อีกอร์ สตราวินสกี

สตราวินสกี 
อีกอร์ เฟโดโรวิช สตราวินสกี (И́горь Фёдорович Страви́нский; Igor Stravinsky; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1882 — 6 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นคีตกวีดนตรีคลาสสิกสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวรัสเซีย
สตราวินสกีเป็นบุตรชายของนักร้องชื่อดังแห่งโรงละครหลวง เขาเกิดที่เมืองออรานีนบาม (Oranienbaum) ซึ่งตอนนี้เปลี่ยนเป็นชื่อ โลโมโนซอฟ (Lomonosov) ใกล้กับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในประเทศรัสเซีย เขาเรียนด้านกฎหมายกับเปียโน ก่อนที่จะมาเป็นศิษย์ของนีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ บทเพลงชื่อดังชิ้นแรกของเขาได้แก่ วิหคเพลิง (ค.ศ. 1910 ด้วยการจ้างของแซร์จ เดียกิเลฟ เพื่อใช้แสดงในคณะบัลเลต์รัสเซีย ตามมาด้วยเพลง เปทรูชก้า (ค.ศ. 1911) พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (ค.ศ. 1913) และอุปรากร เรื่อง นกไนติงเกล (ค.ศ. 1914) มีเรื่องที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากเกี่ยวกับบัลเลต์เรื่อง พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งจากท่าเต้น และความไม่เหมือนใครของดนตรีประกอบ ทำให้สตราวินสกีกลายเป็นคีตกวี ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
สตราวินสกีเสียชีวิตที่นิวยอร์ก ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานซาน มิเชลในนครเวนิซ ประเทศอิตาลี

**ลักษณะของดนตรี**
สตราวินสกีเป็นคีตกวีหนึ่งในสองคนที่ปฏิวัติแนวคิดทางดนตรีของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างสำคัญ อีกคนหนึ่งคือ อาร์โนลด์ เชินแบร์ก (Arnold Schoenberg) สตราวินสกีมีอิทธิพลอย่างสูงในด้านของแนวคิดเรื่องจังหวะที่ไม่ปกติที่เรียกว่า "อิเร็กกูลาร์ ริทึม" (Irregular Rhythm) แนวคิดทางด้านการใช้บันไดเสียงหลาย ๆ บันไดพร้อมกันที่เรียกว่า "โพลีโทนัลลิตี" (Polytonality) และเป็นผู้นำหนึ่งในสองคนของกระแสดนตรีที่เรียกว่า "นีโอคลาสสิค" (Neo-classicism) (อีกคนคือ พอล ฮินเดมิธ (Paul Hindemith) หลังจากที่เชินแบร์ก เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1951 แล้ว สตราวินสกีได้นำเอาเทคนิคในการประพันธ์ดนตรีที่เรียกว่า "ระบบอนุกรม" หรือ "ซีเรียลิซม์" (Serialism) มาใช้แต่ยึดตามแนวทางที่มีลักษณะเป็นคณิตศาสตร์ในแบบของ เวเบิร์น (Anton Webern) มากกว่า
ดนตรีในลักษณะนีโอคลาสสิค ที่เขาเป็นผู้ปลุกกระแสขึ้นมานั้นส่งอิทธิพลต่อคีตกวีมากมาย เช่น กลุ่มคีตกวีทั้งหก หรือ "เลส์ ซิกซ์" (Les Six) ในฝรั่งเศส  นาเดีย บูลองเช (Nadia Boulanger) ครูดนตรีและคีตกวีหญิงชาวฝรั่งเศส ได้สอนวิธีการประพันธ์และลักษณะดนตรีแบบสตราวินสกีให้แก่คีตกวีอเมริกันคนสำคัญ ๆ เช่น แอรอน คอปแลนด์, เวอร์จิล ทอมป์สัน และเอลเลียต คาร์เตอร์ เป็นต้น

**รายชื่อผลงาน**
บัลเล่ต์- วิหคเพลิง (Firebird) (ค.ศ. 1910)- เปทรูชก้า (Petrushka) (ค.ศ. 1911)- พิธีบูชายัญในฤดูใบไม้ผลิ (La Sacred du printemps) (ค.ศ. 1913)- สุนัขจิ้งจอก (Renard) (ค.ศ. 1916)- พูลชิเนลลา (Pulcinella) (ค.ศ. 1919-ค.ศ. 1920)- งานแต่งงาน (Les Noces) (ค.ศ. 1923)- อพอลโล (Apollo) (ค.ศ. 1928)- จุมพิตของนางฟ้า (The Fairy's Kiss) (ค.ศ. 1928)- ชาวเปอร์เซีย (ค.ศ. 1933)- เกมไพ่ (Jeu de cartes) (ค.ศ. 1936)- ออร์เฟอุซ (Orpheus) (ค.ศ. 1947)- เอกอน (Agon) (ค.ศ. 1957)
เชมเบอร์มิวสิค- บทเพลงสามชิ้นสำหรับคลาริเน็ท (ค.ศ. 1919) - ออคเต็ต (ค.ศ. 1923)- เซ็กซ์เต็ต (ค.ศ. 1953)
บทเพลงขับร้องประสานเสียง- คันตาต้า สำหรับวงขับร้องผสมและเปียโน (ค.ศ. 1904)- ราชาแห่งดวงดาว (Zvezdoliki, Le Roi des étoiles) สำหรับวงขับร้องชายและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1912)- ปาเตอร์ นอสเตอร์ (ค.ศ. 1926)- มิสซา สำหรับวงขับร้องประสานเสียงและวงดับเบิ้ลควินเต็ตเครื่องลม (ค.ศ. 1944-ค.ศ. 1948)- แคนติครัม ซากรัม (ค.ศ. 1955)- เธรนิ (Threni) (ค.ศ. 1958)- คำเทศนา คำบรรยาย และคำสวดอ้อนวอน (ค.ศ. 1961)- อับราฮิม กับ อิซาค (ค.ศ. 1963)- อินทรอยทัส (ค.ศ. 1965)- เรเควียม แคนติเคิ่ล (ค.ศ. 1966)
อุปรากรและการแสดงบนเวที- นกกางเขน (The Nightingale, Solovey, Le Rossignol) (ค.ศ. 1914)- นิทานทหาร (L'histoire du soldat) (ค.ศ. 1918)- มาวรา (Mavra) (ค.ศ. 1922)- ราชาโอดิปุส (Oedipus Rex) (ค.ศ. 1927)- บาเบล (ค.ศ. 1944)- เดอะ เรคสฺ โพรเกรส (The Rake's progress) (ค.ศ. 1951)- น้ำท่วมโลก (The Flood) (ค.ศ. 1962)
ผลงานสำหรับวงออเคสตร้า- ซิมโฟนี ในบันไดเสียง บีแฟลตเมเจอร์ (ค.ศ. 1907)- ดอกไม้ไฟ (Fireworks) (ค.ศ. 1908)- สวีท หมายเลขหนึ่ง 1 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก 	- สวีท หมายเลขหนึ่ง 2 สำหรับวงดนตรีขนาดเล็ก - บทเพลงของนกกางเขน (Songs of Nightingale) (ค.ศ. 1917)- คอนแชร์โต้สำหรับเปียโนและเครื่องลม (ค.ศ. 1923-ค.ศ. 1924)- คาปริชิโอ้สำหรับเปียโนและวงดุริยางค์ (ค.ศ. 1929)- ซิมโฟนี ออฟ ซาล์ม (Symphony of Psalms) (ค.ศ. 1930)- คอนแชร์โต้สำหรับเปียโน ในบันไดเสียงดี (ค.ศ. 1931)- คอนแชร์โต ในบันไดเสียงบีชาร์ป (Dumbarton Oaks) สำหรับวงออเคสตร้าแชมเบอร์ (ค.ศ. 1938)- ซิมโฟนีในบันไดเสียงเอ (ค.ศ. 1938-ค.ศ. 1940)- บทเพลงแบบนอร์เวย์สี่บท (ค.ศ. 1942)- ซิมโฟนีสามท่อน (ค.ศ. 1942-ค.ศ. 1945)- วาริเอชั่น (ค.ศ. 1963-ค.ศ. 1964)
งานสำหรับเดี่ยวเปียโน - ทาแรนเทลลา (ค.ศ. 1898)- สแกร์โซ (ค.ศ. 1902)- บทเพลงในบันไดเสียง เอฟชาร์ปไมเนอร์ (ค.ศ. 1904)- เปียโนแรกไทม์ (ค.ศ. 1919)- โซนาต้า (ค.ศ. 1924)
บทเพลงขับร้อง- โรแมนซ์ สำหรับเสียงร้องและเปียโน (ค.ศ. 1902)- บทกวีสองบทของ(ปอล์ แวร์เลน) (ค.ศ. 1910)- บทเพลงสี่บท (ค.ศ. 1954)- บทกวีของ เค. บัลมอนท์ (ค.ศ. 1954)- รำลึกถึง ดีแลน ธอมัส (ค.ศ. 1954)- บทเพลงไว้อาลัย เจ.เอฟ.เค. (ค.ศ. 1964)- นกฮูกกับแมวเหมียว (ค.ศ. 1966)

**บรรณานุกรม**
 Oliver, Michael: Igor Stravinsky, Phaidon presss limited (1995)
1971
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:คีตกวีชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:คีตกวีนวศิลป์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต