Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เต่ามะเฟือง

เต่ามะเฟือง หรือ เต่าเหลี่ยม (Leatherback turtle; Dermochelys coriacea) เป็นเต่าทะเล จัดเป็นเต่าชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในบรรดาสัตว์เลื้อยคลานทั้งหมดที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน จึงเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวในวงศ์  Dermochelyidae และสกุล Dermochelys 
เต่ามะเฟืองสามารถแยกออกจากเต่าประเภทอื่นได้โดยการสังเกตที่กระดองจะมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับผลมะเฟือง และครีบคู่หน้าไม่มีเล็บ ตั้งแต่ออกจากไข่ ความลึกที่เต่ามะเฟืองสามารถดำน้ำได้ถึง 1,280 เมตร

**การขยายพันธุ์**
เต่ามะเฟืองเพศเมียจะขึ้นมาวางไข่บนชายหาด ประมาณ  66-104 ฟอง/รัง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยในการวางไข่ เช่น อายุ สภาพอากาศ สภาพแวดล้อมของสถานที่วางไข่

**วงจรชีวิต**
เต่ามะเฟืองจะใช้เวลาในการฟักตัวประมาณ 60-70 วัน ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ของสภาพแวดล้อม หลังจากฟักตัวแล้ว โดยมีประมาณ 85% ที่ฟักตัวได้ ลูกเต่าจะคลานออกจากรัง ลงสู่ทะเลโดยทันที เนื่องจากเป็นเต่ามะเฟืองเป็นเต่าน้ำลึก จึงไม่สามารถเก็บมาอนุบาลได้เป็นเวลานานซึ่งต่างกับเต่าทะเลสายพันธุ์อื่น ในวัยเจริญพันธุ์จะเติบโตและใช้เวลาอยู่ในทะเลเกือบชั่วชีวิต

**อาหารของเต่ามะเฟือง**
เต่ามะเฟือง เนื่องจากเต่ามะเฟืองมีจะงอยปากที่สบกันเหมือนกรรไกร จึงมักกินอาหารที่อ่อนนุ่ม เช่น แมงกะพรุน แพลงก์ตอน สาหร่ายน้ำลึก

**การกระจายพันธุ์**
เนื่องจากเต่าทะเล ส่วนใหญ่จะมีการเดินทางตามกระแสน้ำอุ่น จึงสามารถพบเต่ามะเฟืองได้ตามทวีป หรือ ประเทศที่มีกระแสน้ำอุ่นพัดผ่าน รวมถึงประเทศในเขตร้อน เช่น ประเทศไทย มาเลเซีย หมู่เกาะอินดีส ปาปัวนิวกินี และ ในฝั่งทะเลแคริบเบียน 

**การอนุรักษ์**
เนื่องจากลูกเต่ามะเฟือง โดยธรรมชาติเมื่อฟักออกมาจะคลานลงทะเลทันที ไม่สามารถมาอนุบาลได้นานเพราะเป็นเต่าทะเลน้ำลึก จึงควรอนุรักษ์เต่ามะเฟืองโดยการไม่รบกวนสถานที่วางไข่ ไม่รับประทานไข่เต่า  ไม่ทิ้งถุงพลาสติกลงทะเลเพราะเต่ามะเฟืองอาจะคิดว่าเป็นแมงกะพรุนและกินเข้าไป เมื่อพบว่าเต่าบาดเจ็บควรแจ้งเจ้าหน้าที่ทันที ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2562

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
pages=266–286
*The Leatherback Turtle: Biology and Conservation. United States, Johns Hopkins University Press, 2015.
*Rake, Jody Sullivan. Leatherback Sea Turtles. United States, Capstone Press, 2012.
*Hirsch, Rebecca E.. Leatherback Sea Turtles: Ancient Swimming Reptiles. United States, Lerner Publishing Group, 2015.- ชีวิตสัตว์ทะเล. สมชาย วงส์การุณ. ปัญญาใส. 2542. หน้า 20

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  National Geographic
หมวดหมู่:วงศ์เต่ามะเฟือง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศปาปัวนิวกินี
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอาร์เจนตินา
สุตตวิภังค์

คัมภีร์สุตตวิภังค์ หรือ วิภังค์ เป็นคัมภีร์หนึ่งในพระวินัยปิฎกเถรวาท มีเนื้อหาครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 1 ถึง 3 ว่าด้วยสิกขาบทในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุสงฆ์และพระภิกษุณีสงฆ์ ซึ่งเป็นอาทิพรหมจาริยกาสิกขา การจัดแบ่งดังกล่าวเป็นการแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ของอังกฤษ ซึ่งแบ่งพระวินัยปิฎกออกเป็นสามหมวดคือ สุตตวิภังค์, ขันธกะ และปริวาร
คัมภีร์สุตตวิภังค์ มีคัมภีร์อรรถกถาขยายความชื่อ สมันตปาสาทิกา (อรรถกถาพระวินัย ภาค 1 - 2) และมีคัมภีร์ฎีกาขยายความอรรถกถาชื่อ ฎีกาสารัตถทีปนี (ฎีกาพระวินัย ภาค 1 - 3) 

**การแบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์สุตตวิภังค์**
การแบ่งเนื้อหาภายในคัมภีร์สุตตวิภังค์อาจแบ่งตามสิกขาบทของภิกษุสงฆ์และภิกษุณีสงฆ์ได้เป็นสองคือ
# มหาวิภังค์ ว่าด้วยสิกขาบทมาในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุสงฆ์
# ภิกขุณีวิภังค์ ว่าด้วยสิกขาบทมาในพระปาติโมกข์ของพระภิกษุณีสงฆ์
นอกจากนี้อาจแบ่งเนื้อหาในคัมภีร์สุตตวิภังค์ ตามคัมภีร์วิชรสารัตถะสังคหะ (แต่งเมื่อปี พ.ศ. 2078 โดยพระรัตนปัญญาเถระ ชาวเชียงใหม่) ได้อีกแบบหนึ่งคือ
# อาทิกัมมิกะ หรือ ปาราชิก ว่าด้วยสิกขาบทที่เกี่ยวกับพระภิกษุสงฆ์ที่เป็นอาบัติหนักทั้งหมด ตั้งแต่ปาราชิกถึงอนิยต
# ปาจิตตีย์ ว่าด้วยสิกขาบทที่เกี่ยวกับพระภิกษุสงฆ์ที่เป็นอาบัติเบา ตั้งแต่นิสสัคคิยปาจิตตีย์ถึงเสขิยวัตร รวมถึงเนื้อหาอาบัติของพระภิกษุณีสงฆ์ในภิกขุณีวิภังค์ทั้งหมด

**ดูเพิ่ม**
 พระไตรปิฎก- พระวินัยปิฎก ปิฎกในคัมภีร์พระไตรปิฎก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม". date=2015-02-05 
หมวดหมู่:คัมภีร์ในพระวินัยปิฎก
หมวดหมู่:สุตตวิภังค์
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
อ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง

อ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง
อ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง เป็นอ่างเก็บน้ำชลประทานเพื่อใช้ในการเกษตรกรรม การอุตสาหกรรม และการอุปโภคบริโภคในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 บ้านป่าแดง  ตำบลป่าเลา อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ เดิมอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดงเป็นฝายกักเก็บน้ำที่ประชาชนในเขตพื้นที่นั้นร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการเกษตรกรรมเนื่องจากพื้นที่บริเวรนั้นเป็นพื่นที่เกษตรกรรมทั้งหมด จึงสร้างเพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำทำนา นอกจากนี้ปัจจุบันยังกักเก็บน้ำไว้เพื่อการประปา เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2518 โดยใช้งบประมาณ 60 ล้านบาท

**รายละเอียด**
มีวัตถุประสงค์ คือ เนื่องจากฝายเดิมที่ประชาชนในบริเวณนั้นร่วมกันสร้างต้องอาศัยธรรมชาติช่วยในการทดน้ำขึ้นจากห้วย เนื่องจากอากาศมีการแปรผันอยู่เสมอ เมื่อฝนตกหนักอย่างรุนแรงทำให้ฝายชำรุดเสียหายและน้ำไม่สามารถกักเก็บน้ำได้ เป็นผลประชาชนในเขตพื้นที่นั้นประสบปัญญาขาดแคลนน้ำเพื่อใช้การเกษตรกรรมในช่วงต้นและปลายของฤดูการทำนาหนักมากขึ้นทุกปี การจะสร้างฝายให้มั่งคงต้องอาสัยงบประมาณจำนวนมาก เหตุนี้ทำให้กรมชลประทานเสนอของบปะมาณจำนวน 60 ล้านบาทเพื่อพัฒนาอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง
ลักษณะทั่วไปเป็นทำนบดิน สันทำนบกว้าง 8 เมตร ความสูง 26 เมตร ยาว 1,360 เมตร พื้นที่กักน้ำ 1,800 ไร่ ปริมาณน้ำ 20.7 ล้านลูกบาศก์เมตร
อัตราการส่งน้ำแบ่งออกเป็น 2 โซน มีคลอง 6 สาย ยาว 35 กิโลเมตร พื้นที่รับประโยชน์ 16,950 ไร่ ปริมาณการส่งน้ำ 10,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน 
โซนที่ 1 ส่งผ่านคูน้ำจำนวน 35 สาย ท่อส่งเข้านาจำนวน 8 ท่อ
โซนที่ 2 ส่งผ่านคูน้ำจำนวน 18 สาย ท่อส่งเข้านาจำนวน 9 ท่อ

**อ้างอิง**
หนังสือคู่มือการท่องเที่ยวจังหวัดเพชรบูรณ์ .อัครเดช ทองใจสด.สุทัศการพิมพ์, 2548 หน้า 49
*วารสารชลประทานจังหวัดเพชรบูรณ์ ประจำเดือนมกราคม พ.ศ. 2544 ,หน้า 3
*http://www.thai-tour.com/thai-tour/north/Petchbun/data/place/pic_huipadaeng.htm date=2009-06-28 
หมวดหมู่:อ่างเก็บน้ำในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเพชรบูรณ์
ทองเอก

ทองเอก
ทองเอก คือขนมไทยที่มีส่วนผสมของแป้งสาลี น้ำตาล ไข่แดง และกะทิ กวนจนข้น แล้วนำใส่แม่พิมพ์ให้ได้รูปตามที่ต้องการ จากนั้นจึงแคะออกจากแม่พิมพ์ แล้วนำมาอบด้วยเทียนอบ

**ประวัติ**
ในสมัยโบราณนั้นได้มีการนำทองคำเปลวมาตัดเป็นแผ่นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ มาประดับไว้ด้านบนของขนมทองเอก โดยใช้วิธีการวางแผ่นทองคำเปลววางไว้บนแม่พิมพ์ก่อนเทขนมทองเอกลงในแม่พิมพ์ แต่ปัจจุบันไม่มีการนำทองคำเปลวมาตกแต่งขนมทองเอก เนื่องจากทองคำเปลวเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้รับประทาน
ทองเอกเป็นขนมในตระกูลทองซึ่งได้แก่ ทองเอก ทองหยิบ ทองหยอด และฝอยทอง ขนมในตระกูลนี้จะต้องใช้ความพิถีพิถันในการทำ เพราะเป็นขนมที่มีลักษณะสง่างามและโดดเด่นกว่าขนมชนิดอื่น นอกจากนี้ทองเอกยังเป็นหนึ่งในขนมมงคล 9 ชนิดซึ่งได้แก่ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง ขนมชั้น เม็ดขนุน ถ้วยฟู ดาราทอง ทองเอก และเสน่ห์จันทร์ ขนมมงคลนั้นจะใช้ในการนำไปประกอบเครื่องคาวหวานเพื่อถวายพระในงานมงคลต่าง ๆ เช่น งานบวช งานมงคลสมรส หรืองานขึ้นบ้านใหม่ โดยเชื่อกันว่างานมงคลเหล่านี้จะต้องใช้เฉพาะขนมไทยที่มีชื่อไพเราะและเป็นสิริมงคล ซึ่งคำว่า เอก ในชื่อขนมทองเอกนั้นหมายความว่า การเป็นที่หนึ่ง

**อ้างอิง**
 http://gotoknow.org/blog/song-san/112957 date=2009-08-27 - http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=tabtimsiam&month=01-2008&date=23&group=6&gblog=4
หมวดหมู่:ขนมไทย
ประเพณีกำฟ้า

ประเพณีกำฟ้า เป็นประเพณีหมวดหมู่:ประเพณีสำคัญตั้งแต่สมัยโบราณ ซึ่งเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวไทยพวน ที่อาศัยกระจายไปอยู่ในหลายภูมิภาค เช่น ต.ไผ่หลิ๋ว อ.ดอนพุด จ.สระบุรี ลพบุรี สิงห์บุรี สุพรรณบุรี ฉะเชิงเทรา นครนายก ปราจีนบุรี อุดรธานี หนองคาย แพร่ สุโขทัย อุตรดิตถ์ และพิจิตร เป็นต้น แม้การรวมตัวในแต่ละถิ่นไม่มากนัก แต่ทุกแห่งต่างก็สามารถรักษาวิถีชีวิต และขนบธรรมเนียมดั้งเดิมไว้ได้อย่างดี
กำ หมายถึง การสักการบูชา (ภาษาพวน)
กำฟ้า หมายถึง การสักการบูชาฟ้า
วันขึ้น 3 ค่ำเดือน 3 เป็นวันกำฟ้า ก่อนวันกำฟ้า 1 วัน คือวันขึ้น 2 ค่ำเดือน 3 จะถือเป็นวันสุกดิบแต่ละบ้านจะทำข้าวปุ้น หรือ ขนมจีน พร้อมทั้งน้ำยา และน้ำพริกไว้เลี้ยงดูกัน มีการทำข้าวหลามเผาไว้ในกระบอกข้าวหลามอ่อน มีการทำข้าวจี่ ข้าวจี่ทำโดยนำข้าวเหนียวที่นึ่งสุกแล้วนำมาปั้นเป็นก้อนขนาดพอเหมาะ อาจจะใส่ใส้หวานหรือใส่ใส้เค็มหรือไม่ใส่ใส้เลย ก็ได้ เสียบเข้ากับไม้ทาโดยรอบด้วยไข่ แล้วนำไปปิ้งไฟจนสุกหอม ข้าวจี่จะนำไปเซ่นไหว้ผีฟ้าและแบ่งกันกินในหมู่ญาติพี่น้อง พอถึงวันกำฟ้าทุกคนในบ้านจะไปทำบุญที่วัด มีการใส่บาตรด้วยข้าวหลาม ข้าวจี่ ตกตอนบ่ายจะมีการละเล่นไปจน ถึงกลางคืน การละเล่นที่นยมได้แก่ ช่วงชัย มอญซ่อนผ้า นางด้ง ฯลฯ

**สาเหตุที่เกิดประเพณีกำฟ้า**
ชาวพวนมีความสามารถในด้านการเกษตร โดยเฉพาะการทำนา สมัยก่อนต้องพึ่งพาธรรมชาติ ชาวนาจึงเกรงกลัวต่อฟ้ามาก จึงมีการเซ่นไว้ สักการบูชา ซึ่งชาวบ้านรู้สึกสำนึกบุญคุณของฟ้าที่ให้น้ำฝน ทำให้มีประเพณีนี้เกิดขึ้น แต่เดิมถือเอาวันที่มีผู้ที่ได้ยินฟ้าร้องครั้งแรกในเดือน 3 เป็นวันเริ่มประเพณี แต่ทุกคนไม่สามารถได้ยินได้ทุกคน ภายหลังจึงกำหนดให้วันกำฟ้า คือ วันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี

**คำทำนายเกี่ยวกับฟ้าร้อง**
 ทำนายเกี่ยวกับเหตุการณ์และงานอาชีพ 
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือหรือตะวันออกเฉียงเหนือ ทำนายว่าฝนจะดี ทำนาได้ข้าวงาม
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าฝนจะแล้ง ข้าวจะเสียหาย
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าฝนจะน้อย ทำนาไม่ได้ผล- ทำนายเกี่ยวกับชีวิตและความเป็นอยู่
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศเหนือ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดข้าว
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศใต้ ทำนายว่าชาวบ้านจะอดเกลือ
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันออก ทำนายว่าชาวบ้านจะอยู่เย็นเป็ยสุข
** ฟ้าร้องดังมาจากทิศตะวันตก ทำนายว่าชาวบ้านจะเดือดร้อน
ตามประเพณี "วันสุกดิบ" เป็นวันเตรียมงาน ตรงกับวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 3 ซึ่งข้าวหลามที่ใช้ในพิธีบายศรีสู่ขวัญจะทำในวัด เรียกว่า "ข้าวหลามทิพย์" ซึ่งใครได้กินเชื่อว่าจะไม่ถูกฟ้าผ่า
วันกำฟ้า ทุกคนจะหยุดงาน 1 วัน จึงมีเวลา สำหรับการต้อนรับญาติพี่น้องที่มาเยี่ยมเยือนได้อย่างเต็มที่
หลังจากวันกำฟ้าไป 7 วัน ก็จะเกิดวันกำฟ้าอีกครึ่งวัน ต่อจากครึ่งวันนี้ไปอีก 5 วันถือว่าเสร์จสิ้น ชาวบ้านจะจัดอาหารคาวหวานไปที่วัดอีกหนึ่งครั้ง จากนั้นจะเอาดุ้นฟืนที่ติดไฟ 1 ดุ้น ไปทำพิธีตามลำน้ำ เรียกว่า การเสียแล้งตามแม่น้ำลำคลอง โดยจะทิ้งดุ้นไปตามสายน้ำ เป็นการบอกกล่าวเทวดาว่า หมดเขตกำฟ้าแล้ว
ในปัจจุบันยังคงถือประเพณีกันทุกปี แต่บรรยากาศในอดีตมีแต่จะหายไป โดยความสนุกท่ามกลางเสียงแคน การละเล่นพื้นบ้าน มาแทนที่ จึงกลายมาเป็น ราตรีกำฟ้า 
ประเพณีกำฟ้าในแต่ละท้องถิ่นอาจมีรายละเอียดแตกต่างกันออกไป แต่ชาวไทยพวนก็ยังรักษาคติดั้งเดิมไว้ได้อย่างมั่นคงตลอดมา

**อ้างอิง**
แปลก สนธิรักษ์, พิธีกรรมและลัทธิประเพณี. พิมพ์ครั้งที่ ๒. พระนคร, โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช,๒๕๐๔.
*ปุ่น วงศ์วิเศษ และวิเชียร วงศ์วิเศษ. ไทยพวน. กรุงเทพมหานคร, โรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึก,๒๕๑๖๗.
*http://www.lannaworld.com/cgi/lannaboard/reply_topic.php?id=8614 date=2010-12-28
กูเกิล โครมโอเอส

กูเกิล โครมโอเอส (Google Chrome OS) เป็นโครงการระบบปฏิบัติการที่ออกแบบและผลิตโดยกูเกิล โดยเป้าหมายสำหรับคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานเวิลด์ไวด์เว็บเป็นหลัก เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ซอฟต์แวร์นี้พัฒนาต่อจากกูเกิล โครเมียมโอเอส (ซึ่งตัวกูเกิล โครเมียมโอเอส นั้นก็พัฒนาต่อมาจากเจนทูลินุกซ์ อีกทอดหนึ่ง โดยตัวเจนทูลินุกซ์นั้นก็ใช้ เคอร์เนิลลินุกซ์อีกทอดหนึ่ง) โดยตัวระบบปฏิบัติการนี้มุ่งเน้นสำหรับคอมพิวเตอร์ในลักษณะของเน็ตบุ๊ก และใช้กูเกิลโครม เป็นuser interfaceตัวหลัก
โดยวางแผนจะเปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2553
ระบบปฏิบัติการจะทำงานกับโพรเซสเซอร์ x86 หรือ ARM architecture 
นอกจากนี้กูเกิลได้กล่าวไว้ว่าภายในสิ้นปี 2552 ระบบปฏิบัติการตัวนี้จะเป็นโครงการในลักษณะโอเพนซอร์ซ
ระบบปฏิบัติการตัวนี้จะสามารถใช้แทนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ ถึงแม้ว่าซอฟต์แวร์นี้จะพัฒนาตามลินุกซ์เคอร์เนิลก็ตาม
บริษัทที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาได้แก่ ควอลคอมม์ เท็กซัสอินสตรูเมนตส์ โตชิบา ฟรีสเกล เลโนโว เอเซอร์ อะโดบี อัสซุส และ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด

**คุณสมบัติ**
หน้าตา
ลักษณะ interface ของ กูเกิล โครมโอเอส มีลักษณะเหมือน กูเกิล โครม ที่เป็นเบราว์เซอร์ของกูเกิล
โปรแกรม
โปรแกรมที่สามารถทำงานได้ คือ เหล่าเว็บแอปพลิเคชัน หรือก็คือเว็บไซต์ที่สามารถทำงานได้เหมือนโปรแกรมที่ติดตั้งลงคอมพิวเตอร์ ซึ่งมันมีข้อดีตรงที่ตัวเว็บแอปพลิเคชันจะมีการอัปเดตตลอดเวลา และเมื่อมีการแก้ไขข้อผิดพลาดก็ไม่จำเป็นต้องติดตั้งตัวแก้
ความปลอดภัย
ตัวโครม โอเอสมีพื้นฐานของระบบปฏิบัติการยูนิกส์ทำให้มีความปลอดภัย นอกจากนี้ยังมีระบบ sandbox ซึ่งจะแบ่งที่ให้โปรเซสไว้โดยที่แต่ละโปรเซสมิอาจยุ่งกับโปรเซสอื่นได้ และยังมีระบบอัปเดตอัตโนมัติด้วย

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  บล็อกทางการ-  Release blog-  ChromiumOS project page- What is Google Chrome OS?-  ประกาศทางการ-  Google Chrome OS Live Webcast; November 19, 2009-  Chrome OS Flex
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:กูเกิล
หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการ
เลขนัยสำคัญ

เลขนัยสำคัญ (significant figure) คือ จำนวนหลักของตัวเลขที่แสดงความเที่ยงตรงของปริมาณที่วัดหรือคำนวณได้ ดังนั้นตัวเลขนัยสำคัญจึงประกอบด้วยตัวเลขทุกตัวที่แสดงความแน่นอน (certainty) รวมกับตัวเลขอีกตัวหนึ่งที่แสดงความไม่แน่นอน (uncertainty) ซึ่งขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ที่เราเลือกใช้ด้วย
หมวดหมู่:การวิเคราะห์เชิงตัวเลข
หมวดหมู่:เลขคณิต
หาดทรายรี

หาดทรายรี
ศาลเจ้าพ่อกรมหลวงชุมพรฯ
เรือหลวงชุมพร
หาดทรายรี เป็นหาดทรายแห่งหนึ่งในจังหวัดชุมพร บริเวณแนวชายหาดเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานของพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์

**ที่ตั้งของหาดทรายรี**
หาดทรายรีอยู่บริเวณอ่าวชุมพร ห่างจากเขตเทศบาลเมืองชุมพรไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตามทางหลวงหมายเลข 4119 และ 4098 ประมาณ 20 กิโลเมตร มีรถโดยสารวิ่งจากตัวเมืองถึงชายหาด 

**องค์ประกอบของอนุสรณ์สถาน**
 ศาลเจ้าพ่อกรมหลวงชุมพรฯ (ศาลเก่า)- สวนตำหนักกรมหลวงชุมพร เป็นที่ตั้งของศาลกรมหลวงชุมพรฯ ที่สร้างขึ้นใหม่- สวนสมุนไพรหมอพร อยู่บริเวณเชิงเขาเป็นโครงการของกระทรวงสาธารณสุข เพื่ออนุรักษ์สมุนไพรที่มีคุณค่า สืบทอดเจตนารมณ์ของ “กรมหลวงชุมพรฯ” หรือ “หมอพร” ของชาวบ้าน - เรือหลวงชุมพร เป็นเรือตอร์ปิโดขนาดใหญ่มีความยาวตลอดลำเรือ 68 เมตร กว้าง 6.55 เมตร  เรือลำนี้ปลดประจำการเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518  ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 กองทัพเรือได้มอบเรือนี้ให้มาตั้ง ณ หาดทรายรี เพื่อเป็น อนุสรณ์ระลึกถึงกรมหลวงชุมพรฯ


**แหล่งข้อมูลอื่น**
99.2797
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทย
ร
แยกลำสาลี

แยกลำสาลี เป็นสี่แยกจุดตัดถนนศรีนครินทร์ กับถนนรามคำแหง ในพื้นที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับคลองแสนแสบ และห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ
โดยแยกลำสาลี เป็นทางแยกที่มีการจราจรติดขัดและคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

**ลักษณะทางกายภาพ**
เป็นสี่แยก มีสะพานลอยสำหรับถนนรามคำแหงทอดข้ามถนนศรีนครินทร์แล้วทอดยาวต่อไปจนถึงถนนพ่วงศิริ และถนนศรีนครินทร์เป็นถนนระดับดินที่มีสัญญาณไฟควบคุม 

**ระบบขนส่งมวลชน**
ปัจจุบันบริเวณแยกลำสาลีมีรถไฟฟ้าที่กำลังก่อสร้างอยู่ 2 สาย คือ รถไฟฟ้าสายสีเหลือง ซึ่งจะวิ่งยกระดับตามแนวถนนศรีนครินทร์ และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ซึ่งจะวิ่งใต้ดินตามแนวถนนรามคำแหง และทั้ง 2 สายนี้จะมาเชื่อมต่อกันที่สถานีแยกลำสาลี นอกจากนี้ยังจะมีแผนเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลในอนาคตอีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.645619
ลำสาลี
ลำสาลี
ตำลึง

ตำลึง (Coccinia grandis L. Voigt) เป็นไม้เลื้อยในวงศ์แตง ที่มีมือเกาะใช้สำหรับเลื้อยพันต้นไม้ใหญ่หรือไม้ปักหลัก มีสีเขียวจัดเป็นสมุนไพรไทย ตำลึงมีชื่อท้องถิ่นอื่นอีกคือ ผักแคบ (ภาคเหนือ) แคเด๊าะ (กะเหรี่ยงและแม่ฮ่องสอน) ตำลึง, สี่บาท (ภาคกลาง) ผักตำนิน (ภาคอีสาน)

**ลักษณะ**
ลำต้นเป็นเถาไม้เลื้อย ใบเป็นใบเดี่ยว มีลักษณะเป็น 3 หรือ 5 แฉก กว้างและยาวประมาณ 4–8 เซนติเมตร โคนใบมีลักษณะเป็นรูปหัวใจ มีมือเกาะยื่นออกมาจากที่ข้อ ดอกเป็นดอกเดี่ยวหรือดอกคู่ มีลักษณะเป็นรูประฆัง กลีบดอกสีขาว แยกเพศอยู่คนละต้น ดอกออกตรงที่ซอกใบ ลักษณะของผลเป็นวงรีทรงยาวสีเขียวอ่อน เมื่อยามแก่จัดจะเป็นสีแดง เป็นที่ชื่นชอบของนกนานาชนิด

**การเพาะพันธุ์**
 ใช้เมล็ดจากผลแก่หยอดลงในหลุม ปลูกได้ดีในดินร่วนซุย หลังจากที่ต้นกล้างอกก็ให้หาไม้มาปลักเพื่อให้ต้นตำลึงใช้เลื้อย- นำเถาแก่มาตัดให้ได้ขนาด 4-6 นิ้ว ปักลงในถุงเพาะชำ หลังจากรากและใบงอกแล้วก็นำไปปลูกลงหลุมตวย

**สารเคมี**
ในตำลึงมีสารเอนไซม์อะไมเลส ช่วยในการย่อยแป้ง และในตำลึงก็มีสารอาหารชื่อว่าบีตา-แคโรทีน

**ประโยชน์**

**สรรพคุณทางยา**
 ใบใช้ในการแก้ไข้ตัวร้อน ตาแดง ตาเจ็บ- เถานำน้ำต้มจากเถาตำลึงมาหยอดตาแก้ตาแดง ตาฟาง- ดอกตำลึงช่วยทำให้หายจากอาการคันได้- รากใช้แก้อาการอาเจียน ตาฝ้า- น้ำยางจากต้นและใบช่วยลดน้ำตาลในเลือด

**ประกอบอาหาร**
ยอดนำไปใส่ในแกงจืดกับหมูบะช่อ ผลตำลึงอ่อนรับประทานได้ รสหวาน ถ้าแก่แล้วจะออกรสขม ผลตำลึงอ่อนนำไปแกงเผ็ด แกงคั่ว แกงเขียวหวาน นำไปแช่อิ่มหรือดองแบบเดียวกับแตงกวา 

**อ้างอิง**
 ผักสวนครัวไทย.ป้าสงวน.โรงพิมพ์ตั้งตงฮวด.2545,หน้า 43- http://www.tungsong.com/samunpai/drug/22_Tumlung/Index_Tumlung.html- http://www.thaigoodview.com/library/studentshow/st2545/5-4/no11/main/tamlung_ya.html date=2009-07-14 - http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2013/
หมวดหมู่:วงศ์แตง
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:ผักสวนครัว
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
น้ำตกดาดฟ้า

น้ำตกดาดฟ้า ในอดีตเคยเป็นฐานที่มั่นของพรรคคอมมิวนิสต์ แต่ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว
ในอุทยานแห่งชาติใต้ร่มเย็น
ที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี น้ำตกดาดฟ้าจัดว่าเป็นน้ำตกที่ใหญ่และสูงที่สุดใจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีหน้าผาสูงชันประมาณ 80 เมตร มีหมู่ไม้นานาพันธุ์คอยให้ความร่มรื่นและสวยงาม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ได้เป็นอย่างดี เป็นน้ำตกที่มีน้ำตลอดทั้งปี น้ำตกแห่งนี้มีทั้งหมด 8 ชั้น ได้แก่
ชั้นที่ 1 ริมไผ่              
ชั้นที่ 2 วังเตย             
ชั้นที่ 3 หนานเตย        
ชั้นที่ 4 ริมไทร            
ชั้นที่ 5 ริมไทรน้อย      
ชั้นที่ 6 วังเย็น             
ชั้นที่ 7 วังต้นผึ้ง          
ชั้นที่ 8 ดาดฟ้า

**สถานที่ตั้ง**
หมู่ 7 ตำบลลำพูน อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี

**ลักษณะภูมิประเทศ**
เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนและป่าดิบชื้นที่ยังมีสภาพอุดมสมบูรณ์มาก มีต้นไม่สูงใหญ่จำนวนมาก ตามพื้นล่างมีหวายและเฟิร์นขึ้นหนาแน่น 

**การเดินทาง**
ตามเส้นทางทางหลวงหมายเลข 4009 ไปทางอำเภอบ้านนาสาร ถึงบ้านเฉียงพร้าซึ่งห่างจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานีประมาณ 33 กิโลเมตร มีทางแยกเลี้ยวเข้าถนน ร.พ.ช.ประมาณ 13 กิโลเมตร ก็จะถึงน้ำตก

**อ้างอิง**
http://www.thai-tour.com/thai-tour/South/Suratthani/data/place/npk_tairomyen.htm date=2009-10-19 
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
ตาดฟ้า
หมวดหมู่:อำเภอบ้านนาสาร
หญ้าแพรก

หญ้าแพรก (Cynodon dactylon) เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย และยุโรปใต้ ส่วนชื่อ หญ้าเบอร์มิวดา มาจากการที่หญ้าแพรกเป็นพืชต่างถิ่นรุกรานในเบอร์มิวดา แต่ไม่ได้เกิดขึ้นที่นั่น
ในประเทศไทย ชาวเหนือ เรียกว่า "หญ้าเป็ด" ส่วนชาวกะเหรี่ยง เรียกว่า "หน่อเก่เด" ซึ่งหญ้าแพรกนั้นเป็นสัญลักษณ์ของการไหว้ครู ของประเทศไทย มีความหมายว่า หญ้าแพรกสื่อถึงขอให้เรียนได้เร็วเหมือนหญ้าแพรก ที่โตได้เร็วและทนต่อสภาพดินฟ้า อากาศ ทนต่อการเหยียบย่ำ ซึ่งเปรียบเสมือน คำสั่งสอนของครูบาอาจารย์

**ลักษณะ**
เป็นพืชที่ขึ้นบนผิวดินและมีลำต้นอยู่ใต้ดิน ใบเรียวปลายแหลม บริเวณใบมีขนปกคลุมเล็กน้อย มีช่อดอกที่ปลายยอด ดอกออกตลอดทั้งปี พบได้ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 40-400 เมตร บนพื้นที่แห้งแล้ง ทนดินเค็มและทนที่น้ำท่วมขัง แพร่พันธุ์เร็วมาก

**ประโยชน์**
ในสภาพแวดล้อมและการดูแลที่เหมาะสม เป็นหญ้าที่มีความสม่ำเสมอ คุณภาพดีพอใช้จึงจะได้หญ้าที่สีเขียวสด ใช้ปลูกเป็นสนามหญ้า ทั่ว ๆ ไป เช่น สนามฟุตบอล รักบี้ ในสวนสาธารณะ ปลูกตามขอบถนน สนามเด็กเล่น ปลูกเป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ หรือปลูกในพื้นที่ ที่กว้าง ๆ เพียงเพื่อต้องการปลูกปกคลุมดินป้องกันไม่ให้เกิดการพังทลายของดินได้
หญ้านี้มีความต้องการดูแลในระดับที่ปานกลางถึงระดับสูง จึงจะได้คุณภาพดี ถึงแม้จะทนต่อความแห้งแล้งและความร้อนได้สูงก็ตาม แต่หญ้านี้จะคุณภาพไม่ดี ถ้าไม่ได้ให้น้ำอย่างเพียงพอ การใช้หญ้าแพรกทำสนามหญ้าต้องระมัดระวังอย่างหนึ่งคือ หญ้านี้จะกลายเป็นวัชพืชที่สำคัญได้ เนื่องจากการเจริญเติบโตเร็ว ทั้งยังมีเมล็ดแพร่พันธุ์ได้อีก และจะเป็นวัชพืชที่เข้าไปในแปลงดอกไม้ ไม้พุ่มเล็ก ๆ แม้กระทั่งตามถนนที่มีรอยแตก หญ้านี้จะแทรกตัวไปขึ้นได้ แต่ไม่พบว่ามีคุณสมบัติในการชะลอน้ำแต่อย่างใด
สรรพคุณทางสมุนไพรทั้งต้น รสขมเย็น ตำกับสุราพอกหรือทาแก้พิษอักเสบ ปวด บวม 
ในการไหว้ครูก็ใช้หญ้าแพรก เปรียบเสมือนกับให้นักเรียนทุกคนมีความอดทน นอกจากนี้ สารสกัดจากหญ้าแพรกยังมีคุณสมบัติในการเพิ่มภูมิต้านทานไวรัสในกุ้งก้ามกราม (กุ้งแม่น้ำ) ซึ่งทำให้ลูกกุ้งมีความทนต่อการเกิดโรคหางขาว ซึ่งมีไวรัสเป็นสาเหตุ และทำให้ลูกกุ้งตายเป็นจำนวนมาก 

**ในพุทธประวัติ**
ในพุทธประวัติกล่าวว่าพระสิทธัตถะได้ทรงพระสุบินก่อนที่จะสำเร็จพระสัมมาสัมโพธิญาณคำรบสองว่า ต้นหญ้าแพรกต้นหนึ่งได้ขึ้นแต่พื้นพระนาภี และเจริญสูงขึ้นไปจนจดคัดนาดลนภากาศ ซึ่งทำนายว่าการที่หญ้าแพรกงอกจากพระนาภี สูงไปจดอากาศนั้น เป็นบรรพนิมิตที่ได้ตรัสเทศนาพระอริยมรรคมีองค์ 8 แก่เทพยดาและมนุษย์ทั้งปวง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หญ้า
เทอร์โมพลาสติก

เทอร์โมพลาสติก เป็นพลาสติกที่มีจุดหลอมเหลว และมีจุดอ่อนตัว (ต่างจากเทอร์โมเซ็ทพลาสติก) มีโครงสร้างแบบสายยาวหรือแบบสาขาสามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก เทอร์โมพลาสติกจะเกิดการอ่อนตัวและหลอมเหลวเมื่อได้รับความร้อน และจะเกิดแข็งตัวเมื่อทำให้เย็นลง พลาสติกที่แข็งตัวแล้วสามารถนำมาหลอมซ้ำได้ ด้วยความร้อนเทอร์โมพลาสติก ดังนั้นเทอร์โมพลาสติกจึงเป็นวัสดุที่มีสมบัติเหมาะสม สำหรับการขึ้นรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ

**ข้อควรระวัง**
พลาสติกที่ผ่านกระบวนการที่มีความร้อนหลายครั้งสามารถเสื่อมสภาพ หรือทางเทคนิคเรียกว่า degradation ดังนั้นการนำพลาสติกกลับมาใช้ใหม่ควรใช้ผสมในอัตราส่วนที่พอเหมาะเท่านั้น และควรระวังเรื่องความสะอาดของวัตถุดิบและสิ่งเจือปน

**กระบวนการผลิตเทอร์โมพลาสติก**
 กระบวนการฉีด (Injection molding)- กระบวนการรีด (Extrusion molding)- กระบวนการอัด (Compression molding)- กระบวนการอัดส่ง (Transfer molding)- กระบวนการเป่า (Blow molding)- กระบวนการอัดขึ้นรูป (Thermoforming)- กระบวนการรีดให้เป็นแผ่น (Calendaring)- กระบวนการหล่อ (Casting)- กระบวนการ Reaction Injection molding (RIM)

**ชนิดของเทอร์โมพลาสติก**
 พอลิสไตรีน- พอลิเอทิลีน- พอลิโพรพิลีน- พอลิไวนิลคลอไรด์- ไนลอน

**อ้างอิง**
 http://www.pt.ac.th/ptweb/studentweb/plastic/9.html date=2008-11-13 
หมวดหมู่:พลาสติก
มะแว้งต้น

มะแว้งต้น (Solanum violaceum) เป็นพืชในสกุลมะเขือ กระจายพันธุ์ในอินเดีย จีน และอินโดจีน ลักษณะเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูง 1–1.5 เมตร ลำต้นมีขนนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือขอบขนาน เรียงสลับกัน ขนาด 4–10 x 6–12 เซนติเมตร โคนใบป้านกว้าง ขอบใบหยักเว้าหรือเป็นแฉกมน ๆ ไม่สม่ำเสมอกัน ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามซอกใบหรือปลายกิ่ง มีดอกย่อย 2–8 ดอก ดอกสีม่วง กลีบเลี้ยงโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 กลีบเช่นกัน มีอับเรณูสีเหลือง มีเกสรตัวผู้ 5 อัน ผลกลมสีเขียวขนาดราว 1 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีแดง ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก

**การใช้ประโยชน์ **
ตำรายาไทยระบุว่าผลมะแว้งต้นมีรสขมขื่นเปรี้ยว ใช้แก้ไอ ขับเสมหะ ช่วยให้เจริญอาหาร รากมะแว้งต้นมีรสขมขื่นเปรี้ยวเช่นกัน มีสรรพคุณแก้ไอ แก้ไข้สันนิบาต กัดเสมหะ นอกจากนี้ยังเข้ากับสมุนไพรอื่นเป็นยาประสะมะแว้ง ซึ่งเป็นหนึ่งในยารักษากลุ่มอาการของระบบทางเดินหายใจในบัญชียาหลักแห่งชาติ
ผลมะแว้งต้นรับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอค่อนข้างสูง ชาวกะเหรี่ยงนำผลมาใส่แกงหรือน้ำพริก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มะแว้งต้น- Solanum violaceum
หมวดหมู่:สกุลมะเขือ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
โรคนิวโมคอคคัส

โรคนิวโมคอคคัส เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า “สเตรปโตคอคคัสนิวโมเนียอี” ซึ่งทำให้มีอัตราการเกิดโรคปอดบวมสูง ชื่อของเชื้อนี้ถูกค้นพบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1881 ต่อมาได้มีการค้นพบยาเพนนิซิลิน ที่ใช้รักษาโรคนี้ได้เป็นอย่างดีในปี 1940 แต่ในระยะหลังเชื้อเกิดอาการดิ้อยาชนิดนี้ และยาปฏิชีวนะชนิดอื่นๆด้วย ทำให้ยากต่อการรักษา เชื้อนิวโมคอคคัส สามารถพบได้ทุกแห่ง ส่วนใหญ่จะพบอยู่ในโพรงจมูกและคอของคนทั่วไป  บางคนอาจจะมีเชื้อนี้แต่ไม่แสดงอาการ ซึ่งเรียกว่าพาหะ เชื้อสามารถแพร่กระจายสู่บุคคลอื่นได้ เหมือนโรคไข้หวัด โดยการ ไอ จาม หรือทางอื่นๆที่ทำให้เชื้อแพร่กระจายออกมาเป็นละออง สิ่งสำคัญที่เป็นตัวการในการติดเชื้อส่วนใหญ่คือ มือ ดังนั้น การล้างมือบ่อยๆก็เป็นการป้องกันได้อีกทางหนึ่ง ชื้อนิวโมคอคคัส สามารถทำให้เกิดโรคที่เป็นอันตรายต่างๆได้ อาทิเช่น โรคติดเชื้อในกระแสเลือด โรคปอดบวม โรคหูชั้นกลางอักเสบ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ซึ่งเป็นอันตรายมากในเด็กเล็กและผู้สูงอายุ เป็นต้น กลุ่มบุคคลส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงในการติดเชื้อนี้จะเป็นเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง ผู้ป่วยโรคเรื้อรัง และผู้ที่ตัดม้ามออกหรือม้ามทำงานผิดปกติ 
โรคนี้สามารถรักษาได้โดยการฉีดยาเพนนิซิลิน แต่ปัจจุบันเชื้อดื้อยามากขึ้น ทำให้การรักษาโดยใช้ยาตัวใหม่จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของแพทย์ ดังนั้น การป้องกัน
ไม่ให้ร่างกายได้รับเชื้ออาจเป็นวิธีที่ได้ผลสูง และ อีกทางเลือกหนึ่งที่สามารถทำได้ก็คือ การฉีดวัคซีนเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย

**อ้างอิง**
 วารสารแจกฟรีโรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์, สมาคมโรคติดเชื้อแห่งประเทศไทย, ศูนย์ภูมิคุ้มกันโรคด้วยวัคซีน
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
โป๊ยเซียน (พืช)

โป๊ยเซียน (Euphorbia milli) เป็นหนึ่งในไม้มงคล จัดอยู่ในวงศ์ Euphorbiaceae อยู่ในสกุล Euphorbia ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับพืชหลายชนิด เช่น ต้นคริสต์มาส และส้มเช้า
โป๊ยเซียน (八仙) มาจากภาษาจีน แปลว่าเทพยดาทั้ง 8 องค์ ได้แก่ เซียนทิก๋วยลี้ เซียนฮั่นจงหลี เซียนลือท่งปิน เซียนเจียงกั๋วเล้า เซียนหลันไฉ่เหอ เซียนฮ่อเซียนโกว เซียนหันเซียงจือ เซียนเชาก๊กกู๋   เชื่อกันว่า ถ้าบ้านใดมีดอกโป๊ยเซียนครบ 8 ดอก จะนำความโชคดีมาให้แก่บ้านของผู้นั้น

**ลักษณะโดยทั่วไป**
ใบยาวรี ปลายใบจะแหลม ออกดอกเป็นกลุ่ม ๆ แต่ละดอกจะมีกลีบอยู่ตรงข้ามกัน ดอกโป๊ยเซียนมีหลายสี เช่น แดง เหลือง ชมพู ส้ม ขาว เป็นต้น ดอกโป๊ยเซียนจะออกดอกทั้งปี แต่ออกมากในหน้าหนาว และดอกจะทนมาก ลำต้นมีหนามแหลม และแข็งคล้ายกระบองเพชร

**การขยายพันธุ์โป๊ยเซียน**
สามารถทำได้หลายวิธี เช่น การปักชำ การตอนกิ่ง การเสียบกิ่ง และการเพาะเมล็ด แต่ที่นิยมทำมากและได้ผลดีคือ การปักชำ และการเสียบกิ่ง

**การดูแลรักษา**
เนื่องจากโป๊ยเซียนเป็นพืชมงคล ผู้ปลูกจึงควรดูแลรักษามากเป็นพิเศษเพราะมันมีคุณค่าทางจิตใจ ผู้ปลูกจึงควรปลูกในสภาพแวดล้อมที่ดี และควรจะมีการดูแลรักษาที่ดีด้วย
ดินที่นำมาปลูก 
ควรเป็นดินร่วนซุย ระบายน้ำได้ดี ไม่เช่นนั้นรากโป๊ยเซียนอาจเน่าได้ ที่สำคัญควรเปลี่ยนดินทุก ๆ ปี
แสงแดด 
โป๊ยเซียนเป็นพืชที่ชอบแดด จึงควรให้โป๊ยเซียนได้รับแสงแดดที่เพียงพอ ถ้ามากไปดอกจะเล็ก แต่ถ้าน้อยไปดอกจะโต ต้นจะไม่แข็งแรง
น้ำ 
โป๊ยเซียนทนต่อสภาพแล้งได้ดีพอสมควร จึงไม่จำเป็นต้องให้น้ำทุกวัน ถ้าโป๊ยเซียนอยู่ในช่วงออกดอก ไม่ควรรดน้ำที่ดอกเพราะจะทำให้ดอกเน่าและร่วงเร็ว และหากรดน้ำมากเกินไป จะทำให้โป๊ยเซียนเป็นโรครากเน่า และเกิดเชื้อราขึ้นในดินที่ใช้ปลูก
ปุ๋ย 
สามารถใส่ได้ทั้งปุ๋ยเคมีและปุ๋ยอินทรีย์ โดยปุ๋ยอินทรีย์ เช่น ปุ๋ยคอกหรือ ปุ๋ยหมักจะทำให้ดินร่วนซุย ควรให้ปุ๋ยแก่โป๊ยเซียนเดือนละ 1-2 ครั้ง
การตัดแต่งกิ่ง 
โป๊ยเซียนบางพันธุ์อาจแตกกิ่งออกมามาก ทำให้ใบอาจจะไปปิดบังแสง แล้วทำให้อากาศไม่ถ่ายเท จึงควรมีการตัดแต่งกิ่งทั้งเพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวก และเพื่อความสวยงาม นอกจากนี้กิ่งที่ตัดออกมายังสามารถนำไปขยายพันธุ์ต่อได้อีกด้วย

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**
  โป๊ยเซียน1-  ไม้ประดับ date=2009-08-23 -  โป๊ยเซียน 2 date=2009-05-28 -  โป๊ยเซียน3fix-attempted=yes 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
การแช่น้ำยา

การแช่น้ำยา หมายถึง การแช่ร่างกายลงในน้ำที่ผสมด้วยสารที่ให้ผลในการรักษาหรือบำบัดอาอาการต่างๆ เช่น เกลืองแกง กำมะถัน ผงมัสตาร์ด สารสกัดที่ทำให้เกิดฟอง สารสกัดจากต้นสน สารละลายด่าง สาหร่ายทะเล และยาปฏิชีวนะบางชนิด
การแช่ตัวในน้ำยาจะให้ผลดีในการบำบัดรักษาอาการระคายเคือง และลดการติดเชื้อของผิวหนัง และยังมีผลช่วยเพิ่มแรงพยุงตัวในน้ำให้เราอีกด้วย การอาบน้ำยามีด้วยกันหลายแบบ เช่น

**แช่น้ำเกลือ**
โดยปกติแล้วน้ำทะเลมีผลในการรักษาโรคต่างๆ ได้ แต่หาไม่สะดวกที่จะไปทะเล เราก็สามารถนำน้ำทะเลเทียม (น้ำเกลือ) ขึ้นโดยการเติมเกลือแกง 2-3 กิโลกรัม ลงในน้ำอุ่น 1 อ่างอาบน้ำ อุณหภูมิของน้ำควรจะอยู่ระหว่าง 90-105 องศาฟาเรนไฮต์ (32-41 องศาเซลเซียส) หรือสูงเท่าที่ร่างกายจะทนได้
น้ำเกลือจะช่วยกระตุ้นผิวหนังและขับเหงื่อ หลังการแช่น้ำเกลือควรใช้ผ้าห่มคลุมตัวเพื่อให้เหงื่อยังคงออกต่อไป นอกจากนี้น้ำเกลือยังนำมาใช้รักษาโรคผิวหนังและโรคข้อเสื่อมได้อีกด้วย

**แช่น้ำกำมะถัน**
วินี้เราจะใช้สารโพแทชที่มีกำมะถันผสมอยู่ลงไป 150-200 กรัม ต่อน้ำ 1 อ่าง อุณหภูมิของน้ำควรอยู่ประมาณ 90-102 องศาฟาเรนไฮต์ (32-39 องศาเซลเซียส) น้ำในอ่างกำมะถันเหมาะจะนำมาใช้แช่ร่างกายราว 10-20 นาที เพื่อรักษาอาการติดเชื้อที่ผิวหนัง สิว ผิวหนังมีปรสิตบางประเภทอาศัยอยู่ รวมถึงฝีบางประเภท

**แช่น้ำมัสตาร์ด**
น้ำในอ่างแช่แบบนี้จะมีส่วนผสมจากผงมัสตาร์ด 850-900 กรัม น้ำที่จะใช้ผสมควรมีอุณหภูมิราว 96-100 องศาฟาเรนไฮต์ (36-38 องศาเซลเซียส) น้ำมัสตาร์ดเหมาะสำหรับการแช่ตัวเป็นวลา 10-15 นาที น้ำมันในมัสตาร์ดมาเลี้ยงผิวมากขึ้น เท่ากับเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดรักษาให้เหนือกว่าการจุ่มน้ำธรรมดา

**การบำบัดด้วยสปา**
โดยความหมายที่แท้จริง สปา หมายถึงสถานพักผ่อนที่มีน้ำพุธรรมชาติที่มีสารเคมีซึ่งมีผลในการบำบัดรักษาโรค แต่น้ำพุธรรมชาติทุกแห่งไม่สามารถจะใช้เป็นสปาได้ เพราะน้ำที่เหมาะสมสำหรับการบำบัดแบบสปาจะต้องมีปริมาณแร่ธาตุสูงเมื่อเทียบกับน้ำทั่วไป หรือต้องมีอุณหภูมิสูงกว่า 20 องศาเซลเซียส
ในการบำบัดรักษาโรคด้วยสปา จะต้องพิจารณาถึงแร่ธาตุที่มีอยู่ด้วย ในน้ำแต่ละแหล่งว่าเหมาะที่จะนำมาใช้รักษาโรคชนิดใด
หมวดหมู่:สุขภาพ
หมวดหมู่:การรักษาทางการแพทย์
มะม่วงกวน

มะม่วงกวน
มะม่วงกวน, ส้มแผ่น หรือ ส้มลิ้ม เป็นขนมชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ ค่อนข้างใส สีออกเหลืองหรือน้ำตาลอมเหลือง มีความเหนียวพอสมควร ทำเป็นรูปวงกลม ดอกไม้ หรือ ม้วนเป็นเกลียว เป็นต้น การทำมะม่วงกวนถือเป็นหนึ่งในวิธีการถนอมอาหารที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ หลักการถนอมอาหารโดยการกวนนั้นมีหลักดังนี้คือ นำเอาผลไม้ที่สุกแล้วมาเคี่ยวผสมรวมกับน้ำตาล โดยอาศัยความร้อนเป็นหลัก ซึ่งในการทำมะม่วงกวนนั้น ถือเป็นการกวนแบบแห้งที่ต้องใช้น้ำตาลในอัตราส่วนมาก ๆ นั่นเอง รสชาติของมะม่วงกวน โดยส่วนใหญ่มักมีรสหวาน หวานอมเปรี้ยว หรือเปรี้ยวจัด โดยเคล็ดลับในการทำมะม่วงกวนให้น่ากิน คือการเลือกมะม่วงที่ไม่สุกจนเกินไป และแนะนำให้ใช้มะม่วงแก้วซึ่งเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในท้องตลาด หรือสามารถนำเอามะม่วงหลาย ๆ ชนิดมาผสมรวมกันก็ได้ ในความเป็นจริง วิธีการทำมะม่วงกวนนั้นถือว่าไม่มีหลักเกณฑ์หรืออัตราส่วนของส่วนผสมที่แน่นอนตายตัว ขึ้นอยู่กับการประยุกต์ดัดแปลงของแต่ละคนเพื่อให้ได้มะม่วงกวนในรสชาติตามที่ต้องการ

**ประโยชน์**
# เป็นการถนอมอาหาร ทำให้สามารถเก็บเนื้อมะม่วงไว้กินได้นานขึ้น
# ได้กินมะม่วงในรูปแบบ สี กลิ่น รสชาติที่ต่างไปจากการกินมะม่วงทั่วไป
# เป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์และสร้างรายได้เสริมให้กับผู้ผลิต
# กินแล้วอิ่ม
# กินแล้วชุ่มคอ

**แหล่งผลิตชื่อดัง**
ตัวอย่างเช่น มะม่วงกวนสูตรแปดริ้วของจังหวัดฉะเชิงเทรา หรือมะม่วงกวนหนึ่งผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลของอำเภอหัวหิน เป็นต้น

**อ้างอิง**
หนังสือวิธีการถนอมอาหาร โดย ยุวดี ชื่นจิตร, หน้า 45, สำนักพิมพ์ลายน้ำ
หมวดหมู่:ขนมไทย
ลูมินอล

ลูมินอล (อักษรละติน: Luminol) เป็นสารเคมีที่สามารถตรวจพบร่องรอยของเลือดได้ ซึ่งหน่วยงาน Crime Scene Investigation หรือ CSI จะใช้บ่อยเพื่อหาร่องรอยของเลือด ถึงแม้ว่าจะใช้ไม้ถูพื้นทำความสะอาดลบรอยเลือดก็ตาม แต่ถ้าไม่ใช้สารเคมีช่วย ล้างรอยเลือด รอยเลือดจะติดอยู่นานเป็นปีโดยที่คนเราไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วิธีการคร่าวๆคือสารลูมินอลจะทำปฏิกิริยากับ ฮีโมโกลบิน ทำให้แสงเปล่งออกมา เป็นกระบวนการที่พลังงานของสารเริ่มต้นมากกว่าพลังงานของสารผลิตภัณฑ์ ทำให้โมเลกุลนำพลังงานที่เหลือออกมาในรูปแบบของโฟตอนแสง กระบวนการนี้เรียกว่า Chemiluminescence

**วิธีเตรียมสารของ CSI**
ลูมินอลที่เป็นสารชนิดผงนำมาผสมกับของเหลวที่มีส่วนประสมของ ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ ไฮดรอกไซด์ และอื่นๆ ซึ่ง ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ และ ลูมินอล เป็นส่วนผสมหลัก ผสมเสร็จก็นำมาใส่ขวดสเปรย์ไว้ก็พร้อมใช้งานแต่ถ้าแค่นั้น ปฏิกิริยาจะเกิดช้าจึงต้องการตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อเห็นแสงที่เปร่งออกมาได้ไวขึ้น ซึ่งในกรณีเลือด เหล็กที่อยู่ในฮีโมโกบิลเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  HowStuffWorks "How Luminol Works"-  Luminol demonstration in Turin
หมวดหมู่:อะโรมาติกเอมีน
หมวดหมู่:แลกแทม
คำศัพท์ที่ใช้ในกีฬาเทนนิส

รายชื่อคำศัพท์ที่ใช้ในวงการกีฬาเทนนิส 
1.Ace : ลูกเสิร์ฟที่ผู้รับไม่สามารถรับได้
2.Ad court : คอร์ตข้างที่เสิร์ฟหลังจากดิวซ์
3.Ad in : ผู้เสิร์ฟได้เปรียบ
4.Ad out : ผู้เสิร์ฟเสียเปรียบ
5.Angle shot : การตีลูกทแยงเพื่อให้ลูกกระดอนออกทางด้านข้าง
6.Approach : การตีลูกแบบเข้าหาตาข่าย
7.Attack drive : การตีลูกบอลอย่างแรง
8.Band : แถบขาวที่ติดอยู่บนตาข่าย
9.Baseline : เส้นหลังหรือเส้นท้ายสนาม
10.Bye : ชนะผ่าน
11.Cannon balls : การเสริฟที่เร็วและแรง
12.Chip shot : การตีตัด
13.Crosscourt shot : การตีลูกทแยง
14.Down-the-line : การตีลูกขนานเส้น
15.Drop volley : การตีหยอด
16.Fault : การเสริฟเสีย
17.Flub : การตีเสียแบบง่ายๆ
18.Gut : เอ็นที่ทำในไม้เทนนิส
19.Half-volley : การตีลูกพร้อม
20.Killing zone : แดนรุก
21.Footwork : การเคลื่อนที่ของเท้า
22.Hold service : ผู้เสริฟชนะในเกมเสริฟของตัวเอง
23.Lob : ลูกโด่ง
24.Let : การเล่นคะแนนนั้นๆใหม่
25.Love : การขานคะแนนศูนย์
26.Miss : การตีไม่โดนบอล
27.Pace : ความเร็วของลูก
28.Post : เสาตึงตาข่าย
29.Racquet : ไม้เทนนิส
30.Seed : มืออันดับ
บิวทาโนน

บิวทาโนน (Butanone) หรือรู้จักในชื่อ เมทิลเอทิลคีโตน (methyl ethyl ketone) หรือ เอ็มอีเค (MEK) หรือ เอทิลเมทิลคีโตน (ethyl methyl ketone) หรือ 2-บิวทาโนน (2-butanone) มีน้ำหนักโมเลกุล 72.11 มีจุดเดือด 79.6 องศาเซลเซียส คุณสมบัติของมันเป็นของเหลวใสมีกลิ่นของอะซีโตน วิธีการใช้ ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตเป็นสารเคลือบ เป็นตัวทำละลายที่ขจัดไขมันแลคเกอร์เป็นตัวทำละลายอุตสาหกรรมทั่วไป การควบคุมแบ่งเป็น 2 แบบ แบบแรกคือ การบรรจุมากกว่า 500 มิลลิลิตรจัดเป็นวัตถุอันตราย หากใครมีไว้ครอบครองต้องมีใบรับอนุญาต ถ้าไม่มีใบรับอนุญาตมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 2 แสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แบบที่สองคือ การบรรจุน้อยกว่า 500 มิลลิลิตรจัดเป็นสารระเหย ก่อนนำไปจำหน่ายต้องมีฉลากข้อความคำเตือนทุกครั้ง หากไม่มีฉลากข้อความคำเตือนทุกคั้งที่จำหน่าย ผู้จำหน่ายมีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 2 แสนบาท หรือ ทั้งจำทั้งปรับ สูตรโมเลกุลคือ CH3COCH2CH3

**อ้างอิง**
  เมทิลเอทิลคีโทน (Methyl Ethyl Ketone) date=2009-04-27 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 International Chemical Safety Card 0179- National Pollutant Inventory: Methyl Ethyl Ketone Fact Sheet- NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards- US EPA Datasheet- Methyl ethyl ketone in the Consumer Product Information Database
หมวดหมู่:สารมลพิษ
หมวดหมู่:ตัวทำละลาย
จักรพรรดิลูทวิชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิลูทวิชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Ludwig IV) หรือ ลูทวิชชาวบาวาเรีย (Ludwig der Bayer; 1 เมษายน ค.ศ. 1282 - 11 ตุลาคม ค.ศ. 1347) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จากราชวงศ์วิทเทลส์บัคผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1347 จากโรคหลอดเลือดสมองระหว่างการล่าหมูป่า ลูทวิชเป็นพระโอรสของลูทวิชที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรียและมาทิลดาแห่งฮับส์บูร์ก

**พระอิสริยยศ**
 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1328 - ค.ศ. 1347)- พระมหากษัตริย์เยอรมนี (ค.ศ. 1328 - ค.ศ. 1347) เริ่มด้วยการเป็นฝ่ายตรงข้ามแต่ต่อมาร่วมกับฟรีดริชผู้เป็นธรรม (พระเจ้าฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี)- ดยุกแห่งบาวาเรียเหนือ (ค.ศ. 1301 - ค.ศ. 1347) - ดยุกแห่งบาวาเรียใต้ (ค.ศ. 1340 - ค.ศ. 1347) - เคานต์พาลาไทน์แห่งแม่น้ำไรน์ (ค.ศ. 1319 - ค.ศ. 1329) - มาร์เกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค (ค.ศ. 1320 - ค.ศ. 1323)- เคานต์แห่งแอโน ฮอลแลนด์ และ เซแลนด์ (ค.ศ. 1345 - ค.ศ. 1347)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์วิตเตลสบาค- จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1825
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เยอรมนี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิตาลี
หมวดหมู่:ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
หมวดหมู่:ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบาวาเรีย
หมวดหมู่:เคานต์แห่งแอโน
หมวดหมู่:เคานท์แห่งฮอลแลนด์
หมวดหมู่:เคานท์พาลาทินแห่งไรน์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Henry VII, Holy Roman Emperor) (ราว ค.ศ. 1275 หรือ ค.ศ. 1279 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1312 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313 

**พระอิสริยยศ**
สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1312 - ค.ศ. 1313)- พระมหากษัตริย์เยอรมนี (ค.ศ. 1308 - ค.ศ. 1313) 
*เคานท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ค.ศ. 1288 - ค.ศ. 1313) 
*เคานท์แห่งอาร์ลอน (ค.ศ. 1288 - ค.ศ. 1313)
*เคานท์แห่งเดอร์บาย (หลังจาก ค.ศ. 1298 - ค.ศ. 1313)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก- จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เยอรมนี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:เคานต์ในประเทศลักเซมเบิร์ก
ราชรัฐมุขนายกเรเกินส์บวร์ค

ราชรัฐมุขนายกเรเกินส์บวร์ค (Bishopric of Regensburg, Bistum Regensburg) เป็นราชรัฐมุขนายกขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นราชรัฐเรเกินส์บวร์คในปี ค.ศ. 1803 หลังจากการยุบรัฐผู้คัดเลือกไมนทซ์ และกลายมาเป็นรัฐมุขนายกอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1817

**ประวัติ**
นักบุญบอนิเฟซก่อตั้งมุขมณฑลเรเกินส์บวร์คขึ้นในปี ค.ศ. 739 เดิมอยู่ในกำกับของอาร์ชบิชอปแห่งซาลซ์บูร์ก ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 รัฐมุขนายกเรเกินส์บวร์คก็กลายเป็นรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 รัฐนี้ก็รวมกับดินแดนต่าง ๆ เข้าเป็นรัฐอัครมุขนายกเรเกินส์บวร์คโดยมีคาร์ล เทโอดอร์ ฟอน ดัลแบร์ก (Karl Theodor von Dalberg) เป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 1810 ราชรัฐเรเกินส์บวร์คก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรบาวาเรีย แต่ก็ยังรักษาฐานะเป็นมุขมณฑลอยู่ หลังจากดาลเบิร์กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1817 เรเกินส์บวร์คก็ถูกลดฐานะลงเป็นมุขมณฑลที่ขึ้นกับอาร์ชบิชอปแห่งมึนเชินและไฟรซิง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- เจ้าชายมุขนายก
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:ราชรัฐมุขนายก
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:กลุ่มบาวาเรีย
บิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค

บิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค (Bishop of Regensburg) เป็นตำแหน่งมุขนายกประจำมุขมณฑลเรเกินส์บวร์คในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี อาสนะของบิชอปอยู่ที่อาสนวิหารเรเกินส์บวร์ค

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ราชรัฐมุขนายกเรเกินส์บวร์ค
หมวดหมู่:มุขนายก
พระเจ้าโคลวิสที่ 1

พระเจ้าโคลวิสที่ 1 (Chlodovechus ฟรังเกียเก่า: *Hlodowig) (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์พระองค์แรกที่รวมชนแฟรงค์กลุ่มต่าง ๆ เข้าด้วยกันภายใต้การนำของพระมหากษัตริย์พระองค์เดียว และทรงเป็นผู้นำในการนับถือคริสต์ศาสนา โคลวิสเป็นพระราชโอรสของชิลเดอริคที่ 1 (Childeric I) และ บาสินาพระราชินีแห่งเทอริงเกีย เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาพระองค์ก็ขึ้นเป็นประมุขของซาเลียนแฟรงค์ (Salian Franks) บางส่วนต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 481 โคลวิสทรงเป็นประมุขคนหนึ่งในบรรดาประมุขหลายคนของชนซาเลียนแฟรงค์ซึ่งเป็นกลุ่มชนแฟรงค์หนึ่งในสองกลุ่มที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณทางตะวันตกของแม่น้ำไรน์ตอนใต้ โดยมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่เรียกกันว่าท็อกซานเดรีย (Toxandria) ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำเมิซ (Meuse River) และ แม่น้ำเชลดท์ (Scheldt) อำนาจของพระองค์อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณนี้ในบริเวณตูร์เน (Tournai) และ คัมไบร (Cambrai) ตามพรมแดนฝรั่งเศสและเบลเยียมปัจจุบัน โคลวิสทรงได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรซาเลียนแฟรงค์ข้างเคียงและก่อตั้งพระองค์เองเป็นพระเจ้าแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียวของชนซาเลียนแฟรงค์ก่อนที่จะเสด็จสวรรคต การรวบรวมอำนาจของชนแฟรงค์ของพระองค์เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้อำนาจของจักรวรรดิยิ่งลดถอยลง โดยเฉพาะจากการที่ได้รับชัยชนะต่อผู้ปกครองโรมันในยุทธการซัวซองส์ (Battle of Soissons) ในปี ค.ศ. 486
โคลวิสทรงเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกมิใช่นิกายอาเรียน (Arianism) ที่นิยมกันในหมู่ชนเจอร์มานิคตามคำชักชวนของพระมเหสีโคลทิลเดอแห่งเบอร์กันดี
และทรงเข้าพิธีรับศีลจุ่มในวัดเล็ก ๆ ที่ไม่ไกลจากที่ตั้งปัจจุบันของมหาวิหารโนเทรอดามแห่งแรงส์ที่เป็นมหาวิหารที่ใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสตลอดมาในประวัติศาสตร์ ด้านหน้าของมหาวิหารยังคงมีรูปสลักหินของพระองค์รับศีลจุ่มโดยนักบุญเรมี 
โคลวิสทรงได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์เมโรแว็งเชียงที่ปกครองชนแฟรงค์ต่อมาอีกสองศตวรรษ

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แฟรงก์
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรแฟรงก์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
อาลาริคที่ 1

อาลาริคที่ 1 (Alaric; 𐌰𐌻𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃, lang|got-latn|Alarīks, "ผู้ปกครองทั้งหมด";pp=10–11 Alaricus; ราว ค.ศ. 370 – 411) เป็นพระมหากษัตริย์ของชนชนวิสิกอธผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 395 ถึง 410 อาราริคเป็นพระมหากษัตริย์เจอร์มานิคที่ยึดกรุงโรมได้ อาราริคต้องการที่จะนำชนวิซิกอธเข้าไปตั้งถิ่นฐานในจักรวรรดิโรมัน การยึดโรมได้ครั้งนี้เป็นปัจจัยหนึ่งที่นำมาซึ่งความเสื่อมโทรมของจักรวรรดิโรมัน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  isbn=978-0-81915-233-6-  isbn=0-520-08511-6

**ออนไลน์**
 author-link=Thomas Hodgkin (historian)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Alaric I- Edward Gibbon, History of the Decline and Fall of the Roman Empire,  Chapter 30 and  Chapter 31.-  The Legend of Alaric's Burial- For a modern-day novel exploring the historical sources relating to Alaric's riverbed grave, see  Alaric's Gold by Robert Fortune date=2016-03-04 
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แห่งชาววิซิกอท
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิศิลปินชาวไทย

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ โครงการวิกิศิลปินชาวไทย ชาววิกิพีเดียหลายคนได้จัดตั้งแหล่งข้อมูลและกลุ่มความร่วมมือนี้ขึ้นเพื่อพัฒนาเนื้อหาที่ครอบคลุมหัวข้อ ศิลปินชาวไทย ของวิกิพีเดีย และการจัดระเบียบข้อมูลและบทความในหัวข้อนี้ หน้านี้และหน้าย่อยประกอบด้วยข้อเสนอแนะและแหล่งข้อมูลต่าง ๆ หวังว่าโครงการนี้จะช่วยให้ชาววิกิพีเดียคนอื่น ๆ ที่สนใจในหัวข้อนี้มาพยายามมุ่งเน้นการพัฒนาเนื้อหา หากคุณต้องการช่วยเหลือ กรุณาเพิ่มตัวคุณเองเป็นผู้เข้าร่วมโครงการ สอบถามที่หน้าพูดคุย และดูรายการสิ่งที่คุณทำได้ด้านล่าง

**เป้าหมาย**
 ? 

**ขอบเขต**
 ? 

**คำแนะนำการแก้ไข**
 ?

**คุณทำได้**

**ผู้เข้าร่วม**
ผู้ติดต่อหลัก: ?
โปรดอย่าลังเลที่จะเพิ่มตัวคุณเองที่นี่ และระบุพื้นที่ที่คุณสนใจเป็นพิเศษ
#

**บทความ**

**บทความคัดสรร**

**บทความที่กำลังเสนอ**

**บทความใหม่**
โปรดอย่าลังเลที่จะลงรายการบทความใหม่ที่เกี่ยวข้องกับ ศิลปินชาวไทย ที่นี่ (โปรดเพิ่มบทความที่ใหม่กว่าที่ด้านบน) บทความใหม่ใด ๆ ที่มีข้อเท็จจริงที่น่าสนใจหรือแปลกใหม่ มีความยาวอย่างน้อย 400 คำ หรือมีขนาดที่บันทึกไว้ตั้งแต่ 10,000 ไบต์ขึ้นไป ไม่มีแม่แบบที่มีการโต้แย้ง และมีการอ้างอิงแหล่งที่มา ควรแนะนำให้ใส่ในช่อง รู้ไหมว่า? บนหน้าหลักของวิกิพีเดีย

**การทบทวนและประเมินผล**

**การประเมิน**
 การประเมิน

**พิชญพิจารณ์**
 พิชญพิจารณ์

**สถิติ**

**หมวดหมู่**
 depth=1

**แม่แบบ**

**แหล่งข้อมูล**

**โครงการวิกิที่เกี่ยวข้อง**

**ลิงก์โครงการพี่น้อง ===
จักรวรรดิรุสเคียฟ

จักรวรรดิรุสเคียฟ (Кіеўская Русь; Ки́евская Русь; Ки́ївська Русь; จากRusĭ หรือ роусьскаѧ землѧ, ถอดเป็นอักษรโรมัน: rusĭskaę zemlę) เป็นจักรวรรดิในยุคกลางที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 879 จนถึง ค.ศ. 1240 ที่ก่อตั้งขึ้นโดยพ่อค้าสแกนดิเนเวีย (วารังเจียน) ที่เรียกว่า "ชนรุส" โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เคียฟ (ปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของยูเครน) รัฐรุสถือว่าเป็นต้นตอของชาติพันธุ์สลาฟตะวันออกในปัจจุบันสามชาติพันธุ์ ได้แก่ ชาวเบลารุส, รัสเซีย และยูเครน รัชสมัยของวลาดีมีร์มหาราช (ค.ศ. 980–1015) และพระราชโอรสยาโรสลาฟที่ 1 เดอะไวส์ (ค.ศ. 1019–1054) ถือกันว่าเป็นยุคทองของเคียฟ สมัยนี้เป็นสมัยที่จักรวรรดิรุสเคียฟยอมรับนับถือคริสต์ศาสนา และมีการรวบรวมประมวลกฎหมายที่เขียนเป็นภาษาสลาฟตะวันออกที่เรียกว่า "ประมวลกฎหมายรุสสคายา" (Russkaya Pravda)
ผู้นำสมัยแรกของจักรวรรดิรุสเคียฟสันนิษฐานกันว่าสืบเชื้อสายมาจากชนชั้นผู้นำสแกนดิเนเวียที่ปกครองข้าแผ่นดินที่เป็นชนสลาฟ และมีอำนาจต่อมาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11

**อ้างอิง**

**ข้อมูลทั่วไป**
 isbn = 978-1442610217 -  –  Russia

**อ่านเพิ่ม**
 Christian, David. A History of Russia, Mongolia and Central Asia. Blackwell, 1999.- Franklin, Simon and Shepard, Jonathon, The Emergence of Rus, 750–1200. (Longman History of Russia, general editor Harold Shukman.) Longman, London, 1996. 0-582-49091-X- Fennell, John, The Crisis of Medieval Russia, 1200–1304. (Longman History of Russia, general editor Harold Shukman.) Longman, London, 1983. 0-582-48150-3- Jones, Gwyn. A History of the Vikings. 2nd ed. London: Oxford Univ. Press, 1984.- Martin, Janet, Medieval Russia 980–1584. Cambridge University Press, Cambridge, 1993. 0-521-36832-4- isbn=9780351176449- Pritsak, Omeljan. The Origin of Rus. Cambridge Massachusetts: Harvard University Press, 1991.- Stang, Håkon. The Naming of Russia. Meddelelser, Nr. 77. Oslo: University of Oslo Slavisk-baltisk Avelding, 1996.- Alexander F. Tsvirkun E-learning course. History of Ukraine. Journal Auditorium, Kiev, 2010.- Velychenko, Stephen, National history as cultural process: a survey of the interpretations of Ukraine's past in Polish, Russian, and Ukrainian historical writing from the earliest times to 1914. Edmonton, 1992.- Velychenko, Stephen, "Nationalizing and Denationalizing the Past. Ukraine and Russia in Comparative Context", Ab Imperio 1 (2007).- Velychenko, Stephen "New wine old bottle. Ukrainian history Muscovite-Russian Imperial myths and the Cambridge-History of Russia," http://historians.in.ua/index.php/dyskusiya/853-stephen-velychenko-new-wine-old-bottle-ukrainian-history-muscovite-russian-imperial-myths-and-the-cambridge-history-of-russia

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Historical map of Kiev Rus' from 980. to 1054.- Historical map of Rus'-Ukraine from 1220. to 1240.
*title=Graphic History of Kievan Rus from c. 800 to 988 - Rus', Encyclopedia of Ukraine- Ancient Rus: trade and crafts- Chronology of Kievan Rus' 859-1240. date=2015-06-10 
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
จ่ามงกุฎ

จ่ามงกุฎ เป็นชื่อขนมไทยชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกะละแมสีขาว ไม่ใส่สี ทำจากแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งข้าวเหนียวนวดผสมกับแป้งถั่วเขียว นำไปกวนกับกะทิและน้ำตาลทรายขาวจนเหนียว โรยเมล็ดถั่วลิสงคั่วซอยหรือเมล็ดแตงโมกะเทาะเปลือกเป็นไส้ในตัวขนม (สูตรโบราณจะโรยแป้งทอดตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ เท่าเมล็ดข้าวสุก ซึ่งใช้เวลาทำนานกว่า) จากนั้นตัดขนมเป็นก้อนพอคำ ห่อด้วยตองกล้วยเพสลาด ที่นาบไว้แล้ว 
จ่ามงกุฎเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวานและงานนักขัตฤกษ์ซึ่งเป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยเป็นตำรับดั้งเดิมในสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี 
อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน หลายคนนำชื่อขนมนี้ไปเรียกขนมไทยอีกชนิดนึงที่มีลักษณะ​คล้ายมงกุฎ​ นั้นก็คือขนมดาราทองหรือทองเอกกระจัง

**เชิงอรรถและอ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้
ยุทธการโทลบิแยค

ยุทธการโทลบิแยค (Battle of Tolbiac)  เป็นสงครามระหว่างชนแฟรงค์ที่นำโดยโคลวิสที่ 1ฝ่ายหนึ่งและอลามานนิอีกฝ่ายหนึ่ง ยุทธการโทลบิแยคที่เกิดขึ้นในบริเวณนอร์ธไรน์เวสต์ฟาเลียในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน ยุทธการโทลบิแยคเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 496 ผลของสงครามชนแฟรงค์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด

**อ้างอิง**
J.M. Wallace-Hadrill, Long-Haired Kings p 168, or Rolf Weiss, Chlodwigs Taufe: Reims 508 (Bern) 1971; the debate is briefly summarised in William M. Daly, "Clovis: How Barbaric, How Pagan?" Speculum 69.3 (July 1994, pp. 619-664) p 620 note. 
หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 490
สมัยคลาสสิก

วิหารพาร์เธนอน สัญลักษณ์ทางวัตถุที่โดดเด่นที่สุดอย่างหนึ่งของสมัยคลาสสิก โดยเป็นตัวแทนของอารยธรรมและวัฒนธรรมของกรีซโบราณ
สมัยคลาสสิก (classical antiquity หรือ classical era หรือ classical period) เป็นคำที่ใช้กว้าง ๆ สำหรับสมัยประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่ประกอบด้วยการผสมผสานระหว่างกรีกโบราณกับโรมันโบราณที่เรียกว่า โลกกรีก-โรมัน สมัยคลาสสิกเป็นสมัยที่วรรณคดีกรีกและละตินมีความรุ่งเรือง
สมัยคลาสสิกถือกันว่าเริ่มขึ้นเมื่อมีการบันทึกวรรณกรรมกรีกเป็นครั้งแรกที่เริ่มด้วยมหากาพย์ของโฮเมอร์ ราวศตวรรษที่ 8 ถึง 7 ก่อนคริสต์ศตวรรษ และดำเนินต่อมาจนกระทั่งถึงสมัยการเผยแพร่ของคริสต์ศาสนาและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนมาสิ้นสุดลงในปลายสมัยโบราณตอนปลาย ราว ค.ศ. 300–600 ผสานต่อไปยังสมัยกลางตอนต้น (ค.ศ. 600–1000) ยุคสมัยอันยาวนานนี้ครอบคลุมวัฒนธรรมที่แตกต่างกันในหลายบริเวณของช่วงระยะเวลานั้น สมัยคลาสสิกอาจจะหมายถึงสมัยอันเป็นสมัยอุดมคติโดยผู้คนในสมัยต่อมา ตามคำกล่าวของเอดการ์ อัลเลน โพ ที่ว่า "ความรุ่งโรจน์ของกรีก ความยิ่งใหญ่ของโรมัน"
วัฒนธรรมของกรีกโบราณมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อภาษา ระบบการปกครอง ระบบการศึกษา ปรัชญา วิทยาศาสตร์ ศิลปะ และสถาปัตยกรรมของยุคใหม่ และเป็นเชื้อที่นำมาสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมาในยุโรปตะวันตก และต่อมาในยุคฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สมัยโบราณ 
หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
จุสโต เด เมนาบูโออี

จุสโต เดมนาบวย (italic=yes) (ราว ค.ศ. 1320 - ค.ศ. 1391) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง จุสโต เดมนาบวยเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1320 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1391 ที่เมืองปาดัว
ในลอมบาร์ดีจุสโตเขียนจิตรกรรมฝาผนัง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ภายในแอบบีที่วิโบลโดเนในมิลาน หลังจากนั้นจุสโตก็ย้ายไปปาดัวที่ไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังวัดเอเรมิตานิ, บาซิลิกาซานอันโตนิโอแห่งปาดัว และที่สำคัญที่สุดก็ที่มหาวิหารปาดัว (ค.ศ. 1376) จุสโตอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของฟินา บุซซาคารินิFina Buzzacarini 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมฝาผนัง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1873
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:วัดในจังหวัดร้อยเอ็ด

ร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดร้อยเอ็ด
คิลลิ่งโจ๊ก

คิลลิ่งโจ๊ก (Killing Joke) เป็นวงโพสต์พังก์จากนอตติงฮิลล์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงที่ลอนดอนในปี 1979 มีสมาชิก คือ Jaz Coleman (ร้องนำ, คีย์บอร์ด) และ Geordie Walker (กีตาร์)  คิลลิ่งโจ๊ก ผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1980 ชื่อชุด Killing Joke และ อัลบั้มชุด Night Time ในปี 1985 เป็นอัลบั้มขึ้นบนอัลบั้มชาร์ตที่อันดับที่ 11 และ Killing Joke ได้รับอิทธิพลจากแนวอินดัสเตรียลร็อก, เวิลด์มิวสิก, เมทัล และกอทิกร็อก และคิลลิ่งโจ๊กได้ประสบความสำเร็จ แล้วก็ได้รับอิทธิพลจากวง  Nirvana, Ministry, Amen, Nine Inch Nails, Napalm Death, Amebix, Big Black, Godflesh, Tool, Prong, Metallica, Primus, Jane's Addiction, Soundgarden, Foo Fighters, Faith No More, Shihad และ Korn,

**ผลงาน**

**อัลบั้ม**
Killing Joke (1980)
*What's THIS For...! (1981)
*Revelations (1982)
*Fire Dances (1983)
*Night Time (1985) UK #11
*Brighter than a Thousand Suns (1986)
*Outside the Gate (1988)
*The Courtauld Talks (1989)
*Extremities, Dirt & Various Repressed Emotions (1990)
*Pandemonium (1994)
*Democracy (1996)
*Killing Joke (2003)
*Hosannas from the Basements of Hell (2006)

**ซิงเกิลและอีพี**
Turn To Red EP 10" (1979)
*Nervous System 7" 12" (1979)
*Wardance/Pѕyche 7" (1980)
*Requiem/Change 7" 12" (1980)
*Follow the Leaders/Tension 7" 10" (1981)
*Empire Song/Brilliant 7" (1982)
*Chop Chop/Good Samaritan 7" (1982)
*Birds of a Feather/Sun Goes Down/Flock the B side 7" 12" (1982)
*Let's All Go/Dominator 7" 12" (1983)
*Me or You/Wilful Days 7" 12" (1983)
*Eighties/Eighties Common Mix 7" 12" (1984)
*A New Day/Dance Day 7" 12" (1984)
*Love Like Blood/Blue Feather 7" 12" (1985)
*Kings & Queens/The Madding Crowd 7" 12" (1985)
*Adorations/Exile 7" 12" (August 1986)
*Sanity/Goodbye to the Village 7" 12" (1986)
*America/Jihad 7" 12" (April 1988)
*My Love of This Land/Darkness Before Dawn 7" 12" (1988)
*Money is Not Our God CDs 12" (1991)
*Change: The Youth Mixes CD (1992)
*Exorcism CDs 10" (1994)
*Millennium CDs 7" 12" (1994)
*Pandemonium CDs (1994)
*Pandemonium in Dub CDs (1994)
*Jana CDs (1995)
*Jana Live EP (1995)
*Jana/Millennium Double CDs (1995)
*Democracy CDs (1996)
*Democracy dif. Mix CDs (1996)
*Love Like Blood/Intellect (1998)
*Loose Cannon 12" CDs DVDs (2003) –
*Seeing Red CDs (2003)
*Hosannas from the Basements of Hell/Afterburner/Universe B CDs (2006)
*Hosannas from the Basements of Hell/Afterburner (2006)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ- http://www.anirrationaldomain.net/ date=2009-07-20 - Killing+Joke- http://www.killingjoke.org.uk date=2017-09-11 - http://www.miusika.net/eng/?p=266- http://www.rockdetector.com/interviews/artist,4922.sm?id=99
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ