Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ไซน์ เกรย์มอน

ไซน์ เกรย์มอน ดิจิมอนร่างสุดยอดวิวัฒนาการมาจากอากุมอนที่ได้รับดิจิโซลชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ มีอาวุธคือ จีโอเกรย์ซอร์ด ต่อมาวิวัฒนาการเป็นไซน์ เกรย์มอน เบิรสต์ โหมด ไซน์ เกรย์มอน ที่ได้รับพลังจากดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ ทำให้สีของร่างกายเปลี่ยนไป และอาวุธมาจากเปลวเพลิงของอุกกาบาต (บางก็ว่าพระอาทิตย์)
หมวดหมู่:ดิจิมอน
หมวดหมู่:สายพันธุ์ดิจิมอน
นครเวสต์มินสเตอร์

นครเวสท์มินส์เตอร์ (City of Westminster) เป็นนครและโบโรในลอนดอนชั้นใน และเป็นเมืองหลวงทางพฤตินัยของรัฐบาลอังกฤษหลายสมัย ในอดีต เวสท์มินส์เตอร์ถือเป็นส่วนหนึ่งของมิดเดิลเซกซ์ และตั้งอยู่ติดกับนครลอนดอน อาณาเขตทางตอนใต้คือแม่น้ำเทมส์ อาณาเขตของเวสท์มินส์เตอร์กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกรเทอร์ลอนดอน รวมถึงส่วนใหญ่ของเวสท์เอนด์ ไปจนถึงรอยัลโบโรออฟเคนซิงทันแอนด์เชลซีทางตะวันตก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เวสต์มินสเตอร์ - นครลอนดอน - นครลอนดอนและปริมณฑล 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเกรเทอร์ลอนดอน
หมวดหมู่:ลอนดอนโบโร
นครเวสต์มินสเตอร์
มิราจกาโอกามอน

มิราจกาโอกามอน วิวัฒนาการมาจากกาโอกามอนด้วยพลังดิจิโซล ชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ ต่อมาได้เป็น มิราจกาโอกามอน เบิรสต์ โหมด มิราจกาโอกามอนที่ได้รับดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ มีปีกสีทองและอาวุธเป็นเคียวและอีกด้านหนึ่งเป็นลูกตุ้ม

**อ้างอิง**
 Digimon: Data Squad (TV) จาก Anime News Network
หมวดหมู่:ดิจิมอน
หมวดหมู่:สายพันธุ์ดิจิมอน
จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)

สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง (金熙宗, 14 สิงหาคม ค.ศ. 1119 – 9 มกราคม ค.ศ. 1150) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์จินประสูติเมื่อ ค.ศ. 1119 (พ.ศ. 1662) มีพระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน เหอล่า พระองค์ทรงครองราชย์ประมาณ 15 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1135 ถึงปี ค.ศ. 1150 ในรัชสมัยของพระองค์ ราชวงศ์จินได้เปิดฉากการรบหลายครั้งกับราชวงศ์ซ่งใต้ ซึ่งย้ายราชสำนักไปทางใต้ของจีน

**พระราชประวัติ**
หว่านเอี๋ยน เหอล่าเป็นพระราชโอรสองค์โตของเจ้าชายเซิงกั๋ว (หรือที่รู้จักในพระนาม หว่านเอี๋ยน ซงจุน) ซึ่งเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิจินไท่จู่ ผู้ก่อตั้งและจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์จิน เมื่อจักรพรรดิไท่จู่สวรรคตในปี ค.ศ. 1123 ราชบัลลังก์ก็ถูกส่งต่อไปยังพระอนุชาผู้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิจินไท่จง Wanyan Zonghan และ Wanyan Xiyin ซึ่งเคยเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาของจักรพรรดิไท่จู่ โน้มน้าวให้จักรพรรดิไท่จงสถาปนาเหอล่าเป็นรัชทายาทในปี ค.ศ. 1132 ดังนั้น เหอล่าจึงได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1135 เมื่อจักรพรรดิไท่จงสวรรคต

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา:พระเจ้าจินฮุยจง หวันเอี๋ยนซงจุ่น (องค์ชายรัชทายาทซงจุ่นพระโอรสในพระเจ้าจินไท่จู่)(金徽宗 完颜宗峻)- พระราชมารดา:พระสนมจากสกุลปู้ฉ้า(蒲察氏)
*พระอนุชา
**หวันเอี๋ยนย้วน (胙王完颜元，本名常胜)
**หวันเอี๋ยนฉ้าไฉ๋(安武军节度使完颜查刺)
*ฮองเฮา พระสนม และพระโอรส
**เต๋าปิงฮองเฮาจากสกุลเป้ยหม่าน(悼平皇后裴满氏)
***พระโอรส องค์ชายรัชทายาท หวันเอี๋ยนจี๋อาน(太子完颜济安)
**พระสนมเซียนจากสกุลสวี(贤妃許氏)
***พระโอรส อ๋องเว่ย หวันเอี๋ยนเต๋าจี๋(魏王完颜道济)
**พระสนมเต๋อจากสุกลอู่กู่หลุ๋น( 德妃乌古论氏)
**พระสนมเจียจากสกุลกู่(妃夹谷氏)
**พระสนมจากสกุลจาง(妃张氏)
**พระสนมจากสกุลเป้ยหม่าน( 妃裴满氏)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1662
ซีจง
1149
พระเจ้าโจวอู่

พระเจ้าโจวอู่ (หรือพระเจ้าจิวบู๊อ๋อง ในสำเนียงฮกเกี้ยน, ; ? -  1043 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์โจวของจีนโบราณ ระยะเวลาของรัชสมัยของพระองค์ไม่แน่นอนแต่ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเริ่มต้นประมาณ 1046 ปีก่อนคริสตกาล และสิ้นสุดในอีกสามปีต่อมาใน 1043 ปีก่อนคริสตกาล
ราชสกุลของพระเจ้าโจวอู่คือ จี (姬) และพระนามเดิมคือ ฟา (發) พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าโจวเหวิน และพระมเหสีไท่ซื่อ ในบันทึกส่วนใหญ่ระบุว่า ปั๋ว อี้เข่า พระเชษฐาของพระองค์ สิ้นพระชนม์ก่อนหน้าพระราชบิดา โดยโดยไปมักระบุว่า เป็นฝีมือของพระเจ้าโจ้ว กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชาง อย่างไรก็ตาม ข้อมูลในหลี่จี้สันนิษฐานว่ามรดกของพระองค์เป็นตัวแทนประเพณีเก่าแก่กว่าเกี่ยวกับการส่งต่อโดยข้ามลูกชายคนโตในตระกูลโจว (จี่ลี่ พระอัยกาของพระองค์ น่าจะได้รับมรดกนี้ แม้ว่าจะมีพระเชษฐา 2 พระองค์ก็ตาม)
พระองค์กับเจียง จื่อหยามีส่วนในการโค่นล้มราชวงศ์ชาง

**อ้างอิง**
อู่
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวเฉิง

พระเจ้าโจวเฉิง (p=zhōu chéng wáng) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์โจว ของจีน รัชสมัยของพระองค์คือ 1042–1021 ก่อนคริสตกาลหรือ 1042/35–1006 ก่อนคริสตกาล พระราชบิดาพระราชมารดาของพระองค์คือ พระเจ้าโจวอู่ และ พระมเหสี อี้ เจียง (宜姜)
พระเจ้าโจวเฉิงยังทรงพระเยาว์เมื่อเสด็จขึ้นครองบัลลังก์ พระปิตุลา (อา) ของพระองค์ โจวกงหวัง เกรงว่ากองกำลังของ ราชวงศ์ชาง อาจกลับมาผงาดอีกครั้งภายใต้การปกครองที่อ่อนแอของยุวกษัตริย์ จึงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และดูแลกิจการราชการมาหลายปี โจวกงหวังก่อตั้งเมืองหลวงทางทิศตะวันออกที่ ลั่วหยาง และภายหลังเอาชนะการกบฏโดยพระปิตุลาของพระเจ้าโจวเฉิง  Cai Shu, Guan Shu และ Huo Shu
ต่อมาพระเจ้าโจวเฉิงทรงรักษาพรมแดนของราชวงศ์โจวให้มั่นคงโดยเอาชนะชนเผ่าป่าเถื่อนหลายเผ่าพร้อมกับโจวกงหวัง

**อ้างอิง**
เฉิง
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์โจวตะวันตก

ราชวงศ์โจวตะวันตก(p=Zīzhōu, 1046p=6- 771 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นครึ่งแรกในราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เริ่มต้นเมื่อพระเจ้าโจวอู่ล้มล้างราชวงศ์ชางในยุทธการมู่เหย่ และจบลงเมื่อพวกเร่ร่อน กวนหรง เข้าปล้นเมืองหลวงเหาจิง และสังหารพระเจ้าโจวโยวใน 771 ปีก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์โจวตะวันตกในช่วงต้น รุ่งเรืองอยู่ประมาณเจ็ดสิบห้าปีแล้วค่อยสูญเสียอำนาจ

**ประวัติ**
p=94
ลำดับพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โจวตะวันตกที่ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์ฮั่นระบุไว้ ตรงกัน (ยกเว้นอักษรที่ไม่ค่อยใช้งานบางตัว) ตามรายพระนามที่จารึกบนถาด Lai ที่ได้รับการขุดค้น
จารึกและข้อความที่ระบุไว้แสดงให้เห็นถึงความผิดปกติในการสืบทอดตำแหน่งบางประการ แต่เห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ได้รับการเรียบเรียงในเรื่องเล่าอย่างเป็นทางการในสมัยถาด Lai แล้วpp=268–270
นักวิชาการส่วนใหญ่แบ่งราชวงศ์โจวออกเป็นตอนต้น ตอนกลาง และตอนปลาย ซึ่งยังสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงรูปแบบภาชนะสำริดโดยประมาณอีกด้วยp=85
ซือหม่า เชียนรู้สึกว่าไม่สามารถขยายตารางลำดับเวลาของเขาไปไกลกว่า 841 ปีก่อน ค.ศ. ซึ่งเป็นปีแรกของก้งเหอ และยังไม่มีลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์จีนที่ได้รับการยอมรับก่อนถึงจุดนั้นp=21
Cambridge History of Ancient China ใช้วันที่ที่กำหนดโดย Edward L. Shaughnessy จากจู๋ชูจี้เหนียน"ข้อความปัจจุบัน" และจารึกสำริดpp=xix, 217–287
ใน ค.ศ. 2000 โครงการลำดับเหตุการณ์เซี่ย–ชาง–โจวจัดทำตารางวันที่ขึ้น โดยอิงจากข้อความที่ได้รับ จารึกสัมฤทธิ์ การหาอายุด้วยคาร์บอนกัมมันตรังสี และเหตุการณ์ทางดาราศาสตร์pp=17–18
อย่างไรก็ตาม ข้อความจารึกบนสัมฤทธิ์หลายอันที่ค้นพบตั้งแต่นั้นมาไม่สอดคล้องกับวันที่ของโครงการpp=354–369

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูลอ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์โจว (แก้ความกำกวม)

ราชวงศ์โจว เป็นชื่อราชวงศ์โบราณของจีนหลายราชวงศ์ โดยมากจะหมายถึงราชวงศ์โจวก่อนคริสตกาล คือ- ราชวงศ์โจว หรือ ราชวงศ์จิว (1046-256 ปีก่อนคริสตกาล) สถาปนาโดยพระเจ้าโจวอู่หวัง สามารถแบ่งได้เป็น 2 ช่วง คือ
** ราชวงศ์โจวตะวันตก (1046-771 ปีก่อนคริสตกาล) เมืองหลวงอยู่ที่ซีอาน
** ราชวงศ์โจวตะวันออก (771-256 ปีก่อนคริสตกาล) เมืองหลวงอยู่ที่ลั่วหยาง
นอกจากนี้ยังมีราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นภายหลังโดยนำชื่อราชวงศ์โจวมาใช้ คือ- ราชวงศ์อู่โจว (ค.ศ. 690-705) ช่วงต่อระหว่างราชวงศ์ถัง ที่ปกครองโดยพระนางบูเช็กเทียน- ราชวงศ์โฮ่วโจว (ค.ศ. 951-960) หนึ่งในห้าราชวงศ์ในยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร
นากจมูกขน

นากจมูกขน หรือ นากใหญ่หัวปลาดุก (Hairy-nosed otter; Lutra sumatrana) เป็นนากชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย  มีรูปร่างหน้าตาคล้ายนากใหญ่ธรรมดา (L. lutra) ขนตามลำตัวมีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มเหมือนกำมะหยี่ มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมบริเวณจมูกแตกต่างไปจากนากชนิดอื่น ๆ ที่บริเวณจมูกจะเป็นแผ่นหนังเรียบ ริมฝีปากบน คาง และคอด้านล่างมีสีขาว หัวแบน และปากค่อนข้างกว้าง
มีความยาวลำตัวและหัว 50-82 เซนติเมตร ความยาวหาง 45-50 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-6 กิโลกรัม
มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของกัมพูชา บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของเวียดนาม, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกของเกาะสุมาตราและบอร์เนียว สำหรับในประเทศไทยพบบริเวณภาคตะวันตกและภาคใต้ จากรายงานเมื่อปี พ.ศ. 2531 มีการพบนากจมูกขน 2 แห่ง คือ ลุ่มแม่น้ำแม่กลอง และบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และในปี พ.ศ. 2542 มีผู้สามารถจับตัวได้อีกที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ในบริเวณใกล้กับชายแดนมาเลเซีย

นากจมูกขนนับว่าเป็นนากชนิดที่ได้ชื่อว่าหายากที่สุดในโลก เพราะมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้งและมีการศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมน้อยมาก มักพบนากชนิดนี้ตามพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ปากแม่น้ำใกล้กับทะเลหรือชายฝั่ง มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ 
แต่อย่างไรก็ตาม ในกลางปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปิดเผยว่าที่เวียดนามได้มีการค้นพบนากจมูกขนที่เขตป่าสงวนอูมิงห่า ในจังหวัดก่าเมา  ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเวียดนาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
จ
จ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
นาฬิกาทรายรัก

นาฬิกาทรายรัก (Sunadokei) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ ผลงานของ ฮินะโกะ อะชิฮาระ ตีพิมพ์ที่ญี่ปุ่นในนิตยสารเบทสึโคะมิ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ส่วนในประเทศไทยเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์บงกช ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 10 เล่ม โดยในปี พ.ศ. 2548 นาฬิกาทรายรักได้รับรางวัลโชงะกุกังอวอร์ด ครั้งที่ 50 ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ในสาขาการ์ตูนโชโจะ นอกจากนี้ในประเทศญี่ปุ่นยังได้มีการนำไปสร้างเป็นดราม่าซีดี (พ.ศ. 2548) ละครโทรทัศน์ (พ.ศ. 2550) และภาพยนตร์ (พ.ศ. 2551) ด้วย

**เนื้อเรื่อง**
หลังจากพ่อและแม่เลิกรากันไป อัน อุเอคุสะ เด็กหญิงอายุ 12 ปีและแม่ ย้ายจากเมืองหลวงไปยังจังหวัดที่ห่างไกลอย่างชิมะเนะ ซึ่งเป็นบ้านเดิมของแม่ ตาและยายของอันยังคงอาศัยอยู่ที่นั่น อันได้พบกับไดโกะ เด็กชายวัยเดียวกัน และได้เข้าไปช่วยงานเล็กๆน้อยๆในบ้านสึกิชิมะ เศรษฐีของละแวกนั้น จึงได้ทำความรู้จักกับฟูจิ และชีกะ ลูกชายและลูกสาวของบ้านนั้นด้วย
แม่ของอันที่จิตใจอ่อนไหวได้ตัดสินใจลาโลกไปก่อนวัยอันควร ทิ้งให้อันอยู่อาศัยกับตาและยาย เหตุการณ์นี้กลายเป็นบาดแผลลึกลงไปในใจของอัน ในขณะที่ความผูกพันระหว่างอันและไดโกะเพิ่มมากขึ้น รวมทั้งความรู้สึกของฟูจิที่มีต่ออัน และความรู้สึกของชีกะที่มีต่อไดโกะด้วย

**ตัวละคร**
 อัน อุเอคุสะ- ไดโกะ คิตามุระ- ฟูจิ สึกิชิมะ- ชีกะ สึกิชิมะ

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
การล้อมวอร์ซอ (1939)

การปิดล้อมวอร์ซอ คือส่วนหนึ่งของการรบในการบุกครองโปแลนด์เพื่อชิงกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของโปแลนด์ ระหว่างกองทัพโปแลนด์ประจำกรุงวอร์ซอ (Armia Warszawa) กับกองทัพเยอรมัน การรบเริ่มขึ้นเมื่อกองทัพอากาศเยอรมัน (Luftwaffe) เริ่มทำการทิ้งระเบิดในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939
การรบภาคพื้นดินเริ่มขึ้นในวันที่ 8 กันยายน เมื่อหน่วยยานเกราะของเยอรมันเคลื่อนพลเข้ามายังเขตโวลา (Wola) และปริมณฑลทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง แม้ว่าทางเยอรมันจะประกาศทางวิทยุว่าได้ทำการเข้ายึดกรุงวอร์ซอแล้ว แต่ในความเป็นจริงนั้น การบุกถูกสกัดไว้ได้ วอร์ซอจึงถูกปิดล้อม จนกระทั่งวันที่ 28 กันยายน เมื่อกองกำลังโปแลนด์ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอกวาเลเรียน ทูมา (Walerian Czuma) ได้ยอมจำนน วันต่อมาทหารโปแลนด์ประมาณ 100,000 นายถูกจับเป็นเชลยศึก และถูกส่งออกนอกเมือง กองทัพบกเยอรมัน (Wehrmacht) เคลื่อนพลเข้ามาประจำการในวอร์ซอในวันที่ 1 ตุลาคม ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นของการเข้ายึดครองโปแลนด์ของเยอรมนีจนเกิดการก่อการกำเริบวอร์ซอ และสิ้นสุดลงในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1945
หมวดหมู่:การทัพโปแลนด์
หมวดหมู่:การล้อมในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
แม่แบบ:ประกาศ/หัวข้ออภิปราย

* 1 มิถุนายน – เริ่มกิจกรรม WikiDiversity 2025- 1 เมษายน – เริ่มกิจกรรมสนับสนุนบทความแนะนำ- 1 เมษายน – เริ่มกิจกรรม GLAM–Library 2025
เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์

เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์ ตั้ว อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ

**ประวัติ**
เกริกเกียรติเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนิธิพัฒน์ (บิดา) กับอินทิรา (มารดา; สกุลเดิม: อินทรทูต บุตรสาวพระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์) จบการศึกษาระดับปริญญาโท ทางบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา

**หน้าที่การงาน**
เกริกเกียรติเคยทำงานกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ ก่อนจะเข้าทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นเวลา 10 ปี ตำแหน่งสุดท้ายคือหัวหน้าส่วนวิเคราะห์สถาบันการเงิน ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 เกริกเกียรติเข้าทำงานที่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวฝ่ายมารดา ในตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ และผู้อำนวยการฝ่ายสาขา ก่อนจะรับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ในเวลาต่อมา เกริกเกียรติขยายกิจการของธนาคารฯ โดยมุ่งเน้นสายงานวาณิชธนกิจ, บริหารการเงิน และการต่างประเทศ ภายใต้การดำเนินงานของราเกซ สักเสนา นักการเงินชาวอินเดีย ซึ่งขณะนั้นเป็นที่ปรึกษากรรมการผู้จัดการใหญ่
ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2538 ราเกซทำธุรกรรมทางการเงินแบบพิสดาร ในนามของธนาคารฯ ทั้งการปล่อยกู้ให้กับนักลงทุน ที่ต้องการเทคโอเวอร์กิจการในตลาดหลักทรัพย์ เพื่อนำไปขายทำกำไร โดยมีลูกค้าส่วนหนึ่ง เป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่ม 16 (กลุ่มการเมืองที่นำโดย เนวิน ชิดชอบ, สุชาติ ตันเจริญ, ชูชีพ หาญสวัสดิ์, สรอรรถ กลิ่นประทุม) หรือการปล่อยสินเชื่อให้กับกิจการต่างชาติ โดยหารายได้จากค่าธรรมเนียมธุรกรรมการเงิน จนกระทั่งเกิดหนี้เสีย และถูกควบคุมโดยธนาคารแห่งประเทศไทย

**BBC ล้มละลาย**
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2539 ธนาคารแห่งประเทศไทย เข้ายึดและสั่งปิดกิจการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ พร้อมทั้งฟ้องศาลให้ดำเนินคดีกับเกริกเกียรติและราเกซ ว่ากระทำผิดตามกฎหมายธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. 2505 และ กฎหมายหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกรวมทั้งสิ้น 17 คดี มูลค่ากว่า 50,000 ล้านบาท ต่อมา ศาลชั้นต้นมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2552 สั่งจำคุกเกริกเกียรติเป็นเวลา 20 ปี และปรับเป็นเงิน 3,100 ล้านบาท

**ถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540**
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ล้มละลายได้ไม่นาน ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งขึ้นใน พ.ศ. 2540 ทำให้กิจการห้างร้านและบริษัทบางแห่งต้องปิดตัวลง ซึ่งผลกระทบนี้ทำให้คนบางกลุ่มมองว่า เกริกเกียรติเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นในครั้งนี้ แต่ต่อมาเขาได้ออกมาเปิดเผยเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยเปิดเผยว่า ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการมีสถานะล้มละลายมาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้ามารับตำแหน่ง

**เสียชีวิต**
เกริกเกียรติเสียชีวิตเมื่อวันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคมะเร็งในปอด ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ขณะมีอายุ 63 ปี

**ผลงานหนังสือ**
ความจริงบีบีซี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
วินซ์ แม็กแมน

วินเซนต์ เคนเนดี แม็กแมน (Vincent Kennedy McMahon ; เกิด 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945)  เป็นทั้งโปรโมเตอร์มวยปล้ำอาชีพและนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขาคือบุตรชายของวินซ์ แม็กแมน ซีเนียร์ ผู้ก่อตั้งสมาคม WWE ประธานกรรมการบริหารของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) เขาเคยได้รางวัลชนะรอยัลรัมเบิลเมื่อปี 1999 โดยเหยื่อของเขาคนสุดท้าย คือ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน นอกจากนี้ วินซ์ได้ครองแชมป์โลกของสถาบัน WWE และ ECW มาแล้ว รวมไปถึงการได้เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของ WWE หลังจากเข้ายึด WCW และ ECW ในปี 2001 ปัจจุบันวินซ์ได้เป็นผู้บริหาร ยักษ์ใหญ่ของ บริษัท WWE โดยได้นำบุคคลในครอบครัว เช่น ลินดา แม็กแมน, เชน แม็กแมน, สเตฟานี แม็กแมน มาร่วมบริหารด้วย

**แชมป์และรางวัล**
ไฟล์:Vince McMahon - ECW Champion.jpg|thumb|180px
แชมป์ ECW
ไฟล์:Vince McMahon Walk of Fame.jpg|thumb|180px|แม็กแมนบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม- Professional Wrestling Hall of Fame and Museum
** Class of 2011- Pro Wrestling Illustrated
** Feud of the Year (1996) vs. Eric Bischoff
** Feud of the Year (1998, 1999) vs. Stone Cold Steve Austin
** Feud of the Year (2001) vs. Shane McMahon
** Match of the Year (2006) vs. Shawn Michaels in a No Holds Barred match at WrestleMania 22- World Wrestling Federation/World Wrestling Entertainment
** WWF Championship (1 time)
** ECW World Championship (1 time)
** Royal Rumble (1999)- Wrestling Observer Newsletter awards
** Best Booker (1987, 1998, 1999)
** Best Promoter (1988, 1998–2000)
** Best Non-Wrestler (1999, 2000)
** Feud of the Year (1998, 1999) vs. Stone Cold Steve Austin
** Most Obnoxious (1983–1986, 1990, 1993)
** Worst Feud of the Year (2006) with Shane McMahon vs. D-Generation X (Shawn Michaels and Triple H)
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)

**รางวัลและเกียรติยศอื่นๆ**
 Boys and Girls Club of America Hall of Fame (class of 2015)- Guinness World Records – Oldest WWE Champion (September 1999)- Honorary Doctor of Humane Letters degree from Sacred Heart University- Star on the Hollywood Walk of Fame

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  WWE Corporate Profile date=2015-12-22 -  Professional Wrestling Hall of Fame Profile date=2011-09-07 
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ผู้บริหารมวยปล้ำอาชีพ‎
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)
หมวดหมู่:เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้บริหารดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
ไดโงฮนซง

ไฟล์:Taisekiji Dai Gohonzon.jpeg|thumb|ภาพถ่ายของไดโงฮนซงแห่งวัดไทเซกิจิ บันทึกภาพในยุคไทโช เมื่อ ค.ศ. 1913 (พ.ศ. 2456)
ไดโงฮนซง (Dai Gohonzon) เป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู คำว่า "ได" (大) แปลว่า "ยิ่งใหญ่, สูงสุด" ส่วน "โกฮนซง" (御本尊) หมายถึง สิ่งสักการะ คำว่า "ไดโงฮนซง" จึงแปลว่า "สิ่งสักการะสูงสุด"
ไดโงฮนซงมีลักษณะเป็นรูปมัณฑละ (มณฑล) จารึกภาษาจีนและภาษาสันสกฤต ซึ่งทำจากไม้การบูร โดยหลักแล้วมัณฑละดังกล่าวประกอบด้วยนามของพุทธะ พระโพธิสัตว์ เทพในพุทธศาสนา และคุรุอาจารย์ต่าง ๆ ในศาสนาพุทธเป็นจำนวนมาก รายล้อมรอบอักษรคันจิ (อักษรจีน) ที่อยู่ศูนย์กลางมัณฑละ ซึ่งจารึกเป็นคาถาว่า "นามูเมียวโฮเร็งเงเกียวนิจิเร็ง"  ตามประวัติกล่าวว่าไดโงฮนซงถูกจารึกขึ้นโดยพระนิจิเร็ง (หรือ "นิจิเร็นไดโชนิง" ในหมู่สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชู) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1279 เป็นการจำลองธรรมสภาในห้วงอวกาศขณะที่พระโคตมพุทธเจ้า (ฝ่ายมหายานนิยมเรียกว่า "พระศากยมุนีพุทธะ") แสดงพระธรรมเทศนาเรื่องสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ปัจจุบันไดโงฮนซงประดิษฐานอยู่ ณ โฮอันโดะ วัดไทเซกิจิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น อันเป็นศูนย์กลางใหญ่ของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู
สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชูถือว่าไดโงฮนซงคือการรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของบุคคลและธรรม  และคือจุดมุ่งหมายในการมาเกิดของพระนิจิเร็นไดโชนิง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
ไชร์ (แก้ความกำกวม)

ไชร์ (Shire) อาจจะหมายถึง- ไชร์ - เขตการปกครองของบริเตนใหญ่และออสเตรเลีย- ไชร์ (มิดเดิลเอิร์ธ) - ชื่อดินแดนแห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และตำนานอื่น ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ไชร์

: ดูความหมายอื่นที่ ไชร์  (แก้ความกำกวม)
ไชร์ (shire) เป็นเขตบริหารการปกครองโบราณของบริเตนใหญ่และออสเตรเลีย คำว่า “ไชร์” กับ “เคาน์ตี” ใช้แลกเปลี่ยนกันมาตั้งแต่สมัยนอร์มันได้รับชัยชนะต่ออังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ในภาษาอังกฤษใหม่คำว่า “ไชร์” มักจะไม่ใช้แทนที่คำว่า  “เคาน์ตี”  นอกจากนั้นคำว่า “ไชร์” ยังเป็นคำที่ใช้ต่อท้ายชื่อมลฑลหลายมลฑลในอังกฤษ เช่น  มลฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ หรือ  มลฑลเลสเตอร์เชอร์ แต่จะออกเสียง  “เชอร์” เมื่อเป็นส่วนหนึ่งของชื่อมลฑล ในออสเตรเลีย “ไชร์” ยังคงใช้เป็นเขตบริหารการปกครองในปัจจุบัน

**ดูเพิ่ม **
 มลฑลการปกครองของอังกฤษ - มณฑลการปกครองของอังกฤษในประวัติศาสตร์ 
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลของอังกฤษ
ราชวงศ์แบร์นาด็อต

ราชวงศ์แบร์นาด็อต เป็นราชวงศ์ปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1818 และ ค.ศ. 1905 เป็นราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนในปัจจุบัน

**รายพระนามพระมหากษัตริย์**
หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
หมวดหมู่:ราชวงศ์นอร์เวย์
ราชวงศ์โจวตะวันออก

ราชวงศ์โจวตะวันออก (771-256 ปีก่อน ค.ศ.) หรือเรียกว่าตงโจว(จีน: 东周; พินอิน: Dōngzhōu) เป็นช่วงครึ่งหลังของ ราชวงศ์โจว ของจีนโบราณ ราชวงศ์โจวตะวันออก เกิดขึ้นหลังจากที่ โจวอิวหวัง ทรราชและกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โจวตะวันตกถูกปลงพระชนม์ ต่อมาผิงหวัง โอรสของโจวอิวหวังได้ย้ายเมืองหลวงไปที่ลั่วหยาง นับเป็นการเริ่มต้นของราชวงศ์โจวตะวันออก ราชวงศ์โจวตะวันออกแบ่งเป็น 2 ช่วง ยุควสันตสารทหรือยุคชุนชิว และ ยุครณรัฐหรือยุคจ้านกั๋ว โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ลั่วหยาง ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองซีอาน เมืองหลวงเก่าของราชวงศ์โจวตะวันตก ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นี้คือพระเจ้าโจวผิงหวัง ราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์แค่ในนามเพราะองค์กษัตริย์ทรงไร้พระราชอำนาจที่จะปกครองเหล่าอ๋องต่างๆ ได้ เนื่องจากอ๋องต่างๆ ได้แข็งเมืองและทำสงครามแย่งชิงอำนาจกัน
ในสมัยราชวงศ์นี้การแย่งชิงอำนาจกันของเหล่าอ๋องแบ่งเป็น 2 ยุคโดยยุคแรกเรียกว่า ยุคชุนชิว และยุคต่อมาเรียกว่า ยุคจ้านกั๋ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย

การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย เกิดขึ้นในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของนาซีเยอรมนี โดยสโลวาเกียได้ส่งกองทัพเบอร์โนลัค ซึ่งประกอบด้วยทหาร 50,000 นาย แบ่งออกเป็น 3 กองพลทหารราบ ระหว่างการรบในโปแลนด์ ทหารสโลวักพบกับการต้านทานและความสูญเสียเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

**เบื้องหลัง**
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สาธารณรัฐสโลวักถูกก่อตั้งขึ้นเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีภายในดินแดนของสโลวาเกีย ซึ่งก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ดินแดนส่วนใหญ่ของสโลวาเกียถูกยึดครองโดยฮังการี ซึ่งเป็นผลมาจากรางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง ดินแดนบางส่วนของสโลวาเกียยังถูกยึดครองโดยเยอรมนีและโปแลนด์อีกด้วย
ข้ออ้างทางการเมืองที่สโลวาเกียใช้ในการบุกครองโปแลนด์ คือ การยึดครองดินแดนสโลวาเกียของโปแลนด์ ซึ่งเป็นผลมาจากความตกลงมิวนิก (คิดเป็นดินแดน 226 ตารางกิโลเมตร พลเมือง 4,280 คน ซึ่งเกือบทั้งหมดมีเชื้อชาติสโลวัก) นอกเหนือจากนั้น นักการเมืองโปแลนด์บางคนยังเสนอว่าฮังการีควรจะได้ยึดครองสโลวาเกียทั้งประเทศ
ระหว่างการเจรจาลับกับเยอรมนีระหว่างวันที่ 20-21 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 รัฐบาลสโลวาเกียตกลงในการร่วมบุกครองโปแลนด์ และยังอนุญาตให้เยอรมนีใช้ดินแดนของตนเตรียมการบุกครองอีกด้วย เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม รัฐบาลสโลวาเกียประกาศระดมพล (เรียกทหารกองหนุนได้ 160,000 นาย ในจำนวนนี้ ทหาร 115,000 นายเข้าประจำการจนถึงวันที่ 20 กันยายน) และก่อตั้งกองทัพเบอร์โนลัคขึ้นมา โดยมีทหารประจำการ 51,306 นาย

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Charles K. Kliment and Břetislav Nakládal: Germany's First Ally, Schiffer Publishing, 1998, ISBN 07-643-0589-1. The book covers the Slovak Armed Forces in World War Two. Czech edition in 2003, ISBN 80-206-0596-7.- Igor Baka: Slovensko vo vojne proti Poľsku v roku 1939 (Slovakia during the war against Poland in 1939),  Vojenská história, 2005, No 3.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Overview of the campaign -  Map of the campaign -  Another overview, more military details -  Changes in Polish-Slovak border between 1920-1945 
หมวดหมู่:การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพโปแลนด์
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
รวมพลคนละคร

รวมพลคนละคร ผลงานโดย อารีเฟน ฮะซานี (เฟน สตูดิโอ) เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวตลกขบขันล้อหนังเด่นละครดัง สร้างมาจากสาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ รวมเล่มครั้งแรก เดือน เมษายน พ.ศ. 2548

**เนื้อเรื่อง**
 บ้านทรายดอง (บ้านทรายทอง)- คู่กรรม(ภาคพิสดาร) - ทวิภพ - ลอดลายมังกือ (ลอดลายมังกร)- ภูติพิศวาสบาดจิต (ภูติพิศวาส)- เมียลวง (เมียหลวง)- นางนาบ (นางนาค)- นางนาก พระขนุน (นางนาค พระโขนง)- ดาวพระสุก(ดาวพระศุกร์) - คนเล็กหมัดเทวดา - ละครเร่(ร่อน) - เดอะมาสก์ หน้ากากจอมทะเล้น- คือหัตถาครองแครง (คือหัตถาครองพิภพ)
หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:ผลงานของ เฟน สตูดิโอ
อีเห็นข้างลาย

อีเห็นข้างลาย หรือ  อีเห็นธรรมดา หรือ มูสังหอม ในภาษาใต้ (Asian palm civet; Paradoxurus hermaphroditus) เป็นอีเห็นขนาดเล็ก สีขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้มจนเกือบดำ ยกเว้นบริเวณรอบจมูก หู ขา และปลายหางมีสีดำมีลายสีขาวพาดขวางบริเวณหน้าผาก หลังมีจุดเล็ก ๆ สีดำเรียงตัวเป็นแนวยาว 3 เส้น จากไหล่ถึงโคนหาง หางมีความยาวพอ ๆ กับลำตัว ขนปลายหางบางตัวอาจมีสีขาว มีต่อมน้ำมันและจะส่งกลิ่นออกมาเมื่อเวลาตกใจ ซึ่งต่อมน้ำมันนี้จะแตกต่างจากชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ ตัวเมียมีเต้านม 3 คู่
มีความยาวลำตัวและหัว 43–71 เซนติเมตร ความยาวหาง 40.6–66 เซนติเมตร น้ำหนัก 2–5 กิโลกรัม
อีเห็นข้างลายมีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมาก โดยพบตั้งแต่รัฐชัมมูและกัศมีร์ และภาคใต้ของอินเดีย, ศรีลังกา, เนปาล, รัฐสิกขิม, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะซูลาเวซี และหมู่เกาะซุนดาน้อย และมีชนิดย่อยมากถึง 30 ชนิด (ดูในตาราง)
มีพฤติกรรมมักอาศัยและหากินตามลำพัง สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ ป่าดิบชื้น, ป่าดิบแล้ง ไปจนถึงชายป่าที่ใกล้กับพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง และน้ำหวานของเกสรดอกไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน นอนหลับในเวลากลางวัน ใช้เวลาส่วนมากตามพื้นดินและจะใช้เวลาน้อยมากอยู่บนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 2–4 ตัว โดยจะเลี้ยงลูกอ่อนไว้ตามโพรงไม้หรือโพรงหิน
อีเห็นข้างลายไม่ได้ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2546  ปัจจุบันทางสวนสัตว์เชียงใหม่ได้มีโครงการในการเพาะเลี้ยงอีเห็นข้างลาย เพื่อผลิต "กาแฟขี้ชะมด" ซึ่งเป็นกาแฟที่ได้จากมูลของอีเห็นข้างลาย มีราคาซื้อขายที่สูงมาก และในการเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์ในการนี้ที่จังหวัดตรังโดยเอกชนด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น 
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร

ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร (UK Singles Chart) คือชาร์ตที่จัดอันดับซิงเกิลโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีของอังกฤษ ชาร์ตรายสัปดาห์จะเริ่มนับจากวันอาทิตย์ จนกระทั่งถึงวันเสาร์ ชาร์ตนี้ออกเผยแพร่ทางนิตยสาร มิวสิกวีค โดยแสดง 75 อันดับแรก และชาร์ตพลัส แสดง 200 อันดับแรก และออกเผยแพร่ชาร์ตออนไลน์ใน 40 อันดับแรกเท่านั้น โดยได้รับความร่วมมือการให้ข้อมูลจากร้านค้าในสหราชอาณาจักรกว่า 6,500 ร้าน รวมถึงร้านทางอินเทอร์เน็ตอีกด้วย โดยซิงเกิลส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักรจะออกจำหน่ายในวันจันทร์
ชาร์ตซิงเกิลเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกประกอบไปด้วยยอดขายจากซีดีและยอดการจำหน่ายทางดิจิทัลดาวน์โหลด โดยทั่วไปจะพิจารณากันใน 75 อันดับแรก และออกเผยแพร่ต่อสาธารณชนทั่วไปเฉพาะใน 40 อันดับแรกทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวันช่วงบ่ายวันอาทิตย์ ชาร์ต 75 อันดับแรกจะเผยแพร่ทางนิตยสาร มิวสิกวีค ในวันจันทร์ และชาร์ตเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกจะตีพิมพ์ใน ชาร์ตสพลัส หนังสือพิมพ์ชาร์ตอิสระ ในวันพุธ
หมวดหมู่:อุตสาหกรรมดนตรีสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ชาร์ตเพลงสหราชอาณาจักร
ลั่วหยาง

ลั่วหยาง หรือสำเนียงฮกเกี้ยนว่า ลกเอี๋ยง (poj=lo̍k-iông) เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในพื้นที่บรรจบกันของแม่น้ำลั่วและแม่น้ำเหลืองทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน มีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับเจิ้งโจว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับผิงติ่งชาน ทิศใต้ติดกับหนานหยาง ทิศตะวันตกติดกับซานเหมินเสีย ทิศเหนือติดกับจี้หยวน และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเจียวจั้ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2018 ลั่วหยางมีประชากร 6,888,500 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,751,400 คน
ลั่วหยางตั้งอยู่บนที่ราบตอนกลางของจีน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีนและเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของอารยธรรมจีน นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลวงเก่าที่ยิ่งใหญ่ของจีน โดยเคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์เช่น ราชวงศ์โจวตะวันออก ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และราชวงศ์ถัง

**เขตการปกครอง**
ลั่วหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 7 อำเภอ ดังนี้
*เขต
** เขตเจี้ยนซี (涧西区)
** เขตซีกง (西工区)
** เขตเหล่าเฉิง (老城区)
** เขตชนชาติหุย ฉานเหอ (瀍河回族区)
** เขตลั่วหลง (洛龙区)
** เขตหย่านชือ (偃师区)
** เขตเมิ่งจิน (孟津区)- เขตที่ยุบไปแล้ว
** เขตจี๋ลี่ (吉利区), ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมิ่งจิน - อำเภอ
** อำเภอซินอัน (新安县)
** อำเภอลั่วหนิง (洛宁县)
** อำเภออี๋หยาง (宜阳县)
** อำเภออีชวัน (伊川县)
** อำเภอซง (嵩县)
** อำเภอลฺหวันชวัน (栾川县)
** อำเภอหรู่หยาง (汝阳县)
ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เขตที่อยู่ในตัวเมืองซึ่งมีจำนวน 5 แห่ง มีประชากร 1,857,003 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในมณฑลเหอหนาน ในขณะที่พื้นที่ทั้งหมดที่อยู่ในความควบคุมของเทศบาลนครลั่วหยางมีประชากรทั้งหมด 6,549,941 คน

**ภาพ**

**เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง**
ลั่วหยางเป็นเมืองแฝดกับ- US ลาครอส (La Crosse) รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ- JPN โอกายามะ จังหวัดโอกายามะ ญี่ปุ่น

**บุคคลที่มีชื่อเสียง**
เล่าจื๊อ - ผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า
*จักรพรรดิแห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
*จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
*พระถังซัมจั๋ง - พระภิกษุและวีรบุรุษในไซอิ๋ว
*จักรพรรดิซ่งไท่จู่ - ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่ง
*หวัง อี้ป๋อ - นักร้อง นักแสดง ไอดอล นักเเข่งรถ พิธีกร

**ดูเพิ่ม**
 เมืองหลวงเก่าของจีน

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Abramson, Marc. Ethnic Identity in Tang China. University of Pennsylvania Press (Philadelphia), 2008. 978-0-8122-4052-8.- Cotterell, Arthur. The Imperial Capitals of China: An Inside View of the Celestial Empire. Pimlico (London), 2008. 978-1-84595-010-1.- Hill, John E. Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries CE. BookSurge (Charleston), 2009. 978-1-4392-2134-1.- Jenner, W. J. Memories of Loyang. Clarendon Press (Oxford), 1981.- Yang Hsüan-chih. Lo-yang ch'ien-lan chi, translated by Wang Yi-t'ung as A Record of Buddhist Monasteries in Lo-yang. Princeton University Press (Princeton), 1984. 0-691-05403-7.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ลั่วหยาง- Luoyang-  เว็บไซต์ทางการ ของหน่วยงานบริหารเทศบาลนครลั่วหยาง zh- " อุทยานหวางเฉิงในลั่วหยาง" ที่ China.org

หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของจีน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:นครในมณฑลเหอหนาน
ภาษาละเว็น

ภาษาละเว็น (Laven) หรือภาษาโลเว็น ภาษาโบโลเว็น ภาษาบอริเว็น ภาษายะรู มีผู้พูด 40,519 คน (พ.ศ. 2538) บริเวณที่ราบสูงบอละเวน แขวงจำปาศักดิ์และแขวงอัตตะปือ ลาวตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก 

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ละเว็น
ไป๋ จวีอี้

ภาพวาดของไป๋จวีอี้กวีสมัยราชวงศ์ถัง
ไป๋จวีอี้ (p=Bái Jūyì; Wade-Giles: Po Chü-i, 772–846) เขาเป็นกวีช่วงกลางราชวงศ์ถัง มีบทประพันธ์กว่า 2,800 บท เขาถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ.846 (พ.ศ. 1389) ขณะอายุได้ 74 ปี
864
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ถัง
หมวดหมู่:กวีชาวจีน
ภาษาเจ็ง

ภาษาเจ็ง (Jeng ISO 639-3: ) หรือภาษาเช็งมีผู้พูดในลาว 7,320 คน (พ.ศ. 2543) ในแขวงอัตตะปือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก ใกล้เคียงกับภาษาโอย ภาษาซาปวน และภาษาโสก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
เจ็ง
อัตตะปือ

อัตตะปือ (ອັດຕະປື) เป็นเมืองเอกของแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว 

**การคมนาคม**

**โดยสายการบิน**
สนามบินแห่งใหม่ในเมืองนี่มีกำหนดแล้วเสร็จเมื่อมิถุนายน พ.ศ. 2556

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์
อัตตะปือ
ภาษาไตลอง

ภาษาไตลอง (Tai Long) มีผู้พูด 4,800 คน (พ.ศ. 2547) ในประเทศลาว เป็นภาษาใกล้เคียงหรืออาจจะเป็นภาษาเดียวกับภาษาเมาหรือไทเมาตามแนวชายแดนพม่า-ยูนนาน อยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ตไลอง
พระวินยาธิการ

วินยาธิการ /วินะยาทิกาน/ (วินย + อธิ + การ, แปล "เจ้าการพระวินัย") หรือภาษาปากว่า ตำรวจพระ หมายถึง พระภิกษุชาวไทยผู้มีหน้าที่ปฏิบัติการตามพระวินัย เรียกเต็มว่า "พระวินยาธิการ"
พระวินยาธิการเป็นคำใหม่ที่ใช้เรียกพระภิกษุผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าคณะจังหวัดให้มีหน้าที่ช่วยเหลือด้านการปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด โดยเฉพาะหน้าที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยด้านการปฏิบัติวินัยของพระภิกษุสามเณร
พระวินยาธิการมีหน้าที่ตรวจตรา แนะนำ ตักเตือน และชี้แจงระเบียบปฏิบัติแก่พระภิกษุสามเณรในจังหวัดหรือที่เข้ามาในจังหวัด บรรดาที่ประพฤติไม่เรียบร้อย และหากไม่ปฏิบัติตามหรือพบการกระทำความผิดก็มีอำนาจจับกุมตัวส่งเจ้าคณะผู้รับผิดชอบหรือเจ้าหน้าที่บ้านเมืองให้ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ แต่ไม่มีอำนาจในการให้สละสมณเพศ
ปัจจุบัน พระวินยาธิการเป็นตำแหน่งที่ยังไม่มีกฎหมายรองรับ ทำให้การปฏิบัติหน้าเป็นไปอย่างติด ๆ ขัด ๆ พระรัตนเมธี เจ้าอาวาสวัดแก้วฟ้าจุฬามณี และเจ้าคณะเขตบางซื่อ ในฐานะหัวหน้าพระวินยาธิการเขตกรุงเทพมหานคร กล่าวเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2552 ว่า "การทำงานของพระวินยาธิการขณะนี้ ถือว่าลำบาก เพราะเป็นตำแหน่งที่ยังไม่มีกฎหมายรองรับ จะดำเนินการอะไรกับพระที่ทำผิดพระธรรมวินัยไม่มีอำนาจในการลงโทษ เมื่อพบพระที่ทำความผิดก็ต้องพาไปให้เจ้าคณะผู้ปกครองในท้องที่นั้น ๆ วินิจฉัยลงโทษ รวมทั้งต้องอาศัยความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วย" อย่างไรก็ดี หัวหน้าพระวินยาธิการเขตกรุงเทพมหานครเปิดเผยว่า กำลังมีการเสนอร่างพระราชบัญญัติอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนา โดยจะมีการกำหนดสถานะของพระวินยาธิการ ซึ่งจะทำให้มีกฎหมายรองรับและจะมีการออกกฎหมายลูกตามมาอีก โดยอาจจะกำหนดให้พระวินยาธิการมีอำนาจในการวินิจฉัยตัดสินใจลงโทษได้เลย ทำให้มีความรวดเร็วในการทำงาน รวมทั้งจะต้องมีการออกระเบียบการแต่งตั้งพระวินยาธิการให้มีคุณสมบัติเป็นพระสังฆาธิการด้วย เพื่อความสะดวกในการวินิจฉัยลงโทษ และจะทำให้รูปแบบของพระวินยาธิการเป็นในลักษณะเดียวกันทั่วประเทศ ผิดกับปัจจุบันที่ยังเป็นในลักษณะต่างคนต่างทำอยู่
อนึ่ง หนังสือพิมพ์ไทยรัฐยังมีการรายงานว่า ปัญหาของพระวินยาธิการไม่ใช่แต่เพียงเท่านั้น เพราะยังพบว่าบางเขตมีจำนวนพระวินยาธิการมากเกินความจำเป็น ซึ่งพระวินยาธิการบางท้องที่ก็ไม่ยอมทำงาน แต่ที่เป็นพระวินยาธิการเพื่อต้องการอวดพระด้วยกันรวมทั้งจะเอาบัตรประจำตัวพระวินยาธิการไปอวดญาติด้วย

**อ้างอิง**
 ไทยรัฐ. (2552, 13 มีนาคม). ตำรวจพระปวดหัวเจอพระจีน ญี่ปุ่น ออกเรี่ยไร. ออนไลน์. เข้าถึงได้จาก: .  (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).- พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเดโช). (2547, 8 ธันวาคม). วินยาธิการ. ออนไลน์. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).- พระวินยาธิการ. (ม.ป.ป.). เข้าถึงได้จาก: .  (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:การปกครองคณะสงฆ์ไทย
ปลากระเบนโมโตโร่

ปลากระเบนโมโตโร่ (Ocellate river stingray; Potamotrygon motoro) ปลากระเบนที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลักษณะตัวกลมคล้ายจานข้าวหรือแผ่นซีดี ผิวลำตัวสีน้ำตาลอ่อนหรือเข้ม มีจุดกลมสีส้มอมเหลืองวงรอบด้วยสีน้ำตาลเข้มกระจายไปจนถึงโคนหาง มีเงี่ยงแหลมคม 2 ชิ้นที่โคนหาง ที่ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ  โดยที่จุดกลมเหล่านี้จะแตกต่างและมีปริมาณมากน้อยไม่เท่ากันในแต่ละตัว
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ในธรรมชาติจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางลำตัวราว 1 เมตร น้ำหนัก 15 กิโลกรัม
อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติของทวีปอเมริกาใต้ เช่น เปรู, อุรุกวัย, โคลัมเบีย, โบลิเวีย, อาร์เจนตินา, บราซิล ซึ่งคนพื้นถิ่นนิยมกินเนื้อเป็นอาหาร
ปลากระเบนโมโตโร่ ได้รับความนิยมอย่างมากในฐานะของการเป็นปลาตู้สวยงาม โดยผู้เลี้ยงสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยปลาที่จะเริ่มผสมพันธุ์ได้นั้นจะมีความยาวลำตัวประมาณ 2 ฟุต อายุราว 1 ปีครึ่ง และสามารถผสมพันธุ์ออกมาเป็นลูกปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยแปลกตากว่าดั้งเดิมได้หลากหลาย และผสมกับปลากระเบนในสกุลเดียวกัน ของวงศ์เดียวกันนี้ได้อีกด้วย ซึ่งจะทำให้ได้ปลาสายพันธุ์ใหม่ขึ้นมา รวมถึงปลากระเบนเผือก ที่มีราคาซื้อขายแพงด้วย 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากระเบนโมโตโร่
หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนหางสั้น
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้หมวดหมู่:ปลาตู้
รายนามประมุขแห่งรัฐกัมพูชา

บทความนี้เป็นรายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐกัมพูชา ตั้งแต่ได้รับเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสเป็นต้นมา โดยปัจจุบันประมุขแห่งรัฐคือ พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา

**รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Political Leaders: Cambodia date=2009-03-05 -  Leaders of Cambodiafix-attempted=yes 
หมวดหมู่:รัฐบาลกัมพูชา

กัมพูชา
สเตอร์ลิง

สเตอร์ลิง (Stirling; ŋ; Stirlin; Sruighlea ) เป็นบะระห์โบราณ ที่ตั้งอยู่ในแขวงการปกครองสเตอร์ลิงและปริมณฑลในมณฑลผู้บริหารแทนพระองค์สเตอร์ลิงและฟอล์คเคิร์คในสกอตแลนด์ ตัวสเตอร์ลิงตั้งอยู่รอบปราสาทสเตอร์ลิงและเมืองโบราณจากยุคกลาง จากการสำรวจสำมโนประขากรใน ค.ศ. 2001 สเตอร์ลิงมีประชากรทั้งหมดประมาณ 41,243 คน สเตอร์ลิงเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลท้องถิ่น, การศึกษา, การค้าขาย และการอุตสาหกรรมขนาดเบา 
สเตอร์ลิงเป็นที่มั่นหลักแห่งหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ และได้รับก่อตั้งให้เป็นรอยัลบะระห์ (Royal burgh) โดยพระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1130 และอยู่ในฐานะนั้นจนปี ค.ศ. 1975 เมื่อมณฑลสเตอร์ลิงเชอร์ถูกรวมเข้ากับภาคกลาง ในปี ค.ศ. 2002 ในวโรกาสที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี พระองค์พระราชทานฐานะของสเตอร์ลิงให้เป็น “นคร”
เมืองสเตอร์ลิงเป็นเมืองหลวงเก่าของสก็อตแลนด์ซึ่งตั้งอยู่ล้อมรอบปราสาทสเตอร์ลิง พื้นที่นี้เป็นจุดเชื่อมระหว่าง Highland และ Lowland ของสก็อตแลนด์ ทำให้เมืองสเตอร์ลิงในสมัยก่อนนั้นถูกใช้เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าขายของคนในประเทศ และถูกเรียกว่า Market Town โดยมีเกษตรกรรมและการค้าขายปลีกเป็นธุรกิจหลักของคนในเมือง 
เมืองสเตอร์ลิงเป็นเมืองที่มีการขยายขนาดอย่างรวดเร็ว โดยเมื่อไม่นานมานี้รัฐบาลของสก็อตแลนด์ได้มีการลงทุนสร้าง Business Park ที่มีมูลค่า 140 ล้านปอนด์ โดยภายในประกอบด้วยบริษัทต่างๆ แหล่งช้อบปิ้ง ศูนย์ศิลปะและ สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆมากมาย นอกจากจำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ว จำนวนผู้มาเยือนเมืองสเตอร์ลิงในแต่ละปียังเพิ่งขึ้นมากอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น จำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากปีที่ผ่านมา สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นจุดเด่นของเมืองอย่าง ปราสาทสเตอร์ลิง มีผู้มาเยี่ยมชมถึงปีละ 4 แสนคน 

**เมืองพี่น้อง**
France Villeneuve d'Ascq, ประเทศฝรั่งเศส
*United States ดูนเนอดิน, ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
*Hungary Óbuda, ฮังการี
*Canada ซัมเมอร์ไซด์, พรินซเอ็ดเวิร์ดไอส์แลนด์, แคนาดา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ระดับการปกครองของสกอตแลนด์ - มณฑลผู้บริหารแทนพระองค์ของสกอตแลนด์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Stirling Council Website- Mapping the Town: the history of Stirling, presented by Julian Richards (BBC Radio 4) (RealAudio format)- Video footage of St Ninian's Chapel and Well- series of lectures about the history of Stirling by Dr Murray Cook, Stirling Council's archaeologist  
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในสกอตแลนด์
ปลากระเบนโปลกาด๊อท

ปลากระเบนโปลกาด๊อท (Xingu river ray) เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Potamotrygon leopoldi ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลำตัวรูปร่างทรงกลม พื้นลำตัวสีดำสนิท มีจุดกลมสีขาวกระจายไปทั่วลำตัวด้านบน ด้านล่างสีขาว ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ ซึ่งจุดกลมเหล่านี้มีจำนวนและขนาดแตกต่างกันออกไปในปลาแต่ละตัว
มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ราว  43 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำซิงกู ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน ในประเทศบราซิลเท่านั้น
ได้รับความนิยมในฐานะเป็นปลาสวยงาม โดยมีรหัสทางการค้าว่า P13 ซึ่งผู้เลี้ยงมักนิยมเลี้ยงในบ่อขนาดใหญ่และเลี้ยงรวมกันหลายตัว และสามารถผสมพันธุ์กันออกลูกในที่เลี้ยงได้ อายุเมื่อปลาพร้อมที่จะผสมพันธุ์คือ 5 ปี และยังสามารถผสมข้ามสายพันธุ์กับปลากระเบนชนิดอื่นในสกุลเดียวกันได้ด้วย เช่น ปลากระเบนโมโตโร่ (P. motoro) ทำให้เกิดลูกปลาสายพันธุ์ใหม่ที่จะได้จุดและสีสันลำตัวแปลกออกไป  ส่วนสถานะปลาในธรรมชาตินั้นใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากสูญเสียที่อยู่อาศัย
สำหรับในวงการปลาสวยงาม ปลาในตัวที่มีจุดสีขาวมากกว่าปกติ โดยมีจุดรอบขอบครีบถึง 3 แถว เรียกว่า "แบล็คไดมอนด์" เป็นปลาที่ในธรรมชาติ จะพบได้ที่แม่น้ำเซาเฟลิก ในเขตประเทศบราซิล มีราคาซื้อขายแพงกว่าปลากระเบนโปลกาด็อทธรรมดามาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากระเบนโป๊ลกาด๊อท
หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนหางสั้น
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาตู้
บะระ

เมืองเพสลีย์อดีตบะระ
บะระ (burgh; local) เป็นหน่วยการปกครองตนเองในสกอตแลนด์ที่มักจะเป็นเมือง ประเภทการบริหารระบบนี้มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อพระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ทรงก่อตั้งรอยัลบะระ (royal burgh) หรือ "ราชบุรี" แรก การเป็นบะระไม่มีความหมายแต่อย่างใดนอกไปจากเป็นชื่อที่เป็นพิธี สถานะบะระโดยทั่วไปคล้ายกับการเป็น "เบอโร" (borough) ในสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ระดับการปกครองของสกอตแลนด์ 
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของสกอตแลนด์
วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์

วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ เกิดวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่กรุงเทพมหานคร โดยมีกิจการในครอบครัวคือการจำหน่ายอัญมณีจำพวกทองและเพชร ฐานะของครอบครัวจัดว่าอยู่ในขั้นดี
นายวิรัตน์เข้าสู่วงการมวยด้วยอายุ 20 กว่า ๆ ในวัยเรียน ด้วยการเข้าไปเล่นพนันมวยในเวทีมวยราชดำเนินและเวทีมวยลุมพินี ทำให้รู้จักบุคคลในวงการมากมาย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2520 ได้ตั้งค่ายมวยของตนเองขึ้นมาเป็นครั้งแรก ในชื่อ "ค่ายเพชรยินดี" มีนักมวยไทยในสังกัดที่มีชื่อเสียง เช่น สกัด เพชรยินดี ทอง เพชรยินดี และวิชาญน้อย เพชรยินดี ในยุคแรก ๆ
ในปี พ.ศ. 2520 เวทีมวยลุมพินีได้แต่งตั้งให้เป็นโปรโมเตอร์ประจำสนาม โดยใช้ชื่อรายการของตนเองว่า "ศึกเพชรยินดี" มาจนปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2537 ได้ก่อตั้งบริษัทธุรกิจมวยของตนเองขึ้นมา ในชื่อ "เพชรยินดี บ๊อกซิ่ง โปรโมชั่น" (Phetyindee Boxing Promotion) และเป็นผู้จัดการแข่งขันมวยไทยรายการใหญ่ รวมทั้งเป็นผู้จัดมวยคู่เอก ดังเช่น การแข่งขันของ แซมซั่น แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ (แซมซั่น กระทิงแดงยิม) ทวีศักดิ์เล็ก พลอยศักดา 
สามเอ ไก่ย่างห้าดาวยิม
ในทางมวยสากล นายวิรัตน์ก็มีนักมวยที่ประสบความสำเร็จได้แชมป์โลกและมีชื่อเสียงมากมายในสังกัด เช่น ฉัตรชัย อีลิทยิม, แซมซั่น กระทิงแดงยิม, เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม, พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม, โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม, วันเฮง ซีพีเอฟ และ น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 
นอกจากธุรกิจมวยแล้ว นายวิรัตน์ยังมีธุรกิจประเภทอื่นอีก เช่น ค้าทองคำซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวแต่ดั้งเดิมอยู่แล้ว ธุรกิจสปอร์ตคอมเพล็กซ์ในชื่อ "อีลิท สปอร์ตคอมเพล็กซ์" เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัว นายวิรัตน์มีชื่อเล่นที่นิยมเรียกกันในหมู่สื่อมวลชนและบุคคลในวงการมวยว่า "เสี่ยเน้า" หรืออีกมุมหนึ่งว่า "โปรโมเตอร์ไม่กะล่อน" ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางภาวิณี วชิรรัตนวงศ์ มีบุตร 2 คน คือ นายณัฐเดช วชิรรัตนวงศ์ กับ นางสาวฐานิต วชิรรัตนวงศ์
ในปัจจุบัน มี "เสี่ยโบ๊ท" นายณัฐเดช ลูกชายคนโต และ "เสี่ยตัง" นายปิยะรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ หลานชาย เป็นผู้สืบทอดกิจการมวย เสี่ยเน้า นายวิรัตน์ โปรโมเตอร์ไม่กะล่อน ได้เตรียมจะวางมือจากวงการมวยเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 โดยถ่ายโอนงานบางส่วนให้นายณัฐเดช และนายสุเมธ ซื่อสัตตบงกช เป็นผู้ดูแล  และได้วางมือเป็นการถาวรในวันที่ 8 ธันวาคม ปีเดียวกันเนื่องจากมีความขัดแย้งส่วนตัวอย่างรุนแรงกับอดีตนายสนามมวยเวทีลุมพินี โดยการจัดรายการมวยใหญ่นัดสุดท้ายเป็นการอำลา ผ่านรายการถ่ายทอดสดทาง ททบ. 5 ซึ่งตรงกับวันสถาปนาเวทีมวยลุมพินี นับเป็นเวลากว่า 38 ปี ที่ได้มีบทบาทในวงการมวย ทั้งมวยไทยและมวยสากล

**อ้างอิง**
  ประวัติส่วนตัวจากเว็บไซต์ เพชรยินดี บ๊อกซิ่ง โปรโมชั่น date=2008-06-18 
หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยไทย
หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลในวงการมวยไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์

เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์ เพื่อประโยชน์ในด้านการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น สกอตแลนด์ได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 32 ท้องที่ เรียกว่า "พื้นที่สภา" (council areas) ซึ่งปกครองโดยองค์กรปกครองระดับเดียว คือ "สภา" (council) สภาเหล่านี้มีสิทธิ์ที่จะเลือกใช้ชื่อทางการเป็นภาษาเกลิกแบบสกอตว่า "โกร์ลเยอ" (comhairle) ตามพระราชบัญญัติรัฐบาลท้องถิ่น (ชื่อเกลิก) ค.ศ. 1997 แต่ก็มีเพียง "โกร์ลเยอนันเอลันเชียร์" (Comhairle Nan Eilean Siar) หรือสภาพื้นที่หมู่เกาะเอาเตอร์เฮบริดีสเท่านั้นที่เลือกใช้สิทธิ์ที่ว่านี้ ในขณะที่สภาพื้นที่ไฮแลนด์เลือกใช้ชื่อภาษาเกลิกแบบสกอตคือ "โกร์ลเยอนาแกอัลตัคก์" (Comhairle na Gaidhealtachd) ควบคู่ไปกับชื่อภาษาอังกฤษในบริบทที่ไม่เป็นทางการ
การแบ่งเขตการปกครองเป็นพื้นที่สภาเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1996 ภายใต้บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น (สกอตแลนด์) ค.ศ. 1994 (Local Government etc. (Scotland) Act 1994)
ในอดีต สกอตแลนด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 34 เทศมณฑล (counties, shires) ซึ่งในปัจจุบันยังมีที่ใช้อยู่บ้างในบริบททางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม แม้ว่าจะไม่ได้ใช้ในการปกครองแล้วก็ตาม

**แผนที่และชื่อพื้นที่สภา**
left
อินเวอร์ไคลด์
เรนฟรูว์เชอร์
เวสต์ดันบาร์ตันเชอร์
อีสต์ดันบาร์ตันเชอร์
นครกลาสโกว์
อีสต์เรนฟรูว์เชอร์
นอร์ทแลนาร์กเชอร์
ฟอลเคิร์ก
เวสต์โลเทียน
นครเอดินบะระ
มิดโลเทียน
อีสต์โลเทียน
แคล็กแมนนันเชอร์
ไฟฟ์
นครดันดี
แองกัส
แอเบอร์ดีนเชอร์
นครแอเบอร์ดีน
มะรีย์
ไฮแลนด์
เอาเตอร์เฮบริดีส (นาเฮลานันเชียร์)
อาร์ไกล์และบิวต์
เพิร์ทและคินรอสส์
สเตอร์ลิง
นอร์ทแอร์เชอร์
อีสต์แอร์เชอร์
เซาท์แอร์เชอร์
ดัมฟรีสและแกลโลเวย์
เซาท์แลนาร์กเชอร์
สกอตติชบอร์เดอส์
ออร์กนีย์
เชตแลนด์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สกอตแลนด์ - รายชื่อเมืองในสกอตแลนด์ 
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของสกอตแลนด์
กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ

กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ (p=shí-è, ฉืออี้; Ten Abominations) เป็นกฎหมายจีนดั้งเดิมประเภทหนึ่งที่กำหนดความผิดซึ่งทั่วไปมองว่าเป็นความชั่วช้าอย่างถึงที่สุด สังคมจะมีความไพบูลย์หากไม่มีผู้ฝ่าฝืนกฎนี้ สิบประการที่ว่ามีดังนี้
# มั่วสุมก่อความไม่สงบ (p=móubèi, โหมวเป้ย์)
# มั่วสุมปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง (p=móudànì, โหมวต้านี้)
# มั่วสุมก่อกบฏ (p=móupàn, โหมวปั้น)
# จงใจขัดคำสั่งศาล (p=ěnì, เอ่อนี้)
# ทำให้เสื่อมเสียทางศีลธรรม (p=bùdào, ปู้เต้า)
# เหยียดหยามศาสนา (p=dàbùjìng, ต้าปู้จิ้ง)
# อกตัญญู (p=bùxiào, ปู้เสี้ยว)
# กระทำสามัคคีเภท (p=bùjīn, ปู้จิน)
# ฉ้อราษฎร์บังหลวง (p=bùyì, ปู้อี้)
# ร่วมประเวณีกับญาติสนิท (p=nèiluàn, เน้ย์ล้วน)
ผู้ฝ่าฝืนกระทำความผิดอย่างหนึ่งอย่างใดในสามประการแรกต้องระวางโทษประหารชีวิตตามกฎหมายจีนดั้งเดิม
กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการนี้เป็นกฎที่ถือกันเคร่งครัดมาก ถึงแม้จะเป็นใครใหญ่โตมาจากไหน หรือมีเอกสิทธิ์ใด ๆ ทางกฎหมาย เช่นตามกฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ หากฝ่าฝืนกฎสิบประการนี้ก็ต้องระวางโทษอย่างเดียวกันหมด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กฎหมายจีน
กลอสเตอร์

กลอสเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Gloucester) เป็นนครและเมืองหลวงของเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ กลอสเตอร์ตั้งอยู่ทางติดกับชายแดนเวลส์และตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น ราว 51 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของบริสตอลและ 72 กิโลเมตรทางใต้ของตะวันตกเฉียงใต้ของเบอร์มิงแฮม
กลอสเตอร์ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 48 โดยจักรวรรดิโรมัน ในชื่อ “Glevum” และได้รับพระบรมราชานุญาต (charter) ให้เป็นเมืองครั้งแรกในปี ค.ศ. 1155 โดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทางด้านเศรษฐกิจกลอสเตอร์เป็นเมืองอุตสาหกรรมการบริการ (service industries) และมีความสำคัญทางด้านการเงินและทางด้านธุรกิจ โดยเป็นที่ตั้งของธนาคารเชลท์แนมและกลอสเตอร์ และมีบทบาทสำคัญที่เกี่ยวข้องกับอุตสกรรมการบิน
กลอสเตอร์มีประชากรทั้งหมดประมาณ 123,205 คนและเป็นที่ตั้งของมหาวิหารกลอสเตอร์

**เมืองพี่น้อง**
กลอสเตอร์เป็นเมืองพี่น้องกับ
*GER เทรียร์ เยอรมนี (1957)
*FRA แม็ส ฝรั่งเศส (1967)
*🇮🇳 สาวะตี อินเดีย (1989)
กลอสเตอร์ยังเคยเป็นเมืองพี่น้องกับเคาดาในเนเธอร์แลนด์ แต่ความสัมพันธ์นี้ได้ยุติลงใน ค.ศ. 2015

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กลอสเตอร์- กลอสเตอร์-  Gloucester City Council Local government web site- Gloucester-  BBC archive film of Gloucester from 1980-  BBC archive film of Gloucester from 1987-  Gloucester City Council YouTube channel
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
นิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์

นิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2536) อดีตเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา  อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี  และรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วย ในรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ ช่วง พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 อีกทั้งยังเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรกและคนเดียวตราบถึงปัจจุบันที่ไม่ได้เป็นทหาร

**ประวัติ**
นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นบุตรของ พันเอกหลวงชาญสงคราม (กฤษณ์ ชาลีจันทร์) กับ นางแฉล้ม ชาญสงคราม เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ณ ตำบลโคกกะเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ศึกษาจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์  จบปีที่ 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนกรมโลหกิจด้านธรณีวิทยา ณ Massachusetts Institute of Technology ที่สหรัฐอเมริกา ในขณะที่กำลังศึกษาอยู่ที่สหรัฐฯ นายนิธิพัฒน์เป็นนักเรียนไทยรุ่นแรกที่สมัครเข้าเป็น "เสรีไทย"ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เข้าเรียนในหลักสูตรของ โรงเรียนสื่อสารและการรบพิเศษ (Office of Strategic Services) โดยในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทาง O.S.S ส่งให้เดินทางมาปฏิบัติ "การรบพิเศษ" ในประเทศจีน อินเดีย ลังกา และไทย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงแล้ว นายนิธิพัฒน์ก็ได้เข้ารับราชการจนตำแหน่งสุดท้ายเป็นเลขาธิการสำนักงานพลังงานแห่งชาติ  เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ก.ว.) ชุดแรก เมื่อ พ.ศ. 2505 
นายนิธิพัฒน์สมรสกับ นางอินทิรา อินทรทูต บุตรสาวของพระพินิจชนคดี อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์ มีบุตรชายคือ นายเกริกเกียรติ ชาลีจันทร์

**งานการเมือง**
นายนิธิพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2517 และเข้าทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมทั้งลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตบางกอกใหญ่ เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 35  แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง 
ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช นับเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรกของประเทศไทย ที่ไม่ได้เป็นทหาร แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่

**บั้นปลายของชีวิต**
หลังจากพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519 นายนิธิพัฒน์หันไปทำธุรกิจส่วนตัว และดูแลกิจการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลภรรยา และนายนิธิพัฒน์ ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2536 รวมอายุ 73 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
2536
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:สมาชิกขบวนการเสรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองลพบุรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ชาวไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
อีสต์ออฟอิงแลนด์

ภาคตะวันออกของอังกฤษ ( East of England) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกของอังกฤษรวมมลฑลเอสเซกซ์, ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์, เบดฟอร์ดเชอร์, เคมบริดจ์เชอร์, นอร์ฟอล์ก และซัฟฟอล์ก  
ในปี ค.ศ. 2011 ภาคตะวันออกมีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,847,000 คน ภูมิภาคทั่วไปเป็นที่ต่ำและที่สูงที่สุดอยู่ในบริเวณคลิปเปอร์ดาวน์ในบักกิงแฮมเชอร์ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ที่มีความสูง 249 เมตร
อิปสวิช, ลูตัน, โคลเชสเตอร์ และเคมบริดจ์เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของภาค ทางด้านใต้เป็นแนวที่อยู่อาศัยของผู้เดินทางไปทำงานในลอนดอน (London commuter belt)

**ประวัติ**
ก่อนที่จะก่อตั้งขึ้นเป็นภาคตะวันออกของอังกฤษเดิมเคยเป็นเขตปกครองที่แคบกว่าของอีสต์แองเกลีย ที่ไม่รวมเอสเซกซ์, ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ และเบดฟอร์ดเชอร์ และเดิมเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ การเรียกบริเวณโดยทั่วไปแล้วมักจะรู้จักกันในชื่ออีสต์แองเกลีย บริเวณที่ใกล้กับลอนดอนมักจะเรียกรวมกับภาคตะวันออกเฉียงใต้โดยมีเอสเซกซ์และฮาร์ตฟอร์ดเชอร์เป็นส่วนหนึ่งของ “มลฑลรอบนครหลวง” (Home Counties) 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ภาคการปกครองของอังกฤษ 
หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
เซาท์อีสต์อิงแลนด์

ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ (South East England) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกเฉียงใต้รวมมลฑลบาร์กเชอร์, บักกิงแฮมเชอร์, อีสต์ซัสเซกซ์, แฮมป์เชอร์, ไอล์ออฟไวต์, เคนต์, ออกซฟอร์ดเชอร์, เซอร์รีย์ และเวสต์ซัสเซกซ์ คำที่ใช้กันโดยทั่วไปในการเรียกบริเวณนี้คือ “ตะวันออกเฉียงใต้” แต่ความหมายต่างกันออกไปมาก ภาคตะวันออกเฉียงใต้มีเนื้อที่ 19,096 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 8,000,550  คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 419 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
ภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็เช่นเดียวกับภาคอื่นยกเว้นนครลอนดอนและปริมณฑลที่ไม่มีผู้แทนที่ได้รับเลือกจากประชาชนและอำนาจส่วนกลาง ความพยายามในอันที่จะก่อตั้งรัฐบาลระดับภาคจากการเลือกตั้งที่เสนอโดยพรรคกรรมกรหลังจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1997 ไม่ประสบความสำเร็จ ศูนย์กลางของรัฐบาลอยู่ที่กิลด์ฟอร์ดเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคโดยจำนวนประชากรคือเมืองไบรตันและโฮฟ แต่เมืองที่มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของบริเวณนี้คือลอนดอน จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่เนินวอลบรีในบาร์กเชอร์ที่สูง  297 เมตรจากระดับน้ำทะเล

**ดูเพิ่ม**
 ภาคการปกครองของอังกฤษ 
หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ