Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แท็บ ฮันเตอร์

แท็บ ฮันเตอร์ (Tab Hunter; 11 กรกฎาคม 1931-8 กรกฎาคม 2018) เป็นอดีตนักร้องชาวอเมริกัน อดีตนักแสดง อดีตทีนไอดอลและนักเขียน มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 40 เรื่อง

**ผลงานแสดง**
The Lawless (1950)
*Saturday Island (1952)
*Gun Belt (1953)
*The Steel Lady (1953)
*Return to Treasure Island (1954)
*Track of the Cat (1954)
*Battle Cry (1955)
*The Sea Chase (1955)
*The Burning Hills (1956)
*The Girl He Left Behind (1956)
*Lafayette Escadrille (1958)
*Gunman's Walk (1958)
*Damn Yankees (1958)
*They Came to Cordura (1959)
*That Kind of Woman (1959)
*The Pleasure of His Company (1961)
*The Golden Arrow (1962 film) (1962)
*Operation Bikini (1963)
*Man with Two Faces (1964)
*Ride the Wild Surf (1964)
*War-Gods of the Deep (1965)
*The Loved One (1965)
*Birds Do It (1966)
*The Fickle Finger of Fate (1967)
*Hostile Guns (1967)
*Vengeance Is My Forgiveness (1968)
*The Last Chance (1968 film) (1968)
*The Legion of No Return (1969)
*The Arousers (1970)
*The Life and Times of Judge Roy Bean (1972)
*Sweet Kill (1973)
*Timber Tramps (1975)
*Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood (1976)
*The Kid From Left Field (1979)
*Polyester (1981)
*Pandemonium (1982)
*Grease 2 (1982)
*Lust in the Dust (1985)
*Grotesque (1988 film) (1988)
*Cameron's Closet (1989)
*Out of the Dark (1989)
*Dark Horse (1992)
*Wild Bill: Hollywood Maverick (1996)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2474
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
แม่แบบ:เฮลโล! พรอเจกต์

หมวดหมู่:เฮลโล! โปรเจกต์
หมวดหมู่:กล่องนำทางกลุ่มเจป็อป
หมวดหมู่:กล่องนำทางเกิร์ลกรุป
การทดสอบแพป

การทดสอบแพปหรือการตรวจแป๊ปเสมียร์ (Papanicolaou test, Pap smear, Pap test, cervical smear, smear test) เป็นการตรวจคัดกรองทางนรีเวชวิทยาเพื่อตรวจหามะเร็งหรือรอยโรคก่อนเป็นมะเร็ง (precancerous lesion) ในปากมดลูกส่วนนอก (ectocervix) ทำให้สามารถรักษาความผิดปกติที่เกิดขึ้นได้แต่เนิ่นๆ เป็นการป้องกันมะเร็งปากมดลูก การตรวจนี้คิดค้นโดยและได้รับชื่อตามแพทย์ชาวกรีก Georgios Papanikolaou นอกจากนี้ยังมีการประยุกต์ใช้ในการตรวจแป๊ปเสมียร์ทวารหนักเพื่อคัดกรองและตรวจหามะเร็งทวารหนักด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jo's Trust - UK's leading cervical cancer charity.-  Imaginis - Pap Smear information-  International Agency for Research on Cancer date=2016-03-04  - Resource about screening, including that of Cervical Cancer. There are digital atlases of coloscopy, histology and cytology, the rationale of screening and setting up of a screening programme.-  The Pap Test: Questions and Answers — National Cancer Institute — from the U.S.'s National Cancer Institute-  Pap Smear date=2008-11-20  — from eMedicineHealth-  MedlinePlus: Cervical Cancer Prevention/Screening date=2009-11-25  — from MedlinePlus- The  Bethesda 2001 Workshop date=2010-11-24 , held April 30 - May 2, 2001, reviewed issues regarding terminology and reporting of cervical cytology-  NCI Bethesda System Web Atlas date=2005-08-30 , with 349 images of different Pap smear morphologic findings — from the American Society of Cytopathology-  Canadian Guidelines for Cervical Cancer Screening date=2007-02-08  - Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada- The UK's  National Association of Cytologists date=2012-01-03 -  British Society for Clinical Cytology-  IBMS — The Institute of Biomedical Sciencefix-attempted=yes  on cellular pathology-  NHS Cervical Screening Programme — from the UK's National Health Service-  EngenderHealth- Cervical Cancer Screening date=2007-06-14 
หมวดหมู่:มะเร็งนรีเวช
หมวดหมู่:Papillomavirus
หมวดหมู่:การตรวจทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร

กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร (เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น หยวน เป็นนักร้อง นักแสดง นายแบบ พิธีกร ดีเจชาวไทย อดีตสมาชิกวงดราก้อน ไฟว์ (Dragon 5) 
จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปัจจุบันยังมีผลงานทางการแสดงมากมาย

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครซีรีส์**
 ละครซีรีส์ เรื่อง เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ (2558) รับบท กรณ์ ในตอนที่ 321 อำนาจมืด (รับเชิญ)- ละครซีรีส์ เรื่อง Bad Guys ล่าล้างเมือง (2565) รับบท แย็ค

**ละครซิตคอม**
 ละคร ซิตคอม เรื่อง เป็นต่อ รับบท ต๊อด ในตอนที่ 226 หึงหวง (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง บ้านนี้มีรัก รับบท กอล์ฟ ในตอนที่ 135 ไม่สวย... แต่เลือกได้ (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง ผู้กองเจ้าเสน่ห์ รับบท โอ้ โห้เฮะ ในตอนที่ 125 กลับมาทำไม...ฉันลืมเธอไปหมดแล้ว- ละคร ซิตคอม เรื่อง ผู้กองเจ้าเสน่ห์ รับบท โอ้ โห้เฮะ ในตอนที่ 142 จูบสุดท้ายของซุปเปอร์สตาร์ (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง ตลก 6 ฉาก ตอนที่ 57 ออกอากาศเมื่อ 24 เมษายน 2552- ละคร ซิตคอม เรื่อง เฮง เฮง เฮง รับบท อาตง ตั้งแต่ตอนแรก จนถึง ปัจจุบัน- ระเบิดเถิดเทิง แดนเซอร์ทะลวงไส้ รับบท ธันว์- ละคร ซิตคอม เรื่อง ระเบิดเถิดเทิงแดร็กคูล่าหารัก รับบท มินโฮ ในตอนที่ 19 มินโฮมาเยือน (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง รักแท้แม่ไม่ปลื้ม รับบท เป๊ก ในตอนที่ 37 รักนิดๆ จิตหน่อยๆ (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง ศึกรักข้ามรั้ว รับบท แป๋ง ในตอนที่ 12 จูนจ๋า (แขกรับเชิญ)- ละคร ซิตคอม เรื่อง จิ๋วป่วนจอ รับบท

**ภาพยนตร์**
 ไฉไล รับบท มังกร

**งานเพลง**
 อัลบั้ม Dragon 5 ปี 2543- อัลบั้ม Kung-fu (Taiwan) ปี 2544- อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม White Album ปี 2544- อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม Cheer ปี 2544- อัลบั้ม Welcome To 5Club ปี 2545- อัลบั้มพิเศษ อัลบั้ม Cheer 2 ปี 2545

**โฆษณา**
 โฆษณา Ivy- โฆษณา Lotte Candy- โฆษณา New Choice- โฆษณา Calippo- โฆษณา Toshiba- โฆษณา Nivea

**มิวสิกวิดีโอ**
 มิวสิควีดีโอเพลง ปลอดภัย (Cuz you bigg!) ศิลปิน Niece สังกัดโดโจ ซิตี้ (2543)

**ดีเจ**
 เคยเป็นดีเจ คลื่น อีเอฟเอ็ม 104.5 (2013)

**พิธีกร**
 รายการ คาราโอเกม ร่วมกับ พุทธชาติ พงษ์สุชาติ- รายการ ดารา สตอรี่ ร่วมกับ พุทธชาติ พงษ์สุชาติ- รายการ นัดพบหน้าอำเภอ ทาง ช่อง 5 ร่วมกับ ชาตโยดม หิรัญยัษฐิติ- รายการ วันท้าดวง HORO GAME ทาง ช่อง 9 ร่วมกับ มยุรา เศวตศิลา- รายการ The Guest House ทาง ช่อง 3 ร่วมกับ ดารณีนุช ปสุตนาวิน- รายการ ร้องลั่นทุ่ง ทาง ช่อง 3 SD- รายการ จ๊อบบรรเจิด ทาง ช่อง 8 ร่วมกับ ปริศนา กัมพูสิริ

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัล 1 ใน 5 หนุ่มแพรว ปี 2000- รางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากงาน คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 6

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 superyuan

หมวดหมู่:นักร้องจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุชาวไทย
หมวดหมู่:ดีเจชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
ซิง

ซิง (씽 ; Xing ) เป็นบอยแบนด์แนวอะแคปเปลลาสัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดค่ายXing Entertainment ปัจจุบันมีสมาชิก 5 คน ได้แก่ Kim Dong Geun, Kim Jin Wan, Hwang Doo Hwan, Jin Hyeon Jin and Kim Wan Chul โดยคำว่า Xing ที่เป็นชื่อวงนั้น ย่อมาจาก Crossing in New Genre หมายถึง การถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้หลายสไตล์ ซิงออกซิงเกิลแรกในชื่อ In Your Hands เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2006 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็น SG Wannabe รุ่นเด็ก และเปิดคอนเสิร์ตครั้งแรกในเดือนมกราคมปีถัดมา ในปีเดียวกันนี้ XING ก็ได้รับเลือกให้เป็น Top 5 Most Anticipated Artists ประจำปี พ.ศ. 2551
ในปี 2008 Digital Single Album ของพวกเขาในชื่อ OPERA ก็ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงวัฒนธรรมและการกีฬาแห่งสาธารณรัฐเกาหลีใต้ ให้เป็น Best December Album ในปี 2009 พวกเขามีผลงานเพลง Hi-Five

**ประวัติ**
วงซิงถือเป็นวงดนตรีที่มีความเปลี่ยนแปลงเรื่องของสมาชิก และแนวเพลงเป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ วงซิงยุคแรก ประกอบไปด้วยสมาชิก 4 หนุ่ม คือ เควิ่น (วู ซองฮย็อน), มารุมีร์(คิม คีบ็อม), ยูเมะ (คิม ยองกยอง) และ ชอน ฮเยซ็อง  (Cheon Hye Sung) ซึ่งพวกเขาได้ออกซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2549 ในชื่อ In Your Hands จนไดด้รับความนิยมมากและได้รับฉายาว่า เป็น "SG Wannabe รุ่นเด็ก"
จากนั้นในปลายเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2550 มารุมีร์ ได้ประกาศลาออกจากวง ทำให้ต้นสังกัดเพิ่มสมาชิกใหม่อีก 2 คน คือ เซน (นัมจินฮย็อน) และ ยง จุนฮย็องหรือป๊อบปิ้นดราก้อน พร้อมออกซิงเกิลใหม่ "My Girl" ซึ่งเป็นแนวป๊อป ต่อมาช่วงปลายปี ชอน ฮเยซ็อง ได้ประกาศออกจากวง ทางค่ายจึงให้  ฮัสกี้ (วู ฮย็อนมิน) หนึ่งในสมาชิกวงย่อยในค่าย Xing Entertainment
ที่ชื่อว่า Singing in the rain เข้ามาแทน ก่อนจะมีผลงาน Xingstars ออกมาในช่วงคริสต์มาส
เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 ยูเมะ ได้ประกาศลาออกจากวง ถัดมาอีกวันเดียว  ป๊อบปิ้นดราก้อน ก็ได้ลาออกจากวงตามเช่นกัน ทำให้ Xing Entertainment นำสมาชิกจาก Singing in the rain คือ ไวท์(ลี ซูฮุน), ยูน(คิม จีซาง) และ กอน (ชิน กวังชอล)เข้ามา พร้อมกับเปิดตัวสมาชิกใหม่คือ คีพารัง (จอน จีฮวาน) และออก Digital Single ที่มีชื่อว่า T-Express ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องเล่น Roller Coaster ของสวนสนุก Everland
ต่อมา เควิน ประกาศในไซเวิลด์ว่า "ตอนนี้เขาไม่ใช่สมาชิกในวง Xing อีกต่อไป" ทำให้สมาชิก วงซิงเหลือเพียง 6 คน จากนั้นทางต้นสังได้เพิ่มสมาชิกเข้าไปอีก 2 คน คือ ไรท์ซิ่ง (ปัก ฮย็อนชอล) และ โซล (ลี อินจุน) รวมเป็น 8 คน และได้ออกซิงเกิล Memorize จากนั้น เซน หัวหน้าวง ก็ได้ขอแยกตัวออกมา เพราะต้องไปศึกษาต่อต่างประเทศ ทำให้สมาชิกวงซิงเหลือเพียง 7 คน จากนั้นในต้นปี 2010 ก็มีการเปลี่ยนเปลงโดยสมาชิกเดิม 5 คน ได้แก่ ฮย็อนมิน, อินจุน, คารัม, เจย์ และ มิกะ ตั้งเป็นบอยแบนด์วงใหม่ในชื่อ เดอะบอส ส่วนสมาชิกที่เหลืออีก 2 คน ก็มีการเปลี่ยนแปลงโดยเป็นสมาชิกใหม่อีก  5 คน แทนที่ทั้งสองคนที่เหลืออยู่ ปัจจุบันวงซิงจึงมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน คือ Kim Dong Geun, Kim Jin Wan, Hwang Doo Hwan, Jin Hyeon Jin and Kim Wan Chul

**สมาชิก**

**สมาชิก รุ่นแรก ยุค 4 คน**
เควิน
*มารุเมอร์
*ยูเมะ
*ชอนฮเยซอง

**สมาชิก ยุค 5 คน**
เควิน
*ยูเมะ
*ชอนฮเยซอง
*เซน
*ยง จุนฮย็อง

**สมาชิก ยุค 8 คน**
เควิน
*ชอนฮเยซอง
*เซน
*ไวท์
*ยูน
*กอน
*คีพารัง
*ไรซิ่ง

**สมาชิก ยุค 7 คน ล่าสุด**
กอน
*ไวท์ 
*ฮัสกี้
*ยุน
*โซล
*ไรซิ่ง
*คีพาลัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
โพลกา

นักแสดงข้างถนนในปราก กำลังแสดงโพลกา
thumb
โพลกา (Polka) หมายถึง การเต้นรำเป็นรูปวงกลมที่มีชีวิตชีวาในอัตราจังหวะ 2/4 เพลงโพลกาเริ่มปรากฏในช่วงปี ค.ศ. 1830 ในโบฮีเมีย (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) ต่อมาได้รับความนิยมอย่างมากทั่วภาคพื้นยุโรป และยังคงได้รับความนิยมต่อมาจนกระทั่งสิ้นศตวรรษที่ 19 เครื่องดนตรีที่ใช้ในการบรรเลง ได้แก่ ดรัมคิต (Drum Kit) ทูบา (Tuba) อะคูสติกกีตาร์ (Acoustic Guitar) หีบเพลงชัก (Accordian) ทรัมเป็ต (Trumpet) และคลาริเน็ต (Clarinet) นักดนตรีที่นิยมประพันธ์เพลงโพลกามาก คือ โยฮันน์ ชเตราสส์ ที่หนึ่ง และโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง 

**อ้างอิง**
 คมสันต์ วงค์วรรณ์. ดนตรีตะวันตก. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2551
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
หมวดหมู่:การเต้นรำ
มูลบทบรรพกิจ

มูลบทบรรพกิจ เป็นหนังสือแบบเรียนภาษาไทยสมัยโบราณ ประพันธ์โดยพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2414 เป็นแบบเรียน 1 ใน 6 เล่มของชุดแบบเรียนมูลบทบรรพกิจ  วาหนิต์นิกร  อักษรประโยค  สังโยคพิธาน  ไวพจน์พิจารณ์ และพิศาลการันต์
มูลบทบรรพกิจ เป็นตำราที่ว่าด้วยรูปสระ พยัญชนะ ตัวอักษร วรรณยุกต์ และเครื่องหมายพิเศษต่าง ๆ  มีแบบฝึกหัด อ่านเป็นกาพย์ เรื่อง พระไชยสุริยา ของสุนทรภู่

**ดูเพิ่ม**
 วาหนิติ์นิกร - อักษรประโยค - สังโยคพิธาน - พิศาลการันต์ - ไวพจน์พิจารณ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การเรียนหนังสือไทยสมัยก่อน date=2010-04-26 
หมวดหมู่:ภาษาไทย
หมวดหมู่:หนังสือเรียนภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เดวิด โครเนนเบิร์ก

ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เดวิด โครเนนเบิร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยผู้กำกับชาวแคนาดา
คนขับรถ

ไฟล์:Songthaew driver in Ubon.JPG|thumb|คนขับรถสองแถวในจังหวัดอุบลราชธานี
คนขับรถ หรือ โชเฟอร์ (chauffeur หรือ driver) หมายถึง ผู้ที่มีอาชีพบังคับควบคุมยานพาหนะส่วนบุคคลให้เคลื่อนที่ไป ในบางครั้งอาจใช้คำว่า "สารถี" สำหรับผู้ที่ควบคุมพาหนะซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิต เช่น รถม้า คำว่า "โชเฟอร์" ในภาษาฝรั่งเศส หมายถึง "ผู้ทำหน้าที่ให้ความร้อน" เนื่องจากรถในยุคแรก มีลักษณะเช่นเดียวกับรางรถไฟและเรือ คือ ใช้พลังไอน้ำ คนขับรถจึงต้องให้ความร้อนเพื่อผลิตพลังงาน
มีกลุ่มคนบางกลุ่มซึ่งได้ว่าจ้างให้มีคนขับรถเต็มเวลาทำหน้าที่ขับยานพาหนะส่วนบุคคล และยังมีบริการอย่างมืออาชีพซึ่งเสนอรถลีมูซีนและรถเช่า ซึ่งมีคนขับรถทำหน้าที่อยู่ด้วย วิธีการดังกล่าวคล้ายกับแท็กซี่ แต่มีความหรูหรามากขึ้น มีประโยชน์หลายประการที่ได้รับจากการใช้คนขับรถ รวมทั้งความสะดวก ความเป็นประโยชน์และการประหยัดเวลา รวมทั้งความปลอดภัยในการขับขี่ให้กับนักธุรกิจและหุ้นส่วนใหญ่ ปัจจุบันการเช่ารถป็นที่นิยมมากในประเทศไทย โดยจะแบ่งเป็น 2 แบบ 1. เช่ารถขับเอง 2. เช่ารถพร้อมคนขับ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาชีพการขนส่ง
หมวดหมู่:อาชีพ
หมวดหมู่:อาชีพการดูแลส่วนบุคคลและบริการ
บุญโต

บุญโต เป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศทาง DMC (ปัจจุบันยุติออกอากาศแล้ว) หรือช่องวาไรตี้วัน ทางเครือข่ายเคเบิลทีวี
ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ถึงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ในปัจจุบัน มีทั้งหมด 3 ภาค และ 60 ตอน

**เนื้อเรื่องย่อ**
บุญโตเป็นเรื่องลูกหมูตัวหนึ่ง ที่อาศัยอยู่บ้านคนมากกว่าเล้าหมู กลัวแม่ค้าขายหมู มีเพื่อนชื่อผักบุ้ง อยู่กับป้า ชอบดูหมึกดำแผลงรส

**ตัวละคร**
 บุญโต- เกน- ข้าวหอม (เฉพาะใน ภาค 3 เท่านั้น)- ถ้วยฟู (สุนัขที่ข้าวหอมกับงามตาเลี้ยงไว้)- ครูสมชาย (ครูของผักบุ้ง เกน และ กาย)- งามตา (พี่สาวของข้าวหอม)- ป้าของผักบุ้ง- ลุงของผักบุ้ง- แม่จ๋า (แม่ของ เกน และ กาย)- เอ๊ก (บางตอน)- สิงห์โต (สุนัขจรจัด)- ศรลม (เฉพาะในตอนจบเท่านั้น)- คุณเบ (บางตอน)

**รายชื่อตอน**

**ภาค 1**
# กัลยาณมิตรบุญโต
# ตอนสัตว์ก็มีหัวใจนะ
# ของเล่นของคุณเบ
# หน้าที่ของหนู 
# ขยะที่รัก
# ซนเหมือนลิง
# ซุปเปอร์หมูพลังผัก
# น้ำเอย น้ำใจ
# รักกันไว้เถิด
# น้ำยาชุปชีวิต
# จานบินยูเอฟโอ
# ผักบุ้งจิ๋ว
# หมูออมสิน
# เด็กดีต้องพูดดี
# Back to the Future (ตอนที่ 1)
# Back to the Future (ตอนที่ 2)
# ขี้เกียจตัวเป็นขน
# เหินฟ้า
# มายากล...มนต์สะกดจิต
# รักอมตะ
# ปีศาจน้ำอัดลม

**ภาค 2**
# การกลับมาของบุญโต (ตอนที่ 1)
# การกลับมาของบุญโต (ตอนที่ 2)
# อธิษฐานจิต (ตอนที่ 1)
# อธิษฐานจิต (ตอนที่ 2)
# ผักบุ้งยอดนักสืบ (ตอนที่ 1)
# ผักบุ้งยอดนักสืบ (ตอนที่ 2)
# อาณาจักรมด ตอน เริ่มต้นการเดินทาง (ตอนที่ 1)
# อาณาจักรมด ตอน เริ่มต้นการเดินทาง (ตอนที่ 2)
# อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 1)
# อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 2)
# อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 3)
# อาณาจักรมด ตอน เทพเจ้าทั้ง 5 (ตอนที่ 4)
# อาณาจักรมด ตอน บุญโตอออาณาจักรมด ต
# อาณาจักรมด ตอน เพื่อนๆของเก
# อาณาจักรมด ตอน ปริศนาเปิดเผย
# อาณาจักรมด ตอน กองพันปีศาจ
# อาณาจักรมด ตอน สามัคคีคือพลัง
# อาณาจักรมด ตอน ประตูสุดท้าย
# อาณาจักรมด ตอน ผ่านด่านสุดท้าย
# อาณาจักรมด ตอน ครูสมชายมาแลัวอาณาจักรมด ตอน อวสานลอร์ดกาโก้
# อาณาจักรมด ตอน บทสรุปของเรื่องราว

**ภาค 3**
# ขอโทษและขอบคุณหน่อย
# เพื่อนกันไม่ทะเลาะกัน
# ต้องใช้ปัญญาไม่ใช้กำลัง
# เด็กมือบอน
# ขโมยหัวโต๊โต
# ใจหยุดใจนิ่ง
# กำเนิดสิงห์โต
# คนขี้เหม็น
#
# พี่เลี้ยงจำเป็น
# กฐินนี้หนูจอง
# หุ่นยนต์เพี๊ยน
# รักนะพี่สาว
# บุญโตเปลี๊ยนไป๋
# หนูก็มีหัวใจนะ
# หัวใจของแม่
# ผมชื่อศรลมครับ
หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันไทย
คริสโตเฟอร์ วอลเคน

คริสโตเฟอร์ วอลเคน (Christopher Walken; เกิด 31 มีนาคม ค.ศ. 1943) ที่ควีนส์ ในนครนิวยอร์ก โดยมีชื่อแต่กำเนิดว่า โรนัลด์ วอลเคน (Ronald Walken) โดยมารดามีเชื้อสายสกอต และบิดามีเชื้อสายเยอรมัน
เข้าสู่วงการการแสดง โดยการเป็นนักเต้นด้วยอายุเพียง 10 ขวบ ชนิดที่เจ้าตัวไม่คิดมาก่อนว่าจะได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
ต่อมาวอลเคนได้แสดงละครเวทีจากบทตลกเบาสมองและบทชีวิตหนักหน่วง ในปี ค.ศ. 1971 ได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์ใหญ่ครั้งแรกในเรื่อง The Anderson Tapes ของซิดนีย์ ลูเมท ต่อมาจึงได้แสดงในเรื่อง Annie Hall ของวูดดี อัลเลน ในปี ค.ศ. 1977 ซึ่งในเรื่องนี้วอลเคนเป็นเพียงตัวประกอบปรากฏตัวสั้น ๆ แต่มีความหมาย จึงทำให้ได้รับการจับตามองในฐานะนักแสดงดาวรุ่ง ก่อนที่จะมาประสบความสำเร็จขั้นสูงสุดเมื่อได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม กับภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับทหารผ่านสงครามเวียดนาม เรื่อง The Deer Hunter ในปี ค.ศ. 1978 ที่ถ่ายทำในประเทศไทย โดยแสดงคู่กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง โรเบิร์ต เดอ นีโร และจอห์น คาซาล ซึ่งในเรื่องนี้การแสดงของวอลเคนเป็นที่โดดเด่นมากในเรื่อง โดยเฉพาะกับการเอาปืนจ่อศีรษะตัวเองแบบรัสเซียน รูเลทท์ ซึ่งภาพนี้ได้กลายมาเป็นภาพโปสเตอร์ของเรื่องด้วย
หลังจากนั้น คริสโตเฟอร์ วอลเคน ก็ได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงเทียบเท่านักแสดงคนอื่น ๆ ผลงานหลังจากนั้นก็ได้แก่ The Dead Zone ในปี ค.ศ. 1983 ของเดวิด โครเนนเบิร์ก True Romance ในปี ค.ศ. 1993 ของโทนี สกอต และ Pulp fiction ในปี ค.ศ. 1994 ของเควนติน แทแรนติโน เป็นต้น รวมทั้งการรับเป็น แม็กซ์ ซอริน ตัวร้ายในภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ ในตอน A View to a Kill ในปี ค.ศ. 1985 ที่มี โรเจอร์ มัวร์ รับบทเจมส์ บอนด์ เป็นครั้งสุดท้ายอีกด้วย
บทบาทการแสดงของคริสโตเฟอร์ วอลเคน ในครั้งหนึ่งมักจะรับบทร้ายหรือปีศาจ อันเนื่องจากหน้าตาที่ให้ เช่น ในเรื่อง Sleepy Hollow ในปี ค.ศ. 1999 ของทิม เบอร์ตัน, Nick of Time ในปี ค.ศ. 1995 หรือ The Prophecy ในปี ค.ศ. 1995 ที่รับบทเป็น เทวทูตกาเบรียล ซึ่งเป็นตัวร้ายของเรื่อง
สำหรับการเต้น วอลเคนเคยแสดงนำในมิวสิกวีดีโอเพลง Weapon Of Choice ของแฟตบอย สลิม ด้วยการเต้นคนเดียวทั้งเพลงด้วย
ผลงานในระยะหลัง ได้แก่ การรับบทเป็นพ่อของลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ ใน Catch Me If You Can  ในปี ค.ศ. 2002 จากการกำกับของสตีเวน สปีลเบิร์ก เป็นต้น

**ผลงานด้านการแสดง**

**อ้างอิง**
  Christopher Walken (คริสโตเฟอร์ วอลเคน) 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Christopher Walken on Box Office Mojo- 686- 456-  Christopher Walken date=2010-12-05  Before and After-  Christopher Walken Christopher Walken's stage career 1950's to the present, a photo gallery at The New York Public Library-  Christopher Walken on NETFLIX-  มิวสิกวีดีโอของแฟตบอย สลิม
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากควีนส์
อะ-ฮ่า

อะ-ฮ่า (A-HA) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ระวี กังสนารักษ์ นักแต่งเพลงชื่อดังคนหนึ่งของวงการ

**ประวัติ**
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อย ๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 ซุป ระวี กังสนารักษ์ อดีตนักแต่งเพลงในยุคก่อนปี 2544 ของ อาร์เอส และ คีตา ในอดีต ได้พาทีมเพลงกลับมาร่วมงานกับทางอาร์เอสอีกครั้ง จึงได้เข้ามาอยู่ในระบบที่พร้อมปรับรูปแบบไปสู่ความเป็นความเพลงย่อยด้วยเช่นกัน โดยใช้ชื่อทีมว่า อะ-ฮ่า (A-HA)
พ.ศ. 2547 เริ่มพยายามสร้างศิลปินเป็นของตัวเอง อาทิ เช่น 2 หนุ่ม โบกี้-ดอดจ์ และ 2 สาว เอลิน-เบส แต่ภาพลักษณ์ของงานเพลงไม่แตกต่างและโดดเด่นออกมาจากค่ายเพลงอื่น จึงยังมีสถานะของการเป็นค่ายเพลงย่อยที่ไม่ชัดเจนนัก
พ.ศ. 2548 ร่วมทำเพลงให้กับค่าย ไอดี เร็คคอร์ด ของ เจมส์ เรืองศักดิ์ ให้กับศิลปิน โฟร์-มด เป็นจุดเริ่มต้นในการตัดสินใจสู่การลดสถานะกลับมาเป็นแค่ทีมทำเพลงและในที่สุดก็ถูกยุบรวมกลายเป็นยูนิต บิ๊กบลู เร็คคอร์ด ของค่ายส่วนกลาง อาร์เอส มิวสิค แทน

**ศิลปินในสังกัด**
 ลาฟเฟอร์-แอมเมอร์- ศูนย์ศูนย์หนึ่ง- โบกี้-ดอดจ์- เอลิน-เบส
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
บ้านโรงบ่ม

บ้านโรงบ่ม เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของโดย ณธนา หลงบางพลี

**ประวัติ**
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อย ๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 ทีมเพลงของ อ๋อ ณธนา หลงบางพลี หนึ่งในทีมผลิตเพลงของค่าย แกรมมี่ จี ได้พาทีมเพลงเข้ามาร่วมงานกับทางอาร์เอสในชื่อทีม บ้านโรงบ่ม โดยเป็นการย้ายมาทั้งทีมงานและตัวศิลปินที่กลายมาเป็นศิลปินเปิดตัวของทีมเพลงนี้ที่อาร์เอสไปด้วย คือ 6 สาวน้อย ซิกแซ็ก
พ.ศ. 2547 เปิดตัวศิลปินหน้าใหม่ เช่น 4 หนุ่ม บราเธอร์ส หรือ หนุ่มมาดกวน เพทาย พลอยมีค่า แต่ที่เป็นที่จดจำมากที่สุดคือโปรเจกต์งานเพลงที่จับเอา 2 สมาชิกนักแต่งเพลงของค่ายมาออกอัลบั้มในแนวเพลงแปลง ล้อเลียนเพลงดังอื่น ๆ ในค่าย ในนาม นายครรชิตกับทิดแหลม ซึ่งถึงแม้ในแง่เนื้องานจะเป็นแค่งานเพลงล้อเลียน แต่ก็เป็นการทำให้แฟนเพลงได้รู้จักกับตัว 2 นักแต่งเพลงคือ S-TER (ครรชิต) และ ลัทธ์ ใจจุฑามูล (ทิดแหลม) ที่จะกลายมาหนึ่งในนักแต่งเพลงคนสำคัญของค่ายต่อไปในอนาคต
พ.ศ. 2548 อ๋อ ณธนา ลาออกจากอาร์เอส ทำให้ทีมเพลงนี้ถูกยุบรวมกับทีมเพลง แวมม์ ของ ไวตามิน เอ และต่อมาก็รวมกับทีม อะ-ฮ่า กลายเป็นยูนิต บิ๊กบลู เร็คคอร์ด ในที่สุด

**ศิลปินในสังกัด**
 ซิกแซ็ก- บราเธอร์ส- นายครรชิตกับทิดแหลม- เพทาย- ลูกเกด ปาณิสรา ทองสกล- สโตน โซล
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2548
อาร์เต้ มิวสิค

อาร์เต้ มิวสิก (Arte' Music) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกออกมาในช่วงของการปรับรูปแบบธุรกิจเพลงของอาร์เอส ในช่วงปี 2546 - 2547 ภายใต้การนำของ 2 สมาชิกวง ลำดวน คือ โอ๋ เสาวรส ศรีชาติ และ จัมโบ้ สาธิต  วงศ์สัมพันธ์

**ประวัติ**
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ เพื่อแบ่งหน้าที่การผลิตเพลงตามแต่ละกลุ่มเป้าหมายของแนวเพลง โดยเริ่มต้นจากการปรับโครงสร้างของทีมผลิตเพลงในยุคนั้น ให้กลายมาเป็นรูปแบบบริษัทที่ดำเนินการบริหารจัดการได้ด้วยตัวเอง โดยทีมผลิตเพลงของค่ายอาร์เอสในขณะนั้นมีดังนี้ MP1 (ดูแลโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง), MP2 (ดูแลโดย เทพนม สุวรรณบุณย์ และ อนุชา อรรจนาวัฒน์), MP3 (ดูแลโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ ธีระศักดิ์ วดีศิริศักดิ์) รวมทั้งทีมเพลงใหม่ของ ปอนด์ ธนา ลวสุต
พ.ศ. 2546 วงดนตรี ลำดวน หนึ่งในวงดนตรีอินดี้สไตล์ ป๊อป-แจ๊ส ที่กำลังประสบความสำเร็จอยู่ในขณะนั้น ตัดสินใจเซ็นสัญญาเข้ามาเป็นศิลปินของค่ายอาร์เอส จึงได้มีแนวคิดที่จะเปิดค่ายเพลงสำหรับนักดนตรีอิสระที่มีแนวทางต่างไปจากงานเพลงอื่นๆ ของทางอาร์เอส เช่นเดียวกับทางวง กลายเป็นที่มาของการเปิดตัวค่ายเพลง อาร์เต้ มิวสิก (Arte' Music) ในช่วงปลายปี 2546 โดยคำว่า อาร์เต้ มีความหมายว่า ศิลปะ ชื่อ อาร์เต้ มิวสิก จึงหมายถึง ดนตรีที่มีความเป็นศิลปะ
พ.ศ. 2547 เปิดตัววงดนตรีนอกกระแสหลากหลายวง รวมทั้งงานเพลงอัลบั้มใหม่ของวงลำดวนด้วย แต่ไม่มีอัลบั้มไหนที่ประสบความสำเร็จตามที่ทางอาร์เอสคาดหวังไว้ ในที่สุดผู้บริหารของทางอาร์เอสจึงตัดสินใจยุบค่ายเพลง อาร์เต้ มิวสิก ลง และคืนสัญญาให้กับศิลปินของทางค่าย รวมทั้งสมาชิกวงลำดวนด้วยเช่นกัน

**ศิลปินในสังกัด**
 ลำดวน- บอมบ์ ทัศธน เจริญทรัพย์- โซฟี ธนะปุระ- ปา-ท่อง-โก๋- เนอสเซอรี่ ซาวนด์- บา-ลา-มี
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
ดีเบลชทรอมเมิล

ดีเบลชทรอมเมิล (Die Blechtrommel; The Tin Drum) เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1979 ตัดแปลงมาจากนวนิยายปี ค.ศ. 1959 ในชื่อเดียวกันของกึนเทอร์ กราส นักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม 
ภาพยนตร์นำเสนอมุมมองของเด็กชายคนหนึ่งชื่อ ออสการ์ มัตเซอรัต ชาวคาชูเบียนจากเมืองดานซิก ในโปแลนด์ที่กำลังจะถูกรุกรานโดยนาซีเยอรมัน ออสการ์ได้รับกลองเด็กเล่นเป็นของขวัญวันเกิดอายุครบสามขวบ ในวันนั้นเขาได้รับรู้เรื่องโลกวุ่นวายของผู้ใหญ่ จึงตัดสินที่จะหยุดโต ออสการ์ตกบันไดบ้าน ศีรษะฟาดพื้นจนสมองกระทบกระเทือนและร่างกายเติบโตเทียบเท่ากับเด็กอายุ 6 ขวบ
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1979 ร่วมกับ Apocalypse Now  และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ในปีเดียวกัน 
ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์อื้อฉาวเนื่องจากนักแสดงนำที่รับบทเป็นออสการ์ คือ เดวิด เบนเนนท์ ในขณะแสดงมีอายุเพียง 11 ปี รับบทเป็นออสการ์ในวัย 16 ปี (แต่มีร่างกายแคระเทียบเท่าเด็กอายุ 6 ปี) มีฉากออรัลเซ็กซ์และร่วมเพศกับแคทารินา ทาลบัค นักแสดงหญิงที่มีอายุ 24 ปี (รับบทเป็นเด็กสาวอายุ 16 ปี) ฉากนี้ถูกตัดออกจากการฉายในหลายประเทศ รวมทั้งถูกห้ามฉาย และห้ามวางจำหน่ายในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=The Tin Drum-  เรื่องย่อของ กลองสังกะสี ฉบับนวนิยายfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโครเอเชีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโปแลนด์
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976 ณ กรุงมอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519 มีผู้เข้าแข่งขัน 410 คน ชาย 285 คน และหญิง 125 คน เข้าร่วมการแข่งขัน 189 รายการใน 22 กีฬา ในฐานะที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อไปที่กรุงมอสโก สหภาพโซเวียตก็ได้เข้าร่วมในพิธีปิดด้วย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
หมวดหมู่:สหภาพโซเวียตในโอลิมปิก
ประเทศยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976

ยูโกสลาเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976  ณ กรุงมอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519 
เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม นักชาตินิยมโครเอเชียคนหนึ่งวิ่งเข้าสู่สนามระหว่างการแข่งขันแฮนด์บอลชายระหว่างยูโกสลาเวียและเยอรมนีตะวันตก และเผาธงชาติยูโกสลาเวีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศยูโกสลาเวียในโอลิมปิก
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 102 คน ชาย 96 คน หญิง 6 คน จาก 14 ชนิดกีฬา ได้เหรียญรางวัล 1 เหรียญ 

**เรือใบ**
Open

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หอไข่มุกตะวันออก

ภาพเปรียบเทียบความสูงของหอคอยสูงทั่วโลก, หอไข่มุกตะวันออกเป็นอันดับที่ 5
หอไข่มุกตะวันออก (p=Dōngfāng Míngzhūtǎ, ตงฟางหมิงจูถ่า หรือ p=Dōngfāng Míngzhūdiànshìtǎ, ตงฟางหมิงจูเตี้ยนซื่อถ่า) ตั้งอยู่ในย่านลู่เจียจุ่ย เขตเมืองใหม่ผู่ตงของนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ทางตะวันออกของแม่น้ำหวงผู่ ซึ่งเต็มไปด้วยตึกระฟ้า  
หอไข่มุกตะวันออกเป็นหอส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์สูง 468 เมตร ลักษณะเป็นไข่มุก 11 ลูก และ เสา 3 เสา ด้านบนเป็นรูปไข่มุก 3 เม็ด 3 ขนาดเรียงกันในแนวตั้ง เป็นที่ทำการของสถานีโทรทัศน์ 9 แห่ง และสถานีวิทยุ 10 แห่ง ภายในหอทรงกลมเป็นภัตตาคาร โรงแรมหรูขนาด 25 ห้อง และร้านค้า ด้านใต้ตรงฐานของหอจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองเซี่ยงไฮ้เมืองจำลองโลกอนาคต และเมืองวิทยาศาสตร์แฟนตาซี ช่องกลางของหอไข่มุกตะวันออกเป็นเสาปล่องกลวง ใช้แขวนลิฟท์ความเร็วสูง 6 ตัว ที่มีความเร็ว 7 เมตร/วินาที เพื่อขึ้นไปที่จุดชมวิว ในระดับความสูง 267 เมตร ส่วนในเวลากลางคืนนั้น หอกลมจะเปิดไฟที่สามารถเปลี่ยนสีไปได้เรื่อยๆ บนไข่มุกเม็ดที่สองจะสามารถมองลงมาข้างล่างได้จากพื่นบางส่วนที่เป็นกระจก 
หอไข่มุกตะวันออกถือเป็นหอคอยที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อสร้างเสร็จ และในปัจจุบันสูงเป็นอันดับ 5 ในบริเวณใกล้เคียงกันยังเป็นที่ตั้งของ จินเม่าทาวเวอร์ ศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้ และเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ ปัจจุบันนับได้ว่าเป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นของเมืองเซี่ยงไฮ้ ที่นอกจากจะใช้ในด้านการสื่อสารแล้ว ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองอีกด้วย
เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 หอไข่มุกตะวันออกได้รับการจัดระดับโดยคณะกรรมการจัดระดับคุณภาพสถานที่ท่องเที่ยวแห่งประเทศจีนสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  东方明珠广播电视塔 date=2018-10-11  Oriental pearl radio & TV tower-  上海东方明珠（集团）股份有限公司 Shanghai oriental pearl (group)
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซี่ยงไฮ้
ข
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:หอคอยที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2537
แสง เหตระกูล

นายแสง เหตระกูล (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ผู้บุกเบิกกิจการหนังสือพิมพ์เดลินิวส์

**ประวัติ**
เป็นบุตรชายในจำนวน 4 คน ของนายจงกุ่ยและนางนี้ เหตระกูล เริ่มงานในแวดวงสื่อมวลชนครั้งแรกด้วยการร่วมหุ้นกับพี่น้องทำกิจการโรงพิมพ์ชื่อ โรงพิมพ์ตงซัว  ก่อนที่จะซื้อกิจการหนังสือพิมพ์ กรุงเทพ เดลิเมล์ รายปักษ์ รายสัปดาห์  มาดำเนินการเอง ซึ่งต่อมาได้พัฒนากลายเป็น เดลิเมล์รายวัน เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2493  จากนั้นจึงได้มี บางกอกเดลิเมล์ หนังสือพิมพ์รายวันกรอบบ่ายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งฉบับ
ในยุคเผด็จการทหาร หลังจากที่จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ กระทำการรัฐประหารรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ได้มีคำสั่งจากคณะปฏิวัติงดใบอนุญาตประกอบการ แต่นายแสงยังคงสั่งให้บรรณาธิการทำงานอย่างเต็มที่ จนกระทั่งได้วางแผงขายในวันรุ่งขึ้น ในที่สุดแท่นพิมพ์ก็ได้ถูกล่ามโซ่ และกองบรรณาธิการบางคนถูกจับและบางคนเสียชีวิตระหว่างถูกคุมขัง
หลังจากนั้น นายแสง พยายามที่จะขออนุญาตกลับมทาทำหนังสือพิมพ์อีกหลายครั้งเป็นระยะ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ จึงได้จดทะเบียนชื่อหนังสือพิมพ์ใหม่ว่า แนวหน้าแห่งเดลินิวส์ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งได้พัฒนากลายมาเป็นเดลินิวส์อย่างในปัจจุบัน
เมื่ออายุมากขึ้น นายแสงได้วางมือจากกิจการ โดยส่งต่อให้ นายประชา เหตระกูล บุตรชายดำเนินการต่อ และได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2524
นายแสง เหตระกูล ได้รับการยกย่องอย่างมากจากแวดวงสื่อมวลชนในประเทศไทยในฐานะนักหนังสือพิมพ์รุ่นบุกเบิกคนแรก ๆ  ที่ต่อสู้ทุกรูปแบบกับอำนาจเผด็จการ ความไม่ถูกต้อง เพื่อเรียกร้องให้สื่อมวลชนมีเสรีภาพ มีความเป็นประชาธิปไตย จนได้รับการยกย่องให้เป็น "ราชาหนังสือพิมพ์เมืองไทย" จากสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553 ร่วมกับ นายกำพล วัชรพล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
นายแสง เหตระกูล มีคำพูดที่ถือเป็นประโยคอมตะสำหรับแวดวงสื่อมวลชน ว่า

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 พ.ศ. 2507-border เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้น 4 (ภ.ป.ร. 4)

**อ้างอิง**
 สกู๊ปหน้า 1 เชิดชูผู้ก่อตั้ง 'เดลินิวส์' 'แสง เหตระกูล' 'ราชาหนังสือพิมพ์' หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับที่ 22,058 ประจำวันศุกร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์- รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:สกุลเหตระกูล
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3
ฟีโอโครโมไซโตมา

ฟีโอโครโมไซโตมา (pheochromocytoma) เป็นเนื้องอกประสาทต่อมไร้ท่อ (neuroendocrine tumor) ของต่อมหมวกไตส่วนใน เจริญมาจากเซลล์โครมาฟิน (chromaffin cell) หรือเนื้อเยื่อโครมัฟฟินนอกต่อมหมวกไตที่ไม่ได้ย้ายที่มาตอนเกิด และหลั่งสารคาเตโคลามีน (catecholamine) จำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นอะดรีนาลีนหากเนื้องอกอยู่ในต่อมหมวกไต และนอร์อะดรีนาลีน พาราแกงกลิโอมา (paraganglioma) นอกต่อมหมวกไต (บางครั้งเรียกว่าฟีโอโครโมไซโตมานอกต่อมหมวกไต) เป็นเนื้องอกที่มีความใกล้เคียงกันแต่พบน้อยกว่ามาก ซึ่งเจริญมาจากปมประสาทของระบบประสาทซิมพาเทติก จะตั้งชื่อตามตำแหน่งทางกายวิภาคที่เกิด

**อ้างอิง**

**ภาพเพิ่มเติม**

**ดูเพิ่ม**
 นิวโรบลาสโตมา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Pheochromocytoma clinical trial currently recruiting patients-  Pheochromocytoma symptoms, diagnosis, treatment, and general details date=2020-10-24 - pheochromocytoma-  Overview จาก National Cancer Institute
หมวดหมู่:วิทยาต่อมไร้ท่อ
หมวดหมู่:มะเร็งที่พบน้อย
หมวดหมู่:โรคของต่อมหมวกไต
เนิร์สเซอรี่ซาวด์

เนอสเซอรี่ซาวด์ (Nursery Sound) เป็นวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟชาวไทย นำโดย สมบัติ พิทักษ์สินธุ์ เริ่มมีผลงานสตูดิโออัลบั้มในปี พ.ศ. 2539 ในชื่อชุด อนุบาลโปรเจกต์ โดยมีเพลง หวาน เป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียง จากนั้นมีผลงานเพลงตามมาอีกหลายชุด โดยอัลบั้มชุดล่าสุด คือ คิดถึงกันหรือเปล่า ที่ได้เพิ่มสีสันของเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิตเข้าไปด้วย

**สมาชิกปัจจุบัน**
# - สมบัติ พิทักษ์สินธุ์ (บัต) ร้องนำ / กีตาร์- ดำรงชัย บุญทจันทร์ (โม่ง) ร้องนำ / กีตาร์ / เพอร์คัสชั่น- อภิสาร บริบาลบุรีภัณฑ์ (ชาย) กีต้าร์,ดนตรี

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**
 2539 - อนุบาลโปรเจกต์- 2540 - อนุบาลโปรเจกต์เต็ม 54-52-54 อย่ากอดหนู (ฉลองยอดขายไม่ถึงล้านชุด) - 2545 - โปรเจกต์ก่อนเปิดเทอม- 2545 - เปิดเทอม- 2547 - Outclass - 2549 - 982- 2552 - คิดถึงกันหรือเปล่า- 2555 - นี่สิเลิศ

**ผลงานอื่น ๆ**
 เพลงประกอบละครเรื่อง “รักนิด ๆ ต้องซิตอัพ” ทางช่อง 7 สี- เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “ทวารยังหวานอยู่”- เพลงเชียร์ประจำทีมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์- COTTON บัติ - อัลบั้มเดี่ยวของบัติ- ร่วมร้องเพลง รักไม่ชัดเจน ในอัลบั้ม Together ของ พีรสันติ จวบสมัย- ร่วมร้องเพลง ต้นชบากับคนตาบอด ในอัลบั้ม คนอื่นๆ อีกมากมาย ต่างบ้าน ต่างคน บนเฉลียง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 www.facebook.com/pg/NurserySoundBand- http://www.you2play.com/player/media_type,song/id,7371/ date=2010-02-12 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012

โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งที่ 1 (YOG) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่วันที่ 13 ถึง 22 มกราคม พ.ศ. 2555 นับเป็นโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งแรก อันเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักซึ่งจัดขึ้นตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬาประมาณ 1,100 คน จาก 70 ประเทศร่วมการแข่งขัน การตัดสินเลือกให้อินส์บรุคเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันประกาศเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสีงยของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล 105 คน อินส์บรุคเป็นเมืองแห่งแรกที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึงสามครั้ง โดยก่อนหน้านี้ได้เคยจัด โอลิมปิกฤดูหนาว 1964 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1976

**การเลือกเมืองเจ้าภาพ**
คณะกรรมการโอลิมปิกสากลรับการสมัครเป็นเมืองเจ้าภาพจากทั้งหมดสี่เมืองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 ในเดือนพฤศจิกายน สองเมืองถูกตัดออกจากรายชื่อ ทำให้เหลือเพียงโกเปียวและอินส์บรุคเท่านั้นที่ยังพิจารณาอยู่ วันที่ 12 ธันวาคม การลงคะแนนเสียงครั้งสุดท้ายได้รับการเปิดเผยว่ามีผล 84 ต่อ 15 โดยอินส์บรุคชนะ จึงได้รับสิทธิเป็นเมืองเจ้าภาพ

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ค.ศ. 2012 พร้อมแสดงจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมจากแต่ละประเทศ (ตัวเลขในวงเล็บ)

**ชนิดกีฬา**
กีฬาที่ใช้ในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 มีทั้งหมด 63 รายการใน 15 ชนิดกีฬา
รายชื่อชนิดกีฬาในกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยตัวเลขในวงเล็บหลังชนิดกีฬาแสดงจำนวนรายการ (= จำนวนเหรียญทอง) ในแต่ละชนิดกีฬา- สเกต
** 5
** 14
** 8- 2- 3- สกี
** 12
** 11
** 4
** 3
** 10
** 10- 11- 4- 3- 2

**ตารางการแข่งขัน**

**สรุปเหรียญการแข่งขัน**
ประเทศเข้าร่วมที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสิบอันดับแรก โดยประเทศออสเตรียเจ้าภาพแสดงด้วยแถบสีเน้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:กีฬาโอลิมปิกเยาวชน
หมวดหมู่:โอลิมปิกในประเทศออสเตรีย
อำเภอพย็องชัง

พย็องชัง (ฮันจา=平昌郡; Pyeongchang) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในเขตภูเขาแทแบ็ก เป็นที่ตั้งของวัดพุทธหลายแห่ง รวมถึง Woljeongsa ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากโซลประมาณ lk=off และเชื่อมต่อด้วยทางด่วนและรถไฟโดยสารความเร็วสูง
พย็องชังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 และพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น "PyeongChang" (อักษร 'C' พิมพ์ใหญ่) ด้วยจุดประสงค์ในการแข่งขันเมื่อ ค.ศ. 2018 เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับเปียงยางในประเทศเกาหลีเหนือ

**ประวัติ**
ภูมิภาคพย็องชังเคยอยู่ใภายใต้การปกครองของราชวงศ์โคกูรยอในสมัยสามราชอาณาจักร และในขณะนั้นมรชื่อว่า Uk-o-hyeon (욱오현) หบะราชวงศ์ชิลลาเข้าพิชิตราชวงศ์โคกูรยอและแพ็กเจ พื้นที่นี้จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Baek-o-hyeon (백오현)
หลังสถาปนาราชวงศ์โคกูรยอ พื้นที่นี้จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Pyeongchang-hyeon ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของว็อนจู
เมื่อสถานปนาราชวงศ์โชซ็อนใน ค.ศ. 1392 ภูมิภาคนี้ได้รับการเลื่อนสถานะจาก hyeon ไปเป็นเทศมณฑล (gun) หลังดินแดนนี้ถูกแบ่งไปเป็น 8 แคว้นในรัชสมัยพระเจ้าแทจง พื้นที่นี้อยู่ใน Gangwon-do

**ภูมิศาสตร์**

**กีฬา**
พย็องชังเป็นเมืองเจ้าภาพในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1999 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2018

**เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1999**
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาวจัดขึ้นใน ค.ศ. 1999 ที่จังหวัดคังว็อน ซึ่งรวมถึงพย็องชัง ในตอนแรกคาดว่าจังหวัดนี้จะเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่สาม 3 ที่เกาหลีเหนือสละสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม มีการประกาศให้ฮาร์บินเป็นเมืองเจ้าภาพ ทำให้จังหวัดคังว็อนกลายเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 4 ในเวลาเดียวกัน
มีนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 799 คน โดยจัดการแข่งขันประเภทสกีลงเขา, สกีครอสคันทรี, ทวิกีฬาฤดูหนาว, สเกตความเร็วระยะสั้น และสเกตลีลาที่พย็องชัง

**โอลิมปิกฤดูหนาว 2018**
หนึ่งในสนามแข่งที่ใช้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 (ภาพถ่ายใน ค.ศ. 2013)
ณ วันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 มีการประกาศให้พย็องชังเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 และพาราลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยสามารถเอาชนะคู่แข่งจากอีก 2 เมืองคือ มิวนิกและอานซี ถือเป็นการแข่งขันฤดูหนาวที่สามในเอเชีย หลังโอลิมปิกฤดูหนาว 1972 ที่ซัปโปโระ ประเทศญี่ปุ่น และโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ที่นางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น  และยังเป็นการแข่งขันฤดูหนาวเอเชียครั้งแรกที่จัดนอกประเทศญี่ปุ่น พย็องชังประสบความสำเร็จในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 หลังจากการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้งก่อนหน้า ทั้งในปี 2010 และ 2014 ไม่ประสบผลสำเร็จ โดยพ่ายแพ้ให้กับแวนคูเวอร์ ประเทแคนาดา และโซชี ประเทศรัสเซีย ตามลำดับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Pyeongchang County government website en-  Pyeongchang 2018 website en

หมวดหมู่:จังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)
หมวดหมู่:นครในประเทศเกาหลีใต้

เกาหลีใต้
เกาหลีใต้
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศเกาหลีใต้
เห้ง โสภาพงศ์

เห้ง โสภาพงศ์ ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2529 สาขาทัศนศิลป์ (เครื่องถม)

**ประวัติ**
นายเห้ง โสภาพงศ์ เกิดเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2455 ที่บ้านหน้าวัดพระบรมธาตุ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายชี และนางนุ้ย โสภาพงศ์ เมื่ออายุ 8 ปี ได้เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนพระเสื้อเมือง (โรงเรียนวัดพระมหาธาตุในปัจจุบัน) จบชั้นประถมปีที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2466 แล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนช่างถม วัดวังตะวันออก ซึ่งได้พัฒนาเป็นวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมนครศรีธรรมราชในปัจจุบัน จนจบหลักสูตรช่างถม เมื่อ พ.ศ. 2471 ได้ปฏิบัติงานอยู่ที่โรงเรียนนี้ถึง 3 ปี แล้วจึงออกไปทำงานเป็นช่างถมอย่างเต็มตัว เมื่ออายุ 22 ปี โดยประจำอยู่ที่ร้านสุพจน์ (เป็นโรงงานและร้านที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องถม ที่มีชื่อเสียงของจังหวัดนครศรีธรรมราช) ณ ที่นี้ นายเห้ง ได้รับการฝึกทำเครื่องถมเป็นพิเศษจาก นายรุ่ง สินธุรงค์ ช่างถมฝีมือเยี่ยมยุคนั้น จนทำให้นายเห้ง โสภาพงศ์ มีฝีมือเข้าขั้นเป็นช่างถมยอดเยี่ยมของเมืองนครศรีธรรมราชตามไปด้วย
เครื่องถมที่นายเห้ง โสภาพงศ์ ประดิษฐ์ มีตั้งแต่สิ่งเล็ก ๆ เช่น แหวน ล็อกเก็ต กำไล ไปจนถึงสิ่งของชิ้นใหญ่ ๆ เช่น ขัน พาน ถาด การประดิษฐ์ ทำด้วยมือทั้งสิ้น นับตั้งแต่ขึ้นรูป การเขียนลวดลาย การสลัก การถม การขัด โดยใช้ความชำนิชำนาญ และความละเอียดลออและความอุตสาหวิริยะเป็นสำคัญ เครื่องถมเหล่านี้ได้ถูกจำหน่ายจ่ายแจก และเปลี่ยนมือไปหลายต่อหลายแห่ง ที่มีสะสมตอทอดอยู่บ้างในเวลานี้ พอจะหาดูได้ในวัดพระเขียน วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร นครศรีธรรมราช
ผลงานที่นายเห้ง โสภาพงศ์ ภาคภูมิใจก็คือ ชุดน้ำชาถมทอง ซึ่งตนร่วมกับช่างถมชาวนครหลายคนประดิษฐ์ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2502 ชุดน้ำชาถมทองชุดนี้ เป็นชุดที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้ทรงนำไปพระราชทานแด่ ประธานาธิบดีไอเซนฮาวด์ แห่งสหรัฐอเมริกา ในคราวเสด็จประพาสสหรัฐอเมริกาและยุโรปครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2503 นอกจากนั้นในช่วง 50 ปีเศษ ของการเป็นช่างถม นายเห้ง ได้ทำเครื่องถมเพื่อจำหน่ายบ้าง ทำตามที่ลูกค้าสั่งบ้าง รวมหลายร้อยชิ้น ในจำนวนนี้เคยส่งเข้าร่วมประกวดในงานศิลปหัตถกรรมที่กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตหกรรม จัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2514 โดยได้รับรางวัลที่ 3 ด้วย
นายเห้ง โสภาพงศ์ สมรสกับนางตุ้น โสภาพงศ์ มีบุตรธิดา 8 คน ในจำนวนนี้ผู้ชายสองคนคือ นายโสฬส โสภาพงศ์ และนายจรวย โสภาพงศ์ ได้สืบทอดวิชาการทำเครื่องถมและนำไปประกอบอาชีพสืบแทนบิดา
นายเห้ง โสภาพงศ์ ได้สร้างผลงานด้วยความประณีตและพัฒนาอยู่เสมอ พร้อมที่จะเผยแพร่และถ่ายทอดวิชาความรู้แก่ศิษย์และผู้สนใจตลอดเวลา ซึ่งสมควรยกย่องไว้ในฐานะศิลปินแห่งชาติ ด้วยเหตุนี้คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ จึงได้ประกาศยกย่องให้นายเห้ง โสภาพงศ์ เป็นศิลปินพื้นบ้านดีเด่น ประจำปี 2529 สาขาเครื่องถม เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2530 คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติก็ได้ยกย่องให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2529 สาขาทัศนศิลป์ (เครื่องถม) เข้ารับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ปัจจุบัน นายเห้ง โสภาพงศ์ ได้ถึงแก่กรรมแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2542 (รับช่วงต่อ นายนิติกร กังกุสล)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 เรียบเรียงจาก หนังสือ ศิลปินแห่งชาติ 2529 โดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ, 2529
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
เพศชาย

สัญลักษณ์เพศชาย
เพศชาย (♂) หรือเพศผู้ คือเพศหนึ่งของสิ่งมีชีวิต ที่ผลิตเซลล์สืบพันธุ์ขนาดเล็กที่เรียกว่า อสุจิ โดยตัวอสุจิสามารถรวมกับเซลล์สืบพันธุ์ของเพศหญิงที่เรียกว่า เซลล์ไข่ เกิดขั้นตอนที่เรียกว่า การผสมพันธุ์ เพศชายไม่สามารถสืบพันธุ์ได้โดยปราศจากการเข้าถึงเซลล์ไข่ของเพศหญิงอย่างน้อย 1 เซลล์ แต่สิ่งมีชีวิตบางอย่างสามารถสืบพันธุ์ได้โดยอาศัยการสืบพันธุ์หรือไม่อาศัยการสืบพันธุ์ แต่ละสปีชีส์ไม่ได้มีระบบทางเพศที่เหมือนกัน ในมนุษย์และในสัตว์ส่วนใหญ่  การสืบพันธุ์ถือเป็นกลไกทางพันธุกรรมแต่ในบางสปีชีส์แล้วสามารถเกิดในจากทางด้านสังคม สิ่งแวดล้อมและปัจจัยอื่น

**ดูเพิ่ม**
 ผู้ชาย- บุรุษภาพ
หมวดหมู่:เพศ
หมวดหมู่:เพศภาวะ
สถานะเพศ

สถานะเพศ (gender) หรือ เพศสภาพ คือลักษณะต่าง ๆ ที่บ่งบอกความเป็นชาย (masculinity) และความเป็นหญิง (femininity) ซึ่งอาจหมายถึง เพศทางชีววิทยา (เช่น เพศชาย เพศหญิง เพศกำกวม) โครงสร้างทางสังคมที่อาศัยความเป็นเพศ (เช่น บทบาทประจำเพศ และบทบาททางสังคมด้านอื่น ๆ) หรือ อัตลักษณ์ทางเพศ (หรือ เพศเอกลักษณ์, gender identity) แล้วแต่บริบท ผู้ที่ไม่มองว่าตนเองเป็นเพศชายหรือเพศหญิงมักเรียกรวม ๆ ว่าเป็นเพศทางเลือก มีคำเรียกหลายอย่าง เช่น non-binary, genderqueer บางวัฒนธรรมจะมีบทบาทโดยเฉพาะของเพศที่สาม เช่น กลุ่มฮิจรา ในเอเชียใต้ เป็นต้น
องค์การอนามัยโลก ให้ความหมายของสถานะเพศ เอาไว้ว่า "คุณลักษณะของผู้หญิงและผู้ชายในบทบาทประกอบสร้างทางสังคม พฤติกรรม กิจกรรมและคุณลักษณะที่ให้สังคมพิจารณาว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง" ในขณะที่คำว่า เพศ (Sex) มีความหมายในลักษณะทางชีววิทยาของบุคคล ที่แบ่งเป็นเพศหญิง และเพศชาย 
เพศภาวะมิใช่เป็นเพียงการแบ่งเพศชาย เพศหญิง ทางกายวิภาคและสรีรวิทยาเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงการถูกกำหนดโดยสังคมและวัฒนธรรมที่กำหนดความเป็นหญิง-ชาย ความความสัมพันธ์ระหว่างบทบาทหญิงชาย ลักษณะเฉพาะประจำเพศ (gender stereotype) และความเป็นตัวตนของหญิงชายที่เปลี่ยนแปลงไปตามเวลา
ส่วนภาษาไทย อาจมีคนแปลความหมายของคำว่า gender ว่า "เพศภาวะ" "เพศสภาวะ" "ความเป็นหญิงชาย" "บทบาทหญิงชาย" "มิติหญิงชาย" หรือ "เพศทางสังคม"

**ดูเพิ่ม**

**หนังสือและบทความ**
 สุวดี ธนประสิทธิ์พัฒนา. (2558). การวิเคราะห์เรื่องเพศภาวะในสังคมไทย: มุมมองทางประวัติศาสตร์ (สุชีลา ตันชัยนันท์, แปล). ใน สุชีลา ตันชัยนันท์ (บก.), จิตร ภูมิศักดิ์และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย (น. 38-46). กรุงเทพฯ: 6 ตุลารำลึก.

**ออนไลน์**
เพศ
*ลิงค์ (ภาษาศาสตร์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชีววิทยา
หมวดหมู่:สังคมวิทยา
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาว 2010

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาวแบ่งตามปี
หมวดหมู่:โอลิมปิกในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:แวนคูเวอร์
แม่แบบ:จว/doc

== ข้อบ่งใช้**
แม่แบบนี้แปลงอักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทยที่ใช้ในงานสารบรรณเป็นชื่อเต็ม

**วิธีใช้**
ใช้แม่แบบนี้ในรูปแบบ
- พารามิเตอร์ที่ 1 ใส่อักษรย่อของจังหวัด- พารามิเตอร์ที่ 2 ใส่เป็น 1 หากต้องการให้เติมคำว่า "จังหวัด" ลงไปข้างหน้า ยกเว้นกรุงเทพมหานครที่ไม่เติม

แสดงผลเป็น ศก

แสดงผลเป็น 1
หรือ 
แสดงผลเป็น กทม
แม่แบบ:ธงจว/doc

== ข้อบ่งใช้**
แม่แบบนี้แปลงอักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทยที่ใช้ในงานสารบรรณเป็นชื่อไฟล์ธงประจำจังหวัด บางชื่ออาจเป็นตราประจำจังหวัด นำไปใช้กับโค้ดแทรกรูปภาพต่อไป

**วิธีใช้**
ใช้แม่แบบนี้ในรูปแบบ
- พารามิเตอร์ที่ 1 ใส่อักษรย่อของจังหวัด

แสดงผลเป็น ศก

แสดงผลเป็น จบ
หรือ 
แสดงผลเป็น กทม
บิลลี โจ อาร์มสตรอง

บิลลี โจ อาร์มสตรอง (Billie Joe Armstrong)  เป็นนักร้องนำ นักแต่งเพลงหลัก และมือกีต้าร์ให้กับวง "กรีนเดย์” (langx|en|Green Day) บิลลีเป็นลูกคนสุดท้องจากบรรดาลูก 6 คนของครอบครัว เขามีภูมิลำเนาอยู่ที่เมืองโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย บิดาของเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในวันที่ 10 กันยายน 2525 ซึ่งตอนนั้น บิลลีอายุเพียง 10 ขวบ เพลง Wake Me Up When September Ends  แต่งขึ้นเพื่อเป็นการระลึกถึงบิดาที่จากไปของเขา

**ประวัติ**
บิลลี่ โจ อาร์มสตอง เกิดในเมืองโอกแลนด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเติบโตในเมืองโรดีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นน้องคนสุดท้องจากจำนวนบุตรเจ็ดคนของแอนดริว แอนดี อาร์มสตอง และ โอลี แจ็คสัน

**การเริ่มการทำงาน**
ความสนใจในดนตรีของอาร์มสตรองเริ่มขึ้นตั้งแต่เขายังเด็ก ตอนอายุเพียง 5 ขวบ ครูของเขาสนับสนุนให้เขาอัดเพลงชื่อว่า “Look For Love” ภายใต้สังกัด "เฟียต เร็คคอร์ด” หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต แม่ของเขาแต่งงานใหม่ ด้วยเหตุนี้เองทำให้อาร์มสตรองหันไปใช้ชีวิตอยู่กับดนตรีมากขึ้น เขาแต่งเพลง “Why Do You Want Him” ให้กับพ่อเลี้ยงของเขา
ตอนอายุ 12 ปี เขาศึกษาอยู่ที่โรงเรียนคาร์กิเนซ มิดเดิล สคูล ที่เมืองคร็อกเก็ตต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และที่นั่นเอง เขาได้รู้จักกับไมค์ เดิร์นท์ พวกเขาสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วเนื่องด้วยความรักในดนตรีที่ทั้งคู่มีเหมือนกัน ตอนเป็นวัยรุ่น เขาสนใจในเพลงแนวเมทัล แล้วค่อย ๆ เปลี่ยนแนวมาเป็นพังก์หลังจากที่เขาได้ฟังเพลงของ Sex Pistol  ชื่อว่า “Holidays in the Sun” นอกจากนี้ อาร์มสตรองยังได้แรงบันดาลใจจากวง “เดอะ รีเพลสเม้นท์” และ “ฮัสเกอร์ ดู” จากเมืองมินนิอาโปลิส ต่อมาเขาเข้าศึกษาในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนจอห์น สเว็ตต์ ไฮสคูล ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองคร็อกเก็ตต์เช่นเดียวกัน แล้วย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนพิโนลย์ วัลเล่ย์ ไฮสคูล ในเมืองพิโนลย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2532 หนึ่งวันก่อนวันเกิดปีที่ 17 ของเขาเพื่อหันไปทุ่มเทกับอาชีพนักดนตรีของเขา
นอกจากเป็นสมาชิกวงกรีนเดย์ และวงรุ่นน้องอย่าง “พินเฮด กันพาวเดอร์” แล้ว อาร์มสตรองยังเป็นผู้มีฝีมือที่ศิลปินมากมายอยากร่วมงานด้วย เขาเคยร่วมแต่งเพลงให้กับวง เดอะ โก โกส์ ที่ชื่อว่า “Unforgiven” และร่วมแต่งเพลง “The Angel and The Jern” และเพลง “New Day" กับเพเนโลเป ฮุสตัน นักร้องนำของอดีตวงร็อกชื่อดัง อเวนเจอร์ส นอกจากนั้นเขายังเคยร่วมแต่งเพลงกับวงแรนซิด (เพลง “Radio”) และรับหน้าที่เป็นเสียงประสานร่วมกับเมลิซซา โอฟ์ เดอร์ มาวเออร์ ให้กับเพลง “Do Miss America” ของไรอัน อดัมส์ (พวกเขาเคยรับหน้าที่เล่นดนตรีให้กับอิกกี ป็อป ในอัลบั้ม สกัลล์ ริงก์ (เพลง”Private Hell” และเพลง “Supermarket”)) อาร์มสตรองเคยโปรดิวซ์อัลบั้มให้กับวงพังก์ร็อก “เดอะ ริเวอร์เดลส์” และมีข่าวลือมาว่าเขาทำงานให้กับวงร็อกคลื่นลูกใหม่ “เดอะ เน็ตเวิร์ก” ซึ่งปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า “มันนี่ มันนี่ 2020" ถ้าแฟน ๆ ของกรีนเดย์ได้ลองฟังเพลงของพวกเขาก็จะรู้สึกว่าทั้งสองวงนี้มีความคล้ายคลึงกันอยู่มาก อัลบั้ม “มันนี่ มันนี่ 2020” อยู่ภายใต้สังกัดแอเดอลีน เร็คคอร์ดส์ ซึ่งมีอาร์มสตรองรับหน้าที่เป็นหนึ่งในผู้บริหาร นอกจากนั้น เขายังเคยร่วมงานกับวงระดับตำนานอย่าง ยูทู ในเพลง The Saints Are Coming และวงกรีนเดย์ยังเคยร่วมงานกับวงเรดฮอตชิลลีเปปเปอร์ส ในมิวสิกวิดีโอเพลง Dani California
หมวดหมู่:คนรักร่วมสองเพศชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากโอกแลนด์ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เทร คูล

เทร คูล  (Tré Cool) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ในเมืองแฟรงค์เฟิร์ท ประเทศเยอรมนี  อาศัยอยู่ในเมืองวิลลิทส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย กับพ่อและพี่สาว พ่อของเขาผู้ซึ่งเป็นนักขับเฮลิคอปเตอร์ในสมัยสงครามเวียดนาม ย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองวิลลิทส์หลังจากที่กลับมาจากสงคราม
เพื่อนบ้านคนสนิทของเขา คือแลร์รี่ ลิเวอร์มอร์ ซึ่งในตอนนั้นรับหน้าที่เป็นนักร้องนำให้กับวงพั้งค์ “เดอะ ลุคเอ้าท์” ตอนอายุได้ 11 ปี ลิเวอร์มอร์ชักชวนให้เขามาร่วมเป็นสมาชิกในวงและตั้งชื่อในวงการให้ว่า “เทร คูล” โดยเอามาจากภาษาฝรั่งเศส คำว่า tres ซึ่งหมายความว่า มาก ๆ รวมกับกับว่า cool ซึ่งแปลว่า เท่ แต่ด้วยความที่ตัวอักษร s ไม่ได้อ่านออกเสียงด้วย เลยทำให้ตัวสะกดของชื่อเขาไม่มีตัว s รวมอยู่ด้วย เมื่อมือกลองของกรีนเดย์ จอห์น คิฟเมเยอร์ ลาออกจากวง พวกเขาจึงจ้างให้คูลมาเล่นกลองให้ คูลตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน ซึ่งตอนนั้นเขาศึกษาอยู่ชั้นปี 2  ตอนนั้นเขาเป็นถึงประธานรุ่น  แต่กระนั้นเขาก็ผ่านการทดสอบได้วุฒิการศึกษาและเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยชุมชน แต่เขาต้องออกจากที่นั่น เพราะกรีนเดย์ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก และต้องออกทัวร์มากขึ้น

**การเริ่มการทำงาน**
พ่อของคูล ดัดแปลงรถที่ใช้เป็นห้องสมุดเคลื่อนที่ให้มาเป็นรถที่ใช้สำหรับทัวร์ของวง และยังรับหน้าที่เป็นคนขับเองอีกด้วย “ผมเฝ้ามองพวกเขาเติบโตจากกลุ่มเด็กที่เล่นดนตรีเสียงดังไม่ยอมหยุด” เขาเล่าต่อ “ในการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรก ๆ ของพวกเขา ผมมองว่ามันเป็นเหมือนปาร์ตี้เสียมากกว่า ตอนนั้นผมถึงกับเกาหัวแล้วบอกว่า “เราจะประสบความสำเร็จได้อย่างไรกัน?” พวกเขามักจะซ้อมเล่นดนตรีกันที่ห้องนั่งเล่น  และเป็นที่มาของเพลงหลายเพลงในอัลบั้ม Dookie คุณได้รู้เห็นที่มาของมัน และคุณไม่ได้คาดหวังเลยว่าคนเขาจะยอมควักเงินในกระเป๋าเพื่อมาซื้อเพลงพวกนี้ แต่พอมันประสบความสำเร็จขึ้นมา เราก็ได้แต่พูดว่า “ว้าว นั่นมันยอดเยี่ยมมากเลย” 
ในปี พ.ศ. 2541 หลังจากที่วงกรีนเดย์ได้รับถ้วยรางวัลจากงาน MTV Music Awards เทร คูล เป็นที่รู้จักจากการที่เขาไปทำการวัดลูกโลกยูนิเวอร์แซล ที่สตูดิโอยูนิเวอร์แซล แต่เขาก็สามารถผ่านพ้นมาได้ โดยไม่ถูกลงโทษ แต่กลับได้รับแรงเชียร์และกำลังใจจากคนดูอย่างล้นหลาม
เทรเคยมีชื่อเสียงในเรื่องที่เขาเผากลองของตัวเองบนเวทีในทุก ๆ การสิ้นสุดของทัวร์อัลบั้ม “วอร์นิ่ง” นอกจากนั้น ธรรมเนียมการแจกฉาบของเขายังเป็นที่เลื่องลืออีกด้วย
เทรร้องนำและเล่นกีต้าร์ในเพลง “Dominated Love Slave” และเพลง “All by Myself” ในอัลบั้ม Kerplunk! และ Dookie  เขายังแต่งและร้องเสียงประสานให้กับเพลง “Rock and Roll Girlfriend" ซึ่งรวมอยู่ในเมดเล่ย์เพลง “Homecoming” ที่รวมอยู่ในอัลบั้ม American Idiot อีกทั้งเขายังร้องและแต่งเพลง “DUI” ("Driving Under the Influence”) ซึ่งอัดในช่วงระหว่างการโปรโมตอัลบั้ม Nimrod แต่นำไปรวมอยู่ในอัลบั้ม Shenanigans (ซึ่งเป็นอัลบั้มรวมเพลงพิเศษที่ไม่ได้รวมอยู่ในอัลบั้มก่อนหน้านั้น) เพลงนี้ไม่ได้รวมอยู่ในอัลบั้มหลัก ๆ เลย (ถึงแม้ว่าชื่อของมันจะรวมอยู่ในอัลบั้มที่คาดว่าจะวางแผงในญี่ปุ่น) แต่สุดท้ายเพลงนี้ก็ได้รวมอยู่แต่ในเพลงโปรโมต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
เพศวิถีของมนุษย์

เพศวิถีของมนุษย์ (human sexuality) เป็นประสบการณ์ซึ่งกระตุ้นความรู้สึกทางเพศและการปลดปล่อยด้านเพศของมนุษย์ โดยมากเป็นแรงผลักดันโดยความต้องการมีความสุขความพึงพอใจด้านเพศ เพศวิถีของมนุษย์เป็นลักษณะทางชีวภาพ กายภาพและอารมณ์ มีความหมายถึงกลไกเกี่ยวกับการสืบพันธุ์ เช่นเดียวกับแรงผลักดันทางชีวภาพพื้นฐานที่เกิดขึ้นในทุกสปีชีส์และรวมถึงการมีเพศสัมพันธ์และพฤติกรรมทางเพศทุกรูปแบบ ลักษณะทางด้านอารมณ์มีความเกี่ยวข้องกับอารมณ์สุดขีดที่เกี่ยวข้องกับท่วงทางเพศสัมพันธ์และเกี่ยวข้องกับพันธะด้านสังคม ส่วนประเด็นด้านกายภาพของเพศวิถีมีช่วงกว้างตั้งแต่ ความคิดที่จะไม่มีด้านการแพทย์มาเกี่ยวข้องที่มุ่งความสนใจไปที่ด้านสรีรวิทยาหรือแม้แต่ด้านจิตวิทยาและลักษณะทางสังคมของพฤติกรรมทางเพศ
คำนี้ยังครอบคลุมถึงด้านวัฒนธรรม การเมือง กฎหมายและปรัชญา อาจยังมีประเด็นด้าน หลักจรรยา ชาติพันธุ์ ทฤษฎี ความเชื่อเรื่องจิตและวิญญาณหรือศาสนาและ สิ่งที่เกี่ยวข้องกับทุกสิ่งที่เกี่ยวกับด้านเพศ จากการศึกษาเร็ว ๆ นี้ของเพศวิถีของมนุษย์ พบว่าเน้นย้ำความคิดเห็นด้านเพศเป็นสิ่งสำคัญที่จะสร้างอัตลักษณ์ของตนเองและในด้านความพัฒนาด้านสังคมของแต่ละคน
เดอเลอซและกัวตารี เขียนไว้ใน Anti-Oedipus ในปี ค.ศ. 1972 โดยอภิปรายว่าเพศวิถีมีพละกำลังอย่างมากที่มอบให้ทุกกิจกรรมของสังคม ครอบครัวนิยม (Familialism) เป็นสิ่งคงรักษา เพศวิถีเกิดขึ้นในครอบครัวเพียงอย่างเดียว ... แต่ความจริงแล้วเพศวิถีเกิดขึ้นทุกหนทุกแห่ง 
ศิลปะและของโบราณจากอดีตได้ช่วยแสดงเพศวิถีของมนุษย์ในเวลานั้น

**อ้างอิง ==