Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ประชาธิปก (เครื่องบิน)

เครื่องบินประชาธิปก หรือ เครื่องบินขับไล่แบบ 5 (บ.ข.5) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่ออกแบบโดยพันโทหลวงเนรมิตไพชยนต์ (เซี้ยง ศุษิลวรณ์) ผู้บังคับฝูงโรงงานอากาศยานที่ 3 กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงานกรมอากาศยาน เครื่องต้นแบบใช้ชื่อว่า "เครื่องบินทดลอง 2 ที่นั่ง" (บ.ทล.) ใช้เครื่องยนต์เคอร์ติส 435 แรงม้า  ต่อมาได้ใช้ชื่อว่า "ประชาธิปก" ตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นเครื่องบินรบแบบที่สองที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย ถูกใช้ในการทดสอบเปรียบเทียบกับเครื่องบิน en รุ่น C.1 ซึ่งผลมีสมรรถนะไม่แตกต่างกัน

**ประจำการ**
- กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

**คุณลักษณะ (เครื่องบินขับไล่ประชาธิปกแบบ 5)**

**ดูเพิ่ม**
 เครื่องบินบริพัตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เครื่องบินขับไล่แบบที่ ๕ ประชาธิปก   ( Prachadhipok ) date=2007-10-29 -  ประวัติ และความเป็นมาของกรมช่างอากาศ date=2007-10-10 
หมวดหมู่:เครื่องบินไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินทหารไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินปีกสองชั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2472
เครื่องบินบริพัตร

เครื่องบินบริพัตร
เครื่องบินบริพัตร หรือ เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 2 (บ.ท.2) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ออกแบบโดย พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์ (มุนี มหาสันทนะ) ผู้รั้งตำแหน่งผู้บังคับฝูงกองโรงงาน กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงาน กรมอากาศยาน  เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิด 2 ที่นั่ง ปีก 2 ชั้น โครงสร้างทำด้วยด้วยท่อภูราลูแมงและไม้ บุผ้า ใช้เครื่องยนต์จูปิเตอร์ขนาด 400-600 แรงม้า 1 เครื่อง
เครื่องบินแบบนี้ได้ชื่อว่า "บริพัตร" ตามพระนามของจอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงกลาโหม  นับเป็นเครื่องบินรบแบบแรก ที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย 
เครื่องบินแบบบริพัตร เคยประจำการอยู่ที่กองบินน้อยที่ 2 ระหว่าง พ.ศ. 2470 - 2483 เคยเดินทางไปเยือนต่างประเทศ 2 ครั้ง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2472 ที่นิวเดลี ประเทศอินเดีย ตามคำเชิญของรัฐบาลอินเดีย  และในปี พ.ศ. 2473 ไปฮานอย ประเทศเวียดนาม เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี และนำพวงมาลาไปวางที่อนุสาวรีย์ทหารฝรั่งเศส ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 1

**ประจำการ**
- กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

**คุณลักษณะ (ต้นแบบที่ 1 - เครื่องยนต์จูปิเตอร์)**

**ดูเพิ่ม**
 ประชาธิปก (เครื่องบิน)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ ๒ บริพัตร (บ.ท.๒)  Boripatra date=2007-10-30 -  ประวัติและความเป็นมาของกรมช่างอากาศ date=2007-10-10 

หมวดหมู่:เครื่องบินไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินทหารไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินปีกสองชั้น
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:กองทัพอากาศไทย
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2470
อำเภอพบพระ

พบพระ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตาก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด อำเภอพบพระเป็นอำเภอที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเมย แม่น้ำพรมแดนสายสำคัญระหว่างไทยกับพม่า

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอพบพระตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแม่สอด- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองตาก อำเภอวังเจ้า และอำเภอคลองลาน (จังหวัดกำแพงเพชร)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง และรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)

**ประวัติ**
อำเภอพบพระ เดิมตั้งอยู่ในเขตปกครองของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากคำบอกเล่าของนายสูน อดีตผู้ใหญ่บ้านคนที่สองของบ้านเพอะพะ ทราบว่าคำว่า “พบพระ” เป็นคำที่เพี้ยนมาจากคำว่า “เพอะพะ” โดยเล่ารายละเอียดว่า เมื่อตนเองอายุประมาณ 12 ปี บิดาพร้อมญาติ พี่น้องจากบ้านแม่ตาว อำเภอแม่สอด จำนวน 4 ครอบครัว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลพบพระ ในปัจจุบัน ซึ่งในอดีตท้องที่นี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีลักษณะพื้นที่เป็น ป่าหวาย ป่าเตย และป่าแขม มีบริเวณแหล่งน้ำผุดหลายแห่งทั่วบริเวณ ทำให้มีน้ำท่วมขังและเฉอะแฉะ จึงเรียกบริเวณนี้ว่า “เพอะพะ” ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองภาคเหนือ แปลว่า บริเวณที่มีน้ำขังเป็นแอ่งกระจัดกระจายเปรอะเฉอะแฉะไปทั่วนั้น
เนื่องจากตำบลพบพระมีพื้นที่กว้างขวาง มีอุปสรรคต่อการปกครองดูแลราษฎรที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล และการบริหารจัดการพื้นที่ของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เป็นไปด้วยความยากลำบาก โดยเฉพาะพื้นที่ตำบลช่องแคบและตำบลพบพระ ที่มีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์แทรกซึมอยู่ทั่วพื้นที่จึงได้ขอแยกตำบลคีรีราษฎร์เป็นออกจากตำบลช่องแคบอีกตำบลหนึ่ง และได้ขอเสนอตั้งกิ่งอำเภอใหม่ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้มีการตั้งกิ่งอำเภอใหม่ เรียกว่า “กิ่งอำเภอพบพระ” มี 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2530 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้  “กิ่งอำเภอพบพระ” ตั้งเป็นอำเภอพบพระ- วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลพบพระ แยกออกจากตำบลช่องแคบ- วันที่ 1 กรกฎาคม 2512 ตั้งตำบลคีรีราษฎร์ แยกออกจากตำบลช่องแคบ- วันที่ 29 มีนาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ อำเภอแม่สอด มาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอพบพระ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแม่สอด- วันที่ 5 เมษายน 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลพบพระ ในท้องที่บางส่วนของตำบลพบพระ- วันที่ 16 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลวาเล่ย์ แยกออกจากตำบลพบพระ- วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอพบพระ อำเภอแม่สอด เป็น อำเภอพบพระ- วันที่ 27 ตุลาคม 2536 ตั้งตำบลรวมไทยพัฒนา แยกออกจากตำบลช่องแคบ และตำบลพบพระ- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลพบพระ เป็นเทศบาลตำบลพบพระ ด้วยผลของกฎหมาย

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอพบพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอพบพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพบพระ- องค์การบริหารส่วนตำบลพบพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพบพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลพบพระ)- องค์การบริหารส่วนตำบลช่องแคบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องแคบทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคีรีราษฎร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคีรีราษฎร์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวาเล่ย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาเล่ย์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลรวมไทยพัฒนา   ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรวมไทยพัฒนาทั้งตำบล

**อ้างอิง**
พบพระ
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 11

เส้นทางการบิน
ไฟล์:N334AA B767-223ER American MAN 08APR01 (6839074488).jpg|thumb|N334AA โบอิง 767-223 ของอเมริกันแอร์ไลน์ลำเดียวกันที่ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2544 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Final 9/11 Commission Report date=2010-08-07  -  9-11 NTSB Report- American Airlines Flight 11 manifest- Picture of aircraft Pre 9/11
หมวดหมู่:อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางการบินที่มีการจงใจทำให้อากาศยานตกหรือชน
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 767
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอเมริกันแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175 เป็นเที่ยวบินโดยสารภายในประเทศของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติโลแกนเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ จุดหมายปลายทางที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
ในเช้าของวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เที่ยวบินถูกสลัดอากาศห้าคนสมาชิกขบวนการก่อการร้ายอิสลามอัลกออิดะห์จี้ และบังคับให้บินชนอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาคารใต้ ในเมืองนิวยอร์ก เหตุการณ์ในครั้งนั้นเรียกว่า เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หรือ 9/11
เส้นทางการบิน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Final 9/11 Commission Report date=2010-08-07  -  CNN September 11 Memorial page, with passenger and crew lists date=2018-10-04 - Memorial wiki tribute to those killed in this flight (with flight manifest)-  9-11 NTSB Report-  Picture of aircraft Pre 9/11
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:การจี้เครื่องบิน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 767
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับยูไนเต็ดแอร์ไลน์
หมวดหมู่:อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางการบินที่มีการจงใจทำให้อากาศยานตกหรือชน
อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77

อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 เป็นเครื่องบินโดยสารที่ถูกจี้โดยผู้ก่อการร้ายห้าคนซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มอัลกออิดะฮ์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 เป็นส่วนหนึ่งของวินาศกรรม 11 กันยายน โดยพวกเขาจงใจขับเครื่องบินชนเข้าไปในอาคารเพนตากอน ในรัฐเวอร์จิเนีย ใกล้วอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อเวลา 09.38 น. ตามเวลาท้องถิ่นในวอชิงตัน ดี.ซี ผู้โดยสารบนเครื่องซึ่งรวมทั้งลูกเรือและสลัดอากาศ 64 คนและผู้ที่อยู่ในอาคาร 125 คนเสียชีวิตจากการชน
เส้นทางการบิน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Flight manifest for American Airlines flight 77- Memorial wiki tribute to those killed in this flight (with flight manifest)- author=Arlington County, Virginia-  Joint Staff FOIA Requester Service Center- Pentagon site for two videos released by same on 16 May 2006-  GPOAccess.gov date=2010-08-07  - 'The 9-11 Commission Report: Final Report of the National Commission on Terrorist Attacks Upon the United States, Official Government Edition' 2005)-  Full series of images date=2007-10-16 -  3-D simulation of the last moments of American Airlines Flight 77 - 911 Case Study: Pentagon Flight 77-  9-11 NTSB Report-  Arlington Fire Journal - Arlington County Fire Dept. operations at crash site
หมวดหมู่:อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางการบินที่มีการจงใจทำให้อากาศยานตกหรือชน
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 757
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอเมริกันแอร์ไลน์
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93

ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 (United Airlines Flight 93) เป็นเที่ยวบินภายในประเทศที่ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาตินูอาร์ก ลิเบอร์ตี ที่เมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีจุดหมายปลายทางคือ ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก ที่ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ถูกจี้เครื่องบิน เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หลังจากเครื่องบินออกเดินทางประมาณ 46 นาที สลัดอากาศได้ทำการยึดเครื่องบิน บริเวณเหนือน่านฟ้านิวยอร์ก โดยอาจจะมีเป้าหมายชนอาคารรัฐสภา แต่ขณะโดนจี้ ผู้โดยสารได้ต่อสู้กับผู้ก่อการร้ายจนเครื่องบินตกที่รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และทำให้สลัดอากาศไม่บรรลุเป้าหมายในการพุ่งชนอาคารรัฐสภา จนหลายคนยกย่องผู้โดยสารในเที่ยวบินนี้เป็นผู้กล้าหาญ
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 เป็นเที่ยวบินเดียวที่ไม่ประสบความสำเร็จในการบรรลุเป้าหมายของผู้ก่อการร้าย จากการจี้เครื่องบินทั้ง 4 ลำใน วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 (เที่ยวบินอีก 3 เที่ยวบิน คือ อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 11, อเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 77 และยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 175)
เส้นทางการบิน
แผนผังแสดงระดับความสูงของเครื่องก่อนตก
N591UA เครื่องบินลงจอดเมื่อวันที่ 8 กันยายน 2544 สามวันก่อนที่ถูกจี้เครื่องบิน

**ผู้โดยสารและลูกเรือ**
หมายเหตุ: รายการนี้ไม่รวมถึงสัญชาติของจี้เครื่องบินสี่คน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The Final 9/11 Commission Report date=2010-08-07  -  Flight 93 Cockpit Tape Transcript date=2013-12-08 . -  Flight 93 Memorial Project date=2007-02-09  (official website).-  A video dedicated to the Heroes of Flight 93 date=2020-09-29 . -  National Park Foundation Flight 93 Memorial Site. -  Timeline of events on Flight 93

หมวดหมู่:อุบัติเหตุและอุบัติการณ์ทางการบินที่มีการจงใจทำให้อากาศยานตกหรือชน
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 757
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544

หมวดหมู่:วินาศกรรม
หมวดหมู่:การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ลัทธิต่อต้านอเมริกา
จิตรวดี จุลานนท์

พันเอกหญิง ท่านผู้หญิง จิตรวดี  จุลานนท์ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) เป็นคู่สมรสของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 24 และประธานองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน

**ประวัติ**
พันเอกหญิง ท่านผู้หญิงจิตรวดี  จุลานนท์ (สกุลเดิม: สันทัดเวช; เกิด: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) เป็นธิดาของพลตรี อุดม สันทัดเวช และสำอางค์โฉม สันทัดเวช  ท่านผู้หญิงจิตรวดีสมรสกับพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีคนที่ 24 ของประเทศไทย ที่มาจากการรัฐประหาร โดยการแต่งตั้งโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข  อดีตผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารสูงสุด และองคมนตรี มีบุตรชาย 2 คน คือ 
# นายสันต์ จุลานนท์ (ข้าว) 
# นายจุล จุลานนท์ (น้ำ)
ท่านผู้หญิง จิตรวดี จุลานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในพระราชพิธีวันฉัตรมงคล 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ให้ใช้คำนำหน้านามว่า "ท่านผู้หญิง"

**การศึกษา**
จบการศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ (ม.ศ. 3) และโรงเรียนอัมพรไพศาล (ม.ศ. 5) จากนั้นศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาจนสำเร็จการศึกษาหลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต (ภาษาอังกฤษ) จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
พ.อ.หญิง ท่านผู้หญิง จิตรวดี ได้ชื่อว่ามีความเชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษเป็นอย่างดี โดยระหว่างรับราชการยังได้เข้าร่วมรับการฝึกอบรม ในหลักสูตรภาษาอังกฤษหลายหลักสูตร เช่น หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ (ฟื้นฟู) หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ (ชั้นสูง) ประเทศสหรัฐอเมริกา หลักสูตร ASLPR ประเทศออสเตรเลีย หลักสูตรชั้นนายร้อย เหล่าสารบรรณ รุ่นที่ 4 และหลักสูตรชั้นนายพัน เหล่าสารบรรณ รุ่นที่ 10

**ยศทหาร**
พันเอกหญิง พ.ศ. 2534

**การทำงาน**
เริ่มต้นชีวิตการทำงานที่กองภาษา กรมยุทธศึกษาทหารบก โดยเป็นอาจารย์ผู้ช่วยในปี พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งอาจารย์ในปี พ.ศ. 2525 สอนภาษาอังกฤษให้กับทหารที่ได้รับทุนไปเรียนต่างประเทศ ตามระเบียบของกองทัพบก และเป็นหัวหน้าแผนก เข้ารับการติดยศพันเอกหญิง ในปี พ.ศ. 2534
ปี พ.ศ. 2541 - 2544 ดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมแม่บ้านทหารบก เนื่องจาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ผู้เป็นสามีได้ขึ้นดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารบก และในปี พ.ศ. 2545 - 2546 รับตำแหน่ง นายกสมาคมแม่บ้านกองบัญชาการทหารสูงสุด เนื่องจาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ขึ้นดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
นอกจากนี้ยังปฏิบัติภารกิจพิเศษ ช่วยราชการ กอ.รมน.ภาค 2 โดยถวายงานในการรับเสด็จและตามเสด็จ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ระหว่างทรงแปรพระราชฐานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อีกทั้งยังเป็นกรรมการและกำกับดูแลการประกวดผ้าไหมและกิจกรรมอื่น ๆ ของโครงการศิลปาชีพ และโครงการพระราชดำริในพื้นที่ภาคอีสานอีกด้วย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พันเอกหญิง ท่านผู้หญิงจิตรวดี จุลานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น

ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น (ญี่ปุ่น|中古日本語|chūko nihongo|4=อังกฤษ: Early Middle Japanese) เป็นภาษาญี่ปุ่นที่ใช้ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 12 ตรงกับยุคเฮอัง ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นเป็นภาษาที่สืบเนื่องต่อจากภาษาญี่ปุ่นเก่าและพัฒนาเป็นภาษาญี่ปุ่นกลางตอนปลายในเวลาถัดมา บางครั้งอาจเรียกว่า ภาษาญี่ปุ่นเก่าตอนปลาย (Late Old Japanese) 

**ประวัติ**
ในยุคนี้อักษรมันโยงานะซึ่งเป็นการใช้อักษรจีนแสดงเสียงได้พัฒนารูปร่างให้ง่ายขึ้นกลายเป็นอักษรคานะ (เช่น 安 → あ, 阿 → ア) และยังคงถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน เอกสารและวรรณกรรมจำนวนมากเกิดขึ้นในยุคนี้ มีทั้งแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะเพียงอย่างเดียว เช่น ตำนานเก็นจิ (げんじものがたり) มากูระโนะโซชิ (まくらのそうし) และแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะและอักษรคันจิปนกัน เช่น ตำนานเฮเกะ (へいけものがたり) คนจากุโมโนงาตาริชู (こんじゃくものがたりしゅう)

**หน่วยเสียง**
รูปแบบพยางค์ในช่วงต้นของยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นมีดังต่อไปนี้
อักขรวิธีอักษรคานะแบบพิเศษ (โจได โทกูชุ คานาซูไก) ที่ใช้ในยุคภาษาญี่ปุ่นเก่าได้แสดงให้เห็นว่าภาษาญี่ปุ่นเก่ามีเสียงรูปแบบพยางค์มากกว่าในปัจจุบัน และเมื่อเข้าสู่ช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลาง หน่วยเสียงและรูปแบบพยางค์ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เช่น
(อ้างอิง Frellesvig, 2018)
# ในช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น ได้เกิดการสูญเสียง (sound loss) ในโครงสร้างพยางค์แบบ /Cw-/ กับ /Cy-/ โดยเสียง /w/ และ /y/ ได้หายไป ยกเว้น /kwo/ กับ /gwo/ ซึ่งสูญเสียงตามไปในภายหลัง หลังจากนั้นเสียง /w/ และ /y/ ตำแหน่งต้นพยางค์ก็เกิดการสูญเสียงไปเช่นกัน เช่น　こい： /kwopwi/ > /kwopi/ > /kopi/ > /kowi/ > /koi/
# /p/ เปลี่ยนเป็นเสียง /-w-/ เมื่อปรากฏระหว่างเสียงสระ (intervocalic) เช่น　かお： /kapo/ > /kawo/ ก่อนที่เปลี่ยนเป็น /kao/ ตามปรากฏการณ์ในข้อ 1
# เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "เสียงสะดวก" (อมบิง) เช่น รูป テ ของ よむ： /yomite/ > /yoNde/ หรือ /youde/

**ไวยากรณ์**
หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง ==
สีหบัญชร

สีหบัญชร หมายถึง หน้าต่างสำหรับพระเจ้าแผ่นดินเสด็จออกให้เฝ้าในโอกาสสำคัญ หรือใช้ในการว่าราชการ หากแปลตามคำแล้วนั้น สีหบัญชร คือหน้าต่างที่มีสัญฐานประดุจกรงเล็บแห่งสิงห์
ในปัจจุบันนั้น สีหบัญชรที่สำคัญมีดังนี้- สีหบัญชรภายในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ  ภายในพระบรมมหาราชวัง  สีหบัญชรบานนี้มีประวัติกล่าวถึงเมื่อครั้งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช  ในช่วงปลายรัชกาล เนื่องจากมีพระอาการประชวร ไม่สามารถที่จะเสด็จออกว่าราชการ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ได้ จึงใช้พระบัญชร บริเวณมุขกระสันเชื่อมต่อพระที่นั่งไพศาลทักษิณ กับหอพระธาตุมณเฑียรในการออกว่าราชการและให้ข้าราชการนำข้อราชการทูลเกล้าฯ ถวาย- สีหบัญชรภายในพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท พระบรมมหาราชวัง- สีหบัญชรภายในพระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต
หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
หมวดหมู่:พระราชวังดุสิต
ไทรโยค

ไทรโยค อาจหมายถึง- น้ำตกไทรโยค
** น้ำตกไทรโยคน้อย (เขาพัง)
** น้ำตกไทรโยคเล็ก
** น้ำตกไทรโยคใหญ่ (น้ำโจน)- สถานีรถไฟปัจจุบัน
** สถานีรถไฟวังโพธิ์ (สถานีรถไฟบริเวณตัวอำเภอไทรโยค)
** ที่หยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย- สถานีรถไฟในอดีต
** สถานีรถไฟน้ำโจน หรือ สถานีรถไฟไทรโยค (น้ำตกไทรโยคใหญ่)
** สถานีรถไฟกิ่งไทรโยค- อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี- อุทยานแห่งชาติไทรโยค- เพลงเขมรไทรโยค- นิราศไทรโยค
*ไทรโยค พุ่มพันธุ์ม่วง นักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย
สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า

สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า ออกแบบเป็นสะพานคอนกรีตอยู่ด้านเหนือน้ำของสะพานพระนั่งเกล้า มีขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับช่องทางหลักของถนนรัตนาธิเบศร์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302) โดยช่องทางคู่ขนานใช้สะพานเก่า มีความยาวตลอดช่วงสะพานถึง 2 กิโลเมตร ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและถนนนนทบุรี 1 ความยาวช่วงกลางแม่น้ำของ 2 ตอม่อในแม่น้ำคือ 229 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นสะพานคอนกรีตรูปกล่องที่ก่อสร้างด้วยวิธีคานยื่นสมดุล (balanced cantilever) ที่มีช่วงกลางแม่น้ำยาวที่สุดในประเทศไทย สูงกว่าสะพานเดิม 9 เมตร คร่อมสะพานเดิมบริเวณทางลาดลงเล็กน้อย เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 แล้วเสร็จเปิดการจราจรตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 

**ข้อมูลทั่วไป**
 วันที่ทำการก่อสร้าง : วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549- วันเปิดการจราจร : วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551- บริษัทที่ทำการก่อสร้าง : บริษัท ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)- ราคาค่าก่อสร้าง : 140,046,155.00 บาท - แบบของสะพาน : คานยื่นสมดุล- ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง : 16.40 เมตร- ความยาวของสะพาน : 299.10 เมตร (รวมส่วนที่ข้ามแยกสะพานพระนั่งเกล้า)- เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง : 349.50 เมตร- รวมความยาวทั้งหมด : 799.00 เมตร - จำนวนช่องทางจราจร : 6 ช่องทางจราจร (เข้าเมือง 3; ออกเมือง 3)- ความกว้างสะพาน : 24.99 เมตร - ความกว้างทางเท้า : ไม่มีทางเท้า (สำหรับคนเดินสามารถใช้สะพานพระนั่งเกล้า)

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สะพานพระนั่งเกล้า- ถนนรัตนาธิเบศร์
คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

text=
border=solid 1px

**อ้างอิง**
  คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกปี 1900

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1900
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นรายชื่อของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ในเอเธนส์ ประเทศกรีซ ตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม – 11 มกราคม ค.ศ. 1896 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 241 คน จาก 14 ประเทศ ใน 43 รายการ ใน 9 ชนิดกีฬา

**ตารางสรุปเหรียญ**
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองไม่ได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ

**อ้างอิง**
1896 
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1

กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแข่งขันทั้งสิ้น 12 ชนิดกีฬา โดยมีนักศึกษาจาก 8 มหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน
การแข่งขันครั้งนึ้ องค์การนักศึกษาร่วมกับชมรมกีฬาเป็นผู้ดำเนินการจัดการแข่งขัน งบประมาณได้จากการรวมทุนขององค์การนักศึกษา ส่วนระเบียบการแข่งขันใช้ของสมาคมกีฬาเป็นหลัก

**สรุปเหรียญการแข่งขัน**

**อ้างอิง**
  ความเป็นมาของการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย date=2009-12-23 
หมวดหมู่:กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเชียงใหม่
ฮาจิโร ทัตสึมิ

(Tatsumi Hachirō) มีชื่อจริงว่า โคชิโร ยูอาซะ (Yuasa Kōshirō) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ที่เกียวโต สถิติการชก 111 ครั้ง ชนะ 79 (น็อค 19) เสมอ 6 แพ้ 26 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2493 – 2494, 2495 – 2496)- แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมิดเดิลเวท (2494 – 2499, 2499 – 2505)- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2497-2498)
** ชิง 22 มีนาคม 2497  ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 เมษายน 2497 ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่นาโงยะ
** เสียแชมป์ 20 เมษายน 2498 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 11 ที่ โตเกียว- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2498-2499)
** ชิง 3 ธันวาคม 2498 ชนะคะแนน เสมา กล้าศึก ที่ มะนิลา
** เสียแชมป์ 8 มกราคม 2499 แพ้คะแนน เทรูโอะ โอนูกิ ที่ โอซากะ- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2499-2500)
** ชิง 9 เมษายน 2499 ชนะคะแนน เทรุโอะ โอนูกิ ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 ตุลาคม 2499 ชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ ยก 6 ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 1 มิถุนายน 2500 แพ้คะแนน ดาวทอง สิงหพัลลภที่ เวทีราชดำเนิน- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  4 มกราคม 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  15 มิถุนายน 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ โตเกียว
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 22 ตุลาคม 2503 แพ้คะแนน ฟูมิโอะ ไคซุ ที่ โตเกียว

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากเกียวโต
แอนโทนี่ มาร์เทียส

แอนโทนี่ มาร์เทียส นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 7 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2548)
** ชิง 19 เมษายน 2548 ชนะน็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 กรกฎาคม 2548 ชนะน็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 11 ที่ กทม.
** ตุลาคม 2548 ถูกปลด- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 11 กันยายน 2547 แพ้คะแนน เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น ที่ จ.ชัยนาท
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 27 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ จ.ชุมพร
** ชิงแชมป์เครือจักรภพรุ่นฟลายเวท 10 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้น็อค ลี ฮัสกิน ยก 2 ที่ อังกฤษ
** ชิงแชมป์แอฟริกากลางและตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 1 เมษายน 2549 แพ้คะแนน ซันเด โอเทียโน ที่ เคนยา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
อแนโทนี่ มาร์เทียส
อแนโทนี่ มาร์เทียส
คันโต (แก้ความกำกวม)

คันโต อาจหมายถึง- คันโต (関東) เขตการปกครองในประเทศญี่ปุ่น- คันโตไค (関東会) แก๊งมิจฉาชีพกลุ่มใหญ่ในเขตคันโต- คันโต (บริษัท) บริษัทเคมีภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา
ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน

ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน เป็นภาษาแอราเมอิกของชาวยิวสมัยใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในหมู่บ้านสามแห่งใกล้อักเราะฮ์ในเคอร์ดิสถานอิรัก ชื่อเรียกในภาษาของตนคือ ลิซานิด ญานัน หมายถึง ภาษาของเรา และชื่อที่คล้ายกันยังพบในภาษาย่อยแอราเมอิกใหม่ยิวภาษาอื่นด้วย (ภาษาลิซาน ดิดัน, ภาษาลิซานิด โนซาน)
ภาษานี้เกือบสูญหายแล้ว โดยมีผู้พูดอยู่ในวัยชราประมาณ 20 คนใน ค.ศ. 2004

**จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน**
ภาษาของชาวยิวในภาคเหนือของอิรัก ตุรกีตะวันออกและตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านเป็นภาษาแอราเมอิกใหม่หลากหลายสำเนียง ควายุ่งยากในบริเวณนี้ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการจัดตั้งรัฐอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2494 ทำให้ชาวยิวในบริเวณนี้ลดลง 
ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่คนสุดท้ายตายเมื่อ พ.ศ. 2541 ผู้พูดเป็นภาษาที่สองที่เหลืออยู่มีอายุมากกว่า 70 ปี โดยเขาเหล่านั้นพูดภาษาฮีบรูหรือภาษาเคิร์ดเป็นภาษาแม่ บางส่วนพูดภาษาอาหรับหรือภาษาแอราเมอิกสำเนียงอื่น จึงถือว่าภาษานี้เป็นภาษาตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยงภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซานเข้ากับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงอื่น มีความใกล้เคียงกับภาษาลิซานิด โนซาน ที่ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของบาร์ซาน ไม่มีข้อมูลหรือเอกสารที่เขียนด้วยภาษานี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
access-date=2016-11-17
*url-status=dead 
*cite web|url=https://www.youtube.com/watch?v=aNCL8LV_zv8  
publisher=YouTube |date=2012-01-10 |access-date=2016-11-17
แอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน
แอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน
ภาษาเฮอร์เตวิน

ภาษาเฮอร์เตวิน เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกใช้พูดในหลายหมู่บ้านในจังหวัดซิอิรห์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อพยพไปทางตะวันตก เหลือผู้พูดในตุรกีไม่มากนัก วิธภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษานี้ที่สุดคือภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน ภาษานี้ยังมีลักษณะร่วมกับภาษาตูโรโยหลายแห่ง
ผู้พูดภาษานี้เป็นชาวคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย บ้านเดิมของพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านในเฮอร์เตวิน ใกล้เมืองเปอร์วารี ในจังหวัดซิอิรท์ซึ่งถือว่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณที่มีผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออก ก่อนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ภาษาเฮอร์เตวินเป็นสำเนียงที่พัฒนาขึ้นต่างจากภาษาใกล้เคียงอื่นๆ

**ต้นกำเนิด**
ภาษาเฮอร์เตวินถูกจัดเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดย Otto Jastrow เมื่อ พ.ศ. 2513 และเขาได้อธิบายเกี่ยวกับภาษานี้ในอักสองปีต่อมา ลักษณะเด่นของภาษานี้ที่ต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกด้วยกันคือ ไม่มีการแยกสรรพนามชี้เฉพาะ “นี่”  กับ “นั่น” แต่ใช้กลุ่มของสรรพนามที่ครอบคลุมทั้งสองความหมายคือ awa aya และ ani มีการสร้างคำสรรพนามสำหรับคำว่า “สิ่งนี้ที่นี่” คือ oha eha และ anhi ผู้พูดภาษาเฮอร์เตวินจะพูดภาษาเคิร์ดได้ด้วย และอาจจะพูดภาษาอื่นๆได้อีก ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่เกือบจะไม่มีวรรณกรรมใดๆเหลืออยู่เลย ผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาซีเรียคเป็นภาษาทางศาสนา

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
language=de- cite book |last1=Jastrow |first1=Otto |title=Studies in Neo-Aramaic |url=https://archive.org/details/studiesinneoaram0000unse |date=1990 |publisher=BRILL |isbn=978-1-55540-430-7 |pages= 89–103 |doi=10.1163/9789004369535_009 |chapter=Personal and Demonstrative Pronouns in Central Neo-Aramaic: A Comparative and Diachronic Discussion Based on Ṭūrōyo and the Eastern Neo-Aramaic Dialect of Hertevin|editor=Wolfhart Heinrichs- Maclean, Arthur John (1895). Grammar of the dialects of vernacular Syriac: as spoken by the Eastern Syrians of Kurdistan, north-west Persia, and the Plain of Mosul: with notices of the vernacular of the Jews of Azerbaijan and of Zakhu near Mosul. Cambridge University Press, London.-  Takashina, Yoshiyuki. 1990. Some Remarks on Modern Aramaic of Hertevin. Journal of Asian and African Studies 40: 85-132.  date=2023-04-19 
*doi-access=free 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Semitisches Tonarchiv: Dokumentgruppe "Aramäisch/Neuostaramäisch (christl.)" (text in German).
ฮเอร์เตวิน
SU

SU สามารถหมายถึง- มหาวิทยาลัยศิลปากร (Silpakorn University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร
*มหาวิทยาลัยสยาม (Siam University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร- มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (Stanford University) มหาวิทยาลัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา- มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ (Syracuse University) มหาวิทยาลัยในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา- สเก็ตช์อัป (SketchUp) ซอฟต์แวร์สร้างภาพสามมิติจากกูเกิล
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ตุลาคม 18

* ดร. เจมส์ วัตสัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1962 ถูกวิพากษ์วิจารณ์ หลังจากที่ได้ให้สัมภาษณ์ต่อหนังสือพิมพ์ว่า "คนผิวดำไม่ฉลาดเท่าคนผิวขาว" ซึ่งเป็นการเหยียดสีผิว  (ซีเอ็นเอ็น)- โรงเรียนคิงมิดเดิลสคูลในรัฐเมน สหรัฐอเมริกา เริ่มสนับสนุนให้มีการใช้ยาเม็ดคุมกำเนิด สำหรับเด็กอายุ 11-13 ปี ภายหลังจากที่เด็กในโรงเรียนตั้งครรภ์โดยขาดความรู้ด้านการคุมกำเนิด  (ซีเอ็นเอ็น)
}
SDU

SDU สามารถหมายถึง- หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (Service Delivery Unit)
** หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (ประเทศไทย)- มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (Suan Dusit Rajabhat University)
หมวดหมู่:ชาวบรูไน

หมวดหมู่:ประเทศบรูไน
บ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:ชาวเอเชีย
หมวดหมู่:ชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:สังคมบรูไน
ไซยาโนอะคริเลต

สูตรโมเลกุลทั่วไปของไซยาโนอะคริเลต C5H5NO2
ซูเปอร์กลู
ไซยาโนอะคริเลต (cyanoacrylate) คือชื่อเรียกรวมของวัสดุทางเคมีกลุ่มหนึ่งที่ใช้เป็นสารยึดติดแบบแห้งเร็ว อาทิ methyl-2-cyanoacrylate กับ ethyl-2-cyanoacrylate ที่รู้จักกันตามชื่อสามัญว่า กาวตราช้าง, กาวร้อน, หรือ ซูเปอร์กลู (Superglue), และ 2-octyl-cyanoacrylate หรือ n-butyl-cyanoacrylate ซึ่งใช้เป็นสารยึดติดทางการแพทย์และศัลยกรรมในชื่อ เดอร์มาบอนด์ (Dermabond) หรือ ทรอมาซีล (Traumaseal) เป็นต้น ส่วนในทางอุตสาหกรรมจะใช้อักษรย่อเรียกสารกลุ่มนี้ว่า "CA"

**ประวัติ**
ไซยาโนอะคริเลตเป็นหนึ่งในกลุ่มสารยึดติดที่มีองค์ประกอบทางเคมีที่คล้ายกัน ค้นพบโดยแฮร์รี คูเวอร์ (Harry Coover) ขณะที่ทำงานให้บริษัทอีสต์แมนโกดักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างที่พวกเขากำลังวิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับการผลิตเลนส์พลาสติกสำหรับกล้องส่องเล็งของอาวุธปืน แต่วัสดุที่พวกเขาสร้างขึ้นกลับกลายเป็นว่าทำให้เครื่องมือและอุปกรณ์ที่เคยบรรจุหรือจับวัสดุนั้นยึดติดกันหมด ซึ่งไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องเลนส์เลย
ไซยาโนอะคริเลตออกขายสู่ตลาดอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 โดยใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า แฟลชกลู (Flash Glue) ซึ่งยังคงมีการขายอยู่กระทั่งปัจจุบันและดำเนินกิจการโดย แกรี ชิปโก (Gary Shipko) ประธานบริษัทซูเปอร์กลูอินเทอร์เนชันแนล (Super Glue International) แห่งสหรัฐอเมริกา
ไซยาโนอะคริเลตในฐานะกาวแบบแห้งเร็วได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1956 และออกขายสู่ตลาดผู้บริโภคในภายใต้ยี่ห้อ อีสต์แมน 910 และใน ค.ศ. 1958 กาวชนิดใหม่นี้ได้แสดงประสิทธิภาพสู่สายตาสาธารณชนในรายการโทรทัศน์ I've Got a Secret โดยมีแกร์รี มัวร์ (Garry Moore) เป็นดารารับเชิญ ซึ่งมัวร์นั้นถูกดึงขึ้นกลางอากาศด้วยแผ่นเหล็กกล้าสองแผ่นโดยใช้ อีสต์แมน 910 เพียงหนึ่งหยดเท่านั้น

**อ้างอิง**
 Petrie, Edward M. (2000). Handbook of adhesives and sealants. New York, NY: McGraw-Hill. p. 389. ISBN 0070498881.
หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:สารยึดติด
หมวดหมู่:เรซินสังเคราะห์
หมวดหมู่:มอโนเมอร์
หมวดหมู่:ไนไตรล์
หมวดหมู่:พอลิอะคริเลต
หมวดหมู่:การรักษาทางการแพทย์
หมวดหมู่:วัสดุบรรจุภัณฑ์
สกรีโม

สกรีโม (screamo) เป็นแนวดนตรีประเภทหนึ่งที่พัฒนามาจากอีโมและฮาร์ดคอร์พังก์ ในต้นทศวรรษที่ 90 อีโมกับสกรีโมนั้นก็มีความหมายว่าเป็นแนวดนตรีประเภทเดียวกัน โดยสกรีโมได้พัฒนาไปจากอีโม ลักษณะเด่นของเพลงประเภทนี้คือ ดัง-ไป-เบา บางครั้งจะมีลักษณะยุ่งเหยิงและดูไม่หยุดนิ่ง มีการใช้ริฟฟ์กีตาร์ที่รวดเร็ว และท่อนเมโลดี้ที่แพรวพราว การตะโกนกรีดร้องที่บ้าคลั่ง ส่วนทางด้านเนื้อเพลงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง 
วงสกรีโมส่วนใช้มักมีเสียงร้องที่จมลงไปกับเครื่องดนตรีอื่น ท่อนหยุดในเพลงสกรีโมมักจะใช้และค่อนข้างเงียบกว่าเพลงประเภทอื่น และมีแนวโน้มว่าจะมีการร้องแบบกรีดร้องในช่วงเบา
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีร็อก
เหตุเฮลิคอปเตอร์ซูเปอร์พูม่าตกที่จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2540

เหตุเฮลิคอปเตอร์ซูเปอร์พูม่าตกที่จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2540 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งในขบวนเสด็จฯ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จำนวน 6 ลำ เดินทางจากบ้านโต๊ะโมะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส  มุ่งหน้ากลับพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ ตำบลกะลุวอเหนือ อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส เครื่องเกิดขัดข้อง และชนยอดเขา ตกกลางป่าบริเวณเทือกเขาลิจอ บ้านไอปาเกาะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส  เมื่อเวลา 19.45 น.
เฮลิคอปเตอร์ลำนี้ เป็นเครื่องรุ่น AS-332L2 ซูเปอร์พูม่า Mk-II ผลิตโดยยูโรคอปเตอร์ ประเทศฝรั่งเศส หมายเลข 3/40 สังกัดฝูงบินที่ 202 กองบินที่ 2 กองพลบินที่ 1 กองบัญชาการยุทธทางอากาศ  บรรทุกผู้โดยสารได้ 22 คน นักบิน 2 คน เป็นพระราชพาหนะลำใหม่ที่กองทัพอากาศไทยจัดถวายพระบรมวงศานุวงศ์ เริ่มประจำการเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 มีอายุใช้งานไม่ถึง 50 ชั่วโมง
อุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้ข้าราชบริพารชั้นผู้ใหญ่เสียชีวิตรวม 14 ท่าน คือ- ท่านผู้หญิง (หม่อมราชวงศ์) สุประภาดา เกษมสันต์ ราชเลขานุการในพระองค์- ท่านผู้หญิงทวี มณีนุตร พระอภิบาลใน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์- ท่านผู้หญิงวิยะดา กฤดากร ณ อยุธยา นางสนองพระโอษฐ์- ท่านผู้หญิงทัดสมัย เศวตเศรณี ข้าหลวงในพระองค์- พลเรือโทวทินนา พึ่งพระเกียรติ- นางสาวฉายฉาน บุญลือพันธ์- นางสาวปิยะนาถ นิลอุบล- พันโท นายแพทย์ภากร ภาวิจิตร- พันเอก (พิเศษ) อนนท์ ยังพัธนา- พันเอกยิ่งยศ ศรีเจริญ- พันเอกอุดม กระจ่างสุต- นาวาอากาศโทอวยชัย สินนาค- นาวาอากาศตรีสุทิน คงเนียน นักบิน- เรืออากาศเอกนิรุช ดอนพนัส นักบินผู้ช่วย
หลังเหตุการณ์นี้ กองทัพอากาศได้จัดซื้อเฮลิคอปเตอร์เบลล์ 412 ใช้เป็นเครื่องพระราชพาหนะแทน สำหรับเครื่องซูเปอร์พูม่าในฝูงบินนี้ก็ไม่ได้ใช้งานอีกเลย จนกระทั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ได้นำไปใช้เป็นเครื่องแลกเปลี่ยนในการจัดซื้อ เครื่องบินโดยสารสำหรับรับรองแขกวีไอพี และภารกิจของนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร แอร์บัส เอ 319-115 เอ๊กซ์ ซีเจ "ไทยคู่ฟ้า" เมื่อ พ.ศ. 2545

**อ้างอิง**
 กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1 -  วันนี้ในอดีต date=2007-10-17 -  Thai Air Accidents (1990 to 1999) date=2007-10-24 -  ๑๙ กันยายน ๒๕๔๐ ............... ก่อนที่จะจากกันในวันนี้ ขอบุญที่เธอรักชาติ รักศาสนา ดลให้เกิดใต้พระบาทไม่คลาดคลา แล้วชาติหน้าเรามาช่วย ธ ด้วยกันdate=2005-12-18 -  ก่อนจะสิ้นพิษคราส ตอนที่ ๒ พลตำรวจตรี สุชาติ เผือกสกนธ์date=2007-11-16 -  เหตุเฮลิคอปเตอร์ซูเปอร์พูม่าตกที่จังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2540fix-attempted=yes 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เฮลิคอปเตอร์แบบที่ ๙ (ฮ.๙)   AS-332L2 SUPER PUMA MK II date=2007-11-05 
ฮ
ฮ
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับกองทัพอากาศไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเฮลิคอปเตอร์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดนราธิวาส
หมวดหมู่:อำเภอสุคิริน
ยุคไทโช

ยุคไทโช (Taishō-jidai) เป็นยุคสมัยในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่เริ่มต้นในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1912 ถึง 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิไทโช จักรพรดิองค์ใหม่เป็นจักรพรรดิที่มีพระพลานามัยอ่อนแอ ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนผ่านอำนาจทางการเมืองจากกลุ่มรัฐบุรุษในระบอบคณาธิปไตยแบบเก่า (หรือ transl|ja|เก็นโร) ไปเป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นและพรรคในระบอบประชาธิปไตย ทำให้ยุคนี้ถือเป็นช่วงที่มีขบวนการเสรีนิยมนามว่า ประชาธิปไตยไทโช ซึ่งแยกจากยุคเมจิที่มีความโกลาหล กับยุคโชวะที่ขับเคลื่อนด้วยระบบแสนยนิยม

**ตารางเทียบศักราช**
พระราชวงศ์สมัยไทโช

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 url=http://eprints.whiterose.ac.uk/133333/1/Benesch_Castles_and_the_Militarisation_of_Urban_Society_in_Imperial_Japan_TRHS_Accepted_Manuscript.pdf - isbn=9780231500043- Dickinson, Frederick R. War and National Reinvention: Japan in the Great War, 1914–1919 (Harvard Univ Asia Center, 1999).- Duus, Peter, ed. The Cambridge History of Japan: The Twentieth Century (Cambridge University Press, 1989).- Citation | last1 = Nussbaum | first1 = Louis-Frédéric | first2 = Käthe | last2 = Roth | year = 2005 | url = https://books.google.com/books?id=p2QnPijAEmEC | title = Japan Encyclopedia | place = Cambridge | publisher = Harvard University Press | isbn = 978-0-674-01753-5 | oclc = 58053128.  Louis-Frédéric is a pseudonym of Louis-Frédéric Nussbaum, see  df = mdy-all .- Strachan, Hew. The First World War: Volume I: To Arms (Oxford University Press, 2003) 455–94.- Takeuchi, Tatsuji (1935). War and Diplomacy in the Japanese Empire  online free- Vogel, Ezra F. (2019). China and Japan: Facing History  excerpt
แหล่งที่มา- url=http://lcweb2.loc.gov/frd/cs/jptoc.html

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Meiji Taisho 1868–1926 ja

ท
หมวดหมู่:จักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จักรพรรดิไทโช
อำเภอวังทรายพูน

วังทรายพูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลสากเหล็ก เขตอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และในปี พ.ศ. 2481 ได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลหนองปลาไหล และแยกตัวออกเป็นตำบลวังทรายพูนในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอวังทรายพูน" และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2524

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอวังทรายพูน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสากเหล็ก - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทับคล้อ อำเภอตะพานหิน และอำเภอวังโป่ง (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองพิจิตร

**ประวัติ**
แต่เดิมวังทรายพูนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร คือตำบลวังทรายพูนซึ่งแยกมาจากตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองพิจิตรมีอาณาเขตกว้างขวางไม่สะดวกแก่การปกครอง ต่อมาจึงแยกการปกครอง 3 ตำบล คือ ตำบลวังทรายพูน ตำบลหนองปลาไหล และตำบลหนองพระ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 และต่อมาได้ยกฐานะขึ่้นเป็น อำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 ทางราชการได้โอนตำบลหนองปล้องจากอำเภอเมืองพิจิตรให้มาอยู่ในการปกครองของอำเภอวังทรายพูนนับแต่นั้นมา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอวังทรายพูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอวังทรายพูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลวังทรายพูน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังทรายพูนและตำบลหนองพระ- เทศบาลตำบลหนองปล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปล้องทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังทรายพูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทรายพูน (นอกเขตเทศบาลตำบลวังทรายพูน)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาไหล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาไหลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลวังทรายพูน)

**อ้างอิง**
วังทรายพูน
ธรรมชาติบำบัด

ธรรมชาติบำบัด (Naturopathy หรือ naturopathic medicine หรือ natural medicine) คือการดูแลสุขภาพด้วยวิธีทางธรรมชาติ ในหลายแบบไม่ว่า ดีท็อกซ์ อโรมาเธอราปี โยคะ สมุนไพร สปา การนวด การฝังเข็ม ชี่กง สมาธิ หรือการทานอาหารตามแนวทางธรรมชาติ
ธรรมชาติบำบัดเป็นวิธีต่าง ๆ ของการแพทย์ทางเลือก (Alternative medicine) ที่เน้นการบำบัดรักษาโดยวิธีที่เป็นธรรมชาติและโดยความเชื่อที่ว่าร่างกายมีความสามารถในการบำบัดรักษาตนเอง ปรัชญาของธรรมชาติบำบัดนิยมใช้การรักษาโดยวิธี Holistic health และการลดการใช้ศัลยกรรมและยาในการรักษา ธรรมชาติบำบัดใช้วิธีการรักษาหลายวิธีที่เป็นที่ยอมรับในระดับต่าง ๆ ในวงการแพทย์ที่รวมทั้งการกินอาหาร (Diet), การดำรงชีวิต และ การฝังเข็มที่อาจจะช่วยลดความเจ็บปวดได้ในบางกรณี

**อ้างอิง**
  ธรรมชาติบำบัดคืออะไร date=2010-01-13 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงเรียนแพทย์แผนโบราณวัดพระเชตุพนฯ-  ตำหนักจัดกระดูกเพื่อสุขภาพ date=2018-04-10 -  สมาธิเพื่อการผ่อนคลายรักษาสุขภาพกายและจิตโดยองค์รวม-  สถาบันโยคะวิชาการ มูลนิธิหมอชาวบ้าน-  มหาฤๅษีอายุรเวทสยาม date=2011-11-19 -  วัดคำประมง อโรคยศาล-  ธรรมชาติบำบัด ปรับสมดุล (ร้อน-เย็น) แบบสุขภาพดีวิถีพุทธ หมอเขียว ใจเพชร-  ชมรมบ้านสุขภาพ ดร.รสสุคนธ์ พุ่มพันธุ์วงศ์ date=2011-04-26 -  การใช้ลูกดิ่ง และธรรมชาติบำบัด อ.สุทธิวัสส์ คำภา-  ชีวจิต ดร.สาทิส อินทรกำแหง date=2010-07-23 -  เต้าเต๋อซิ่นซี อ.จ้าวเมี่ยวกว่อ date=2010-07-29 -  ชี่กงไทย อ.หยาง เผย เซิน-  ศูนย์ธรรมชาติบำบัดบัลวี  นพ.บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล-  แมคโครไบโอติกส์ เลม่อนฟาร์ม-  แมคโครไบโอติกส์ เขาค้อทะเลภู
หมวดหมู่:การแพทย์ทางเลือก
หมวดหมู่:การบำบัด
อำเภอทับคล้อ

ทับคล้อ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมอยู่ในการปกครองของตำบลท้ายทุ่ง อำเภอบางมูลนากทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2478 ได้แยกตั้งเป็นตำบลทับคล้อ ก่อนที่ปีถัดมาได้ย้ายมาขึ้นกิ่งอำเภอตะพานหิน โอนตำบลท้ายทุ่งมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2482 ขึ้นกับอำเภอตะพานหินในปี พ.ศ. 2483 อย่างเป็นทางการจากการยกฐานะเป็นอำเภอตะพานหิน ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอทับคล้อในปี พ.ศ. 2526 และมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2530

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอทับคล้อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังทรายพูน และอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)  - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังโป่งและอำเภอชนแดน (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอดงเจริญและอำเภอบางมูลนาก- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอตะพานหิน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอทับคล้อแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอทับคล้อประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลเขาทราย  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาทราย- เทศบาลตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทับคล้อ- องค์การบริหารส่วนตำบลทับคล้อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับคล้อ (นอกเขตเทศบาลตำบลทับคล้อ) - องค์การบริหารส่วนตำบลเขาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลเขาทราย)- องค์การบริหารส่วนตำบลเขาเจ็ดลูก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาเจ็ดลูกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท้ายทุ่ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้ายทุ่งทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ทับคล้อ
ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ

ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ (Azuchi-Momoyama jidai) เป็นยุคของประเทศญี่ปุ่น ที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1573 จนถึง ค.ศ. 1603 ระหว่างสงคราม โอดะ โนบูนางะ และ โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ยกทัพเข้าสู่ที่พำนักของ โชกุนอาชิกางะ คือปราสาทอาซูจิ (ในจังหวัดชิงะ) และ ฮิเดโยชิยกทัพเข้าสู่ปราสาทโมโมยามะ (ในกรุงเกียวโต นครหลวงเก่าของญี่ปุ่น)

**เหตุการณ์ที่สำคัญ**
 ค.ศ. 1573 โนบูนางะ มิได้รับตำแหน่งโชกุน แต่เป็นเพียงผู้บัญชาการทหารและได้นำกองทัพพร้อมทั้งขุนศึกคู่ใจอย่าง โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ เข้าปราบพวกไดเมียวที่แข็งข้อตามแคว้นต่าง ๆ เพื่อทำการรวมประเทศ- ค.ศ. 1575 ศึกที่นางาชิโนะ โนบูนางะ ร่วมกับอิเอยาซุทำลายกองทัพม้าอันเกรียงไกรของทาเกดะ คัตสึโยริ แห่งตระกูลทาเกดะ โดยฝ่ายทาเกดะได้รับความสูญเสียอย่างหนักจนเป็นเหตุให้ต้องล่มสลายไปในการศึกที่แคว้นคาอิในเวลาต่อมาแต่กองทัพผสมโอดะ–โทกูงาวะนั้นไม่มีรายงานการเสียชีวิตของทหารฝ่ายตนเลยแม้แต่น้อย- ค.ศ. 1582 อาเคจิ มิตสึฮิเดะ ขุนพลคนหนึ่งของโนบูนางะได้นำกำลังของตนเข้าโจมตีวัดฮนโนซึ่งเป็นที่พำนักของโนบูนางะและสังหารโนบูนางะได้ อีกทั้งยังยกกำลังเข้าตีปราสาทนิโจสังหารบุตรชายคนโตของโนบูนางะอีกด้วยแต่หลังจากนั้นอีกหนึ่งสัปดาห์ มิตสึฮิเดะก็ถูกกองกำลังของฮิเดโยะชิที่กลับมาจากการทำศึกกับตระกูลโมริเข้าโจมตีด้วยกำลังที่มากกว่า และมีกำลังพลมากกว่าชัยชนะจึงเป็นของฮิเดโยะชิด้วยเหตุนี้ฮิเดโยชิจึงประกาศตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ของตระกูลโอดะแต่ไม่ได้รับการยอมรับจากขุนพลคนอื่น ๆ ของตระกูลโอดะและโทกูงาวะ อิเอยาซุ เพราะพวกเขาต่างก็มองเจตนาของฮิเดโยชิออก- ค.ศ. 1583 ศึกโคมากิ–นางากูเตะ อิเอยาซุและไดเมียวคนอื่น ๆ ที่ยังแข็งข้อต่อฮิเดโยชิได้ยอมสงบศึกกับฮิเดโยชิแต่มีข้อแม้คือพวกเขาต้องส่งบุตรหลานหรือคนสำคัญในตระกูลไปพำนักที่ปราสาทโอซากะในฐานะตัวประกัน- ค.ศ. 1590 ฮิเดะยะชิ รวมประเทศได้สำเร็จ และต่อมาได้ตั้งสภาผู้อาวุโสทั้งห้า ประกอบด้วยไดเมียว 5 คน (หนึ่งในนั้นคือ อิเอยาซุ ด้วย) เพื่อหวังให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนทายาทของฮิเดโยชิ ด้วยความจงรักภักดีต่อไป- ค.ศ. 1600 เมื่อฮิเดโยชิถึงแก่กรรม ก็เกิดการแย่งอำนาจกันระหว่างไดเมียวทั้งห้า โดยแบ่งเป็นสองขั้วอำนาจระหว่างอิชิดะ มิตสึนาริ (ฝ่ายตะวันตก) กับโทกูงาวะ อิเอยาซุ (ฝ่ายตะวันออก) ทั้งสองฝ่ายมีการกระทบกระทั่งกันจนเป็นสงครามย่อย ๆ อยู่หลายครั้งแต่ในที่สุดเมื่อทั้งสองฝ่ายได้ทำการรบขั้นเด็ดขาดกันในยุทธการที่เซกิงาฮาระ ผลคือกองทัพฝ่ายตะวันออกเป็นฝ่ายได้ชัยชนะ ส่วนมิตสึนาริที่พ่ายแพ้ก็ถูกประหารโดยคำสั่งของตระกูลโทกูงาวะ- ค.ศ. 1615 กองทัพโทกูงาวะเข้าโจมตีปราสาทโอซากะอันเป็นที่พำนักของตระกูลโทโยโตมิโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า แม้โทโยโตมิ ฮิเดโยริ (บุตรชายของฮิเดโยชิ)จะต่อต้านอย่างดุเดือดแต่ก็พ่ายแพ้และจบชีวิตตัวเองลงด้วยการคว้านท้องพร้อมกับมารดา
วัดคลองบุญ

วัดคลองบุญ เป็นวัด ตั้งอยู่ที่ บ้านเลขที่ 62 หมู่ที่ 1 บ้านคลองควาย ตำบลน้ำเต้า อำเภอมหาราช พระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 84 ตารางวา โฉนดที่ดิน
เลขที่ 7129 อาณาเขต ทิศเหนือติดต่อกับที่ดินของนายขีด ทิศใต้ติดกับแม่น้ำลพบุรี ทิศตะวันออกติดกับที่ดินนายณรงค์ ทิศตะวันตกติดต่อกับแม่น้ำลพบุรี มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดเลขที่ 5654
พื้นที่ตั้งเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำลพบุรี อาคารเสนาสนะต่างๆ มี อุโบสถกว้าง  6.75 เมตร ยาว 12.51 เมตร สร้าง พ.ศ. 2458 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ทรงไทยโบราณ มีกำแพงแก้วโดยรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 8.75 เมตร ยาว 14.75 เมตร สร้าง พ.ศ. 2524  เป็นอาคารคอนกรีต ยกพื้นสูง หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 14.25 เมตร สร้าง พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ ยกพื้นสูง กุฏิสงฆ์ 6 หลังเป็นอาคารไม้ ทรงไทยโบราณใต้ถุนสูง สำหรับ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ และมีเจดีย์ ตั้งอยู่ด้านหลังของอุโบสถ สร้างขึ้นเมื่อ 2458
สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2451 เดิมมีนามว่า “วัดคลองควาย” ได้เปลี่ยนนามเป็น “วัดคลองบุญ” ในปี พ.ศ. 2483 เพื่อให้มีความหมายที่เป็นมงคลยิ่งขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ปัจจุบัน พระสมุห์ชาญวุฒิ วุฑฺฒิญาโณ (ณ พัทลุง) เป็นเจ้าอาวาส

**รายชื่อเจ้าอาวาส**
เจ้าอาวาส มี 9 รูป คือ 
# พระอธิการปลั่ง    พ.ศ. 2451 – 2473
# พระอธิการปั้น     พ.ศ. 2473 – 2490
# พระอธิการพวง    พ.ศ. 2490 – 2495
# พระอธิการประสิทธิ์ พ.ศ. 2495 – 2498
# พระใบฎีกาทองหล่อ พ.ศ. 2498 – 2505
# พระกระจ่าง      พ.ศ. 2505 – 2508
# พระสนิท       พ.ศ. 2508 – 2510
# พระอธิการแวว    พ.ศ. 2510 – 2514
# พระใบฎีกาทองอินทร์ พ.ศ. 2514 - 2553
# พระอธิการสำรวย สํวโร พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2565
# พระสมุห์ชาญวุฒิ วุฑฺฒิญาโณ พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน

**ประมวลภาพ**

**อ้างอิง**
  วัดคลองบุญfix-attempted=yes 
*https://www.instagram.com/explore/locations/1489381564662540/
*หนังสือวัดคลองบุญ อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
คลองบุญ
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2526

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2526 เป็นอุบัติเหตุทางการบินที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2526 เวลา 8.40 น. เฮลิคอปเตอร์แบบเบลล์ UH-1H Iroquois ของกองทัพบกไทย  เดินทางจากกองทัพภาคที่ 2 จังหวัดนครราชสีมา มุ่งหน้าไปยังจังหวัดมุกดาหาร พร้อมด้วยข้าราชการชั้นผู้ใหญ่จากกองทัพภาคที่ 2 และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เพื่อไปสำรวจพื้นที่จัดสรรเป็นที่ทำกินสำหรับผู้ร่วมพัฒนาชาติไทย  เครื่องยนต์เกิดขัดข้อง และระเบิดกลางอากาศหลังจากนำเครื่องขึ้นไปได้ 5 นาที

**รายชื่อผู้เสียชีวิต**
ผู้เสียชีวิต จำนวน 11 คน ได้แก่- พลตรี เลิศ กนิษฐนาคะ - รองแม่ทัพภาคที่ 2- พันเอกพิเศษ จรวย นิ่มดิษฐ์ - รองเสนาธิการ กองทัพภาคที่ 2- พันเอก เสงี่ยม รัตนสีมากร - รองเสนาธิการ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 2- พลตรี ชัยพร แตงฉ่ำ - หัวหน้ากองกิจการพลเรือน กองทัพภาคที่ 2- นายกังวาล เทพหัสดิน ณ อยุธยา - รองปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์- นายสมเพิ่ม กิตตินันท์ - รองอธิบดีกรมป่าไม้- นายสนั่น ศรีวรุมณ์ - หัวหน้าโครงการภูพิงค์ จังหวัดมุกดาหาร- ร้อยเอก บุญเทิด มีทองคำ - นักบินที่ 1- ร้อยโท กงจักร แก้วคำ - นักบินที่ 2- จ่าสิบเอก จำปา ชัยเสมา - ช่างเครื่อง- จ่าสิบเอก บุญมี คำมานนท์ - ช่างเครื่อง

**อ้างอิง**
 กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1 -  Thai Air Accidents (1980 to 1989) date=2007-12-18 
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอากาศยานของกองทัพบกไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเฮลิคอปเตอร์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:อำเภอเมืองนครราชสีมา
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2524

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2524 เป็นอุบัติเหตุทางการบินที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2524  เฮลิคอปเตอร์แบบเบลล์ 205A-1 ของกรมตำรวจ นำสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเดินทางไปเยี่ยมชมโครงการหลวง ที่สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เครื่องเกิดขัดข้องจนตกในหุบเขา ตำบลแม่สูน อำเภอฝาง และไม่มีผู้รอดชีวิต

**รายนามผู้เสียชีวิต**
ผู้เสียชีวิต จำนวน 11 คน ในจำนวนนี้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 6 คน ได้แก่- นายคล้าย จิตพิทักษ์ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง- นายหัด ดาวเรือง - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม- นายปรุงศักดิ์ ไชยหาญ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม- นายไพฑูรย์ โหตระไวศยะ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี- นายชัยทิพย์ น่วมทนง - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร- พันตำรวจเอก กฤช สังขทรัพย์ - สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเลย และ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์- พลอากาศเอก บัญชา เมฆวิชัย - รองปลัดกระทรวงกลาโหม- นายสุนทรเทพ ศรีเวศร์  - ผู้สื่อข่าวกรมประชาสัมพันธ์- ร้อยตำรวจเอก องอาจ สุวรรณกูฐ นักบินที่ 1- ร้อยตำรวจเอก สิทธิไกร หลักคงคา นักบินที่ 2- จ่าสิบตำรวจ ธานินทร์ สิทธิราชา ช่างอากาศยาน

**อ้างอิง**
 กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1-  Thai Air Accidents (1980 to 1989) date=2007-12-18 
ฮ
ฮ
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอากาศยานของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเฮลิคอปเตอร์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:อำเภอฝาง
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2524
เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831

เวียดนามแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 831 เป็นอุบัติเหตุเครื่องบินตกในประเทศไทย พ.ศ. 2531 โดยสายการบินสัญชาติเวียดนาม (ปัจจุบันคือ เวียดนามแอร์ไลน์) นำผู้โดยสารบินจากฮานอยไปยังกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2531 ด้วยเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134 ทะเบียน VN-A102 ขณะเครื่องลดระดับลงจอด มีฝนตกหนักและทัศนวิสัยไม่ดี และมีรายงานว่าเครื่องถูกฟ้าผ่า  นักบินลดระดับความสูงไม่ถูกต้อง นำเครื่องลงผิดเป้าหมายและตกลงในพื้นที่หมู่ 6 ตำบลคูคต  อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ใกล้กับหมู่บ้านเสมาฟ้าคราม เมื่อเวลา 11.37 น. ห่างจากสนามบิน 6 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 76 คน มีผู้รอดชีวิต 6 คน  ในจำนวนผู้เสียชีวิต มี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของเวียดนาม และเอกอัครราชทูตอินเดียประจำเวียดนาม รวมอยู่ด้วย
นักบินที่ 1 ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้รอดชีวิต กล่าวว่าเครื่องบินตกเนื่องจากถูกฟ้าผ่า ในขณะที่ทางการโซเวียตซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องบิน กลับไม่ยอมเปิดเผยรายละเอียดของกล่องดำ 

**อ้างอิง**
  Plane Crash Info date=2012-11-03 
ว
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเวียดนามแอร์ไลน์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:อำเภอลำลูกกา
เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516

เหตุเฮลิคอปเตอร์เบลล์ตกที่จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2516 เป็นอุบัติเหตุที่เกิดกับคณะนายทหารและนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ จำนวนประมาณ 60 คนที่เดินทางไปตั้งค่ายพักแรม เพื่อฉลองวันเกิด และใช้อาวุธสงครามล่าสัตว์ป่าภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร จังหวัดกาญจนบุรี ระหว่างวันที่ 26-29 เมษายน พ.ศ. 2516 ทั้งที่มีความพยายามขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่อุทยาน สื่อมวลชนและนิสิตนักศึกษาชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติ  โดยหนึ่งในผู้ร่วมคณะ มี พันเอกณรงค์ กิตติขจร และดาราสาว เมตตา รุ่งรัตน์ รวมอยู่ด้วย  ต่อมาคณะข้าราชการนี้ได้เดินทางกลับกรุงเทพมหานครด้วยเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพบก จำนวน 2 ลำ แต่เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่ง หมายเลข ทบ.6102 เกิดอุบัติเหตุตกระหว่างทาง ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีผู้เสียชีวิต 6 คน ทราบชื่อคือ พ.ต. ไฉน พุกบุญมี ร.อ.อาวุธ อำพันวงศ์ พ.ต.ท. บัญญัติ ไทยภักดี พ.ต.ฉนำ ยุวบำรุง ผู้บาดเจ็บได้แก่ พันตำรวจเอก อมร ยุกตะนันท์ พันโท จำนงค์ รอดเจริญ นาย อนุสรณ์ ยุกตะนันท์ จ่าสิบโท สมรชัย สุขมาก และพบซากสัตว์ป่า โดยเฉพาะซากกระทิง เป็นจำนวนมาก  
จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ออกมาแถลงว่า เฮลิคอปเตอร์ลำที่ตกได้เดินทางไปปฏิบัติภารกิจลับเกี่ยวกับความมั่นคง และการรักษาความปลอดภัยแก่นายพลเน วิน นายกรัฐมนตรีพม่าซึ่งเดินทางมาเยือนประเทศไทยในเวลานั้นพอดี
จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่นักศึกษา  ศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ได้ออกหนังสือชื่อ "บันทึกลับจากทุ่งใหญ่"  เปิดโปงเกี่ยวกับกรณีนี้ ตามด้วยหนังสือชื่อ "มหาวิทยาลัยที่ไม่มีคำตอบ" โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ส่งผลให้มีการคัดชื่อนักศึกษาจำนวน 9 คน ออกจากมหาวิทยาลัย ด้วยข้อหาว่าเป็นการเสียดสีรัฐบาล และเป็นจุดเริ่มต้นของการประท้วงอย่างต่อเนื่อง และนำมาซึ่ง เหตุการณ์ 14 ตุลา
วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม มีพิธีพระราชทานเพลิง พ.ต.ท. บัญญัติ ไทยภักดี

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:เหตุการณ์ 14 ตุลา
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอากาศยานของกองทัพบกไทย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเฮลิคอปเตอร์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:อำเภอบางเลน