Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มาร์เต็น กาซังเก

มาร์เต็น กาซังเก ( Marten Kasangke) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 3 แพ้ 3 

**ประวัติ**
สถิติการชกครั้งแรกของคาร์ซังเกที่บันทึกใน Boxrec.com คือขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2529 แพ้น็อค ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชกชนะอีกสองครั้ง แล้วจึงชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ้นเฟเธอร์เวทเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โนเซ ลักมัน ยก 9 ไม่ได้แชมป์ คาร์ซังเกขึ้นชกชนะอีกครั้ง ก่อนจะชิงแชมป์อินโดนีเซียกับลักมันเป็นการมืออีกครั้ง เมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคอีกในยกที่ 5 จึงแขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 16 กันยายน 2529 แพ้น็อค ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
ลูกเป็ดขี้เหร่

ภาพประกอบโดย Theo van Hoytema ปี 1893
ลูกเป็ดขี้เหร่ (Den grimme ælling; The Ugly Duckling)  เป็นนิทานเรื่องสั้นของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน  ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1843 เป็นภาษาเดนมาร์ก ในหนังสือชื่อ Nye Eventyr. Første Bind. Første Samling. 1844    เนื้อเรื่องกล่าวถึงลูกเป็ดตัวหนึ่งที่มีหน้าตาขี้ริ้วแตกต่างจากเพื่อนๆ จนถูกรังเกียจและกีดกันออกจากฝูง เมื่อลูกเป็ดโตขึ้นจึงพบว่าตัวเองไม่ใช่เป็ด แต่เป็นหงส์สีขาว ที่มีรูปร่างงดงามกว่าใครๆ
เรื่องลูกเป็ดขี้เหร่นี้เป็นผลงานแต่งของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน โดยนำมาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาเอง  ไม่ได้ดัดแปลงมาจากเรื่องแต่งของผู้อื่นเหมือนเรื่องอื่นๆ  และเป็นนิทานเรื่องหนึ่งของเขาที่ได้รับความนิยมมากที่สุด  ถูกนำไปถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ ดิสนีย์ ในปี 1931 และ 1939   ในปี 2006 ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาว เรื่อง The Ugly Duckling and Me!  (ชื่อไทย ลูกเป็ดขี้เหร่อั๊กลี่กะพ่อหนูผีแรทโซ่)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพนิยาย
หมวดหมู่:นิทานสัตว์
หมวดหมู่:ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2386
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นหงส์
ภาษาลิซานา เดนี

ภาษาลิซานา เดนี (Lishana Deni) เป็นภาษาแอราเมอิกสมัยใหม่ของชาวยิว จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ที่เมืองซาโคและบริเวณใกล้เคียงในอิรัก ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในเยรูซาเลม ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู
ภาษานี้เข้าใจกันได้กับสำเนียงของชาวยิวอื่นๆได้น้อย แต่เข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ในบริเวณนั้นๆโดยยเฉพาะภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดียแต่เข้าใจกันได้กับภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียได้น้อย บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาตาร์คุม เพราะใช้ในการแปลไบเบิลจากภาษาฮีบรูไปเป็นภาษาแอราเมอิกซึ่งเรียกว่าคาร์คุม 
ความสับสนวุ่นวายช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในเคอร์ดิสถานอพยพไปสู่เยรูซาเลม ภาษาลิซานา เดนีในหมู่คนรุ่นใหม่ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้อยู่ราว 8,000 คน ทั้งหมดอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย

**อ้างอิง**
 Heinrichs, Wolfhart (ed.) (1990). Studies in Neo-Aramaic. Scholars Press: Atlanta, Georgia. ISBN 1-55540-430-8.- Maclean, Arthur John (1895). Grammar of the dialects of vernacular Syriac: as spoken by the Eastern Syrians of Kurdistan, north-west Persia, and the Plain of Mosul: with notices of the vernacular of the Jews of Azerbaijan and of Zakhu near Mosul. Cambridge University Press, London.- Sabar, Yona (1975). The impact of Israeli Hebrew on the Neo-Aramaic dialect of the Kurdish Jews of Zakho: a case of language shift. Hebrew Union College Annual 46:489-508.- Avenery, Iddo, The Aramaic Dialect of the Jews of Zakho. The Israel academy of Science and Humanities 1988.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ethnologue report for Lishana Deni.
ลิซานา เดนี
ลิซานา เดนี
ลิซานา เดนี
สนามกีฬามารากานัง

สนามกีฬามารากานัง (Estádio do Maracanã) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนามกีฬานักหนังสือพิมพ์มารีอู ฟิลยู (Estádio Jornalista Mário Filho) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ถือเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยชื่อของสนามนั้นมาจากชื่อย่านมารากานังที่อยู่โดยรอบ สนามมารากานังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอล 4 สโมสร ได้แก่ ฟลาเม็งกู (Flamengo), บอตาโฟกู (Botafogo), ฟลูมีเนงซี (Fluminense) และวัสกู ดา กามา (Vasco da Gama)
เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1948 เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เพื่อใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1950 โดยใช้ในพิธีเปิดและปิด (โดยนัดเปิดสนามมีผู้เข้าชมมากถึง 199,854 คน นับว่ามากที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีการบันทึกสถิติมา) โดยมีความจุเริ่มต้น 200,000 คน แต่ภายหลังได้ลดลงเนื่องจากการปรับปรุงให้มีการติดตั้งที่นั่ง โดยปัจจุบันมีความจุ 73,916 ที่นั่ง  เนื่องจากมีเหตุการณ์อัฒจรรย์ถล่มเมื่อปี ค.ศ. 1992 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน  และถ้ารวมที่ยืนด้วยจะจุได้ 103,022 คน
มารากานังเป็นสนามหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และในรอบรอบชิงชนะเลิศ และเป็นสนามในการแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นสถานที่จัดพิธีเปิดและปิดโอลิมปิกครั้งเดียวกันนี้

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
-43.230164
รายละเอียดสนามกีฬา date=2018-10-18  
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:สนามกีฬาโอลิมปิก
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:กลูบีจีเรกาตัสดูฟลาเม็งกู
หมวดหมู่:สนามกีฬาในรีโอเดจาเนโร
หมวดหมู่:ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน

หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อนักเขียน
หมวดหมู่:ผู้รวบรวมเทพนิยาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมแบ่งตามผู้แต่ง
หมวดหมู่:วรรณกรรมเดนมาร์ก
แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ

"แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ"  (Jack and the Beanstalk) เป็นเทพนิยายอังกฤษ ปรากฏครั้งแรกเมื่อปี 1734 ในชื่อ "เดอะสตอรีออฟแจ็กสปริกกินส์แอนด์ดิเอนแชนเต็ดบีนส์" (The Story of Jack Spriggins and the Enchanted Bean; "เรื่องราวของแจ็ก สปริกกินส์ กับต้นถั่วมนตรา") ต่อมาในปี 1807 เบนจามิน ทาบาร์ต (Benjamin Tabart) ดัดแปลงเป็นนิยายสอนศีลธรรมชื่อ "เดอะฮิสตอรีออฟแจ็กแอนด์เดอะบีน-สตอล์ก" (The History of Jack and the Bean-Stalk; "ความเป็นไปของแจ็กกับต้นถั่ว") แล้วมาได้รับความนิยมเมื่อเฮนรี โคล (Henry Cole) ดัดแปลงแล้วลงไว้ในหนังสือชุด เดอะโฮมเทรเชอรี (The Home Treasury; สมบัติประจำบ้าน) เมื่อปี 1842 ภายหลัง โจเซฟ จาค็อบส์ (Joseph Jacobs) เขียนใหม่แล้วลงไว้ในหนังสือชุด อิงลิชแฟรีเทลส์ (English Fairy Tales; "เทพปกรณัมอังกฤษ") เมื่อปี 1890 ฉบับของจาค็อบส์นั้นเป็นที่เผยแพร่มากที่สุดในปัจจุบัน และเชื่อกันว่า มีเนื้อหาใกล้เคียงกับเรื่องเล่าขานดั้งเดิมมากกว่าฉบับของทาบาร์ต เพราะฉบับจาค็อบส์ไม่เน้นศีลธรรมเหมือนฉบับทาบาร์ต 
แจ็กกับต้นถั่ววิเศษนี้เป็นเรื่องยอดนิยมที่สุดในบรรดานิทานเรื่องแจ็กทั้งหลายซึ่งประกอบด้วยตัวละครชื่อเดียวกันและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพนิยาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับยักษ์ (เรื่องปรัมปราตะวันตก)
ศตวรรษ ดุลยวิจิตร

ศตวรรษ ดุลยวิจิตร เจค เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2512 เป็นนักแสดงชาวไทย มีบ้านเกิดอยู่ที่อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ เข้าวงการโดยการประกวดโดมอนแมน ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ เข้าสู่วงการแสดง กับละครเรื่องแรกในบทรับเชิญในละคร ปริศนาของเวตาล มีผลงานสร้างชื่อคือละครเรื่อง ตำรับรัก
ชีวิตส่วนตัวเคยอยู่กินกับนักแสดงสาว กัญญารัตน์ บ่อสันเทียะ มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมด 2 คน แต่ต่อมาได้เลิกรากัน การได้แสดง ละครโทรทัศน์เรื่อง ฟ้าใหม่ ทางช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2547 ในบท เจ้าฟ้าเอกทัศน์ ได้รับการกล่าวขานว่าแสดงได้สมบทบาท และหลังจากนั้นก็มักจะได้รับบทเป็นตัวประกอบกับตัวร้ายจนถึงปัจจุบันนี้
ปัจจุบัน อยู่กินภรรยาคนปัจจุบัน โรสณานี เศรษฐสิริน ทั้งคู่มีลูกชาย-หญิงด้วยกันอย่างละคน

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครสั้น**
 2535 ละครสั้นปากกาทอง ตอน ผัวหาย- 2538 ละครสั้นปากกาทอง ตอน ปราการพิศวาส- 2552 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ตอน บ้านผีสิง ช่อง 5- กรรมลิขิต ตอน มรดกที่ถูกสาป- 2555 ฟ้ามีตา ตอน สวยสะพรีง รับบท มานิต- 2557 ฟ้ามีตา ตอน คนตายขายคนเป็น รับบทเป็น ยุทธ- 2560 ฟ้ามีตา ตอน อย่าแหย่เสือหลับ รับบทเป็น คุณดำรง- 2561 ฟ้ามีตา ตอน ของเล่น รับบทเป็น โด่ง (คุณพ่อของเด่น)- 2561 ฟ้ามีตา ตอน คนดีๆ อยู่ที่ไหน รับบทเป็น เฮียโอ๋- 2561 ฟ้ามีตา ตอน ชายสามวัย รับบทเป็น โอบ- 2562 ฟ้ามีตา ตอน กาหลงซาก รับบทเป็น เฮียไฮ้- 2563 ฟ้ามีตา ตอน นํ้าตาฆาตกร รับบทเป็น เกรียง
*2565 ฟ้ามีตา ตอน ใครผิด รับบทเป็น คุณแต๋ง
*2565 ฟ้ามีตา ตอน ผู้หญิงคนนั้น รับบทเป็น พิทยา
*2565 ฟ้ามีตา ตอน รักวุ่นๆ ของวัยรุ่นโอนไว รับบทเป็น ลุงเดช
*2566 ฟ้ามีตา ตอน ส่องสัตว์  รับบทเป็น เสี่ยเฮง
*2567 โชน 7 เขตพิศวง ตอน เหยี่อ

**ภาพยนตร์**
 เล่นกับไฟ (2533) รับบทเป็น ตะลา- ค่าของคน (2533) รับบทเป็น พิมาน- น้ำผึ้งป่าคอนกรีต (2533)- วิญญาณคนเป็น ตอน ขออยู่เพื่อรัก (2534)- วิมานมะพร้าว (2534) รับบทเป็น สืบสาย- เมียพ่อขอไว้คน (2535)- ไผ่สีทอง (2535)- มีนากะอาทิตย์ (2535)- กาเหว่าที่บางเพลง (2537)- เยาวราช (2546)

**ผลงานเพลง**
 ดาวจรัสฟ้า อัลบั้มรวมนักแสดงและผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี ของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (2546)

**มิวสิควีดีโอ**
 เพลง ได้อย่างเสียอย่าง ของ อัสนี-วสันต์ (2532)- เพลง ไปต่อไป ของ อิทธิ พลางกูร (2532)- เพลง ตะวันชิงพลบ ของ พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ (2534)- เพลง บทเรียนสุดท้าย ของ อริสมันต์ พงษ์เรืองรอง (2537)- เพลง อุ้มท้องร้องไห้ ของ สุนารี ราชสีมา (2539)- เพลง ผู้หญิงคนสุดท้าย ของ ดำรง วงศ์ทอง (2548)

**ผลงานโฆษณา**
 ไม่ยอม ไม่ทน ไม่เฉย รวมพลังคนไทยไม่โกง โดย คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (2561)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจและศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
พาเมลา แอนเดอร์สัน

พาเมลา เดนิส แอนเดอร์สัน (Pamela Denise Anderson; เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2510) นางแบบและนักแสดงชาวแคนาดา-อเมริกัน เป็นอดีตนางแบบหน้ากลางของนิตยสารเพลย์บอย ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2533 มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทบาทการแสดงในซีรีส์ Baywatch (2535–2540), Home Improvement (2534–2536) และ V.I.P. (2541–2545)
พาเมลา แอนเดอร์สันเกิดที่รัฐบริติชโคลัมเบีย มีเชื้อสายฟินแลนด์และรัสเซีย เธอได้รับสัญชาติอเมริกันหลังจากการสมรสกับทอมมี ลี มือกลองสมาชิกผู้ก่อตั้งวงดนตรีฮาร์ดร็อก มอตลีย์ครู ต่อมาต่อได้แต่งงานใหม่กับคิด ร็อก แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและหย่าร้างใน พ.ศ. 2550
ปัจจุบันเธอมีลูกชายด้วยกัน 2 คน คือ แบรนดอน ทอมัส แจ็กเกอร์ (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2539) และดีแลน เจมส์ แจ็กเกอร์ (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2540) และอาศัยอยู่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา กับลูก ๆ ทั้ง 2 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
หมวดหมู่:นางแบบแคนาดา
สิวะ แตรสังข์

สิวะ แตรสังข์ หรือ ศิวะ แตรสังข์ อ๊อด เป็นอดีตนักร้อง นักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงในอดีต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2507 ที่อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง 

**ประวัติ**
มีผลงานในวงการบันเทิงครั้งแรกด้วยการออกอัลบั้มกับวงฟ้าใหม่ในปี พ.ศ. 2530 อัลบั้มนี้จะมีเพลงประกอบละครเรื่องทองเนื้อเก้า ต่อมาได้ร้องเพลง "กว่าจะรู้เดียงสา" ที่ประกอบละครโทรทัศน์ในชื่อเดียวกัน ซึ่งแสดงคู่กับมาช่า วัฒนพานิช ในปี พ.ศ. 2531 และมีผลงานอัลบั้มแรกที่โด่งดังคือ ยังเงี้ยะ.. สิวะ 
หลังจากมีผลงานในวงการบันเทิงน้อยลง หลังจากไปโชว์ตัวร้องเพลงที่ประเทศญี่ปุ่นแล้ว ก็ได้สร่างซางานในวงการบันเทิงไปโดยปริยาย หลังจากนั้นได้ประกอบธุรกิจกับครอบครัว คือ การขายคอมพิวเตอร์ แต่หลังจากประสบปัญหาเศรษฐกิจ ก็ต้องปิดกิจการลง หันไปทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการพิมพ์โฆษณาจำพวก แผ่นพับ หรือโบชัว และป้ายบรรจุภัณฑ์ ปัจจุบันบวชเป็นพระภิกษุ โดยใช้ชื่อว่า พระสิวะ อาวุธปัญโญอภิชโย ได้บวชศึกษาพระธรรมที่ วัดถ้ำวัวแดง จ.ชัยภูมิ เป็นระยะเวลา 6 พรรษา และ วัดโคกพุทรา อ.โพธิ์ทอง จ.อ่างทอง  , 

**ผลงานภาพยนตร์**
 พ.ศ. 2530 ตุ๊กตาทองหลังโลงศพ รับบท เชิต- พ.ศ. 2530 กะเหรี่ยงตกดอย รับบท กาพย์- พ.ศ. 2530 รักจ๋ามาแล้วจ้ะ รับบท อ๊อด (รับเชิญ)- พ.ศ. 2531 กะเหรี่ยงลอยฟ้า รับบท กาพย์- พ.ศ. 2532 แด่เพื่อนพ้องและตัวกู รับบท เล็ก คลองเตย- พ.ศ. 2532 เรารักกันนะ- พ.ศ. 2532 ผลุบโผล่- พ.ศ. 2533 บัณฑิต 7 วัด- พ.ศ. 2534 อย่างงี้ซิสะเป็ค- พ.ศ. 2548 เฉิ่ม รับบท เสี่ยเชน- พ.ศ. 2549 มายาพิศวาส

**ผลงานละคร**

**ผลงานร่วมกับศิลปินคนอื่น**
 ลูกทุ่งดารา ชุดที่ 1 (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538)- ลูกทุ่งดารา ชุดที่ 2 (18 ตุลาคม พ.ศ. 2538)- รวมเพลงคนอกหัก 1 (มกราคม พ.ศ. 2544)

**หนังสือ**
 THE GUITAR รวมเทปเพลงดัง ชุด 8

**ผลงานเพลง**
สิวะ กับวง ฟ้าใหม่
คนอย่างฉัน (พ.ศ. 2530)
# คนใจร้าย
# คนอย่างฉัน
# ทนเจ็บเพื่อเธอ
# ป.ล. ฉันรักเธอ
# หัวใจมีปีก
# บทเพลงแห่งความรัก
# รักเธอข้างเดียว
# ทองเนื้อเก้า
# เธอคือพลัง
# อยากให้โลกนี้มีความรัก
 ชุดเดี่ยว
ยังเงี้ยะ... สิวะ (พ.ศ. 2530)
# ขอเพียงคนหนึ่ง
# รักบินไป
# เพื่อนที่รู้ใจ
# รักแต่เธอ
# เพียงเธอ
# สงสัย
# อาจเป็นจริง
# รักนี้จึงมีความหมาย
# ชีวิตใหม่
# อย่าท้อแท้
# กว่าจะรู้เดียงสา
เรื่องมันเล็กน้อย (พ.ศ. 2531)
# ใจเสาะ
# จากในใจ
# ก็ดี (เหมือนกัน)
# หวุดหวิด
# ตามใจเธอ
# เรื่องมันเล็กน้อย
# คิวใคร
# รักของเรา (จะเอาไว้ไหน)
# คิดดู
# ลองดู
เช็คบิลซะ (พ.ศ. 2532)
# เช็คบิล
# ถามคำ ตอบคำ
# ร้ายจริงจริง
# ฟังก่อน
# ขอเวลาทำใจ
# ขอบใจที่ยังไม่ลืม
# เอาเบอร์ไปก่อน
# เหมือนไม่เคย
# เจ็บใจนัก
# ยังจดจำ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอโพธิ์ทอง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:สกุลนิมมานเหมินท์

ตระกูลนิมมานเหมินท์ เป็นตระกูลคหบดีชาวเชียงใหม่ และยังมีความเกี่ยวดองทางเครือญาติกับตระกูลชุติมา สองตระกูลนี้เป็นตระกูลที่ทรงอิทธิพลอย่างมากของเชียงใหม่ในอดีต และยังเป็นสองตระกูลที่มีส่วนสำคัญในการวางรากฐานธนาคารแห่งประเทศไทยและระบบการเงินของประเทศไทย
นิมมานเหมินท์
นิมมานเหมินท์
นิมมานเหมินท์
นิมมานเหมินท์
ปลาแกง

ปลาแกง (Chinese mud carp fish; Cirrhinus molitorella) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลานวลจันทร์น้ำจืด (C. microlepis) และปลานวลจันทร์เทศ (C. cirrhosus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน  มีส่วนท้องที่ป่องออก เกล็ดเล็กละเอียดมีสีเงินอมเทา ตาเล็ก ส่วนหัวมีขนาดเล็ก ปากเล็กหนาอยู่สุดปลายสุดของส่วนหัว ครีบหางเว้าลึก มีจุดกลมสีดำที่โคนครีบหาง 
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 55 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศจีนจนถึงไต้หวัน และเวียดนาม, กัมพูชา, ลาวและประเทศไทย พบในภาคกลาง ภาคเหนือ และบางส่วนของภาคใต้
หากินโดยและเล็มตะไคร่น้ำและอินทรีย์สารตามพื้นท้องน้ำ  โดยที่ปลาชนิดนี้นิยมรับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจด้วยการรับประทานด้วยการปรุงสด เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดี ในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ปลาพอนดำ" และในภาษาเหนือจะเรียกว่า "ปลาลูกแกง" ส่วนในภาษาจีนเรียกว่า "ลิ่นฮื้อ" หรีอ "ตูลิ่นฮื้อ" (鲮)

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 molitorella

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 FAO Fisheries and Aquaculture Department Cirrhinus molitorella
หมวดหมู่:สกุลปลานวลจันทร์น้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
คลองตัน

คลองตัน อาจหมายถึง- แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร- แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร- คลองตัน คลองในกรุงเทพมหานคร- ย่านคลองตัน กรุงเทพมหานคร- ตำบลคลองตัน ตำบลในอำเภอบ้านแพ้วจังหวัดสมุทรสาคร
เค็นตาโร ยาบูกิ

เค็นตาโร ยาบูกิ  (Yabuki Kentarō; เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ที่คอยแนะนำ ทาเกชิ โอบาตะ ผู้วาดเรื่อง เดธโน้ต และ ฮิคารุเซียนโกะ (ปัจจุบันวาดภาพเรื่อง วัยซนคนการ์ตูน)
เค็นตาโร ยาบูกิ เป็นที่รู้จักในผลงานเรื่อง แบล็คแคท ที่ลงพิมพ์ใน โชเน็นจัมป์ มีทั้งหมด 20 เล่ม และมีลิขสิทธิ์ในไทยโดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดภาพเรื่อง ทูเลิฟรู ซึ่งแต่งเรื่องโดย ซาคิ ฮาเซมิ ลงใน โชเน็นจัมป์ เช่นกัน มีทั้งหมด 18 เล่มจบ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดเรื่อง Mayoi Neko Overrun! จากนิยายแต่งโดย โทโมฮิโระ มัทสึ ลงใน จัมป์สแควร์
2020 มีผลงานใหม่ ชื่อ Ayakashi Triangle ใน "โชเน็นจัมป์" เกี่ยวกับผู้สืบทอดวิชาปราบปีศาจ ที่เข้าปกป้องเพื่อนสมัยเด็กผู้มีพลังที่เหล่าวิญญาณต้องการ จนตัวเองโดนคำสาปกลายเป็นหญิง

**ผลงาน**
 Yamato Gensouki- แบล็คแคท (เรื่อง/ภาพ)- ทูเลิฟรู (ภาพ)- มาโยอิ เนโกะ โอเวอร์รัน! (ภาพ)- Futagami Double (เรื่อง/ภาพ)- darling in the franxx

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอกายามะ
ภาษาสันสกฤตผสม

ภาษาสันสกฤตผสม (Hybrid Sanskrit) หรือ ภาษาสันสกฤตผสมในพุทธศาสนา (Buddhist Hybrid Sanskrit; BHS) เป็นภาษาที่พบในคัมภีร์พุทธศาสนาฝ่ายมหายาน มีลักษณะของภาษาสันสกฤตในรุ่นหลัง มีลำดับชั้นทางภาษาศาสตร์ถัดจากภาษาสันสกฤตแบบแผน จัดเป็นภาษาอินดิกยุคกลาง (Middle Indic language) คัมภีร์ที่แต่งด้วยภาษาสันสกฤตแบบผสมนี้ ได้แก่ ปรัชญาปารมิตา, และมหาวัสตุอวทาน

**ต้นกำเนิด**
หมวดหมู่:ภาษาสันสกฤต
รักอมตะของชายท่องเวลา

รักอมตะของชายท่องเวลา (italic=unset) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2009 สร้างมาจากบทประพันธ์ขายดีของออเดรย์ นิฟเฟเนกเกอร์ในปี ค.ศ. 2003 เรื่อง The Time Traveler's Wife กำกับโดยโรเบิร์ต ชเวนต์เก นำแสดงโดยอีริก บานา รับบทเป็น เฮนรี เดอแทมเบิล บรรณารักษ์ชาวชิคาโกผู้มีความผิดปกติทางพันธุกรรมที่ทำให้เขาเดินทางข้ามเวลาโดยกำหนดไม่ได้ โดยเขาสร้างความสัมพันธ์กับคนรัก แคลร์ ที่นำแสดงโดยราเชล แม็กอดัมส์ เฮนรีกับแคลร์ประสบปัญหาไม่สามารถมีลูกด้วยกันได้ เพราะทารกในครรภ์ที่ได้รับถ่ายทอดพันธุกรรมมาจากเฮนรี ก็มีความสามารถเดินทางข้ามเวลาได้เช่นกัน และแท้งหลายครั้งก่อนจะถึงกำหนดคลอด
ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 เพื่อออกฉายในฤดูใบไม้ร่วงปี 2008 แต่ก็เลื่อนออกฉายไปโดยไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการจากสตูดิโอ ซึ่งต่อมาแม็กอดัมส์ออกมาบอกภายหลังว่าสาเหตุการเลื่อนฉายเนื่องจากการถ่ายฉากเพิ่มเติม จนสถานที่ถ่ายตามฤดูกาลมีความเหมาะสมกับการถ่ายทำ และบานาต้องรอให้ผมยาวเพิ่มขึ้นหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Star Trek. ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2009

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในชิคาโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโทรอนโต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศแคนาดา
ปลากาแดง

ปลากาแดง ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Epalzeorhynchos frenatum อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

**ลักษณะ**
มีรูปร่างคล้ายปลาทรงเครื่อง (E. bicolor) และปลากา (Labeo chrysophekadion) ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ว่ามีรูปร่างที่เพรียวยาวกว่า สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดงไม่คล้ำเหมือนปลาทรงเครื่องและปลากา ครีบเป็นสีแดงหรือสีส้มอมเหลือง ด้านข้างหัวทั้งสองข้างมีแถบสีดำพาดจากปลายปากมาถึงตา โคนหางมีจุดสีดำหนึ่งจุด  ปากขนาดเล็ก  ริมฝีปากบนงองุ้มกว่าริมฝีปากล่าง  มีหนวดสั้น ๆ 1 คู่  ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10-15 เซนติเมตร มีอายุได้ถึง 4-6 ปี

**ที่อยู่**
พบกระจายอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง ในภาคเหนือและอีสานพบที่ แม่น้ำโขง ในต่างประเทศพบได้ถึงอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาทรงเครื่องและปลากา แต่ปลากาแดงนั้นเลี้ยงง่ายกว่า อัตราการรอดตายก็มากกว่าปลาทรงเครื่อง เป็นปลาที่มีนิสัยสงบ สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นได้เป็นอย่างดี และนิยมอย่างมากในปลาที่สีกลายเป็นปลาเผือก

**ชื่อเรียกอื่น**
ปลากาแดง ยังมีชื่อเรียกต่างออกไป ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาสร้อยหลอด" 

**ดูเพิ่ม**
 ปลากา- ปลาทรงเครื่อง

**อ้างอิง**
 หนังสือสารานุกรมปลาไทย โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (กรุงเทพ, พ.ศ. 2540) ISBN 9789748990026

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Epalzeorhynchos frenatus-  รูปและข้อมูลปลากาแดง
หมวดหมู่:สกุลปลาทรงเครื่อง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ตั้วหลง

ตั้วหลง (堕瓏; デュオロン; Duo Lon) เป็นตัวละครจากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส 2003 และกลับมาอีกครั้งใน เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XIII โดยอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ อลิซาเบธ บลังทอร์ช และ เสินอู่

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ดูโอ ลอง เป็นสมาชิกของทีมนักสังหารจอมโจรบิน หรือในชื่อของฮิโซคุ (飛賊; Hizoku) ซึ่งเป็นตระกูลในญี่ปุ่น และพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกันซึ่งมีชื่อว่า เสี่ยว หลง ซึ่งเป็นลูกของผู้นำประจำตระกูล  เขารู้ดีว่าจะต้องดำรงตำแหน่งเจ้าชายเนื่องจากเป็นพี่คนโตสุด เขาได้ออกจากหมู่บ้านตั้งแต่เยาว์วัยเพื่อฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ของเขาให้สมบูรณ์แบบ
หลังจากการทรยศบิดาของเขาซึ่งมีชื่อว่ารอน การได้รับการยอมรับว่าเป็นสมาชิกของตระกูลได้รับการปฏิเสธทั้งยังถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศต่อบิดา ความหวังในการตามล่าคนทรยศลดถอยลง เขาหันไปเสพสุขจากการรับจ้างเป็นมือสังหาร ก่อนที่แอช คริมสันจะปรากฏตัวขึ้นอย่างลึกลับและสร้างความคุ้นเคยต่อกัน ภายหลังจากที่แอช, ดูโอ ลอง และเชน วูพบกันแล้ว พวกเขาเริ่มมีความชอบคอพอกัน และเป็นมิตรต่อกันในภายหลัง ทั้งยังเห็นชอบกับการเข้าร่วมการแข่งขันในปี 2003 ร่วมกัน แต่แล้วเขาก็ได้หายตัวไปเมื่อเขารู้สึกเสมือนว่ามีรอนซึ่งเป็นบิดาของตนรออยู่ตรงหน้า และภายหลังจากการค้นพบวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของแอชแล้ว เขาก็หันไปร่วมทีมกับอลิซาเบธ บลังทอร์ช และเบนนิมารุ เพื่อรอการลงโทษอดีตเพื่อนร่วมทีมของเขาแทน และเก่งกาจ

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ชื่อ : ตั้วหลง (堕瓏)- สัญชาติ : มณฑลเหอเป่ย, China- เกิดวันที่ : 11 มีนาคม- ส่วนสูง : 189 ซม.- น้ำหนัก : 79 กก.- กรุ๊ปเลือด : ไม่ทราบแน่ชัด, เป็นไปได้อาจเป็นพิษ- งานอดิเรก : การตามล่าที่ไม่ระบุชื่อ, ไพ่นกกระจอก- สิ่งที่ชอบ : คำสั่งจากองค์กร, ของที่ระลึกจากแม่- สิ่งที่เกลียด : น้ำมะเขือเทศ

**อ้างอิง**
 นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)- นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

**ดูเพิ่ม**
 เคียว คุซานางิ- อิโอริ ยากามิ- แอช คริมสัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ตั้วหลง" -  The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครจากเดอะคิงออฟไฟเทอส์
บิลลี โอเชียน

บิลลี โอเชียน (Billy Ocean) หรือชื่อเกิดว่า เลสลี เซบาสเทียน ชาลส์ (Leslie Sebastian Charles) เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1950 ที่ไฟซาแบด ตรินิแดด เป็นนักร้องผู้ชนะรางวัลแกรมมี่ชาวอังกฤษ ในแนวเพลงริธึมแอนด์บลูส์ผสมกับป็อป โด่งดังในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 หลังจากที่เขาใช้เวลา 7 ปีในการประสบความสำเร็จบนชาร์ตท็อป 20 ในสหราชอาณาจักร เขาก็มีซิงเกิลประสบความสำเร็จข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปในสหรัฐอเมริกา มีอันดับ 1 บนชาร์ตอเมริกัน 3 เพลง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายตรินิแดดและโตเบโก
หมวดหมู่:บุคคลจากรอมฟอร์ด
ทากาโอะ อิเกดะ

ทากาโอะ อิเกดะ (Ikeda Takao) หรือทากาโอะ ชูวัฒนะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2512 ที่จังหวัดมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 11 

**ประวัติ**
อิเกดะเป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งที่เดินทางมาชกมวยสากลช่วงท้ายๆของอาชีพนักมวยในเมืองไทยที่ค่ายชูวัฒนะ อิเกดะเข้ามาชกในเมืองไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน เชี่ยวชาญ ทองสาวิตย์ จากนั้นอิเกดะ ขึ้นชกกับนักมวยสากลชาวไทยอีกหลายคนเช่น เกียรติทักษิณ เกียรตินวลจันทร์ ทอง จ๊อกกี้ยิม เอกรัฐ 13 เหรียญทาวเวอร์ นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยจนกระทั่งชิงแชมป์ PABA แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์จึงไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 24 มกราคม 2538 แพ้คะแนน คริส ซากิต ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 9 มิถุนายน 2544 แพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ ยก 7 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com en
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมิยาซากิ
เจฟฟรีย์ มูนิกา

เจฟฟรีย์ มูนิกา (Geoffrey Munika) นักมวยสากลชาวเคนยา เกิดเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 14 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์แอฟริกาตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท (2542)- แชมป์ประเทศเคนยารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2545)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกซูเปอร์แบนตั้มเวท WBF เมื่อ 9 กรกฎาคม 2542 แพ้คะแนน สมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ที่ อ่างทอง
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 16 กรกฎาคม 2547 แพ้น็อค เทอดศักดิ์ จันทร์แดง ยก 6 ที่ สมุทรสาคร
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกเฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 18 สิงหาคม 2550 แพ้คะแนน อลิเซอร์ ราฮิมอฟ ที่ อุซเบกิสถาน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-18  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเคนยา
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเคนยา
อคติ

อคติ แปลว่า ไม่ ควรถึง หมายถึงไม่ควรประพฤติ ในศาสนาพุทธที่มีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาใช้ในความหมายว่าลำเอียง มี 4 คือ 
#ฉันทาคติ (ลำเอียงเพราะชอบ)
#โทสาคติ (ลำเอียงเพราะชัง)
#ภยาคติ (ลำเอียงเพราะเขลา)
#โมหาคติ (ลำเอียงเพราะกลัว)
เป็นธรรมของผู้เป็นผู้ใหญ่ควรยึดถือ ส่วนผู้ปฏิบัติธรรมสามารถใช้ในการพิจารณาสรรพสิ่ง ว่าเราเห็นผิดวิปลาสจากความเป็นจริงของสิ่งทั้งปวง เป็นเพราะอคติทั้ง 4
ต่อสิ่งทั้งปวง
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:อคติ
วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ

วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ (Walter Hugo Rodriguez) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา สถิติการชก 67 ครั้ง ชนะ 44 (น็อก 12) เสมอ 4 แพ้ 19

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อาร์เจนตินารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2541 – 2542)- แชมป์อเมริกาใต้รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 29 มีนาคม 2540 ชนะคะแนน กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 12 กันยายน 2540 ชนะคะแนน โรโดลโฟ โอสการ์ อารันดา ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 ตุลาคม 2540 ชนะคะแนน กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย ที่อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 15 สิงหาคม 2541 แพ้น็อก ฮอร์เฮ โรดริโก บาร์ริโอส ยก 2 ที่อาร์เจนตินา- แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์เวท
** ชิง 19 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน เอดูอาร์โด บาร์โตโลเม โมราเลส ที่อาร์เจนตินา
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กรกฎาคม 2539 แพ้คะแนน ริการ์โด ดานิเอล ซิลบา ที่อาร์เจนตินา
** ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์เวทเมื่อ 22 เมษายน 2543 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ราอูล โอราซิโอ บัลบิ ที่อาร์เจนตินา
** ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 มกราคม 2544 แพ้คะแนน อัลโด นาซาเรโน ริโอส ที่อาร์เจนตินา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 5 ธันวาคม 2544 แพ้น็อกโดยเทคนิค  ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com-  การชกชิงแชมป์พาบาของโรดริเกซ
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:บุคคลจากบัวโนสไอเรส
กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย

กุสตาโบ ฟาเบียน กูเอโย (Gustavo Fabian Cuello) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา สถิติการชก 46 ครั้ง ชนะ 23 (น็อก 12) เสมอ 2 แพ้ 21

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อเมริกาใต้รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต
** ชิง 8 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน บิกตอร์ อูโก ปัซ ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กันยายน 2539 ชนะน็อก โอสการ์ นาตาลีโอ โลเปซ ยก 6 ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 14 ธันวาคม 2539 ชนะน็อก หลุยส์ มาเรีย ดิแอซ ยก 10 ที่ อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 29 มีนาคม 2540 แพ้คะแนน วัลเตร์ อูโก โรดริเกซ ที่ อาร์เจนตินา- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต เมื่อ 11 ตุลาคม 2540 แพ้คะแนน วัลเตร์ อูโก โรดรีเกซ ที่ อาร์เจนตินา
** ชิงแชมป์อเมริกาใต้รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต เมื่อ 3 ตุลาคม 2541 แพ้คะแนน ฮอร์เฮ โรดรีโก บาร์รีโอส ที่ อาร์เจนตินา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อ 27 เมษายน 2544 แพ้น็อก ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 1 ที่ หัวหิน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:บุคคลจากบัวโนสไอเรส
พรรคประชาชน

พรรคประชาชน เป็นชื่อของพรรคการเมืองที่พบในหลายประเทศ  ส่วนใหญ่มีแนวนโยบายแบบฝ่ายซ้าย แต่ก็มีพรรคประชาชนที่มีนโยบายแบบฝ่ายขวาหรือนิยมศาสนาด้วยในยุโรป ต่อไปนี้เป็นรายชื่อพรรคประชาชนของประเทศต่างๆ

**พรรคการเมืองในปัจจุบัน**

**พรรคการเมืองในอดีต**
หมวดหมู่:พรรคการเมือง
เบรฟฮาร์ท วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ

วีรบุรุษหัวใจมหากาฬ(Braveheart)เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติ-ดราม่า กำกับภาพยนตร์โดยเมล กิบสันออกฉายในวันที่24 พฤษภาคม 1995 ภาพยนตร์บอกเล่าเรื่องราวของวิลเลียม วอลเลซอัศวินชาวสกอตแลนด์ที่ปลุกระดมชาวสกอตแลนด์ให้ปลดตนเองออกจากการเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษซึ่งมีพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษเป็นผู้ปกครอง ณ ขณะนั้น วอลเลซปลุกระดมชาวสกอตแลนด์จำนวนมากและตั้งกองทัพขึ้นเพื่อต่อสู้กับกองทัพอังกฤษที่มีจำนวนมากกว่ามาก ภาพยนตร์มีเนื้อหาที่อิงประวัติศาสตร์จึงมีส่วนที่ไม่ถูกต้องและบิดเบือนจากความเป็นจริงอยู่มาก 

**รางวัล**
ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมเสียงชื่นชมและคำวิจารณ์ในทางบวก ถึงอย่างนั้นก็มีคำวิจารณ์ในทางลบอยู่บ้างเช่นความรุนแรง ความยาวของภาพยนตร์ และเนื้อหาที่บิดเบือนไปจากความจริง แต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถคว้ารางวัลที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับต้นๆ มาครองได้ถึง 5 รางวัล คือ- รางวัลออสการ์ 5 รางวัล
** สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม
** สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม
อีกทั้งยังมีภาพยนตร์อีกหลายๆเรื่องนำไปเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างอีกด้วย เช่น Gladiator, Troy เป็นต้น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวประวัติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สงครามที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
เจ้าชายโฮดง

องค์ชายโฮดง  (호동) เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าแทมูชินแห่งโคกูรยอกับองค์หญิงยอนแห่งพูยอ เนื่องจากพระเจ้าแทมูชินยกทัพไปยึดอาณาจักรพูยอและทรงสังหารพระเจ้าแทโซแห่งพูยอกษัตริย์องค์ใหม่ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากึมวาแห่งพูยอ ทำให้พูยอกลายเป็นส่วนหนึ่งของโกคูรยอ
ในปี ค.ศ. 22 พระเจ้าแทมูนหลงรักองค์หญิงยอนซึ่งเป็นองค์หญิงของอาณาจักรพูยอ และประสูติพระโอรส คือ องค์ชายโฮดง แต่องค์หญิงยอนสิ้นพระชนม์ไปก่อน องค์ชายโฮดงจึงอยู่ในความดูแลขององค์หญิงเซยูและองค์หญิงยอรังซึ่งเป็นน้องสาวของพระเจ้าแทมูชิน และเจ้าชายพระองค์นี้ได้เป็นตำนานความรักที่ยิ่งยิ่งใหญ่ของเกาหลีขึ้น ความรักระหว่างคนสามคน คือ องค์ชายโฮดงแห่งโคกูรยอ องค์หญิงจามยองและองค์หญิงลาฮีแห่งอาณาจักรนังนัง พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 44 ตรงกับปี พ.ศ. 587 องค์ชายสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกับองค์หญิงจามยอง
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 เมษายน 3

นปช.แดงทั้งแผ่นดิน เดินทางจากสะพานผ่านฟ้าลีลาศไปชุมนุมปิดล้อมสี่แยกราชประสงค์เพื่อเรียกร้องให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ยุบสภา   ไทยรัฐ
}
สหรัฐอาหรับ

สหรัฐอาหรับ (الدول العربية المتحدة; United Arab States: UAS) เป็นสมาพันธรัฐที่เกิดจากการรวมตัวของสหสาธารณรัฐอาหรับกับเยเมนเหนือ เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1961
สหสาธารณรัฐอาหรับแต่เดิมเป็นรัฐอธิปไตยที่รวมตัวขึ้นเป็นสหภาพระหว่างอียิปต์กับซีเรียเมื่อ ค.ศ. 1958 ซึ่งในปีเดียวกันนี้ ราชอาณาจักรมุตาวัคคิไลต์เยเมน (เรียกโดยย่อว่า เยเมนเหนือ) ได้ลงนามข้อตกลงเรื่องการป้องกันประเทศกับอียิปต์มาก่อนแล้ว จึงเข้าร่วมด้วยความสัมพันธ์แบบหลวม ๆ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น สหรัฐอาหรับ อย่างไรก็ดี เยเมนเหนือยังคงมีสถานภาพเป็นรัฐอธิปไตยอิสระ ไม่เหมือนกับประเทศสมาชิกอื่น นั่นคือเยเมนเหนือยังรักษาสมาชิกภาพในสหประชาชาติและแบ่งแยกสถานทูตตลอดระยะเวลาการเป็นสมาพันธรัฐ
แต่ไม่ว่าจะเป็นสหภาพหรือสมาพันธรัฐ บทบาทของการรวมกลุ่มคือการเป็นสื่อกลางของอุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับ (pan-Arabism) และแนวคิดชาตินิยม ไม่ได้รับการเติมเต็มซึ่งกันและกัน สหรัฐอาหรับจึงแยกตัวใน ค.ศ. 1961
หมวดหมู่:สมาพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศซีเรีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2504
ธงชาติกัวเตมาลา

ธงชาติกัวเตมาลา มีลักษณะเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 5 ส่วน ยาว 8 ส่วน ภายในแบ่งเป็นสามแถบตามแนวตั้ง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบนอกทั้งสองแถบเป็นสีฟ้าอ่อน แถบกลางเป็นสีขาว การวางแถบสีธงเช่นนี้ก็เพื่อสะท้อนถึงลักษณะทางกายภาพของประเทศ ซึ่งเป็นแผ่นดินที่ขนาบด้วยมหาสมุทร 2 แห่ง ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้สีฟ้ายังหมายถึงท้องฟ้าเหนือแผ่นดินกัวเตมาลา ส่วนสีขาวนั้นก็หมายถึงสันติภาพและความบริสุทธิ์  
ที่กลางแถบสีขาวของธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินของกัวเตมาลา อันประกอบด้วยรูปนก Resplendent Quetzal ซึ่งเป็นนกประจำชาติของกัวเตมาลาและเป็นสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพ จับอยู่บนม้วนกระดาษระบุวันที่กัวเตมาลาประกาศเอกราชจากสเปน (วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1821) เบื้องหลังม้วนกระดาษมีรูปปืนเล็กยาวสองกระบอกไขว้กัน หมายถึงเจตจำนงอันแรงกล้าที่ชาวกัวเตมาลาจะปกป้องตนเองให้ได้ในยามที่จำเป็น พร้อมทั้งรูปดาบสองเล่มไขว้ซึ่งหมายถึงเกียรติยศ เบื้องล่างล้อมด้วยช่อลอเรลอันเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ
ธงดังกล่าวนี้ใช้เป็นธงชาติสำหรับรัฐบาลและกองทัพ หากเป็นธงดังกล่าวซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินจะใช้เป็นธงชาติสำหรับพลเรือนโดยทั่วไป
ธงชาติกัวเตมาลาดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1871 อันเป็นเวลา 20 ปีให้หลังจากการแยกตัวจากสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางและได้มีการเปลี่ยนแปลงธงชาติมาหลายคราวอันเนื่องมาจากปัญหาความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศ

**ธงในอดีต**

**มาตรฐานสีธง**

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของกัวเตมาลา- เพลงชาติกัวเตมาลา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติกัวเตมาลา-  ประวัติธงชาติกัวเตมาลาอย่างละเอียด-  www.mundodebanderas.com date=2009-12-31 
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกัวเตมาลา
กัวเตมาลา
สนามกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี

สนามมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ มีความจุประมาณ 11,000 คน ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรี อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ในปี พ.ศ. 2553 ใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลบ้านบึง และ สโมสรฟุตบอลพานทอง เอฟซี
ในปี พ.ศ. 2554 สโมสรฟุตบอลพัทยายูไนเต็ดและสโมสรฟุตบอลราชนาวีได้ใช้ขอเช่าสนามเป็นสนามเหย้าในขณะที่มีการปรับปรุงสนามของตนเองจนแล้วเสร็จ
ปี พ.ศ. 2555 สโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ เข้ามาใช้สนามเนื่องจากสนามเมนสเตเดี้ยมของตนถูกน้ำท่วมในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 จึงย้ายมาที่สนามแห่งนี้เป็นการชั่วคราว

**รายชื่อทีมสโมสรที่เคยใช้แล้ว**
 สโมสรฟุตบอลชลบุรี- สโมสรฟุตบอลพัทยายูไนเต็ด- สโมสรฟุตบอลราชนาวี- สโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลสนาม date=2016-03-03 
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
ส
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองชลบุรี
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

หมวดหมู่นี้รวบรวมบุคคลที่จบการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
ธงชาติฮอนดูรัส

ธงชาติฮอนดูรัส ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1866 โดยมีรูปแบบที่อิงตามธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง ทั้งนี้ ฮอนดูรัสได้เข้าร่วมเป็นเครือรัฐสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางของในปี ค.ศ. 1823 และได้ยอมรับเอาธงของสหพันธรัฐเป็นสัญลักษณ์  ต่อมาในปี ค.ศ. 1866 หลังการแยกตัวจากสหพันธรัฐได้ 23 ปี จึงได้มีการแก้ไขลักษณะธงใหม่ โดยคงแถบสีธงของธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางเดิมไว้ แต่เปลี่ยนเอารูปตราของสหพันธรัฐออก และใช้รูปดาวห้าแฉกสีฟ้า 5 ดวงแทน เพื่อเป็นเครื่องหมายรำลึกถึงรัฐผู้ก่อตั้งอดีตสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง
รายละเอียดธงชาติฮอนดูรัส ประกอบด้วยแถบสามแถบแนวนอน ความกว้างเท่ากัน เรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สัดส่วนโดยรวมกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน สอบแถบบนเป็นสีฟ้า หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน  แถบกลางสีขาวหมายถึงผืนแผ่นดินซึ่งคั่นกลางทะเลและมหาสมุทรทั้งสอง รวมทั้งยังหมายถึงสันติภาพและความเจริญรุ่งเรืองแห่งประชาชน  กลางแถบขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีฟ้าทั้งห้าดวงเรียงแถวเป็นรูปกากบาททแยง เป็นสัญลักษณ์รัฐชาติทั้งห้ารัฐที่ร่วมกันก่อตั้งสหพันธรัฐอเมริกากลางในอดีต อันได้แก่ คอสตาริกา กัวเตมาลา นิการากัว ฮอนดูรัส เอลซัลวาดอร์ และแสดงถึงความหวังว่าในอนาคตรัฐชาติทั้ง 5 รัฐนี้อาจมีโอกาสกลับมารวมกันเป็นหนึ่งอีกครั้ง
เรือของพลเรือนและรัฐบาลฮอนดูรัสจะชักธงชาติเป็นเครื่องหมายสำคัญประจำเรือ ส่วนเรือรบในบังคับของกองทัพเรือฮอนดูรัสจะชักธงนาวีขึ้นเป็นสัญลักษณ์  โดยธงดังกล่าวมีลักษณะคล้ายธงชาติ แต่เปลี่ยนเครื่องหมายกลางธงเป็นรูปตราแผ่นดินมีแถวโค้งของดาว 5 ดวงอยู่เบื้องล่าง

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของฮอนดูรัส- เพลงชาติฮอนดูรัส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติฮอนดูรัส 
ฮอนดูรัส
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศฮอนดูรัส
สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง

สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (República Federal de Centroamérica) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง (Provincias Unidas del Centro de América) ในปีแรกแห่งการก่อตั้ง เป็นชื่อของรัฐอธิปไตยแห่งหนึ่งในอดีตในทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งจัดการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐประชาธิปไตยระหว่าง ค.ศ. 1823 - 1840 ดินแดนของรัฐแห่งนี้ประกอบด้วยดินแดนที่เป็นประเทศคอสตาริกา กัวเตมาลา นิการากัว ฮอนดูรัส เอลซัลวาดอร์ และรัฐเชียปัสของประเทศเม็กซิโกปัจจุบัน 
สำหรับชื่อประเทศนั้น ในตราแผ่นดินของประเทศนี้ได้อ้างอิงถึงชื่อประเทศของตนในช่วง ค.ศ. 1823 - 1824 ในภาษาสเปนว่า "Provincias Unidas del Centro de América" (สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง) อย่างไรก็ตาม หลังปี 1824 ชื่อของประเทศที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญ ธงชาติ และตราแผ่นดิน ได้เปลี่ยนมาเป็น "República Federal de Centroamérica / Centro América" (สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง) ในบางคราวมักมีการอ้างอิงถึงประเทศนี้ในภาษาอังกฤษอ้างไม่ถูกต้องว่า "United States of Central America" (สหรัฐอเมริกากลาง)

**ดูเพิ่ม**
ประวัติศาสตร์อเมริกากลาง
*กรันโคลอมเบีย
*สหพันธรัฐเปรู-โบลิเวีย
*Golden Circle (proposed country) – a proposed Caribbean federation that would have split off half of the USA
*สหรัฐอเมริกาใต้
*Central American Integration System

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Constitutions from several attempts at Central American unification (in Spanish)-  Central America- Historical Unions and Federations-  WorldStatesmen- Guatemala-  Map of the UPCA
หมวดหมู่:สหพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาเหนือ
อ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อเมริกากลาง
หมวดหมู่:ประเทศนิการากัว
หมวดหมู่:ประเทศกัวเตมาลา
หมวดหมู่:ประเทศเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:ประเทศฮอนดูรัส
หมวดหมู่:ประเทศคอสตาริกา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2366
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2381
สนามกีฬาเทพหัสดิน

สนามเทพหัสดิน (Thephasadin Stadium) เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ตั้งอยู่ด้านข้างสนามกีฬาแห่งชาติ มีลู่วิ่งจัดการแข่งขันกรีฑา ใช้ฝึกซ้อมกรีฑาและกีฬาทั่วไป ความจุ 6,378 ที่นั่ง เป็นเก้าอี้ทั้งหมด ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
สนามเทพหัสดิน เคยเป็นสนามเหย้าชั่วคราวของสโมสรฟุตบอล บีอีซี เทโรศาสน เนื่องจากสนามหนองจอกอยู่ในระหว่างการปรับปรุง 
ในอดีตสนามเทพหัสดินใช้เป็นสนามฟุตบอล จัดกีฬาระดับประเทศและระดับเอเชียรองจากสนามศุภชลาศัย

**อ้างอิง**
 ข้อมูลสนาม date=2016-03-03 
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในเขตปทุมวัน
เอ็นทีสเตเดียม

สนามเอ็นที สเตเดียม  เป็นสนามกีฬาฟุตบอล   มีความจุประมาณ 5,439 ที่นั่ง ตั้งอยู่ที่ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2553 
ในอดีตสนามแห่งนี้เคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรทีโอที เอสซี, สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ระหว่างปี พ.ศ. 2560 - 2562 และสโมสรราชประชา ในปี พ.ศ. 2565

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลสนาม date=2016-03-03 - ติดต่อสโมสร แผนที่สนามทีโอทีสเตเดียม
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตหลักสี่
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลทีโอที
ทรู บีจี สเตเดียม

ทรู บีจี สเตเดียม (True BG Stadium) เป็นสนามฟุตบอลหญ้าจริง ขนาด 68 x 105 เมตร สร้างขึ้นติดกับ บริษัท บางกอกกล๊าส จำกัด (มหาชน) บนถนนรังสิต-นครนายก ตำบลบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี สำหรับใช้ในการแข่งขันฟุตบอลเกมเหย้าของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด และสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด ในไทยลีก และเคยใช้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติของทีมชาติไทยในบางโอกาส รวมถึงฟุตบอลถ้วยรายการสำคัญของประเทศไทย
สนามนี้มีความจุทั้งหมด 15,114 ที่นั่งหลังจากก่อสร้างอัฒจันทร์ครบ 4 ด้าน พร้อมเก้าอี้สนามกีฬามาตรฐานที่ได้รับการรับรองมาตรฐานจากสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (FIFA) และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) ในระดับ A

**ประวัติ**
สนามแห่งนี้เดิมมีชื่อว่า ลีโอ สเตเดียม ตามชื่อผู้สนับสนุนหลักซึ่งอยู่ในเครือเดียวกับบางกอกกล๊าส มีความจุเริ่มต้นทั้งหมด 10,114 ที่นั่ง และมีอัฒจันทร์ 3 ด้าน โดยเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 เดิมสนามแห่งนี้เป็นสนามหญ้าเทียมทั้งหมด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 จึงได้เปลี่ยนเป็นหญ้าจริงแทน
ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2565 สโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ได้เปลี่ยนชื่อสนามเหย้าเป็น บีจี สเตเดียม โดยได้รับการอนุมัติจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ และบริษัท ไทยลีก จำกัด
ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ทางสโมสรได้ปรับปรุงสนามโดยเพิ่มอัฒจันทร์ฝั่งทิศตะวันออกที่ว่างไว้ ซึ่งสามารถรองรับผู้ชมได้อีกประมาณ 5,000 ที่นั่ง และเปิดใช้งานครั้งแรกในการแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2566–67 ที่บีจี ปทุม ยูไนเต็ด พบกับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2567 ทำให้ปัจจุบัน สนามบีจี สเตเดียม มีอัฒจันทร์ครบ 4 ด้าน รองรับความจุผู้ชมได้อยู่ที่ประมาณ 15,114 ที่นั่ง
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 สนามกีฬาได้ทำลายสถิติจำนวนผู้ชม (14,114 คน) โดยบีจี ปทุม ยูไนเต็ดลงเล่นเกมกระชับมิตรกับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ รองแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24 ซึ่งบีจี ปทุม ยูไนเต็ดเอาชนะไปได้ 4–0
ต่อมาเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2568 บีจี ปทุม ยูไนเต็ด ได้ประกาศว่า ทรู คอร์ปอเรชั่น ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลัก โดยจะเปลี่ยนชื่อสนามเหย้าเป็น ทรู บีจี สเตเดียม ตั้งแต่ไทยลีก ฤดูกาล 2568–69 เป็นต้นไป และจะใช้เป็นสนามเหย้าร่วมกับสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด เพื่อผลักดันจังหวัดปทุมธานีให้เป็นจุดหมายปลายทางสำหรับกีฬาฟุตบอลในประเทศไทยในอนาคต

**การแข่งขันระดับทีมชาติ**

**เหตุการณ์สำคัญ**
 ช้าง เอฟเอคัพ 2562 รอบชิงชนะเลิศ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ระหว่าง การท่าเรือ และ ราชบุรี มิตรผล- รีโว่ ลีกคัพ 2564–65 รอบชิงชนะเลิศ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ระหว่าง บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด และ พีที ประจวบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลสนาม date=2016-03-03 
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอธัญบุรี
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
ธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก

สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก เป็นอดีตรัฐอธิปไตยในภูมิภาคแคริบเบียน ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2505 ธงชาติของประเทศนี้มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ในพื้นธงมีริ้วคดสีขาวพาดตามแนวนอน ตรงกลางธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลืองทอง ความกว้างเท่ากับระยะขอบนอกสุดของริ้วคดสีขาวสองริ้วตอนใน รูปสัญลักษณ์ดังกล่าวนี้หมายถึงทะเลแคริบเบียนและดวงอาทิตย์ทีฉายแสงเหนือท้องทะเล ธงนี้ออกแบบโดย เอ็ดนา มาร์เลย์ (Edna Manley)
คำบรรยายลักษณะของธงอย่างเป็นทางการ ปรากฏในวารสาร West Indies Gazette ดังนี้ 
"ธงซึ่งได้รับการรับรองนั้นมีพื้นสีฟ้าพร้อมด้วยลายคลื่นสีขาว 4 เส้น (ลายคู่บนขนานซึ่งกันและกัน ลายคู่ล่างขนานซึ่งกันและกันด้วยเช่นกัน) และมีรูปดวงตะวันสีส้มอยู่ตรงกลาง"
คำว่าสีฟ้า (blue) ในเอกสารดังกล่าวนั้นมิได้ระบุว่าเป็นสีฟ้าแบบใด แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงสีฟ้าเข้มอย่างสีน้ำเงินในธงบลูเอนไซน์ (Blue Ensign) ของสหราชอาณาจักร สำเนาของภาพธงที่ยังคงหลงเหลืออยู่นั้นปรากฏว่าใช้สีฟ้าหลากหลายระดับทั้งสีอ่อนและสีแก่ ส่วนธงของกองทัพเรือ ใช้ธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง) มีรูปธงสหพันธรัฐที่มุมธงบนด้านคันธง เช่นเดียวกับธงราชนาวี
วันที่กำหนดให้ประดับธงชาติได้แก่วันที่ 3 มกราคม (วันที่ระลึกแห่งการชักธงชาติบริเตนและธงชาติสหพันธรัฐ) วันที่ 23 กุมภาพันธ์ (วันสหพันธรัฐ) และวันที่ 22 เมษายน (วันที่ระลึกการเปิดประชุมรัฐสภาสหพันธรัฐ)  อาคารต่างๆ ซึ่งมีเสาธงสองเสาจะต้องชักธงชาติสหราชอาณาจักรและธงชาติสหพันธรัฐไว้ร่วมกันในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ  โดยธงชาติสหราชอาณาจักรจะต้องอยู่ทางด้านซ้ายเมื่อผู้ดูหันหน้าเข้าหาอาคาร  สำหรับอาคารที่มีเสาธงเสาเดียวจะชักเพียงแต่ธงชาติสหราชอาณาจักรในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ

**อ้างอิง**
 Observer's Book of Flags, I.O. Evans 1959- The Book of Flags, I.O. Evans 1960- Flags of the World, G. Carr 1961- West Indies Gazette Volume 1 No. 9, February 21, 1958

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติตรินิแดดและโตเบโก- ธงในสหราชอาณาจักร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก-  ประวัติธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก
หมวดหมู่:ธงชาติในอดีต
อินเดียตะวันตก (แก้ความกำกวม)

อินเดียตะวันตกอาจหมายถึง- ภูมิภาคประเทศอินเดียตะวันตก- ภูมิภาคแคริบเบียน- อินเดียตะวันตกของอังกฤษ กลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร- อินเดียตะวันตกของดัตช์ กลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นเมืองขึ้นของเนเธอร์แลนด์- อินเดียตะวันตกของฝรั่งเศส กลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส- อินเดียตะวันตกของสเปน กลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนซึ่งในอดีตเป็นเมืองขึ้นของสเปน- อินเดียตะวันตกของเดนมาร์ก กลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนซึ่งในอดีตเป็นเมืองขึ้นของเดนมาร์ก- สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก รัฐเอกราชอายุสั้นของกลุ่มหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน- ทีมคริกเก็ตอินเดียตะวันตก- บริษัทอินเดียตะวันตกของดัตช์ (Dutch West India Company) บริษัทข้ามชาติของเนเธอร์แลนด์ซึ่งเคยค้าขายในทะเลแคริบเบียนและที่เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา

**ภาษาไทย**
 อินเดียตะวันออก- บริษัทอินเดียตะวันออก (แก้ความกำกวม)
ภาษาลิซาน ดิดัน

ภาษาลิซาน ดิดัน (Lishan Didan) เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่ จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน บริเวณทะเลสาบอูร์เมีย ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซาน ดิดันหมายถึงภาษาของเรา นักสัทศาสตร์ได้ตั้งชื่ออื่นให้ภาษานี้เพื่อลดความสับสนว่าภาษาแอราเมอิกใหม่อาเซอร์ไบจานอิหร่านของชาวยิวหรือภาษาลาโคลคี

**จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน**
สำเนียงของภาษาแอราเมอิกสมัยใหม่ใช้พูดอย่างกว้างขวางในบริเวณระหว่างทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานจนถึงที่ราบโมซูลและซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซาน ดิดัน อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณนี้ เข้าใจกันได้กับภาษาฮูลัวลาและภาษาลิซานิด โนซาน ภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ เช่นภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษานี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการแยกกันอยู่อย่างชัดเจนระหว่างผู้ที่นับถือศาสนาต่างกัน ภาษานี้มีชื่อเรียกว่าภาษาตาร์คุม เช่นเดียวกับภาษาแอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆ
ภาษานี้มีกลุ่มสำเนียงหลัก 2 กลุ่มคือ กลุ่มสำเนียงทางเหนืออยู่รอบๆทะเลสาบอูร์เมียและซาลมัสในอาเซอร์ไบจานตะวันตก และแพร้่ไปถึงหมู่บ้านของชาวยิวในตุรกี (จังหวัดวาน) กลุ่มสำเนียงทางใต้อยู่ที่เมืองมะหะบาดและหมู่บ้านทางใต้ของทะเลสาบอูร์เมีย ทั้งสองสำเนียงเข้าใจกันได้ ความแตกต่างส่วนใหญ่อยู่ที่คำยืมจากภาษาต่างกัน เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาเคิร์ด และภาษาตุรกี
ความวุ่นวายในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในอาเซอร์ไบจานอพยพอพยพไปสู่เทลอาวีฟและเยรูซาเล็ม ปัจจุบันคนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาฮีบรู มีผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลเพียง 5,000 คน ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Heinrichs, Wolfhart (ed.) (1990). Studies in Neo-Aramaic. Scholars Press: Atlanta, Georgia. 1-55540-430-8.- Mahir Ünsal Eriş, Kürt Yahudileri - Din, Dil, Tarih, (Kurdish Jews) In Turkish, Kalan Publishing, Ankara, 2006- Maclean, Arthur John (1895). Grammar of the dialects of vernacular Syriac: as spoken by the Eastern Syrians of Kurdistan, north-west Persia, and the Plain of Mosul: with notices of the vernacular of the Jews of Azerbaijan and of Zakhu near Mosul. Cambridge University Press, London.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Nash Didan site (Hebrew) and  Hebrew - Lishan Didan translator.-  Hebrew - Lishan Didan translator in the Nash Didan site
ลิซาน ดิดัน
ลิซาน ดิดัน
บ้านของเสียงหัวใจ

บ้านของเสียงหัวใจ (เมืองที่เธออยู่) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพโดย โคจิ เซโอะ เป็นเรื่องราวของ คิริชิมะ ฮารูโตะ เด็กหนุ่มม.ปลาย ที่จู่ๆก็มีเด็กสาวมาจากโตเกียว มาขออาศัยอยู่ที่บ้านด้วย เพราะเธอต้องการที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนที่ฮารูโตะอยู่ ฮารูโตะจึงต้องคอยดูแลเธอ โดยที่ไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไร
บ้านของเสียงหัวใจ ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ โดยบริษัทโคดันฉะ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ในไทยตีพิมพ์โดยวิบูลย์กิจ ที่ญี่ปุ่นออกรวมเล่มแล้วทั้งหมด 15 เล่ม และในไทยทั้งหมด 13 เล่ม

**เนื้อเรื่อง**
ยูซึกิ เด็กสาวที่ย้ายจากเมืองกรุงไปยังชนบท โดยได้อยู่อาศัยร่วมชายคาเดียวกับ ฮารุโตะ จนเกิดเรื่องราววุ่นรักผสมดราม่าอีกตามมา

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**

**คิริชิมะ ฮารูโตะ**
 (คิริชิมะ ฮะรุโตะ) 
 ให้เสียงโดย โฮโซยะ โยชิมาสะ 
 พระเอกของเรื่องอายุ 16 ปีเป็นนักเรียนม.ปลายที่กำลังจะขึ้นชั้นม.4 อยู่ๆก่อนจะเปิดภาคเรียนก็มี เด็กสาวที่ชื่อ เอบะ ยุสึกิ ซึ่งเป็นลูกสาวของคนรู้จักของพ่อของเขา มาขออาศัยอยู่ด้วย เพราะเธอต้องการที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนเดียวกับฮารูโตะ เขาจึงต้องคอยดูแลเธอ และคอยพาเธอไปส่งที่โรงเรียน เพราะว่าเธอขับจักรยานไม่เป็น และต้องทำข้าวกล่องให้เธออีกด้วย ฮารูโตะแอบชอบเด็กสาวอยู่อีกคน เธอคนนั้นชื่อว่า นานามิ คันซากิ

**เอบะ ยุสึกิ**
 (เอบะ ยุสึกิ) 
 ให้เสียงโดย นากาจิมะ นางุมิ 
 เด็กสาวอายุ 16 ปีเท่ากับฮารูโตะ ย้ายมาจากโตเกียว โดยมาอาศัยอยู่ที่บ้านของฮารูโตะ เธอแอบชอบฮารูโตะอยู่ แต่ฮารูโตะคิดเพียงว่าเธอเป็นเพียงตัวถ่วงเท่านั้น เพราะเธอทำอะไรไม่เป็นเลย แม้แต่จักรยานยังขับไม่เป็น ฮารูโตะจึงต้องพาเธอซ้อนจักรยาน ไปโรงเรียนทุกวัน เธอเป็นเพื่อนสนิทกับ นานามิ คันซากิ คนที่ฮารูโตะแอบชอบอยู่ ในวันที่เธอให้ฮารูโตะช่วยสอนขับจักรยานให้ เธอก็ได้สารภาพรักกับฮารูโตะ และบอกว่าจะทำให้ ฮารูโตะหันมาชอบเธอให้ได้

**คันซากิ นานามิ**
 (คันซาคิ นานะมิ) 
 ให้เสียงโดย ฮายามิ ซาโอริ 
 เด็กสาวอายุ 16 ปี เรียน ม.ต้น และ ม.ปลาย ที่เดียวกับฮารูโตะ เป็นคนที่ฮารูโตะแอบชอบอยู่

**อนิเมะ**

**รายชื่อตอน**

**โอวีเอ**
โอวีเอของ บ้านของเสียงหัวใจ ถูกสร้าง ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น โดยตอนแรกจะออกวางจำหน่ายในวันที่ 13 มีนาคม 2555 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 17 (ฉบับลิมิตเต็ด) และวันที่ 15 มิถุนายน 2555 สำหรับตอนที่ 2 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 18 (ฉบับลิมิตเต็ด)

**เพลงประกอบ**

**เพลงเปิด**
# "Tasogare Kousaten" (จุดตัดยามพลบค่ำ) โดย มาโนะ เอรินะ

**ฉบับรวมเล่ม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะ
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากภาคชูโงกุ
เบนิมารุ นิไกโด

เบนิมารุ นิไกโด (二階堂紅丸; Benimaru Nikaido) เป็นตัวละครจากเกมเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '94 โดยมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับเคียว คุซานางิ และโกโร ไดมอน ในสังกัดทีมญี่ปุ่น เบนนิมารุถือเป็นตัวละครที่มีเพลงหมัดและเพลงเตะที่คล่องแคล่วว่องไวรายหนึ่งของเกม และมีผู้นิยมใช้เล่นอยู่พอสมควร

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
เบนิมารุถือกำเนิดในตระกูลที่มั่งคั่ง เขามีบิดาเป็นชาวญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวอเมริกัน เนื่องจากฐานะที่ร่ำรวยอยู่แล้ว เบนนิมารุจึงไม่จำเป็นต้องทำงาน และมีความมั่นใจที่จะเข้าร่วมแข่งขันในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส เขามักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ เคียว คุซานางิ และโกโร ไดมอน นอกจากนี้เบนนิมารุยังเป็นนักสู้เจ้าสำอางค์ที่ชอบหว่านเสน่ห์เมื่อเจอสาว ๆ อยู่บ่อยครั้ง

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
กล่าวกันว่า เบนิมารุเป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจภาพลักษณ์มาจากโปลนาเรฟผู้ใช้สแตนด์ซิลเวอร์ แชเรียต ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3 ในการออกแบบ

**ดูเพิ่ม**
 เคียว คุซานางิ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "เบนิมารุ" -  The King of Fighters 10th Anniversary Official Website
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครจากเดอะคิงออฟไฟเทอส์
โรคลิ้นหัวใจ

โรคลิ้นหัวใจ (valvular heart disease) เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของลิ้นหัวใจทำงานไม่ปกติ ทำให้การไหลเวียนของโลหิตไปเลี้ยงทั่วร่างกายไม่สะดวก  และทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้น และผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยง่าย
หมวดหมู่:โรคลิ้นหัวใจ
จิม สไตน์แมน

เจมส์ ริชาร์ด "จิม" สไตน์แมน (James Richard "Jim" Steinman, 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 – 19 เมษายน ค.ศ. 2021) เป็นโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อเพลง มีผลงานเพลงในฐานะนักเรียบเรียงเพลง นักเปียโนและนักร้อง ผลงานเพลงของเขามีทั้งในแนวอะเดาต์คอนเทมโพแรรี, ร็อกแอนด์โรล, แดนซ์, ป็อป, ละครเวทีและเพลงประกอบภาพยนตร์
ผลงานของเขาอย่างเช่น อัลบั้มของมีต โลฟ ชุด Bat out of Hell และ Bat out of Hell II: Back into Hell และผลงานโปรดิวซ์เพลงอัลบั้มบอนนี ไทเลอร์ ซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ต อย่างเช่น ซิงเกิลของบอนนี ไทเลอร์ ที่ชื่อ "Total Eclipse of the Heart", ซิงเกิลของแอร์ซัปพลายที่ชื่อ "Making Love out of Nothing at All", ซิงเกิลของมีต โลฟที่ชื่อ "I'd Do Anything for Love (but I Won't Do That)", ซิงเกิลของแบร์รี แมนิโลว์ที่ชื่อ "Read 'Em and Weep", ซิงเกิลของซีลีน ดิออนเพลงนำมาทำใหม่ที่ชื่อ "It's All Coming Back to Me Now" (เดิมเป็นของแพนโดราส์บอกซ์) และซิงเกิลของบอยโซนที่ชื่อ "No Matter What" เขายังมีอัลบั้มที่ออกในนามของเขาเองที่ชื่อ Bad for Good ในปี 1981
เขายังเริ่มในอาชีพด้านละครเวที มีผลงานที่รู้จักอย่างเช่นเขียนเนื้อให้เรื่อง Whistle Down the Wind และทำดนตรีให้เรื่อง Tanz der Vampire
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
เพเทอร์ ซุมทอร์

เพเทอร์ ซุมทอร์ (Peter Zumthor) เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1943 เป็นสถาปนิกชาวสวิส เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในปี 2009

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสวิส
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากบาเซิล