Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ

สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ หรือนายสัมพันธ์ ไชยาโอนเป็นชาวจังหวัดแพร่เกิดเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 36) แพ้ 7

**ประวัติ**
สิงห์หนุ่มขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ชนะน็อค วิทย์ ศิษย์ฟ้าคำรณ ยก 2 ที่เวทีราชดำเนิน จากนั้นขึ้นชกชนะน็อครวดถึง 21 ครั้ง มีชนะคะแนน เดชอวยชัย เฉลิมศรี เพียงครั้งเดียวเท่านั้น จึงได้ขึ้นชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 9 ได้แชมป์มาครอง ต่อมาพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เมื่อชกแพ้คะแนนแกรี แกรี ที่ กรุงเทพฯ จากนั้นสิงห์หนุ่มยังชกชนะน็อครวดอีก รวมทั้งป้องกันแชมป์เวทีราชดำเนิน ชนะน็อค เขาชะโงก ศิษย์โสภา ยก 1 สิงห์หนุ่มจึงได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2537 ปรากฏว่า แพ้คะแนน คริส ซากิต ที่ ฟิลิปปินส์ ไม่ได้แชมป์ 
หลังจากนั้นสิงห์หนุ่มยังคงชกป้องกันแชมป์เวทีราชดำเนินได้อีก 3 ครั้ง และเดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา ยก 8 ต่อมา ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน ลัควา ชิม ไม่ได้แชมป์ ในปีเดียวกันนี้ สิงห์หนุ่มได้ไปชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮวน มานูเอล ชาเวซไปได้ แต่เมื่อกลับมาชกในไทย เขากลับเสียแชมป์เวทีราชดำเนินให้คำพูน เอื้อสัมพันธ์ ต่อมา สิงห์หนุ่มได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนแซมมวล ดูรันไปอีก จากนั้น สิงห์หนุ่มหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ชดช้อย ชูโชคชัย จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง 18 สิงหาคม 2536 ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 9
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 มีนาคม 2537 ชนะน็อค เขาชะโงก ศิษย์โสภา ยก 1
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 มีนาคม 2538 ชนะน็อค เขาชะโงก ศิษย์โสภา ยก 2
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 14 ธันวาคม 2538 ชนะน็อค เขาชะโงก ศิษย์โสภา ยก 8
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 22 ธันวาคม 2538 ชนะน็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 1
** เสียแชมป์ 9 เมษายน 2540 แพ้น็อค คำพูน เอื้อสัมพันธ์ ยก 7- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 30 กันยายน 2537 แพ้คะแนน คริส ซากิต (ฟิลิปปินส์) ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 17 พฤษภาคม 2540 แพ้คะแนน แซมมวล ดูรัน (ฟิลิปปินส์) ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท23 มี.ค. 2539 แพ้คะแนน ลัควา ชิม (มองโกเลีย) ที่ พาต้าหัวหมาก

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2015-03-28 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่ :แชมป์มวยสากลประเทศไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดแพร่
ถ้ำเพชร เอ็ม 100

ถ้ำเพชร เอ็ม 100 เป็นชาวจังหวัดกระบี่ สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) แพ้ 3

**ประวัติ**
ถ้ำเพชรชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 สิงหาคม 2533 ชนะน็อค เรืองศักดิ์น้อย ส. ประสิทธิ์ ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกที่สนามมวยเวทีลุมพินี และชกชนะตลอดจนมาแพ้ครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม 2537 โดยแพ้คะแนนยอดสนั่น ส.นันทชัย ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก จากนั้น ถ้ำเพชรได้ชกเป็นคู่มวยประกอบรายการป้องกันแชมป์โลกของทรงชัย รัตนสุบรรณอีกหลายครั้ง ซึ่งสามารถชกชนะ นิค เซียนทอย ฮิปโป กาลา และอัลซาท ทัควาคูลินได้ ทำให้ได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 24 มีนาคม 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ แมกนูตอฟ ไป 
หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ ถ้ำเพชรขึ้นชกชนะอีก 3 ครั้ง รวมทั้งได้ครองแชมป์มวยสากลของสนามมวยเวทีลุมพินี ชนะคะแนน มาพิชิต อุทัยเทวี แต่ก็ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากชกชนะ รอนนี่ ไบโอนาส เมื่อ 15 มีนาคม 2540 ที่ สตูล ถ้ำเพชรก็หยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 8 สิงหาคม 2543 แพ้คะแนน ปราบ ส.แสนยากร ที่ สุราษฏร์ธานี จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 มี.ค. 2539 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ แมกนูตอฟ (รัสเซีย) ที่ จ.ปทุมธานี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท 
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดกระบี่
เอก ดอนเจดีย์

เอก ดอนเจดีย์ นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 10) แพ้ 20 

**ประวัติ == 
เอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2527 แพ้คะแนน ชัชวาลน้อย ศิษย์วัดใจทม จากนั้น เอกขึ้นชกมาอย่างต่อเนื่อง โดยเป็นการชกกับนักมวยสากลชาวไทยเป็นส่วนใหญ่ เคยชกกับโนรี จ๊อกกี้ยิมเมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งเอกเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เอกได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเอกแพ้น็อค จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง ยก 6 ไม่ได้แชมป์ เอกขึ้นชิงแชมป์แก้มือกับจิมมี่อีกครั้งเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2532 คราวนี้เอกเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เอกไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2533 แพ้น็อค เอลอย โรฮาส ยก 4 และขึ้นชกป้องกันแชมป์เวทีราชดำเนิน ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 8 
เอกหยุดชกไปถึงสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2536 ไปชกแพ้น็อค จูน กอร์เรส ยก 6  ที่ ฟิลิปปินส์ เอกขึ้นชกอีกสองครั้ง แพ้น็อค สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ และโนรี จ๊อกกี้ยิม แล้วก็หยุดชกไปอีก กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2541 โดยเดินทางไปชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเฟเธอร์เวทที่จีน แพ้น็อค ชอย ชุลซู ยก 3 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง 17 มกราคม 2533 ชนะคะแนน จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 กันยายน 2533 ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 8
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 19 ส.ค. 2541 แพ้น็อค ชอย ชุลซู (เกาหลีเหนือ) ยก 3 ที่ เหวินโจว, จีน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2015-04-04 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่ :แชมป์มวยสากลประเทศไทย
วิชิต ชูวัฒนะ

วิชิต ชูวัฒนะ เป็นนักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 23


**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 18 สิงหาคม 2540 ชนะน็อค สมยงค์ เกียรติ ต.บริบูรณ์ ยก 7
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 มิถุนายน 2544 ชนะน็อค สุขสวัสดิ์ เกียรติชัยยงค์ ยก 2
** เสียแชมป์ 3 สิงหาคม 2545 แพ้คะแนน เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 30 ส.ค. 2541 แพ้น็อค บูลัน บูร์เกียโซ่ (อินโด) ยก 12  ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิค รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 19 พฤษภาคม 2543 แพ้น็อค อาร์เนล บาโรทิลโล (ออส) ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 17 ก.ย. 2544 แพ้น็อค โอซามุ ซาโตะ (ญี่ปุ่น) ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2014-04-19 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ฉลามดำ ศิษย์ตราษตระการ

ฉลามดำ ศิษย์ตราษตระการ  สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 2) แพ้ 11

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 26 ส.ค. 2542 แพ้น็อค เฟอร์นันโด ซากราโด (ฟิลิปปินส์) ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-28  
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
อดุลย์ ศรีโสธร

อดุลย์ ศรีโสธร มีชื่อจริงว่า ร้อยตำรวจเอก อดุลย์ สุขสำราญ  เกิดเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีสถิติการชกทั้งหมด 26 ครั้ง ชนะ 13 (น็อก 10) เสมอ 4 แพ้ 9

**ประวัติ**
อดุลย์ ศรีโสธร เป็นบุตรของนายชอบ นางสร้อย สุขสำราญ และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของ เด่น ศรีโสธร บิดาเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 4 ขวบ อดุลย์เรียนหนังสือจนจบชั้น ป. 4 ที่โรงเรียนในตำบลลาดขวางแล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จากนั้นต่อที่โรงเรียนช่างกลปทุมวันรหัสประจำตัว 5552 และโรงเรียนเทคนิคกรุงเทพ
ฝึกมวยครั้งแรกกับครูอุทัย ผละธัญญะ ขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี  อดุลย์เป็นที่รู้จักเมื่อได้ครองแชมป์มวยรอบรุ่นจ้าวแผ่นดิน ชนะคะแนน คีรีศักดิ์ บาร์โบส เมื่อ พ.ศ. 2501 จากนั้นได้ครองแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีลุมพินี และแชมป์รุ่นไลท์เวทของเวทีราชดำเนิน และยังชกชนะอภิเดช ศิษย์หิรัญ ดาวรุ่งในขณะนั้นได้ด้วย นอกจากนั้น อดุลย์ยังเคยชกกับซิงก้า นักมวยปล้ำชาวปากีสถาน โดยอดุลย์ชกแบบมวยไทย ซิงก้าชกแบบมวยปล้ำ ผลปรากฏว่าอดุลย์ใช้หมัดต่อยซิงก้าแพ้น็อคไปอย่างง่ายดาย
จนกระทั่ง พ.ศ. 2506 อดุลย์หาคู่ชกในแบบมวยไทยไม่ได้จึงหันไปชกมวยสากล ได้เป็นแชมป์รุ่นไลท์เวททั้งของเวทีลุมพินีและราชดำเนิน และมีชื่อเป็นรองแชมป์โลกด้วย มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์ OPBF 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงกลับมาชกมวยไทยอีกครั้ง แต่การกลับมาคราวนี้ อดุลย์ไม่โด่งดังเหมือนเดิม ชกแพ้นักมวยที่เขาเคยชนะมาแล้วอย่าง อภิเดช ศิษย์หิรัญ เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต และแพ้ วิชาญ ส.พินิจศักดิ์ถึง 4 ครั้ง
พ.ศ. 2510 อดุลย์ขึ้นชกมวยสากลครั้งสุดท้ายแพ้คะแนน สุรพรชัย เจริญเมือง จากนั้นขึ้นชกมวยไทยอย่างเดียวจนแพ้คะแนนมงคลเดช พิทักษ์ชัยเมื่อ พ.ศ. 2511 จึงแขวนนวม แล้วไปรับราชการเป็นตำรวจทางหลวง กระทั่งเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำ ที่ทางหลวงสายเอเชียในจังหวัดชัยนาท เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ขณะที่มีอายุเพียง 36 ปี

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
** ชิง, 7 มิถุนายน 2505 ชนะน็อค แดนชัย ยนตรกิจ ยก 6
** ป้องกันครั้งที่ 1, 21 มีนาคม 2506 ชนะน็อค สมเกียรติ เกียรติเมืองยม ยก 5
** ป้องกันครั้งที่ 2, 8 พ.ค. 2506 ชนะน็อค อดิศักดิ์ อิทธิอนุชิต ยก 9
** ป้องกันครั้งที่ 3, 15 ส.ค. 2506 ชนะคะแนน อิศรศักดิ์ พันท้ายนรสิงห์
** เสียแชมป์, 23 ก.ค. 2510 แพ้คะแนน สุรพรชัย เจริญเมือง- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 14 ก.พ. 2506 แพ้แตก เบิร์ต โซโมดิโอ (ฟิลิปปินส์) ยก 7 ที่ เวทีราชดำเนิน
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท เมื่อ 9 พ.ย. 2506 แพ้แตก เบิร์ต โซโมดิโอ (ฟิลิปปินส์) ยก 10 ที่ ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes - ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: “แชมป์มงกุฏเพชร” อดุลย์ ศรีโสธร จากยอดมวยไทยไปเป็นรองแชมป์โลก. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 847 ธันวาคม 2543 หน้า 42 – 45
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
ยอดสิงห์ ชูวัฒนะ

ยอดสิงห์ ชูวัฒนะ เป็นชาวจังหวัดสิงห์บุรี  เกิดเมื่อ  21 มีนาคม พ.ศ. 2517 เสียชีวิตเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2545 หลังจากชกแพ้น็อค มาซามิตสุ อิเคดะ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่นเพียง 4 วัน รวมอายุได้ 28 ปี สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 4 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 9 ธันวาคม 2541 ชนะน็อค เด่นชนะ เอสเควียิม ยก 2 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มกราคม 2545 ชนะน็อค สิงห์ดำ มนต์สายชล ยก 8
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 9 ส.ค. 2543 เสมอกับ เจส มาคา (ฟิลิปปินส์) ที่ ฟิลิปปินส์

**อ้างอิง**
 สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-26  
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:นักมวยที่เสียชีวิตจากการชกมวย
นรสิงห์ เกียรติประสานชัย

นรสิงห์ เกียรติประสานชัย หรือ เสนอ เกตุรัมย์ เกิดเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 14) เสมอ 1 แพ้ 14

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท 
** ชิง 8 กันยายน 2547 ชนะน็อค สายชล อ.เอื้อสุวรรณ ยก 5
** สละแชมป์- แชมป์ประเทศไทยรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
** ชิง 28 มิถุนายน 2550 ชนะน็อค เพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์ ยก 1
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 เมษายน 2551 ชนะน็อค เพชรคลองไผ่ สธารทิพย์ ยก 7 - เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 23 พ.ค. 2547 แพ้คะแนน โฮซูมิ ฮาเซงาวะ(ญี่ปุ่น) ที่ โคเบะ, ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 มิถุนายน 2551 แพ้คะแนน โคโนสุเกะ โตมิยามา (ญี่ปุ่น) ที่ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
ปลาตะเพียนขาว

ปลาตะเพียนขาว หรือ ปลาตะเพียนเงิน หรือที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า ปลาตะเพียน (Barbonymus gonionotus)  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเหมือนปลาในวงศ์ปลาตะเพียนทั่วไป ตัวมีสีเงินแวววาว ด้านหลังมีสีคล้ำเล็กน้อย ด้านท้องสีจาง ครีบอื่น ๆ มีสีเหลืองอ่อน ภาคอีสานเรียกว่า "ปลาปาก"
ปลาตะเพียนขาวเป็นปลาพื้นเมืองของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ นับเป็นปลาน้ำจืดที่คนไทยรู้จักดี และอยู่ในวิถีชีวิตความเป็นอยู่มาแต่โบราณ เช่น ปลาตะเพียนใบลาน มีการเลี้ยงปลาชนิดนี้ในประเทศมานานกว่า 30 ปี และถูกนำพันธุ์ไปเลี้ยงยังต่างประเทศ เช่น มาเลเซีย, บอร์เนียว, อินโดนีเซีย แม้ว่าในประเทศเหล่านี้จะมีปลาชนิดนี้อยู่ในธรรมชาติแล้วก็ตาม ขนาดโดยเฉลี่ย 36 เซนติเมตร (พบใหญ่ที่สุด 90 เซนติเมตร น้ำหนัก 13 กิโลกรัม ที่มาเลเซีย) พบชุกชุมในทุกแหล่งน้ำทุกภาคของไทย ยกเว้นแม่น้ำสาละวิน อยู่กันเป็นฝูง ชอบที่น้ำไหลเป็นพิเศษ เป็นปลากินพืช, แมลง และสัตว์หน้าดิน นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะตัวที่เป็นปลาเผือก ซึ่งเรียกกันว่า "ปลาตะเพียนอินโด" นิยมเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์เก็บกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือหรือเก็บตะไคร่น้ำและปรสิตในตู้ หรือแม้กระทั่งเลี้ยงเป็นปลาลูกไล่ของปลาใหญ่กว่า หรือเลี้ยงเพื่อทดสอบค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำ (pH) หรือความเข้มข้นของคลอรีน ก่อนที่จะปล่อยปลาที่จะเลี้ยงจริงลงไป เนื่องจากเป็นปลาที่มีราคาถูก หาซื้อได้ง่าย และมีความไวต่อคุณภาพน้ำ 
มีการผสมพันธุ์และวางไข่ในช่วงฤดูฝน ตัวเมียเมื่อถึงสภาพสมบูรณ์ ลำตัวจะอวบอ้วนและใหญ่กว่าตัวผู้ถึง 2–3 เท่า ตัวผู้บริเวณข้างแก้มจะมีตุ่มคล้ายสิวอันเป็นเอกลักษณ์ของปลาในวงศ์ปลาตะเพียน ตัวเมียใช้เวลาอุ้มท้องจนกระทั่งวางไข่ประมาณ 1 เดือน ปัจจุบันมีการเพาะพันธุ์ปลาเพื่อนำไปปล่อยในแหล่งน้ำต่าง ๆ
มีการนำมาทำเป็นอาหาร เช่น ปลาตะเพียนต้มเค็มหรือปลาส้ม นับว่าเป็นตำรับที่มีชื่อมากของปลาชนิดนี้ แต่เป็นปลาที่มีก้างมาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Livelihood Opportunities for Upland Aquaculture- Maximising the benefits of aquaculture in Cambodia’s Svay Rieng province
ตะเพียนขาว
ตะเพียนขาว
ตะเพียนขาว
ตะเพียนขาว
ตะเพียนขาว
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ปลาบัว

ปลาบัว ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labeo dyocheilus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  มีรูปร่างคล้ายปลากา (L. chrysophekadion) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน  แต่มีส่วนหัวโตกว่า และมีจะงอยปากหนายื่นออกที่ปลายมีตุ่มเล็ก ๆ กระจัดกระจาย ปากค่อนข้างกว้างและเป็นรูปโค้งอยู่ด้านล่างของจะงอยปาก โดยมีส่วนหนังด้านบนคลุม ตามีขนาดเล็กอยู่ค่อนไปทางด้านบน มีหนวดสั้น ๆ 2 คู่ ลำตัวค่อนข้างกลม ครีบหลังเล็ก ไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบหางเว้าลึก ปลาวัยอ่อนมีสีเงินวาว โคนหางมีจุดสีดำเห็นชัดเจน ขนาดโดยเฉลี่ย 50 เซนติเมตร หากินโดยแทะเล็มตะไคร่หรือสาหร่ายที่เกาะตามโขดหินหรือลำธารที่น้ำไหลเชี่ยว
เป็นปลาที่พบน้อย พบตั้งแต่แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำโขง พบได้น้อยที่แม่น้ำเจ้าพระยา
ปลาบัวมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หว้าซวง", "สร้อยบัว" หรือ "ซวง" ในเขตแม่น้ำเพชรบุรีเรียก "งาลู"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาบัว date=2007-03-12 
บัว
บัว
บัว
บัว
บัว
บัว
ปลาซิวอ้าว

สำหรับปลานางอ้าวชนิดอื่น ดูได้ที่ ปลาน้ำหมึก และปลาสะนาก
ปลาซิวอ้าว (Apollo shark) เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Luciosoma bleekeri อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Danioninae มีรูปร่างค่อนข้างเพรียว ลำตัวค่อนข้างกลม ส่วนหัวและจะงอยปากยื่นยาว ปากกว้าง ไม่มีหนวด ตาโต เกล็ดใหญ่ ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน ด้านหลังสีคล้ำ มีแถบสีดำพาดตามแนวยาวของลำตัวตั้งแต่ตาไปจนถึงโคนหาง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร มักอาศัยเป็นฝูงเล็ก ๆ หากินใกล้ผิวน้ำ กินปลาเล็กและแมลงเป็นอาหาร ส่วนมากพบในแม่น้ำ ตั้งแต่แม่น้ำแม่กลองจนถึงแม่น้ำโขง มักบริโภคโดยการปรุงสด และทำปลาร้า และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาซิวอ้าว ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลานางอ้าว" หรือ "ปลาอ้ายอ้าว" หรือ "ปลาซิวควาย" เป็นต้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
ซิวอ้าว
สวิตช์ฟุต

สวิตช์ฟุต (Switchfoot) เป็นวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟร็อก จากแซนดีเอโก ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สมาชิกปัจจุบันคือ Jon Foreman (ร้องนำ, กีต้าร์) และ Tim Foreman (เบส) ร่วมด้วย Jerome Fontamillas (คีย์บอร์ด) และ Chad Butler (กลอง) และ Drew Shirley (กีตาร์) มีเพลงที่เป็นที่รู้จักคือเพลง "Meant to Live" และ "Dare You to Move"

**ประวัติ**
จุดเริ่มต้นของ Switchfoot เกิดจากการพบกันของ Jon และ Chad ซึ่งต่างก็เป็นนักเล่นกระดานโต้คลื่นที่เข้าร่วมการแข่งขันในระดับชาติ โดยทั้งคู่อยู่คนละทีมกัน แต่ด้วยความสนใจในด้านดนตรีที่ตรงกันจึงทำให้ทั้งคู่ร่วมกันฟอร์มวง Switchfoot ขึ้นมา ซึ่งชื่อวง “Switchfoot” ก็มาจากศัพท์เทคนิคในการเล่นกระดานโต้คลื่นอีกด้วย
สวิตช์ฟุตมีผลงานกับสังกัดอินดี้มาแล้ว 3 ชุดคือ Legend Of Chin (1997), New Way To Be Human (1999) และ Learning To Breath (2000) ซึ่งก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีด้วยยอดขายกว่า 400,000 ก๊อปปี้ รวมทั้งได้รับรางวัล ASCAP San Diego Music Award ในปี 2001 และ 2002 ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ไม่ธรรมดาเลยสำหรับวงอินดี้
นอกจากนี้บทเพลงของ Switchfoot ยังถูกนำไปใช้ประกอบรายการโทรทัศน์อย่าง Dawson’s Creek และ Felicity อีกด้วย รวมทั้งภาพยนตร์อย่าง “A Walk To Remember” ที่นำแสดงโดยแมนดี มัวร์ ซึ่งในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ โดย Jon ยังได้รับเชิญให้ร้องเพลง “Someday We’ll Know” คู่กับแมนดี มัวร์อีกด้วย

**The Beautiful Letdown**
The Beautiful Letdown ซึ่งถือเป็นอัลบั้มแรกที่ออกจำหน่ายภายใต้สังกัดเมเจอร์อย่าง Sony Music ซึ่งทำให้สวิตช์ฟุตได้รับโอกาสในการทำงานที่มากกว่าเดิม โดยในอัลบั้มนี้พวกเขาได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ John Fields (ที่เคยร่วมงานกับ Andrew WK และ Evan & Jaron มาแล้ว) รวมทั้งทีมงานชั้นเยี่ยมอย่าง Chris Lord-Aldge (Goo Goo Dolls) , Tom Lord-Aldge (Rolling Stone และ Blink 182) และ Jack Joseph Puig (John Mayer, No Doubt)
“Meant To Live” ซิงเกิลแรกของอัลบั้มซึ่งติดอันดับ Top 20 ในบิลบอร์ด และยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ ไอ้แมงมุม 2 อีกด้วย

**Nothing Is Sound**
อัลบั้มนี้ได้มีสมาชิกเพิ่ม 1 คนคือ Drew Shirley (กีตาร์) เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการในปี 2005
อัลบั้ม Nothing Is Sound ออกวางขายในอเมริกา วันที่ 13 กันยายน 2005 โดยมีเพลง "We Are One Tonight" ออกอากาศต้นปี 2006 อัลบั้มชุดนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ด 200
อัลบั้มชุดต่อไป Oh! Gravity. ออกจำหน่าย 26 ธันวาคม 2006

**ผลงาน**

**อัลบัม**
 The Legend of Chin (1997)- New Way to Be Human (1999)- Learning to Breathe (2000)- The Beautiful Letdown (2003)- Nothing Is Sound (2005)- Oh! Gravity. (2006)- Hello Hurricane (2009)- Vice Verses (2011)- Fading West (2014)- Where the Light Shines Through (2016)- Native Tongue (2019)

**ซิงเกิล**

**ดีวีดี**
 Switchfootage - (2003) - Live in San Diego - (2004) - The Beautiful Letdown - DualDisc (DVD side)  - (2004)- Feet Don't Fail Me Now - (2005)- Nothing Is Sound - DualDisc (DVD side)  - (2005)- Switchfootage 2 - (2006)

**อันดับอัลบัมบนชาร์ตบิลบอร์ด**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีโพสต์-กรันจ์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย

รายนามเสนาบดีกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย

**รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง**

**เสนาบดีกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2475)**

**รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2475 - ปัจจุบัน)**
คณะผู้ก่อการรัฐประหาร

**อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่ยังมีชีวิตอยู่**
ปัจจุบันมีอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่ยังมีชีวิตอยู่ 14 คน ได้แก่

**ดูเพิ่ม**
 รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย- รายนามผู้บัญชาการทหารสูงสุด- รายนามผู้บัญชาการทหารบก- รายนามผู้บัญชาการทหารเรือ- รายนามผู้บัญชาการทหารอากาศ- รายนามผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ- รายนามสมุหราชองครักษ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไทยdate=2011-08-14 -  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย-  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของไทย date=2016-11-18 
กลาโหม
หมวดหมู่:ตำแหน่งทางการทหาร
หมวดหมู่:กระทรวงกลาโหม (ประเทศไทย)
*
ถนนลาดยาง

การก่อสร้างถนนลาดยาง เครื่องจักรเทผิวหน้ายางมะตอย ที่ส่งมาจากรถดัมป์
ถนนลาดยาง (Pavement) เป็นถนนที่สร้างขึ้นมาจากยางมะตอยชนิดแอสฟัลต์คอนกรีต 
พื้นผิวลาดยางนิยมใช้ในถนนทั่วไปรวมถึงลานที่จอดรถและสนามบินเนื่องจาก ค่าก่อสร้างที่ถูกกว่าถนนคอนกรีตหลายเท่าตัว ในขณะเดียวกันอายุการใช้งานก็น้อยกว่าเช่นกัน โดยเมื่อใช้ไประยะหนึ่งจำเป็นต้องมีการปรับปรุงผิวหน้าถนน โดยทำการเทยางมะตอยเพิ่มเพื่อให้ผิวหน้าถนนได้ระดับ ในขณะเดียวกันถนนคอนกรีตหลายแห่งได้มีการปรับปรุงผิวถนน โดยการเปลี่ยนเป็นถนนลาดยางแทนที่เนื่องจาก ค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงน้อยกว่า
ลักษณะของถนนลาดยางแตกต่างกับถนนคอนกรีต จะมีสีเข้มเนื่องจากสีของยางมะตอย และบริเวณตลอดความยาวถนน จะไม่มีรอยต่อระหว่างช่วงซึ่งถนนคอนกรีตใช้ในการรับการขยายและหดตัวของผิวหน้า

**วิธีการทำถนนลาดยางสมัยก่อน**
ในการทำถนนลาดยางสมัยก่อนนั้นจะทำโดยการเอายางมะตอยไปเคี่ยวจนเหลวจากนันก็นำไปเทราด ในถนนที่อัดแน่นด้วยหินกรวดจากนั้น ก็นำหินกรวดที่มีขนาดเล็ก มาเททับอีกรอบแล้วทำการบดทับให้แน่นอีกครั้ง

**ดูเพิ่ม**
 ถนน- การคมนาคม
ล
หมวดหมู่:การก่อสร้างถนน
แมด แพ็ค อิท

แมด  แพ็ค   อิท (Mad Pack It) เป็นวงดนตรีร็อคจากอุดรดิตถ์ มีอัลบั้มเต็มออกมาสองชุด EP หนึ่งชุด มีเพลงอันเป็นที่รู้จัก รักในสันดาน , แม้ อยู่เพื่อตัวเอง , ไม่รู้ทำไม ก่อนจะห่างหายจากวงการเพลงไป 10 ปี ล่าสุดได้อยู่ในค่ายเพลง The Townhouse Music 

**ประวัติ**
สมาชิกทั้งหมดเกิดที่อุตรดิตถ์ เบียร์ แบงค์ และ ดิม ซึ่งขณะนั้นทั้งหมดเรียนอยู่ที่สถาบันราชภัฎอุตรดิตถ์ และก่อตั้งวงกันมาก่อนตั้งแต่ปี 2542 โดยใช้ชื่อวงว่า Pack It จากนั้นก็มี บอย เข้ามาร่วมวง เนื่องจากทางวงประทับใจในลีลาการเล่นกีต้าร์ที่บอยแสดงในงานรับน้อง โดยตกลงให้บอยเป็นนักร้องนำด้วย แต่บอยก็รักการเล่นกีต้าร์มากกว่า จึงได้เสนอเพื่อนสนิทชื่อ บอล แทน แต่บอลก็ต้องผ่านด่านการคัดเลือกความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นการร้องการลองแต่งเพลง จนในที่สุดทั้งหมดก็รวมกันเป็นวง พร้อมชื่อใหม่ว่า ”MAD PACK IT” ในปี 2543 แล้วก็ตระเวณเล่นตามงานในวิทยาลัย จนเกิดความคิดที่ว่าอยากมีเพลงของตัวเอง แล้ว บอล ก็ได้แต่งเพลงชุดแรกขึ้น นั่นก็คือเพลงคำถาม / ศพในกระดาษ พร้อมกับที่อยากจะพิสูจน์ฝีมือ จึงได้ตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าและความฝันยัดใส่กระเป๋านั่งรถไฟมาที่อินดี้คาเฟ่โดยที่ไม่มีแม้แต่เดโม่ แต่ทางค่ายให้ลองนำเสนอผลงานโดยการใช้กีต้าร์เล่นสดโชว์ จากนั้น...ก็เกิดเป็นหนึ่งในศิลปินใน Interlude 2 ที่เป็นอัลบั้มรวมศิลปินของค่าย
ไม่นานเกินรอ หลังจากที่ได้ลองชิมลางกับกระแสคนฟังแล้ว ต้นปี 2545 ได้ออกอัลบั้มเต็มชุดแรกชื่ออัลบั้มว่า ”MAD PACK IT — THE ALBUM” มีเพลงดังอย่างเพลงรักในสันดาน และเพลงแม้ สามารถสร้างชื่อขึ้นได้ จึงเกิดอัลบั้มชุดที่ 2 ”MAD PACK IT — APEVOLUTION” มีเพลงดังอย่างเพลงกวนตีน เพลงเลิก ด้วยฝีมือที่จัดจ้านขึ้นทำให้ได้รับความสนใจและเสียงตอบรับอย่างเกินความคาดหมาย มาวันนี้ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า ”MAD PACK IT” เป็นวงที่มีความสามารถ ไม่ว่าจะเป็นเอ็นเตอร์เทนคนดูหรือจะเป็นลีลาการเล่นสดบนเวทีที่ไม่เคยทำให้คนดูผิดหวัง จึงเกิดกระแสเรียกร้องคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบขึ้นเมื่อปี 2547 ชื่อว่า ”MAD PACK IT X-TREAM CONCERT” ซึ่งถือเป็นอีกหนึ่งผลงานที่การันตีความสำเร็จของ MPI ได้อย่างดี

**สมาชิก**
 สมาชิกปัจจุบัน- เจษฏา เลี้ยงเชื้อ (บอล) ร้องนำ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)- พรพัฒน์ ฤทธิชัย (แบงค์) กีต้าร์ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)- เดชา มาลี (บอย) กีต้าร์ (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)- ภาคี นาวี (โย) เบส (พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน)- อัครเทพ ฤทธิชัย (เบียร์) กลอง (พ.ศ. 2545 - ปัจจุบัน)
 อดีตสมาชิก- ราวินทร์ เลี้ยงเชื้อ (ดิม) เบส (พ.ศ. 2545 - 2557)

**ผลงาน**

**Mad Pack It (พ.ศ. 2545)**
# คำถาม
# ฉี่ม่วง
# แม้
# เมื่อไหร่จะตายซะที
# ไม่เชื่อหรอก
# รักในสันดาน
# ศพในกระดาษ
# นับ 1-5
# Destroy Me
# ล่องลอยในฝัน

**Apevolution (พ.ศ. 2547)**
# กวนตีน
# อยู่เพื่อตัวเอง
# (มึง) เอาอะไรมาใส่หัวกู
# No Fear
# เงิน
# ลิง
# เลิก
# ครอบงำ
# Suicide
# คำ
# อ้วก

**Feeling & Reasons (E.P.) (พ.ศ. 2548)**
# เหยื่อ
# ไม่รู้ทำไม
# ลุมพินี
# Your ID
# ลำบากใจ
# หนวกหู

**ซิงเกิ้ล**

**2558**
 รีบ- คำให้การ

**2560**
 ศาสดา

**2561**
 อวสาน

**คอนเสิร์ต**
# MAD PACK IT X-TREAM CONCERT (พ.ศ. 2547)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.thaiinfonet.com/user/madpackit/ date=2006-06-13  - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Mad Pack It
แต่เว็บไซด์นี้มีอายุการใช้งานเพียงหนึ่งปี คือในปี 2548 เท่านั้น แล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย โดยที่เว็บมาสเตอร์ก็ไม่ทราบสาเหตุ- https://www.facebook.com/pages/Mad-Pack-It/210277335671741?id=210277335671741&sk=info
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
กัลกิ

กัลกิ (กัลกะ, กลฺกิ; कल्कि) บางครั้งเรียก กัลกิน เป็นอวตารที่ 10 ตามคำทำนาย และอวตารสุดท้ายของพระวิษณุในศาสนาฮินดู ตามจักรวาลวิทยาของไวษณพ กัลกิถูกกำหนดให้ปรากฏตัวในตอนท้ายของกลียุค ยุคสุดท้ายของสี่ยุคในวัฏจักรการมีอยู่ (Krita) การมาของพระองค์ถือเป็นจุดสิ้นสุดกลียุคและเป็นจุดเริ่มต้นขอสัตยยุค ยุคที่ดีที่สุด ก่อนที่จักรวาลจะสลายไปในที่สุด (มหาประลัย)
ในปุราณะ กัลกิถูกวาดเป็นอวตารผู้ที่จะมาฟื้นคืนการมีตัวตนด้วยการยุติช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดของอธรรม และฟื้นฟูธรรม พระองค์ได้รับการพรรณาว่าขี่ม้าขาวนามว่า เทวทัตต์ (Devadatta) และถือดาบเพลิง การพรรณนาถึงกัลกินั้นแตกต่างกันไปในแต่ละปุราณะ และเรื่องเล่าของพระองค์ยังพบได้ในศาสนาอื่น ๆ ด้วย เช่นใน Kalachakra-Tantra ของศาสนาพุทธแบบทิเบต และตำราซิกข์

**ศัพทมูลวิทยา**
พระนามกัลกิมาจากคำว่า กาล ที่หมายถึง "เวลา" (กลียุค) คำเดิมอาจหมายถึง Karki (ขาว, จากม้า) ที่แผลงไปเป็นกัลกิ ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากเอกสารตัวเขียนมหาภารตะเท่าที่ค้นพบสองฉบับ (เช่น เอกสารตัวเขียน G3.6) บทโองการสันสกฤตกล่าวถึงการจุติของ Karki
กัลกิ

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Kalki
*Narasangsa
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
เอริ คาเม

เอริ คาเม (Kamei Eri, เกิดวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ

**ประวัติการทำงาน**
คาเมได้เข้าร่วมโครงการคัดเลือกสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะ คือ "เลิฟออดิชัน 2002" (Love Audition 2002) ในช่วงปลายปี 2002 และต่อมาวันที่ 19 มกราคม 2003 เธอได้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 6 ของกลุ่ม ร่วมกับซายูมิ มิจิชิเงะ (道重さゆみ) และเรนะ ทานากะ (田中れいな)
เธอปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 6 ในซิงเกิลที่ 19 "ชาบงดามะ" รวมไปถึงเป็นหนึ่งในสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะซากูรางูมิ
วันที่ 15 ธันวาคม 2010 คาเมได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับ หลี่ ฉุนและเฉียน หลิน สมาชิกรุ่นที่ 8 หลังจากที่สึงกุได้เขียนบล็อกประกาศเมื่อวันที่ 8 สิงหาคมของปีเดียวกัน

**ผลงาน**
ผลงานที่คาเมมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ


**สมุดรวมภาพ**
 21 ธันวาคม 2004 Kamei Eri (亀井絵里)- 16 กันยายน 2005 DAYS- 26 พฤษภาคม 2006 17sai (17才)- 28 กุมภาพันธ์ 2007 Love-Hello! Kamei Eri in Phuket (ラブハロ! 亀井絵里 in プーケット)- 10 ตุลาคม 2007 MAPLE- 3 เมษายน 2008 ERI- 23 ธันวาคม 2008 20 (Hatachi) (20 (はたち))- 25 กุมภาพันธ์ 2010 sweet- 26 กันยายน 2010 Eririn (えりりん)- 10 ธันวาคม 2010 THANKS
หมายเหตุ

**ภาพยนตร์**
 2003 Hoshizuna no Shima, Watashi no Shima ~Island Dreamin'~ (星砂の島、私の島 ~アイランド・ドリーミン~)

**ละคร**
2010 Hanbun Esper (半分エスパー)
*2010 Nihonjin no Shiranai Nihongo (日本人の知らない日本語)

**อนิเมะ**
2009–2010 Jewelpet (ジュエルペット)

**ดีวีดี**
14 มีนาคม 2007 Love Hello! Kamei Eri DVD (ラブハロ!亀井絵里DVD)
*14 มกราคม 2009 20 DREAMS
*3 มีนาคม 2010 too sweet Eri
*13 พฤศจิกายน 2010 Morning Musume Kamei Eri Sotsugyou Memorial (モーニング娘。亀井絵里 卒業メモリアル)
*18 ธันวาคม 2010 Arigatou (ありがとう)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เฮลโล! โปรเจกต์- มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
การบันทึกภาพบนแผ่นดีบุก

ภาพบนแผ่นดีบุกของผู้ชาย
การบันทึกภาพบนแผ่นดีบุก (Tintype process)

**ประวัติ**
ในปี 1856 วันที่ 19 กุมภาพันธ์ Hamilton Smith ได้จดสิทธิบัตรกระบวนการผลิตTintype process Smithสนใจงาน Daguerreotype เป็นอย่างมากจึงนำหลักการดาแกมาพัฒนา Tintypeเป็นที่นิยมมากตั้งแต่ปี 1856 ในช่วงสงครามโลกได้มีการถ่ายภาพแล้วส่งทางไปรษณีย์ไปหากันอย่างมาก ไปจนถึงปี 1950Tintype ได้เริ่ม หายไป เพราะการใช้ฟิมเริ่มเป็นที่นิยมมากกว่า แต่ในปัจจุบันยังมีช่างภาพที่ยังชอบและยังมีศิลปินนิยมอยู่ Tintype ( ทินไทพ์ tin ที่แปลว่าดีบุก ) มีอีกชื่อเรียกหนึ่งเรียกว่า ferrotype( เฟอร์โรไทพ์ ferro ที่แปลว่าเหล็ก) และ melainotype (มิเลนโนไทพ์ ) จริงๆแล้ว ชื่อเดิมคือ Melainotype ที่เรียกว่า Tintypes เพราะ วัสดุที่ใช้เป็นแผ่นดีบุก ภาษาอังกฤษแปลว่า tin
Peter Neffได้สืบช่วงต่อจากSmith ซึ่ง Neffได้เป็นผู้พัฒนาและเป็นผู้คิดค้นร่วมกับSmith ได้ตั้งชื่อกระบวนการนี้ในตอนแรกว่า Melainotype ในปี1856 วันที่19 กุมภา แต่ไม่ได้จดสิทธิบัตรไว้ ในตอนหลัง Neff ได้คิดค้น Ferrotype และ Papertype ทำให้ราคาถูกลงไปอีก เพราะวัสดุที่ใช้เป็นกระดาษแทนแผ่นเหล็กในตอนแรกนิยมเรียกกันว่าFerrotype ในปลายปี 1860 เริ่มเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Tintype
Tintypeมีเป็นล้านรูปในอเมริกาเพราะเป็นที่นิยมมาก tintype จะนิยมใช้กันมากในหมู่นักถ่ายภาพตามท้องถนน และนักท่องเที่ยว tintypeจะนิยมใช้สำหรับพวกงานถ่ายภาพคน เนื่องจากมีราคาค่อนข้างถูก และมีขบวนการสำเร็จรวจเร็ว ภาพปรากฏไว แต่เรื่องคุณภาพของความละเอียดภาพไม่ดีเท่าวิธีการถ่ายภาพอื่นๆ tintypeนิยมทำเป็น ล็อกเก็ต จี้ห้อยคอ เพราะมีขนาดเล็กมากเราจึงเรียกภาพขนาดนี้ว่า Gem size

**Dating the Tintype**
 1856-1860 Neff เรียก process นี้ว่า Melainotype- 1861-1863 Civil war ได้มีการใช้ Tintype เป็นอย่างมากเนื่องด้วยวัสดุไม่พังง่ายไม่แตกหัก ทำให้มีการส่งรูปทาง ไปรษณีย์เป็นจำนวนมาก- 1870-1885 ได้มีบริษัท Phonix Plate Co.ได้ทำเพลทสีน้ำตาลนิยมใช้เพื่อให้background ดูเหมือนหินหรือต้นไม้- 1863-1890 ยุค GEM ภาพมีขนาดเล็กเท่าแสตมป์หรือเท่า cartes di visite นิยมใส่ไว้ในสมุดภาพและนิยมนำไป
ตกแต่งเครื่องประดับพวก ล็อกเก็ต กระดุม แหวน- 1875-1930 สตูดิโอตามที่ต่างๆได้เริ่มมีการตกแต่งฉากหลังเพื่อให้ภาพที่ได้ดูสนุกสนานและมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น

**ขนาดของภาพที่เป็นที่นิยม**
 Full plate 6 ½" x 8 ½"- Half plate 4 ½" x 5 ½"- ¼ plate 3 1/8" x 4 1/8"- 1/6 plate 2 ½" x 3 ½" ขนาดเท่า carte-de-visite- 1/9 plate 2" x 2 ½"- Gem ½" x 1"

**กระบวนการผลิต Tintype**
Tintype จะมีวิธีการผลิตเหมือน ambrotypeและ daguerreotypes เปลี่ยน จากแผ่นเพลทกระจกเป็นแผ่นเพลทเหล็ก หรือแผ่นดีบุก สีดำ
ขั้นตอนทำในห้องมืด เตรียมแผ่นเพลทขนาดพอดีกล้องนำเพลทไปเคลือบสีดำ ใช้สเปรย์พ่นทั่วทั้งแผ่นสีจะเป็นดำด้านหรือดำเงาก็ได้ เสร็จแล้วนำเพลทมาฉาบในห้องมืด แล้วจึงนำเพลทไปบรรจุลงกล้องเพื่อถ่ายภาพ

**ขั้นตอนการล้าง**
ขั้นตอนทำในห้องมืด นำไปล้างเพื่อสร้างภาพด้วยน้ำยา (Develop) แช่15-25 วินาที แล้วไปล้างน้ำเปล่า ประมาณ 30วินาที แช่ในสต็อบ ประมาณ15-25วินาทีหลังจากนั้นแช่ลง(Fix)เพื่อคงสภาพ30วินาที แล้วจึงล้างน้ำให้สะอาดอีกครั้ง นำแผ่นเพลทไปตาก เมื่อเพลทแห้งแล้วค่อยนำมาเคลือบน้ำยาเคลือบผิว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Robb Kendrick, Master Tintypist ศิลปินที่ทำงานด้าน Tintype process
หมวดหมู่:การถ่ายภาพ
ปลากระเบนบัว

ปลากระเบนบัว (Whitenose whipray, Bleeker's whipray; Himantura uarnacoides) เป็นปลากระเบนชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) เป็นปลากระเบนที่อยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายปลากระเบนลายเสือ (H. oxyrhyncha) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก มีจะงอยปากยื่นแหลมกว่า ขอบครีบกว้างกว่า พื้นลำตัวสีนวลหรือสีน้ำตาลแดง ไม่มีลวดลายใด ๆ  กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ด้านล่างสีขาว และมีลักษณะคล้ายกับปลากระเบนทะเลชนิด H. fai และ H. pastinacoides
เป็นปลาที่ถูกบรรยายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกโดย พีเตอร์ บลีกเกอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1852 บลีกเกอร์เป็นศัลยแพทย์ของกองทัพที่ทำงานเป็นเวลา 20 ปี ให้กับบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในอินโดนีเซีย มีตัวอย่างปลาสะสมมากกว่า 12,000 ชิ้น เมื่อบลีกเกอร์เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์ก็ได้ตัวอย่างกลับไปด้วย โดยส่วนใหญ่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติในไลเดิน
ส่วนหางยาวได้กว่า 80 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหักหรือหลุดไปแล้วสามารถงอกใหม่ได้ ไม่มีแผ่นหนังที่หาง  ขนาดลำตัวกว้างโดยเฉลี่ย 40 เซนติเมตร น้ำหนักโดยเฉลี่ย 5 กิโลกรัม แต่ก็มีรายงานว่าเคยพบตัวที่มีขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร น้ำหนักกว่า 65 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำโดยอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน, และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง
เป็นปลาที่พบน้อย โดยพบแต่เฉพาะบริเวณปากแม่น้ำในภาคใต้  และพบที่ทะเลสาบสงขลาตอนในที่เป็นส่วนของน้ำจืด ที่อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา และตำบลลำปำ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง และมีรายงานอย่างไม่เป็นทางการว่าเคยพบที่แม่น้ำเจ้าพระยาด้วย
ตัวมีลักษณะกลมเหมือนใบบัว จึงเป็นที่มาของชื่อ
ปลากระเบนบัว มีชื่อเรียกเป็นภาษาใต้ว่า "ปลากระเบนหัวเลี่ยม" แปลว่า "ปลากระเบนหัวแหลม" 
อนึ่ง ชื่อวิทยาศาสตร์ของปลากระเบนบัวยังไม่เป็นที่แน่นอน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นปลากระเบนชนิดเดียวกันกับ H. lobistoma ซึ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2006 พบกระจายพันธุ์ที่น่านน้ำแถบเกาะบอร์เนียวและเกาะชวา แต่ปลากระเบนบัวมีแถวฟันน้อยกว่า ในบางข้อมูลจะใช้ชื่อว่า H. aff. lobistoma โดยในปี ค.ศ. 1995 มีรายงานของกรมประมงระบุว่า ในช่วงปี ค.ศ. 1991–1992 เคยจับได้ปริมาณมากถึง 5 ตัน แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 จับได้เพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ปัจจุบันเป็นปลาที่หายากมาก โดยชาวประมงในพื้นที่ตำบลเกาะหมาก อำเภอปากพะยูน รายงานว่าเคยพบเห็นว่ายเฉียดผิวน้ำ และในปี ค.ศ. 2006–2007 ก็มีการจับได้ลูกปลาขนาดเล็กเพียง 2 ตัว เท่านั้น ดังนั้นอาจจะต้องตั้งเป็นตัวอย่างต้นแบบในการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ใหม่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากระเบนบัว date=2007-03-11 -  ปลากระเบนบัวที่ทะเลสาบสงขลา
หมวดหมู่:สกุลไฮแมนทูรา
กระเบนบัว
กระเบนบัว
กระเบนบัว
กระเบนบัว
กระเบนบัว
ยอร์ช เซเดส์

ไฟล์:George Coedès.jpg|thumb|250px|บรรณารักษ์ใหญ่ประจำหอสมุดวชิรญาณ พ.ศ. 2461
ยอร์ช เซเดส์ (langx|fr|George Cœdès ʒɔʁʒ sedɛs; ฌอร์ฌ เซแด็ส, พ.ศ. 2429-พ.ศ. 2512) เป็นนักวิชาการชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
ยอร์ช เซเดส์เดินทางมารับราชการในตำแหน่งบรรณารักษ์ใหญ่ประจำหอพระสมุดวชิรญาณ (ภายหลังเป็นหอสมุดแห่งชาติ) เมื่อ พ.ศ. 2461 และในปี พ.ศ. 2472 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักฝรั่งเศสแห่งปลายบุรพทิศและทำงานที่นั่นกระทั่ง พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นได้เดินทางกลับกรุงปารีส และถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2512
ยอร์ช เซเดส์ได้เขียนเอกสารสัมมนาสองฉบับ เรื่อง The Indianized States of Southeast Asia (ค.ศ. 1968, 1975) และ The Making of South East Asia (ค.ศ. 1966) และบทความต่างๆ จำนวนมหาศาล ซึ่งมีส่วนในการพัฒนาแนวคิดเรื่องอาณาจักรแบบอินเดีย (Indianized kingdom) ขึ้น อย่างไรก็ตาม มีข้อเสนอในสมัยใหม่ ว่า การรับแนวคิดอินเดียดังกล่าวนั้น มีความสมบูรณ์น้อยกว่าที่ที่เซเดส์เคยเชื่อ ด้วยยังมีการปฏิบัติที่หลงเหลืออยู่มากมายในอินเดีย

**ผลงาน**
 ชนชาติต่าง ๆ ในคาบสมุทรอินโดจีน (Les Peuples de la péninsule indochinoise)- The Indianized States of Southeast Asia. - Angkor. - Sriwijaya: History, religion & language of an early Malay polity : collected studies (Monograph of the Malaysian Branch, Royal Asiatic Society).- Textes d'auteurs grecs et latins relatifs à l'Extrême-Orient.

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ไทย**
2464

**ต่างประเทศ**
 ฝรั่งเศส :
** พ.ศ. 2469 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นออฟีซีเย
** พ.ศ. 2462 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ปาล์มส์ อคาเดมีกส์ ชั้นออฟีซีเย
** พ.ศ. 2506 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลตวล นัวร์ ชั้นเชอวาลีเย- State of Vietnam :
** พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นที่ 2- กัมพูชา :
** พ.ศ. ไม่ปรากฏ – 80x80px เครื่องอิสริยยศพระราชาณาจักรกัมพูชา ชั้นเสนา

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม- Higham, Charles (2001). The Civilization of Angkor. Phoenix. ISBN 1-84212-584-2.- National Library of Australia.  Asia's French Connection : George Coedes and the Coedes Collection date=2011-10-21 
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ศิลป์
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ประเทศไทย
ตำบลราชาเทวะ

ราชาเทวะ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีสภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรม

**ที่มาของชื่อตำบล**
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2420 สมิงราชะและครอบครัวได้อพยพมาจากปากเกร็ด มาตั้งบ้านเรือนที่คลองตรง โดยประกอบอาชีพทำนาจนสามารถเป็นตัวอย่างของชาวบ้านได้ เป็นผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีและได้รับการยกย่องจากชาวบ้านให้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมาเมื่อทางราชการได้ตั้งเขตการปกครองขึ้นเป็นตำบล ก็อาศัยนามของสมิงราชะมาตั้งชื่อของตำบล 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
ตำบลราชาเทวะตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอบางพลี ระยะห่างจากอำเภอประมาณ 8 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงลาดกระบัง (เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองปรือและตำบลบางโฉลง (อำเภอบางพลี)- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบางโฉลงและตำบลบางพลีใหญ่ (อำเภอบางพลี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบางพลีใหญ่ (อำเภอบางพลี) แขวงดอกไม้ และแขวงประเวศ (เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร)

**การแบ่งเขตการปกครอง**
ตำบลราชาเทวะแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านคลองลาดกระบัง- หมู่ที่ 2 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองก้างปลา- หมู่ที่ 3 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองก้างปลา- หมู่ที่ 4 บ้านคลองหนองบอน- หมู่ที่ 5 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองหนองบอน- หมู่ที่ 6 บ้านคลองลาดกระบังหรือบ้านคลองหนองตะกร้า- หมู่ที่ 7 บ้านคลองลาดกระบัง- หมู่ที่ 8 บ้านคลองบัวเกราะ- หมู่ที่ 9 บ้านคลองตาพุก- หมู่ที่ 10 บ้านเทวะคลองตรงหรือบ้านคลองเทวะตรง- หมู่ที่ 11 บ้านคลองขันแตกหรือบ้านคลองบัวเกราะ- หมู่ที่ 12 บ้านคลองชวดลากข้าว- หมู่ที่ 13 บ้านวัดกิ่งแก้วหรือบ้านพัฒนาวัดกิ่ง- หมู่ที่ 14 บ้านคลองบัวลอยหรือบ้านคลองบัวลอยล่าง- หมู่ที่ 15 บ้านคลองบัวลอยหรือบ้านคลองบัวลอยใหม่

**สถานที่สำคัญ**
 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ- วัดกิ่งแก้ว

**การคมนาคม**
ถนนสายหลักในตำบล ได้แก่- ถนนกิ่งแก้ว - ถนนสุวรรณภูมิ 2

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลตำบล date=2016-03-03 
ราชาเทวะ
ราชาเทวะ
หมวดหมู่:อำเภอบางพลี
สีซีเปีย

ซีเปีย (Sepia) เป็นสีน้ำตาลแดงที่ได้ชื่อจากรงควัตถุสีน้ำตาลจากถุงน้ำหมึกของหมึกกระดอง Sepia ศัพท์ sepia เป็นรูปแผลงเป็นละตินจากภาษากรีกว่า σηπία, sēpía แปลว่าหมึกกระดอง

**ในทัศนศิลป์== 
น้ำหมึกซีเปียใช้เขียน วาดภาพ และทาสีโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
น้ำหมึกซีเปียมักใช้ในงานเขียนของอารยธรรมกรีก-โรมัน และศิลปินยังคงใช้งานมันเป็นสื่อวาดภาพจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เอกรงค์เทาเป็นเทคนิคจิตรกรรมที่พัฒนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งมีวิธีวาดภาพให้อยู่ในโทนสีเทา, ซีเปีย หรือเขียวเข้มอย่างเดียว ช่วง 15 ปีหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ศาสตราจารย์ยาคอบ ไซเดลมันน์ (Jacob Seydelmann) แห่งเดรสเดนได้พัฒนากระบวนการเพื่อสกัดและผลิตสีซีเปียที่มีความเข้มมากขึ้นไว้ใช้ในงานจิตรกรรมสีน้ำ และสีน้ำมัน
โทนซีเปียเป็นกระบวนการทางเคมีที่ใช้ในการถ่ายภาพที่เปลี่ยนตัวภาพจากสีดำกับขาวให้เป็นสีน้ำตาล ปัจจุบัน สีนี้มักมีส่วนเกี่ยวโยงกับภาพถ่ายโบราณ ภาพจากโปรแกรมซอฟต์แวร์กราฟฟิกและกล้องดิจิทัลส่วนใหญ่มีฟิลเตอร์โทนซีเปีย เพื่อเลียนแบบรูปลักษณ์สิ่งพิมพ์โทนซีเปีย

**การใช้งานแบบอื่น**

**อ้างอิง**
ซีเปีย
หมวดหมู่:รงควัตถุ
เจฟ เบนเนต

เจฟ เกลน เบนเนต (Jeffrey Glenn Bennett หรือชื่อเดิม Jeffrey Glenn Bennett) เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม, 2505 ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักพากย์ภาพยนตร์ การ์ตูน และเกม เรื่องที่พากย์ได้แก่- ห้องทดลองของเด็กซ์เตอร์ เป็น พ่อของเด็กซเตอร์- แค้มป์ ลาซโล เป็น ราจ- จอห์นนี่ บราโว เป็น จอห์นนี่ บราโว- เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย เป็น เคลย์ เบลลีย์- ลีโล แอนด์ สติทซ์ เป็น Dr. Von Hamsterviel - อะลาดิน เป็น Amin Damoola- Earthworm Jim เป็น Peter Puppy- Gargoyles เป็น Brooklyn และ Owen Burnett- พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ เป็น Big Billy / Grubber- สคูบี้-ดู ตอน มนต์เพลงแวมไพร์ เป็น ลอร์ด วัลโดรน่า- "โรดโรเวอส์" เป็น บลิทซ์
จเจฟ เบนเนต
จเจฟ เบนเนต
หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์แบงก์
เอวีซีเอชดี

เอวีซีเอชดี (AVCHD : Advanced Video Codec High Definition) เป็นรูปแบบการบันทึกสัญญาณความคมชัดสูงอย่างใหม่ เป็นการร่วมผลิตระหว่างโซนี และพานาโซนิค โดยจะสามารถใช้สื่อบันทึกได้หลากหลาย ได้แก่ ดิสก์ DVD แบบบันทึกได้ ขนาด 3 นิ้ว, และฮาร์ดดิสก์ และ SD และการ์ดหน่วยความจำ Memory Stick Pro ทั้งยังกำหนดตำแหน่งในตลาดที่จะแข่งขันกับรูปแบบการบันทึกด้วยกล้องวิดีโอ อย่าง HDV และ MiniDV ด้วย 

รูปแบบ AVCHD นี้ จะใช้การบีบอัดสัญญาณภาพ MPEG-4 AVC (H.264) ซึ่งเป็นแบบแผนการบีบอัดสัญญาณที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการบีดอัด MPEG-2 ที่ใช้กันในกล้องแคมคอร์เดอร์ HDV (HDV camcorder) โดยมีศักยภาพที่จะให้การบันทึกที่กะทัดรัดขึ้น และมีคุณภาพของภาพที่ดีกว่าด้วย

ส่วนสัญญาณเสียงนั้นถูกเข้ารหัสแบบ 5.1 AC-3 หรือ 7.1 linear PCM ส่วนการถ่ายโอนบิตที่ใช้ เป็นแบบ MPEG-2 ทั้งนี้ โซนีประกาศว่ารูปแบบดังกล่าวมีเวลาการบันทึกรวมบน MiniDVD ประมาณ 20 สำหรับสัญญาณภาพความคมชัดสูง โดยการใช้อัตราบิตเฉลี่ย และเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ดิสก์ 80 มม. ในปัจจุบันสามารถบันทึกได้ 30 นาที สำหรับภาพ MPEG-2 ความคมชัดมาตรฐาน และเทป MiniDV สามารถบันทึกได้ 60 นาทีเต็ม สำหรับทั้งสัญญาณภาพวิดีโอ DV ความคมชัดมาตรฐาน และสัญญาณภาพวิดีโอ HDV ความคมชัดสูง 

สำหรับข้อดีต่างๆ ของ AVCHD ที่มีเหนือกว่าเทป MiniDV ก็คือ การเข้าถึงแบบสุ่มแท้ เพราะการค้นหาแบบอิงเวลาของ AVCHD จะไม่เกี่ยวกับการทำงานเดินหน้า/ถอยหลังเร็วอย่างที่เกิดขึ้นกับรูปแบบที่ใช้เทปอย่าง MiniDV สำหรับผู้ใช้ที่มีความช่ำชองสูง ฟุตเทจภาพวิดีโอแบบดิจิทัลจะไม่ค่อยตัดต่อในกล้อง แต่จะโอนถ่ายไปยังพีซี แล้วผู้ใช้จะใช้โปแกรมตัดต่อวิดีโอ (เช่น Adobe Premiere หรือ Final Cut Pro ของ Apple) เพื่อตัดต่อฟุตเทจ และเบิร์นสัญญาณวิดีโอที่สำเร็จเป็น DVD

ดังนั้น ในขณะที่ความสะดวกยังเป็นสิ่งที่ต้องการ การเข้าถึงแบบสุ่มของ AVCHD จะทำให้สามารถใช้ในเชิงปฏิบัติที่จำกัด สำหรับผู้ใช้ที่ช่ำชอง ทั้งนี้คาดกันว่า AVCHD จะสามารถเล่นได้ในเครื่องเล่น Blu-ray Disc และอาจใช้ได้กับ PlayStation 3 ด้วย

นอกจากนี้ โซนียังเปิดตัวกล้องแคมคอร์เดอร์ AVCHD จำนวน 2 รุ่น คือ HDR-SR1 (มีฮาร์ดดิสก์ 30GB ) สำหรับ USD 1500 และ HDR-UX1 (มี MiniDVD บันทึกได้ ขนาด 80 มิลลิเมตร) สำหรับ USD 1400 ทั้งสองรุ่นนี้เปิดตัวในญี่ปุ่น วันที่ 1 ตุลาคม และ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ตามลำดับ คือ HDR SR1, HDR UX1

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  watch.impress.jp's First impressions on the HDR-UX1 (Japanese) date=2006-10-31 
หมวดหมู่:อุปกรณ์บันทึกข้อมูล
หมวดหมู่:โทรทัศน์ความละเอียดสูง
ปลากระเบนลาว

ปลากระเบนลาว หรือ ปลากระเบนแม่น้ำโขง (Mekong stingray, Mekong freshwater stingray; Dasyatis laosensis) ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 
มีรูปร่างคล้ายปลากระเบนในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ส่วนหัวจะออกเป็นรูปทรงห้าเหลี่ยม ตาโต หางมีริ้วหนังบาง ๆ โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหลุดหรือหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ทดแทนได้  ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลนวล กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ลำตัวด้านล่างสีขาว และมีปื้นสีเหลืองอ่อนหรือส้มปน ความกว้างของลำตัวประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 80 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักมากที่สุดมากกว่า 10 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำ อาหารได้แก่ สัตว์หน้าดิน, ปลาขนาดเล็ก และสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ  จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง
พบเฉพาะแม่น้ำโขงตอนกลาง ในช่วงของประเทศกัมพูชา, ลาว, ไทย และอาจพบได้จนถึงจีนตอนล่าง
โดยค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยยะสุฮิโกะ ทะกิ นักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น โดยเรียกว่า Dasyatis sp. และไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมในทางวิชาการ และตัวอย่างต้นแบบของทะกิได้สูญหายไป จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1987 ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน และจรัลธาดา กรรณสูต นักวิชาการประมงชาวไทยของกรมประมง ได้ร่วมกันอนุกรมวิธานลงในวารสาร Environmental Biology of Fishes โดยชนิดต้นแบบเป็นปลาตัวผู้ขนาดยังไม่โตเต็มที่ความยาว 23 เซนติเมตร (9.1 นิ้ว) จับได้จากแม่น้ำโขงในเขตจังหวัดเชียงราย
เป็นปลาที่พบน้อย แต่เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงมักถูกจับขึ้นมาทำเป็นอาหาร  และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมีรายงานการพบที่เป็นปลาเผือกอยู่ 3 ครั้งในช่วงกว่า 13 ปี และจากการศึกษาวงศ์วานวิทยาบนพื้นฐานของไซโตโครมบี เมื่อปี ค.ศ. 1999 พบว่ามีความสัมพันธ์ใกล้กับปลากระเบนสกุลด้วยกันชนิดอื่นที่พบในอ่าวไทยด้วย
มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝา" หรือ "ฝาไล"     

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลกระเบนลาว
กระเบนลาว
หมวดหมู่:สกุลดาซิอาทิส
กระเบนลาว
กระเบนลาว
กระเบนลาว
ปลากระเบนขาว

ปลากระเบนขาว (White-edge freshwater whipray; Himantura signifer) ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) 
มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีเทาหรือสีน้ำตาลอ่อน กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีขอบสีขาวรอบลำตัว พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว  ส่วนหางสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง  ขนาดโดยเฉลี่ยมีความกว้าง 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 60 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 3 กิโลกรัม
เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุดและมีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย  พบมากแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง,  แม่น้ำท่าจีน, บึงบอระเพ็ด และพบที่แม่น้ำตาปีในภาคใต้ด้วย แต่ไม่มีรายงานพบในแม่น้ำบางปะกง โดยพบชุกชุมที่สุดที่เขตอำเภอบางไทร  จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซียและอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งบางครั้งมีการค้นพบปลาบางตัวที่มีสีขาว ดวงตาสีดำ หรือเป็นปลาเผือกทั้งตัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลกระเบนขาว date=2007-03-11 
กระเบนขาว
หมวดหมู่:สกุลไฮแมนทูรา
กระเบนขาว
กระเบนขาว
กระเบนขาว
กระเบนขาว
กระเบนขาว
ยิดัม

ยิดัม หรือ ยีตัม (Yidam) หรือในภาษาสันสกฤตจะเรียกว่า อิษฏเทวดา  หมายถึง เทพแห่งสมาธิ หรือ องค์พระแห่งปัญญา โดยในคําสอนวัชรยานได้มีการพูดถึงตรีมูล (ซาซุม) หรือเรียกว่าสรณะภายใน ได้แก่
#คุรุ (ลามะ) คือ พระพุทธ องค์แทนแห่งพร
#เทวะ (ยิดัม) คือ พระธรรมองค์แทนแห่งความสำเร็จ
#ฑากินี (คานโดร) คือ พระสงฆ์ องค์แทนแห่งการดำเนินพุทธกิจ
ตัวอย่างเช่น หากเราปฏิบัติสวดมหากรุณาธารณี สวดโอม มณี ปัทม เม หูม เราก็ถือได้ว่ายิดัมของเราคือ พระอวโลกิเตศวร ซึ่งยิดัมที่เป็นที่รู้จักกันมาก คือ พระเหรุกะ พระเหวัชร พระวัชรกุมาร (วัชรกิลายะ) เป็นต้น

**การมีอยู่ของยิดัม == 
ตามที่พระปัทมสัมภวะ หรือคุรุรินโปเช ผู้นําพุทธศาสนาเข้าสู่ทิเบต ท่านได้เคยกล่าวเอาไว้ว่า การไม่มียิดัม ก็หมายความว่าเราจะไม่ได้รับผลจากการปฏิบัติ หมายความว่าเมื่อเราปฏิบัติสมาธิ เราก็ต้องมีบทปฏิบัติภาวนานั่นคือวิถีทางไปสู่ความสำเร็จ ในการปฏิบัติพุทธแบบทิเบต ก็เช่นเดียวกัน พระยิดัม เป็นเทพผู้เป็นเจ้าของคำสอนและเป็นผู้รักษาคำสอน แต่ตัวท่านเองไม่ได้เป็นเทพที่เอาไว้กราบเคารพบูชาหรือขอพรให้กับใคร เพราะท่านปรากฏในการทำสมาธิ และเป็นองค์ที่เราปฏิบัติเพื่อได้รับผล ทางธรรมหรือการไปสู่แนวทางการบรรลุธรรม

**รูปแบบของยิดัม**
ยิดัม เท่าที่มีปรากฏมี 4 แบบ คือ
# เหวัชระ  มี 8 เศียร เรียงตามยาวข้าละ 3 เศียรกลางใหญ่สุด มีเศียรซ้อนเศียรกลางอีกหนึ่ง มีมือถือกะโหลกทั้ง 16 มือ มือข้างขวาถือรูปสัตว์ต่าง ๆ และมนุษย์ มือซ้ายถือเทพเจ้าประจำธาตุทั้ง 4 มี 4 เท้า เท้าทั้ง 2 เหยียบคน เท้าอีก 2 อยู่ในท่าร่ายรำ มีร่างกายสีน้ำเงิน
# คุหยสมาช มี 3 เศียร แต่ละเศียรมี 3 ตา มี 6 กร อยู่ในท่ากอดรัดกับศักติ โดย 2 กรหน้าจะทำท่าวัชรหุมการ กรอื่น ๆ ถือจินดามณี จักร ดาบ รัตนะ หรือดอกบัว
# มหามายา มี 4 เศียร 4 กร อยู่ในท่ากอดรัดกับศักติ 2 กรหน้าทำท่าวัชรหุมการ ถือถ้วยกะโหลก คันศรและลูกศร
# สังวร มี 4 เศียร 12 กร สวมพวงมาลัยกะโหลก นุ่งหนังเสือและหนังช้าง กอดรัดกับศักติ มือถือระฆัง กระดิ่ง วัชระ เศียรพระพรหม และสัญลักษณ์ทางตันตระอื่น ๆ ถ้าอยู่ในรูปสัตสังวร มีเศียรเดียว 2 กร ประทับนั่งกอดรัดศักติ
รูปแบบอื่น ๆ ของยิดัม เช่น ยมานตกะ เหรุกะ มหากาฬ ชัมภละ จุณฑาฑากิณี มารีจี พระวัชรกุมาร(วัชรกิลายะ)และ ปัญจรักษา ในเนปาล เป็นต้น

**อ้างอิง**
 ผาสุข อินทราวุธ. พุทธปฏิมาฝ่ายมหายาน. กทม. โรงพิมพ์อักษรสมัย. 2543 หน้า 89-91
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ

สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 (Willem Hendrik;  William Henry หรือ William III of England; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1650 — 8 มีนาคม ค.ศ. 1702) หรือรู้จักกันดีในพระนาม วิลเลียมแห่งออเรนจ์ ทรงเป็นประมุขแห่งราชรัฐออเรนจ์ตั้งแต่พระราชสมภพ สตัดเฮาเดอร์แห่งฮอลแลนด์ ซีแลนด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์ส และโอเฟอไรส์เซิลในสาธารณรัฐดัตช์ตั้งแต่ ค.ศ. 1672 และพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1689 กระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1702
ในสกอตแลนด์ พระองค์ทรงมีพระนามว่า วิลเลียมที่ 2 (William II of Scotland)  และยังมีการเรียกขานพระองค์อย่างไม่เป็นทางการว่า "พระเจ้าบิลลี" (King Billy) ในสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ นักประวัติศาสตร์มักกล่าวถึงพระองค์ร่วมกับพระอัครมเหสี พระราชินีนาถแมรีที่ 2  ว่า วิลเลียมและแมรี ในฐานะที่ทั้งสองทรงครองราชสมบัติร่วมกันในฐานะพระมหากษัตริย์ 
พระเจ้าวิลเลียมทรงเป็นขุนนางดัตช์ชั้นสูง เป็นศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ เป็นพระราชโอรสของวิลเลิมที่ 2 เจ้าชายแห่งออเรนจ์กับเจ้าหญิงแมรี สจวต ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพที่กรุงเฮก ภายหลัง 8 วันจากที่พระองค์พระราชสมภพ พระบิดาของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยไข้ทรพิษ ดังนั้น จึงทำให้พระเจ้าวิลเลียมทรงกลายเป็นเจ้าชายผู้ทรงอำนาจสูงสุดนับตั้งแต่ถือกำเนิดเลยทีเดียวก็ว่าได้
เมื่อวันที่ 23 กันยายน  ค.ศ. 1650 ขณะพระเจ้าวิลเลียมมีพระชนมายุได้ราวสิบกว่าพรรษา พระราชมารดาก็สิ้นพระชนม์ด้วยไข้ทรพิษในระหว่างที่ทรงเยี่ยมพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษพระเชษฐาของพระองค์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ลงได้ทรงตัดสินใจให้พระเจ้าชาลส์เป็นผู้ปกครอง โดยพระเจ้าชาลส์นั้นได้ทรงมอบหน้าที่ให้เป็นของเจ้าหญิงอมาเลีย เนื่องจากทรงเข้าใจในพระราชประสงค์ของพระเจ้าชาลส์เป็นอย่างดี และพระองค์ก็มิได้ทรงละเลยในการเขียนจดหมายติดต่อถึงหลานชายแต่อย่างใด
ใน ค.ศ. 1674 พระองค์ได้มีความพยายามในการที่จะสมรสกับแมรีหลานสาวของพระองค์เอง ซึ่งแมรี่เป็นธิดาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ การสมรสนี้แม้นว่าเป็นไปอย่างยาก ลำบากมากก็ตาม แต่ในที่สุดก็ทรงได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสใน ค.ศ. 1677
พระองค์ได้ทรงเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามที่ต่อต้านอำนาจพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสหลายต่อหลายครั้งด้วยกัน เหล่าสมาชิกนิกายโปรแตสแตนต์ถึงกับได้มอบเหรียญตราและเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากเลื่อมใสศรัทธาในพระองค์ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ชื่อเสียงและกิตติศัพท์ของพระองค์ทำให้พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลอื่น ในการประสบความสำเร็จของพระองค์จะเป็นในด้านการทหาร หรือกองเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็ตาม
พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1702 ด้วยโรคปอดอักเสบ อันเนื่องจากการที่พระองค์ทรงตกจากม้าของพระองค์เอง และเป็นที่เชื่อกันว่าม้าของพระองค์ นั้นได้ก้าวเท้าพลาดไปสะดุดกับรังของตัวตุ่นเข้า และนี่คงเป็นเหตุผลหนึ่งของที่มา ในการดื่มอวยพร Make a toasted  ซึ่งมักจะมีการนิยมกล่าวกันในระหว่างที่ดื่มอวยพรว่า "the little gentleman in the black velvet waistcoat." และในปีถัดมา เซอร์วินสตัน เชอร์ชิล ก็ได้เพิ่มเติมลงไปอีกว่า "opened the trapdoor to a host of lurking foes".

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2193
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
ว
หมวดหมู่:ราชวงศ์สจวต
หมวดหมู่:สาธารณรัฐดัชต์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามมหาสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุขี่ม้า
หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
รัศมีวานเดอร์วาลส์

รัศมีวานเดอร์วาลส์ (Van der Waals radius) ของอะตอม คือ รัศมีของทรงกลมแข็งในจินตนาการที่สามารถนำมาใช้เป็นรูปจำลองของอะตอมได้หลายวัตถุประสงค์ รัศมีวานเดอร์วาลส์กำหนดโดยการวัดที่ว่างระหว่างคู่ของอะตอมที่ไม่เชื่อมติดกันของแก้วเจียระไน
รัศมีวานเดอร์วาลส์เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามชื่อของโยฮันเนส ดิเดอริก วานเดอร์วาลส์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์เมื่อ พ.ศ. 2453
แก๊สจริงจะไม่มีพฤติกรรมตรงตามการทำนาย ในบางกรณี การเบี่ยงเบนอาจเกิดขึ้นได้มาก ตัวอย่างเช่น แก๊สอุดมคติอาจไม่มีทางเป็นของเหลวหรือของแข็งได้เลยไม่ว่าถูกทำให้เย็นหรือถูกอัดแน่นอย่างไร ดังนั้นการปรับเปลี่ยนกฎแก๊สอุดมคติ  , จึงเกิดขึ้น โดยเฉพาะสมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์ที่มีประโยชน์และเป็นที่รู้จักกันดี สมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์: , ซึ่ง a และ b คือตัวแปรเสริมที่ปรับได้ ที่ได้จากการทดลองการวัดที่ทำกับแก๊สจริง ค่าของมันจะผันแปรต่างกันไปตามชนิดของแก๊ส 
สมการวานเดอร์วาลส์ยังมีผลในการแปลความหมายทางจุลภาคอีกด้วย โมเลกุลมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน ปฏิสัมพันธ์จะผลักกันแรงมากที่ระยะไกล้กันมาก และจะอ่อนแรงลงที่ระยะกลางและจะหมดไปในระยะที่ยาวขึ้น จะต้องทำการแก้กฎแก๊สอุดมคติเมื่อนำแรงดึงดูดและแรงผลักมาร่วมพิจารณา  ตัวอย่างเช่น การผลักซึ่งกันและกันระหว่างโมเลกุลจะมีผลต่อการแยกโมเลกุลอื่น ๆ โดยรอบออกไปจากเขตแดนเป็นระยะที่แน่นอนระยะหนึ่งรอบรอบโมเลกุลนั้น ดังนั้นเศษส่วนของที่ว่างทั้งหมดจะไม่มีที่ไว้ให้สำหรับแต่ละโมเลกุลในขณะที่มันเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็นระบบ ในสมการสถานภาพ ปริมาตรแห่งการแยกตัว (nb) นี้ควรเอาไปลบออกจากปริมาตรของภาชนะ (V)ดังนั้น: (V - nb) เงื่อนไขอีกข้อหนึ่งที่นำมาใช้ในสมการวานเดอร์วาลส์คือ , ซึ่งเป็นการบรรยายถึงแรงดึงดูดที่แผ่วเบาระหว่างโมเลกุลต่าง ๆ ซึ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อค่าของ n เพิ่มขึ้น หรือค่าของ V ลดลง และเมื่อโมเลกุลเริ่มเกาะกลุ่มกันหนาแน่นขึ้น 

**ปริมาตรวานเดอร์วาลส์**
ปริมาตรวานเดอร์วาลส์ของ โมเลกุล หรือระบบของโมเลกุล คือ ผลรวมของยูเนียนของทรงกลมอะตอมของวานเดอร์วาลส์ในระบบ

**ดูเพิ่ม**
 van der Waals constant- สมการวานเดอร์วาลส์ - แรงวานเดอร์วาลส์- ศักยภาพวานเดอร์วาลส์

**อ้างอิง**
 L. Pauling, The Nature of the Chemical Bond, Cornell University Press, USA, 1945.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  van der Waals radii at Webelements date=2006-09-13 -  Structural Biology Glossary: van der Waals radii date=2007-12-03 
หมวดหมู่:สมบัติทางเคมี