Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (Nobels fredspris; Nobel Peace Prize) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยคณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ ประเทศนอร์เวย์ เป็นผู้คัดเลือกผู้รับรางวัล มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของโนเบลที่กรุงออสโล โดยสมเด็จพระราชาธิบดีของนอร์เวย์เป็นผู้พระราชทานรางวัล

**รายชื่อผู้ได้รับรางวัล**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ-  Norwegian Nobel Committee date=2007-11-23 -  The Nomination Database for the Nobel Prize in Peace, 1901-1955 date=2005-11-12 

โนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:รางวัลโนเบล
หมวดหมู่:รางวัลสันติภาพ
ยุคที่สองแห่งอาร์ดา

ยุคที่สอง แห่งอาร์ดา เป็นช่วงเวลาหนึ่งในจักรวาลของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  เริ่มนับตั้งแต่การจับกุมคุมขังเทพอสูรมอร์กอธไว้ในสุญญภูมิ หลังจากการล่มจมสมุทรของแผ่นดินเบเลริอันด์ ซึ่งเป็นผลจากสงครามแห่งความโกรธา อันเป็นสงครามระหว่างปวงเทพแห่งแดนประจิมกับมอร์กอธ การรุ่งเรืองและล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ ไปจนถึงการปราบปรามเซารอนลงสำเร็จในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย  กินเวลายาวนานถึง 3,441 ปี
เหตุการณ์ในยุคที่สองของอาร์ดา มิได้มีการบรรยายไว้โดยละเอียดเหมือนยุคที่หนึ่ง ซึ่งปรากฏเนื้อหาอยู่ในตำนานเรื่อง ซิลมาริลลิออน แต่ได้มีการบรรยายสรุปโดยย่ออยู่ในภาคผนวกของหนังสือเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และในตำนานอคัลลาเบธ อันเป็นตำนานว่าด้วยการรุ่งเรืองและล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาจำนวนมากที่โทลคีนประพันธ์ค้างไว้ และคริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมไว้ในหนังสือ Unfinished Tales

**เหตุการณ์สำคัญในยุคที่สอง**
 ปี 1697 - เอลรอนด์ก่อตั้งอาณาจักรริเวนเดลล์ ที่เชิงเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้

**ดูเพิ่ม**
ตารางเวลาแห่งอาร์ดา
*อคัลลาเบธ

**อ้างอิง**
  Encyclopedia of Arda
หมวดหมู่:ยุคสมัยแห่งนวนิยายโทลคีน
สถานีย่อย:เคมี/ภาพยอดเยี่ยม

300px
วาเนเดียมบริสุทธิ์จำนวน 3 แท่ง ซึ่งผ่านการออกซิเดชันมาแล้ว และลูกบาศก์ที่มีปริมาตร 1 ลูกบาศก์เซนติเมตรเพื่อการเปรียบเทียบ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 9

ไฟล์:Phibul Cabinet.jpg|thumb|250px|คณะรัฐมนตรีคณะที่ 9 (จากซ้ายแถวแรก) หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์, หลวงประดิษฐ์มนูธรรม(ปรีดี พนมยงค์), ที่ 3 เจ้าพระยาศรีธรรมาธิเบศ, ที่ 4 จอมพลป.พิบูลสงคราม (นายกรัฐมนตรี), ที่ 5 หลวงอดุลเดชจรัส, ที่ 6 ตั้ว ลพานุกรม, (จากซ้ายแถวสอง) หลวงโกวิทอภัยวงศ์, (หลังหลวงพิบูลสงคราม) พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร, (ขวาสุดแถวสอง) ดิเรก ชัยนาม, (จากซ้ายที่ 3 แถวสาม) ประยูร ภมรมนตรี, (จากซ้ายที่ 3 แถวสี่) หลวงเกรียงศักดิ์พิชิต, ที่ 4 หลวงพรหมโยธี
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 9 ของสยาม (ตั้งแต่ 3 ตุลาคม 2482 เรียกว่า คณะรัฐมนตรี คณะที่ 9 ของไทย ตามรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยนามประเทศ) (16 ธันวาคม พ.ศ. 2481 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2485)
จอมพลป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2481
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) และนายพลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่น อินทรโยธิน) ลงนามในประกาศ
พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

**รายชื่อคณะรัฐมนตรี**
ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2481 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีดังนี้

**การแถลงนโยบายของรัฐบาล**
คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2481 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน

**การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี**
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดเพราะเหตุที่นายกรัฐมนตรีและคณะได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเพื่อที่จะให้โอกาสได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีเสียใหม่ให้เป็นการเหมาะสมแก่สถานการณ์ปัจจุบันเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2485

**อ้างอิง**
  คณะรัฐมนตรีคณะที่ 9 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2008-01-11 -  ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2012-02-14 
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:แปลก พิบูลสงคราม
นุกูล ประจวบเหมาะ

นุกูล ประจวบเหมาะ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566) อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน

**ประวัติ**
นุกูล ประจวบเหมาะ เกิดที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรของนายกอบ-นางดัด ประจวบเหมาะ ศึกษามัธยม 1 ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ จากนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จึงเดินทางกลับมาเรียนหนังสือต่อที่บ้านเกิด หลังสงครามจึงกลับเข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพมหานคร ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น ออสเตรเลีย เป็นนักเรียนไทยรุ่นแรก ๆ ในประเทศออสเตรเลีย
หลังจากจบปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2496 นุกูล ประจวบเหมาะ ได้เข้ารับราชการที่กองเศรษฐกิจการคลัง กระทรวงการคลัง โดยการชักชวนของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญการคลัง กระทรวงการคลัง และได้รับคัดเลือกไปฝึกงานที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศในระหว่างนั้นได้เข้าศึกษาปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ ในช่วงค่ำที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน และกลับมาทำงานที่ กรมบัญชีกลาง จากนั้นได้ไปทำงานตำแหน่ง ที่ปรึกษาเศรษฐกิจการคลัง สถานเอกอัครราชทูตไทย กรุงวอชิงตัน ต่อมาได้พบกับภรรยา คือ เจนจิรา วิกิตเศรษฐ และสมรสกันเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2505
นุกูล ประจวบเหมาะ เดินทางกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2507 และได้รับตำแหน่งรองอธิบดีกรมทางหลวง มีหน้าที่บริหารงานติดต่อและบริหารเงินกู้จากธนาคารโลก  ต่อมา พ.ศ. 2517 ย้ายกลับมาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษา กระทรวงการคลัง และถูกย้ายไปเป็นอธิบดีกรมธนารักษ์ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 เพื่อแก้ปัญหาพนักงานโรงกษาปณ์ประท้วงหยุดงาน และย้ายไปเป็นอธิบดีกรมสรรพากร เมื่อเดือนกันยายน ปีเดียวกัน เพื่อแก้ปัญหารัฐไม่สามารถเก็บภาษีได้ตามเป้า และย้ายไปเป็นอธิบดีกรมบัญชีกลาง เมื่อ พ.ศ. 2521

**ธนาคารแห่งประเทศไทย**
นุกูล ประจวบเหมาะ ได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย แทนนายเสนาะ อูนากูล ที่ลาออกจากตำแหน่งด้วยปัญหาสุขภาพ โดยการเสนอชื่อโดยพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2522 และพ้นจากตำแหน่งเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2527 เนื่องจากขัดแย้งกับนายสมหมาย ฮุนตระกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
หลังจากพ้นจากตำแหน่งในธนาคารแห่งประเทศไทย ได้เข้าทำงานกับบริษัทเอกชนคือสยามกลการ ซึ่งกำลังประสบปัญหาการขาดทุน ระหว่าง พ.ศ. 2529–2531

**งานการเมือง**
หลังปลดเกษียณอายุแล้ว นุกูล ประจวบเหมาะ ได้เข้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน 2 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2534–2535 และเป็นผู้เข้ามาตรวจสอบการทุจริตในสัญญาโครงการโฮปเวลล์ และรถไฟฟ้าลาวาลิน จนกระทั่งสั่งยกเลิกสัญญาโครงการดังกล่าว

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 publisher=ดอกหญ้า 2539. 974-603-495-2.- Cite speech |author=สำนักผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย |title=สุนทรพจน์ของ นายนุกูล ประจวบเหมาะ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ในงานเลี้ยงอาหารค่ำประจำปีของสมาคมธนาคารไทย 18 กุมภาพันธ์ 2524 LCC  PN4129.T5 ธปท0100ส 2524fix-attempted=yes .
2566
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางสะพาน
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:อธิบดีกรมธนารักษ์
หมวดหมู่:อธิบดีกรมสรรพากร
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง

สัญลักษณ์อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง
อาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง (Weapon of Mass Destruction, ย่อ WMD) คืออาวุธที่สามารถสังหารมนุษย์, สัตว์หรือพืชในจำนวนมาก และอาจทำลายสภาพแวดล้อมของโลกอย่างมหาศาล ซึ่งจำแนกได้เป็นอาวุธหลายประเภทด้วยกันได้แก่ อาวุธปรมาณู, อาวุธชีวภาพ, อาวุธเคมี รวมไปถึงอาวุธกัมมันตภาพรังสี (ต่างจากอาวุธปรมาณูตรงที่ให้แรงระเบิดน้อยกว่ามาก แต่แพร่กัมมันตรังสีในปริมาณที่เทียบเท่าหรือใกล้เคียงกับอาวุธปรมาณู) ที่กำลังได้รับความนิยมมากขึ้นจากกองกำลังที่มีอำนาจทางการเงินและเทคโนโลยีที่ด้อยกว่า (เช่น ผู้ก่อการร้าย) เป็นที่โต้เถียงกันว่าศัพท์นี้ (ในภาษาอังกฤษ ส่วนในภาษาไทยนั้น ไม่ค่อยพบเห็นการใช้คำนี้มากนัก) ถูกใช้ครั้งแรกเมื่อใด โดยนิยามนี้อาจถูกใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 (เมื่ออ้างอิงถึงการทิ้งระเบิดที่เกร์นิกาในสเปนด้วยการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดในสงครามกลางเมืองสเปน) หรือใน พ.ศ. 2488 (เมื่ออ้างอิงถึงการที่สหรัฐอเมริกาใช้อาวุธปรมาณูกับเมืองฮิโรชิมาและนางาซากิในญี่ปุ่น) และเมื่อสงครามเย็นสิ้นสุดลง ศัพท์นี้ก็ถูกใช้กับอาวุธอื่นนอกจากอาวุธตามปกติมากขึ้น แต่คำนี้ถูกใช้มากที่สุดในการบุกครองอิรัก พ.ศ. 2546 ที่มีสหรัฐฯ เป็นผู้นำการโจมตี (โดยอ้างเหตุในการรุกรานว่าอิรักนั้นครอบครองอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง)

**สัญลักษณ์ทั่วไปของอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์การทหาร
หมวดหมู่:อาวุธ
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

== อ้างอิง**
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกปี 1952

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1952
ทูริน ทูรัมบาร์

ทูริน ทูรัมบาร์ (Túrin Turambar) เป็นตัวละครเอกตัวหนึ่งในจินตนิยายชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือซิลมาริลลิออน และต่อมาได้เป็นตัวละครเอกในนิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน 
ทูรินเป็นตัวละครที่โทลคีนสร้างขึ้นในลักษณะ anti-hero แบบหนึ่ง คือเป็นวีรบุรุษในโศกนาฏกรรม เขาเป็นมนุษย์ ที่มีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา บิดาของทูรินคือ ฮูริน ประมุขของตระกูลฮาดอร์ เขาถูกมอร์กอธจับตัวไปได้หลังจากสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด แต่ฮูรินไม่ยอมจำนนต่อมอร์กอธ ทำให้มอร์กอธสาปแช่งตระกูลของฮูรินทั้งตระกูลให้ประสบหายนะ 

**ที่มาของตัวละคร**
โทลคีนกล่าวถึงตัวละคร ทูริน ในจดหมายฉบับหนึ่งของเขา สื่อว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากตำนานนอร์สโบราณ เรื่อง ซีกุร์ด เดอะ โวลซุง (Sigurd the Volsung) และจากตัวละคร คุลแลร์โว (Kullervo) จากมหากาพย์คาเลวาลา (Kalevala) ของชาวฟินแลนด์ อันเป็นตัวละครที่ประสบเคราะห์กรรมร้ายกาจในชีวิต

**ประวัติ**
ทูรินเป็นบุตรชายคนเดียวของ ฮูริน ธาลิออน ประมุขแห่งตระกูลฮาดอร์ ซึ่งเป็นผู้ครองแคว้นดอร์-โลมิน มารดาของเขาคือ มอร์เวน แห่งตระกูลเบออร์  เขามีน้องสาวสองคน หนึ่งคืออัวร์เวน หรือลาไลธ์ ซึ่งเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก และสองคือ นิเอนอร์ นีนิเอล ผู้ต้องประสบชะตากรรม ตกในบ่วงคำสาปร่วมกันกับเขา
เมื่อทูรินอายุได้ 8 ปี เอลฟ์และมนุษย์ร่วมกันจัดทัพยกไปหมายจะปราบปรามมอร์กอธให้สิ้นซาก แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตร กลายเป็นสงครามเนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด ทัพเอลฟ์และมนุษย์แตกพ่ายยับเยิน กษัตริย์ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ แว่นแคว้นของฮูรินก็ถูกพวกอีสเตอร์ลิงเข้ามายึดครอง  มอร์เวนจำต้องส่งทูรินให้หนีไปเสียเพื่อมิให้ตกเป็นทาส ทูรินกับผู้ติดตามสองคนจึงเดินทางไปสู่ราชสำนักโดริอัธ ขอความอุปถัมภ์จากกษัตริย์ธิงโกลและเทพีเมลิอัน
ที่โดริอัธ ทูรินได้เป็นศิษย์และสหายของเบเล็กจอมธนู นายทหารเอลฟ์ผู้เก่งกาจ ต่อมาทูรินมีเหตุวิวาทจนซายรอส คู่กรณีเสียชีวิต ทูรินจึงหนีออกจากโดริอัธไปใช้ชีวิตเป็นโจรอยู่กับพวกกองโจรในป่าทางตะวันตกของโดริอัธ วันหนึ่งกองโจรจับตัวคนแคระมีมได้ และให้แลกอิสรภาพกับที่อยู่อาศัย คนแคระมีมจึงยกบ้านของตนบนเขาหัวโล้นหรืออะมอนรูธให้แก่พวกโจร
ธิงโกลส่งคนออกติดตามหาทูริน หลังจากสอบถามพยานหลักฐานต่างๆ แล้วว่า ทูรินไม่มีความผิดในการตายของซายรอส แต่ไม่มีใครหาทูรินเจอ จนกระทั่งเบเล็กเที่ยวออกติดตามไปนอกเขตอาณาจักรและเจอทูรินในที่สุด แต่ทูรินก็ไม่ยอมหวนกลับโดริอัธ เบเล็กจึงพำนักอยู่กับทูรินและพวกโจร
วันหนึ่งพวกออร์คจับตัวมีมได้ และบังคับให้มีมทรยศต่อกองโจรของทูริน พวกออร์คสังหารคนของทูรินจนหมดแล้วจับตัวทูรินไป คงเหลือแต่เบเล็กที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เบเล็กออกติดตามทูรินไปจนถึงป่าเทาร์-นู-ฟูอิน ได้พบกวินดอร์ แห่งนาร์โกธรอนด์ที่นั่น ทั้งสองคนลอบเข้าค่ายออร์ค ชิงเอาตัวทูรินคืนมาได้ แต่แล้วทูรินกลับสังหารเบเล็กด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นศัตรู
กวินดอร์พาทูรินที่เศร้าโศกจนไม่มีสติกลับมายังนาร์โกธรอนด์ เมื่อทูรินกลับฟื้นดีขึ้นแล้ว ก็ไม่ยอมใช้ชื่อเดิม ปกปิดความจริงไว้ด้วยหวาดกลัวในชะตากรรมของตนเองและผู้อยู่ใกล้

**ชื่อต่างๆ ของทูริน**
 เนย์ธัน- กอร์โธล- อการ์วายน์ บุตรแห่งอูมาร์ธ- อดาเนเดล- มอร์เมกิล หรือ จอมดาบดำ- ธูริน- ทูรัมบาร์- ดักเนียร์ เกลารุงกา หรือ ยมทูตแห่งเกลารุง
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคนนอกกฎหมาย
หมวดหมู่:ตัวละครที่ฆ่าตัวตาย
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1956
หมวดหมู่:สรุปเหรียญกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อนปี 1956
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์

left
กายวิภาคศาสตร์มนุษย์ (Human anatomy)  เป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์การแพทย์ ที่เน้นทางด้านการศึกษาโครงสร้างต่างๆที่ประกอบกันเป็นร่างกายของมนุษย์ การศึกษากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์สามารถแบ่งออกได้เป็นสี่สาขาหลัก ได้แก่ มหกายวิภาคศาสตร์ (Gross anatomy) จุลกายวิภาคศาสตร์ (Histology) ประสาทกายวิภาคศาสตร์ (Neuroanatomy) และกายวิภาคศาสตร์การเจริญเติบโต (Developmental anatomy)
หมวดหมู่:ร่างกายของมนุษย์
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์
หมวดหมู่:มนุษย์
ภูเขาในมิดเดิลเอิร์ธ

ในปกรณัมชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทั้งทวีปมิดเดิลเอิร์ธ และทวีปอามัน ตลอดจนถึงดินแดนอื่นๆ ทั่วพิภพอาร์ดา มีเทือกเขาใหญ่น้อยมากมาย ต่อไปนี้เป็นรายชื่อภูเขาหรือเทือกเขาที่สำคัญ

**ค**
 คริสซายกริม- คาราธราส- คาลาเคียร์ยา- เคเล็บดิล

**ท**
 ทานิเควทิล ยอดเขาสูงสุดของทวีปอามันและของพิภพ ตั้งอยู่บนเทือกเขาเพโลริ เป็นที่ตั้งพระราชฐานของมานเวกับวาร์ดา

**ธ**
 ธังโกโรดริม ยอดเขาที่มอร์กอธสร้างขึ้นเป็นสามยอด ตั้งอยู่เหนืออาณาจักรบาดาลอังก์บันด์ ทางตอนเหนือของแผ่นดินเบเลริอันด์

**พ**
 เพโลริ

**ม**
 มิสตี้ หรือ "เทือกเขาแห่งหมอก" เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ตั้งเป็นแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน ข้างใต้เทือกเขาเป็นโถงถ้ำมากมาย และเป็นที่ตั้งของอาณาจักรเหมืองมอเรีย ของพวกคนแคระ - ดู ฮ : ฮิธายเกลียร์

**อ**
 อะมอนซูล- อะมอนเฮน- เอโฅริอัธ- เอเฟลดูอัธ- เอเร็ดนิมไรส์ หรือ "เทือกเขาขาว" ตั้งอยู่บนทวีปมิดเดิลเอิร์ธตอนกลาง เหนืออ่าวเบลฟาลัส ใต้เทือกเขามิสตี้ เป็นที่ตั้งของอาณาจักรกอนดอร์ เมืองและป้อมปราการสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ มินัสทิริธ เมืองหลวงในยุคหลังของกอนดอร์ ตั้งอยู่ทางปลายสุดตะวันออกของเทือกเขาขาว  อะกลารอนด์ ตั้งอยู่ทางด้านเหนือของเทือกเขา - เอเร็ดลิธุย- เอเร็ดลินดอน "เทือกเขาแห่งเสียงเพลง" ชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งของเอเร็ดลูอิน เนื่องจากเป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาเอลฟ์ชาวเทเลริ (คือชาวนันดอร์ ผู้รักเสียงเพลง)- เอเร็ดลูอิน "เทือกเขาสีน้ำเงิน" เทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันตกของทวีปมิดเดิลเอิร์ธ กั้นแบ่งระหว่างแผ่นดินเบเลริอันด์ทางฟากตะวันตก กับแผ่นดินเอเรียดอร์ทางฟากตะวันออก เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บนเทือกเขานี้คือ โนกร็อด และ เบเลกอสต์ อาณาจักรของเหล่าคนแคระ- เอเร็ดเวธริน- เอเรบอร์ "ภูเขาโลนลี่" ขุนเขาโดดเดี่ยวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินโรห์วานิออน เป็นที่ตั้งอาณาจักรของคนแคระที่ใหญ่ที่สุดในยุคที่สาม มีชื่อเดียวกับชื่อภูเขา คืออาณาจักรเอเรบอร์- โอโรคาร์นิ "เทือกเขาสีแดง" เทือกเขาหลักหนึ่งในสี่ของมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ ทางด้านตะวันออกของทวีป- โอโรดรูอิน (Orodruin) หรือ เมาท์ดูม (Mount Doom) ชื่อภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ใจกลางแผ่นดินมอร์ดอร์ เป็นสถานที่ซึ่งเซารอน ใช้หลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ ผ่านทางร่องแยกบนภูเขาไฟที่ทะลุลึกลงไปถึงใจกลางโลก เรียกว่า แซมมัธเนาร์ (Sammath Naur)  คำว่า 'โอโรดรูอิน' เป็นคำในภาษาซินดาริน  หมายถึง 'ภูเขาที่เต็มไปด้วยไฟ'  ส่วนคำซินดารินที่มีความหมายเดียวกับ เมาท์ดูม คือคำว่า อะมอน อมาร์ธ (Amon Amarth) ซึ่งหมายถึง 'ภูเขาแห่งชะตา'  ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาษาไทยแปลชื่อภูเขานี้ว่า ภูมรณะ

**ฮ**
 ฮิธายเกลียร์ หรือ เทือกเขามิสตี้ เป็นเทือกเขาที่สูงใหญ่ที่สุดบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ทอดตัวอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ทางฟากตะวันตกของแม่น้ำอันดูอิน มหานที  ฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้คือแผ่นดินเอเรียดอร์  ส่วนฟากตะวันออกคือแผ่นดินโรห์วานิออน
เทือกเขามิสตี้เป็นเทือกเขาใหญ่ มียอดเขาสูงสุดหลายยอด ที่โดดเด่นคือ คาราธราส นอกจากนี้ยังมีเส้นทางผ่านช่องเขาอีกหลายแห่ง ส่วนเส้นทางลอดใต้ขุนเขาก็มีมากมาย ดังเช่นที่กอลลัมเคยหลบหนีไปซ่อนตัวอยู่ในโถงถ้ำภายในเทือกเขาแห่งนี้ แต่ส่วนโถงถ้ำใต้ดินที่ใหญ่มากจนเป็นอาณาจักรสำคัญ คือ เหมืองหรืออาณาจักรมอเรีย ซึ่งเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ของเหล่าคนแคระ
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา

เมืองฉะเชิงเทรา เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองและการบริหารราชการของจังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่ติดกับกรุงเทพมหานคร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางน้ำเปรี้ยว มีฟากฝั่งของถนนสุวินทวงศ์เป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคลองเขื่อนและอำเภอบางคล้า- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางบ่อ (จังหวัดสมุทรปราการ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตลาดกระบังและเขตหนองจอก (กรุงเทพมหานคร)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองฉะเชิงเทราแบ่งออกเป็น 19 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้าน รวม 192 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมืองฉะเชิงเทราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 20 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล - เทศบาลตำบลนครเนื่องเขต ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองนครเนื่องเขต- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไข่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าไข่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองนาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางตีนเป็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางตีนเป็ดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางไผ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองจุกกระเฌอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองจุกกระเฌอทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแก้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางขวัญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางขวัญทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองนครเนื่องเขต ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองนครเนื่องเขต (นอกเขตเทศบาลตำบลนครเนื่องเขต) - องค์การบริหารส่วนตำบลวังตะเคียน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังตะเคียนทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลโสธร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโสธรทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลบางพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางพระทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางกะไห ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะไหทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนามแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนามแดงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองเปรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองเปรงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองอุดมชลจร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองอุดมชลจรทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองหลวงแพ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองหลวงแพ่งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเตยทั้งตำบล

**สถานศึกษา**
 มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์- โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์- โรงเรียนดัดดรุณี- โรงเรียนเซนต์หลุยส์ ฉะเชิงเทรา- โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ 2

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อำเภอฉะเชิงเทรา
มเอง
หลอดเลือดแดงตับ

หลอดเลือดแดงตับ หรือ หลอดเลือดแดงเฮปาติกพรอเพอร์ (hepatic artery proper) แยกแขนงออกมาจากหลอดเลือดแดงคอมมอนเฮปาติก (common hepatic artery) ทอดร่วมไปกับหลอดเลือดดำพอร์ทัล (portal vein) และท่อน้ำดีใหญ่ (common bile duct) เรียกว่า พอร์ทัล ไทรแอด (portal triad) หลอดเลือดนี้ยังให้แขนงหลอดเลือดแดงถุงน้ำดี (cystic artery) เพื่อไปเลี้ยงถุงน้ำดีก่อนจะแยกเป็น 2 แขนงเป็นหลอดเลือดแดงตับซ้ายและขวา

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Proper hepatic artery date=2011-07-09  - Washington Hospital Center.- Hepatic+artery+proper- http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/030104.htm date=2007-08-29 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/8000/300/8329.jpg date=2011-05-19 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
ตับ
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงตับร่วม

ในทางกายวิภาคศาสตร์ หลอดเลือดแดงคอมมอนเฮปาติก (common hepatic artery) เป็นหลอดเลือดสั้นๆ ที่ให้เลือดที่มีออกซิเจนสูงไปยังตับ, กระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus), ลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenum) และตับอ่อน
หลอดเลือดนี้เป็นแขนงมาจากหลอดเลือดแดงใหญ่ซิลิแอค (celiac artery) ให้แขนงต่างๆ ดังนี้

**ภาพอื่นๆ**

**ดูเพิ่ม**
 หลอดเลือดแดงตับ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Diagram at missouristate.edu date=2006-03-19 - Common+hepatic+artery- http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/030204.htm date=2007-08-30 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
คอมมอนเฮปาติก
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงถุงน้ำดี

หลอดเลือดแดงถุงน้ำดี (cystic artery) ให้เลือดที่มีออกซิเจนสูงไปเลี้ยงถุงน้ำดี และ ท่อถุงน้ำดี (cystic duct)

**ความสำคัญทางคลินิก**
หลอดเลือดนี้ใช้ระบุเพื่อผูกไว้ระหว่างการผ่าตัดถุงน้ำดี (cholecystectomies).

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Cystic artery - thefreedictionary.com- Cystic+artery- http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/8000/300/8331.jpg date=2011-05-19 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/7000/900/7967.jpg date=2007-09-30 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/liver.htm date=2007-10-20 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/biliarysystem.jpg date=2007-02-05 
ถุงน้ำดี
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัล

ในทางกายวิภาคศาสตร์ หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัล (gastroduodenal artery) เป็นหลอดเลือดแดงขนาดเล็กที่อยู่ในส่วนท้อง ให้แขนงไปเลี้ยงกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) และส่วนต้นของดูโอดีนัม (duodenum)
หลอดเลือดนี้แตกแขนงออกมาจากหลอดเลือดแดงคอมมอนเฮปาติก (common hepatic artery) และสิ้นสุดลงที่จุดแยกแขนงออกเป็นหลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา (right gastroepiploic artery) และหลอดเลือดแดงซุพีเรียร์แพนครีเอติโคดูโอดีนัล (superior pancreaticoduodenal artery)

**พยาธิสภาพ**
หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัลเป็นแหล่งที่สำคัญที่ทำให้เกิดเลือดออกในทางเดินอาหาร ซึ่งเป็นอาการแทรกซ้อนของแผลเปื่อยเพปติก (peptic ulcer)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.medcyclopaedia.com/library/topics/volume_ii/g/gastroduodenal_artery.aspx date=2012-02-05 - http://www.emedicine.com/med/topic3566.htm date=2007-10-12 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/030207.htm date=2009-09-16 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/7000/800/7899.jpg date=2007-09-30 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
กแสโตรดูโอดีนัล
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา

หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา หรือ หลอดเลือดแดงแกสโตรโอเมนตัลขวา (right gastroepiploic artery or right gastro-omental artery) ทอดตัวจากทางขวาไปยังซ้ายตามแนวของส่วนโค้งใหญ่ (greater curvature) ของกระเพาะอาหาร ใต้ต่อชั้นเยื่อโอเมนตัมใหญ่ (greater omentum) มีแขนงเชื่อมต่อกับแขนงหลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกซ้ายของหลอดเลือดแดงม้าม (splenic artery) 
หลอดเลือดนี้ทอดตัวห่างจากส่วนโค้งใหญ่ของกระเพาะอาหารประมาณ 1 ข้อนิ้วมือ ยกเว้นกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) ที่ทอดตัวชิดกัน

**แขนง**
หลอดเลือดนี้ให้แขนงต่างๆ จำนวนมาก- แขนงกระเพาะอาหาร (gastric branch) ทอดตัวขึ้นเพื่อเลี้ยงพื้นผิวของกระเพาะอาหาร- แขนงโอเมนตัม (omental branch) ทอดตัวลงเพื่อเลี้ยงเยื่อโอเมนตัมใหญ่และมีแขนงเชื่อมกับหลอดเลือดแดงโคลิคกลาง (middle colic)

**ภาพอื่น**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/figs/l38/380114.htm date=2007-09-30 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/020101.htm date=2012-09-24 - right+gastroomental+artery- http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
กแสโตรอิพิโพลอิกขวา
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกซ้าย

หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกซ้าย หรือ หลอดเลือดแดงแกสโตรโอเมนตัลซ้าย (left gastroepiploic artery or left gastro-omental artery) เป็นแขนงที่ใกญ่ที่สุดของหลอดเลือดแดงม้าม (splenic artery) ทอดจาทางซ้ายไปขวาห้างจากส่วนโค้งใหญ่ (greater curvature) ของกระเพาะอาหาร ระหว่างชั้นของเยื่อโอเมนตัมใหญ่ (greater omentum) และมีแขนงเชื่อมต่อกับหลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา (right gastroepiploic)
ระหว่างที่ทอดตัวไป หลอดเลือดนี้ให้แขนงต่างๆ ดังนี้- แขนงกระเพาะอาหาร (gastric branches) แขนงทอดตัวลงมาจำนวนมาก เลี้ยงพื้นผิวของกระเพาะอาหาร- แขนงโอเมนตัม (omental branches) ทอดตัวลงมาเพื่อเลี้ยงส่วนโค้งใหญ่และเชื่อมต่อกับแขนงของหลอดเลือดแดงโคลิคกลาง (middle colic)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/020103.htm date=2007-09-30 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/050103.htm date=2007-09-30 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/8000/200/8215.jpg date=2011-05-19 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
กแสโตรอิพิโพลอิกซ้าย
หมวดหมู่:ท้อง
รูปี (แก้ความกำกวม)

รูปี (Rupee) อาจหมายถึง- รูปี หน่วยเงินของประเทศอินเดีย- รูปี (เนปาล) หน่วยเงินของประเทศเนปาล- รูปีเป็นหน่วยเงินในวิดีโอเกมเซลด้า โดยมีลักษณะคล้ายก้อนทับทิมมีที่มาจากภาษาอังกฤษว่า รูบี
สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล

สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกตลอดกาล เป็นรายชื่อประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ที่ได้รับเหรียญรางวัลและประเทศที่ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ เลย ทั้งโอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาว โดยนับถึงการแข่งขันครั้งล่าสุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน

**สรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกแบ่งตามประเทศ**
ตารางสรุปเหรียญรางวัลโอลิมปิกของแต่ละประเทศโดยเรียงตามลำดับตัวอักษร สรุปรวมทั้งโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาว ตั้งแต่การแข่งขันโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 จนถึงครั้งล่าสุดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 

**สรุปประเทศที่ยังไม่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
All-time medal counts are compiled using various sources, often adding up related results for Russia, Germany, Serbia, the Czech Republic, etc.- OlympiaStatistik.de date=27 September 2007- Complete All-time Medal Standings at NBC Olympics date=1 August 2008- Historical Medals at the 2010 Winter Olympics' official website date=13 March 2010- Historical Medals at the 2012 Summer Olympics' official website date=24 April 2013- All-time countries statistics at Olympic Analytics date=5 January 2021
Sources-  International Olympic Committee medal database-  Medals by country at Olympedia
เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา

พันเอก เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2506) เป็นนายทหาร นักกีฬาและนักการเมืองชาวไทย ตําเเหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงพลังงาน(พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค) เเละผู้อำนวยการพรรครวมไทยสร้างชาติ

**ประวัติ**
เฟื่องวิชชุ์เป็นบุตรชายของพลเอก เฟื่องเฉลย อนิรุทธเทวา กับหม่อมราชวงศ์วิมลโพยม (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) มีชื่อเล่นว่า "แซม" สืบตระกูลโดยเป็นหลานชายของพระยาอนิรุทธเทวา (หม่อมหลวงฟื้น พึ่งบุญ) ผู้เป็นเจ้าของบ้านพิษณุโลก น้องชายของเจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) ผู้เป็นเจ้าของบ้านนรสิงห์ โดยที่ตระกูลอนิรุทธเทวารับราชการทหารมาตั้งแต่รัชสมัยล้นเกล้ารัชกาลที่ 6
เฟื่องวิชชุ์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 33 (จปร.33) ปริญญาโทด้านการจัดการจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความสามารถทางด้านกีฬาโดยเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย เป็นกัปตันทีมขี่ม้า เคยได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันในกีฬาซีเกมส์และเอเชียนเกมส์
เฟื่องวิชชุ์สมรสกับสุวัฒนา ชินวัตร

**งานการเมือง**
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขต 11 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตดินแดงอย่างกระทันหัน แทนที่ ส.ส. เก่าคือ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ที่ย้ายไปลงในระบบบัญชีรายชื่อแทน โดย พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ ต้องเผชิญกับคู่แข่งคนสำคัญจากพรรคไทยรักไทยคือ นายยุรนันท์ ภมรมนตรี ผลการเลือกตั้ง นายยุรนันท์ได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนที่ห่างจาก พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ พอสมควร (นายยุรนันท์ได้ 40,176 คะแนน พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ได้ 30,497 คะแนน)
เฟื่องวิชชุ์มีตำแหน่งเป็นเลขานุการ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในสมัยรัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 83 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และในปี 2562 เขาเป็นผู้อำนวยการศูนย์ประสานงานของพรรคประชาธิปัตย์ ในเขตบางซื่อ-ดุสิต 
ต่อมาในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2567 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจํากระทรวงพลังงาน(พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค)  ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร ควบตําเเหน่งผู้อำนวยการพรรครวมไทยสร้างชาติ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  นักกีฬาเกียรติยศ พ.ท.เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวาfix-attempted=yes -  ‘พีระพันธุ์’ เสนอ ผู้สมัครคุณภาพ ‘พ.อ.เฟื่องวิชชุ์ อนิรุทธเทวา’
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ราชสกุลพึ่งบุญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ภ.
หนอนหนังสือ

หนอนหนังสือ (Bibliophily) เป็นผู้ที่รักหนังสือ โดยนอกจากจะชอบอ่านหนังสือแล้ว ยังชอบในเนื้อหา ลักษณะ และรูปแบบของหนังสือ บางครั้งคำว่าหนอนหนังสือจะถูกใช้เพื่อเรียกผู้ที่ชอบสะสมหนังสือ ซึ่งก็ไม่จำเป็นเสมอไป อย่างไรก็ตาม หนอนหนังสือบางคนก็เป็นผู้ที่ชอบสะสมหนังสือด้วย

**ดูเพิ่ม**
 การสะสมหนังสือ
หมวดหมู่:การสะสมหนังสือ
หมวดหมู่:การอ่าน
เยื่อเมือก

เยื่อเมือก (mucous membranes, mucosa) เป็นชั้นที่บุผิวที่มักเจริญมาจากเอนโดเดิร์ม (endoderm) ปกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิว มีส่วนเกี่ยวข้องในการดูดซึมและหลั่งสาร เยื่อเมือกจะดาดอยู่ที่หลายช่องว่างของอวัยวะซึ่งติดต่อกับสิ่งแวดล้อมภายนอกและอวัยวะภายใน เยื่อเมือกในหลายที่ที่ติดต่อมาจากผิวหนัง เช่นที่รูจมูก (nostril), ริมฝีปาก, หู บริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ และทวารหนัก สารข้นเหนียวที่หลั่งออกมาจากเยื่อเมือกและต่อมเรียกว่า เมือก หรือมูก (mucus)
ช่องว่างภายในร่างกายที่พบเยื่อเมือกนี้รวมถึงส่วนใหญ่ของระบบทางเดินหายใจ ลึงค์ (ส่วนหัวขององคชาต) และส่วนหัวของคลิตอริส และภายในของหนังหุ้มปลายองคชาต (prepuce หรือ foreskin) ต่างเป็นเยื่อเมือก ไม่ใช่ผิวหนัง​ทุกปกติ

**องค์ประกอบ**
 เนื้อเยื่อบุผิว- ลามินา โพรเพรีย (lamina propria)- กล้ามเนื้อเรียบ/มัสคิวลาริส มิวโคซา (Muscularis mucosa) / (ทางเดินอาหาร)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 mucosa- http://trc.ucdavis.edu/mjguinan/apc100/modules/Digestive/mammal/system1/system4.html date=2007-10-13 
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อ
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์
ชั้นใต้เยื่อเมือก

ในทางเดินอาหาร ชั้นใต้เยื่อเมือก (Submucosa) เป็นชั้นของชั้นเนื้อเยื่อประสานแบบ dense connective tissue ซึ่งค้ำจุนชั้นเยื่อเมือก รวมทั้งเชื่อมชั้นเยื่อเมือกและกล้ามเนื้อเรียบที่อยู่ข้างใต้ (เส้นใยกล้ามเนื้อรอบวงอยู่ภายในกล้ามเนื้อตามยาว)

**องค์ประกอบ**
หลอดเลือด, หลอดน้ำเหลือง, และเส้นประสาท (ทั้งหมดเลี้ยงชั้นเยื่อเมือก) จะวิ่งผ่านชั้นนี้
ข่ายประสาทพาราซิมพาเทติกอยู่กระจายทั่วไปรอบๆ รวมเป็นข่ายประสาทไมสส์เนอร์หรือข่ายประสาทใต้เยื่อเมือก (submucosal plexus หรือ Meissner's plexus) ที่ซึ่งเส้นประสาทก่อนไซแนปส์ (preganglionic parasympathetic neurons) มาเชื่อมต่อ (ไซแนปส์) กับเส้นประสาทหลังไซแนปส์ (postganglionic nerve fibers) ซึ่งเลี้ยงมัสคิวลาริส มิวโคซา (muscularis mucosae)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://trc.ucdavis.edu/mjguinan/apc100/modules/Digestive/mammal/system1/system5.html date=2007-11-04 - submucosa- 00102loa- "Tissues, Layers, and Organs: transverse section of rat gut"- 6/6ch1/s6ch1_9- http://w3.ouhsc.edu/histology/Glass%20slides/55_11.jpg date=2006-07-21 - http://www.anatomyatlases.org/MicroscopicAnatomy/Section10/Plate10193.shtml - "Duodenum and Jejunum"-  Histology at edteched.uottawa.ca date=2007-12-20 
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อ
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
ชั้นแอดเวนทิเชีย

ชั้นแอดเวนทิเชีย (Adventitia) เป็นชั้นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่อยู่ชั้นนอกสุดที่ปกคลุมอวัยวะ, หลอดเลือด หรือโครงสร้างอื่นๆ ตัวอย่างเช่น เนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่คลุมรอบหลอดเลือดแดงจะเรียกว่า ทูนิกา แอดเวนทิเชีย (tunica adventitia) เพราะอยู่ชั้นนอกสุดของหลอดเลือดแดง
ในบางครั้งเนื้อเยื่อชั้นแอดเวนทิเชียก็มีหน้าที่เหมือนกับชั้นเยื่อเลื่อม (serosa) ซึ่งเป็นชั้นเนื้อเยื่อที่คลุมรอบอวัยวะเช่นกัน ในช่องท้อง อวัยวะใดจะคลุมด้วยชั้นแอดเวนทิเชียหรือชั้นเยื่อเลื่อมก็ขึ้นกับว่าเป็นอวัยวะในเยื่อบุช่องท้องหรืออวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง- อวัยวะในเยื่อบุช่องท้อง (peritoneal organs) จะปกคลุมด้วยชั้นเยื่อเลื่อม (serosa) เป็นชั้นของมีโซทีเลียม เยื่อบุช่องท้องของอวัยวะภายใน- อวัยวะหลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneal organs) จะถูกปกคลุมด้วยชั้นแอดเวนทิเชีย เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันตาข่าย (loose connective tissue)
ในทางเดินอาหาร ชั้นกล้ามเนื้อ (muscularis externa) จะอยู่ติดกับชั่นเยื่อเลื่อม แต่ที่หลอดอาหารส่วนอก ลำไส้ใหญ่ส่วน ascending colon, descending colon และไส้ตรง ชั้นกล้ามเนื้อจะอยู่ติดกับชั้นแอดเวนทิเชีย ส่วนชั้นกล้ามเนื้อของลำไส้เล็กส่วนต้น (duodenum) จะยึดติดกับเนื้อเยื่อทั้งสองชนิด
เนื้อเยื่อเกี่ยวพันของถุงน้ำดีถูกปกคลุมด้วยชั้นแอดเวนทิเชียในส่วนที่ติดกับตับ แต่ส่วนที่เหลือจะปกคลุมด้วยชั้นเยื่อเลื่อม

**ดูเพิ่ม**
 ช่องภายในหลอด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 adventitia- http://trc.ucdavis.edu/mjguinan/apc100/modules/Digestive/mammal/system1/system10.html date=2007-11-04 - http://w3.ouhsc.edu/histology/Glass%20slides/55_07.jpg date=2005-12-25  (ไส้ติ่ง)- http://www.usc.edu/hsc/dental/ghisto/rep/c_53.html date=2007-05-18  (มดลูก)- http://www.usc.edu/hsc/dental/ghisto/rep/c_62.html date=2007-05-05  (ช่องคลอด)
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อ
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อเกี่ยวพัน
ปาล์มแชมเปญ

ปาล์มแชมเปญ เป็นปาล์มมีลักษณะเด่นที่ลำต้นป่องตรงกลาง  ลักษณะใบเป็นแบบขนนก ใบย่อยเป็นรูปตัววีคว่ำ ขอบใบมีสีน้ำตาลเล็กน้อย  ลำต้นโตประมาณ 30 - 40 ซ.ม. รอยกาบที่ลำต้นสั้น ในรอบปีใบใหม่ที่ออกมาแทนใบเก่าที่หลุดร่วงประมาณ 4-6 ใบเท่านั้น  การเจริญเติบโตช้ามาก ลักษณะผล ออกเป็นทะลาย ทะลายยาวประมาณ 30 ซ.ม. ขนาดผลรูปลูกรักบี้ โตประมาณ 1 - 1.5 ซ.ม. ใน 1 ผล มี 1 เมล็ด งอกได้ต้นเดียว สีของผลเมื่ออ่อนสีเขียวอ่อน เมื่อแก่สีจะเขียวเข้ม เมื่อสุกผิวจะนิ่ม กลิ่นหอมเหมือนกล้วยหอม เปลือกข้างในเป็นสีดำและแข็งคล้ายกะลามะพร้าว เมล็ดที่นำไปขยายพันธุ์จะงอกช้ามาก 3-8 เดือน 
คุณค่าทางเศรษฐกิจของปาล์มแชมเปญ นิยมนำมาเป็นไม้ประดับและจัดสวน บอนไปปลูกง่าย เลี้ยงง่าย  ศัตรูพืชที่สำคัญสำหรับปาล์มแชมเปญคือด้วง และมดคันไฟ ที่จะเข้ากัดกินเยื่อเจริญที่ยอดอ่อน ส่วนแมลงอื่นที่กินใบภายนอก ไม่ทำให้ต้นตาย แต่ก็ทำให้ไม่งาม
left

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชนันท์ (นามแฝง) การเพาะขยายพันธุ์ปาล์มแชมเปญ date=2007-11-23 
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยหมาก
จีน เว็บสเตอร์

ภาพจีน เว็บสเตอร์
ไฟล์:Vassar College ca 1862.jpg|thumb|200px|ภาพถ่ายวิทยาลัยวาสซาร์ ที่จีน เว็บสเตอร์ เคยเรียน ถ่ายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2405
จีน เว็บสเตอร์ หรือชื่อจริง อลิซ เจน แชนด์เลอร์ เว็บสเตอร์ (Jean Webster หรือชื่อจริง Alice Jane Chandler Webster) เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2419 ที่เมืองฟรีโดเนีย รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีชื่อเดิมว่า อลิซ จีน แซนเดอร์ เว็บสเตอร์ (Alice Jean Chandler Webster) เป็นลูกของเจ้าของสำนักพิมพ์ Charles L. Webster Publishing จากการที่เธอได้ดูผลงานหนังสือหลากหลายที่ตีพิมพ์ เธอสนใจงานวรรณกรรมมากที่สุดตั้งแต่ยังเด็ก เธอเข้าเรียนในระดับปริญญาตรีในวิทยาลัยวาสซาร์ใน พ.ศ. 2440 และเริ่มเขียนวรรณกรรมในช่วงประมาณ พ.ศ. 2442 ในขณะที่เธอกำลังเรียนในวิทยาลัยวาสซาร์ โดยผลงานในช่วงแรกมักเป็นเรื่องสั้นขำขันสะท้อนชีวิตในมหาวิทยาลัย โดยมีเพื่อนในมหาวิทยาลัยเป็นตัวต้นแบบในนวนิยาย
จีน เว็บสเตอร์ จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ และเศรษฐศาสตร์ จากวิทยาลัยวาสซาร์ใน พ.ศ. 2444 เธอเริ่มเดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งต่างๆ และนำข้อมูลและประสบการณ์มาแต่งงานประพันธ์
ผลงานที่มียอดขายดีที่สุดในบรรดางานประพันธ์ 8 เล่มตลอดชีวิตของเธอ คือ เรื่อง Daddy Long Legs หรือ คุณพ่อขายาว ที่เธอแต่งขึ้นในช่วงประมาณราวพ.ศ. 2455 มีการไปประยุกต์ไปสู่รูปแบบต่างๆมากมาย
จีน เว็บสเตอร์ สมรสกับนายเกล็น ฟอร์ด แม็คคินนีย์ (Glenn Ford McKinney) เมื่อเธอตั้งครรภ์ได้สักพักก็เริ่มมีอาการป่วย อาการดีขึ้นและแย่ลงสลับสับเปลี่ยนกันไปเรื่อย แต่ในที่สุด เมื่อเธอคลอดบุตรสาวเมื่อเวลา 22 นาฬิกา 30 นาที ของวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2459 เป็นทารกมีน้ำหนักตัวประมาณ 6.25 ปอนด์ อาการป่วยของเธอหนักขึ้นและเสียชีวิตในเวลา 7 นาฬิกา 30 นาที ของวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2459

**อ้างอิง**
  id =B0006EFCTE  Library of Congress Catalog Number 84-50869
2459
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
ภาษากอตต์

ภาษากอตต์  (Коттский язык) เป็นภาษากลุ่มเยนิสเซเอียนที่เคยใช้พูดในไซบีเรียกลาง บริเวณชายฝั่งแม่น้ำมานา ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเยนิลเซย ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 2393 นักภาษาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าภาษาอัสซานเป็นลูกหลานของภาษากอตต์ ภาษากอตต์นี้ใกล้เคียงกับภาษาเกตที่ใช้พูดทางเหนือของแม่น้ำเยนิลเซย
กอตต์
ถนนนิตโย

ถนนนิตโย หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม เป็นทางหลวงแผ่นดินแนวตะวันตก–ตะวันออก เชื่อมต่อจังหวัดอุดรธานี จังหวัดสกลนคร และจังหวัดนครพนมเข้าด้วยกัน  โดยชื่อ“นิตโย”ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายโสภณ นิตตะโย อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางชุมแพ  โดยมีระยะทางรวมประมาณ 240.746 กิโลเมตร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 15

**รายละเอียดของเส้นทาง**
ถนนนิตโยเริ่มจากบริเวณห้าแยกวงเวียนน้ำพุ ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนทหาร ถนนอุดรดุษฎี ถนนอดุลยเดช และถนนโพศรีทั้งฝั่งทิศตะวันตกและทิศตะวันออกของวงเวียน (ถนนทหาร และถนนอุดรดุษฎี เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ในเขตเทศบาลนครอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี มีเส้นทางไปทางทิศตะวันออก ในช่วงแรกมีชื่อว่าถนนโพศรี และเปลี่ยนเป็นชื่อถนนนิตโยเมื่อข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านเทศบาลตำบลหนองบัวในเขตอำเภอเมืองอุดรธานี ผ่านอำเภอหนองหาน อุทยานประวัติศาสตร์บ้านเชียง และเข้าสู่เขตจังหวัดสกลนครที่อำเภอสว่างแดนดิน ผ่านอำเภอสว่างแดนดิน อำเภอพังโคน อำเภอพรรณานิคม อำเภอเมืองสกลนคร เทศบาลตำบลท่าแร่ อำเภอกุสุมาลย์ และเข้าสู่เขตจังหวัดนครพนมที่อำเภอเมืองนครพนมไปบรรจบเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 (ถนนสุนทรวิจิตร) ในเขตเทศบาลเมืองนครพนม รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 240.746 กิโลเมตร 
ถนนนิตโยเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายอุดรธานี-ธาตุนาเวง-นครพนม" ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายโสภณ นิตตะโย อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางชุมแพ
แต่เดิมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรเท่านั้น โดยได้เริ่มขยายเป็น 4 ช่องจราจรในช่วงอำเภอเมืองอุดรธานีถึงอำเภอหนองหาน, อำเภอพรรณานิคมถึงบ้านท่าแร่ อำเภอเมืองสกลนคร และช่วงท่าอากาศยานนครพนมถึงอำเภอเมืองนครพนม ต่อมาช่วงอำเภอพังโคนถึงอำเภอพรรณานิคมได้รับการขยายเป็นช่วงแรก และช่วงอำเภอหนองหานถึงอำเภอพังโคน และช่วงบ้านท่าแร่ถึงท่าอากาศยานนครพนมได้รับการขยายจนแล้วเสร็จตลอดสายในปี พ.ศ. 2564

**รายชื่อทางแยก**
ซ้าย=ถนนนิตโยสายใน เข้าบ้านดงมะไฟ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22-  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2016-06-16 
22
2-22
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนครพนม
เฟร์นันโด มอนติเอล

เฟร์นันโด มอนติเอล มาร์ติเนซ (Fernando Montiel Martínez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เป็นนักมวยสากลคนแรกที่สามารถคว้าตำแหน่งแชมป์โลก WBO 3 รุ่น

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ WBA North American รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2542)
** ชิง 11 กันยายน 2542 ชนะคะแนน รูเบน ดิอัซ () ที่เม็กซิโก- แชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท (2543 – 2544)
** ชิง 15 ธันวาคม 2543 ชนะทีเคโอ​ อิซิโดร การ์ซิอา () ยก 7 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มีนาคม 2544 ชนะทีเคโอ​ โซลตัน ลุนกา () ยก 7 ที่ เยอรมัน
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 พฤษภาคม 2544 ชนะน็อค ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา () ยก 1 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 กันยายน 2544 ชนะคะแนน โฆเซ โลเปซ () ที่ สหรัฐ
** พ.ศ. 2545 สละแชมป์- แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท  (2545 - 2546)
** ชิง 22 มิถุนายน 2545 ชนะทีเคโอ​ เปโดร อัลกาซาร์ () ยก 6 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 มกราคม 2546 ชนะทีเคโอ​ รอย โดลิเกซ () ยก 2 ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 16 สิงหาคม 2546 แพ้คะแนน มาร์ก จอห์นสัน () ที่ สหรัฐ- แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท สมัยที่ 2 (2548 - 2551)
** ชิง 9 เมษายน 2548 ชนะน็อก อิบัง เอร์นันเดซ () ยก 7 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 สิงหาคม 2548 ชนะคะแนน เอเบต์ บริเซโน () ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 ตุลาคม 2548 ชนะคะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ () ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 กุมภาพันธ์ 2550 ชนะคะแนน ซี กอเรส () ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 14 กรกฎาคม 2550 ชนะทีเคโอ​ เซซิลิโอ ซานโตส () ยก 10 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 4 ตุลาคม 2550 ชนะทีเคโอ​ ลุยส์ เมเลนเดซ () ยก 12 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 16 กุมภาพันธ์ 2551 ชนะน็อก มาร์ติน กัสติโญ () ยก 4 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 31 พฤษภาคม 2551 ชนะทีเคโอ​ ลุยส์ มัลโดนาโด () ยก 3 ที่ เม็กซิโก
** สละแชมป์- แชมป์โลก WBO รุ่นแบนตัมเวท (2251 - 2554)
** ชิง (แชมป์เฉพาะกาล) 28 มีนาคม 2552 ชนะทีเคโอ ดิเอโก โอสการ์ ซิลบา () ยก 3 ที่ เม็กซิโก (ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นแชมป์โลกจริง)​
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 กุมภาพันธ์ 2553 ชนะทีเคโอ​ ซิโซ โมราเลส ()​ ยก 1 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 และชิงแชมป์โลก WBC ในรุ่นเดียวกัน , 30 เมษายน 2553 ชนะทีเคโอ​ โฮซูมิ ฮาเซงาวะ () ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ , 19 กุมภาพันธ์ 2555 แพ้ทีเคโอ โนนิโต โดแนร์ ยก 2 ที่ สหรัฐ- แชมป์ WBC USNBC Silver รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง , 24 พฤศจิกายน ​2555 ชนะคะแนน ฆิโอบังนิ กาโร () ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 22 มิถุนายน​ 2556 ชนะน็อก ฮาดาเรส ปาดวา () ยก 3 ที่ เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นแบนตัมเวท 27 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน โจนิ กอนซาเลซ () ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBC Silver รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 19 พฤศจิกายน​ 2554 แพ้คะแนน บิกตอร์ เตร์ราซัส () ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลก IBF​ รุ่นเฟเธอร์เวท 14 ตุลาคม 2558 แพ้คะแนน ลี เซลบี () ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBOหมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐซินาโลอา
อูโก กาซาเรส

อูโก กาซาเรส (Hugo Cázares) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2521 ที่ โลส โมชิส ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 19) แพ้ 3

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เม็กซิโกรุ่นไลท์ฟลายเวท (2543)- แชมป์ WBO NABO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท (2545 – 2546)
** ชิง 22 มีนาคม 2545 ชนะน็อค ราฟาเอล โอรอซโซ ยก 6 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 กรกฎาคม 2545 ชนะน็อค ฟรานซิสโก กราเซีย ยก 4 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 มกราคม 2546 ชนะน็อค อีริค จามิลี่ ยก 3 ที่ เม็กซิโก- แชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์​ฟลายเวท (2548 – 2550)
** ชิง, 30 เมษายน 2548 ชนะคะแนน เนียลสัน เดียปปา ที่ ปวยร์โตรีโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 สิงหาคม 2548 ชนะน็อค อเล็กซ์ ซานเชซ ยก 8 ที่ ปวยร์โตรีโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค ไก่ชน ส.วรพิน ยก 6 ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 มิถุนายน 2549 ชนะน็อค โดมิงโก กุยลิอัน ยก 1ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 30 กันยายน 2549 ชนะน็อค เนลสัน เดียปปา ยก 10 ที่ ปวยร์โตรีโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 4 พฤษภาคม 2550 ชนะน็อค วิลเฟรโด บัลเดซ เปเรซ ยก 2 ที่ สหรัฐอเมริกา- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 2 เมษายน 2542 แพ้น็อค เซร์ฆิโอ เปเรซ ยก 1 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นฟลายเวท 30 ตุลาคม 2542 แพ้น็อค เกร์โซน เกร์เรโร ยก 5 ที่ เม็กซิโก

**อ้างอิง**
สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐซินาโลอา
โทนี่ อัลคีเกอร์

โทนี่ อัลคีเกอร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 3 

**ประวัติ**
อัลคีเกอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน เฮนรี่ เดฟ ที่ ฟิลิปปินส์ อัลคีเกอร์ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่ว่าง เมื่อ 22 มีนาคม พ.ศ. 2497 แพ้น็อค ฮาชิโร ทัตสุมิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น อัลคีเกอร์ขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมและแก้มือกับทุตสุมิอีกครั้งที่ญี่ปุ่นเมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2497 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก อัลคีเกอร์ขึ้นชกชนะคะแนน เตรุโอะ มัตสุยามา ที่ญี่ปุ่นอีกครั้งในอีกเดือนต่อมา แล้วมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทในไทยเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2497 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 5 จากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 22 มีนาคม 2497 แพ้น็อค ฮาชิโร ทัตสุมิ ยก 6 ที่ โตเกียว
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 19 เมษายน 2497 แพ้คะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ ที่ นาโกยา
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท 29 มิถุนายน 2497 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 5 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท
ทาเกโอะ อูโงะ

(Ugo Takeo) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2471 ที่จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 61 ปี สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 7 แพ้ 9

**เกียติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2497 – 2498)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท 10 กันยายน 2497 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 6 ที่โตเกียว

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอากิตะ
สตาร์ มัตนอก

สตาร์ มัตนอก นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 6 แพ้ 8 

**ประวัติ**
มัตนอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2494 เสมอกับ สตรอง ลาโยเนส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้าง ชนะบ้างที่ฟิลิปปินส์ เคยชกแพ้คะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา เมื่อ พ.ศ. 2496 มัตนอกได้เดินทางมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 ที่กรุงเทพฯ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจไปแค่ ยก 2 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น มัตนอกขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง หลังจากที่ชกเสมอกับ คิด โทนี เมื่อ พ.ศ. 2501 เขาก็หยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกเมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2503 เสมอกับ อาดอร์ ปลาซา ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์  OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท 31 กรกฎาคม 2498 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 2 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท
ฟูมิโอะ ไคซุ

ฟูมิโอะ ไคซุ (Kaizu Fumio) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 53 (น็อก 23) เสมอ 2 แพ้ 19

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมิดเดิลเวท (2508 – 2510, 2510)- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2502 – 2504)
** ชิง, 16 พฤศจิกายน 2502 ชนะน็อก ดาวทอง สิงหพัลลภ ยก 1 ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 มีนาคม 2503 ชนะน็อก รัช มายอน ยก 1 ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 ตุลาคม 2503 ชนะคะแนน ฮาจิโร ทัตสึมิ ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 มกราคม 2504 ชนะคะแนน สามารถ ศรแดง ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 13 กรกฎาคม 2504 แพ้คะแนน สามารถ ศรแดง ที่ กทม.- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2504 – 2507)
** ชิง, 17 ตุลาคม 2504 ชนะน็อก สามารถ ศรแดง ยก 7 ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 เมษายน 2505 ชนะน็อก มาซาโอะ กนโด ยก 5 ที่ โอซากะ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 กุมภาพันธ์ 2506 ชนะคะแนน กัง แซชุล ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กรกฎาคม 2505 ชนะน็อก เขียวหวาน ยนตรกิจ ยก 1 ที่ นีงาตะ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 20 มกราคม 2507 แพ้คะแนน มาซาโอะ กนโด ที่ โตเกียว- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2507 – 2508)
** ชิง 3 สิงหาคม 2507 ชนะคะแนน มาซาโอะ กนโด ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 10 มกราคม 2508 แพ้น็อก คิม คี-ซู ยก 6 ที่ โตเกียว- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 19 มิถุนายน 2508 แพ้คะแนน คิม คี-ซู ที่ โซล เกาหลีใต้

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com -  สถิติการชก iyanbox date=2008-03-10  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนีงาตะ
ดงบัง

ดงบัง สามารถหมายถึง- ตำบลดงบัง อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ- ตำบลดงบัง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ- ตำบลดงบัง อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี- ตำบลดงบัง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม- ตำบลดงบัง อำเภอลืออำนาจ จังหวัดอำนาจเจริญ- บ้านดงบัง หมู่ที่ 6 ตำบลดงขี้เหล็ก อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี - บ้านดงบัง หรือบ้านดงบัง-นาฟ้าผ่า หมู่ที่ 6 ตำบลมหาไชย อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ - บ้านดงบังซับสมบูรณ์ หมู่ที่ 10 ตำบลดงอีจาน อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์- สถานีรถไฟบ้านดงบัง- โรงเรียนบ้านดงบังซับสมบูรณ์- ทงบังชินกี
อำเภอแม่จริม

แม่จริม (langx|nod|40px) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแม่จริมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสันติสุขและอำเภอบ่อเกลือ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอเวียงสา  - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอภูเพียง
ไฟล์:Wa River raiwan wat 0 out.jpg|thumb|275x275px|ลำน้ำว้า ไหลผ่านอุทยานแห่งชาติแม่จริม แบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ น้ำว้าตอนบน น้ำว้าตอนกลาง และน้ำว้าตอนล่าง ซึ่งนักท่องเที่ยวนิยมมาผจญภัยในรูปแบบการล่องแก่ง

**ประวัติ**
แม่จริมรู้จักกันในชื่อเดิมว่า "บ่อว้า" อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองน่าน และเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2512 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลพงษ์ ตำบลหนองแดง และตำบลหมอเมืองออกจากการปกครองของอำเภอเมืองน่าน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่จริม ต่อมาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2520 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ให้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแม่จริม- วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลพงษ์ แยกออกจากตำบลดู่พงษ์ ตั้งตำบลหมอเมือง แยกออกจากตำบลหนองแดง
*วันที่ 24 กันยายน 2512 แยกพื้นที่ตำบลพงษ์ ตำบลหนองแดง และตำบลหมอเมือง อำเภอเมืองน่าน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่จริม และให่ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองน่าน- วันที่ 12 เมษายน 2520 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่จริม อำเภอเมืองน่าน เป็น อำเภอแม่จริม- วันที่ 23 ตุลาคม 2522 ตั้งตำบลน้ำพาง แยกออกจากตำบลหมอเมือง- วันที่ 26 สิงหาคม 2523 ตั้งตำบลน้ำปาย แยกออกจากตำบลหมอเมือง- วันที่ 27 เมษายน 2525 ตั้งตำบลแม่จริม แยกออกจากตำบลหนองแดง และตำบลพงษ์- วันที่ 21 เมษายน 2526 โอนพื้นที่ตำบลพงษ์ อำเภอแม่จริม ไปขึ้นกับ กิ่งอำเภอสันติสุข อำเภอเมืองน่าน- วันที่ 28 ธันวาคม 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลหนองแดง ในท้องที่บางส่วนของตำบลหนองแดง และตำบลหมอเมือง- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลหนองแดง เป็นเทศบาลตำบลหนองแดง ด้วยผลของกฎหมาย

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแม่จริมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแม่จริมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหนองแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแดง เฉพาะหมู่ที่ 3–4 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2 และตำบลหมอเมือง เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 4- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแดง เฉพาะหมู่ที่ 5–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2- องค์การบริหารส่วนตำบลหมอเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำปายทั้งตำบลและตำบลหมอเมือง เฉพาะหมู่ที่ 1–3, 5–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 4- องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำพาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำพางทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแม่จริม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่จริมทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 อุทยานแห่งชาติแม่จริม- วัดพระธาตุดอยหงษ์- น้ำตกภูฟ้า- น้ำตกห้วยจะหรือ- น้ำตกห้วยเมี่ยง- น้ำตกวังปลาตึก- น้ำตกขุนมวบ- น้ำตกแม่จริม

**อ้างอิง**

แม่จริม
หมวดหมู่:อสมท

หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:สื่อมวลชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย