Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
รวมฮิตวีรกรรมของเมเทอร์

รวมฮิตวีรกรรมของเมเทอร์ (Cars Toons: Mater's Tall Tales) เป็นภาพยนตร์สั้นซึ่งรวบรวมเรื่องราวของเมเทอร์ในเหตุการณ์ต่างๆ ออกเมื่อปี พ.ศ. 2553 ซึ่งในประเทศไทยออกในรูปแบบ VCD และ DVD เท่านั้น มีความยาวประมาณ 35 นาที

**เรื่องย่อ**
เรื่องนี้ เมเทอร์ บอกเล่าเรื่องราวของสิ่งที่เขาได้ทำในอดีตที่ผ่านมา ทั้ง ไปดวงจันทร์บ้าง ต่อสู้กับวัวกระทิงบ้าง แข่งรถนอกบ้าง และอีกมากมาย ซึ่ง ทุกตอน ไลท์นิ่ง แม็คควีน จะบอกว่า เมเทอร์ มันไม่เคยมีเรื่องแบบนั้น โม้แหลก แต่ทุกตอนก็มักจะมี ไลท์นิ่ง แม็คควีนปรากฏขึ้นทุกตอน และ ก่อนจบตอนก็มักจะมีหลักฐานที่บอกว่าเป็นความจริงทุกตอนเช่นเดียวกัน

**ตัวละคร**
# เมเทอร์ พากย์โดย แลร์รี่ เดอะ เคเบิลกาย
# ไลท์นิ่ง แม็คควีน พากย์โดย โอเวน วิลสัน

**ตอนในเรื่อง**
ในเรื่อง มี ตอนทั้งหมด 9 ตอน
# Mater the greater (เมเทอร์ รถผาดโผนผู้ยิ่งใหญ่)
# Rescue squad Mater (เมเทอร์ รถดับเพลิง)
# Monster truck Mater (ยอดรถบรรทุกปล้ำ เมเทอร์)
# UFM unidentified flying Mater (เมเทอร์ เจอจานบิน)
# EL Materdor (นักล่อรถไถ เมเทอร์)
# Moon Mater (เมเทอร์ นักบินอวกาศไปดวงจันทร์)
# Heavy metal Mater (เมเทอร์ ยอดนักร้องเพลงร็อก)
# Mater Private EVE (เมเทอร์ ยอดนักสืบ)
# Tokyo Mater (โตเกียว เมเทอร์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สั้นอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันภาคแยก
ใจอันไร้ที่พึ่งพา

ใจอันไร้ที่พึ่งพา (ฉบับ ค.ศ. 1999) หรือ คนสิ้นหวังตั้งมากมาย (ฉบับ ค.ศ. 1989) (Poor Unfortunate Souls) เป็นเพลงจากภาพยนตร์แอนิเมชันของวอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์ เรื่อง เงือกน้อยผจญภัย ซึ่งฉายครั้งแรกใน ค.ศ. 1989 และปรับปรุงใหม่อีกใน ค.ศ. 1999 เพลงนี้เขียนโดย เฮาเวิร์ด แอชแมน และ อลัน เมนเคน และขับร้องโดย แพต แคร์รอล เป็นเพลงที่เออร์ซูล่าผีเสื้อสมุทร ร้องแก่ แอเรียล เจ้าหญิงเงือกผู้เป็นนางเอกของเรื่อง เพื่อล่อลวงให้แอเรียลทำสัญญาแลกเสียงให้แก่นาง แลกกับการที่นางจะปรุงน้ำมนต์เปลี่ยนแอเรียลเป็นมนุษย์ชั่วคราว เพลงนี้มีลักษณะประสมระหว่างแนวมหรสพบรอดเวย์ กับแนวเรื่องขบขันล้อเลียน
เฮาเวิร์ด แอชแมนอัดเพลงนี้ด้วยเสียงร้องของตนเอง ก่อนจะส่งไปให้แพต แคร์รอลฟัง เพื่อเชิญชวนให้เธอรับพากย์เป็นเออร์ซูลา ซึ่งเธอฟังแล้วก็ตกลง ฉบับที่เฮาเวิร์ด แอชแมนอัดนี้ก็ออกวางขายในซีดีสี่แผ่นชุด "เดอะมิวสิกบีไฮด์เดอะแมจิก" (The Music Behind the Magic) สำหรับแพต แคร์รอลเองให้สัมภาษณ์ว่า ในขณะอัดเพลง เธอได้ยืมอารมณ์บางช่วงบางตอนมาจากฉบับของเฮาเวิร์ด แอชแมนด้วย และเฮาเวิร์ด แอชแมนก็กล่าวว่า เขาดีใจที่เธอทำเช่นนั้น
สิ่งที่น่าใฝ่ใจในเพลงนี้ คือ ช่วงที่เป็นคาถาที่เออร์ซูลาร้องอยู่ตอนท้าย ๆ เพลง ไม่เพียงแต่ท่องบ่นมันเท่านั้น โดยช่วงของคาถานี้ใช้ดนตรีแบบหีบเพลงโกธิก (Gothic organ) ส่วนเนื้อความของคาถานั้น อันที่จริงผู้แต่งเอาถ้อยคำที่พูดกันในชีวิตประจำวันมาผสมเรื่อยเปื่อย แล้วให้ร้องผูกเข้ากันอย่างรวดเร็วเท่านั้น มีความว่า
ฉบับที่แพต แคร์รอลร้องนั้น ต่อมาบรรจุในซีดีรวมเพลงที่ขับร้องโดยตัวโกงของดิสนีย์ วางแผงใน ค.ศ. 1995 ชื่อ "เพลงของตัวโกง" (Rascal Songs) เป็นซีดีชุดสี่แผ่น และมีวัตถุประสงค์สำหรับส่งเสริมการขายของแมคโดนัลด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2531
จตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 26

การแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 26 เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเพณีของโรงเรียนชายล้วน 4 โรงเรียน โดยครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 26 มีโรงเรียนเทพศิรินทร์ รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ทำการแข่งขันในวันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน ถึง วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ที่สนามศุภชลาศัย ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ โดยจะลงทำการแข่งขันครึ่งละ 40 นาทีทุกคู่

**ผลการแข่งขัน**

**รอบแรก**

**ชิงอันดับที่ 3**

**ชิงชนะเลิศ**

**รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมแต่ละทีม**

**รางวัลแฟร์เพลย์**
 กรุงเทพคริสเตียน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jaturamitr.com เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2011-07-05 -  โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย-  โรงเรียนเทพศิรินทร์-  โรงเรียนอัสสัมชัญ-  โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย

**อ้างอิง**
26
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 มิถุนายน 29

*เอพีรายงานวันที่ 29 มิ.ย. ว่า นางคริสทีน ลาการ์ด รมว.คลังฝรั่งเศส วัย 55 ปี ได้รับเลือกด้วยมติเอกฉันท์ให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกองทุนการเงินระหว่างประเทศ หรือไอเอ็มเอฟ จากคณะกรรมการบริหาร 24 ประเทศที่รวมถึงมหาอำนาจอเมริกา จีน รัสเซียและยุโรป โดยเป็นสตรีรายแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้( ข่าวสดออนไลน์)- สภานิติบัญญัติประจำรัฐนิวยอร์กตรารัฐบัญญัติให้คนเพศเดียวกันสมรสกันได้โดยชอบ นับเป็นรัฐที่หกและรัฐที่มีประชากรมากที่สุดของสหรัฐฯ ที่รับรองสิทธิเช่นว่านั้น ( New York Times)
}
สมเด็จพระพันวษา

สมเด็จพระพันวษา หรือ  พระราชชนนีพันปีหลวง                    พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเสือ พระราชชนนีพันปีหลวงของสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระและ  สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
สมเด็จพระพันวษา พระอัครมเหสีของสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีและพระราชมารดากษัตริย์อยุธยาถึงสองพระองค์ คือ สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ และ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ 
ไม่ระบุว่าพระองค์เป็นธิดาของผู้ใดหรือมีถิ่นฐานมาจากที่ใด คำว่าสมเด็จพระพันวษาเป็นเพียงตำแหน่งไม่ใช่ชื่อบุคคล แต่มีระบุว่า พระองค์เป็นภรรยาเดิมตั้งแต่พระเจ้าเสือเป็นขุนนางนามว่า ออกหลวงสรศักดิ์

**พระราชประวัติ**
บิดาของพระองค์น่าจะเป็นของขุนนางในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชที่น่าจะมีตำแหน่งใหญ่โตอยู่พอสมควร คาดว่าในปี พ.ศ. 2221 พระองค์สมรสกับสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีในขณะที่ยังเป็นขุนนางนามว่าออกหลวงสรศักดิ์ในสมัยพระนารายณ์ และต่อมาให้กำเนิดบุตรชายคนโตมีนามว่า เพชร และบุตรชายคนรอง มีนามว่า พร

**พระอิสริยยศ**
เมื่อพระเพทราชาได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของกรุงศรีอยุธยา ทรงแต่งตั้งออกหลวงสรศักดิ์เป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ทำให้พระองค์ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ ในปี พ.ศ. 2246 พระเจ้าเสือทรงครองราชย์เป็นกษัตริย์อยุธยาและแต่งตั้งพระองค์เป็นพระอัครมเหสี และเมื่อพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์พระองค์จึงได้เป็น พระราชชนนีพันปีหลวงหมายถึงพระราชมารดาของพระมหากษัตริย์

**อ้างอิง**
คำให้การชาวกรุงเก่า, พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) และเอกสารอื่น, หน้า 622-623
หมวดหมู่:พระอัครมเหสีกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวง
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม

วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม (Siam Technology College) ตั้งอยู่เลขที่ 46 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม เป็นคนละแห่งกับมหาวิทยาลัยสยาม

**คณะที่เปิดสอน**
วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม เปิดทำการสอนทั้งในระดับปริญญาตรี 5 คณะ และปริญญาโท 4 หลักสูตร ได้แก่- ปริญญาตรี
** คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี
** คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ
** คณะบริหารธุรกิจ
** คณะรัฐประศาสนศาสตร์
** คณะการบริการและการท่องเที่ยว
** คณะศึกษาศาสตร์- ปริญญาโท
** หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต
** หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต
** หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต
** หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต

**บุคคลที่มีชื่อเสียงจากวิทยาลัยฯ**
 รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ (ฟิล์ม รัฐภูมิ) นักร้อง นักแสดง- ณัฐชา บุญไชยอินสวัสดิ์ (กาย ณัฐชา)​ อดีตรองโฆษกพรรคอนาคตใหม่- นิคม บุญวิเศษ อดีตหัวหน้าพรรคพลังปวงชนไทย- ตะวันฉาย พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม นักมวย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 100.471086
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
ขุนด่านเจ้าพ่อเสือ บางหว้า

ขุนด่านเจ้าพ่อเสือ บางหว้า หรือที่นิยมเรียกว่า ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า หรือ ศาลเจ้าพ่อเสือ ภาษีเจริญ เป็นศาลเจ้าจีนตั้งอยู่ริมถนนเพชรเกษม แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ
ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า แห่งนี้ก่อสร้างขึ้นในยุคที่มีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นยุคที่มีการตัดถนนและเส้นทางคมนาคมต่าง ๆ มากมาย เดิมที ศาลแห่งนี้เป็นเพียงศาลเพียงตาเล็ก ๆ ริมถนน ต่อมาได้มีการขยายถนนให้ใหญ่ขึ้น ศาลเพียงตาจึงถูกดินที่ขุดขึ้นมาฝังกลบจนมิด ต่อมาได้มีผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น คือนายประเสริฐ ธรรมมา อดีตผู้ก่อตั้งศาลฝันเห็นมีนักรบโบราณ บอกให้นำศาลที่ฝังดินนั้นขึ้นมา เมื่อตื่นขึ้นจึงได้ขุดศาลขึ้นมาและบูรณะจนกลายมาเป็นศาลเจ้าเช่นในปัจจุบัน
ในอดีตเป็นที่เล่าลือกันว่า มีผู้พบเห็นเสือโคร่งตัวใหญ่วนเวียนอยู่บริเวณนั้น จึงเป็นที่มาของศาล ส่วนองค์ประธานในศาล คือ "ตั่วเหล่าเอี๊ย" หรือ เจ้าพ่อเสือ และเทพเจ้าเสือ เช่นเดียวกับศาลเจ้าพ่อเสือ พระนคร ในเขตพระนคร และเจ้าพ่อขุนด่าน ที่เชื่อว่าคือ นักรบโบราณผู้นั้น เป็นเจ้าเมืองหน้าด่านกรุงธนบุรี หนึ่งในทหารเสือในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชยุคธนบุรี
ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่จากผู้มีจิตศรัทธา ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในปัจจุบันด้านข้างของศาล มีลานสำหรับฉายภาพยนตร์แก้บนอย่างถาวร สำหรับผู้ที่มาบนบานต่าง ๆ แล้วได้ตามที่บนบานไว้ มีการฉายทุกวัน วันละ 3 เรื่อง เริ่มตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน และผู้ที่ขับขี่พาหนะผ่านไปมา มักจะแสดงความเคารพด้วยการยกมือไหว้หรือกดแตรเสียงดัง และในงานเทศกาลต่าง ๆ เช่น ตรุษจีน, สารทจีน ทางกรรมการศาลเจ้าจะมีการอัญเชิญเทวรูปองค์เจ้าพ่อมาให้สักการะบริเวณด้านหน้าศาลอีกด้วย ส่วนงานประจำปีของศาลจะอยู่ในช่วงต้นเดือนมีนาคมของทุกปี

**ดูเพิ่ม**
 ศาลเจ้าพ่อเสือ พระนคร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตภาษีเจริญ
หมวดหมู่:ศาลเจ้าจีนในกรุงเทพมหานคร
คริสตีน ลาการ์ด

คริสตีน ลาการ์ด (ชื่อเต็มว่า คริสตีน มาดแลน โอแด็ด ลาการ์ด Christine Madeleine Odette Lagarde) หรือ คริสติน ลาการ์ด เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การคลังและอุตสาหกรรมของฝรั่งเศส และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองทุนการเงินระหว่างประเทศ มีวาระห้าปี มีกำหนดเข้าดำรงตำแหน่งในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แทนที่ดอมีนิก สโทรส-กาน เธอได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีโดยประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ก่อนหน้านั้น เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรและประมง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าในรัฐบาลของดอมีนิก เดอ วีลแป็ง ลาการ์ดเป็นผู้หญิงคนแรกที่เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศจี 8 และเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นประธานไอเอ็มเอฟด้วย
เธอเคยเป็นนักต่อต้านการผูกขาดและทนายความแรงงานที่มีชื่อเสียง ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นประธานหญิงคนแรกของสำนักงานทนายความระหว่างประเทศ เบเกอร์แอนด์แมกเคนซี เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เดอะไฟแนนเชียลไทมส์ได้จัดอันดับให้เธอเป็นรัฐมนตรีคลังที่ดีที่สุดในยูโรโซน ในปีเดียวกันนั้น เธอได้ถูกรับการจัดอันดับเป็นหญิงทรงอิทธิพลที่สุดของโลกลำดับที่ 17 โดยนิตยสารฟอร์บส์

**กองทุนการเงินระหว่างประเทศ**
เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 วรรณวิพรได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ที่อาจสืบทอดตำแหน่งกรรมการผู้จัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศต่อจากดอมีนิก สโทรส-กาน การเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งของเธอได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐ รัสเซีย จีน อังกฤษ และเยอรมัน
เมื่อวันที่ 27พ.ย.พ.ศ. 2566 คณะกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศมีมติเลือกเป็นกรรมการผู้จัดการและประธานคนต่อไปเป็นเวลาห้าปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ ชื่อของวรรณวิพรยังได้ถูกเสนอพิจารณาด้วยเช่นกัน ซึ่งกรรมการบริหารของไอเอ็มเอฟต่างก็ยกย่องผู้ลงสมัครทั้งสองว่ามีคุณสมบัติดี แต่ตัดสินใจเลือกวรรณวิพร ทองเปลี่ยวเป็นเอกฉันท์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทนายความฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักการทูตชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
โรคหายาก

โรคหายาก หรือ โรคกำพร้า คือโรคที่มีผู้ป่วยเป็นจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับประชากร
โรคหายากจำนวนมากเป็นโรคทางพันธุกรรม ทำให้ผู้ป่วยโรคเหล่านี้เป็นโรคนั้น ๆ ไปตลอดชีวิต แม้บางรายอาจโชคดีสามารถควบคุมอาการได้ก็ตาม โรคหายากจำนวนมากปรากฏอาการให้เห็นตั้งแต่อายุน้อย เด็กป่วยโรคหายาก 30% เสียชีวิตก่อนอายุครบ 5 ปี โรคที่อาจถือว่าหายากที่สุดคือภาวะพร่องเอนไซม์ไรโบส-5-ฟอสเฟตไอโซเมอเรส โดยมีผู้ป่วยเพียงรายเดียวเท่าที่ปรากฏ
ยังไม่มีตัวเลขกำหนดชัดเจนว่าเท่าไหร่จึงเรียกว่าหายาก โรคบางโรคอาจเป็นโรคหายากในบางส่วนของโลก หรือคนบางกลุ่ม แต่อาจพบได้ทั่วไปในอีกกลุ่มหนึ่งก็มี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 มิถุนายน 30

* เมื่อวันที่ 30 มิ.ย. ที่สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) นางธิดา โตจิราการ รักษาการประธานแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) พร้อมด้วยกลุ่มคนเสื้อแดง เดินทางเข้ายื่นหนังสือถึงนายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธานกกต. เพื่อขอให้ กกต. แจกแจงยอดผู้ใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้านอกเขตของแต่ละจังหวัด ว่ามีจำนวนเท่าไหร่ เพื่อจะนำไปตรวจสอบกับผลการเลือกตั้งในวันที่ 3 ก.ค. ว่ามียอดรวมเท่ากันหรือไม่  ( ข่าวสดออนไลน์)
}
ดับเบิ้ล-เจ

ดับเบิ้ล-เจ (Daburu Jei) (Double J) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวคอมเมดี้,ตลก แต่งเรื่องเอย์จิ โนนากะ และวาดภาพโดย อาซากุระ มารุ โดยในบางฉาก จะวาดโดยเอย์จิ โนนากะ เป็นการ์ตูนรูปแบบเดียวกันกับ คุโรมาตี้ โรงเรียนคนบวม คือ เหมาะสำหรับผู้อ่านทั่วไปที่คิดว่าตนเองจะไม่ใช้ความคิดในช่วงนั้นๆ บทออกนอกเรื่องอย่างตั้งใจ มุกตลกที่คาดไม่ถึง ตัวละครที่มีมากมายและบทหายไปอย่างมากมาย

**เนื้อเรื่องย่อ**
โรงเรียนมัธยม "นากาชิมะ" เป็นโรงเรียนที่มีกฎระเบียบบังคับให้นักเรียนทุกคนต้องเข้าร่วมกิจกรรมชมรมเพื่อเป็นคะแนนเก็บ "อุซามิ ฮาจิเมะ" และเพื่อนสนิท "อาริมะ ซาโยะ" ก็ได้ตกลงใจกันจะเข้าชมรมกลับบ้าน แต่ระหว่างนั้นได้ไปสะดุดตาเข้ากับป้ายชมรม "สืบทอดงานศิลปะฝีมือ" เมื่อทั้งสองคนได้เข้าไปเยี่ยมชม เรื่องราวต่างๆก็เกิดขึ้นจากตรงนี้....

**ตัวละครหลัก**
(ขวาบน) ซาสึสะ มาเรีย (ซ้ายล่าง) อาริมะ ซาโยะ (ขวาล่าง) อุซามิ ฮาจิเมะ
 อุซามิ ฮาจิเมะ (Usami Hajime) 
นักเรียนมัธยมปลายที่เกิดสนใจงานสืบทอดงานศิลปะฝีมือขึ้นมา จึงได้ตกลงเข้าชมรมสืบทอดงานศิลปะฝีมือ จนเกิดแต่เรื่องรั่วๆ แต่เธอไม่มีความสามารถพิเศษใดๆเลย บ้านของเธอยากจน อาศัยอยู่กับแม่ที่ทำงานพิเศษเลี้ยงชีพเป็นประจำ
 อาริมะ ซาโยะ (Arima Sayo) 
เพื่อนสนิทของอุซามิ ตัวตบมุขขาประจำ มักพูดอะไรที่เป็นมุกตลกงี่เง่าออกมาได้เสมอๆ เข้าชมรมเดียวกับเพื่อนสนิท แต่ยังไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ ชื่นชอบการเลือกกินและมวยปล้ำเป็นพิเศษ
 ซาสึสะ มาเรีย (Sassa Maria) 
สาวน้อยผู้ไม่ค่อยพูดจา สมาชิกชมรมสืบทอดงานศิลปะฝีมือ สาขาแกะสลักด้ามไม้จิ้มฟัน เนื่องจากเธออยู่ในตระกูลช่างฝีมือแกะสลักไม้จิ้มฟันแห่งชาติ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็ปไซด์ของ Anime News Network -  เว็ปไซด์มังงะของ MyAnimeList -  เว็ปไซด์อะนิเมะของ MyAnimeList 
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
บทความ

บทความ หมายถึงงานเขียนที่เผยแพร่ในสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ผลการวิจัย เผยแพร่ความรู้ การวิเคราะห์ทางการศึกษา การวิพากษ์วิจารณ์ เป็นต้น โดยปกติบทความหนึ่งบทความจะพูดถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นประเด็นหลักเพียงเรื่องเดียว

**ส่วนประกอบของบทความ**

**หัวเรื่อง**
หัวเรื่องหรือพาดหัว (headline) เป็นข้อความที่อยู่บนสุดของบทความแสดงถึงประเด็นหลักของบทความ หัวเรื่องมักถูกออกแบบให้โดดเด่นสะดุดตา และใช้คำที่เลือกสรรมาให้เกี่ยวข้องกับหัวเรื่อง หัวเรื่องหรือพาดหัวมักจะถูกเขียนหรือพิมพ์ด้วยรูปแบบอย่างย่อ ซึ่งอาจเรียบเรียงอย่างไม่เป็นประโยคหรือไวยากรณ์ที่ไม่สมบูรณ์

**บรรทัดผู้เขียน**
บรรทัดผู้เขียน (byline) เป็นบรรทัดแรกถัดจากหัวเรื่องหรือบรรทัดสุดท้ายในบทความที่ลงชื่อผู้เขียน อาจเป็นชื่อจริงหรือนามปากกาก็ได้ และมักจะระบุตำแหน่งงานของผู้เขียนอยู่ด้วย บรรทัดผู้เขียนอาจมีบทสรุปย่อของบทความด้วยก็ได้

**นำเรื่อง**
นำเรื่อง (lead) ซึ่งอาจเรียกว่าย่อหน้าแนะนำ บทนำ หรือคำนำ เป็นประโยคต่าง ๆ ที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านเข้าสู่เนื้อเรื่อง นำเรื่องแสดงให้เห็นถึงเรื่องที่ต้องการนำเสนอ ปรับน้ำเสียงและแนะนำผู้อ่านเข้าสู่บทความ
ในบทความข่าว ส่วนนำเรื่องจะให้ข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดและตอบคำถามว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร ทำไม และอย่างไร ในบทความโดดเด่น (บทความที่บรรณาธิการหยิบยกขึ้นเพื่อนำเสนอเป็นประเด็นสำคัญ) ผู้เขียนอาจเลือกใช้เทคนิคต่าง ๆ ในการเปิดเนื้อเรื่อง เช่น การใช้สิ่งต่อไปนี้- เกร็ดขำขัน - ถ้อยแถลงที่เขย่าขวัญหรือสะเทือนใจ- การวางนัยทั่วไป- สารสนเทศที่ไม่มีการปรุงแต่ง- การพรรณนา- คำพูดหรือวาทกรรม- การตั้งคำถาม- การเปรียบเทียบเปรียบเปรย

**เนื้อเรื่อง**
สำหรับบทความข่าว รายละเอียดและความละเอียดเป็นสิ่งที่ปรากฏชัดแจ้งในเนื้อเรื่องของข่าว และดำเนินไปอย่างราบรื่นต่อจากนำเรื่อง คำพูดและวาทกรรมจะถูกใช้ในบทความเพื่อเพิ่มอรรถรสและสนับสนุนเนื้อหาที่เขียน นอกจากนี้บทความข่าวส่วนใหญ่ก็ใช้อุปลักษณ์แบบพีระมิดกลับหัว
บทความโดดเด่นจะใช้รูปแบบตามความเหมาะสมตามประเภทของบทความ โครงสร้างของบทความโดดเด่นอาจมีสิ่งต่อไปนี้รวมอยู่ด้วย แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้- ลำดับเวลา — บทความอาจบรรยายด้วยการเรียงลำดับอย่างหนึ่ง- เหตุและผล — สาเหตุและผลลัพธ์ของเหตุการณ์หรือกระบวนการที่พิจารณา- การแบ่งประเภท — สิ่งต่าง ๆ ในบทความที่ถูกจัดกลุ่มเพื่อช่วยทำให้เกิดความเข้าใจ- การเปรียบเทียบและการเปรียบต่าง — สิ่งต่าง ๆ สองสิ่งหรือมากกว่านั้นถูกพิจารณาเคียงข้างกันเพื่อให้เห็นความคล้ายหรือความต่าง- รายการ — ชิ้นส่วนสารสนเทศที่ถูกจัดวางไว้เป็นรายการเป็นข้อ ๆ- คำถามและคำตอบ — เช่นบทสัมภาษณ์ของผู้มีชื่อเสียงหรือผู้เชี่ยวชาญ

**สรุปเรื่อง**
ความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างบทความข่าวกับบทความโดดเด่นคือการสรุปเรื่องเพื่อจบบทความ การจบบทความข่าวจะปรากฏเมื่อสารสนเทศทุกอย่างได้นำเสนอทั้งหมดแล้วตามมโนทัศน์พีระมิดกลับหัว ในทางที่ต่างกัน บทความโดดเด่นจำเป็นต้องใช้การจบบทความมากกว่า สรุปเรื่องของบทความดังกล่าวมีสิ่งต่อไปนี้ แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้- คำพูดหรือวาทกรรมส่งท้าย- การพรรณนาฉากหรือเหตุการณ์ต่อจากนี้- การเล่นคำกับชื่อเรื่องหรือหัวเรื่อง- ถ้อยแถลงสรุปความ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การเขียน
หมวดหมู่:กฎหมาย
เครื่องพ่นยา

เครื่องพ่นยา หรือ เครื่องพ่นสาร เป็นอุปกรณ์หรือเครื่องมือที่ใช้ฉีดพ่นของเหลวออกไปสู่เป้าหมาย
ในทางเกษตรกรรม เครื่องพ่นยา เป็นอุปกรณ์ที่มีหัวฉีดใช้สำหรับการฉีดพ่นยากำจัดวัชพืช ยาฆ่าแมลง และสารเคมีเกษตรอื่น ๆ รวมทั้งปุ๋ยทางใบ ไปที่พืช

**เครื่องพ่นยาทางเกษตรกรรม**
เครื่องพ่นยาที่ใช้ในทางเกษตรกรรมมีอยู่หลายชนิด โดยเกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้เครื่องพ่นยาแบบสูบโยกสะพายหลัง (knapsack sprayer) นอกจากนั้นยังมี เครื่องยนต์พ่นยาแบบสะพายหลัง (motorized knapsack sprayer หรือ mist blower), เครื่องพ่นยาแรงดันสูง (high pressure sprayer), เครื่องพ่นยาติดท้ายรถแทรคเตอร์ (air-blast), เครื่องพ่นยาแบบใช้น้ำน้อย (Low-Volume sprayer หรือ LV) ไปจนถึง เครื่องพ่นยาแบบไม่มีการผสมน้ำ (Ultra-Low-Volume sprayer หรือ ULV) เป็นต้น
การฉีดพ่นนั้นอัตราการใช้จะขึ้นกับสารเคมีเกษตรชนิดที่ใช้ฉีดพ่น คำแนะนำมักจะเป็นอัตราการผสมต่อน้ำ 20 ลิตร โดยปริมาณการฉีดพ่นต่อไร่นั้นก็จะขึ้นกับชนิดของเครื่องพ่นยาด้วย ดังแสดงในตารางด้านล่าง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกษตรกรรม
หมวดหมู่:เครื่องมือการเกษตร
แม่แบบ:บทความคัดสรร/กรกฎาคม 2554

ธงประเทศเปรู
ประเทศเปรู มีชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเปรู เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับประเทศเอกวาดอร์และประเทศโคลอมเบีย ทิศตะวันออกติดกับประเทศบราซิลและประเทศโบลิเวีย ทางทิศใต้ติดกับประเทศชิลี และทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก
ประเทศเปรูเป็นที่ตั้งของอารยธรรมการัล ซึ่งเป็นอารยธรรมเก่าแก่อันหนึ่งของโลก และอาณาจักรอินคา จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาก่อนยุคโคลัมบัส ต่อมาภูมิภาคนี้ตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิสเปน และได้รับเอกราชในปี พ.ศ. 2364
ชื่อเปรูมาจากคำว่า "บีรู" (Birú) ซึ่งเป็นชื่อของผู้ปกครองท้องถิ่นบริเวณอ่าวซานมีเกลในปานามา ดังนั้นเมื่อฟรันซิสโก ปีซาร์โรเดินทางสำรวจต่อไปทางใต้ จึงเรียกภูมิภาคเหล่านั้นว่า บีรูหรือเปรูด้วย จักรวรรดิสเปนรับรองชื่อนี้ในปี พ.ศ. 2072 ในเอกสาร กาปีตูลาซีออนเดโตเลโด ซึ่งตั้งจังหวัดเปรูบริเวณจักรวรรดิอินคาเดิม (อ่านต่อ...)
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: อันเนอ ฟรังค์ – กระซู่ – ดาราจักร
ที่เก็บถาวร – บทความคัดสรรอื่น ๆ
สถานีย่อย:ดาราศาสตร์/กลุ่มดาว

250px
กลุ่มดาวพิณ  เป็นหนึ่งในกลุ่มดาว 48 กลุ่มในรายการของทอเลมี และยังเป็นกลุ่มดาวในรายชื่อกลุ่มดาวสมัยใหม่ 88 กลุ่มที่รับรองโดยสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล กลุ่มดาวนี้มีขนาดเล็ก แต่หาง่ายเพราะมีดาวฤกษ์สว่างอย่างดาวเวกา ซึ่งเป็นปลายด้านหนึ่งของสามเหลี่ยมฤดูร้อน สามารถมองเห็นได้ชัดเจนในช่วงฤดูร้อนของซีกโลกเหนือ คือระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงจะทันเห็นในตอนเย็นอยู่จนถึงเดือนพฤศจิกายน
Azotobacter

Azotobacter เป็นจีนัสของแบคทีเรียที่เคลื่อนที่ได้ สร้างซิสต์ที่มีผนังหนา และผลิตสารเมือกจำนวนมาก ใช้ออกซิเจน อยู่อย่างเป็นอิสระในดิน มีความสำคัญในการตรึงไนโตรเจน ใช้เป็นส่วนประกอบของปุ๋ยชีวภาพ แบคทีเรียตัวแรกในจีนัสนี้ที่ค้นพบคือ Azotobacter chroococcum, ถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยนักจุลชีววิทยาชาวดัตช์ Martinus Beijerinck Azotobacter เป็นแบคทีเรียแกรมลบ พบในดินที่เป็นกลางหรือเป็นด่าง ในน้ำและอยู่กับพืชบางชนิด
Martinus Beijerinck (1851–1931), ผู้ค้นพบสกุล Azotobacter.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลแบคทีเรีย
ไก่มุก

ไก่มุก ขณะมีอายุแรกเกิดได้สามวัน
ไก่มุก (Kai-Mook) เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เป็นช้างเอเชียเพศเมียที่เกิดในสวนสัตว์แอนต์เวิร์ป และเป็นช้างตัวแรกที่เกิดในประเทศเบลเยียม
ลูกช้างตัวนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าไก่มุก ตามการตั้งชื่อจากทางสวนสัตว์ในประเทศไทยที่มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า 'ไข่มุก' ในภาษาไทย โดยตั้งให้หลังจากเกิดได้ 3 วัน และได้มีการตรวจสอบให้แน่ใจว่าใช้ชื่อที่ขึ้นต้นด้วยอักษร K เพราะสัตว์ทุกตัวที่เกิดใน ค.ศ. 2009 จะได้รับการตั้งชื่อที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรดังกล่าว ตามแหล่งที่มาของชื่อนี้หมายถึง ลูกไก่ ที่เป็นการดัดแปลงคำจาก ไข่มุก โดยประชาชนเป็นผู้มีส่วนร่วมในการตั้งชื่อ
การเกิดของมันได้รับความสนใจจากสื่ออย่างกว้างขวาง เว็บไซต์ที่จัดตั้งขึ้นโดยทางสวนสัตว์ส่งผลให้มีผู้เข้าชม 1.2 ล้านคนในช่วงสุดสัปดาห์ มีบางเมืองจัดตั้งจอภาพ แสดงการติดตามช่วงแรกเกิด โดยมีผู้ดูแลให้คำบรรยายประกอบ
ในช่วงเวลาสี่วันลูกช้างเกิดใหม่นี้ได้ดึงดูดผู้เข้าชม 60,000 รายเดินทางไปยังสวนสัตว์ ไก่มุกได้รับการจดทะเบียนจากนายกเทศมนตรี ปาทริค แยนเซนส์ ให้เป็นประชากรชาวแอนต์เวิร์ป ได้รับการรับรองโดย คริส ปีเตอร์ส ซึ่งเป็นประธานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแห่งฟลานเดอร์ ในขณะที่รัฐมนตรี ปาตีเซีย เคเซนส์ เป็นผู้ให้การอุปถัมภ์
วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ได้มีการเลี้ยงต้อนรับจัดขึ้นที่จัตุรัสกอนิงอิน อาสตริดเพลน ซึ่งจัดโดยโรงเบียร์เดอโคนินค์สำหรับโอกาสเปิดตัวผลิตภัณฑ์ กา-เบียร์
ไก่มุก กับแม่ และน้องสาว จะมาอยู่ที่สวนสัตว์แพลงแคนเดลเป็นเวลาสั้น ๆ ในวันที่กำหนดกันไว้

**อ้างอิง**
  Baby-olifant Kai-Mook overwint watervrees date=2009-08-01  -  Kai-Mook and the Water Sports date=2010-11-18  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Pictures of the day: 19 May 2009 -  baby-olifant.be date=2011-06-29  
หมวดหมู่:ช้างที่มีชื่อเสียง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 กรกฎาคม 1

* กูเกิลเปิดตัว Google+ เว็บไซต์ให้บริการเครือข่ายสังคมที่นักวิเคราะห์หลายคนคาดว่าจะมาเป็นคู่แข่งกับเว็บไซต์เฟซบุ๊ก  (วอชิงตันโพสต์)
*การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2554:
**พรรคเพื่อไทย ปราศรัยใหญ่ปิดท้ายการหาเสียงที่ราชมังคลากีฬาสถาน ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ ปราศรัยใหญ่ปิดท้ายการหาเสียงที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ท่ามกลางฝนที่ตกลงมาห่าใหญ่ทั้งสองที่  (คมชัดลึกออนไลน์)
}
โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา

โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา หรือ "โรงเรียนนอกกะลา" เป็นโรงเรียนเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไรในสังกัดของกลุ่มส่งเสริมสถานศึกษาเอกชน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์เขต 1 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยโรงเรียนนี้ตั้งอยู่ในอำเภอลำปลายมาศ  จังหวัดบุรีรัมย์ ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ วิเชียร ไชยบัง ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียน
โรงเรียนแห่งนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2546 โดยมูลนิธิลำปลายมาศพัฒนา ได้เปิดทำการเรียนการสอนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2546 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 จำนวน 3 ชั้นเรียน ได้แก่ ชั้นอนุบาล 1, ชั้นอนุบาล 2 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยตั้งแต่ก่อตั้ง เจมส์ คลาร์ก เป็นผู้สนับสนุนในเรื่องการลงทุนก่อสร้างโรงเรียน และสิ่งสนับสนุนทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว ด้วยจำนวนเงินประมาณ 52.5 ล้านบาท นอกจากนั้น เขายังสนับสนุนค่าใช้จ่ายของโรงเรียนทั้งหมด ตั้งแต่ พ.ศ. 2546–2553 เป็นเงิน 52.5 ล้านบาท
ในปัจจุบัน มูลนิธิลำปลายมาศพัฒนาเป็นผู้ถือใบอนุญาตโรงเรียน และเปิดทำการเรียนการสอนครบ 11 ชั้นเรียน คือ ชั้นอนุบาล 1–2, ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3

**ระเบียงภาพ**


**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 วิเชียร ไชยบัง โรงเรียนนอกกะลา พิมพ์ครั้งที่ 9 บุรีรัมย์ : สำนักพิมพ์โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา, 2553 198 หน้า- วิจารณ์ พานิช. วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ ในศตวรรษที่ ๒๑ (มกราคม ๒๕๕๕) จัดพิมพ์โดยมูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์- เจมส์ เบลลันกา (James Bellanca) และ รอน แบรนต์ (Ron Brandt), บรรณาธิการ ทักษะแห่งอนาคตใหม่ การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21 21st Century Skills: Rethinking How Students Learn : สำนักพิมพ์ openworld, 2554 400 หน้า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา-  เฟซบุ๊อย่างเป็นทางการ-  กลุ่มส่งเสริมสถานศึกษาเอกชน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์เขต 1 date=2013-06-14 
หมวดหมู่:โรงเรียนเอกชนในจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
หมวดหมู่:อำเภอลำปลายมาศ
รายชื่อตอนในเอ็กซีคิวชั่นแนล

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนของการ์ตูนไทยชุด เอ็กซีคิวชั่นแนล มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล ผลงานของภานุวัฒน์ วัฒนนุกูล ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนซีคิดส์ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน  ทั้งนี้ สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ได้รวบรวมเนื้อหาของการ์ตูนไทยชุดดังกล่าว ซึ่งได้ตีพิมพ์ในนิตยสารซีคิดส์แล้ว มาจัดพิมพ์ใหม่ในแบบรวมเล่ม ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 17 เล่ม (เรียงตามวันที่จัดจำหน่ายครั้งแรก)

**รายชื่อตอน**

**เล่ม 1 - 10**

**เล่ม 11 - ปัจจุบัน**

**อ้างอิง**
อ
หมวดหมู่:เอ็กซีคิวชั่นแนล
ฆ้องคู่

ฆ้องคู่ เป็นฆ้องที่มี 2 ใบมีขนาดเล็ก เสียงต่ำใบหนึ่ง เสียงสูงใบหนึ่ง ใช้ตีกำกับจังหวะ ชุดหนึ่งมีสองลูก ลูกใหญ่ให้เสียงต่ำ ลูกเล็กให้เสียงสูง ไม้ตีทำด้วย แผ่นหนังวัว หรือ ใบหนังควายตัดเป็นวงกลม เจาะรูตรงกลางใส่ก้านไม้ ใช้บรรเลงในการเชิดหนังตะลุงและละครโนราชาตรี ชุดหนึ่งมี 2 ลูก ที่ใต้เรียกว่า โหม่ง 
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
ปี่กาหลอ

ปี่กาหลอ หรือ ปี่ห้อ เป็นเครื่องเป่าชนิดหนึ่งของภาคใต้ของไทย เลาปี่ทำด้วยไม้ยาวประมาณ 13 นิ้ว มีรูบังคับเสียง 7 รู และด้านล่างมีรูนิ้วหัวแม่มือ 1 รู ลิ้นปี่ทำด้วยใบตาล มีบังลมทำด้วยไม้หรือเปลือกหอยมุก ด้านล่างเป็นลำโพงปี่ทำด้วยไม้ปากบาน เพื่อขยายเสียง (เช่นเดียวกับปี่ชวา) นิยมใช้ลูกปัดสีต่าง ๆ ร้อยห้อยที่เลาปี่เพื่อตกแต่งด้วย ปี่กาหลอใช้เป่าบรรเลงในงานศพ หรืองานบวชที่ผู้บวชจะไม่สึก ปัจจุบันหาดูได้ยากแล้ว
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
สายโจบัง

สายโจบัง (Jōban-sen) เป็นเส้นทางรถไฟที่ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก วิ่งบริการระหว่างสถานีนิปโปริ กรุงโตเกียว ถึงสถานีอิวานูมะ จังหวัดมิยางิ
แท้จริงแล้วรถไฟสายโจบังมีสถานีต้นทางที่สถานีรถไฟนิปโปริ แต่ขบวนรถไฟจะนิยมจอดที่สถานีรถไฟอูเอโนะที่อยู่ถัดไปมากกว่า นอกจากนี้เส้นทางรถไฟยังวิ่งไปตามชายฝั่งตะวันออกเข้าสู่จังหวัดชิบะ จังหวัดอิบารากิ และจังหวัดฟูกูชิมะ ก่อนที่จะสิ้นสุดเส้นทางที่สถานีรถไฟอิวานูมะ แต่ในความเป็นจริงแล้วขบวนรถไฟส่วนใหญ่จะวิ่งเลยเข้าสู่เส้นทางของสายหลักโทโฮกุซึ่งสามารถวิ่งเข้าสู่เมืองเซ็นไดต่อไป
ปัจจุบันกำลังมีการขยายเส้นทางจากสถานีอูเอโนะให้ถึงสถานีโตเกียว โดยผ่านเส้นทางสายโทโฮกุจูกัง ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง

**ข้อมูลสถานีรถไฟ**
 สำหรับรถด่วนพิเศษ ให้ดูที่ ซูเปอร์ฮิตาจิ, เฟรชฮิตาจิ

**สัญลักษณ์**
 รถไฟจอดที่สถานีรถไฟดังกล่าว "●" หรือผ่าน "｜"- สถานีรถไฟที่มีสัญลักษณ์ "∥" หมายถึงเป็นรางคู่ , สถานีรถไฟที่มีสัญลักษณ์ "◇" หมายถึงเป็นรางเดี่ยว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถานีรถไฟในสายโจบัง (เจอาร์ตะวันออก) 
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในโตเกียว
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดชิบะ
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดอิบารากิ
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดฟูกูชิมะ
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดมิยางิ
ฆ้องราว

ฆ้องราว เป็นฆ้อง 3 ใบ มีขนาดลดหลั่นกัน ใช้แขวนราวเรียงไปตามขนาด เมื่อตีตีเรียงไปตามลำดับแล้วย้อนกลับ จะได้ยินเสียง (เสียงตีฆ้อง) โหม่ง -โม่ง - โม้ง - โมง - โหม่ง เคยใช้บรรเลงในการเล่นมหรสพโบราณ ชื่อ "ระเบง" หรือโอละพ่อ ในงานพระราชพิธี บางครั้งจึงเรียกว่า "ฆ้องระเบง"
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
ปี่อ้อ

ปี่อ้อ เป็นปี่โบราณของไทยอย่างหนึ่ง ตัวปี่ (เลา) ทำด้วยไม้รวกปล้องเดียว ไม่มีข้อยาวประมาณ 24 เซนติเมตร เขียนลวดลายด้วย
การลนไฟให้ไหม้เกรียมเฉพาะที่ต้องการหัวท้ายเลี่ยมด้วยทองเหลืองหรือเงินเพื่อป้องกันมิให้แตก เจาะรูสำหรับเปิดปิด นิ้วเรียงตามลำดับด้านหน้า 7 รู และมีนิ้วค้ำด้านหลัง 1 รูเช่นเดียวกับขลุ่ย ลิ้นทำด้วยไม้อ้อลำเล็ก ๆ เหลาให้บางยาว 5 เซนติเมตร ไว้ทางหนึ่งให้กลม พันด้วยด้ายเพื่อให้กระชับพอที่จะเสียบเข้าไปในเลาปี่ 1 เซนติเมตรพอดีกับรูของตัวปี่ อีกทางหนึ่งผ่าเจียนเป็น 23 ซีก ปลายมน ตัดให้แบนเข้าแนบประกบกว้างราว 2 เซนติเมตรนัยว่าเป็นเครื่องดนตรีที่ร่วมอยู่ในวงเครื่องสายมาก่อน ต่อมาได้ใช้ขลุ่ยเพียงออ และขลุ่ยหลิบ เข้าผสมแทน ปี่อ้อจึงหายไป 
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
มหาวิทยาลัยพิษณุโลก

มหาวิทยาลัยพิษณุโลก เดิมชื่อ วิทยาลัยพิษณุโลก เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนประเภทเป็น "มหาวิทยาลัยพิษณุโลก"

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยพิษณุโลก ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 ณ เลขที่ 693 ถนนมิตรภาพ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ในชื่อของ วิทยาลัยพิษณุโลก มีเนื้อที่รวมทั้งหมด 8 ไร่  ผู้ขอรับใบอนุญาต คือ อาจารย์สุนทร รักเลี้ยง 
ระยะแรกของการก่อตั้งวิทยาลัยพิษณุโลก เร่งเตรียมความพร้อมด้านอาคารสถานที่ ด้านบุคลากรทั้งสายการจัดการเรียนการสอนและสายสนับสนุน  ด้านการจัดการเรียนการสอน วิทยาลัยพิษณุโลกได้มีความตระหนักในการจัดการเรียนการสอน และผลสัมฤทธิ์ที่เกิดกับผู้เข้ารับการศึกษา โดยวิเคราะห์ สังเคราะห์หลักสูตรที่จะจัดการเรียนการสอน และศึกษาความต้องการของตลาดแรงงาน เพื่อผลิตบัณฑิตให้ตรงต่อความต้องการของตลาด และรองรับการเปิดตลาดเสรีทางการค้าสู่อินโดจีน รวมทั้งศึกษาและพิจารณาถึงแผนแม่บทของชาติด้วย  ต่อมา ได้หาสถานที่เพิ่มเพื่อรองรับการเจริญเติบโตของมหาวิทยาลัย โดยหาสถานที่เพิ่มอีก 92 ไร่ อยู่บริเวณสี่แยกอินโดจีน 93 หมู่ 5 ตำบลสมอแข อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก และได้สร้างอาคาร เพิ่มอีกหลายอาคาร  เพื่อให้เพียงพอกับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มมากขึ้น และได้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยพิษณุโลก เป็นมหาวิทยาลัยพิษณุโลก เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2554 ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยพิษณุโลก มีเนื้อที่ทั้งหมด 100 ไร่ ดำเนินการสอนในระดับปริญญาตรี และระดับบัณฑิตศึกษา 
มหาวิทยาลัยพิษณุโลก เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนระดับอุดมศึกษาแห่งแรกของจังหวัดพิษณุโลก ที่เริ่มเปิดดำเนินการตั้งแต่ปีการศึกษา 2547 เป็นต้นมา

**หลักสูตรที่เปิดสอน**

**ระดับปริญญาตรี**
# หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ (วิชาเอกคอมพิวเตอร์ธุรกิจ, การจัดการสมัยใหม่, การตลาดสมัยใหม่)
# หลักสูตรบัญชีบัณฑิต สาขาวิชาการบัญชี
# หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
# หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม
# หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์
# หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
# หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
# หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการประถมศึกษา

**ระดับบัณฑิตศึกษา**

**ประกาศนียบัตรบัณฑิต**
# หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครู

**ปริญญาโท**
# หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ
# หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
# หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา

**คณะ/หน่วยงาน**
มหาวิทยาลัยพิษณุโลก แบ่งโครงสร้างการบริหารจัดการมหาวิทยาลัยตามประกาศมหาวิทยาลัยพิษณุโลก ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ดังนี้

**คณะ**
# คณะนิติศาสตร์
# คณะบริหารธุรกิจและการบัญชี
# คณะรัฐประศาสนศาสตร์
# คณะศึกษาศาสตร์ 
# คณะสาธารณสุขศาสตร์

**หน่วยงาน**
# สำนักอธิการบดี
# สำนักวิชาการและบริการการศึกษา
# สำนักวิจัยและนวัตกรรม
# สำนักประกันคุณภาพการศึกษา
# สำนักส่งเสริมการศึกษาตลอดชีวิต
# งานตรวจสอบภายใน
# งานนิติการ

**อ้างอิง**
พิษณุโลก
พิษณุโลก
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาระบบเปิด
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองพิษณุโลก
ดืสบวร์ค

ดืสบวร์ค (Duisburg) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำไรน์กับแม่น้ำรัวร์หรือที่เรียกกันว่าเขตรัวร์ เป็นอดีตศูนย์กลางการผลิตเหล็กของเยอรมนี ปัจจุบันหันมามุ่งเน้นเรื่องศิลปะร่วมสมัยและสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ ดืสบวร์คเป็นเมืองสำคัญในการขนส่งสินค้าโดยเฉพาะทางเรือและรถไฟเนื่องจากเป็นจุดศูนย์กลางของระบบคมนาคมในเขตรัวร์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือในแผ่นดินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรป
เมืองดืสบวร์คเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสองแห่ง คือ มหาวิทยาลัยดืสบวร์ค-เอ็สเซินและมหาวิทยาลัยดนตรีและการแสดงฟ็อลค์วัง มีสโมสรกีฬาที่หลากหลาย แต่ที่ได้รับความนิยมได้แก่ กีฬาฟุตบอล พายเรือ และฮอกกี้น้ำแข็ง โดยเฉพาะกีฬาฟุตบอล มีสโมสรของเมืองคือ เอ็มเอ็สเฟา ดืสบวร์ค ซึ่งเล่นอยู่ในลีกดิวิชันสองของประเทศ

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิประเทศ**
เมืองดืสบวร์คตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำไรน์ ณ บริเวณบรรจบกันของแม่น้ำไรน์และแม่น้ำรัวร์ มีความสูงเฉลี่ยจากระดับน้ำทะเลประมาณ 31 เมตร มีเขตติดต่อกับเมืองข้างเคียงตามทิศทางเข็มนาฬิกา ดังนี้ โอเบอร์เฮาเซิน, มืลไฮม์อันแดร์รัวร์, ราทิงเงิน, ดึสเซิลดอร์ฟ, แมร์บุช, เครเฟ็ลท์, เมอส์, ไรน์แบร์ค และดินสลาเคิน 

**ภูมิอากาศ**
เนื่องจากเมืองดืสบวร์คตั้งอยู่ในเขตอิทธิพลของทะเลเหนือ ทำให้มีสภาพอากาศไม่หนาวจัดในฤดูหนาวและไม่ร้อนจัดในฤดูร้อน โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีอยู่ที่ 9.6 องศาเซลเซียส

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
  เว็บไซต์หลักของเมืองในภาษาอังกฤษ (English)-  เว็บไซต์เกี่ยวกับดืสบวร์คในเว็บของสมาคมนักเรียนไทยในเยอรมนีฯ date=2011-08-13 
หมวดหมู่:เสรีนครจักรวรรดิ
มิชชาเอล ฟัสเบ็นเดอร์

มิชชาเอล ฟัสเบ็นเดอร์ (Michael Fassbender) เป็นนักแสดง​และนักแข่งรถ​ชาวเยอรมัน​-ไอริช​ มีผลงานทางการแสดงเรื่องแรกในฐานะนักแสดงสมทบจากละครโทรทัศน์ของ​ช่องเอชบีโอ​เรื่อง Band of Brothers -​ กองรบวีรบุรุษ (2001) ในบท จ่าสิบเอก เบอร์ตัน คริสเตนสัน และ​ได้แสดงในละครโทรทัศน์ของช่องบีบีซีอีกหลายเรื่อง จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสในการแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์มหากาพย์สงครามอิงประวัติศาสตร์ที่กำกับการแสดงโดยแซ็ก สไนเดอร์เรื่อง 300 ขุนศึกพันธุ์สะท้านโลก​ (2007) ​โดยเขารับบทเป็น สเตลิออส ทหารแห่งสปาร์ตา​ ต่อมาเขาได้รับบทนักแสดงนำจากภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง Hunger -​ อด (ตาย) เพื่อปลดแอก​ (2008) ​โดยเขาแสดงเป็น บ็อบบี แซนด์ส​ ​ชาวไอริช​ผู้ที่ใช้การอดอาหารประท้วงต่อกฎหมายของรัฐบาลและได้รับเลือกให้เข้าสู่รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร​ขณะที่ตนเองถูกขังอยู่ในคุก จากบทบาทดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลจากงานภาพยนตร์อิสระแห่งบริติช ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จนเริ่มมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกัน 
ในปี 2009 ฟัสเบนเดอร์ มีผลงานในบทบาทนักแสดงสมทบในภาพยนตร์ที่กำกับโดย เควนติน แทแรนติโน​ เรื่อง Inglourious Basterds -​ ยุทธการเดือดเชือดนาซี​ โดยในปีต่อมาเขาได้เป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์แอ็คชัน​ถึง 2 เรื่องคือ Centurion -​ อหังการนักรบแผ่นดินเถื่อน​ ซึ่งเป็นภาพยนตร์สงครามยุคจักรวรรดิโรมัน​ และเรื่อง โจนาห์ เฮ็กซ์ ฮีโร่หน้าบากมหากาฬ​ ซึ่งสร้างมาจากหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์และยัง​เป็นผลงานการแสดงในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเป็นครั้งแรกของเขา ​แต่ภาพยนตร์ทั้ง 2 เรื่องกลับไม่ประสบความสำเร็จทั้งในแง่คำวิจารณ์และรายได้
โดยหลังจากที่เขาล้มเหลวกับการรับบทบาทเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์ถึง 2 เรื่อง ปี 2011 เขาหันไปแสดงนำในภาพยนตร์แนวโรแมนติกย้อนยุคเรื่อง เจน แอร์ หัวใจรัก นิรันดร​ ซึ่งสร้างมาจากนวนิยายชื่อดังในสมัยวิกตอเรีย ของ ชาร์ลอต บรอนเต ​เรื่อง ความรักของ เจน แอร์ โดยตัวภาพยนตร์ประสบความสำเร็จได้รับกระแสคำชื่นชมชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 1 สาขา ทำให้เขากลับมาเป็นที่จับตามองอีกครั้ง ก่อนที่จะมีผลงานการแสดงออกมาในปีดังกล่าวอีกหลายเรื่อง เช่นการ​ร่วมงานกับ เดวิด โครเนนเบิร์ก ในภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง A Dangerous Method -​ หิวรักซ่อนลึกลึก กับบทบาท คาร์ล ยุง จิตแพทย์​ชาวสวิส​ผู้มีชื่อเสียง, บทบาท แบรนดอน ซัลลีแวน ชายผู้หมกมุ่นในกามารมณ์ใน Shame -​ ดับไม่ไหว ไฟอารมณ์ อย่างไรก็ตามบทบาทที่ถือว่าทำให้เขาประสบความสำเร็จและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางคือการแสดงเป็น เอริค แลนเชอร์ /แม็กนีโต ในภาพยนตร์ชุดเอ็กซ์เมน​ ของมาร์เวลคอมิกส์​ โดยจากผลงานการแสดงของเขาในปี 2011 ทำให้เขาได้รับรางวัลจากสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกา
บทบาทเดวิด หุ่นแอนดรอยด์ในภาพยนตร์ โพรมีธีอุส, และบทบาทเอ็ดวิน เอ็พส์ เจ้านายทาสใน ปลดแอก คนย่ำคน ซึ่งบทหลังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากไฮเดิลแบร์ค
เดอะสเตรตเอดจ์ซะไซอะที

เดอะสเตรตเอดจ์ซะไซอะที (The Straight Edge Society) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมของ WWE สมาชิกประกอบด้วย ซีเอ็ม พังก์ หัวหน้าทีม พร้อมด้วยลูกน้องได้แก่ ลู้ก แกลโลส์, โจอี เมอร์คิวรี และเซเรนา ดีบ
ปี 2009 ซีเอ็ม พังก์ได้ก่อตั้งกลุ่ม ภายใต้สโลแกนด์ “ปลอดสารเสพติด” โดยพังก์บรรยายสรรพคุณของกลุ่มว่าเขาสามารถพัฒนาชีวิตของลู้ก แกลโลส์ได้ จากนั้นพังก์ก็เริ่มเทศน์โดยเอาผู้ที่สนใจจะเข้าร่วมลัทธิมาโกนหัว ต่อมา ก็ได้พบกับเซเรนาที่อยากจะเข้าร่วมก็จับโกนหัวและมาเป็นส่วนหนึ่งของสมาชิก ปี 2010 พังก์ได้เปิดศึกกับเรย์ มิสเตริโอ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26พังก์ได้แพ้เรย์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010)พังก์ล้างแค้นเอาชนะเรย์ไปได้ จากการช่วยเหลือของโจอี เมอร์คิวรี ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2010) พังก์จะต้องเจอกับเรย์ โดยถ้าพังก์ชนะ เรย์จะต้องเข้ามาร่วมกลุ่ม แต่ถ้าพังก์แพ้ต้องโดนตัดผม สุดท้ายพังก์เป็นฝ่ายแพ้จึงถูกเรย์ตัดผม ทำให้พังก์หัวล้านและต้องใส่หน้ากากปล้ำ ต่อมาพังก์ถูกบิ๊กโชว์จับถอดหน้ากากจนทำให้เห็นหัวล้านของพังก์ ทำให้พังก์แค้นมากและท้าเจอกันในซัมเมอร์สแลม (2010) ในแมตช์แฮนดิแคป 3 รุม 1 โดยบิ๊กโชว์เป็นฝ่ายถูกรุม แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะบิ๊กโชว์ได้ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) พังก์ได้ขอท้าเจอกับบิ๊กโชว์ตัวต่อตัว แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ ต่อมาเซเรนาได้ถูกไล่ออกจาก WWE และเมอร์คิวรีได้รับอาการบาดเจ็บ จากนั้นก็ได้ยุติบทบาทกลุ่มลง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  CM Punk's WWE profile
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
นางาโอกะ

นางาโอกะ (Nagaoka-shi) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดรองจากนครนีงาตะ มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 260,634 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nagaoka, Niigata-  ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดนีงาตะ
ยูเรนัส (เทพปกรณัม)

ยูเรนัส
ยูเรนัส (Uranus) หรือ อูรานอส (Οὐρανός) เป็นเทพเจ้าแห่งท้องฟ้าและเป็นหนึ่งในเทพเจ้าดั้งเดิมของกรีก ตามตำนานของเฮสิโอด ทรงเป็นทั้งบุตรและสวามีของพระแม่ไกอา (เทพีแห่งพื้นดิน) ท่านทั้งสองสมหวังกันด้วยอีรอส (คิวปิด) เทพเจ้าแห่งความรัก ที่ทั้งคู่รักกันด้วยเหตุผลคือ พื้นดินนั้นมองท้องฟ้าทุกวัน จนเทพอีรอสทนไม่ไหวจึงแผลงศรให้ทั้งคู่รักกัน มีบุตรด้วยกันคือ เหล่ายักษ์ ปีศาจผู้อัปลักษณ์ ทำให้ยูเรนัสไม่พอใจอย่างมาก จึงจับไปขังที่นรกที่ลึกที่สุดคือ นรกทาร์ทารัส เกิดความเคียดแค้นใจกับไกอาอย่างยิ่ง บุตรกลุ่มต่อมาคือ ไททัน ซึ่งมีรูปลักษณ์ดูดี ทำให้ท่านไม่พอใจ ยิ่งเกิดความเคียดแค้นต่อไกอาเป็นเท่าทวีคูณ นางจึงขอร้องให้ลูก ๆ เหล่าไททันสังหารยูเรนัส โครนัสหนึ่งในเหล่าไททันตอบตกลงที่จะช่วย ต่อมายูเรนัสจึงโดนโค่นล้มโดยโครนัส ลูกชายตนเอง อย่างไรก็ตาม ไม่มีการบูชาเฉพาะยูเรนัสที่สืบทอดมาจนถึงสมัยคลาสสิก และยูเรนัสไม่ได้ปรากฏในภาพวาดบนเครื่องปั้นดินเผาของกรีกทั่วไป อย่างไรก็ตาม องค์ประกอบของโลก ท้องฟ้า และสติกซ์ อาจถูกนำมาร่วมกันในการสวดมนต์อันศักดิ์สิทธิ์ในบทกวีของโฮเมอร์ ยูเรนัสมีความเกี่ยวข้องกับเทพเจ้าคาเอลุสของโรมัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
กูเกิล+

กูเกิล+ (Google+; ออกเสียงและบางครั้งเขียนเป็น กูเกิลพลัส; บางครั้งเรียกเป็น จี+ (G+; จีพลัส)) เป็นเครือข่ายสังคมที่ครอบครองและดำเนินการโดยกูเกิล บริการนี้เริ่มดำเนินการในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เพื่อแข่งกับสื่อสังคมอื่น ๆ เชื่อมกับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ของกูเกิล เช่น กูเกิล ไดรฟ์ บล็อกเกอร์ และยูทูบ
เนื่องจากผู้ใช้เข้ามามีส่วนร่วมต่ำ และมีการเปิดเผยข้อบกพร่องในการออกแบบซอฟต์แวร์ที่อาจอนุญาตให้นักพัฒนาภายนอกเข้าถึงข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้ได้ ทำให้ผู้พัฒนากูเกิล+ หยุดพัฒนาในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2019 และปิดบริการกูเกิล+ ลงทั้งด้านธุรกิจและส่วนตัวในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2019 ผู้ใช้ทั้งหมดในบริการนี้ก็ถูกย้ายเข้าไปใน"กูเกิลเคอร์เรนต์ส"

**ในวัฒนธรรมร่วมสมัย**
 ในภาพยนตร์ คู่ป่วนอินเทิร์นดูโอ ใน ค.ศ. 2013 มีการอ้างอิงกูเกิล+ หลายรูปแบบ- โคแนน โอไบรอัน สตีเฟน โคลแบร์ และจิมมี แฟลลอน พิธีกรทอล์กโชว์ชาวอเมริกันได้กล่าวถึงกูเกิล+ทั้งในสเก็ชและโมโนล็อก- มีบุคคลหลายคนและองค์กรหลายแห่งใช้กูเกิล+ แฮงก์เอาต์ เช่น อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา นาซา สตีเวน สปีลเบิร์ก เดอะแบล็กอายด์พีส์ ไทรา แบงส์ แพรีส ฮิลตัน และสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

**ดูเพิ่ม**
 เครือข่ายสังคม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
title=ที่เก็บเว็บไซต์ทางการ 
หมวดหมู่:บริการของกูเกิล
หมวดหมู่:ปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:การประมวลสารสนเทศทางสังคม
หมวดหมู่:บริการเครือข่ายสังคม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของนักเรียน
หมวดหมู่:การแบ่งปันรูปภาพ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
มหาวิทยาลัยตาปี

มหาวิทยาลัยตาปี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

**ประวัติ**
มหาวิทยาลัยตาปี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 โดยอาจารย์วรท ศรีไพโรจน์ เป็นผู้รับใบอนุญาต เปิดทำการสอนในคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการตลาด และสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และได้เปิดคณะนิติศาสตร์ เพิ่มขึ้นอีกคณะหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2546
ปัจจุบันได้เปลี่ยนประเภจาก "'วิทยาลัยตาปี"' เป็น '"มหาวิทยาลัยตาปี"'  โดยนายวรท ศรีไพโรจน์ นายกสภามหาวิทยาลัยตาปี ได้เข้าร่วมพิธีมอบใบอนุญาต ให้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยตาปีเป็นมหาวิทยาลัยตาปี โดยเลขาธิการคณะกรรมการอุดมศึกษา ณ วันอังคารที่ 14 สิงหาคม 2555 

**คณะที่เปิดสอน**
 คณะบริหารธุรกิจ- คณะนิติศาสตร์- คณะศิลปศาสตร์- คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี- คณะการบัญชี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
อาโอกิงาฮาระ

อาโอกิงาฮาระ
อาโอกิงาฮาระ (Aokigahara) หรือมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า นทีแห่งไม้ (Jukai; Sea of Trees) เป็นชื่อเรียกป่าบริเวณเชิงภูเขาฟูจิด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ในประเทศญี่ปุ่น
อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ที่ชาวญี่ปุ่นมาฆ่าตัวตายบ่อยครั้ง โดยนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา พบศพผู้เสียชีวิตในป่าแห่งนี้มากกว่า 500 คน เฉลี่ยแล้วมีผู้ฆ่าตัวตายในป่าแห่งนี้ประมาณปีละ 30 ราย ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพ แม้ว่าในป่าจะมีป้ายทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจ
จนได้มีตำนานและความเชื่อต่าง ๆ เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มากมาย ว่า เป็นที่สิงสถิตย์ของเหล่าภูตผี โดยเชื่อว่า ป่าแห่งนี้มีวิญญาณต้นไม้หรือโคดามะ (木魂) สิงสถิตย์อยู่ เหล่าวิญญาณของต้นไม้จะดูดเอาพลังงานชีวิตจากผู้เสียชีวิตกลับคืนเป็นพลังแห่งป่า เพื่อต้านภัยธรรมชาติและต้านภัยของมนุษย์

**ภูมิศาสตร์**
พื้นป่าส่วนใหญ่เป็นหินภูเขาไฟและมีความแข็งยากที่จะเจาะทะลุได้ด้วยเครื่องมืออย่างพลั่วหรือเสียม นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางอย่างไม่เป็นทางการหลายเส้นทางซึ่งถูกใช้กึ่งปกติสำหรับ "การตามหาศพ" ประจำปีซึ่งกระทำโดยอาสาสมัครท้องถิ่น ผู้ซึ่งทำเครื่องหมายพื้นที่ค้นหาด้วยเทปพลาสติก เทปพลาสติกนี้ไม่เคยถูกนำออก ดังนั้นเทปพลาสติกจำนวนมากจึงพบดาษดื่นในกิโลเมตรแรกของป่า พ้นจากเส้นทางที่กำหนดไว้นั้นนำไปสู่แหล่งท่องเที่ยว อย่างเช่น ถ้ำน้ำแข็งและถ้ำลม หลังจากกิโลเมตรแรกเข้าสู่ป่าอาโอกิงาฮาระในทิศทางมุ่งไปยังภูเขาไฟฟูจินั้น ป่าอยู่ในสภาพ "ดึกดำบรรพ์" มากขึ้น โดยมีสัญลักษณ์ให้เห็นว่ามนุษย์เข้ามาย่างกรายเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย

**การท่องเที่ยวและการฆ่าตัวตาย**
อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ยอดนิยมที่จะมีผู้มาฆ่าตัวตาย โดยมีรายงานว่าเป็นสถานที่ฆ่าตัวตายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกเป็นอันดับสองรองจากสะพานโกลเดนเกตในซานฟรานซิสโก จนกระทั่งมีการดัดแปลงเป็นนวนิยายในปี ค.ศ. 1960 ชื่อ "ทะเลป่าดำ" (波の塔) โดยไซโซ มัตสึโมโตะ ที่เรื่องราวจบลงที่คู่รักทั้งสองที่เป็นตัวเอกของเรื่องฆ่าตัวตายในป่า อย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์การฆ่าตัวตายในอาโอกิงาฮาระมีมาตั้งแต่ก่อนตีพิมพ์นวนิยายดังกล่าว และสถานที่แห่งนี้ยังเกี่ยวของกับความตายมาเป็นเวลาช้านานแล้ว มีการกล่าวว่าอูบาซูเตะได้กระทำในสถานที่แห่งนี้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และป่าเป็นที่เลื่องลือว่ามีผีสิงซึ่งเป็นผู้ที่ถูกทิ้งให้ตายในป่า
นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 มีผู้เสียชีวิตในป่ามากกว่า 500 คน ซึ่งส่วนใหญ่ฆ่าตัวตาย โดยเฉลี่ยแล้วมีผู้เสียชีวิตราว 30 คนต่อปี ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพอยู่ในป่า ทำลายสถิติ 73 ศพ เมื่อปี ค.ศ. 1998 ในปี ค.ศ. 2003 จำนวนผู้เสียชีวิตในปีนั้นเพิ่มขึ้นเกิน 100 ศพ และปัจจุบัน รัฐบาลท้องถิ่นได้หยุดการเผยแพร่จำนวนผู้เสียชีวิตในความพยายามที่จะลดความสัมพันธ์ระหว่างอาโอกิงาฮาระกับการฆ่าตัวตาย อัตราการฆ่าตัวตายที่สูงทำให้เจ้าหน้าที่ทางการติดป้ายในป่า ทั้งในภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ โดยกระตุ้นให้ผู้ที่มาฆ่าตัวตายเปลี่ยนใจเสีย คณะค้นหาศพ ซึ่งประกอบด้วยตำรวจ อาสาสมัครและสื่อจำนวนหนึ่ง เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1970

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลป่าอาโอกิงาฮาระ- title=Suicide Forest in Japan (พฤษภาคม 2012) (Vice.com)- trans-title=Narusawa Hyoketsu Ice Cave en- trans-title=Fugaku Fuketsu Wind Cave en
หมวดหมู่:ตำนานพื้นบ้าน
หมวดหมู่:การฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สถานที่อาถรรพณ์
รถราง

ไฟล์:4trams vienna.jpg|thumb|300px|รถรางเวียนนา หนึ่งในระบบรถรางที่ยาวที่สุดในโลก
ป้ายเตือนผู้ขี่จักรยานให้ระวังร่องของรถราง
รถราง (tram) เป็นพาหนะที่วิ่งบนรางชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายรถไฟแต่จะสั้นกว่าและมีน้ำหนักเบากว่า รถรางส่วนมากใช้ไฟฟ้าจากสายไฟด้านบน (pantograph) แต่ก็ยังมีบางส่วนใช้ดีเซลอยู่ ในปัจจุบันนิยมนับรถรางเป็นประเภทหนึ่งของรถไฟฟ้ารางเบาด้วย (light rail)
รถรางในประเทศไทย ปัจจุบันมีที่เดียวคือ เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟรอนท์ เดสติเนชั่น ส่วนรถรางชมเมืองนั้นวิ่งด้วยล้อรถไม่ใช้ระบบราง บริการในปี พ.ศ. 2556 ภายหลังปิดกิจการชั่วคราว

**รถรางในประเทศไทย**
ในอดีตประเทศไทยก็เคยมีการใช้รถรางครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2431 โดยเปิดสายบางคอแหลมเป็นสายแรกเมื่อเริ่มแรกใช้กำลังม้าลากรถไปตามราง ทำให้ใช้เวลาการเดินทางมาก จึงไม่เป็นที่นิยม ภายหลังเปลี่ยนมาใช้กำลังไฟฟ้าเมื่อ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2437 และจนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2511 ได้ยกเลิกการเดินรถทุกเส้นทางอย่างถาวร

**สายในพระนคร**
 สายบางคอแหลม- สายสามเสน- สายหัวลำโพง- สายดุสิต- สายบางซื่อ- สายปทุมวัน- สายสีลม

**โครงการในต่างจังหวัด**
 รถรางขอนแก่น- รถรางภูเก็ต- รถรางนครราชสีมา- รถรางกรุงเทพมหานคร- รถรางลพบุรี- รถรางเชียงใหม่- รถรางพิษณุโลก- รถรางพัทยา

**ข้อดี**
 ไม่ปล่อยมลพิษเพราะใช้ไฟฟ้า มลภาวะทางเสียงน้อยกว่า- สามารถเข้าถึงสถานีรถรางได้ง่ายกว่าการคมนาคมประเภทอื่น ๆ เช่น รถไฟใต้ดิน เพราะอยู่กลางถนน- ใช้ราง เวลานั่งจึงรู้สึกสบายกว่ารถเมล์ที่กระเด้งมากกว่า- มีประสิทธิภาพทางพลังงานสูงกว่าขนส่งมวลชนประเภทอื่น ๆ และค่าใช้จ่ายน้อยกว่า

**ข้อเสีย**
 กินพื้นที่ถนนบางส่วน- ทุนตั้งต้นสูงกว่ารถเมล์ (ถึงแม้ว่าในระยะยาวจะประหยัดมากกว่า)- สำหรับผู้ที่ขี่จักรยาน ล้ออาจติดอยู่ในร่องของรถรางได้

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Tramway" (article in the 1911 Encyclopaedia Britannica), 1911encyclopedia.org-  Jane's Urban Transit Systems date=2003-08-15 
หมวดหมู่:การขนส่งสาธารณะ
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

**ภาพรวม**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดแม่ฮ่องสอน)**
 คะแนนเลือกตั้งบัญชีรายชื่อพรรคเพื่อไทย เปรียบเทียบจากคะแนนเลือกตั้งแบบสัดส่วนของ พรรคพลังประชาชน

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดแม่ฮ่องสอน)**

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)**

**ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ**
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดแม่ฮ่องสอน
พรรค
คะแนนเสียง
ร้อยละ
ประชาธิปัตย์ (10)
50,209
44.55
เพื่อไทย (1)
41,217
36.57
ชาติไทยพัฒนา (21)
4,569
4.05
ภูมิใจไทย (16)
2,297
2.04
รักประเทศไทย (5)
1,612
1.43
มหาชน (30)
1,585
1.41
พลังชล (6)
1,433
1.27
ไทยพอเพียง (11)
1,235
1.10
รักษ์สันติ (12)
844
0.75
ชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน (2)
823
0.73
มหารัฐพัฒนา (40)
744
0.66
พลังมวลชน (9)
720
0.64
ประชาชนชาวไทย (31)
649
0.58
การเมืองใหม่ (20)
645
0.57
ประชาธิปไตยใหม่ (3)
607
0.54
ประชาธรรม (7)
286
0.25
เครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย (19)
271
0.24
ประชากรไทย (4)
268
0.24
ดำรงไทย (8)
238
0.21
ไทยเป็นไท (15)
236
0.21
เสรีนิยม (22)
207
0.18
เพื่อนเกษตรไทย (39)
199
0.18
เพื่อประชาชนไทย (29)
186
0.17
มาตุภูมิ (26)
178
0.16
กิจสังคม (14)
165
0.15
พลังคนกีฬา (36)
139
0.12
เพื่อฟ้าดิน (18)
135
0.12
แทนคุณแผ่นดิน (17)
128
0.11
ไทยเป็นสุข (13)
127
0.11
รักแผ่นดิน (32)
108
0.10
ชาติสามัคคี (23)
87
0.08
ความหวังใหม่ (34)
73
0.06
บำรุงเมือง (24)
70
0.06
อาสามาตุภูมิ (35)
68
0.06
กสิกรไทย (25)
65
0.06
ชีวิตที่ดีกว่า (27)
63
0.06
ประชาสันติ (33)
56
0.05
พลังชาวนาไทย (37)
56
0.05
ไทยสร้างสรรค์ (38)
50
0.04
พลังสังคมไทย (28)
47
0.04
บัตรดี
112,695
91.08
บัตรเสีย
8,446
6.83
ไม่ประสงค์ลงคะแนน
2,580
2.09
ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง
123,721
81.41
ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง
151,965
100.00

**ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต**

**เขตเลือกตั้งที่ 1**
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอน ทั้งจังหวัด

**ดูเพิ่ม**
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
*จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
กฤษดา อนันตสาคร

นาวาเอก (พิเศษ) กฤษดา อนันตสาคร เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นชาวตำบลแม่กลอง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มเล่นดนตรีไทยตั้งแต่อายุ 7 ปี (พ.ศ. 2481) เป็นครูสอนและเป็นวิทยากรเกี่ยวกับดนตรีไทยมาแล้วหลายโรงเรียน รวมไปถึงชุมชนต่าง ๆ ที่มีความสนใจ (นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502) ท่านได้ถ่ายทอดความรู้และความสามารถให้กับเยาวชนในโรงเรียนต่าง ๆ ได้มีความสามารถในการเล่นดนตรีไทย อันเป็นผลทำให้นักเรียนของอาจารย์ ได้รับรางวัลจากการแข่งขันในรายการต่าง ๆ มากมายและได้รับความชื่นชอบจากผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างยิ่ง
ท่านได้รับการเสนอชื่อจากทางจังหวัดสมุทรสาครขึ้นทางเว็บไซต์ของกระทรวงวัฒนธรรม ในสาขาอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม  และมีประวัติโดยสังเขปของท่านในหมวด “คนดีศรีสาคร” 

**ประวัติและผลงาน**
 พ.ศ. 2481 อายุ 7 ปี เริ่มเรียนฆ้องวงใหญ่ กับ ครูศุข นักดนตรี- พ.ศ. 2489 ได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ของท่านครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)- พ.ศ. 2504 ได้ขอฝากตัวเป็นศิษย์ของคุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เพื่อขอเรียนทางขับร้องเพลงไทย- วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 มูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ(ศร ศิลปบรรเลง) เชิญเป็นอนุกรรมการเฉพาะกิจ ของมูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง ทำการสำรวจเพื่อบันทึกข้อมูลชีวประวัตินักดนตรีไทยทั่วประเทศ ในโครงการของมูลนิธิฯ ร่วมกับศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีงบประมาณ พ.ศ. 2530) - พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2549 ได้รับหนังสือเชิญจากโรงเรียนบ้านคลองแค ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ให้เป็นผู้ชำนาญการทางภูมิปัญญาดุริยางคศิลป์ ในโครงการส่งเสริมการดนตรีไทย-สากล โดยมีลักษณะเป็นศูนย์อนุรักษ์ - สภาวัฒนธรรมอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ได้ประกาศเกียรติคุณให้ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ “คนดีศรีกระทุ่มแบน” ประจำปี พ.ศ. 2548 ได้รับมอบโล่ วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549- สภาวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรสาคร มอลโล่เกียรติคุณ “คนดีศรีสาคร” ประจำปี 2548 รับมอบเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระทุ่มแบน
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดสมุทรสาคร
โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ

โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ (tragedy of the commons) เป็นสภาวะลำบากซึ่งเกิดขึ้นจากสถานการณ์ที่ปัจเจกชนหลายคนกระทำการโดยไม่ขึ้นต่อกันและพิจารณาประโยชน์ส่วนตนอย่างสมเหตุสมผล แต่กลับทำให้ทรัพยากรใช้ร่วมกันอันจำกัดหมดไปในท้ายที่สุด แม้ว่าจะเป็นที่ชัดเจนว่ามันไม่ใช่ผลประโยชน์ในระยะยาวของทุกคนหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น สภาวะดังกล่าวได้รับการอธิบายในบทความทรงอิทธิพล ชื่อ "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" เขียนขึ้นโดยการ์เร็ตต์ ฮาร์ดิน และได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารไซแอนซ์ในปี ค.ศ. 1968
ทฤษฎีสาธารณสมบัติของฮาร์ดินมักถูกอ้างบ่อยครั้งในการสนับสนุนความคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน การประสานกันของการเติบโตทางเศรษฐกิจและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม และได้มีผลกระทบต่อปัญหาในปัจจุบันหลายประเด็น รวมทั้งการโต้วาทีเกี่ยวกับปรากฏการณ์โลกร้อน "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" ถูกเตือนบ่อยครั้งว่าจะเป็นผลที่ตามมาของการใช้นโยบายซึ่งจำกัดอสังหาริมทรัพย์เอกชน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สังคมวิทยา
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:ทฤษฎีเกม
หมวดหมู่:การใช้ที่ดิน
วัดซับชะอม

วัดซับชะอม เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท  จังหวัดสระบุรี  มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านซับชะอม และบริเวณใกล้เคียง

**ประวัติ**
วัดซับชะอมเป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านซับชะอม หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี  โดยที่มาของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับชะอม  มีพื้นที่สำหรับตั้งวัด จำนวน 6 ไร่  โดยวัดได้รับการยกเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยมีพื้นที่ในเขตบริการจำนวน 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน และหมู่ 9 ตำบลเขาวง จำนวน 160 หลังคาเรือน มีจำนวนประชากรประมาณ 1,300 คน โดยมีพื้นที่ทิศเหนือจรดที่ดินเอกชน  ทิศใต้ติดภูเขา ทิศตะวันออกจรดโรงเรียนวัดซับชะอม และสถานพยาบาลประจำตำบลเขาวง ทิศตะวันตกติดถนนสาธารณะและที่ดินเอกชน

**ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถ (กำลังก่อสร้าง)
*ฌาปนสถาน /ศาลาคู่เมรุ
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
*หอสวดมนต์
*หอระฆัง / หอกลอง

**ลำดับเจ้าอาวาส**

**อ้างอิง**
ซับชะอม