Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คลองพระโขนง

ไฟล์:วัดมหาบุศย์ เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร (10).jpg|thumb|คลองพระโขนงบริเวณวัดมหาบุศย์
คลองพระโขนง เป็นคลองที่อยู่ในเขตคลองเตย เขตวัฒนา และเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร ขุดแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก บริเวณท่าเรือกรุงเทพ ไปต่อกับคลองประเวศบุรีรมย์ คลองยาว 14.5 กิโลเมตร

**ประวัติ**
ไฟล์:That Bunnak.jpg|thumb|สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ผู้ดำเนินการขุดคลองพระโขนง
แต่เดิมเป็นคลองธรรมชาติลักษณะคดเคี้ยว ปากคลองพระโขนงเป็นที่ตั้งของเมืองพระประแดงเดิม บริเวณนั้นแต่เดิมเป็นที่ตั้งวัดหน้าพระธาตุหรือวัดมหาธาตุ (ภายหลังผาติกรรมเพื่อสร้างท่าเรือคลองเตยเมื่อ พ.ศ. 2480) มีชุมชนขนาดใหญ่เนื่องจากมีวัดพระธาตุประจำเมือง  
ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ขุดเชื่อมคลองหนองบอนกับแม่น้ำเจ้าพระยา ความยาวประมาณ 10 กิโลเมตร เมื่อปี พ.ศ. 2380 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2383 ผู้ดำเนินการขุดคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ภายหลังการขุดคลอง ได้อพยพชาวมลายูจากปัตตานีเข้ามาอยู่อาศัยบริเวณฝั่งคลอง กลุ่มคนที่กวาดต้อนมาเพื่อเป็นแรงงานในการเพาะปลูกข้าวเพื่อส่งเป็นเสบียงให้กองทัพ
เมื่อ พ.ศ. 2400 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองถนนตรง (ถนนพระรามที่ 4 ในปัจจุบัน) เชื่อมต่อบางนากับคลองผดุงกรุงเกษม โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) จ้างจีนขุดคลองพระโขนงออกไปทะลุถึงแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นคลองกว้าง 6 วา ลึก 6 ศอก ยาว 207 เส้น 2 วา 3 ศอก บริเวณคลองพระโขนงเกิดเป็นตลาดริมน้ำ เกิดเรือนแถวไม้ตั้งอยู่ริมน้ำตลอดแนวคลองจนสุดทางที่โรงน้ำแข็ง
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติ "ประกาศขุดคลอง" ใน พ.ศ. 2420 และได้โปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองพระโขนงไปเชื่อมกับคลองด่าน ออกสู่แม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และเรียกคลองที่ขุดต่อออกไปว่า คลองประเวศบุรีรมย์ และให้ขุดคลองแยกจากคลองประเวศบุรีรมย์ อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2421 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2423
ปัจจุบันคลองพระโขนงมีการใช้เรือเป็นการสัญจร ทั้งเรือส่วนตัวและเรือโดยสารประจำทาง ซึ่งเปิดบริการเฉพาะตอนกลางวัน เชื่อมต่อพื้นที่ย่านพระโขนง ริมถนนสุขุมวิท ไปจนถึงตลาดเอี่ยมสมบัติ ริมถนนศรีนครินทร์

**สถานที่สำคัญ**
ริมคลองพระโขนงเป็นที่ตั้งของวัดและมัสยิดหลายแห่ง อันแสดงถึงกลุ่มชาติพันธ์ต่าง ๆ ได้แก่ วัดสะพาน วัดใต้ วัดมหาบุศย์ วัดยาง วัดทองใน วัดต้นไทรย์ (มอญสร้าง) วัดปากบ่อ วัดขจรศิริ (ขอมสร้าง) และมัสยิดอัลกุ๊บรอ (สุเหร่าใหญ่คลองเคล็ด) มัสยิดแห่งแรกของเขตสวนหลวงอายุกว่า 200 ปี ซึ่งมีหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2332
ศาลแม่นากพระโขนงที่ตั้งอยู่ในวัดมหาบุศย์ เป็นที่เคารพสักการะ ซึ่งเชื่อว่าเกิดขึ้นจริงในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 ภายหลังมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายครั้ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้เขียนบันทึกเอาไว้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นสมัยที่ท่านยังเป็นเด็ก ท่านเคยเห็นเรือนของแม่นากด้วย เป็นเรือนลักษณะเหมือนเรือนไทยภาคกลางทั่วไปอยู่ติดริมคลองพระโขนง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.595580
พระโขนง
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตวัฒนา
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสวนหลวง
คลองประเวศบุรีรมย์

ไฟล์:ท่าน้ำหน้าวัดลาดกระบัง - panoramio.jpg|thumb|right|250px|คลองประเวศบุรีรมย์ที่หน้าวัดลาดกระบัง
คลองประเวศบุรีรมย์ (Khlong Prawet Buri Rom) เป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ให้ขุดต่อจากคลองพระโขนงไปเชื่อมกับ แม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียกคลองที่ขุดต่อออกไปว่า "คลองประเวศบุรีรมย์" และให้ขุดคลองแยกจากคลองประเวศบุรีรมย์ อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2421 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2423 มีความยาวทั้งสิ้น 1150 เส้น (46 กิโลเมตร)
ไฟล์:Tailandia, aéreas 1998 04.jpg|left|thumb|คลองช่วงบรรจบกับแม่น้ำบางปะกงในปี พ.ศ. 2541
ในการขุดคลองประเวศบุรีรมย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติ "ประกาศขุดคลอง" ใน พ.ศ. 2420 พระราชทานเงินทุนจากกระทรวงพระคลังมหาสมบัติจำนวน 80000 บาท ส่วนทุนสร้างที่เหลือเป็นเงิน 32,752 บาท ทรงให้ราษฎรช่วยเสียค่าขุดคลอง โดยจะได้รับผลประโยชน์จากการจับจองที่ดินสองฝั่งคลองเป็นค่าตอบแทน
ต่อมาเมื่อที่ดินคลองประเวศบุรีรมย์ไม่เพียงพอกับความต้องการของราษฎร จึงได้ช่วยกันออกเงินจ้างจีนขุดคลองแยก อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่

**สถานที่สำคัญ**
 ตลาดคลองสวน 100 ปี- สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง- สถานีตำรวจนครบาลประเวศ- ตลาดหัวตะเข้- ศาลเจ้าปึงเถ่ากง คลองเจ้า จ.สมุทรปราการ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.638889
หมวดหมู่:คลองในเขตประเวศ
หมวดหมู่:คลองในเขตลาดกระบัง
หมวดหมู่:คลองในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:คลองในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
คลองขุด

คลองขุด อาจหมายถึง- ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี- ตำบลคลองขุด อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล- คลองที่ไม่ได้เป็นคลองธรรมชาติ แต่ใช้แรงงานคนหรือเครื่องจักรขุดขึ้น
การเลือกตั้ง

การเลือกตั้งโดยการหย่อนบัตร
บรรยากาศการเลือกตั้งในประเทศไทย
การเลือกตั้ง (election) เป็นกระบวนการวินิจฉัยสั่งการอย่างเป็นทางการซึ่งประชาชนเลือกปัจเจกบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมือง การเลือกตั้งเป็นกลไกปกติที่ใช้ในระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17  การเลือกตั้งอาจเพื่อเลือกผู้ดำรงตำแหน่งในสภานิติบัญญัติ หรือฝ่ายบริหารและตุลาการ และสำหรับรัฐบาลภูมิภาคและท้องถิ่น กระบวนการนี้ยังใช้ในองค์การเอกชนและธุรกิจ ตลอดจนสโมสรจนถึงสมาคมและบริษัท
สำหรับปัจจุบัน การเลือกตั้งมีวัตถุประสงค์  เพื่อให้เกิดการหล่อหลอมเจตจำนงและความคิดเห็นทางการเมืองของประชาชน เพื่อให้เกิดความชอบธรรมแก่ผู้ปกครอง และเป็นเครื่องมือในการใช้ควบคุมการใช้อำนาจรัฐ ถือเป็นการแสดงเจตจำนงแห่งรัฐ ซึ่งการเลือกตั้งระดับรัฐมีองค์ประกอบ 5 ประการ คือ หลักการเลือกตั้งโดยทั่วไป โดยเสมอภาค โดยตรง โดยลับ และโดยเสรี

**ดูเพิ่ม**
 การเลือกตั้งในประเทศไทย- การเลือกตั้งในสหรัฐ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ElectionGuide.org — Worldwide Coverage of National-level Elections- ACE Electoral Knowledge Network — electoral encyclopedia and related resources from a consortium of electoral agencies and organizations.
หมวดหมู่:การเมือง
หมวดหมู่:การเลือกตั้ง
หนักแผ่นดิน

หนักแผ่นดิน เป็นเพลงที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2518 ใช้เปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุ จ.ส. กรมการสื่อสารทหารบก กองทัพบก ในการต่อสู้ทางการเมืองกับขบวนการคอมมิวนิสต์ ในช่วงปี 2518–2523 ประพันธ์คำร้องโดย พันเอก บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก และขับร้องโดย สิบเอก อุบล คงสิน และศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ต่อมาใน พ.ศ. 2520 ชื่อเพลงนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง หนักแผ่นดิน กำกับโดยสมบัติ เมทะนี แสดงนำโดยสมบัติ เมทะนี และนัยนา ชีวานันท์

**การนำไปใช้ทางการเมือง**
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก อ้างถึงเพลงนี้เมื่อคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ แกนนำพรรคเพื่อไทย ประกาศนโยบายการลดงบประมาณการจัดซื้ออาวุธของกองทัพ และปฏิรูปทหารเกณฑ์ให้ใช้ระบบทหารอาชีพที่มีการคัดเลือกตามความรู้ความสามารถด้วยความสมัครใจ นอกจากนี้ ยังมีกระแสข่าวว่า พลเอกอภิรัชต์สั่งการให้สถานีวิทยุกระจายเสียงเครือข่ายกองทัพบก นำเพลงนี้ รวมถึงเพลงปลุกใจอื่น ๆ อาทิ มาร์ชกองทัพบก ความฝันอันสูงสุด ไปเปิดในช่วงเวลา 07.00 น. และ 12.00 น. #หนักแผ่นดิน ขึ้นอันดับ 1 ในทวิตเตอร์ในประเทศไทยในเดือนเดียวกัน
เพลงหนักแผ่นดิน มีชื่อเสียงจนถูกนำไปแต่งเพลงล้อเลียนในแนวขบขัน ชื่อ หนักเตียงนอน แปลงเพลงโดย ซูม แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สมบัติ เมทะนี
ไทดำ

ไทดำ อาจหมายถึง- ชาวไทดำ กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ประเทศลาว และภาคกลางและภาคอีสานของประเทศไทย- ภาษาไทดำ ภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาขร้า-ไท
เคอิจิ นัมบะ

เคอิจิ นัมบะ (Kei'ichi Nanba) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากมายเป็นที่รู้จัก จุดเด่นของเขาคือสามารถดัดเสียงให้แหลมเล็ก จนสามารถพากย์เสียงตัวละครที่ไม่ใช่ชายแท้ เช่น อโฟรดิตี้ ในเซนต์เซย่า และซอยไซต์ ในเซเลอร์มูน ได้อย่างสมบทบาท 
ปัจจุบันนอกจากเป็นนักพากย์แล้ว นัมบะยังเป็นเจ้าของบริษัท เคคเคคอร์เปอเรชัน ซึ่งเป็นบริษัทเอเจนซี่รับจัดหานักพากย์อีกด้วย โดยที่ มายูมิ โช ภรรยาของเขา ก็สังกัดอยู่ที่ค่ายนี้เช่นกัน 

**ประวัติ**
เคอิจิ นัมบะ เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดอาโอนิโปรดักชัน 

**ผลงาน**

**แอนิเมชัน**
 เซตากันดั้ม รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ- หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น แบ็ต (ตอนโต)- ทัช รับบทเป็น อุเอสุงิ คัทสึยะ- กัปตันซึบาสะ รับบทเป็น คาร์ล ไฮน์ ชไนเดอร์- เซนต์เซย่า รับบทเป็น พิสซิส อโฟรดิตี้, จูเลียน โซโล หรือ เจ้าสมุทรโปเซดอน- ถนนสายนี้ เปรี้ยว รับบทเป็น โคมัตสึ เซจิ- ภูตลมโคจิโร่ รับบทเป็น โคจิโร่- ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น ป๊อป, มิสต์เวิร์น- เซเลอร์มูน รับบทเป็น อุมิโนะ กุริโอะ, ซอยไซต์- ดีเอ็นเอ² (DNA²)  รับบทเป็น โมโมนาริ จุนตะ- ตำนานกาโร่ (Fatal Fury) รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด- เทพอสูรเซนกิ รับบทเป็น เกล็น- ลัคกี้แมน จริงๆนะจะบอกให้ รับบทเป็น นินจาแมน- คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น ซากิ ริวตะ- โดราเอมอน ตอนอัศวินแดนวิหค รับบทเป็น แท็กซี่นกกระจอกเทศ- ขบวนการโดราเอมอน รับบทเป็น โดราเดอะคิด

**เกม**
 ตำนานกาโร่ รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด, บิลลี่ คาน- เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์ส รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด- ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ- กิลตี้เกียร์ รับบทเป็น แอกเซล โลว์- โทชินเด็น รับบทเป็น เวอร์มิลเลียน, คาออส- บูชิโดเบลด 2 รับบทเป็น คาอุน- ซากุระไทเซ็น 5 รับบทเป็น แพทริก แฮมิลตัน

**โทคุซัทสึ**
 เกคิเรนเจอร์ รับบทเป็น นากิอุ- อุลตร้าแมนเมบิอุส ฮิคาริซากา รับบทเป็น อุลตร้าแมนฮิคาริ

**อ้างอิง**
 http://sdb.noppo.com/k_nanba.htm date=2007-02-21 -  รายชื่อผลงาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน) date=2006-02-11   
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยามางูจิ
มายูมิ โช

มายูมิ โช (Shō Mayumi) เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยหลังจากที่แต่งงานกับเคอิจิ นัมบะ ที่เป็นนักพากย์เหมือนกัน เธอก็ลาวงการไปพักใหญ่ ๆ แต่ปัจจุบันได้กลับมารับงานพากย์เหมือนเดิมแล้ว

**ประวัติ**
 วันเกิด : 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508- บ้านเกิด : โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น - สังกัด : เคคเคคอร์เปอเรชัน 

**ผลงาน**

**แอนิเมชัน**
 อิคโกกุ บ้านพักหรรษา (Maison Ikkoku) รับบทเป็น โอโตนาชิ อิคุโกะ- ดราก้อนบอล รับบทเป็น จีจี้- เออิชิสมองกล รับบทเป็น โนโนกะ มิโยโกะ- เซตากันดั้ม รับบทเป็น ฮาโล่, คิกกะ โคบายาชิ, คุม- กันดั้มดับเบิลเซตา รับบทเป็น คุม- ทาทาคาเอะ! อิคเซอร์ 1 รับบทเป็น คาโน่ นางิสะ- เซนต์เซย่า ภาคแอปเปิ้ลทองคำ รับบทเป็น เอลี่- กันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค รับบทเป็น เชมิ่ง โนอา- ฮาจาไทเซ ดันไกโอ (Dangaioh) รับบทเป็น มีอา อลิซ- โปรเจกต์ เซโอไรเมอร์ (Hades Project Zeorymer) รับบทเป็น ยูราเท- เมก้าโซน 23 (Megazone 23) รับบทเป็น ยูเมงาโน่ ไม- คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น โทริมารุ นาโอโกะ (คดีฆาตกรรมเหรียญเงินฝรั่งเศส) - แม่มดน้อยโดเรมี รับบทเป็น มาจอลูก้า- กัชเบล รับบทเป็น แม่ของเชอร์รี่- มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว รับบทเป็น มิสุมิ ริเอะ (แม่ของนางิสะ)

**เกม**
 อีส (YS) 1, 2 รับบทเป็น เรอา- ซูเปอร์เรียลมาจองกราฟฟิตี้ รับบทเป็น เซริซาวะ มิไร- NEUES รับบทเป็น เคตี้ อัลเดีย- ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น มีอา อลิซ

**อ้างอิง**
 http://sdb.noppo.com/mayumi_s.htm date=2007-02-21 - http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=1016

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เคคเคคอร์เปอเรชัน) date=2006-06-26  
มายูมิ โช
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
เค็นจิ อุตสึมิ

เค็นจิ อุตสึมิ (Utsumi Kenji, 26 สิงหาคม ค.ศ. 1937 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 2013) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
เขาเป็นที่รู้จักจากงานพากย์เสียงอนิเมะ อาทิเช่น โนริมากิ เซมเบ้ ในเรื่องดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่, ราโอ ในเรื่องหมัดเทพเจ้าดาวเหนือ, พันตรีอาร์มสตรอง ในเรื่องแขนกล คนแปรธาตุ และเรื่องอื่นๆ
อุตสึมิเสียชีวิตในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จากโรคมะเร็งของเยื่อบุช่องท้อง

**ประวัติ**
 วันเกิด : 26 สิงหาคม พ.ศ. 2480- บ้านเกิด : จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น - สังกัด : เคนโปรดักชัน- เสียชีวิต : 13 มิถุนายน พ.ศ. 2556

**ผลงาน**

**งานแอนิเมชัน**
 แม่มดน้อยแซลลี่ (พ.ศ. 2509) รับบทเป็น พ่อของแซลลี่- ไซบอร์ก009 (พ.ศ. 2509) รับบทเป็น 008- ดอกเตอร์สลัมป์ รับบทเป็น โนริมากิ เซมเบ้- ปาร์แมน รับบทเป็น ดอน อิชิคาวะ- หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น ราโอ, ไคโอ- เซนต์เซย่า รับบทเป็น เทพโอดีน- ชินเก็ตเตอร์โรโบ ปะทะ นีโอเก็ตเตอร์โรโบ รับบทเป็น จักรพรรดิโกล- ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น เวิร์น- โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ รับบทเป็น ดาร์บี้- สตรีทไฟท์เตอร์ II V รับบทเป็น เวก้า- มาครอสพลัส รับบทเป็น มิลลาร์ด จอห์นสัน- ลัคกี้แมน จริงๆนะจะบอกให้ รับบทเป็น โอยาจิแมน- เบอร์เซิร์ก รับบทเป็น ซ็อด- วันพีซ (ภาคภาพยนตร์จอเงิน) รับบทเป็น เอลดราโก้- ราเซฟอน รับบทเป็น วาตาริ ชิโร่- ก้าวแรกสู่สังเวียน รับบทเป็น คาโมงาวะ เก็นจิ- ยูซี่ สาวน้อยมหัศจรรย์ รับบทเป็น จอมราชาปีศาจ- แขนกล คนแปรธาตุ รับบทเป็น อเล็กซ์ หลุยส์ อาร์มสตรอง- เนตรสยบมาร (Basilisk) รับบทเป็น มิโนะ เน็งกิ

**งานเกม**
 ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) PS รับบทเป็น จักรพรรดิโกล- ดราก้อนบอล Z PS รับบทเป็น รีกูม- เน็กซ์คิง PS รับบทเป็น คิงเฮนรี่- หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ PS รับบทเป็น ราโอ- เมทัลเกียร์ โซลิด 3 สเนคอีเตอร์ รับบทเป็น พันเอกวอลกิ้น- เบอร์เซิร์ก DC รับบทเป็น บัลแซ็ค, ซ็อด- คิโดเซนชิ กันดั้ม เซงคิ PS2 รับบทเป็น พันเอกดักลาส โรเดน

**งานภาพยนตร์ต่างประเทศ**
 James Bond 007: Diamonds Are Forever พากย์เสียงของ เจมส์ บอนด์ (ฌอน คอนเนอรี่)- James Bond 007: Moonraker พากย์เสียงของ ฮิวโก้ แดรกซ์ (ไมเคิล ลอนสเดล)- James Bond 007: Tomorrow Never Dies พากย์เสียงของ แจ็ค เวด (โจ ดอน เบคเกอร์)- The Matrix พากย์เสียงของ มอร์เฟียซ (ลอเรนซ์ ฟิชเบิร์น)- The Lord of The Rings พากย์เสียงของ กิมลี่ (จอห์น รีส เดวี่ส์)

**อ้างอิง**
 http://sdb.noppo.com/k_utsumi.htm date=2007-05-01 - http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=548

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เคนโปรดักชัน) date=2007-11-10  
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากคิตะกีวชู
ซุนเกี๋ยน

ซุนเกี๋ยน (ค.ศ. 155 – 191) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน เจียน (p=Sūn Jiān; pronunciation)  ชื่อรอง เหวินไถ (文臺) เป็นขุนพล นักการเมือง และขุนศึกที่มีชีวิตในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีนp=769 ซุนเกี๋ยนเป็นพันธมิตรกับอ้วนสุดในปี ค.ศ. 190 เมื่อเหล่าขุนศึกในภาคตะวันออกของจีนรวมตัวกันเป็นกองทัพพันธมิตรเพื่อขับไล่ตั๋งโต๊ะ ขุนศึกเผด็จการผู้กุมพระเจ้าเหี้ยนเต้จักพรพรรดิหุ่นเชิดไว้ในอำนาจ แม้ว่าซุนเกี๋ยนจะไม่ได้ครอบครองกองกำลังและอาณาเขตมากนัก แต่ความกล้าหาญและปฏิภาณของตัวซุนเกี๋ยนก็ทำให้ตั๋งโต๊ะหวาดกลัว ยกให้ซุนเกี๋ยนมีความสำคัญในฐานะบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดในเวลานั้นเทียบเท่าอ้วนเสี้ยว อ้วนสุด และเล่าเปียว หลังทัพพันธมิตรแยกสลายในปีถัด จีนตกอยู่ภาวะสงครามกลางเมืองครั้งใหญ่ ในปี ค.ศ. 191 ซุนเกี๋ยนถูกสังหารระหว่างการรบกับเล่าเปียว
ซุนเกี๋ยนยังเป็นบิดาของซุนกวน หนึ่งบุคคลสำคัญของยุคสามก๊กผู้ในที่สุดก็สถาปนารัฐง่อก๊กและตั้งตนเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกในปี ค.ศ. 229 ซุนเกี๋ยนได้รับสมัญญานามย้อนหลังเป็น จักรพรรดิอู่เลี่ย (武烈皇帝)

**ประวัติช่วงต้นและการรับราชการ**
ซุนเกี๋ยนเกิดที่อำเภอฟู่ชุน (富春縣) เมืองง่อกุ๋น (อู๋จวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณเขตฟู่หยาง มณฑลเจ้อเจียง กล่าวกันว่าซุนเกี๋ยนสืบเชื้อสายมาจากซุนบู๊ ผู้เขียนพิชัยสงครามซุนจื่อ ไม่มีบันทึกที่เหลือรอดที่กล่าวถึงภูมิหลังครอบครัวของซุนเกี๋ยน อาจอนุมานได้ว่าครอบครัวของซุนเกี๋ยนอันมีบทบาทมากในสมัยราชวงศ์ฮั่นp=72 แม้แต่ชื่อบิดาของซุนเกี๋ยนก็ไม่มีการบันทึกได้ แม้ในนิทานพื้นบ้านจะให้ชื่อบิดาของซุนเกี๋ยนว่าซุน จ้ง (孫鍾).p=73
ในวัยหนุ่ม ซุนเกี๋ยนเป็นข้าราชการในอำเภอบ้านเกิด เมื่อซุนเกี๋ยนอายุ 16 ปีได้เดินทางพร้อมกับบิดาไปยังเจียนต๋อง (เฉียนถัง) แล้วกับพบกลุ่มโจรสลัดกำลังแบ่งของที่ปล้นได้บนบก ซุนเกี๋ยนกระโดดขึ้นฝั่งพร้อมกับกระบี่ในมือและชี้ไปในทิศทางต่าง ๆ ราวกับกำลังสั่งให้กองทหารออกไปล้อมกลุ่มโจรสลัด เมื่อพวกโจรสลัดเห็นเช่นนั้นก็ถูกหลงเชื่อว่ามีทหารอยู่จริง ๆ และแตกหนีไป ซุนเกี๋ยนไล่ตามและสังหารโจรสลัดได้คนหนึ่ง ซุนเกี๋ยนเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นเพราะเหตุการณ์นี้  

**ร่วมทัพพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ**

**บั้นปลายชีวิต**

**ครอบครัว**

**ในนิยายสามก๊ก**

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).- archive-url=https://web.archive.org/web/20070607210632/http://www.anu.edu.au/asianstudies/decrespigny/gos_index.html- orig-year=1st pub. 1990 - isbn=978-90-04-15605-0- ฟ่าน เย่ (ศตวรรษที่ 5). จดหมายเหตุราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง (โฮ่วฮั่นชู).- ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซันกั๋วเหยี่ยนอี้).- เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).- ซือหม่า กวัง (ค.ศ. 1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากลูกธนู
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
หมวดหมู่:ครอบครัวของซุนกวน
ลกซุน

ลกซุน (ค.ศ. 183 - 19 มีนาคม ค.ศ. 245) (Lu Xun; จีนตัวเต็ม: 陸遜; จีนตัวย่อ: 陆逊; พินอิน: Lù Xùn) ชื่อรอง ป๋อเหยียน เป็นขุนพลและขุนนางของง่อก๊กในช่วงยุคสามก๊ก เขารับราชการเป็นขุนนางของซุนกวนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 200 ปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ในปี 219 ลกซุนช่วยลิบองขุนพลของซุนกวนในการโจมตีเกงจิ๋ว ซึ่งนำไปสู่ความพ่ายแพ้และความตายของกวนอู ขุนพลคนสำคัญของเล่าปี่ ในปี 222 เขาทำหน้าที่เป็นแม่ทัพใหญ่ของกองทัพง่อก๊กในยุทธการที่อิเหลงต่อสู้กับกองทัพจ๊กก๊กของเล่าปี่และประสบชัยชนะอย่างเด็ดขาด หลังจากศึกครั้งนี้ ลกซุนได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดในอาชีพการงาน เนื่องจากซุนกวนให้ความสำคัญกับเขาเป็นพิเศษ ส่งเสริมให้เขาดำรงตำแหน่งที่สูงขึ้น และมอบเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ให้กับเขา

**ครอบครัว**
 บิดา ลกชิว- ลุง ลกคัง- พ่อตา ซุนเซ็ก- แม่ยาย ไต้เกี้ยว- บุตรชาย ลกข้อง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิถีแห่งอำนาจลกซุน- ลกซุน ไม่แมน
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
วิหาร

วิหารวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
วิหาร คืออาคารที่ประดิษฐานพระพุทธรูปคล้ายเป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้า คู่กับอุโบสถ แต่ไม่มีวิสุงคามสีมาเหมือนอุโบสถ ไม่มีใบเสมา

**ความหมาย**
วิหารตามความหมายในทางพุทธศาสนา หมายถึง ที่พักอาศัยในป่า กระท่อม ที่อยู่อาศัย ที่พัก กุฏิ (สำหรับพระภิกษุ) สถานที่ประชุมของภิกษุ ตึกใหญ่สำหรับภิกษุทั้งหลายอยู่อาศัย วิหาร และวัด เป็นต้น
คำว่า วิหาร แต่เดิมใช้ในความหมายว่า วัด เช่นเดียวกับคำว่า อาราม อาวาส เช่น เวฬุวัน วิหาร เชตวันมหาวิหาร 
คำว่า "วิหาร" ยังกำหนดใช้เป็นคำลงท้ายสร้อยนามพระอารามหลวงต่าง ๆ เพื่อแสดงให้รู้ว่าวัดที่มีสร้อยนามอย่างนี้เป็นพระอารามหลวงสำคัญ
จากหนังสือ ไตรภูมิโลกวินิจฉัยกถา ระบุเนื้อความในพุทธประวัติ ตอนที่พญานาคเข้าปรกกันพายุฝนให้พุทธองค์ จากหนังสือที่ยกมานี้อธิบายอย่างชัดเจนว่านาคนั้นแปลงปรกเป็นอาคาร โดยมีการ "ผกพังพานเป็นเพดานบังปิดเบื้องบน" จึงอาจสันนิษฐานว่า วิหารคือคือนาคที่แปลงมาเป็นอาคาร

**ที่มา**
วิหารแห่งแรก ได้ปรากฏในพุทธประวัติ เมื่อพระพุทธเจ้าทรงกล่าวอนุญาต เสนาสนะ คือ ที่นอน ที่พำนัก 5 ชนิด หนึ่งในนั้น ได้แก่ วิหาร ซึ่งหมายถึงกุฏิมีหลังคา มีชายคา สองข้าง เป็นลักษณะของสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นที่สำหรับพระภิกษุสงฆ์เป็นที่เร้น เพื่อความ สำราญ เพื่อบำเพ็ญสมถวิปัสนา ยังประโยชน์แก่พระศาสนา

**ประเภท**
วิหารมีหลายแบบ เช่น- วิหารคด คือวิหารที่มีลักษณะคดอยู่ตรงมุมกำแพงแก้วของอุโบสถ อาจมีหลังเดียวก็ได้ โดยมากจะมี 4 มุม และประดิษฐานพระพุทธรูปไว้ภายใน- วิหารทิศ คือวิหารที่สร้างออกทั้ง 4 ด้านของพระสถูปเจดีย์ อาจอยู่ตรงมุมหรือด้านข้าง- วิหารยอด คือวิหารที่มียอดเป็นรูปทรงต่าง ๆ เช่น วิหารยอดเจดีย์ อาจอยู่ตรงมุมหรือด้านข้าง- วิหารหลวง คือวิหารที่ด้านท้ายเชื่อมต่อกับพระสถูปเจดีย์หรือพระปรางค์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:พุทธศาสนสถาน
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:องค์ประกอบของพุทธศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมพุทธ
ไทสูจู้

ไทสูจู้ (Taishi Ci; p=Tàishǐ Cí) มีชื่อเสียงจากการชิงฎีกาของศัตรูนายตัวเองทำให้ต้องหลบหนี ช่วยส่งสารให้กับขงหยงเพื่อขอความช่วยเหลือจากเล่าปี่ ขี่ม้ายิงธนูฝ่าโจรผ้าเหลือง หลังจากนั้นมารับใช้เล่าอิ้ว เล่าอิ้วแต่งตั้งเป็นคนตรวจตรากองทัพ ในการลาดตระเวนครั้งหนึ่ง พบกับซุนเซ็กโดยบังเอิญ ไทสูจู้ควบม้าเข้าใส่โจมตีทันที ทั้งสองสู้กันไม่รู้แพ้ชนะ ภายหลังเล่าอิ้วพ่ายแพ้ ซุนเซ็กจับตัวไทสูจู้ได้ และปล่อยตัวเขาไปให้ไปดูลาดเลาลูกน้องของเล่าอิ้ว ทั้งที่ลูกน้องซุนเซ็กหลายคนคัดค้าน แต่ไทสูจู้ก็กลับมาหาซุนเซ็ก จนเป็นที่มาของคำว่า "ใช้ไม่ระแวง  ระแวงไม่ใช้" ภายหลังเกิดสงครามที่หับป๋า ไทสูจู้อาสาลอบเข้าโจมตีเมืองตอนกลางคืน แต่เตียวเลี้ยวรู้ทันแผนการนี้ จึงสั่งทหารรุมยิงลูกธนูมากมายใส่เขาจนเสียชีวิต

**ดูเพิ่ม**
 ตัวละครในสามก๊ก- เล่าอิ้ว- ซุนเซ็ก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ประวัติไทสูจู้ date=2012-11-14 
ทไสูจู้
ทไสูจู้
อุโบสถ

พระอุโบสถวัดราชนัดดารามวรวิหาร
อุโบสถ (อ่านว่า อุ-โบ-สด) ถือเป็นอาคารที่สำคัญภายในวัดเนื่องจากเป็นสถานที่ที่พระภิกษุสงฆ์ใช้ทำ สังฆกรรมซึ่งแต่เดิมในการทำสังฆกรรมของ พระภิกษุสงฆ์จะ 
ใช้เพียงพื้นที่โล่ง ๆ ที่กำหนดขอบเขตพื้นที่สังฆกรรมโดยการกำหนดตำแหน่ง“สีมา” เท่านั้น แต่ในปัจจุบันจากการมีผู้บวชมากขึ้น อีกทั้งภายใน พระอุโบสถมักประดิษฐานพระประธานที่เป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญ ๆ ทำให้มีผู้มาสักการบูชาและร่วมทำบุญเป็นจำนวนมาก พระอุโบสถจึงถูกสร้าง 
ขึ้นเป็นอาคารถาวรและมักมี การประดับตกแต่งอย่างสวยงาม
คำว่า อุโบสถ มาจากรากศัพท์ว่า อุป + วส + อถ ปัจจัย โดยมีการแปลงรูปตามภาษาบาลีดังต่อไปนี้
พระอุโบสถวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร เป็นรูปแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3
ใบเสมา เป็นหลักเขตพันธสีมารอบพระอุโบสถ
“อุโบสถ” บาลีเป็น “อุโปสถ” อ่านว่า อุ-โป-สะ-ถะ รากศัพท์มาจาก อุป- อุปสรรค (เข้าไป, ใกล้, มั่น) + วสฺ ธาตุ (อยู่) + -อถ ปัจจัย, แปลง อะ ที่ (อุ)-ป กับ ว-(สฺ) เป็น โอ (อุป + วสฺ > อุโปสฺ)
อุป + วสฺ = อุปวสฺ > อุโปสฺ + อถ = อุโปสถ (ปุงลิงค์) (อุโปสโถ) แปลตามศัพท์ว่า (1) “ธรรมเป็นที่เข้าจำ”, “กาลเป็นที่เข้าจำ” (คือเข้าไปอยู่โดยการถือศีลหรืออดอาหาร) (2) “กาลเป็นที่เข้าถึงการอดอาหารหรือเข้าถึงศีลเป็นต้นแล้วอยู่”
และยังมีอีกมีหลายความหมาย คือ หมายถึง- สถานที่ที่พระสงฆ์ประชุมทำสังฆกรรมตามพระวินัย เรียกตามคำวัดว่า อุโบสถาคาร บ้าง อุโบสถัคคะ บ้าง แต่เรียกโดยทั่วไปว่า โบสถ์- การเข้าจำ คือการรักษาศีล ๘ ของอุบาสก อุบาสิกา ในวันขึ้นและแรม ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ เรียกว่า รักษาอุโบสถ และรักษาอุโบสถศีล- วันพระหรือวันฟังธรรมของคฤหัสถ์ วันขึ้นและแรม ๘ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ซึ่งเป็นวันที่คฤหัสถ์รักษาอุโบสถกัน เรียกว่า วันอุโบสถ- วันที่พระสงค์ลงฟังพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดือน เรียกว่าวันอุโบสถ- การสวดพระปาติโมกข์ทุกกึ่งเดือนหรือทุกวันอุโบสถของพระสงฆ์ เรียกว่า การทำอุโบสถ- โบสถ์ เป็นคำเรียกสถานที่สำหรับพระสงฆ์ใช้ประชุมกันทำสังฆกรรมตามพระวินัย เช่นสวดพระปาติโมกข์ ให้อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต คำว่า โบสถ์ เป็นคำที่ใช้เฉพาะในพระพุทธศาสนา- โบสถ์ เรียกเต็มคำว่า อุโบสถ หรือ โรงอุโบสถ ถ้าเป็นของพระอารามหลวงเรียกว่า พระอุโบสถ บางถิ่นเรียกว่า สีมา หรือ สิม- โบสถ์ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้า เป็นเขตแดนที่พระเจ้าแผ่นดินพระราชทานให้แก่สงฆ์เป็นพิเศษ เรียกว่า วิสุงคามสีมา
ก่อนที่จะมาเป็นโบสถ์ที่ถูกต้องตามพระวินัยจะต้องมีสังฆกรรมที่เรียกว่า ผูกสีมา หรือ ผูกพัทธสีมาก่อน
เดิมทีมีผู้อธิบายว่า อุโบสถ มาจากคำว่า อุป + โอสถ แล้วแปลว่า เข้าถึงยาแก้โรค หรือ เข้าไปใกล้ยารักษาโรค ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดและไม่ถูกต้องตามหลักภาษาบาลี
ที่ถูกคือ อุป + วสฺ ธาตุ + อถ ปัจจัย สำเร็จรูปเป็น อุโบสถ ดังอธิบายข้างต้นแล้ว

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด, วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548-  พระอุโบสถ
หมวดหมู่:พุทธศาสนสถาน
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:องค์ประกอบของพุทธศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมไทย
โบสถ์

โบสถ์ หมายถึง สถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาต่าง ๆ  เช่น- อุโบสถ หรือ โบสถ์ พุทธศาสนสถานที่พระภิกษุใช้ทำสังฆกรรม- โบสถ์พราหมณ์ ศาสนสถานที่พราหมณ์ใช้ประกอบพิธีกรรมบูชาเทพเจ้าฮินดู- โบสถ์คริสต์ ศาสนสถานที่คริสต์ศาสนิกชนใช้ประกอบพิธีการนมัสการพระยาห์เวห์- โบสถ์ซิกข์ หรือ คุรุทวารา ศาสนสถานที่ประดิษฐานคุรุครันถสาหิพของชาวซิกข์- โบสถ์บาไฮ หรือสักการสถานบาไฮ สถานที่บาไฮศาสนิกชนสวดอธิษฐานและอ่านธรรมนิพนธ์

**อ้างอิง ==
โกะหยง

โกะหยง (Gu Yong; s=顾雍) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เสนาธิการง่อก๊ก มีนิสัยตรงไปตรงมา ยึดมั่นในกฎระเบียบ เคร่งครัดเป็นนิสัย  โกะหยงเป็นขุนนางที่บริหารบ้านเมืองได้ดีเยี่ยม ตำแหน่งสุดท้ายคือเฉิงเซี่ยง หรือตำแหน่งขุนนางยศสูงที่สุดของฝ่ายง่อ โดยโกะหยงเป็นเฉิงเสี่ยงคนที่สองต่อจากซุนเสียว โกะหยงตายเพราะถูกอาของตนวางยาพิษในอาหารด้วยความอิจฉา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติโกะหยง date=2012-11-14     
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของซุนกวน
243
ซุนเจ้ง

ซุนเจ้ง  ( 170 – คริสต์ทศวรรษ 200) ชื่อรอง โย่วไถ เป็นนองชายของขุนพล ซุนเกี๋ยน ที่มีชีวิตในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายของจีน เขามีส่วนช่วยในกองทัพของซุนเกี๋ยนและจะช่วยซุนเซ็ก บุตรและขุนศึกของซุนเกี๋ยน ในการพิชิต ขณะที่เขาอยู่ภายใต้ลำดับชั้นของซุนกวน ผู้เป็นน้องชายและผู้สืบทอดของซุนเซ็ก อย่างไรก็ตาม เขามีส่วนร่วมในทางการเมืองและทหารเพียงจำกัด เนื่องจากเขายังคงอยู่ในพื้นที่บ้านเพื่อดูแลครอบครัว บุตรคนหนึ่งของเขาจะมีบทบาทในการปกครอง ในขณะที่บุตรคนอื่น ๆ ยังคงรับใช้ภายใต้ซุนกวน

**อ้างอิง**
 Chen, Shou (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).- Pei, Songzhi (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
เทียเภา

เทียเภา หรือในภาษาจีนกลางว่า เฉิง ผู่ (ออกเสียง; เสียชีวิตหลัง ค.ศ. 210) ชื่อรอง เต๋อโหมว เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนที่รับใช้ขุนศึกซุนกวนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ก่อนหน้านั้นเขาเคยรับใช้ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้าซุนกวน ได้แก่ ซุนเกี๋ยน (บิดาของซุนกวน) และซุนเซ็ก (พี่ชายของซุนกวน)p=90

**อาชีพช่วงต้นภายใต้ซุนเกี๋ยน**
เทียเภาเดิมเป็นชาวเมืองปักเป๋ง (มณฆลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน)
อำเภอถู่หยิน (土垠縣) โย่วเป่ย์ผิงจฺวิ้น (右北平郡) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอเฟิงรุ่น ถังชาน มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน ในตอนแรกเขามีอาชีพเป็นขุนนางผู้น้อยในสำนักงานผู้บัญชาการท้องถิ่น เขาเป็นคนที่มีหน้าตาดี มีไหวพริบ และเชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์ทางการทหาร
ภายหลังเทียเภารับใช้ซุนเกี๋ยนและเข้าร่วมปราบกบฏโผกผ้าเหลืองในคริสต์ทศวรรษ 180 เอาชนะกบฏที่หวาน (宛; ปัจจุบันคืออำเภอหวานเฉิง หนานหยาง มณฑลเหอหนาน) และเติ้ง (鄧; ปัจจุบันคือเติ้งโจว มณฑลเหอหนาน) ใน ค.ศ. 190 เขาเข้าร่วมการทัพปราบตั๋งโต๊ะในฝ่ายซุนเกี๋ยน และเอาชนะกองทัพของตั๋งโต๊ะที่หยางเหริน (陽人; เชื่อว่าอยู่ใกล้เวินเฉวียน มณฑลเหอหนาน) เทียเภาเข้ารบหลายครั้งและได้รับบาดเจ็บหลายรอบ

**รับใช้ซุนเซ็ก**

**รับใช้ซุนกวน**

**เสียชีวิต**
ชีวประวัติของเทียเภาไม่ได้ระบุว่าเขาเสียชีวิตเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตาม อู๋ชู (吳書; หนังสือง่อก๊ก) เขียนโดยเหวย์ จาว ระบุว่า เทียเภาสังหารคนทรยศหลายร้อยคน และโยนร่างลงในกองไฟ หลังเหตุการณ์นี้เขาป่วยและอีกกว่า 100 วันก็เสียชีวิต
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 229 หลังซุนกวนสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิและจัดตั้งง่อก๊ก พระองค์พระราชทานบรรดาศักดิ์โหวแก่เฉิง ซือ (程咨) บุตรชายของเทียเภา เพื่อยกย่องการมีส่วนร่วมของเทียเภา

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- isbn=978-90-04-15605-0- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ทีเยเภา
ทีเยเภา
เล่งทอง (หลิง ถ่ง)

เล่งทอง (ออกเสียง; ค.ศ. 189–217) ชื่อรอง กงจี เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรของเล่งโฉ เมื่อกำเหลงมาอยู่กับง่อ ทำให้เล่งทองไม่พอใจจนซุนกวนต้องส่งกำเหลงไปประจำยังที่ห่างไกลเพื่อกันสองคนทะเลาะกัน  ซึ่งต่อมาได้เกิดศึกที่มีชื่อว่าศึกหับป๋าทหารของงักจิ้นยิงธนูใส่ตาม้าของเล่งทอง ทำให้หกล้มไป แล้วกำเหลงก็มายิงธนูใส่ศัตรูช่วยเล่งทองทำให้ทั้งสองเป็นมิตรกันในที่สุด เล่งทองมีผลงานที่โดดเด่นในการรบหลายครั้ง  ครั้งที่สำคัญที่สุดคือการช่วยซุนกวนหนีในศึกหับป๋า เมื่อเล่งทองตาย  ซุนกวนเสียใจมาก จัดงานศพให้อย่างสมเกียรติ ซึ่งนับว่าเป็นงานศพที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หนึ่งในสามของง่อ เทียบเท่ากับของลิบอง และจูเหียน

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).- language=Chinese- language=Chinese- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).- language=ja- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
237
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
จูเหียน

จูเหียน (p=Zhū Rán) (เกิด พ.ศ.725 – พ.ศ.792) เดิมเป็นบุตรของน้องสาวจูตี  แต่จูตีไม่มีบุตรจึงรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม  เป็นเพื่อนกับซุนกวนตั้งแต่เด็ก  เรียนหนังสือมาด้วยกัน  มีผลงานในการสู้รบหลายครั้ง เป็นเจ้าเมืองเกงจิ๋วต่อจากลิบอง  เป็นกองหน้าที่เข้าตีเล่าปี่ในศึกอิเหลง ในสามก๊กฉบับพระยาคลังหน  จูล่งมาช่วยและฆ่าจูเหียน  แต่ในประวัติศาสตร์  จูเหียนไม่ได้ตายในศึกนั้นและมีผลงานมากมายจนตำแหน่งสุดท้ายเป็นแม่ทัพใหญ่ของง่อ เมื่อจูเหียนถูกเตียวเปาสังหารตาย  ซุนกวนร้องไห้เสียใจมาก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 จูเหียน สหายเรียนซุนกวน

หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
ไนน์

ไนน (Na'in Nine) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยมิซึรุ อะดะจิ โดยคำว่าไนน์ หมายถึง จำนวนผู้เล่นหลักในทีมเบสบอล 9 คน

**เนื้อเรื่อง**
ไนน เป็นเรื่องราวของคัตซึยะและซึซึมุ ซึ่งแอบชอบสาวน่ารักคนหนึ่งในโรงเรียน ทั้งสองคนเลยตามไปจีบ และได้รู้มาว่าสาวน่ารักคนนั้นเป็นลูกสาวของโค้ชทีมเบสบอลของโรงเรียน ทั้งสองคนจึงได้เข้าร่วมชมรม และได้เป็น 1 ใน 9 ตัวหลักของทีมเบสบอล

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับเบสบอล‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
รักพลิกล๊อค

รักพลิกล๊อค (Hiatari Ryōkō!) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นของ "มิซึรุ อะดะจิ" ในช่วงปี พ.ศ. 2523-2524 ในหนังสือการ์ตูนโชโจะ ซึ่งภายหลังได้ถูกนำมาทำเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์การ์ตูน

**เนื้อเรื่อง**
รักพลิกล๊อคเป็นเรื่องราวภายในโรงเรียนไฮสคูลเมียวโจ สาวน้อยตัวเอกของเรื่อง ชื่อ คาสึมิ คิชิโมโตะ ต้องย้ายมาพักอยู่กับญาติ ที่เปิดบ้านให้เช่า กลายเป็นว่าเธอต้องมาพักอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับชายหนุ่ม (เพื่อนร่วมโรงเรียน) ถึงสี่คน โดยเฉพาะคนนึงเธอเกลียดมากตั้งแต่แรกเจอ นายยูซาคุ ทากาสึกิ
แม้ว่าคาสึมิจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่แฟนของเธอก็ต้องเรียนอยู่ไกลกัน และเมื่อเวลาผ่านไป คาสึมิก็พบว่า เธอเริ่มผูกพันกับหนึ่งในชายหนุ่มผู้พักอยู่ในบ้านเดียวกันกับเธอ มากขึ้นเรื่อยๆ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
คันโต

คันโต (Kantō) เป็นภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่นบนเกาะฮนชู ในภาคคันโตประกอบด้วย 7 จังหวัด ได้แก่กุมมะ คานางาวะ ชิบะ ไซตามะ โตเกียว โทจิงิ และอิบารากิ คันโตมีขนาดประมาณ 32,423.85 ตารางกิโลเมตร  ลักษณะเป็นที่ราบลุ่มประมาณร้อยละ 40 และที่เหลือมีลักษณะเป็นภูเขา ภาคคันโตมีประชากรประมาณ 41,487,171 คน （วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548）อัตราความหนาแน่น 1,279.53 คน/ตารางกิโลเมตร
คันโตตั้งอยู่ในที่ราบคันโตเป็นดินแดนแห่งพื้นที่ราบลุ่มที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ทำให้เป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด คือ 39.6 ล้านคน กล่าวคือ 15,600 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของกรุงโตเกียวเมืองหลวงของประเทศซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังอิมพีเรียลที่ประทับของพระมหาจักรพรรดิ เป็นศูนย์กลางของหน่วยงานรัฐบาล ธุรกิจ สถาบันการศึกษา รวมทั้งสิ่งบันเทิงและความทันสมัยต่าง ๆ แต่เนื่องจากที่ดินและที่พักอาศัยในกรุงโตเกียวมีราคาแพงมาก ผู้คนส่วนใหญ่จึงพักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองหรือจังหวัดใกล้เคียงเช่นคานางาวะ ชิบะ หรือไซตามะ แล้วเดินทางโดยรถไฟเข้ามาทำงานหรือเรียนที่โตเกียว นอกจากกรุงโตเกียวแล้ว เมืองโยโกฮามะซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญเนื่องจากมีท่าเรือพาณิชย์นานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคตะวันออกไกลก็อยู่ในภูมิภาคนี้เช่นกัน บริเวณชายฝั่งของอ่าวโตเกียวเป็นที่ตั้งของเขตอุตสาหกรรมอันได้แก่โรงงานผลิตเหล็ก ต่อเรือ ปิโตรเลียม และเครื่องใช้ไฟฟ้า ในส่วนที่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำบางแห่งเป็นแหล่งเกษตรกรรม ทุ่งนา เพาะปลูกพืชผัก ผลไม้ ฟาร์มสุกร และฟาร์มโคนม ฤดูร้อนในแถบคันโตค่อนข้างร้อนชื้นและเหนอะหนะ ฤดูหนาวอากาศเย็น มีหิมะตกบางเบา ทางตอนใต้ของโยโกฮามะอากาศอบอุ่น

**ดูเพิ่ม**
 ที่ราบคันโต
หมวดหมู่:ภาคคันโต
หมวดหมู่:ภาคในประเทศญี่ปุ่น
ขั้วโลกเหนือ

ขั้วโลกเหนือภูมิศาสตร์
ขั้วโลกเหนือ (North Pole) หรือ ขั้วโลกเหนือภูมิศาสตร์ (Geographical North Pole) เป็นจุดบนผิวโลกในซีกโลกเหนือที่ตั้งฉากกับแกนหมุดของโลก บางครั้งเรียกว่าขั้วโลกเหนือจริง (True North) เพื่อแยกกับขั้วโลกเหนือแม่เหล็ก
ขั้วโลกเหนือเป็นจุดเหนือสุดของโลกและอยู่ตรงข้ามกับขั้วโลกใต้ตามแนวทะแยง มีการกำหนดให้ขั้วโลกเหนืออยู่ตรงกับละติจูด 90 องศาเหนือ ที่ขั้วโลกเหนือทุกทิศทางจะเป็นทิศใต้ การที่เส้นลองจิจูดทุกเส้นต้องผ่านขั้วโลกเหนือเราจึงสามารถกำหนดให้เป็นค่าลองจิจูดองศาใดก็ได้ ภายในวงกลมละติจูด 90° แคบ ๆ นั้นทวนเข็มนาฬิกาคือทิศตะวันออกส่วนตามเข็มนาฬิกาคือทิศตะวันตก ขั้วโลกเหนือเป็นจุดศูนย์กลางของซีกโลกเหนือ แผ่นดินที่ใกล้กับขั้วโลกเหนือที่สุดคือเกาะคาเฟอคลูเปิน อันเป็นเกาะที่อยู่นอกชายฝั่งทางเหนือของเกาะกรีนแลนด์ เกาะครัฟเฟเคเบนนั้นห่างจากขั้วโลกเหนือราว 700 กม. ที่อยู่อาศัยถาวรที่อยู่ใกล้ที่สุดคืออะเลิร์ท นูนาวุต ประเทศแคนาดาซึ่งห่างจากขั้วโลกเหนือราว 817 กม.
ขั้วโลกใต้นั้นอยู่ในแผ่นดิน แต่ว่าขั้วโลกเหนือนั้นอยู่กลางมหาสมุทรอาร์กติกที่เป็นน่านน้ำปกคลุมด้วยน้ำแข็งทะเลเกือบถาวร ใน ค.ศ. 2007 มีร์เรือดำน้ำสัญชาติรัสเซียวัดความลึกของทะเลที่ขั้วโลกเหนือได้ที่ 4,261 ม. และวัดได้ 4,087 ม. จากเรือยูเอสเอส นอติลุสใน ค.ศ. 1958 การที่มีลักษณะภูมิประเทศเช่นนี้ทำให้ไม่สามารถสร้างสถานีถาวรที่ขั้วโลกเหนือได้ อย่างไร้ก็ตามสหภาพโซเวียตหรือรัสเซียในเวลาต่อมา ได้สร้างสถานีลอยน้ำแข็งเป็นประจำเกือบทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1937 ซึ่งบางแห่งได้ลอยผ่านและใกล้กับขั้วโลกมาก ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมารัสเซียได้สร้างแคมป์บาเนียวใกล้กับขั้วโลกเป็นประจำทุกปี
การพยายามพิชิตขั้วโลกเหนือเริ่มขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 โดยมีสถิติที่ถูกบันทึกไว้หลายครั้ง การเดินทางถึงขั้วโลกเหนือโดยไม่ประสบปัญหาเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1926 การสำรวจครั้งนี้เดินทางโดยการใช้เรือเหาะนอร์ส บินสำรวจ คณะเดินทางชุดนี้มีทั้งหมด 16 คนโดยนับรวมรูอาล อามึนเซินผู้เป็นหัวหน้าคณะสำรวจด้วย

**ข้อมูลภูมิอากาศของขั้วโลกเหนือ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ขั้วโลกใต้- มหาสมุทรอาร์กติก
หมวดหมู่:การเดินเรือ
หมวดหมู่:อาร์กติก
หมวดหมู่:ขั้วโลก
หมวดหมู่:จุดที่สุดในโลก
หมวดหมู่:ประเทศออสเตรีย

ออสเตรีย
ออสเตรีย
ออสเตรีย
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาทางการ
อ
หมวดหมู่:ประเทศกลุ่มเทือกเขาแอลป์
อ
อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์

อะแด็ปเตอร์ ของ แกรนด์สตรีม HT488
อะนาล็อกเทเลโฟนนีอะแด็ปเตอร์ (analog telephony adapter) หรือ เอทีเอ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้แทนคอมพิวเตอร์ในการเชื่อมต่อโทรศัพท์อะนาล็อก (โทรศัพท์ปกติทั่วไป) เพื่อการใช้งานวีโอไอพี
ปกติ เอทีเอ จะเป็นกล่องขนาดฝ่ามือ มีช่องต่อแลนหรืออีเทอร์เน็ต ช่องต่อเครื่องโทรศัพท์ หรือ FXS และมีช่องเสียบไฟฟ้ากระแสตรงสำหรับป้อนอุปกรณ์

**การใช้งาน**
 ต่อสายแลน (RJ45) ที่ช่องแลนเข้ากับอินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจจะเป็นเอดีเอสแอลโมเด็ม แลนของสำนักงาน หรืออื่น ๆ- ต่อสายโทรศัพท์ที่ช่องต่อสายโทรศัพท์กับเครื่องโทรศัพท์ทั่วไป- ต่อสายป้อนกระแสไฟฟ้าเข้าอุปกรณ์
โดยปกติเอทีเอจะถูกตั้งค่าให้ใช้งานกับบริการวีโอไอพีรายใดรายหนึ่งไว้ล่วงหน้าแล้ว ซึ่งถ้าเป็นเช่นนั้น เมื่อเชื่อต่อสายต่าง ๆ และเปิดเครื่อง เอทีเอก็จะรายงานตัวต่อโครงข่าย ภายในไม่เกิน 5 นาทีก็สามารถใช้งานโทรศัพท์ผ่านวีโอไอพีได้ แต่ถ้ายังไม่มีการตั้งค่าล่วงหน้า ผู้ใช้งานจะต้องขอข้อมูลการตั้งค่าจากผู้ให้บริการวีโอไอพี และเข้าไปตั้งค่าเอง ซึ่งทำได้ 2 ทางคือโดยป้อนค่าผ่านปุ่มโทรศัพท์ หรือโดยผ่านเว็บอินเทอร์เฟสกับเอทีเอ
อนึ่ง เอทีเอทั่วไปจะได้รับไอพีแอดเดรสแบบไดนามิคจากเราเทอร์หรืออุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต แต่ถ้าไม่เป็นเช่นนั้น ก็อาจจะจำเป็นต้องมีการกำหนดไอพีแอดเดรสให้ในแบบคงที่
หมวดหมู่:อุปกรณ์โทรศัพท์
หมวดหมู่:เรือนจำ

หมวดหมู่:สถานที่
หมวดหมู่:การป้องกันอาชญากรรม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:การรักษาความปลอดภัย
รือนจำ
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย

The seal of the University of California 1868
ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ทั้ง 10 แห่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย (University of California) เป็นระบบของกลุ่มมหาวิทยาลัย 10 แห่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีนักศึกษาทั้งหมด 191,000 คน และศิษย์เก่าในปัจจุบันมากกว่า 1,340,000 คน โดยมหาวิทยาลัยที่ตั้งแห่งแรกคือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2411 และล่าสุดคือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมอร์เซด ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548 ในปัจจุบันมีอยู่ 10 มหาวิทยาลัย ได้แก่- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาบาร์บารา- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานตาครูซ- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมอร์เซด- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ริเวอร์ไซด์- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส- มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์ไวน์
กลุ่มมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียทั้งสิบแห่งนี้ มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลรวมทั้งหมด 32 คน (2552)

**อ้างอิง**
คแคลิฟอร์เนีย
พุทธศาสนสถาน

ไฟล์:Chedi Wat Prayur.jpg|thumb|พระเจดีย์ของวัดประยูรวงศาวาส
พุทธศาสนสถาน แปลโดยตรงได้ความว่า  สถานที่ หรือสิ่งก่อสร้าง ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อใช้ในกิจการ หรือเกี่ยวข้องกับ พระพุทธศาสนา ได้แก่ สำนักสงฆ์ วัดวาอาราม โบสถ์ วิหาร เจดีย์ และสถูป เป็นต้น เป็นสถานที่ซึ่งใช้ประกอบพิธีทางศาสนา เป็นที่พำนักของพระภิกษุ และเป็นอนุสรณ์ให้ระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย ซึ่งพุทธศาสนิกชนนิยมไปกราบไหว้บูชา และร่วมกิจกรรมต่าง ๆ- วัด- วิหาร- อุโบสถ- เจดีย์
หมวดหมู่:พุทธศาสนสถาน
ห้องเชียร์

ห้องเชียร์คือสถานที่ที่ใช้เพื่อกิจกรรมการรับน้อง เป็นห้องที่มีลักษณะปิด อาจเป็นเป็นห้องเรียนหรือหอประชุม โดยจะมีรุ่นพี่เข้ามาทำกิจกรรมต่างๆ กับรุ่นน้อง กิจกรรมเช่น อบรมน้องใหม่ให้ทราบถึงประวัติมหาวิทยาลัย ประวัติคณะ หรือสาขา รวมทั้งลักษณะการประพฤติปฏิบัติอันดี และยังรวมถึงการสอนร้องเพลงประจำสถาบันด้วย ห้องเชียร์จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งที่จะทำให้นักศึกษาใหม่ได้ทราบประวัติของคณะและมหาวิทยาลัย และยังเป็นโอกาสทำกิจกรรมร่วมกันกับทั้งรุ่นพี่และเพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกันอีกด้วย
ลักษณะการจัดกิจกรรมมีความแตกต่างกันไปในแต่ละคณะหรือมหาวิทยาลัย โดยห้องเชียร์นี้เป็นกิจกรรมที่แสดงถึงลักษณะของระบบ SOTUS ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้องแตกต่างกันไปในแต่ละมหาวิทยาลัย

**ดูเพิ่ม**
 รับน้อง
หมวดหมู่:กิจกรรมมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเพอร์ดู

แครนเนิร์ต
มหาวิทยาลัยเพอร์ดู (Purdue University) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลโดยมีพื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเมือง เวสต์ลาเฟียตต์ ในรัฐอินดีแอนา ซึ่งอยู่เหนือแม่น้ำวอแบช เพอร์ดูมีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ เกษตรศาสตร์ บริหารธุรกิจ ภูมิสถาปัตยกรรม และการจัดการโรงแรม ในปี 2551 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ถูกจัดอันดับที่ 10 ของประเทศ โดยวิศวกรรมอวกาศอยู่อันดับ 5 ขณะที่ด้านวิศวกรรมโยธาและวิศวกรรมเครื่องกล อยู่ที่อันดับ 7 ของประเทศ และในคณะวิทยาศาสตร์ เคมีวิเคราะห์คงอยู่ที่อันดับ 2 ในขณะที่ด้านสถิติศาสตร์ขึ้นมาเป็นอันดับ 10 และด้านระบบคอมพิวเตอร์ ภาษาโปรแกรม วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ได้ถูกจัดอันดับอยู่ที่ 16, 18, 19, และ 19 ของประเทศตามลำดับ
นักศึกษาในเพอร์ดูมีประมาณ 38,000 คน (ปี พ.ศ. 2551)

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 นีล อาร์มสตรอง (Neil Armstrong) นักบินอวกาศคนแรกที่เหยียบดวงจันทร์- จอห์น บลาฮา (John Blaha) นักบินอวกาศในสถานีอวกาศมีร์- แซลลี เมสัน (Sally Mason) ประธานมหาวิทยาลัยไอโอวา- เอดเวิร์ด มิลส์ เพอร์เซลล์ (Edward Mills Purcell) นักฟิสิกส์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ในปี ค.ศ. 1952- เบน รอย มอตเทลสัน (Ben Roy Mottelson) นักฟิสิกส์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล ในปี ค.ศ. 1975- วอร์ด คันนิงแฮม (Ward Cunningham) ผู้คิดค้นคอนเซ็ปต์ของระบบวิกิ- เอียน เมอร์ด็อก (Ian Murdock) ผู้ก่อตั้งโครงการเดเบียน- รัสเซล เกม สเลเตอร์ (Russell Games Slayter) ผู้คิดค้นไฟเบอร์กลาส- จอห์น ที. แมคคัตเชิน (John T. McCutcheon) นักเขียนการ์ตูนได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ ในปี ค.ศ. 1931- เรย์ ยูรี (Ray Ewry) นักกรีฑาเหรียญทองโอลิมปิก 10 สมัย- สุวัจน์ ลิปตพัลลภ อดีตรองนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย- สุมนต์ สกลไชย อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น2 สมัย พ.ศ. 2547-2554- จุติพันธุ์ มงคลสุธี นักธุรกิจชาวไทย- รศ.ดร.สมชอบ ไชยเวช อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ อดีตสมาชิกวุฒิสภา- ศ. เกียรติคุณ ดร. ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์ อดีตประธานกรรมการบริหารสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ และอดีตรองอธิการบดีฯ มหาวิทยาลัยมหิดล- ศุภลักษณ์ อัมพุช รองประธานกรรมการบริหาร  กลุ่มเดอะมอลล์ บริษัท เดอะมอลล์กรุ๊ป จำกัด มีสาขา ได้แก่ รามคำแหง ท่าพระ งามวงศ์วาน บางแค บางกะปิ และนครราชสีมา นอกจากนี้บางสาขายังมีสวนน้ำและสวนสนุกด้วย
*รศ.ดร.จีรเกียรติ อภิบุณโยภาส ที่ปรึกษาหลักสูตรเศรษฐศาสตร์ และ คณบดีสำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเพอร์ดู-  เว็บไซต์สมาคมนักเรียนไทยในเพอร์ดู
เพอร์ดู
มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม

สนามออกกำลังกายของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม (Texas A&M University) หรือย่อว่า TAMU เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ในเมือง คอลเลจสเตชัน ในรัฐเท็กซัส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลแห่งแรกของรัฐเท็กซัส ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) มีนักศึกษาประมาณ 59,000 คน

**อันดับมหาวิทยาลัย**
เท็กซัสเอแอนด์เอ็ม มีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ และเกษตรศาสตร์ โดยมีอันดับที่จัดตามยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต ในปี พ.ศ. 2548 วิศวกรรมศาสตร์ อันดับที่ 14 โดยแบ่งเป็นสาขาย่อยดังนี้- วิศวกรรมการเกษตร (1)- วิศวกรรมปิโตรเลียม (1)- วิศวกรรมอุตสาหการ (7)- วิศวกรรมโยธา (10)- วิศวกรรมอากาศยาน (11)- วิศวกรรมเครื่องกล (17)- วิศวกรรมเคมี (19)- วิศวกรรมไฟฟ้า (19)- วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (21)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม-  สมาคมนักเรียนไทย ของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม
ทเกซัสเอแอนด์เอ็ม
อุทยานแห่งชาติสาละวิน

ไฟล์:Salawin river at Mae Sam Laep.jpg|thumb|right|อุทยานแห่งชาติสาละวิน ที่แม่สามแลบ
อุทยานแห่งชาติสาละวิน เป็นอุทยานแห่งชาติ มีสภาพป่าไม้สมบูรณ์ ทิวทัศน์และลักษณะทางธรรมชาติที่สวยงาม ซึ่งแต่เดิมเป็นป่าสงวนแห่งชาติ "ป่าสาละวิน" ตั้งอยู่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ในเขตอำเภอสบเมย และ อำเภอแม่สะเรียง มีพื้นทีทั้งหมด 450,950 ไร่ (721.25 ตารางกิโลเมตร) มีพื้นที่ติดชายแดนระหว่างประเทศไทย และ ประเทศพม่า หลังจากรัฐบาลได้ยกเลิกสัมปทานป่าไม้แล้ว ได้ประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติสาละวิน เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537

**ภูมิประเทศ**
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัย กับที่ราบริมฝั่งน้ำ มีความสูงจากระดับน้ำทะเล สูงสุด 1,027 เมตร ต่ำสุด 200 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด อยู่ทางทิศเหนือ บริเวณอุทยาน ปกคลุมไปด้วยสภาพป่าที่อุดมของป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง และยังเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารของแม่น้ำยวม แม่น้ำสาละวิน แม่น้ำกองคา แม่น้ำแม่แงะ และแม่น้ำหาร มีแหล่งน้ำอุปโภคบริโภคตามธรรมชาติ ได้แก่ แม่น้ำสาละวิน น้ำแม่ก๋อน น้ำแม่กองคา น้ำแม่แง น้ำแม่ปอ น้ำแม่เวน น้ำแม่สามแลบ แม่น้ำยวม ห้วยกองก๊าด ห้วยแม่สะเกิบ ห้วยแม่ละมอง ห้วยแม่สะลาบ ห้วยวอก ห้วยบง ห้วยอีนวล ห้วยโผ ห้วยแม่แต๊ะ ห้วยแม่อมลอง และ ห้วยแม่สามบาก

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดกับ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสาละวิน ตำบลเสาหิน อำเภอแม่สะเรียง- ทิศตะวันออก ติดกับ ป่าสงวนแห่งชาติป่าสาละวิน ตำบลแม่คง อำเภอแม่สะเรียง- ทิศตะวันตก ติดกับ แม่น้ำสาละวิน ตำบลแม่คง และ ตำบลแม่ยวม อำเภอแม่สะเรียง- ทิศใต้ ติดกับ ทางหลวงหมายเลข 1194 (ห้วยโผ-แม่สามแลบ) ตำบลแม่สามแลบ อำเภอสบเมย

**ภูมิอากาศ**
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีภูมิอากาศ แบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ- ฤดูร้อน เริ่มในระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม- ฤดูฝน เริ่มในระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม- ฤดูหนาว เริ่มในระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์

**พืชพรรณและสัตว์ป่า**
สภาพป่าในอุทยานแห่งชาติสาละวิน เป็นป่าที่มีความสมบูรณ์เป็นอย่างมาก ทำให้มีทั้ง ป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรัง และป่าเบญจพรรณ พันธุ์ไม้ส่วนใหญ่ที่พบ ได้แก่ สัก แดง ประดู่ ชิงชัน มะค่าโมง รัง ตะเคียนหนู ตะเคียนทอง เต็ง เหียง พลวง เป็นต้น
สัตว์ป่าที่พบเห็นได้แก่  
*สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ เสือปลา วัวแดง กระทิง เสือโคร่ง หมี เลียงผา กวางป่า เก้ง หมูป่า ชะนี อีเห็น ชะมด นาก เม่น อ้น  ลิง ค่าง กระต่ายป่า กระรอก กระแต หนูหริ่ง ค้างคาว  เป็นต้น
*สัตว์ปีก ได้แก่ นกยูง ด้วงปีกแข็ง ผีเสื้อ และนกชนิดต่าง ๆ เป็นต้น
*สัตว์เลื้อยคลาน  งูชนิดต่างๆ กิ้งก่า ตะกวด จิ้งเหลน เต่า ตะพาบน้ำ เป็นต้น
*สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ได้แก่ กบ เขียด อึ่งอ่าง ปาด เป็นต้น
*สัตว์น้ำที่อาศัยในแม่น้ำสาละวินมีปลา จำแนกป็น 2 ชนิด คือ 
**ปลาเฉพาะถิ่น ได้แก่ ปลาแปบสาละวิน ปลาตะเพียนสาละวิน ปลารากกล้วยสาละวิน ปลาแขยงใบข้าว ปลาคม ปลากดคัง ปลาหมู ปลาแค้ เป็นต้น
**ปลาทั่วไป ได้แก่ ปลาสะตือ ปลาดุก ปลาสวายหนู ปลาดุกด้าน ปลาดุกอุย เป็นต้น

**สถานที่ท่องเที่ยว**
อุทยานแห่งชาติสาละวิน มีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น หาดแท่นแก้ว, หมู่บ้านท่าตาฝั่ง, แม่น้ำกองคา, บ้านโพซอ-เสาหิน, วนอุทยานแห่งชาติถ้ำแก้วโกมล, ทุ่งดอกบัวตองดอยแม่เหาะ, วัดกิตติวงศ์, วัดจองสูง, วัดจอมทอง, 
บ้านกะเหรี่ยงพะมอลอ, พระธาตุจอมมอญ และ ถ้ำเงา เป็นต้น

**อ้างอิง**
  Welcome to อุทยานแห่งชาติสาละวิน date=2006-01-03  จากเว็บไซต์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช-  อุทยานแห่งชาติสาละวิน
สาละวิน
หมวดหมู่:อำเภอสบเมย
หมวดหมู่:อำเภอแม่สะเรียง
วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร

วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมป้อมเพชร อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระอัยกาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดให้สร้างวัดนี้ขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ให้ชื่อว่าวัดทอง เป็นวัดของฝ่ายวังหน้า ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ก็โปรดเกล้าให้บูรณะวัดนี้ทั้งหมด เป็นวัดของสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกต้นพระบรมราชวงศ์จักรี24
ลักษณะสถาปัตยกรรมของวัด ตัวโบสถ์จะตกท้องช้าง ทำให้คล้ายท้องเรือสำเภา ซึ่งเป็นการเปรียบพระพุทธศาสนาดั่งนาวาธรรม อันเป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์สมัยอยุธยา

**จิตรกรรมฝาผนัง**
ไฟล์:จิตรกรรมยุทธหัตถี วัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร.jpg|center|thumb|280px|ภาพยุทธหัตถีภายในพระอุโบสถ วัดสุวรรณาดาราม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ภายในวัดมีจิตรกรรมฝาผนังรูปยุทธหัตถีของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ต้นฉบับที่เคยเห็นกันในหนังสือเรียน วาดโดยพระยาอนุศาสน์จิตรกร จิตรกรเอกของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ด้านบนของผนังภายในพระอุโบสถรายล้อมไปด้วยภาพเทพพนมนับร้อยองค์ลอยอยู่ในวิมาน ที่มีขนาดลดหลั่นกันตามระยะใกล้-ไกล ตามลักษณะของทัศนียภาพแบบตะวันตก ที่เคยมีการวาดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทยสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ส่วนด้านล่างของผนังเป็นภาพเรื่องราวของมหาเวสสันดรชาดกและสุวรรณสามชาดก

**ลำดับเจ้าอาวาส**
วัดสุวรรณดารารามมีเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันทั้งหมด 14 รูป โดยส่วนใหญ่อดีตเจ้าอาวาสได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญพระนามว่า พระสุวรรณวิมลศีล

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**
 วิไลรัตน์. 2546. กรุงศรีอยุธยา. อมรินทร์พริ้นติ้ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**

สวัดสุวรรณดารารามราชวรวิหาร
ส 
หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
พิธีไหว้ครู

พิธีไหว้ครูในโรงเรียนที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2552
พิธีไหว้ครู เป็นพิธีกรรมที่เป็นประเพณีของไทยที่นิยมปฏิบัติมาแต่สมัยโบราณ แสดงถึงความระลึกถึงบุญคุณของครู การไหว้ครูเป็นการแสดงตนว่าขอเป็นศิษย์ของท่านโดยตรง
การไหว้ครูมีใช้ในหลายกิจกรรม เช่น การไหว้ครูในโรงเรียน พิธีกรรมของโรงเรียนในวันครู การไหว้ครูมวย เป็นการไหว้ครูด้วยลีลาของศิลปะมวยไทย เช่นเดียวกับกระบี่กระบอง การไหว้ครู ก่อนการแสดงศิลปะดนตรี เช่น หนังตะลุง และการไหว้ครูในงานประพันธ์ เรียกว่า บทไหว้ครู หรือ อาเศียรวาท (อาเศียรพาท ก็ว่า) เป็นการกล่าวระลึกถึงบุญคุณครู และขอความเป็นมงคล

**พิธีไหว้ครูในโรงเรียน**
โดยปกติสถานศึกษามักจัดพิธีไหว้ครูขึ้นในวันพฤหัสบดีที่สองของเดือนมิถุนายน

**ดอกไม้ที่ใช้ในการไหว้ครู**
ในพิธีไหว้ครูนับตั้งแต่สมัยก่อน จะใช้ดอกไม้หลัก 4 อย่างในการทำพาน ซึ่งดอกไม้ ความหมายในการระลึกคุณครู ได้แก่
# หญ้าแพรก สื่อถึง ขอให้เรียนได้เร็วเหมือนหญ้าแพรก ที่โตได้เร็วและทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศ ทนต่อการเหยียบย่ำ ซึ่งเปรียบเสมือน คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์
# ดอกเข็ม สื่อถึง ขอให้มีสติปัญญาเฉียบแหลม เหมือนชื่อของดอกเข็ม ซึ่งเป็นปริศนาธรรมว่า ครูต้องจัดการเรียนการสอนเพื่อปลูกฝังความคิด ให้นักเรียนนักศึกษาเป็นคนฉลาด (หัวแหลม) รู้จักวิเคราะห์วิจารณ์ 
# ดอกมะเขือ สื่อถึง การเปรียบเทียบว่า มะเขือนั้น จะคว่ำดอกลงเสมอเมื่อจะออกลูก แสดงถึง นักเรียนที่จะเรียนให้ได้ผลดีนั้นต้องรู้จักอ่อนน้อม ถ่อมตน เป็นคนสุภาพเรียบร้อย เหมือนมะเขือที่โน้มลง
# ข้าวตอก  เนื่องจากข้าวตอกเกิดจากข้าวเปลือกที่คั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ให้ร้อนเสมอกันจนถึงจุดหนึ่งที่เนื้อข้างในขยายออก จนดันเปลือกให้แยกออกจากกัน ได้ข้าวสีขาวที่ขยายเม็ดออกบาน ซึ่งสามารถนำไปประกอบพิธีกรรม หรือทำขนมต่าง ๆ ได้ ดังนั้น ข้าวตอกจึงเป็นสัญลักษณ์ของความมีระเบียบวินัย หากใครสามารถทำตามกฎระเบียบ เอาชนะความซุกซนและความเกียจคร้านของตัวเองได้ ก็จะเหมือนข้าวตอกสีขาวที่ถูกคั่วออกจากข้าวเปลือก

**สถานที่**
# โต๊ะหมู่บูชา โดยตั้งไว้ที่สูงบนเวทีชิดด้านหลัง ข้างหน้ามีกระถางดอกไม้และธูปเทียน และ โต๊ะ เพื่อวางพานดอกไม้และธูปเทียนที่นำมาบูชา
# หนังสือ เพื่อให้ประธานเจิม โดยเอาหนังสือวางไว้บนพาน บนโต๊ะเล็กหน้าที่บูชา
# ที่นั่งประธานและคณาจารย์ จัดไว้ข้าง ๆ ที่บูชา

**พิธีการ**
# เมื่อประธานมาถึง ให้กราบทำความเคารพ จนกว่าคุณครูทุกท่านจะผ่านไปหมดทุกคน
# ให้ประธานจุดธูปเทียน นมัสการพระพุทธรูปที่แท่นหมู่บูชา
# เริ่มพิธีโดยการสวดมนต์ ตามด้วยเจิมหนังสือเพื่อความเป็นสิริมงคล
# หลังจากนั้นกล่าวคาถาไหว้ครู และวรรคแรกของคำไหว้ครู
# เมื่อกล่าวคำไหว้ครูเสร็จแล้ว ให้ว่าคาถาไหว้ครูตอนท้าย
# ตัวแทนนักเรียนกล่าวคำปฏิญาณตน
# ให้ตัวแทนของแต่ละห้องนำพานไปให้คุณครูแต่ละท่าน

**วันครู**
สำหรับในวันครู (วันที่ 16 มกราคม ของทุกปี) เป็นวันที่มีการจัดพิธีไหว้ครูอีกอย่างหนึ่ง ผู้ร่วมงานคือบรรดาครูบาอาจารย์ที่สอนนักเรียนในปัจจุบัน มาร่วมไหว้ครูเพื่อรำลึกถึงบูรพาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาการให้ และมีการท่องบทไหว้ครูเป็นภาษาบาลี อาจมีครูอาวุโส เป็นประธานในงานด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พิธีไหว้ครู จากเว็บไซต์ เทวาลัย-  วันไหวครู date=2013-09-10  ประวัติวันไหว้ครู จาก เอ็มไทย-  ประเพณีการไหว้ครู date=2007-02-10 
หมวดหมู่:พิธีกรรม
หมวดหมู่:การศึกษา
หมวดหมู่:มารยาท
หมวดหมู่:คำศัพท์คิกบ็อกซิง
เจ้าชายน้อย

เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince) เป็นนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี นักเขียนชาวฝรั่งเศส ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1943 อ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี เขียนงานเขียนชิ้นนี้ขณะพำนักอยู่ที่นิวยอร์ก เจ้าชายน้อยถือได้ว่าเป็นหนังสือขายดีติดอันดับโลก นวนิยายชุดนี้ได้รับการแปลกว่า 255 (ภาษาและภาษาถิ่น) ภาษาและมียอดจำหน่ายกว่า 80 ล้านเล่มทั่วโลก ในหลายประเทศได้มีการนำเอาเนื้อเรื่องจากหนังสือไปสร้างเป็นการ์ตูน ภาพยนตร์ ละครเวที อุปรากร และการแสดงรูปแบบอื่น ๆ

**ตัวละครสำคัญ**
 เจ้าชายน้อย (le Petit Prince)- เจ้าหมาจิ้งจอก (le Renard)- พระราชา (le roi)- ดอกกุหลาบ (la rose)- จอมหยิ่ง (le vaniteux)- ชายขี้เมา (le buveur)- นักธุรกิจจอมละโมบ (le businessman)- คนจุดแสงตะเกียง (l'allumeur de réverbères) (คนสำคัญ)- นักภูมิศาสตร์ (le géographe)- ฯลฯ

**รูปแบบวรรณกรรม**
แรกเริ่มเดิมที แซ็งแตกซูว์เปรี ผู้ประพันธ์ มีจุดประสงค์เขียนเพื่อเสียดสีสังคมเท่านั้น ทว่าเนื้อหาที่มีแง่คิดดี ๆ เหล่านี้ได้ถูกนักวิจัยจัดให้งานเขียนชิ้นนี้อยู่ในกลุ่มของวรรณกรรมเยาวชนแทนในเวลาต่อมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Le Petit Prince date=2011-01-06  -  The Little Prince Full collection, more than 240 languages-  List of different editions date=2008-04-20 -  Study Guide at MonkeyNotes-  Study Guide at SparkNotes-  The Museum of The Little Prince in Hakone date=2012-10-18 -  LE PETIT PRINCE series in Indic Languages-  Song written in the voice of the Little Prince- The Little Prince (public domain in Canada)

หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:วรรณกรรมเยาวชน
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าชายนอกโลก
เทือกเขาแอลป์

ภาพถ่ายเทือกเขาแอลป์ระบบดิจิทัล
เทือกเขาแอลป์ในประเทศออสเตรีย
เทือกเขาแอลป์ (Alpen; Alpes; Alpi; สโลวีเนีย: Alpe; Alps) เป็นเทือกเขาที่ใหญ่สุดของทวีปยุโรปโดยครอบคลุมตั้งแต่ออสเตรีย, อิตาลี และสโลวีเนียทางด้านตะวันออก ไปจนถึงสวิตเซอร์แลนด์, ลีชเทินชไตน์, เยอรมนี และฝรั่งเศสทางด้านตะวันตก
เทือกเขาแอลป์เป็นเทือกเขาอายุน้อย เกิดขึ้นเมื่อแผ่นทวีปแอฟริกามุดใต้แผ่นทวีปยูเรเซีย (อนุทวีปสเปนและอิตาลีชนกับแผ่นดินใหญ่) ภูเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาแอลป์คือ มงบล็อง ที่ความสูง 4,807 เมตร บริเวณชายแดนฝรั่งเศสกับอิตาลี 

**นิรุกติศาสตร์**
คำว่า "แอลป์" (Alps) ซึ่งเป็นคำในภาษาอังกฤษ นำมาจากคำว่าแอลป์ในภาษาฝรั่งเศสและภาษาละตินจากคำว่า "Albus" ที่แปลว่า "สีขาว" อันหมายถึง "เทือกเขาสีขาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 6.865
แอลป์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ภูเขาในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เทือกเขาแอลป์