ซาร์ด

ซาร์ด (ZARD) เป็นกลุ่มนักร้องเจ-ป็อปที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534 ในสังกัดค่ายเพลง บี-แกรมเรคอร์ด  เดิมประกอบด้วยสมาชิก 5 คน นำโดยนักร้องอิซุมิ ซะกะอิ ซึ่งเธอเป็นสมาชิกคนเดียวในกลุ่มที่ยังคงอยู่ในวงตั้งแต่เริ่มก่อตั้งและเป็นผู้แต่งเพลงทั้งหมดให้กับวงซาร์ด รวมถึงวงอื่น ๆ ด้วย ในขณะที่สมาชิกอื่นเปลี่ยนตัวตลอดเวลา และหลังจากอัลบั้มโฮลด์มี (HOLD ME) ออกจำหน่าย สมาชิกทั้งหมดก็ออกจากวงไป  ทำให้เมื่อกล่าวถึงซาร์ด ก็มักจะหมายถึงอิซุมิ ในขณะเดียวกันเมื่อกล่าวถึงอิซุมิ ก็สามารถหมายถึงซาร์ดได้เช่นกัน ซาร์ดมีเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงอยู่หลายเพลง เช่น มะเกะไนเดะ (負けないで) , ยุเระรุโอะโมะอิ (揺れる想い) (พ.ศ. 2536) และ มายเฟรนด์ (MY FRIEND) (พ.ศ. 2539)
ซาร์ดปิดตำนานของวงเนื่องจากการเสียชีวิตของอิซุมิเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (รวมอายุได้ 40 ปี) จากอุบัติเหตุพลัดตกจากบันไดสูง 3 เมตร ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคย์โอ อย่างไรก็ดีก็ยังมีการนำเพลงเก่าของซาร์ดทั้งที่เคยอยู่ในอัลบั้มหรือซิ งเกิลเก่า ๆ มาทำใหม่โดยนำนักร้องจากเครือบีอิ้งซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบี-แกรมเรคคอร์ด ต้นสังกัดของซาร์ดมาร้องคู่กันหรือเรียบเรียงทำนองใหม่ ทำให้ซาร์ดยังมีผลงานออกมาเรื่อย ๆ โดยในปัจจุบันซาร์ดมี 45 ซิงเกิล และ 17 อัลบั้ม

**ในวงการเพลง**
ซาร์ดเริ่มเข้าวงการครั้งแรกใน พ.ศ. 2534 จากการที่ซีอีโอของเครือบีอิ้ง ไดโก นางาโตะ (เกษียณเมื่อ พ.ศ. 2550) ได้รับนางแบบ ซะจิโกะ คะมะจิ (Kamachi Sachiko) วัย 24 ปีเข้าร่วมงาน โดยหลังจากนั้นเธอเปลี่ยนชื่อเป็น อิซุมิ ซะกะอิ (Sakai Izumi) เพื่อตัดประสบการณ์ในอดีต เธอได้ก่อตั้งวงซาร์ดขึ้นมา และได้ออกซิงเกิล กูด-บายมายโลนลีเนส (Good-bye My Loneliness) เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ในขณะที่ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของสมาชิกร่วมวง เพลงนี้ได้นำไปประกอบละครโทรทัศน์ของฟูจิทีวี ที่ชื่อ เก็กกงโนะริโซโตะเก็งจิสึ (Kekkon no risou to genjitsu) ที่นำแสดงโดยมิซาโอะ ทานากะ เพลงนี้ประสบความสำเร็จมากและขึ้นถึงอันดับ 9 ในชาร์ตโอริคอน
ซาร์ดทำยอดขายในสองซิงเกิลต่อมาได้ไม่ดีนัก จนมาถึงซิงเกิลที่สี่ เนะมุเรไนโยะรุโวะไดเตะ (Nemurenai Yoru wo Daite) ที่แนวเพลงเริ่มแตกต่างจากสามซิงเกิลแรก เนื่องจากการที่เพลงนี้เป็นเพลงแนวร็อก ทำให้เพลงเริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น ในมิวสิกวีดิโอภาพ ที่เดิมดูมืดในมิวสิกวิดีโอก่อน ๆ ก็เริ่มสว่างมากขึ้น เพลงนี้ทำยอดขายไปได้ประมาณ 440,000 ชุด และทำให้ซาร์ดปรากฏตัวทางโทรทัศน์หลายครั้ง ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของการปรากฏตัวทางโทรทัศน์อย่างเป็นทางการของซาร์ด ล้วนมีการร้องเพลงนี้ทั้งสิ้น ในการปรากฏตัวครั้งหนึ่ง คะซุโยะชิ โมริตะ (เรียกสั้น ๆ ว่า "ทาโมริ") พิธีกรรายการมิวสิกสเตชัน ซึ่งเป็นรายการร้องเพลงสดทางโทรทัศน์ของนักร้องในประเทศญี่ปุ่น ได้ถามซะกะอิว่าเหตุใดจึงใช้เวลานานกว่าจะได้มาปรากฏตัวในรายการ เธอตอบว่าเพื่อให้ยอดขายอัลบั้มประสบผลสำเร็จ เธอจึงไม่อยากมาปรากฏตัวเพื่อโปรโมตเพลงของเธอก่อนกำหนดวางขายซิงเกิลของ ซาร์ด
จุดเปลี่ยนสำคัญที่สุดในวงการเพลงของซาร์ดคือซิงเกิลใน พ.ศ. 2536 ด้วยซิงเกิล มะเกะไนเดะ (Makenaide) ซึ่งเพลงนี้ถูกนำไปใช้ในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นเรื่อง เรโกะ ฉันนั้นหรือสวย เฉียบ เนี้ยบ และเนื่องจากช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตลาดหุ้น Nikkei 225 ตกต่ำที่สุดในรอบ 3 ปี เพลงนี้จึงกลายเป็นเพลงที่ได้รับความรู้จักอย่างรวดเร็วในฐานะเพลงประจำยุค เศรษฐกิจตกต่ำ เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับ 1 ของชาร์ตโอริคอนเป็นครั้งแรก ด้วยยอดขายกว่า 1.6 ล้านก๊อปปี้ ไม่เพียงเท่านั้น เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบรายการพิเศษ 24 ชั่วโมงของนิปปอนเทเลวิชัน ซึ่งเป็นรายการประจำปีที่พิธีกรที่มีชื่อเสียงจะจัดรายการตลอดทั้งวัน ในปีเดียวกันซาร์ดออกซิงเกิลอีก 4 ซิงเกิลโดยมี 2 ซิงเกิลติดอันดับหนึ่งของชาร์ต คือ ยุเระรุโอะโมะอิ (Yureru Omoi) และ คิตโตะวะซุเระไน ( Kitto Wasurenai) ก่อนที่เธอจะออกอัลบั้มยุเรรุโอะโมะอิ ที่มีทั้งเพลงมะเกะไนเดะและยุเระรุโอะโมะอิ อัลบั้มนี้ทำยอดขายได้ถึง 2 ล้านชุด ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ซาร์ดทำยอดขายได้ถึงล้านชุด และอัลบั้มนี้ยังเป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดประจำปี พ.ศ. 2536 อีกด้วย
ใน พ.ศ. 2538 ซิงเกิล มายเฟรนด์ เป็นซิงเกิลที่สองของซาร์ดที่ทำยอดขายรวมได้มากกว่า 1 ล้านชุด โดยรวมแล้วตั้งแต่ซาร์ดเข้าวงการจนถึงปัจจุบัน ซาร์ดมีซิงเกิลทั้งสิ้น 11 ซิงเกิลที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตโอริคอน และสตูดิโออัลบั้มจำนวน 6 อัลบั้มที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง นั่นคือตั้งแต่อัลบั้มยุเระรุโอะโมะอิ โอมายเลิฟ (Oh My Love) ซึ่งเป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งลำดับที่ 500 ตั้งแต่มีการจัดอันดับชาร์ตโอริคอน จนถึงอัลบั้ม โทคิโนะสึบาสะ (ปีกแห่งเวลา) ก่อนที่จะมาร่วงในอัลบั้มที่ 10 โทมัตเตอิตา โทเคอิกาอิมาอุโกคิดาชิตา (Tomatteita Tokei ga Ima Ugokidashita) ซึ่งทำอันดับได้สูงสุดอันดับ 2
ซาร์ดเป็นนักแต่งคำร้องที่มีความสามารถสูง เธอเขียนเพลงรวม 150 เพลงตลอดเวลา 17 ปีที่อยู่ในวงการ ทั้งของตัวเองและของคนอื่น ยกเว้นเพลง อนนะเดะอิตะอิ (Onna de Itai) และ โคอิอนนะโนะยูยุทสุ (Koionna no Yūutsu) ของซาร์ดในอัลบั้มแรก กูด-บายมายโลนลีเนส (Good-bye My Loneliness) ซึ่งแต่งโดยดาริยะ คะวะชิมะ โดยเพลงที่เธอแต่งนั้นนอกจากจะทำเป็นซิงเกิลและอัลบั้มแล้ว ยังมีหนังสือจำนวนหนึ่งที่ออกมาเกี่ยวกับเพลงที่เธอแต่งด้วยเช่นกัน ในบทบรรณาธิการของ หนังสืออาซาฮีชิมบุนกล่าวว่า ความลับที่ทำให้ซาร์ดประสบความสำเร็จอันเนื่องมาจากกระแสที่รายการเพลงทาง โทรทัศน์เริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ ซาร์ดกลับใช้ช่วงโฆษณาในช่วงดึกเพื่อโปรโมตผลงานแทน
นอกจากซาร์ดจะแต่งเพลงสำหรับตัวเองแล้ว ซาร์ดยังแต่งเพลงสำหรับนักร้องเจป็อปอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน เช่น ฟิลออฟวิว วานด์ส ดีน รวมไปถึง เติ้ง ลี่จวิน นักร้องไต้หวันอีกด้วย ตัวอย่างของเพลงที่เธอแต่งและร้องร่วมกับนักร้องคนอื่น เช่น ซิงเกิล ฮาเตชินาอิยูเมะโวะ (Hateshinai Yume o) ที่ซาร์ดร้องร่วมกับกลุ่มเจป็อปอื่น ๆ อาทิ วานด์ส ซิก เรฟ รวมไปถึงอดีตนักเบสบอลใน ตำนานของญี่ปุ่น ชิเกะโอะ นากาชิมะ เพลงที่ซาร์ดแต่งมักถูกนำไปใช้ประกอบการ์ตูนและรายการอื่น ๆ อยู่บ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเพลงที่ซาร์ดร้องเองหรือไม่ก็ตาม เช่น  ดราก้อนบอล GT ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ยอดกุ๊กแดนมังกร และสแลมดังก์ รวมถึงวิดีโอเกม โทคิเมคิเมโมเรียล 3 ตัวอย่างของเพลงในกลุ่มนี้คือเพลง ดังดัง โคะโคะโระฮิกะเระเตะกุ (Dan Dan Kokoro Hikareteku) ซึ่งใช้ในอนิเมะเรื่องดราก้อนบอล GT ร้องโดยฟิลออฟวิว เป็นเพลงที่อิซุมิเป็นผู้แต่งคำร้องให้ ซึ่งซาร์ดนำมาร้องเป็นเวอร์ชันของตัวเองในอัลบั้ม ทูเดย์อีสอนาเธอร์เดย์ (Today Is Another Day)
ซาร์ดเป็นที่รู้จักเพราะความที่เป็นนักร้องที่ลึกลับคนหนึ่ง เนื่องจากต้นสังกัดของเธอไม่ได้เปิดเผยรายละเอียดที่เกี่ยวกับเธอมากนัก และการที่เธอไม่ปรากฏตัวทางโทรทัศน์หรือปรากฏตัวต่อสาธารณชนมากนัก ตั้งแต่ พ.ศ. 2536 อาทิ การปรากฏตัวผ่านทางรายการเพลง ซึ่งเป็นวิธีทำตลาดในวงการเพลงญี่ปุ่น เช่น รายการมิวสิกสเตชันของทีวีอาซาฮี แต่ซาร์ดปรากฏตัวต่อสาธารณชนในรูปของการออกแสดงคอนเสิร์ตรวมทั้งสิ้น 2 ครั้งแทน ครั้งแรกจัดขึ้นบนเรือสำราญแปซิฟิกวีนัสในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2542 โดยมีการคัดเลือกผู้เข้าชมเพียง 600 คนจากผู้สมัครกว่า 2 ล้านคน ดีวีดีของการแสดงครั้งนี้วางจำหน่ายจำนวนจำกัดเพียง 300,000 ชุดในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2543 และคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบ ว็อทอะบิวตีฟูลโมเมนต์ (What a Beautiful Moment)  ในช่วงเดือนมีนาคมถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเมื่อมีคอนเสิร์ตนี้ขึ้น ซิงเกิลของเพลงที่เธอใช้ในคอนเสิร์ตก็ขายหมดเกลี้ยงเกือบทุกซิงเกิล
แม้ว่าแท้จริงแล้วซาร์ดเป็นวงดนตรี ซาร์ดมักถูกนับว่าเป็นนักร้องหญิงเดี่ยวมากกว่า ซึ่งเธอเคยเป็นประสบความสำเร็จมากวงหนึ่งของญี่ปุ่น ในช่วงปี พ.ศ. 2534-พ.ศ 2544 ซาร์ดมียอดขายสูงที่สุดในกลุ่มนักร้องหญิง และเป็นอันดับ 3 จากอันดับทั้งหมดรองลงมาจาก บีซ และ มิสเตอร์ชิลเดรน โดยซาร์ดมี 11 ซิงเกิลที่ติดอันดับ 1 ในอันดับซิงเกิลโอริกอน (Oricon Singles Charts) 42 ซิงเกิลที่ติด 1 ใน 10 อันดับแรก และ 9 อัลบั้มที่ติดอันดับหนึ่ง จากอัลบั้มทั้งหมด 17 อัลบั้ม (11 อัลบั้ม 5 อัลบั้มเพลงฮิต และ 1 อัลบั้มไลฟ์) และซิงเกิล 45 ซิงเกิล

**การเสียชีวิตของอิซุมิ ซะกะอิ**
เมื่อเวลาประมาณ 5.40 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อิซุมิประสบอุบัติเหตุตกจากทางลาดความสูง 3 เมตร ระหว่างที่กำลังเดินบนทางลาดเพื่อกลับไปยังห้องผู้ป่วย หลังจากเข้ารับการรักษาเกี่ยวกับมะเร็งปากมดลูกตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เธอถูกนำส่งห้องฉุกเฉินเพื่อช่วยชีวิต แต่ก็สายเกินไปและในวันที่ 27 พฤษภาคม ได้มีการยืนยันว่าอิซุมิเสียชีวิตแล้ว โดยโฆษกของทางต้นสังกัดกล่าวว่า
ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตนั้น เธอได้วางแผนจะออกอัลบั้มที่ 12 และจัดทัวร์คอนเสิร์ตอีกครั้งเพื่อแสดงให้แฟน ๆ เห็นถึงการยืนหยัดต่อสู้โรคร้ายของเธอ ด้วยเหตุผลนี้ทำให้ทางต้นสังกัดเชื่อว่าเธอไม่น่าจะฆ่าตัวตายแม้ว่าจะมีร่อง รอยที่สามารถบอกได้ว่าเธออาจทำเช่นนั้นก็ตาม
พิธีศพของซาร์ดสำหรับแฟนเพลงถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 หนึ่งเดือนหลังจากเธอเสียชีวิต ที่ย่านอาโอยาม่า เขตมินะโตะ กรุงโตเกียว โดยก่อนหน้านั้นหนึ่งวันมีการจัดพิธีไว้อาลับที่จัดสำหรับบุคคลในวงการ อาทิเช่น เท็ตสึโระ โอดะและมากิ โอกุโระ ซึ่งในวันเดียวกัน ทัค มะสึโมโตะ และ โคชิ อินาบะ แห่งวงบีซ ไม คุรากิและชิเกโอะ นากาชิมะ ได้ร่วมกล่าวไว้อาลับให้กับซาร์ดด้วย นอกจากนี้ยังมีการออกอัลบั้มรวมเพลง 2 อัลบั้ม แบ่งเป็นเพลงที่อิซุมิชอบ 1 อัลบั้มและของสตาฟผู้ผลิตเพลงของเธออีก 1 อัลบั้มเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม รวมถึงยังมีการเปิดให้แฟนเพลงร่วมโหวดเพลงที่จะนำไปรวมเป็นอัลบั้มตามคำขอ ของแฟนเพลงอีกด้วย รวมถึงในปีนั้นยังมีการจัดคอนเสิร์ตที่ชื่อ "ว็อทอะบิวตีฟูลเมโมรี" (What a Beautiful Memory) เมื่อวันที่ 6, 7 กันยายน ที่โอซากะเฟสติวัลฮอลล์ และวันที่ 14 กันยายน ที่ สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น โดยเหตุที่เลือกสองสถานที่นี้มาจากการที่ซาร์ดเคยจัดคอนเสิร์ตว็อทอะบิวตีฟูลโมเมนต์ เมื่อ พ.ศ. 2547 โดยเลือกสถานที่ทั้งสองเป็นสถานที่แรกและสถานที่สุดท้ายตามลำดับ สำหรับคอนเสิร์ตในวันที่ 14 นั้นมีผู้เข้าชมกว่า 13,000 คน มีการฉายภาพที่ไม่เคยออกอากาศทางพีวีมาก่อน แต่ไฮไลต์สำคัญคือเพลง กลอเรียสมานด์ (Glorious Mind) ที่ถูกนำมาเล่นในงาน ซึ่งเป็นเพลงที่เธอแต่งก่อนที่จะเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลด้วยอาการมะเร็งปากมดลูกเมื่อ พ.ศ. 2549 เพลงนี้แท้จริงแล้วเป็นเพลงที่ยังไม่สมบูรณ์เนื่องจากอิซุมิบันทึกเสียงไว้เฉพาะท่อนคอรัส แต่ท่อนอื่นไม่ได้บันทึกเสียงไว้ เพลงท่อนอื่นที่เป็นภาษาอังกฤษจึงเกิดจากการนำเพลงที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ที่ไม่ได้ออกวางขายของซาร์ดมาใส่แทน โดยเพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดของอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิล**

**อัลบั้ม**

**ดีวีดี**
ดีวีดีของซาร์ดออกในนามของค่ายบีวิชั่น ซึ่งเป็นค่ายในสังกัดบีอิ้งเช่นเดียวกับบี-แกรมเรคคอร์ด

**ซาวด์แทร็ก**
เพลงของซาร์ดมักถูกนำไปประกอบในรายการทีวีและโทรทัศน์ต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น อยู่บ่อยครั้ง ต่อไปนี้คือรายการซาวด์แทร็กที่นำเพลงของซาร์ดไปรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของรายการนั้น ๆ ด้วย 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  WEZARD.net เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  Forever ZARD date=2011-02-08  เว็บไซต์ในไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534