Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2

สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2 (Pope Peter II) เป็นพระนามพระสันตะปาปาที่สมมุติขึ้น และในระยะหลังนี้ เป็นชื่อสามัญของลัทธิเซเดวากันเต (Sedevacantism) ที่อุปโลกน์ตัวเป็นสันตะปาปา

**ชื่อและความหมายโดยนัย**
นอกเหนือไปจากนักบุญเปโตรอัครทูตซึ่งชาวคริสต์ถือกันว่าเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกนั้น ไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดเคยใช้พระนามว่า "เปโตร" อีกเลย และเป็นที่เล็งเห็นได้ว่า จะไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดในอนาคตกาลจะทรงเลือกใช้พระนามเช่นนั้นด้วย กระนั้น มีพระสันตะปาปาหลายพระองค์ที่ทรงใช้ชื่อบัพติศมาว่า "เปโตร" (อาจสะกดต่างออกไปสุดแต่ภูมิภาค) หนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ซึ่งทรงมีชื่อบัพติศมาว่า เปียโตร ออร์ซีนี (Pietro Orsini)
ทั้งนี้ เป็นเพราะวรรคสุดท้ายของสันตะวจนะ (Prophecy of the Popes) บทประพันธ์อันเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางในวงการคาทอลิก และว่ากันว่าเป็นผลงานของนักบุญแมลาไค (St. Malachy) นั้น บรรยายไว้ทำนองพยากรณ์ว่า "เปโตรชาวโรมัน" (Petrus Romanus) จะเป็นพระสันตะปาปาพระองค์สุดท้าย วรรคนั้นว่า
"ระหว่างการประหัตประหารสุดท้ายของพระศาสนจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ บัลลังก์จักถูกครองโดยเปโตรชาวโรมัน ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูฝูงแกะของเขาอย่างแสนยากเย็น และเมื่อการนี้บรรลุ นครสัตบริภัณฑ์จักถึงแก่กาลวินาศ องค์ตุลาการผู้น่าหวั่นเกรงจักพิพากษาหมู่ชนของเขา สิ้นแล"
"In persecutione extrema S.R.E. sedebit Petrus Romanus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas septicollis diruetur, et Iudex tremêndus iudicabit populum suum. Finis."
"During the final persecution of the Holy Roman Church, the seat will be occupied by Peter the Roman, who will feed his sheep in many tribulations; and when these things are finished, the seven-hilled city will be destroyed, and the formidable Judge will judge his people. The End."
มีการตีความวรรคข้างต้นกันไปต่าง ๆ นานา กระแสหลักนั้นเห็นว่า สมเด็จพระสันตะปาปาปีเตอร์ที่ 2 จะเสด็จขึ้นสู่ตำแหน่งถัดจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16

**การใช้จริง**
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาหลายคนได้เลือกใช้นามว่า "เปโตรที่ 2" โดยเฉพาะสันตะปาปาเท็จที่อ้างว่าได้ตำแหน่งมาเพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นการเฉพาะตัว สันตะปาปาเท็จผู้ใช้นามนี้และโด่งดังที่สุด คือ มานูเอล อาลอนโซ คอร์รัล (Manuel Alonso Corral) แต่มานูเอลบอกปัดอย่างแจ้งชัดว่า ตนมิใช่ "เปโตรชาวโรมัน" ตามสันตะวจนะ

**ในบันเทิงคดี**
ในนวนิยายชุดเรื่อง เลฟต์บีไฮนด์ (Left Behind) ปีเตอร์ แมธิวส์ (Peter Mathew) มุขนายกคาทอลิกผู้มีใจคด ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2 และต่อมาก็ได้เป็นประมุขแห่งศาสนาเอกภพแห่งบาบิลอนลึกลับ (Enigma Babylon One World Faith)
ส่วนนิยายเรื่อง เดอะเธิร์ดซีเคร็ต (The Third Secret) ของสตีฟ เบร์รี (Steve Berry) นั้น พระคาร์ดินัลอัลเบอร์โต วาเลนเดรีย (Alberto Valendrea) รัฐมนตรีแห่งวาติกันผู้มีใจทะเยอทะยาน ได้รับเลือกตั้งเป็นพระสันตะปาปาพระนามว่า เปโตรที่ 2

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระสันตะปาปา
นริศ อารีย์

นริศ อารีย์ (31 ธันวาคม พ.ศ. 2473 - 30 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงรุ่นใหญ่ ที่ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสามขุนพลเพลงลูกกรุง ร่วมกับ สุเทพ วงศ์กำแหง และชรินทร์ นันทนาคร

**ประวัติ**
นริศ อารีย์ เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2473 เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ วรนุช อารีย์ นักร้องนำวงดนตรีสุนทราภรณ์ เข้ารับการศึกวิทยาลัยบพิตรพิมุข

**ชีวิตนักร้อง**
ตลอดเวลาที่เรียนอยู่นั้นไม่เคยคิดที่จะเป็นนักร้องเลย เพราะต้องการเป็นทหารอากาศ เมื่อจบก็มุ่งมั่นเข้าสอบเป็นทหารแต่พลาดไป จึงเที่ยวเตร่ประกวดร้องเพลงตามแรงยุของเพื่อน ๆ เข้าแข่งขันตามงานวัดต่าง ๆ เรื่อยมา โดยใช้นามแฝงว่า “ร. ดาวรุ่ง” ผลปรากฏว่าชนะบ้างแพ้บ้างเพราะต้องเจอกับนักร้องรุ่นพี่อย่างชาญ เย็นแข, เลิศ ประสมทรัพย์ จึงทำให้มุ่งมั่นฝึกฝนที่จะเอาชนะให้ได้
จนเข้าประกวดงานปีใหม่ เมื่อพ.ศ. 2491 ที่เฉลิมกรุง ซึ่งเป็นงานที่ใหญ่มากโดยมี พ.ต.โปรย อังสุกานต์ เจ้าของคณะละครวิทยุอันดับ1ในยุคนั้นเป็นประธานจัดงานและมีคุณเสน่ห์ โกมารชุน เป็นกรรมการตัดสินปรากฏว่าสามารถฝ่าฝันจนได้รับรางวัลชนะเลิศที่ 1 มาครอง
และยังได้เข้าร่วมงานกับคณะละครวิทยุ “พันตรีศิลปะ” เป็นพระรองบ้าง ตัวประกอบบ้าง ซึ่งขณะนั้นคุณบุญช่วย หิรัญสุนทรเป็นพระเอกและร้องเพลงสลับฉากที่ศาลาเฉลิมไทย และศาลาเฉลิมกรุง รุ่นเดียวกับสุเทพ วงศ์กำแหง และชรินทร์ นันทนาคร 
ครั้นปี 2492 ทางกรมโฆษณาการได้จัดการประกวดนักร้องแห่งประเทศไทยขึ้นเรียกว่าเป็นการประกวดระดับชาติทีเดียวซึ่งมีทั้งนักร้องอาชีพและสมัครเล่นจากทั่วประเทศเข้าสมัครแข่งขันราว 200 คน คุณนริศ อารีย์ ได้มีโอกาสร่วมแข่งขันในครั้งนี้ด้วยและผ่านเข้ารอบไปชิงชนะเลิศในรอบสุดท้ายโดยเป็นผู้ประกวดที่มีอายุน้อยที่สุด และได้ตำแหน่งที่ 4
จากนั้นก็เข้าสู่วงการและได้มีโอกาสบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกในเพลง “ชั่วนิจนิรันดร” ของพยงค์ มุกดา เพลง “เชียงใหม่” ของไสล ไกรเลิศ “ผู้แพ้” ของรักษ์ รักษ์พงศ์ "คอย" และ "สักวันหนึ่ง" ของป. ชื่นประโยชน์ "เปียจ๋า" และ "ม่วยจ๋า" ของสุรพล โทณะวณิก "กลิ่นเกล้า" และ "แม้พี่นี้จะขี้เมา" ของไพบูลย์ บุตรขัน เป็นต้น
คุณนริศ อารีย์ เคยร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง มาลัยสามชายและวิญญาณรักแม่นาค และแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม เป็นตัวนำบ้างตัวประกอบบ้าง เช่นเรื่อง ตาม่องลาย เป็นต้น

**เสียชีวิต**
นริศ อารีย์ เสียชีวิตในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554 ด้วยโรคพาร์กินสัน และโรคเบาหวาน ซึ่งตรงกับช่วงที่ กาเหว่า เสียงทอง ผู้เป็นนักร้องชาวไทย ได้เสียชีวิตในช่วงเดียวกัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

**อ้างอิง**
2554
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:บุคคลในยุครัชกาลที่ 9
เป็ดพม่า

ไข่ของเป็ดพม่า
เป็ดพม่า หรือ เป็ดรัดดี (Ruddy shelduck; ชื่อวิทยาศาสตร์: Tadorna ferruginea) เป็นนกอพยพชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Anatidae พบตามแม่น้ำสายใหญ่ เช่น แม่น้ำโขง นาเกลือ ตามชายทะเล และบึง แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา และเอเชีย ลำตัวมีขนาดใหญ่ ยาว 61-67 เซนติเมตร คล้ายห่าน ขนมีสีน้ำตาลแกมแดงหรือส้มเป็นหลัก ตัวผู้มีสร้อยรอบคอสีดำ ตัวเมียมีใบหน้านวลมากกว่า แต่ตัวเล็กกว่าตัวผู้
มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่ บางครั้งอาจถึงพันตัว ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ สามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็กทั่วไป

**ในประเทศไทย**
เป็ดพม่าอพยพมาช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ มีรายงานการพบ- ทางภาคเหนือ ที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่าหนองบงคาย อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย- ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่เขตห้ามล่าสัตว์ป่า อ่างเก็บน้ำสนามบิน จังหวัดบุรีรัมย์ - ภาคกลาง ที่บริเวณใกล้วัดเขาตะเครา จังหวัดเพชรบุรี, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า บึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์, สถานพักผ่อนตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ
และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

**อ้างอิง**
 http://www.matichon.co.th/news_detail.php?id=21941&catid=30- http://www.zyworld.com/NAKARIN/HTMLruddyshdlduckEpi3.htm date=2006-01-15 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์นกเป็ดน้ำ
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
นกแต้วแร้วท้องดำ

นกแต้วแร้วท้องดำ หรือ นกแต้วแล้วท้องดำ (Gurney's Pitta, Hydrornis gurneyi) เป็นนกที่พบในพม่าและไทย ปัจจุบันพบได้ที่ เขานอจู้จี้ ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาประ-บางคราม อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ และบางส่วนในประเทศพม่า
นกแต้วแร้วท้องดำถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1875 ในเขตตะนาวศรี ประเทศพม่า  โดยชื่อสามัญในภาษาอังกฤษและชื่อวิทยาศาสตร์ตั้งขึ้นเป็นเพื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น เฮนรี เกอนีย์ นายธนาคารและนักปักษีวิทยาสมัครเล่นชาวอังกฤษ  มีรายงานการพบครั้งสุดท้าย ในประเทศพม่าปี  ค.ศ. 1914  และไม่พบอีกเลยติดต่อกันนานถึง 50 ปี ทำให้ CITES ขึ้นบัญชีเป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ ต่อมาในปี  ค.ศ. 1986  ถูกค้นพบในประเทศไทยโดย ฟิลิป ดี. ราวด์ และ อุทัย ตรีสุคนธ์   โดยพบ 44-45 คู่ แต่ในปี ค.ศ. 1997 เหลือเพียง 9 คู่เท่านั้น ปัจจุบันคาดว่ามีอยู่ประมาณ 13-20 คู่เท่านั้น  จึงถูกให้เป็นสัตว์ป่าสงวน 20 ชนิดของไทย ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ซึ่ง IUCN ประเมินสถานภาพให้อยู่ในระดับใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Cr)
นกแต้วแร้วท้องดำ เป็นหนึ่งในนกแต้วแร้ว  12 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย รูปร่างอ้วนป้อม คอสั้น หัวโต หางสั้น ลำตัวยาว 22 เซนติเมตร ตัวผู้หัวมีสีดำ กระหม่อมและท้ายทอยสีน้ำเงินเหลือบฟ้า หางสีน้ำเงินอมเขียว ท้องสีเหลืองสดมีริ้วสีดำบาง ๆ พาดสลับตลอดช่วงท้อง ใต้ท้องมีแต้มสีดำ อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวเมียกระหม่อมสีเหลืองอ่อน มีแถบดำผ่านใต้ตาลงไปถึงแก้ม ท้องสีขาว มีแถบสีน้ำตาลขวางจากอกลงไปถึงก้น
อาศัยอยู่ในป่าดิบที่ราบต่ำ ซึ่งมีระดับความสูงไม่เกิน 200 เมตรจากระดับน้ำทะเล มักพบตามที่ราบ ใกล้ร่องน้ำหรือลำธารที่ชื้นแฉะ ไม่ชอบอยู่บริเวณที่มีไม้พื้นล่างขึ้นรกทึบ 
หากินด้วยการกระโดดหาแมลงบนพื้นดินกินหรืออาจขุดไส้เดือนดินขึ้นมากิน บางครั้งอาจจับกบ และสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กด้วย โดยเฉพาะในช่วงมีลูกอ่อน
ตัวเมียที่เขานอจู้จี้
นกตัวผู้จะร้องหาคู่ด้วยเสียง 2 พยางค์ เร็ว ๆ ว่า "ท-รับ" แต่ถ้าตกใจจะร้องเสียงว่า "แต้ว แต้ว" เว้นช่วงแต่ละพยางค์ประมาณ 7-8 วินาที และอาจร้องนานเป็นชั่วโมง ส่วนเสียงที่ใช้ในการสื่อสารกันระยะใกล้จะใช้เสียงนุ่มดังว่า "ฮุ ฮุ" 
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนมีนาคม-มิถุนายน ออกไข่คราวละ 3-4 ฟอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:Hydrornis
แอนโทนีแห่งปาดัว

นักบุญแอนโทนี (หรืออันตน) แห่งปาดัว (Anthony of Padua) เป็นนักบุญในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเป็นไฟรอาร์สังกัดคณะฟรันซิสกัน เกิดวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1195 ที่เมืองลิสบอน  ประเทศโปรตุเกส และถึงแก่มรณกรรมวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1231  ที่เมืองปาโดวา  ประเทศอิตาลี  นักบุญแอนโทนีแห่งปาดัวเป็นหนึ่งใน "นักปราชญ์แห่งคริสตจักร"  ชื่อเสียงในการเทศน์ให้คนต่างศาสนาเปลี่ยนใจมาศรัทธานิกายโรมันคาทอลิกเป็นจำนวนมาก ว่ากันว่าหลังจากการฝังศพท่านไปเกือบ 40 ปี เมื่อมีการขุดศพขึ้นมาเพื่อทำเป็นเรลิกบูชาในมหาวิหาร กลับพบชิ้นส่วน "ลิ้น" ของท่านที่ยังคงสีแดงสดในขณะที่ร่างกายส่วนอื่นเน่าเปื่อยหมดแล้ว ซึ่งเป็นเครื่องหมายของการเทศนาอันดีเยี่ยมนั่นเอง จึงทำให้ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสต์ศาสนา

**ประวัติ**
นักบุญอันตนแห่งปาดัว เกิดที่เมืองลิสบอน จากบิดาชื่อมาร์ติโน เด โบยญอน ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการของเมืองลิสบอน และมารดาชื่อเทเรซา คาเวรา ท่านได้ถูกตั้งชื่อว่า แฟร์นันโด เด โบยญอน ครอบครัวของแฟร์นันโดเป็นครอบครัวจากตระกูลขุนนางที่ร่ำรวย บิดาของท่านต้องการสนับสนุนท่านให้ได้รับการศึกษาอย่างดีและให้ชีวิตของท่านประสบความสำเร็จทางด้านสังคม แต่จิตใจของท่านมีความรักที่จะเจริญชีวิตในความยากจน และอุทิศตนเพื่อเพื่อนมนุษย์ตามแบบอย่างของพระเยซู
เมื่ออายุได้ 15 ปี ท่านได้เข้าเป็นนักบวชคณะออกัสติเนียน ที่อารามนักบุญวินเซนต์ นอกกำแพงเมืองลิสบอน ตลอด 2 ปีที่ใช้ชีวิตนักบวชอยู่ที่นั่นมักมีมิตรสหายเก่ามาเยี่ยมเยียนมิได้ขาด ท่านจึงขออนุญาตย้ายไปอยู่ในที่อารามซานตาครุส ซึ่งเป็นบ้านแม่ของคณะ อยู่ห่างจากกรุงลิสบอนเกือบร้อยไมล์ ท่านใช้เวลา 8 ปีที่นี่ ในความนบนอบ ในการภาวนา ในการศึกษาเล่าเรียน ท่านได้มีโอกาสรู้จักกับไฟรอาร์ห้าท่านในคณะฟรันซิสกัน และท่านก็เริ่มสนใจพวกเขาเป็นการส่วนตัว ซึ่งต่อมาไฟรอาร์ทั้งห้าท่านได้กลายเป็นมรณสักขีที่ประเทศโมรอกโก ท่านจึงตัดสินใจเป็นนักบวชคณะฟรันซิสกัน และได้รับนามใหม่ว่า อันตน

**ดูเพิ่ม**
 เซนต์- นักปราชญ์แห่งคริสตจักร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1738
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:นักบุญคณะฟรันซิสกัน
หมวดหมู่:นักบุญชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
หมวดหมู่:นักบวชในศาสนาคริสต์ชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:นักเทววิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะบวมน้ำ
หมวดหมู่:ปลาในศาสนาคริสต์
เม็กกาโลดอน

เม็กกาโลดอน (Megalodon; มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า μέγας (megas) "ใหญ่, ทรงพลัง" และ ὀδoύς (odoús), "ฟัน" รวมกันแปลว่า ฟันใหญ่) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เม็ก (Meg) ปลาฉลามเป็นปลาฉลามขนาดใหญ่ เดิมใช้ชื่อวิทยาศาตร์ว่า Carcharocles megalodon แต่ปัจจุบันได้มีการพิจารณาใหม่ให้ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Otodus megalodon อยู่ในวงศ์ Otodontidae ซึ่งเป็นวงศ์ของปลาฉลามขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ในอันดับ Lamniformes

**ในช่วงที่มีชีวิตอยู่**
เม็กกาโลดอน มีชีวิตอยู่ในราว 23 ถึง 3.6 ล้านปีก่อน สมัยไมโอซีนตอนต้นถึงไพลโอซีน โดยแหวกว่ายอยู่ในทั่วทุกมหาสมุทรเขตที่อบอุ่นและตามแนวปะการังที่อุดมสมบูรณ์ มันเป็นฉลามที่มีขนาดใหญ่ โดยงานวิจัยล่าสุดระบุว่ามันมีขนาดอยู่ที่ราวๆ 10-13 เมตร นักบรรพชีวินวิทยาคาดว่าเม็กกาโลดอนกินอาหารหลากหลาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล เช่น วาฬ เนื่องจากมีการค้นพบฟอสซิลวาฬและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลอื่นๆที่มีรอยกัดของเม็กกะโลดอน

**การสูญพันธุ์และการอ้างว่ามีการพบเห็น**
ปัจจุบัน เม็กกาโลดอนได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้วราว 3.6 ล้านปีก่อน คาดว่าอาจมาจากหลายสาเหตุ เช่น สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว แหล่งอาหารลดน้อยลง รวมถึงการถูกแย่งอาหารโดยบรรพบุรุษของปลาฉลามขาว โดยมีบางทฤษฎีระบุว่าบรรพบุรุษของวาฬเพชฌฆาต เป็นสาเหตุที่ทำให้เม็กกาโลดอนสูญพันธุ์ แต่จากการวิจัยภายหลังพบว่าบรรพบุรุษของวาฬเพชฌฆาตกินปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และไม่ได้เป็นสาเหตุที่ทำให้เม็กกะโลดอนสูญพันธุ์
ความใหญ่และน่ากลัวของเม็กกาโลดอนทำให้มีผู้นำไปสร้างเป็นนวนิยายและภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง เช่น Shark Attack 3: Megalodon ในปี ค.ศ. 2002, นวนิยายเรื่อง Megalodon เขี้ยวมหึมาสึนามิ นวนิยายแนววิทยาศาสตร์สยองขวัญ โดย ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักเขียนและนักสมุทรศาสตร์ชาวไทย ในปี ค.ศ. 2005 หรือสารคดีทางโทรทัศน์เรื่อง Megalodon: The Monster Shark Lives เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 ทางช่องดิสคัฟเวอรี 
หลายครั้งที่มีรูปภาพหรือวีดิโอซึ่งอ้างว่าเป็นหลักฐานการมีอยู่ของเม็กกะโลดอน แต่มักจะเป็นการตัดต่อ หรือเป็นเพียงปลาฉลามขนาดใหญ่ชนิดอื่น เช่น ปลาฉลามสลีปเปอร์และปลาฉลามอาบแดด

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 ปลาฉลามขาว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คลิปวิดีโอของปลาฉลามลึกลับ ที่เชื่อว่าเป็น เมกะโลดอน

**เอกสารอ่านเพิ่มเติม**
 Bretton W. Kent (1994). Fossil Sharks of the Chesapeake Bay Region. Egan Rees & Boyer, Inc.; 146 pages.  ISBN 1-881620-01-8-  doi = 10.1086/423743 
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามขาว 
หมวดหมู่:ปลาฉลามยุคก่อนประวัติศาสตร์
รถเมล์นายเลิศ

รถเมล์นายเลิศคันหนึ่งที่ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่บ้านปาร์คนายเลิศ
รถเมล์นายเลิศ หรือ รถเมล์ขาว  เป็นรถโดยสารประจำทางสายแรกของไทย ผู้ริเริ่มคือพระยาภักดีนรเศรษฐ หรือนายเลิศ  เศรษฐบุตร  เริ่มจากกิจการบริการรถม้าเช่า ซึ่งนายเลิศเป็นผู้ออกแบบตัวรถเอง โดยคิดค่าโดยสารสำหรับรถม้าเดี่ยวชั่วโมงละ 75 สตางค์ รถม้าคู่ชั่วโมงละ 1 บาท  แต่นายเลิศเห็นว่าเป็นการทรมานสัตว์ จึงคิดเปลี่ยนมาใช้รถยนต์ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2453

**ลักษณะของรถ**
รถเมล์นายเลิศมีลักษณะเฉพาะคือ ทาสีขาวทั้งคัน มีตราประจำรถเป็นรูปขนมกง นายเลิศเป็นผู้ออกแบบตัวถังรถเมล์ด้วยตัวเอง โดยเขียนแบบด้วยชอล์กบนพื้นปูน ให้ช่างไม้ชาวเซี่ยงไฮ้เป็นผู้ต่อ โดยใช้เครื่องยนต์ที่สั่งซื้อมาจากประเทศอังกฤษ  นายเลิศมีนโยบายในการเดินรถว่า "สุภาพ ซื่อสัตย์ ประหยัด ทันใจ เอากำไรแต่น้อย บริการผู้มีรายได้น้อย" 
รถเมล์สายแรกของนายเลิศ วิ่งจากประตูน้ำไปกษัตริย์ศึก เมื่อกิจการเจริญก้าวหน้าจึงขยายออกไปจนเกือบทั่วกรุงเทพมหานคร คนทั่วไปเรียกรถของท่านว่า "รถเมล์ขาว" ตามสีของรถ   ต่อมานายเลิศได้ริเริ่มบริการเรือเมล์ที่ชาวบ้านเรียก "เรือขาว" รับส่งผู้โดยสารตามคลองแสนแสบ ผ่านหนองจอก มีนบุรี แล้วมาสุดทางที่ประตูน้ำ เชื่อมโยงกับเส้นทางของรถเมล์ขาว กิจการนี้เป็นที่ประทับใจของคนทั่วไป และสร้างชื่อเสียงให้ท่านมาก

**การสิ้นสุดกิจการ**
กิจการรถเมล์นายเลิศ ดำเนินการมานานถึง 70 ปี ได้รับสัมปทานเดินรถประจำทางในกรุงเทพฯ ถึง 36 สาย มีรถประมาณ 700 คัน มีพนักงาน 3,500 คน นับเป็นบริษัทรถเมล์ที่ใหญ่ที่สุด แต่ได้เลิกกิจการลงในปี พ.ศ. 2520  เมื่อรัฐบาลมีนโยบายรวมกิจการรถเมล์ทุกสายในกรุงเทพมหานครมาอยู่ในความดูแลของ องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)
ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์

ก้องฤกษ์ ว.เจริญรัตน์ สถิติการชก 2 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) แพ้ 1

**เกียรติประวัติ**
แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท- ชิง 9 ธันวาคม 2523 ชนะน็อค ทม สิงห์ทนงศักดิ์ ยก 3- สละแชมป์

**อ้างอิง**
  สถิติการชกfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
เรย์ โอราอิส

เรย์ โอราอิส (Rey Orais) หรือเรย์นัลโด โอราอิส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองมาลิตโบก จังหวัดเลย์เตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 15 

**ประวัติ**
โอราอิสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543 เสมอกับ จอยเซน อาลอง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน โจโจ้ โรดรีโก โอราอิสได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ มาชกนอกรอบ ชนะคะแนน สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้น็อค ขุนศึก ลูกพระบาท ยก 1 แพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาโกโตะ มิยากิ ยก 8 และแพ้คะแนน เคน นากาจิมะ เมื่อ พ.ศ. 2547 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547 
โอราอิสได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC กับโอเล่ห์ดงอีกครั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่ก็ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน และชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 3 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 โดยโอราอิสถูกเนตรชกลงไปนับแปดถึง 2 ครั้งในยกที่ 2 ก่อนจะแพ้น็อคไปในที่สุด โอราอิสไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 จากนั้น โอราอิสก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 6 กันยายน 2545 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่ รังสิต ต.ประชาธิปัตย์ อ.ธัญบุรี จ.ปทุมธานี
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม 2546 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ยก 5 ที่ร้อยเอ็ด
** ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBF แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ พัทยา อ.บางละมุง จ.ชลบุรี
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 ที่ ชลบุรี
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม 2551 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 ที่ จ.นนทบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-04-20  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดตีโมกเลเต
โรเดล โอราอิส

โรเดล โอราอิส (Rodel Orais) เกิดเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่เมือง Marbel ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 18 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBF
** ชิง 27 พฤศจิกายน 2547 ชนะคะแนนโดยเทคนิค เอลเดรด โรเมโร ที่ ฟิลิปปินส์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2545 แพ้คะแนน กุหลาบแดง เกียรติกรีรินทร์ ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 9 สิงหาคม 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่ ขอนแก่น
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 ตุลาคม 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 28 มีนาคม 2548 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4 ที่ นครราชสีมา
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 29 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-02-20  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดตีโมกโคตาบาโต
อาร์มัน เดอ ลาครูซ

อาร์มัน เดอ ลาครูซ (Arman dela Cruz) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ เมือง Guindulman จังหวัดโบโฮล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ  21 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 11 

**ประวัติ**
เดอลาครูซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน แจ๊กกี้ คอลลามาร์ หลังจากนั้น ก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่น มินิมัมเวท WBC ที่ว่างเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย ต่อมา ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งคราวนี้เดอลาครูซเป็นฝ่ายชนะน็อค สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ยก 2 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สาลิกาเล็ก เสียแชมป์ไปเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2546 จากนั้น เดอลาครูซได้ขึ้นชกในรายการ 2003 PPBL FLYWEIGHT TOURNAMENT เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเสมอกับจูน อีบาเล ตกรอบ ต่อมา เดอลาครูซขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนเออร์เนสโต รูบิลลาร์ ได้แชมป์ไปครอง จากนั้น เดอลาครูซไปชกนอกรอบชนะที่ญี่ปุ่นสองครั้ง และชกชนะน็อค เดชศักดิ์ ศิษย์สายทอง ยก 1 ที่ฟิลิปปินส์ ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิม้มเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2549 แพ้น็อค ฟลอเรนเต คอนเดส ยก 5 ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBO ที่แอฟริกาใต้ในปีเดียวกันนั้นก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ไม่ได้แชมป์ 
เดอลาครูซได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะคะแนน ฟาบิโอ มาร์ฟา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนน เดนเวอร์ คูเอโญ เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550แพ้น็อค วันเฮง มีนะโยธิน ยก 5 และเมื่อขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์คืนจากคูเอโญเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ก็ทำได้เพียงเสมอกันโดยเทคนิคเพราะหัวชนกันแตกโดยอุบัติเหตุ เดอลาครูซได้ครองแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เมื่อชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 1 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ซอนนี บอยจาโร ยก 6 เสียแชมป์ไปเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีกเล

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
** ชิง 14 มีนาคม 2546 ชนะน็อค สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ยก 2 ที่ ร้อยเอ็ด
** เสียแชมป์ 5 มิถุนายน 2546 แพ้คะแนน สาริกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ที่สงขลา- แชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC
** ชิง 26 กันยายน 2546 ชนะคะแนน เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ ที่ ฟิลิปปินส์- แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท- แชมป์  IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 26 ธันวาคม 2551 ชนะน็อค สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 1 ที่ สิงห์บุรี
** เสียแชมป์ 31 พฤษภาคม 2553 แพ้น็อค ซอนนี บอย จาโร ยก 6- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม 2545 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ที่ กทม.
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 24 ตุลาคม 2550 แพ้น็อค วันเฮง มีนะโยธิน ยก 5 ที่ สมุทรปราการ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แชมป์โลกเยาวชน
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโบโฮล
เทศบาลนครหัวหิน

เทศบาลนครหัวหิน เป็นเทศบาลนครในอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ก่อนขยายพื้นที่เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568
เขตเทศบาลนครหัวหินเป็นที่ตั้งของวังไกลกังวล ศูนย์ราชการอำเภอหรือที่ว่าการอำเภอ ย่านธุรกิจประจำอำเภอหัวหิน และเป็นพื้นที่ท่องเที่ยวตากอากาศที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยและระดับโลก เช่นเดียวกับเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี นอกจากนี้ เทศบาลนครหัวหินยังเป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันตกของประเทศไทย

**ประวัติ**
ในอดีตหัวหินเป็นพื้นที่ขึ้นตรงกับแขวงปราณบุรี (หลังจากได้ย้ายศาลากลางจังหวัดไปที่ตำบลเกาะหลัก จึงได้เปลี่ยนเป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์) บางช่วงสมัยแขวงเมืองปราณบุรีถูกยุบรวมกับเมืองเพชรบุรี หัวหินจึงอยู่ในความดูแลของจังหวัดเพชรบุรี ภายหลังจึงได้มีการยกฐานะหัวหินขึ้นเป็นกิ่งอำเภอหัวหินขึ้นตรงกับอำเภอปราณบุรี และเป็นอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2492 เทศบาลตำบลหัวหินจึงอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 
วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2480 มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง เทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ดูแลพื้นที่ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก ในกิ่งอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่รับผิดชอบ 72 ตารางกิโลเมตร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาในวันถัดมา (1 ตุลาคม) และมีผลในวันเดียวกัน ต่อมาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2538 โดยขยายเขตเพิ่มเติมลงไปในเขตทะเลอ่าวไทยอีก 500 เมตร ทำให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 86.36 ตารางกิโลเมตร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน แต่มีผลหลังผ่านไป 45 วัน คือตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2538 มาจนถึงปัจจุบัน 
ระยะแรก การจัดตั้งเทศบาลตำบลหัวหินมีราษฎรประมาณ 4,000 คน มีบ้านเรือนประมาณ 500 หลัง และมีรายได้ประมาณ 30,000–40,000 บาท และเมื่อ พ.ศ. 2492 กิ่งอำเภอหัวหินยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอหัวหิน และต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองจำนวน 4 แห่ง ซึ่งรวมถึงเทศบาลตำบลหัวหินด้วย เทศบาลตำบลหัวหินจึงได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองหัวหิน โดยมีผลทันที ก่อนประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะอีกครั้ง จากเทศบาลเมืองหัวหิน เป็น เทศบาลนครหัวหิน โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ปีเดียวกัน และมีผลตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 ทำให้เป็นเทศบาลนครแห่งที่ 2 ในภาคตะวันตก ต่อจากเทศบาลนครแม่สอดในจังหวัดตาก

**อาณาเขต**
เทศบาลนครหัวหินมีพื้นที่ครอบคลุม 2 ตำบล คือ ตำบลหัวหินและตำบลหนองแก มีพื้นที่รวม 86.36 ตารางกิโลเมตรหรือ 53,975 ไร่ - ทิศเหนือ ติดเขตเทศบาลเมืองชะอำ (อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี)- ทิศตะวันออก ติดอ่าวไทย- ทิศใต้ ติดอำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์- ทิศตะวันตก ติดตำบลทับใต้และตำบลหินเหล็กไฟ อำเภอหัวหิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลนครหัวหิน
หัวหิน
หัวหิน
เทศบาลนครหัวหิน
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ

โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ (อักษรย่อ : ศ.บ.; Setthabut Bamphen School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สร้างโดยพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) เป็นอดีตโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี

**ประวัติ**
เดิมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญชื่อโรงเรียนวัดแสนแสบ (วัดแสนสุข) เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 มีฐานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอมีนบุรี ในระยะแรกโรงเรียนนี้ยังไม่มีอาคารเรียนที่ถาวร จึงต้องอาศัยศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียน จนกระทั่งใน พ.ศ. 2469 นายณรงค์ วีริยินทะ ครูใหญ่ของโรงเรียนในขณะนั้น ได้พิจารณาร่วมกับทางราชการมีความเห็นว่า โรงเรียนวัดแสนแสบตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและชุมชน การคมนาคมไม่สะดวก และอาคารหลังเดิมอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก สมควรสร้างอาคารหลังใหม่ให้อยู่ใกล้ย่านชุมชนมากขึ้น จึงได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากนายเลิศ เศรษฐบุตร เจ้าของบริษัทเรือเมล์ขาว ซึ่งเป็นผู้ที่เอาใจใส่ส่งเสริมการศึกษาและความเป็นอยู่ของเด็กในท้องถิ่น

ท่านได้บริจาคเงิน 7,000 บาท สมทบกับเงินงบประมาณที่กระทรวงธรรมการอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารอีก 4,850 บาท สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณตัวจังหวัดมีนบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่เศษ ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ทำการก่อสร้างเรียบร้อยและเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471  เปลี่ยนชื่อเป็นเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จัดการสอนในระบบสหศึกษา 
ในปี พ.ศ. 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดมีนบุรีลงเป็นอำเภอมีนบุรี ขึ้นกับจังหวัดพระนคร โรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จึงเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ สังกัดแผนกโรงเรียนส่วนกลาง กองโรงเรียนรัฐบาล กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงธรรมการ
ต่อมาเมื่อจำนวนนักเรียนมีมากขึ้นทุกปี บริเวณโรงเรียนจึงไม่เพียงพอที่จะก่อสร้างอาคารเพิ่มขึ้นได้อีก คุณหญิงสิน ภักดีนรเศรษฐ (ภรรยาของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)) ผู้อุปการะโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ จึงได้จัดหาที่ดินเพื่อปลูกสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2493 โดยเป็นที่ดินจำนวน 32 ไร่ 2 งาน 97 ตารางวา อยู่ริมถนนรามอินทรา ห่างจากโรงเรียนเดิมประมาณ 2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญในปัจจุบัน
อาคารเรียนบนที่ดินแห่งใหม่นี้ได้สร้างขึ้นเป็นหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2496 ชื่อ อาคารเลิศสิน (ปัจจุบันรื้อแล้ว) และได้ย้ายนักเรียนชายทั้งหมดมาอยู่ในที่ตั้งใหม่เมื่อ พ.ศ. 2498 ใช้ชื่อว่า โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ส่วนสถานที่เดิมรับเฉพาะนักเรียนหญิง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ภายหลังจึงได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษาได้เมื่อ พ.ศ. 2523 และเปิดรับนักเรียนในแบบสหศึกษาทั้งหมด (ทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย) เมื่อ พ.ศ. 2534

**สถานที่ภายในโรงเรียน**
โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญมีอาคารเรียน 8 หลัง โรงอาหาร 2 หลัง หอประชุม 1 หลัง และสถานที่ต่าง ๆ ดังนี้- หอประชุม- อาคาร 1 (เลิดสิน)- อาคาร 2 - อาคาร 3 - อาคาร 4- อาคาร 5- อาคาร 6 - อาคาร 7 - อาคาร 8 (เลิดสิน 109)- อาคาร 9 (กำลังก่อสร้าง)- โดมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ- ร้านค้า- ปรัมพิธี- โรงยิม- สนามฟุตบอล- ลานกิจกรรม- โรงอาหาร1- โรงอาหาร2

**รายนามผู้บริหาร**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานศึกษาในเขตมีนบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
ศ
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
หมวดหมู่:พระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร)
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
ห้าขุนเขากระบี่

ห้าขุนเขากระบี่ (The Five Mountains Alliance, 五嶽劍派)  ปรากฏในภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง  กระบี่เย้ยยุทธจักร  เป็นสมาพันธ์สำนักกระบี่ที่มีชื่อเสียงห้าสำนักซึ่งนำชื่อมาจากหนังสือฉบับ น.นพรัตน์แปล ได้แก่  ซงซาน  ไท่ซาน  หัวซาน  เฮ้ยซาน  และเหิงซาน  แต่ละสำนักมีวรยุทธของตนเองที่เป็นเอกลักษณ์  แต่เนื่องจากมีอุดมการณ์เดียวกันจึงจับมือเป็นภาคีต่อต้านพรรคมารหรือก็คือพวกผาไม้ดำ  ต่อมาจ้อแน่เซียงเจ้าสำนักซงซัวมีความคิดรวบห้าขุนเขากระบี่หนึ่งเดียว  ให้ชื่อว่า  พรรคห้าขุนเขากระบี่  เพื่อให้เป็นสำนักใหญ่เทียบเคียงได้กับ  เส้าหลิน  บู๊ตึ๊ง   แต่เจ้าสำนักทั้งสี่ที่เหลือล้วนไม่เห็นด้วย  เนื่องจากแต่ละสำนักมีประวัติยืนยาวมานาน  อีกทั้งมีวรยุทธเป็นแบบเฉพาะตัวที่โดดเด่น  หากรวมเป็นหนึ่งเดียวจะเป็นการไม่สมควร   แต่กระนั้นงั๊กปุ๊กคุ้งเจ้าสำนักฮั้วซัวดูเหมือนจะคล้อยตามจ้อแน่เซียงที่สุด  เพราะในใจลึกๆแล้ว   เขาก็อยากเป็นผู้นำของพรรคห้าขุนเขากระบี่ไม่ได้ด้อยไปกว่าจ้อแน่เซี้ยงเลย
หมวดหมู่:สำนักและพรรคในนิยายกำลังภายใน
ปัญจาบ

ปัญจาบ อาจหมายถึง - ภูมิภาคปัญจาบ- รัฐปัญจาบ รัฐหนึ่งทางเหนือของอินเดีย มีเมืองหลวงชื่อ จัณฑีครห์ - แคว้นปัญจาบ แคว้นหนึ่งทางตะวันออกของปากีสถาน มีเมืองหลวงชื่อ ลาฮอร์- ภาษาปัญจาบ ภาษาของชาวปัญจาบและภูมิภาคปัญจาบของประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน- ชาวปัญจาบ ประชากรที่อาศัยอยู่ภูมิภาคปัญจาบของประเทศอินเดียและประเทศปากีสถาน
แคว้นลอแรน

ลอแรน (Lorraine) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกร็องแต็สต์

**ประวัติศาสตร์**
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แคว้นลอแรนถูกปรับปรุงในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และกลายเป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส บ่อยครั้งที่แคว้นอาลซัสได้ถูกกล่าวรวมกับแคว้นลอแรน เนื่องจากการครอบครองดินแดนของแคว้นทั้งสอง (อาลซัส-ลอแรน) เป็นที่เลื่องชื่อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20
จนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเยอรมนีรวมกับปรัสเซียและไซลีเชียเข้าโจมตีฝรั่งเศสและสามารถยึดอาลซัสและบางส่วนของลอแรนมาได้ระยะหนึ่ง พอเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสซึ่งชนะสงครามจึงเอาอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนมา หลังจากนั้นในสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดปารีสและขู่ให้ฝรั่งเศสยกอาลซัสและบางส่วนของลอแรนคืนให้เยอรมนี อาลซัสและบางส่วนของลอแรนจึงกลับเป็นของเยอรมนีอีกครั้ง เมื่อเยอรมนีนาซีแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีก็คืนอาลซัสและบางส่วนของลอแรนแก่ฝรั่งเศส

หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
แคว้นมีดี-ปีเรเน

มีดี-ปีเรเน (Midi-Pyrénées; Miègjorn-Pirenèus หรือ Mieidia-Pirenèus; Mediodía-Pirineos) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดนถูกยุบเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอ็อกซีตานีตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 แคว้นนี้เป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดตามพื้นที่ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ โดยมีขนาดใหญ่กว่าประเทศเนเธอร์แลนด์หรือเดนมาร์ก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  French Ministry of Culture website for Occitanie fr
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
แกรี่ เลวิน

แกรี่ เลวิน นักกายภาพบำบัดของอาร์เซนอลและทีมชาติอังกฤษ
แกรี่ เลวิน เป็นหัวหน้าทีมกายภาพบำบัดของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลและเป็นนักกายภาพบำบัดของทีมชาติอังกฤษอีกด้วย

**ประวัติ**
แกรี่ เลวิน เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 ที่อีสต์แฮม(East Ham) กรุงลอนดอน ได้มาอยู่กับอาร์เซนอลด้วยการเป็นผู้รักษาประตูทีมเยาวชนตั้งแต่อายุแค่ 16 ปี และผัดตัวเองมาเป็นนักกายภาพบำบัดของทีมสำรองด้วยอายุที่น้อยมากเพียง 19 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นหนึ่งปี ก็ไปเป็นนักเตะของสโมสรฟุตบอลบาร์เน็ต ต่อมาในปี 1986 แกรี่ มีอายุเพียง 22 ปี แต่ก็ได้ทำงานเต็มเวลาในตำแหน่งนักกายภาพบำบัดของทีมชุดใหญ่ในที่สุด เขามีประสบการณ์ด้านงานนี้มาแล้วว่า 1,000 เกม (ครบเกมที่ 1,000 เมื่อธันวาคม ปี 2004)
ส่วนการได้รับอนุญาตให้เป็นนักกายภาพบำบัดนั้น เนื่องจากว่าเขาเรียนมาจากโรงพยาบาลกาย วิทยาลัยแห่งวิชากายภาพบำบัดในช่วงปี 1983 ถึง 1986 เขาจบปริญญาตรี (hons) ในสาขาชีววิทยาและอนุปริญญาสาขากายภาพบำบัด เขาเป็นสามาชิกของวิทยาลัยแห่งกายภาพบำบัดการกีฬา และเป็นสมาชิกของสมาคมนักกายภาพบำบัดอาชีพแห่งรัฐอีกด้วย เขามีความเชี่ยวชาญด้านเอ็นร้อยหวายอย่างมาก เนื่องจากว่าเคยมีประสบการณ์กับโทนี อดัมส์ หรือแม้แต่เคยเป็นที่ปรึกษาให้กับนักกายภาพบำบัดของสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมในช่วงที่เดวิด ดันน์ได้รับบาดเจ็บอยู่บ่อย ๆ ด้วย
ในเกมลีกคัพรอบชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 นั้น เลวินเป็นผู้ที่อยู่ใกล้เหตุการณ์ที่จอห์น เทอร์รี กองหลังของเชลซีโดนอาบู ดิยาบี้เตะเข้าที่ปลายคางในบริเวณกรอบเขตโทษของอาร์เซนอลซึ่งเป็นจังหวะที่เชลซีได้ลูกเตะมุม เทอร์รี่กลืนลิ้นตัวเองเข้าไปและเลวินก็เป็นนักกายภาพบำบัดคนแรกที่มาถึงก่อนและได้ช่วยเหลือเทอร์รี่และสามารถช่วยชีวิตเทอร์รี่ได้ทันท่วงที แต่นี่ไม่ใช่ประสบการณ์เพียงครั้งเดียวที่เขาเคยทำหน้าที่ในกรณีแบบนี้ ในปี 1989 นั้น เขาก็เกือบจะต้องหักขากรรไกรของเดวิด โรคาสเซิล อดีตนักเตะของอาร์เซนอลเพื่อปฐมพยาบาลด้วยวิธีที่คล้าย ๆ กับกรณีช่วยชีวิตเทอร์รี่มาแล้วเหมือนกัน
เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 แกรี่ เลวินก็ได้ปฏิบัติหน้าที่สำคัญอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือการช่วยชีวิตเอดูอาร์โด ดา ซิลวา ศูนย์หน้าอาร์เซนอล ที่ได้รับบาดเจ็บขาซ้ายหักและข้อเท้าเคลื่อนจากจังหวะที่โดนมาร์ติน เทย์เลอร์พุ่งเข้าสะกัดผิดจังหวะ แกรี่ เลวินเข้ามาปฐมพยาบาลทันเวลา มิฉะนั้นแล้ว เอดูอาร์โด ดา ซิลวา อาจจะต้องเสียขาซ้ายจนยุติอาชีพการค้าแข้งไปเลยทีเดียว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติใน Arsenal.com date=2008-03-04  
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:นักกายภาพบำบัด
แคว้นปีการ์ดี

ปีการ์ดี (Picardie, pikaʁdi) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 มันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอดฟร็องส์ที่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**สารานุกรม**
 year=1993

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Picardy: the other north of France - Official French website- fr  Official regional council website-  Picardy, brief guide to the region and attractions-  photos from Southern Picardy
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จังหวัดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์

พรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ (Provence-Alpes-Côte d'Azur, pron; Provença-Aups-Còsta d'Azur,  หรือ Provença-Alps-Còsta d'Azur, ) โดยทั่วไปเรียกสั้น ๆ ว่า ปากา (PACA) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส มีผู้อาศัยในแคว้นนี้ตามสำมะโน ค.ศ. 2015 ที่ 5,007,977 คน
เศรษฐกิจในแคว้นนี้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 โดยเป็นรองเพียงแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์กับแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ จีดีพีใน ค.ศ. 2015 อยู่ที่ 168,200 ล้านยูโร (190,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ 30,863 ยูโร (34,950 ดอลลาร์สหรัฐ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Discover all the regions of France date=2022-08-08 - Official French tourism website (in English) – separate entries for Côte d'Azur and Provence- Provence-Alpes-Cote d'Azur-  Conseil régional Provence-Alpes-Côte d'Azur เว็บไซต์ทางการของสภาแคว้น-  Provenceweb.fr Provence-Alpes-Côte d'Azur Guide
หมวดหมู่:แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
แคว้นนอร์-ปาดกาแล

นอร์-ปาดกาแล (Nord-Pas-de-Calais, pron) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอดฟร็องส์) มีพรมแดนทางทะเลติดกับอังกฤษ โดยมีช่องแคบอังกฤษเป็นผืนน้ำกั้นไว้

นอร์-ปาดกาแล
แคว้นลีมูแซ็ง

ลีมูแซ็ง (Limousin) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นนูแวลากีแตน
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
ฟีลิป แซนเดอร็อส

ฟีลิป ซีลแว็ง แซนเดอร็อส (Philippe Sylvain Senderos) เป็นกองหลังชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 ณ กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เป็นบุตรของชาวสเปนและชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันเล่นให้กับบาเลนเซียในลาลิกา ของสเปน ในตำแหน่งกองหลังตรงกลาง

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสวิส
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัมหมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีกหมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:บุคคลจากเจนีวา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ชาวสวิสเชื้อสายสเปน
หมวดหมู่:ชาวสวิสเชื้อสายเซอร์เบีย
แคว้นเปอีเดอลาลัวร์

เปอีเดอลาลัวร์ (Pays de la Loire, pron; lit|ดินแดนแห่งแม่น้ำลัวร์; Broioù al Liger) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
รัง

รัง (Shorea siamensis) เป็นไม้ยืนต้นประเภทใบเดียวชนิดหนึ่งที่มีอยู่ตามป่าเบญจพรรณแล้ง และ ป่าแดงทั่วไป มีคุณสมบัติในการทนแล้งและทนไฟได้ดีมาก พบในประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า และไทย
เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ มีความสูง 15–20 เมตร เปลือกต้นสีเทาแตกเป็นร่องตามความยาวลำต้น ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ แผ่นใบรูปไข่ ปลายใบมน โคนใบหยักเว้า ดอกสีเหลืองออกเป็นช่อ กลิ่นหอมอ่อน ออกดอกเดือนมีนาคม-เมษายน ผลรูปกระสวย มีปีกยาว 3 ปีก ปีกสั้น 2 ปีก
เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดอุดรธานี มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "เปา, เปาดอกแดง" ในภาษาเหนือ หรือ "เรียง, เรียงพนม" ในภาษาเขมร

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:วงศ์ยางนา
เอดูวาร์ดู ดา ซิลวา

เอดูวาร์ดู อัลวิส ดา ซิลวา (Eduardo Alves da Silva) หรือรู้จักกันในชื่อว่า เอดูวาร์ดู เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชียที่เกิดในประเทศบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชัคตาร์โดเนตสค์ ในตำแหน่งกองหน้า
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโครเอเชียนฟุตบอลลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นดินามอซาเกร็บ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ดอแนตสก์
จังหวัดไกลกังวล

จังหวัดไกลกังวล เป็นโครงการจัดตั้งจังหวัดใหม่ของประเทศไทย สืบเนื่องจาก วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ได้พิจารณาการนำเสนอโครงการจัดตั้งจังหวัดที่ 77 เป็นการรวม 5 อำเภอ 2 จังหวัดในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศคือ อำเภอชะอำ และอำเภอท่ายาง จากจังหวัดเพชรบุรี และอำเภอหัวหิน อำเภอปราณบุรี และอำเภอสามร้อยยอด จากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เข้าเป็นจังหวัดเดียว
ทั้งนี้คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้กระทรวงมหาดไทย ศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้ง เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสฉลองครบรอบ 80 พรรษาของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ใน พ.ศ. 2550 และอำเภอหัวหินยังเป็นที่ตั้งของวังที่ประทับอีกด้วย  แต่โครงการนี้ได้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับรัฐบาลชุดดังกล่าว 
ต่อมาใน พ.ศ. 2551 ได้มีการนำเรื่องส่งเข้ามาพิจารณาอีกครั้ง โดยอ้างเหตุผลเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ มีพระชนมายุครบ 77 พรรษา พร้อมเหตุผลประกอบในการจัดตั้งจังหวัดใหม่ให้เป็นไปตามมติคณะรัฐมนตรีวันที่ 8 ธันวาคม 2524 จนกระทั่งเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 นายปานชัย บวรรัตนปราณ ผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในขณะนั้น ได้แจ้งหนังสือเวียนด่วนที่สุดที่ ปข 0017/21174 เรื่องพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดไกลกังวล ให้ทุกหน่วยงานตอบแสดงความเห็นตามแบบสอบถามไปยังสำนักงานปกครองจังหวัด โดยระบุว่าได้รับแจ้งจากกระทรวงมหาดไทยว่าสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้ส่งสำเนาร่าง พรบ.ตั้งจังหวัดไกลกังวลเพื่อพิจารณาเสนอความเห็นในรายละเอียดผลดี ผลเสีย  สาระสำคัญของร่าง พรบ.ดังกล่าว ได้อ้างเหตุผลความจำเป็นว่า เนื่องจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีประชากรอาศัยจำนวนมาก และมีพื้นที่กว้าง ส่งผลให้ประชาชนไม่ได้รับความสะดวกในการติดต่อราชการ เพื่อให้เป็นประโยชน์ในการปกครองและอำนวยความสะดวกให้กับประชาชน จึงสมควรแยก อำเภอปราณบุรี อำเภอหัวหิน อำเภอสามร้อยยอด ออกจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และแยกอำเภอชะอำออกจากการปกครองของจังหวัดเพชรบุรี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดไกลกังวล โดยให้เปลี่ยนชื่ออำเภอหัวหินเป็นอำเภอเมืองไกลกังวล 
จนถึงปัจจุบันยังไม่มีความคืบหน้าในการจัดตั้งจังหวัดดังกล่าว

**อ้างอิง**
 http://webboard.mthai.com/5/2006-08-30/263494.html date=2008-03-06 - http://www.tourismhuahinchaam.org/index.php?lay=show&ac=article&Id=5359150&Ntype=4fix-attempted=yes - http://www.thannews.th.com/detialColumn.php?id=R3321453&issue=2145&cColumID=61- http://www.greenzonethailand.com/index.php?lay=boardshow&ac=webboard_show&Category=greenzonethailandcom&thispage=6&No=239820fix-attempted=yes - http://www.bangkokbiznews.com/2006/08/29/w001_133044.php?news_id=133044 date=2006-10-22 - http://www.thairath.co.th/society.php?content=17965- http://www.bansansaran.com/forum/showthread.php?t=106 date=2007-05-21 - http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=chollasitt&month=08-2006&date=30&group=1&gblog=19
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
กไลกังวล
ภาษาไอซ์แลนด์

ภาษาไอซ์แลนด์ (íslenska,  อีสฺแลนฺสฺกา) เป็นภาษาเจอร์แมนิกเหนือ ภาษาราชการของประเทศไอซ์แลนด์ มีผู้พูดประมาณ 350,000 คน ภาษาไอซ์แลนด์เป็นภาษาเจอร์แมนิกเหนือที่ใกล้เคียงกับภาษานอร์สโบราณมากที่สุด
ภาษาไอซ์แลนด์ยังคงรูปแบบทางไวยากรณ์หลายอย่างของภาษาเจอร์แมนิกแบบโบราณ โดยยังคงการผันคำที่ซับซ้อน

**สัทวิทยา**

**คำศัพท์**

**พิสุทธินิยมทางภาษา**
ภาษาไอซ์แลนด์รูปแบบปัจจุบันได้รับอิทธิพลสูงจากขบวนการพิสุทธินิยมทางภาษา ในศตวรรษที่ 19 นักเขียนและผู้มีการศึกษาอื่น ๆ ในประเทศไอซ์แลนด์ได้เริ่มขบวนการปฏิรูปการใช้ภาษา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) กำจัดคำศัพท์จากภาษาต่างชาติออกให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ 2) สร้างคำศัพท์ใหม่เพื่อรับรองแนวคิดสมัยใหม่ และ 3) ปรับเปลี่ยนรูปแบบภาษาเพื่อให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตในสมัยนั้น จึงทำให้มีการหลีกเลี่ยงการใช้คำยืมที่เป็นคำสร้างใหม่ที่พบได้ในภาษาอื่น ๆ หลายภาษา คำเก่าหลายคำที่เลิกใช้ไปแล้วที่มีรากมาจากภาษานอร์สเก่าก็ได้นำกลับมาใช้ใหม่ โดยใช้เป็นหน่วยคำที่ได้รับนิยามใหม่ก่อนนำไปประกอบกับหน่วยคำใหม่อื่นเพื่อสร้างคำใหม่ ยกตัวอย่างเช่น คำว่า rafmagn ("ไฟฟ้า") ซึ่งแปลตามตัวอักษรว่า "พลังงานอำพัน" เป็นคำแปลยืม (calque) จากหน่วยคำไม่อิสระจากภาษากรีก คือ "electr-" (เทียบกับคำว่า elektron "อำพัน") อีกตัวอย่างที่คล้ายกันคือคำว่า sími ("โทรศัพท์") ซึ่งเดิมแปลว่า "สาย หรือ เชือก" และคำว่า tölva ("คอมพิวเตอร์") ซึ่งเป็นคำกระเป๋า (portmanteau) ระหว่างคำว่า tala ("ตัวเลข") และคำว่า völva ("หมอดูผู้หญิง")

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ
หมวดหมู่:ภาษาในทวีปยุโรป
ภาษาไอซ์แลนด์
หมวดหมู่:ภาษาประธาน–กริยา–กรรม
อาเลียกซันดร์ ฆเลียป

อาเลียกซันดร์ เปาลาวิช ฆเลียป (Алякса́ндр Па́ўлавіч Глеб, pron; Александр Павлович Глеб; เกิด 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1981) หรือโดยทั่วไปเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า อเล็กซานเดอร์ เฮล็บ เป็นอดีตนักฟุตบอลอาขีพชาวเบลารุส ในช่วงปี ค.ศ. 1998–2019 ในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก เขาเป็นที่รู้จักในเรื่องความว่องไวและความสามารถในการเลี้ยงบอล 
ฆเลียปลงเล่นให้กับ 13 สโมสรตลอดอาชีพการค้าแข้งใน 6 ประเทศโดยเขาลงเล่นให้กับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท ในเยอรมนี มากที่สุดด้วยจำนวนนัด 211 นัดในช่วงปี ค.ศ. 2000–2005 และ 2009–2010 เขายังเคยคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกกับบาร์เซโลนา ในฤดูกาล 2008–09 อีกทั้งเขายังเคยลงเล่นให้กับทีมชาติเบลารุสชุดใหญ่ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 โดยเขาได้ลงเล่น 80 นัดและทำได้ 6 ประตู โดยฆเลียปได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพอย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 ในวัย 38 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=หน้าโปรไฟล์ที่ fcbarcelona.cat - 7051- hlebaliaksandr- 210623
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเบลารุส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในซือเปร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:บุคคลจากมินสค์
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเบลารุส
กาแอล กลีชี

กาแอล กลีชี (Gaël Clichy) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ที่เมืองตูลูซ ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซอร์เว็ตต์ในสวิสซูเปอร์ลีก​

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Arsenal.com profile date=2011-05-18 - id=16591- 35709
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ฟูลแบ็กฟุตบอล
หมวดหมู่:นักกีฬาจากตูลูซ
มาตีเยอ ฟลามีนี

มาตีเยอ ฟลามีนี (Mathieu Flamini;  เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1984 ที่มาร์แซย์) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ตำแหน่งกองกลางตัวรับ และยังเคยเล่นในตำแหน่งฟูลแบ็กอีกด้วย ในอดีตเคยเล่นให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์, เอซีมิลาน และอาร์เซนอล โดยเฉพาะอาร์เซนอลที่เล่นให้ถึง 2 ช่วง
ฟลามินี ได้หมดสัญญากับอาร์เซนอลไปหลังจบฤดูกาล 2015–16 ด้วยอายุที่มากขึ้น และต่อมาในเดือนกันยายน ก็ได้ย้ายเข้าสู่คริสตัลพาเลซ ไปแบบไม่มีค่าตัว
ชีวิตส่วนตัว ฟลามินี ยังเป็นนักธุรกิจอีกด้วย ฟลามินีได้เข้าซื้อกิจการบริษัทพลังงานทดแทนสัญชาติอเมริกัน และเปิดตัวเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 หลังจากที่ปิดเป็นความลับนานถึง 7 ปี ซึ่งบริษัทนี้มีมูลค่าถึง  20,000 ล้านปอนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 มาตีเยอ ฟลามีนี- df=dmy-all- df=dmy-all- name=Mathieu Flamini- df=dmy-all
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอาหมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
หมวดหมู่:บุคคลจากมาร์แซย์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
แอมานุแอล อาเดอแบยอร์

เชยี แอมานุแอล อาเดอแบยอร์ (Sheyi Emmanuel Adebayor) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโตโกเชื้อสายไนจีเรียเกิดที่กรุงโลเมเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 
เคยเล่นให้กับสโมสรในยุโรปอย่างแม็ส (FC Metz) โมนาโก และอาร์เซนอล ที่สร้างชื่อให้เขา จนได้รับโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำทวีปแอฟฟริกา ในปี ค.ศ. 2008
การย้ายสู่แมนเชสเตอร์ซิตี และกรณีพิพาทกับทีมเก่าอาร์เซนอล หลัง 3 ปี ในการลงเล่นให้กับยอดทีมจากลอนดอนเหนือ ลงเล่นไป 104 นัด และทำไปถึง 46 ประตู อาเดบาร์ยอร์ซึ่งก่อนหน้านี้เคยให้สัมภาษณ์ว่า"ตนเล่นฟุตบอลอาชีพเพื่อเงิน" และพร้อมจะย้ายออกจากทีมหากได้รับข้อเสนอที่น่าท้าทาย ได้ตัดสินใจเซ็นสัญญาห้าปีกับแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยค่าตัว 25 ล้านปอนด์ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่จงรักภักดีต่อสโมสรจากแฟนบอล
และเมื่ออาเดอแบยอร์ต้องลงเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีในนัดที่เปิดบ้านรับทีมเก่าอย่างอาร์เซนอล อาเดอแบยอร์ได้แสดงพฤติกรรมที่ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งแฟนบอลทีมเก่าและบุคคลทั่วไปอย่างมากจากการย่ำสตั๊ดใส่หน้าโรบิน ฟัน แปร์ซี หัวหอกชาวดัตช์เพื่อนร่วมทีมเก่า และการวิ่งจากอีกฟากของสนามไปแสดงความดีใจต่อหน้าแฟนบอลทีมเก่าเพื่อเป็นการเยาะเย้ย ซึ่งเขาได้ออกมาแถลงข่าวในภายหลังว่า เป็นอารมณ์ชั่ววูบจากความกดดันที่ถูกแฟนบอลทีมเก่าโห่ ส่วนมาร์ก ฮิว ผู้จัดการทีมได้ออกมาแก้ตัวว่า นั่นเพราะอาเดอแบยอร์ต้องการเป็นที่รักของแฟนบอลทีมใหม่เท่านั้น
จากนั้นอาเดอแบยอร์ยังได้ให้สัมภาษณ์ที่มีลักษณะในการโจมตีทีมเก่าอยู่เรื่อย ๆ
ในฤดูกาล 2015–16 อาเดอแบยอร์ต้องกลายเป็นนักฟุตบอลที่ไม่มีสังกัดเมื่อหมดสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์ไป จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2016 คริสตัลพาเลซได้ทำสัญญากับอาเดอแบยอร์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ 6 เดือน จนกระทั่งจบฤดูกาล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมมูลอื่น**
  www.emmanueladebayor.com date=2011-06-14  official site- name=Emmanuel Adebayor- Emmanuel Adebayor- Emmanuel Adebayor- Emmanuel Adebayor-  BBC World Service: African Footballer of the Year 2008-  Emmanuel Adebayor Profile & Stats on ESPN Soccernet date=2010-04-14 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโตโก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
โลเม

โลเม (Lomé; eɪ may, eɪ MAY) เป็นเมืองหลวงของประเทศโตโก มีประชากรประมาณ 700,000 คน (ค.ศ. 1998) ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำกินี โลเมเป็นศูนย์กลางการปกครองและการอุตสาหกรรมของประเทศ ภายในเมืองมีท่าเรือ สินค้าส่งออกที่สำคัญของประเทศคือ กาแฟ, โกโก้, โกปรา และแก่นปาล์ม นอกจากนั้นยังมีโรงกลั่นน้ำมันอยู่อีกด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Olympio family-  Map of Loméfix-attempted=yes -  Togo Woezon Tourism
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศโตโก
แคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง

ล็องก์ด็อก-รูซียง (Languedoc-Roussillon; Lengadòc-Rosselhon; Llenguadoc-Rosselló) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส โดยผนวกเข้ากับแคว้นมีดี-ปีเรเนไปเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอ็อกซีตานีในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Cite book| last = Joseph | first = Robert | title = French Wine Revised and Updated | publisher = Dorling Kindersley | year = 2005  
isbn = 0-7566-1520-8 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=dead - df=dmy-all- df=dmy-all
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
คอร์ซิกา

คอร์ซิกา (Corsica), กอร์ส (Corse) หรือ กอร์ซีกา (Corsica; สำเนียงเหนือ:  สำเนียงใต้: ) เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 4 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (รองจากเกาะซิซิลี ซาร์ดิเนีย และไซปรัส) ตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันตกของประเทศอิตาลี ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส และทิศเหนือของซาร์ดิเนีย
คอร์ซิกาเป็นเป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส แต่ที่จริงแล้วตามกฎหมาย คอร์ซิกามีฐานะเป็นประชาคมดินแดน (collectivité territoriale) ของฝรั่งเศส จึงมีอำนาจมากกว่าแคว้นอื่น ๆ ในฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่อยู่บ้าง แต่ในการสนทนาทั่วไป คอร์ซิกามักจะถูกเรียกว่าเป็น "แคว้น" และอยู่ในรายนามแคว้นของประเทศฝรั่งเศสตลอดมา ทั้ง ๆ ที่เป็นเกาะแยกออกมาจากแผ่นดินใหญ่โดยมีทะเลลีกูเรียนขวางไว้
มีกลุ่มการเมืองหลายกลุ่มที่ต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส เช่น แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติคอร์ซิกา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  Corsica: a mountain in the sea – Official French website (in English)- Regional/Europe/France/Regions/Corsica- short=1
หมวดหมู่:แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
คอร์ซิกา
หมวดหมู่:เกาะในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เดนีลซง เปเรย์รา เนวิส

เดนีลซง เปเรย์รา เนวิส หรือ เดนิลสัน (Denílson Pereira Neves) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซาเปาลูในบราซิลและยังเป็นกัปตันทีมชาติบราซิลชุดอายุไม่เกิน 20 ปีชุดปัจจุบันอีกด้วย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากเซาเปาลู
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
มานูเอล อัลมูเนีย

มานูเอล อัลมูเนีย ริเบโร  เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1977 ที่เมืองปัมโปลนา เคยเป็นผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ และเป็นรองกัปตันทีม
ในปี ค.ศ. 2014 อัลมูเนียต้องยุติการเล่นฟุตบอลไปเนื่องจากอาการการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Arsenal.com profile date=2009-09-18 
*name=Manuel Almunia- FootballDatabase profile and stats- Photos and stats at sporting-heroes.net- Stats at Liga de Fútbol Profesional 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีกหมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นนาวาร์
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล