Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กาสิโน

ลาสเวกัส เมืองที่มีชื่อเสียงในด้านกาสิโน
ตู้สล็อตภายในกาสิโนแห่งหนึ่งในลาสเวกัส
กาสิโน (casino) เป็นสถานบันเทิงที่มีกิจกรรมการพนันเป็นกิจกรรมหลัก โดยปกติแล้วกาสิโนมักจะสร้างร่วมกับโรงแรม, ร้านอาหาร, แหล่งชอปปิง หรือบางครั้งกาสิโนจะสร้างอยู่บนเรือนำเที่ยว ปัจจุบันมีกาสิโนมากกว่า 4,750 แห่งทั่วโลก
คำว่า casino มาจากภาษาอิตาลี อ่านว่า "กาซีโน" แปลว่าบ้านพักหลังเล็กใช้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ (casa = บ้าน) ซึ่งต่อมาได้มีการนำมาใช้ในสถานที่ที่เล่นการพนัน

**กาสิโนในประเทศไทย**
ปัจจุบันในไทยไม่มีกาสิโนอย่างถูกกฎหมาย ซึ่งในอดีตเคยมีบ่อนถูกกฎหมายเปิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 เนื่องด้วยปัญหาประชาชนติดการพนัน ได้มีการยกเลิกบ่อนการพนัน จาก 403 ตำบล เหลือ 9 ตำบล และในสมัยรัชกาลที่ 6 ได้มีการประกาศปิดบ่อนทั่วประเทศในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2460
ในปี 2551 สมัคร สุนทรเวชนายกรัฐมนตรีประเทศไทยได้มีการกล่าวว่า "ถ้าได้เป็นนายกครบ 4 ปีจะมีการเปิดคาสิโนในประเทศไทยใน 5 จังหวัดท่องเที่ยว"  ซึ่งทางดร. เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ได้มีการเขียนค้านในหนังสือพิมพ์ว่าการเปิดกาสิโนในไทยจะก่อให้เกิดปัญหามากขึ้น ซึ่งรวมถึงปัญหาการซักฟอกเงินที่เป็นปัญหาในหลายประเทศ
ในบางมุมมองกลับบอกว่า การเปิดบ่อนกาสิโนในประเทศไทยจะได้ประโยชน์มากกว่า เพราะไม่ว่าจะยังไงก็ตามก็จะมีคนเล่นการพนันอยู่ดี และเงินเหล่านี้ก็จะไปอยู่กับกลุ่มคนที่มีอำนาจหรือไม่ก็นายทุนผู้มีอิทธิพล อีกทั้งประเทศเพื่อนบ้านก็เปิดกาสิโนหมดแล้ว เงินจำนวนไม่น้อยที่ไหลออกนอกประเทศ ประชาชนในประเทศไทยไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ เป็นมุมมองเดียวกันกับที่รัฐบาลที่นำเอา หวยใต้ดิน มาสร้างเป็น หวยบนดิน ทำให้มีเม็ดเงินจำนวนมากมายมหาศาลมาพัฒนาการศึกษา เก็บรายได้เข้ารัฐแทนที่จะไปอยู่ในมือเจ้ามือผู้มีอิทธิพล

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อกาสิโน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การพนัน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยว
เอริก ชมิดต์

เอริก เอเมอร์สัน ชมิดต์ (Eric Emerson Schmidt) (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่วอชิงตัน ดี.ซี.) เป็นผู้บริหารบริษัทกูเกิล และอดีตคณะกรรมการผู้บริหาร ของบริษัทแอปเปิล และยังคงเป็นกรรมการมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน

**ประวัติ**
เอริกเกิดเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่วอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนยอร์กทาวน์ไฮสคูล ในรัฐเวอร์จิเนีย เขาได้รับการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า และศึกษาต่อระดับปริญญาโทและเอกจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กูเกิล
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
รูดี อีดาโน

รูดี้ อีดาโน่ (Rudy Idanio) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2509 สถิติการชก 81 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 13) เสมอ 10 แพ้ 38 

**ประวัติ**
อีดาโน่ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กรกฎาคมพ.ศ. 2530 เสมอกับ ลิตเติล ตีโมตีโอ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้างชนะบ้าง จน 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 จึงได้เดินทา งไปชิงแชมป์  OPBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง ที่เกาหลีใต้ ซึ่งอีดาโน่เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ คิม จินโฮ ยก 8 หลังจากนั้น อีดาโน่ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และได้เดินทางมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536 แพ้คะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ หลังจากนั้น ได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF กับคิม จินโฮอีกครั้ง ซึ่งอีดาโน่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอีก จากนั้น อีดาโน่ได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว ไม่ได้แชมป์ 
อีดาโน่ยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องและมาชกในไทย แพ้คะแนน สุรชัย แสงมรกตสองครั้ง ชนะน็อค วันพิเชษฐ์ สิงห์ตาลเดี่ยว ยก 10 แพ้คะแนน เอกภพ ผลเจริญ ก่อนจะได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBU เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ปรากฏว่าแพ้น็อคสุรชัย แสงมรกต ยก 2 ไม่ได้แชมป์  ต่อมาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF ที่ว่างเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน มงคล จ.เจริญจากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBO ที่อังกฤษ ปรากฏว่าทำได้แค่เสมอกับสกอตตี้ โอลสันเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2539 
จากนั้น อีดาโน่มาชกชนะคะแนนฟ้าใหม่ ศักดิ์กรีรินทร์ และจากนั้นได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อต เอกปง ไนโต ยก 5 เมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จากนั้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 8 และมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน มาพิชิต อุทัยเทวี และพะเนียง พูนธรัตน์ ก่อนจะเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซไปเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น อีดาโน่ยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแต่ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งแพ้คะแนนฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ด้วย อีดาโน่ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ฮิเดยาสุ อิชิฮาระ ยก 4 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท (2539 - 2540)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 19 ธันวาคม 2535 แพ้น็อค คิม จินโฮ ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 4 ธันวาคม 2536 แพ้คะแนน คิม จินโฮ ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท WBU เมื่อ 23 ธันวาคม 2538 แพ้น็อค สุรชัย แสงมรกต ยก 2 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 4 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน มงคล จ.เจริญ ที่ น่าน
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBO เมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2539 เสมอกับสกอตตี้ โอลสัน ที่อังกฤษ 
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 18 เมษายน 2540 แพ้แตก ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 8 ที่ อุดรธานี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-12-25  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมีซามิสโอเรียนตัล
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (17 เมษายน พ.ศ. 2277 – 6 เมษายน พ.ศ. 2325) พระราชโอรสในหยง แซ่แต้ และกรมพระเทพามาตย์ (นกเอี้ยง) เป็นพระมหากษัตริย์ไทยเพียงพระองค์เดียวของอาณาจักรธนบุรี ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2310 – 2325
หมวดหมู่:กรุงธนบุรี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:เจ้าเมืองตาก
หมวดหมู่:เจ้าเมืองกำแพงเพชร
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ตากสินมหาราช
โซลานี่ เปเตโล

โซลานี่ เปเตโล (Zolani Petelo) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2518 ที่เมือง Kwazakele ประเทศแอฟริกาใต้ สถิติการชก  24 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 9) เสมอ 2 แพ้ 5 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท
** ชิง 27 ธันวาคม 2540 ชนะทีเคโอ​ รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่ สงขลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 มีนาคม 2541 ชนะคะแนน ไฟซัล อักบาร์ ที่ แอฟริกาใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 กรกฎาคม 2541 ชนะน็อค คาร์เมโล คาคาร์เรส ยก 7 ที่ แอฟริกาใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 29 พฤษภาคม 2542 ชนะน็อค อีริค จามิลี่ ยก 1 ที่ แอฟริกาใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 3 ธันวาคม 2542 ขนะคะแนน ฮวนนิโต รูบิลลาร์ ที่ อังกฤษ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 2 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค มิกกี้แคนท์เวล ยก 8 ที่อังกฤษ
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี่แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ ยก 8 ที่ สหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอีสเทิร์นเคป
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า

หน้านี้เป็นหน้ารวมบทความในหมวดหมู่ พระองค์เจ้า สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมดูได้ที่  พระองค์เจ้า
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ไทย
กรมหลวงเทวินทรสุดา

กรมหลวงเทวินทรสุดา หรือ กรมหลวงเทพินทรสุดา เป็นสมเด็จพระมาตุจฉาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี มีนามเดิมว่า อั๋น หรือ ฮั้น สันนิษฐานว่าเป็นธิดาของขุนนางในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นน้องสาวของนกเอี้ยง (ต่อมาคือ กรมพระเทพามาตย์ พระราชชนนีของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) สันนิษฐานว่าพระองค์อาจมีเชื้อสายจีนแซ่โหงว และมีถิ่นฐานเดิมอยู่บ้านแหลม เขตจังหวัดเพชรบุรี และได้อพยพเข้ามาพำนักอยู่ในกรุงศรีอยุธยาเป็นเวลาช้านาน 
ทั้งนี้พระองค์เสกสมรสกับใครหรือพระภัสดาเสียชีวิตไปก่อนหน้านั้น ไม่เป็นที่ปรากฏ ครั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติแล้ว ได้ทรงสถาปนาอั๋นพระมาตุจฉาขึ้นทรงกรมเป็น กรมหลวงเทวินทรสุดา หรือ เทพินทรสุดา
เมื่อเกิดการผลัดแผ่นดินสิ้นรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระองค์ได้รับโปรดเกล้าฯ ลดพระยศเป็น "หม่อมอั๋น" ด้วยเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายหญิงก็จึงต้องโทษจองจำไว้ ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์ที่เป็นชายมักถูกประหารพร้อมกับขุนนาง ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"ยังเหลืออยู่แต่พระราชบุตร และบุตรีน้อย ๆ มีเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ เจ้าฟ้าเหม็น อันเป็นพระราชนัดดาของพระองค์นั้นเป็นต้น และเจ้าฮั้น กรมหลวงเทวินทรสุดา ซึ่งเป็นน้าของเจ้าตากสิน และเจ้าส่อนหอกลางซึ่งเป็นกรมหลวงบาทบริจาอัครมเหสี กับญาติวงศ์ซึ่งเป็นหญิงนั้นให้จำไว้ทั้งสิ้น"
หลังจากการผลัดแผ่นดิน พระองค์ดำรงพระชนม์อย่างสงบสุขในธนบุรีนั้นเอง ซึ่งยังมีผู้คอยอุปถัมภ์ค้ำชูอยู่ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาเทพสุดาวดี พระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชด้วยมีความสนิทสนมคุ้นเคย และสิ้นชีพลงในรัชสมัยดังกล่าว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
หมวดหมู่:เจ้านายทรงกรมสมัยกรุงธนบุรี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ธนบุรี
หมวดหมู่:เจ้านายที่ถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์
พอลิกล็อต

พอลิกล็อต (polyglot) ในทางคอมพิวเตอร์ หมายถึง โปรแกรมคอมพิวเตอร์หรือสคริปต์ที่เขียนขึ้นในรูปแบบที่ถูกต้องของภาษาโปรแกรมหลายภาษาด้วยรหัสต้นฉบับอันเดียวกัน ซึ่งโปรแกรมจะทำงานหรือให้ผลลัพธ์เหมือนกันจากการแปลด้วยคอมไพเลอร์หรืออินเทอร์พรีเตอร์ของภาษานั้นอย่างอิสระ
โดยทั่วไปแล้วพอลิกล็อตเขียนขึ้นจากการผสานภาษาซี ซึ่งอนุญาตให้มีการจำกัดความ (define) วลีต่าง ๆ ได้ด้วยตัวประมวลผลก่อน (preprocessor) รวมกับภาษาสคริปต์อื่น ๆ เช่น ภาษาลิสป์ ภาษาเพิร์ล หรือ sh
เทคนิคที่ใช้เป็นปกติที่สุดสองอย่างสำหรับการสร้างโปรแกรมพอลิกล็อตคือ การใช้ประโยชน์จากอักขระแทนหมายเหตุ (comment) ที่แตกต่างกัน และการจำกัดความวลีด้วยการทำงานในภาษาอื่น และเทคนิคที่ใช้ได้ดีอีกอย่างหนึ่งคือ การพลิกแพลงไวยากรณ์ของภาษา จากตัวอย่างต่อไปนี้เป็นพอลิกล็อตที่เขียนขึ้นเพื่อทำงานบน ภาษาซีแบบแอนซี (ANSI C) ภาษาพีเอชพี และ bash
#define a /# /dev/null > /dev/null \ ;
// 2> /dev/null; x=a;
$x=5 // 2> /dev/null \ ;
if (($x))
// 2> /dev/null; then
return 0;
// 2> /dev/null; fi
#define e ?>
#define b */
#include 
#define main() int main()
#define printf printf(
#define true )
#define function
function main()
{
printf "Hello, world!\n"true/* 2> /dev/null | grep -v true*/;
return 0;
}
#define c /main
#*/
โปรแกรมดังกล่าวจะแสดงข้อความ Hello, world! พร้อมทั้งขึ้นบรรทัดใหม่บนจอภาพ สามารถอธิบายได้ดังนี้- "#" หมายถึงประพจน์ของตัวประมวลผลก่อนในภาษาซี แต่หมายถึงการระบุหมายเหตุใน bash และภาษาพีเอชพี- "//" คือหมายเหตุในภาษาพีเอชพี และหมายถึงสารบบราก (root directory) ใน bash- การเปลี่ยนทางของเชลล์ถูกใช้เพื่อขจัดผลลัพธ์ที่ไม่ต้องการ- โค้ดระบุตำแหน่งภาษาพีเอชพี "" กับ "?>" ยังคงใช้ได้ผล แม้จะอยู่ในบรรทัดที่ระบุหมายเหตุเอาไว้- ประพจน์ "function main()" สามารถใช้ได้ทั้งในภาษาพีเอชพีและ bash ในขณะที่ภาษาซีจะใช้ "#define" เป็นเครื่องมือแปลงประพจน์นั้นให้กลายเป็น "main()" ขณะแปลภาษา- อักขระกำหนดหมายเหตุสามารถผสานกันเพื่อให้ทำงานได้หลากหลาย- "if (($x))" เป็นประพจน์ที่ถูกต้องทั้งใน bash และภาษาพีเอชพี- "printf" เป็นคำสั่งในตัว (shell builtin) ของ bash ซึ่งเหมือนกับฟังก์ชันในภาษาซี เว้นแต่ไม่มีการกำหนดวงเล็บ (ตัวประมวลผลก่อนของภาษาซีจะเป็นผู้เติมวงเล็บให้)- สามบรรทัดสุดท้ายถูกใช้เฉพาะใน bash เพื่อเรียกฟังก์ชัน "main" ในภาษาพีเอชพีฟังก์ชันนี้ได้นิยามไว้แล้วแต่ไม่มีการใช้ ส่วนภาษาซีไม่จำเป็นต้องเรียกใช้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พอลิกล็อตแปดภาษา (ภาษาโคบอล ภาษาปาสกาล ภาษาฟอร์แทรน ภาษาซี โพสต์สคริปต์ เชลล์ยูนิกซ์ ภาษาเครื่องของ Intel x86 และ ภาษาเพิร์ล 5)-  รายชื่อพอลิกล็อต-  พอลิกล็อต Merry Christmas ในสี่ภาษา date=2008-05-09 -  พอลิกล็อต Happy New year ในสี่ภาษา-  พอลิกล็อตสี่ภาษา date=2008-03-14  (ภาษาซีแบบแอนซี เชลล์ยูนิกซ์ ภาษาเพิร์ล และ tcl)
หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
ฮาแอร์ กีเกอร์

ฮาแอร์ กีเกอร์
ฮันส์ รือดี กีเกอร์ (Hans Ruedi Giger) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮาแอร์ กีเกอร์ (HR Giger) เป็นจิตรกรและนักออกแบบศิลปะชาวสวิสที่มีชื่อเสียงจากการออกแบบสัตว์ประหลาดจากต่างดาวในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง เอเลียน (1979) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ในสาขาเทคนิคพิเศษด้านภาพ   
กีเกอร์เกิดที่เมืองคูร์ สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ในระยะแรกผลิตผลงานด้วยสีน้ำมัน ต่อมาจึงหันมาใช้เทคนิคแอร์บรัช ผลงานของเขามีเอกลักษณ์เป็นภาพร่างกายมนุษย์ผสมผสานกับเครื่องจักร และมักจะสื่อถึงสัญลักษณ์ทางเพศ โดยได้รับอิทธิพลมาจากผลงานของแอ็นสท์ ฟุคส์ และซัลบาโด ดาลี จิตรกรลัทธิเหนือจริง
กีเกอร์ยังมีชื่อเสียงจากการออกแบบหน้าปกแผ่นเสียงและงานศิลป์ต่าง ๆ ให้กับวงดนตรี เช่น หน้าปกอัลบั้ม Brain Salad Surgery ของอีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์, ขาตั้งไมโครโฟนของนักร้องนำวงคอร์น เป็นต้น
กีเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ที่โรงพยาบาลในซูริก เนื่องจากอุบัติเหตุจากการหกล้ม

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Museum HR Giger HR. Giger's individual and official Website-  HR Gigers official Webshop-  เว็บไซต์ทางการ-  MySpace ของ กีเกอร์-  Official Giger database-  เว็บไซต์ทางการ ในสหรัฐอเมริกา-  เว็บไซต์ของภาพยนตร์สารคดี "H.R. Giger's Sanctuary" date=2014-05-17 

หมวดหมู่:เสียชีวิตโดยอุบัติเหตุจากการตก
หมวดหมู่:จิตรกรชาวสวิส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการตก
หมวดหมู่:บุคคลจากคูร์
อาร์ชดัชเชสกีเซอลาแห่งออสเตรีย

อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ลูอีเซอ มารีแห่งออสเตรีย (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 และพระราชบุตรองค์โตในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 และจักรพรรดินีเอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย

**พระประวัติ**
อาร์ชดัชเชสกีเซอลา ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 ณ เมืองลาเซินบวร์ค ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และดัชเชสเอลิซาเบธในบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์แทบจะไม่ได้ประทับอยู่กับพระมารดาเลย เนื่องจากอาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงนำพระองค์ไปเลี้ยง โดยทรงไม่ให้พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นพระมารดาเลย โดยพระองค์ทรงมีความสัมพันธ์สนิทสนมกับพระอนุชาของพระองค์ มกุฎราชกุมารรูด็อล์ฟ และอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี พระขนิษฐาอีกด้วย ถึงแม้ว่าทุกพระองค์จะทรงไม่ได้ประทับด้วยกันก็ตาม

**อภิเษกสมรส**
เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1873 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งบาวาเรีย พระโอรสในลูอิทพ็อลท์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการแห่งบาวาเรีย โดยทั้ง 2 พระองค์มีพระธิดา 2 พระองค์ และพระโอรส 2 พระองค์ ดังนี้- เจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท มารีแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1874–1957) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอ็อทโท ลูทวิช ฟิลลิพ กราฟ ฟ็อน ซีไฟลท์ เอาฟ์ บัทเทินไฮม์- เจ้าหญิงเอากุสเทอ มารีอาแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1875–1964) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกโยเซ็ฟ เอากุสท์แห่งออสเตรีย- เจ้าชายเกออร์คแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1880–1943) ซึ่งอภิเษกสมรสกับอาร์ชดัชเชสอีซาเบ็ลลาแห่งออสเตรีย- เจ้าชายค็อนราทแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1883–1969) ซึ่งอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอา บอนน์ มาร์เกรีตาแห่งซาวอย-เจนัว

**ช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ**
ในช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงอุทิศพระองค์แด่มูลนิธิช่วยเหลือพสกนิกรที่ยากจน ไม่ว่าจะช่วยเหลือประชาชนผู้บาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยมีพระบัญชาให้พระตำหนักของพระองค์เป็นโรงพยาบาลเลยทีเดียว

อาร์ชดัชเชสกีเซอลาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 สิริพระชันษา 76 ชันษา พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารนักบุญมิชชาเอล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
 Leopold Prinz von Bayern: Lebenserinnerungen- Martha Schad: Kaiserin Elisabeth und ihre Töchter, Piper 2006- Friedrich Weissensteiner: Liebeshimmel und Ehehöllen, Heyne 2000
1932
หมวดหมู่:อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:เจ้าหญิงฮังการี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงบาวาเรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงโบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
พริสตีนา

พริสตีนา (Pristina, ə, ɑː; Prishtina หรือ Prishtinë; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคอซอวอ ประชากรในนครมีทั้งสิ้น 204,721 คน (ค.ศ. 2016) ส่วนใหญ่เป็นชาวแอลเบเนีย ทำให้พริสตีนากลายเป็นนครที่มีผู้พูดภาษาแอลเบเนียมากเป็นอันดับที่สองของโลก รองจากเมืองหลวงของประเทศแอลเบเนียอย่างติรานา ในเชิงภูมิศาสตร์ นครตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ โดยตั้งอยู่ใกล้กับภูเขากอลยัก
ในช่วงยุคหินเก่า พื้นที่ของพริสตีนาในปัจจุบันมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมวินชา โดยเป็นถิ่นฐานของชาวอิลลีรีและชาวโรมันในสมัยคลาสสิก พระราชาบาร์ดิลลิสได้รวบรวมเผ่าพันธุ์ต่าง ๆ มาไว้ที่พริสตีนาในช่วง 400 ปีก่อนคริสตกาล และได้ก่อตั้งอาณาจักรดาร์ดาเนียน มรดกสมัยคลาสสิกที่ยังคงพบเห็นในปัจจุบัน อาทิ เมืองโบราณอัลปีอานา ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นหนึ่งในเมืองโบราณที่สำคัญของโรมันในแถบคาบสมุทรบอลข่าน ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5–9 พื้นที่นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ต่อมาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 9 ได้เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ต่อมาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 พื้นที่นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบัลแกเรียภายใต้การปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์อีกครั้ง และในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 พื้นที่ได้ถูกชิงไปอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 อยู่บ่อยครั้ง
ปลายยุคกลาง พริสตีนากลายเป็นเมืองที่สำคัญของเซอร์เบีย และเป็นที่ตั้งของของตำหนักของกษัตริย์หลายพระองค์ นับตั้งแต่สเตฟาน มิลูติน, สเตฟาน ยูรอส ที่ 3, สเตฟาน ดูซัน, สเตฟาน ยูรอส ที่ 5 และวุก บรันคอวิช ต่อมาในช่วงที่จักรวรรดิออตโตมันครอบครองบอลข่าน พริสตีนากลายเป็นแหล่งแร่และศูนย์กลางการค้าที่สำคัญเนื่องจากมีที่ตั้งใกล้กับเมืองเหมืองแร่อย่างนอวอบราโด และมีสินค้าที่สำคัญอย่างขนแพะ หนังแพะ และดินปืน
มัสยิดแห่งแรกของพริสตีนาถูกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ภายใต้การปกครองของเซอร์เบีย
พริสตีนาเป็นศูนย์กลางทางการขนส่งที่สำคัญของคอซอวอ ทั้งทางอากาศ ราง และถนน ท่าอากาศยานนานาชาติพริสตีนาเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ทางด่วนและมอเตอร์เวย์มีหลายสาย ได้แก่ สายอาร์ 6, อาร์ 7 และอาร์ 7.1 ซึ่งเชื่อมต่อไปยังประเทศแอลเบเนียและประเทศมาซิโดเนียเหนือ
พริสตีนาเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเงิน การเมือง และการค้าของประเทศ นครแห่งนี้เป็นที่ตั้งของที่ทำการรัฐบาลคอซอวอ ซึ่งเป็นเป็นที่ทำการของประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรีคอซอวอ และสมาชิกรัฐสภา พริสตีนาได้สถาปนาเป็นเมืองฝาแฝดกับนครอังการาในประเทศตุรกี และติรานาในประเทศแอลเบเนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 short=x-  Pristina In Your Pocket city guide-  University of Pristina-  Pristina Airport-  Pristina Bus Timetables and Maps

หมวดหมู่:เมืองในประเทศคอซอวอ
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของเซอร์เบีย
แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง

แนวสัน หรือ แนวเส้นซุปปราคอนไดลาร์ด้านข้าง หรือ แนวสันแลทเทอรัล ซุปปราคอนไดลาร์ (lateral supracondylar ridge) อยู่บริเวณส่วนล่างของขอบกระดูกข้างของตัวกระดูกต้นแขน (humerus) ที่มีลักษณะนูนเป็นสัน ขอบขรุขระ โค้งเล็กน้อยจากด้านหลังมาด้านหน้า 
ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) ซึ่งด้านบนเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (Brachioradialis) ด้านล่างเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (Extensor carpi radialis longus) , แนวด้านหลัง (posterior lip) เป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Triceps brachii) , และแนวสันระหว่างกลาง (intermediate ridge) เป็นจุดเกาะของผนังกั้นแลทเทอรัล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (lateral intermuscular septum)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 08-  Image at u-szeged.hu date=2007-12-22 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านกลางลำตัว

แนวเส้น หรือ แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านกลางลำตัว หรือ แนวสันมีเดียลซุปปราคอนไดลาร์ (medial supracondylar ridge) เป็นแนวสันกระดูกที่อยู่ด้านล่าง 1/3 ของขอบแนวใกล้กลางลำตัวของกระดูกต้นแขน (humerus) ซึ่งทางด้านล่างจะยื่นออกมามากกว่าด้านบน
แบ่งออกเป็นแนวด้านหน้า (anterior lip) ซึ่งเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis) และกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres) , และแนวด้านหลัง (posterior lip) ซึ่งเป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นแนวใกล้กลาง (medial head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Triceps brachii) , และแนวสันระหว่างกลาง (intermediate ridge) ซึ่งเป็นที่เกาะของผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 08-  Image at u-szeged.hu date=2007-12-22 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ตำบลหนองบัวบาน

ตำบลหนองบัวบาน สามารถหมายถึง- ตำบลหนองบัวบาน อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ- ตำบลหนองบัวบาน อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์- ตำบลหนองบัวบาน อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี
แอ่งเรเดียส

แอ่งเรเดียส (Radial fossa) เป็นแอ่งตื้น ๆ บนด้านหน้ากระดูกต้นแขน (humerus) อยู่เหนือด้านหน้าของแคปปิทูลัม (capitulum) ซึ่งเป็นเบ้ารับกับขอบเขตด้านหน้า (anterior border) ของหัวกระดูกเรเดียสเมื่ออยู่ในท่างอปลายแขน

**ภาพอื่น ๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 skel/humeruslow2
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
แอ่งโคโรนอยด์

แอ่งโคโรนอยด์ (Coronoid fossa) เป็นแอ่งขนาดเล็กบนด้านหน้าของกระดูกต้นแขน อยู่เหนือด้านหน้าของโทรเคลียร์ (trochlea) ซึ่งเป็นเบ้ารับกับโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ของกระดูกอัลนา (ulna) เมื่ออยู่ในท่างอปลายแขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 lesson4bonesofarm&forearm

**ภาพอื่นๆ**
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
แอ่งโอเลครานอน

แอ่งโอเลครานอน (Olecranon fossa) เป็นแอ่งลึกรูปสามเหลี่ยมบนด้านหลังของกระดูกต้นแขน (humerus) อยู่เหนือด้านหลังของโทรเคลียร์ (trochlea) ซึ่งเป็นเบ้ารับกับยอดของโอเลครานอน โพรเซส (olecranon) เมื่ออยู่ในท่าเหยียดปลายแขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 aplab-  Photo of model at Waynesburg College skeleton3/olecranonfossa date=2007-09-28 - radiographsul (xrayelbow)-  Imaging at umich.edu date=2005-11-20 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส

ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส ประกอบด้วยหัวกระดูก คอกระดูก และปุ่มกระดูก- ส่วนหัวกระดูกเรเดียส (radial head) มีลักษณะเป็นทรงกระบอก พื้นผิวด้านบนเป็นถ้วยตื้นๆ หรือ โฟเวีย (fovea) สำหรับเป็นข้อต่อกับแคปปิทูลัม (capitulum) ของกระดูกต้นแขน เส้นรอบของหัวกระดูกมีลักษณะเรียบ ซึ่งด้านใกล้กลางลำตัวจะกว้างซึ่งเป็นข้อต่อกับรอยเว้าเรเดียสของกระดูกอัลนา (radial notch of the ulna) ส่วนที่เหลือจะแคบ ซึ่งโอบรอบด้วยเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) จุดที่ลึกที่สุดของโฟเวียไม่ได้อยู่ในแกนสมมาตรเดียวกับแกนยาวของกระดูกเรเดียส ทำให้มีลักษณะเหมือนลูกเบี้ยว (cam effect) ขณะคว่ำหรือหงายปลายแขน- ส่วนหัวของกระดูกรองรับด้วยส่วนคอดที่มีลักษณะกลม เรียบ เรียกว่า คอกระดูกเรเดียส (neck of radius) ซึ่งด้านหลังจะมีสันเล็กๆ ซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของส่วนของกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator muscle)- ด้านใกล้กลางลำตัวใต้ต่อคอกระดูกเป็นปุ่มนูน เรียกว่า ปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) ซึ่งแบ่งพื้นผิวออกเป็นพื้นผิวด้านหลัง เป็นส่วนขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii muscle) และพื้นผิวด้านหน้าซึ่งเป็นส่วนเรียบ ซึ่งมีถุงลดเสียดสี (bursa) อยู่ด้านบน แทรกระหว่างเอ็นกล้ามเนื้อและกระดูก

**ภาพอื่นๆ**
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ส่วนหัวกระดูกเรเดียส

ส่วนหัวกระดูกเรเดียส (Head of the radius) มีลักษณะเป็นทรงกระบอก พื้นผิวด้านบนเป็นถ้วยตื้นๆ หรือ โฟเวีย (fovea) สำหรับเป็นข้อต่อกับแคปปิทูลัม (capitulum) ของกระดูกต้นแขน
เส้นรอบของหัวกระดูกมีลักษณะเรียบ ซึ่งด้านใกล้กลางลำตัวจะกว้างซึ่งเป็นข้อต่อกับรอยเว้าเรเดียสของกระดูกอัลนา (radial notch of the ulna) ส่วนที่เหลือจะแคบ ซึ่งโอบรอบด้วยเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament) 
จุดที่ลึกที่สุดของโฟเวียไม่ได้อยู่ในแกนสมมาตรเดียวกับแกนยาวของกระดูกเรเดียส ทำให้เกิดปรากฏการณ์เหมือนลูกเบี้ยว (cam effect) ขณะคว่ำหรือหงายปลายแขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 radiographsul (xrayelbow)
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ปุ่มนูนเรเดียส

ปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity) เป็นปุ่มนูนที่อยู่ด้านใกล้กลางลำตัว ใต้ต่อคอกระดูกเรเดียส พื้นผิวของปุ่มนี้แบ่งออกเป็น- ส่วนด้านหลัง (posterior, rough portion) มีลักษณะขรุขระ เป็นจุดเกาะปลายของเอ็นกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)- ส่วนด้านหน้า (anterior, smooth portion) มีลักษณะเรียบ ซึ่งมีถุงลดเสียดสี (bursa) อยู่ด้านบน แทรกระหว่างเอ็นกล้ามเนื้อและกระดูก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 08- radiographsul (xrayelbow)
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
วิกิพีเดีย:โครงการคำทับศัพท์/การทับศัพท์แบบถ่ายเสียง

การทับศัพท์ภาษาอังกฤษแบบถ่ายเสียง

**พยัญชนะ**
 เครื่องหมายขีดมีสองความหมายคือ 
** เครื่องหมายขีดต่อจากตัวอักษร หมายถึงคำนั้นต้องเป็นคำแรกสุดของประโยคเท่านั้น เช่น j- ใน jumper
** เครื่องหมายขีดนำหน้าตัวอักษร หมายถึงคำนั้นไม่สามารถเป็นคำแรกสุด เช่น -ck ใน sick และ ticket- ไม่รวมคำจากภาษาอื่นนอกเหนือจากภาษาอังกฤษ

**สระ**
 กดที่เครื่องหมายหลังคำว่า รูปสระ เพื่อเรียงตามรูปสระ 

**ดูเพิ่ม**
 การถอดเสียงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:การทับศัพท์ในวิกิพีเดีย
จักรพรรดิปิออตร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย

จักรพรรดิปิออตร์ที่ 3 (10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1728 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1762) นามเดิมคือ คาร์ล เพเทอร์ อูลริช แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ (Karl Peter Ulrich von Schleswig-Holstein-Gottorp) เป็นเจ้าชายเยอรมันจากฮ็อลชไตน์ พระองค์ประสูติที่เมืองคีล ทรงเติบโตมาในสภาพแวดล้อมแบบเยอรมัน และทรงถือองค์ว่าเป็นชนชาวเยอรมัน (ถึงแม้มารดาเป็นเจ้าหญิงรัสเซีย) พระองค์ไม่โปรดรัสเซียและตรัสภาษารัสเซียแทบไม่ได้ ด้วยเหตุนี้ เมื่อได้ครองราชสมบัติรัสเซียเพียงไม่กี่เดือนจึงถูกมเหสียึดอำนาจ

**พระประวัติ**
คาร์ล เพเทอร์ อูลริช เป็นบุตรชายของคาร์ล ฟรีดริช ดยุกแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ กับแกรนด์ดัชเชสอันนา เปตรอฟนาแห่งรัสเซีย พระธิดาในจักรพรรดิปิออตร์ที่ 1แห่งรัสเซียเจ้าชายเพเทอร์ทรงมีเชื้อสายรัสเซีย-สวีเดน เนื่องจากบิดาของพระองค์เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าคาร์ลที่ 12 แห่งสวีเดน เมื่อมีพระชนมายุ 14 ปี ก็ประกาศตนเป็นพระมหากษัตริย์ฟินแลนด์ ท่ามกลางสงครามรัสเซีย-สวีเดน
เมื่อจักรพรรดินีนาถเยลีซาเวตาแห่งรัสเซียขึ้นครองราชย์ ขณะนั้นคาร์ล เพเทอร์ ดยุกแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ ก็ถูกนำตัวมายังเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในปี 1742 และได้รับการประกาศเป็นรัชทายาทแห่งรัสเซียแต่รัชทายาทองค์นี้มีจริยวัตรเกรียจคร้าน เอาแต่พระทัยไม่ใส่ใจสิ่งรอบข้าง และไร้อัจฉริยะภาพจักรพรรดินีนาถเยลีซาเวตาแห่งรัสเซียจึงมีความเป็นห่วงต่ออนาคตของบ้านเมืองด้วยเหตุนี้ พระนางจึงดำริว่าจะต้องหาหญิงเก่งมาเป็นภรรยาว่าที่จักรพรรดิรัสเซียในอนาคต หลังจากปรึกษากับพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย และพิจารณาตัวเลือกเจ้าหญิงทั้งหลาย เจ้าแผ่นดินทั้งสองตกลงเลือกเยกาเจรีนามหาราชินีเจ้าหญิงชาวเยอรมันจากอันฮัลท์ เป็นคู่หมั้นของว่าที่จักรพรรดิรัสเซียในอนาคต และนัยหนึ่งก็เป็นการกระชับมิตรภาพรัสเซีย-ปรัสเซียเพื่อลดทอดอำนาจของจักรวรรดิออสเตรีย
เมื่อเจ้าหญิงโซฟีสละนิกายโปรเตสแตนต์มาเข้านิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์แล้วก็มีนามใหม่ว่าเยกาเจรีนามหาราชินีเมื่อถึงวันอภิเษกสมรสที่พระราชวังโอแรนเนี่ยนบวมในเซนต์ปีเตอร์เบิร์กเมื่อปี 1745 แม้ทั้งคู่ดูไม่ค่อยมีความสุขนัก แต่เก้าปีต่อมาก็มีโอรสหนึ่งองค์นามว่าพอล ต่อมาคือจักรพรรดิพอลที่ 1

**ขึ้นครองราชย์**
เมื่อจักรพรรดินีนาถเยลีซาเวตาสวรรคตในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1762 พระองค์ก็ทรงบริหารจักรวรรดิแบบตามอำเภอใจ ขณะนั้นรัสเซียกับปรัสเซียทำสงครามกัน ทรงบัญชาให้กองทัพรัสเซียยกเลิกการบุกปรัสเซียที่พระองค์รักใคร่ ทรงเปลี่ยนเครื่องแบบราชสำนักรัสเซียให้กลายเป็นสีของทางราชสำนักปรัสเซีย สร้างความไม่พอใจให้ทั้งกองทัพ ประชาชนชาวรัสเซีย พวกขุนนาง แม้แต่เยกาเจรีนาด้วย และเมื่อถึงขีดสุด วันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1762 หลังจากที่ปกครองจักรวรรดิได้เพียงแค่ 6 เดือน ก็ทรงถูกเยกาเจรีนายึดอำนาจอธิปไตยทั้งหมด และถูกนำตัวไปกักขังในคุกชานกรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก หลังจาก 3 วันหลังยึดอำนาจกองทัพก็ได้พระกาศให้แคทเธอรีนเป็นพระจักรพรรดินีองค์ต่อไป

**สวรรคต**
หลังจากหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป อะเลคเซย์ อันโทรวอฟ ก็ได้ปลงพระชนม์ปิออตร์ในคุก ตามคำสั่งของเยกาเจรีนา ทำให้จักรพรรดิปิออตร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1762

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
  The ancestors and descendants Pyotr III Fyodorovitch, Emperor of Russia -  Biography of Pyotr III Fyodorovitch 
หมวดหมู่:จักรพรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:บุคคลจากคีล
หมวดหมู่:ดยุกแห่งฮ็อลชไตน์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ
หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
หมวดหมู่:เยกาเจรีนามหาราชินี
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
แอตลาสต์

"แอตลาสต์" (At Last) คือเพลงในปี พ.ศ. 2484 ประพันธ์โดย แม็ก กอร์ดอน (Mack Gordon), แฮรรี่ วาร์เรน (Harry Warren) เพลงนี้นำมาขับร้องครั้งแรกโดย Glenn Miller แม้ว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่นิยมของ Glenn แต่มันก็ถูกลืมเลือนไป จนกระทั่งได้นำมาขับร้องใหม่อีกครั้งโดยเอตตา เจมส์

**ฉบับของเอตตา เจมส์**
เพลง "แอตลาสต์" เป็นเพลงที่ 3 ของเพลงสตริงที่ประสพความสำเร็จในอัลบั้ม "แอตลาสต์!" (At Last!) เพลงนี้เผยแพร่เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2504 เพลงนี้เป็นเพลงแนวอาร์แอนด์บียอดนิยมอันดับ 2 ของเธอ ขึ้นอันดับที่ 47 ในชาร์ตบิลบอร์ดเพลงยอดนิยม 100 เพลง 
ในช่วงทศวรรษที่เพลงนี้เผยแพร่ ได้นำมาร้องใหม่โดยนักร้องมากมายอันได้แก่  Ella Fitzgerald, Phoebe Snow, Nat King Cole, Miles Davis, เซลีน ดิออน (อัลบั้มอะนิวเดย์แฮสคัม), Lou Rawls, Eva Cassidy, คริสติน่า อากีเลร่า, Joni Mitchell, Stevie Nicks, นอราห์ โจนส์, The Temptations, สตีวี วันเดอร์, Jimmy Scott, The Manhattan Rhythm King และล่าสุดโดย Cyndi Lauper ในอัลบั้มต้อนรับการกลับมาของเธอ "แอตลาสต์" ในฉบับของเอตตานิยมในงานแต่งงานมาก ด้วยเนื้อเพลงโรแมนติก และการบรรเลงของวงออเคสตร้าอย่างหวานซึ้ง

**ชาร์ต**

**การรับรอง**


**ฉบับของเซลีน ดิออน**
"แอตลาสต์" บันทึกเสียงโดยเซลีน ดิออน ในอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม (A New Day Has Come) ในฉบับนี้อำนวยการสร้างโดย Humberto Gatica และ Guy Roche และเผยแพร่ในแบบซิงเกิลเพื่อการเผยแพร่ในสถานีวิทยุเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ในสหรัฐอเมริกา และไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้ 
"แอตลาสต์" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 16 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัย 
ฉบับร้องสดได้บรรจุในอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส (A New Day... Live in Las Vegas) ในปี พ.ศ. 2547 และเซลีนได้แสดงเพลงนี้ตลอดเวลา 4 ปีในการแสดงที่ลาส เวกัสชุด อะนิวเดย์...

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**ฉบับของบียอนเซ่**
"แอตลาสต์" ยังได้นำกลับมาทำใหม่อีกครั้งโดยบียอนเซ่ โนวส์ ได้ประกอบภาพยนตร์เรื่องคาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก ซึ่งในภาพยนตร์นั้นโนวส์ได้แสดงเป็นเอตต้า เจมส์ โนวส์ยังได้นำเพลงนี้ไปร้องในการเต้นรำครั้งแรกของประธานาธิบดีบารัก โอบามาและมิเชลล์ ระหว่างงานพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา  เอตต้า เจมส์ได้ให้ความคิดเห็นต่อคนดูคอนเสิร์ตในสัปดาห์ต่อมาว่า "ผู้หญิงคนนั้น...ร้องเพลงของฉัน, เธอกำลังจะทำให้ก้นของเธอถูกเฆี่ยน" แต่ถึงจะอย่างไรก็ตามเธอก็ได้ออกมาพูดกับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กเดลินิวส์ว่า เธอแค่หยอกเล่นและไม่ได้คิดอะไรกับความเห็นของเธอเลย 

**ชาร์ต**
ชาร์ตประจำสัปดาห์
ชาร์ตสิ้นปี

**= ประวัติวางจำหน่าย =**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
อแอตลาสต์
อแอตลาสต์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
แผนภาพกระแสข้อมูล

ผังกระแสของข้อมูลพร้อมที่เก็บข้อมูล การไหลของข้อมูล ฟังก์ชัน และอินเทอร์เฟซ
แผนภาพกระแสข้อมูล (Data-flow diagram) คือวิธีการแสดงการไหลของข้อมูลผ่านกระบวนการหรือระบบ แผนภาพกระแสข้อมูลยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับผลลัพธ์และอินพุตของแต่ละสิ่งและกระบวนการ แผนภาพกระแสข้อมูลไม่มีการควบคุมกระแส ไม่มีกฎการตัดสินใจและไม่มีการวนซ้ำ การดำเนินการเฉพาะตามข้อมูลที่สามารถแสดงได้ด้วยผังงาน
มีหลายสัญลักษณ์สำหรับการแสดงแผนภาพกระแสข้อมูล สัญลักษณ์ที่นำเสนอข้างต้นได้รับการอธิบายในปี 1979 โดย Tom DeMarco ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการวิเคราะห์ที่มีโครงสร้าง

**ส่วนประกอบแผนภาพกระแสข้อมูล**
Yourdon/DeMarco

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แผนภาพ
หมวดหมู่:การจัดการข้อมูล
หมวดหมู่:การวิเคราะห์ระบบ
สปอร์

ไฟล์:SporangienAsplenScol.jpg|thumb|สปอร์ของเฟิร์น
สปอร์ของเห็ดรา
ในทางชีววิทยา สปอร์เป็นโครงสร้างการสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตในสภาวะที่ไม่เหมาะสม เช่น เกิดความแห้งแล้ง พบในสิ่งมีชีวิตหลายชนิด เช่น พืช สาหร่าย เห็ดรา และโพรโทซัว  การเกิดสปอร์เป็นได้ทั้งการสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศ  และการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เมื่อพูดถึงสปอร์..นึกถึงอะไร date=2008-03-05 
หมวดหมู่:การสืบพันธุ์
หมวดหมู่:พฤกษศาสตร์
สปอร์ (แก้ความกำกวม)

สปอร์ อาจหมายถึง- สปอร์ โครงสร้างการสืบพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตในสภาวะที่ไม่เหมาะสม - สปอร์ (วิดีโอเกม) วิดีโอเกมของบริษัทแมกซิส
การประมวลผลธุรกรรมออนไลน์

การประมวลผลธุรกรรมออนไลน์ (Online Transaction Processing) เป็น class ของโปรแกรมที่อำนวยความสะดวก และจัดการ transaction-oriented pplication ตามปกติสำหรับการป้อนข้อมูล และดึงทรานแซคชันในอุตสาหกรรม จำนวนหนึ่ง ได้แก่ ธนาคาร สายการบิน การส่งจดหมาย ซุปเปอร์มาร์เก็ต และการผลิต บางทีการติดตั้งผลิตภัณฑ์ OLTP อย่างกว้างขวาง คือ IBM Customer Information Control System (CICS)
ปัจจุบันการประมวลผลทรานแซคชันสายตรงเพิ่มความต้องการสนับสนุน สำหรับทรานแซคชันที่มีการขยายเครือข่าย และอาจจะรวมถึงมากกว่า 1 บริษัท ด้วยเหตุผลนี้ ซอฟต์แวร์ OLTP ใหม่ ใช้กระบวนการแบบ client/server และซอฟต์แวร์ brokering ที่ยอมให้ทรานแซคชันทำงานบนแพล็ตฟอร์มที่แตกต่างกันในเครือข่าย
หมวดหมู่:มูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี
หมวดหมู่:ระบบจัดการฐานข้อมูลโอเพนซอร์ส
แบบจำลองความสัมพันธ์เอนทิตี

แบบจำลองความสัมพันธ์เอนทิตี หรือ อี-อาร์ โมเดล (Entity-relationship model ,คำย่อ ERM) หรือ อี-อาร์ไดอะแกรม (E-R Diagram)  เป็นวิธีที่ช่วยในการออกแบบฐานข้อมูล และได้รับความนิยมอย่างมาก นำเสนอโดย Peter ซึ่งวิธีการนี้อยู่ในระดับ Conceptual level และมีหลักการคล้ายกับ Relational model เพียงแต่ E-R model แสดงในรูปแบบกราฟิก บางระบบจะใช้ E-R model ได้เหมาะสมกว่า แต่บางระบบจะใช้ Relational model ได้เหมาะสมกว่าเป็นต้น ซึ่งแล้วแต่การพิจารณาของผู้ออกแบบว่าจะเลือกใช้แบบใด 
E-R Diagram หรือ Entity Relationship Diagram คือแผนผังแสดงความสัมพันธ์ระว่าง Entiry หรือกลุ่มข้อมูล ซึ่งจะแสดงชนิดของความสัมพันธ์ว่าเป็นชนิด หนึ่งต่อหนึ่ง(One to One), หนึ่งต่อหลายสิ่ง (One to Many), หรือ หลายสิ่งต่อหลายสิ่ง (Many to Many)

**ส่วนประกอบของอีอาร์โมเดล**
 เอ็นติตี้ (Entity) - แอททริบิวท์ (Attribute) - ความสัมพันธ์ระหว่างเอ็นติตี้ (Relationship) - ดีกรีของความสัมพันธ์ (Degree of a relation)

**ขั้นตอนการเขียนอีอาร์โมเดล**
# กำหนด Entity type โดยกำหนดมาจากความต้องการของผู้ใช้ระบบ ว่าจะให้มี Entity สำหรับเก็บข้อมูลอะไรบ้าง เอนติตี้ (Entity) อาจเรียกว่า file หรือ tables
## Strong entity คือเกิดขึ้นด้วยตนเองไม่ขึ้นกับ entity ใด เช่น นักศึกษา หรือ อาจารย์ หรือสินค้า เป็นต้น 
## Weak entity\ขึ้นโดยอาศัย entity อื่น เช่น เกรดเฉลี่ย ที่มาจากแฟ้มผลการเรียน หรือ แฟ้มลงทะเบียน หรือ แฟ้มสั่งซื้อ เป็นต้น สิ่งต่าง ๆ ที่ผู้ใช้งานฐานข้อมูลจะต้องยุ่งเกี่ยวด้วย เช่น คน แผนก ประเภท การสั่งซื้อ  
# กำหนดความสัมพันธ์ (Relationship type) ที่เกิดขึ้นระหว่าง entity ในลักษณะของกริยา ดีกรีของความสัมพันธ์ (Degree of relation) มี 4 แบบ 
## Unary relationship คือความสัมพันธ์ภายใน entity เดียวกัน เช่น ตำเหน่งงานของพนักงาน แต่ถ้ามีระดับแบบลูกน้อง หัวหน้าจะเรียก Recursive relationship (Unary) 
## Binary relationship คือความสัมพันธ์แบบสอง entity 
## Ternary relationship คือความสัมพันธ์แบบสาม entity 
## Quaternary relationship คือความสัมพันธ์แบบสี่ entity 
# กำหนดแอททริบิวท์ (Attribute) ของแต่ละเอนติตี้ 
แอททริบิวท์ (Attibute) อาจเรียก field หรือ column คือ สิ่งที่ใช้อธิบายคุณสมบัติของเอนติตี้ เช่นคุณสมบัติของคน ก็มี รหัส ชื่อ อายุ เพศ เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฐานข้อมูล
หมวดหมู่:แบบจำลอง
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส

กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis) เป็นกล้ามเนื้อที่เล็กที่สุดในบรรดากล้ามเนื้อ 3 มัดที่เกาะอยู่กับโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process) ของกระดูกสะบัก (scapula) (กล้ามเนื้ออีก 2 มัดที่เหลือคือกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor) และกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)) กล้ามเนื้อนี้อยู่ที่ส่วนบนและส่วนด้านใกล้กลางของแขน

**จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย**
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากยอดของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process) ซึ่งร่วมกับปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Biceps brachii) และจากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ระหว่างกล้ามเนื้อทั้งสองมัด
จุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อนี้เป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบน เกาะไปที่รอยประทับที่ส่วนกลางของพื้นผิวและขอบกระดูกด้านใกล้กลางของส่วนกลางของกระดูกต้นแขน ระหว่างจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Triceps brachii) และ กล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis)

**หน้าที่**
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิสทำหน้าที่ดึงกระดูกต้นแขนไปด้านหน้า (งอไหล่ (shoulder flexion)) และดึงกระด฿กต้นแขนเข้าหาลำตัว (หุบไหล่ (shoulder adduction))

**เส้นประสาทที่เลี้ยง**
กล้ามเนื้อมัดนี้เลี้ยงโดยเส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (musculocutaneous nerve) ซึ่งมาจากส่วนหน้า (anterior division) ของลำประสาทบน (upper trunk; C5, C6) และลำประสาทกลาง (middle trunk, C7) ขอบร่างแหประสาทแขน (brachial plexus)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  LUC cora- -758120371-  PTCentral date=2012-02-04 
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
สมาน กาญจนะผลิน

สมาน กาญจนะผลิน (10 มีนาคม พ.ศ. 2464 - 25 มิถุนายน พ.ศ. 2538) นักดนตรีและนักแต่งทำนองเพลงลูกกรุง และไทยสากลเด่น ๆ จำนวนมาก ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2531

**ประวัติ**
เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 7 คนของหมื่นคนธรรพ์ประสิทธิสาร (แตะ กาญจนะผลิน) กับนางแหวว กาญจนะผลิน มีพื้นฐานด้านดนตรีไทยเดิมมาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากบิดาเป็นหัวหน้าวงดนตรีไทย โดยมีพี่ชาย ชื่อ พริ้ง กาญจนะผลิน เป็นผู้ให้การฝึกฝนเพิ่มเติม ต่อมาสมาน กาญจนะผลิน เข้าเรียนวิชาดนตรีเพิ่มเติมที่โรงเรียนนาฏดุริยางค์ กรมศิลปากร ศึกษาดนตรีไทย ดนตรีสากล และการเรียบเรียงเสียงประสานจากครูมนตรี ตราโมท พระเจนดุริยางค์ ขุนสมานเสียงประจักษ์
หลังจากเรียนจบเมื่อ พ.ศ. 2485 ได้รับราชการกับวงดุริยางค์ของกรมศิลปากร และได้ออกมาตั้งวงดนตรีของตัวเอง ชื่อ วงดนตรีกาญจนศิลป์ ร่วมกับ ประสิทธิ์ พยอมยงค์ และจำนรรจ์ กุณฑลจินดา ในปี พ.ศ. 2489  ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้ย้ายไปร่วมวงดนตรีประสานมิตร วงดนตรีวรรณเกษม แล้วย้ายไปเป็นหัวหน้าวงดนตรีของธนาคารออมสิน และวงดนตรีของโรงงานยาสูบ จนกระทั่งเกษียณอายุราชการ

**ผลงานเด่น== 
*เพลงแรกที่แต่งทำนอง กลิ่นเนื้อนาง ขับร้องโดยชาญ เย็นแข คำร้องโดย สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ นำทำนองมาจากเพลงไทยเดิมชื่อ  ดาวทอง
*งานของครูสมาน มีลักษณะเฉพาะที่เรียกว่า "สังคีตประยุกต์" เป็นการนำดนตรีไทยมาบรรเลงผสมผสานกับดนตรีสากล เพลงที่มีชื่อเสียงเช่น  วิหคเหิรลม, ง้อรัก, จูบเย้ยจันทร์, นกเขาคูรัก, สัญญารัก, ท่าฉลอม, แสนแสบ ส่วนใหญ่แต่งร่วมกับศิลปิน เช่น สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ เกษม ชื่นประดิษฐ์ และ ชาลี อินทรวิจิตร 
*งานที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ รักคุณเข้าแล้ว  แต่งร่วมกับ สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง เมื่อ พ.ศ. 2498 
*เพลงประกอบภาพยนตร์ไทย เช่น หยาดเพชร แต่งร่วมกับ ชาลี อินทรวิจิตร ร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร ใน เงิน เงิน เงิน พ.ศ. 2508, สามคำจากใจ แต่งร่วมกับ ภาณุพันธุ์ และ วิม อิทธิกุล ร้องโดย ธานินทร์ อินทรเทพ ใน เป็ดน้อย พ.ศ. 2511 และ รักแท้ แต่งร่วมกับ แก้วฟ้า (แก้ว อัจฉริยะกุล) ร้องโดย  อรัญญา นามวงศ์ ใน เกาะสวาทหาดสวรรค์ พ.ศ. 2512 ฯลฯ

**รางวัล**
 ตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ประจำปี พ.ศ. 2507 เพลงประกอบภาพยนตร์   ลูกทาส  (แต่งร่วมกับ ชาลี อินทรวิจิตร)  
*ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ดนตรีไทยสากล ประจำปี พ.ศ. 2531 ก่อนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2538 อายุ 74 ปี
ปัจจุบัน จิรวุฒิ กาญจนะผลิน ทายาท ยังคงสืบทอดผลงานดนตรีของครูสมานและทำหน้าที่ควบคุมวงดนตรีวงใหญ่กาญจนะผลิน รวมทั้งรับเชิญประจำในรายการวิทยุ เพื่อนฝัน จัดโดย จารุลินทร์ มุสิกพงศ์ ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย

**อ้างอิง**
  คำประกาศเกียรติคุณ ครูสมาน กาญจนะผลิน ศิลปินแห่งชาติfix-attempted=yes 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เจนภพ จบกระบวนวรรณ​  ,เพลงลูกทุ่ง, TK Park Music Library ชุดดนตรีไทย สำนักงานอุทยานการเรียนรู้ ,2550 ISBN 978-974-8218-83-0 หน้า 176
2538
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกกรุง
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส

กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris muscle; FCU) เป็นกล้ามเนื้อของปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอ (flex) และหุบ (adduct) มือ

**จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย**
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริสเริ่มจากจุดเกาะต้น 2 ปลาย คือ ปลายจุดเกาะต้นด้านกระดูกต้นแขนและด้านกระดูกอัลนา ซึ่งเชื่อมกันโดยเอ็นโค้งซึ่งมีเส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) วิ่งอยู่ข้างล่าง- ปลายจุดเกาะต้นด้านกระดูกต้นแขน (humeral head) เกาะที่ปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ (medial epicondyle) โดยเอ็นกล้ามเนื้อคอมมอนเฟลกเซอร์ (common flexor tendon)- ปลายจุดเกาะต้นด้านกระดูกอัลนา (ulnar head) เกาะที่ขอบด้านใกล้กลางของโอเลครานอน โพรเซส (olecranon) ของกระดูกอัลนา (ulna) และที่ด้านบน 2/3 ของขอบกระดูกด้านหลัง (dorsal border) ของกระดูกอัลนาโดยเอ็นแผ่ (aponeurosis)
จุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อนี้เกาะที่กระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) แล้วผ่านทางเอ็นเข้าไปถึงกระดูกฮาเมต (hamate) และกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5 ทำหน้าที่งอและหุบที่ข้อมือ

**เอ็นกล้ามเนื้อ**
เอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของส่วนปลายของปลายแขน หากมองที่ส่วนปลายของปลายแขนของคนคนหนึ่ง ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นประมาณ 2-3 อัน ซึ่งเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริสคือเอ็นที่อยู่แนวใกล้กลางมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วก้อยมากที่สุด) (ส่วนเอ็นอันที่อยู่ด้านข้างที่สุดเป็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (flexor carpi radialis muscle) ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) เป็นของกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส (palmaris longus))

**การออกกำลังกาย**
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มงออื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการงอ โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 flexorcarpiulnaris- fcu
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
หมวดหมู่:ปลายแขน
ศิลปะการแสดง

Isadora Duncan ศิลปะการแสดงประเภทหนึ่ง พัฒนามาจากฟรีแดนซ์
ศิลปะการแสดง (performing arts) คือ การแสดงออกซึ่งอารมณ์ ความรู้สึกและเรื่องราวต่าง ๆ ประกอบด้วยดนตรี นาฏศิลป์ และการแสดงประเภทต่าง ๆ
สำหรับความหมายของศิลปะการแสดง อริสโตเติล (Aristotle) นักปราชญ์ชาวกรีกให้ความหมายไว้ว่า "ศิลปะการแสดง คือ การเลียนแบบธรรมชาติ" และ ลีโอ ตอลสตอย ให้ความหมายไว้ว่า "ศิลปะการแสดง  เป็นการสื่อสารอย่างหนึ่งระหว่างมนุษย์ ด้วยการใช้คำพูดถ่ายทอดความคิด และศิลปะของการแสดงออกทางอารมณ์ความรู้สึก"
ประเภทของศิลปะการแสดง เช่น ดนตรี การละคร การเต้นรำ

**ประวัติศาสตร์ == 

**นาฎศิลป์สากล**

**เรอเนสซองซ์**

**ร่วมสมัย**

**สมัยสงครามโลก**
ศิลปะการแสดงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้รับความสนใจจากการฟื้นคืนชีพของทั้งบัลเล่ต์และโอเปร่าในโลกตะวันตก
การแสดงริมถนนสมัยใหม่ใน La Chaux-de-Fonds
ลัทธิหลังสมัยใหม่ ในศิลปะการแสดงครอบงำในช่วงพุทธทศวรรษ 2500 ในระดับที่ดีมาก

**นาฎศิลป์ตะวันออก**

**ตะวันออกกลาง**

**อิหร่าน**

**ชมพูทวีป**

**เอเซียตะวันออกไกล ==== 

**= จีน =**

**= ญี่ปุ่น =**

**= เกาหลี =**

**เอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ==== 

**= ไทย =**

**= เขมร =**

**= พม่า =**

**ดูเพิ่ม**
 Performance art- Performing arts education- Performing arts presenters- United States copyright law in the performing arts

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bibliography of Performing Arts In The East-  Braziliam's performance group: Tutu-Maramba, Researches of Performances and Body's Arts date=2015-10-16 -  Performing Art Center date=2013-09-27 -  European Collected Library on Performing Arts date=2011-03-07 -  Performing Arts Opportunities date=2015-04-27 -  25 German+international Performance Artists and Collective Directorships date=2015-03-17 -  La Compagnie des Mouches - Painting and Sound Performance
อุทยานแห่งชาติดอยจง

อุทยานแห่งชาติดอยจง ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอเถิน อำเภอสบปราบ อำเภอแม่พริก จังหวัดลำปาง และอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน

**ลักษณะภูมิประเทศ**
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไป เป็นเทือกเขาสูงต่ำสลับซับซ้อนของแนวเทือกเขาถนนธงชัย ทอดตัวยาวจากทิศเหนือไปทางทิศใต้ ยามประมาณ 40 กิโลเมตร มีความสูง ระหว่าง 270 – 1,379 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง มียอดดอยจง เป็นยอดเขาสูงที่สุดในพื้นที่ สูงจากระดับน้ำทะเล 1,379 เมตร เป็นแหล่งกำเนิดลำห้วยสำคัญหลายสาย ที่ไหลลงสู่แม่น้ำวังทางด้านจังหวัดลำปางและแม่น้ำปิงทางด้านจังหวัดลำพูน

**ลักษณะภูมิอากาศ**
ลักษณะภูมิอากาศ เป็นแบบมรสุมเขตร้อน แบ่งเป็น 3 ฤดู คือ 
*ฤดูร้อน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมีนาคม - เดือนพฤษภาคม 
*ฤดูฝน เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนมิถุนายน - เดือนตุลาคม 
*ฤดูหนาว เริ่มต้นตั้งแต่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน - เดือนกุมภาพันธ์ 
สภาพอากาศโดยทั่วไปค่อนข้างร้อนในฤดูร้อน และอากาศหนาวในฤดูหนาว บนยอดดอยจงจะมีอากาศเย็นตลอดปี และหนาวจัดในฤดูหนาว อุณหภูมิสูงสุดประมาณ 40 องศาเซลเซียส และต่ำสุดประมาณ 4 องศาเซลเซียส

**ทรัพยากรป่าไม้**
ลักษณะทางธรณีวิทยา
ลักษณะดิน เป็นดินเหนียวปนทราย ดินลูกรัง และดินกรวด บางส่วนเป็นภูเขาหิน มีการสำรวจพบแร่หลายชนิด เช่น พลวง แบไรด์ หินอ่อน ลิกไนต์ หินคาร์บอเนต และดินมาร์
( ที่มา : ทรัพยากรธรณี จังหวัดลำปาง )
ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยจง ประกอบด้วยสภาพป่าหลายชนิด ได้แก่
1. ป่าเบญจพรรณ ( Mixed deciduous forest ) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ สัก แดง ประดู่ มะค่าโมง ตะเคียน ตะแบก รกฟ้า และไม้ไผ่ชนิดต่างๆ ไม้พื้นล่างประกอบด้วย หญ้า และพืชในวงศ์ ขิง ข่า
2. ป่าเต็งรัง ( Dry dipterocarp forest ) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง เหียง พลวง ไม้พื้นล่างได้แก่ มะขามเครือ ปรง และเห็ดชนิดต่างๆ
3. ป่าดิบเขา ( Hill evergreen forest ) พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ ก่อเดือย ก่อแป้น ก่อตาหมู สนสองใบ สนสามใบ กฤษณา อบเชย พันธุ์ไม้พื้นล่างได้แก่ มอส และเฟิร์นต่าง ๆ

**ทรัพยากรสัตว์ป่า**
สัตว์ป่าที่สำคัญประกอบด้วย เลียงผา หมี เก้ง หมูป่า สุนัขจิ้งจอก งู อีเห็น กระรอก ไก่ฟ้า ไก่ป่า นกชนิดต่าง ๆ สัตว์น้ำ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน และแมลงชนิดต่าง ๆ

**แหล่งท่องเที่ยว**

**ด้านธรรมชาติ**
 ดอยจง- ถ้ำผาชัน- น้ำตกตาดปู่หล้า- น้ำตกธารมะไฟ- น้ำตกแม่แฮด- อ่างเก็บน้ำแม่ทาย- อ่างเก็บน้ำแม่ยอง- อ่างเก็บน้ำแม่อาบ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อุทยานแห่งชาติของกรมอุทยาน date=2008-02-24 -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจังหวัด date=2005-05-07 
ดอยจง
ดอยจง
หมวดหมู่:อำเภอเถิน
หมวดหมู่:อำเภอสบปราบ
หมวดหมู่:อำเภอแม่พริก
หมวดหมู่:อำเภอลี้
สถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ

สถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 266 กิโลเมตร  ตั้งอยู่ที่ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นชุมทางรถไฟแยกไปหนองคาย และอุบลราชธานี

**ประวัติ**
สถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) และเปิดใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ.2465 โดยในปี พ.ศ.2460 ได้เริ่มทำการก่อสร้างทางรถไฟต่อจาก สถานีนครราชสีมาไปยังสถานีอุบลราชธานี โดยเป็นทางกว้าง 1.00 เมตร เพื่อให้สอดคล้องกับ ขนาดทางรถไฟจากกรุงเทพ - นครราชสีมา ซึ่งเดิมได้วางเอาไว้ขนาดกว้าง 1.435 เมตร และอยู่ในระหว่างการปรับเปลี่ยน ให้มีความกว้าง 1.00 เมตร เท่ากับเส้นทางสายใต้
เส้นทางสายนี้ นับว่าเป็นการก่อสร้าง ที่ค่อนข้างราบรื่น เพราะเป็นพื้นที่ราบลุ่ม ใช้เจ้าหน้าที่ และคนงานทั้งหมดเป็นคนไทย ไม่มีชาวต่างด้าว กรมรถไฟหลวง ยังคงได้รับความร่วมมือ จากกองทหารช่าง ให้มาช่วยทำการวางราง จากสถานีนครราชสีมา ผ่านสถานีชุมทางถนนจิระ ถึง สถานีท่าช้าง รวมระยะทาง 21 กิโลเมตร และเปิดการเดินรถได้เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 เป็นต้นมา หลังจากนั้นได้ก่อสร้างทางรถไฟต่อไปจนถึงสถานีอุบลราชธานี ในปี พ.ศ.2473 รวมระยะทางรถไฟ จากสถานีนครราชสีมา ถึง สถานีอุบลราชธานี ยาว 312 กิโลเมตร
ต่อมากรมรถไฟ ได้ดำเนินการก่อสร้าง ทางรถไฟแยกจากสายนครราชสีมา ที่สถานีชุมทางถนนจิระ ขึ้นไปทางเหนือ สุดปลายทางที่จังหวัดหนองคาย ซึ่งอยู่ริมแม่น้ำโขง ตรงข้ามกับนครเวียงจันทน์ เพื่ออำนวยความสะดวก ในการคมนาคม ติดต่อกับประเทศใกล้เคียง คือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เริ่มสร้างราวปี พ.ศ.2470 โดยสามารถสร้างเสร็จและเปิดเดินรถได้ตลอดทางถึงสถานีหนองคาย ในปี พ.ศ.2501 รวมระยะของทางรถไฟสายนี้ ตั้งแต่สถานีชุมทางถนนจิระ ถึง สถานีหนองคาย ยาว 359 กิโลเมตร

**ตารางกำหนดเวลาเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**สถานที่ใกล้เคียง**
 ศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา- ค่ายสุรนารี- สนามกีฬากองทัพภาคที่ 2 ค่ายสุรนารี

**การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งสาธารณะ**

**รถสองแถวจังหวัดนครราชสีมา**
 สาย 4  : สนามม้า - โรงเรียนบุญเหลือวิทยานุสรณ์ - สาย 7  : บ้านโคกไผ่น้อย - หัวทะเล - สาย 20  : ตลาดสุรนคร - หนองบัวศาลา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:แขวงบำรุงทางนครราชสีมา
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในสยามที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2465
รายชื่อสถานีรถไฟ สายตะวันออกเฉียงเหนือ

รายชื่อสถานีรถไฟและที่หยุดรถไฟ สายตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นกลุ่มสถานีในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งมีการเดินรถอย่างหนาแน่น ประกอบด้วยส่วนทับซ้อนจากเส้นทางสายต่าง ๆ โดยรายชื่อสถานี มีดังนี้
หมายเหตุ: ที่หยุดรถ หมายถึง สถานีรถไฟที่ไม่มีอาคารสถานีและนายสถานีประจำ แต่อาจมีที่พักผู้โดยสารและที่ขายตั๋วแบบไม่ใช้คอมพิวเตอร์ ซึ่งอาจถูกยุบเลิกหรือตั้งใหม่ได้ ที่หยุดรถบางที่อาจไม่มีรถหยุดเลยแม้แต่รถธรรมดา สำหรับสถานีทุกแห่ง รถธรรมดาจะหยุดทุกสถานี
รถเร็ว จะหยุดเป็นบางสถานี รถด่วนและด่วนพิเศษ จะหยุดห่างขึ้นตามศักดิ์ของขบวน

**รายชื่อสถานีรถไฟ**

**ช่วงกรุงเทพ (หัวลำโพง)—ชุมทางบ้านภาชี (กท.—ภช.)**

**ช่วงชุมทางบ้านภาชี—อุบลราชธานี (ภช.—อน.)**

**ชุมทางถนนจิระ—หนองคาย—คำสะหวาด (จร.—นค.—ลล.)**

**ชุมทางแก่งคอย—ชุมทางบัวใหญ่ (กค.—วญ.)**
ทางรถไฟสายชุมทางแก่งคอย-ชุมทางบัวใหญ่ เดิมเรียก ทางรถไฟเลียบลำน้ำป่าสัก เป็นเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง โดยเริ่มตั้งแต่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี ไปจนถึงอำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา

**บ้านไผ่–นครพนม  (บผ.—)**

**อ้างอิง**
  ฝ่ายการเดินรถ การรถไฟแห่งประเทศไทย. บัญชีรายชื่อสถานี/ที่หยุดรถ/ป้ายหยุดรถ/ระยะทาง/ชั้นสถานี/สังกัด. ม.ป.ท. (ไม่ปรากฏสถานที่พิมพ์), 2553 date=2012-12-23 - ประกาศยกเลิกที่หยุดรถแกรนด์ คาแนล ป้ายหยุดรถหลักหก และที่หยุดรถคลองรังสิต เป็นการถาวร ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน 2563 เป็นต้นไป , 

สถานีรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ
เรือนไม้สีเบจ

เรือนไม้สีเบจ เป็นบทประพันธ์ของว.วินิจฉัยกุล นวนิยายแนวโรแมนติค-ดราม่า  เป็นเรื่องราวความรักของชายหญิงคู่หนึ่ง คือ อาร์มและมุก ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย จนกระทั่งแต่งงานใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ความรักของทั้งคู่ไม่ได้ราบรื่นนัก มีทั้งความสุข และปัญหาต่างๆมากมายที่ต้องเผชิญ แต่ทั้งคู่ก็ฝ่าฟันไปได้โดยอาศัยความรัก และความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นวนิยายเรื่องนี้จะดำเนินเรื่องราวทั้งหมดโดยผ่านบันทึกของตัวละครสำคัญๆในเรื่อง เช่น พี่อาร์ม มุก จุลศก ขจีรัตน์
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นบทละครโดยค่ายทีวีซีน ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2547 เขียนบทโทรทัศน์โดยเอกลิขิต กำกับการแสดงโดยสุประวัติ ปัทมสูต นำแสดงโดยแอนดริว เกร้กสัน และ เข็มอัปสร สิริสุขะ 

**รายละเอียด**
 ชื่อเรื่อง เรือนไม้สีเบจ- บทประพันธ์ ว.วินิจฉัยกุล- บทโทรทัศน์ เอกลิขิต- กำกับการแสดง สุประวัติ ปัทมสูต- ผู้ผลิต บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด (ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์)

**นักแสดงนำ**
 แอนดริว เกร้กสัน รับบท พี่อาร์ม (ศัสตรา คะเนสรรค์)- เข็มอัปสร สิริสุขะ รับบท มุก (เมนกา เพ็ญชีพ)- ณัฐนันท์ คุณวัฒน์ รับบท จุลศก ศศิพล- สโรชา วาทิตตพันธ์ รับบท ขจีรัตน์ (จี)- จุรี โอศิริ รับบท นายแม่- เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท สรวงสินี ศศิพล (แม่ของอาร์ม)- ภัสสร เหลียวรักวงศ์ รับบท ชัญญา เพ็ญชีพ (แม่ของมุก)- กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ รับบท ศศิ- อภิชาติ หาลำเจียก รับบท พิเชียร เพ็ญชีพ (พ่อของมุก)- ดิลก ทองวัฒนา รับบท  ยศ คะเนสรรค์ (พ่อของอาร์ม)- อภิสรา ฉวีวงษ์ รับบท เมย์ (พี่สาวมุก)- มนัสวี กฤตานุกูลย์ รับบท เข็ม- พัฒนพล มินทะขิน รับบท หยุน- สมภพ เบญจาธิกุล รับบท คุณศก ศศิพล- สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท ลุงเผ่า (พ่อของขจีรัตน์)- ถนอม นวลอนันต์ รับบท ลุงน้อม- นภาพร หงสกุล รับบท ป้านิล- สีเทา รับบท ลุงช่วง

**นักแสดงรับเชิญ**
 ศักดิ์สิทธิ์ ทานตะวิรยะ รับบท อาร์ม (วัยเด็ก)- สินีนาฏ โพธิเวส รับบท ยายของอาร์ม- สมมาตร ไพรหิรัญ รับบท สุมิตร (ทนายความ)- วิชาวีร์ รังควร รับบท นุช (แม่เลี้ยงของอาร์ม)- พนิตนาฏ ฉัตรวิไล รับบท ผึ้ง- ทรงวุฒิ ศรีเชิดชูธรรม รับบท พี่เมา- อาดัม กรีมละ รับบท พี่เบี้ยว- ณัฐนิชา เชิดชูบุพการี รับบท นกแก้ว​ (หลานสาวมุก)​- ญาดา ฟิชล็อค รับบท กุสุมา (หลานป้านิล)

**เพลงประกอบละคร**
 โลกใบใหม่ (Title) ร้องโดย เหว่ง-สุรศักดิ์ เรืองสุจิตรวัฒน์- บ้านหลังนี้ (End Title) ร้องโดย เหว่ง-สุรศักดิ์ เรืองสุจิตรวัฒน์- เพราะมีสองเรา (End Title) ร้องโดย นบชุลี มาลีนนท์

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ปี 2547 สาขาละครดีเด่น- รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ปี 2547 สาขาผู้กำกับละครดีเด่น จาก "สุประวัติ ปัทมสูต"- รางวัล "คม ชัด ลึก อวอร์ด 2" ปี 2547 บทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม จาก เอกลิขิต - รางวัล "คม ชัด ลึก อวอร์ด 2" ปี 2547 นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จาก "แอนดริว เกร้กสัน"- รางวัลเมขลา ปี 2547 นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครแนวชีวิต จาก "แอนดริว เกร้กสัน"

**อ้างอิง**
  thaitv3- หนังสือนิยายเรื่องเรือนไม้สีเบจ ของ ว.วินิจฉัยกุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย ว.วินิจฉัยกุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์