Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
รายชื่อตอนในเฟท/สเตย์ ไนท์

บทความนี้จะกล่าวถึงรายชื่อตอนทั้ง 24 ตอน ของแอนิเมชันเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ ที่ออกอากาศที่ญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 6 มกราคม 2549 จนถึงวันที่ 6 พฤษภาคม 2549 

**รายชื่อตอน**

**เกร็ดเล็กน้อย**
 บาร์โคเปนเฮเกนใน เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซียปรากฏในแอนิเมชัน เฟท/สเตย์ ไนท์ ตอนที่ 1- สัญลักษณ์ TYPE-MOON ปรากฏบน VCR ที่ชิโร่ซ่อมอยู่ในแอนิเมชันตอนที่ 1- ในแอนิเมชันตอนที่ 8 บนโต๊ะของรินในบ้านของชิโร่มีหูแมวที่รินใส่ใน เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย วางอยู่- เพลงธีมประกอบที่บรรเลงในตอนที่ชิโร่สู้กับเบอเซิร์กเกอร์ในตอนที่ 18 นั้นเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์ของซาวนด์แทร็ค Emiya จากในเกม- ในตอนที่ 17 รายการข่าวด่วนที่คั่นรายการประจำนั้นมีชื่อว่า FSN NEWS ซึ่งมาจากตัวย่อของชื่อเรื่อง Fate/Stay Night- มาโต้ โซเคน ตัวละครพิเศษจากเนื้อเรื่อง Heaven's Feel นั้นปรากฏออกมาในแอนิเมชันตอนที่ 18 ในรถลิมูซีนที่มารับซากุระไป
ฟ
หมวดหมู่:มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
อุโมงค์เซกัง

อุโมงค์เซกัง (青函トンネル; Seikan Tunnel) เป็นอุโมงค์รถไฟที่ลอดใต้ทะเลที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นฮกไกโด (JR ฮกไกโด) สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมระหว่างเกาะฮนชูกับเกาะฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่นตรงบริเวณช่องแคบสึงารุ เป็นอุโมงค์สัญจรที่ยาวเป็นอันดับสองของโลกรองจากอุโมงค์ฐานก็อทฮาร์ทในสวิตเซอร์แลนด์ มีความยาวกว่า 53.85 กิโลเมตร (23.3 กิโลเมตรบริเวณพื้นทะเล) เนื่องมาจากปริมาณผู้ที่ข้ามช่องแคบสึงารุมีมากขึ้นทุกปี และรถไฟโดยสารต้องเสียเวลาในการโดยสารขึ้นเรือเฟอร์รี เพื่อที่จะข้ามช่องแคบไปอีกฝั่ง ซึ่งต้องเสียเวลาในการเดินทาง ทำให้มีการขุดอุโมงค์นี้ขึ้นในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1982 และเปิดใช้เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้น 3.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เซกัง
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2531
เซกัง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอาโอโมริ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกิ่งจังหวัดโอชิมะ (ฮกไกโด)
เซกัง
คาซาเบียน

คาซาเบียน (Kasabian) เป็นวงร็อกจากเมืองเลสเตอร์ ประเทศอังกฤษ สไตล์ดนตรีในแบบอิเล็กทรอนิกา-อินดีร็อกในชุดแรก จึงทำให้คาซาเบียนมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับวงอย่าง The Stone Roses, Primal Scream และแม้แต่ Oasis ในสไตล์การร้องดิบ ๆ ของ Tom Meighan นักร้องนำ
อัลบั้มแรกที่ใช้ชื่อวงเป็นชื่ออัลบั้ม มีเพลงดังอย่าง "Club Foot" และ "L.S.F. (Lost Souls Forever)" ขายได้มากถึง double platinum ในอังกฤษ
อัลบั้ม Empire ดูแลการผลิตโดย Jim Abiss ที่เคยทำงานให้ศิลปินดังหลายรายเช่น Arctic Monkeys, Placebo และ Paul Oakenfold
หลังจากเพลง Empire  ออกอากาศในวิทยุเพียง 6 วันเท่านั้น เพลง Empire ก็สามารถขึ้นสูงถึงอันดับ 9 ใน UK Chart ด้วยยอดดาวน์โหลดเพียงอย่างเดียว (ไม่ได้ตัดแผ่นซิงเกิลขาย) และอยู่ใน Top 10 ของชาร์ทถึง 4 สัปดาห์ด้วยกัน
ปัจจุบันวงคาซาเบียนประกอบไปด้วย Sergio Pizzorno (กีตาร์, คีย์บอร์ด), Chris Edwards (เบส) และ Ian Matthew (กลอง) ขณะที่ Tom Meighan ประกาศลาออกจากวงในปี ค.ศ. 2020 ด้วยเหตุผลด้านปัญหาส่วนตัว

**ผลงานอัลบั้ม**
 Kasabian (2004)- Empire (2006)- West Rider Pauper Lunatic Asylum (2009)- Velociraptor! (2011)- 48:13 (2014)- For Crying Out Loud (2017)- The Alchemist's Euphoria (2022)

**เพลงประกอบ**
 เพลงดังจากอัลบั้มแรก Club Foot ถูกนำไปใช้ในวีดีโอเกมส์ Pro Evolution Soccer 5 (วินนิงอีเลฟเวน รุ่นวางขายในยุโรป), Midnight Club 3, SingStar Rocks (เกมคาราโอเกะ) และใช้ประกอบตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง Serenity และ Goal! และเป็นเพลงประกอบหนังชุดทางทีวี Hollyoaks, Smallville และ CSI: Miami- เพลง LSF ถูกใช้ในเกมฟุตบอล FIFA 2004 และภาพยนตร์ Stealth- เพลง Reason Is Treason เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ Lara Croft Tomb Raider: The Cradle Of Life ที่ Angelina Jolie แสดงนำ- แฟนตัวยงของวงคาซาเบียน นั้นมีอย่างเช่น Arnold Schwarznegger, Noel Gallagher, Mani และ Bobby Gillespie แห่งPrimal Scream และ Paul Weller
*เพลง Fire เป็นเพลงประกอบของฟุตบอลพรีเมียร์ลีก อังกฤษ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวงคาซาเบียน date=2006-12-08 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอิเล็กทรอนิกส์สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากเลสเตอร์
อาจารย์เจได

ในจักรวาลสมมติ สตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส อาจารย์เจไดเป็นอันดับขั้นสูงสุดที่เจไดส่วนใหญ่สามารถได้รับการแต่งตั้ง และเป็นคุณสมบัติจำเป็นในการเข้าเป็นสมาชิกสภาเจได (มีกรณียกเว้นเพียงสองกรณีเท่านั้น) ซึ่งเป็นช่องทางติดต่อหลักระหว่างเหล่าเจไดกับรัฐบาลของสาธารณรัฐ ตำแหน่งนี้มีไว้สำหรับเจไดที่ได้แสดงให้เห็นซึ่งความสามารถและการอุทิศตัวให้กับพลัง ตำแหน่งที่อยู่ในระดับเดียวกับอาจารย์เจไดคือซิธลอร์ด
โดยปกติแล้ว ตำแหน่งอาจารย์เจไดจะถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่สามารถฝึกฝนพาดาวันจนเป็นอัศวินได้เป็นผลสำเร็จ เมื่อใดที่ผู้สอนรู้สึกว่าพาดาวันของตนพร้อมแล้วนั้นสภาเจไดก็จะเลื่อนขั้นให้กับทั้งคู่ตราบใดที่ศิษย์คนนั้นสามารถผ่านการทดสอบได้ หลังจากนั้นอาจารย์เจไดสามารถนำผู้ฝึกคนใหม่เข้ามาฝึกฝนได้อีก อัศวินที่ไม่ได้รับฝึกสอนพาดาวันอาจเข้ารับการทดสอบอีกครั้งเพื่อขอรับตำแหน่งอาจารย์เจไดได้ แต่การทดสอบมักจะยากขึ้นกว่าเดิมและมักมีข้อทดสอบมากข้อขึ้น ตำแหน่งอาจารย์เจไดอาจถูกมอบให้กับอัศวินเจไดที่ปฏิบัติหน้าที่ได้ดีเยี่ยมเป็นพิเศษ อย่างไรก็ดีกรณีนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก และที่ยิ่งไม่บ่อยไปกว่านั้นอีกอย่างในกรณีที่อัศวินเจไดอาจจะถือเอาเองว่าตนเองเป็นอาจารย์เจได เช่นกรณีของโจรุส คับบาออธ อย่างไรก็ดีในกรณีของโจรุสนั้นการถือเอาเองของเขาไม่เป็นข้อกังขาแม้แต่กับสภาเอง (ตัวโคลนของโจรุสก็ถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดเช่นกัน) เชื่อกันว่าเจไดพลัดถิ่นอาจจะถือเอาเองว่าตนเป็นอาจารย์เจไดได้ในลักษณะเดียวกัน ตัวลุค สกายวอล์คเกอร์เอง หลังจากต้องฝ่าฟันอุปสรรคจำนวนมากเพื่อก่อตั้งนิกายใหม่ก็ถือเอาตำแหน่งอาจารย์เจไดขึ้นเองหลังจากเขามีพลังมากขึ้นจากการเข้าเป็นผู้ฝึกกับพัลพาทีนคืนชีพ
เป็นที่น่าสังเกตว่าอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ผู้มีความสามารถเหนือกว่าอาจารย์เจไดจำนวนมาก ไม่เคยได้รับตำแหน่งอาจารย์เจไดเลย แม้หลังจากที่พัลพาทีนได้มอบตำแหน่งในสภาให้กับเขาก่อนที่จะชักนำอนาคินเข้าสู่ด้านมืดของพลัง กรณีนี้น่าจะมีเหตุผลมาทางความหยิ่งยโส ความขาดประสบการณ์ และความไม่มั่นคงทางอารมณ์ของเขา
อาจารย์เจไดบางท่าน เช่นที่เป็นสมาชิกสภาเจได หรือสูงอายุเกินกว่าจะรับปฏิบัติภารกิจ อาจจะฝึกสอนผู้ฝึกใหม่หรือดูแลความเป็นไปต่างๆ ในวิหารเจได อาจารย์เจไดเช่นนี้ เช่น โจคาสตา นู, โยดา, ช้าก ติ, และเดปา บิลลาบา ในบางครั้ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jedi Master ใน  Wookieepedia: The Star Wars Wiki
หมวดหมู่:ลำดับขั้นเจได
หมวดหมู่:อาจารย์เจได
เส้นนัซกา

เส้นนัซกา (líneas de Nazca) เป็นกลุ่มภาพลายเส้นที่ทะเลทรายนัซกาทางตอนใต้ของประเทศเปรู สร้างขึ้นในช่วง 500 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึง ค.ศ. 500 โดยผู้คนที่ทำรอยบากหรือรอยบากตื้น ๆ บนพื้นทะเลทราย เอาก้อนกรวดออก และปล่อยดินสีต่าง ๆ ออกมา มีการวาดเส้นนัซกาถึงสองระยะหลัก คือ ระยะปารากัซใน 400 ถึง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช และระยะนัซกาใน 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึง ค.ศ. 500 จนกระทั่ง ค.ศ. 2020 มีการค้นพบภาพลายเส้นใหม่ระหว่าง 80 ถึง 100 รูปด้วยการใช้โดรน และนักโบราณคดีเชื่อว่าอาจพบได้มากกว่านี้
เส้นส่วนใหญ่มักเป็นเส้นตรงผ่านภูมิประเทศ แต่ก็มีการออกแบบเป็นรูปสัตว์และพืชด้วย เส้นนัซกาบางส่วนสามารถมองเห็นรูปร่างได้ดีจากข้างบน (ที่ประมาณ disp=sqbr) แม้ว่จะมองเห็นได้จากเชิงเขาโดยรอบและบริเวณที่สูงอื่น ๆ ก็ตาม รูปร่างเหล่านี้มักสร้างจากเส้นที่ยาวต่อเนื่อง โดยรูปที่ใหญ่ที่สุดมีเส้นที่ยาวประมาณ abbr=off เนื่องจากที่ตั้งที่โดดเดี่ยวและสภาพภูมิอากาศบนที่ราบสูงที่แห้งแล้ง ไร้ลม และคงที่ ทำให้เส้นส่วนใหญ่ได้รับการรักษาตามธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศที่พบได้ยากมากอาจเปลี่ยนแปลงรูปร่างทั่วไปชั่วคราว ณ ค.ศ. 2012 กล่าวกันว่าเส้นต่าง ๆ ทรุดโทรมลงเนื่องจากผู้คนเข้ามาจับจองที่ดินบริเวณตรงนี้
รูปร่างมีความแตกต่างไปตามความซับซ้อน โดยมีเส้นแบบง่ายกับรูปร่างและรูปทรงเรขาคณิตกว่าร้อยภาพ และรูปแบบอิงตามสัตว์มากกว่า 70 ภาพ เช่น นกฮัมมิงเบิร์ด แมงมุม ปลา แร้งคอนดอร์ นกยาง ลิง กิ้งก่า สุนัข แมว และมนุษย์ ส่วนรูปร่างอื่น ๆ เช่น ต้นไม้ และดอกไม้ นักวิชาการตีความจุดประสงค์ของการออกแบบแตกต่างกัน แต่โดยทั่วไป พวกเขาให้ความหมายในทางศาสนา เส้นนัซกาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1994

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nazca geoglyphs as the Sky map ru-  Nazca Designs and Lines at Discover Peru
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเปรู
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:จังหวัดนัซกา
หมวดหมู่:แคว้นอิกา
หมวดหมู่:ซิธ

โลโก้ของซิธ
ซิธ ซิธลอร์ด สานุศิษย์แห่งซิธ ฯลฯ
หมวดหมู่:องค์กรและหน่วยงานในสตาร์ วอร์ส‎
หมวดหมู่:องค์กรสมมุติ‎
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลอร์ดและเลดี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นอัศวิน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้มีพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ตัวร้ายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวร้ายในสตาร์ วอร์ส

ตัวร้ายใน สตาร์ วอร์ส ทั้งที่เป็นซิธและไม่ใช่
หมวดหมู่:ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
เซลล์บี

ไฟล์:Original_antigenic_sin.svg|right|thumb|บี เซลล์ มีหน้าที่สังเคราะห์แอนติบอดี ที่ถูกกระตุ้นจากแอนติเจน
บีเซลล์ (B lymphocyte, B cell) เป็นเซลล์เม็ดเลือดขาวประเภทลิมโฟไซต์ ซึ่งเมื่อถูกกระตุ้นด้วยสารแปลกปลอมหรือแอนติเจนจะพัฒนาเป็นพลาสมาเซลล์ที่มีหน้าที่หลั่งแอนติบอดีมาจับกับแอนติเจน บีเซลล์มีแหล่งกำเนิดในร่างกายจากสเต็มเซลล์ ที่ชื่อว่า "Haematopoietic Stem cell" ที่ไขกระดูก พบครั้งแรกที่ไขกระดูกบริเวณก้นกบของไก่ ที่ชื่อว่า Bursa of Fabricius จึงใช้ชื่อว่า "บีเซลล์"  (บางแห่งอ้างว่า B ย่อมาจาก Bone Marrow หรือไขกระดูกซึ่งเป็นที่กำเนิดของบีเซลล์ แต่นี่เป็นเพียงความบังเอิญเท่านั้น) ในขณะที่ ลิมโฟไซต์อีกชนิด คือ ทีเซลล์ ถูกค้นพบครั้งแรกที่ไขกระดูกบริเวณไทมัส จึงใช้ชื่อว่า "ทีเซลล์"
บีเซลล์เป็นส่วนประกอบสำคัญของระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ (Adaptive Immune System)

**การทำงาน**
ร่างกายของมนุษย์สร้างบีเซลล์จำนวนหลายพันล้านชนิดในแต่ละวันมาอยู่ในระบบเลือดและน้ำเหลืองเพื่อทำหน้าที่ในระบบภูมิคุ้มกัน เซลล์เหล่านี้จะยังไม่ทำหน้าที่ผลิตแอนติบอดีจนกว่าจะถูกกระตุ้นเต็มที่ โดยบีเซลล์แต่ละตัวจะมีรีเซพเตอร์โปรตีน (receptor protein) เรียกว่า บีเซลล์ รีเซพเตอร์ (B cell receptor - BCR) บนผิวเซลล์ ซึ่งจะมีความจำเพาะต่อแอนติเจนเพียงหนึ่งชนิด บีเซลล์รีเซพเตอร์เป็นอิมมูโนกลอบูลินที่ติดอยู่บนผิวเซลล์ ซึ่งเมื่อบีเซลล์เจอกับแอนติเจนที่จำเพาะ (แอนติเจนจับกับรีเซพเตอร์) และได้รับสัญญาณเสริมจากเฮลเปอร์ทีเซลล์แล้วก็จะพัฒนาต่อไปเป็นเซลล์ชนิดใดชนิดหนึ่งระหว่างพลาสมาเซลล์กับเมโมรีบีเซลล์ บีเซลล์อาจจะพัฒนาไปเป็นเซลล์ชนิดใดชนิดหนึ่งได้ในทันทีหรือเข้าสู่การพัฒนาระยะกลางคือปฏิกิริยาในเจอร์มินัลเซนเตอร์ ซึ่งบีเซลล์จะกลายพันธุ์หลายครั้งในยีนที่สร้างอิมมูโนกลอบูลินจนมีความจำเพาะต่อแอนติเจนมากขึ้น และอาจจะเปลี่ยนคลาสได้ด้วย

**อ้างอิง**
 Janeway, C. et. al. Immunobiology 6thedition Garland Science Publishing, 2005
หมวดหมู่:ลิมโฟไซต์
หมวดหมู่:วิทยาภูมิคุ้มกัน
หมวดหมู่:เซลล์เม็ดเลือด
หมวดหมู่:โลหิตวิทยา
หมวดหมู่:เซลล์
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล

เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (Last Life in the Universe) เป็นภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องที่สี่ของเป็นเอก รัตนเรือง ที่มีการร่วมงานจากหลายชาติ ภาพยนตร์มีการใช้ภาษาถึง 3 ภาษาด้วยกัน ได้แก่ ไทย ญี่ปุ่น และอังกฤษ บทภาพยนตร์โดยนักเขียนรางวัลซีไรท์ ปราบดา หยุ่น ถ่ายภาพโดยคริสโตเฟอร์ ดอยล์ และนำแสดงโดยทาดาโนบุ อาซาโนะ, สินิทธา บุญยศักดิ์ และเฌอมาลย์ บุญยศักดิ์

**เรื่องย่อ**
เคนจิ (ทาดาโนบุ อาซาโนะ) ชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในประเทศไทย เขาครุ่นคิดเรื่องฆ่าตัวตายอยู่ตลอดเวลา วันหนึ่งเขาพบเจอกับ น้อย หญิงสาวชาวไทย ในตอนที่น้องของเธอถูกรถชน และเสียชีวิตในเวลาต่อมา ที่บ้านพักของเขา พี่ชายของเขาที่หนีความผิดมาจากญี่ปุ่น ถูกเพื่อนยากูซ่าฆ่าตาย เพื่อนพี่ชายเขากำลังจะฆ่าเคนจิ แต่หลังไฟดับ เคนจิเป็นผู้เดียวที่รอดชีวิต เขาเจอน้อยอีกครั้ง ที่ห้องสมุด ที่ทำงานของเขา เมื่อน้อยเอากระเป๋าของเขามาคืน เคนจิไปพักที่บ้านน้อย และเรื่องราวต่าง ๆ ก็ดำเนินไป

**นักแสดง**
 ทาดาโนบุ อาซาโนะ - รับบท เคนจิ- สินิทธา บุญยศักดิ์ - รับบท น้อย- เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ - รับบท นิด

**เกร็ดเกี่ยวกับภาพยนตร์**
 ในฉากที่เคนจิพบกับนิดครั้งแรกที่ห้องสมุดมีโปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง Ichi the Killer ปรากฏอยู่ด้วย ซึ่งมีทาดาโนบุ อาซาโนะแสดงเช่นกัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (LAST LIFE IN THE UNIVERSE)fix-attempted=yes -  เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล ที่ สยามโซน.คอม- title=เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
รเรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
ดอกไม้เพชฌฆาต

กันสลิงเกอร์ เกิร์ล ดอกไม้เพชฌฆาต (Gansuringā Gāru ทับศัพท์จาก GUNSLINGER GIRL) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ยู ไอดะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกเด็งเงคิไดโอรายเดือน ของมีเดียเวิกส์ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ ดราม่าซีดี และเกม

**เรื่องย่อ**

**บริษัทในกันสลิงเกอร์ เกิร์ล**
ในอิตาลีมีหน่วยงานสังคมสงเคราะห์ ซึ่งเบื้องหลังเป็นบริษัทที่นำเด็กสาวที่บาดเจ็บสาหัสแบบต่างๆ มาฝึกฝนให้เป็นนักฆ่าของรัฐบาล  เพื่อปราบปรามกลุ่มก่อการร้ายที่เรียกว่า  กบฏ 5 ชาติ  ซึ่งกลุ่มนี้ใช้การวางระเบิดเป็นวิธีหลักในการก่อการร้าย   ภายในบริษัทที่ว่านี้  แบ่งเป็น 2 แผนก คือ แผนก 1 เป็นฝ่ายวางแผน   และแผนก 2 เป็นฝ่ายปฏิบัติการ   ซึ่งแผนกนี้นี่เองที่ฝึกและจัดหาเด็กสาวเข้าสู่บริษัท
บริษัทนี้ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรีอิตาลี  ได้รับงบประมาณไม่เปิดเผย  ดำเนินงานอิสระ  สามารถขอความร่วมมือได้จากทุกหน่วยงานของอิตาลี   โดยแผนก 2 มี  ฌอง  โครเช่ เป็นหัวหน้าระดับปฏิบัติการ ควบคุมเจ้าหน้าที่ของแผนกประมาณ 18 คนรวมถึง  โจเซ่  โครเช่  ซึ่งเป็นน้องชายแท้ๆ ของฌองด้วย

**ตัวละคร**
 เฮนริเอ็ตต้า : เด็กสาวที่รอดชีวิตมาจากเหตุการณ์ฆาตกรรมยกครัว  โดยมีเพียงเธอที่รอดชีวิตแต่ก็ต้องเผชิญกับการถูกข่มขืนท่ามกลางซากศพของคนในครอบครัว  มี โจเซ่ เป็นผู้ดูแลซึ่งเลือกเธอมาเพราะทั้งสงสารและอยากจะช่วยเหลือ   แต่เหตุผลลึกๆนั่นคือ เธอมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกับน้องสาวของเขาและฌอง คือ เอนริก้า ที่เสียชีวิตเมื่อหลายปีก่อน  นิสัย - ขี้อาย  รักโจเซ่มากกว่าชีวิตตนเอง
 ริโค่  : เด็กสาวที่มีร่างกายพิการมาตั้งแต่เกิด  ทางบริษัทหรือฉากหน้าที่เรียกว่า  หน่วยงานสังคมสงเคราะห์ รับดูแลมาจากพ่อและแม่ของริโค่  ที่มักจะทะเลาะกันเพราะความพิการของริโค่เสมอๆ  เมื่อเธอได้มาอยู่ที่บริษัทเธอจึงได้รับร่างกายที่สมบูรณ์ครบ 32 ประการ  มี ฌอง เป็นผู้ดูแล ไม่มีประวัติว่าเลือกมาเพราะอะไร  นิสัย - ร่าเริง  ยิ้มเสมอ  รักการเรียนรู้
 ทริเอร่า  : เป็นเด็กสาวที่ฮิลเซอร์ช่วยออกมาจากการโดนมาเฟียทรมานเพื่อถ่ายหนังวิปริต โดยแลกกับชีวิตกับเพื่อนร่วมงานของฮิลเซอร์ โชคชะตาเล่นตลกให้ฮิลเซอร์กลับต้องมาพบกับทริเอล่า  อีกครังในฐานะเพื่อนร่วมงาน
 คลาเอส  : สำหรับเธอคนนี้ยังไม่มีการเปิดเผยที่มา ปัจจุบันไม่มีผู้ดูแล เนื่องจากราบาโล เป็น ผู้ดูแลเสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ ปัจจุบันคลาเอสจึงใช้ชีวิตอยู่ในองค์กรโดยไม่ต้องออกไปทำงาน แต่ถูกใช้เป็นตัวอยางสำหรับร่างทดลอง
 แองเจลิก้า  : เด็กที่รอดชีวิตจากการโดนพ่อตัวเอง ฆ่าเอาเงินประกัน ถูกองค์กรรับตัวมาดัดแปลงในฐานะร่างทดลองเป็นคนแรก เนื่องจากใช้เทคโนโลยีที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา แองเจลิกจึงไม่ไช่ร่างทดลองที่สมบูรณ์นัก ทำให้ความทรงจำของเธอขาดหายไป ทำให้มาร์โก ผู้ดูแลของเธอไม่พอใจมาก

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ ยู ไอดะ -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกันสลิงเกอร์ เกิร์ล 
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:แมดเฮาส์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์แอสกีมีเดียเวิร์กส์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
โฉมฉาย อรุณฉาน

โฉมฉาย อรุณฉาน นักร้องประจำวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ผู้มีน้ำเสียงหวานเป็นเอกลักษณ์

**ประวัติ**
โฉมฉาย อรุณฉาน มีชื่อจริงว่า นิตยา อรุณวงศ์ เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงประจำวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 3 ของคุณนิรันดร์ อรุณวงศ์ และ คุณเรณู ปทีปเสน จบการศึกษาที่โรงเรียนสารสาส์นพิทยา จากนั้นได้เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม สำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2542 ศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชามานุษยดุริยางค์) สำเร็จการศึกษาเมื่อ (พ.ศ. 2547 )และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก (ปร.ด.) เมื่อ พ.ศ. 2556 (มีผลงานวิจัย เรื่องการบริหารจัดการวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์, และศึกษาชีวประวัติและวิธีการขับร้องของ รวงทอง ทองลั่นธม)

**ชีวิตนักร้อง**
เริ่มชีวิตการเป็นนักร้องเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2512 โดย คุณคณิต ประทีปะเสน ซึ่งเป็นคุณตา เป็นผู้นำมาฝากกับครูเอื้อ สุนทรสนาน และวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ก็ได้รับเลือกให้แสดงเป็นนางฟ้า ในการแสดงจินตลีลาชุด "คนธรรพ์ พิณทิพย์" ที่ไทยทีวีช่อง 4 ภาคดึก เนื่องในวันฉลองครบรอบ 30 ปี ของ วงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยใช้ชื่อโฉมสุรางค์ อรุณวงศ์
ต่อมาได้เป็นนักเรียนฝึกการขับร้องที่โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี(รุ่นเดียวกับดาวใจ ไพจิตร)ได้สักพักหนึ่ง ก็ได้ด้รับคัดเลือกให้บันทึกเสียงเพลงสมมุติว่าเขารักเป็นเพลงแรกในชีวิต เมื่อปีพ.ศ. 2512 และมีผลงานอื่น ๆ ตามมา และหลังจากครูเอื้อ สุนทรสนาน เสียชีวิต โฉมฉายได้โด่งดังกับการร้องเพลงร่วมกับน้องสาวคือ วไลลักษณ์ อรุณฉาน และ ลัดดาวัลย์ อรุณฉาน ในชื่อ สามกัลยาขับร้องเพลงให้กับวงสังคีตสัมพันธ์ของวินัย จุลละบุษปะและศรีสุดา รัชตะวรรณ
ปัจจุบันโฉมฉาย อรุณฉาน เกษียณอายุราชการในตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานศิลปิน 8 ผู้อำนวยการส่วนบริหารการดนตรี กรมประชาสัมพันธ์ ภายใต้การควบคุมของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย นอกจากนั้นยังเป็นอาจารย์พิเศษ ในหลักสูตรศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีไทยสมัยนิยม คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และยังเป็นวิทยากรบรรยายให้ความรู้ในหน่วยงานต่าง ๆ 
ส่วนงานทางด้านบันเทิงนั้น เป็นผู้ดำเนินรายการหลัก ในรายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และรายการวันอาทิตย์คิดถึงกัน ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย อีกด้วย

**ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง**
 สมมุติว่าเขารัก- ถ้าเธอจะรักฉันก็จะรอ- ภวังค์รัก- คอยรักคืนรัง- รอคนรัก- คอยหามาหาย- หนาวนี้เมื่อปีก่อน- งามลำปางเขลางค์นคร- ล่องเจ้าพระยา (คู่กับ นพดฬ ชาวไร่เงิน)- หัวใจเอ๋ย- ถ้าเธอยังรอฉันก็ยังรัก- ฝันรัญจวน- นางนอน- อินทนนท์- อินทนนท์รำพึง- คอยรวีวันใหม่- ทะเลมาลี- ลุ่มเจ้าพระยา- คลื่นโลมทราย- สุโขทัย (นำหมู่)- ฉัตรเเก้ว (นำหมู่) คู่กับ วรนุช อารีย์- บ้านเกิดเมืองนอน (คู่กับ ศรีสุดา รัชตะวรรณ วรนุช อารีย์ มาริษา อมาตยกุล)
และบทเพลงในแนวลูกกรุงอีกมากมาย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:สุนทราภรณ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:นักร้องเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
รหัสเกรย์

รหัสเกรย์ (Graycode) เป็นรหัสคอมพิวเตอร์อีกชนิดหนึ่งโดยใช้เลขไบนารีขนาด 4 บิต แทนเลข 0 ถึง 9 เช่นกัน โดยเริ่มที่ 0000  แต่เป็นรหัสที่ไม่มีค่าน้ำหนัก ( Non weighted) 
ซึ่งหมายถึง ตำแหน่งบิตในกลุ่มรหัสจะไม่มีตัวใดบ่งบอกถึงน้ำหนักเป็นพิเศษ ดังนั้นจึงไม่เหมาะสมสำหรับใช้คำนวณ แต่จะมีประโยชน์ในระบบที่ต้องใช้อุปกรณ์ อินพุต/เอาต์พุต ใช้กันมากในระบบตรวจจับสัญญานด้วยแสง การเปลี่ยนแปลงของรหัสเกรย์  แต่ละค่าจะต่างจากจำนวนก่อนหน้าอยู่ 1 บิต เสมอ ทำให้โอกาสที่จะเกิดความผิดพลาดได้ยากเมื่อเทียบกับรหัสเลขฐานสอง  ซึ่งอาจเกิดความคลาดเคลื่อนของรหัส (Erronous Code) หรือเกิดการคลุมเครือของรหัสระหว่างส่งรหัสได้ 
ตัวอย่างการเทียบเลข Binary  กับ  Gray Code

**การแปลงเลขฐานสอง เป็น รหัสเกรย์ และ จากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง**
สิ่งแรกที่เราต้องทราบในการแปลงเลขฐานสอง เป็น รหัสเกรย์ และ จากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง คือ กฎการบวก โดยที่ 0+0 = 0, 0+1 = 1, 1+0 =1 และ 1+1 = 0


**ขั้นตอนการแปลงเลขฐานสอง เป็น รหัสเกรย์**
# เริ่มจากบิตแรกซึ่งถือว่ามีนัยสำคัญมากที่สุด (MSB) ดีงมาไว้เป็นบิตแรกเช่นเดิม 
# นำบิตแรกไปบวกกับบิตตัวที่ 2  
# นำบิตตัวที่ 2 ไปบวกกับบิตตัวที่ 3 
# นำบิตตัวที่ 3 ไปบวกกับบิตตัวที่ 4 ไปเรื่อยๆจนหมด ผลบวกที่เราได้ ก็คือ Gray Code เช่น  - Binary________1110011001 - Gray Code____ 1001010101

**ขั้นตอนการแปลงจากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง**
มีหลักคล้ายๆกับ การแปลงเลข Binary ให้เป็น Gray Code โดยเริ่มต้นจาก MSB เช่นเดียวกัน นั่นคือ 
# MSB ของเลข Binary จะมีค่าเหมือนกับ MSB ของ Gray code  
# นำ MSB ของเลข Binary บวกกับบิตที่ 2 (นับจาก MSB) ของ Gray code ผลบวกที่ได้คือ บิตที่ 2 ของเลข Binary 
# นำบิตที่ 2 ของเลข Binary บวกกับบิตที่ 3 ของ Gray Code ผลบวกที่ได้คือ บิตที่ 3 ของเลข  Binary 
# บวกกันเช่นนี้ไปเรื่อยๆจนหมด เช่น  - Gray Code_____1110111010- Binary________1011010011
หมวดหมู่:การส่งผ่านข้อมูล
หมวดหมู่:ระบบเลข
ส่วนล้น

ส่วนล้น (Overflow) คือ การที่เมื่อเรานำเลขสองจำนวน (เลขทั้งสองจำนวนเป็นตัวเลขแบบคิดเครื่องหมาย “Signed Number”) มาทำการบวกหรือลบกันแล้วผลลัพธ์ที่ได้ออกมานั้นอยู่นอกขอบเขตที่จำนานของบิตสามารถรับได้ ทำให้ผลลัพธ์ที่ได้ออกมานั้นเกิดการผิดพลาด

**กรณีของการเกิด Overflow**
กรณีที่ 1 คือ การนำจำนวนบวกสองจำนวนมาบวกกัน
ตัวอย่าง เช่น นำ 50 (0011 0010) กับ 120 (0111 1000) บวกกัน
ผลลัพธ์ที่ได้ของเลขฐานสิบก็คือ 170 ถ้าเราบวกกันโดยตรงจะได้ผลลัพธ์ คือ 1010 1010 จะเห็นว่าผลลัพธ์ บิตแรก เป็น 1 ซึ่งหมายความว่า เป็นจำนวนลบ แต่ในความจริงแล้วผลลัพธ์เป็นจำนวนบวก การเกิด Overflow นี้ทำให้คำตอบผิดพลาด
กรณีที่ 2 คือ การนำจำนวนลบสองจำนวนมาบวกกัน
ตัวอย่าง เช่น นำ -85 (1010 1011) กับ -95 (1010 0001) บวกกัน
ผลลัพธ์ที่ได้ของเลขฐานสิบก็คือ -180 ถ้าเราบวกกันโดยตรงจะได้ผลลัพธ์ คือ 1 0100 1100 
แต่ในผลลัพธ์แบบ 8 บิต จะแสดงคำตอบได้ เพียงแค่ 0100 1100 จะเห็นว่าผลลัพธ์ บิตแรก เป็น 0 ซึ่งหมายความว่า เป็นจำนวนบวก แต่ในความจริงแล้วผลลัพธ์เป็นจำนวนลบ ทำให้คำตอบที่ได้นั้นผิดพลาดจากในกรณีที่ 2 ถ้าเราต้องการบวกค่าที่ได้ผลลัพธ์ออกมามีบิตเกินกว่าขอบเขตที่กำหนด เราควรเพิ่มบิตให้มากขึ้นเพื่อให้คำตอบที่ออกมานั้นถูกต้อง จากตัวอย่าง ควรเพิ่มบิตจาก 8 บิต เป็น 16 บิต
ปัญหาการเกิด Overflow เป็นปัญหาที่เกิดจาก Software ไม่ใช่ปัญหาที่เกิดจาก Hardware โปรแกรมเมอร์นั้นจะต้องทดสอบการเกิด Overflow หลังจากบวกหรือลบแล้ว โดยต้องทำการตรวจสอบและเปลี่ยนแปลงของบิตเครื่องหมาย และโปรแกรมเมอร์เองก็ควรที่จะเขียนคำสั่งไว้สำหรับเปรียบเทียบบิตเครื่องหมายของทั้งสองจำนวนที่จะบวกกันไว้ด้วย เพื่อคอมพิวเตอร์จะได้เผื่อบิตไว้ใช้ในการคำนวณได้ และผลลัพธ์ที่ได้จะได้มีความถูกต้องแม่นยำ
หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:วิทยาการคอมพิวเตอร์
ปรารถนา รัตนะสิทธิ์

ปรารถนา รัตนะสิทธิ์ นักวิจารณ์ดนตรีร่วมสมัย และนักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย

**ประวัติ**
จบการศึกษาปริญญาตรี จากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และปริญญาโท สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และ การเมือง จากมหาวิทยาลัยรังสิต- พ.ศ. 2540 กองบรรณาธิการ ที-คลับ- พ.ศ. 2541 กองบรรณาธิการ สตาร์พิคส์ มิวสิก เอดิชั่น- พ.ศ. 2543 บรรณาธิการ สตาร์พิคส์ มิวสิก เอดิชั่น- พ.ศ. 2546 บรรณาธิการนิตยสาร คอร์ - พ.ศ. 2550 บรรณาธิการ เว็บไซต์ www.themeAsia.com, นักเขียน นักวิจารณ์อิสระ- พ.ศ. 2551 บรรณาธิการ นิตยสาร Thai Commerce ของ หอการค้าไทย

**งาน**
 บทความในนิตยสาร สีสัน เกี่ยวกับ เพลงร่วมสมัย- บทความมติชน สุดสัปดาห์ คอลัมน์ SeXOver - คอลัมน์ Cyber Story ในเว็บไซต์ Readyplanet.com เว็บรูปพร้อมใช้- ผู้จัดค่ายเยาวชนประเภทต่างๆ และที่ปรึกษาส่วนตัวทางธุรกิจ (Life designer)- พ.ศ. 2545 รวมเรื่องสั้น คนเดียวในโลก ในนามปากกา ปรารถนา รัตนะ- พ.ศ. 2545 รวมบทความจากมติชนสุดสัปดาห์ วันโลกไร้เพศ ในนามปากกา ปรารถนา รัตนะ- พ.ศ. 2545 เรื่องสั้น “หรือปรารถนานั้น…ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย (Gal from ground : ทุ่งหญ้ารักเรา)” ใน อิสตรีอีโรติก ในนามปากกา ปรารถนา รัตนะ- พ.ศ. 2548 รวมเล่มประวัติชีวิต บ็อบ มาร์เลย์  ขบถแห่งโลกที่สาม ใช้ชื่อจริง- พ.ศ. 2550 รวมประเภทสารคดีท่องเที่ยว ย่ำตรอกซอกซอยบนถนนข้าวสาร  - พ.ศ. 2550 รวมเล่ม เกี่ยวกับ ริชาร์ด แบรนสัน พ่อมดแห่งโลกธุรกิจ - พ.ศ. 2551 รวมเรื่องสั้น ด้วยอุ้งมือของโลก- พ.ศ. 2552 นวนิยาย ตามใจ...หัวใจ Set my heart free- พ.ศ. 2552 หนังสือ Obam@rketing ผ่ากลยุทธ์โอบาม่า สู่ประธานาธิบดี - พ.ศ. 2553 นวนิยายอิงประวัติศาสตร์

**เสียชีวิต**
ปรารถนา รัตนะสิทธิ์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2560 สิริอายุรวม 47 ปี
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา‎‎
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:คอลัมนิสต์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
แอนนา นิโคล สมิธ

แอนนา นิโคล สมิธ ในปี  2003
แอนนา นิโคล สมิธ (Anna Nicole Smith) หรือ วิกกี ลินน์ โฮแกน มาร์แชลล์ (Vickie Lynn Hogan Marshall) (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967– 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007) เป็นนักแสดงอเมริกัน และนางแบบจากนิตยสารเพลย์บอย และเป็นเพลย์เมตประจำปี 2536 
แอนนา นิโคล สมิธ เกิดที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ในเดือนพฤศจิกายน 2510 เธอได้รับเลือกให้ลงปกหนังสือเพลย์บอย และได้กลายมาเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของเพลย์บอย แลในปี 2536 ได้รับเลือกเป็นเพลย์เมตประจำปี เธอเป็นที่รู้จักภายหลังจากที่ได้แต่งงานกับเศรษฐีนักธุรกิจน้ำมัน เจ. ฮาเวิร์ด มาร์แชลล์ ซึ่งอายุ 89 ปี ซึ่งมีทรัพย์สินในตอนนั้นกว่า 400 ล้านและเสียชีวิตภายหลังจากการแต่งงาน 14 เดือน ซึ่งทำให้แอนนาได้รับมรดกมหาศาล ซึ่งมีการฟ้องร้องกันถึงชั้นศาลฎีกาในปี 2549
เธอยังคงเป็นที่รู้จักจากรายการเรียลลิตีโชว์ของเธอเองในชื่อ เดอะแอนนานิโคลโชว์ (The Anna Nicole Show) และยังเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับ ยาลดน้ำหนัก ทริมสปา (TrimSpa) ซึ่งเธอกล่าวว่าช่วยให้เธอลดน้ำหนักลงได้ 31 กก. (69 ปอนด์)
เธอเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในวัย 39 ปี เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในฮาร์ด ร็อค คาเฟ่ เซมิโนล ที่ฟลอริดา 5 เดือนหลังจากการให้กำเนิดลูกสาว

**ข้อมูลนางแบบจำเพาะ**
ข้อมูลขณะที่ถ่ายแบบให้เพลย์บอย - สัดส่วน 38" (คัพ DD) - 26" - 38"- ส่วนสูง 177 ซม. (5 ฟุต 11 นิ้ว) - น้ำหนัก 64 กก. (140 ปอนด์)
อ
หมวดหมู่:เพลย์บอย
อ
หมวดหมู่:บุคคลจากฮิวสตัน
ศารทวิษุวัต

ศารทวิษุวัต (शारद विषुवत्, p=qiū fēn, เพ็งอิม: ciu1 hung1, โรมาจิ: shūbun) อาจหมายถึง- วิษุวัตเดือนกันยายน - วันที่กลางวันและกลางคืนยาวเท่ากันในช่วงฤดูใบไม้ร่วง- วันศารทวิษุวัต - วันหยุดราชการของญี่ปุ่น- จุดศารทวิษุวัต - จุดตัดระหว่างเส้นศูนย์สูตรท้องฟ้ากับระนาบสุริยวิถี ซึ่งค่าไรต์แอสเซนชัน เป็น 180°- ชิวเฟิน - หนึ่งใน 24 ภาวะในระบบปฏิทินจีน

**ดูเพิ่ม**
 วสันตวิษุวัต
อายัน

อายัน (अयन, ayana, solstice) คือปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการโคจรรอบโลกของดวงอาทิตย์ เกิดขึ้นปีละ 2 ครั้ง โดยเกิดขึ้นทุกปีระหว่างวันที่ 20 หรือ 21 มิถุนายนเรียกว่า ครีษมายัน และในวันที่ 22 หรือ 23 ธันวาคมเรียกว่า เหมายัน หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า ตะวันอ้อมข้าว นอกจากนี้โลกยังมีระยะห่างจากดวงอาทิตย์ไม่เท่ากันตลอดทั้งปี ช่วงที่ใกล้ที่สุดเกิดขึ้นในต้นเดือนมกราคม (147 ล้านกิโลเมตร) และช่วงที่ไกลที่สุดเกิดขึ้นในต้นเดือนกรกฎาคม (152 ล้านกิโลเมตร)
เฉพาะแกนหมุนของโลกที่เอียง เมื่อโคจรรอบดวงอาทิตย์ จึงมีผลสลับขั้วโลกเหนือ กับ ขั้วโลกใต้ เข้าหาดวงอาทิตย์ ทำให้เกิดฤดูกาลต่าง ๆ ขึ้น ส่วนการโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ที่มีระยะใกล้บ้าง ไกลบ้าง นั้น เป็นอัตราส่วนที่น้อยมากเมื่อเทียบกับระยะห่างจากดวงอาทิตย์ จึงไม่ได้มีผลต่อการเกิดฤดูกาลแต่อย่างใด

**คลังภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 วิษุวัต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:กลศาสตร์ท้องฟ้า
หมวดหมู่:เวลาทางดาราศาสตร์
ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ

ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีเหนือ (조선민주주의인민공화국 국가종합팀, ฟีฟ่ายอมรับในชื่อ Korea DPR) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศเกาหลีเหนือ และอยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลเกาหลีเหนือ ผลงานที่ดีที่สุดคือการเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก 1966 โดยชนะอิตาลีอย่างเหนือความคาดหมาย 1-0 กลายเป็นทีมจากเอเชียทีมแรกที่ผ่านถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ
ทีมในปัจจุบันประกอบด้วยทั้งชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่น (Zainichi Korean) เนื่องจากภาวะทางการเมืองในเกาหลีเหนือ มีเฉพาะชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นที่สามารถค้าแข้งให้กับทีมนอกประเทศเกาหลีเหนืออย่างอิสระ นอกจากนี้ แฟนของทีมชาติเกาหลีเหนือที่ตามไปเชียร์ถึงต่างประเทศก็เป็นชาวเกาหลีที่เกิดในญี่ปุ่นเช่นกัน เนื่องจากชาวเกาหลีเหนือโดยทั่วไป มักถูกห้ามออกนอกประเทศ

**ผลงาน**

**ฟุตบอลโลก**
 1930 ถึง 1938 - ไม่ได้เข้าร่วม- 1950 ถึง 1962 - ไม่ได้เข้าร่วม- 1966 - รอบก่อนรองชนะเลิศ- 1970 - ถอนตัว- 1974 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 1978 - ถอนตัว- 1982 ถึง 1994 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 1998 - ไม่ได้เข้าร่วม- 2002 - ไม่ได้เข้าร่วม- 2006 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 2010 - รอบแรก- 2014 ถึง 2018 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 2022 - ถอนตัว

**เอเชียนคัพ**
 1956 ถึง 1972 - ไม่ได้เข้าร่วม- 1976 - ถอนตัว- 1980 - อันดับ 4- 1984 - ไม่ได้เข้าร่วม- 1988 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 1992 - รอบแรก- 1996 - ไม่ได้เข้าร่วม- 2000 - ไม่ผ่านรอบคัดเลือก- 2004 - ถูกเอเอฟซีแบน- 2007 - ไม่ได้เข้าร่วม- 2011 - รอบแรก- 2015 - รอบแรก- 2019 - รอบแรก- 2023 - ถอนตัว

**เอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ**
 2010 - ชนะ- 2012 - ชนะ

**อีสต์เอเชียนคัพ**
 2003 - ถอนตัว- 2005 - อันดับ 3- 2007 - อันดับ4- 2009 - ชนะ

**ผลงานอื่น ๆ**
 แชมป์ฟุตบอลเยาวชนเอเอฟซี 2006

**นักเตะชุดปัจจุบัน**

**อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง**
 ปาร์ค ดู-อิค

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Blog about football Democratic People's Republic of Korea it- Korea DPR by FIFA, 15 June 2010- North Korea – The World Cup's Mystery Men by BBC News, 9 June 2010- The story of North Korea at the 1966 World Cup, BBC News, 15 June 2010- Video of Italy's shock loss to North Korea in the World Cup 1966 by Youtube.com, 15 June 2010- Northern Exposure: The People's Team Abroad by Soccerlens, 25 July 2010

เกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศเกาหลีเหนือ
ป๊อกกี้

ป๊อกกี้รสสตรอเบอร์รี
ป๊อกกี้ (Pokkii) เป็นชื่อผลิตภัณฑ์ขนมขบเคี้ยว ของบริษัทเอซากิ กูลิโกะ ประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมในหลายๆ ประเทศ เริ่มผลิตและออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2509 ปัจจุบันมีการผลิตออกมาหลายรสชาติ

**ประวัติ**
ป๊อกกี้แท่ง บิสกิตแท่งเคลือบช็อคโกแลต
ในปี พ.ศ. 2509 บริษัทเอซากิ กูลิโกะ ได้มีโครงการที่จะออกผลิตภัณฑ์ใหม่ โดยการนำ เพรทซ์ ผลิตภัณฑ์ของบริษัทซึ่งเป็นขนมปังกรอบแบบแท่งยาว มาเคลือบด้วยช็อกโกแลตทั้งแท่ง ทางบริษัทจึงคิดที่จะใช้กระดาษสีเงินมาห่อตรงปลายเพื่อไม่ให้มือเลอะเทอะเวลากิน แต่ก็ติดปัญหาด้านต้นทุนและการผลิต สุดท้ายจึงได้เคลือบช็อกโกแลต (รวมถึงรสชาติอื่นๆ) โดยเว้นส่วนปลายแท่งไว้นิดหน่อยเพื่อให้เป็นเหมือนกับ "ที่จับ" ดังที่เห็นในปัจจุบัน
แต่เดิม ขนมชนิดนี้ได้ออกวางจำหน่ายโดยใช้ชื่อว่า ช็อกโกเทก (Chocoteck) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่วัยรุ่นชาวญี่ปุ่น จนสามารถทำยอดขายได้ถึง 3 หมื่นล้านเยน ในการออกวางจำหน่ายช่วง 2 ปีแรก ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ป๊อกกี้ (Pocky) โดยมีที่มาจากเสียง "ป๊กกิง" (Pokkin) ซึ่งเป็นเสียงที่เกิดขึ้นเวลากัดขนมชนิดนี้ (คล้ายกับเสียง กรุบๆ ในภาษาไทย)
ในปี พ.ศ. 2514 ทางบริษัทได้ผลิตป๊อกกี้รสชาติใหม่อย่างรสอัลมอนด์ออกมา ติดตามมาด้วยรสสตรอเบอร์รี ในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นก็ยังผลิตออกมาอีกหลายรสชาติด้วยกัน เช่น รสนม, ชาเขียว, มะพร้าว, เมลอน, คัสตาร์ด, น้ำผึ้ง ,แตงโม ฯลฯ ซึ่งบางรสชาติจะมีผลิตออกมาเฉพาะบางท้องที่ หรือบางฤดูกาลเท่านั้น

**ป๊อกกี้ x กันดั้ม**
ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ทางบริษัทเอซากิกูลิโกะ ได้ร่วมมือกับบริษัทบันได ออกผลิตภัณฑ์พิเศษที่ชื่อว่า "ป๊อกกี้  แพ็ก" โดยตั้งใจจับกลุ่มลูกค้าผู้ชายวัย 30 ปีขึ้นไปเป็นหลัก ซึ่งในกล่องป๊อกกี้ จะมีโมเดลพลาสติกจากเรื่องกันดั้ม ขนาดสเกล 1/144 แถมมาด้วย 3 แบบ ได้แก่  RX-78-2 กันดั้ม แถมมากับซูเปอร์ไฟน์ ป๊อกกี้ (สีขาว) , MS-06S ซาคุ II แถมมากับป๊อกกี้รสช็อกโกแลต (สีแดง) และ MS-06F ซาคุ II แถมมากับเมนส์ ป๊อกกี้ (สีเขียว) 

**ป๊อกกี้ โฮลซัม**
ในพ.ศ. 2563 ได้ออกผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีชื่อว่า ป๊อกกี้ โฮลซัม พร้อมแท่งโฮลวีต

**วันป๊อกกี้และเพรทซ์**
ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ทางบริษัทเอซากิกูลิโกะ ได้ก่อตั้งวันที่ 11 และเดือน 11 เป็นวันป๊อกกี้และวันเพรทซ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของป๊อกกี้ -  Pocky Gallery รวมภาพป๊อกกี้รสชาติต่างๆ 
หมวดหมู่:ขนมหวาน
หมวดหมู่:กูลิโกะ
หมวดหมู่:ญี่ปุ่น
ยุทธการยาวิน

ยุทธการยาวิน (Battle of Yavin) เป็นเหตุการณ์ในเรื่องแต่งชุด สตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส ที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองกาแลกติก ซึ่งเป็นการปะทะกันระหว่างจักรวรรดิกาแลกติกและกองกำลังกบฏ การต่อสู้นี้ปรากฏในฉากไคลแมกซ์ของภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2520

**บทนำ**
การสู้รบครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากลูกเรือยานมิลเลนเนียม ฟอลคอน ได้ช่วยเหลือเจ้าหญิงเลอา ออร์กานา และแผนผังดาวมรณะ มาจากดาวมรณะได้เป็นผลสำเร็จ อาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี ได้เข้าปะทะกับดาร์ธ เวเดอร์ และเสียสละตัวเองเพื่อให้สมาชิกคนอื่นๆ สามารถหนีจากดาวมรณะไปพร้อมกับแผนผังและนำไปมอบให้กับกองกำลังกบฏได้
อย่างไรก็ดี ตามที่เลอาสงสัยเอาไว้นั้น พวกเขาถูกปล่อยให้หลบหนีไปได้ เพื่อให้กองทัพจักรวรรดิสามารถติดตามไปยังฐานทัพกบฏ ซึ่งกองทัพจักรวรรดิก็ทำได้จริงๆ ฐานทัพลับของกองกำลังกบฏถูกเปิดเผยที่ตั้งว่าอยู่บนดวงจันทร์ยาวิน 4
หลังจากที่ได้ศึกษาแผนผังที่เก็บซ่อนอยู่ในหุ่นอาร์ทูดีทูแล้ว กองกำลังกบฏได้ทราบว่าสถานีอวกาศดาวมรณะนั้นมีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่จุดหนึ่งที่เตาพลังงานหลักซึ่งทำให้เกิดความเป็นไปได้ที่จะใช้ขีปนาวุธโปรตอนทำลายเตาปฏิกรณ์พลังงานและนำไปสู่ปฏิกิริยาลูกโซ่ที่สามารถทำลายดาวมรณะได้ อย่างไรก็ดี ช่องว่างที่ถือเป็นจุดอ่อนนั้นกว้างเพียง 2 เมตร และตั้งอยู่ในร่องที่ถูกป้องกันด้วยป้อมปืนจำนวนมาก นักบินสามารถขับยานไปตามร่องนี้และล็อกเป้าหมายได้โดยใช้ระบบล็อกเป้าหมายเป็นตัวช่วย ทำให้เกิดแผนการรบ 'บินตามร่อง' ขึ้น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Battle of Yavin ใน  Wookieepedia: The Star Wars Wiki
หมวดหมู่:สงครามในสตาร์ วอร์ส
en:Yavin#In the cinematic series
fi:Yavinin taistelu
no:Star Wars Episode IV: Et nytt håp#Slaget ved Yavin
รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัส

right
ไฟล์:Sanandreas.jpg|แผ่นแปซิฟิกเคลื่อนตัวขึ้นเหนือ แผ่นอเมริกาเหนือเคลื่อนตัวลงใต้|thumb|250px|right
รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัส (San Andreas Fault)  เป็นรอยเลื่อนที่พาดผ่านรัฐแคลิฟอร์เนีย ทางภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา มีความยาวเป็นระยะทางกว่า 1,300 กิโลเมตร พาดผ่านใกล้เมืองสำคัญของประเทศ ได้แก่ แซนดีเอโก ลอสแอนเจลิส และแซนแฟรนซิสโก รอยเลื่อนแห่งนี้เกิดจากการที่ขอบของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือกับแผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกเคลื่อนที่สวนกัน โดยแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือจะเคลื่อนตัวลงใต้ แต่แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกจะเคลื่อนตัวขึ้นไปทางเหนือ ทำให้เกิดการเสียดสีและแตกเป็นแนวรอยเลื่อนอย่างเห็นได้ชัดเจน และเกิดแผ่นดินไหวขึ้นถ้ามีการเคลื่อนตัวอย่างรุนแรง ซึ่งแผ่นดินไหวในบริเวณนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งแต่ไม่มีความรุนแรงมาก อยู่ในระดับแมกนิจูด 2.0 ซึ่งถือเป็นแผ่นดินไหวระดับเบาจนคนอาจจะไม่มีรู้สึก แต่มีการคาดการณ์กันว่าแผ่นดินไหวในแมกนิจูด 6.0 ขึ้นไปจะมีโอกาสเกิดขึ้นได้ทุก 20-30 ปี 
รอยเลื่อนแห่งนี้ถูกตรวจพบเป็นครั้งแรกทางตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1895 โดยศาสตราจารย์แอนดรูว์ ลอว์สัน นักธรณีวิทยาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียแห่งเบิร์กลีย์ หลังจากแผ่นดินไหวปี ค.ศ. 1906 ที่แซนแฟรนซิสโก เขาจึงพบว่ามันมีความยาวมากกว่า 1,300 กิโลเมตรจากทางตอนเหนือจนถึงตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย
ไฟล์:Sfbay srt 1906108.jpg|รอยเลื่อนที่พาดผ่านบริเวณใกล้เมืองแซนแฟรนซิสโก|thumb|250px|left

**การนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์**
เรื่องราวของรอยเลื่อน San Andreas ถูกนำมาสร้างในรูปแบบภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง Earthquake(1974), 2012 วันสิ้นโลก(2009) และในปี 2015 ภาพยนตร์เรื่อง San Andreas นำเรื่องราวของรอยเลื่อนนี้มาสร้าง นำแสดงโดย เดอะร็อค ดเวย์น จอห์นสัน ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดจากรอยเลื่อน San Andreas จนทำให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่หลวงทางแคลิเฟอเนีย เรย์ นักบินกู้ภัยต้องเดินทางฝ่าอันตรายจากลอสแอนเจลิสไปยังซานฟรานซิสโกเพื่อช่วยเหลือลูกสาวของเขา แต่การเดินทางเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ภาพยนตร์เรื่อง San Andreas มีกำหนดฉายเดือน มิ.ย.2015
รอยเลื่อนซแซนแอนเดรอัส
หมวดหมู่:ทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:รอยเลื่อนไหวสะเทือน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์รัฐแคลิฟอร์เนีย
วาเลนไทน์

วาเลนไทน์ อาจหมายถึง- วันวาเลนไทน์- นักบุญวาเลนไทน์ (Saint Valentine) - พระสันตปปาวาเลนไทน์ (Pope Valentine)- วาเลนไทน์ (รัฐเนแบรสกา) เมืองวาเลนไทน์ใน เคาน์ตีเชอร์รี ในรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา ประชากรประมาณ 3,000 คน- ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ ตัวละครจากเซนต์เซย่า- วินเซนต์ วาเลนไทน์ ตัวละครจาก ไฟนอลแฟนตาซี VII- จิลล์ วาเลนไทน์ ตัวละครจากเกมและภาพยนตร์เรื่อง Resident Evil
หมวดหมู่:ผ้า

หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:แฟชั่น
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:สิ่งทอ
ca:Categoria:Indústria tèxtil
es:Categoría:Industria textil
fi:Luokka:Tekstiiliteollisuus
uk:Категорія:Тканини
แม่แบบ:ต้องการสถานะภาพ2

== ต้องการสัญญาอนุญาต สำหรับภาพที่คุณอัปโหลด**
ขอขอบคุณที่คุณได้อัปโหลดภาพดังต่อไปนี้
ขณะนี้ภาพดังกล่าวยังไม่ได้ถูกกำหนด "สัญญาอนุญาต" ซึ่งทางวิกิพีเดียนั้นมีนโยบายที่เคร่งครัดในเรื่องลิขสิทธิ์ โดยภาพดังกล่าวจะถูกลบทิ้งภายใน 7 วัน หากไม่มีการระบุ สัญญาอนุญาต และ แหล่งที่มา - หากไม่ทราบหรือไม่แน่ใจ กรุณาศึกษานโยบายการใช้ภาพ และสอบถามได้ที่แผนกช่วยเหลือ- สำหรับภาพที่คุณได้อัปโหลดไว้แล้วและเพื่อป้องกันการถูกลบ สามารถเข้าไปแก้ไขและระบุเพิ่มเติมได้ตามที่กล่าวไว้ที่ ป้ายระบุสถานะลิขสิทธิ์ของภาพ ซึ่งจะมีรายชื่อป้ายสัญญาอนุญาตที่คุณสามารถเลือกมาใช้เพื่อระบุสัญญาอนุญาตของภาพ- สำหรับครั้งต่อไปที่คุณทำการอัปโหลดภาพ สามารถระบุได้จากหน้าอัปโหลดโดยตรง 
ขอขอบคุณสำหรับความร่วมมือและร่วมเขียนในวิกิพีเดีย

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:ต้องการสถานะภาพ
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา

มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา (Songkhla Rajabhat University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ พัฒนามาจากโรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล  วิทยาลัยครูสงขลา, สถาบันราชภัฏสงขลา และ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ดังเช่นปัจจุบัน

**ประวัติ**
ในปี พ.ศ. 2462 ธรรมการมณฑลนครศรีธรรมราชและธรรมการจังหวัดสงขลา ได้จัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูมณฑล" ขึ้น เพื่อผลิตครูที่สอนในระดับประถมศึกษา ผู้สำเร็จการศึกษา เรียกว่า "ครูประกาศนียบัตรมณฑล" ต่อมา ในปี พ.ศ. 2468 ธรรมการมณฑลได้จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประจำมณฑลขึ้นโดยเฉพาะ เรียกว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลประจำมณฑลนครศรีธรรมราช" เมื่อสำเร็จแล้วจะได้รับ "ประกาศนียบัตรวิชาชีพครูมูล" หลักจากมีการยกเลิกการปกครองแบบมณฑลแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดสงขลา" เมื่อปี พ.ศ. 2477 ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้ย้ายมาตั้งที่อำเภอหาดใหญ่ พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลสงขลา" และเปลี่ยนเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูสงขลา" ในปี พ.ศ. 2498
ในปี พ.ศ. 2504 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "วิทยาลัยครูสงขลา" และสามารถจัดการเรียนการสอนถึงระดับปริญญาตรีในสาขาต่าง ๆ ได้ตาม พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 ต่อมา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานนาม “ ราชภัฏ ” แทนชื่อวิทยาลัยครูทั่วประเทศ ดังนั้น วิทยาลัยครูสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันราชภัฏสงขลา" และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา" เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547

**สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย**
 ตรามหาวิทยาลัย เป็นรูปวงรีสองวงล้อมตราพระราชลัญจกรของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่พระราชทานให้แก่มหาวิทยาลัยราชภัฏ ภายในวงรีด้านบนเป็นอักษรภาษาไทยเขียนว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา" ด้านล่างเป็นอักษรภาษาอังกฤษเขียนว่า " SONGKHLA RAJABHAT UNIVERSITY"- สีประจำมหาวิทยาลัย ได้แก่ สีแดง-ขาว โดย
สีแดง หมายถึง ความรัก ความเข้มแข็ง
สีขาว หมายถึง ความถูกต้อง ความบริสุทธิ์
ดังนั้น สีแดง - สีขาว หมายถึง นักศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลาทุกคนต้องกล้าคิด กล้าทำในสิ่งที่ถูกต้องดีงามด้วยความบริสุทธิ์ใจ

**หน่วยงาน**
 คณะครุศาสตร์- คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์- คณะวิทยาการจัดการ  date=2017-09-25 - คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี- คณะเทคโนโลยการเกษตร http://agri.skru.ac.th date=2016-04-08 - คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม- คณะศิลปกรรมศาสตร์
*คณะนิติศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)

**วิทยาเขตสตูล**
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา วิทยาเขตสตูล- วิทยาลัยนวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา วิทยาเขตสตูล- คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา วิทยาเขตสตูล
*คณะอุตสาหกรรมบริการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา วิทยาเขตสตูล
*คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา วิทยาเขตสตูล
*คณะศิลปศาสตร์ (โครงการจัดตั้ง)
*คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี (โครงการจัดตั้ง)-   สถาบันวิจัยและพัฒนา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา date=2007-02-06 
สงขลา
ราชภัฏสงขลา
ราชภัฏสงขลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองสงขลา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กุมภาพันธ์ 15

* โชงะกุกังฟ้อง "โดราเอมอนตอนจบ" ละเมิดลิขสิทธิ์ เนื่องจากผลงานชุดดังกล่าวเป็นโดจินของแฟนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งอ้างอิงเนื้อเรื่องมาจากอีเมลลูกโซ่ว่า อยู่ดีๆ โดราเอมอนก็หยุดทำงานไปดื้อๆ ทำให้โนบิตะพยายามขยันเรียนมากขึ้นจนได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์แล้วกลับมาซ่อมโดราเอมอน  (J-cast)
*เกิดเหตุจี้เครื่องบินโดยสารแอร์มอริเตเนีย แบบโบอิ้ง 737 หลังจากเครื่องได้ทะยานขึ้นจากกรุงนูอากชอตเมืองหลวงของมอริเตเนีย  (INN)
}
ซามาร์กันต์

ซามาร์กันต์ หรือ ซามาร์กันด์ (Samarqand/Самарқанд, pron; Самарқанд; سمرقند) เป็นนครทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอุซเบกิสถานและเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการอยู่อาศัยต่อเนื่องเก่าแก่ที่สุดในเอเชียกลาง ปรากฏหลักฐานว่ามีการตั้งรกรากของมนุษย์ตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนปลาย ซามาร์กันต์เจริญรุ่งเรืองอย่างมากในฐานะเมืองบนเส้นทางสายไหมเชื่อมต่อจีนกับเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งในเวลานั้นซามาร์กันต์เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุด ในเอเชียกลาง
ในสมัยจักรวรรดิอะคีเมนิดของเปอร์เซีย ซามาร์กันต์กลายเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าราชการซอกเดีย และใน 329 ปีก่อน ค.ศ. เมืองถูกอะเล็กซานเดอร์มหาราชพิชิตได้ ในเวลานั้นเมืองมีชื่อว่ามาร์กันดา (Markanda) ซึ่งเรียกเป็นภาษากรีกโบราณว่ามารากันดา (Μαράκανδα) จากนั้นเมืองถูกปกครองโดยชาวอิหร่าน ชาวเติร์ก และชาวมองโกลหลังการพิชิตของเจงกีส ข่าน ในปี 1220 ในปัจจุบัน ซามาร์กันต์เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศอุซเบกิสถาน
ในปี 2001 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนนครซามาร์กันต์เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมในชื่อ "ซามาร์กันต์ ชุมทางวัฒนธรรม"
ในปัจจุบัน เมืองแบ่งออกเป็นสองส่วนคือเมืองเก่าและเมืองใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงการปกครองของจักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียต เมืองเก่าเต็มไปด้วยโบราณสถานและอนุสรณ์สถานเก่าแก่ ส่วนเมืองใหม่เป็นศูนย์กลางการปกครองและเป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษา

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของอิหร่าน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
พระราชวังโปตาลา

พระราชวังโปตาลา ((z=bodala) เป็นป้อมปราการแบบซง ในลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน พระราชัวงโปตาลาใช้งานเป็นที่ประทับฤดูหนาวของทะไลลามะมาตั้งแต่ปี 1649 ถึง 1959 หลังจากนั้นได้ถูกแปรสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์ พระราชวังโปตาลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกในปี 1994
ชื่อโปตาลานั้นตั้งตามเขาโปตาละกะ วิมานของพระโพธิสัตว์พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรตามตำนาน การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นโดยทาไลลามะที่ห้า ในปี 1645 หลังที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณส่วนพระองค์คนหนึ่ง Konchog Chophel (?-1646) ชี้ให้เห็นว่าพื้นที่ตรงนี้เหมาะสมแก่การเป็นที่ทำการรัฐ และตั้งอยู่ระหว่างอารามเทรปุง กับอารามเซรา และ เมืองเก่าลาซ่า เป็นไปได้ว่าวังนี้สร้างขึ้นบนซากของป้อมปราการเก่าที่มีชื่อว่าวังขาว หรือวังแดง ซึ่งสร้างขึ้นโดยพระเจ้าซงแจ็นกัมโป ในปี 637
อาคารมีขนาด m ตามแนวตะวันออก-ตะวันตก และ m ตามแนวเหนือ-ใต้, ผนังหินขนาดหนาราว m และที่ฐานหนาถึง m ในฐส่วนฐานของวังยังมีการเททองแดงผสมลงไปเพื่อช่วยป้องกันอาคารจากแผ่นดินไหว อาคารมีความสูง 13 ชั้น ประกอบด้วยห้องหับกว่า 1,000 ห้อง, ศาลเจ้าต่าง ๆ 10,000 ศาล และรูปปั้นรวมกว่า 200,000 รูป ตัวอาคารมีความสูง m บนยอดของเขาแดง (Marpo Ri) และมีความสูงรวมเขาถึงพื้นราว m

**ดูเพิ่ม**
 กลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลาในลาซ่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทิเบต
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
ปโปตาลา
หมวดหมู่:ที่ประทับของพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลาซ่า
หุ้นบุริมสิทธิ

หุ้นบุริมสิทธิ (preferred stock) เป็นตราสารทางการเงินประเภทตราสารทุน คล้ายกับหุ้นสามัญ เพียงแต่ว่าไม่มีสิทธิออกเสียงในการบริหาร มีข้อแตกต่างจากหุ้นสามัญคือ ผู้ถือหุ้นบุริมสิทธิจะได้รับสิทธิในการชำระคืนเงินทุนก่อนผู้ถือหุ้นสามัญในกรณีที่บริษัทเลิกกิจการ รายละเอียดของบุริมสิทธิที่พึงจะมีจะต้องดูในเอกสารของบริษัทนั้น ๆ อีกครั้งหนึ่ง หุ้นประเภทนี้มีไม่มากนักในตลาดหลักทรัพย์ มีการซื้อขายกันน้อย หรือภาษาเทคนิคเรียกว่ามีสภาพคล่องต่ำ หุ้นบุริมสิทธิบนกระดานหุ้นสังเกตได้จากสัญลักษณ์ + หรือ P ท้ายอักษรย่อ ของหุ้นสามัญ

**ดูเพิ่ม**
 หุ้นสามัญ- หุ้นกู้
หมวดหมู่:หุ้น
หมวดหมู่:ตราสารทางการเงิน
หมวดหมู่:การเงินธุรกิจ
คดีฆาตกรรมครั้งที่ 3 แห่งโรงละครโอเปร่า

คดีฆาตกรรมครั้งที่ 3 แห่งโรงละครโอเปร่า เป็นชื่อตอนของการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องคินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา คดีนี้เป็นคดีฆาตกรรมตอนยาวลำดับที่ 28 ของการ์ตูนชุดนี้

**เรื่องย่อ**
คินดะอิจิ มิยูกิ และผู้หมวดเคนโมจิ ต้องกลับไปยังโรงแรมโอเปร่าบนเกาะอีกเป็นครั้งที่ 3 (ครั้งที่ 2 อยู่ในฉบับนิยาย เขียนโดยเซย์มารุ อามางิ) หลังจากเจ้าของโรงแรมคือคุณคุโรซาวะเสียชีวิตลง ทั้งโรงแรมและตัวเกาะถูกซื้อไปโดยเพื่อนเก่าของคุโรซาวะ ซึ่งต้องการแสดงละครเวทีเรื่อง The Phantom of the Opera เป็นครั้งสุดท้าย เพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าของคนเก่า ก่อนที่โรงละครจะปิดตัวลงอย่างถาวร นอกจากพวกคินดะอิจิแล้ว เจ้าของคนใหม่ก็ยังได้เชิญสมาชิกคณะละครเก่าของคุโรซาวะมาร่วมงานครั้งนี้ด้วย อย่างไรก็ดี โศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อมีคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเกิดขึ้นก่อนที่ละครจะได้ทันแสดงเสียอีก

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**
 คินดะอิจิ ฮาจิเมะ- นานาเสะ มิยูกิ- เคนโมจิ อิซามุ

**ผู้ต้องสงสัยในคดี**
 โจว ทัตซึยะ ผู้กำกับละคร Phantom of the Opera ศพที่3- โอกิโนะ โยโกะ ดาราหญิงจากโตเกียวซึ่งเป็นไอดอลที่น่าจับตามอง- ฮิโมริ ฟูยุฮิโกะ นักแสดงชายปี2จากมหาลัยเคียวโตะ - คินาโกะ มาเรีย แม่บ้าน- มินาโกะ เรดะ นักแสดงหญิงม.6จากโรงเรียนมัธยมเทตัน - เอะมง อิซึมิ นางแบบ ศพที่1- มิกิทานิ ทากุมิ นักเรียนหญิงม.5ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงหญิง ศพที่2- โคซึกิ เรโอนะ นักเปียโนสาว- คาเงะชิม่า จูโซ เจ้าของโรงละครโอเปร่า

**เนื้อเรื่อง**

**ศพที่ 1 : เอะมง อิซึมิ**

**ศพที่ 2 : มิกิทานิ ทากุมิ**

**ศพที่ 3 : โจว ทัตซึยะ**

**"ขอเอาชื่อปู่เป็นเดิมพัน...
"**
ชิรางามิตั้งข้อสันนิษฐานว่าสาเหตุการตายของโจว ทัตซึยะ มีความเป็นไปได้ 2 ทาง ทางที่ 1 คือการฆ่าตัวตาย เนื่องจากไม่สามารถทนกับการถูกเปิดโปงในฐานะฆาตกรได้ หรือทางที่ 2 คือ ฆาตกรตัวจริงหลบซ่อนตัวอยู่ในเขาวงกตใต้ดิน หลังจากฆ่าโจวแล้วจึงฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดออกทางหน้าต่างลงไปยังหน้าผา แต่คินดะอิจิเห็นว่าไม่ใช่ทั้ง 2 ทฤษฎี
คินดะอิจิกับมิยูกิและผู้หมวดเคนโมจิออกไปสำรวจที่ประภาคารอีกครั้ง และพบหลักฐานเพิ่มเติมเป็นเข็มหมุดที่ไม่มีสนิมขึ้น ทำให้คินดะอิจิคิดออกถึงกลวิธี "ดับเทียนลงบันได" ได้ ทำให้คินดะอิจิมีความเชื่อมั่นว่าคนร้ายตัวจริงจะต้องหลบซ่อนอยู่ในบุคคลทั้ง 6 ที่เหลืออยู่แน่ๆ

**ฆาตกรตัวจริง**
ฆาตกรตัวจริงในคดีนี้คือ โคซึกิ เรโอนะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา
หมวดหมู่:ตัวละครในสตาร์ วอร์ส

หมวดหมู่:สตาร์ วอร์ส
สตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวละครแฟนตาซี
หมวดหมู่:ตัวละครภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
พัณณิดา ภูมิวัฒน์

พัณณิดา ภูมิวัฒน์
พัณณิดา ภูมิวัฒน์ เป็นนักเขียนไทย ซึ่งมีผลงานที่ได้รับความนิยมและการยอมรับในวงกว้างเป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นนวนิยายแนวแฟนตาซี และไซ-ไฟ โดยใช้นามปากกาทางอินเทอร์เน็ตว่า ลวิตร์(เคียว)
ผลงานของเธอเรื่องหนึ่งที่รู้จักกันแพร่หลาย คือ ไมรอน เคยได้รับการส่งชื่อเข้าประกวดชิงรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน ประจำปี พ.ศ. 2549 มาแล้ว

**ประวัติ**
พัณณิดา ภูมิวัฒน์เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมและมัธยมจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย 
ต่อมา สำเร็จการศึกษาอักษรศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสำเร็จในระดับปริญญาโท ภาควิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และที่ University College London ด้าน publishing  ปัจจุบันทำงานที่สำนักพิมพ์ silkworm 
ผลงานเรื่องแรกที่เขียนคือ "ฯพณฯ แห่งกาลเวลา (ภัทรกาลกัป)"
แฟนเพจของพัณณิดา ภูมิวัฒน์ 
http://www.facebook.com/lawit.pannida

**รายชื่อผลงาน**
 ไมรอน- เซรีญา- ผู้เสกทราย- มาโอ- อันเซลมา- Dragon  delivery- Marginal- Daemon bakery- นิทานหัวใจป่า- ปวงเทพผู้นิราศ- Z Diary- เข้ MBA- A little journey- คำสาปนักรบศิลา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ประพันธ์สาส์น: การเขียนหนังสือ... คือการสะท้อนโลกที่เราเห็น date=2010-11-29 - ผู้จัดการออนไลน์: แฟน​ตาซีไทย​…​ใคร​ว่าไร​้มนต์​ขลัง date=2007-03-11 - ผู้จัดการออนไลน์: นักเขียนรุ่นใหม่ ​กับ​​นวนิยาย​​แฟน​ตาซีfix-attempted=yes - รู้จักกับ พัณณิดา ภูมิวัฒน์ ผู้เขียน Dragon Delivery fix-attempted=yes - enter-books: ลวิตร์ กับวรรณกรรมเยาวชนเรื่องใหม่ ‘ผู้เสกทราย’  date=2010-01-13 
หมวดหมู่:นักเขียนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
Й

Short I (Й, й) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก อักษรตัวนี้ประดิษฐ์ขึ้นจากอักษร И และเครื่องหมายเสริมอักษร breve ใช้แทนเสียงพยัญชนะกึ่งสระ /j/ เหมือน y ในคำว่า yellow ของภาษาอังกฤษหรือ ย ในภาษาไทย
อักษร Short I เป็นอักษรตัวที่ 11 ในภาษารัสเซียเรียกว่า И краткое  (I kratkoye อี ครัตโคเอีย) , เป็นอักษรตัวที่ 10 ในภาษาบัลแกเรียเรียกว่า И кратко  (I kratko อี ครัตโค) , เป็นอักษรตัวที่ 14 ในภาษายูเครนเรียกว่า Йот  (Yot ยอต)  หรือ Ий  (Yi อิย)  และเป็นอักษรตัวที่ 11 ในภาษาเบลารุส แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีการใช้อักษร И ในภาษาเบลารุส
อักษร Short I มักจะถูกถ่ายอักษรให้เป็น j หรือ y ส่วนมากจะใช้เป็นพยัญชนะสะกดตัวสุดท้ายของคำ
อักษร Й (หรือในอีกแง่หนึ่งคือการเติม breve บนอักษร И) เริ่มมีการใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15–16 และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ความแตกต่างระหว่าง И กับ Й เริ่มปรากฏในอักขรวิธีของภาษาเชิร์ชสลาโวนิก (ซึ่งใช้เป็นภาษารัสเซียเช่นกัน) แต่หลังจากเกิดการปฏิรูปอักขรวิธีในสหภาพโซเวียต โดย จักรพรรดิปอเตอร์ที่ 1 (Peter I) เครื่องหมายเสริมอักษรของภาษารัสเซียถูกตัดออกไปทั้งหมด แต่หลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ไม่นาน การใช้อักษร И กับ Й ก็กลับมาอีก แต่ก็ยังไม่ถือว่า Й เป็นอักษร จนกระทั่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประมาณทศวรรษที่ 30 จึงประกาศใช้อย่างเป็นทางการ
ในภาษาเซอร์เบียและภาษามาซิโดเนีย จะใช้ Je (Ј, ј) แทนอักษร Short I

**การเปรียบเทียบอักษร**

**ตำแหน่งอักขระ**

**อ้างอิง**
  อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ฮาโกเนะ

ฮาโกเนะ (Hakone-machi) เป็นเมืองหนึ่งในอำเภออาชิงาราชิโมะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาฮาโกเนะด้านตะวันออก จากการสำรวจในเดือนมิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 13,492 คน ความหนาแน่น 145 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 92.82 ตารางกิโลเมตร ฮาโกเนะได้รับการกำหนดให้เป็นอุทยานธรณีแห่งชาติญี่ปุ่นโดยเครือข่ายอุทยานธรณีประเทศญี่ปุ่น (Japanese Geoparks Network)
ฮาโกเนะได้รับการยกย่องให้เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว โดยสามารถเดินทางไปชมภูเขาไฟฟูจิจากโตเกียวและกลับได้ภายในระยะเวลาหนึ่งวัน และนอกจากน้ำพุร้อน พิพิธภัณฑ์ และกิจกรรมนันทนาการอื่น ๆ แล้ว ฮาโกเนะยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของทิวทัศน์ตลอดทั้งสี่ฤดูกาล

**ภูมิศาสตร์**
ฮาโกเนะตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกสุดของจังหวัด ทางด้านตะวันออกของช่องเขาฮาโกเนะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในเขตแดนของอุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ซึ่งมีภูเขาไฟมีพลัง มีศูนย์กลางอยู่ที่ทะเลสาบอาชิ

**เทศบาลข้างเคียง**
จังหวัดคานางาวะ- โอดาวาระ- ยูงาวาระ- มินามิอาชิงาระ
จังหวัดชิซูโอกะ- โกเต็มบะ- ซูซูโนะ- มิชิมะ- โอยามะ- คันนามิ

**การท่องเที่ยว**
เมืองฮาโกเนะเป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีผู้มาเยือนเป็นจำนวนมาก นักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศเดินทางมาเพื่อพักผ่อนตามรีสอร์ทและสปา หรือเพื่อเยี่ยมชมทิวทัศน์ภูเขาที่รายรอบเมือง
ภายในอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ ซึ่งมีอาณาเขตอยู่รอบๆทะเลสาบอาชิ มีชื่อเสียงในด้านแหล่งสปาน้ำพุร้อนซึ่งเกิดจากความร้อนของภูเขาไฟ รวมทั้งยังมีทิวทัศน์ของภูเขาไฟฟูจิที่สวยงาม
สถานที่น่าสนใจอื่น ๆ ยังมีหุบเขาน้ำเดือด และศาลเจ้าฮาโกเนะที่ตั้งอยู่ริมทะเลสาบอาชิ ในเดือนเมษายนจะมีดอกซากุระบานสะพรั่งเต็มสวนในศาลเจ้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ฮาโกเนะ-  เว็บไซต์ทางการ -  เว็บไซต์ Hakone Portal date=2017-07-16 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคานางาวะ
Ј

Je (Ј, ј) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิกมีใช้เฉพาะในภาษาเซอร์เบีย ภาษามาซิโดเนีย ภาษาอาเซอร์ไบจาน และภาษาอัลไต มีรูปร่างคล้ายอักษรละติน J ใช้แทนเสียงของอักษร Й แบบดั้งเดิมคือ /j/ (ย)

**การเปรียบเทียบอักษร**

**ตำแหน่งอักขระ**

**อ้างอิง**
  อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด
หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก