Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู

"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" (I Hate You Then I Love You) คือเพลงที่ร้องร่วมกันระหว่าง เซลีน ดิออน และ ลูชิอาโน ปาวารอตติ จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ของเซลีน ออกเผยแพร่ทางวิทยุครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศอิตาลีเท่านั้น
"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" (บทเพลงที่ปรับมาจกาเพลง "เนเวอร์ เนเวอร์ เนเวอร์" ของ Shirley Bassey) คือเพลงที่ปรับปรุงมาจากเพลงอิตาลี "Grande grande grande" ผลงานการขับร้องของ Mina
เซลีน และลูชิอาโนแสดงเพลงนี้ในคอนเสิร์ต ปาวารอตติแอนด์เฟรนส์ฟอร์ชิลเดร็นออฟลิเบเรียเบนีฟิต เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งซีดี และดีวีดีการแสดงดังกล่าวออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2541 
มิวสิกวิดีโอเพื่อการประชาสัมพันธ์ใช้วิดีโอจากคอนเสิร์ตดังกล่าว, เบื้องหลังการบันทึกเสียง และวิดีโอจากแอฟริกา
เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีคอนเสิร์ต อูเกอร์ดูสตาด 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดี 1 เพลง (อิตาลี) 
#"ไอเฮตยูเด็นไอเลิฟยู" – 4:42

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
รายชื่อสงครามกลางเมืองของอังกฤษ

ไฟล์:Battle of Worcester.jpg|thumb|280px |“ยุทธการวูสเตอร์” (3 กันยายน ค.ศ. 1651) ในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 3
สงครามกลางเมืองของอังกฤษ รวมทั้ง:
*สงครามสิบเก้าฤดูหนาว (The Anarchy) (ค.ศ.1135-1154)
*การปฏิวัติ ค.ศ.1135-1154 (The Revolt of 1173-1174) โดย เฮนรียุวกษัตริย์ ต่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2
*สงครามขุนนางครั้งที่ 1 (The First Barons' War) ต่อพระเจ้าจอห์น (ค.ศ.1215-1217).
*สงครามขุนนางครั้งที่ 2 (The Second Barons' War) against พระเจ้าเฮนรีที่ 3 (ค.ศ.1264-1267).
*สงครามดอกกุหลาบ (The Wars of the Roses) (ค.ศ.1455-1487).
*สงครามกลางเมืองอังกฤษ (The English Civil War) (ค.ศ.1642-1651).
**สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 (The First English Civil War) (ค.ศ.1642-1646).
**สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 (The Second English Civil War) (ค.ศ.1648-1649).
**สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 3 (The Third English Civil War) (ค.ศ.1649-1651).
*กบฏมอนม็อธ (The Monmouth Rebellion) (ค.ศ.1685) เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ 
*การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ (The Glorious Revolution) (ค.ศ.1688) 
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองของอังกฤษ
รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน

ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2497 เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับแรกรวมระบบการปกครองในสาธารณรัฐประชาชนจีน ในขณะนั้นชื่อตำแหน่งได้มีการแปลเป็นภาษาอังกฤษในฐานะประธานรัฐ ตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกระหว่างปี พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2525 โดยหน้าที่ของประมุขแห่งรัฐดำเนินการโดยประธานคณะกรรมการประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (หัวหน้าฝ่ายนิติบัญญัติ) และได้รับการฟื้นฟูภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับที่ 4 ในปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบันมีประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีนทั้งสิ้น 7 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้

**รายชื่อ**
สังกัด: 
ผู้นำรุ่นที่:

**ดูเพิ่ม**
 ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน- รายชื่อรองประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน- รายชื่อนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน- รายชื่อเลขาธิการแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน
จีน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีจีน
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
รัฐสันตะปาปา

รัฐสันตะปาปา (Papal States; Pontifical States; Stati Pontificii) หรือ รัฐคริสตจักร (State(s) of the Church; Stato Ecclesiastico; Stato della Chiesa; Stati della Chiesa') เป็นหนึ่งในรัฐทางประวัติศาสตร์ของอิตาลีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 จนกระทั่งอิตาลีรวมตัวกันเป็นประเทศเดียวกันในปี ค.ศ. 1861 โดยการนำของราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (หลังจากนั้นรัฐพระสันตะปาปาก็ยังมีอยู่จนปี ค.ศ. 1870) รัฐสันตะปาปาเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของพระสันตะปาปา ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดมีอาณาเขตครอบคลุมบริเวณประเทศอิตาลีสมัยใหม่ที่รวมทั้งโรมันยา, มาร์เก, อุมเบรีย และลาซีโอ อำนาจในการปกครองนี้เรียกว่า อำนาจการปกครองของพระสันตะปาปา (Temporal power) ซึ่งเป็นอำนาจในการปกครองเรื่องทางโลก โดยเชื่อว่าพระสันตะปาปานั้นถือดาบ 2 เล่ม ด้วยกัน ดาบทางจิตวิญญาณ คือพระอำนาจขององค์สันตะปาปาในฐานะที่เป็นประมุขศาสนาในการปกครองศาสนจักรในฐานะตัวแทนของพระเยซู และดาบทางโลก คืออำนาจในการปกครองการเมืองซึ่งมาจากในฐานะที่พระสันตะปาปาเป็นประมุขและเจ้าปกครองดินแดน ซึ่งดาบเล่มนี้มีหน้าที่บริหารรัฐและปกป้องศูนย์กลางของคริสตจักรจากการครอบงำของอำนาจทางโลก ความเชื่อ ดาบ 2 เล่ม ทำให้ตำแหน่งพระสันตะปาปามีฐานะเป็นทั้งสังฆราชและกษัตริย์ไปในตัว
“Papal States” มักจะเป็นคำที่นิยมมากกว่า  ส่วน “Papal State” มักจะใช้กับนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นอาณาบริเวณภายในตัวกรุงโรม นครรัฐวาติกันก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 เพื่อให้เป็นสันตะสำนักที่เป็นรัฐอิสระ (Holy See) ของพระสันตะปาปา

**ดูเพิ่ม**
 นครรัฐวาติกัน 

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**

**บรรณานุกรม**
ส
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในนครรัฐวาติกัน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
ราชอาณาจักรเวสเซกซ์

ราชอาณาจักรเวสเซกซ์ (Wessex หรือ Westseaxe (ภาษาอังกฤษเก่า)) หรือ “แซ็กซอนตะวันตก” เป็นอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของแซ็กซอนตะวันตกทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 6 จนอังกฤษรวมตัวกันเป็นประเทศในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ภายใต้ราชวงศ์เวสเซกซ์ หลังจากสมัยพระเจ้าคนุตมหาราชเวสเซกซ์ก็มีฐานะเป็นอาณาจักรเอิร์ล (Earldom) ตั้งแต่ ค.ศ. 1020 ถึง ค.ศ. 1066 หลังจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษทรงได้รับชัยชนะต่ออังกฤษ พระองค์ก็รงยุบอาณาจักรเอิร์ลต่างๆ ในอังกฤษ เวสเซกซ์ถูกแบ่งระหว่างผู้ติดตามของพระองค์

**ดูเพิ่ม**
 แองโกล-แซ็กซอน - ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ - ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
รัฐสิ้นสภาพของอังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 10
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหนึ่งในคณะที่เปิดการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตศรีราชา จังหวัดชลบุรี

**ประวัติ**
เมื่อรัฐบาลได้กำหนดนโยบาย กระจายความเจริญออกสู่ภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศโดยให้แต่ละภูมิภาค มีการพัฒนาศูนย์กลางความเจริญขึ้น ในพื้นที่ของตนเอง โดยมีวัตถุประสงค์หลักในการมุ่งเน้นให้เกิดเป็นเขตเศรษฐกิจแห่งใหม่ เนื่องจากศักยภาพความพร้อมของภูมิภาคชายฝั่งทะเลตะวันออกที่มีอยู่เดิมค่อนข้างสูง ดังนั้นนโยบายดังกล่าวจึงทำให้สามารถกระตุ้น การขยายฐานการผลิต ในภาคอุตสาหกรรม และการจ้างงานพร้อมกับส่งเสริมธุรกิจ การค้า การท่องเที่ยวและการบริการเพื่อให้ภูมิภาคนี้ สามารถพึ่งตนเองได้ ตลอดจนเป็นฐานการดำเนินธุรกิจระหว่างประเทศ ให้กับประเทศไทย
จากศักยภาพและความพร้อมที่มีอยู่ในปัจจุบัน ประกอบกับพื้นฐานการจัดการศึกษาเดิม ผนวกเข้ากับความรับผิดชอบ
ต่อระบบการศึกษา และการพัฒนาประเทศ ว่าสามารถเข้ามามีส่วนร่วมสร้างสรรค์ พัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกภายใต้ขอบเขตภาระหน้าที่ที่มีอยู่ได้ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงจัดทำแผนจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการขึ้น ณ วิทยาเขตศรีราชา และจัดให้อยู่ในประเภทสถานศึกษา ระดับอุดมศึกษาที่สามารถขยายโอกาสทางการศึกษา เพื่อตอบสนองการพัฒนาเขตเศรษฐกิจ บริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเลภาคตะวันออก และการพัฒนาประเทศตามลำดับ โดยมุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนระดับสูง เสริมสร้างงานวิจัยและพัฒนาทางวิชาการ ทางการจัดการธุรกิจอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม ธุรกิจบริการสาขาต่าง ๆ การบริหารสาธารณะและการจัดการการขนส่ง โดยเฉพาะสาขาวิชาที่มีความต้องการ จากฐานการผลิต และระบบเศรษฐกิจหลัก ทั้งระดับภูมิภาคและระดับประเทศ
หลังจากดำเนินการตามแผน คณะวิทยาการจัดการได้รับความเห็นชอบ ในหลักการให้บรรจุไว้ในแผนพัฒนา การศึกษา
ระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 7 ในฐานะ “วิทยาลัยชุมชน” ในปี พ.ศ. 2539 คณะอนุกรรมการพิจารณา จัดตั้งหน่วยงานราชการใหม่ ในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ มีมติเห็นชอบให้ขยายจากวิทยาลัยชุมชนเป็นวิทยาเขตศรีราชา และสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติให้เป็นวิทยาเขตศรีราชาาอย่างสมบูรณ์ ในการประชุมครั้งที่ 3/2542 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2542 โดยที่มีคณะวิทยาการจัดการเป็นหน่วยงานภายในระดับคณะวิชา มีวัตถุประสงค์เพื่อรองรับผู้ที่สำเร็จการศึกษา ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากทั่วประเทศ และกระจายโอกาสทางการศึกษา สู่ภูมิภาคพื้นที่ภาคตะวันออก คณะวิทยาการจัดการได้เปิดรับนิสิตรุ่นแรก ในปีการศึกษา 2539 จำนวน 3 สาขาวิชา ได้แก่สาขาการจัดการ สาขาการตลาดและสาขาการโรงแรม และดำเนินการเรียนการสอนครั้งแรก ในวันอังคารที่ 11 มิถุนายน 2539 โดยมุ่งที่จะผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ ทางด้านการจัดการซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญ ของการบริหารธุรกิจทุกประเภท มารองรับกับการขยายตัว เพื่อตอบสนองต่อความต้องการแรงงาน ของภูมิภาคบริเวณชายฝั่งทะเล 
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**หน่วยงาน**
หน่วยงานภายในคณะวิทยาการจัดการ
*สถาบันวิชาการวิทยาการจัดการ
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การจัดการ)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การตลาด)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (ธุรกิจระหว่างระเทศ)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การจัดการโรงแรมและท่องเที่ยว)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การบัญชีบริหาร)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การจัดการโลจิสติกส์)
** หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (การเงินและการลงทุน)
** หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา- สำนักงานเลขานุการ- ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ- ศูนย์บริการการศึกษา คณะวิทยาการจัดการ

**หลักสูตร**

**หลักสูตรภาคภาษาไทย**

**หลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ**

**อ้างอิง**
กเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ภานุทัต อภิชนาธง

ภานุทัต อภิชนาธง หรือ ครูแอ๊ดเดอะสะล้อ (เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) ศิลปินพื้นบ้านของภาคเหนือ และเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดนตรีล้านนาที่มีชื่อว่า "สะล้อ" เป็นเครื่องสะล้อไฟฟ้าเครื่องแรกของประเทศไทยและของโลก

**ประวัติ**
ภานุทัต อภิชนาธง หรือที่รู้จักกันในนาม ครูแอ๊ด  หรือศิลปินพื้นบ้านล้านนา เกิดที่บ้านพันตาเกิน อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรของนายสวัสดิ์ อภิชนาธง และนางนิ่ม ทุ้ยแป   มีฝีมือด้านดนตรีพื้นเมืองในระดับครู และเป็นครูคนแรกที่เริ่มสอนดนตรีพื้นเมืองล้านนาให้กับประชาชนในวัด โดยไม่มีค่าใช้จ่ายในการสอน ในทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13.30-17.00 น. บนวิหารหลวง วัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ และประกอบอาชีพนักดนตรีและนักร้อง ในเวลาอื่นๆ  นายภานุทัตให้เหตุผลในการเลือกเล่นดนตรีพื้นเมืองว่าเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวมากที่สุด โดยเฉพาะซอพื้นเมือง  มีใจรักดนตรีพื้นเมืองและความเป็นลานนา และมีวงดนตรี คือ วงเดอะสะล้อ มีผลงานเป็นที่รู้จักจากเพลง คนหัวล้าน, ป๋าเบื่อ, ต๋าป่าม, ช้ำรักที่ท่าแพ ด้านครอบครัว นายภานุทัต อภิชนาธง มีบุตรชายหนึ่งคน คือ ด.ช.ภาณุทัศน์ อภิชนาธง (น้องแอ๊ดน้อย หรือ เอเจ)

**การศึกษา**
ภานุทัต อภิชนาธง จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนหอพระ  อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เชียงใหม่ ปีพุทธศักราช 2523 และจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากวิทยาลัยนาฏศิลป์  จังหวัดเชียงใหม่  ปีพุทธศักราช 2535

**ผลงานเพลง**

**ผลงานอัลบั้ม**
รายชื่อผลงานเพลงในอัลบั้มต่อไปนี้ร้องร่วมกับ ณัฏฐ์ กิตติสาร (เดอะสะล้อ)

**ชุดที่ 1 คนหัวล้านนา**
# คนหัวล้าน
# ป๋าเบื่อ
# จุ๊ละอ่อน
# บ่มีเซ็ง
# เสียงบ่ดี
# จักรยานขี้เหมื้ยง
# กลับบ้านเฮาเต๊อะ
#ยินดีเจ้า
# ส่งใจไปชายแดน
# ถนนนี้กลับบ้าน

**ชุดที่ 2 เดอะสะล้อ ( อาร์สยาม )**
# บอกมาเต๊อะ 
# ต๋าป่าม
# นางฟ้าลืมดอย
# คนมันรวย
# เหงาใจเมืองกรุง
# รอแป๊บ
# หลังวัด
# ช้ำรักที่ท่าแพ
# ขลุ่ยคร่ำครวญ 

**ผลงานเดี่ยว**
 เพลงบรรเลงพื้นเมืองล้านนา ชุดที่ 1- เพลงบรรเลงพื้นเมืองล้านนา ชุดที่ 2- อัลบั้ม "การเดินทางของตะกร้า" รางวัลสีสันอวอร์ด 2 รางวัล ขับร้องเพลง "หนานเย็น" และ "รำวงแสงดาว" - อัลบั้ม "ดำหัวปี๋ใหม่" สืบทอดเจตนารมณ์ นิทัศน์ ละอองศรี (2547)- อัลบั้ม "แอ๊ดหน้อย บ่าอ้ายซึงหลวง" (2547)- อัลบั้ม 20 ศิลปินล้านนา แด่คนช่างฝัน โดยขับร้องเพลง "คนลุงลัง"- เพลงบรรเลงดนตรีพื้นเมืองสะล้อ ซอ ซึง "นาคทันต์เชียงใหม่" โดยสำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่- เทปและ CD เพลง "ขันโตก" และเพลงพื้นเมืองชุด "เดี่ยวหมู่"- ดนตรีประกอบการขับร้องชุด "ขับขานล้านนา" โดยสำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่- ดนตรีสะล้อและดนตรีสากลชุด "เส้นเสียงไทย ชุด 1-4"- ดนตรีพื้นเมือง Music of Northen Thailand No. 1 -5- ดนตรีพื้นเมืองในอัลบั้มของศิลปินลูกทุ่งล้านนาหลายคน- ดนตรีภาคเหนือใน "นิทาน 4 ภาค" ของจรัล มโนเพ็ชร

**เพลงประกอบละคร**
 ดอกสร้อยกาสะลอง ขับร้องโดย ครูแอ๊ด ภานุทัต (เพลงประกอบละคร สาปดอกสร้อย)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มาริ แก้วแดง,  วิทยานิพนธ์เรื่อง การปรับตัวของนักดนตรีพื้นบ้านในบริบทของสังคมเชียงใหม่ปัจจุบัน, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2547-  คีตะการล้านนา date=2009-03-01 
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองลำพูน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนหอพระ
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดลำพูน
ราชอาณาจักรนอร์ทัมเบรีย

ราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย (ภาษาอังกฤษ: Northumbria หรือ Northhumbria) เป็นชื่อของอาณาจักรยุคกลางของชาวแองเกิลที่ปัจจุบันตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ และทางใต้ของสกอตแลนด์ และเป็นอาณาจักรเอิร์ล (Earldom) ที่เมื่อรวมกับอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนกลายเป็นอังกฤษ ชื่อ “นอร์ทธัมเบรีย” เป็นนัยยะว่าเขตแดนทางใต้ของอาณาจักรปากแม่น้ำฮัมเบอร์
นอร์ทธัมเบรียก่อตั้งกลางบริเตนใหญ่ในสมัยแองโกล-แซ็กซอน เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 อาณาจักรเบอร์นิเซีย และอาณาจักรไดรารวมตัวกันเป็นอาณาจักรเดียว (ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เฮนรี ฮันทิงดัน (Henry of Huntingdon) บรรยายว่านอร์ทธัมเบรียเป็นอาณาจักรหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอน)  ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดเขตแดนของราชอาณาจักรทางใต้จรดปากแม่น้ำฮัมเบอร์, ไปถึงแม่น้ำเมอร์ซีย์ และเฟิร์ธออฟฟอร์ธ (Firth of Forth) (โดยประมาณ จากเชฟฟิลด์ ไปรังคอร์ ไปเอดินบะระ) - และมีหลักฐานว่าเคยมีดินแดนมากกว่านั้น
ต่อมานอร์ทธัมเบรียเสียดินแดนทางใต้แก่บริเวณเดนลอว์(Danelaw) ทางด้านเหนือเดิมเป็นอาณาจักรแต่ต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเดนมาร์กที่มีฐานะเท่าเทียมกับเป็นอาณาจักรเอิร์ลและมีฐานะเช่นนั้นเมื่ออังกฤษรวมตัวกันโดยการนำของเวสเซ็กซ์ อาณาจักรเอิร์ลมีเขตแดนติดกับแม่น้ำทีส์ทางด้านใต้และแม่น้ำทวีดทางด้านเหนือ (โดยทั่วไปคล้ายคลึงกับตะวันออกเฉียงเหนืออังกฤษ (North East England) ปัจจุบัน) ดินแดนบริเวณเป็นบริเวณที่พิพาตระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ แต่อาณาจักรเอิร์ลแห่งนอร์ทธัมเบรียก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของของอังกฤษในสนธิสัญญายอร์คระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1237 ทางเขตแดนทางเหนือเบริคอัพพอนทวีด (Berwick-upon-Tweed) เหนือแม่น้ำที่เปลี่ยนมือหลายครั้งระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษโดยพระราชบัญญัติเวลส์และเบริค (Wales and Berwick Act) ในปี ค.ศ.  1746

**ดูเพิ่ม**
 แองโกล-แซ็กซอน - เจ็ดอาณาจักร - บริเวณเดนลอว์ - ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
นอร์ทธัมเบรีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 9
น
B symptoms

B symptoms เป็นอาการแสดงที่สำคัญ ในโรคมะเร็ง Hodgkin's lymphoma ซึ่งประกอบด้วยอาการที่สำคัญ 3 อาการ ได้แก่ มีไข้ น้ำหนักลด และ เหงื่อออกตอนกลางคืน
หมวดหมู่:มะเร็ง
หมวดหมู่:อาการ
หมวดหมู่:มะเร็งต่อมน้ำเหลือง
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย

ดูความหมายอื่นๆ ที่ อีสต์แองเกลีย
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย (ภาษาอังกฤษ: Kingdom of the East Angles หรือ Kingdom of East Anglia) เป็นหนึ่งในอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดอาณาจักร ชื่อของอาณาจักรมาจากชื่อดินแดนแองเกิล (Angeln) ของชนแองเกิล ทางตอนเหนือของเยอรมนี ที่เมื่อแรกเริ่มประกอบด้วยนอร์โฟล์ค และซัฟโฟล์ค ชื่อที่อาจจะได้รับหลังจากการตั้งถิ่นฐานของชาวเดนส์ (“North folk (people)” = ชาวเหนือ “South folk (people)” = ชาวใต้) หลังจาการเสกสมรสของเจ้าหญิงเอเธลเดรดา (Etheldreda) แห่งอีสต์แองเกลีย เกาะอีลีย์ (Isle of Ely) ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร แต่เขตแดนของอีสต์แองเกลียไม่ชัดเจน บริเวณอีสต์แองเกลียในปัจจุบันมาจากชื่ออาณาจักรและเป็นชื่อของมหาวิทยาลัยอีสต์แองเกลียแห่งสหราชอาณาจักร

**ประวัติ**
ราชอาณาจักรอีสต์แองเกลียก่อตั้งขึ้นราว ค.ศ. 520 โดยการรวมตัวระหว่างนอร์ธและเซาท์โฟล์ค ชั่วระยะเวลาหนึ่งหลังจากได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียราว ค.ศ.  616 อีสต์แองเกลียก็เป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดในบรรดาราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนของอังกฤษ และพระเจ้าเรดวอลด์แห่งอีสต์แองเกลีย (Raedwald of East Anglia) ก็ได้เป็น “ประมุขเบร็ตวาลดา” (Bretwalda) ที่มีฐานะเป็นประมุขของอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนต่างๆ แต่ก็เพียงไม่นาน สี่สิบปีต่อมาอีสต์แองเกลียก็พ่ายแพ้ต่อราชอาณาจักรเมอร์เซียสองครั้ง และอีสต์แองเกลียก็อ่อนแอลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 794 เมื่อพระเจ้าออฟฟาแห่งเมอร์เซีย (Offa of Mercia) มีพระราชโองการให้ปลงพระชนม์พระเจ้าเอเธลเบิร์ธที่ 2 แห่งอีสต์แองเกลีย (Æthelberht II of East Anglia) และยึดอำนาจการปกครองอีสต์แองเกลียมาเป็นของพระองค์
อีสต์แองเกลียได้รับอิสรภาพอีกครั้งจากเมอร์เซียในการต่อสู้ระหว่างปี ค.ศ. 825-ค.ศ. 827 ซึ่งเป็นผลให้พระมหากษัตริย์สองพระองค์ของเมอร์เซียถูกปลงพระชนม์ในการพยายามต่อต้าน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 870 ฝ่ายเดนส์ก็สังหารพระเจ้าเอ็ดมันด์แห่งอีสต์แองเกลียและยึดครองราชอาณาจักรอีสต์แองเกลีย  ฝ่ายแซ็กซอนยึดบริเวณอีสต์แองเกลียคืนในปี ค.ศ. 920 แต่ก็มาเสียไปในปี ค.ศ. 1015-ค.ศ. 1017 ให้กับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และมอบให้กับพระเจ้าธอเคลล์สูง (Thorkell the Tall) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1017

**ดูเพิ่ม **
 แองโกล-แซ็กซอน - เจ็ดอาณาจักร - ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
อีสต์แองเกลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 10
กองทัพตัวแบบใหม่

หน้าปก "กฎ, กฎหมาย และระเบียบการฝึก" ของกองทัพตัวแบบใหม่
กองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1645 โดยฝ่ายรัฐสภาระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ "กองทัพตัวแบบใหม่" แตกต่างจากกองทัพอื่น ๆ ตรงที่เป็นกองทัพที่สามารถเคลื่อนย้ายไปต่อสู้ที่ใดก็ได้แทนที่จะประจำการอยู่ที่เดียว ซึ่งทำให้กลายเป็นกองทัพอาชีพเต็มตัวแทนที่จะเป็นกองทัพชั่วคราวอย่างที่เป็นมา นอกจากนั้นนายทหารของกองทัพตัวแบบใหม่ยังต้องเป็นทหารอาชีพอย่างเดียวโดยไม่มีตำแหน่งในสภาขุนนางหรือในสภาสามัญชน ฉะนั้นจึงไม่เกี่ยวข้องกับพรรคการเมืองหรือกลุ่มศาสนาต่าง ๆ ในรัฐสภา
"กองทัพตัวแบบใหม่" บางส่วนถูกเรียกจากทหารเก่าผู้แน่วแน่ต่อกลุ่มเพียวริตันและอีกส่วนหนึ่งจากการเกณฑ์ที่มีความเชื่อต่าง ๆ กัน แม้ว่านายทหารจะไม่มีความเห็นพ้องกับความคิดเห็นของพลทหาร แต่ความที่เป็นอิสระจากรัฐสภาทำให้กองทัพนี้ใช้ได้ทั้งการโค่นราชบัลลังก์หรือล้มล้างรัฐบาล และในการริเริ่ม "เครือจักรภพ" ที่เป็นช่วงเวลาที่อังกฤษอยู่ภายใต้การปกครองของทหารโดยตรง ผู้นำของกองทัพตัวแบบใหม่ (โดยเฉพาะโอลิเวอร์ ครอมเวลล์) สามารถพึ่งกองทัพที่มีวินัยดีและมีความมุ่งมั่นทางศาสนาในการสนับสนุนเพื่อรักษาอำนาจการปกครองโดยเผด็จการได้

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
ลูกผู้ชายหัวใจเพชร

ลูกผู้ชายหัวใจเพชร ละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 ออกอากาศในกลางปี พ.ศ. 2545 เวลาหลังข่าวภาคค่ำ 20.20 - 22.20 น. ผลิตโดยบริษัท กันตนา จำกัด สร้างจากบทประพันธ์ของ  รุจิกาญจน์ บทโทรทัศน์โดย คนหลังม่าน กำกับการแสดงโดย ธีรศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย จุลจักร จักรพงษ์, กุลณัฐ ปรียะวัฒน์, ยืนยง โอภากุล, มณฑล จิรา, สาวิกา กาญจนมาศ, เจจินตัย อันติมานนท์, ฝันเด่น จรรยาธนากร, อนุสรณ์ เดชะปัญญา, กาญจนา จินดาวัฒน์ ร่วมด้วย เทียรี่ เมฆวัฒนา และ นัฏฐา ลอยด์ เพลงประกอบละคร คนไม่มีสิทธิ์ และ ฉันรู้ว่ายังมีดาว โดย จุลจักร จักรพงษ์
และใน ปี พ.ศ. 2568 ทางค่าย กันตนา ได้นำละครเรื่องนี้มารีเมคอีกครั้ง นำแสดงโดย แทน แทนตะวัน ทัดเดโอ มายอลิ แม็คจิโอลิ คริษฐา สังสะโอภาส และ สมชาย เข็มกลัด

**เนื้อเรื่อง**
เพชร (จุลจักร จักรพงษ์) เด็กวัยรุ่นหนุ่มที่อยู่กับพ่อที่เป็นคนขับรถแท็กซี่ชื่อ นพ (ยืนยง โอภากุล) เพียงสองคน เพชรก็เหมือนกับเด็กวัยรุ่นชายทั่วไปที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีร็อกและชอบมีเรื่องชกต่อยกับเด็กนักเรียนช่างกลทั่วไป เพชรกับเพื่อนชื่อ ดำรง หรือ ดำ (เจจินตัย อันติมานนท์) ถูกจับเข้าสถานพินิจเป็นระยะเวลา 5 ปี ทั้ง ๆ ที่เพชรไม่ใช่เป็นคนเกเรเพียงแต่ทนไม่ได้ที่จะเห็นความไม่เป็นธรรม
เมื่อออกมา ทรายแก้ว (สาวิกา กาญจนมาศ) น้องสาวของดำชอบเพชร แต่เพชรไม่ชอบด้วย  ต่อมาดำมีเรื่องถูกยิงตาย ก่อนตายดำได้ฝากทรายแก้วให้เพชรดูแลด้วย ต่อมาเพชรได้เข้าเป็นนักดนตรีในผับของ เอกพล (มณฑล จิรา) หนุ่มมหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทค่ายเทปและกิจการหลายอย่าง วันหนึ่งเพชรถูกผู้จัดการผับไล่ออก แต่ได้ เนตรดาว (กุลณัฐ ปรียะวัฒน์) ญาติและคู่หมั้นของเอกพลมาช่วยไว้ เนตรดาวประทับใจเพชรตั้งแต่แรกพบ เพราะเพชรพยายามมีชีวิตอยู่ตามความฝันของตนเอง ขณะที่เนตรดาวถูกทั้งพ่อ (อนุสรณ์ เดชะปัญญา) และ แม่ (กาญจนา จินดาวัฒน์) จำกัดกรอบชีวิตไว้ให้ 
เอกพลพยามพยามกลั่นแกล้งเพชรอยู่ตลอด แต่เพชรก็ได้ความช่วยเหลือจาก โจ๊ก (ฝันเด่น จรรยาธนากร) เพื่อนใหม่อยู่ ในงานวันเกิดของเนตรดาว เนตรดาวขอให้เพชรพาเธอหนี เพชรพาเนตรดาวขี่มอเตอร์ไซค์ไปเรื่อย ๆ จนเจอที่ริมทะเล เนตรดาวเล่าให้ฟังว่าเบื่อสังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน อยากจะใช้ชีวิตเงียบสงบเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ริมทะเลแบบนี้ เพชรเองก็เหมือนกันไม่ได้ต้องการเป็นนักร้องใหญ่โต แต่ขอให้เล่นดนตรีในแบบที่ตัวเองชอบ อยู่ในร้านเล็ก ๆ ก็พอใจแล้ว และเพชรได้เล่นเพลงที่แต่งขึ้นให้เนตรดาวฟังเป็นของขวัญวันเกิด
ต่อมาเพชรได้ถูกเปิดตัวเป็นนักร้องคนใหม่ของค่ายเทปของเอกพล แต่เอกพลกลับเอาคู่ปรับเก่าของเพชรในสถานพินิจมาในงาน ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเพชรเคยติดคุกมาก่อน ความฝันที่จะเป็นนักร้องของเพชรต้องพังทลายลง นพแน่ใจว่าเอกพลต้องเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด นพตามไปเอาเรื่องจึงทำให้รู้ว่า จริง ๆ แล้วเอกพลเป็นเจ้าของโรงงานผลิตซีดีเถื่อน และเอาเพลงในบริษัทของพ่อของเนตรดาวไปปั๊มขาย เอกพลยิงนพตาย เพชรได้ทราบเรื่องและตามแก้แค้นให้นพ 
ที่สุดเอกพลก็จบชีวิตลง เพชรและเนตรดาวก็ได้ทำตามฝันของตนและทั้งคู่ก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
  ลูกผู้ชายหัวใจเพชร จากสนุกดอตคอม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพลงคนไม่มีสิทธิ์-  เพลงฉันรู้ว่ายังมีดาว
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน
อิตส์ออลเลิฟ

"อิตส์ออลเลิฟ" (It's all Love!) เป็นคอลแลบอเรชันซิงเกิลที่ 2 ของคุมิ โคดะ  และเป็นซิงเกิลแรกที่มี "มิโซโนะ" น้องสาวของเธอมาร่วมร้องเพลงอีกด้วย กำหนดวางแผงเดิมวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552 แต่เนื่องจากเหตุผลบางประการจำเป็นต้องเลื่อนการวางจำหน่ายไปเป็นวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552 แทน  สามารถเปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต  ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะที่เปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต  และเป็นซิงเกิลแรกของมิโซโนะที่เปิดตัวในอันดับ 1 ออริกอนชาร์ต
เพลง "It's all Love!" เป็นเพลงประกอบรายการ "สุคคิริ
" ทางช่องนิปปอนทีวี  เพลง "Faraway" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "สึบารุ" และเพลง "天秤~強がりな私×弱がりな君~" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เอเลียตแยงกี้ซาบุโร"
ซิงเกิล "It's all Love!" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำจาก RIAJ ประจำเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552  เนื่องจากยอดจำหน่ายและยอดส่งออกเกิน 100,000 แผ่น 

**รายชื่อเพลง**

**แบบปกติ**
# It's all Love!
# Faraway
# 天秤~強がりな私×弱がりな君~
# Faraway (Instrumental)
# 天秤~強がりな私×弱がりな君~ (Instrumental)

**แบบแฟนคลับซีดี**
# It’s all Love!
# It’s all Love! -Instrumental-

**มิวสิกวิดีโอ**
# ｢It's all Love!｣MUSIC VIDEO
# ｢faraway｣MUSIC VIDEO
# ｢faraway｣MAKING VIDEO

**การแสดงสด**
27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "It's all Love!"
*24 มีนาคม พ.ศ. 2552 - Music Lovers DREAM LIVE 2009 - "BUT" และ "faraway"
*27 มีนาคม พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "It's all Love!" และ "faraway"
*28 มีนาคม พ.ศ. 2552 - MUSIC FAIR 21 - "It's all Love!"
*4 เมษายน พ.ศ. 2552 - MUSIC FIGHTER - "It's all Love!"

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

**ชาร์ตบิลบอร์ดญี่ปุ่น**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลซิงเกิล It's all Love! ของคุมิ โคดะ date=2009-03-13 - ข้อมูลซิงเกิล It's all Love! ของมิโซโนะ date=2006-12-18 - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของคุมิ โคดะและมิโซโนะ date=2010-11-27 
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
เชกโก เดล คาราวัจโจ

เชกโก เดล คาราวัจโจ (ภาษาอังกฤษ: Cecco del Caravaggio) (มีงานเขียนระหว่าง ค.ศ. 1610 - กลางคริสต์ทศวรรษ 1620) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้เขียนงานจิตรกรรมแบบคาราวัจโจและเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพแบบคาราวัจโจ
เชกโก เดล คาราวัจโจทำงานในกรุงโรมราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเป็นจิตรกรรุ่นแรกที่ทำงานเขียนแบบคาราวัจโจ กล่าวกันว่าเชกโกคือ เชกโก “ฟรานเชสโค โบเนริ” แต่สมมุติฐานนี้ไม่เป็นที่ยอมรับ
หลักฐานเกี่ยวกับเชกโก เดล คาราวัจโจไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก ในหนังสือแนะนำจิตรกรร่วมสมัย “Considerazioni sulla Pittura” ที่เขียนโดยนักสะสมร่วมสมัยจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini)  ราวปี ค.ศ. 1620 กล่าวถึง “ฟรานเชสโค เด็ตโต เชกโก เดล คาราวัจโจ” และมี “เชกโก” ที่บันทึกในหมู่จิตรกรฝรั่งเศสที่ทำงานกับอาโกสติโน ทัซซิ (Agostino Tassi) ที่บันยาเอียระหว่าง ค.ศ. 1613 ถึง ค.ศ. 1615 ซึ่งอาจจะทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นจิตรกรที่มีเชื้อสายฝรั่งเศส ขณะเดียวกับที่นักวิชาการคนอื่นพบหลักฐานที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสเปน แต่ในปี ค.ศ. 2001 นักวิชาการจานนิ พาพิ พบว่าเชกโก เดล คาราวัจโจคือจิตรกรลอมบาร์ด ฟรานเชสโค โบเนริ (Francesco Boneri or Buoneri) ทฤษฎีนี้เป็นที่ยอมรับกันบ้างแต่ไม่โดยทั่วไป
ไม่มีงานชิ้นใดของเชกโกที่ลงชื่อหรือวันที่ ฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะบ่งงานเขียนของเชกโกได้อย่างแน่นอน แต่เชกโกมีส่วนเกี่ยวข้องกับงานเขียนภาพชีวิตประจำวัน, ภาพเหมือน และภาพเขียนทางศาสนาเป็นจำนวนหลายภาพทีมีอิทธิพลจากคาราวัจโจ งานเขียนที่สำคัญของจิตรกรรมคริสต์ศาสนารวมทั้งภาพ “พระเยซูคืนชีพ” (สถาบันศิลปะชิคาโก) และภาพ “พระเยซูขับผู้แลกเงินจากวัด” date=2009-03-16 
นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 1998 นักวรสารศาสตร์ปีเตอร์ รอบบ์ (Peter Robb) ก็ยังบ่งในหนังสือชีวประวัติคาราวัจโจ, “M” ระหว่างฟรานเชสโค โบเนริ/เชกโก เดล คาราวัจโจ ว่าเป็นเด็กที่เป็นแบบสำหรับภาพเขียนหลายภาพของคาราวัจโจระหว่าง ค.ศ.  1600/ค.ศ. 1606 ที่รวมทั้งภาพ “ชัยชนะของความรัก” และภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลินิในกรุงโรม ที่มีหลักฐานมากจากนักประพันธ์ก่อนหน้านั้นที่บ่งว่าผู้เป็นแบบสำหรับ “ชัยชนะของความรัก” คือเด็กที่ชื่อเชกโกผู้ที่เป็นผู้รับใช้หรืออาจจะเป็นลูกศิษย์ของคาราวัจโจ แต่ก็ไม่มีอะไรที่พิสูจน์ได้

**อ้างอิง**
Peter Robb, M, 1998 ISBN 1-876631-79-1
*Richard Spear, Caravaggio and his Followers, 1975 ISBN 0-06-430034-X

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมยุคบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน

เลขาธิการใหญ่คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (p=Zhōngguó Gòngchǎndǎng Zhōngyāng Wěiyuánhuì Zǒngshūjì) คือผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน พรรครัฐบาลเดียวของสาธารณรัฐประชาชนจีน นับตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ตามธรรมนูญพรรคคอมมิวนิสต์จีน เลขาธิการใหญ่ได้รับการเลือกตั้งในระหว่างการประชุมเต็มคณะของคณะกรรมาธิการกลาง เลขาธิการใหญ่ดำรงตำแหน่งสมาชิกโดยตำแหน่งในคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง องค์กรตัดสินใจสูงสุดโดยพฤตินัยของจีน เลขาธิการใหญ่เป็นหัวหน้าของสำนักเลขาธิการ และกำหนดวาระการประชุมของคณะกรรมาธิการกลาง กรมการเมือง และคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง ตั้งแต่ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา ผู้ดำรงตำแหน่งนี้ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของจีน (ยกเว้นในช่วงเปลี่ยนผ่าน) ทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นประมุขแห่งรัฐ และเป็นประธานคณะกรรมการการทหารส่วนกลาง ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ในฐานะผู้นำของเศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่สุดในโลกโดยวัดจากผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศตามอำนาจซื้อ เศรษฐกิจขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกโดยวัดจากผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศตามราคาตลาด กองทัพที่ใหญ่ที่สุดในโลกโดยจำนวนกำลังพล รัฐที่มีอาวุธนิวเคลียร์ที่ได้รับการยอมรับ สมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ, และมหาอำนาจที่มีศักยภาพ เลขาธิการใหญ่จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในบุคคลทางการเมืองที่ทรงอำนาจมากที่สุดในโลก
เลขาธิการใหญ่คนปัจจุบันคือสี จิ้นผิง ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 และได้รับเลือกตั้งใหม่สองครั้งเมื่อ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2017 และ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2022 บุคคลสุดท้ายที่ปกครองประเทศนานกว่าสองวาระคือเหมา เจ๋อตง ผู้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1943 กระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1976

**ประวัติศาสตร์**

**รายนามผู้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน**
 เฉิน ตู๋ซิ่ว 1921-1922; 1925-1927- ชู ชิวไป๋ หัวหน้าโดยพฤตินัย 1927-1928- เซี่ยง จงฝา 1928-1931
** หลี่ ลี่ซาน หัวหน้าโดยพฤตินัย 1929-1930- หวัง หมิง (ดำรงตำแหน่ง) 1931-1932- ฉิน ปังเสี้ยน 1932-1935- จาง เหวินเทียน, เลขาธิการ 1935-1943- ว่าง (1943-1956)- เติ้ง เสี่ยวผิง, เลขาธิการ 1956–1967- ว่าง (1967-1980)- หู เย่าปัง, เลขาธิการ 1980-1987- จ้าว จื่อหยาง, เลขาธิการ 1987-1989- เจียง เจ๋อหมิน, เลขาธิการ 1989-2002- หู จิ่นเทา, เลขาธิการ 2002-2012- สี จิ้นผิง เลขาธิการ 2012-ปัจจุบัน

**ดูเพิ่ม**
 รายนามประธานาธิบดีจีน

**อ้างอิง**
  China date=2007-10-29  สารานุกรมออนไลน์
ล

หมวดหมู่:เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:เลขานุการใหญ่
ไททัน

ไททัน (Titan) อาจหมายถึง- ไททัน (ดาวบริวาร) ดาวบริวารของดาวเสาร์- เทพไททัน
*ชื่อเรียกของคนยักษ์ใน ผ่าพิภพไททัน
ราชวงศ์จิน

ราชวงศ์จิน (n, 1; p = Jīn cháo ; จูร์เชน: Anchun Gurun) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ต้าจิน ดำรงอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1115 ถึงปี ค.ศ. 1234 หนึ่งในราชวงศ์สุดท้ายในประวัติศาสตร์จีน ก่อนมองโกลพิชิตจีน
ต่อมาในปี ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) ในรัชสมัยจักรพรรดิจินไท่จง ทรงนำกำลังเข้ายึดไคฟง ราชธานีของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ แต่ปลายราชวงศ์จินกลับถูกมองโกลนำกำลังทหารเข้ายึดไคฟงได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1234 (พ.ศ. 1777)

**ศิลปะ**
ไฟล์:Chenglingpagodazhengding.jpg|thumb|right|200px|พระเจดีย์เฉิงหลิงที่เจิ้งติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ สร้างระหว่าง ค.ศ. 1161–1189
ในสมัยราชวงศ์นี้มีการสร้างงานศิลปะและศาสนวัตถุไว้หลายอย่างยกตัวอย่างเช่น - พระเจดีย์เฉิงหลิงที่เฉิงติงมณฑลเหอเป่ยสร้างในรัชสมัยจักรพรรดิจินสือจง (ค.ศ. 1161–1189) จักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์
รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนเป็นผลงานช่วง ค.ศ. 1180- รูปปั้นพระภิกษุหินอ่อนปั้นเสร็จช่วงประมาณ ค.ศ. 1180 (พ.ศ. 1723)
ไฟล์:Wood Bodhisattva 2.jpg|thumb|right|200px|รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลัก - รูปพระโพธิสัตว์ไม้แกะสลักไม่ปรากฏว่าสร้างเมื่อใด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์จิน
อำเภอหรู่หนาน

อำเภอหรู่หนาน (p=Rǔnán Xiàn) หรือในสามก๊กเรียก ยีหลำ เป็นอำเภอภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดจู้หม่าเตี้ยน อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน

**ประวัติ**

**เขตบริหาร**
ณ ค.ศ. 2017 อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 4 ตำบล, 12 เมือง และ 2 เซียง

**ตำบล**

**เมือง**

**เซียง**
หนาน-อวี๋เตี้ยนเซียง (南余店乡)
*ป่านเตี้ยนเซียง (板店乡)

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มณฑลเหอหนาน
เด็กถูกจิ้งเหลนกัด (คาราวัจโจ)

เด็กใช้น้ำมันจิ้งเหลน (Boy Bitten by a Lizard) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)ในอังกฤษ  
ภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” มีด้วยกันสองฉบับและทั้งสองฉบับเชื่อว่าเขียนโดยคาราวัจโจ ฉบับหนึ่งอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์ ในฟลอเรนซ์ ภาพที่สองอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน) ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1594 - ค.ศ. 1596 การบ่งเวลาเขียนทำได้จากการเปรียบเทียบลักษณะการเขียนภาพนี้กับลักษณะการเขียนของงานที่เขียนในระยะแรกๆ ขณะที่พำนักอยู่กับคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ และเมื่อคาราวัจโจมิได้เข้าพำนักที่พาลัซโซของคาร์ดินัลจนกระะทั่งล่วงเข้าไปในปี ค.ศ. 1595 แล้วก็ทำให้สันนิษฐานได้ว่าคงจะเขียนในตอนปลายของช่วงเวลาที่สันนิษฐาน เมื่อเปรียบเทียบภาพทั้งสอง ก็เกือบจะไม่แตกต่างกันเลย
ภาพเขียนเป็นภาพของเด็กชายในที่ผงะด้วยความตกใจจากความเจ็บปวดจากที่ถูกจิ้งเหลนที่ซ่อนชามผลไม้กัดนิ้วโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าของเด็กผู้ชายเป็นการศึกษาอารมณ์ ส่วนผลไม้และแจกันที่ล้มอยู่ใกล้ๆ เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับการเขียนจิตรกรรมภาพนิ่ง นอกจากนั้นก็เป็นภาพที่ใช้เท็คนิคการวาดที่ใช้แสงเงาที่คมชัด (ค่าต่างแสง) และความเหมือนจริงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวสองอย่างที่เด่นชัดของคาราวัจโจ ที่เห็นได้จากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่นเล็บมือที่สกปรก 
นอกจากนั้นแล้วก็ยังเป็นภาพเขียนที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์เกี่ยวกับเพศที่ซับซ้อนหลายอย่างซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ชัดเจนสำหรับผู้มีการศึกษาในสมัยเดียวกับคาราวัจโจ เช่นหัวไหล่ที่เปลือยและดอกกุหลาบที่ทัดหูที่แสดงถึงความ “สำอาง” (vanity) และความต้องการที่จะเป็นที่ต้องตาต้องใจแก่ผู้เห็น; ลูกเชอร์รีเป็นสัญลักษณ์ของความต้องการทางเพศ; ลักษณะนิ้วที่สามมีความหมายเดียวกันในปัจจุบันเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และจิ้งเหลนเป็นอุปมาถึงองคชาต เด็กผู้ชายในภาพแสดงท่าประหวั่นจากการช็อคจากความเจ็บปวดที่ได้รับจากความรักทางร่างกาย
งานนี้ก็เช่นเดียวกับงานอื่นของคาราวัจโจ ที่ความเห็นต่างๆ เป็นเพียงการสันนิษฐาน ผู้ที่เป็นแบบอาจจะเป็นมาริโอ มินนิติ เพื่อนที่เป็นแบบให้คาราวัจโจหลายภาพในช่วงเดียวกันนี้เช่นในภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”  และ “หมอดู” ที่มาริโอไม่ได้ดูเหมือนสตรีเท่าใดนัก การวางท่าของแบบในภาพอาจจะเป็นผลจากการทดลองของคาราวัจโจ ที่เป็นการสังเกตอารมณ์ต่างๆ เช่น ความประหลาดใจและความขยะแขยงที่ในสถานะการณ์จริงแล้วยากที่จะทำได้ และผู้เป็นแบบต้องตั้งท่าเป็นเวลานาน
ผู้ที่เคยวิจารณ์วิธีเขียนภาพของคาราวัจโจที่เขียนโดยตรงจากแบบโดยไม่ร่าง ต่อมาก็มาเลียนแบบการเขียนของคาราวัจโจกันตามๆ กัน การเขียนของคาราวัจโจเป็นการเขียนที่แสดงความเหมือนจริงและเพิ่มความเป็นนาฏกรรมให้แก่ภาพที่เหมาะกับการจับภาพที่นิ่งแต่ยังไม่เหมาะกับภาพที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวและความรุนแรง จนต่อมาเท่านั้นที่คาราวัจโจสามารถแก้ปัญหานี้ได้ แต่จะอย่างไรก็ตามภาพนี้ก็นับว่าเป็นงานชิ้นสำคัญชิ้นหนึ่งที่เริ่มแสดงความเคลื่อนไหวภาพในภาพมากกว่าภาพที่เชื่อกันว่าเขียนก่อนหน้านั้นเช่น “เด็กชายปอกผลไม้” และ “บาคคัสไม่สบาย” และแม้แต่ภาพที่มีนัยยะว่าจะมีเค้าความขัดแย้งที่จะเกิดขึ้นแต่ก็ยังเป็นภาพวางท่าเช่นภาพ “คนโกงไพ่” 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คาราวัจโจ- ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
เพอริสโตม

แผนภาพแสดงตำแหน่งเพอริสโตมใน Sarracenia
เพอริสโตม ได้มาจากภาษากรีก peri ที่หมายถึง 'โอบล้อม' หรือ 'เกี่ยวกับ' และ stoma ที่หมายถึง 'ปาก' มันถูกใช้ในการพรรณาแบ่งแยกทางโครงสร้างของพืชและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอย่างสัตว์จำพวกหอย
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:พฤกษศาสตร์
ดยุกแห่งแคลเรนซ์

ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (Duke of Clarence) เป็นหนึ่งในบรรดาศักดิ์ดยุกของอังกฤษ โดยพระราชทานให้แก่สมาชิกที่มีอาวุโสน้อยกว่าในพระราชวงศ์ โดยมีการสถาปนาขึ้นมา 5 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1362 สำหรับไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ต่อมาหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ การสถาปนาในครั้งแรกนี้จึงหมดลง
ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1412 สำหรับทอมัสแห่งแลงคาสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งสิ้นสุดลงหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์เช่นเดียวกัน
ครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1461 สำหรับจอร์จ แพลนแทเจเนต พระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
ครั้งต่อไป (ในตำแหน่งดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์) ในปี ค.ศ. 1789 สำหรับเจ้าชายวิลเลียม พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ต่อมาหลังจากพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1830 ตำแหน่งจึงรวมเป็นส่วนพระมหากษัตริย์
ครั้งสุดท้าย (ในตำแหน่งดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล) ในปี ค.ศ. 1890 สำหรับเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ตำแหน่งสิ้นสุดหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์

**ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 1**
 ไลโอเนลแห่งอันทเวิร์พ ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1338 - ค.ศ. 1368)

**ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 2**
 ทอมัส ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1388 - ค.ศ. 1421)

**ดยุกแห่งแคลเร็นซ์ การสถาปนาครั้งที่ 3**
 จอร์จ แพลนทาเจเน็ท ดยุกแห่งแคลเรนซ์ (ค.ศ. 1449 - ค.ศ. 1478)

**ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์**
 เจ้าชายวิลเลี่ยม ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และเซนต์แอนดรูว์ที่ 1 (ค.ศ. 1765 - ค.ศ. 1837)

**ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล**
 เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งแคลเร็นซ์และอาวอนเดล (ค.ศ. 1862 - ค.ศ. 1892)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
อาหารกลางวัน (เบลัซเกซ)

อาหารกลางวัน (ภาษาอังกฤษ: The Lunch) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรสมัยบาโรกชาวสเปน ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสหพันธรัฐรัสเซีย  
ดิเอโก เบลัซเกซเขียนภาพ “อาหารกลางวัน” เสร็จราวปี ค.ศ. 1617 เป็นภาพของกลุ่มคนนั่งรอบโต๊ะอาหาร โต๊ะปูด้วยผ้าปูโต๊ะที่ไม่เรียบนัก บนโต๊ะมีผลทับทิมสองผลและขนมปังชิ้นใหญ่ ผู้คนที่นั่งอยูรอบโต๊ะก็มีชายสามคน ชายสูงอายุทางด้านซ้ายและชายหนุ่มทางด้านขวาที่ยกมือส่งสัญญาณมาทางผู้ชมภาพเหมือนจะเชิญชวนให้เข้าร่วม ในฉากหลังมีชายอีกคนหนึ่งที่มองตรงมายังผู้ชมภาพขณะที่ชูขวดไวน์พร้อมที่จะเทด้วยสีหน้าที่ร่าเริง ฉากหลังดูเหมือนจะเป็นคอเสื้อ, ถุงหนังและทางด้านขวามีดาบ 

**อ้างอิง**
isbn=0-8478-2812-3

**ดูเพิ่ม**
ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1610
หมวดหมู่:ดิเอโก เบลัซเกซ 
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1610

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1610
จักรพรรดิจินไท่จู่

thumb
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จู่ (ค.ศ.1068-1123) มีพระนามเดิมว่า หวันเอี๋ยน อากูดา (Wanyan Aguda) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1068 (พ.ศ. 1611) ที่จื่อจูทรงขึ้นครองราชย์เป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จินเมื่อ ค.ศ.1115 (พ.ศ. 1658) ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จู่ ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษาโดยก่อนหน้านั้นทรงขึ้นเป็นหัวหน้าเผ่าหนี่เจิน
แทนพระเชษฐาที่สิ้นพระชนม์ทรงครองราชย์เพียง 8 ปีก็สวรรคตในปี ค.ศ.1123 (พ.ศ. 1666) ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา
พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินไท่จง

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา:หวันเอี๋ยนเหอลี่เป่า (完颜劾里钵)- พระราชมารดา:อี๋เจี่ยนฮองเฮา จากสกุล นาล่าน (翼简皇后拏懒氏)- พระเชษฐา:จินคังจง หวันเอี๋ยนฮู่หย่าซู๋ (金康宗完颜乌雅束)- พระอนุชา
** อ๋องเว๋ย หวันเอี๋ยนหว๋อไต๋ (魏王完颜斡带)
** จักรพรรดิจินไท่จง หวันเอี๋ยนอู่ฉี่หม่าย (金太宗完颜晟，名 吴乞买)
** อ๋องเลี้ยว หวันเอี๋ยนเซี๋ยเย่ (辽王完颜杲，名 斜也)
** อ๋องเว๋ย หวันเอี๋ยนหว๋อไซ๋ (卫王完颜斡赛)
** อ๋องลู่ หวันเอี๋ยนหว๋อเจ่อ (鲁王完颜斡者)
** อ๋องฮ๋าน หวันเอี๋ยนอู่กู๋ไน่ (汉王完颜乌故乃)
** อ๋องลู่ หวันเอี๋ยนตูมู่ (鲁王完颜阇母)
** อ๋องอี๋ หวันเอี๋ยนช้าล๋า (沂王完颜查剌)
** อ๋องยุ๋น หวันเอี๋ยนอู่ตัวปู่ (郓王完颜昂，名 吾都补)- ฮองเฮา พระสนม และพระโอรสธิดา
** เชิงหมู่ฮองเฮาจากสกุลต้างกั๋ว (圣穆皇后唐括氏)
*** องค์ชายห้า จินฮุ่ยจง หวันเอี๋ยนซงจุ๋น พระบิดาของจักรพรรดิจินซีจง (五子、嫡长子金徽宗完颜宗峻，名 绳果)
*** องค์ชายเจ็ด อ๋องเฟิง หวันเอี๋ยนซงเฉา (七子丰王完颜宗朝，名 乌烈 (列蒲阳虎))
*** อ๋องเจ๋า หวันเอี๋ยนซงเจี้ย (赵王完颜宗杰，名 没里野)
** กวงอี๋ฮองเฮาจากสกุลเป้ยหม่าน (光懿皇后裴满氏)
*** องค์ชายใหญ่ อ๋องเลี้ยว หวันเอี๋ยนซงก๋าน พระบิดาของพระเจ้าจินเต๋อจง (长子辽王完颜宗干，名 斡本（海陵王时为金德宗，金世宗时降为辽王) )
** ฉินเซี๋ยนฮองเฮาจากสกุลเฮอเซ่อลี่ (钦宪皇后纥石烈氏)
*** องค์ชายรอง อ๋องซ๋ง หวันเอี๋ยนซงหว๋าง (二子宋王完颜宗望，名 斡离不)
*** องค์ชายหก อ๋องเฉิน หวันเอี๋ยนซงจุ๋น (六子陈王完颜宗隽，名 讹鲁观)
*** อ๋องเฉิ้น หวันเอี๋ยนเอ้อลู่ (沈王完颜讹鲁)
** ซวนเซี๋นฮองเฮาจากสกุลปู๋ซ๋าน (宣献皇后仆散氏)
*** องค์ชายสาม จินรุ๋ยจง หวันเอี๋ยนซงเอี้ยว (三子金睿宗完颜宗尧，名 讹里朵) พระบิดาของ สมเด็จพระจักรพรรดิจินซื่อจง
*** อ๋องบิน หวันเอี๋ยน เอ้อลู่ตัว (豳王完颜讹鲁朵)
** พระสนมหยวน (乌古论元妃)
*** องค์ชายสี่ อ๋องเลี้ยง หวันเอี๋ยนซงบี๋ (四子梁王完颜宗弼，名 兀术)
*** องค์ชายแปด อ๋องเว๋ย หวันเอี๋ยนซงเฉี้ยง (八子卫王完颜宗强，名 阿鲁)
*** องค์ชายเก้า อ๋องซู่ หวันเอี๋ยนซงหมิ่น (九子蜀王完颜宗敏，名 阿鲁补)
** พระสนมเสี่ยวชวง (萧崇妃)
*** อ๋องจี๋ หวันเอี๋ยนซี้นี้เลี๋ย (纪王完颜习泥烈)
*** อ๋องซี หวันเอี๋ยนนิ้งจี้ (息王完颜宁吉)
*** อ๋องจู่ หวันเอี๋ยนอ๋านซุน (莒王完颜燕孙)
** เนี้ยงจี่อ ตู้ นู่ เค่อ (娘子独奴可)
*** อ๋องเย๋ หวันเอี๋ยนหว๋อฮู (邺王完颜斡忽)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1611
ไท่จู
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
1123
เรีย

เรีย
เรีย หรือ เรอา (Rhea, rɪə, ˈriːə) เป็นเทพีไททัน ซึ่งเป็นธิดาของเทพยูเรนัสกับเทพีไกอา พระนางแต่งงานกับโครนัส เทพไททันผู้เป็นน้องชาย และได้รับการขนานนามว่า "เทพมารดา" รูปเคารพของเทพีเรียมักอยู่คู่กับสิงโตอยู่เสมอ พระนางเป็นมารดาของเทพโอลิมเปียทั้ง 6 องค์จาก 12 องค์

**การกำเนิดของเรีย**
ตามตำนานกรีกกล่าวว่าเรียเป็นธิดาของเทพีไกอาและเทพยูเรนัส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททันที่ถูกเทพยูเรนัสผู้เป็นบิดาโยนลงไปในทาทะรัสพร้อมกับเหล่าอสุรกาย และได้กลับขึ้นมาบนพื้นพิภพอีกครั้งเมื่อโครนัส ไททันองค์สุดท้องอาสาปราบยูเรนัสและยึดอำนาจของยูเรนัสมาเป็นของเหล่าไททัน
ส่วนในตำนานของชาวเพลาสกันได้กล่าวว่ายูริโนมี เทพีองค์แรกได้ถือกำเนิดขึ้นและสร้างเหล่าไททันขึ้น เรียเป็นหนึ่งในไททัน มีหน้าที่ดูแลดาวเสาร์ร่วมกับโครนัสผู้เป็นสามี

**เรียและโครนัส**
ภายหลังจากการกอบกู้เหล่าไททันของโครนอส โครนัสก็ได้แต่งตั้งให้เรียเป็นชายา และเป็นราชินีของเทพทั้งปวง แต่เนื่องจากหลังจากโครนัสได้กำจัดยูเรนัสลงแล้ว ไม่ได้ช่วยเหลือเหล่าอสุรกายผู้เป็นบุตรของไกอาดังที่สัญญากับไกอาไว้ ไกอาจึงสาปให้บุตรของโครนอสที่เกิดจากเรียช่วงชิงบัลลังก์ของโครนอส เช่นเดียวกับที่โครนอสได้ช่วงชิงบัลลังก์จากยูเรนัส

**บุตรของเรีย**
เนื่องจากคำสาปของไกอา โครนอสจึงหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลาและเมื่อเรียคลอดบุตรออกมา โครนอสก็กลืนเทพที่ถือกำเนิดขึ้นมานั้นลงไปทั้งตัว เรียได้แต่เคียดแค้น จนเมื่อบุตรองค์สุดท้องของเรียถือกำเนิดขึ้น นางก็ได้นำเทพองค์นั้น หรือซุส ไปซ่อนไว้ที่ภูเขาไอดา โดยฝากให้ไกอาเป็นผู้ดูแล และฝึกฝนซุสให้กลับไปแก้แค้นโครนัสผู้เป็นบิดา และช่วยเหลือเหล่าเทพโอลิมเปียนบุตรของนางออกมาจากท้องของโครนอส

**เทพโอลิมเปีย**
บุตรของเรีย หรือซึ่งเป็นเทพโอลิมเปียนมี 6 องค์ ดังนี้
1.เทพีเฮสเทีย หรือ เทพีเวสตา เทพีแห่งเตาผิงและครัวเรือน
2.เทพีดีมิเตอร์ หรือ เทพีเซเรส เทพีแห่งธัญหารและการเกษตร
3.เทพีเฮรา หรือ เทพีจูโน เทพีแห่งสตรีและการสมรส
4.เทพฮาเดส หรือ เทพพลูโต เทพแห่งยมโลก
5.เทพโพไซดอน หรือ เทพเนปจูน เทพแห่งมหาสมุทร
6.เทพซุส หรือ เทพจูปิเตอร์ เทพแห่งสายฟ้า ผู้เป็นใหญ่เหนือเทพโอลิมเปียน
หมวดหมู่:เทพไททัน
ราชวงศ์จิ้น (แก้ความกำกวม)

ราชวงศ์จิ้น (Jin Dynasty) สามารถหมายถึง- ราชวงศ์จิ้น (Jin Dynasty (1115–1234)) ปกครองจีนระหว่าง ค.ศ. 265–420 แบ่งออกเป็นราชวงศ์จิ้นตะวันออกและราชวงศ์จิ้นตะวันตก- ราชวงศ์โฮ่วจิ้น (Later Jin Dynasty) ปกครองจีนระหว่าง ค.ศ. 936-947 ในยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร- ราชวงศ์จิน (Jin Dynasty (1115–1234)) ปกครองทางเหนือของจีนระหว่าง ค.ศ. 1115–1234 โดยชนเผ่าหยูเจิน (Jurchen) และเป็นบรรพบุรุษของแมนจู (Manchu)- ราชวงศ์จินยุคหลัง (Later Jinn Dynasty) ปกครองจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1616 โดยชนเผ่าแมนจู เป็นที่รู้จักในชื่อ ราชวงศ์ชิง (Qing Dynasty) 
ราชวงศ์อื่น ที่มีชื่อพ้องเสียง- ราชวงศ์ฉิน (Qin Dynasty) ปกครองจีนตั้งแต่ 221–207 ปีก่อนคริสตกาล
ทีธิส

เทพีทีธิส เป็นหนึ่งในเหล่าเทพไททัน บุตรของเทพีไกอา และเทพยูเรนัส พระนางเป็นเทพแห่งท้องน้ำ ที่มักจะถูกสับสนกับนิมฟ์ ชื่อว่าธีทิส ซึ่งเป็นมารดาของ อะคิลิส วีรบุรุษในสงครามแห่งทรอย
เทพีทีธิสไม่ได้ปรากฏในเทพปกรณัมกรีกมากนัก ทราบเพียงแต่ว่าพระนางเป็นทั้งมเหสีและขนิษฐา (น้องสาว)ของโอเชียนัส มีบุตรและธิดามากมาย รวมถึงเหล่านีริอิด ภูติแห่งสายน้ำด้วย
บางตำนานได้กล่าวถึงเทพีทีธิสว่าเป็นเทพีผู้ดูแลเทพีเฮราในยามวัยเยาว์
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
ออสตราโคเดิร์ม

ไฟล์:Ostracoderm_and_placoderm.jpg|thumb|ภาพวาดของออสตราโคเดิร์ม (เฉพาะรูปด้านบนเท่านั้น รูปด้านล่างเป็นภาพวาดของปลามีเกราะหรือพลาโคเดิร์ม ซึ่งไม่ใช่ออสตราโคเดิร์ม)
ออสตราโคเดิร์ม (Ostracoderm) เป็นปลาโบราณที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เกิดขึ้นเป็นกลุ่มแรก ๆ พบเป็นซากฟอสซิลอายุระหว่างยุคออร์โดวิเชียนจนถึงยุคดีโวเนียน ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป ถือเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เกิดก่อนสัตว์กลุ่มอื่น ๆ ความยาวไม่เกิน 30 ซม..
ไม่มีขากรรไกร มีตาด้านข้าง 1 คู่ แพนหางแบบสองแฉก แต่ละแฉกไม่เท่ากัน ส่วนหัวมีแผ่นกระดูกปกคลุม กระดูกสันหลังยาวจนเกือบถึงปลายหาง มีจมูก 1-2 รู ช่องเหงือกเปิดที่ผิวลำตัว ไม่เชื่อมต่อกับคอหอย มี 7-10 คู่

**อ้างอิง**
 มนตรี แก้วเกิด. สัตววิทยา. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 2542
หมวดหมู่:ปลายุคก่อนประวัติศาสตร์
อินทูเดอะเวสต์

อินทูเดอะเวสต์ (Into the West) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์: มหาสงครามชิงพิภพ ขับร้องโดย แอนนี่ เลนนิกซ์ นักร้องชาวสก็อต นอกจากนี้เพลง Into the west ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2546 อีกด้วย
หมวดหมู่:เพลงจากภาพยนตร์
หมวดหมู่:เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
มูฟโคลเซอร์ทูยัวร์เวิลด์

มูฟโครเซอร์ทูยัวร์เวิลด์ (อังกฤษ:Move Closer to Your World) เป็นเพลงป๊อปยอดนิยมในยุค 70s ทำนองโดย อัล ฮัม ภายใต้แบรนด์ "มาโยฮัมมิวสิค" ซึ่แงต่งให้กับสถานีโทรทัศน์ WNAC ในเมืองบอสตัน ซึ่งต่อมาก็มีสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอมริกาหลายช่องรับเพลงประกอบนี้ไปใช้ด้วย

** มูฟโครเซอร์ทูยัวร์เวิลด์ในฐานะเพลงรายการข่าว**
สถานีโทรทัศน์ WPVI ช่อง 6 เครือข่ายลูกของเอบีซี ได้นำเพลงป๊อปยอดนิยมนี้มาใช้เป็นเพลงรายการข่าวของสถานี และไตเติ้ลก็เป็นภาพวิถีชีวิตของชาวฟิลาเดเฟีย
ซึ่งใช้มานานจนปี 1996 ได้นำเวอร์ชันใหม่ เป็นแบบอลังการ ช่วงหลังจึงกลับมาใช้เพลงเดิม และใช้จนถึงปัจจุบัน 
ในปัจจุบันมีสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอมริกา 3 ช่องที่ยังคงใช้เพลงประกอบนี้ในรายการข่าว นอกจาก WPVi แล้วยังมี WKBW ในเมืองบัฟฟาโล ในรัฐนิวยอร์ก กับ WNEP ในเมืองสแครนตัน ในรัฐเพนซิลวาเนียซึ่งใช้เพลงประกอบในรูปแบบที่เป็นเวอร์ชันแดนซ์
ด้านนักแต่งเพลงหล่ายท่านได้รับอิทธิพลเพลงนี้มาทำเป็นเพลงข่าว เช่น บริษัทเพลง 615 Music ซึ่งนำไปทำเป็นเพลงที่มีชื่อว่า "This Just In"  นายคลิฟ สว๊าซ ซึ่งแต่งเวอร์ชันแดนซ์ขึ้นมา สำหรับใช้ในสถานี WNEP ช่อง 16
หมวดหมู่:เพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2513
มาเรียม จง

เลดีมาเรียม จง อับดุลละห์ (Lady Meriam Chong Abdullah) หรือ จง อาเหมย (Chong Ah Mei) หรือที่รู้จักกันในชื่อมาเรียม อับดุลละห์ (Mariam Abdullah) พระชายาคนแรกของตนกู อับดุล ระห์มัน นายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย 
เลดีมาเรียมเป็นลูกสาวเจ้าของเหมืองชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีอิทธิพลในฝั่งไทย ชื่อ จง อาหยง (Chong Ah Yong) เธอมีเชื้อสายไทย แต่เธอเปลี่ยนมานับศาสนาอิสลาม เมื่อแต่งงานกับตนกู อับดุล ระห์มัน เมื่อ ค.ศ. 1933
เลดีมาเรียมได้รับการคัดเลือกจากหม่อมเนื่อง นนทนาคร (Che Menjalara) พระมารดาของตนกู อับดุล ระห์มันให้เป็นเจ้าสาว ซึ่งพระมารดาของตนกู อับดุล ระห์มันมีเชื้อสายไทย ตามรายงานที่ปรากฏกล่าวว่า คุณเนื่อง นนทนาครบังคับให้เสกสมรสกับตนกู ซึ่งตนกูทรงปฏิเสธมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามพวกเขาได้แต่งงานตามประเพณีหลวงที่วังหลวงของเกอดะฮ์
หลังจากที่แต่งงานกัน ก็ได้ให้กำเนิดบุตร 2 พระองค์ ได้แก่ ตนกู คอดิยะห์ และตนกู อะห์มัด-นรัง โชคร้ายในปี ค.ศ. 1935 30 วันหลังจากที่ให้กำเนิดบุตรพระองค์ที่สอง ตนกู อะห์มัด-นรัง มาเรียมได้ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคมาลาเรีย

**อ้างอิง**
 Putera Negara, 1987, Firma Publishing, Aziz Azarina Ahmad- 50 years of Merdeka: 'Blackmail' forced Tunku's hand
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมาลาเรีย
สเตอริออปซิส

สเตอริออปซิส มาจากคำว่า สเตอริโอ (Stereo) และ ออปซิส มาจากคำว่าวิชัน (vision) หมายถึงความสามารถในการมองเห็นวัตถุ โดยเกิดจากกระบวนการหาค่าความลึกหรือตำแหน่งจริงของวัตถุใน 3 มิติจากภาพ 2 มิติตั้งแต่ 2 ภาพขึ้นไปในหลาย ๆ มุม ซึ่งภาพ 2 มิติจะต้องมีมุมมองไปยังวัตถุที่สนใจนั้น ๆ แตกต่างกัน ทำให้ภาพที่ได้มีตำแหน่งของวัตถุในภาพไม่เหมือน กันการคำนวณหาตำแหน่งจริงของวัตถุเกิดจากการนำตำแหน่งของวัตถุในภาพกับตำแหน่งและมุมมองของกล้องที่ใช้ในการมองวัตถุนั้นมาคำนวณหาค่าความลึกของวัตถุ
หมวดหมู่:ความรู้
แฮร์รี่อะฮิสตอรี่

แฮร์รี่อะฮิสตอรี่ (Harry, A History) เป็นหนังสือสารคดีของเมลิซ่า เอนิลเว็บมาสเตอร์แฟนไซต์แฮร์รี่ พอตเตอร์ชื่อดัง The Leaky Cauldronที่ได้รวบรวมประวัติความเป็นมาของหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ตั้งแต่เจ. เค. โรว์ลิ่งผู้เขียนเริ่มเขียนไปจนถึงแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มสุดท้ายวางจำหน่าย เมลิซ่าได้เขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2551ซึ่งหนังสือเล่มนี้มีลักษณะคล้ายคลึงกับหนังสือสารคดีและหนังสือจดหมายเหตุ แฮร์รี่อะฮิสตอรี่วางจำหน่ายในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551นอกจากนั้นยังติดอยู่ในอันดับที่18หนังสือขายดีของนิวยอร์กไทม์อีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือสารคดี
ไซมอน โคเวลล์

ไซมอน ฟิลลิป โคเวลล์ (Simon Phillip Cowell) เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 1959 เป็นฝ่ายดูแลศิลปินและธุรกรรมดนตรี (หรือ เอ แอนด์ อาร์) พิธีกร และโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ และเป็นนายทุน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นคณะกรรมการรายการโทรทัศน์ อย่าง ป็อปไอดอล, อเมริกันไอดอล, ดิเอกซ์แฟกเตอร์ บริเทนส์ก็อตทาเลนต์ และ อเมริกาก็อตทาเลนต์ เขายังเป็นเจ้าของบริษัทโปรดักชั่นทีวี และบริษัทเพลง Syco
โคเวลล์มีชื่อเสียงจากการเป็นกรรมการในการพูดจาตรง ๆ แรง ๆ และมักวิจารณ์อย่างขัดแย้ง ประชดประชันและเล่นลิ้น เกี่ยวกับผู้เข้าแข่งขัน และความสามารถในการร้อง โคเวลล์มักถูกนำไปล้อเลียนในวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยเสมอ เขามักรวมกิจกรรมทางโทรทัศน์ และด้านดนตรี เข้าอย่างกลมกลืนในการประชาสัมพันธ์ซิงเกิล และผลงานของศิลปินต่าง ๆ รวมถึงในการเป็นพิธีกรโทรทัศน์

**กรรมการตัดสิน**
 ป๊อปไอดอล (2001 - 2003)- อเมริกันไอดอล (2002 - 2016)- ดิเอกซ์แฟกเตอร์ ยูเค (2004 - 2018)- ดิเอกซ์แฟกเตอร์ ยูเอส (2011 - 2013)- บริเทนส์กอตแทเลินต์ (2007 - ปัจจุบัน)- อเมริกาก็อตทาเลนต์ (2019)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิธีกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอนโบโรแลมเบท
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอังกฤษ
เอไลจาห์ วูด

เอไลจาห์ จอร์แดน วูด (Elijah Jordan Wood; เกิด 28 มกราคม ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกในบทเล็ก ๆ ในเรื่อง เจาะเวลาหาอดีต 2 (1989) จากนั้นเขาก็ได้รับบทบาทที่ใหญ่ขึ้นและก็ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีกับบทบาทนักแสดงเด็กตั้งแต่อายุ 13
เขามีผลงานแสดงที่สร้างชื่อเสียงอย่างมากในบท โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน หลังจากนั้นเขาพยายามเลือกบทที่หลากหลายขึ้น อย่างเช่นแสดงในภาพยนตร์อย่าง Bobby, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Sin City, Green Street และ Everything Is Illuminated ในปี 2005 เขาเริ่มค่ายเพลงของตัวเอง ที่ชื่อ Simian Records และเขามีผลงานต่อมาในภาพยนตร์ชีวประวัติ ของอิกกี้ ป็อป เรื่อง The Passenger

**ชีวิตช่วงต้น**
วูดเกิดที่ซีดาร์แรพิดส์ รัฐไอโอวา ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1981 จาก Debbie (Krause) กับวอร์เรน วูด ผู้ร่วมดำเนินกิจการร้านขายอาหารสำเร็จรูป เขามีเชื้อสายอังกฤษ, เดนมาร์ก, ไอริช และเยอรมัน และเลี้ยงดูในแบบโรมันคาทอลิก เขามีพี่ชายชื่อ Zachariah และน้องสาวชื่อแฮนนาห์ ตอนอายุ 7 ขวบ วูดเริ่มเป็นนายแบบและเรียนเปียโนในบ้านเกิด ในโรงเรียนประถม เขาปรากฏใน The Sound of Music และเล่นเป็นตัวละครชื่อเรื่องใน พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ เขาเคยเป็นเด็กผู้ชายที่ร้องในวงขณะทำการผลิต See How They Run พ่อแม่ขายร้านขายอาหารสำเร็จรูปใน ค.ศ. 1989 และย้ายไปลอสแอนเจลิส โดยที่พ่อไม่ตามมา เพื่อให้เขาได้ประกอบอาชีพนักแสดงได้ พ่อแม่หย่าร้างตอนเขาอายุ 15 ปี

**อาชีพ**

**ชีวิตส่วนตัว**
วูดกับ Mette-Marie Kongsved คู่ครองผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก มีลูกด้วยกันสองคน คือ เด็กชาย (เกิด ค.ศ. 2019) และเด็กหญิง (ค.ศ. 2022)
วูดมีรอยสักภาษาซินดารินคำว่า "เก้า" ในอักษรเทงกวาร์ อักษรประดิษฐ์ของโทลคีน ข้างใต้เอวด้านขวาของเขา ซึ่งสื่อถึงตัวละครของเขาที่เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะพันธมิตรแห่งแหวนทั้งเก้าคน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Sibley, Brian. The Lord of the Rings Official Movie Guide. Houghton Mifflin, 2001. 0-618-15402-7.- Holmstrom, John. The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995, Norwich, Michael Russell, 1996, p. 398.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0000704- 208909-  Elijah Wood at MobyGames, Blue Flame Labs-  Elijah Wood at Discogs, Zink Media.-  Elijah Wood at MusicBrainz, MetaBrainz Foundation.-  Elijah Wood at Rotten Tomatoes, Flixster Inc. -  Elijah Wood at  AllMovie, All Media Network-  Elijah Wood at Internet Broadway Database, The Broadway League.
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช‎
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไอโอวา
ครอน

ครอน (cron ย่อจาก chronograph) เป็นชื่อโปรแกรมในระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์สำหรับทำงานตามคำสั่งที่ถูกกำหนดเวลาไว้ล่วงหน้า ครอนเริ่มต้นเป็นที่รู้จักในปี 2542 โดยถูกใช้งานกับเครื่องยูนิกซ์ ในการประมวลผลคำสั่งหรือสคริปต์อัตโนมัติที่ถูกกำหนดเวลาและวันที่ไว้ล่วงนี้ ครอนมักถูกใช้ส่วนใหญ่ในงานของผู้ดูแลระบบ เช่น คำสั่งให้ทำการแบ็กอัปอัตโนมัติ หรือการให้ทำการตรวจสอบระบบประจำวัน

**รูปแบบคำสั่ง**
# .---------------- minute (0 - 59)
# | .------------- hour (0 - 23)
# | | .---------- day of month (1 - 31)
# | | | .------- month (1 - 12) OR jan,feb,mar,apr ...
# | | | | .---- day of week (0 - 6) (Sunday=0 or 7) OR sun,mon,tue,wed,thu,fri,sat
# | | | | |-  *  *  *  *  command to be executed

**อ้างอิง**
 http://www.gnu.org/software/gcron/main.html date=2009-06-04
เปนเน

เปนเนแบบดิบ (ซ้าย) แบบสุก (ขวา)
เปนเน (penne) หรือบางครั้งสะกดว่า เพนเน่ เป็นพาสตาชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นท่อนขนาดกลาง ปลายตัดเฉียงทั้งสองด้าน ในประเทศอิตาลีมีการผลิตเปนเนเป็น 2 ชนิด คือ แบบเกลี้ยงและแบบมีร่อง

**การทำอาหาร**
โดยปกติแล้วเปนเนจะปรุงและเสิร์ฟคู่กับซอสเปสโตในรูปแบบสลัด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Baked ziti with turkey meatballs recipe at Epicurious.com date=2007-03-29 -  Baked ziti with sausage recipe at About.com
หมวดหมู่:พาสตา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 17

* ลักเซมเบิร์กกลายเป็นประเทศที่สามในสหภาพยุโรปที่อนุมัติให้การุณยฆาตเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมาย  (เอเอฟพีผ่านทางกูเกิลนิวส์)
}