อำเภอท่าวุ้ง

ท่าวุ้ง  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟลพบุรี 2 ในโครงการรถไฟทางคู่เลี่ยงเมืองลพบุรี ซึ่งเป็นสถานีรถไฟยกระดับ แนวทางรถไฟเป็นทางยกระดับขนานไปกับถนนเลี่ยงเมืองลพบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอท่าวุ้งมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านหมี่- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองลพบุรี- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองลพบุรี และอำเภอไชโย (จังหวัดอ่างทอง)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพรหมบุรีและอำเภอเมืองสิงห์บุรี (จังหวัดสิงห์บุรี)

**ประวัติ**
อำเภอท่าวุ้งเดิมทีเดียวเรียกว่า อำเภอโพหวี ซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลโพตลาดแก้ว อยู่ห่างจากจังหวัดลพบุรี ประมาณ 5–6 กิโลเมตร และที่ว่าการอำเภอสร้างเป็นศาลาตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีทางทิศเหนือ เนื่องจากตัวที่ว่าการอำเภอโพหวีใกล้จังหวัดลพบุรีมากเกินไป ราษฎรที่อยู่ห่างไกลได้รับความเดือดร้อนในการติดต่องานทางราชการอำเภอ ทางราชการจึงพิจารณาย้ายตัวที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านคลองมะขามเทศ หมู่ที่ 1 ตำบลท่าวุ้ง ซึ่งอยู่ห่างตัวที่ว่าการอำเภอเก่าประมาณ 4 กิโลเมตร และได้ตั้งชื่ออำเภอใหม่แห่งนี้ว่า อำเภอท่าวุ้ง ในปี พ.ศ. 2460 และตรงที่สร้างอำเภอแห่งเดิมนั้นขณะนี้ชาวบ้านเรียกว่า ศาลาตาหลวง เพราะมีศาลาหลังเก่าสร้างอยู่ที่นั่น และได้มีคำเล่าว่าหลวงแพ่งเป็นผู้สร้างและในปัจจุบันได้เป็นวัดโพธิ์แก้ว และมีผู้สันนิษฐานว่าที่แห่งนี้ก็คือตัวที่ว่าการอำเภอโพหวีนั้นเอง ทางราชการเห็นว่าบริเวณที่ว่าการอำเภอปัจจุบันเป็นศูนย์กลางที่จะทำให้ราษฎรได้รับความสะดวกในการสัญจรไปมาและติดต่อกับทางการได้ดียิ่งขึ้นจึงได้พิจารณาย้ายตัวที่ว่าการอำเภอ มาตั้งในหมู่ที่ 1 ตำบลท่าวุ้งตั้งแต่นั้นมา
 คำว่า “ท่าวุ้ง” หมายถึง ท่าน้ำที่เป็นคุ้งหรือเว้าเข้าไปโดยถูกน้ำเซาะเป็นคุ้งเป็นที่ราบตลิ่ง ไม่ชันมากนัก และคำว่าท่าวุ้งเป็นชื่อตำบลท่าวุ้งเมื่อมาตั้งที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่จึงได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอโพหวีมาเป็นอำเภอท่าวุ้งเพื่อให้ตรงกับชื่อตำบลเพื่อเป็นการรักษาประวัติของตำบลไว้- วันที่ 29 เมษายน 2460 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอโพหวี จังหวัดลพบุรี เป็น อำเภอท่าวุ้ง- วันที่ 21 มีนาคม 2480 โอนพื้นที่หมู่ 15 (ในขณะนั้น) ของตำบลบางคู้ ไปขึ้นกับตำบลโพตลาดแก้ว- วันที่ 1 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลบางงา แยกออกจากตำบลท่าวุ้ง ตั้งตำบลโพตลาดแก้ว แยกออกจากตำบลบางคู้ และตั้งตำบลหัวสำโรง แยกออกจากตำบลลาดสาลี่- วันที่ 9 มิถุนายน 2496 โอนพื้นที่หมู่ 15,16 (ในขณะนั้น) ของตำบลโคกสลุด ไปขึ้นกับตำบลบางงา- วันที่ 15 ตุลาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าวุ้ง ในท้องที่หมู่ 2–3 และหมู่ 5–6 ตำบลท่าวุ้ง- วันที่ 25 มกราคม 2509 จัดตั้งสุขาภิบาลท่าโขลง ในท้องที่หมู่ 8–11 ตำบลเขาสมอคอน- วันที่ 11 มีนาคม 2518 โอนพื้นที่หมู่ 15 (ในขณะนั้น) ของตำบลโคกสลุด ไปตั้งเป็นหมู่ 13 ตำบลบางงา - วันที่ 16 มิถุนายน 2524 ตั้งตำบลมุจลินท์ แยกออกจากตำบลโคกสลุด - วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลท่าวุ้ง และสุขาภิบาลท่าโขลง เป็นเทศบาลตำบลท่าวุ้ง และเทศบาลตำบลท่าโขลง ตามลำดับ ด้วยผลของกฎหมาย - วันที่ 15 กันยายน 2547 ยุบสภาตำบลลาดสาลี่ รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางคู้ - วันที่ 27 มกราคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโคกสลุด ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลโคกสลุด - วันที 12 ตุลาคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโพตลาดแก้ว ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลโพตลาดแก้ว - วันที่ 27 ตุลาคม 2552 จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลบางงา ขึ้นเป็น เทศบาลตำบลบางงา 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอท่าวุ้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 128 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอท่าวุ้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลท่าวุ้ง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลท่าวุ้ง- เทศบาลตำบลท่าโขลง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเขาสมอคอน- เทศบาลตำบลโคกสลุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสลุดทั้งตำบล- เทศบาลตำบลโพตลาดแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพตลาดแก้วทั้งตำบล- เทศบาลตำบลบางงา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางงาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าวุ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าวุ้ง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าวุ้ง)- องค์การบริหารส่วนตำบลบางคู้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางคู้และตำบลลาดสาลี่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบางลี่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางลี่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเขาสมอคอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาสมอคอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าโขลง)- องค์การบริหารส่วนตำบลหัวสำโรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวสำโรงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเบิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเบิกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลมุจลินท์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมุจลินท์ทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ท่าวุ้ง