Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อาร์ทิโชก

อาร์ทิโชก (artichoke หรือทั่วไปรู้จักในชื่อ French artichoke และ green artichoke)  เป็นพืชเมืองหนาว อยู่ในวงศ์ทานตะวัน มีถิ่นกำเนิดในยุโรปเขตเมดิเตอร์เรเนียน มีสรรพคุณทางยา สามารถบริโภคสดหรือปรุงเป็นอาหาร ซึ่งเป็นเมนูสำคัญของงานเลี้ยงทางยุโรป และยังมีการนำมาสกัดสารไซนาริน
ลักษณะทรงต้นและใบจะมีขนาดใหญ่โตเต็มที่จะมีขนาด 1.80 เมตร ใบหยักเป็นแฉกลึกสีเขียวอมเทาหรือขาวอมเทา ดอกประกอบไปด้วยกลุ่มของกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ บนก้านดอกลักษณะของดอกทรงแตกต่างกันไปตามลักษณะสายพันธุ์ ออกดอกในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม  

**แหล่งกำเนิดและการแพร่กระจายพันธุ์พืช**
อาร์ทิโชกเป็นพืชพื้นเมืองแถบเมดิเตอร์เรเนียน ถูกชาวดัตช์นำเข้าสู่ประเทศอังกฤษในศตวรรษที่ 15 เติบโตในสวนของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 จนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 17 แก่นอาร์ทิโชค (artichoke heart) กลายเป็นวัตถุดิบสำคัญสำหรับมื้ออาหารที่หรูหรา  ในศตวรรษที่ 19 ถูกนำเข้าประเทศสหรัฐอเมริกาที่ Louisiana โดยชาวฝรั่งเศส และเข้าสู่ California โดยชาวสเปน

**ส่วนที่ใช้และสรรพคุณ**
ใช้ส่วนของฐานกลีบดอก (the base of the petals) ตรงกลางของลำต้น (the center of the stem) และ แก่น (artichoke heart) ในการประกอบอาหาร
อาร์ทิโชก มีสารสำคัญหลายกลุ่มโดยเฉพาะในกลุ่มฟีนอล ซึ่งมีสารหลัก คือ ไซนาริน (cynarine) และมีสรรพคุณที่หลากหลาย เช่น ต้านอนุมูลอิสระ ต้านการอักเสบ ลดคลอเลสเตอรอล ป้องกันตับ และลดไขมัน

**ประวัติการใช้และการผลิตในโลก**
อาร์ทิโชกเป็นพืชพื้นเมืองแถบเมดิเตอร์เรเนียน ถูกชาวดัตช์นำเข้าสู่ประเทศอังกฤษในศตวรรษที่ 15 เติบโตในสวนของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 จนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 17 แก่นอาร์ทิโชค (artichoke heart) กลายเป็นวัตถุดิบสำคัญสำหรับมื้ออาหารที่หรูหรา  ในปี 1699 John Evelyn เขียนวาทกรรมเกี่ยวกับ Sallads ตามด้วยคำแนะนำว่า "แบ่งหัวเป็นสี่ส่วน ขั้นแรกกินดิบ ตามด้วยน้ำมัน น้ำส้มสายชูเล็กน้อย เกลือ พริกไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งไวน์สักแก้ว" ซึ่งเป็นคำแนะนำสำหรับการรับประทานอาร์ทิโชค สำหรับการบันทึกการใช้อาร์ทิโชกเป็นอาหารและยาครั้งแรกถูกพบในสมัยกรีกโบราณ
อาร์ทิโชก สามารถผลิตจากการเพาะเมล็ด หรือ จากการเจริญเติบโตทางลำต้น ใบ และราก (vegetative growth) เช่น การแตกหน่อ การตัดราก หรือ การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ (micropropagation)

**แหล่งกำเนิดในปัจจุบันและการใช้ในปัจจุบัน**
ในปัจจุบันประเทศที่ส่งออกอาร์ทิโชกสูงสุด 5 ประเทศ ได้แก่ 1.เนเธอร์แลนด์ 2.สหรัฐอเมริกา 3.เม็กซิโก 4.เยอรมนี 5.แอฟริกาใต้  
ในปัจจุบันนิยมนำมาใช้ในการประกอบอาหารรวมถึงการแปรรูปสำหรับรับประทานเพื่อลดคลอเรสเตอรอล

**การเก็บเกี่ยวและวิธีการสกัด**
สามารถเก็บได้เมื่อใบประดับ (bracts) เริ่มแยกออกจากดอก และหัวยังคงนิ่มแพ็คติดกันแน่น
การสกัดนิยมสารไซนาริน (cynarine) และกรดคลอโรจีนิก (chlorogenic acid) จากใบ โดยอาจใช้วิธีการสกัดด้วยคลื่นความถี่สูง (ultrasound-assisted extraction) และการใช้เอนไซม์ช่วยสกัด (enzymatic-assisted extraction)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
การปฏิบัติการพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์

การปฏิบัติการพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์ หมายถึงกระบวนการแก้ปัญหาการพยาบาลทางคลินิกที่ใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ที่ดีที่สุดจากงานวิจัยที่ออกแบบอย่างดี นำมาตัดสินใจในการปรับใช้ในการดูแลหรือการให้การพยาบาลผู้ป่วย

**อ้างอิง**
 ฟองคำ ติลกสกุลชัย . 2549
หมวดหมู่:พยาบาลศาสตร์
คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์

คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ (King Power Complex) เป็นศูนย์การค้าแบบครบวงจร โดยบริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล จำกัด ตั้งอยู่ที่ ถนนรางน้ำ แขวงถนนพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่เดิมขององค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์  (ร.ส.พ.)  ที่ยุบเลิกองค์การและได้ย้ายออกไปในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548  ภายในศูนย์การค้ามีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ให้แก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทย

**การจัดสรรพื้นที่**
คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้- อาคารสำนักงานใหญ่ กลุ่มบริษัทคิง เพาเวอร์- คราวน์ เอเทรียม และคาเฟ่ คราวน์ เอเทรียม- คิง เพาเวอร์ รางน้ำ ดิวตี้ ฟรี มอลล์- คิง เพาเวอร์ เลาจน์ และดิ แอทลาส คลับ- ศูนย์อาหารไทยเทสต์ฮับ- โรงละครอักษรา- โรงแรมพูลแมน คิง เพาเวอร์ กรุงเทพ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของโครงการ date=2018-02-14 -  โรงแรมพูลแมน กรุงเทพ คิง เพาเวอร์
หมวดหมู่:ศูนย์การค้าในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:เขตราชเทวี
ซาร์มีไฮล์ที่ 1 แห่งรัสเซีย

ภาพวาดขณะไมเคิลขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซาร์ในปี ค.ศ. 1613 ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา
ซาร์มีไฮล์ที่ 1 หรือ มีไฮล์ โรมานอฟ (Міхаіл Фёдаравіч) (12 กรกฎาคม13 กรกฎาคม) เป็นซาร์แห่งรัสเซีย พระองค์แรกจากราชวงศ์โรมานอฟ ทรงขึ้นครองราชย์หลังจากสภาเซมสกี ทูลเชิญพระองค์ให้ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1613  พระองค์ทรงเป็นโอรสใน ฟิโอดอร์ นิกิติช โรมานอฟ (ภายหลังได้เป็นพระอัครบิดรแห่งมอสโกในพระนามอัครบิดรฟิลลาเร็ตแห่งมอสโก) และเซนิยา เซสโตวา (ภายหลังได้ออกบวชชีและได้รับนามใหม่ว่า มาร์ธ่า) พระองค์ยังเป็นพระนัดดา (หลานลุง) ในซาร์ฟิโอดอร์ที่ 1 ซาร์องค์สุดท้ายในราชวงศ์รูลิคสายตรง ผ่านทางพระอัยกี (พี่สาวของปู่) ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีองค์แรกในซาร์อีวานที่ 4 การขึ้นครองราชย์ของพระองค์นับเป็นจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งความวุ่นวาย ในรัชสมัยของพระองค์รัสเซียได้พิชิตดินแดนไซบีเรีย ซึ่งสำเร็จได้ส่วนหนึ่งเพราะความช่วยเหลือจากพวกคอสแซคและตระกูลสโตรกานอฟ (Stroganov family Стро́гановы, Стро́гоновы)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:ซาร์แห่งรัสเซีย
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต

พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต (Harold Harefoot หรือ Harold I) (ราว ค.ศ. 1015 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1040) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่าง วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1015 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช และ เอลกิฟูแห่งนอร์ทแธมตัน แต่ความเชื่อที่ว่าเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าคานูทจริงก็ไม่เป็นที่แน่นอน ฮาโรลด์ได้รับพระนามว่า “Harefoot” เพราะทรงมีความว่องไว (ราวกระต่าย (Hare)) และความสามารถในการล่าสัตว์
หลังจากพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1035 พระอนุชาต่างพระมารดาฮาร์ธาคานูทผู้มีฐานะเป็นรัชทายาทของทั้งราชบัลลังก์อังกฤษและเดนมาร์กไม่ทรงสามารถเดินทางมาเข้าพิธีราชาภิเณกได้เพราะราชอาณาจักรเดนมาร์กมีเค้าว่าจะถูกรุกรานโดยพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์และพระเจ้าอนุนด์ เจคอปแห่งสวีเดน ขุนนางอังกฤษเห็นด้วยกับการแต่งตั้งฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นชั่วคราวในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระหว่างที่ฮาร์ธาคานูทไม่สามารถทรงราชการได้ แม้จะได้รับการคัดค้านจากกอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์ และพระราชินี แต่ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตก็ได้รับการสวมมงกุฏ
พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตสามารถรักษาราชบัลลังก์ไว้ได้หลังจากที่ เอ็ดเวิร์ด เอเธลลิงและพระอนุชาอัลเฟรด เอเธลลิงพยายามโค่นในปี ค.ศ. 1036 พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตที่ออกซฟอร์ดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 พระบรมศพถูกฝังไว้ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบี ต่อมาร่างของพระองค์ก็ถูกขุดขึ้นมา ตัดพระเศียรและโยนทิ้งในแม่น้ำเทมส์เมื่อพระเจ้าฮาร์ธาคานูทขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1040 แต่ต่อมาผู้สนับสนุนของพระองค์ก็นำพระบรมศพกลับไปฝังที่วัดเซนต์เคลเมนท์เดนส์ (St Clement Danes)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ราชอาณาจักรอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1010
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
พระเจ้าฮาร์ธาคนุต

พระเจ้าฮาร์ธาคนุต หรือ พระเจ้าคนุตที่ 3 แห่งเดนมาร์ก (Harthacanute หรือ Canute the Hardy หรือ Hardecanute; Hörthaknútr หรือ Hardeknud; ค.ศ. 1018 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042) เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษ และเดนมาร์ก 
สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคนุต เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1018 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าคนุตมหาราช และเอ็มมาแห่งนอร์มังดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ และครองราชบัลลังก์เดนมาร์กตั้งแต่ปี 1035 และราชบัลลังก์อังกฤษตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042
พระเจ้าฮาร์ธาคนุตได้รับราชบัลลังก์เดนมาร์กเมื่อปี 1035 หลังจากที่พระราชบิดาพระเจ้าคนุตมหาราชเสด็จสวรรคต แต่การรุกรานของพระเจ้าแม็กนัสที่ 1 แห่งนอร์เวย์ ทำให้ไม่สามารถมาครองราชบัลลังก์อังกฤษได้ ทางอังกฤษจึงตกลงยกพระราชบัลลังก์ให้ฮาโรลด์ แฮร์ฟุตพระเชษฐาต่างพระมารดาผู้เป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าคนุตมหาราชเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ชั่วคราว แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตทรงยึดราชบัลลังก์เป็นของพระองค์เองในปี 1037 ฮาร์ธาคนุต “ถูกทิ้งเพราะไปอยู่เสียไกลในเดนมาร์ก” — และเอ็มมาแห่งนอร์ม็องดีพระราชมารดาของฮาร์ธาคนุตผู้ที่ประทับอยู่ที่วินเชสเตอร์กับกองทหารของฮาร์ธาคนุตก็ทรงถูกบังคับให้หนีไปบรูจส์ (Bruges) ในฟลานเดอร์ส พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงสงบศึกกับทางสแกนดิเนเวียด้วยสนธิสัญญาที่ทรงทำกับพระเจ้าแม็กนัสราวปี ค.ศ. 1038 หรือ ค.ศ. 1039 โดยตกลงกันว่าถ้าคนหนี่งคนใดตายดินแดนของผู้ที่ตายไปก็จะตกไปเป็นของผู้ที่มีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นพระเจ้าฮาร์ธาคนุตก็เตรียมการรุกรานอังกฤษเพื่อที่จะไปปลดพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตจากราชบัลลังก์ แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตจึงได้รับการอัญเชิญจากอังกฤษ ทรงขึ้นฝั่งอังกฤษที่แซนด์วิชในเค้นท์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1040 พร้อมกับเรือรบ 62 ลำ เมื่อเสด็จมาถึงก็มีพระราชโองการให้ขุดร่างของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นมาแล้วเอาไปโยนทิ้ง
พระเจ้าฮาร์ธาคนุตเป็นพระมหากษัตริย์ที่โหดร้ายและไม่เป็นที่นิยม ทรงเรียกเก็บภาษีอย่างหนักเพื่อที่ทรงใช้ในการบำรุงกองทัพเรือของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1041 ชาววูสเตอร์สังหารทหารสองคนของพระเจ้าฮาร์ธาคนุตที่มาเก็บภาษี พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงตอบโต้โดยการเผาเมือง เกี่ยวกับเรื่องภาษีมีตำนานเล่ากันว่าเลดี้โกไดวาเปลือยร่างขี่ม้ารอบเมืองโคเวนทรีเพื่อเรียกร้องให้เอิร์ลลดภาษีที่พระเจ้าฮาร์ธาคนุตสั่งให้เก็บ พงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicle) กล่าวถึงพระองค์อย่างผ่านๆ ว่าไม่ทรงประสบความสำเร็จอะไรในฐานะพระเจ้าแผ่นดินระหว่างเวลาที่ทรงครองราชย์ นอกจากนั้นก็ยังกล่าวว่าในปี ค.ศ. 1041 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงละเมิดสัญญาและทรยศต่อเอิร์ลเอดวูลฟแห่งนอร์ทธัมเบรียผู้อยู่ในความคุ้มครองของพระองค์
ในปี ค.ศ. 1041 พระเจ้าฮาร์ธาคนุตทรงอัญเชิญพระอนุชาต่างพระบิดาพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี กลับจากการลี้ภัยในนอร์ม็องดีมาอยู่ในราชสำนักของพระองค์และคงคิดจะตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทด้วย พระเจ้าฮาร์ธาคนุตมิได้ทรงเสกสมรสและไม่มีพระราชโอรสธิดา แต่ก็มีข่าวลือว่ามีพระโอรสนอกสมรส วิลเลียม คนุต  พระเจ้าฮาร์ธาคนุตเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 ที่แลมเบ็ธ พระบรมศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ที่เดียวกับพระราชบิดาและพระราชมารดา เอ็ดเวิร์ดขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี ฟื้นฟูราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของแซ็กซอน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชอาณาจักรอังกฤษ- ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1561
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ไวกิง
พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ

พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 (Æþelræd) (ราว ค.ศ. 968 - 23 เมษายน ค.ศ. 1016) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ  
พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 968 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ และพระนางเอลฟรีดา ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเอลฟ์จิฟูแห่งยอร์กและต่อมาเอ็มมาแห่งนอร์มังดี ทรงราชย์ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 978 จนถูกขับลงจากราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1013 แต่ทรงชิงราชบัลลังก์กลับมาได้ในปีต่อมา และครองราชย์จวบจนเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1016 เหตุการณ์สำคัญในรัชสมัยของพระองค์คือการต่อสู้กับชาวไวกิงที่มารุกรานอังกฤษ

**ดูเพิ่ม**
 ราชอาณาจักรอังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวสเซกซ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี

เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ เดนมาร์ก และนอร์เวย์ (Emma of Normandy) (ราว ค.ศ. 985 - 6 มีนาคม ค.ศ. 1052)
เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดีประสูติราว ค.ศ. 985 เป็นพระธิดาของริชาร์ดผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งนอร์ม็องดี (Richard the Fearless) และกันนอรา ดัชเชสแห่งนอร์ม็องดี เป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ ระหว่างค.ศ. 1002 ถึง ค.ศ. 1016 และมีพระราชโอรสกับพระเจ้าเอเธล์เรดผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราชและเป็นพระราชินีระหว่าง ค.ศ. 1017 ถึง ค.ศ. 1035 และมีพระราชโอรสผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท เอ็มมาแห่งนอร์ม็งดีเป็นพระอัยยิกาของ สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เอ็มมาสิ้นพระชนม์เมื่อ 6 มีนาคม ค.ศ. 1052 ที่วินเชสเตอร์ อังกฤษ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมเด็จพระเจ้าเอเธล์เรดที่ 2 แห่งอังกฤษ- สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ- สมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช - สมเด็จพระเจ้าฮาร์ธาคานูท
อ็เมมาแห่งนอร์มังดี
อ็เมมาแห่งนอร์มังดีk
หมวดหมู่:ราชินีแห่งนอร์เวย์
หมวดหมู่:ชาวแองโกล-แซกซัน
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน

บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน (Anglo-Saxon Chronicle) เป็นชุดหนังสือรายปีที่เขียนด้วยภาษาอังกฤษเก่า เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาวแองโกล-แซกซัน เขียนขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 อาจจะที่เวสเซ็กซ์ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช หลังจากนั้นต้นฉบับก็ถูกส่งไปตามอารามต่างๆ ทั่วอังกฤษ แต่ละอารามต่างก็แก้ไขเพิ่มเติมต่อมาเรื่อย ๆ ในกรณีหนึ่งบันทึกถูกเพิ่มเติมมาจนถึงปี ค.ศ. 1154
ในปัจจุบันบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันมีเหลืออยู่ 9 ฉบับทั้งสมบูรณ์และเหลือแต่บางส่วน คุณค่าของแต่ละฉบับก็ต่างกันใน 9 ฉบับนี้ไม่มีฉบับใดที่เป็นฉบับดั้งเดิมแท้ ๆ ฉบับที่เก่าที่สุดสันนิษฐานกันว่าเริ่มเขียนราวปลายรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช และฉบับล่าสุดเป็นฉบับที่เขียนที่มหาวิหารปีเตอร์บะระหลังจากไฟใหม้อารามในปี  ค.ศ. 1116 เนึ้อหาของบันทึกเป็นการบันทึกเหตุการณ์ประจำปี เหตุการณ์ปีแรกที่สุดที่บันทึกคือปี 60 ก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึงปีที่เขียน ต่อจากนั้นเนื้อหาก็เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยของการเขียน บันทึกต่าง ๆ เหล่านี้เรียกรวมกันว่า “บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน” 
เนื้อหาของบันทึกไม่เป็นกลางนักในบางบันทึกเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับเอกสารจากสมัยกลางอื่น ๆ จะพบว่าผู้เขียนละเว้นเหตุการณ์บางเหตุการณ์ หรือเขียงจากมุมมองของผู้เขียน หรือบางฉบับก็จะแตกต่างจากฉบับอื่นเมื่อกล่าวถึงเหตุการณ์เดียวกันหรือข้อมูลที่บันทึกขัดแย้งกันเอง แต่เมื่อพิจารณาโดยทั่วไปแล้วพงศาวดารเป็นหลักฐานชิ้นที่สำคัญที่สุดทางประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยโรมันหมดอำนาจในอังกฤษไปจนถึงการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน  ข้อมูลที่บันทึกในพงศาวดารไม่พบในเอกสารอื่นใด นอกจากนั้นบันทึกยังเป็นเอกสารชิ้นสำคัญของประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษโดยเฉพาะฉบับที่เขียนที่ปีเตอร์บะระซึ่งเป็นตัวอย่างแรกที่สุดของภาษาอังกฤษสมัยกลาง 
เจ็ดในเก้าฉบับปัจจุบันเก็บรักษาไว้หอสมุดแห่งชาติบริติช (British Library) อึกสองฉบับอยู่ที่หอสมุดบอดเลียนของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและวิทยาลัยคอร์พัสคริสติของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์

**การรวบรวม**
บันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซันที่ยังเหลืออยู่ทุกฉบับเป็นฉบับสำเนา ฉะนั้นจึงไม่อาจจะทำให้ทราบอย่างแน่นอนว่าต้นฉบับแรกที่สุดเริ่มเขียนเมื่อใด แต่โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยผู้คัด (scribe) ในเวสเซ็กซ์ หลังจากต้นฉบับได้รับการรวบรวมเสร็จ สำเนาจากต้นฉบับดั้งเดิมก็ถูกส่งไปตามสำนักสงฆ์ต่างๆ สำเนาบางฉบับก็ได้รับการขยายเพิ่มเติมต่อมาอิสระจากฉบับอื่นๆ สำเนาฉบับหลังบางฉบับคือฉบับที่ยังเหลืออยู่จนถึงทุกวันนี้
พงศาวดารฉบับที่เก่าที่สุด--พงศาวดารวินเชสเตอร์--ที่คัดโดยผู้คัดคนเดียวจนกระทั่งปี ค.ศ. 891 บรรทัดต่อมาผู้คัดบันทึกปีว่าเป็น “DCCCXCII” บนขอบหน้า หลังจากนั้นเนื้อหาก็ได้รับการบันทึกโดยผู้เขียนหลายคน  ซึ่งทำให้เชื่อว่าเนื้อหาเขียนก่อนปี ค.ศ. 892 เนื้อหาต่อมาเขียนโดยบิชอปแอสเซอร์ในงานชื่อ “พระราชประวัติของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช” ที่เขียนในปี ค.ศ. 893.  เป็นที่ทราบกันว่าพงศาวดารวินเชสเตอร์เป็นฉบับที่ห่างจากฉบับดั้งเดิมมาสองทอด ฉะนั้นจึงไม่มีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่าเป็นบันทึกเหตุการณ์ที่รวบรวมในวินเชสเตอร์ และยากที่จะบ่งเป็นที่แน่นอนว่าเขียนเมื่อใดแต่เชื่อกันว่าเขียนขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช เพราะการทรงพยายามฟื้นฟูการศึกษาและวัฒนธรรม และการทรงส่งเสริมการเผยแพร่การใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาเขียน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ชาวแองโกล-แซกซัน - ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ - เจ็ดอาณาจักร
หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์อังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมด้านประวัติศาสตร์
สุธา นิติภานนท์

นายสุธา นิติภานนท์ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) 5 สมัยของเขตภาษีเจริญ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายสุธาเป็นชาวกรุงเทพมหานครโดยกำเนิด โดยเกิดที่แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ แต่มาเติบโตที่เขตภาษีเจริญซึ่งเป็นพื้นเพเดิมของมารดา เริ่มเข้าสู่แวดวงการเมืองด้วยการเป็นผู้ช่วยของนายมงคล สิมะโรจน์ อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ต่อมาได้เข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคกิจสังคมและเคยร่วมทีมเลือกตั้งเดียวกับ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นผู้สมัครอิสระ โดยมิได้สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ 
นายสุธามีบทบาทอย่างมากในการเป็น ส.ก. ของกรุงเทพมหานคร เคยเป็นประธานสภากรุงเทพมหานครและมีชื่อเข้าชิงตำแหน่งนี้หลายครั้ง จนถูกจับตามองหลายครั้งว่าจะลงเล่นการเมืองในระดับประเทศ แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2544 นายสุธาก็ส่งบุตรสาวของตนเอง คือ นางสาวหฤทัย นิติภานนท์ ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในพื้นทื่เขต 31 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตภาษีเจริญเฉพาะแขวง และเขตตลิ่งชัน แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง 
ก่อนการเลือกตั้งในต้นปี พ.ศ. 2548 นายสุธาถูกโจมตีว่าจะไปเข้าสังกัดกับพรรคไทยรักไทย อันเนื่องจากปัญหาความขัดแย้งในการเลือกประธานสภา ส.ก. ทางพรรคประชาธิปัตย์จึงส่ง ทันตแพทย์สุรันต์ จันทร์พิทักษ์ ลงสมัครแทนในพื้นที่เขต 32 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตภาษีเจริญเฉพาะแขวง เขตบางกอกใหญ่ แต่ ท.พ.สุรันต์ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายมานะ คงวุฒิปัญญา ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทยไป
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 นายสุธา นิติภานนท์ ได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ของเขตภาษีเจริญเป็นสมัยที่ 4 
และในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ของเขตภาษีเจริญเป็นสมัยที่ 5 ติดต่อกัน  โดยครั้งนี้ได้คะแนนไป 18,784 คะแนน   
นอกจากนี้แล้ว ชีวิตส่วนตัว นายสุธายังเป็นบิดาบุญธรรมของ ชนกวนันท์ รักชีพ ดารานักแสดงที่มีชื่อเสียงอีกด้วย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ปัญหาประชาชนต้องได้รับการแก้ไข สุธา นิติภานนท์ ส.ก.เขตภาษีเจริญ
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ชอุ่ม ปัญจพรรค์

ชอุ่ม ปัญจพรรค์ หรือ ชอุ่ม แย้มงาม (10 ธันวาคม พ.ศ. 2464 - 28 กันยายน พ.ศ. 2556) นักเขียน นักแต่งเพลงชาวไทย ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลนราธิป ประจำปี 2546

**ชีวิตตอนต้น**
ชอุ่มเกิดที่ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรสาวคนโตของขุนปัญจพรรค์พิบูล อดีตข้าหลวงจังหวัด (ผู้ว่าราชการ) จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดนครปฐม จังหวัดพังงาและจังหวัดตราด กับกระแส ปัญจพรรค์ (สกุลเดิม โกมารทัต) เป็นพี่สาวของ อาจินต์ ปัญจพรรค์ (ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2534) โดยมีพี่น้องร่วมท้อง 4 คน ได้แก่
*ชลอ ปัญจพรรค์
*ลัดดา ปัญจพรรค์
*อาจินต์ ปัญจพรรค์
*วัฒนา คชรัตน์
จบการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี และนครปฐม ศึกษาชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่นที่ 1 เลขประจำตัวที่ 1 แล้วเข้าศึกษาต่อในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นอักษรศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 11

**การทำงาน**
รับราชการที่กรมโฆษณาการ ทำงานในแผนกและกองต่าง ๆ เช่น กองกระจายเสียงวิทยุแห่งประเทศไทย แผนกนิตยสารและห้องสมุด, บรรณาธิการหนังสือโฆษณาสาร, หัวหน้าคณะละครวิทยุ คณะโฆษณาสาร และคณะวัฒนธรรมบันเทิง รวมทั้งแต่งบทละครและเพลงประกอบเรื่องให้คณะสุนทราภรณ์
เขียนเรื่องสั้นเป็นงานอดิเรกขณะทำงานอยู่ที่กองกระจายเสียงวิทยุแห่งประเทศไทย จำนง รังสิกุล ซึ่งทำงานอยู่อีกแผนกหนึ่งได้พบเรื่องสั้นที่เขียนเก็บใส่แฟ้มไว้ จึงได้นำผลงานเรื่องสั้นชื่อ “ฉันกับกามเทพ” ส่งให้ นิลวรรณ ปิ่นทอง บรรณาธิการนิตยสารสตรีสารอ่าน ปรากฏว่าได้ลงตีพิมพ์เป็นเรื่องแรกในชีวิตและเริ่มงานเขียนเป็นอาชีพตั้งแต่นั้น
ละครวิทยุ ละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ที่สร้างจากผลงานเขียน/นวนิยายที่มีชื่อเสียง เช่น "ทัดดาวบุษยา" "บ้านนอกเข้ากรุง" "เมียนอกกฎหมาย" "มารพิศมัย" "สร้อยฟ้าขายตัว" นอกจากนี้ยังมีผลงานคำร้อง เพลงข้องจิต หนึ่งในดวงใจ ช่อรักซ้อน วิมานใยบัว รักเอาบุญ ดอกพุดตาน สำคัญที่ใจ ฝากลมวอน เกิดเป็นคน แผ่นดินทอง หน้าที่ของเด็ก (เด็กเอ๋ยเด็กดี) เป็นต้น  

**ชีวิตส่วนตัว**
ชอุ่มสมรสกับจำโนทย์ แย้มงาม ไม่มีบุตรด้วยกัน 
ชอุ่มถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อเวลาประมาณ 1 นาฬิกา ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 สิริอายุ 91 ปี โดยหน้าที่สุดท้ายคือทำงานที่สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นกรรมการเซ็นเซอร์ของสถานี

**ความภูมิใจ**
การยกย่องเชิดชูเกียรติ จากสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย รับรางวัลนราธิป ประจำปี 2546  

**เกร็ด**
นักเรียนโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่นที่ 1 เลขประจำตัว 1 
*ผู้ประพันธ์เพลงปิ่นหทัย เพลงประจำโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางปลาม้า
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวไทย
หมวดหมู่:สุนทราภรณ์
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์

แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 11) แพ้ 7 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 24 กันยายน 2548 แพ้คะแนน เบนจี้ โซรอลลา (ฟิลิปปินส์) ที่ฟิลิปปินส์ 
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 7 กรกฎาคม 2550 แพ้น็อค ดอนนี เนียเตส (ฟิลิปปินส์) ยก 7 ที่ ฟิลิปปินส์ 
** ชิงแชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท WBO เมื่อ 3 มี.ค. 2550แพ้คะแนน ไรอัน นิโต (ฟิลิปปินส์) ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 15 ตุลาคม 2550 แพ้คะแนน ปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ที่ จ.ลพบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2014-08-05 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นมินิมัมเวท
ทองไทเล็ก ป.วรสิงห์

ทองไทเล็ก ส.ธนะภิญโญ หรือ ทองไทเล็ก ป.วรสิงห์ หรือ เจษฎา พลเยี่ยม เกิดเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2530 สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) แพ้ 8 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ WBC Asia รุ่นมินิมัมเวท
** ชิง, 12 ธันวาคม 2553 ชนะคะแนน แจ๊ค อามิซ่า () ที่ อำเภอดอนสัก จังหวัดสุราษฏร์ธานี
** เสียแชมป์ 8 กรกฎาคม 2554 แพ้น็อคยกที่ 10 รอยโร่ โกเลส () ที่ โรงเรียนบ้านคลองกระทุ่มแบน (บุญเพ็งอุทิศ) ต.คลองมะเดื่อ อ.กระทุ่มแบน จ.สมุทรสาคร- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิฟลายเวทเมื่อ 21 เมษายน 2550 แพ้น็อค ดอนนี เนียเตส (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์ IBO International รุ่นไลท์ฟลายเวท 21 เมษายน 2557 แพ้น็อคยกที่ 12 มูฮัมมัด ราชมัน (อินโดนีเซีย) ที่ วารินกินสปอร์ตฮอลล์ จายาปูรา ประเทศอินโดนีเซีย

**ชื่ออื่น**
 ทองไทเล็ก ส.ธนะภิญโญ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2014-03-29 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์ ABCO
ศรีตรัง

ศรีตรัง เป็นชื่อไม้ต้นในสกุลศรีตรัง (Jacaranda) วงศ์แคหางค่าง (Bignoniaceae) ซึ่งมี 2 ชนิด ศรีตรัง จึงอาจหมายถึง- Jacaranda mimosifolia D.Don - ชนิดที่มีช่อดอกเกิดที่ปลายยอด ดอกสีม่วง- Jacaranda obtusifolia Bonpl. (หรือ Jacaranda filicifolia D.Don) - ชนิดที่มีช่อดอกเกิดที่ซอกใบตามกิ่งและปลายยอด ดอกสีม่วงปนน้ำเงิน

**อ้างอิง ==
มาซูกิซี สกาลี

มาซูกิซี สกาลี (Mzukisi Sikali) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่ เมืองพอร์ต เอลิซาเบธ ประเทศแอฟริกาใต้ เสียชีวิตเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2548 รวมอายุได้ 34 ปี สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 7

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์แอฟริกาใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2541)- แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
** ชิง 3 กันยายน 2538 ชนะคะแนน ฮวน โดมิงโก คอร์โดบา ที่ แอฟริกาใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 ธันวาคม 2548 ชนะน็อค มาร์ก เรย์โนลด์ ยก 2 ที่ อังกฤษ- แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBU
** ชิง 8 พฤศจิกายน 2539 ชนะน็อค หนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร ยก 10 ที่ กทม.
** เสียแชมป์ 28 มีนาคม 2540 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 1 ที่ นนทบุรี- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU
** ชิง 1 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค ลุยจิ คัสติโยเน ยก 8 ที่ อิตาลี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 กุมภาพันธ์ 2542 ชนะน็อค เมร์กูริโอ กิอารามิตาโร ยก 5 ที่ อิตาลี
** เสียแชมป์, 19 มิถุนายน 2542 แพ้คะแนน ลุยจิ คัสติโยเน ที่ อิตาลี- แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา  WBA) รุ่นฟลายเวท
** ชิง 19 กรกฎาคม 2543 ชนะน็อค ดาเนียล วาลด์ ยก 2 ที่ บอตสวานา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 20 มกราคม 2544 ชนะคะแนน ซีริล เบลานเคอร์ ที่ อังกฤษ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 27 มีนาคม 2548 แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 8 ที่ ออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBU
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากพอร์ตเอลิซาเบท
กวางซี

กวางซี (p=Guāngxī) เป็นชื่อศักราชลำดับแรกของจักรพรรดิฮั่นเช่าตี้เล่าเปียน (หองจูเปียน) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชื่อศักราชกวางซีใช้ในปี ค.ศ. 189 ตั้งแต่เดือน 4 ถึงเดือน 8 รวมเวลา 5 เดือน 
ตามพงศาวดารราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง (โฮฺ่วฮั่นชู) จักรพรรดิฮั่นเช่าตี้ขึ้นครองราชย์ในศักราชจงผิงปีที่ 6 (ค.ศ. 189) เดือน 4 วันอู้อู่ (戊午) และเปลี่ยนชื่อศักราชกวางซีปีที่ 1 ต่อมาในเดือน 8 วันซินเว่ย์ (辛未) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจาหนิง
ในศักราชหย่งฮั่นปีที่ 1 เดือน 12 (ค.ศ. 189) ในรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้ "ออกโองการยกเลิกกวางซี เจาหนิง และหย่งฮั่น สามชื่อศักราช" และเปลี่ยนชื่อศักราชเป็นจงผิงปีที่ 6

**การเปลี่ยนชื่อศักราช**
 ศักราชจงผิงปีที่ 6 (ค.ศ. 189) —— เดือน 4 วันที่ 13 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นกวางซีปีที่ 1 - ศักราชกวางซีปีที่ 1 (ค.ศ. 189) —— เดือน 8 วันที่ 28 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเจาหนิงปีที่ 1

**ตารางเทียบศักราช**

**ดูเพิ่ม**
 ศักราชของจีน

**อ้างอิง**

**อ้างอิง**
 id=ISBN 7101025129
หมวดหมู่:พ.ศ. 732
หมวดหมู่:ศักราชของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ1

แผนภาพเปรียบเทียบระหว่างสมองของผู้สูงอายุปกติ (ซ้าย) และสมองผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ (ขวา) มีการชี้แสดงลักษณะที่แยกระหว่างทั้งสอง
โรคอัลไซเมอร์ (Alzheimer's disease หรือ AD) เป็นโรคการเสื่อมของระบบประสาทเรื้อรังที่ปกติเริ่มต้นช้า ๆ และค่อย ๆ มีอาการหนักขึ้นตามเวลา เป็นภาวะสมองเสื่อมที่พบได้บ่อยที่สุดคือประมาณ 60–70% อาการเริ่มแรกที่พบบ่อยที่สุดได้แก่ การจำเหตุการณ์ปัจจุบันไม่ค่อยได้ เมื่อโรคลุกลามมากขึ้น อาการอาจมีปัญหาเรื่องการใช้ภาษา ความงุนงงสับสน (รวมทั้งหลงทางง่าย) อารมณ์แกว่ง เสียแรงจูงใจ ไม่ดูแลตนเองและมีปัญหาพฤติกรรม เมื่ออาการของบุคคลเสื่อมลง ผู้ป่วยมักปลีกตัวออกจากครอบครัวและสังคม การทำงานของร่างกายจะค่อย ๆ เสื่อมลงจนนำไปสู่การเสียชีวิตในที่สุด แม้การลุกลามของโรคอาจมีความเร็วแตกต่างกันได้ แต่อายุคาดหมายการคงชีพตรงแบบหลังวินิจฉัยแล้วอยู่ที่ 3 ถึง 9 ปี อ่านต่อ...
อเล็กซานเดรีย (แก้ความกำกวม)

อเล็กซานเดรีย สามารถหมายถึง- อเล็กซานเดรีย - เมืองในประเทศอียิปต์- อเล็กซานเดรีย (รัฐนิวเซาท์เวลส์) - เมืองในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย- อเล็กซานเดรีย (รัฐวิกตอเรีย) - เมืองในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย- อเล็กซานเดรีย (รัฐออนแทรีโอ) - เมืองในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา- อเล็กซานเดรีย (รัฐบริติชโคลัมเบีย) - เมืองในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา- อเล็กซานเดรีย (รัฐแอละแบมา) - เมืองในรัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐอินดีแอนา) - เมืองในรัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเคนทักกี) - เมืองในรัฐเคนทักกี สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐลุยเซียนา) - เมืองในรัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐมิสซูรี) - เมืองในรัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐมินนิโซตา) - เมืองในรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเนแบรสกา) - เมืองในรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐนิวแฮมป์เชียร์) - เมืองในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐนิวยอร์ก) - เมืองในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐโอไฮโอ) - เมืองในรัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเพนซิลเวเนีย) - เมืองในรัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเซาท์ดาโคตา) - เมืองในรัฐเซาท์ดาโคตา สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเทนเนสซี) - เมืองในรัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (รัฐเวอร์จิเนีย) - เมืองในรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา- เคาน์ตีอเล็กซานเดรีย - เคาน์ตีในรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา- อเล็กซานเดรีย (ประเทศกรีซ) - เมืองในประเทศกรีซ- อเล็กซานเดรีย (ประเทศโรมาเนีย) - เมืองในประเทศโรมาเนีย
เปอร์เซีย (พันธุ์แมว)

แมวพันธุ์เปอร์เซีย
เปอร์เซีย เป็นแมวที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในแถบเปอร์เซีย หรืออิหร่าน ถูกนำไปเลี้ยงในประเทศต่าง ๆ ทั้งใน ยุโรปและอเมริกาเป็นเวลาเกือบร้อยปีมาแล้ว สำหรับประเทศไทยจัดเป็นแมวต่างประเทศ พันธุ์แรกที่ถูกนำมาเผยแพร่ เนื่องจากเป็นแมวที่มีอุปนิสัยอ่อนโยน สุขุมเข้ากับคนง่าย มี ความร่าเริงซุกซน ชอบประจบประแจงและมีไหวพริบ นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงต้นกำเนิดของแมวเปอร์เซียว่ามีมานานตั้งแต่ช่วง 1,684 ปีก่อนคริสตกาล ด้านบรรพบุรุษแมวเปอร์เซียตัวแรกที่ได้รับการบันทึกไว้เป็นหลักฐานถูกนำเข้ามายังทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1620 เป็นแมวขนสีเทาจากเมืองโคราซาน (Khorasan) ประเทศเปอร์เซีย เจ้าตัวนี้ได้ไปอยู่ยังประเทศอิตาลี และแมวขนยาวสีขาวจากเมืองอังกอร่า (ปัจจุบันคือเมือง Ankara) ประเทศตุรกี ได้ไปอยู่ยังประเทศฝรั่งเศส

**ลักษณะนิสัย:**
เปอร์เซียเป็นแมวที่สงบ แต่ชอบทำกิจกรรมแบบเด็กๆ เขาอาจจะนอนในตอนกลางวันหลังจากได้วิ่งเล่นหรือกลิ้งไปรอบๆ ห้องแล้ว
เปอร์เซียอาจจะมานอนยืดเส้นข้างคุณ หรือว่านอนบนเตียงคุณ หรือแม้กระทั่งนั่งบนตักคุณเมื่อเขามีอารมณ์ เขาไม่สนใจกับการเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวัน และเป็นมิตรกับทุกคน

**สี**
สี: ขาว  ครีม ดำ ฟ้า ช็อคโกแลต ม่วงกลีบบัว (Lilac) เงิน Golden Cameo สีกระดองเต่า ฟ้าอมครีม (Bluecream) Calico สีแมวน้ำ (Seal) ส้ม

**น้ำหนักเฉลี่ย:**
 เพศผู้: ขนาดใหญ่ > 12 ปอนด์ - เพศเมีย: ขนาดกลาง 8 - 12 ปอนด์ 

**ขน**
ความยาว: ยาว
*ลักษณะ: นุ่มลื่น
หางยาวเป็นพวงระย้า ที่เด่นมากคือ มีขนที่ลำคอเป็นปุยยาว ฟูและดกมาก

**สีตา**
ฟ้า ทองแดง เขียว เฮลเซล และตาสองสี
อายุขัยเฉลี่ย: 8 - 11  ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พันธุ์แมว
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอิหร่าน
ชื่อเล่น

ชื่อเล่น คือ ชื่อของบุคคลหรือสิ่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ชื่อจริง ไม่ใช่ชื่ออย่างเป็นทางการ มักใช้แทนหรือใช้ควบคู่ไปกับชื่อที่เป็นทางการ มักใช้เรียกขานกันในหมู่เพื่อนฝูงหรือคนที่รู้จักกันเท่านั้น เพื่อให้สะดวกในการเรียก โดยมักเป็นคำพยางค์เดียวหรือสองพยางค์ แต่บางครั้งพบว่ามีคนที่มีชื่อเล่นถึง 3 พยางค์ก็มี และยังมีคนที่มีชื่อเล่นยาวกว่าชื่อจริงก็มีเช่นกัน
สำหรับในโลกตะวันตกก็มีการใช้ชื่อเล่นเช่นกัน โดยชื่อเล่นอาจจะเป็นชื่อย่อหรือคำย่อที่ย่อมาจากชื่อจริงชื่อนั้น หรือเป็นชื่อที่กร่อนเสียงหรือเพี้ยนบางพยางค์ไปจากชื่อจริง หรือบางทีชื่อเล่นก็นำมาจากฉายาที่เป็นคำสั้น ๆ ก็มี

**ดูเพิ่ม**
 นามแฝง- นามปากกา- ฉายา

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ชื่อ
สฟิงซ์ (พันธุ์แมว)

สฟิงซ์
สฟิงซ์ เป็นพันธุ์แมวชนิดหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะมีผู้เรียกว่าเป็นแมวพันธุ์ที่ไม่มีขน แต่ที่จริงแล้วมันมีขนปกคลุมบาง ๆ โดยจะเห็นได้ชัดบริเวณปลายลำตัวทั้งสองข้าง แมวไม่มีขนตัวแรกปรากฏในประเทศแคนาดา เมื่อ พ.ศ. 2509 ต่อมาจึงได้กลายเป็นแมวพันธุ์หนึ่ง โดยใช้แมวขนสั้นของอเมริกามาผสม สมาคมผู้เลี้ยงแมวส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแมวพันธุ์นี้ และเป็นพันธุ์ที่มีปัญหาถกเถียงกันอยู่

**ลักษณะทั่วไป**
ลำตัวยาวหางยาว เรียวปลายหาง มีขนยาวปกคลุมขายาวปานกลาง หัวคล้ายลิ่ม หูเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายหูกลม สีลำตัวสีน้ำตาลขาว หรือดำขาว พื้นท้องเป็นแถบขาวยาวตลอดลำตัวตั้งแต่ปาก  ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะไม่เหมือนแมวพันธุ์อื่น ตาสีอำพัน

**อ้างอิง**
 สายพันธุ์แมวสฟิงซ์  date=2008-04-06 -  date=2007-11-03 
หมวดหมู่:พันธุ์แมว
หมวดหมู่:พันธุ์แมวที่มีต้นกำเนิดในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:พันธุ์แมวหายาก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทนำ

ยินดีต้อนรับสู่ สถานีย่อย:แพทยศาสตร์สารานุกรมเสรีทางการแพทย์ในภาษาไทยที่ทุกคนร่วมสร้างได้ก่อตั้งเมื่อ 17 เมษายน 2551
100px
แพทยศาสตร์ เป็นสาขาของวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ และเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณสุขที่เกี่ยวข้องกับการดูแลและรักษาสุขภาพของมนุษย์ โดยผ่านการศึกษา การวินิจฉัยและการเยียวยารักษาโรคหรืออาการเจ็บป่วย ซึ่งต้องใช้ทั้งความรู้เกี่ยวกับระบบต่างๆ ของร่างกายและความรู้เกี่ยวกับโรค รวมทั้งทักษะประยุกต์อย่างสูง 
แพทยศาสตร์เป็นศาสตร์เก่าแก่ที่มีความสำคัญ ผู้ประกอบอาชีพทางการแพทย์มักได้รับความนับถือในสังคม แพทยศาสตร์มีศาสตร์เฉพาะทางต่าง ๆ อีกมากมาย และในแต่ละสาขายังแบ่งย่อยเป็นสาขาย่อยลงไปอีกตามอวัยวะหรือกลุ่มของโรค
เพิ่มเติมเกี่ยวกับแพทยศาสตร์...
----
สารบัญหน้านี้: บทความแนะนำ | ภาพแนะนำ | รู้ไหมว่า... | คุณช่วยเราได้ | หัวข้อที่สำคัญ | หมวดหมู่ในแบบแผนภูมิต้นไม้ | โครงการวิกิพีเดียที่เกี่ยวข้อง | แพทยศาสตร์ในโครงการวิกิมีเดียอื่นๆ | สถานีย่อยอื่น ๆโครงการวิกิพีเดียที่เกี่ยวข้อง: โครงการวิกิแพทยศาสตร์ | โครงการวิกิกายวิภาคศาสตร์
บรรยากาศ

ไฟล์:Portrait of Jupiter from Cassini.jpg|thumb|right|มุมมองของชั้นบรรยากาศที่ตื่นตัวของดาวพฤหัสบดี รวมทั้งจุดแดงใหญ่ (Great Red Spot)
บรรยากาศ หมายถึงชั้นแก๊สชนิดต่าง ๆ ที่ปกคลุมอยู่ทั่วดาวเคราะห์หรือวัตถุท้องฟ้านั้น ๆ ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละดาว บางดาวไม่มีชั้นบรรยากาศ สำหรับบรรยากาศของโลกนั้นเป็นอากาศที่ห้อหุ้มโลก ประกอบไปด้วยไนโตรเจน, ออกซิเจน และแก๊สอื่น ๆ มีขอบเขตนับจากระดับน้ำทะเลขึ้นไปประมาณ 1000 กิโลเมตรโดยเฉลี่ย ดาวเคราะห์ชั้นในมีส่วนประกอบเป็นแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เป็นหลัก ส่วนดาวเคราะห์ชั้นนอกมีไฮโดรเจน, ฮีเลียม และแก๊สอื่น ๆ เป็นหลัก

**ดูเพิ่ม**
 บรรยากาศของโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บรรยากาศของดาวเคราะห์
หมวดหมู่:แก๊ส
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
หมวดหมู่:บรรยากาศ
สตราโทสเฟียร์

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
สตราโทสเฟียร์ (stratosphere) เป็นชั้นบรรยากาศของโลกชั้นที่สอง อยู่ระหว่างชั้นโทรโพสเฟียร์และมีโซสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 10 กิโลเมตร จนถึง 50 กิโลเมตร เครื่องบินจะบินอยู่ในชั้นนี้ มีอากาศเบาบาง เมฆน้อยมาก เนื่องจากปริมาณไอน้ำน้อย อากาศไม่แปรปรวน มีแก๊สโอโซนมาก มีความชื้นต่ำมาก มีปริมาณของฝุ่นละอองน้อย ดูดกลืนรังสีอัลตราไวโอเล็ตจากดวงอาทิตย์ไว้ป้องกันอัตรายแก่พืช และผิวหนังมนุษย์ เครื่องบินมักบินในตอนล่างของชั้นบรรยากาศนี้เพื่อหลีกเลี่ยงสภาพอากาศที่รุนแรงในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์ 

**อ้างอิง**
ส
หมวดหมู่:อุตุนิยมวิทยา
มีโซสเฟียร์

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
มีโซสเฟียร์ (mesosphere) เป็นชั้นบรรยากาศของโลกชั้นที่สาม อยู่ระหว่างชั้นสตราโทสเฟียร์และเทอร์โมสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 50 กิโลเมตร จนถึง 85 กิโลเมตร ซึ่งอุณหภูมิจะลดลงตามลำดับความสูง และเป็นชั้นสุดท้ายที่มีสภาพอากาศเหมือนชั้นโทรโพสเฟียร์ กับสตราโตสเฟียร์ เมื่อมีวัตถุจากอวกาศตกลงมาบนผิวโลก เมื่อถึงชั้นบรรยากาศนี้จะถูกเผาไหม้ก่อนถึงพื้น

ม
หมวดหมู่:อุตุนิยมวิทยา
เทอร์โมสเฟียร์

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
เทอร์โมสเฟียร์ (Thermosphere) คือ ชั้นบรรยากาศของโลกที่อยู่ระหว่างความสูง 90 - 800 กิโลเมตรเหนือโลก ในชั้นนี้ปฏิกิริยาทางเคมีของแสงทำให้ก๊าซต่างๆ ในชั้นนี้แตกตัวเป็นไอออนจึงอาจเรียกว่า ไอโอโนสเฟียร์ (ionosphere) พบว่าบรรยากาศชั้นนี้อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นตามระดับความสูง ประมาณ 200 กิโลเมตรจากผิวโลกจะมีอุณหภูมิสูงกว่า 500°C และ ที่ระดับความสูง 700-800 กิโลเมตรจะมีอุณหภูมิ สูงกว่า 1000°C และสามารถเพิ่มสูงได้ถึง 2,000°C ที่อุณหภูมิสูงขึ้นก็เพราะบรรยากาศชั้นนี้มีการดูดกลืนแสง UV โดย O2 และ N2 ซึ่งโมเลกุลส่วนใหญ่อยู่ในรูปของ อิออน เช่น NO+, O2 และ O+ เป็นต้น
ท
เอกโซสเฟียร์

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
เอกโซสเฟียร์ (exosphere) เป็นชั้นบรรยากาศของโลก อยู่ถัดจากชั้นเทอร์โมสเฟียร์ มีระยะตั้งแต่ความสูง 500–1,000 กิโลเมตร   จนถึง 10,000 กิโลเมตร
เป็นชั้นบรรยากาศที่อยู่สูงที่สุด และกินพื้นที่ไปจนผสมรวมกับอวกาศ         มีก๊าซไฮโดรเจนและก๊าซฮีเลียมเป็นส่วนประกอบที่สำคัญ แต่มีอย่างเบาบาง 
อ
โทรโพพอส

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
โทรโพพอส (tropopause) เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นโทรโพสเฟียร์และสตาร์โตสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 7 - 17 กิโลเมตร
หมวดหมู่:บรรยากาศของโลก
หมวดหมู่:บรรยากาศ
สตราโทพอส

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
สตราโทพอส (อังกฤษ: stratopause) เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นสตราโทสเฟียร์และมีโซสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 50 กิโลเมตร บนสตาร์โตพอสจะมีความกดอากาศประมาณ 1/1,000 ของความกดอากาศที่ระดับน้ำทะเล
ส
มีโซพอส

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
มีโซพอส (อังกฤษ: mesopause) เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นมีโซสเฟียร์และเทอร์โมสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 80 - 85 กิโลเมตร
ม
เทอร์โมพอส

ภาพแสดงชั้นบรรยากาศของโลก
เทอร์โมพอส (thermopause) เป็นขอบในชั้นบรรยากาศของโลกที่กั้นระหว่างชั้นเทอร์โมสเฟียร์และเอกโซสเฟียร์ มีความสูงจากพื้นโลกประมาณ 500 - 1,000 กิโลเมตร
ท
ไอโอโนสเฟียร์

ไอโอโนสเฟียร์ (ionosphere) เป็นชั้นบรรยากาศของโลกที่กลายเป็นไอออนเนื่องจากการแผ่รังสีสุริยะ อยู่ภายในชั้นเทอร์โมสเฟียร์ชั้นไอโอโนสเฟียร์เป็นชั้นที่ปกป้องโลกจากรังสีของดวงอาทิตย์ไม่ให้เข้ามามากและป้องกันคลื่นรังสีจากขั้วโลกทั้งสองไม่ให้เข้ามารบกวนคลื่นในโลกของเรา ชั้นนี้เป็นชั้นที่ติดกันกับชั้นขอบอวกาศนอกโลก ชั้นไอโอโนสเฟียร์มีอีกชื่อนึงว่า เทอร์โมสเฟียร์ 
หมวดหมู่:บรรยากาศ
กลุ่มภาษาไท

กลุ่มภาษาไท (Tai languages) หรือ กลุ่มภาษาจ้วง-ไท (Zhuang–Tai languages) เป็นกลุ่มภาษาย่อยกลุ่มหนึ่งของตระกูลภาษาขร้า-ไท ประกอบด้วยภาษาไทยในประเทศไทย ภาษาลาวในประเทศลาว ภาษาไทใหญ่ในรัฐชานของประเทศพม่า และภาษาจ้วง หนึ่งในภาษาหลักของประเทศจีนตอนใต้

**ตารางการเปรียบเทียบ**
ข้างล่างคือตารางเทียบกลุ่มภาษาไท

**รายชื่อภาษา**
ตัวเขียนไท- กลุ่มภาษาไทเหนือ
** ภาษาแสก (ลาว)
** ภาษาจ้วงเหนือ (จีน)
** ภาษาปู้อี (Buyi) (จีน)
** ภาษาไทแมน (ลาว)
** E (จีน)- กลุ่มภาษาไทกลาง
** ภาษาจ้วงใต้ (จีน)
** ภาษาม่านเชาลาน (เวียดนาม)
** ภาษานุง (เวียดนาม)
** ภาษาตั่ย (เวียดนาม)
** ภาษาซึนลาว (Ts'ün-Lao) (เวียดนาม)
** ภาษานาง (เวียดนาม)- กลุ่มภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้
** ภาษาไทหย่า (จีน)
** ภาษาพูโก (ลาว)
** ภาษาปาดี (จีน)
** ภาษาไททัญ (เวียดนาม)
** ภาษาตั่ยซาปา  (เวียดนาม)
** ภาษาไทโหลง (ไทหลวง) (ลาว)
** ภาษาไทฮ้องจีน (จีน)
** ภาษาตุรุง (อินเดีย)
** ภาษายอง (ไทย)
** ภาษาไทยถิ่นใต้ (ปักษ์ใต้) (ไทย)
** กลุ่มภาษาไทกลาง-ตะวันออก
*** ภาษาเชียงแสน
**** ภาษาไทดำ (เวียดนาม)
**** ภาษาไทยถิ่นเหนือ (ภาษาล้านนา, ภาษาไทยวน) (ไทย, ลาว, พม่า)
**** ภาษาไทโซ่ง (ไทย)
**** ภาษาไทย (ไทย)
**** ภาษาไทฮ่างตง (เวียดนาม)
**** ภาษาไทขาว (ภาษาไทด่อน) (เวียดนาม)
**** ภาษาไทแดง (ภาษาไทโด) (เวียดนาม)
**** ภาษาไทเติ๊ก (เวียดนาม)
**** ภาษาทูลาว (เวียดนาม)
*** ภาษาลาว-ผู้ไท
**** ภาษาลาว (ลาว)
**** ภาษาญ้อ (ไทย)
**** ภาษาพวน (ไทย, ลาว)
**** ภาษาผู้ไท (ไทย)
**** ภาษาอีสาน (ภาษาไทยถิ่นอีสาน) (ไทย, ลาว)
*** ภาษาไทตะวันตกเฉียงเหนือ (พายัพ)
**** ภาษาอาหม (รัฐอัสสัม - สูญแล้ว ภาษาอัสสัมสมัยใหม่จัดอยู่ในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน)
**** ภาษาอ่ายตน (รัฐอัสสัม)
**** ภาษาลื้อ (ภาษาไทลื้อ) (จีน, เวียดนาม, ไทย, ลาว, พม่า)
**** ภาษาคำตี่ (รัฐอัสสัม, พม่า)
**** ภาษาเขิน (พม่า)
**** ภาษาคำยัง (รัฐอัสสัม)
**** ภาษาพ่าเก (รัฐอัสสัม)
**** ภาษาไทใหญ่ (ภาษาชาน) (พม่า)
**** ภาษาไทใต้คง (ภาษาไทเหนือ) (จีน, เวียดนาม, ไทย, ลาว)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน

ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน (Hmong–Mien languages) หรือ ตระกูลภาษาแม้ว-เย้า (Miao–Yao languages) เป็นตระกูลภาษาเล็ก ๆ ที่ใช้กันทางตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดกันในแถบภูเขาสูงตอนใต้ของจีน เช่นในมณฑลกุ้ยโจว หูหนาน ยูนนาน เสฉวน กว่างซี และหูเป่ย์ ที่เรียกกันว่าชาวเขา ในขณะที่ชาวจีนฮั่นตั้งถิ่นฐานอยู่ตามลุ่มแม่น้ำ เมื่อ 300–400 ปีที่ผ่านมา ชาวม้งและเมี่ยนจำนวนมากได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ลาว เวียดนาม และพม่า และเนื่องจากสงครามอินโดจีน ชาวม้งบางส่วนได้ลี้ภัยจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย สหรัฐ และอีกหลายประเทศ

**อ้างอิง**
ม้ง-เมี่ยน
ม้ง-เมี่ยน
ม้ง-เมี่ยน
ธงชาติแซมเบีย

ธงชาติแซมเบีย เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีเขียว กว้าง2  ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีแถบแนวตั้ง 3 แถบ เรียงกันเป็นสีแดง สีดำ และสีแสด แถบเหล่านี้แต่ละแถบกว้างเป็น 1 ใน 9 ส่วนของด้านยาวธง และยาวเป็น 2 ใน 3 ของความกว้างของธง ที่ตอนบนของแถบสีดังกล่าวมีรูปนกอินทรีสีแสดอยู่ในท่ากางปีกจะบินสู่ท้องทะเล  ธงนี้ออกแบบโดย นางกาเบรียล เอลลิสัน (Mrs Gabriel Ellison) ผู้มีผลงานในการออกแบบภาพตราแผ่นดินของแซมเบีย และตราไปรษณียากรอีกจำนวนมากของประเทศ และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นวันที่โรซีเดียเหนือประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร และก่อตั้งประเทศแซมเบีย โดยเป็นธงพื้นสีเขียวเข้ม แต่ภายหลังในปี พ.ศ. 2539 จึงได้มีการปรับสีพื้นธงชาติให้สว่างขึ้น
พื้นธงสีเขียวหมายถึงเกษตรกรรมและกิจการป่าไม้ แถบสีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเรียกร้องของชาวแซมเบีย แถบสีดำหมายถึงประชาชนชาวแซมเบีย แถบสีแสดหมายถึงทรัพยากรแร่ธาตุต่างๆ ในประเทศ รูปนกอินทรีหมายถึงความสามารถของประชาชนที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาของชาติ โดยตรานกอินทรีนำมาจากธงชาติโรซีเดียเหนือในสมัยอาณานิคม

**ธงในราชการ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติแซมเบีย-  ประวัติธงชาติแซมเบีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศแซมเบีย
ซ
ธงชาตินามิเบีย

ธงชาตินามิเบีย เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในธงถูกแบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยแถบสีแดงขอบขาว ซึ่งพาดเป็นแนวทแยงมุมจากมุมธงด้านปลายธงมายังมุมบนด้านปลายธง ส่วนที่ถูกแบ่งนั้นเป็นสีน้ำเงินที่ด้านคันธงและเป็นสีเขียวที่ด้านปลายธง ที่มุมบนของพื้นสีน้ำเงินนั้นเป็นรูปดวงอาทิตย์สีเหลืองมีรัศมี 12 แฉก ธงนี้มีที่มาจากธงขององค์การประชาชนแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ (South West African People's Organization - SWAPO) ซึ่งเป็นองค์กรที่มีบทบาทในการเรียกร้องเอกราชของนามิเบีย และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2533 อันเป็นวันที่นามิเบียประกาศเอกราชจากแอฟริกาใต้

แต่ละสีในธงล้วนมีนัยความหมายต่างๆ กล่าวคือ สีแดงหมายถึงประชาชนชาวชาวนามิเบีย ซึ่งมีความกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวที่จะสร้างสังคมให้มีแต่ความเสมอภาคในอนาคต สีขาวหมายถึงสันติภาพและความสามัคคี สีเขียวหมายถึงพืชพรรณต่างๆ และการเกษตร สีน้ำเงินหมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นที่มาของแหล่งน้ำต่างๆ ในประเทศ  ดวงอาทิตย์สีเหลืองหมายถึงชีวิตและพลังงาน

**ธงสมัยต่างๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาตินามิเบีย-  World Statesmen - Namibia
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศนามิเบีย
นามิเบีย
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ5

มาตรความดันเลือดอัตโนมัติ แสดงผลความดันโลหิตสูง
โรคความดันโลหิตสูง (hypertension) เป็นโรคเรื้อรังชนิดหนึ่งที่ผู้ป่วยมีความดันเลือดในหลอดเลือดแดงสูงกว่าปกติตลอดเวลา  ความดันเลือดปกติขณะพักอยู่ในช่วง 100–140 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจบีบ และ 60–90 มิลลิเมตรปรอทในช่วงหัวใจคลาย ความดันโลหิตสูงหมายถึง ความดันเลือดมากกว่าหรือเท่ากับ 140/90 มิลลิเมตรปรอทตลอดเวลา ส่วนในเด็กจะใช้ตัวเลขต่างไป ปกติความดันโลหิตสูงไม่ก่อให้เกิดอาการในช่วงแรก แต่ความดันโลหิตสูงต่อเนื่องเมื่อผ่านไปเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญของโรคหัวใจเหตุความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง ท่อเลือดแดงโป่งพอง โรคหลอดเลือดแดงส่วนปลาย และโรคไตเรื้อรัง อาหารและการเปลี่ยนวิถีชีวิตสามารถช่วยควบคุมความดันเลือดและลดความเสี่ยงของภาวะแทรกซ้อนต่อสุขภาพ แม้การรักษาด้วยยายังมักจำเป็นในผู้ที่การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตยังไม่พอหรือไม่ได้ผล อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ2

ไวรัสไข้หวัดใหญ่ ขยายประมาณ 100,000 เท่า
ไข้หวัดใหญ่เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากไวรัสไข้หวัดใหญ่ อาการอาจมีได้ตั้งแต่เบาถึงรุนแรง อาการที่พบบ่อย ได้แก่ ไข้สูง คัดจมูก เจ็บคอ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดศีรษะ ไอ จามและรู้สึกเหนื่อย ตรงแบบอาการเหล่านี้เริ่มสองวันหลังสัมผัสไวรัสและส่วนใหญ่กินเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ทว่า อาการไออาจกินเวลานานเกินสองสัปดาห์ได้ ในเด็ก อาจมีอาการท้องร่วงและอาเจียนด้วย แต่พบน้อยในผู้ใหญ่ อาการท้องร่วงและอาเจียนพบบ่อยกว่าในกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ ซึ่งเป็นคนละโรคกัน และบางทีเรียกกันผิด ๆ ว่า "หวัดลงกระเพาะ" หรือ "หวัด 24 ชั่วโมง" ภาวะแทรกซ้อนของไข้หวัดใหญ่อาจได้แก่ ปอดบวมไวรัส, ปอดบวมแบคทีเรียทุติยภูมิ, โพรงอากาศติดเชื้อ, และการทรุดของปัญหาสุขภาพเดิมอย่างโรคหืดหรือภาวะหัวใจวาย อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ3

ภาพเขียนปี ค.ศ. 1890 At Eternity's Gate ของฟินเซนต์ ฟัน โคค
โรคซึมเศร้า (Major depressive disorder) เป็นความผิดปกติทางจิตซึ่งทำให้ผู้ป่วยเกิดอารมณ์ซึมเศร้าอย่างน้อย 2 สัปดาห์ในแทบทุกสถานการณ์ มักเกิดร่วมกับการขาดความภูมิใจแห่งตน การเสียความสนใจในกิจกรรมที่ปกติทำให้เพลิดเพลินใจ อาการไร้เรี่ยวแรง และอาการปวดซึ่งไม่มีสาเหตุชัดเจน ผู้ป่วยอาจมีอาการหลงผิดหรือมีอาการประสาทหลอน ผู้ป่วยบางรายมีช่วงเวลาที่มีอารมณ์ซึมเศร้าห่างกันเป็นปี ๆ ส่วนบางรายอาจมีอาการตลอดเวลา โรคซึมเศร้าสามารถส่งผลกระทบในแง่ลบให้แก่ผู้ป่วยในหลาย ๆ เรื่อง เช่น ชีวิตส่วนตัว ชีวิตในที่ทำงานหรือโรงเรียน ตลอดจนการหลับ อุปนิสัยการกิน และสุขภาพโดยทั่วไป ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าผู้ใหญ่ประมาณ 2–7% เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย และประมาณ 60% ของผู้ฆ่าตัวตายกลุ่มนี้มีโรคซึมเศร้าร่วมกับความผิดปกติทางอารมณ์ชนิดอื่น อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ4

ผื่นลักษณะเฉพาะของไข้เลือดออกเด็งกี
ไข้เด็งกี (Dengue fever) หรือในประเทศไทยนิยมเรียกว่า ไข้เลือดออก เป็นโรคติดเชื้อซึ่งระบาดในเขตร้อน เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเด็งกี ผู้ป่วยจะมีอาการไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ปวดข้อ และมีผื่นลักษณะเฉพาะซึ่งคล้ายกับผื่นของโรคหัด ผู้ป่วยส่วนหนึ่งจะมีอาการรุนแรง จนกลายเป็นไข้เลือดออกเด็งกี (Dengue hemorrhagic fever) ที่เป็นอันตรายถึงชีวิต ซึ่งทำให้มีเลือดออกง่าย มีเกล็ดเลือดต่ำ และมีการรั่วของพลาสมา หรือรุนแรงมากขึ้นเป็นกลุ่มอาการไข้เลือดออกช็อก (Dengue shock syndrome) ซึ่งมีความดันโลหิตต่ำอย่างเป็นอันตรายได้ อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ

== วิธีใช้**
1. สามารถเพิ่มบทความที่ได้รับการเสนอชื่อและคัดเลือกแล้วในเป็นหัวข้อย่อยในหน้านี้ โดยใช้แบบฟอร์มดังนี้
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ(ตามด้วยตัวเลขลำดับที่บทความ)
----
2. แก้ไขค่าพารามิเตอร์ "max=" ตามจำนวนบทความในหน้านี้ ที่หน้าสถานีย่อย:แพทยศาสตร์

**บทความแนะนำ**
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ1
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ2
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ3
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ4
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ5
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ6
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ7
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ8
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ9
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ10
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ11
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ12
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ13
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ4

400px
ปมประสาทด้านหลัง (dorsal root ganglion) จากเอ็มบริโอของไก่ (ประมาณระยะัวันที่ 7) หลังจากเลี้ยงในตัวกลางกระตุ้นการเจริญของเซลล์ประสาท NGF growth medium
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ

== วิธีใช้**
1. สามารถเพิ่มภาพที่ได้รับการเสนอชื่อและคัดเลือกแล้วในเป็นหัวข้อย่อยในหน้านี้ โดยใช้แบบฟอร์มดังนี้
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ(ตามด้วยตัวเลขลำดับที่ภาพ)
----
2. แก้ไขค่าพารามิเตอร์ "max=" ตามจำนวนภาพในหน้านี้ ที่หน้าสถานีย่อย:แพทยศาสตร์

**ภาพแนะนำ**
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ1
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ2
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ3
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ4
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ5
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ6
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ7
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ8
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ9
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ10
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ11
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า

== วิธีใช้**
1. สามารถเพิ่ม "รู้ไหมว่า" ที่ได้รับการเสนอชื่อและคัดเลือกแล้วในเป็นหัวข้อย่อยในหน้านี้ โดยใช้แบบฟอร์มดังนี้
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า (ตามด้วยตัวเลขลำดับที่บทความ)
----
2. แก้ไขค่าพารามิเตอร์ "max=" ตามจำนวน "รู้ไหมว่า" ในหน้านี้ ที่หน้าสถานีย่อย:แพทยศาสตร์

**รู้ไหมว่า**
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า1
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า2
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า3
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า4
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า5
----
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า1

* ...พยาธิวิทยา เป็นการศึกษาและวินิจฉัยโรคจากการตรวจอวัยวะ เนื้อเยื่อ เซลล์ และสารคัดหลั่ง เพื่อให้ได้ข้อมูลทางคลินิกที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับกลไกการเกิดโรคและการรักษา- ...บริเวณเวอร์นิเก เป็นส่วนของสมองทำหน้าที่ตีความคำพูด หากสมองบริเวณนี้เสียไปผู้ป่วยจะพูดได้คล่องเหมือนปกติ แต่เป็นคำที่ไม่อาจเข้าใจความหมายได้- ...ประสาทกายวิภาคศาสตร์ เป็นวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับการจัดเรียงโครงสร้างของระบบประสาท ได้แก่เส้นประสาทจำนวนมาก และโครงสร้างในสมองที่ซับซ้อน
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า2

* ...ดัชนีมวลกาย (BMI) เป็นดัชนีบอกความสมดุลระหว่างน้ำหนักต่อความสูงของมนุษย์- ...พยาธิกายวิภาค เป็นวิชาว่าด้วยการเรียนรู้ร่างกายของมนุษย์โดยละเอียด เพื่อใช้วิเคราะห์สาเหตุแห่งความตายว่าเกิดจากโรคภัยไข้เจ็บทั่วไป หรือการฆาตกรรมด้วยอาวุธประเภทใด- ...มะเร็งเม็ดเลือดขาว เป็นมะเร็งที่เกิดจากความผิดปกติของเซลล์เม็ดเลือด ทำให้มีการสร้างเม็ดเลือดขาวชนิดผิดปกติออกมามากกว่าปกติ และจะไปรบกวนการสร้างเม็ดเลือดปกติ ทำให้จำนวนเม็ดเลือดที่ปกตินั้นมีจำนวนลดน้อยลง
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า3

* ...การศึกษาเพื่อวิจัยทางกายวิภาคศาสตร์จากศพมนุษย์ครั้งแรกเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล เมื่อฮีโรฟิโลส และอีราซิสทราทุส ได้ทำการชำแหละศพที่เมืองอเล็กซานเดรียภายใต้ความอุปถัมภ์ของราชวงศ์ปโตเลมี- ...ประโยชน์ของดนตรีบำบัดมีหลายประการ เช่น ช่วยปรับสภาพจิตใจ ให้อยู่ในสภาวะสมดุล มีมุมมองในเชิงบวก ผ่อนคลายความตึงเครียด ลดความวิตกกังวล กระตุ้น เสริมสร้างและพัฒนาทักษะการเรียนรู้ และความจำ และอื่นๆ อีกมากมาย- ...คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นคณะแพทยศาสตร์แห่งที่ 2 ของประเทศไทย กำเนิดขึ้นจากพระราชปรารภในรัชกาลที่ 8
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า4

* ...แพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู เป็นแพทย์ที่ทำการตรวจประเมิน รักษา ฟื้นฟูทางเวชศาสตร์ฟื้นฟู ส่งเสริมสุขภาพ และป้องกันการเป็นซ้ำหรือภาวะแทรกซ้อน แก่ผู้ป่วยที่มีความพิการ หรือเสื่อมสมรรถภาพทางกาย- ...สาเหตุของโรคตับอักเสบ ที่พบบ่อยที่สุดคือ การติดเชื้อไวรัสตับอักเสบ รองลงมาเกิดจาก พิษสุรา- ...ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ เป็นการจัดกลุ่มยาเป็นหมวดหมู่ตามอวัยวะหรือระบบที่ออกฤทธิ์และ/หรือลักษณะเฉพาะทางเคมีและการรักษา โดยองค์การอนามัยโลกและศูนย์วิธีการทางสถิติเกี่ยวกับยา
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/รู้ไหมว่า5

* ...การแพทย์แผนไทย กับ การแพทย์แผนไทยประยุกต์ นั้นมีความแตกต่างกันชัดเจน คือการแพทย์แผนไทย เน้นการวินิจฉัย การรักษา และการจ่ายยา ด้วยหลักการของการแพทย์แผนไทย และจ่ายยาด้วยสมุนไพร- ...แอกซอน เป็นเส้นใยของเซลล์ประสาทที่มีลักษณะเรียวยาว เป็นโครงสร้างที่นำกระแสประสาทจากตัวเซลล์ประสาทเพื่อสื่อสารกับเซลล์ประสาทตัวอื่นๆ- ...ไฮโปทาลามัส เป็นโครงสร้างของสมองที่อยู่ใต้ทาลามัส ทำหน้าที่เชื่อมโยงการทำงานของระบบประสาทและระบบต่อมไร้ท่อ
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์

สุ่มบทความและภาพแนะนำอื่นๆ/ล้างเซิร์ฟเวอร์แคช
title=บทความแนะนำ
เสนอบทความแนะนำ • บทความแนะนำอื่นๆ
title=ภาพแนะนำ
เสนอภาพแนะนำ • ภาพแนะนำอื่นๆ
title=รู้ไหมว่า...
15pxเสนอรู้ไหมว่า • ที่เก็บรู้ไหมว่า

สถานีย่อยคืออะไร?
__NOTOC__ __NOEDITSECTION__
พแทยศาสตร์
*
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/เสนอบทความแนะนำ

ในหน้านี้ คุณสามารถเสนอบทความเกี่ยวกับการแพทย์ที่น่าสนใจเพื่อขึ้นแสดงในส่วนของ "บทความแนะนำ" ในสถานีย่อย:แพทยศาสตร์ และสามารถให้ความเห็นสนับสนุนหรือคัดค้านบทความนั้นๆ ได้ คุณสามารถมีส่วนร่วมพัฒนาสถานีย่อยนี้ได้ง่ายๆ ไม่ยากเลย อย่าลังเล!

**ขั้นตอน**

**หาบทความ**
หาบทความในวิกิพีเดียไทย ที่เกี่ยวข้องกับแพทยศาสตร์ซึ่งคุณคิดว่าดีและเหมาะสมที่จะขึ้นเป็นบทความแนะนำ ไม่จำเป็นว่าบทความนั้นต้องเป็นบทความคัดสรรหรือบทความคุณภาพ แต่เพียงแค่ให้มีความเหมาะสมขึ้นเป็นบทความแนะนำก็พอ คุณสามารถใช้มาตรฐานในการคัดเลือกและคัดค้านบทความแนะนำได้ในหน้าคุณสมบัติของบทความคัดสรร

**เสนอชื่อ**
# กดคำว่า แก้ ที่ส่วนของ "เสนอชื่อบทความแนะนำ" ด้านล่าง
# ที่บนสุดของหน้า ให้พิมพ์หัวข้อเป็นชื่อบทความและใส่ลิงก์ ดังนี้: 
# บรรทัดต่อมา ให้เหตุผลที่เสนอชื่อบทความนั้น แล้วลงชื่อด้วยการพิมพ์ 

**สนับสนุนหรือคัดค้าน**
 ถ้าคุณเห็นด้วยที่จะให้บทความใดๆ เป็นบทความแนะนำ ให้พิมพ์ สนับสนุน ด้านล่างเหตุผลที่เสนอ แล้วพิมพ์เหตุผลที่คุณสนับสนุน- ถ้าคุณไม่เห็นด้วยที่จะให้บทความใดๆ เป็นบทความแนะนำ ให้พิมพ์ ความเห็น ตามด้วยเหตุผลที่คุณคิดว่าบทความไม่เหมาะสมอย่างไร หรือต้องมีการปรับปรุงด้านใดบ้าง- อย่าลืม ลงชื่อท้ายความคิดเห็นของคุณไม่ว่าจะสนับสนุนหรือคัดค้านด้วยการพิมพ์  และกรุณารักษามารยาทด้วย

**หลังจากการเสนอชื่อ**
หลังจากบทความได้รับการคัดเลือกแล้ว บทความนั้นจะได้ไปอยู่ที่หน้าเก็บบทความแนะนำ

**เสนอชื่อบทความแนะนำ ==
พระเจ้าเอเดรด

พระเจ้าเอเดรดแห่งอังกฤษ (Edred หรือ Eadred) (ราว ค.ศ. 923 - ค.ศ. 955) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์เวสเซกซ์ของราชอาณาจักรอังกฤษ  
พระเจ้าเอเดรดเสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 923 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส และพระมเหสีพระองค์ที่สาม อีดกิฟูแห่งเคนต์ บุตรีของซิกเฮล์ม (Sigehelm) ผู้นำท้องถิ่น (Ealdorman) แห่งเคนต์  เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่  26 พฤษภาคม ค.ศ. 946 จวบจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 955 พระเจ้าเอเดรดขึ้นครองราชสมบัติหลังจากพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 1พระเชษฐาเสด็จสวรรคต พระเจ้าเอเดรดทรงเป็นนายทหารผู้เก่งกล้าเช่นเดียวกับพระพระเชษฐา ทรงมีความสำเร็จในการต่อต้านไวกิง ทรงเป็นผู้เคร่งศาสนาแต่ไม่มีพระสุขภาพพลานามัยที่ดีนัก พระเจ้าเอเดรดเสด็จสวรรคตที่ฟรูมในซัมเมอร์เซต พระศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ พระนัดดาขึ้นครองราชสมบัติต่อมาเป็นพระเจ้าเอ็ดวีแห่งอังกฤษ

**ดูเพิ่ม **
 ราชอาณาจักรอังกฤษ- ราชวงศ์เวสเซกซ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวสเซกซ์