มณฑลเฮย์หลงเจียง

เฮย์หลงเจียง () เป็นมณฑลหนึ่งในสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มณฑลเฮย์หลงเจียงมีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับมณฑลจี๋หลิน และทิศตะวันตกติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน และยังติดกับประเทศรัสเซียทางทิศเหนือและทิศตะวันออก (ได้แก่ แคว้นอามูร์ แคว้นปกครองตนเองยิว ดินแดนฮาบารอฟสค์ ดินแดนปรีมอร์สกี และดินแดนซาไบคัลสกี) เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของมณฑลคือ ฮาร์บิน ในบรรดาเขตการปกครองระดับมณฑลของจีน มณฑลเฮย์หลงเจียงมีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศ และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 15 ของประเทศ
ชื่อของมณฑลมาจากชื่อแม่น้ำสายที่ใหญ่ที่สุดในมณฑล แม่น้ำเฮย์หลง (ชื่อจีนของแม่น้ำอามูร์) ซึ่งเป็นอาณาเขตระหว่างประเทศจีนและรัสเซีย มณฑลเฮย์หลงเจียงมีทั้งจุดเหนือที่สุด (ในนครมั่วเหอ ริมแม่น้ำอามูร์) และจุดตะวันออกสุดของของประเทศจี (ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำอามูร์กับแม่น้ำอุสซูรี)
มณฑลเฮย์หลงเจียงมีการผลิตทางการเกษตรและวัตถุดิบที่สำคัญ เช่น ไม้ซุง น้ำมัน และถ่านหิน

**ภูมิศาสตร์**

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
มณฑลเฮย์หลงเจียงมีพื้นที่ติดต่อดังนี้ - ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศรัสเซีย  - ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ประเทศรัสเซีย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน

**ภูมิประเทศ**
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออกเฉียงใต้เป็นพื้นที่สูง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้เป็นพื้นที่ต่ำ
ทรัพยากร มีพื้นที่ป่าปกคลุม 191,900 ตร.กม. เป็น 41.9% ปริมาณสะสมและการผลิตป่าไม้เป็นอันดับ 1 ของจีน ยังมีพื้นที่ทุ่งหญ้า 43,300 ตร.กม.

**ภูมิอากาศ**
รับอิทธิพลจากลมมรสุมแบบภาคพื้นทวีประหว่างเขตหนาวและอบอุ่น

**เศรษฐกิจ**
เกษตรกรรม มีการผลิตธัญพืชที่สำคัญได้แก่ ถั่วเหลือง ข้าวสาลี ข้าวโพด มันฝรั่ง ข้าวเจ้า 
อุตสาหกรรม มณฑลเฮยหลงเจียงมีอุตสาหกรรมใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย  เป็นฐานสำคัญของอุตสาหกรรมพลังงานของจีน นอกจากถ่านหินแล้ว ยังมีพลังงานไฟฟ้าและแก๊ส สถานีไฟฟ้าขนาดเล็กและใหญ่ในมณฑลมีเกือบ 200 แห่ง สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าสูงถึง 1,400 ล้านเมกกะวัตต์/ชั่วโมง

**การคมนาคม**
ทางรถไฟ มีทางรถไฟสายหลักถึง 60 สายในมณฑลเฮยหลงเจียง รวมกับเส้นทางย่อยมีความยาวทั้งสิ้นกว่า 5,300 กิโลเมตร โดยมีทางรถไฟสาย สุยเฟินเหอ - ฮาเอ่อร์บินหรือฮาร์บิน (ในมณฑลเฮยหลงเจียง)- หม่านโจวหลี่ (ในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน) เป็น สะพานแผ่นดินใหญ่
ทางหลวง ปี 2000 เส้นทางหลวงทั้งสิ้นกว่า 50,000 กิโลเมตร
การบินพลเรือน ปัจจุบันเฮย์หลงเจียงเปิดเส้นทางบิน 58 เส้นทาง เป็นเส้นทางบินภายในประเทศ 51 เส้นทาง ระหว่างประเทศ 6 เส้นทาง และเป็นเส้นทางสายพิเศษ สนามบินฮาร์บินยังเป็น 1 ใน 8 สนามบินใหญ่ของประเทศด้วย สามารถรองรับการเข้าออกของเครื่องบินโดยสารขนาดใหญ่จากรัสเซีย และเมืองสำคัญในประเทศ เช่น ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กว่างโจว (กวางเจา) เซิ่นหยัง ซีอัน อูหลู่มู่ฉี เป็นต้น

**เขตการปกครอง**
ไฟล์:齐齐哈尔城市风光.JPG|thumb|ฉีฉีฮาร์
ไฟล์:Jixi Xingguo Middle Road.jpg|thumb|จีซี
ไฟล์:Mdj-cbd.jpg|thumb|หมู่ตานเจียง
มณฑลเฮย์หลงเจียงแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดทั้งหมด 13 แห่ง แบ่งเป็น 12 นครระดับจังหวัด และ 1 จังหวัด ได้แก่- นครฮาร์บิน (p=Hā'ěrbīn Shì)- นครฉีฉีฮาร์ (p=Qíqíhā'ěr Shì)- นครจีซี (p=Jīxī Shì)- นครเฮ่อกั่ง (p=Hègǎng Shì)- นครชวันยาชาน (p=Shuāngyāshān Shì)- นครต้าชิ่ง (p=Dàqìng Shì)- นครอีชุน (p=Yīchūn Shì)- นครเจียมู่ซี (p=Jiāmùsī Shì)- นครชีไถเหอ (p=Qītáihé Shì)- นครหมู่ตานเจียง (p=Mǔdānjiāng Shì)- นครเฮย์เหอ (p=Hēihé Shì)- นครสุยฮว่า (p=Suíhuà Shì)- จังหวัดต้าซิงอานหลิ่ง (p=Dàxīng'ānlǐng Dìqū)
เขตการปกครองระดับจังหวัดทั้ง 13 แห่งนี้ แบ่งย่อยอีกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอ ทั้งหมด 128 แห่ง (แบ่งเป็น 65 เขต, 20 นครระดับอำเภอ, 42 อำเภอ, และ 1 อำเภอปกครองตนเอง) และแบ่งย่อยอีกเป็นเขตการปกครองระดับตำบล 1,284 แห่ง (แบ่งเป็น 473 เมือง, 400 ตำบล, 58 ตำบลชาติพันธุ์, และ 353 แขวง)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มณฑลเฮย์หลงเจียง-  เว็บไซต์มณฑลเฮย์หลงเจียง date=2020-10-03 -  มหาวิทยาลัยนานาชาติเฮย์หลงเจียง date=2021-05-01 

เฮย์หลงเจียง
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:แมนจูเรีย