Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จุลมงกุฎ

ไฟล์:Coronet of a British Earl.svg|right|thumb|280px|จุลมงกุฎของเอิร์ลแห่งสหราชอาณาจักร
จุลมงกุฎ (italic=yes) คือมงกุฎสำหรับผู้มีตำแหน่งรองจากพระมหากษัตริย์ที่มีเครื่องตกแต่งบนวงแหวนโลหะ จุลมงกุฎต่างจากมงกุฎตรงที่ส่วนใหญ่จะไม่มีโค้งเหนือมงกุฎเช่นที่เห็นในมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด คำว่า “Coronet” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “Coronete” ที่มาจาก “Co(u)ronne” (Crown) จากคำว่า “Corona” ในภาษาละตินที่แปลว่าพวงหรีด
จุลมงกุฎมิได้หมายความว่าเป็นมงกุฎขนาดเล็กเช่นมงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรียซึ่งเป็นมงกุฎขนาดจิ๋ว แต่คำว่า “จุลมงกุฎ” เป็นมงกุฎที่แสดงตำแหน่งของผู้เป็นเจ้าของว่ารองจากพระมหากษัตริย์ ตามธรรมเนียมแล้วเช่นในภาษาเยอรมันของคำว่า “Adelskrone” (มงกุฎของขุนนาง) ใช้สำหรับขุนนางและเจ้าชายหรือเจ้าหญิงในตราอาร์ม แทนที่จะเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ที่จะใช้คำว่า “มงกุฎ” (Crown) ซึ่งเป็นคำที่ตามปกติจะใช้กับพระมหากษัตริย์ นอกจากจะเป็นมงกุฎเล็กแล้วก็ยังบอกฐานะหรือตำแหน่งของผู้สวมด้วย ฉะนั้นในภาษาเยอรมันจึงมีคำว่า “Rangkrone” (มงกุฎประจำตำแหน่ง) การเรียก “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ” เป็นการบ่งฐานะอย่างเป็นทางการ แต่ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปบางครั้งคำว่า “มงกุฎ” ก็จะใช้เรียกรวม ๆ ระหว่างทั้ง “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ” 
ในสหราชอาณาจักรขุนนางสืบตระกูลจะสวมจุลมงกุฎในโอกาสวันที่มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกซึ่งเป็นโอกาสเดียวเท่านั้นขุนนางจะสวมมงกุฎได้

**อ้างอิง**
  A great deal of information about coronets, with illustrations-  Heraldica.org French heraldry-  Illustration of the coat of arms of the Duke of Norfolk, showing the design of coronet date=2004-01-25 -  Illustration of the coat of arms of the Earl of Annandale and Hartfell, showing the design of coronet-  The Crowns, Coronets and Crests of the Ladies and Knights of the Garter

**ดูเพิ่ม**
 พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร- มงกุฎ- พระเกี้ยว

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Phra Kiao at CU Memorial Hall 20081106.jpg|พระเกี้ยว
ไฟล์:Coronet of the British Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงหรือพระราชโอรสหรือธิดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎสำหรับสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระโอรสธิดาของรัชทายาทโดยนิตินัย
ไฟล์:Coronet of a Grandchild of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a British Duke.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งดยุก
ไฟล์:Coronet of a British Marquess.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งมาควิส
ไฟล์:Coronet of a British Earl.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งเอิร์ล
ไฟล์:Coronet of a British Viscount.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งไวท์เคานท์
ไฟล์:Coronet of a British Baron.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งบารอน

หมวดหมู่:เครื่องหมายทางการ
แซนโฮเซ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

เมืองแซนโฮเซ แคลิฟอร์เนีย
แซนโฮเซ (San Jose) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ ซิตี้ออฟแซนโฮเซ (City of San José) (eɪ; lang) เป็นเมืองเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และศูนย์กลางของซิลิคอนแวลลีย์ และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ (ทั้งประชากรและพื้นที่) มีประชากรประมาณ 1,035,317 คน (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในรัฐแคลิฟอร์เนีย (รองจากลอสแอนเจลิส และแซนดีเอโก) และเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับสิบในสหรัฐ แซนโฮเซตั้งอยู่บริเวณใจกลางของแซนตาแคลราแวลลีย์ และอยู่ทางทิศใต้ของอ่าวซานฟรานซิสโก แซนโฮเซมีพื้นที่ทั้งสิ้น 197.97 ตารางไมล์ (446.1 ตารางกิโลเมตร)  
แซนโฮเซตั้งอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ ซึ่งเป็นแหล่งรวมของบริษัทด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กว่า 6,600 แห่ง อันประกอบด้วยบุคคลชั้นนำด้านไอทีจำนวนมากของโลกมารวมอยู่ในที่เดียวกัน
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า มีอารยชนอพยพมาตั้งหลักปักฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1777

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 San Jose, California-  เว็บไซต์เมืองแซนโฮเซ-  ถามทางไป 'ซาน โฮเซ' date=2009-01-22  bangkokbiznews.com
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนตาแคลรา
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/ภาษาสเปน

=== ภาษาสเปน**
ภาษาสเปน ถูกเสนอเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551
 เสนอชื่อ DoLKuNGBiGHEAD
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ลิงก์แดงเยอะไปหน่อยไหมคะ อ่านๆ ไปแล้วเหมือนว่าลิงก์แดง จะเยอะกว่าลิงก์น้ำเงินอีก ศัพท์เฉพาะทางเยอะมาก ถ้าไม่สามารถคลิกอ่านเพิ่มได้ทำให้ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ --Tinuviel | พูดคุย 20:09, 8 มีนาคม 2551 (ICT)
# บทนำควรสรุป เนื้อหาโดยรวมของบทความ --Sry85 19:50, 8 มีนาคม 2551 (ICT)
ยังขาดการอ้างอิงแหล่งที่มาของข้อมูลหลายแห่ง โดยเฉพาะตรงจำนวนผู้พูดภาษาสเปนว่าเอามาจากที่ไหน--Blacknut 18:54, 15 มีนาคม 2551 (ICT)
เลิฟแมชีน

เลิฟแมชีน (Rabu Mashiin, Love Machine) เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 7 ของ"มอร์นิงมูซูเมะ" วางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ซิงเกิลนี้ได้รวมเอาไว้ในชุดรวมอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" และในปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของซีดีขนาด 12 เซนติเมตร
"เลิฟแมชีน" ได้สร้างยอดจำหน่ายรวมในประเทศญี่ปุ่นได้ทั้งหมด 1,646,630 ชุด ซึ่งถือเป็นยอดจำหน่ายเพลงซิงเกิลที่สูงที่สุดในบรรดาทุกเพลงซิงเกิลของมอร์นิงมูซูเมะ
เพลงซิงเกิลนี้เป็นการเปิดตัวของมากิ โกะโต สมาชิกรุ่นที่ 3 และเป็นผลงานสุดท้ายของอายะ อิชิงูโระ ในฐานะสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ

**รายชื่อเพลง**

**ซีดี 8 เซนติเมตร**
# เลิฟแมชีน – 5:02 นาที
# 21 เซกิ (21世紀) – 4:45 นาที
# เลิฟแมชีน (บรรเลง) – 5:01 นาที

**แผ่นเสียง**
 หน้าเอ
# เลิฟแมชีน
# เลิฟแมชีน (บรรเลง)- หน้าบี
# เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (Loveマシーン ～Analog Remix～)
# เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (บรรเลง)
# ซีเคร็ตแทร็ก (シークレットトラック)

**ซีดี 12 เซนติเมตร และอัลบั้มใน เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์**
# เลิฟแมชีน
# 21 เซกิ
# เลิฟแมชีน (บรรเลง)
# เลิฟแมชีน (เออร์ลียูนิชันเวอร์ชัน)

**สมาชิก**
รุ่นที่ 1- ยูโกะ นากาซาวะ- อายะ อิชิงูโระ (ผลงานซิงเกิลสุดท้าย)- คาโอริ อีดะ- นัตสึมิ อาเบะ
รุ่นที่ 2- เค ยาซูดะ - มาริ ยางูจิ - ซายากะ อิจิอิ 
รุ่นที่ 3- มากิ โกะโต (ปรากฏตัวครั้งแรก)

**เลิฟแมชีนในสื่ออื่นๆ**

**วิดีโอเกม**
 Just Dance Wii U (Ubisoft, 2014)

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:เพลงของมอร์นิงมูซูเมะ
โดเบ ซิกฟรีด

โดเบ ซิกฟรีด แห่งดาวอัลฟา (Arufa-sei Duhbe no Siegfried) ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ก็อดวอริเออร์ที่มีฝีมือกล้าแข็งที่สุดในเหล่าก็อดวอริเออร์ทั้งเจ็ด  สวมก็อดโร้บรูปมังกร 2 หัว ฟาฟเนียร์ มีท่าไม้ตายคือ ดราก้อน เบรเวสต์ บลิซซาร์ด ซิกฟรีดเป็นองครักษ์คนสนิทที่ทำหน้าที่คุ้มครองฮิลด้ามาตั้งแต่สมัยเด็กๆ และได้สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าจนถึงที่สุด เขามีร่างกายอันเป็นอมตะเช่นเดียวกับ ซิกฟรีด ผู้กล้าแห่งยุโรปเหนือในสมัยเทพนิยายที่ได้อาบเลือดของมังกร ทว่าบนร่างกายของเขาก็ยังมีจุดอ่อนเล็กๆ อยู่จุดหนึ่ง ทำให้เซย่ากับชิริว ร่วมมือกันจนสามารถเอาชนะได้ จากนั้นเมื่อได้ล่วงรู้ความจริงว่าโพไซดอนเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังฮิลด้า เขาจึงมอบโอดีนแซฟไฟร์ของตนเองให้เซย่า และยอมสละชีวิตเพื่อจัดการกับ ไซเรน โซเรนต์ หนึ่งในขุนพลแห่งโพไซดอน (พากย์เสียงโดย อากิระ คามิยะ)

**ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด**
ซิกฟรีดเข้าต่อสู้กับชิริวโดยที่ชิริวได้สามารถทำให้จุดอ่อนที่อยู่ตรงหัวใจของซิกฟรีดพอดี เพื่อบอกเซย่า เมื่อความจริงปรากฏ และรู้ว่าโพไซดอน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซิกฟรีดก็ได้มอบโอดีนแซฟไฟร์ ชิ้นสุดท้ายแก่พวกเซย่า และสละชีวิตตนเองไปพร้อมกับ ไซเรน โซเรนต์ ในที่สุด

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความเป็นอมตะ
เจ้าจอมมารดาโหมด

เจ้าจอมมารดาโหมด อาจหมายถึง- เจ้าจอมมารดาโหมด อินทรวิมล ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา- เจ้าจอมมารดาโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส- เจ้าจอมโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5
จูเลี่ยน โซโล

จูเลี่ยน โซโล (ไคโอ หมายถึง "เจ้ามหาสมุทร" หรือ "จักรพรรดิแห่งมหาสมุทร") เป็นตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า เขาเป็นทายาทมหาเศรษฐีแห่งตระกูลโซโล ผู้ดำเนินกิจการทางทะเลมาหลายชั่วอายุคน ผู้เป็นร่างจุติของ เจ้าสมุทรโพไซดอน ซึ่งโพไซดอนจะเลือกใช้ร่างของคนในตระกูลโซโลเท่านั้นในการลงมาจุติในทุกยุคทุกสมัย 

**บทบาท**
ผู้พิทักษ์เสาหลัก เมนเบรดวินเนอร์ เทพเจ้าสมุทรโพไซดอน อดีตคู่ปรับเก่าทำสงครามรบกับอาธีน่าจนพ่ายแพ้กับกลายเป็นผีถูกผนึกในคนโทของอาธีน่า ทุกยุคที่ถูกปลดผนึกทางใดทางนึงจะเลือกไปสิง 1 ในทายาทตระกูลโซโรเจ้าพาณิชย์ทางทะเลของกรีกแบบสุ่มเสมอ แต่ก็แพ้สงครามสุดท้ายถูกขังอยู่ในคนโทตามเดิม ในยุคปัจจุบันช่วงที่คาน่อนคิกแผนก่อกบฏแต่ถูกซากะ(พี่ชาย)ขังอยู่ในแหลมสุนิอ้อน คาน่อนได้พบกับตรีศูลของโพไซดอน กับคาน่อนจึงดึตรีศูลเพราะคิดว่าหาทางหนี แต่หลงไปติดในวิหารโพเซดอน ไปเผลอปลดผนึกตนจากคนโท พอได้ฟังจากคาน่อนเรื่องอาธีน่าจุติ เกิดสงสัย พอรู้ว่าสาเหตุที่กลับมา เพราะทำสงครามกับฮาเดสที่มีความอยากยิ่งกว่าตน จึงสั่งคาน่อนให้เตรียมตัวสร้างกองทัพพร้อมรบ ทางตนก็ไปสิงหลับไหลในตัวจูเลี่ยน โซโร กับกำชับห้ามปลุกจนกว่าจะอายุครบ 16 ปี

**ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน**
โพเซดอนได้จับตัวอาเธน่าลงไปยังโลกใต้สมุทร หลักจากนั้นไชน่าเดินทางมาที่วิหารโพเซดอน เขาเกือบฆ่าไชน่าแต่พอเซย่ามาถึงวิหารโพเซดอน เซย่าได้สวมโกลด์คล็อธซาจิทาเรียสแล้วเซย่าก็ยิงศรใส่โปเซดอนหลายทีไร้ผล แต่ชุน เฮียวกะ ไชนะ มาช่วยเป้นโล่กับให้กำลังใจกับคอสโมจนยิงทำให้โพเซดอนตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันเซย่าก็ช่วยอาธีน่าได้สำเหร็จ จนทำให้โพไซดอนกลับสู่ห่วงนิทราอีกครั้ง (จูเลี่ยน ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมด้วย) แล้วจากนั้นจูเลี่ยนก็นำมรดกมาเป็นทุนกุศลในบ้านรับเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยมีโซเรนเป็นผู้ติดตาม

**ภาคเจ้านรกฮาเดส**
จูเลี่ยน โซโลมีบทบาทอีกครั้งในภาคเจ้านรกฮาเดส ขณะที่อยู่ ณ แหลมสุนิอ้อน จู่ ๆ วิญญาณของโพไซดอนก็ได้เข้าสิงร่างของจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง และได้บอกกับไซเรนท์ โซเรนท์ ว่า ได้ส่งโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลที่ผันแปรไปช่วยพวกเซย์ย่า ซึ่งกำลังต่อกรกับทานาทอส ที่เอริเซี่ยน  หลังจากนั้นผีของโพไซดอนก็ได้ไปยังเอริเซี่ยน และนิทราตลอดกาล
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเทพเจ้า
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกรีก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยอาวุธด้ามยาวและหอก
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
en:List of Saint Seiya antagonists#The Marine Realm
ja:海闘士#ポセイドン
pt:Anexo:Lista de personagens de Os Cavaleiros do Zodíaco#Marinas
บุนทิว

บุนทิว ตามสำเนียงกลาง (Wen Chou ; w=Wen Ch'ou) เป็นแม่ทัพของอ้วนเสี้ยว เป็นหนึ่งในสองขุนพลของอ้วนเสี้ยวทีมีฝีมือเลื่องชื่อ แต่ก่อนได้รับฉายาว่าเจ้าแห่งทวนเพราะใช้ทวนเก่งมาก (ขุนพลของอ้วนเสี้ยวอีกคนคือ งันเหลียง) เคยประมือกับจูล่งถึง 60 เพลงก่อนหนีกลับค่ายไป และเมื่อรู้ว่างันเหลียงถูกฆ่าตายในสนามรบก็คิดจะออกไปแก้แค้น บุนทิวถูกฆ่าตายในการศึกกับทัพของโจโฉ เมื่อ ค.ศ. 200 ในสามก๊กของหลอกว้านจง เล่าว่าบุนทิวถูกกวนอูสังหาร แต่บางตำรากล่าวว่าบุนทิวถูกอาวุธของเตียวเลี้ยวขณะทำการรบติดพันจนเสียชีวิต
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
แม่แบบ:เห็นด้วย

15px {เห็นด้วย} {} 

**วิธีใช้**
แม่แบบนี้ใช้สำหรับ ลงคะแนนโหวต ในหน้าลงคะแนนโหวต กรณีที่เห็นด้วย 
โดยคัดลอกข้อความนี้ - ความเห็นเพิ่มเติมถ้ามี --~~~~
วางเป็นรายการของผู้ที่แสดงความเห็น จะได้ผลดังนี้- ความเห็นเพิ่มเติมถ้ามี --(ชื่อผู้ลงคะแนน)

**ดูเพิ่ม**
 เป็นกลาง - - ไม่เห็นด้วย - - สำเร็จ - - ไม่สำเร็จ - - ถาม - - ตอบ - - ความคิด - - ความเห็น -
แม่แบบ:ไม่เห็นด้วย

15px {ไม่เห็นด้วย} {} 

**วิธีใช้**
แม่แบบนี้ใช้สำหรับ ลงคะแนนโหวต ในหน้าลงคะแนนโหวต กรณีที่ไม่เห็นด้วย 
โดยคัดลอกข้อความนี้ - ความเห็นเพิ่มเติมถ้ามี --~~~~
วางเป็นรายการของผู้ที่แสดงความเห็น จะได้ผลดังนี้- ความเห็นเพิ่มเติมถ้ามี --(ชื่อผู้ลงคะแนน) 

**ดูเพิ่ม**
 เห็นด้วย - - เป็นกลาง - - สำเร็จ - - ไม่สำเร็จ - - ถาม - - ตอบ - - ความคิด - - ความเห็น -
เจียวก้าน

เจียวก้าน หรือในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง ก้าน (;  ค.ศ. 209) ชื่อรอง จื่ออี้ เป็นนักพูดและนักวิชาการผู้มีชีวิตในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายของจีน เขาเป็นที่รู้จักจากการเกลี้ยกล่อมจิวยี่ ขุนพลที่รับใช้ซุนกวน ให้แปรพักตร์เข้ากับโจโฉ ศัตรูของซุนกวน หลัง ยุทธการที่เซ็กเพ็กในฤดูหนาว ค.ศ. 208–209 ส่วนในวรรณกรรมสามก๊กในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ไม่เพียงแค่ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น ก่อน ยุทธการนี้เท่านั้น ยังมีเนื้อหาที่เกินจริงอย่างมากด้วย

**ในบันทึกทางประวัติศาสตร์**
แหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์ที่ยังมีอยู่เพียงแหล่งเดียวเกี่ยวกับชีวิตของเจียงก้านคือ เจียงเปี่ยวเฉฺวียน (江表傳) ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 เผย์ ซงจือเพิ่มข้อความที่ตัดตอนมาจากเจียงเปี่ยวเฉฺวียน ลงในอรรถาธิบายสามก๊กจี่ ที่นำข้อมูลจากสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) ตำราประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ของตันซิ่ว
เจียวก้านมาจากจิ่วเจียงจฺวิ้น (九江郡; ครอบคลุมพื้นที่มณฑลอานฮุยบริเวณแม่น้ำหฺวายในปัจจุบัน) ซึ่งอาจสับสนกับนครจิ่วเจียงในมณฑลเจียงซี เขามีหน้าตาดีและเป็นที่รู้จักในฐานะนักพูดที่ดีเยี่ยมในเจียงหนานและภูมิภาคแม่น้ำหฺวาย
ใน ค.ศ. 209 หลังยุทธการที่เซ็กเพ็ก โจโฉได้ยินเรื่องทักษะของจิวยี่และหวังให้จิวยี่รับใช้เขา โจโฉจึงเดินทางไปยังจิ๋วเป็นการลับและส่งเจียวก้านไปเกลี้ยกล่อมจิวยี่ เมื่อไปพบจิวยี่ เจียวก้านแต่งตัวเรียบง่ายและถือสัมภาระด้วยตัวเอง

**ในนิยายสามก๊ก**
เมื่อเจียวก้านขออาสาตัวเองไปเจรจาเกลี้ยกล่อมจิวยี่ให้ยอมแพ้  แต่จิวยี่รู้ทันจึงทำอุบายซ้อนกลเจียวก้านอีกต่อ โดยหลอกว่า ซัวมอและเตียวอุ๋น แม่ทัพเรือคนใหม่ของโจโฉที่ทรยศต่อเล่าเปียวมาเข้ากับโจโฉ  หักหลังโจโฉ โดยเจียวก้าน เหลือบไปเห็นจดหมายของซัวมอ และเตียวอุ๋น ที่จิวยี่ทำปลอมไว้ ขณะนอนหลับในกระโจมเดียวกับจิวยี่  เจียวก้านขโมยจดหมายแล้วกลับไปรายงานโจโฉ โจโฉเชื่อตามนั้น สั่งตัดหัวซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นแผนของจิวยี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
และอีกครั้งหนึ่งที่ โจโฉ ต้องการคนไปหาข่าวจากกังตั๋ง เจียวก้านรับอาสาไปอีกครั้งเอง เพื่อขอแก้ตัวที่เคยทำพลาดจากครั้งที่แล้ว จิวยี่รู้ทันอีกครั้ง คราวนี้จึงแกล้งทำเป็นโกรธเจียวก้าน ที่เจียวก้านครั้งก่อนลาไปโดยไม่ได้บอกกล่าว  จึงสั่งให้โลซกจำกัดบริเวณเจียวก้านอยู่ที่เขาเมืองซงหยง  จึงทำให้เจียวก้านได้พบกับบังทอง ซึ่งบังทองเจตนาอ่านคัมภีร์เสียงดัง ๆ เพื่อให้เจียวก้านเข้าใจว่าเป็นผู้มีความรู้สูง เมื่อได้สนทนากัน เจียวก้านเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่า บังทองคือผู้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ จึงชักนำมาหาโจโฉ และเป็นที่มาของแผน "ห่วงโซ่สัมพันธ์" ที่ผูกมัดกองเรือของโจโฉเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้จิวยี่สามารถเผาทัพเรือโจโฉให้ราบคาบได้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก

ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก หรือ ขอบด้านกระดูกสันหลังของกระดูกสะบัก เป็นขอบที่ยาวที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบน (medial angle) ลงมาถึงมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)
ขอบนี้มีลักษณะโค้ง มีความหนามากกว่าขอบด้านบนแต่บางกว่าขอบด้านข้าง และส่วนของขอบที่อยู่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก (spine) ทำมุมป้านกับส่วนด้านล่าง
ขอบนี้ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) และแนวด้านหลัง (posterior lip) และมีบริเวณแคบๆ ระหว่างแนวทั้งสอง
แนวด้านหน้า เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรียร์ (Serratus anterior) และแนวด้านหลัง แบ่งออกเป็นส่วนที่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus) และส่วนใต้แนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)
ส่วนบริเวณระหว่างแนวทั้งสองเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด ส่วนเหนือบริเวณรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นจุดเริ่มของแนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulæ) ที่ขอบของพื้นผิวนั้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ ไมเนอร์ (Rhomboideus minor) และส่วนใต้ลงมาเป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ เมเจอร์ (Rhomboideus major) ซึ่งมีลักษณะเป็นโค้งพังผืด (fibrous arch) เชื่อมส่วนบนของพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมส่วนล่างที่ฐานของแนวสันกระดูกสะบัก และส่วนล่างของบริเวณล่างขอบนี้

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 shoulder/bones/bones2- shoulder/surface/surface2- radiographsul (xrayleftshoulder)
หมวดหมู่:ไหล่
มุมด้านบนของกระดูกสะบัก

มุมด้านบนของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่เกิดจากขอบด้านบนและขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก มีลักษณะบาง เรียบ โค้งมน เอนไปทางด้านข้างลำตัว และเป็นที่ยึดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulae)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 superior+angle
หมวดหมู่:ไหล่
มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก

มุมด้านล่างของกระดูกสะบัก เป็นมุมที่มีความหนาและขรุขระ เกิดจากการทำมุมกันของขอบแนวกลางและขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก พื้นผิวด้านหลังเป็นที่ยึดเกาะของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และอาจมีใยบางส่วนของกล้ามเนื้อแลททิสซิมุส ดอร์ไซ (Latissimus dorsi)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 shoulder/bones/bones2- radiographsul (xrayleftshoulder)
หมวดหมู่:ไหล่
ทวารหนักของมนุษย์

ทวารหนักของมนุษย์ (human anus) เป็นอวัยวะหนึ่ง เป็นส่วนท้ายสุดของระบบย่อยอาหาร ซึ่งทำหน้าที่เป็นช่องทางขับถ่ายอุจจาระ ประกอบด้วยกล้ามเนื้อหูรูด 2 ส่วน คือ หูรูดภายใน (Internal Sphincter) และหูรูดภายนอก  (External Sphincter) โดยเป็นส่วนภายในร่างกายที่เป็นส่วนต่อจากลำไส้ และ ภายนอกลักษณะเป็นรูอยู่กลางร่างกายระหว่างก้น
โรคที่เกี่ยวข้องเช่น ริดสีดวงทวาร
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:ทวารหนัก
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:ร่างกายของมนุษย์
มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก

มุมด้านข้างของกระดูกสะบัก หรือ หัวกระดูกสะบัก (head of the scapula) เป็นส่วนที่หนาที่สุดของกระดูกสะบัก 
บริเวณนี้มีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อ มีลักษณะตื้น รูปชมพู่หรือลูกแพร์ เรียกว่า แอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้างลำตัวและด้านหน้า เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกต้นแขน (head of the humerus) พื้นผิวของแอ่งนี้ปกคลุมด้วยกระดูกอ่อน ที่ขอบซึ่งยกสูงขึ้นเล็กน้อยยึดติดกับโครงสร้างที่เป็นไฟโบรคาร์ทิเลจ (fibrocartilage) เรียกว่า กลีนอยด์ ลาบรัม (glenoid labrum) ซึ่งช่วยในการยกขอบให้แอ่งนี้ลึกขึ้น ที่ยอดของแอ่งมีการยกสูงเล็กน้อยเป็นปุ่มเรียกว่า ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tuberosity) เป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)
ที่คอของกระดูกสะบัก (neck of the scapula) มีลักษณะคอดเล็กน้อย ซึ่งบริเวณด้านล่างและด้านหลังจะแตกต่างกับด้านบนและด้านหน้าอย่างชัดเจน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lesson1bonesofpostshoulder
หมวดหมู่:ไหล่
คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) เป็นส่วนของกระดูกต้นแขน อยู่ในแนวเฉียง เกิดเป็นมุมป้านกับส่วนกลางของกระดูก จะเห็นได้เด่นชัดที่สุดทางครึ่งล่างของเส้นรอบคอกระดูก ครึ่งบนของคอกระดูกจะเห็นเป็นร่องแคบๆ ที่แยกระหว่างส่วนหัวกระดูกและปุ่มกระดูก
คอกระดูกนี้เป็นที่ยึดเกาะของแคปซูลข้อต่อของข้อต่อไหล่ และยังมีช่องสำหรับหลอดเลือดเข้ามาเลี้ยงอีกมากมาย

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 skel/humerusup2- radiographsul (xrayleftshoulder)
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน

คอกระดูกเชิงศัลยศาสตร์ของกระดูกต้นแขน (Surgical neck of the humerus) เป็นรอยคอดของกระดูกต้นแขนที่อยู่ใต้ปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) เป็นบริเวณที่กระดูกมักจะหักได้บ่อยมากกว่าคอกระดูกเชิงกายวิภาคของกระดูกต้นแขน (anatomical neck of the humerus) การหักของกระดูกต้นแขนบริเวณนี้มักจะทำให้เกิดความเสียหายต่อเส้นประสาทรักแร้ (axillary nerve)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 skel/humerusup2-  surgical_neck_of_humerus article at GE's Medcyclopaediafix-attempted=yes - radiographsul (xrayleftshoulder)
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
นุ้ย อักษรชื่น

นุ้ย  ชัยภิรมย์  หรือ นายนุ้ย อักษรชื่น เป็นศิษย์ของหมื่นมวยมีชื่อ  เป็นนักชกชั้นดี ขั้นครูบาอาจารย์ที่สามารถถ่ายทอดความรู้วิชามวยไทยได้เป็นเยี่ยม  ศิษย์ฝีมือเยี่ยมของนายนุ้ย จึงมีอย่างมากมาย เพราะตนเองมีประสบการณ์การต่อสู้มามาก และส่วนใหญ่ผลการต่อสู้ก็มีเสมอกับชนะ  เมื่อมาตั้งคณะมวย “ชัยภิรมย์” ที่ได้กล่าวมาแล้วนอกจากนั้นแล้วศิษย์ชั้นยอดเยี่ยมอีกผู้หนึ่งของนายนุ้ย  คือ นายสม เวชวิสุทธิ์   อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี 
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
จ้อย เหล็กแท้

นายจ้อย เหล็กแท้  เป็นผู้ตั้งค่ายมวยวงค์ไชยา

**ประวัติ**
เริ่มชกที่อำเภอไชยา บ้านเกิดก่อน เพราะฝึกหัดมวยมาตั้งแต่เด็ก หลังจากบวชเรียนก็เดินทางไปทำการประมงในเขตชุมพร เมื่อมีรายการชกมวย จึงขึ้นประลองกับเขาบ้าง ได้รับชัยชนะติดต่อกัน 4 ครั้ง พอดีกับคุณนายชื่น ศรียาภัยลงมาจากกรุงเทพฯ มาธุระที่เมืองชุมพร และได้ให้คุณหลวงศรี (เป็นผู้แทนในสมัยนั้น) เรียกตัวนักมวยเมืองชุมพรเข้าพบ นายจ้อย ถูกกำนันที่นั่นเรียกตัวให้เข้าพบด้วย เมื่อคุณนายชื่น ทราบประวัติการชกที่เมืองชุมพร รวมทั้งทราบว่า เป็นนักมวยจากไชยาบ้านเกิด จึงนำตัวนายจ้อยเข้ากรุงเทพฯแต่เพียงผู้เดียว และเปลี่ยนชื่อในการชกมวยมาเป็น “นายเนียม วงค์ไชยา”
ครั้นวันเปรียบคู่มวยครั้งแรก ได้คู่กับนายแก้ว นักมวยชาวอุตรดิตถ์ แต่ถูกสบประมาทจากนายวร พระประแดง จึงจับเอานายวรด้วยโดยชกกันคนละอาทิตย์ ซึ่งทางสนามก็ยอมตกลง ผลการชกทั้งสองครั้งได้รับชัยชนะ ในช่วงนั้นมีการชกมวยเพื่อที่จะนำเงินไปบำรุงกองทัพ จึงเสนอตัวเข้าทำการชกโดยไม่ขอเงินรางวัล จนเพื่อนนักมวยด้วยกันต้องออกปากถามว่า “ชกทำไมไม่เอาเงิน” นายจ้อยตอบอย่างภาคภูมิใจเสมอว่า “นายเนียม วงค์ไชยา เป็นเด็กของแม่ชื่น เมื่อแม่ชื่นให้กินให้ใช้ ให้ที่อยู่ เงินรางวัลจึงไม่จำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นการชกเพื่อนำเงินบำรุงกองทัพ” และรางวัลทุกครั้งที่ขึ้นชกเพื่อเป็นเกียรติ จะได้เหรียญหรือเข็มเชิดชูเกียรติเท่านั้นเอง 
นายจ้อยอยู่ตระเวนชกในกรุงเทพฯ เป็นเวลา 3 ปี 5 เดือน ซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยเพลี่ยงพล้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ถูกตัดสินให้แพ้ฟาล์ว เพราะใช้หัวขวิดคู่ต่อสู้จนเป็นแผลแตกฉกรรจ์แต่มีการโต้เถียงกันขึ้น จนปรมาจารย์กิมเส็ง ทวีสิทธิ์ ต้องขึ้นมาตัดสินเอง หลังจากที่ได้พูดเรื่องแม่ไม้มวยไทยกันจนเพียงพอ ก็ได้กลับคำตัดสินให้นายจ้อยเป็นผู้ชนะได้
ครั้นกลับมาบ้านเกิดเมืองไชยา ก็ได้ตั้งคณะมวย “วงค์ไชยา” ฝึกหัดศิษย์ให้รู้แม่ไม้มวยไทยเป็นต้นมา ปัจจุบันจ้อย เหล็กแท้ มีบ้านพักอยู่บ้านเลขที่ 78 หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่ง อำเภอไชยา
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชยา
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle of the humerus) เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านข้างต่อหัวกระดูกและปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน

**พื้นผิว**
พื้นผิวด้านบน (upper surface) มีลักษณะกลม และมีรอยประทับแบนๆ 3 รอย ได้แก่- หน้าประกบด้านบน (superior facet) เป็นรอยประทับที่อยู่บนสุด เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus)- หน้าประกบตรงกลาง (middle facet) เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)- หน้าประกบด้านล่าง (inferior facet) อยู่ล่างสุด รวมยาวลงมาถึงส่วนตัวกระดูกประมาณ 2.5 เซนติเมตร เป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเทเรส ไมเนอร์ (Teres minor)
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของปุ่มกระดูกใหญ่มีลักษณะนูน ขรุขระ และต่อเนื่องกับพื้นผิวด้านข้างของตัวกระดูก

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 09- 07- 13-  Bioweb at UWLAX aplab date=2006-09-06 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน

ปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle of the humerus) เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน (humerus) แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าปุ่มใหญ่ของกระดูกต้นแขน (greater tubercle) แต่ก็ยื่นออกมามากกว่า ตั้งอยู่ด้านหน้า และชี้ไปทางใกล้กลางลำตัวและไปด้านหน้า 
เหนือต่อและหน้าต่อปุ่มกระดูกนี้เป็นรอยประทับซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 13- 09- 12-  Diagram at uwlax.edu date=2006-09-06 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
เมอร์เมด เททีส

เมอร์เมด เททีส มารีนเนอร์คนเดียวที่เป็นหญิงสาว เททิสเป็นผู้รับใช้คนสนิทของโพไซดอน และเป็นคนที่ทำให้ "จูเลี่ยน โซโล" ระลึกชาติได้ว่าเขาก็คือเจ้าสมุทรโพไซดอน เททีสเริ่มต้นขึ้นที่การพาจูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโพไซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเทน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์คอยคุ้มกันอยู่ให้ได้เสียก่อน 

**บทบาท**

**ภาคโปไซดอน**
เททีสได้พา จูเลี่ยน โซโล ลงไปสู่วิหารใต้สมุทร เพื่อประทับร่างเป็นโพไซดอน และเธอยังเป็นผู้ที่อธิบายวิธีการที่จะช่วยอาเทน่าออกจากเสาเมนเบรดวินเนอร์ให้พวกเซย่าได้รับรู้ นั่นก็คือต้องโค่นเสาค้ำมหาสมุทรทั้ง 7 ซึ่งมีขุนพลมารีนเนอร์ เมื่อไชน่านำไลบร้าคล็อธมาเธอได้เข้าต่อสู้กับไชน่าอย่างดุเดือด  ในตอนท้ายหลังจากที่ดวงวิญญาณของโพไซดอน ออกจากร่างของจูเลี่ยนไปแล้ว เธอได้สละชีวิตตนเองนำพาจูเลี่ยนซึ่งหมดสติ กลับขึ้นสู่โลกมนุษย์อย่างปลอดภัย และเธอก็เสียชีวิตในร่างของปลาน้อย แต่ในตอนท้ายของฉบับแอนิเมชั่น หลังจากช่วยจูเลี่ยนแล้ว ร่างของเธอก็กลายเป็นนางเงือกไปซะเฉยๆ และไม่ตายอีกด้วย

**อ้างอิง**
 www.thaisaintseiya.com
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเดนมาร์ก
ร่องไบซิพิทัล

ร่องไบซิพิทัล (bicipital groove) หรือ ร่องระหว่างปุ่มกระดูก (intertubercular groove) เป็นร่องลึกบนกระดูกต้นแขน (humerus) ที่แบ่งระหว่างปุ่มใหญ่ (greater tubercle) และปุ่มเล็กของกระดูกต้นแขน (lesser tubercle) ซึ่งเป็นช่องสำหรับเอ็นของปลายจุดเกาะต้นด้านยาวของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Biceps brachii) และเป็นทางผ่านของแขนงหลอดเลือดแดงรอบต้นแขนด้านหน้า (anterior humeral circumflex artery) ไปยังข้อต่อไหล่ (shoulder-joint)
ร่องนี้วิ่งลงมาในแนวเฉียง และสิ้นสุดประมาณ 1/3 ด้านบนของกระดูกต้นแขน
ร่องนี้ยังเป็นผนังด้านข้างของรักแร้อีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 ร่องเรเดียล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 04
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ร่องสไปรัล

ร่องสไปรัล, ร่องเรเดียล หรือ ร่องมัสคิวโลสไปรัล (Spiral groove; Radial sulcus; musculospiral groove) เป็นร่องที่อยู่ตรงกลางของขอบด้านข้างของกระดูกต้นแขน (humerus) มีลักษณะกว้าง ตื้น วิ่งในแนวเฉียง เป็นร่องสำหรับเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve)

**ดูเพิ่ม**
 ร่องไบซิพิทัล- กล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ

**ภาพอื่นๆ**
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
แนวเดลทอยด์

แนวเดลทอยด์ (deltoid tuberosity) เป็นบริเวณของแท่งกระดูกต้นแขน (humerus) ซึ่งเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ (deltoid muscle)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lesson1bonesofpostshoulder- cite journal | author = von Goedecke A, Keller C, Moriggl B, Wenzel V, Bale R, Deibl M, Moser P, Lirk P | title = An anatomic landmark to simplify subclavian vein cannulation: the "deltoid tuberosity". | journal = Anesth Analg | volume = 100 | issue = 3 | pages = 623-8, table of contents | year = 2005 | id = PMID 15728041-  id = PMID 16424805
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ภาพอาถรรพณ์

ภาพอาถรรพณ์ เป็นผลงานการประพันธ์ของ หม่อมหลวงศรีทอง ลดาวัลย์ เป็นนวนิยายลึกลับสยองขวัญที่เกี่ยวกับวิญญาณคุณประยงค์ ความแค้นจากอดีตชาติในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่เกิดจากความรักไม่ลงตัวของตัวละครสำคัญ 3 ตัวละครคือ เชษฐา ประยงค์ และ อนงค์วดี จึงทำให้วิญญาณที่เฮี้ยนของคุณประยงค์ สิงสถิตย์อยู่ในรูปถ่ายของบ้านหลังหนึ่งซึ่งในอดีตเคยเป็นของท่านพระยา ซึ่งภาพถ่ายที่ติดอยู่ในบ้านมีทั้งสิ้น 3 ภาพด้วยกันคือ ภาพของท่านพระยาผู้เป็นเจ้าของบ้าน ภาพของคุณประยงค์  และภาพของคุณน้อย ชื่อนวนิยายสะกดว่า "อาถรรพณ์" แต่ชื่อละครใช้คำว่า "อาถรรพ์" ในฉากตอนอวสานมีการนำภาพของคุณประยงค์ไปเผาเพื่อให้พ้นจากอาถรรพณ์ที่เกิดขึ้นโดยปู่กลับเป็นคนนำไปเผาไฟพร้อมๆกับกระดูกของนางทิ้ง เมียของตน
สำหรับนวนิยายภาคสองของ "ภาพอาถรรพณ์" มีชื่อว่า "อาถรรพณ์ภาพ" ซึ่งในตอนจบของภาคแรกจบลงที่การเผารูปของคุณประยงค์ เพื่อล้างอาถรรพณ์ทั้งปวง แต่ในภาคสอง ผู้เขียนได้ทำให้คุณประยงค์กลับมาใหม่อีกครั้ง โดยเขียนต่อจากภาคแรกว่า ไฟไม่สามารถทำลายภาพวาดของคุณประยงค์ได้ ทำให้คุณประยงค์กลับมาอาละวาดต่อในภาคสองได้อีก

**ละครโทรทัศน์**
ภาพอาถรรพ์ เคยสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาหลายครั้ง ได้แก่- ในปี พ.ศ. 2517 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย สุพรรณ บูรณะพิมพ์ รับบทเป็น คุณประยงค์ , อดุลย์ ดุลยรัตน์  เป็น เชษฐา, บุศรา นฤมิตร เป็น อนงค์วดี- ในปี พ.ศ. 2523 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 สร้างโดย ดาราฟิล์ม นำแสดงโดย วณิษฐา วัชโรบล เป็น อนงค์วดี, พล พลากร เป็น เชษฐา และ วริศา ศิวา เป็น คุณประยงค์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.00 น.- ในปี พ.ศ. 2535 ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 สร้างโดย สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยาย วางตัวนักแสดงนำ และว่าจ้างค่าย ดาราวิดีโอ เป็นผู้ผลิต กำกับการแสดงโดย จรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย มนฤดี ยมาภัย เป็นคุณประยงค์, ลิขิต เอกมงคล  เป็น เชษฐา, ชฎาพร รัตนากร เป็น อนงค์วดี ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 21.00 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2535 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535- ในปี พ.ศ. 2556 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 สร้างโดย เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ กำกับการแสดงโดย อรรถพร ธีมากร นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ เป็น เชษฐา,พิยดา จุฑารัตนกุล เป็น คุณประยงค์, ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์ เป็น อนงค์วดี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.10 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2556 - 4 ธันวาคม พ.ศ. 2556

**รายชื่อนักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ละครแนวสยองขวัญ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จรูญ ธรรมศิลป์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อรรถพร ธีมากร
ศรีนครินทร์

ศรีนครินทร์ อาจหมายถึง- สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระบรมราชชนนี ในรัชกาลที่ 8 และรัชกาลที่ 9- อำเภอศรีนครินทร์ อำเภอในจังหวัดพัทลุง- ถนนศรีนครินทร์ ถนนในกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการ- เขื่อนศรีนครินทร์ เขื่อนในจังหวัดกาญจนบุรี
 โรงพยาบาล- โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น - โรงพยาบาลศรีนครินทร์(ปัญญานันทภิกขุ) เป็นโรงพยาบาลชุมชนประจำอำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง
วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม

วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี หรือ วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม เป็นวัดสร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2520 ตั้งอยู่บนถนนสายแพร่-ลำปาง ช่วงอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ มีจุดเด่นคือเป็นวัดที่รวบรวมศิลปกรรมล้านนาประยุกต์ที่สวยงามมากที่สุดแห่งหนึ่ง ภาพจิตรกรรมบนฝาผนังระเบียงคตเป็นเรื่องราวของชาดกพื้นบ้านและภาพพุทธประวัติ ในบริเวณวัดมีเจดีย์ทรงล้านนากว่า 30 องค์ ด้านหน้าบันไดทางขึ้นทิศตะวันออกมีรูปปั้นสิงห์ขนาดใหญ่  มีอาคารพิพิธภัณฑ์ไม้สักทรงล้านนา ที่เก็บรวบรวมเรื่องราวของล้านนาและเมืองแพร่ จัดแสดงเครื่องใช้ อาวุธของนักรบโบราณ รวมทั้งภาพถ่ายของเจ้านายฝ่ายเหนือและภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในล้านนา
ปัจจุบันวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี มีครูบาน้อยหรือพระอธิการมนตรี ธมฺมเมธี (พระครูวิฑิตพิพัฒนาภรณ์) เป็นเจ้าอาวาส

**ศาสนสถาน**

**อ้างอิง**
  ศิลปกรรมล้านนาที่วัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรี แพร่ (เชียงใหม่นิวส์)fix-attempted=yes 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
พระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม
สุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม
พระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเด่นชัย
เม็ก ไรอัน

เม็ก ไรอัน (Meg Ryan) เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
ไรอันเกิดในคอนเน็กติกัส ชื่อเดิมคือ มาร์กาเร็ต แมรี่ เอมีลี่ แอนนา ไฮร่า เติบโตในนิวยอร์ก เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกหนังสือพิมพ์ และหารายได้พิเศษสำหรับการเรียนภาคค่ำ เธอได้รับบทในหนังตอนเรื่องหนึ่ง จากนั้นก็ปรากฏอยู่บนภาพยนตร์เรื่องแรกในเรื่อง Rich and Famous ในปี 1981 ซึ่งต่อมาก็ได้แสดงในละครช่วงกลางวันเรื่อง As the World Turns ในปี 1982-1984 และในช่วงปี 1983 เธอเล่นเรื่อง Amityville 3-D ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น และยิ่งเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Top Gun ในปี 1986 และในปีต่อมาเธอเป็นตัวเอกในเรื่อง Innerspace แสดงคู่กับ เดนนิส เควด ซึ่งทั้งคู่ได้แต่งงานในเวลาต่อมา ในปี 1991 และทั้งคู่ยังได้เล่นหนังร่วมกันเรื่อง D.O.A ในปี 1988
ไรอันได้รับบทเด่นของผู้กำกับร็อบ ไรเนอร์ ในเรื่อง When Harry Met Sally ในปี 1989 และยังได้เล่นร่วมกับ ทอม แฮงค์ส ในเรื่อง Joe Versus the Volcano หลังจากนั้นเธอได้รับเสียงชื่นชมในภาพยนตร์ เรื่อง The Doors ของผู้กำกับโอลิเวอร์ สโตน หนังชีวประวัติ โดยเล่นบทเป็น Pamela ภรรยาขี้ยาของ จิม มอร์ริสัน จากนั้นเธอก็พิสูจน์ความสามารถให้เห็นอีกในละครเรื่อง Flesh and Bone ในปี 1993 ในปีเดียวกันเล่นคู่กับแฮงค์ส ในเรื่อง Sleepless in Seattle และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 1994 และในปีเดียวกัน แสดงภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง  Restoration และเรื่อง When a Man Loves a Woman 
ในปี 1996 เธอได้รับบทเป็นทหารหญิงในเรื่อง Courage Under Fire และในปี 1997 แสดงใน Addicted to Love จนในปี 1998 แสดงร่วมกับแฮงค์สอีกครั้งในเรื่อง You’ve Got Mail และในปีเดียวกันกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากใน City of Angels แสดงร่วมกับ นิโคลัส เคจ  และในปี 2000 กลับมาอีกครั้งในหนังแนวคอเมดี้ เรื่อง Hanging Up และจากนั้นตามมาด้วยภาพยนตร์เรื่อง Proof of Life และ Kate and Leopold ที่ประกบคู่กับฮิวจ์ แจ็คแมน 

**อ้างอิง**
  เม็ก ไรอัน (Meg Ryan) date=2007-12-23 
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟร์ฟีลด์ (รัฐคอนเนทิคัต)
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ

อนุสรณ์ วงศ์วรรณ (เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2495) อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลสมัคร สุนทรเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคพลังประชาชน

**ประวัติ**
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เกิดมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า  เป็นบุตรชายของนายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ (บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพา พระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย) อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และนางอุไร หรือแม่เลี้ยงอุไร วงศ์วรรณ สำเร็จการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จ.เชียงใหม่  ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน  จ.ชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา

**การเมือง**
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลนายสมัคร  สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลนายสมัคร  สุนทรเวช)
ในปี พ.ศ. 2551 อนุสรณ์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 19 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอร้องกวาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:ผู้มีเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:วงศ์วรญาติ
หมวดหมู่:สกุลวงศ์วรรณ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเอกภาพ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคสามัคคีธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิต "พิบูลบำเพ็ญ" มหาวิทยาลัยบูรพา
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 — 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เป็นพระโสทรกนิษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม"  ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมขุนศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จ.ศ. 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ทรงพระศพ (แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง) ในการพระศพครั้งนั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระภูษาลายพื้นขาวทุกวัน ดำรัสว่า "ลูกคนนี้รักมากต้องนุ่งขาวให้" พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพจัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 3 ขึ้น 7 ค่ำ จ.ศ. 1170 ตรงกับวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2352 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง ครั้นเสร็จการพระศพแล้ว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระอัฐิขึ้นเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ

**พระอิสริยยศ == 
*แจ่ม
*สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนศรีสุนทรเทพ
*สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ
*สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 2)
*สมเด็จพระบรมอัยยิกาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พระนามหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5)
*สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม- accessdate=11 กุมภาพันธ์ 2567
2351
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1
หมวดหมู่:เจ้าฟ้าหญิง
หมวดหมู่:กรมหลวง
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (14 มกราคม พ.ศ. 2320 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366) มีนามเดิมว่า "เอี้ยง" เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชกับสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี เป็นพระโสทรกนิษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกา นพศก จ.ศ. 1139 ตรงกับวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2320 เมื่อพ.ศ. 2325 หลังจากสถาปนาอาณาจักรรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานนามใหม่ว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี" (แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงออกพระนามว่า "ประภาวดี")  ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงเทพยวดี เมื่อปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับปี พ.ศ. 2351 
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อเมื่อวันศุกร์ เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จ.ศ. 1185 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366 สิริพระชนมายุ 46 ปี พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพจัดขึ้นเมื่อวันจันทร์ เดือน 6 ขึ้น 13 ค่ำ ปีวอก ฉศก จ.ศ. 1186 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2367 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง 

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 เอี้ยง (14 มกราคม พ.ศ. 2320 - พ.ศ. 2325)- สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี (พ.ศ. 2325 - พ.ศ. 2351)- สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (พ.ศ. 2351 - 7 กันยายน พ.ศ. 2352)- สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (7 กันยายน พ.ศ. 2352 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366)- สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (ภายหลังการสิ้นพระชนม์)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**หนังสือ**
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 1
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1
หมวดหมู่:เจ้าฟ้าหญิง
หมวดหมู่:กรมหลวง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ (พ.ศ. 2326 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้าชายทับทิม ประสูติเมื่อปีเถาะ เบญจศก จุลศักราช 1145 ตรงกับ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทา และเป็นองค์ต้นราชสกุล อินทรางกูร
ราชสกุลอินทรางกูร
ในปี พ.ศ. 2356 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น "กรมหมื่นอินทรพิพิธ" และทรงได้ว่าการกรมคชบาล และกรมช่างแสงใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอินทรพิพิธ สิ้นพระชนม์เมื่อวันศุกร์ เดือน 7 แรม 6 ค่ำ ปีมะโรง โทศก จุลศักราช 1182 ตรงกับวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2363 สิริพระชันษา 37 ปี พระราชทานเพลิง ณ วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร

**พระโอรส-พระธิดา**
 หม่อมเจ้าชายร้าย อินทรางกูร (พ.ศ. 2359 - 4 ตุลาคม พ.ศ. 2431)- หม่อมเจ้าชายสวน อินทรางกูร (พ.ศ. 2363 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2432)- หม่อมเจ้าชายกลาง อินทรางกูร- หม่อมเจ้าชายสราญ อินทรางกูร- หม่อมเจ้าชายน้อย อินทรางกูร- หม่อมเจ้าชายถนอม อินทรางกูร (พระราชทานเพลิง 25 เมษายน พ.ศ. 2447)- หม่อมเจ้าหญิง อินทรางกูร- หม่อมเจ้าชายปาน อินทรางกูร

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระราชโอรสในรัชกาลที่ 1
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 1
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:กรมหมื่น
หมวดหมู่:ราชสกุลอินทรางกูร
สมาคมนักวิจัย

สมาคมนักวิจัย ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดย ศาสตราจารย์ ดร.จุมพล สวัสติยากร เลขาธิการสภาวิจัยแห่งชาติ เนื่องจากมีผู้สำเร็จการฝึกอบรม "นักวิจัยทางสังคมศาสตร์" อยู่เป็นจำนวนมาก และเพื่อช่วยกันดำเนินการวิจัยเพื่อให้เป็นองค์กรที่มีความคล่องตัวในการบริหารงานในหน่วยงาน จึงได้เห็นสมควรที่จะก่อตั้งสมาคมขึ้น อีกทั้งยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนรวมถึงให้ใช้สถานที่

**อ้างอิง**
  ประวัติสมาคมนักวิจัย date=2008-09-30  เว็บไซต์ ดร. บุษกร สำโรงทอง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ สมาคมนักวิจัย date=2008-03-03 
หมวดหมู่:การวิจัย
แคปปิทูลัม

แคปปิทูลัมของกระดูกต้นแขน (Capitulum of the humerus) เป็นส่วนด้านข้างของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน มีลักษณะเป็นเนินเรียบ และกลม ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับส่วนหัวของกระดูกเรเดียสซึ่งเป็นพื้นผิวรูปถ้วยคว่ำ เรียกว่าข้อต่อฮิวเมอโรเรเดียล (humeroradial joint)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 05-  Bioweb at UWLAX aplab date=2009-02-05 - capitulum+of+humerus
คแปปิทูลัม
ซันเหอ

ซันเหอ ตามสำเนียงกลาง หรือ ซาฮะ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (p=Sān Hé; Triad) หรือในภาษาไทยนิยมเรียกกันว่า อั้งยี่ (p=Hóngzì หงจื้อ; "อักษรสีชาด") เป็นสมาคมลับของชาวจีนในต่างประเทศที่แตกแขนงมาจากสมาคมเทียนตี้ (天地, Tiān Dì) ซึ่งในภาษาไทยก็เรียกว่า "อั้งยี่" เช่นกัน
สมาคมเทียนตี้นั้นพระสงฆ์ห้ารูปจากวัดเส้าหลินที่เรียกกันว่า "บุรุษทั้งห้า" (五祖, Wǔ Zǔ) ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าคังซี ครั้งนั้น ราชวงศ์ชิงเคลือบแคลงพฤติกรรมของวัดเส้าหลินจึงเผาฆ่าล้างวัด สมาชิกวัดที่เหลือรอดมีเพียงพระสงฆ์ทั้งห้ารูปดังกล่าว จึงพากันก่อตั้งสมาคมลับเพื่อ "โค่นชิงฟื้นหมิง" (反清復明, Fǎn Qīng Fù Míng) แต่พอแตกแขนงไปยังประเทศอื่นแล้วก็ไม่ได้ตั้งใจจะล้มราชวงศ์ชิง เดิมมีวัตถุประสงค์จะช่วยเหลือกันในหมู่ชาวจีนที่อยู่ต่างด้าว แต่ภายหลังก่อความวุ่นวายในประเทศที่ตนอยู่จนถูกปราบปรามเรื่อยมา และปัจจุบันกลายเป็นองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติซึ่งยังดำรงอยู่ในหลาย ๆ ประเทศ กับทั้งมีส่วนพัวพันการค้ามนุษย์ ค้าประเวณี ฟอกเงิน กรรโชกทรัพย์ ปลอม แปลง และรับจ้างฆ่า

**ชื่อ**
"ซันเหอ" แปลว่า องค์สาม สื่อถึงฟ้า ดิน และมนุษย์ ส่วนชื่อ "Triad" ในภาษาอังกฤษนั้นแปลว่า องค์สาม เช่นกัน แต่รัฐบาลอังกฤษซึ่งเข้ายึดครองฮ่องกงตั้งให้เพราะเห็นว่า พวกอั้งยี่มักใช้ยันต์รูปสามเหลี่ยม

**ประเทศไทย**
อั้งยี่เป็นสมาคมลับที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ ตั้งขึ้นด้วยวัตถุประสงค์จะช่วยเหลืออนุเคราะห์กลุ่มชาวจีนด้วยกันเอง ต่อมาสมาคมเหล่านี้ดำเนินงานอย่างไร้ระเบียบ ก่อปัญหารุนแรงขึ้นหลายครั้งจนทางการต้องใช้อำนาจขั้นเด็ดขาดเข้าจัดการ
สมาคมอั้งยี่ลักลอบนำฝิ่นเข้ามาขายในประเทศไทย ซึ่งในเวลานั้นมีคนไทยและจีนติดฝิ่นเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2390 พวกอั้งยี่ก่อเหตุขึ้นครั้งแรก ซึ่งทำให้ฝ่ายไทยเริ่มไม่ไว้ใจคนจีนตั้งแต่นั้นมา ต่อมาก่อนจะสิ้นรัชกาลที่ 4 ในปี พ.ศ. 2410 อั้งยี่ในเมืองภูเก็ตสองก๊กคือ ก๊กงี่หิน มีกำลังประมาณ 3,500 คนกับ อั้งยี่ก๊กปูนเถ้าก๋ง มีกำลังประมาณ 4,000 คน เกิดปะทะกัน สาเหตุจากการแย่งชิงสายน้ำแร่ดีบุก ทางการในเมืองภูเก็ตเข้าระงับเหตุไม่สำเร็จ ต้องขอกำลังจากกรุงเทพฯ ไปปราบ พวกอั้งยี่เกรงกำลังจากกรุงเทพฯ จึงอ่อนน้อมโดยดี เหตุการณ์จึงได้สงบลง

**การก่อเหตุของอั้งยี่**
 2410 - 2411 อั้งยี่กำเริบที่ระนอง และภูเก็ต ทางการต้องยกกองทัพไปปราบ- 2432 อั้งยี่กำเริบที่กรุงเทพฯ  ยิงกันเอง ทางการต้องเข้าปราบปราม- 2436-2439 อั้งยี่กำเริบที่ปราจีนบุรีและฉะเชิงเทรา- 2438 อั้งยี่กำเริบที่ตลาดพลู ธนบุรี- 2438-2440 อั้งยี่กำเริบที่จันทบุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวจีน
หมวดหมู่:สงครามยาเสพติดฟิลิปปินส์
โทรเคลียร์

บริเวณตรงกลางของพื้นผิวข้อต่อของกระดูกต้นแขน (humerus) เรียกว่า โทรเคลียร์ (Trochlea) มีลักษณะเป็นร่องลึกระหว่างขอบยกทั้งสอง มีลักษณะนูนในแนวหน้า-หลัง และเว้าในแนวข้าง และกินพื้นที่ด้านหน้า ด้านล่าง และด้านหลังของส่วนปลายกระดูกต้นแขน (lower extremity of humerus) 
ส่วนนี้เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา (ulna)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 04-  Diagram at WSC.edu date=2007-09-28 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ที่เขี่ยบุหรี่

ที่เขี่ยบุหรี่
ที่เขี่ยบุหรี่ เป็นภาชนะที่ใช้ประโยชน์ในการรองรับขี้เถ้าจากการสูบบุหรี่หรือซิการ์ โดยมากเป็นลักษณะคล้ายถ้วยจานขนาดเล็กทำจากวัสดุประเภท แก้ว โลหะ หรือ เซรามิก นอกจากนี้ ยังมีที่เขี่ยบุหรี่แบบติดตั้งเช่นในรถยนต์เป็นต้น  
หมวดหมู่:บรรจุภัณฑ์
หมวดหมู่:บุหรี่
หมวดหมู่:การสูบบุหรี่
หมวดหมู่:ของใช้ในบ้าน
ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (Lateral epicondyle of the humerus) เป็นปุ่มกระดูกขนาดเล็ก โค้งเล็กน้อยทางด้านหน้า เป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัล (radial collateral ligament) ของข้อศอก และจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (Supinator) และกลุ่มกล้ามเนื้อเหยียดนิ้วบางมัด 
ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มดอร์ซัล อีพิคอนไดล์ (dorsal epicondyle of the humerus)

**ดูเพิ่ม**
 ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (Medial epicondyle)- เอ็นคอมมอน เอกซ์เทนเซอร์ (Common extensor tendon)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 03- aplab- radiographsul (xrayelbow)
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน

ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of the humerus) เป็นปุ่มกระดูกบนกระดูกต้นแขน มีขนาดใหญ่กว่าและยื่นออกมามากกว่าปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ ยื่นไปทางด้านหลังเล็กน้อย ในสัตว์จำพวกนกซึ่งรยางค์มีการเปลี่ยนแปลงโดยมีการหมุนเมื่อเทียบกับสัตว์สี่เท้าชนิดอื่นๆ ปุ่มนี้จะเรียกว่า ปุ่มเวนทรัล อีพิคอนไดล์ (ventral epicondyle of the humerus)
ปุ่มนี้เป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (ulnar collateral ligament) ของข้อศอก, กล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres) , และจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อร่วมของกลุ่มกล้ามเนื้องอของปลายแขน (เอ็นคอมมอนเฟล็กเซอร์ (common flexor tendon))
เส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) วิ่งอยู่ในร่องที่อยู่ด้านหลังของปุ่มกระดูกนี้ ถ้ามีกระดูกหักบริเวณมีเดียล อีพิคอนไดล์จะทำให้มีอันตรายต่อเส้นประสาทอัลนา

**ภาพอื่นๆ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 02- aplab- radiographsul (xrayelbow)
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสโซฟีแห่งออสเตรีย (Archduchess Sophie of Austria, Erzherzogin Sophie von Österreich) (พระนามเต็ม: โซฟี เฟรเดอริคเก้ โดโรเธีย มาเรีย โจเซฟ่า, Sophie Friederike Dorothea Maria Josepha von Habsburg-Lothringen) เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2398 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระราชอัยกีของพระองค์ อาร์ชดัชเชสโซฟี เมื่อปีพ.ศ. 2400 จักรพรรดิและจักรพรรดินีเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยทรงพาพระองค์ และอาร์ชดัชเชสกิเซล่า พระขนิษฐาเสด็จพระราชดำเนินด้วย โดยระหว่างการเสด็จพระราชดำเนิน พระองค์และพระขนิษฐามีพระอาการประชวรด้วยพระกระยาหารเป็นพิษ และพระนาภีเสีย พระอาการของอาร์ชดัชเชสกิเซล่า พระขนิษฐาทรงดีขึ้น แต่พระองค์มีพระอาการประชวรร้ายแรงขึ้น ทำให้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2400 สิริพระชันษาได้เพียง 2 ชันษา แต่หลังจากสิ้นพระชนม์แล้ว มีการสันนิษฐานว่าพระองค์ไม่ได้ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระกระยาหารเป็นพิษ และพระนาภีเสีย หากแต่เป็นโรคไข้รากสาดใหญ่ ซึ่งร้ายแรงมากในยุคนั้น

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
Bled, Jean-Paul. Franz Joseph. Oxford: Blackwell, 1992.
*Cunliffe-Owen, Marguerite.  Keystone of Empire: Francis Joseph of Austria. New York: Harper, 1903.
*Gerö, András. Emperor Francis Joseph: King of the Hungarians. Boulder, Colo.: Social Science Monographs, 2001.
2400
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2398
ซ
ซ
ซ
หมวดหมู่:เจ้าหญิงโบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
ทรัพยากรสิ้นเปลือง

ทรัพยากรสิ้นเปลือง (Nonrenewable resources) คือ ทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป ธรรมชาติไม่สามารถสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อทดแทนของเก่าที่หมดไปเองได้ เช่น ป่าไม้ น้ำมัน สัตว์ป่า เป็นต้น
หมวดหมู่:การอนุรักษ์
หมวดหมู่:ธรรมชาติ
การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน

การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชน หรือ การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่ประชาชนทั่วไป (Initial public offering ย่อ: IPO) เป็นการเปิดขายหุ้นครั้งแรกของบริษัทเอกชนสู่สาธารณชน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้บริษัทหาทุนเพื่อขยายกิจการ หรือเพื่อกระจายการถือครองหุ้นให้ประชาชนทั่วไป โดยนำไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์

**อ้างอิง ==
เมนโลพาร์ก

สถานีรถไฟในเมืองเมนโลพาร์ก
เมนโลพาร์ก (oʊ loh) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางขอบด้านตะวันออกของเทศมณฑลแซนแมทีโอในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโกของรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมืองนี้มีอาณาเขตติดกับอ่าวซานฟรานซิสโกทางทิศเหนือและทิศตะวันออก, ติดกับอีสต์พาโลอัลโต, พาโลอัลโต, และสแตนฟอร์ด ทางทิศใต้, ติดกับแอเทอร์ตัน, นอร์ทแฟร์โอกส์ และเรดวูดซิตี ทางทิศตะวันตก เมืองนี้มีประชากร 33,780 คนตามสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 ของสหรัฐอเมริกา เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัทเมตา และเป็นที่ก่อตั้งของบริษัทกูเกิล, โรบล็อกซ์คอร์ปอเรชัน และราวนด์เทเบิลพิซซา สถานีรถไฟเมนโลพาร์กถือเป็นสถานีรถไฟที่เปิดดำเนินการต่อเนื่องมาอย่างยาวนานที่สุดในแคลิฟอร์เนีย เมนโลพาร์กเป็นหนึ่งในเมืองที่พลเมืองมีการศึกษาสูงที่สุดในแคลิฟอร์เนียและสหรัฐอเมริกา โดยประชากรเกือบ 70% ที่มีอายุมากกว่า 25 ปีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีหรือสูงกว่า

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 asin=B000KY0PQ0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Menlo Park- เมนโลพาร์ก-  City of Menlo Park – เว็บไซต์ทางการ - 1= Menlo Park Chamber of Commerce-  Menlo Park Library-  Menlo Park Historical Association
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนแมทีโอ
หมวดหมู่:เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมวิทยาศาสตร์ชีวภาพ
หมวดหมู่:ซิลิคอนแวลลีย์
เมนโลพาร์ก (แก้ความกำกวม)

เมนโลพาร์ก สามารถหมายถึง- เมนโลพาร์ก - เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย สถานที่ต้นกำเนิดของบริษัทคอมพิวเตอร์กูเกิล- เมนโลพาร์ก - ปัจจุบันชื่อเมือง เอดิสัน เขตเมืองในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เปลี่ยนชื่อตาม โทมัส เอดิสัน นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน
ฟอร์ชูน

ฟอร์ชูน (Fortune) เป็นนิตยสารธุรกิจจัดพิมพ์โดยไทม์ ก่อตั้งโดยเฮนรี ลูซ (Henry Luce) ในปีค.ศ. 1930 ปัจจุบันมีเว็บไซต์อยู่ที่ CNNMoney.com 
ฟอร์ชูนมีคู่แข่งหลักคือนิตยสารฟอบส์ และบิซิเนสวีก ฟอร์ชูนยังเป็นที่รู้จักที่มีการจัดทำรายชื่อบริษัทประจำปี ได้แก่- Fortune 500- Fortune 1000- Fortune Global 500- Fortune 100 Best Companies To Work For- Fortune America's Most Admired Companies- Fortune Global Most Admired Company
หมวดหมู่:นิตยสารข่าว
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือน
หมวดหมู่:นิตยสารอเมริกัน