Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ปรากฏการณ์คอมป์ตัน

ปรากฏการณ์คอมป์ตัน หรือ การกระเจิงคอมป์ตัน (Compton scattering) เป็นการลดพลังงาน หรือการเพิ่มความยาวคลื่นของโฟตอนของรังสีเอ็กซ์ หรือรังสีแกมมา เมื่อทำอันตกิริยากับสสาร  ส่วนปรากฏการณ์ย้อนกลับ (Inverse Compton scattering) สามารถเกิดขึ้นได้เช่นกันเมื่อโฟตอนได้รับพลังงานหรือการลดลงของความยาวคลื่นนั่นเอง โดยเรียกความยาวคลื่นที่เพิ่มขึ้นในปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ว่า การเลื่อนคอมป์ตัน (Compton shift)
ถึงแม้ว่าปรากฏการณ์นี้สามารถเกิดขึ้นได้กับนิวเคลียสก็ตาม ปรากฏการณ์คอมพ์ตันนี้ยังคงเกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอนในอะตอม
ปรากฏการณ์คอมพ์ตันเกิดจากการสังเกตโดยอาร์เทอร์ คอมป์ตันในปี ค.ศ. 1923 และได้มีการปรับปรุงเพิ่มเติมโดยลูกศิษย์ของเขาอู๋ โหย่วซวิ่นในปีต่อมา ซึ่งต่อมาคอมป์ตันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ จากการค้นพบปรากฏการณ์นี้ในปี ค.ศ. 1927
ปรากฏการณ์นี้มีความสำคัญมากเพราะเป็นตัวบอกว่าแสงไม่สามารถอธิบายได้แค่ด้วยปรากฏการณ์ของคลื่น

**ดูเพิ่ม**
 ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟิสิกส์
หมวดหมู่:กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย

หมวดหมู่:กิจกรรมมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:กีฬาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:กีฬานักเรียนในประเทศไทย
แม่แบบ:Filmdecade

ภาพยนตร์ที่ออกฉายในคริสต์ทศวรรษ 0 (พ.ศ.  - พ.ศ. )
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในคริสต์ศตวรรษที่ 
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 0

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:birthdecade-c- แม่แบบ:deathdecade-c
หมวดหมู่:แม่แบบวิกิพีเดียการแบ่งตามปี
ยัง ซังอิก

ยัง ซัง-อิก (양상익, Sang-Ik Yang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 14) แพ้ 10 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท (2537, 2538 - 2540)- แชมป์เกาหลีใต้รุ่นมินิมัมเวท (2537)- แชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBC
** ชิง 20 มิถุนายน 2542 ชนะน็อค แอนโธนี่ วิลลามอร์ ยก 7 ที่ เกาหลีใต้ 
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 9 ตุลาคม 2538 แพ้คะแนน ชิโร ยาชิโร ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้คะแนน พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 มิถุนายน 2543 แพ้น็อค เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 7 ที่ ชลบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
ชิโร ยาฮิโระ

(Yahiro Shirō) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 5

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2535 – 2536)- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท 
** ชิง 9 ตุลาคม 2538 ชนะคะแนน ยัง ซังอิก ที่โครากูเอ็งฮอล ประเทศญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 กุมภาพันธ์ 2539 เสมอกับ ริค มากราโม จูเนียร์ ที่ประเทศญี่ปุ่น
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ ฟลายเวท เมื่อ 21 ตุลาคม 2536 แพ้ทีเคโอเลโอ กาเมซ ยก 9 ที่โครากูเอ็งฮอล ประเทศญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 10 สิงหาคม 2539 แพ้ทีเคโอ สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 9 ที่จังหวัดพิษณุโลก
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 8 มีนาคม 2541 แพ้ทีเคโอ สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 3 ที่โยโกฮามะ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-17  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากฟูกูโอกะ
โยเบร์ ออร์เตกา

โยเบร์ ออร์เตกา (Yober Ortega) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา

**ประวัติ**
ออร์เตกาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนนฟาเบียน ซาลาซาร์ ที่เวเนซุเอลา จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เวเนซุเอลารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะน็อกลุยส์ โอเฮดา ยก 9 จากนั้น ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทชนะน็อกรามอน กุซมัน ยก 2 เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์โลกสมาคมมวยโลก รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนอันโตนิโอ เซร์เมญโญ ที่สหรัฐ ไม่ได้แชมป์ ออร์เตกาได้ครองแชมป์ WBA-NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนมิเกล อังเฆล เอสกามิยา จากนั้น ออร์เตกาได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท สมาคมมวยโลก เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2542 แพ้คะแนนอันโตนิโอ เซร์เมญโญ ที่เวเนซุเอลา ไม่ได้แชมป์อีก
ออร์เตกามาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 เมื่อได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท อีกครั้ง คราวนี้ ออร์เตกาเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ โคโซ อิชิอิ ยก 11 ที่ญี่ปุ่น จากนั้น ออร์เตกาได้ชิงแชมป์โลกจริงของรุ่นเดียวกันนี้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อกโฆเซ โรฮัส ยก 4 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรก ออร์เตกากลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนยอดดำรง ศิษย์ยอดธง เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์ ออร์เตกายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนนเซเลสติโน กาบาเยโร ที่ปานามา และได้ชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นนี้อีกครั้งเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนนทอมัส มาชาบา ที่แอฟริกาใต้ จากนั้น ออร์เตกาก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
แชมป์เวเนซุเอลารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2538–2540)
*แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
**ชิง 25 พฤศจิกายน 2538 ชนะน็อก รามอน กุซมัน () ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
** สละแชมป์
*แชมป์ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 3 ตุลาคม 2541 ชนะคะแนน มิเกล อังเฆล เอสกามิยา () ที่เวเนซุเอลา
**สละแชมป์- แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง (ที่ว่าง) 23 พฤศจิกายน 2543 ชนะทีเคโอ​ โคโซ อิชิอิ () ยก 11 ที่ญี่ปุ่น (ต่อมาออร์เตกาได้ชิงแชมป์โลกจริงเนื่องจาก คลาเรนซ์ อดัมส์ แชมป์โลก WBA ชาวอเมริกัน​ในรุ่นนี้ถูกปลด)
*แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 
**ชิง (ที่ว่าง) 17 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อก โฆเซ โรฮัส () ยก 4 ที่สหรัฐ
**เสียแชมป์ 21 กุมภาพันธ์ 2545 แพ้คะแนน ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง () ที่นครราชสีมา- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
**ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม 2539 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซร์เมญโญ () ที่ สหรัฐ
**ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 10 ตุลาคม 2542 แพ้คะแนน อันโตนิโอ เซร์เมญโญ () ที่เวเนซุเอลา
**ชิงแชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 15 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน เซเลสติโน กาบาเยโร () ที่ปานามา
** ชิงแชมป์โลก IBO รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ทอมัส มาชาบา () ที่แอฟริกาใต้

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์

เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์ (Edward Escriber) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ที่เมือง Cagayan de Oro City จังหวัด La Union ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 56 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 27

**ประวัติ**
เอสครีเบอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน สวิง เอลลาร์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 โดยชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนนโดยเทคนิค อัลเฟรโด แซนดับ จากนั้น ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เดินทางมาชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF ในไทย เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แพ้น็อค แซมซั่น ดัทช์บอยยิม ยก 7 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค โจเอล จูนิโอ ยก 8 เอสครีเบอร์ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทอีกเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ดิโน โอลิเวตตี ไม่ได้แชมป์
เอสครีเบอร์ยังคงขึ้นชกมวยอย่างต่อเนื่อง มีทั้งชกแพ้และชนะ เคยมาชกแพ้น็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ และยอดดำรง ศิษย์ยอดธง เมื่อ พ.ศ. 2547 เอสครีเบอร์มีโอกาสได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 โดยมาชิงแชมป์ IBF แฟนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทในไทย แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 หลังจากนั้น เอสครีเบอร์ชกแพ้รวดมาตลอด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 แพ้ทีเคโอ มัลวิน อยุดทุด ยก 6 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2541 -2542)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 23 ตุลาคม 2541 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 7 ที่ สกลนคร
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 5 ที่ ชัยภูมิ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลาอูนยอน
จูน แมกซีปอก

จูน แมซิปอก หรือ เกโอกิโอ อีปอก (Jun Magsipoc) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2521 สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 13) เสมอ 4 แพ้ 33 

**ประวัติ**
แมกซีปอกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน โรเกอร์ เปียง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค อับเนอร์ คอร์เดโร ยก 7 ไม่ได้แชมป์ แมกซีปอกขึ้นชกแก้มือในอีกสามเดือนต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีก แมกซิปอกเคยไปชกนอกรอบในญี่ปุ่นหลายครั้งและมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน ปีศาจแดง เกียรติศักดิ์ธานี จากนั้นได้ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น แมกซีปอกยังมาชกนอกรอบในไทยอีกหลายครั้งระหว่าง พ.ศ. 2545 - 2548 และได้ชิงแชมป์ระดับภูมิภาคอีกสามครั้ง คือ ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5  ชิงแชมป์ WBC เอเชียเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย สาสกุล ยก 8 และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4  หลังจากนั้น ชกแพ้ตลอด แมกซีปอกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 แพ้คะแนน อาร์ชี วิลลามอร์  จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2546 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 5 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มิถุนายน 2547 แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ มหาสารคาม 
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 7 มิถุนายน 2548 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 4 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-04-30  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก

"ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" เป็นชื่อคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในสมัยของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ แต่งตั้งขึ้นตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 84/2531 และเนื่องจากได้ใช้ "บ้านพิษณุโลก" ที่ปกติเป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย มาปรับเปลี่ยนเป็นสำนักงานของคณะที่ปรึกษา โดยคณะทำงานส่วนใหญ่ ใช้ห้องชั้นล่างด้านซ้ายเป็นห้องทำงาน และใช้พื้นที่ด้านขวาเป็นห้องรับแขก และประชุมร่วมกับ พล.อ.ชาติชาย ส่วนชั้นบนของบ้านใช้เป็นห้องทำงานของ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ทำให้เป็นที่มาของชื่อ "ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" หรือเรียกย่อๆ ว่า "ที่ปรึกษาบ้านพิษฯ"

**องค์ประกอบ**
ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ประกอบด้วยคณะทำงานหลักดังนี้
# พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ประธานคณะที่ปรึกษา
# หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศ
# ณรงค์ชัย อัครเศรณี ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
# ชวนชัย อัชนันท์ ที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ
# บวรศักดิ์ อุวรรณโณ ที่ปรึกษาด้านกฎหมาย
# สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ที่ปรึกษาด้านกฎหมายระหว่างประเทศ
# ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ นักวิจัยประจำคณะที่ปรึกษา
เมื่อแต่งตั้งคณะทำงานหลักของคณะที่ปรึกษาพิษณุโลก แล้วได้มีการเชิญนักวิชาการเข้าร่วมเป็นคณะทำงานอีกจำนวนมาก เช่น ชัยอนันต์ สมุทวณิช วิษณุ เครืองาม สังศิต พิริยะรังสรรค์ นิคม จันทรวิทุร โดยมีการแบ่งงานกันทำ เช่น นายไกรศักดิ์ ดูเรื่องสิทธิเสรีภาพประชาชน สิทธิมนุษยชน การเจรจาสันติภาพในกัมพูชากับเขมร 3 ฝ่าย การยกเลิก ปร.42 ดร.บวรศักดิ์ ดูเรื่องระเบียบข้อกฎหมาย การร่างวาระ ครม. และระบบการบริหารงานต่างๆ ของนายกรัฐมนตรี ดร.สุรเกียรติ์ ดูด้านกฎหมายระหว่างประเทศ การเจรจาการค้าและท่าทีต่างๆ ของรัฐบาลในระดับสากล ดร.ชัยอนันต์ ดูเรื่องการปฏิรูปการเมือง ดร.สังศิต และ ดร.นิคม ดูด้านสังคมและแรงงาน เป็นต้น
คณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก อยู่เบื้องหลังนโยบายสำคัญของรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย คือ "นโยบายเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้า"
บทบาทของคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ต้องยุติลงในเหตุการณ์รัฐประหาร โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดย รสช. ได้แจ้งในเหตุผลข้อ 3 จากทั้งหมด 5 ข้อ ว่าคณะที่ปรึกษาฯ ได้ร่วมกับนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี หลอกลวงประชาชนว่าปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่เป็นเผด็จการรัฐสภา
อดีตสมาชิกคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกส่วนใหญ่ กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งโดยร่วมคณะทำงาน และคณะที่ปรึกษาของรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร อาทิ พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ที่ปรึกษานายแพทย์สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และสมาชิกอีกสองที่ยังมีบทบาทคือ ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์และหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันจันทร์ที่ 16 กันยายน 2567 แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีได้ลงนามในคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 317/2567 เรื่องแต่งตั้งคณะที่ปรึกษานโยบายของนายกรัฐมนตรี โดยมีพันศักดิ์ เป็นประธานที่ปรึกษา คอยวิเคราะห์ ศึกษาโอกาส พร้อมให้คำปรึกษา และเสนอแนะแนวทางการดำเนินงานด้านนโยบายของรัฐบาล ทำให้บุคคลในแวดวงการเมืองหลายคนมองว่าเป็นการฟื้น ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คำศัพท์การเมืองไทย
ล็อกเนสส์

ล็อกเนสส์ หรือ ทะเลสาบเนสส์ (Loch Nis "Loch" แปลว่า "ทะเลสาบ") เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่อยู่ทางที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ในสถานที่ที่เรียกว่า "เกรตเกลน" มีชื่อเสียงในเรื่องของสัตว์ประหลาดที่มีชื่อว่า "เนสซี" จัดเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกทางเหนือ
ล็อกเนสส์ตั้งที่อยู่ที่เส้นรุ้ง 56 องศาเหนือ ลักษณะรูปร่างของทะเลสาบแห่งนี้ออกจะผิดแผกไปจากทะเลสาบอื่น ๆ คือเหยียดยาวออกไปเหมือนกิ่งไม้ ทะเลสาบนี้มีความยาวประมาณ 37 กิโลเมตร (23 ไมล์) แต่มีส่วนกว้างประมาณ 1.6 กิโลเมตร (1 ไมล์) เท่านั้น คิดเป็นเนื้อที่พื้นน้ำราว 56 ตารางกิโลเมตร (22 สแควร์ไมล์) ความลึกเฉลี่ย 132 เมตร บริเวณที่ลึกสุดประมาณ 300 เมตร อุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำในทะเลสาบค่อนข้างเย็น คือประมาณ 5.6 องศาเซลเซียส แต่น้ำในทะเลสาบไม่เคยเย็นจนเป็นน้ำแข็ง แหล่งน้ำที่ไหลลงสู่ทะเลสาบประกอบด้วยแม่น้ำ 8 สาย ธารน้ำใหญ่ 60 สาย และธารน้ำเล็ก ๆ อีกนับร้อยสาย น้ำในทะเลสาบแห่งนี้ขุ่นมัวอยู่ตลอดเวลา แสงอินฟราเรดทะลุได้ไม่เกิน 1.5 เมตร 
ความทึบของน้ำนี้ไม่ใช่ความขุ่นมัว ไม่ใช่ทึบเพราะตะกอนสิ่งสกปรกซึ่งตกตะกอนได้ แต่ทึบเนื่องจากจุลินทรีย์สีบางชนิดซึ่งแขวนลอยอยู่บนผิวน้ำ ซึ่งมาจากถ่านหินชนิดร่วนที่ถูกชะล้างลงมาจากภูเขาลงสู่ทะเลสาบเป็นเวลานานหลายพันปี อีกอย่างหนึ่ง ตลอดความยาวของทะเลสาบเต็มไปด้วยชะง่อนผาและโขดหินใต้น้ำ ทัศนียภาพรอบทะเลสาบเงียบสงบและขนาบข้างด้วยหน้าผา เนินหญ้า และต้นสน มีปราสาทโบราณแบบสกอตแลนด์ตั้งอยู่ชื่อ "เออร์คิวฮาร์ต"
จุดกำเนิดของล็อกเนสส์ใช้เป็นทฤษฎีอธิบายการเข้ามาอยู่ของไดโนเสาร์ในยุคดึกดำบรรพ์จนกลายมาเป็นเนสซีด้วย คือ สันนิษฐานว่าเมื่อราว 250 ล้านปี ได้เกิดการเคลื่อนไหวของผิวโลกตามรอยร้าวที่พาดผ่านตอนเหนือของสกอตแลนด์ในปัจจุบัน ก่อให้เกิดหุบเขาและเหวลึกขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าเกรตเกลน ในปัจจุบัน น้ำจากภูเขาได้ไหลทะลักลงไปสู่หุบเหว นานเข้าก่อให้เกิดทะเลสาบขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งได้แก่ ล็อกเนสส์, ล็อกออยช์ และล็อกโลชี ทะเลสาบนี้มีทางติดต่อกับทะเลเหนือด้วย ซึ่งในบริเวณทะเลเหนือนั้นมีรายงานว่าได้พบซากสัตว์ยุคโบราณที่มีรูปร่างคล้ายเนสซีอยู่หลายครั้ง ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ในยุคนั้น สัตว์จำพวกนี้ได้ผ่านจากทะเลเหนือเข้ามาสู่ล็อกเนสส์ และเมื่อราว 8,000–10,000 ปีก่อน ทะเลสาบนี้ได้ถูกตัดขาดจากทะเลเหนือ จึงทำให้สัตว์เหล่านี้ถูกกักขังอยู่ในล็อกเนสส์ ประกอบกับสภาพของทะเลสาบที่ใหญ่พอและมีปริมาณปลา ซึ่งเป็นแหล่งอาหารมากพอ จึงทำให้มันดำรงชีวิตอยู่ได้และหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน 
ในปี ค.ศ. 1933 ได้มีการตัดถนนผ่านทะเลสาบทำให้มีผู้คนสัญจรไปมามากขึ้น และทำให้มีหลายคนได้เจอะเจอเนสซีมากขึ้นด้วย หลายคนอ้างว่า ได้พบเนสซีตอนขึ้นมาบนบก
ในปี ค.ศ. 2016 มีชาวประมงท้องถิ่นอ้างว่าสามารถใช้อุปกรณ์โซนาร์ตรวจจับสภาพของล็อกเนสส์พบว่ามีร่องลึกยาวประมาณ 9 ไมล์ ในระดับความลึก 813–900 ฟุต ซึ่งทำให้ล็อกเนสส์เป็นทะเลสาบที่มีความลึกเป็นอันดับ 2 ของสหราชอาณาจักรรองจากทะเลสาบโมราร์ที่ลึกถึง 1,017 ฟุต และอาจเป็นแหล่งซ่อนตัวของเนสซี โดยทะเลสาบโมราร์นั้นก็เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่ที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ และเชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดทะเลสาบอาศัยอยู่เช่นกัน โดยเรียกว่า "โมรัก"

**ดูเพิ่ม**
 เนสซี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Loch Ness- Cherry Island- Loch Ness- Cherry Island พิกัด name=Cherry Island

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:ทะเลสาบในสหราชอาณาจักร
ฮิปนอส

รูปปั้นศีรษะฮิปนอส
ไฟล์:Hypnos in saint seiya.jpg|thumb|200px|ฮิปนอส ในเซนต์เซย่า
ฮิปนอส (Hypnos, กรีก: Ὕπνος แปลว่า "หลับ") เทพแห่งการหลับ ในตำนานเทพเจ้าของกรีก มีชื่อที่ชาวโรมันเรียกว่า ซัมนัส (Somnus) เป็นบุตรชายของนิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งราตรี และ อีราบัส (Erabus) เทพแห่งความมืด เป็นพี่ชายฝาแฝดของทานาทอส (Thanatos) เทพแห่งความตาย โดยทั้งคู่อาศัยอยู่ยังขุมนรก เป็นเทพผู้ช่วยของฮาเดส (Hades) จ้าวแห่งนรก
รูปลักษณ์ของทั้งฮิปนอสและทานาทอส มักเป็นรูปชายหนุ่มเปลือยกาย หน้าตาเหมือนกัน มีปีกสยายติดกับศีรษะข้างใดข้างหนึ่ง 

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
 ฮิปนอสถูกสร้างเป็นละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า ปรากฏบทบาทในภาคศึกเทพเจ้าฮาเดส อันเป็นภาคสุดท้ายในฉบับมังงะ โดยฮิปนอสในเรื่องเซนต์เซย่า นี้ ถูกวาดให้มีดวงตาและผมเป็นสีทอง มีดาวหกแฉกคล้ายดาวแห่งเดวิด (Magen David) อยู่กลางหน้าผาก มีนิสัยที่มีความเมตตาและสุขุมกว่าทานาทอส แฝดผู้น้องมาก แต่เป็นผู้ที่จับอะธีนาขังไว้ในไหและสะกดนางให้หลับตอดกาลโดยที่ไม่ตาย ในที่สุดฮิปนอสก็ตายด้วยการร่วมมือกันของ ดราก้อน ชิริว และ ซิกนัส เฮียวงะ- ในเรื่องชุดตำนานคธูลู ฮิปนอสถูกกล่าวถึงในฐานะของเอลเดอร์ก็อดตนหนึ่งซึ่งอยู่ในโลกแห่งความฝัน มักปรากฏตัวเป็นชายหนุ่มแต่สามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ประหลาดในฝันร้ายของผู้ที่พบกับฮิปนอสได้ ถ้าฮิปนอสพอใจมนุษย์คนไหนมากๆก็จะใช้เวทมนตร์เปลี่ยนร่างของคนๆนั้นเป็นสัตว์ประหลาดเพื่อให้อยู่ในโลกแห่งความฝันตลอดไปโดยจะกลับไปโลกมนุษย์ไม่ได้อีก- ในเพอร์โซนา 3 ฮิปนอสเป็นเพอร์โซนาประจำตัวของทาคายะ ซึ่งเป็นหัวหน้าของกลุ่มนักฆ่า สเตรก้า และในภายหลังนั้นเขาได้เป็นหัวหน้าลัทธิซึ่งชักนำนิกซ์มายังโลก ฮิปนอสปรากฏร่างเป็นชายเปลือยซึ่งมีปีกคู่ใหญ่อยู่ด้านหลังและมีสายระยางเชื่อมกับปีกเหมือนเส้นประสาท

**อ้างอิง**
 Hypnos 

**ดูเพิ่ม**
 ทานาทอส- ฮาเดส
หมวดหมู่:การนอน
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
กานท์ การุณวงศ์

กานท์ การุณวงศ์ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2556 ) นักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง เป็นผู้ก่อตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์ ชื่อวง "สมัยศิลปิน" ร่วมกับสมัย อ่อนวงศ์ โด่งดังช่วงปี พ.ศ. 2513 - 2525
กานท์ การุณวงศ์ มีชื่อจริงว่า บารมี การุณวงศ์ เกิดที่จังหวัดนครนายก เติบโตที่จังหวัดฉะเชิงเทรา หลังจบชั้นมัธยมได้แสดงภาพยนตร์เป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น สวรรค์บ้านนา, คนใจบอด และสมัครเป็นลูกศิษย์ของครูเบญจมินทร์ (ตุ้มทอง โชคชนะ) ซึ่งเป็นผู้ชักนำเข้าสู่วงการเพลงลูกทุ่ง
ครูกานท์ ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรีกับเพื่อนสนิท คือ สมัย อ่อนวงศ์ เป็นวงแคนประยุกต์ชื่อ สมัยศิลปิน มีหลักแหล่งอยู่ที่อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี มีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่นเพลง "รู้ว่าเขาหลอก" และ "จะขอก็รีบขอ" (ขับร้องโดย ศิรินทรา นิยากร) "ปืนบ่มีลูก" และ "บ่เป็นหยังดอก" (ขับร้องโดย สมัย อ่อนวงศ์) "แสบหัวใจ" (ขับร้องโดย พรชัย สร้อยเพชร) "รักกับพี่ดีแน่" (ขับร้องโดย ดำ แดนสุพรรณ)
ในปี พ.ศ. 2514 ครูกานท์ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงแสบหัวใจ และปืนบ่มีลูก ได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลงบ่เป็นหยังดอก รู้ว่าเขาหลอก และรักกับพี่ดีแน่ และในปี พ.ศ. 2534 จากเพลงจะขอก็รีบขอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครนายก‎
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกทุ่ง
ชัตเตอร์

ชัตเตอร์ (shutter) - อุปกรณ์ในกล้องถ่ายภาพ มีหน้าที่ควบคุมแสงผ่านเข้าสู่ตัวกล้องทำหน้าที่เสมือนประตูปิดเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ อยู่ภายในตัวกล้องด้านหน้าของหน่วยรับภาพ ผู้ใช้สามารถปรับตั้งระยะเวลาในการเปิดรับแสงให้กับหน่วยรับภาพ ในสภาวะแสงปกติ เวลาในการเปิดรับภาพเป็นเศษส่วนของวินาที ช่วงเวลาที่มีการเปิดรับแสงเรียกว่าความเร็วชัตเตอร์ (shutter speed) มีหน่วยวัดเป็นตัวเลขจำนวนเต็มเท่ากับส่วนของวินาทีที่เปิดรับภาพ เช่น เปิดรับแสงนาน 1/125 วินาที จะได้ค่าความเร็วชัตเตอร์เท่ากับ "125" หากต้องการกำหนดเวลาการเปิดรับแสงโดยผู้ใช้เองจะใช้อักษร "B" ในกรณีที่เปิดชัตเตอร์นาน 2 วินาที ก็กำหนดค่าความเร็วชัตเตอร์เป็นเลขจำนวนเต็มเท่ากับ "2" เช่นเดียวกับการเปิดนาน 1/2 วินาที  แต่ที่ปุ่มปรับ เลข ”2" สำหรับ 2 วินาทีจะอยู่ต่ำกว่า "B" และมักใช้สีของตัวเลขที่ต่างออกไป
ความเร็วชัตเตอร์ หมายถึงระยะเวลาที่ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังฟิล์มหรือตัวเซนเซอร์รูปภาพ โดยปกติกล้องใช้ระบบกลไกซึ่งเป็นม่านชัตเตอร์วางอยู่ระหว่างเซ็นเซอร์และเลนส์ถ่ายภาพ ซึ่งเป็นตัวควบคุมเวลาในการเปิดและปิดเพื่อควบคุมแสง แต่ในกรณีที่เป็นกล้องคอมแพคหรือกล้อง D-SLR ที่ใช้ระบบ Liveview จะไม่ทำงานด้วยระบบม่านชัตเตอร์ แต่ทำงานด้วยระบบอีเลคโทรนิค (electronic shutter) ซึ่งทำหน้าที่เป็นสวิทเปิดปิดการทำงานของ Photodiodes บนต้วเซ็นเซอร์แทนระบบกลไก
ความเร็วชัตเตอร์ที่ใช้โดยส่วนมากแสดงค่าเป็นเศษส่วนของวินาที เช่น 1/2 หมายถึงม่านชัตเตอร์ยอมให้แสงผ่านเข้าไปยังตัวเซ็นเซอร์เป็นเวลาครึ่งวินาทีเป็นต้น
ความเร็วชัตเตอร์กับการถ่ายภาพการใช้ความเร็วชัตเตอร์ในการถ่ายภาพนั้นขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ของภาพที่ต้องการ เช่น การถ่ายภาพบุคคล ความเร็วชัตเตอร์ต้องมีค่าสูงพอที่จะไม่ทำให้ภาพเกิดการสั่นไหว เป็นผลให้ภาพไม่คมชัด เป็นต้น ซึ่งในกรณีนี้เรามีเทคนิคในการคำนวณหาค่าความเร็วชัตเตอร์ได้อย่างคร่าวๆ ดังนี้ "ความเร็วชัตเตอร์ไม่ควรต่ำกว่าค่า 1/ความยาวโฟกัสของเลนส์" ในกรณีที่ใช้มือถือในการถ่ายภาพ เพื่อป้องกันการสั่นไหว
หมวดหมู่:กล้องถ่ายภาพ
รายชื่อผลงานอัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน

หน้านี้เป็นรายชื่ออัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน สำหรับรายชื่อซิงเกิลของเซลีน ดิออน ดูบทความที่ ผลงานซิงเกิลของเซลีน ดิออน 

**อันดับสูงสุด**
ตารางต่อไปนี้บรรจุชื่ออัลบั้มและตำแหน่งในชาร์ตใน สหรัฐอเมริกา United States, แคนาดา Canada, สหราชอาณาจักร United Kingdom, ไอร์แลนด์ Ireland, ฝรั่งเศส France, สวิตเซอร์แลนด์ Switzerland, เยอรมนี Germany, ออสเตรีย Austria, เนเธอร์แลนด์ Netherlands, เบลเยี่ยม Belgium, นอร์เวย์ Norway, สวีเดน Sweden, อิตาลี Italy, ยุโรป Europe, ออสเตรเลีย Australia, นิวซีแลนด์ New Zealand, ญี่ปุ่น Japan, และ ชาร์ตเพลงสากลของโลก 
หมายเหตุ: อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสช่วง ค.ศ. 1980 - 1989 จำหน่ายในรัฐเกแบ็ก หริอประเทศฝรั่งเศส เท่านั้น


**สถานะและยอดขาย**
หมายเหตุ:
*1 ยอดขายอัลบั้ม เซลีนดิออน ในสหรัฐอเมริการวม  2,358,000 ของ Nielsen SoundScan และ 624,000 ของ บีเอ็มจีมิวสิกคลับ 
*2 ยอดขายอัลบั้ม ฟอลลิ่งอินทูยู ในสหรัฐอเมริการวม 10,768,000 ของ Nielsen SoundScan และ 987,000 ของบีเอ็มจีมิวสิกคลับ 
*3 ยอดขายอัลบั้ม  เล็ทส์ทอคล์อะเบาท์เลิฟ ในสหรัฐอเมริการวม 9,436,000 ของ Nielsen SoundScan และ 1,110,000 ของบีเอ็มจีมิวสิกคลับ 
*4 ยอดขายอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง ในสหรัฐอเมริการวม 7,612,292 ของ Nielsen SoundScan และ 1,100,000 ของบีเอ็มจีมิวสิกคลับ

**อ้างอิง**
 Celine Dion - chart history date=2008-04-13 - Celine Dion Sales date=2016-03-25 - Official Discography date=2010-10-22 - Official U.S. website date=2013-05-31 - Quebec official charts date=2007-10-23 - Additionnal Discography date=2008-08-28 - id=ISBN 0-380-81905-8 
หมวดหมู่: เซลีน ดิออน
สมัย อ่อนวงศ์

สมัย อ่อนวงศ์ (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 - 12 เมษายน พ.ศ. 2539) นักร้อง นักดนตรี ผู้บุกเบิกการนำแคน มาใช้เป็นเครื่องดนตรีเพลงลูกทุ่ง จนได้รับฉายา ขุนพลแคน​แดนสยาม​

**ประวัติ**
สมัย อ่อนวงศ์ เกิดที่บ้านทับคาง อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนายจุม และนางทอง อ่อนวงศ์ บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก    โดยตายายเป็นผู้เลี้ยงดู เริ่มเข้าสู่วงการจากความชอบดนตรีไทยและเพลงพื้นบ้านหมอลำ และสมัครเป็นลูกศิษย์หัดร้องกลอนรำ จากอาจารย์เสี้ยว เสือแป้น หมอลำชื่อดัง 
ในปี พ.ศ. 2500 ได้เข้าร่วมประกวดดนตรีไทยเดิม และได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทแคน จึงคิดริเริ่มตั้งวงดนตรีแคนประยุกต์แบบมาตรฐาน ชื่อวงดนตรี “สมัยศิลปิน” และคิดค้นวิธีการประยุกต์แคนไทยให้เป็นแคนไฟฟ้า ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2508
สมัย อ่อนวงศ์ มีผลงานบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรก เพลง “แคนสวาท” ประพันธ์โดยสมัย อ่อนวงศ์ ต่อมาได้ร่วมกันก่อตั้งวงดนตรี "สมัย อ่อนวงศ์" ร่วมกับครูกานท์ การุณวงศ์ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท  ได้บันทึกแผ่นเสียงเพลงของครูเพลงชื่อดังมากกว่า 100 เพลง เช่นเพลงของไพบูลย์ บุตรขัน​, กานท์ การุณวงศ์, ประเทือง บุญญประพันธ์, ณรงค์ โกษาผล , ช. คำชะอี, มงคล อมาตยกุล นักร้องในวงที่มีชื่อเสียง เช่น ดำ แดนสุพรรณ พรชัย สร้อยเพชร ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "บ่เป็นหยังดอก" และ "ปืนบ่มีลูก" (แต่งโดย กานท์ การุณวงศ์) "เสียงพิณเสียงแคน" (แต่งโดย ณรงค์ โกษาผล) "แม่ศรีไพร" (แต่งโดย ไพบูลย์ บุตรขัน) "สาวหวึ่ง" (แต่งโดย สวาท ศรีอุดร)
สมัย อ่อนวงศ์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันศุกร์ ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2539 ณ โรงพยาบาลพระจอมเกล้าจังหวัดเพชรบุรี อายุ 63 ปี 2 เดือน

**ผลงานแสดงภาพยนตร์**
 สวรรค์บ้านนา (2513- ไอ้ทุย (2514)- นักบุญทรงกลด (2514)- แม่ศรีไพร (2514)- คนใจบอด (2514)- ลานสาวกอด (2515)- หัวใจป่า (2515)- หาดทรายแก้ว (2515)- เตะฝุ่น (2516)
ดำ แดนสุพรรณ  มีผลงานที่มีชิ้เสียงในช่วงที่เป็นลูกวงสมัย  อ่อนวงศ์  เช่น  เพลงรักกับพี่ดีแน่  ถึงดำ  เมื่อได๋จะกลับคืน  เมารัก  และพรชัย สร้อยเพชร  ที่ดังสมัยเป็นลูกวงสมัย  อ่อนวงศ์  คือเพลงแสบหัวใจ 

**บรรณานุกรม**
  สมัย อ่อนวงศ์ ขุนพลแคนแดนสยาม ชาวโซ่งผู้โด่งดัง date=2008-10-21 

**อ้างอิง**
2539
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเขาย้อย
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดเพชรบุรี
กล้ามเนื้อแอนโคเนียส

กล้ามเนื้อแอนโคเนียส (anconeus muscle) เป็นกล้ามเนื้อขนาดเล็กที่อยู่ด้านหลังของข้อศอก บางตำรารวมให้กล้ามเนื้อแอนโคเนียสต่อเนื่องจากกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii muscle)
ในตำราบางเล่มกล่าวว่ากล้ามเนื้อนี้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังต้นแขน (posterior compartment of the arm) แต่บางตำราจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ด้านหลังปลายแขน (posterior compartment of the forearm)
กล้ามเนื้อนี้สามารถคลำได้ โดยอยู่ด้านข้างต่อโอเลครานอน โพรเซส (olecranon process) ของกระดูกอัลนา

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Gray208.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกต้นแขนด้านซ้าย
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray419.png|กล้ามเนื้อชั้นลึกของปลายแขน มุมมองด้านหลัง
ไฟล์:Gray529.png|หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ
ไฟล์:Gray818.png|เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก เส้นประสาทรักแร้ เส้นประสาทเรเดียล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 กล้ามเนื้อแอนโคเนียส- anco- work=dorlandsonline.com- Anconeus+muscle- df=dmy-all- df=dmy-all
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
รายชื่อผลงานวีดิทัศน์ของเซลีน ดิออน

หน้านี้เป็นรายชื่อวิดีโอของเซลีน ดิออน 

**วิดีโอ, วีซีดี, ดีวีดี และบลูเรย์ที่ออกจำหน่ายสากล**

**มิวสิกวิดีโอ**

**ดูเพิ่ม**
  Official website date=2007-12-23 -  mvdbase 
หมวดหมู่:เซลีน ดิออน
วิกิพีเดีย:โครงการวันเดือนปี/การใช้ปีคริสต์ศักราชอ้างอิง

ถึงแม้ว่าแนวปฏิบัติของวิกิพีเดียไทยแนะนำให้ใช้ ปีพุทธศักราชเป็นหลัก อย่างไรก็ตามบทความที่แปลมาจากภาษาต่างประเทศโดยเฉพาะในทางประวัติศาสตร์หรือศิลปะจะมีการอ้างอิงไปถึงคริสต์ศักราชหรือคริสต์ทศวรรษในบทความเดียวกันที่ทำให้ไม่สามารถแปลงกลับมาเป็นพุทธศักราชที่ถูกต้องได้ ดังนั้นในตัวบทความจะใช้ปีคริสต์ศักราชเป็นอย่างเดียว เพื่อ- อ้างอิงปี ค.ศ. ให้ตรงกับต้นฉบับ- การใช้งาน คริสต์ศตวรรษ และ คริสต์ทศวรรษ - ป้องกันการผิดเพี้ยนของการแปลงปีค.ศ. มาเป็น พ.ศ. ที่ไม่ใช่ระยะปี 543 หรือ 542 ปีพอดี
สำหรับการแปลงค่าปี ค.ศ. กลับมาเป็นปี พ.ศ. นั้นประมาณค่าปี พ.ศ. ที่ใกล้เคียงได้เช่น
พ.ศ. = ค.ศ. + 543

**การนำไปใช้**
 สำหรับปี ค.ศ. สามารถเขียนได้เหมือนกับ พ.ศ. 
** ตัวอย่าง 
*** ค.ศ. 2005- ทศวรรษ เขียน "คริสต์ทศวรรษ" โดยไม่มีคำว่า "ที่" ตามหลัง 
** ตัวอย่าง
*** คริสต์ทศวรรษ 1980 (ค.ศ. 1980 - ค.ศ. 1989)- ศตวรรษ เขียน "คริสต์ศตวรรษที่" 
** ตัวอย่าง
*** คริสต์ศตวรรษที่ 20

**ดูเพิ่ม**
 คุยเรื่องวิกิพีเดีย:โครงการวันเดือนปี- สากลศักราช
หมวดหมู่:โครงการวันเดือนปี
ปราสาทโฮเอินชวังเกา

ปราสาทโฮเอินชวังเกา (Schloss Hohenschwangau) ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านชวังเกาใกล้เมืองฟึสเซินทางตอนใต้ของแคว้นบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เป็นปราสาทที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรียประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์
ตัวปราสาทสร้างบนซากปราสาทชวานชไตน์เดิมซึ่งกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปราสาทเดิมสร้างโดยครอบครัวของอัศวิน หลังจากการยุบเลิกระบบอัศวินในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปราสาทก็เปลี่ยนมือหลายครั้ง และตัวปราสาทก็เสื่อมโทรมลงจนเหลือแต่ซากเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 
ในปี ค.ศ. 1829 มงกุฏราชกุมารแม็กซิมิลเลียนแห่งบาวาเรียผู้ต่อมาเป็นพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียทรงพบว่าปราสาทนี้ตั้งอยู่ในทำเลที่มีสิ่งแวดล้อมเป็นที่ต้องตา ทรงถูกพระทัยจึงได้ซึ้อปราสาทเมื่อปี ค.ศ. 1832 ปีหนึ่งต่อมาการก่อสร้างปราสาทใหม่ก็เริ่มขึ้นและสร้างต่อมาจนถึง  ค.ศ. 1837 โดยมีสถาปนิกโดเมนีโค ควัลโย เป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างปราสาทให้เป็นแบบฟื้นฟูกอทิก
ปราสาทโฮเอินชวังเกาสร้างเป็นพระราชวังฤดูร้อนและล่าสัตว์ของพระเจ้าแม็กซิมิลเลียน, เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระชายา และพระโอรสสององค์ -- เจ้าชายลุดวิกและ เจ้าชายออทโท พระเจ้าแม็กซิมิลเลียนและพระชายาประทับอยู่ในตัวปราสาทใหญ่ และพระโอรสในส่วนที่ต่อเติม
เมื่อพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1864 พระราชโอรสเจ้าชายลุดวิกก็ขึ้นครองต่อเป็นพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงย้ายจากส่วนที่ต่อเติมไปอยู่ในห้องบรรทมของพระบิดาและมารดา ในเมื่อลุดวิกไม่ทรงมีครอบครัว เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระมารดาจึงทรงประทับอยู่ที่ปราสาทได้  พระเจ้าลุดวิกโปรดการพำนักอยู่ที่โฮเอินชวังเกาโดยเฉพาะเมื่อทรงเริ่มสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์บนเนินเหนือโฮเอินชวังเกาไม่ไกลเท่าใดนัก
เมื่อพระเจ้าลุดวิกที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1886 พระราชินีมารีแห่งปรัสเซียทรงเป็นผู้เดียวที่อาศัยอยู่ในโฮเอินชวังเกาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1889 ต่อมาพระปิตุลาของลุดวิกเจ้าชายลุทโพลด์แห่งบาวาเรียก็มาประทับอยู่บนชั้นสาม และทรงเป็นผู้รับผิดชอบในการติดตั้งไฟฟ้าและลิฟต์ในปราสาทในปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าชายลุทโพลด์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1912 วังก็กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์ในปีต่อมา
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1และสงครามโลกครั้งที่ 2ปราสาทได้รับความเสียหาย  ในปี ค.ศ. 1923 รัฐบาลบาวาเรียยอมรับสิทธิในการพำนักอาศัยในปราสาทของอดีตราชวงศ์  ระหว่างปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1939 มกุฎราชกุมารรูพเพร็คแห่งบาวาเรีย (Crown Prince Rupprecht of Bavaria) และครอบครัวใช้ปราสาทเป็นวังฤดูร้อนและเป็นที่โปรดปรานของผู้สืบต่อมา
ปีหนึ่งๆ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมปราสาทโฮเอินชวังเกาประมาณปีละ 300,000 คน

**ดูเพิ่ม **
 สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและประวัติ date=2006-07-15 -  เว็บไซต์ปราสาทโฮเอินชวังเกา date=2013-03-12 -  ข้อมูลสำหรับนักท่องเที่ยว
โฮเอินชวังเกา
โฮเอินชวังเกา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐไบเอิร์น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ไข้กระต่าย

ไข้กระต่าย  หรือ โรคทูลารีเมีย (Tularemia) เป็นโรคที่พบในสัตว์ฟันแทะ เช่น กระรอก หนู และกระต่าย มีพาหะคือ ตัวเห็บ หรือ ตัวฟลี (Flea) ลำตัวแบน สีดำ มีขนาดเล็กมาก กระโดดได้ไกลมาก เห็บที่ดูดเลือดกระต่าย หรือสัตว์ฟันแทะที่มีเชื้อ แล้วกระโดดไปเกาะและกัดอีกตัวทำให้ติดเชื้อกัน มีอาการเหมือนโรคกาฬโรค คือ ต่อมน้ำเหลืองโต มีไข้สูง มีน้ำมูก และมีอาการท้องเสียร่วมด้วย  โรคนี้สามารถติดจากสัตว์ไปสู่คนได้ทางลมหายใจ และสารคัดหลั่งต่างๆ 
วิธีการป้องกันโรค คือ การพ่นยาฆ่าตัวเห็บ เพื่อตัดตอนพาหะออกไป
ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่เลี้ยงกระต่ายหรือสัตว์ที่เป็นฟันแทะ เช่น กระรอก หนู ควรปฏิบัติดังนี้
1. การตัดสินใจในการที่จะเลี้ยงสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระต่าย หรือหนู ควรเลือกซื้อจากแหล่งที่ไม่มีสัตว์ป่วย เช่น มีอาการเซื่องซึมไม่ปราดเปรียวอยู่ในกรงหรือในฝูงที่จำหน่าย
2. การเลี้ยงสัตว์เหล่านี้จะต้องรักษาความสะอาดทั้งตัวสัตว์ และอาหารสัตว์ที่นำมาเลี้ยง ควรกำจัดเห็บ หมัด ในสัตว์เลี้ยงให้หมด
3. หลังจากสัมผัสกับสัตว์เหล่านี้ ควรล้างมือทำความสะอาดทุกครั้ง โดยเฉพาะมือที่มีบาดแผล
4. ไม่ควรคลุกคลี หรือกอดหอมสัตว์เหล่านี้โดยตรง
5. สิ่งสำคัญ หากตัดสินใจเลี้ยงสัตว์เหล่านี้ จะต้องคำนึงถึงโรคต่าง ๆ ที่อาจมีมากับสัตว์เหล่านี้ เพราะนอกจากโรคทูลาเรเมียแล้ว ยังมีโรคอื่น ๆ อีกมากมายที่สัตว์เหล่านี้สามารถนำมาสู่คนได้
6. ส่วนผู้ที่เลี้ยงในเชิงอุตสาหกรรมควรใส่รองเท้าบู๊ต เสื้อกาวน์ ถุงมือ และหน้ากากในการป้องกัน
ท้ายนี้ผู้อ่านไม่ควรตื่นตระหนกเกินกว่าเหตุ เพราะกระต่ายและสัตว์ฟันแทะไม่มีเชื้อโรคนี้ทุกตัว สามารถเลี้ยงดูเล่นได้ เพียงแต่ควรซื้อจากแหล่งที่เชื่อถือได้เท่านั้น.

**ไข้กระต่ายในประเทศไทย**
มีนาคม พ.ศ. 2551 พบโรคไข้กระต่ายรายแรกของประเทศ ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์  ผู้เสียชีวิตดังกล่าวเป็นเพศหญิง อายุ 37 ปี มีประวัติสัมผัสกระต่าย โดยติดเชื้อแบคทีเรีย บาซิลัส ฟรานซิเซลล่า ทูลารีซิส (Francisella tularensis) โดยที่บ้านมีการเลี้ยงกระต่ายพันธุ์ไทยจำนวนมาก 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาวุธชีวภาพ
หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
แม่แบบ:Uw-ublock

link=บัญชีของคุณได้ถูกบล็อกจากการแก้ไขวิกิพีเดียเนื่องจากชื่อผู้ใช้ของคุณ    
หมวดหมู่:แม่แบบเกี่ยวกับชื่อผู้ใช้หมวดหมู่:แม่แบบเตือนผู้ใช้
เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส

เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส (Edmund Nonong Devilleres) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) เสมอ 5 แพ้ 21

**ประวัติ**
เดวิลลีเรสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคมพ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ริโอ นาวาเรส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวท ทัวร์นาเมนต์เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูยีน กอนซาเลซแค่ยกแรก ต่อมาได้มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่านแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 จากนั้นมาชกแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม และชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์สหพันธ์มวยฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จูน ทาลาเป ยก 5 จากนั้น เดวิลลีเรสขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้น็อคประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ไม่ได้แชมป์ หลังจากที่ชกแพ้น็อค เออร์วิน จัมลัน ยก 7 เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้ว เดวิลลีเรสก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 26 มีนาคม 2547 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 4 ที่ นครสวรรค์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
โฟบอส (เทพปกรณัมกรีก)

ภาพ:Gigantomachy Staatliche Antikensammlungen 1553.jpg|thumb|250px|รูปวาดโฟบอสบนแจกันโบราณ บนรถม้าคู่กับแอรีส
โฟบอส (Phobos, pron; Φόβος แปลว่า "ความกลัว") เทพเจ้าในเทพปกรณัมกรีก เป็นบริวารหนึ่งในสองของเทพแอรีส เทพแห่งสงคราม บางตำนานกล่าวว่า เป็นบุตรชายฝาแฝดของเทพแอรีสกับเทพีแอโฟรไดที คู่กับดีมอส (Deimos) ซึ่งทั้งคู่จะติดตามอาเรสไปในที่ต่าง ๆ เมื่ออาเรสเสด็จ
โฟบอส เป็นเทพเป็นความกลัว ซึ่งต่อมาเป็นรากศัพท์ของคำว่าความกลัวอย่างรุนแรงในทางจิตวิทยาที่เรียกว่า โฟเบีย (Phobia) ซึ่งมีระดับความรุนแรงมากกว่า ความกลัวธรรมดา (Fear) ในทางดาราศาสตร์ โฟบอสถูกตั้งเป็นชื่อดวงจันทร์บริวารของดาวอังคารคู่กับดีมอส
เชื่อกันว่า เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราช คืนก่อนที่จะออกรบกับกษัตริย์กษัตริย์ดาไรอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย ที่สมรภูมิกอกามีลา (ปัจจุบันเป็นที่ราบกว้างขวางใกล้กับประเทศอิรัก) พระองค์ได้สักการะถึงโฟบอสด้วย เพื่อระงับความกลัว

**ดูเพิ่ม**
 ดีมอส- แอรีส- โฟบอส
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
ยูอิจิ โฮโซโนะ

(Hosono Yūichi) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 4 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2535 – 2536)- แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2535 แพ้น็อค ชเว ฮี-ยง ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 25 กรกฎาคม 2536 แพ้คะแนน ยู มย็อง-อู ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC และ IBF เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2538 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 ที่ ราชบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโตเกียว
เร็กซ์ มาซาน

เร็กซ์ มาซาน (Rex Marzan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 23

**ประวัติ**
มาซานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค เบิร์ต อันดาเลสที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาซานได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ต่อมา ใน พ.ศ. 2545 มาซานมาชกแพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 3 และในปีเดียวกันนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 1 ธันวาคม ชนะน็อค รานี่ กานอย ยก 2 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะสละแชมป์ไป หลังจากนั้น มาซานก็ขึ้นชกแพ้มากกว่าชนะ ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 2 ครั้ง และรุ่นไลท์เวทอีก 1 ครั้งใน พ.ศ. 2548 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งหมด มาซานขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค อาร์เนล พอร์ราส ยก 7 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2545-2548)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กรกฎาคม 2543 แพ้ทีเคโอ​ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
ลานซ์ คอสเทโล

ลานซ์ คอสเตโล (Lance Gostelow) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่เมือง มารีบา รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 11) แพ้ 1 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท 
** ชิง 22 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 5 ที่ ออสเตรเลีย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท WBF เมื่อ 6 พฤษภาคม 2550 แพ้น็อค กุยเลอร์โม มอสเกวรา ยก 12 ที่ ออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-16  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
เวนเดล คอร์จูเลส

เวนเดล คอจูเลส (Wendell Cajoles) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 14(น็อค 5) เสมอ 4 แพ้ 22 

**ประวัติ**
คอร์จูเลสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค อัลเฟรด นากัลป์ ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 เสมอโดยเทคนิคกับ สงคราม ป.เปาอินทร์ แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข แล้วมาชกแพ้คะแนน ขุนศึก ลูกพระบาท และใน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 6 คอร์จูเลสขึ้นชกมาจนถึง พ.ศ. 2551 หลังจากชกแพ้น็อค วาร์ คัตสุมาตะ ยก 3  ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้วจึงแขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 17 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ นครปฐม

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
อามาเตราซุ

อามาเตราซุ (Amaterasu), อามาเตราซุ-โอมิกามิ (Amaterasu-ōmikami) หรือ โอฮิรูเมโนมูจิโนกามิ (Ōhiru-menomuchi-no-kami) เป็นเทพีแห่งดวงอาทิตย์ตามความเชื่อของศาสนาชินโต มีตำนานที่เกี่ยวข้องกับเทพีองค์นี้มากมาย ซึ่งเป็นรากฐานของพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ เรื่องที่สำคัญคือการที่อามาเตราซุหลบหนีซูซาโนโอะ

**พระนาม**
ใน โคจิกิ มีการเรียกเทพีนี้ด้วยพระนาม 'อามาเตราซุ-โอมิกามิ' (あまてらすおおみかみ / 天照大神; รูปเขียนในอดีต: あまてらすおほみかみ, Amaterasu-Ohomikami; ภาษาญี่ปุ่นเก่า: Amaterasu Opomi1kami2) ในขณะที่ นิฮงโชกิ มีการให้พระนามดังนี้:
*โอฮิรูเมะ-โนะ-มูจิ (おおひるめのむち; มังโยงานะ: 於保比屢咩能武智; รูปเขียนในอดีต: おほひるめのむち, Ohohirume-no-Muchi; ญี่ปุ่นเก่า: Opopi1rume1-no2-Muti)
*อามาเตราซุ โอ(มิ)กามิ (天照大神; รูปเขียนในอดีต: あまてらすおほ(み)かみ, Amaterasu Oho(mi)kami)
*อามาเตราซุ-โอฮิรูเมะ-โนะ-มิโกโตะ (天照大日孁尊)
*ฮิ-โนะ-คามิ (日神; ญี่ปุ่นเก่า: Pi1-no-Kami2)
'Amaterasu' อาจจะมาจากรูปกริยา amateru "ส่องสว่าง / ส่องแสงบนท้องฟ้า" (ama "ท้องฟ้า, สวรรค์" + teru "สว่าง") ประสมกับกริยาช่วยประเภทให้เกียรติ -su, ในขณะที่ 'Ōmikami' แปลว่า "เทพที่ยิ่งใหญ่ และ น่าเคารพ" (ō "ยิ่งใหญ่" + คำนำหน้าประเภทให้เกียรติ mi- + kami)
เนื่องจากเป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์ ฉายา 'ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (皇大神, "เทพจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่"; สามารถอ่านได้เป็น 'โคไตจิง') สามารถอิงถึงอามาเตราซุได้ และมีพระนามอื่นที่อิงถึงเทพีองค์เดียวกัน เช่น 'อามาเตราซุ-ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (天照皇大神, สามารถอ่านได้เป็น 'เท็นโชโคไตจิง') และ 'อามาเตราชิมาซุ-ซูเม(ระ)-โอมิกามิ' (天照坐皇大御神)
ในสมัยกลางถึงสมัยใหม่ตอนต้น มีการเรียกเทพีองค์นี้เป็น 'เท็นโชไดจิง' (รูปองโยมิ ของ 天照大神) หรือ 'อามาเตรุองงามิ' (พระนามเดียวกันที่อ่านอีกแบบ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สมฤทธี บัวระมวล. ตำนานแห่งศาสนา ลัทธินิยมและความเชื่อปรัมปรา. กทม. คุ้มคำ. มปป. หน้า 127-129
หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศาสนาชินโต
หมวดหมู่:สุริยเทพ
หมวดหมู่:บุคลาธิษฐานประจำชาติ
เก็ตซัลโกอาตล์

ภาพวาดของเก็ตซัลโกอาตล์
เก็ตซัลโกอาตล์ในรูปงูใหญ่
เก็ตซัลโกอาตล์ (Quetzalcōātl) เป็นเทพผู้สร้างโลกในคติความเชื่อของชาวแอซเท็ก เป็นผู้สร้างมนุษย์และเป็นเทพผู้เป็นใหญ่ในโลกแห่งความตาย รูปลักษณ์เป็นรูปงูใหญ่ ในตำนานของชาวแอซเท็กกล่าวว่าเทพองค์นี้ได้ลงมายังโลกมนุษย์และสร้างมนุษย์จากกองกระดูกในโลก

**อ้างอิง**
 สมฤทธี บัวระมวล. ตำนานแห่งศาสนา ลัทธินิยมและความเชื่อปรัมปรา. กทม. คุ้มคำ.มปป. หน้า 76
หมวดหมู่:เทพเจ้าแอซเท็ก
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม

กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum) หรือ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม คอมมิวนิส (Extensor digitorum communis; ED) เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้นโดยเป็นเอ็นคอมมอนเอกซ์เทนเซอร์อยู่ที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (lateral epicondyle) ของกระดูกต้นแขน (humerus) และเกาะมาจากผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ซึ่งกั้นระหว่างกล้ามเนื้อมัดนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และเกาะมาจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)

**จุดเกาะต้น จุดเกาะปลาย และความสัมพันธ์**
ตอนปลายของกล้ามเนื้อนี้แบ่งออกเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ 4 เอ็น ซึ่งวิ่งร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส (Extensor indicis) ภายในแผ่นเยื่อเมือกผ่านเข้าไปในช่องของเอ็นดอร์ซัลคาร์ปัล (dorsal carpal ligament) แล้วเอ็นจะแผ่แยกออกที่ด้านหลังมือ เข้าไปเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 และ 3
ตรงข้อต่อระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือ (metacarpophalangeal) เอ็นกล้ามเนื้อแต่ละเอ็นจะผูกติดโดย fasciculi กับเอ็นคอลแลทเทอรัล (collateral ligaments) ทำหน้าที่เป็นเอ็นด้านหลังมือของข้อต่อนี้ หลังจากข้ามข้อต่อนี้แล้ว เอ็นจะแผ่ออกเป็นแอ็นแผ่ (aponeurosis) กว้างซึ่งคลุมพื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกนิ้วมือชิ้นแรก และถูกเสริมแรงโดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล
ตรงข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือข้อแรก (first interphalangeal joint) เอ็นแผ่นี้จะแบ่งออกเป็น 3 แผ่น เป็นแผ่นตรงกลาง (intermediate) 1 อัน และแผ่นคอลแลทเทอรัล (collateral) 2 อัน แผ่นตรงกลางจะเกาะปลายเข้ากับฐานของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 ส่วนแผ่นคอลแลทเทอรัลซึ่งต่อเนื่องมาตลอดด้านข้างของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 จะรวมกันเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของกระดูกนิ้วมือชิ้นปลาย เมื่อ
เอ็นของกล้ามเนื้อมัดนี้ที่เข้าไปในนิ้วชี้ จะเข้าร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส ซึ่งทอดตัวบนด้านอัลนา
บนด้านหลังมือ เอ็นกล้ามเนื้อนี้ที่เกาะเข้าไปในนิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย จะเชื่อมกันด้วยแผ่นคาดเฉียงๆ 2 แผ่น แผ่นแรกมาจากเอ็นนิ้วนางผ่านมาด้านล่างและด้านข้างไปยังเอ็นนิ้วกลาง ส่วนอีกแผ่นหนึ่งผ่านมาจากเอ็นนิ้วนางมาด้านล่างและด้านใกล้กลางไปยังเอ็นนิ้วก้อย ในบางครั้งอาจพบแผ่นคาดแนวนอนบางๆ ที่เชื่อมระหว่างเอ็นนิ้วชี้และเอ็นนิ้วกลางได้

**หน้าที่**
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมทำหน้าที่เหยียด (extend) นิ้วมือ ข้อมือ และข้อศอก
กล้ามเนื้อนี้กระทำต่อกระดูกนิ้วมือท่อนต้นเป็นหลัก ส่วนกระดูกนิ้วมือท่อนกลางและปลายมักจะเหยียดได้โดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล
กล้ามเนื้อนี้มักจะพยายามกางแยกนิ้วมือออกด้วยเมื่อมันกำลังเหยียดนิ้ว

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 edh- -80412638- extensor+digitorum+muscle-  PTCentral date=2012-02-04 
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
สแตนด์บายยัวร์ไซด์

"สแตนด์บายยัวร์ไซด์" (Stand by Your Side) คือซิงเกิลที่ 4 ของอัลบั้มวันฮาร์ต ของเซลีน ดิออน ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2546  
"สแตนด์บายยัวร์ไซด์" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย มาร์ก เทย์เลอร์ และ พอล แบร์รี ผู้ประพันธ์เพลงดังของแชร์ อย่าง "บีลีฟ" 
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
"สแตนด์บายยัวร์ไซด์"ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 17 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัย  

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
# "สแตนด์บายยัวร์ไซด์" – 3:33

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
ตูลอร์เดซอม

"ตูลอร์เดซอม" (Tout l'or des hommes) คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้มอวีนฟีเยอเอกัตเรอตี ของเซลีน ดิออน จำหน่ายเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในบางประเทศ   
"ตูลอร์เดซอม " ประพันธ์โดย ชาก เวอเนอรูโซ ผู้ประพันธ์เพลงภาษาฝรั่งเศสยอดนิยมของเซลีนก่อนหน้านี้ "ซูเลอวอง" เพลงอำนวยการสร้างโดย Erick Benzi ผู้เคยทำงานร่วมกับเซลีนในอัลบั้ม เดอ ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้มซีลซูฟฟีเซแดมเม ในปี พ.ศ. 2541
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2546 ในทะเลทรายในรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และเผยแพร่เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งได้บรรจุในซิงเกิลดีวีดี "ตูลอร์เดซอม" และดีวีดีรวมสื่อวีดิทัศน์องเนอชองช์ปา และเบื้องหลังการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "ตูลอร์เดซอม " ได้บรรจุในอวีนฟีเยอเอกัตเรอตีฉบับจำกัด และดีวีดีองเนอชองเช่ปา
เพลงนี้อยู่ในชาร์ตแอร์เพลควิเบกนานถึง 8 สัปดาห์ และ 3 สัปดาห์บนอันดับสูงสุดในชาร์ตโพลิชแอร์เพล และขึ้นติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และได้รับสถานะ เงิน ในฝรั่งเศส สำหรับยอดขาย 125,000 แผ่น  "ตูลอร์เดซอม" เป็นวิงเกิลภาษาฝรั่งเศสที่อยู่บนชาร์ตแคนาดานานที่สุด อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 
เพลงนี้ได้รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมในปี พ.ศ. 2548 องเนอชองช์ปา 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลซีดี 2 เพลง - (แคนาดา) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "Tu nages" – 3:11
ซิงเกิลซีดี 3 นิ้ว 2 เพลง - (ยุโรป) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "ซูเลอวอง " – 3:32
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง - (ฝรั่งเศส) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "Tu nages" – 3:11
# "ตูลอร์เดซอม " (บรรเลง) – 2:58
ซิงเกิลดีวีดี - (ฝรั่งเศส) 
# "ตูลอร์เดซอม " (วิดีโอ) – 2:58
# "ตูลอร์เดซอม " (คาราโอเกะ) – 2:58

**ชาร์ต**


**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์

อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ หรือ แอ่งเรเดียล (anatomical snuffbox; radial fossa; Foveola Radialis) เป็นรอยเว้าลึกรูปสามเหลี่ยมบนด้านเรเดียล (ด้านนิ้วโป้ง) ด้านหลังของมือ ที่ระดับของกระดูกข้อมือ โดยมีกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกทราพีเซียม (Trapezium bone) เป็นพื้น ชื่อของแอ่งนี้มาจากมีการใช้ร่องนี้ในการใส่ผงยาสูบ (tobacco) หรือยานัตถุ์ (snuff) เพื่อสูดดม

**ขอบเขต**
 ขอบเขตด้านใกล้กลาง (medial border) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)- ขอบเขตด้านข้าง (lateral border) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อคู่ขนานของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis) และกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus)  ดังนั้นแอ่งอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์นี้จึงเห็นได้ชัดที่สุดเมื่อเหยียดนิ้วโป้ง- ขอบเขตส่วนต้น (proximal border) เกิดจากสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส (styloid process of the radius)- ขอบเขตส่วนปลาย (distal border) เป็นยอดรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วของสนัฟฟ์ บอกซ์- พื้นของสนัฟฟ์ บอกซ์ มีความหลากหลายขึ้นกับตำแหน่งของข้อมือ แต่สามารถคลำพบได้ทั้งกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกทราพีเซียม (Trapezium)

**กายวิภาคประสาทร่วมหลอดเลือด**
ชั้นผิวของอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์มีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) โดยทอดตัวมาจากบริเวณคลำชีพจรของหลอดเลือดแดงเรเดียล (บริเวณข้อมือด้านนิ้วโป้ง) ไปยังช่องว่างระหว่างกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 และ 2 แล้วจะกลายเป็นโค้งหลอดเลือดแดงฝ่ามือชั้นตื้นและชั้นลึก (superficial and deep palmar arches) หลอดเลือดดำเซฟาลิค (cephalic vein) เริ่มต้นจากภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ และแขนงดอร์ซัล คิวทาเนียส (dorsal cutaneous branch) ของเส้นประสาทเรเดียล (radial nerve) สามารถคลำได้โดยการลูบตามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสกับด้านหลังของนิ้วมือ

**พยาธิวิทยา**
ข้อต่อระหว่างกระดูกเรเดียสและกระดูกสแคฟฟอยด์ซึ่งอยู่ลึกต่อสนัฟฟ์ บอกซ์ เป็นฐานของข้อมือ หากเกิดอุบัติเหตุตกลงมาโดยที่มือยังยืดเหยียดออก บริเวณนี้จะเกิดการกระทบอย่างรุนแรง และถือว่าเป็นจุดรวมแรง ทำให้กระดูก 2 ชิ้นนี้หักได้ หากเกิดอาการเจ็บที่สามารถระบุตำแหน่งได้ภายในสนัฟฟ์ บอกซ์ ความรู้จากกายวิภาคของข้อมือจะทำให้ทราบได้ว่าน่าจะเกิดการหักของกระดูกสแคฟฟอยด์ กระดูกสแคฟฟอยด์เป็นกระดูกขนาดเล็ก มีลักษณะแปลกเพื่อช่วยในการเคลื่อนไหวมากกว่าการคงให้ข้อมืออยู่นิ่ง หากมีการใช้แรงที่ไม่เหมาะสมกับข้อมือ กระดูกสแคฟฟอยด์นั้นจะเสี่ยงที่จะหักสูงมาก

**ลักษณะเฉพาะทางกายวิภาค**
ลักษณะเฉพาะที่แปลกของเลือดที่มาเลี้ยงกระดูกสแคฟฟอยด์คือในบริเวณนี้จะเป็นบริเวณแรกที่เลือดถูกขนส่งเข้ามา เลือดจะเข้าสู่กระดูกสแคฟฟอยด์ที่บริเวณด้านปลาย ดังนั้นหากเกิดการหักบริเวณส่วนต้นของกระดูก จะทำให้ไม่มีเลือดเข้ามาเลี้ยง และหากไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดการตายเฉพาะส่วนจากการขาดเลือด (avascular necrosis) ภายในอนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ เนื่องจากกระดูกสแคฟฟอยด์มีขนาดเล็กและรูปร่างของมันทำให้ยากที่จะวินิจฉัยในระยะแรกเริ่มว่ากระดูกนี้หักหรือไม่โดยการเอกซ์เรย์ ภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ที่ตามมาเช่น ความไม่มั่นคงของกระดูกข้อมือ (carpal instability) จากการที่เอ็นถูกทำลาย (ligament disruption) และเกิดกระดูกหักข้อเคลื่อน (fracture-dislocations)
ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางกายวิภาคภายในข้อมือทำให้สามารถวินิจฉัยและรักษาความผิดปกติได้อย่างรวดเร็ว ถูกต้อง และเหมาะสม

**ภาพอื่นๆ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Umich.edu medical page date=2007-12-06 - 12194594-  Dissection at tufts.edu date=2012-02-05 
หมวดหมู่:มือ
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส

กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ใต้กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator) และบางครั้งอาจรวมเข้าอยู่ด้วยกัน

**จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย**
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสมีจุดเกาะต้นที่ส่วนด้านข้างของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกอัลนา (ulna) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอนโคเนียส (Anconæus) และยังมีจุดเกาะต้นที่เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane) และจากตรงกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกเรเดียส
กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวเฉียงลงและไปด้านข้าง และกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ วิ่งผ่านร่องที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียสร่วมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) และเข้าไปเกาะปลายที่ด้านเรเดียลของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1
ในบางครั้งเอ็นนี้อาจแบ่งเป็น 2 แผ่นใกล้กับจุดเกาะปลาย อันหนึ่งไปยังกระดูกทราพีเซียม (trapezium) และอีกอันหนึ่งรวมไปกับจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis)

**หน้าที่**
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสคือการกาง (Abduction) นิ้วหัวแม่มือออกจากฝ่ามือ หน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียด (extend) และกางข้อมือ

**ความแปรผัน**
อาจพบกล้ามเนื้อและเอ็นนี้เพิ่มขึ้นมา โดยมีจุดเกาะปลายของเอ็นที่เกินนี้ที่กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1, กระดูกทราพีเซียม, หรือที่กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส หรือออพโพเนนส์ พอลิซิส

**ดูเพิ่ม**
 อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์- กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 abpl- 731512832- Abductor+pollicis+longus+muscle-  PTCentral date=2012-02-04 
หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน