Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี (
พ.ศ. 2436 – 17 ตุลาคม พ.ศ. 2515) ทรงพระราชธิดาพระองค์ที่ 94 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหม (สกุลเดิม อมาตยกุล)

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในพระบทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหม (ธิดาคนโตของพระยาธรรมสารนิติวิชิตภักดี (พลับ อมาตยกุล)) เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2435 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2436) เดิมพระองค์มีพระนามว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ามัณฑนาภาวดี แต่ขณะมีพระชันษาได้ 6 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนพระนามเป็น พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเหมวดี เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2441 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2442) 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี เป็นพระราชธิดาในรัชกาลที่ 5 เพียงไม่กี่พระองค์ที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวถึงสมัยรัชกาลที่ 9 และสิ้นพระชนม์เป็นพระองค์ท้าย ๆ พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ด้วยโรคพระวักกะพิการ สิริพระชันษา 80 ปี พระองค์เคยประทับที่วังราชทัต ปัจจุบันคือบริเวณหลังโรงแรมอนันตรา แบงคอก สยาม ถนนราชดำริ กรุงเทพมหานคร มีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 12 มกราคม พ.ศ. 2436 – 8 มกราคม พ.ศ. 2442 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ามัณฑนาภาวดี- 8 มกราคม พ.ศ. 2442 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเหมวดี- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าเหมวดี- 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าเหมวดี- 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 – 17 ตุลาคม พ.ศ. 2515 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

ปี=2493300px

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1‎
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคไต
หมวดหมู่:สกุลอมาตยกุล
หมวดหมู่:พระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายที่เคยประทับอยู่ในวังสวนสุนันทา
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์ (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2443) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 88 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เกสร เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2434 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2435) สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 สิริพระชันษา 9 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2443 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ไฟล์:อาคารพระพุทธเจ้าหลวง.jpg |thumb|250px|อาคารเรียนโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร

**พระราชกรณียกิจ**
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้นำทุนทรัพย์สมบัติของพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์ ไปสร้างโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร (โรงเรียนเบญจมบพิตร ในอดีต) หลังจากพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 : พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์- 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์- 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร-  เว็บไซต์วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม date=2019-08-25 
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ (30 มีนาคม พ.ศ. 2435 – 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 89 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเลื่อน (สกุลเดิม นิยะวานนท์) มีพระโสทรอนุชาพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช
พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ ประสูติเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2434 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2435) ณ พระจุฑาธุชราชฐาน เกาะสีชัง ขณะพระบรมวงศานุวงศ์แปรพระราชฐานไปยังเกาะสีชัง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436 พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2437 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์ ในสุสานหลวง ภายในวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 30 มีนาคม พ.ศ. 2435 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2436 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์- 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์- 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (17 มกราคม พ.ศ. 2434 – 4 มิถุนายน พ.ศ. 2475) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแส

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแส (บุตรีของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ)) เมื่อวันเสาร์ เดือนยี่ ขึ้น 8 ค่ำ ปีขาล โทศก จ.ศ. 1252 ตรงกับวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2433 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2434) มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินี 2 พระองค์ คือ
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (23 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 – 7 ตุลาคม พ.ศ. 2431)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา (31 ตุลาคม พ.ศ. 2432 – 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478)
พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการประชวรและสิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อวันเสาร์ เดือน 7 ขึ้น 1 ค่ำ ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1294 ตรงกับวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2475 สิริพระชันษา 42 ปีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2476 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (17 มกราคม พ.ศ. 2434 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)- พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)- พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2477)- พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (2 มีนาคม พ.ศ. 2477 - ปัจจุบัน)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
พระองค์เจ้าทิพยาลังการได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังนี้

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:สกุลโรจนดิศ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
เจ้าจอมมารดาเอม

เจ้าจอมมารดาเอม อาจหมายถึง- เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 1 พระมารดาใน พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงธิดา- เจ้าจอมมารดาเอม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท พระมารดาใน พระองค์เจ้าชายสุก- เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 2 พระมารดาใน กรมหลวงวรศักดาพิศาล- เจ้าจอมมารดาเอมน้อย ในรัชกาลที่ 3 พระมารดาใน กรมหมื่นภูมินทรภักดี- เจ้าจอมมารดาเอมใหญ่ ในรัชกาลที่ 3 พระมารดาใน กรมขุนราชสีหวิกรม- เจ้าจอมมารดาเอม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระมารดาใน พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเริงคนอง- เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ- เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมารดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ และกรมหมื่นสถิตย์ธำรงสวัสดิ์- เจ้าจอมเอม ในรัชกาลที่ 5
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม หรือ สมัยวุฎฐิวโรดม พระราชโอรสพระองค์ที่ 59 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดมประสูติเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. 1250 ตรงกับวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2431 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามและสมโภชน์เดือนในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2431 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์ว่า
"วันอาทิตย์ที่ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๑... ตอนค่ำ ตามเสด็จลงสมโภชลูกแม่พร้อม ประทานพระนามว่าสมัยวุฒิวโรดม สมโภชแล้วเสด็จขึ้น เรากลับตำหนัก กินข้าวเย็น" 
สิ้นพระชนม์วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2432 พระชันษา 1 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โดยทรงได้ออกพระเมรุพร้อมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา กระบวนพระศพครั้งนี้สามารถเทียบได้กับสมัยกรุงศรีอยุธยาจาก "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ในด้านการจัดองค์ประกอบกระบวน ประกอบด้วย รูปแรดทรงบุษบกเพลิงนำหน้ากระบวน ตามด้วยรถพระบรมวงศานุวงศ์บรรทุกเครื่องสังเค็ด รูปสัตว์บรรทุกผ้าไตร รถพระสงฆ์อ่านพระอภิธรรม รถทรงพระศพ รถทรงพระโกศจันทน์ และเสลี่ยงบรรทุกไม้หอม 
พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์สรีรนิธาน ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (14 ตุลาคม พ.ศ. 2431 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
*พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
*พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7; 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 — 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสมัยวุฒิวโรดม (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 8; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 เป็นต้นไป)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
2432
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า
หมวดหมู่:พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (23 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 – 7 ตุลาคม พ.ศ. 2431) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 58 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแส

**ประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแส (ธิดาพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ)) เมื่อวันจันทร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 อุตราษาฒ ปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. 1250 ตรงกับวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 พระองค์ได้รับพระราชทานพระนามและสมโภชเดือนในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์ว่า
"วันพฤหัสบดีที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๓๑... กลับมาเกือบทุ่ม แล้วตามเสด็จไปสมโภชลูกแม่แส ชื่อเขจรจิรประดิษฐ กลับตำหนักเล่นต่อกับป้าโสม นอนห้าทุ่ม"
พระองค์มีพระโสทรขนิษฐา 2 พระองค์ คือ
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา (31 ตุลาคม พ.ศ. 2432 – 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ (17 มกราคม พ.ศ. 2434 – 4 มิถุนายน พ.ศ. 2475)
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ สิ้นพระชนม์เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 11 ขึ้น 2 ค่ำ ปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. 1250 เวลา 7:45 นาฬิกา ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2431 สิริพระชันษา 2 เดือน 16 วัน พระสรีรางคารบรรจุไว้ที่อนุสาวรีย์เจ้าจอมมารดาแส สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (24 กรกฎาคม พ.ศ. 2431 — 7 ตุลาคม พ.ศ. 2431)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
*พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
*พระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 — 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขจรจิรประดิษฐ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระราชโอรสในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:สกุลโรจนดิศ
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล หรือ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาลย์ (19 กันยายน พ.ศ. 2430 — 19 เมษายน พ.ศ. 2433) พระราชธิดาพระองค์ที่ 55 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวง

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล ประสูติเมื่อวันจันทร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 11 ปีกุน นพศก จ.ศ. 1249 ตรงกับวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2430 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวง พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามและสมโภชน์เดือนในวันพฤหัสบดีที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2430 โดยในเวลาเช้าได้ทรงเลี้ยงพระ และทรงเครื่องไว้พระเกษา เวลาเย็นทรงตั้งบายศรีทองเงินสมโภชตามธรรมเนียม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระนามว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงโกมลเสาวมาล
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมารทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุรายวันของพระองค์ว่า
"...วันพฤหัสบดีที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๓๐... ค่ำเราได้เชิญหีบพระมหาสังข์ตามเสด็จลงไปสมโภชน์เดือนลูกแม่วงประทานพระนามว่าพระองค์เจ้าหญิงโกมลเสาวมาล เสด็จขึ้น เรากลับมาเรือน..."
ต่อมาในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2433 พระองค์เริ่มประชวร เดิมคณะแพทย์หลวงวินิจฉัยว่าเป็นโรคหัด ภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นโรคซาง มีพระอาการซึมและหอบ จนกระทั่งวันที่ 16 เมษายน ประชวรหนักและมีพระอาการอ่อนเพลีย จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2433 พระชันษา 3 ปี เวลาบ่าย 4 โมง พระบรมวงศานุวงศ์ได้ไปสรงน้ำพระศพ เจ้าพนักงานทรงเครื่อง เชิญลงในพระลอง แห่ออกมาทางประตูพรหมศรีสวัสดิ เชิญไปประดิษฐาน ณ หอธรรมสังเวช พระศพทรงกระโกศมณฑป สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์เสด็จทอดผ้าไตร 30 ไตร ผ้าขาว 60 พับ หม่อมเจ้าพระพิริยสถาพรพรต และพระราชาคณะสดัปกรณ์ตามธรรมเนียม วันที่ 5 มิถุนายน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์เสด็จไปในการพระราชกุศล 50 วัน
พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2433 พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล (20 ตุลาคม พ.ศ. 2430 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
*พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 ;23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
*พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 ;9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 — 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโกมลเสาวมาล (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 8 ;10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 เป็นต้นไป)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
2433
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส ประสูติวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 57 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าจอมมารดาพร้อม ธิดาในพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) เป็นพระกนิษฐาแฝดของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย สิ้นพระชนม์วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 พระชันษา 1 ปี 3 เดือน
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย และพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส เป็นพระราชธิดาแฝดคู่เดียวในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คู่ที่สี่และเป็นคู่ล่าสุดในพระบรมราชวงศ์จักรี ก่อนหน้าพระองค์ มีเจ้านายแฝดเพียงสามคู่ที่มีพระประสูติกาลก่อนหน้า คือ 
# พระเจ้าราชวรวงศ์เธอแฝดชาย-หญิง ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทรัพย์ และสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ เมื่อ พ.ศ. 2353
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแฝดหญิง ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหนูจีน และสิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชนม์ 6-7 วัน เมื่อ พ.ศ. 2354
# พระราชวรวงศ์เธอแฝดชาย ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมหลวงปริก เจษฎางกูร และสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน เมื่อ พ.ศ. 2400
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดปรานพระราชธิดาแฝด และโปรดเกล้าฯ ให้พี่เลี้ยงเชิญตามเสด็จด้วยอยู่เสมอ จนกระทั่งพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาสทรงเริ่มประชวรเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 และสิ้นพระชนม์ในสองวันถัดมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทุกข์โทมนัสจนถึงกับมิได้เสด็จออกราชการตามปกติ โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเป็นแม่กองสร้างพระเมรุเป็นการเฉพาะ ที่สุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เรียกว่า "พระเมรุบรรพต"  พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2429
พระอัฐิของพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส บรรจุอยู่ ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราชวรวิหาร มีแผ่นศิลาจารึกภุชงคประยาตฉันท์ และโคลงสี่สุภาพ พระนิพนธ์โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร 

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส (13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)- พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)- พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)- พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 - ปัจจุบัน)

**ภุชงคประยาตฉันท์**

**โคลงสี่สุภาพ**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
2429
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า 
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ภาษาอาหรับฆูเซสถาน

ภาษาอาหรับฆูเซสถาน เป็นสำเนียงภาษาอาหรับเมโสโปเตเมียที่พูดโดยชาวอาหรับเชื้อสายอิหร่านในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน ถึงแม้ว่าจะเป็นภาษาอาหรับสำเนียงเมโสโปเตเมียใต้ แต่มีความคล้ายคลึงกับภาษาอาหรับอ่าวในประเทศคูเวต เนื่องจากมีประวัติการติดต่อกับภาษาเปอร์เซียมาอย่างยาวนาน ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงภาษาบางส่วน
มีการใช้งานภาษาอาหรับฆูเซสถานเฉพาะในระดับไม่ทางการเท่านั้น โดยไม่มีการสอนสำเนียงนี้ในโรงเรียน หรือแม้แต่ในคอร์สเสริม ถึงแม้ว่าจะมีการสอนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ในระดับพื้นฐานสำหรับจุดประสงค์ทางศาสนาก็ตาม ผู้พูดภาษาอาหรับฆูเซสถานเกือบทั้งหมดสามารถพูดได้ทั้งภาษาาอาหรับและเปอร์เซีย ผู้พูดภาษาอาหรับฆูเซสถานกำลังเปลี่ยนไปพูดภาษาเปอร์เซียอย่างเดียว โดย Bahrani กับ Gavami รายงานใน Journal of the International Phonetic Association ไว้ว่า ถ้าการเปลี่ยนผ่านภาษายังคงมีอยู่ในรุ่นต่อไป ในอนาคตสำเนียงนี้ก็จะเกือบสูญหายถาวร

**อ้างอิง**
ฆูเซสถาน
อาหรับฆูเซสถาน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย (13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 - 8 กันยายน พ.ศ. 2491) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 56 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม

**พระประวัติ**
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม ธิดาของพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) เมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 3 ค่ำ เดือน 9 ปีระกา สัปตศก จ.ศ. 1247 ตรงกับวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 เป็นพระราชธิดาแฝดคู่กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส โดยพระองค์เป็นพระเชษฐภคินี และเป็นพระราชธิดาแฝดคู่เดียวในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นคู่ที่สี่และคู่ล่าสุดในราชวงศ์จักรี ซึ่งก่อนหน้านั้นมีพระราชวงศ์แฝดสามคู่ ได้แก่
# พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (แฝดชาย-หญิง) ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เมื่อพ.ศ. 2353 และสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ 
# พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (แฝดหญิง-หญิง) ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหนูจีน เมื่อพ.ศ. 2354 และสิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชันษาราว 6 - 7 วัน 
# พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า (แฝดชาย-ชาย) ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาหม่อมหลวงปริก เมื่อพ.ศ. 2400 และสิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน 
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดปรานพระราชธิดาแฝด และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระพี่เลี้ยงเชิญตามเสด็จด้วยอยู่เสมอ  จนกระทั่งพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส พระขนิษฐาแฝดประชวร และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 สิริพระชันษา 1 ปี 3 เดือน 
หลังจากเจ้าจอมมารดาพร้อม ถึงแก่อนิจกรรม สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงทูลขอพระราชทาน พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย มาอภิบาลเป็นพระราชธิดาบุญธรรม พร้อมกับ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทรและพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลยสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491 สิริพระชันษา 63 ปี จัดพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ ท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2493 โดยใช้พระเมรุมาศองค์เดียวกับพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย- 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย- 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 – 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย- 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 – 8 กันยายน พ.ศ. 2491 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ อ.ป.ร.1‎
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากประเทศไทย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา พระราชธิดาพระองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพาประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. 1244 ตรงกับวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2424 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพาสิ้นพระชนม์วันอังคารที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 พระชันษา 4 เดือน พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา (27 ตุลาคม พ.ศ. 2424 — 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
*พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 — 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
*พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7; 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 — 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา (พระนามภายหลังการสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 8; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 เป็นต้นไป)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
2425
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้า
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ภาษาอาหรับยิวอิรัก

ภาษาอาหรับยิวอิรัก (Judeo-Iraqi Arabic; عربية يهودية عراقية) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดโดยชาวอิรักเชื้อสายยิวทั้งอาศัยและเคยอาศัยอยู่ในอิรัก มีการประมาณการว่ามีผู้พูดในอิสราเอล 100,000 ถึง 120,000 คน (ณ ค.ศ. 1994) และมีผู้พูดที่เป็นผู้สูงอายุที่ยังอาศัยอยู่ในประเทศอิรักประมาณ 100 ถึง 150 คน (ณ ค.ศ. 1992) รูปแบบของภาษานี้ที่เป็นที่รู้จักดีคือภาษาอาหรับยิวแบกแดด ซึ่งมีความแตกต่างกันในโมซูลและที่อื่น ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
อาหรับยิวอิรัก
อาหรับยิวอิรัก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ (20 ธันวาคม พ.ศ. 2424 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 37 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเรือน (สกุลเดิม สุนทรศารทูล) 
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ ประสูติในวันอังคาร แรม 14 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะเส็ง ตรีศก จ.ศ. 1243 ตรงกับวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2424 ร่วมสหชาติกับพระราชโอรสธิดาในรัชกาลที่ 5 ที่เป็นพระพี่น้องต่างพระมารดาจำนวน 4 พระองค์ มีพระนามเรียงตามพระชันษาดังนี้
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ
*สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน
ในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อตำหนักต่าง ๆ ในวังสวนสุนันทาสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2462 พระองค์ได้เสด็จมาประทับที่วังสวนสุนันทา ตัวตำหนักอยู่ระหว่างตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารีกับตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองศ์เจ้าศศิพงศ์ประไพ พระองค์โปรดประทับในพระบรมมหาราชวัง จะเสด็จไปประทับในวังสวนสุนันทาเป็นครั้งคราว เมื่อมีพระประสงค์จะไปเยี่ยมเยียนพระเชษฐภคินีหรือพระชนิษฐภคินีที่ประทับอยู่ในวังสวนสุนันทาเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2472 พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์พร้อมด้วยเจ้านายทั้ง 3 พระองค์ที่ประสูติในปีมะเส็ง พ.ศ. 2424 ได้ร่วมกันจัดงานใหญ่ขึ้นที่วังบางขุนพรหม และร่วมกันบริจาคทรัพย์ส่วนพระองค์สมทบกับเงินบริจาคของพระญาติ มิตรสหาย และผู้ที่มาร่วมงาน บริจาคให้เป็นทุนเริ่มแรกของสภากาชาดสยาม และก่อสร้างตึก 4 มะเส็ง ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่สำหรับเลี้ยงงูพิษ ปลามีพิษ สัตว์และแมลงมีพิษต่าง ๆ ณ สถานเสาวภา สภากาชาดไทย
ภายหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ได้เสด็จไปประทับที่สวนนอก ระหว่างคลองสามเสนและถนนสุโขทัยพร้อมด้วยเจ้าจอมมารดาเรือน พระมารดา และต่อมาทรงย้ายไปประทับที่วังริมถนนวิทยุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 8 เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480 (นับแบบปัจจุบัน) สิริพระชันษา 55 ปี บำเพ็ญพระราชกุศล 7 วัน ที่หอนิเพธพิทยา ในพระบรมมหาราชวัง โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อวันที่ 12 และ 13 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 (นับแบบปัจจุบัน) โดยประธานคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ (20 ธันวาคม พ.ศ. 2424 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
*พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
*พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สายพระศรีสหเทพ (พึ่ง)-  เรื่อนไทย - ขอทราบประวัติและความเป็นมาเกี่ยวกับสกุล "สุนทรศารทูล" ด้วยครับ
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:พระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายที่เคยประทับอยู่ในวังสวนสุนันทา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี (17 ธันวาคม พ.ศ. 2415 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2473) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามรกฎ ในรัชกาลที่ 5

**พระประวัติ**
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามรกฎ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคาร แรม 2 ค่ำ เดือนอ้าย ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1234 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2415
พระปรีชาสามารถในด้านหนึ่งของพระองค์ คือ ทรงเชี่ยวชาญในทางกวีนิพนธ์ เช่น ทรงร้อยเรียงนิราศหัวหินที่งดงามทั้งวรรณศิลป์และมีความไพเราะจับใจยิ่งนัก ภายหลังได้โปรดให้มีการจัดพิมพ์ลงในหนังสืองานพระศพของพระองค์ ซึ่งเป็นที่ยกย่องในแวดวงวรรณกรรม หลังจากตำหนักต่าง ๆ ได้สร้างแล้วเสร็จ ได้ย้ายที่ประทับมาประทับที่ตำหนักภายในสวนสุนันทา พระราชวังดุสิต ในตอนกลางรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบัน ตำหนักยังคงสภาพเดิมและใช้เป็นอาคารของภาควิชาดนตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี ประชวรพระโรคพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) และพระวักกะ (ไต) สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 สิริพระชันษา 57 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2476 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

**พระเกียรติยศ**

**พระอิสริยยศ**
พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี (17 ธันวาคม พ.ศ. 2415 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
*พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2473)
ภายหลังสิ้นพระชนม์
*พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2
ภาษาอาหรับยิวเยเมน

ภาษาอาหรับยิวเยเมน (Judeo-Yemeni Arabic) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดโดยชาวยิวที่อยู่ในเยเมน 98% ของผู้พูดปัจจุบันอยู่ในประเทศอิสราเอล ภาษานี้มีความแตกต่างจากภาษาอาหรับสำเนียงอื่นๆในเยเมนที่ใช้โดยคนกลุ่มอื่นที่ไม่ใช่ชาวยิว แบ่งย่อยได้อีกสามสำเนียงคือ ซานอา อาเดน และฮับบัน
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
อาหรับยิวเยเมน
อาหรับยิวเยเมน
พรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน

200px
พรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (Kurdistan Workers Party; Partîya Karkerên Kurdistanê; Kürdistan İşçi Partisi, หรือ KADEK , Kongra-Gel และ KCK) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2517 เป็นกลุ่มนิยมลัทธิมาร์ก สมาชิกในยุคก่อตั้งส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ดในตุรกี เป้าหมายหลักคือต้องการตั้งรัฐเคอร์ดิสถานที่เป็นเอกราช โดยการแยกดินแดนทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกีที่มีชาวเคิร์ดอยู่หนาแน่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ทางพรรคได้ใช้การก่อการร้ายในการต่อสู้กับรัฐบาลตุรกี ต่อมา ต้นปี พ.ศ. 2542 อับดุลลอหฺ โอคาแลน ประธานกลุ่มถูกรัฐบาลตุรกีจับตัวได้ และในเดือนสิงหาคม โอคาแลนออกมาเรียกร้องให้พรรคหยุดใช้ความรุนแรง และเรียกร้องให้มีการจัดการเจรจากับรัฐบาลตุรกี

**ปฏิบัติการ**
ส่วนใหญ่เป็นการโจมตีเจ้าที่ของรัฐบาลตุรกี และเริ่มลอบวางระเบิดตามสถานที่ท่องเที่ยวและโรงแรมตั้งแต่ พ.ศ. 2533

**สมาชิก**
มีประมาณ 4,000 – 5,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในภาคเหนือของอิรักและในตุรกี แต่จะเน้นการโจมตีในตุรกีเป็นหลัก

**การสนับสนุน**
คาดว่าได้รับความช่วยเหลือจากซีเรีย อิรัก และอิหร่าน แต่รัฐบาลซีเรียได้ออกมาประกาศสนับสนุนการต่อต้านการรุกรานชาวเคิร์ดของตุรกีและรับประกันจะไม่สนับสนุนพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน

**อ้างอิง**
  หน้า = 77 – 78
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:ขบวนการก่อการร้าย
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเคิร์ด
กองทัพแห่งโมฮัมเหม็ด

ธงของกองทัพแห่งโมฮัมเหม็ด
กองทัพแห่งโมฮัมเหม็ด (Army of Mohammed; Jaish-e- Mohammed;جيش محمد ) เป็นขบวนการก่อการร้ายในประเทศปากีสถาน ก่อตั้งโดยมาสูด อัซฮาร์ ซึ่งถูกปล่อยตัวจากคุกในอินเดียเมื่อ พ.ศ. 2543 เพื่อแลกเปลี่ยนกับตัวประกัน 155 คนที่ถูกจี้จากสายการบินแอร์อินเดีย จุดประสงค์ของกลุ่มคือต้องการรวมกัษมีระทั้งหมดไว้กับปากีสถาน

**ปฏิบัติการ**
กลุ่มนี้ออกมาอ้างความรับผิดชอบต่อการโจมตีอาคารรัฐสภาในเมืองศรีนครเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2544 มีผู้เสียชีวิต 31 คนรัฐบาลอินเดียเชื่อว่ากลุ่มนี้อยู่เบื้องหลังการวางระเบิดอาคารรัฐสภา ประเทศอินเดียเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ที่มีผู้เสียชีวิต 18 คน

**สมาชิก**
สมาชิกติดอาวุธของขบวนการมีราว 100 คน อยู่ในอะซัด กัษมีระของปากีสถาน กัษมีระและโคดาในอินเดีย ฐานที่มั่นอยู่ที่เปชาวาร์และมูซาฟฟาราบาด แต่จะออกก่อการร้ายในกัษมีระของอินเดีย สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชาวปากีสถานในกัษมีระ บางส่วนเป็นชาวอาหรับและชาวอัฟกัน

**การสนับสนุน**
กลุ่มนี้ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มมุญาฮิดีน มีความผูกพันกับกลุ่มตาลีบันและมุญาฮิดีนในอัฟกานิสถาน อาจจะได้ความช่วยเหลือจากอัลกออิดะห์ด้วย

**อ้างอิง**
 ดลยา เทียนทอง. ปฐมบทการก่อการร้าย. กทม: สถาบันเอเชียศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2550 หน้า 63 - 64
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:ขบวนการก่อการร้าย
อาปูร์ตูเกซา

อาปูร์ตูเกซา (A Portuguesa) เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐโปรตุเกส ประพันธ์บทร้องโดยเองรีกี ลอปิช ดี เมงดงซา (Henrique Lopes de Mendonça) ทำนองโดยอัลเฟรดู ไกล์ (Alfredo Keil) เริ่มใช้ในฐานะเพลงประจำกลุ่มการเมืองนิยมสาธารณรัฐในโปรตุเกส และนับเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐโปรตุเกสมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 แทนที่เพลง "อูอีนูดาการ์ตา" (O Hino da Carta) อันเป็นเพลงชาติเพลงสุดท้ายของราชอาณาจักรโปรตุเกสสมัยราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในโปรตุเกส

**ประวัติ**
ไฟล์:A Portuguesa sheet music.jpg|thumb|สำเนาต้นฉบับสกอร์เพลงชาติโปรตุเกส พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890)

**บทร้อง**
เนื้อร้องของเพลงอาปูร์ตูเกซา ใช้เนื้อร้องบทแรกจากบทกวีชื่อเดียวกันของเมงดงซา ตามด้วยท่อนแยกหรือบทร้องรับประสานเสียง สำหรับบทที่สองและบทที่สามจากบทกวีของเมงดงซานั้นไม่ได้รวมไว้ในเนื้อสำหรับใช้เป็นเพลงชาติด้วย 
ในวรรคที่ห้าของบทร้องประสานเสียงซึ่งมีความว่า "Contra os canhões marchar, marchar" (ประจัญหน้าปืนใหญ่ บุกเข้าไป บุกเข้าไป !) ในบทกวีเดิมใช้ว่า "Contra os bretões marchar, marchar" (ประจัญหน้าพวกบริเตน บุกเข้าไป บุกเข้าไป !) ซึ่งอ้างถึงความขัดแย้งระหว่างสหราชอาณาจักรกับโปรตุเกสในการครอบครองสิทธิในดินแดนแองโกลาและโมซัมบิก เอกสารเกี่ยวกับเรื่องนี้มีชื่อเรียกเฉพาะว่า แผนที่สีชมพู (Pink Map)

**เนื้อร้องภาษามีรังดา**

**ดูเพิ่ม**
 ธงในประเทศโปรตุเกส- ตราแผ่นดินของโปรตุเกส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพลงชาติโปรตุเกส "A Portuguesa" date=2007-06-29  จากเว็บไซต์ของรัฐบาลโปรตุเกส-  ฟังเพลงชาติโปรตุเกส "A Portuguesa" date=2020-10-26 
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโปรตุเกส
หมวดหมู่:เพลงภาษาโปรตุเกส
กองทัพแห่งความชอบธรรม

กองทัพแห่งความชอบธรรม (Lashkar-e-Taiba, ลัชกาเรตัยบา, LeT; , ) เป็นองค์กรทหารอิสลามที่ปฏิบัติการในอินเดียและปากีสถาน ก่อตั้งโดย Hafiz Saeed, Abdullah Azzam และมุญาฮิดีนบางส่วน ซึ่งได้รับเงินทุนจากอุซามะฮ์ บิน ลาดินในช่วงสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน

**ปฏิบัติการ**
กลุ่มนี้เริ่มโจมตีชาวอินเดียในกัษมีระตั้งแต่ พ.ศ. 2536 โดยทางกลุ่มออกมาประกาศความรับผิดชอบในการโจมตีสนามบินเมืองศรีนครเมื่อ พ.ศ. 2544 และการโจมตีทหารอินเดียตามแนวชายแดน

**เหตุโจมตีนครมุมไบ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=978-974-9897-08-9
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:ขบวนการก่อการร้าย
จักรพรรดิซ่งไท่จู่

ซ่งไท่จู่ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ซ้องไทโจ๊ว ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (p=Sòng Tàizǔ; 21 มีนาคม ค.ศ. 927 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976) ชื่อตัวว่า จ้าว ควงอิ้น ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เตียคังเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (p=Zhào Kuāngyìn) เป็นขุนศึกคนสำคัญของราชวงศ์โจวยุคหลัง (后周朝) แห่งจีนโบราณ ภายหลังบีบให้ไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) จักรพรรดิราชวงศ์โจว สละราชบัลลังก์ให้แก่ตน จึงได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์ซ่ง (宋朝) และขึ้นเป็นปฐมจักรพรรดิตั้งแต่ ค.ศ. 960 จนสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 976
ขณะอยู่ในราชสมบัติ จ้าว ควงอิ้น ปราบปรามรัฐจิงหนาน (荆南), ฉู่ยุคหลัง (後蜀), ถังใต้ (南唐), และฮั่นใต้ (南漢) เป็นผลสำเร็จ จึงสามารถผนวกแผ่นดินเมืองจีน (中國本土) นำไปสู่การสิ้นสุดของยุคห้าวงศ์สิบรัฐ (五代十國) อันวุ่นวาย แต่เพื่อสร้างฐานอำนาจของตนให้แข็งแรง จ้าว ควงอิ้น ลดทอนอำนาจแม่ทัพนายกอง และหันไปพึ่งพาขุนนางพลเรือนในการบริหารราชกิจแทน เมื่อสิ้นเขาแล้ว น้องชายของเขา จ้าว ควงอี้ (趙匡義) ขึ้นสืบบัลลังก์ต่อในนาม ซ่งไท่จง (宋太宗)

**พระบรมวงศานุวงศ์**
พระอัครมเหสี
**จักรพรรดินีเสี่ยวหมิง สกุลหวัง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 927
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 976
ซ่งไท่จู่
ซ่งไท่จู่
ไท่จู่
ซ่งไท่จู่
ซ่งไท่จู่
ซ่งไท่จู่
ซ่งไท่จู่
หมวดหมู่:มหาราชแห่งประเทศจีน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
โรคระบาด

ตัวอย่างการระบาดในปี 2014 แสดงจำนวนผู้ติดเชื้อ
ในทางวิทยาการระบาด โรคระบาด (epidemic; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก epi- หมายถึง บน, ระหว่าง demos หมายถึง ประชาชน) เป็นการจำแนกโรคอย่างหนึ่งซึ่งปรากฏกรณีใหม่ขึ้นในประชากรกลุ่มหนึ่งในระยะเวลาหนึ่ง ในอัตราที่สูงขึ้นมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ โดยเทียบกับประวัติการเกิดโรคในอดีต (จำนวนของกรณีใหม่ในประชากรในระหว่างช่วงเวลาหนึ่ง ๆ เรียกว่า "อัตราอุบัติการณ์") โรคนั้นอาจเป็นโรคติดต่อทางสัมผัสหรือไม่ก็ได้

**การจำแนก**
การนิยามโรคระบาดอาจมาจากความรู้สึกของผู้นิยามเองก็ได้ขึ้นกับว่าคาดหวังจำนวนไว้เท่าไร โรคระบาดอาจจะจำกัดอยู่เฉพาะสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง (หรือ outbreak), หรืออาจเกิดได้ทั่วไป (โรคระบาด; epidemic) หรืออาจกระจายไปทั่วโลก (โรคระบาดทั่ว; pandemic) เนื่องจากการจัดจำแนกว่าโรคใดเป็นโรคระบาดนั้นขึ้นกับว่าจำนวนที่คาดหวังหรือจำนวนที่คาดว่าปกตินั้นเป็นเท่าไร โรคที่เกิดกรณีขึ้นจำนวนน้อยแต่หายาก เช่น พิษสุนัขบ้าอาจจัดให้เป็นโรคระบาดได้ ในขณะที่โรคที่เกิดหลายกรณีหรือเป็นโรคทั่วไป (เช่น โรคหวัด) นั้นไม่จัดเป็นโรคระบาด

**โรคประจำถิ่น**
โรคทั่วไปที่เกิดขึ้นอย่างคงที่แต่อยู่ในอัตราสูงในประชากรนั้นอาจจัดให้เป็น โรคประจำถิ่น (endemic) ตัวอย่างของโรคประจำถิ่น เช่น มาลาเรียในบางบริเวณ เช่น แอฟริกา (เช่นในประเทศไลบีเรีย) ที่ซึ่งมีอัตราส่วนของประชากรส่วนมากที่คาดว่าจะต้องป่วยเป็นโรคมาลาเรียในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต

**การใช้กับโรคไม่ติดต่อ**
โรคระบาดอาจใช้ได้กับปัญหาสังคมที่เกิดขึ้นและกระจายไปทั่ว เช่น โรคอ้วน, ภาวะป่วยทางจิต, หรือการติดยาเสพติด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Video Discussion of the Prostate Cancer Epidemic-  Monash Virtual Laboratory date=2007-11-04  - Simulations of epidemic spread across a landscape
หมวดหมู่:วิทยาการระบาด

หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:โรคระบาด

หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อ
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การแพทย์
โรคระบาดทั่ว

โรคระบาดทั่ว (อังกฤษ: pandemic; มาจากรากศัพท์ภาษากรีก παν pan ทั้งหมด + δήμος demos ประชาชน) เป็นการระบาดของโรคติดเชื้อที่แพร่กระจายในประชากรมนุษย์ในบริเวณกว้าง (เช่น กระจายไปทั่วทวีป) หรือทั่วโลก

**ความหมาย**
จากนิยามขององค์การอนามัยโลก (WHO) โรคระบาดทั่วจะเกิดขึ้นเมื่อมีสามเงื่อนไข- การเกิดขึ้นของโรคใหม่ในประชากร- เกิดการติดเชื้อในร่างกายมนุษย์ และทำให้เกิดการเจ็บป่วยรุนแรง- เชื้อโรคแพร่กระจายได้โดยง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระหว่างมนุษย์
มีโรคหรือสภาวะทางสุขภาพอื่นๆ ที่ไม่จัดเป็นโรคระบาดทั่วแม้ว่าจะเกิดการกระจายและการเสียชีวิตในประชากรจำนวนมาก แต่ไม่เข้าเกณฑ์เป็นโรคติดต่อ เช่น มะเร็ง ซึ่งเป็นสาเหตุการตายอันดับต้นๆ ของโลกแต่ไม่จัดเป็นโรคระบาดทั่วเพราะเป็นโรคไม่ติดต่อ (แม้ว่ามีสาเหตุของมะเร็งบางชนิดติดต่อกันได้)

**โรคระบาดทั่วในปัจจุบัน**

**เอดส์**
ไวรัสเอชไอวีซึ่งเป็นสาเหตุของโรคเอดส์นั้นถ่ายทอดโดยตรงจากแอฟริกาไปยังประเทศเฮติ จากนั้นจึงแพร่กระจายในสหรัฐอเมริกาและส่วนอื่นๆ ของโลกตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969)  ในปัจจุบันโรคเอดส์จัดเป็นโรคระบาดทั่ว โดยมีอัตราการติดเชื้อสูงถึงร้อยละ 25 ในภูมิภาคแอฟริกาใต้และตะวันออก ในปี พ.ศ. 2549 ความชุกของเชื้อเอชไอวีในสตรีมีครรภ์ในประเทศแอฟริกาใต้คือร้อยละ 29.1 การให้การศึกษาเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์อย่างปลอดภัยและการระวังการติดเชื้อผ่านทางเลือดช่วยชะลออัตราการติดเชื้อในประเทศแถบแอฟริกาหลายประเทศ อัตราการติดเชื้อในเอเชียและอเมริกายังกลับเพิ่มขึ้นอีก จากการวิจัยประชากรโดยองค์การสหประชาชาติประมาณการณ์ว่าโรคเอดส์จะคร่าชีวิตประชาชนในอินเดียถึง 31 ล้านคน และในจีนถึง 18 ล้านคนในปี พ.ศ. 2568 ผู้เสียชีวิตจากโรคเอดส์โดยรวมในแอฟริกาอาจสูงถึง 90–100 ล้านคนในปี พ.ศ. 2568

**โรคระบาดทั่วในประวัติศาสตร์**

**ไข้หวัดใหญ่**
 การระบาดของไข้หวัดใหญ่ชนิดเอ เอช 1 เอ็น 1 สายพันธุ์ใหม่ (Influenza A virus subtype H1N1) เป็นโรคระบาดทั่วชนิดใหม่ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2552 ในปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 องค์การอนามัยโลกได้ประกาศระดับการเตือนภัยเพิ่มจากระดับที่ 3 เป็นระดับที่ 5 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ระดับการระบาดได้เพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุดคือระดับ 6 ซึ่งนับเป็นโรคระบาดทั่วชนิดแรกที่มีระดับการระบาดสูงสุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) ดร. มาร์กาเร็ต ชาน ผู้อำนวยการองค์การอนามัยโลกได้กล่าวในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ยืนยันว่าไวรัสสายพันธุ์เอช 1 เอ็น 1 เป็นโรคระบาดทั่ว โดยมีผู้ติดเชื้อที่ได้รับการยืนยันแล้วมากกว่า 30,000 รายทั่วโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  WHO - Authoritative source of information about global health issues-  Past pandemics that ravaged Europe-  CDC: Influenza Pandemic Phases-  Video Panel Discussion on Pandemics with Experts

หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
หมวดหมู่:ปัญหาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:สุขภาพโลก
หมวดหมู่:โรคระบาดทั่ว

หมวดหมู่:วิทยาไวรัส
หมวดหมู่:ความตาย
หมวดหมู่:โรคระบาด
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อ
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
หมวดหมู่:สุขภาพโลก
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ9

ลักษณะของโมเลกุลพื้นผิวของเชื้อไรโนไวรัสในมนุษย์
โรคหวัด (Common cold) หรือ คอหอยส่วนจมูกอักเสบเฉียบพลัน หรือโรคเยื่อจมูกและลำคออักเสบเฉียบพลัน (Acute nasopharyngitis) เป็นโรคติดเชื้อไวรัสในทางเดินหายใจส่วนบนที่กระทบต่อจมูกเป็นหลัก อาการของโรคมีทั้งไอ เจ็บคอ น้ำมูกไหล และไข้ซึ่งมักหายไปเองในเจ็ดถึงสิบวัน แต่บางอาการอาจอยู่ได้นานถึงสามสัปดาห์ ไวรัสกว่า 200 ชนิดเป็นสาเหตุของโรคหวัด โดยไรโนไวรัสเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุด การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนจำแนกได้หลวม ๆ ตามบริเวณที่ได้รับผลจากไวรัส โดยโรคหวัดกระทบต่อจมูก คอหอย (คอหอยอักเสบ) และโพรงจมูก (โพรงจมูกอักเสบ) เป็นหลัก ส่วนใหญ่อาการเกิดจากภูมิคุ้มกันของร่างกายตอบสนองต่อการติดเชื้อมากกว่าการทำลายเนื้อเยื่อจากไวรัสเอง การล้างมือเป็นวิธีการป้องกันหลัก และหลักฐานบางชิ้นสนับสนุนประสิทธิภาพของการสวมหน้ากากอนามัย อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/บทความแนะนำ10

ภาพกล้องจุลทรรศน์ของมะเร็งท่อน้ำดีชนิดในตับ (ซีกขวาของภาพ) เทียบกับเซลล์ตับปกติ (ซีกซ้าย) สีย้อมเอชแอนด์อี
มะเร็งท่อน้ำดี (cholangiocarcinoma) เป็นมะเร็งชนิดหนึ่งที่เกิดกับท่อน้ำดี อาการของโรค เช่น ปวดท้อง ดีซ่าน น้ำหนักลด คันทั่วร่าง และไข้ นอกจากนี้ อาจพบว่าอุจจาระสีจางและปัสสาวะสีเข้ม มะเร็งในตำแหน่งอื่น ๆ ที่นับเป็นมะเร็งท่อน้ำดี ได้แก่ มะเร็งถุงน้ำดี และมะเร็งของกระเปาะของวาเตอร์ ปัจจัยเสี่ยงของมะเร็งท่อน้ำดี เช่น ท่อน้ำดีอักเสบแข็งปฐมภูมิ ลำไส้ใหญ่อักเสบเป็นแผล ตับแข็ง ตับอักเสบซี ตับอักเสบบี การติดเชื้อพยาธิใบไม้ตับบางชนิด และการผิดรูปของตับบางชนิด การวินิจฉัยเป็นการตั้งข้อสงสัยโดยอาศัยการทดสอบเลือด การถ่ายภาพทางการแพทย์ การส่องกล้องลำไส้ และบางทีรวมถึงการสำรวจโดยผ่าตัด ยืนยันโรคโดยการตรวจสอบเซลล์จากเนื้องอกภายใต้กล้องจุลทรรศน์ มะเร็งท่อน้ำดีพบน้อยในโลกตะวันตก โดยมีอุบัติการณ์ต่อปีประมาณ 0.5–2 ต่อ 100,000 คนในโลกตะวันตก แต่อุบัติการณ์ของมะเร็งท่อน้ำดีในไทยกลับมีสูงมากที่สุดในโลก ในบางพื้นที่สูงถึง 60 ต่อ 100,000 คนต่อปี อ่านต่อ...
สถานีย่อย:แพทยศาสตร์/ภาพแนะนำ10

220px
การแพร่กระจายของโรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง จากฮ่องกงในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2546
ที่มาของภาพ: http://www.odci.gov/nic/special_sarsthreat.html
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/1 มิถุนายน

1 มิถุนายน- พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) - สงครามโลกครั้งที่สอง: ยุทธการแห่งเกาะครีตสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของเยอรมนี
จดหมายเหตุเดือนมิถุนายน
สถานีย่อย:การทหาร/วันนี้ในอดีต/มิถุนายน

วันนี้ตรงกับที่   พ.ศ.  เวลา  น.
-------
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ดู -
อภิปราย -
แก้ไข -  ประวัติ
----
ตำบลโคกสูง (อำเภอเมืองนครราชสีมา)

โคกสูง  เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีประชากร 11,493(ปี2564) คน พื้นที่ 30.56 ตารางกิโลเมตร มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลโคกสูง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล

**ประวัติ**
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสูงจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลโคกสูงเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551

**หมู่บ้าน**
ตำบลโคกสูงแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้- หมู่ 1 บ้านโคกสูง- หมู่ 2 บ้านหนองโพธิ์- หมู่ 3 บ้านส่องใต้- หมู่ 4 บ้านระงม- หมู่ 5 บ้านหัวสระ- หมู่ 6 บ้านระงมพัฒนา- หมู่ 7 บ้านมะม่วงพัฒนา- หมู่ 8 บ้านส่องเหนือ- หมู่ 9 บ้านลำเชิงไกร- หมู่ 10 บ้านสำคัญ- หมู่ 11 บ้านหนองกระชาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลโคกสูง date=2012-05-21 
โคกสูง
โคกสูง
เตียนอุย

เตียนอุย (w=Tien Wei) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ชาวเมืองตันลิว เป็นองครักษ์คนสำคัญของโจโฉ เป็นคนรูปร่างใหญ่ ใช้ทวนคู่เป็นอาวุธ มีพลังแข็งแกร่ง เข้ามารับราชการกับโจโฉโดยการแนะนำของแฮหัวตุ้นในช่วงที่โจโฉมีอำนาจในภาคตะวันออก 

**ประวัติ**
ครั้งหนึ่งลมพัดธงของโจโฉเกือบหัก ทหารของโจโฉพยายามดันต้านไว้เกือบจะไม่ไหว เตียนอุยคนเดียวเข้าไปดันธงได้ โจโฉเห็นความแข็งแกร่งจึงตั้งให้เป็นองครักษ์ เตียนอุยเป็นผู้ช่วยชีวิตโจโฉให้พ้นจากกองเพลิงในศึกปักเอี้ยงและเป็นผู้ทำให้โจโฉได้เคาทูมาร่วมงานได้อีกคน
ในโจโฉตีเมืองอ้วนเซีย เตียวสิ้วเจ้าเมืองยอมสวามิภักดิ์ แต่โจโฉไปหลงนางเจ๋าซือ อาสะใภ้ของเตียวสิ้ว เตียวสิ้วโกรธมาก แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะโจโฉมีเตียนอุยเป็นองครักษ์ เฮาเฉียจึงวางอุบายให้มอมเหล้าเตียนอุย และขโมยทวนคู่มา จากนั้นเตียวสิ้วจึงเข้าตีค่ายโจโฉ โจโฉได้หนีออกไป ส่วนเตียนอุยเมื่อสร่างเมา ตื่นมาพบเตียวสิ้วโจมตี พยายามหาทวนคู่แต่ไม่พบ จึงเข้าต่อสู้กับเตียวสิ้วตามลำพัง โดยยังคิดว่าโจโฉยังอยู่ในค่ายจึงต้องปกป้องโจโฉให้พ้นอันตราย จนกระทั่งถูกรุมฆ่าเสียชีวิต
รูปเตียนอุยจากเกม Romance Of The Three Kingdoms XI ของค่ายเกม KOEI

**อาวุธของเตียนอุย**
อาวุธของเตียนอุยคือทวนคู่ หนักมากถึง  80  ชั่งจีน ที่ด้านบนทวนทั้งสองจะมีมีดคมแหลมและมีมีดรูปพระจันทร์เสี้ยวอยู่ด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:วุยก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
เทศบาลตำบลบ่อปลาทอง

เทศบาลตำบลบ่อปลาทอง เป็นเทศบาลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา

**ประวัติ**
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อปลาทองจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทยปี 2542 มีพื้นที่ 49 ตารางกิโลเมตร 10 หมู่บ้าน ประชากร 3,511 คน สภาองค์การบริหารส่วนตำบลจะครบวาระในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551 และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล
บ่อปลาทอง
ตำบลดอนหวาย

ดอนหวาย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลดอนหวาย ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล

**ประวัติ**
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวาย อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เป็นเทศบาลตำบลดอนหวายโดยองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวาย จัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ปี 2542 มีพื้นที่ 20.49 ตารางกิโลเมตร จำนวน 7 หมู่บ้าน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 9.31 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.15 ล้านบาท สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวายจะครบวาระในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลดอนหวาย ตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 เป็นต้นไป 
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวายได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวาย ผ่านความเห็นชอบของประชาชนส่วนใหญ่ในพื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบล ผ่านความเห็นชอบจากนายอำเภอโนนสูงและผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมาในฐานะผู้กำกับดูแลแล้วตามลำดับ และได้จัดทำแผนที่แนวเขตตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวายตั้งอยู่

**การปกครอง**
ตำบลดอนหวาย แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน คือ- หมู่ที่ 1 ดอนหวาย	- หมู่ที่ 2 ดอนหวาย	- หมู่ที่ 3 หนองหวาย	- หมู่ที่ 4 หนองตะครอง	- หมู่ที่ 5 โนนมะกอก- หมู่ที่ 6 หนองบง- หมู่ที่ 7 ดอนตะแบง

**สถานที่สำคัญ**
 การศึกษา- ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง- โรงเรียน
** โรงเรียนบ้านดอนหวาย (สิงห์คุรุประชาสรรค์)
** โรงเรียนบ้านโนนมะกอก
** โรงเรียนพิทักษ์ภูเบนทร์ 4 (เอกชน)
** โรงเรียนพิทักษ์ภูเบนทร์ 7 (เอกชน)
 การสาธารณสุข- โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ดอนหวาย
 การศาสนา- วัด/สำนักสงฆ์
** วัดบ้านดอนหวาย
** วัดบ้านโนนมะกอก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลดอนหวาย date=2012-02-03 
ดอนหวาย
ดอนหวาย
เทศบาลตำบลลำนางแก้ว

เทศบาลตำบลลำนางแก้ว เป็นเทศบาลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา มีวิสาหกิจชุมชนน้ำมันมะพร้าว มีพันธุ์มะพร้าวดีทื่สุดในไทย

**ประวัติ**
องค์การบริหารส่วนตำบลลำนางแก้วจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทยปี 2539 มีพื้นที่ 84.60 ตารางกิโลเมตร จำนวน 9 หมู่บ้าน ประชากร 4,572 คน และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลลำนางแก้วเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2550
ลำนางแก้ว
หมวดหมู่:สารน้ำในร่างกาย

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์
หมวดหมู่:สรีรวิทยา
หมวดหมู่:ชีวเคมี
ถนนนครเขื่อนขันธ์

ถนนนครเขื่อนขันธ์
ถนนนครเขื่อนขันธ์ (Thanon Nakhon Khuean Khan) เป็นถนนในจังหวัดสมุทรปราการ เดิมนั้นกรมทางหลวงกำหนดให้ทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงหมายเลข 3104 แต่ในปัจจุบันทางหลวงสายนี้ได้โอนมาอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลเมืองพระประแดงแล้ว มีแนวสายทางเริ่มจากถนนสุขสวัสดิ์ กิโลเมตรที่ 11 เข้าสู่ตำบลตลาด อำเภอพระประแดง โดยไปบรรจบกับถนนศรีเขื่อนขันธ์(เป็นถนนที่เลียบท่าน้ำพระประแดง) ข้างที่ว่าการอำเภอพระประแดง มีระยะทางตลอดทั้งสาย 1.7 กิโลเมตร  ถนนเส้นนี้มี 6 ช่องจราจรพร้อมทั้งเกาะกลางถนน ตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 - กิโลเมตรที่ 1.1 หน้าวัดกลาง จากนั้นตั้งแต่เชิงสะพานคลองลัดหลวง ถึงท่าน้ำพระประแดงจะเหลือแค่ 2 ช่องจราจร 
ตลอดระยะถนนนครเขื่อนขันธ์ผ่านสถานที่สำคัญ เช่น- วัดกลาง- วัดพญาปราบปัจจามิตร - เทศบาลเมืองพระประแดง
นครเขื่อนขันธ์
มูล (แก้ความกำกวม)

มูล สามารถหมายถึง- อุจจาระ ของสัตว์- แม่น้ำมูล ชื่อแม่น้ำในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย- คำมูล คำโดดที่มีความหมายในตัวเอง
ศาลพระเจ้าตากสิน

ศาลพระเจ้าตากสิน สามารถหมายถึง- ศาลพระเจ้าตากสิน พระราชวังเดิม- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดตาก อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดจันทบุรี อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดฉะเชิงเทรา อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดระยอง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดตราด อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด- ศาลพระเจ้าตากสิน จังหวัดนครศรีธรรมราช วัดเขาขุนพนม อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ เป็นบทประพันธ์ของ จุลลดา  ภักดีภูมินทร์ สร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2535 สร้างโดยบริษัท กันตนา นำแสดงโดย ศรราม เทพพิทักษ์ และ วิชชุดา สวนสุวรรณ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยม และที่ได้รับความนิยมก็คือเพลงประกอบละครที่ขับร้องโดย พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร และ วทัญญู มุ่งหมาย ในปี พ.ศ. 2542 ถูกนำกลับมาสร้างใหม่สร้างโดยบริษัท อาร์เอส ในนามชาโดว์ นำแสดงโดย ทศพร รถกิจ และ ทราย เจริญปุระ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ล่าสุดในปี พ.ศ. 2557 ทางค่าย โมโน และ ช่องโมโน 29 ได้นำกลับมารีเมคอีกครั้ง สร้างโดย ศุภชัย ศรีวิจิตร

**เรื่องย่อ **
เป็นเรื่องราวของภาสุ หรือ เม่น ชายหนุ่มที่ต้องพิสูจน์ตัวเองด้านการเรียนให้พ่อยอมรับในตัวเขาที่มองว่าไม่เอาไหน ตั้งแต่มัธยมศึกษาตอนปลายจนสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำและสำเร็จการศึกษา โดยมีอรณีเพื่อนสาวคอยให้กำลังใจแม้ว่าภาสุจะหลงรักเมขลา เพื่อนร่วมชั้นคนสวยก็ตาม แต่ในที่สุดด้วยความดีของเธอจึงเอาชนะใจเขาได้ในที่สุด

**รายชื่อนักแสดง**

**รางวัล**
 ละครอรุณสวัสดิ์ปี 2535- รางวัลเมขลา ครั้งที่ 12 นักแสดงดาวรุ่งชายดีเด่น - ศรราม เทพพิทักษ์- รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 7 ละครสะท้อนสังคมดีเด่น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องโมโน 29
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องโมโน 29
หมวดหมู่:นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย จุลลดา ภักดีภูมินทร์