Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระโกณฑัญญพุทธเจ้า

หลังจากพระศาสนาพระทีปังกรพุทธเจ้าอันตรธานไป เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันตสาวก และพระเจ้าจักรพรรดิเลยอยู่ถึง 1 อสงไขยสุญกัป เรียกว่า เสละอสงไขย จากนั้นเกิดแผ่นดินใหม่ มีชื่อว่า สารกัป มีพระพุทธเจ้ามาเกิด 1 พระองค์ ชื่อ พระโกณฑัญญพุทธเจ้า

**พระประวัติ**
พระโกณฑัญญะพุทธเจ้า ประสูติเป็นโกณฑัญญะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งรัมมวดีนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุนันทะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางสุชาดา โกณฑัญญะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ 10,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ รุจิปราสาท สุรุจิปราสาท และสุภะปราสาท มีพระมเหสีพระนามว่า รุจิเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 300,000 นาง วันหนึ่ง โกณฑัญญะราชกุมารทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางรุจิเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า วิชิตเสนะกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาด้วยราชรถเทียมม้า มีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน 10 โกฏิ
โกณฑัญญะราชกุมารบำเพ็ญความเพียรอยู่ ณ บ้านสุนันทคาม เป็นเวลา 10 เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางยโสธราธิดาเศรษฐี และรับหญ้า 8 กำจากสุนันทะอาชีวก ปูลาดใต้ต้นสาละกัลยาณี (ต้นขานาง) เป็นโพธิบัลลังก์ ทรงชนะพระยามารและพลยักษ์นับอสงไขย และได้ตรัสรู้เป็นพระวิริยาธิกะสัมมาสัมพุทธเจ้าในคืนนั้น พระโกณฑัญญะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน 10 โกฏิ ที่เทววัน กรุงอรุนธวดี ทำให้พระภิกษุ 10 โกฏินั้นสำเร็จเป็นพระอริยบุคล
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระโกณฑัญญะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ- วาระที่ 1 แสดงปฐมเทศนา  ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 100,000 โกฏิ    
- วาระที่ 2 แสดงธรรมแก่เทพบุตรในมหามงคลสมาคม ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่เทวดา 90,000 โกฏิ    
- วาระที่ 3 แสดงธรรมย่ำยีพวกเดียรถีย์  ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 80,000 โกฏิ

พระโกณฑัญญะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง- ครั้งที่ 1 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 100,000 โกฏิ มีภัททมาณพ และสุภัททมาณพ ซึ่งบวชและสำเร็จเป็นพระอรหันต์เป็นประธาน- ครั้งที่ 2 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 1,000 โกฏิ มีวิชิตเสนะกุมารราชโอรส ซึ่งออกบวชและสำเร็จเป็นพระอรหันต์เป็นประธาน- ครั้งที่ 3 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 90 โกฏิ มีพระเจ้าอุเทนซึ่งออกบวช และสำเร็จเป็นพระอรหันต์เป็นประธาน
พระโกณฑัญญะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ- พระอัครสาวก คือ พระภัททะเถระ และพระสุภัททะเถระ- พระอัครสาวิกา คือ พระติสสาเถรี และพระสุอุปติสสาเถรี- พระอุปัฏฐาก คือ พระอนุรุทธะ
พระโกณฑัญญะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 88 ศอก ปรินิพพานเมื่อพระชนมายุได้ 100,000 ปี ที่พระวิหารจันทาราม หลังจากนั้นพุทธศาสนาของพระองค์ก็ดำรงอยู่ต่อมานานถึง 100,000 ปี จึงอันตรธานไป

**ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม**
ในสมัยของพระโกณฑัญญะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ทรงเกิดเป็น พระเจ้าวิชิตาวีบรมจักรพรรดิ เมื่อพระจักรพรรดิได้พบพระพุทธเจ้า พระจักรพรรดิทรงศรัทธาเลื่อมใสกระทำการต้อนรับ  แล้วได้ทรงบำเพ็ญมหาทานแด่พระพุทธองค์และพระภิกษุสงฆ์  เป็นเวลาตลอดไตรมาส พระโกณฑัญญะพุทธเจ้า ทรงกระทำพุทธพยากรณ์ว่า 
"พระวิชิตาวีจักรพรรดิ์ ต่อไปในอนาคตจะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าเหมือนดั่งตถาคต ทรงพระนามว่า พระศรีศากยมุนีพุทธเจ้าเป็นที่เที่ยงแท้"

พระจักรพรรดิ์ทรงศรัทธาเลื่อมใส จึงทรงสละราชสมบัติ และทรงบรรพชาในสำนักของพุทธองค์ ทรงเล่าเรียนพระไตรปีฏก และทรงบำเพ็ญกรรมฐาน จนสำเร็จอภิญญา ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต ก็ทรงอุบัติเกิดเป็นพระพรหมบนพรหมโลก

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
เฌอครัวตัว

เฌอครัวตัว (Je crois toi; "ฉันเชื่อเธอ") เป็นซิงเกิลที่ 5 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม ออกจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลวิทยุในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 เป็นผลงานการประพันธ์ของ ฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้ ในขณะเดียวกันก็ได้เผยแพร่เพลง "อ็องนาต็องด็องเซปา" เป็นซิงเกิลวิทยุในฝรั่งเศสพร้อมกันด้วย 
"เฌอครัวตัว" เป็นบีไซด์ของเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" ในสหราชอาณาจักร 
ในเพลงแบบสดของอัลบั้มนี้ได้บรรจุในอัลบั้ม โอเกอร์ดูสตาด และ ดีวีดีโอเกอร์ดูสตาด 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (ฝรั่งเศส) 
# "เฌอครัวตัว" – 5:05

**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
อ็องนาต็องด็องเซปา

"อ็องนาต็องด็องเซปา" (En attendant ses pas, "ตอนรอเขามา") เป็นซิงเกิลที่ 4 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม ซีลซูว์ฟีแซแดเม เป็นซิงเกิลวิทยุในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
"อ็องนาต็องด็องเซปา" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน ซึ่งเผยแพร่พร้อมกับเพลง "เฌอครัวตัว"
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้ 
"อ็องนาต็องด็องเซปา" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 10 ในชาร์ตเบลเยี่ยมวอลโลนีแอร์เพล 
เพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้ม องเนอช็องช์ปา แบบกล่องยาวในปี พ.ศ. 2548 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (ยุโรป)  
# "อ็องนาต็องด็องเซปา" – 4:07

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี

ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี (Treat Her Like a Lady) เป็นซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ออกจำหน่ายในยุโรปเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2542
"ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" คือเพลงเดิมของไดอานา คิง เซลีนร่วมประพันธ์ในเพลงนี้เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยเปลี่ยนคำร้องในบางช่วง เซลีนบันทึกเสียงเพลงนี้พร้อมกับไดอานา และกลุ่มนักร้องสาวอเมริกันบราวน์สโตน เพลงนี้นำมารีมิกซ์ใหม่อีกครั้งโดย Ric Wake และ Metro
ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายตั้งแต่เดือนมีนาคม–มิถุนายน พ.ศ. 2542 ในยุโรป เพื่อสนับสนุน คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ระหว่างเดือนมิถุนายน และเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2542  
เซลีนร้องเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการ และใน คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ โดยบรรจุในในดีวีดีบันทึกการแสดงสด โอเกอร์ดูสตาด 
มิวสิกวิดีโอบันทึกจากการแสดงสด "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" อำนวยการสร้างโดย Gérard Pullicino และได้บรรจุในซิงเกิลของสหราชอาณาจักร 
เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 16 ในออสเตรีย และ 29 ในสหราชอาณาจักร และ 40 ในไอร์แลนด์ 
เบื้องหลังการบันทึกเสียงเพลงนี้บรรจุในส่วนเสริมพิเศษของดีวีดี โอเกอร์ดูสตาด

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป)
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05
# "ทูเลิฟยูมอร์" (Tony Moran pop edit mix) – 4:53
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ยุโรป) 
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05
# "ทูเลิฟยูมอร์" (Tony Moran pop edit mix) – 4:53
# "ยูนิซัน" (single dance mix) – 4:03
ซิงเกิลเทป 3 เพลง - (สหราชอาณาจักร)
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Ric Wake radio mix) – 3:48
# "เดอะเพรร์" – 4:29
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05
# "เลิฟแคนมูฟเมาเทนส์" (สด) – 5:25
# "เดอะเพรเยอร์" – 4:29
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (วิดีโอ) – 4:05
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (สหราชอาณาจักร) 
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Metro club mix) – 7:08
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Ric Wake club mix) – 8:07

**ฉบับอย่างเป็นทางการ**
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Metro club mix) – 7:08
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Ric Wake radio mix) – 3:48
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (Ric Wake club mix) – 8:07
# "ทรีตเฮอร์ไลก์อะเลดี" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:05

**ชาร์ต**



**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
อุทยานแห่งชาติดอยภูนาง

อุทยานแห่งชาติดอยภูนาง มีพื้นที่ครอบคลุมอท้องที่ อำเภอเชียงม่วน อำเภอดอกคำใต้ และ อำเภอปง จังหวัดพะเยา มีสภาพป่าแตกต่างกันไป ได้แก่ ป่าดงดิบ ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง อีกทั้งยังมีจุดเด่นทางธรรมชาติที่สวยงาม เช่น น้ำตกนาปัง น้ำตกธารสวรรค์ เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่อุดมสมบูรณ์ อุทยานแห่งชาติดอยภูนางมีเนื้อที่ประมาณ 537,604 ไร่ หรือ 860.17 ตารางกิโลเมตร

**ลักษณะภูมิประเทศ**
สภาพพื้นที่ ประกอบด้วย ภูเขาสูง สลับซับซ้อน มีระดับความสูงตั้งแต่ 361 - 1,222 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง มีจุดสูงสุด ของพื้นที่ คือ ดอยภูนาง ตั้งอยู่ในเขต ตำบลปง อำเภอปง จังหวัดพะเยา สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ประมาณ 1,222 เมตร เป็นต้นกำเนิดลำธารหลายสาย เช่น พื้นที่ป่าแปลงฝั่งตะวันตก มี ห้วยแม่ผง ห้วยแม่ฮิ ห้วยน้ำม่าว ห้วยร่องช้าง ห้วยน้ำแม่จั๊วะ ห้วยน้ำแม่ปั๋ง ห้วยกำปองหลวง เป็นต้น พื้นที่ป่าฝั่งตะวันออกมี ห้วยนางดอม ห้วยขิง ห้วยแม่ยัด ห้วยลึก ห้วยแม่ยั๊วะ ห้วยผาโค้ง เป็นต้น ลำห้วยเหล่านี้ ไหลลงสู่แม่น้ำยม 

**ทรัพยากรป่าไม้**
นกยูงบริเวณใกล้สำนักงานอุทยาน
ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูนาง สามารถ จำแนกชนิดป่าได้เป็น 4 ประเภท คือ
#ป่าดิบชื้น มีประมาณร้อยละ 20 ของพื้นที่ พบตามหุบเขา ริมห้วยและบนภูเขา ได้แก่ ห้วยแม่ผง ห้วยแม่ปั๋ง ห้วยแม่จั๊วะ ประกอบไปด้วยต้นไม้ที่สำคัญ และมีคุณค่าทางเศรษฐกิจ เช่น ไม้ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า มะยม ไม้พื้นล่าง เช่น ไผ่ผง ไผ่หก หวาย เถาวัลย์
#ป่าดิบเขา มีประมาณร้อยละ 10 ของพื้นที่ พบเห็นตามสันเขาหรือภูเขาที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป โดยจะปะปนอยู่ตามป่าเบญจพรรณ พบมากบริเวณดอยภูนาง ดอยหลวง ดอยประตูผา ประกอบด้วยพันธุ์ไม้ประเภทต่างๆ เช่น กอข้าว ก่อตาหมู ก่อแป้น สนสามใบ ไม้พื้นล่าง เช่น ผักกูด กล้วยไม้ดิน
# ป่าเต็งรัง มีประมาณร้อยละ 30 ของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่ง ลักษณะดินเป็นดินร่วนปนทราย หรือดินลูกรัง ความอุดมสมบูรณ์มีน้อย มีไฟป่าเกิดขึ้นในฤดูแล้ง จะพบเห็นได้ตามพื้นที่ราบหรือค่อนข้างราบติดภูเขา ได้แก่ ห้วยสระ ห้วยสิงห์ ห้วยระวาง ห้วยหมุ้น ห้วยขิง ห้วยขาม พันธุ์ไม้ที่สำคัญ เช่น เต็ง รัง พลวง กราด พะยอม ติ้ว ตะแบกเลือด รกฟ้า ไม้พื้นล่าง ได้แก่ หญ้าแพรก
# ป่าเบญจพรรณ
มีประมาณร้อยละ 40 ของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่ง ประกอบด้วยต้นไม้ขนาดเล็กหลายชนิด บางแห่งมีไผ่ขึ้นผสมกระจัดกระจาย ดินเป็นดินร่วนปนทราย ในฤดูแล้งมักเกิดไฟไหม้ทุกปี พบมากในบริเวณห้วยหลักปัน ห้วยละมัย ดอยหลวง ดอยผาตั้ง และดอยขุนน้ำปี้ ไม้ที่พบ เช่น สัก ประดู่ แดง มะค่า ตะแบกใหญ่ ชิงชัน ตีนนก ตะคร้อ ไม้พื้นล่าง เช่น ไผ่บง ไผ่ซาง ไผ่ไร่

**สถานที่ท่องเที่ยว**
น้ำตกธารสวรรค์ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 6 ตำบลบ้านมาง อำเภอเชียงม่วน  เป็นน้ำตกขนาดกลางความสูงประมาณ 20 เมตร กว้าง 30 เมตร มี 2 ชั้น น้ำมีสีเขียวมรกตน้ำไหลตลอดปีและมีต้นไม้ขนาดใหญ่
*น้ำตกนาปัง- พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์เชียงม่วน และแก่งหลวง ในวนอุทยานไดโนเสาร์แก่งหลวง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.16
ดอยภูนาง
หมวดหมู่:อำเภอเชียงม่วน
หมวดหมู่:อำเภอดอกคำใต้
หมวดหมู่:อำเภอปง
พระสุมนพุทธเจ้า

หลังจากศาสนาของพระมังคละพุทธเจ้าล่วงไป จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระสุมนะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นในอันตรกัปถัดมาในสารมัณฑกัปเดียวกัน

**พระประวัติ**
พระสุมนะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระสุมนะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งเมขละนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุทัตตะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางสิริมา สุมนะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ 9,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ สิริวัฒนะ โสมวัฒนะ และอิทธิวัฒนะ มีพระมเหสีพระนามว่า พระนางวฏังสิกาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 360,000 นาง วันหนึ่ง พระสุมนะทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางวฏังสิกาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า อนูปมะกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาด้วยคชยาน โดยมีผู้ออกบรรพชาตาม จำนวน 30 โกฏิ

สุมนะราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ ณ อโนมนิคม เป็นเวลา 10 เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางอนุปมา ธิดาของอโนมเศรษฐี และรับหญ้า 8 กำจากอนุปมาชีวก ปูลาดใต้ต้นนาคะ (ต้นกากะทิง) เป็นโพธิบัลลังก์ กำจัดเหล่ามารให้พ้นไป และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในคืนนั้น พระสุมนะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน 30 โกฏิ พร้อมสรณกุมารพระอนุชาต่างมารดา และภาวิตัตตมาณพบุตรปุโรหิต ที่ราชอุทยาน ในเมขละนคร ทำให้พระภิกษุ 30 โกฏินั้น พร้อมพระอนุชาและบุตรปุโรหิต สำเร็จเป็นพระอริยบุคล

ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระสุมนะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ
วาระที่ 1 แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 100,000 โกฏิ

วาระที่ 2 แสดงธรรมย่ำยีพวกเดียรถีย์ ณ สุนันทวดีนคร  ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 1,000 โกฏิ

วาระที่ 3 แสดงนิโรธปัญหาแก่พระเจ้าอรินทมะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 90,000 โกฏิ
พระสุมนะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง
ครั้งที่ 1 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 1,000 โกฏิ
ครั้งที่ 2 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 90,000 โกฏิ
ครั้งที่ 3 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 80,000 โกฏิ
พระสุมนะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ
พระอัครสาวก   คือ พระสรณะเถระ และพระภาวิตัตตะเถระ
พระอัครสาวิกา คือ พระโสณาเถรี และพระอุปโสณาเถรี
พระอุปัฏฐาก    คือ พระอุเทนะเถระ
พระสุมนะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 90 ศอก พระพุทธรัศมีแผ่ซ่านออกจากพระวรกายส่องแสงสว่างไสวไปทั่วหมื่นโลกธาตุ เมื่อพระชนมายุได้ 90,000 ปี จึงปรินิพพานที่พระวิหารอังคาราม พระศาสนาดำรงอยู่ 90,000 ปีแล้วอันตรธานไป

**ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม**
สมัยของพระสุมนะสัมมาสัมพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์เกิดเป็น พญานาคราช มีนามว่า พญาอดุลยวาสุกรี ปกครองนาคพิภพ เมื่อได้รู้ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอุบัติขึ้นแล้วในโลก ก็มีใจปีติยินดีอย่างยิ่ง จึงออกจากนาคพิภพ พร้อมทั้งเหล่าบริวาร เฝ้าพระพุทธองค์พร้อมทั้งพระอริยสงฆ์ สั่งให้บริวารนาคพิภพ ทำการประโคมดนตรีที่ไพเราะเลิศ และได้อุทิศถวายผ้าภูษาทิพย์มีสีงามประเสริฐแด่พระพุทธองค์และเหล่าพระอริยสงฆ์ ทรงถึงพระไตรสรณคมน์เป็นที่พึ่ง 
ครังนั้นพระสุมนะพุทธเจ้า ตรัสพุทธพยากรณ์ว่า
"พญาอดุลยนาคราชนี้ นานไปในอนาคตกำหนดได้ 2 อสงไขยกับอีกเศษแสนกัป จะได้ตรัสรุเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ทรงนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดม ในภัทรกัปหนึ่ง"

หลังจากนั้นพระนิยตโพธิสัตว์ ก็เพียรสร้างบารมีเรื่อยๆ มา จนสิ้นอายุขัย

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
พระเรวตพุทธเจ้า

พระเรวตพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าอีกพระองค์หนึ่ง หลังจากศาสนาของพระสุมนะพุทธเจ้าล่วงไป จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระเรวตะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นในอันตรกัปถัดมาซึ่งเป็นสารมัณฑกัปเดียวกัน

**พระประวัติ**
พระเรวตะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระเรวตะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งสุธัญญวดีนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าวิปุลราช และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางวิปุลาเทวี เรวตะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ ๖,๐๐๐ ปี ในปราสาท ๓ หลัง ชื่อ สุทัสสนะ รตนัคฆิ และอาเวฬะ มีพระมเหสีพระนามว่า สุทัสสนาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๓๓,๐๐๐ นาง วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางสุทัสสนาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า วรุณกุมาร จึงได้เสด็จออกบวชด้วยราชรถเทียมม้า โดยมีบุรุษ ๑ โกฏิออกบวชตาม
เรวตะราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ ณ อโนมนิคม เป็นเวลา ๗ เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางสาธุเทวี และรับหญ้า ๘ กำจากอาชีวกผู้หนึ่ง ปูลาดใต้ต้นนาคะ (ต้นกากะทิง) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในคืนนั้น พระเรวตะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระภิกษุผู้บรรพชาตามจำนวน ๑ โกฏิ ที่วิหารวรุณาราม ทำให้พระภิกษุ ๑ โกฏินั้น สำเร็จเป็นพระอริยบุคล

**ธรรมาภิสมัย**
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระเรวตะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
- วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดาจำนวนเกินที่นับได้- วาระที่ ๒ แสดงธรรมแก่พระเจ้าอรินทมะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑,๐๐๐ โกฏิ- วาระที่ ๓ แสดงอานิสงส์แห่งนิโรธสมาบัติ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑๐๐ โกฏิ

**ประชุมสาวกสันนิบาต**
พระเรวตะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง- ครั้งที่ ๑ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวกจำนวนเกินที่จะนับได้- ครั้งที่ ๒ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ- ครั้งที่ ๓ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ ที่เข้าไปทูลถามอาพาธของพระวรุณเถระอัครสาวก

**พระสาวก**
พระเรวตะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ
- พระอัครสาวก   คือ พระวรุณเถระ และพระพรหมเทวะเถระ- พระอัครสาวิกา คือ พระภัททาเถรี และพระสุภัททาเถรี- พระอุปัฏฐาก คือ พระสัมภวะเถระ

**พระวรกาย**
พระเรวตะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๘๐ ศอก มีพระรัศมีแผ่ไปหนึ่งโยชน์โดยรอบ เมื่อพระชนมายุได้ ๖๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพานที่พระราชอุทยานมหานาควัน พระศาสนาดำรงอยู่ได้ ๖๐,๐๐๐ ปีแล้วอันตรธานไป

**ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม**
ในสมัยของพระองค์นั้น พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์ มีนามว่า อติเทวมาณพ ศึกษาไตรเวทศาสตร์จนจบ วันหนึ่ง ได้มีโอกาสได้ฟังพระธรรมเทศนา แสดงคุณแห่งปหานการละกิเลส จากพระโอษฐ์ของสมเด็จพระเรวตะสัมมาสัมพุทธเจ้า แล้วมีจิตเลื่อมใสศรัทธาเป็นหนักหนา ยกมือไหว้เหนือหน้าผากถึงไตรสรณคมน์ พลางเปลื้องผ้าห่มสีสวยสดที่มีค่ามาก ออกทำสักการบูชาพระสัทธรรมเทศนา
ในกาลนั้นพระเรวตะพุทธเจ้าทรงได้พุทธพยากรณ์ว่า

"อติเทวมาณพผู้นี้ นานไปในอนาคตจักได้ตรัสเป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่ง นามว่า พระศรีศากยมุนีโคดม ในภัทรกัป อันจะมี ณ ที่สุดแห่ง 2 อสงไขยกับอีกแสนมหากัป"

เมื่อได้รับพุทธพยากรณ์ดังนั้น ก็มีจิตใจปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง เพียรสร้างบารมี ครั้นสิ้นอายุ ก็ไปจุติในสุคติภูมิ แล้วเวียนเกิดตายเรื่อยมา

** อ้างอิง**
 http://larndham.net/index.php?showtopic=24451&st=4 -  พุทธพยากรณ์ ในช่วง 4 อสงไขยของพระพุทธโคดม

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
ทับทิม (อัญมณี)

Main ruby producing countries
ทับทิมที่ถูกเจียระไนแล้ว
ทับทิม, มณี, รัตนราช หรือ ปัทมราช (Ruby) เป็นรัตนชาติชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในตระกูลคอรันดัม (Corundum) เช่นเดียวกับบุษราคัม ไพลิน เขียวส่องและ Fancy sapphire มีความแข็งรองจากเพชร เป็นที่นิยมนำมาทำเป็นเครื่องประดับมาก เพราะมีสีสวยและมีความแข็งแกร่งเปล่งประกายจับตา เป็นที่นิยมมากกว่าอัญมณีสีแดงชนิดอื่น ๆ 
มนุษย์รู้จักทับทิมมานาน กษัตริย์มักนำมาประดับมงกุฏและสวมใส่ออกขณะรบ เป็นที่แพร่หลายมาก ๆ ในชมพูทวีป ทับทิมในภาษาสันสกฤตโบราณคือ "ratanraj" หมายถึงเจ้าแห่งอัญมณีทั้งปวง จนทับทิมถูกขนานนามว่าอัญมณีแห่งราชา ในประเทศไทยนั้นถือว่าทับทิมเป็นอัญมณีหนึ่งในนพรัตน์ 
โดยธรรมชาตินั้นทับทิมมักมีเนื้อขุ่น ตำหนิมากบางชิ้นทึบแสงดูไม่สวยงามดังนั้นทับทิมในท้องตลาดส่วนใหญ่ผ่านการเพิ่มคุณภาพด้วยความร้อนมาแทบทั้งสิ้น สีที่นับว่าหายากและราคาแพงมหาศาล คือ สีแดงสดแบบเลือดนกพิราบเนื้อใสสะอาดสมบูรณ์แบบทั้งสัดส่วนและประกายขนาด 3-4 กะรัตอาจจะมีราคาสูงกว่า 7 หลัก ถ้าสูงกะรัตกว่านี้จะหายากมาก ๆ ราคาอาจถึง 8 หลักเลยทีเดียว สีแดงอมชมพูก็เป็นที่นิยมอย่างมากส่วนใหญ่มาจากพม่า มีราคาสูงมาก นอกจากนั้นทับทิมยังมีการเกิดปรากฏการณ์สตาร์ มีลักษณะสาแหรกเนดาว 6 แฉกอยู่กลางพลอย ชนิดนี้ก็มีราคาสูงจะเจียระไนทรงหลังเต่า หลังเบี้ยแต่ควรระวังของปลอม ปัจจุบันมีการทำ "ดาวปลอม" ด้วยการดิฟิวชั่น ข้อสังเกตคือของธรรมชาติจะไม่มีเส้นแฉกดาวคมชัดและเห็นยาวไม่จนถึงก้น ลักษณะขาดาวอาจเลือน ๆ และดูเหมือนอยู่ลึกลงไปในพลอย ก้นพลอยอาจไม่มีการเจียระไนแต่โกลนไว้เฉย ๆ ก็ได้ ทับทิมที่มีความงาม ประกายดีและสะอาดจะถูกเจียระไนแบบเหลี่ยมประกาย ส่วนที่มีตำหนิมักเจียระไนแบบหลังเต่าหรือหลังเบี้ย

**ลักษณะของทับทิม**
องค์ประกอบทางเคมี (Chemical composition): อะลูมิเนียมออกไซด์ (Al2O3, Aluminium oxide)
*ระบบผลึก (Crystal system): ไตรโกนอล (Trigonal)
*ค่าความแข็ง (Hardness): 9
*สี (Colour): แดง, แดงม่วง, แดงเข้ม, แดงชมพู เนื่องจากธาตุโครเมียม 
*แหล่งที่พบ (Localities): ไทย, พม่า, กัมพูชา, เวียดนาม, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, ศรีลังกา, แทนซาเนีย
เป็นทับทิมที่มีลักษณะเหมือนมีสีขาวปนพาดผ่าน แทรกอยู่กับทับทิมสีแดง ชาวเหนือถือเป็นสิริมงคล อนึ่งคำว่า "กินบ่เซี่ยง" หมายความว่ากินไม่หมดนั่นเอง

**การเลือกซื้อทับทิม**
เลือกชิ้นที่มีตำหนิภายในให้น้อยที่สุด ไร้รอยร้าวแตกมาถึงภายนอก ไม่ควรเลือกทับทิมที่มีตำหนิสีแตกต่างจากสีเนื้อพลอยเช่น ผลึกสีดำ, ฝ้าสีขาว, เหลือบหิน สีของทับทิมคุณภาพดีจะไม่มืด แลดูคล้ำไม่มีประกายไฟควรเลือกที่มีสีเต็มทั่วทั้งเม็ดพลอย ประกายไฟดี ส่วนสีจะเป็นแดงเข้มสด, แดงสด, แดงอมชมพู, แดงอมส้มแล้วแต่ความชื่นชอบ แต่สีแดงเข้มจะมีมูลค่าสูงที่สุด การเจียระไนสมส่วนเหมาะกับการนำไปใช้งาน 
ควรระวังพลอยชนิดอื่นที่มีการค้าในนามทับทิม เช่น บัลลาสรูบี้ ทับทิมบ่อใหม่ อย่าง Spinel ที่มีสีแดงเหมือนกันมากแต่ทับทิมนั้นป็นพลอยหักเหคู่มีเฉดสีที่ต่างออกไปเมื่อมองจากทิศทางตรงข้ามแกนแสง ต่างจากสปิเนล ที่เป็นพลอยหักเหเดี่ยว มองจากมุมใดก็มีสีไม่เปลี่ยนไป

**แหล่งข้อมูล**
ทับทิม
หมวดหมู่:แร่อะลูมิเนียม
หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:สารประกอบอะลูมิเนียม
หมวดหมู่:รัตนชาติ
พระโสภิตพุทธเจ้า

หลังจากศาสนาของพระเรวตะพุทธเจ้าล่วงไป จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระโสภิตะพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์สุดท้ายในสารมัณฑกัปเดียวกัน

**พระประวัติ**
พระโสภิตะพุทธเจ้า ประสูติเป็นพระโสภิตะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งสุธัมมนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่า พระเจ้าสุธัมมราช และพระราชมารดาทรงพระนามว่า พระนางสุธัมมาเทวี โสภิตะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ ๑๐,๐๐๐ ปี ในปราสาท ๓ หลัง ชื่อ สุทัสสนะ รตนัคฆิ และอาเวฬะ มีพระมเหสีพระนามว่า มขิลาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๗๐,๐๐๐ นาง วันหนึ่ง พระโสภิตะทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางมขิลาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า สีหกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชาอยู่ในปราสาทนั้น โดยทรงรับข้าวมธุปายาสจากนางมขิลาเทวี
เมื่อบำเพ็ญเพียรได้ ๗ วันก็อธิษฐานให้ปราสาทลอยไปจากพระราชนิเวศน์ และเสด็จประทับใต้ต้นนาคะ (ต้นกากะทิง) บำเพ็ญเพียรจนตรัสรู้เป็นพระปัญญาธิกะพุทธเจ้า พระโสภิตะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระอนุชาต่างมารดา ๒ พระองค์ คือ อสมกุมาร  และสุเนตตกุมาร ที่สุมธัมมราชอุทยาน ทำให้พระอนุชาทั้งสองสำเร็จเป็นพระอริยบุคล
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระโสภิตะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ

วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดาไม่อาจนับจำนวนได้

วาระที่ ๒  แสดงธรรมบนดาวดึงส์เทวโลกโปรดพุทธมารดา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่เทวดา ๙๐,๐๐๐ โกฏิ

วาระที่ ๓ แสดงธรรมแก่ชัยเสนะ ราชบุตรแห่งกรุงสุทัสสนะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ

พระโสภิตะพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต ๓ ครั้ง
ครั้งที่ ๑ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๑๐๐ โกฏิ ณ สุนันทะวิหาร ในโอกาสที่พระเจ้าอุคคตะแห่งกรุงสุนันทะน้อมถวายสุนันทวิหาร

ครั้งที่ ๒ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๙๐ โกฏิ ณ เมขลนคร ในโอกาสที่ชาวนครถวายวิหารทาน

ครั้งที่ ๓ ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก ๘๐ โกฏิ ที่มาประชุมกัน เพื่อรอรับเสด็จพระโสภิตะพุทธเจ้าเสด็จกลับดาวดึงส์
พระโสภิตะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ

พระอัครสาวก   คือ พระอสมะเถระ และพระสุเนตตะเถระ

พระอัครสาวิกา คือ พระนกุลาเถรี และพระสุชาดาเถรี

พระอุปัฏฐาก    คือ พระอโนมะ
พระโสภิตะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๘ ศอก มีพระฉัพพรรณรังสีแผ่ไปทุกทิศดังอาทิตย์อุทัย เมื่อพระชนมายุได้ ๙๐,๐๐๐ ปี จึงดับขันธปรินิพพานที่พระราชอุทยานมหานาควัน พระศาสนาดำรงอยู่ได้ ๙๐,๐๐๐ ปีแล้วอันตรธานไป

**ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม**
ในสมัยของพระโสภิตะพุทธเจ้า พระมหาโพธิสัตว์ได้ถือกำเนิดในตระกูลพราหมณ์ นามว่า อชิตมานพ อาศัยอยู่ในเมืองรัมมวดีนคร วันหนึ่งได้ฟังธรรมจากพระพุทธองค์ มีความเลื่อมใสศัรทธาเป็นยิ่งหนัก ภายหลังได้บำเพ็ญกุศลกับพระพุทธองค์ และพระภิกษุสงฆ์ หลายครั้งหลายครา ได้สละทรัพย์บริจาคทานมากมายอยู่นานถึง 7 วัน 

ในครั้งนั้นพระโสภิตะสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงทราบถึงบุญบารมีของพระโพธิสัตว์ จึงทรงดำรัสพุทธพยากรณ์ว่า 

"อชิตพราหมณ์ผู้นี้ นานไปในอนาคตจักได้ตรัสเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์หนึ่ง นามว่า พระศรีศากยมุนีโคดม ในภัทรกัป อันจะมี ณ ที่สุดแห่ง 2 อสงไขยกับอีกแสนมหากัป" 
เมื่ออชิตพราหมณ์ได้ฟังดังนั้น ก็มีความปีติยินดียิ่ง อุตสาหะบำเพ็ญกุศลสร้างพระบารมีต่อไป เมื่อสิ้นอายุขัยก็ได้ไปเกิดในเทวโลก 


**อ้างอิง**
 http://larndham.net/index.php?showtopic=24451&st=4- https://web.archive.org/web/20090215232101/http://www.geocities.com/ss12345_th/poti/P204.html

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
องเนอช็องฌ์ปา (เพลง)

"องเนอช็องฌ์ปา" (On ne change pas, "เราไม่เปลี่ยน") เป็นซิงเกิลที่ 3 และซิงเกิลทางการค้าสุดท้ายของเซลีน ดิออนจากอัลบั้มซีลซูว์ฟีแซแดเม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2542 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส 

**ภูมิหลังและการเผยแพร่**
หลังจากอัลบั้มเดอกลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีตลอดกาล ดิออนกับฌ็อง-ฌัก กอลด์มานจึงร่วมกันบันทึกอีกอัลบั้มหนึ่งด้วยกัน ซีลซูว์ฟีแซแดเมได้รับการบันทึกในช่วงกันยายน ค.ศ. 1997 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1998 และผลิตโดยกอลด์มานกับเอริก บ็องซี
เพลงนี้เป็นอีกเพลงหนึ่งที่เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน 
มิวสิกวิดีโอเพลง "องเนอช็องฌ์ปา" อำนวยการสร้างโดย Gilbert Namiand ในปี พ.ศ. 2542 และได้บรรจุในภายหลังลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอ องเนอช็องฌ์ปา เซลีนปรากฏเพียงรูปถ่ายในช่วงวัยเยาว์ของเธอ ซึ่งถ่ายเมื่อตอนเธออายุเพียง 8 ปี  
ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายในประเทศในยุโรป ได้อันดับที่ 16 ในเบลเยียม, 17 ในฝรั่งเศส "องเนอช็องฌ์ปา" ไม่ได้รับสถานะในฝรั่งเศสกบยอดขายกว่า 234,000 แผ่นซึ่งควรได้รับซิลเวอร์ (125,000 แผ่น) 
ฉบับการแสดงสดในเพลง "องเนอช็องฌ์ปา" ได้บันททึกในดีวีดีบันทึกการแสดงสด โอเกอร์ดูว์สตาด 
ในปี พ.ศ. 2548 เพลงนี้ได้รับการบรรจุใน องเนอช็องฌ์ปา อัลบั้มรวมเพลงยอดนิยม

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (ยุโรป) 
#"องเนอช็องฌ์ปา" – 4:08
#"Sur le même bateau" – 4:25

**ชาร์ต**

**ชาร์ตรายสัปดาห์**

**ชาร์ตปลายปี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Céline Dion - On ne change pas (Audio officiel)"- "Céline Dion - On ne change pas (Behind-the-scenes)"- type=single
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
ซีลซูว์ฟีแซแดเม (เพลง)

"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" (S'il suffisait d'aimer, "ถ้าเพียงพอแล้วที่จะรัก") เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้มซีลซูว์ฟีแซแดเม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลหนึ่งที่ประสบความสำเร็จมากในอัลบั้มนี้  
เพลงนี้ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน
มิวสิกวิดีโอฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" เป็นผลงานการอำนวยการสร้างของ Yannick Saillet ระหว่างการจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ และต่อมาได้บรรจุลงในดีวีดี องเนอช็องช์ปา
ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายในยุโรป ขึ้นอันดับที่ 4 ในฝรั่งเศส, 6 ในเบลเยี่ยม และ 19 ในยุโรป ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ (262,000 แผ่น) และเบลเยี่ยม (25,000 แผ่น) 
ฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" พบได้ใน ดีวีดีโอเกอร์ดูสตาด 
เพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออนในปี พ.ศ. 2548 องเนอช็องช์ปา

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
 ซิงเกิลซีดีฝรั่งเศส
# "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" – 3:35
# "Tous les blues sont écrits pour toi" – 4:50- ซิงเกิลซีดีฝรั่งเศส 2
# "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" – 3:35
# "แอมยัวร์แองเจิล" – 4:49

**ชาร์ต**

**ชาร์ตรายสัปดาห์**

**ชาร์ตปลายปี**

**การรับรองและยอดขาย**

**ประวัติเผยแพร่**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Céline Dion - S'il suffisait d'aimer (Audio officiel)"- "Céline Dion - S'il suffisait d'aimer (Behind-the-scenes)"- type=single
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน

มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน (Humboldt-Universität zu Berlin) เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเบอร์ลิน เดิมทีเรียกว่า
มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1810 ในชื่อ มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน (Universität zu Berlin) โดยวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ นักปฏิรูปการศึกษาและนักปรัชญาเสรีนิยมชาวปรัสเซีย ต่อมามหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้กลายเป็นแม่แบบที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ในทวีปยุโรปและโลกตะวันตก มหาวิทยาลัยใหญ่ ๆ ทั้งในยุโรปและอเมริกาจำนวนมาก อาทิ มหาวิทยาลัยปารีส  มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยมอสโกสเตท ล้วนแต่ต้องปรับตัวเมื่อมหาวิทยาลัยเบอร์ลินแห่งนี้โด่งดังขึ้นมา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1828 มหาวิทยาลัยเป็นที่รู้จักกันในชื่อ มหาวิทยาลัยฟรีดรีช-วิลเฮ็ล์ม และต่อมาก็รู้จักกันในชื่อ Universität unter den Linden (มหาวิทยาลัยใต้ต้นลินเดิน) ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลินดังเช่นปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้ง
ในสองศตวรรษที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยดังกล่าวกลายเป็นที่พำนักของนักคิดผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศเยอรมนีจำนวนมาก ซึ่งในจำนวนนั้นรวมถึง 
ฟิชเทอ, เชลลิง และเฮเกิล นักปรัชญา, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และมักซ์ พลังค์ นักฟิสิกส์ผู้มีชื่อเสียง,
คาร์ล มากซ์ และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้ก่อตั้งทฤษฎีมาร์กซิสต์, คาร์ล ลีบค์เน็คท์ ผู้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศเยอรมนี, อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ผู้รวมประเทศเยอรมนี และรอแบร์ ชูมาน ผู้รวมยุโรป
มหาวิทยาลัยนี้เป็นที่พำนักของผู้ได้รับรางวัลโนเบล 29 คน
โครงสร้างของมหาวิทยาลัยวิจัยอย่างเข้มข้นแบบเยอรมนี อย่างเช่น ฮุมบ็อลท์ ได้กลายเป็นต้นแบบให้กับสถาบันอย่างมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์

**ไรช์ที่สาม**
หลัง ค.ศ. 1933 เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยเยอรมันอื่น ๆ มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ถูกเปลี่ยนเป็นสถาบันการศึกษานาซี หนังสือประมาณ 20,000 เล่ม จากห้องสมุดมหาวิทยาลัย ที่เขียนโดยผู้ต่อต้านระบอบนาซีถูกนำออกมาเผา ในวันที่ 10 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ที่ลาน Opernplatz (ปัจจุบันคือ Bebelplatz) นักศึกษาและอาจารย์ชาวยิว และผู้ต่อต้านนาซีถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย และมักจะถูกเนรเทศออกนอกประเทศด้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน - มหาวิทยาลัยเทคนิกแห่งเบอร์ลิน- มหาวิทยาลัยศิลปะเบอร์ลิน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน-  เมื่อเยอรมนีปฏิรูปมหาวิทยาลัยอีกครั้ง date=2007-03-11 , สยามรัฐ, ฉบับที่ 18689, 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547, น. 7
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในเบอร์ลิน
แดเนียล เดโฟ

แดเนียล เดโฟ (Daniel Defoe; ประมาณ ค.ศ. 1660 – 24 เมษายน ค.ศ. 1731) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอังกฤษในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17–18 เป็นยุคแห่งการบุกเบิกด้านวรรณกรรม นวนิยาย ในประเทศอังกฤษ ผู้นำเสนอแนวคิดต่อต้านการเมืองและศาสนา ทั้งยังเขียนนวนิยายอย่าง A Journal of the Plague Year และ โรบินสัน ครูโซ เป็นต้น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2203
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
วรรณกรรมแบบสัจนิยม

วรรณกรรมแบบสัจนิยม (Literary realism) หรือ แนวเสมือนจริง คือคำศัพท์ทางด้านวรรณกรรม  ที่หมายถึงวรรณกรรมแนวที่พยายามให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับชีวิตจริง สมเหตุสมผล โดยอาศัยการบรรยายให้เห็นภาพแจ่มชัด เหตุการณ์น่าเชื่อถือ ตัวละครมีแรงจูงใจ เช่น งานเขียนของ ชาร์ลส์ ดิคเก้นส์
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ประเภทวรรณกรรม
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งยอร์ก

ตราประจำพระองค์เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Edmund of Langley, 1st Duke of York) (5 มิถุนายน ค.ศ. 1341 ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 1402  เป็นสมาชิกในราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 รองจากจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (เป็นต้นราชสกุลแลงคาสเตอร์) ของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ พระนาม “แลงลีย์” มาจากชื่อเมืองที่ประสูติ “คิงส์ แลงลีย์” ในมลฑลฮาร์ดฟอร์ดเชอร์ เมื่อเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์มีพระชันษาได้ 21 ปีก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ และเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1385 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นดยุคแห่งยอร์ค 
เอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์ทรงเป็นต้นราชสกุลยอร์ค จนเมื่อริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์พระโอรสคนเล็กของเอ็ดมันด์แต่งงาน ผู้สนับสนุนราชสกุลยอร์ค จึงเริ่มอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในสงครามดอกกุหลาบ ผู้สิบเชื้อสายจากเอ็ดมันด์แห่งแลงลีย์รวมทั้ง
:* สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1461 - ค.ศ. 1470
:* สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1483 - ค.ศ. 1483
:* สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ, ครองราชย์ ค.ศ. 1483 - ค.ศ. 1485

**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1884
หมวดหมู่:ราชวงศ์ยอร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งยอร์ก
1402
เลโอ ตอลสตอย

เลโอ ตอลสตอย หรือชื่อเต็มว่า เคานต์ เลฟ นีโคลาเยวิช ตอลสตอย (Leo Tolstoy; Лев Никола́евич Толсто́й, Lev Nikolayevich Tolstoy, 9 กันยายน ค.ศ. 1828 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910) คือนักเขียนชาวรัสเซียผู้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวรัสเซียในศตวรรษที่ 19 ประกอบด้วยตัวละครมากหน้าหลายตา และเหตุการณ์ที่หลากหลาย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีเช่น สงครามและสันติภาพ และ อันนา คาเรนินา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักจดบันทึกประจำวันชาวรัสเซีย
พระนารทพุทธเจ้า

หลังจากพระศาสนาของพระปทุมพุทธเจ้าล่วงไปแล้ว จึงได้ถึงสมัยของพระพุทธเจ้าทรงพระนามว่า พระนารทพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าองค์สุดท้ายในวรกัปเดียวกัน

**พระประวัติ**
พระนารทพุทธเจ้า ประสูติเป็นนารทราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งธัญญวดีนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุเทวะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางอโนมา นารทราชกุมารทรงเกษมสำราญครองฆราวาสอยู่นาน 9,000 ปี ในปราสาท 3 หลัง ชื่อ วิชิตะ วิชิตาวี และวิชิตาภิรามะปราสาท มีพระมเหสีพระนามว่า วิชิตเสนาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก 120,000 นาง
วันหนึ่ง พระมหาบุรุษทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางวิชิตเสนาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า นันทุตตรกุมาร จึงได้เสด็จด้วยพระบาทออกบรรพชาในธนัญชัยราชอุทยานนอกพระนคร โดยมีผู้ออกบรรพชาตามจำนวน 1 แสนคน
นารทราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ในพระราชอุทยานเป็นเวลา 7 วัน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากพระนางวิชิตเสนาเทวีอัครมเหสี และรับหญ้า 8 กำจากพนักงานเฝ้าอุทยาน ปูลาดใต้ต้นมหาโสณะ (ต้นอ้อยช้างใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระปัญญาธิกะพุทธเจ้าในคืนนั้น
พระนารทพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนาแก่พระภิกษุ ผู้บรรพชาตามจำนวน 1 แสนคนในราชอุทยานนั้นเอง
พระนารทพุทธเจ้า ทรงแสดงธรรมาภิสมัยให้บังเกิดขึ้น 3 วาระ คือ
# วาระที่ 1 แสดงปฐมเทศนา ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 100,000 โกฏิ
# วาระที่ 2 แสดงธรรมแก่พญานาคโทณะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 90,000 โกฏิ พญานาคโทณะได้เนรมิตมณฑบสำเร็จด้วยรัตนะทั้ง 7 ประการขึ้นในแม่น้ำคงคา
# วาระที่ 3 แสดงธรรมแก่พระโอรส ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา 80,000 โกฏิ
พระนารทพุทธเจ้า ทรงประชุมสาวกสันนิบาต 3 ครั้ง
# ครั้งที่ 1 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 100,000 โกฏิ
# ครั้งที่ 2 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 90,000 โกฏิ ที่มาประชุมกันในสมาคมพระญาติ
# ครั้งที่ 3 ทรงแสดงปาฏิโมกข์แก่พระสงฆ์สาวก 8,000,000 ที่มาประชุมกันในคราวเสด็จโรงทานของพญานาคชื่อ เวโรจนะ
พระนารทพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ คือ- พระอัครสาวก คือ พระภัททสาละเถระ และพระชิตมิตตะเถระ- พระอัครสาวิกา คือ พระอุตตราเถรี และพระผัคคุนีเถรี- พระอุปัฏฐาก คือ พระวาเสฏฐะ
พระนารทพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 88 ศอก มีพระรัศมีวาหนึ่ง เมื่อพระชนมายุได้ 90,000 ปี จึงปรินิพพาน พระศาสนาดำรงมาได้อีก 90,000 ปีนานพอสมควรแล้วก็อันตรธานไป

**ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม**
ในสมัยของพระนารทพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ได้บังเกิดเป็นมนุษย์ ได้ออกบวชเป็นฤๅษี บำเพ็ญพรตในป่าใหญ่จนสำเร็จอภิญญา 5 วันหนึ่ง พระพุทธองค์และพระอริยสงฆ์พร้อมทั้งเหล่าอุบาสกอุบาสิกา พากันมาใกล้อาศรมของฤๅษี ในคราวนั้น พระฤๅษีโพธิสัตว์ทรงอภิญญาทัศนาเห็น ก็มีความปีติยินดี ศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธองค์ จึงเนรมิตอาศรมมากมายให้มีจำนวนเพียงพอ กับพระพุทธองค์และเหล่าพระสาวก แล้วถวายให้นั่งเป็นที่เรียบร้อย
ครานั้นพระพุทธองค์ทรงแสดงธรรม แก่พระสาวกและมหาฤๅษี ทำให้มหาฤๅษีมีความปีติปราโมทย์เป็นที่สุด ในวันรุ่งขึ้น จึงเหาะไปยังอุตตรกุรุทวีป เพื่อนำเอาภัตตาหารมาถวายพระพุทธองค์และพระสาวก อย่างเพียงพอ กระทำอย่างนั้นอยู่เป็นเวลา 7 วัน วันสุดท้าย สักการะด้วยแก่นจันทน์แดงอันมีคุณค่า พระพุทธองค์ทรงอนุโมทนา แล้วตรัสพยากรณ์ว่า
หลังจากนั้นมหาฤๅษีโพธิสัตว์จึงทำความเพียรสร้างสมบารมี จนสิ้นอายุขัย ก็จุติเป็นพรหมบนพรหมโลก

**อ้างอิง**
 http://larndham.net/index.php?showtopic=24451&st=4- https://web.archive.org/web/20090215232101/http://www.geocities.com/ss12345_th/poti/P204.html

**ดูเพิ่ม**
 พระพุทธเจ้า- พระพุทธเจ้าในอดีต
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าในอดีต
เจมส์ จอยซ์

เจมส์ จอยซ์ (James Joyce; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1882 – 13 มกราคม ค.ศ. 1941) เป็นนักเขียน กวี และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวไอริช เขามีส่วนในขบวนการนวยุคนิยมกลุ่มล้ำยุคและได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนที่ทรงอิทธิพลและสำคัญที่สุดในศตวรรษที่ 20 นวนิยายเรื่อง “ยูลิสซีส” (ค.ศ. 1922) ของจอยซ์ ถือเป็นหมุดหมายสำคัญ ซึ่งเรื่องราวต่างๆ ในมหากาพย์ “โอดิสซี” ของโฮเมอร์ถูกนำมาเทียบเคียงในหลากหลายรูปแบบวรรณกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปแบบกระแสสำนึก ผลงานที่มีชื่อเสียงอื่นๆ เช่น หนังสือรวมเรื่องสั้น “ดับลินเนอร์ส” (ค.ศ. 1914) และนวนิยายเรื่อง “ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน” (ค.ศ. 1916) และ “มโนสำนึกของฟินเนกัน” (ค.ศ. 1939) งานเขียนอื่นของเขายังรวมถึงหนังสือบทกวีสามเล่ม บทละคร จดหมาย และงานวารสารศาสตร์เป็นครั้งคราว
จอยซ์เกิดในเมืองดับลิน แต่ไปจากบ้านเกิดตั้งแต่ยังหนุ่มเพื่อหลีกหนีจากปัญหาสังคมและศาสนา โดยไปอาศัยอยู่ที่ปารีส
เจมส์ จอยซ์ มีงานเขียนสามชิ้นที่ได้รับการจัดให้อยู่ในกลุ่ม “นวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี” (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ทำโดย Modern Library 
Dubliners, 1914- “Ulysses” (langx|th|ยูลิสซีส) - ลำดับ 1- “A Portrait of the Artist as a Young Man” (langx|th|ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน) - ลำดับ 3- “Finnegans Wake” (langx|th|มโนสำนึกของฟินเนกัน) - ลำดับ 77

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไอริช

หมวดหมู่:บุคคลจากดับลิน
โครงการกูเทินแบร์ค

โครงการกูเทินแบร์ค (Project Gutenberg หรือเรียกชื่อย่อว่า PG) เป็นโครงการอาสาสมัครเพื่อการแปรงานทางวัฒนธรรมเช่นงานวรรณกรรมเป็นดิจิทัลเพื่อการเก็บรักษาและเผยแพร่แก่สาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971 โดยไมเคิล เอส. ฮาร์ต (Michael S. Hart) และเป็นห้องสมุดดิจิทัลที่เก่าที่สุด สื่อที่สะสมเป็นหนังสือทั้งเล่ม (full text) ที่ลิขสิทธิ์หมดอายุและเป็นสมบัติของสาธารณชน โครงการกูเทินแบร์คพยายามทำให้สาธารณชนสามารถใช้หนังสือเหล่านี้โดยไม่ต้องเสียเงินเท่าที่จะทำได้ และในรูปแบบที่ใช้ได้กับคอมพิวเตอร์โดยทั่วไป (open format) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โครงการกูเทินแบร์คกล่าวว่ามีสื่อกว่า 62,000 สื่อในโครงการ โครงการกูเทินแบร์คเกี่ยวข้องกับโครงการอื่น ๆ ที่เป็นองค์การอิสระอีกหลายโครงการที่มีจุดประสงค์คล้ายคลึงกันและได้รับอนุญาตให้ใช้ตรา "Project Gutenberg" 
ถ้าเป็นไปได้ หนังสือหรือสื่อของโครงการกูเทินแบร์คจะเป็นเนื้อหาที่ไม่มีรูปแบบ (plain text) แต่รูปแบบอื่นก็มีให้เช่น เอชทีเอ็มแอล หนังสือหรือสื่อส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็มีบ้างที่เป็นภาษาอื่น โครงการมีความสัมพันธ์โดยตรงกับ "โครงการผู้ตรวจสอบ" (Distributed Proofreaders หรือเรียกชื่อย่อว่า DP) ซึ่งเป็นกลุ่มอาสาสมัครอินเทอร์เน็ตที่ช่วยตรวจสอบหนังสือและสือก่อนที่จะเผยแพร่แก่สาธารณชนในโครงการกูเทินแบร์ค

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 อินเทอร์เน็ต- ห้องสมุด- โยฮันเนิส กูเทินแบร์ค นักประดิษฐ์ตัวพิมพ์ ผู้เป็นที่มาของชื่อโครงการ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Arts/Literature/Electronic_Text_Archives/Project_Gutenberg/-  Project Gutenberg-  The CD and DVD Project date=2013-04-30  - Download the books-  Distributed Proofreaders – a worldwide group of volunteer editors that is now the main source of eBooks for Project Gutenberg-  Project Gutenberg News – Official News for Gutenberg.org. Includes the  Newsletter Archives, 1989–Present.
*lccn-no94-13195
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:ฐานข้อมูลออนไลน์
หมวดหมู่:สื่อวรรณกรรม
หมวดหมู่:เว็บไซต์มีเดียวิกิ
สารกันแดด

สารกันแดด (sunscreen) เป็นสารที่ช่วยปกป้องผิวหนังจากรังสีจากดวงอาทิตย์ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายให้กับเซลล์ผิวได้ สารกันแดดสามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ 1. Chemical sunscreen (เช่น methyl) และ 2. Physical sunscreen (เช่น titanium dioxide และ magnesium dioxide)
สารกันแดด ทั้งสองกลุ่มมักถูกพูดถึงในฐานะส่วนผสมของครีมกันแดด เวชภัณฑ์ และเครื่องสำอางเพื่อเพิ่มคุณสมบัติการป้องกันแดด โดยในการพัฒนาผลิตภัณฑ์สารกันแดด ผู้ผลิตและผู้บริโภคจะให้ความสนใจกับค่า sun protection factor (SPF), water resistance, waterproof ทั้งนี้ สมาคมแพทย์ผิวหนังของสหรัฐฯ แนะนำว่าคุณควรจะมองหาครีมกันแดดที่มีค่า SPF ตั้งแต่ 30 ขึ้นไป สามารถกันรังสีได้ทั้ง UVA และ UVB หรือที่เขียนบนผลิตภัณฑ์ว่า “broad spectrum” และมีคุณสมบัติกันน้ำ
ค่า SPF ที่ย่อมากจาก sun protection factor นั้น เป็นค่าที่บ่งบอกอัตราร้อยละที่ครีมกันแดดนั้นสามารถบล็อกรังสี UV ได้ เมื่อเทียบกับการไม่ทาอะไรเลย เช่น SPF 30 นั้นจะเท่ากับว่ามันสามารถยับยั้งรังสีจากแสงแดดได้ 30 เท่าเมื่อเทียบกับการไม่ทาอะไรเลย AAD ระบุว่าครีมกันแดดที่มีค่า SPF 30 นั้นสามารถป้องกันได้อย่างเพียงพอ โดยมันสามารถบล็อกรังสีจากดวงอาทิตย์ได้มากถึงราว 97% โดยครีมกันแดดที่มีค่า SPF สูงกว่านี้ก็จะเพิ่มอัตราการป้องกันขึ้นเพียงเล็กน้อย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ส่วนผสมทางเคมี
หมวดหมู่:สารเคมี
หมวดหมู่:ยา
หมวดหมู่:การป้องกัน
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ (Henry V of England) (16 กันยายน ค.ศ. 1387 – 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แลงคาสเตอร์ของราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1413 ถึงปี ค.ศ. 1422  
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1387 ที่หอบนบ้านยามรักษาประตู (gatehouse) ที่ปราสาทมอนมอธ เวลส์ เป็นพระราชโอรสของเฮนรีแห่งโบลิงโบรค และ แมรี เดอ โบฮุนผู้เสียชีวิตในการคลอดเมื่ออายุได้ 26 ปีก่อนที่เฮนรีแห่งโบลิงโบรคจะขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ทรงเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งวาลัว และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่  21 มีนาคม ค.ศ. 1413 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 ที่บอยส์ เดอ แวงเซนส์ ฝรั่งเศส พระบรมศพอยู่ที่เวสท์มินสเตอร์แอบบีในกรุงลอนดอน 
พระเจ้าเฮนรีที่ 5 เป็นพระมหากษัตริย์นักรบที่สำคัญที่สุดพระองค์หนึ่งในยุคกลาง เมื่อเสด็จพระราชสมภพในสมัยพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 เฮนรีมิได้มีสิทธิใกล้เคียงในการสืบราชบัลลังก์ แม้วันและปีที่ประสูติก็มิได้บันทึกเป็นที่แน่นอน สันนิษฐานกันว่าเป็นระยะเวลาระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม หรือ 16 กันยายน ระหว่างปี ค.ศ. 1386 หรือ ปี ค.ศ. 1387
เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 5 เสด็จสวรรคตไม่แต่จะทรงรวบรวมอำนาจของพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษเท่านั้นแต่ทรงทำในสิ่งกษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ พยายามจะทำแต่ไม่สำเร็จในสงครามร้อยปีโดยการรวมราชบัลลังก์อังกฤษและฝรั่งเศสภายใต้พระมหากษัตริย์องค์เดียว ในปี ค.ศ. 2002 ทรงได้รับเลือกเป็นลำดับ 72 ในบรรดาชาวอังกฤษ 100 คนที่ถือกันว่าสำคัญที่สุด

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์แลงคาสเตอร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เจย์ เอ็นเดลล์ ไทเลอร์ “เฮนรีแห่งมอนมอธ:บันทึกของพระเจ้าเฮนรีที่ 5”  เล่มหนึ่ง,  เล่มสอง ที่ โครงการกูเต็นเบิร์ก (Project Gutenberg)-  โครงการกูเต็นเบิร์ก พระเจ้าเฮนรีที่ 5 (Genealogics)-  ลำดับเหตุการณ์ในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 date=2007-10-22 -  พระราชประวัติของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 (About.com)-  บริทานเนีย: ราชวงศ์อังกฤษ - พระเจ้าเฮนรีที่ 5-  สารานุกรมโคลัมเบีย: พระเจ้าเฮนรีที่ 5 date=2008-04-24 -  เวปไซต์ทางการของพระราชวงศ์: พระเจ้าเฮนรีที่ 5-  อึกมุมมองหนึ่งของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 (บีบีซี)-  พระราชประวัติประกอบภาพของพระเจ้าเฮนรีที่ 5
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1930
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1965
หมวดหมู่:ราชวงศ์แลงคัสเตอร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคบิด
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต
3
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งเวลส์
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลมอนมัทเชอร์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามร้อยปี
หมวดหมู่:ราชวงศ์วาลัว
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
กลุ่มภาษาสลาฟ

กลุ่มภาษาสลาฟ (Slavic languages)  หรือ กลุ่มภาษาสลาวอนิก (Slavonic languages) เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน กลุ่มภาษาสลาฟเป็นภาษาแม่ของชาวสลาฟ ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกและคาบสมุทรบอลข่าน
กลุ่มภาษาสลาฟ

**สาขา**
กลุ่มภาษาสลาฟแบ่งได้เป็น 3 สาขา ดังต่อไปนี้- กลุ่มภาษาสลาฟตะวันออก ซึ่งได้แก่ ภาษารัสเซีย ภาษายูเครน ภาษาเบลารุส และภาษารูซึน- กลุ่มภาษาสลาฟตะวันตก ซึ่งได้แก่ ภาษาโปแลนด์ ภาษาเช็ก ภาษาสโลวัก และภาษาย่อยอื่น ๆ รามถึงภาษาของชนกลุ่มน้อยในประเทศเยอรมนี- กลุ่มภาษาสลาฟใต้ ซึ่งได้แก่ ภาษาเซอร์เบีย ภาษาสโลวีเนีย ภาษาโครเอเชีย ภาษาบอสเนีย ภาษาบัลแกเรีย และภาษามาซิโดเนีย

**ลักษณะร่วมกัน**
 กลุ่มภาษาสลาฟมีเสียงพยัญชนะจำนวนมากที่มีลักษณะลิ้นส่วนหน้าสู่เพดานแข็งควบคู่กับเสียงพยัญชนะที่มีลักษณะปกติ- กลุ่มภาษาสลาฟมีเสียงพยัญชนะควบที่ซับซ้อนกว่าภาษาไทยมาก เช่น คำว่า žblnknutie ในภาษาสโลวัก ซึ่งมีเสียงพยัญชนะถึงหกเสียงที่เป็นเสียงพยัญชนะต้นในพยางค์แรก

**ตัวอย่างคำร่วมเชื้อสาย**

**อิทธิพลต่อภาษาอื่น**
ภาษาเกือบทั้งหมดของประเทศอดีตสหภาพโซเวียต ภาษาของชนกลุ่มน้อยในรัสเซีย รวมทั้งภาษาของประเทศเพื่อนบ้านของรัสเซียต่างก็ได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซีย โดยเฉพาะในด้านคำศัพท์ ภาษาโรมาเนีย ภาษาแอลเบเนีย และภาษาฮังการี ซึ่งประเทศของภาษาเหล่านี้ต่างก็รายล้อมไปด้วยประเทศที่มีกลุ่มภาษาสลาฟเป็นภาษาประจำชาติอยู่รายล้อม ก็ได้รับอิทธิพลทางภาษาไปด้วยเช่นกัน โดยแต่ละภาษาจะมีคำยืมจากกลุ่มภาษาสลาฟอยู่อย่างน้อย 20% ของจำนวนคำทั้งหมด ภาษาโรมาเนียเองก็ยังได้รับอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟในด้านอื่น ๆ ทั้ง สัทศาสตร์ วากยสัมพันธ์ และไวยากรณ์
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกจะได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาสลาฟน้อยกว่า ทั้ง ๆ ที่มีเขตแดนติดต่อกัน เพราะว่าชาวสลาฟมักจะอพยพลงไปทางใต้มากกว่า แทนที่จะไปทางตะวันตก มีแนวโน้มที่จะลดอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟในกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกด้วยเหตุผลทางการเมือง มีเพียงภาษายิดดิชเพียงภาษาเดียวเท่านั้น ที่พอจะมีอิทธิพลของกลุ่มภาษาสลาฟที่เห็นได้ชัด แต่ก็ยังพบอิทธิพลดังกล่าวอยู่ในภาษาอื่น ๆ ด้วย เช่น คำว่า Grenze (ชายแดน) ในภาษาเยอรมัน มาจากคำว่า *granica ซึ่งเป็นคำร่วมเชื้อสายของกลุ่มภาษาสลาฟ คำว่า quark (เนยแข็งชนิดหนึ่ง) ในภาษาอังกฤษ ซึ่งยืมมาจากคำว่า Quark ในภาษาเยอรมัน ก็มาจากคำว่า tvarog ในภาษาสวีเดนยังมีคำว่า torg (ตลาด) tolk (ล่าม) และ pråm (เรือบรรทุก) ซึ่งมาจากคำว่า tъrgъ tlŭkŭ และ pramŭ ในกลุ่มภาษาสลาฟตามลำดับ
คำว่า pistol และ robot ซึ่งเป็นคำในภาษาเช็ก ก็เป็นคำที่มีใช้ในหลาย ๆ ภาษา

**อ้างอิง**
 กลุ่มภาษาสลาฟ
กลุ่มภาษาสลาฟ
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน
จีซัส

จีซัส (ทับศัพท์จาก Jesus) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดยโยชิฮิเดะ ฟุจิวาระ เป็นเรื่องราวของ "จีซัส" นักฆ่าอาชีพที่แอบหลบหนี โดยการแฝงตัวเป็นอาจารย์มัธยมที่เสียชีวิตในช่วงเวลาและมีลักษณะหน้าตาใกล้เคียงกัน ซึ่งได้ใช้ชีวิตหนึ่งปีเป็นอาจารย์มัธยมพร้อมรอเวลาที่จะนำเฮโรอีนไปส่งขายในตลาดมืด ซึ่งในระหว่างที่ปลอมตัวเป็นอาจารย์ได้ถูกองค์กรร้าย 24 คอยจับตามอง แล้วจ้องเล่นงาน ในขณะเดียวกันทางจีซัสต้องการล้างแค้นแทนเพื่อนในกลุ่ม "กระต่ายทะเลทราย" ที่ถูกสังหารหมู่

**ตัวละคร**
จีซัส : จีซัส (Jīzasu) นักฆ่ามืออาชีพที่หลบหนีการตามล่าโดยการปลอมตัวเป็นอาจารย์หนุ่ม ฟุจิซาวะ ชิงโง (ふじさわしんご) 
เซจิ : โทงาวะ เซจิ (Togawa Seiji) นักเรียนเลือดร้อนภายในโรงเรียนที่ทะเลาะกับอาจารย์ชิงโงอยู่บ่อย ๆ และคิดว่าอาจารย์ชิงโงแอบชอบยูกิโกะ
ยุกิโกะ : โนชิโระ ยุกิโกะ (Noshiro Yukiko) นักเรียนสาวในชั้นแอบชื่นชอบอาจารย์ชิงโง
อาจารย์มิซึทานิ : มิซึทานิ ซายูริ (Mizutani Sayuri) อาจารย์สาวในโรงเรียนแอบชื่นชอบอาจารย์ชิงโง
มิโด มานามิ : โค้ดเนมเสือ สไนเปอร์ คนเก่งจากองค์กร24 ถูกส่งตัวเข้ามาสืบเรื่องของ จีซัส โดยแฝงตัวเป็นครูพยาบาล ภายหลังกลายเป็นเพื่อนร่วมรบ

**อ้างอิง**
 จีซัส เล่ม 1-13
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ (Edward V of England) (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470– ราว ค.ศ. 1483) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ยอร์กของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และทรงราชย์ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 จนถึงวันที่ทรงถูกปลดราวสองเดือนต่อมา จากนั้นก็ทรงหายสาบสูญไปพร้อมกับพระอนุชา ฉะนั้นสาเหตุและวันเสด็จสวรรคตจึงไม่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 อาจจะที่หอคอยแห่งลอนดอนในกรุงลอนดอน 
รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของพระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์กทรงถูกส่งไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอนโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในพระองค์ ก็ไม่มีใครเห็นพระองค์ตั้งแต่นั้นมา เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์

**ครองราชย์**
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงก่อตั้งสภาแห่งเวลส์และมาร์ชและทรงส่งพระราชโอรสไปประทับที่ปราสาทลัดโลว์ในเวลส์ ขณะที่ประทับที่ลัดโลว์ก็ทรงได้ข่าวการสวรรคตอย่างกะทันหันของพระราชบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงได้รับราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา แต่การประกาศอย่างเป็นทางการที่ลอนดอนมิได้เกิดขึ้นจนวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1483 พระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ ได้รับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์พระนัดดาทั้งสอง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์ก  
ริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์เดินทางไปพบกับขบวนของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ระหว่างการเดินทางกลับลอนดอนและร่วมเดินทางกลับมาลอนดอนกับพระองค์  ไม่ถึงสามเดือนต่อมาริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์ก็ยึดราชบัลลังก์จากพระนัดดา เมื่อวันที่ 25 มิถุนายนรัฐสภาประกาศว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เป็นกษัตริย์ที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะพระราชบิดาของพระองค์ยังมีพระชายาเมื่อมาเสกสมรสกับพระมารดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ฉะนั้นการแต่งงานครั้งหลังจึงไม่ถูกต้อง การกล่าวอ้างนี้มาจากบาทหลวงราล์ฟ ชาผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ด

**จำขัง**
หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาถูกส่งไปหอคอยแห่งลอนดอนก็ไม่มีใครเห็นพระองค์อีก การหายตัวของพระองค์เป็นเรื่องลึกลับที่เขียนถึงในหนังสือหลายเล่ม เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์และผู้ที่อาจจะมีส่วนร่วมก็ได้แก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 3, เฮนรี สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม และ เฮนรี ทิวดอร์ ผู้รับชัยชนะต่อพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ

**ดูเพิ่ม**
 เจ้าชายแห่งหอคอย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2013
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเวสต์มินสเตอร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ยอร์ก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งเวลส์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
วิลิ ซาลาซาร์

วิลิ ซาลาซาร์ (Willy Salazar) หรือ วิลบาร์โด ซาลาซาร์ นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่ Guadalajara สถิติการชก 71 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 30) เสมอ 1 แพ้ 27

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2529 – 2531, 2531 - 2532)- แชมป์ NABF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 27 มิถุนายน 2530 ชนะคะแนน โฮเซ่ มานูเอล ดิแอซ ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 ธันวาคม 2530 ชนะน็อค ฮูลิโอ ซีซาร์ คาร์โดนา ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 กันยายน 2531 ชนะน็อค อิสซาเอียส ซามูดิโอ ยก 9 ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 17 สิงหาคม 2532 แพ้คะแนน โทนี่ เดลูกา ที่ สหรัฐ- แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 24 กุมภาพันธ์ 2538 ชนะน็อค โจเซฟิโน ซูกาเรส ยก 9 ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 14 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน อาร์มันโด ซาลาซาร์ ที่ เม็กซิโก- แชมป์เม็กซิโกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2538)- แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 1 มีนาคม 2540 ชนะน็อค บาซิลิโอ โมราเลส ยก 9 ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 11 กรกฎาคม 2540 แพ้น็อค เฆนาโร การ์ซิอา ยก 9 ที่ เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2531 แพ้คะแนน ยู มย็อง-อู ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBO เมื่อ 1 ธันวาคม 2538 แพ้น็อค จอห์นนี่ ทาเปีย ยก 9 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 24 ตุลาคม 2539 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 5 ที่ สกลนคร

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-12-02  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:บุคคลจากกัวดาลาฮารา
มูฮัมมัด อิกบาล

เซอร์มูฮัมมัด อิกบาล (Muhammad Iqbal) (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1877 - 21 เมษายน ค.ศ. 1938) มักเรียกว่า อัลลามา อิกบาล เป็นกวีและนักปรัญชาเกิดในเซียลคอต ซึ่งขณะนั้นอยู่ในแคว้นปัญจาบ บริติชอินเดีย ซึ่งปัจจุบันอยู่ในปากีสถาน อิกบาล ผู้เขียนบทกวีในภาษาอุรดูและภาษาเปอร์เซีย ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่เป็นสัญลักษณ์ (icon) ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในสมัยใหม่

หลังศึกษาในอังกฤษและเยอรมนี อิกบาลได้ทำงานด้านกฎหมาย แต่ยังมุ่งสนใจงานเขียนผลงานเชิงวิชาการว่าด้วยการเมือง เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ปรัชญาและศาสนาเป็นหลัก ผลงานที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดเป็นงานด้านบทกวี
อิกบาลเป็นผู้เสนอการฟื้นฟูอารยธรรมอิสลามทั่วโลกอย่างแข็งขัน แต่โดยเฉพาะยอ่างยิ่งในอินเดีย เขาเป็นหนึ่งในผู้นำที่โดดเด่นของสันนิบาติมุสลิมทั่วอินเดีย (All-India Muslim League) และสนับสนุนการสถาปนา "รัฐในทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียสำหรับมุสลิมชาวอินเดีย" ในการปราศรัยประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1930 แนวคิดดังกล่าวได้ชื่อว่า ทฤษฎีสองชาติ วันคล้ายวันเกิดของเขา ซึ่งตรงกับวันที่ 9 พฤศจิกายน เป็นวันหยุดในปากีสถาน

**ชีวิตวัยเด็ก**
อิกบาลเกิดเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2420 ที่แคว้นกัษมีระ บิดาชื่อเชค นูรมุฮัมมัด อาชีพช่างตัดเสื้อ กับมารดาชื่ออิมามบีบี ต้นตระกูลเดิมเป็นพราหมณ์ แล้วเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามภายหลัง ในวัยเด็กเติบโตมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างเคร่งครัด ได้เรียนทั้งภาษาเปอร์เซียและภาษาอังกฤษ 
เมื่อเรียนจบหลักสูตรพื้นฐานได้รับทุนเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยมิชชันนารีของชาวสกอตแลนด์ จน พ.ศ. 2448 ได้เดินทางสู่ยุโรป และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเรียนต่อจนจบปริญญาเอกที่เมืองมิวนิก หลังจากเรียนจบ ท่านได้เดินทางกลับสู่บ้านเกิด

**ผลงาน**
อิกบาลเป็นผู้มีความสามารถทางด้านภาษา เรียนภาษาเยอรมันจนกระทั่งอ่านออกเขียนได้ภายใน 2 เดือน เขียนบทกวีด้วยภาษาอูรดู และเขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงด้วยภาษาเปอร์เซียอีกหลายเล่ม
ทางด้านการเมือง พ.ศ. 2457 ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐปัญจาบ พ.ศ. 2474 เป็นคณะผู้แทนชาวมุสลิมไปร่วมประชุมที่ลอนดอนซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อสู้เพื่อแยกปากีสถานออกจากอินเดีย อิกบาลได้ทุ่มเทการทำงานเพื่อแยกปากีสถาน จนสุขภาพทรุดโทรมและเสียชีวิตเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2481 ก่อนที่ฝันของท่านจะเป็นจริงถึง 10 ปี

**สุสาน**
สุสานของอิกบาลตั้งอยู่ทางด้านหน้าของมัสยิดบัดชาฮี ก่อด้วยหินอ่อนอย่างงดงาม มีชาวปากีสถานเข้าไปเคารพศพของท่านไม่ขาด ในฐานะกวี และผู้ต่อสู้เพื่อประเทศปากีสถาน

**อ้างอิง**
 ภาณุ มณีวัฒนกุล. อินชา อัลลอฮ์ ตามประสงค์ของพระเจ้า. กทม. openbooks.2550. หน้า 116-117
2481
หมวดหมู่:นักเขียนชาวปากีสถาน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปัญจาบ