Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย

สโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ กลุ่มภาคตะวันออก
โดยสโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในชื่อสมาคมหัวเฉียวจีนแคะ เป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลเก่าแก่ที่สุดสโมสรหนึ่ง ที่ยังคงส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันในรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยอยู่จนถึงปัจจุบัน และเคยประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลในระดับสูงที่สุดของประไทยในขณะนั้น ได้ 1 สมัย ในปี พ.ศ. 2497 
หลังจากนั้น สมาคมหัวเฉียวจีนแคะ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย และเป็น 1 ในภาคีสโมสร ที่ร่วมก่อตั้ง ควีนสคัพขึ้น โดยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515  ได้เปลี่ยนชื่อจากสมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย เป็น สมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย

**ประวัติ**
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 สมาคมจีนแคะ ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของชาวจีนฮากกาที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ได้จดทะเบียนในชื่อ สมาคมหัวเฉียวจีนแคะ และได้ส่งทีมฟุตบอลของสมาคมลงแข่งขันในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน โดยในปี พ.ศ. 2497 สโมสรฟุตบอลจีนแคะ ประสบความสำเร็จสูงสุดเมื่อคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ได้สำเร็จ
หลังจากได้แชมป์ถ้วยพระราชทาน ก. สโมสรกลับมีผลงานที่ตกต่ำลงไปอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นสโมสรแรกที่ตกชั้นจากถ้วย ก. ลงมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. 
แต่สโมสรฟุตบอลฮากกาไม่เคยพลาดที่จะร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ แม้แต่ครั้งเดียว  โดยสโมสรฟุตบอลฮากกา จะรวมเอานักเตะระดับถ้วย ก. ที่ไม่ติดทีมทีมควีนสคัพของสโมสรอื่น มารวมตัวกันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฮากกา  นักเตะของฮากกาบางคนโชว์ฟอร์มได้ดี  ในฟุตบอลควีนส์ คัพ  จนได้ติดทีมชาติร่วมแข่งขันฟุตบอล คิงสคัพก็มี เช่น ชาญชัย  กันอริ (ฟุตบอลควีนสคัพ แข่งเดือนตุลาคม  ฟุตบอลคิงสคัพ แข่งเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน)  มีครั้งหนึ่งที่สโมสรฮากกาได้ยกเอาทีมพนักงานยาสูบ (เล่นในถ้วย ค.) หรือทีมจังหวัดตราด (เล่นกีฬาเขต)  มาเล่นฟุตบอลควีนส์ คัพ ในนามสโมสรฮากกา  และทีมยาสูบทีมนี้สามารถ ปราบทีมถ้วย ก. จนผ่านถึงรอบรองชนะเลิศ  นิตยสารฟุตบอลสยาม  ยกย่องทีมยาสูบทีมนี้ว่า  นักเตะบางคนมีความสามารถเล่นในระดับทีมชาติได้สบาย ๆ  เช่น ผู้รักษาประตูสุริยา  บุญเลิศ,  ชาลี  ภิรมย์ , อภิสิทธิ   กันหสุต  แต่ไม่ยอมเลื่อนชั้นขึ้นมาเพราะต้องการจะเล่นเพียงกีฬาเขต หรือกีฬาแห่งชาติ ในยุคปัจจุบัน เท่านั้น

**ผลงาน**
 ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก.
** ชนะเลิศ : พ.ศ. 2497 ( ในชื่อสมาคมหัวเฉียวจีนแคะ )- ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ค.
** ชนะเลิศ : พ.ศ. 2510 ( ในชื่อสมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย )
** ชนะเลิศ : พ.ศ. 2511 ( ในชื่อสมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย )
** ชนะเลิศ : พ.ศ. 2555 ( ในชื่อสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย )

**ที่มา**
http://www.thailandsusu.com/webboard/index.php?topic=40472 date=2016-03-05 
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:องค์การในเขตสัมพันธวงศ์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–ไทย
แซนด์วิช

แซนด์วิช
แซนด์วิช (sandwich) เป็นขนมปังหั่นแบบคู่หนึ่งประกบกัน ตรงกลางมักมีแฮม ชีส ไข่ดาว แตงกวาดอง ทามายองเนส มัสตาร์ด หรือแยม ถ้าเป็นแบบอเมริกันมักใช้ขนมปังทั้งแผ่น บางครั้งปิ้งด้วย ถ้าเป็นแบบอังกฤษมักเป็นชิ้นเล็ก ๆ
แซนด์วิช มีหลากหลายชนิด ที่กินกันโดยทั่วไป จะมี แซนด์วิชแฮมชีส แซนด์วิชหมูหยองน้ำพริกเผา แซนด์วิชปูอัดมายองเนส แซนด์วิชไก่ แซนด์วิชไข่ คลับแซนด์วิช แซนด์วิชทูน่าชีส
รูปร่างของตัวแซนด์วิชเองก็มีหลากหลาย แซนด์วิชแบบสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม แบบม้วนเรียกซูชิ แซนด์วิชแบบเย็น แซนด์วิชแบบตัองปิ้งกิน แซนด์วิชแบบอบกิน
แซนด์วิชถูกตั้งชื่อตาม จอห์น มอนทากิว เอิร์ลแห่งแซนด์วิช ซึ่งเป็นผู้คิดค้นมันขึ้นมา

**แซนด์วิชแบบต่าง ๆ**
แซนด์วิชแบบอเมริกันได้แก่ บีแอลที, ชีสแซนด์วิช, คลับแซนด์วิช, Dagwood, French dip, แฮมเบอร์เกอร์, แซนด์วิชมอนเตคริสโต, muffuletta, pastrami บนขนมปังไรย์, แซนด์วิชเยลลี่เนยถั่ว, ชีสสเต็ก, พิลกริม, po' boy, Reuben, sloppy joe, และ แซนด์วิชซับมารีน
ไฟล์:NCI Visuals Food Hamburger.jpg|แฮมเบอร์เกอร์
ไฟล์:Ruben sandwich.jpg|แซนด์วิชรูเบน
ไฟล์:Club-sandwich.jpg|คลับแซนด์วิช
ไฟล์:Croque monsieur.jpg|คร็อก-เมอซีเยอ แซนด์วิชแฮมฝรั่งเศสและชีสแบบร้อน
ไฟล์:Peanut-Butter-Jelly-Sandwich.jpg|แซนด์วิชเยลลี่เนยถั่ว
ไฟล์:Philly cheese steak.JPG|ซับมารีนแซนด์วิชชนิดหนึ่งสไตล์ฟิลาเดลเฟีย ชีสสเต็ก (cheesesteak)
ไฟล์:Smoked meat sandwich.jpg|แซนด์วิชเนื้อรมควัน
ไฟล์:Sandwich.jpg|แซนด์วิชขนมปังฝรั่งเศสและมันฝรั่งทอด
ไฟล์:Sandwich-making.JPG|การทำแซนด์วิช
ไฟล์:Shawarma Sandwich.jpg|แซนด์วิชชาวาร์มา(shawarma sandwich)
ไฟล์:Döner kebab.jpg|แซนด์วิชโดเนอร์ (โดเนอร์เคบับ)
ไฟล์:Chicken sandwich.jpg|แซนด์วิชอกไก่ 
ไฟล์:Meat and cheese sandwich with dressings.jpg|แซนด์วิชเนื้อและชีสโรยด้วยของโรยหน้าหลายอย่าง
ไฟล์:Paardenrookvlees.JPG|แซนด์วิชแบบเปิดหน้าวางด้วยเนื้อม้ารมควันที่ประเทศเนเธอร์แลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารอเมริกัน
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารสหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:อาหารโลก
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
ภาพชีวิตประจำวัน

ไฟล์:Pieter Bruegel d. Ä. 014.jpg|thumb|300px |“ชาวบ้านเต้นรำ” โดย ปิเอเตอร์ บรูเกล (ผู้พ่อ)ราว ค.ศ. 1568
ภาพชีวิตประจำวัน (ภาษาอังกฤษ: Genre works หรือ Genre scenes หรือ Genre views) เป็นภาพที่ใช้สื่อหลายอย่างเช่นจิตรกรรมหรือการถ่ายภาพในการแสดงฉากจากชีวิตประจำวันเช่น ฉากตลาด, ฉากภายในบ้าน, ฉากงานเลี้ยง หรือฉากถนนหนทาง การแสดงฉากก็อาจจะเหมือนจริง, เป็นการจินตนาการ หรือเป็นภาพแบบอุดมคติ สื่อที่เขียนก็เรียกว่า “จิตรกรรมชีวิตประจำวัน”, “ภาพพิมพ์ชีวิตประจำวัน” หรือ “ภาพถ่ายชีวิตประจำวัน” ซึ่งก็แล้วแต่สื่อ. 
ในศตวรรษที่สิบเก้าในอิตาลีจำได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งของเลขยกกำลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการวาดภาพประเภท อันโตนิโอ Rotta และ Vincenzo Petrocelli.

**ศิลปิน**
ศิลปินบางท่านที่นิยมการเขียนภาพแบบนี้ก็ได้แก่- ปิเอเตอร์ บรูเกล (ผู้พ่อ)- โยฮันส์ เวร์เมร์- ฟรันซิสโก โกยา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การถ่ายภาพ
หมวดหมู่:ประเภทของศิลปะ
โจวัน ฟรันเชสโก เปนนี

จันฟรันเชสโก เปนนี (Gianfrancesco Penni) หรือ โจวัน ฟรันเชสโก (Giovan Francesco; ค.ศ. 1488/ค.ศ. 1528-ค.ศ. 1528) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง 
จันฟรันเชสโก เปนนีเป็นลูกศิษย์ของราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของอิตาลีในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา จันฟรันเชสโกเกิดในเมืองฟลอเรนซ์ในครอบครัวช่างทอผ้า และเข้าทำงานกับราฟาเอลตั้งแต่ยังอายุไม่มาก มีผลงานร่วมกับราฟาเอลหลายชิ้นรวมทั้งในห้องราฟาเอลภายในพระราชวังวาติกัน และงานจิตรกรรมฝาผนังที่วิลลาฟาร์เนซินา (Villa Farnesina) ทั้งสองงานเป็นงานในกรุงโรม ไฮน์ริช วูลฟ์ฟลินนักวิจารณ์ศิลปะชาวสวิสและนักเขียนคนอื่น ๆ ยกให้ฟรันเชสโกเป็นผู้เขียนคนเดียวทั้งหมดจากภาพร่างที่เขียนไว้โดยราฟาเอล แต่นักเขียนเมื่อไม่นานมานี้เชื่อว่าราฟาเอลเป็นผู้เขียนงานส่วนใหญ่เอง หลังจากราฟาเอลเสียชีวิตอย่างกะทันหันฟรันเชสโกทำงานร่วมกับจูลีโอ โรมาโน (Giulio Romano) ในการเขียนในห้องชุดราฟาเอลจนเสร็จเช่น "โถงคอนสแตนติน", "พระเยซูแปรรูป", "อัสสัมชัญและการสวมมงกุฏของพระแม่มารี" (ค.ศ. 1525) ในมอนเตลูเชและในวังเต (Palazzo Te) ที่มันโตวา นอกจากนั้นฟรันเชสโกก็ยังออกแบบพรมทอแขวนผนังสำหรับฉาก "ชีวิตของพระเยซู" สำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ใช้ตกแต่งใน "ห้องคอนซิสโตโร" (Sala del Concistoro) ในพระราชวังพระสันตะปาปาในวาติกัน ในปี ค.ศ. 1526 ฟรันเชสโกก็ย้ายออกจากโรมไปสมทบกับจูลีโอ โรมาโนที่ย้ายไปมานทัวใน ค.ศ. 1524 ตามคำกล่าวของวาซารี ฟรันเชสโกไม่ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากจูลีโอ ในที่สุดก็เดินทางไปลอมบาร์ดี โรม และในที่สุดก็เนเปิลส์ซึ่งเขาไปเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1528 ในบรรดาลูกศิษย์ก็มีเลโอนาร์โด ดา ปิสโตยา (Leonardo da Pistoia).
บาร์โตโลเมโอพี่ชายของฟรันเชสโกเป็นช่างเขียนประจำราชสำนักทิวดอร์ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ  และลูกาพี่ชายอีกคนหนึ่งไปช่างเขียนอิตาลีของตระกูลการเขียนแบบฟงแตนโบล  

**อ้างอิง**
 page= 122 - Page at Artcyclopedia- publisher= Penguin Books Ltd 

**ดูเพิ่ม **
 ราฟาเอล- ห้องราฟาเอล- จิตรกรรมฝาผนัง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 15

หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะแบ่งตามหัวเรื่อง
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2552

ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2  ฤดูกาล 2552 เป็นฤดูกาลแรกที่แบ่งการแข่งขันเป็น 5 ลีกตามภูมิภาคของประเทศไทย เพื่อความสะดวกในการเดินทางแข่งขันของแต่ละสโมสร และเป็นการกระจายการแข่งขันฟุตบอลไปทั่วประเทศ โดยจะคัดเลือกทีมชนะเลิศของแต่ละภูมิภาค เพื่อนำ 5 สโมสร มาแข่งในระบบมินิลีกอีกครั้ง โดยอันดับ 1-3 จะได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1 2553

**ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2552 รอบสุดท้าย**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**
อัปเดตล่าสุด  วันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน 2552

**ผลการแข่งขัน**

**อันดับแต่ละสัปดาห์**

**ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคกลางและภาคตะวันออก**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค กรุงเทพและปริมณฑล**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคใต้**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**แหล่งข้อมูลอื่น == -  สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2010-01-15  

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ไทยลีก 4 แบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2552
ข้าวผัด

ไฟล์:Khao Phat Mu.jpg|thumb|ข้าวผัดหมู
ข้าวผัด เป็นอาหารจานเดียวแบบพื้นฐานของเอเชีย เป็นการนำข้าวสวยลงไปผัดคลุกกับซอส หรือน้ำพริก หรือเครื่องปรุงรสต่างๆ เพื่อให้ได้รสชาติ เช่น ซอสมะเขือเทศ, ซอสพริก, ซีอิ๊วดำ และมีการใส่เนื้อสัตว์ชนิดต่างๆ ลงไป เช่น หมู, ไก่, ปลาหมึก, ปู และกุ้ง เป็นต้น โดยเรียกชื่อข้าวผัดชนิดนั้น ๆ ตามชื่อเนื้อสัตว์ที่ใส่ลงไป และอาจใส่ไข่ลงไปผสมด้วย หรืออาจโปะไข่ดาวแต่งหน้าเพิ่มเติม สำหรับผักที่ใช้นิยมใช้ผักคะน้าและโรยหน้าด้วยต้นหอมสับ แต่สำหรับข้าวผัดปูจะไม่ใส่คะน้า
นอกจากนี้ข้าวผัดที่ผัดกับน้ำพริกชนิดต่างๆ ก็อาจเรียกชื่อตามน้ำพริกนั้นๆ เช่น ข้าวผัดน้ำพริกนรก เป็นต้น
ข้าวผัดนิยมปรุงรสด้วยพริกน้ำปลา และน้ำมะนาวบีบ

**ดูเพิ่ม**
 ข้าวผัดอเมริกัน- ข้าวผัด (ไทย) ข้าวผัดในประเทศไทย- ชาฮัง ข้าวผัดแบบญี่ปุ่นอย่างหนึ่ง- นาซีโกเร็งปัตตายา ข้าวผัดแบบหนึ่งในมาเลเซีย

**อ้างอิง**
  ข้าวผัดจานอร่อย date=2009-02-20 
หมวดหมู่:อาหารจีน
รายชื่อภาพเขียนโดยการาวัจโจ

รายชื่อภาพเขียนโดยการาวัจโจ  เป็นรายการภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ ผู้เป็นจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญของประเทศอิตาลีในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:รายชื่อศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
จักรพรรดิฮั่นเหอ

สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา
ตลอด 17 ปีในรัชกาล เกิดความขัดแย้งกันระหว่างตระกูลของพระสนมและขันที ในรัชสมัยนี้กระดาษแผ่นแรกของโลกก็ถือกำเนิดขึ้น เมื่อมีขันทีชื่อไช่หลุน (ค.ศ. 55 - 121) ได้ผลิตกระดาษขึ้นมาใช้ในราชสำนัก เมื่อ ค.ศ. 105 (พ.ศ. 648)
ตลอดรัชกาล อำนาจอยู่ในกำมือของตู้ไทเฮาและพี่ชายชื่อ ตู้เซียน จักรพรรดิฮั่นเหอ สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 105 (พ.ศ. 648) ขณะพระชนม์เพียง 26 พรรษา องค์รัชทายาทหลิวหลงจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นชาง
105
เหอ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
สยามโมไทรันนัส

สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส (Siamotyrannus isanensis) เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอด ลำตัวยาวประมาณ 6.5 เมตร ชื่อของมันหมายถึง"ทรราชแห่งสยามจากภาคอีสาน" พบกระดูกเป็นครั้งแรกที่หลุมขุดค้นที่ 9 ที่ภูประตูตีหมา อุทยานแห่งชาติภูเวียง อำเภอเวียงเก่า จังหวัดขอนแก่น โดยนายสมชัย เตรียมวิชานนท์ นักธรณีวิทยา กรมทรัพยากรธรณี เมื่อปี พ.ศ. 2536 พบอยู่ในเนื้อหินทรายเนื้อแน่นหมวดหินเสาขัว ยุคครีเทเชียสตอนต้น ชิ้นส่วนกระดูกประกอบด้วยกระดูกสะโพก 1 ชิ้น กระดูกเชิงกรานด้านซ้าย ที่วางตัวฝังอยู่ใต้กระดูกสันหลัง ลักษณะของกระดูกเปรียบเทียบได้กับของไดโนเสาร์วงศ์ไทรันนอซอริดี ลักษณะไม่เคยมีรายงานการค้นพบจากที่ใดๆในโลกมาก่อน จึงพิจารณาให้เป็นสกุลและชนิดใหม่ คือ สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส
ลักษณะของกระดูกพิจารณาได้ว่าเป็นของไดโนเสาร์วงศ์ไทรันโนซอร์ มีลักษณะเก่าแก่โบราณมากกว่าไดโนเสาร์ในวงศ์เดียวกันที่ค้นพบจากแหล่งอื่นๆมากกว่าถึงประมาณ 20 ล้านปี ทำให้สันนิษฐานได้ว่าไดโนเสาร์วงศ์นี้อาจมีถิ่นกำเนิดและวิวัฒนาการขึ้นเป็นครั้งแรกในทวีปเอเชียแล้วแพร่กระจายพันธุ์ออกไปจนถึงอเมริกาเหนือในช่วงปลายยุคครีเทเชียส แต่ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์จัดอยู่อีกวงศ์คือ Metriacanthosauridae เนื่องจากภายหลังนั้นพบว่ามีหลายส่วนที่บ่งบอกได้ว่าอยู่ใน  วงศ์นี้และ สยามโมไทรันนัส อาจจะเป็นญาติของอัลโลซอรัส เพราะไดโนเสาร์ตระกูลนี้อยู่ในวงศ์ แมทเทียนแคนโทรซอรัส

**อ้างอิง**
 Buffetaut, E., Suteethorn, V., and Tong, H. (1996) The earliest known tyrannosaur from the Lower Cretaceous of Thailand. Nature 381(20).- วิฆเนศ ทรงธรรม และ เบญจา เสกธีระ (2549) ไดโนเสาร์ภูเวียง เจ้าฟ้าสิรินธร กรมทรัพยากรธรณี กรุงเทพมหานคร 100 หน้า
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:เมเทรียแคนโทซอริด
หมวดหมู่:อำเภอเวียงเก่า
จักรพรรดิฮั่นชาง

สมเด็จพระจักรพรรดิชางแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นชางตี้ (Emperor Shang of Han, w=Han Shang-ti, ระหว่าง ค.ศ. 105 - 21 กันยายน ค.ศ. 106) พระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวหลงเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิฮั่นเหอ และพระสนมองค์หนึ่ง
สันนิษฐานว่าประสูติก่อนพระราชบิดาสวรรคตได้ไม่นานเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 105 (พ.ศ. 648) องค์รัชทายาทหลิวหลงจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นชาง เมื่อพระชนม์ไม่ถึงปีแต่ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 106 (พ.ศ. 649) องค์ชายหลิวหูพระญาติจึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นอัน
106
ชาง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
จักรพรรดิฮั่นอัน

จักรพรรดิฮั่นอัน (w=Han An-ti; 94 – 30 เมษายน 125) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นและเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 106 ถึง ค.ศ. 125 พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิฮั่นจาง
หลิว ฮู่ เป็นพระโอรสขององค์ชาย หลิว ชิ่ง (劉慶) กับพระชายาโจว (左小娥) องค์ชายหลิว ชิ่ง เป็นพระเชษฐาของ จักรพรรดิฮั่นเหอ เมื่อ จักรพรรดิฮั่นชาง (劉隆) โอรสของจักรพรรดิฮั่นเหอซึ่งสืบบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิฮั่นเหอสวรรคตในปี 106 หลิว ฮู่ ก็ได้รับยกขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่โดยมี เติ้งไทเฮา (鄧綏) พระพันปีของจักรพรรดิฮั่นชางทรงสำเร็จราชการ
เมื่อเติ้งไทเฮาสิ้นพระชนม์ในปี 121 หลิว ฮู่ ก็ถอดญาติสนิทมิตรสหายของนางออกจากตำแหน่งหน้าที่ราชการและเริ่มมั่วสุรานารีจนไม่ออกว่าราชการอีก กิจการทั้งหลายของรัฐมีขันทีทั้งหลายคอยสั่งอยู่เบื้องหลัง ขันทีเหล่านี้ล้วนฉ้อราษฎร์บังหลวงราษฎรจึงลุกฮือขึ้นทั่วแผ่นดินครั้นปี 125 หลิว ฮู่ ประพาสเมือง หนานหยาง แต่จับไข้ขณะนิวัติพระนครจนสวรรคตแบบปัจจุบันทันด่วนพระชนมายุได้สามสิบเอ็ดพรรษา
เอี๋ยนฮองเฮา (閻姬) จักรพรรดินีของจักรพรรดิฮั่นก็ยก หลิว อี้ (劉懿) พระญาติของจักรพรรดิฮั่นอันขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ถัดมา

**อ้างอิง**
125
อัน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
เมทามอร์โฟซีส

หน้าปก
มหากาพย์เมทามอร์โฟซีส (Metamorphoses) เป็นมหากาพย์ที่เขียนโดยโอวิด กวีโรมันในปี ค.ศ. 8 ที่มีด้วยกันสิบห้าเล่มที่บรรยายตำนานการสร้างและประวัติศาสตร์โลก เป็นหนังสือปรัมปราวิทยาที่เป็นที่นิยมกันมาโดยตลอด และเพราะเป็นงานคลาสสิกที่เป็นที่รู้จักกันดีในสมัยกลางจึงทำให้เป็นหนังสือที่มีอิทธิพลต่อโคลงกลอนในยุคกลาง
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทกาพย์
หมวดหมู่:มหากาพย์
เป่ย์เซียงโหว

เป่ย์เซียงโหว (w=Pei-hsiang-hou; Marquess of Beixiang) ชื่อตัวว่า หลิว อี้ (劉懿) และบางทีเรียก เยาวราช (少帝) จักรพรรดิจีนในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เสวยราชย์หลังจาก จักรพรรดิฮั่นอัน สวรรคตอย่างกะทันหันในปี 125 แต่ก็สวรรคตตามไปไม่ช้าในปีเดียวกันต่อจากนั้นเหล่าขันทีก็ยึดอำนาจแล้วยก หลิว เป่า ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
จูลีโอ โรมาโน

จูลีโอ โรมาโน (Giulio Romano) (ราว ค.ศ. 1499 - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1546) เป็นจิตรกรและสถาปนิกสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลีผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง จูลีโอ โรมาโนเป็นลูกศิษย์คนสำคัญของราฟาเอล ลักษณะการเขียนแบบเรอเนซองส์สูงของจูลีโอมีส่วนช่วยในการวางพื้นฐานของงานศิลปะยุคต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เรียกว่าแมนเนอริสม์ งานเขียนเส้นของจูลีโอเป็นงานที่เป็นที่นิยมของนักสะสม ซึ่งมาร์คานโตนิโอ ราอิมอนดินำไปแกะพิมพ์เป็นการทำให้เป็นการเผยแพร่งานแบบอิตาลีไปทั่วยุโรป

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะเรอเนซองส์- จิตรกรรมฝาผนัง- ห้องราฟาเอล

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1490
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
จักรพรรดิฮั่นชุ่น

ฮั่นชุ่น (w=Han Shun-ti; ค.ศ. 115–144) ชื่อตัวว่า หลิว เป่า (劉保) เป็นจักรพรรดิจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่น อยู่ในสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 125 ถึง 144
หลิว เป่า เป็นโอรสองค์เดียวของพระเจ้าฮั่นอัน เมื่อพระเจ้าฮั่นอันสวรรคตใน ค.ศ. 125 หลิว เป่า จะต้องสืบสมบัติต่อมา พระนางหยัน จี (閻姬) อัครมเหสีพระเจ้าฮั่นอัน ประสงค์จะได้มาซึ่งอำนาจทางการเมือง จึงบีบให้หลิว เป่า ยกบัลลังก์ให้แก่หลิว อี้ หลิว อี้ ก็ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ต่อจากพระเจ้าฮั่นอัน แต่หลิว อี้ อยู่ในสมบัติเพียงเจ็ดเดือนก็ป่วยตาย เหล่าขันทีซึ่งภักดีต่อหลิว เป่า จึงยึดอำนาจจากพระนางหยัน จี แล้วยกหลิว เป่า ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ ขณะนั้น หลิว เป่า อายุสิบชันษา
ราษฎรมุ่งหวังว่า หลิว เป่า จะเป็นผู้ปกครองที่ดี เพราะพระเจ้าฮั่นอันปกครองอย่างโฉดเขลามานานแล้ว แต่หลิว เป่า ก็ไร้ความสามารถเหมือนบิดา เหลียง ชาง (梁商) บิดาของนางเหลียง น่า (梁妠) มเหสีของหลิว เป่า จึงเข้าครอบงำราชการบ้านเมือง พอเหลียง ชาง ตาย เหลียง จี้ (梁冀) ลูกชายของเหลียง ชาง และพี่ชายของนางเหลียง น่า ก็สืบอำนาจต่อ ทั้งเหลียง ชาง และเหลียง จี้ เป็นคนชั่วช้าฉ้อฉล ราชวงศ์ฮั่นจึงเริ่มเสื่อมโทรม
หลิว เป่า ครองสมบัติมาได้สิบเก้าปี ก็สิ้นพระชนม์เมื่ออายุได้สามสิบ หลิว ปิ่ง (劉炳) บุตรของหลิว เป่า ได้เป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
144
ชุ่น
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
พระราชวังพระสันตะปาปา

พระราชวังพระสันตะปาปา (Papal Palace; Palatium Apostolicum; Palazzo Apostolico) เป็นที่ประทับของพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก ที่ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกัน อาคารที่นี้ยังมีอีกชื่อว่า พระราชวังอัครสมณทูต (Apostolic Palace) และ พระราชวังวาติกัน (Palace of the Vatican, Vatican Palace) โดยทางวาติกันเรียกอาคารนี้ว่า พระราชวังซิกตุสที่ 5 เพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จพระสันตะปาปาซิกตุสที่ 5 ผู้สร้างพระราชวังส่วนใหญ่ที่เห็นในปัจจุบัน
ตัววังเป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่ประกอบด้วยห้องชุดของพระสันตะปาปา (Papal Apartments), สำนักงานของผู้บริหารนิกายโรมันคาทอลิก, ชาเปล, พิพิธภัณฑ์วาติกัน และหอสมุดวาติกัน ห้องต่างๆ มีด้วยกันทั้งหมดกว่า 1,000 ห้องโดยมีห้องที่สำคัญที่สุดคือห้องราฟาเอล และชาเปลซิสตินซึ่งมีเพดานจิตรกรรมฝาผนังที่มีชื่อที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโล 
ที่ประทับอื่นของพระสันตะปาปาอยู่ที่วังแลเตอรันและที่ปราสาทกานโดลโฟ (Castel Gandolfo) นอกกรุงโรม วังวาติกันมามีความสำคัญกว่าวังแลเตอรันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มาแพ้แก่วังควิรินัล (Quirinal Palace) อยู่ระยะหนึ่ง
ก่อน ค.ศ. 1871 วังควิรินัลเป็นที่ประทับทางการของพระสันตะปาปา หลังนครรัฐของพระสันตะปาปาถูกโค่นใน ค.ศ. 1870 พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีก็ยึดวังใน ค.ศ. 1871 และทำเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์แทนที่ หลังยุบเลิกการปกครองโดยพระพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1946 วังควิรินัลก็กลายมาเป็นที่พำนักของประธานาธิบดีสาธารณรัฐอิตาลี

**ดูเพิ่ม**
ห้องราฟาเอล
*ชาเปลซิสติน
*พิพิธภัณฑ์วาติกัน
*พระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวินยอง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 access-date=20 December 2009- access-date=20 December 2009- url-access=registration 
หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศอิตาลี
จักรพรรดิฮั่นชง

ฮั่นชง (w=Han Ch'ung-ti; 143–145) ชื่อตัวว่า หลิว ปิ่ง (劉炳) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ฮั่น
หลิว ปิ่ง เป็นโอรสองค์เดียวของพระเจ้าฮั่นชุ่น เมื่อพระเจ้าฮั่นชุ่นสิ้นพระชนม์ หลิว ปิ่ง ก็สืบสันตติวงศ์ต่อ ขณะนั้น หลิว ปิ่ง มีอายุเพียงหนึ่งปี นางเหลียง น่า (梁妠) มารดาของหลิว ปิ่ง และเหลียง จี้ (梁冀) พี่ชายของนางเหลียง น่า จึงเข้าครอบงำราชการบ้านเมืองทั้งปวง นางเหลียง น่า มีใจซื่อสัตย์ต่อแผ่นดิน แต่เหลียง จี้ ตรงกันข้าม ราษฎรจึงเดือดร้อนแสนเข็ญ
ครั้นปี 145 หลิว ปิ่ง วายชนม์โดยไม่ปรากฏเหตุ อายุได้สามปี นางเหลียง น่า จึงยกหลิว จวั่น (劉纘) ญาติของหลิว ปิ่ง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
145
ชง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
จักรพรรดิฮั่นจื้อ

ฮั่นจื้อ (w=Han Chih-ti; 138–146) ชื่อตัวว่า หลิว จวั่น (劉纘) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ฮั่น
หลิว จวั่น เป็นเหลนของพระเจ้าฮั่นจาง และเป็นญาติของพระเจ้าฮั่นชง เมื่อพระเจ้าฮั่นชงสิ้นพระชนม์ในปี 145 นางเหลียง น่า (梁妠) พระมารดาพระเจ้าฮั่นชง จึงยกหลิว จวั่น ขึ้นสืบสมบัติต่อ ขณะนั้น หลิว จวั่น ยังเยาว์นัก เหลียง จี้ (梁冀) พี่ชายของนางเหลียง น่า จึงได้เป็นใหญ่ในกิจการบ้านเมืองทั้งมวล เหลียง จี้ เป็นคนใจคด และที่สุดก็ฆ่าหลิว จวั่น ด้วยยาพิษ หลิว จวั่น อยู่ในสมบัติเพียงหนึ่งปี นางเหลียง น่า ก็ยกหลิว จื้อ (劉志) องค์ชายวัยสิบสี่ปี ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ถัดมา
146
จื้อ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
กินรีไมมัส

กินรีไมมัส (Kinnareemimus) เป็นสกุลหนึ่งของไดโนเสาร์แบบเทอโรซอร์จำพวกออร์นิโธมิโมซอเรียนจากประเทศไทย โดยเป็นที่รู้จักจากส่วนหลงเหลือที่ไม่สมบูรณ์ค้นพบในช่วงไม่เกินต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้แก่ กระดูกหัวหน่าว กระดูกขาหลังท่อนล่าง กระดูกน่อง กระดูกฝ่าตีน และกระดูกนิ้ว กระดูกอุ้งตีนข้อที่สามที่มีสภาพที่ไม่สมบูรณ์แต่มีลักษณะของพินชิ่งด้านข้างที่เด่นชัด พบในออร์นิโธมิโมซอร์ ไทรันโนซอรอยด์ ทรูดอนติดส์ และครีแนกนาธิดส์ มีการรวบรวมส่วนหลงเหลือจากหมวดหินเสาขัวที่มีอายุถึงช่วง Barremian ยุคครีเทเชียสตอนต้น ที่ภูเวียง จังหวัดขอนแก่น การปรากฏตัวในช่วงแรกทำให้เป็นออร์นิโธมิโมซอร์แรกสุดเท่าที่รู้จัก (ในกรณีที่ไม่ใช่ตัวแรกสุด) ขึ้นอยู่กับอายุของหมวดหิน Buffetaut et al. เสนอแนะว่าฟอสซิลของ กินรีไมมัส อาจระบุต้นกำเนิดของออร์นิโธมิโมซอร์ชั้นสูงจากเอเชีย
สกุลนี้ได้รับการระบุครั้งแรกโดย Eric Buffetaut, วราวุธ สุธีธร และ Haiyan Tong ใน ค.ศ. 2009 และมีเพียงชนิดเดียวคือ Kinnareemimus khonkaenensis (กินรีไมมัส ขอนแก่นเอนซิส) ไดโนเสาร์ชนิดนี้ตั้งชื่อตามกินรี ส่วนชื่อ "Kinnareemimus" ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในงานวิจัย ค.ศ. 1999 ของ Sasithorn Kamsupha และในสิ่งตีพิมพ์โดยรีวอิจิ คาเนโกะ (ภายใต้ชื่อ "Ginnareemimus") ใน ค.ศ. 2000

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Brief description date=2011-07-17  on the Dinosaur Mailing List- วิฆเนศ ทรงธรรม และ เบญจา เสกธีระ (2549) ไดโนเสาร์ภูเวียง เจ้าฟ้าสิรินธร กรมทรัพยากรธรณี กรุงเทพมหานคร 100 หน้า
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:อำเภอเวียงเก่า
จักรพรรดิฮั่นหฺวัน

จักรพรรดิฮั่นหฺวัน (w=Han Huan-ti; 132–168) เป็น จักรพรรดิจีน องค์ที่ 27 ของราชวงศ์ฮั่นหลังจากที่พระองค์เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติโดยสมเด็จพระจักรพรรดินีและพระเชษฐาของพระนาง เหลียงจี้ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 146. พระองค์เป็นพระราชปนัดดาของ จักรพรรดิฮั่นจาง.
หลิว จื้อ เป็นเหลนของพระเจ้าฮั่นจาง ในปี 145 พระเจ้าฮั่นชงสิ้นพระชนม์ นางเหลียง น่า (梁妠) พระมารดาพระเจ้าฮั่นชง จึงยกหลิว จวั่น (劉纘) ญาติของพระเจ้าฮั่นชง ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ เหลียง จี้ (梁冀) พี่ชายของนางเหลียง น่า ได้เป็นใหญ่ในราชการแผ่นดิน และในปี 146 เหลียง จี้ ก็ฆ่าหลิว จวั่น ทิ้ง นางเหลียง น่า จึงยกหลิว จื้อ ขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ถัดมา ขณะนั้น หลิว จื้อ อายุได้สิบสี่ปี
เมื่อเสวยราชย์แล้ว หลิว จื้อ กำจัดอิทธิพลของพี่น้องสกุลเหลียงเป็นผลสำเร็จ โดยได้ความช่วยเหลือจากเหล่าขันที แต่นั้นก็เป็นเหตุให้ขันทีเข้ามาครอบงำกิจการบ้านเมืองแทน ขันทีทั้งหลายฉ้อฉลไม่ต่างจากพี่น้องสกุลเหลียง ราษฎรจึงไม่สิ้นความเดือดร้อน ในปี 166 บัณฑิตจำนวนมากประท้วงต่อต้านรัฐบาล หลิว จื้อ จึงสั่งให้จับผู้ประท้วงทั้งสิ้น ราชวงศ์ฮั่นก็เข้าสู่ความเสื่อมอีกระดับหนึ่ง
หลิว จื้อ อยู่ในสมบัติได้ยี่สิบสองปีก็วายชนม์ไปในปี 168 อายุได้สามสิบหก หลิว หง (劉宏) ญาติของหลิว จื้อ ได้เป็นกษัตริย์สืบต่อมา

**อ้างอิง**
หฺวัน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
การสมรสซ้อน

การสมรสซ้อน (bigamy หรือ plural marriage) หมายถึง การที่บุคคลหนึ่งไปจดทะเบียนสมรสกับอีกบุคคลหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ตนมีพันธะทางการสมรสกับอีกบุคคลหนึ่งซึ่งเรียกว่า "คู่สมรส" อยู่แล้ว และการสมรสนั้นยังไม่สิ้นสุดลง การสมรสซ้อนเป็นความผิดอาญาในบางประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา และประเทศไทย
ทอย สตอรี่ 2

ทอย สตอรี่ 2 (Toy Story 2) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์ โดยคอมพิวเตอร์ เป็นเรื่องที่ 3 ของ พิกซาร์ ภาคต่อของทอย สตอรี่ ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 ทอย สตอรี่ 2 ภาพยนตร์เรื่องนี้ยอดเยี่ยม ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเรื่องนี้  ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 245,852,179 ดอลลาร์สหรัฐ และ 485,015,179 ดอลลาร์สหรัฐ งบประมาณได้ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทอย สตอรี่ 2 คือหนังแอนิชั่นภาคต่อเรื่องแรกที่สามารถทำเงินได้มากกว่าหนังภาคแรก โดยทำลายสถิติรายได้เปิดตัวสัปดาห์แรกบนบ๊อกซ์ออฟฟิศทั้งในอเมริกา, อังกฤษ และ ญี่ปุ่น รวมทั้งกลายเป็นหนังแอนิชั่นที่ทำรายได้สูงสุดในปี 1999 โดยทำเงินในอเมริกาไปกว่า 245 ล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ และกวาดรายได้ทั่วโลกไปอีก 485 ล้านเหรียญ

**เรื่องย่อ**
ในระหว่างที่แอนดี้ไปเข้าค่าย ฤดูร้อน วูดดี้ถูกอัล นักสะสมของเล่นจอมละโมบขโมยไป เพื่อเก็บให้ครบชุดคอลเล็คชั่นราวด์อัพแก๊ง ซึ่งกลายเป็นของหายากในปัจจุบัน เวลานี้ วูดดี้ พร้อมด้วยเจสซี่  บูลส์อาย และคุณลุงนักขุดทอง สติงกี้ พีท กำลังจะได้ไปอยู่ในพิพิธภัณฑ์ ซึ่งวูดดี้จะได้ใช้ชีวิตที่เหลือทั้งหมดของเขาในตู้กระจกไปตลอดกาล มันขึ้นอยู่กับบัซ ไลท์เยียร์ มิสเตอร์โปเตโต้เฮด  แฮม  เร็กซ์ และ สลิงกี้ ด็อก ที่จะช่วยเพื่อนเขากลับมาและย้ำเตือนสติวูดดี้ว่าการเป็นของเล่นที่แท้จริง นั้นคืออะไร ภารกิจช่วยชีวิตเพื่อนรักจากการถูกส่งตัวไปพิพิธภัณฑ์ของเล่น ซึ่งพวกเขาต้องผ่านเรื่องราวอันแสนยุ่งเหยิงครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อที่จะพาวูดดี้กลับบ้านก่อนที่แอนดี้จะกลับมาจากค่าย และได้เพื่อนใหม่ คือ เจสซี่ และ ม้า บูลส์อาย

**ผู้พากย์เสียง**
 ทอม แฮงส์ เป็น นายอำเภอ วู้ดดี้- ทิม อัลเลน เป็น บัซ ไลท์เยียร์- โจแอน คูแซค เป็น เจสซี่- เคลซีย์ แกรมเมอร์ เป็น นักขุดทอง สติงกี้ พีท- ดอน ริกเกิลส์ เป็น  มิสเตอร์ โปเตโต้เฮด- วอลเลซ ชอว์น เป็น เร็กซ์ - จิม วอร์นีย์ เป็น สลิงกี้ ด็อก - จอห์น รัทเซนเบอร์เกอร์ เป็น แฮม- เวย์น ไนต์ เป็น อัล- แอนนี พอตต์ เป็น โบ- เอสเทล แฮร์ริส เป็น นางโปเตโต้เฮด- จอห์น มอร์ริส เป็น แอนดี้- โจ แรนฟต์ เป็น วิซซี่- โรเบิร์ต กัวเล็ต เป็น Wheezy's singing voice- โรนัลด์ ลี เอร์มี เป็น ซาร์ก- โจดี เบนสัน เป็น บาร์บี้ ไกด์- แอนดรูว์ สแตนตัน เป็น เซิร์ก - ลอรี แม็ตแคล์ฟ เป็น แม่ของเอ็นดี้ - โจนาธาน แฮร์ริส เป็น เจรี- เจฟฟ์ พิดเจียน เป็น ของเล่น เอเลี่ยน- แอนดี ปีเตอร์ส เป็น Luggage Handler 1- แมรี เคย์ เบิร์กแมน เป็น เจสซี่ (Woody's Roundup)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ทอย สตอรี่- ทอย สตอรี่ 3- ทอย สตอรี่ 4

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ- 0120363-  Toy Story 2 ที่เว็บไซต์ Allmovie 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ทอย สตอรี่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 กุมภาพันธ์ 10

* แอฟริกาใต้ประกาศว่าจะมีการจัดการเลือกตั้งขึ้นในวันที่ 22 เมษายน 2552  (ซีเอ็นเอ็น)- รัสเซียขอเลื่อนการจ่ายหนี้ภาคเอกชนซึ่งมีมูลค่ากว่า 400,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งกู้ยืมมาจากธนาคารต่างประเทศ  (รอยเตอร์)- เจเนรัลมอเตอร์ประกาศจะปลดพนักงานกว่า 10,000 ตำแหน่ง และปรับลดเงินเดือนของพนักงานของบริษัททั้งหมด  (เอพีผ่านทางกูเกิลนิวส์)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 กุมภาพันธ์ 11

* มอร์แกน สแวนกาไร จากพรรคการเคลื่อนไหวเพื่อเปลี่ยนแปลงประชาธิบไตย (MDC) เป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศซิมบับเว  (BBC)
}
วิกิพีเดีย:ภาพคัดสรร/สารบัญ

ภาพคัดสรร:- อะไรคือภาพคัดสรร- ภาพคัดสรรประจำเดือน- ภาพคัดสรรที่ควรปรับปรุงใหม่- ภาพที่เคยถูกเสนอชื่อ- ภาพคัดสรรในอดีต
วิกิพีเดีย:ภาพคัดสรร/ภาพที่เคยถูกเสนอชื่อ

30px หน้านี้เป็นภาพที่ได้ถูกเสนอชื่อ แต่ไม่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกเพื่อเป็นภาพคัดสรร ถ้าคุณต้องการเสนอภาพใดเป็นภาพคัดสรรอีกครั้ง คุณสามารถเสนอได้ที่ ภาพคัดสรร และทำตามเงื่อนไขในหน้านั้น
หมวดหมู่:ภาพคัดสรรวิกิพีเดีย
วิกิพีเดีย:ภาพคัดสรร/ภาพคัดสรรในอดีต

ภาพคัดสรรในอดีต คือภาพที่ในอดีตได้รับเลือกเป็นภาพคัดสรร แต่ได้ถูกลดระดับเนื่องจากไม่ผ่านหลักเกณฑ์ของภาพคัดสรรในปัจจุบัน โดยภาพดังกล่าวจะติดป้าย ภาพคัดสรรในอดีต ที่หน้าพูดคุยของภาพนั้นๆ ถ้าต้องการเสนอภาพใดเป็นภาพคัดสรรอีกครั้ง สามารถเสนอได้ที่ ภาพคัดสรร และทำตามเงื่อนไขในหน้านั้น
รายชื่อภาพเขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์

รายชื่อภาพเขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ เป็นรายชื่อจิตรกรรมที่เขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ จิตรกรคนสำคัญของเนเธอร์แลนด์ในสมัยบาโรก คริสต์ศตวรรษที่ 17

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
โยฮันเนิส เฟอร์เมร์
*ภาพชีวิตประจำวัน- จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์

หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:รายชื่อศิลปะ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
วัดทีปทุตตมาราม

วัดทีปทุตตมาราม เป็นวัดไทยในกรุงโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา เป็นวัดที่เก่าแก่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2318 โดยมีท่านคุณรัตนะมหาเถโร เป็นเจ้าอาวาสคนแรก ภายในมีวิหารพระนอนแบบศรีลังกาขนาดใหญ่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัดในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:วัดไทยในต่างประเทศ
ทีปทุตตมาราม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ศรีลังกา
พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล

ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร
พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล (Conestabile Madonna) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ, เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในประเทศรัสเซีย  
ราฟาเอลเขียนภาพ “พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 เป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่อาจจะยังเขียนไม่เสร็จและอาจจะเป็นงานเขียนสุดท้ายที่เขียนระหว่างที่พำนักอยู่ที่อุมเบรียก่อนที่จะย้ายไปฟลอเรนซ์
ชื่อของภาพเขียนมาจากชื่อครอบครัวคอนเนสตาบิเลแห่งเปรูเจียที่ขายให้แก่สมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียในปีค.ศ. 1871. พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงมอบภาพเขียนให้แก่พระจักรพรรดินีมาเรีย อเล็กซานโดรวา (Maria Alexandrovna) ตั้งแต่นั้นมาภาพเขียนก็ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก 
ภาพเขียนเป็นภาพของพระแม่มารีอุ้มพระบุตรขณะที่กำลังทรงอ่านหนังสือ ในปี ค.ศ. 1881 เมื่อภาพเขียนถูกย้ายไปบนผ้าใบก็พบภาพดั้งเดิมที่เป็นภาพที่พระแม่มารีกำลังทรงพิจารณาผลทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูแทนที่จะเป็นหนังสือเช่นที่เห็นกัน

**ดูเพิ่ม**
ราฟาเอล
*พระแม่มารีและพระบุตร
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
แม่พระแห่งแกรนด์ดยุก

ดูบทความหลักที่ พระแม่มารีและพระบุตร
แม่พระแห่งแกรนด์ดยุก (ภาษาอิตาลี: Madonna del Granduca) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่วังพิตติที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  
ราฟาเอลอาจจะเขียนภาพ “แม่พระแห่งแกรนด์ดยุก” ราวปี ค.ศ. 1505 หลังจากที่มาถึงฟลอเรนซ์ อิทธิพลที่ได้รับจากเลโอนาร์โด ดา วินชีเห็นได้ชัดในภาพนี้ในการใช้เทคนิคการเขียนแบบสีม่านหมอก (sfumato) ภาพเขียนเป็นของเฟอร์ดินานด์ที่ 3, แกรนด์ดยุกแห่งทัสเคนี (Ferdinand III, Grand Duke of Tuscany) ที่ภาพตั้งชื่อตาม 

**อ้างอิง**
 วิจารณ์ภาพเขียน  date=2008-11-23 

**ดูเพิ่ม**
 ราฟาเอล- พระแม่มารีและพระบุตร
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
โอทิส เอเลเวเทอร์

โอทิส เอเลเวเตอร์ คอมพานี (Otis Elevator Company) เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกัน ผู้พัฒนา ผลิตและซ่อมบำรุงผลิตภัณฑ์การเคลื่อนย้ายในแนวดิ่ง ได้แก่ ลิฟต์, บันไดเลื่อน และทางเลื่อน รายใหญ่ที่สุดในโลก  ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2396 โดยอีลิชา โอติส ที่เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองฟาร์มิงตัน รัฐคอนเนตทิคัต มีพนักงานกว่า 63,000 คน 
ผลิตภัณฑ์ของโอทิสได้รับการติดตั้งในอาคารและสถานที่ชั้นนำของโลก เช่น หอไอเฟล, ตึกเอ็มไพร์สเตต, เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์, ปิโตรนาสทาวเวอร์, ซีเอ็นทาวเวอร์, สกายลอนทาวเวอร์, ฟรานซิส แชงกรี-ลา เพลซ, โอเรียนทัล เพิร์ล เรดิโอ แอนด์ ทีวี ทาวเวอร์, รปปงหงิ ฮิลล์ คอมเพล็ก, ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน, กริชตูเรเดงโตร์, เซ็นทรัลพลาซา (ฮ่องกง), บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ (ตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลกในปัจจุบัน) 
เทคโนโลยีที่สำคัญของโอทิสคือระบบความปลอดภัยพิเศษในการล็อกกรณีลิฟต์ร่วง อันเป็นผลทำให้ระบบลิฟต์ในอาคารสูงมีความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
นิมิตของอัศวิน (ราฟาเอล)

มโนทัศน์ของอัศวิน (ภาษาอังกฤษ: Vision of a Knight หรือ The Dream of Scipio หรือ Allegory) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงลอนดอนในอังกฤษ  
ราฟาเอลเขียนภาพ “มโนทัศน์ของอัศวิน” ราวปี ค.ศ. 1504 เป็นภาพเขียนขนาดเล็กที่เขียนด้วยสีฝุ่นผสมไข่บนไม้พ็อพพลา อาจจะเป็นภาพคู่กับแผงเทพสามองค์ที่ปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์ของวังชองตีย์ (Château de Chantilly)
แก่นความคิดของภาพเป็นที่โต้เถียงกัน บ้างก็ว่าเป็นภาพอัศวินนอนหลับคือนายพลโรมันสคิปิโอ อาฟริคานัส (Scipio Africanus) (236 - 184 ก.ค.ศ.) ผู้นอนฝันว่าจะต้องเลือกระหว่าง “คุณธรรม” ที่ด้านหลังเป็นเขาสูงและ “ความสำราญ” ที่แต่งตัวอย่างรุ่ยร่าย แต่สตรีสองคนในภาพมิได้มีแสดงความแก่งแย่งกันในตัวอัศวิน แต่สตรีทั้งสองอาจจะเป็นสัญลักษณ์แทนคุณสมบัติที่เป็นอุดมคติของความเป็นอัศวินที่ประกอบด้วย: หนังสือ, ดาบ และดอกไม้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นผู้มีการศึกษา, ความเป็นทหาร และความรักซึ่งเป็นคุณลักษณะต่างๆ ที่อัศวินควรจะเป็นเจ้าของ

**ดูเพิ่ม**
 ราฟาเอล- อุปมานิทัศน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รายละเอียดที่หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา

ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Elisabetta Gonzaga) เป็นภาพเหมือนที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  
ราฟาเอลเขียน “ภาพเหมือนของเอลิซาเบตตา กอนซากา” ราวปี ค.ศ. 1504 สตรีในภาพคือเอลิซาเบตตา กอนซากา (Elisabetta Gonzaga) รายละเอียดในภาพก็เป็นเสื้อที่ตกแต่งด้วยลายปะและจี้เป็นรูปแมงป่องเดิมกล่ากันว่าเขียนโดยตั้งแต่อันเดรีย มานเทนยา ไปจนถึง อัลเบรชท์ ดือเรอร์

**ดูเพิ่ม**
ราฟาเอล
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ปีเอโร ดี โกซีโม เด เมดีชี

ปีเอโร ดี โกซีโม เด เมดีชี (Piero di Cosimo de’ Medici หรือ the Gouty) (19 กันยายน ค.ศ. 1416 - (2 ธันวาคม ค.ศ. 1469) เกิดเมื่อวันที่ (19 กันยายน ค.ศ. 1416 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  เป็นบุตรของ โกซีโม เด เมดีชี และ คอนเทสสินา เด บาร์ดิ (Contessina de' Bardi) ปีเอโรสมรสกับคอนเทสสินา เด บาร์ดิ (Lucrezia Tornabuoni) และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1469 ที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  ปีเอโรเป็นผู้ครองฟลอเรนซ์โดยปริยายระหว่าง ค.ศ. 1464 ถึงปี ค.ศ. 1469 ระหว่างสมัยฟื้นฟูศิลปะวิทยา เปียโรเป็นบิดาของจุยเลียโน เด เมดีชีและโลเรนโซ เด เมดีชี

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเมดิชิ
หมวดหมู่:ขุนนางอิตาลี
ปีเยโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิ
ปีเอโร ดี โกซีโม

เปียโร ดิ โคสิโม (ภาษาอังกฤษ: Piero di Cosimo) (2 มกราคม ค.ศ. 1462 - 12 เมษายน ค.ศ. 1522) เป็นจิตรกรรมสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน 
เปียโร ดิ โคสิโมเกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1462 ที่ ฟลอเรนซ์ ในประเทศอิตาลี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1522 เปียโรเป็นลูกของช่างทองและฝึกงานภายใต้โคสิโม โรสเสลิ (Cosimo Rosseli) ผู้ที่เปียโรได้รับนาม และเป็นผู้ช่วยในการวาดภาพที่ชาเปล ในปี ค.ศ. 1481 เปียโรเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะเรอเนซองส์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2005
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
ฮือโค ฟัน เดอร์คุส

ฮือโค ฟัน เดอร์คุส (Hugo van der Goes; ราว ค.ศ. 1440 - ราว ค.ศ. 1482) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เรอแนซ็องส์) ของตระกูลการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขาเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและบานพับภาพ 
ฮือโค ฟัน เดอร์คุสเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1440 ที่เมืองเกนต์ เสียชีวิตที่ใกล้เมืองบรัสเซลส์เมื่อราว ค.ศ. 1482 
ฮือโคเป็นสมาชิกของสมาคมช่างเขียนแห่งเกนต์ในฐานะมาสเตอร์ในปี ค.ศ. 1467 ในปี ค.ศ. 1468 ฮือโคก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตกแต่งเมืองบรูชเพื่อเตรียมการฉลองการเสกสมรสระหว่างชาร์ลพระเศียรล้าน ดุ๊กแห่งเบอร์กันดี (Charles the Bold) กับมาร์กาเรตแห่งยอร์ก (Margaret of York) และเป็นผู้ตกแต่งตราประจำพระองค์สำหรับขบวนการเสด็จเข้าเมืองเกนต์ของพระเจ้าชาร์ลในปี ค.ศ. 1469 และต่อมาในปี ค.ศ. 1472 ฮือโคก็ได้รับเลือกให้เป็นอธิการของสมาคมในปี ค.ศ. 1473 หรือปี ค.ศ. 1474  
ในปี ค.ศ. 1475 หรือหลายปีต่อมา ฮือโคก็บวชเป็นพระที่สำนักสงฆ์โรดโกลสเตอร์ (Rood Klooster) ไม่ไกลจากบรัสเซลส์ที่เป็นของนิกายวินเดิสไฮม์ (Windesheim Congregation) และยังคงทำงานจิตรกรรมต่อจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1482 หรือในปี ค.ศ. 1483  ในปี ค.ศ. 1480 ฮือโคถูกเรียกตัวไปเมืองเลอเฟินเพื่อไปเขียน "Justice Scenes"  ที่ดีร์ก เบาตส์ เขียนค้างไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475 หลังจากนั้นไม่นานขณะที่ฮือโคเดินทางกลับจากโคโลญกับพระในสำนักก็เกิดความรู้สึกอยากจะฆ่าตัวตายและประกาศตัวเองว่าเป็นผู้ที่ถูกแช่ง แต่เมื่อกลับมาถึงโรดโกลสเตอร์ ฮือโคก็หายและเสียชีวิตที่นั่น ระยะเวลาที่พำนักที่สำนักสงฆ์ถูกบันทึกโดยคัสปาร์ โอฟเฮยส์ (Gaspar Ofhuys) นักบวชอีกองค์หนึ่ง รายงานโดยแพทย์ชาวเยอรมันฮีเยโรนือมุส มึนเซอร์ (Hieronymus Münzer) ในปี ค.ศ. 1495 ทีกล่าวถึงจิตรกรชาวเกนต์ตกอยู่ในอารมณ์เศร้าเพราะความกดดันที่จะเขียนภาพให้ดีเท่าฉากแท่นบูชาเกนต์ อาจจะหมายถึงฮือโค
งานเขียนชิ้นที่สำคัญที่สุดที่ยังเหลืออยู่คือฉากแท่นบูชาปอร์ตีนารี (หอศิลป์อุฟฟีซี เมืองฟลอเรนซ์) ที่เป็นงานที่จ้างสำหรับวัดซานเอจีดีโอในโรงพยาบาลของวัดซานตามารีอานูโอวาในฟลอเรนซ์ โดยตอมมาโซ ปอร์ตีนารี (Tommaso Portinari) ผู้จัดการสาขาบรูชของธนาคารเมดีชี ฉากแท่นบูชามาถึงฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1483 หลายปีหลังจากที่ฮือโคเขียนเสร็จ เป็นงานที่ชื่นชมกันในฟลอเรนซ์ จอร์โจ วาซารีในหนังสือ "ชีวิตศิลปิน" ของปี ค.ศ. 1550 เรียกฮือโคว่า "Ugo d'Anversa" (ฮือโคแห่งแอนต์เวิร์ป) ซึ่งเป็นหลักฐานเดียวที่ยืนยันว่าฮือโคเป็นผู้เขียนภาพ งานชิ้นอื่นใช้การวิจัยลักษณะการเขียนโดยการเปรียบเทียบกับฉากแท่นบูชานี้ในการบ่งว่าฮือโคเป็นผู้วาด

ดูเหมือนว่าฮือโคจะทิ้งงานร่างไว้เป็นจำนวนมาก ซึ่งอาจจะใช้โดยผู้นิยมในการสร้างงานเขียนที่ฮือโคไม่ได้วาดด้วยตนเอง ร่างภาพ "เจค็อบและเรเชล" อยู่ที่ไครสต์เชิร์ช เชื่อเป็นงานที่ลงชื่อในจำนวนไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะคริสต์ศาสนา- ฉากแท่นบูชา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Artcyclopedia : ฮือโค ฟัน เดอร์คุส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1440

หมวดหมู่:บุคคลจากเกนต์
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก
ซากดึกดำบรรพ์ทางเรณูวิทยา

ซากดึกดำบรรพ์ทางเรณูวิทยา (Sporopollen fossil) คือซากของพืชขนาดจุลภาค เรียกว่า ซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐาน (fossil palynomorph หรือ fossil sporomorph) เป็นแขนงหนึ่งของวิชาบรรพชีวินวิทยา(Palyontology) ที่เกี่ยวข้องกับซากดึกดำบรรพ์ของสิ่งมีชีวิตขนาดจุลภาค และส่วนประกอบขนาดจุลภาคของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ ประกอบด้วย ซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณู ซากดึกดำบรรพ์สปอร์ ไดโนแฟลกเจลเลตซีสต์ อาคริทาร์ช ชิตินโนซวน และวัตถุขนาดจุลภาคของซากดึกดำบรรพ์สาหร่าย และซากดึกดำบรรพ์ฟังไจ
ซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐาน จะมีโครงสร้างประกอบด้วยสารเซลลูโลสจำพวกสปอโรพอลเลนิน ซึ่งเป็นสารอินทรีย์ที่มีคุณสมบัติทนทานต่อการกัดกร่อนของกรดแม้ว่าจะเป็นกรดเข้มข้นหรือที่อุณหภูมิน้ำเดือดก็ตาม ดังนั้นในการสกัดซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐานออกจากเนื้อหินจึงต้องอาศัยการละลายตัวอย่างหินด้วยกรดชนิดต่างๆ เช่น กรดเกลือ และกรดกัดแก้ว จะทำการกัดกร่อนแร่ประกอบหิน เช่น สารประกอบในหินปูน  และ สารประกอบหินประเภทซิลิกา  ให้ละลายออกไป ท้ายที่สุดก็จะเหลืออนุภาคสารอินทรีย์ที่อาจเป็นเศษสารอินทรีย์ทั่วไปและอินทรีย์วัตถุของซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐาน จากนั้นจะทำการแยกซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐานออกจากอินทรีย์วัตถุอื่นๆด้วยสารเคมีบางตัว เช่น ซิงค์โบไมด์ หรือ ซิงค์คลอไรด์ เป็นต้น
การศึกษาซากดึกดำบรรพ์เรณูสัณฐาน จะทำการศึกษาภายใต้กล้องจุลทรรศน์ทั้งกล้องจุลทรรศน์แสงและกล้องจุลทรรศน์อิเลกตรอนแบบส่องกราด เพื่อทำให้ทราบถึงขนาด รูปร่าง ผนังเซลล์ และลวดลายต่างๆบนพื้นผิว เป็นต้น รูปด้านขวามือเป็นภาพของเรณูสัณฐานละอองเรณูของกระจับโบราณ (สปอโรทราปออิดิทีส เมดิอุส หรือ Sporotrapoidites medius) จากชั้นหินอายุประมาณสมัยโอลิโกซีน-ไมโอซีน ของเหมืองนาฮ่อง ตำบลบ้านนาจร อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ 
ภาพด้านบนได้จากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด เป็นภาพด้านขั้วของเรณูสัณฐานซึ่งหากเรณูสัณฐานไม่ถูกกดทับทำให้แบน เรณูสัณฐานนี้จะมีรูปทรงกรม มีสันนูน 3 สันโยงมาบรรจบกันเห็นเป็นสามแฉกบนพื้นที่ขั้วนี้ โดยพื้นที่ขั้วด้านตรงข้ามก็มีลักษณะเช่นเดียวกัน ที่สามารถสังเกตได้อย่างชัดเจนจากภาพที่ถ่ายภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงเนื่องจากเรณูสัณฐานมีคุณสมบัติโปร่งแสง การประยุกต์ใช้กล้องจุลทรรศน์ทั้ง 2 ชนิดนี้ร่วมกัน จะช่วยให้การบรรยายรูปลักษณ์สัณฐานของเรณูสัณฐานได้ละเอียดถูกต้องแม่นยำมากยิ่งขึ้น   
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิประวัติศาสตร์/กล่อง/สมาชิก

* Kong46109- Horus- Passawuth- Pastman- Peeravich- Rith.conan- ZenithZealotry- Mattis- Drgarden- Xiengyod- ComeToFly- World war II addict- Mahatee- ปาณิศา- fasai555- มารวย บางสิม- Sgt.KOPE- เบ็น เท็นนีสัน- Dora1999- B20180- Palmy U-U- ชลธิศ เข้มแข็ง- Panyatham- Mr.Big Bean- Mr.BuriramCN- Timekeepertmk- First1707- BlackKoro- KuroiSchwert- BlueStack- Tonpudy- PP2014- Creeperkung- Tvcccp- plamnakpandin- Applezapotis- Shoshui- บุญพฤทธิ์ ทวนทัย- Thai.60- Kpbayernmunich- ฟลานส์บวร์ก- Teng18009912- Boonyatham- buileducanh- Tris T7- god of japan- Tine chicl- Ichi BSS211- Noobythailand
ซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณู

ซากดึกดำบรรพ์ของละอองเรณูและสปอร์ (sporopollen fossil) เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีความสำคัญและมีประโยชน์ในการศึกษาเกี่ยวกับประวัติวิวัฒนาการของพืช และรวมถึงประโยชน์ทางธรณีวิทยาเป็นอย่างมาก เมื่อดอกไม้ร่วงหล่นลงสู่โคนต้นและอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ละอองเรณูจะถูกเก็บรักษาไว้ในชั้นตะกอน และในเวลาต่อมาทางธรณีวิทยาชั้นตะกอนได้เปลี่ยนเป็นชั้นหิน จึงทำให้พบซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณูของพืชดังกล่าวอยู่ในชั้นหินนั้น โดยทั่วไปเรณูสัณฐาน (pollen morphology) ดังกล่าวจะยังคงรักษาลักษณะหลายประการจึงสามารถตรวจพิสูจน์ได้ว่าเรณูสัณฐานนั้นเป็นของพืชชนิดใด อย่างไรก็ตามเรณูสัณฐานในชั้นหินหนึ่งๆมักจะแบนราบขนานไปกับแนวการวางตัวของชั้นหิน
เรณูสัณฐานของซากดึกดำบรรพ์ละอองเรณูที่นำมายกเป็นตัวอย่างชื่อ ไอเล็กพอลเลนนิทีส ไอลิเอคัส(Ilexpollenites iliacus) จากเหมืองลิกไนต์บ้านป่าคา อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน มีลักษณะคล้ายลูกรักบี้ มีร่องเปิดรูปรี (colpi) จำนวน 3 ร่อง ตรงกลางร่องเปิดมีรูเปิด (pore) เรียกช่องเปิดนี้แบบผสม(3-colporoidate) บนพื้นผิวของเรณูสัณฐานเรียงรายไปด้วยเม็ดตุ่มฐานเล็กส่วนปลายพองบวมออก (clavate) ลักษณะของเรณูสัณฐานนี้เปรียบเทียบได้ดีกับละอองเรณูของพืชปัจจุบันสกุลไอเล็ก (Ilex spp.) ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ที่เจริญเติบโตได้ดีในที่ที่มีความชุ่มชื้นสูง การปรากฏของ ไอเล็กพอลเลนนิทีส ไอลิเอคัส อยู่ในชั้นหินนี้ พบปรากฏร่วมกับเรณูสัณฐานอื่นๆอีกมาก ทั้งของพวกสน ไม้ดอก เฟิน และสาหร่าย โดยรวมถึงเรณูสัณฐานของพืชน้ำอย่างเช่น กระจับ (สปอโรทราปอดิทีส) ทำให้ทราบได้ว่าเหมืองบ้านป่าคาเมื่อหลายล้านปีก่อนมีสภาพเป็นหนองน้ำและมีป่าไม้อยู่โดยรอบ และภูมิอากาศเป็นแบบเขตอบอุ่น
สำหรับซากดึกดำบรรพ์สปอร์ (spore fossil) เป็นเซลล์สืบพันธุ์ของพืชที่ไม่มีดอก ได้แก่   เฟิน(fern) และพืชชั้นต่ำ(Bryophyta)โดยทั่วไป เป็นต้น ในที่นี้ขอยกตัวอย่างจำพวกเฟิน กลุ่มของสปอร์จะอยู่ในอับสปอร์ใต้ใบเฟิน เมื่อสปอร์แก่เต็มที่อับสปอร์จะแตกออกและสปอร์จะร่วงหล่นลงไปโดยเฉพาะบริเวณที่มีความชุ่มชื้นสูง สปอร์จะพัฒนาเป็นแผ่นโปรทัลลัส และแผ่นโปรทัลลัสนี้จะสร้างสเปิร์มและไข่ขึ้นมา เมื่อสเปิร์มปฏิสนธิกับไข่แล้วก็จะพัฒนาเป็นไรโซมและต้นเฟินอ่อน เมื่อแก่หรือมีอายุโตเต็มที่พร้อมสืบพันธุ์ใต้ใบเฟินบางใบจะมีสปอร์เกิดขึ้นเป็นวัฏจักรหมุนเวียนต่อเนื่องกันไป
สำหรับตัวอย่างสปอร์สัณฐาน ชื่อ แครสโซเรติไทรลิทีส แวนแรดชูเวนิไอ (Crassoretitriletes vanraadshoovenii) จากเหมืองลิกไนต์เชียงม่วน จังหวัดพะเยา มีลักษณะเกือบทรงกลม ที่ด้านหนึ่งของลูกสปอร์มีร่องสามแฉก(trilete) พื้นผิวสปอร์เป็นลายตาข่ายแบบร่างแห ลายเส้นตาข่ายหนาขนาดประมาณเท่ากับขนาดรูเปิดตาข่าย ลักษณะของสปอร์สัณฐานนี้เปรียบเทียบได้ดีกับสปอร์ของเฟินปัจจุบันชื่อ  กระฉอด (Lygodium microphyllum) เป็นเฟินที่พบทั่วไปในป่าเขตร้อนถึงกึ่งร้อนที่เป็นพื้นที่ชื้น สปอร์สัณฐานนี้พบในชั้นหินอายุหลายล้านปีร่วมกับเรณูสัณฐานของพืชเขตร้อนอีกหลายชนิด ทำให้ทราบได้ว่าพื้นที่เชียงม่วนก่อนนั้นมีภูมิอากาศแบบเขตร้อน อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าดิบ

**อ้างอิง**
 Ruksat,L.,  Songtham, W., Ratanasthien, B., Watanasak, M., Mildenhall, D.C., Singharajwarapan, S., and Kandharosa, W. (2005) Tertiary basin evolution in northern Thailand: a palynological point of view. Nat. Hist. Siam Soc. 53 (1) : 17-32.
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์ทางเรณูวิทยา
แนวฉากจุดยอด

แนวฉากจุดยอดกับการเปลี่ยนแปลงการสะท้อนของพื้นผิว  (a) แนวฉากจุดยอดชี้ไปทิศทางเดียวกับแนวฉากของพื้นผิว (b) แนวฉากจุดยอดชี้ไปในทิศทางเดียวกับแนวฉากจุดยอดของพื้นผิวข้างเคียง การสะท้อนแสงจึงต่อเนื่องเสมือนเป็นพื้นผิวเดียวกัน
แนวฉากจุดยอด (Vertex normal) คือ ค่าแนวฉากที่กำหนดให้กับจุดยอด แทนที่จะคำนวณจากระนาบพื้นผิวโพลีกอน ซอฟต์แวร์สำหรับเร็นเดอร์ภาพอาจคำนวณค่าแนวฉากของพื้นผิวจากค่าแนวฉากจุดยอด เช่น ในโพลีกอนสามเหลี่ยมจะกำหนดค่าแนวฉากจุดยอดสามค่าให้จุดยอดทั้งสามมุม โดยจะเป็นค่าเวกเตอร์ที่ไม่จำเป็นต้องตั้งฉากกับพื้นผิวโพลีกอนเพื่อมาใช้คำนวณสนามเวกเตอร์ของแนวฉากพื้นผิวโพลีกอน เช่น ถ้ามีโพลีกอนสองชิ้นวางติดกัน แล้วกำหนดแนวฉากจุดยอดของทั้งสองชิ้นให้วิ่งไปทิศทางเดียวกับแนวฉากพื้นผิว รอยต่อของโพลีกอนจะแสดงรอยหยักตามขอบ แต่ถ้าจุดยอดให้แนวฉากวิ่งไปทางเดียวกับแนวฉากจุดยอดของพื้นผิวโพลีกอนข้างเคียง การสะท้อนของโพลีกอนชิ้นแรกจะถูกเกลี่ยเข้าหาการสะท้อนของโพลีกอนข้างเคียง ทำให้มองดูเสมือนเป็นพื้นผิวเรียบโค้ง
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
ละอองเรณู

ละอองเรณู เป็นเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ของพืชดอก อยู่ในอับเรณู (anther) เมื่อแก่เต็มที่อับเรณูจะแตกออก ทำให้ละอองเรณูที่อยู่ภายในถูกพาไปผสมพันธุ์กับไข่ได้ ทั้งนี้อาจอาศัยกระแสลม กระแสน้ำ แมลง มนุษย์ และสัตว์อื่น ๆ
หากพิจารณาลักษณะของละอองเรณู อาจจำแนกได้เป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีเซลล์เดี่ยว กลุ่มที่มีสองเซลล์ กลุ่มที่มีสี่เซลล์ และกลุ่มที่มีหลายเซลล์ ซึ่งพืชแต่ละชนิดจะมีจำนวนเซลล์ยึดเกาะกันในจำนวนเฉพาะและเป็นลักษณะของชนิดพืช ในการบรรยายลักษณะของละอองเรณูต้องพิจารณาหลายลักษณะ ได้แก่ ขนาด รูปร่าง ขั้ว สมมาตรของเรณูและโครงสร้างของผนังเซลล์ (exine) ช่องเปิดของเรณู (aperture) ได้แก่รูเปิด (pore) หรือร่องเปิด (furrow) หรือเป็นช่องเปิดแบบผสมก็มี  และลวดลายของพื้นผิวละอองเรณู (exine sculturing)
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:ดอกไม้
หมวดหมู่:เซลล์สืบพันธุ์
ซาปาติสตา

ธงซาปาติสตา
แผนที่แสดงรัฐเชียปัส ฐานที่มั่นของกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา
ซาปาติสตา หรือ กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา (Ejército Zapatista de Liberación Nacional, EZLN) เป็นกลุ่มปฏิวัติติดอาวุธที่มีฐานที่มั่นที่รัฐเชียปัส ซึ่งเป็นรัฐที่จนที่สุดของประเทศเม็กซิโก ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 เป็นต้นมา ขบวนการนี้ได้ประกาศสงครามกับรัฐบาลเม็กซิโก โดยที่ฐานสังคมของกองทัพส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองแต่มีผู้สนับสนุนอื่นอยู่บ้างในเขตเมืองและจากนานาชาติโดยผ่านเว็บ 
ผู้นำขบวนการนี้คือรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Marcos) ซึ่งรู้จักกันในอีกชื่อว่า Delegate Zero และเขาแตกต่างจากผู้บัญชาการซาปาติสตาคนอื่น ๆ ตรงที่รองผู้บัญชาการมาร์โกสไม่ใช่ชาวมายาพื้นเมือง 
กองทัพซาปาติสตานี้ได้ชื่อมาจากนายเอมีเลียโน ซาปาตา (Emiliano Zapata) นักปฏิรูปเกษตรกรรม  และผู้บัญชาการของกองทัพปลดปล่อยชาวใต้แห่งชาติ (Liberation Army of the South) ในสมัยการปฏิวัติเม็กซิโก สมาชิกซาปาติสตามองว่าพวกตนเป็นทายาททางความคิดของซาปาตา และในหมู่บ้านซาปาติสตาจะมีภาพฝาผนังเป็นรูปของบุคคลสำคัญที่เป็นผู้จุดประกายอุดมการณ์ของกองทัพ เช่น ซาปาตา, เช เกบารา และรองผู้บัญชาการมาร์โกส (Subcomandante Marcos)
นิวยอร์ก ไทมส์ เรียกขบวนการเคลื่อนไหวซาปาติสตานี้ว่าเป็น การปฏิวัติครั้งแรกในแบบโพสต์โมเดิร์น เนื่องจากซาปาติสตาเป็นกลุ่มปฏิวัติที่หลีกเลี่ยงการติดอาวุธมาตั้งแต่กองทัพรัฐบาลเม็กซิโกได้ปราบปรามการลุกฮือของพวกเขาด้วยกำลังในปี พ.ศ. 2537 กลุ่มซาปาติสตาหันมาใช้ยุทธศาสตร์การต่อสู้แบบใหม่อย่างทันควัน โดยดึงดูดการสนับสนุนจากชาวเม็กซิโกและกลุ่มสังคมนิยม-อนาธิปไตย (socialist-anarchist) จากนานาชาติ โดยที่พวกเขาใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตในการกระจายข้อมูลข่าวสาร และการระดมแรงสนับสนุนจากกลุ่มเอ็นจีโอ (NGOs) และกลุ่มนักต่อสู้เพื่อสังคมต่าง ๆ การเคลื่อนไหวของกลุ่มซาปาติสตานี้ยังได้รับการโฆษณาประชาสัมพันธ์จากวงดนตรีเช่น Rage Against the Machine และ Leftöver Crack ผ่านเพลงของพวกเขา เช่น เพลง People of the Sun
เมื่อมีการติดต่อกับโลกภายนอก จุดยืนของกลุ่มซาปาติสตาคือการต่อต้านโลกาภิวัตน์หรือปฏิโลกาภิวัตน์ (anti-globalization)
และการต่อต้านทุนนิยมหรือเสรีนิยมใหม่ (anti-neoliberalism) ในขณะที่สำหรับการเมืองภายในกลุ่มชนพื้นเมืองของพวกเขา 
จุดยืนของซาปาติสตาคือ การต่อสู้ให้ได้มาซึ่งอำนาจในการบริหารจัดการทรัพยากรของตน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิทธิในที่ดินที่พวกเขาอาศัยอยู่ 
อุดมการณ์ของกลุ่มซาปาติสตาเป็นส่วนผสมของสังคมนิยมเสรี (libertarian socialism) การปกครองส่วนท้องถิ่นแบบเสรี 
(libertarian municipalism) มาร์กซิสต์เสรี (liberatian Marxism) และแนวคิดทางการเมืองแบบชนพื้นเมืองเผ่ามายา ซึ่งจริง ๆ แล้ว อุดมการณ์เหล่านี้ไม่ได้เชื่อมโยงกับอุดมการณ์การต่อสู้ดั้งเดิมของเอมีเลียโน ซาปาตา ในด้านการปฏิรูปสังคมเกษตรแต่อย่างใด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขบวนการแบ่งแยกดินแดน
หมวดหมู่:ประเทศเม็กซิโก
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009

โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009 (Doraemon Shin・Nobita No Uchu Kaitakushi) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 102 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 29 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำโดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ (1981) กลับมาสร้างใหม่ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009 และ Rose ได้นำเข้ามาขายในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีฉากอยู่บนดาวเคราะห์สมมุติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
โลเรนโซ เด เมดีชี ดยุกแห่งอูร์บีโน

โลเรนโซที่ 2 เด เมดีชี ดยุกแห่งอูร์บีโน (Lorenzo II de’ Medici, Duke of Urbino) เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1492 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์  เป็นบุตรของปีเอโร ดี โลเรนโซ เด เมดีชี และอัลฟอนซินา ออร์ซินิ โลเรนโซสมรสกับมาเดเลน เดอ ลา ทัวร์ โดแวน เคาเทสแห่งบูลอยน (Madeleine de la Tour d'Auvergne) และมีบุตรด้วยกันสองคน คือ กาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและอเลสซันโดร เด เมดีชี ดยุกแห่งฟลอเรนซ์ เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วยซิฟิลิสเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1519 ที่คาเร็จจิในสาธารณรัฐฟลอเรนซ์
โลเรนโซเป็นผู้ครองฟลอเรนซ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1513 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมและดยุกแห่งอูร์บีโนระหว่างปี ค.ศ. 1516 ถึงปี ค.ศ. 1519

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเมดิชิ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2035
หมวดหมู่:ขุนนางอิตาลี
ลอเรนโซ
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ

โดราเอมอนเดอะมูฟวี่: โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ (Doraemon Nobita no Shinmakai daibōken ~Shichinin no Mahōtsukai~) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 27 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2007 ที่มาจากแฟรนไชส์โดราเอมอน ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2550 ที่ญี่ปุ่น และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นการนำ โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์ ในปี ค.ศ. 1984 กลับมาสร้างใหม่

**วีซีดี,ดีวีดี**
ในประเทศไทยได้มีการจัดจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี ลิขสิทธิ์โดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ วางตลาดเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ 2552

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศโครเอเชีย