Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เรือกระบี่ราญรอนราพณ์

เรือกระบี่ราญรอนราพณ์ เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค โขนเรือเป็นรูปขุนกระบี่สีดำปิดทองประดับกระจกภายในสีแดง ภายนอกทาสีดำ เขียนลวดลายดอกพุตตานสีทอง เรือยาว 26.8 เมตร กว้าง 2.02 เมตร ลึก 0.56 เมตร กินน้ำลึก 0.3 เมตร มีฝีพาย 36 คน นายท้าย 2 คน ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
ฌีมนอเปดี

listen|filename=Erik Satie - gymnopedies - la 1 ere. lent et douloureux.ogg|title=Gymnopédies - La 1 Ere. Lent et Douloureux|description=Performed by Robin Alciatore. Courtesy of  Musopen|format=ogg
ฌีมนอเปดี (Gymnopédies) เป็นผลงานประพันธ์สำหรับเปียโนจำนวน 3 ชิ้นที่แต่งโดยเอริก ซาตี คีตกวีชาวฝรั่งเศส เผยแพร่ครั้งแรกในปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1888 ผลงานทั้งสามชิ้นเขียนขึ้นในจังหวะ 3/4 โดยมีธีมและโครงสร้างดนตรีร่วมกัน คือเน้นบรรยากาศและสภาพสิ่งแวดล้อม เป็นต้นแบบของดนตรีแอมเบียนต์ในปัจจุบัน
ชื่อ "ฌีมนอเปดี" มีที่มาจากศัพท์ภาษากรีก γυμνοπαιδία ("gumnopaidia") มาจากคำว่า γυμνός (gymnos - "naked") และ παίς (pais - "child") หรือ παίζω (paizo - "play") เป็นชื่อเทศกาลเต้นรำเปลือยกายของนักรบสปาร์ตา เมื่อราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล 
ในปี ค.ศ. 1896 เป็นช่วงที่เอริก ซาตีประสบปัญหาทางการเงิน และผลงานไม่ได้รับความนิยม โกลด เดอบูว์ซีซึ่งเป็นเพื่อนสนิท และกำลังมีชื่อเสียงในขณะนั้น จึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยนำผลงานของซาตีมาเรียบเรียงและบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1897 และจัดพิมพ์สกอร์ดนตรีจำหน่ายในปี ค.ศ. 1898  เดอบูว์ซีได้จัดแสดงฌีมนอเปดี เพียงสองชิ้น คือ "ฌีมนอเปดีหมายเลข 1" และ "ฌีมนอเปดีหมายเลข 3"  แต่ได้สลับหมายเลขกันกับที่ซาตีกำหนดไว้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Gymnopédies-  Public Domain Sheet Music of the Gymnopédies at the Mutopia Project
หมวดหมู่:ผลงานของ เอริก ซาตี
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
ปีเอโตร บาโดลโย

ปีเอโตร บาโดลโย ดยุคที่ 1 แห่งอาดดิสอาบาบา มาร์ควิสที่ 1 แห่งซาโบตีโน (Pietro Badoglio; 28 กันยายน ค.ศ. 1871 - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956) เป็นนักการเมืองเป็นสมาชิกพรรคฟาสซิสต์และเป็นนายพลสังกัดกองทัพแห่งราชอาณาจักรอิตาลีภายใต้ยุคเผด็จการของนายกรัฐมนตรีเบนิโต มุสโสลินี ผลงานอันยอดเยี่ยมของเขาในสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สอง ทำให้เขาได้รับการปูนบำเหน็จเป็นขุนนางยศดยุคแห่งอาดดิสอาบาบา
ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 หลังจากที่อิตาลีต้องเผชิญกับการโต้ตอบอย่างหนักจากฝ่ายสัมพันธมิตร ทำให้สภาใหญ่ของพรรคฟาสซิสต์ลงมติไม่ไว้วางในในตัวมุสโสลินี และตามติดด้วยการถอดถอนและจำคุกมุสโสลินี ทำให้จอมพลบาโดลโยได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์ให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งอิตาลีแทน  และเมื่อความสับสนในสถานการณ์ได้แผ่ขยายไปในหมู่ชาวอิตาลี เขาก็ได้ทำการลงนามสงบศึกกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อการสงบศึกได้ถูกเผยแพร่อย่างเป็นทางการ ประเทศอิตาลีจึงเกิดความระส่ำระสายขึ้นจากสงครามกลางเมือง สภาพการณ์เช่นนี้ทำให้จอมพลบาโดลโยและพระเจ้าวิกเตอร์ เอมมานูเอลที่ 3 ต้องหนีออกจากกรุงโรม และทิ้งกองทัพไว้โดยไม่มีคำสั่งให้ติดตามมาด้วย
ถัดจากนั้นในวันที่ 13 ตุลาคม ปีเดียวกัน จอมพลบาโดลโยและราชอาณาจักรอิตาลีก็ได้ประกาศสงครามอย่างเป็นทางการกับนาซีเยอรมนีที่เมืองบรินดีซี อย่างไรก็ตาม เขาก็มิได้อยู่ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของอิตาลีได้นานนัก เพราะกระแสของโลกภายนอกต้องการให้ประเทศนี้มีนายกรัฐมนตรีที่ไม่ใช่พวกฟาสซิสต์ คนที่ได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งนี้แทนบาโดลโยคืออีวาโนเอ โบนอมี นักการเมืองจากฝ่ายพรรคแรงงานประชาธิปไตย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขุนนางอิตาลี
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จอมพลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นายพลในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:นักฟาสซิสต์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปีเยมอนเต
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิตาลี
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแอฟริกาตะวันออกของอิตาลี
เอรีกาห์ บาดู

เอริกา อาบี ไรต์ (Erica Abi Wright) หรือ เอรีกา บาดู (Erykah Badu) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971  เป็นนักร้อง โปรดิวเซอร์เพลง และนักแสดง มีผลงานเพลงแนวอาร์แอนด์บี ฮิปฮอปและแจ๊ซ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำเพลงแนวนีโอโซล กับแนวเพลงที่แปลกทางด้านความคิดและแฟชั่น เธอมีฉายาว่า สตรีหมายเลขหนึ่งของนีโอโซล และ ราชินีแห่งนีโอโซล
ในช่วงต้นของอาชีพเธอ บาดูจะโพกหัวจนเป็นจุดเด่นด้วยสีสันและใหญ่โต กับแนวดนตรีเธอมักจะถูกเปรียบเทียบกับศิลปินแจ๊ซอย่าง บิลลี ฮอลิเดย์ เธอยังเป็นสมาชิกหลักของโซลควอเรียนส์ และยังเป็นนักแสดงที่มีผลงานแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมถึงในบทสมทบในเรื่อง  Blues Brothers 2000, The Cider House Rules, และ House of D เธอยังมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์สารคดีเรื่อง  Before the Music Dies

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากแดลลัส
จอร์โจ แปร์ลัสกา

รูปปั้นครึ่งตัวของจอร์โจ แปร์ลัสกา ที่กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
จอร์โจ แปร์ลัสกา (Giorgio Perlasca; 31 มกราคม ค.ศ. 1910 — 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992) เป็นชาวอิตาลีผู้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุลใหญ่ของรัฐสเปนประจำประเทศฮังการีในสงครามโลกครั้งที่สอง (ช่วงฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1944)  เขาได้มีส่วนช่วยเหลือชาวยิวนับพันคนให้รอดพ้นจากการตามล่าและการล้างชาติพันธุ์ยิวโดยนาซีเยอรมนี

**ปฐมวัย**
จอร์โจ แปร์ลัสกา เกิดเมื่อวันที 31 มกราคม ค.ศ. 1910 ที่เมืองโกโม จังหวัดโกโม แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองมาเซราดีปาโดวา ในจังหวัดปาดัว แคว้นเวเนโต ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เขาได้เป็นผู้สนัยสนุนลัทธิฟาสซิสต์ ได้เข้าร่วมในสงครามอิตาลี-เอธิโอเปียครั้งที่สอง และร่วมรบในสงครามกลางเมืองสเปน โดยเข้าร่วมกองกำลังอาสาสมัครชาวอิตาลี ซึ่งให้การสนับสนุนกองกำลังกบฏของจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก ภายหลังเขาได้เลิกให้การสนับสนุนลัทธิฟาสซิสต์ เมื่อรัฐบาลฟาสซิสต์อิตาลีประกาศเป็นพันธมิตรกับนาซีเยอรมนีและให้การสนับสนุนกฎหมายต่อต้านชาวยิวในปี ค.ศ. 1938

**ในสงครามโลกครั้งที่สอง**

**ชีวิตหลังจบสงคราม**
หลังสิ้นสุดสงคราม แปร์ลัสกาได้เก็บเรื่องราวที่เขาได้ช่วยเหลือชาวยิวในฮังการีไว้เป็นความลับ และไม่ได้เปิดเผยให้ผู้ใดล่วงรู้แม้แต่กับครอบครัวของตนเอง เรื่องราวทั้งหมดได้รับการเปิดเผยขึ้นในปี ค.ศ. 1987 โดยชาวฮังการีเชื้อสายยิวกลุ่มหนึ่งที่ได้รับความช่วยเหลือจากเขา
จอร์โจ แปร์ลัสกา เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในปี ค.ศ. 1992 เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากรัฐบาลของฮังการี สเปน อิตาลี และอิสราเอล เพื่อตอบแทนความดีงามในการช่วยเหลือชาวยิวในครั้งนั้น  เรื่องราวของเขาได้ถูกถ่ายทอดลงเป็นภาพยนตร์ชื่อ "Perlasca, un eroe italiano" เมื่อปี ค.ศ. 2002
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฮังการี
หมวดหมู่:นักฟาสซิสต์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีในสงครามกลางเมืองสเปน
หมวดหมู่:ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สเปนภายใต้การนำของฟรังโก
สะพานมีโย

สะพานมีโย (Viaduc de Millau; Viaducte de Milhau) เป็นสะพานเคเบิลที่เชื่อมหุบเขาแม่น้ำทาร์นไม่ไกลจากเมืองมีโยทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
สะพานมีโยที่ออกแบบโดยสถาปนิกด้านวิศวกรรมโครงสร้างชาวฝรั่งเศสมีแชล วีร์ลอเฌอ และสถาปนิกชาวอังกฤษนอร์มัน ฟอสเตอร์เป็นสะพานที่สูงที่สุดในโลกที่เสาที่สูงที่สุดสูง 0 — ที่สูงกว่าหอไอเฟลเพียงเล็กน้อย และเตี้ยกว่าตึกเอ็มไพร์สเตตเพียง abbr=on 
สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวง A75 - ทางหลวง A71 ที่เชื่อมระหว่างปารีสกับมงเปอลีเย ค่าก่อสร้างสะพานทั้งหมดตกประมาณ 400 ล้านยูโร
สะพานเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2004 อีกสองวันหลังจากนั้นก็เปิดใช้ในการจราจร
ในปี ค.ศ. 2006 สะพานมีโยได้รับรางวัลโครงสร้างดีเด่นจากสมาคมสะพานและวิศวกรรมโครงสร้างนานาชาติ (IABSE)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สะพาน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Viaduc de Millau date=2002-09-28 - The Millau viaduct project from the Greisch's office date=2008-05-21  - The Millau Bridge (a BBC overview of the Millau Viaduct)- Foster And Partners date=2009-12-17 ,  Guardian gallery- Project on Viaduc de Millau date=2008-04-06  From Road Traffic Technology- Eiffage group website- Google Maps Satellite photo- Photographs of the Viaduct and the Millau Region- Panoramic aerial view date=2008-02-24  - Collection of Viaduc de Millau/Millau Viaduct Photos date=2008-03-31   
*title=Millau Viaduct-   3D Model for Millau viaduct overview in GE date=2009-01-14 -  Le Viaduc de Millau  date=2009-05-15  Detail information and pictures.-  Millau Viaduct on Constructalia  date=2009-11-09 
มีโย
มีโย
มีโย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอาแวรง
แหวนนพรัตน์

แหวนนพรัตน เป็นเครื่องยศชนิดหนึ่งทำจากทองคำเนื้อสูงฝังนพรัตน์ แหวนนพรัตน์เป็นหนึ่งในเครื่องยศที่สำคัญมากและใช้สวมใส่ในงานมงคลเท่านั้น   การพระราชทานแหวนนพรัตน์มายกเลิกในสมัยรัชกาลที่ 5 เพราะได้มีการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แทน

**รูปแบบ**

**รัชกาลที่ 4**
ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงสร้างดารานพรัตนมีเพียง 6 ดวง และทรงสร้างแหวนนพรัตน์พระราชทานแก่เจ้าพระยาชั้นหิรัญบัตรและเจ้าพระยาชั้นสุพรรณบัฏเท่านั้น (เจ้าพระยาเสนาบดี) รัชกาลที่ 4 ได้พระราชทานแหวนนี้ แก่พระราชวงษานุวงษ์หลายพระองค์ และเสนาบดีหลายนาย นับได้ทั้งหมด 20 วง

**รัชกาลที่ 5**
ยุคสมัยรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ ในครั้งแรกมีเพียง 9 สำรับรวมเครื่องต้น ส่วนแหวนคงไว้แต่การพระราชทานแก่พระบรมวงศ์ษานุวงศ์ระดับสูงเท่านั้น ต่อมากำหนดให้มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ 20 สำรับ ตามจำนวนแหวนที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าทรงสร้างขึ้น แบ่งเป็น สำหรับพระมหากษัตริย์ 1 สำรับ และพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์อีก 19 สำรับ โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประธานแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ และให้มีตำแหน่งมหาสวามิศราธิบดี ซึ่งพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งนี้หรือทรงแต่งตั้งพระบรมวงศานุวงศ์ดำรงตำแหน่งนี้ได้ รวมทั้ง พระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในที่มีพระเกียรติยศใหญ่ โดยไม่นับรวมใน 20 สำรับข้างต้น

**รัชกาลที่ 6**
เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาฯ ให้เพิ่มจำนวนเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้อีก 7 สำรับ รวมเป็น 27 สำรับ เนื่องจากพระองค์ทรงดำริว่า พระสังวาลนพรัตน์ราชวราภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงสร้างขึ้นนั้น มีจำนวนเนาวรัตน์ดอกพระสังวาลสลับกัน 27 ดอก จึงสมควรกำหนดจำนวนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้เท่ากับจำนวนดอกพระสังวาลนั้น ซึ่งนับเป็นจำนวนของเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์ ที่สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

**การใช้งาน**
ใช้ในงานพิธีที่เป็นมงคลก็จะนำมาสวมที่นิ้วชี้ทางขวาเพื่อประกอบกิจในงานมงคลนั้น ๆ เช่น เจิมให้แก่คู่บ่าวสาว วางศิลาฤกษ์ เป็นต้น
หมวดหมู่:เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
ซุอิตแบร์กามัสก์

listen|filename=|title="Clair de lune", 3rd movement from Suite bergamasque.|description= Courtesy of  Musopen|format=ogg
โน้ตดนตรีท่อน "Clair de lune," จากมูฟเมนต์ที่สามของ Suite bergamasque
ซุอิตแบร์กามัสก์ (Suite bergamasque) เป็นเพลงชุดสำหรับบรรเลงด้วยเปียโนที่แต่งโดยโกลด เดอบูว์ซี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1890 เมื่อมีอายุ 28 ปี แต่ได้นำออกเผยแพร่เมื่อปี ค.ศ. 1905 ขณะนั้นเดอบูว์ซีอายุ 43 ปี  เป็นเปียโนสวีตชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งของเดอบูว์ซี
เพลงชุดนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ท่อนที่ได้รับความนิยม ได้แก่ท่อนที่ 3 "Clair de lune" มีความหมายว่า "แสงจันทร์" เดิมมีชื่อว่า "Promenade Sentimentale" และท่อนที่ 4 "Passepied" เดิมมีชื่อว่า "Pavane"  ชื่อทั้งหมดนี้นำมาจากบทกวีของปอล แวร์แลน กวีลัทธิสัญลักษณ์นิยมคนสำคัญของฝรั่งเศส   ทั้งสี่ท่อนประกอบด้วย- I. "Prélude"- II. "Menuet"- III. "Clair de lune"- IV. "Passepied"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0006033- cname=Suite bergamasque
หมวดหมู่:ผลงานของ โกลด เดอบูว์ซี
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
หมวดหมู่:เพลงชุด
สุชาดา (ธิดาของเสนานีกุฎุมพี)

สุชาดา (Sujātā สุชาตา) กล่าวกันว่าเป็นผู้ถวายข้าวมธุปายาสแก่พระโคตมพุทธเจ้า สิ้นสุดระยะเวลา 6 ปีแห่งพรตนิยม เธอเชื่อแบบผิด ๆ ว่าพระองค์คือรุกขเทวดาที่บันดาลให้เธอมีบุตรสมปรารถนา ข้าวมธุปายาสนี้ทำให้พระองค์มีพละกำลังมากพอที่จะเจริญมัชฌิมาปฏิปทา เจริญฌาน และตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า
นางสุชาดาเป็นอุบาสิกาคนแรกในพุทธศาสนา และพระพุทธเจ้าทรงยกย่องนางสุชาดาเป็นเอตทัคคะผู้ถึงสรณะก่อน

**ประวัติ**

**ชีวิตตอนต้น**
นางสุชาดาเป็นธิดาของเสนานีกุฎุมพี (อรรถกถาว่าเสนียะ) ในหมู่บ้านเสนานิคม ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม มีการสันนิษฐานถึงที่ตั้งของบ้านนางสุชาดาคือสถูปบ้านนางสุชาดาในหมู่บ้านพักเราร์ใกล้พุทธคยา เมื่ออายุย่างเข้าสู่วัยสาวนางได้ทำพิธีบวงสรวงต่อเทพยดาที่สิงสถิต ณ ต้นไทรใหญ่ต้นหนึ่งใกล้บ้านของนาง โดยได้ตั้งปณิธานความปรารถนาไว้ 2 ประการ คือ
# ขอให้ได้สามีที่มีบุญ มีทรัพยสมบัติ และชาติสกุลเสมอกัน
# ขอให้มีบุตรคนแรกเป็นชาย 
ถ้าความปรารถนาทั้ง 2 ประการ สำเร็จสมบูรณ์แล้ว จะทำพลีกรรมแก่ท่านด้วยของอันมีมูลค่า 100,000 กหาปณะ
ครั้นกาลต่อมา ความปรารถนาของนางสำเร็จทั้งสองประการ โดยได้สามีเป็นเศรษฐีมีฐานะเสมอกัน และได้บุตรคนแรกเป็นชายนามว่า ยสะ นางได้ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปจนลูกชายแต่งงานแล้ว จึงปรารภที่จะทำพลีกรรมบวงสรวงสังเวยเทพยดาด้วยข้าวมธุปายาสเสร็จเรียบร้อยแล้ว ให้นางปุณณาทาสีสาวใช้ไปปัดกวาดทำความสะอาดบริเวณโคนต้นไทรนั้น

**ถวายข้าวมธุปายาส**
นางสุชาดาพร้อมเหล่านางทาสีขณะถวายข้าวมธุปายาสพร้อมถาดทองคำ
ขณะนั้น พระโคตมโพธิสัตว์เลิกอัตตกิลมถานุโยค หันมาเสวยพระกระยาหารหวังจะบำเพ็ญเพียรทางจิต ประทับนั่งพักผ่อนที่ใต้ต้นไทรนั้น ผินพระพักตร์ทอดพระเนตรไปทางทิศตะวันออก มีพระรัศมีแผ่ซ่านออกจากพระวรกายเป็นปริมณฑลดูงามยิ่งนัก นางทาสีสาวใช้เห็นแล้วก็ตระหนักแน่ในจิตคิดว่า คงเป็นเทวดาเจ้า มานั่งคอยท่ารับเครื่องพลีกรรม จึงมิได้เข้าไปทำความสะอาดดังที่ตั้งใจมา รีบกลับไปแจ้งแก่นางสุชาดา โดยด่วน 
ฝ่ายนางสุชาดาจึงรีบแต่งกายด้วยเครื่องอาภรณ์อันงดงามเป็นที่เรียบร้อยแล้วยกถาดข้าวมธุปายาสขึ้นทูลศีรษะ ออกจากบ้านพร้อมด้วยบริวารไปยังต้นไทรนั้น ครั้นได้เห็นพระโพธิสัตว์งดงามเช่นนั้น ก็เกิดโสมนัสยินดีสำคัญว่าเป็นรุกขเทวดามานั่งคอยรับเครื่องพลีกรรม จึงน้อมนำเข้าไปถวายพร้อมทั้งถาดทองคำ  
เมื่อพระบรมโพธิสัตว์ทรงรับข้าวมธุปายาสแล้ว เสด็จไปประทับที่โคนต้นพระศรีมหาโพธิ์ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ทรงบำเพ็ญเพียรทางจิตและได้ตรัสรู้เป็นพระสัพพัญญูพุทธเจ้าในวันนั้น หลังจากได้ประทับเสวยวิมุติสุข คือสุขอันเกิดจากการตรัสรู้บริเวณใกล้ ๆ นั้นเป็นเวลา 7 สัปดาห์ รวม 49 วัน แล้วได้เสด็จไปแสดงธรรมโปรดปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี

**บรรลุโสดาบัน**
หลังจากยสะ บุตรชายคนโตได้บรรลุเป็นพระอรหันต์และอุปสมบทแล้ว พระพุทธเจ้าและพระสาวกรวมทั้งพระยสะได้ฉันภัตตาหารที่บ้านของนาง พระพุทธเจ้าแสดงพระธรรมเทศนาจบแล้วนางสุชาดาและอดีตภริยาของพระยสะได้บรรลุโสดาบันและถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะทั้งสองคน

**บั้นปลายชีวิต**
นางสุชาดาถึงแก่กรรมที่ใดและเมื่อไรไม่ปรากฏ แต่มีอายุสังขารมากพอสมควรแล้วก็ถึงแก่กรรม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สุชาดา-  สมุดภาพพระพุทธประวัติ date=2010-06-23 -  สมุดภาพพระพุทธประวัติเช่นกัน-  ตามรอยพระศาสดา ตอนที่ 1-  เว็บไซต์วัดหัวกระบือ date=2010-07-20 
หมวดหมู่:เอตทัคคะ
หมวดหมู่:โสดาบัน
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
ม่านประเพณี

เหลียงชานปั๋ว-ยฺหวี่จู้อิงไถ (p=Liáng Shānbó yǔ Zhù Yīngtái; "เหลียง ชานปั๋ว กับจู้ อิงไถ") เรียกโดยย่อว่า เหลียงจู้ (梁祝) รู้จักในภาษาไทยว่า ม่านประเพณี และในภาษาอังกฤษว่า คู่รักผีเสื้อ (Butterfly Lovers) เป็นชื่อตำนานจีนว่าด้วยชายหนุ่มนาม เหลียง ชานปั๋ว (梁山伯) และหญิงสาวนาม จู้ อิงไถ (祝英臺) เนื้อหาเป็นโศกนาฏกรรมความรักที่เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์จิ้น (晉朝) เพราะครอบครัวหมางใจกัน ทำให้ทั้งคู่ไม่อาจครองคู่กันได้ ตัดสินใจจบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตาย วิญญาณกลายเป็นผีเสื้อสองตัวบินคลอเคลียกันไป จัดเป็นหนึ่งในตำนานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสี่เรื่องของจีน อีกสามเรื่อง คือ ไป๋เฉอจฺวั้น (白蛇傳; "เรื่องงูขาว") คือ เรื่องนางพญางูขาว, เมิ่งเจียง-นฺหวี่ (孟姜女; "สาวเมิ่ง เจียง"), และ หนิวหลางจือ-นฺหวี่ (牛郎織女; "หนุ่มเลี้ยงวัวสาวทอผ้า")
ตำนานนี้นิยมนำมาแสดงงิ้ว ละครเวที และอุปรากร ทั้งสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วหลายครั้ง นอกจากนี้ ยังเขียนเป็นคอนแชร์โตชื่อ เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่ (梁祝小提琴协奏曲; "ไวโอลินคอนแชร์โตเหลียงจู้") เมื่อ ค.ศ. 1958
ใน ค.ศ. 2004 รัฐบาลจีนยังเสนอยูเนสโกให้จดทะเบียนตำนานนี้เป็นมรดกโลก

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Chen, Rachel (2010). "Four Chinese Legends". A recent narration along with three other legends. B083QPHX7H- " 'Butterfly Lovers' to bid for Intangible World Heritage" (15 June 2004) Xinhuanet.- " China to seek world heritage listing of 'butterfly lovers' story" (14 June 2004) Newsgd.com (member of Nanfang Daily Group).- archive-date =6 October 2014-  location=eBook

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  A cross art exhibition based on the Butterfly Lovers' by Royal College of Music and Royal College of Art students date=2016-03-04  -  Short biography of Zhang Du, author of Records of the Xuan Hall (ในภาษาจีน)-  Information of the present locations of Yin and Mao (ในภาษาจีน)-  The Butterfly Lovers – A Chinese play in English performed by Oxford University students-  Liang Zhu Violin Concerto
หมวดหมู่:ตำนานจีน
หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มสอง
ปลอกไมอีลิน

ตำแหน่งที่อยู่ของเยื่อไมอีลิน
ไมอีลิน (myelin sheath) เป็นเยื่อหุ้มแอกซอน (axon) ของเซลล์ประสาท เป็นฉนวนไฟฟ้าช่วยทำให้กระแสประสาทผ่านไปได้เร็วขึ้น โดยเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเฉลี่ย 120 เมตรต่อวินาที ในระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) ถูกสร้างจากเซลล์เกลีย และเซลล์ชวานน์ในระบบประสาทรอบนอก (PNS) ได้รับการค้นพบโดยรูดอล์ฟ เวอร์โชฟ เมื่อเยื่อไมอีลินมีการชำรุดเสียหาย ก็จะทำให้การส่งต่อสัญญาณประสาทเกิดการติดขัดได้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Myelin Project date=2006-12-12 -  Athabasca University Biological Psychology Website-  The MS Information Sourcebook, Myelin date=2014-02-07 -  The Myelin Repair Foundation-  H & E Histology date=2006-12-05 -  Luxol Fast Blue: Modified Kluver's Method to stain for Myelin Sheath date=2008-08-21 -  Radiology and Pathology of Myelin date=2011-09-28  the MedPix Medical Image Database
หมวดหมู่:เซลล์ประสาท
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:ระบบประสาท
วูวีกเอนด์

"วูวีกเอนด์" (WOO WEEKEND) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 31 ของโบอาในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล วางจำหน่ายในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 
เพลง "WOO WEEKEND" เป็นการฉลองครบรอบ 25 ปีการแสดงดิสนีย์ ออน ไอซ์  

**รายชื่อเพลง**
# WOO WEEKEND
# NO DANCE, NO LIFE
# WOO WEEKEND INST
# NO DANCE, NO LIFE INST

**มิวสิกวิดีโอ**
# WOO WEEKEND music video
# making (เฉพาะซีดี+ดีวีดีในการผลิตครั้งแรกเท่านั้น)

**การแสดงสด**
 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - WEDNESDAY J-POP - WOO WEEKEND- 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 - HAPPY MUSIC - WOO WEEKEND- 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553 - HEY!HEY!HEY! - WOO WEEKEND

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ

การแสดงในอิตาลี เมื่อปี 2009
เลอ ซาเกร ดู แปร็งตอง (Le sacre du printemps; Весна священная, Vesna svyashchennaya; The Rite of Spring) หรือเรียกย่อว่า เลอ ซาเกร (Le sacre), เดอะ ไรท์ (The Rite) เป็นบัลเลต์เรื่องที่สามของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1913  ประพันธ์ดนตรีโดยสตราวินสกี ออกแบบท่าเต้นโดยวาสลาฟ นิจินสกี (1890 - 1950) ออกแบบฉากและเครื่องแต่งกายโดยนิโคลาส โรริช (1874 - 1947) จิตรกรชาวรัสเซีย ภายใต้การดูแลของเซอร์เก เดียกิเลฟ (1872 - 1929) บัลเลต์ชุดนี้มีความยาวประมาณ 33 นาที  มีทำนองดนตรีและท่าเต้นที่มีความซับซ้อน แปลกใหม่ จนได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดเปลี่ยนของงานประพันธ์ดนตรีและการเต้นรำในคริสต์ศตวรรษที่ 20 
สตราวินสกีเริ่มคิดเขียนบัลเลต์ชุดนี้ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1910 ระหว่างการทำงานเรื่อง L'Oiseau de feu (The Firebird)  โดยเริ่มจากแนวคิดของนิโคลาส โรริช เป็นภาพของเด็กสาวเต้นระบำรอบกองไฟ อยู่ท่ามกลางวงล้อมของผู้เฒ่า ก่อนจะถูกบูชายัญเพื่อเป็นการบูชาเทพเจ้าแห่งฤดูใบไม้ผลิ
บัลเลต์ชุดนี้ออกแสดงครั้งแรกโดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 ที่โรงละคร Théatre des Champs Elysées ปารีส ระหว่างการแสดงรอบแรก ผู้ชมบางส่วนรับไม่ได้กับรูปแบบดนตรีและท่าเต้นที่สื่อถึงความก้าวร้าว จนลุกออกจากโรงระหว่างการแสดง และวิพากษ์วิจารณ์การแสดงชุดนี้  รวมถึงชาร์ล กามีย์ แซง-ซองส์ คีตกวีชาวฝรั่งเศส
บัลเลต์ เลอ ซาเคร แบ่งการแสดงออกเป็น 2 องก์ ได้แก่- องก์ที่ 1: A Kiss of the Earth (Première Partie: L'adoration de la Terre)
**Introduction
**The Augurs of Spring: Dances of the Young Girls (Les Augures Printaniers: Danses des Adolescentes)
**Ritual of Abduction (Jeu du Rapt)
**Spring Rounds (Rondes Printanières)
**Ritual of the Two Rival Tribes (Jeux des Cités Rivales)
**Procession of the Oldest and Wisest One the Sage (Cortège du Sage)
**The Kiss of the Earth (The Oldest and Wisest One) (The Sage) (Adoration de la Terre (Le Sage))
**The Dancing Out of the Earth, OR The Dance Overcoming the Earth (Danse de la Terre)
*องก์ที่ 2: The Exalted Sacrifice (Seconde Partie: Le Sacrifice)
**Introduction
**Mystic Circle of the Young Girls (Cercles Mystérieux des Adolescentes)
**The Naming and Honoring of the Chosen One (Glorification de l'Élue)
**Evocation of the Ancestors OR Ancestral Spirits (Evocation des Ancêtres)
**Ritual Action of the Ancestors (Action Rituelle des Ancêtres)
**Sacrificial Dance (The Chosen One) (Danse Sacrale (L'Élue))

**อ้างอิง**

**มีเดีย**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ClassicalNotes.net- Multimedia Web Site — Keeping Score: Revolutions in Music: Stravinsky's The Rite of Spring
หมวดหมู่:บัลเลต์โดยอิกอร์ สตราวินสกี
หมวดหมู่:ผลงานของ อิกอร์ สตราวินสกี
ผู้นำของอัศวินเทมพลาร์

ผู้ที่ดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งอัศวินเทมพลาร์ (Grand Master of Knights Templar) จะเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของ ทหารผู้ยากแห่งพระเยซูคริสต์และวิหารแห่งโซโลมอน (หรือที่รู้จักกันในชื่อ อัศวินเทมพลาร์) โดยเริ่มจากผู้ก่อตั้งอูกูร์แห่งปายองส์ในปี ค.ศ. 1118 ผู้นำหลายคนเลือกที่จะดำรงตำแหน่งตลอดชีวิต ผู้นำบางคนออกจากตำแหน่งเพื่อใช้ชีวิตในศาสนาหรือการทูต ผู้นำมักเป็นผู้นำอัศวินเข้าสู่การรบและอันตรายจากการรบทำให้บางคนครองตำแหน่งสั้นมาก
เทมพลาร์แต่ละประเทศจะมีผู้นำ (Master) ของตนและผู้นำแต่ละคนจะรายงานต่อผู้นำสูงสุด (Grand Master) ผู้นำสูงสุดจะดูแลกิจการทั้งหมดของภาคี ปรพกอบด้วยการปฏิบัติการทางทหารในดินแดนศักดิ์สิทธิ์และยุโรปตะวันออก และธุรกิจการเงินและธุรกิจการค้าในโครงสร้างพื้นฐานของภาคีในยุโรปตะวันตก

**รายชื่อ**

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
 Sinclairs and Templarsfix-attempted=yes  Clan Sinclair
*Malcolm Barber, The New Knighthood: A History of the Order of the Temple
*Karen Ralls, The Knights Templar Encyclopedia

**แหล่งข้อมูลอื่น**
The Crusades Wiki
หมวดหมู่:อัศวินเทมพลาร์
สถานีย่อย:ประเทศจีน/รู้หรือไม่?

right- ...หอสมุดเซี่ยงไฮ้ (ในภาพ) มีความสูงที่ 348 ฟุต (106 เมตร) และปัจจุบันได้รับการจัดเป็นหอสมุดที่สูงที่สุดในโลก- ...เจียงซือ แปลว่า "ศพแข็ง" เป็นผีจำพวกแวมไพร์หรือซอมบี้ตามความเชื่อของจีน- ...จากเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554 มีผู้สูญเสียชีวิตไปอย่างน้อย 355 ราย และเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจเกือบ 6.5 พันล้านเหรียญสหรัฐ- ...จาง ต้าเฉียน กับปีกัสโซ่ ได้รับการมองว่าเป็นการประชุมขั้นสุดยอดระหว่างปรมาจารย์ศิลปะตะวันออกและตะวันตก โดยชายทั้งสองได้ทำการแลกเปลี่ยนภาพวาดในการพบกันครั้งนี้- ...เฉิน กั๋วคุน เป็นผู้รับบทผู้รักษาประตูที่มีภาพลักษณ์แบบ บรูซ ลี จากภาพยนตร์ นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่
เรื่องที่ผ่านมา – เสนอบทความ
ฆวน มาตา

ฆวน มานูเอล มาตา การ์ซิอา (Juan Manuel Mata García) เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เล่นในตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์หรือที่เรียกว่ากองกลางตัวรุกและตำแหน่งหน้าต่ำ แต่บ่อยครั้งจะถูกโยกไปเล่นในตำแหน่ง กองกลางตัวรุก ฝั่งซ้ายและฝั่งขวา ปัจจุบันเล่นให้กับเวสเทิร์นซิดนีย์วันเดอร์เรอร์ส ในเอลีกของประเทศออสเตรเลีย
วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2014 มาตาได้ย้ายจากสโมสรเชลซีมาร่วมสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 37.1 ล้านปอนด์ พร้อมกับผ่านการตรวจร่างกายและได้สวมเสื้อหมายเลข 8 แทนแอนเดอร์สันที่ย้ายทีมไปด้วยการยืมตัวกับสโมสรฟิออเรนตินาในกัลโชเซเรียอา ซึ่งหมายเลข 8 เคยเป็นหมายเลขเก่าของเวย์น รูนีย์ ในปีแรกที่เล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

**ประวัติ**
มาตาเป็นลูกของฆวน อดีตนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นให้กับบูร์โกสและซาลามังกา ฆวน จูเนียร์เริ่มเส้นทางอาชีพกับสถาบันเยาวชนของเรอัลมาดริดในตำแหน่งกองหน้า แต่เขาย้ายไปอยู่กับบาเลนเซียในช่วงหน้าร้อนปี ค.ศ. 2007 ในฤดูกาลแรกกับทีมค้างคาว เขาได้ลงเล่นที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ในฐานะตัวสำรองในเกมแชมเปียนส์ลีก ช่วงท้ายฤดูกาลเขาทำประตูในศึกโกปาเดลเรย์นัดชิง และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของสโมสร
หลังเล่นในถิ่นเม็สตัลยา 4 ปี เขายิงไป 43 ประตูจาก 179 เกม มาตาได้พูดคุยกับอังเดร วิลลัช-โบอัช และเชื่อว่าสแตมฟอร์ดบริดจ์คือสถานที่ที่เหมาะกับเขา แม้ว่าจะได้รับความสนใจจากสโมสรอื่นก็ตาม
ฆวนอยู่ในทีมชาติสเปนชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้ด้วย หลังจากติดทีมชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 เขาได้ลงสนามเกมเดียวในการแข่งขันนั้น โดยลงเป็นตัวสำรองแทนเฟร์นันโด ตอร์เรส ขณะที่ย้ายมาเชลซี เขาติดทีมชาติไป 12 ครั้ง แต่เขาเคยเล่นให้ทีมชาติสเปนชุดอายุไม่เกิน 21 ปีด้วย และเป็นกัปตันทีมชุดแชมป์ยุโรป 2011 รวมถึงได้รับเลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน
ชีวิตส่วนตัว มาตาชอบเล่นปิงปอง

**เกียรติประวัติ**
มาตาสมัยเล่นให้กับเชลซีภายหลังรับเหรียญชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
บาเลนเซีย
*Copa del Rey: 2007–08
เชลซี
*FA Cup: 2011–12
*ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2011–12
*UEFA Europa League: 2012–13
*FIFA Club World Cup รองชนะเลิศ: 2012
	แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด	
*FA Cup: 2015–16
*EFL Cup: 2016–17
*FA Community Shield: 2016
*UEFA Europa League: 2016–17; รองชนะเลิศ: 2020–21
กาลาทาซาไร- ซือเปร์ลีก: 2022–23
มาตากับเหรียญชนะเลิศฟุตบอลโลก
สเปน U19
*UEFA European Under-19 Championship: 2006
สเปน U21
*UEFA European Under-21 Championship: 2011
สเปน
*FIFA World Cup: 2010
*UEFA European Championship: 2012
*FIFA Confederations Cup รองชนะเลิศ: 2013; อันดับสาม: 2009

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นกัสติยาและเลออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
หมวดหมู่:ผู้เล่นวิสเซล โคเบะ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอลีก
การ์ลัส ปูย็อล

การ์ลัส ปูย็อล อี ซาฟูร์กาดา (Carles Puyol i Saforcada; เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปน อดีตกัปตันสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลทีมชาติสเปน
ส่วนใหญ่เขารับหน้าที่เป็นกองหลังตัวกลาง ยังเล่นในตำแหน่งข้างได้ด้วย โดยเฉพาะแบ็กขวา เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องของคุณสมบัติในการป้องกันและความเป็นผู้นำ ปูย็อลถือเป็นหนึ่งในกองหลังและกัปตันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ความสามารถและความแข็งแกร่งในสนามของเขาทำให้เพื่อนร่วมทีมและแฟนๆ ให้ฉายาว่า "El Tiburón" (ฉลาม) เขาเป็นกัปตันทีมบาร์เซโลนาตั้งแต่เดือนสิงหาคมปี 2004 จนกระทั่งเกษียณในปี 2014 และลงสนามในการแข่งขันอย่างเป็นทางการให้กับสโมสรทั้งหมด 593 นัด เขาคว้าแชมป์ใหญ่กับสโมสรได้ถึง 18 รายการ รวมถึงถ้วยลาลิกา 6 สมัยและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัย
ปูย็อลลงเล่นให้ทีมชาติสเปน 100 นัด และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้าแชมป์ยูโร 2008 และฟุตบอลโลก 2010 ในรอบรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก 2010 เขาทำประตูเดียวของเกมในนัดที่เจอกับเยอรมนี

**เกียรติประวัติ**

**บาร์เซโลนา**
 ลาลิกา: ฤดูกาล 2004–05, 2005–06, 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
** โกปาเดลเรย์: ฤดูกาล 2008–09, 2011–12
** ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: ปี 2005, 2006, 2009, 2010
** ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: ฤดูกาล 2005–06, 2008–09, 2010–11
** ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: ปี 2009
** ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: ปี 2009, 2011

**ทีมชาติสเปน รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี**
 เหรียญเงินโอลิมปิกฤดูร้อน: ปี 2000

**ทีมชาติสเปน**
 ฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010- ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป: ปี 2008

**รางวัลส่วนบุคคล**
 ผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของลาลิกา: ปี 2001- ทีมยอดเยี่ยมของ ESM: ฤดูกาล 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2005–06- ทีมยอดเยี่ยมของยูฟ่า: ปี 2002, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010- กองหลังยอดเยี่ยมของยูฟ่า: ปี 2006- FIFA/FIFPro World XI: ปี 2007, 2008, 2010- ทีมยอดเยี่ยมของยูโร 2008: ปี 2008- ทีมยอดเยี่ยมของฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: ปี 2009- ทีมออลสตาร์ของฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010- ทีมในฝันของฟีฟ่าเวิลด์คัพ: ปี 2010- รางวัลแฟร์เพลย์ของ BBVA: ฤดูกาล 2011–12- ทีมยอดเยี่ยมสูงสุดของยูฟ่า (ประกาศในปี 2015)- ทีมยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 21 (ประกาศในปี 2015)- ทีมรวมดาวตลอดกาลของยูโร (ประกาศในปี 2016)- รางวัลโกลเดนฟุต: ปี 2016, ในฐานะตำนานฟุตบอล- รางวัล One Club Man: ปี 2018

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 รางวัลเจ้าชายแห่งอัสตูเรียส: ปี 2010- เหรียญทองราชอิสริยาภรณ์แห่งการกีฬาของราชวงศ์: ปี 2011

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url=http://www.carles5puyol.com/
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นกาตาลุญญา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวกาตาลา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน

ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน  ประพันธ์โดย ระรินทิพย์ เป็นวรรณกรรมเยาวชน ตีพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2553 

**เนื้อเรื่องย่อ**
หนูมาลีกับเจ้าเหมียว หลงเขาสู่แดนมหัศจรรย์โดยผ่านประตูหินลึกลับ เธอได้พบเจอกับสิ่งแปลกประหลาดหลายอย่างและ "ราชินีกุหลาบ" ที่ยื่นข้อเสนอให้เธอรับทำภารกิจอย่างหนึ่ง แลกกับหนทางที่เธอจะได้กลับสู่บ้านที่แม่และยายกำลังรอคอยเธออยู่ 

**คำโปรย**
หนูมาลีกับเจ้าเหมียวตั้งใจแค่จะไปเดินเล่นในสวนหลังบ้านเท่านั้น แต่เหตุการณ์กลับพาเธอเข้าสู่ดินแดนมหัศจรรย์อย่างช่วยไม่ได้ เรื่องราวการผจญภัยของจริงจึงเริ่มต้นขึ้น เธอต้องทำภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากราชินีกุหลาบให้สำเร็จเพื่อแลกกับหนทางกลับสู่บ้านอีกครั้ง

มาร่วมเดินทางไปกับทั้งสองผ่านดินแดนแปลกประหลาดทั้งหลาย ค้นหาความหมายของความรู้สึก และเติบโตขึ้นไปพร้อมๆ กับหนูมาลีกันเถอะ

**สาระสำคัญของเรื่อง**
 ดินแดนมหัศจรรย์ในสวนหลังบ้าน ส่งเสริมให้เยาวชนรู้จักอารมณ์ ความรู้สึกนึกถึง ที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อเติบโตขึ้น - ตัวละครนำไปรู้จักกับอารมณ์หลากหลาย รัก โกรธ สนุกสนาน เสียใจ สูญเสีย และอื่นๆ - เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่มีพื้นฐานจากวรรณกรรมไทยเรื่องอื่น มีตัวละครอย่าง ราชินีมันทนา ยักษ์ ครุฑ นาค นางเงือก

**ตัวละครหลัก**
 หนูมาลี เด็กหญิงนิสัยช่างสงสัย ชอบตั้งคำถาม มองโลกในมุมสว่าง รักแม่และยายที่เลี้ยงดู- เจ้าเหมียว แมวหลงที่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทต่างเผ่าพันธ์ของหนูมาลี นิสัยกล้าหาญกว่าขนาดตัว รอบคอบ และรักเพื่อนฝูง- สีเทา กระต่ายป่าที่ขอเข้ามาร่วมการเดินทางด้วย มีพื้นเพอยู่ที่ดินแดนกระต่ายป่า - ราชินีกุหลาบ หรือ ราชินีมันทนา เป็นผู้มีอำนาจและปกครองอาณาจักรกุหลาบ ติดนิสัยขี้แกล้งบ้างเป็นบางครั้ง แต่ก็เอ็นดูหนูมาลีมาก- ราหู ความชั่วร้าย มืดมนในเรื่อง ล้วนมีที่มาจากราหูแทบทั้งสิ้น
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมเยาวชน
เรือดั้ง

เรือดั้ง เป็นเรือไม้ทาสีน้ำมันไม่มีลวดลายอย่างใด มี 22 ลำ มีชื่อเรียกตามลำดับตั้งแต่เรือดั้ง 1 ถึง เรือดั้ง 22 ใช้เป็นเรือกระบวนสายนอก มีนายทหารนั่งลำละ 1 นาย พลปืน 4 นาย และมีนายเรือ นายท้าย และฝีพาย ลำละ 29-35 คน ขึ้นอยู่กับขนาดของเรือ และมีคนกระทุ้งเส้าลำละ 2 นาย
การแต่งกายของผู้ประจำเรือ ฝีพายเรือสวมเสื้อผ้าสีดำริ้วทางแดง กางเกงผ้าสีแดงติดแถบสีดำ คาดผ้ารัดประคดสีแดงดอกขาว สวมหมวก ทรงประพาสสีดำติดแถบสีแดง รองเท้าหนังสีดำ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
พระตัณหังกรพุทธเจ้า

พระตัณหังกรพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์แรกในสารมณฑกัป ของเมื่อ 4 อสงไขยกับแสนกัปที่แล้ว พระพุทธเจ้าองค์ต่อไปคือ พระเมธังกรพุทธเจ้า ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่ ๒ ของกัปนั้น

**ข้อมูลส่วนพระพุทธองค์**
 ฉายา ผู้กล้าหาญ- บำเพ็ญบารมี ๑๖ อสงไขยแสนมหากัป- วรรณะ กษัตริย์- พระพุทธบิดา พระพุทธมารดาพระเจ้าอานันทะ และนางสุนันทา- พระนคร ปุปผวดี - ใช้ชีวิตฆราวาส ๙,๗๑๕ ปี- ยานพาหนะที่ใช้ออกบวช ทรงประทับบนหลังช้าง- ระยะเวลาการบำเพ็ญเพียร ๗ วัน- ต้นไม้ตรัสรู้ พญาสัตบรรณ- อายุขัย  ๑๐๐,๐๐๐ ปี   มากกว่าองค์ปัจจุบัน ๙๙,๙๒๐ ปี- พระวรกาย ๑๘ ศอก

**อ้างอิง**
2. เมฆินทร์ ราชรินทร์ มนต์พิธีชาวพุทธ หน้า ๕๔

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
ขั้นตอนวิธีแบบละโมบ

ขั้นตอนวิธีแบบละโมบ (Greedy Algorithm) หมายถึงขั้นตอนวิธีใด ๆ ซึ่งเป็นไปตามฮิวริสติกการแก้ปัญหาของการสร้างทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละขั้น เพื่อหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละสถานการณ์
ยกตัวอย่างเช่น การนำขั้นตอนวิธีแบบละโมบไปใช้กับปัญหาการเดินทางของพนักงานขายตามขั้นตอนวิธีดังนี้: "ในแต่ละขั้น แวะเมืองที่ยังไม่เคยไปมาก่อนซึ่งใกล้กับเมืองที่อยู่ในปัจจุบัน"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Greedy algorithm visualization date=2009-08-30  A visualization of a greedy solution to the N-Queens puzzle by Yuval Baror.
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธี
ลัวโซเดอเฟอ

ภาพวาดนักเต้น The Firebird โดย Léon Bakst (1866-1924)
ลัวโซเดอเฟอ (L'Oiseau de feu, "วิหคไฟ"; Жар-птица, Žar-ptica; The Firebird) เป็นผลงานบัลเลต์ประกอบดนตรีชิ้นแรกของอิกอร์ สตราวินสกี ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1910 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ นำแสดงโดยทามารา คาร์ซาวินา (1885 – 1978) ออกแบบท่าเต้นโดยมิคาอิล ฟอกิน นักออกแบบท่าเต้นชาวรัสเซีย   บัลเลต์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากนิทานพื้นบ้านสลาฟเกี่ยวกับนกวิเศษ ที่นำโชคลาภและความโชคร้ายมาสู่ผู้ที่จับมันได้
บัลเลต์เรื่องนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่ปารีส  เดิมเดียกิเลฟ ได้ว่าจ้างให้อนาโตลี ลยาดอฟ (1855-1914) และนิโคไล ทเชเรปนิน (1873 - 1945)  เป็นผู้แต่งดนตรีสำหรับบัลเลต์เรื่องนี้ตั้งแต่เริ่มโครงการเมื่อ ค.ศ. 1908  แต่ทั้งคู่ได้ขอถอนตัว จึงได้เปลี่ยนให้สตาวินสกีเป็นผู้รับผิดชอบแทน ผลปรากฏว่าบัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง สร้างชื่อเสียงให้กับสตาวินสกีและคณะบัลเลต์ จนได้มีผลงานร่วมกันอีกหลายเรื่อง ทั้ง Petrushka (1911), Le sacre du printemps (1913), Le chant du rossignol และ Pulcinella (1920), Renard (1922), Les Noces (1923) และ Apollon musagète (1928) 
ดนตรีฉบับดั้งเดิมมีความยาวทั้งสิ้น 45 นาที บรรเลงด้วยวงออร์เคสตราขนาดใหญ่ ประกอบด้วยเครื่องลมไม้ชุดใหญ่ ฮาร์พสามชุด และแกรนด์เปียโน ต่อมาสตราวินสกีได้เรียบเรียงใหม่ให้สั้นลง และบรรเลงด้วยวงดนตรีขนาดเล็กสำหรับการแสดงคอนเสิร์ต เป็นสวีต 2 เวอร์ชัน คือ ฉบับปี 1911 และ ปี 1919  ต่อมาในปี 1945 ได้เรียบเรียงฉบับสำหรับแสดงบัลเลต์เต็มรูปแบบ  ทั้งสี่เวอร์ชันมีชื่อเรียกดังนี้- 1910 Ballet Score (หรือ "Ballet in 2 scenes for orchestra")- 1911 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 1")- 1919 Suite (หรือ "Concert suite for orchestra No. 2")- 1945 Suite (หรือ "Ballet suite for orchestra")

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The Firebird Suite
หมวดหมู่:บัลเลต์โดยอิกอร์ สตราวินสกี
หมวดหมู่:ผลงานของ อิกอร์ สตราวินสกี
พูลชิเนลลา

thumb
พูลชิเนลลา (Pulcinella; Polichinelle; Punchinello หรือ Punch) เป็นตัวละครตลกจากเรื่องชวนหัว Commedia dell'arte ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  มีลักษณะเด่นคือจมูกแหลมยาวเหมือนจะงอยปากนก 
ชื่อ พูลชิเนลลา มาจากลักษณะเด่นที่จมูกเหมือนจะงอยปาก ภาษาละตินเรียกว่า pullus gallinaceus ซึ่งแผลงเป็น "Pulliciniello" และ "Pulcinella" นอกจากนี้ยังมาจากศัพท์ภาษาอิตาลี pulcino แปลว่า ไก่  บางก็ว่าแผลงมาจากชื่อ Puccio d'Aniello เป็นชาวเมืองอะเซอรา (Acerra) ในแคว้นคัมปาเนีย ที่ปรากฏอยู่ในภาพเขียนของอันนิบาเล คารัคชี
ตัวตลกพูลชิเนลลามักสวมเครื่องแต่งกายสีขาว และสวมหน้ากากสีดำ ตัวละครลักษณะคล้ายกันนี้มีชื่อเรียกต่างๆ กันในภาษาอื่นๆ  เช่น Kasper ในเยอรมนี, Jan Klaassen ในเนเธอร์แลนด์, Mester Jakel ในเดนมาร์ก, Vasilache ในโรมาเนีย, Vitéz László ในฮังการี   ตัวละครนี้ปรากฏในบทละครชวนหัวเป็นจำนวนมาก และถูกแปลงเป็นหุ่นกระบอก ในอังกฤษมีชื่อว่า มิสเตอร์พันช์ ในเรื่อง Punch and Judy   และเป็นตัวเอกในบัลเลต์สองเรื่องของอิกอร์ สตราวินสกี คือเรื่อง พูลชิเนลลา และ เปทรูชกา 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ตัวละคร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโจร
อาเรีย

อาเรีย  (Aria) เป็นบทร้องเดี่ยว สำหรับให้ตัวละครเพียงตัวเดียวร้องในการแสดงอุปรากร โดยมีดนตรีจากวงออร์เคสตราเป็นส่วนประกอบ  เป็นบทร้องที่เต็มไปด้วยลีลาของดนตรีที่งดงาม เน้นการร้องและดนตรีเป็นหลัก ต่างจากรีซิเททีฟ (Recitative) ที่ใช้แทนการสนทนา
อาเรีย มีรากศัพท์มาจากภาษาอิตาลี แปลว่า "air" คำพหูพจน์ใช้คำว่า arie หรือ arias ปรากฏครั้งแรกในการแสดงอุปรากรในคริสต์ศตวรรษที่ 14

**เนื้อเรื่อง**

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Aria Database
หมวดหมู่:อุปรากร
หมวดหมู่:อาเรีย
ร็อคแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส

ร็อคแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส (ロックマン2・ザ・パワーファイターズ) หรือ เมก้าแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์ส (Mega Man 2: The Power Fighters) เป็นเกมต่อสู้ในร็อคแมนซีรีส์ลำดับที่สองในระบบเกมตู้ จัดให้บริการครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ช่วงค.ศ. 1996 โดยเป็นภาคต่อจากร็อคแมน เดอะพาวเวอร์แบทเทิลที่จัดให้บริการในช่วงก่อนหน้านี้หนึ่งปี ทั้งสองภาคได้จัดทำเป็นระบบเกมคอนโซลสำหรับเล่นตามบ้านในอเมริกาเหนือเมื่อค.ศ. 2004 ในชุดพิเศษซึ่งมีชื่อว่าเมก้าแมน แอนนิเวอร์ซารีคอลเล็คชัน สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์ และเกมคิวบ์ รวมทั้งที่ประเทศญี่ปุ่นของปีเดียวกันในรูปแบบเกมรวมสองภาคนี้โดยใช้ชื่อว่าร็อคแมน พาวเวอร์แบทเทิลไฟท์เตอร์ (ロックマン パワーバトルファイターズ) สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 ตลอดจนแปลงเกมทั้งสองลงสู่ระบบนีโอจีโอพอคเก็ตคัลเลอร์ ที่ใช้ชื่อว่าร็อคแมน แบทเทิล&ไฟท์เตอร์ (ロックマン バトル&ファイターズ) ต่างหากด้วย

**เนื้อเรื่องย่อ**
เช่นเดียวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน เดอะพาวเวอร์แบทเทิล ที่ตัวเอกต่างต้องปราบฝ่ายศัตรู อย่างไรก็ตามยังมีสิ่งที่พวกเขาต้องฟันฝ่าเพิ่มขึ้นจากทั้งอดีตและอนาคตที่จะมาถึง ทั้งยังมีความลับเกี่ยวกับตัวละคร รวมทั้งอาวุธปืนที่มีลักษณะคล้ายกันกับสิ่งที่ปรากฏในร็อคแมน 8 โดยส่วนใหญ่ รวมทั้ง ปริศนาในการสร้างซีโร่จากร็อคแมน X ที่มาจากฝีมือของ ดร.ไวลี่

**รูปแบบการเล่น**
รูปแบบการเล่นมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับร็อคแมน เดอะพาวเวอร์แบทเทิล ทั้งรูปแบบการควบคุม, ฉากต่อสู้ และการก๊อปปี้อาวุธของศัตรู อย่างไรก็ตาม ยังมีอีกหลายสิ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมา โดยตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้มีทั้งร็อคแมน, บลูส์, ฟอร์เต้ และดูโอ ซึ่งดูโอนี้เองที่เป็นตัวละครที่เพิ่มขึ้นใหม่ ทั้งนี้ ตัวละครทั้งสี่มีคุณลักษณะและความสามารถที่ต่างกันออกไป และสำหรับกรณีที่เล่นสองคนพร้อมกัน จะมีเพียงผู้เล่นรายเดียวเท่านั้นที่สามารถใช้อาวุธของโรบอทมาสเตอร์ได้

**ตัวละคร**
ร็อคแมน (ロックマン)
บลูส์ (ブルース)
ฟอร์เต้ (フォルテ)
ดูโอ (デューオ)
ดร.ไวลี่ (Dr.ワイリー)
ดร.ไรท์ (Dr.ライト)
รัช' (ラッシュ)
โรล (ロール)

**ตัวละครบอส**

**บอสที่มีพลังพิเศษ**
บอสของเดอะพาวเวอร์ไฟเตอร์สนั้นในแต่ละตัวจะมีความแตกต่างกันในการเลือกเหตุการณ์ต่างๆทั้ง การค้นหา ดร.ไวลี่, ปกป้องโรลจัง และการกู้ชิ้นส่วนที่ถูกขโมย โดยแต่ละเรื่องราวจะทำการต่อสู้กับโรบอทมาสเตอร์ที่แตกต่างกันออกไป และเมื่อผ่านได้ครึ่งทางตัวละครจะได้รับการเพิ่มพลังในรูปแบบที่ต่างกัน

**ตามล่าไวลี่**
บับเบิ้ลแมน (バブルマン)
ฮีทแมน (ヒートマン)
ชาโดว์แมน (シャドーマン)
ไจโรแมน (ジャイロマン)
เซนทอร์แมน (ケンタウロスマン)
แพลนท์แมน (プラントマン)

**ปกป้องโรล**
คัทแมน (カットマン)
อิเล็คแมน (エレキマン)
ไดฟ์แมน (ダイブマン)
สโตนแมน (ストーンマン)
สแลชแมน (スラッシュマン)
เชดแมน (シェードマン)

**กู้ชิ้นส่วนที่ถูกขโมย**
กัตซ์แมน (ガッツマン)
แอร์แมน (エアーマン)
ควิกแมน (クイックマン)
เจมินี่แมน (ジェミニマン)
ฟาโรห์แมน (ファラオマン)
นาปาล์มแมน (ナパームマン)

**บอสในปราสาท ดร.ไวลี่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Rockman: Power Battle Fighters official website date=2010-05-11  
หมวดหมู่:ร็อคแมน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม
สถานีย่อย:พระพุทธศาสนา/ชาวพุทธตัวอย่าง/เสนอ

รายชื่อด้านล่างนี้จะปรากฎในสถานีย่อย:พระพุทธศาสนาในหัวข้อชาวพุทธตัวอย่าง โดยทุกคนมีสิทธิ์เสนอบทความได้

**เรื่องที่ 1**
พระอุดมประชาทร (อลงกต ติกฺขปญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดพระบาทน้ำพุ ผู้ให้การอุปการะช่วยเหลือผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี-เอดส์ หลายราย ปัจจุบันทางวัดยังคงรับผู้ป่วยมาดูแลอยู่เนืองๆ อ่านต่อ...
อิตาเลียนลิเบีย

อิตาเลียนลิเบีย หรือ ลิเบียของอิตาลี (Italian Libya, Libia Italiana) เป็นอาณานิคมรวม (unified colony) ของดินแดนแอฟริกาเหนือของอิตาลี ก่อตั้งขึนในปี ค.ศ. 1934 ในพื้นที่ซึ่งเป็นประเทศลิเบียในปัจจุบัน 
ดินแดนส่วนนี้จัดตั้งขึ้นจากการรวมอาณานิคมไซเรไนกาและตริโปลิเตเนีย ซึ่งอิตาลีได้มาจากจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1912 หลังจากชนะสงครามอิตาลี-ตุรกีในปีนั้น  ต่อมาดินแดนทั้งสองส่วนและดินแดนเฟซซันได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของลิเบียของอิตาลีในปี ค.ศ. 1934  และได้ขยายพื้นที่มากขึ้นหลังจากสหราชอาณาจักรและอียิปต์ได้ทำความตกลงยินยอมยกดินแดนซูดานให้แก่อิตาลี  
อาณานิคมลิเบียของอิตาลีได้สิ้นสภาพลงในปี ค.ศ. 1943 หลังจากที่ถูกฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ายึดครอง ดินแดนไซเรไนกาและตริโปลิเตเนียได้ตกเป็นของสหราชอาณาจักร ส่วนเฟซซันกลายเป็นดินแดนของฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลิเบีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอิตาลี
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศลิเบีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:รัฐบริวารของฟาสซิสต์อิตาลี
หมวดหมู่:การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
แอนดรูว์ การ์ฟิลด์

แอนดรูว์ รัสเซล การ์ฟิลด์ (Andrew Russell Garfield) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1983 (พ.ศ. 2526) ที่โรงพยาบาล Cedars-Sinai Medical Center ในกรุงลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ-อเมริกัน มีผลงานทั้งทางด้านวิทยุ ละครเวที ภาพยนตร์และโทรทัศน์ เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์ปี 2007 เรื่อง Lions for Lambs และ Boy A เช่นเดียวกับภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง The Imaginarium of Doctor Parnassus และเขาจะแสดงในบทปีเตอร์ ปาร์กเกอร์/สไปเดอร์แมน ในปี 2012 ใน The Amazing Spider-Man ในปี2016 รับบทเดสมอนด์ ดอสร์ ในเรื่อง Hacksaw ridge ทำให้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก กาฟิลด์มี 2 สัญชาติคือ อเมริกันและอังกฤษ
เคยได้รับรางวัลโทนี 1 ครั้ง  รางวัลแบฟต้าทีวี 1 ครั้ง    รางวัลออสเตรเลียน อคาเดมี อวอร์ด 1ครั้ง และ ได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์2ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ4ครั้ง รางวัลแบฟต้า3ครั้ง รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 2ครั้ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
เมกะลาเนีย

เมกะลาเนีย (Megalania; Varanus priscus) เป็นกิ้งก่ามอนิเตอร์ยักษ์ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเมกะเฟานาที่อาศัยอยู่ในทวีปออสเตรเลียช่วงสมัยไพลสโตซีน ถือเป็นกิ้งก่าบกที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยมีความยาวประมาณ 3.5 ถึง 7 เมตร (11.5 – 23 ฟุต) และน้ำหนักระหว่าง abbr=off แต่ลักษณะซากที่หลงเหลือแบบไม่เป็นชิ้นเป็นอันที่ทราบทำให้การประมาณการมีความไม่แน่นอนสูง
คาดกันว่าเมกะลาเนียอาศัยอยู่ในนิเวศวิทยาที่คล้ายกับมังกรโคโมโด (Varanus komodoensis) ฟอสซิลหลงเหลือของกิ้งก่ามอนิเตอร์ยักศ์อายุน้อยที่สุดในออสเตรเลียมีอายุประมาณ 50,000 ปีก่อน ผู้ตั้งถิ่นฐานพื้นเมืองกลุ่มแรกของออสเตรเลียอาจเผชิญกับเมกะลาเนีย และเป็นปัจจัยต่อการสูญพันธุ์ของเมกะลาเนีย ในขณะที่เดิมที่เมกะลาเนียถือเป็นสมาชิกเดียวในวงศ์ "Megalania" ปัจจุบันถือเป็นสมาชิกของสกุล Varanus โดยมีความใกล้ชิดกับกิ้งก่ามอนิเตอร์ออสเตรเลียชนิดอื่น ๆ

**ทีมาของชื่อ== 
สำหรับคำว่าเมกะลาเนียนั้นตั้งโดย เซอร์ริชาร์ด โอเวน  นักบรรพชีวินวิทยาชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นผู้ที่ทำการศึกษา และได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ด้วย โดยมาจากคำในภาษากรีก (ἠλαίνω, ēlainō, ผู้เดินทาง) ทำให้มีความหมายรวมว่า "ผู้เดินทางที่ยิ่งใหญ่"

**การพบร่องรอยและในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
อย่างไรก็ตาม ได้มีรายงานว่าในป่าดิบชื้นของออสเตรเลียและนิวกินีพบสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่คล้ายเมกะลาเนียอยู่เป็นระยะ ๆ หลังจากเมกะลาเนียได้เป็นที่รู้จักกันเป็นครั้งแรก  แต่ทว่าก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันได้ถึงการมีอยู่จริง ๆ อีกทั้งก็ไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2009 สารคดีของดิสคัฟเวอรี่ แชนนอล ในชุด Lost Tapes (นำมาออกอากาศในประเทศไทยช่วงกลางปีเดียวกัน ) ซึ่งเป็นสารคดีเกี่ยวเรื่องราวของสัตว์ประหลาดที่โจมตีใส่มนุษย์ชนิดต่าง ๆ ก็มีเรื่องของเมกะลาเนียด้วย ในชื่อตอนว่า Devil Dragon

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
มังกรโคโมโด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Varanus priscus
หมวดหมู่:วงศ์เหี้ย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:สัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานยุคก่อนประวัติศาสตร์ของประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานไพลสโตซีน
เจสัน ชวาตซ์แมน

เจสัน แฟรนเซสโก ชวาตซ์แมน (Jason Francesco Schwartzman) เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและนักดนตรี เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Rushmore, Spun, I love Huckabees, Shopgirl, Marie Antoinette, The Darjeeling Limited และ Funny People เขายังเป็นสมาชิกของวงโคโคนัตเรเคิดส์ ก่อนหน้านี้เคยเป็นมือกลองวงร็อกที่ชื่อวง แฟนทอมแพลนเนต ชวาตซ์แมนยังเป็นนักแสดงในซีรีส์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง Bored to Death แสดงเป็นนักสืบที่ไม่ได้ใบอนุญาต นอกจากนี้เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องของ นิโคลัส เคจ และเป็นหนึ่งในตระกูลคอปโปลา อีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
นวร์ก (รัฐนิวเจอร์ซีย์)

นวร์ก หรือ นิวอาร์ก (Newark, k ərk, ท้องถิ่น) เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐนิวเจอร์ซีย์และเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลเอสเซกซ์  จากสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 นครนี้มีประชากร 311,549 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 277,140 คนในสำมะโน ค.ศ. 2010 และเพิ่มขึ้นจาก 273,546 คนในสำมะโน ค.ศ. 2000
นวร์กตั้งอยู่ 13 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกของเกาะแมนฮัตตัน ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณอ่าวนวร์ก นวร์กเป็นเมืองท่าที่ำคัญ ท่าเรือนวร์กเป็นท่าเรือเปลี่ยนถ่ายตู้สินค้าที่สำคัญสำหรับท่าเรือนิวยอร์กและท่าเรือนิวเจอร์ซี ทั้งยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินวร์กลิเบอร์ตี้ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานสำคัญในเขตเมืองนิวยอร์ก ทั้งยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของพรูเด็นเชียล ไฟแนนเชียล

**ภูมิอากาศ**

**ประชากร**
นวร์กมีประชากรใน ค.ศ. 2020 ที่ 311,549 คน ทำให้เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 66 ของสหรัฐ หลังเคยอยู่ในอันดับที่ 67 ใน ค.ศ. 2010 และอันดับที่ 63 ใน ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Greater Newark Convention & Visitor Bureau
น
เรเชล บิลสัน

เรเชล ซาราห์ บิลสัน (Rachel Sarah Bilson) เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน บิลสันเติบโตในครอบครัวนักธุรกิจแคลิฟอร์เนีย เธอมีผลงานเปิดตัวทางโทรทัศน์ในปี 2003 และเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น ซัมเมอร์ โรเบิตส์ ในดราม่าเวลาไพรม์ไทม์ เรื่อง The O.C. บิลสันแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2006 เรื่อง The Last Kiss และแสดงในภาพยนตร์แอ็กชัน/ไซไฟ ในปี 2008 เรื่อง Jumper

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ซัมเมอร์ไทม์กอน

ซัมเมอร์ไทม์กอน (SUMMER TIME GONE) เป็นซิงเกิลที่ 34 ของมาอิ คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เพลงดังกล่าวจะนำไปประกอบในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน นอกจากนี้ยังนำไปใช้ในโฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะ (KOSE ESPRIQUE PRECIOUS) อีกด้วย

**ข้อมูลเพลง**
ซัมเมอร์ไทม์กอน เป็นซิงเกิลลำดับที่ 34 ของไม คุรากิ ซึ่งมีการประกาศทางเว็บไซต์เมื่อกลางเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยเพลงหลักคือซัมเมอร์ไทม์กอนจะนำไปใช้ประกอบรายการโทรทัศน์สองรายการ โดยลำดับแรกจะใช้เป็นเพลงเปิดอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ลำดับที่ 29 โดยเริ่มเปลี่ยนเพลงในการออกอากาศรีมาสเตอร์ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอนหน้าร้อนอันตรายของโซโนโกะ (ตอนจบ) ในวันที่ 7 สิงหาคม และจะเริ่มใช้เต็มรูปแบบ กล่าวคือมีภาพเปิดเรื่องพร้อมกับเพลงใหม่ ตั้งแต่ตอนที่ 583 ซึ่งออกอากาศวันที่ 14 สิงหาคม นับเป็นผลงานชิ้นที่ 11 ของเธอกับอนิเมะเรื่องนี้ นอกจากนี้ซัมเมอร์ไทม์กอนยังได้นำไปใช้ในโฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะอีกด้วย นับเป็นผลงานลำดับที่ 3 ที่ใช้กับโฆษณาโคเซะซึ่งเธอนำแสดงประกอบโฆษณาทุกครั้ง นอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบในรายการ Music Focus ตลอดเดือนสิงหาคม ในสามรูปแบบ ได้แก่ รูปแบบซีดีและดีวีดี ในรหัสซีดี VNCM-6017 รูปแบบซีดีหนึ่งแผ่นคู่กับการ์ดโคนัน ในรหัสซีดี VNCM-6018 และรูปแบบแฟนคลับและ Musing ที่มีข้อความและลายเซ็นจากไม คุรากิ ในรหัสซีดี VNCF-6018 ซิงเกิลนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ของโอริคอนซาร์ตประจำวันและอันดับที่ 4 ประจำสัปดาห์ เปิดตัวด้วยยอดขาย 25,332 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 8 สัปดาห์ ยอดขายรวม 33,378 ชุด เป็นซิงเกิลลำดับที่ 201 ของปี 2010

**รายชื่อเพลง**
# ซัมเมอร์ไทม์กอน (SUMMER TIME GONE)(4:17)
#: คำร้องโดยไม คุรากิ ทำนองโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดยทาเคชิ ฮายามะ 
#: (คอรัสโดยชินอิจิโระ โอตะ จาก doa, ไอกะ โอโนะ และไม คุรากิ)
# เอนีแวร์ (Anywhere) (5:03)
#: คำร้องโดยไม คุรากิ (ภาษาอังกฤษโดยจอน คาริน) ทำนองและเรียบเรียงโดยเพอร์รี กีเยอร์และจอน คาริน
# ซัมเมอร์ไทม์กอน -Instrumental; ฉบับดนตรี-

**การนำไปใช้**
เพลงเปิดที่ 29 ของอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (#1)
*โฆษณาเครื่องสำอางเอสปริกพรีเชียสของโคเซะ (#1)
*เพลงประกอบรายการ Music Focus ตลอดเดือนสิงหาคม(#1)- อัลบั้ม ฟิวเจอร์ คิส (FUTURE KISS) (#1,#2)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เพลงของมาอิ คูรากิ
หมวดหมู่:เพลงประกอบอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
วารีกุญชร

วารีกุญชร ในพระราชพิธี
วารีกุญชร เป็นสัตว์ในป่าหิมพานต์ มีรูปร่างเป็นช้าง มีเท้าหน้า 2 เท้า และมีหางเป็นปลา (แต่ถ้าเป็นช้างที่มีเท้า 4 เท้า ด้านลำตัวและส่วนหางเป็นปลาทั้งหมด จะเรียกว่า กุญชรวารี)  อาศัยอยู่ในทะเลสีทันดร สามารถว่ายน้ำและดำน้ำได้ดี ประวัติของวารีกุญชรไม่มีที่มาอย่างแน่ชัด จิตรกรรมฝาผนังของวารีกุญชรมักเขียนบนฝาผนังของโบสถ์ตามวัดต่าง ๆ เช่น วัดช่องนนทรี ในกรุงเทพมหานคร หรือ วัดคงคาราม ในจังหวัดราชบุรี เป็นต้น

**การปรากฏเป็นข่าว**
เรื่องราวของช้างน้ำ หรือ วารีกุญชร ได้ตกเป็นข่าวครึกโครมตามหน้าหนังสือพิมพ์ของไทยครั้งแรก เมื่อกลางปี พ.ศ. 2539 หลังจากการตกเป็นข่าวของนารีผล (มักกะลีผล) ว่ามีผู้ได้ซากของช้างน้ำมาจากชาวกะเหรี่ยง ที่ป่าชายแดนไทย-พม่า โดยซากของช้างน้ำนี้ มีลักษณะคล้ายช้าง แต่ขนาดจะเล็กจิ๋วจนสามารถวางบนฝ่ามือได้ เมื่อนำไปเอกซเรย์แล้ว พบว่าภายในมีโครงกระดูกต่าง ๆ เหมือนเป็นช้างจริงไม่มีผิด ซึ่งในเรื่องนี้ก็ได้มีบุคคลหลายฝ่ายออกมายืนยันว่า ช้างน้ำเป็นสัตว์ที่มีอยู่จริง เช่น พระภิกษุชาวไทยรูปหนึ่ง ได้อ้างว่า 

โดยเป็นสัตว์ในตำนานของชาวกะเหรี่ยง ที่เชื่อกันว่า 
จนกระทั่งในต้นปี พ.ศ. 2552 ช้างน้ำก็กลับมาเป็นข่าวอีกครั้ง เมื่อผู้ใหญ่บ้านของอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ได้ออกมาเปิดเผยว่า มีทหารของฝ่ายกะเหรี่ยงพุทธ ได้นำซากช้างน้ำมาขาย โดยเชื่อว่าหากนำมาขายที่ฝั่งไทยแล้ว จะมีราคาสูงถึง 3-5 ล้านบาท ผู้ที่ซื้อส่วนใหญ่มักจะซื้อมาเก็บไว้เป็นสิริมงคล รวมทั้งได้มีพระภิกษุชาวกะเหรี่ยงรูปหนึ่งในฝั่งพม่า ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับอำเภอแม่สอด โดยกล่าวอ้างว่า 

และพระภิกษุรูปนี้ยังได้ยืนยันอีกว่า 
อย่างไรก็ตามในวันที่ 2 กันยายน ปีเดียวกันนี้ นายวราวุธ สุธีธร อดีตผู้อำนวยการสำนักวิจัยซากดึกดำบรรพ์และพิพิธภัณฑ์ธรณีวิทยา กรมทรัพยากรธรณี ได้เคยกล่าวถึงกรณีที่ชาวบ้านของ ตำบลวาเล่ย์ อำเภอพบพระ จังหวัดตาก ที่ได้พบสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายช้างขนาดเล็กว่า 

ต่อมา รองศาสตราจารย์ สมโภชน์ ศรีโกสามาตร อาจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (ในขณะนั้น) ได้เคยกล่าวว่า 

**ดูเพิ่ม**
สัตว์หิมพานต์
*นารีผล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:ข่าวลือ
หมวดหมู่:สัตว์ในวรรณคดีไทย
สถานีย่อย:ประเทศจีน/อวยพร

ภาพที่มี
# สถานีย่อย:ประเทศจีน/สุ่มรูป/1 100px
# สถานีย่อย:ประเทศจีน/สุ่มรูป/2 100px
# สถานีย่อย:ประเทศจีน/สุ่มรูป/3 100px
# สถานีย่อย:ประเทศจีน/สุ่มรูป/4 100px
# สถานีย่อย:ประเทศจีน/สุ่มรูป/5 100px
พระเมธังกรพุทธเจ้า

พระเมธังกรพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่ ๒ ในสารมณฑกัปของเมื่อ 4 อสงไขยกับแสนกัปที่แล้ว

**ข้อมูลส่วนพระองค์**
 ฉายา ผู้มียศใหญ่- บำเพ็ญบารมี 16 อสงไขยแสนกัป- วรรณะ กษัตริย์- พระราชบิดาและพระราชมารดา พระเจ้าสุเมธและพระนางยโสธรา- พระนคร เมขละ- ใช้ชีวิตฆราวาส ๘,๐๐๐ ปี- ยานพหานะที่ใช้ออกผนวช ไม่ระบุ - บำเพ็ญเพียร ครึ่งเดือน (ประมาณ ๑๕ วัน) - ต้นไม้ตรัสรู้ ต้นทองกวาว (กิงสุกะ)- อายุขัย ๙๐,๐๐๐ ปีมากกว่าพระโคตมพุทธเจ้า(พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน) ๘๙,๙๒๐ ปี - พระวรกาย ๑๘ ศอก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต