Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สติบไนท์

สติบไนท์ (Stibnite)  หรือบางครั้งอาจเรียก แอนติโมไนท์ (Antimonite) เป็นแร่ในกลุ่มแร่ซัลไฟด์ มีระบบผลึกแบบออร์โธรอมบิก  
ลักษณะโดยทั่วไปของแร่ มีสีเทาตะกั่วปนน้ำเงิน  ผงละเอียดสีเทาตะกั่ว  มีความวาวแบบโลหะ  ลักษณะผลึกที่พบมีทั้งลักษณะปลายเรียวแหลมคล้ายเข็มเกาะกลุ่มกัน และลักษณะใบมีดซ้อนทับกัน  แสดงลักษณะรอยแตกเรียบ 2 แนว มีความถ่วงจำเพาะ เท่ากับ 4.5  และมีความแข็งตามโมห์ฮาร์ดเนสสเกล (Mohs hardness scale) เท่ากับ 2
แร่สติบไนท์มักเกิดร่วมกับ แร่ไพไรต์  แร่สฟาเลอไรต์  แร่กาลีนา แร่ซินนาบาร์ ส่วนใหญ่เกิดโดยกระบวนการไฮโดรเทอร์มอล อัลเทอร์เรชั่น (Hydrothermal Alteration)

**แหล่งที่พบ**
แหล่งแร่สติบไนท์ที่สำคัญของโลก คือ  จีน ฮังการี ญี่ปุ่น อังกฤษ เยอรมนี ฝรั่งเศส โปรตุเกส โบลิเวีย และสหพันธรัฐรัสเซีย

**ประโยชน์**
แร่สติบไนท์ เป็นแหล่งสินแร่พลวงที่สำคัญ โดยแร่พลวงนี้มีการนำไปใช้ในอุตสาหกรรมที่หลากหลาย เช่น นำโลหะพลวงมาผสมกับตะกั่วเพื่อทำตัวพิมพ์หนังสือ, สีทาบ้าน, ผสมสารทำหัวไม้ขีดไฟ, ทำตะกั่วแบตเตอรี่, หมึกพิมพ์โรเนียว, ทองเหลืองหล่อ และผสมพลาสติกเหลวต่าง ๆ

**อ้างอิง**
 หนังสือแร่ กรมทรัพยากรธรณี พิมพ์ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2543 หน้า 68

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แร่พลวง
หมวดหมู่:แร่ซัลไฟด์
เฮ็บเบย์ คามาร์โก

เฮ็บเบย์ คามาร์โก
เฮ็บเบย์ คามาร์โก (Hebe Camargo) หรือชื่อเต็มว่า เฮ็บเบย์ มาเรีย คามาร์โก (Hebe Maria Camargo) เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2472) เป็นนักแสดงชาวบราซิล

**ประวัติ**

**ช่วงต้น**

**วัยทำงาน**

**บั้นปลายชีวิต**
คามาร์โกได้ล้มป่วยลงด้วยโรคมะเร็งตั้งแต่ พ.ศ. 2553 เธอได้เสียชีวิตลงเมื่อตอนเช้าของวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2555 รวมอายุได้ 83 ปี 
1929
หมวดหมู่:นักแสดงชาวบราซิล
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเมซโซ-โซปราโน
ไมก์ เดินต์

ไมค์ เดิร์นท์(Mike Dirnt) เป็นมือเบส และนักร้องเสียงประสานให้กับ "กรีนเดย์” (langx|en|Green Day)  ตอนยังศึกษาอยู่ เขามักเล่นแอร์เบส และในช่วงระหว่างที่เขาดีดสายแอร์เบส เขามักทำให้เกิดเสียง “เดิร์นท์ เดิร์นท์ เดิร์นท์” และเสียงนี้จึงกลายมาเป็นชื่อในวงการของเขา "ไมค์ เดิร์นท์”  

**การเริ่มการทำงาน**
เดิร์นท์เกิดที่เมืองออร์แลนโด รัฐฟลอริดา และเติบโตขึ้นที่เมืองโรดีโอ แคลิฟอร์เนีย เขาเป็นบุตรบุญธรรมของมารดาชาวพื้นเมืองอเมริกันและบิดาชาวอเมริกันเชื้อสายยุโรป  หลังจากวันเกิดปีที่ 6 ของเขาไม่นาน พ่อแม่บุญธรรมของเขาหย่ากัน ซึ่งสั่นคลอนความสัมพันธ์ระหว่างพ่อบุญธรรมซึ่งเป็นโปรแกรมเมอร์ผู้มีอันจะกิน กับแม่ผู้มีชีวิตยากลำบากของเขา “ผมเติบโตมากับคุณแม่ที่เกลียดผู้ชายผิวขาว แต่เธอเลือกที่จะรักผม” เขากล่าว
ต่อมาแม่ของเขาแต่งงานใหม่  และหนีไปหลังจากนั้นไม่นาน ซึ่งทำให้เขาสนิทสนมกับพ่อเลี้ยง  แต่พ่อเลี้ยงก็เสียชีวิตเมื่อเขาอายุได้ 17 ปี    ก่อนหน้านั้นตอนที่เขาอายุ 15 ปี เขาออกมาอยู่ด้วยตัวเองโดยอาศัยอยู่ในรถบรรทุกของเขา ต่อมาเขาจึงเช่าห้องในบ้านของอาร์มสตรองอยู่ เขาศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนซาเลเซียน ไฮสคูล (ตอนนั้นเขาเป็นสมาชิกวง เฮลเดอร์ แอนด์ เดอะ เฮลเดอนอทส์) ต่อมาเขาย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนจอห์น สเว็ตต์ ไฮสคูล และสุดท้ายจบการศึกษาจากโรงเรียนพิโนลย์ วัลเล่ย์ ไฮสคูล ในปี 2533 และเริ่มออกทัวร์กับวงกรีนเดย์ทันที  
คอนเสิร์ตของกรีนเดย์ในงานวู้ดสต็อค ปี 2537 ถือเป็นเหตุการณ์ที่ต้องบันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ เพราะตอนนั้นเกิดสงครามปาโคลนระหว่างนักดนตรีกับกลุ่มผู้ชม จนกระทั่งมีแฟนเปื้อนโคลนกลุ่มหนึ่งปีนขึ้นไปบนเวทีตอนท้ายของการแสดง แต่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกลับเข้าใจผิดคิดว่าเดิร์นท์คือกลุ่มแฟนเพลงเลือดร้อน เขาถูกชาร์จตัวจนทำให้ฟันหักหลายซี่
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเบิร์กลีย์
พีเอชพีวินด์

พีเอชพีวินด์ (PHPWind) (เรียกว่า : PW)  เป็นซอฟต์แวร์ระบบกระดานสนทนา ทำงานบนอินเทอร์เน็ต ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูล MySQL ซอฟต์แวร์นี้สามารถดาวน์โหลดได้ฟรี แต่ไม่ใช่ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส  เนื่องจากใบอนุญาตไม่เป็นไปตามข้อกำหนดของผู้พัฒนา http://www.phpwindthai.net/ 

**ประวัติความเป็นมา**
phpwind แบ่งออกเป็น 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นที่เปิดดาวน์โหลดให้ไปใช้กันฟรีๆ และ รุ่นเชิงพาณิชย์
เวอร์ชันภาษาไทย ของ phpwind เริ่มรู้จักกันในเวอร์ชัน 6.0 พัฒนาระบบ URL Rewrite  ให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น 
ใน phpwind เวอร์ชัน 7.0 ปรับปรุงโครงสร้างระบบใหม่ และเพิ่มประสิทธิภาพระบบค้นหา
ใน phpwind เวอร์ชัน 7.5 เพิ่มคุณสมบัติใหม่เข้ามาหลายๆ ด้าน ได้แก่ พอร์ทัล, ชุมชนสเปซ  
ใน phpwind เวอร์ชัน 8.0 ปรับปรุงระบบค้นหาให้ดีขึ้น
ปัจจุบัน phpwind กำลังพัฒนา เวอร์ชัน 8.7 ซึ่งเกิดปัญหาหลายอย่างกว่าจะเริ่มพัฒนาได้ก็ใช้เวลาเกือบ 1 ปี 
เวอร์ชั่น 9.0 ได้ปรับปรุงตัวสคริปครั้งใหญ่ และหันมาใช้ HTML5+CSS3 ทำให้มีความทันสมัยมาก

**คุณสมบัติ**
การเชื่อมต่อ FTP โอนไฟล์แนบไปเก็บไว้ที่ Server เครื่องอื่นกรณีพื้นที่ไม่เพียงพอ, ระบบสเปซ, ระบบฟอรั่ม, ระบบพอร์ทัล, การส่งข้อความด้วยรูปแบบพิเศษและอีโมติคอน, การสร้างแบบสำรวจ, การสร้างกระทู้โต้วาที, การสร้างกระทู้ค้าขาย, การสร้างกระทู้กิจกรรม, ระบบธนาคาร, ระบบไอเทมพิเศษ, ระบบสมาชิกและการกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้, รวมถึงระบบจัดการสำหรับดูแลรักษากระดานสนทนา, ผู้ดูแลระบบสามารถจัดการเนื้อหาได้โดยง่าย, ใน phpwind เวอร์ชัน 8.7 ปรับปรุงระบบให้ทันสมัยยิ่งขึน

**ข้อเสีย**
๑. สำหรับบางโฮสต์ยังไม่ยอมรับให้ติดตั้ง cms ตัวนี้ (แต่ปัจจุบัน สามารถติดตั้งได้เกือบทุกโฮสต์)
๒. ด้านการติดตั้งส่วนเสริมต่างๆ ผู้ใช้ใหม่ยังไม่สามารถเข้าใจระบบได้
๓. ระบบจากบริษัทแม่ยังไม่ค่อยรองรับ มีแต่คนไทยที่ผลิตส่วนเสริมใช้เอง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ผู้พัฒนา และเป็นเจ้าของระบบ PHPWind ตัวจริงจากจีน date=2005-12-28 -  เว็บไซต์ผู้พัฒนาพีเอชพีวินด์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ฟอรัมอินเทอร์เน็ตเสรี
หมวดหมู่:ภาษาพีเอชพี
หมวดหมู่:กรุ๊ปแวร์เสรี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์กระทู้อินเทอร์เน็ต
ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้

ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้ (Agree to disagree) เป็นสำนวนปฏิพจน์ภาษาอังกฤษที่เป็นการปิดท้ายความขัดแย้งอย่างฉันมิตรว่าคู่กรณีต่างมีความเห็นต่างกันที่ไม่อาจจะประนีประนอมกันได้ สำนวนเช่นนี้มักจะเกิดขึ้นในสถานการณ์เช่นการโต้วาที หรือ การโต้เถียงกันที่ต่างฝ่ายต่างก็เห็นพ้องกันว่าเป็นการเปล่าประโยชน์ที่จะดำเนินการโต้เถียงต่อไป และอาจจะทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงกว่าที่เป็นอยู่ เพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็มีความเห็นที่ห่างไกลจากกันเกินกว่าที่จะหาทางประนีประนอมความคิดเห็นกันได้ เมื่อตกลงกันได้เช่นนั้นคู่กรณีก็ยังคงมีสัมพันธ์ฉันมิตรต่อไปได้
วลีดังกล่าวปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษรในปี ค.ศ. 1770 เมื่อนักคริสต์ศาสนวิทยาจอห์น เวสลีย์เขียนบทเทศนาไว้อาลัยเนื่องในโอกาสการเสียชีวิตของนักสอนศาสนาจอร์จ ไวท์ฟิลด์ยอมรับถึงความขัดแย้งทางความคิดเห็นระหว่างกันว่า “มีสิ่งหลายสิ่งที่ไม่ไคร่สำคัญนัก ... สิ่งต่างๆ เหล่านี้เราอาจจะไตร่ตรอง หรือ ควรคิด และเราอาจจะ “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” แต่ในขณะเดียวกันก็ขอให้เรายึดมั่นในสิ่งที่สำคัญกันเถิด...” เวสลีย์จึงเป็นบุคคลแรกที่ตีพิมพ์สำนวน “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้”
สำนวน “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” ที่ปรากฏในปี ค.ศ. 1785; กล่าวว่าประโยชน์ของการ “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้” มิได้สร้างความขัดแย้งทางตรรกศาสตร์ แต่ผลเสียคือเป็นที่ไม่ควรค่าแก่การทรงจำ
แม้ว่าสำนวนดังกล่าวมักจะใช้เฉพาะในโอกาสลำลองหรือสถานการณ์ชั่วครั้งชั่วคราวเกี่ยวกับเรื่องการเมือง แต่ก็คล้ายคลึงกับสำนวนภาษาละตินว่า “modus vivendi” (ความตกลงชั่วคราว) แต่อาจจะถือว่าเป็นสำนวนจำเจเพื่อหยุดยั้งความคิดเห็น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สำนวนภาษาอังกฤษ
ความตกลงชั่วคราว

ความตกลงชั่วคราว (modus vivendi) เป็นสำนวนภาษาละตินที่แสดงถึงการตกลงระหว่างคู่กรณีที่มีความคิดเห็นต่างกัน เช่นเดียวกับสำนวนภาษาอังกฤษว่า “ตกลงว่าไม่อาจจะตกลงกันได้”
เมื่อพิจารณาศัพท์ modus แปลว่า วิถี แนวทาง และ vivendi แปลว่า แห่งการมีชีวิต เมื่อรวมกันเข้าก็แปลตรงตัวว่า วิถีชีวิต ซึ่งเป็นนัยแสดงการผ่อนปรนระหว่างคู่กรณีที่มีความขัดแย้งกันเพื่อให้ดำเนินชีวิตกันต่อไปได้ สำนวนดังกล่าวมักจะใช้เฉพาะในโอกาสลำลองหรือสถานการณ์ชั่วครั้งชั่วคราวเกี่ยวกับเรื่องการเมือง ตัวอย่างเช่นเมื่อคู่กรณีสามารถทำความตกลงชั่วคราวเกี่ยวกับดินแดนอันเป็นกรณีพิพาท แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันทางการเมืองหรือทางวัฒนธรรม แต่ทั้งสองฝ่ายก็สามารถยอมรับความแตกต่างของกันและกันได้โดยมีวัตถุประสงค์ในการดำเนินความคืบหน้าต่อไป ความคิดดังกล่าวเป็นหลักปรัชญาการเมืองของนักปรัชญาการเมืองชาวอังกฤษ จอห์น เอ็น. เกรย์
ในทางการทูต ความตกลงชั่วคราวเป็นเครื่องมือสำหรับใช้ในการทำความตกลงสากลที่ไม่ว่าจะเป็นข้อตกลงชั่วคราว หรือ ข้อตกลงระยะสั้น ที่มีวัตถุประสงค์ในการใช้เป็นข้อตกลงระหว่างรอการตกลงอย่างถาวร เช่นในการเจรจาต่อรองในรายละเอียดของการทำสนธิสัญญา การตกลงด้วยวิธีดังกล่าวเป็นการตกลงอย่างลำลองซึ่งทำให้ไม่ต้องผ่านกระบวนการอนุมัติอย่างเป็นทางการ โดยทั่วไปแล้วการพักรบและการยอมแพ้มักจะเป็นการตกลงประเภทนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คำจำกัดความของคำศัพท์สำคัญที่ใช้ในสนธิสัญญาของสหประชาชาติ. treaties.un.org
หมวดหมู่:พฤติกรรม
หมวดหมู่:คำและวลีทางการเมืองภาษาละติน
หมวดหมู่:สำนวนภาษาละติน
สันติภาพโรมัน

ขอบเขตของจักรวรรดิโรมันในสมัยจักรพรรดิเอากุสตุส สีเหลืองคือสมัยสาธารณรัฐใน 31 ปีก่อน ค.ศ. ส่วนสีเขียวสื่อถึงดินแดนที่พิชิตในสมัยเอากุสตุส และสีชมพูคือรัฐบริวาร
ปากส์โรมานา (Pax Romana; "สันติภาพโรมัน") เป็นช่วงเวลาเกือบ 200 ปีของประวัติศาสตร์โรมันที่ถือเป็นยุคสมัยและยุคทองจากจักรวรรดินิยมโรมันที่เพิ่มขึ้นและยั่งยืน สันติภาพและความสงบเรียบร้อย เสถียรภาพที่รุ่งเรือง การมีอำนาจครอบงำ และการขยายในภูมิภาค  แม้จะมีการปฏิวัติและสงครามหลายครั้ง และยังคงแข่งขันกับพาร์เธียอย่างต่อเนื่อง ตามธรรมเนียม ยุคนี้เริ่มตั้งแต่การขึ้นครองอำนาจของจักรพรรดิเอากุสตุส ผู้ก่อตั้งปรินซิเปตโรมัน ใน 27 ปีก่อน ค.ศ. และสิ้นสุดที่ ค.ศ. 180 ด้วยการเสียชีวิตของจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส หนึ่งใน "ห้าจักรพรรดิที่ดี" องค์สุดท้าย เนื่องจากเป็นสมัยที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิเอากุสตุสในช่วงปลายของสงครามสุดท้ายในสาธารณรัฐโรมัน ทำให้บางครั้งมีการเรียกเป็น ปากส์เอากุสตา (Pax Augusta) ในช่วงสมัยนี้ที่กินระยะเวลาเกือบ 2 ศตวรรษ จักรวรรดิโรมันขยายดินแดนถึงจุดสูงสุด และประชากรพุ่งสูงสุดถึง 70 ล้านคน เทียบเท่ากับประชากรโลกที่ประมาณ 33% กัสซีอุส ดีโอรายงานว่า สมัยเผด็จการของจักรพรรดิก็อมมอดุสที่เกิดขึ้นหลังปีแห่งห้าจักรพรรดิกับวิกฤตการณ์คริสต์ศตวรรษที่ 3 ถือเป็นจุดเปลี่ยน "จากอาณาจักรทองคำไปเป็นอาณาจักรเหล็กและสนิม"

**ที่มาของคำ**
ความคิดเกี่ยวกับ “สันติภาพโรมัน” เสนอเป็นครั้งแรกโดยเอ็ดเวิร์ด กิบบอนในบทที่สองของหนังสือ “ประวัติศาสตร์ของความเสิ่อมโทรมและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน” ที่กิบบอนเรียกว่า “Roman Peace” กิบบอนเสนอว่าเป็นสมัยอันค่อนข้างราบรื่นในสมัยของเอากุสตุสและผู้ปกครองคนต่อ ๆ มา และเสนอว่าขุนพลโรมันที่ดำเนินนโยบายออกไปทางการขยายดินแดน เช่น เจอร์มานิกุส ถูกตรวจสอบและเรียกตัวกลับโดยจักรพรรดิระหว่างช่วงที่ได้รับชัยชนะ โดยนิยมที่จะรวมจักรวรรดิเข้าด้วยกันมากกว่าที่จะทำการขยายตัว กิบบอนกล่าวว่าการพิชิตบริเตนภายใต้การนำของจักรพรรดิเกลาดิอุสและการพิชิตดินแดนโดยทราจันเป็นข้อยกเว้นของนโยบายดังกล่าวที่พยายามรักษาสันติภาพ 
สมัยสันติภาพโรมันมายุติลงในปี ค.ศ. 180 เมื่อจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุสเสด็จสวรรคต ระหว่างสมัยดังกล่าวจักรวรรดิโรมันขยายตัวไปรวมเนื้อที่ทั้งหมดราวห้าล้านตารางกิโลเมตร

**อิทธิพลต่อการค้า**
การค้าในเมดิเตอร์เรเนียนของโรมันเพิ่มขึ้นเนื่องจากปากส์โรมานา ชาวโรมันแล่นเรือไปทางคะวันออกเพื่อแสวงหาหาผ้าไหม อัญมณี โอนิกซ์ และเครื่องเทศ ชาวโรมันได้รับผลประโยชน์จากผลกำไรและรายได้ในจักรวรรดิโรมันจำนวนมากเพิ่มขึ้นจากการค้าขายในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เนื่องจากปากส์โรมานาในโลกตะวันตกของโรมส่วนใหญ่เกิดร่วมสมัยกับปากส์ซีนีกาในโลกตะวันออกของจีนสมัยราชวงศ์ฮั่น ทำให้การเดินทางและการค้าทางไกลในประวัติศาสตร์ยูเรเชียยุคนั้นได้รับการกระตุ้นอย่างมาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  United Nations of Roma Victrix History: Pax Romana-  Pax Romana Discussion group
โรม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ต่างประเทศของโรมโบราณ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จักรวรรดิโรมัน
หมวดหมู่:จักรพรรดิเอากุสตุส
หมวดหมู่:ศัพท์และวลีภาษาละติน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในสมัยโบราณ
คาโยเกียวกุ

คาโยเกียวกุ (Kayōkyoku) เป็นดนตรีป็อปของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นฐานของดนตรีเจ-ป็อปยุคใหม่ หนังสือพิมพ์เดอะเจแปนไทมส์ (The Japan Times) อธิบายว่า คาโยเกียวกุ เป็นดนตรีป็อปมาตรฐานของประเทศญี่ปุ่น หรือ ดนตรีป็อปในยุคโชวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวดนตรี
แอร์บัสกรุ๊ป

แอร์บัสกรุ๊ป เป็นบริษัทผลิตอากาศยานและระบบป้องกันประเทศของยุโรป เดิมก่อตั้งในชื่อ อีเอดีเอส (European Aeronautic Defence and Space Company N.V. - EADS ) เมื่อปี ค.ศ. 2000 จากการควบรวมกิจการของ เดมเลอร์ไครสเลอร์แอโรสเปซ เอจี (DaimlerChrysler Aerospace AG - DASA) จากเยอรมนี กับ แอโรสปาติอาล-มาทรา (Aérospatiale-Matra ) จากฝรั่งเศส และ กอนสตรุกเซียวเนสอาเอโรเนาตีกัส เอเซอา (Construcciones Aeronáuticas SA - CASA) จากสเปน  ทำการพัฒนาและจำหน่ายอากาศยานทางการทหาร เครื่องบินพาณิชย์ ระบบสื่อสาร ขีปนาวุธ จรวด และดาวเทียม  มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิคมอุตสาหกรรม สคิปโฮล-ริจก์ ใกล้ท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
การก่อตั้งอีเอดีเอส เกิดจากแรงกดดันเนื่องจากการรวมตัวของบริษัทผู้ผลิตอากาศยานทางการทหารของสหรัฐ ล็อกฮีด และมาร์ตินมาริเอตตา เป็นล็อกฮีดมาร์ตินในปี 1995 ตามด้วยการควบรวมกิจการของโบอิง กับแมคดอนเนลล์ดักลาส ในปี 1997
บริษัทย่อยของอีเอดีเอส บางส่วนได้แก่- แอร์บัส เป็นการร่วมทุนระหว่างอีเอดีเอส (80%) กับ บีเออี (20%)- เอทีอาร์ ผู้ผลิตเครื่องบิน เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72- ดัซโซลท์เอวิเอชัน ผู้ผลิตเครื่องบินรบ ดัซโซลท์ ราฟาเอล - ยูโรไฟเตอร์ ผู้ผลิตเครื่องบินรบ ยูโรไฟต์เตอร์ ไทฟูน - ยูโรคอปเตอร์ ผู้ผลิตเฮลิคอปเตอร์- แอเรียนสเปซ ผู้ผลิตจรวดขนส่งให้กับ องค์การอวกาศยุโรป- อีเอดีเอส แอสเทรียม ผู้ผลิตยานอวกาศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Corporate website date=2019-01-22 -  EADS North America date=2008-08-28 -  Yahoo! — European Aeronautic Defence and Space Company EADS N.V. Company Profile
หมวดหมู่:อีเอดีเอส
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แฟรงเฟิร์ต
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:อีเอดีเอส

หมวดหมู่:บริษัทของสเปน
หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อบริษัท‎
การแปลรหัส (พันธุศาสตร์)

ภาพเคลื่อนไหว​การแปลรหัสของโปรตีนที่หลั่งเข้าสู่เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม
การแปลรหัส (translation) เป็นขั้นตอนแรกของการสังเคราะห์โปรตีน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงออกของยีน การแปลรหัสเป็นการผลิตโปรตีนโดยอ่านรหัสจาก mRNA ที่ได้จากการถอดรหัส การแปลรหัสเกิดในไซโตพลาสซึมซึ่งมีไรโบโซมอยู่ ไรโบโซมนั้นประกอบด้วยหน่วยย่อยขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ซึ่งจะมาประกบกันเมื่อมี mRNA การแปลรหัสนี้จะสร้างพอลิเพปไทด์จากการอ่านรหัสพันธุกรรมที่เป็นลำดับเบสบน mRNA รหัสพันธุกรรมจะเป็นตัวบอกลำดับของกรดอะมิโนในโปรตีน ส่วน RNA ชนิดอื่น เช่น rRNA, tRNA, snRNA ไม่เกี่ยวข้องกับการกำหนดกรดอะมิโน
การแปลรหัสมี 4 ขั้นตอนคือ การกระตุ้น การเริ่มต้น การต่อเนื่อง และการสิ้นสุด กรดอะมิโนจะถูกนำมายังไรโบโซมจากนั้นจึงต่อกันเป็นโปรตีน
ขั้นตอนการกระตุ้น กรดอะมิโนจะเกิดพันธะโควาเลนต์กัน tRNA ที่เป็นคู่กัน กรดอะมิโนจะใช้หมู่คาร์บอกซิลจับกับหมู่ 3' OH ของ tRNA ด้วยพันธะเอสเทอร์
ขั้นตอนการเริ่มต้น เริ่มจากหน่วยเล็กของไรโบโซมจับกับปลาย 5' ของ mRNA โดยมี initiation factors (IF) เป็นผู้ช่วย การสิ้นสุดของการสร้างสายพอลิเพปไทด์เกิดขึ้นเมื่อด้าน A ของไรโบโซมเป็นรหัสพันธุกรรมหยุด (UAA, UAG, UGA) ซึ่งจะไม่มี tRNA เข้ามา แต่ releasing factor จะเข้ามาทำให้ปล่อยสายพอลิเพปไทด์ออกไป ปลาย 5' ของ mRNA ไปเป็นปลาย N ของพอลิเพปไทด์ และขั้นตอนการแปลรหัสเริ่มจาก N->C
ยาปฏิชีวนะจำนวนหนึ่งออกฤทธิ์ยับยั้งการแปลรหัส เช่น anisomycin, cycloheximide, chloramphenicol, tetracycline, streptomycin, erythromycin และpuromycin ไรโบโซมของโปรคาริโอตมีโครงสร้างต่างจากของยูคาริโอต ทำให้ยาปฏิชีวนะจำเพาะเฉพาะแบคทีเรียไม่ทำลายยูคาริโอตที่เป็นเจ้าบ้าน
หมวดหมู่:การแสดงออกของยีน
หมวดหมู่:เซลล์
หมวดหมู่:อณูชีววิทยา
พรูเด็นเชียล พีแอลซี

พรูเด็นเชียล พีแอลซี (Prudential plc) เป็นบริษัทสัญชาติอังกฤษ ที่ให้บริการด้านการธนาคาร การเงิน ประกันภัย และการบริหารสินทรัพย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ลอนดอน โดยมีธุรกิจหลักอยู่ที่การประกันชีวิต
พรูเด็นเชียลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1848 ใช้ชื่อในขณะนั้นว่า "The Prudential Mutual Assurance Investment and Loan Association"  มีหุ้นจำหน่ายในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924  และจำหน่ายในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000  
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2010 พรูเด็นเชียลได้ประกาศว่ากำลังอยู่ระหว่างการเจรจาซื้อกิจการประกันภัยเอไอเอในเอเชีย จากบริษัทแม่ คือ เอไอจี ในราคา 35,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ธุรกิจประกันภัยและประกันชีวิต
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก 
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2391
แม่แบบ:Abbr/doc

วิกิพีเดียใช้แม่แบบแยกต่างหากสองแบบเพื่อสร้างป๊อปอัปคำอธิบาย แม่แบบ abbr ใช้สำหรับเขียนตัวย่อ (รวมถึงชื่อย่อหรือชื่อย่อ) พร้อมความหมายที่ขยาย เป็นตัวห่อสำหรับองค์ประกอบ HTML element abbr แม่แบบ tooltip ใช้องค์ประกอบ span เพื่อแสดงหมายเหตุทั่วไป
ใช้ abbr หรือ o เฉพาะเพื่อระบุตัวย่อ (รวมถึงชื่อย่อและชื่อย่อ) เท่านั้น การใช้เพื่อสร้างป๊อปอัปคำอธิบายในกรณีอื่นถือเป็นการใช้รหัส HTML พื้นฐานผิดวัตถุประสงค์ และก่อให้เกิดปัญหาการเข้าถึง ข้อมูล สำหรับการสร้างป๊อปอัปคำอธิบายทั่วไป ให้ใช้ tooltip แทน
ผู้ใช้บนอุปกรณ์มือถือโดยทั่วไปไม่มีเมาส์เพื่อวางเมาส์เหนือข้อความ ดังนั้นจึงไม่สามารถเห็นเนื้อหาป๊อปอัปคำอธิบายได้ ข้อมูล ณ ปี พ.ศ. 2566 แสดงว่ามีการเข้าชมหน้าวิกิพีเดียภาษาอังกฤษบนมือถือมากกว่าบนเดสก์ท็อป

**วิธีใช้**

**พารามิเตอร์**
2 อันที่ไม่มีชื่อแต่ต้องใส่ทุกครั้ง และพารามิเตอร์ 3 อันที่มีชื่อ(ไม่บังคับ):
เขียนเป็นแบบเต็มได้ดังนี้ - จำเป็น1 – ตัวย่อที่จะให้แสดงในบรรทัด (สามารถQ826308ได้ แต่จะทำงานได้ดีกว่าถ้าใช้กับแม่แบบ) โปรดดูตัวอย่างการลิงก์ด้านล่าง- จำเป็น2 – ตัวเต็มที่จะให้แสดงตอนที่เอาเมาส์ชี้ (ใช้แบบอักษรพิเศษของวิกิ หรือ HTML ไม่ได้) ป๊อปอัปนี้สร้างขึ้นโดยใช้คุณลักษณะ title= ของ HTML ดังนั้น จึงไม่สามารถใส่ HTML (หรือ markup ที่แปลงเป็น HTML เมื่อแสดงผล) ไว้ด้านในได้ ซึ่งรวมไปถึงฟังก์ชันง่ายๆ อย่าง  ด้วย- class  – หนึ่งหรือหลายคลาส CSS (คั่นด้วยช่องว่างหากมีมากกว่าหนึ่งคลาส)- id  – ไอดี HTML ต้องไม่ซ้ำกันบนหน้าเว็บทั้งหมด- style  –  CSS สำหรับใช้กับข้อความที่แสดง (ไม่มีผลต่อเครื่องมือ/ป๊อปอัป) ค่าสไตล์ใดๆ ที่มีช่องว่างอยู่ภายใน ต้องใส่เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว (') เช่น font-family: 'Times New Roman', serif;
สรุป ถ้าจะใช้  อย่างน้อยต้องมีส่วนประกอบ 2 ส่วนหลัก ได้แก่
# จำเป็น1 ส่วนที่ต้องการให้ปรากฏบนหน้าจอ
# จำเป็น2 ส่วนที่อธิบายตัวเต็มของอักษรย่อ

**ตัวอย่าง**
เมื่อเอาเมาส์ไปชี้ที่ตัวย่อ "พุทธศักราช" จำมีคำว่า พุทธศักราช  แสดงขึ้นมาเป็นป๊อปอัปบนคอมพิวเตอร์ ในมือถืออาจแสดงจุดไข่ปลาหรือสัญลักษณ์อื่น ๆ เพื่อบอกว่าเป็นคำย่อ แต่จะไม่แสดงคำอธิบายแบบป๊อปอัป สำหรับผู้พิการทางสายตาตัวช่วยอ่านหน้าจอจะไม่อ่านคำเต็มของคำย่อโดยอัตโนมัติ แต่บางเครื่องอาจมีการตั้งค่าเพิ่มเติมเพื่ออ่านคำเต็มออกเสียงได้

**ตัวอย่าง Abbr**
ในตัวอย่างด้านบน คำย่อแต่ละคำ(จำเป็น1) จะถูกขยายความหมายไว้ในเนื้อหาหลัก(จำเป็น2) ภายในวงเล็บก่อน แม่แบบนี้เป็นอีกวิธีหนึ่งสำหรับผู้ใช้บางคนในการเข้าถึงความหมายของคำย่อในภายหลังของข้อความ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมดูที่ MOS:ABBR

**ตัวอย่าง tooltip**

**การลิงก์**
หากต้องการลิงก์วิกิกับตัวย่อที่เทมเพลตนี้ทำเครื่องหมายไว้ ให้ล้อมเทมเพลตไว้ในลิงก์ ไม่เช่นนั้นคำแนะนำเครื่องมือจะไม่ปรากฏในเบราว์เซอร์บางตัว

**แม่แบบเปลี่ยนทาง**
แม่แบบดังต่อไปนี้ เปลี่ยนทางมาที่หน้าแม่แบบนี้
*Explain
*Tool tip
*Tooltip
en:Template:Abbr
id:Templat:Abbr
พรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียล

พรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียล (Prudential Financial, Inc.) เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกันที่ให้บริการด้านการการเงิน ประกันภัย และการบริหารสินทรัพย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นูอาร์ก นิวเจอร์ซีย์ พรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1875 ใช้ชื่อว่า "The Widows and Orphans Friendly Society" โดยเริ่มจากการประกันค่าใช้จ่ายสำหรับงานศพ (burial insurance)
เครื่องหมายการค้าของพรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียล เป็นรูป โขดหินยิบรอลตาร์  โดยได้ใช้รูปนี้เป็นสัญลักษณ์บริษัทมาตั้งแต่ทศวรรษ 1890 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธุรกิจประกันภัยและประกันชีวิต
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2418
กวมในโอลิมปิกฤดูหนาว 1988

ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกา (Guam) เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 15 ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) ณ เมืองแคลการี ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 13 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก โดยเข้าร่วมการแข่งขันประเภทเดียวคือ biathlon โดย Judd Bankert นักกีฬาวัย 39 ปี ที่มีบ้านเกินที่มิชิแกนซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่กวมใน ค.ศ. 1981 เขาใช้เวลากว่าหนึ่งไปในการฝึกซ้อมกีฬาและได้รับคำตกลงเข้าร่วมการแข่งขัน 3 วันก่อนพิธีเปิดการแข่งขันจะเริ่มขึ้น

**อ้างอิง**
 Official Olympic Reports date=2012-02-04 
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูหนาว 1988
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1984

สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 14 ค.ศ. 1984 ณ เมืองซาราเยโว ประเทศยูโกสลาเวีย ระหว่างวันที่ 8 กุมภาพันธ์ – 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูหนาว 1984
ประเทศยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1984

สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียเป็นประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1984 ที่เมืองซาราเยโว ก่อนการแข่งขันกีฬานี้ยูโกสลาเวียไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันกีฬาฤดูหนาว แต่จูเร ฟรังกอ ได้รับเหรียญเงินในกีฬาสลาลอมยักษ์ชายจนกลายเป็นวีรบุรุษของประเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูหนาว 1984
อาเอร็อสปาซียาล

อาเอร็อสปาซียาล (Aérospatiale aeʁɔspasjal; มีชื่อเต็มว่า Société Nationale d'Industrie Aérospatiale, SNIAS) เป็นบริษัทสัญชาติฝรั่งเศส ในอดีตเคยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอากาศยานทางทหาร เครื่องบินพาณิชย์ จรวด และดาวเทียม ปัจจุบันทรัพย์สินส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของอีเอดีเอส ภายหลังการควบรวมกิจการกับไดม์เลอร์ไครส์เลอร์แอโรสเปซ (DaimlerChrysler Aerospace AG - DASA) และกอนส์ตรุกซิโอเนสอาเอโรเนาติกัส (Construcciones Aeronáuticas SA - CASA) ในปี ค.ศ. 2000  ยกเว้นกิจการดาวเทียม ได้ควบรวมกับอัลคาเทล และกลายเป็นบริษัท Thales Alenia Space
อาเอร็อสปาซียาลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1970 จากการควบรวมของรัฐวิสาหกิจเกี่ยวกับการบิน 3 แห่งของฝรั่งเศส คือ ซูว์ดาวียาซียง (Sud Aviation) นอราวียาซียง (Nord Aviation) และกลุ่มบริษัทเซแรบ (Société d'études et de réalisation d'engins balistiques - SÉREB)  ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น อาเอร็อสปาซียาล และได้ร่วมทุนกับเดมเลอร์เบนซ์ แอโรสเปซ เอจี จากเยอรมนี ก่อตั้งบริษัทยูโรคอปเตอร์ ผู้ผลิตเฮลิคอปเตอร์รายใหญ่
ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงของอาเอร็อสปาซียาล ได้แก่ เครื่องบินเอทีอาร์ 42 เอทีอาร์ 72 เอ็กโซเซต์ จรวดขนส่งแอเรียน และคองคอร์ด (เป็นผลงานร่วมทุนระหว่างอาเอร็อสปาซียาลกับบริทิชแอร์คราฟต์คอร์ปอเรชัน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อีเอดีเอส
หมวดหมู่:บริษัทฝรั่งเศสที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1980

ประเทศลีชเทินชไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 13 ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ณ เมืองเลคพลาซิด ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 13 กุมภาพันธ์ – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ส่งนักกีฬาเข้าร่วมทั้งหมด 7 คนจาก 2 ชนิดกีฬา

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**
} 
สกีลงเขา 
Women's slalom

Wenzel 
สกีลงเขา 
Men's giant slalom

Wenzel 
สกีลงเขา 
Women's downhill

**สกีลงเขา**

**ลูช**

**อ้างอิง**
 Official Olympic Reports- International Olympic Committee results database-  Olympic Winter Games 1980, full results by sports-reference.com date=2020-04-17 
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูหนาว 1980
เม็สเซอร์ชมิท

ไฟล์:Messerschmitt Me 262A at the National Museum of the USAF.jpg|thumb|เม็สเซอร์ชมิท เม 262อา เครื่องบินไอพ่นรุ่นแรก
ไฟล์:Me109 G-6 D-FMBB 1.jpg|thumb|เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109
รถสามล้อ เม็สเซอร์ชมิท คาแอร์175
เม็สเซอร์ชมิท อาเก (Messerschmitt AG) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินสัญชาติเยอรมนี มีชื่อเสียงในฐานะผู้สร้างเครื่องบินขับไล่ให้กับกองทัพอากาศเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะรุ่นเบเอ็ฟ 109 ที่เป็นกำลังรบหลักของเยอรมนี  และเม 262 ที่เป็นเครื่องบินไอพ่นรุ่นแรกของโลก 
เม็สเซอร์ชมิท อาเก เดิมมีชื่อว่า "Bayerische Flugzeugwerke AG" (Bavarian Aircraft Works) ก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1916  มีผลงานผลิตเครื่องบินรบสำหรับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมาบริษัทได้มีหัวหน้าวิศวกรผู้ออกแบบชื่อ วิลลี เม็สเซอร์ชมิท เข้ามาร่วมงานตั้งแต่ ค.ศ. 1927  และได้พัฒนาเครื่องบินรบหลายรุ่น นำเสนอต่อกองทัพอากาศ และได้รับการคัดเลือกจากพรรคนาซีให้ดำเนินการผลิตจริง  บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Messerschmitt AG" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 โดยวิลลี เม็สเซอร์ชมิท ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทและกรรมการผู้จัดการ
หลังจากเยอรมนีพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทถูกห้ามไม่ให้ผลิตอากาศยาน จึงหันมาผลิตรถสามล้อรุ่นประหยัด Kabinenroller รุ่น KR175 / KR200  ต่อมาใน ค.ศ. 1968 เม็สเซอร์ชมิท อาเก ได้ควบรวมกิจการกับบริษัทการบินอีกหลายบริษัท และเปลี่ยนชื่อเป็น Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) มีผลงานผลิตเฮลิคอปเตอร์ บริษัทถูกด็อยทช์แอโรสเปซ อาเก (DASA) ซื้อกิจการในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นไดม์เลอร์-เบ็นทซ์แอโรสเปซใน ค.ศ. 1995 และควบรวมกิจการกับอาเอร็อสปาซียาลของฝรั่งเศส เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ อีเอดีเอสใน ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เครื่องบินรุ่นต่าง ๆ ของ เม็สเซอร์ชมิท
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:อีเอดีเอส
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก

K-19: The Widowmaker ฉายในไทยใช้ชื่อว่า ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ของโซเวียต ที่ประสบอุบัติเหตุกัมมันตภาพรังสีรั่วไหล เนื่องจากระบบหล่อเย็นชำรุด ขณะปฏิบัติการอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ดัดแปลงจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเรือดำน้ำชั้นโฮเทล หมายเลข K-19 ที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1961
ภาพยนตร์กำกับโดยแคทริน บิเกโลว์ ถ่ายทำที่โทรอนโต แฮลิแฟกซ์ แมนิโทบา โนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ใช้ทุนสร้างสูงถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ  แต่มีรายได้เพียง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกา และ 30.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก  นับเป็นภาพยนตร์อิสระที่สร้างด้วยทุนสูงที่สุดเรื่องหนึ่ง
ภาพยนตร์ริเริ่มจากแนวคิดของแคทริน บิเกโลว์ ที่ต้องการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ K-19 ลำนี้ การพัฒนาบทภาพยนตร์เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 โดยหลุยส์ นาวรา ผู้เขียนบทคนแรกได้เดินทางไปยังรัสเซีย เพื่อพบกับนาวาเอกนีโคไล ซาเตเยฟ ผู้บังคับการเรือ และนาวาเอกวลาดีมีร์ เยนิน ต้นเรือ ในปี ค.ศ. 1997 และพัฒนาบทฉบับร่าง ก่อนจะเปลี่ยนตัวผู้เขียนบทเป็น คริสโตเฟอร์ ไคลย์ ซึ่งได้เดินทางพร้อมกับบิเกโลว์ไปพบ และสัมภาษณ์ลูกเรือทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1998 
ชื่อตัวละครในเรื่องเป็นชื่อที่สมมุติขึ้น โดยบทผู้บังคับการเรือเปลี่ยนจาก นีโคไล ซาเตเยฟ เป็น อะเล็กเซย์ วอสตรีคอฟ รับบทโดยแฮริสัน ฟอร์ด บทต้นเรือเปลี่ยนจาก วลาดีมีร์ เยนิน เป็น โปเลนิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=K-19: The Widowmaker
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แคทริน บิเกโลว์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามเย็น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในมอสโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในมอสโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโทรอนโต
ภาษาฮูลัวลา

ภาษาฮูลัวลา (Hulaulá) เป็นภาษาแอราเมอิกของชาวยิวยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในเคอร์ดิสถานของอิหร่าน ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่า Hulaulá หมายถึงความเป็นยิว บางครั้งผู้พูดภาษานี้เรียกภาษาของตนว่าลิซานา โนซาน หรือลิซานา อักนี ซึ่งหมายถึงภาษาของเรา บางครั้งเรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษากาลิกลู เพื่อให้แตกต่างจากสำเนียงอื่นๆของภาษาแอราเมอิกโดยใช้ความแตกต่างของระบบบุพบทและปัจจัย บางครั้ง นักวิชาการเรียกภาษานี้ว่า ภาษาแอราเมอิกใหม่ของชาวยิวในเคอร์ดิสถานเปอร์เซีย

**จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน**
ภาษาฮูลัวลาเป็นสาขาที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของภาษาแอราเมอิกใหม่ด้วยกัน เริ่มตั้งแต่ซานันดาซ เมืองหลวงของจังหวัดเคอร์ดิสถาน อิหร่าน ริมฝั่งทะเลสาบอูร์เมียไปจนถึงทางตะวันตกของทะเลสาบวานของตุรกี ทางใต้ไปถึงลงไปถึงที่ราบโมซุลในอิรักและอาร์บิล
ในบางครั้ง ภาษาฮูลัวลาสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาลิซาน ดิดัน ซึ่งใช้พูดที่ทะเลสาบอูร์เมียและอาเซอร์ไบจานและภาษาลิซานิด โนซานในอาร์บิล ประเทศอิรัก อย่างไรก็ตาม ผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงชาวคริสต์ในซานานดาซคือภาษาเซนายา ในบริเวณดังกล่าวนี้ชาวคริสต์และชาวยิวพูดภาษาที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง มีผู้เรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษาตาร์คุมเช่นเดียวกับภาษาแอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆเพราะเคยใช้ในการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูมาเป็นภาษาแอราเมอิกและเรียกว่าตาร์คุม สำเนียงของภาษาฮูลัวลาแบ่งได้ตามบริเวณที่ชาวยิวอยู่เป็นกลุ่มก้อน เช่น เมืองซานานดาซและชักเกวซในจังหวัดเคอร์ดิสถานของอิหร่านและในเมืองซูไลมานียะห์ ประเทศอิรัก ภาษาฮูลัวลามีคำยืมจากภาษาฮีบรู ภาษาเคิร์ดและภาษาเปอร์เซียมาก
การก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวเปอร์เซียอพยพจากบริเวณที่เคยอยู่เดิมไปตั้งหลักแหล่ง ผู้พูดภาษานี้ที่อายุมากยังใช้ภาษาเคิร์ดเป็นภาษาที่สอง แต่ผู้พูดรุ่นใหม่ใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาที่สอง ภาษาฮูลัวลาเป็นภาษาแอราเมอิกใหม่ของชาวยิวที่เข้มแข็งที่สุด มีผู้พูดประมาณ 10,000 คน เกือบทั้งหมดอยู่ในอิสราเอล ส่วนน้อยอยู่ในอิหร่านและสหรัฐ เขียนด้วยอักษรฮีบรู

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ethnologue report for Hulaulá.
ฮูลัวลา
ฮูลัวลา
อากุซ เอกาจายา

อากุซ เอกาจายา (Agus Ekajaya) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 11 

**ประวัติ**
เอกาจายาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อก เอ็ม วาฮิต ยก 6 เอกาจายาชกแพ้อีกในการชกครั้งต่อมา มาชกชนะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนซูวัด ติรตา หลังจากขึ้นชกเสมอกับไมเคิล อาร์เทอร์แล้ว เอกาจายาก็เดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนดาวรุ่ง ชูวัฒนะเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF กับดาวรุ่งอีก แต่เป็นฝ่ายแพ้แตกในยกที่ 5 จากนั้น เอกาจายาชกแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2536 และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน เขาใหญ่ มหาสารคาม และจ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นใน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3 
หลังจากนั้น เอกาจายาหยุดชกมวยไป 5 ปี กลับมาชกนอกรอบกับหยกไทอีกครั้งเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อกหยกไทอีกในยกที่ 4 หลังจากนั้น เอกาจายาขึ้นชกชนะคะแนนลีโอ รามิเรซ ที่อินโดนีเซีย และหลังจากแพ้น็อก รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ที่อินโดนีเซีย เอกาจายาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ- ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 3 พฤษภาคา 2536 แพ้แตก ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 5 ที่ กทม.- ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มีนาคม 10

* นิตยสาร ฟอร์บส์ ตีพิมพ์รายชื่อเศรษฐีพันล้านประจำปี พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า การ์โลส สลิม เอลู เป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลก แทนที่ บิล เกตส์  (Forbes)
}
เอทีอาร์

ATR 72-500, Air Dolomiti
เอทีอาร์ (Aerei da Trasporto Regionale; Avions de Transport Régional - ATR) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์สัญชาติอิตาลี-ฝรั่งเศส เกิดจากการร่วมทุนระหว่างแอโรสปาติอองของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ อีเอดีเอส) กับแอริตาเลีย (ปัจจุบันคือ แอลีเนีย แอโรนอติกา) ในปี ค.ศ. 1981  มีเครื่องบินที่ผลิตออกมาสองรุ่น คือ เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72
เอทีอาร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส  ประกอบชิ้นส่วนลำเรือและส่วนหางที่โรงงานของแอลีเนีย แอโรนอติกา ใกล้เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ประกอบชิ้นส่วนปีกที่โรงงานของอีเอดีเอส ที่บอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส  ก่อนจะนำมาประกอบและทดสอบขั้นสุดท้ายที่สำนักงานใหญ่ เมืองตูลูส 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของอิตาลี
หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:อีเอดีเอส
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
วิสุทธิกระษัตริย์

วิสุทธิกระษัตริย ในปัจจุบันสามารถหมายถึง- พระวิสุทธิกษัตรีย์ พระราชธิดาในสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช พระราชมารดาในสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ- สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล โสภณภควดี กรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์ พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
*ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
อูซูงูโมะ

อูซูงูโมะ (Usugumo; ดั่งเมฆาจางบางเบา) เป็นบทที่ 19 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท

**ที่มาของชื่อบท**
อูซูงูโมะ ชื่อบทนี้มาจากบทกวีที่เก็นจิร่ายไว้ในช่วงไว้ทุกข์ให้ฟุจิตสึโบะ ความว่า
「入り日さす峰にたなびく薄雲は
　　もの思ふ袖に色やまがへる」
　人聞かぬ所なれば、かひなし。

แปล
「入日が射している峰の上にたなびいている薄雲は
　　悲しんでいるわたしの喪服の袖の色に似せたのだろうか」」
"Those thin wisp of clound trailing there over mountains cauht  in sunset light
seem to wish to match their hue to the sleeves of the bereaved"

**ตัวละครหลักในบท**
เก็นจิ : อายุ 31 ปี ตำแหน่งไนไดจิน
*อะคะชิโนะคิมิ : แม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 22 ตอนนี้อาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ริมแม่น้ำโออิ
*แม่ชีแห่งอะคะชิ : มารดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 50 กลาง ๆ
*ท่านหญิงน้อยอะคะชิ : บุตรีของของเก็นจิกับแม่หญิงอะคะชิ อายุ 3-4 ปี
*พี่เลี้ยงของท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ 
*มุระซะกิ : ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันตก  อายุ 23-24 ปี
*ฮะนะจิรุซะโตะ : ท่านหญิงดอกส้ม ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันออก
*จูโจ : อดีตนางกำนัลของเก็นจิ ปัจจุบันรับใช้ มุระซะกิ
*นักบวชแห่งอะคะชิ : บิดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุราว 64 - 65
*อดีตสะไดจิน : พ่อตาของเก็นจิ อายุ 64-65 (เสียชีวิต)
*อดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะ : อายุ 36-37 (เสียชีวิต)
*จักรพรรดิเรเซ : พระชนมายุ 13-14

**อ้างอิง**


หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ
มายเบสท์บอดี้การ์ด

มายเบสท์บอดี้การ์ด (My Best Bodyguard) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชั่น-ดราม่า โดยเลื่อนการออกฉายเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากกำหนดการเดิมในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทย เป็นผลงานการกำกับของสิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร โดยได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทรงนำแสดงพร้อมกับนักแสดงอื่น ๆ เช่น ชาคริต แย้มนาม, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, ธีรภัทร์ สัจจกุล, สงกรานต์ เตชะณรงค์, ชอว์น หยู และ รมิดา ประภาสโนบล  
มายเบสท์บอดี้การ์ด มีที่มาจากบทเพลง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" ที่ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำมาขับร้อง และผ่านการตีความเนื้อเพลงใหม่ซึ่งหมายถึงความรักและมนุษยธรรมของเพื่อนมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เห็นค่าในชีวิตของคนและสร้างความสามัคคี และความมีมนุษยธรรมผ่านการเล่าเรื่องของ "นิชา" ตัวละครในเรื่องซึ่งเป็นนักข่าวสาวและได้ทำการสืบความลับเกี่ยวกับไวรัสชนิดใหม่ที่สามารถฆ่าคนไทยได้ทั้งประเทศ ซึ่งได้ใช้มนุษย์เป็นเหยื่อในการทดลอง นิชาจึงพยายามทำทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนทั้ง 7 นี้

**เนื้อเรื่อง**
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงแห่งประเทศไทย ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ทั้งประเทศในเวลาอันรวดเร็ว นทีผู้เป็นบิดาของนิชาพยายามเตือนลูกสาวซึ่งเป็นนักข่าวให้ออกห่างจากเรื่องดังกล่าว แต่ทว่าเธอเข้าใกล้เรื่องนี้มากขึ้น บิดาจึงส่ง "ทัศน์" คอยปกป้องคุ้มครองเธอ แต่เธอก็มิได้พอใจกับการกระทำนี้นัก กรุงเทพมหานครกลายเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนิชาต้องหยุดเรื่องนี้ไว้ จึงเกิดการไล่ล่าขึ้น 

**นักแสดงและบทบาท**

**นักแสดงนำ**
 ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี รับบท "นิชา" นักข่าวสาวผู้ต้องปกป้องประเทศไทยจากไวรัสร้าย- ชาคริต แย้มนาม รับบท "ธัช" อดีตลูกน้องของ "นที" บิดาของนิชา ผู้คอยปกป้องนิชาจากศัตรู- อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา รับบท "ผู้พันนที" บิดาของนิชา- ธีรภัทร์ สัจจกุล รับบท "เจตน์"- ชอว์น หยู รับบท "ฌอน"- รมิดา ประภาสโนบล รับบท "อรพรรณี"

**นักแสดงสมทบ**
 นพพล โกมารชุน รับบท "วีระ"- หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ รับบท "แคท" ผู้ช่วยของนิชา  - เชษฐวุฒิ วัชรคุณ รับบท "เอก" ช่างภาพของนิชา- สงกรานต์ เตชะณรงค์ รับบท "มิค"- เจมส์ แม็กกี้ รับบท "เม่น"- ปริญญา อินทชัย รับบท "ท็อป"- สมพล ปิยะพงศ์สิริ รับบท "อ๊อด"- ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท "เบิ้ม"
*แสนชัย ส.คิงสตาร์ รับบท "เพชร"
*ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล รับบท "ผู้พันนนที" (วัยหนุ่ม)

**การออกฉาย**
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมด้วยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์เรื่อง มายเบสท์บอดี้การ์ด รอบปฐมทัศน์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2553 ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน มีนักแสดงนำและคณะผู้บริหารบริษัทฯ เฝ้าฯ รับเสด็จ โดยภาพยนตร์มีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน ภาพยนตร์ทำรายได้ 8 ล้านบาท 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=มาย เบสท์ บอดี้การ์ด (2010)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
มิเชล คิซซี

มิเชล คิซซี (Michel Qissi) หรือ ธงหรือ ทอง โพธิ์ (Tong Po) เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1962 ที่ประเทศโมร็อกโก เป็นนักแสดงซึ่งมีผลงานการแสดงภาพยนตร์แอคชั่นหลายเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คิกบอกเซอร์ ทั้งภาค 1 และ 2 ที่ทำให้เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นนักมวยไทยชาวไทยนามว่า ทอง โพธิ์ ปัจจุบันเขาถือสัญชาติเบลเยี่ยม

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ชื่อ : มิเชล คิซซี (Michel Qissi)- ชื่อจริง : โมฮัมหมัด คิซซี (Mohammed Qissi)- ชื่อเล่น : ทอง โพธิ์ (Tong Po)- วันเดือนปีเกิด : 12 กันยายน ค.ศ. 1962- สัญชาติ : Belgium- ส่วนสูง : 189 ซม.

**ผลงานที่ผ่านมา**
 1984: Breakin'- 1988: Bloodsport- 1989: คิกบอกเซอร์- 1990: Lionheart- 1991: Bloodmatch- 1991: Kickboxer 2: The Road Back- 1993: To the Death- 1993: Terminator Woman- 2001: Extreme Force- 2001: The Falkland Man

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
มิเชล คิซซี มีชื่อเล่นว่า ทอง โพธิ์ ซึ่งเป็นชื่อตัวละครที่เขารับบทเป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์เรื่อง คิกบอกเซอร์ นั่นเอง

**อ้างอิง**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "มิเชล คิซซี" -  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ทอง โพธิ์" 

**ดูเพิ่ม**
 เคริท สโลน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ชาวโมร็อกโก
หมวดหมู่:บุคคลจากบรัสเซลส์
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน

ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน (อังกฤษ: Michael Clarke Duncan) นักแสดงชาวอเมริกันร่างยักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย  ในครอบครัวที่แตกแยกและยากจน โดยอาศัยอยู่กับแม่  ก่อนจะมาเป็นนักแสดงนั้น เคยทำงานเป็นกรรมกรขุดเจาะถนนและบอดี้การ์ดให้เหล่าคนดังในแวดวงฮอลลีวู้ดมาก่อน เช่น วิล สมิธ, มาร์ติน ลอเรนซ์, เจมี ฟ็อกซ์, แอลแอล คูล เจ และเดอะโนทอเรียสบีไอจี ด้วยรูปร่างที่สูงถึง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม)
ชีวิตการแสดงของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1995 และเริ่มมีชื่อเสียงจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์ไซไฟฟอร์มใหญ่แห่งปี ค.ศ. 1998 คือ Armageddon ร่วมกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น บรูซ วิลลิส, สตีฟ บูเซมี, ลิฟ ไทเลอร์, เบน แอฟเฟล็ก ด้วยการรับท แบร์ นักขุดเจาะน้ำมันร่างยักษ์ ลูกทีมของแฮร์รี สแตมเปอร์ ที่รับบทโดย บรูซ วิลลิส
ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 2000 จากการรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่  นักโทษผิวดำร่างยักษ์ที่มีพลังวิเศษ ที่ถูกข้อหาฆ่าข่มขืนเด็กหญิงผิวขาว 2 คน  ในเรื่อง The Green Mile คู่กับ ทอม แฮงค์ ซึ่งการแสดงครั้งนี้ของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นั้นทำได้อย่างดีเยี่ยม ด้วยการเป็นนักโทษชายที่มีรูปร่างใหญ่โตดูน่ากลัว ด้วยน้ำหนักตัวขณะถ่ายทำถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) แต่กลับมีจิตใจที่สุภาพ อ่อนโยน และขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ  นอกจากรางวัลออสการ์แล้ว ก็ยังมีชื่อเข้าชิงหลายรางวัลในสาขาเดียวกันนี้จากหลายรางวัล เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลสมาพันธ์นักแสดง,  รางวัลนักวิจารณ์บรอดคาสต์, รางวัลแซทเทิร์น และรางวัลแบล็ค รีล อวอร์ด เป็นต้น
ในปี ค.ศ. 2000 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้กลับมาร่วมงานแสดงอีกครั้งกับ บรูซ วิลลิส ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง The Whole Nine Yards ด้วยการรับบทเป็น มือปืนร่างยักษ์
ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่  Planet of the Apes ของทิม เบอร์ตัน ร่วมกับ มาร์ก วาห์ลเบิร์ก ในปี ค.ศ. 2001, The Scorpion King ในปี ค.ศ. 2002 ร่วมกับ เดอะ  ร็อก นักมวยปล้ำชื่อดัง, The Island ในปี ค.ศ. 2005 ร่วมกับ ยวน แม็คเกรเกอร์, สกาเล็ต โยแฮนสัน, Street Fighter: The Legend of Chun-Li  ด้วยการรับบทเป็น บัลร็อค ในปี ค.ศ. 2009 เป็นต้น  นอกจากนี้แล้วยังมีผลงานพากษ์ภาพยนตร์การ์ตูนอีกด้วย จากน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำเป็นเอกลักษณ์ เช่น Kung Fu Panda ในปี ค.ศ. 2008 เป็นต้น
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เสียชีวิตอย่างกระทันหันจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อเช้าวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 ที่โรงพยาบาลในลอสแอนเจลิส  หลังจากเข้ารับการรักษาตัวตั้งแต่เดือนกรกฎาคม รวมอายุได้ 54 ปี 

**อ้างอิง**
  ข้อมูลจากIMDb
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:บอดีการ์ด
เกคิ

เกคิ (激; Geki) เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ (ภาคแรก) ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายกับอิบุกิ โดยเกมเมอร์หลายรายสันนิษฐานว่าเกคิอาจจะเป็นบิดาของอิบุกิ รวมทั้งอาจจะเป็นอาจารย์ของบัลร็อก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการระบุข้อมูลที่แน่ชัดจากทางแคปคอม (ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ใช้วิชานินจึตสึโดยมีกรงเล็บเหล็กเป็นอาวุธในการต่อสู้ เช่นเดียวกับบัลร็อก ด้วยเช่นกัน

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ในมินิซีรีส์ สตรีทไฟท์เตอร์เลเจนด์ส: อิบุกิ ของUDON ไม่ได้มีการอ้างถึงเกคิโดยตรง หากแต่เป็นการระบุว่าทั้งหมดเป็นสมาชิกตระกูลชิโนบิ ในฉบับที่หนึ่ง เกคิเป็นมือสังหารรายหนึ่งที่เข้าโจมตีอิบุกิ แต่ก็ถูกกำจัดลงในเวลาต่อมา
ในเนื้อเรื่องต่างประเทศระบุว่าเกคิยังได้รับการจ้างวานให้ทำการลอบสังหารเก็น และชุนลี นอกจากนี้ยังมีการกล่าวว่าเกคิเป็นนินจาที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันกับที่อิบุกิอาศัยอยู่

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ชื่อ : เกคิ (激)- สัญชาติ : Japan

**อ้างอิง**
 นิตยสารเกมแม็กออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)- นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "เกคิ" -  เว็บไซต์บริษัทแคปคอมผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์ (ภาษาญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจา
pt:Anexo:Lista de personagens da série Street Fighter#Geki
พ็อลเทอร์ไกสท์

ไฟล์:Poltergeist-Therese Selles.jpg|thumb|200px|หน้าปกนิตยสาร La Vie Mysterieuse ของ
ฝรั่งเศสฉบับเดือนเมษายน ค.ศ. 1911 หน้าปกเป็นรูปปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์ 
พ็อลเทอร์ไกสท์ (Poltergeist, เสียงอ่าน) เป็นชื่อเรียกปรากฏการณ์ชนิดหนึ่ง ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยหลักการทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน คำว่า "พ็อลเทอร์ไกสท์" มาจากภาษาเยอรมันคำว่า "Poltern" หมายถึง "ก่อความรำคาญหรือเอะอะมะเทิ่ง" และคำว่า "Geist" หมายถึง "ผี" เมื่อรวมความแล้ว คำว่า "พ็อลเทอร์ไกสท์" พอจะแปลความหมายได้ว่า "ผีที่น่ารำคาญหรือส่งเสียงดัง"
ปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์จะแสดงออกด้วยการเคลื่อนข้าวของภายในบ้าน โดยที่ไม่มีใครไปเคลื่อนย้าย ซึ่งปรากฏการณ์เช่นนี้จะปรากฏในบ้านของโลกตะวันตก จึงมีความเชื่อกันว่าเป็นการกระทำของผี ซึ่งจะไม่ถึงขั้นหลอกหลอนมนุษย์จนขวัญผวา เพียงแค่ทำให้ตกใจเล่นเท่านั้น แต่ในบางกรณีก็อาจรุนแรงถึงขั้นทำให้ข้าวของเสียหายหรือเกิดเป็นรอยข่วน รอยกัดตามร่างกายมนุษย์ก็มี บางครั้งปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์อาจเกิดติดต่อกันเป็นวัน ๆ แต่นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่า พ็อลเทอร์ไกสท์ เป็นการกระทำที่เกิดจากมนุษย์เอง โดยเกิดจากความกดดัน โดยเฉพาะในวัยรุ่น เชื่อว่าเป็นลักษณะของการใช้พลังจิตแบบที่เคลื่อนย้ายสิ่งของ ที่เรียกว่าไซโคคิเนซิส (Psychokinesis) นั่นเอง โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ขณะที่นักวิชาการชาวญี่ปุ่น โอทสึ โยะชิฮิโกะ แห่งมหาวิทยาลัยวะเซะดะ ที่ศึกษาเรื่องเหนือธรรมชาติต่าง ๆ  เห็นว่า พ็อลเทอร์ไกสท์เป็นปรากฏการณ์ของพลาสมา คือ ไฟฟ้าสถิตที่ไหลวนอยู่ในอากาศ ซึ่งปรากฏการณ์แบบนี้เป็นปรากฏการณ์เดียวกับการเกิด "ลูกไฟวิญญาณ" หรือ "ฮิโตะดะมะ" (ญี่ปุ่น: 人魂) ตามความเชื่อของชาวจีนและชาวญี่ปุ่นนั่นเอง
พ็อลเทอร์ไกสท์ได้ถูกอ้างอิงในวัฒนธรรมร่วมสมัย โดยมีการเขียนเป็นนวนิยายในชื่อเดียวกันนี้ (ฉบับแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า "โพลเทอร์ไกสท์ผีเกเร") โดย เจมส์ คาห์น นักเขียนชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งต่อมาทางฮอลลีวูดก็ได้สร้างภาพยนตร์จากนวนิยายเรื่องนี้ด้วยในชื่อเดียวกัน อำนวยการแสดงโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก ในปีเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนต้องมีการสร้างต่อมาอีก 3 ภาค และสร้างเป็นซีรีส์ (ในชื่อภาษาไทยใช้ชื่อว่า "ผีหลอกวิญญาณหลอน") ซึ่งทำให้ทั้งโลกได้รู้จักกับปรากฏการณ์พ็อลเทอร์ไกสท์มากขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:สิ่งเหนือธรรมชาติ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาเยอรมัน
หมวดหมู่:ชนร่อนเร่

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์
หมวดหมู่:ระบบสังคม
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ

:"บทความบรรยายระบบการดำเนินชีวิตของผู้ไม่มีถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งเช่นโฮโบในสหรัฐอเมริกา"
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเคลื่อนที่
หมวดหมู่:ภาวะไร้ที่อยู่อาศัย
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:ภาวะไร้ที่อยู่อาศัย

หมวดหมู่:ความยากจน
หมวดหมู่:ระบบสังคม
หมวดหมู่:สภาวะความเป็นอยู่
หมวดหมู่:ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย

หมวดหมู่:ขบวนการทางสังคม
หมวดหมู่:ปรัชญาสังคม
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเคลื่อนที่

หมวดหมู่:การขนส่ง
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมย่อย
หมวดหมู่:วัฒนธรรม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมทางโบราณคดี
การจับจอง

สัญลักษณ์สากลสำหรับ “ผู้จับจอง”
การจับจอง (squatting) คือการยึดครองสถานที่หรือสิ่งก่อสร้างที่มักจะเป็นที่อยู่อาศัย ที่ “ผู้จับจอง” มิได้เป็นเจ้าของ หรือ มีสิทธิในการพำนักอาศัย นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันโรเบิร์ต นิวเวิร์ธกล่าวว่ามีผู้ที่อยู่ในสถานภาพของ “ผู้จับจอง” รวมด้วยกันราวหนึ่งพันล้านคนทั่วโลก ซึ่งเท่ากับประชากรหนึ่งในหกคนของประชากรโลกเป็น “ผู้จับจอง” แต่กระนั้นเคเซีย รีฟกล่าวว่า “การจับจองก็มิได้อยู่ในนโยบายหรือการโต้เถียงทางวิชาการในฐานะที่เป็นประเด็นปัญหา และ อาการ หรือ เป็นขบวนการเกี่ยวกับสังคม และ ที่อยู่อาศัย”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 949 Market (2002) - a zine by a group of people who squatted an abandoned pool hall in a very public way and created a community center in San Francisco. $2–3 cash to: Lara, 3288 21st St. PMB #79, San Francisco, CA 94110- Corr, A. (1999) No Trespassing! Squatting, Rent Strikes and Land Struggles Worldwide South End Press ISBN 0896085953- Cracking The Movement (1994) - Amsterdam squatter history and the movement's relation to the media. Also available  online- Cracking The System (2008) - A zine about squats and social centres in Europe inspired by the april2008 initiative. Also available  online date=2014-03-15 - Katsiaficas, G. (1999) The Subversion of Politics: European Autonomous Social Movements and the Decolonization of Everyday Life Humanity Books ISBN 1573924415 Also available  online date=2018-09-30 -  Survival Without Rent (1986) - A how to squat guide from NYC originally printed in 1986-  Squat The World (1995) - A story of 1995 squat evictions in New York City-  The ELF Squat Experiment date=2008-03-04  - An experiment in squatting large buildings.- Waterhouse, Richard (2005). The Vision Splendid: A Social and Cultural History of Rural Australia, Fremantle, Curtin University Books- War In The Neighborhood – a Graphic Novel about squatting on New York City's Lower East Side in the 1980s by World War 3 Illustrated artist and editor Seth Tobocman published by  Autonomedia- What's this place? (2008) - A booklet with stories from radical social centres in the United Kingdom and Ireland. Also available  online-  Squatters in £30m mansion in Park Lane, London

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Advisory Service for Squatters (UK) date=2010-04-23 -  South African Shack Dwellers' Movementfix-attempted=yes -  Special issue of Mute Magazine on global slums date=2011-12-20 -  Squat.net-  Squattercity Blog Blog by writer Robert Neuwirth, who lived in squatter communities across the developing world-  topf.squat.net Website of a German youth collective using the former, now abandonned, factory of Topf and Sons; maufacturers of the gas chambers and ovens for the Nazi death camps.-  Wasteland (UK) - Documentary about squatting by Will Wright-  Western Cape Anti-Eviction Campaign date=2022-08-12 -  Khayelitsha Struggles date=2009-08-03 -  Evacuation of the "B.A. Squat", Tel Aviv, Israel, November 21, 2007 date=2009-06-05 
หมวดหมู่:อาชญากรรม
หมวดหมู่:ภาวะไร้ที่อยู่อาศัย
หมวดหมู่:ความยากจน
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
Squatting

คำภาษาอังกฤษว่า squatting อาจหมายถึง- การจับจอง คือการยึดครองสถานที่หรือสิ่งก่อสร้างที่มักจะเป็นที่อยู่อาศัยที่ “ผู้จับจอง” มิได้เป็นเจ้าของเป็นต้น- การนั่งยอง ๆ
ตำบลโพธิ์ชัย (อำเภอพนมไพร)

ตำบลโพธิ์ชัย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด มีพื้นที่ 23,000 ไร่ (38.2 ตารางกิโลเมตร) ประชากร 7,631 คน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ชัยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2551
คำขวัญ
โพธิ์ชัยถิ่นอุดม
เที่ยวชมหนองผือใหญ่
เลื่องลือไกลสรภัญญะ
สรงน้ำพระธาตุโนนหนองฮาง
งามศร่างไหมหมี่ขิด
แหล่งผลิตเกลือสินเธาว์

**หมู่บ้าน**
ตำบลโพธิ์ชัย แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน ดังนี้- หมู่ที่ 1 บ้านโพธิ์ชัย- หมู่ที่ 2 บ้านหนองผือ- หมู่ที่ 3 บ้านหนองเหล็ก- หมู่ที่ 4 บ้านคำแดง- หมู่ที่ 5 บ้านหนองสมบูรณ์- หมู่ที่ 6 บ้านหนองศรีทอง- หมู่ที่ 7 บ้านสว่าง- หมู่ที่ 8 บ้านดอนบ่อ- หมู่ที่ 9 บ้านดอนแฮด- หมู่ที่ 10 บ้านหนองผือ- หมู่ที่ 11 บ้านหนองสีทอง- หมู่ที่ 12 บ้านทานตะวัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย date=2022-02-05 
โพธิ์ชัย
โพธิ์ชัย
หมวดหมู่:อำเภอพนมไพร
สมุหนายก

สมุหนายก คือ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือน เป็นเจ้ากรมมหาดไทย บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือ บรรดาศักดิ์ "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์" คู่กับสมุหกลาโหม อัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหาร เจ้ากรมกลาโหม บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายใต้ บรรดาศักดิ์ "เจ้าพระยามหาเสนาบดีวิริยภักดีบดินทร์"

**ประวัติ**
ตำแหน่งสมุหนายก ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา โปรดให้แบ่งหัวเมืองออกเป็น ฝ่ายเหนือ และฝ่ายใต้ โดยให้สมุหนายก มีอำนาจบังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือและสมุหกลาโหมบังคับบัญชาทางใต้ ทั้งกิจการฝ่ายทหารและพลเรือน ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ได้โปรดเกล้า ฯ ให้ปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน โดยตั้งกระทรวงขึ้นสิบสองกระทรวง มีเสนาบดีประจำทุกกระทรวง กรมมหาดไทยได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กระทรวงมหาดไทย สมุหนายกจึงถูกลดฐานะจากอัครมหาเสนาบดี ลงเป็นเสนาบดีเท่ากับเสนาบดีอื่น ๆ นับเป็นการสิ้นสุดตำแหน่ง สมุหนายก
ในสมัยอยุธยาตอนต้น การปกครองภายในราชธานี มีตำแหน่งเสนาบดีสำคัญสี่ตำแหน่ง เรียกว่า จตุสดมภ์ คือ เสนาบดีกรมเมือง หรือเวียง เสนาบดีกรมวัง เสนาบดีกรมคลัง และเสนาบดี กรมนา  ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991 - 2031)  ทรงปรับปรุงวิธีการปกครองส่วนกลาง โดยแบ่งขุนนางและไพร่พล ทั่วพระราชอาณาจักรออกเป็นสองฝ่ายคือ ฝ่ายพลเรือน และฝ่ายทหาร โปรดให้ตั้งกรมมหาดไทย ขึ้นโดยมีสมุหนายก เป็นเจ้ากรม และเป็นหัวหน้าข้าราชการฝ่ายพลเรือน มีหน้าที่ดูแลกิจการฝ่ายพลเรือน ในหัวเมืองต่าง ๆ ทุกเมือง รวมทั้งเสนาบดีจตุสมดภ์ด้วย ทรงตั้งกรมพระกลาโหม มีสมุหพระกลาโหม เป็นเจ้ากรม และหัวหน้าราชการฝ่ายทหาร มีหน้าที่ดูแลกิจการฝ่ายทหาร ในราชธานี และทุกหัวเมือง ทั้งสมุหนายก และสมุหกลาโหม มีฐานะเป็น อัครเสนาบดี และเป็นประธานในคณะลูกขุนฝ่ายทหารและพลเรือน ในยามศึกสงครามทั้งทหารและพลเรือน ต่างต้องทำหน้าที่ในการสู้รบป้องกันบ้านเมืองเช่นเดียวกัน
ตำแหน่งสมุหนายก มีบรรดาศักดิ์และราชทินนามเป็น "เจ้าพระยาจักรี" ศักดินา 10,000 มีตราพระราชสีห์ และตราจักร เป็นตราประจำตำแหน่ง เมื่อประชุมเสนาบดีทั้งหมด สมุหนายกจะเป็นประธานในการประชุม เพราะมีฐานะเป็นประมุขของเสนาบดี สมุหนายก มีหน้าที่ติดต่อกับประเทศราช ในนามของพระมหากษัตริย์ แต่ไม่มีอำนาจปกครอง
ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเพทราชา (พ.ศ. 2231 - 2246)  มีการแบ่งหัวเมืองในราชอาณาจักร ออกเป็นหัวเมืองฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ ให้สมุหนายกดูแลหัวเมืองฝ่ายเหนือ สมุหกลาโหม ดูแลหัวเมืองฝ่ายใต้ ในปลายสมัยอยุธยา ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ (พ.ศ. 2275 - 2301)  ได้มีการโอนอำนาจการปกครองหัวเมืองภาคใต้ ทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนให้แก่ เจ้าพระยาโกษาธิบดี เสนาบดีพระคลัง
ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้า ฯ ให้โอนอำนาจการปกครองหัวเมืองภาคใต้ คืนให้สมุหกลาโหม ตั้งแต่หัวเมืองชายทะเลแปดเมือง รวมทั้งเมืองสมุทรสงคราม ซึ่งเดิมขึ้นกรมมหาดไทย รวมเป็นเก้าเมือง ให้เจ้าพระยาพระคลัง ปกครองโดยแบ่งหัวเมืองภาคใต้ฝ่ายตะวันตก ซึ่งขึ้นกับเจ้าพระยาพระคลัง สิบเก้าเมือง ขึ้นกับสมุหนายก หนึ่งเมืองคือ เพชรบุรี รวมยี่สิบเมือง มาขึ้นกับสมุหกลาโหม
ในปี พ.ศ. 2437  ได้มี " ประกาศปันน่าที่กระทรวงกระลาโหม มหาดไทย" ขึ้น โดยให้กระทรวงมหาดไทย มีอำนาจหน้าที่บังคับบัญชาหัวเมืองทั้งปวง ในราชอาณาจักร

**รายนามสมุหนายก**

**สมัยอยุธยา === 

**สมัยธนบุรี**

**สมัยรัตนโกสินทร์**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:อัครเสนาบดี
หมวดหมู่:ขุนนางไทย
หมวดหมู่:ยศศักดิ์ไทย
หมวดหมู่:การพลัดถิ่น

รวมบทความที่เกี่ยวกับการโยกย้ายของประชากรที่มีชาติพันธุ์เดียวกันเป็นกลุ่มใหญ่ ที่อาจจะเกิดจากการถูกบังคับ หรือ เลือกที่จะกระทำการโยกย้ายโดยความตั้งใจของตนเองจากถิ่นฐานที่อยู่เดิมไปตั้งถิ่นฐานและกลายเป็นพลเมืองในดินแดนใหม่ที่มักจะไกลจากถิ่นฐานที่ตั้งอยู่เดิมอย่างถาวร การโยกย้ายอาจจะมีสาเหตุมาจากการบังคับให้โยกย้าย หรือจากปัญหาทางเศรษฐกิจ คำนี้ต่างกับการลี้ภัย (Refugee) ที่โดยทั่วไปจะเป็นการโยกย้ายไปตั้งถิ่นฐานเป็นการชั่วคราว
หมวดหมู่:การอพยพของมนุษย์
หมวดหมู่:ชนกลุ่มน้อย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์