ้งงานเขียนไว้เป็นจำนวนมากที่ส่วนใหญ่เป็นภาพภูมิทัศน์
ภาพเขียนหลายภาพเป็นงานเขียนที่ทำร่วมกับผู้อื่นโดยผู้อื่นเขียนคนในภาพ และยันเขียนภูมิทัศน์ งานชิ้นสำคัญที่ทำร่วมกับผู้อื่นคืองานที่เขียนภาพเล็กหลายภาพร่วมกับเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ เช่นภาพ "เวอร์ทัมนัสและโพโมนา", "แซเตอร์ชมนิมฟ์หลับ" และ "สวรรค์บนโลก"  
ยันมีห้องเขียนภาพในแอนต์เวิร์ป ซึ่งเป็นที่ที่เขาเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1625

**ดูเพิ่ม**
 จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิช- จิตรกรรมบาโรก- ศิลปะดัตช์- ภาพเขียนสีน้ำมัน- ภาพชีวิตประจำวัน- จิตรกรรมประวัติศาสตร์- จิตรกรรมภูมิทัศน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Jan Brueghel the Elder-Great Fish market.jpg|"ตลาดขายปลา"ราว ค.ศ. 1603
ไฟล์:Jan Brueghel the Elder - Extensive Landscape With Travellers on a Country Road.jpg|"ภูมิทัศน์กับนักเดินทางบนถนนในชนบท"ราว ค.ศ. 1608-1610
ไฟล์:Brueghel Rottenhammer Flight into Egypt.jpg|"หนีไปอียิปต์" 
ไฟล์:Jan Brueghel (I) - Bouquet of flowers in a blue vase.jpg|"ดอกไม้ในแจกันสีน้ำเงิน"ราว ค.ศ. 1608
ไฟล์:Rubens Madonna on Floral Wreath.jpg|"พระแม่มารีในมาลัยดอกไม้"งานเขียนร่วมกับรือเบินส์ราว ค.ศ. 1619 
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรกแบบเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรภูมิทัศน์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพนิ่ง
หมวดหมู่:บุคคลจากบรัสเซลส์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน

หมวดหมู่:สัตว์แบ่งตามประเทศที่พบ
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออก
จักรพรรดิดอมิติอานุส

ติตุส ฟลาวิอุส ไกซาร์ ดอมิติอานุส เอากุสตุส (TITVS FLAVIVS CAESAR DOMITIANVS AVGVSTVS; 24 ตุลาคม ค.ศ. 51 – 18 กันยายน ค.ศ. 96) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์ฟลาวิอุส ที่ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา จักรพรรดิทีตุสเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 81 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 96 โดยมีจักรพรรดิเนอร์วาเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 จักรวรรดิโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ดอมิติอานุส
ดอมิติอานุส
จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์

จักรพรรดิแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ หรือ มาร์กุส ออเรลิอุส แซเวรุส อาแล็กซันแดร์  (Alexander Severus; ชื่อเต็ม: Marcus Aurelius Severus Alexander; 1 ตุลาคม ค.ศ. 208 – 18 มีนาคม ค.ศ. 235) แซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้ถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 222 จนเสด็จสวรรคตโดยการถูกลอบสังหารเช่นกันเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 235 ที่เป็นการเริ่มยุคประวัติศาสตร์โรมันที่เรียกว่ายุควิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 (Crisis of the Third Century) ที่ยาวนานเกือบห้าสิบปีเมื่อจักรวรรดิโรมันต้องเผชิญกับสงครามกลางเมือง, ภาวะความวุ่นวายทางเศรษฐกิจ, การปฏิวัติในบริเวณต่างๆ ในจักรวรรดิ และอันตรายจากภายนอกที่แทบจะทำให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย 
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของจักรพรรดิเอลากาบาลัสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เอลากาบาลัสและพระมารดาทรงถูกลอบสังหารและโยนร่างลงไปในแม่น้ำไทเบอร์โดยฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์เพราะทรงเป็นจักรพรรดิผู้ไม่ทรงเป็นที่นิยมเท่าใดนัก เอลากาบาลัสและแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เป็นหลานของจูเลีย เมซา (Julia Maesa) ผู้มีอิทธิพลและมีอำนาจผู้ที่เป็นผู้จัดการให้เอลากาบาลัสขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยกองทหารกอลลิคที่ 3 
รัชสมัยของแซเวรุส อาแล็กซันแดร์เริ่มต้นด้วยการเป็นสมัยที่อุดมสมบูรณ์และสงบสุข ทางด้านความขัดแย้งทางการทหารในการต่อต้านการลุกฮือของจักรวรรดิซาสซานิด (Sassanid Empire) รายงานผลไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อันตรายทางด้านซาสซานิดก็ยุติลง แต่เมื่อมาถึงการรณรงค์ต่อต้านชนเจอร์มานิคในเจอร์มาเนียแซเวรุส อาแล็กซันแดร์ก็สร้างศัตรูกับกองทหารของพระองค์เองโดยการทรงพยายามหาวิธีเจรจาปรองดองและติดสินบนฝ่ายเจอร์มาเนีย กองทหารจึงสังหารพระองค์
แซเวรุส อาแล็กซันแดร์ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์เซเวอรัน และของประวัติศาสตร์โรมันสมัยที่เรียกว่า “จักรวรรดิโรมันสมัยแรก” (Principate) 

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม **
 จักรวรรดิโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส

จักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส หรือ ตีตุส เอาเรลิอุส ฟุลวุส โบอิโอนิอุส อาร์ริอุส อันโตนีนุส  (Antoninus Pius; ชื่อเต็ม: Titus Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antoninus; 19 กันยายน ค.ศ. 86 – 7 มีนาคม ค.ศ. 161) อันโตนีนุส ปิอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์อันโตนิน ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเลี้ยงจักรพรรดิฮาดริอานุสเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 138 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 161 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสเป็นผู้ครองราชย์สืบต่อมา
อันโตนีนุส ปิอุสทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่สี่ในบรรดา “จักรพรรดิโรมันผู้ทรงคุณธรรมห้าพระองค์” (Five Good Emperors)  และไม่ได้รับการขนานนามว่า “ปิอุส” จนกระทั่งเมื่อขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิแล้ว การที่ทรงได้รับนามเช่นนั้นอาจจะมาจากการที่ทรงบังคับให้สภาเซเนทแต่งตั้งให้พระราชบิดาเลี้ยงเป็นเทพ แต่หนังสือ “ชีวประวัติของจักรพรรดิโรมัน” (Augustan History) เสนอว่าอาจจะเป็นเพราะทรงช่วยให้วุฒิสมาชิกให้รอดจากการถูกประหารชีวิตโดยพระราชบิดาในปลายรัชสมัย

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 จักรวรรดิโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อันโตนีนุส ปิอุส
อันโตนีนุส ปิอุส
จักรพรรดิฮอโนริอุส

พระรูปปั้นของจักรพรรดิฮอโนริอุส
จักรพรรดิฮอโนริอุส หรือ เฟลวิอัส ฮอโนริอุส  (italic=yes) (9 กันยายน ค.ศ. 384 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 423) ฮอโนริอุสเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ธีโอโดเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 393 จนถึงปี ค.ศ. 395 และของจักรวรรดิโรมันตะวันตกตั้งแต่ปี ค.ศ. 395 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 423 จักรพรรดิฮอโนริอุสเป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิธีโอโดเซียสที่ 1 กับพระมเหสีองค์แรกเอเลีย ฟลาซซิลลา และเป็นพระอนุชาของจักรพรรดิอาร์เคดิอัสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือจักรวรรดิโรมันตะวันออก
จักรพรรดิฮอโนริอุสเป็นพระจักรพรรดิที่อ่อนแอ ราชบัลลังก์ของพระองค์ได้รับการปกป้องโดยจอมทัพเฟลวิอัส สติลิโคผู้เป็นผู้ปกครองฮอโนริอุสเมื่อยังทรงพระเยาว์ และพ่อตาเมื่อเจริญพระชนมายุขึ้น แม้ว่าจะมีเฟลวิอัส สติลิโคเป็นผู้พิทักษ์จักรวรรดิก็ยังอ่อนแอลงและหลังจากการประหารชีวิตชองสติลิโค จักรวรรดิก็อยู่ในสภาวะที่แทบจะล่ม และต่อมาโยอันเนสก็ได้ครองราชย์ต่อจากเขาเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะถูกปลดโดยธีโอโดซีอุสที่ 2 และตั้งวาเลนติเนียนที่ 3 เป็นจักรพรรดิโรมันตะวันตก

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 จักรวรรดิโรมันตะวันตก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ไฟล์:Diptych of Honorius (head) (2).jpg|thumb|พระพักตร์จากบานพับกงสุล
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันตะวันตก
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันตะวันตก

ร
หมวดหมู่:จักรวรรดิโรมันตะวันตก
หมวดหมู่:จักรวรรดิโรมัน
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศอิตาลี
ปลาคาร์ป

ปลาคาร์ป (Carp) เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Cyprinus (/ไซ-พริน-อัส/)
เป็นปลาที่มีลำตัวป้อมยาวและแบนข้าง มีจุดเด่น คือ มีหนวดที่ริมฝีปาก อันเป็นลักษณะสำคัญของสกุล เป็นปลาที่มนุษย์รู้จักเป็นอย่างดี โดยเชื่อว่าเป็นปลาชนิดแรกที่ได้มีการเลี้ยง เป็นระยะเวลานานกว่า 2,000 ปีมาแล้ว ในฐานะการเลี้ยงเพื่อการบริโภคเป็นอาหาร ต่อมาชาวจีนก็ได้ ปรับปรุงสายพันธุ์ให้มีสีสันสวยงามขึ้นกว่าเดิม จนกลายเป็นปลาสวยงามเช่นในปัจจุบัน
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ เอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง ไปจนถึงอิหร่าน ในภูมิภาคตะวันออกกลาง หลายชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่พบได้แต่เฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น และบางชนิดก็สูญพันธุ์ไปแล้ว

**การจำแนก**
 Cyprinus acutidorsalis Wang, 1979- Cyprinus barbatus Chen & Huang, 1977- Cyprinus carpio Linnaeus, 1758
** Cyprinus carpio carpio Linnaeus, 1758 
** Cyprinus carpio haematopterus von Martens, 1876 - Cyprinus centralus Nguyễn & Mai, 1994- Cyprinus chilia Wu, Yang & Huang, 1963- Cyprinus dai (Nguyễn & Doan, 1969)- Cyprinus daliensis Chen &  Huang, 1977- Cyprinus exophthalmus Mai, 1978- Cyprinus fuxianensis Yang et al., 1977- Cyprinus hyperdorsalis Nguyễn, 1991- Cyprinus ilishaestomus Chen &  Huang, 1977- Cyprinus intha Annandale, 1918- Cyprinus longipectoralis Chen &  Huang, 1977- Cyprinus longzhouensis Yang & Hwang, 1977- Cyprinus megalophthalmus Wu, Yang, Yue & Huang, 1963- Cyprinus micristius Regan, 1906- Cyprinus multitaeniata Pellegrin & Chevey, 1936- Cyprinus pellegrini Tchang, 1933- Cyprinus priscus † von Meyer (สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ประเทศเยอรมนี) - Cyprinus qionghaiensis Chen-Han Liu, 1981- Cyprinus quidatensis Nguyen, Le, Le & Nguyễn, 1999- Cyprinus rubrofuscus Lacépède, 1803- Cyprinus yilongensis † Yang et al., 1977 - Cyprinus yunnanensis T. L. Tchang, 1933 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียนหมวดหมู่:ปลาคาร์ป
อนุบาลเด็กโข่ง

อนุบาลเด็กโข่ง เป็นภาพยนตร์ไทย ที่เช้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552 กำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา ภาพยนตร์ทำรายได้ 6.25 ล้านบาท (คะแนนใน IMDb 6.1/10)(คะแนนใน Siamzone 5.28/10) 

**ประวัติการสร้าง**
อนุบาลเด็กโข่ง เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 3 ของผู้กำกับ ทวีวัฒน์ วันทา ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวตลกสดใส จึงถือเป็นการลบภาพเดิมของ คุ้ย ที่เคยสร้างภาพยนตร์แหวกแนวสุดโต่งอย่าง ขุนกระบี่ ผีระบาด และ อสุจ๊าก ดัดแปลงจากภาพยนตร์สั้นเรื่อง หัวหน้า โดยสร้างขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโครงการชวนเด็กดูหนังของ สสส. (สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ) ทั้งนี้ภาพยตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตวัยเด็กของเขาเอง ซึ่งอาศัยอยู่ในชานเมืองที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ให้ปีนป่าย เขามักเข้าไปเล่นในป่าช่วงบ่าย แล้วจึงกลับบ้านในตอนเย็น มีกิจกรรมการสร้างบ้านต้นไม้ และมีการแบ่งกลุ่มเพื่อนเป็นพรรคเป็นพวก พร้อมมีชื่อกลุ่มเป็นของตัวเอง

**เรื่องย่อ**
แก๊งคิงคอง ถือเป็นมหาอำนาจที่เหล่าเด็กอนุบาลต่างเคารพยำเกรง ไม่ว่าแก๊งไหนๆ พยายามจะโค่นล้มก็ต้องพ่ายแพ้อยู่ร่ำไป นั่นเป็นเพราะ โอม (นพฤทธิ์ สุริวงศ์) หัวหน้าแก๊งผู้น่าเกรงขาม มีร่างกายสูงใหญ่ผิดปกติจากเด็กอนุบาล 3 ทั่วไป จนไม่มีเด็กคนไหนกล้าหือ อีกทั้งยังมีลูกน้องมือขวา จอน (เศรฐวุฒิ มนัสปิติสุข) มือซ้าย อั๋น (ศกานต์ ชาวบ้านเกาะ) และลูกไล่ เปี๊ยก (ปรเมศร์ โทนเนินสูง) ทำให้ไม่มีใครสามารถโค่นแก๊งคิงคองลงจากบัลลังก์ได้ 
วันหนึ่ง โอม ได้พบกับ ออม (คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์) นักเรียนสาวมัธยมปลาย แล้ว โอม ก็เกิดอาการตกหลุมรัก ออม เข้าอย่างเต็มเปา ถึงกับต้องหลอกว่าอายุเท่ากัน และลงทุนปลอมตัวเป็นเด็กมัธยมปลาย เพื่อหวังพิชิตใจเธอให้ได้ และที่ร้ายไปกว่านั้น คือ โอม ปกปิดเรื่องนี้กับแก๊งคิงคอง 
เมื่อหัวหน้าแก๊งหัวใจว้าวุ่น ความมั่นคงของแก๊งจึงเริ่มสั่นคลอน ประกอบกับการปรากฏตัวของ จำเนียร (กัจนฐานิยา ศรีโรจน์วัฒนะ) เด็กหญิงลึกลับที่มาขอเข้าแก๊ง โดยมีแผนการโค่นล้มแก๊งคิงคองอย่างร้ายกาจ เมื่อปัญหาเรื่องแก๊งเริ่มยุ่งเหยิง เรื่องรักเริ่มขมวดปมหนาขึ้น โอม จึงต้องลุกขึ้นมากอบกู้ศักดิ์ศรีของแก๊งและพิชิตใจสาวมัธยมปลายไปพร้อมกัน

**นักแสดง**
 นพฤทธิ์ สุริวงศ์ รับบทเป็น โอม- คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ รับบทเป็น ออม- กัจนฐานิยา ศรีโรจน์วัฒนะ รับบทเป็น จำเนียร- เศรษฐวุฒิ มนัสปิติสุข รับบทเป็น จอน- ศกานต์ ชาวบ้านเกาะ รับบทเป็น อั๋น- ปรเมศร์ โทนเนินสูง รับบทเป็น เปี๊ยก- ปุณณดา วอสเบียน รับบทเป็น แพร- พัชราภรณ์ หิตะนันท์ รับบทเป็น แม่ของโอม- ธีระชาติ ธีระวิทยากุล รับบทเป็น พี่อู๊ด- บริบูรณ์ จันทร์เรือง รับบทเป็น แซมมี่- ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบทเป็น ลูกหมี- นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ ให้เสียงเป็น ผู้บรรยายเรื่อง, ผู้ประกาศในโรงเรียน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  สยามโซน-  หนังดี-  ข้อมูลภาพยนตร์เรื่อง อนุบาลเด็กโข่ง date=2009-02-27 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา