Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โทสะ

โทสะ (दोस, โทส; द्वेष, ทฺเวษ) เป็นศัพท์ทางศาสนาพุทธและฮินดุที่มีความหมายตรงตัวว่า "ความขัดเคือง, ความเกลียดชัง"
ในศาสนาพุทธ โทสะ (ความขัดเคือง, ความเกลียดชัง) อยู่ตรงข้ามกับ ราคะ (ความอยาก, ความต้องการ)  โทสะ เป็นหนึ่งใน 3 รากเหง้า (เช่นเดียวกันกับ ราคะ กับ โมหะ) ซึ่งก่อให้เกิดทุกข์ และยังเป็นหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ทั้ง 3 ของพระไตรปิฎกภาษาบาลีที่ต้องถูกกำจัด
โทสะเกิดจากมานะคือความถือตัวถือตน ความรู้สึกว่าตัวเด่นกว่าเขา ตัวด้อยกว่าเขา หรือตัวเสมอกับเขา เมื่อถูกกระทบเข้าก็เกิดความไม่พอใจ เกิดโทสะขึ้น เมื่อเกิดขึ้นแล้วหากระงับไม่ได้ก็จะนำให้ทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ทะเลาะวิวาทกัน กลั่นแกล้งกัน ทำร้ายกัน ฆ่ากัน เป็นเหตุให้ตัวเองเดือดร้อน โลกก็เร่าร้อน ขาดสันติภาพ อยู่กันอย่างเดือดร้อน หวาดระแวงกันและกัน
โทสะกำจัดได้โดยเมตตา คือการมีความรักปรารถนาดีต่อกัน

**กลุ่มโทสะ**
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ- โทสะ เป็นธรรมชาติที่ประทุษร้ายหรือความโกรธ- อิสสา เป็นธรรมชาติที่ไม่พอใจในคุณสมบัติหรือคุณความดีของผู้อื่นหรือความอิจฉา- มัจฉริยะ เป็นธรรมชาติที่หวงแหนในสมบัติและคุณความดีของตนหรือความตระหนี่- กุกกุจจะ เป็นธรรมชาติที่รำคาญใจในความชั่วที่ได้ทำแล้วและรำคาญใจหรือร้อนใจทียังไม่ได้ทำความดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
อำเภอสีดา

สีดา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมาขึ้นชื่อเรื่องการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ทอผ้าไหมมัดหมี่ มีหมู่บ้านชุมชนนวัตวิถีเสน่ห์อีสานให้ท่องเที่ยวมากมาย มีสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออย่าง ปรางค์กู่สีดา บ่อไก่แก้ว

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสีดาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบัวลาย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประทาย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนแดง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบัวใหญ่

**ประวัติ**
  วันที่  1  กรกฎาคม  2540  ได้แยกพื้นที่ตำบลสีดา  ตำบลโพนทอง  ตำบลโนนประดู่  ตำบลสามเมือง  และตำบลหนองตาดใหญ่   มาตั้งเป็น  กิ่งอำเภอสีดา   ขึ้นกับอำเภอบัวใหญ่  พร้อมกับโอนสุขาภิบาลสีดา  มาขึ้นอยู่กับกิ่งอำเภอสีดา   -  วันที่  25   พฤษภาคม  2542  ยกฐานะจากสุขาภิบาลสีดา  เป็นเทศบาลตำบลสีดา-  วันที่  8   กันยายน  2550   ยกฐานะเป็น อำเภอสีดา    

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสีดาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสีดาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลสีดา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสีดา ตำบลโพนทอง และตำบลสามเมือง- องค์การบริหารส่วนตำบลสีดา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีดา (นอกเขตเทศบาลตำบลสีดา)- องค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนทอง (นอกเขตเทศบาลตำบลสีดา)- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนประดู่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนประดู่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสามเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามเมือง (นอกเขตเทศบาลตำบลสีดา)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองตาดใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองตาดใหญ่ทั้งตำบล

**อ้างอิง**
สีดา
โมหะ

โมหะ (Moha) แปลว่า ความหลง ความเขลา ความโง่ หมายถึงความไม่รู้ตามที่เป็นจริง เป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่าง คือ โลภะ โทสะ โมหะ ซึ่งได้แก่อวิชชา นั่นเอง
โมหะ เกิดจากความคิดเห็นที่ผิด จากการไม่ใช้ปัญญาพิจารณาให้ประจักษ์ในเรื่องนั้นๆ ให้ถ่องแท้ถี่ถ้วนก่อน เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็เป็นเหตุให้ไม่รู้บุญไม่รู้บาป ไม่เชื่อบุญไม่เชื่อบาป ชักนำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีต่างๆ เช่น ประมาท ทะเลาะวิวาท แก่งแย่งชิงดี อวดดี เกียจคร้าน บ้ากาม อกตัญญู เชื่อง่าย หูเบา
โมหะ กำจัดได้ด้วยปัญญา คือใช้ปัญญาพิจารณาให้เห็นประจักษ์ในสิ่งนั้นๆ
โมหะ ในคำไทยนำมาใช้ว่า โมโห ซึ่งมีความหมายเพี้ยนไปว่าโกรธ
โมหะ เป็นอาการที่รู้ไม่เท่าทันถึงสภาวธรรมที่แท้จริงของอารมณ์ที่เข้ากระทบกับจิต ทำให้เกิดความวิปริต เห็นผิดไปจากสภาวธรรมที่แท้จริง ได้แก่ ความไม่รู้ในทุกขสัจ สมุทัยสัจ นิโรธสัจ มรรคสัจ ทั้งสี่

**โมจตุกะ**
ธรรมที่อยู่กลุ่มเดียวกับโมหะมีอีก 3 อย่าง เมื่อนับรวมกับโมหะจึงเรียกว่า โมจตุกะ ได้แก่- โมหะ เป็นความหลง หรือธรรมชาติที่ปิดความจริงของอารมณ์- อหิริกะ เป็นธรรมชาติที่ไม่ละอายในการทำผิดทางกาย วาจา ใจ- อโนตตัปปะ เป็นธรรมชาติที่ไม่กลัวเกรงต่อผลของบาป- อุทธัจจะ เป็นความฟุ้งซ่านหรือธรรมชาติที่จับอารมณ์ไม่มั่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
อำเภอเทพารักษ์

เทพารักษ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นอำเภอเดียวในจังหวัดนครราชสีมาที่ยังไม่มีเทศบาล

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเทพารักษ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเทพสถิตและอำเภอบำเหน็จณรงค์ (จังหวัดชัยภูมิ)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอด่านขุนทด- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอด่านขุนทด- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลำสนธิ (จังหวัดลพบุรี)

**ประวัติศาสตร์**
อำเภอเทพารักษ์เดิมชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" ซึ่งนาม "สำนักตะคร้อ" นั้นได้มีการเล่าต่อๆ กันมาว่าเป็น"สำนัก"หรือ"ที่พักแรม"ของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา มีทั้งคนเดินทางพวกพรานป่าและขบวนเกวียนหาเก็บของป่า  และใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่พักแรม ซึ่งมีต้นตะคร้อใหญ่ขึ้นอยู่ริมห้วยมีบรรยากาศ ร่มรื่น ต่อมา  มีผู้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือน เพื่อจับจองพื้นที่ทำไร่ และทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตั้งเป็นหมู่บ้านเรียกว่า "บ้านสำนักตะคร้อ"ขึ้นต่อตำบลพันชนะ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาทางราชการพิจารณาเห็นว่าพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวงและตำบลบึงปรือ อยู่ห่างไกลจากอำเภอด่านขุนทด จึงเห็นควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน
ดังนั้นกระทรวงมหาดไทย จึงได้แยกพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวง และตำบลบึงปรือ ของอำเภอด่านขุนทด จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ขึ้นตั้งแต่วันที่  1 เมษายน พ.ศ. 2538 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ต่อมาพระราชวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) เจ้าอาวาสวัดบ้านไร่อำเภอด่านขุนทด ได้เสนอแนะว่า เนื่องจากที่ตั้งของกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ อยู่ใกล้กับอำเภอศรีเทพ  จังหวัดเพชรบูรณ์ และ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ และ เชื่อว่าบริเวณที่ตั้งกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ มีเทพารักษ์ปกปักษ์รักษาอยู่ จึงควรจะมีการขอเปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ"เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" (ท้องที่กิ่งอำเภอเทพารักษ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอด่านขุนทด)
นายถาวร กุลโชติ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ในขณะนั้น จึงได้เสนอเรื่องการขอเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ไปยังกระทรวงมหาดไทย  ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงได้อนุมัติให้ เปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" - วันที่  1  เมษายน   2538   ได้แยกพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ  ตำบลหนองแวง  และตำบลบึงปรือ   มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ   ขึ้นกับอำเภอด่านขุนทด- วันที่  1  สิงหาคม  2538   ตั้งตำบลวังยายทอง   โดยแยกออกจากตำบลสำนักตะคร้อ- วันที่  31 สิงหาคม  2539   นายถาวร กุลโชติ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ในขณะนั้น จึงได้เสนอเรื่องการขอเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ไปยังกระทรวงมหาดไทย  ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงได้อนุมัติให้ เปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" - วันที่  8   กันยายน  2550   ยกฐานะเป็นอำเภอเทพารักษ์

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเทพารักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเทพารักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลสำนักตะคร้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบึงปรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงปรือทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังยายทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังยายทองทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ทเพารักษ์
อัลฟอนโซ กัวรอน

อัลฟอนโซ กัวรอน โอโรซโก (Alfonso Cuarón Orozco) เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เป็น ผู้กำกับ, นักเขียนบท และ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ชาวเม็กซิโก กัวรอนเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง อะคาเดมีอะวอร์ด ได้รับรางวัล ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม มาแล้วทั้งสองเรื่องอย่าง กราวิตี้ มฤตยูแรงโน้มถ่วง (2013) และ เน็ตฟลิกซ์' โรม่า (2018) กัวรอนเป็นผู้กำกับ ลาตินอเมริกา คนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แล้วกัวรอนยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาตัดต่อภาพยอดเยี่ยม จากเรื่อง กราวิตี้ มฤตยูแรงโน้มถ่วง และ สาขากำกับภาพยอดเยี่ยม จากเรื่อง โรม่า ผลงานภาพยนตร์บางส่วนของกัวรอนได้แก่ ดราม่าโรแมนติก เธอผู้นั้นรักเกินความคาดหมาย (1998), ดราม่าอีโรติก กิ๊วก๊าวชวนสาวไปพักร้อน (2001), ภาพยนตร์แฟนตาซี แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน (2004) และ ดิสโทเปีย ระทึกขวัญ พลิกวิกฤต ขีดชะตาโลก (2006)

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ภาพยนตร์สั้น**

**โทรทัศน์**

**ผลตอบรับ**
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 9 เรื่องของ อัลฟอนโซ กัวรอน
16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก 
— ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้ 
$ ดอลลาร์สหรัฐ

**รางวัล**
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ อัลฟอนโซ กัวรอน

**รางวัลออสการ์**

**รางวัลแบฟตา**

**เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากเม็กซิโกซิตี
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
อำเภอศิลาลาด

ศิลาลาด เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัดศรีสะเกษ ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2550 โดยแยกออกจากอำเภอราษีไศล นับเป็นอำเภอที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับล่าสุดของจังหวัด พร้อมกับอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

**ประวัติ**
อำเภอศิลาลาดเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอราษีไศล ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอศิลาลาด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอศิลาลาด ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอศิลาลาดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองฮีและอำเภอพนมไพร (จังหวัดร้อยเอ็ด)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอมหาชนะชัย (จังหวัดยโสธร) และอำเภอราษีไศล- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอราษีไศล- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพนทราย (จังหวัดร้อยเอ็ด)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอศิลาลาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอศิลาลาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลีกลิ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลีกลิ้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัวดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวดงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโจดม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโจดม่วงทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ศิลาลาด
อำเภอแคนดง

แคนดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแคนดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอชุมพลบุรี (จังหวัดสุรินทร์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชุมพลบุรี (จังหวัดสุรินทร์) และอำเภอสตึก- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสตึก อำเภอบ้านด่าน และอำเภอคูเมือง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคูเมือง

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอแคนดงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสตึก ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแคนดง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอแคนดง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแคนดงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแคนดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลแคนดง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแคนดง (7 หมู่บ้าน)- องค์การบริหารส่วนตำบลแคนดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนดง (นอกเขตเทศบาลตำบลแคนดง)- องค์การบริหารส่วนตำบลดงพลอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงพลองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสระบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระบัวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหัวฝาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวฝายทั้งตำบล

**อ้างอิง**
คแนดง
อำเภอบ้านด่าน

บ้านด่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดของจังหวัด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบ้านด่านตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแคนดงและอำเภอสตึก- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสตึกและอำเภอห้วยราช- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอห้วยราชและอำเภอเมืองบุรีรัมย์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองบุรีรัมย์และอำเภอคูเมือง

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอบ้านด่านเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านด่าน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะกิ่งอำเภอแห่งนี้ขึ้นเป็น อำเภอบ้านด่าน โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบ้านด่านแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบ้านด่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลบ้านด่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านด่านทั้งตำบล- เทศบาลตำบลปราสาท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปราสาททั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังเหนือทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนขวาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนขวางทั้งตำบล

**อ้างอิง**
บ้านด่าน
มหาบุรุษซามูไร

มหาบุรุษซามูไร (The Last Samurai) หรือซามูไรคนสุดท้าย เป็นประเภทผจญภัย สงคราม-ดราม่า ซึ่งออกฉายครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2003

**เนื้อเรื่อง**
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของร้อยเอกเนธาน อัลเกร็น ซึ่งเป็นคนไร้จุดหมาย บรรดาศึกสงครามที่เขาได้ร่วมรบมาก่อนนั้นดูเหมือนช่างห่างไกลและไร้ผล เขาเคยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพื่อเกียรติยศและประเทศชาติ ทว่า หลายปีนับแต่สงครามกลางเมืองของสหรัฐอเมริกา โลกได้เปลี่ยนไปมาก พลการเข้ามาแทนที่ความกล้าหาญ ประโยชน์ส่วนตัวเข้ามาแทนที่ความเสียสละ และไม่มีเกียรติยศหลงเหลืออีกต่อไปโดยเฉพาะทางฝั่งตะวันตก เมื่อหน้าที่ของเขาในปฏิบัติการอินเดียนแดงได้จบลง ตามสภาวะแห่งความเป็นจริงที่แสนเศร้า ณ ทุ่งกว้างที่ไร้ซึ่งการให้อภัย ใกล้กับริมฝั่งแม่น้ำวาชิตะ อัลเกร็นสูญเสียกำลังใจจนหมดสิ้น ห่างออกไปอีกซีกโลก ทหารหาญอีกนายมองเห็นวันข้างหน้าของชีวิตตนที่มีแต่จะถูกกัดกร่อนไป เขาคือ คัตสึโมโต้ หัวหน้าคนสุดท้ายของนักรบรุ่นเก่า เหล่าซามูไรที่เป็นที่นับถือ ผู้อุทิศชีวิตพวกเขาให้กับองค์จักรพรรดิและประเทศชาติ และเช่นเดียวกันกับการบุกรุกสมัยใหม่ที่เกิดขึ้นในอเมริกาฝั่งตะวันตก ที่ชนพื้นเมืองอเมริกันถูกต้อนให้จนมุมและถูกบีบบังคับ สิ่งเดียวกันที่เกิดขึ้นกับประเพณีของญี่ปุ่น สายโทรเลขและทางรถไฟนำมาซึ่งความเจริญ แต่กลับคุกคามสิ่งที่มีคุณค่า และกฎเกณฑ์ที่เหล่าซามูไรได้เคยมีชีวิตอยู่ และสละชีพเพื่อมันมานับศตวรรษ แต่คัตสึโมโต้ไม่มีวันลาไปโดยปราศจากการต่อสู้ เส้นทางของทั้งสองนักรบทั้งสอง มาบรรจบกันเมื่อองค์จักรพรรดิหนุ่มแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้ถูกเชื้อเชิญโดยความสนใจของอเมริกัน ผู้ปรารถนาในตลาดที่กำลังเติบโตของญี่ปุ่น ตกลงว่าจ้างให้อัลเกร็นมาเป็นผู้ฝึกให้กับกองทัพทหารเกณฑ์ที่ทันสมัยกองทัพแรกแห่งญี่ปุ่น แต่ในขณะที่บรรดาที่ปรึกษาของจักรพรรดิ พยายามจะ กำจัดเหล่าซามูไรอย่างถอนรากถอนโคน เพื่อจัดตั้งรัฐบาลแบบตะวันตก ที่เป็นมิตรทางการค้าขึ้นนั้น อัลเกร็นกลับได้พบว่า ตัวเขาประทับใจและมีความโน้มเอียง เมื่อได้พบกับพวกซามูไร ความมั่นใจที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขาทำให้เขาระลึกได้ถึงตัวตนที่เขาเคยเป็นมาก่อน เมื่อถูกผลักเข้าสู่แดนโหดห้าวและไม่คุ้นเคย โดยมีชีวิต และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น จิตวิญญาณของเขา นายทหารชาวอเมริกันผู้ตกที่นั่งลำบาก ได้พบว่าเขากำลังอยู่ท่ามกลางความรุนแรง และตำนานที่ต้องต่อสู้ระหว่างสองโลก โดย มีเพียงเหตุผลแห่งเกียรติยศเท่านั้นที่จะนำทางให้กับเขา

**นักแสดงนำ**
 ทอม ครูซ รับบท ร้อยเอกเนธาน อัลเกร็น- เคน วาตานาเบ้ รับบท คัตซึโมโต้- ฮิโรยูกิ ซานาดะ รับบท ยูจิโอ- ชิน โกยามาดะ รับบท นูบูทาดะ

**อ้างอิง**
 Polak, Christian. (2001). Soie et lumières: L'âge d'or des échanges franco-japonais (des origines aux années 1950). Tokyo: Chambre de Commerce et d'Industrie Française du Japon, Hachette Fujin Gahōsha (アシェット婦人画報社).- __________. (2002). 絹と光: 知られざる日仏交流100年の歴史 (江戸時代-1950年代) Kinu to hikariō: shirarezaru Nichi-Futsu kōryū 100-nen no rekishi (Edo jidai-1950-nendai). Tokyo: Ashetto Fujin Gahōsha, 2002. 10-ISBN 4-573-06210-6; 13-ISBN 978-4-573-06210-8;  OCLC 50875162

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ- id=0325710-  Tom Cruise interview for The Last Samurai date=2008-01-21 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซามูไร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นินจา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในยุคเมจิ
หมวดหมู่:ยุคเมจิในบันเทิงคดี
ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์

ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ (Summer Night Town) เป็นเพลงซิงเกิลที่ 2 ของมอร์นิงมูซูเมะ และเป็นเพลงเปิดตัวของสมาชิกรุ่นที่ 2
ส่วนผู้ที่ทำหน้าที่นักร้องนำประจำซิงเกิลนี้ คือ นัตสึมิ อาเบะ
ซิงเกิลชุดนี้ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบซีดี 8 เซนติเมตร ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยมียอดการจำหน่ายรวมทั้งสิ้น 417,330 ชุด ต่อมา ได้ถูกนำกลับมารวมไว้ในชุดรวมอัลบั้มซิงเกิลเออร์ลีซิงเกิลบอกซ์ของมอร์นิงมูซูเมะในปี พ.ศ. 2547 และยังได้รับการผลิตใหม่ในรูปแบบของซีดี 12 เซนติเมตรในปี พ.ศ. 2548

**รายชื่อเพลง**
เพลงทุกเพลงในอัลบั้มซิงเกิลชุดนี้ ประพันธ์โดยสึงกุ

**ซีดี 8 เซนติเมตร**
# ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ – 3:49 นาที
# อะเมโมรีออฟซัมเมอร์ ’98 (A Memory of Summer ’98) – 3:58 นาที
# ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ (บรรเลง) – 3:47 นาที

**ซีดี 12 เซนติเมตร และอัลบั้มใน เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์**
# ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์
# อะเมโมริออฟซัมเมอร์ ’98
# ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ (บรรเลง)
# ซัมเมอร์ไนท์ทาวน์ (เวอร์ชันแสดงสดครั้งแรก)

**สมาชิก**
รุ่นที่ 1- ยูโกะ นากาซาวะ- อายะ อิชิงูโระ- คาโอริ อีดะ- นัตสึมิ อาเบะ- อาซูกะ ฟูกูดะ
รุ่นที่ 2 (ปรากฏตัวครั้งแรก)- เค ยาซูดะ- มาริ ยางูจิ- ซายากะ อิจิอิ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงภาษาญี่ปุ่น
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 สิงหาคม 10

* ทีมชาติไทย ได้เหรียญทองเหรียญแรกของไทย ในการแข่งขันกรีฑาประเภทวิ่งผลัด 4x100 เมตร ชาย ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 24- ผลสำรวจจัดทำโดยคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คาดประชาชนจะออกไปใช้สิทธิลงประชามติ 68.5% ประชาชนถึง 77.9% จะรับร่างรัฐธรรมนูญ อีก 22.1% จะไม่รับ  (กรุงเทพธุรกิจ)- เวียดนามเกิดอุทกภัยในภาคกลางเนื่องจากพายุปลาบึก (Pabuk) มีผู้เสียชีวิต 62 คน  (ผู้จัดการ)
}
อกตัญญู

อกตัญญู แปลว่า ผู้ไม่รู้สึกถึงบุญคุณที่ผู้อื่นทำแก่ตน ผู้ไม่มีความกตัญญู
อกตัญญู คือเนรคุณ ทรยศ หักหลัง ไม่ซื่อสัตย์ ผู้ระลึกไม่ได้ว่าใครเคยทำดีเคยช่วยเหลือเกื้อกูลตนมา ผู้ลืมบุญคุณของคนอื่นที่ทำแก่ตนมา ผู้ไม่ยอมรับบุญคุณของใครทั้งนั้น เรียกว่า คนอกตัญญู มีลักษณะตรงข้ามกับคนกตัญญู
อกตัญญู มีลักษณะลบหลู่บุญคุณคน ไม่ปรารถนาที่จะตอบแทนความดีของใคร ชอบลืมเรื่องที่เขาเคยทำเคยช่วยเหลือตนมา แต่ก็ไม่มีความรู้สึกอิ่มที่จะรับจากคนอื่นอีก หากยังมีช่องทางจะได้จากเขาอีกก็จะพอใจ หากเห็นว่าหมดโอกาสแล้วก็จะตีจากไปทันที หรือไม่ก็แสดงกิริยาพูดจาให้ร้ายต่างๆ ท่านจึงว่า
"แม้จะยกแผ่นดินทั้งหมดให้แก่คนอกตัญญูก็จะให้เขายินดีพอใจไม่ได้"

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
สมาทาน

สมาทาน แปลว่า การถือเอา การรับเอา การถือปฏิบัติ
สมาทาน หมายถึงการรับมาปฏิบัติ เช่น- สมาทานศีล คือการรับศีลมาเป็นหลักปฏิบัติ- สมาทานธุดงค์ คือการถือปฏิบัติตามหลักธุดงควัตร
สมาทาน ตามปกติจะกระทำต่อหน้าผู้อื่นเช่น พระสงฆ์ ด้วยการเปล่งวาจา หรือนึกในใจว่าจะทำอย่างโน้นอย่างนี้ คล้ายกับให้คำมั่นสัญญาทั้งแก่ตนเองหรือผู้อื่นไว้ การสมาทานจึงเป็นอุบายวิธีให้ประพฤติปฏิบัติตามที่เปล่งวาจาไว้เพื่อรักษาคำมั่นสัญญา อันแสดงถึงความเป็นคนมีจิตใจมั่นคง พูดจริงทำจริง ไม่โลเลเหลาะแหละ

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
สันโดษ

สันโดษ คือ ความยินดี ความพอใจ คือความรู้จักพอดี ความรู้จักพอเพียง
มีลักษณะ 3 อย่าง คือ
# ยถาลาภสันโดษ ด้วยเรี่ยวแรงของตนในทางชอบธรรม ไม่ดิ้นรนอยากได้จนทำให้เกิดความเดือดร้อนจริงๆ
# ยถาพลสันโดษ ใช้กำลังที่มีอยู่ เช่นความรู้ ความสามารถให้เกิดผลเต็มที่ ไม่ย่อหย่อนบกพร่อง
# ยถาสารุปปสันโดษ คือรู้จักพอเป็น อิ่มเป็น และแบ่งปันส่วนที่เกินเลยไปเอื้อเฟื้อผู้อื่นตามสมควร
ยินดีพอใจแต่ไม่เกินเลย คือรู้จักพอเป็น อิ่มเป็น และแบ่งปันส่วนที่เกินเลยไปเอื้อเฟื้อผู้อื่นตามสมควร
สันโดษ เป็นแนวปฏิบัติเพื่อให้เกิดความพอดีในชีวิตประจำวัน ไม่ฟุ้งเฟ้อเกินไป ไม่เขียมเกินไป ไม่ฟุ้งซ่านจนเกิดเดือดร้อน เป็นต้น เป็นแนวปฏิบัติกลางๆ เพื่อให้ชีวิตมีความอิ่ม ไม่พร่อง อันเป็นเหตุให้มีความสุขดังคำกล่าวที่ว่า "รู้จักพอก่อสุขทุกสถาน

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

=== คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์**
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ถูกเสนอเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2550
 เสนอชื่อ DMS WIKI
สนับสนุน 
#
คัดค้าน
# 
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ให้มีการปรับปรุงตามคำแนะนำในหน้า วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ก่อนเป็นบทความคัดสรร --unknown_00011 16:47, 9 สิงหาคม 2007 (UTC)
งงกับคนข้างบนนี้จัง ทำตาม คำแนะนำในหน้า วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ก่อนเป็นบทความคัดสรร แสดงว่าถ้าทำตามวิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์จะได้เป็นบทความคัดสรร เลยใช่เปล่า งง ทำไมที่นี่มีแต่อะไร งงงง
สักการะ

สักการะ ใช้หมายถึง การกระทำที่ดี การกระทำอย่างดีอย่างพร้อมมูล คือ การต้อนรับ การให้เกียรติ การแสดงความเคารพนับถือ การบูชาด้วยสิ่งหรือเครื่องอันพึงบูชา เช่น ดอกไม้ อาหารเป็นต้น
สักการะ ยังหมายถึงสิ่งของหรือปัจจัย 4 มีอาหารเป็นต้น ที่ปรุงหรือจัดแต่งอย่างประณีตบรรจงสวยงาม อันเป็นเครื่องบูชาชั้นดี ซึ่งเรียกว่าเครื่องสักการะก็ได้
สักการะ เป็นการบูชาและเป็นเครื่องบูชาอย่างหนึ่ง จึงนิยมเรียกต่อกันว่า สักการบูชา และเครื่องสักการบูชา
สักการะ เป็นการแสดงออกถึงความเคารพนับถืออย่างสูงต่อบุคคลหรือสิ่งที่ควรเคารพนับถือ เป็นการกระทำที่ชอบ และสิ่งที่เรียกว่าเครื่องสักการะนั้นนิยมจัดแต่งอย่างดี พร้อมบริบูรณ์

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
บูชา

บูชา คือ การแสดงความเคารพ การกราบไหว้ การยกย่องนับถือบุคคลที่ควรเคารพนับถือ เช่น พระพุทธรูป พระสงฆ์ บิดามารดา คณุอาจารย์ ญาติผู้ใหญ่ ถือเป็นเหตุนำความสุข ความเจริญ และความก้าวหน้าในชีวิตมาให้แก่ผู้ทำ

**ประเภท**
# อามิสบูชา เป็นการบูชาด้วยสิ่งของ ปรนนิบัติดูแล ให้ข้าวน้ำ ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค ค่าใช้จ่าย และบูชาด้วยดอกไม้ ธูป เทียน
# ปฏิบัติบูชา เป็นการบูชาด้วยการปฏิบัติ คือ ปฏิบัติตามแบบที่ท่านทำ ปฏิบัติตามคำที่ท่านสอน ได้แก่ทานปฏิบัติ มาอย่างไรก็ปฏิบัติตาม ท่านสอนอย่างไร แนะนำอย่างไรก็ทำตามด้วยความเต็มใจ

**อ้างอิง**
 อ้างหนังสือ| ผู้แต่ง = พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต| ชื่อหนังสือ = พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด| URL = | จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = วัดราชโอรสาราม| ปี =  พ.ศ. 2548| ISBN = | จำนวนหน้า = | หน้า = 
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
อามิสบูชา

อามิสบูชา แปลว่า บูชาด้วยอามิส บูชาด้วยสิ่งของ
อามิสบูชา ได้แก่การนำสิ่งของไปสักการะไปบูชาบุคคลหรือสิ่งที่ควรบูชา เช่น ให้ข้าว ให้น้ำ ให้เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค ตลอดถึงการดูแลปฏิบัติรับใช้ช่วยเหลือผู้มีพระคุณ ด้วยวัตถุสิ่งของและแรงกายของตน
อามิสบูชา เป็นการแสดงความเคารพนับถือ เป็นการยกย่องเชิดชูหรือให้เกียรติอย่างหนึ่งต่อผู้ที่ควรเคารพ ผู้ที่ควรยกย่องนับถือ และเป็นการตอบแทนพระคุณความดีของท่านผู้มีพระคุณด้วยสิ่งของ อันแสดงถึงความเป็นผู้มีน้ำใจและผู้มีคุณธรรม
อามิสบูชา เป็นบูชาอย่างหนึ่งใน 2 อย่าง

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปฏิบัติบูชา

ปฏิบัติบูชา แปลว่า บูชาด้วยการปฏิบัติ เป็นคู่กับ อามิสบูชา คือบูชาด้วยสิ่งของ
ปฏิบัติบูชา หมายถึงการบูชาด้วยการปฏิบัติตามแบบที่ท่านทำ ปฏิบัติตามคำที่ท่านสอน ได้แก่ท่านปฏิบัติมาอย่างไรก็ปฏิบัติตาม ท่านสอนอย่างไร แนะนำอย่างไร ก็ทำตามด้วยความเต็มใจ ด้วยการประพฤติดีปฏิบัติชอบ กระทำแต่สิ่งที่ดีงาม เป็นประโยชน์ เช่นปฏิบัติตามคำสั่งสอน คำเตือน คำแนะนำของพระพุทธเจ้า ของบิดามารดา ของครูอาจารย์ เป็นต้น
ปฏิบัติบูชา เป็นการบูชาอย่างหนึ่งใน 2 อย่าง แต่ปฏิบัติบูชาเป็นการบูชาที่สำคัญยิ่ง ยอดเยี่ยมกว่าอามิสบูชา

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช)และ(แก้ว สุรเดต) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
เบญจธรรม

เบญจธรรม, ปัญจธรรม หรือ ธรรมห้า หมายถึง ข้อพึงปฏิบัติห้าประการตามคำสอนในพุทธศาสนา ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่ดีงาม เป็นเหตุให้ผู้ปฏิบัติเจริญก้าวหน้า ปลอดเวร ปลอดภัย เพิ่มพูนความดีแก่ผู้คน
เบญจธรรมเป็นข้อพึงปฏิบัติห้าประการ คู่กับ เบญจศีล อันเป็นข้อไม่พึงปฏิบัติห้าประการ

**องค์ประกอบของเบญจธรรม**
เบญจธรรม 5 ประการ ได้แก่
# เมตตากรุณา คือ ความรัก ความปรารถนาดี
# สัมมาอาชีวะ คือ การประกอบสัมมาอาชีวะ การประกอบอาชีพสุจริต
# กามสังวร  คือ การสำรวมในกาม
# สัจจะ คือ การพูดความจริง ไม่หักรานประโยชน์ผู้อื่น
# สติสัมปชัญญะ คือ ความระลึกได้และความรู้ตัว

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. 9 ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด พระอาจารเผือกและไก่,  วัดราชโอรสารามวิหาร 12 เป็นต้นครับ
บเบญจธรรม
บเบญจธรรม
ลงโบสถ์

ลงโบสถ์ หมายถึงการลงไปทำกิจวัตรประจำวันคือทำวัตรเช้าและทำวัตรเย็นพร้อมกันที่อุโบสถของภิกษุสามเณร เช่นใช้ว่า
"การลงโบสถ์ถือเป็นกิจประจำของพระสงฆ์ เพราะเหมือนกับได้เข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าอย่างที่เคยปฏิบัติมาในครั้งพุทธกาล"
ลงโบสถ์ ในสำนวนไทยถูกใช้ในความหมายทำนองว่าเข้ากันไม่ได้หรือไม่ลงรอยกันเช่นใช้ว่า
"ตอนนี้พวกเขาไม่ลงโบสถ์กันเสียแล้ว"
"จะลงโบสถ์กันได้อย่างไร ทะเลาะกันบ่อยออกปานนั้น"

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
แมลงวันแมงมุม

แมลงวันแมงมุม หรือ เครนฟลาย (crane fly)  เป็นแมลงที่มีลักษณะคล้ายยุงมี 6 ขาและ 2 ปีก อยู่ในตระกูลของธิปูลิเดอี(Tipulidae) ทั่วโลกมีประมาณ 12,000 ชนิด ลักษณะที่โดดเด่นคือไม่กินเลือดแต่กินน้ำหวาน น้ำค้างเป็นอาหาร คล้ายยุงตัวผู้ 
left

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชี้อย่าตระหนกยุงยักษ์เชียงใหม่ ยันเป็น "แมลงวันแมงมุม" ไม่ใช่ยุง  date=2016-03-04 
วันแมงมุม
ยางครัมบ์

ยางครัมบ์ (crumb rubber) เป็นยางประเภทหนึ่งที่สามารถนำไปผสมกับยางได้ ซึ่งได้มาจากการนำเศษยางวัลคาไนซ์แล้วมาบดเป็นผงขนาดเล็กประมาณ 20-40 เมช สามารถนำมาใช้ในงานอัดเบ้า (Moulding) ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนของยาง และส่วนที่เป็นยางครัมบ์ยังช่วยป้องกันการเกิดฟองอากาศที่จะเกิดขึ้นในการอัดเบ้าได้ด้วย ส่วนยางวัลคาไนซ์ที่ผสมยางครัมบ์จะช่วยลด "nerve" ของยางลงไป เพราะความเครียดที่มีอยู่ในยางครัมบ์จะหายไปโดยที่ยางครัมบ์จะทำหน้าที่คล้าย ๆ กับสารตัวเติมในยาง และถ้ายางครัมบ์มีขนาดอนุภาคเล็กลงไปอีก จะทำให้สมบัติของยางวัลคาไนซ์ดีขึ้น ทัดเทียมกับการใช้ยางรีเคลม และสมบัติจะดีขึ้นมากน้อยเพียงใด ขึ้นอยู่กับปริมาณยางครัมบ์ที่ใช้ในการผสมด้วย สำหรับข้อจำกัดของยางครัมบ์ก็คือไม่สามารถใช้กับเครื่องเอกซ์ทรูดหรือเครื่องรีดแผ่นได้เนื่องจากมีขนาดใหญ่เกินไปจะทำให้ผิวของยางขรุขระได้

**อ้างอิง**
 พรพรรณ นิธิอุทัย, สารเคมีสำหรับยาง, คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, หน้า 341-342
หมวดหมู่:ยาง
จรัล ดิษฐาอภิชัย

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จรัล ดิษฐาอภิชัย (เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ที่จังหวัดพัทลุง) ประธานสมาคมนักประชาธิปไตยชาวไทยไร้พรมแดน ประธานสมาคมคนไทยเพื่อประชาธิปไตย อดีตที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่ออดีตกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ โดยเป็นหนึ่งใน 11 คน ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติชุดแรกของประเทศไทย ซึ่งตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540  ถูกถอดถอนโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ของคณะรัฐประหาร ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 เขาเคยเป็นแกนนำนักศึกษา และเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย โดยใช้ชื่อว่า "สหายแผ้ว"
เขาขัดคำสั่ง คณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 3/2557 จนกระทั่งศาลทหารอนุมัติออกหมายจับคดีด้านความมั่นคง รวมถึงถูกออกหมายจับในความผิดมาตรา 112 ด้วย เขาเดินทางออกจากประเทศไทยไปยังประเทศเพื่อนบ้าน เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 หลังรัฐประหาร และเดินทางต่อไปเพื่อลี้ภัยทางการเมืองที่ประเทศฝรั่งเศสในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน ภายหลังเขาเข้าร่วมกับสมัชชาประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเคลื่อนไหวทางการเมืองในสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก ปัจจุบันเธอได้รับสัญชาติฝรั่งเศส และได้จัดตั้ง สมาคมคนไทยเพื่อประชาธิปไตย โดยได้เป็นประธานสมาคมคนไทยเพื่อประชาธิปไตย เคลื่อนไหว ประท้วงรัฐบาลไทย ที่ยุโรป ร่วมกับ จรรยา ยิ้มประเสริฐ สมยศ พฤกษาเกษมสุข ฯลฯ

**การศึกษา**
 สำเร็จการศึกษา  ปริญญาตรี - รัฐศาสตร์บัณฑิต ภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์- ปริญญาโท - สาขาประวัติศาสตร์  มหาวิทยาลัยปารีส- ประกาศนียบัตรวิชาการชั้นสูง - ปรัชญาการเมือง มหาวิทยาลัยปารีส 1 ซอร์บอน
ประสบการณ์การทำงาน- พ.ศ. 2533 - 2543 - อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์- พ.ศ. 2541 - 2543  - ประธานสมาคมสิทธิเสรีภาพของประชาชน (สสส. : UCL :Union for Civil Liberty)- พ.ศ. 2543 - 2550 - กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ- พ.ศ. 2554 - 2555 - ที่ปรึกษา  คณะกรรมาธิการ. การต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร- พ.ศ. 2555 - 2557 - ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (นายสุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล)
เกียรติรางวัลที่เคยได้รับ- พ.ศ. 2547 - ศิษย์เก่าดีเด่น คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**ผลงาน**
 มีผลงานเช่น รายงานวิจัย แนวทางการจัดทำประชาพิจารณ์ในสังคมไทย (ร่วมกับคณะ)- รายงานวิจัย "แนวทางการยกเครื่องรัฐสภาไทย"- หนังสือ "การปฏิวัติฝรั่งเศส" เล่ม 1 ,เล่ม 2- หนังสือ "ก่อนจะถึง 14 ตุลา"- หนังสือ "จากราชดำเนินถึงชเวดากอง"- หนังสือ "คู่มือ สิทธิมนุษยชน สำหรับพลเมือง" - หนังสือ "บนหนทางสิทธิมนุษยชน"

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ == 


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น == -  ชีวประวัติ จรัล ดิษฐาอภิชัย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:นักสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักปฏิวัติ
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเอกภาพ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 6 ตุลา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยปารีส
หมวดหมู่:กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติของไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
เพชร (แก้ความกำกวม)

เพชร อาจหมายถึง:- เพชร อัญมณีรูปหนึ่งของคาร์บอน- เพชร โอสถานุเคราะห์ นักร้องเจ้าของผลงานเพลง เพียงชายคนนี้ (ไม่ใช่ผู้วิเศษ)- เพชร ดาราฉาย นักแสดงตลก - พชร พูลสวัสดิ์ ผู้เข้าแข่งขัน ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 3 รหัส V2
ยางผง

ยางผง (Powder Rubber) เป็นยางที่ผลิตออกมาในลักษณะที่เป็นเม็ด เพื่อให้สะดวกในการใช้งานกล่าวคือ สามารถใช้งานในลักษณะการผลิตแบบต่อเนื่องได้และสามารถใช้ได้ทันทีโดยไม่ต้องผ่านการบดหรือตัดยาง
การเตรียมยางผง
สามารถเตรียมได้จากน้ำยางและยางแห้งได้ดังนี้- เตรียมจากน้ำยาง
เตรียมโดย นำน้ำยางข้นชนิดครีมมาพ่นเป็นฝอย เข้าไปในห้องร้อนมีอุณหภูมิประมาณ 93 องศาเซลเซียส และมีการพ่นสารป้องกันการติดเข้ามาในห้องนี้ด้วย ส่วนที่เป็นน้ำในเม็ดยางก็จะระเหยออก จะได้ส่วนที่เป็นเม็ดยางตกลงมา และเข้าสู่กระบวนการทำให้เม็ดยางมีขนาดเล็กลงด้วยเครื่องแฮมเมอร์มิล จากนั้นก็แยกขนาดเม็ดยางโดยผ่านตะแกรงและมีการเคลือบสารป้องกันการติดบนเม็ดยางอีกครั้งก่อนจะบรรจุถุงจำหน่าย- เตรียมจากยางแห้ง
นำยางมาตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วทำให้ยางมีสภาพที่แข็งกรอบโดยใช้ก๊าซไนโตรเจน จากนั้นใช้ลูกกลิ้งบดยางให้เป็นผงและเคลือบผิวเม็ดยางด้วยสารป้องกันการติด
การใช้งาน
ใช้งานในลักษณะเดียวกันกับยางสังเคราะห์ทั่วไปโดยใช้ทำผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ซึ่งข้อดีของยางผงคือสามารถลดพลังงานและเวลาในการแปรรูปได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่ : ยาง
ภาษากรูซินิก

ภาษากรูซินิก หรือภาษาคิฟรูลี ภาษาจอร์เจียของชาวยิว เป็นภาษาที่พูดโดยชาวยิวในจอร์เจียซึ่งเป็นชุมชนชาวยิวโบราณในเทือกเขาคอเคซัส จัดอยู่ในภาษากลุ่มคอเคซัสใต้ ต่างจากภาษาจอร์เจียอย่างชัดเจน แต่สามารถเข้าจกันได้กับภาษาจอร์เจียถ้าตัดคำยืมจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกออกไป มีผู้พูดทั้งสิ้น 85,000 คนแบ่งเป็นในจอร์เจีย 20,000 คน (พ.ศ. 2538) และในอิสราเอล 59,800 คน (พ.ศ. 2543) นอกจากนั้นมีอีกราว 4,000 คนในนิวยอร์กและกระจายอยู่ในรัสเซีย เบลเยียม สหรัฐและแคนาดา  
ภาษากรูซินิกเป็นเช่นเดียวกับภาษาของชาวยิวอื่น ๆ คือมีการใช้น้อยลง จำนวนผู้พูดในจอร์เจียลดลงเนื่องจากการอพยพของชาวยิวเข้าสู่ประเทศใหม่คืออิสราเอล ราวร้อยละ 80 ของประชากรทั้งหมด
กรูซินิก
กรูซินิก
กรูซินิก
ยางแผ่นผึ่งแห้ง

ยางแผ่นผึ่งแห้ง คือ ยางที่ได้จากการนำน้ำยางมาจับตัวเป็นแผ่นโดยสารเคมีที่ใช้จะต้องตามเกณฑ์ที่กำหนด เช่น ใช้โซเดียมไบซัลไฟต์ในการฟอกสี และใช้พาราไนโตรฟีนอลเป็นสารป้องกันเชื้อรา เป็นต้น ส่วนการทำให้แห้งอาจใช้วิธีการผึ่งลมในที่ร่ม หรือ อบในโรงอบก็ได้แต่ต้องปราศจากควัน และจากลักษณะการทำให้แห้งที่แตกต่างกันทำให้สามารถแยกยางแผ่นผึ่งแห้งออกได้เป็น 2 ประเภทคือ
#ยางแผ่นผึ่งแห้งที่ทำให้แห้งโดยวิธีการผึ่งลม (Air Dried Sheet : ADS) ซึ่งยางประเภทนี้จะมีลักษณะสีคล้ำและอาจแห้งไม่สนิท
#ยางแผ่นไม่รมควัน (Pale Amber Unsmoke Sheet : PAUS) ซึ่งยางที่ได้มีลักษณะแห้งสนิท สีใส
ลักษณะการใช้งานของยางแผ่นผึ่งแห้ง จะใช้งานเหมือนกับยางเครพขาว ซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมกาว อุตสาหกรรมเส้นด้ายยางยืด อุตสาหกรรมรองเท้า และอุตสาหกรรมตุ๊กตายาง เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่ : ยาง
สังคมนิยม

สังคมนิยม (Socialism) เป็นระบบสังคมและเศรษฐกิจซึ่งมีลักษณะคือ สังคมเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิตและการจัดการเศรษฐกิจแบบร่วมมือ ตลอดจนทฤษฎีและขบวนการทางการเมืองซึ่งมุ่งสถาปนาระบบดังกล่าว "สังคมเป็นเจ้าของ" อาจหมายถึง การประกอบการสหกรณ์ การเป็นเจ้าของร่วม รัฐเป็นเจ้าของ พลเมืองเป็นเจ้าของความเสมอภาค พลเมืองเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ หรือที่กล่าวมารวมกัน มีความผันแปรของสังคมนิยมจำนวนมากและไม่มีนิยามใดครอบคลุมทั้งหมด ความผันแปรเหล่านี้แตกต่างกันในประเภทของการเป็นเจ้าของโดยสังคมที่ส่งเสริม ระดับที่พึ่งพาตลาดหรือการวางแผน วิธีการจัดระเบียบการจัดการภายในสถาบันการผลิต และบทบาทของรัฐในการสร้างสังคมนิยม
ระบบเศรษฐกิจสังคมนิยมอาศัยลัทธิองค์การการผลิตเพื่อใช้ หมายความว่า การผลิตสินค้าและบริการเพื่อตอบสนองอุปสงค์ทางเศรษฐกิจและความจำเป็นของมนุษย์โดยตรง และระบุคุณค่าวัตถุตามคุณค่าการใช้ประโยชน์หรืออรรถประโยชน์ ซึ่งตรงข้ามกับการผลิตมาเพื่อสะสมทุนและเพื่อกำไร ในแนวคิดดั้งเดิมของเศรษฐกิจสังคมนิยม มีการประสานงาน การทำบัญชีและการประเมินค่าอย่างเดียวกันโดยปริมาณทางกายภาพร่วม (common physical magnitude) หรือโดยการวัดแรงงาน-เวลาแทนการคำนวณทางการเงิน มีสองข้อเสนอในการกระจายผลผลิต หนึ่ง ยึดตามหลักที่ว่าให้กระจายแก่แต่ละคนตามการเข้ามีส่วนร่วม และสอง ยึดตามหลักผลิตจากทุกคนตามความสามารถ ให้แก่ทุกคนตามความจำเป็น วิธีการจัดสรรและประเมินคุณค่าทรัพยากรที่แน่ชัดยังเป็นหัวข้อการถกเถียงในการถกเถียงการคำนวณสังคมนิยมที่กว้างกว่า
ในการกำหนดเป้าหมาย การเมืองแบบสังคมนิยมเคยเป็นทั้งชาตินิยมและนานาชาตินิยม สร้างผ่านพรรคการเมืองและการเมืองที่ต่อต้านพรรคการเมือง ในบางครั้งทับซ้อนกับสหภาพการค้า ในบางครั้งเป็นอิสระและมีความสำคัญกับเหล่าสหภาพ และมีให้เห็นทั้งในบรรดาประเทศอุตสาหกรรมและประเทศกำลังพัฒนา เริ่มจากการเคลื่อนไหวทางสังคมนิยม ประชาธิปไตยสังคมนิยมนำเศรษฐกิจแบบผสมมารวมเป็นส่วนหนึ่งกับตลาด ที่มีการแทรกแซงของรัฐในรูปแบบของ การกระจายรายได้ กฎระเบียบ และรัฐสวัสดิการ ประชาธิปไตยเศรษฐกิจ(Economic democracy) เสนอลักษณะของสังคมนิยมทางการตลาด(Market socialism) ซึ่งมีการควบคุมการกระจายอำนาจของ บริษัท สกุลเงิน การลงทุน และทรัพยากรธรรมชาติ มากขึ้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เศรษฐกิจการเมือง
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมือง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจ

หมวดหมู่:ระบบเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:อุดมการณ์ทางเศรษฐศาสตร์
ลัทธิสังคมนิยม
รัฐสิกขิม

สิกขิม (Sikkim, m; सिक्किम; འབྲས་ལྗོངས་) เป็นรัฐในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ติดต่อกับทิเบต ประเทศภูฏาน ประเทศเนปาล และรัฐเบงกอลตะวันตก รัฐสิกขิมมีประชากรน้อยที่สุดในประเทศอินเดียและมีพื้นที่น้อยที่สุดเป็นอันดับสอง พื้นที่ของรัฐประมาณ 35% ปกคลุมด้วยอุทยานแห่งชาติคางเชนดองซา แหล่งมรดกโลก
อาณาจักรสิกขิม ก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 17 และปกครองโดยกษัตริย์นักบวชชาวพุทธซึ่งเรียกว่า ช็อกยัล ต่อมาในปี 1890 สิกกิมได้กลายเป็นรัฐมหาราชาหนึ่งของบริติชอินเดีย รัฐสิกขิมมีอัตราการรู้หนังสือสูงที่สุดในบรรดารัฐหิมาลัย ในปี 1973 จลาจลปฏิกษัตริย์นิยมได้ยึดครองพื้นที่หน้าพระราชวังของช็อกยัลเพื่อต่อต้านระบอบกษัตริย์สิขขิม จนกระทั่งปี 1975 อินเดียได้ส่งกองกำลังเข้ายึดครองเมืองเพื่อสลายจลาจล และตามด้วยการจัดประชามติสถาบันกษัตริย์ของสิกขิมปี 1975 ที่ซึ่งมีผลคะแนนให้ล้มเลิกสถาบันกษัตริย์ และเข้าร่วมเป็นรัฐที่ 22 ของประเทศอินเดีย

**การแบ่งเขตการปกครอง**
สิกขิมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 อำเภอ ได้แก่ 
แผนที่แสดงเขตการปกครองของรัฐสิกขิม- สิกขิมเหนือ - สิกขิมใต้ - สิกขิมตะวันออก- สิกขิมตะวันตก  

**อ้างอิง**
ส
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:อดีตรัฐในอารักขาของอังกฤษ
รัฐอัสสัม

อัสสัม (অসম, pron) หรือ อาสาม เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางใต้ของเทือกเขาหิมาลัย ไปตามหุบเขาพรหมบุตรและหุบเขาบารัก รัฐอัสสัมมีพื้นที่ abbr=off และมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศภูฏานกับรัฐอรุณาจัลประเทศทางเหนือ รัฐนาคาแลนด์กับรัฐมณีปุระทางตะวันออก รัฐเมฆาลัย รัฐตรีปุระ รัฐมิโซรัม และประเทศบังกลาเทศทางใต้ และรัฐเบงกอลตะวันตกทางตะวันตก ที่เชื่อมต่อรัฐอัสสัมเข้ากับประเทศอินเดียส่วนที่เหลือผ่านคอคอดสีลีคุรี (Siliguri Corridor) ที่ยาว km
รัฐอัสสัมเป็นที่รู้จักจากชาอัสสัมและผ้าไหมอัสสัม แหล่งขุดเจาะน้ำมันแห่งแรกในทวีปเอเชียนั้นตั้งอยู่ที่รัฐอัสสัมเช่นกัน

**ศัพทมูล**
ในยุคคลาสสิกของอินเดียจนถึงศตวรรษที่ 12 ภูมิภาคทางตะวันออกของแม่น้ำกรโตยะ ส่วนใหญ่คือรัฐอัสสัมในปัจจุบัน ถูกเรียกว่ากามรูป หรือ ปราคชโยติศะ ถึงแม้พื้นที่ทางตะวันตกของรัฐจะยังคงถูกเรียกเป็นกามรูป แต่อาณาจักรอาหม ที่เกิดขึ้นในทางตะวันออกและครอบคุลมพื้นที่หุบเขาพรหมบุตร ถูกเรียกเป็นอัสสัม (Assam) ส่วนในเอกสารสมัยจักรวรรดิโมกุลปรากฏเขียนว่า อาชาม (Asham) ในสมัยอาณานิคมอังกฤษได้ถูกเรียกเป็นจังหวัดอัสสัมเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ศัพทมูลของคำว่า “อัสสัม” นั้นไม่เป็นที่ชี้ชัดแน่นอน แต่ก็พบว่าคำว่าอัสสัมนั้นมีความเกี่ยวพันกับชาวอาหม หรือชื่อเดิม Shyam แปลว่า ชาวไทใหญ่

**อ้างอิง**
อัสสัม
แม่น้ำพรหมบุตร

แม่น้ำพรหมบุตร (อักษรโรมัน: Brahmaputra; ə) เป็นแม่น้ำข้ามพรมแดนไหลผ่านทิเบตใน,ประเทศจีน ประเทศอินเดีย  และประเทศบังกลาเทศ เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดอันดับเก้าของโลกในแง่ของปริมาณน้ำไหลออก และยาวที่สุดอันดับที่สิบห้า
แม่น้ำมีจุดเริ่มต้นที่ทะเลสาบมนสโรวาร ใกล้เขาไกรลาศ ทางตอนเหนือของเทือกเขาหิมาลัย ในทิเบต ช่วงที่ไหลในบริเวณนั้นจะเรียกว่าแม่น้ำยาร์บุงซังโป จากนั้นไหลผ่านทิเบตใต้และแตกผ่านหิมาลัยเป็นธารน้ำใหญ่ ๆ เช่น ยาร์ลุงซังโป และไหลเข้าอรุณาจัลประเทศในประเทศอินเดีย จากนั้นไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ผ่านรัฐอัสสัม และลงใต้เข้าประเทศบังกลาเทศ กลายเป็นแม่น้ำยมุนา (คนละสายกันกับแม่น้ำยมุนาในประเทศอินเดีย) จากนั้นจึงรวมเข้ากับแม่น้ำคงคาในแถบสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา กลายเป็นแม่น้ำปัทมา และกลายเป็นแม่น้ำเมฆนา ก่อนไหลออกอ่าวเบงกอล
แม่น้ำพรหมบุตรมีความยาวรวม abbr=on และมีความสำคัญมากต่อการชลประทานและการคมนาคมในภูมิภาค ความลึกเฉลี่ยแม่น้ำอยู่ที่ -1 และจุดลึกสุดมีความลึกที่ -1 (คือที่ สทิยา) เมื่อหิมะในหิมาลัยละลาย แม่น้ำพรหมบุตรจะเสี่ยงต่อการเกิดอุทกภัยร้ายแรง ปริมาณน้ำไหลออกของแม่น้ำอยู่ที่ abbr=on และอาจสูงถึง abbr=on ในช่วงอุทกภัย

**อ้างอิง**
พรหมบุตร
พรหมบุตร
พรหมบุตร
พรหมบุตร
พ
หมวดหมู่:อ่าวเบงกอล
นาโธสโทมูลิดา

นาโธสโทมูลิดา (Gnathostomulida) เป็นไฟลัมหนึ่งของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง

**อ้างอิง**
 taxon=Gnatostomulida
หมวดหมู่:สัตว์
หมวดหมู่:สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
หมวดหมู่:ไฟลัม
ลือชัย นฤนาท

พิชัย จิตรีขันธ์ เป็นที่รู้จักในชื่อ ลือชัย นฤนาท (30 มิถุนายน พ.ศ. 2475 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560) ชื่อเล่น เล็ก เป็นนักแสดงชาวไทย และเป็นพระเอกภาพยนตร์ไทยคนแรกที่ได้รับรางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยม ในการประกาศผลรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2500 เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2500 และยังเป็นพระเอกขวัญใจของประชาชน ที่มีบุคลิกทำคอเอียง คาบบุหรี่มุมปาก ทำท่าทางยียวน จนเป็นแบบอย่างให้ผู้ชายในยุคนั้นนิยมเลียนแบบ

**ประวัติ**
ลือชัยเกิดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ที่อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บิดาชื่อพร มารดาชื่อ ชุ่ม 
ก่อนเข้าสู่วงการบันเทิงเขาเคยรับราชการเป็นตำรวจยศสิบตำรวจตรี
มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดี จากบท ชีพ ชูชัย ในภาพยนตร์สืบสวนแนวเจมส์ บอนด์ เรื่อง เล็บครุฑ สร้างจากผลงานประพันธ์ของ พนมเทียน กำกับโดย สุพรรณ พราหมณ์พันธุ์ คู่กับ อมรา อัศวนนท์ และมีผลงานตามมาอีกหลายเรื่องเช่น มังกรแดง คู่กับนางเอกคนเดียวกัน, การะเกด กับ สองฝั่งฟ้า คู่กับ พิศมัย วิไลศักดิ์ และ ชนะ ศรีอุบล รวมทั้ง พรายดำ คู่กับเพชรา เชาวราษฎร์ และมีนางงามจักรวาลของไทย อาภัสรา หงสกุล ร่วมแสดง
แสดงประกบ มิตร ชัยบัญชา ในภาพยนตร์บู๊เรื่องยิ่งใหญ่ของสามผู้กำกับไทย เพชรตัดเพชร พ.ศ. 2509 และ ภาพยนตร์ไทย-ฮ่องกง จอมดาบพิชัยยุทธ ร่วมกับ สุทิศา พัฒนุช และ ชาติ ชัยภูมิ (ผู้มีรูปร่างหน้าตาคล้ายมิตรซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุขณะถ่ายทำฉากจบของ อินทรีทอง) พ.ศ. 2514 อีกทั้งยังได้แสดงประกบกับสมบัติ เมทะนี ในเรื่อง ขุนตาล ในปี พ.ศ. 2512 ปัจจุบันยังมีผลงานเด่น คุณภาพฟิล์มก๊อบปี้ที่เหลืออยู่ ในรูปแบบวีซีดีและวีดิทัศน์  เรื่อง เพชรตัดเพชร  จัดทำโดย ทีมพันธมิตร เมื่อ พ.ศ. 2546
ทายาทอยู่ในวงการชื่อ สิริยา นฤนาท, อรุโณทัย นฤนาท สองอดีตนางเอกดัง และจุลินทิพย์ จิตรีขันธ์ ดาราช่อง 7 ค่ายดาราวีดีโอ 
ลือชัย นฤนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ด้วยโรคชราที่โรงพยาบาลภูมิพล อาคารคุ้มเกล้า สิริอายุได้ 84 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร

**ผลงานภาพยนตร์**
 บ้านทรายทอง (2499)- เล็บครุฑ (2500)- นักรักนักสู้ (2501)- การะเกด (2501)- ดอกฟ้าในมือโจร (2501)- มังกรแดง (2501)- แววมยุรา (2501)- ไอ้แก่น (2502)- ฝ่ามรสุม (2502)- ภูติเหลือง (2502)- มัจจุราชประกาสิต (2502)- มือเหล็ก (2502)- รอยเสือ (2502)- กงกรรม (2503)- เสือเฒ่า (2503)- ทูตนรก (2503)- คมแสนคม (2507)- พรายดำ (2507)- ยอดรัก พยัคฆ์ร้าย (2507)- ค่ายบางระจัน (2508)- รอยร้าว (2508)- น้ำค้าง (2509)- อ้ายค่อม (2509)- ชาติกระทิง (2509)- เพชรตัดเพชร (2509)- สิงห์สันติภาพ (2509)- เจ้าแม่ปานทอง (2510)- น้ำฝน (2510)- พรายพิฆาต (2510)- ชาตินักสู้ (2511)- คฤหาสน์รัก (2512)- แก้วสกุณา (2512)- ชาตินักสู้ (2512)- ขุนตาล (2512)- 2 สิงห์จ้าวพยัคฆ์ (2513)- คมแฝก (2513)- ไอ้เบี้ยว (2513)- จอมดาบพิชัยยุทธ (2514)- นักร้องจ้าวนักเลง (2514)- อรุณรุ่งฟ้า (2514)- 11 มม. (2515)- ครรภ์ผี (2518)- ชุมทางผี (2518)- เพลิงแค้น (2519)- 5 แผ่นดินเพลิง (2519)- นักเลงไม่มีอันดับ (2520)- เขาใหญ่ (2521)- เลือดบ้า (2522)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ลือชัย นฤนาท พระเอกตุ๊กตาทองคนแรกของเมืองไทยนักรักนักเลงที่ไม่เกรงบารมีใคร (Star Retro)
2560
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าเรือ
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
ฮวัง จิน-อี

ฮวัง จิน-อี MR=Hwang Chin-i(1520c.-1560c.) สตรีชาวเกาหลี เป็นที่รู้จักกันในนาม "มยองวอล" (หมายถึงดวงจันทร์อันสว่างไสว) เป็นหนึ่งใน กีแซง ที่มีชื่อเสียงที่สุดของ ราชวงศ์โชซ็อน เธออาศัยอยู่ในรัชสมัยของ พระเจ้าชุงจง เธอมีชื่อเสียงในด้านความงามที่โดดเด่น ความเฉลียวฉลาด มีเสน่ห์ สติปัญญาที่ไม่ธรรมดา และการแสดงออกที่เป็นธรรมชาติของเธอ เธอได้กลายเป็นบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับ นวนิยาย โอเปร่า ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ของเกาหลีสมัยใหม่
หลุมอุกกาบาตบน ดาวศุกร์ ชื่อ Hwangcini ได้รับการตั้งชื่อตามเธอ

**ผลงาน**
ยังมีโคลง "ซีโจ" และบทเพลงบรรเลงด้วย "กอมุนโก" (เครื่องสายชนิดหนึ่งของเกาหลี) ซึ่งฮวัง จิน ยีเป็นผู้ผสมผสานหลงเหลืออยู่บ้างในปัจจุบัน  โคลงซีโจของเธอมักมีเนื้อหาชื่นชมความงามของธรรมชาติ เช่น ความงามของเมืองแกซอง รวมถึงพระราชวัง "มันวอลแด" และ "น้ำตกพาคยอน" ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ด้วย
นอกจากนี้ ยังค้นพบโคลงซีโจซึ่งพรรณาถึงการสูญเสียความรักของตัวเธอเอง บางส่วนอ้างอิงถึงบทกวีและวรรณกรรมจีนที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น โคลงซีโจที่มีชื่อเสียงของเธอสองบท ได้แก่:
"동짓달 기나긴 밤을.."
:동짓달 기나긴 밤을 한 허리를 버혀 내어
:춘풍 니불 아래 서리서리 넣었다가
:어론님 오신 날 밤이어든 굽이굽이 펴리라
:Oh that I might capture the essence of this deep midwinter night 
:And fold it softly into the waft of a spring-moon quilt, 
:Then fondly uncoil it the night my beloved returns.
"청산리 벽계수(靑山裏 碧溪水)야..."
:청산리 벽계수(靑山裏 碧溪水)야 수이 감을 자랑 마라. 
:일도창해(一到滄海)하면 다시 오기 어려우니
:명월(明月)이 만공산(滿空山)할 제 쉬어간들 어떠리.
:Respectable Byuk Kye-Soo, do not boast of leaving so early.
:When you venture out to the sea, it will be difficult to return.
:The full bright moon above the empty mountain, how about staying here to rest.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
แม่น้ำยมุนา

แม่น้ำยมุนา เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดีย ต้นน้ำมาจากธารน้ำแข็งยมุโนตรีที่ความสูง m ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยอดเขาบันดาลปูจในเทือกเขาหิมาลัยล่าง รัฐอุตตราขัณฑ์, ไหลเป็นระยะทาง mi ก่อนจะรวมเข้ากับแม่น้ำคงคาที่ตริเวนีสังฆัมในเมืองอลาหาบาด จุดที่ชาวฮินดูจัดพิธีกุมภเมลา แม่น้ำยมุนาไหลผ่านรัฐหรยาณา รัฐอุตตรประเทศ รัฐอุตตราขัณฑ์ และเดลี 
แม่น้ำยมุนาเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู และได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทวียมุนา ซึ่งตามเทวตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของพระสุรยะ เทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และเป็นพี่/น้องสาวของพระยม เทพเจ้าแห่งความตาย เทวียมุนาจึงรู้จักในอีกนามว่ายมีเทวี ตามความเชื่อกระแสหลักของฮินดูเชื่อว่าการลงอาบน้ำในแม่น้ำยมนุนาจะช่วงชะล้างความทรมาณจากการตาย

**อ้างอิง**
ยมุนา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 สิงหาคม 11

* สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ มีพระราชดำรัสเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาและวันแม่แห่งชาติ ห่วงใยปัญหาการทำลายป่าไม้อันจะนำไปสู่วิกฤตน้ำ และทรงเตือนสติให้คนไทยรักใคร่ปรองดองกัน จับมือกันเดินไปสู่ความเจริญก้าวหน้า  (กรุงเทพธุรกิจ)  (ผู้จัดการ)
}
เกาะโลซิน

เกาะโลซิน (Ko Losin) เป็นเกาะหินปูนขนาดย่อมกลางทะเลอ่าวไทย ขึ้นอยู่กับจังหวัดปัตตานี เป็นแหล่งดำน้ำและตกปลาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง และเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในประเทศไทย

**ประวัติ**
แต่เดิมที่นี่เคยเป็นดินแดนพิพาทระหว่างไทยกับมาเลเซีย โดยมาเลเซียได้ทำการอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะกระในจังหวัดนครศรีธรรมราช ด้วยการอ้างการแบ่งเขตไหล่ทวีป อันเป็นพื้นที่ทับซ้อนกับพื้นที่สัมปทานแหล่งก๊าซธรรมชาติ ทำให้ไทยเสียเปรียบ แต่เวลาต่อมาคณะเจรจาไปพบเกาะหินกลางทะเล นั่นคือ "เกาะโลซิน" จึงได้ใช้อนุสัญญากรุงเจนีวาว่าด้วยกฎหมายทางทะเล ค.ศ. 1958 ให้โลซินมีสถานะเป็นเกาะ ไทยจึงสามารถประกาศสิทธิเขตเศรษฐกิจจำเพาะจากแนวน้ำลดบริเวณชายฝั่งออกไปได้ 200 ไมล์ทะเล ซึ่งครอบคลุมแหล่งก๊าซด้วย
ภายหลังปี พ.ศ. 2521 ไทยและมาเลเซียจึงได้ตกลงกันกำหนดพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลดังกล่าวเป็นพื้นที่พัฒนาร่วม (Joint Development Area) ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 7,250 ตารางกิโลเมตร โดยตั้งองค์กรขึ้นมาบริหารจัดการร่วมกันแล้วแบ่งผลประโยชน์กันคนละครึ่ง
ปัจจุบันเกาะโลซิน เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย ตั้งอยู่ในเขตการปกครองของตำบลบ้านน้ำบ่อ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี จากที่นี่ห่างจากหาดวาสุกรีในเขตอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ประมาณ 72 กิโลเมตร

**ลักษณะ**
ตัวเกาะโผล่พ้นน้ำขึ้นมาไม่เกิน 100 ตารางเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นหินล้วนไม่มีต้นไม้ใบหญ้า รอบเกาะน้ำตื้น หากจะขึ้นเกาะต้องนำเรือเล็กเข้าไป บนเกาะมีประภาคาร ที่ส่งไฟสัญญาณเตือนอยู่บนยอด และตัวประภาคารตั้งอยู่บนหินโผล่น้ำที่มีขนาดประมาณ 10 เมตร บริเวณรอบเกาะเป็นแหล่งปะการังที่อุดมสมบูรณ์กินพื้นที่ยาวหนึ่งกิโลเมตร มีพืชใต้น้ำและฝูงปลานานาชนิดโดยเฉพาะฉลามวาฬ ด้วยเหตุนี้เกาะโลซินเป็นที่นิยมของนักดำน้ำและนักตกปลา

**เหตุการณ์สำคัญ**
1 ตุลาคม พ.ศ. 2556 นายอาคม พูนชนะ ไต๋เรือได้ขับเรือขนส่งเงินตราต่างประเทศมูลค่ารวม 119 ล้านบาทได้เพื่อนำมาส่งลูกค้าที่เกาะโลซิน ในวันที่ 2 ตุลาคม เวลาประมาณ 10.00 น. เรือได้ถูกปล้นต่อมาพบว่า นายอาคม พูนชนะ มีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับการปล้นทรัพย์นับเป็นเหตุการณ์ปล้นทรัพย์ครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งของประเทศไทย และตำรวจตั้งข้อสังเกตว่าลูกเรือทั้ง 7 ราย น่าจะเสียชีวิตเพราะถูกฆาตกรรมในทะเล
ในปี พ.ศ. 2564 มีเศษอวนขนาดยาว 200 เมตร กว้าง 50 เมตร ติดแนวปะการังบริเวณเกาะโลซิน สร้างความเสียหายแก่ระบบนิเวศปะการังประมาณ 550 ตารางเมตร ซึ่งเก็บกู้ได้เป็นน้ำหนัก 800 กิโลกรัม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Vietnam’s First Maritime Boundary Agreement
หมวดหมู่:เกาะในประเทศไทย
ล
ล
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตไทย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมาเลเซีย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:อำเภอปะนาเระ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:แหล่งดำน้ำใต้น้ำในประเทศไทย
ปลานกแก้วหัวโหนก

ระวังสับสนกับ: ปลานกขุนทองหัวโหนก
ปลานกแก้วหัวโหนก  (Bumphead parrotfish, Green bumphed parrotfish; Bolbometopon muricatum)  เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลานกแก้ว (Scaridae) ถือเป็นปลานกแก้วมีขนาดใหญ่ที่สุด  โดยมีขนาดใหญ่ได้ถึง 1 เมตร หรือ 1.3 เมตร น้ำหนักได้ถึง 46 กิโลกรัม และมีอายุยืนยาวได้นานถึง 40 ปี มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลานกขุนทองหัวโหนก (Cheilinus undulatus) ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae) และถือเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Bolbometopon
โดยมีลักษณะเด่น คือ บริเวณหน้าผากโหนกหนาแข็งแรง ทำหน้าที่เปรียบเสมือนกันชนเวลาที่เข้ากัดกินหินหรือปะการังแข็ง ๆ เพื่อกินเป็นอาหาร 
ปากและฟันหน้าใหญ่แข็งแรง ติดกันเป็นพรืดเหมือนกันกับปลานกแก้วชนิดอื่นทั่วไปไม่เป็นซี่ ๆ เหมือนสัตว์ทั่วไป ลักษณะของปากและฟันเช่นนี้ทำให้ถูกเปรียบเทียบว่าคล้ายกับจะงอยปากของนกแก้ว อันเป็นที่มาของชื่อ มีลำตัวทั่วไปสีเขียว
ปลานกแก้วหัวโหนกเป็นปลาที่อยู่อาศัยหากินรวมกันเป็นฝูง ตามแนวปะการัง ในฝูงหนึ่งประมาณ 13-14 ตัว ออกหากินในเวลากลางวัน และเข้านอนตามซอกหลืบถ้ำหรือตามซากเรือจมในเวลากลางคืน ในระดับความลึกไม่เกิน 30 เมตร
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ทะเลแดง, ซามัว จนถึงนิวแคลิโดเนียและเกรตแบร์ริเออร์รีฟ ในออสเตรเลีย สำหรับน่านน้ำไทย ถือเป็นปลาที่พบได้น้อย หายาก จึงมักเป็นที่ชื่นชอบของนักประดาน้ำเพื่อถ่ายรูปเช่นเดียวกับปลานกขุนทองหัวโหนก โดยอาจพบได้ที่เขตอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันและหมู่เกาะสุรินทร์แต่ก็ไม่บ่อยนัก และจำนวนก็ไม่มาก ครั้งละ 3-4 ตัวเท่านั้น
แต่สำหรับที่เกาะเซปาดัง ในมาเลเซีย และเกาะบอร์เนียว ในอินโดนีเซียจะพบได้ง่ายกว่า
ปลานกแก้วหัวโหนก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลานกแก้ว
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
ปลานโปเลียน

ปลานโปเลียน หรือ ปลานกขุนทองหัวโหนก (Napoleonfish, Humphead wrasse, Mauri wrase) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cheilinus undulatus จัดอยู่ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)

**ลักษณะ**
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืด เมื่อยังเล็กมีลายแถบสองเส้นที่คาดผ่านตาเฉียงขึ้น เมื่อโตขึ้นลายแถบอันนี้จะหายไป สีพื้นลำตัวจะเข้มขึ้น ในปลาเพศผู้มีสีเหลือบเขียวอมน้ำเงิน มีลายสีชมพูปรากฏเป็นจุดเป็นเส้นเล็ก ๆ แทรกตามเกล็ด ซึ่งมีความแวววาวเป็นเลื่อมมัน  ขณะที่ปลาเพศเมียจะมีลวดลายที่อ่อนกว่า ซึ่งปลาทั้งสองเพศจะมีจุดเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ ส่วนหัวที่โหนกนูนเหมือนสันหรือนอเห็นอย่างชัดเจน ซึ่งจะปรากฏเมื่อปลามีความยาวได้ 2-3 ฟุต ขอบหางมีสีเขียวอมเหลือง มีดวงตาที่สามารถกลอกกลิ้งไปมาได้
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยเต็มที่อาจยาวได้ถึงเกือบ 3 เมตร และมีน้ำหนักถึง 190 กิโลกรัม
ไฟล์:Napoleon fish, Blue Corner, Palau.jpg|thumb|left|ปลานโปเลียนกับนักดำน้ำ ที่ปาเลา

**ที่อยู่**
เป็นปลาที่อาศัยหากินอยู่ในแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อน เช่น มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย โดยกินปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
สำหรับในน่านน้ำไทย พบแพร่กระจายอยู่แถบทะเลอันดามัน พบตามบริเวณกองหิน แนวปะการังของ เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน ในความลึกประมาณ 3-30 เมตร 

**ชื่อเรียกอื่น**
เหตุที่ได้ชื่อว่า "นโปเลียน" ด้วยเหตุที่ส่วนหัวที่โหนกนูน โดยเฉพาะในปลาเพศผู้ที่จะโหนกกว่าปลาเพศเมีย แลดูคล้ายหมวกของจักรพรรดินโปเลียน
เป็นปลาที่ได้รับความนิยมเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยปลาที่ขายกันในตลาดปลาสวยงาม มักเป็นปลาวัยอ่อนที่มีความยาว 2-3 นิ้ว และจับมาจากฝั่งอ่าวไทยเป็นส่วนใหญ่

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ปลานกแก้วหัวโหนก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
นโปเลียน
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:วงศ์ปลานกขุนทอง