Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เมอร์เซเดส-เบนซ์

เมอร์เซเดส-เบนซ์ (Mercedes-Benz) หรือเรียกสั้นๆว่า เบนซ์ (Benz) เป็นบริษัทยานยนต์เยอรมนีในเครือไดมเลอร์ อาเก ผลิตทั้งรถยนต์ รถบัส รถบรรทุก ก่อตั้งโดยก็อทลีพ ไดม์เลอร์ และคาร์ล เบ็นทซ์ ในปี พ.ศ. 2469 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองชตุทท์การ์ท โดยในช่วงปลายปี พ.ศ. 2562 บริษัทได้ประกาศย้ายแบรนด์เมอร์เซเดส-เบนซ์ไปอยู่ในความรับผิดชอบของบริษัทลูกในชื่อใหม่ เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอจี (อังกฤษ: Mercedes-Benz AG) โดยเมอร์เซเดส-เบนซ์ เอจี มีพนักงานทั้งหมดทั่วโลกอยู่ประมาณ 170,000 คน ซึ่งจะรับผิดชอบธุรกิจในส่วนของรถยนต์นั่งส่วนบุคคล (อังกฤษ: Mercedes-Benz Cars) และรถตู้ (อังกฤษ: Mercedes-Benz Vans) ของแบรนด์เมอร์เซเดส-เบนซ์

**รุ่นต่าง ๆ**

**อ้างอิง**
a b "Mercedes-Benz History". Edmunds.com. http://www.edmunds.com/mercedesbenz/history.html. Retrieved 26 September 2010.  - a b c "Mercedes-Benz Safety Innovations". Theautochannel.com. 13 September 2010. http://www.theautochannel.com/news/2005/03/11/010089.html. Retrieved 26 September 2010.  - Daimler AG Investor Relations - "Behind the Scenes: Mercedez-Benz AMG". Motortrend.com. 26 February 2007. http://www.motortrend.com/womt/112_0009_dreamfac/index.html date=2010-08-10 . Retrieved 26 September 2010.  - "Mercedes-AMG: unique, top-quality model line-up is popular worldwide". Media.daimler.com. 10 April 2000. http://media.daimler.com/dcmedia/0-921-614299-1-784019-1-0-0-0-0-1-11701-854934-0-1-0-0-0-0-0.html date=2010-04-14 . Retrieved 12 March 2011. 
*"The Mercedes-Benz AG at a glance" https://www.mercedes-benz.com/en/company/ date=2020-06-10  Retrieved 12 May 2021 


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ อินเตอร์เนชันแนล date=2012-03-12  -  เว็บไซต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ เยอรมนี -  เว็บไซต์หลักของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2414
หมวดหมู่:เมอร์เซเดส-เบนซ์
หมวดหมู่:ตราสินค้าเยอรมัน
สนามกีฬาเอลลิสปาร์ก

สนามเอลลิสพาร์ก (Ellis Park Stadium) เป็นสนามกีฬา ตั้งอยู่ที่ โยฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้ เคยใช้เป็นสถานที่แข่งรักบี้ระดับโลก เปิดใช้บริการในปี พ.ศ. 2471 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2005-02-04 
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศแอฟริกาใต้
พระอหุระมาซดะ

ไฟล์:Taq-e Bostan - High-relief of Ardeshir II investiture.jpg|thumb|right|เทพอหุรมาสดา (ซ้าย) จักรพรรดิชาปูร์ที่ 2 (กลาง) และเทพมิถรา (ขวา)
พระอหุระมาซดะ  คือพระเจ้าตามความเชื่อในศาสนาโซโรอัสเตอร์ คำว่า มาซดะ แปลว่า ฉลาด พระเจ้าองค์นี้เป็นเทพเจ้าแห่งแสงสว่าง หรือเทพเจ้าแห่งปัญญา เป็นผู้สร้างสรรค์สิ่งดีทั้งปวง ซึ่งในเปอร์เซียโบราณนับถือเป็นเทพเจ้าสูงสุด พระเจ้าแห่งความดีจะต้องต่อสู้กับพระเจ้าแห่งความชั่ว 
จากการค้นคว้าเกี่ยวกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ ทำให้เป็นที่กระจ่างชัดว่าศาสดาโซโรอัสเตอร์ได้พยายามทำการต่อสู้กับความงมงายของศาสนาของชาวอารยัน หนึ่งในนั้นก็คือการที่เขาปฏิเสธว่าตนมีส่วนร่วมในการชวนเชื่อสู่พระอหุระมาซดะ แต่ไม่มีใครทราบถึงการเปลี่ยนแปลงไปสู่การนับถือเทพเจ้าสองฝ่าย (ฝ่ายแสงสว่างกับฝ่ายความมืด) ของชาวโซโรอัสเตอร์ว่าเริ่มตั้งแต่สมัยใด ซึ่งในคัมภีร์หมวดที่ 1 ของอเวสตะ ได้ระบุไว้ว่าเทพเจ้าแห่งความชั่วต้องเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งความดีมิใช่เผชิญกับพระอหุระมาซดะซึ่งเป็นเทพเจ้าสูงสุด
ในโซโรอัสเตอร์ พระอหุระมาซดะมีบริวาร 6 องค์ ซึ่งมีความสูงส่งดั่งพระยาห์เวห์หรือเอกเทวตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม และมีการจัดกองกำลังเพื่อสู้รบกับฝ่ายอธรรม
ตามความเชื่อของโซโรอัสเตอร์ โลกจนถึงปัจจุบันมี 12000 ปี เทพเจ้าแห่งความดีทำการปกครอง 3000 ปี และในช่วงเวลานี้เทพเจ้าแห่งความชั่วได้ใช้ชีวิตอยู่ในความมืด เมื่อเขาออกมาเพื่อเผชิญกับเทพเจ้าแห่งความดี เทพเจ้าแห่งความดีได้ให้เวลาเขาในการต่อสู้เป็นเวลา 9000 ปี ซึ่งเขามั่นใจว่าจะได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน ทั้งสองฝ่ายได้เริ่มทำการสร้างสิ่งที่ดีและชั่วขึ้นบนโลกใบนี้และสู้กันด้วยวิธีนี้ จนกระทั่ง 3000 ปีผ่านไป โซโรอัสเตอร์ถูกสร้างขึ้น และทำให้กองทัพฝ่ายเทพแห่งความดีแข็งแกร่งขึ้น จนได้รับชัยชนะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนาโซโรอัสเตอร์
หมวดหมู่:พระเป็นเจ้า
ปรัชญาตะวันตก

ปรัชญาตะวันตก ถือกำเนิดโดยเธลีสแห่งมิเลทัส เมื่อ 585 ปีก่อนคริสต์ศักราช วิธีการของเธลีสแตกต่างกับปรัชญาตะวันออกอย่างมาก คือ ปรับคำถามที่สลับซับซ้อนให้เป็นคำถามง่าย ๆ เป็นคำถามที่มีรากฐาน เธลีสเป็นบุคคลที่รักการขบคิดอย่างมาก ปัจจุบันมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเธลีสหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แหล่งข้อมูลและข้อมูลปรัชญาตะวันตก date=2006-04-25 
หมวดหมู่:ปรัชญา
หมวดหมู่:ปรัชญาตะวันตก
ซือหม่า เชียน

ซือหม่าเชียน (司馬遷) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่โดนตอนองคชาตในสมัยราชวงศ์ฮั่นตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (140-87ก่อนคริสตกาล)
ซือหม่าเชียน ถือกำเนิดในครอบครัวปัญญาชนครอบครัวหนึ่ง บิดาของเขาคือซือหม่าถาน (司馬談) เป็นอาลักษณ์หลวง หรือขุนนางผู้มีหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ราชกิจในราชสำนักฮั่น และยังเป็นผู้เริ่มร่างเค้าโครงเนื้อหาประวัติศาสตร์จีนมาก่อนหน้า  ด้วยเหตุนี้ ตั้งแต่อายุ 10 ขวบซือหม่าเชียนก็เริ่มศึกษาวิชาวรรณคดี ประวัติศาสตร์และคัมภีร์ของสำนักต่าง ๆ กับผู้ทรงคุณวุฒิที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ในวัยเด็ก ซือหม่าเชียนก็เป็นคนช่างขบคิด เขามีความรู้ต่าง ๆ นานาเกี่ยวกับบุคคลและเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์อย่างกว้างขวางนอกเหนือจากสิ่งที่ได้บันทึกไว้ในตำรา   เมื่อ 111 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ซือหม่าเชียนได้รับมอบหมายให้ร่วมคณะเดินทางของราชสำนัก ออกเดินทางจากกรุงฉางอานไปเปิดสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรในดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้มีโอกาสพบเห็นดินแดนต่าง ๆ อย่างกว้างขวางเมื่ออายุได้เพียง 20 ปี เมื่อถึงท้องที่หนึ่ง ซือหม่าเชียนก็จะบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีของท้องถิ่นนั้นอย่างละเอียด และเก็บสะสมประวัติและข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวข้องกับบุคคลและเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของท้องถิ่นนั้น ๆ ด้วย 
เมื่อ 108 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังบิดาถึงแก่กรรม ซือหม่าเชียนจึงได้รับการแต่งตั้งให้สืบทอดตำแหน่งอาลักษณ์หลวงของบิดาในราชสำนัก มีหน้าที่ดูแลพระคลังเก็บหนังสือของจักรพรรดิและทำหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ราชกิจต่าง ๆ ในจดหมายเหตุของราชสำนัก ในช่วงเวลาดังกล่าว เขาได้ตามเสด็จจักรพรรดิอู่ตี้ไปในโอกาสต่าง ๆ ได้ไปดูงานตามสถานที่โบราณมากมายทั่วดินแดนอีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ได้สั่งสมข้อมูลอย่างอุดมสมบูรณ์แล้ว ซือหม่าเชียน ก็ใช้เวลานอกราชการเตรียมลงมือเขียน สื่อจี้ (史記) หรือ บันทึกประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นสารานุกรมด้านประวัติศาสตร์ 3,000 ปีของจีน
อย่างไรก็ตาม ซือหม่าเชียน ต้องถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษด้วยการตอนด้วยข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เมื่อเขาได้แสดงความเห็นคัดค้านจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ในการลงโทษแม่ทัพผู้หนึ่ง ทำให้จักรพรรดิไม่พอพระทัย แต่ภายหลังก็ทรงอภัยโทษและแต่งตั้งเขาให้กลับเข้ารับราชการโดยเลื่อนตำแหน่งให้เป็นราชเลขาธิการ แต่ซือหม่าเชียนยังคงเสียใจต่อการถูกลงโทษและสิ้นหวังกับการรับราชการ เขาจึงทุ่มเทใช้เวลากับการเรียบเรียง สื่อจี้ หรือ บันทึกประวัติศาสตร์ ตลอดชีวิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลซือหม่าเซียน date=2005-12-15  จากเว็บไทยดี
-87
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:โหราจารย์ในยุคโบราณ
เกรกอร์ เม็นเดิล

เกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล(Gregor Johann Mendel; Řehoř Jan Mendel; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 – 6 มกราคม ค.ศ. 1884) เป็นนักชีววิทยา นักอุตุนิยมวิทยา, นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน-เช็ก ผู้เป็นภราดาและสมภารคณะออกัสติเนียนแห่งแอบบีย์นักบุญโธมัสที่บรึน (เบอร์โน) มาร์คกราฟแห่งมอเรเวีย เม็นเดิลเกิดในครอบครัวที่พูดภาษาเยอรมันในไซลีเชียของจักรวรรดิออสเตรีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) และได้รับการยอมรับหลังเสียชีวิตเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาการทางพันธุศาสตร์สมัยใหม่ แม้ว่าเกษตรกรจะทราบกันมานานนับพันปีว่าการผสมข้ามพันธุ์ของสัตว์และพืชสามารถเอื้อต่อลักษณะที่พึงประสงค์บางประการได้ การศึกษาจากถั่วของเม็นเดิลที่ดำเนินการใน ค.ศ. 1856 ถึง 1863 จัดตั้งกฎทางพันธุกรรมหลายประการที่ภายหลังรู้จักกันในชื่อ กฎแห่งพันธุศาสตร์ของเม็นเดิล
เม็นเดิลเสียชีวิตจากโรคไตในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1884 วัย 61 ปีที่เบอร์โน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) โดยในงานศพของเขามีเลออช ยานาเชค นักประพันธ์ชาวเช็กมาบรรเลงออร์แกน หลังการเสียชีวิตของเขา ได้มีการเผางานของเม็นเดิลทุกอย่าง เพื่อเป็นสัญญาณว่าข้อถกเถียงทางภาษีอากรสิ้นสุดลงแล้ว การขุดศพของเม็นเดิลใน ค.ศ. 2021 ทำให้พบข้อมูลการทำนายลักษณะบางส่วน เช่น ความสูงของร่างกายที่ (cm) มีการวิเคราะหจีโนมของเขา ทำให้พบว่าเม็นเดิลก็ประสบกับปัญหาทางหัวใจ

**ดูเพิ่ม**
 พันธุศาสตร์ของเม็นเดิล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  name=เกรกอร์ เม็นเดิล- sname=Gregor Mendel- id=569
หมวดหมู่:สมาชิกคณะออกัสติเนียน
หมวดหมู่:อธิการอาราม
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:นักพันธุศาสตร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคไต
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์

จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ บารอนแห่งเคนส์ ที่หนึ่ง (John Maynard Keynes, 1st Baron Keynes; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2426 – 21 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ เกิดที่ เคมบริดจ์, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ผู้เสนอแนวคิดเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์ (Keynesian Economics) แนวความคิดทางเศรษศาสตร์ของเคนส์มีอิทธิพลต่อทฤษฎีเศรษศาสตร์มหภาคสมัยใหม่เป็นอย่างมาก รวมไปถึงนโยบายเศรษฐกิจที่รัฐบาลนำมาใช้ในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ เริ่มแรกเคนส์ศึกษาเรื่องสาเหตุของวัฏจักรธุรกิจ (business cycles) และเรียกร้องให้มีการใช้นโยบายทางการคลังและการเงินเพื่อผ่อนคลายผลกระทบที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยและตกต่ำ เคนส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบิดาของเศรษฐศาสตร์มหภาคยุคใหม่และนับได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดของศตวรรษที่ยี่สิบ
เคนส์ได้ทำงานที่หนังสือ อีโคโนมิคจอร์นัล เป็นที่แรก และได้เขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์หลายฉบับ เช่น ทฤษฎีทั่วไปเกี่ยวกับการจ้างงาน, ดอกเบี้ย และเงินตรา (The General Theory of Employment, Interest and Money)
เขาเป็นผู้ที่สร้างผลงาน ซึ่งพลิกวงการเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก(คือ เศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิก ในสมัยนั้น) ก็คือ การให้รัฐเข้าไปแทรกแซงและสนับสนุนให้ใช้นโยบายของรัฐ  อันได้แก่ นโยบายการเงินและนโยบายการคลัง (Monetary Policy & Fiscal Policy) อันจะกระตุ้นให้เกิด อุปสงค์ที่มีประสิทธิผล (Effective Demand) แทนที่จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ กลไกตลาด ที่เป็นแนวความคิดของ อดัม สมิธ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความล้มเหลวได้
ประโยคสำคัญซึ่งท้าทายเศรษฐศาสตร์แบบเดิม คือประโยค "In the long run, we are all dead"  (ในระยะยาว พวกเราก็ตายกันหมดแล้ว) ซึ่งสะท้อนเรื่องความไม่สมบูรณ์ของการปรับตัวในระยะยาว
เหล่านักเศรษฐศาสตร์ต่างยกให้ จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งหลักของสาขาวิชา เศรษฐศาสตร์มหภาค (Macroeconomics)

**ประวัติ ชีวิตสมรสของจอห์น**

**บุคลิกลักษณะและชีวิตสมร**
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์เกิดที่ บ้านเลขที่ 6 ใน ถนนฮาร์เวย์,  เคมบริดจ์, เป็นบุตรชายของ จอห์น เนวิล เคนส์ เป็นอาจารย์สอนบรรยายทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ กับ ฟอลเรนซ์ เอด้า บราวน์ มีน้องชาย 1 คน ชื่อ กอลเฟย์ เคนส์ (พ.ศ. 2420 - 2525) เป็นหมอผ่าตัด และ น้องสาว 1 คน ชื่อ มาร์กาแร็ต เคนส์ (พ.ศ. 2433 - 2517) ซึ่งภายหลังได้สมรสกับ บุคคลที่ได้รับรางวัลโนเบล สาขาทางด้านจิตวิทยา ชื่อว่า อาร์ชิบาร์ด ฮิลล์

**การศึกษา**
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คิงส์ คอลเลจ เคมบริดจ์ ใน ปี พ.ศ. 2445 สาขาวิชา คณิตศาสตร์ แต่นักเศรษฐศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงอย่าง อัลเฟรด มาร์แชล ขอร้องให้เขามาเป็นนักเศรษฐศาสตร์ ซึ่งเวลานั้นเขาเป็นประธานชมรมลัทธิเสรีนิยมที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์อยู่ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ ใน ปี พ.ศ. 2448 และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ใน ปี พ.ศ. 2451

**การเสียชีวิต**
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ เสียชีวิตด้วย โรคหัวใจ ที่บ้านพัก ใน ทิลตัน, อีสต์ ซุสเซ็ก ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นอีก 3 ปี จอห์น เนวิล เคนส์ (พ.ศ. 2395 - 2492) ซึ่งเป็นบิดาของเคนส์ ได้เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา

**บุคลิกลักษณะและความเชื่อ**

**มุมมองทางด้านศาสนา**
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์เคยรับใช้ที่โบสถ์ในช่วงวัยรุ่น แต่หลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เขานับถือ ลัทธิ ที่เชื่อว่าไม่สามารถพิสูจน์ได้ถึงการมีอยู่ของพระเจ้า จนกระทั่งเขาเสียชีวิต

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เศรษฐศาสตร์แบบเคนส์
หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2426
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2489
พื้นเอียง

พื้นเอียง
พื้นเอียง เป็นเครื่องมือกลพื้นฐานชนิดหนึ่งที่ใช้ผ่อนแรง อาจอยู่ในรูปแบบเป็นไม้กระดานยาวเรียบ ใช้พาดบนที่สูง หรือพื้นผิวระหว่างพื้นต่างระดับ เคลื่อนที่วัตถุด้วยการลากหรือผลัก ช่วยอำนวยความสะดวกสบายในการย้ายสิ่งของขึ้นหรือลง

**การคำนวณเกี่ยวกับพื้นเอียง**
 
เมื่อ 
E = แรงพยายามในการดึงวัตถุ มีหน่วยนิวตัน (N)
L = ความยาวของด้านตรงข้ามมุมฉาก มีหน่วยเป็นเมตร(m)
W = น้ำหนักของวัตถุ มีหน่วยเป็นนิวตัน (N)
H = ความสูงของพื้นเอียง มีหน่วยเป็นเมตร (m)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลพื้นเอียง
ราเม็ง

ราเม็ง (rāmen) เป็นบะหมี่ของญี่ปุ่น ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ราเม็งมักจะทานกับเนื้อหมู, สาหร่าย, คามาโบโกะ, ต้นหอม และบางครั้งอาจมีใส่ข้าวโพด ราเม็งมีการปรุงรสแตกต่างกันตามแต่ละจังหวัดในญี่ปุ่น เช่นในเกาะคีวชู ต้นกำเนิดของราเม็งกระดูกหมู หรือในเกาะฮกไกโด ต้นกำเนิดของมิโซราเม็ง (ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว)
เส้นราเม็งทำจากแป้งสาลีเป็นหลัก เช่นเดียวกับอาหารจากเส้นแบบอื่นของญี่ปุ่นอย่างอูดงหรือโซเม็ง แต่ต่างกันตรงที่ใช้เส้นซึ่งทำโดยผสมน้ำอัลคาไล
ในประเทศตะวันตก คำว่า Ramen ยังเป็นคำที่ใช้เรียกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วย

**ประวัติ**
ในประวัติศาสตร์เท่าที่ทราบ ราเม็ง เดิมมีที่มาจากประเทศจีนและถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นโดยชาวจีนอพยพในศตวรรษที่ 19 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 20 คำว่า "ราเม็ง" มาจากภาษาจีน "ลาเมี่ยน" (拉麺) ที่มีความหมายถึง เส้นบะหมี่ที่ใช้มือนวดให้มีความเหนียวนุ่ม ที่ได้รับความนิยมบริโภคไปทั่วเอเชียตะวันออก แต่อาจจะมีที่มาจากคำอื่น ๆ ที่ออกเสียงใกล้กัน เช่น 拉麺, 老麺, 鹵麺, 撈麵 จากบันทึกของพิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮามะ ราเม็งถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในราวปี ค.ศ. 1859 และโทกูงาวะ มิตสึกูนิ ขุนนางใหญ่ในยุคเมจิได้รับประทานราเม็ง  
ราเม็งเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลายในญี่ปุ่นเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 ในระยะแรก ราเม็งถูกเรียกว่า "ชินาโซบะ" (支那そば) ซึ่งแปลว่า "โซบะเจ๊ก" ("ชินา" เป็นคำเรียกเชิงดูหมิ่นชนชาติจีนในภาษาญี่ปุ่น) ต่อมาชาวจีนได้เริ่มมีการขายราเม็งตามรถเข็นพร้อมกับขายเกี๊ยวซ่าพร้อมกัน และมีการเป่าชารูเมระเพื่อเรียกลูกค้า ซึ่งในปัจจุบันได้มีการอัดเป็นเทปเปิดแทน

**ชนิดของราเม็ง**
ราเม็งมีหลากหลายชนิดแตกต่างกันตามภูมิภาค โดยชนิดของราเม็งจะแบ่งตามลักษณะของเส้น, เนื้อ และซุป สามอย่างนี้เป็นหลัก ตัวอย่างของราเม็ง ได้แก่

**แบ่งตามเครื่องปรุงรส**
เครื่องปรุงรสเป็นส่วนประกอบสำคัญที่สร้างความต่างให้ราเม็ง และมีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามเครื่องปรุง- โชยุราเม็ง - ราเม็งใส่ซีอิ๊ว- มิโซราเม็ง - ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว- ชิโอราเม็ง - ราเม็งซุปเกลือ

**แบ่งตามดาชิ**
น้ำซุปของราเม็งยังประกอบขึ้นจากดาชิซึ่งมีส่วนผสมหลายชนิด เช่น- ดาชิกระดูกหมู (ราเม็งกระดูกหมู)- ดาชิซุปไก่- ดาชิปลาและหอย- ดาชิเนื้อวัว- ดาชิแกงกะหรี่ (ราเม็งแกงกะหรี่)

**แบ่งตามเครื่อง**
 ชาชูเม็ง - ใส่หมูแดง- วันตัมเม็ง - ใส่เกี๊ยว- เท็นชิมเม็ง - ใส่ไข่ฝูหรง

**รวมภาพ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารจีนแบบญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย

มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย เป็นมหาวิทยาลัยออนไลน์ของประเทศไทย เสนอบทเรียนออนไลน์ให้กับผู้สนใจทั่วไป โดยผู้ที่เรียนจนจบหลักสูตรสามารถได้รับปริญญาจากสถาบันอุดมศึกษาในความร่วมมือได้
มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทยเป็นโครงการของ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม

**หลักสูตรที่เปิดสอน**
วิชาเลือกก็จะมีแยกออกมา

**ปริญญาโท**
 วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชศาสตร์สังคมและบริหาร (นานาชาติ) คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ปริญญาตรี**
 บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยว- วิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาซอฟต์แวร์ (กำลังจัดทำเนื้อหา)- อุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยียานยนต์ (กำลังจัดทำเนื้อหา)

**ประกาศนียบัตร**
 หลักสูตรผู้เชี่ยวชาญอีเลิร์นนิ่ง- หลักสูตรการสร้างเว็บเทคโนโลยีโดยใช้โปรแกรม Word- หลักสูตรรอบรู้ เท่าทัน เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ และ อินเทอร์เน็ต- หลักสูตรการสร้างสื่อการสอนอิเล็กทรอนิกส์- หลักสูตรการผลิตหนังสืออิเล็คทรอนิคสจากเว็บ- หลักสูตรโครงสร้างและระบบการทำงานของรถยนต์

**มหาวิทยาลัย/หน่วยงานในประเทศ ที่ร่วมโครงการ**
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
*จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
*มหาวิทยาลัยบูรพา
*มหาวิทยาลัยมหิดล
*มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
*มหาวิทยาลัยศิลปากร
*มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
*มหาวิทยาลัยนเรศวร
*มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
*มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
*มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
*มหาวิทยาลัยรังสิต
*มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
*มหาวิทยาลัยขอนแก่น
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
*การบินไทย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
*มหาวิทยาลัยศรีปทุม
*มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
*มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
*สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
*มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
*ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
*ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ
*กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน, กระทรวงแรงงาน
*สำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน
*มหาวิทยาลัยพะเยา
*สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
*การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
*มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

**มหาวิทยาลัย/หน่วยงานต่างประเทศ ที่ร่วมโครงการ**
Gwangju-Jeonnam University
*Hanyang Cyber University
*MIT OCW, USA
*The Institute of APEC Collabolative education
*Tokai University
*UNESCO BANGKOK
*National Institute of Multimedia Education (NIME)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย
ซไบเอร์ทไย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาระบบเปิด
ปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์

ปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์ (Peter Beardsley) มีฉายาว่าเจ้าหลอเล็ก  เริ่มค้าแข็งกับ สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนย้ายมาร่วมทีมลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 1.9 ล้านปอนด์ อันเป็นค่าตัวในการย้ายสโมสรภายในเกาะอังกฤษที่สูงที่สุด ช่วงอยู่กับสโมสรลิเวอร์พูล เขาผนึกกำลังกับ จอห์น อัลดริดจ์ และจอห์น บานส์ สร้างตำนานสามประสานแห่งแอนฟิลส์  หลังจากยิ่งใหญ่อยู่กับลิเวอร์พูล สโมสรมีการเปลี่ยนแปลง ผู้จัดการทีมจาก เคนนี ดัลกลิช มาเป็นแกรม ซูเนสส์ ปีเตอร์ เบีร์ดสลีย์ ถูกขายไปให้กับ เอฟเวอร์ตัน สโมสรคู่รักคู่แค้นร่วมเมืองลิเวอร์พูลก่อนจบชีวิตการค้าแข้ง กับสโมสรนิวคาสเซิล ทีมที่เขาเริ่มค้าแข้ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Peter Beardsley-  Official Liverpool FC profile-  Profile at LFCHistory.net-  Peter Beardsley index at Sporting-heroes.net date=2011-09-27 -  date=2007-08-11  English Football Hall of 
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคาร์ไลล์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากเฮกซัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากนิวคาสเซิลอะพอนไทน์
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
รูปพันเหลี่ยม

รูปพันเหลี่ยม หรือ คิเลียกอน (chiliagon) ในทางเรขาคณิตหมายถึงรูปหลายเหลี่ยม ที่มี 1,000 ด้าน ในรูปพันเหลี่ยมปกติ มุมภายในแต่ละมุมจะมีขนาด 179.64 องศา
1000
กิโมโน

ภาพวาดกิโมโน
กิโมโน (คิโมะโนะ) เป็นชุดแต่งกายโบราณของประเทศญี่ปุ่น

**ลักษณะ**
กิโมโนประกอบด้วยเสื้อนะงะงิ (長着) ซึ่งมีลักษณะเป็นคลุมขนาดยาวที่มีแขนเสื้อที่มีความกว้างมาก และสายโอบิ (帯) ซึ่งใช้รัดเสื้อคลุมนี้ให้อยู่คงที่ ชุดกิโมโนทั้งของหญิงและชายเมื่อใส่แล้วจะพรางรูปของผู้สวมใส่ไม่ให้เห็นสัดส่วนที่แท้จริง ชุดกิโมโนของผู้หญิงโสดเป็นกิโมโนแขนยาว ลวดลายที่นิยมคือลายดอกซากุระ กิโมโนของผู้หญิงแต่งงานแล้วจะเป็นกิโมโนแขนสั้นสีไม่ฉูดฉาดมาก

**ประวัติ**
ยุคนะระ ก่อนที่ชุดกิโมโนจะเป็นที่นิยม ชาวญี่ปุ่นมักแต่งชุดท่อนบนกับท่อนล่างเหมือนกันหรือไม่ก็เป็นผ้าชิ้นเดียวกัน
ต่อมาในยุคเฮอัง ซึ่งถือเป็นช่วงเริ่มต้นการใส่กิโมโน ชาวญี่ปุ่นพัฒนาเทคนิคการตัดชุดเสื้อผ้าด้วยการตัดผ้าเป็นเส้นตรง เพื่อให้ง่ายต่อการสวมใส่ หยิบมาคลุมตัวได้ทันที ทั้งยังเป็นชุดที่เหมาะกับทุกสภาพอากาศ สามารถเปลี่ยนเนื้อผ้าที่ตัดเย็บให้เหมาะกับฤดูกาล ความสะดวกสบายนี้ทำให้ชุดกิโมโนแพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว โดยวงการแฟชั่นสมัยนั้น ผู้ตัดเย็บก็จะคิดหาวิธีที่ทำให้ชุดกิโมโนมีสีสัน ผสมผสานกันด้วยสีต่างๆให้เหมาะสมกับสภาพอากาศและชนชั้นทางสังคมถือว่าเป็นช่วงที่ชุดพัฒนาในเรื่อง สี มากที่สุด
ในยุคคะมะกุระ ทั้งผู้หญิงและผู้ชายจะนิยมใส่ชุดกิโมโนที่สีสันแสบทรวง ยิ่งเป็นนักรบจะต้องยิ่งใส่ชุดที่สีฉูดฉาดมากๆเพื่อแสดงถึงความเป็นผู้นำบางครั้งเรียกว่าไปแข่งแฟชั่นกันในสนาม
รบเลยทีเดียว
ต่อมาในยุคเอโดะ เป็นยุคที่โชกุนตระกูลโทะกุงะวะปกครองญี่ปุ่น โดยให้ขุนนางไปปกครองตามแคว้นต่างๆ นั้น ในช่วงนี้นักรบซามูไรแต่ละสำนักจะแต่งตัวแบ่งแยกตามกลุ่มของตัวเอง เรียกว่าเป็น
"ชุดเครื่องแบบ" ชุดที่ใส่นี้ แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ชุดกิโมโน ชุดคามิชิโม ตัดเย็บด้วยผ้าลินินใส่คลุมชุดกิโมโนเพื่อให้ไหล่ดูตั้ง และกางเกงขายาวที่ดูเหมือนกระโปงแยกชิ้น ชุดกิโมโนของซามูไรจำเป็นต้องเนี้ยบมาก ดังนั้นจึงเป็นช่วงที่พัฒนากิโมโนไปอีกขั้น จนเป็นผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง
สมัยต่อมา ในยุคเมจิ ญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมากขึ้น ชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนมาใส่ชุดสากลในชีวิตประจำวัน และจะใส่ชุดกิโมโนเมื่อถึงงานที่เป็นพิธีการเท่านั้น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เครื่องแต่งกายแบบญี่ปุ่น ๆ​ จาก JapanKIKU.com date=2007-07-05 -  ตุ๊กตาญี่ปุ่นในชุดกิโมโนแบบต่างๆ date=2011-02-09 
หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เสื้อผ้าญี่ปุ่น
ไหซอง

ไหซอง เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน ทำมาจากไหน้ำปลาหรือไหปลาร้าที่ไม่ใช้แล้ว  ขึงด้วยยางหนังสติ๊กหรือยางอื่น ๆ บริเวณปากไห จัดเป็นชุด ชุดละหลายใบ โดยมีขนาดลดหลั่นกัน บรรเลงโดยการดีดด้วยนิ้ว ให้เสียงทุ้มคล้ายกีตาร์เบส ทำหน้าที่เป็นเครื่องประกอบจังหวะ ใช้บรรเลงประกอบในวงดนตรีพื้นเมืองภาคอีสานหรือที่นิยมเรียกว่าวงโปงลาง
ปัจจุบัน วงโปงลางส่วนใหญ่นิยมใช้พิณเบส แทนการใช้ไหซอง เนื่องจากให้เสียงดังกว่าและสามารถบรรเลงพลิกแพลงได้มากกว่า จึงแทบไม่มีการดีดไหซองเพื่อการบรรเลงจริง ๆ แล้ว การดีดไหซองในปัจจุบันเป็นเพียงการแสดงลีลาการดีดประกอบท่าฟ้อนรำ 
นิยมใช้ผู้หญิงเป็นผู้ดีด เรียกว่า  นางไห ใช้แสดงในงานรื่นเริงต่าง ๆ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อีสาน จุฬาฯ date=2017-07-04  ไหซอง, ดนตรีพื้นบ้านอีสาน, ชมรมศิลปวัฒนธรรมอีสาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- www.isangate.com date=2006-07-20  Isangate.com
ไหซอง
หมวดหมู่:เครื่องเพอร์คัชชัน
มหิดล

มหิดล สามารถหมายถึง- เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช (สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก) ต้นราชสกุลมหิดล- มหิดล จันทรางกูร นักการเมืองชาวไทย- มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย- มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย- โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่ในวิทยาเขตศาลายาของมหาวิทยาลัยมหิดล- รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล- ถนนมหิดล ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 1141 ในจังหวัดเชียงใหม่
นคร (แก้ความกำกวม)

นคร อาจหมายถึง- นคร นิคมมนุษย์ขนาดใหญ่- เทศบาลนคร หนึ่งในเขตเทศบาล

**ชื่อสถานที่**
ชื่อสถานที่ซึ่งมีคำว่า "นคร" ในชื่อ- นครวัด- กรุงเทพมหานคร- จังหวัดนครนายก- จังหวัดนครปฐม- จังหวัดนครสวรรค์- จังหวัดนครศรีธรรมราช- จังหวัดนครพนม- จังหวัดนครราชสีมา- อำเภอนครชัยศรี- จังหวัดพระนครศรีอยุธยา- สุวรรณภูมิมหานคร
รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล

รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล เป็นรางวัลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อถวายเป็นพระราชานุสรณ์แด่สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงบำเพ็ญประโยชน์ต่อวงการแพทย์ การสาธารณสุข การพยาบาล การเภสัชกรรม ทันตศึกษา การประมง กองทัพเรือ และการศึกษาของประเทศ เป็นคุณูปการโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกี่ยวกับการแพทย์ของประเทศไทย ทรงทำนุบำรุงโรงเรียนราชแพทยาลัย และโรงพยาบาลศิริราชให้ทันสมัย ทั้งทรงเป็นผู้แทนรัฐบาลไทย ในการเจรจากับมูลนิธิร็อกกี้เฟลเล่อร์ ให้มาช่วยเหลือปรับปรุงการแพทย์ของไทย เป็นการวางรากฐานให้การแพทย์ของไทย เจริญรุ่งเรืองทัดเทียมอารยประเทศในปัจจุบัน จนได้รับการถวายพระสมัญญานามว่า องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันของไทย และองค์บิดาแห่งการสาธารณสุขของไทย เป็นการสนองพระมหากรุณาธิคุณให้พระเกียรติยืนยง อยู่ในแผ่นดินนี้และแผ่ขจรขจายไปทั่วโลก 

** ประวัติ**
มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้รับพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ด้วยการริเริ่มของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ในวโรกาสเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพ ในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครบ 100 ปี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เพื่อดำเนินการมอบรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ถวายเป็นพระราชอนุสรณ์ และเพื่อเผยแพร่พระราชเกียรติคุณ แห่งสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก “องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันและการสาธารณสุขของไทย”
เมื่อแรกตั้งใช้ชื่อมูลนิธิว่า “มูลนิธิรางวัลมหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” และได้เปลี่ยนแปลงเป็น “มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 

**คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์**
ที่มา (หนังสือครบรอบ 15 ปี รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล, สำนักพิมพ์ อัมรินทร์ พริ้นติ้ง, 2550: หน้า 13)

**รายละเอียดของรางวัล**
รางวัล มีการให้รางวัลเป็นประจำทุกปี ๆ ละ 2 รางวัล คือ 
# รางวัลทางการแพทย์ มอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงาน และ/หรือวิจัยดีเด่นทางด้านการแพทย์ อันก่อประโยชน์แก่มนุษยชาติ 
# รางวัลทางสาธารณสุขมอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงานดีเด่นทางด้านสาธารณสุข เป็นประโยชน์แก่สุขภาพอนามัยของมนุษยชาติ
รางวัลประกอบด้วย
# เหรียญรางวัล 
# ประกาศนียบัตร 
# เงินรางวัลๆ ละ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555)

**ขั้นตอนการเสนอชื่อและการตัดสินผู้ได้รับรางวัล**
คณะบุคคล หรือองค์กรใด ๆ ทั่วโลก ส่งรายนามบุคคล กลุ่มบุคคลหรือ องค์กร ที่สมควรได้รับรางวัลถึงเลขาธิการ มูลนิธิฯ โดยกรอกแบบฟอร์มการเสนอชื่อแล้วส่งผ่านเว็บไซต์หรือทางไปรษณีย์
# คณะกรรมการที่ปรึกษาวิชาการ จะพิจารณา กลั่นกรองรายชื่อ สืบค้นข้อมูลเพิ่มเติม 
# คณะกรรมการรางวัลนานาชาติ ซึ่งประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิและมีชื่อเสียงระดับโลก พิจารณารายชื่อที่อยู่ในเกณฑ์การได้รับรางวัล นำเสนอต่อคณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ 
# คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานมูลนิธิฯ ตัดสินผู้สมควรได้รับรางวัล

**ดูเพิ่ม**
 รายนามผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล- รางวัลสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
หมวดหมู่:องค์กรในพระบรมราชูปถัมภ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มูลนิธิในประเทศไทย
หมวดหมู่:รางวัลด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:สุขภาพโลก
น้ำเต้าหู้

น้ำเต้าหู้ (p=dòujiāng) เป็นเครื่องดื่มซึ่งทำจากการบดถั่วเหลืองและนำไปต้มกรองจนเจือจางลง อาจปรุงด้วยน้ำตาลและอื่น ๆ รับประทานได้ทันที นิยมรับประทานเป็นมื้อเช้าคู่กับปาท่องโก๋ หรือทำเป็นน้ำเต้าหู้ทรงเครื่องโดยใส่สาคู ลูกเดือย ข้าวบาร์เลย์ ถั่วแดง วุ้น หรือธัญพืชชนิดอื่น ๆ ตามชอบ

**ประโยชน์ของน้ำเต้าหู้**
ถั่วเหลืองมีโปรตีนสูง ถั่วเหลืองจึงเป็นแหล่งโปรตีนสำหรับผู้ที่ไม่บริโภคเนื้อสัตว์ เพราะถั่วเหลืองมีคุณค่าทางโภชนาการใกล้เคียงกับโปรตีนจากสัตว์ ถ้าเราบริโภคถั่วเหลืองในปริมาณที่สูงพอ ร่างกายจะได้รับโปรตีนที่เพียงพอกับความต้องการได้
นอกจากถั่วเหลืองเป็นแหล่งไขมันและโปรตีนที่มีประโยชน์ต่อร่างกายแล้ว ในถั่วเหลืองยังอุดมไปด้วยสารอาหารอีกมากมาย คือ คาร์โบไฮเดรต แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามิน A, B, B1, B2, B6, B12, ไนอาซิน และวิตามิน C, D, E อีกด้วย ในเมล็ดถั่วเหลืองนั้นยังมี เลซิทิน ช่วยบำรุงสมอง เพิ่มทักษะความจำ ลดไขมัน และลดคอเลสเตอรอลในร่างกายได้อีกด้วย
การดื่มน้ำเต้าหู้จะได้รับประโยชน์กว่าเครื่องดื่มอื่น ๆ ถ้าเทียบกับนมแล้วน้ำเต้าหู้จะมีข้อดีกว่า แม้บางอย่างจะสู้นมไม่ได้ แต่น้ำเต้าหู้ให้โปรตีนเกือบเท่านม มีไขมันที่ดีกว่าคือให้กรดไขมันไม่อิ่มตัวมากกว่านม ช่วยลดคอเลสเตอรอล สำหรับข้อเสียคือ น้ำเต้าหู้จะให้แคลเซียมได้น้อยมาก
ดังนั้นการดื่มน้ำเต้าหู้ในแต่ละวัน ถ้าเป็นน้ำเต้าหู้ชนิดธรรมดาที่ไม่ได้มีการเสริมแคลเซียมเข้าไปนั้น แนะนำให้ดื่มเป็นอาหารเสริมวันละ 1-2 แก้ว เพราะน้ำเต้าหู้ชนิดธรรมดา มีแคลเซียมไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย จึงควรรับประทานอาหารอื่นที่มีแคลเซียมควบคู่กันไปด้วย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Shurtleff, William and Aoyagi, Akiko. (2009),  History of Miso, Soybean Jiang (China), Jang (Korea), and Tauco/Taotjo (Indonesia), 200 BC–2009, Lafayette: Soyinfo Center, ISBN 9781928914228.- Shurtleff, William and Aoyagi, Akiko. (2013),  History of Soymilk and Other Non-Dairy Milks, 1226 to 2013 (PDF), Lafayette: Soyinfo Center.-  หน้า = 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Soy Milk
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง
หมวดหมู่:เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
ข่าว

ไฟล์:Land_on_the_Moon_7_21_1969-repair.jpg|thumb|upright=1.2|alt=เด็กสาวถือหนังสือพิมพ์ที่มีพาดหัวข่าวว่า “อินทรีลงจอดแล้ว” – ชายสองคนเดินบนดวงจันทร์|เด็กผู้หญิงอ่านหนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์เกี่ยวกับการลงจอดบนดวงจันทร์ครั้งแรกของยานอะพอลโล 11, 21 กรกฎาคม ค.ศ.1969
ข่าว เป็นข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน ซึ่งอาจจะให้บริการผ่านสื่อต่าง ๆ เช่น จากปากต่อปาก การตีพิมพ์ ระบบไปรษณีย์ การออกอากาศ การสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือผ่านทางปากคำของผู้สังเกตการณ์และพยานที่เห็นถึงเหตุการณ์ ข่าวซึ่งบางครั้งจะเรียกว่า "ข่าวหนัก" เพื่อแยกถึงความแตกต่างจากสื่อเบา
หัวข้อทั่วไปสำหรับรายงานข่าว ได้แก่ สงคราม รัฐบาล การเมือง การศึกษา สุขภาพ สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ ธุรกิจ แฟชั่น และความบันเทิง ตลอดจนถึงการแข่งขันกีฬา เหตุการณ์ที่แปลกประหลาดหรือไม่ปกติ การประกาศของรัฐบาลเกี่ยวกับพระราชพิธีของกษัตริย์ กฎหมาย ภาษี สาธารณสุข และอาชญากรรม ได้รับการขนานนามว่าเป็นข่าวมานับตั้งแต่สมัยโบราณ การพัฒนาทางเทคโนโลยีและทางสังคมซึ่งมักจะถูกขับเคลื่อนโดยเครือข่ายการสื่อสารและจารกรรมของรัฐบาล ซึ่งได้เพิ่มความรวดเร็วในการเผยแพร่ข่าว รวมทั้งอิทธิพลต่อเนื้อหาด้วย ประเภทต่าง ๆ ของข่าวที่เรารู้จักในปัจจุบันซึ่งมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับหนังสือพิมพ์

**การส่งข่าว**
เริ่มแรกก็เป็นการบอกต่อ ๆ กันมา เหมือนกับการกระจายข่าวลือ แต่การส่งก็จะไม่มีประสิทธิภาพ เนื้อเรื่องของข่าวถูกเปลี่ยนออกไป ต่อมาเมื่อมีการคิดค้นกระดาษขึ้น ก็มีการบันทึกลงในกระดาษ ปัจจุบันโลกของเราเป็นยุคของการสื่อสารข้อมูลต่าง ๆ ผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ มีการใช้อินเทอร์เน็ตส่งข่าว ดูโทรทัศน์ และมีการใช้อีเมลในการส่งข่าวอีกด้วย

**ดูเพิ่ม**
 หนังสือพิมพ์- สำนักข่าว
หมวดหมู่:อภิธานศัพท์โทรทัศน์
หมวดหมู่:การสื่อสาร
หมวดหมู่:ข่าว
หมวดหมู่:สารสนเทศ
สกรู

สกรูแบบต่างๆ
สกรู หรือ ตะปูควง เป็นเครื่องกลผ่อนแรงชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายบันไดเวียนรอบแกน ใช้ยกวัตถุหนักขึ้นสู่ที่สูง  โดยแรงความพยายามเคลื่อนที่เป็นวงกลมขณะที่แรงความต้านทานเคลื่อนที่ขึ้นลงในแนวดิ่ง ดังรูป
สูตรที่ใช้คำนวณเรื่องสกรู
W × P = E × 2πR 
M.A. = W/E = 2πR/P
W 	= 	แรงความต้านหรือน้ำหนักของวัตถุ (นิวตัน)
P 	= 	ระยะทาง 1 ช่วงเกลียว (เมตรหรือเซนติเมตร)
E 	= 	แรงความพยายามหรือแรงที่กระทำกับสกรู (นิวตัน)
R 	= 	รัศมีของการหมุนหรือความยาวของด้ามแม่แรง (เมตรหรือเซนติเมตร)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลสกรู date=2007-09-29 -  ข้อมูลสกรู date=2007-09-29 
หมวดหมู่:เครื่องมือ
ชายชุดดำ

ภาพของชายชุดดำ
ชายชุดดำ หรือ บุรุษชุดดำ (Men in Black, ย่อว่า MIB) เป็นกลุ่มบุรุษในวัฒนธรรมร่วมสมัยของอเมริกันและตามทฤษฎีสมคบคิดเรื่องจานบิน ซึ่งสวมชุดสูทสีดำ และมักเป็นเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ซึ่งมีหน้าที่ป้องกันมิให้ผู้ได้ประสบพบเจอจานบินหรือมนุษย์ต่างดาวแพร่งพรายเรื่องเหล่านั้นออกไป และบางทีก็เชื่อว่า บุรุษชุดดำนั้นเป็นมนุษย์ต่างดาวเสียเอง คำนี้ยังมักใช้หมายถึงสมาชิกอั้งยี่หรือสำนักราชการบ้านเมืองซึ่งเชื่อกันว่าทำหน้าที่ป้องกันมิให้ความลับบางประการแพร่หลายหรือเพื่อดำเนินกิจกรรมลึกลับบางอย่าง ในความหมายทั่วไป คำนี้ใช้หมายถึงบุคคลที่มีพฤติกรรมประหลาดหรือมีอิทธิพลและมักปรากฏตัวในสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับจานบิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทฤษฎีสมคบคิด
หมวดหมู่:ความลับ
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องกับจานผี
หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับจานผี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับและจารชน
ฟลอยด์ แลนดิส

ฟลอยด์ แลนดิส ในการแข่ง ตูร์เดอฟรองซ์ 2006
ฟลอยด์ แลนดิส (Floyd Landis) (เกิด 14 ตุลาคม พ.ศ. 2518) นักแข่งจักรยานชาวอเมริกัน และเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันจักรยานทางไกล ตูร์ เดอ ฟรองซ์ 2006 แลนดิสเป็นชาวอเมริกันคนที่ 3 ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศต่อจาก เกร็ก เลอมอนด์ และ แลนซ์ อาร์มสตรอง
ฟลอยด์ แลนดิส เคยเป็นนักแข่งทีมไปรษณีย์สหรัฐ ร่วมทีมเดียวกับแลนซ์ อาร์มสตรอง เมื่อปี 2002 ก่อนจะย้ายมาอยู่ทีมโฟแนก แลนดิสถูกไล่ออกจากทีมโฟแนก เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2549 หลังจากผลการทดสอบยืนยันว่าเขาใช้สารกระตุ้น
แลนดิสถูกสงสัยว่าใช้สารกระตุ้น หลังจากในสเตจที่ 16 เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม เขาหมดแรง และเข้าเส้นชัยเป็นอันดับสุดท้าย ทำเวลาเสียไปถึง 10 นาที และคะแนนรวมตกไปอยู่อันดับที่ 11 แต่ในวันรุ่งขึ้น ในสเตจที่ 17 เขากลับขี่จักรยานนำหน้าตลอดระยะทาง 120 กิโลเมตร และเข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่ง ทำเวลากลับคืนมาได้ 6 นาที คะแนนรวมขึ้นมาอยู่อันดับที่ 3 ภายหลังการแข่งขัน แลนดิสถูกนำปัสสาวะไปตรวจสารกระตุ้น  และพบสารเทสโตสเตอโรน อยู่ในปัสสาวะมากกว่าระดับปกติ 
แลนดิสเกิดในรัฐเพนซิลเวเนีย ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย กับภรรยาชื่อแอมเบอร์และลูกชื่อไรอัน บริเวณทางเหนือของเมืองซานดิเอโก
หมวดหมู่:นักจักรยานชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ประติมากรรม

ประติมากรรมนั้น คือรูปปั้นที่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายสื่อถึงศาสนา ส่วน ปฏิมากรรมนั้น คือรูปปั้นที่มีจุดมุ่งหมายสื่อถึงทางศาสนา
หมวดหมู่:วัฒนธรรม
หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:สื่อทัศนศิลป์
สตาร์เกเซอร์ (กันดั้ม)

GSX-401FW สตาร์เกเซอร์
GSX-401FW สตาร์เกเซอร์ เป็นโมบิลสูทในการ์ตูนซีรีส์กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ ที่พัฒนาโดย DSSD (Deep Space Survey and Development Organization) ซึ่งสร้างโดยคาดว่ามีจุดมุ่งหมายในการพัฒนาพื้นที่อวกาศที่ไกลโพ้น ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนท้ายของตอนที่ 1

**บทบาท**
สตาร์เกเซอร์ถูกสร้างขึ้นเป็นเครื่องทดสอบในการสำรวจอวกาศของ DSSD ซึ่งในระหว่างทดสอบขั้นสุดท้าย กองกำลังแฟนทอมเพนของกองทัพโลกก็ได้เข้าโจมตีเสียก่อน โดยมีจุดมุ่งหมายในการชิงเอาระบบ A.I. ที่ DSSD พัฒนาอยู่ สตาร์เกเซอร์ซึ่งขับโดย เซเลเน่ แม็กกริฟ และ โซล รูจ แลงได้เข้าต่อกรกับกองกำลังของแฟมทอมเพน และด้วยความสามารถของสตาร์เกเซอร์ก็ทำให้กองกำลังของแฟมทอมเพนถูกกำจัดไปเรื่อยๆ โดยในช่วงสุดท้ายสตาร์เกเซอร์ได้เข้าต่อกรกับสไตรค์นัวร์อย่างดุเดือด และทั้งสองฝ่ายก็ถูกปืนลำแสงจากกระสวยอวกาศของ DSSD ยิงจนกระเด็นไปไกลถึงบริเวณเส้นทางระหว่างโลกถึงดาวศุกร์ แต่สตาร์เกเซอร์ก็ยังมีระบบที่สามารถทำงานได้โดยอาศัยพลังของลมสุริยะเพื่อการเดินทางกลับต่อได้

**ความสามารถ**
แม้ว่าสตาร์เกเซอร์จะเป็นโมบิลสูทที่สร้างขึ้นเพื่อการพัฒนาอวกาศ ไม่ใช่การรบโดยตรง แต่ก็เป็นโมบิลสูทที่มีความสามารถในการรบที่สูงในระดับหนึ่ง วงแหวนของสตาร์เกเซอร์มีคุณสมบัติในการเพิ่มความเร็วของตัวเครื่องให้สูงกว่าปกติได้ นอกจากนี้ยังสร้างลำแสงเพื่อสะท้อนบีมของอีกฝ่ายกลับไปได้ และสามารถเปลี่ยนลำแสงที่ถูกยิงใส่ให้กลายเป็นวงแหวนลำแสงที่มีคุณสมบัติตัดวัตถุที่เคลื่อนผ่านได้ และมีระบบ "Voiture Lumiere" ที่สามารถเปลี่ยนลมสุริยะให้กลายเป็นพลังงานให้กับตัวเครื่องได้ยามฉุกเฉิน นอกจากนี้สตาร์เกเซอร์ยังมีโครงการที่จะพัฒนาให้ใช้ระบบ A.I.(Artificial Intelligence) ในการควบคุมอีกด้วย หากแต่จะต้องใช้เวลาในการทดสอบการบินมากกว่าหมื่นชั่วโมงกว่าระบบ A.I. จะมีประสิทธิภาพสูงพอที่จะสามารถตัดสินใจด้วยตนเองได้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลของสตาร์เกเซอร์ที่ Mecha and Anime HQ
หมวดหมู่:หุ่นยนต์ใน Cosmic Era
เก้าอี้ดนตรี

เก้าอี้ดนตรี
เก้าอี้ดนตรี หรือ การเดินทางสู่กรุงเยรูซาเล็ม(เยอรมัน: Reise Nach Jerusalem) เป็นการละเล่นประกอบเพลงอย่างหนึ่งที่นิยมเล่นในงานสังสรรค์ งานวันเด็ก หรือ งานกิจกรรมนันทนาการ ซึ่งไม่จำกัดจำนวนผู้เล่น เมื่อ เปิดเพลง หรือ ร้องเพลง จะให้ผู้เล่นทุกคนเดินวนรอบเก้าอี้ เพื่อความสนุกสนาน 

**การเล่น**
เริ่มแรกกรรมการจะตั้งเก้าอี้เรียงเป็นวงกลมโดยเก้าอี้จะมีจำนวนน้อยกว่าผู้เล่นจำนวน 1 ตัว จากนั้นให้ผู้เล่นยืนเป็นวงกลมรอบเก้าอี้ เมื่อพร้อมแล้วกรรมการจะเปิดเพลง ในขณะที่เพลงดังขึ้นผู้เล่นจะเดินไปเป็นรอบวงพร้อมเต้นให้เข้าจังหวะ พอเพลงหยุดผู้เล่นต้องรีบนั่งลงบนเก้าอี้ทันที ผู้เล่นคนใดไม่มีที่นั่งต้องออกจากการเล่นไป จากนั้นกรรมการจะทำการดึงเก้าอี้ออกไปครั้งละ 2-3 ตัว และเริ่มเล่นต่อไปเรื่อย ๆ ถ้าเหลือจำนวนเก้าอี้ 1 ตัว ผู้เล่นคนใดที่นั่งได้ก่อนเป็นคนสุดท้ายเป็นผู้ชนะ
ที่ ประเทศเวลส์ มีธรรมเนียมปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันกับเวอร์ชันสมัยใหม่ แต่มีข้อแตกต่างเพียงเล็กน้อย ผู้ชายมักจะนั่งบนเก้าอี้และฝ่ายผู้หญิงจะเป็นฝ่ายเดินรอบเก้าอี้ ในตอนท้ายผู้หญิงที่ชนะจะต้องจูบกับผู้ชายคนสุดท้าย 

**สำนวน**
เก้าอี้ดนตรี ถูกใช้เป็นอุปลักษณ์ สื่อถึงสถานการณ์ที่ต้องแย่งตำแหน่งกันหรือมีการสลับสับเปลี่ยนตำแหน่งกัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเด็ก
หมวดหมู่:อุปลักษณ์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมทางดนตรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ปาจรีย์ บุตรกินรี. (2557). การละเล่นพื้นบ้านไทย. กลุ่มนันทนาการเด็กและเยาวชน สำนักนันทนาการ กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
หมวดหมู่:ซูเปอร์แมน

หมวดหมู่:ดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ชาวคริปตัน
หมวดหมู่:จัสติซลีก
วัว

วัว หรือ โค เป็นสัตว์มีกีบเท้าที่เป็นสัตว์เลี้ยงขนาดใหญ่และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เป็นสมาชิกสมัยใหม่ที่โดดเด่นในวงศ์ย่อย Bovinae เป็นชนิดที่แพร่หลายที่สุดในสกุล Bos และถูกจำแนกเป็นกลุ่มอย่างกว้างขวางที่สุดว่า Bos primigenius วัวถูกเลี้ยงเป็นปศุสัตว์เพื่อเอาเนื้อ เพื่อเอานมและผลิตภัณฑ์นมอื่น ๆ และเป็นสัตว์ลากเทียม ผลิตภัณฑ์อื่นจากวัวมีหนังและมูลเพื่อใช้เป็นปุ๋ยคอกหรือเชื้อเพลิง ในบางประเทศ เช่น อินเดีย วัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ จากบรรพบุรุษวัวที่เป็นสัตว์เลี้ยงเพียง 80 ตัว ในอานาโตเลียตอนกลาง, ลิแวนต์ และอิหร่านตะวันตกเมื่อราว 10,500 ปีก่อน องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติรายงานว่ามีวัวบนโลกประมาณ 1.5 พันล้านตัวใน ค.ศ. 2018 วัวเป็นแหล่งต้นกำเนิดหลักของการปล่อยแก๊สเรือนกระจกจากปศุสัตว์ และมีส่วนในการปล่อยแก๊สเรือนกระจกทั่วโลกประมาณ 10% ใน ค.ศ. 2009 วัวเป็นปศุสัตว์ชนิดแรกที่มีการทำแผนที่จีโนมอย่างสมบูรณ์

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 Bhattacharya, S. 2003.  Cattle ownership makes it a man's world date=7 October 2008 . Newscientist.com. Retrieved 26 December 2006.- Cattle Today (CT). 2006. Website.  Breeds of cattle. Cattle Today. Retrieved 26 December 2006- Clay, J. 2004. World Agriculture and the Environment: A Commodity-by-Commodity Guide to Impacts and Practices. Washington, DC: Island Press. 1-55963-370-0.- Clutton-Brock, J. 1999. A Natural History of Domesticated Mammals. Cambridge: Cambridge University Press. 0-521-63495-4.- year=2008  – A visual textbook containing History/Origin, Phenotype & Statistics of 45 breeds.- Huffman, B. 2006.  The ultimate ungulate page. UltimateUngulate.com. Retrieved 26 December 2006.- Invasive Species Specialist Group (ISSG). 2005.  Bos taurus date=2008-06-25 . Global Invasive Species Database.- Johns, Catherine. 2011 Cattle: History, Myth, Art. London: The British Museum Press. 978-0-7141-5084-0- Nowak, R.M. and Paradiso, J.L. 1983. Walker's Mammals of the World. Baltimore, MD: The Johns Hopkins University Press. 0-8018-2525-3- Oklahoma State University (OSU). 2006.  Breeds of Cattle. Retrieved 5 January 2007.- Public Broadcasting Service (PBS). 2004.  Holy cow date=13 October 2014 . PBS Nature. Retrieved 5 January 2007.- Rath, S. 1998. The Complete Cow. Stillwater, MN: Voyageur Press. 0-89658-375-9.- Raudiansky, S. 1992. The Covenant of the Wild. New York: William Morrow and Company, Inc. 0-688-09610-7.- Spectrum Commodities (SC). 2006.  Live cattle. Spectrumcommodities.com. Retrieved 5 January 2007.- Voelker, W. 1986. The Natural History of Living Mammals. Medford, NJ: Plexus Publishing, Inc. 0-937548-08-1.- Yogananda, P. 1946. The Autobiography of a Yogi. Los Angeles: Self Realization Fellowship. 0-87612-083-4.
หมวดหมู่:สัตว์เชื่อง
หมวดหมู่:สัตว์มีแกนสันหลัง
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:สัตว์กีบคู่
หมวดหมู่:สัตว์เคี้ยวเอื้อง
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:วัว
พันธุ์สวลี กิติยากร

ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร (เดิม หม่อมเจ้าพันธุ์สวลี ยุคล; เกิด 24 กันยายน พ.ศ. 2476) เป็นพระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล กับหม่อมหลวงสร้อยระย้า ยุคล เป็นพระมารดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และยังเป็นพระมาตุลานีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมถึงยังเป็นพระอัยยิกาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา นอกจากนี้ ยังทรงเป็นหม่อมเจ้าองค์ใหญ่ในราชสกุลยุคล 

**ประวัติ**

**ชีวิตตอนต้น**
ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลีมีฐานันดรศักดิ์เดิมคือ หม่อมเจ้าพันธุ์สวลี ยุคล พระนามลำลองว่า ท่านหญิงปิ๋ม เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล กับหม่อมหลวงสร้อยระย้า ยุคล (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์) มีเจ้าน้องร่วมมารดาสององค์คือหม่อมเจ้าฐิติพันธุ์ ยุคล (ท่านชายกบ), รังษีนภดล ยุคล (ท่านหญิงอ๋อย) และมีเจ้าน้องต่างมารดาอีกสามองค์ หนึ่งในนั้นคือ หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล น้องชายแท้ต่างมารดาอีกด้วย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชินี เมื่อ พ.ศ. 2493 แล้วทรงศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ

**สมรส**
หม่อมเจ้าพันธุ์สวลีได้พบกับหม่อมราชวงศ์อดุลกิติ์ กิติยากรครั้งแรก ในงานเลี้ยงสังสรรค์ของหมู่นักเรียนไทยในอังกฤษ และเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ ต่อมาหม่อมเจ้าพันธุ์สวลีได้ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2499 เพื่อสมรสกับหม่อมราชวงศ์อดุลกิติ์ พระเชษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2499 มีธิดาหนึ่งพระองค์กับหนึ่งคน ได้แก่
# พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ (เดิม หม่อมหลวงโสมสวลี กิติยากร; ประสูติ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) อภิเษกสมรสและหย่ากับพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา
# หม่อมหลวงสราลี กิติยากร (เกิด 8 เมษายน พ.ศ. 2509) สมรสและหย่ากับธีรเดช จิราธิวัฒน์ มีบุตรชายสองคนคือ สุทธกิตติ์และสิทธิกิตติ์ จิราธิวัฒน์

**เกียรติยศ**

**ฐานันดรศักดิ์และคำนำหน้านาม**
 24 กันยายน พ.ศ. 2476 – 10 เมษายน พ.ศ. 2499 : หม่อมเจ้าพันธุ์สวลี ยุคล- 10 เมษายน พ.ศ. 2499 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 : นางพันธุ์สวลี กิติยากร- 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 : คุณหญิงพันธุ์สวลี กิติยากร- 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 – ปัจจุบัน : ท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ตั้งตามนาม**
 พระพุทธสุวรรณพันธุ์สวลีมงคลประดิษฐ์ วัดทองทั่ว จังหวัดจันทบุรี

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  HSH Princess Bandhu Savali Yugala date=2006-07-17 
หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:ราชสกุลยุคล
พันธุ์สวลี กิติยากร
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
ไทฟอน

ไทฟอน และ เซอุส
ไทฟอน (Typhon) เป็นอสูรกายยักษ์ซึ่งได้เกิดมาจากพระแม่ธรณีไกอา (บ้างคัมภีร์บอกว่าเป็นเจอา ไกอา หรือไมอา) กับปีศาจทาร์ทารัสซึ่งถือกำเนิดเป็นไทฟอน (ในหนังสือ Mythology ของเฮดิธ แฮมิลต้น อธิบายไว้ว่าไทฟอนเป็นอสุรกายร้อยหัว ตาลุกไฟ และสามารถพ่นไฟได้) บ้างก็ว่าร่างกายเป็นคน น้ำตาเป็นพิษ มีหัวร้อยหัว ซึ่งเจอาได้สั่งให้ไทฟอนไปโค่นเขาโอลิมปัส พลังของไทฟอนร้ายกาจถึงขั้นสามารถกางปีกปิดโลกได้ เมื่อเคลื่อนไหวร่างกายจะกลายเป็นพายุขนาดใหญ่ นอกจากนี้ไทฟอนยังเป็นบิดาของปิศาจทั้งปวง ส่วนมารดาของปิศาจทั้งปวงนั้นคืออีคิดน่า
และต่อมาผู้คนที่เคยเรียกพายุนี้ว่า ไทฟอน ก็เพี้ยนมาเป็น ไต้ฝุ่น จนถึงทุกวันนี้
หมวดหมู่:ยักษ์กรีก
หมวดหมู่:มังกร
หมวดหมู่:เทพปกรณัมกรีก
ทะเลอีเจียน

แผนที่ตำแหน่งทะเลอีเจียน
ทะเลอีเจียน (Aegean Sea) เป็นทะเลที่ติดต่อกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อยู่ระหว่างประเทศกรีซกับตุรกี ทางด้านตะวันออกของกรีก เป็นแหล่งอารยธรรมของโลกสมัยหนึ่ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**

อีเจียน
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศตุรกี
ค่าความนิยม

ในทางการบัญชี ค่าความนิยม (goodwill) เป็นส่วนต่างของมูลค่ากิจการตามบัญชี กับมูลค่าที่ซื้อขายกันจริง โดยมากบริษัทที่ดำเนินธุรกิจมาเป็นระยะเวลานาน และมีผลประกอบการที่ดี เมื่อขายกิจการก็ย่อมขายได้ในราคาที่สูงกว่ามูลค่าตามบัญชี เนื่องจากที่ภาพลักษณ์ที่ดีเป็น premium ของมูลค่ากิจการนั่นเอง
ตามมาตรฐานการรายงานทางการเงินของสภาวิชาชีพบัญชีในพระบรมราชูปถัมป์ ได้กำหนดเกณฑ์มาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ ฉบับที่ 3 เรื่องการรวมธุรกิจ โดยได้ให้ความหมายของคำว่า ค่าความนิยม หมายถึง สินทรัพย์ที่แสดงถึงผลประโยชน์เชิงเศรษฐกิจในอนาคตที่จะได้รับจากสินทรัพย์อื่นที่ได้มาจากการรวมธุรกิจ ซึ่งไม่สามารถระบุและรับรู้เป็นรายได้ แยกออกมาให้ชัดเจนได้ 
หมวดหมู่:การบัญชี
หมวดหมู่:คำศัพท์บัญชี
ซัยยิด อับบาส อัลมูสะวีย์

ซัยยิด อับบาส อัลมูสะวีย์ หรือ อัลมูซาวี เกิดในปี 1952 เป็นเลขาธิการใหญ่ของพรรคฮิซบุลลอหฺ ในปี 1991-1992 ถูกอิสราเอลสังหารด้วยการยิงจากเฮลิคอปเตอร์ทำให้อัลมูสะวีย์ ภรรยา บุตรชาย พร้อมกับพรรคพวกอีก 4 คนเสียชีวิต เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1992
หมวดหมู่:ชาวเลบานอน
1992
หมวดหมู่:ชาวไทย

ทไทย
หมวดหมู่:ลักษณะประชากรไทย
หมวดหมู่:ชาวเอเชีย
หมวดหมู่:ชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ชาวไท
สวนชูวิทย์

สวนชูวิทย์ เป็นอดีตสวนสาธารณะเอกชน ตั้งอยู่บนพื้นที่ 6 ไร่ บริเวณถนนสุขุมวิท ซอย 10 ของนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์
ที่ดินบริเวณนี้เดิมให้เช่าเป็นบาร์เบียร์และร้านค้าชื่อ "สุขุมวิทสแควร์"  นายชูวิทย์ได้ซื้อมาจากเจ้าของเดิมเมื่อ พ.ศ. 2545 และมีโครงการสร้างโรงแรมระดับ 4 ดาว แต่เกิดปัญหากับผู้เช่าเดิมและเกิดคดีกลุ่มชายฉกรรจ์เข้ามาไล่รื้อถอนบาร์เบียร์และร้านค้า เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2546 ส่งผลให้เกิดการกลั่นแกล้งต่อธุรกิจของนายชูวิทย์ จนนายชูวิทย์ตัดสินใจออกจากธุรกิจอาบอบนวด โดยหันมาทำงานด้านการเมืองและยกเลิกโครงการสร้างโรงแรม สร้างเป็นสวนสาธารณะให้ประชาชนทั่วไปใช้งานแทน
ในปี พ.ศ. 2565 มีการปรับปรุงพื้นที่เพื่อก่อสร้างโครงการ "เทนธ์ อเวนิว" ซึ่งประกอบไปด้วยอาคารสำนักงาน โรงแรม สถานพยาบาล และร้านค้า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ริ้วรอยในกาลเวลา จากบาร์เบียร์ถึง 'สวนชูวิทย์' date=2007-03-11  เนชั่นสุดสัปดาห์-  “ชูวิทย์” พูดจริงเปิดสวนพันล้าน-เหน็บเศรษฐีแสนล้านบางคนบริจาคบ้าง date=2007-03-12  ผู้จัดการออนไลน์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในกรุงเทพมหานคร
แม่แบบ:บทความคัดสรร/สิงหาคม 2549

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเป็นสมเด็จพระบรมราชินีนาถในรัชกาลที่ 9 พระนามเดิม หม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ของหม่อมเจ้านักขัตรมงคล (ภายหลังได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น พลเอกพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ) กับ หม่อมหลวงบัว กิติยากร เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันศุกร์ที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ณ บ้านของพลเอกเจ้าพระยาวงศานุประพัทธ์ (ม.ร.ว.สท้าน  สนิทวงศ์) และท้าววนิดาพิจาริณี บิดาและมารดาของหม่อมหลวงบัว กิติยากร ตั้งอยู่ที่ 1808 ถนนพระรามที่ 6 อำเภอปทุมวัน จ.พระนคร ได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "สิริกิติ์" มีความหมายว่า "ผู้เป็นศรีแห่งกิติยากร" อ่านต่อ...
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: งานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี - บาสเกตบอล - ราชวงศ์ชิง
ที่เก็บถาวร  –  บทความคัดสรรอื่น ๆ
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง

ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง  หรือ ปลาฉนากน้ำจืด (Largetooth sawfish, Freshwater sawfish; Pristis pristis; ชื่อพ้อง P. microdon และ P. perotteti) เป็นปลากระดูกอ่อน ในวงศ์ปลาฉนาก (Pristidae)

**ลักษณะ**
ไฟล์:The_fishes_of_India_(Plate_CXCI)_(6924477086).jpg|thumb|เปรียบเทียบลักษณะความกว้างของจะงอยปาก ฟัน ลักษณะและขนาดของหางและครีบอก และตำแหน่งของครีบหลังเทียบกับครีบเอว ในปลาฉนากจะงอยปากกว้าง (P. pristis - บน) ปลาฉนากเขียว (P. zijsron - กลาง) และ ปลาฉนากจะงอยปากแคบ (Anoxypristis cuspidata - ล่าง)
เป็นปลากระดูกอ่อน รูปร่างคล้ายปลาฉลาม มีลักษณะเด่นคือ จะงอยปากที่แหลมยาว มีกระดูกแข็งรอบ ๆ จะงอยแลดูคล้ายฟันเลื่อย มีความยาวได้ถึง 2 นิ้ว มีความคม มีจำนวนประมาณ 14–24 แถว  ขนาดเมื่อโตเต็มที่ราว 6 เมตร หนักได้ถึง 600 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินเดียทางตอนเหนือ, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, อิเรียนจายา, ปาปัวนิวกินี ไปจนถึงออสเตรเลียทางตอนเหนือบริเวณรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
ปลาฉนากจะงอยปากกว้าง เป็นปลาทะเลที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ สามารถพบในเขตน้ำจืดได้ เช่นที่ ปากแม่น้ำคงคา, ปากแม่น้ำโขง, แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำฟริซต์รอย สำหรับในประเทศไทยเคยมีผู้พบไกลถึงบึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ ในปี ค.ศ. 1957
การเข้ามาในน้ำจืดของปลาฉนากจะงอยปากกว้าง นักวิทยาศาสตร์ที่ทำการวิจัยด้วยการติดแทคที่ตัวปลาเชื่อว่า ปลาเข้ามาเพื่อขยายพันธุ์ เพราะในน้ำจืดมีสัตว์นักล่าและอันตรายน้อยกว่าในทะเล จนกระทั่งปลามีความยาวได้ 8–9 ฟุต หรืออายุราว 5 ปี จึงจะค่อยว่ายออกทะเลไป ในออสเตรเลียทางตอนเหนือ  ปลาฉนากจะงอยปากกว้างจะว่ายน้ำเข้ามาในแม่น้ำที่เป็นน้ำจืดไกลถึง 200 ไมล์ ในถิ่นที่เป็นแดนทุรกันดาร และถึงแม้จะเป็นช่วงฤดูแล้งที่ระดับน้ำลดลงอย่างมากก็ตาม 
พฤติกรรมของปลาชนิดนี้ คือ มักหากินบริเวณหน้าดินที่มีดินเลนค่อนข้างขุ่นในเวลากลางคืน โดยอาหารได้แก่สัตว์น้ำมีกระดอง เช่น กุ้ง, ปู และหอย เป็นต้น โดยใช้จะงอยปากที่เหมือนใบเลื่อยนั้นไล่ตามและตัดเป็นชิ้นเล็ก ๆ  และถึงแม้จะมีจะงอยปากยาวเหมือนเลื่อย แต่ปลาฉนากจะงอยปากกว้างก็ยังมีศัตรูตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในออสเตรเลียทางตอนเหนือ ปลาฉนากที่นั่นพบว่ามีบาดแผลจากการถูกโจมตีโดยสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น ปลาฉลามหัวบาตร หรือจระเข้น้ำจืดออสเตรเลีย โดยปลาที่พบในแม่น้ำฟริซต์รอยจำนวนร้อยละ 60 ที่มีบาดแผลเช่นนี้
จำนวนประชากรไม่มีข้อมูลที่ทราบแน่นอน เนื่องจากเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์ ประชากรในธรรมชาติมีน้อยมาก ปลาชนิดนี้ใช้เวลาในการเพิ่มจำนวนประชากรเป็น 2 เท่า นานกว่า 14 ปี ปัจจุบันมีชื่ออยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ CITES
ในปัจจุบัน จากการศึกษาด้านพันธุกรรม พบว่ามีความเป็นไปได้ว่า ปลาฉนากจะงอยปากกว้างอาจจะเป็นชนิดเดียวกับปลาฉนากธรรมดา (P. pristis)

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพเคลื่อนไหวปลาฉนากจะงอยปากกว้าง- รูปและข้อมูลปลาฉนากจะงอยปากกว้าง
หมวดหมู่:มหสัตว์
ปลาฉนาก
ฉนากจะงอยปากกว้าง
ฉนากจะงอยปากกว้าง
ฉนากจะงอยปากกว้าง
ฉนากจะงอยปากกว้าง
ฉนากจะงอยปากกว้าง
ฉนากจะงอยปากกว้าง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย