Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กรกฎาคม 30

* โฆษกกลุ่มหัวรุนแรงตอลิบานเปิดเผยว่าเมื่อวันพุธที่ 25 ก.ค. และวันจันทร์ที่ 30 ก.ค. ตอลิบานได้สังหารตัวประกันชาวเกาหลีใต้จำนวน 2 คน  จากตัวประกันทั้งหมด 23 คน ซึ่งถูกลักพาตัวไปตั้งแต่วันที่ 19 ก.ค. บนทางหลวงนอกกรุงคาบูล ในจำนวนนี้เป็นสตรี 18 คน  (BBC)
}
จับกัง

จับกัง (j=; เพ็งอิม: zab8 gang1) เป็นคำไทยที่มีรากเค้ามาจากภาษาจีน  มีความหมายคือ ผู้ที่สามารถทำงานได้หลายอย่าง, แต่มักเน้นงานที่ต้องใช้กำลังกาย หรืองานช่าง ปัจจุบันมักเข้าใจว่า จับกัง เป็นกรรมกรแบกหาม เท่านั้น

**อ้างอิง**
  จับกัง-กุลี date=2007-10-28 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  จับกัง date=2007-09-28 
หมวดหมู่:อาชีพ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
อำเภอทรายมูล

ทรายมูล เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยโสธร มีสถานที่สำคัญทางศาสนา คือ "พระธาตุฝุ่น" เป็นพระธาตุที่มีลักษณะเป็นเนินดินทรายที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ภายในตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอทรายมูลเพียงไม่กี่ร้อยเมตร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอทรายมูลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือและทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุดชุม- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองยโสธร- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสลภูมิ (จังหวัดร้อยเอ็ด)

**ประวัติ**
ในอดีตทรายมูลเป็นเพียงหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเขตอำเภอยโสธร (สมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี) ในสมัยรัชกาลที่ 5 เกิดโรคระบาด ชาวบ้านได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปจากที่ตั้งเดิมไปตั้งหมู่บ้านที่ใหม่ ห่างจากที่ตั้งเดิมไปประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งชื่อหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ว่า บ้านทรายมูล 
บ้านทรายมูลได้รับการยกฐานะเป็น ตำบลทรายมูล และต่อมาพื้นที่บางส่วนของตำบลได้รับการประกาศเป็นสุขาภิบาลทรายมูล เมื่อปี พ.ศ. 2511  ต่อมา  กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งเป็น กิ่งอำเภอทรายมูล โดยแยกตำบลทรายมูล ดู่ลาด ดงมะไฟ นาเวียง รวม 4 ตำบล ออกจากอำเภอเมืองยโสธร เมื่อวันที่         15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2521 กระทรวงมหาดไทยได้โอนตำบลไผ่ อำเภอกุดชุม มาขึ้นกับกิ่งอำเภอทรายมูล เนื่องจากท้องที่ตำบลไผ่ อยู่ใกล้กับกิ่งอำเภอทรายมูลมากกว่าอำเภอกุดชุม และต่อมาเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 กระทรวงมหาดไทยก็ประกาศยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอทรายมูล 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอทรายมูลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอทรายมูลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลทรายมูล ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทรายมูล- เทศบาลตำบลนาเวียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเวียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทรายมูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายมูล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลทรายมูล)- องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ลาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดู่ลาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงมะไฟ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมะไฟทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ทั้งตำบล

**อ้างอิง**
 http://www.amphoe.com/menu.php?mid=1&am=479&pv=44 date=2007-09-27 - http://www.yasothon.go.th/a_caimoon.html date=2005-04-21 
ทรายมูล
พระไพรีพินาศ

พระไพรีพินาศ
พระไพรีพินาศ เป็นพระพุทธรูปพระรัตนสัมภวพุทธะ ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ เก๋งบนชั้นสองด้านทิศเหนือของพระเจดีย์ใหญ่ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร 

**ประวัติ**
เมื่อราว พ.ศ. 2391 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีผู้นำพระพุทธรูปองค์หนึ่งมาถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะยังผนวชอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร และพระพุทธรูปองค์นี้แสดงอภินิหารให้อริราชศัตรูที่คิดปองร้ายพระองค์ต่างมีอันเป็นไป และพ่ายแพ้ภัยตนเอง พระองค์จึงโปรดให้ถวายพระนามของพระพุทธรูปองค์สำคัญนี้ว่า "พระไพรีพินาศ" โดยมีหลักฐานเป็นกระดาษซึ่งพบในพระไพรีพินาศเจดีย์ มีอักษรเขียนว่า "พระสถูปเจดียสิลาบัลลังองค์ จงมีนามว่า พระไพรีพินาศเจดียเทิญ" และอีกด้านเขียนว่า "เพราะตั้งแต่ทำแล้วมา คนไพรีก็วุ่นวายยับเยินไปโดยลำดับ" หลักฐานดังกล่าวได้ค้นพบเมื่อวันจันทร์ที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ระหว่างการซ่อมแซมพระเจดีย์ 96 ปี วัดบวรนิเวศวิหาร

**ลักษณะทางกายภาพ**
เป็นพระพุทธรูปศิลาขนาดย่อม หน้าตักกว้าง 33 ซม. และมีความสูงถึงปลายรัศมี 53 ซม. สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้มีพระวินิจฉัยในสาส์นสมเด็จว่า "พระไพรีพินาศเป็นพระพุทธรูปแบบมหายานปางประทับ นั่งประทานอภัย กล่าวคือ มีพระพุทธลักษณะเหมือนพระปางมารวิชัยหัตถ์ขวาที่วางอยู่บนพระชานุหงายขึ้น"
หมวดหมู่:พระพุทธรูปในวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี

หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้นำทางศาสนาชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้นำทางศาสนาอิสลาม
พระยาจุฬาราชมนตรี (สน)

พระยาจุฬาราชมนตรี (สน) เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระยาศรีไสยหาญณรงค์ (ยี) มารดาชื่อคุณหญิงแสง มีศักดิ์เป็นหลานของพระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) เข้ารับราชการในกรมท่าขวาเป็นหลวงศรียศ ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ จนได้รับตำแหน่งพระยาจุฬาราชมนตรี ไม่ปรากฏว่าเสียชีวิตเมื่อใด

**อ้างอิง**
  หน้า = -  หน้า = 23
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
จุฬาราชมนตรี (สน)
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงธนบุรี
ภาษามัสบาเต

ภาษามัสบาเต (Masbatenyo; Masbateño) เป็นภาษากลุ่มวิซายัน มีผู้พูดมากกว่า 600,000 คน ในจังหวัดมัสบาเต ประเทศฟิลิปปินส์ ใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนนที่ใช้พูดในเกาะปาไน อาจจัดเป็นภาษากลุ่มบีซาโคลได้ด้วย เป็นภาษาที่มีลักษณะผสมระหว่างภาษากลุ่มวิซายันกับภาษากลุ่มบีโคล
มัสบาเต
พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว)

พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) เกิดเมื่อปีใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระยาศรีเนาวรัตน์ (อากามะหะหมัด) มารดาชื่อท่านชี ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานกล่าวว่าสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงตั้งชื่อว่า ชูชี (แปลว่าดวงใจ) เป็นน้องชายของเจ้าพระยาศรีไสยหาญณรงค์ (ยี) ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานกล่าวว่าสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงตั้งชื่อว่า ชูเกีย (แก้วตาของฉัน) มีศักดิ์เป็นหลานตาของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) เริ่มรับราชการโดยถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช จนได้เป็นหลวงศรียศ (แก้ว) ท่านได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจุฬาราชมนตรีในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจนถึงสมัยสมเด็จพระเพทราชา 
ช่วงที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรีอยู่นั้น เป็นช่วงที่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์เรืองอำนาจและมีความขัดแย้งระหว่างชาวคริสต์และมุสลิมในราชอาณาจักรมาก และคาดว่าท่านเป็นจุฬาราชมนตรีคนที่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์เอ่ยถึงว่าลงไปเจรจาที่เมืองปัตตาเวียเกี่ยวกับความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในมะละกาในจดหมายที่เขาส่งถึงบาทหลวงเดอลาแซส
ในสำเภากษัตริย์สุลัยมานให้ข้อมูลที่แตกต่างว่าเจ้าพระยาศรีไสยหาญณรงค์ (ยี) และพระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) เป็นคนโง่เขลาอ่อนหัด และถูกชาวอิหร่านคนอื่น ๆ ชักนำให้ประพฤติตัวสำมะเลเทเมา และไปคบหากับพระอนุชาของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทำให้พระองค์ทรงระแวงว่าอาจจะสนับสนุนพระอนุชาในการแย่งชิงราชสมบัติ จึงทรงลดตำแหน่งของทั้งสองลง ต่อมาไม่นานก็ทรงพระพิโรธและลงพระราชอาญาด้วยการเนรเทศไปอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่ง เมื่อคณะทูตอิหร่านเดินทางเข้ามาในสยามเมื่อ พ.ศ. 2227 ก็ไม่ทราบชะตากรรมของทั้งสองแล้ว

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
มีนักแสดงผู้รับบท พระยาจุฬาราชมนตรี (แก้ว) คือ วิศววิท วงษ์วรรณลภย์ จากละครเรื่อง บุพเพสันนิวาส (2561) และพรหมลิขิต (2566)

**อ้างอิง**
  หน้า = -  หน้า = 21-22
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
จุฬาราชมนตรี (แก้ว)
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
สมิทธิ์ อารยะสกุล

นายแพทย์ สมิทธิ์ อารยะสกุล (โอ๊ค) เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2523 เป็นนายแพทย์และนักแสดงชาวไทย

**ประวัติ**
สมิทธิ์เป็นบุตรของนายสมบูรณ์ กับ ทพญ.รวมจิต อารยะสกุล คุณพ่อของหมอโอ๊คเป็นรองผู้ว่าการพัฒนาการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ส่วนคุณแม่เป็นทันตแพทย์ เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพชร ปัญญายงค์ พิธีกร ผู้ประกาศข่าวโทรทัศน์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร และชีวิตในวัยเด็กเคยอาศัยอยู่ที่ชุมชนบ่อนไก่ ในเขตปทุมวัน จบการศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษาแล้วจึงเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับ 1 จากนั้นก็ศึกษาต่อปริญญาโท ทางด้านตจวิทยา (ผิวหนัง) ที่ศูนย์ผิวหนัง คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเข้าประกวด Cleo Bachelor ปี 2004 จากนั้นก็เริ่มถ่ายแบบและโฆษณาให้กับสินค้าทั้งในประเทศ ต่อมาเป็นพิธีกร รายการ"รถโรงเรียน" ของ GRAMMY TELEVISION ล่าสุด กับการเป็นหนึ่งในนักร้องในอัลบั้ม VOICE MALE และส่งเพลง “ซื้อกุหลาบให้ตัวเอง” และ “วูบหนึ่งในคืนเหงา”  ต่อมาได้ออกอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรก “ฮาว อาร์ ยู” (HOW R U ?) ซึ่งก็มีเพลงที่กำลังโด่งดังอยู่ในขณะนั่นก็คือเพลง ความคิดถึงห้ามกันไม่ได้ และก็ได้นำเพลง ซื้อกุหลาบให้ตัวเอง จากอัลบั้ม VOICE MALE มาร้องใหม่ในสไตล์ตัวเอง

**ชีวิตส่วนตัว**
เขาได้สมรสกับปาณิสรา อารยะสกุล นักแสดงชาวไทย จดทะเบียนสมรสเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2557 มีพิธีฉลองมงคลสมรสนั้นขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2557 มีลูกฝาแฝดชาย-หญิง ชื่อว่าอลินและอลัน

**จุดยืนทางการเมือง**
สมิทธิ์สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และต่อต้านการใช้ความรุนแรงในเหตุการณ์การสลายการชุมนุมที่แยกปทุมวัน พ.ศ. 2563 

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**ซิงเกิ้ล**
 ถ้าความคิดถึงฆ่าคนได้ (ปี 2556)

**เพลงประกอบละคร**
 เธอคนที่เป็นหนึ่ง- ขอแค่ดูแลเธอ- เวลาของเรา คู่กับ ปนัดดา เรืองวุฒิ- เรามีเรา คู่กับ แอน ธิติมา

**อัลบั้มพิเศษ**
 Voice Male (2550) ร่วมกับ รณวีร์ เสรีรัตน์ (นิก เดอะ สตาร์) พล นพวิชัย (พีท เดอะ สตาร์) วีรศักดิ์ เกลือกัน รัตนะ วงศ์สรรเสริญ ปองกูล สืบซึ้ง และอัศวิน ดุริยางกูร- LEFT & RIGHT THE CELEBRATION ALBUM 25ปี นิติพงษ์ ห่อนาค (2550)- ร่วมร้องเพลง "ระหว่างทาง" คู่กับ ปนัดดา เรืองวุฒิ ในอัลบั้มชุดที่ 7 ดอกไม้ นอกแจกัน (2551)- Downtown story seasons 2 (2552)

**พิธีกรรายการโทรทัศน์**

**ละครโทรทัศน์**

**ซิทคอม**
 บ้านนี้มีรัก รับบท หมอพี (รับเชิญ)- เนื้อคู่ The Final Answer รับบท สมิทธิ์

**มิวสิกวีดีโอ**

** โฆษณา**- ช็อคโกแลต HERSHEY
** HUTCH
** ครีมอาบน้ำบีไนซ์
** กระดาษดับเบิ้ลเอ 
** โนเกีย (ฮ่องกง)
** I-Mobile By SAMART
** ผงซักฟอก โอโม

**งานถ่ายแบบ**- LISA 
** IMAGE

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
OakSmithClub
*oak_smith
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:นักแสดงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตปทุมวัน
หมวดหมู่:ศิลปินที่สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
ซอพื้นเมืองล้านนา

ซอพื้นเมืองล้านนา หรือที่ชาวพื้นเมืองล้านนาเรียกว่า ซอ (มักเรียกประกอบกันเป็น สะล้อ ซอ ซึง) เป็นรูปแบบการร้องเพลงที่ชาวพื้นเมืองล้านนาใช้ขับกล่อมให้คลายทุกข์ โดยจะมีคำเรียกผู้ร้องเพลงซอว่า ช่างซอ
การขับซอในปัจจุบัน จะมีลีลาและรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย การซอมีทั้งขับร้องเดี่ยวและคู่ ซึ่งเรียกว่า "คู่ถ้อง" สลับด้วยดนตรี คือ ปี่ชุม 3 ปี่ชุม 4 หรือปี่ชุม 5 (ภาษาพื้นเมืองจะออกเสียงว่า ปี่จุม) ที่นิยมกันมาแต่โบราณ
ทำนองซอมีอยู่หลายทำนอง ซึ่งจะเรียกว่า "ทางซอ" เพราะมีการเพี้ยนหรือหลีกกันเพียงเล็กน้อย แต่ละทางไม่แตกต่างกันมาก คนที่เริ่มฟังซอใหม่ อาจจะไม่สามารถจับได้ว่า ซอมีทางแตกต่างกันหลายทางอย่างไร

**เนื้อร้องเพลงซอ**
ตัวอย่างเนื้อร้องซอยอพระเกียรติพระลอ ดังนี้

**อ้างอิง**
ดรุณี ณ ลำปาง. ซอพื้นเมืองล้านนา. สานิเทศทางอากาศ:รวมบทความ 2536. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2537
หมวดหมู่:วัฒนธรรมล้านนา
หมวดหมู่:ศิลปะล้านนา
แอมโมไนต์

แอมโมไนต์ที่ถูกตัดครึ่ง
แอมโมไนต์ แบบต่างๆ 
แอมโมไนต์ (Ammonite) เป็นสัตว์ประเภทเซฟาโลพอดชนิดหนึ่ง สามารถพบได้หลายที่บนโลก รวมทั้งประเทศไทยด้วย มันมีอยู่หลากหลายชนิด และพบได้ทั่วไปในทะเลดึกดำบรรพ์นับตั้งแต่ยุคดีโวเนียน จนกระทั่งมันสูญพันธุ์ไปพร้อมกับไดโนเสาร์ เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ในช่วงปลายยุคครีเทเชียส แอมโมไนต์มีขนาดตั้งแต่ 23 เซนติเมตร (9 นิ้ว) ไปจนถึง 2 เมตร 
แม้แอมโมไนต์จะมีรูปร่างหน้าตาคล้ายสัตว์จำพวกนอติลอยด์ แต่แท้จริงแล้วพวกมันมีความใกล้เคียงกับสัตว์จำพวกหมึกมากกว่า และเนื่องจากพวกแอมโมไนต์มีวิวัฒนาการทางโครงสร้างและรูปร่างอย่างรวดเร็ว มีความแตกต่างในแต่ละช่วงอายุอย่างเห็นเด่นชัด จึงมักนิยมใช้ซากของพวกแอมโมไนต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนี
ชื่อ "แอมโมไนต์" มีที่มาจากการที่พลินีผู้อาวุโสเรียกซากดึกดำบรรพ์ของแอมโมไนต์ว่า "เขาของอัมมอน (ammonis cornua)" เนื่องจากพวกมันมีรูปร่างคล้ายเขาแกะ ซึ่งเป็นสิ่งที่มักจะปรากฏอยู่เป็นทั่วไปว่าเทพเจ้าองค์นั้นใส่อยู่

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 isbn=978-0-945005-25-4 - isbn=978-0-521-23627-0 - isbn=978-1-58834-024-5 - Walker, Cyril and Ward, David. Fossils. Dorling, Kindersley Limited, London, 2002.-  A Broad Brush History of the Cephalopoda by Dr. Neale Monks, from The Cephalopod Page.-  Ammonite maturity, pathology and old age By Dr. Neale Monks, from The Cephalopod Page. Essay about the life span of Ammonites.-  Cretaceous Fossils Taxonomic Index for Order Ammonoitida-  Deeply Buried Sediments Tell Story of Sudden Mass Extinction

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Descriptions and pictures of ammonite fossils-  goniat.org, a palaezoic ammonoid database-  paleozoic.org: gallery of ammonite photographs-  photos of ammonites at Lyme Regis, UK-  TaxonConcept's data on cretaceous ammonites-  The ammonites of Peacehaven - photos of giant cretaceous ammonites in Southern England-  tonmo.com: The octopus news magazine online, Cephalopod fossil articles.- William R. Wahl *  Mosasaur Bite Marks on an Ammonite. Preservation of an Aborted Attack? -  Mosasaur diet
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์
วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร

วัดปทุมวนาราม ราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ที่ ถนนพระรามที่ 1 แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร มีจุดเด่นคือเป็นวัดกลางเมือง ตั้งอยู่ระหว่างศูนย์การค้า 2 แห่ง คือสยามพารากอนและเซ็นทรัลเวิลด์ และเป็นจุดแบ่งระหว่างย่านการค้าใจกลางเมือง 2 แห่ง คือย่านสยาม และย่านราชประสงค์ วัดสถาปนาขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2400 และฉลองพระอารามในปี พ.ศ. 2410
วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร มีชื่อเสียงจากป่ากลางเมือง หรือที่เรียกว่า "สวนป่าศาลาพระราชศรัทธา" ที่มีต้นไม้ใหญ่ปกคลุมอย่างหนาแน่น จนแทบไม่เห็นอาคารสูงโดยรอบ เสมือนอยู่ในป่า จึงเป็นสถานที่สำหรับการเจริญธรรมวิปัสสนา นั่งสมาธิ และฟังธรรม วัดแห่งนี้ยังได้รับรางวัลอนุรักษ์สถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2556 อีกด้วย
พระวิหารแห่งนี้เป็นที่ประดิษฐาน พระเสริม และ พระแสน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่แบบศิลปะล้านช้างเวียงจันทน์ ส่วนพระอุโบสถประดิษฐาน พระสายน์ เป็นพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยจากเมืองมหาไชยกองแก้ว ประเทศลาว พระพุทธรูปทั้งสามต่างล้วนนำมาประดิษฐานในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ประวัติ**
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดนี้ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2400 เพื่ออุทิศถวายสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี โดยโปรดให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) เป็นแม่กอง และพระยาสามภพพ่าย (หนู หงสกุล) เป็นนายงานควบคุมการก่อสร้าง และได้นิมนต์พระสงฆ์คณะลาวจากวัดบวรนิเวศราชวรวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส แล้วพระราชทานสมณศักดิ์เจ้าอธิการ (ก่ำ) เป็นพระครูปทุมธรรมธาดา
การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2404 แต่ไม่สามารถจัดงานสมโภชได้เพราะสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินีนั้นเสด็จสวรรคต การสมโภชจึงเลื่อนไปเป็นวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2410 เป็นระยะเวลา 5 คืน
ระหว่างการสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553 วัดปทุมวนารามถูกใช้เป็น "เขตอภัยทาน" เพื่อรับผู้ได้รับบาดเจ็บเข้ามาหลบภัย ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีผู้ถูกยิงเสียชีวิตภายในวัดปทุมวนาราม 6 ราย ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2556 ศาลอาญากรุงเทพใต้ระบุว่าตามประจักษ์พยานและผลชันสูตรการเสียชีวิต ทั้ง 6 รายถึงแก่ความตายเพราะถูกยิงด้วยกระสุนปืนความเร็วสูงจากทหารซึ่งประจำการอยู่บนรางรถไฟฟ้าบีทีเอส บริเวณระหว่างถนนพระราม 1 และหน้าวัดปทุมฯ

**ความสำคัญ**
วัดปทุมวนาราม ราชวรวิหาร ยังเป็นตั้งของพระเจดีย์ ที่เป็นที่ประดิษฐานพระบรมอัฐิ พระราชสรีรางคาร และพระอัฐิของพระเจ้าอยู่หัวและพระราชวงศ์ในราชสกุลมหิดลหลายพระองค์ เช่น สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

**ลำดับเจ้าอาวาส**

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
  "วัดปทุมวนาราม" แดนสงบงามกลางป่าคอนกรีต date=2012-11-07  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 24 กรกฎาคม 2550 16:14 น.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วัดปทุมวนาราม ราชวรวิหาร date=2014-01-04 -  การศึกษาสถาปัตยกรรมวัดปทุมวนาราม ราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร date=2021-06-17 
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2400
ปทุมวนาราม
ปทุมวนาราม
ปทุมวนาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตปทุมวัน
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดราชวรวิหาร

หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี
พระอารามหลวง ชนิดราชวรวิหาร คือ พระอารามที่พระมหากษัตริย์ สมเด็จพระราชินี สมเด็จพระยุพราช ทรงสร้างและปฏิสังขรณ์เป็นการส่วนพระองค์
ไฟดิปพิดีส

เฟดิปพิดีส (Φειδιππίδης; "บุตรแห่งเฟดิปปอส") หรือ ไฟดิปพิดีส (Φιλιππίδης) เป็นบุคคลสำคัญในเรื่องราวที่เป็นแรงบันดาลใจต่อกีฬาสมัยใหม่ 2 ชนิด คือ มาราธอน และSpartathlon
กล่าวกันว่าไฟดิปพิดีสวิ่งจากมาราธอนไปยังเอเธนส์เพื่อส่งข่าวสารถึงชัยชนะในยุทธการที่มาราธอน
ภาพวาดไฟดิปพิดีสตอนพูดถึงชัยชนะของกรีกต่อเปอร์เซียในยุทธการที่มาราธอนแก่ผู้คนในเอเธนส์ — Luc-Olivier Merson (1869) 

**ชื่อ**
มีการรายงานชื่อในรูป Philippides จาก เปาซาเนียส, พลูทาร์ก และลูเชียน ซึ่งอ่านชื่อนี้จากฉบับของเฮอรอโดทัสในแบบของตนเอง ในขณะที่เอกสารตัวเขียนของเฮอรอโดทัสส่วนใหญ่เขียนในรูปของ Pheidippides
นอกจากเอกสารของเฮอรอโดทัสแล้ว รูป Pheidippides ปรากฏแค่เฉพาะใน The Clouds ของอาริสโตพาแนส นักประวัติศาสตร์หลายคนโต้แย้งว่าอาริสโตพาแนสจงใจบิดเบือนชื่อจริงของ Philippides เพื่อที่จะไม่ใช้ชื่อของวีรบุรุษมาราธอนในบทละคร หรือเป็นการเล่นคำที่แปลว่า: "ช่วยม้า" อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมีชื่ Pheidippo ในอีเลียด จึงไม่สามารถละรูปของ Pheidippides ได้ แต่หลายคนรายงานว่ารูปนี้เป็นรูปที่ผิดพลาดจากผู้คัดลอกเอกสารตัวเขียน

**รายงาน**
เรื่องราวดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องกับไฟดิปพิดีส (530–490 ปีก่อน ค.ศ.) ผู้ถือสารชาวเอเธนส์ หรือ hemerodrome (แปลว่า "นักวิ่งตอนกลางวัน," "ผู้ส่งสาส์น," "professional-running courier" หรือ "นักวิ่งทั้งวัน") ที่ส่งไปยังสปาร์ตาเพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อฝ่ายเปอร์เซียลงไปยังมาราธอน เขาวิ่งประมาณ abbr=off ภายใน 2 วัน แล้ววิ่งกลับมา จากนั้นจึงวิ่งไปสนามรบใกล้มาราธอน abbr=off และกลับไปยังเอเธนส์เะื่อประกาศว่าฝ่ายกรีกชนะเหนือเปอร์เซียในยุทธการที่มาราธอน (490 ปีก่อน ค.ศ.) ด้วยคำว่า νικῶμεν (nikomen "เราชนะ!") ซึ่งลูเชียนระบุว่า chairete, nikomen ("ขอประกาศ เราคือผู้ชนะ") และล้มลงเสียชีวิตdate=March 2023

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 cite book |author=Herodotus |translator1=de Sélincourt, Aubrey |translator2=Burn, A.R. |title=Herodotus – The Histories |publisher=Penguin Classic |orig-year=1954 |year=1972

**อ่านเพิ่ม**
 pages=159–62- lang=DE

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 type=home page - place=Italy- cite web |url=http://languageinstinct.blogspot.com/2010/03/story-of-marathon.html |title=The Story of the Marathon |date=March 2010 |website=languageinstinct.blogspot.com |type=blog
หมวดหมู่:ชาวกรีกโบราณ
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล
อักษรธรรมลาว

ไฟล์:Sign of Wat Sri Ubon Rattanaram, Ubon Ratchathani.jpg|thumb|300px|ป้ายชื่อวัดศรีอุบลรัตนาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี อักษรในป้ายนี้เขียนด้วยอักษรธรรมล้านช้างรูปปริวรรตอักษรไทย: "วฺดสฺรีอุบนรตฺตนาราม"คำอ่าน: "วัดศรีอุบลรัตนาราม"
อักษรธรรมลาว หรือ อักษรธรรมล้านช้าง เป็นอักษรที่มีวิวัฒนาการมาจากอักษรธรรมล้านนา นิยมเรียกว่า โตธรรมลาว ส่วนอักษรธรรมล้านนาแบบดั้งเดิมนั้น ทางฝ่ายลาวจะนิยมเรียกว่า อักษรยวน หรือ อักษรโยน ซึ่งหมายถึงอักษรของชาวไทยวน หรือชาวล้านนา ใช้ในการเขียนคัมภีร์ทางพุทธศาสนาในสมัยโบราณ สามารถเขียนคำที่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ได้ครบถ้วน และใช้ในการเขียนภาษาลาวได้ด้วย แต่ไม่นิยมใช้ อักษรชนิดนี้ในปัจจุบันไม่นิยมใช้เขียน และกำลังเสื่อมสูญไป จะพบตามคัมภีร์ใบลานเก่าๆ ที่เรียกว่าหนังสือผูก และยังมีใช้อยู่บ้างในองค์กรทางพุทธศาสนาของลาว ในประเทศไทยสามารถพบอักษรชนิดนี้ได้เช่นกัน หากแต่เรียกกันว่า "อักษรธรรมอีสาน" ตามชื่อท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

**ประวัติ**
อักษรธรรมลาวมักนิยมบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาอาทิ ชาดก วรรณกรรมทางพุทธศาสนา รวมถึงตำราวิชาการต่าง ๆ ส่วนอักษรไทน้อยนิยมบันทึกเรื่องราววรรณกรรมเริงรมย์ที่ใช้อ่านในงานศพคนอีสาน นิทานพื้นบ้าน และหนังสือราชาการรวมทั้งบันทึกส่วนตัวส่วนบุคคล อักษรธรรมลาวที่จารึกเก่าแก่ที่สุดในภาคอีสานคือจารึกฐานพระพุทธรูปพระประธานวัดพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม ถูกเขียนโดยอาณาจักรล้านช้างเมื่อ พ.ศ. 2046 ในอดีตบริเวณพระธาตุพนมเดิมเป็นอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ ซึ่งมีความสำคัญในบริบทของบ้านเมืองที่มีพระธาตุพนมอันเป็นศูนย์รวมจิตใจของผู้คนในบริเวณแถบนี้ และเมื่ออาณาจักรล้านช้างได้ย้ายราชธานีจากหลวงพระบางลงมาที่เมืองเวียงจันทน์ ส่งผลให้เกิดการกระจายของจารีตการบันทึกอักษรธรรมลาวและอักษรไทน้อยในเอกสารใบลานเป็นจำนวนมาก 
อักษรธรรมลาวมีรูปลักษณ์ที่กลมได้รับอิทธิพลและสืบทอดมาจากอักษรล้านนาซึ่งเป็นเหตุให้คล้ายกับอักษรธรรมล้านนา (ตัวเมือง) แต่แตกต่างกันไปบ้างในบางตัว ในครั้งสมัยอดีตเมื่อจะเรียนอักษรธรรมอีสานและอักษรไทน้อยมักจะเรียนที่วัดประจำท้องถิ่นมีพระสงฆ์เป็นครูสอน 
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 มีการขยายการศึกษาระบบโรงเรียนจากส่วนกลางสู่ภาคอีสานจากนโยบายปฏิรูปประเทศ จึงใช้อักษรไทยกลางเข้ามาแทนเอกสารใบลาน ใน พ.ศ. 2464 มีการการประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษาทำให้อักษรไทยกลางเข้ามามีอิทธิพลเต็มที่จึงทำให้เอกสารใบลานแต่เก่าถูกทอดทิ้ง 

**พยัญชนะ**
อักษรธรรมลาวแบงออกเป็น 2 ประเภทได้แก่ พยัญชนะตัวเต็ม ทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเขียนไว้บนบรรทัดตามปกติมี 37 รูป และพยัญชนะตัวเฟื้องคือ พยัญชนะที่เขียนครึ่งรูปใช้เพื่อแสดงการสะกดหรือควบกล้ำในคำ ใช้เฉพาะในกรณีที่เป็นตัวสะกดหรือตัวควบกล้ำเท่านั้น

**ดูเพิ่ม**
 อักษรมอญ- อักษรธรรมล้านนา- อักษรขอม- อักษรไทน้อย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อักษรโบราณอีสาน date=2007-01-24  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี-  โครงการอนุรักษ์ใบลานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ date=2008-08-05  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม-  ศาลาอักษรธรรมอีสาน โรงเรียนสว่างวีระวงศ์ date=2010-12-11  จังหวัดอุบลราชธานี
ธรรมลาว
หมวดหมู่:วัฒนธรรมลาว
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:วัฒนธรรมภาคอีสาน
อะแพชี แอกซิส

อะแพชี แอกซิส คือ โครงร่างซอฟต์แวร์ประเภทโอเพ่นซอร์ส ใช้สำหรับสร้างเว็บเซอร์วิซ โดยด้วย แอกซิส เองรองรับการพัฒนาอยู่ 2 ภาษาคือ ภาษาจาวา และ ภาษาซีพลัสพลัส ซึ่งนำไปใช้กับ SOAP Server นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือ และ APIs ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับนักพัฒนา สำหรับสร้าง เว็บเซอร์วิซ และโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานร่วมกับเว็บเซอร์วิซ โดยที่ แอกซิส นี้อยู่ภายใต้มูลนิธีซอฟต์แวร์อะแพชี

**อะแพชี แอกซิส สำหรับภาษาจาวา**
สำหรับภาษาจาวานั้นมีทางเลือกอยู่ 2 วิธี สำหรับการสร้างเว็บเซอร์วิซ หลังจากพัฒนาโค้ดภาษาจาวาแล้ว คือ เปลี่ยนนามสกุลของไฟล์นั้นจากเดิมที่เป็น .java ให้เป็น .jws (Java Web Service) ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด แต่เมธอดที่อยู่ในไฟล์นั้น จะได้รับการประกาศออกไปว่าให้บริการเว็บเซอร์วิซทั้งหมด ส่วนอีกวิธีการหนึ่งคือ ใช้คุณสมบัติ และเครื่องมือของ แอกซิส ในการเลือกว่าต้องการประกาศ หรือไม่ประกาศเมธอดใดในไฟล์นั้นๆ ให้เพื่อให้บริการเว็บเซอร์วิซ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนยูนิกซ์
หมวดหมู่:มูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์เว็บเซิร์ฟเวอร์เสรี
หมวดหมู่:เว็บเซอร์วิซ
ไทยลีก ฤดูกาล 2546/47

ไทยลีก 2546/47 หรือ จีเอสเอ็มไทยลีก ฤดูกาล 2546/47 ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ จีเอสเอ็ม เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 8 มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 10 ทีม ทำการแข่งขันตั้งแต่ วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง วันเสาร์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 โดยสองทีมอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน ไทยลีกดิวิชัน 1 โดยอัตโนมัติ และ อันดับที่ 8 จะต้องไปเพลย์ออฟเลื่อนชั้น/ตกชั้นกับ สโมสรที่จบอันดับที่ 3 ใน ไทยลีกดิวิชัน 1 

**ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล**

**รอบเพลย์ออฟ ขึ้นชั้น**
ทีมอันดับที่ 8 ต้องเล่น เพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น กับทีมอันดับ 3 ของ ไทยลีกดิวิชัน 1 
----
----- ผลการแข่งขันรวมสองนัด สโมสรพนักงานยาสูบ ชนะ 3 - 1 ได้ลงเล่นใน ไทยลีก ฤดูกาลถัดไป

**รางวัลประจำฤดูกาล **

**ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปี**
 ธรรมนูญ บุตรดี - ธนาคารกรุงไทย

**ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมประจำปี**
 วรวุฒิ แดงเสมอ - ธนาคารกรุงไทย

**ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปี**
 พิชิตพงษ์ เฉยฉิว - ธนาคารกรุงเทพ

**ผู้ทำประตูสูงสุด**
 วิมล จันทร์คำ - โอสถสภา (14 ประตู)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2547
ยางเครพ

ยางเครพ (Crepe Rubber) เป็นยางที่ได้จากการนำเศษยางไปรีดด้วย  เครื่องรีดยางเครป สองลูกกลิ้ง โดยทั่วไปเรียกว่าเครื่องเครพ จะมีการใช้น้ำในการทำความสะอาดในระหว่างการรีด เพื่อนำสิ่งสกปรกออกจากยางในขณะรีดยาง เนื่องจากยางที่ใช้โดยมากเป็นยางที่มีมูลค่าต่ำมีสิ่งสกปรกเจือปนค่อนข้างมาก เช่น น้ำยางสกิม เศษยางก้นถ้วย เศษยางที่ติดบนเปลือกไม้หรือติดบนดิน และเศษยางที่ได้จากการผลิตยางแผ่นรมควัน เป็นต้น หลังจากรีดในเครื่องเครพแล้วจะนำยางไปผึ่งแห้ง หรืออบแห้งด้วยลมร้อน ยางเครพที่ได้จะมีสีค่อนข้างเข้ม และมีหลายรูปแบบ เช่น ยาง Brown crepe, Flat bark crepe, Skim crepe และ Blanket crepe เป็นต้น ทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์และชนิดของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต
ส่วนยางเครพขาวเป็นยางเครฟที่ได้มาจากน้ำยาง ที่มีการกำจัดสารเกิดสีในน้ำยางคือ สารบีตา-แคโรทีน ซึ่งมีสีเหลืองอ่อน โดยการฟอกสียางให้มีสีขาวด้วยสารเคมี เช่น xylyl mercaptane (0.05 wt%) หรือ totyl mercaptan (0.05 wt%) และ sodium bisulfide (0.5-0.75 wt%) ก่อนการทำให้ยางจับตัวกันเป็นก้อนด้วยกรด ยางเครพขาวเป็นยางที่มีคุณภาพและราคาค่อนข้างสูง

**อ้างอิง**
พงษ์ธร แซ่อุย, ยาง : ชนิด สมบัติ และการใช้งาน, ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ, 2547
หมวดหมู่:ยาง
ถนนบ้านหม้อ

ถนนบ้านหม้อ (Thanon Ban Mo) เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนมหาราช ตั้งต้นจากริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าโรงยาเก่า ตัดผ่านถนนจักรเพชรไปออกแยกสี่กั๊กพระยาศรี 

**ประวัติ**
บรรยายกาศของร้านค้าต่าง ๆ ในย่านถนนบ้านหม้อ
ถนนบ้านหม้อสร้างในปี พ.ศ. 2406 ในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของถนนตะนาว สร้างบนที่ดินพระราชทานที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าตากสินโปรดฯ ให้พระราชทานให้กับชาวญวนที่อพยพหนีภัยสงครามตั้งแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาตั้งเป็นชุมชน ในสมัยรัตนโกสินทร์ ชุมชนในแถบนี้มีการสร้างอาชีพเฉพาะประจำชุมชน คือเป็นหมู่บ้านทำหม้อและอุปกรณ์ปรุงอาหารขึ้นมาแทน จนกลายเป็นชุมชนที่เรียกติดปากว่า "บ้านหม้อ" จะพบสิ่งปลูกสร้างอาคารได้จากหม้อดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนจั่วของตลาดบ้านหม้อและตึกแถว
ในปัจจุบันบ้านหม้อเป็นย่านร้านค้าเครื่องเพชร อัญมณี เครื่องประดับ ในระยะหลังเริ่มมีการขยายตลาดออกไป คือ ร้านรวงที่รวมตัวกันขายลำโพงและเครื่องเสียง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.497698
*cite web|url=https://www.youtube.com/watch?v=MzConyWI5co|work=ทีเอ็นเอ็น24|title=ความเป็นมาของถนน "บ้านหม้อ"
บ้านหม้อ
บ้านหม้อ
แม่แบบ:โครงการเก่า

หมวดหมู่:หน้าโครงการวิกิพีเดียที่ล้าสมัยแล้วคโรงการเก่า

**วิธีใช้**
ใช้ใส่สำหรับหน้าโครงการที่ไม่ได้รับการปรับปรุง และต้องการเก็บไว้ โดยใส่
__หน้าโครงการหลัก__
โดยใส่หน้าโครงการหลัก เพื่อให้ผู้อ่านสามารถตามไปอ่านและสามารช่วยปรับปรุงได้
เดอะคอรร์สอันพลักด์

เดอะคอรร์สอันพลักด์ (The Corrs Unplugged) เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดของเดอะ คอรร์ส ศิลปินกลุ่มจากประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นการแสดงแบบอคูสติกที่จัดขึ้นโดยสถานีโทรทัศน์ MTV หรือที่เรียกว่า MTV Unplugged ต่อหน้ากลุ่มผู้ชมในอาร์ดมอร์สตูดิโอส์ เมืองวิกโลว์ ประเทศไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1999 การแสดงประกอบไปด้วยเพลงร้องและเพลงบรรเลงจากอัลบั้มจำนวน 8 เพลง เพลงคัฟเวอร์ 5 เพลง ได้แก่  "Dreams" (ฟลีตวูดแมก) "Little Wing" (จิมมี่ เฮนดริกซ์) "No Frontiers" (แมรี่ แบล็ก) "Old Town (This Boy Is Cracking Up)" (ฟิล ไลนอตต์) "Everybody Hurts" (R.E.M.) และเพลงจากอัลบั้มใหม่ (In Blue) 2 เพลง ได้แก่ "Radio" และ "At Your Side" 
อัลบั้มชุด เดอะคอร์รสอันพลักด์ ออกวางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อปี ค.ศ. 1999 แต่ไม่ได้วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา โดยในซีดีนั้น ลำดับเพลงจะแตกต่างกับการแสดงจริงในดีวีดีเล็กน้อย คือ  "Everybody Hurts" ถูกย้ายไปเป็นเพลงสุดท้ายของอัลบั้ม และ "Dreams" ถูกตัดออกไป (แต่ได้บรรจุเป็นโบนัสแทร็กสำหรับชุดที่ออกวางจำหน่ายในบางประเทศ)

**รายชื่อเพลง**

**ซีดี**
# "Only When I Sleep" – 4:38
# "What Can I Do?" – 4:36
# "Radio" – 4:51
# "Toss the Feathers" เพลงบรรเลง – 3:14
# "Runaway" – 4:36
# "Forgiven Not Forgotten" – 5:22
# "At Your Side" – 4:33
# "Little Wing" – 4:41
# "No Frontiers" – 4:28
# "Queen of Hollywood" – 4:44
# "Old Town (This Boy Is Cracking Up)" – 3:09
# "(Lough) Erin Shore" เพลงบรรเลง – 4:25
# "So Young" – 4:53
# "Everybody Hurts" – 5:45
## โบนัสแทร็ก – สำหรับชุดที่ออกจำหน่ายในประเทศเยอรมนี
# "At Your Side" เวอร์ชันรีมิกซ์ – 4:22
## โบนัสแทร็ก – สำหรับชุดที่ออกจำหน่ายบางประเทศ
# "Dreams"  

**ดีวีดี**
# "Only When I Sleep"
# "What Can I Do"
# "Radio"
# "Toss The Feathers"
# "Everybody Hurts"
# "Dreams"
# "Runaway"
# "Forgiven Not Forgotten"
# "At Your Side"
# "Little Wing"
# "No Frontiers"
# "Queen Of Hollywood"
# "Old Town (This Boy Is Cracking Up)"
# "(Lough) Erin Shore"
# "So Young"

**นักร้องและนักดนตรี**
เดอะ คอรร์ส - แอนเดรีย คอรร์ - ร้องนำ, tin whistle- แคโรไลน์ คอรร์ - กลอง, bodhrán, เปียโน, ร้องประสาน- ชารอน คอรร์ - ไวโอลิน, ร้องประสาน- จิม คอรร์ - กีตาร์, เปียโน, ร้องประสาน
นักดนตรีร่วมแสดง- แอนโธนี เดรนแนน - กีตาร์- คีธ ดัฟฟี - เบส- ดิ ไอริช ฟิล์ม ออร์เคสตรา (The Irish Film Orchestra)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Unplugged date=2007-07-18 , planet-corr.com 
หมวดหมู่:เดอะ คอรร์ส
ไดอะแมกเนติก

ไดอะแมกเนติก (Diamagnetism) เป็นสมบัติการมีปฏิกิริยาสนามแม่เหล็ก ซึ่งเป็นสมบัติเฉพาะของสสารนั้น ๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนทิศทางของอิเล็กตรอนออบิทอล ซึ่งก่อให้เกิดแรงแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งมีสมการทางฟิสิกส์อธิบายไว้ว่า F = Qv × B.ตรงข้ามกับ คุณสมบัติ พาราแมกเนติก (Paramagnetism)
ตัวอย่างของสิ่งของรอบตัวที่มีสมบัติเป็นไดอะแมกเนติก เช่น โลหะ

**ดูเพิ่ม**
 สมการของแมกซ์เวลล์ คือชุดสมการที่สมบูรณ์สำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ electric field- ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า- แม่เหล็ก- สนามแม่เหล็ก
หมวดหมู่:แม่เหล็ก
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางฟิสิกส์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
ไมโครทิวบูล

access-date=2020-02-20
ไมโครทิวบูล (Microtubule) เป็นพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยทิวบูลินที่ประกอบเป็นส่วนหนึ่งของไซโทสเกเลตันและช่วยให้เซลล์ยูคารีโอตสามารถคงรูปร่างและโครงสร้างได้ ไมโครทิวบูลสามารถเจริญเติบโตได้ยาวถึง 50 ไมโครเมตร และมีพลวัติ (dynamic) สูงมาก เส้นผ่านศูนย์กลางวงนอกของไมโครทิวบูลอยู่ที่ 23 ถึง 27 nm ในขณะที่เส้นผ่านศูนย์กลางชั้นในอยู่ที่ 11 ถึง 15 nm. ไมโครทิวบูลเกิดจากการพอลิเมอไรส์ของโปรตีนไดเมอร์ที่ประอบด้วยโปรตีนทรงกลมสองอัน คือ อัลฟ่าและเบตาทิวบูลิน ซึ่งจะประกอบกันเป็นโปรโตฟิลาเมนต์ (protofilaments) ที่จากนั้นจะสามารเชื่อมต่อกันในในแนวข้าง (laterally) เพื่อก่อขึ้นเป็นท่อกลวงที่เรียกว่าไมโครทิวบูล รูปแบบที่พบมากที่สุดของไมโครทิวบูลประกอบด้วยโปรโตฟิลาเมนต์ 13 อัน เรียงกันในแบบทรงท่อ (tubular arrangement)
เซลล์ไฟบรอบลาสต์ (fibroblast cell) ย้อมแบบฟลูออเรสเซต์ ในภาพสามารถระบุเห็น แอกติน (สีแดง) และไมโครทิวบูล (สีเขียว)
ไมโครทิวบูลนั้นมีความสำคัญต่อกระบวนการต่าง ๆ ภายในเซลล์ เช่น การคงโครงสร้างของเซลล์ และประกอบกับไมโครฟิลาเมนต์ และอินเตอร์มีเดียตฟิลาเมนต์ขึ้นเป็นไซโทสเกเลตัน นอกจากนี้ไมโครทิวบูลยังประกอบขึ้นเป็นโครงสร้างภายในของซิเลีย และแฟลกเจลลา ไมโครทิวบูลเป็นฐานรองรับในกระบวนการขนส่งสารภายในเซลล์, การเคลื่อนย้ายเวซิเคิลสำหรับการหลั่ง, การเคลื่อนที่ของออร์แกเนลล์ และการรวมในระดับมาโครโมเลกุลภายในเซลล์ (intracellular macromolecular assemblies) ซึ่งเกี่ยวข้องกับ ไดนีอิน (dynein) และ คิเนซิน (kinesin) ในการแบ่งเซลล์นั้น ไมโครทิวบูลป็นองค์ประกอบสำคัญในสปินเดิลแอพพาราตัส (Spindle apparatus) ซึ่งดึงโครโมโซมออกจากกันในไมโตซิสของยูคารีโอต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ไมโครทิวบูลบน MBInfo-  โครงสร้างสามมิติของไมโครทิวบูลบนฐานข้อมูล EM Data Bank (EMDB)- โปรโตคอลในการสร้างไมโครทิวบูล
หมวดหมู่:ไซโทสเกเลตัน
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์เซลล์
ปลาดัก

ปลาดัก (Blackskin catfish) ปลาดุกชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clarias meladerma อยู่ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาดุกด้าน (C. batrachus) เว้นแต่ที่ครีบอกด้านหน้ามีลักษณะขอบหยักคล้ายฟันเลื่อย และมีผิวเนื้อสีดำ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาดุกเนื้อเลน" (ภาษาใต้) โตเต็มที่ขนาดความยาวประมาณ 35 เซนติเมตร
ในประเทศไทยพบได้แถบภาคกลางตอนบนและภาคอีสาน เเละภาคใต้ของไทยในต่างประเทศพบได้ที่ฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกคือ ปัตตาเวีย (ปัจจุบัน คือ จาการ์ตา) บนเกาะชวา ในอินโดนีเซีย
ไม่มีการเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาดุกดัก
ดุกตัก
ดุกตัก
หมวดหมู่:ปลาดุก
ca: Clarias meladerma 
ceb: Clarias meladerma 
es: Clarias meladerma 
eu: Clarias meladerma 
nl: Clarias meladerma 
sv: Clarias meladerma 
war: Clarias meladerma
แม่แบบ:กล่องรวมปี

== ผลลัพธ์**
แม่แบบใช้แสดงผลสำหรับปีมากกว่า 101 ขึ้นไป 
 ตัวอย่างแสดงของปี พ.ศ. 888 ด้านขวา:
ปฏิทิน
สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา

สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา หรือ อีทีวี (ETV) เป็นสถานีโทรทัศน์ของศูนย์เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ กรมส่งเสริมการเรียนรู้ กระทรวงศึกษาธิการ นำเสนอรายการเกี่ยวกับการศึกษา ทั้งระดับประถมศึกษา, มัธยมศึกษา และการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) มีคำขวัญประจำสถานีว่า บ้านหลังใหญ่แห่งการเรียนรู้

**ประวัติ**
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2537 คณะรัฐมนตรีลงมติอนุมัติให้กระทรวงศึกษาธิการ จัดทำโครงการทดลองจัดการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียม เพื่อขยายโอกาส พัฒนาคุณภาพชีวิต และยกระดับมาตรฐานทางการศึกษา หลังจากนั้น กระทรวงศึกษาธิการ มีคำสั่งมอบหมายให้ กรมการศึกษานอกโรงเรียน (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการเรียนรู้) รับผิดชอบโครงการทดลองดังกล่าว มีกำหนดระยะเวลาระหว่างวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2542 โดยมูลนิธิไทยคมให้การสนับสนุน ในการจัดตั้งสถานีส่งแพร่ภาพ จนกระทั่งเริ่มทดลองออกอากาศ อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเริ่มออกอากาศจริงอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2542

**การออกอากาศและช่องทางการรับชม**
อีทีวี ออกอากาศเป็นประจำทุกวัน ระหว่างเวลา 06:00 - 24:00 น. (เช่นเดียวกับสถานีวิทยุศึกษา) ผ่านสัญญาณดาวเทียมไทยคม 6  ด้วยระบบออกอากาศดิจิทัล ในความถี่เคยู-แบนด์ สามารถรับชมได้ทางบริการโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิก ทรูวิชันส์ ช่อง 371, เครือข่ายโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลส่วนท้องถิ่น และทางออนไลน์ ผ่านเว็บไซต์ของอีทีวี

**เวลาออกอากาศ**
 พ.ศ. 2538 เปิดสถานีเวลา 14.00 ปิดสถานีเวลา 21.00- พ.ศ. 2546 เปิดสถานีเวลา 09.00 ปิดสถานีเวลา 22.00- พ.ศ. 2547 เปิดสถานีเวลา 07.00 ปิดสถานีเวลา 22.00- พ.ศ. 2549 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 22.00 ตามข้อเสนอของผู้รับชม- พ.ศ. 2551 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 00.00- พ.ศ. 2551 (กลางปี) เปิดสถานี 24 ชั่วโมงผ่านดาวเทียม Thaicom 2/5 KU band- พ.ศ. 2552 เปิดสถานีเวลา 06.00 ปิดสถานีเวลา 00.00

**ติวเตอร์แชนเนล**
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 กระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินโครงการ ติวเตอร์แชนเนล (Tutor Channel ปัจจุบันชื่อ สติวเดนต์ แชนแนล Student Channel) เพื่อนำไปสู่การออกอากาศผ่านโครงข่าย โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการสาธารณะ โดยกำหนดระยะเวลาดำเนินงานโครงการ ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2555 ด้วยงบประมาณราว 6,000 ล้านบาท หลังจากนั้นจะมีความพร้อมในการออกอากาศภาคพื้นดิน ผ่านคลื่นความถี่ยูเอชเอฟ โดยระยะแรก เริ่มออกอากาศในรูปรายการโทรทัศน์ เป็นครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2552 ระหว่างเวลา 10:00 - 12:00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และคู่ขนานทางอีทีวี

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ -  ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย กระทรวงศึกษาธิการ date=2016-03-24 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:กรมส่งเสริมการเรียนรู้
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:โทรทัศน์เพื่อการศึกษา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 สิงหาคม 2

* กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ ปิดล้อมโรงเรียนจำนวน 5 โรง ในเขตอำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี มีครูติดอยู่ในโรงเรียนประมาณ 70 คน ซึ่งเจ้าหน้าที่นำกำลังเข้าช่วยเหลือออกมาได้อย่างปลอดภัย  (OKNation)
}
เควิน รัดด์

เควิน ไมเคิล รัดด์ (Kevin Michael Rudd; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นนายกรัฐมนตรีของออสเตรเลียหลังจากชนะการเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2550 และหัวหน้าของพรรคแรงงานออสเตรเลีย  เขาเริ่มเป็นตัวแทนในสภาล่างของออสเตรเลียตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ตัวแทนของเขตกริฟฟิท รัฐควีนส์แลนด์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หัวหน้าพรรคแรงงาน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลังแพ้การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2556
เควิน รัดด์นั้น มีความสามารถในการพูดภาษาจีนได้อย่างดีเยี่ยม เคยกล่าวปาฐกถาในประเทศจีน ด้วยภาษาจีนอีกด้วย 

**นโยบายหาเสียง**
นโยบายที่เควิน รัดด์เคยให้ไว้เมื่อตอนหาเสียงคือ
# ถอนทหารออกจากอิรัก
# ลงนามในพิธีสารเกียวโต
# วางโครงสร้าง บอร์ดแบนระดับชาติ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  ออสเตรเลีย - เควิน รัดด์ date=2007-12-01 -  Aus. Labour Party Leader - เควิน รัดด์ date=2007-11-26 -   เควิน รัดด์ -2550 (Kevin07.com) date=2007-11-08 -  Personal Website-   เควิน รัดด์ - Labour Day Speech date=2007-05-24  (Video)
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักการเมืองออสเตรเลีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคันชาวออสเตรเลีย
นวโกวาท

นวโกวาท แปลว่า คำสั่งสอนพระใหม่หรือพระบวชใหม่ เป็นชื่อหนังสือที่เป็นพระนิพนธ์ของ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร เป็นหนังสือที่ประมวลหัวข้อธรรมจากพระไตรปิฎกสำหรับสั่งสอนอบรมและศึกษาเล่าเรียนของพระนวกะโดยเฉพาะ ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่ายต่อมาใช้เป็นหลักสูตรนักธรรมและธรรมศึกษาชั้นตรี
หนังสือ นวโกวาท มี 3 ส่วน ส่วนต้นเป็น วินัยบัญญัติ หรือศีลของภิกษุ ส่วนกลางเป็น ธรรมวิภาค คือธรรมที่ต้องแยกคัดจัดไว้เป็นหมวดหมู่ เช่น ธรรมที่มี 2 ข้อย่อย รวมไว้หมวดหนึ่ง มี 3 ข้อย่อยรวมไว้หมวดหนึ่ง เป็นต้น และส่วนหลังเป็น คิหิปฏิบัติ คือ หลักปฏิบัติและหลักควรเว้นสำหรับคฤหัสถ์หรือชาวบ้านทั่วไป เช่น อบายมุข เป็นต้น
หนังสือเล่มนี้เป็นนิยมใช้กันมากในวงการนักศึกษาพระธรรมวินัย ตลอดพระราชอาณาจักร และเหมาะสำหรับทุกครอบครัวที่จะมีไว้เพื่อการศึกษาหาความรู้

**อ้างอิง**
 อ้างหนังสือ| ผู้แต่ง = พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต| ชื่อหนังสือ = พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด| URL = | จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = วัดราชโอรสาราม| ปี = พ.ศ. 2548| ISBN = | จำนวนหน้า = | หน้า = 
หมวดหมู่:พระสงฆ์
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปลากดหัวเสียม

ปลากดหัวเสียม  เป็นชื่อสกุลของปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลากด (Bagridae) ใช้ชื่อสกุลว่า Sperata มีทั้งหมดด้วยกัน 4 ชนิด (ดูในตาราง)
รูปร่างโดยรวม ส่วนหัวและจะงอยปากยื่นยาวมากที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ หัวแบนราบเล็กน้อย ลำตัวทรงกระบอก แต่ด้านหลังยกสูง และเรียวไปทางด้านท้าย ตาเล็กอยู่ด้านบนของหัว ริมฝีปากตัดตรงอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวมาก ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบไขมันยาวมาก ครีบหางใหญ่เว้าลึก ด้านท้องสีจาง ครีบสีจาง ที่สำคัญคือ ปลาในสกุลนี้ในครีบไขมันจะมีจุดสีดำเห็นเด่นชัด มีขอบขาวที่ตอนปลายท้ายสุด 
มีการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, อัฟกานิสถาน และพม่า มีแหล่งที่พบคือ แม่น้ำสายใหญ่ในประเทศเหล่านี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา, แม่น้ำอิรวดี และพบได้จนถึงแม่น้ำสาละวินซึ่งเป็นพรมแดนของพม่าติดกับไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษากะเหรี่ยงว่า "ปลาแก๊ด"
มีขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 50 เซนติเมตร ใหญ่ที่สุดพบได้ถึง 180 เซนติเมตร ในชนิด S. aor ขยายพันธุ์ทำรังโดยการขุดพื้นแม่น้ำเป็นแอ่งกว้าง ในความลึกประมาณ 2 เมตร 
มีความสำคัญต่อมนุษย์ของการใช้เนื้อเพื่อการบริโภค  และใช้ตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
สำหรับในประเทศไทย โดยเฉพาะที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ชนิด S. acicularis ถือเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันเป็นอย่างมากในท้องถิ่น เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดี โดยในขณะนี้ กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ลูกปลาชนิดนี้ได้แล้ว 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปลากด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
หมวดหมู่:สกุลปลากดหัวเสียม
ปลากดคังสาละวิน

ปลากดคังสาละวิน ปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus microphthalmus  อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีรูปร่างคล้ายปลากดเหลือง (H. filamentus) และปลากดคัง  (H. wyckioides) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันมาก แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า  และยื่นยาวกว่า  ส่วนหลังยกสูง  ครีบหลังเป็นก้านแข็ง  ปากกว้าง  มีหนวดที่ริมฝีปากยาวมากถึงบริเวณครีบก้น  ตาเล็กมาก  ส่วนหัวมองจากด้านบน  ค่อนข้างกว้าง  ครีบไขมันยาว  ครีบหางใหญ่  และเว้าลึก  ตัวมีสีเทาอมฟ้า  หรือเขียวมะกอก  ด้านท้องสีจาง  ครีบมีสีคล้ำ  ครีบหางสีคล้ำ  ขนาดใหญ่สุดถึง  1  เมตร พบทั่วไป  60 – 70  เซนติเมตร  จับได้โดยเบ็ดราว  ข่ายลอย  และดำน้ำยิงด้วยฉมวก  อาศัยในแม่น้ำและลำธารที่ค่อนข้างลึก พบเฉพาะในแม่น้ำสาละวินและสาขา    และถูกจับขึ้นขายเป็นครั้งคราวใน  จังหวัดแม่ฮ่องสอน  เป็นปลาที่มีรสชาติดี  เช่นเดียวกับปลากดขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
ในต่างประเทศพบในอินเดียและพม่าในแม่น้ำอิระวดี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากดคังสาละวิน (เพิ่มเติม)
หมวดหมู่:สกุลเฮมอิบากรัส
กดคังสาละวิน
กดคังสาละวิน
กดคังสาละวิน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์

สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ หรือ Mr. Z (มิสเตอร์ซี) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง และนักรีมิกซ์ชาวไทย เป็นผู้ก่อตั้งเบเกอรี่มิวสิค ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์, กมล สุโกศล แคลปป์, และ สาลินี ปันยารชุน
สมเกียรติทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ ร่วมกับ รัดเกล้า อามระดิษ, โจอี้ บอย, ธนชัย อุชชิน, นภ พรชำนิ และ ไทรอัมส์คิงดอม ได้ทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ให้กับ โซนี่/บีเอ็มจี จากนั้นก็หันกลับไปหา Katch นิตยสารวัยรุ่นที่เขาก่อตั้งสมัยทำค่าย โดโจซิตี้ ในเบเกอรี่ แต่แคทช์ก็ปิดตัวลงไป หลังทำได้เพียง 2 เล่ม ต่อมาเป็นผู้รับผิดชอบส่วนโปรดักชั่นของค่ายเพลนตี้มิวสิค (Plenty Music) โดยมีพี่สาวของเขาเองเป็นผู้บริหารค่าย
ในปี พ.ศ. 2558 มีซิงเกิ้ล "ฉันรักเธออยู่ (เหมือนเดิมทุกอย่าง)" และต่อมามีคอนเสิร์ต Z-MYX LIVE! Vol.1 with Triumph Kingdom และ Yokee Playboy

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**อีพีและซิงเกิล**
 Love is Forever (พ.ศ. 2545) - "ฉันรักเธออยู่ (เหมือนเดิมทุกอย่าง)" (พ.ศ. 2558)- Z-MYX "Route To The Root" (พ.ศ. 2560)

**อัลบั้มรวมเพลง และผลงานอื่น ๆ**
Visionary - The Positive Traveler (with nolens.volens, Stereotype, Koichi)  (พ.ศ. 2540)
*Visitor So Called Remixers (พ.ศ. 2543)
*Z See (พ.ศ. 2547)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเบเกอรี่มิวสิค
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
ภาษาสิเลฏ

ภาษาสิเลฏ (อักษรสิเลฏินาครี: ꠍꠤꠟꠐꠤ ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่มีผู้พูดประมาณ 11 ล้านคน โดยหลักอยู่ในภาคสิเลฏ ประเทศบังกลาเทศ หุบเขาบารักกับอำเภอ Hojaiในรัฐอัสสัม และอำเภอตรีปุระเหนือกับUnakotiในรัฐตรีปุระ ประเทศอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีผู้พูดภาษาสิเลฏจำนวนหนึ่งในรัฐเมฆาลัย รัฐมณีปุระ และรัฐนาคาแลนด์ของประเทศอินเดีย และชุมชนพลัดถิ่นในสหราชอาณาจักร สหรัฐ และตะวันออกกลาง
มีการรับรู้อย่างหลากหลายว่าสิเลฏเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเบงกอลหรือเป็นภาษาของตนเอง ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ส่วนมากถือว่าเป็นภาษาอิสระ บางส่วนพิจารณาอย่างผิด ๆ ว่าเป็นภาษาเบงกอลรูปแบบ"ผิดเพี้ยน" และมีรายงานการเปลี่ยนภาษาจากสิเลฏไปเป็นเบงกอลมาตรฐานในบังกลาเทศ อินเดีย และชุมชนพลัดถิ่น

**ประวัติ**
ภาษาสิเลฏเขียนด้วยอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรสิเลฏินาครี และมีงานวรรณกรรมเขียนด้วยอักษรนี้ไม่ต่ำกว่า 200 ปี อักษรนี้ต่างจากอักษรเบงกอลเพราะเป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรไกถี หรืออักษรไมถิลีในรัฐพิหาร ส่วนใหญ่ใช้เขียนกวีนิพนธ์ทางศาสนา ในช่วงสงครามปลดปล่อย พ.ศ. 2514 หนังสือที่เขียนด้วยอักษรนี้ถูกทำลาย หลังจากที่บังกลาเทศได้รับเอกราช รัฐบาลใหม่พยายามสนับสนุนให้ใช้อักษรเบงกอล แต่ก็มีการต่อสู้เพื่อสิทธิของภาษาสิเลฏ ชาวสิเลฏิได้รณรงค์ให้ใช้ภาษาของตนเอง

**การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์**
มีผู้พูดภาษาสิเลฏราว 10 % ของประชากรบังกลาเทศ ใช้พูดในแถบแม่น้ำสุมาร์ ซึ่งอยู่ใกล้ชายแดนระหว่างบังกลาเทศและอินเดีย มีผู้พูดทั้งในบังกลาเทศ และบางส่วนในรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ทั่วโลกมีผู้ใช้ภาษานี้ราว 10 ล้านคน โดยอยู่ในบังกลาเทศ 8 ล้านคน นอกจากบังกลาเทศและอินเดียแล้ว ผู้พูดภาษานี้กลุ่มใหญ่อยู่ในสหราชอาณาจักร ชาวสิเลฏิอพยพไปสู่ลอนดอนมากในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 ชาวบริติชเชื้อสายบังกลาเทศในอังกฤษส่วนใหญ่พูดภาษาสิเลฏ มีผู้พูดภาษานี้ในสหรัฐด้วย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 publisher=Calcutta University Press - publisher=Calcutta University Press- url-status=dead
*access-date=17 July 2021- isbn=9780190277727 - url-status=dead - access-date=27 June 2020 - cite news|url=https://www.thedailystar.net/supplements/amar-ekushey-2018/amago-bhasha-1537534|title=Amago Bhasha: In celebration of our ethnic and linguistic diversity|website=Dhaka Tribune|first=Sameer Ud Dowla|last=Khan|date=21 February 2018|access-date=19 October 2020- doi=10.1177/0261927X03261223 - jstor=4414346- doi=10.1016/j.langsci.2018.06.010 - doi=10.1016/j.wocn.2013.03.006- isbn=978-3-03-911036-0 - access-date=16 October 2020 - access-date=16 October 2020 

**หมายเหตุ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สิเลฏ
สิเลฏ
สิเลฏ
หมวดหมู่:สำเนียงเบงกอล
ภาษาสันเกถิ

ภาษาสันเกถิ เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนตอนใต้ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาทมิฬ บางครั้งจัดเป็นภาษาย่อยของภาษากันนาดาหรือทมิฬ แต่ปัจจุบันแยกออกมาเป็นภาษาต่างหากเพราะผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาทมิฬ คาดว่าภาษานี้แยกตัวออกจากภาษาทมิฬในยุคเดียวกับภาษามลยาฬัม ได้รับอิทธิพลและยืมคำจากภาษากันนาดาและภาษาสันสกฤต มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษามลยาฬัม แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ผู้พุดปัจจุบันอยุ่ระหว่างรอยต่อของรัฐเกราลากับทมิฬนาดู ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเองและมีเพลงพื้นบ้านมาก

**ไวยากรณ์**
ภาษาสันเกถิเป็นภาษาที่มีคำศัพท์มาก คำศัพท์บางส่วนใกล้เคียงกับภาษาทมิฬคลาสสิก ภาษาสันเกถิมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่นๆคือ มีการแบ่งเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ซึ่งไม่พบในภาษากันนาดาและภาษาทมิฬ มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างกาลและบุคคล มี 3 เพศ มีการแยกสรรพนามที่รวมและไม่รวมผู้ฟังออกจากกันสำหรับบุรุษที่ 1 พหูพจน์  เครื่องหมายการกต่างจากภาษาทมิฬ โดยลักษณะของภาษาสันเกถิที่ไม่พบในภาษาทมิฬและภาษากันนาดาคือลักษณะที่ใช้กับเพศเป็นกลาง 
คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ คำที่ลงท้ายด้วย –a ในภาษากันนาดาจะลงท้ายด้วย –u ในภาษาสันเกถิ  คำที่ลงท้ายด้วย –e ในภาษากันนาดาหรือ –ai ในภาษาทมิฬจะลงท้ายด้วย –a ในภาษาสันเกถิ ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายภาษาเตลูกูและภาษามลยาฬัม

**สำเนียง**
แบ่งภาษาสันเกถิออกเป็นสี่สำเนียง ซึ่งแต่ละสำเนียงเข้าใจกันได้ง่าย โดยสำเนียงเกาศิกาต่างจากภาษาทมิฬมากที่สุด 

**อ้างอิง**
#Dr.Shrikaanth K.Murthy- Article in Sanketi Sangama, February 2006 (Published from Shimoga)
#Dravidabhashavijnana by Hampa Nagarajaiah (Published by D.V.K.Murthy publishers, Mysore, India)
#Sanketi jananga, samskruti mattu bhashe- C.S.Ramachandarao (Published by Chaitra Pallavi Publishers, Mysore)
#Nacharammana Jivana Carite- M. Keshaviah (published from Mysore)
#Shreyash S -Article in Sanketi Sangama Published by Chaitra Pallavi Publishers, Bangalore
สันเกถิ
ผักบุ้งทะเล

ผักบุ้งทะเล เป็นไม้ล้มลุกเถาเลื้อย ลำต้นทอดไปตามยาวบนพื้นดิน  มักขึ้นใกล้ทะเล ผิวเถาเรียบสีเขียวและม่วง ใบเป็นรูปหัวใจปลายเว้าเข้าหากัน ตามเถาและใบมียางสีขาว ดอกจะออกเป็นช่ออยู่ตามง่ามใบ ช่อหนึ่งจะมีดอกอยู่ประมาณ 2–6 ดอก แต่จะทยอยกันบานทีละดอกเท่านั้น  ลักษณะของดอกเป็นรูปปากแตรยาวประมาณ 2.5 นิ้ว มีสีม่วงอมชมพู ม่วงอมแดง ชมพูหรือม่วง ผักบุ้งทะเลมีพิษ ถ้ารับประทานจะเกิดอาการเมา คลื่นไส้ วิงเวียน และเสียชีวิตได้

**ประโยชน์**
ผักบุ้งทะเลมีสารที่มีฤทธิ์ต้านฮีสตามีน ยับยั้งพิษแมงกะพรุนและแมลงกัดต่อยได้ โดยใช้ใบและเถาล้างให้สะอาดแล้วเอาไปโขลกให้ละเอียด คั้นเอาน้ำทาในบริเวณที่เกิดอาการบวมแดง

**อ้างอิง**
 http://www.komchadluek.net/2007/07/26/b001_128559.php?news_id=128559 date=2007-09-03 - http://www.samunpai.com/samunpai/show.php?cat=1&id=78 date=2007-08-08  -  ผักบุ้งทะเล date=2007-07-06  (สถาบันแพทย์แผนไทย)
หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
นกยูง

นกยูง เป็นสัตว์ปีกจำพวกไก่ฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ เพศผู้มีขนหางยาวที่มีสีสันสวยงาม ที่เมื่อแผ่ขยายออกเพื่ออวดเพศเมียจะมีความสวยงามเป็นอย่างยิ่ง ที่เรียกว่า "รำแพน" 
นกยูงใช้ชื่อสกุลว่า Pavo ชอบอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าผลัดใบผสมตามริมลำธารในป่า มีพฤติกรรมมักร้องตอนเช้าหรือพลบค่ำ กินอาหารจำพวกเมล็ดพืช แมลง และสัตว์เล็ก ๆ มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางเหนือของประเทศอินเดียไปทางทิศตะวันออกผ่านพม่า, ตอนใต้ของประเทศจีน, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซียและชวา
นกยูงแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
นกยูงไทยตัวผู้ขณะรำแพน- นกยูงอินเดีย (Pavo cristatus) มีหงอนบนหัวแผ่เป็นพัด มีหนังข้างแก้มเป็นสีขาว ขนส่วนคอและอกด้านบนเป็นสีน้ำเงิน พบกระจายพันธุ์ในอินเดีย- นกยูงไทย (Pavo muticus) มีหงอนบนหัวตั้งตรงเป็นกระจุก หนังข้างแก้มเป็นสีฟ้าและสีเหลือง ขนส่วนคอ หลัง ตลอดไปถึงปลายหางเป็นสีเขียว พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคตะวันออกชองอินเดียติดกับพม่า ภูมิภาคอินโดจีน และชวา
ในความเชื่อของชาวล้านนา เชื่อว่า นกยูงเป็นปางหนึ่งของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สกุลนกยูง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ภาพยนตร์อินเดีย

right
ใบปิดภาพยนตร์จากเรื่อง อาลัม อารา
ภาพยนตร์อินเดีย หรือ ที่รู้จักในชื่อ บอลลีวู้ด (Bollywood) (หมายถึง ฮอลลีวู้ดแห่งบอมเบย์) ในแต่ละปี อุตสาหกรรมบอลลีวู้ด ผลิตภาพยนตร์ออกสู่ตลาดมากที่สุดในโลกประมาณ 800-1,000 เรื่อง 
โดยในแต่ละวัน ชาวอินเดียจะซื้อตั๋วเข้าไปหาความบันเทิงตามโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศราว 10 ล้านคน และจากชาวอินเดียที่กระจายอยู่ทั่วโลกอีกประมาณ 20 ล้านคน ทั้งนี้ยังมีชาวต่างชาติที่นิยมชมภาพยนตร์อินเดีย ซึ่งมีให้ชมทั้งในเอเชีย ประเทศไทย ตะวันออกกลาง แอฟริกา ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อังกฤษ เยอรมัน สเปน ฟิจิ หรือแม้แต่รัสเซีย
หนังอินเดียยุคใหม่ช่วงแรกสามารถนับได้ว่าเป็นในช่วงปี ค.ศ. 1990-1995 ภาพยนตร์บอลลีวู้ดส่วนใหญ่ มักนำเสนอเรื่องราวความรักที่ต้องผ่านอุปสรรคและการเสียสละ ก่อนที่จะจบลงด้วยความสมหวังหรือผิดหวัง ในแบบที่ต้องเดาว่าตอนจบนั้นเป็นอย่างไร หรือจะเรียกว่า ไคลแม็กส์ของหนังบอลลีวู้ดในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ เป็นจุดคลี่คลายเนื้อหาทั้งหมดของเรื่อง ความน่าตื่นตาตื่นใจของ หนังบอลลีวู้ดในระยะนี้ คือ การที่คนเขียนบท สามารถคลี่คลายตอนจบ ได้นับร้อยนับพันวิธี เท่าที่ผู้เขียนได้เคยดูหนังมา ยังไม่พบตอนจบของหนังเรื่องใดที่ซ้ำกันเลย ทั้ง ๆ ที่แนวเรื่องอาจจะคล้าย ๆ กันบ้างในบางเรื่อง อาจจะเรียกว่า หากตอนจบเป็นจุดไคลแม็คส์ของหนัง เราดูแล้วประทับใจ เราก็แทบจะไม่เชื่อแล้วว่าจะมีจุดจบของหนังที่แตกต่าง หรือ ดีไปกว่านี้อีก แต่หากคุณมาดูหนังอินเดียจะพบว่า ตอนจบเขาทำออกมาได้หลากหลายมาก ๆ เสมือนกับการ มองไปที่แหวนเพชรในตู้โชว์ ซึ่งอาจจะดูผ่าน ๆ แล้วเหมือนกัน แต่พอหยิบเอามาสวมแล้วกลับมีเสน่ห์ ดึงดูดต่าง ๆ กันไปในแต่ละวง นั่นเอง
หนังในช่วงปี ก่อน ค.ศ. 1990 นับได้ว่าเป็นหนังอินเดียยุคเปลี่ยนผ่าน นั่นคือ เปลี่ยนจากหนังอินเดียแบบดั้งเดิม เข้าสู่ยุคใหม่ ซึ่งยากต่อการระบุว่า เริ่มขึ้นเมื่อใด เพราะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 เป็นต้นมา เริ่มมีแนวการสร้างหนัง หลากหลายมากขึ้น คุณภาพการถ่ายทำที่หลากหลาย และผู้กำกับหน้าใหม่ก็เพิ่มมากขึ้น ดังนั้นเพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจอาจจะกำหนดให้ละเอียดลงไปได้ว่า ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1985 -1990 นี่ล่ะคือยุคที่เริ่มมีการเปลี่ยนผ่านขึ้นมาจริง ๆ โดยถือว่าปี 1985 เป็นช่วงเริ่มต้น ของดาราหน้าใหม่ประจำยุคร่วมสมัยกับพวกเรา เช่น การแสดงหนังเรื่องแรกของดาราผู้มากความสามารถอย่าง Govinda จากหนังเรื่อง Ilzaam ในปี 1986 เขาเป็นพระเอกที่แสดงได้หลากบทบาท ความสามารถสูง โดยเฉพาะหนังแนวตลก ซึ่งในขณะนั้น พระเอกอย่าง Jackie Shroff, Anil Kapoor กำลังอิ่มตัวพอดี 
พอเข้าปี 1988 ดาราทองอีกคนของยุคร่วมสมัยก็กำเนิดขึ้น ซัลมาน ข่าน จากหนังเรื่องแรกของเขา Biwi Ho To Aisi จะเรียกว่า ซัลมาน ข่าน คือผลผลิตจากยุคเปลี่ยนผ่านก็เป็นได้ เพราะปัจจุบันยังมีงานแสดงอย่างต่อเนื่อง
ปี 1991 หนังเรื่อง Phool Aur Kaante เปิดตัวพระเอกใหม่ อะเจย์ เดฟกัน ปี 1992 หนังเรื่อง Bekhudi เปิดตัวนางเอกที่จะมาเป็นราชินีบอลลีวู้ดในยุคเปลี่ยนผ่าน คือ คาโจล  หนังเรื่อง Deewana ได้สร้าง ดาราหน้าใหม่ นาม Shah Rukh Khan ให้มาเป็น ราชา บอลลีวู้ด คนปัจจุบัน หนังเรื่อง Parampara มอบดาวทองให้กับวงการบอลลีวู้ดอีกคนคือ Saif Ali Khan ปี 1993 หนังเรื่อง Baazigar ทำให้ Shahrukh Khan ได้รางวัล Filmfare Best Actor 
ปัจจุบัน ดารา ระดับคุณภาพ เช่น ศาห์รุข ข่าน, ซัลมาน ข่าน และ อาเมียร์ ข่าน

**แหล่งข้อมูลอื่น ==
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ

ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ (จีน: 武漢天河國際機場, พินอิน: Wǔhàn Tiānhé Guójì Jīchǎng) เป็นสนามบินพาณิชย์ในอู่ฮั่น ประเทศจีน

**สายการบิน**
 อู่ฮั่น แอร์ไลน์ - เกาหลีใต้ แอร์ไลน์-  Dragonair (Hong Kong)- ไทยแอร์เอเชีย

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 ปักกิ่ง- ช่างไห่- ฮ่องกง- กรุงเทพมหานคร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2011-07-21 -  ข้อมูลเวิลด์แอโรพอร์ต date=2007-09-26 
อู่ฮั่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น