Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
บับเบิ้ลฟิคชั่น: บูม ออร์ บัสท์

บับเบิ้ลฟิคชั่น: บูม ออร์ บัสท์ (Bubble Fiction: Boom or Bust; Baburu e go
Taimu mashin wa doramu-shiki) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย "ยาสุโอะ บาบะ" ( Yasuo Baba ) ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 ณ ประเทศญี่ปุ่น

**เนื้อเรื่องย่อ**
เรื่องเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2007 เมื่อแม่ของมายูมิได้หายตัวไป จนคนคิดว่าเธอตายไปแล้ว พอหลังจากจบพิธีศพก็มีชายลึกลับผู้หนึ่งเอารูปแม่ของเธอในหนังสือพิมพ์มาให้ดู แต่ว่ามันเป็นหนังสือพิมพ์ในปี ค.ศ. 1990 ซึ่งในรูปนั้นเหมือนกับแม่ของเธอตอนที่หายตัวไปมาก

**นักแสดง**
 ฮิโรชิ อะเบะ ( Hiroshi Abe ) ...  Isao Shimokawaji- เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ ( Ryoko Hirosue ) ...  Mayumi Tanaka- ฮิโรโกะ ยาคุชิมารุ ( Hiroko Yakushimaru ) ...  Mariko Tanaka- คาซาเอะ ฟูคิอิชิ ( Kazue Fukiishi ) ...  Kaoru Miyazaki- ยูโกะ อิโต้ ( Yuko Ito ) ...  Yuko- ฮิโทริ เกะคิดัน ( Hitori Gekidan ) ...  Tajima- ชิเกะมิทสึ โอกิ ( Shigemitsu Ogi ) ...  Mr. Sugai- ฮิโรโกะ โมริกุจิ ( Hiroko Moriguchi ) ...  Mama- มาซาโต้ อิบุ ( Masato Ibu ) ...  Yoshimichi Serizawa- อะอิ อีจิมะ ( Ai Iijima ) ...  Herself- นาโอโกะ อีจิมะ ( Naoko Iijima ) ...  Herself

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็ปไซต์อย่างเป็นทางการ date=2008-04-23  -  เว็บไซต์ IMDb -  วิกิพีเดีย -  วิกิพีเดียญี่ปุ่น 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
ธงชาติไนจีเรีย

ธงชาติไนจีเรีย เป็นธงสามแถบแนวตั้งสองสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบแนวตั้ง 3 แถบ ความกว้างเท่ากัน แถบกลางสีขาว แถบอื่นรอบนอกเป็นสีเขียว ธงนี้เป็นแบบธงที่ชนะเลิศการประกวดธงชาติ ซึ่งออกแบบโดย ไมเคิล ไทโว อาคินคุนมี (Michael Taiwo Akinkunmi) นักเรียนชาวเมืองอิบาดาน เละเริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503 อันเป็นวันประกาศเอกราชของชาติจากสหราชอาณาจักร  ความหมายสำคัญของธงชาติคือ ความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดิน (แทนด้วยสีเขียว) และเอกภาพกับสันติภาพ (แทนด้วยสีขาว)
 ประธานาธิบดี
 ธงทหาร

**พัฒนาการ**
 บริษัทรอยัลไนเจอร์คอมปานี- อาณานิคมไนจีเรีย (ค.ศ. 1914-1960)

** ดูเพิ่ม**
 ธงในประเทศไนจีเรีย- ตราแผ่นดินของไนจีเรีย- อารีส โอคอมพาทริออตส์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติไนจีเรีย
นไจีเรีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศไนจีเรีย
หมวดหมู่:ธงในประเทศไนจีเรีย
โครัขปุระ

โครัขปุระ (Gorakhpur, เทวนาครี: गोरखपुर, گۋڙکھ پور)  เป็นเมืองหลวงของอำเภอโครัขปุระในภาคตะวันออกของรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ใกล้กับพรมแดนประเทศเนปาล  ชื่อเมืองในปัจจุบันเรียกตามชื่อ โครักษนาถ บริเวณแคว้นนี้เป็นศูนย์กลางที่สำคัญของอารยธรรมอารยันตามคัมภีร์พระเวท ผู้ปกครองดินแดนในบริเวณนี้ในอดีต คือ กษัตริย์ราชวงศ์ สุริยวงศ์ (Solar Dynasty) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อโยธยา กษัตริย์สุริยวงศ์นี้ได้ปกครองติดต่อกันอย่างยาวนาน โดยเฉพาะที่รู้จักกันดี คือ พระรามในเรื่อง รามเกียรติ์เป็นหนึ่งในกษัตริย์ราชวงศ์นี้  ปัจจุบันเมืองโครัขปุระเป็นเมืองศูนย์กลางธุรกิจ อุตสาหกรรม และการคมนาคมที่สำคัญแห่งหนึ่งของรัฐอุตตรประเทศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url=http://www.wikimapia.org/#y=26.7619352&x=83.3729267&z=15&l=0&m=h&v=2
หมวดหมู่:เมืองในรัฐอุตตรประเทศ
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส

----
โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส
: โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิกิ โดยมีจุดประสงต์ในการรวบรวม พัฒนาและปรับปรุงเนื้อหาสาระที่ครอบคลุมเกี่ยวกับประเทศฝรั่งเศสให้ดีขึ้น ทั้งในด้านภาษา ประวัติศาสตร์ การเมืองการปกครอง ศิลปวัฒนธรรมและอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งนี้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมและเป็นส่วนหนึ่งของโครงการนี้ได้ ด้วยการแก้ไข เพิ่มเติมเนื้อหาสาระข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้ในทุกบทความ ผู้ที่สนใจอยากเข้าร่วมเป็นสมาชิกก็สามารถลงชื่อได้ที่หน้าสมาชิก
ประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น

ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สื่อมวลชนในประเทศญี่ปุ่น
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส/สมาชิก

อยากเป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส! แค่เพียงใส่  ลงไปในรายนามสมาชิกด้านล่าง แล้วระบุวันเดือนปีที่เข้าร่วมและสิ่งที่คุณสนใจ อย่าลืม! ใส่ User Wikiproject France ในหน้าผู้ใช้ของคุณและโปรแกรมจะใส่ หมวดหมู่:สมาชิกโครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส ให้อัตโนมัติ 

**สมาชิก สมาชิก ==
วิกิพีเดีย:คู่มือการเขียน/ฝรั่งเศส

คู่มือในการเขียน (ฝรั่งเศส) เป็นแนวทางในการเขียนบทความที่เกี่ยวข้องกับประเทศฝรั่งเศสและภาษาฝรั่งเศส คู่มือนี้เป็นเพียงแนวทางในการเขียน มิใช่กฎที่จะต้องปฏิบัติ

**ชื่อบทความ**
 ชื่อบทความทั่วไปควรเป็นภาษาไทย- ชื่อเฉพาะ เช่น ชื่อคน ชื่อสถานที่ หรือชื่อสิ่งของ ให้ใช้ชื่อที่เป็นชื่อนิยม เป็นชื่อที่คนอื่นจะค้นหาเป็นอันดับแรก เพื่อสะดวกต่อการค้นหา (สามารถดูจากวิกิพีเดียภาษาอื่นเป็นตัวอย่าง)
** เช่น ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ มิใช่ ชาร์ลส์ อองเดร โฌเซฟ มารี เดอ โกลล์
** เช่น ประตูลา เดฟองซ์ มิใช่ ประตูใหญ่แห่งภราดรภาพ- ชื่ออื่นที่ไม่เป็นที่นิยมหรือเป็นชื่อทางการควรทำการ เปลี่ยนทาง (Redirect)- ชื่อบทความควรอยู่ในแนวทางเดียวกัน
** เช่น ปารีส - มาร์เซย์ - ลียง มิใช่ กรุงปารีส - เมืองมาร์เซย์ - ลียง

**เนื้อหา**
 ควรใส่แม่แบบกล่องข้อมูล เพื่อในการแบ่งประเภทของบทความนั้น ๆ
** เช่น ประตูชัยฝรั่งเศส (ใช้ แม่แบบ:กล่องข้อมูล สิ่งก่อสร้าง), นิโกลาส์ ซาร์โกซี (ใช้ แม่แบบ:กล่องข้อมูล ผู้ดำรงตำแหน่ง)

**เนื้อหาตอนต้น**
เนื้อหาตอนต้น แบ่งออกเป็น 6 ส่วนดังนี้
# ชื่อบทความในภาษาไทย
# ชื่อบทความในภาษาฝรั่งเศส
# ไฟล์การออกเสียง
# สัทอักษรสากล
# วันเกิดและวันตาย
# ข้อมูลคร่าวๆ
รายละเอียด
:: 1. ชื่อบทความในภาษาไทย 
::: ชื่อบทความในภาษาไทยควรเป็นตัวหนา (ถ้าเป็นชื่อคน ให้ใช้ชื่อเต็มของบุคคลนั้นมาใช้)
::: เช่น (จากบทความ ชอร์ช ปงปิดู) ชอร์ช ฌอง เรมงด์ ปงปิดู
:: 2. ชื่อบทความในภาษาฝรั่งเศส
::: ชื่อบทความในภาษาฝรั่งเศสควรเป็นตัวเอียง อยู่ภายในวงเล็บ (ถ้าเป็นชื่อคน ให้ใช้ชื่อเต็มของบุคคลนั้นมาใช้)
::: เช่น (จากบทความ รถไฟฟ้าปารีส) รถไฟฟ้าปารีส (Métro de Paris) 
:: 3. ไฟล์การออกเสียง
::: ไฟล์การออกเสียงควรอยู่หลังชื่อบทความในภาษาฝรั่งเศส โดยการวางแม่แบบคร่อมวงเล็บชื่อบทความในภาษาฝรั่งเศส
::: เช่น (จากบทความ ฟรองซัวส์ มิตแตร์รองด์) ฟรองซัวส์ โมริส อาเดรียง มารี มิตแตร์รองด์ (François Maurice Adrien Marie Mitterrand)
:: 4. สัทอักษรสากล
::: สัทอักษรสากลควรอยู่ในวงเล็บเหลี่ยม
::: เช่น (จากบทความ ฟรองซัวส์ ฟียง) ฟรองซัวส์ ฟียง (François Fillon) fʁɑ̃.swa fi.jɔ̃ 
:: 5. วันเกิดและวันตาย
::: วันเกิดและวันตายควรอยู่ในวงเล็บ ถ้าเสียชีวิตไปแล้วใช้เครื่องหมาย – ถ้ายังมีชีวิตอยู่ใช้เครื่องหมาย — 
::: เช่น (จากบทความ แวงซองต์ โอรียอล) ฌูลส์-แวงซองต์ โอรียอล (Jules-Vincent Auriol) (27 สิงหาคม ค.ศ. 1884 – 1 มกราคม ค.ศ. 1966)
::: เช่น (จากบทความ อลิเซ) อลิเซ ฌาโกเต (Alizée Jacotey) (21 สิงหาคม ค.ศ. 1984 — ) 
:: 6. ข้อมูลคร่าว ๆ
::: ข้อมูลคร่าวๆ ควรเป็นข้อมูลสถานที่ตั้งและความพิเศษของสถานที่แห่งนั้น (ถ้าเป็นบุคคล ใช้ข้อมูลตำแหน่ง อาชีพหรือผลงานที่โดดเด่น)
::: เช่น (จากบทความ คาร์ลา บรูนี) คาร์ลา จิลแบร์ตา บรูนี เตเดสคี (Carla Gilberta Bruni Tedeschi) (23 ธันวาคม ค.ศ. 1967 — ) นักประพันธ์เพลง นักร้อง นางแบบชาวอิตาลีและเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนปัจจุบันของประเทศฝรั่งเศส

**วันเดือนปี**
 ควรเขียนปีในรูปแบบของคริสต์ศักราช (ค.ศ.) โดยเว้นวรรคหนึ่งครั้งระหว่างคำย่อและตัวเลข
** เช่น ค.ศ. 2008- ถ้าพุทธศักราช (พ.ศ.) มีความสำคัญในทางความหมาย ให้เขียนกำกับไว้ข้างหลังปีคริสต์ศักราช ในวงเล็บ
** เช่น ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551)- ทศวรรษ (พุทธทศวรรษ - คริสต์ทศวรรษ) ไม่มีคำว่า "ที่" ตามหลัง
** เช่น คริสต์ทศวรรษ 1990- ศตวรรษ (พุทธศตวรรษ - คริสต์ศตวรรษ) มีคำว่า "ที่" ตามหลัง
** เช่น พุทธศตวรรษที่ 2500

**การทับศัพท์**

**ดูเพิ่ม**
 คู่มือในการเขียน- แนวทางในการเขียนบทความให้ดียิ่งขึ้น
หมวดหมู่:รูปแบบการเขียนในวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:โครงการวิกิประเทศฝรั่งเศส
สุคนธ์ พรพิรุณ

สุคนธ์ พรพิรุณ  (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 – 23 กันยายน พ.ศ. 2563) นักแต่งเพลง ที่เป็นที่รู้จักในนาม พรพิรุณ มีผลงานประพันธ์คำร้องเพลงไทยสากลที่ได้รับความนิยมมากมาย และเป็นผู้ประพันธ์เพลงสำหรับโอกาสสำคัญ เช่น เพลง “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม” เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ พ.ศ. 2529, เพลง "กาญจนาภิเษก" ในวาระครองราชย์ 50 ปี เมื่อ พ.ศ. 2538, เพลง "72 พรรษานวรัชจักรีมหาราชา" เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ พ.ศ. 2541, เพลง “ด้วยหัวใจที่แข็งแกร่ง” เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ เมื่อ พ.ศ. 2547

**ประวัติ**
สุคนธ์ พรพิรุณ เกิดที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เดิมชื่อ สุคนธ์ กุสุมภ์ จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และจบวิชาพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย ชั้น 1 โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัย (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ) เมื่อ พ.ศ. 2498 ต่อมาเข้าเป็นสมาชิกในวงสุนทราภรณ์ ทำหน้าที่ขับร้อง  เริ่มแต่งเนื้อเพลงให้กับครูเอื้อ สุนทรสนาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 โดยใช้ชื่อ "พรพิรุณ" ซึ่งตั้งให้โดย สมาน กาญจนะผลิน ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานประเภทเรียบเรียงเสียงประสานจากเพลงขอปันรัก ซึ่งขับร้องโดยเสกสรรค์ กุสุมภ์ ผู้เป็นน้องชาย ในปี พ.ศ. 2508 ได้รับปริญญาครุศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา เมื่อ พ.ศ. 2543

**ผลงานเพลง**
ตัวอย่างงานประพันธ์เพลงที่โดดเด่น - ขอให้เหมือนเดิม- ฝนหยาดสุดท้าย - ใจหาย - กว่าจะรักกันได้- รักหนึ่งในหัวใจ- ใจชายใจหญิง- ฉันยังคอย- ถ้าเธอยังรอฉันก็ยังรัก- ถ้าเธอจะรักฉันก็จะรอ- ทะเลมาลี- น้ำใจ- เล่นกับไฟ- หอมดอกอะไรเอ่ย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 via=บ้านคนรักสุนทราภรณ์
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:สุนทราภรณ์
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกกรุง
รหัสพันธุกรรม

ไฟล์:RNA-codons.png|thumb|ลำดับของกรดอะมิโนบน mRNAแต่ละรหัสมีนิวคลีโอไทด์ 3 ตัว และกำหนดกรดอะมิโน 1 ตัว
รหัสพันธุกรรม (genetic code) เป็นชุดของการเก็บข้อมูลทางพันธุกรรมในดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ และถูกทรานสเลชันเป็นโปรตีน หรือลำดับกรดอะมิโน ในเซลล์ที่มีชีวิต รหัสแต่ละรหัสประกอบไปด้วยลำดับนิวคลีโอไทด์สามตัว ซึ่งกำหนดกรดอะมิโน 1 ตัว แม้จะมีรหัสพันธุกรรมที่เป็นสากล แต่ก็อาจจะมีความแตกต่างกันไปได้บ้าง เช่น รหัสพันธุกรรมในไมโทคอนเดรียของคน ต่างจากรหัสพันธุกรรมที่รู้จักกันทั่วไป
ข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดอาจไม่จำเป็นต้องเก็บในรหัสพันธุกรรม ดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีลำดับควบคุม  (regulatory sequences)  ส่วนที่รวมเข้าด้วยกัน ( intergenic segments) และโครงสร้างโครโมโซม ที่มีผลต่อฟีโนไทป์ แต่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงรหัสที่กำหนดกรดอะมิโน 

**ตารางรหัสพันธุกรรมบนRNA**
A AUG กำหนดทั้งเมไทโอนีนและเป็นรหัสพันธุกรรมเริ่มต้นที่ตำแหน่งแรกที่มีการถอดรหัสของ  mRNA.

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
url=http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?call=bv.View..ShowTOC&rid=iga.TOC
*url=http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?call=bv.View..ShowTOC&rid=mboc4.TOC&depth=2
*url=http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?call=bv.View..ShowTOC&rid=mcb.TOC

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Genetic Codes → Genetic Code Tables-  Online DNA → Amino Acid Converter date=2005-02-12 -  Online DNA Sequence → Protein Sequence converter date=2013-05-30 -  Online DNA to protein translation (6 frames/17+ genetic codes)- The  Codon Usage Database → Codon frequency tables for many organisms-  Symmetries in the genetic code date=2010-03-30 
หมวดหมู่:อณูพันธุศาสตร์
หมวดหมู่:การแสดงออกของยีน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129 ทางเข้าลำนารายณ์ หรือ ถนนคชเสนีย์ เป็นทางหลวงสายสั้น ๆ ในตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 73 (สามแยกชัยบาดาล) มีระยะทางทั้งหมด 1.4 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวงมีระยะทาง 1.2 กิโลเมตร) ไปสิ้นสุดสายทางที่ถนนสุรนารายณ์ บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 73 (สี่แยกลำนารายณ์) ตรงข้ามกับถนนท่ามะนาว เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องทางจราจรตลอดสาย นอกจากนี้ชื่อถนนคชเสนีย์ยังใช้เรียกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ตั้งแต่สามแยกชัยบาดาลไปจนถึงจังหวัดเพชรบูรณ์อีกด้วย ซึ่งสมัยก่อนมีชื่อเรียกว่า ทางหลวงแผ่นดินสายชัยบาดาล-เพชรบูรณ์-หล่มสัก ได้รับการตั้งชื่อเป็น ถนนคชเสนี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 เพื่อเป็นเกียรติแก่นายปฐม คชเสนี อดีตอธิบดีกรมทางหลวง แต่ต่อมามีการสะกดชื่อถนนผิดเพี้ยนเป็น ถนนคชเสนีย์
สถานที่สำคัญบริเวณทางหลวงสายนี้ ได้แก่- สถานีขนส่งลำนารายณ์- สถานีรถไฟลำนารายณ์- แขวงทางหลวงลพบุรีที่ 2 (ลำนารายณ์)- ตลาดลำนารายณ์

**อ้างอิง**
  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2023-01-13 
2129
4-2129
2129
เทศบาลตำบลลำนารายณ์

ลำนารายณ์ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอชัยบาดาล มีระยะทางห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 200 กิโลเมตร อาจกล่าวได้ว่าเป็นศูนย์กลางทางราชการ ธุรกิจ และการคมนาคมที่สำคัญในอำเภอชัยบาดาลก็ว่าได้ 

**การเดินทาง**

**รถยนต์**
การเดินทางโดยรถยนต์เพื่อเข้าสู่เทศบาลตำบลลำนารายณ์สามารถใช้- ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 (ถนนสุรนารายณ์), - ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 (พุแค-เลย), - ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129 (ถนนคชเสนีย์) - ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089 (มวกเหล็ก-ลำนารายณ์)

**รถไฟ**
ส่วนทางรถไฟจะเป็นสายแก่งคอย-บัวใหญ่ ลงที่สถานีรถไฟลำนารายณ์ 

**รถประจำทาง**
รถโดยสารที่มาถึงเทศบาลตำบลลำนารายณ์นั้นก็จะมี- รถตู้สายกรุงเทพฯ-ลำนารายณ์, - กรุงเทพฯ-ท่าหลวง-ลำนารายณ์, - รถโดยสารสายกรุงเทพฯ-เทพสถิต-ชัยภูมิ (รถโดยสารปรับอากาศชั้น 1 และ 2), - กรุงเทพฯ-หล่มสัก-ภูเรือ (รถโดยสารปรับอากาศชั้น 1 และ 2), - นครราชสีมา-เพชรบูรณ์ (รถโดยสารปรับอากาศชั้น 2), - ลพบุรี-ลำนารายณ์ (รถโดยสารพัดลม), - นครราชสีมา-เทพสถิต-ลำนารายณ์ (รถโดยสารพัดลม) - นครราชสีมา-ด่านขุนทด-ลำนารายณ์ (รถปรับอากาศชั้น 2) 
ลำนารายณ์
หมวดหมู่:อำเภอชัยบาดาล
มรกต

มรกต (สูตรเคมี: Be3Al2(SiO3)6) เป็นแร่รัตนชาติหรืออัญมณี สีเขียวเกิดจากธาตุโครเมียมและวานาเดียม มรกตจัดอยู่ในแร่ตระกูลเบริล ซึ่งเบริลเป็นแร่ที่มีหลายวาไรตี ได้แก่ แอควะมะรีน (aquarmarine) มีสีฟ้า โกลเดนเบริลหรือเฮลิโอดอร์มีสีเหลือง สีแดงเรียกเร็ดเบริล สีชมพูเรียกว่ามอร์แกไนต์ คุณภาพของมรกตอยู่ที่สีหากมีสีเขียวทั่วทั้งเม็ดก็จัดว่าคุณภาพสูง ส่วนตำหนินั้นมรกตธรรมชาติทุกชิ้นจะต้องมีทั้งสิ้น ลักษณะเป็นเส้น ริ้วสีขาว จุดสีดำ สีสนิม ฝ้าขาวขุ่นตามธรรมชาติ รอยริ้วที่ดูคล้ายรากผักชีเรียกว่า "สวน" (jardin)
มรกตคุณภาพดีหรือไม่ดีก็มีทั้งสิ้น แต่พิจารณาปริมาณและการวางตัวของตำหนิ (ต้องเลือกที่ไม่มีตำหนิต่อเนื่องราวมาจนถึงหน้าพลอย หรือจากขอบหนึงไปถึงขอบหนึ่ง เพราะจะมีผลต่อการนำไปใช้ อาจไม่คงทน) ซึ่งอาจจะมีผลกับการส่องประกายแสงออกมาจากมรกต หากมีมากไปพลอยจะดูทึบแสง ไม่มีประกายซึ่งมักได้รับการเจียระไนแบบหลังเบี้ยหรือหลังเต่า หากทึบจนตันแสงไม่ส่องผ่านเลยและมีสีเขียวซีดจะจัดเป็นมรกตคุณภาพต่ำที่สุด มรกตมีการทำเลียนแบบ สังเคราะและปรับปรุงคุณภาพ (อาบนำมันบ้าง ชุบสี ซ่านสี เคลื่อบสี แช่สารเคมีเฉพาะ) ดังนั้นจึงควรตรวจสอบก่อนการซื้อเพราะจัดเป็นพลอยที่มีราคาสูงมาก (ถ้าคุณภาพดีมากและขนาดใหญ่ด้วยแล้ว) บางกรณีนั้นแยกแทบไม่ออกด้วยตาเปล่าต้องส่งห้องปฏิบัติการที่น่าเชื่อถือช่วยตรวจสอบ
มรกตนั้นมีหลายเฉดสี แหล่งที่สำคัญมากและโด่งดังไปทั่วโลกคือ มรกตจากโคลอมเบีย ซึ่งได้รับการยกย่องว่างามที่สุดในโลกราคามักสูงกว่าแหล่งอื่น ๆ และถูกกล่าวอ้างถึงบ่อย ๆ มีเหมืองสำคัญซึ่งผลิตมรกตสีต่างกันคือ เหมืองชิบอร์ (Chivor) มีมรกตสีเขียวสดอมเหลือง และเหมืองมูโซ (Muzo) ให้มรกตสีเขียวอมฟ้าคล้ายสีของน้ำทะเล การดูแลรักษาไม่ควรใส่ทำงานหนัก เพราะทนแรงกระแทกได้ไม่ดีนักมีความเปราะ หลีกเลี่ยงสารเคมี น้ำหอม และสเปรย์แต่งผม

**แหล่งที่พบ**
สามารถพบได้ในประเทศแซมเบีย, บราซิล, ซิมบับเว, ปากีสถาน, มาดากัสการ์, รัสเซีย, อินเดีย, อัฟกานิสถาน, ไทย, แคนาดาและโคลอมเบีย

**ปกรณัม**
ในปกรณัมของอินเดีย เชื่อว่า มรกตเกิดจากเลือดของนาคที่กระอักลงพื้นดิน เรียกว่า "มรกตนาคสวาท" เชื่อว่าสามารถใช้ป้องกันงูพิษได้

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
มรกต
หมวดหมู่:แร่เบริลเลียม
หมวดหมู่:แร่อะลูมิเนียม
หมวดหมู่:รัตนชาติ
หมวดหมู่:อัญมณี
ยูดาอัครทูต

นักบุญยูดาอัครทูต (Jude the Apostle) หรือนักบุญยูดาสอัครทูต เป็นนักบุญและมรณสักขีในคริสต์ศาสนา เกิดราวก่อนคริสต์ศตวรรษหรือคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเสียชีวิตคริสต์ศตวรรษที่ 1 ที่เปอร์เชีย เป็นหนึ่งในอัครทูตของพระเยซู เชื่อกันว่าเป็นองค์เดียวกับยูดา น้องชายของพระเยซู
นักบุญยูดาอัครทูตบางครั้งรู้จักกันในนาม “นักบุญยูดาแห่งยากอบ” หรือ “ธัดเดอัส” ในพันธสัญญาใหม่ หรือบางที่ก็เรียกกันว่า “เลบเบอัส” (Lebbaeus) หรือ “ยูดาส ธัดเดอัส” แม้ว่านักบุญยูดอัครทูตจะมีใช้ชื่อตัวชื่อเดียวกับยูดาส อิสคาริโอทผู้เป็นอัครทูตอีกองค์หนึ่งที่ต่อมาทรยศต่อพระเยซู แต่เป็นนักบุญคนละองค์ชื่อยูดาสเป็นชื่อแบบกรีกที่มาจาก “ยูดาห์” (Judah) ซึ่งเป็นชื่อที่นิยมตั้งกันในบรรดาชาวยิวในสมัยนั้น
คริสตจักรอโพสโตลิกอาร์มีเนียนถือว่านักบุญยูดอัครทูตและนักบุญบาร์โทโลมิวเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประจำคริสตจักร ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกนักบุญยูดาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สถานการณ์ที่หมดหวังและการต่อสู้ที่ไม่มีทางชนะ
สัญลักษณ์ที่ใช้สำหรับนักบุญยูดาคือตระบอง บางครั้งก็จะเป็นรูปชายที่มีเปลวไฟรอบศีรษะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าได้มาปรากฏตัวในเทศกาลเพนเทคอสต์ (Pentecost) ซึ่งเป็นวันที่ห้าสิบหลังเทศกาลอีสเตอร์เมื่อนักบุญยูดาได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์พร้อมกับอัครทูตองค์อื่น ๆ บางครั้งก็จะสัญลักษณ์ขวาน หรือขวานกึ่งหอก (halberd) ซึ่งเป็นอาวุธที่ใช้สังหารนักบุญยูดา หรือบางครั้งก็จะสัญลักษณ์ม้วนหนังสือหรือหนังสือ (พระธรรมยูดา) หรือถือเครื่องมือช่างไม้

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 นักบุญ - อัครสาวกสิบสององค์- มรณสักขีของคริสเตียน
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:อัครทูต
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:ศิลปินชาวญี่ปุ่น

ศิลปินชาวญี่ปุ่น ไม่ว่าจะเป็นศิลปินที่มีเชื้อชาติญี่ปุ่นหรือทำงานในญี่ปุ่นเป็นหลัก
+ศิลปิน
แม่แบบ:คลิก/doc

__NOTOC__
 วิธีใช้ 
เมื่อใช้แม่แบบนี้ การคลิกที่ภาพจะเชื่อมโยงไปตามลิงก์ที่คุณกำหนด (แทนที่จะไปที่หน้าข้อมูลภาพนั้น) (แม่แบบนี้ได้รับการปรับปรุงเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่เกิดจากรุ่นเก่า)
โดยคัดลอกข้อความนี้ไปวาง
- และเติมข้อมูล โดยมีข้อควรทราบดังนี้ (ที่มีเครื่องหมาย * คือต้องเติมให้ครบ) 
** ลิงก์ * - ชื่อหน้าในวิกิพีเดีย หรือ URL 
** ภาพ * - ชื่อไฟล์ภาพ (พร้อมสกุลไฟล์, ไม่ใส่แท็กในแม่แบบ:ภาพ) 
** กว้าง * และ ยาว * - ความกว้างและความยาวของรูป มีหน่วยเป็น pixel, สำหรับเพื่อใส่หัวแม่แบบอื่นที่ใช้กันขณะนี้คือ กว้าง=16px สูง=16px 
** หัวข้อ - คำอธิบาย (แสดงเมื่อวางเม้าส์) - วางสลับกันได้ แต่จำเป็นต้องเติมให้ครบ 

**ตัวอย่าง**
เมื่อใส่

จะได้ผลดังนี้

**ข้อบ่งใช้เพิ่มเติม == - ถ้าต้องการวางตำแหน่งลอยตัว อาจใช้แท็ก div คร่อมดังตัวอย่าง 
ภาพ=Nuvola_apps_klipper.png
จะได้ผลดังรูปขวามือ
ภาพ=Nuvola_apps_klipper.png 

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:คลิก- แม่แบบ:คลิก2
โรเบอร์โต โมเรโน

โรเบอร์โต โมเรโน (Roberto Moreno) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่เมืองดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค  2) เสมอ 4 แพ้ 16 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 17 มีนาคม 2543 แพ้คะแนน โดยเทคนิค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ที่ ร้อยเอ็ด
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 25 สิงหาคม 2543 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ สกลนคร

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-21  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากดาเบา
นิปปงบูโดกัง

ด้านในสนาม
นิปปงบูโดกัง (Nippon Budōkan; แปลว่า: อาคารศิลปะการต่อสู้ญี่ปุ่น) หรือมักเรียกโดยย่อว่าบูโดกัง เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ในเขตชิโยดะ ใจกลางกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามกีฬาที่สำหรับจัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวโดยเฉพาะ เช่น คาราเต้ ยูโด มวยสากล เป็นต้น
นิปปงบูโดกังถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับการแข่งขันยูโด ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 18 ที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ใช้ทุนสร้างสองพันล้านเยน และใช้เรื่อยมาจนปัจจุบัน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 สนามนี้จะกลับมาใช้แข่งขันยูโดอีกครั้ง 
สำหรับในส่วนของมวยสากลอาชีพ ใช้เป็นสถานที่ชกชิงและป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกของนักมวยญี่ปุ่นและนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ยูริ อาร์บาชาค็อฟ–ฉัตรชัย สาสะกุล (ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538), วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น–โฮซูมิ ฮาเซงาวะ (ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2548), โฮซูมิ ฮาเซงาวะ–เฟร์นันโด มอนติเอล ในปี พ.ศ. 2553 เป็นต้น และใช้เป็นสถานที่แสดงคอนเสิร์ตและกิจกรรมอย่างอื่นด้วย มีความจุ 14,471 คน (ที่นั่งสนาม: 2,946, ชั้นหนึ่ง: 3,199, ชั้นสอง: 7,846, ที่ยืน: 480).

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja-  แผนที่นิปปงบูโดกัง-  1964 Summer Olympics official report. date=2010-07-07  Volume 1. Part 1. pp. 128–30.
หมวดหมู่:สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาโอลิมปิก
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชิโยดะ
โฮเซ โบนิยา

โฮเซ โบนิยา (José Bonilla) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองเอลติเกร รัฐอันโซอาเตกี ประเทศเวเนซุเอลา เสียชีวิตด้วยโรคหอบหืดเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 35 ปี สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 14) เสมอ 1 แพ้ 5

**ประวัติ**
โบนิยาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนนอาเลกซิส ดิอัซ ที่เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤศจิกายน พงศ. 2535 ซึ่งโบนิยาชนะคะแนนเอดิซอน ตอร์เรส ได้แชมป์มาครอง จากนั้น โบนิยาขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนนฆูลิโอ กูดิโย ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้สองครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้ทีเคโอ​ เฮซุส โรฮัส ยก 11 เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จากนั้น โบนิยาลดรุ่นลงไปชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นสตอร์วเวท ปรากฏว่าแพ้ทีเคโอ​โรเซนโด อัลบาเรซ ยก 11 เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกฮิลเบร์โต กอนซาเลซ ยก 4

จากนั้น โบนิยาลดรุ่นไปชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าชนะคะแนนการ์โลส อัลเบร์โต โรดริเกซ ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้เดินทางมาชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นฟลายเวท เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคะแนนแสน ส.เพลินจิต ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนนอูโก ราฟาเอล โซโต เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาล สมาคมมวยโลก รุ่นฟลายเว​ท เมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมาริซิโอ ปัสตรานา ไป โบนิยายังขึ้นชกต่อมาอีกระยะหนึ่ง หลังจากที่ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชนะคะแนนโฆเซ เด เฆซุส โลเปซ เมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกจนเสียชีวิตใน พ.ศ. 2545 รวมอายุได้ 34 ปี

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท (2535–2538)- แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
** ชิง 17 เมษายน 2536 ชนะคะแนนฮูลิโอ กูดิญโญ ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กรกฎาคม 2536 ชนะน็อก ฮอร์เฮ บลังโก ยก 9 ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 ตุลาคม 2536 ชนะคะแนน บิกตอร์ อูโก ฟูเอนเตอัลบา ที่เวเนซุเอลา
** เสียแชมป์ 26 พฤศจิกายน 2536 แพ้ทีเคโอ​ เฮซุส โรฮัส ยก 11 ที่เวเนซุเอลา- แชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลท์ฟลายเวท (2539)- แชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท
** ชิง 24 พฤศจิกายน 2539 ชนะคะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่อุบลราชธานี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะทีเคโอ ฮิโรกิ อิโอกะ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 สิงหาคม 2540 ชนะคะแนน เอบังเฮลิโอ เปเรซ ที่ เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 22 พฤศจิกายน 2540 ชนะทีเคโอ​ เคจิ ยามางูจิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 29 พฤษภาคม 2541 แพ้คะแนน อูโก ราฟาเอล โซโต ที่ สหรัฐ- แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 9 ตุลาคม 2542 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ที่เวเนซุเอลา- เคยชิงแชมปต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวท 23 กันยายน 2537 แพ้ทีเคโอ​ โรเซนโด อัลบาเรซ ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 3 ตุลาคม 2541 แพ้คะแนน เมาริซิโอ ปัสตรานา ที่เวเนซุเอลา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอันโซอาเตกิ
สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ

สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ (Ryōgoku Kokugi-kan)  เป็นสนามแข่งซูโม่ อยู่ในความดูแลของสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ย่านเรียวโงกุ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ

**ประวัติ**
สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุเปิดใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2449 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ใน พ.ศ. 2493 ได้มีการสร้างสนามกีฬาในพื้นที่ใหม่ว่า "สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" (蔵前国技館) โดยย้ายพื้นที่สนามไปยังที่ที่เขตไทโต เป็นการชั่วคราว ต่อมาได้ส่งมอบคืนพื้นที่สนามให้กับมหาวิทยาลัยนิฮงในปี พ.ศ. 2501 จากนั้นจึงได้มีโครงการสร้างสนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุในรูปลักษณ์อาคารแบบใหม่ในปี พ.ศ. 2526 จนแล้วเสร็จในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 (เป็นปีเดียวกันที่ "สนามกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" ได้ยุติการใช้เป็นสนามกีฬาประจำสมาคมซูโม่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ เพื่อย้ายไปใช้สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่ที่สร้างเสร็จ) สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่เปิดใช้งานเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน

**การใช้งาน**
สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุนอกจากใช้ในการแข่งซูโม่ อันเป็นกีฬาประจำชาติของญี่ปุ่นแล้ว ยังได้จัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวอีกหลายประเภทและหลายครั้ง เช่น มวยสากล, มวยปล้ำ เป็นต้น  ในส่วนของมวยสากลใช้เป็นสถานที่ชกระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ไฟติง ฮาราดะ - โผน กิ่งเพชร (ครั้งแรก) , เคียว โนงูจิ - โผน กิ่งเพชร, มิตสึโนริ เซกิ - โผน กิ่งเพชร, วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น - โทชิอากิ นิชิโอกะ (ครั้งที่ 3) เป็นต้น รวมถึงใช้เป็นสนามจัดการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิก 2020 ที่กรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพอีกด้วย 

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**
(Hardcover) Japan, An Illustrated Encyclopedia. Tokyo, Japan: Kodansha. 1993. หน้า. 817. ISBN 4-06-205938-X.
*(Hardcover) With God on Their Side: Sport in the Service of Religion. London and New York: Routeledge. 2002. หน้า. 151–2. ISBN 0415259606. 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เฟซบุ๊ก
*139.793333
หมวดหมู่:สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตซูมิดะ
ทรีพ

ทรีพ  (Treap)  เป็นต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคประเภทหนึ่ง ที่มีการประกันความสูง
เฉลี่ยเป็น O (log n) โดยวิธีการนำแนวคิดเรื่องของฮีป
เข้ามาช่วย โดยคำว่าทรีพ (treap) นั้นเป็นคำที่เกิดจากการประกอบของคำว่า binary search tree รวมกับคำว่า heap เป็น treap นั้นเอง

**ประวัติของการคิดค้นทรีพ**
ทรีพถูกคิดค้นโดย  Cecilia R. Aragon และ Raimund G. Seidel ในปี 1989  เนื่องจากการสร้างข้อมูลเสริมแบบสุ่ม ทรีพ จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า randomized binary search tree หรือ RBST

**ลักษณะของทรีพ**
ปมของต้นไม้ทรีพนอกจากจะมีการเก็บข้อมูลหลักแล้ว จะมีการเก็บข้อมูลเสริม
ซึ่งได้มาจากการสุ่มจำนวนจริงขึ้นมา โดยเมื่อมองจากข้อมูลเสริมของต้นไม้ทรีพ
จะมีลักษณะการเรียงแบบฮีป กล่าวคือปมพ่อจะมีลำดับความสำคัญมากกว่า
ปมลูกทั้งสองข้าง การจัดเรียงแบบนี้จะช่วยประกันได้ว่า ความสูงของต้นไม้จะ
เตี้ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น  O (log n) 

**จุดเด่นของทรีพ**
จุดเด่นของทรีพคือการประกันว่าความสูงของต้นไม้จะ
เตี๊ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น  O (log n)
โดยสมบัตินี้เกิดการสุ่มที่มีการกระจายแบบฮาร์โมนิก คือ การกระจายที่เท่าๆกัน
ส่งผลให้การเรียงเลขที่เกิดจากการสุ่มขึ้นมาเป็นฮีป จะทำให้ต้นไม้อยู่
ในรูปร่างเตี้ยที่สุดได้

**บริการที่มักจะมี**
 การเพิ่ม ลบ ค้นหาข้อมูลอย่างรวดเร็ว

**ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน**
จุดมุ่งหมายของทรีพจะเน้นการเข้าถึงข้อมูลอย่างรวดเร็ว เนื่องจากสร้าง
เป็นต้นไม้ที่ประกันความสูงเป็น O (log n)

**ประเภทข้อมูลที่ใช้สร้างทรีพ**
ปมของต้นไม้ทรีพแตกต่างจาก ปมของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ตรงที่เก็บตัวแปรเพิ่มเป็นจำนวนจริงหนึ่งตัว ซึ่งถูกสุ่มค่าขึ้นมาตั้งแต่ตอนสร้างปม ข้อมูลเสริมส่วนนี้จะใช้ในการเปรียบเทียบเพื่อใช้ในการเรียงโครงสร้างของทรีพ เมื่อมองเฉพาะข้อมูลเสริมจะมีความสัมพันธ์แบบฮีป

**การสร้างบริการของทรีพ **

**การเพิ่มสมาชิก**
ขั้นตอนของการเพิ่มข้อมูล จะเพิ่มโดยเหมือนการเพิ่มต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทุกประการ แต่หลังจากเพิ่มเสร็จแล้วจะทำการเปรียบเทียบข้อมูลเสริมของปมที่เพิ่มว่ามีมีความสำคัญมากกว่าปมพ่อหรือไม่ ที่มีความสำคัญ
จะทำการหมุนปมพ่อลงมา และหมุนปมพ่อลงไปเรื่อยๆ จนกว่า ปมพ่อของปมที่เพิ่งเพิ่มมาจะมีความ
สำคัญมากกว่า ซึ่งตรงกับนิยามของฮีป การหมุนปมจะทำให้ความสัมพันธ์แบบต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ที่ข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านซ้ายน้อยกว่าราก และข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านขวามากกว่าราก ยังไม่เสียไป

**การลบสมาชิก**
ขั้นตอนการลบสมาชิกนั้นทำได้โดยการหมุนปมที่อยากจะลบให้เป็นใบก่อน แล้วจึงลบใบทิ้ง โดยการทำให้เป็น
null

**การค้นหาสมาชิก**
การค้นหาสมาชิกทำได้เหมือนต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทั่วไป

**ดูเพิ่ม**
 ต้นไม้เอวีแอล- ต้นไม้บาน- ต้นไม้แดงดำ
หมวดหมู่:ต้นไม้แบบทวิภาค
หมวดหมู่:ฮีป (โครงสร้างข้อมูล)
หมวดหมู่:โครงสร้างข้อมูลเชิงความน่าจะเป็น
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 เมษายน 28

* เกิดอุบัติเหตุรถไฟชนกัน ที่เมืองจือป๋อ มณฑลซานตง มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 66 คน นับเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟที่รุนแรงที่สุดในรอบ 10 ปี ของประเทศจีน  (มติชน)
}
ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

ศตวรรษ : ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล - คริสต์ศตวรรษที่ 1
ทศวรรษ : 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0
ก่อนคริสตกาล
ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล อยู่ระหว่าง 100 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1 ปีก่อนคริสตกาล

**ทศวรรษและปีคริสต์ศักราช**
BC = ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ทุ้งฟ้า

ทุ้งฟ้า (Alstonia macrophylla) เป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Apocynaceae สูง 15-30 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นเปลาตรง กิ่งใหญ่ตั้งฉากกับลำต้น เปลือกสีขาวอมเทา มีน้ำยางสีขาว เรีอนยอดค่อนข้างโปร่ง ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงรอบข้อข้อละ 3-4 ใบสลับกันไปตามปลายกิ่ง แผ่นใบรูปหอกกลับ ออกดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวหรือขาวอมเหลือง ออกดอกระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม ผลเป็นฝักเรียวยาว เมื่อฝักแก่จะบิดเป็นเกลียวและแตกออก ปล่อยให้เมล็ดที่มีขนสีขาวปลิวไปตามลม เนื้อไม้ใช้ทำพื้นกระดาน ฝา และเครื่องใช้ทั่วไป และสามารถใช้เปลือกต้นและราก บำรุงกำลังและบำรุงกำหนัด แก้ไข้ แก้บิด รักษาบาดแผล

**สัญลักษณ์**
ทุ้งฟ้าเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เพื่อปลูกเป็นไม้มงคลประจำจังหวัดกระบี่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
สัญญา (นิติศาสตร์)

สัญญา หมายถึง ข้อตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่าย (หรือหลายฝ่าย) ว่าจะกระทำการหรืองดเว้นกระทำการ สัญญามักจะเป็นรูปแบบเอกสารลายลักษณ์อักษร ซึ่งระบุเงื่อนไขและข้อตกลงต่าง ๆ ลงท้ายด้วยลายมือชื่อของทั้งสองฝ่าย และอาจมีของพยานด้วยก็ได้
หมวดหมู่:กฎหมายนิติกรรมและสัญญา
หมวดหมู่:เอกสารทางกฎหมาย
โซราซูรี

"โซราซูรี" (Zora sourit, "โซรายิ้ม") เป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1998 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส

**ภูมิหลังและการเผยแพร่**
หลังจากอัลบั้มเดอกลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีตลอดกาล ดิออนกับฌ็อง-ฌัก กอลด์มานจึงร่วมกันบันทึกอีกอัลบั้มหนึ่งด้วยกัน ซีลซูว์ฟีแซแดเมได้รับการบันทึกในช่วงกันยายน ค.ศ. 1997 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1998 และผลิตโดยกอลด์มานกับเอริก บ็องซี "โซราซูรี"ประพันธ์โดยโกลด์แมนกับ J. Kapler น้องชายของเขา โดยได้รับเลือกเป็นนักร้องนำและเปิดตัวในวิทยุเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1998 
เพลงนี้อุทิศแด่ผู้หญิงชาวแอลจีเรีย ซึ่งดิออนบอกว่า สำหรับเธอ โซราไม่ได้เป็นตัวแทนของแอลจีเรียเท่านั้น แต่หมายถึงผู้หญิงทุกคนในประเทศเหล่านี้ที่ไม่มีโอกาสได้รับความอิสระและความสุข

**มิวสิกวิดีโอ**
Yannick Saillet อำนวยการสร้างมิวสิกวิดีโอ "โซราซูรี" แล้วนำออกเผยแพร่ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1998 ฉากกับดิออนถ่ายทำในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ที่ไมแอมี รัฐฟลอริดา ส่วนฉากอื่นถ่ายที่Aubervilliers จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ใน ค.ศ. 2005 เพลงนี้ยังได้รับการบรรจุลงในชุดดีวีดี องเนอช็องช์ปา

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป) 
# "โซราซูรี" – 3:52
# "Sur le même bateau" – 4:25
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ยุโรป) 
# "โซราซูรี" – 3:52
# "Sur le même bateau" – 4:25
# "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" – 4:14

**ชาร์ต**

**ชาร์ตรายสัปดาห์**

**ชาร์ตปลายปี**

**การรับรองและยอดขาย**

**ประวัติเผยแพร่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Céline Dion - Zora sourit (Behind-the-scenes)"- type=single
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน

ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน (Kabushiki-gaisha Terebi Asahi) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เรียกอย่างย่อว่า ทีวีอาซาฮิ ("TV Asahi") เริ่มออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศญี่ปุ่น (Kabushiki-gaisha Nihon Kyōiku Terebi;ชื่อย่อ:NET) จนกระทั่ง พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ทีวีอาซาฮิ จนถึงปัจจุบัน

**ที่ตั้ง**
 6-9-1, ถนนรปปงงิ (Roppongi) เขตมินาโตะ (Minato-ku) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

**การแพร่ภาพ**
 ทีวีอาซาฮิมีการส่งสัญญาณจากกรุงโตเกียว ด้วยระบบดิจิทัล ออกอากาศระบบ UHF ช่อง 24 แต่หมายเลขรีโมตเครื่องรับฯ คือช่อง 5 สัญญาณเรียกขาน JOEX-DTV- นอกจากนี้ ทีวีอาซาฮิ ยังมีสถานีโทรทัศน์ในส่วนภูมิภาค ภายใต้เครือข่ายฯดังกล่าวอีกหลายแห่ง

**รายการในสถานี**

**ภาพยนตร์การ์ตูน**

**ข่าว**
 Action News - ANN News - Hodo Station (報道ステーション) - JapaNews 24 - Saturday Station (サタデーステーション)- Sunday Station (サンデーステーション)- Super J Channel (スーパーJチャンネル) - Super Morning (スーパーモーニング) - Wide! Scramble ( ワイド!スクランブル) - Yajiuma Plus (やじうまプラス)

**กีฬา**
 U.S.Open, The Open Championship - U.S. Women's Open, Women's British Open - ISU Grand Prix of Figure Skating, Final - FINA World Aquatics Championships - Tokyo International Women's Marathon 

**วาไรตี้โชว์**
 Music Station (ミュージックステーション)- โกโกริโกะ เกมกึ๋ยส์ (いきなり!黄金伝説。)

**ละคร**
 2002 You're Under Arrest (TV drama)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ja-  Corporate site en- 160

หมวดหมู่:บริษัทอนิเมะ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครือข่ายโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น

ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น
ธงผู้ว่าการหมู่เกาะพิตแคร์น
ธงประจำหมู่เกาะพิตแคร์น เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร แสดงถึงความเป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ที่พื้นสีน้ำเงินนั้นมีรูปตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น ซึ่งเป็นรูปคัมภีร์ไบเบิลเหนือสมอเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ภายในโล่พื้นสีฟ้ามีลายคล้ายหัวลูกศรสี้ฟ้าขอบเหลืองที่ท้องโล่ ตอนบนของธงเป็นชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยพู่ใบต้นมิโร (เป็นชื่อพื้นในท้องถิ่น) และรูปรถเข็นล้อเดียว รูปตราแผ่นดินนี้เป็นการเล่าถึงความเป็นมาของชาวเกาะแห่งนี้ ซึ่งเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332
ธงดังกล่าวนี้ประกาศใช้ตามกฎหมายเมื่อวันที่  2 เมษายน พ.ศ. 2527
สำหรับธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะพิตแคร์น ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะที่กลางธง

**ดูเพิ่ม**
 ธงในสหราชอาณาจักร- ตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น
หมู่เกาะพิตแคร์น
หมวดหมู่:หมู่เกาะพิตแคร์น
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น

ตราแผ่นดินหมู่เกาะพิตแคร์น เป็นภาพตราโล่อาร์มพื้นสีฟ้า ส่วนท้องโล่แบ่งมีสีเขียว ซึ่งถูกแบ่งด้วยแนวเส้นทแยงสีเหลือง 2 เส้นที่บรรจบกับส่วนบนสุดของโล่ มีลักษณะคล้ายหัวลูกศรที่เอาปลายขึ้นทางด้านบน ภายในพื้นสีเขียวมีภาพคัมภีร์ไบเบิลสีขาวเหนือสมอสีเหลือง ซึ่งหมายถึงเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ตอนบนของโล่ประดับด้วยชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะ ประดับด้วยช่อใบมิโล (ชื่อพื้นในท้องถิ่น) มีริ้วสะบัด และรูปรถเข็นล้อเดียว  สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงความเป็นมาของชาวหมู่เกาะพิตแคร์นว่า เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332
ตรานี้ประกาศใช้เป็นตราประจำหมู่เกาะพิตต์แคร์นเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 และใช้ประดับเป็นสัญลักษณ์ในธงชาติปละธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการด้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
พิตแคร์น
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:หมู่เกาะพิตแคร์น
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์

ทีมงานและนักแสดง ร่วมถ่ายรูปในงานสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2007
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์ (Star Entertainment Awards) เป็นงานประกาศรางวัล ผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี โดยสมาคมนักข่าวบันเทิง เริ่มจัดงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 รางวัลนี้เป็นการมอบรางวัลให้กับผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมทั้งภาพยนตร์, ละคร, รายการโทรทัศน์ และเพลง โดยในปี 2550 มีการมอบรางวัล 10 สาขารางวัล (ลดลงจากปี 2549  4 รางวัล)  ซึ่งโดยมากมักจัดงานในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ของทุกปี

**สาขารางวัลที่มอบรางวัล**

**รางวัลประเภทภาพยนตร์**
 รางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม - รางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม - รางวัลเพลงและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม - รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 


**รางวัลประเภทรายการโทรทัศน์**
 รางวัลรายการข่าวและวิเคราะห์ข่าวยอดเยี่ยม - รางวัลผู้ประกาศข่าวยอดเยี่ยม
** รางวัลผู้ประกาศข่าวชายยอดเยี่ยม 
** รางวัลผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลรายการส่งเสริมกีฬายอดเยี่ยม - รางวัลรายการข่าวบันเทิงยอดเยี่ยม - รางวัลรายการสารคดียอดเยี่ยม - รางวัลรายการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมยอดเยี่ยม - รางวัลรายการเกมโชว์ยอดเยี่ยม - รางวัลรายการวาไรตี้ยอดเยี่ยม - รางวัลรายการส่งเสริมอาชีพยอดเยี่ยม - รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการยอดเยี่ยม
** รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการชายยอดเยี่ยม 
** รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลบทละครยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม - รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม - รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม - รางวัลละครยอดเยี่ยม 

**รางวัลประเภทดนตรี**

**เพลงสตริง**
 รางวัลนักร้องชายยอดนิยม - รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม - รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม - รางวัลเพลงยอดนิยม        

**ด้านเพลงลูกทุ่ง**
 รางวัลนักร้องชายยอดนิยม - รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม - รางวัลนักร้องดาวรุ่งยอดนิยม - รางวัลเพลงยอดนิยม 


**รางวัลพิเศษ**
 รางวัลเกียรติยศ ปูชนียบุคคลแห่งวงการบันเทิง - รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายชาย - รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายหญิง 

สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
ประวัติศาสตร์กฎหมาย

ไฟล์:Milkau Oberer Teil der Stele mit dem Text von Hammurapis Gesetzescode 369-2.jpg|thumb|right|กษัตริย์ฮัมมูราบีได้รับประทานประมวลกฎหมาย โดยชามาห์เทพเจ้าแห่งความยุติธรรม
รัฐธรรมนูญของอินเดียเป็นรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษร ซึ่งมี 444 มาตรา 12 หมวด และฉบับแก้ไขอีกจำนวนมาก 
King John of England signs the Magna Carta
ประวัติศาสตร์กฎหมาย คือการศึกษาว่ากฎหมายนั้นพัฒนาตัวขึ้นมาอย่างไรและเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ประวัติศาสตร์กฎหมายมีความใกล้ชิดเป็นอย่างยิ่งต่อการพัฒนาอารยธรรม และเป็นตัวที่กำหนดบริบทของให้กับประวัติศาสตร์ของสังคมอย่างกว้างขวางอีกด้วย ในบรรดานักกฎหมายและนักประวัติศาสตร์กฎหมาย ซึ่งใช้มุมมองในการมองกฎหมายในรูปแบบของความเป็นไปของพัฒนาการของกฎหมายและการอธิบายหลักกฎหมาย

**เมดิเตอร์เรเนียนโบราณ**

**เอเชียใต้**
อินเดียและจีนโบราณนั้นเป็นตัวแทนของขนบประเพณีอันโดดเด่นของกฎหมาย และยังมีสำนักแห่งทฤษฎีทางกฎหมายและวิธีปฏิบัติทางกฎหมายที่เป็นอิสระอีกด้วย โดยคัมภีร์อรรถศาสตร์ (ตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล) และคัมภีร์พระธรรมศาสตร์ (ตั้งแต่คริสต์ศักราช 100) ได้มีอิทธิพลต่อบทความต่างๆ ในอินเดีย ซึ่งเนื้อหาเหล่านั้นต่างเป็นการแนะแนวทางกฎหมายซึ่งเชื่อถือได้ โดยมีปรัชญาอันเป็นศูนย์กลางแห่งมนู อันได้แก่ ความอดทน (ตบะ) และชนชั้นวรรณะ และปรัขญานี้ก็ได้ถูกกล่าวถึงไปทั่วเอเชียอาคเนย์แต่ขนบธรรมเนียมของฮินดูและกฎหมายอิสลามนั้น ถูกแทนที่ด้วยระบบกฎหมายจารีตประเพณี เมื่ออินเดียได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ มาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ และฮ่องกง ก็ได้รับเอาระบบกฎหมายจารีตประเพณีไปใช้ด้วยไปใช้ด้วย

**เอเชียตะวันออก**

**กฎหมายอิสลาม**

**กฎหมายยุโรป**

**จักรวรรดิโรมัน**

**กฎหมายยุคกลาง**

**กฎหมายยุโรปยุคใหม่**

**กฎหมายสหรัฐอเมริกา**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
s2cid=153128973 
*publisher=Unisinos Editora
*publisher=The Bruce Publishing Company
*url=https://archive.org/details/legaltraditionso0000glen
*Sadakat Kadri, The Trial: A History from Socrates to O.J. Simpson, HarperCollins 2005. 0-00-711121-5- isbn=0-19-876244-5
*isbn=978-0-521-68185-8
*cite journal |last=Otto |first=Martin |year=2011 |title=Law |journal=European History Online|url=http://nbn-resolving.de/urn:nbn:de:0159-20101025349 |access-date=November 11, 2011
*publisher=LexisNexis Butterworths
*isbn=0-521-64372-4
*Kempin, Jr., Frederick G. (1963). Legal History: Law and Social Change. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Legal History Project (Resources and interviews)-  Some legal history materials-  The Schoyen Collection-  The Roman Law Library by Yves Lassard and Alexandr Koptev.-  CHD Centre for Legal History - Faculty of Law, University of Rennes 1-  Centre for Legal History - Edinburgh Law School-  The European Society for History of Law-  Collection of Historical Statutory Material - Cornell Law Library-  Historical Laws of Hong Kong Online - University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives-  Basic Law Drafting History Online -University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives
หมวดหมู่:กฎหมาย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์กฎหมาย
โครากูเอ็งฮอล

โครากูเอ็งฮอล (Kōrakuen Hōru; Korakuen Hall) เป็นสนามกีฬาในร่มในเขตบุงเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ 

**ประวัติ**
โครากูเอ็งฮอลเป็นส่วนหนึ่งของโตเกียวโดม ซึ่งเป็นสถานบันเทิงครบวงจรของกรุงโตเกียว เช่นเดียวกับกับอิมแพ็ค อารีน่า ภายในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี ในประเทศไทย เปิดดำเนินการวันแรกเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2505 ปัจจุบันความจุอยู่ที่ 1,403 คน  

**การใช้งาน**
โครากูเอ็งฮอลใช้สำหรับจัดการต่อสู้ในหลายประเภทกีฬา เช่น มวยสากล มวยปล้ำ เป็นต้น โดยเฉพาะในส่วนของมวยสากลเป็นสถานที่จัดแข่งขันการพบกันระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายต่อหลายครั้ง เช่น พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ กับ ไดซูเกะ ไนโต สามครั้งหลังที่ชกที่ญี่ปุ่น รวมถึงการแข่งขันระหว่างนักมวยไทย ชูชัย ลูกปัญจมา กับคิกบ็อกเซอร์ ทาดาชิ ซาวามูระ
ในปี พ.ศ. 2551 มีโครงการจะดำเนินการสร้างโครากูเอ็งฮอล 2 ซึ่งสามารถจุคนได้มากกว่า โดยสามารถจุได้ 2,500–3,000 คน
ปัจจุบัน โครากูเอ็งฮอลอัตราตั๋วเข้าชมอยู่ที่ 5,250 เยน (รวมภาษีแล้ว)

**อ้างอิง**
  1964 Summer Olympics official report. date=2010-07-07  เล่ม 1. ภาค 1. หน้า. 128-9.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โครากูเอ็งฮอล-  โฮมเพจเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หมวดหมู่:สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบุงเกียว
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยโอลิมปิก
หมวดหมู่:ห้องส่งโทรทัศน์
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2505
ลินุส

ลินุส (Linus) อาจหมายถึง- ลินุส โตร์วัลดส์ โปรแกรมเมอร์ชาวฟินแลนด์ผู้สร้างสรรค์ระบบปฏิบัติการลินุกซ์- สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส- ลินุส (ดวงจันทร์)
สินสาธร ทาวเวอร์

สินสาธร ทาวเวอร์ (Sinn Sathorn Tower) เป็นตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร มีความสูงทั้งหมด 195 เมตร มีจำนวนชั้นทั้งสิ้น 43 ชั้น ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 77/8  ถนนกรุงธนบุรี  ใกล้เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน (สะพานสาทร) แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน มีพื้นที่ทั้งหมด 120,000 ตารางเมตร เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2532 เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2536 เคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2536 - 2539 ก่อนถูกทำลายสถิติโดยอาคารจิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์ มีจำนวนทั้งสิ้น 255 ยูนิต แต่ละหน่วยมีพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ 170 ตารางเมตร ถึง 352 ตารางเมตร ค่าใช้จ่ายในการสร้าง 2,000 ล้านบาท โดยบริษัท สินเอสเตทพร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ร่วมกับอีกหลายบริษัท นับเป็นตึกที่สูงเป็นอันดับ 2 ของฝั่งธนบุรี รองจาก แมกโนเลียส์ วอเตอร์ฟร้อนท์ เรสซิเดนเซส แอท ไอคอนสยาม และสูงเป็นอันดับ 25 ในกรุงเทพมหานคร
ปัจจุบัน สินสาธร ทาวเวอร์ เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 27 ของประเทศไทย เปิดดำเนินการเป็นอาคารให้เช่าสถานที่ของบริษัท ห้างร้านต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2540 ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ในตอน พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย (Tomorrow Never Dies) โดยสมมติให้เป็นออฟฟิศของวายร้ายในเรื่อง อีเลียส คาเวอร์ ในประเทศเวียดนาม โดยที่เจมส์ บอนด์ ตัวเอกในเรื่องกระโดดลงมาจากยอดตึกพร้อมกับนางเอก โดยที่สวมกุญแจมืออยู่ นับเป็นฉากที่สำคัญอีกฉากหนึ่งในเรื่อง  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.499521
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในเขตคลองสาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2536
มาร์ติน แวน บิวเรน

มาร์ติน แวน บิวเรน ( Martin Van Buren; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 8 ของสหรัฐอเมริกา ผู้ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1837 จนกระทั่งถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1841 สืบต่อจากประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน โดยมีริชาร์ด เมนทอร์ จอห์นสันเป็นรองประธานาธิบดี
ประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782ที่เมืองคินเดอร์ฮุก รัฐนิวยอร์ก แต่งงานกับแฮนนาห์ โฮส์ แวน บิวเรน  และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 ที่เมืองคินเดอร์ฮุก
เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ไม่ได้มีเชื้อสายอังกฤษ และไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เนื่องจากมีเชื้อสายดัตช์ และพูดภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่และพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 รัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา- พรรคเดโมแครต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน date=2006-12-12  
1862
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสหรัฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
ปูนเปลือกหอย

ปูนหอย  หรือ ปูนเปลือกหอย   เป็นปูนที่นำเปลือกหอยมาเผาและบดให้ละเอียด  นำมาใช้ในอุตสาหกรรม เช่น ผงพระเครื่อง  นำมาผสมกับน้ำมันตังอิ๊วและน้ำแก้วและส่วนผสมต่าง ๆ  อีกทั้งยังนำมาเป็นปูนกินหมากได้  ปูนหอยที่นิยมก็จะเป็นปูนจากหอยแครง และหอยตลับ เพราะให้เนื้อปูนขาวได้มากกว่า  ยังนำไปทำเป็นปุ๋ยได้ดี และอาหารสัตว์ได้อีก
หมวดหมู่:วัสดุ
สมัยเอลิซาเบธ

สมัยเอลิซาเบธ หรือ สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ (Elizabethan era) เป็นระยะเวลาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1558 ถึงปี ค.ศ. 1603 เป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นยุคทองในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นสมัยสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ ที่เห็นได้จากผลงานอันรุ่งเรืองทางโคลงกลอน วรรณคดี การละคร ของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และนักประพันธ์คนอื่นๆ ลักษณะของละครมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่ต่างจากสมัยก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังเป็นยุคที่มีการเดินทางไปสำรวจที่ต่างๆ ในต่างประเทศ และการการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เริ่มเข้ามามีบทบาทในอังกฤษ
สมัยเอลิซาเบธเป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นสมัยที่ดีเด่นเพราะเป็นสมัยที่ดีกว่าสมัยก่อนหน้าและหลังจากนั้น เป็นสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขหลังจากการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ, ความขัดแย้งระหว่างนิกายโปรเตสแตนต์กับโรมันคาทอลิก และความขัดแย้งระหว่างรัฐสภาแห่งอังกฤษกับพระมหากษัตริย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษในระหว่างนั้นก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป 
ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมาสิ้นสุดลง ฝรั่งเศสก็มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งทางศาสนาที่เพิ่งมาจบลงในปี ค.ศ. 1598 หลังจากการออกพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีมาหลายร้อยปีก็มาสิ้นสุดลงเกือบทั้งสิ้นในสมัยนี้ อังกฤษในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธเป็นสมัยที่รัฐบาลมีความเข้มแข็งซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิรูปในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นจากเส้นทางค้าขายระหว่างอังกฤษและอเมริกา
แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนี้คือสเปนผู้เป็นคู่แข่งสำคัญของอังกฤษ, ยุโรปและอเมริกา ความขัดแย้งที่ขยายตัวจนเป็นสงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 ระหว่างปี ค.ศ. 1585 ถึงปี ค.ศ. 1604 เมื่อพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนพยายามรุกรานอังกฤษโดย กองทัพเรืออาร์มาดา (Spanish Armada) ค.ศ. 1588 แต่ก็ทรงได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน แต่อังกฤษเองก็มิได้มีความสำเร็จในความพยายามที่จะรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1589 สเปนหันไปสนับสนุนโรมันคาทอลิกไอร์แลนด์ในสงครามกองโจรต่อต้านอังกฤษ การใช้ทุนทรัพย์ในการต่อสู้กับสเปนและแพ้หลายครั้งเป็นผลทำให้เศรษฐกิจเสื่อมโทรมลง ปัญหาการยึดครองอาณานิคมและการควบคุมเส้นทางการค้าขายมิได้ลงเอยจนกระทั่งการลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1604 ปึหนึ่งหลังจากที่พระราชินีนาถเอลิซาเบธเสด็จสวรรคต

**ดูเพิ่ม**
 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ - สถาปัตยกรรมเอลิซาเบธ 
หมวดหมู่:ยุคสมัยในอังกฤษ

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:อังกฤษสมัยทิวเดอร์
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา

ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา (Juan Domingo Cordoba) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซานเตียโกเดลเอสเตโร สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อก 19) เสมอ 3 แพ้ 6

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 11 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อก อายี กัลเบซ ยก 2 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 มกราคม 2538 ชนะน็อก โอสการ์ เบร์ฆารา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน โอสการ์ เบร์ฆารา ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 กุมภาพันธ์ 2539 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 9 ที่อาร์เจนตินา
** เมษายน 2539 สละแชมป์- แชมป์เงา WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
** ชิง 26 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน ปาโบล ติซนาโด ที่อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 3 กันยายน 2538 แพ้คะแนน มาซูกิซี สกาลี ที่แอฟริกาใต้- แชมป์อาร์เจนตินารุ่นไลต์ฟลายเวท (2537)- แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นฟลายเวท
** ชิง 19 เมษายน 2539 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ อะกุยยาร์ ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 สิงหาคม 2539 เสมอกับ อาเดรียน กริสเตียน โอชัว ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 พฤษภาคม 2540 ชนะน็อก ฆิเปรียโน ลันดา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
** สละแชมป์- แชมป์เงา IBF รุ่นฟลายเวท
** ชิง 25 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อก ดูโนย เปยา ยก 1 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน ลุยส์ อัลเบร์โต ออร์ติซ ที่อาร์เจนตินา
** สละแชมป์- แชมป์โลก ​WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
** ชิง 17 มกราคม 2541 ชนะคะแนน เมลชอร์ ค็อบ คัสโตร ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 พฤษภาคม 2541 ชนะคะแนน ซานโดร ออร์ลันโด โอเวียโด ที่อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 5 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน ฆอร์เฆ อาร์เช ที่เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC และ IBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 10 กันยายน 2537 แพ้น็อก อุมเบร์โต กอนซาเลซ ยก 8 ที่สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 สิงหาคม 2540 แพ้อาร์ทีดี ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 7 ที่กทม.
** ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อก เฟร์นันโด มอนติเอล ยก 1 ที่เม็กซิโก

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์เงา IBF
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากซานเตียโกเดลเอสเตโร
โรย มุคลิซ

โรย มุคลิซ (Roy Mukhlis) หรือ ยือลียึส เบอโร นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองบีมา สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 14) เสมอ 2 แพ้ 2

**ประวัติ**
โรย มุคลิซ เคยได้รับการฝึกจากซูตัน รัมบิง ซึ่งเคยเป็นเทรนเนอร์ของคริส จอห์น ได้ครองแชมป์พาบาเมื่อ 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ต่อมาได้ครองแชมป์ WBO Oriental และแชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) ในรุ่นเดียวกัน และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 5 แต่ไม่สำเร็จ

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2548)- แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน ไฮเม่ บาร์เซโลนา ที่อินโดนีเซีย 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 พฤศจิกายน 2550 ชนะน็อก เดโช บ้านกล้วยยิม ยก 7 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 ธันวาคม 2550 ชนะน็อก เฟอรานโด โอติก ยก 5 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 เมษายน 2551 ชนะน็อก ปฐมพล ก่อเกียรติยิม ยก 2 ที่อินโดนีเซีย- แชมป์ WBO Oriental รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
** ชิง 31 พฤษภาคม 2551 ชนะคะแนน วิกเตอร์ มานอน ที่อินโดนีเซีย - แชมป์ WBC International รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 30 มกราคม 2552 ชนะคะแนน ซิมสัน บูตาร์ บูตาร์ ที่อินโดนีเซีย 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 24 ตุลาคม 2553 ชนะคะแนนโดยเทคนิค วัชรกฤษ เสนาหาญ ที่อินโดนีเซีย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 20 กันยายน 2553 แพ้ทีเคโอ ทากาชิ อูจิยามะ ยก 5 ที่ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากเซอมารัง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
ฮวาง อินเคียว

ฮวาง อินเคียว (In-Kyu Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 10 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 29 สิงหาคม 2531 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ เวทีราชดำเนิน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-06-14  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้