ควังแฮกุน

ควังแฮกุน (광해군 光海君; ค.ศ. 1574 — ค.ศ. 1641) พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรโชซ็อนโดยครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1608 — ค.ศ. 1623 แต่ไม่ได้รับการขนานพระนามเป็นพระมหากษัตริย์เนื่องจากถูกยึดอำนาจจากฝ่ายตะวันตกใน ค.ศ. 1623 ในฐานะเจ้าชายรัชทายาท เจ้าชายควังแฮยืนหยัดนำทัพเกาหลีต่อต้าน การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ในขณะที่ พระเจ้าซ็อนโจ พระบิดาหลบหนีไปยังประเทศจีน หลังการรุกรานของญี่ปุ่นเจ้าชายควังแฮได้รับการสนับสนุนจากขุนนาง ฝ่ายเหนือใหญ่ หรือ แทบุก (대북 大北) ให้ขึ้นครองราชสมบัติแต่ถูกต่อต้านโดยขุนนาง ฝ่ายเหนือเล็ก หรือ โซบุก (소북 小北) ที่สนับสนุนเจ้าชายย็องชัง พระอนุชาต่างมารดาที่ประสูติจากพระมเหสี ในรัชสมัยของพระองค์ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ได้ทำการปราบปรามขุนนางฝ่ายเหนือเล็กอย่างรุนแรงรวมทั้งผลักดันให้มีการสำเร็จโทษประหารชีวิตเจ้าชายย็องชังและกักขังพระพันปีอินมก จนเป็นข้ออ้างให้ขุนนางฝ่ายตะวันตกก่อการรัฐประหารในปี ค.ศ. 1623 ล้มเจ้าชายควังแฮลงจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปยังเกาะคังฮวาในที่สุด

**หนทางสู่ราชบัลลังก์**
เจ้าชายควังแฮประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1574 เป็นพระโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าซ็อนโจกับพระสนมคงบิน ตระกูลคิม (공빈김씨 恭嬪金氏) ซึ่งเป็นธิดาของนายพลคิมฮีชอล (김희철 金希哲) ผู้ซึ่งเสียชีวิตในการต่อสู้กับญี่ปุ่น องค์ชายควังแฮมีพระเชษฐาคือ เจ้าชายอิมแฮ (임해군 臨海君) ใน ค.ศ. 1592 เกิดการรุกรานของญี่ปุ่นโดยทัพของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เจ้าชายอิมแฮ พระเชษฐาถูกทัพญี่ปุ่นของ คาโต คิโยมาซะ จับเป็นองค์เชลย ในขณะที่ทัพญี่ปุ่นรุกคืบเข้าสู่เมือง เปียงยางนั้น พระเจ้าซ็อนโจพระบิดาแต่งตั้งเจ้าชายควังแฮเป็นพระรัชทายาท หรือ วังเซจา (王世子 왕세자) ด้วยความรีบร้อนและเสด็จหนีไปยังประเทศจีน องค์ชายควังแฮเป็นผู้นำกองทัพชาวบ้านหรือ อีบยอง (의병 義兵) ในมณฑลฮัมกยองและมณฑลจอลลา ในการต้านทานการรุกรานของญี่ปุ่น
เจ้าชายรัชทายาทมีบทบาทอย่างมากในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น แม้กระนั้นความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายควังแฮกับพระเจ้าซ็อนโจพระบิดานั้นไม่สู้จะดีนัก พระเจ้าซ็อนโจมีพระสนมองค์โปรดองค์ใหม่คือ พระสนมอินบิน ตระกูลคิม (인빈김씨 仁嬪金氏) และประสงค์จะให้พระโอรสของพระสนมอินบินขึ้นครองราชย์ ใน ค.ศ. 1600 พระนางอึยอิน พระมเหสีองค์แรกของพระเจ้าซ็อนโจสวรรคต พระเจ้าซ็อนโจราชาภิเษกสมรสพระมเหสีพระองค์ใหม่ใน ค.ศ. 1602 คือ พระนางอินมก ตระกูลคิม (인목왕후김씨 仁穆王后金氏) ซึ่งได้ประสูติเจ้าชายย็องชัง (영창대군 永昌大君) ใน ค.ศ. 1606 เท่ากับว่าความชอบธรรมในราชบัลลังก์ของเจ้าชายควังแฮถูกท้าทาย เนื่องจากพระโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสีมีสิทธิมากกว่าพระโอรสที่เกิดแต่พระสนม ทำให้ขุนนางฝ่ายเหนือซึ่งมีอำนาจอยู่ในขณะนั้นแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายเหนือใหญ่ หรือ แทบุก ให้การสนับสนุนองค์ชายควังแฮ มีผู้นำได้แก่อีอีชอม (이이첨 李爾瞻) และจองอินฮง (정인홍 鄭仁弘) และฝ่ายเหนือเล็กหรือ โซบุก ซึ่งต่อต้านองค์ชายควังแฮโดยสนับสนุนองค์ชายยองชังหรือองค์ชายอิมแฮแทน
พระเจ้าซ็อนโจสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1608 เจ้าชายรัชทายาทควังแฮจึงขึ้นครองราชย์ต่อมา แต่ทว่าอัครเสนาบดีรยูยองกยอง (류영경 柳永慶) ได้กล่าวอ้างว่าแท้จริงแล้วพระเจ้าซ็อนโจประสงค์จะให้เจ้าชายอิมแฮขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ โดยแสดงราชโองการเป็นหลักฐาน ทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวหากันฝ่าราชโองการของอีกฝ่ายเป็นของปลอม อัครเสนาบดียูยองกยองจึงถูกประหารชีวิตและองค์ชายอิมแฮถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา ซึ่งจองอินฮงได้ส่งคนไปทำการบังคับให้องค์ชายอิมแฮปลิดพระชนม์ชีพพระองค์เองใน ค.ศ. 1609
เจ้าชายย็องชังแม้ว่าจะยังอายุน้อยแต่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายเหนือเล็ก เปรียบเสมือนเป็นหอกข้างแคร่ทำให้ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ตัดสินใจผลักดันให้มีปลดองค์ชายยองชัง รวมทั้งพระพันปีอินมกพระมารดาลงเป็นสามัญชนใน ค.ศ. 1613 โดยเนรเทศเจ้าชายย็องชังไปยังเกาะคังฮวาและกักขังพระพันปีอินมกพร้อมทั้งเจ้าหญิงช็องมย็อง (정명공주 貞明公主) พระธิดาเอาไว้ใน พระราชวังคยองฮี หรือพระราชวังตะวันตก หรือ ซอกุง (서궁 西宮) ห้ามใครเข้าเฝ้า และยังทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายเหนือเล็กที่ให้การสนับสนุนองค์ชายยองชังไปจนหมดสิ้น เรียกว่า เหตุการณ์ปีคเยชุก (계축옥사 癸丑獄事) ในปีต่อมา ค.ศ. 1614 อีอีชอมและจองอินฮงส่งคนไปทำการปลงพระชนม์เจ้าชายย็องชังที่เกาะคังฮวา เจ้าชายย็องชังจึงสิ้นพระชนม์ด้วยอายุเพียงเจ็ดพรรษา

**ฟื้นฟูประเทศ**
ราชกิจของเจ้าชายควังแฮคือการฟื้นฟูประเทศหลังจากสงครามเจ็ดปี โดยบูรณะ พระราชวังชังด็อก ให้เป็นพระราชวังใหม่แทนที่ พระราชวังคย็องบก ที่ถูกญี่ปุ่นเผาจนวอดวาย และยังเห็นความสำคัญของกำลังทหารในการป้องกันประเทศ จึงนำระบบโฮแปกลับมาใช้ใหม่เพื่อที่จะบันทึก สำมะโนประชากร เพื่อสะดวกใน การเกณฑ์ และย้ำว่าทุกชนชั้นไม่ว่าจะเป็นยังบันหรือสามัญชนต้องเกณฑ์ทหาร แต่ยังบันก็ยังสามารถหอีกเอี่ยงการเกณฑ์ทหารได้อยู่ดี จนกลับไปสู่ระบบเดิมในที่สุดและยังฟื้นฟูความสัมพันะระหว่างประเทศกับญี่ปุ่นโดยอนุญาตให้มีการค้าขายกับญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2152 และส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีที่ เอโดะ ใน พ.ศ. 2160
ในพ.ศ. 2160 พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ได้รวบรวมเผ่าแมนจูและประกาศสงครามกับราชวงศ์หมิง ปีต่อมาพ.ศ. 2161 จีนจึงส่งกำลังไปต่อสู้ เจ้าชายควังแฮจึงส่งคังฮงนิปนำทัพโชซ็อนไปช่วยรบ ในการรบที่ซาร์ฮู แต่ฝ่ายจีนและโชซ็อนพ่ายแพ้ยับเยิน ทำให้ตระหนักว่าขณะนี้เผ่าแมนจูมีกำลังสามารถต่อกรกับราชวงศ์หมิงได้ จึงดำเนินนโยบายเป็นกลางเพื่อมิให้โชซ็อนต้องเดือดร้อน

**อินโจบันจอง**
การขึ้นครองราชย์ของเจ้าชายควังแฮทำให้ฝ่ายเหนือใหญ่มีอำนาจแม้เจ้าชายควังแฮเองพยายามที่จะสนับสนุนขุนนางฝ่ายอื่นเพื่อคานอำนาจแต่ก็ถูกจองอินฮองและอีอีชอมขัดขวางส่วนฝ่ายเหนือเล็กก็หันหาเจ้าชายย็องชังจน พ.ศ. 2156 ฝ่ายเหนือใหญ่เนรเทศเจ้าชายย็องชังซึ่งต่อมาถูกปลงพระชนม์ และใน พ.ศ. 2161 ปลด พระพันปีอินมก พระมารดาของ เจ้าชายย็องชัง ไปอยู่นอกวังและยังกำจัดขุนนางฝ่ายเหนือเล็กไปทีละคนละคนจนฝ่ายเหนือเล็กล่มสลายลงในที่สุด
ฝ่ายเหนือใหญ่ก็ยังคงเรืองอำนาจอยู่ก่อนที่จะจบลงกะทันหันด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตกใน พ.ศ. 2166 ซึ่งซุ่มซ่อนอยู่นานด้วยการอ้างความผิดของเจ้าชายควังแฮสองประการคือ เข่นฆ่าพี่น้อง (จริงแล้วเป็นฝีมือของฝ่ายเหนือใหญ่) และละทิ้งมารดา (ฝ่ายเหนือใหญ่อีกเช่นกัน และพระพันปีอินมกก็มิใช่พระมารดาของเจ้าชายควังแฮ) รวมทั้งฝ่ายตะวันตกมีนโยบายเอียงหาราชวงศ์หมิง เพราะเห็นว่าโชซ็อนควรจะมีความจงรักภักดีต่อเจ้านาย และต้องรวมมือในการทลายพวกแมนจูให้สิ้นซาก และให้ เจ้าชายนึงยาง พระโอรสของ เจ้าชายช็องว็อน ที่ไม่มีใครรู้จักขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าอินโจ
เจ้าชายควังแฮถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ซึ่งใช้ชีวิตบั้นปลายของพระองค์อยู่นานถึง 20 กว่าปีและสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2188 ไม่ได้รับพระนามกษัตริย์และไม่ได้ฝังรวมกับราชตระกูล ซึ่งไม่สมกับคุณประโยชน์มากมายที่ทำให้กับอาณาจักรโชซ็อนเลย พระศพของพระองค์ได้รับการฝังไว้ข้างพระศพอดีตพระมเหสี ณ พระสุสานควังแฮกุนมโย เมืองนัมยางจู จังหวัดคย็องกี

**บุคคลสำคัญ**
หมอโฮจุน เป็นแพทย์หลวงในราชสำนัก เขียนหนังสือเรื่อง ทงอึยโพกัม (ความวิเศษของการแพทย์ตะวันออก) เริ่มเขียนใน พ.ศ. 2139 แต่หยุดไปด้วยสงครามเจ็ดปี และเสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2152 สมัยเจ้าชายควังแฮ เจ้าชายควังแฮทรงโปรดปรานซังกุงคนหนึ่งมา ชื่อว่า คิมคเยชิ หรือ คิมซังกุง พอพระองค์ทรงครองราชย์ทรงแต่งตั้งเป็น พระสนมซุกวอน ตระกูลคิม

**พระนามเต็ม**
สมเด็จพระราชา ควังแฮ ฮุนกุน จุนด็อก ฮงคง ซินซอง ยองซุก ฮุมมุน อินมู ซอรยุน อิปกิ มยองซอง ควางรยอล ยองบก ฮย็อนโบ มูจอง จุงฮุย เยชอล จางอึย จางฮอน ซุนจอง คอนอึย ซูจอง ชางโด ซุนกอป แห่งเกาหลี

**พระราชวงศ์**
 พระราชบิดา: พระเจ้าซ็อนโจ (선조)- พระราชมารดา: พระสนมกงบิน ตระกูลคิม (공빈 김씨)
พระมเหสี- เจ้าหญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู (문성군부인 유씨, 1576-1623) 
พระสนม- พระสนมโซอึย ตระกูลฮง (소의 홍씨)- พระสนมโซอึย ตระกูลยุน (소의 윤씨)- พระสนมซุกอึย ตระกูลฮอ (숙의 허씨)- พระสนมซุกอึย ตระกูลวอน (숙의 원씨)- พระสนมซุกอึย ตระกูลควอน (숙의 권씨)- พระสนมโซยอง ตระกูลอิม (소용 임씨)- พระสนมโซยอง ตระกูลจอง (소용 정씨)- พระสนมซุกวอน ตระกูลซิน (소원 신씨)- พระสนมซุกวอน ตระกูลชิม (소원 심씨)- ซังกุง ตระกูลโจ (궁인 조씨)- ซังกุง ตระกูลอี (상궁 이씨)- ซังกุง ตระกูลคิม  (상궁 김씨, 김개시) นามเดิม คิม แคซี- ซังกุง ตระกูลชเว (상궁 최씨)
พระโอรส- เจ้าชายอีจี (폐세자 이지 ,廢世子 李祬 ,4 - December - 1598 - 25 - June - 1623) อดีตมกุฎราชกุมารแห่งโชซ็อน พระราชโอรสขององค์หญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู
พระธิดา- เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมโซอึย ตระกูลยุน

**พงศาวลี**
1641
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2117
หมวดหมู่:ตัวละครในตำราลักษณ์ ลิขิตบัลลังก์
ควังแฮ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์