Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ก่อกองทราย

right
ก่อกองทราย เป็นหนังสือประกอบด้วยเรื่องสั้นรวม 12 เรื่อง ของ ไพฑูรย์ ธัญญา มีลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงชีวิตและธรรมชาติของมนุษย์ที่เป็นสากล ดังเช่นมนุษย์ทั่วไปในโลกพึงจะเป็น และในขณะเดียวกันก็มีสีสันของท้องถิ่นและความเป็นไทย ทั้งในด้านถ้อยคำและการใช้ฉากอันเป็นท้องเรื่อง
เนื้อเรื่องมีความหลากหลายแสดงปัญหาและแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิตหลายเรื่อง เช่น คนบนสะพาน บ้านใกล้เรือนเคียง และเพื่อนบุณย์ ได้สะท้อนธาตุแท้ของคนส่วนเรื่อง คำพยากรณ์ และ นกเขาไฟ ได้เน้นความคิด ความเชื่อของคนในชนบทที่แสดงถึงสัจธรรมของชีวิตโดยแท้จริง ตลอดจนถึงสำนวนที่ใช้สามารถให้ผู้อ่านได้สัมผัสอย่าง สมจริง เช่น หากก่อกองทรายให้เท่าเจดีย์ในวัดมันคงจะไม่พังง่าย ๆ ถึงพังก็ไม่หมดเพราะทรายไม่เคยหมด
หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2528
ตลิ่งสูง ซุงหนัก

right
ตลิ่งสูง ซุงหนัก เป็นนวนิยายของ นิคม รายยวา ได้รับรางวัลซีไรต์

**เนื้อเรื่อง**
คำงายเป็นควาญช้างของพลายสุด เขารักพลายสุดมากเพราะเคยเลี้ยงมันมาตั้งแต่เล็ก แต่เนื่องจากความจำเป็นในครอบครัวเขา จึงต้องเสียพลายสุดไป เมื่อมาพบพลายสุดอีกครั้งหนึ่งเขาก็พบว่าพลายสุดได้สูญเสียงาไปหมดเหลือแต่งวงที่ใช้งัดและยกซุง นอกจากจะเป็นควาญช้างแล้วคำงายยังแกะสลักช้างไม้ได้ด้วยแต่เขาไม่ชอบงานนี้ ตอนจบของเรื่องเขาได้ตกลงกับนายของเขาโดยเอาช้างไม้แกะสลักแลกกับพลายสุด แต่ทั้งคำงายและพลายสุดไม่มีโอกาสที่จะได้พบความสุขอย่างแท้จริง เพราะขณะที่กำลังขนซุงขนาดหนัก พลายสุดได้พลาดท่าตกจาก ตลิ่งสูง ทั้งสองเสียชีวิตพร้อมกัน 
ผู้เขียนต้องการจะเน้นให้เห็นว่าคนส่วนมากชอบติดอยู่กับซากมากกว่าสิ่งมีชีวิต และทุกคนมีการเกิดและตายอย่างละหนึ่งครั้งเท่านั้น แต่สิ่งที่อยู่ระหว่างสิ่งนั้นเราต้องหาเอง ชีวิต คือ การรับส่วนแบ่งที่ต้องเฉลี่ยกันไม่ว่า ความทุกข์ ความสุข ความดี ความเลว แต่ละคนมักจะแย่งกัน รับความดีไว้มากกว่า ส่วนด้านไม่ดีไม่อยากยอมรับกัน
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2527
นิคม รายยวา

นิคม รายยวา เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2487 ที่ตำบลหาดเสี้ยว อ.ศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนเชลียง และระดับปริญญาตรีทางเศรษฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เริ่มต้นการทำงานกับ บริษัทธุรกิจเดี่ยวกับน้ำมันปิโตรเลียมในกรุงเทพฯ ระยะหนึ่ง แล้วเปลี่ยนไปทำงานอุตสาหกรรมน้ำมันปาล์มทางภาคใต้ ระยะหลังสนใจเกษตรแบบคนต่างเมือง ลงมือทำสวนโกโก้ โดยเซาะป่าเป็นร่อง ใช้แนวไม้เป็นร่มไพร โกโก้เสียหายหมดทั้ง 50,000 ต้น  ปัจจุบันหันมาเรียนรู้จากเกษตรกรในท้องถิ่นดั้งเดิม เพื่อทำสวนยางพารา 
คุณ นิคม รายยวา เริ่มเขียนเรื่องสั้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 เรื่องที่กำลังเขียนอยู่และยังไม่จบได้แก่ "ทะเลขี้ผึ้ง" และ "โกโก้ 50,000 ต้น"

**ผลงาน**
 ตะกวดกับคบผุ (2526) นวนิยาย- คนบนต้นไม้ (2527) รวมเรื่องสั้น (หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน)- ตลิ่งสูง ซุงหนัก (2527) นวนิยาย ได้รับรางวัลซีไรต์ในปี 2531
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอศรีสัชนาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดสุโขทัย
เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน

เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน เป็นนวนิยายขนาดสั้นของมาลา คำจันทร์ ได้รับรางวัลซีไรต์

**เนื้อเรื่อง**
เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2461 เจ้าจันท์เป็นเจ้าหญิงล้านนาคนงาม เธอเดินทางไปบูชาพระธาตุอินทร์แขวน ซึ่งเป็นพระธาตุประจำปีเกิดที่อยู่ในเขตพม่าใกล้เมืองเชียงใหม่ ด้วยความตั้งใจว่าจะตัดผมหอมบูชาพระธาตุ ตำนานเล่าว่าผู้ใดที่ปูผมลอดพระธาตุได้ จะสมหวังในสิ่งใดก็ตามที่ตั้งใจไว้ และสำหรับเจ้าจันท์แล้ว เธอกำลังต้องการให้ความหวังที่มีอยู่เป็นจริงอย่างเหลือเกิน 
เจ้าจันท์เดินทางไปกับบริวารและพ่อเลี้ยง ผู้ที่เจ้าพ่อและเจ้าแม่เห็นดีงามว่าควรแต่งกับเจ้าจันท์ แต่เจ้านางน้อยนี้มีคนรักอยู่สุดใจแล้ว และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างพ่อเลี้ยงกับเจ้าพี่อินทะ ผู้พร้อมทั้งรูปโฉมและโคลงหวานแล้ว พ่อเลี้ยงก็เป็นประหนึ่งยักษ์มารที่เจ้าจันท์ชิงชังนัก 
การเดินทางไปพระธาตุนี้ จึงเป็นเรื่องตัดสินชีวิตและหัวใจของเจ้าจันท์ ที่จะได้เรียนรู้หัวใจตนเอง และได้รู้จักน้ำใจพ่อเลี้ยงที่แม้จะรักเธอเพียงใด ก็ได้ให้สัจจะว่าหากเจ้าจันท์ปูผมหอมลอดพระธาตุได้ เขายินดีจะให้เจ้าจันท์แต่งงานกับชายคนรัก 
จเจ้าจันทร์ผมหอม
จเจ้าจันทร์ผมหอม
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2534
มาลา คำจันทร์

มาลา คำจันทร์ เป็นนามปากกาของ เจริญ มาลาโรจน์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 เป็นนักเขียนรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) จากเรื่อง เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน

**ประวัติ**
นายเจริญ เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ที่ ต.เมืองพาน อ.พาน จ.เชียงราย ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ ตำบลยุหว่า อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจากโรงเรียนศิริมาตย์เทวี จังหวัดเชียงราย อนุปริญญาจากวิทยาลัยครูเชียงใหม่ และรับราชการเป็นครู 11 ปี และได้จบปริญญาตรีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท วิชาจารึกภาษาไทย คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร 
เคยเป็นอาจารย์ภาษาไทยที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันเป็นนักเขียนอิสระ
นายเจริญ แต่งงานเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 กับนางสาวณัฐยาภรณ์ ใจหล้า หรือ "กระถิน" ปัจจุบันมีลูก 2 คน คือ นายรักพล มาลาโรจน์ และนางสาวพิราภรณ์ มาลาโรจน์ 
เคยได้รับเลือกให้เป็นประธานชมรมวรรณศิลป์ ของโรงเรียนศิริมาตย์ฯ ในขณะที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ผลงานเขียนชิ้นแรกที่เขียนยาวคือ นิราศผาโขง งานชิ้นนี้เขียนกลอนแปดไม่ได้รับการเผยแพร่

**ผลงาน**

**รายชื่อนวนิยาย**
 วิถีคนกล้า- หุบเขากินคน- เด็กบ้านดอย- คีตา ลาวุ- ผีในล้านนา- นิทานมาลา 1 เหรียญเวทมนตร์- นิทานมาลา 2 คันธมาทน์แตงหอม- สร้อยสุคันธา- ดาบราชบุตร- ลูกข้าวนึ่ง- ไพรพิศดาร- เรื่องเล่าจากดงลึก- หมู่บ้านอาบจันทร์- แสงหาญฟ้า- แก้วลอดฟ้า- เขี้ยวเสือไฟ- กงฟ้าลี้- สร้อยหงส์แสง- เพื่อนเดียวเสียวฮัก- พื้นบ้านตำนานเมือง- ดงคนดิบ- นางถ้ำ- เจ้าจันท์ผมหอม นิราศพระธาตุอินทร์แขวน (ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2534)- เล่าเรื่องผีล้านนา- เด็กชายชาวดง- เมืองลับแล- แสงออน-นาคกัญญา- แก้วฟ้าล้ง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**หนังสืออื่น**
 มาลา คำจันทร์. พจนานุกรมคำเมือง. เชียงใหม่ : บุ๊คเวิร์ม, 2551. ISBN 978-974-84-1855-1

**อ้างอิง**
  มาลา คำจันทร์ นักเขียน คอลัมน์รู้ไปโม้ด-  มาลา คำจันทร์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
หมวดหมู่:รางวัลช่อการะเกด
หมวดหมู่:อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพาน
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสันป่าตอง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนศิริมาตย์เทวี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
มือนั้นสีขาว

มือนั้นสีขาว แต่งโดย ศักดิ์ศิริ มีสมสืบ เป็นหนังสือรวมบทกวีนิพนธ์ไทยสมัยใหม่ได้รับรางวัลซีไรต์ ที่มีลักษณะสร้างสรรค์ทั้งความคิดและวิธีการนำเสนอ มุ่งแสดงอุดมคติอันเชิดชูคุณค่าความบริสุทธิ์ และความมีน้ำใจของมนุษย์ กวีถ่ายทอดความคิดเป็นรูปธรรมที่เข้าใจง่ายผ่านบุคคลและเหตุการณ์สมมุติ ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริงและสังคมจริง แสดงความแตกต่างระหว่างสภาวะอันบริสุทธิ์ไม่เสแสร้งของเด็ก กับสภาวะของผู้ใหญ่ที่ถูกครอบงำด้วยกรอบสังคม ในแต่ละบทกวีได้เสนอแง่ความคิดอย่างประณีตหลายนัย ตีความได้กว้างขวางลึกซึ้งด้วยกลการประพันธ์ที่เฉียบคม การประพันธ์ลักษณะของฉันทลักษณ์มี รูปแบบเป็นธรรมชาติสอดคล้องกับเนื้อหา คำที่ใช้เป็นคำง่าย ๆ เรียงร้อยอย่างมีลีลาจังหวะ สร้างลำนำอันทรงพลัง ให้จินตนาการภาพชัดสื่อความคิดของกวีกระทบอารมณ์และเร้าความคิดผู้อ่าน เป็นการจรรโลงความหวังให้เห็นว่าโลกอาจสงบงดงามได้ด้วยนำใจอัน บริสุทธิ์ของมนุษย์ด้วยกันเอง เป็นวรรณกรรมที่มีความดีเด่นสมควรได้รับการยกย่องเป็นวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์ร่วมสมัย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
ครอบครัวกลางถนน

หน้าปกฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก
ครอบครัวกลางถนน เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นที่ได้รับรางวัลซีไรต์ของ ศิลา โคมฉาย ที่ผู้เขียนใช้ความหลักแหลมแยบยล สร้างสรรค์งานขึ้นจากความเข้าใจชีวิตและสังคมรอบตัวมีลีลา การเขียนที่สมบูรณ์ด้วยกลวิธีทางวรรณศิลป์ ใช้สำนวนโวหารที่สร้างบรรยากาศและจินตภาพ ทำให้ผู้อ่านสามารถสัมผัสอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของตัวละครได้อย่างแนบเนียน
นอกจากนี้ยังมีเรื่องสั้นอีก 13 เรื่องด้วยกัน ส่วนใหญ่แสดงภาพชีวิตของคนชั้นกลางในเมืองหลวง ที่กำลังต่อสู้ดิ้นรนท่ามกลางความผันแปรของสังคมปัจจุบัน ผู้เขียนได้ดึงปัญหาต่าง ๆ หลากหลายแง่มุม มาร้อยเป็นเรื่องราวที่สะท้อนสภาพชีวิตของคนในสังคมปัจจุบัน ที่กำลังเผชิญกับปัญหาครอบครัว เศรษฐกิจ และการเมือง ผู้เขียนได้สร้างสรรค์ภาพชีวิต ด้วยภาษาที่กระชับก่อให้เกิดจินตนาการ ทำให้รู้สึกสะเทือนใจ และสำนึกถึงบทบาทของตนเอง ในฐานะสมาชิกของสังคม ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2536 ในปีเดียวกับที่ได้รับรางวัลซีไรต์
รายชื่อตอนทั้งหมด
# ขาซ้ายของแม่
# ถ้าผมเป็นพ่อ
# ด่าน
# คืนเหน็บหนาว
# ดอกเลือด
# ผู้เข้าใจ
# ครอบครัวกลางถนน
# อิสรภาพ
# มีดของนาย
# มโนกรรม
# เทพธิดา
# เสียหมา
# เด็กหัวขี้เลื่อย
ซึ่งในตอน ครอบครัวกลางถนน และ เสียหมา ยังเคยดัดแปลงสร้างเป็นละครโทรทัศน์ชุดซีรีส์ซีไรต์ ออกอากาศทางช่อง 9 เมื่อปี พ.ศ. 2545 ซึ่งในตอน ครอบครัวกลางถนน นำแสดงโดย ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี และ อริสรา กำธรเจริญ

**อ้างอิง**
  ครอบครัวกลางถนนfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
ศิลา โคมฉาย

วินัย บุญช่วย นามปากกา ศิลา โคมฉาย วันเกิดวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช การศึกษาจบมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก โรงเรียนวัดนวลนรดิศ ก่อนจะมาเรียนต่อที่เรียนระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง ซึ่งเป็นช่วงเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519
ด้วยความเป็นหนอนหนังสือ ประกอบกับมีโอกาสได้คลุกคลีอยู่ในแวดวงของนักอ่านนักเขียน ทำให้เขาเริ่มมีงานเขียนตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นมัธยมด้วยเรื่องสั้น ก่อนจะมีผลงานทั้ง นวนิยาย ความเรียง สารคดี รายงาน และบทความ
เริ่มต้นเขียนหนังสือโดยใช้ชื่อสกุลจริง "วินัย บุญช่วย" แต่พอหลัง 6 ตุลา กลับมาจากป่า ก็เขียนเรื่องสั้นมาจำนวนหนึ่ง 6-7 เรื่อง เอาไปทิ้งไว้ที่มติชน เอาไปฝากเสถียร จันทิมาธร บรรณาธิการเครือมติชนในขณะนั้น แล้วเรื่องสั้นก็ได้ลงหนังสือ "เฟื่องนคร" ขณะนั้นไม่มีนามปากกา บรรณาธิการเสถียรก็ใส่ชื่อ "ศิลา โคมฉาย" 
นักเขียนที่เขาชอบมีหลายคน แต่ส่วนใหญ่ชอบงานทางเยอรมนีและฝรั่งเศส เขาไม่ค่อยชอบงานด้านฝั่งสหรัฐอเมริกาสักเท่าไหร่ นักเขียนที่ชอบก็มีอาลแบร์ กามูว์, หลู่ ซฺวิ่น, เลโอ ตอลสตอย, ญิบรอน เคาะลีล ญิบรอน ส่วนนักเขียนไทยชอบอ่านงานของลาว คำหอม, ศรีบูรพา, นิคม รายยวา
ศิลา โคมฉาย เคยอยู่ในวงการสื่อมวลชน ทำให้เขาเขียนหนังสือได้หลากหลาย ตั้งแต่งานวิจารณ์กีฬา วิจารณ์เพลง วิจารณ์หนัง ซึ่งก็จะใช้นามปากกาอื่น ๆ ไปตามสาระของคอลัมน์ 

**ผลงาน**

**เพลง**
เป็นผู้แต่งคำร้องและทำนองเพลง "ดาวแดงแห่งภูพาน" ที่มีชื่อเสียง

**หนังสือ**
 พ.ศ. 2516 "ก่อนจะสิ้นแสงดาว" ได้ลงพิมพ์ใน "สยาม-รัฐสัปดาห์วิจารณ์" - พ.ศ. 2517 ได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้ร่วมงานกับรุ่นพี่ และได้ทำหนังสือเฉพาะกิจ เรื่อง "เวลา" - พ.ศ. 2518 ก่อตั้งวงดนตรีเพื่อชีวิต "โคมฉาย" - พ.ศ. 2532 ได้พิมพ์นวนิยายเรื่อง "ทางเสือ" และใช้นามปากกาว่า "ศิลา โคมฉาย" - พ.ศ. 2536 ได้รับรางวัลซีไรต์จากรวมเรื่องสั้นชุด "ครอบครัวกลางถนน"
นอกจากนี้ ยังมีผลงานที่รวมเล่ม ได้แก่ เรื่องสั้น พันธะแห่งเสรีภาพ, ครอบครัวกลางถนน, แล้วเมล็ดพันธุ์มิหยั่งราก, เธอมองไม่เห็นเส้นขอบฟ้า(พ.ศ. 2560) ส่วนนวนิยายมีทางเสือและในกรงเล็บ
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าศาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)  (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2422 - 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) เป็นนักเขียน ผู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทย ท่านใช้นามปากกาหลายนาม ที่รู้จักกันแพร่หลาย คือ "ในอีกชื่อคือ “นิม", "อนึก คำชูชีพ" และเป็นผู้ริเริ่มคำทักทายคำว่า "สวัสดี" และยังเป็นผู้อุทิศร่างกายเพื่อการศึกษาทางการแพทย์หรือที่เรียกว่าอาจารย์ใหญ่ เป็นท่านแรกของประเทศไทย โดยกล่าวว่า "ฉันเป็นครู ตายแล้วขอเป็นครูต่อไป"

**ประวัติ**
พระยาอุปกิตศิลปสารมีนามเดิมว่า นิ่ม กาญจนาชีวะ เป็นบุตรของ นายหว่าง และ นางปลั่ง เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2422 ศึกษาหาความรู้ภาษาไทยเบื้องต้นที่วัดบางประทุนนอก อำเภอบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี (ปัจจุบันคือเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร) และที่วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร ต่อมาได้บวชเป็นสามเณรและเป็นพระภิกษุที่วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ ระหว่างที่บวชได้ศึกษาพระธรรมวินัย จนสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค และศึกษาวิชาครู
พระยาอุปกิตศิลปสารได้เริ่มเข้ารับราชการเป็นครูฝึกสอน ที่โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์สายสวลี ต่อมาได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนสวนกุหลาบ วัดมหาธาตุ และ โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์บ้านสมเด็จเจ้าพระยา นอกจากเป็นครูแล้ว พระยาอุปกิตศิลปสารยังเคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงตรวจการ 
พนักงานกรมราชบัณฑิต หัวหน้าการพิมพ์แบบเรียน หัวหน้าแผนกอภิธานสยาม ปลัดกรมตำราและอาจารย์ประจำกรมศึกษาธิการ และได้เลื่อนยศบรรดาศักดิ์มาตามลำดับ จนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2467 จึงได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาอุปกิตศิลปสาร มีตำแหน่งในกระทรวงศึกษาธิการ ถือศักดินา 1,000 และมียศเป็นอำมาตย์เอก
พระยาอุปกิตศิลปสารเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทย ภาษาบาลี และวรรณคดีไทย อีกทั้งท่านยังเป็น อาจารย์พิเศษแผนกภาษาไทยและภาษาโบราณตะวันออกในคณะอักษรศาสตร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์พิเศษสอนภาษาไทยในชุดครูมัธยม และเป็นกรรมการชำระปทานุกรม ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2484

**ผลงาน**
 ตำราไวยากรณ์ไทย 4 เล่ม ได้แก่ อักขรวิธี วจีวิภาค วากยสัมพันธ์ และ ฉันทลักษณ์- สงครามภารตะคำกลอน- คำประพันธ์บางเรื่อง- ผู้ที่ริเริ่มใช้คำว่า "สวัสดี"- กลอนสุภาพ พ่อแม่รังแกฉัน- กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า (ปรับจาก  Elegy Written in a Country Churchyard) 
** ได้รับการบรรจุเป็นแบบเรียนสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษามานานนับ 10 ปี 
สยามไวยากรณ์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:กวีชาวไทย
หมวดหมู่:เปรียญธรรม 6 ประโยค
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)‎
ไพวรินทร์ ขาวงาม

ไพวรินทร์ ขาวงาม (10 กุมภาพันธ์ 2504 - ) กวี นักเขียน และคอลัมนิสต์ชาวไทย เจ้าของรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2538 จากหนังสือรวมบทกวี ม้าก้านกล้วย และศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2558

**ประวัติ**
ไพวรินทร์เกิดในครอบครัวชาวนาจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของนายสมัย และนางดวน ขาวงาม เขาเป็นคนที่ 3 จากพี่น้อง 9 คน จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านตาหยวก และบวชเรียนต่อจนจบมัธยมปลาย ที่มหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตวังน้อย พระนครศรีอยุธยา อยู่ช่วยฝึกสอนวิชาภาษาไทยและวรรณคดี เพื่อตอบแทนคุณสถาบันระยะหนึ่งจึงลาสิกขาบท
จากนั้นมุ่งสู่เชียงใหม่ เป็นพนักงานพิสูจน์อักษร หนังสือพิมพ์ประชากรรายวัน ก่อนเลื่อนฐานะขึ้นเป็นนักข่าว สั่งสมประสบการณ์กับหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเล็ก ๆ หลายฉบับ จวบปี 2527 ตัดสินใจเข้ากรุง ทำงานฝ่ายศิลป์นิตยสารสปีดเวย์ ต่อสู้ชีวิตทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะทำรูปเคลือบพลาสติกวางขายข้างถนน พนักงานขายไอศกรีม ปี 2528 ช่วยงานนิตยสารสู่ฝัน ปี 2531 ประจำกองบรรณาธิการวารสารปาจารยสาร ต่อมาเป็นบรรณาธิการเฉพาะกิจสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น ประจำกองบรรณาธิการหนังสือดีเขต เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการชีวิตต้องสู้
ปัจจุบันเป็นคอลัมนิสต์อิสระ

**จาก "สามเณรไพรัช" สู่ "ไพวรินทร์"**
ไพวรินทร์ เดิมชื่อ 'ไพรัช' เป็นคนชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก เคยใช้นามปากกา 'สามเณรไพรัช' ส่งความเรียงไปลงในนิตยสารชัยพฤกษ์การ์ตูน ต่อมาเปลี่ยนใช้นามปากกาว่า 'ไพวรินทร์ วิเชียรฉันท์' ในการเขียนกลอน และเพื่อขจัดความยุ่งยากในการรับค่าเรื่อง เขาได้เปลี่ยนชื่อจริงเป็น 'ไพวรินทร์' จึงเป็นทั้งชื่อจริงและนามปากกาตั้งแต่นั้นมา

**ผลงาน**
# ลำนำวเนจร (2528)	รวมบทกวี
# คำใดจะเอ่ยได้ดั่งใจ (2529)	รวมบทกวี     เข้ารอบซีไรต์ พ.ศ. 2529
# ไม่ใช่บทกวีจากชายป่าอารยธรรม (2530)	รวมบทกวีไร้ฉันทลักษณ์
# ฤดีกาล (2532)	รวมบทกวี      เข้ารอบซีไรต์ พ.ศ. 2535
# คือแรงใจและไฟฝัน (2534)	รวมบทกวี
# ถนนนักฝัน (2535)	รวมบทกวีประกอบภาพ
# ม้าก้านกล้วย (2538) 	รวมบทกวี   ได้รับรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2538
# เจ้านกกวี (2540)	รวมบทกวี
# ทอดยอด (2542)	รวมบทความและเรื่องสั้น
# เพราะภาพพูดได้ หัวใจจึงขอฟัง (2544)
# ผมจรรอนแรมจากลุ่มแม่น้ำมูล (2545)
# ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีรัก (2545)
# ดวงใจจึงจำนรรจ์ (2547)
# จิบใจ จอกจ้อย (2547)
# กลอนกล่อมโลก (2547)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บล็อกส่วนตัว-  เฟชบุ๊คส่วนตัว
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
หมวดหมู่:กวีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสุวรรณภูมิ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
แผ่นดินอื่น

thumb
แผ่นดินอื่น เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่องที่สะท้อนปัญหาของชีวิตและวัฒนธรรมท้องถิ่น ทั้งในระดับปัจเจกบุคคล ครอบครัว สังคม นำเสนอชีวิตหลากหลายด้วยแนวธรรมชาตินิยมสะท้อนความคิด ความเชื่อ คุณค่า และคตินิยมพื้นถิ่นอย่างลึกซึ้งและแหลมคม ชี้ให้เห็นว่าสังคมแม้ต่างวัฒนธรรม ต่างความเชื่อ มนุษย์ก็สามารถอยู่ร่วมกันได้โดยไมตรีสัมพันธ์ เป็นเรื่องสั้นที่มีคุณค่าทางวรรณศิลป์ การนำเสนอรายละเอียดประณีต เปิดโอกาสให้ผู้อ่านได้ใช้จินตนาการที่เป็นอิสระ ผู้เขียนใช้ภาษาถ่ายทอดเหตุการณ์และความรู้สึกได้อย่างงดงาม และต่อมาเรื่องนี้ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (รางวัลซีไรต์) เมื่อปี พ.ศ. 2539

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
ผแผ่นดินอื่น
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2539
แรคำ ประโดยคำ

แรคำ ประโดยคำ เป็นนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ สุพรรณ ทองคล้อย เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2496 ที่อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต (ภาษาไทย) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต (วรรณคดี) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เคยรับราชการอยู่ที่จังหวัดขอนแก่น ปัจจุบันรับราชการตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และในปลายปี 2538 เดินทางไปสอนภาษาไทยให้กับนักศึกษาเยอรมัน ในภาควิชา ภาษาเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ มหาวิทยาลัย Passau รัฐบาวาเรีย

**ผลงานที่ตีพิมพ์แล้ว**
# แรคำ (2528) รางวัลกวีนิพนธ์ดีเด่น จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ และเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์
# ลานชเล (2533) รางวัลชมเชยกวีนิพนธ์ 2534 จากคณะกรรมพัฒนาหนังสือแห่งชาติ
# ดิน น้ำ ลม ไฟ (2535) เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์
# น้ำพุรุ้ง (2538) เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์
# อุตระ (2540) นิยายเรื่องแรก
# ในเวลา (2541) รางวัลซีไรต์ 
# ไฟต่อฝัน (2542) ความเรียง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอนายายอาม
หมวดหมู่:กวีชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อมตะ (วิมล ไทรนิ่มนวล)

อมตะ  เป็นนวนิยายแนวส่งเสริมพุทธศาสนา โดย วิมล ไทรนิ่มนวล  โดยมีเป้าหมายเพื่อให้มนุษย์เห็นสัจจธรรมในชีวิต  และพบความสงบสุข   ซึ่งได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์)  ประจำปี 2543  ได้รับคำยกย่องจากคณะกรรมการตัดสินรางวัลนี้ตอนหนึ่งว่า "เป็นนวนิยายแห่งจินตนาการถึงโลกอนาคตเกี่ยวกับการแสวงหาความเป็นอมตะของชีวิตโดยใช้รูปแบบวิวาทะระหว่างแนวคิดบริโภคนิยม  กับแนวคิดทางศาสนาของโลกตะวันออก"

**รายละเอียด**
เรื่องราวของนวนิยายเรื่อง "อมตะ"  คือความต้องการเป็นอมตะของตัวละครชื่อว่า     "พรหมินทร์"  ด้วยการโคลนนิ่งมนุษย์เทียมขึ้นมาเพื่อใช้สำหรับเปลี่ยนถ่ายอวัยวะ  "ชีวัน"  ผู้ที่พรหมินทร์ได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กและเรียกพรหมมินทร์ว่า  "พ่อ" นั่นเอง แต่ชีวันไม่รู้ตัวมาก่อนเลยว่าตนเองไม่ใช่ลูกของพรหมินทร์  และไม่ใช่มนุษย์แท้  เมื่อเขารู้ความจริงจึงเจ็บปวดรวดร้าวใจยิ่งนัก  ถึงกับหนีเตลิดออกจากบ้านไปหาคนรัก  เพื่อหลบพัก และไตร่ตรองจนตัดสินใจได้จึงกลับบ้าน
ระหว่างนี้เอง  ตัวละครที่ชื่อ "อรชุน"  ก็ถูกเปิดตัวออกมาในฐานะนักจิตบำบัดหนุ่มที่มีความสามารถสูง  ขณะนั้นอรชุนกำลังติดพันอยู่กับ "รติรัตน์"  ลูกสาวของพรหมินทร์ เป็นการแก้แค้น  ด้วยเหตุที่ว่า  แท้จริงแล้วอรชุนก็เป็นมนุษย์โคลนนิ่งที่ถูกสร้างขึ้นเช่นเดียวกับชีวัน  อรชุนได้พบกับ "ศศิประภา"  ซึ่งเป็นภรรยาของพรหมินทร์  และพบกับชีวันเพื่อบำบัดจิตให้กับคนทั้งสอง  เมื่อทั้งสามคนมาพบกันความจริงเรื่องมนุษย์โคลนนิ่งก็ถูกเปิดเผย
ระหว่างพรหมมินทร์กับอรชุน
ปมขัดแย้งสำคัญของเรื่องก็คือ  แท้จริงแล้ว "โคลน"  ที่เป็นคนเหล่านี้เป็นมนุษย์หรือไม่      การฆ่า "โคลน"  เป็นบาปและผิดศีลธรรมหรือไม่    กรณีที่ตัวเอกของเรื่องเป็น "โคลน"  ทั้ง 2 ตัวที่มีผู้สร้างขึ้นมาเพื่อจะใช้ปลูกถ่ายอวัยวะของตนแต่บังเอิญตัวหนึ่งหนีไปได้  และได้กลับมาแก้แค้นและทำลายผู้ที่สร้างเขาขึ้นมา
"พร้อมกับผู้เขียนเองประกาศว่า  นวนิยายเรื่องนี้เป็น “ธัมมิกวรรณกรรม”  หรือวรรณกรรมที่แสวงหาสัจจะและปัญญาญาณเพื่อนำมนุษย์ไปสู่สันติสุข  และเพื่อนำเสนอปรัชญาพุทธศาสนาให้ทุกคนหันมาสนใจ  และนำไปหาความรู้ต่อ
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:100 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย
บ้านเก่า (วรรณกรรม)

right
บ้านเก่า เป็นหนังสือรวมบทกวีนิพนธ์ของโชคชัย บัณฑิต'ที่สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตคน ในชนบทที่กำลังเปลี่ยนไปพร้อมกระแสบริโภคนิยมและเทคโนโลยีสมัยใหม่ ความแตกต่างระหว่างสังคมเมืองและสังคมชนบท  คุณค่าทางจิตใจและคุณค่าทางวัตถุ ที่กำลังเป็นปัญหาหลักที่สำคัญ 
บ้านเก่าได้นำเสนอเรื่อง คุณค่าที่แท้จริงของมนุษย์ โดยผ่านทางมุมมองของบทกวี ที่เกิดจากการมองสังคม และการดำเนินชีวิตประจำวัน ที่ผู้แต่งได้พบเห็นมา โดยที่ผู้เขียนได้นำภาพบ้านเก่าซึ่งแสดงถึงวิถีชีวิตดั่งเดิมเป็นพื้นฉาก และกระแส บริโภคนิยม และเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาลบภาพทีละน้อย ซึ่งผู้แต่งได้พยายามสื่อให้ผู้อ่านได้เห็นสภาพบ้านเมืองที่กำลังเปลี่ยนแปลงในปัจจุบันผ่านบทกวีได้อย่างชัดเจน

**กรณีศึกษา**
ปัญชิกา วรรณชาติ ได้ศึกษาวิจัยหนังสือกวีนิพนธ์ “บ้านเก่า” เป็นวิทยานิพนธ์ ระดับปริญญาโท เสนอต่อมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี เมื่อปีการศึกษา 2550 สรุปไว้ในบทคัดย่อว่า “...กวีมีความสำนึกในความรับผิดชอบต่อสังคมที่จะกระตุ้นเตือนการพินิจพิจารณาและวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมสังคม และตรวจสอบวิธีคิดที่ดำรงอยู่ ทั้งที่สืบต่อจากอดีตและสร้างใหม่ โดยเฉพาะค่านิยมหรือความเชื่อที่ทำให้เกิดความสับสนทางคุณค่า แสดงความเปลี่ยนแปรซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อคุณค่าอันพึงประสงค์ โดยนำข้อบกพร่องที่
ประสิทธิผลในการสร้างสรรค์บทประพันธ์ที่สามารถสื่อความหมายที่มีคุณค่าทางปัญญาดังกล่าวนี้เกิดขึ้นได้ด้วยการใช้ประโยชน์จากขนบวรรณศิลป์ไทย คือการปรับใช้ฉันทลักษณ์เพื่อสื่อความหมายที่เหมาะกับบริบท ใช้ระดับภาษาในชีวิตประจำวันประสานกับคำทำเนียบกวีในรากวัฒนธรรมทางวรรณศิลป์ที่เทียบเคียงได้กับงานสมัยก่อน โวหารและสัญลักษณ์ รวมทั้งสร้างความประสานด้วยองค์ประกอบที่ขัดกันเพื่อสื่อสารความหมายซ่อนเร้น”

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์ร่วมสมัย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2544
ความน่าจะเป็น (เรื่องสั้น)

right
ความน่าจะเป็น เป็นผลงานที่ได้รับรางวัลซีไรต์ หนังสือรวม 10 เรื่องสั้นของปราบดา หยุ่น ที่เคยตีพิมพ์ลงใน นิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ พร้อม 3 เรื่องสั้นใหม่ ในหนังสือประกอบด้วยเนื้อหาของแง่มุมของคนที่มองโลก ในมุมกลับ เขาคิด กรองตรอง แล้วกล้ายิงคำถาม ด้วยการตั้งคำถามไว้มากมาย ที่คนทั่วไปไม่เคยถาม ซึ่งแต่ละคำถาม เป็นคำถามที่ผู้คน ไม่เคยคิดจะตอบ และเขาเองก็ไม่ต้องการคำตอบ นับเป็นการสร้างสรรค์จินตนาการ ที่แตกต่างไปจากคนอื่น แต่ทุกคำถามล้วนมี "ความน่าจะเป็น" ทั้งสิ้น
หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2543
ช่างสำราญ

ช่างสำราญ เป็นวรรณกรรมที่ได้รับรางวัลซีไรต์ในปี พ.ศ. 2546 แต่งโดย เดือนวาด พิมวนา

**เนื้อหา**
นวนิยายเรื่องนี้แสดงภาพชีวิตของเด็กบ้านแตก คือเด็กชายกำพล ช่างสำราญ ที่ทำให้ผู้อ่านต้องคาดเดาว่า เนื้อเรื่องจะเป็นอย่างไร โดยเริ่มจากการเปิดเรื่องด้วยเหตุการณ์ที่รุนแรง ทั้งการกล่าวถึงแม่เด็กที่มีชู้ และพ่อเด็กที่ไม่มีเงินเช่าบ้าน ต้องหอบหิ้วเด็กไปอาศัยในสังคมใหม่ ที่มีชาวบ้านชอบยุ่งเรื่องของเพื่อนบ้าน
ดังนั้นเนื้อหาของเรื่องส่วนหนึ่งจึงเป็นการวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของชาวบ้านที่ชอบยุ่งเรื่องของเพื่อนบ้าน แม้ว่าเหมือนจะทำให้เรื่องราวยุ่งยาก แต่ในความเป็นจริงแล้ว ลักษณะนี้เป็นรากเหง้าทางวัฒนธรรมของไทย ที่แม้จะเป็นการยุ่งสอดรู้สอดเห็น แต่ก็แฝงไปด้วยความเอื้ออาทรที่มีต่อเด็กชายคนนี้ ซึ่งในแง่นี้ก็คือ ผู้เขียนใช้รากเหง้าทางวัฒนธรรม และความเอื้ออาทรในหมู่ชาวบ้านมาช่วยเด็กชายคนนี้นั่นเอง
นวนิยายเรื่องนี้มีทั้งความสนุก เรื่องตลก (ที่อาจจะหัวเราะไม่ออก) ภาพความสะเทือนใจ อย่างไรก็ตาม อาจารย์ยุรฉัตรกล่าวว่า แม้เนื้อหามีลักษณะไม่เครียดทั้งเรื่อง แต่ก็แฝงความสะเทือนอารมณ์เอาไว้ในขณะเดียวกัน ซึ่งทำให้มีความน่าสนใจ

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  สมาคมคนน่ารัก date=2005-03-16  เดือนวาด พิมวนา ซีไรต์ 'ง่ายแต่งาม' ปี ๔๖-  หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ date=2007-03-12  "ช่างสำราญ" ซีไรต์ที่ยังไม่จบ
หมวดหมู่:วรรณกรรมไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อีโรติก
เดือนวาด พิมวนา

เดือนวาด พิมวนา หรือชื่อจริง  พิมใจ จูกลิ่น (เกิด 22 มีนาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักเขียนสตรีที่มีชื่อเสียง มีผลงานมากมาย เช่น ผู้บรรลุ, หนังสือเล่มสอง ปัจจุบันเธอปักหลักเขียนหนังสืออยู่ที่บ้านเกิดและมีเรื่องสั้นขนาดยาว ตีพิมพ์ในมติชน

**ประวัติ**
พิมใจ จูกลิ่น เป็นชาวจังหวัดชลบุรี เกิดในครอบครัวชาวไร่ ทำงานหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนลาออกมาเขียนหนังสืออย่างจริงจัง ผลงานของเธอได้รับรางวัล ได้ประดับช่อการะเกด ผลงานยอดเยี่ยม และ ผลงานยอดนิยม ซึ่งในเรื่อง ผู้บรรลุ ได้ประดับช่อการะเกด โดยควบรางวัลเรื่องสั้นช่อการะเกดยอดเยี่ยมและรางวัลช่อการะเกดยอดนิยม นับเป็นนักเขียนหญิงคนแรกที่ได้รับการประดับช่อสามหน

**ผลงาน**
 พ.ศ. 2532 - สายลมที่พัดผ่านสวนร้าง (นิตยสารแพรว) - พ.ศ. 2535 - รอยภาพ ได้ประดับช่อการะเกด- พ.ศ. 2536 - เรื่องสั้น ผู้บรรลุ ได้ประดับช่อการะเกด, รางวัลเรื่องสั้นช่อการะเกดยอดเยี่ยมและรางวัลช่อการะเกดยอดนิยม และ เรื่องสั้น กาละแห่งงาน- พ.ศ. 2539 - ผลงานรวมเรื่องสั้นเรื่อง หนังสือเล่มสอง (หนึ่งในเจ็ดเล่มสุดท้ายในการประกวดรางวัลซีไรต์)- พ.ศ. 2546 - นวนิยายเรื่องแรก ช่างสำราญ ได้รับรางวัลซีไรต์- พ.ศ. 2547 - เรื่องสั้นขนาดยาว การแบกโลกของข้าพเจ้า (ตีพิมพ์ในมติชน) เปลี่ยนชื่อเป็น คุณสงคราม- พ.ศ. 2549 - รวมเรื่องสั้นชุดที่สอง "สัมพันธภาพ" และรวมเรื่องเล่าเชิงความเรียง "แดดสิบแปดนาฬิกา"- พ.ศ. 2550 - รวมเรื่องสั้นชุดที่สาม "ทุกข์หฤหรรษ์"- พ.ศ. 2557 - รวมเรื่องสั้นชุดที่สี่ "ฝันแห้ง"

**การศึกษา**
 โรงเรียนประภัสสรวิทยา จังหวัดชลบุรี- วิทยาลัยอาชีวศึกษาจังหวัดชลบุรี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สมาคมคนน่ารัก date=2005-03-16  เดือนวาด พิมวนา ซีไรต์ 'ง่ายแต่งาม' ปี ๔๖
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:รางวัลช่อการะเกด
แม่น้ำรำลึก

right
แม่น้ำรำลึก  เป็นกวีนิพนธ์ ของ เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (รางวัลซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2547
มแม่น้ำรำลึก
มแม่น้ำรำลึก
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์

เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ นักเขียนชาวไทย ได้รับรางวัลซีไรต์จากเรื่องแม่น้ำรำลึก ชื่อเล่นว่า โย เป็นชาว ตำบลวังลึก อ.สามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509  เรียนจบมัธยม 6
โรงเรียนสามชุกรัตนโภคาราม เริ่มต้นงานเขียน เมื่อพ.ศ. 2528 ไปพร้อมๆกับการผันตัวเองไปเป็นชาวไร่ เคยมีประสบการณ์เข้มข้นจากการ
เป็นทหารเกณฑ์ คนงานในโรงงานผลิตรองเท้า คนดูแลสวน ปัจจุบันเขาเดินทางกลับบ้านเกิดที่ท้องทุ่งศรีประจันต์ ทิ้งกายอุทิศใจให้กับผืนแผ่นดิน
ดำเนินชีวิตเป็นเกษตรกรธรรมชาติ ผลงานเขียนรวมบทกวีมีตั้งแต่ปี 2538 ในเรื่อง "บ้านแม่น้ำ",ปี 2545 "ชีวิตสำมะหาอันใด" 
ซึ่งเคยเข้ารอบ 7 เล่มสุดท้ายรางวัลซีไรท์ในปี 2545 และปี 2546 "นักปั้นน้ำ" และล่าสุดกับ "แม่น้ำรำลึก"
"แม่น้ำรำลึก" ของเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ คว้ารางวัลรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนหรือซีไรท์ ประจำปี 2547 
"เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์" อดีตกวีซีไรท์ หนึ่งในคณะกรรมการ ตัดสินกล่าวว่า กวีพนธ์นี้มีความงามทั้งด้านวรรณศิลป์และเนื้อหา โครงเรื่องมีเอกภาพ โดดเด่นด้านจินตภาพ เนื้อหาที่เป็นการนำเสนอวัยเยาว์อัน กระจ่างในความทรงจำ อ่านแล้วกินใจ บางบทถึงกับน้ำตาซึม ความงามของหนังสือ
เล่มนี้ สรุปได้เป็น 4 ประการหลักคือ 1. เป็นกวีที่มีชั้นเชิงและวรรณศิลป์สูง 2.เป็นกวีที่สามารถสร้างจิตนการให้ผู้อ่านอย่างกว้างไกลและลุ่มลึก
3. มีศิลปะในการนำเสนอแบบเดียวกันกับเรื่องสั้นที่โดดเด่นมาก อีกทั้งยังเป็นกวีที่ไม่จงใจกำหนดความรู้สึกให้แก่ผู้อ่าน
และ 4.มีความเป็นเอกภาพสูง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสามชุก
หมวดหมู่:กวีชาวไทย
เจ้าหงิญ

เจ้าหงิญ เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นทั้ง 8 เรื่อง ของบินหลา สันกาลาคีรี ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2548 เรื่องสั้นในเล่มจะนำโลกของจินตนาการมาผสานกับโลกของความจริงโดยใช้รูปแบบนิทาน เสนอเนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้ประสบการณ์ทางอารมณ์ การเผชิญกับปัญหาและอุปสรรค การแสวงหาความหมายและความสุขของชีวิต แต่ด้วยความเขลา มนุษย์จึงดิ้นรนและหลงอยู่ในมายา ในที่สุด ผู้อ่านจะรับรู้ได้ว่าในโลกของความเป็นจริงนั้น โลกมีหลากหลายทางเลือกที่จะไปสู่วิถีชีวิตที่เรียบง่ายและพอดี อาจอ่านแยกกันเป็นเรื่อง ๆ แต่ด้วยการเรียงร้อยเข้าด้วยกัน ทำให้เรื่องสั้นแต่ละเรื่องกลายเป็นเรื่องสั้นในเรื่องยาว เป็นนิทานซ้อนนิทาน ที่เรื่องต้นกับเรื่องท้ายมาบรรจบกันอย่างแนบเนียน ผู้ประพันธ์สร้างตัวละครหลากหลาย ทั้งคน สัตว์ สิ่งของแบบนิทานเปรียบเทียบที่อุดมด้วยสีสัน รวมทั้งการเล่นคำ โดยเฉพาะชื่อ เจ้าหงิญ ที่สื่อความหลายนัยและอารมณ์ขัน มีลีลาภาษาที่รุ่มรวยด้วยโวหารเร้าจินตนาการและความคิด 
เจ้าหงิญเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและอ่อนโยน ให้เรารู้ว่าในโลกความเป็นจริง ชีวิตไม่ได้เป็นไปดังหวัง หากดำรงอยู่ได้อย่างสันติ ก็ด้วยพลังของความดีงาม ซึ่งกระตุ้นจิตใต้สำนึกของผู้อ่านให้มองโลกในแง่ดี เข้าใจและรักเพื่อนมนุษย์

หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมรางวัลซีไรต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:100 หนังสือดีเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนไทย
บินหลา สันกาลาคีรี

บินหลา สันกาลาคีรี เป็นนามปากกาของ วุฒิชาติ ชุ่มสนิท เป็นนักประพันธ์ไทยได้รับรางวัลซีไรต์ 

**ประวัติ**
วุฒิชาติเกิดที่จังหวัดชุมพรเมื่อพ.ศ. 2508 จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ สงขลา เข้าเรียนที่ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่จบการศึกษา เขาทำงานหนังสือมาตลอด เป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ หัวหน้ากองบรรณาธิการ และเป็นนักเขียนเต็มเวลา เขียนเรื่องสั้น นิยาย วรรณกรรมเยาวชน และสารคดีท่องเที่ยว เรื่องราวส่วนใหญ่ของเขาเป็นเรื่องที่เก็บเกี่ยวจากการเดินทาง (หลายครั้งมีจักรยานเป็นพาหนะ) ด้วยความที่อยู่ไม่เป็นที่เขาจึงนิยามตนเองว่าเป็นเกสต์ไรเตอร์ (guest writer - นักเขียนรับเชิญ) ซึ่งพักอาศัยอยู่ตามเกสต์เฮาส์ (guest house) ซึ่งเขาบอกว่า “ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่ปลูกบ้าน เพราะกลัวว่าจะต้องอยู่กับตรงนั้นนานเกินไป มีภาระต้องผ่อน ต้องอดทนกับสิ่งที่แวดล้อมนานเกินไป การที่ผมเช่าบ้านอยู่ผมเปลี่ยนแปลงตนเองง่ายกว่า”
ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการนิตยสารไรเตอร์ นิตยสารวรรณกรรมรายเดือน ร่วมกับวรพจน์ พันธุ์พงศ์

**ผลงาน**
เจ้าหงิญ เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นทั้ง 8 เรื่อง ของ บินหลา สันกาลาคีรี ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2548- คนรักกับจักรยาน - คิดถึงทุกปี- ดวงจันทร์ที่จากไป - ดื่มทะเลสาบ อาบทะเลทราย- เที่ยวสิบทิศ : สิบสองนักเขียน- นกก้อนหิน - บินทีละหลา- ปลาฉลามฟันหลอ- ปุชิตา- รวมเรื่องสั้น คิดถึงทุกปี - รอยย่ำที่นำเราไป- หลังอาน- เราพบกันเพราะหนังสือ- ภู-มี-ศาสตร์
หมวดหมู่:นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
สว่างวัน ไตรเจริญวิวัฒน์

สว่างวัน  ไตรเจริญวิวัฒน์ ผู้แปลภาษาสเปนอย่างเป็นทางการ โดยการรับรองจากสถานเอกอัครราชทูตสเปนประจำประเทศไทย  ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ ประจำสาขาวิชาภาษาสเปน ภาควิชาภาษาตะวันตก คณะมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยรามคำแหง  และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาวรรณคดีสเปนและละตินอเมริกัน

**การศึกษา**
อักษรศาสตรบัณฑิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง)
*ปริญญาโทสาขาภาษาและวรรณคดีสเปน จากมหาวิทยาลัย N.Y.U. In Spain ทุนรัฐบาลสเปน 

**ผลงานด้านวิชาการ**
คู่มือกระจายคำกริยา (ผลงานร่วมกับเอ๊ดดูอาร์โด  โดมิงเกซ ซูเรีย), สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2548.
*ภาษาสเปนเรียนเร็ว ฉบับไทยเที่ยวสเปน (ผลงานร่วมกับรัศมี กฤษณมิษ และวิภาดา เพ็ชรรักษ์), โรงพิมพ์ฟ้าอภัย, 2544.
*ภาษาสเปนพื้นฐาน 3, สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2542.
*พจนานุกรมสเปน – ไทย (ผลงานวิจัยร่วมกับรัศมี กฤษณมิษ และวิภาดา เพ็ชรรักษ์), โรงพิมพ์ฟ้าอภัย, 2542.
*พจนานุกรมไทย - สเปน (ผลงานวิจัยร่วมกับรัศมี กฤษณมิษ, วิภาดา เพ็ชรรักษ์ และสถาพร ทิพยศักดิ์), โรงพิมพ์ฟ้าอภัย, 2540.

**ผลงานด้านวรรณกรรม**
ผลงานแปลเรื่อง ดอนกิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน จากภาษาสเปน - El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha  สำนักพิมพ์ผีเสื้อ, 2548.
*ผลงานแปลเรื่อง หนิ่งงุ้นโน่ จากภาษาสเปน - Historías de Ninguno, สำนักพิมพ์ผีเสื้อ, 2539.
*ผลงานแปลเรื่อง โลกของเธอ บิเบียน่า จากภาษาสเปน - Bibiana y su mundo, โรงพิมพ์ฟ้าอภัย, 2540. (ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา ระดับมัธยมปลาย)
*ผลงานแปลเรื่อง โบนี่ มาร๎ติน  (เกือบจะ) โชคร้ายที่เกิดมารวย  จากภาษาสเปน - La Leyenda de Boni Martín, โรงพิมพ์ฟ้าอภัย, 2542

**เกียรติคุณ**
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ระดับ Isabel la Católica (อิซาเบล ลา กาตอลิก้า) นับเป็นเครื่องราชฯ สูงสุดที่ประเทศสเปนจะมอบให้แก่ผู้ทำคุณงามความดีด้านวัฒนธรรม
หมวดหมู่:นักแปลชาวไทย
หมวดหมู่:นักแปลภาษาสเปน
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัดพระพุทธบาท

วัดพระพุทธบาท อาจหมายถึง- วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี- วัดพระพุทธบาท จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดพระพุทธบาท จังหวัดนครสวรรค์- วัดพระพุทธบาท จังหวัดหนองคาย

**ดูเพิ่ม**
 วัดพระพุทธบาทน้อย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี- วัดพระพุทธบาทตากผ้า อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน- วัดพระพุทธบาทห้วยต้ม อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน- วัดพระพุทธบาทสี่รอย อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่- วัดพระพุทธบาทยโสธร อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร- วัดพระพุทธบาทศรีสุราษฎร์ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
พ
นักแต่งเพลง

พาร์ทเนอร์ในการแต่งเพลง:  Rodgers and Hart ทำงานในเพลงในปี 1936
นักแต่งเพลง (Songwriter) หมายถึง ผู้ประพันธ์บทเพลง โดยกำหนดการจัดกระทำต่อเสียงให้อยู่ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบที่มีเพียงการขับร้อง รูปแบบที่มีเพียงเครื่องดนตรี หรือรูปแบบที่มีทั้งการขับร้องและเครื่องดนตรี
นักแต่งเพลงเป็นผู้ที่มีความสามารถในการคิดท่วงทำนอง และเนื้อเพลง มีความคิดสร้างสรรค์ ที่จะนำความรู้สึก หรือเหตุการณ์ต่างๆ มาถ่ายทอดเป็นบทเพลงที่มีความหมาย และประทับใจผู้ฟัง นับว่า นักแต่งเพลงมีส่วนสำคัญ ที่จะสร้างความนิยมให้กับนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีผลงานเป็นที่ประจักษ์มีมากมาย 

หมวดหมู่:เพลง
หมวดหมู่:อาชีพเกี่ยวกับดนตรี
รัฐวิกทอเรีย

รัฐวิกทอเรีย (Victoria) เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลียที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐนิวเซาท์เวลส์ วิกทอเรียเป็นรัฐที่มีพื้นที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองของออสเตรเลีย แต่มีประชากรหนาแน่นที่สุด มีประชากรอาศัยอยู่ในรัฐนี้คิดเป็นร้อยละ 26 ของชาวออสเตรเลียทั้งหมด
เมลเบิร์นเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐวิกทอเรีย  และมีประชากรขอรัฐอาศัยอยู่มากที่สุดถึง 70% เป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปวัฒนธรรม การเงิน และการคมนาคมเนื่องจากมีท่าอากาศยานนานาชาติ ท่าเรือโดยสารและขนส่ง และทางรถไฟเชื่อมระหว่างรัฐใกล้เคียง

**ประวัติศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**
พื้นที่ประมาณร้อยละ 36 ของรัฐวิคตอเรียเป็นป่าไม้ แม่น้ำเมอร์รีย์ (Murray) เป็นแม่น้ำที่มีความยาวที่สุดของรัฐ และมีทะเลสาบขนาดใหญ่หลายแห่ง รัฐวิกตอเรียมีชายฝั่งที่ทอดยาวกว่า 1,600 กิโลเมตร เป็นแนวกั้นระหว่างมหาสมุทรทางตอนใต้ และช่องแคบบาสส์ (Bass) รวมทั้งแยกระหว่างพื้นแผ่นดินใหญ่ของประเทศออสเตรเลีย และเกาะแทสเมเนีย

**ภูมิอากาศ**
รัฐวิกตอเรียตั้งอยู่ในเขตอากาศแบบกึ่งเขตร้อนและเขตหนาว- ฤดูร้อน  อุณหภูมิเฉลี่ยตั้งแต่ 13-25 องศาเซลเซียส (55-77 องศาฟาเรนไฮต์)- ฤดูหนาว  อุณหภูมิเฉลี่ยตั้งแต่ 5-13 องศาเซลเซียส (41-55 องศาฟาเรนไฮต์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
รัฐวิกทอเรีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนของประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2394
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ทำนองเพลง

ทำนอง (Melody) คือ ความต่อเนื่องของโน้ตดนตรี ที่เรียงร้อยอย่างเหมาะสม การใช้เสียงสูง เสียงต่ำ เสียงยาว เสียงสั้น นำมาปะติดปะต่อกันเป็นชุด ทำนองยังต้องมีจังหวะเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ ทำนองที่ดีต้องมีความหมาย มีเสียงที่สมดุล และมีเอกลักษณ์ สร้างความประทับใจให้แก่ผู้ฟัง
ทำนองมีหลายลักษณะแตกต่างกันออกไป องค์ประกอบของทำนองที่ควรทราบได้แก่
*1. จังหวะของทำนอง (Melodic Rhythm) จังหวะของทำนองคือ ความสั้นยาวของระดับเสียงแต่ละเสียงที่ประกอบกันเป็นทำนอง
*2. มิติของทำนอง (Melodic Dimensions) มิติของทำนอง ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ความยาวและช่วงกว้าง
**- ความยาว (Length) ทำนองบางครั้งอาจจะสั้น ๆ เป็นส่วน ๆ ซึ่งส่วนที่เล็กสุดหรือสั้นที่สุดเรียกว่า โมทีฟ (Motive) บางครั้งอาจเป็นทำนองที่ยาวมาก ๆ
**- ช่วงกว้าง (Range) คือ ระยะระหว่างระดับเสียงต่ำสุดจนถึงระดับเสียงสูงสุด
ช่วงเสียงของทำนอง (Register)
ทำนองเพลงอาจจะอยู่ในช่วงเสียงใดช่วงเสียงหนึ่ง เช่น ในช่วงเสียงต่ำ กลาง หรือสูง บางครั้งทำนองอาจจะเคลื่อนที่จากช่วงเสียงหนึ่งไปยังอีกช่วงเสียงหนึ่งก็ได้ 
ทิศทางของทำนอง (Direction)
ทิศทางของทำนองหมายถึง การเคลื่อนที่ของทำนอง กล่าวคือทำนองอาจจะเคลื่อนที่ไปในหลายทิศทาง เช่น เคลื่อนที่ขึ้น เคลื่อนที่ลง หรืออยู่กับที่ โดยปกติทำนองมักจะเคลื่อนที่ขึ้นจุดสูงสุดเมื่อเนื้อหาของเพลงดำเนินไปถึงจุดสำคัญที่สุด ปกติการเคลื่อนที่ของทำนองอาจจะเป็นในลักษณะกระโดด (Disjunct Progression) หรือเรียงกันไป (Conjunct Progression) บทเพลงนั้นจะน่าสนใจ น่าฟัง หรือชวนฉงนสงสัย ขึ้นอยู่กับผลรวมของคุณสมบัติต่าง ๆ ของทำนอง ทำนองจัดเป็นลักษณะพื้นฐานของดนตรีหรือบทเพลง โดยทั่วไปทำนองที่เป็นหลักในบทเพลงหนึ่งจะเรียกว่าทำนองหลัก (Main Theme) ในแต่ละบทเพลงอาจจะมีทำนองหลักได้มากกว่า 1 ทำนอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลง
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ 2: อินโนเซนส์

โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ 2: อินโนเซนส์ (Ghost in the Shell 2: Innocence; イノセンス) เป็นภาพยนตร์อนิเมะภาคต่อของ Ghost in the Shell เข้าฉายในญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2004 ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่17 กันยายน ค.ศ. 2004 Innocence ใช้ทุนสร้างประมาณ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 2 พันล้านเยน) ด้วยความที่ต้องการจะเพิ่มเงินทุน ประธานบริษัท Production I.G ได้ขอให้ โทชิโอะ สุซึกิ ประธานของ สตูดิโอจิบลิ เข้ามาทำหน้าที่ผู้อำนวยการสร้าง ภาพยนตร์เรื่องนี้ กำกับโดยมาโมรุ โอชิอิ ด้วยเนื้อเรื่องที่เชื่อมโยงกับมังงะของ ชิโร่ มาซามุเนะ อำนวยการผลิตโดย Production I.G ซึ่งอำนวยการผลิตภาพยนตร์เรื่อง Ghost in the Shell: Stand Alone Complex ด้วยเช่นกัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ghost in the Shell: Innocence ใน IMDB-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาญี่ปุ่น) date=2008-09-19 -  Ghost in the Shell 2 - Innocence (ภาษาอังกฤษ) date=2006-07-09 -  เว็บไซต์ของ Production I.G (ภาษาอังกฤษ)-  บทวิจารณ์ในเว็บไซต์ Midnight Eye-  Beyond Anime - A Brief Guide to Experimental Japanese Animation-  Innocence-Anime's Vision of the Ultimate City of the Future (ภาษาญี่ปุ่น/อังกฤษ) date=2005-03-06 -  www.1101.com-  Video effects screens from Adobe date=2005-03-12 -  วิดีโอจากเว็บไซต์เทศกาลภาพยนตร์ เมืองคานส์) date=2005-09-09 -  Man a Machine-  Dolls of Hans Bellmer-  Bellmer paintings date=2007-03-03 -  แมกาซีน (ภาษาฝรั่งเศสในฟอร์แมต PDF ) เกี่ยวกับ Innocence date=2008-10-29  จาก http://www.ifdiffusion.com/cannes2004.html date=2006-09-02 -  Quotes of Innocence (ภาษาญี่ปุ่น) date=2006-07-05 -  Innocence FAQ (ภาษาญี่ปุ่น)fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:อนิเมะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สตูดิโอจิบลิ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:โกสต์อินเดอะเชลล์
รางวัลฟุตบอลโลก

:บทความหลักดูที่ ฟุตบอลโลก
เมื่อจบการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายในแต่ละปี จะมีการจัดรางวัลให้กับทีมและผู้เล่นในด้านต่าง ๆ 

**รางวัล**
ในปัจจุบันมีอยู่ 6 รางวัล- รองเท้าทองคำ (Golden Boot) รางวัลสำหรับผู้ทำประตูรวมสูงสุดในฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย ชื่อเดิมว่า บูตทองคำ (Golden Boot) เริ่มมีตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1930 และตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1982 ได้มีอาดิดาสเป็นผู้สนับสนุน และใช้ชื่อรางวัลว่า "รองเท้าทองคำอาดิดาส"- บอลทองคำ (Golden Ball) หรือ "บอลทองคำอาดิดาส" รางวัลสำหรับผู้เล่นยอดเยี่ยม เริ่มมีครั้งแรกเมื่อฟุตบอลโลก 1982- ถุงมือทองคำ (Golden Glove) รางวัลสำหรับผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม เริ่มมีครั้งแรกเมื่อฟุตบอลโลก 1994- รางวัลทีมที่เล่นขาวสะอาด (FIFA Fair Play Award) รางวัลสำหรับทีมที่เล่นได้อย่างยุติธรรม เริ่มมีครั้งแรกเมื่อฟุตบอลโลก 1978- รางวัลทีมที่น่าสนใจ (Most Entertaining Team) รางวัลสำหรับทีมที่เล่นได้น่าสนใจต่อประชาชน คัดเลือกจากโพลเริ่มมีครั้งแรกเมื่อฟุตบอลโลก 1994- รางวัลเยาวชนยอดเยี่ยม (Best Young Player) ปัจจุบันชื่อโฆษณาว่ายิลเลต เป็นรางวัลสำหรับนักฟุตบอลอายุต่ำกว่า 21 ปีที่มีความสามารถโดดเด่น เริ่มมีครั้งแรกในฟุตบอลโลก 2006

**รองเท้าทองคำ**
รางวัลสำหรับผู้ทำประตูสูงสุดในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายในแต่ละปี

**บอลทองคำ**
รางวัลบอลทองคำ สำหรับผู้เล่นที่โดดเด่น

**ถุงมือทองคำ**

**รางวัลยาชิน**
รางวัลยาชิน (Yashin Award) สำหรับผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ผู้รักษาประตูชาวรัสเซีย เลฟ ยาชิน เริ่มมีครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1994

**รางวัลถุงมือทองคำ**
ในปี 2010 เปลี่ยนชื่อจากรางวัลยาชินเป็นรางวัลถุงมือทองคำ

**รางวัลทีมที่เล่นขาวสะอาด**

**ทีมน่าสนใจ**
ทีมที่ได้เล่นตื่นเต้น น่าจับตามองในฟุตบอลโลก

**รางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม**
รางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยม (ในปัจจุบันใช้ชื่อว่า "รางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมยิลเลต" โดยยิลเลตเป็นผู้สนับสนุนหลัก) เป็นรางวัลสำหรับนักฟุตบอลที่อายุไม่เกิน 21 ปี ที่มีผลงานยอดเยี่ยมในฟุตบอลโลก เริ่มมีครั้งแรกในฟุตบอลโลก 2006

**ทีมยอดเยี่ยม**
ทีมรวมดารา (All-Star Team) หรือทีมรวมดารามาสเตอร์การ์ด (Mastercard All-Star Team) เป็นทีมที่รวบรวมรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 23 คนจากนักฟุตบอลทั้งหมด ก่อนหน้าฟุตบอลโลก 2006 ทีมออลสตาร์ประกอบด้วยนักฟุตบอล 16 คน
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:รางวัลฟุตบอล
หมวดหมู่:รางวัลฟีฟ่า
มาร์แซย์

มาร์แซย์ (Marseille) หรือ มาร์เซยอ (Marselha) เป็นเมืองเอกของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน และเมืองเอกของแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ริมชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ใกล้กับปากแม่น้ำโรน เป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศ มาร์แซย์ครอบคลุมพื้นที่ abbr=on และมีประชากรในปี ค.ศ. 2021 จำนวน 873,076 ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ เขตมหานครของมาร์แซย์ ซึ่งครอบคลุมกว่า abbr=on มีประชากรในปี ค.ศ. 2010 จำนวน 1,831,500 คน ทำให้เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศฝรั่งเศส รองจากเขตมหานครของปารีสและลียง

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดบุช-ดูว์-โรน
ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์

ป้ายในสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 8 รูปเขียน transl|ko|MR|Chamshil (잠실역) และ transl|kr|MR|Amsa (암사역) เป็นการถอดเสียงเป็นอักษรโรมันตามระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์แบบเกาหลีใต้ ในระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ชื่อทั้งสองจะถอดเสียงได้เป็น Jamsil และ Amsa|alt=An overhead sign in rose and white with a big number 8 and the words Chamshil and Amsa in hangul and Latin script.
แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ (McCune-Reischauer) เป็น 1 ใน 2 ระบบการถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน ที่นิยมใช้ในภาษาเกาหลี  เริ่มพัฒนาใน พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) และได้รับการยอมรับในวงกว้างในและนอกประเทศเกาหลี โดยในประเทศเกาหลีใต้ได้มีการใช้ระบบที่ดัดแปลงจากระบบนี้จนถึง พ.ศ. 2545 ที่ได้เปลี่ยนมาใช้ระบบใหม่ ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ในขณะที่ประเทศเกาหลีเหนือยังคงใช้งานอยู่จนถึงปัจจุบัน
ระบบนี้ได้รับการคิดค้นใน พ.ศ. 2482  โดยจอร์จ เอ็ม. แมกคูน และเอ็ดวิน โอ. ไรซ์ชาวเออร์ ระบบนี้ไม่ได้มุ่งที่จะปริวรรตอักษรฮันกึล แต่เน้นการถ่ายเสียงทางสัทศาสตร์เป็นหลักโดยมีข้อยกเว้นบางประการ

**การถอดอักษร**
นี่คือตารางระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเวอร์แบบง่าย 

**สระ**
 ㅔเขียนเป็น ë เมื่อตามหลัง ㅏ และ ㅗ โดยมีไว้เพื่อแยก ㅐ (ae) จาก ㅏ에 (aë) และ ㅚ (oe) กับ ㅗ에 (oë) อักษรประสม ㅏ에 (aë) กับ ㅗ에 (oë) แทบไม่ค่อยได้ใช้ ยกเว้นในกรณีที่คำนามมาก่อนหน้าคำบุพบทเช่น 회사에서 hoesaësŏ (ที่บริษัท) และ 차고에 ch'agoë (ในโรงรถ)- นามสกุลเกาหลี lang|ko|이/리(李) และ 이(異) ถอดรูปเป็น Yi ไม่ใช่ I (เช่น lang|ko|이순신 ถอดรูปเป็น Yi Sunsin)

**พยัญชนะ**
 ทวิอักษรพยัญชนะ (ㄳ, ㄵ, ㄶ, ㄺ, ㄻ, ㄼ, ㄽ, ㄾ, ㄿ, ㅀ, ㅄ) ปรากฏเฉพาะรูปท้าย และถอดรูปด้วยตัวสะกดจริง
:# พยัญชนะต้น ㅇ จะถือว่าไม่มีเสียง จึงดึงเสียงพยัญชนะมาจากตัวสะกดในคำก่อนหน้า
:# 쉬 ถอดรูปอักษรโรมันเป็น shwi
:# ในศัพท์จีน-เกาหลี ถอดรูปเป็น lt และ lch ตามลำดับ
ตามปกติแล้ว การตัดสินใจว่าอักษร ㄱ, ㄷ, ㅂ และ ㅈ จะใช้ g หรือ k, b หรือ p, d หรือ t และ j หรือ ch สามารถพิจารณาว่าเป็นเสียงหนักหรือเสียงเบา ถ้าเป็นเสียงหนักใช้ g, b, d หรือ j และถ้าเป็นเสียงเบาใช้ k, p, t หรือ ch ตามลำดับ การพิจารณาสำเนียงเช่นนี้จะสำคัญมากกว่าตารางที่ให้มา

**ตัวอย่าง**
ตัวอย่างง่าย:- 부산  pusan- 못하다  mothada- 먹다 mŏkta- 먹었다 mŏgŏtta- 연락 yŏllak- 한국말 han'gungmal- 먹는군요 mŏngnŭn'gunyo- 역량 yŏngnyang- 십리 simni- 같이 kach'i- 않다 ant'a

**ดูเพิ่ม**
 การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน- อักษรฮันกึล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Practical Guide to McCune–Reischauer Romanization: Rules, guidelines, and font-  Comparison table of different romanization systems from UN Working Group on Romanization Systems (PDF file)- PDF files of the  1939 paper, and the  1961 paper- title=Romanization System of Korean: McCune Reischauer (with minor modifications) BGN/PCGN 1945 Agreement-  Online tool for McCune–Reischauer romanization (with BGN modifications)
มแกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ 
มแกคูน-ไรซ์ชาวเออร์
ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000

ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 (Ministry of Culture 2000, MC 2000) หรือ การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมันฉบับปรับปรุง (Revised Romanization of Korean, RR)  เป็น 1 ใน 2 ระบบการถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน ที่นิยมใช้ในภาษาเกาหลี และใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ ในปัจจุบัน โดยเริ่มใช้เมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ประกาศใช้แทนที่ระบบเก่า ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ที่ใช้อย่างเป็นทางการในช่วง 2527-2543 โดยระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 มีลักษณะคล้ายคลึงกับระบบก่อนหน้าที่ใช้ก่อนช่วง พ.ศ. 2527 
ระบบนี้ใช้แทนที่ระบบเก่าพัฒนาโดยสถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2538 และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 โดยได้ปรับปรุงการใช้งาน คำศัพท์หลายคำที่ออกเสียงไม่ตรงกับต้นฉบับภาษาเกาหลี รวมถึงการใช้ตัวอักษรแบบธรรมดาไม่มีสัญลักษณ์พิเศษเหนือตัวอักษรโรมันซึ่งยากต่อการใช้งาน
ภายหลังจากการใช้ระบบนี้ รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ใช้ระบบนี้ในการเปลี่ยนแปลงป้ายบอกทางและเอกสารทางราชการ อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าระบบนี้ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ นักวิชาการหลายคนในเกาหลีใต้ยังคงใช้ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์

**การถอดอักษร**

**สระ**

**สระเดี่ยว**

**สระรวม**

**พยัญชนะ**

**กฎพิเศษ**
ระบบการถอดภาษาเกาหลีระบบนี้จะมีกฎพิเศษสำหรับการถอดตัวสะกดและพยัญชนะต้นตัวต่อไปเป็นบางกรณีเพื่อให้สะท้อนการอ่านออกเสียง เช่น 합니다 habnida → hamnida ดังตาราง (กรณีพิเศษเหล่านี้จะมีพื้นหลังเป็นสีเหลือง)
กฎเหล่านี้จะไม่ใช้กับชื่อคน เช่น 정석민 จะถอดอักษรเป็น Jeong Seokmin หรือ Jeong Seok-min

**ดูเพิ่ม**
 ภาษาเกาหลี- ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์
หมวดหมู่:ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:มาตรฐานไอเอสโอ
หมวดหมู่:การถอดอักษรเกาหลีเป็นอักษรโรมัน
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4

ดูเพิ่ม: พระราชโอรสในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:เจ้าหญิงไทย
หมวดหมู่:พระราชบุตรในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ไทย
อาเมเดโอ อาโวกาโดร

เคานต์ โลเรนโซ โรมาโน อาเมเดโอ การ์โล อาโวกาโดร ดี กวาเรญญา เอ แชร์เรโต (Count Lorenzo Romano Amedeo Carlo Avogadro di Quaregna e Cerreto; 9 สิงหาคม พ.ศ. 2319 –  9 กรกฎาคม พ.ศ. 2399) นักวิทยาศาสตร์สาขาเคมีชาวอิตาลี เกิดที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้สร้างทฤษฎี “โมลาริตี” ที่ว่าด้วยน้ำหนักโมเลกุล เลขอาโวกาโดร และ กฎอาโวกาโดร ที่ปรากฏในวิชาเคมีตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ในปี พ.ศ. 2354 อาโวกาโดรได้สร้างสมมุติฐานที่เรียกในเวลาต่อมาว่า “กฎอาโวกาโดร” ดังกล่าว ที่ว่าบริมาตรของแก๊สจะมีจำนวนโมเลกุลเท่ากันถ้าอยู่ภายใต้ความดันที่เท่ากันและมีอุณหภูมิเท่ากัน สมมุติฐานนี้ไม่ได้รับการยอมรับจนกระทั่งเมื่อ “แคนนิซซาโร” พิสูจน์ได้เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2394- พ.ศ. 2402 
อาโวกาโดรดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยตูรินระหว่าง พ.ศ. 2377- พ.ศ. 2402
หมวดหมู่:นักเคมีชาวอิตาลี
เลขอาโวกาโดร

ไฟล์:Avogadro Amedeo.jpg|thumb|อาเมเดโอ อาโวกาโดร
เลขอาโวกาโดร (Avogadro's number) หรือ ค่าคงตัวอาโวกาโดร (Avogadro's constant) คือ จำนวนของอะตอมของธาตุคาร์บอนในไอโซโทปคาร์บอน-12 จำนวน 12 กรัมเท่ากับ (6.022140857±0.000000074) ×1023 มวลสัมพัทธ์อะตอมของธาตุใด ๆ ก็ตามที่มีหน่วยใด ๆ ก็ตามจะมีจำนวนอะตอมเท่านี้ 
เลขอาโวกาโดรเป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อของอาเมเดโอ อาโวกาโดร นักวิทยาศาสตร์ชาวอิตาลี ซึ่งได้ตั้งสมมุติฐานไว้เมื่อ  พ.ศ. 2354
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางฟิสิกส์
หมวดหมู่:เคมี
ไซออน (รถยนต์)

ไซออน (Scion) เป็นชื่อยี่ห้อรถในเครือโตโยต้า ซึ่งทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกาเท่านั้น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 โตโยต้าก่อตั้งรถยนต์ยี่ห้อขึ้นมาเพื่อเจาะตลาดกลุ่มวัยรุ่น
รถของไซออนที่ขายจะเป็นแบบเดียวกับรถโตโยต้าบางรุ่นในญี่ปุ่น เช่น - ไซออน xD (เดิมเป็นรุ่น xA) คือ โตโยต้า ist - ไซออน xB คือ โตโยต้า บีบี (bB)- ไซออน iQ คือ โตโยต้า ไอคิว- ไซออน FR-S คือ โตโยต้า 86 หรือ ซูบารุ BRZ
สำหรับรุ่นล่าสุดคือ ไซออน tC นั้น ทางไซออนพัฒนาขึ้นเอง โดยจะไม่เป็นรถที่ดูคล้ายกับรถยนต์โตโยต้ารุ่นใดๆ อย่างไรก็ตามรถรุ่นนี้ใช้แชสซีส์แบบเดียวกันกับโตโยต้า อเวนซิส 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ไซออน สหรัฐอเมริกา date=2006-05-27 
หมวดหมู่:โตโยต้า
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
ฮีโน่

บริษัท ฮีโน่มอเตอร์ จำกัด (日野自動車株式会社, Hino Jidōsha) เป็นบริษัทที่ผลิตรถบรรทุกและรถโดยสาร ในเครือโตโยต้า มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครฮิโนะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

**จุดเริ่มต้น**
ในปี พ.ศ. 2485 ฮีโน่ ได้แยกตัวออกมาจาก บริษัท ดีเซลมอเตอร์ อินดัสทรี จำกัด ในนาม บริษัทฮีโน่ เฮฟวี่ อินดัสทรี และหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้มีการยกเลิกการผลิตเครื่องจักรกลขนาดใหญ่ที่มีการใช้งานทางทะเลและได้ลงนามในสนธิสัญญา ยกเลิกคำว่า "เฮฟวี่" ออกจากชื่อบริษัท เพื่อมุ่งเน้นผลิต รถยนต์นั่ง, รถโดยสาร, รถบรรทุก และเครื่องยนต์ดีเซล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฮีโน่ ญี่ปุ่น-  ฮีโน่ ประเทศไทย-  ตัวแทนจำหน่ายฮีโน่ ประเทศไทย-  แหล่งข้อมูลรถบรรทุกฮีโน่
หมวดหมู่:โตโยต้า
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:ผู้ผลิตยานพาหนะทหาร
ไดฮัทสุ

ไดฮัทสุ (Daihatsu; ダイハツ)​ เป็นยี่ห้อรถยนต์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก (Keicar)
ตราสัญลักษณ์

**ประวัติ**
 พ.ศ. 2451 – ก่อตั้งในนามบริษัทฮัดสุโดกิไซโซ - พ.ศ. 2494 – จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็นไดฮัทสุมอเตอร์  - พ.ศ. 2510 – เข้าร่วมทุนกับโตโยต้า - พ.ศ. 2531 – ทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกา - พ.ศ. 2535 – เลิกทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกา- พ.ศ. 2542 – เข้าร่วมอยู่ในกลุ่มกับโตโยต้า- พ.ศ. 2554 – เลิกทำการตลาดที่ยุโรป และเริ่มสร้างโรงงานในอินโดนีเซีย- พ.ศ. 2562 – เปิดตัวโครงสร้างใหม่ล่าสุด DNGA

**รุ่นรถยนต์**

**รุ่นที่ยังดำเนินการผลิตอยู่**
 ไดฮัทสุ อัลติส (ร่วมตรากับ โตโยต้า คัมรี่)- Atrai- Ayla (original equipment manufacturer (OEM) supply as Toyota Agya/Wigo)- Boon (OEM supply as Toyota Passo)- Cast (OEM supply as Toyota Pixis Joy)- Copen (OEM supply as Toyota Copen GR Sport)- Luxio- Mira e:S (OEM supply as Toyota Pixis Epoch and Subaru Pleo Plus)- Mira Tocot- Move (OEM supply as Subaru Stella)- Move Canbus- Sigra (OEM supply as Toyota Calya)- Sirion (rebadge of Perodua Myvi)- Rocky (OEM supply as Toyota Raize)- Taft- Tanto (OEM supply as Subaru Chiffon)- Terios (OEM supply as Toyota Rush)- Thor (OEM supply as Toyota Roomy and Subaru Justy)- Wake (OEM supply as Toyota Pixis Mega)- Xenia (OEM supply as Toyota Avanza)

**รุ่นที่เลิกผลิต**
ไดฮัทสุ มิร้า โคโค่- Applause- Atrai 7 (OEM supply as Toyota Sparky)- Bee- Boon Luminas (OEM supply as Toyota Passo Sette and Perodua Alza)- Charade- Charmant (ร่วมตรากับ โตโยต้า โคโรลล่า)- Compagno- Consorte- Esse- Fellow/Fellow Max/Max Cuore- Fellow Buggy- Gran Move/Grand Move/Pyzar- Leeza- Materia/Coo (OEM supply as Toyota bB and Subaru Dex)- Max- Mebius (rebadge of Toyota Prius V)- Mira/Cuore/Domino/Ceria- Mira Cocoa- Mira Gino- Naked- Opti- Rocky/Feroza/Sportrak (F300)- Rugger/Rocky/Fourtrak/Taft (F70/F80/F90) (OEM supply as Toyota Blizzard)- Sirion/Storia (OEM supply as Toyota Duet)- Sonica- Taft (F10/F20/F50/F60) (OEM supply as Toyota Blizzard)- Tanto Exe (OEM supply as Subaru Lucra)- YRV

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ -   เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:โตโยต้า
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2559