Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แอนิแมกซ์

การแพร่กระจายของแอนิแมกซ์
แอนิแมกซ์ (ใช้ชื่ออังกฤษว่า Animax) เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศไทย แอนิแม็กซ์ เคยออกอากาศทางยูบีซี (ปัจจุบันคือทรูวิชั่นส์) เป็นรายการแอนิเมชันญี่ปุ่นสำหรับวัยรุ่นช่องแรกของไทย แอนิเมชันส่วนมากดึงมากจากช่อง AXN 
โดยแอนิเมชั่นที่ได้รับความนิยมมากนั่นช่วงนั้นคือ Chobits อย่างไรก็ตามช่องดังกล่าวถูกจำกัดผู้รับชมเฉพาะ ซิลเวอร์ และ แพลทินัม แพ็คเกจ จึงมีผู้รับชมเป็นวงแคบๆ ต่อมาจึงถูก ยุติการออกอากาศในวันที่ 1 มิถุนายน 2552 
ปัจจุบัน TrueVisions ได้รวมกับ MCOT นำช่องแอนิแม็กซ์กลับมาออกอาการใหม่อีกครั้ง ในช่อง 77 True Visions
โดยขยายแพคเกจรับชม จากเดิมรับชมได้จำกัดเฉพาะซิลเวอร์แพคเก็จ เป็นรับชมได้ตั้งแต่ ฟรีทูแอร์ และ ทรูไลฟ์จนถึงแพลทินัม
ต่อมาช่องแอนิแม็กซ์ ได้ถูกยุติการออกอากาศอีกครั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2555 โดยเป็นช่องที่ถูกตัดออกจากผังรายการกลุ่มวัยรุ่นต่อจากช่องจีสแควร์
หลายฝ่ายคาดว่าเป็นผลจากการตลาดที่ล้มเหลว ประกอบกับช่องรายการซ้ำบ่อยครั้ง และซับไทยซึ่งคนส่วนใหญ่วิจารณ์เสียงเดียวว่าแปลแบบผิด ๆ ถูก ๆ หรือเรียกว่า ซับนรกเป็นเหตุให้ความนิยมลดลงและต่อมา 1เดือนหลังยุติออกอากาศได้มีช่อง  cartoon club ช่องการ์ตูนอนิเมะของไทยมาแทนที่ animax ในช่องที่ 78 
ปัจจุบัน animax ออกอากาศทาง CTH ช่อง 603 อยู่ ต่อมาย้ายไปออกอากาศอีกครั้ง ในวันที่ 5 สิงหาคม 2567 ทางจีเอ็มเอ็มแซท ช่อง 87 สร้างการตลาดให้เป็นผลสำเร็จ ประกอบกับช่องรายการมีหลากหลายช่องรายการประเภทการ์ตูนอนิเมะของไทย และมีปรับปรุงพากย์ไทย คนส่วนใหญ่ผ่านการแปลภาษาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เป็นความเชื่อเรื่องการดำเนินธุรกิจ โปรดใช้ความระมัดระวังในการบริหารงานช่องรายการให้ดีขึ้น

**ดูเพิ่ม**
 แอนิแมกซ์เอเชีย

หมวดหมู่:บริษัทอนิเมะ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์เครือข่ายสำหรับเด็ก
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สาขาของโซนี่
มาเลศ

มาเลศ
แมวโคราช หรือ แมวมาเลศ ต้นกำเนิดพบที่อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา หรือที่รู้จักกันในนามว่าโคราช มีหลักฐานบันทึกเกี่ยวกับแมวโคราชในสมุดข่อยที่เขียนขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1350-1767 หรือประมาณ พ.ศ. 1893-2310 ในบันทึกได้กล่าวถึงแมวที่ให้โชคลาภที่ดี 17 ตัวของประเทศไทย รวมถึงแมวโคราชด้วย ปัจจุบันสมุดข่อยนี้ถูกเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร
แมวเพศผู้มีสีเหมือนดอกเลา จึงเรียก แมวสีดอกเลา โดยจะต้องมีขนเรียบ ที่โคนขนจะมีสีขุ่น ๆ เทา ในขณะที่ส่วนปลายมีสีเงิน เป็นประกายคล้ายหยดน้ำค้างบนใบบัว หรือเหมือนคนผมหงอก
ชื่อแมวโคราช เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยใช้แหล่งกำเนิดของแมวเป็นชื่อเรียกพันธุ์แมว มีเรื่องเล่ามากมายหรือเป็นตำนานเล่าขานเกี่ยวกับแมวโคราช รวมถึงตำนานพื้นบ้านที่กล่าวถึงการที่แมวโคราชมีหางหงิกงอมากเท่าไหร่จะมีโชคลาภมากเท่านั้น (แม้ว่าลักษณะหางหงิกงอไม่ใช่มาตรฐานพันธุ์ตามหลักของ CFA ก็ตาม) แต่คนไทยบางกลุ่มจะเรียกแมวโคราชว่า แมวสีสวาด เนื่องจากขนของแมวโคราชมีสีเหมือนเมล็ดของต้นสวาดนั่นเอง
แมวโคราชได้ถูกนำไปเลี้ยงในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกโดย Cedar Glen Cattery ในรัฐออริกอน โดยได้รับมาจากพี่น้องชื่อ นารา (Nara) และ ดารา (Darra) ในวันที่ 12 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2502 ประมาณเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2509 นักผสมพันธุ์แมวโคราชและแมววิเชียรมาศ ชาวรัฐแมริแลนด์ ได้นำแมวโคราชประกวดในงานประจำปีและ ได้รับรางวัลชนะเลิศและเป็นที่รู้จัก
ปัจจุบันได้มีการผลักดันให้แมวโคราชขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ประจำชาติไทย ในปี พ.ศ. 2552

**ลักษณะโดยทั่วไป**

**ลักษณะที่เป็นข้อเด่น**
 ลักษณะสีขน : ขนสั้น สีสวาด (silver blue) ทั่วทั้งตัวและเป็นสีสวาดตั้งแต่เกิดจนตาย - ลักษณะของส่วนหัว : หัวเมื่อดูจากด้านหน้าจะเป็นรูปหัวใจ หน้าผากใหญ่และแบน หูตั้ง ในแมวตัวผู้หน้าผากมีรอยหยักทำให้เป็นรูปหัวใจเด่นชัดมากขึ้น หูใหญ่ตั้ง ปลายหูมน โคนหูใหญ่ ผิวหนังที่บริเวณจมูกและริมฝีปากสีเงิน หรือม่วงอ่อน - ลักษณะของนัยน์ตา : นัยน์ตาสีเขียวสดใสเป็นประกาย หรือสีเหลืองอำพัน ขณะยังเป็นลูกแมวตาจะเป็นสีฟ้า เมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด และเมื่อเติบโตเต็มที่ตาจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวใบไม้ หรือสีเหลืองอำพัน - ลักษณะของหาง : หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว
คนสมัยโบราณมีความเชื่อว่า แมวสีสวาดเป็นแมวนำโชคลาภของคนโคราช และคนเลี้ยงทั่ว ๆ ไป จะนำมาซึ่งความสุขสวัสดิมงคลแก่ผู้เลี้ยง แมวสีสวาดเคยประกวดชนะเลิศในระดับโลกมาแล้วในปี พ.ศ. 2503 ที่สหรัฐอเมริกา เป็นแมวตัวเมียชื่อว่าสุนัน และเป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศมาก จึงนับว่าแมวไทยได้ทำชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทยเป็นอันมาก

**ลักษณะที่เป็นข้อด้อย**
ขนยาวเกินไป มีสีอื่นปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี

**บทกวีที่กล่าวถึงแมวมาเลศ**

**แมสคอท**
แมวมาเลศได้ถูกใช้เป็นแมสคอทประจำการแข่งขันกีฬาซีเกมส์มาแล้วถึง 2 ครั้ง ได้แก่ ซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพ และ ซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมาเป็นเจ้าภาพ โดยแมวมาเลศตัวนี้มีชื่อว่า "แคน" (Can) อันเนื่องจากแมวมาเลศมีถิ่นกำเนิดที่ อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมานั่นเอง
และยังใช้เป็นทั้งสัญลักษณ์และฉายาของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในชื่อ "สวาดแคท"

**อ้างอิง**
  แมวมาเลศ date=2007-11-09 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวหายาก
ชาวซาโปเทก

กลุ่มชนซาโปเทคส์และมิกซ์เทคส์ของโออาฆากา ในสารบบของซาโปเทค มีเทพเจ้าหลายองค์มาก องค์ที่สำคัญได้แก่ ปิตาโอ โคโซบี (Pitao Cozobi) เทพเจ้าแห่งข้าวโพดและการเก็บเกี่ยว เทพเจ้าเสือ (The Jaguar God) ผู้พิทักษ์ถ้ำ ปิตาโอ ฮู (Pitao Xoo) เทพเจ้าแห่งแผ่นดินไหว เทพเจ้างูสามตัว (the Goddess of three Serpents) ผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องอาหาร เทพเจ้าผู้อาวุโส (the Old God) เทพเจ้าค้างคาว (the Bat God) เทพเจ้าแห่งความมืดมัวและใต้บาดาล นอกจากนี้ยังมีเทพนกจะงอยปากกว้าง (the Board-Beaked Bird God) ซึ่งไม่ปรากฏชื่อที่ชัดเจน และยังมีสัตว์อื่น ๆ ที่นำมาเป็นรูปเคารพด้วย อาทิ กะรอกเม็กซิกันและนกนานาชนิด

**วัฒนธรรมการแต่งกายของซาโปเทค**

**เครื่องแต่งกายสตรีซาโปเทคส์**
ประติมากรรมวัฒนธรรมซาโปติกาแบบเรียบง่าย สวมใส่เสื้อที่ทำจากชิ้นผ้าฝ้ายสามเหลี่ยม เรียกว่า ฮุยพิล (huipil) และมีผ้าคลุมหลังเป็นแผ่นสามเหลี่ยมเช่นเดียวกัน เรียกว่า เควกซ์เควเม็ทล์ (quexquemetl) อย่างไรก็ดี ประติมากรรมอื่น ๆ แสดงให้เห็นความประณีตของเครื่องแต่งกาย อาทิ เครื่องประดับ  เศียรที่มีการตบแต่งอย่างวิจิตร ทรงผมที่ถูกจัดอย่างประดิษประดอยเป็นทรงต่าง ๆ ทำให้คาดเดาได้ว่า ในสมัยเมโซอเมริกา (Mesoamerica) สตรีชาวโออาฆากันต้องแสดงภาพลักษณ์ที่สง่างาม แสดงถึงฐานะที่สำคัญในสังคมสมัยนั้น

**เครื่องแต่งกายบุรุษซาโปเทคส์**
เครื่องแต่งการส่วนใหญ่จะแยกแยะเห็นด้วยรูปแบบของเสื้อผ้าที่เป็นของผู้ชาย เช่น ผ้านุ่งคล้ายผ้าเตี่ยว ที่เรียกกันว่า maxtlatl การสลักลวดลายไปบนปฏิมากรรมเหล่านี้ทำให้มองเห็นความละเอียดอ่อนของวัสดุที่นำมาใช้เป็นเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย บางครั้งมีเสื้อคลุมพิเศษปกคลุมร่างกายส่วนบน ซึ่งได้ถูกปั้นอย่างอะเอียดจนสามารถมองเห็นริ้วรอยของผ้าที่ตกลงมา และมีลวดลายให้เห็นเป็นผ้าปัก อันแสดงถึงฐานะของผู้สวมใส่ว่าเป็นชั้นหัวหน้า ประติมากรรมบางรูปเป็นรูปบุรุษสวมใส่กระโปรงสั้น หรือกระโปรงที่ร้อยเป็นลูกปัดทำด้วยเปลือกหอยหรือหอยทากตัวเล็ก ๆ ซึ่งทำให้เสื้อผ้าดูมีความเคลื่อนไหวราวกับเป็นคลื่นแห่งทะเล

**เครื่องประดับของซาโปเทคส์**
ในวัฒนธรรมเมโสอเมริกัน (Mesoamerican) เครื่องประดับทั้งหลายถือเป็นสัญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา และเครื่องประดับแต่ละประเภทจะถูกนำมาใช้ด้วยวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนเป็นเครื่องชี้บ่งถึงฐานะของคนในสังคมในวัฒนธรรมโบราณของโออาฆากา ช่างฝีมือในสมัยนั้นได้แสดงออกถึงความเป็นยอดในความสามารถผ่านงานปฏิมากรรมและเครื่องปั้นดินเผาที่มีคุณภาพ รูปปั้นขนาดเล็กส่วนใหญ่ ในยุคแห่งการตั้งถิ่นฐานรุ่นแรกจะปรากฏมีการใช้เครื่องประดับหลายรูปแบบ อาทิ ตุ้มหู เครื่องประดับจมูก แผ่นประดับปากและหน้าอก สร้อยคอ กำไล เข็มขัด และริ้วผ้า โดยส่วนใหญ่แล้วเครื่องประดับเหล่านี้จะทำขึ้นโดยวัสดุที่หาได้ในพื้นที่ เช่น ทอง หยก หินสีเขียว obidian, mica, เปลือกหอย ขนนกและวัสดุอื่น ๆ  บางกรณีอาจใช้วัสดุจากที่อื่น ๆ ที่ไกลออกไป อันเป็นผลมาจากการค้าขายกับกลุ่มวัฒนธรรมอื่น ๆ

**เครื่องประดับศีรษะ**
เครื่องประศีรษะที่เป็นส่วนสำคัญของเครื่องแต่งตัวของชาวโออาฆากัน ในสมัยก่อน ฮิสปานิคผู้สวมใส่เครื่องประดับศีรษะจะแสดงให้เห็นตำแหน่งของตนในสังคม เทพเจ้าที่ตนนับถือตลอดจนกลุ่มวัฒนธรรมที่ตนสังกัดอยู่ได้ ที่โดดเด่นที่สุดเห็นจะเป็นหมวกที่ทำด้วยหนังหรือหัวสัตว์ต่าง ๆ ประดับด้วยขนนก ซึ่งจำมีสีสันสดใสทั้งใบ เป็นไปได้ว่ารูปแบบและองค์ประกอบของเครื่องประดับศีรษะทั้งหมดจะแสดงถึงบทบาท ในสังคมที่แต่ละคนปฏิบัติอยู่ในสังคมในช่วงชีวิตของตน

**อ้างอิง**
 Browner, C. H. (1986). "Gender Roles and Social Change: A Mexican Case Study". Ethnology 25 (2) : 89–106. doi:10.2307/3773662.
หมวดหมู่:ประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:การแสดง

หมวดหมู่นี้รวมบทความเกี่ยวกับอาชีพการแสดง
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
หมวดหมู่:อาชีพการแสดงละคร
การแสดง
หมวดหมู่:การละคร
พิเภก

พิเภก เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ มีกายสีเขียว เป็นน้องชายของทศกัณฐ์และกุมภกรรณ มีความรู้ทางโหราศาสตร์ อดีตชาติเป็นเวสสุญาณเทพบุตร พระอิศวรสั่งให้ไปจุติเป็นพี่น้องร่วมท้องเดียวกันกับทศกัณฐ์เพื่อเป็นไส้ศึก คอยบอกความลับต่าง ๆ ให้แก่พระราม พร้อมประทานแว่นวิเศษติดที่ดวงตาขวา มองเห็นได้ทั้งสามโลก แม้กระทั่งอดีตและอนาคต พิเภกถูกทศกัณฐ์ขับไล่ออกจากกรุงลงกาเพราะทำนายฝันและแนะนำให้ทศกัณฐ์คืนนางสีดาแก่พระราม พิเภกจึงไปสวามิภักดิ์กับฝ่ายพระราม ทำหน้าที่เป็นโหรประจำทัพช่วยทำนายเหตุการณ์ บอกกลศึกของฝ่ายทศกัณฐ์และออกอุบายต่าง ๆ จนฝ่ายพระรามชนะสงคราม
พิเภกได้รับการสถาปนาเป็นท้าวทศคีรีวงศ์ครองกรุงลงกาต่อจากทศกัณฐ์ ด้วยความที่พิเภกเป็นยักษ์ไม่มีฤทธิ์ พระรามจึงต้องแผลงศรไปถามข่าว หากมีข้าศึกประชิดเมืองก็ให้เขียนสารแขวนติดมากับศรเพื่อขอความช่วยเหลือ อย่างตอนท้าวมหาบาลยกทัพมาแก้แค้นทศกัณฐ์ เวลาต่อมานางมณโฑคลอดโอรสนามว่าไพนาสุริยวงศ์ซึ่งเป็นลูกทศกัณฐ์ติดท้องมา แต่พิเภกกลับคิดว่าเป็นลูกของตนและเลี้ยงดูเป็นอย่างดี จนเมื่อไพนาสุริยวงศ์เติบโตขึ้นได้รู้ความจริงจากพี่เลี้ยงก็คิดก่อกบฏ ลอบไปขอความช่วยเหลือจากท้าวจักรวรรดิสหายทศกัณฐ์ให้มาชิงเมือง พิเภกรบแพ้และถูกจองจำ ส่วนไพนาสุริยวงศ์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ลงกานามว่าทศพิน พระรามทราบข่าวจากหนุมานและอสุรผัด จึงให้พระพรตและพระสัตรุดยกกองทัพไปช่วยปราบทศพิน ตอนศึกกรุงมลิวันพิเภกก็ได้ติดตามไปช่วยด้วย เมื่อเสร็จศึกก็กลับมาครองกรุงลงกาดังเดิม
ในรามายณะ ตัวละครนี้มีชื่อว่า "วิภีษณะ"

**ลักษณะหัวโขน**
สีเขียว 1 พักตร์ 2 กร ปากแสยะ ตาจระเข้ สวมมงกุฎน้ำเต้ากลม

**ตระกูลของพิเภก**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โอ้อนิจจาพิเภกเอ๋ย โดย ศาสตราจารย์ จันทร์ฉาย ภัคอธิคม  วารสารเสนาธิปัตย์ ฉบับที่ 2 ปีที่ 55 หน้า ๘๙ - ๑๐๑ fix-attempted=yes - สูจิบัตรการแสดงโขนธรรมศาสตร์ ตอนพิเภกสวามิภักดิ์ เนื่องในโอกาสครบรอบ ๙๐ ปีเกิด ของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ณ.เวทีกลางแจ้งบ้าน ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เขตสาทร กรุงเทพฯ รอบเสด็จพระราชดำเนิน วันอาทิตย์ที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๔๔ fix-attempted=yes - เยี่ยมยักษ์อยู่ยามกลางกรุงรัตนโกสินทร์fix-attempted=yes - หัวโขน-สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ www.culture.go.th date=2009-08-02 - สีที่ใช้กับหัวโขน  date=2016-03-05 - จารีตนาฏศิลป์ไทย โดย นาย ประเมษฐ์ บุณยะชัย นิตยสารศิลปากร  ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๑  มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐   หน้า ๕ - ๑๙ date=2016-03-05 - โคลงรามเกียรติ์ รอบพระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม www.bloggang.com-praingpayear- โคลงภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ตู้หนังสือ เรือนไทย date=2010-01-11 
หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
บอมเบย์ (พันธุ์แมว)

แมวบอมเบย์
แมวสายพันธุ์บอมเบย์ เกิดจากการผสมระหว่างแมวสายพันธุ์เบอร์มิส กับแมวสายพันธุ์อเมริกันขนสั้น มีรูปร่างขนาดกลางมองเห็นกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตามีตั้งแต่สีทองไล่ไปจนสีทองแดง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่ มีนิสัยอ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล
ชื่อสายพันธุ์บอมเบย์ได้มาจากเสือดำในประเทศอินเดีย และชื่อเมืองบอมเบย์ในประเทศอินเดีย (ปัจจุบันคือเมืองมุมไบ) 

**ลักษณะโดยทั่วไป**
รูปร่างและขนาด : เป็นแมวขนาดกลางมีกล้ามเนื้อชัดเจน หัวโตหน้าผากกลมกว้าง หูกลมและเอียงไปทางข้างหน้า มีจมูกสั้นสีดำคางเห็นชัดเจน ตากลมโตสีตาเป็นสีทอง ขายาวปานกลางเท้าเล็กรูปไข่

ลักษณะนิสัย : อ่อนโยนไม่ก้าวร้าวสามารถปรับตัวเข้ากับแมวตัวอื่นๆได้ดีและชอบอยู่กับมนุษย์ไม่ปลีกตัวไปไกล

**ดูเพิ่ม**
 โกนจา

**อ้างอิง**
  แมวบอมเบย์ date=2007-04-04 -  ลักษณะแมวบอมเบย์ date=2007-04-28 
หมวดหมู่:พันธุ์แมว
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในสหรัฐ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
สะเต๊ะ

สะเต๊ะไก่ในมาเลเซีย
หมูสะเต๊ะพร้อมเครื่องเคียงและน้ำจิ้ม
สะเต๊ะ (sate; sate, satai) เป็นอาหารอย่างหนึ่งซึ่งทำจากเนื้อที่หั่นบาง ๆ หรือหั่นเป็นก้อน อาจจะเป็นเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อวัว เนื้อแกะ เนื้อแพะ เนื้อปลา ฯลฯ เสียบด้วยไม้เสียบที่ทำจากไม้ไผ่ แล้วนำไปย่างบนเตาฟืนหรือเตาถ่าน เสิร์ฟพร้อมเครื่องปรุงรสที่มีรสจัด (ซึ่งแตกต่างกันออกไปในแต่ละตำรับ) เชื่อกันว่าสะเต๊กรูปแบบแรกมีที่มาจากอาหารชวา แล้วเผยแพร่ไปทั่วอินโดนีเซีย จนกลายเป็นอาหารประจำชาติ สะเต๊ะมีจุดกำเนิดมาจากเกาะชวาหรือเกาะสุมาตราในประเทศอินโดนีเซีย แต่ก็ยังได้รับความนิยมในประเทศอื่น ๆ ด้วย เช่น มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ รวมทั้งประเทศไทย หรือแม้แต่เนเธอร์แลนด์ซึ่งรับเอาวัฒนธรรมไปกับอาณานิคมของตน
คำว่า "สะเต๊ะ" เชื่อว่ามีที่มาจากประเทศจีนในอดีต โดยมาจากภาษาหมิ่นใต้คำว่า "แซบัก" (จีน: 三疊肉; พินอิน: sae bak) หมายถึง "เนื้อสามชิ้น" อย่างไรก็ตามนักวิชาการร่วมสมัยกล่าวว่าคำว่า "สะเต๊ะ" ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาอินโดนีเซีย: "ซาเต" (sate) และภาษามลายู: "ซาเต" (sate) หรือ "ซาไต" (satai) ทั้งสองอย่างอาจจะมีที่มาจากภาษาทมิฬ
สะเต๊ะของอินโดนีเซียอาจได้รับอิทธิพลจากกะบาบที่เป็นอาหารพื้นเมืองของอินเดียภาคเหนือ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวเติร์กอีกต่อหนึ่ง ตำรับดั้งเดิมของชาวตุรกีเป็นเนื้อแพะหั่นเป็นชิ้นหมักแล้วเสียบเหล็กแหลมย่างไฟ ชาวเปอร์เซีย, ชาวอาหรับและชาวอินเดียรับมาดัดแปลง อาจใช้เนื้อบดหรือเนื้อทั้งชิ้น จะเสียบหรือไม่เสียบไม้ก็ได้ เมื่อแพร่หลายมาถึงมลายู-ชวาจึงกลายเป็นสะเต๊ะอย่างที่เห็นในปัจจุบัน โดยร้านขายหมูสะเต๊ะร้านแรกในประเทศไทย คือ ร้านจึงอังลัก ย่านเยาวราช ข้างโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ปัจจุบันได้ย้ายร้านไปที่ย่านถนนพระรามที่ 4 เขตปทุมวัน
ส่วนสะเต๊ะเข้าสู่ราชสำนักไทยช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดามีรับสั่งไปยังเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชให้หาคนทำอาหารเก่ง ๆ มาทำอาหารอย่างชวาสักสองสามอย่าง จึงส่งคนมุสลิมมาสอน โดยมีหม่อมเจ้าแย้มเยื้อน สิงหราเป็นผู้เรียนและผู้ปรุง เบื้องต้นได้ทำสะเต๊ะโดยใช้เนื้อวัวเป็นเนื้อติดมันอย่างดี หากใช้เนื้อหมูจะต้องเลือกแบบที่ไม่มีพังผืด โดยนิจ เหลี่ยมอุไร ธิดาบุญธรรมของหม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ กล่าวไว้ความว่า "เวลาทำก็ยากนะคะ ต้องเลือกเอาแต่หมูดี ๆ ไม่มีพังผืด เนื้อต้องเนื้อติดมันที่มันยอดเยี่ยมอย่างแพงเลย เอามาแล่ มาหั่นบาง ๆ ตามขวางของเส้นหมู แล้วหมักไว้ หมักเคล้าเครื่องเคล้าอะไร หมักไว้ 3 ชั่วโมงถึงเสียบ นิ่มแล้วจึงเสียบ ถึงทานอร่อย" และด้วยรสชาติที่เป็นเลิศ พระวิมาดาเธอ กรมพระสุทธาสินีนาฏจึงประทานชื่อว่า สะเต๊ะลือ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Recording of an Indonesian sate seller in Jakarta-  Indonesian chicken satay recipe-  Indonesian pork satay recipe-  Surabaya coconut beef satay recipe-  Balinese chicken satay recipe-  Malaysian chicken satay recipe-  Singapore chicken satay recipe date=2015-05-04 -  Zamboanga: Satti in the city and more-  Travel Gastronomy: Satti Ala Zambo-  Thai chicken satay recipe date=2015-05-04 
หมวดหมู่:อาหารปิ้งย่าง
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:อาหารมลายู
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
โกนจา

ไฟล์:Khonja.jpg|thumb|250px|โกนจา ที่ศูนย์อนุรักษ์แมวไทย อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
โกนจา, โกญจา (แปลว่า นกกระเรียน) หรือ ร่องมด แมวชนิดนี้เป็นแมวสีดำสนิทตลอดทั้งตัว ขนสั้น ไม่มีสีอื่นใดปะปนเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีลักษณะเป็นขนเส้นเล็กละเอียดนุ่มและเรียบตรงทั้งลำตัว ส่วนหัวกลมแต่ไม่โต มีปากเรียวแหลม หูตั้ง นัยน์ตาเป็นสีเหลืองอมเขียวหรือทองอ่อน อาจเปรียบได้กับดอกบวบแรกแย้มหรือทองดอกบวบ รูปร่างสะโอดสะองคล่องแคล่ว หางยาว ปลายหางแหลมตรง อุ้งเท้าทอดคล้ายเท้าสิงห์ มีความสง่างามขณะเคลื่อนไหว 
แมวสายพันธุ์โกนจา มีลักษณะคล้ายกับแมวสายพันธุ์ต่างชาติอีกสายพันธุ์หนึ่ง คือ บอมเบย์

**ลักษณะโดยทั่วไป**

**ลักษณะที่เป็นข้อเด่น**
 ลักษณะสีขน ขนสั้น สีดำตลอดทั้งตัว - ลักษณะของส่วนหัว รูปหัวกลมไม่ใหญ่มาก หูใหญ่ ตั้งสูงเด่นบนส่วนหัว - ลักษณะของนัยน์ตา นัยน์ตาสีดอกบวบแรกแย้ม (สีเหลืองอมเขียว) - ลักษณะของหาง หางยาว ปลายแหลมชี้ตรง โคนหางใหญ่และค่อย ๆ เล็กเรียวกลมไปจนสุดปลายหาง ขายาวเรียวได้สัดส่วนกับลำตัว 

**ลักษณะที่เป็นข้อด้อย === 
ขนยาวมากเกินไป ขนมีสีอื่นปะปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป ( เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี

**บทกวีที่กล่าวถึงแมวโกนจา**

**ดูเพิ่ม**
 บอมเบย์

**อ้างอิง**
  แมวโกนจา date=2007-03-06 
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวหายาก
เคมีเชิงฟิสิกส์

เคมีเชิงฟิสิกส์ (physical chemistry แต่เดิมเรียกเคมีกายภาพ) คือศาสตร์สาขาหนึ่งของวิชาเคมีที่มีเนื้อหาเชื่อมโยงและคาบเกี่ยวกับวิชาการสาขาอื่นๆดังนี้- ฟิสิกส์ (physics)- เคมี (chemistry)- อุณหพลศาสตร์ (thermodynamics)- กลศาสตร์ควอนตัม (quantum mechanics) 
การศึกษาทดลองในสาขาวิชานี้จะทำในระดับโมเลกุลแต่การสังเกตและประเมินผลจะปฏิบัติกันในระดับที่สามารถสังเกตได้ในชีวิตประจำวันเช่นการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ความดัน ปริมาตร ความร้อนและงาน ของวัสดุในสภาวะที่เป็นของแข็ง ของเหลว หรือแก๊ส แล้วเอาไปเปรียบเทียบกับการเปลี่ยนแปลงระดับโมเลกุลที่เรามองไม่เห็น อาจกล่าวได้ว่าวิชาเคมีฟิสิกส์ก่อกำเนิดขึ้นเมื่อปี 1876 โดยวิลลาร์ด กิบส์ (Willard Gibbs) เสนอผลงานการเขียนของเขาชื่อเรื่อง "ดุลยภาพของสสารต่างชนิดกัน" (On the Equilibrium of Heterogeneous Substances) ทำให้เกิดกฎและทฤษฎีดังนี้- พลังงานอิสระหรือ พลังงานเสรี (free energy)- ศักยภาพทางเคมี (chemical potential)- กฎกิบส์เฟส (Gibbs phase rule)
เคมีฟิสิกส์ยุคใหม่นี้คอนข้างจะเอียงมาทางด้านฟิสิกส์มากขึ้นเพราะมีเนื้อหาดังนี้
# อุณหพลศาสตร์เคมี (chemical thermodynamics) 
# จลนพลศาสตร์เคมี (chemical kinetics)
# ควอนตัมเคมี (quantum chemistry)
# กลศาสตร์สถิติ (statistical mechanics)
# เคมีไฟฟ้า (electrochemistry)
# เคมีพื้นผิว (surface chemistry) 
# เคมีของแข็ง (solid state chemistry)
# สเปกโตรสโคปี (spectroscopy)
# วัสดุศาสตร์ (materials science)ยุคใหม่จะอาศัยเคมีฟิสิกส์เป็นพื้นฐานอย่างมาก
โบอิง 747-8

เปรียบเทียบขนาดเครื่องบินขนาดใหญ่
โบอิง 747-8 เป็นรุ่นล่าสุดของโบอิง 747 ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง ซึ่งพัฒนามาจากโบอิง 747-400 ก่อนหน้าที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เครื่องบินรุ่นนี้จะรู้จักกันในชื่อ 747 แอดวานซ์

**ประวัติ**
ก่อนหน้านี้ โบอิงมีโครงการพัฒนาเครื่องบิน 747 ในชื่อรุ่น 747X (มาจาก Experimental) และ 747-400XQLR (มาจาก Experimental Quiet Long-Range) แต่แล้วก็ได้ยุติโครงการไป แล้วหันมาพัฒนารุ่น 747 แอดวานซ์แทน ซึ่งต่อมาจึงได้กลายเป็น 747-8 โดยนำเอาเทคโนโลยีของ787มาใช้ร่วมกัน
โบอิงได้กล่าวไว้ว่า เครื่องบินรุ่นใหม่นี้ จะมีเครื่องที่เงียบ ประหยัดต้นทุน และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่ารุ่นอื่นๆ นอกจากนี้ด้วยประสิทธิภาพโดยรวม จะสามารถแข่งขันกับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ได้
ทั้งนี้เครื่อง 747-8 จะเป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโบอิง มีระยะพิสัยการบินใกล้เคัยงกับ เอ 380 และเป็นทางเลือกให้กับหลายสายการบิน เพื่อให้บริการในเส้นทางที่มีผู้โดยสารใช้บริการเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งมอบที่ล่าช้าของ เอ 380 ยิ่งเพิ่มโอกาสให้ 747-8 มากขึ้น
โบอิงวางแผนที่จะผลิต 747-8 ออกมา 2 รุ่น คือ 747-8I (หรือ 747-8 Intercontinental) เป็นเครื่องบินโดยสารโดยมีลุฟต์ฮันซาเป็นลูกค้าส่งมอบรายแรก และ747-8F (หรือ 747-8 Freighter) เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าโดยมีคาร์โกลักซ์ และนิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์เป็นลูกค้าส่งมอบสองรายแรก นอกจากนี้โบอิงยังผลิตรุ่น 747-8 ที่ตกแต่งพิเศษเป็นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวอีกด้วย

**ข้อมูลจำเพาะ**

**การสั่งซื้อและส่งมอบ**
ณ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ลูกค้าที่สั่งผลิตเครื่องบินรุ่นนี้คือ:

**เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน**

**รุ่นที่ใกล้เคียงกัน**
 โบอิง 747- โบอิง 747-400

**เครื่องบินที่คล้ายกัน**
 แอร์บัส เอ 380

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูล 747-8 ในเว็บไซต์โบอิง -  แผ่นพับประชาสัมพันธ์ 747-8  (pdf)
747-8
หมวดหมู่:โบอิง 747
หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์
ซุนดา

ซุนดา หมายถึง บริเวณภาคใต้ของประเทศไทย ลงไปถึงมาเลเซีย อินโดนีเซีย เกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบาหลี เกาะซูลาเวซี เกาะลมบก เกาะซุมบาวา เกาะโฟลเร็ซ เกาะซุมบา เกาะติมอร์
*ชาวซุนดา กลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย- ภาษาซุนดา ภาษาถิ่นในประเทศอินโดนีเซีย- หมู่เกาะซุนดา หมู่เกาะในประเทศอินโดนีเซีย
** หมู่เกาะซุนดาใหญ่
** หมู่เกาะซุนดาน้อย- ไหล่ทวีปซุนดา (Sunda Shelf) แผ่นทวีปในยุคไพลสโตซีน
** แม่น้ำซุนดาเหนือ แม่น้ำในยุคไพลสโตซีน
** แม่น้ำซุนดาตะวันตก แม่น้ำในยุคไพลสโตซีน
** แม่น้ำซุนดาตะวันออก แม่น้ำในยุคไพลสโตซีน- เขตชีวภาพซุนดา - อาณาจักรซุนดา
พะยอม

พะยอม เป็นไม้ยืนต้นประเภทพืชใบเลี้ยงคู่ชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Dipterocarpaceae พบได้ในกัมพูชา, อินเดีย, ลาว, มาเลเซีย, พม่า, ไทย และเวียดนาม มีลักษณะใบที่เรียงสลับกัน ดอกมีสีขาว กลิ่นหอม นิยมนำเนื้อไม้ไปใช้ในการก่อสร้าง ลักษณะคล้ายกับต้นตะเคียน
พะยอมมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีก คือ กะยอม (เชียงใหม่) ชะยอม (ลาว) กะยอม (อีสาน) ขะยอมดง พะยอมดง (ภาคเหนือ) แคน (ร้อยเอ็ด) เชียง เชี่ยว (กะเหรี่ยง - เชียงใหม่) พะยอม (ภาคกลาง) พะยอมทอง (สุราษฎร์ธานี, ปราจีนบุรี) ยางหยวก (น่าน)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
พะยอมเป็นไม้ต้นสูง 15–30 เมตร เปลือกสีเทาเข้มแตกเป็นร่อง ใบเดี่ยวออกสลับ รูปขอบขนานกว้าง 3.5–6.5 เซนติเมตร ยาว 8–15 เซนติเมตร ปลายมนหรือเป็นติ่งสั้น ๆ โคนมน ขอบเป็นคลื่นผิวเกลี้ยงเป็นมัน ดอกสีขาว กลิ่นหอมจัด ออกเป็นช่อใหญ่ตามกิ่งและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนเชื่อมติดกัน กลีบดอก 5 กลีบ เรียงเวียนกันแบบกังหันเมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง 1–2 เซนติเมตร เกสรตัวผู้ 15 อัน ผลรูปรีกว้างประมาณ 1 เซนติเมตร ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงเจริญไปเป็นปลีกยาว 3 ปีกสั้น 2 ปีกคล้ายผลยาง

**การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย**
พะยอมมีการกระจายพันธุ์ในอินเดียตะวันออก พม่า ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม และมาเลเซีย พบขึ้นทั่วไป แต่มักพบในป่าเบญจพรรณและป่าดงดิบที่มีดินเป็นดินทราย

**ประโยชน์**
 เนื้อไม้นำไปใช้ในการก่อสร้าง เช่น ใช้ทำหมอนรองรางรถไฟ พื้น เป็นต้น- มีสรรพคุณทางยา
** เปลือกต้น รสฝาด ต้มดื่มแก้ท้องร่วง แก้ลำไส้อักเสบ ฝนทาสมานบาดแผล ชำระแผลทุบใส่น้ำตาลสดกันบูด
** ดอก รสหอมสุขุม ปรุงเป็นยาแก้ลม บำรุงหัวใจ ลดไข้- ดอกสามารถนำมาประกอบอาหารได้

**เกร็ดความรู้**
 ต้นพะยอมเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดพัทลุง- ต้นพะยอมเป็นต้นไม้สำคัญของเส้นทางในอดีต จากสายโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ไปจนถึงวัดสวนดอก- ต้นพะยอมเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย และโรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์- ต้นพะยอมเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยรังสิต- ดอกพะยอมเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดกาฬสินธุ์และจังหวัดพัทลุง- ดอกพะยอมเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย- ดอกพะยอมเป็นดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออกและมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:วงศ์ยางนา
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หว้า

หว้า (Syzygium cumini)  เป็นไม้ประเภทไม้ยืนต้น  มีถิ่นกำเนิดจากอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในไทยพบทั่วไปตามป่าดิบชื้นและป่าผลัดใบ ตั้งแต่ระดับใกล้น้ำทะเลจนถึงระดับความสูง 1,100 เมตร เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำเพชรบุรี

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ลักษณะ ลำต้น ไม้ยืนต้นสูง 10-35 เมตร เปลือกต้นค่อนข้างเรียบ สีน้ำตาล ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปไข่หรือรูปรี กว้าง 3-7 เซนติเมตร ยาว 8-14 เซนติเมตร มีจุดน้ำมันที่บริเวณขอบใบ ดอกช่อ สีขาวหรือสีเหลืองอ่อน ออกที่ซอกใบหรือปลายยอด ฐานรองดอกเป็นรูปกรวย กลีบเลี้ยง 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ เกสรตัวผู้มีจำนวนมาก ออกดอกและติดผลราวเดือน ธันวาคม-มิถุนายน ผลเป็นผลสด รูปรีแกมรูปไข่ ฉ่ำน้ำ มีสีม่วงดำ ผิวเรียบมัน มีขนาด 1 เซนติเมตร ผลแก่ ราวเดือนพฤษภาคม เมล็ด มี 1 เมล็ด รูปไข่ 

**ประโยชน์**
 เปลือกต้น ต้มน้ำดื่มแก้บิด อมแก้ปากเปื่อย- เนื้อไม้ ใช้ทำสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ในร่ม - ผลดิบ แก้ท้องเสีย ผลสุก รับประทานได้ ใช้ทำเครื่องดื่ม มีรสเปรี้ยวอมฝาด สามารถนำไปทำน้ำผลไม้ ไวน์เป็นเครื่องดื่มที่ให้สีม่วงกินแก้ท้องร่วงและบิด- เมล็ด มีสารช่วยลดน้ำตาลในเลือด แก้ท้องเสีย ถอนพิษจากเมล็ดแสลงใจ- ชาวกะเหรี่ยงนำยอดอ่อนไปวัดพร้อมธูปเทียนเพื่อใช้บูชาพระ เปลือกต้นใช้ย้อมผ้าได้สีม่วง- ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้รากนำไปต้มกับน้ำและดื่มเพื่อชูกำลัง

**ภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Syzygium cumini
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สกุลชมพู่
หมวดหมู่:ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
หมวดหมู่:พืชให้สีย้อม
แอล

L (ตัวใหญ่:L ตัวเล็ก:l) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 12

**ชื่อเรียก**
 ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "แอล" (el - /ɛl/)- ในภาษาเยอรมัน เรียกว่า "เอล"- ในภาษาฝรั่งเศส เรียกว่า "แอล"- ในภาษาสเปน เรียกว่า "เอเล"- ในภาษาอิตาลี เรียกว่า "เอลเล"
ในประเทศไทยนิยมเรียกตัวอักษรนี้ว่า "แอล" และการถอดเสียงภาษาอังกฤษตามระบบของราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้เขียนว่า "แอล" 

**ความหมาย**
 ในการเขียนเลขโรมัน L มีค่าเท่ากับ 50- L ใช้แทนขนาดของเสื้อผ้า ขนาดใหญ่ (ย่อจาก large) ขนาดที่ใหญ่กว่านั้นจะเติม X (ย่อจาก extra) ลงไปด้านหน้าเป็น XL, XXL
*l ใช้แทนของเหลว(liquid)
ภาษา L

**อื่นๆ**
 เอล (รถไฟ) ชื่อระบบรถไฟในเมืองชิคาโก- แอล ตัวละครในการ์ตูนเรื่อง เดธโน้ต- เป็นอักษรย่อของคำว่าโลลิคอน

**อ้างอิง**
 "L" Oxford English Dictionary, 2nd edition (1989); Merriam-Webster's Third New International Dictionary of the English Language, Unabridged (1993); "dee", op. city.

**ดูเพิ่ม**
หมวดหมู่:อักษรละติน
ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง

ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง (The Sixth Sense) เป็นภาพยนตร์อเมริกัน นำแสดงโดย บรู๊ซ วิลลิส,  ฮาร์ลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์, โทนี่ คอลเล็ตต์ กำกับโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ความยาว 107 นาที ออกฉายในสหรัฐอเมริกาปี ค.ศ. 1999 ฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 กันยายน ปีเดียวกัน แต่ฉายในรอบปฐมทัศน์ก่อนในวันที่ 1 กันยายน 

**เนื้อเรื่องย่อ**
มัลคอล์ม โครว์ (บรู๊ซ วิลลิส) เป็นจิตแพทย์เด็กชื่อดังของเมืองฟิลาเดลเฟีย อาศัยอยู่กับภรรยา (โอลิเวียร์ วิลเลี่ยมส์) เพียงสองคน  คืนหนึ่ง มีผู้บุกรุกเข้าบ้านของเขา ปรากฏว่าเป็นอดีตคนไข้ของมัลคอล์มและได้ยิงมัลคอล์มด้วยปืนเข้าหนึ่งนัด
หนึ่งปีผ่านไป ในฤดูใบไม้ร่วง มัลคอล์มก็ได้พบกับ โคล เซียร์ (ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์) เด็กชายวัย 9 ขวบ ที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ ค่อนข้างเก็บตัว ไม่สุงสิงกับใครและดูเหมือนว่ามีความลับอะไรเก็บงำอยู่ โดยโคลอยู่กับลินน์ (โทนี่ คอลเล็ตต์) แม่เพียงสองคน โดยที่พ่อและสามีของทั้งคู่ได้แยกกันอยู่นานแล้ว 
ตามร่างกายของโคลมักมีบาดแผลปรากฏเสมอ ๆ ตามแขนหรือลำตัว แรกเริ่มมัลคอล์มเชื่อว่าคงเกิดจากการทุบตีของแม่ แต่เมื่อโคลได้บอกความจริงให้ฟัง มัลคอล์มก็ยังไม่เชื่อ จนเมื่อเขาได้ประสบเหตุการณ์นี้กับตัวเอง ซึ่งทำให้เขาแทบช็อก และเรื่องราวความลี้ลับก็เกิดขึ้น

**ความนิยมและปรากฏการณ์ภาพยนตร์**
The Sixth Sense เป็นเพียงภาพยนตร์ฟอร์มเล็ก เกี่ยวกับสัมผัสที่หก มีดารานำที่มีชื่อเสียงเพียงคนเดียว คือ บรู๊ซ วิลลิส เท่านั้น อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ของผู้กำกับหน้าใหม่ คือ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ด้วย แต่สามารถขึ้นสู่บ็อก ออฟฟิศอันดับหนึ่งได้ทันทีในสัปดาห์แรกที่เข้าฉาย และยืนพื้นเป็นอันดับหนึ่งนานถึง 5 สัปดาห์  ซึ่งเมื่อเทียบกันแล้วสามารถทำรายได้มากกว่า Star Wars Episode I: The Phantom Menace ภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ที่เข้าฉายในปีเดียวกันเสียอีก และสร้างความนิยมและรายได้ทุกประเทศที่เข้าฉาย 
ทั้งนี้ด้วยเพราะ เป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่แฝงประเด็นทางจิตวิทยาให้ตีความได้อย่างละเอียด เช่นเดียวกับ Psycho ของอัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก ชาญฉลาดในการเล่าเรื่องด้วยการใช้ตัวละครเพียงไม่กี่ตัว ดำเนินเรื่องด้วยการเคลื่อนกล้องอย่างง่าย ๆ แต่สามารถสร้างบรรยายกาศความน่าสะพรึงกลัวได้เป็นอย่างดี อีกทั้งการแสดงที่ทรงพลังของ ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์ ดาราเด็กที่สามารถสร้างชื่อได้ทันทีจากเรื่องนี้ โดยเฉพาะคำพูดที่ว่า "I See Dead People" (ผมเห็นคนตาย) ที่สารภาพต่อมัลคอล์ม กลายเป็นไฮไลต์ของภาพยนตร์ไปทันที  อีกทั้งยังมีการจบที่หักมุมอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดถึงอีกด้วย ส่งผลทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ยอดนิยมไปทันทีในระยะเวลาไม่นานที่เข้าฉาย
The Sixth Sense ถือได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับ เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน ผู้กำกับ ที่ปัจจุบันกลายมาเป็นผู้กำกับชื่อดัง ซึ่งชยามาลานทั้งกำกับ เขียนบท และอำนวยการสร้างเอง และกลายมาเป็นแนวทางของชยามาลานในภาพยนตร์เรื่องต่อมาทุกเรื่องของเขา
The Sixth Sense มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในปี ค.ศ. 1999  ถึง 6 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม, ดาราประกอบหญิงยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม แม้จะไม่ได้รับรางวัลสาขาใดเลย  แต่ภาพยนตร์ก็ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดนิยมแห่งปีของสหรัฐอเมริกาไป และ บรู๊ซ วิลลิส กับ ฮาลี่ย์ โจเอล ออสเมนต์ ก็ได้รับรางวัลนักแสดงที่แสดงได้เข้าคู่กันมากที่สุดแห่งปีด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0167404- 180403- sixth_sense
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเพนซิลเวเนีย
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาพเสรี

}} | {} |ภาพนี้ไม่มีการอธิบาย คุณสามารถเขียนอธิบายเพิ่มเติมสั้น ๆ ในส่วนนี้ได้}}
แหล่งที่มา
วันที่สร้างสรรค์
หมวดหมู่:แม่แบบเนมสเปซไฟล์
แซมเสวตร

แมวแซมเสวตร แซมสะเหฺวด แปลว่า "แซมสีขาว" เป็นแมวชนิดหนึ่งที่ปรากฏใน ตำราแมว ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แมวนี้มีขนสีดำ แซมด้วยสีขาวไปทั้งตัว แต่ขนบางและค่อนข้างสั้น รูปร่างบางเพรียว ตามีสีเขียวเหมือนแสงหิ่งห้อย ซึ่งแท้จริงแล้วแซมเสวตรนี้มิใช่สายพันธุ์ หากแต่เป็นแมวโกนจาที่ป่วยด้วยภาวะ  "Fever Coat" อันส่งผลต่อการสร้างเม็ดสีที่ขน เมื่อหายดีขนก็จะกลับมาดำเป็นแมวโกนจาตามเดิม
โดยลักษณะทั่วไปของแซมเสวตรจะตรงกันกับแมวโกนจาแต่มีขนสีขาวแซม ในปี พ.ศ. 2548 ได้ค้นพบแมวแซมเสวตรตัวแรกชื่อ "แซม" และตัวที่สองชื่อ "โค้ก" ของอารีย์ อยู่บำรุง และตัวที่สามชื่อ "ข้าวตอก" ของวีระศักดิ์ สร้อยทอง และมีการพบแมวลักษณะนี้อีกหลายครั้ง ต่อมาได้มีคำอธิบายว่าแซมเสวตรคือแมวโกนจาที่เกิดความผิดปกติด้วยภาวะ "Fever Coat" หรือ "แมวป่วย" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อแม่แมวตั้งท้องแล้วมีไข้ อันส่งผลต่อการสร้างเม็ดสีที่ขนของลูกแมวในครรภ์ทำให้มีสีขาวแซม ขนของมันจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติภายใน 4–6 เดือน ซึ่งการมีขนสีขาวแซมยังพบได้ในแมวโตขนสีดำที่ถูกกัด ป่วย หรือร่างกายอ่อนแอ

**บทกวีที่เกี่ยวกับแมวแซมเสวตร**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
ภูเรือ

ภูเรือ (1,365 เมตร)
อุทยานแห่งชาติ ภูเรือ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 75,525 ไร่ ประกาศ เป็นเขตอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2522 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 16 ของประเทศ อาณาเขตทางทิศเหนือติดกับประเทศลาว มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอคือ อำเภอหนองบัว อำเภอภูเรือ และอำเภอท่าลี่  
เราจะรู้จักภูเรือดีในนาม "ที่พักผ่อนยามฤดูหนาวมาเยือน" ที่นี่ อยู่บนเทือกเขาสูง เป็นรอยต่อระหว่างภาคเหนือและภาคอีสาน อุทยานแห่งชาติภูเรืออยู่บนยอดเขาสูงทำให้มีอากาศหนาวเย็นตลอดปี และยังเป็นอุทยานที่มีอากาศหนาวเย็นที่สุดของประเทศโดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวจะหนาวเย็นมาก จนกระทั่งน้ำค้างบนยอดหญ้าแข็งตัว ซึ่งภาษาพื้นเมืองเรียกว่า "แม่คะนิ้ง" รูปพรรณสัณฐานของภูเรือมีรูปร่างลักษณะเหมือนเรือใหญ่บนดอยสูง โดยรอบๆ จะมียอดดอยเป็นขุนเขาน้อยใหญ่ใกล้เคียง และยังมีฝ้าขาวด้วยละอองน้ำ หมอก ปกคลุมป่าอันอุดมสมบูรณ์ หินบางก้อนมีลักษณะเหมือนถูกปั้นแต่งไว้ สีสันสะดุดตา ชาวบ้านเรียกว่า “กว้านสมอ” สัตว์ป่าที่พบเห็นได้แก่ หมี เก้ง หมาใน ไก่ฟ้าพญาลอ เต่าปูลู - ข้อมูลเพิ่มเติม  ภูเรือ เส้นทางท่องเที่ยวภูเรือ date=2016-03-05 - อำเภอภูเรือ อำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย- อุทยานแห่งชาติภูเรือ เป็นอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ที่ ตำบลหนองบัว อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศอินโดนีเซีย

อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ภูเขาในทวีปเอเชีย
นิลรัตน์

ภาพแมวนิลรัตน์จากสมุดข่อยโบราณ
แมวนิลรัตน์ เป็นแมวไทยชนิดหนึ่ง มีขนสีดำวาวทั้งตัวเช่นเดียวกับโกนจา แต่ต่างกันตรงที่มีเล็บดำ ลิ้นดำ ฟันดำ และนัยน์ตาสีดำ หางเรียวยาวตวัดได้ถึงศีรษะ หากใครเลี้ยงไว้จะได้ทรัพย์สินเพิ่มพูน

**บทกวีที่กล่าวถึงแมวนิลรัตน์**

** อ้างอิง**
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
วิลาศ

ภาพแมววิลาศจากสมุดข่อยโบราณ
แมววิลาศ มีสีดำเกือบทั้งตัว ขนเรียบ ยกเว้นใบหูทั้งสองข้าง ปากล่างลงมาถึงหน้าอก ปลายเท้าทั้งสี่ และจากท้ายทอยบนหลังจนถึงปลายหางมีสีขาว หางเรียวยาว นัยน์ตาสีเข้ม รูปร่างสวยงามน่ารัก ใครเลี้ยงจะได้เป็นเจ้าคนนายคน มีทรัพย์สินบริบูรณ์
มีการพบแมวที่สืบเชื้อสายวิลาศอีกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา โดยพบเพียง 10 ตัวทั่วประเทศ ในจำนวนนี้แปดตัวทำหมันแล้ว และแมวทั้งสิบตัวนี้เป็นพันธุ์ทางเพราะมีลักษณะตรงตามตำราเพียงร้อยละ 50 เท่านั้น จึงเชื่อว่าแมววิลาศพันธุ์แท้คงสูญพันธุ์ไปแล้ว

**บทกวีที่กล่าวถึงแมววิลาศ**

**อ้างอิง**
  แมวไทย
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
เก้าแต้ม

ภาพแมวเก้าแต้มจากสมุดข่อยโบราณ
แมวเก้าแต้ม เป็นแมวสีขาว มีสีดำแต้มสีดำรวมเก้าแห่ง คือ บริเวณหัว คอ โคนขาหน้าและโคนขาหลังหลังทั้ง 4 ข้าง ไหล่ทั้ง 2 ข้าง และโคนหาง ลักษณะแต้มสีดำนี้จะเป็นวงกลมหรือปื้นเหลี่ยมก็ได้ ปลายหางเรียวยาว สีขาว ใครได้แมวเก้าแต้มไว้เลี้ยงดูก็จะทำให้การค้าขายรุ่งเรือง ร่ำรวย คนไทยโบราณมักเลี้ยงไว้ในพระราชสำนัก 

**บทกวีที่กล่าวถึงแมวเก้าแต้ม**

** อ้างอิง**
  แมวไทย
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
รัตนกำพล (พันธุ์แมว)

แมวรัตนกำพล มีขนสีขาวดั่งหอยสังข์ยกเว้นบริเวณลำตัวมีสีดำคาดไว้ นัยน์ตาสีทอง ตามความเชื่อ ถ้าใครเลี้ยงไว้จะมียศถาบรรดาศักดิ์ และมีอำนาจบารมี

**บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวรัตนกำพล**
ภาพแมวรัตนกำพลจากสมุดข่อยโบราณ

**อ้างอิง**
  แมวไทย
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว

อาคาร 1
อาคาร 2
อาคารระหว่างประเทศ
ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (Tōkyō Kokusai Kūkō) หรือรู้จักกันโดยทั่วไปว่า ท่าอากาศยานฮาเนดะ (Haneda Kūkō) เป็นหนึ่งในสองท่าอากาศยานที่ให้บริการเขตอภิมหานครโตเกียว ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ, กรุงโตเกียว, ญี่ปุ่น โดยเป็นฐานการบินของเจแปนแอร์ไลน์, ออล นิปปอน แอร์เวย์, แอร์โด, โซลาร์ซีดแอร์, สกายมาร์กแอร์ไลน์, และสตาร์ฟลายเออร์
ในปี 2004 ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ หรือท่าอากาศยานโตเกียวแห่งใหม่ ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศทั้งหมดของโตเกียว เหลือเพียงเที่ยวบินไปยังท่าอากาศยานนานาชาติกิมโป ในโซล เกาหลีใต้ เท่านั้นที่ยังให้บริการอยู่ที่ท่าอากาศยานฮาเนดะ
แม้ว่าสนามบินฮาเนดะจะให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศเป็นส่วนใหญ่ แต่ยอดผู้โดยสารที่มาใช้บริการมีจำนวนมากถึง 67 ล้านคน ในปี 2007 มากที่สุดทั้งในญี่ปุ่น และเอเชีย
เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ทางท่าอากาศยานได้เปิดหอควบคุมการจราจรทางอากาศใหม่ รันเวย์ที่ 4 (รันเวย์ 05 และ 23) และอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศใหม่ โดยอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศหลังเก่าได้ถูกรือถอนไปแล้ว ทำให้สนามบินกลายเป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่ 2 ของญี่ปุ่นอย่างเต็มรูปแบบ การพลิกโฉมสนามบินครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมให้โตเกียวเป็นศูนย์กลางทางการบินที่สามารถแข่งขันกับท่าอากาศยานนานาชาติอื่น ๆ เช่น ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน และท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง เป็นต้น

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสาร 1**
 เจแปนแอร์ไลน์
** เจแปนทรานส์โอเชียนแอร์
** เจ-แอร์
** เจลู เอกซ์เพลซ- สกายมาร์กแอร์ไลน์- สตาร์ฟลายเออร์

**อาคารผู้โดยสาร 2**
 โซล่าซีด แอร์- ออลนิปปอนแอร์เวย์
** ANA วิงส์- แอร์โด ฮอกไกโด แอร์- สตาร์ฟลายเออร์

**อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ แห่งใหม่**
 แอร์ไชน่า- แอร์เอเชีย เอกซ์- ออลนิปปอนแอร์เวย์
** แอร์ เจแปน- แจแปนแอร์ไลน์- การบินไทย- ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์- เอเชียนาแอร์ไลน์- โคเรียนแอร์- ฮาวายเอี่ยน แอร์- เดลต้าแอร์ไลน์- เอมิเรตส์แอร์ไลน์- ซางไห่แอร์ไลน์- คาเธ่ย์แปซิฟิค- อีวีเอแอร์- การูด้าอินโดนีเซีย- มองโกเลียนแอร์ไลน์- สิงคโปร์แอร์ไลน์- บริติชแอร์เวย์- อเมริกันแอร์ไลน์- ไชน่าแอร์ไลน์- MIAT Mongolian Airlines

**ขนส่ง คาร์โก้**
 ออลนิปปอนแอร์เวย์- อีวีเอแอร์

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น- ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all- url-status=dead - title=รีวิวสนามบินฮาเนดะ
โตเกียว
หมวดหมู่:การขนส่งในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโอตะ
ต
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง

ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง (จีนตัวย่อ: 上海浦东国际机场, จีน: 上海浦東國際機場, พินอิน: Shànghǎi Pǔdōng Guójì Jīchǎng) ตั้งอยู่ทางตะวันออกของผู่ตง ในเขตเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นประตูหลักสู่ประเทศจีน รองรับผู้โดยสารระหว่างประเทศกว่า 17 ล้านคน ในปีพ.ศ. 2549 มากกว่าท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์ และเซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์
ท่าอากาศยานผู่ตง เปิดใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ให้บริการด้วยอาคารผู้โดยสาร 1 หลัง และทางวิ่ง 1 เส้น ต่อมาในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2548 เปิดใช้ทางวิ่งเส้นที่ 2 และกำลังก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2550 ส่วนแผนแม่บทระยะยาวนั้น จะมีอาคารผู้โดยสารทั้งหมด 3 หลัง และอาคารเทียบเครื่องบินระยะไกลอีก 2 หลัง รวมถึงทางวิ่งทั้งหมด 5 เส้น สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 80 ล้านคนต่อปี

**สายการบิน**

**อาคารรับส่งผู้โดยสาร**

**อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 1 (T1)**

**อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 2 (T2)**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ผู่ตง
ซ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซี่ยงไฮ้
ซ
แหล่งน้ำ

ไฟล์:Lysefjorden fjord.jpg|thumb|250px|right|ฟยอร์ดในประเทศนอร์เวย์
แหล่งน้ำ หรือ พื้นที่น้ำ (water body) คือบริเวณที่มีการสะสมของน้ำบนพื้นผิวโลกหรือบนผิวดาวเคราะห์ เช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ ไปจนถึง คลอง หรือ พื้นที่ชุ่มน้ำ
แหล่งน้ำแบ่งได้เป็นสองประเภทตามการกำเนิดคือ แหล่งน้ำที่เกิดโดยธรรมชาติเช่น มหาสมุทร ทะเล แม่น้ำ และแหล่งน้ำที่เกิดจากการสร้างโดยมนุษย์เช่น อ่างเก็บน้ำ คลอง นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งได้ตามการเคลื่อนที่ของน้ำ เช่น แม่น้ำ และคลอง กล่าวถึงแหล่งน้ำมีการไหลจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง ในขณะที่ ทะเลสาบ น้ำจะไม่มีการไหลไปแหล่งอื่น แหล่งน้ำที่มีการสัญจรจะถูกเรียกว่าทางน้ำ สำหรับส่วนบริเวณของภูมิประเทศที่มีน้ำเป็นจำนวนหนึ่งแต่ไม่เรียกว่าแหล่งน้ำเช่น น้ำตก และไกเซอร์
น้ำบนโลกนั้นมีทั้งหมด เพียง 97% ดังนั้นในปัจจุบันนั้น ปี 2018 น้ำจืดมีเพียง 3% ดังนั้นน้ำทะเลจะมีเพียง 71% ตามกรมภาคพื้นทะเลแห่งสหประชาชาติของโลก ส่วนที่เหลือจะซึมอยู่ในดินอากาศและสิ่งมีชีวิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แหล่งน้ำfix-attempted=yes  กรมชลประทาน
ตักศิลา

ตักศิลา (Taxila; ตัก-กะ-สิ-ลา)  หรือ ตักสิลา (Takkasilā; ตัก-กะ-สิ-ลา) ในภาษาบาลี หรือ ตักษศิลา (Takṣaśilā; ตัก-สะ-สิ-ลา) ในภาษาสันสกฤต เป็นชื่อเมืองอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นมหาวิทยาลัยและเป็นศูนย์กลางของศิลปวิชาการ ในอดีตของอินเดียตั้งแต่ก่อนพุทธกาล  มีสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์สั่งสอนศิลปวิทยาต่าง ๆ  แก่ศิษย์ที่มาเล่าเรียนในแถบดินแดนชมพูทวีป  บุคคลสำคัญและมีชื่อเสียงหลายท่านที่สำเร็จการศึกษาจากที่แห่งนี้ เช่น พระเจ้าปเสนทิโกศล หมอชีวกโกมารภัจจ์ องคุลีมาล
ปัจจุบันนี้ตักศิลาอยู่ในเขตประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงอิสลามาบาด คงเหลือแต่ซากเมืองให้ได้เห็น มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญคือ พิพิธภัณฑ์ตักศิลา ซึ่งได้เก็บรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับความเป็นอยู่และภูมิปัญญาของชาวตักศิลายุคต่าง ๆ เอาไว้อย่างเป็นระบบระเบียบ รวมถึง ซากสถูปเจดีย์ วัดวาอาราม และปฏิมากรรม แบบศิลปะคันธาระ จำนวนมาก อันเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของผู้คน จนรัฐบาลปากีสถานได้อนุรักษ์ไว้เป็นโบราณสถานภายใต้การสนับสนุนขององค์การยูเนสโก
เมืองตักศิลาถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ดึกดำบรรพ์เป็นนครหลวงแห่งแคว้นคันธาระ เป็นหนึ่งในบรรดา 16 แคว้นของชมพูทวีป สถาปนาขึ้นโดยชาวอารยัน ตักศิลาตกอยู่ภายใต้อารยธรรมมากมาย เช่น อารยธรรมกรีกโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และอารยธรรมฮินดูหลายราชวงศ์ ในสมัยพุทธกาลมีพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำแคว้นและรุ่งเรืองมานับพันปี โดยมีความรุ่งเรืองถึงขีดสุดในสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์ได้สร้างตักศิลาให้มีชื่อเสียงพร้อมๆ กับการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชนชาติเฮฟทาไลต์ (Hephthalite) ได้ยกทัพมาตีอินเดียและทำลายพระพุทธศาสนา ทำให้เมืองตักศิลาพินาศสูญสิ้นแต่บัดนั้น

**มรดกโลก**
ตักศิลาได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2523 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้- (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว- (vi) - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
 maps.google-  Taxila
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:แคว้นปัญจาบ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นปัญจาบ
นิลจักร

ภาพแมวนิลจักรจากสมุดข่อยโบราณ
นิลจักร เป็นแมวสีดำอีกชนิดหนึ่ง บริเวณลำคอมีขนขาวเป็นวง เหมือนมีจักรหรือพวงมาลัยคล้องคอ ใครเลี้ยงไว้ จะมากด้วยทรัพย์สินเงินทอง

**บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวนิลจักร**

**อ้างอิง**
  แมวไทย 
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
มุลิลา

ภาพแมวมุลิลาจากสมุดข่อยโบราณ
แมวมุลิลา เป็นแมวไทยขนสีดำ ขนเรียบเป็นมัน แต่บริเวณสองหูเป็นสีขาว นัยน์ตาสีเหลืองราวกลีบดอกเบญจมาศ แมวชนิดนี้ตำราว่าให้เลี้ยงได้เฉพาะพระสงฆ์ ไม่ควรเลี้ยงตามบ้านเหตุผลนั้นคงเป็นเพราะบทกวีที่ว่า "หนึ่งด่างสองหูโดยหมาย ตำราท่านทาย ว่าควรจะเลี้ยงแต่สงฆ์ เล่าเรียนสิ่งใดมั่นคง มิได้ลืมหลงสำเร็จดังความปรารถนา" กล่าวกันว่าพระสงฆ์ควรจะเลี้ยงแมวมุลิลา เพื่อช่วยให้มีจิตใจตั้งมั่นในการเล่าเรียนไม่ออกนอกลู่นอกทาง หูสีขาวของแมวเปรียบดังหูทิพย์ ส่งเสริมให้นักปราชญ์หรือพระสงฆ์สามารถศึกษาพระธรรมหรือเล่าเรียนสำเร็จตามปรารถนา

**บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวมุลิลา**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มุลิลา date=2016-06-24 
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
กรอบแว่น

กรอบแว่น หรือ อานม้า เป็นแมวมีขนสีขาวทั้งตัว ยกเว้นกลางหลังนั้นจะมีสีดำเหมือนอานม้าอยู่ และบริเวณขอบตาทั้งสองข้างเป็นสีดำ เหมือนกรอบแว่นตา ใครเลี้ยงไว้จะมีค่ามหาศาล และทำให้มีเกียรติยศชื่อเสียง

**บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวกรอบแว่น**

**อ้างอิง**
  แมวไทย
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
ปัดเสวตร

ภาพแมวปัดเสวตรจากสมุดข่อยโบราณ
แมวปัดเสวตร หรือ ปัดตลอด แมวชนิดนี้มีขนสีดำเป็นมันราบเรียบ ยกเว้นปลายจมูกจนถึงปลายหางมีขาว ดวงตามีสีเหลืองดั่งพลอยสะท้อนแสง ใครเลี้ยงไว้จะช่วยชูชื่อเสียงวงศ์ตระกูลให้เป็นที่รู้จักทั่วไป

**บทกวีที่เกี่ยวข้องกับแมวปัดเสวตร**

**อ้างอิง**
  แมวไทย
หมวดหมู่:แมวไทย
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่สูญพันธุ์ไปแล้วของประเทศไทย
ไอแมค

ไทม์ไลน์ ของ ไอแมค
ไอแมค (iMac) เป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์ หรือแมคอินทอชรุ่นหนึ่ง ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการใช้งานขั้นพื้นฐาน และสำหรับผู้ใช้เครื่องตามบ้าน โดยมีหน้าจอและระบบปฏิบัติการในตัวเดียวกัน ไอแมครุ่นแรกเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยใช้ซีพียูของพาวเวอร์พีซี จี3 กระทั่ง พ.ศ. 2543 ไอแมค จี4 ได้มาแทนที่โดยเป็นไอแมคจอแบนเครื่องแรก ปลาย พ.ศ. 2547 มีไอแมค จี5 ออกมาแทนที่ไอแมค จี4 ไอแมครุ่นก่อนรุ่น ไอแมค M1 คือ รุ่นที่ใช้ซีพียูของอินเทล โดยมีรุ่นที่คล้ายไอแมค จี5 และ ไอแมครุ่นใหม่ (ขอบดำ) ปัจจุบันเปลี่ยนชิปไอแมคของอินเทลเป็นแอปเปิ้ลซิลิคอน

**ระยะเวลาของรุ่นไอแมค**

**ดูเพิ่ม**
 แมคอินทอช- แมคมินิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศจีน

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศจีน
จีน
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:การขนส่งในประเทศจีน
หมวดหมู่:การบินในประเทศจีน
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวในประเทศจีน
หมวดหมู่:นครในประเทศจีน

ดูเพิ่ม รายชื่อนครในประเทศจีน
จีน
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศจีน
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศจีน
ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์

ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์ (Denver International Airport; DEN) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในภาคตะวันตกของสหรัฐที่บริการเขตปริมณฑลเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด ด้วยขนาด 1 ทำให้เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือตามพื้นที่และใหญ่เป็นอันดับสองของโลก โดยเป็นรองแค่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด ท่าอากาศยานอยู่ห่างจากตัวเมืองเดนเวอร์ km
หลังเปิดตัวใน ค.ศ. 1995 ท่าอากาศยานได้บริการอย่างไม่หยุดยั้งไปยัง 215 จุดหมายปลายทางจากสายการบิน 23 แบบทั่วอเมริกาเหนือ ลาตินอเมริกา ยุโรป และเอเชีย นี่เป็นท่าอากาศยานที่ 4 ในสหรัฐที่มีจุดหมายปลายทาง 200 แห่ง

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารเทียบเครื่องบิน เอ**
 เกรตเลกแอร์ไลน์- คอนติเนนตัล แอร์ไลน์- เจ็ตบลูแอร์เวย์- แชมเปียนแอร์- ทอมสันฟลาย- บริติช แอร์เวย์- ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์
** ฟรอนเทียร์แอร์ไลน์ ให้บริการโดย รีพับบลิกแอร์ไลน์
** ฟรอนเทียร์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ลิงซ์แอร์ไลน์
** ฟรอนเทียร์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย ฮอไรซันแอร์- เม็กซิกานา- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- ลุฟต์ฮันซา- แอร์แคนาดา

**อาคารเทียบเครื่องบิน บี**
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
** เท็ด ให้บริการโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์

**อาคารเทียบเครื่องบิน ซี**
 ซันคันทรีย์แอร์ไลน์- เซาท์เวสต์แอร์ไลน์- เดลต้า แอร์ไลน์
** เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย คอมแอร์
** เดลต้า คอนเนคชั่น ให้บริการโดย สกายเวสต์- นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
** นอร์ทเวสต์แอร์ลิงก์ ให้บริการโดย พินนาเคิลแอร์ไลน์- บิกสกายแอร์ไลน์- มิดเวสต์แอร์ไลน์- ยูเอสแอร์เวย์
** ยูเอสแอร์เวย์ ให้บริการโดย อเมริกันเวสต์แอร์ไลน์
** ยูเอสแอร์เวย์เอ็กซ์เพรส ให้บริการโดย เมซาแอร์ไลน์- อเมริกันแอร์ไลน์
** อเมริกันคอนเนคชั่น- อลาสกาแอร์ไลน์
** ฮอไรซันแอร์- แอร์ทรานแอร์เวย์

**สถิติ**

**จราจรรายปี**
(a) ผู้โดยสารในช่วงสองเดือนแรกของ ค.ศ. 1995 สะท้อนการดำเนินการที่ท่าอากาศยานนานาชาติสเตเปิลตัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Denver International Airport, official site
**title=Denver International Airport- 09077

หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในรัฐโคโลราโด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐโคโลราโด
คอนเสิร์ต

วงดนตรีแสดงในคอนเสิร์ตในร่ม วง Dülmener Sommer ประเทศเยอรมนี เมื่อปี ค.ศ. 2018
คอนเสิร์ต (concert) คือการแสดงสด โดยมากหมายถึงดนตรี เป็นการแสดงต่อหน้าคนดู โดยอาจเป็นการแสดงของนักดนตรีคนเดียว หรือ อาจจะรวมหลายเครื่องดนตรี เช่น วงออร์เคสตรา วงประสานเสียง หรือวงดนตรี เราอาจเรียกการแสดงคอนเสิร์ตว่า โชว์ (show) หรือ กิก (gig)
ทัวร์คอนเสิร์ต คือการตระเวนแสดงดนตรีในหลายสถานที่ โดยเฉพาะในวงการเพลงป็อปที่จะมีโครงการใหญ่หลายเดือนหรือเป็นปี มีการตระเวนแสดงดนตรีอีกประเภทหนึ่งที่มีจุดประสงค์เพื่อการโปรโมตอัลบั้มของศิลปิน เรียกว่า โปรโมทัวร์

**สถานที่และส่วนประกอบ**
ในปัจจุบันคอนเสิร์ตมีความหลายหลายมากขึ้นทั้งรูปแบบและสถานที่จัด เช่นจัดใน ผับ, ไนท์คลับ, บ้าน, โรงนา, โกดัง ฯลฯ คอนเสิร์ตที่เล่นในสถานที่ฮอลล์ใหญ่ๆ สนามกีฬา เราจะเรียกว่า อารีน่า คอนเสิร์ต (Arena Concert)
ลักษณะสถานที่การจัดงานมีความแตกต่างขึ้นกับแนวเพลง เช่น คอนเสิร์ตแด๊นส์ นิยมจัดในผับ เป็นต้น
ในคอนเสิร์ตใหญ่ เพื่อสร้างความประทับใจให้คนดู จะมีการออกแบบเวทีและเสริมสร้างบรรยากาศในการชมโดยใช้อุปกรณ์อย่างเช่น แสง สี เสียง เอฟเฟ็ค จอภาพ ดรายไอซ์ พุไฟ วีทีอาร์ และอื่น ๆ บางศิลปินจะมีการอัดเสียงล่วงหน้าก่อนการแสดงจริงก็มี
กิจกรรมการดูคอนเสิร์ตของคนดู เช่น การเต้นรำ, การร้องตาม, มอชชิง (moshing) หรือ head-banging, คราวด์-เสิร์ฟ เป็นต้น

**งานเทศกาลดนตรี**
ยังมีคอนเสิร์ตที่รวมศิลปินหลายคนหรือหลายกลุ่มเข้าด้วยกัน เรียกว่า เทศกาลดนตรี ตัวอย่างเทศกาลดนตรีที่มีชื่อเสียง เช่น Woodstock Music and Art Festival, Oxegen, Bath Festival, Salzburg Festival, the Newport Jazz Festival, Cambridge Folk Festival, Glastonbury Festival, Isle of Wight Festival และ Summer Sonic
ในประเทศไทยมีเทศกาลดนตรี เช่น เทศกาลดนตรีพัทยา เทศกาลดนตรีมายา เทศกาลดนตรีแจ๊สต่าง ๆ เช่น หัวหิน แจ๊ส เฟสติวัล เป็นต้น
หมวดหมู่:งานแสดงดนตรี
หมวดหมู่:คอนเสิร์ต
อิซานางิ

อิซานางิ (Izanagi) เทพกำเนิด เจ้าแห่งท้องฟ้า, แสงสว่าง และสรวงสรรค์ มีง้าวเป็นอาวุธ มีภรรยาและน้องสาวคือ อิซานามิ ปฐมเทพี เจ้าแห่งโลก, ผืนแผ่นดิน และความมืด มีกระจกทองแดงห้อยคอเป็นของวิเศษประจำตัว ซึ่งส่องแสงระยิบระยับทำให้โลกอันมืดมิดสว่างขึ้น แสงสว่างจากกระจกทองแดง ได้สะท้อนกับละอองน้ำในอากาศท่ามกลางหมู่เมฆที่รวมตัวกัน ก่อกำเนิดสะพานสายรุ้ง อามา โน อูกิฮาชิ ซึ่งลอยไปถึงสรวงสรรค์
เมื่ออิซานามิได้เห็นสะพานสายรุ้ง ก็ได้กล่าวขึ้นว่า "อา ช่างเป็นสายรุ้งที่สวยงามอะไรเช่นนี้ เราลองปีนขึ้นไปบนสายรุ้งกันเถิด" แล้วทั้งสองก็ปีนขึ้นไปบนสะพานสายรุ้ง และมองลงไปที่พื้นดิน อิซานามิ ก็กล่าวขึ้นว่า "พื้นดินเป็นทะเลโคลนเช่นนี้ คงไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถอยู่ได้ และเราก็ไม่สามารถสร้างวังของเราขึ้นที่นี่ได้" ว่าแล้วอิซานางิก็เอาง้าวของเขาจุ่มลงในทะเลโคลนแล้วกวนให้น้ำแยกออกจากดิน ไปวนอยู่รอบ ๆ บริเวณ และดินโคลนทั้งหลายก็รวมตัวอยู่ตรงกลาง เมื่อดึงง้าวขึ้นมา โคลนที่ติดอยู่กับง้าวก็หยดลงมากลายเป็นเกาะโอโนโกโร เป็นเกาะแรกของหมู่เกาะญี่ปุ่น ที่ซึ่งเทพเจ้าและมนุษย์ได้อาศัยกำเนิดขึ้นมา ทั้งคู่ได้สร้างเกาะญี่ปุ่น 40 เกาะและให้กำเนิดเทพ 36 องค์ องค์สุดท้ายคือ คากูทซึชิ เทพแห่งไฟ ที่เมื่อคลอดออกมาก็เผาผลาญ อิซานามิจนตาย ไปอยู่นรก และกลายเป็นเทพีผู้ปกครองนรกบาดาล
หลังจาก อิซานามิตาย อิซานางิ ก็เอาแต่โศกเศร้า และเฝ้าคิดถึงภรรยา จึงลงไปหาภรรยาในนรก แต่เมื่อได้พบ อิซานางิ ก็ตกใจกับรูปลักษณ์ของภรรยา ที่เน่าเปื่อย กลายเป็นผีที่น่าเกลียด และแสดงอาการรังเกียจออกมา แต่ก็ได้ร้องขอให้เธอกลับไปครองรักกันเหมือนเดิม แต่ อิซานามิ เห็นอาการของสามีที่รังเกียจตน จึงปฏิเสธไม่ยอมกลับไปด้วย ทั้งสองจึงแยกจากกันชั่วนิรันดร์
หลังจาก อิซานางิ กลับมาจากนรก อิซานางิ รังเกียจภรรยาที่กลายเป็นผี จึงปิดผนึกปากถ้ำที่เป็นทางลงไปสู่นรก
ด้วยความโกรธ ที่สามีของตนรังเกียจตน จึงอธิษฐานให้มนุษย์ ตายวันละ 1,000 คน แต่อิซานางิ ก็อธิษฐานให้ มนุษย์เกิดขึ้นมาวันละ 1,500 คน
หลังจากนั้น อิซานางิ ได้ทำพิธีชำระล้างมลทินเป็นครั้งแรก
เขาล้างตาซ้ายของเขา มีน้ำตาหยดออกมา หลอมตัวก่อกำเนิดเป็น เทพีแห่งสุริยะ อามาเตราซุ
เมื่อเขาล้างตาขวาของเขา น้ำตาร่วงหล่น หยดออกมา หลอมตัวก่อกำเนิดเป็น เทพแห่งจันทรา สึกูโยมิ เป็นอันดับถัดมา และน้ำมูกจากจมูกของเขา ได้ให้กำเนิดซูซาโนโอะ เทพแห่งวายุ
หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เทพเจ้าชินโต
เอมิเลียโน ซาปาตา

เอมิเลียโน ซาปาตา
เอมิเลียโน ซาปาตา ซาลาซาร์ (Emiliano Zapata Salazar; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2422 – 10 เมษายน พ.ศ. 2462) นักปฏิวัติผู้มีชื่อเสียงโด่งดังชาวเม็กซิโกที่ทำเริ่มการปฏิวัติในประเทศเม็กซิโกตอนใต้ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2453 เพื่อต่อต้านจอมเผด็จการปอร์ฟิริโอ ดิอัซ ซาปาตาจัดเริ่มตั้งกองกำลังปฏิวัติที่เรียกตนเองว่ากองกำลังปลดปล่อยภาคใต้ โดยเริ่มจากการเป็นคนรับจ้างทำฟาร์มแลกกับการรับส่วนแบ่งผลผลิตและการเป็นผู้นำท้องถิ่น หลังจากเริ่มการปฏิวัติ ซาปาตาได้เริ่มโครงการแจกจ่ายที่ดินแก่ประชาชนภายในเขตการควบคุมของตน
ด้วยการร่วมมือกับปันโช บิยา (Pancho Villa) ผู้นำการปฏิวัติคนสำคัญอีกผู้หนึ่ง ซาปาตาได้เข้าร่วมสู้รบกับรัฐบาล "อูเอร์ตา" และ "การ์รันซา" ในขณะนั้น แต่ในที่สุดได้ถูกลวงไปสังหารที่คฤหาสก์ฟาร์มชีนาเมกา 
เอมิเลียโนเกิดที่หมู่บ้านอาเนเนกวิลโก เมืองอายาลา รัฐโมเรโลส ประเทศเม็กซิโก มีเชื้อสายสเปนกับเชื้อสายชาวพื้นเมืองเม็กซิโก เสียชีวิตเมื่ออายุ 40 ปี

**อิทธิพล**
กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติซาปาติสตา อันเป็นขบวนการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลเม็กซิโกในปัจจุบัน มีฐานที่มั่นอยู่ในภาคใต้ของประเทศเช่นเดียวกับขบวนการของซาปาตา ได้รับแรงบันดาลใจมาจากการปฏิวัติของซาปาตา และยังตั้งชื่อขบวนการตามซาปาตาอีกด้วย

**อ้างอิง**
 The Cambridge Biographical Encyclopedia / Edited by David Crystal, 2nd ed., Cambridge University Press, 2000
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโมเรโลส
หมวดหมู่:นักปฏิวัติ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
พุทธมามกะ

พุทธมามกะ แปลว่า ผู้ถือว่าพระพุทธเจ้าเป็นของเรา หมายถึงผู้ประกาศตนว่าขอถือพระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ หรือผู้ประกาศตนว่าเป็นผู้นับถือพระพุทธศาสนา
การประกาศตนเป็นพุทธมามกะนั้นอาจจัดทำเป็นพิธีเหมือนการประกาศตนเป็นอุบาสกอุบาสิกาในสมัย
# เมื่อจะส่งบุตรหลานไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ หรือไปในถิ่นที่ไม่มีพระพุทธศาสนา
# โรงเรียนจัดทำพิธีแก่นักเรียนที่เข้ามาศึกษาใหม่ในแต่ละปี
# เมื่อมีคนต่างศาสนาต้องการจะนับถือพระพุทธศาสนา

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
สรณะ

สรณะ (อ่านว่า สะระณะ) แปลว่า ที่พึ่ง ที่ระลึก ที่ยึดเหนี่ยว ที่เหนี่ยวรั้งใจ
สรณะ หมายถึงบุคคลหรือสิ่งใดใดสิ่งหนึ่งที่สามารถเป็นหลักสำหรับเหนี่ยวรั้งไว้มิให้เคว้งคว้าง เป็นที่พึ่งพิงอาศัย เป็นที่ให้ความอุ่นใจ แม้เพียงแค่ระลึกถึงก็ทำให้สบายใจ เกิดความอบอุ่นได้
สรณะ ในคำวัดหมายถึงพระรัตนตรัยซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด ไม่มีสรณะอื่นยิ่งกว่า พระรัตนตรัยจัดเป็นสรณะได้ทั้งยามปกติและยามคับขัน โดยเฉพาะเป็นที่พึ่งทางใจ เป็นอนุสติ เป็นแนวทางสำหรับยึดถือปฏิบัติตามเป็นอย่างดี เรียกการถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะที่พึ่งว่า ไตรสรณคมน์ หรือ ไตรสรณาคมน์

**อ้างอิง**
 พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,  วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ