Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1920

== อ้างอิง**
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – Antwerp 1920 Medal Table
1920
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1920
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

ตารางสรุปเหรียญรางวัลในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เรียงลำดับตามจำนวนเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับ
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1928

ตารางสรุปเหรียญรางวัลในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 เรียงลำดับตามจำนวนเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับ

**อ้างอิง**
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1928
คอบร้า

คอบร้า สามารถหมายถึง- คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า การ์ตูน- คอบร้าโกลด์ การฝึกร่วม/ผสมทางการทหารระดับพหุภาคีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในประเทศไทย- เอเอช-1 คอบรา เฮลิคอปเตอร์โจมตี 2 ที่นั่ง- คอบร้า อินเตอร์เนชั่นแนล บริษัทผู้ผลิตและส่งออกอุปกรณ์กีฬาทางน้ำ- งูจงอาง ชื่อสามัญ King Cobra- งูเห่า ชื่อสามัญ Cobra- งูเห่าพ่นพิษสยาม ชื่อสามัญ Spitting cobra
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ปีศาจ

==การนำไปใช้**
คัดลอกแม่แบบในกล่องข้อความด้านล่างนี้ แล้วเปลี่ยนกลุ่มคำหลังเครื่องหมายเท่ากับ (=)
ถ้าข้อมูลใดไม่มี ให้เว้นว่างไว้ได้เลย แม่แบบจะไม่แสดงช่องนั้นอัตโนมัติ

**แม่แบบ**
ข้อมูลทั่วไป 
หมวดหมู่:กล่องข้อมูล
แฮมสเตอร์

แฮมสเตอร์ (hamster) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Cricetinae ในวงศ์ Cricetidae มีหลากหลายสกุล หลายชนิด

**ลักษณะทั่วไป**
ลักษณะโดยทั่วไปของแฮมสเตอร์ ขนาดตัวจะมีขนาดเล็ก อ้วนป้อม และมีหางสั้นกว่าลำตัว และมีขนาดเล็ก อย่างเห็นได้ชัด สีขนมีหลายสี เช่น  ดำ, เทา, ขาว, น้ำตาล, เหลืองเข้ม, เหลือง  ซึ่งจะขึ้นอยู่กับชนิดที่แตกต่างกันออกไป ส่วนสีขนด้านใต้ท้องจะเป็นสีขาว มีตาดวงกลมโตสีดำหรือแดง และจมูกที่ไวต่อการได้กลิ่นหอม

**การค้นพบและที่มา**
แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในทะเลทรายของภูมิภาคตะวันออกกลาง เอเชียกลาง จนถึงเอเชียตะวันออก ค้นพบครั้งแรกในศตวรรษที่ 19 กลางทะเลทรายซีเรียน และนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1930 ที่สหรัฐ
คำว่า "แฮมสเตอร์" (hamster) นั้นที่มาจากภาษาเยอรมัน แปลว่า "กระพุ้งแก้ม" เนื่องจากแฮมสเตอร์นั้นมีกระพุ้งแก้มที่ใช้สำหรับเก็บอาหารได้มาก เทียบเท่ากับมนุษย์หนึ่งคนที่เก็บอาหารที่มีน้ำหนักถึง 70 ปอนด์ ไว้ในกระพุ้งแก้ม

**สัตว์เลี้ยงและวัฒนธรรมร่วมสมัย**
ปัจจุบัน แฮมสเตอร์และแฮมสเตอร์แคระเป็นที่นิยมอย่างมากในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงไปทั่วโลก แฮมสเตอร์สามารถกินอาหารได้หลากหลาย โดยเฉพาะเมล็ดพืช เช่น เมล็ดดอกทานตะวัน เป็นต้น แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่ชอบออกกำลังกายมาก ในแต่ละวัน ผู้เลี้ยงอาจจะหาลูกบอลกลมหรือกงล้อให้วิ่ง ซึ่งในแต่ละคืน แฮมสเตอร์สามารถวิ่งได้ไกลถึง 30 ไมล์ แฮมสเตอร์เป็นสัตว์ที่แพร่พันธุ์ได้เร็วมาก ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้เพียง 2 เดือนครึ่ง-3 เดือนเท่านั้น แต่ไม่สามารถที่จะผสมพันธุ์ขณะที่ลูกยังไม่อย่านมจะทำให้แม่แฮมสเตอร์นั้นเหนื่อยและไม่ส่งผลดีต่อร่างกายควรจะเว้นไว้สัก 2-3 เดือนเพื่อให้แม่แฮมสเตอร์ได้พักผ่อน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย แฮมสเตอร์ถูกสร้างเป็นอนิเมะสัญชาติญี่ปุ่นเรื่อง Hamtaro (แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย) ซึ่งเคยถูกนำมาออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 7 ในเวลา 06.00 น. ของวันเสาร์

**การจำแนก**
แฮมสเตอร์ในฐานะสัตว์เลี้ยง
แฮมสเตอร์แคระวิ่งในจานล้อ- วงศ์ย่อย Cricetinae
** สกุล Allocricetulus
*** A. curtatus - แฮมสเตอร์มองโกเลีย
*** A. eversmanni - แฮมสเตอร์คาซัค
** สกุล Cansumys
***  C. canus - แฮมสเตอร์กานซู
** สกุล Cricetulus
***  C. alticola - แฮมเตอร์เลเด็ก
***  C. barabensis, รวมถึง "C. pseudogriseus" และ "C. obscurus" - แฮมสเตอร์แคระลายแถบจีน, แฮมสเตอร์จีน
***  C. griseus - แฮมสเตอร์จีน
***  C. kamensis - แฮมสเตอร์ธิเบต
*** C. longicaudatus - แฮมสเตอร์หางยาว
*** C. migratorius - แฮมสเตอร์อาร์เมเนียน, แฮมสเตอร์แคระสีเทา, แฮมสเตอร์สีเทา
*** C. sokolovi - แฮมสเตอร์โซโคลอฟ
** สกุล Cricetus
***  C. cricetus - แฮมสเตอร์ยุโรป, แฮมสเตอร์ธรรมดา
** สกุล Mesocricetus - แฮมสเตอร์สีทอง
***  M. auratus - แฮมสเตอร์ซีเรียน, แฮมสเตอร์สีทอง, แฮมสเตอร์เท็ดดี้แบร์
*** M. brandti - แฮมสเตอร์ตุรกี, แฮมสเตอร์อาร์เซอร์ไบจัน
*** M. newtoni - แฮมสเตอร์โรมาเนียน
*** M. raddei - แฮมสเตอร์ซิสคูคาเซียน
** สกุล Phodopus - แฮมสเตอร์แคระ
***  P. campbelli - แฮมสเตอร์แคระรัสเซียนแคมป์เบลล์
*** P. roborovskii - แฮมสเตอร์มองโกเลีย (บางครั้งใช้ชื่อว่า Allocricetulus curtatus)
*** P. sungorus - แฮมสเตอร์แคระขาว
** สกุลTscherskia
***  T. triton - แฮมสเตอร์หางยาวใหญ่, แฮมสเตอร์เกาหลี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 บล็อกแฮมเตอร์ Hamster- เว็บไซต์แฮมสเตอร์ออนไลน์ date=2007-10-12 - เว็บไซต์แฮมสเตอร์และหนูตะเภา (ประเทศไทย) date=2012-06-24 
หมวดหมู่:วงศ์หนูทุ่ง
หมวดหมู่:สัตว์ฟันแทะที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาเยอรมัน
หมวดหมู่:แฮมสเตอร์
อำเภอนาดี

นาดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังน้ำเขียวและอำเภอครบุรี (จังหวัดนครราชสีมา)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกบินทร์บุรี- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอประจันตคาม

**ประวัติ**
อำเภอนาดีเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี แต่เนื่องจากอำเภอกบินทร์บุรีมีพื้นกว้างใหญ่และในบางพื้นที่มีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศให้แยกตำบลนาดี สัมพันตา ทุ่งโพธิ์ และสะพานหิน ออกจากอำเภอกบินทร์บุรีรวมกันจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาดี เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2517  และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอนาดีเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
ปัจจุบันอำเภอนาดีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาดี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาดีและตำบลสำพันตา- องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดี (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี)- องค์การบริหารส่วนตำบลสำพันตา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำพันตา (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี)- องค์การบริหารส่วนตำบลสะพานหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะพานหินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งโพธิ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งดินสอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งดินสอทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบุพราหมณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุพราหมณ์ทั้งตำบล

**อ้างอิง**

นาดี
ซักคิวบัส

หัวเสารูปนางซักคิวบัส
ซักคิวบัส () เป็นชื่อปีศาจสตรีที่ปรากฏตัวในความฝันด้วยรูปมนุษย์สตรีเพื่อล่อลวงบุรุษให้สังวาสกับนาง ปิศาจที่เป็นชายและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันเรียก "อินคิวบัส" (incubus)
ความเชื่อทางศาสนามีว่า ถ้าร่วมประเวณีกับนางซักคิวบัสบ่อยครั้ง อาจส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ และอาจถึงตายได้ ในนวนิยายสมัยปัจจุบัน นางซักคิวบัสอาจปรากฏมาในความฝันหรือไม่ก็ได้ และมักมีรูปโฉมโนมพรรณงดงามและยั่วยวน ต่างจากในสมัยโบราณที่แสดงรูปของนางซักคิวบัสไว้น่าเกลียดน่ากลัวอย่างปิศาจโดยแท้
ในโมร็อกโกและประเทศอื่นในแอฟริกาเหนือ มีปิศาจที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า "อิสชากาดิชา" (Aisha Kandisha; อาหรับ: عيشة قنديشة‎, ʿĀʾisha Qandīsha) เป็นปิศาจผู้หญิงที่มีท่อนบนงดงามยั่วยวน แต่มีช่วงล่างที่เป็นแพะ และปีกด้านหลังเหมือนค้างคาว เชื่อว่าอาศัยอยู่ในที่รกร้างหรือกลางทะเลทราย เช่น เทือกเขาแอตลาส อิสชากาดิชา จะทำให้ผู้ชายหลงใหลเคลิบเคลิ้ม และท้ายสุดจะเป็นบ้าเสียสติ หรืออาจถึงตายได้ ทั้งนี้มีพยานเป็นชาวพื้นเมืองกลางทะเลทรายบอกว่า เคยเห็นอิสชากาดิชาในเวลากลางคืน เชื่อว่า หากได้ยินเสียงโซ่ลากพื้นหรือเสียงเหมือนอูฐเดินในเวลากลางคืน นั่นคือ อิสชากาดิชา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  succubus history date=2010-04-28  (13/10/2007) -  The incubus and succubus (13/10/2007) -  meta-religion.com (13/10/2007) 
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ตำนาน
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ปิศาจ
อำเภอศรีมโหสถ

ศรีมโหสถ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี แต่เดิมใช้ชื่อว่า อำเภอโคกปีบ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอศรีมหาโพธิ ต่อมาได้มีการยกฐานะเมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอศรีมโหสถ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน โดยตั้งตามเมืองโบราณตั้งแต่สมัยทวารวดี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอศรีมโหสถตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองปราจีนบุรีและอำเภอศรีมหาโพธิ - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีมหาโพธิ- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพนมสารคาม (จังหวัดฉะเชิงเทรา)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านสร้าง 

**การแบ่งเขตการปกครอง**
 วันที่ 17 มกราคม 2510 จัดตั้งสุขาภิบาลโคกปีบ ในท้องที่บางส่วนของตำบลโคกปีบ- วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2513 แยกพื้นที่ตำบลโคกปีบ ตำบลคู้ลำพัน และตำบลไผ่ชะเลือด จากอำเภอศรีมหาโพธิ และจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกปีบ- วันที่ 5 กรกฎาคม 2517 ตั้งตำบลโคกไทย แยกจากตำบลโคกปีบ- วันที่ 12 เมษายน 2520 ยกฐานะกิ่งอำเภอโคกปีบ อำเภอศรีมหาโพธิ เป็น อำเภอโคกปีบ- วันที่ 2 มิถุนายน 2536 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอโคกปีบ จังหวัดปราจีนบุรี เป็น อำเภอศรีมโหสถ- วันที่ 30 มกราคม 2539 ยกฐานะสภาตำบลโคกไทย เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโคกไทย- วันที่ 25 ธันวาคม 2539 ยกฐานะสภาตำบลโคกปีบ (นอกเขตสุขาภิบาลโคกปีบ) และสภาตำบลไผ่ชะเลือด เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโคกปีบ และ องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด- วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลโคกปีบ เป็น เทศบาลตำบลโคกปีบ ด้วยผลของกฎหมาย- วันที่ 21 มิถุนายน 2550 ยุบสภาตำบลคู้ลำพัน ไปรวมกับ องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอศรีมโหสถแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 24 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอศรีมโหสถประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลโคกปีบ  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกปีบ- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกปีบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกปีบ (นอกเขตเทศบาลตำบลโคกปีบ)- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกไทย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกไทยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคู้ลำพันและตำบลไผ่ชะเลือดทั้งตำบล

**ดูเพิ่ม**
 แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ

ศรีมหโสถ
ภาษายักโนบี

บริเวณที่มีผู้พูดภาษายักโนบี
ภาษายักโนบี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก ใช้พูดโดยชาวยักโนบีในหุบเขาทางเหนือของแม่น้ำยักนอบในเขตซาราฟซาน ประเทศทาจิกิสถาน จัดว่าเป็นลูกหลานของภาษาซอกเดีย. มีผู้พูดราว 3,000 - 6,000 คน ส่วนใหญ่พูดภาษาทาจิกได้ด้วย และบางครั้งในวรรณคดีวิชาการเรียกเป็น ภาษาซอกเดียใหม่
ภาษายักโนบีมีสองสำเนียงคือสำเนียงตะวันตกและตะวันออก โดยมากต่างกันทางด้านสัทวิทยา เช่นเสียงเดิม*θ เป็น t ในสำเนียงตะวันตกและเป็น s ในสำเนียงตะวันออก เช่น met - mes (วัน; มาจากภาษาซอกเดีย mēθ ) และ ay ในสำเนียงตะวันตกเป็น e ในสำเนียงตะวันออกเช่น  wayš - weš (หญ้า;จากภาษาซอกเดีย wayš หรือ wēš )

**รากศัพท์**
ความรู้ในปัจจุบันเกี่ยวกับรากศัพท์ในภาษายักโนบีมาจากพจนานุกรมภาษายักโนบี-รัสเซียและไวยากรณ์ภาษายักโนบี งานชิ้นล่าสุดคือพจนานุกรมภาษายักโนบี-ทาจิก ในภาษายักโนบีปัจจุบัน รากศัพท์มาจากภาษาทาจิกถึง 60% ที่เหลือมาจากกลุ่มภาษาเตอร์กิก (5% มาจากภาษาอุซเบก) และภาษารัสเซีย 2% หนึ่งในสามของรากศัพท์มาจากกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันออก และสามารถเปรียบเทียบได้ง่ายกับศัพท์จากภาษาซอกเดีย ภาษาออสเซเตีย กลุ่มภาษาปามีร์หรือภาษาปาทาน

**การเขียน**
ภาษายักโนบีไม่มีการเขียนจนถึง พ.ศ. 2533  แต่ Andreyev รายงานว่า มีมุลลาฮ์ยักโนบีบางส่วนใช้อักษรอาหรับในช่วงก่อน พ.ศ. 2471 โดยหลักจะใช้เมื่อพวกเขาจำเป็นต้องซ่อนข้อมูลสำคัญจากชาวทาจิก ในปัจจุบันเขียนด้วยอักษรละตินดัดแปลง ดังนี้
a (á), ā (ā́), b, č, d, e (é), f, g, ɣ, h, ḥ, i (í), ī (ī́), ǰ, k, q, l, m (m̃), n (ñ), o (ó), p, r, s, š, t, u (ú), ū (ū́), ʏ (ʏ́), v, w (u̯), x, x̊, y, z, ž, ع
TITUS ถอดอักษรได้ดังนี้: a (á), b, č, d, e (é), ĕ (ĕ́), ẹ (ẹ́), ẹ̆ (ẹ̆́), ə (ə́), f, g, ɣ, h, x̣, i (í), ĭ (ĭ́), ī (ī́), ǰ, k, q, l, m (m̃), n (ñ), o (ó), ọ (ọ́), p, r, s, š, t, u (ú), ŭ (ŭ́), ı̥ (í̥), v, u̯, x, x̊, y, z, ž, ع
นอกจากนั้น Sayfiddīn Mīrzozoda จากสถาบันวิทยาศาสตร์ทาจิกได้ดัดแปลงอักษรซีริลลิกสำหรับภาษาทาจิกมาเขียนภาษายักโนบีแต่ไม่เหมาะสมเพราะไม่แยกสระเสียงสั้นและสระเสียงยาว และไม่บอกการเน้นเสียง
А а (a), Б б (b), В в (v),  Ԝ ԝ (w), Г г (g), Ғ ғ (ɣ), Д д (d), Е е (e/ye), Ё ё (yo), Ж ж (ž), З з (z), И и (i, ī), Ӣ ӣ (ī), й (y), К к (k), Қ қ (q)
Л л (l), М м (m), Н н (n), О о (o), П п (p), Р р (r), С с (s), Т т (t), У у (u, ū, ʏ), Ӯ ӯ (ū, ʏ), Ф ф (f), Х х (x), Хԝ хԝ (x̊), Ҳ ҳ (h, ḥ), Ч ч (č), Ҷ ҷ (ǰ), Ш ш (š),  Ъ ъ (ع), Э э (e), Ю ю (yu, yū, yʏ), Я я (ya)

**อักษรซีริลลิก**
ชุดตัวอักษรยักโนบีเหมือนกับอักษรทาจิก โดยเพิ่มเพียงตัว Ԝ

**สัทวิทยา**
ภาษายักโนบีมีเสียงสระ 8 เสียง เป็นสระเสียงสั้น 3 เสียง สระเสียงยาว 5 เสียง และมีเสียงพยัญชนะ 27 เสียง

**ข้อความ**
กลุ่มเด็กที่พูดภาษายักโนบีจากทาจิกิสถาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.eki.ee/books/redbook/yaghnabis.shtml- https://web.archive.org/web/20060622003001/http://iles.umn.edu/faculty/bashiri/Tajling%20folder/yaghnob.html-  Yaghnobi blog & online Yaghnobi-Tajik-English lexicon
ยักโนบี
ภาษายัซกุลยาม

ภาษายัซกุลยาม (yuzdami zevég, ภาษาทาจิก yazgulomi) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาปาร์มีร์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่  4,000 คนเมื่อ พ.ศ. 2537 ในบริเวณแม่น้ำยัซกุลยาม โคร์โน-บาดักซาน ประเทศทาจิกิสถาน ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาน้จะพูดภาษาทาจิกได้ด้วย ผู้พูดภาษานี้ต่างจากผู้พูดภาษากลุ่มปาร์มีร์อื่นๆคือไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม

**อ้างอิง**
 Payne, John, "Pamir languages" in Compendium Linguarum Iranicarum ed. Schmitt (1989), 417–444
ยัซกุลยาม
ภาษาเลซกี

ภาษาเลซกี (Lezgi language) เป็นภาษาของชาวเลซกินส์ซึ่งอยู่ทางใต้ของดาเกสถานในรัสเซียและทางเหนือของอาเซอร์ไบจาน

**การจัดจำแนก**
ภาษาเลซกีจัดอยุ่ในภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ สาขาเลซเกีย เมื่อ พ.ศ. 2539 มีผู้พูด 257,000 ในรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในดาเกสถานใต้ และอีก 171,400 คนในอาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดใน จอร์เจีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ตุรกี เติร์กเมนิสถาน ยูเครน และอุซเบกิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 451,000 คน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการ

**ไวยากรณ์**
ภาษาเลซกีต่างจากภาษาในกลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนืออื่น ๆ คือไม่มีระดับของนาม ในภาษาเขียนมี 18 การก แต่ใช้ในภาษาพูดเพียง 12 การก

**อ้างอิง**
 Haspelmath, Martin. 1993. A grammar of Lezgian. (Mouton grammar library; 9). Berlin & New York: Mouton de Gruyter. – ISBN 3-11-013735-6 - Talibov, Bukar B. and Magomed M. Gadžiev. 1966. Lezginsko-russkij slovar’. Moskva: Izd. Sovetskaja Ėnciklopedija
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอาเซอร์ไบจาน
The Melancholy of Haruhi Suzumiya

The Melancholy of Haruhi Suzumiya, 涼宮ハルヒの憂鬱 หรือ Suzumiya Haruhi no Yūutsu อาจหมายถึง- เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ, ชื่ออนิเมะชุดหนึ่ง สร้างจากเล่มหนึ่ง, เล่มสอง, เล่มสาม และเล่มห้าของไลท์โนเวลชุด สึซึมิยะ ฮารุฮิ เขียนโดย นะงะรุ ทะนิงะวะ (Nagaru Tanigawa)
** วันเบา ๆ ของสึซึมิยะ ฮารุฮิ, ชื่อตอนที่หนึ่งถึงตอนที่หกของอนิเมะข้างต้น ซึ่งประกอบด้วยตอนทั้งหมดยี่สิบแปดตอน- สึซึมิยะ ฮารุฮิ, ชื่อมังงะชุดหนึ่ง เนื้อหาอย่างเดียวกับอนิเมะ เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ ข้างต้น
** ชื่อตอนในเล่มหนึ่งถึงเล่มสองของมังงะข้างต้น- ความหดหู่ของสึซึมิยะ ฮารุฮิ, ชื่อนิยายเล่มแรกในไลท์โนเวลชุดข้างต้น
หมวดหมู่:สึซึมิยะ ฮารุฮิ
วัดพระนอนขอนม่วง

พระนอนขอนม่วง
วัดพระนอนขอนม่วง เป็นวัดตั้งอยู่ในเขตตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ สร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏ มีเพียงตำนานกล่าวถึงการซ่อมแซมในพุทธศตวรรษที่ 24 เมื่อเปรียบเทียบกับโบราณสถานประเภทเดียวกัน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้น เมื่อกลางพุทธศตวรรษที่ 21  
วัดพระนอนขอนม่วงขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2497 
พระนอนขอนม่วง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:โนเกีย

หมวดหมู่:ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือ
หมวดหมู่:บริษัทของนอร์เวย์
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อบริษัท
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/ภาพยอดเยี่ยม ธันวาคม 2550

350px
ภาพของทรงยี่สิบหน้า ซึ่งเป็นหนึ่งในทรงตันเพลโตทั้ง 5 ชนิด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน (1 มีนาคม พ.ศ. 2403 — 6 มิถุนายน พ.ศ. 2419) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี (สกุลเดิม: บุนนาค) ธิดาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) กับหม่อมคล้าย มีพระเชษฐาคือพระองค์เจ้าแดง พระเชษฐภคินีคือพระองค์เจ้าเขียว (หญิงเล็ก)และพระกนิษฐา 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฏกุลินี
เดิมพระนามของพระองค์สะกดว่า บุษบงก์เบิกบาน มาจากคำบาลีว่า ปุสปงฺค (ปุสป+องฺค) แต่สะกดว่า บุษบงเบิกบาน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2419 พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2420 ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
2419
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:สกุลบุนนาค
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา (17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาดวงคำ ซึ่งเป็นหลานปู่ของเจ้าอนุวงศ์ ผู้ครองนครเวียงจันทน์ และเป็นหลานตาของเจ้าอุปราชด้วย เมื่อเจ้าอนุวงศ์ก่อการวุ่นวายขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เจ้าอุปราชไม่ได้ร่วมด้วย จึงได้พาครอบครัวเข้ามาอยู่ในพระนคร เจ้าจอมมารดาดวงคำจึงเกิดที่พระนคร พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468 สิริพระชันษา 63 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา- 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
รายนามเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา ได้รับพระราชทาน มีดังนี้

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายลาว
สะพานเหล็ก

สะพานดำรงสถิต หรือ สะพานเหล็กบน คือ สะพานเหล็กข้ามคลองรอบกรุง บริเวณคลองโอ่งอ่าง บนถนนเจริญกรุง ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร, แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร มีชื่อเรียกอย่างทางการว่า "สะพานดำรงสถิต" 

ในปีพุทธศักราช 2438 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ขยายถนนเจริญกรุงและรื้อสร้างสะพานเหล็กใหม่เป็นสะพานโครงเหล็กเปิดได้ การก่อสร้างสะพานเหล็กบนทำให้ต้องมีการย้ายประตูและกำแพงวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ริมถนนเจริญกรุงบางส่วน จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "สะพานดำรงสถิต" เพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สำหรับสะพานเหล็กล่าง พระราชทานนามว่า "สะพานพิทยเสถียร" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดาซึ่งมีวังที่ประทับตั้งอยู่ใกล้กับสะพาน โดยทั้ง 2 สะพานนี้ เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ในฐานะแม่กองจัดสร้าง สิ้นเงินไปทั้งสิ้น 23,200 บาท และในปีพุทธศักราช 2518 ทั้ง 2 สะพานได้ถูกขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากรให้เป็นโบราณสถานของชาติ
บริเวณเชิงสะพานเหล็ก และรวมไปถึงบริเวณใกล้เคียงคือ คลองถม เคยเป็นแหล่งค้าขายสินค้าที่คับคั่งมาก โดยเฉพาะในวันหยุดสุดสัปดาห์ มีสินค้าหลากหลายประเภท เช่น วิดีโอเกม, โมเดลตุ๊กตา, เครื่องใช้ไฟฟ้า, ซีดี และสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์รวมถึงสื่อลามกอนาจารอีกจำนวนมาก จนกลายเป็นแหล่งการค้าที่เป็นที่รู้จักกันดี แต่ทว่าในช่วงปี พ.ศ. 2558 กรุงเทพมหานครมีนโยบายที่จะปรับปรุงภูมิทัศน์ของสองข้างทางคลองโอ่งอ่าง จึงมีการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและร้านค้าทั้งหมด จึงเผยให้เป็นสภาพของตัวสะพานชัดเจน และรวมไปถึงสะพานอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน ได้แก่ สะพานภาณุพันธุ์, สะพานหัน และสะพานบพิตรพิมุข รวมถึงสะพานโอสถานนท์ ที่อยู่สุดปลายคลองบริเวณเชิงสะพานพระปกเกล้าฝั่งข้ามไปยังฝั่งธนบุรี ส่วนร้านค้าบางร้านก็ได้ย้ายทำเลขายไปอยู่ห้างเมก้า พลาซ่า ที่อยู่ใกล้ ๆ
ปัจจุบัน เชิงสะพานยังมีซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
สะพานพิทยเสถียร

**อ้างอิง**
  สถานที่ต่างๆ ที่เสนาบดีในสกุลบุนนาคเป็นแม่กองสร้าง date=2020-01-19  ชมรมสายสกุลบุนนาค-  สะพานดำรงสถิตย์ (สะพานเหล็กบน) สะพานทิพยเสถียร (สะพานเหล็กล่าง) date=2007-12-23 -  กทม.เริ่มรื้อสะพานเหล็กแล้ว-  เคยเห็นสะพานหันมั้ย-  รู้ยังอยู่ไหนบ้าง! ๑๗ สะพานสวยงามสร้างสมัย ร.๔ ร.๕ ร.๖ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สะพานดำรงสถิต (The Damrong stitya Bridge) date=2013-06-03 
*100.503889 
หเล็ก
เหล็ก
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย 
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
สะพานพิทยเสถียร

สะพานพิทยเสถียร หรือสะพานเหล็กล่าง   เป็นหนึ่งในสะพานที่สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษม  ในพื้นที่แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยมีประวัติและที่มาควบคู่ไปกับสะพานดำรงสถิต หรือที่นิยมเรียกว่าสะพานเหล็ก ที่ข้ามคลองโอ่งอ่าง ในเขตพระนคร สะพานพิทยเสถียรตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงช่วงที่มาจากเขตบางรัก ในช่วงที่ตัดกับถนนมหาพฤฒาราม ที่มุ่งหน้ามาจากถนนพระราม 4 ใกล้กับแยกไมตรีจิตต์
ในสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อโปรดให้ประกาศบอกบุญผู้ที่มีจิตศรัทธา ให้ช่วยกันสร้างสะพานข้ามคูคลองในพระนครนั้น สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงค์ (ช่วง บุนนาค) ได้สร้างเป็นสะพานโครงเหล็กคู่กับสะพานดำรงสถิต เรียกว่า "สะพานเหล็กล่าง" (ในขณะที่สะพานดำรงสถิต เรียกว่า "สะพานเหล็กบน") พื้นสะพานข้างล่างมีล้อ และรางเหล็กสำหรับเปิดสะพานให้แยกจากกันได้ ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 โปรดให้กรมโยธาธิการสร้างใหม่ในพุทธศักราช 2442 เป็นสะพานโครงเหล็กเปิดได้เช่นเดียวกันกับสะพานดำรงสถิต พระราชทานนามว่า "สะพานพิทยเสถียร" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ซึ่งมีวังที่ประทับอยู่ในบริเวณใกล้เคียง สร้างเสร็จในพุทธศักราช 2443 ในรัชกาลที่ 6 โปรดให้ปรับปรุงสะพานนี้ใหม่ ซึ่งคือสะพานที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน
จดหมายเหตุการอนุรักษ์กรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2525 ระบุว่า "คลองผดุงกรุงเกษมได้กลายเป็นเส้นทางคมนาคมขนส่งสินค้าที่สำคัญของกรุงรัตนโกสินทร์ บริเวณริมคลองเป็นตลาดสินค้าประเภทต่าง ๆ และโรงสี มีเรือบรรทุกสินค้าเข้ามาจอดอยู่ตามริมคลองเป็นระยะ ถัดไปจนถึงสะพานพิทยเสถียรมีสินค้าประเภทโอ่ง กระถาง ที่ผลิตในประเทศและมาจากประเทศจีน และมีโรงสี โรงน้ำแข็ง โกดังสินค้าต่าง ๆ ตั้งรายสองฟากคลองไปจนจรดแม่น้ำเจ้าพระยา"
สภาพสะพานเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีสถาปัตยกรรมแบบเวนีเชียน มีคานล่างเป็นรูปโค้ง สะพานนี้มีลวดลายตกแต่งประณีตงดงามมาก โดยเฉพาะเสาลูกกรง เสาโคมไฟฟ้าทั้ง 8 ต้น ตลอดจนลายหัวสิงห์ที่ปลายรอดสะพาน ทั้งสะพานพิทยเสถียรและสะพานดำรงสถิต ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยกรมศิลปากรตั้งแต่พุทธศักราช 2518

**ดูเพิ่ม**
สะพานดำรงสถิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.515183
พิทยเสถียร
พิทยเสถียร
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ตุลาคม 20

* เจ เค โรว์ลิ่งเผย แท้จริงแล้วดัมเบิลดอร์เป็นเกย์ อีกฝ่าย คือ  จอมเวทย์ที่ดัมเบิลดอร์เอาชนะได้ Gellert Grindelwald   (BBC News)
}
กล้องโทรทรรศน์วิทยุ

ไฟล์:USA.NM.VeryLargeArray.02.jpg|thumb|right|250px|กล้องโทรทรรศน์วิทยุ VLA ที่ รัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา
กล้องโทรทรรศน์วิทยุ (radio telescope) เป็นอุปกรณ์ทางดาราศาสตร์ ใช้บันทึกและวัดสัญญาณคลื่นวิทยุจากวัตถุท้องฟ้าต่าง ๆ กล้องโทรทรรศน์วิทยุต่างจากกล้องโทรทรรศน์เชิงแสงตรงที่ปฏิบัติงานในความถี่ของคลื่นวิทยุที่ความยาวคลื่นตั้งแต่ 10 มิลลิเมตร ไปจนถึง 10-20 เมตร โดยทั่วไปจานเสาอากาศของกล้องโทรทรรศน์วิทยุจะมีรูปร่างเป็นพาราโบลา อาจอยู่เดี่ยว ๆ หรือประกอบกันเป็นแถวลำดับ ทำหน้าที่เปรียบเทียบได้กับกระจกของกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง กล้องโทรทรรศน์วิทยุนำไปสู่การค้นพบวัตถุใหม่และปรากฏการณ์ เช่น เควซาร์ พัลซาร์ และไมโครเวฟพื้นหลัง

**ประวัติ**
กล้องโทรทรรศน์วิทยุกล้องแรกสร้างโดย คาร์ล แจนสกี นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน เมื่อปี พ.ศ. 2474 ซึ่งเขาพบว่า "สัญญาณรบกวน" ที่บันทึกได้เป็นสัญญาณจากทางช้างเผือก ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการทดลองสร้างกล้องโทรทรรศน์วิทยุหลายแห่ง ส่วนมากในประเทศออสเตรเลียและอังกฤษ และได้รับความสนใจทั้งในสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต ฝรั่งเศส และญี่ปุ่น

**ประเภท**
กล้องโทรทรรศน์วิทยุอูตี้ ซึ่งเป็นอาร์เรย์ไดโพลความถี่ 326.5 MHz ในเมืองอูตี้ ประเทศอินเดีย (Ooty radio telescope, a 326.5 MHz dipole array in Ooty, India)
ช่วงความถี่ในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าที่ประกอบเป็นสเปกตรัมวิทยุ (radio spectrum) นั้นกว้างมาก ดังนั้น ประเภทของเสาอากาศที่ใช้เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุจึงมีการออกแบบ ขนาด และการกำหนดค่าที่แตกต่างกันมาก ที่ความยาวคลื่น 30 เมตรถึง 3 เมตร (ความถี่ 10–100 เมกะเฮิรตซ์) โดยทั่วไปแล้วจะเป็นเสาอากาศแบบมีทิศทางคล้ายกับ "เสาอากาศทีวี" หรือเป็นเสาอากาศแบบที่มีแผ่นสะท้อนคลื่นอยู่กับที่ขนาดใหญ่ที่มีจุดโฟกัสที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ เนื่องจากความยาวคลื่นที่สังเกตได้จากเสาอากาศประเภทนี้มีความยาวมาก จึงสามารถสร้างพื้นผิว "ตัวสะท้อนคลื่น" ได้จากตะแกรงลวดหยาบๆ เช่น ลวดตาข่ายกรงไก่ (Chicken wire) 

**ดูเพิ่ม**
 Atacama Large Millimeter Array

**อ้างอิง**
 Patrick Moore, Philip's Astronomy Encyclopedia, 2002, p. 333. ISBN 0-540-07863-8.
หมวดหมู่:ชนิดของกล้องโทรทรรศน์
หมวดหมู่:กล้องโทรทรรศน์วิทยุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช (15 ตุลาคม พ.ศ. 2436 – 20 กันยายน พ.ศ. 2452) เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 95 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเลื่อน

**พระประวัติ**

**ประสูติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 11 ขึ้น 4 ค่ำ ปีมะเส็ง เบญจศก จ.ศ. 1255  ตรงกับวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2436 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ตามเสด็จรับใช้ใกล้ชิด มาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์เช่นเมื่อคราวเสด็จประพาสต้นครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2449 และเสด็จประพาสยุโรปครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2450 พระองค์ก็ได้ตามเสด็จสมเด็จพระบรมชนกนาถด้วยทั้ง 2 ครั้ง

**การศึกษา**
เมื่อทรงเจริญถึงวัยที่จะเสด็จไปทรงศึกษาต่อต่างประเทศ เช่นเดียวกับพระราชโอรสพระองค์อื่น ก็ทรงให้เว้นเสีย และให้จ้างครูชาวต่างชาติเข้ามาสอนหนังสือถึงในพระตำหนัก แทนที่จะต้องเสด็จไปศึกษาในต่างประเทศ นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักขึ้นภายในพระราชวังดุสิตและพระราชทานนามว่า "ตำหนักราชฤทธิ์รุ่งโรจน์" เพื่อพระราชทานให้ประทับอยู่ใกล้ ๆ

**พระกรณียกิจ**
นอกจากนี้ ในวันที่ 22 เมษายน 2453 ยังโปรดเกล้าฯ ให้ทรงกำกับบัญชาการกรมมหาดเล็กโดยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงนริศรานุวัดติวงศ์ เป็นผู้ดูแล และโปรดเกล้าฯ ให้พระยาวรพงษ์พิพัฒน์ และพระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ เป็นผู้ช่วย

**สิ้นพระชนม์**
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช ประชวรด้วยโรคไส้ตัน สิ้นพระชนม์ด้วยวัยเพียงไม่ถึง 16 พรรษา เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 12 ขึ้น 8 ค่ำ ปีมะเส็งเบญจศก จ.ศ. 1255 ตรงกับวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2452 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโทมนัสยิ่งนักที่พระราชโอรสสิ้นพระชนม์ ในวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระองค์ โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานข้ามคลอง เพื่อให้ประชาชนใช้ประโยชน์เป็นสาธารณกุศล ที่เชิงสะพานทั้งสองฝั่งมีพระรูปปั้นหินอ่อนของพระองค์เจ้าอุรุพงศ์รัชสมโภช พระราชทานชื่อสะพานว่า สะพานอุรุพงษ์ จนถึงปัจจุบัน ข้ามแม่น้ำเพชรบุรี อาคารอุรุพงษ์ ภายในวิทยาลัยอาชีวศึกษาเพชรบุรี ถนนอุรุพงษ์ และสี่แยกอุรุพงษ์ ถนนในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 15 ตุลาคม พ.ศ. 2436 – 20 กันยายน พ.ศ. 2452 : พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช- 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช- 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช

**ตำแหน่ง**
 22 เมษายน พ.ศ. 2452 กำกับราชการกรมมหาดเล็ก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
2451

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เกร็ดกระทู้ – ตอน พระองค์เจ้าชายอุรุพงศ์รัชสมโภช ลูกรักที่สุด สุดท้ายของ ร.5 
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:บุคคลในยุครัชกาลที่ 5
ซาชิกิวาราชิ

ซาชิกิวาราชิ (Zashiki-warashi) ตามความเชื่อของญี่ปุ่นส่วนมากมักจะอยู่ในรูปเป็นเด็กผู้หญิงที่อายุน้อย ๆ ราว ๆ 5-14 ปี อาศัยอยู่ตามห้องของบ้านที่เก่า ๆ และตามอาคารต่าง ๆ บางครั้งจะวิ่งเล่นจนผู้อาศัยได้ยินเสียง บางครั้งจะออกมาเล่นกับเด็ก ๆ ซึ่งผู้ใหญ่จะมองไม่เห็น ซาชิกิวาราชิยังช่วยปกป้องเจ้าของบ้านจากภยันตรายต่าง ๆ รวมไปถึงสิ่งอัปมงคลที่จะมาย่างกรายเข้ามา ภายในบ้านที่ซาชิกิวาราชิอาศัยอยู่ 
เนื่องจากซาชิกิวาราชิจัดว่าเป็นผีประเภทหนึ่ง และมีพลังที่น่ากลัวของเทพอารักษ์ซึ่งมีทั้งคุณและโทษ มีเรื่องเล่าว่า หากซาชิกิวาราชิไปอาศัยอยู่ที่บ้านของใคร จะนำโชคลาภมหาศาล และความมั่งคั่งมาสู่บ้านหลังนั้น แต่เมื่อใดซาชิกิวาราชิจากบ้านนั้นไป ทรัพย์สมบัติและความเจริญรุ่งเรืองที่ซาชิกิวาราชินำมา จะมลายหายไปจนสิ้น และความพินาศจะมาเยือน
การที่ซาชิกิวาราชิจะเลือกอาศัยบ้านหลังไหนนั้น ไม่ทราบแน่ชัด แต่จะชอบเลือกบ้านที่ค่อนข้างเก่ามากกว่า สำหรับบ้านสมัยใหม่ซาชิกิวาราชิอาจจะเลือกเข้าอยู่บ้าง แต่ต้องไม่มีสำนักงานในตัวบ้าน เพราะซาชิกิวาราชิไม่ชอบกิจวัตรประจำวันที่อึกทึก ผู้คนพยายามที่จะสร้างห้องไว้ให้สำหรับซาชิกิวาราชิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามโรงแรมและสำนักงาน โดยจะเป็นห้องที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาและของเล่น แต่ความพยายามดังกล่าวมักสูญเปล่า
การจะให้ซาชิกิวาราชิอยู่กับบ้านใดบ้านหนึ่งนาน ๆ ต้องการการดูแลที่เหมาะสม ซาชิกิวาราชิไม่ชอบการเอาใจที่มากเกินไป เพราะว่าซาชิกิวาราชิมีนิสัยเหมือนเด็ก บางครั้งก็สร้างปัญหาให้ได้เหมือนกัน การพูดคุยอย่างสุภาพเป็นวิธีที่ดีกว่าการแสดงอารมณ์โกรธ เพราะความโกรธจะขับไล่ซาชิกิวาราชิไปเหมือนกัน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลซาชิกิวาราชิ จาก obakemono.com (13/10/2007) -  ข้อมูลซาชิกิวาราชิ จาก youkai library date=2007-10-11  (13/10/2007) 
หมวดหมู่:โยไก
หมวดหมู่:ตำนาน
ฟิกชันจังก์ชันยูกะ

ฟิกชันจังก์ชันยูกะ (Fikushon Jankushon Yūka ถูกเขียนในชื่อทางการว่า FictionJunction YUUKA) เป็นชื่อวงดนตรีญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของยูกิ คะจิอุระ (เนื้อร้อง ทำนอง และเปียโน) และยูกะ นันริ (ร้องนำ)

**ประวัติ**
ยูกิ คะจิอุระ และ ยูกะ นันริ รู้จักกันครั้งแรกเมื่อนันริแสดงโอเปร่าในกลุ่มอาโอยามะใต้ (南青山少女歌劇団 South Aoyama Female Opera Group) ซึ่งคะจิอุระได้มีส่วนร่วมประพันธ์เพลงประกอบในงานแสดงด้วย เพลงแรกที่เกิดจากการร่วมงานของทั้งสองคนคือ Akatsuki no Kuruma (暁の車) ซึ่งเป็นเพลงประกอบในอะนิเมะเรื่องกันดั้มซี้ด ส่วนซิงเกิลเดบิวนั้นคือซิงเกิล "Hitomi no Kakera" (瞳の欠片) ที่เป็นเพลงเปิดอะนิเมะเรื่อง แมดแลกซ์ วางแผงเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2547 และในวันที่ 27 กรกฎาคม 2547 ซิงเกิลที่สอง "inside your heart" ที่เป็นเพลงปิดอะนิเมะเรื่อง แมดแลกซ์ อีกเช่นกันก็ได้วางแผง ในปีเดียวกันนั้น ซิงเกิล Akatsuki no Kuruma ก็ได้อันดับที่ 10 ในโอริกอนชาร์ต และขายได้ 19,481 แผ่นในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ ปีต่อมา ซิงเกิล Honoh no Tobira ที่ประกอบกันดั้มซี้ดเดสทินี ก็ได้อันดับ 1 ในโอริกอนชาร์ต
อัลบั้มแรกของทั้งสองมีชื่อว่า Destination วางแผงในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2548 ได้อันดับที่ 9 ในโอริกอนชาร์ต
ในวันที่ 10 พฤษภาคม 2549 ซิงเกิล Silly-Go-Round ที่เป็นเพลงเปิดอะนิเมะเรื่อง .hack//Roots ก็ออกวางแผง นอกจากนี้ยังมีเพลง Aikoi ที่ประกอบอะนิเมะเรื่องสึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติอีกด้วย แม้ว่าจะไม่ได้วางแผงเป็นซิงเกิลแต่ก็รวมอยู่ในอัลบั้มออริจินัลซาวด์แทรคของอะนิเมะแทน ในเดือนพฤศจิกายนก็ออกซิงเกิล "Kōya Ruten" (荒野流転) ที่เป็นเพลงเปิดของอะนิเมะเรื่อง Bakumatsu Kikansetsu Irohanihoheto
ฟิคชันจังค์ชัน ยูกะ แสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกโดยใช้ชื่อว่า พรีเมียมไลฟ์ 2007 (Premium Live 2007) ในวันที่ 8 และ 15 กุมภาพันธ์ 2550 มีการประกาศว่าจะออกอัลบั้มที่สองภายใต้ชื่อว่า Circus และมีการนำเอาเพลงใหม่ที่จะรวมอยู่ในอัลบั้มสองเพลงคือ"Rokugatsu wa Kimi no Eien" (6月は君の永遠) และ "Piano" (ピアノ) มาร้องในคอนเสิร์ตด้วย
เมื่อคะจิอุระได้ทำดนตรีประกอบให้กับอะนิเมะเรื่อง El Cazador de la Bruja ก็ได้ออกซิงเกิลที่ 7 ที่มีชื่อว่า "romanesque" ซึ่งเป็นเพลงปิดของอะนิเมะเรื่องนี้ด้วย

**ผลงาน**

**ซิงเกิล**
 Hitomi no Kakera (瞳の欠片) - 8 พฤษภาคม 2547- inside your heart - 27 กรกฎาคม 2547- Akatsuki no Kuruma (暁の車) - 22 กันยายน 2547- Honoh no Tobira (焔の扉) - 22 กันยายน 2548- Silly-Go-Round - 10 พฤษภาคม 2549- Kōya Ruten (荒野流転) - 22 พฤศจิกายน 2549- romanesque - 18 เมษายน 2550

**อัลบั้ม**
 Destination - 23 พฤศจิกายน 2548- circus - 4 กรกฎาคม 2550
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
ผีนับจาน

ผีนับจาน
ผีนับจาน หรือ ซะระยะชิกิ (Sarayashiki) หรือ โอคิคุ เป็นเรื่องเล่าของวิญญาณที่จะออกมาจากบ่อเก็บน้ำ และเริ่มนับจานตั้งแต่ 1 ใบจนถึง 10 ใบ แล้วจะร้องไห้อย่างหัวใจสลาย 

**ประวัติ**

**เรื่องเล่าที่ 1**
ในสมัยอดีตนั้น มีขุนนางผู้หนึ่งชื่อ "อาโอยามะ ชุเซ็น" อาศัยอยู่ที่บ้านบันโซในเมืองเอะโดะ อยู่มาวันหนึ่ง สาวใช้ชื่อ "โอคิคุ" ได้เผลอทำจานของเจ้านายแตกใบหนึ่ง ซึ่งจานใบนั้นเป็นหนึ่งในชุดจานอันล้ำค่าทั้งสิบใบซึ่งนำเข้ามาจากเมืองนานกิงของจีน มีราคาสูง อาโอยามะ ชุเซ็นกับภรรยาสาวซึ่งทั้งคู่มีนิสัยเหี้ยมโหด พวกเขาได้ร่วมกันโยนโอคิคุที่ร้องขออภัยโทษลงในบ่อน้ำแล้วปล่อยให้ตาย หลังจากนั้นก็ได้แจ้งต่อราชการว่าเธอตายเพราะป่วย 
นับจากนั้นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับครอบครัวอาโอยามะ ในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น ภรรยาสาวของขุนนางได้คลอดลูกชาย แต่เด็กกลับไม่มีนิ้วกลางที่มือขวา ซึ่งขาดหายไปหนึ่งนิ้วในบรรดาสิบนิ้ว นอกจากนั้นก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย ทั้งเรื่องที่บ้านของขุนนางชุเซ็นถูกปกคลุมไปด้วยอากาศเย็นยะเยือก และตอนกลางคืนก็จะมีไฟประหลาดออกมาจากบ่อน้ำที่โอคิคุ ตาย แล้วมีเสียงอันน่าขนลุกของผู้หญิงว่า "หนึ่งใบ... สองใบ... สามใบ... สี่ใบ... ห้าใบ... หกใบ... เจ็ดใบ... แปดใบ... เก้าใบ..." แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นแบบนี้ทุกคืนจนคนรับใช้ที่เหลือก็พากันลาออกไปกันหมด ดังนั้นเวลาชุเซ็นจะจ้างคนรับใช้คนใหม่ก็ไม่มีคนมาสมัคร เพราะทุกคนรู้ข่าวลือเรื่องนี้กันหมด 
เมื่อชาวบ้านได้ยินเรื่องนี้ทั้งที่กลัว แต่ก็มีคนใจกล้าลงไปพิสูจน์ พบร่างไร้วิญญาณของเธอจมอยู่ที่ก้นบ่อจริงๆ 
ไม่นานนัก ทางราชการก็รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแพร่หลายออกไป แล้วความจริงของฆาตรกรรมโหดจึงได้ถูกเผยขึ้นและเมื่อพิสูจน์แล้ว คนผิดก็ต้องถูกลงโทษ ถึงทางราชการจึงได้กำหนดบทลงโทษชุเซ็น นี่คือเรื่องราวที่อยู่ในหนังสือเรื่อง "บันโชซะระยะชิกิ" (บ้านจานของบันโช) ซึ่งมีไฟประหลาดที่นับจำนวนจานซึ่งออกมาจากน้ำนั้น เรียกว่า "ซาราคาโซะเอะ" (ปีศาจนับจาน)

**เรื่องเล่าที่ 2**
บ่อน้ำของโอคิคุที่ปราสาทฮิเมจิในปัจจุบัน
เรื่องเล่าอีกเรื่องที่มีชื่อเสียงของโอคิคุมีที่มาจากเธอเป็นสาวใช้ของอาโอยาม่า ซึ่งอาโอยาม่าเป็นผู้ที่หวังจะโค่นล้มอำนาจของเจ้าเมือง โอคิคุบังเอิญไปได้ยินแผนการเข้า เธอจึงไปเล่าให้คนรักของเธอฟัง ซึ่งคนรักของเธอเป็นทหารเจ้าเมือง แผนการของอาโอยาม่าจึงถูกเปิดโปงและล้มเหลวในที่สุด เมื่ออาโอยาม่ารู้ว่าโอคิคุเป็นคนแอบได้ยินเรื่องแผนการ เป็นต้นเหตุทีทำให้แผนล้มเหลว อาโอยาม่าจึงวางแผนจะสังหารเธอซะ อาโอยาม่าจึงใส่ความโอคิคุว่า เธอขโมยจานที่ล้ำค่าไป 1 ใบซึ่งในชุดจานนั้นจะมี 10 ใบด้วยกัน โอคิคุถูกทรมานจนตาย และถูกทิ้งศพลงบ่อน้ำ
บ่อน้ำของโอคิคุสันนิษฐานว่าอยู่ที่ปราสาทฮิเมจิ แต่ก็มีที่อ้างถึงอีกแห่ง คือ บ่อน้ำของสวนในสถานทูตประเทศแคนาดาที่กรุงโตเกียว ซึ่งเดิมทีเป็นที่ดินของตระกูลอาโอยาม่า

**อ้างอิง**
  ข้อมูลโอคิคุจาก artelino.com (13/10/2007) 
หมวดหมู่:โยไก
ปฏิทินฮีบรู

ปฏิทินยิวระหว่างปีค.ศ. 1927 และ 1948
ปฏิทินฮีบรู  หรือ ปฏิทินยิว (Hebrew calendar; הלוח העברי‎) เป็นปฏิทินประจำปีใช้ในศาสนายูดาห์ ภายในระบุวันหยุดทางศาสนายูดาห์ คำสอนทั่วไปในคัมภีร์โทราห์ ยาร์ทเซียส (Yahrtzeit) ซึ่งเป็นวันระลึกถึงวันตายของญาติสนิท และซาล์ม (เพลงสวด) ตามวัน

**รูปแบบการใช้**
รูปแบบหลักที่ใช้ในปฏิทินฮีบรูมีสองแบบ- แบบสังเกต ใช้ในยุคการล่มสลายของพระวิหารกรุงเยรูซาเลม เทียบได้กับปี ค.ศ. 70 โดยมีพื้นฐานมาจากการสังเกตระยะต่างๆ ของดวงจันทร์- แบบตามเกณฑ์ ใช้เกณฑ์การกำหนดวันที่ตามที่ไมโมไนส์ ระบุไว้ในปี ค.ศ. 1170 ซึ่งนำมาใช้ในระหว่างการเปลียนแปลงจากปี ค.ศ. 70 และ ค.ศ. 1170

**วันสำคัญทางศาสนายูดาห์**
ฮีบรู
คิตสึเนะ

ไฟล์:Gyokuzan Kitsunetsuki.jpg|right|thumb|250px|ภาพวาดปิศาจจิ้งจอกขณะสิงสู่หญิงนางหนึ่ง จากเรื่อง คิตสึเน็ตสึกิ (狐憑き)
คิตสึเนะ (kitsune) เป็นปิศาจจิ้งจอกที่พบบ่อยครั้งในคติชนญี่ปุ่นซึ่งเชื่อว่า เป็นสัตว์มีไหวพริบและวิทยาคมซึ่งรวมถึงการแปลงเป็นมนุษย์ บางคนเชื่อว่า หมาจิ้งจอกแปลงเป็นมนุษย์เพื่อล่อลวงมนุษย์คนอื่น แต่บางคนเชื่อว่า แปลงมาพิทักษ์รักษาหรือร่วมหอลงโรงด้วย
ในญี่ปุ่นแต่ก่อน มนุษย์และหมาจิ้งจอกอยู่ใกล้ชิดกันมาก ความสัมพันธ์นี้เองที่ก่อให้เกิดความเชื่อเรื่องคิตสึเนะนี้ขึ้น ในลัทธิชินโตยังเชื่อว่า หมาจิ้งจอกเป็นผู้เดินสารของเทพเจ้าอินาริ ความเชื่อนี้ทำให้หมาจิ้งจอกมีบทบาทในเรื่องเหนือธรรมชาติ เพื่อดลบันดาลให้เกิดความอุมสมบูรณ์ขึ้น ที่หน้าศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ ที่จังหวัดเกียวโต จึงมีรูปปั้นหมาจิ้งจอกประดับอยู่ เสมือนเป็นยามหรือทวารบาลรักษาทางเข้า โดยบางตัวจะคาบสิ่งที่มีลักษณะคล้ายสาส์น อันหมายถึงเป็นตัวแทนหรือสื่อกลางระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า หรือบางตัวคาบรวงข้าว หมายถึง การเป็นตัวแทนของความอุดมสมบูรณ์ อนึ่ง ญี่ปุ่นยังเชื่อว่า ปิศาจจิ้งจอกมีหางมากเท่าไร ก็หลักแหลมและทรงอำนาจมากเท่านั้น ฉะนั้น จึงมีผู้บูชาปิศาจจิ้งจอกเสมือนเทพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คติชนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สุนัขจิ้งจอกในตำนาน
เอกซ์ตรีมอาร์มี

เอกซ์ตรีมอาร์มี (X-Treme Army) คือ อัลบั้มเพลงสังกัดค่าย ทรูแฟนเทเชีย โดย 12 คน นักล่าฝัน จากทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2550 และได้มีการจัดคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า X-Treme Army in Concert เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ที่อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี

**สมาชิกของแต่ละกลุ่มในอัลบั้ม**
# Pop Army ได้แก่ นัท ณัฐ ศักดาทร, แจ็ค เมธัส ตรีรัตนวารีสิน, โจ้ สุรศักดิ์ ชนะศรีโยธิน
# Spice Army ได้แก่ พะแพง ศุภรดา เต็มปรีชา, แคท หทัยฉัตรท์ สิริยศภิญโญ, ปอง สิริเนตร ทำประโยชน์
# Rock Army ได้แก่ มิวสิก รัชพล แย้มแสง, ต้อล วันธงชัย อินทรวัตร, ตี๋ วิวิศน์ บวรกีรติขจร
# Voice Army ได้แก่ อิ๋งอิ๋ง ธุรดี อารีรอบ, ลูกโป่ง ภคมน บุณยะภูติ, ปุยฝ้าย ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล

**รายชื่อเพลง**
# "Time Machine" (Rock Army)
# "ท่องจำเอาไว้" (Voice Army)
# "หวง" (Pop Army)
# "ยังไม่รู้ตัว" (Spice Army)
# "แค่ชอบ"
# "คนที่อยู่ตรงหน้า"
# "ปากกับใจตรงกัน"
# "เนื้อคู่"
# "Don't Say Good Bye"
# "Army Energy" (รวม AF4)
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายทรูแฟนเทเชีย
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาไทย
หมวดหมู่:อัลบั้มรวมศิลปิน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
เนโกมาตะ

เนโกมาตะ
เนโกมาตะ หรือ แมวผี (Nekomata) มีเรื่องเล่ามาว่า เมื่อแมวบางตัวมีอายุมากจะมีตบะสูงขึ้น แล้วกลายเป็นแมวผี ที่เรียกว่าบาเกเนโกะ (bakeneko) ซึ่งมีหลายวิธีที่มันจะสามารถกลายเป็นบาเกเนโกะได้ และเมื่อหางมันแยกออกเป็น 2 หาง มันถึงจะพัฒนากลายเป็นเนโกมาตะ ซึ่งเนโกมาตะสามารถขยายตัวได้ถึง 1 เมตร และส่วนมากจะเดินด้วยขาหลัง 2 ขา และเป็นผีที่ไม่ยอมให้ใครมาดูถูก ถ้าใครปฏิบัติกับมันไม่ดี มันจะจดจำอย่างฝังใจ เชื่อกันว่าการเต้นรำของเนโกมาตะสามารถควบคุมคนตายได้ และยังเชื่ออีกว่าเนโกมาตะเป็นสาเหตุของเพลิงไหม้ที่ผิดปกติ จึงมีความเชื่อบางอย่างที่จะตัดหางแมวออกเสีย เพื่อป้องกันไม่ให้มันกลายเป็นเนโกมาตะ
เรื่องเล่าของเนโกมาตะ แตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ บ้างก็เชื่อว่าเนโกมาตะจะกินแม้กระทั่งเจ้านายของตัวเอง และการที่ทิ้งแมวไว้กับศพเป็นเรื่องที่เสี่ยงมาก เพราะมันอาจจะปลุกศพให้คืนชีพ และควบคุมศพได้ แต่ขณะเดียวกันก็มีเรื่องที่เล่าถึงเนโกมาตะซึ่งหลงรักเจ้านายของตน และแปลงร่างเป็นสาวงามเพื่อใช้ชีวิตด้วย

**อ้างอิง**
  ข้อมูลเนโกมาตะ จาก obakemono.com (15/10/2007) -  ข้อมูลเนโกมาตะ จาก  Youkai library date=2007-07-08  (15/10/2007)  

**ดูเพิ่ม**
 มาเนกิเนโกะ
*ผีจะกละ
หมวดหมู่:โยไก
หมวดหมู่:แมวในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแมว
อำเภอด่านมะขามเตี้ย

ด่านมะขามเตี้ย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอด่านมะขามเตี้ยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าม่วง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอจอมบึงและอำเภอสวนผึ้ง (จังหวัดราชบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยนั้นแต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองกาญจนบุรี ต่อมาทางการจึงได้แบ่งพื้นที่ 3 ตำบลออกจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี (ตำบลด่านมะขามเตี้ย กลอนโด และจรเข้เผือก) มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอด่านมะขามเตี้ย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน 
และต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ให้ยกฐานะเป็น อำเภอด่านมะขามเตี้ย มีผลในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538 จากนั้นมาจึงได้มีฐานะเป็นอำเภอจวบจนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอด่านมะขามเตี้ยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่
 

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านมะขามเตี้ย- องค์การบริหารส่วนตำบลด่านมะขามเตี้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านมะขามเตี้ย (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย)- องค์การบริหารส่วนตำบลกลอนโด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลอนโดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลจรเข้เผือก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจรเข้เผือกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ด่าน
แม่แบบ:AD2BE/doc

== ตัวอย่างการใช้**
หากต้องการเปลี่ยน ค.ศ. 2000 ไปเป็น พ.ศ.
ให้ใส่แม่แบบดังแสดงข้างล่างนี้ในบทความ
อำเภอหนองปรือ

หนองปรือ เป็นอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลหนองรี อำเภอบ่อพลอย แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2535 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 12 ของทางจังหวัดปี พ.ศ. 2540 พร้อมกับอำเภอห้วยกระเจา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอหนองปรือ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอด่านช้าง (จังหวัดสุพรรณบุรี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเลาขวัญ- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ่อพลอย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ่อพลอยและอำเภอศรีสวัสดิ์ 

**ประวัติ**
ท้องที่เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 1 บ้านหนองปรือ ตำบลหนองรี อำเภอบ่อพลอย มีพื้นที่กว้างขวางมาก จึงแยกหมู่บ้านหนองปรือ รวมกับ 6 หมู่บ้านของตำบลหนองรี ตั้งเป็น ตำบลหนองปรือ ปี พ.ศ. 2522 รวมทั้งตั้งสุขาภิบาลหนองปรือ ปี พ.ศ. 2526 ต่อมาได้จัดตั้งพื้นที่เพิ่ม 2 ตำบลโดยแยกหมู่ที่ 4 บ้านหนองปลาไหล ของตำบลหนองปรือ ได้รวมกับ 7 หมู่บ้าน ตั้งเป็น ตำบลหนองปลาไหล ปี พ.ศ. 2531 และแยกหมู่ 9, 11–13 ของตำบลหนองปรือ ตั้งเป็น ตำบลสมเด็จเจริญ ปี พ.ศ. 2534
เมื่อทางราชการพิจารณาพื้นที่ตำบลหนองปรือห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัด 36 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของชุมชน สถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข จึงพิจารณาให้ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ปี พ.ศ. 2535 ร้อยตรีณรงค์ แสงสุริยงค์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และพลเอกอิสระพงศ์ หนุนภักดี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงประกาศแยกพื้นที่ คือ ตำบลหนองปรือ ตำบลหนองปลาไหล ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ใช้ชื่อกิ่งว่า "หนองปรือ" ซึ่งพื้นที่มีสภาพเป็นที่ลุ่มมีหนองน้ำที่อุดมไปด้วยต้นปรือ จึงเรียกขานชื่อว่า บ้านหนองปรือ
ตำบลสมเด็จเจริญ ของอำเภอบ่อพลอยที่จัดตั้งขึ้นปี พ.ศ. 2534 มีพื้นที่ติดต่อกับกิ่งอำเภอหนองปรือ และมีความสะดวกในการติดต่อราชการมากกว่าอำเภอต้นสังกัด จึงโอนพื้นที่มาสบทบกับทางกิ่งอำเภอและเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 นายขวัญชัย วศวงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรี และนายชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรีพิจารณาและยกฐานะกิ่งอำเภอหนองปรือ ขึ้นเป็นอำเภอ โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอรวม 5 ปี 5 เดือน เป็นอำเภอลำดับที่ 12 ของทางจังหวัดกาญจนบุรี

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
อำเภอหนองปรือแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
 

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอหนองปรือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหนองปรือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองปรือ- เทศบาลตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล- เทศบาลตำบลสมเด็จเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมเด็จเจริญทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปรือ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองปรือ)

**อ้างอิง**
หนอง
อำเภอสังขละบุรี

สังขละบุรี สัง-ขฺละ-บุ-รี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี เป็นอำเภอที่อยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมากเป็นอันดับ 2 รองจากอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก และยังเป็น 1 ใน 5 อำเภอของจังหวัดที่มีอาณาเขตติดต่อกับ ประเทศพม่า โดยมีจุดผ่านแดนเพื่อการท่องเที่ยวอยู่ที่ ด่านเจดีย์สามองค์ เพียงจุดเดียว โดยทางด้านทิศเหนือของอำเภอยังอยู่ในพื้นที่ของ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรด้านตะวันตก ซึ่งเป็นผืนป่าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสังขละบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับรัฐมอญ รัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า) และอำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทองผาภูมิ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก) และอำเภอทองผาภูมิ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

**ประวัติ**
อำเภอสังขละบุรี ในอดีตคราวพม่ากวาดต้อนเชลยชาวกรุงศรีอยุธยาไปพม่ามีชื่อว่า สงขลา ปรากฏใน ตำรายกทัพ สำรวจคราวเตรียมรบพม่าในรัชกาลที่ 2 ความว่า "...แต่สาบสบถึงสงขลา ๔๐๐ เส้น แต่สงขลาถึงด่านพระเจดีย์สามองค์ ๓๕๐ เส้น รวมระยะทางแต่เมืองไทรโยคถึงพระเจดีย์สามองค์ ๒๘๑๕ เส้น…" หรือเดิมเรียกว่า "สังเคลียะ" ซึ่งเป็นภาษาพม่า และ "สังคละ" เป็นภาษาเรียกของชนพื้นเมืองเดิม มีความหมายว่า การผสมผสานคละเคล้าของคนต่างชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ 
ตามประวัติศาสตร์อำเภอสังขละบุรี เป็นเมืองหน้าด่าน มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศพม่า เนื่องด้วยอำเภอมีที่ตั้งอยู่ชายแดนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตแดนประเทศพม่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีนั้นทหารฝ่ายพม่า มักยกทัพเข้ามาโจมตีเพื่อรุกรานประเทศไทย ฝ่ายพม่าจะใช้เส้นทางผ่านเข้าทางด่านเจดีย์สามองค์ของอำเภอ จึงเกิดประวัติศาสตร์มากมายในปี พ.ศ. 2438 ได้ยกฐานะเป็นอำเภอชื่อ "อำเภอวังกะ" ต่อมาได้ยุบอำเภอวังกะเป็นกิ่งอำเภออีกหลายครั้ง จนปี พ.ศ. 2482 มีฐานะเป็นกิ่งอำเภอสังขละบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอสังขละบุรี เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2508

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสังขละบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 20 หมู่บ้าน ได้แก่
 

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสังขละบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลวังกะ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองลู- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองลู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองลู (นอกเขตเทศบาลตำบลวังกะ)- องค์การบริหารส่วนตำบลปรังเผล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปรังเผลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไล่โว่ทั้งตำบล

**อ้างอิง**

สังขละบุรี
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนไทย–พม่า
โรมีโอและจูเลียต (แก้ความกำกวม)

โรมีโอและจูเลียต (Romeo and Juliet) อาจหมายถึง
วรรณคดี- โรมีโอและจูเลียต ผลงานการประพันธ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์
ภาพยนตร์- โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2451)- โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2479)- โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2497)- โรมีโอและจูเลียต (พ.ศ. 2511)- The Secret Sex Lives of Romeo and Juliet (พ.ศ. 2512)- The Tragedy of Romeo and Juliet (พ.ศ. 2525)- โรมีโอ-จูเลียต (พ.ศ. 2533)- William Shakespeare's Romeo + Juliet (พ.ศ. 2539) 
ภาพยนตร์การ์ตูน:- Romeo & Juliet: Sealed with a Kiss (พ.ศ. 2549) ภาพยนตร์การ์ตูนโดย ฟิล นิบเบิลลิงก์- โรมิโอ × จูเลียต (พ.ศ. 2550) อะนิเมะที่สร้างโดย GONZO
ภาษาตูกังเบซี

ภาษาตูกังเบซี เป็นภาษากลุ่มออสโตรนีเซียน ใช้พูดในกลุ่มเกาะตูกังเบซี ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย มีผู้พูดราว 250,000 คน มีพยัญชนะ 25 เสียง สระ 5 เสียง มีการเน้นเสียงที่พยางค์ที่ 2 หรือพยางค์สุดท้าย ลักษณะเฉพาะของภาษานี้ คิอ เสียงจากเส้นเสียง และเสียงเสียดแทรก /s/ มีเสียงนาสิกที่แยกเป็นหน่วยเสียงต่างหาก

**เสียง**

**เสียงสระ**
center

**เสียงพยัญชนะ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 hdl-access=free- isbn=9783110805543- hdl-access=free
ตูกัง เบซี
ภาษาฟูยู-คีร์กีซ

ฟูยู-คีร์กีซ (Fuyu Kyrgyz, Fuyü Gïrgïs, Fu-Yu Kirgiz) มีอีกชื่อว่า ภาษาคีร์กีซแมนจูเรีย เป็นภาษาเตอร์กิก ส่วน Gïrgïs (IPA|gɨr.gɨs, Kyrgysdar) เป็นชื่อชาติพันธุ์เตอร์กิก ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ได้รับการยอมรับในประเทศจีน1987 ถึงแม้ว่าจะมีชื่อนี้ ภาษานี้ไม่ได้มีที่มาจากภาษาคีร์กีซ แต่มีความใกล้เคียงกับภาษาคาคัสในปัจจุบันและเยนีเซคีร์กีซในอดีต เดิมทีผู้คนเคยอยู่ในแคว้นเยนีเซของไซบีเรีย แต่กลุ่มชนซูงการ์สั่งให้อพยพไปที่ซูงกาเรียp=110
ใน ค.ศ. 1761 หลังราชวงศ์ชิงเอาชนะชนซูงการ์ กลุ่มชนเยนีเซคีร์กีซจึงถูกเคลื่อนย้าย (ร่วมกับ Öelet บางส่วนหรือซูงการ์ที่พูดภาษา Oirat) ไปยังแอ่งแม่น้ำเน่นในแมนจูเรีย/จีนตะวันออกเฉียงเหนือpp=111–112 ชาวคีร์กีซในแมนจูเรียกลายเป็นชาวฟูยู-คีร์กีซ แต่หลายคนถูกกลืนเป็นชาวมองโกลและจีน ในสมัยประเทศแมนจูภาษา Oirat และคีร์กีซถูกแทนที่ด้วยภาษาจีนและ Oiratp=59
ปัจจุบัน มีผู้พูดภาษาฟูยู-คีร์กีซในมณฑลเฮย์หลงเจียง, ส่วนบริเวณในและรอบ ๆ เทศมณฑลฟู่ยู่, ฉีฉีฮาร์ (ทางตะวันตกเฉียงเหนือของฮาร์บิน 300 กิโลเมตร) มีผู้พูดจำนวนน้อยที่ระบุตนเองว่ามีเชื้อชาติคีร์กีซp=1 เทศมณฑลฟู่ยู่มีชาวฟูยู-คีร์กีซ 1,400 คน2021

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 isbn=978-0080877754- author=Fuyu County Civil Affairs Bureau- Citation | last1 = Hu | first1 = Zhen-hua | last2 = Imart | first2 = Guy |name-list-style=amp | title = Fu-Yü Gïrgïs: A tentative description of the easternmost Turkic language | year = 1987 | publisher = Indiana University Research Institute for Inner Asian Studies | location = Bloomington, Indiana- isbn=978-951-9403-84-7- publisher=Taylor & Francis- issn=0174-0652- isbn=978-3-447-05378-5- location=Paris- url=https://books.google.com/books?id=lFW1BwAAQBAJ 
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศจีน
เพชรกาญจนาภิเษก

เพชรกาญจนาภิเษก (Golden Jubilee Diamond) เป็นเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีขนาดใหญ่กว่าคูลลิแนน 1 หรืออีกชื่อว่า ดาวใหญ่แห่งแอฟริกา ซึ่งเป็นเป็นอดีตเพชรเจียระไนขนาดใหญ่ที่สุดในปี พ.ศ. 2451 เพชรกาญจนาภิเษกเป็นเพชรสีน้ำตาลขนาดใหญ่ หนัก 755.5 กะรัต (151 กรัม) ได้มีการค้นพบปี พ.ศ. 2528 ในเหมืองพรีเมีรยร์ในประเทศแอฟริกาใต้ เพชรดังกล่าวภายหลังตัดให้เหลือน้ำหนัก 545.67 กะรัต (109.13 กรัม) 

**การค้นพบและผ่านขั้นตอน**
เพชรกาญจนาภิเษกค้นพบที่เหมืองพรีเมียร์ในประเทศแอฟริกา ทางตอนใต้ หนัก 545.67 กะรัต โดยมี Gabi Tolkowsky เป็นผู้เจียระไน จนได้เป็นเพชรที่มีเหลี่ยมเจียระไนที่สมบูรณ์ที่สุดคือ 148 เหลี่ยม โดยเป็นเหลี่ยมบนหน้าเพชร 55 เหลี่ยม เหลี่ยมด้านล่าง 69 เหลี่ยม และเหลี่ยมที่ขอบเพชร 24 เหลี่ยม รูปแบบการเจียระไน บันทึกจากการตรวจสอบโดย Tolkowsky describes ออกใบรับรองการเจียระไนรูปแบบ "fire rose cushion cut" 
"สีน้ำตาลไม่มีชื่อ" (Unnamed Brown) เป็นชื่อแรกของเพชรนี้ ส่วนใหญ่ถูกมองว่าเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ De Beers เป็นผู้มอบให้ Gabriel Tolkowsky ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบอุปกรณ์พิเศษและวิธีการตัดซึ่งพัฒนาโดยตั้งใจให้ใช้กับเพชรเซนทานารี (Centenary) สีดี ("ไร้สี") ไร้ตำหนิ อุปกรณ์และวิธีการเหล่านี้ไม่เคยทดสอบมาก่อน จึงได้ทดลองกับเพชรนี้
การตัดและขัดเพชรนี้เป็นงานท้าทายเพราะพื้นผิวใหญ่ รอยแตกลึกจากข้างใน และอีกหลายสาเหตุประกอบกัน เพชรนี้ตัดในห้องใต้ดินที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้การสั่นสะเทือนภายนอกมารบกวน ในเวลาสองปีจึงจะทำให้เพชรมาอยู่ในสภาพปัจจุบันได้

**การทูลเกล้าถวายงานพระราชพิธีกาญจนาภิเษก**
ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท เดอเบียร์ ซึ่งนำมาแสดงที่งาน บีโอไอแฟร์ ในประเทศไทย ความงดงามของเพชร กาญจนาภิเษก ได้ถูกกลุ่มนักธุรกิจไทยมองเห็นคุณค่าของเพชรเม็ดนี้ และจ่ายเงินซื้อมาในราคาประมาณ 6 ล้านเหรียญสหรัฐ และเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองราชสมบัติครบ 50 ปี นักธุรกิจไทยจึงได้ร่วมใจน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมฯ ถวายเพชรกาญจนาภิเษกแก่พระองค์ แรกเรื่มได้มีแผนการว่าจะเชื่อมเพชรเข้ากับคทาหรือตราประจำพระองค์ แต่ก็ไม่ได้ดำเนินการแต่อย่างใด ปัจจุบัน เพชรกาญจนาภิเษกเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่พระบรมมหาราชวัง มีมูลค่า 4-12 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพชร
พ
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์ไทย