Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พีระมิดคู่

พีระมิดคู่หกเหลี่ยม
พีระมิดคู่ (อังกฤษ: bipyramid, dipyramid) คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายพีระมิดสองอันที่ใช้ฐานรูปหลายเหลี่ยมร่วมกัน จำนวนเหลี่ยมที่ใช้เรียกพีระมิดคู่มาจากรูปหลายเหลี่ยมที่เป็นฐานนั้น เช่นตัวอย่างในรูป พีระมิดคู่หกเหลี่ยม จะมีลักษณะคล้ายพีระมิดหกเหลี่ยมสองอันประกบกัน เป็นต้น จำนวนหน้าของพีระมิดคู่จะเท่ากับสองเท่าของจำนวนเหลี่ยมบนฐาน
มีพีระมิดคู่อยู่เพียง 3 รูปทรง ที่สามารถทำให้แต่ละหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ได้แก่- ทรงแปดหน้า (พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม) นับเป็นทรงตันเพลโต (Platonic solid)- พีระมิดคู่สามเหลี่ยม และ พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม นับเป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid)

**พีระมิดคู่แบบต่างๆ**
 พีระมิดคู่สามเหลี่ยม (triangular bipyramid) มี 6 หน้า- พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม (tetragonal bipyramid) มี 8 หน้า สำหรับทรงแปดหน้าเป็นกรณีพิเศษ- พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม (pentagonal bipyramid) มี 10 หน้า- พีระมิดคู่หกเหลี่ยม (hexagonal bipyramid) มี 12 หน้า- ...พีระมิดคู่ n เหลี่ยม (n-agonal bipyramid) มี 2n หน้า

**ดูเพิ่ม**
 พีระมิด (pyramid)- ฟรัสตัม (frustum)- ปริซึม (prism)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Dipyramid-  title=Bipyramid-  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
** VRML models  (George Hart)
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
แม่แบบ:GlossaryForHyperspace

Olshevsky, George,   at Glossary for Hyperspace.

**Function**
This template is used for references to  http://members.aol.com/Polycell/glossary.html.

**Params**
 Param anchor : e.g.: Antiprism 
 Param title : e.g.: Antiprism
รูปหนึ่งเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต รูปหนึ่งเหลี่ยม (henagon, monogon) หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่ประกอบด้วยจุดยอด 1 จุด และด้าน 1 ด้าน มีสัญลักษณ์ชเลฟลี (Schläfli symbol) เป็น {1} และเนื่องจากรูปหนึ่งเหลี่ยมมีด้านเพียงด้านเดียวและมุมภายในเพียงมุมเดียว รูปหนึ่งเหลี่ยมจึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติโดยนิยาม
ในเรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปหนึ่งเหลี่ยมเป็นวัตถุที่เป็นไปไม่ได้ (impossible object) เนื่องจากด้านเดียวของรูปนี้จะยาวไปถึงอนันต์ แต่อย่างไรก็ตาม รูปหนึ่งเหลี่ยมสามารถเขียนให้จบได้บนพื้นผิวของทรงกระบอกด้านข้าง หรือพื้นผิวของทรงกลมที่เส้นวงกลมใหญ่ (great circle)
รูปหนึ่งเหลี่ยมสองรูปสามารถทำให้เกิดทรงสองหน้า (dihedron) บนพื้นผิวทรงกลม ซึ่งมีสัญลักษณ์ชเลฟลีเป็น {1, 2}

**อ้างอิง**
  title=Monogon- Herbert Busemann, The geometry of geodesics. New York, Academic Press, 1955
1
ท้าวซายคำ

ท้าวซายคำ (ᨴ᩶ᩣ᩠ᩅᨪᩣ᩠ᨿᨤᩴᩣ) หรือ พระเมืองชายเจ้า ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 - 2086 รวมระยะเวลา 5 ปี พระองค์ทรงยึดอำนาจจากพระเมืองเกษเกล้า ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์  เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกลอบปลงพระชนม์โดยกลุ่มขุนนาง ด้วยข้อกล่าวหาว่าพระองค์ขาดความชอบธรรมในราชบัลลังก์ หลังจากนั้นกลุ่มขุนนางจึงอัญเชิญพระเมืองเกษเกล้ากลับมาครองราชบัลลังก์เป็นคราวที่สอง ในสมัยของท้าวซายคำนี้ มีเหตุความวุ่นวายมากมาย เกิดการจลาจล และขุนนางต่าง ๆ แยกออกเป็นกลุ่ม ๆ ต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกัน

**ครองราชย์**
พระราชบิดาของท้าวซายคำ คือ พระเมืองเกษเกล้าได้เกิดข้อขัดแย้งกับเหล่าบรรดาขุนนางในปี พ.ศ. 2078 ขุนนางลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า "...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..." แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย
หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา 

**ถูกลอบปลงพระชนม์**
แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า "...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี  มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี (พ.ศ. 2086) ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..." แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า "...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..." แต่อย่างไรก็ตามหลักฐานเกี่ยวกับการลอบปลงพระชนม์ก็มีน้อยมากกว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไรกับเหตุการณ์ครั้งนี้

**เหตุการณ์ภายหลังการลอบปลงพระชนม์**
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง ก่อนที่ยกพระนางจิรประภามหาเทวี พระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ ขึ้นเป็นกษัตรีย์พระองค์แรกในแผ่นดินล้านนา

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
 ตำนานพระธาตุหริภุญไชย. พิมพ์เป็นอนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ พระพิจิตรโอสถ (รอด สุตันตานนท์), 29 พฤษภาคม 2502- ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับเชียงใหม่ 700 ปี. เชียงใหม่:ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ สถาบันราชภัฎเชียงใหม่, 2538- สรัสวดี อ๋องสกุล. ประวัติศาสตร์ล้านนา. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:อมรินทร์, 2552. หน้า 175-176 ISBN 978-974-8132-15-0 
2086
หมวดหมู่:ราชวงศ์มังราย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ล้านนา
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
ซายคำ
หมวดหมู่:ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร​
รูปสองเหลี่ยม

รูปสองเหลี่ยมบนพื้นผิวทรงกลม
ในทางเรขาคณิต รูปสองเหลี่ยม (อังกฤษ: digon) หมายถึงรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ที่ประกอบด้วยจุด 2 จุด และเส้นตรง 2 ด้าน ซึ่งเส้นตรงทั้งสองนั้นทับเป็นเส้นเดียวกันในระนาบสองมิติ รูปสองเหลี่ยมสามารถนับได้ว่าเป็น รูปสองเหลี่ยมปรกติ หรือ รูปสองเหลี่ยมด้านเท่า เนื่องจากด้านทั้งสองจะยาวเท่ากันเสมอ
เรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปสองเหลี่ยมเป็นภาวะลดรูป (degeneracy) ในหมู่รูปหลายเหลี่ยม อย่างไรก็ตาม รูปสองเหลี่ยมสามารถเขียนให้เส้นตรงทั้งสองแยกกันได้บนพื้นผิวของทรงกลมและทรงหลายหน้าอื่นๆ รูปสองเหลี่ยมที่ปรากฏบนทรงกลมอาจเรียกได้ว่าเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว (lune) และมุมระหว่างด้านทั้งสองจะอยู่ระหว่าง 0 ถึง 180 องศา

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสองหน้า (dihedron)- โฮโซฮีดรอน (hosohedron)

**อ้างอิง**
  title=Digon-  author=A.B. Ivanov
2
พญาคำฟู

พญาคำฟู (langx|nod|70px) เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์มังรายแห่งอาณาจักรล้านนา 

**พระราชประวัติ**
พญาคำฟู มีพระอิสริยยศเดิมว่า ท้าวคำฟู เป็นพระราชโอรสในพญาแสนพู ตามตำนานสิบห้าราชวงศ์กล่าวไว้ว่า "เจ้าพระญาแสนภูก็แต่งลูกตน เจ้าพ่อท้าวคำฟู อยู่รักษาเมืองเชียงใหม่ ส่วนตนเจ้าก็ไปส่งสะกานเจ้าพระญาไชยสงครามพ่อในเมืองเชียงราย ได้ 1 เดือนบัวระมวลชุอัน ท้าวก็ลวดอยู่เสวยเมืองเชียงรายหั้นแล แล้วก็แต่งหื้ออภิเษกพ่อท้าวคำฟู ลูกตนอายุได้ 26 ปี หื้อเป็นพระญาในเมืองเชียงใหม่ในปีเปิกสี ศักราชได้ 690 ตัวปีหั้นแล" 
หลังจากราชาภิเษกท้าวคำฟูเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ พญาแสนพูก็ทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติที่เมืองเชียงแสน เมื่อพญาแสนพูเสด็จสวรรคต พญาคำฟูจึงทรงย้ายครองราชย์เมืองเชียงแสนระหว่าง พ.ศ. 1881—1888 
พญาคำฟูได้พัฒนา ปกครองนครเชียงใหม่ให้เกิดความผาสุก ร่มเย็น นับเป็นช่วงเวลาที่เชียงใหม่มีความเจริญรุ่งเรือง สงบสุข ไม่มีศึกสงคราม ในยุคสมัยของพญาคำฟูนี้พระองค์ทรงร่วมมือกับพญาผานองเจ้าเมืองปัวเข้าปล้นเมืองพะเยาได้ และสามารถที่จะผนวกเอารัฐพะเยาที่เป็นอิสระอยู่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของล้านนาได้ หลังจากพญาคำฟูเสด็จสวรรคต ท้าวผายูพระราชโอรสจึงรับราชาภิเษกเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่
พญาคำฟูสวรรคตจากการถูกเงือก (ภาษาล้านนาโบราณหมายถึงจระเข้) ทำร้ายขณะสรงน้ำในแม่น้ำ โดยในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ได้บันทึกว่า "พญาไปดำหัวสรงเกศในแม่น้ำเชียงคำ เมื่อนั้นเงือกตัว 1 ใหญ่นัก ลุกแต่เงื้อมผาออกมาชักเอาพญาเข้าไปในเงื้อมผาที่นั้นหั้นแล คนทังหลายเป็นต้นว่าเสนาอามาจแสวงหาพญาบ่พบสักแห่งนานได้ 7 วัน ซากผญาจึงไหลออกมา คนทังหลายจึงรู้ว่า พญาคำฟูตายหั้นแล" ถือเป็นการตายร้าย จึงได้รับการบูชาเป็นผีอารักษ์ปกป้องเมืองเชียงใหม่ ส่วนโกศบรรจุพระบรมอัฐิของพญาคำฟูถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2469 ช่วงที่ครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดพระสิงห์ แล้วถูกนำไปเก็บไว้ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่หลังเก่า แต่ภายหลังโกศพระบรมอัฐิหายไปอย่างไร้ร่องรอย และไม่มีผู้ใดออกมารับผิดชอบ

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ล้านนา
หมวดหมู่:ราชวงศ์มังราย
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ฟินาร์ฟิน

ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  ฟินาร์ฟิน (Finarfin) เป็นเจ้าชายเอลฟ์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่คงเหลืออยู่ในนครทิริออน บนแผ่นดินอมตะ พระองค์เป็นโอรสองค์เล็กของกษัตริย์ฟินเว กับพระนางอินดิส มีเชษฐาองค์ใหญ่ต่างมารดาคือ เฟอานอร์ ส่วนเชษฐาร่วมบิดามารดาเดียวกันคือ ฟิงโกลฟิน  ฟินาร์ฟินมีเรือนผมสีทองแบบเดียวกับอินดิสพระมารดาซึ่งเป็นเอลฟ์ชาววันยาร์ สมาชิกในราชสกุลของพระองค์อีกหลายคนได้สืบทอดลักษณะอันงดงามนี้ของชาววันยาร์ไปด้วย  พระองค์อภิเษกกับเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ผู้มีเชื้อสายชาวเทเลริ  ทรงมีโอรสธิดา 5 พระองค์ ได้แก่ ฟินร็อด โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และกาลาเดรียล
ฟินาร์ฟินได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายผู้มีสิริโฉม และเฉลียวฉลาดเป็นที่สุด  ชื่อในภาษาเควนยาของฟินาร์ฟินคือ อาราฟินเว (Arafinwë) ซึ่งหมายถึง 'บุตรแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์'

**การขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโนลดอร์**
หลังจากเหตุการณ์การดับแสงของวาลินอร์ และการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์ฟินเว  เฟอานอร์กับฟิงโกลฟินตัดสินใจนำทัพชาวโนลดอร์จำนวนมากออกไล่ติดตามมอร์กอธกลับมายังมิดเดิลเอิร์ธ  โอรสธิดาของฟินาร์ฟินก็ร่วมไปในทัพนั้นด้วย ทำให้ฟินาร์ฟินจำต้องร่วมทัพไปอย่างเสียไม่ได้  แต่เมื่อประกาศกแห่งมานดอสมากล่าวคำพยากรณ์แห่งโนลดอร์ ห้ามปรามพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย ที่แถบชายฝั่งอารามัน  ฟินาร์ฟินก็กลับใจ นำชาวโนลดอร์ผู้กลับใจจำนวนหนึ่งเดินทางกลับนครทิริออน  พระองค์ทรงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่หลงเหลืออยู่ในนครทิริออน ซึ่งมีจำนวนเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบของชาวโนลดอร์ทั้งหมด

**เกร็ดน่ารู้**
 ในต้นฉบับดั้งเดิม โทลคีนตั้งชื่อให้ตัวละครฟินาร์ฟิน ว่า 'ฟินร็อด' (Finrod)  ส่วนตัวละครฟินร็อดเดิมมีชื่อว่า 'อิงกลอร์ เฟลากุนด์' (Inglor Felagund)  ดังนั้นในฉบับต้นร่างหลายแห่งที่ปรากฏในหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ (The History of Middle-earth) จึงอาจพบการกล่าวถึง 'ฟินร็อด' ซึ่งที่แท้หมายถึงฟินาร์ฟินนั่นเอง  ในภายหลังเมื่อมีการแก้ไขชื่อตัวละครแล้ว ยังคงหลงเหลือชื่อ 'อิงกลอร์' อยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คือตัวละครชื่อ กิลดอร์ อิงกลอริออน (Gildor Inglorion) ซึ่งโฟรโดกับแซมได้พบระหว่างเดินทางออกจากไชร์  คำว่า 'อิงกลอริออน' หมายถึง 'บุตรแห่งอิงกลอร์' เชื่อว่าแต่เดิมโทลคีนตั้งใจให้ กิลดอร์ เป็นโอรสของฟินร็อด แต่ภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงต้นฉบับ ทำให้ฟินร็อดไม่เคยอภิเษกสมรส และนาร์โกธรอนด์ก็ไร้ผู้สืบทอด  (ดังปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน)  แต่กระนั้น กิลดอร์ อิงกลอริออน ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยังคงถูกกล่าวถึงว่าเป็น 'เอลฟ์ผู้สูงศักดิ์จากราชสกุล' เป็นอนุสรณ์ถึงแนวคิดในต้นร่างฉบับดั้งเดิมของโทลคีน

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์ฟินเว

**อ้างอิง**
  ฟินาร์ฟิน จากเอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา
หมวดหมู่:เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
หมวดหมู่:โนลดอร์
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
สตรีเหล็ก

สตรีเหล็ก (อังกฤษ: The Iron Ladies) เป็นภาพยนตร์ไทย ตลก ที่สร้างจากมาเรื่องจริงของทีมวอลเลย์บอลชาย ที่ผู้เล่นในทีมส่วนใหญ่
เป็นกะเทย ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน เขียนบทโดย วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน และจิระ มะลิกุล มี ปนัดดา โพธิวิจิตร และศศิวิมล ชินเวชกิจวานิชย์ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ  ออกฉายเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไป 98.70 ล้านบาท
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จด้านรายได้เป็นอย่างดี และก่อให้เกิดกระแสสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกีฬา และเกี่ยวกับเพศที่สาม ติดตามมาอีกหลายเรื่อง ภาพยนตร์ได้ออกไปฉายในต่างประเทศ และได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่  Pusan International Film Festival ปูซาน เกาหลีใต้, San Francisco Asian American Film Festival ซานฟรานซิสโก, Miami Gay and Lesbian Film Festival ไมอามี, Los Angeles Asian Pacific Film Festival ลอสแอนเจลิส, Seattle International Film Festival ซีแอตเทิล และ San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลทั้งสิ้น 12 รางวัล และได้รางวัลมา 10 รางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
สตรีเหล็กได้รับรางวัลรองชนะเลิศ Discovery Award ในงาน Toronto International Film Festival ปี 2000 และรางวัลชนะเลิศ Reader Jury of the "Siegessäule" และ Teddy - Special Mention ในงาน Berlin International Film Festival ปี 2001

**เนื้อเรื่องย่อ**
เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกุล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน

**การสร้าง**
# สตรีเหล็ก                    พ.ศ.2543
# สตรีเหล็ก 2                  พ.ศ.2546
# สตรีเหล็กตบโลกแตก      พ.ศ.2557

**อ้างอิง**
  สตรีเหล็ก pantip.com

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สตรีเหล็ก (2543)- title=สตรีเหล็ก (2000)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:กะเทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วอลเลย์บอล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กีฬาไทย
เออาเรนดิล

เออาเรนดิลจอมนาวิก (Eärendil the Mariner) เป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะนักเดินเรือผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ขับนาวาของดวงดาวแห่งรุ่งอรุณ ตำนานของเขาแสดงอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน และมีการกล่าวขวัญถึงเขาในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ด้วย

**ประวัติ**
เออาเรนดิลเป็นบุตรของทูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และอิดริล เคเลบรินดัล เจ้าหญิงโนลดอร์ พระธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งนครกอนโดลิน  เมื่อเออาเรนดิลอายุได้เจ็ดปี นครกอนโดลินถูกทัพของมอร์กอธตีแตก เป็นวาระการล่มสลายของนครกอนโดลิน  ทูออร์พาอิดริล เออาเรนดิล และชาวกอนโดลินจำนวนมากหลบหนีออกมา และเดินทางไปจนถึงปากแม่น้ำซิริออน พวกเขาตั้งถิ่นฐานขึ้นใหม่ที่นั่น  ต่อมาทูออร์กับอิดริลแล่นเรือจากไป เออาเรนดิลจึงได้เป็นผู้นำของประชาชนในแถบลุ่มแม่น้ำซิริออน
เออาเรนดิลแต่งงานกับเอลวิง ธิดาของดิออร์ ซึ่งเป็นบุตรของเบเรนกับลูธิเอน  เอลวิงหนีออกมาจากโดริอัธในวาระการล่มสลายของโดริอัธ แล้วมาเข้าร่วมกับบรรดาประชาชนแถบลุ่มแม่น้ำซิริออนด้วย  เออาเรนดิลมีบุตรกับเอลวิงสองคน คือ เอลรอส และ เอลรอนด์
เออาเรนดิลสร้างเรือวิงกิล็อท (Vingilot) ด้วยความช่วยเหลือของเคียร์ดัน  เขามักแล่นเรือไปสำรวจดินแดนต่างๆ ในทะเล ครั้งหนึ่งระหว่างที่เขาแล่นเรือออกไป  บุตรแห่งเฟอานอร์ยกทัพมาโจมตีเมืองท่าแห่งซิริออน ด้วยต้องการจะชิงซิลมาริล ซึ่งเอลวิงได้รับสืบทอดต่อมาจากลูธิเอน  การศึกครั้งนี้ได้ชื่อว่าเป็นสงครามประหัตประหารญาติ ครั้งที่สาม  เมืองท่าซิริออนถูกตีแตก  เอลวิงสวมซิลมาริลไว้ที่คอแล้วกระโจนลงทะเล ส่วนเอลรอสและเอลรอนด์ที่ยังเด็กถูกจับตัวไป แต่มากลอร์ โอรสองค์ที่สองของเฟอานอร์ เมตตาสงสารเลี้ยงดูเด็กทั้งสองไว้
เอลวิงได้รับความช่วยเหลือจากเทพอุลโม รอดพ้นจากความตายในทะเล และได้ไปพบเรือของเออาเรนดิล  ทั้งสองกับผู้ติดตามจึงตัดสินใจออกเดินทางไปเพื่อขอพระราชทานอภัยโทษจากเหล่าวาลาร์ เป็นตัวแทนของทั้งสองเผ่าพันธุ์ คือเอลฟ์ และ มนุษย์ ด้วยอำนาจของดวงมณีซิลมาริล ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าห้วงสมุทรและแนวข่ายเวทมนตร์จนไปถึงแผ่นดินอมตะได้ จากนั้นวาลาร์รับคำขอของเขา และยกทัพใหญ่มาปราบมอร์กอธได้สำเร็จ เรียกการศึกครั้งนี้ว่า สงครามแห่งความโกรธา (War of Wrath)   เออาเรนดิลได้ขับนาวาวิงกิล็อทมาร่วมรบในสงครามนี้ด้วย
ความดีของเออาเรนดิลที่เดินทางมายังแดนอมตะโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง แต่เพื่อประโยชน์ของสองชาติพันธุ์ เทพมานเวจึงประทานอภัยโทษแก่เขา และการที่เขาเป็นลูกครึ่งระหว่างมนุษย์ (คือทูออร์) กับเอลฟ์ (คือเจ้าหญิงอิดริล) เทพมานเวจึงมอบพรให้แก่เขาและครอบครัวทั้งหมด ให้สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์เอลฟ์หรือมนุษย์ เออาเรนดิลมอบสิทธิ์ให้เอลวิงภริยาเป็นผู้เลือก และนางเลือกจะเป็นเอลฟ์
วาลาร์มอบหมายให้เออาเรนดิลพิทักษ์ดวงมณีซิลมาริลที่เขานำมาคืน โดยให้เขาขับนาวาวิงกิล็อท อัญเชิญดวงมณีแล่นล่องไปในฟากฟ้า เขาขับนาวาแล่นขึ้นจากแผ่นดินอมตะในยามค่ำ และล่องกลับมาในยามเช้า ประชาชนชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธจะมองเห็นดวงมณีได้ชัดเมื่ออยู่เหนือแผ่นดินอมตะ เป็นดาวประจำเมืองในยามย่ำค่ำ และดาวประกายพรึกในยามย่ำรุ่ง พวกเอลฟ์เรียกดาวดวงนี้ว่า 'กิล-เอสเตล' (Gil-Estel) หรือ ดวงดาวแห่งความหวัง

**สายวงศ์ของมนุษย์กึ่งเอลฟ์**

**อ้างอิง**
  "เออาเรนดิล" จากเอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา 
หมวดหมู่:เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคู่แต่งงาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2446

en:Category:1903 architecture
es:Categoría:Arquitectura de 1903
lb:Kategorie:Bauwierker 1903
mk:Категорија:1903 во архитектурата
ro:Categorie:1903 în arhitectură
sk:Kategória:Architektúra z 1903
sv:Kategori:Arkitekturåret 1903
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2325

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2325
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1780
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2516

en:Category:1973 architecture
es:Categoría:Arquitectura de 1973
id:Kategori:Arsitektur tahun 1973
lb:Kategorie:Bauwierker 1973
mk:Категорија:1973 во архитектурата
sk:Kategória:Architektúra z 1973
sv:Kategori:Arkitekturåret 1973
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2456

bs:Kategorija:1913 arhitektura
en:Category:1913 architecture
es:Categoría:Arquitectura de 1913
id:Kategori:Arsitektur tahun 1913
lb:Kategorie:Bauwierker 1913
mk:Категорија:1913 во архитектурата
ro:Categorie:1913 în arhitectură
sk:Kategória:Architektúra z 1913
sv:Kategori:Arkitekturåret 1913
tr:Kategori:1913'te mimarlık
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2332

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2332
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1780
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2328

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2328
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1780
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2370

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2370
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1820
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2327

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2327
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1780
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2505

en:Category:1962 architecture
es:Categoría:Arquitectura de 1962
id:Kategori:Arsitektur tahun 1962
lb:Kategorie:Bauwierker 1962
mk:Категорија:1962 во архитектурата
ro:Categorie:1962 în arhitectură
sk:Kategória:Architektúra z 1962
sv:Kategori:Arkitekturåret 1962
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2380

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2380
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1830
รอยัลจอร์แดเนียน

รอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์ (อาหรับ: الملكية الأردنية) หรือชื่อเดิม อาลียารอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์ เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจอร์แดน โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชินีอาลียาในอัมมาน รอยัลจอร์แดเนียนให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 56 แห่งในตะวันออกกลาง เอเชีย ยุโรป แอฟริกา และอเมริกาเหนือ รอยัลจอร์แดเนียนเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์และองค์การสายการบินอาหรับ

**กิจการองค์กร**

**สำนักงานใหญ่**
ในปี 2009 รอยัลจอร์แดเนียนได้ว่าจ้างให้บริษัท Haddadinco Engineering Company for Contracting สร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ในอัมมาน โดยตัวอาคารได้รับการออกแบบโดยนีลส์ ทอร์ป อาคารใหม่แล้วเสร็จในปลายปี 2011 และได้เริ่มการปฏิบัติการณ์เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2012

**ผลประกอบการ**
ผลประกอบการของรอยัลจอร์แดเนียน ในช่วงปี 2002-2022 มีดังนี้:

**จุดหมายปลายทาง**

**ข้อตกลงการบินร่วม**
รอยัลจอร์แดเนียนได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:- อเมริกันแอร์ไลน์- บริติชแอร์เวย์- สายการบินเอทิฮัด- กัลฟ์แอร์- อิตาแอร์เวย์- มาเลเซียแอร์ไลน์- โอมานแอร์- กาตาร์แอร์เวย์- ตารอม- เตอร์กิชแอร์ไลน์ 

**ฝูงบิน**

**ฝูงบินปัจจุบัน**
ไฟล์:Royal.jordanian.a321-200.jy-ayg.arp.jpg|thumb|แอร์บัส เอ321-200 ของรอยัลจอร์แดเนียนในลวดลายเก่า
ไฟล์:JY-BAF Boeing 787 Royal Jordanian (35208576200).jpg|thumb|โบอิง 787-8 ของรอยัลจอร์แดเนียนในลวดลายเก่า
ไฟล์:Embraer ERJ-190-400 STD - E195-E2 (c-n 20116, JY-REA) 2025-03-19 Andre Gerwing Collection ID 023090 (cropped).jpg|thumb|เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 ของรอยัลจอร์แดเนียน
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2025 รอยัลจอร์แดเนียนมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
รอยัลจอร์แดเนียนมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.2 ปี

**ฝูงบินในอดีต**
รอยัลจอร์แดเนียนเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
ร
ร
ร
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:บริษัทของจอร์แดน
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:สมาชิกองค์การสายการบินอาหรับ
แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว

แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว (Friendship Breakdown) ภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าแอ๊คชั่นในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย  สมชาย เข็มกลัด,  ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง

**เนื้อเรื่องย่อ**
มิตรภาพของเด็กหนุ่มสาว 4 คน จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย เดียว, น้ำ และน้อย ทั้ง 3 เปิดร้านกาแฟและร้านอาหารที่กรุงเทพมหานคร วันหนึ่ง อิฐก็กลับมา โดยแท้จริงแล้ว อิฐหลบหนีบิ๊ก ซึ่งเคยร่วมแก๊งค์เดียวกันปล้นรถขนเงินธนาคารมาก่อน บิ๊กโดน แจ็ค ผู้นำแก๊งค์หักหลัง บิ๊กตามมาทวงเอาเงินคืน โดยจับน้อยไปเรียกค่าไถ่ ทั้งหมดจึงตามไปด้วยช่วยน้อย บิ๊กโดนยิงตาย แต่น้อยก็ได้รับบาดเจ็บจนเสียสติ ความทรงจำเลอะเลือนไป ส่วนเดียวก็ถูกรถไฟทับขาขาดและถูกจับเข้าคุก หมดอนาคตที่จะเป็นตำรวจตามที่ฝันไว้
อิฐรู้สึกผิด จึงพยายามจะช่วยเพื่อน จึงยอมรับใช้ อำนาจ นักการเมืองผู้โกงชาติ ซึ่งมีแจ็คเป็นผู้ช่วยมือขวา ขณะที่เดียวอยู่ในคุกก็ได้รับการเสี้ยมสอนจากเฮียแหลม มาเฟียนักโทษรุ่นพี่ร่วมห้อง ส่วนน้ำซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ก็คอยพยาบาลดูแลน้อยตลอด
2 ปีผ่านไป เมื่ออำนาจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ได้ไว้ใจอิฐมากขึ้น แจ็คจึงหาทางกำจัดอิฐด้วยการใส่ร้ายอิฐ และจ้างเดียว ซึ่งพ้นจากคุกมาแล้ว เป็นผู้กำจัดอิฐผ่านทางเฮียแหลม 

**นักแสดง**
สมชาย เข็มกลัด รับบท อิฐ
*ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท เดียว
*สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา รับบท น้ำ
*ปราโมทย์ แสงศร รับบท น้อย
*ขจรศักดิ์ รัตนนิสัย รับบท แจ็ค
*ฐิติ พุ่มอ่อน รับบท บิ๊ก
*ธีรพงษ์ เหลียวรักวงศ์ รับบท อำนาจ
*อภิชาติ ชูสกุล รับบท เฮียแหลม

**นักแสดงรับเชิญ**
เด่น ดอกประดู่ รับบท พ่อของเดียว
*อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท พ่อของน้ำ
*ชาติชาย งามสรรพ์ รับบท มือปืน
*สุนีย์ สินธุเดชะ รับบท ลูกค้าร้านกาแฟ

**เบื้องหลัง**
แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว นับเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ องอาจ สิงห์ลำพอง ต่อจาก ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน (พ.ศ. 2540) โดยมี ปราโมทย์ แสงศร ซึ่งร่วมแสดงในเรื่องนี้ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯอีกด้วย
และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ศรราม เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2542

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 แตก 4 รักโลภ โกรธ เลว (2542)- รูปและข้อมูลจากสยามโซน
*00130
ต
ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
เอเลนดิล

เอเลนดิล (Elendil) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales  เขาเป็นบิดาของอิซิลดูร์ และ อนาริออน  เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์และกอนดอร์ อาณาจักรของชาวดูเนไดน์บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ
เอเลนดิลเกิดในปีที่ 3119 ของยุคที่สอง เขาเป็นบุตรของอามันดิล เจ้าผู้ครองนครอันดูนิเอ และผู้นำเหล่า'ผู้ศรัทธา' ที่ยังมีสัมพันธไมตรีอันดีกับพวกเอลฟ์ ในยุคที่นูเมนอร์ภายใต้การปกครองของอาร์-ฟาราโซน แข็งข้อกับปวงเทพและเป็นอริกับพวกเอลฟ์  ชื่อของเอเลนดิลในภาษาเควนยา แปลได้สองความหมาย คือ 'สหายเอลฟ์' หรือ 'ผู้รักดวงดาว'
เอเลนดิลกับบุตรทั้งสอง คืออิซิลดูร์และอนาริออน หนีรอดจากการล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ แล้วมาก่อตั้งอาณาจักรมนุษย์ขึ้นใหม่บนแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ  พวกเขานำสมบัติทรงคุณค่าหลายอย่างติดตัวมาด้วย เช่น พาลันเทียร์ หน่ออ่อนของนิมล็อธพฤกษาขาว และสมบัติประจำราชวงศ์อีกหลายอย่างเช่น แหวนของบาราเฮียร์ เป็นต้น เอเลนดิลปกครองอาณาจักรอาร์นอร์ ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่นครอันนูมินัส ขณะที่บุตรทั้งสองคืออิซิลดูร์และอนาริออนปกครองกอนดอร์ โดยสร้างเมืองหลวงที่ออสกิเลียธ และสร้างราชวังของแต่ละคนไว้ที่มินัสอิธิล และมินัสอะนอร์ ตามลำดับ
ในช่วงปลายยุคที่สอง เอเลนดิลร่วมมือกับกิล-กาลัด จอมกษัตริย์โนลดอร์องค์สุดท้าย จัดตั้งกองทัพผสมระหว่างเอลฟ์กับมนุษย์ ทำสงครามกับเซารอน เรียกชื่อว่า สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย  เซารอนได้ออกมารบด้วยตัวเอง  และสังหารทั้งเอเลนดิลและกิล-กาลัดสิ้นพระชนม์ในที่รบ  ดาบนาร์ซิล ของเอเลนดิล แตกออกเป็นเสี่ยงๆ  อิซิลดูร์คว้าดาบหักนั้นขึ้นมา และสามารถตัดนิ้วของเซารอนที่สวมแหวนเอกธำมรงค์ ทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและพ่ายแพ้ไปในการศึกครั้งนั้น
ตราประจำพระองค์ของเอเลนดิล คือภาพนิมลอธพฤกษาขาว มีดวงดาราเจ็ดดวง อันเป็นสัญลักษณ์แทนเรือเจ็ดลำที่บรรทุกพาลันเทียร์ขณะหนีออกจากการล่มสลายของนูเมนอร์ และสามารถหนีรอดมาถึงชายฝั่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ด้านบนสุดมีรูปมงกุฏปีก  ตราสัญลักษณ์นี้ ภายหลังได้กลายเป็นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์

**สายวงศ์ของเอเลนดิล**
หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์

มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ (Malév) เป็นอดีตสายการบินประจำชาติฮังการี และยังเป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์ โดยคำว่า มาเลฟ (Malév) ย่อมาจากภาษาฮังการีที่ว่า Magyar Légiközlekedési Vállalat
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ถูกศาลฮังการีสั่งให้เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว ล้มละลายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012

**จุดหมายปลายทาง**

**ข้อตกลงการบินร่วม**
ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:

**ฝูงบิน**
ไฟล์:Boeing 737-8Q8, Malev Hungarian Airlines JP6914575.jpg|thumb|right|โบอิง 737-800 ของมาเลฟขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน (ค.ศ. 2010)
ไฟล์:De_Havilland_Canada_DHC-8-402Q_Dash_8,_Malev_-_Hungarian_Airlines_AN1715295.jpg|thumb|บอมบาร์ดิเอร์ คิว400 ของมาเลฟ
ไฟล์:MALEV_Canadair_CRJ-200,_HA-LND@ZRH,13.01.2007-446ab_-_Flickr_-_Aero_Icarus.jpg|thumb|บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ200 ของมาเลฟในอดีต
ไฟล์:Malev B767-200ER HA-LHB takamatsu.jpg|thumb|โบอิง 767-200อีอาร์ของมาเลฟในอดีต
ตูโปเลฟ ตู-154 ของมาเลฟในอดีต

**ฝูงบินสุดท้าย**
ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

**ฝูงบินในอดีต**
มาเลฟเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
ม
ม
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:บริษัทของฮังการี
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ (Bartolomeo Ammanati; 18 มิถุนายน, 1511 - 13 เมษายน, 1592) เป็นสถาปนิกและประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี

**ประวัติ**
อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง
อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้
งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957 
เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์
1592
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2054
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
พริสมาทอยด์

พริสมาทอยด์ (prismatoid) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่จุดยอด (vertex) ทุกจุดเรียงกันอยู่บนระนาบสองระนาบที่ขนานกัน และพริสมาทอยด์ที่มีจำนวนจุดยอดบนระนาบเท่ากับทั้งสองระนาบ จะเรียกอีกอย่างว่า พริสมอยด์ (prismoid)
ปริมาตรของพริสมาทอยด์ V สามารถหาได้จาก  เมื่อ
# A1 และ A3 คือพื้นที่ผิวของหน้าบนระนาบที่ขนานกัน
# A2 คือพื้นที่บนหน้าตัดของพริสมาทอยด์ ในตำแหน่งกึ่งกลางของระนาบที่ขนานกัน
# h คือความสูงของพริสมาทอยด์
สำหรับพื้นที่ผิวทั้งหมดของพริสมาทอยด์นั้นไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับรูปร่างของแต่ละหน้าเป็นกรณีไป

**ประเภทของพริสมาทอยด์**
100px
100px
100px
100px
100px
100px- พีระมิด (pyramid) ระนาบข้างหนึ่งของพริสมาทอยด์เป็นจุดจุดเดียว (รูปที่ 1) - ทรงลิ่ม (wedge) ระนาบข้างหนึ่งของพริสมาทอยด์เป็นจุด 2 จุด- ปริซึม (prism) รูปหลายเหลี่ยมบนระนาบทั้งสองสามารถเข้ากันได้ (หรือเหมือนกัน) และเชื่อมต่อด้วยรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากหรือด้านขนาน (รูปที่ 2) - แอนติปริซึม (antiprism) รูปหลายเหลี่ยมบนระนาบทั้งสองสามารถเข้ากันได้ (หรือเหมือนกัน) และเชื่อมต่อด้วยการสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยม (รูปที่ 3) - แอนติปริซึมไขว้ (crossed antiprism)  (รูปที่ 4) - คิวโพลา (cupola) จำนวนจุดบนรูปหลายเหลี่ยมบนระนาบข้างหนึ่งเป็นสองเท่าของอีกด้านหนึ่ง และเชื่อมต่อด้วยรูปสี่เหลี่ยมสลับกับรูปสามเหลี่ยม (รูปที่ 5) - ฟรัสตัม (frustum) ได้มาจากการตัดมุมยอดของพีระมิดให้ขนานกับฐาน (รูปที่ 6) - พริสมาทอยด์ที่มีหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมจำนวน 6 หน้า
*# ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped)
*# ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron)
*# เทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)
*# ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก (cuboid)
*# ทรงลูกบาศก์ (cube)
*# ฟรัสตัมสี่เหลี่ยม (quadrilateral frustum)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Prismatoid

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
ฟรัสตัม

ฟรัสตัมห้าเหลี่ยม
ฟรัสตัม (อังกฤษ: frustum, พหูพจน์: frusta) คือรูปทรงเรขาคณิตที่เป็นส่วนหนึ่งของพีระมิดหรือทรงกรวย โดยการตัดด้วยระนาบสองระนาบที่ขนานกัน ฟรัสตัมที่มีฐานเป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) สามารถจัดได้เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่ง และหน้าตัด (ฐาน) ทั้งสองจะเป็นรูปที่ได้สัดส่วนกัน

**ปริมาตร**
ปริมาตรของฟรัสตัม V สามารถหาได้จากสูตร
:
เมื่อ h คือความสูงของฟรัสตัม และ B1 กับ B2 คือพื้นที่ผิวบนฐานทั้งสองด้าน
แต่ก็ยังมีอีกสูตรหนึ่ง ซึ่งใช้คำนวณปริมาตรก่อนการตัดพีระมิดหรือทรงกรวยให้เป็นฟรัสตัม ดังนี้
:
เมื่อ h1 และ h2 เป็นความสูงจากระนาบทั้งสองขึ้นไปยังยอดเดิมของพีระมิดหรือทรงกรวย

**ดูเพิ่ม**
 ไบฟรัสตัม (bifrustum)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Pyramidal frustum-  title=Conical frustum- http://www.gomath.com/geometry/frustcone.php date=2005-10-30 
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (European Economic Community, EEC; บ้างเรียกสั้นเพียง ประชาคมยุโรป (European Community)) เป็นองค์การระหว่างประเทศจัดตั้งขึ้นด้วยทรรศนะที่จะทำให้เกิดบูรณาการทางเศรษฐกิจ (รวมทั้งตลาดร่วม) ในบรรดาหกสมาชิกดั้งเดิมหกประเทศ ได้แก่ เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก และเนเธอร์แลนด์
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปจัดตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาโรม พ.ศ. 2500 ร่วมกับประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป (ECSC) และประชาคมพลังงานปรมาณูยุโรป (EURATOM) ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปเป็นสถาบันหนึ่งในประชาคมยุโรป (European Communities) ภายใต้สนธิสัญญารวมประชาคม (Merger Treaty, หรือสนธิสัญญาบรัสเซลส์) พ.ศ. 2508 

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปถูกจัดรวมเข้ากับสหภาพยุโรปเมื่อจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 โดยสนธิสัญญามาสตริกต์ ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น ประชาคมยุโรป เพื่อสะท้อนถึงฐานนโยบายที่กว้างกว่าที่ครอบคลุมโดยสนธิสัญญา ประชาคมฯ ได้ประกอบเป็นเสาหลักแรกของสามเสาหลักสหภาพยุโรปกระทั่งยุบไปใน พ.ศ. 2552 โดยสนธิสัญญาลิสบอน ซึ่งผนวกอดีตเสาหลักสหภาพยุโรปและให้เหตุผลว่า สหภาพยุโรปจะ "เข้าแทนที่และรับช่วงต่อประชาคมยุโรป" ข้อนี้ว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศอิสระซึ่งมีอยู่ก่อน พ.ศ. 2536


**สมาชิก**
ไฟล์:Expansion of the European Communities 1973-1992.png|thumb|upright=1.35|สมาชิกผู้ก่อตั้ง

**ประวัติ**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์สหภาพยุโรป
หมวดหมู่:สหภาพยุโรป
อักษรอิตาลีเก่า

อักษรอิตาลีเก่า (Old Italic scripts) พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกตะวันตกซึ่งเข้าสู่อิตาลีผ่านทางอาณานิคมของกรีซที่เกาะซิซิลี และตามชายฝั่งตะวันออกของอิตาลี ชาวอิทรัสคันปรับปรุงอักษรกรีกมาใช้เขียนภาษาอิทรัสคันเมื่อ ราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช หรือก่อนหน้านั้น อักษรที่ใช้ในอิตาลีส่วนใหญ่มาจากชุดตัวอักษรอิทรัสคัน อักษรในกลุ่มนี้ได้แก่   
# อักษรละตินโบราณ (Ancient Latin)
# อักษรฟาลิสคัน (Faliscan) จารึกอักษรฟาลิสคันพบประมาณ 100 ชิ้นเมื่อราว พ.ศ. 143–263 ใกล้เคียงกับอักษรละติน
# อักษรมาร์ซิเลียนา (Marsiliana)
# อักษรเมสซาปิก (Messapic) พัฒนามาจากอักษรกรีกโดยตรงมากกว่าพัฒนาจากอักษรอิทรัสคัน จารึกอักษรนี้พบในช่วง พ.ศ. 343–443 ภาษาเมสซาปิกต่างจากภาษาอื่น ๆ ในอิตาลี คาดว่าน่าจะเป็นสมาชิกของภาษาตระกูลอิลีเรียนที่ตายไปแล้ว 
# อักษรเอเดรียติกกลาง/ปิเซนใต้ (Middle Adriatic / South Picene)
# อักษรปิเซนเหนือ (North Picene)
# อักษรออสคัน (Oscan) พัฒนามาจากอักษรอิทรัสคันเมื่อราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกเก่าสุดพบบนเหรียญอายุราว พ.ศ. 43 เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน แยกคำโดยใช้จุด ใช้เขียนภาษาออสคัน ซึ่งใช้พูดทางภาคใต้ของอิตาลี หลังจากถูกยึดครองโดยโรมเมื่อราว พ.ศ. 643 ภาษาออสคันได้สาบสูญไป
# อักษรอัมเบรียน (Umbrian) ตัวอย่างอักษรอัมเบรียนพบเพียงแผ่นจารึกสำริดอายุราว พ.ศ. 193–493 ราว 7 ชิ้นเท่านั้น

**อ้างอิง**
  อักษรในอิตาลียุคโบราณ
อิตาลีเก่า
ปริซึม

ปริซึมหกเหลี่ยมปกติ
ปริซึม (prism) คือทรงหลายหน้าที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยมที่เหมือนกันและขนานกันสองหน้า และหน้าด้านข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน พื้นที่หน้าตัดทุกตำแหน่งที่ขนานกับฐานจะเป็นรูปเดิมตลอด และปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย
ปริซึมมุมฉาก (right prism) หมายความว่าเป็นปริซึมที่มีจุดมุมของรูปหลายเหลี่ยมบนฐานทั้งสองอยู่ตรงกันตามแนวดิ่ง ทำให้หน้าด้านข้างตั้งฉากกับฐานพอดีและเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทุกด้าน ส่วน ปริซึม n เหลี่ยมปกติ (n-prism) หมายถึงปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (ทุกด้านยาวเท่ากัน) และเมื่อปริซึมอันหนึ่งๆ สามารถเป็นได้ทั้งปริซึมมุมฉาก ปริซึม n เหลี่ยมปรกติ และขอบทุกด้านยาวเท่ากันหมด จะถือว่าปริซึมอันนั้นเป็นทรงหลายหน้ากึ่งปกติ (semiregular polyhedron)
ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนานก็ถือเป็นปริซึมสี่เหลี่ยมด้านขนาน สำหรับปริซึมสี่เหลี่ยมมุมฉากก็เทียบเท่ากับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก และปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็คือทรงลูกบาศก์นั่นเอง
ปริมาตรของปริซึมสามารถคำนวณได้ง่ายๆ โดยการหาพื้นที่ผิวของฐานมาหนึ่งด้าน คูณด้วยความสูงของปริซึม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Prism-  title=Prismatic polytope-  Nonconvex Prisms and Antiprisms-  Surface Area MATHguide-  Volume MATHguide-  Paper models of prisms and antiprisms date=2010-03-05  Free nets of prisms and antiprisms-  Paper models of prisms and antiprisms
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
ดอยไตแลง

ดอยไตแลง (လွႆတႆးလႅင်း, လွယ်တိုင်းလျှံ) เป็นเขตที่มั่นของกองทัพรัฐฉานใต้บนทิวเขาแดนลาวที่สูงจากน้ำทะเลร่วมประมาณ 1,500 เมตร ในเขตรัฐชานตอนใต้ ตามแนวชายแดนไทย-พม่าตรงกันข้ามกับ บ้านปางคาม อำเภอปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน 
ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้ และในเมืองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ ที่นี่ใช้เวลามาตรฐานตามประเทศไทยซึ่งต่างจากเวลามาตรฐานของพม่า 30 นาที  และนิยมใช้เงินบาทมากกว่าเงินจัตของพม่า

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:รัฐฉาน
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ไทใหญ่
แอนติปริซึม

แอนติปริซึมหกเหลี่ยมปรกติ
แอนติปริซึมไขว้ห้าแฉก
แอนติปริซึม (antiprism) คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ขนานกันสองด้าน และหน้าด้านข้างเชื่อมต่อจุดยอดแบบสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยมโดยรอบ และแอนติปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย
แอนติปริซึมนั้นมีความคล้ายคลึงกับปริซึม (prism) ยกเว้นแต้เพียงว่าฐานของมันถูกบิดออกไป และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมและมีจำนวนสองเท่า สำหรับแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ (n-antiprism) คือแอนติปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ และถูกบิดออกไปเป็นมุม 180/n องศา
ส่วน แอนติปริซึมไขว้ (crossed antiprism) เกิดจากการบิดฐานของแอนติปริซึมธรรมดาออกไปเกินกว่า 360/n องศา รูปทรงนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
พิกัดคาร์ทีเซียนของแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ ที่หน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว สามารถกำหนดได้ดังนี้
: 
เมื่อ k มีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 2n-1 และถ้าหน้าด้านข้างของแอนติปริซึมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าอีกด้วย จะต้องมีเงื่อนไขของค่า a เพิ่มเติม ดังนี้
: 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Antiprism-  title=Antiprism
**  title=Prismatic polytopes -  Nonconvex Prisms and Antiprisms-  Paper models of prisms and antiprisms
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
เมโทรโพลิส

เมโทรโพลิส (Metropolis) หรือในชื่อไทยว่า  เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์ เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ใน พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป
เมโทรโพลิส เป็นภาพยนตร์เงียบ ขาว-ดำ ผลงานสร้างและกำกับของ ฟริทซ์ แลง นักสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ด้วยทุนสร้างมหาศาลในขณะนั้น ใช้นักแสดงประกอบชายถึง 26,000 คน นักแสดงประกอบหญิง 11,000 คน และเด็ก 950 คน  โดยมีนวนิยายชื่อเดียวกัน เขียนโดย Thea von Harbou ภรรยาชาวเยอรมันของ ฟริทซ์ แลง นำเค้าโครงเรื่องจากบทภาพยนตร์ที่ฟริทซ์ แลง เขียนไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2467
หุ่นยนต์ มาเรีย
เมโทรโพลิส ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเยอรมัน ด้วยความยาว 210 นาที เมื่อนำมาฉายในสหรัฐอเมริกา กลับถูกตัดต่อเหลือเพียง 114 นาที เนื่องจากภาพยนตร์มีความยาวมากเกินไป และม้วนฟิล์มภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม กลับสูญหายไป จากนั้นได้มีการตัดต่ออีกหลายครั้ง ฉายที่ความยาวประมาณ 80-90 นาที
ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)
ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม
เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

**เรื่องย่อ**

**สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้**
เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย  ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลภาพยนตร์ เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์  จาก สยามโซน-  บทความ ต้นตระกูลหนังไซไฟ กับ (Bangkok) Metropolis (ต้นฉบับจาก คอลัมน์สนามวิจารณ์ หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ 31 ต.ค. 2546)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ขาวดำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เงียบ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลกจากประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน

ภาพยนตร์จากสหรัฐอเมริกา
อเมริกัน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอเมริกัน
ภาพยนตร์ในสหรัฐ
*
หมวดหมู่:เดอะฮอบบิท

หัวข้อเกี่ยวกับเรื่องเดอะฮอบบิท ทั้งหนังสือและภาพยนตร์

ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
ดเดอะฮอบบิท
หมวดหมู่:คนแคระในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อินเดีย

ภาพยนตร์จากประเทศอินเดีย
อินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เอเชียใต้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี

ภาพยนตร์จากประเทศเกาหลี
กเกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เอเชีย
sv:Kategori:Nordkoreanska filmer
zh:Category:韓國電影
ฆวน เด เอร์เรรา

ฆวน เด เอร์เรรา
ฆวน เด เอร์เรรา (Juan de Herrera; พ.ศ. 2073 - พ.ศ. 2136) เป็นสถาปนิกและนักคณิตศาสตร์ชาวสเปน
เอร์เรราเป็นสถาปนิกที่ได้รับการอ้างถึงมากที่สุดในราชอาณาจักรสเปนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นผู้นำแนวทางการออกแบบของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาไปสู่จุดสูงสุดในสเปน ชื่อของเขาได้รับการนำไปเป็นชื่อเล่นของโบสถ์ซานโลเรนโซว่า "เอร์เรเรียโน" (Herreriano)  รูปแบบสถาปัตยกรรมที่เขาสร้างขึ้นได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวแทนของยุคพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 และบรรพบุรุษชาวออสเตรียของพระองค์
เอร์เรรามีความสนใจที่หลากหลายตามลักษณะของปราชญ์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา หนึ่งในวิชาความรู้ที่เขามีความเชี่ยวชาญมากที่สุดคือ หลักการของรูปทรงและคณิตศาสตร์ (Geometry and Mathematics) เขาได้เข้าร่วมให้การสนับสนุนกองทัพของจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ในการทำสงครามกับเยอรมนี อาณาจักรฟลันเดอส์ และอิตาลี
ฆวน เด เอร์เรรา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบายาโดลิดใน ค.ศ. 1548 เขาเริ่มทำงานในฐานะสถาปนิกใน ค.ศ. 1561 โดยทำงานในโครงการพระราชวังแห่งเมืองอารังฆูเอซ (Royal Palace of Aranjuez)
ในการสร้างโบสถ์บายาโดลิด ในปี ค.ศ. 1563 เขาได้ทำงานร่วมกับฆวน เบาติสตา เด โตเลโด ค.ศ. 1562 นอกจากนี้เอร์เรราได้เขียนตำราเกี่ยวกับดาราศาสตร์ขึ้นเช่นกัน (Libro del saber de astronomía) หลังจากการเสียชีวิตของฆวน เบาติสตา ใน ค.ศ. 1567 เอร์เรราก็ได้เข้าทำการสานงานต่อในโครงการทั้งหมด หลายโครงการได้มีการปรับเปลี่ยนไปสู่รูปแบบที่เอร์เรรา นิยมชมชอบ และได้มีการทดลองสร้างรูปแบบใหม่ ๆ ที่เป็นแบบเรียบง่าย (sober style) แตกต่างจากสถาปัตยกรรมที่อยู่ในยุคนั้น ๆ โดยมีหลักการอยู่ที่ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของเส้นนอนที่หนักแน่นและการใช้วัสดุแท้ (nude use of materials) ไม่มีการตกแต่งบนตัววัสดุ
เขาได้ทำการออกแบบรูปด้านทางตะวันตกใหม่ทั้งหมด และได้คิคระบบหลังคาขึ้นใหม่ ซึ่งยังคงเป็นรูปแบบที่สถาปนิกชาวสเปนยังคงใช้มาทุกวันนี้
แผนผังของอาสนวิหารบายาโดลิดและหอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการออกแบบโดยเอร์เรรา เขาเป็นสถาปนิกที่ออกแบบร่างของจัตุรัสปลาซามายอร์ที่โด่งดังในกรุงมาดริดอีกด้วย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2073
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสเปน
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวสเปน
1593
ไอ้ด่างเกยชัย

ไอ้ด่างเกยชัย เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่
ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี
แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับไอ้ด่างบางมุด ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่คลองบางมุด อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง- ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า "ไอ้ด่างเกยชัย" นำแสดงโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์, ราตรี วิทวัส, วีรยุทธ รสโอชา, อภิวัฒน์ เมธา, ดามพ์ ดัสกร

**ดูเพิ่ม**
ไอ้ด่างคลองบางมุด
*ชาละวัน
*ไอ้บอดวัดสามปลื้ม
*วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จระเข้ที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สัตว์ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์กินคน
หมวดหมู่:อำเภอชุมแสง
ชิบ จิตนิยม

ชิบ จิตนิยม ชิบ เป็นสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 13 (กลุ่มการสื่อสารมวลชน) อดีตผู้ประกาศข่าวช่อง ทีไอทีวี, สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7, สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3, ช่อง 3 เอสดี และ ช่อง 3 แฟมิลี่

**การศึกษา**
 ประถมศึกษา  โรงเรียนเกียรติวัธนเวคิน 2 จ.กาญจนบุรี- มัธยมศึกษา   โรงเรียนพระแท่นดงรังวิทยาคาร จ.กาญจนบุรี - อาชีวศึกษา   ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (วิจิตรศิลป์) วิทยาลัยช่างศิลป กรมศิลปากร กรุงเทพฯ - อุดมศึกษา    ปริญญาตรี อักษรศาสตรบัณฑิต (ประวัติศาสตร์) มหาวิทยาลัยศิลปากร - ปริญญาโท    วารสารศาสตรมหาบัณฑิต (สื่อสารมวลชน) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**ผลงานข่าว**
 อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ จับจ้องมองจีน วันเสาร์ เวลา 14:30 – 15:00 น. ทางช่องเนชั่นทีวี- อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ จีน กับการเดินทางครั้งใหม่ ทางช่องเนชั่นทีวี  - อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเที่ยงเนชั่น ช่วงเนชั่นทันโลก ทางช่องเนชั่นทีวี- อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ มิติโลก ทางช่องเนชั่นทีวี- อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ Global Connect ทางช่องเจเคเอ็น 18- อดีตผู้ประกาศข่าวรายการ เป็นข่าวเช้านี้ ช่วง Asia Connect ทางช่อง 3 แฟมิลี- อดีตผู้ประกาศข่าวรายการโลกยามเช้า ทางช่อง 3 เอชดี- อดีตหัวหน้ากองบรรณาธิการ ฝ่ายข่าว บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด - อดีตบรรณาธิการอาวุโสและบรรณาธิการข่าวต่างประเทศ ไอทีวีและทีไอทีวี - อดีตรองบรรณาธิการข่าวต่างประเทศ บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดคาสติ้ง คอร์เปอเรชั่น จำกัด (IBC Cable TV)- อดีตเจ้าหน้าที่วิเทศสัมพันธ์สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม- อดีตวิเคราะห์ข่าวต่างประเทศช่วง “เกาะกระแสโลก” ในรายการ “เจาะเกาะติด” ทางช่อง 7HD - อดีตวิเคราะห์ข่าวต่างประเทศในรายการ “จับกระแสโลก” ทางทีไอทีวี- อดีตผู้ดำเนินรายการ “เหลียวหลังแลโลก” และรายการ “เส้นทางสายความดี” ทางไอทีวีและทีไอทีวี- อดีตผู้ดำเนินรายการร่วมสัมภาษณ์ผู้นำอาเซียนในรายการ “In Conversation” ออกอากาศในประเทศมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และประเทศไทย- อดีตผู้รับผิดชอบโครงการ “โทรทัศน์ลุ่มน้ำโขง” หรือ MCTV (Mekong Community Television) ทางไอทีวีและทีไอทีวี- อดีตผู้ริเริ่มโครงการ “ปฏิบัติการเกียรติยศสู่ยอดเอเวอเรสต์” ทางทีไอทีวี- อดีตเดินทางไปทำข่าวและสารคดีทั่วโลกรวมถึงเหตุการณ์สำคัญ เช่น วินาศกรรมเวิลด์เทรด เซ็นเตอร์, วินาศกรรมบาหลี,- อดีตสงครามในติมอร์ตะวันออก อิรัก ซูดาน อัฟกานิสถาน ปากีสถาน อิสราเอล-เลบานอน,- อดีตสึนามีถล่มที่จังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย, เฮอริเคนแคทรีน่าถล่มสหรัฐ,- อดีตย้อนอดีต 30 ปี สงครามเวียดนาม / 50 ปีสงครามเดียนเบียนฟู, แผ่นดินสุดท้ายของปรีดี, ที่นี่ประเทศลาว, เลือกตั้งกัมพูชา

**การฝึกอบรม**
 สถานีโทรทัศน์ NDR เมืองฮัมบวร์ก ประเทศเยอรมนี โครงการแลกเปลี่ยนสื่อมวลชนระหว่างประเทศ สหรัฐอเมริกา- โครงการแลกเปลี่ยนสื่อมวลชนอาเซียน ประเทศมาเลเซีย

**เกียรติคุณ**
 ศิษย์เก่าดีเด่น โรงเรียนพระแท่นดงรังวิทยาคาร จ.กาญจนบุรีศิษย์เก่าดีเด่น ประเภทผู้ส่งเสริมสังคม มหาวิทยาลัยศิลปากร- ประกาศเกียรติคุณในฐานะสื่อมวลชนผู้ส่งเสริมกิจการพุทธศาสนา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวไอทีวี-ทีไอทีวี-ทีวีไทย
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่องทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 7
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 3
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่องนิวทีวี-เจเคเอ็น 18
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวเนชั่นทีวี
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดกาญจนบุรี
อะคล็อกเวิร์กออรินจ์

อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ (A Clockwork Orange) เป็นภาพยนตร์ไซไฟ อาชญกรรม(crime sci-fi) ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 กำกับโดยสแตนลีย์ คูบริก สร้างจากนิยายชื่อเดียวกันของแอนโทนี เบอร์เกสส์ ที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 เป็นเรื่องของสังคมในโลกอนาคตที่เต็มไปด้วยแก๊งอันธพาล โดยนำเสนอผ่านบทของอเล็กซ์ เด็กหนุ่มเลือดร้อน หัวหน้าแก๊งอันธพาลที่สวมเสื้อสีขาว หมวกสีดำ เป็นเอกลักษณ์ นิยมความรุนแรง ชอบทำลายข้าวของชาวบ้าน (อเล็กซ์รับบทโดยมัลคอล์ม แมคโดเวลล์ นักแสดงชาวอังกฤษ)
อเล็กซ์ รับบทโดย มัลคอล์ม แมคโดเวลล์
เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายใหม่ ๆ ถูกต่อต้านและวิพากษ์วิจารณ์ ถึงความรุนแรง เรื่องเพศ และการส่งเสริมความเลวร้ายต่อสังคม เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาโดยถูกจัดเรตของภาพยนตร์เป็นระดับเอกซ์เนื่องจากความรุนแรง ภายหลังจึงปรับเป็นระดับอาร์ในปี พ.ศ. 2516 หลังจากคูบริกตัดฉากความยาว 30 วินาทีออกไป
แต่ในเวลาต่อมา อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ กลับได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์ไซไฟที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่ง ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 สาขา

**อ้างอิง**
 ชัยวัฒน์ คุประตกุล, นิยายวิทยาศาสตร์ โลกหนังสือและภาพยนตร์, ประพันธ์สาส์น, 2545 ISBN 974-230-847-0-  = เรื่องราวของ "สแตนลี่ย์ คูบริค" สุดยอดผู้กำกับในตำนาน =

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A Clockwork Orange : Kubrick Multimedia film guide
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอนดอน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
ทรงลิ่ม

ทรงลิ่ม
ปริซึมสามเหลี่ยม
ทรงลิ่ม (wedge) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยม 2 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมคางหมู 3 หน้า มี 6 จุดยอดและ 12 ขอบ ทรงลิ่มเป็นหนึ่งในพริสมาทอยด์ (prismatoid) ที่มีจุดยอดที่ฐานด้านหนึ่งเพียง 2 จุด หรืออาจจัดได้เป็นคิวโพลาสองเหลี่ยมก็ได้
ปริซึมสามเหลี่ยม (triangular prism) เป็นกรณีพิเศษของทรงลิ่มที่มีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าที่ขนานกันทั้งสองหน้า

**ปริมาตร**
ปริมาตรของทรงลิ่ม V สามารถหาได้จากสูตรนี้
:
เมื่อพื้นที่ของฐานรูปสี่เหลี่ยมเท่ากับ a × b และ c เป็นขอบด้านบนที่ขนานกับฐานนั้น
ส่วน h เป็นความสูงที่วัดจากฐานสี่เหลี่ยมขึ้นไปยังขอบด้านบน (ตามรูป)

**อ้างอิง**
 Harris, J. W. and Stocker, H. Wedge. §4.5.2 in Handbook of Mathematics and Computational Science. New York: Springer-Verlag, p. 101, 1998.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title= Wedge 
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ เรขาคณิต ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 พฤษภาคม 27

* เหตุระเบิด 7 จุดในเขตเทศบาลนครหาดใหญ่ จ.สงขลา มีผู้บาดเจ็บ 13 ราย  (คมชัดลึก)- นักเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย จัดชุมนุมในย่างกุ้ง เพื่อรำลึกชัยชนะการเลือกตั้งของนางออง ซาน ซูจี เมื่อปี 2533 ท่ามกลางความรู้สึกโกรธแค้น หลังจากรัฐบาลทหารได้ประกาศยืดเวลากักบริเวณผู้นำของฝ่ายค้านต่ออีกเป็นเวลา 1 ปี  (ผู้จัดการ)- อิซุมิ ซะกะอิ นักร้องนำวงดนตรีญี่ปุ่นชื่อดังวงซาร์ดเสียชีวิตลง โดยลื่นล้มและศีรษะฟาดพื้นที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคโอ ขณะเข้าทำการรักษามะเร็งปากมดลูก- สำนักงานสถิติแห่งชาติ เผยผลสำรวจแรงงานประจำเดือนมีนาคม 2550 พบว่า ประชากรรวมทั่วประเทศ 65.60 ล้านคน เป็นผู้อยู่ในวัยแรงงาน 35.85 ล้านคน มีการจ้างงานทั้งสิ้น 34.92 ล้านคน ภาคเกษตรกรรม 12.17 ล้านคน นอกภาคเกษตรกรรม 22.75 ล้านคน มีผู้ว่างงาน 5.8 แสนคน คิดเป็นร้อยละ 1.6 ทั้งนี้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีอัตราว่างงานมากที่สุด ร้อยละ 2.5 รองลงมาเป็นภาคเหนือและภาคใต้ มีอัตราว่างงานเท่ากันร้อยละ 1.4 ภาคกลางร้อยละ 1.1 และกรุงเทพฯ ร้อยละ 0.9  ผู้ว่างงานส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา 1.5 แสนคน ประถมศึกษา 1.3 แสนคน มัธยมศึกษาตอนปลาย 1.2 แสนคน มัธยมศึกษาตอนต้น 1 แสนคน และผู้ไม่มีการศึกษาและต่ำกว่าประถมศึกษา 80,000 คน  (มติชน)
}
คิวโพลา

คิวโพลา หรือ รูปทรงถ้วยคว่ำ (cupola, พหูพจน์: cupolae) คือทรงหลายหน้าชนิดหนึ่งที่เกิดจากการเชื่อมระหว่างรูปหลายเหลี่ยมสองรูปที่ขนานกัน โดยที่จำนวนเหลี่ยมของรูปหนึ่งเป็นสองเท่าของอีกรูปหนึ่ง เช่น รูปสี่เหลี่ยมกับรูปแปดเหลี่ยม เป็นต้น และหน้าด้านข้างประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมสลับกับรูปสามเหลี่ยม ลักษณะจึงคล้ายกับกะลาครอบ การเรียกชื่อคิวโพลาจะเรียกด้านที่มีเหลี่ยมน้อยกว่าเป็นหลัก และคิวโพลาก็เป็นพริสมาทอยด์ (primatoid) ชนิดหนึ่ง
คิวโพลาสามเหลี่ยม คิวโพลาสี่เหลี่ยมจัตุรัส และคิวโพลาห้าเหลี่ยม ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จัดได้เป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) ซึ่งคิวโพลาเหล่านี้สามารถตัดส่วนหนึ่งออกมาจากคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) รอมบิคิวบอกทาฮีดรอน (rhombicuboctahedron) และรอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombicosidodecahedron) ตามลำดับ
สำหรับคิวโพลาหกเหลี่ยมด้านเท่า ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากันหมด จะกลายเป็นรูปทรงที่แบนราบอยู่บนระนาบสองมิติ

**ดูเพิ่ม**
 ไบคิวโพลา (bicupola)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=Cupola
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์