Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
มโนสำนึกของฟินเนกัน

มโนสำนึกของฟินเนกัน (Finnegans Wake) เป็นนวนิยายชวนขัน (Comic novel) และงานชิ้นสุดท้ายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่เขียนโดยใช้ลักษณะการเขียนแบบทดลอง ที่มีผลให้ได้ชื่อว่าเป็นงานวรรณกรรมนวนิยายชิ้นที่ยากแก่การเข้าใจมากที่สุดชิ้นหนึ่งของภาษาอังกฤษ จอยซ์ใช้เวลาถึง 17 ปีในการเขียนงานชิ้นนี้ในปารีส และในที่สุดก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี  ค.ศ. 1939 สองปีก่อนที่จอยซ์จะเสียชีวิต 
หนังสือทั้งเล่มเขียนโดยใช้จินตภาษา (idioglossia/idiosyncratic language) ที่ประกอบด้วยการเล่นคำ และคำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน การเขียนโดยการใช้การทดลองทั้งโครงสร้างและการใช้ภาษา, การเขียนตามกระแสสำนึก, การใช้นัยยะ, การใช้นัยประหวัดอิสระ (Free association) และการละทิ้งการเขียนแบบที่มีโครงเรื่อง และ ตัวละคร ทำให้ “มโนสำนึกของฟินเนกัน” กลายเป็นหนังสือที่ยังไม่ได้รับการอ่านโดยสาธารณชนส่วนใหญ่
“มโนสำนึกของฟินเนกัน” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบเจ็ดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 เจมส์ จอยซ์
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของเจมส์ จอยซ์
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
จินตภาษา

จินตภาษา (Idioglossia) หมายถึงภาษาที่ไร้ความหมาย (idiosyncratic language) ที่ประดิษฐ์ขึ้นและใช้สื่อสารโดยกลุ่มคนเพียงสองหรือสามคน โดยทั่วไปแล้วจินตภาษามักจะหมายถึง “ภาษาส่วนตัว” ของเด็กโดยเฉพาะเด็กฝาแฝด บางครั้งก็เรียกว่า ภาษารหัส (cryptophasia) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า “ภาษาลูกแฝด” (twin talk หรือ twin speech)
เด็กที่เติบโตขึ้นในแวดวงที่ใช้ภาษาหลายภาษามักจะมีแนวโน้มที่จะใช้จินตภาษา แต่จินตภาษามักจะหายไปตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อย ไปยังภาษาที่จะมาใช้ต่อมา
นักประพันธ์ชาวไอริชเจมส์ จอยซ์ทดลองการใช้จินตภาษาในนวนิยายเรื่อง “มโนสำนึกของฟินเนกัน” ผสมกับการใช้คำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน
อีกตัวอย่างหนึ่งของการใช้จินตภาษาคือการใช้ในภาพยนตร์เรื่อง “เนลล์” ที่สร้างและแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นเรื่องของสตรีสาวที่ใช้จินตภาษาในการสื่อสารกับคู่แฝดที่ไม่มีผู้ใดทราบว่าเสียชีวิตไปแล้ว หรือทราบว่าเป็นภาษาลับ เนลล์สร้างจากบทละครชื่อเดียวกันโดยมาร์ค แฮนด์ลีย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:การเล่นคำ
โลลิตา

โลลิตา (Lolita) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยวลาดีมีร์ นาโบคอฟที่เขียนครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ในกรุงปารีส และต่อมาในปี ค.ศ. 1958 ในนครนิวยอร์ก “โลลิตา” ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทันทีที่พิมพ์เพราะความแปลกใหม่ของลักษณะการเขียน และมีชื่อเสียงเพราะมีเนื้อหาที่เป็นที่ขัดแย้งอย่างรุนแรงในสังคม เพราะ ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ต ชายวัยกลางคน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำซึ่ง และมีความสัมพันธ์ทางเพศกับ เดอลอร์ส เฮซ เด็กสาวอายุ 12 ปี บุตรบุญธรรมของตน
หลังจากที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว “โลลิตา” ก็ถือว่าเป็นงานคลาสสิกและกลายมาเป็นงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดและมีปัญหาที่สุดของวรรณกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า “โลลิตา” กลายมาเป็นคำที่ปรากฏใน
วัฒนธรรมสมัยนิยมที่หมายถึงเด็กสาวผู้มีความเจริญทางด้านเพศสัมพันธ์เกินวัยที่มีอายุระหว่างเก้าถึงสิบสี่ปี แล้วทำให้ชื่อของโลลิต้า กลายเป็นชื่อที่ผู้คนแทบจะเลิกนำมาตั้งให้ลูกสาวไปเลย ซึ่งนาโบคอฟดูเหมือนจะภูมิใจกับเรื่องนี้ด้วย
“โลลิตา” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“โลลิตา” ได้รับการดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก และนาโบคอฟก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมด้วย หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1997 เรื่อง “โลลิตา” ได้ถูกนำกลับมาทำซ้ำในชื่อเดียวกัน แต่เวอร์ชันใหม่ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับฉบับคลาสสิกของคูบริกเท่าไรนัก 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 วลาดีมีร์ นาโบคอฟ- ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:งานเขียนของวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ

วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ
หมวดหมู่:วรรณกรรมรัสเซีย
หมวดหมู่:วรรณกรรมอเมริกัน
รักระหว่างรบ

รักระหว่างรบ (A Farewell to Arms) เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่เขียนโดยเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 “รักระหว่างรบ” เป็นเรื่องราวจากทัศนะของร้อยเอกของกองทัพอเมริกันเฟรเดอริค เฮนรีผู้ทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถพยาบาลในกองทัพอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชื่อของหนังสือ “A Farewell to Arms” มาจากโคลงที่เขียนโดยจอร์จ พีลกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวกันว่านวนิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นที่บ้านของครอบครัวทางภรรยาในอาร์คันซอ และที่บ้านของเพื่อนในแคนซัสขณะที่ภรรยาของเพื่อนกำลังรอคลอดลูก
“รักระหว่างรบ” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“รักระหว่างรบ” ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยสองครั้ง ครั้งแรกโดยอาษา ขอจิตต์เมตต์ และครั้งที่สองโดยสายธาร

**การดัดแปลง**
“รักระหว่างรบ” ได้รับการสร้างเป็นบทละครในปี ค.ศ. 1930 และภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1932 และต่อมาในปี ค.ศ. 1957 ในปี ค.ศ. 2024 ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดย ทอม บลายธ์ และ โอลิเวีย คุก กำกับโดย ไมเคิล วินเทอร์บ็อททัม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Hemingway Archives at the John F. Kennedy Library- name=A Farewell to Arms
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละคร
หมวดหมู่:นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
รักเธอสุดที่รัก

รักเธอสุดที่รัก (The Great Gatsby) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์นักเขียนชาวอเมริกัน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1925
“รักเธอสุดที่รัก” ที่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นอร์ธชอบนลองไอส์แลนด์และในกรุงนิวยอร์กระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1922 เป็นงานเขียนเสียดสีความฝันอเมริกัน เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของฟิตซ์เจอรัลด์เองที่เรียกกันว่า “ยุคแจ๊ส” ที่สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาประสบกับระดับของความเจริญทางเศรษฐกิจอย่างไม่เคยเห็นกันมาก่อนระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่มารู้จักกันว่า “Roaring Twenties” ในยุคเดียวกันสหรัฐก็ตกอยู่ในสมัยการห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสหรัฐอเมริกา (Prohibition in the United States) ที่ทำให้ผู้ลักลอบขายกลายเป็นมหาเศรษฐีกันไปตามๆ กัน ที่นำไปสู่ระบบอาชญากรรม (organized crime) เช่นมาเฟียยิว แม้ว่านิค คาร์ราเวย์ผู้เป็นตัวละครเอกของเรื่องจะชื่นชมกับผู้มีฐานะมั่งคั่งและใช้ชีวิตอย่างหรูหราของสมัย แต่นิคก็มีความรู้สึกไม่สะดวกใจกับการใช้ชีวิตแบบวัตถุนิยมอันปราศจากขอบเขต และความขาดจริยธรรมที่เกิดขึ้นที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรมทางจิตใจ
“รักเธอสุดที่รัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สองของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“รักเธอสุดที่รัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1926 และต่อมาในปี ค.ศ. 1949, ค.ศ. 1974, ค.ศ. 2000 และ ค.ศ. 2013 

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 single=true- Standard Ebooks URL=https://standardebooks.org/ebooks/f-scott-fitzgerald/the-great-gatsby- title=The Great Gatsby- name=The Great Gatsby-  author=F. Scott Fitzgerald - name=The Great Gatsby-  "An Index to The Great Gatsby"-  The Great Gatsby – "A Book by Its Covers" at T: The New York Times Style Magazine.
หมวดหมู่:งานเขียนของ เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:เรื่องรักใคร่
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
สะพานมรณะ

สะพานมรณะ (italic=yes) เป็นนวนิยายเรื่องที่สองของทอร์นตัน ไวล์เดอร์ (Thornton Wilder) นักเขียนชาวอเมริกัน เนื้อหาว่าด้วยบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งเสียชีวิตร่วมกันในเหตุการณ์สะพานเชือกอินคา (Inca rope bridge) ล่มในประเทศเปรู และพรรณนาถึงเหตุการณ์ที่นำพาให้คนเหล่านั้นต้องมาอยู่บนสะพานจนจบชีวิตพร้อมกัน นักบวชผู้หนึ่งซึ่งเห็นเหตุการณ์สะพานล่มพยายามสืบหาที่มาที่ไปในการเสียชีวิตหมู่ นวนิยายนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 และได้รับการชื่นชมทั่วไป ทั้งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize) ในปีถัดมา และเป็นหนังสือบันเทิงคดีที่ขายดีที่สุดในปีนั้นด้วย
นวนิยายนี้ สุนีย์ รามอินทรา แปลเป็นภาษาไทย ชื่อ สะพานมรณะ และสำนักพิมพ์ดวงกมลพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2517

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:รางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย
สมมติฐานโลกของ RNA

โครงสร้างของ RNA และเบส (ซ้าย)เทียบกับดีเอ็นเอ (ขวา)
สมมติฐานโลกของ RNA (RNA world hypothesis) เป็นข้อเสนอเกี่ยวกับโลกที่สิ่งมีชีวิตมีอาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรม ซึ่งต่างจากโลกปัจจุบันที่สิ่งมีชีวิตมีสารพันธุกรรมเป็นดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอนี้สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้คล้ายดีเอ็นเอ และสามารถเร่งปฏิกิริยาได้เหมือนเอนไซม์ ทำให้อาร์เอ็นเอสามารถดำเนินการต่างๆในเซลล์ของสิ่งมีชีวิต หรือชีวิตก่อนเซลล์ได้ สมมติฐานนี้แสดงจุดกำเนิดของสิ่งมีชีวิตว่าเริ่มจากการเร่งปฏิกิริยาและเก็บข้อมูลด้วยอาร์เอ็นเอซึ่งเป็นวิวัฒนาการขั้นแรกของชีวิต  
จากสมมติฐานนี้ เซลล์ได้วิวัฒนาการมาใช้ดีเอ็นเอและโปรตีนในปัจจุบัน ดีเอ็นเอที่มีความคงตัวมากกว่าทำหน้าที่เก็บข้อมูลทางพันธุกรรม ในขณะที่โปรตีนซึ่งมีความยืดหยุ่นมากกว่าในการเร่งปฏิกิริยาเพราะมีความหลากหลายของกรดอะมิโนทำหน้าที่ในการเร่งปฏิกิริยาแทน สมมติฐานนี้เสนอว่า อาร์เอ็นเอในเซลล์ปัจจุบัน เช่น rRNA (RNA ในไรโบโซมที่ทำหน้าที่ในการสังเคราะห์โปรตีน) เป็นส่วนที่เหลืออยู่ของโลกของ RNA 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "The RNA world" (2001) date=2006-06-14  by Sidney Altman, on the Nobel prize website-  "Exploring the new RNA world" (2004) date=2007-08-18   by Thomas R. Cech, on the Nobel prize website- "The Formation of the RNA World" date=2012-03-01  by James P. Ferris- "Exploring Life's Origins: a Virtual Exhibit"- http://www.hhmi.org/bulletin/pdf/june2002/RNA.pdf date=2011-06-08  HHMI bulletin- http://www.panspermia.org/rnaworld.htm
หมวดหมู่:อาร์เอ็นเอ
หมวดหมู่:เซลล์
ก่งจินโอว

ก่งจินโอว (p=gǒng jīn'ōu) เป็นชื่อของเพลงชาติเพลงแรกของประเทศจีน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในระยะสุดท้ายของจักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิง เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียงระยะเวลาไม่นาน เนื่องจากสาธารณรัฐจีนสามารถโค่นล้มรัฐบาลจีนราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ
ชื่อของเพลงก่งจินโอว หากแปลโดยศัพท์จะแปลได้ว่า "ถ้วยทองแกร่ง" แต่ถ้าแปลเอาความหมาย จะหมายความว่า "ขอให้จักรวรรดิของเราจงเข้มแข็ง" ทำนองเพลงประพันธ์โดย ผู่ ถง (溥侗) นายทหารระดับสูงในกรมทหารรักษาพระองค์ ส่วนเนื้อร้องซึ่งเขียนขึ้นด้วยอักษรจีนตัวเต็มนั้นประพันธ์โดย เหยียน ฟู่ (嚴復) ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งจักรพรรดินาวีต้าชิง โดยมี กัว เฉิงซิน (郭曾炘) เสนาบดีกระทรวงราชพิธี เป็นผู้ปรับปรุงเล็กน้อยและเรียบเรียงดนตรี
เพลงก่งจินโอวได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโดยรัฐบาลต้าชิง เมื่อวันที่ 13 เดือน 8 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเซวียนถ่ง ปีที่ 3 (ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ตามปฏิทินเกรกอเรียน) อย่างไรก็ตาม ในอีก 6 วันถัดมาได้เกิดการจลาจลที่เมืองอู่จาง (Wuchang Uprising) ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงด้วยการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 และติดตามด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เพลงนี้ไม่มีฐานะเกียรติยศใด ๆ อีกต่อไป
เนื่องจากเนื้อหาในเพลงนี้กล่าวสรรเสริญราชวงศ์ชิงโดยเฉพาะ จึงจัดได้ว่าเพลงนี้ควรนับเข้าเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (Royal anthem) ได้เช่นกัน

**บทร้อง**

**ดูเพิ่ม**
 เพลงชาติและเพลงสรรเสริญของจีนในอดีต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์กรฟื้นฟูราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญพระบารมี
หมวดหมู่:เพลงชาติจีน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:เพลงจีน
หมวดหมู่:เพลงภาษาจีน
วิทยาลัยมหาดไทย

วิทยาลัยมหาดไทย เป็นหน่วยงานหลักในการพัฒนาบุคลากร สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย หลักสูตรที่สำคัญคือ นักปกครองระดับสูง (นปส.) ซึ่งเป็นหลัตรเตรียมเข้าสู่การเป็นผู้บริหารระดับสูงของกระทรวงมหาดไทย วิทยาลัยตั้งอยู่เลขที่ 135 หมู่ 3 ถนนสุขุมวิท ซอยบางละมุง 2 ตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พื้นที่บริเวณวิทยาลัยมหาดไทย มีลักษณะเป็นเกาะมีน้ำล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน อยู่ติดชายทะเล ภายในวิทยาลัยประกอบด้วยอาคารที่พัก 5 ชั้น อาคารฝึกอบรม สนามกีฬา และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
วิทยาลัยมหาดไทย มีการจัดการเรียนการสอน เพื่อการพัฒนาบุคลากรของสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานภายนอก โดยแบ่งออกเป็น 4 โรงเรียน ได้แก่
# โรงเรียนนักปกครองระดับสูง (นปส.)
# โรงเรียนผู้บริหารระดับกลางของกระทรวงมหาดไทย
# โรงเรียนข้าราชการกระทรวงมหาดไทย
# โรงเรียนการฝึกอบรมพิเศษ
นอกจากนั้นยังเป็นสถานที่จัดการศึกษาของคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

**การก่อตั้ง**
ในอดีตกระทรวงมหาดไทย มีการจัดตั้งวิทยาลัยมหาดไทยขึ้น เพื่อเป็นวิทยาลัยในการพัฒนาข้าราชการของกระทรวงมหาดไทย โดยใช้พื้นที่ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี (หลังเก่า) บริเวณท่าน้ำนนทบุรี เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยมหาดไทย ต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นบัญชีอาคารดังกล่าว เป็นโบราณสถาน ทำให้วิทยาลัยมหาดไทยต้องย้ายสถานที่ไปยังสถานที่แห่งใหม่
กระทรวงมหาดไทย จึงได้ขอใช้พื้นที่เพื่อก่อสร้างอาคารวิทยาลัยฯ แห่งใหม่ ในพื้นของกรมการพัฒนาชุมชน บริเวณตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ซึ่งสถานที่ดังกล่าวมีลักษณะพื้นที่เป็นเกาะล้อมรอบด้วยคลอง 4 ด้าน ติดกับชายทะเลจำนวนเนื้อที่ประมาณ 39 ไร่ โดยใช้งบประมาณก่อสร้างประมาณ 216 ล้านบาท (ตั้งแต่ปีงบประมาณ พ.ศ. 2539-2542)

**หลักสูตร**
 หลักสูตรนักปกครองระดับสูง (นปส.)- หลักสูตรผู้บริหารระดับกลางของกระทรวงมหาดไทย (บ.มท.)- หลักสูตรการเป็นข้าราชการที่ดี- หลักสูตรพิเศษอื่นๆ

**สถานที่ใกล้เคียง**
 วิทยาลัยการพัฒนาชุมชน- สถานสงเคราะห์คนชราบางละมุง

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิทยาลัยมหาดไทย date=2014-11-16 
หมวดหมู่:สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย
มหาดไทย
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอบางละมุง
โรงเรียนชัยบุรีพิทยา

โรงเรียนชัยบุรีพิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย 

**ประวัติ**
เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ในครั้งนั้นยังเป็นสาขาของโรงเรียนพระแสงวิทยา อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และไม่มีสถานที่เรียนเป็นของตนเอง ต้องใช้อาคารชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนวัดสมัยสุวรรณ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมศึกษา เป็นสถานที่เรียน โดยมีนักเรียนชาย - หญิง เข้าเรียนในปีแรกรวม 47 คน ต่อมาได้ย้ายที่เรียนมาอยู่ที่บ้านคลองศอก เลขที่ 72 หมู่ที่ 2 ตำบลสองแพรก อำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งปัจจุบัน มีเนื้อที่ 38 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้โรงเรียนชัยบุรีพิทยา แยกจากโรงเรียนพระแสงวิทยาเป็นเอกเทศและได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 หลัง พร้อมบ้านพักครู 6 หลัง
ปัจจุบันมี นายพิมล รัตนพันธ์ เป็นผู้อำนวยการ และนายเอกรัตน์ มีพร้อม นายราษฎร์ธานี กิมเสาร์ 	
นางชวนพิศ เทพมณีไชย เป็นรองผู้อำนวยการ

**สัญลักษณ์**
 อักษรย่อ ช.พ.- ปรัชญา ปัญญา โลกสมิ ปฺชโชโต ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก  - สีประจำ เขียว-เหลือง- ดอกไม้ บานบุรี- คติพจน์ กล้าลอง มองไกล ตั้งใจจริง- เพลง มาร์ชโรงเรียนชัยบุรีพิทยา

**การเรียนการสอน**

**ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น**
 มัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3
มีจำนวน 18 ห้อง

**ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย**
 มัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6
มีจำนวนประมาณ 12 ห้อง

**แบ่งสายวิชาเป็น**
# วิทย์-คณิต
# ศิลป์-คำนวณ
# ศิลป์-ทั่วไป

**โครงการ **
สภาพปัจจุบัน เป็นโรงเรียนที่เข้าโครงการ 
# หนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน 
# ยุวชนประกันภัย 
# โรงเรียนสีขาว (ระดับเพชร) 
ชัยบุรีพิทยา
ชัยบุรีพิทยา
ชัยบุรีพิทยา
หมวดหมู่:อำเภอชัยบุรี
รวมดาว 2

รวมดาว ๒ เป็นอัลบั้มเพลงคู่ชุดพิเศษลำดับที่สองของ อาร์เอส ซาวด์ ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ซึ่งเป็นผลงานที่ต่อยอดมาจากอัลบั้ม รวมดาว ในปี พ.ศ. 2527 โดยเป็นการนำเอานักร้องวัยรุ่นชื่อดังของค่ายในขณะนั้นมาร้องเพลงคู่กัน ส่วนใหญ่เป็นนักร้องชุดเดียวกับรวมดาวในชุดแรก (แต่ อาทิตย์ นามบุญศรี ไม่ได้ร่วมร้องเพลงในชุดนี้) และได้เพิ่มสมาชิกใหม่อีก 3 คน ได้แก่ สมพร ปรีดามาโนช (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น กัณพล), เพ็ญโพยม เรืองโรจน์ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น พิมพ์โพยม) และ สุชาติ จันทร์ต้น  เพลงที่ใช้ในอัลบั้มนี้ก็ยังคงเป็นเพลงแบบร้องคู่แนว ชาย-หญิง ตอบโต้ไปมา จากผลงานของศิลปินบรมครูในแนวเพลงลูกกรุง เช่น สุนทราภรณ์, สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์, พยงค์ มุกดา, ไพบูลย์ บุตรขัน โดยเลือก 18 เพลง มาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่โดยใช้เครื่องดนตรีมากถึง 30 กว่าชิ้น ภายใต้การควบคุมการบรรเลงโดย คุณณรงค์ อับดุลราฮิม อดีตสมาชิกวงพิงค์แพนเตอร์   ทำการบันทึกเสียงที่ ห้องอัดศรีสยาม โดยมี คุณปราจีน ทรงเผ่า อดีตสมาชิกวงดิอิมพอสซิเบิ้ล รับหน้าที่มิกซ์เสียง

**สมาชิก**

**ผลงานเพลง**

**ทีมงานเบื้องหลัง**
เรียบเรียงเสียงประสาน- ณรงค์ อับดุลราฮิม
บรรเลง- วงออร์เคสตรา
ควบคุมการบันทึกเสียง- ณรงค์ อับดุลราฮิม- จเร อับดุลราฮิม
มิกซ์เสียง- ปราจีน ทรงเผ่า- แอ๊ด (ศรีสยาม)
ห้องบันทึกเสียง- ศรีสยาม
ที่ปรึกษา- บุญสม รดาเจริญ- ทวิชัย วีระวานิช- คริส สารสิน- ศิริชัย เลิศวิริยะชัย- วิทูร วทัญญู- มนต์ เมืองเหนือ- ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม- บุษบา ดาวเรือง
ผู้รวบรวมลิขสิทธิ์เพลง- วรชัย ธรรมสังคีติ- เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์

**อ้างอิง**
ปกเทปคาสเซ็ต อัลบั้ม รวมดาว 2
หมวดหมู่:อัลบั้มรวมศิลปิน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2528
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร

วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน

**ประวัติ**
 วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร แรกเริ่มก่อตั้งโดยได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดมุกดาหารให้ใช้อาคาร ที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานวิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จึงย้ายสำนักงานจากศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร มาที่อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา ขณะเดียวกันสำนักงานบริหารงานวิทยาลัยชุมชน ได้สนับสนุนงบประมาณเพื่อทำการซ่อมแซมอาคารดังกล่าว จำนวน 1,998,000 บาท และทำการซ่อมแซมแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม 2547 โดยวิทยาลัยฯ ใช้ประโยชน์ จากอาคารดังกล่าวเป็นสำนักงานวิทยาลัย ศูนย์วิทยบริการ ศูนย์ภาษาแบบพึ่งพาตนเอง บริการนักศึกษา และ ห้องเรียน โดยได้รับเกียรติจาก ฯพณฯ ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เดินทางมาเป็น ประธานพิธีเปิดอาคารสำนักงานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2548 

**สถานที่จัดการเรียนการสอน**
สภาวิทยาลัยชุมชนมุกดาหารและผู้อำนวยการได้ประสานงานกับภาคส่วนต่างๆ ของสังคมในการ จัดการเรียนการสอน โดยมีผู้เข้าร่วมงานในปัจจุบันครบทุกอำเภอ เพื่อจัดการเรียนการสอนในฐานะหน่วยจัดการศึกษารวมทั้งสิ้น 8 แห่ง ได้แก่
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอเมืองมุกดาหาร ตั้งอยู่ ณ อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหาร (หลังเก่า) อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร 
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอคำชะอี ตั้งอยู่ ณ วัดพุทธนคราภิบาล
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดอนตาล ตั้งอยู่ ณ สำนักเนกขัมมนารี
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอดงหลวง ตั้งอยู่ ณ สำนักงานการประถมศึกษา (เดิม)
#หน่วยจัดการศึกษาโครงการส่งเสริมศิลปาชีพบ้านสานแว้-นาโคกกุง อำเภอดงหลวง
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอนิคมคำสร้อย ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนคำสร้อยพิทยาสรรค์
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหนองสูง ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหนองสูงสามัคคี
#หน่วยจัดการศึกษาอำเภอหว้านใหญ่ ตั้งอยู่ ณ โรงเรียนหว้านใหญ่วิทยา

**หลักสูตร**
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เปิดสอนหลักสูตร ดังนี้

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
ชุมชนมุกดาหาร
มุกดาหาร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองมุกดาหาร
ไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ

ไฟล์:RF00177.jpg|thumb|right|120px|rRNA ชิ้นเล็ก, 5' domain จากฐานข้อมูลRfam   RF00177  
ไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ (Ribosomal RNA; rRNA) เป็นองค์ประกอบสำคัญของไรโบโซม ที่มีหน้าที่สังเคราะห์โปรตีนภายในเซลล์ การทำงานของ rRNA เกี่ยวข้องกับกลไกการถอดรหัสจาก mRNA ไปเป็นกรดอะมิโน และทำปฏิกิริยากับ tRNAs ที่นำกรดอะมิโนเข้ามาต่อกันระหว่างทรานสเลชัน ด้วยการเร่งปฏิกิริยา peptidyl transferase 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ribosomal RNA date=2007-09-27  by Denis LJ Lafontaine and David Tollervey-  SILVA rRNA Database Project (also includes Eukaryotes (18S) and LSU (23S/28S))-  European database on small subunit ribosomal RNA-  Ribosomal Database Project II date=2020-08-19 -  16S rRNA, BioMineWiki date=2019-04-27 
หมวดหมู่:อาร์เอ็นเอ
หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
รวมดาว 2007

รวมดาว 2007 เป็นอัลบั้มพิเศษจาก บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยในครั้งนี้เป็นการนำเพลงคู่รักอมตะซึ่งเคยเอามาทำใหม่ในอัลบั้ม "รวมดาว" ชุดที่ 1 และ 2 จำนวนหนึ่งที่ได้รับความนิยมเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2527-2528  มาทำดนตรีและขับร้องโดยกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมาแรงแห่งปี พ.ศ. 2550 อันได้แก่ เหล่าดารานักแสดงในสังกัดอาร์เอส และ ช่อง 3 จำนวน 8 คน ร่วมด้วยนักแสดงอารมณ์ดีอีก 2 คน ในภาคดนตรีก็ได้ทำการเรียบเรียงเสียงประสานผ่านเครื่องดนตรีที่เข้ากับยุคสมัยเพียงไม่มากชิ้น ต่างจากครั้งก่อนซึ่งใช้เครื่องดนตรีจำนวนมาก 
อัลบั้มชุดนี้เป็นโปรเจกต์หนึ่งในการฉลอง 25 ปี ของบริษัท  และถือเป็นการกลับมาอีกครั้งของอัลบั้ม "รวมดาว"  ซึ่งถือเป็นการเชื่อมต่อระหว่างแฟนเพลงทุกเพศทุกวัย  เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้จักและอนุรักษ์เพลงคู่อมตะเหล่านี้ไว้  ทั้งในแง่ของอารมณ์ในแต่ละบทเพลง และความสละสลวยของภาษาซึ่งหาฟังกันได้ยาก  แต่ผลปรากฏว่า อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ค่อยเรียกความฮือฮาหรือโด่งดังมากเท่าสมัยก่อนนัก  การวางตัวของผู้ร้องก็ยังทำได้ดีไม่เท่ามืออาชีพรุ่นก่อน  ยอดขายเทปก็พลอยน้อยลง  คนรุ่นใหม่บางคนจึงไม่ค่อยให้ความสนใจต่อบทเพลงคู่อมตะที่มีคุณค่านี้เท่าที่ควร

**สมาชิก**
ทฤษฎี สหวงษ์ (ปอ)
*ณปภา ตันตระกูล (แพท)
*ชิดจันทร์ รุจิพรรณ(พลอย)
*การิน ศตายุ (แมน)
*พัชรินทร์ จัดกระบวนพล (น้ำฝน)
*ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม (แท็ค)
*สโรชา ตันจรารักษ์ (บัว)
*จักรินทร์ ศิลป์ชัยกิจ (โบกี้)
*คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี (ปุ๊ย)
*ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์ (อ้น)

**รายชื่อเพลง**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
รวมดาว
*รวมดาว 2
หมวดหมู่:อัลบั้มรวมศิลปิน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
ลำดับไชน์-ดัลการ์โน

ลำดับไชน์-ดัลการ์โน (Shine-Delgarno sequence) หรือ กล่องไชน์-ดัลการ์โน (Shine-Delgarno box) เสนอโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียคือ จอนน์ ไชน์ (John Shine) และ ลินน์ ดัลการ์โน (Lynn Dalgarno) เป็นตำแหน่งที่ไรโบโซมจับกับ mRNA โดยทั่วไปอยู่ที่ตำแหน่ง 16 นิวคลีโอไทด์ ก่อนรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น AUG Shine-Dalgarno sequence พบเฉพาะในโปรคาริโอต ลำดับซ้ำ ๆ กัน 6 นิวคลีโอไทด์ AGGAGG ใน E. coli เป็น AGGAGGU ลำดับนี้ช่วยให้ไรโบโซมเริ่มการสังเคราะห์โปรตีนได้ โดยการจดจำรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ลำดับคู่สม (UCCUCCA) เรียก anti-Shine-Dalgarno sequence อยู่ที่ปลาย 3' ของ 16S rRNA ในไรโบโซม ในยูคาริโอต ส่วนที่ทำหน้าที่เหมือน Shine-Dalgarno sequence เรียก Kozak sequence
การกลายพันธุ์ใน Shine-Dalgarno sequence ลดการทรานสเลชัน เพราะลดประสิทธิภาพการจับกันระหว่างไรโบโซมกับ mRNA เมื่อ Shine-Dalgarno sequence an และ anti-Shine-Dalgarno sequence จับกัน ตัวเริ่มทรานสเลชัน (initiation factors) IF2-GTP, IF1, IF3 และ tRNA fMet-tRNA(fmet) จะเริ่มเข้าทำงานร่วมกับไรโบโซม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?rid=eurekah.section.19320
หมวดหมู่:การแสดงออกของยีน
ดุสิตธานี (แก้ความกำกวม)

ดุสิตธานี อาจหมายถึง- ดุสิตธานี เมืองจำลองการปกครองระบอบประชาธิปไตยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว- วิทยาลัยดุสิตธานี สถานศึกษาเอกชน- เครือดุสิตธานี เครือโรงแรมในประเทศไทย
** โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ โรงแรมในเครือที่ถูกรื้อถอนในปี พ.ศ. 2562
** โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพ แอท ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค โรงแรมที่สร้างใหม่บนที่ดินของโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ เดิม
เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~

"เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~" (THE GENERATION~ふたつの唇~) เป็นซิงเกิลที่ 32 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล  และรวมไปถึงเพลงรีมิกซ์อย่าง "Someday -House Mix-"  
เพลง "ฟุตะสึโนะคุชิบิรุ" (ふたつの唇) เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "โตเกียว ด็อกส์" ทางช่องฟูจิทีวี  และเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือ "BRAVIA® PhoneU1" ของโซนี อีริคสัน  ส่วนเพลง "SHOOTING STAR" เป็นเพลงประกอบการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก "2009 FIVB Women's World Grand Champions Cup" ที่ประเทศญี่ปุ่น

**รายชื่อเพลง**
# ふたつの唇
# SHOOTING STAR
# Someday -House Mix-
# ROCK THE BEAT
# ふたつの唇 (Instrumental)
# SHOOTING STAR (Instrumental)
# Someday -House Mix- (Instrumental)

**มิวสิกวิดีโอ**
# ふたつの唇 (Video Clip)

**การแสดงสด**
 13 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2552 - MUSIC STATION - "Ti Amo" และ "ふたつの唇"- 23 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "ふたつの唇"- 2 ธันวาคม  พ.ศ. 2552 - HEY! HEY! HEY! - "Lovers Again" และ "ふたつの唇"

**ชาร์ต**
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:เพลงของเอ็กซ์ไซล์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤศจิกายน 19

* เฮอร์แมน วาน รอมไพ นายกรัฐมนตรีแห่งเบลเยี่ยมได้รับเลือกจากผู้นำกลุ่มประเทศสหภาพยุโรปให้ดำรงตำแหน่งประธานสภายุโรปเป็นคนแรก  (BBC)
}
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์

อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์ (Arthur Schopenhauer) เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพินเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล (Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grunde) ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่
งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพินเฮาเออร์ Die Welt als Wille und Vorstellung (The World as Will and Representation) เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพินเฮาเออร์เรียกว่า "เจตจำนง" (Will) 
การวิจัยของโชเพินเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพินเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของศาสนาพุทธและเวทานตะ

**อ้างอิง**
 Schopenhauer, Arthur (1974) On the Fourfold Root of the Principle of Sufficient Reason. Open Court Publishing Co., ISBN 0-87548-187-6 

**ดูเพิ่ม**
 อภิปรัชญา 
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเยนา
หมวดหมู่:บุคคลจากกดัญสก์
ปลาปักเป้าซีลอน

ปลาปักเป้าซีลอน (Figure eight puffer) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tetraodon biocellatus ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าจุดดำ (T. nigroviridris) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าซีลอนมีขนาดที่เล็กกว่า ลำตัวมีสีสันสวยงาม สีพื้นลำตัวจนถึงหลังมีสีเขียวอมทองแวววาว มีลวดลายสีดำดูคล้ายเลขแปด
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบในบริเวณปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบมากที่แม่น้ำในภาคตะวันออก เช่น แม่น้ำบางปะกงและสาขา เป็นต้น 
ปลาปักเป้าซีลอนจัดว่าเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ  ประกอบกับที่มีสีสันสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาปักเป้าซีลอน
หมวดหมู่:สกุลเตตราโอดอน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง
หมวดหมู่:ปลาตู้
ลูกชายและคนรัก

ลูกชายและคนรัก (Sons and Lovers) เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “ลูกชายและคนรัก” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า:

หนังสือฉบับที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1913 เป็นฉบับที่เนื้อหาถูกตัดออกไปมากโดยบรรณาธิการเอ็ดเวิร์ด การ์เนทท์ ผู้ตัดเนื้อหาออกไปถึง 80 ย่อหน้าหรือราวหนึ่งในสิบของหนังสือทั้งเล่ม หนังสืออุทิศให้แก่การ์เนทท์ ผู้มีบทบาทในการทำให้ลอเรนซ์เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังสือในลอนดอนระหว่างปี ค.ศ. 1911 ถึงปี ค.ศ. 1912 “ลูกชายและคนรัก” ฉบับสมบูรณ์โดยไม่มีการตัดมาได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
“ลูกชายและคนรัก” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับเก้าที่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“ลูกชายและคนรัก” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้งรวมทั้งเวอร์ชันที่ได้รับรางวัลออสคาร์ ในปี ค.ศ. 1960

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ดี. เอช. ลอเรนซ์
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของ ดี. เอช. ลอเรนซ์
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
หมวดหมู่:นวนิยายอังกฤษดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
เสียงเพรียกจากพงไพร

เสียงเพรียกจากพงไพร (The Call of the Wild) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้  “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง
เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “เสียงเพรียกจากพงไพร” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอน การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ
“เสียงเพรียกจากพงไพร” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่แปดสิบแปดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“เสียงเพรียกจากพงไพร” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “The Call of the Wild: Dog of the Yukon” 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 แจ็ค ลอนดอน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
แหล่งข้อมูล-  The Call of the Wild date=2008-01-01 , available at Berkeley's Sunsite (HTML)-  The Call of the Wild: a Study Guide- name=The Call of the Wild (plain text)-  The Call  of the Wild, available at Internet Archive (scanned books first editions illustrated)-  The Call of the Wild, available at LibriVox (audiobook)-  The Call of the Wild date=2008-12-19 , from  PublicLiterature.org with embedded audio.
ข้อมูลอื่น-  White Fang compared to The Call of the Wild date=2007-12-01  - Literary analysis-  Gabai's "The Call of the Wild"-  The Call of the Wild date=2009-03-01 , chapter summaries at Literapedia
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:งานเขียนของแจ็ค ลอนดอน
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)

ทางเลือกของโซฟี (Sophie's Choice) เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันวิลเลียม สไตรอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979 
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นเรื่องราวของนักเขียนวัยหนุ่มจากตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาผู้ทำความรู้จักกับชาวยิวเนธาน แลนเดา และคนรักสาวสวยชื่อโซฟี ชาวโปแลนด์แต่ไม่ใช่ชาวยิวผู้รอดจากการกักขังในค่ายกักกันของนาซี 
“ทางเลือกของโซฟี” กลายเป็นหนังสือขายดีติดอันดับ (bestseller) ทันทีที่วางตลาด หนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของสไตรอนและเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชิ้นหนึ่ง ความยากในการเลือกของโซฟิระหว่างทางเลือกสองทางทำให้ “ทางเลือกของโซฟี” กลายมาเป็นสำนวนที่หมายถึงการเลือกที่ยากต่อการตัดสินใจ 
“ทางเลือกของโซฟี” ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในสาขานวนิยายใน ค.ศ. 1980 และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1982 ที่นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป ในบทของโซฟี 
“ทางเลือกของโซฟี” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เก้าสิบหกของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรื่องรักใคร่
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:รางวัลหนังสือแห่งชาติ
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2522
ผู้บรรยายเรื่อง

ผู้บรรยายเรื่อง (narrator) ในงานวรรณกรรม, ภาพยนตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่น ๆ หมายถึงผู้สื่อหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู เมื่อผู้บรรยายเรื่องเป็นทั้งผู้มีบทบาทในเรื่องด้วย ผู้บรรยายก็อาจจะเรียกว่า “viewpoint character” ผู้บรรยายเรื่องคือองค์ประกอบหนึ่งในสามของการบรรยายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนิดใน องค์ประกอบอีกสองอย่างคือนักเขียน และ “ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู” 
ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานกำหนดว่าคำว่า “narrator” แปลว่า “ผู้เล่าเรื่อง” แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า “narrator” มีความหมายที่แคบกว่าคำว่า “storyteller” หรือ “ผู้เล่าเรื่อง” ฉะนั้นคำว่า “narrator” จึงมาแปลว่า “ผู้บรรยายเรื่อง”
ทั้งผู้ประพันธ์และผู้อ่านอยู่ในโลกของความเป็นจริง หน้าที่ของผู้ประพันธ์คือการสร้างจักรวาล ตัวละคร และเหตุการณ์ภายในเรื่อง หน้าที่ของผู้อ่านคือการทำความเข้าใจและการตีความหมายของเรื่อง ผู้บรรยายเรื่องเท่านั้นที่เป็นผู้เดียวที่อยู่ในโลกที่สร้างขึ้นโดยผู้ประพันธ์ผู้มีหน้าที่เสนอเรื่องที่เกิดขึ้นที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจ 
ผู้บรรยายเรื่องอาจจะบรรยายเรื่องจากมุมมองของตนเอง หรือจากมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งในเรื่อง การบรรยายเรื่องหรือกระบวนการของบรรยายเรื่องเรียกว่า “การบรรยายเรื่อง” (narration) 
การอรรถาธิบาย (exposition), การโต้แย้ง (argumentation), การบรรยาย (description) และการบรรยายเรื่องเป็นวิธีสี่วจนิพนธ์ (rhetorical modes) ในความหมายที่แคบลงของ “ผู้บรรยายเรื่อง” ในนวนิยายหมายถึงการบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยผู้บรรยายเรื่องโดยตรงต่อผู้อ่าน
ส่วนแนวคิดของ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (unreliable narrator) (ตรงกันข้ามกับผู้ประพันธ์) มามีความสำคัญขึ้นในการเขียนนวนิยายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 การวิพากษ์วรรณกรรมเกิดขึ้นเฉพาะงานกวีนิพนธ์ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มี “ผู้บรรยายเรื่อง” ที่ต่างไปจากผู้ประพันธ์ แต่นวนิยายที่มีโลกที่สร้างขึ้นก่อให้เกิดปัญหา โดยเฉพาะเมื่อ “ผู้บรรยายเรื่อง” มีความเห็นที่แตกต่างจากผู้ประพันธ์เป็นอันมาก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การเล่าเรื่อง (storytelling)- การบรรยายเรื่อง (narration)
หมวดหมู่:นวนิยาย
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี (The 60th Anniversary of His Majesty the King’s Accession to the Throne International Convention Center) เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ถนนปุณณกัณฑ์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเพื่อเป็นรองรับการจัดการประชุมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ, การจัดแสดงนิทรรศการ และการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีชื่อเดิมว่า ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Prince of Songkla University International Convention Center: PSUICC) ซึ่งต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีหนังสือที่ นร 0508/ท 6969 ลงวันที่ 12 ตุลาคม 2552 แจ้งเรื่องการขอพระราชทานชื่ออาคารศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อว่า "ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี"  พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญตราสัญลักษณ์การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาประดิษฐานที่ป้ายชื่อศูนย์ประชุม

**การแบ่งพื้นที่ภายในอาคาร **
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีพื้นที่ 54.68 ไร่ ส่วนประกอบของอาคาร ประกอบด้วยสามส่วน คือ- โซน A เป็นที่ตั้งของห้องประชุมรอง (Conference Hall) พื้นที่ 960 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 900 คน ห้องประชุมสัมมนา (Seminar Room) จำนวน 8 ห้อง พื้นที่รวม 400 ตารางเมตร ลานเอนกประสงค์ และศูนย์อาหาร - โซน B ลานกิจกรรม พื้นที่ 3,930 ตารางเมตร ใจกลางของลานเป็นที่ตั้งของประติมากรรมทรงดินสอ ที่ออกแบบโดยคณะศิลปกรรมศาสตร์ ร่วมกับ ศาสตราจารย์ กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรมและสื่อผสม) พ.ศ. 2540  - โซน C เป็นที่ตั้งของห้องประชุมประธาน (Convention Hall) พื้นที่ 3,300 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 3,500 คน
สำหรับการบริหารงาน บริษัท เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเม้นท์ แอนด์ ดิเวลลอปเม้นท์  จำกัด ซึ่งเป็นผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นผู้ดูแลด้านการบริหารทั้งหมด

**งานที่จัดในศูนย์ประชุม**
 พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย- พิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ - การประชุมคณะรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการนอกสถานที่ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของศูนย์ประชุม
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอหาดใหญ่
หมวดหมู่:ศูนย์ประชุมและศูนย์แสดงสินค้าในประเทศไทย
เฮกเซน

เฮกเซน (hexane) เป็นสารประกอบอัลเคนตรงที่มีจำนวนคาร์บอน 6 อะตอม เป็นตัวทำละลายอินทรีย์ที่พบบ่อยในห้องปฏิบัติการและในอุตสาหกรรม เป็นของเหลวใส ไม่มีสี จุดเดือดต่ำ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แอลเคน
หมวดหมู่:สารเคมี
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ

ไฟล์:Paul Gustave Doré (1832-1883) - Baron von Münchhausen (1862) - 009.jpg|thumb|right|260px|ภาพประกอบโดยกุสตาฟว์ ดอเรของบารอนมึนช์เฮาเซน ผู้บรรยายเรื่องที่เกินเลยจากความจริงที่ถือว่าเป็น “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ”
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ในนวนิยาย (ที่ใช้ในวรรณกรรม, การละคร, ภาพยนตร์ และอื่น ๆ) “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (คำที่คิดขึ้นโดยเวย์น ซี. บูธในหนังสือ “The Rhetoric of Fiction” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1961) หมายถึงผู้บรรยายเรื่องที่ขาดความน่าเชื่อถือโดยผู้อ่านอย่างเห็นได้ชัด หรือเป็นผู้ขาดความเป็นกลางด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่ง
การใช้ผู้บรรยายเรื่องประเภทที่เรียกว่า “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” อาจจะมาจากเหตุผลหลายประการของผู้ประพันธ์ แต่โดยทั่วไปก็เพื่อสร้างความเคลือบแคลงของเนื้อหาให้แก่ผู้อ่าน โดยการสร้างภาพพจน์ของผู้บรรยายเรื่องในทางที่เป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจ  ความไม่น่าเชื่อถืออาจจะมามีสาเหตุจากความเจ็บป่วยทางจิตของผู้บรรยายเรื่อง, ความลำเอียงของผู้บรรยายเรื่อง, ความขาดความรู้ของผู้บรรยายเรื่อง หรืออาจจะมาจากความจงใจของผู้ประพันธ์ที่จะหลอกผู้อ่านหรือผู้ดู “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” มักจะเป็นผู้บรรยายเรื่องบุคคลที่หนึ่ง แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นบุคคลที่สามก็ได้ 
บางครั้งผู้อ่านก็อาจจะทราบทันทีว่าผู้บรรยายเรื่องเป็นผู้ไม่น่าเชื่อถือ เช่นเมื่อเรื่องเปิดขึ้นโดยคำบรรยายที่ผิดอย่างชัดแจ้ง หรือ การอ้างอันขาดเหตุผล หรือ การยอมรับว่าเป็นผู้มีปัญหาทางจิต หรือบางครั้งโครงร่างของเรื่องก็อาจจะมีตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง ที่มีนัยยะว่าเป็นผู้ที่ไม่มีความน่าเชื่อถือ แต่การใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ที่เป็นนาฏกรรมที่สุดคือการประวิงเวลาในการเปิดเผยว่าผู้บรรยายเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือจนเมื่อเรื่องเกือบจะลงเอย การจบเรื่องที่ผิดจากที่ผู้อ่านคาดทำให้ผู้อ่านต้องกลับไปพิจารณาทัศนคติและประสบการณ์ของตนเองที่มีต่อเนื้อเรื่องที่อ่านมา ในบางกรณีความไม่น่าเชื่อถือของผู้บรรยายเรื่องอาจจะไม่ได้รับการเปิดเผยแต่เพียงบอกเป็นนัยยะ ที่สร้างความพิศวงให้แก่ผู้อ่านว่าจะเชื่อปากคำของผู้บรรยายเรื่องได้มากน้อยเท่าใด หรือ ควรจะตีความหมายของเรื่องอย่างใด
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์, นวนิยายคาดการณ์ (speculative fiction) และการบรรยายเรื่องฝัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้การบรรยายเรื่องโดยผู้ไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าจะเป็นการบรรยายเหตุการณ์ที่มิได้เกิดขึ้น หรือไม่อาจจะเกิดขึ้นได้
ตัวอย่างของการใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ก็ได้แก่ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ตตัวละครเอกในเรื่อง “โลลิตา” โดยวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้หลงรักลูกเลี้ยงสาวอายุ 12 ปี ที่มักจะบรรยายเรื่องที่เป็นการสนับสนุนการกระทำของตนเองว่าไม่เป็นการผิดจริยธรรมในการเป็นโรคใคร่เด็ก (pedophilia) ซึ่งเป็นการบรรยายเรื่องอย่างลำเอียงเข้าข้างตนเอง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ผู้บรรยายเรื่อง
*ผู้เล่าเรื่อง
นวนิยาย
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล

แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล (Canada's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า CNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของแคนาดา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา โดยพิธีกรของรายการก็คือ เจย์ แมนูเอล ผู้ควบคุมด้านศิลป์จากรายการ  อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล นั่นเอง
และผู้ชนะจะได้เข้าสังกัดบริษัท เอลเมอร์ ออลเซน โมเดลลิ่ง เอเจนซี่ เซนต์สัญญามูลค่า 100,000 ดอลล่าห์กับเครื่องสำอาง โพรเทค แอนด์ แกมเบิล (เจ้าของเดียวกับโอเลย์ และ แพนทีน ไนว์ แอนด์ อีซี่ และคัฟเวอร์เกิลร์) และถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารแฟชั่น แม็กกาซีน
รายการนี้เรียกได้ว่าเป็นอีกสาขาหนึ่งของรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลเพราะเป็นการจับมือกันระหว่าง CTVglobemedia และ CBS โดยทีมงานผู้จัดส่วนใหญ่ล้วนมาจากรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ทั้งสิ้น
หลังฤดูกาลที่ 2 ด้วยปัญหาการขอยช่องของ Citytv ทำให้การฉายฤดูกาลที่ 3 ถูกยกเลิกไป แต่ภายหลังจากที่ Citytv ได้ขายให้กับ Rogers Media และแยกออกมาเป็น CTVglobemedia แคนาดาเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 จึงได้ออกอากาศอีกครั้งในวันที่ 26 พฤษภาคม 2552 หลังจากที่หายไปถึง 2 ปี

**ฤดูกาล**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Site - Model.ctv.ca เว็บไซต์อย่างเป็นทางการdate=2011-06-29  - นิตยสาร แฟชั่น date=2011-12-19 ออนไลน์ แหล่งข้อมูลข่าวสารอับเดทแฟชั่นในประเทศไทย http://www.2freshmag.com date=2011-12-19 
หมวดหมู่:การประกวดนางแบบ
Thermus thermophilus

Thermus thermophilus เป็นแบคทีเรียแกรมลบ หายใจแบบไม่ใช้ออกซิเจน และนำมาใช้ทางเทคโนโลยีชีวภาพมาก รวมทั้งใช้เป็นสิ่งมีชีวิตต้นแบบในพันธุวิศวกรรม การศึกษาโครงสร้างจีโนม และ การจัดจำแนก แบคทีเรียชนิดนี้ทนร้อนได้สูงมาก อุณหภูมิที่เหมาะสมกับการเจริญคือ 65-75℃ คัดแยก Thermus thermophilus ได้ครั้งแรกจากน้ำพุร้อนในญี่ปุ่นโดย Tairo Oshima และ Kazutomo Imahori แบคทีเรียชนิดนี้มีความสามารถในการย่อยสลายสารอินทรีย์ในการหมักปุ๋ยเมื่อมีอุณหภูมิสูง T. thermophilus มีหลายสายพันธุ์ แต่สายพันธุ์ที่รู้จักโดยทั่วไปคือ HB8 และ HB27 และมีการวิเคราะห์จีโนมอย่างสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2547

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Thermus thermophilus HB27 genome page. date=2014-02-23 -  Thermus thermophilus HB8 genome page. date=2014-02-23 -  Structural-biological whole cell project of Thermus thermophilus HB8.-  Isolation of Thermus strains from hot composts (60-80℃) date=2008-10-13 
หมวดหมู่:แบคทีเรีย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตตัวแบบ
Haloarcula

Haloarcula เป็นสกุลหนึ่งของแบคทีเรียทนเค็ม ในทางอนุกรมวิธานจัดเป็นอาร์เคีย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**

**วารสารทางวิทยาศาสตร์**
  pmid = 10843089-  pages = 89-99 -  pmid = 6286602
หมวดหมู่:จุลินทรีย์
โพลีไรโบโซม

โพลีไรโบโซมหรือโพลีโซม (Polyribosomes หรือ polysomes) เป็นกลุ่มของไรโบโซมที่จับกับ mRNA ค้นพบครั้งแรกโดย Jonathan Warner Paul Knopf และ Alex Rich ใน พ.ศ. 2506  โพลีไรโบโซมอ่านรหัสพันธุกรรมจาก mRNA ช่วยให้สังเคราะห์โปรตีนชนิดเดียวกันที่จุดต่างๆกันบน mRNA  สายเดียวกัน อาจจะพบเป็นกลุ่ม เส้นตรง หรือเป็นชุด  ทำให้มีการสังเคราะห์โปรตีนจาก mRNA ได้มากขึ้น  และทำให้มีวัฏจักรของการนำไรโบโซมกลับมาใช้ใหม่ได้เร็ว 5' 7-methylguanosine cap และปลาย 3' polyA จะช่วยในกระบวนการนี้โพลีไรโบโซมพบได้ 3 แบบ คือ รูปอิสระ จับกับระบบเส้นใยของเซลล์และจับกับเยื่อหุ้ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Theoretical and experimental structure of polysome
หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
วัดทุ่งหมื่นน้อย

วัดทุ่งหมื่นน้อย ตั้งอยู่เลขที่ 289 หมู่ 9 บ้านทุ่งหมื่นน้อย ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-พร้าว เขตเทศบาลเมืองแม่โจ้ เดิมวัดทุ่งหมื่นน้อยนี้เป็นวัดร้าง วัดสร้างเมื่อไรนั้นไม่มีประวัติเพียงแต่มีคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้น อีกข้อสันนิฐานหนึ่งอาจเป็นชื่อของผู้ที่มอบพื้นที่ให้สร้างวัดที่มีตำแหน่งทางราชการเป็นท่านหมื่น ชื่อว่า น้อย จึงเป็นที่มาของชื่อ วัดท่งหมื่นน้อย สมัยก่อนชาวบ้านอาศัยอยู่ท้ายวัด วัดจะอยู่หัวบ้าน แต่มาตอนหลังทางท้ายหมู่บ้านเกิดน้ำท่วมชาวบ้านเลยหนีขึ้นมาปลูกบ้านบนที่ดอน ปัจจุบันวัดเลยอยู่ท้ายหมู่บ้าน วัดนี้ถือว่าเป็นวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งในอำเภอสันทราย
ในสมัยก่อนมีพระภิกษุเวียนมาจำพรรษาบ้าง ไม่มีบ้าง จนกลายเป็นวัดร้างไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาเป็นช่วงเวลาหนึ่ง ไม่มีคนดูแลวัดชาวบ้านเลยเอาวัวเอาควายมาเลี้ยงที่บริเวณวัด  และวัดนี้ได้เจริญขึ้นมาในสมัยที่หลวงพ่อชัย ชยฺยวุฒฺโฑ ได้เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุภายในวัด ปัจจุบันมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร อุโบสถที่สร้างแบบล้านนา ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมี เจดีย์  วัดทุ่งหมื่นน้อย ได้มีการลงทะเบียนวัดไว้ว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440

**รายนามเจ้าอาวาส==  
การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
# พระอินตา  สุเมโธ (พ.ศ. 2440 – 2462)
# พระบุญเป็ง  ฐานธมฺโม (พ.ศ. 2462 – 2469)
# พระปัน  จกฺกธมฺโม (พ.ศ. 2469 – 2475)
# พระบุญปั๋น  จนฺทวํโส (พ.ศ. 2475 – 2488)
# พระบุญมา  อาภาโส (พ.ศ. 2488 – 2502)
# พระไชย  ชยวุฑฺโฒ (พ.ศ. 2502 – 2512)
# พระดวงจันทร์  ธมฺมปญฺโญ	(พ.ศ. 2512 – 2517)
# พระวิชัย	อคฺควณฺโณ	(พ.ศ. 2517 – 2523)
# พระปฐม	ปญฺญาธโร	(พ.ศ. 2523 – 2525)
# พระอำนวย  อคฺคธมฺโม (พ.ศ. 2525 – 2527)
# พระทศพล  ธมฺมรโต (พ.ศ. 2527 – 2539)
# พระอธิการอมร	 ชินวโร (พ.ศ. 2539 – 2547)
# พระครูจันทสรการ (พระใบฎีกาชาญณรงค์  จนฺทสโร)	(พ.ศ. 2547 - ปัจจุบัน)

**อ้างอิง**
ทุ่งหมื่นน้อย
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เป็นชื่อค่ายเพลงไทยในอดีต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 โดยคุณ วาสนา ศิลปิกุล แห่ง แว่วหวาน, เศก ศักดิ์สิทธิ์ และมี ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ครีเอทีฟมือฉมังเข้าร่วมงานด้วย 
ศิลปินรายแรกของบริษัท คือ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ซึ่งเป็นหัวหน้าวงคาราบาว กับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ชื่อชุด โนพลอมแพลม จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงอีกหลายศิลปิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปินเพลงเพื่อชีวิต จนเรียกได้ว่าเป็นค่ายเพลงหนึ่งในจำนวนไม่มากนักที่เน้นแต่เพลงเพื่อชีวิต อีกทั้งยังเป็นบริษัทเทปที่บริหารงานอย่างครบวงจร ทั้งการผลิต โปรโมท จัดจำหน่าย (ในนาม ซาวด์ - ซาวด์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น มิวสิก้า) แต่ก็ยังได้ผลิตผลงานเพลงในแนวสตริง และโพรเกรสซิฟร็อกด้วย โดยเริ่มจากผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวของอั๋น - สิรคุปต์ เมทะนี กับอัลบั้ม ฟิตเปรี๊ยะ ก่อนจะมีค่ายเพลง มูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งนำทีมโดย ประภาส ชลศรานนท์ ร่วมด้วยสมาชิกวงดนตรีเฉลียงอย่างเกี๊ยง - เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ และนก - ฉัตรชัย ดุริยประณีต เข้ามาประกบกับ ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดำเนินงานอยู่ได้เพียง 3 ปีก็ถูกกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ซึ่งเป็น 1 ใน 4 บริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) จากต่างประเทศเข้ามาเทคโอเวอร์กิจการ โดยรวมดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส เข้ารวมกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ โดยมีศิลปินในสังกัด ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส จำนวนหนึ่งยังคงเดินหน้าทำเพลงต่อไปในบริษัทใหม่ และ วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ ยังได้นำอัลบั้มเพลงจากสมัย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ มาวางจำหน่ายซ้ำอีกด้วย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จึงเหลือเพียงตำนานค่ายเพลงเพื่อชีวิตครบวงจร


**รายชื่อศิลปินในบริษัท ดี-เดย์**
 พงษ์สิทธิ์ คำภีร์- แอ๊ด คาราบาว- เล็ก คาราบาว- เทียรี่ เมฆวัฒนา- คาราบาว- อี๊ด โอภากุล- โฮป- มงคล อุทก- คีตาญชลี- วิสา คัญทัพ- หงา คาราวาน- ซูซู- ทอม ดันดี (ออกอัลบั้ม อย่างนี้ต้องตีเข่า แต่ทีมมูเซอร์ทำดนตรีให้) พ.ศ. 2536- พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ (อัลบั้ม จ.ป.ล.) เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2534- สีเผือก คนด่านเกวียน- ฤทธิพร อินสว่าง- กษาปณ์ จำปาดิบ- น้อย ซานตานอย- ไทละเมอ- ตาวัน- เฉลียง- สิรคุปต์ เมทะนี (อัลบั้ม ฟิตเปรี๊ยะ)- สีเทา เพ็ชรเจริญ- เศก ศักดิ์สิทธิ์

**ดูเพิ่ม**
 คาราบาว- มูเซอร์ เรคคอร์ดส- วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2537
เพปไทด์ส่งสัญญาณ

ไฟล์:Protein translation.gif|thumb|right|300px|การสังเคราะห์โปรตีนที่จะหลั่งเข้าสู่เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมซึ่งอาศัยการทำงานของเพปไทด์ส่งสัญญาณในการเข้าไปจับเอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม
เพปไทด์ส่งสัญญาณ (signal peptide, targeting signals, signal sequences, transit peptides, localization signals) เป็นเพปไทด์สายสั้นๆ  (มีกรดอะมิโน 3-60 ตัว) ที่ควบคุมการขนส่งโปรตีน 
ความหมายอย่างแคบหมายถึง สายเพปไทด์สั้นๆที่สังเคราะห์ก่อนซึ่งนำเพปไทด์นั้นๆไปสู่เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม และเข้าสู่วิถีการหลั่งสารต่อไป ซึ่งต่างจากเพปไทด์ขนส่ง   ซึ่งเป็นเพปไทด์ที่นำโปรตีนชนิดนั้นๆไปสู่ ไมโทคอนเดรีย คลอโรพลาสต์ หรืออะพิโคพลาสต์ แต่ความหมายอย่างกว้างหมายถึง ลำดับกรดอะมิโนที่นำโปรตีนที่สังเคราะห์ในไซโตซอลไปสู่ออร์แกเนล์ต่างๆทั้งนิวเคลียส ไมโทคอนเดรีย เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม คลอโรพลาสต์ อะโปพลาสต์ และเพอรอกซิโซม เพปไทด์ส่งสัญญาณในโปรตีนบางชนิดถูกตัดออกเมื่อการขนส่งโปรตีนเสร็จสิ้นลง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  SPdb (Signal Peptide DataBase) date=2016-01-22 -  SignalP — predicts the presence and location of signal peptide cleavage sites in amino acid sequences from different organisms.
พเปทได์ส่งสัญญาณ
มะกล่ำตาหนู

Abrus precatorius
มะกล่ำตาหนู มะกล่ำเครือ หรือ ก่ำเคือ (Jequirity) เป็นพืชไม้เถาในวงศ์ถั่ว เมล็ดมีพิษ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "Gunja" ในภาษาสันสกฤต เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศอินโดนีเซีย เติบโตได้ดีในเขตร้อนและใกล้เขตร้อน ทำให้มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นวัชพืชต่างถิ่นที่รุกรานในพื้นที่ที่มะกล่ำตาหนูถูกนำเข้ามา
มะกล่ำตาหนูยังมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกดังนี้: กล่ำเครือ กล่ำตาไก่ มะกล่ำเครือ มะกล่ำแดง มะแค๊ก (เชียงใหม่) เกมกรอม (สุรินทร์) ชะเอมเทศ ตากล่ำ (กลาง) มะขามเถา ไม้ไฟ (ตรัง) หมากกล่ำตาแดง (ตะวันออกเฉียงเหนือ) 

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
มะกล่ำตาหนูเป็นพรรณไม้เถา ลำต้นเล็ก มีขนสั้น ๆ ขึ้นประปราย ใบเป็นใบรวม มีใบย่อยเรียงสลับกันคล้ายขนนก ยาวประมาณ 3.8-10 ซม. ใบย่อยเป็นรูปกลมถึงรี ปลายใบแหลมมน โคนใบกลมมน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยง ใบมีขนาดยาว 5-20 ม.ม. กว้างประมาณ 3-8 ม.ม. ใต้ท้องใบมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นช่อตามบริเวณง่ามใบ ดอกมีกลีบเลี้ยงเป็นสีเขียวเรียงซ้อนกันตามเข็มนาฬิกา กลีบมีรอยหยัก 4 รอย สีขาว ผิวข้างนอกมีขนนุ่มปกคลุม ผลเป็นฝัก พองเป็นคลื่นเมล็ด ฝักเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฝักอ่อนมีสีเขียว เนื้อเปลือกฝักจะเหนียว เมื่อแก่จะแตกอ้าออกจากกัน ข้างในมีเมล็ด 1-5 เมล็ด เมล็ดเป็นรูปกลมรี สีแดง บริเวณขั้วมีจุดสีดำ ผิวเรียบเกลี้ยง เมล็ดเหนียวและแข็ง

**พิษ**
พิษที่มีอยู่ในมะกล่ำตาหนูเป็นพิษที่คล้ายกับไรซินที่เรียกว่าเอบริน (abrin) ประกอบไปด้วยโปรตีนย่อยของตัวคือ A และ B สาย B จะทำให้การแพร่เข้าสู่เซลล์ของเอบรินสะดวกขึ้นด้วยการพันเข้ากับโปรตีนขนส่งบนพลาสมา เมมเบรนซึ่งจะช่วยขนส่งพิษเข้าสู่เซลล์ ภายในเซลล์สาย A จะป้องกันการสังเคราะห์โปรตีนด้วยการหยุดยั้งการทำงานของ 26S ของไรโบโซม หนึ่งโมเลกุลของเอบรินสามารถหยุดการทำงานของไรโบโซมได้ถึง 1,500 ไรโบโซมต่อวินาที นอกจากนี้ยังมีสารแอกกลูตินิน (Abrus agglutinin) ซึ่งพบได้ในสารสกัดน้ำของเมล็ดมะกล่ำตาหนู มีฤทธิ์ทำให้เม็ดเลือดแดงในเลือดคนจับตัวกัน อาการเมื่อได้รับพิษจะแสดงเช่นเดียวกับไรซิน ยกเว้นเอบรินจะแสดงอาการออกมาหลายรูปแบบมากกว่า เอบรินสามารถทำให้ถึงตายได้เมื่อได้รับน้อยกว่า 3 μg
มะกล่ำตาหนูถูกเรียกว่า "kudri mani" ในภาษาทมิฬและถูกใช้ในหลักการณ์แพทย์สิทธะมากว่าหนึ่งร้อยปี สิทธะชาวทมิฬรู้ถึงพิษของมะกล่ำตาหนูและเสนอวิธีทำให้บริสุทธิ์หรือที่เรียกว่า "suththi seythal" การต้มเมล็ดในนมและตากแห้งจะช่วยกำจัดพิษได้

**การใช้ประโยชน์**
ในรากมีสารที่มีรสหวานคล้ายชะเอม ใช้เป็นยาทาภายนอก แก้กลากเกลื้อน ฆ่าพยาธิผิวหนัง ฝีมีหนอง รากมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอ หลอดลมอักเสบ ใบมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอขับปัสสาวะ น้ำหนักของเมล็ดมะกล่ำตาหนู 1 เมล็ดใช้เทียบเป็นหน่วยกล่อมในมาตราชั่งตวงวัดโบราณ โดย 4 เมล็ดข้าวเปลือกเป็น 1 กล่อม และ 2 กล่อมเป็น 1 กล่ำ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ITIS * North America: Abrus precatoriusfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ในอายุรเวท