Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สตีเฟน เฮนดรี

สตีเฟน กอร์ดอน เฮนดรี (Stephen Gordon Hendry, MBE) เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1969 ในเซาธ์ควีนส์แฟร์รี เอดินบะระ เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวสกอตแลนด์ ในปี 1990 เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันสนุกเกอร์เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป ที่อายุน้อยที่สุดที่มีมา เมื่อเขาอายุได้ 21 ปี เขายังติดอันดับ 1 ในการจัดอันดับนักสนุกเกอร์ เป็นเวลา 8 ปีซ้อน ระหว่างปี 1990 และ 1998 รวมถึงอันดับ 1 ในปี  2006-07  เขาสร้างสถิติสามารถทำเซนจูรีเบรกในการแข่งขันได้ถึงกว่า 700 ครั้งอีกด้วย

**ช่วงท้ายอาชีพและการเลิกเล่น (1999–2012)== 
เฮนดรีได้เข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้ายของรายการ สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2012  เป็นครั้งที่ 27 ติดต่อกัน โดยเขาเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศของรายการชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 19  อย่างไรก็ตาม หลังจากแพ้ต่อ สตีเฟน แมไกวร์  2–13 ในรอบก่อนรองชนะเลิศ เฮนดรีได้ประกาศรีไทร์จากการเล่นสนุกเกอร์อาชีพด้วยวัย 43 ปี โดยให้เหตุผลว่าไม่พอใจกับมาตรฐานการเล่นของตนเอง และมีความยากลำบากในการรักษาสมดุลระหว่างภาระผูกพันด้านการแข่งขัน ธุรกิจ และเรื่องส่วนตัว เขากล่าวว่าได้ตัดสินใจที่จะรีไทร์เมื่อก่อนสิ้นสุดฤดูกาลสามเดือนก่อนหน้านี้ 

**กลับสู่ทัวร์อาชีพและการเลิกเล่นครั้งที่สอง (2020–2024)**
เฮนดรีตอบรับบัตรเชิญเข้าร่วมแข่งขันเป็นเวลาสองปี   เขาลงเล่นอาชีพนัดแรกในรอบเกือบเก้าปีที่รายการ ยิบรอลตาร์ โอเพน 2021 โดยแพ้ต่อ แมตทิว เซลต์ 1–4 ในรอบแรก 103 
ในช่วงฤดูกาล 2021–22 เฮนดรีลงแข่งขันในรายการเก็บคะแนนสะสม 6 รายการระหว่างเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน 2021 แต่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบ 64 คนสุดท้ายได้เลย หลังจากแพ้ต่อ เทพไชยา อุ่นหนู 1–6 ในรอบแรกของรายการ ยูเคแชมเปียนชิป 2021 เขาไม่ได้ลงแข่งขันรายการอาชีพใดๆ อีกเลยในช่วงที่เหลือของฤดูกาล เขาเลือกที่จะไม่เข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกของรายการ สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2022 โดยให้เหตุผลว่าเขาไม่ได้ฝึกซ้อมมากพอที่จะแข่งขันได้ แต่ยืนยันว่าเขายังคงตั้งใจที่จะอยู่ในทัวร์ต่อไป
ในเดือนเมษายน 2022 บัตรเชิญเข้าร่วมทัวร์ของเฮนดรีได้รับการต่ออายุอีกสองฤดูกาล  แม้ว่าจะมีการร้องเรียนจากผู้เล่นบางคนและความกังวลจากองค์กรปกครองกีฬาสนุกเกอร์เกี่ยวกับจำนวนการเข้าร่วมทัวร์ที่จำกัดของเขาก็ตาม  ในการแข่งขัน สนุกเกอร์ชิงแชมป์โลก 2023 เขาแพ้ 4–10 ในรอบคัดเลือกรอบแรกให้กับ เจมส์ เคฮิลล์ หลานชายของอดีตภรรยาของเขา หลังจากนั้นเขากล่าวว่าเขายังคงมีความฝันว่าสักวันหนึ่งเขาจะกลับไปแข่งขันที่ครูซิเบิลอีกครั้ง 
ฤดูกาล 2023–24 เฮนดรีกล่าวในการสัมภาษณ์พอดแคสต์ว่าเขากำลังพิจารณาที่จะรีไทร์อีกครั้ง โดยเรียกผลงานของเขาว่า "น่าอับอาย" และยอมรับว่าเขาไม่ได้ฝึกซ้อมสำหรับการแข่งขัน  ในเดือนมิถุนายน 2024 เขาปฏิเสธข้อเสนอของ World Snooker Tour ที่จะต่ออายุบัตรเชิญเข้าร่วมทัวร์ของเขาอีกสองฤดูกาล นี่เป็นการรีไทร์ครั้งที่สองของเขาจากการเล่นสนุกเกอร์อาชีพ เขาชนะเพียง 3 จาก 20 แมตช์อาชีพที่เขาลงเล่นนับตั้งแต่กลับมาสู่ทัวร์ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักสนุกเกอร์ชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากเอดินบะระ
หมวดหมู่:แชมป์โลกสนุกเกอร์
คานาอัน

คานาอัน  (Canaan; 𐤊𐤍𐤏𐤍 – KNʿN; כְּנַעַן – Kənáʿan, in pausa כְּנָעַן – Kənāʿan; Χανααν – Khanaan; كَنْعَانُ – Kan‘ān) คือภูมิภาคและอารยธรรมที่พูดภาษากลุ่มเซมิติกในลิแวนต์ตอนใต้ในตะวันออกใกล้โบราณเมื่อช่วงปลายสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช คานาอันมีความสำคัญทางภูมิรัฐศาสตร์อย่างมากในยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย สมัยอามาร์นา (ศตวรรษที่ 14 ก่อน ค.ศ.) เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่เขตอิทธิพลของอียิปต์, ฮิตไทต์, มิตันนี และจักรวรรดิอัสซีเรียบรรจบกันหรือทับซ้อนกัน ข้อมูลเกี่ยวกับคานาอันในปัจจุบันส่วนมากมาจากการขุดค้นทางโบราณคดีในพื้นที่อย่าง Tel Hazor, Tel Megiddo, En Esur และ Gezer
ชื่อ "คานาอัน" ที่ปรากฏทั่วคัมภีร์ไบเบิลในฐานะพื้นททางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ "แผ่นดินแห่งพระสัญญา" ส่วนชื่อเรียก "ชาวคานาอัน" ทำหน้าที่เป็นคำที่เรียกครอบคลุมกลุ่มชาติพันธุ์ในประชากรพื้นเมืองต่าง ๆ (ทั้งตั้งถิ่นฐานและร่อนเร่) ทั่วภูมิภาคลิแวนต์ตอนใต้หรือคานาอัน โดยเป็นศัพท์ทางชาติพันธุ์ที่มีการใช้งานมากที่สุดในคัมภีร์ไบเบิล มาร์ก สมิธ นักวิชาการคัมภีร์ไบเบิล อ้างการค้นพบทางโบราณคดี โดยกล่าวแนะว่า "วัฒนธรรมอิสราเอลส่วนใหญ่ทับซ้อนและรับมาจากวัฒนธรรมคานาอัน... กล่าวโดยย่อคือ วัฒนธรรมอิสราเอลส่วนใหญ่เป็นแบบคานาอันตามธรรมชาติ (in nature)"13–14

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
เดอะลาส์

เดอะลาส (The La's)  เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ  ก่อตั้งวงโดย  ลี เมเวอร์ส์ (ร้องนำ กีตาร์) และ จอห์น เพาเวอร์ (เบส ร้องประสาน) ซึ่งเป็นนักร้องนำวง แคส โดยมีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ "There She Goes"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://www.bbc.co.uk/liverpool08/video/10/beat_john_power.shtml
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
แดร์ชีโกส์

"แดร์ชีโกส์"  (อังกฤษ:There She Goes) เป็นซิงเกิลของเดอะลาส์เขียนโดย ลี เมเวอร์ส์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531  ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในอันดับที่  #51 ในระยะแรกที่ออกออกจำหน่าย ยังไม่ประสบความสำเร็จจนออกจำหน่ายอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2533 ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงกว่าเดิมคือที่อันดับ #13 ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 คือที่อันดับ #49 และ ขึ้นโมเดิร์นร็อกชาร์ตอยู่ในอันดับสูงสุดคืออันดับที่ #2 เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้ม เดอะลาส์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ข้อมูลซิงเกิลแดร์ชีโกส์ที่ Discogs
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
ดนตรีสวิง

ดนตรีสวิง (swing music) หรือบางครั้งรู้จักในชื่อ สวิงแจ๊ซ (swing jazz) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า สวิง (swing) เป็นเพลงแจ๊ซประเภทหนึ่งที่พัฒนาในต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 และเด่นชัดขึ้นในปี 1935 ในสหรัฐอเมริกา สวิงใช้ส่วนจังหวะที่แข็งแรงมั่นคง ที่ช่วยนำท่อนนำที่ใช้เครื่องดนตรีอย่างเครื่องทองเหลือง อย่างเช่นทรัมเปตและทรอมโบน หรือเครื่องเป่าไม้อย่าง แซกโซโฟนและคลาริเนต หรือเครื่องสายอย่าง ไวโอลินและกีตาร์ การใช้ทำนองจากกลาง ๆ ไปสู่ทำนองเร็ว และจังหวะเพลงแบบสวิงไทม์ วงสวิงมักจะมีคนโซโล่ที่จะแสดงคีตปฏิภาณ เมโลดี้ใหม่ ๆ ในการเรียบเรียงเพลง นอกจากนั้นผู้นำวงกับการเต้นรำแบบสวิงอย่าง เบนนี กูดแมนและเคานต์ เบซี เป็นที่โดดเด่นในกระแสเพลงป็อปอเมริกันในช่วงปี 1935 ถึง 1945 อีกด้วย
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
มอร์ฟฟิง

Morphing คือ เอฟเฟกต์การเปลี่ยนหรือแปรรูปจากรูปหนึ่งเป็นอีกรูปหนึ่งอย่างแนบเนียน  มักแสดงให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่ดูเสมือนจริง โดยผ่านเทคโนโลยี ที่ดูเกินจริง ในสมัยก่อน มักใช้การแปรรูปสองรูปโดยให้ภาพสองภาพเลือนเข้าหากัน โดยภาพนึงลดความคมชัดของภาพ และอีกรูปเพิ่มความคมชัดของภาพ ฟัจจุบัน การ morph ใช้เทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างกระบวนการที่สมจริงมากขึ้น

**เทคนิคการ morph**
ภายหลังการเลือนภาพเข้าหากัน ได้เริ่มจากขอบไดขอบหนึ่งของภาพ แทนที่จะเป็นการเลือนภาพทั้งภาพทีเดียว โดยรูปแบบของการเลือนรูปแบบดังกล่าวได้รับความนิยมใช้มากในหมู่สมาชิก 10cc Kevin Godley และ Lol Creme ที่เรียกว่า Godley & Creme ในปี 1985 ในเพลง Cry โดยเริ่มจากการเลือนภาพหน้าคนขาว-ดำหลายๆหน้าเข้าด้วยกัน ซึ่งหน้าแต่ละคนก็จะจางหายและเลือนเข้ามาเข้มขึ้นตามๆกัน ทั้งนี้ยังห่างไกลจากการ morph ในปัจจุบันมากเพราะเป็นเพียงการละลาย โดยใช้วิธีคล้ายคลึงกัน

**การ morph ในยุคโมเดิร์น**
ในช่วงปี 1990 เทคโนโลยีทางด้านคอมพิวเตอร์สามารถสร้างผลงานที่ดูสมจริงยิ่งขึ้น โดยวิธีการบิดเบือนภาพในขณะที่เลือนภาพเข้าหากัน โดยอ้างอิงถึงจุดต่างๆบนภาพ ’ก่อน’และ’หลัง’เช่นการ morph หน้าสองหน้า จะต้องมีการกำหนดระยะสำคัญต่างๆขอใบหน้า ไม่ว่าจะเป็น ตา จมูก ปาก หู ซึ่งจะต้องปรากฏอยู่บนทั้งสองภาพ โดยจะบิดภาพใบหน้สแรกให้เข้ากับรูปใบหน้าที่สอง

**ตัวอย่าง**
Golden Child เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำเอาการ morph มาใช้อย่างคร่าวๆ แต่willow เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำมันมาใช้อย่างละเอียด Indiana Jones and the Last Crusade ได้ใช้เทคนิคนี้ในภาพการตายอย่างขยะแขยงของ Walter Donovan โดยอ้างอิงจากเส้นกริด ซึ่งพัฒนาขึ้นโดย Tom Brigham และ Doug Smythe (AMPAS)
เทคนิดการ morph ยังถูกนำมาใช้ใน music video ของ Michael Jackson ในเพลง Black Or White รวมถึงภาพยนตร์เช่น Terminator 2: Judgment Day, Star Trek VI: The Undiscovered Country, และ ในการแสดงหน้าทั้งสี่ของนักร้องวง Queen ในอัลบัม The Miracle 
โปรกแกรมการทำงานครั้งแรกๆ คือ Gryphon Software Morph โดยใช้ได้เฉพาะในเคื่องคอมพิวเตอร์ Apple Macintosh นอกจากนี้ยังมีโปรแกรมที่พัฒนาขึ้นเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว เช่น ImageMaster, MorphPlus and CineMorph ภายหลัง โปรแกรม Elastic Reality (ซึ่งพัฒนามาจาก MorphPlus) ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลาย ทั้งในภาพยนตร์ In The Line of Fire, Quantum Leap, Star Trek: Deep Space Nine, รวมถึงภาพยนตร์เรื่องอื่นๆอีกมากมาย ซึ่ง ผู้พัฒนาเทคโนโลยีเบื้องหลังโปรแกรมนี้ Garth Dickie and Perry Kivolowitz.ได้รับรางวัลทางความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์ เอฟเฟกต์ของโปรแกรมนี้คือ spatially-warped cross-dissolve หรือการบิดเบือนระยะห่าง แล้วการละลายเข้าหากัน Morpheus เป็นเว็บแรกที่เปิดโอกาสให้ผู้ใช้นำภาพการ morph ของตนเองมานำเสนอออนไลน์

**การ morph ในอนาคต**
เทคโนโลยีทำให้การ morph เกิดขึ้นได้โดยอาศัยคำสั่งเพียงเล็กน้อย เช่นการสร้างภาพเคลื่อนไหวช้า โดยที่ไม่ได้มีภาพจำลองเบื้องต้นอยู่แต่อย่างใด โดยอาศัยการเคลื่อนที่ของสายตาในการจับภาพนั้นๆ และถึงแม้ภาพสองภาพจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย โปรแกรมก็ยังสามารถที่จะหาจุดเชื่อมโยงระหว่างสองภาพ และบิด และจัดภาพไปเรื่อยๆ ในขณะที่เลือนเข้าหาภาพอีกภาพหนึ่ง ส่วนมากแล้ว เอฟเฟกต์นี้จะเป็นที่ยิบมมาก และต้องทำให้เห็นความเปลี่ยนแปลงที่แบนเนียนที่สุด
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
หมวดหมู่:สเปเชียลเอฟเฟกต์
ขบวนการยังไอร์แลนด์

ไฟล์:Thomas_Davis_Young_Irelander.JPG|thumb|240px |ทอมัส เดวิสหนึ่งในกลุ่มผู้ก่อตั้ง
ขบวนการยังไอร์แลนด์ (Éire Óg, Young Ireland) คือขบวนการทางการเมือง วัฒนธรรม และ สังคมที่มีบทบาทในการปฏิรูปขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) ที่เห็นกันว่าเป็นขบวนการที่พลังทางการเมืองในสังคมไอร์แลนด์ ตั้งแต่การก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1830 ขบวนการนี้ก็มีอิทธิพลต่อมาอีกหลายชั่วอายุของนักชาตินิยมไอร์แลนด์ และมามีบทบาทต่ออนาคตของความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์ต่อมา

**ประวัติ**
คำว่า “ยังไอร์แลนด์” เดิมเป็นคำที่ใช้เรียกกลุ่มที่เป็นการหมิ่น ในการบรรยายกลุ่มสมาชิกเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพขณะนั้นกำลังรณรงค์เพื่อการยกเลิกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ระหว่างราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ The term was first coined by the "English" press, และต่อมาเป็นคำที่ใช้โดยแดเนียล โอคอนเนลล์ในการโจมตีในที่ประชุมของสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ ซึ่งต่อมาก็ได้ทำการขอโทษ
กลุ่ม “ยังไอร์แลนด์” มีที่มาจากสมาคมประวัติศาสตร์คอลเลจ (College Historical Society) ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1839 ในการประชุมที่ห้องของฟรานซิส เคียร์นีย์ ในบรรดาสมาชิกของสมาคมใหม่ก็มีจอห์น เบลค ดิลลัน (John Blake Dillon), ทอมัส แม็คเนเวน, วิลเลียม อีเลียต ฮัดสัน และ ทอมัส เดวิส, ผู้ได้รับเลือกให้เป็นประธานในปี ค.ศ. 1840 แม้ว่าเดวิสจะยังอยู่ที่ทรินิตีและปาฐกถาที่สมาคมประวัติศาสตร์ดับลิน (Dublin Historical Society) เดวิสเป็นประธานและให้การปาฐกถาสองครั้งซึ่งยังคงมีหลักฐานอยู่จนทุกวันนี้ที่แสดงให้เห็นว่าในช่วงนี้เดวิสมีความเชื่อในอุดมการณ์ของชาตินิยมไอร์แลนด์แล้ว

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ- การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
กางเขนมอลตา

“กางเขนมอลตา” หรือ “กางเขนอามาลฟี”
กางเขนมอลตา หรือ กางเขนอามาลฟี (Maltese Cross หรือ Amalfi cross) เป็นกางเขนที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินักรบคริสเตียนที่เรียกว่าอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ หรือ อัศวินแห่งมอลตา ที่กลายมาเป็นชื่อของกางเขนตามชื่อเกาะมอลตาในทะเลเมดิเตอเรเนียน กางเขนมอลตาปรากฏบนธงชาติมอลตาและถือว่าเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของมอลตา กางเขนมอลตาปรากฏบนเหรียญของมอลตา และในปัจจุบันปรากฏบนด้านหลังของเหรียญหนึ่งและสองยูโรที่เริ่มใช้เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของอามาลฟีซึ่งเป็นสาธารณรัฐเล็กของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 11

**ความหมายทางสัญลักษณ์**
แฉกแปดแฉกบนกางเขนกล่าวว่าเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญแปดข้อ:date=February 2008- ความภักดี- ความเคร่งครัดในศาสนา- ความมีใจกว้าง- ความกล้าหาญ- ความมีเกียรติยศ- ความชังความตาย- ความมีความเผื่อแผ่ต่อคนยากจนและคนเจ็บป่วย- ความนับถือในศาสนา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 กางเขน- เครื่องหมายในมุทราศาสตร์- มุทราศาสตร์- ธัชวิทยา- สัญลักษณ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอลตา
พระราชบัญญัติภาวะเอกรูป

หนังสือสวดมนต์สามัญ ค.ศ. 1596
พระราชบัญญัติสมานฉันท์ (Act of Uniformity) ในประวัติศาสตร์ของรัฐสภาแห่งอังกฤษ รัฐสภาได้ออก “พระราชบัญญัติสมานฉันท์” หลายฉบับ ทุกฉบับมีจุดประสงค์พื้นฐานในการอนุรักษ์คริสต์ศาสนาในโบสถ์อังกฤษ
*พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1549 (2 & 3 เอ็ดเวิร์ดที่ 6, c. 1) ระบุให้หนังสือสวดมนต์สามัญ (Book of Common Prayer) เป็นหนังสือเล่มเดียวที่ใช้ในการสักการะอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
*พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1552 (5 และ 6 เอ็ดเวิร์ดที่ 6, c. 1) บังคับใช้หนังสือสวดมนต์สามัญของปี ค.ศ. 1552
*พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1559, (1Eliz., c. 2) บังคับใช้เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษขึ้นครองราชย์ 
*พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1662, (13 และ 14 ชาร์ลส์ที่ 2, c. 4) บังคับใช้หลังจากการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ ที่ระบุวิธีปฏิบัติพิธีกรรมและการใช้หนังสือสวดมนต์สามัญของปี ค.ศ. 1662 ในการทำพิธีทางศาสนา
(เลขในวงเล็บเป็นการอ้างอิงโดยนำด้วย ปีที่ครองราชย์ ตามด้วยพระนาม และ มาตราของพระราชบัญญัติ ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้ลำดับพระราชบัญญัติของอังกฤษมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1962

**อ้างอิง**
  Uniformity Acts

**ดูเพิ่ม **
 พระราชบัญญัติประมุขสูงสุด 
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
พระราชบัญญัติผ่อนปรนการจำกัดสิทธิชาวโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791

พระราชบัญญัติว่าด้วยการผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791 (Roman Catholic Relief Act 1791) เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1791 (31 จอร์จที่ 3. มาตรา 32) ที่ผ่อนปรนสิทธิที่ถูกจำกัดทางการเมือง, การศึกษา และ ทางเศรษฐกิจของผู้เป็นโรมันคาทอลิก กฎหมายอนุญาตให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกสามารถดำเนินอาชีพทางกฎหมาย, อนุญาตให้ถือศาสนาอย่ามีเสรีภาพ และยอมรับโรงเรียนของโรมันคาทอลิก แต่ในขณะเดียวกัน ชาเปล โรงเรียน และนักบวช และครูก็ยังต้องลงทะเบียน การชุมนุมที่ปิดประตู และการมีเพิ่มเติมยอดและระฆังบนชาเปลก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม นักบวชไม่ได้รับการอนุญาตให้แต่งกายตามประเพณีหรือทำพิธีในที่สาธารณะ ห้ามรับเด็กที่เป็นโปรเตสแตนต์เข้าเป็นนักเรียน และห้ามการมีสำนักสงฆ์และการบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนหรือวิทยาลัย
พระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นกฎหมายที่มีรายละเอียดมากกว่าและการบังคับใช้ที่กว้างไกลกว่าพระราชบัญญัติโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1778 (Papists Act 1778) พระราชบัญญัติก็ยังคงระบุให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกต้องประกาศความสวามิภักดิ์เช่นเดียวกับฉบับ ค.ศ. 1778 แต่เพิ่มเติมการยอมสนับสนุนการสืบราชบัลลังก์โดยโปรเตสแตนต์ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ผู้ประกาศความสวามิภักดิ์ก็จะไม่ถูกลงโทษว่าเป็นผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือว่าเป็นผู้ได้รับการศึกษาแบบโรมันคาทอลิก หรือฟังหรือเข้าร่วมในพิธีมิซซา หรือว่าเป็นนักบวชหรือเข้าเป็นนักบวชในสถาบันที่เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนาแห่งโรม หรือในการทำพิธีหรือเข้าร่วมพิธีของโรมันคาทอลิก

**อ้างอิง**
บทความนี้เรียบเรียงจาก Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge ฉบับ ค.ศ. 1914 ซึ่งในปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ
*J. H. Overton and F. Relton. The English Church (1714–1800). London, 1906. pp. 226–227. 
*Roman Catholic Relief Bill
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
เบธเลเฮม

เบธเลเฮม (Bethlehem; m; بيت لحم , "บ้านแห่งเนื้อ"; בֵּית לֶחֶם Bet Leḥem, bet ˈleχem, "บ้านแห่งขนมปัง"; Βηθλεέμ; Bethleem, ܒܝܬ ܠܚܡ, Beit Lehem; อีกชื่อหนึ่งคือเอฟราธาห์, หมายถึง “ความอุดมสมบูรณ์” ) เป็นเมืองของปาเลสไตน์ที่ตั้งอยู่ที่เวสต์แบงค์ราว 8 กิโลเมตรทางตอนใต้ของกรุงเยรูซาเลม ที่มีประชากรราว 25,000 คน 
เบธเลเฮมเป็นเมืองเอกของเขตปกครองเบธเลเฮม ขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ เศรษฐกิจหลักของเมืองขับเคลื่อนด้วยการท่องเที่ยวโดยเฉพาะในช่วงคริสต์มาสซึ่งชาวคริสต์จะเดินทางมาแสวงบุญเบธเลเฮม
เชื่อกันโดยผู้นับถือคริสต์ศาสนาว่าเป็นที่ประสูติของพระเยซูแห่งนาซาเรธ เป็นที่อยู่ของชุมชนคริสเตียนที่เก่าแก่ที่สุดในโลก แต่จำนวนประชากรก็ลดลงไปเป็นจำนวนมากจากการโยกย้ายออกจากเมือง

**ภูมิอากาศ**
เบธเลเฮมมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน อากาศร้อนและแห้งในฤดูร้อนและฤดูหนาวมีอากาศอบอุ่นและชื้น ฤดูหนาวอุณหภูมิ (กลางเดือนธันวาคมถึงกลางเดือนมีนาคม) จะเย็นและมีฝนตก มกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุดโดยมีอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 1 ถึง 13 องศาเซลเซียส (33–55 ° F) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายนอากาศอบอุ่นและมีแดด สิงหาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุดมีอุณหภูมิสูงถึง 30 องศาเซลเซียส (86 ° F) เบธเลเฮม มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยปีละ 700 มิลลิเมตร (28 นิ้ว) โดย 70% จากช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม
ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยประจำปีของเบธเลเฮมคือ 60% และสูงสุดระหว่างเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ ขณะที่ระดับความชื้นต่ำสุดเกิดในเดือนพฤษภาคม น้ำค้างในเวลากลางคืนอาจเกิดขึ้นได้นานถึง 180 วันต่อปี เมืองนี้ได้รับอิทธิพลจากลมทะเลของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่เกิดขึ้นในช่วงกลางวัน อย่างไรก็ตามเบธเลเฮมได้รับผลกระทบจากคลื่นความร้อน, แห้ง ซึ่งประกอบด้วยทรายและฝุ่นละอองจากลม Khamaseen ซึ่งพัดจากทะเลทรายอาหรับในช่วงเดือนเมษายน, พฤษภาคมจนถึงกลางเดือนมิถุนายน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bethlehem Municipality – เทศบาลเมืองเบธเลเฮม-  Bethlehem University – มหาวิทยาลัยเบธเลเฮม
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ
หมวดหมู่:ปาเลสไตน์
หมวดหมู่:การประสูติของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:เมืองในพันธสัญญาใหม่
อ่าวคอรินท์

อ่าวคอรินท์
อ่าวคอรินท์ (Gulf of Corinth หรือ Corinthian Gulf) เป็นอ่าวแคบของทะเลไอโอเนียนที่แยกคาบสมุทรเพโลพอนนีสจากแผ่นดินใหญ่ทางตะวันตกของกรีซ ทางด้านตะวันออกเป็นคอคอดคอรินท์ที่รวมทั้งช่องทางเดินเรือในคลองคอรินท์และทางตะวันตกโดย “อ่าวริออน” ที่แยกอ่าวคอรินท์จากอ่าวเพทราสที่แหลมเดรพาโน (Drepano) ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดที่ข้ามโดยสะพานริโอ-อันติริโอ อ่าวคอรินท์เกือบจะล้อมรอบด้วยแคว้น Aetolia-Acarnania, Phocis ทางตอนเหนือ, Boeotia ทางตะวันออกเฉียงเหนือ, อัตติคาทางตะวันออก, คอรินเทียทางตะวันออกเฉียงใต้และทางใต้ และอะเคีย (Achaea) ทางตะวันตกเฉียงใต้ อ่าวคอรินท์เป็นบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวมากที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป
ในยุคกลางอ่าวคอรินท์เรียกว่า “อ่าวลิแพนโต”  อันเป็นที่เกิของยุทธการลิแพนโตในปี ค.ศ. 1571  ในปี ค.ศ. 1772 กองเรืออีกกองหนึ่งของตุรกีก็ถูกทำลายโดยรัสเซียที่ปากอ่าว เมืองลิแพนโตปัจจุบันชื่อนอพัคทัส (Naupactus)
อ่าวเกิดจากการขยายตัวของเปลือกโลกที่ขยายราว 10 มิลลิเมตรต่อปี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 อ่าว 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
คอรินท์
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
เต่าดงยะไข่

เต่าดงยะไข่ หรือ เต่าป่าอาระกัน (Arakan forest turtle; Heosemys depressa) เป็นเต่าบกที่พบในป่าลึกบริเวณเขตรัฐยะไข่ ประเทศพม่า ซึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่เมื่อ 7 กันยายน ค.ศ. 2009 สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (Wildlife Conservation Society : WCS) ได้ประกาศการค้นพบอีกครั้งจำนวน 5 ตัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ดงยะไข่
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์

หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์ (6 มกราคม พ.ศ. 2433 — 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงเอื้อย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ปลื้ม จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม ศิริวงศ์; พระธิดาในพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์)
แต่เดิมสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีพระราชประสงค์ให้หม่อมเจ้าปลื้มจิตรเสกสมรสกับสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา แต่สมเด็จเจ้าฟ้ากลับเลือกนางละครส่วนพระองค์ คือ หม่อมแผ้ว (ต่อมาคือ ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี) เป็นหม่อมแต่เพียงผู้เดียว
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459 ด้วยทรงประสบอุบัติเหตุตกจากม้าทรง สิริชันษา 26 ปี  เวลาสรงน้ำพระศพมีประโคมแตรสังข์กลองชนะ 20  จ่าปี 1 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศอย่างพระองค์เจ้า แลฉัตรเบญจาตั้งประดับ แลให้มีประโคมประจำศพ กลองชนะ 10 จ่าปี่ 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 สังข์ 1 พระสงฆ์สวดพระอภิธรรม รับพระราชทานฉันเช้า 4 รูป เพล 4 รูป มีกำหนด 15 วันhttp://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2459/D/2757_1.PDF
ในการออกพระเมรุ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ ประดับด้วยเครื่องสูงมีเครื่องประโคมประจำศพ มีพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมที่ในเมรุยอดเหนือ และยอดใต้ทั้ง 2 แห่ง รวม 20 รูป ตลอดจนงานพระราชทานพระเกียรติยศอย่างพระองค์เจ้าเป็นกรณีพิเศษ และเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2463http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2463/D/540.PDF ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 พ.ศ. 2451 - border เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลจิตรพงศ์
หมวดหมู่:สกุลภมรมนตรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุขี่ม้า
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์

รองอำมาตย์เอก หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์  (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) มีพระนามลำลองว่า ท่านชายยี่ เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมมาลัย (สกุลเดิม เศวตามร์) มีโสทรเชษฐาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้าอ้าย จิตรพงศ์ มีภราดาและภคินีร่วมพระบิดาอีกเจ็ดองค์ 
ในระหว่างปี พ.ศ. 2466-2467 เมื่อครั้งทรงศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ณ ประเทศอังกฤษ หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ทรงดำรงตำแหน่ง สภานายกสมาคม "สามัคยานุเคราะห์สมาคม" อักษรย่อว่า "สยาม" โดยมีนายปรีดี พนมยงค์ เป็นเลขาธิการสมาคม 
หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วได้เสด็จกลับประเทศไทย เพื่อเข้ารับราชการในกรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน ดังที่หม่อมเจ้าหญิงดวงจิตร จิตรพงศ์ ได้กล่าวถึงในพระนิพนธ์ป้าป้อนหลาน ความว่า "วันตรุษจีนปีหนึ่ง ท่านลุงเจริญใจ ซึ่งจากบ้านไปเรียนวิชาวิศวกรรมอยู่ที่ประเทศอังกฤษเสียแต่เด็ก ๆ เป็นเวลาถึง 12 ปีกว่า กลับมาอยู่บ้านแล้ว แต่ต้องออกไปทำราชการเรื่องตัดถนนหนทางอยู่ตามหัวเมืองเสียโดยมาก ด้วยท่านทำงานอยู่กรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน จึงไม่ค่อยรู้เรื่องพิธีรีตรองหรือความเป็นไปของทางบ้าน ปีนั้นท่านอยู่ เราจึงชวนท่านไปด้วยกัน ท่านร้องยี้เซ่นไหว้ผีเจ้าบ้าบออะไรกันไม่รู้ไม่เล่นด้วยดอก ไม่ไปละ ป้าพยายามชักชวนเหนี่ยวรั้งเท่าไรท่านก็ไม่ยอมไป..."
เมื่อครั้งที่ยังทรงรับราชการในแผนกทางหลวงแผ่นดิน หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เป็นคณะทำงานร่วมกับขุนเจนจบทิศ ควบคุมการก่อสร้างสะพานโยง หรือสะพานข้ามลำน้ำงาว ซึ่งเป็นสะพานแขวนแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง เริ่มก่อสร้างก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2469 สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2471 ใช้เวลาการสร้าง 18 เดือน
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ได้รับพระราชทานยศเป็น "รองอำมาตย์เอก" เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ในขณะดำรงตำแหน่งนายช่างทางผู้ช่วยกรมรถไฟหลวงแห่งกรุงสยาม
และเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเลียบหัวเมืองฝ่ายเหนือและมณฑลพายัพ พ.ศ. 2469 ในขณะที่เสด็จพระราชดำเนินมาประทับร้อนที่เมืองงาวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4) ทองกรอบสร่งเงิน แก่รองอำมาตย์เอกหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการเป็นนายช่างผู้ควบคุมการก่อสร้างสะพานข้ามลำน้ำงาว จังหวัดลำปาง
หม่อมเจ้าเจริญใจทรงรับอุปถัมภ์โรงเรียนในพื้นที่จังหวัดน่าน คือ โรงเรียนหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ (บ้านห้วยกานต์) อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน
หม่อมเจ้าเจริญใจ เสกสมรสกับหม่อมอ่อน จิตรพงศ์ ณ อยุธยา มีโอรสเพียงคนเดียว คือ- หม่อมราชวงศ์อุ่นใจ จิตรพงศ์
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 สิริชันษา 52 ปี

**พระยศ**
 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 รองอำมาตย์เอก 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
ดำรงราชสกุล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนริศรานุวัดติวงศ์ ป.จ.ว.
2469
ปี=2769

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:ราชสกุลจิตรพงศ์
พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์)

พระยากัลยาณไมตรี นามเดิม ฟรานซิส โบลส์ แซร์ ซีเนียร์ (Francis Bowes Sayre Sr. ; 30 เมษายน พ.ศ. 2428 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2515) เป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเป็นบุตรเขยของวูดโรว์ วิลสัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ฟรานซิสเป็นนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมา เดินทางมายังประเทศสยาม (ต่อมาคือประเทศไทย) ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสยาม เมื่อ พ.ศ. 2468 แล้วกลับสหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2475 ที่บ้านเกิดเมืองนอน ได้รับแต่งตั้งจาก แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดี ให้เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีต่างประเทศ ต่อมาจึงได้เป็นข้าหลวงใหญ่สหรัฐอเมริกาประจำประเทศฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2482 แล้วดำรงตำแหน่งผู้แทนของสหรัฐประจำสหประชาชาติ และเป็นประธานคณะมนตรีภาวะทรัสตีแห่งสหประชาชาติ พร้อม ๆ กันในปี พ.ศ. 2490 
ขณะดำรงตำแหน่งในประเทศไทย ได้ช่วยงานด้านการต่างประเทศของไทย โดยเป็นที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2466 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มาจนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะในด้านสนธิสัญญาและร่วมร่างเค้าโครงรัฐธรรมนูญฉบับของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วย ในชื่อ "Outline of Preliminary Draft" ในปี พ.ศ. 2469 แต่ทว่าเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ขึ้นเสียก่อน จึงไม่ได้ออกใช้ เป็นผู้แทนรัฐบาลสยามเจรจาสนธิสัญญาไทย-สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2468 จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยากัลยาณไมตรี มีตำแหน่งราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ถือศักดินา 1,000 นับเป็นคนที่สองต่อจากพระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด)
ด้านครอบครัว ฟรานซิสสมรสกับเจสซี วิลสัน บุตรสาวของวูดโรว์ วิลสัน พิธีมงคลสมรสมีขึ้นที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 ทั้งคู่มีบุตรชื่อ ฟรานซิส บี. แซร์ จูเนียร์, เอเลนอร์ แซร์ และ วูดโรว์ วิลสัน แซร์ ตามลำดับ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:นักการทูตชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1‎
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:ข้าหลวงใหญ่ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ช็องเซลีเซ

ไฟล์:Champs-Elysées, vue de la Concorde à l'Etoile.jpg|thumb|ช็องเซลีเซ มุมมองจากปลัสเดอลากงกอร์ด ไปทางทิศตะวันตกไปยังประตูชัย
อาฟว์นูว์เดช็องเซลีเซ (Avenue des Champs-Élysées, IPA|avəny de ʃɑ̃zeliˈze) เป็นถนนในเขตที่ 8 ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นย่านการค้าที่ประกอบด้วยโรงละคร ร้านกาแฟ และร้านค้าหรูหรา สองข้างทางมีต้นเกาลัดที่ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามปลูกเรียงราย ชื่อ "ช็องเซลีเซ" มาจากคำว่า "ทุ่งเอลิเซียม" จากเทพปกรณัมกรีกในภาษาฝรั่งเศส
ช็องเซลีเซได้รับการขนานนามว่าเป็นถนนที่สวยที่สุดในโลก (La plus belle avenue du monde) โดยมีอัตราค่าเช่าสูงถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับพื้นที่ 1000 ตารางฟุต (93 ตารางเมตร) สูงที่สุดในยุโรป 
ช็องเซลีเซเดิมเป็นท้องทุ่งและสวน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1616 เมื่อมารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส ทรงขยายพื้นที่บริเวณสวนหย่อมของพระราชวังตุยเลอรี (Palais des Tuileries) เป็นถนนที่มีต้นไม้สองข้างทาง  ในปี ค.ศ. 1724 ได้รับการขยายไปเชื่อมกับจัตุรัสแห่งดวงดาว (Place de l'Étoile ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล ซึ่งเป็นที่ตั้งของประตูชัยฝรั่งเศส)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Official website about the Champs-Elysees date=2009-05-03  -  The Champs Élysées district - current photographs and of the years 1900
หมวดหมู่:ถนนในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปารีส
คณะวิทยาการสารสนเทศ

คณะวิทยาการสารสนเทศ (Faculty of Informatics) สามารถหมายถึง- คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม- คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา
จาง ซฺวิน

จาง ซวิน
จาง ซวิน (p=Zhāng Xūn; 16 กันยายน พ.ศ. 2397 - 11 กันยายน พ.ศ. 2466) นายพลผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของราชวงศ์ชิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลายไปแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ทำรัฐประหารที่ปักกิ่ง แล้วได้ตั้ง ปูยี ขึ้นเป็นจักรพรรดิ และ เขายังเป็นผู้สนับสนุน หยวน ซื่อไข่ ในตอนที่เป็นประธานาธิบดี

**สมัยราชวงศ์ชิง**
จางเป็นนายทหารผู้คุ้มกันพระนางซูสีไทเฮาในระหว่างที่เกิดกบฏนักมวยขึ้นและจางต่อสู้ให้กับราชวงศ์ชิงในศึกที่นานกิงในปี พ.ศ. 2454

**สมัยสาธารณรัฐ**
จางได้เข้ายึดครองนานจิงจากทหารของก๊กมินตั๋งในปี พ.ศ. 2456 ถึงแม้ว่าการบุกยึดเมืองครั้งนี้กองทัพของ จาง ซวิน จะได้ปล้นสดมภ์ราษฎรในเมืองอย่างโหดร้ายแต่ก็ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายพลจากประธานาธิบดี หยวน ซื่อไข่ 
ในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ร่วมกับ คัง โหย่วเหวย ทำรัฐประหารที่ปักกิ่งสำเร็จ เขาได้ฟื้นฟูอำนาจของจักรพรรดิชิงโดยเชิญปูยีขึ้นเป็นจักรพรรดิที่มีอำนาจเต็มอีกครั้ง แต่หลังจากรัฐประหารสำเร็จได้เพียง 12 วัน จาง ซวินก็ถูกรัฐประหารคืน และต้องลี้ภัยเข้าไปอยู่ในเขตปกครองของดัตช์ในประเทศจีน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต
2466
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2397
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเจียงซี
หมวดหมู่:นักการเมืองจากสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:นายพลแห่งราชวงศ์ชิง
รังไข่

รังไข่ (ovary; มาจากคำว่า ovarium ในภาษาละติน ซึ่งหมายถึงไข่ หรือถั่ว) เป็นอวัยวะในระบบสืบพันธุ์เพศหญิงซึ่งเป็นที่ผลิตเซลล์ไข่ ซึ่งเมื่อหลุดออกมา (ตกไข่) จะเดินทางลงไปที่ท่อนำไข่ ไปยังมดลูก ซึ่งมันอาจกลายเป็นการปฏิสนธิโดยสเปิร์ม รังไข่ พบได้ในแต่ละด้านของร่างกาย นอกจากนี้ยังหลั่งฮอร์โมนที่มีบทบาทในรอบประจำเดือน และภาวะเจริญพันธุ์ รังไข่ดำเนินไปตามระยะต่างๆ เริ่มตั้งแต่ระยะก่อนคลอด กระทั่งถึงวัยหมดประจำเดือน นอกจากนี้ ยังเป็นต่อมไร้ท่อเนื่องจากฮอร์โมนต่าง ๆ ที่หลั่งออกมา

**หน้าที่**
1. สร้างไข่สุกเดือนละ 1 เซลล์ โดยมีการตกไข่ (Ovulation) ทุก ๆ 28 วัน โดยเริ่มจากรังไข่ซ้ายก่อนแล้วสลับด้วยรังไข่ขวา ในเด็กหญิงแรกเกิดมีไข่ในรังไข่ ประมาณ 5 แสนเซลล์ แต่ไข่ที่สุกและสามารถตกไข่ได้ประมาณ 400 เซลล์ เท่านั้น ที่เหลือจะฝ่อไป
2. สร้างฮอร์โมน 2 ชนิด คือ เอสโทรเจน ควบคุมลักษณะต่าง ๆ ของเพศหญิง เช่น การตกไข่ สะโพกผาย เสียงแหลม และ โปรเจสเตอโรน ทำหน้าที่กระตุ้นมดลูกให้เตรียมรับไข่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  จากสมาคมการแพทย์อเมริกัน date=2016-10-25 -  Merck ห้องสมุดการแพทย์ออนไลน์ เรื่องระบบสืบพันธุ์ของเพศหญิง
หมวดหมู่:สุขภาพสตรี
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:เชิงกราน
หมวดหมู่:ระบบต่อมไร้ท่อ
หมวดหมู่:นรีเวชวิทยา
แบ็กทูแบล็ก

แบ็กทูแบล็ก (italic=yes) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้องอังกฤษในแนวอาร์แอนด์บี/โซล และนักแต่งเพลง เอมี ไวน์เฮาส์ ออกวางขายในเดือนตุลาคม 2006 กับสังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ อัลบั้มนี้ตัดซิงเกิ้ลออกมาหลายซิงเกิ้ลอย่าง "Rehab", "You Know I'm No Good", "Back to Black", "Tears Dry on Their Own" และ "Love Is a Losing Game" โดยรวมแล้วอัลบั้ม แบ็กทูแบล็ก ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับคำสรรเสริญกับบรรยากาศเพลงคลาสสิกแจ๊ซ/โซล "ผลงานในสไตล์ย้อนยุค" การเขียนเพลงที่ประสบความสำเร็จ และสไตล์การร้องของไวน์เฮาส์ที่โตและเข้าถึงอารมณ์ และยังติดอันดับสูง ๆ ในท็อป 10 ของชาร์ตปลายปีหลายสถาบัน อย่าง ดิออสตินโครนิเคิล (อันดับ 4) นิตยสารบิลบอร์ด (อันดับ 3) นิตยสารเบลนเดอร์ (อันดับ 8) นิตยสารสแลนต์ (อันดับ 4) นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี (อันดับ 2) เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อันดับ 3) และนิตยสารไทม์ (อันดับ 1)
ในงานมอบรางวัลประจำปีครั้งที่ 50 ของรางวัลแกรมมี อัลบั้ม แบ็กทูแบล็ก ได้รับ 5 รางวัล (เทียบเท่ากับ ลอรีน ฮิลล์ อลิเชีย คีย์ส นอราห์ โจนส์ บียอนเซ่ และอลิสัน เคราส์) ที่เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัลครั้งเดียว อัลบั้มได้รับสาขา เพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "Rehab"  ได้รับรางวัลเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี ไวน์เฮาส์เองยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จนถึงบัดนี้อัลบั้มขายได้ 15,197,000 ชุดทั่วโลก กับยอดขาย 5.5 ล้านชุดในปี 2007 ถือเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดแห่งปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเอมี ไวน์เฮาส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
โชห่วย

โชห่วย คือ ร้านขายของชำ ตามความหมายในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 มาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า 凑货 (อ่านว่า โฉ่วห่วย) ตัวหนังสือจีน 凑(โฉ่ว)​ แปลว่า รวบรวม​ ส่วนตัวหนังสือ 货(ห่วย)​ แปลว่า สินค้า
ร้านค้าโชห่วยทั่วไป Smiths Gully ในSmiths Gully ประเทศออสเตรเลีย
ภายในร้านค้าโชห่วยทั่วไปในเมือง Moundville รัฐอลาบามา สหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1936

**รากศัพท์**
คำว่า โชห่วย ในความหมายของคนไทยคือ ร้านขายของชำ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีนเขียนว่า 粗货  ออกเสียงจีนกลางว่า "ชู ฮั่ว" ( ชู -  粗  หมายถึง ใหญ่ ๆ หรือ หยาบ, ฮั่ว - 货 หมายถึง สินค้า, แปลรวมๆ หมายความว่า  มีของขายเยอะแยะมากมาย)  ในสำเนียงจีนฮกเกี้ยน ที่เป็นชาวจีนที่มาค้าขายรุ่นแรก ๆ ในไทย แถบปีนัง มลายู และภูเก็ต ก็ออกเสียงว่า โชฮ่วย หรือ ชุกห่วย
คำว่าโชห่วย ในภาษาจีนแต้จิ๋ว บางครั้งเรียกว่า จับห่วย (雜貨) หรือ แป๊ะห่วย (百貨) ในขณะที่ภาษากวางตุ้งจะออกเสียงว่า จาบฟอโผว

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 นวรัตน์ ภักดีคำ. จีนใช้ ไทยยืม. กรุงเทพฯ: อมรินทร์, 2553. (12), 210 หน้า.- http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1qWTFNakl4Tnc9PQ==&catid=01
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:ร้านค้าในประเทศไทย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
การทัพตูนิเซีย

การทัพตูนีเซีย(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ตูนีเซีย) เป็นหนึ่งในการสู้รบที่เกิดขึ้นในตูนีเซียในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือในสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างกองทัพฝ่ายอักษะและกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรประกอบไปด้วยกองทัพจักรวรรดิบริติช รวมทั้งกองกำลังกรีก กับอเมริกาและกองทัพน้อยฝรั่งเศส การสู้รบได้เปิดฉากด้วยความสำเร็จช่วงแรกโดยกองทัพเยอรมันและอิตาลี แต่เส้นทางการขนส่งเสบียงได้ถูกยับยั้งอย่างแน่นหนามากจนนำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับของฝ่ายอักษะ ทหารชาวเยอรมันและอิตาลีทั้งหมด 250,000 นาย ได้ตกเป็นเชลยศึก รวมทั้งส่วนใหญ่ของกองทัพน้อยแอฟริกา

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
การทัพแอฟกริกาเหนือ
อินเรนโบว์ส

อินเรนโบว์ส (In Rainbows) คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮดออกจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบดาวน์โหลดผ่านทางเว็บไซต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเรดิโอเฮด
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
จักรวรรดิวิชัยนคร

จักรวรรดิวิชัยนคร (ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, విజయనగర సామ్రాజ్యము, Vijayanagara Empire) มีอีกชื่อว่า อาณาจักรกรณาฏกะp=1 เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1 และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-0-521-00539-5- isbn=978-1-107-02267-6- isbn=81-219-0153-7- isbn=978-81-85026-53-4- isbn=978-81-85026-53-4- archive-date=22 April 2006 
*isbn=978-0-521-71627-7- chapter=Introduction- location=Chennai- isbn=9780-7546-3950-3- author-link=Suryanath U. Kamath- oclc=8221605- isbn=978-0-415-32919-4- chapter=The temple district of Vitthalapura- chapter=Vijayanagara Inscriptions as History and Archeology- chapter=Tensions in Kannada Literary Culture- isbn=978-93-80009-31-5- isbn=978-0-19-560686-7- isbn=978-81-85026-53-4- isbn=978-81-206-0977-8 
*isbn=978-1-4398-4056-6- isbn=1-884964-04-4- url=https://www.gutenberg.org/cache/epub/3310/pg3310.html- isbn=978-81-260-0365-5- isbn=978-81-85026-53-4- isbn=9781139440745- isbn=978-0-521-26693-2 - isbn=978-0-14-302989-2- isbn=0-19-513661-6
*isbn=978-93-80607-19-1- isbn=978-81-85026-53-4- chapter=Architecture and Royal Authority under the Early Sangamas

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Vijayanagara Empire
ว
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
จักรวรรดิข่านชากาทาย

จักรวรรดิข่านชากาทาย (Цагаадайн улс; t=察合台汗國; Chagatai Khanate หรือ Chagata, Chugta, Chagta, Djagatai, Jagatai, Chaghtai) เป็นจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาเปลี่ยนไปเป็นเตอร์กิก จักรวรรดิข่านปกครองโดยชากาทาย ข่าน พระราชโอรสองค์ที่สองของเจงกิส ข่าน และผู้สืบเชื้อสายต่อจากพระองค์ เดิมจักรวรรดิข่านชากาทายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาแยกตัวมาเป็นอาณาจักรอิสระ
ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิข่านมีอาณาบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูดาร์ยา (Amu Darya) ทางใต้ของทะเลอารัลไปจนถึงเทือกเขาอัลไตในบริเวณเขตแดนที่ปัจจุบันคือมองโกเลียและจีน
จักรวรรดิข่านรุ่งเรืองในรูปใดรูปหนึ่งมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1220 จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าทางครึ่งตะวันตกของจักรวรรดิจะเสียไปกับตีมูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1360 แต่ครึ่งตะวันออกยังคงอยู่ในมือของข่านชากาทายที่บางครั้งก็เป็นปฏิปักษ์ต่อหรือบางครั้งก็เป็นพันธมิตรกับผู้ครองจักรวรรดิตีมูร์ต่อมา ในที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จักรวรรดิข่านชากาทายที่ยังคงเหลือก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของระบบเทวาธิปไตยของ Apaq Khoja และผู้สืบเชื้อสาย, โคจิจัน (Khojijan) ผู้ครองเติร์กสถานตะวันออก (East Turkestan) ภายใต้ดซูงการ์ (Dzungar) และในที่สุดประมุขของแมนจู

**ดูเพิ่ม**
 เจงกิส ข่าน- จักรวรรดิมองโกล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
เตมูร์

เตมูร์ (Temur) หรือ ตีมูร์ (Timur) ในภาษากลุ่มเตอร์กิกและภาษามองโกเลีย มีความหมายว่า เหล็ก สามารถหมายถึง- มองเก เตมูร์ (ตาย ค.ศ. 1280) ข่านแห่งโกลเดนฮอร์ด - เตมูร์ ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนเฉินจง (ค.ศ. 1265 - 1307) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หยวน- เยซุน เตมูร์ ข่าน หรือ จักรพรรดิไท่ติงตี้ (ค.ศ. 1293 - 1328) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์หยวน - ตีมูร์ (ค.ศ. 1336 - 1405) ขุนศึกมองโกล-เติร์ก ผู้สถาปนาจักรวรรดิ และราชวงศ์ตีมูร์
ราชวงศ์ซัฟฟาริด

ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ (سلسله صفاریان, Saffarid dynasty) เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้
จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิ- ราชวงศ์ซามานิยะห์- ประวัติศาสตร์อิหร่าน- ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน- ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
หมวดหมู่:จักรวรรดิเปอร์เซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 11
รัศมี เผ่าเหลืองทอง

รัศมี เผ่าเหลืองทอง นักเขียนบท นักแปล และผู้กำกับละครเวที เป็นอาจารย์สอนด้านวรรณกรรมและการละคร ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีงานการแปลวรรณกรรมหลายด้าน เช่น คอยโกโดต์ ดอนกีโฮเต้
รัศมี เผ่าเหลืองทอง เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารโลกหนังสือ และร่วมก่อตั้งกลุ่มละครสองแปดกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี และ บุรณี รัชไชยบุญ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
โอโทเซะ

โอโทเซะ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ โอโทเสะ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) (Otose) มีชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ (Terada Ayano) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 

**ข้อมูลตัวละคร**
โอโทเซะ เป็นเจ้าของร้านสแน๊คที่ตั้งอยู่ใต้ร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ โอโทเซะยังเป็นผู้ที่ให้กินโทกิเช่าชั้น 2 เป็นร้านรับจ้างสารพัด เพราะที่เธอพบกินโทกิครั้งแรก เธอได้อนุญาตให้เขาทานมันจูและชาที่เธอเอามาเซ่นไหว้สามี ทำให้กินโทกิรอดจากการอดตาย ซึ่งเขาได้ประกาศว่าจะปกป้องโอโทเซะเป็นการตอบแทน และมักจะมาทวงค่าเช่าด้วยคำพูดน่ากลัว แต่กินโทกิก็มักจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเป็นประจำ  
ปัจจุบัน โอโทเซะเป็นหญิงชรา จึงมักถูกกินโทกิเรียกว่า ยายแก่ แต่เมื่อ 50 ปีก่อนที่โอโทเซะยังเป็นสาว และเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เคยเป็นลูกจ้างของร้านดังโงะ แต่ชอบแอบเอาดังโงะไปให้เด็กยากจน จึงถูกไล่ออกในเวลาต่อมา
โอโทเซะยังมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ราชันย์สวรรค์แห่งคาบุกิโจ ซึ่งคือผู้ที่ให้การสนับสนุนแหล่งบันเทิงในย่านคาบุกิโจ โดยมีตำแหน่งเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งคาบุกิโจ
โอโทเซะมีลูกจ้างในร้านสแน๊ค 2 คน ได้แก่ แคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมว และ ทามะ หุ่นยนต์แม่บ้านจักรกล

**ชื่อของโอโทเซะ**
ชื่อ โอโทเซะ มีที่มาจาก โอโทเซะ ซึ่งเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่เป็นที่หลบซ่อนของกบฏ จากการตามล่าของชินเซ็นงุมิ
โอโทเซะชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกโอโทเซะด้วยชื่อจริง

**การปรากฏตัวบนปก**
โอโทเซะปรากฏตัวพร้อมกับแคทเธอรีนบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 5  และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 6

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 กินทามะ
อโโทเซะ
อโโทเซะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
โกลเดนฮอร์ด

โกลเดนฮอร์ด (Алтан Орд, Altan Ord; Алтын Урда, Altın Urda; Золотая Орда, Zolotaya Orda, Golden Horde หรือ Ulus of Jochi) เป็นคำที่สลาฟตะวันออกใช้เรียกมองโกล—ที่ต่อมากลายเป็นกลุ่มชนเติร์ก—มุสลิม อาณาจักรข่านก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกลหลังจากการรุกรานของมองโกลในรุสในคริสต์ศตวรรษ 1240: ปัจจุบันคือบริเวณรัสเซีย, ยูเครน, มอลโดวา, คาซัคสถาน, และ คอเคซัส โกลเดนฮอร์ดบางครั้งก็เรียกว่า Jochi Ulus หรือ อาณาจักรข่านคิพชัค (Kipchak Khanate) (คนละอาณาจักรข่านคิพชัคก่อนหน้านั้นที่ถูกพิชิตโดยมองโกล) อาณาบริเวณของโกลเดนฮอร์ดในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันออกตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงแม่น้ำดานูบ ทางตะวันออกลึกเข้าไปในไซบีเรีย ทางตอนใต้จรดทะเลดำ, เทือกเขาคอเคซัส และดินแดนของราชวงศ์มองโกลที่เรียกว่าจักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate)
ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง (Алтан Ордон, Altan Ordon = สุวรรณปราสาท) นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:จักรวรรดิมุสลิม
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมอลโดวา
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศคาซัคสถาน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ครีเอเทีย อาร์ติสต์

"ปั่น" นักร้องเจ้าของเทปชุดแรกของครีเอเทีย
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เป็นบริษัทค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2528 โดยเกิดจากแนวความคิดของ ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ออร์กาไนเซอร์ชื่อดังที่คิดว่าต้องการให้ค่ายเพลงนี้เป็นที่รวบรวมเหล่าคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถเข้ามาไว้ด้วยกัน โดยมี อามีโก้ เป็นผู้จัดจำหน่าย
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ มี ปั่น - ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว เป็นศิลปินเบอร์แรก หลังจากนั้นก็มีศิลปินตามมาอีกเช่น รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, วงกะท้อน ซึ่งค่ายนี้ได้รวบรวม ครีเอทีฟ นักแต่งเพลง และ นักดนตรี ฝีมือดีไว้มากมาย เช่น จิระ มะลิกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ธเนศ สุขวัฒน์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, อิทธิ พลางกูร เป็นต้น
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เกิดปัญหาขึ้นเมื่อชนินทร์ เจ้าของบริษัทเกิดอาการทางประสาทขึ้นเนื่องจากใช้สมองในการคิดมากเกินไป  จึงถูกส่งตัวไปรักษา ทำให้ภายในค่ายก้าวต่อไปไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ ก็ปิดตัวลง ส่วนลิขสิทธิ์เพลงทั้งหมดของค่าย ได้ยกให้ บริษัท อามีโก้ เป็นผู้ถือสิขสิทธิ์ต่อไป ซึ่งในเวลาต่อมา หลังจากที่ชนินทร์รักษาอาการป่วยจนหายเป็นปกติ ก็ได้ย้ายเข้ามาทำงานกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จนถึงปัจจุบัน พร้อมกับเปิดบริษัทของตัวเองขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท นินจา รีเทินส์ คอมมูนิเคชั่น จำกัด นอกจากนี้ ชนินทร์ยังได้รับเชิญให้แสดงภาพยนตร์ The Possible..เก๋า เก๋า เมื่อปี พ.ศ. 2549
"อุ้ย" นักร้องหญิงคนแรกของค่าย
วง "กะท้อน"

**รายชื่อศิลปินและอัลบั้ม**
 ปั่น (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว) ชุด ปั่น, ปั่น ปั่น, ปั่น ปั่น ปั่น- เฉลียง ชุด อื่นๆ อีกมากมาย- รวิวรรณ จินดา ชุด รุ้งอ้วน, เพราะเราเข้าใจ- กะท้อน ชุด สาวรำวง, ลูกสาวชาวนา, ญี่ปุ่น ยุ่นปี่, กะท้อนเลือดบวก (3 ชุดแรก มี ระพินทร์ พุฒิชาติ เข้าร่วมวงก่อนจะแยกไปตั้งวงซูซู)- ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ชุด ไปเป็นชาวเกาะ- วงดิน ชุด ลูกโดด- ปวีณา ชารีฟสกุล ชุด นัดกันแล้ว, นี่แหละตัวฉัน- 3 หน่อ (ทัชพงษ์, ธันวา, ชยันต์) เพลง รัก เก่า เก่า- พิมพิไล ชมภู ชุด จักสิเป็นจังได๋- วงขนม ชุด ตาวิเศษตะลุยเมืองมอมแมม- นิดา โสภาพร ชุด แปดแสนนะ- สุรสิทธิ์ แสงอรุณ ชุด ภาพรักในอดีต- ชรัส เฟื่องอารมย์ ชุด เหงา เหงา ก็เอามาฝาก- ซิสเต็ม โฟร์ ชุด นา นา นา- หงา คาราวาน ชุด หมายเหตุจากเมืองจีน- จิ้น กรรมาชน ชุด เพื่อมาตุภูมิ- รวมศิลปิน ปั่น-อุ้ย-ปานศักดิ์ ชุด ด้วยรัก...จากใจครีเอเทีย- รวมเพลง กรวิก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
อาร์มี คูเซลา

อาร์มี เฮเลนา คูเซลา (Armi Helena Kuusela; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็นนางงามชาวฟินแลนด์ และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของโลก 
เธอได้ครองตำแหน่ง Suomen Neito 1952 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 และเป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official Miss Universe website - Past titleholders date=2013-09-25 
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดนางงามจักรวาล
หมวดหมู่:ชาวฟินแลนด์
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน

Infobox company|logo=EAS new.svg|name=ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน|type=บริษัทเอกชน|industry= ภาวะฉุกเฉิน|foundation=1 มกราคม 2540  สหรัฐอเมริกา|location=สหรัฐอเมริกา|predecessor=ระบบออกอากาศฉุกเฉินระบบเตือนภัยฉุกเฉิน (Emergency Alert System) เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ

**การทดสอบระบบ**
ไฟล์:NOAA Weather Radio MKE-KEC60 Weekly Test.ogg|thumb|การทดสอบระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินรายสัปดาห์มักจะเริ่มเวลา 12.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นทุกของบ่ายวันพุธ ดังที่ได้ยินใน KEC60 ในมิลวอกีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2010
อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก
การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเตือนภัย
พระกีสาโคตมีเถรี

พระกีสาโคตมีเถรี หรือ พระกีสาโคตมี (กิสา-, กีสา-) เกิดในวรรณะแพศย์ มีชื่อเดิมว่า "โคตมี" แต่เพราะมีร่างกายผ่ายผอมหลายคนจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "กสาโคตมี" แปลว่า "นางโคตมีผอม" ในชั้นเดิมนั้นเคยมีอดีตเป็นถึงธิดาของมหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี แต่ต่อมาเกิดประสบวิกฤตการณ์บางอย่างทำให้กลายมาเป็นคนจน อย่างไรก็ตามท่านยังถือว่ามีบุญอยู่มาก เพราะท่านได้แต่งงานกับบุตรของมหาเศรษฐีอีกคนหนึ่ง สุดท้ายหลังการเสียชีวิตของบุตรของท่าน ทำให้ท่านมีความเศร้าโศกเสียใจมากจนมาได้พบพระพุทธเจ้าและทรงใช้อุบายแก้ความทุกข์ใจของท่านจนเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี เมื่อบวชเป็นภิกษุณีแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องให้ท่านเป็นพระภิกษุณีผู้เอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุณีอื่นในด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง

**ประวัติ**
พระกีสาโคตมีเถรี เดิมเกิดในสกุลคนเข็ญใจ ในกรุงสาวัตถี  ครั้งหนึ่งเศรษฐีตระกูลหนึ่งในเมืองสาวัตถีประสบเคราะห์กรรมคือเงินและทองกลายเป็นถ่าน แต่เมื่อนางกิสาโคตมีมาแตะถ่านเหล่านั้น ถ่านก็กลับกลายเป็นเงินและทองอย่างเดิม เศรษฐีจึงสู่ขอท่านมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่วายที่จะถูกคนเหล่านั้นเหยียดหยามว่ามาจากตระกูลคนยากจน ต่อมานางจึงให้กำเนิดบุตรแต่บุตรนั้นก็ได้ตายจากไป เมื่ออายุเพียง 3 ขวบ การตายของบุตรจึงทำให้นางตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก ถึงขนาดอุ้มศพลูกไปทุกหนทุกแห่ง จนกระทั่งมาพบพระพุทธเจ้าขณะประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี

พระพุทธองค์ทรงแนะอุบายคลายความทุกข์โดยการให้นางไปเสาะหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่เคยมีคนตาย ปรากฏว่านางต้องผิดหวังเพราะทุกบ้านนั้นก็ล้วนแต่มีคนตายทั้งสิ้น ในที่สุดนางจึงได้ข้อสรุปว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของคนหรือสิ่งมีชีวิต ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตาย การตายของบุตรตนจึงเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งของชีวิต ครั้นคิดได้แล้วนางจึงสำเร็จเป็นพระโสดาบันบุคคลทั้งที่ยังไม่ได้บวช

เมื่อเป็นพระโสดาบันแล้วพระพุทธองค์ทรงมอบหมายให้ภิกษุและภิกษุณีทำการอุปสมบท เมื่อทำการอุปสมบทแล้วท่านก็บำเพ็ญจิตภาวนา โดยพิจารณาจากเปลวเทียนในอุโบสถจนได้บรรลุอรหัตผล ท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะทางด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง ยิ่งกว่าภิกษุณีรูปใดในพระพุทธศาสนา

**หมายเหตุ**
พระกีสาโคตมีเถรี นี้ เป็นคนละคนกับ พระนางกีสาโคตมี พระธิดาของพระน้านางของเจ้าชายสิทธัตถะ (คือ พระนางปมิตา หรือ อมิตา คนใดคนหนึ่ง)  เป็นผู้ตรัสชมเจ้าชายสิทธัตถะว่า ผู้ที่เป็นบิดามารดาหรือชายาของเจ้าชายนี้ ย่อมเป็นผู้หมดทุกข์ (คือมีความสุข)
ในพระไตรปิฎก ปุสสพุทธวงส์ ปรากฏชื่อ พระนางกีสาโคตมี  เป็น(อดีต)พระมเหสีของพระพุทธเจ้าปุสสะ มีพระโอรส คือ อานันทกุมาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
#  เว็บไซต์ 84000
หมวดหมู่:ภิกษุณี
หมวดหมู่:เอตทัคคะ
หมวดหมู่:บุคคลในพุทธประวัติ
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล