Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สมองกลนักสู้

สมองกลนักสู้ (Enjerikku Reiyā) (Angelic Layer) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดยนักเขียนชาวญี่ปุ่น CLAMP ในต้นฉบับเป็นภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์คะโดะกะวะ และในประเทศไทย จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ นอกจากนั้นตัวละครในสมองกลนักสู้ยังปรากฏตัวในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ เช่นกัน

**เนื้อเรื่อง**
แองเจลิค เลเยอร์เป็นสิ่งบังเอิญที่เกิดขึ้นของมิฮาระ อิจิโร่(อิตจัง) เดิมทีเขาเป็นทีมแพทย์ซึ่งรักษาอาการป่วยของชิวโกะ เธอผู้นี้ไม่สามารถสั่งการให้ขาก้าวเดินได้อย่างคนปกติ การรักษาของทั้งคู่เริ่มโดยประดิษฐ์อุปกรณ์ให้ไฟติด ทั้งนี้ชิวโกะจะต้องสวมที่ครอบศีรษะและสั่งการให้ไฟกะพริบ เป็นการทดสอบว่าสมองของเธอไม่ผิดปกติ จากไฟธรรมดาถูกสร้างให้เป็นตุ๊กตา ชิวโกะใส่เฮดเซดเพื่อควบคุมให้ตุ๊กตาเคลื่อนไหว ทั้งนี้อิตจังต้องการนำตุ๊กตาไปทำเป็นขาเทียมเพื่อให้ชิวโกะกลับมาเดินได้ แต่เมื่องานวิจัยถูกนำเสนอออกไป ผู้ผลิตไม่อนุมัติงบประมาณในการผลิตขาเทียม ชิวโกะและอิตจังต่างผิดหลังกัยสิ่งที่คาดหวังแล้วไม่เป็นจริง ตุ๊กตาตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าชิวโกะทำให้เธอนึกถึงมิซากิลูกสาว จึงพูดออกมาว่า "มิซากิน่าจะได้เล่นสักครั้ง" และนั่นทำให้อิตจังเกิดความคิดอะไรบางอย่างได้... "แองเจลิค เลเยอร์" เป็นของเล่นที่ผลิตขายในเวลาต่อมา ตุ๊กตาที่อยู่ในไข่ใบเล็กสามารถออกมาวาดลวดลายการต่อสู้บนเลเยอร์ได้ตามแต่ที่ดิวส์แต่ละคนจะตั้งใจ "ของเล่น"จากความบังเอิญกลายเป็นเกมการต่อสู้ที่ได้ความนิยมสูงสุด ตามาด้วยการแข่งขันที่พริฟเฟิล พรินเซส รวมไปถึงการแข่งขันในทัวร์นาเม้นท์ใหญ่ๆ รายได้จากการขายของเล่นชิ้นนี้นำไปเป็นทุนสร้างขาเทียมให้ชิวโกะ เธอจึงเดินได้อีกครั้ง

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แคลมป์
หมวดหมู่:โบนส์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:บทความที่ขาดแหล่งอ้างอิง

บทความต่อไปนี้ ต้องการแหล่งอ้างอิง
ดูเพิ่ม : บทความที่ต้องการแหล่งอ้างอิงเฉพาะส่วน
หมวดหมู่:บทความทั้งหมดที่ขาดแหล่งอ้างอิง
อ่าวมะนาว

อ่าวมะนาว เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งใน อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร บริเวณอ่าวมะนาวมีทิวทัศน์สวยงาม ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปพักผ่อนหย่อนใจได้ และมีบริการบ้านพักสำหรับนักท่องเที่ยว อ่าวมะนาวอยู่ในการควบคุมดูแลของกองบิน 5 และเคยเป็นยุทธภูมิในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2

**ภูมิศาสตร์**
อ่าวมะนาว
อ่าวนี้อยู่ทางใต้ของอ่าวประจวบ สุดขอบสองฝั่งทางเหนือและใต้มีคาบสมุทรหินปูนชัน และมีเกาะในอ่าวถึงสองเกาะคือ เกาะเหลื่อมที่อยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 3.6 กิโลเมตร และเกาะแอ่นที่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 1.5 กิโลเมตร
นอกจากนี้ ที่เขาล้อมหมวกมีค่างแว่นถิ่นใต้มากกว่า 200 ตัวที่ไม่ทำตัวก้าวร้าวเหมือนลิงหรือค่างในจุดท่องเที่ยวอื่น ๆ นักท่องเที่ยวสามารถให้อาหารมันได้

**แหล่งท่องเที่ยวในอ่าวมะนาว**
 อุทยานประวัติศาสตร์กองบิน 5 และ อนุสาวรีย์วีรชน 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เป็นอนุสาวรีย์เพื่อให้อนุชนของไทยมีจิตสำนึกและรักใคร่สามัคคี- เขาล้อมหมวก บนยอดเขาเป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง และพระบรมสารีริกธาตุ

**ดูเพิ่ม**
ยุทธการที่ประจวบคีรีขันธ์
*รายชื่อเกาะในประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Prachuap Khiri Khan
มะนาว
หมวดหมู่:อ่าวไทย
หมวดหมู่:ชายหาดในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:ยุทธการที่ประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
ปลาหมอซินสไปลุ่ม

ปลาหมอซินสไปลุ่ม (Quetzel cichlid, Redhead cichlid, Firehead cichlid; Vieja synspila) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีถิ่นกำเนิดเดิมที่ภูมิภาคอเมริกากลาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ปลาตัวผู้เมื่อโตเต็มวัย มีโหนกใหญ่บนหัวและมีสีสันสวยงาม  มีสีแดงเข้มบริเวณส่วนหัว และมีปื้นสีดำยาว 3 แถบที่ลำตัว ปลาหมอซินสไปลุ่มมักถูกนำมาผสมพันธุ์กับปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งปลาชนิดผสมที่มีลักษณะสวยงาม เช่น ปลาหมอนกแก้ว และ ปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Vieja synspila 
ซินสไปลุ่ม
หมอซินสไปลุ่ม
สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง

Invertebrata
สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง (Invertebrates) หมายความรวมถึงสัตว์ที่ไม่มีแท่งกระดูกสันหลังสำหรับยึดติดให้เป็นส่วนเดียวกันของร่างกาย จัดเป็นสัตว์ประเภทที่ไม่มีกระดูก และไม่มีกระดูกอ่อนอยู่ภายในร่างกาย มีความแตกต่างจากสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง ที่ทั้งหมดถูกจัดอยู่ในไฟลัมเดียวในอาณาจักรสัตว์ แต่สำหรับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีจำนวนมากมายหลากหลายไฟลัม และมีจำนวนมากกว่าสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังมากที่สุดในโลก
สัตว์จำพวกไม่มีกระดูกสันหลังมีจำนวนมากว่าสัตว์พวกมีกระดูกสันหลัง แบ่งเป็น - พวกฟองน้ำ  - พวกสัตว์ลำตัวกลวง- พวกหนอนตัวแบน    - พวกสัตว์ทะเลผิวขรุขระ- หนอนตัวกลม     - พวกหอยกับหมึก  - พวกสัตว์มีขาเป็นข้อเป็นปล้อง- พวกสัตว์ที่มีขา 10 ขา- หนอนปล้อง

**อ้างอิง == 
หมวดหมู่:สัตววิทยา
หมวดหมู่:สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
หมวดหมู่:สัตว์
เก้งหม้อ

เก้งหม้อ หรือ กวางเขาจุก หรือ  เก้งดำ หรือ เก้งดง (Fea's muntjac, Tenasserim muntjac; Muntiacus feae) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่จำพวกกวาง มีลักษณะคล้ายเก้งธรรมดา (M. muntjac) แต่ต่างกันเก้งหม้อจะมีขนบริเวณลำตัวที่เข้มกว่า ใบหน้ามีสีน้ำตาลเข้ม บริเวณกระหม่อมและโคนขามีสีเหลืองสด ด้านล่างของลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน ขาทั้ง 4 ข้างมีสีดำ จึงเป็นที่มาของอีกชื่อสามัญที่เรียก ด้านหน้าด้านหลังมีสีขาวเห็นได้ชัดเจน หางสั้น หางด้านบนมีสีเข้ม แต่ด้านล่างมีสีขาว มีเขาเฉพาะตัวผู้ เขาของเก้งหม้อสั้นกว่าเก้งธรรมดา ผลัดเขาปีละ 1 ครั้ง มีความยาวลำตัวและหัว 88 เซนติเมตร ความยาวหาง 10 เซนติเมตร น้ำหนัก 22 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ในภาคใต้ของพม่า, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกและภาคใต้ของไทย
เป็นเก้งที่หายากที่สุดชนิดหนึ่งของโลก ครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าเหลือเพียงตัวเดียวในโลก ที่สวนสัตว์ดุสิต แต่ปัจจุบัน ยังพอหาได้ตามป่าธรรมชาติและวัดในพรมแดนไทยพม่า ที่พระสงฆ์เลี้ยงอยู่ เก้งหม้ออาศัยอยู่ในป่าที่มีความชื้นสูง เช่น บริเวณหุบเขาหรือป่าดิบชื้นใกล้แหล่งน้ำ อดน้ำได้ไม่เก่งเท่าเก้งธรรมดา ออกหาอาหารตามลำพังในช่วงเย็นหรือพลบค่ำ แต่ในบางครั้งอาจพบอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ในฤดูผสมพันธุ์ จะผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว ตั้งท้องนาน 6 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พ.ศ. 2535

**อ้างอิง**

** ดูเพิ่ม**
 Muntjac Fea จาก AnimalInfo.org- Muntjac Fea

**ดูเพิ่ม**
 เก้งอินโดจีน


หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:เก้ง
วังตรอกสาเก

ตำหนักเล็ก
วังตรอกสาเก เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหม พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาสังวาลย์ ในรัชกาลที่ 4

**ประวัติ**
เดิมเป็นบ้านพระยาพิชัยบุรินทรา เสนาบดีกรมเมืองวังหน้า เมื่อ พระยาพิชัยบุรินทราถึงอนิจกรรมและตกมาเป็นของหลวง สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ประทานให้เป็นวังพระองค์เจ้าอินทวงศ์ เมื่อสิ้นพระชนม์แล้วในรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานให้เป็นวังที่ประทับแก่พระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ เสด็จอยู่มาจนสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 ถึง รัชกาลที่ 6 พระราชทานให้เป็นวังที่ประทับกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม
วังนี้ แต่เดิมเรียกว่า วังสะพานเสี้ยวที่ 5 อยู่ริมคลองหลอดเยื้องวัดบุรณศิริมาตยารามฝั่งตรงข้าม คลองหลอดเป็นคลองเล็ก ๆ ที่เชื่อมคลองคูเมืองเดิมไปออกคลองโอ่งอ่าง ที่เรียกว่าวังสะพานเสี้ยวก็เพราะอยู่ใกล้กับสะพานเสี้ยว คือสะพานผ่านพิภพลีลาในปัจจุบัน เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น คลองหลอดที่ว่านี้ คือคลองที่อยู่ข้างวัดบุรณศิริ วังไม่ได้อยู่ริมคลองทีเดียว หน้าวังเป็นตรอกเริ่มตั้งแต่ด้านหลังโรงแรมรัตนโกสินทร์ไปเชื่อมกับถนนตะนาวเรียกว่า “ตรอกสาเก” เนื่องจากเกือบสุดตรอกมีต้นสาเกต้นใหญ่ขวางอยู่ ทำให้ดูเหมือนว่าเป็นตรอกตัน แต่ความเป็นจริงสามารถผ่านออกไปถนนตะนาวได้ ชาวบ้านก็เลยเรียกวังนี้ว่า “วังตรอกสาเก” ตัวตำหนักใหญ่เป็นไม้สองชั้นหลังคามุงกระเบื้องดินเผา มีตำหนักเล็ก ๆ หลังหนึ่งอยู่ริมรั้วก่อนถึงประตูทางเข้าตำหนักใหญ่ ภายในวังปลูกต้นสาเกไว้ด้วยเหมือนกัน
กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมนับเป็นเจ้านายรุ่นใหญ่ในบรรดาพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงพระเมตตาชุบเลี้ยงไว้ใช้สอยใกล้พระองค์ โปรดให้ประทับอยู่ที่หมู่ตึกริมประตูรัตนพิศาลในพระบรมมหาราชวัง คือหมู่ตึกที่เคยเป็นกระทรวงการคลังในกาลต่อมา ในการเสด็จประพาสต้นไปในที่ต่าง ๆ หรือเสด็จพระราชดำเนินไปต่างประเทศ มักจะได้รับเลือกให้ติดตามเสด็จด้วยเสมอ นับเป็นเจ้านายที่ทรงโปรดปรานพระองค์หนึ่ง และเมื่อต้องไปรับราชการในหัวเมือง เพื่อรักษาดินแดนไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือในกรณีพิพาทกับฝรั่งเศสใน ร.ศ. 112 และเป็นแม่ทัพใหญ่ปราบจีนฮ่อในมณฑลลาวพวนจนสงบราบคาบ ก็จะประทับอยู่ในต่างจังหวัด นอกจากนี้ยังโปรดเกล้าฯ ให้เป็นข้าหลวงต่างพระองค์ สำเร็จราชการมณฑลฝ่ายเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2436 ตั้งกองบัญชาการมณฑลลาวพวนที่บ้านหมากแข้ง ทรงสร้างความเจริญรุ่งเรืองจนได้ยกฐานะเป็นเมืองอุดรธานี
พ.ศ. 2442 โปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้บัญชาการทหารเรือ และได้กราบบังคมทูลลาออกจากราชการเนื่องจากพระพลานามัยไม่ดี และกลับมาประทับในพระบรมหาราชวังตามเดิม
ในรัชสมัยของรัชกาลที่ 6 มีพระราชประสงค์ใช้หมู่อาคารที่ประทับกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมเป็นสถานที่ราชการจึงได้โปรดฯ พระราชทานวังสะพานเสี้ยวให้กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมเป็นที่ประทับ เสด็จอยู่ต่อมาจนตลอดพระชนม์ชีพ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2467 พระชันษา 68 ปีเศษ 
ปัจุจบันวังตรอกสาเกได้ถูกรื้อถอนลง โดยมูลนิธิกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ร่วมกับวัดป่าบ้านตาด และกลุ่มศรีไทยใหม่ เพื่อนำไปปลูกสร้างใหม่ที่อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม และเป็นการฉลองเมืองอุดรธานีลุเข้าสู่ปีที่ 132 

**สิ่งปลูกสร้างภายในวัง**
# ตำหนักใหญ่ของกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมและหม่อมนวม
# ตำหนักเล็กของหม่อมเจ้าไศลทอง ทองใหญ่

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 100.497726
ตรอกสาเก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
วังประมวญ

วังประมวญ เป็นวังที่ประทับของพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ต้นราชสกุลรัชนี พระโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ตั้งอยู่ที่ถนนประมวญ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ในอดีตราชสกุลรัชนีมีวังอยู่ที่ริมคลองบางหลวง ใกล้สะพานเจริญพาศน์ ตัวตำหนักทำด้วยไม้ ภายในมีเฟอร์นิเจอร์แบบ อาดัมส์ สไตล์อังกฤษ ต่อมาได้รับที่พระราชทานที่ ถ.ประมวญ จำนวน 12 ไร่ จึงรื้อตำหนักริมคลองบางหลวงมาสร้างเป็นโรงพิมพ์ ชื่อ โรงพิมพ์ประมวญมารค และมีการสร้างตำหนักใหม่ขึ้นเป็นตำหนักตึก 2 ชั้นออกแบบโดยหม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ
สิ่งปลูกสร้างในปัจจุบันของวังประมวญประกอบด้วย
#ตำหนักใหม่ เป็นที่ประทับของหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี และหม่อมราชวงศ์ดัชรีรัช รัชนี (วรวรรณ)
#บ้านของครอบครัวหม่อมราชวงศ์ภวรี สุชีวะ
#บ้านของครอบครัวหม่อมราชวงศ์ดัจฉราพิมล ตุงคนาค
#ร้านอาหารกัลปพฤกษ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ประมวญ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางรัก
ไข่ต้ม

ไข่ต้ม เป็นอาหารจากไข่ของสัตว์ปีกหรือสัตว์ชนิดอื่นๆ ที่นิยมรับประทานคือ ไข่ไก่ ไข่เป็ด ไข่นกกระทา ทำโดยแช่ไข่ในภาชนะที่มีน้ำ ให้ความร้อนจนเดือด เนื้อไข่ที่เหลวจะแปรสภาพเป็นของแข็ง ถ้าต้มไม่สุก เรียกว่า ไข่ลวก ซึ่งนิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า ถ้าไข่ขาวสุกแต่ไข่แดงไม่สุก (ต้ม 7-8 นาที) เรียกว่า ไข่ต้มยางมะตูม 
ไข่ต้มนำไปทำอาหารต่อยอด เช่น ไข่ลูกเขย ไข่พะโล้ หรือนำมาทำยำไข่ต้ม ไข่ปิ้ง บางที่ ก็ใช้ไข่ต้มมาเสียบไม้ปิ้ง บ้างก็นำไปรับประทานกับสลัดผัก โดยนิยมหั่นเป็นแว่นๆ

**คุณค่าทางอาหาร**
ไข่ต้มหนึ่งฟอง ประมาณ 30 กรัม ให้พลังงาน 80 แคลลอรี่

**วัฒนธรรม**
 ไข่ต้มนำมาใช้เป็นเครื่องบวงสรวง เช่น เสียบยอดบายศรี ประเพณีแต่งงานบางที่ก็มีการป้อนไข่ต้มระหว่าง เจ้าบ่าว เจ้าสาว- ไข่ต้มยังเป็นที่นิยมใช้ของแก้บนพระพุทธโสธร โดยมักถวายไข่ต้ม 100 ฟอง- การต้มไข่ยังสามารถเป็นกิจกรรมในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีน้ำพุร้อนอีกด้วย
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
พระบรมวงศานุวงศ์

ไฟล์:นายกรัฐมนตรี และภริยา เฝ้าฯ รับเสด็จ สมเด็จพระเทพรัตนร - Flickr - Abhisit Vejjajiva (12).jpg|thumb|พระบรมวงศานุวงศ์ (เรียงจากซ้ายไปขวา) พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ, สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี, สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
พระบรมวงศานุวงศ์ หมายถึง พระประยูรญาติใหญ่น้อยทั้งหมดทุกราชสกุลของพระมหากษัตริย์  โดยประกอบด้วย 2 คำ คือ- พระบรมวงศ์ (บรมวงศ์ แปลว่า วงศ์ประเสริฐ หมายถึง วงศ์ใหญ่) หรืออาจจะกล่าวได้ว่าเป็น "พระญาติที่สนิทของพระมหากษัตริย์" อันได้แก่ เจ้านายที่มีพระยศเป็น เจ้าฟ้า และพระองค์เจ้า ชั้นลูกหลวง ตัวอย่างพระบรมวงศ์ชั้นผู้ใหญ่หรือที่ใกล้ชิดพระมหากษัตริย์ เช่น สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระโสทรกนิษฐภคินี , สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระโสทรกนิษฐภคินี, ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พระโสทรเชษฐภคินี, สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ เป็นต้น- พระอนุวงศ์  (อนุวงศ์ แปลว่า วงศ์น้อย) หรืออาจจะกล่าวได้ว่าเป็น "พระญาติห่าง ๆ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" อันได้แก่ เจ้านายที่มีพระยศตั้งแต่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ลงมาถึงหม่อมเจ้า  ซึ่งหม่อมเจ้าถือเป็นพระอิสริยยศชั้นสุดท้ายในบรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ เช่น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมศึกยุคล, หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล, หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล เป็นต้น 
ส่วนหม่อมราชวงศ์และหม่อมหลวงถือเป็นสามัญชน ไม่ต้องใช้คำราชาศัพท์ และมิได้จัดอยู่ในพระอนุวงศ์ แต่ถูกจัดอยู่ในราชสกุล หรือผู้สืบเชื้อสายในราชสกุล สำหรับผู้สืบเชื้อสายลงมาจากหม่อมหลวงจะมีคำนำหน้านามตามปกติเช่นสามัญคือ เด็กชาย เด็กหญิง นาย นางสาว และมีสร้อย ณ อยุธยา ต่อท้ายนามสกุลอันเป็นราชสกุล สำหรับผู้สืบเชื้อสายมาจากฝ่ายบิดาเท่านั้น  
สำหรับผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากฝ่ายมารดา สามารถขอร่วมใช้นามสกุลอันเป็นราชสกุลได้ แต่ไม่ต้องเติมคำว่า ณ อยุธยา ดังนั้นจึงพึงระวังในการใช้ เพราะพระราชวงศ์จะสืบราชตระกูลทางฝ่ายชายเท่านั้น มิสามารถใช้ ณ อยุธยากับลูกที่เกิดมารดาสืบสายราชสกุล แต่บิดาไม่ได้สืบราชสกุลได้ 

**อ้างอิง**
  พระบรมวงศานุวงศ์ โดย ศ. ดร.กาญจนา นาคสกุล date=2007-03-10 

หมวดหมู่:ราชสกุล
เมลานีเชีย

ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของเมลานีเชีย
แผนที่แสดงรัฐอธิปไตยในเมลานีเชีย
ศัพท์ เมลานีเชีย (Melanesia) เป็นอนุภูมิภาคของโอเชียเนียในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงใต้ มีขอบเขตจากนิวกินีของอินโดนีเซียทางตะวันตกถึงหมู่เกาะฟีจีทางตะวันออก โดยรวมทะเลอาราฟูราด้วย
อนุภูมิภาคนี้มีประเทศ 4 ประเทศ คือ ฟีจี, วานูวาตู, หมู่เกาะโซโลมอน และปาปัวนิวกินี และยังรวมนิวแคลิโดเนีย ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส หมู่เกาะช่องแคบตอร์เรส และนิวกินีส่วนของอินโดนีเซีย อนุภูมิภาคนี้ทั้งหมดอยู่ในซีกโลกเหนือ

**ศัพทมูลวิทยา**
ชื่อ Melanesia มาจากภาษากรีกว่า μέλας ดำ และ νῆσος เกาะ รวมกันหมายถึง "หมู่เกาะชนผิวดำ" สื่อถึงผู้อยู่อาศัยที่มีผิวดำ 
แนวคิด Melanesia ในฐานะภูมิภาคต่างหากของชาวยุโรปค่อย ๆ พัฒนาไปตามกาลเวลาเมื่อคณะสำรวจทำแผนที่และสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิก นักสำรวจชาวยุโรปยุคแรกบันทึกความแตกต่างทางกายภาพระหว่างกลุ่มชาวเกาะแปซิฟิก ใน ค.ศ. 1756 Charles de Brosses ตั้งทฤษฎีว่า เคยมี "ชนผิวดำโบราณ" ในแปซิฟิกที่เคยพิชิตหรือเอาชนะกลุ่มคนที่ปัจจุบันคือพอลินีเชีย ซึ่งเขาแยกจากการที่มีสีผิวขาวกว่า189–190 ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 Jean Baptiste Bory de Saint-Vincent และ Jules Dumont d'Urville จัดให้ชาวเมลานีเชียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ต่างหาก 165

**ภูมิศาสตร์ทางการเมือง**
ประเทศเหล่านี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของเมลานีเชีย
*Fiji
*Papua New Guinea
*Solomon Islands
*Vanuatu
นอกจากนี้ ยังมีบางประเทศอยู่ในเมลานีเชียด้วย:- Indonesia – นิวกินีตะวันตก: Flag of Central Papua Province.svg จังหวัดปาปัวกลาง, 25x25px จังหวัดปาปัวที่สูง, Papua, Flag placeholder.svg จังหวัดปาปัวใต้, 25x25px จังหวัดปาปัวตะวันตกเฉียงใต้ และ West Papua
*local – ดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส

** หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:เมลานีเชีย
ไมโครนีเชีย (ภูมิภาค)

แผนที่แสดงที่ตั้งไมโครนีเชีย
ไมโครนีเชีย (Micronesia) เป็นชื่อกลุ่มเกาะที่อยู่ทางตอนเหนือของโอเชียเนีย ส่วนใหญ่ในอดีตมักตกเป็นอาณานิคมของสหรัฐในฐานะดินแดนในภาวะทรัสตีแห่งสหประชาชาติแทบทั้งสิ้น ซึ่งเมื่อก่อนนี้ตกเป็นเมืองขึ้นของประเทศเยอรมนี ซึ่งต่อมาประเทศญี่ปุ่นได้ไปยึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1และถูกยึดไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ยกเว้นสาธารณรัฐคิริบาสเท่านั้นที่เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ที่สำคัญคือภูมิภาคนี้ยังเป็นสมรภูมิการรบภาคพื้นแปซิฟิกระหว่างประเทศญี่ปุ่นและสหรัฐด้วย ทั้งที่ประเทศคิริบาส เกาะเวก เกาะนิวกินี และที่อื่น ๆ ด้วย สำหรับภูมิภาคไมโครนีเชียประกอบด้วย 5 ประเทศและ 2 ดินแดน คือ- ประเทศ
****** ดินแดน
**  ()
**  ()
หมวดหมู่:เขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ไมโครนีเชีย
พระยาราม

พระยาราม อาจหมายถึง - พระยารามสุโขทัย ราชโอรสในพระยาไสลือไท- สมเด็จพระรามราชาธิราช  พระนามใน กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา- พญารามที่ 1 กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรหงสาวดี- พญารามที่ 2 กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรหงสาวดี- พระยาราม แม่ทัพสำคัญอยุธยาในสงครามการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่ง ตำแหน่งนายทหารผู้รักษาประตูเมืองด้านทิศตะวันออก - พระยารามรณรงค์สงครามรามภักดีอภัยพิรียภาหะ (พระยากำแพงเพชร, พระยาราม, พระยารามรณรงค์) ราชทินนามของเจ้าเมืองกำแพงเพชร หัวเมืองชั้นโทของกรุงสยาม- พระยาราม ขุนนางมอญที่สวามิภักดิ์ต่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมัยกู้อิสรภาพกรุงศรีอยุธยา
เจ้าศิริมา ณ เชียงใหม่

เจ้าศิริมา ณ เชียงใหม่ พระชายาใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี พระราชโอรสใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และ เจ้าจอมมารดาทิพเกษร

**พระประวัติ**
เจ้าศิริมา เป็นราชธิดาใน เจ้าน้อยธรรมวงษา ณ เชียงใหม่ โอรสใน เจ้าราชบุตร (ดวงคำ ณ ลำปาง) และ เจ้าอุบลวรรณา ณ เชียงใหม่ พระขนิษฐาใน แม่เจ้าทิพไกรสร พระมารดาใน เจ้าดารารัศมี พระราชชายา เจ้าศิริมา จึงเป็นราชปนัดดา (เหลน-ตาทวด) ในพระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงษ์, พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 6
เจ้าศิริมา ณ เชียงใหม่ ได้ถึงแก่พิราลัยอย่างกะทันหัน โดยทรงเป็นตะคริวขณะกำลังสรงน้ำในสระน้ำภายในพระราชวังดุสิต ความทราบถึง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี พระสวามี ทรงเสียพระทัยมาก ทรงล้มประชวร และได้ตัดสินพระทัยปลงพระชนม์เองด้วยพระแสงปืน สิ้นพระชนม์ตาม เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2455 หลังจากพระสวามี ทรงกรมได้เพียง 2 เดือน สิริพระชนมายุ 28 พรรษาเท่านั้น

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
 ปราณี ศิริธร ณ พัทลุง. เพ็ชร์ล้านนา. (ครั้งที่ 2) เชียงใหม่ :ผู้จัดการ ศูนย์ภาคเหนือ, 2538.- คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์, นาวาอากาศเอก. เจ้านายฝ่ายเหนือ.  date=2021-05-14 
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการจมน้ำ
อันดับปลาปักเป้า

อันดับปลาปักเป้า (Puffers, Sunfishes, Triggerfishes, Filefishes) เป็นชื่อเรียกของปลาอันดับ Tetraodontiformes มีอยู่หลายชนิด  หลายวงศ์ หลายสกุล อาศัยอยู่ทั้งในทะเล น้ำกร่อย และน้ำจืด โดยมากมีลำตัวกลม ครีบและหางเล็ก จึงว่ายน้ำได้เชื่องช้าดูน่ารัก  หัวโต ฟันแหลมคมใช้สำหรับขบกัดสัตว์น้ำมีเปลือกต่าง ๆ  เป็นอาหาร คนที่ลงเล่นน้ำจึงมักถูกกัดทำร้ายเป็นแผลบ่อย ๆ เมื่อตกใจหรือข่มขู่สามารถสูดน้ำหรือลมเข้าช่องท้องให้ตัวพองออกได้คล้ายลูกโป่ง ในบางชนิดมีหนามด้วย แต่การที่ปลาพองตัวออกเช่นนี้ จะมีผลกระทบต่ออวัยวะภายใน ในบางครั้ง เช่น ปลาตกใจอาจไปกระทบกับถุงลมซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญที่ใช้ในการทรงตัวเมื่ออยู่ใต้น้ำ ให้แตกได้ ปลาปักเป้าที่เป็นเช่นนี้จะไม่สามารถใช้ชีวิตได้อย่างเป็นปกติ แต่จะลอยตัวอยู่บนผิวน้ำไปอย่างนั้น จนกระทั่งตาย เนื่องจากไม่สามารถป้องกันตัวหรือหากินได้อีก
ปลาในอันดับนี้ที่รู้จักกันดี คือ ปลาปักเป้า  ปักเป้าทุกชนิดเป็นปลาที่มีพิษในตัว โดยเฉพาะอวัยวะภายในและรังไข่ แม้บริโภคเพียงเล็กน้อยก็อาจถึงแก่ความตายได้ แต่บางชนิดในบางแหล่งน้ำหรือบางภูมิภาคก็มีผู้จับมาบริโภค โดยต้องรู้วิธีชำแหละเป็นพิเศษ เช่น ประเทศญี่ปุ่น นิยมบริโภคปลาปักเป้าโดยทำเป็นซูชิ จนเป็นอาหารประจำชาติญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อเป็นที่รู้จัก
วงศ์ปลาปักเป้ามีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 3 วงศ์ คือ Diodontidae ปลาในวงศ์นี้มีฟัน 2 ซี่ Tetraodontidae ปลาในวงศ์นี้มีฟัน 4 ซี่ และ Triodontidae ปลาในวงศ์นี้ลักษณะลำตัวแบนข้าง สำหรับในประเทศไทยพบปลาทั้ง 3 วงศ์นี้ ทั้งหมด 42 ชนิด เป็นชนิดในน้ำจืด 9 ชนิด อีก 33 ชนิด เป็นชนิดในน้ำกร่อยรวมถึงทะเล
ในประเทศไทย มีการนำปลาปักเป้ามาจำหน่ายในท้องตลาดในชื่อปลาเนื้อไก่ ซึ่งผู้บริโภคอาจได้รับพิษทำให้รู้สึกชาที่ริมฝีปาก ลิ้น ปลายนิ้วมือ คลื่นไส้วิงเวียน แขนขาไม่มีแรง ยืนและเดินไม่ได้ หายใจลำบาก หมดสติ และอาจจะอันตรายถึงขั้นเสียชีวิตในเวลาอันรวดเร็วได้ เนื่องจากสารพิษชื่อว่า เตโตรโดท็อกซิน (Tetrodotoxin) ในหนังปลา ไข่ปลา เนื้อปลา ตับ และลำไส้ มีความทนต่อความร้อนสูง ความร้อนในการปรุงอาหาร การหุงต้ม การแปรรูป ไม่สามารถทำลายสารพิษดังกล่าวได้
ส่วนปลาในวงศ์อื่นแต่อยู่ในอันดับนี้ คือ ปลาแสงอาทิตย์ (Mola mola) ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในอันดับนี้ด้วย รวมทั้งปลาวัว (Balistidae) เป็นต้น

**วงศ์**
 Aracanidae- Balistidae — ปลาวัว- Diodontidae — ปลาปักเป้าหนาม- Molidae — ปลาแสงอาทิตย์- Monacanthidae — ปลาตะไบ- Ostraciidae — ปลาปักเป้ากล่อง- Tetraodontidae — ปลาปักเป้าฟัน 4 ซี่- Triacanthidae — ปลาวัวจมูกสั้น- Triacanthodidae — spikefishes- Triodontidae — ปลาปักเป้าฟัน 3 ซี่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลและรูปปักเป้าน้ำจืดทุกชนิดที่พบในประเทศไทย-  พิษวิทยาปลาปักเป้าfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:อันดับปลาปักเป้า
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
ปลาเผาะ

ปลาเผาะ (Pangasius bocourti) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) โดยเป็นปลาท้องถิ่นในลุ่มแม่น้ำโขงและแม่น้ำเจ้าพระยาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่  มีลักษณะส่วนหัวมนกลม ปากแคบ รูปร่างป้อม ท้องอูม ลำตัวตอนหน้าค่อนข้างกลม และแบนข้างเล็กน้อยที่ด้านท้าย ครีบไขมันเล็ก ปลาวัยอ่อนมีสีเทาเหลือบเหลืองหรือเขียวอ่อน ข้างลำตัวมีแถบคล้ำ ครีบอกมีแต้มสีจาง ปลาตัวเต็มวัยมีสีเทาอมน้ำตาลอ่อนหรือฟ้าอ่อน ท้องสีขาว ครีบสีจาง ครีบหางมีแถบสีคล้ำจาง มีขนาดประมาณ 60-80 เซนติเมตร
ปลาวัยอ่อนกินแมลง ปลาตัวเต็มวัยกินพืชเป็นส่วนใหญ่ อาจกินแมลงและหอยบ้าง บริโภคโดยการปรุงสดและรมควัน และยังสามารถเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย ในขณะนี้กรมประมงมีนโยบายส่งเสริมให้เกษตรกรโดยเฉพาะในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเลี้ยงปลาชนิดนี้เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดใหม่ ขณะที่ต่างประเทศเช่นเวียดนามก็ได้เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจเช่นกัน
ปลาเผาะในตลาดสดของเวียดนาม
ปลาเผาะยังมีชื่อเรียกต่าง ๆ อีกมากมาย เช่น "ปลาโมง", "ปลาโมงยาง",  "ปลายาง" หรือ "ปลาอ้ายด้อง" ชื่อในวงการปลาสวยงามเรียกว่า "ปลาบึกโขง" ในภาษาเวียดนามเรียกว่า "ก๊าบาซา" (cá ba sa) เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 ปลาโมง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kulabtong, Sitthi.  "Biology and Culture Techniques of Bocourti Catfish, Pangasius bocourti Sauvage, 1880 in Thailand". Veridian E-Journal, Silpakorn University, 5(3): 411–419, 2012.
เผาะ
เผาะ
เผาะ
เผาะ
เผาะ
เผาะ
เผาะ
เผาะ
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
อาฟเตอร์วอร์ กันดั้มเอ็กซ์

อาฟเตอร์วอร์ กันดั้มเอ็กซ์ (After War Gundam X) หรือ คิโดชินเซคิ กันดั้มเอ็กซ์ (Kidō Shinseiki Gandamu Ekkusu) เป็นอนิเมะโทรทัศน์ชุดของกันดั้ม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1996 จนถึงวันที่ 28 ธันวาคม ปีเดียวกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 39 ตอน
โดยเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกับภาคหลักเช่นเดียวกับกันดั้มวิงและจีกันดั้ม การนับศักราชในซีรีส์นี้คือ A.W. (After War) โดยนับตั้งแต่สงครามระหว่างโคโลนี่และโลกจบลง กันดั้มเอ็กซ์เป็นกันดั้มภาคเดียวที่กล่าวถึงนิวไทป์แต่ไม่ได้ใช้ระบบปฏิทิน Universal Century โดยในประเทศไทยกันดั้มเอ็กซ์ได้ฉายทางสถานีโทรทัศน์ ITV โดยผู้ถือลิขสิทธิ์ในไทยคือบริษัท ไทก้า โดยได้จัดทำมาในรูปแบบ วีซีดี อย่างเดียวโดยในปัจจุบันบริษัทDEXเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์และได้ทำออกมาจำหน่ายในรูปแบบของดีวีดีบ้อกเซ็ตพากย์ญี่ปุ่นซับไตเติ้ลไทย อย่างเดียว

**เนื้อเรื่องย่อ**
15 ปีก่อน ได้เกิดสงครามระหว่างโคโลนี่และสหพันธ์โลกขึ้น โคโลนี่ได้ใช้ประชาชนของโลกเป็นตัวประกัน โดยการขู่ว่าถ้าสหพันธรัฐไม่ยอมแพ้ จะทำให้โคโลนี่ตกลงสู่โลกเพื่อทำลายล้างโลก ทางสหพันธ์โลกจึงได้ส่งโมบิลสูทออกมาทำลายล้างเหล่าโคโลนี่ แต่ก็มิอาจหยุดยั้งการตกของโคโลนี่ได้ ทำให้โลกอยู่ในสภาวะล่มสลายมาถึง 15 ปี
หลังจากสงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของทั้ง 2 ฝ่ายเป็นเวลา 15 ปี การ์ร็อด รัน เด็กหนุ่มวัย 15 ปี ได้รับการว่าจ้างให้ไปพาตัวทีฟ่าออกมาจากยานฟรีเด็น การ์รอดรักทีฟ่าทันทีที่แรกเห็น และพาเธอออกมาจากยานดังกล่าว แต่เพราะอาการหวาดกลัวของทีฟ่าที่มีต่อผู้ว่าจ้าง ทำให้การ์ร็อดเปลี่ยนเป้าหมายเป็นพาทีฟ่าหนีไป จนเขาได้พบกับอาวุธที่หลงเหลือจากสงครามเมื่อ 15 ปีก่อน GX-9900 กันดั้มเอ็กซ์ เข้า...

**ตัวละครหลัก**
(จากซ้าย) จามิล นีด, การ์รอด รัน และ ทีฟ่า อะดิล
 การ์ร็อด รัน (Garodō Ran) (Garrod Ran)
 ให้เสียงโดย: วาตารุ ทาคางิ
 พระเอกของเรื่อง เด็กหนุ่มวัย 15 ปี สูญเสียครอบครัวไปในสงครามโคโลนี่ จึงหาเลี้ยงชีพด้วยการรับจ้างทำงานทุกอย่าง เก่งด้านเครื่องจักรและการลอบขโมย รู้เรื่องของโมบิลสูทเป็นอย่างดีเพราะต้องการเดินตามรอยพ่อของเขา เขาถูกคนของสหพันธ์โลกได้ว่าจ้างให้ไปลักพาตัวทีฟ่ามาจากฟรีเด็น แต่ในภายหลังได้เปลี่ยนเป้าหมายเป็นการหนีไปกับทีฟ่า และค้นพบ GX-9900 กันดั้มเอ็กซ์ และได้เป็นนักขับกันดั้ม ในภายหลังเขาเป็นสมาชิกของฟรีเด็น ภายใต้การนำของ จามิล
 ทีฟ่า อะดิล (Tifa Adiru) (Tiffa Adill)
 ให้เสียงโดย: มิกะ คานาอิ
 นางเอกของเรื่อง สาวน้อยผู้เป็นนิวไทป์ เป็นคนเงียบนิ่ง ไม่ค่อยพูดจา เธอเป็นเป้าหมายของสหพันธ์โลกและกองกำลังต่างๆเพราะความสามารถด้านนิวไทป์ที่เธอมี เธอสามารถติดต่อกับฐานบัญชาการบนดวงจันทร์ เพื่อเปิดใช้งานระบบ Satellite System ทำให้กันดั้มเอ็กซ์ สามารถยิง Satellite Cannon ได้
 จามิล นีท (Jamiru Nitō) (Jamil Neate)
 ให้เสียงโดย: เคนยู โฮริอุจิ
 เป็นอดีตนักบินของสหพันธรัฐ เคยเป็นนักบินของ GX-9900 กันดั้มเอ็กซ์ ภายหลังจากสงครามจามิลลาออกจากสหพันธ์โลกเพราะหลังจากสงครามโคโลนี่ทำให้จามิลเป็นโรคกลัวโมบิลสูท (ควบคุมไม่ได้และกลัวการขับ) จึงหันมาประกอบอาชีพวัลเจอร์และออกตามหานิวไทป์ที่มีอยู่บนโลก มียานรบภาคพื้นดินขนาดใหญ่ชื่อฟรีเด็น

**โมบิลสูท**

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีอาซาฮี
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:อนิเมะทางโทรทัศน์ของกันดั้ม
หม่อมเจ้าอับศรสมาน กิติยากร

หม่อมเจ้าอับศรสมาน กิติยากร หรือสะกดว่า อับษรสมาน (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 21 ตุลาคม พ.ศ. 2420 – 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2482) บ้างออกนามว่า ท่านหญิงใหญ่ เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ประสูติแต่หม่อมใหญ่ เทวกุล ณ อยุธยา เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระปัยยิกาฝ่ายพระราชมารดาในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

**พระโอรส–ธิดา**
หม่อมเจ้าอับศรสมาน เสกสมรสกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2438 มีพระโอรส-ธิดา ดังนี้
# หม่อมเจ้าเกียรติกำจร (พระราชนัดดาองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)
# หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร
# พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ (พระราชบิดาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง)
# หม่อมเจ้ากมลปราโมทย์ เทวกุล
# หม่อมเจ้ามาโนทย์มานพ กิติยากร
# หม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร
# หม่อมเจ้าพิบูลย์เบญจางค์ วรวรรณ
# หม่อมเจ้ากัลยางค์สมบัติ โสณกุล
# หม่อมเจ้าจิตรบรรจง ลดาวัลย์
# หม่อมเจ้าทรงอัปษร รพีพัฒน์
# หม่อมเจ้าสรัทจันทร์ กิติยากร
# หม่อมเจ้าพุฒ กิติยากร
ไฟล์:House of Kitiyakara.jpg|thumb
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ หม่อมเจ้าอัปษรสมาน เทวกุล และพระโอรส-ธิดา

**สิ้นชีพิตักษัย**
หม่อมเจ้าอับศรสมาน กิติยากร สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 สิริชันษา 61 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 2454- 2442- 2454ปี=2464 - 2465

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:ราชสกุลเทวกุล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
ปลาหมอนกแก้ว

ฝูงปลาหมอนกแก้ว 
ปลาหมอนกแก้ว (Blood parrot cichlid) เป็นพันธุ์ลูกผสมระหว่างปลาหมอฟลามิงโก้ และปลาหมอซินสไปลุ่ม มีปากคล้ายกับนกแก้ว เป็นปลาที่ไม่มีในธรรมชาติ แต่ถูกผสมพันธุ์ขึ้นมาครั้งแรกที่ไต้หวัน ขนาดโตเต็มที่ 10-15 เซนติเมตร มีดวงตาโต ม่านตาใหญ่จนบางคราวดูไม่เหมือนทรงกลม เป็นวงรีหรือไม่ก็เป็นขีด ดำ ๆ หนา ๆ พาด ผ่านตามแนวนอนของ ลูกตา ตู้ที่เหมาะสม ไม่ควรต่ำกว่า 30 นิ้ว เป็น ปลาที่ค่อนข้าง ก้าวร้าว อันที่จริง เป็นปลาที่ไม่ค่อยดุนัก และสามารถเลี้ยงรวมกับปลาอื่นที่ ขนาดเท่ากันได้  สามารถให้อาหารสำเร็จรูปและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหารได้

**อ้างอิง**
 ป้ายข้อมูลพันธุ์ปลาประจำตู้ ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสุพรรณบุรี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://parrotcichlid.com/node/15287 date=2012-08-17 
นกแก้ว
หมอนกแก้ว
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
ปลาสะนาก

สำหรับปลานางอ้าวชนิดอื่น ดูได้ที่ ปลาซิวอ้าว หรือปลาน้ำหมึก
ปลาสะนาก (Burmese trout, Giant barilius) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Raiamas guttatus   อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

**ลักษณะ**
มีลักษณะ ลำตัวยาวทรงกระบอก หัวและปากแหลม ปากกว้างมาก จะงอยปากล่างงุ้มคล้ายตะขอ ไม่มีหนวด เกล็ดเล็ก ลำตัวสีเงินวาว ข้างลำตัวมีประสีน้ำเงินคล้ำ หางเว้าเป็นแฉกลึกสีแดงมีแถบสีดำใกล้ขอบบนและขอบล่าง ครีบหลังสีเหลืองอ่อนมีแต้มคล้ำ ในตัวผู้มีตุ่มข้างแก้มแตกต่างจากตัวเมียโดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์ และสีลำตัวจะเปลี่ยนเป็นสีชมพูอมส้ม  ขนาดประมาณ 15–45 เซนติเมตร
เป็นปลากินเนื้อ มักอยู่รวมเป็นฝูงเล็ก ๆ หากินบริเวณผิวน้ำ ล่าเหยื่อได้แก่ ปลาขนาดเล็ก กุ้ง ปู ต่าง ๆ เป็นปลาที่มีความว่องไว ปราดเปรียวมากและว่ายน้ำเคลื่อนไหวตลอดเวลา มีรูปร่างคล้ายปลาแซลมอน  ที่พบในต่างประเทศ จึงได้ฉายาจากนักตกปลาว่า "แซลมอนเมืองไทย" 

**ที่อยู่**
อาศัยอยู่ตามแม่น้ำสายใหญ่ในภาคเหนือ, ภาคกลางและอีสาน มีชื่อเรียกต่างออกไปเช่น "มะอ้าว" ในภาษาไทใหญ่, "น้ำหมึกยักษ์", "นางอ้าว", "อ้าว", "ดอกหมาก", "ปากกว้าง" และ"จิ๊กโก๋" ในภาษาอีสาน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่พบบ่อยในบางฤดูกาล บริโภคโดยการปรุงสด และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามที่มีพบขายในตลาดปลาสวยงามบางครั้งด้วย 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://fishbase.sinica.edu.tw/summary/speciessummary.php?id=13233fix-attempted=yes 
สกุลปลาสะนาก
สะนาก
สะนาก
สะนาก
สะนาก
สะนาก
สะนาก
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร ในรัชกาลที่ 5

เจ้าจอมมารดาทิพเกษร หรือสะกดว่า ทิพเกสร เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือจากนครเชียงใหม่ เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระชนนีของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี
ต่อมาภายหลังเจ้าจอมมารดาทิพเกษรได้ทูลลาออกจากตำแหน่งบาทบริจาริกา เพื่อไปประกอบธุรกิจส่วนตัวนอกพระบรมมหาราชวังเมื่อ พ.ศ. 2429 จนมีทรัพย์สินมากมาย ก่อนจะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2445

**ประวัติ**
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร เป็นธิดาของเจ้าสุริยะ ณ เชียงใหม่ (โอรสเจ้าหนานมหาวงศ์ ณ เชียงใหม่) กับเจ้าสุวัณณา ณ เชียงใหม่ (ธิดาในเจ้าอุตรการโกศล (น้อยมหาพรหม ณ เชียงใหม่)) ซึ่งทั้งสองเป็นเจ้านายฝ่ายเหนือในราชวงศ์ทิพย์จักร
เจ้าอุตรการโกศล (น้อยมหาพรหม ณ เชียงใหม่) ซึ่งเป็นโอรสในพระเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่คนที่ 5 และเป็นตาของเจ้าทิพเกษร ได้พาท่านเข้าเฝ้าถวายเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อ พ.ศ. 2419 ทรงตรัสเรียกว่า นางทิพ และทรงโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าทิพเกษรเข้าศึกษาขนบธรรมเนียมประเพณีของราชสำนักกรุงเทพฯ อยู่ในสำนักของเจ้าจอมมารดาแพ ผู้เป็นพระสนมเอกผู้ใหญ่ และยังโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยานรรัตนราชมานิต (โต มานิตยกุล) เป็นผู้อภิบาลดูแลเจ้าทิพเกษร
เมื่อท่านมีประสูติการพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีฐานันดรศักดิ์เป็น เจ้าจอมมารดา พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ ซึ่งประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาทรง "กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี" ผู้เป็น "เจ้าชายนักเศรษฐศาสตร์ของไทย" ครั้น พ.ศ. 2429 เจ้าจอมมารดาทิพเกษรก็ถูกจำหน่ายจากตำแหน่งเจ้าจอม ออกไปประกอบธุรกิจส่วนตัว โดยรับซื้อและจำนองที่ดิน ทำให้ท่านมีตึกแถว และมีเรือกสวนไร่นาอีกหลายพันไร่ ถือเป็นเจ้าจอมที่ประกอบสัมมาอาชีพจนมีรายได้ด้วยตนเอง ภายหลังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดีให้ถวายแก่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพราะไม่มีกำลังพอที่จะดูแลมรดก
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร ถึงแก่อสัญกรรมด้วยวัณโรคภายในเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2445 และพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระภรรยาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:เจ้าจอมมารดา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.5
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากวัณโรค
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
1000000000

1000000000 (พันล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 999999999 (เก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 1000000001 (พันล้านเอ็ด)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - giga-- ภาษาละติน - nano-

**ความหมาย**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
ปลาฝักพร้า

ความหมายอื่น: สำหรับปลาชนิดอื่นที่เป็นปลาน้ำเค็ม ดูได้ที่ ปลาดาบลาว
ปลาฝักพร้า (Freshwater wolf herring, Sword minnow, Long pectoral-fin minnow; カショーロバルブ; Macrochirichthys macrochirus) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)   
มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างคล้ายมีดดาบ ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ปลายปากล่างโค้งเข้าเล็กน้อยคล้ายตะขอ ลำตัวสีเงินวาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเว้าลึกและปลายมน โคนครีบหางมีแต้มสีคล้ำ ขนาดประมาณ 20–60 เซนติเมตร จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Macrochirichthys
เป็นปลาล่าเหยื่อ มักหากินบริเวณใกล้ผิวน้ำ เป็นปลาที่ว่ายน้ำเร็วมาก อาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กจำพวกปลาซิวและแมลง พบในแหล่งน้ำหลากและแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลาง, ภาคอีสาน เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง ในภาคใต้พบเฉพาะภาคใต้ฝั่งตะวันออกเท่านั้น และพบได้จนถึงประเทศอินโดนีเซีย
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำสะอาด ปัจจุบันอยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ เพราะสภาพแวดล้อมที่อยู่ถูกทำลายไปประกอบกับปริมาณปลาที่พบในธรรมชาติมีน้อยมาก จึงไม่ทำให้เป็นที่นิยมในการประมง
ปลาฝักพร้า ยังมีชื่อเรียกอื่นที่เรียกต่างออกไป เช่น "ปลาท้องพลุ", "ปลาดาบลาว", "ปลาดาบญวน", "ปลาโกร๋ม" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาฝักพร้าfix-attempted=yes 
ฝักพร้า
ฝักพร้า
ฝักพร้า
ฝักพร้า
ฝักพร้า
ฝักพร้า
ฝักพร้า
หมวดหมู่:ปลาซิว
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
วันภาษาไทยแห่งชาติ

วันภาษาไทยแห่งชาติ ตรงกับวันที่ 29 กรกฎาคม ของทุกปี เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ในวันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงอภิปรายเรื่อง "ปัญหาการใช้คำไทย" ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิที่ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ที่มาและความสำคัญ**
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานและทรงอภิปรายเรื่อง "ปัญหาการใช้คำไทย" ร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิในการประชุมทางวิชาการของชุมนุมภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทรงแสดงความห่วงใยในภาษาไทย ทำให้ผู้ร่วมประชุมครั้งนั้นประทับใจ  พระราชดำรัสตอนหนึ่งว่า

รัฐบาลได้ประกาศให้วันนี้เป็นวันสำคัญตั้งแต่ พ.ศ. 2542

**วัตถุประสงค์**
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันอังคารที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 เห็นชอบให้วันที่ 29 กรกฎาคม ของทุกปี เป็นวันภาษาไทยแห่งชาติ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 
1. เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ร.๙ ผู้ทรงเป็นนักปราชญ์ และนักภาษาไทย รวมทั้งเพื่อน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่ได้ทรงแสดงความห่วงใย และพระราชทานแนวคิดต่าง ๆ เกี่ยวกับการใช้ภาษาไทย
2. เพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542
3. เพื่อกระตุ้นและปลุกจิตสำนึกของคนไทยทั้งชาติให้ตระหนักถึงความสำคัญและคุณค่าของภาษาไทย ตลอดจนร่วมมือร่วมใจกันทำนุบำรุงส่งเสริม และอนุรักษ์ภาษาไทย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์และเป็นสมบัติวัฒนธรรมอันล้ำค่าของชาติให้คงอยู่คู่ชาติไทยตลอดไป
4. เพื่อเพิ่มพูนประสิทธิภาพในการใช้ภาษาไทย ทั้งในวงวิชาการและวิชาชีพ รวมทั้งเพื่อยกมาตรฐานการเรียนการสอนภาษาไทยในสถานศึกษาทุกระดับให้สัมฤทธิผลยิ่งขึ้น
5. เพื่อเปิดโอกาสให้หน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐบาลและเอกชนทั่วประเทศมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมที่หลากหลาย เพื่อเผยแพร่ความรู้ภาษาไทยในรูปแบบต่าง ๆ ไปสู่สาธารณชนทั้งในฐานะที่เป็นภาษาประจำชาติ และในฐานะที่เป็นภาษาเพื่อการสื่อสารของทุกคนในชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วันภาษาไทยแห่งชาติ date=2007-10-07  – จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
ภาษาไทย
ภาษาไทย
รัฐปะลิส

ปะลิส หรือ เปอร์ลิซ หรือเดิมสะกดว่า ปลิศ และ เปอร์ลิศ (Perlis, ڤرليس) มีชื่อเต็มคือ เปอร์ลิซอินเดอรากายางัน (Perlis Indera Kayangan, ڤرليس ايندرا كايڠن) เป็นรัฐที่เล็กที่สุดในมาเลเซีย อยู่ทางตอนเหนือสุดของมาเลเซียตะวันตก และติดชายแดนประเทศไทย
ประชากรของรัฐมีจำนวน 198,335 คน ในปี 2543 ในจำนวนนี้เป็นชาวมลายูประมาณ 166,200 คนหรือร้อยละ 78, ชาวจีน 24,000 คนหรือร้อยละ 17, ชาวอินเดีย 3,700 คน และอื่น ๆ 5,400 คน) เมืองหลวงของรัฐปะลิสคือกางาร์ เมืองที่เป็นที่ประทับของเจ้าผู้ครองนครคืออาเรา นอกจากนี้เมืองการค้าสำคัญบริเวณชายไทย-มาเลเซียคือปาดังเบอซาร์ ส่วนเมืองท่าของรัฐซึ่งเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของรัฐคือกัวลาเปอร์ลิซ

**ประวัติ**
ปะลิสเดิมเป็นส่วนหนึ่งของเมืองไทรบุรี แม้ว่าบางครั้งจะอยู่ภายใต้การปกครองของสยามหรืออาเจะฮ์ก็ตาม หลังจากสยามปราบไทรบุรีได้ในปี พ.ศ. 2364 (ค.ศ. 1821) อังกฤษก็รู้สึกว่าผลประโยชน์ของตนในเมืองเประถูกคุกคาม 
ผลทำให้ในปี พ.ศ. 2369 (ค.ศ. 1826) เกิดข้อตกลงระหว่างสยามและสองรัฐมลายูในนามของเจ้าผู้ครองนคร ในสนธิสัญญาเบอร์นีได้เนรเทศสุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน ฮาลิม ชะฮ์ที่ 2 ออกจากตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครไทรบุรี ไม่สามารถกลับเข้ามาปกครองได้อีกจนกระทั่งปี พ.ศ. 2385 (ค.ศ. 1842) โดยยอมรับอำนาจของสยามในที่สุด
แต่อย่างไรก็ตาม จากความไม่ไว้วางใจของสยามในตัวเจ้าผู้ครองนคร ทำให้สยามแยกไทรบุรีออกเป็นสี่ส่วนขึ้นตรงต่อกรุงเทพมหานคร ได้แก่ สตูล ปะลิส ไทรบุรี และกะปังปาสู 
ซัยยิด ฮุสเซน ญะมาลุลลัยล์ ผู้มีพื้นเพมาจากอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา ซึ่งเป็นหลานของสุลต่านไทรบุรี ได้กลายเป็นรายาองค์แรกของเมืองปะลิส ผู้สืบสกุลของรายาองค์นี้ยังคงปกครองปะลิส แต่เป็นในฐานะรายา แทนที่ฐานะสุลต่าน 
ต่อมา สนธิสัญญาอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2452 บังคับให้สยามต้องสละเมืองปะลิสให้กับอังกฤษ พร้อม ๆ กับเมืองไทรบุรี เมืองกลันตัน และเมืองตรังกานู โดยอังกฤษได้แต่งตั้งผู้แทนของอังกฤษขึ้นในเมืองอาเรา

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจของรัฐส่วนใหญ่เป็นด้านเกษตรกรรม เช่น ข้าว น้ำตาล และการประมงเป็นสำคัญ ส่วนด้านอุตสาหรรมส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดเล็ก

**ศาสนา**
ชาวรัฐปะลิสนับถือศาสนาตามลำดับดังต่อไปนี้ อิสลามร้อยละ 87.9, พุทธร้อยละ 10, ฮินดูร้อยละ 0.8, คริสต์ร้อยละ 0.6, ศาสนาพื้นบ้านของจีน ร้อยละ 0.2 และไม่มีศาสนาร้อยละ 0.2

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official Perlis State Government web site date=2018-07-02 - Web site of His Majesty, the Raja of Perlis date=2009-04-09 - Articles on Perlis date=2006-09-03 - Perlis caves and tin mines date=2009-01-31 - Virtual Perlis Web information  date=2006-08-28 
ปะลิส
หมวดหมู่:รัฐปะลิส
หมวดหมู่:ช่องแคบมะละกา
Leptospira

เล็บโตสไปร่า  (Leptospira) เป็นเชื้อแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคเล็ปโตสไปโรซิสหรือโรคฉี่หนู เล็บโตสไปร่าเป็นแบคทีเรียกลุ่มสไปโรคีต มีลักษณะเป็นเส้นเกลียวยาว ปลายโค้งคล้ายตะขอ เคลื่อนไหวรวดเร็ว โดยการหมุนหรือโค้งงอ สามารถแบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆ คือ กลุ่มที่ก่อให้เกิดโรค เช่น สายพันธุ์ Leptospira interrogans ซึ่งเป็นปรสิตในมนุษย์และสัตว์ และ กลุ่มที่ไม่ก่อให้เกิดโรค เช่น Leptospira biflexa
พบได้ใน สุนัข หนู โค กระบือ สุกร แพะ แกะ สัตว์เลี้ยงในบ้าน เป็นต้น พบมากในหนู เช่น หนูนา หนูพุก
เชื้อนี้จะมีชีวิตอยู่ได้ในสิ่งแวดล้อมที่มีความชื้น ที่อุณหภูมิประมาณ 28 –32 องศาเซลเซียส สถานที่ต่างๆ เช่น ในดิน โคลน แอ่งน้ำ ที่มีค่า pH (ความเป็นกรดเป็นด่าง) เป็นปานกลาง (pH7.2 - 8.0)
โดยทั่วไป แสงแดดสามารถทำลายเชื้อได้ โดยเชื้อจะตายเมื่ออยู่ที่อุณหภูมิมากกว่า 45 องศาเซลเซียส เช่น อากาศแห้งก็สามารถทำลายเชื้อได้ เชื้อจะตายในไม่กี่ชั่วโมง ที่ที่มีค่า pH ต่ำกว่า 6.5 หรือ สูงกว่า 8.0 หรือเจอความเค็ม รวมทั้งน้ำยาฆ่าเชื้อทั่วไป เช่น คลอรีน ไอโอดีน รวมทั้งสบู่ สามารถฆ่าเชื้อได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลแบคทีเรีย
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5

ภาพ:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5.jpg|thumb|พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5 พ.ศ. 2447 พระราชธิดาในรัชกาลที่๕
ดูเพิ่ม: พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้าหญิงไทย
หมวดหมู่:พระราชบุตรในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ไทย
ตุลาการภิวัตน์

ตุลาการภิวัตน์ (judicial activism) ใช้เรียกกรณีที่อำนาจตุลาการต้องสงสัยว่าบังคับใช้กฎหมายตามความเชื่อส่วนบุคคลหรือการเมือง แทนที่จะอิงตามกฎหมายที่บัญญัติไว้ พจนานุกรมกฎหมายของแบล็ค ให้คำจำกัดความไว้ว่า "แนวคิดที่ตุลาการให้ความเชื่อส่วนบุคคลเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน นอกเหนือไปจากปัจจัยอื่น ๆ มาชี้นำการตัดสินของตน" ("philosophy of judicial decision-making whereby judges allow their personal views about public policy, among other factors, to guide their decisions.")
คำจำกัดความของตุลาการภิวัตน์นั้น สามารถสืบต้นกำเนิดไปได้ถึงทอมัส เจฟเฟอร์สันซึ่งวิจารณ์ตุลาการอย่างจอห์น มาร์แชลว่ามี "พฤติกรรมแบบเผด็จการ" (despotic behaviour) ส่วนผู้ใช้คำนี้เป็นคนแรกคืออาเธอร์ เชลสซิงเจอร์ จูเนียร์ โดยใช้วิจารณ์ศาลผ่านบทความชื่อ The Supreme Court: 1947. ในวารสารฟอร์ชูนฉบับมกราคม พ.ศ. 2490 คำว่า “ตุลาการภิวัตน์” นั้น ทำให้เกิดการถกเถียงมาแต่แรก โดย เครก กรีน ได้วิจารณ์เชลสซิงเจอร์ไว้ในบทความชื่อ An Intellectual History of Judicial Activism ว่า "การนำคำตุลาการภิวัตน์มาใช้ของเชลสซิงเจอร์นั้นกำกวมอย่างน่ากังขา ไม่เพียงแต่เขาจะอธิบายสิ่งที่เรียกว่าตุลาการภิวัตน์ไม่ได้ แต่เขายังไม่ยอมบอกด้วยว่าสิ่งนี้ดีหรือเลว"
กรณีที่ถูกกล่าวว่าเป็นตุลาการภิวัตน์อันมีชื่อเสียงก็คือในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2543 เมื่อศาลสูงสหรัฐอเมริกาให้ยุติการนับคะแนนใหม่ของรัฐฟลอริดา และทำให้จอร์จ ดับเบิลยู. บุชได้รับชัยชนะเหนืออัล กอร์ไปโดยปริยาย
ส่วนในประเทศไทย ธีรยุทธ บุญมีบัญญัติศัพท์นี้หลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสในโอกาสที่พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ประธานศาลปกครองสูงสุด (อักขราทร จุฬารัตน) และประธานศาลฎีกา (ชาญชัย ลิขิตจิตถะ) นำตุลาการศาลปกครองสูงสุดและผู้พิพากษาประจำศาล สำนักงานศาลยุติธรรม เฝ้าฯ ถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับตำแหน่งหน้าที่ ณ พระตำหนักเปี่ยมสุข วังไกลกังวล เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 เพื่อหาทางออกวิกฤตการณ์การเมืองไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อะไรคือ…“ตุลาการภิวัตน์” date=2007-12-22 
หมวดหมู่:กฎหมายรัฐธรรมนูญ
วงศ์ปลาตะเพียน

วงศ์ปลาตะเพียน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cyprinidae, barb, carp, minnow, goldfish) โดยคำว่า Cyprinidae มาจากคำว่า kyprînos ในภาษากรีกโบราณ (κυπρῖνος แปลว่า "ปลาทอง")
ประกอบด้วยปลาจำพวกปลาไน, ปลาตะเพียน, ปลาทอง และปลาซิว 
ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ที่สุดในปลาน้ำจืด ประกอบไปด้วยชนิด  มากกว่า 2,000 ชนิดใน 200 สกุล แบ่งออกได้เป็นหลายวงศ์ย่อย โดยจัดอยู่ในอันดับ Cypriniformes 
เป็นวงศ์ที่มีชนิดและจำนวนปลามากที่สุดในปลาน้ำจืดของไทย และมีความหลากหลายเป็นอันดับสามของโลก ปัจจุบันพบแล้วอย่างน้อย 204 ชนิด

**ลักษณะ== 
ไม่มีฟันที่ริมฝีปาก แต่มีฟันซี่ใหญ่อยู่ในลำคอ เกล็ดเป็นแบบขอบเรียบและบาง  ครีบเป็นก้านครีบอ่อน ครีบหางส่วนมากเป็นเว้าแฉกลึก ครีบท้องอยู่ค่อนมาทางตอนกลางของลำตัวด้านท้อง ซึ่งลักษณะสำคัญของปลาในวงศ์นี้ก็คือ 
1. มีฟันเฉพาะที่ลำคอ เกิดจากกระดูกลำคอด้านล่างอันสุดท้าย มีอยู่ประมาณ 1-3 แถว และมีแผ่นกระดูกที่ฐานบนกระดูกลำคอ ช่วยในการบดย่อยอาหาร 
2. มีเกล็ดแบบขอบเรียบบนลำตัว มีหัวไม่มีเกล็ดและไม่มีครีบไขมัน 
3. ถุงลมแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกไม่ติดกับกระดูกสันหลัง ตอนหลังมีขนาดเล็กฝังอยู่แน่นกับกระดูกสันหลัง
ลำตัวมักแบนข้างหรือเป็นแบบปลาตะเพียนที่รู้จักดี แต่ก็มีบางชนิดที่ลำตัวค่อนข้างกลม เช่น ปลาเล็บมือนาง (Crossocheilus reticulatus) เป็นต้น ปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์คือ ปลากระโห้ (Catlocarpio siamensis) ที่ยาวเต็มที่ได้เกือบ 3 เมตร อาศัยเฉพาะในน้ำจืด ส่วนมากเป็นปลากินพืช แต่ก็พบมีหลายชนิดกินเนื้อหรือแพลงก์ตอน ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกันมาก ยกเว้นบางชนิดสีและตุ่มข้างแก้มในตัวผู้ ต่างจากตัวเมีย แพร่พันธุ์ขยายพันธุ์โดยการวางไข่จำนวนมาก พบในแม่น้ำเขตร้อน เขตอบอุ่นและเขตหนาวเกือบทั่วโลก ยกเว้นขั้วโลก, ทวีปออสเตรเลีย และทวีปอเมริกาใต้ 
จัดเป็นวงศ์ปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมาก

**ตัวอย่างปลาในวงศ์ปลาตะเพียน**
 ปลากระมัง- ปลากระสูบขีด- ปลากระแห- ปลากระโห้- ปลากา- ปลาจิ้งจอก- ปลาซิวอ้าว- ปลาตะกาก- ปลาตะพากเหลือง- ปลาตะเพียน- ปลาตะเพียนหน้าแดง- ปลาตะโกก- ปลานวลจันทร์น้ำจืด- ปลาบ้า- ปลาตุ่ม- ปลาบัว- ปลาพลวง- ปลาเล็บมือนาง- ปลาปากเปี่ยน- ปลาแปบควาย- ปลาฝักพร้า- ปลาเพ้า- ปลายี่สก- ปลาเวียน- ปลาสะนาก- ปลาสะอี- ปลาไส้ตันตาขาว- ปลาไส้ตันตาแดง- ปลาหนามหลัง- ปลาหว้าหน้านอ
*ปลาเชอรี่บาร์บ

**หมายเหตุ**
การแบ่งวงศ์ย่อยของปลาในวงศ์ปลาตะเพียนยังไม่เป็นที่แน่นอน เพราะการจัดแบ่งของนักมีนวิทยาแต่ละบุคคลก็แตกต่างกันออกไป

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

ตะเพียน
ตะเพียน
ตะเพียน
เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่

เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่ (7 ธันวาคม พ.ศ. 2439 — 15 มิถุนายน พ.ศ. 2527) เป็นพระธิดาของเจ้าราชวงศ์ (เลาแก้ว ณ เชียงใหม่) และเป็นอดีตหม่อมในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ประวัติ**
เจ้าลดาคำเป็นพระธิดาในเจ้าเลาแก้ว ณ เชียงใหม่ กับหม่อมมา ณ เชียงใหม่ เจ้าบิดาเป็นโอรสเพียงองค์เดียวในเจ้าหลวงอินทวโรรสสุริยวงษ์ ในวัยเยาว์ได้ตามเสด็จเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ที่มีศักดิ์เป็นเจ้าย่ามาพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ซึ่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายาทรงอุปถัมภ์เจ้าลดาคำให้ศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศส ร่วมกับเจ้ากาวิละวงศ์ ณ เชียงใหม่
เจ้าลดาคำ เสกสมรสครั้งแรกกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระธิดาสององค์ได้แก่
# ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 — 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2539) เสกสมรสและหย่ากับหม่อมเจ้ารวิพรรณไพโรจน์ รพีพัฒน์ ต่อมาได้ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับณรงค์ วงศ์ทองศรี มีพระบุตรจากการสมรสครั้งแรก 1 คน และจากการสมรสครั้งที่สอง 3 คน
# หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (21 มีนาคม พ.ศ. 2467 — 29 มีนาคม พ.ศ. 2551) เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิริยดิศ  ดิศกุล  มีโอรสธิดาสองคน
หลังการหย่าร้างกับกรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธินแล้ว เจ้าลดาคำได้สมรสใหม่กับเจ้าหนานเชา ณ เชียงใหม่ มีโอรสเพียงคนเดียวคือ เจ้าลัญจ์ชัย ณ เชียงใหม่ 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ถ่ายคู่กับเจ้าลดาคำที่น้ำตกห้วยแก้ว เชียงใหม่
เจ้าลดาคำพิราลัยเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สิริอายุ 87 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ณ วัดธาตุทอง

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:ราชสกุลฉัตรชัย
หมวดหมู่:หม่อม
อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์

พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (24 สิงหาคม พ.ศ. 2463 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525) เป็นอดีตพระสวามีในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นบุตรของพลเอกจรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เจ้าหน้าที่การทหาร อดีตแม่ทัพกองทัพพายัพ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ และกระทรวงพาณิชย์ ในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม อธิบดีกรมรถไฟและผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย ตามลำดับ

**ประวัติ**
พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เป็นบุตรของพลเอก จรูญ รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ กับคุณหญิงเอิบ (สกุลเดิม โกมลวรรธนะ) มีพี่ชายร่วมบิดามารดาคือ พลตำรวจตรี อุดม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นภูวลาภ)
พันเอกอร่ามสมรสกับสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา พระเชษฐภคินีในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2487 มีธิดาคือท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม (เกิด 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 ที่สวิตเซอร์แลนด์)
พันเอกอร่ามเป็นบุคคลเดียวที่โดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร อยู่ในรถยนต์พระที่นั่งขณะที่เกิดอุบัติเหตุรถชนกับรถบรรทุก ที่ทะเลสาบเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2491 และได้รับบาดเจ็บสาหัส
ในปี พ.ศ. 2496 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ ร้อยเอกอร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เป็นราชองครักษ์พิเศษ รับราชการสนองพระเดชพระคุณตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม 2496 เป็นต้นไป
เมื่อเดินทางกลับประเทศไทย พันเอกอร่ามรับราชการเป็นอาจารย์สอนหนังสือ เมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนส่งเสริมอาชีพก่อสร้าง  (ปัจจุบันคือคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง)จนเกษียณอายุเมื่อ พ.ศ. 2523
พันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 การนี้พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2525 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
2496

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
2525
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
หมวดหมู่:สกุลรัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์
หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล

หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย; 27 มีนาคม พ.ศ. 2467 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2551) เป็นองค์ที่ปรึกษามูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ

**พระประวัติ**
หม่อมเจ้าภัทรลดา ดิศกุล (ราชสกุลเดิม ฉัตรชัย) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงอู๊ด เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่เจ้าลดาคำ ณ เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2467 มีโสทรเชษฐภคินีหนึ่งองค์ คือ ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี (เดิม หม่อมเจ้าฉัตรสุดา ฉัตรชัย) มีเจ้าพี่เจ้าน้องต่างมารดาสิบองค์ และมีอนุชาต่างบิดาอีกหนึ่งคน คือ เจ้าลัญจ์ชัย ณ เชียงใหม่
หม่อมเจ้าภัทรลดาเสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิริยดิศ ดิศกุล พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมหลวงใหญ่ ดิศกุล มีโอรสธิดา ดังนี้- หม่อมราชวงศ์รมณียฉัตร แก้วกิริยา (13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) ผู้ช่วยเลขานุการสภามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ สมรสกับนริศร์ แก้วกิริยา
*หม่อมราชวงศ์ศุภดิศ ดิศกุล (8 กรกฎาคม 2492) กรรมการผู้จัดการ (บมจ.บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ  BAFS) สมรสกับพันโทหญิงนิภาพรรณ ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ศิริถาพร) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่
** หม่อมหลวงอรดิศ สนิทวงศ์ สมรสกับวัฒนวงษ์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา มีบุตร 2 คน ได้แก่
*** สนิทนาถ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
*** ภาสกฤต สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
** หม่อมหลวงพลอยนภัส ลีนุตพงษ์ สมรสกับอภิชาติ ลีนุตพงษ์ มีบุตร 2 คน ได้แก่
*** ธีทัต ลีนุตพงษ์
*** สุรพัศ ลีนุตพงษ์
** หม่อมหลวงณัฐสิทธิ์ ดิศกุล สมรสกับจิรวรรณ ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม เหลืองอมรเลิศ) มีบุตร 1 คน ได้แก่
*** กวินนา ดิศกุล ณ อยุธยา
หม่อมเจ้าภัทรลดาถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2551 สิริชันษา 84 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระราชวงศ์จักรีผู้ทรงมีเชื้อเจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลดิศกุล
หมวดหมู่:ราชสกุลฉัตรชัย
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
ภ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายใน)