Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คัมซอฟต์ลีทูมี

"คัมซอฟต์ลีทูมี" (Come Softly to Me) เป็นเพลงป็อปที่เดิมชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" (Come Softly) เขียนโดยเกรตเชน คริสโตเฟอร์ เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1959 และขับร้องโดยวงเดอะฟลีตวูดส์ ถือเป็นเพลงแรกที่ออกโดยค่ายใหม่ ดอลฟินเรเคิดส์ และติดชาร์ตอันดับ 1 เดิมเมื่อใช้ชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" เมื่อเพลงฮิตจริงเปลี่ยนมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี"  เพลงบันทึกเสียงที่บ้านโดยพวกเขาร้องในลักษณะอะแคปเปลลา กับจังหวะเขย่ากุญแจรถของสมาชิกวงที่ชื่อ โทรเซล จากนั้นเมื่อส่งเทปไปยังลอสแอนเจลิส จึงได้เพิ่มเครื่องดนตรีอื่น บาง ๆ เล็กน้อย คือเสียง อคูสติกกีตาร์ของบอนนี กีตาร์
เจ้าของค่ายดอลฟินเรเคิดส์ ที่ชื่อ บ็อบ ไรส์ดอร์ฟ ให้เปลี่ยนชื่อเพลง เขาคิดว่าคำว่า "คัมซอฟต์ลี" อาจทำให้เข้าใจผิดเป็นเรื่องทะลึ่ง ลามกได้ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี" เพลงออกขายเป็นซิงเกิลในปี ค.ศ. 1959 ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนเมษายน
มีศิลปินหลายคนที่นำเพลงนี้ไปทำใหม่ เช่น แซนดี ซาลิสบูรี, บ็อบ เวลช์, แฟรงกี วอแกน ร่วมด้วยเดอะเคย์ซิสเตอร์ส ที่ติดชาร์ตเพลงฮิตในสหราชอาณาจักรด้วย และวงเดอะซีกเกอร์ส ติดอันดับ 95 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 20 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร ในปี 1972-73

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:เพลงของเดอะฟลีตวูดส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2502
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (BWV 565)

หน้าแรกของสำเนาโน้ตดนตรีโดยโยฮันน์ ริงค์
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์, BWV 565 (Toccata and Fugue in D minor, BWV 565) เป็นบทประพันธ์สำหรับบรรเลงด้วยออร์แกน ที่สันนิษฐานว่าแต่งโดยโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1703 ถึง 1707 เป็นหนึ่งในงานดนตรีคลาสสิกสำหรับออร์แกนที่ได้รับความนิยม และรู้จักกันแพร่หลายที่สุด และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก ทั้งในภาพยนตร์ วิดีโอเกม ดนตรีร็อก เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ
สืบเนื่องจากต้นฉบับของบทประพันธ์ที่มีลายเซ็นของบัคได้สูญหายไปแล้ว ปัจจุบันมีเพียงสำเนาที่คัดลอกโดยโยฮันน์ ริงค์โดยไม่ได้ระบุวันที่ เพียงแต่ระบุว่าเป็น Toccata Con Fuga  ของ J.S. Bach โดยที่โยฮันน์ ริงค์ ได้ทำสำเนาจากบทประพันธ์ของคีตกวีอีกหลายท่าน เช่น จอร์จ บอห์ม โยฮันน์ พาเคลเบล โยฮันน์ ไฮน์ริก บัตต์สเตตต์ ดีเทอริก บักซเทอฮูด  ปัจจุบันจึงมีข้อโต้แย้งว่าบัคอาจจะไม่ได้เป็นผู้ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้
ในยุคปัจจุบัน เพลงนี้ได้รับความนิยมหลังจากถูกบรรจุในภาพยนตร์ของดิสนีย์เรื่องแฟนเทเชีย ในปี 1940 เป็นผลงานอำนวยเพลงและเรียบเรียงเสียงประสานโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี  นอกจากนี้ เพลงท่อนนี้ยังถูกวงดนตรีฮาร์ดร็อก ดีพเพอร์เพิล, เรนโบว์  และมอตลีย์ครู นำไปบรรเลงในการแสดงสด  ทั้งยังถูกนำไปบรรเลงโดยวาเนสซา เมย์ โดยซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 24 ของป็อปชาร์ตโดยนิตยสารบิลบอร์ดในปี 1995 
นอกเหนือจากบทประพันธ์ชิ้นนี้แล้ว ยังมีผลงานอื่นๆ ของบัค ที่ใช้ชื่อว่า "ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์" ทั้งในบันไดเสียงดี ไมเนอร์ และบันไดเสียงอื่นๆ แต่ผลงานหมายเลข BWV 565 นั้นเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายกว่าชิ้นอื่น เช่น - Toccata and Fugue in D minor, BWV 538 แต่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Dorian"- Toccata and Fugue in F major, BWV 540 - Prelude (Toccata) and fugue in E major, BWV 566 - Toccata, Adagio and Fugue in C major, BWV 564 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1710
หมวดหมู่:ผลงานของ โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับออร์แกน
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1700
หมวดหมู่:ทอคคาตา
หมวดหมู่:ฟิวก์
อักษรตัวต้นประดิษฐ์

อักษรตัวต้นประดิษฐ์ (Historiated initial หรือ Inhabited initial) เป็นอักษรตัวแรกของย่อหน้าหรือบางส่วนของบทเขียนที่มีขนาดใหญ่กว่าอักษรตัวที่ตามมาที่จะประกอบด้วยภาพตกแต่ง ส่วนความหมายที่เฉพาะเจาะจงของ “อักษรตัวต้นตกแต่ง” (Inhabited initial) ที่ตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ของคนหรือสัตว์จะใช้ในการตกแต่งเท่านั้นโดยไม่มีเนื้อหาเช่น “อักษรตัวต้นประดิษฐ์” อักษรดังกล่าวพบเป็นครั้งแรกในศิลปะเกาะเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตัวอย่างของงานแรกที่ใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์พบใน “หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด” ซึ่งเป็นหนังสือต้นฉบับศิลปะเกาะที่เขียนขึ้นระหว่างราวปี ค.ศ. 731 ถึงปี ค.ศ. 746
อักษรตัวต้นที่นิยมเขียนกันจะเป็น “สีแดงและน้ำเงิน โดยสีทั้งสองจะแผ่ออกไปตกแต่งถึงขอบหนังสือ โดยการเขียนด้วยปากกาและตกแต่งอย่างวิจิตรตามธรรมเนียมนิยมของสมัย” นอกจากนั้นขนาดและการตกแต่งก็ยังเป็นเครื่องแสดงความสำคัญและสถานที่ที่สร้างหนังสืออีกด้วย อักษรตัวต้นที่เริ่มตอนใหม่ของหนังสือ โดยเฉพาะตอนสำคัญอาจจะใช้เนื้อที่มากกว่าปกติและตกแต่งด้วยความบรรจงกว่าปกติ ในหนังสือที่หรูหราก็อาจจะตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ทั้งหน้าก็ได้ ทั้งขนาดและความอลังการของหนังสือสะท้อนให้เห็นถึงฐานะของหนังสือเองและผู้เป็นเจ้าของ หนังสือที่สำหรับใช้ประจำวัน หรือใช้โดยนักบวช หรือใช้โดยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมักจะมีการตกแต่งเพียงเล็กน้อย และแทบจะไม่มีการใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์ แต่ถ้าเป็นหนังสือที่ได้รับการสั่งให้ทำโดยผู้จ้างผู้มีฐานะดี หรือสำหรับสำนักสงฆ์สำคัญ ก็จะได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยภาพที่เขียนประดับด้วยทองหรือเงิน วัสดุที่ใช้ในการเขียนภาพก็แตกต่างกันออกไป บางครั้งก็จะเป็นเพียงการตกแต่งด้วยทองหรือเงินเท่านั้น แต่บางครั้งก็จะเพิ่มเติมด้วยวัสดุที่หายากเช่นสีน้ำเงินจากหินลาพิส ลาซูไล หรือสีม่วง หนังสือที่ตกแต่งด้วยวัสดุดังกล่าวมักจะเป็นของผู้เป็นนักสะสมหรือขุนนาง แต่ถ้าแต่งด้วยสีแดง, ดำ หรือหมึกสีน้ำเงินก็จะเป็นหนังสือที่ใช้กันโดยทั่วไป

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Niccolò da Bologna - 'Tempera and gold on Parchment, 1494-1402.jpg|สีฝุ่นเทมเพอราและทองบนหนังราว ค.ศ. ประเทศ
ไฟล์:Hein van Aken dreaming of a rose.jpg|ไฮน์ ฟาน อเคินฝันถึงดอกกุหลาบ
ไฟล์:Elegia di Madonna Fiammetta 2.jpg|จากหนังสือวิจิตรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ไฟล์:Psałterz florianski1.jpg|“หนังสือเพลงสดุดีเซนต์ฟลอเรียน”ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15
ไฟล์:Llyfr Caniad Solomon - Caerwynt 2.jpg|จากหนังสือ “เพลงโซโลมอน”มหาวิหารวินเชสเตอร์

**อ้างอิง**
isbn=9780801438639

**อ่านเพิ่ม**
 oclc=479737930- isbn=9780812240917- isbn=9780802087560- isbn=9781931666329- isbn=9781873040256

**ดูเพิ่ม **
 อักษร - หนังสือวิจิตร - ศิลปะเกาะ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Historiated Initial from the "Song of Songs"-  "Making of Illuminated Manuscripts" from the Encyclopedia of Irish and World Art-  "Decoration and Illumination" from Manuscript Studies: Medieval and Early Modern
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
นกอีเสือสีน้ำตาล

นกอีเสือสีน้ำตาล (Brown shrike; ชื่อวิทยาศาสตร์: Lanius cristatus) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Laniidae จัดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประเทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ซึ่งนกอีเสื้อสีน้ำตาลมีถิ่นการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบได้ตั้งแต่เอเชียเหนือจรดยุโรป, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และยังพบได้ที่อเมริกาเหนือ จึงมีชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)

**ลักษณะ**
หัวโต คิ้วเป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปากใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นและที่แปลกกว่านกทั่ว ๆ ไปคือ มีฟันแหลมอยู่หนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน มีแถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้ายหน้ากาก
ลำตัวเพรียว ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีกสีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หางยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน ขนาดโตเต็มวัยวัดจากหัวถึงปลายหางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร

**พฤติกรรม**
มีนิสัยหวงถิ่นหากิน มักส่งเสียงดัง "แจ้ก... แซ้ก...แจ้ก...แซ็ก" บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่าง เหยี่ยว ปกติชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้, รั้วบ้าน, ทุ่งหญ้า, ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อ
ล่าอาหารจำพวก แมลงปีกแข็ง, ตั๊กแตน, กบ, เขียด, จิ้งเหลน, กิ้งก่า, ลูกหนู รวมทั้งลูกนกชนิดอิ่นด้วย  เมื่อล่าเหยื่อได้แล้วจะใช้เขี้ยวที่ปากที่แหลมคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้น ๆ กิน นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมที่คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ  คือ หลังจับเหยื่อได้แล้วจะไม่กินจนหมด  แต่จะใช้ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนามหรือแม้กระทั่งลวดหนามเพื่อเสียบเหยื่อให้สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม  ซึ่งพฤติกรรมการล่าเหยื่อนี้ยังใช้เพื่อดึงดูดตัวเมียด้วยเช่นกัน

**การขยายพันธุ์**
ฤดูผสมพันธุ์ของนกอีเสือสีน้ำตาลจะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ วางไข่ครั้งละ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ จึงจะเริ่มหัดบิน และแยกออกไปหากินตามลำพัง
ในช่วงที่ยังไม่โตเต็มวัย แถบคาดที่เป็นหน้ากากจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง บริเวณใต้คางถึงหน้าอกสีขาวนวล มีลายคล้ายเกล็ดปลาทั่วตัว 
นกอีเสือสีน้ำตาลจัดได้ว่าเป็นนกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อย่างมากชนิดหนึ่ง เพราะช่วยกำจัดศัตรูพืชทางการเกษตร แต่ปริมาณของนกอีเสือสีน้ำตาลในธรรมชาติเริ่มเหลือน้อย จนหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์ ในประเทศไทยจึงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
สีน้ำตาล
เหยี่ยวนกเขาชิครา

Shikra , Chappad Chidi, Mohali, Punjab, India
เหยี่ยวนกเขาชิครา หรือ เหยี่ยวชิครา (Accipiter badius; shikra) เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยวนกเขา
มีลักษณะปากแหลมปลายปากงุ้มลง ปีกกว้างสั้น ปลายปีกแหลม หางยาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวออกสีน้ำตาลมากกว่า ลำตัวด้านบนมีสีเทาอมฟ้า แก้มสีเทามีสีขาวเป็นลายเล็ก ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ อยู่ติดกัน ที่คอมีสีเส้นสีดำลากผ่านกึ่งกลางสันคอ ตามีสีแดงหรือเหลือง หางสีเทามีลายแถบสีคล้ำ 5 แถบ แข้งเป็นสีเหลือง เมื่อเวลาบินจะเห็นปีกด้านล่างเป็นสีขาว ปลายปีกเป็นสีดำและมีลายยาวสีน้ำตาลคล้ำ
ลูกนกที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีขนสีน้ำตาลเทาเข้ม มีแถบสีขาวและน้ำตาลแดงที่ท้ายทอย คิ้วสีขาว หน้าอกมีแถบใหญ่สีน้ำตาลแดง ที่สีข้างและต้นขามีสีน้ำตาลแดงเป็นขีดสั้น ๆ 
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-36 เซนติเมตร จึงจัดเป็นเหยี่ยวขนาดเล็กที่สุดในสกุล Accipiter ชนิดหนึ่ง
มีพฤติกรรมกระพือปีกได้เร็ว และร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อหาเหยื่อ ล่าเหยื่อจำพวกสัตว์ชนิดอื่นและนกขนาดเล็ก รวมถึงแมลงขนาดใหญ่เป็นอาหาร มักอยู่ตามลำพังหรืออยู่เป็นคู่ ปกติชอบเกาะนิ่งอยู่ตามยอดไม้สูงชายป่าหรือป่าละเมาะ คอยออกบินโฉบจับเหยื่อไม่ให้รู้ตัว สร้างรังอย่างง่าย ๆ โดยการเอากิ่งไม้มาขัดกันบนคาคบ 
เหยี่ยวนกเขาชิครา เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียอาคเนย์, เอเชียตะวันออกจนถึงเกาะสุมาตรา จึงแบ่งออกเป็นชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 6 ชนิด (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภูมิภาคยกเว้นภาคใต้ 
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535
Accipiter badius

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เหยี่ยวนกเขาชิครา
ชิครา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
หมวดหมู่:นกที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เหยี่ยว

ภาพ:Brahminy Kite (Haliastur indus) in Kawal, AP W IMG 2248.jpg|thumb|150px|เหยี่ยวแดง (Haliastur indus)
หมวดหมู่:นกแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ

หมวดหมู่:นก
an:Categoría:Aus de presa
en:Category:Birds of prey
ja:Category:猛禽類
ko:분류:맹금류
oc:Categoria:Rapaç
pt:Categoria:Aves de rapina
sl:Kategorija:Ujede
tr:Kategori:Yırtıcı kuşlar
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553

ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทย ภายใต้การจัดการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดยจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2553 โดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้ให้สิทธิ์จัดการแข่งขันกับ บริษัท ยูนิเวอร์แซล สปอร์ต แมเนจเมนท์ (USM) เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 12 สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน เข้ารวมแข่งขัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม – 26 กันยายน 2553

**สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน**
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันมีทั้งหมด 12 สโมสรดังนี้:- การท่าเรือแห่งประเทศไทย- ไอ แอม สปอร์ต- ราชนาวี- กุ้งสายฟ้า สุราษฎร์ธานี (เปลี่ยนชื่อมาจาก สุราษฎร์ธานี)- แคท (เปลี่ยนชื่อมาจาก แคท เทเลคอม)- ธอส.อาร์แบค บลูเวฟ (เปลี่ยนชื่อมาจาก มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต)- มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (เปลี่ยนชื่อมาจาก กรุงเทพมหานคร)- ลีโอ บีจี (เปลี่ยนชื่อมาจาก บางกอกกล๊าส)- มหาวิทยาลัยศรีปทุม (ได้สิทธิ์แทน ทีโอที ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)- นนทบุรี (ได้สิทธิ์แทน ชลบุรี บลูเวฟ ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)- สมุทรปราการ (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)- สมุทรสาคร (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)

**สถานที่แข่งขัน**
การแข่งขันในฤดูกาลนี้ ทำการแข่งขันทั้งสิ้น 132 แมทช์ ใช้สนามแข่งขันทั้งสิ้น 5 สนาม ได้แก่:
# MCC Hall เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
# MCC Hall เดอะมอลล์ บางแค 
# Island Hall แฟชั่นไอส์แลนด์
# ศูนย์กีฬา มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
# โรงยิมเนเซียม สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี

**ตารางคะแนน**
สิ้นสุด ณ วันที่ 26 กันยายน 2553

**รางวัลประจำฤดูกาล**

**ผู้ทำประตูสูงสุด**
41 ประตู
*เจษฎา ชูเดช - ราชนาวี
34 ประตู
*ดำรงค์ ภูสมนึก - ราชนาวี
34 ประตู- Renato Gomes Miranda - แคท
24 ประตู- Francisco Jackson - ไอ แอม สปอร์ต- เกียรติยศ แฉล้มเขตร์ - ธอส.อาร์แบค
20 ประตู- ศุภวุฒิ เถื่อนกลาง - ธอส.อาร์แบค- ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน - การท่าเรือแห่งประเทศไทย- เชิดศักดิ์ สุนทรศิริ - แคท
17 ประตู- Maykel Jamyl Ferreira - ไอ แอม สปอร์ต

**นักกีฬายอดเยี่ยมประจำฤดูกาล**
 ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน - การท่าเรือแห่งประเทศไทย

**ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล**
 รักษ์พล สายเนตรงาม - ธอส.อาร์แบค

**ผู้ตัดสินยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล**
 สมศักดิ์ ฤทธิรอน (FIFA Futsal Referee)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตซอลไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
แบ็บทอนิส

แบ็ททอนิส (Baptornis) เป็นนกที่อยู่ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิสที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์ลอนิส ได้แก่ เฮสเปอร์รอร์นิส, แบ็บทอนิส, พาราเฮสเปอร์รอร์นิส และ อื่นๆ

**รายละเอียด**
แบ็บทอนิสเป็นนกโบราณตัวยาวเมตรกว่าๆมันเก่าแก่กว่าเฮสเปอร์รอลนิส ซึ่งมีปีกที่ใหญ่กว่า แต่ก็ไม่ดีเท่านกแพนกวินในปัจจุบัน แบ็บทอนิสกินปลาเป็นอาหาร และ นักล่าที่ล่ามันคือฉลาม โมซาซอร์ และปลาขนาดใหญ่อื่นๆ ในช่วงเวลานั้น 

**การค้นพบ**
เช่นเดียวกับเฮสเปอร์รอร์นิสเบ็บทอนิส ถูกพบที่ "อเมริกาเหนือ" - แคนซัสนอกจากนี้สามารถพบได้อีกที่สวีเดน

**อ้างอิง**
 Everhart, Mike (2007): Oceans of Kansas:  Hesperornis regalis Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas date=2007-09-29 . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.- Person, Amanda Cordes (2004): A New Species of Diving Bird, Baptornis, from the Lower Pierre Shale (Upper Cretaceous) of Southwestern South Dakota. Paper 33-7, Rocky Mountain (56th Annual) and Cordilleran (100th Annual) Joint Meeting, May 3–5, 2004.- Rees, Jan & Lindgren, Johan (2005): Aquatic birds from the Upper Cretaceous (Lower Campanian) of Sweden and the biology and distribution of hesperornithiforms. Palaeontology 48(6): 1321–1329. 10.1111/j.1475-4983.2005.00507.x (HTML abstract)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mounted skeleton. Lobed feet less likely, but plausible. Retrieved 2007-AUG-23.-  Reconstructed skeleton. Retrieved 2007-AUG-23.-  Reconstruction in life date=2007-09-30 . Color is based on reasonable assumption of countershading. Retrieved 2007-AUG-23.
หมวดหมู่:นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา

พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา (Vienna Coronation Gospels หรือ Treasury Gospels - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตามความเชื่อตามประเพณีนิยมกล่าวว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่พบในที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญเมื่อทำการเปิดในปี ค.ศ.  1000 โดยจักรพรรดิออตโตที่ 3 หน้าหนังสือย้อมเป็นสีม่วงและหมึกที่เขียนเป็นหมึกทอง งานตกแต่งเป็นแบบศิลปะคาโรแล็งเชียงที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะไบแซนไทน์ ตรงขอบของหน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูคมีชื่อภาษากรีก “Demetrius presbyter” เป็นอักษรตัวใหญ่เขียนด้วยทอง ที่อาจจะเป็นลายเซ็นของนักคัดหรือนักตกแต่งหนังสือวิจิตร ที่อาจจะเป็นศิลปินไบแซนไทน์ของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ หน้าปกทองมาหุ้มภายหลังในปี ค.ศ. 1500 โดยช่างทองแห่งอาเคินฮันส์ ฟอน รอยท์ลิงเง็น

**อ้างอิง**
De Hamel, Christopher. A History of Illuminated Manuscripts. Boston: David R. Godine, 1986.
*Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln, TASCHEN, 2005.

**ดูเพิ่ม**
 พระวรสาร- หนังสือพระวรสาร- หนังสือวิจิตร- ศิลปะคาโรแล็งเชียง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
วเวียนนา
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์‎
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส

หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส (Paris Psalter - หอสมุดแห่งชาติแห่งฝรั่งเศส, ปารีส, MS. gr. 139) เป็นหนังสือวิจิตรไบแซนไทน์ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี ที่ประกอบด้วย 449 โฟลิโอ และ อีก 14 หน้าเต็มเป็นจุลจิตรกรรมในรูปแบบที่ “ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะเช่นแบบคลาสสิก” ตามคำบรรยายของ “สารานุกรมบริตานิกา”
“หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส” และ “หนังสือเซนต์เกรกอรี นาซิอันซัส” ของจักรพรรดิบาซิลที่ 1 เป็นกุญแจสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยามาซิโดเนียของศิลปะไบแซนไทน์
จุลจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนังสือเพลงเล่มนี้คือภาพพระเจ้าเดวิดทรงเล่นฮาร์พ ข้างเมโลดีสตรีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รอบบุคคลทั้งสองเป็นภาพเทพเอ็คโค, สัตว์ต่าง ๆ ที่ชื่นชมท่วงทำนองดนตรีที่ทรงเล่น และ แม้แต่บุรุษคนหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเบธเลเฮม การวางองค์ประกอบของน่าจะจำลองมาจากจิตรกรรมบนผนังกรีก-โรมัน ที่เป็นภาพออร์เฟียสสะกดโลกด้วยดนตรีที่เล่น
ภาพนี้และจุลจิตรกรรมอื่น ๆ ในหนังสือเพลงมีลักษณะลม้ายการเขียนงานแบบเฮเลนนิสติค

**อ้างอิง**
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln:Taschen, 2005.

**ดูเพิ่ม**
 หนังสือวิจิตร- ศิลปะไบแซนไทน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ปารีส
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:ศิลปะไบแซนไทน์
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 10
สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทระแห่งเนปาล

สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทรพีรพิกรมศาหเทวะ (दीपेन्द्र वीर विक्रम शाह, Dipendra Bir Bikram Shah Dev; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 — 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล เพียงระยะเวลาสามวันตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ตลอดระยะเวลาที่ครองราชย์สามวัน พระองค์อยู่ในอาการโคม่าหลังจากที่พระองค์ยิงพระราชชนก สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนี สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์  ก่อนที่จะกระทำอัตวินิบาตกรรมในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 
เจ้าชายทีเปนทระเป็นมกุฎราชกุมารในฐานะพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ภายใต้รัฐธรรมนูญของเนปาล เนื่องด้วยพระราชชนกเสด็จสวรรคตก่อน พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อทีเปนทระสวรรคต ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร พระอนุชาของพระราชชนกของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์ 

**ชีวิตเมื่อทรงพระเยาว์**
เจ้าชายทีเปนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่พระราชวังนารายันหิติ โดยเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะและสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ในราชวงศ์ของพระองค์ เป็นที่รู้จักในชื่อ "CP" และมีพระนามลำลองในชื่อ "ดิบปี" ในหมู่พระสหาย

**การศึกษา**
เจ้าชายทีเปนทระทรงได้รับการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนมัธยมกันติอิชวารี กรุงกาฐมาณฑุ จากนั้นเสด็จไปศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ ในกรุงกาฐมาณฑุ ต่อมาพระองค์เข้าศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ในสหราชอาณาจักร หลังจากจบการศึกษา พระองค์เข้าเรียนที่วิทยาลัยตรีจันทรา ในเครือมหาวิทยาลัยตริภูวัน แห่งประเทศเนปาล และต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนทหารในคาริปาตี ประเทศเนปาล พระองค์ศึกษาวิชาภูมิศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยตรีภูวัน เพื่อศึกษาระดับปริญญาโท และเป็นผู้ที่ได้รับเหรียญทองระดับสูงสุดของประเทศเนปาลทั้งหมด พระองค์ทรงเป็นนักศึกษาปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดียวกัน พระองค์ได้รับการฝึกฝนทางทหารจากสถาบันการศึกษาของกองทัพกุรข่าแห่งเนปาล และการฝึกนักบินจากกรมการบินพลเรือน

**ความสนพระทัย**
เจ้าชายทีเปนทระสนพระทัยด้านการบริการสังคมและด้านกีฬา พระองค์ทรงเคยเข้าร่วมพิธีการกีฬาระดับชาติและระดับนานาชาติที่ผู้เล่นชาวเนปาลเข้าร่วม พระองค์ทรงเป็นนักคาราเต้เมื่อพระองค์เรียนอยู่ที่อังกฤษ และได้รับสายดำเมื่อมีพระชนมายุประมาณ 20 พรรษา พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์สภากีฬาแห่งชาติและลูกเสือของเนปาล ทีเปนทระ ยังเขียนบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารภาษาเนปาล งานพระราชนิพนธ์ของพระองค์มักสื่อถึงความเป็นชาติและเชื้อชาติ

**การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล**
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เจ้าชายทีเปนทระทรงเปิดฉากกราดยิงที่บ้านหลังหนึ่งในบริเวณพระราชวังนารายันหิติ ซึ่งเป็นที่ประทับของสถาบันกษัตริย์เนปาล ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง พระองค์ยิงและสังหารพระราชชนกของพระองค์ กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ก่อนที่จะอัตวินิบาตกรรมที่พระเศียร เนื่องจากพระองค์ทรงสังหารผู้สืบสันตติวงศ์เกือบทั้งหมด พระองค์จึงได้ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ในขณะที่อยู่ในอาการโคม่าจากบาดแผลที่พระเศียร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวเนปาลที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนปาล
หมวดหมู่:ฆาตกร
หมวดหมู่:ปิตุฆาต
หมวดหมู่:มาตุฆาต
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:อาชญากรชาวเนปาล
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มิถุนายน 8

* แอปเปิลเปิดตัว ไอโฟน 4 ในงานดับเบิลยูดับเบิลยูดีซี โดยเผยความสามารถที่โดดเด่นเช่น กล้องวิดีโอความละเอียดสูง การทำงานพร้อมกันของซอฟต์แวร์ และความละเอียดหน้าจอสูงขึ้นเป็น 960×640 พิกเซล  (ซีเอ็นเอ็น)
}
เกย์เกมส์

ทีมฟุตบอลซานฟรานซิสโกสไปคส์ในเกย์เกมส์ 1990
เหรียญอัมสเตอร์ดัมเกย์เกมส์ 1998 ซึ่งถูกออกแบบโดยมาร์เซล แวนเดอรส์
เกย์เกมส์ (Gay Games) เป็นมหกรรมจัดการแข่งขันกีฬาและวัฒนธรรมระดับโลกเพื่อส่งเสริมการยอมรับของความหลากหลายทางเพศทั้งหญิงรักร่วมเพศ, ชายรักร่วมเพศ, รักร่วมสองเพศ และคนข้ามเพศ ซึ่งรวมไปถึงนักกีฬา, ศิลปิน และอาชีพอื่น
ครั้งแรกได้มีการก่อตั้งในฐานะ เกย์โอลิมปิก (Gay Olympics) ณ ซานฟรานซิสโก สหรัฐ ในปีค.ศ.1982 ซึ่งเป็นผลผลิตมาจากทอม วอดเดลล์ ซึ่งเป็นนักกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และแพทย์ชาวอเมริกัน พร้อมด้วยเบรนดา ยัง และคณะ มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการไม่แบ่งแยกและการร่วมมือตลอดจนการส่งเสริมการเติบโตระดับบุคคลของวงการแข่งขันกีฬา โดยวอดเดลล์ต้องการที่จะสร้างรูปแบบของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นมาใหม่โดยการนำบุคคลจากหลากหลายภูมิภาคมาเข้าร่วมโดยผ่านกีฬาซึ่งถือเป็นภาษาสากล ในการจัดงานครั้งแรกก็ได้มีการยอมรับจากผู้เข้าแข่งขันที่มีความแตกต่างเพื่อบรรลุความเท่าเทียมทางเพศ
เกย์เกมส์มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกับโอลิมปิกทั้งการจุดคบเพลิงในพิธีเปิดการแข่งขัน  สำหรับรูปแบบเกย์เกมส์ได้เปิดรับผู้เข้าแข่งขันโดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ และไม่มีมาตรฐานคุณสมบัติของนักกีฬากำหนด ทั้งนี้ทำให้มีผู้เข้าแข่งขันจากหลากหลายประเทศซึ่งรวมไปถึงผู้เข้าแข่งขันที่มาจากประเทศที่การรักร่วมเพศยังผิดกฎหมายและต้องถูกซ่อนเร้น
เกย์เกมส์ 1994 ได้ถูกจัดขึ้นในเดือนมิถุนายน ณ นครนิวยอร์ก เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบ 25 ปีของเหตุจลาจลสโตนวอลล์ ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันมากกว่าการแข่งขันโอลิมปิกด้วยผู้เข้าร่วมทั้งหมด 10,864 คนเมื่อเทียบกับ 9,356 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และ 10,318 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996

**ฉบับ**

**ดูเพิ่ม**
 กีฬาโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาหลายประเภท
เข็มขัดพรหมจรรย์

ภาพพิมพ์ไม้ในประเทศเยอรมนีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเสียดสีว่า อันที่จริงเข็มขัดพรหมจรรย์นั้นไม่ช่วยรักษาพรหมจรรย์ได้ดังชื่อ 
ภาพแสดงหญิงผู้อ่อนเยาว์นางหนึ่ง (กลาง) ถูกสามีเฒ่า (ซ้าย) จับสวมเข็ดขัดพรหมจรรย์ลงกุญแจแน่นหนา นางล้วงกระเป๋าสามีหยิบเงินส่งให้ชายชู้ (ขวา) ซึ่งถือลูกกุญแจมาให้ แล้วนางกล่าวขึ้นว่า 
เข็มขัดพรหมจรรย์ (chastity belt) เป็นชื่อเรียกเครื่องประแจโลหะสำหรับนุ่งห่ม ออกแบบขึ้นเพื่อขังบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้สวมไว้มิให้ถูกย่ำกราย มีความมุ่งประสงค์จะป้องกันผู้สวมมิให้ร่วมประเวณีหรือถูกชำเรา บางประเภทยังมีอุปกรณ์เสริมเพื่อกันมิให้ผู้สวมสำเร็จความใคร่ของตัวด้วย เข็มขัดนี้ใช้ได้กับทั้งชายและหญิง
ตามเรื่องร่ำลือสมัยใหม่ ว่ากันว่า ในยุคสงครามครูเสด มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อป้องกันเหตุต่าง ๆ อันอาจเกิดขึ้นเพราะความใคร่ในกามคุณ เช่น เมื่ออัศวินไปราชการสงคราม ภริยาของเขาจะสวมเข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อรักษาตนเองให้ซื่อตรงต่อสามี กล่าวคือ เพื่อป้องกันมิให้ตนเองได้ร่วมเพศกับผู้ใดอันจะเป็นการนอกใจสามี อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏพยานหลักฐานอันชวนเชื่อว่า เข็ดขัดพรหมจรรย์เกิดขึ้นก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์กันเป็นที่ประจักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มากกว่าจะเป็นสมัยมัชฌิมยุคที่เกิดสงครามครูเสดนั้น
อนึ่ง กล่าวกันว่า ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เข็มขัดพรหมจรรย์ยังบุผ้านวมเป็นซับใน เพื่อป้องกันมิให้แผ่นเหล็กอันใหญ่โตนั้นถูกเนื้อต้องหนังผู้สวม แต่นวมเหล่านี้ต้องเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเหตุนี้ ในทางปฏิบัติแล้ว จึงไม่สมควรใช้เข็มขัดต่อเนื่องยาวนาน การใช้ต่อเนื่องยาวนานเช่นกล่าวนั้นก่อให้อวัยวะเพศถูกเสียดสีขัดถูจนกลายเป็นแผล ติดเชื้อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และถึงตายได้

**ดูเพิ่ม**
 กรงพรหมจรรย์- แหวนพรหมจรรย์- พรหมจรรย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชุดชั้นใน
กรงพรหมจรรย์

กรงพรหมจรรย์ (chastity cage) เป็นอุปกรณ์ที่ห่อหุ้มอวัยวะเพศชายสำหรับการป้องกันการปลุกเร้าและการแข็งตัวขององคชาต กรงพรหมจรรย์แบบพลาสติกสมัยใหม่มักใช้เพื่อป้องกันทางเพศและการเล่นแบบ BDSM

**การออกแบบ**
กรงพรหมจรรย์แบบโค้ง
โดยมากแล้ว กรงพรหมจรรย์ จะมี 2 ส่วนคือ ส่วนฐานแหวน ตรงรอบโคนองคชาตหลังถุงอัณฑะ ที่นำองคชาตที่อ่อนตัวรอดแหวน และส่วนที่ 2 คือส่วนครอบหรือกรง จะทำเป็นรูไว้ตรงส่วนปลายเพื่อให้ของเหลวไหลลงได้ ในการบางครั้งจะให้โค้งหรือหักโค้งมุมเพื่อให้การแข็งตัวขององคชาตเป็นไปได้ยากลำบาก 2 ส่วนนี้จะรวมยึดต่อกันด้วยตัวยึดหรือหมุด และยึดแน่นโดยตัวล็อก โดยจะยึดลูกอัณฑะให้สนิทพอที่จะไม่ให้องคชาตออกมาได้
ในการผลิตบางแห่ง จะทำจะพลาสติกล้วน ที่มีหมายเลขผลิตภัณฑ์และยังป้องกันเครื่องตรวจโลหะตรวจพบ และทำให้ง่ายต่อการใส่สำหรับผู้ที่เดินทางบ่อย ๆ

**ความปลอดภัย**
อวัยวะเพศชายนั้นมีโครงสร้างที่บอบบาง ประกอบด้วยผิวหนัง องคชาตที่เป็นเยื่อรูพรุนที่จะบวมขึ้นด้วยเลือดเมื่อมีการเร้าอารมณ์ทางเพศ กรงพรหมจรรย์นั้นต้องมีขนาดเหมาะสมกับขนาดองคชาต ที่สวมใส่พอดีและปรับให้เข้ารูป และป้องกันการเสียหายของอวัยวะเพศ ขนาดของแหวนและที่ว่าง ก็เป็นข้อสำคัญในการปรับเช่นกัน แหวนที่แน่นไปจะทำให้เลือดไม่ไหลผ่าน ขณะที่หลวมไปก็จะไม่ปลอดภัย
จากการสำรวจข้อมูล พบว่า การถึงจุดสุดยอดบ่อยเกินไปเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก  การใช้กรงพรหมจรรย์ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน เพื่อกันการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Chaste Male-  Altarboy's website date=2010-05-29  เว็บไซต์ให้ข้อมูล สาระและบทวิจารณ์-  The UK's Non-Commercial Chastity Belt Site date=2010-05-22  (ประวัติและข้อมูลทั่วไป)-  Chastity belt appearances in movies and TV
หมวดหมู่:การควบคุมทางร่างกาย
ข้าวกล้อง

ข้าวกล้อง
ข้าวกล้อง, ข้าวซ้อม, ข้าวซ้อมมือ คือเมล็ดข้าวที่ไม่ผ่านการขัดสี ข้าวกล้องมีรสชาติมันปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าข้าวสาร (ข้าวขาว) ข้าวทุกประเภทอาทิ ข้าวเมล็ดยาว ข้าวเมล็ดสั้น ข้าวเหนียว สามารถทำเป็นข้าวกล้องได้ทั้งสิ้น
ข้าวกล้องและข้าวสารมีปริมาณพลังงาน คาร์โบไฮเดรต และโปรตีนใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่กระบวนการผลิตและคุณสมบัติทางโภชนาการอื่น เมื่อเปลือกของเมล็ดข้าวเปลือกถูกกะเทาะออกจะได้ข้าวกล้อง ถ้าต้องการได้ข้าวสาร ผิวของเมล็ดข้าวอีกชั้นหนึ่งคือเยื่อหุ้มเมล็ดและจมูกข้าวจะถูกขัดสีออกไป ซึ่งทำให้วิตามินและสารอาหารอื่น ๆ ลดลงเช่น วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินบี6 ธาตุเหล็ก และแมกนีเซียม แต่ข้าวกล้องนั้นมีระยะในการเก็บรักษาน้อย เพราะเกิดความชื้นง่ายจึงทำให้เกิดเชื้อรา ข้างเม็ดเท้าแขน

**อ้างอิง**
  ข้าวกล้องกับข้าวสวย อันไหนมีสารอาหารดีกว่า ?
หมวดหมู่:ข้าว
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มิถุนายน 9

* คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติมีมติคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจรอบที่สี่ต่ออิหร่าน จากปัญหาโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่าน  (UN News Centre)  (BBC)  (Press TV)  (Al Jazeera)
}
ประติมานวิทยา

ประติมานวิทยา (Iconography) เป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เป็นการศึกษาประวัติ, คำบรรยาย และ การตีความหมายของเนื้อหาของภาพ คำว่า “Iconography” แปลตรงตัวว่า “การเขียนรูปลักษณ์” (Image Writing) ที่มีรากมาจากภาษากรีกโบราณ “εἰκών” ที่แปลว่า  “รูปลักษณ์” และคำว่า “γράφειν” ที่แปลว่า “เขียน” ความหมายรองลงมาคืองานประติมา (Icon) ในไบแซนไทน์และออร์โธด็อกซ์ของประเพณีนิยมคริสเตียน  ในด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ประติมานวิทยาก็ยังอาจจะหมายถึงกรรมวิธีการแสดงหัวเรื่องในรูปแบบของการใช้รูปสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในเนื้อหาของภาพที่ออกมาให้ผู้ชมได้เห็น นอกจากนั้นประติมานวิทยาก็ยังใช้ในด้านสาขาวิชาอื่นนอกไปจากประวัติศาสตร์ศิลป์เช่นในวิชาสัญญาณศาสตร์ และ media studies, และในการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงลักษณะรูปลักษณ์ที่ใช้กันเป็นสามัญของหัวเรื่องหรือความหมายในทำนองเดียวกัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ประติมา 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 What iconographers do - case study date=2005-08-27 - Iconography of Deities and Demons in the Ancient Near East (Project of the Swiss National Science Foundation at the Universities of Zurich and Fribourg date=2007-05-30 - Web site for European Sacred Mountains, Calvaries and Devotional Complexes- Christian Iconography
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หมวดหมู่:สาขาวิชา
นกกระจอกใหญ่

Passer domesticus domesticus   
นกกระจอกใหญ่ (House Sparrow) เป็นนกจับคอนในวงศ์นกกระจอก มีชื่อต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น English Sparrow, Indian Sparrow, และ Spatzie หรือ Spotsie ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติส่วนใหญ่อยู่ในแถบยุโรปบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและในเอเชียบางส่วน มีการนำนกเข้าสู่พื้นที่ในหลายๆส่วนบนโลกทั้งแบบตั้งใจหรือเป็นอุบัติเหตุ ทำให้นกกระจอกใหญ่มีการกระจายพันธุ์เกือบทั่วโลก มันสามารถปรับตัวเข้ากับถิ่นอาศัยของมนุษย์ได้ง่าย นกกระจอกใหญ่เป็นนกขนาดเล็กตัวอ้วนกลม มีสีขนน้ำตาลถึงเทา

**ลักษณะ**
นกกระจอกใหญ่เป็นนกอ้วนกลม ปกติมีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 16 ซม. หรืออยู่ในช่วง 14-18 ซม. มีหัวกลมใหญ่ หางสั้น ปากหนา มีน้ำหนัก 24-39.5 กรัม ขึ้นอยู่กับเพศ ซึ่งโดยปกติเพศเมียมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้ นกวัยอ่อนจะมีขนาดเล็กกว่า เพศผู้จะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูหนาว เพศเมียจะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ ขึ้นอยู่กับชนิดย่อย และสิ่งแวดล้อม
นกเพศผู้มีขนคลุมหลังไหล่สีน้ำตาลมีลายดำ ส่วนหลังตอนล่าง ตะโพกและหางสีน้ำตาลแกมเทา กระหม่อมสีเทาค่อนข้างเข้ม ขณะที่แก้มและขนคลุมลำตัวด้านล่างเป็นสีเทาอ่อนกว่า บริเวณระหว่างปากจนถึงตา ตา คอและขนคลุมอกส่วนบนสีดำ ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ปากจะเป็นสีดำ แต่นอกฤดูผสมพันธุ์จะเป็นสีเนื้อๆและขนอกส่วนบนที่เป็นสีดำสนิทจะจางลง นกเพศเมียมีขนคลุมลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีคิ้วสีเนื้อ ปากสีเนื้อ คล้ายนกกระจอกตาลเพศเมีย แต่มีลายขีดสีน้ำตาลจางๆที่หลัง

**การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย**
นกชนิดนี้มีแหล่งกำเนิดในตะวันออกกลางและกระจายออกไปพร้อมๆกับการเกษตรไปยังส่วนใหญ่ของยูเรเชีย และบางส่วนของอาฟริกาเหนือ ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นกก็กระจายตัวอยู่เกือบทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดจากการที่มนุษย์นำเข้าไปอย่างตั้งใจ และยังมีจากการเดินทางของนกเองตามธรรมชาติ นกกระจอกใหญ่ถูกนำเข้าไปยังทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง อเมริกาใต้ อาฟริกาใต้ บางส่วนของอาฟริกาตะวันตก ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะต่างๆทั่วโลก จัดเป็นนกในธรรมชาติที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมากที่สุดในโลก ในบางที่นกชนิดนี้กลายเป็นสัตว์รบกวน และไปรุกรานนกเจ้าถิ่นจนแทบสูญพันธุ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  House Sparrow at All About Birds-  House Sparrow at ARKive date=2011-07-03 -  House Sparrow at Royal Society for the Protection of Birds-  House Sparrow at the Internet Bird Collection -  Guide to House Sparrow ageing and sexing date=2011-12-26 -  Indian Sparrow date=2011-07-22  and  House Sparrow date=2011-07-22  at Birds of Kazakhstan
ใหญ่
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
simple:Sparrow#The House Sparrow
หมวดหมู่:นกในประเทศออสเตรเลีย
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม

พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม (Codex Aureus of St. Emmeram - หอสมุดแห่งชาติแห่งบาวาเรีย, มิวนิก, Clm 14000) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่มีขนาด 420 x 330 มิลิเมตร และมี 126 โฟลิโอ  หน้าปกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยทองและหินมีค่า
“พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม” สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 870 ในสถานศึกษาของราชสำนัก และมอบให้แก่อาร์นุล์ฟแห่งคารินเธียผูอุทิศให้แก่แอบบีเซนต์เอมเมอแรม
กลางหน้าปกเป็นภาพพระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพนั่งบนลูกโลกและถือหนังสือที่มีคำจารึกว่า

**อ้างอิง**
Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600. Köln, TASCHEN, 2005.

**ดูเพิ่ม**
 พระวรสาร- หนังสือพระวรสาร- หนังสือวิจิตร
ซเซนต์เอมเมอแรม
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 9
ทองคำเปลว

ทองคำเปลว (Gold leaf) คือทองที่ได้รับการตีแผ่จนเป็นแผ่นที่บางมาก ทองคำเปลวมักจะใช้สำหรับการปิดทอง (gilding) หรือปิดบนองค์พระพุทธรูปหรือสิ่งสักการะ ทองคำเปลวทำจากทอง โดยมีสีต่างๆ เกิดขึ้นตามองค์ประกอบของโลหะชนิดอื่นๆ ที่ผสมในกระบวนการผลิตทองคำเปลว มีตั้งแต่ 96.5%, 99% ไปจนถึง 99.99% 
ในปัจจุบันมีการนำทองคำวิทยาศาสตร์ขึ้นมาใช้งานแทนทองคำเปลวที่ทำจากทองคำแท้เนื่องจากมีต้นทุนที่ถูกกว่า โดยจะสังเกตความแตกต่างได้ง่ายเมื่อใช้นิ้วมือขยี้ หากทองคำเปลวไม่ติดนิ้วมือและเป็นรอยขาด ลักษณะเป็นแผ่นบางๆแตกเป็นชิ้นๆ แสดงว่าเป็นทองคำวิทยาศาสตร์ และถ้าหากใช้นิ้วมือขยี้ทองคำเปลวแล้วติดมือแสดงว่าเป็นทองคำแท้ ข้อสังเกตอีกหนึ่งประการทองคำเปลวที่ผลิตจากทองคำแท้จะมีสีที่แวววาวกว่าทองคำเปลววิทยาศาสตร์
อย่างไรก็ตามทองคำเปลวได้ถูกนำมาใช้ในด้านต่างๆ เช่น ใช้ในทางการแพทย์ ด้านความสวยความงาม และถูกนำมาใช้ในการประกอบอาหาร เป็นต้น

**ดูเพิ่ม **
 ทองคำ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ทองคำ
หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของอาหาร
วัดโนนสูงวนาราม

วัดโนนสูงวนาราม เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 หมู่ 9 ตำบลโนนสูง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน ด้านตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านโนนสูง ด้านตะวันออกติดกับอ่างเก็บน้ำหนองสิ ด้านทิศเหนือติดกับหมู่บ้านโนนสูง ด้านทิศใต้เป็นทุ่งนาของชาวบ้าน เจ้าอาวาสคือ พระครูสีลธรรมโสภณ
วัดโนนสูงวนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509 จากนั้นนายโสภันท์ โคทนา ได้ขออนุญาตสร้างวัด และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
วัดโนนสูงวนารามมีสิ่งก่อสร้างทั้งหมด 29 หลัง มีอุโบสถ ที่มีสถาปัตยกรรมจากประเทศอินเดีย

**กิจกรรมในวัด**
 งานบรรพชาอุปสมบทภิกษุสามเณรและบวชศีลจาริณีภาคฤดูร้อน ซึ่งในแต่และปีมีผู้สนใจเข้ามาบวชไม่ต่ำกว่า 100 รูป เป็นโครงการต่อเนื่องจัดมา 30 กว่าปีแล้วและจัดต่อเนื่องต่อไป- กิจกรรม อบรมคุณธรรมจริยธรรม (ค่ายธรรมะ 2 คืน 3 วัน)- กิจกรรมบรรพชาอุปสมบทภิกษุสามเณรภาคฤดูฝน อุปสมบทเข้าพรรษา- กิจกรรมอื่นๆในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา- กิจกรรมปฏิบัติธรรมทำวัตรสวดมนต์เย็น ประจำทุกวันอาทิตย์

**อ้างอิง**
โนนสูงวนาราม
ธงชัย

ธงชัย โดยศัพท์มีความหมายว่า "ธงอันเป็นเครื่องหมายแห่งชัยชนะ" อาจหมายถึง

**วัตถุ**
 ธงชัยเฉลิมพล (ในเอกสารบางแห่งเขียน "ธงไชยเฉลิมพล") - ธงประจำกองทหารของไทยซึ่งได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ มีลักษณะแตกต่างกันตามแต่ละเหล่าทัพ- ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ - ธงประจำหน่วยตำรวจของไทยซึ่งได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ มีศักดิ์ศรีและฐานะเท่าเทียมกับธงชัยเฉลิมพลของทหาร- ธงชัยราชกระบี่ยุทธ ธงชัยพระครุฑพ่าห์ - ธงชัยอันเป็นเครื่องประกอบพระราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ตามโบราณราชประเพณีของไทย สำหรับเชิญนำหน้ากระบวนเสด็จพระราชดำเนินทางสถลมารค

**ชื่อบุคคล**
ธงชัย เป็นชื่อบุคคลไทยหลายคน - ธงชัย ประสงค์สันติ - นักร้อง นักแสดง พิธีกร ผู้กำกับ- ธงชัย ใจดี - นักกอล์ฟ- ธงชัย เล็กกัมพล - นักแต่งเพลงลูกทุ่ง- ธงชัย สุขโกกี -  ผู้ฝึกสอนฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล- ธงชัย วินิจจะกูล - นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ไทยแห่งมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา อดีตนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519- ธงชัย ชิวปรีชา - ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และ สสวท- ธงชัย สุขโข (พระพรหมสิทธิ) - อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร

**ดูเพิ่ม**
 ธงไชย แมคอินไตย์ - นักร้อง นักแสดง (มักสะกดผิดเป็น ธงชัย)- ธงไชย รัฐไชย - ผู้ฝึกสอนฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล (ชื่อเดิม ธงชัย รัตนไชย)
หมวดหมู่:ชื่อบุคคลไทย
นกออก

นกออก หรือ อินทรีทะเลท้องขาว (White-bellied Sea-eagle, White-bellied Fish-eagle, White-breasted Sea Eagle; ชื่อวิทยาศาสตร์: Haliaeetus leucogaster) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งจำพวกเหยี่ยวและอินทรี

**ลักษณะ**
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ตัวที่โตเต็มวัยแล้ว บริเวณหัว อก และลำตัวด้านล่างมีสีขาว ด้านบนมีสีน้ำตาลเทา หางและปีกเป็นสีเทาเข้ม ปลายหางมีสีขาว นกขนาดเล็กมีสีน้ำตาลทั้งตัว เมื่อมีอายุได้ราว 3 ปีจึงมีลักษณะดังกล่าว ขณะบินเห็นปีกค่อนข้างหักเป็นมุมเหนือลำตัว หางสีน้ำตาล ปลายหางสีขาวเป็นหางพลั่วชัดเจน
จัดเป็นนกขนาดใหญ่ เพราะมีขนาดความยาวลำตัวสูงสุดถึง 66 - 69 เซนติเมตร

**พฤติกรรมและการสืบพันธุ์**
นกออกมักอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ ชอบอยู่ตามชายฝั่งทะเล, ทะเลสาบหรือแม่น้ำขนาดใหญ่ ชอบหากินบริเวณใกล้เคียงกับที่ทำรังอยู่ และมักใช้รังเป็นที่สะสมอาหารด้วย ชอบทำรังใกล้ที่อยู่ของมนุษย์ ชอบส่งเสียงร้องในเวลาเช้าและเย็น หาอาหารหลักในน้ำ ได้แก่ ปลาและงูทะเล ด้วยการเกาะกิ่งไม้หรือร่อนกลางอากาศ คอยจ้องหาเหยื่อในน้ำ เมื่อพบจะบินลงโฉบด้วยกรงเล็บ จากนั้นจึงนำไปฉีกกินบนกิ่งไม้หรือรังที่พัก
เริ่มผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว ถึงฤดูร้อน ทำรังอยู่บนต้นไม้บนหน้าผาริมชายทะเลหรือใกล้แหล่งน้ำที่ใช้หากิน รังของนกออกเป็นแบบง่าย ๆ โดยนำกิ่งไม้มาซ้อนกัน มีขนาดใหญ่ มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.25 - 1.50 เมตร ลึก 50 - 70 เซนติเมตร ไข่มีสีขาว วางไข่ ครั้งละ 2 ฟอง ทั้งตัวผู้และตัวเมียต่างก็ช่วยกันฟักไข่ และเลี้ยงลูกอ่อน

**การกระจายพันธุ์และสถานภาพ**
พบในทวีปยุโรป, ออสเตรเลีย และทวีปเอเชีย สำหรับประเทศไทยพบอยู่ในจังหวัดที่อยู่บนชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกและภาคใต้
นกออกถือเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทย แต่ปริมาณในธรรมชาติพบไม่มากนัก จึงเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 

**อ้างอิง**

**ข้อมูลทั่วไป**
 archive-date=4 March 2012 -  pages = 233–242-  pages = 20–31-  s2cid = 88999816-  url-status = dead-  pages = 235–244-  year = 1993-  url = http://www.uni-heidelberg.de/institute/fak14/ipmb/phazb/pubwink/1996/20_1996.pdf

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อินทรีทะเล
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
พานาโซนิค

พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น (Panasonikku Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า มัทสุชิตะ อีเล็กทริค อินดัสเตรียล (Matsushita Denki Sangyō Kabushiki-gaisha) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยนายโคโนซุเกะ มัตสึชิตะ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองคาโดมะ จังหวัดโอซากะ เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ เนชั่นแนล, พานาโซนิค, เทคนิคส์ และเป็นบริษัทแม่ของซันโย ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บส ติดอันดับบริษัทขนาดใหญ่อันดับที่ 89 ของโลก

**ประเทศไทย**
ในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเข้ามาจำหน่ายตั้งแต่ พ.ศ. 2497 โดยบริษัทตัวแทนจำหน่ายชื่อ  บริษัท ซิว-เนชั่นแนล เซลส์ แอนด์ เซอร์วิส จำกัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ซิว เนชั่นแนล จำกัด และปัจจุบันใช้ชื่อว่า บริษัท พานาโซนิค ซิว เซลส์ (ประเทศไทย) จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 panasonic.net date=2015-03-12  - พานาโซนิค ประเทศไทย date=2011-01-01 
หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องใช้ในครัวเรือน
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
หมวดหมู่:พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โอซากะ
หมวดหมู่:บริษัทเครื่องพิมพ์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
หมู่เกาะเวอร์จิน (แก้ความกำกวม)

หมู่เกาะเวอร์จิน อาจหมายถึง- หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา- หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร)- หมู่เกาะสแปนิชเวอร์จิน (ส่วนหนึ่งของปวยร์โตรีโก)
หมวดหมู่:หมู่เกาะเวอร์จิน
ตุ๊กแกบินหางแผ่น

ตุ๊กแกบินหางแผ่น (Kuhl's flying gecko; ชื่อวิทยาศาสตร์: Ptychozoon kuhli) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแก มีรูปร่างคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป  แต่มีขนาดใหญ่กว่า มีความลำตัวประมาณยาว 9.5 เซนติเมตร หางยาว 9.5 เซนติเมตร มีพังผืดยึดระหว่างนิ้วเท้า ใต้เท้ามีแผ่นยึดเกาะเรียงเป็นแถวเดี่ยว ปลายนิ้วมีเล็บ มีแผ่นหนังแผ่กว้างออกมาจากข้างแก้มและลำตัวทำหน้าที่เหมือนปีกเครื่องร่อน หางแบนขอบหางหยัก ปลายหางแผ่เป็นแผ่นกว้างขอบเรียบและกว้างกว่าหาง ส่วนที่เป็นหยัก สันหางมีตุ่ม ลำตัวสีน้ำตาลหรือเทา มีแถบเข้มพาดขวางบนหลัง 4 แถบ หางมีลายพาด
พบในป่าดิบในภาคใต้ของไทย ตั้งแต่จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดปัตตานี พบได้จนถึงภาคเหนือของมาเลเซียจนถึงสิงคโปร์, หมู่เกาะนิโคบาร์ในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ยังพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียที่ติดกับพม่า และพบที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ทางภาคเหนือของไทยอีกด้วย
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับตุ๊กแกบินหางเฟิน (P. lionotum) ซึ่งเป็นตุ๊กแกในสกุลเดียวกันด้วย

**ดูเพิ่ม**
ตุ๊กแกบินหางเฟิน

**อ้างอิง**
 ตุ๊กแกบินหางแผ่นfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
แดน ริเวอร์ส

แดน ริเวอร์ส (Dan Rivers) ผู้สื่อข่าวสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ปัจจุบันประจำอยู่ที่ประเทศไทย เขารายงานข่าวสารต่าง ๆ และด้านธุรกิจในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เขาศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์สังคมที่มหาวิทยาลัยเดอแรม สาขาวิชาวารสารศาสตร์สื่อวิทยุกระจายเสียงและ โทรทัศน์ ที่วิทยาลัยศิลปะฟอลเมาท์ เขาเคยเป็นนักข่าวสายอาชญากรรมให้กับไอทีวีนิวส์ เขาเคยรายงานข่าวพายุนาร์กิสที่พม่า เขาเป็นผู้รายงานข่าวในช่วงสถานการณ์ที่ทางกลุ่มคนเสื้อแดงได้มีการชุมนุม จนถึงการสลายการชุมนุม เขาวิจารณ์ถึงความเป็นกลาง และความน่าเชื่อถือของสื่อไทย ว่าสื่อไทยเชื่อถือไม่ได้ เนื้อหาข่าวสารบางส่วนที่อาจจะบิดเบือนและขัดแย้งจากความเป็นจริง

**รางวัล**
2009 รางวัลจอร์จพอล์ก สาขารายงานข่าวต่างประเทศทางโทรทัศน์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Journalist's blog date=2011-07-08 - Journalist's twitter
หมวดหมู่:ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษ
หงส์ไฟ

ภาพ:Segalen-24-Shen-Que-Red-Bird.jpg|thumb|250px|ภาพสลักนูนต่ำของหงส์แดงหน้าประตูยุคราชวงศ์ฮั่น
หงส์แดง หรือ หงส์ไฟ (อังกฤษ: Vermilion Bird) เป็นสัตว์วิเศษตามความเชื่อของจีน เป็นหนึ่งในอสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 4 แห่งทิศใต้ มีลักษณะเด่นของนก 5 ชนิดรวมกัน มีขนเป็นเปลวไฟ ชาวจีนยกย่องให้เป็นสัตว์มงคลตัวแทนของเพศหญิง (ธาตุหยิน) คู่กับมังกรตัวแทนของผู้ชาย (ธาตุหยาง) บางตำนานบอกว่าเป็นสัตว์วิเศษชนิดเดียวที่สามารถต่อกรกับมังกรได้ แม้ว่าหงส์จะเป็นสัญลักษณ์ของเพศหญิง แต่หงส์ก็มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย อาศัยอยู่ที่เทือกเขาแดงทางแดนใต้ที่สวยงาม ไม่เคยแตะต้องสิ่งมีชีวิตแต่ดำรงชีพด้วยการกินเมล็ดไผ่เท่านั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าแห่งนกทั้งปวง กล่าวกันว่าเมื่อหงส์แดงบินผ่านที่ใดเหล่าวิหคทั้งหลายจะแสดงการคารวะให้  หงส์แดงเป็นตัวแทนของความโชคดีและความสง่างาม  เป็นตัวแทนของฤดูร้อน (ธาตุไฟ) ใครก็ตามที่ได้ดื่มเลือดของหงส์แดงจะมีชีวิตเป็นอมตะ และน้ำตาของหงส์แดงมีสรรพคุณในการรักษาบาดแผลและแก้พิษทุกชนิดด้วย ซึ่งคล้ายกับนกฟีนิกซ์ตามความเชื่อของชาวตะวันตก- จีนกลาง:Zhū Què / 朱雀- เกาหลี:  Ju-jak / 주작- ญี่ปุ่น: Suzaku / 朱雀- เวียดนาม: Chu Tước / 朱雀

**อ้างอิง**
  อะไรคือ เต่าดำ หงส์แดง เสือขาว มังกรเขียว?-  สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่fix-attempted=yes -  สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่ในคติจีนfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์

การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์ (Εἰκονομαχία, Byzantine Iconoclasm) หมายถึงสมัยประวัติศาสตร์ของการทำลายรูปเคารพสองสมัยของ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิที่ทรงได้รับการหนุนหลังจากผู้นำที่ทรงแต่งตั้งและสภานิกายกรีกออร์โธด็อกซ์ออกประกาศห้ามการมีรูปเคารพหรือรูปสัญลักษณ์ทางศาสนา สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 730 จนถึงปี ค.ศ. 787 เมื่อจักรพรรดิองค์ใหม่เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ก็ทรงยุบเลิกการห้าม สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งที่สองเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 814 จนถึงปี ค.ศ. 842
“Iconoclasm” เป็นภาษากรีกที่แปลว่า “การทำลายรูปลักษณ์” เป็นการทำลายรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาหรือรูปสัญลักษณ์อื่นๆ หรือ อนุสาวรีย์อย่างจงใจภายในวัฒนธรรมในสังคมของผู้ทำลายเอง ทั้งนี้เนื่องมาจากวัตถุประสงค์ที่มีแรงจูงใจทางการเมืองหรือทางศาสนา ผู้ที่ร่วมการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุหรือผู้ที่สนับสนุน ลัทธินิยม ในการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุเรียกกันว่า “นักทำลายรูปสัญลักษณ์” หรือ “นักทำลายรูปเคารพ” (Iconoclasts) ซึ่งความหมายแปลงมาใช้กับผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อความเชื่อหรือการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ความหมายตรงกันข้ามของผู้ทำลายรูปเคารพ คือ ผู้ที่มีความเชื่อในการนับถือบูชาและสักการะรูปสัญลักษณ์หรือสัญลักษณ์ทางศาสนาที่เรียกว่า “นักบูชารูปเคารพ” หรือ “นักบูชารูปสัญลักษณ์” หรือ Idolators ในสมัยไบเซนไทน์เมื่อกล่าวถึง ลัทธิบูชารูปสัญลักษณ์ หรือ ลัทธิบูชารูปเคารพ ก็จะใช้คำว่า Iconodules หรือ Iconophiles

**อ้างอิง**
 David Knowles - Dimitri Oblensky, "The Christian Centuries: Volume 2, The Middle Ages", Darton, Longman & Todd, 1969.

**ดูเพิ่ม**
 ลัทธิทำลายรูปเคารพ

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี

หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี (Sacramentary) เป็นหนังสือของยุคกลางที่มีเนื้อหาของบทสวดของนักบวชระหว่างการประกอบคริสต์ศาสนพิธีศีลมหาสนิทหรือคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ หนังสือมักจะเขียนขึ้นสำหรับพระสังฆราชหรือนักบวชผู้มีตำแหน่งอาวุโสเช่นเจ้าอาวาสของแอบบี การเขียนก็จะตกแต่งอย่างหนังสือวิจิตร
แต่ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 “Sacramentary” ที่ใช้ในสหรัฐอเมริกาและในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษหมายถึง “โรมันมิสซา” ฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ เนื้อหาจะมีมากกว่ามิสซาในด้านคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ และจะไม่มีบทเขียนและบทอ่านที่กล่าวโดยผู้หนึ่งผู้ใดระหว่างการประกอบพิธี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คริสต์ศาสนพิธี 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาคริสต์
เข็มกลัดทารา

เข็มกลัดทารา (Tara Brooch) เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของศิลปะสมัยคริสเตียนยุคแรกศิลปะเกาะของไอร์แลนด์ เข็มกลัดทาราที่สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 700 เป็นเข็มกลัดประดับที่มีขนาดยาว 7 นิ้ว ทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยลวดลายลายสอดประสาน หรือ ปมเคลติคอย่างละเอียด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ประคำมีรูปลักษณ์ของหัวสุนัขป่าและมังกรกว่ายี่สิบหัว
การออกแบบและกรรมวิธีของการสร้างงานชิ้นนี้ที่รวมทั้งการทำลายทองถักและการฝังประดับด้วยทองคำ, เงิน, ทองแดง, อำพัน และ แก้วเป็นงานฝีมือชั้นดี และแสดงถึงความก้าวหน้าของงานช่างทองในไอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7  โครงสร้างเป็นเชิงวงแหวนที่หมายความว่าเป็นแบบที่มิได้ออกเพื่อใช้เป็นเครื่องตรึงรัดเสื้อผ้า แต่เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะ เข็มกลัดทาราก็เช่นเดียวกับเข็มกลัดอื่น ๆ ในยุคเดียวกันที่ไม่มีรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาของทั้งคริสเตียนหรือเพกัน และสร้างขึ้นสำหรับผู้มีฐานะดีและเกือบจะเป็นที่แน่นอนคือเป็นชาย เพื่อใช้เป็นเครื่องแสดงฐานะ 
เข็มกลัดตั้งชื่อตามชื่อเนินทาราซึ่งเป็นที่สถิตย์ของประมุขแห่งกษัตริย์ไอร์แลนด์ (High Kings of Ireland) ในตำนาน แต่ตัวเข็มกลัดเองไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับทั้งเนินและประมุขแห่งกษัตริย์ เข็มกลัดพบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850 ที่หาดเบ็ตตีสทาวน์ไม่ไกลจากเลย์ทาวน์ เคานตี้มีธ ผู้พบเป็นหญิงชาวนาหรือลูกชายสองคนผู้อ้างว่าพบในกล่องที่ฝังไว้ในทราย แต่มีหลายคนที่เชื่อกันว่ามิได้พบที่หาด แต่ลึกเข้าไป แต่ที่อ้างว่าพบที่หาดก็เพื่อจะหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดิน ต่อมาก็ถูกขายให้แก่นักซื้อขายของเก่าผู้ตั้งชื่อใหม่ให้ขลังว่า “เข็มกลัดทารา”

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Boltin, Lee, ed.: Treasures of Early Irish Art, 1500 B.C. to 1500 A.D.: From the Collections of the National Museum of Ireland, Royal Irish Academy, Trinity College, Dublin, Metropolitan Museum of Art, 1977, ISBN 0-8709-9164-7.
*Susan Youngs (ed), "The Work of Angels", Masterpieces of Celtic Metalwork, 6th-9th centuries AD, 1989, British Museum Press, London, ISBN 0714105546

**ดูเพิ่ม **
 เข็มกลัดประดับ - ศิลปะเกาะ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Exhibition image and decription
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมเงินชุบทอง
หมวดหมู่:ศิลปะเคลต์
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมเงิน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งไอร์แลนด์
หมวดหมู่:เครื่องประดับ
ศิลปะของการสิ้นชีพ

ศิลปะของการสิ้นชีพ (Ars moriendi, The Art of Dying) เป็นชื่อของหนังสือภาษาละตินที่เกี่ยวข้องกันสองเล่มที่เขียนราว ค.ศ. 1415 และ ค.ศ. 1450 ที่ให้คำแนะนำถึงวิธีและกระบวนการของการตายดี โดยอธิบายถึงวิธี “การตายดี” ตามหลักของผู้ถือคริสต์ศาสนาในสมัยยุคกลางตอนปลาย กรอบของเนื้อหาอยู่ในบริบทของประวัติศาสตร์ในยุคที่เขียน ของความตายอันสยดสยองที่เกิดขึ้นจากกาฬโรคระบาดในยุโรปเมื่อ 60 ปีก่อนหน้านั้นและผลที่มีต่อสังคมของคริสต์ศตวรรษที่ 15 “ศิลปะของการสิ้นชีพ” เป็นหนังสือที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ เกือบทุกภาษาในภาษายุโรปตะวันตก และเป็นหนังสือเล่มแรกของตะวันตกที่ช่วยนำทางเกี่ยวกับความตายและการสิ้นชีพ
ฉบับเดิมที่เขียนเป็น “ฉบับยาว” และต่อมาก็มี “ฉบับสั้น” ที่ประกอบด้วยภาพพิมพ์แกะไม้สิบเอ็ดภาพ และภาพประกอบคำสอนที่ช่วยให้เข้าใจและจำได้ง่าย

**อ้างอิง**
 Anonymous. "The Art of Dying Well", in Medieval Popular Religion, 1000-1500, a Reader. Ed. John Shinners, London: Broadview Press, 1997: 525-535. ISBN 1-55111-133-0, English translation.

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะเกี่ยวกับความตาย - ระบำมรณะ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Eleven woodblock pictures presented in framed pairs. German language.- 'Ars Moriendi' page by page {Rosenwald 424} - 'L'art de Bien Vivre et de Bien Mourir, etcet' - at the Library of Congress, circa 1493- Ars moriendi date=2005-04-06  in Castilian, with an introduction by E. Michael Gerli of Georgetown University. - ARS MORIENDI, by Donald F. Duclow.
*http://www.danemunro.com/arsmoriendi.html date=2017-06-30 , an article on memento mori and ars moriendi appearing in the publication of Dane Munro, 'Memento Mori, a companion to the most beautiful floor in the world' (Malta, 2005) ISBN 9993290115, 2 vols. The ars moriendi eulogies of the Knights of the Order of St John.
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ความตาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
วัดศรีโสดา

วัดศรีโสดา พระอารามหลวง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำตกห้วยแก้ว เลขที่ 17 หมู่ 2 ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ทางเข้าวัดอยู่หลังอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย บนถนนขึ้นดอยสุเทพ วัดศรีโสดาเป็นวัด 1 ใน 4 วัดที่ครูบาศรีวิชัยสร้างขึ้น โดยท่านได้ตั้งชื่อวัดให้มีความหมายเทียบพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา 4 ชั้น ได้แก่ วัดโสดาบัน วัดสกิทาคามี วัดอนาคามี และวัดอรหันต์ ต่อมา วัดโสดาบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดศรีโสดา ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าเปลี่ยนในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่าที่เติมคำว่า "ศรี" มาจากชื่อครูบาศรีวิชัยเพื่อเป็นอนุสรณ์น้อมรำลึกคุณูปการที่ท่านสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดตั้งอยู่ใกล้กับสวนสัตว์เชียงใหม่ 
ลักษณะเด่นของวัด คือ เป็นวัดที่สถาปนาก่อตั้งโดยครูบาเจ้าศรีวิชัย ในปี พ.ศ. 2477 ช่วงดำเนินการก่อสร้างถนนขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ เพื่อเป็นจุดรับบริจาค มีพระประธานอันศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถชั้น 2 ที่ก่อสร้างด้วยมือของครูบาเจ้าศรีวิชัย และคณะลูกศิษย์ในยุคนั้นชื่อว่า หลวงพ่อใบโพธิ์ ปัจจุบันวัดเป็นศูนย์บ่มเพาะศาสนทายาท และงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอยให้แก่กลุ่มพี่น้องชาติพันธุ์ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ในพื้นที่ 15 จังหวัดภาคเหนือตอนบน โดยมีพระภิกษุสงฆ์ สามเณร ชาวเขาจำพรรษาภายในวัดไม่ต่ำกว่า 300 รูป ในแต่ละปี และยังเป็นจุดตั้งศูนย์งานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอย โครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาค มูลนิธิธรรมะห่มดอย และโรงเรียนสมเด็จพระพุทธชินวงศ์

**การศึกษา**
 สามัญศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 1-6- ธรรมศึกษา นักธรรมตรี-เอก- บาลีศึกษา- อุดมศึกษา ปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์และครุศาสตร์

**แกลเลอรี**
Wat-Sumpatu.jpg|ซุ้มประตูวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
Ubosot-Watsrisoda.jpg|พระอุโบสถ วัดศรีโสดา พระอารามหลวง
Banadainak-Watsrisoda.jpg|บันไดนาค บันไดบุญ สู่พระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
UboShot-WatSrisoda.jpg|ภายในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
พลวงพ่อใบโพธิ์.jpg|หลวงพ่อใบโพธิ์ พระประธานที่ศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง ปางมารวิชัย ที่สร้างขึ้นด้วยแรงมือ แรงศรัทธาอันแก่กล้าของครูบาเจ้าศรีวิชัย พร้อมคณะศิษยานุศิษย์

**อ้างอิง**
  ประวัติวัดศรีโสดา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วัดศรีโสดา
ศรีโสดา
ศรีโสดา