Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์

นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์ (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2482) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน และแบบบัญชีรายชื่อ รวม 6 สมัย อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่หนึ่ง และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอ่างทอง

**ประวัติ**
นิพนธ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลตลาดหลวง อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนปาโมกข์วิทยาภูมิ อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง และโรงเรียนอำนวยศิลป์ ธนบุรีตามลำดับ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท สาขาการจัดการภาครัฐและเอกชน จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)

**การทำงาน**
นิพนธ์ เคยเป็นเลขาธิการพรรคประชาธรรม ในปี 2517 และเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2518 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติไทย ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2543 
กระทั่งในปี 2543 ได้จัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาเป็นครั้งแรก นายนิพนธ์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอ่างทอง ในระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2549 และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง และเป็น ส.ส.สัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกด้วย
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 45 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอ่างทอง
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รองประธานวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:พรรคประชาธรรม (พ.ศ. 2517)
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ตุ่น จินตะเวช

ตุ่น จินตะเวช (29 สิงหาคม พ.ศ. 2488 – 28 เมษายน พ.ศ. 2558) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 8 สมัย สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา เป็นพี่ชายปัญญา จินตะเวช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย

**ประวัติ**
ตุ่น จินตะเวช เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเกษตรศาสตร์ จาก Gregorio Araneta University ประเทศฟิลิปปินส์ ตุ่น สมรสกับนางอรนุช จินตะเวช รองนายกองค์หารบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี มีบุตร 4 คน คือ
# นายทนงศักดิ์ จินตะเวช
# นายอัครพล จินตะเวช อดีตผู้สมัคร ส.ส. อุบลราชธานี สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
# นายนันท์นภัส จินตะเวช
# นางสาวตวงทิพย์ จินตะเวช  ส.ส. อุบลราชธานี เขต11 สังกัดพรรคภูมิใจไทย

**การทำงาน**
ตุ่น จินตะเวช เป็นอดีตผู้ใหญ่บ้านและกำนันในอำเภอเดชอุดม ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาในสังกัดพรรคการเมืองอื่น อาทิ พรรคปวงชนชาวไทย พรรคความหวังใหม่ ตามลำดับ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคมหาชน และเป็นหนึ่งในสอง ส.ส.ของพรรคมหาชน ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในสังกัดพรรคชาติไทย และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครในนามพรรคชาติไทยพัฒนา และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรคที่ชนะการเลือกตั้งเป็น ส.ส.ในพื้นที่ภาคอีสาน

**ถึงแก่อนิจกรรม**
ตุ่น จินตะเวช เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2558 สิริอายุรวม 69 ปี  มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเดชอุดม
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคกิจประชาคม
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทยพัฒนา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 กรกฎาคม 13

* เกิดเหตุระเบิดสามครั้งในมุมไบ ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 20 คน และอีกมากกว่า 100 คนได้รับบาดเจ็บ  (NDTV)  (Al Jazeera)  (BBC)  (The Guardian)
}
ทีนเอจดรีม (อัลบั้มเคที เพร์รี)

ทีนเอจดรีม (Teenage Dream)  เป็นสตูดิโออั้ลบั้มชุดที่สามของนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี ออกจำหน่ายวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ภายใต้สังกัดแคปิตอลเรเคิดส์ ในด้านดนตรี อัลบั้มมีเพลงแนวป็อปและร็อกที่มีอิทธิพลของแนวเพลงดิสโก้ อิเล็กทรอนิกส์ ฟังก์ เฮาส์ โกธิกร็อก ไฮ-เอ็นอาร์จี และฮิปฮอป ด้านเนื้อร้อง เพลงในอัลบั้มมีเนื้อหาวนเวียนอยู่กับความรักในวัยรุ่น การสังสรรค์ การให้อำนาจตนเอง และความเติบโตของแต่ละคน เพร์รีมีส่วนเขียนเพลงทุกเพลงในอัลบั้ม และทำงานด้านโปรดิวเซอร์ร่วมกับโปรดิวเซอร์และนักเขียนเพลงมากมาย ได้แก่ ดร.ลู้ก, แมกซ์ มาร์ติน, เบนนี บลังโก, ทริกกี สตูอาร์ต, สตาร์เกต, เกร็ก เคิร์สติน และเอสเตอร์ ดีน
หลังจากออกจำหน่าย อัลบั้มทีนเอจดรีมได้รับคำวิจารณ์โดยทั่วไปคละกันจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งยกย่องการผลิตเพลงและธีมของอัลบั้ม แต่ตำหนิเรื่องเนื้อหา อัลบั้มเปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ ขายได้ 192,000 หน่วยในสัปดาห์แรก ต่อมาได้รับการรับรองสองครั้งโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ขายได้มากกว่า 2.7 ล้านหน่วยในสหรัฐอเมริกา และติดอันดับ 40 อันดับแรกบนชาร์ตประจำปีของบิลบอร์ด 200 เป็นเวลา 3 ปีติดต่อกัน อัลบั้มขายได้ทั้งหมดประมาณ 6 ล้านหน่วยทั่วโลก อัลบั้มและซิงเกิลมากมายทำให้เพร์รีได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี 7 สาขา ได้แก่ Album of the Year, Best Pop Vocal Album, Record of the Year และชนะรางวัลจูโนอะวอดส์ 2011 สาขา International Album of the Year
แรกเริ่ม อัลบั้มออกซิงเกิลอันดับที่หนึ่ง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์" และ "ทีนเอจดรีม" และหลังจากนั้นสร้างเพลงอันดับหนึ่งอีกหลายเพลง ได้แก่ "ไฟร์เวิร์ก" "อี.ที." และ "ลาสต์ฟรายเดย์ไนต์ (ที.จี.ไอ.เอฟ.)" ซิงเกิลที่หก "เดอะวันแด้ตก็อตอะเวย์" ขึ้นสูงสุดที่อันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อัลบั้ม ทีนเอจดรีม เป็นอัลบั้มที่สองในประวัติศาสตร์ที่มีซิงเกิลอันดับหนึ่งถึง 5 เพลง (ตามหลังอัลบั้ม แบด ปี ค.ศ. 1987 ของไมเคิล แจ็กสัน) เป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำได้ดังกล่าว และเป็นอัลบั้มที่สามในประวัติศาสตร์ที่มีเพลงติด 5 อันดับแรกถึง 8 เพลง ซิงเกิล 6 เพลงที่ออกมาก่อนหน้า รวมกับอีก 2 เพลงจากการออกจำหน่ายซ้ำ แต่ละเพลงขายได้มากกว่า 2 ล้านดาวน์โหลดในสหรัฐฯ ทำสถิติอัลบั้มเดียวที่มีซิงเกิลที่ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมหลายครั้งในยุคดิจิทัล ทำลายสถิติเก่าอย่างอัลบั้ม เดอะดัตเชส (ค.ศ. 2006) ของเฟอร์กี้ ที่มีเพลงที่ได้รับการรับรองระดับแพลตินัมหลายครั้งเพียง 5 เพลง

**รายชื่อเพลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเคที เพร์รี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อปโดยศิลปินชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดย ดร.ลู้ก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเบนนี บลังโก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยสตาร์เกต
เทศบาลตำบลสระยายโสม

เทศบาลตำบลสระยายโสม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในตำบลสระยายโสม อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 1.96 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยพื้นที่บางส่วน ของ 3 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1,3 และ 4 ของตำบลสระยายโสม ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภออู่ทอง 

**ประวัติ**
เทศบาลตำบลสระยายโสม แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 28 ธันวาคม 2499 โดยจัดตั้งท้องถิ่นบางส่วนของตำบลสระยายโสม อำเภออู่ทอง ขึ้นเป็น สุขาภิบาลสระยายโสม อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม ปีถัดมา โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสระยายโสม
ชุมชนบริเวณสุขาภิบาลสระยายโสมนั้น มีความเจริญอย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก กระทรวงมหาดไทยจึงให้ใช้พระราชกฤษฎีกา ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตสุขาภิบาลสระยายโสม เนื่องจากมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลสระยายโสม จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลสระยายโสม นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

**ข้อมูลทั่วไป**
เทศบาลตำบลสระยายโสม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองของเทศบาลตำบลขุนพัดเพ็งทุกทิศ

**การปกครอง**
เทศบาลตำบลสระยายโสม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสระยายโสม ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านดอนเขว้า (บางส่วน) ตำบลสระยายโสม- หมู่ที่ 3 บ้านสระยายโสม (บางส่วน) ตำบลสระยายโสม- หมู่ที่ 4 บ้านโซ่ง (บางส่วน) ตำบลสระยายโสม

**ประชากร**
เทศบาลตำบลสระยายโสม มีจำนวนประชากร ทั้งหมด 2,875 คน โดยแยกได้ดังนี้

**อ้างอิง**
สระยายโสม
สระยายโสม
ไอวันนาโก

ไอวันนาโก (I Wanna Go) คือซิงเกิลที่ 3 ของ บริตนีย์ สเปียส์ ในสัปดาห์แรกเพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 73 ใน บิลบอร์ดฮอต 100 แต่ติดอันดับ 1 ใน เกาหลีใต้ ซึ่งเพลงนี้ได้ เชลล์แบ็ก, แมกซ์ มาร์ติน เป็นโปรดิวเซอร์ให้ และยังได้ ซาวาน โคเทชา มาร่วมแต่งเพลงนี้อีกด้วย และเพลงนี้ได้ คริส มาร์ พิเลียโร มากำกับมิวสิกวิดีโอเพลงนี้

**รายชื่อเพลง**
;French CD single
#"I Wanna Go" (Main Version) — 3:30
#"I Wanna Go" (DJ Frank E & Alex Dreamz Radio Remix) — 3:18
*;German CD single
#"I Wanna Go" (Main Version) — 3:30
#"I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:26
*;ดิจิทัลดาวน์โหลด
#"I Wanna Go" — 3:30
*;ดิจิทัลดาวน์โหลด (Desi Hits! Remix)
#"I Wanna Go" (Desi Hits! Remix) — 4:37
*;ดิจิทัลดาวน์โหลด (EP)
#"I Wanna Go" — 3:30
#"I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:25
#"I Wanna Go" (Moguai Remix) — 7:11
#"I Wanna Go" (Video) — 4:33
*;ดิจิทัลดาวน์โหลด (UK Remixes)
#"I Wanna Go" (Gareth Emery Remix) — 5:25
#"I Wanna Go" (Vada Remix) — 7:39
#"I Wanna Go" (Moguai Remix) — 7:11
#"I Wanna Go" (Pete Phantom Remix) — 3:18
*;ดิจิทัลดาวน์โหลด (Remixes)
#"I Wanna Go" — 3:30
#"I Wanna Go" (Captain Cuts Club Mix) — 4:43
#"I Wanna Go" (Alex Dreamz Radio Edit) — 4:07
#"I Wanna Go" (OLIVER Extended Remix) — 4:57
#"I Wanna Go" (Deluka BS Radio Remix) — 3:15
#"I Wanna Go" (Wallpaper Extended Remix) — 4:03
#"I Wanna Go" (Smash Mode Radio Remix) — 3:49
#"I Wanna Go" (Disco Fries Radio Remix) — 3:34
#"I Wanna Go" (Jump Smokers Radio Remix) — 4:51
#"I Wanna Go" (Desi Hits! Remix) — 4:36

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตประจำปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Britney Spears — Jive Records
หมวดหมู่:เพลงของบริตนีย์ สเปียส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:เพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเพศ
หมวดหมู่:เพลงที่แต่งโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:เพลงแดนซ์ป็อป
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง

ใบต้นเมเปิลญี่ปุ่น (22 พฤศจิกายน พ.ศ 2549)
ไฟล์:The tree is on fire.jpg|thumb|ใบของต้นเมเปิล
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง เป็นปรากฏการณ์ผลกระทบที่เกิดกับใบไม้ของต้นไม้หรือไม้พุ่มผลัดใบที่โดยปกติแล้วมีสีเขียว เปลี่ยนสีกลายเป็นสีเหลืองถึงแดงโดยใช้เวลาไม่กี่สัปดาห์ในฤดูใบไม้ร่วง ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า fall colors และ autumn colors

**คลอโรฟีลล์และสีเขียว**
ใบไม้มีสีเขียวเพราะการมีอยู่ของเม็ดสีที่เรียกว่าคลอโรฟิลล์ เมื่อมีคลอโรฟิลล์จำนวนมากในเซลล์ของใบไม้ เช่น ช่วงฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม สีเขียวของคลอโรฟิลล์จะมีอำนาจเหนือและปกคลุมเม็ดสีอื่นๆที่อาจมีอยู่ในใบไม้ ดังนั้นใบไม้ในฤดูร้อนจึงมีสีเขียว
ไฟล์:Kaiserstuhl - Herbst - Rebblatt im Gegenlicht.jpg|thumb|ใบไม้ใบนี้ เส้นใบยังคงสีเขียว ขณะที่ส่วนอื่นได้เปลี่ยนเป็นสีแดง ทำให้ลวดลายของใบมีลักษณะคล้ายกับแฟร็กทัล
คลอโรฟิลล์มีหน้าที่สำคัญคือจับรังสีแสงอาทิตย์และนำพลังงานที่ได้ไปใช้สร้างอาหารสำหรับพืช สร้างน้ำตาลจากน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำตาลจะเป็นสิ่งตั้งต้นของอาหารพืช ก็คือคาร์โบไฮเดรตซึ่งเป็นสิ่งที่พืชต้องการเพื่อใช้ในการเจริญเติบโต ในกระบวนการผลิตอาหาร คลอโรฟิลล์จะทำลายตัวเองอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งหมดไป ระหว่างฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม พืชจะสร้างคลอโรฟิลล์เพิ่มเติมทำให้มีปริมาณคลอโรฟิลล์อยู่มาก ใบไม้จึงยังคงมีสีเขียว
ในปลายฤดูร้อน กลางวันสั้นลงและอุณหภูมิลดต่ำลง เส้นใบซึ่งเป็นทางผ่านของเหลวเข้าและออกจากใบจะค่อยๆปิดทีละน้อยๆ ตามชั้นของแบบเซลล์คอร์กแคมเบียมพิเศษที่ฐานใบ การพัฒนาชั้นคอร์กแคมเบียมจะช้าลงในขั้นแรกและจะเร็วขึ้นตามลำดับ ทำให้น้ำและแร่ธาตุเข้าสู่ใบไม้น้อยลง ในช่วงนี้คลอโรฟิลล์ในใบไม้จะลดลง
มีบ่อยครั้งที่เส้นใบยังคงมีสีเขียวในขณะที่ส่วนอื่นๆ เปลี่ยนสีไปอย่างสมบูรณ์
คลอโรฟิลล์จำนวนมากในระบบแสง II (หน่วยเก็บเกี่ยวแสง II หรือ LHC II) ซึ่งเป็นเยื่อโปรตีนจำนวนมาก LHC II จะเป็นสถานที่จับยึดแสงในกระบวนการสังเคราะห์แสง 

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 url-status=dead 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Autumnal Tints by Henry David Thoreau-  Photographing fall foliage: how to capture autumn colors with your camera date=2010-12-05 -  Fall Foliage in Scandinavia-  Some technical articles on the evolution of autumn colors date=2009-04-18 -  Fall Foliage: Why Leaves Change Color LiveScience, 16 October 2006- doi=10.1038/news.2007.202
หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
ซีบีเอสคอร์เพอเรชัน

ซีบีเอสคอร์เพอเรชัน (CBS) เป็นกลุ่มสื่อที่มุ่งเน้นในเชิงพาณิชย์กระจายเสียง , การประกาศ ,การโฆษณา และ กิจการวิทยุโทรทัศน์ ที่มีมากที่สุดของการดำเนินงานของบริษัทในประเทศสหรัฐอเมริกา บริษัท เริ่มซื้อขายใน ตลาดหุ้นนิวยอร์ก เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2549 ซีบีเอสมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในใน Midtown , แมนฮัตตัน , นิวยอร์กซิตี้ สหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ซีบีเอส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก
อันดับเหยี่ยวปีกแหลม

อันดับเหยี่ยวปีกแหลม (Falconiformes) เป็นกลุ่มของนกมีประมาณ 290 สปีชีส์ ประกอบด้วย นกล่าเหยื่อในเวลากลางวัน การระบุนกล่าเหยื่อเป็นเรื่องยากและการถืออันดับมีหลายรูปแบบ

**ระบบ**
นกในอันดับนี้มี 260 ชนิดทั่วโลก บางครั้งทุกวงศ์ยกเว้น Falconidae ถูกแยกออกเป็น Accipitriformes หรือ Cathartidae ถูกจัดเป็นอันดับ Cathartiformes แยกออกไปต่างหาก- Falconidae: คาราคารา, เหยี่ยว, เหยี่ยวแมลงปอ, เหยี่ยวฮอบบี้, เหยี่ยวเคสเตรล- Cathartidae: แร้งโลกใหม่- Pandionidae: เหยี่ยวออสเปร- Accipitridae: เหยี่ยวผึ้ง, อินทรี, เหยี่ยวรุ้ง, เหยี่ยวนกเขา, เหยี่ยวไคต์, แร้งโลกเก่า- Sagittariidae: นกเลขานุการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://www.eeb.cornell.edu/winkler/botw/falconiformes.html- Eaglewatch: Birds of prey and owls around the world (in Dutch; click on "Language / Taal" at top right for the English version)
หมวดหมู่:เหยี่ยว
หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ

หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ (ຫໍພິພິທະພັນແຫ່ງຊາດ; Lao National Museum) ตั้งอยู่ในนครหลวงเวียงจันทน์ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติซึ่งก่อตั้งโดยเน้นจัดแสดงเหตุการณ์การปฏิวัติในคริสต์ทศวรรษ 1970 ตั้งอยู่ในอาคารยุคอาณานิคมของฝรั่งเศส โดยใน ค.ศ. 2007 สหรัฐได้บริจาคเงินทุนเพื่อช่วยในการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ 
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1925 ในบริเวณที่พำนักของผู้ว่าราชการฝรั่งเศส พิพิธภัณฑ์นี้นำเสนอประวัติศาสตร์ของประเทศลาว โดยมุ่งเน้นถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชของชาวลาวจากนักล่าอาณานิคมต่างชาติรวมถึงกองกำลังจักรวรรดินิยม เดิมพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนถนนสามแสนไท ใกล้กับโรงแรมลาวพลาซ่า ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ได้ย้ายไปยังอาคารแห่งใหม่ตั้งอยู่บนถนนหน่อแก้วกุมมาน ใกล้กับพิพิธภัณฑ์ไกสอน พมวิหาน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  pages= 200

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ- df=dmy-all- df=dmy-all- df=dmy-all
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศลาว
หมวดหมู่:นครหลวงเวียงจันทน์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2468
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเวียงจันทน์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศลาว

ล
หมวดหมู่:วัฒนธรรมลาว
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศลาว
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศลาว
สกุลทาร์เซียร์

สกุลทาร์เซียร์ คือสกุลของทาร์เซียร์ที่เป็นไพรเมตขนาดเล็ก มีถิ่นกำเนิดที่หมู่เกาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงปี พ.ศ.2553 โดยทั่วไปสายพันธุ์ทาร์เซียร์ทั้งหมดจะถูกกำหนดให้อยู่ในสกุลนี้ แต่การปรับปรุงวงศ์ Tarsiidae ได้แบ่งสกุลเพิ่มคือ Cephalopachus และสกุล Carlito

**การจำแนก**
สกุลทาร์เซียร์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว 
สกุลทาร์เซียร์มีทั้งหมด 14 ชนิด รวมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แต่ไม่นับทาร์เซียร์ฟิลิปปิน เนื่องจากถูกแยกออกไปในปี พ.ศ.2553 ย้ายไปสกุล Carlito และ ทาร์เซียร์ตะวันตก เนื่องจากถูกแยกออกไปในปี พ.ศ.2553 ย้ายไปสกุล Cephalopachus 
*Tarsius dentatus พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius fuscus พบได้ที่ตอนใต้ของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius lariang พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius niemitzi พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius pelengensis พบได้ที่เกาะเปเลง ของอินโดนีเซีย
*Tarsius pumilus เป็นขนาดเล็กที่สุด พบได้ที่ตอนกลางของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius sangirensis พบได้ที่เกาะซังไก อยู่ห่างไปประมาณ 200 กิโลเมตร ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซูลาเวซี
*Tasius spectrumgurskyae พบได้บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius supriatnai พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius tarsier ถือเป็นต้นแบบของสกุลทาร์เซียร์ทั้งหมด พบได้ทางใต้ของเกาะซูลาเวซี
*Tarsius tumpara เป็นชนิดที่ค้นพบใหม่ พบได้ที่เกาะเซียว
*Tarsius wallacei พบได้ที่ตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี
*† Tarsius eocaenus (มีชีวิตอยู่ในสมัยอีโอซีนตอนกลาง พบที่ประเทศจีน)
*† Tarsius sirindhornae (มีชีวิตอยู่ในสมัยไมโอซีนตอนปลาย พบที่อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Tarsius- Tarsius
อันดับเหยี่ยว

อันดับเหยี่ยว (Accipitriformes) เป็นอันดับของนกที่ประกอบด้วยนกล่าเหยื่อเวลากลางวันส่วนมาก เช่น เหยี่ยว, อินทรี และแร้ง
ในอดีตจะรวมเหยี่ยวในอันดับ Falconiformes แต่ผู้แต่งบางคนแยกมาไว้ในอันดับ Accipitriformes1973p=69 การศึกษาดีเอ็นเอที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2008 แสดงว่า เหยี่ยวปีกแหลมไม่ได้เป็นญาติใกล้ชิดกับนกในอันดับ Accipitriformes แต่ใกล้ชิดกับนกแก้วและนกเกาะคอน2008 ตั้งแต่การแบ่งแยก (แต่ก็ไม่ได้วางเหยี่ยวถัดจากนกแก้วหรือนกเกาะคอน) ได้รับการยอมรับโดยคณะกรรมการการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาใต้แห่งสมาคมนักปักษีวิทยาแห่งอเมริกา (American Ornithologists' Union) (SACC),Nores2011 คณะกรรมการการจัดแบ่งประเภทอเมริกาเหนือ (NACC),2010 และ การประชุมปักษีนานาชาติ (IOC)Donsker สหภาพปักษีวิทยาบริติชให้การยอมรับอันดับ Accipitriformes2006 และจัดการย้าย Falconiformes2013 บนพื้นฐานของดีเอ็นเอและการจัดประเภทของ NACC และ IOC ได้จัดแร้งโลกใหม่ใน Accipitriformes2008 ในขณะที่ SACC จัดให้แร้งโลกใหม่อยู่ในอันดับที่มีชื่อว่า Cathartiformes

**อนุกรมวิธาน**
ปัจจุบัน Accipitriformes มี 262 ชนิดและ 75 สกุลใน 4 วงศ์ขยาย และอาจมีวงศ์ที่สูญพันธุ์ 1 วงศ์ ถือเป็นอันดับแรปเตอร์ที่หากินตอนกลางวันที่มีจำนวนมากที่สุด การวิเคราะห์ลำดับดีเอ็นเอเสนอแนะว่า อันดับ Accipitriformes เริ่มแบ่งอยกประมาณช่วงระหว่างสมัยอีโอซีน/โอลิโกซีน (ประมาณ 34 ล้านปีก่อน) การแยกกลุ่มก่อให้เกิดสกุล Elanus และ Gampsonyx จากสกุล Accipitriformes อื่น ๆ- Accipitridae (เหยี่ยวหน้าเทา, อินทรี, เหยี่ยวรุ้ง, เหยี่ยวนกเขา, เหยี่ยวไคต์, แร้งโลกเก่า)- Cathartidae (แร้งโลกใหม่)- Pandionidae (เหยี่ยวออสเปร)- Sagittariidae (นกเลขานุการ)
ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์อิงจาก Nagy, J. & Tökölyi, J. (2014).

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  Full text via  AOU,  COPO,  BioOne.-  Includes a review of recent literature on the controversy.-  doi-access = free -  Falconiformes was resequenced in version 4.1 (Jan 7, 2014)-  doi = 10.1111/j.1474-919X.1973.tb02004.x

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อันดับเหยี่ยว
*อันดับเหยี่ยว
หมวดหมู่:เหยี่ยว
การจัดการสายอักขระในภาษาซี

การจัดการสายอักขระในภาษาซี หมายถึงการดำเนินการกับสายอักขระในภาษาซี ซึ่งไลบรารีมาตรฐานภาษาซีได้มีกลุ่มฟังก์ชันเพื่อดำเนินการกับสายอักขระแบบพื้นฐานอยู่แล้ว ตัวอย่างเช่น การคัดลอกสายอักขระ การต่อสายอักขระ การตัดคำ และการค้นหา
ในภาษาซี ค่าคงที่สายอักขระที่ปิดด้วยอัญประกาศจะถูกแปลงให้เป็นสายอักขระที่จบด้วยอักขระว่างโดยอัตโนมัติ และเก็บไว้ในหน่วยความจำส่วนที่ไม่เปลี่ยนแปลง (static memory) การดำเนินการกับสายอักขระที่จบด้วยอักขระว่างไม่ว่าสายอักขระนั้นจะเป็นค่าคงที่หรือไม่ก็ตาม สามารถดำเนินการผ่านฟังก์ชันที่นิยามมาให้แล้วในไลบรารีมาตรฐานของภาษาซี ฟังก์ชันเหล่านี้มีการใช้งานกันอย่างแพร่หลายจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของนิยามในภาษาซีไปแล้ว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  C++ reference for std::atoi
หมวดหมู่:ภาษาซี
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 กรกฎาคม 14

* สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติลงมติยอมรับเซาท์ซูดานเป็นรัฐสมาชิกสหประชาชาติ  (CNN)- ศาลเมืองมึนเชิน เยอรมนี สั่งยึดเครื่องบินเจ็ตที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารประทับไปเมืองมึนเชิน เพื่อใช้หนี้ ( BBC;  Telegraph)
}
วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม

วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae) ประกอบไปด้วยเหยี่ยวและคาราคาราซึ่งเป็นนกล่าเหยื่อในเวลากลางวัน มีประมาณ 60 ชนิด วงศ์นี้แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย คือ Herpetotherinae Polyborinae ประกอบด้วย คาราคารา และเหยี่ยวป่า และ Falconinae ประกอบด้วย เหยี่ยว, เหยี่ยวเคสเตรล และ เหยี่ยวแมลงปอ

**อนุกรมวิธาน**
 วงศ์: Falconidae
** สกุล Daptrius 
** สกุล Ibycter – (บางครั้งถูกรวมอยู่ใน Daptrius)
** สกุล Phalcoboenus (4 ชนิด)
** สกุล Caracara – (2 ชนิด)
** สกุล Milvago (2 ชนิด)
** สกุล Herpetotheres 
** สกุล Micrastur (7 ชนิด)
** สกุล Spiziapteryx
** สกุล Polihierax – (2 ชนิด รวมถึง Neohierax)
** สกุล Microhierax – (5 ชนิด)
** สกุล Falco –  (ประมาณ 37 ชนิด)

**อ้างอิง**
 Kramarz, Alejandro: Garrido, Alberto; Forasiepi, Analía; Bond, Mariano & Tambussi, Claudia (2005) : Estratigrafía y vertebrados (Aves y Mammalia) de la Formación Cerro Bandera, Mioceno Temprano de la Provincia del Neuquén, Argentina. Revista geológica de Chile 32 (2) : 273-291.  HTML fulltext

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Falconidae videos, photos and sounds date=2013-08-21  on the Internet Bird Collection-  Falconidae sounds in the xeno canto collection
หมวดหมู่:วงศ์เหยี่ยวปีกแหลม
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
มหาวิทยาลัยแอเคริน

มหาวิทยาลัยแอเคริน (University of Akron) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ที่มีชื่อเสียงทางด้านการวิจัยพอลิเมอร์ในระดับแถวหน้าของโลก ตั้งอยู่ในเมืองแอเคริน รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา อันได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งการผลิตยาง และเป็นสมาชิกของกลุ่มระบบสถาบันอุดมศึกษาแห่งรัฐโอไฮโอ (the University System of Ohio) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2413 โดยเป็น วิทยาลัยขนาดเล็กที่มีความร่วมมือกับ Universalist Church จากนั้นในปี พ.ศ. 2456  ได้โอนกรรมสิทธิ์ให้แก่เมืองแอเคริน และในปี พ.ศ. 2510  วิทยาลัยแห่งนี้จึงถูกยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งรัฐ (state institution) มหาวิทยาลัยแห่งนี้มุ่งเน้นงานวิจัยไปที่ STEM, พอลิเมอร์, วัสดุศาสตร์ขั้นสูง และวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งในช่วงสิบปีหลังได้มีผลงานวิจัยและได้รับการยอมรับมากขึ้นตามลำดับ  

**คณะที่เปิดสอน**
วิทยาลัยศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Buchtel College of Arts and Sciences)
*วิทยาลัยบริหารธุรกิจ (College of Business Administration)
*วิทยาลัยแห่งความคิดสร้างสรรค์และความเชี่ยวชาญศิลปะ (College of Creative and Professional Arts)
*วิทยาลัยครุศาสตร์ (College of Education)
*วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ (College of Engineering)
*วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพและการบริการ (College of Health Sciences and Human Services)
*คณะนิติศาสตร์ (School of Law)
*วิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ (College of Nursing)
*วิทยาลัยวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมพอลิเมอร์ (College of Polymer Science & Polymer Engineering)
*Honors College
*บัณฑิตวิทยาลัย (The Graduate School)
*University College
*Wayne College
*Summit College

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
รองศาสตราจารย์ ดร. ปณิธาน วัฒนายากร อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
*ดร.สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตและเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 60 ของไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อเคริน
ปลาเข็มงวง

ปลาเข็มงวง หรือ ปลาเข็มช้าง (Forest halfbeak) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemirhamphodon pogonognathus อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)
มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาทั่วไปในวงศ์เดียวกัน แต่มีปากล่างงอม้วนลงคล้ายงวงช้าง จึงเป็นที่มาชื่อเรียก ครีบหลังมีฐานยาวเป็นสองเท่าของฐานครีบก้น มีฟันที่ปากล่างตลอดทั้งปาก ลำตัวสีเหลืองอ่อนปนน้ำตาลอมชมพู ครีบหางสีแดงมีขอบสีขาว ครีบหลังสีแดงมีขอบสีดำ ครีบท้องกับครีบก้นสีแดง ครีบอกมีสีแดงจาง ๆ
มีขนาดความยาวลำตัวที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทยเฉพาะที่ป่าพรุโต๊ะแดง ในจังหวัดนราธิวาสเท่านั้น และพบได้ในป่าพรุจนถึงแหลมมลายู
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินบริเวณผิวน้ำ โดยกินแมลงที่ตกลงในน้ำเป็นอาหารหลัก นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ที่ไม่ค่อยจะได้พบบ่อยนักในตลาดปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org
หมวดหมู่:วงศ์ปลาเข็ม
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาป่าพรุ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร

องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นพื้นที่รองรับการขยายตัวของเมืองนครศรีธรรมราชทางด้านทิศตะวันออก มีพื้นที่ในเขตปกครองประมาณ 56.32 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 35,200 ไร่

**ประวัติ**
ตำบลปากนคร เมื่อสมัยก่อนการเดินทางเข้าสู่ตัวตัวเมือง ซึ่งชาวบ้านทั่วไปเรียกว่า "นคร" ต้องใช้เรือเข้าทางปากคลองสู่ตัวเมือง ชาวบ้านจึงเรียกท่าเรือหรือปากคลองว่า "ปากนคร" ซึ่งหมายถึงปากทางเข้าสู่เมือง ตำบลปากนครมีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้า หมู่ที่ 2 บ้านปากนครบน หมู่ที่ 3 บ้านนางพระยา หมู่ที่ 4 บ้านโคกข่อย หมู่ที่ 5 บ้านคันธง หมู่ที่ 6 บ้านคลองขุด

**สภาพทั่วไป**
เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง โดยมีแม่น้ำปากนครไหลผ่านทางทิศใต้ ทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลของน้ำขึ้น-น้ำลงทำให้กลายเป็นที่ราบที่มีป่าชายเลนอย่างหนาแน่น อาชีพหลักของตำบลปากนครได้แก่ การประมง  ทำนา เลี้ยงสัตว์ ส่วนอาชีพเสริม ได้แก่ ก่อสร้าง รับจ้างทั่วไป 

**อาณาเขตติดต่อ**
องค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช- ทิศเหนือ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าซัก อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช- ทิศใต้ ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ เทศบาลตำบลปากนคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เทศบาลนครนครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช

**หมู่บ้าน**
จำนวนหมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร มีทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ - หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้าปากนคร- หมู่ที่ 2 บ้านปากนครบน  - หมู่ที่ 3 บ้านนางพระยา         - หมู่ที่ 4 บ้านโคกข่อย- หมู่ที่ 5 บ้านคันธง- หมู่ที่ 6 บ้านคลองขุด- หมายเหตุ : หมู่ที่ 1 บ้านปากนํ้าปากนคร ทั้งหมู่บ้าน และหมู่ที่ 6 บางส่วน อยู่ในเขตปกครองของเทศบาลตำบลปากนคร

**สถานีอนามัย**
 สถานีอนามัยบ้านโคกข่อย- สถานีอนามัยวัดมุขธารา 

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนมัธยมศึกษา
** โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ- โรงเรียนประถมศึกษา
** โรงเรียนวัดท่านคร
** โรงเรียนวัดหัวนอน
** โรงเรียนบ้านคันธง
** โรงเรียนวัดนางพระยา
** โรงเรียนวัดมุขธารา- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
** ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตำบลปากนคร

**วัด**
จำนวนวัดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปากนคร มีทั้งหมด 5 วัด คือ - วัดนางพระยา- วัดปากนครบน- วัดโบสถ์- วัดโคกข่อย- วัดท่านคร- วัดหัวนอน

**มัสยิด**
 มัสยิดนูรุดดีน (บ้านคันธงใต้)- มัสยิดนูรุลเอียะสาน (บ้านคันธงเหนือ)
ปากนคร
ตำบลนาทราย (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)

นาทราย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชไปทางทิศตะวันตกประมาณ 12 กิโลเมตร ตำบลนาทรายมีพื้นที่ประมาณ 35.42 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 22,138 ไร่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล

**ประวัติ**
ในสมัยเมื่อสร้างวัดมหาธาตุ บริเวณที่ตั้งของตำบลเดิมเป็นหาดทรายชายทะเล เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจึงได้มีการแบ่งเขตการปกครองตั้งเป็นหมู่บ้านและตำบลขึ้น และตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า "ตำบลนาทราย" ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านปลายท่า หมู่ 2 บ้านห้วยน้ำเย็น หมู่ 3 บ้านหน้าโพธิ์ หมู่ 4 บ้านโพธิ์หิน หมู่ 5 บ้านยางเตี้ย หมู่ 6 บ้านนาทราย

**ภูมิศาสตร์**
ตำบลนาทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบถึงราบลุ่ม น้ำท่วมถึง และมีสันทรายชายหาดโบราณตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103

**อาณาเขตติดต่อ**
ตำบลนาทรายมีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับตำบลในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชทุกทิศทาง)
*ทิศเหนือ ติดต่อกับ หมู่ที่ 1,8 ตำบลท่างิ้ว
*ทิศตะวันออก ติดต่อกับ หมู่ที่ 1,5 ตำบลปากพูน (ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากพูน)
*ทิศใต้ ติดต่อกับ หมู่ที่ 2,3,4,5 ตำบลนาเคียน (ติดกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน)
*ทิศตะวันตก ติดต่อกับ หมู่ที่ 4,6 ตำบลท่างิ้ว

**หมู่บ้าน == 
ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่- หมู่ที่ 1 บ้านปลายท่า                - หมู่ที่ 2 บ้านห้วยน้ำเย็น       - หมู่ที่ 3 บ้านหน้าโพธิ์          - หมู่ที่ 4 บ้านโพธิ์หิน - หมู่ที่ 5 บ้านยางเตี้ย - หมู่ที่ 6 บ้านนาทราย 

**เศรษฐกิจ**
เศรษฐกิจในตำบล ได้แก่ การทำนาและทำสวนผลไม้ พร้อมทั้งมีการเลี้ยงสัตว์ต่าง ๆ เช่น โคพื้นเมือง สุกร เป็ด และไก่พื้นเมือง ประชากรมีสิทธิถือครองในที่ดินทำกินโดยส่วนใหญ่ การขนส่งผลผลิตออกไปจำหน่ายยังตลาดใช้เส้นทางคมนาคมทางบกเป็นสำคัญ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103 ถนนนครศรี-ปากพูน-ท่าศาลา และถนนกระโรม ซึ่งผ่านตอนกลางของตำบล

**สถานีอนามัย**
 สถานีอนามัยบ้านปลายท่า

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนมัธยมศึกษา
** โรงเรียนโรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช - โรงเรียนประถมศึกษา
** โรงเรียนวัดหญ้า
** โรงเรียนวัดดอนยาง 

**ศาสนสถาน**
 วัด ในตำบลนาทรายมีทั้งหมด 3 วัด คือ 
** วัดหญ้า
** วัดน้ำสรง
** วัดดอนยาง- มัสยิด
** มัสยิดกลางนครศรีธรรมราช

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย
นาทราย
นาทราย
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน

ตราสัญลักษณ์ของศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน
อาคารศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน (Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung หรือย่อว่า WZB) เป็นสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ในด้านสังคมศาสตร์ แต่สถาบันประเภทนี้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
ศูนย์วิจัยก่อตั้งใน ค.ศ. 1969 โดยการริเริ่มของรัฐบาลสหพันธรัฐ 
นักสังคมวิทยา รัฐศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สถิติ วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และกฎหมาย ประมาณ 140 คน ทำงานใน WZB ดำเนินโครงการวิจัยพื้นฐาน ในประเด็นทางสังคมและการเมืองที่เฉพาะเจาะจง โดยเน้นที่สังคมอุตสาหกรรมอย่างญี่ปุ่นและตะวันตก รวมถึงการเปลี่ยนโครงสร้างสังคมในยุโรปกลาง ยุโรปตะวันออก และจีน
โดยมีคำถามเรื่องโลกาภิวัตน์เป็นประเด็นสำคัญ
WZB แบ่งองค์กรออกเป็น 4 สาขาวิจัย:
# โอกาสทางการศึกษา การงาน และชีวิต
# นโยบายตลาด
# ผลกระทบทางเศรษฐกิจสังคม
# ประชาสังคม ความขัดแย้ง และ ประชาธิปไตย
ศูนย์นี้ตั้งขึ้นเป็นบริษัทจำกัดไม่แสวงหากำไร
โดยมีรัฐบาลต่าง ๆ ของสหพันธรัฐเยอรมันถือหุ้น 75% ส่วนอีก 25% ถือหุ้นโดยนครรัฐเบอร์ลิน
WZB ยังเป็นสมาชิกของชุมชนวิทยาศาสตร์ Gottfried Wilhelm Leibniz Scientific Community
แม้มันจะไม่ใช่มหาวิทยาลัย แต่ศูนย์ฯก็ทำงานร่วมกับ มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน, Hertie School of Governance, มหาวิทยาลัยฮุมโบลด์ทแห่งเบอร์ลิน, มหาวิทยาลัยเทคนิกแห่งเบอร์ลิน รวมถึงสถาบันวิจัยต่างประเทศ นักวิทยาศาสตร์ใน WZB จำนวนมากก็เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยหรือสอนในมหาวิทยาลัย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ WZB -  เว็บไซต์ WZB -  "Think Tank Directory" Profile of the WZB 
หมวดหมู่:สถาบันวิจัยในเยอรมนี
หมวดหมู่:สถาบันสังคมศาสตร์
หมวดหมู่:การศึกษาในเบอร์ลิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเบอร์ลิน
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ

พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ เป็นงานเฉลิมพระเกียรติที่รัฐบาลจัดขึ้นเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 7 รอบ (84 พรรษา) ของพระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสีของไทย อาจหมายถึง (พระนามต่อท้ายในที่นี้หมายถึงพระนามในขณะจัดงานพระราชพิธีนั้น ๆ ขึ้น)- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 10 กันยายน 2489 ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 12 สิงหาคม 2559 ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
นอกจากนี้ ยังมีการใช้คำว่า พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 7 รอบพระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 7 รอบ เพื่อใช้เรียกงานเฉลิมพระเกียรติลักษณะเดียวกันของพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ ดังนี้- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 7 รอบ 21 ตุลาคม 2527 ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 7 รอบ 6 พฤษภาคม 2550 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ - พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 7 รอบ 24 พฤศจิกายน 2552 ในสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี 

**ดูเพิ่ม**
 พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 3 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 90 พรรษา
เดลตาเวิกส์

แผนที่ของเดลตาเวิกส์
เดลตาเวิกส์ (Delta Works) เป็นโครงการก่อสร้างชุดใหญ่ที่บริเวณปากแม่น้ำไรน์-เมิส-เชลดา ประเทศเนเธอร์แลนด์  เพื่อกั้นการท่วมของน้ำทะเล  โครงการประกอบไปด้วยการสร้างเขื่อน ประตูปิดเปิดน้ำ ที่กั้นเขื่อน  การก่อสร้างเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ.1950- 1975
หมวดหมู่:เขื่อน
สมคิด บาลไธสง

สมคิด บาลไธสง (เกิด
8 กันยายน พ.ศ. 2495) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 2 สมัย

**ประวัติ**
นายสมคิด บาลไธสง เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ นายสิงห์ และนางพี บาลไธสง สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา วิทยาลัยครูอุดรธานี  และ MINI MBA สาขาการบริหารการสหกรณ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางทองมา บาลไธสง มีบุตร 2 คน  

**การทำงาน**
นายสมคิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคายหลายสมัย เคยสังกัดหลายพรรคการเมือง อาทิ พรรคความหวังใหม่ พรรคพลังธรรม พรรคไทยรักไทย พรรคชาติไทย พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย มีบทบาทในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2552 มีส่วนในเหตุทะเลาะวิวาทในรัฐสภาและในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 นายสมคิด บาลไธสง เป็นจำเลยฐานหมิ่นประมาทพ.ท.เกรียงศักดิ์ นันทโพธิ์เดช ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 12 รักษาพระองค์ ร่วมกับ นางอรุณี ชำนาญยา กรณีกล่าวหาว่าเป็นคนทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่ใส่ชุดสีแดงในวีดิทัศน์ในสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 10 เมษายน นายสมคิดมีบทบาทในการปราศัยบนเวทีสะพานผ่านฟ้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
ต่อมาในการเลือกตั้ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นายสมคิดลงสมัครหนองคาย เขต2 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้พิจารณาให้ใบเหลืองแก่นายสมคิด ในข้อหาแจกเงินขนคนไปฟังการปราศรัย และกำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ผลการเลือกตั้งใหม่ในครั้งนี้ทำให้นายสมคิด บาลไธสง ได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งตามความคาดหมาย
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายสมคิดมีข่าวว่าได้เตรียมย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ แต่จากนั้นไม่นานนายสมคิดได้ตัดสินใจย้ายมาร่วมงานกับ พรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับนาย ภักดีหาญส์ หิมะทองคำ และได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.หนองคาย เขต 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:พรรคพลังธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทยพัฒนา
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจและการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
เฮนเรียตตา แล็กส์

เฮนเรียตตา แล็กส์ (Henrietta Lacks) หรือชื่อเมื่อเกิด ลอเรตตา พลีแซนทส์ (Loretta Pleasant) (1 สิงหาคม 1920 - 4 ตุลาคม 1951) เป็นสตรีชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ผู้ซึ่งเซลล์มะเร็งของเธอเป็นต้นกำเนิดของสายเซลล์เฮลา เซลล์มนุษย์ที่เป็นอมตะสายแรก และเป็นสายเซลล์ที่สำคัญมากที่สุดสายหนึ่งที่ใช้ในงานวิจัยทางการแพทย์มาจนถึงปัจจุบัน เซลล์เฮลาสามารถขยายตัวได้ไม่สิ้นสุดภายใต้สภาวะเฉพาะ งานวิจัยและความรู้ทางการแพทย์ที่ได้จากการศึกษาในเซลล์เฮลาจนถึงปัจจุบันนับว่าล้ำค่า “จนประเมินค่าไม่ได้”
การนำเซลล์ของเธอมาเพาะขยายจำนวนจนถึงปัจจุบันนั้นเป็นไปโดยที่เธอไม่ทราบ (unwittingly) โดยเซลล์ทั้งหมดมีที่มาจากเซลล์ของเธอที่ถูกตัดออกมาเพื่อวินิจฉัยระหว่างการรักษามะเร็งปากมดลูกที่โรงพยาบาลจอห์น ฮอพคินส์ในเมืองบัลทิมอร์ รัฐแมรีแลนด์ ในปี 1951 เซลล์เหล่านี้ต่อมาถูกนำไปเพาะเลี้ยงโดย จอร์จ ออทโท เกย์ ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มผลิตสายเซลล์เฮลาขึ้น และยังคงใช้อย่างแพร่หลายในงานวิจัยทางการแพทย์จนถึงปัจจุบัน แล็กส์ไม่เคยรับรู้หรือแสดงการยินยอมอย่างเป็นทางการต่อการนำเซลล์จากร่างกายของเธอไปเพาะเลี้ยง ซึ่งเป็นไปตามหลักปฏิบัติในขณะนั้นแต่ถือว่าขัดกับหลักปฏิบัติในจริยธรรมปัจจุบัน และจนถึงปัจจุบัน ทั้งเธอและผู้สืบทอดของเธอล้วนไม่มีใครไก้รับสินไหมจากการนำสายเซลล์นี้ไปใช้ประโยชน์ กรณีนี้ยังคงเป็นที่กังวลและถกเถียงในวงการจริยธรรมแพทย์และจริยศาสตร์ชีวภาพว่าด้วยการวิจัยและสิทธิผู้ป่วยจนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

*cite book|last=Skloot|first=Rebecca|author-link=Rebecca Skloot|title=The Immortal Life of Henrietta Lacks|year=2010|publisher=Random House|place=New York City|isbn=978-1-4000-5217-2|url=


**แหล่งข้อมูลอื่น**
Curtis, Adam,  Modern Times: The Way of All Flesh (1997) Full documentary Film via YouTube- The Henrietta Lacks Foundation date=2018-10-13 , a foundation established to, among other things, help provide scholarship funds and health insurance to Henrietta Lacks's family.-  "Henrietta's Tumor" date=2010-08-21 , RadioLab segment featuring Deborah Lacks and audio of Skloot's interviews with her, and original recordings of scenes from the book.- "The Immortal Henrietta Lacks", February 2010 CBS Sunday Morning segment featuring the Lacks Family, February 2010-  "Henrietta Everlasting: 1950s Cells Still Alive, Helping Science", Wired Magazine 2010 article with timeline of HeLa contributions to science- E. Fannie Granton and Ronald E. Kisner,  "Family Talks about Dead Mother Whose Cells fight Cancer", Jet Magazine (Vol. 50, No. 2), April 1, 1976-  "25 Years after Death, Black Mother's Cells Live for Cancer Study", Jet Magazine, April 1, 1976- 11698761
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การแพทย์
หมวดหมู่:ข้อถกเถียงทางการแพทย์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปากมดลูก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
เกรทมาชินก้า

เกรทมาชินก้า (ญี่ปุ่น グレートマジンガー Gurēto Majingā) (อังกฤษ Great Mazinger) เป็นหนังสือการ์ตูนและรายการโทรทัศน์ซีรีส์แอนิเมชั่นญี่ปุ่น เกี่ยวกับหุ่นยนต์ต่อสู้ขนาดยักษ์ สร้างโดยบริษัทโกนาไก โดยต่อเนื่องมาจากการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จเรื่องแรกคือ มาชินก้าแซด ซีรีส์ การ์ตูนเรื่องนี้ออกอากาศในญี่ปุ่นในปี 2517 โดยที่เกรทมาชินก้าเป็นตอนต่อของ มาชินก้า และออกอากาศทั้งสิ้นจำนวน 56 ตอน

**เนื้อเรื่อง**
เรื่องมุ่งเน้นไปที่ตัวละครที่ชื่อ เทดซูยะ ซูรูกิ (ญี่ปุ่น 剣 鉄也 Tsurugi Tetsuya) และเด็กกำพร้าที่ชื่อ เคนโซ คาบูโตะ (ญี่ปุ่น 兜 剣造 Kabuto Kenzō) ด้วยความคิดถึงคุณพ่อโคจิ คาบูโตะ ที่ตายใน มาชินก้าแซด เคนโซ จึงสร้างและแก้ไขปรับปรุง มาชินก้า จากวัสดุที่คุณพ่อเป็นคนคิดค้นขึ้นมาคือ โชโกกินแซด (ซุปเปอร์อัลลอยแซด) ให้มีความแข็งแรงขึ้น เพื่อต่อกรกับผู้เป็นภัยต่อมวลมนุษยชาติ คือ อาณาจักรมายซิเน นำทัพโดย เกรทเจนเนอรัลออฟดาคเนส และแม่ทัพ วอริเออร์บิชส์ เคนโซ ให้ เทดซูยะเป็นผู้ขับ เกรทมาชินก้า ซึ่งมีผู้ช่วยอีกคนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงชื่อ จุนโฮโน (ลูกครึ่ง แอฟิริกันอเมริกัน) โดยใช้หุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งคือ วีนัสเอ

**ตัวละคร**

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:โทเอแอนิเมชัน
หมวดหมู่:อนิเมะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
โชคชัย บูลกุล

โชคชัย บูลกุล นักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียงด้านการปศุสัตว์และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โชคชัยเป็นบุตรชายของ นายมา และนางบุญครอง บูลกุล เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านการปศุสัตว์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ สหรัฐอเมริกา เป็นผู้ก่อตั้ง ฟาร์มโชคชัย

**ประวัติ**
โชคชัยเป็นบุตรคนที่ 7 จากทั้งหมด 8 คนของนายมา และนางบุญครอง บูลกุล เขาศึกษาต่อที่ฮ่องกงเมื่ออายุ 9 ขวบ เรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา เลือกเรียนด้านสัตวบาลที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ สหรัฐอเมริกา
เริ่มต้นการทำงานในปี พ.ศ. 2500 โดยทำธุรกิจด้านรับเหมาก่อสร้าง มีผลงานต่าง ๆ อาทิ สนามบินตาคลี ที่จังหวัดนครสวรรค์ และอีกหลายสนามบินในหลายจังหวัด พร้อมกับทำการบุกเบิกที่ดินบริเวณเชิงเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นป่าดิบทึบ ซึ่งยังถูกเรียกว่าดงพญาไฟ และเต็มไปด้วยป่าไม้ สัตว์ป่า และโจรผู้ร้ายชุกชุม
โดยกิจการที่บุกเบิกนั้นคือ ฟาร์มโชคชัย ซึ่งเป็นฟาร์มโคนมที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2511 ได้จดทะเบียนบริษัท โชคชัยแรนช์ จำกัด ขึ้น จากนั้นได้ขยายเป็นกิจการภัตตาคาร โชคชัยสเต็กเฮ้าส์ ที่จำหน่ายสเต็กเป็นหลัก และผลิตนมสดพาสเจอไรซ์ ในยี่ห้อ "ฟาร์มโชคชัย" เช่นในปัจจุบัน       
โชคชัย บูลกุล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุได้ 85 ปี   

**ชีวิตส่วนตัว**
โชคชัยชื่นชอบวิถีชีวิตแบบคาวบอยมาตั้งแต่อายุ 16 ปี จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เรียนต่อด้านการปศุสัตว์ ชอบแต่งตัวในรูปแบบคาวบอย มีของสะสมส่วนตัวที่เป็นของมีค่าหายาก มีราคาสูงจำนวนมากจนสามารถเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ได้  อาทิ ปืนไรเฟิลจำนวนกว่า 400 กระบอก, เครื่องแก้วสวารอฟสกี้, รถเบนซ์หลายรุ่น รวมถึงรถประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ใช้หลบหนีการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 โดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์, กล้องถ่ายรูป รวมถึงสัตว์เผือกชนิดต่าง ๆ ที่มีโครงการจะเปิดเป็นสวนสัตว์เผือกในอนาคตอีกด้วย เป็นต้น
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางสุจริต บูลกุล มีบุตรชายสองคน คือ โชค บูลกุล ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร  และชัย บูลกุล และบุตรสาวซึ่งเป็นคนกลางคือ อร บูลกุล ซึ่งปัจจุบันได้ผ่อนถ่ายกิจการให้บุตรชายทั้งสองเป็นผู้ดูแลต่อ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เทปสัมภาษณ์ จากรายการ วู้ดดี้เกิดมาคุย และ เจาะใจ
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:คาวบอย
อริสโตเติล โอนาซิส

อริสโตเติล โสกราตีส โอนาซิส (ΑριστοτέληςΩνάσης; 15 มกราคม ค.ศ. 1906 — 15 มีนาคม ค.ศ. 1975) หรือเรียกว่า อริสโตเติล โอนาซิส เป็นผู้มีอิทธิพลการจัดส่งสินค้าที่โดดเด่นกรีก บางแหล่งอ้างว่าเขาเกิดในปี 1900 แต่ว่าเขาภายหลังเปลี่ยนวันเดือนปีเกิดของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเนรเทศออกจากตุรกี ต่อมาสมรสกับแจ็กเกอลีน เคนเนดี ภรรยาหม้ายของจอห์น เอฟ. เคนเนดี 
อริสโตเติลเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม

**อ้างอิง**
 "Onassis: Pioneer in Shipping", by George M. Foustanos, 2006.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Aristotle Onassis: The Golden Greek (documentary on the life of Onassis, in english language with greek subtitles)-  FBI file on Aristotle Onassis- accessdate=September 19, 2010-  Onassis: The Richest Man in the World at imdb.com
1975
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวกรีก
หมวดหมู่:บุคคลจากอิซมีร์
อนุสรณ์ ปั้นทอง

อนุสรณ์ ปั้นทอง (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2506) เป็นนักการเมืองชาวไทยอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 5 สมัย อดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตบางเขน และอดีตประธานคณะกรรมาธิการคุ้มครองผู้บริโภค ของสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย

**ประวัติ**
นายอนุสรณ์ ปั้นทอง เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของ นายสงวน ปั้นทอง และนางอำนวย สุนทราสา (อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนวัดลาดปลาเค้า)  สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สถาบันราชภัฏพระนคร สาขาการพัฒนาชุมชน และปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต คณะบัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชานโยบายสาธารณะและการบริหารงานบุคคล ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางธัญนันท์ มีบุตร 1 คน

**การทำงาน**
 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 5 สมัย (พ.ศ. 2544, 2548, 2550, 2554 และ 2562)- ประธานคณะกรรมการพิจารณางบประมาณในเขตบางเขน,จตุจักร,ลาดพร้าวและดอนเมือง พ.ศ. 2539-2540- สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 2 สมัย  (พ.ศ. 2533 และ 2537)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พรรคประชากรไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
โดลลีย์ เมดิสัน

โดลลีย์ เมดิสัน (20 พฤษภาคม 1768 -- 12 กรกฎาคม 1849) เป็นคู่สมรสประธานาธิบดีคนที่สี่ของสหรัฐอเมริกา , เจมส์ แมดิสัน และเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ. 1809-1817
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2311
หมวดหมู่:สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการระเบิด
โกรเวอร์ คลีฟแลนด์

สตีเฟน โกรเวอร์ คลีฟแลนด์ (Stephen Grover Cleveland; 18 มีนาคม 1837 - 24 มิถุนายน 1908) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 22 และ 24 ดำรงตำแหน่งระหว่างปี 1885 ถึง 1889 และระหว่างปี 1893 ถึง 1897 เขาเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตคนแรกที่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีหลังสงครามกลางเมืองและเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีเพียงสองคนที่ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแบบไม่ติดต่อกัน โดยเขาเป็นคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งในรูปแบบนี้จนกระทั่งปี 2024 ที่ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแบบไม่ติดต่อกันเป็นคนที่สอง
คลีฟแลนด์ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีเมืองบัฟฟาโลในปี 1881 และเป็นผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กในปี 1882 ในขณะที่เป็นผู้ว่าการรัฐ เขาได้ร่วมมือกับทีโอดอร์ โรเซอเวลต์ (ต่อมาได้เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 26) ผู้นำกลุ่มเสียงข้างน้อยในรัฐสภาแห่งรัฐ เพื่อผ่านมาตรการปฏิรูป และได้รับความสนใจจากทั่วประเทศ
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
1908
เขตปลอดทหารเวียดนาม

แผนที่เขตปลอดทหารปี 1969
เขตปลอดทหารเวียดนาม เป็นเขตปลอดทหารบริเวณเส้นขนานที่ 17 ในจังหวัดกว๋างจิ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งระหว่างเวียดนามเหนือกับเวียดนามใต้ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม 1954 ถึง 2 กรกฎาคม 1976 เมื่อเวียดนามถูกแบ่งอย่างเป็นทางการออกเป็นสองพื้นที่อันเป็นผลสืบเนื่องจากสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง
สงครามเวียดนาม (1955–1975) มีความสำคัญเนื่องจากการแบ่งเขตสมรภูมิรบระหว่างเวียดนามเหนือของคอมมิวนิสต์และเวียดนามใต้ที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ เขตนี้โดยนิตินัยสิ้นสุดลงพร้อมกับการรวมประเทศเวียดนามในปี 1976

**ภูมิศาสตร์**
เขตปลอดทหารเวียดนามอยู่ในแนวตะวันตก-ตะวันออก ใกล้กับใจกลางประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ลากยาวกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร และกว้างหลายกิโลเมตร เขตดังกล่าววางตัวตามแนวเดียวกับแม่น้ำเบนไห่ตลอดความยาวส่วนใหญ่ และเกาะที่อยู่ใกล้เคียงถูกยึดครองโดยกองทัพเวียดนามเหนือระหว่างสงครามเวียดนาม ถึงแม้ว่าในนามจะเรียกเขตดังกล่าวว่าอยู่ที่ "เส้นขนานที่ 17" แต่พื้นที่เกือบทั้งหมดของเขตปลอดทหารอยู่ใต้เส้นขนาน และมีพื้นที่ส่วนน้อยใกล้กับชายฝั่งตะวันออกเท่านั้นที่อยู่ตรงเส้นขนาน เขตปลอดทหารเวียดนามอยู่ห่างจากเมืองเว้ไปทางเหนือราวหนึ่งร้อยกิโลเมตร

**การจัดตั้ง**
สถานภาพหลังยุคอาณานิคมของเวียดนามถูกจัดตั้งขึ้นที่การประชุมเจนีวาในปี 1954 มีการบรรลุความตกลงเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1954
ความตกลงเจนีวาสะท้อนถึงผลทางทหารในเวลานั้น ส่วนเหนือของเวียดนาม ซึ่งเกือบทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของเวียดมินห์ ได้กลายมาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ภายใต้ผู้นำคอมมิวนิสต์ โฮจิมินห์ ส่วนใต้ของเวียดนาม ที่ซึ่งเวียดมินห์ควบคุมพื้นที่ค่อนข้างเล็กและห่างไกล กลายมาเป็นรัฐเวียดนามอิสระภายใต้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย เชื้อพระวงศ์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เวียดนามอันเก่าแก่ รัฐเวียดนามในภายหลังได้เปลี่ยนไปเป็นสาธารณรัฐเวียดนาม
พรมแดนระหว่างพื้นที่ทั้งสองนี้ถูกจัดตั้งที่แม่น้ำเบ๊นหาย (Bến Hải) ซึ่งไหลลงสู่ทะเลจีนใต้ที่ 17 องศา 0 ลิปดา 54 พิลิปดาเหนือ พรมแดนดังกล่าวลากไปตามแม่น้ำเบ๊นหายจนถึงต้นน้ำ ที่อยู่ห่างออกไป 55 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ตะวันตก ไปจนจรดพรมแดนลาว
พื้นที่ภายใน 5 กิโลเมตรบนทั้งสองฝั่งของพรมแดนถูกประกาศให้เป็นเขตปลอดทหาร กองทัพของทั้งสองประเทศถูกห้ามมิให้เข้ามาในพื้นที่แห่งนี้
หมวดหมู่:เขตปลอดทหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เวียดนาม
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนามเหนือ
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนามใต้
ภาษากุรุข

ภาษากุรุข (Kurukh; อักษรเทวนาครี: कुड़ुख़) เป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียนที่พูดโดยเผ่าโอโรนหรือเผ่ากุรุข ที่อยู่ในรัฐพิหาร ฌารขัณฑ์ โอริศา มัธยประเทศ ฉัตตีสครห์ และเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบังกลาเทศภาคเหนือ มีความใกล้เคียงกับภาษาบราฮุอี และภาษามัลโตหรือภาษาปาหาเรีย บางครั้งเรียกภาษาโอโรน 

**การจัดจำแนก**
ภาษากุรุขอยู่ในตระกูลภาษาดราวิเดียน  จัดอยู่ในกลุ่มภาษาดราวิเดียนเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาปาหาเรีย เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

**ผู้พูด**
ผู้พูดภาษานี้ที่เป็นเผ่าโอโรนและไกสานรวมกันประมาณ 2,053,000 คน อัตราการรู้หนังสือพบในเผ่าโอโรน 23% เผ่าไกสาน 17% ภาษานี้มีโอกาสที่จะเป็นภาษาตาย รัฐบาลของรัฐฌารขัณฑ์และฉัตติสครีย์ได้สนับสนุนให้สอนภาษากุรุขในโรงเรียนที่มีชนเผ่าทั้งสองเป็นจำนวนมาก 

**วรรณกรรม**
มีการแปลไบเบิลเป็นภาษากุรุขเมื่อ พ.ศ. 2543 มีการสอนภาษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเช่น มหาวิทยาลัยรันชีและมหาวิทยาลัยสิโธ กาโญ วารสารเช่น Nam Kurkhat, Singi Dai และ Jharkhand Dhara ตีพิมพ์บทความที่เขียนด้วยภาษากุรุข มีการตีพิมพ์หนังสือด้วยภาษากุรุขในรัฐฌารขัณฑ์ โอริศา ฉัตติสครีย์ มัธยประเทศและเบงกอลตะวันตก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ethnologue report for Kurukh-  Entry for Kurukh at Rosetta Project date=2007-12-01 
กุรุข
กุรุข
กุรุข
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา

พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา เป็นงานเฉลิมพระเกียรติที่รัฐบาลจัดขึ้นเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา (80 พรรษา) ของพระมหากษัตริย์และพระอัครมเหสีของไทย อาจหมายถึง (พระนามต่อท้ายในที่นี้หมายถึงพระนามในขณะจัดงานพระราชพิธีนั้น ๆ ขึ้น)- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 10 กันยายน 2485 ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
นอกจากนี้ ยังมีการใช้คำว่า พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษาพระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา เพื่อใช้เรียกงานเฉลิมพระเกียรติลักษณะเดียวกันของพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ ดังนี้- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา 28 เมษายน 2486 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา 21 ตุลาคม 2523 ในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา 15 เมษายน 2528 ในพระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา 6 พฤษภาคม 2546 ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)- พระราชพิธีฉลองพระชนมายุ 80 พรรษา 24 พฤศจิกายน 2548 ในสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี (ไม่มีตราสัญลักษณ์และธงตราสัญลักษณ์เผยแพร่)

**ดูเพิ่ม**
 พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 3 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 4 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ- พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 90 พรรษา
ดูร์เริส

ดูร์เริส (Durrës) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศแอลเบเนีย เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่และมีความสำคัญที่สุดของแอลเบเนีย ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลเอเดรียติก ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม อยู่ห่างจากเมืองหลวงติรานาไปทางตะวันตก 33 กิโลเมตร มีประชากรราว 202,000 คน (ค.ศ. 2009) เป็นเมืองท่าที่สำคัญในการขนส่งน้ำมันมะกอก ยาสูบ ผลิตภัณฑ์ยาง เครื่องหนัง เดิมชื่อ เอพิแดมนัส สร้างขึ้นเมื่อประมาณ 625 ปีก่อนคริสต์ศักราชและได้เปลี่ยนผู้ปกครองหลายทอดจนกระทั่งชาวเซิร์บเข้าปกครองระหว่าง ค.ศ. 1912–1913 จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรแอลเบเนีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ถูกยึดครองโดยอิตาลีและออสเตรีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศแอลเบเนีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่า
คาร์พาทอส

เมืองพิกาเดียในคาร์พาทอส
คาร์พาทอส (Κάρπαθος; Karpathos) เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในหมู่เกาะโดเดคะนีส ในประเทศกรีซ ตั้งอยู่ระหว่างด้านตะวันออกของเกาะครีตกับเกาะโรดส์ ในทะเลอีเจียน เกาะนี้อยู่ใต้การปกครองของชาวเวนิสระหว่าง ค.ศ. 1306-1540 ก่อนที่พวกเติร์กจะเข้าครอบครอง และตกเป็นของอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1912 และกลับคืนมาเป็นของกรีซหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
หมวดหมู่:เกาะในประเทศกรีซ