Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สถานีรถโดยสารประจำทาง

สถานีรถโดยสารประจำทาง
สถานีรถโดยสารประจำทาง เป็นจุดรับส่งและจุดจอดรถโดยสารประจำทาง ซึ่งเป็นรถโดยสารเดินทางในเมืองหรือระหว่างเมือง ในประเทศไทยท่ารถจะมีอยู่ในทุกจังหวัด ทุกอำเภอ และอาจจะมีบางตำบลที่เป็นตำบลสำคัญๆ ในต่างประเทศท่ารถจะมีอยู่ตามเมืองสำคัญและเมืองใหญ่ โดยที่เมืองใหญ่บางแห่งอาจมีท่ารถมากกว่าหนึ่งท่า ท่ารถแบ่งออกได้เป็นหลายแบบ ทั้งท่ารถขนาดใหญ่สำหรับรถโดยสารประจำทางขนาดใหญ่หรือรถทัวร์ ท่ารถขนาดกลางสำหรับรถโดยสารขนาดกลาง และท่ารถขนาดเล็กสำหรับรถโดยสารขนาดเล็ก หรือรถสองแถว ซึ่งขนาดของท่ารถจะขึ้นอยู่กับสำคัญของจังหวัด อำเภอ หรือตำบลนั้นๆ 
ในประเทศไทยนั้นนอกจากท่ารถจะเป็นของรัฐแล้ว ยังมีท่ารถของเอกชน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นจุดจอดรับ-ส่งผู้โดยสารสำหรับบริษัทเอกชนนั้นๆ ด้วย เช่นท่ารถของบริษัทเชิดชัยทัวร์ ท่ารถของบริษัทนครชัยแอร์เป็นต้น สำหรับที่ท่ารถนอกจากจะเป็นอาคารสำหรับจอดรถแล้ว ยังมีพนักงาน นายท่ารถ ทำการอยู่ด้วย 
หมวดหมู่:ภาพ สถานีรถไฟนครราชสีมา
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2549 ธันวาคม 8

*ฟิลิปปินส์เลื่อนการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนที่มีกำหนดระหว่างวันที่ 11-13 ธันวาคม ที่เมืองเซบู ไปเป็นเดือนมกราคมปีหน้า เพราะห่วงผลกระทบจากพายุ และปฏิเสธไม่เกี่ยวกับข่าวลือผู้ก่อการร้ายเตรียมก่อวินาศกรรม  (มติชน)
*พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน ประธาน คมช. นำรายชื่อสมัชชาแห่งชาติทั้ง 1,982 คน ขึ้นทูลเกล้าฯ แล้ว ต่อไปจะคัดเหลือ 200 คน แล้ว คมช.คัดเหลือ 100 คน เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญ คาดว่าจะเปิดประชุมนัดแรกต้นเดือนมกราคม 2550  (มติชน)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2549 ธันวาคม 9

*สิทธิ เจริญฤทธิ์  นักกีฬาเพาะกาย รุ่น 80 กก. ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006  (คมชัดลึก)
*ทีมชาติไทยพ่ายกาตาร์ 0-3 ในฟุตบอลรอบ 8 ทีมสุดท้าย ด้านบัวบาน ผามั่ง นักกรีฑาสาว คว้าเหรียญทองพุ่งแหลน เป็นเหรียญทองเหรียญที่ 6 ของไทย  (มติชน)
*อภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่า กทม. แถลงว่า กทม.จะขนย้ายไม้เสาชิงช้าจากอู่บกพหลโยธิน องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ อ.วังน้อย อยุธยา เข้ากรุงเทพในคืนวันที่ 17 ธันวาคม และพระราชครูวามเทพมุนี แห่งสำนักพราหมณ์พระราชครู ในสำนักพระราชวัง ได้กำหนดฤกษ์การติดตั้งเสาชิงช้าใหม่ ในวันที่ 24 ธันวาคม และจัดงานสมโภชเป็นเวลา 3 วัน 3 คืน  (ผู้จัดการ)
}
หมวดหมู่:เวลา

หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ
หมวดหมู่:ธรรมชาติ
หมวดหมู่:ฟิสิกส์
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:มิติ
ธงพระอิสริยยศ

ธงพระอิสริยยศ หมายถึง ธงที่ใช้เป็นเครื่องหมายพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์และบรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ตามลำดับชั้นต่าง ๆ ใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินหรือเสด็จในพิธีการต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ

**รายการภาพธงพระอิสริยยศ**
ภาพธงพระอิสริยยศของประเทศต่าง ๆ ที่แสดงไว้ในที่นี้ มีเฉพาะธงประจำพระองค์สำหรับระดับพระประมุข เช่น พระมหากษัตริย์ จักรพรรดิ สุลต่าน หรือดยุคเท่านั้น บางชาติอาจมีธงชั้นที่แยกย่อยลงไปอีก โดยลดหลั่นลงไปตามพระยศของพระบรมวงศานุวงศ์

**ราชอาณาจักรเดนมาร์ก​**

**ราชรัฐโมนาโก​**

**ราชอาณาจักรโมร็อกโก​**

**ราชอาณาจักรนอร์เวย์​**

**ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย​**

**ราชอาณาจักรสวีเดน​**

**ราชอาณาจักรไทย​**

**ราชอาณาจักรเครือจักรภพ​**

**ดูเพิ่ม**
 ธงของประมุขแห่งรัฐ​

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธงพระอิสริยยศ
นันโทปนันทสูตรคำหลวง

นันโทปนันทสูตรคำหลวง เป็นวรรณคดีพุทธศาสนา ในสมัยอยุธยา เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร (เจ้าฟ้ากุ้ง) ทรงพระนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2279 ในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ โดยมีลักษณะคำประพันธ์เป็นร่ายยาว นำด้วยภาษาบาลี แล้วขยายเป็นร่าย สลับกันเรื่อยไปจนจบ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเผยแผ่คำสั่งสอนทางพระพุทธศาสนา และก่อให้เกิดศรัทธาในพุทธศาสนา  โดยทรงนำเนื้อเรื่องมาจากคัมภีร์ทีฆนิกาย ชื่อ นันโทปนันทสูตร

**ต้นฉบับ== 
เจ้าฟ้าธรรมธิเบศร ทรงพระนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ.2279 ขณะทรงผนวชอยู่ ณ วัดโคกแสง มีพระนามฉายาว่า “สิริปาโล” ทรงแปลมาจากเรื่อง ‘นันโทปนันทปกรณัม’ ในคัมภีร์ฑีฆนิกายสีลขันธ์นอกสังคายนา ซึ่งพระมหาพุทธสิริเถระ ภิกษุชาวลังการจนาไว้เป็นภาษาบาลี
ตัวต้นฉบับเอกสารโบราณเป็นหนังสือสมุดไทยขาวได้มาจากขุนวิทูรดรุณากร กรมศึกษาธิการ ทูลเกล้าฯ ถวายให้หอพระสมุดวชิรญาณ เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2451
ประกอบด้วย หนังสือสมุดไทยขาว จำนวน 92 หน้า ขนาดกว้าง 13 เซนติเมตร ยาว 39.9 เซนติเมตร หนา 6.5 เซนติเมตร ปกลงรักปิดทอง เขียนลายกนกเครือเถา ชุบ (เขียน) ด้วยอักษรขอมย่อ ภาษาบาลี และอักษรไทยย่อ ภาษาไทย ชุบเส้นอักษรด้วยวัสดุ 3 ชนิด คือ เส้นทอง เส้นชาด และเส้นหมึก เมื่อลงเส้นอักษรเสร็จแล้ว โบกฝุ่นขาวและลงน้ำยากันซึมทั้งก่อนและหลังเขียนอักษร 
วันที่ 17 เมษายน 2568 องค์การเพื่อการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้รับรองให้ "หนังสือสมุดไทย เรื่อง นันโทปนันทสูตรคำหลวง" ซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นมรดกความทรงจำประเทศไทยเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เป็นมรดกความทรงจำแห่งโลก ในนาม "ต้นฉบับ นันโทปนันทสูตรคำหลวง (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2279)" (italic=yes) ประกอบด้วย หนังสือสมุดไทยทำจากกระดาษข่อยจำนวน 190 หน้า ด้วยจุดเด่นที่แสดงให้เห็นถึงรูปลักษณ์วรรณกรรมที่ซับซ้อน คุณค่าทางศีลธรรมเหนือกาลเวลา และประเพณีการบันทึกต้นฉบับแบบพหุภาษา พร้อมนำเสนอว่าชาวพุทธและนักดนตรีนานาประเทศได้นำเนื้อความในสมุดไทยเล่มนี้มาขับขานในช่วงที่เกิดภัยพิบัติระดับโลก โดยสื่อถึงสารที่เข้าใจได้ทั่วไปเกี่ยวกับความรุ่งโรจน์ (auspiciousness) ความใจกว้าง (tolerance) และสันติภาพ (peace)

**เนื้อหา**
เนื้อหากล่าวถึงครั้งพระพุทธองค์มีพุทธบัญชาให้พระโมคคัลลานะไปปราบพญานาค นามว่า นันโทปนันทะ ให้คลายทิฐิมานะลง เมื่อนันโทปนันทนาคราชคลายทิฐิมานะลง ได้แปลงกายเป็นมาณพ จึงได้ยอมรับนับถือพระพุทธองค์ไปตลอดชีวิต แสดงให้เห็นสุภาษิตว่า ควรชนะคนไม่ดีด้วยความดี คือ เราควรสอนให้คนพาลกลับเนื้อกลับตัวเป็นคนดี  มีดวงตาเห็นธรรม คือ อริยสัจ เข้าสู่ความหลุดพ้น สามารถนำมาใช้ในชีวิตประจำวันได้
เนื้อหานอกจากจะสะท้อนให้เห็นถึงสภาพสังคมสมัยอยุธยาตอนปลายที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างยิ่งแล้ว ยังแสดงถึงความเป็นวรรณกรรมไทยที่แปลมาจากภาษาบาลี แล้วแต่งเป็นคำประพันธ์ที่ใช้ความเปรียบเทียบได้สละสลวยงดงาม ใช้ศัพท์ภาษาบาลี สันสกฤตและเขมรควบคู่ไปกับภาษาไทยอย่างสลับซับซ้อน ทำให้บังเกิดความไพเราะยากที่จะหาวรรณกรรมใดเสมอเหมือน อีกทั้งยังบันทึกไว้ด้วยรูปอักษรไทยโบราณที่เรียกว่า อักษรไทยย่อ ร่วมกับอักขรวิธีโบราณซึ่งปัจจุบันเลิกใช้แล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลกจากประเทศไทย
ปลาน้ำหมึก

ปลาน้ำหมึก (Stream barilius) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Opsarius pulchellus  อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  รูปร่างคล้ายปลาน้ำหมึกโคราช (O. koratensis) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน  ต่างกันที่น้ำหมึกมีลำตัวที่ป้อมสั้นกว่า ปลายปากป้าน  มีสีสันที่สดใสกว่าและลายขีดข้างลำตัวใหญ่และชัดเจนกว่า  เกล็ดมีขนาดใหญ่กว่า ครีบหลังมีแต้มสีแดงเห็นชัดเจน  มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่และลำธารในป่าและเชิงเขาที่น้ำสะอาดไหลแรงที่ภาคเหนือของประเทศไทย พบในแม่น้ำโขงด้วย  แต่ไม่พบในแม่น้ำสาละวิน  มีพฤติกรรมมักแย่งชิงตัวเมียกันในฤดูผสมพันธุ์ โดยปลาตัวผู้จะใช้หัวและลำตัวฟาดคู่ต่อสู้  บริเวณส่วนหัวจะมีตุ่มขึ้นในฤดูนี้ 
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาน้ำหมึก date=2007-03-11 
น้ำหมึก
น้ำหมึก
น้ำหมึก
น้ำหมึก
น้ำหมึก
น้ำหมึก
ceb:Opsarius pulchellus
en: Opsarius pulchellus
สาวก

ศราวก (สันสกฤต) หรือ สาวก (บาลี) แปลว่า ผู้ฟัง คือผู้ฟังตามครูบาอาจารย์ผู้สั่งสอนหลักธรรม ใช้สำหรับบุรุษ ถ้าเป็นสตรีใช้ว่า สาวิกา
สาวก ในคำวัดใช้หมายถึงผู้ฟังโอวาทนุสาสนี หรือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าโดยเคารพ ใช้เรียกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ เช่นใช้ว่า พระอรหันตสาวก พระสงฆ์สาวก ภิกษุสาวก ภิกษุณีสาวิกาและใช้หมายถึงลูกศิษย์ของศาสดาอื่น ๆ ด้วย เช่น สาวกของนิครนถ์นาฏบุตร สาวกของพราหมณ์พาวรี

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2563

**ดูเพิ่ม**
 นักบวช
หมวดหมู่:พระสงฆ์
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ซัลวาโตเร บูร์รูนี

ซัลวาโตเร บูร์รูนี  นักมวยสากลชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 11 เมษายน  พ.ศ. 2476  เสียชีวิตเมื่อ 30 มีนาคม  พ.ศ. 2547 รวมอายุได้ 70 ปี สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 99 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 9

**ประวัติ**
ซัลวาโตเร บูร์รูนี  เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของอิตาลี เคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีในรุ่นฟลายเวทไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ได้บายในรอบแรก และตกรอบสองแพ้นักมวยจากสหภาพโซเวียต จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนน โผน กิ่งเพชร ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้วอลเตอร์ แมคโกแวน แต่ก่อนจะป้องกันแชมป์กับแมคโกแวน สมาคมมวยโลกได้ประกาศปลดบูร์รูนี  ออกจากตำแหน่งแชมป์เพราะไม่ยอมชกป้องกันตำแหน่งกับโอราเซียว เอนรีเก อักกาบาโย แมคโกแวนที่ชิงแชมป์ได้ไปจากบูร์รูนี จึงเป็นแชมป์ของสภามวยโลกเท่านั้น
หลังจากเสียแชมป์ บูร์รูนี  ได้ขยับขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้ครองแชมป์ยุโรป ใน พ.ศ. 2511 เขาได้พยายามขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวทแต่ไม่ได้ชิง จึงแขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อิตาลีรุ่นฟลายเวท (2501 – 2503)- แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท (2504 – 2507)
** ชิง,29 มิถุนายน 2504  ชนะคะแนน ริสโต ลุกโกเนน ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 1, 13 สิงหาคม 2504 ชนะน็อค เดเร็กซ์ ลอย์ด ยก 6 ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 2, 30 มิถุนายน 2505 ชนะคะแนน มิมุน เบน อลี ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 3, 14 กันยายน 2505 ชนะคะแนน ปิแอร์ รอสซี่ ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 4, 5 กรกฎาคม 2506 ชนะคะแนน รีน ลิเบียร์ ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 5, 24 เมษายน 2507 ชนะคะแนน วอลเตอร์ แมคโกแวน ที่ อิตาลี- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC, WBA (2508 – 2509)
** ชิง, 23 เมษายน 2508 ชนะคะแนน โผน กิ่งเพชร ที่ อิตาลี  (เบอร์รูนี่ ถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์ของ WBA เมื่อ พฤศจิกายน 2508)
** ป้องกันครั้งที่  1, 2  ธันวาคม 2508 ชนะน็อค ร็อคกี้ แกตเตลลารี ยก 13 ที่ ออสเตรเลีย 
** เสียแชมป์, 14 มิถุนายน 2509  แพ้คะแนน วอลเตอร์ แมคโกแวน ที่ อังกฤษ- แชมป์ยุโรปรุ่นแบนตัมเวท (2511 – 2512)
** ชิง, 10 มกราคม 2511 ชนะคะแนน มิมุน เบน อลี ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 1, 31 กรกฎาคม 2511 ชนะคะแนน ฟรานโก ซูร์โล ที่ อิตาลี
** ป้องกันครั้งที่ 2, 9 เมษายน 2512 ชนะน็อค ปิแอร์ เวตโรฟ ยก 9 ที่ อิตาลี

**อ้างอิง == -  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
2547
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอิตาลี 
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอิตาลี
ภาษาฉัตตีสครห์

ภาษาฉัตตีสครห์ (Chhattisgarhi; छत्तीसगढ़ी (อักษรเทวนาครี), ଛତିଶଗଡ଼ି (อักษรโอริยา) เป็นภาษาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดประมาณ 16 ล้านคน 1.6 โกฏิใน ระบบเลขอินเดีย ในรัฐฉัตตีสครห์กับรัฐอื่น ๆ  ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐฉัตตีสครห์ และบริเวณใกล้เคียงในรัฐโอริศา รัฐมัธยประเทศ และรัฐพิหาร ใกล้เคียงกับภาษาบาเฆลและภาษาอวาธิ อยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาตะวันออกตอนกลาง เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

**ข้อมูล**
G. A. Zograph: Languages of South Asia, 1960 (translated by G.L. Campbell, 1982), Routledge, London.

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
C. K. Chandrakar, "Chhattisgarhi Shabadkosh"
*C. K. Chandrakar, "Manak Chhattisgarhi Vyakaran"
*C. K. Chandrakar, "Chhattisgarhi Muhawara Kosh"
*Chhattisgarh Rajbhasha Aayog, "Prashashnik Shabdkosh Vol. I & II"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ฉัตตีสครห์
ภาษาอวัธ

ภาษาอวัธ (Awadhi, əʋ.d̪ʱi; अवधी; 𑂃𑂫𑂡𑂲) หรือโอธี (Oudhi/औधी/𑂌𑂡𑂲) เป็นภาษาโซนกลางในสาขาอินโด-อารยันที่มีผู้พูดในอินเดียเหนือ ส่วนใหญ่พูดกันในภูมิภาคอวัธ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย คำว่า อวัธ มีความเชื่อมโยงกับอโยธยา เมืองโบราณที่ถือเป็นบ้านเกิดของพระราม ซึ่งเคยมีผู้พูดเป็นจำนวนมากก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ภาษาฮินดูสตานีในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในเชิงภาษาศาสตร์ อวัธเป็นภาษาเทียบเท่ากับภาษาฮินดูสตานี อย่างไรก็ตาม ภาครัฐจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาฮินดี ทำให้มีการเรียนการสอน การเขียนเอกสารทางการและการปกครองด้วยภาษาฮินดีแทนที่จะเป็นภาษาอวัธ และวรรณกรรมภาษานี้จะอยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมฮินดี
ชื่ออื่นของภาษาอวัธได้แก่ Baiswāri (ตามเขตการปกครองย่อยของBaiswara),  Pūrbī (แปลว่า "ตะวันออก") และ Kōsalī (ตามอาณาจักรโกศล) 

**ขื่อของภาษา**
ภาษาอวัธ (หรือ อวธีภาษา) เป็นสำเนียงหลักของภาษาฮินดีสำเนียงตะวันออก ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดทางภาคเหนือของอินเดีย และแพร่กระจายไปทั่วโลก คำว่า "อวธี" หมายถึงภาษาของดินแดนอวัธหรือโอธ แต่มีการใช้พูดแพร่หลายในดินแดนอื่นด้วย เช่น กันปูร์ อัลลอฮาบาด และบางส่วนของเนปาล ฟีจี มอริเชียส ซูรินาม ตรินิแดด มาเลเซีย กายอานา นอกจากนั้นยังมีผู้พูดภาษานี้ในมหาราษฏระ หรยาณา พิหาร ฌารขัณฑ์ อุตตราขัณฑ์ มัธยประเทศ

**การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์**
ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาอวัธอยู่ในรัฐอุตรประเทศ อุตตรขัณฑ์ และพิหาร และพื้นที่ใกล้เคียงในเนปาล มีผู้พูดภาษาอวัธประมาณ 45 ล้านคนทั่วโลก นอกจากในประเทศอินเดียแล้วจะพบผู้พูดภาษานี้ในเนปาล ฟีจี กายอานา มาเลเซียและมอริเชียส ส่วนใหญ่พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรไกถี มุสลิมที่พูดภาษานี้ใช้อักษรอาหรับแบบเปอร์เซีย

**วรรณกรรมพื้นบ้าน**
มีงานเขียนจำนวนน้อยในภาษาอวัธ เพราะจะใช้ภาษาฮินดีหรือภาษาอูรดูในการเขียน แม้ว่าทุกวันนี้จะพิจารณาว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาฮินดี แต่ก่อนที่จะมีการปรับมาตรฐานภาษาฮินดี ภาษานี้เป็นหนึ่งในสองสำเนียงของภาษาฮินดี (อีกสำเนียงหนึ่งคือสำเนียงพรัช) ที่มีความสำคัญในการเขียน เอกสารเก่าที่สุดที่เกี่ยวกับภาษาอวัธคือ อุกติวยาติปราการณะเขียนโดย ทาโมทารา ปัณฑิตา ที่มีชีวิตในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 เขาเขียนเอกสารนี้เพื่อใช้สอนภาษาอวัธ เมื่อลัทธิซูฟีแพร่เข้ามาในอินเดีย ได้มีกวีที่เป็นมุสลิมเขียนบทกวีด้วยภาษาอวัธ กวีคนแรกคือเมาลานา ดาอุด บทกวีเหล่านี้เขียนด้วยอักษรเปอร์เซีย
สำเนียงอวัธของภาษาเปอร์เซียมีกวีที่นับถือลัทธิซูฟีจำนวนมาก นักเขียนที่ยิ่งใหญ่ในช่วงนี้คือ กอสวานี ตุลสิดาส หนังสือที่เขาเขียนคือ รามจริตมนัส ซึ่งเป็นเรื่องราวของพระราม มาลิก มูฮัมหมัด ญายาซี เขียนปัทมวัท เป็นต้น

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 location=Allahabad- location=India- issn=2456-2696- language=hi- language=en- editor2-first=Munis- issn=0019-7246- language=en- language=en- language=en- oclc=18947567

**อ่านเพิ่ม**
 editor2-first=Wendy- location=

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Entry for Awadhi at SIL International-  Awadhi Books
อวัธ
อวัธ
สถานีสุราษฎร์ธานี

อาคารสถานีเมื่อปี 2549
สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี
สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี หรือเดิมชื่อ สถานีรถไฟพุนพิน (สถานีท่าข้าม) เปิดเมื่อปี 2458 แต่ได้เปลี่ยนชื่อในราวๆ ปี 2505 เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อจังหวัด เป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำตาปี ตำบลท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
อาคารสถานีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นใช้อาคารสถานีเป็นที่ทำการหน่วยทหาร  อาคารสถานีถูกระเบิดทำลายทั้งหมด โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2488 พร้อมกับสะพานพระจุลจอมเกล้า ที่ข้ามแม่น้ำตาปี 
กรมรถไฟหลวง (ปัจจุบันคือ การรถไฟแห่งประเทศไทย) ได้สร้างสถานีชั่วคราวขึ้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี ตรงกันข้ามกับสถานีเดิม ใช้ชื่อว่า สถานีรถไฟสุราษฎร์ธานี 2  เมื่อมีการก่อสร้างอาคารสถานีหลังใหม่ บนพื้นที่เดิม จึงได้รื้อถอนสถานีรถไฟชั่วคราวลง

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.thaitransport-photo.net/railmap/surat_thani.htm date=2007-06-16 - http://www.railway.co.th/ticket/south.asp date=2007-09-27 - https://web.archive.org/web/20150402120702/http://www.geocities.com/railsthai/south.htm
สุราษฎร์ธานี
สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:แขวงบำรุงทางบ้านส้อง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอพุนพิน
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในสยามที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2458
ใบสั่งซื้อ

ใบสั่งซื้อ (Purchase order; PO) เป็นเอกสารข้อตกลงหรือสัญญาในเชิงพาณิชย์ ที่ออกโดยผู้ซื้อเพื่อสั่งซื้อพัสดุ สินค้าหรือบริการจากผู้ขาย โดยระบุชนิด จำนวน และราคา พร้อมทั้งอาจจะรวมถึงเงื่อนไขต่างๆ ตามที่ได้ตกลงกับผู้ขาย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  purchase order sampleแสดงตัวอย่างของใบสั่งซื้อ date=2011-01-08 
หมวดหมู่:การค้า
หมวดหมู่:เอกสารทางธุรกิจ
ใบเสร็จรับเงิน

ตัวอย่างใบเสร็จรับเงินชนิดพิมพ์
ใบเสร็จรับเงิน  (receipt) หรือ ใบเสร็จ เป็นเอกสารที่ผู้รับเงินออกให้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่าได้รับเงินเป็นการถูกต้องแล้ว  การออกเอกสารดังกล่าวบางกรณีอาจออกเป็นเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้  ในใบเสร็จรับเงินทั่วไปมักระบุรายการสินค้าหรือบริการที่ซื้อขายกันและราคาที่ตกลงชำระ ซึ่งอาจระบุข้อมูลภาษีที่เกี่ยวข้องที่ผู้รับชำระเงินเก็บและนำส่งรัฐบาลอีกด้วย

**ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทย**
ใบเสร็จรับเงินในประเทศไทยอาจจำแนกตามลักษณะการออกเอกสารได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่- บิลเหลือง หรือ ใบเสร็จ รับเงินที่ออกให้โดยผู้ประกอบการที่ไม่อยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม- ใบเสร็จรับเงินที่ออกโดยผู้ประกอบการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม
** ใบเสร็จรับเงิน/ใบกำกับภาษีอย่างย่อ ไม่มีข้อมูลที่อยู่ลูกค้า เช่น เอกสารแผ่นเล็กๆ ที่ได้มาเมื่อซื้อสินค้าในร้านสะดวกซื้อ ถือว่าเป็นใบเสร็จรับเงินและใบกำกับภาษีในใบเดียวกัน
** ใบเสร็จรับเงิน/ใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบ มักเป็นเอกสารชุดที่ออกพร้อมใบกำกับภาษี

**ดูเพิ่ม**
 ใบกำกับภาษี- ใบรับสินค้า
หมวดหมู่:การค้า
หมวดหมู่:การบัญชี
วิกิพีเดีย:โครงการเก็บกวาดวิกิพีเดีย/ป้ายความช่วยเหลือ

== เปลี่ยนป้ายช่วยเหลือ ในวิกิพีเดีย**
ตอนนี้มีความคิดที่จะเปลี่ยนป้าย ในวิกิพีเดียครับ คิดว่าตอนนี้ป้ายต่างๆ อาจจะยังคลุมเครือ และเน้นให้คนเขียนอ่าน มากกว่าคนอ่านอ่าน ป้ายที่คิดจะเปลี่ยนช่วงแรก นี้เป็น  หรือป้ายอื่นๆด้วย
รูปแบบ อาจจะเปลี่ยนหรือคงเดิม แต่อยากเน้นที่เนื้อหาในป้ายก่อน โดยแบ่งเป้าหมายตามความสำคัญ
----
กำลังทดลองแก้ไขดูครับ หากมีข้อแก้ไขอะไรก็เชิญปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมได้ครับ
format หลักๆ จะเป็น
--Wap 08:44, 15 กรกฎาคม 2006 (UTC)
nice work ! -- 172.176.189.246 01:33, 16 กรกฎาคม 2006 (UTC)
: สวยดีครับ ต่อไปก็แก้เนื้อความให้อ่านและเข้าใจง่ายต่อผู้ใช้ใหม่ เดี๋ยวลองถามคนอื่นๆ ดู ตัวอย่างเช่น ข้อความ "บทความนี้มีปัญหาเกี่ยวกับภาษาที่ใช้" ผู้ใช้เก่าจะรู้ว่าหมายถึงอะไร ขณะที่ผู้ใช้ใหม่จะไม่เข้าใจ และเข้าใจผิดได้กับคำว่า "ปัญหา" + "ภาษาที่ใช้"
: นอกจากนี้ ผมมีความเห็นว่า "ช่วยดูหน่อย" เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นดีไหมครับ เพราะมีความหมายงงว่า "ให้คนอื่นช่วยดูหน่อย" หรือ "ให้คนอื่นช่วยตรวจสอบ" หรือ "ต้องการให้ชาววิกิคนอื่นช่วยเขียน" --Manop | พูดคุย - ภาพ:Wikipe-tan tab.png 21:39, 16 กรกฎาคม 2006 (UTC)
::ครับ ผมเห็นช่วยดูหน่อยมีกว่า 400 บทความแล้ว. ผมเลยทำการเปลี่ยนให้แจ้ง ในกรณีที่ไม่ทราบ หรือไม่แน่ใจว่าควรจะตรวจสอบเรื่องอะไร ถ้าเป็นแบบนี้ ก็น่าจะชัดเจนขึ้นครับ --Jutiphan | 16px พูดคุย - 15:19, 10 พฤศจิกายน 2006 (UTC)
 ตอนนี้เปลี่ยนแบบมี รูป ข้อความ และ สี ครับ --Manop | พูดคุย - ภาพ:Wikipe-tan tab.png 21:00, 9 ธันวาคม 2006 (UTC)

**ป้าย ช่วยดูหน่อย**
มีความเห็นว่าควรเปลี่ยนชื่อป้าย "ช่วยดูหน่อย" เป็นอย่างอื่นดีไหมครับ เพราะตอนนี้ความหมายของป้ายค่อนข้างกำกวม "ช่วยดูหน่อย" ถ้าคนใหม่เห็น อาจเข้่าใจว่า ให้คนอื่นช่วยมาเขียน ช่วยมาดู แต่จริงแล้วที่ใช้กัน หมายถึง ช่วยกันตรวจหน่อย ซะมากกว่า เลยคิดว่าน่าจะเปลี่ยนชื่อกันสับสน ไม่ว่า- ปรับปรุง- ช่วยตรวจหน่อย
--Manop | พูดคุย - ภาพ:Wikipe-tan tab.png 21:00, 9 ธันวาคม 2006 (UTC)
: ตอนนี้เปลี่ยนเป็น เก็บกวาด แล้วครับ --Manop | พูดคุย 03:04, 27 กรกฎาคม 2007 (UTC)

**จำนวนป้ายปัจจุบัน**
จำนวนบทความที่มีป้ายติดอยู่ในปัจจุบัน

**Ambox**
ตอนนี้ผมเริ่มทะยอยเปลี่ยนรูปแบบป้ายด้วยแม่แบบ:Ambox แล้วนะครับ แต่ว่า แอมบ็อกซ์เอง ก็มีการจัดระดับประเภทต่างๆของป้ายตามสีป้าย ยังไงก็รบกวรด้วยนะครับ เพราะบางทีผมก็งง ว่าป้ายนี้ ควรจะเขียว หรือเหลือง หรือส้ม โดยส่วนตัวอ้างอิงตามค่า type - serious ยังไม่มีการกำหนดชัดเจน ตอนนี้มีแต่ป้าย ลบ- ถ้าปัญหาอยู่ที่เนื้อหา จะสั้นมาก ไม่เคลียร์ ไม่กลาง จะใช้ content - ถ้าเนื้อความดีอยู่แล้ว ปัญหาอยู่ที่ตัวรูปแบบ จะใช้ style- เนื้อความและรูปแบบอยู่ในลักษณะที่ถูกต้อง แต่ยังต้องการส่วนเพิ่มเติมเพื่อความสมบูรณ์ ใช้ growth- แจ้งย้ายทุกชนิด ทั้งในพีเดีย หรือข้ามโครงการ ใช้ merge- อื่นๆนอกเหนือจากนี้ ใช้ notice
อ้อ... จะลองตั้งชื่อ ambox ด้วยก็ได้นะครับ
อควา • คุย ภาพ:WikiBotany tap.png 12:12, 25 กันยายน 2007 (ICT)
โตเกียวบาบิโลน

โตเกียวบาบิโลน (TOKYO BABYLON) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น 

**เนื้อเรื่อง**
เรื่องราวเกี่ยวกับ สึเมรากิ ซูบารุ หนุ่มน้อยผู้มีจิตใจอ่อนโยน แท้จริงแล้ว เขาเป็นผู้นำของตระกูลสึเมรากิ ตระกูลผู้ใช้เวทย์ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน เขารับงานต่างๆเพื่อหวังช่วยเหลือผู้คนเรื่อยมา
ซูบารุและพี่สาว (เป็นพี่น้องฝาแฝด) โดยซูบารุจะสวมถุงมือตลอดเวลา เนื่องจากตอนเด็ก ในฤดูหนาว ท่ามกลางหิมะ ซุบารุได้ไปเดินเล่นไปยังต้นซากุระ และเห็นคนของตระกูลซากุระ ฆ่าคนแล้วฝังไว้ใต้ต้นซากุระ ซึ่งโดยปกติ หากใครได้เห็นจะต้องถูกฆ่า แต่คนตระกูลซากุระได้ไว้ชีวิตซูบารุไว้ โดยทำเครื่องหมายดาวกลับหัวสัญลักษณ์ของซากุระสึกะโมโนริไว้หลังมือทั้ง 2 ข้างของซูบารุ โดยคนตระกูลซากุระจะมาฆ่าซูบารุหากการเจอกันอีกครั้ง คนตระกูลซากุระยังไม่สามารถทำให้ตัวเองรักซุบารุได้สำเร็จ
เวลาผ่านไป เมื่อ 2 พี่น้องโตขึ้น และได้รู้จักกับชายหนุ่ม "ซากุระซึกะ เซย์ชิโร่" เป็นสัตวแพทย์ จากนั้น เขาก็เข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของสองพี่น้อง
เซย์ชิโร่ ได้แสดงความรักต่อซูบารุออกมาหลายครั้ง ทำให้การป้องกันตัวทางจิตใจของซูบารุอ่อนลง แม้จะรู้ว่าเซย์ชิโร่เป็นคนของ"ซากุระสึกะโมโนริ" ตระกูลนักฆ่าที่อำมหิตและโหดเหี้ยม
เซย์ชิโร่เสียสละดวงตาข้างหนึ่งไปเพื่อป้องกันซูบารุจากหญิงผู้คลุ้มคลั่ง และได้มาซึ่งหัวใจของซูบารุ
หากแต่ความลับที่เก็บงำไว้ ทำให้เรื่องราวของทั้งคู่เดินทางไปในทิศทางที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:แคลมป์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การไล่ผีในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในโตเกียว
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2549 ธันวาคม 10

*เครือข่าย 19 กันยาต้านรัฐประหาร ออกแถลงชี้แจงเรื่องการจัดกิจกรรมชุมนุมเดินขบวนต่อต้านการทำรัฐประหาร เป็นเจตนาบริสุทธิ์ โดยจะรวมตัวกันที่สนามหลวง เวลา 16.00 น.  (ไทยรัฐ)
*เอเชียนเกมส์ 2006 : เซปักตะกร้อทีมเดี่ยวชายและหญิงคว้า 2 เหรียญทอง ด้วยการเอาชนะมาเลเซียและเวียดนาม ตามลำดับ  (กปส.)

}
สิทธิ เจริญฤทธิ์

สิทธิ เจริญฤทธิ์  นักกีฬาเพาะกายทีมชาติไทย  วันเกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2516 ชื่อเล่น โอ๋ เป็นชาว จ.สุรินทร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร สังกัด สโมสรพาวเวอร์โซนยิม  

**ผลงานเด่น**
- แชมป์ รุ่น 80 กก. เพาะกายชายชิงแชมป์โลก(World Amateur Bodybuilding Championships ) ครั้งที่ 59 ที่ประเทศจีน ปี 2548 - แชมป์ รุ่น 80 กก. เพาะกายชายชิงแชมป์โลก (World Amateur Bodybuilding Championships ) ครั้งที่ 60 ที่สาธารณรัฐเชก ปี 2549 - แชมป์ รุ่น 80 กก. ซีเกมส์ 2005 ครั้งที่ 23 ที่ประเทศฟิลิปินส์ ปี 2548- แชมป์ รุ่น 80 กก. เอเชียนเกมส์ 2006 ครั้งที่ 15 ที่ประเทศกาตาร์ ปี 2549- เหรียญทอง รุ่น 80 กก. ซีเกมส์ 2007 ครั้งที่24 ที่ จังหวัด นครราชสีมา ประเทศไทย ปี 2550- รองแชมป์อันดับ1 รุ่น 80 กก. เวิลด์ แชมเปี้ยนชิพส์ ครั้งที่ 61 ปี 2007 (พ.ศ. 2550) (IFBB 61st World Men's Bodybuilding Amateur Championships)- รองแชมป์อันดับ2 รุ่น 80 กก. เวิลด์ แชมเปี้ยนชิพส์ ครั้งที่ 62 ปี 2008 (พ.ศ. 2551) (IFBB 62nd World Men's Bodybuilding Amateur Championships)- แชมป์ รุ่น 80 กก. เอเชี่ยน บีช เกม ครั้งที่1 ที่ เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย  ปี 2008 (พ.ศ. 2551) - เหรียญเงิน รุ่น 80 กก. ศึกเพาะกายและฟิตเนสชิงแชมป์เอเชีย 2009(พ.ศ. 2552)  ดูผลการแข่งขันเพาะกายรายการนี้ของ สิทธิ เจริญฤทธิ์ date=2009-09-24 - แชมป์ รุ่น 80 กก. การแข่งขันเพาะกายชายชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 1  ปี2009 (พ.ศ. 2552) (the WBPF 1st World Men's Bodybuilding Championships)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์สิทธิ เจริญฤทธิ์- ข้อมูลนักกีฬาสิทธิ เจริญฤทธิ์ในโดฮาเกมส์-  วิดีโอคลิปสิทธิ เจริญฤทธิ์-  ติดตามข่าวของสิทธิ เจริญฤทธิ์ date=2010-04-13 Muscle.in.th
หมวดหมู่:นักเพาะกายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเพาะกาย
หมวดหมู่:นักกีฬาทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร‎‎
โดพามีนทรานสปอตเตอร์

โดพามีนทรานสปอตเตอร์ (แดท) (dopamine transporter; DAT) เป็นโปรตีนสำคัญที่อยู่บริเวณเยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ประสาทโดพามีน ทำหน้าที่ดูดกลับโดพามีนที่หลั่งออกมาในไซแนปส์เข้าสู่เซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ โดพามีนทรานสปอตเตอร์เป็นโปรตีนลำเลียงสารสื่อประสาทโดพามีนที่ต้องอาศัยไอออนโซเดียมและไอออนคลอไรด์ในการทำงาน โครงสร้างโมเลกุลของโดพามีนทรานสปอตเตอร์มีด้านปลายด้านเอ็น (N-terminus) และปลายด้านซี (C-terminus) อยู่ภายในเซลล์  ปัจจุบันพบว่าสารโคเคน (Cocaine) และยาเมทิลฟีนิเดท (Methylphenidate) ออกฤทธิ์โดยการยับยั้งการทำงานของโดพามีนทรานสปอตเตอร์
มีการศึกษาการกระจายตัวของโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในอวัยวะต่างๆ ในหนูขาวโดยใช้วิธีอิมมิวโนฮิสโตเคมมิสทรี (Immunohistochemistry) พบโดพามีนทรานสปอตเตอร์ในระบบประสาทส่วนกลาง anterior pituitary gland, Auerbach’s nervous system, Meisner’s nervous system, adrenal medulla และ ปอด โดยทั่วไปแล้วบริเวณสมองที่ใช้ศึกษาโดพามีนทรานสปอตเตอร์คือบริเวณดอร์ซอลสไตรตัม (dorsal striatum) และ (นิวเคลียสแอคคัมเบน) (nucleus accumbens) ซึ่งมีปริมาณโดพามีนทรานสปอตเตอร์ค่อนข้างหนาแน่น   เมื่อศึกษาหนูถีบจักรที่ถูกตัดยีนโดพามีนทรานสปอตเตอร์ พบว่าการสังเคราะห์โดพามีนที่อาศัยเอนไซม์ไทโรซีนไฮดร๊อกซิเลสเกิดได้น้อยลง การเก็บโดพามีนในถุงเก็บ(vesicle) ลดลง มีการปลดปล่อยโดพามีนลดลง
การขนส่งโดพามีนผ่านโดพามีนทรานสปอตเตอร์อาจเกิดในอัตราส่วนของโดพามีน 1 โมเลกุล ไอออนโซเดียม 2 ไอออนและไอออนคลอไรด์ 1 ไอออน ซึ่งมีกลไกทั่วไปคือไอออนโซเดียม 2 ไอออนจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์ก่อน ตามด้วยโดพามีน 1 โมเลกุล จากนั้นไออนคลอไรด์ 1 ไอออนจึงมาจับกับโดพามีนทรานสปอตเตอร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์สุขภาพ
ขี้เหล็ก

ขี้เหล็ก ( (Lam.) Irwin & Barneby) จัดเป็นพืชในวงศ์ Leguminosae นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกในท้องถิ่นที่แตกต่างกัน เช่น ขี้เหล็กแก่น (ราชบุรี) ขี้เหล็กบ้าน (ลำปาง) ขี้เหล็กหลวง (ภาคเหนือ) ขี้เหล็กใหญ่ (ภาคกลางบางที่) ผักจี้ลี้ (ฉาน-แม่ฮ่องสอน) ยะหา (มลายู-ปัตตานี) และขี้เหล็กจิหรี่ (ภาคใต้) เป็นต้น ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของต้นขี้เหล็กเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงปานกลาง ผลัดใบ สูงประมาณ 8-15 เมตร ลำต้นมักคดงอเป็นปุ่มเปลือกสีเทาถึงสีน้ำตาลดำ ยอดอ่อนสีแดงเรื่อ ๆ ใบประกอบเป็นแบบขนนก เรียงสลับกัน มีใบย่อย 5-12 คู่ ปลายสุดมีใบเดียว ใบย่อยรูปขอบขนานด้านบนเกลี้ยง ดอกช่อสีเหลืองอยู่ตามปลายกิ่ง ดอกจะบานจากโคนช่อไปยังปลายช่อ กลีบเลี้ยงมี 3-4 กลีบ กลีบดอกมี 5 กลีบ เกสรตัวผู้10 อัน ผลเป็นฝักแบนยาวมีสีคล้ำ เมล็ดรูปไข่ยาวแบนสีน้ำตาลอ่อนเรียงตามขวางมี 20-30 เมล็ด เนื้อไม้มีสีน้ำตาลแก่เกือบดำ ส่วนของดอกและใบขี้เหล็กใช้เป็นอาหารในหลายประเทศ เช่น ไทย พม่า อินเดีย และมาเลเซีย เป็นต้น ในตำราการแพทย์แผนไทยได้มีการบันทึกประโยชน์ของขี้เหล็กในหลายด้าน เช่น ใช้แก้อาการท้องผูก ใช้แก้อาการนอนไม่หลับ ใช้ทำความสะอาดเส้นผม ทำให้ผมชุ่มชื่นเป็นเงางาม ไม่มีรังแค ช่วยเจริญอาหาร บำรุงน้ำดี และบำรุงโลหิต เป็นต้น นอกจากนั้น ยังนิยมนำมาประกอบ อาหาร เช่น แกงขี้เหล็ก เป็นการนำใบอ่อน ดอกและยอดของต้นขี้เหล็ก ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ขึ้นได้ดีในทุกภาคของประเทศไทย มาปรุงเป็นอาหาร นอกจากจะรับประทานในครัวเรือน ยังนิยมปรุงเลี้ยงแขกเทศกาลงานต่างๆ เช่น งานบวช งานแต่งงาน งานศพ ด้วยรสชาติของขี้เหล็กมีรสขม ก่อนปรุงจึงต้องนำมาต้มน้ำทิ้งก่อน ช่วย ลดสารที่เป็นพิษ และทำให้มีรสชาติดีขึ้นเมื่อนำมาปรุงเป็นอาหาร
ในปี พ.ศ. 2485 ศาสตราจารย์ นพ.อวย เกตุสิงห์ ได้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของต้นขี้เหล็ก พบว่าใบและดอกขี้เหล็กทำให้เกิดอาการง่วงซึมและมีพิษน้อยกว่าสมุนไพรชนิดอื่น ๆ ที่ได้ศึกษา ต่อมาจึงมีผู้ศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของสารสกัดใบขี้เหล็กอีกครั้งโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย พบว่าสารสกัดนี้มีฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง เพิ่มความตึงตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2513 คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยนอตทิงงัม ประเทศอังกฤษได้รายงานว่าสามารถสกัดสารชนิดใหม่จากใบขี้เหล็กได้ โดยตั้งชื่อว่าบาราคอล (barakol) ซึ่งมีฤทธิ์กล่อมประสาทและลดความกังวล แต่ภายหลังมีการพบว่ามีพิษต่อตับด้วยเช่นกัน

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด

**อ้างอิง**
  แกงขี้เหล็ก date=2012-03-31 -  ขี้เหล็ก แชมพูสมุนไพรแก้ไขปัญหาศีรษะล้าน date=2012-02-05 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FAO - Senna siamea (Lam.) Irwin & Barneby date=2017-07-08 
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สกุลขี้เหล็ก
หมวดหมู่:สมุนไพร
บาราคอล

บาราคอล เป็นสารที่สกัดได้จากสมุนไพรขี้เหล็ก โดยในปี พ.ศ. 2485 ซึ่งเป็นยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 พบว่ายารักษาโรคขาดแคลนเป็นอย่างมาก ศาสตราจารย์ นพ.อวย เกตุสิงห์ จึงได้พยายามค้นหาสมุนไพรไทยที่ใช้เป็นยาแผนโบราณอย่างแพร่หลายมาศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา และได้พบว่าใบและดอกของต้นขี้เหล็กทำให้เกิดอาการง่วงซึมและมีพิษน้อยกว่าสมุนไพรชนิดอื่นๆ ที่ได้ศึกษา ต่อมาจึงมีการศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของสารสกัดใบขี้เหล็กอีกครั้งโดยใช้แอลกอฮอล์เป็นตัวทำละลาย พบว่าสารสกัดนี้มีฤทธิ์กดประสาทส่วนกลาง เพิ่มความตึงตัวของกล้ามเนื้อเรียบ และมีฤทธิ์ขับปัสสาวะ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 คณะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยนอตติ้งแฮม ประเทศอังกฤษได้รายงานว่าสามารถสกัดสารชนิดใหม่จากใบขี้เหล็ก โดยสารนี้เป็นอนุพันธ์ของไดอ๊อกซาฟีนาลีน (dioxaphenalene) ที่เป็นสารกลุ่มโครโมน (chromone) ชนิดหนึ่ง จึงได้ตั้งชื่อว่า “บาราคอล” ซึ่งมีชื่อทางเคมีว่า 3a,4-dihydro-3a,8-dihydroxy-2,5-dimethyl-1,4-dioxaphenalene และมีสูตรโมเลกุล คือ C13H12O
บาราคอลเป็นสารที่มีผลึกสีเหลืองแกมเขียวสามารถละลายได้ในน้ำ ในสภาวะปกติบาราคอลมักไม่ค่อยเสถียรเนื่องจากเกิดปฏิกิริยากำจัดน้ำออกจากโมเลกุล (dehydration) เกิดเป็นสารแอนไฮโดรบาราคอล (anhydrobarakol; C13H10O3) ซึ่งสารนี้เกิดปฏิกิริยากับกรดเกลือ (HCl) ได้เป็นเกลือแอนไฮโดรบาราคอลไฮโดรคลอไรด์ (anhydrobarakol hydrochloride; C13H12ClO3) นอกจากนี้บาราคอลยังสามารถเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันที่หมู่ไฮดรอกซิลเมื่ออยู่ในสารละลายที่มีน้ำ (โมเลกุล)เป็นตัวทำละลาย
หมวดหมู่:ยา
สีเหลือง

สีเหลือง เป็น 1 ใน 3 แม่สี ร่วมกับสีแดง และสีน้ำเงิน โดยปกติสีจะมีอยู่สองโทน คือ สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น แต่สีเหลืองเป็นสีที่อยู่ตรงกลางระหว่าง สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น จึงสามารถเลือกใช้สีเหลืองเข้าไปผสมผสานได้กับสีทั้งสองโทน ซึ่งนอกจากสีเหลืองแล้วยังมีสีม่วงอีกสีหนึ่งที่มีลักษณะดังกล่าวมีดังนี้

**สัญลักษณ์สีเหลือง**
 สีเหลือง เป็นสีแทนสัญลักษณ์ของความสดใส และความรื่นเริง- ในทางลบ สีเหลืองเป็นสัญลักษณ์ของโลภะ- เป็นสัญลักษณ์สีของดวงจันทร์ และวันจันทร์- เป็นสีหลักในระบบสี CMYK (Y มาจาก Yellow)

**ศาสนา ราชวงศ์ และการปกครอง**
 เป็นสีประจำฮ่องเต้- เป็นสีประจำพระพุทธศาสนา- เป็นสีประจำราชวงศ์จักรี- เป็นสีประจำพระองค์และประจำวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระมหากษัตริย์ไทย ดังนี้
** พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
** พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว- เป็นสีประจำทหารบกเหล่าทหารปืนใหญ่- ในทางการเมืองไทย เป็นสีของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) และใช้ในการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547 ของนายพีระพงศ์ ถนอมพงษ์พันธุ์

**วงการบันเทิง**
 เป็นสีประจำวง เอฟ.ที. ไอส์แลนด์ วงบอยแบนด์เกาหลีใต้- เป็นสีประจำตัว โซยุล สมาชิกวงเครยอนป๊อป วงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้

**กีฬา**
 เป็นสีประจำทีมบิยาร์เรอัลในลาลิกา- เป็นสีประจำทีมชาติไทย (ระหว่างปี พ.ศ. 2550–2554) ทีมชาติโรมาเนีย และทีมชาติมาเลเซีย

**ธุรกิจ**
 เป็นสีประจำธนาคารกรุงศรีอยุธยา- เป็นสีประจำสายการบินสกู๊ต, นกสกู๊ต, นกแอร์

**สถาบันการศึกษา**
 เป็นสีประจำสำนักวิชาวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง- สีเหลืองข้าวโพด เป็นสีประจำคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ - สีหรดาล เป็นสีประจำคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร- สีจำปา เป็นสีประจำคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร- สีเหลืองคู่ดำ เป็นสีประจำโรงเรียนท่าบ่อและ โรงเรียนเทพมงคลรังษี​- สีเหลืองคู่เขียว เป็นสีประจำโรงเรียนวรลาโภนุสรณ์ และ โรงเรียนบ้านศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย โรงเรียนพัทลุง จังหวัดพัทลุง- สีเหลืองคู่กับสีแดง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ดังความหมายที่ว่า "เหลืองของเราคือธรรมประจำจิต แดงของเราคือโลหิตอุทิศให้"- และเป็นสีประจำโรงเรียนนางรอง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์- สีเหลืองคู่กับสีเทา เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม - สีเหลืองคู่กับสีดำ เป็นสีประจำโรงเรียนวัดยายร่ม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สเปกตรัมแสง
เหลือง
หมวดหมู่:รุ้งกินน้ำ
หมวดหมู่:สีที่ใช้ในเว็บ
สีส้ม

สีส้ม เป็นหนึ่งในกลุ่มสีโทนร้อน แสงสีส้มที่มองเห็นได้มีความยาวคลื่นราว 590 นาโนเมตร
สีเพลิง เป็น รูปลักษณ์ของสีออกคล้ายสีแสด ซึ่งมีความเข้มกว่าสีส้ม

**สัญลักษณ์**
 ใช้แทนลักษณะความกล้าหาญ- เป็นสัญลักษณ์ของบาปตะกละ- เป็นสัญลักษณ์แทนวันพฤหัสบดี- เป็นสัญลักษณ์แทนดาวพฤหัส- เป็นสีประจำพระองค์ของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี, สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา- สีส้ม เป็นสีประจำราชวงศ์ออเรนจ์และเป็นสีประจำชาติของประเทศเนเธอร์แลนด์- สีส้ม เป็นสีประจำทีมฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ และทีมนครราชสีมาเอฟซี- สีส้ม เป็นสีประจำของ ชินฮวา วงบอยแบนด์เกาหลี- สีส้ม เป็นสีประจำของ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย และ สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส- สีส้ม เป็นสีประจำของสถานีโทรทัศน์ทีเอ็นเอ็น 24- สีส้ม เป็นสีประจำของธนาคารอาคารสงเคราะห์- สีส้ม เป็นสีประจำของธนาคารธนชาต- สีส้ม เป็นสีประจำของการบินไทยสมายล์- สีส้ม เป็นสีประจำพรรคอนาคตใหม่, พรรคก้าวไกล และพรรคประชาชน

**สีประจำสถาบันการศึกษา**
 เป็นสีประจำคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- เป็นสีประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์- สีส้มอิฐ เป็นสีประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์- สีเสน เป็นสีประจำคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร- สีแสด เป็นสีประจำคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง- สีแสดคู่กับสีเทา เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยนเรศวร- สีแสด เป็นสีประจำสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง- สีแสด เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน- สีแสดคู่กับสีเหลือง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี- สีแสดคู่กับสีทอง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี- สีแสด เป็นสีประจำคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์- สีแสด เป็นสีประจำคณะสถิติประยุกต์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- สีแสด เป็นสีประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น- สีแสด เป็นสีประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม- สีแสด เป็นสีประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์- สีแสด เป็นสีประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี - สีแสด เป็นสีประจำคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ- สีส้มอมชมพู เป็นสีประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล- สีแสด เป็นสีประจำโรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยนเรศวร- สีส้มคู่กับสีฟ้า เป็นสีประจำโรงเรียนชลราษฎรอำรุง- สีแสดคู่กับสีดำ เป็นสีประจำโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว โรงเรียนโกวิทธำรง โรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย- สีแสดคู่กับสีเขียว เป็นสีประจำโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย- สีแสดคู่กับสีน้ำเงิน เป็นสีประจำโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย- สีแสดคู่กับสีเทา เป็นสีประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น- สีแสดคู่กับสีขาว เป็นสีประจำโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย- สีแสดคู่กับสีขาว เป็นสีประจำโรงเรียนสนมวิทยาคาร- สีแสดคู่กับสีฟ้า เป็นสีประจำโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสสรณ์มัธยม- สีส้มเอพริคอต เป็นสีประจำคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์- สีโอลด์โรส เป็นสีประจำคณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยแม่โจ้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สเปกตรัมแสง
ส้ม
หมวดหมู่:รุ้งกินน้ำ
วงศ์ปลาดุก

วงศ์ปลาดุก (Walking catfish, Airbreathing catfish) เป็นวงศ์ปลาจำพวกหนึ่ง  ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clariidae (/คลา-ริ-อาย-ดี้/) 
มีลักษณะเด่นชัดคือ ส่วนหัวกลมแบราบ ตาเล็กอยู่ด้านข้างของหัว ปากเล็กอยู่ตอนปลายสุดของจะงอยปาก มีหนวดรอบปาก 4 คู่ ยาวเท่า ๆ กัน ครีบอกมีก้านแข็งแหลมคม มีพิษแรงปานกลาง ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็งและยาวเกือบเท่าความยาวลำตัวเช่นเดียวกับครีบก้น ครีบหลังและครีบท้องเล็กปลายมน ปลาดุกมีอวัยวะพิเศษรูปร่างคล้ายก้อนฟองน้ำสีแดงสดอยู่ในช่องเหงือกตอนบนสำหรับช่วยหายใจโดยใช้อากาศเหนือน้ำได้ จึงทำให้ปลาในวงศ์นี้สามารถอยู่เหนือน้ำได้นานกว่าปลาชนิดอื่น ๆ และยังสามารถแถก คืบคลานบนบกได้เมื่อฝนตกน้ำไหลหลาก และเป็นที่ของชื่อภาษาอังกฤษว่า "Walking catfish" 
มีการวางไข่โดยขุดโพรงหรือทำรัง บางชนิด ตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่จนฟักเป็นตัว ไข่เป็นแบบไข่ติด ปลาในวงศ์นี้มีการกระจายพันธุ์กว้างไกลตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงเอเชีย พบในประเทศไทยราว 10 ชนิด เป็นปลาน้ำจืดที่ใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ ที่คนไทยรู้จักดี ได้แก่ ปลาดุกด้าน (Clarias batrachus) และปลาดุกอุย (C. macrocephalus) 

**อ้างอิง**
  Nelson, Joseph S. (2006). Fishes of the World. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.  -  Devaere, Stijn; Adriaens, Dominique; Teugels, Guy G.; Verraes, Walter (2006). "Morphology of the cranial system of Platyclarias machadoi: interdependencies of skull flattening and suspensorial structure in Clariidae". Zoomorphology 125 (2): 69. doi:10.1007/s00435-005-0012-7.  - Sullivan, JP; Lundberg JG; Hardman M (2006). "A phylogenetic analysis of the major groups of catfishes (Teleostei: Siluriformes) using rag1 and rag2 nuclear gene sequences". Mol Phylogenet Evol. 41 (3): 636–62. doi:10.1016/j.ympev.2006.05.044. PMID 16876440.  - Skelton, Paul H.; Teugels, Guy G. (1991). "A review of the clariid catfishes (Siluroidei, Clariidae) occurring in southern Africa". Rev. Hydrobiol. Trop. 24 (3): 241–260.  

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
สีม่วง

ดอกไม้สีม่วงอ่อน
สีม่วง เป็นสีที่ผสมระหว่างสีน้ำเงินและสีแดง โดยปกติสีจะมีอยู่สองโทน คือ สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น แต่สีม่วงเป็นสีที่อยู่ตรงกลางระหว่าง สีโทนร้อน และ สีโทนเย็น ซึ่งนอกจากสีม่วงแล้วยังมีสีเหลืองอีกสีหนึ่งที่มีลักษณะดังกล่าว จึงสามารถเลือกใช้สีม่วงเข้าไปผสมผสานได้กับสีทั้งสองโทน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สีไวโอเลต
ม่วง
หมวดหมู่:รุ้งกินน้ำ
หมวดหมู่:สีที่ใช้ในเว็บ
บ้านราชาวดีหญิง

บ้านราชาวดีหญิง หรือ สถานคุ้มครองและพัฒนาคนพิการบ้านราชาวดี (หญิง) จังหวัดนนทบุรี เป็นหน่วยงานในสังกัดกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ตั้งอยู่เลขที่ 78/15 หมู่ที่ 1 ซอย ติวานนท์-ปากเกร็ด 1 ถนนติวานนท์ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120 ให้บริการดูแล คุ้มครอง และพัฒนากลุ่มเด็กที่มีความพิการทางสมองและปัญญาเพศหญิง อายุระหว่าง 7-18 ปี จำนวน 430 คน โดยเปิดดำเนินการ มาตั้งแต่วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2540
บ้านราชาวดีหญิงเป็นองค์กรที่จัดบริการอย่างมีมาตรฐานร่วมกับครอบครัว ชุมชน และสังคม เพื่อให้เด็กพิการพึ่งตนเองได้ตามศักยภาพ
วิสัยทัศน์
พัฒนาเด็ก คืนสู่สังคม อยู่เย็นเป็นสุขร่วมกัน

**วัตถุประสงค์**
 เพื่อให้การเลี้ยงดู ฟื้นฟู และพัฒนาเด็กหญิงพิการทางสมองและปัญญาที่มีอายุระหว่าง 7-18 ปี ในกรณี- เด็กถูกทอดทิ้ง เร่ร่อน พลัดหลง หรือขาดผู้อุปการะเลี้ยงดู- ครอบครัวประสบปัญหาทางสังคมหรือไม่สามารถให้การเลี้ยงดูได้อย่างเหมาะสม- รับอุปการะต่อจากหน่วยงานอื่นๆทั้งภาครัฐและเอกชน

**พันธกิจ**
# ฟื้นฟูสมรรถภาพด้านร่างกายตามศักยภาพของเด็กพิการ
# สงเคราะห์ คุ้มครองสวัสดิภาพแก่เด็กพิการให้เข้าถึงสิทธิประโยชน์ สวัสดิการและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทั่วถึงและเป็นธรรม
# สนับสนุนชุมชน เครือข่ายให้มีส่วนร่วมในการจัดบริการสวัสดิการทางเลือกแก่เด็กพิการในสถานคุ้มครองฯ
# พัฒนาศักยภาพเด็กพิการให้สามารถช่วยเหลือตนเองได้ตามศักยภาพของตนเอง

**การดำเนินงาน**
1. บริการด้านการเลี้ยงดู
ให้บริการปัจจัยสี่ โดยจัดให้บริการอาหาร 3 มื้อ ตามหลักโภชนาการ มีที่พักอาศัยพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวก จัดหาเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม ตลอดจนเครื่องนอน
และของใช้ที่จำเป็น มีพี่เลี้ยงและเจ้าหน้าที่พยาบาลดูแลด้านสุขภาพ และการรักษาพยาบาลอย่างทั่วถึง
2. บริการด้านการฟื้นฟู พัฒนา
ให้การตรวจประเมิน วินิจฉัย วางแผนการรักษา บำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพร่างกายทางด้านกายภาพบำบัด กิจกรรมบำบัด มีการจัดหากายอุปกรณ์ เครื่องช่วยเหลือเด็กพิการประเภทต่างๆ ให้เหมาะสมกับสภาพความพิการ
และส่งเสริมพัฒนาการโดยการฝึกทักษะการช่วยเหลือตนเองในกิจวัตรประจำวัน ตลอดจนจัดกิจกรรมนันทนาการต่างๆ
3. บริการด้านการศึกษาและอาชีวบำบัด
จัดให้ได้รับการศึกษาและพัฒนาตามความเหมาะสม ตามความสามารถและศักยภาพของเด็ก จัดฝึกอาชีพในลักษณะอาชีวบำบัด ตามความถนัด
และความสนใจโดยเน้นเพื่อฟื้นฟูศักยภาพของเด็ก รวมถึงจัดหาอาชีพให้ตามความเหมาะสม
4. บริการด้านสังคมสงเคราะห์
จัดทำทะเบียนประวัติ และดำเนินการด้านเอกสารสิทธิประโยชน์ สวัสดิการและสิ่งอำนวยความสะดวก ให้คำปรึกษา แก้ไขปัญหาพฤติกรรม จัดบริการที่เหมาะสมให้เป็นรายบุคคล
โ หมวดหมู่:สถานสงเคราะห์ ดยทีมสหวิชาชีพ ตลอดจนแนะนำผู้ปกครองของผู้รับบริการให้สามารถเข้าถึงสิทธิและประโยชน์ที่ควรจะได้รับตามที่กฎหมายกำหนด
5. บริการด้านอื่นๆ
สนับสนุนชุมชน และให้เครือข่ายมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือ จัดบริการสวัสดิการแก่เด็กพิการ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับเด็กต่อไปอย่างทั่วถึงและเป็นธรรม
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)

เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ นามเดิม พุ่ม เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรงตำแหน่งสูงสุดของขุนนาง (ข้าราชการ) ไทยในสมัยนั้น คือ ตำแหน่งสมุหพระกลาโหม (อีกตำแหน่ง คือ สมุหนายก) เมื่อ พ.ศ. 2438 นอกจากจะเป็นข้าราชการที่กล้าหาญ ซื่อตรงจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองและพระมหากษัตริย์แล้ว ท่านยังเป็นบุคคลที่ใจบุญใฝ่ในธรรมะ มีเมตตากรุณา เมื่อครั้งที่ท่านมาทอดกฐิน ณ วัดบางขวาง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ท่านทราบว่าพระครูศีลาภิรมต้องการเงินสร้างโรงเรียน ท่านจึงบริจาคเงินจำนวน 100 ชั่งสร้างอาคารหลังแรกขึ้นได้รับการขนานนามว่า โรงเรียนรัตนาธิเบศร์ เป็นโรงเรียนแห่งแรกของจังหวัดนนทบุรี จึงถือได้ว่าท่านเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์นอกจากจะเป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ของประเทศแล้วท่านยังเป็นผู้ให้กำเนิดสถาบันการศึกษาแห่งแรก ของจังหวัดนนทบุรีด้วย
เป็นบุตรคนที่ 4 ของหลวงจีนประชา (ทองอยู่) ยกบัตรเมืองนครไชยศรี  เกิดเมื่อ พ.ศ. 2363 ปีมะโรง บิดามารดามีบ้านเป็นแพลอยอยู่หน้าวัดทองธรรมชาติ-ฝั่งธนบุรี เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน

**ตำแหน่ง**
ตำแหน่งทางราชการของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (พุ่ม ศรีไชยยันต์)

**สมัยรัชกาลที่ 4**
 ขุนสมุทรโคจร กรมมหาดเล็ก

**สมัยรัชกาลที่ 5**
 พระนรินทรราชเสนี ปลัดบัญชี กรมพระกลาโหม- พระยาเทพประชุน ปลัดทูลฉลอง กรมพระกลาโหม- พ.ศ. 2429 เจ้าพระยาพลเทพ ที่เกษตราธิบดี- เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ ตำแหน่งสมุหพระกลาโหม (พ.ศ. 2438)
เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์เป็นข้าราชการตัวอย่างที่มีความดีพร้อม เป็นผู้ที่เสียสละเห็นแก่ความสงบความเจริญของบ้านเมือง จึงเป็นที่รักใคร่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เห็นได้จากการดำรงตำแหน่งสูงสุดทางราชการได้ยาวนานตลอดจนสิ้นอายุขัย 
ท่านถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคชราเมื่อเวลา 17.00 น. วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2444 รวมอายุได้ 81 ปี ต่อมาเวลา 21.00 น. พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินจาก พระราชวังดุสิต ไปยังบ้านของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์เพื่อพระราชทานน้ำอาบศพ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 2429- 2433- 2439

**อ้างอิง**

2444
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นเจ้าพระยา
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตคลองสาน
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2411–2475
ปลากะแมะ

ปลากะแมะ (Angler catfish; Chaca bankanensis) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากะแมะ (Chacidae) มีรูปร่างประหลาด หัวแบนราบมากและปากกว้าง ครีบหลังและครีบอกสั้น ก้านครีบอกมีขอบหยัก ครีบท้องใหญ่ มีผิวย่นและเป็นตุ่มขนาดต่างๆ หัวมีติ่งหนังอยู่โดยรอบ ลำตัวสีน้ำตาลแดงเข้มหรือน้ำตาลไหม้ ท้องสีจาง มีประและจุดสีคล้ำกระจายทั่ว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่กองใบไม้ร่วง มักอยู่นิ่งเป็นเวลานานเพื่อรอจับปลาเล็ก ๆ โดยอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ในประเทศไทยพบอาศัยอยู่ที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาสที่เดียวเท่านั้น สถานภาพเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ  เนื่องจากถิ่นที่อยู่ถูกทำลาย ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซีย, อินโดนีเซีย และบรูไน
ปลากะแมะในวัยอ่อน
ไม่บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาแปลก แต่เป็นชนิดที่เลี้ยงให้รอดยาก เนื่องจากปลามักปรับสภาพให้อยู่กับสิ่งแวดล้อมในที่เลี้ยงไม่ได้ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากะแมะ 
ปลากะแมะ
กะแมะ
กะแมะ
กะแมะ
กะแมะ
วงศ์ปลากะแมะ

วงศ์ปลากะแมะ (Chaca, Squarehead catfish, Frogmouth catfish, Angler catfish) เป็นวงศ์ปลาในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Chacidae (/ชา-คิ-ดี้/)
มีรูปร่างแปลกอย่างเห็นได้ชัด มีส่วนหัวที่แบนราบ ปากกว้าง ตาเล็ก ครีบหลังสั้นมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน ครีบท้องใหญ่แล ครีบหางแผ่กว้างปลายหางยกขึ้น เห็นสะดุดตา ครีบก้นสั้นประมาณ 8-10 ครีบ ไม่มีก้านครีบแข็ง ผิวหนังย่นและมีตุ่มขนาดต่างๆ เป็นติ่งหนังอยู่โดยรอบ โดยเฉพาะบริเวณปาก เพื่อหลอกล่อเหยื่อ ตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลคล้ำ  มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณไม่เกิน 20 เซนติเมตร
อาศัยอยู่ในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 6.5-8.0  ในป่าพรุ พบตั้งแต่อินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มักกบดานอยู่นิ่ง ๆ กับพื้น เพื่อดักรออาหารได้แก่ ลูกปลาและลูกกุ้งขนาดเล็ก 
มีทั้งหมด 1 สกุล คือ Chaca (/ชา-คา/) แบ่งออกได้เป็น  4 ชนิด ได้แก่- ปลากะแมะ (Chaca bankanensis) - ปลากะแมะพม่า (Chaca burmensis) เป็นชนิดที่หายากที่สุด พบในป่าพรุในประเทศพม่าเท่านั้น- ปลากะแมะอินเดีย (Chaca chaca) พบที่อินเดีย มีลำตัวที่ป้อมสั้นที่สุด มีผิวที่ขรุขระมากกว่าชนิดอื่น ๆ ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม- ปลากะแมะบอร์เนียว (Chaca serica) เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่ล่าสุด พบบนตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว
ซึ่งคำว่า "Chaca" ซึ่งเป็นทั้งชื่อของวงศ์และสกุลนั้น มาจากเสียงของปลากะแมะอินเดีย ที่ถูกจับขึ้นมาพ้นน้ำแล้วทำเสียงว่า "Chaca" ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

กะแมะ
กะแมะ
หมวดหมู่:ปลาป่าพรุ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ถนนปรีดี พนมยงค์

ถนนปรีดี พนมยงค์ อาจหมายถึง- ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) หรือถนนพระโขนง-คลองตัน กรุงเทพมหานคร- ถนนปรีดี พนมยงค์ (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต) ถนนภายใน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต - ถนนปรีดีพนมยงค์ หรือถนนโรจนะเดิม (ระหว่างสะพานปรีดี-ธำรง กับ ศาลากลางจังหวัดฯ หลังเก่า) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ปรีดี พนมยงค์
วัดบุปผาราม (จังหวัดตราด)

วัดบุปผาราม เดิมชื่อ วัดปลายคลอง ตั้งอยู่ เนินหย่อง หมู่ที่ 3 บ้านปลายคลอง ถนนพัฒนาการปลายคลอง ตำบลวังกระแจะ อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด เป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในจังหวัดตราด สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการบูรณะครั้งสำคัญในสมัยพระครูสารพิสุทธ (หลวงพ่อโห) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 5 ในปัจจุบัน มีพระครูสุวรรณสารวิบูล เป็นเจ้าอาวาส

**ปีที่สำคัญ**
 พ.ศ. 2175 วัดบุปผาราม หลวงเมือง เป็นผู้สร้างขึ้นในรัชกาล พระเจ้าปราสาททอง สมัยอยุธยา  - พ.ศ. 2225 สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา  ได้รับการบูรณะซ่อมแซมเป็นศิลปกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นเกือบทั้งหมด เช่น ภาพจิตรกรรมในอุโบสถ วิหารพระพุทธไสยาสน์ และมณฑป มีศิลปะจีน- พ.ศ. 2435 สมัยรัชกาลที่ 5 ได้บูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะถาวรวัตถุในวัด เช่น สร้างศาลาการเปรียญ พระบุทองและเงิน และพระพุทธรูปทรงเครื่อง- พ.ศ. 2439 สร้างพระพุทธรูปปางทุกรกริยา - พ.ศ. 2448 สมัยรัชกาลที่ 6 สร้างพระยอดธง ทำด้วยทองคำ- พ.ศ. 2459 วัดบุปผารามได้พระบรมสารีริกธาตุ จาก กรุศิลา วัดร้างทางภาคเหนือ - พ.ศ. 2458 สร้างโรงธรรม เรียกกันว่า ศาลาโถง- พ.ศ. 2510-2520 กรุพระที่บรรจุไว้ในเศียรของพระพุทธรูปปางไสยาสน์แตกได้พบพระยอดธงทองคำ   - พ.ศ. 2521 การบูรณะอุโบสถ วิหาร ตลอดจนตกแต่งภูมิทัศน์ และเก็บรวบรวมโบราณวัตถุ- พ. ศ. 2524 การบูรณะวิหารฝากระดาน อยู่ใกล้กำแพงแก้วด้านเหนือ เดิมเคยใช้เป็นอุโบสถ เป็นอาคารครึ่งไม้ครึ่งปูนและมีความเก่าแก่ที่สุด- พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2542 บูรณะพระอุโบสถ- พ.ศ. 2530 สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายกเสด็จเยี่ยมวัดบุปผาราม- พ.ศ. 2533 สร้างหอระฆัง- พ.ศ. 2535 จัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดบุปผาราม  - พ.ศ. 2548 จัดตั้ง พิพิธภัณฑ์ และดูแลภูมิทัศน์- พิพิธภัณฑ์- พระบรมสารีริกธาตุ- พระพุทธรูปบุทองบุเงิน - เครื่องถ้วยจีน เครื่องถ้วยยุโรป กลองมโหรทึก 

**สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด**
 วัฒนธรรม-  ในวัดมีหมู่อุโบสถ วิหาร และเจดีย์ ฝีมือช่างท้องถิ่น เป็นศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ตอนต้น- กลุ่มศาสนสถานในเขตพุทธาวาส- โบสถ์ ตั้งอยู่ติดกำแพงด้านใต้ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน มีมุขด้านหน้า หลังคามุง กระเบื้องเคลือบช้อนสามชั้น มีช่อฟ้าใบระกา - จิตรกรรมฝาผนัง ศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ภาพพระพุทธเจ้าปางแสดงธรรม   - วิหารพระพุทธไสยาสน์ เป็นวิหารก่อด้วยศิลาแลง ล้อมรอบด้วยเจดีย์เล็ก ฝาผนังมีภาพเขียนลายดอกไม้และสัตว์ต่างๆ เช่น มังกรคู่ นก กวาง ฯลฯ มีตัวอักษรจีน ลายนกและลายดอกไม้ ลายดอกพุดตาน- วิหารฝากระดาน - มณฑปสามหลัง 
** มณฑปหลังที่ 1 ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทหล่อปูนปิดทองซ้อนกันสี่รอย 
** มณฑปหลังที่ 2 ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองหล่อปูนปิดทอง 
** มณฑปหลังที่ 3 สร้างซ้อนทับบนฐานรากของเจดีย์ทรงปรางค์ที่พังทลาย- พระบรมสารีริกธาตุ ประดิษฐานอยู่ในสถูปแก้วสูงประมาณ 3 คืบ ตั้งอยู่ในตู้กระจกด้านหน้า- พระพุทธรูปทรงเครื่อง - พระพุทธรูปบุทองและบุเงิน - พระพุทธรูปขนาดเล็กเรียกว่า พระยอดธง ทำด้วยทองคำ- พระพุทธรูปครองจีวรลายดอก สร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 - 7- พระศรีอาริยเมตไตรย์ - เครื่องถ้วยลายคราม - หอสวดมนต์ - หมู่กุฏิทรงไทย เรียกว่ากุฏิราย 

**อ้างอิง**
บุปผาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตราด
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็น 1 ใน 7 คณะ ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

**ประวัติ**
คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน ถือกำเนิดร่วมกับคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) จากโรงเรียนช่างชลประทาน กรมชลประทาน ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่ปี พ.ศ. 2481 โดยท่านหม่อมหลวงชูชาติ กำภู จนถึง พ.ศ. 2494 ได้สบทบเข้าเป็นเครือของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และเปลี่ยนเป็นคณะวิศวกรรมชลประทาน ใน พ.ศ. 2497 จนกลายเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ใน พ.ศ. 2509 ต่อมา พ.ศ. 2522 ได้ย้ายภาควิชาวิศวกรรมเกษตร และภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน จากบางเขนมาดำเนินการจัดการเรียนการสอนที่วิทยาเขตกำแพงแสน ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จนกระทั่ง เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2546 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้อนุมัติให้แยกการบริหารคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ (บางเขน) และได้สถาปนาเป็น "คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน" อย่างเป็นทางการ จึงถือได้ว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน  เป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน โดยสมบูรณ์

**หน่วยงาน**
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน
หน่วยงาน-  สำนักงานเลขานุการ-  ภาควิชาวิศวกรรมเกษตร-  ภาควิชาวิศวกรรมชลประทาน-  ภาควิชาวิศวกรรมการอาหาร-  ภาควิชาวิศวกรรมโยธา-  ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล-  ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์-  ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ-  ศูนย์ปฏิบัติการวิศวกรรมพลังงานและสิ่งแวดล้อม-  ศูนย์ทดสอบประตู หน้าต่าง และระบบผนังกระจกสำหรับงานอาคาร-  ศูนย์เครื่องจักรกลการเกษตรแห่งชาติdate= 

**หลักสูตร**

**ทำเนียบคณบดี**
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

**อัตลักษณ์**
 สีประจำคณะ : สีเลือดหมู 

**ดูเพิ่ม**
 คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ date=2007-01-08 
กเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอกำแพงแสน
ชาวจีน

300x300px
ชาวจีน เป็นประชากรหรือกลุ่มชาติพันธุ์ที่ระบุถึงจีน โดยทั่วไปมักจะเป็นผ่านชาติพันธุ์ สัญชาติ การเป็นพลเมือง หรือความเกี่ยวข้องอื่น ๆ
ผู้พูดภาษาจีนมาตรฐาน (รวมผู้ที่อาศัยอยู่ในเกรตเตอร์ไชนา (Greater China) และชาวจีนโพ้นทะเล) เรียกชาวจีนว่า จงกั๋วเหริน (t=中國人) หรือ หฺวาเหริน (t=華人) แม้ว่าทั้งสองคำสื่อถึงชาวจีน การใช้งานคำเหล่านี้ขึ้นอยู่กับบุคคลหรือบริบท คำแรกโดยทั่วไปใช้เรียกถึงพลเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน —โดยเฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนคำว่า หฺวาเหริน ใช้เรียกผู้ที่มีเชื้อสายจีน และมักใช้กับผู้ที่อาศัยอยู่ต่างประเทศหรือไม่ใช่พลเมืองจีน
ชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในประเทศจีน โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 92 ของประชากรแผ่นดินใหญ่ พวกเขาคิดเป็นประมาณร้อยละ 95 ของประชากรไต้หวัน ร้อยละ 92 ในฮ่องกง และร้อยละ 89 ในมาเก๊าdate=January 2021 ชาวจีนยังเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 18 ของประชากรมนุษย์ทั่วโลก
นอกประเทศจีน คำว่า "ชาวจีนฮั่น" และ "ชาวจีน" มักเรียกสับสนอย่างผิด ๆ เนื่องจากผู้ที่ระบุหรือบันทึกเป็นชาวจีนฮั่นเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในประเทศจีน มีชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน 55 กลุ่มชาติพันธุ์ที่ทางการรับรอง ซึ่งมีสัญชาติจีนด้วย
ประชากรจากไต้หวันที่มีชื่อทางการว่าสาธารณรัฐจีน อาจเรียกเป็น "ชาวจีน" ได้ในบริบทต่าง ๆ กระนั้นพวกเขานิยมเรียกตนเองเป็น "ชาวไต้หวัน" ดินแดนไต้หวันเป็นดินแดนพิพาทและมีไม่กี่ประเทศที่รับรองความเป็นอธิปไตยของสาธารณรัฐจีน
คำว่า "จีนโพ้นทะเล" ใช้เรียกบุคคลที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวจีนอาศัยอยู่ในต่างประเทศหรือพลเมืองจีนที่อาศัยอยู่นอกประเทศจีน แต่โดยไปจะหมายถึงความหมายแรก

**กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีนและดินแดนที่เกี่ยวข้อง**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศที่มีประชากรจีนจำนวนมาก- มาเลเซียเชื้อสายจีน- สิงคโปร์เชื้อสายจีน- ไทยเชื้อสายจีน

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Chinese Ethnic Minorities