Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เคต แบลนเชตต์

แคเธอรีน เอลีส แบลนเชตต์ (Catherine Élise Blanchett; เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) หรือเป็นที่รู้จักในนาม เคต แบลนเชตต์ (Cate Blanchett) เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรเลีย ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงแถวหน้า โดยเป็นที่รู้จักทั้งจากภาพยนตร์ทุนสร้างสูงที่ประสบความสำเร็จทางรายได้, ภาพยนตร์อิสระ, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, การพากย์เสียงตัวละครและเป็นผู้บรรยายภาพยนตร์สารคดี เธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลทางด้านการแสดงหลายครั้ง เช่น รางวัลออสการ์ 2 ครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง, รางวัลแบฟตา 3 ครั้ง, รางวัลแซกอวอร์ด 3 ครั้ง , รางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ 3 ครั้งและได้รับรางวัลโวลปีจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส 2 ครั้ง โดยนอกจากรางวัลทางการแสดงแล้วเธอยังได้รับรางวัลนักพากย์เสียงตัวละครหญิงยอดเยี่ยม จากผลงานการพากย์เสียงในเรื่อง อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2
แบลนเชตต์จบการศึกษาศิลปบัณฑิตจากสถาบันการละครแห่งชาติออสเตรเลีย โดยเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีและละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย จนกระทั่งโด่งดังและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากการรับบท สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ในภาพยนตร์เรื่อง อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด (1998) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแบฟตา ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ก่อนจะมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทเป็น แคทารีน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง บิน รัก บันลือโลก (2002) ที่กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี ยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักแสดงออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากเมลเบิร์น
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายฝรั่งเศส
สามอาณาจักรหลัง

แผนที่ยุคสามอาณาจักรหลังช่วง ค.ศ. 915
สมัยสามอาณาจักรหลัง (ฮันจา=後三國時代) เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 892 เมื่ออาณาจักรชิลลาที่ปกครองทั้งคาบสมุทรเกาหลีเริ่มอ่อนแอในสมัยของราชินีจินซอง ทำให้ผู้นำทหารตั้งตนเป็นกษัตริย์ในอาณาจักรของตน ได้แก่

**อาณาจักรโคกูรยอใหม่**
แทบง, ฮูโกกูรยอ หรือ อาณาจักรโคกูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封; ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยกุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ

**อาณาจักรแพ็กเจใหม่**
ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (เกาหลี: 후백제, ฮันจา: 後百濟 ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ

**อาณาจักรรวมชิลลา**
อาณาจักรรวมชิลลา (เกาหลี: 통일 신라, อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดยพระเจ้ามุนมูแห่งอาณาจักรชิลลา ภายหลังจากการรวม อาณาจักรโคกูรยอ และ อาณาจักรแพ็กเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับชิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่คย็องจู ซึ่งอาณาจักรรวมชิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อวัง กอน ของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน

ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน (Philip Seymour Hoffman) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ 
ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง True West (2000) และ Long Day's Journey into Night (2003)
เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี  ในภาพยนตร์เรื่อง Capote ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง The Savages (2007) และ Charlie Wilson's War (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Doubt (2008)
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรอเชสเตอร์ (รัฐนิวยอร์ก)
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
โอเท็ป

โอเท็ป (Otep)  คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบัมแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน 
พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital 
ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records

**ผลงาน**

**EP**
 Jihad (2001) - Wurd Becomes Flesh (2005) 

**อัลบั้มเต็ม**
 Sevas Tra (2002) - House of Secrets (2004) - The Ascension (2007)- Smash The Control Machine (2009)- Atavist (2011)- Hydra (2013)

**วิดีโอ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีนูเมทัลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
คีธ มูน

คีธ จอห์น มูน (Keith John Moon) เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี

**เกร็ด**
หน้าปกอัลบัมของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบัมโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)
1978
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักตีกลอง
หมวดหมู่:บุคคลจากเวมบลีย์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/6 มีนาคม

6 มีนาคม- พ.ศ. 2379 (ค.ศ. 1836) - การปฏิวัติเท็กซัส: ยุทธการแห่งอลาโม่ยุติลง หลังจากทหารอเมริกันป้องกันค่ายอลาโม่จากกองทัพเม็กซิกันเป็นเวลา 13 วัน - พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) - สงครามฤดูหนาว: ฟินแลนด์และสหภาพโซเวียตร่วมกันลงนามในสนธิสัญญาสงบศึก- พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) - อิสราเอลถอนกำลังทหารทั้งหมดออกจากคาบสมุทรไซนาย
จดหมายเหตุเดือนมีนาคม
หัวเกรียน

ไฟล์:John Pettie Puritan Roundhead.jpg|thumb|right|280px|“ฝ่ายรัฐสภา” โดยจอห์น เพ็ตติ (John Pettie) 
กลุ่มหัวเกรียน หรือ ฝ่ายรัฐสภา (ภาษาอังกฤษ: Parliamentarians หรือ Roundhead) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ  “ฝ่ายกษัตริย์นิยม”  ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)

**ที่มาและเบื้องหลัง**
ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:
::“พวกเขาไว้ผมบนหัวพวกตน มีไม่กี่เส้นเท่านั้นที่ยาวเลยหูพวกตน ด้วยเหตุฉะนี้เราจึงเรียกพวกที่มานั่งตะโกนโหวกเหวกในเวสต์มินสเตอร์ด้วยฉายานามว่าพวกราวด์เฮด.”
แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน
นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2   (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””

**ประวัติ**
“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ - ฝ่ายกษัตริย์นิยม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ลัทธิคาลวิน

ลัทธิคาลวิน (Calvinism) ขนบปฏิรูป (Reformed tradition) หรือ เทววิทยาปฏิรูป เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่ถือแนวคำสอนและการปฏิบัติตามการตีความของฌ็อง กาลแว็ง และนักเทววิทยาอื่น ๆ ช่วงการปฏิรูปศาสนา ลัทธิคาลวินแตกหักกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก จึงนับเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่ก็ต่างจากโปรเตสแตนต์สายอื่น ๆ เช่น ลูเทอแรน ในประเด็นต่าง ๆ เช่น พระเยซูในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หลักบังคับในการนมัสการ การบังคับใช้กฎของพระเจ้ากับคริสตชน การเรียกเทววิทยาสายนี้ว่า "ลัทธิคาลวิน" ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะในความเป็นจริง เป็นเทววิทยาที่มีแนวคิดหลากหลาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะกับฌ็อง กาลแว็งผู้ก่อตั้งเพียงคนเดียว นักเทววิทยากลุ่มนี้ถูกฝ่ายลูเทอแรนเรียกว่า "ลัทธิคาลวิน" แต่ในภายในสายมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป มากกว่า นับแต่มีการโต้แย้งอาร์มิเนียน ฝ่ายปฏิรูปก็แบ่งออกเป็นสองสาย คือ สายคาลวิน และ สายอาร์มิเนียน แต่ปัจจุบันมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป ในเชิงไวพจน์กับลัทธิคาลวินมากกว่า
นักเทววิทยาสายปฏิรูปที่มีบทบาทสำคัญในยุคต้น ๆ ได้แก่ ฌ็อง กาลแว็ง มาร์ทิน บูเคอร์ ไฮน์ริช บุลลิงเงอร์ และปีเอโตร มาร์ตีเร แวร์มิกลี จุดเด่นของลัทธิคาลวินมีอยู่ 5 ประเด็น ที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือความเชื่อเรื่องเทวลิขิตและมนุษย์เสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง
ประเด็น 5 ข้อของลัทธิคาลวิน (5 Points of Calvinism; TULIP) ได้แก่
# ความเสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง (Total Depravity) - เชื่อในหลักเรื่องบาปกำเนิด ว่ามนุษย์โดยธรรมชาติเป็นคนชั่วร้ายหมด จึงไม่มีใครจะถึงความรอดได้เอง
# การทรงเลือกโดยปราศจากเงื่อนไข (Unconditional Election) - พระเจ้าได้เลือกผู้ที่จะได้อยู่บนสวรรค์และอยู่ในนรกไว้แล้ว ความเชื่อ การกระทำใด ๆ ก็ตาม ไม่มีผลต่อความรอด ด้วยเหตุผลตามข้อแรก
# การไถ่บาปอย่างจำกัด (Limited Atonement) - พระทรมานของพระเยซูเป็นไปเพื่อผู้ที่ถูกเลือกให้อยู่บนสวรรค์แล้วเท่านั้น ไม่รวมถึงผู้ที่ไม่ได้ทรงเลือก
# พระคุณที่ไม่อาจขัดขวางได้ (Irresistable Grace) - การที่ผู้เชื่อเริ่มเชื่อในพระเจ้าไม่ได้เป็นเพราะผู้นั้น แต่เป็นเพราะพระเจ้า
# การทรงพิทักษ์รักษาวิสุทธิชน (Perseverance of the Saints) - เมื่อเป็นธรรมิกชนได้รับความรอดแล้ว ก็จะได้รับความรอดตลอดไป ไม่มีเสื่อม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 คริสตจักรปฏิรูป - โปรเตสแตนต์ 

หมวดหมู่:เทววิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
อาณาจักรหลวงพระบาง

อาณาจักรหลวงพระบาง อยู่ทางประเทศลาวตอนเหนือ ภายหลังเมื่อรวมลาวเป็นหนึ่งแล้ว ก็ยังเป็นเมืองหลวงของลาว จนกระทั่งเปลี่ยนแปลงการปกครอง 
หลังเจ้ากิสราช กับเจ้าองค์นก (องค์ดำ) มาชิงเอาเมืองหลวงพระบางได้ ก็ประกาศขึ้นครองราชสมบัติของนครหลวงพระบางในระหว่างพ.ศ. 2250 ถึง พ.ศ. 2269 เจ้ากิ่งกิสราชขึ้นครองราชย์ ต่อมาเจ้าอินทโฉมอนุชาเป็นกบฏหนีไปอยู่สิบสองปันนา พระเจ้ากิ่งกิสราชอยู่ในราชสมบัติจนถึงปี พ.ศ. 2269 เป็นรัชสมัยเดียวกับพระเจ้าชัยเชษฐาธิราชที่ 2 หรือ พระเจ้าองค์ไชยเว้ครองนครเวียงจันทน์ พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรครองนครจำปาศักดิ์ พระเจ้ากิ่งกิสราชมีพระธิดานามว่าเจ้าแท่นขาว เจ้าแท่นคำ ไม่มีพระโอรสกระทั่งพระองค์สวรรคตขุนนางยกราชสมบัติให้แก่เจ้าองค์คำและให้เสกสมรสกับเจ้าแท่นขาว เจ้าแท่นคำพระธิดาในพระเจ้ากิ่งกิสราช ครั้นในรัชสมัยเจ้าโชติกะ กองทัพญวนได้ยกทัพมาจากทางทิศตะวันออก บุกเข้ายึดเมืองพวนและเข้าประชิดแดนหลวงพระบาง ในเวลาที่เจ้าอินทโฉมสวรรคต เสนาอำมาตย์จึงนำบรรดาพระโอรสของเจ้าอินทโฉมเสี่ยงทายให้เป็นแม่ทัพไปตีพวกญวนแตกพ่ายกลับไป จึงอัญเชิญขึ้นเสวยราชย์สมบัติแทนได้ 8 เดือน บรรดาพระประยูรญาติจึงไม่พอพระทัย จึงยอมสละราชสมบัติให้แก่เจ้าโชติกะปีนั้นเอง ต่อมาทัพพม่ายกทัพใหญ่มารุกรานหลวงพระบางเจ้าโชติกะเสด็จหนีออกไปจากนคร ปล่อยให้เจ้าสุริยวงศ์รักษาเมืองแทน พม่าตีหลวงพระบางได้จับตัวเจ้าอินทะวงศ์และกวาดต้อนผู้คนไปยังพม่า
ต่อมา เจ้าอินทะวงศ์ หนีกลับพม่ามาซ่องสุมผู้คนอยู่ในเขตเมืองแถงแล้วยกทัพมายึดหลวงพระบางไว้ เจ้าโชติกะหนีไปตั้งค่ายอยู่นอกเมือง เตรียมจะยกทัพมาสู้รบ เจ้าหญิงศรีคำกองซึ่งเป็นพระขนิษฐาของเจ้าโชติกะเกลี้ยกล่อมมิให้ทั้ง 2 ฝ่ายรบราฆ่าฟันกันเอง จึงมอบราชสบัติให้แก่เจ้าสุริยวงศาในปี พ.ศ. 2314 หลวงพระบางมีเรื่องขัดแย้งกับนครเวียงจันทน์ในสมัยเจ้าสุริยวงศา จนล่วงมาถึงรัชสมัยเจ้าอุ่นคำ หลวงพระบางและเวียงจันทน์ไม่ปกติสุข ด้วยชาวฮ่อหนีมาจากยูนนาน ประเทศจีน เหตุการณ์สงบลงเนื่องจากทางฝ่ายญวนได้ตีขนาบมาอีกด้านหนึ่ง จนมาถึงสมัยพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ เพราะอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่ไทยต้องทำสงครามกับฝรั่งเศสนั้นเอง จึงส่งผลทำให้ไทยต้องยอมยกดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงซึ่งมีเมืองหลวงพระบางอยู่ด้วยนั้นให้ตกไปเป็นของฝรั่งเศสแทน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436

**ลำดับกษัตริย์แห่งอาณาจักรหลวงพระบาง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลาว
หมวดหมู่:หลวงพระบาง
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศลาว
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ล
หลวงพระบาง
หลวงพระบาง
หมวดหมู่:อดีตรัฐในอารักขา
หมวดหมู่:อดีตรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส
ปักษ์

ปักษ์ คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน (มีรากศัพท์จาก ปักษฺ ใน ภาษาสันสกฤต) ปักษ์นับตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปฏิทินฮินดู และปรับใช้ตามประเพณีไทย ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า ศุกลปักษ์ และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า กาฬปักษ์ ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน ขึ้นอยู่กับการกำหนดให้เดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน  เนื่องจาก ดวงจันทร์ โคจรรอบ โลก กินเวลา 29.530588 วัน 
ปักษ์ ยังใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ ปักษ์แรก หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ ปักษ์หลัง หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หน่วยเวลา
อีนิกมา (วงดนตรี)

อีนิกมา เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533   โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน
อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า MCMXC a.D.  นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก  ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา  เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)"  "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence"  อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ 

**ผลงาน**
 1990: MCMXC a.D.- 1993: The Cross of Changes- 1996: Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!- 2000: The Screen Behind the Mirror- 2001: Love Sensuality Devotion: The Greatest Hits (รวมฮิต)- 2003: Voyageur- 2006: A Posteriori- 2008: Seven Lives, Many Faces

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Enigma.de (เว็บไซต์ทางการ)- Enigma-  Enigma Music TV (Official Enigma YouTube Channel)
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเยอรมัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
ฌูเวา บือร์นาร์ดู วีไยรา

ฌูเวา บือร์นาร์ดู "นีนู" วีไยรา (João Bernardo "Nino" Vieira; 27 เมษายน ค.ศ. 1939 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซาระหว่าง ค.ศ. 1980–1999 และระหว่าง ค.ศ. 2005–2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีไยราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994  ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลางเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998–1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีไยราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอก บาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีวีไยราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว
วีไยรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศกินี-บิสเซา
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
บาคคัสไม่สบาย

บัคคัสไม่สบาย (ภาษาอังกฤษ: Young Sick Bacchus หรือ Self-portrait as Bacchus หรือ Bacchino Malato) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพเหมือนตนเอง ตามคำอธิบายของผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าเป็นภาพที่วาดโดยใช้กระจกส่องให้เห็นตัวเอง
ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เป็นภาพที่เขียนในปีแรกที่คาราวัจโจมาถึงกรุงโรมจากมิลานในราวกลางปี ค.ศ. 1592 และเชื่อกันว่าในช่วงนี้คาราวัจโจล้มเจ็บหนักเป็นเวลาราวหกเดือนในโรงพยาบาลซานตามาเรียเดลลาคอนโซลาซิโอเน และยังมีเรื่องเล่าว่าคาราวัจโจเขียนภาพหลายภาพให้แก่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ช่วยชีวิตแต่ไม่มีภาพที่ว่าหลงเหลืออยู่ให้เห็น แต่ภาพนี้เขียนราวในช่วงระยะเวลานั้น และตกไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซารินายจ้างคนแรก แต่ต่อมาถูกยึดจากเซซาริโดยนักสะสมศิลปะคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”
นอกจากจะเป็นภาพเหมือนตนเองแล้วภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการเผยแพร่งานเขียนของตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นความสามารถในการเขียนภาพประเภทต่างๆ เช่นจิตรกรรมภาพนิ่ง หรือภาพเหมือน และเป็นนัยยะว่าสามารถเขียนภาพของบุคคลจากสมัยคลาสสิกได้ การวางหน้าสามส่วนในภาพเหมือนเป็นที่นิยมกันในปลายสมัยเรอเนสซองซ์ แต่ที่น่าสนใจคือใบหน้าที่หมองและเอียงคอเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนไม่สบายจริงๆ 
ภาพนิ่งในภาพนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ที่เขียนต่อมาที่ผลไม้อยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากที่สะท้อนให้เห็นว่าคุณภาพของงานดีขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ และภาพหลังที่เขียนหลังจากนั้นในภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” ภาพเขียนนี้ยังแสดงให้เห็นอิทธิพลของครูซิโมเน เพเทอร์ซาโนตรงการเน้นการเขียนกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นและการเขียนแบบที่ออกไปทางแข็งของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดและเน้นรายละเอียดของความเป็นจริง แต่สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคาราวัจโจเองคือการใช้แสงเย็นที่ส่องลงมาบนตัวแบบที่ทำให้ตัวแบบแยกเด่นออกมาจากฉากหลังอย่างโดดเดี่ยว ซึ่งเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นของคาราวัจโจเองโดยเฉพาะ

**อ้างอิง**
  ข้อมูลเกี่ยวกับภาพที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

**ดูเพิ่ม**
 ภาพเหมือนตนเอง
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์บอร์เกเซ
โอเท็ป ชามายา

โอเท็ป ชามายา (Otep Shamaya) เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอแสดงตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 กับวงดนตรี โอเท็ป และออกอัลบั้มเต็ม  Sevas Tra, House of Secrets, และ The Ascension ในเดือนมิถุนายน ปี 2002,เดือนกรกฎาคม ปี 2004 และเดือนตุลาคม ปี 2007  เธอเติบโตขึ้นที่เขตสลัมในเมืองลอสแอนเจลิส จากการสัมภาษณ์ เธอบอกว่าชีวิตของเธอนั้นแบ่งออกเป็น 5 ช่วงชีวิต เธอเปิดเผยว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน  และเป็นมังสวิรัติ
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/7 มีนาคม

7 มีนาคม- พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936) - เยอรมนีเข้ายึดครองไรน์แลนด์อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเป็นการขัดต่อสนธิสัญญาแวร์ซายและสนธิสัญญาโลคาร์โน
จดหมายเหตุเดือนมีนาคม
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 13

* เซียร์ทาวเวอร์ ตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในอเมริกาเหนือจะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น วิลลิสทาวเวอร์  (ชิคาโกทริบยูน)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 12

* เกิดน้ำมันรั่วบริเวณชายฝั่งด้านตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศออสเตรเลีย ใกล้เมืองบริสเบน เนื่องจากเรือขนสินค้าถูกพายุไซโคลนพัดถล่ม จนทำให้ตู้สินค้าที่บรรทุกสารแอมโมเนียมไนเตรต ตกลงไปในทะเล 30 ตู้ และน้ำมันรั่วลงทะเลประมาณ 42,000 ลิตร  (CNN)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 11

* เกิดเหตุการณ์คนร้ายบุกยิงโรงเรียนในเมืองวินเนนเดน ประเทศเยอรมนี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 15 คน  (CNN)
}
ฮอกกี้น้ำแข็ง

ฮอกกี้น้ำแข็ง
ฮอกกี้น้ำแข็ง หรือ ไอซ์ฮอกกี้ (ice hockey) เป็นกีฬาประเภททีมที่เล่นบนพื้นน้ำแข็ง ที่ใช้ความเร็วและกำลังในการเล่น ฮอกกี้น้ำแข็งเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากในแทบที่มีความหนาวเย็นตามธรรมชาติ ที่มีน้ำแข็งเกาะอย่างเช่น ประเทศแคนาดา อเมริกาเหนือ แถบสแกนดิเนเวียและรัสเซีย ต่อมาสามารถเล่นภายในอาคารจากลานเล่นสเก็ตน้ำแข็งเทียมได้ และยังเป็นกีฬาของนักกีฬาสมัครเล่นในเมืองใหญ่อย่าง เมืองที่เป็นเจ้าภาพจัด National Hockey League (NHL) หรือเป็นกีฬาอาชีพของลีกอาชีพ มีลีกใหญ่ สำคัญ 4 ลีกคือ North American professional sports, และ NHL ที่เป็นระดับสูงสุด และ Canadian Women's Hockey League (CWHL) และ Western Women's Hockey League (WWHL)  ซึ่งถือว่าเป็นระดับสูงสุดของฮอกกี้น้ำแข็งสตรี นอกจากนี้ยังเป็นกีฬาฤดูหนาวอย่างเป็นทางการของแคนาดา 
มีสมาชิก 66 ประเทศที่เป็นสมาชิกกับ สหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติ (International Ice Hockey Federation, (IIHF)) แต่ประเทศอย่าง แคนาดา ,เช็กเกีย, ฟินแลนด์, รัสเซีย, สโลวาเกีย, สวีเดน และสหรัฐอเมริกา ที่ได้ที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ในการแข่ง  IIHF World Championships มากที่สุด และจากแข่งขันโอลิมปิก 63 เหรียญประเภทผู้ชาย ตั้งแต่ปี 1920 มีเพียง 6 ครั้งเท่านั้นที่ประเทศที่ได้รับเหรียญไม่ใช่ประเทศดังกล่าว และหากไม่นับอดีตประเทศอย่าง เชโกสโลวาเกียหรือสหภาพโซเวียตแล้ว มีเพียง 1 เหรียญจาก 6 ครั้งที่ได้เหนือเหรียญทองแดง

**ดูเพิ่ม**
 ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก- แนชันแนลฮอกกีลีก - การแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งอาชีพในสหรัฐและแคนาดา- คอนตีเนนทัลฮอกกี้ลีก - การแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งอาชีพระหว่างประเทศในยูเรเซีย- เอเชียลีกฮอกกี้น้ำแข็ง - การแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งอาชีพระหว่างประเทศญี่ปุ่น, เกาหลีใต้ และรัสเซีย

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:อดีตกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูหนาว
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศแคนาดา
การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศของตน

การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศของตน หรือในภาษาอังกฤษว่า "coming out of the closet" (ออกมาจากตู้เสื้อผ้า) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "coming out" เป็นคำที่อธิบายหมายถึงความสมัครใจของคนที่กล้าจะเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศและเพศวิถีของตน ให้คนอื่นรับทราบ โดยมากมักจะหมายถึงกลุ่มคนอย่าง เลสเบี้ยน, เกย์, คนข้ามเพศ และเพศที่ 3 การเปิดเผยออกมาเป็นวิธีที่มักคิดรอบคอบแล้ว ที่จะบอกอัตลักษณ์ทางเพศกับคนที่เก็บเรื่องนี้เป็นความส่วนตัว
การเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศโดยมากจะเปิดเผยครั้งแรกกับเพื่อนที่ไว้ใจหรือสมาชิกในครอบครัว และต่อมาก็จะเปิดเผยกับผู้อื่นภายหลัง บางคนเปิดเผยในสถานที่ทำงานแต่ไม่เปิดเผยต่อครอบครัว
ในโลกวงการบันเทิง หนึ่งในเรื่องราวนี้ที่โด่งดังเกี่ยวกับการเปิดเผยอัตลักษณ์ทางเพศ เช่นตอนในละครซิตคอมในปี 1997 เรื่อง Ellen ตอน "The Puppy Episode" เมื่อตัวละครที่แสดงโดย Ellen DeGeneres ออกมาเปิดเผยตนเอง ซึ่งต่อมาเธอก็ออกมาเปิดเผยเรื่องนี้ในชีวิตจริงเช่นกัน
ในปี 2005 ภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เรื่อง หุบเขาเร้นรัก เป็นเรื่องราวของเกย์ 2 คนที่ปกปิดอัตลักษณ์ทางเพศของตนไว้ และในปี 1996 ภาพยนตร์อังกฤษเรื่อง Beautiful Thing ก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากเนื้อเรื่องที่ วัยรุ่นชาย 2 คนออกมาเปิดเผย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 National Coming Out Day
หมวดหมู่:คนข้ามเพศ
หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/3 มีนาคม

3 มีนาคม- พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) - ฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรประกาศสงครามฝิ่นครั้งที่สองต่อประเทศจีน- พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) - สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง: เยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการีและสหภาพโซเวียตลงนามในสนธิสัญญาเบรสต์-ลีตอฟส์ นับเป็นการถอนตัวออกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของสหภาพโซเวียต 
จดหมายเหตุเดือนมีนาคม
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/4 มีนาคม

4 มีนาคม- พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1813) - สงครามนโปเลียน: กองทัพรัสเซียรบกับกองทัพฝรั่งเศสของจักรพรรดินโปเลียน ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี และกองทัพฝรั่งเศสอพยพออกจากเมืองโดยไม่มีการต่อสู้- พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904) - สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น: กองทัพรัสเซียในคาบสมุทรเกาหลีถอนกำลังสู่แมนจูเรีย ถูกติดตามโดยกองทัพญี่ปุ่นจำนวน 10,000 นาย
จดหมายเหตุเดือนมีนาคม
ทิงนองนอย

ทิงนองนอย  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของโมเดิร์นด็อก โดยเป็นผลงานชุดแรกที่ผลิตโดยสังกัดของตนเอง อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลสาขาอัลบั้มเพลงไทยยอดเยี่ยมจาก Music Express Awards 2008 ภาพหน้าปกของอัลบั้มนี้คือภาพถ่ายหินตาบนเกาะสมุย

**รายชื่อเพลง**
# ฉันยังคงหายใจ (Still Breathing) featuring สุวีระ บุญรอด
# นิยาย (Novel)
# วันสุดท้าย (Last Day)
# เงินล้าน (Million)
# ไปด้วยกัน (Come Together)
# BTS
# แสงจันทร์ (Moon Light)
# เคว้ง (Alone)
# ย้อนเวลา (Time Machine)
# รักเธอรอเก้อ (Wait) featuring รัดเกล้า อามระดิษ
# พอแล้ว (That's It!)
# เสน่หา (Saneha)

**รางวัล**
 B.A.D. Awards มอบรางวัลความคิดสร้างสรรค์สาขามิวสิควิดีโอยอดเยี่ยมให้กับเพลง เงินล้าน และ นิยาย- HAMBURGER AWARDS มอบรางวัลเพลงยอดเยี่ยมในเพลง เงินล้าน - คมชัดลึก อวอร์ดส์ มอบรางวัลเพลงยอดเยี่ยมประจำปีในเพลง  เงินล้าน - สีสัน อะวอร์ด มอบรางวัลศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยมและ เพลงยอดเยี่ยมประจำปี 2551 - อัลบั้ม ทิงนองนอย ได้รับรางวัลสาขาอัลบั้มเพลงไทยยอดเยี่ยมจาก Music Express Awards 2008- Seed Awards มอบรางวัลให้เพลง เงินล้าน เป็นเพลงยอดเยี่ยมสุดซี้ดแห่งปี


**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
วงแหวนพันปี

วงแหวนพันปี คือสถานที่สมมุติในการ์ตูนเรื่อง เกมกลคนอัจฉริยะ เป็น 1 ใน 7 วัตถุพันปี ที่มีพลังพิเศษ ซึ่งถูกหลอมมาจากศิลายมโลก ผู้เป็นเจ้าของวงแหวนพันปีนี้คือ บาคุระ เรียว
หมวดหมู่:ยูกิโอ เกมกลคนอัจฉริยะ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 15

* ’รงค์ วงษ์สวรรค์ ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2538 เสียชีวิตลงแล้วเมื่อเวลาประมาณ 18.05 น. ที่โรงพยาบาลเทพปัญญา จังหวัดเชียงใหม่ จากอาการเส้นเลือดในสมองแตก ( ASTVผู้จัดการออนไลน์)
}
เว็นไอนีดยู

"เว็นไอนีดยู" (When I Need You) คือบทเพลงอันเป็นผลงานการประพันธ์ของอัลเบิร์ต แฮมมอนด์ และคาโรล์ เบเยอร์ เซเยอร์ เพลงนี้ได้รับการขับร้องครั้งแรกโดยอัลเบิร์ดในปี พ.ศ. 2519 ในอัลบั้ม เว็นไอนีดยู อัลบั้มของเขาเอง ต่อมาในฉบับของลีโอ เซเยอร์ อำนวยการสร้างโดยริชาร์ด เพอร์รี เพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรนาน 2 สัปดาห์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ภายหลังจากการออกซิงเกิลก่อนหน้านี้ 3 เพลงซึ่งขึ้นอันดับสูงสุดได้เพียงอันดับที่ 2 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในอันดับที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520 และชาร์ตเพลงร่วมสมัยของผู้ใหญ่ในอันดับที่ 1 เช่นกัน เขาร้องเพลงนี้ในการแสดงครั้งที่ 2 ของเขาในรายการ เดอะมัปเปดโชว์ ฤดูกาลที่ 3 
นอกจากนี้เพลงนี้ยังได้มีศิลปินมาขับร้องใหม่อีกหลายคน อาทิ เซลีน ดิออน, เพอร์รี โคโม, ร็อด สจ๊วต, แอลฟา บลอนดี, บราเธอร์ฮูดออฟแมน, จูลีโอ อิเกลเซียส, คลิฟฟ์ ริชาร์ด และ  เคลย์ ไอเคน

**ฉบับเซลีน ดิออน**
"เว็นไอนีดยู" คือซิงเกิลวิทยุของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศบราซิล
หลังจากสิ้นสุดการแสดง คอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 เซลีนเริ่มต้นการบันทึกเสียงอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มใหม่ ซึ่งเซลีน และเรอเน สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเธอต้องการนำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่บางเพลง เดวิด ฟอสเตอร์ จึงเสนอเพลงยอดนิยมของลีโอ เซเยอร์ "เว็นไอนีดยู" เพลงนี้บันทึกเสียงที่สตูดิโอส์พาราเมาต์ และสตูดิโอส์ชาร์ตเมเกอร์ โดยเดวิดเป็นผู้อำนวยการสร้างเพลงนี้ด้วยตนเอง เพื่อบรรจุลงในอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 โดยเซลีนขับร้องเพลงรี้ระหว่างออกรายการโทรทัศน์พิเศษที่ประเทศแคนาดา Let's Talk About Love avec Julie Snyder ในปลายปี พ.ศ. 2540 
ภายหลังความสำเร็จในเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" และ "อิมมอร์ทอลิตี" ทำให้โซนี มิวสิก ตัดสินใจเผยแพร่เพลง "เว็นไอนีดยู" ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุในประเทศบราซิล ช่วงปลายปี พ.ศ. 2541 ซึ่ง 2 ซิงเกิลก่อนหน้านี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงในบราซิล อย่างไรก็ดี เพลงนี้เผยแพร่โดยปราศจากมิวสิกวิดีโอ และการประชาสัมพันธ์ ทำให้ไม่ประสบความสำเร็จดัง 2 ซิงเกิลแรก 
ผู้ประพันธ์เพลง "เว็นไอนีดยู" ร่วมงานกับเซลีนในอีกหลายเพลง อัลเบิร์ต แฮมมอนด์ ประพันธ์เพลง "จัสวอล์กอะเวย์" ซึ่งบรรจุในอัลบั้ม เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ ในปี พ.ศ. 2536 และคาโรล์ เบเยอร์ เซเยอร์ ประพันธ์เพลง "เดอะเพรเยอร์" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ส ในปี พ.ศ. 2541 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง (บราซิล)
#"เว็นไอนีดยู" – 4:12

**ฉบับคลิฟฟ์ ริชาร์ด**
ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2550 คลิฟฟ์ ริชาร์ด ออกเผยแพร่เพลง "เว็นไอนีดยู" และขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 38 และเป็น 1 ใน 5 เพลงที่คลิฟฟ์นำมาขับร้องใหม่ในอัลบั้ม เลิฟ... ดิอัลบั้ม 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
#"เว็นไอนีดยู"
#"มายพรีตตีวัน"
#"เนเวอร์เล็ตโก"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลของคลิฟฟ์ ริชาร์ด
หมวดหมู่:ซิงเกิลของลีโอ เซเยอร์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
รัฐสภารัมป์

รัฐสภารัมป์ (ภาษาอังกฤษ: Rump Parliament) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งที่เกิดจากการยึดรัฐสภายาวโดยนายพันทอมัส ไพรด์ (Thomas Pride)  เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1648 ซึ่งเป็นรัฐสภาที่ประกอบด้วยสมาชิกที่มีเสียงข้างมากในการเป็นปฏิปักษ์ต่อการพิจารณาโทษของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน
“รัมป์” ตามปกติหมายถึงส่วนบั้นท้ายของสัตว์ แต่บันทึกของการใช้ในความหมายนี้หมายถึง “เศษ” ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1649 คำว่า “รัฐสภารัมป์” หมายถึงรัฐสภาที่หลงเหลือจากรัฐสภาพที่ถูกต้องตามกฎหมาย 

**ดูเพิ่ม **
 ประวัติศาสตร์อังกฤษ - รัฐสภาแห่งอังกฤษ 
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสภาอังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิรถไฟฟ้า/แม่แบบเกี่ยวกับรถไฟฟ้า BTS

แม่แบบสำหรับแก้ไขข้อมูลต่างๆ ของเส้นทางรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา (รถไฟฟ้า BTS)

**ชื่อเส้นทาง**
BTS Lines
**สายสุขุมวิท : รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
**สายสีลม : รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม

**สีของเส้นทาง**
BTS color
**สายสุขุมวิท : รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
**สายสีลม : รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม

**รายชื่อสถานี**
สถานีรถไฟฟ้า BTS สายสุขุมวิท:
*สถานีรถไฟฟ้า BTS สายสีลม:
*สถานีรถไฟฟ้าสายสีเทา:
*สถานีรถไฟฟ้าสายสีฟ้า:

**กล่องข้อมูลสถานี**
กล่องข้อมูล สถานี:
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา

สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา  ตั้งอยู่ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 บนทางรถไฟสายตะวันออกของการรถไฟแห่งประเทศไทย สถานีชุมทางฉะเชิงเทรา เป็นจุดรับส่งผู้โดยสาร ถึง สถานีรถไฟอรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว และสถานีรถไฟจุกเสม็ด อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี  รวมทั้งยังเป็น 1 ใน 10 ของสถานีรถไฟขนาดใหญ่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็นสถานีที่ขบวนรถไฟสินค้าที่มาจากสายชายฝั่งทะเลตะวันออกต้องแวะ เพื่อเปลี่ยนเส้นทางไปยังอีกช่วง

**ประวัติ**
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทราสร้างราวปี พ.ศ. 2470 แต่เดิมชื่อว่าสถานีเมืองแปดริ้ว ต่อมา พ.ศ. 2496 ได้ย้ายมายังที่ตั้งในปัจจุบัน และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา ประมาณปี พ.ศ. 2528 หลังจากโครงการก่อสร้างทางรถไฟช่วงฉะเชิงเทรา-สัตหีบ ของการรถไฟแห่งประเทศไทยได้แล้วเสร็จ

**สถานที่ท่องเที่ยว**
สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทราถูกใช้เป็นจุดเชื่อมต่อในการเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้แนะนำการเดินทางด้วยรถไฟจากกรุงเทพมหานครมายังจังหวัดฉะเชิงเทรา ในรูปแบบของวันเดย์ทริป เนื่องจากตลอดสองข้างทางมีทิวทัศน์และธรรมชาติจากพื้นที่เกษตรกรรมตลอดสองฝั่งทางรถไฟ รวมถึงในตัวสถานียังมีการจัดแสดงหัวขบวนรถจักรไอน้ำ หมายเลข 182 อยู่บริเวณหน้าสถานี และสามารถเดินทางเชื่อมต่อกับขนส่งมวลชนต่าง ๆ ในจังหวัดฉะเชิงเทราโดยใช้การเดินทางด้วยรถสองแถวประจำทางเป็นหลัก มีสถานที่แนะนำดังนี้- วัดโสธรวรารามวรวิหาร- ตลาดบ้านใหม่ 100 ปี- วัดสมานรัตนาราม

**ทางคู่เลี่ยงเมือง**
แผนผังโครงการก่อสร้างทางเลี่ยงย่านสถานีฉะเชิงเทรา

**โครงการทางคู่เลี่ยงเมือง**
โครงการทางคู่เลี่ยงเมือง (Chord Line) เป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อสร้างทางคู่ เส้นทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก ช่วงฉะเชิงเทรา - คลองสิบเก้า - แก่งคอย โดยจะมีการก่อสร้างทางเลี่ยงย่านสถานีฉะเชิงเทรา เพื่อให้รถที่มาจากชุมทางคลองสิบเก้าสามารถวิ่งลัดไปท่าเรือแหลมฉบังได้ทันที โดยไม่ต้องเข้ามาในย่านสถานีชุมทางฉะเชิงเทรา เพื่อลดเวลาในการขนส่งสินค้า
ปัจจุบันการก่อสร้างดังกล่าวได้เสร็จสิ้นแล้ว และเปิดให้บริการในการเชื่อมต่อเส้นทาง ช่วงชุมทางฉะเชิงเทรา - ชุมทางคลอง สิบเก้า - ชุมทางแก่งคอย เมื่อช่วงเดือนกันยายนของปี พ.ศ. 2562 ระยะทางรวมกว่า 106 กิโลเมตร

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) 
หมวดหมู่:ทางรถไฟในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในสยามที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2450
รัฐสภาสั้น

รัฐสภาสั้น (Short Parliament; 13 เมษายน ค.ศ. 1640 – 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1640) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ที่มีอายุเพียงสามอาทิตย์ หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลส์ทรงปกครองอังกฤษภายใต้สมัยการปกครองส่วนพระองค์ (Personal Rule) อยู่สิบเอ็ดปี พระองค์ก็เรียกประชุมรัฐสภาในปี ค.ศ. 1640 โดยการถวายคำแนะนำโดยทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงถูกบังคับให้เรียกประชุมรัฐสภาเพื่อที่จะหาทุนในการสนับสนุนสงครามบาทหลวง (Bishops' Wars) ต่อสกอตแลนด์ แต่ก็เช่นเดียวกับรัฐสภาชุดก่อนหน้านั้นที่มีความสนใจในเสนอข้อเรียกร้องต่างๆ ที่เกี่ยวกับวิธีการปกครองของพระเจ้าชาร์ลส์อันไม่ยุติธรรมแทนที่จะสนใจกับการอนุมัติเงินในการทำสงคราม
จอห์น พิม (John Pym) สมาชิกรัฐสภาจากทาวิสสต็อคกลายเป็นผู้นำในการเรียกร้องและกล่าวสุนทรพจน์อย่างยืดยาวเมื่อวันที่ 17 เมษายนที่มีใจความว่านอกจากว่าพระเจ้าชาร์ลส์จะทรงยอมรับฟังข้อเรียกร้องต่างๆ สภาสามัญชนก็จะไม่ยอมออกเสียงสนับสนุนทุนการสงครามของพระองค์ ส่วนจอห์น แฮมพ์เด็น (John Hampden) พยายามชักชวนเป็นการภายในและเป็นสมาชิกของคณะกรรมการต่างๆ เก้าคณะกรรมการ พระเจ้าชาร์ลส์ทรงพยายามต่อรองโดยทรงเสนอว่าจะหยุดเก็บภาษีเรือ แต่ก็ยังไม่เป็นที่พอใจของรัฐสภา ขณะเดียวกันคำร้องต่างๆ ของการใช้อำนาจในทางที่ผิดก็หลั่งไหลเข้ามาจากทั่วประเทศ เมื่อทรงหมดความอดทนกับการกลับมาโต้แย้งของรัฐสภาที่ทิ้งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1629 และการบิดเบือนสถานการณ์ที่เลวลงในสกอตแลนด์ พระเจ้าชาร์ลส์ก็ตัดสินพระทัยยุบรัฐสภาเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1640 หลังจากที่ประชุมกันได้เพียงสามอาทิตย์ “รัฐสภาสั้น” ตามมาด้วย “รัฐสภายาว”

**ดูเพิ่ม **
 ประวัติศาสตร์อังกฤษ - รัฐสภาแห่งอังกฤษ 
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสภาอังกฤษ
พระนางช็องฮย็อน

พระนางจองฮย็อน (貞顯王后 พ.ศ. 2005 – 2073) หรือ พระนางจาซุน พระพันปีหลวง (慈順大妃) เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน (成宗) จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง เป็นธิดาของยุนโฮ(尹壕) และนางสกุลจอน จากยอนอัน (延安府夫人田氏)

**พระราชประวัติ**
พระองค์ประสูติวันที่ 26 เดือน 8 ปีมะเมีย ตามปฏิทินจันทรคติของพระเจ้าเซโจ ตรงกับวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2005 ที่เมืองซินชาง  ในขณะที่พระบิดาของพระองค์ได้รับตำแหน่งเจ้าเมืองซินชาง จึงได้ตั้งชื่อว่า ยุน ซุกยอน(昌年) ตามนามสกุลยุนของบิดา พระองค์และพระอัยยิกาของพระเจ้าซองจงหรือพระนางช็องฮี (พระอัยยิกาจองฮี) ก็มาจากตระกูลยุน แห่งพาพยองเช่นเดียวกัน แต่ความสัมพันธ์ของครอบครัวทั้งสองค่อนข้างห่างไกล พระบิดาของพระนางช็องฮี คือ ยุน ซึงรเย (尹承禮) และพระนางช็องฮย็อนมีปู่ทวด คือ ยุนซึงซุน (尹承順) เป็นพี่ชายของพ่อพระนางช็องฮี พระนางและอดีตพระนางยุน เคยเป็นพระสนมมาก่อนเหมือนกัน ในรัชสมัยพระเจ้าซองจงวันที่ 14 เดือน 6 ปีที่ 4 (พ.ศ. 2016) ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระสนมซุกอึย ในขณะที่พระองค์พระชนมายุเพียง 12 ปี ,ต่อมาในปีที่ 11 วันที่ 8 เดือน 11 (พ.ศ. 2023) พระนางยุนถูกถอดจากฐานันดร และได้เลือกให้พระองค์ขึ้นเป็นมเหสีองค์ใหม่ พระนางช็องฮย็อน ด้วยอุปนิสัยที่เป็นคนอ่อนโยน มีความเมตตา จึงเป็นที่รักใคร่ของพระนางช็องฮีและพระนางอินซู พระพันปีหลวง เดือน 3 ปีที่ 19 รัชสมัยของพระเจ้าซองจง พระนางช็องฮย็อนได้มีพระประสูติกาลพระโอรส เจ้าชายจินซอง (ต่อมาเป็นพระเจ้าจุงจง) และรับเจ้าชายย็อนซันเป็นโอรสบุญธรรม นอกจากจะประสูติเจ้าชายจินซองแล้ว ยังได้ประสูติพระธิดาอีก 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงซุนซุก (順淑公主) และเจ้าหญิงซินซุก (慎淑公主)
ต่อมาในปี 2037 ได้เลื่อนขั้นเป็นพระพันปีหลวง ในปี 2040 ได้รับพระนามว่า พระนางจาซุน พระพันปีหลวง(慈順) ,ในปี 2047 ได้รับพระนามต่อท้ายว่า ฮวาฮเย (和惠) ,ในปี 2049 เกิดเหตุการณ์ยึดอำนาจเจ้าชายย็อนซันกุนโดยเจ้าชายจินซอง เรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง และตั้งเจ้าชายจินซองเป็นพระเจ้าจุงจง พระพันปีจาซุน อยู่ในสมัยของพระเจ้าจุงจงได้ 25 ปี ก็สวรรคต ,หลังจากที่สวรรคตได้รับพระนามต่อท้ายอีกว่า "โซอึยฮึบซุก (昭懿欽淑)" พระสุสานชื่อว่า ซอนรึง 宣陵 ,ตั้งอยู่ ณ โซล จนถึงปัจจุบัน

**พระนามเต็ม**
จาซุน ฮวาฮเย โซอึย ฮึบซุก จองฮย็อน วังฮู (慈順和惠昭懿欽淑貞顯王后)
พระมเหสีจองฮย็อนนั้นถือว่าเป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัติและรูปสมบัติ มีความอ่อนโยน และ สุภาพเรียบร้อย อีกทั้งยังมีความกตัญญูต่อเจ้ากรมกลาโหม ซึ่งเป็นบิดายิ่งนัก เพราะเมื่อเจ้ากรมกลาโหมส่งนางเข้าไปเป็นพระสนมในวัง ที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี พระสนมซุกยอนก็ไม่เคยถือโทษโกรธเคืองเจ้ากรมกลาโหมซึ่งเป็นบิดา และการที่พระสนมซุกยอนได้รับความเอ็นดูจากพระพันปียินซูจนได้ขึ้นถึงตำแหน่งมเหสีนั้น ก็ด้วยความภักดีที่มีต่ออดีตมเหสีโซวา ไม่ร่วมมือในการขับไล่พระมเหสีโซวาเหมือนเหล่าสนมอื่น ถือเป็นคุณธรรมที่น่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง ภายหลังพระมเหสียุน จองฮย็อนได้รับการถวายยศเป็น พระมเหสีจองฮย็อน และในภายหลังนางก็ได้ขึ้นเป็น พระพันปีจาซุน พระราชมารดาของพระเจ้าจุงจง
หมวดหมู่:พระมเหสีราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันทึกรักคิมชูซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที
เดอะบีชบอยส์

เดอะบีชบอยส์ในปี 1964
เดอะบีชบอยส์ (The Beach Boys) เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งในปี 1961 วงมีชื่อเสียงในการร้องเสียงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและเนื้อเพลงที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมของวัยรุ่นแคลิฟอร์เนีย อย่างรถ และการโต้คลื่น ความทะเยอทะยานของไบรอัน วิลสัน ที่ต่อมาได้เปลี่ยนพวกเขาให้เป็นกลุ่มศิลปินรูปแบบใหม่ ทั้งยังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและมีอิทธิพลต่อศิลปินรุ่นหลัง
สมาชิกประกอบด้วย นักร้อง-นักดนตรี-นักแต่งเพลง อย่างไบรอัน วิลสัน, น้องชายของเขา คาร์ลและเดนนิส, ลูกพี่ลูกน้องของเขา ไมค์ เลิฟ และเพื่อนของเขา อัล จาร์ดีน สมาชิกหลักทั้ง 5 คนก็ยังมีสมาชิกในช่วงแรกอย่าง เดวิด มาร์ก และบรูซ จอห์นสัน พวกเขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1988 ชื่อของเดอะบีชบอยส์ มักจะถูกเรียกว่า "วงแห่งอเมริกัน" และทางเว็บไซต์ออลมิวสิก ยังกล่าวไว้ว่า "ด้วยความสามารถของวงที่เที่ยงตรง...ทำให้พวกเขาเป็นวงร็อกอเมริกันที่ดีที่สุดวงแรก" พวกเขามีเพลงฮิตติดในท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกา อยู่ 36 เพลง (มากที่สุดในบรรดาวงร็อกอเมริกัน) และ 56 เพลงฮิตในชาร์ทฮ็อต 100 รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 4 ซิงเกิล นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับพวกเขาอยู่ใน 100 อันดับศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้นิตยสารบิลบอร์ด ในแง่ของยอดขายซิงเกิลและอัลบั้ม เดอะบีชบอยส์เป็นวงอเมริกันที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 1 ตลอดกาล 
มีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปในอาชีพของพวกเขา ไม่ว่าจะทั้งแนวเพลงและสมาชิก สิ่งหนึ่งคือการป่วยทางจิตของไบรอัน วิลสัน และการใช้ยา รวมถึงการเสียชีวิตของเดนนิสและคาร์ล วิลสัน ในปี 1983 และ 1998 ตามลำดับ และยังมีการต่อสู้ทางด้านกฎหมายของสมาชิกภายในวงอีกด้วย หลังจากการเสียชีวิตของคาร์ล วิลสัน ทำให้อัล จาร์ดีนถูกขับไล่ออกจากวงโดยไมค์ เลิฟ ต่อมาในปี 2008 เดอะบีชบอยส์ ออกทัวร์ โดยมีเลิฟอยู่ในวง, จอห์นสตัน เป็นวงสนับสนุน เลิฟได้สิทธิโดยชอบธรรมในชื่อเดอะบีชบอยส์หลังจากความขัดแย้งด้านกฎหมาย  อัล จาร์ดีน และไบรอัน วิลสัน ยังคงทัวร์กับวงแบ็กอัปของตัวเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
รัฐสภาแบร์โบน

รัฐสภาแบร์โบน (Barebone's Parliament, Nominated Assembly หรือ Parliament of Saints; 14 เมษายน ค.ศ. 1653 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1653) เป็นชื่อของรัฐสภาแห่งอังกฤษรัฐสภาหนึ่งที่เรียกประชุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1653 ที่เป็นความพยายามครั้งสุดท้ายของเครือจักรภพในการแสวงหาความมั่นคงของรัฐบาลก่อนที่จะแต่งตั้งให้โอลิเวอร์ ครอมเวลล์เป็น “เจ้าผู้พิทักษ์”  ผู้เป็นสมาชิกของ “รัฐสภาแบร์โบนส์” ทั้งหมดเป็นผู้ที่เสนอที่เสนอโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์และสภานายทหาร (Army Council (1647)) ของกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ที่ได้รับชื่อจากจากสมาชิกคนหนึ่งของนครหลวงลอนดอนที่เป็นคนขายหนังและนักเทศน์ที่เรียกกันว่า “เพรส-กอด แบร์โบน” (Praise-God Barebone) ประธานรัฐสภาคือเรเวอเรนด์ฟรานซิส รูส (Francis Rous) จำนวนสมาชิกมีดัวยกันทั้งหมด 140 คน: 129 จากอังกฤษ, 5 จากสกอตแลนด์ และ 6 ไอร์แลนด์
องค์การประชุมได้รับอิทธิพลจากแซนฮดริน (sanhedrin) ซึ่งเป็นสภาการปกครองของอิสราเอลโบราณ หลังจากเกิดความขัดแย้งภายในต่างๆ สมาชิกสภาก็ตัดสินใจยุบสภาเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1653 รัฐสภาก่อนหน้านั้นคือรัฐสภารัมป์ และรัฐสภาที่มาแทนคือรัฐสภาผู้พิทักษ์ชุดแรก (First Protectorate Parliament)

**ดูเพิ่ม **
 ประวัติศาสตร์อังกฤษ - รัฐสภาแห่งอังกฤษ 
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสภาอังกฤษ
เดลตา กูดเดร็ม

เดลตา เลอา กูดเดร็ม (Delta Lea Goodrem)(เกิด 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง, นักเปียโน และนักแสดงชาวออสเตรเลีย เดลต้าเซ็นสัญญากับโซนี่ตั้งแต่อายุ 15 ปี ก่อนจะเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2545 จากการรับบทในละครโทรทัศน์ของออสเตรเลียเรื่อง Neighbours ในบท Nina Tucker ซึ่งเป็นการปูทางไปสู่การเริ่มอาชีพทางดนตรี กับอัลบั้มแรก Innocent Eyes ในปี พ.ศ. 2546
ทั้งนี้ ปี พ.ศ. 2546 เดลต้าตรวจวินิจฉัยพบว่าเป็นโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดจ์กิน (Hodgkin's lymphoma) แต่เธอยังคงทำงานเพลงเพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการต่อสู้โรคร้าย ออกอัลบั้มชุดที่สอง Mistaken Identity ในปี พ.ศ. 2547 ก่อนจะพักรักษาตัวจากโรคมะเร็ง และหายป่วยในปี พ.ศ. 2548
เดลต้า เคยคบหาดูใจกับ มาร์ค ฟิลิปปูซิส อดีตนักเทนนิสมืออับดับที่ 8 ของโลก, ไบรอัน แม็คแฟดเดน (อดีตสมาชิกวง Westlife) และ นิค โจนาส (สมาชิกวง Jones Brothers) ปัจจุบัน เดลต้า เป็นโค้ชหลัก ประจำรายการ The Voice Australia และยังร่วมทำกิจกรรมเพื่อสังคมเกี่ยวกับผู้ป่วยโรคมะเร็งอีกด้วย

**ผลงานสตูดิโออัลบั้ม**
 พ.ศ. 2546 : Innocent Eyes- พ.ศ. 2547 : Mistaken Identity - พ.ศ. 2550 : Delta- พ.ศ. 2555 : Child of the Universe
หมวดหมู่:นักร้องออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:นักแสดงออสเตรเลีย
หมวดหมู่:บุคคลจากซิดนีย์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงโซปราโน
หมวดหมู่:นักร้องจากรัฐนิวเซาท์เวลส์
ยัง บัค

เดวิด ดาร์เนลล์ บราวน์ (David Darnell Brown) เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1981 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ยัง บัค (Young Buck) เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เคยเซ็นสัญญากัน ค่ายจี-ยูนิต และแคชวิลล์เรคคอร์ด ยัง บัค เป็นอดีตสมาชิกวงฮิปฮอปจากนิวยอร์กที่ชื่อ จี-ยูนิต

**ผลงานอัลบั้ม**
 Straight Outta Cashville (2004)- Buck the World (2007)- The Rehab (TBA) 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากแนชวิลล์
ซอร์รี, ซอร์รี

ซอร์รี, ซอร์รี (Sorry, Sorry) คือ อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 3 ของซูเปอร์จูเนียร์ ศิลปินบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้มนี้มียอดจองกว่า 150,000 ชุด ในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์

**รายชื่อเพลง == 
# "SORRY, SORRY"
# "니가 좋은 이유 (Why I like you)"
# "마주치지 말자 (Let's not...)"
# "앤젤라 (Angela)"  
# "RESET" 
# "MONSTER"
# "WHAT IF" 
# "이별... 넌 쉽니 (Heartquake)"     
# "CLUB No.1" 
# "HAPPY TOGETHER" 
# "죽어있는 것 (Dead at heart)"  
# "SHINING STAR"

**เพลงพิเศษ (เฉพาะ Ver.C)**
#"그녀는 위험해 (She Wants It)"
#"너라고 (It's You)"
#"사랑이 죽는 병 (Love Disease)"
#"첫번째 이야기 (Love U More)" 
#""Sorry, Sorry" (Japanese version)

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของซูเปอร์จูเนียร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ไมลส์ทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)

"ไมลส์ทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)" (Miles to Go (Before I Sleep)) เป็นซิงเกิลวิทยุ ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศแคนาดาเท่านั้น
เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์และอำนวยการสร้างของ Corey Hart นอกจากนี้เขายังประพันธ์เพลง "แวร์อิสเดอะเลิฟ" ให้แก่เซลีนซึ่งบรรจุในอัลบั้มเดียวกันนี้ และเพลง "เพรร์" จากอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม อีกด้วย 
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้ 
เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเพลงร่วมสมัยผู้ใหญ่ประเทศแคนาดาอันดับสูงสุดที่ 40 
เบื้องหลังการบันทึกเสียงบรรจุไว้ในดีวีดีคอนเสิร์ต โอเกอร์ดูสตาด ส่วนโบนัส 
เพลงนี้ได้นำเนื้อหาพื้นฐานมาจากบทกวี สตอปปิงบายวูดส์ออนอะสโนวีอีฟนิง ของโรเบิร์ต ฟรอสต์ 

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงป็อปบัลลาด
คริสโตเฟอร์ ครอสส์

คริสโตเฟอร์ ครอสส์ (Christopher Cross) หรือชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ เกปเพิร์ต (Christopher Charles Geppert) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1951 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากแซนแอนโทนิโอ รัฐเท็กซัส ผลงานอัลบั้มเปิดตัวของเขาทำให้เขาได้รับ 4 รางวัลใหญ่จากเวทีรางวัลแกรมมี่ ในปีเดียวกัน เขายังได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำกับผลงานของเขาที่เป็นเพลงดังจากภาพยนตร์

**ผลงานอัลบั้ม**
 Christopher Cross (1979)- Another Page (1983)- Every Turn of the World (1985)- Back of My Mind (1988)- Rendezvous (1992)- The Best of Christopher Cross (1993)- Window (1995)- Walking in Avalon (1998)- Greatest Hits Live (1999)- Red Room (2000)- The Very Best of Christopher Cross (2002)- A Christopher Cross Christmas (2007)- The Café Carlyle Sessions (2008)
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนแอนโทนีโอ
มิลลี วานิลลี

มิลลี วานิลลี (Milli Vanilli) เป็นโครงการกลุ่มศิลปินป็อป/แด๊นซ์ ก่อตั้งวงโดย แฟรงก์ ฟาเรน ที่เยอรมนี ในปี 1988 มีสมาชิกคือ แฟบ มอร์แวน และร็อบ พิลาตัส ทางวงออกผลงานอัลบั้มเปิดตัวประสบความสำเร็จด้านยอดขายในระดับนานาชาติ ทั้งยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1990 พวกเขาเป็นกลุ่มศิลปินแนวป็อปที่ประสบความสำเร็จในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990 แต่อย่างไรก็ดี ชื่อเสียงของเขาก็กลับแย่ลงทันที เมื่อทางคณะกรรมการแกรมมี่เพิกถอนรางวัลพวกเขาหลังจากพบว่าเสียงร้องบนแผ่นเสียงของพวกเขาไม่ได้ร้องโดยมอร์แวนและพิลาตัสเอง 
ในปี 1998 หลังเปิดตัวอัลบั้มแรก 10 ปี พิลาตัสเสียชีวิตที่โรงแรมในแฟรงก์เฟิร์ต จากการเสพยาเกินขนาด
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีหลายสัญชาติ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อป
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
เคอร์ทิส เมย์ฟิลด์

เคอร์ทิส ลี เมย์ฟิลด์ (Curtis Lee Mayfield) (3 มิถุนายน ค.ศ. 1942 - 26 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ในแนวดนตรีโซล, อาร์แอนด์บี และฟังก์ เป็นที่รู้จักในการทำงานร่วมกับวง The Impressions โดยประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์คนดำ เรื่อง  Super Fly จากผลงานของเขา ทำให้เขาถูกขนานนามว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านดนตรีฟังก์ และการสำนึกการเมืองในเพลงแอฟริกัน-อเมริกัน เขายังมีความสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์,เบส,เปียโน,แซกโซโฟน และกลอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
หมวดหมู่:คนที่ถูกตัดแขนหรือขาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลตำนานแกรมมี
ซาอิด ซาคู

ซาอิด ซาคู (Said Chaku) นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 5 เสมอ 2 แพ้ 15 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 28 กรกฎาคม 2543 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 4 ที่ เชียงใหม่

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-21  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย
ภาษาปูโก

ภาษาปูโก (Pu Ko language) หรือ ภาษาโปโก (Poko language) มีผู้พูดในประเทศลาวประมาณสองหมู่บ้าน ไม่ทราบจำนวนแน่นอน จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ปูโก
แรนดี้ ซุยโก้

แรนดี้ ซุยโก้ (Randy Suico) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่ เซบู ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 24) เสมอ 1 แพ้ 3

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2543 - 2544)- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 27 เมษายน 2545 ชนะน็อค ยูห์ ซุงโฮ ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 มีนาคม 2546 ชนะน็อค ทิมบูล ฮาตูกาลุง ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 มกราคม 2547 ชนะน็อค แบก เซืองวอน ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 23 ตุลาคม 2547 ชนะน็อค อิบราฮิม อโรบาย ยก 8 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 27 เมษายน 2548 ชนะน็อค เมืองฟ้าเล็ก เกียรติวิเชียร ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 5 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อค รีวเฮ ซูงิตะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น
** สละแชมป์- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
** ชิง 14 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค พงษ์เพชร เมืองสุรินทร์ ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์ 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 เมษายน 2550 ชนะคะแนน โทโมโนริ นากางาวะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 25 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค โคจิ ซาเมจิมะ ยก 8 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 20 กันยายน 2551 เสมอกับ นิฮิโต อรากาวะ ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 20 ธันวาคม 2551 แพ้คะแนน อิชิทาโร อิชิอิ ที่ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท, 15 กรกฎาคม 2549 แพ้น็อค ฮวน ดิแอซ ยก 9 ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-08  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซบู
อนาธิปไตย (แก้ความกำกวม)

__NOTOC__
อนาธิปไตย อาจหมายถึง

**ความหมายทั่วไป**
 อนาธิปไตย (Anarchy) รัฐที่ปราศจากระบบการปกครอง- ลัทธิอนาธิปไตย (Anarchism) ปรัชญาที่ไม่เชื่อในการปกครองโดยการใช้ระบบรัฐบาล- สงครามสิบเก้าฤดูหนาว (The Anarchy หรือ The Nineteen Year Winter) สมัยอนาธิปไตยของอังกฤษระหว่าง (ค.ศ. 1135 – ค.ศ. 1154)