Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โพคารี่สเวท

โพคารี่สเวท (Pokari Suetto) เป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ผลิตโดยบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด  ขายครั้งแรกในปี 1980 เป็นที่รู้จักเกือบทั้งเอเชียและตะวันออกกลาง อีกทั้งยังมีขายที่เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และเม็กซิโก 
โพคารี่สเวทเป็นเครื่องดื่มที่รสชาติเบาละมุน ไม่มีความซ่าจากคาร์บอน และได้โฆษณาว่าเป็น "เป็นไอออน ดริ๊งก์" "น้ำดื่มให้ความสดชื่น" และ "เป็นสิ่งที่ร่างกายต้องการ" โดยเครื่องดื่มนี้มีรสเกรปฟรูตบาง ๆ ตามด้วยกลิ่นที่ค้างในลำคอ และมีขายในรูปแบบของเหลวในกระป๋องอะลูมิเนียม ขวดพลาสติก และในรูปแบบผง

**ส่วนผสม**
น้ำ
*น้ำตาล
*โซเดียมซิเตรต
*เกลือแกง
*โพแทสเซียมคลอไรด์
*แคลเซียม
*แมกนีเซียมคาร์บอเนต
*สารเพิ่มรสชาติ 

**ประวัติ**
โพคารี่สเวท วางขายครั้งแรกในปีค.ศ. 1980 ที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพนักงานของบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด ที่ชื่อโรคุโระ ฮาริมา ที่ได้ไอเดียมาจากการสังเกตแพทย์ที่ให้สารอาหารผ่านหลอดเลือดดำเพื่อเพิ่มน้ำให้แก่ร่างกาย โดยฮาริมาได้ไปโรงพยาบาลหลังอาเจียนในขณะที่กำลังไปทำธุระกิจที่เม็กซิโก และเริ่มสงสัยว่าการดื่มจะสามารถให้ทั้งน้ำและสารอาหารที่เขาต้องใช้ในการพักฟื้นได้หรือไม่
ด้วยความกังวลต่อพื้นที่ของเกเตอเรดในตลาดสหรัฐฯ โพคารี่สเวทจึงให้ความสนใจตลาดเอเชียและตะวันออกกลางเป็นหลัก ในปี 1982 เครื่องดื่มนี้ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรเป็นครั้งแรกไปที่ฮ่องกง และไต้หวัน ในปีต่อมาได้ไปที่สิงคโปร์ บาห์เรน โอมาน และซาอุดิอาระเบีย ในกลางปี 1990 โพคารี่สเวทได้กลายเป็นเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ชนิดแรกในประเทศญี่ปุ่นที่มีมูลค่าในการส่งออกมากกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ

**ชื่อ**
เหล่าผู้ผลิตได้ตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ "โพคารี่สเวท" โดยจุดประสงค์แรกเริ่มเป็นการโฆษณาสินค้าด้วยการเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งรวมมาจากแนวคิดเรื่องการสูญเสียสารอาหารและเกลือแร่พร้อมกับการขับเหงื่อที่ตั้งใจให้แก่ผู้ดื่ม โดยส่วนต้นของชื่อ "โพคารี่" ให้ความรู้สึกสดชื่น เว็บไซต์ของผู้ผลิตเคยกล่าวว่า "'โพคารี่' เป็นชื่อที่มีความแตกต่างที่เล็กน้อย เสียงที่สดใส แต่ไม่มีความหมายที่ชัดเจน"

**การตลาด**
โพคารี่สเวทใช้สีฟ้าขาวคงเดิมตั้งแต่การเปิดตัวเมื่อปี 1980 โดยเริ่มแรกได้ทำการวางขายในลักษณะกระป๋องขนาด 245 มิลลิลิตร ต่อมาได้ขายในลักษณะขวดเป็นหลักตั้งแต่ปี 1990 
ต่อมา บริษัทโอตสึกะได้เริ่มโครงการโฆษณาโดยมีเป้าหมายที่ประเทศอินโดนีเซียหลังจากช่วงการระบาดของโรคไข้เด็งกีในปี 2010 โดยโฆษณาว่าเป็นเครื่องดื่มที่ช่วยป้องกันการขาดน้ำ ซึ่งเป็นอาการที่พบโดยทั่วไปของโรคนี้
ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 โพคารี่สเวทได้เริ่มโครงการที่จะส่ง "Lunar Dream Capsule" ไปดวงจันทร์ ซึ่งกระสวยจะมีรูปทรงเดียวกันกระป๋องโพคารี่สเวทที่เต็มไปด้วยผงโพคารี่สเวท เมื่อไปถึงดวงจันทร์แล้ว โพคารี่สเวทจะเป็นผลิตภัณฑ์ทางการค้าชิ้นแรกที่โฆษณาบนดวงจันทร์ แรกเริ่มมีกำหนดปล่อยไปกับจรวด SpaceX Falcon 9 ในเดือนตุลาคม 2015 
บริษัทยังทำการโฆษณาอย่างกว้างขวางผ่านอนิเมะ ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของอนิเมชั่นหลับตาฝัน ถึงชื่อเธอช่วยสร้างการโฆษณาแนวอนิเมะในปี 2019 โพคารี่สเวทได้ปล่อยตอนพิเศษของเซลล์ขยันพันธุ์เดือด ในปี 2021 เพื่อเปรียบเทียบการดื่มเครื่องดื่มนี้เป็นวิธีการป้องกันโรคลมเหตุร้อน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องดื่มญี่ปุ่น
แมก โฟโรซูเอนโล

แมกซ์ โฟโรซูเอนโล ( Max Forrosuelo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) แพ้ 12

**ประวัติ**
โฟโรซูเอลโลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค ดีเอโก อองเลา ยก 3 และใน พ.ศ. 2531-2532 ได้ขึ้นชกในไทย ชนะคะแนนกาจก้อง แดนภูไท ถึงสองครั้งซ้อน ก่อนจะแพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ จากนั้น โฟโรซูเอลโลได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2532 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิตไป ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น โฟโรซูเอลโลก็เริ่มชกแพ้มากกว่าชนะ ไปชกแพ้ที่อินโดนีเซียและญี่ปุ่น เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้ทีเคโอ โนเอล ทูนาเกา ยก 4 จากนั้นไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน 2532 แพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิต ที่ ไทย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
ทีโลเนียส มังค์

ทีโลเนียส มังค์ (10 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982) นักเปียโนและนักแต่งเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักดนตรีแถวหน้าของวงการเพลงแจ๊สอเมริกัน โดยมักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีแนวบีบ็อพ ร่วมกับดิซซี กิลเลซพี ชาร์ลี คริสเตียน เคนนี คลาร์ก ชาร์ลี พาร์กเกอร์ และไมล์ เดวิส  เขาเป็นนักดนตรีแจ๊สเพียงหนึ่งในห้าคนที่ได้ขึ้นปกหน้าของนิตยสารไทม์ 
ทีโลเนียส มังค์เกิดที่นอร์ทแคโรไลนา แล้วย้ายตามครอบครัวมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขาเริ่มหัดเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 6 ปี ฝึกฝนด้วยตัวเองและเริ่มออกตระเวนเล่นดนตรีตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น  มีแนวการเล่นที่ได้รับอิทธิพลจากอาร์ท ทาทัม ดุค เอลลิงตัน และเจมส์ พี. จอห์นสัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Thelonious Monk Institute of Jazz-  The Official Thelonious Sphere Monk Website
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดบลูโน้ตเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพรสทีจเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
1982
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส

ชานชาลาที่ 8 ของสถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส
รถไฟจอดในชานชาลา
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส (London King's Cross railway station) เป็นสถานีรถไฟที่สำคัญและคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางส่วนขอบด้านทิศเหนือของใจกลางกรุงลอนดอน (Central London) ทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางด้านทิศใต้ของทางรถไฟหลักสายอีสคอสต์ ไปสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ และสก็อตแลนด์ โดยตั้งอยู่ติด ๆ กับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส (St Pancras railway station) ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถด่วนยูโรสตาร์ในนครลอนดอน และยังมีสถานีคิงส์ครอส-เซนต์แพนครัส ของรถไฟใต้ติดลอนดอนตั้งอยู่ข้างล่างอีกด้วย สถานีเหล่านี้รวมกันแล้วถือเป็นฮับการขนส่งที่ใหญ่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ

**ประวัติศาสตร์**
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอสเปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1852 สำหรับการก่อสร้างสถานีได้ออกแบบเมื่อต้นปี ค.ศ. 1848 โดยจอร์จ เทิร์นบูล และรายละเอียดภายในออกแบบโดยเลวิส คิวบิตต์

**ที่ตั้ง**
สถานีรถไฟตั้งอยู่ใกล้กับเซ็นทรัลลอนดอน บริเวณจุดตัดระหว่างถนน A501 อุสตัน และยอร์กเวย์ เขตคิงส์ครอส กัมเดนโบโรฮ์ ติดกับเขตติดต่อของอิสลิงตันโบโรฮ์
สถานีรถไฟคิงส์ครอสเป็นสถานีปลายทางทางตอนใต้ของรถไฟเส้นทางชายฝั่งตะวันออก (East Coast Main Line) เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟหลักของสหราชอาณาจักร และทางตะวันตกของสถานียังติดกับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถไฟยูโรสตาร์ และตัวสถานียังเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟใต้ดินคิงส์ครอสเซนต์แพนครัส ของเครือข่ายรถไฟใต้ดินลอนดอน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รถไฟในกรุงลอนดอน
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอนโบโรออฟคามเดิน
เอมมา ล็อกฮาร์ต

Emma Lockhart (เอ็มม่า ล็อคฮาร์ท) (เกิด 15 ธันวาคม 1994)เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอมีผลงาน ทางโทรทัศน์ ละคร หลักๆ เช่นเรื่อง Batman Begins, Ace Ventura Junior Pet Detective

**ผลงานทางภาพยนตร์**
 ปี 2003 เรื่อง Eve's Dropping In- ปี 2004 
** เรื่อง Malcolm In The Middle
** เรื่อง Special Ed- ปี 2005 
** เรื่อง Batman Begins
** เรื่อง Looking for Comedy in the Muslim World- ปี 2006 เรื่อง Canvas - ปี 2007 เรื่อง The Seeker: The Dark Is Rising- ปี 2009 เรื่อง Ace Ventura Junior Pet Detective
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
วงปี่พาทย์เสภา

วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เสภา เป็นวงดนตรีไทยชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2
ในยุคแรกจะมีผู้ขับเสภาเป็นเรื่องราวต่าง ๆ พร้อมกับขยับกรับให้สอดประสานกับบทจนจบเรื่อง ต่อมาได้มีดนตรีเข้ามาบรรเลงประกอบ แต่จะบรรเลงเฉพาะช่วงที่แสดงอารมณ์ต่าง ๆ ของตัวละคร ภายหลังได้นำบทเสภาบางตอนมาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ ในยุคต่อ ๆ มา การขยับกรับเสภาที่เป็นเรื่องเป็นราวจึงค่อย ๆ หายไป คงเหลือแต่การนำบทเสภามาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ
วงปี่พาทย์เสภาคล้ายกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง เพียงแต่เอาตะโพนกับกลองทัดออกและใช้กลองสองหน้าเป็นตัวกำกับหน้าทับแทน

**รูปแบบในการเล่น**
รูปแบบของการบรรเลงมีดังนี้
# รัวประลองเสภา
# โหมโรงเสภา เช่น โหมโรงอัฐมบาท โหมโรงพม่าวัด ฯลฯ
# เพลงพม่า 5 ท่อน
# เพลงจระเข้หางยาว
# เพลงสี่บท
# เพลงบุหลัน
# เพลงประเภทเพลงทยอย เช่น เพลงทยอยนอก แขกลพบุรี หรือไม่ก็ต่อด้วยเพลงตับเรื่องต่าง ๆ
# เพลงลา เช่น ปลาทอง พระอาทิตย์ชิงดวง 
หมวดหมู่:วงดนตรีไทย
การวิบัติของเขื่อน

ไฟล์:Teton Dam failure.jpg|thumb|220px|right|น้ำที่กำลังล้นทะลักออกจากเขื่อนที่แตก (เขื่อนทีตันในสหรัฐ)
สัญลักษณ์พิเศษสากลสำหรับงานและการติดตั้งที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยที่อันตราย
เขื่อน คือสิ่งก่อสร้างที่สร้างขวางแนวการเคลื่อนที่ของน้ำ เช่น แม่น้ำ เพื่อทำให้น้ำไหลช้าลง ซึ่งมักจะก่อให้เกิดแหล่งเก็บน้ำหรือทะเลสาบ เขื่อนส่วนมากจะมีส่วนที่เรียกว่า "ช่องทางระบายน้ำ" หรือ "ประตูระบายน้ำ" เพื่อปล่อยให้น้ำไหลผ่านเป็นช่วง ๆ หรืออย่างต่อเนื่อง และหลายเขื่อนยังมีการติดตั้งโรงงานไฟฟ้าพลังงานน้ำอีกด้วย
เขื่อนถูกพิจารณาว่า เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีปัจจัยอันตรายตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการทำลายล้างชีวิตพลเรือนและสิ่งแวดล้อมเมื่อเขื่อนแตก เหตุการณ์เขื่อนแตกนั้น เมื่อเทียบกับอุปัทวเหตุอื่น ๆ แล้วจัดได้ว่าเกิดขึ้นได้น้อยมาก แต่เมื่อเกิดแล้วก่อให้เกิดความเสียหายต่อทั้งชีวิตและทรัพย์สินอย่างใหญ่หลวง

**สาเหตุหลัก**
สาเหตุทั่วไปของการวิบัติของเขื่อนคือ:- การออกแบบช่องระบายน้ำที่ผิดพลาด เช่นที่เขื่อนเซาท์ฟอล์กในสหรัฐ- ความไม่เสถียรทางภูมิศาสตร์ ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำในแม่น้ำระหว่างการเติมน้ำลงเขื่อน หรือเกิดจากการสำรวจที่แย่ เช่นที่เขื่อนมาลปาแซในฝรั่งเศส- การเคลื่อนตัวของภูเขาลงสู่แหล่งเก็บน้ำ เช่นในกรณีเขื่อนวายอนต์ในอิตาลี ซึ่งมีสาเหตุหลักมาจากดินภูเขาขนาด 260 ล้านลูกบาศก์เมตรถล่มลงสู่ทะเลสาบด้วยความเร็ว 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ยังผลให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดใหญ่ ถล่มทุกสิ่งให้ราพณาสูร- การบำรุงรักษาที่แย่ โดยเฉพาะท่อระบายน้ำ - ปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก- ความผิดพลาดจากมนุษย์ คอมพิวเตอร์ หรือการออกแบบ

**การก่อวินาศกรรม**
การก่อวินาศกรรมเพื่อการถล่มเขื่อนด้วยความตั้งใจที่ได้รับการกล่าวขานมากที่สุดนั้นคือ ปฏิบัติการชัสไทส์โดยฝูงบินที่ 617 แห่งกองทัพอากาศอังกฤษ ได้ถล่มเขื่อนของเยอรมนีสามแห่ง เพื่อทำลายสาธารณูปโภค กำลังผลิต และพลังงานของฝ่ายเยอรมนี การถล่มเขื่อนครั้งนี้ถูกนำไปใช้สร้างภาพยนตร์หลายเรื่อง

**รายชื่อการวิบัติครั้งใหญ่**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การวิบัติของเขื่อน
ซาวาดะ สึนะโยชิ

ซาวาดะ สึนะโยชิ (Sawada Tsunayoshi) เป็นบอส วองโกเล่รุ่นที่10​ (Tsuna) , เป็นตัวละครเอกจากหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! ผลงานของ อากิระ อามาโนะ พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย ยูคาริ โคคุบุน
สึนะ เป็นทายาทของวองโกเล่ แฟมิลี แก๊งค์มาเฟียอิตาลี และจะได้รับตำแหน่งบอสรุ่นที่ 10 ของวองโกเล่ และเพื่อการเตรียมตัวสู่ตำแหน่งผู้นำ นักฆ่าของวองโกเล่ที่ชื่อรีบอร์น จึงได้มาทำหน้าที่เป็นครูพิเศษให้กับสึนะ ด้วยความช่วยเหลือของรีบอร์น ทำให้สึนะที่แต่เดิมเป็นคนไม่เอาไหน ได้มีความกล้าเพิ่มขึ้น และได้เพื่อนสนิทอีกมากมาย และเพื่อนสนิทส่วนหนึ่งก็ได้มาเป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่แฟมิลี่ในเวลาต่อมา

**ประวัติ**
ซาวาดะ สึนะโยชิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนห่วยมาก ๆ กีฬาก็ไม่ได้เรื่อง เพื่อน ๆ เรียกว่า สึนะจอมห่วย แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นเหลนของเหลนของหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 1 จิอ๊อตโต ผู้ก่อตั้งวองโกเล่แฟมิลี่ที่ล้างมือมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น หรือก็คือเป็นผู้สืบทอดสายเลือดตรงที่ถูกต้องของวองโกเล่ และมีสิทธิ์ทุกประการที่จะเข้าชิงตำแหน่งบอส จึงได้เป็นว่าที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลี่คนที่10ต่อไป ในขณะที่ผู้ที่มีสิทธิ์ที่จะเป็นหัวหน้าคนต่อไปคนอื่น ๆ ถูกฆ่าตายจนหมด โดยสึนะถูกรีบอร์น นักฆ่าฝีมือดีที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 9 ส่งมา ฝึกฝนเพื่อเป็นหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 10 อย่างไม่เต็มใจ.
หลังจากถูกรีบอร์นฝึกอย่างหนัก ในที่สุดก็สามารถควบคุมการต่อสู้โดยใช้ไฟได้ นั้นก็คือ เดือดทะลุจุดศูนย์ (Zero point Breakthrough) แต่ในระหว่างสู้กับ Xanxus ในศึกชิงแหวน สึนะได้คิดค้นเปลี่ยนแปลงเป็น เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดแปลง มีอาวุธคือถุงมือไหมพรม หรือ X glove เมื่อจุดไฟขึ้นจะกลายเป็นถุงมือเหล็กและสามารถรวมถุงมือเข้ากับแหวนกลายเป็น X-Glove Ver.Vongola Ring
สไตล์การต่อสู้ของสึนะเป็นได้ทั้งรูปแบบประชิดตัวและยิงไกล แต่ปกติเจ้าตัวจะเลือกที่จะเอาร่างกายเข้าสู้ในระยะใกล้มากกว่า จัดเป็นนักสู้ที่มีทั้งความรวดเร็วว่องไวและเซ้นส์การต่อสู้อันโดดเด่น เน้นการจู่โจมตรงจุดสำคัญของเป้าหมายและการช่วงชิงจังหวะเพื่อหาโอกาสเผด็จศึก ทว่าจุดที่ร้ายกาจที่สุดของสึนะกลับไม่ใช่เรื่องความเร็ว แต่เป็นไหวพริบและการพัฒนาฝีมืออย่างก้าวกระโดดภายในการต่อสู้ทุก ๆ ครั้ง สามารถคิดค้นกระบวนท่าและประยุกต์ใช้เป็นของตัวเองได้โดยง่าย สึนะจึงเรียกได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นทุก ๆ ฝีก้าวที่ได้ต่อสู้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับความโน้มถ่วง
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918

ไฟล์:Suzuki Shoten burnt out.jpg|right|thumb|250px|ซูซูกิโชเต็งในเมืองโคเบะถูกเผาทำลายระหว่างการจลาจลข้าวในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1918
การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918 (kome sōdō) เป็นการจลาจลซึ่งพลเมืองชาวญี่ปุ่นก่อขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีมาซาตาเกะ เทราอูจิ ในช่วงเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 และเป็นผลให้รัฐบาลสิ้นสุดลง

**สาเหตุ**
ราคาข้าวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ซึ่งเกิดจากภาวะเงินเฟ้อ ที่ทำให้เศรษฐกิจมีปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตชนบท ประชาชนมีข้าวเป็นอาหารหลักเป็นประจำวัน ทำให้ชาวนาต่างโกรธแค้นและตำหนิที่รัฐบาล และพ่อค้าข้าวที่ปล่อยราคาข้าวให้สูงขึ้น การเพิ่มราคาของข้าวเป็นผลทำให้ราคาของสิ่งหลายสิ่งเพิ่มขึ้นตาม เช่น อาหาร และค่าเช่า ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สาเหตุนี้เป็นปัญหาสำหรับชาวญี่ปุ่น อีกทั้งมีการรุกรานของไซบีเรีย (Siberian Intervention) ทำให้เกิดสิ่งยุ่งยากเข้าไปอีก เพราะว่ารัฐบาลญี่ปุ่นต้องเอาข้าวปริมาณมหาศาลไปเลี้ยงกองทัพทหารที่ต้องออกไปอยู่นอกประเทศ สิ่งนี้ทำให้ราคาข้าวยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีก ทางรัฐบาลไม่สามารถหยุดการเพิ่มราคาได้ และได้แพร่ขยายเข้าไปในเมืองและหมู่บ้านต่างๆ

**การจลาจล**
การจลาจลข้าวเป็นเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่สุดและรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคใหม่ และได้มีการแพร่ขยายไปทั้งประเทศ การประท้วงครั้งแรกเกิดขึ้นในเมืองประมงเล็ก ๆ ชื่ออูโอซุ จังหวัดโทยามะ ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 เริ่มต้นจากการชุมนุมอย่างสันติ แต่การประท้วงก็กลายเป็นการก่อจลาจล การปะทะกับตำรวจ การปล้นสะดม การวางเพลิงและวางระเบิด สถานีตำรวจและสำนักงานรัฐบาลถูกโจมตีด้วยอาวุธต่าง ๆ นานา โดยในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 เกิดการประท้วงมากกว่า 623 แห่งในนคร 38 แห่ง เมือง 153 แห่งและหมู่บ้าน 177 แห่ง ซึ่งมีผู้ประท้วงและก่อจลาจลมากกว่า 2 ล้านคน โดย 25,000 คนถูกจับกุม และ 8,200 คนถูกพิพากษาในคดีอาชญากรรม โดยการลงโทษมีตั้งแต่โทษเบาคือการปรับเงิน และโทษหนักสุดคือประหารชีวิต
นายกรัฐมนตรีเทราอูจิและคณะรัฐมนตรีถูกวิพากวิจารณ์และตำหนิจากการเกิดเหตุการณ์จลาจล และได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1918
จากการจลาจลครั้งนี้ทำให้เกิดการขยายตัวของการจ้างงานในประเทศอื่นที่อยู่ในการปกครองของญี่ปุ่นในสมัยนั้น มีหลักฐานของการเพิ่มขึ้นของผลผลิตข้าวในประเทศไต้หวันและเกาหลี (เมื่อสองประเทศนี้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น) 

**อ้างอิง**

**เชิงอรรถ**
หมวดหมู่:จักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:การจลาจลและความไม่สงบในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กบฏในประเทศญี่ปุ่น
การทัพ

ในวิชาการทหาร การทัพ (Military campaign) หมายถึงแผนยุทธศาสตร์การทหารขนาดใหญ่ระยะยาวในยุทธบริเวณหนึ่ง เพื่อบรรลุเป้าประสงค์หนึ่ง การทัพประกอบด้วยหลายยุทธการที่มีความต่อเนื่องและเกี่ยวโยงกัน ซึ่งโดยมากมักใช้เวลาเกินครึ่งปี ไปจนถึงหลายปี
คำว่า “Campaign” มาจากที่ราบ “Campania” ซึ่งเป็นสถานที่ที่กองทัพของสาธารณรัฐโรมันมาประกอบกิจการต่างๆ ทางทหารเป็นประจำทุกปี

หมวดหมู่:สงคราม
ยุทธการพรีเวซา

ยุทธการพรีเวซา (Battle of Preveza) เป็นยุทธการทางนาวีที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมัน-แฮ็บสบวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1538 ที่พรีเวซาบนฝั่งทะเลทะเลไอโอเนียนปัจจุบันคือเมืองในประเทศกรีซตรงปากอ่าวอัมบราเชียน 
ยุทธการพรีเวซาเป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยสาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวสเปน อาณาจักรพระสันตะปาปา และ อัศวินแห่งมอลตา ที่นำโดยอันเดรีย ดอเรียผู้บังคับการกองเรือสูงสุดชาวเจนัว ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายออตโตมันเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิออตโตมัน - อันเดรีย ดอเรีย 
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับออสเตรีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตุรกี
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1530
หมวดหมู่:สาธารณรัฐเวนิส
หมวดหมู่:ยุทธนาวี
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1530

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1530
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น

วิดีโอเกมหลายผู้เล่น (Multiplayer video game) หรือ โหมดผู้เล่นหลายคน  เป็นการเล่นที่ผู้เล่นหลายคนสามารถเล่นได้ในสภาพแวดล้อมเดียวกันภายในเกมได้มากกว่าหนึ่งคน ไม่เหมือนกับเกมประเภทอื่น ๆ เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมมักจะมีเนื้อหาในโหมดผู้เล่นคนเดียว ซึ่งเป็นการเล่นระหว่างผู้เล่นกับการท้าทายที่มีการเขียนโปรแกรมมากแล้วก่อนหน้านี้ หรือปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งมักจะขาดซึ่งความยืดหยุ่นและมีความฉลาดไม่เท่ากับการคิดของมนุษย์
องค์ประกอบของการเล่นหลายคนทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้เล่นคนอื่น อาจอยู่ในรูปแบบของการร่วมมือกัน การแข่งขันกันหรือคู่ปรับกัน และทำให้ผู้เล่นมีการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในโหมดผู้เล่นคนเดียว ในเกมหลายผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นอาจดำเนินการแข่งขันกับผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปอย่างเป็นคู่แข่งกัน ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่เป็นผู้เล่นคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน การดูแลกิจกรรมของผู้เล่นคนอื่น หรืออาจมีลักษณะของเกมที่ผสมผสานการเล่นทั้งหมดดังที่กล่าวมา เกมหลายผู้เล่นจำเป็นจะต้องมีการแบ่งปันทรัพยากรของระบบผู้เล่นคนเดียว หรือใช้เทคโนโลยีเครือข่ายเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเล่นด้วยกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกลกันมากก็ตาม

**ดูเพิ่ม**
 เกมออนไลน์- วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว

หมวดหมู่:การเล่นวิดีโอเกม
หมวดหมู่:คำศัพท์วิดีโอเกม
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ

จาเมกา แลนด์วีเลิฟ Jamaica, Land We Love) จาเมกา แผ่นดินที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาเมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle

**ประวัติ**
ก่อนการประกาศเอกราชของจาเมกา จาเมกาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจังหวัดแห่งหนึ่งของสหพันธ์หมู่เกาะอินเดียตะวันตกแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันตกของอังกฤษ ซึ่งอยู่ในภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ประเทศเข้าสู่สหพันธรัฐภายใต้การปกครองของนายกรัฐมนตรีนอร์มัน แมนลีย์ ผู้ซึ่งได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาหลายครั้งเพื่อให้กระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเพิ่มเติมเหล่านี้ยังช่วยให้ประเทศมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้นและอนุญาตให้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี การมีส่วนร่วมของนายกรัฐมนตรี นอร์มัน แมนลีย์ ในสหพันธ์อินเดียตะวันตกไม่เป็นที่นิยมและนำไปสู่การประกาศอิสรภาพของประเทศเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 และเพลงชาติที่ได้รับเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนั้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2504 พรรคประชาชนแห่งชาติชั้นนำได้ประกาศการประกวดแต่งเนื้อร้องของเพลงชาติของจาไมกาในอนาคต ซึ่งจะตัดสินโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งจาเมกาที่ได้รับคัดเลือก การแข่งขันได้รับบทเพลงที่ส่งเข้าประกวดเกือบ 100 รายการและปิดรับการประกวดในวันที่ 31 มีนาคม 2505 หลังจากกำหนดวันสิ้นสุดในวันที่ 17 มีนาคม รัฐสภาได้รับเลือก ให้คัดเลือกเพลงชาติสองเพลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และเลือกบทประพันธ์ด้วยคะแนนเสียงข้างมากในสภาอย่างท่วมท้น บทเพลงที่ชนะนั้นประพันธ์โดย Hugh Sherlock ทำนองที่แต่งโดย Hon Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงเพลงชาติโดย Mapletoft Poulle และ Christine Alison Poulle

**เนื้อร้อง**

**ดูเพิ่ม**
  Jamaican Government site on the Anthem (with lyrics) and Pledges date=2013-10-11 -  Sound file (mp3)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย

เพลงชาติของประเทศเซนต์ลูเชียมีชื่อว่า ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย (Sons and Daughters of Saint Lucia) อันมีความหมายว่า "เหล่าบุตรธิดาแห่งเซนต์ลูเชีย" เพลงนี้ประพันธ์ทำนองโดยเลตัน เฟลิกซ์ ทอมัส (Leton Felix Thomas) คำร้องโดยชาลส์ เจสซี (Charles Jesse) เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ขณะที่รัฐบาลของเซนต์ลูเชียได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักร ต่อมาจึงได้รับการรับรอง และได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)

**เนื้อร้อง**



**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website of the government of Saint Lucia
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเซนต์ลูเชีย
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
ลาเดซาลีเนียน

ลาเดซาลีเนียน (La Dessalinienne) เป็นเพลงชาติประเทศเฮติ เพื่อสดุดีต่อชอง-ชาก เดซาลีน (Jean-Jacques Dessalines) ผู้นำการปฏิวัติของประเทศเฮติ ประพันธ์คำร้องโดยชูสแตง เลรีซง (Justin Lhérisson) และ เรียบเรียงทำนองโดยนีกอลา เชฟราร์ (Nicolas Geffrard) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1904

**ประวัติ**
ในวาระครบรอบ 1 ศตวรรษ ของการปฏิวัติเฮติ ทางรัฐบาลจึงได้มีการจัดประกวดบทร้องของเพลงชาติเฮติเมื่อ ค.ศ. 1903 โดยคณะกรรมการได้ทำการพิจารณาตัดสินให้ ชูสแตง เลรีซง ผู้ประพันธ์คำร้อง และนีกอลา เชฟราร์ ผู้เรียบเรียงทำนอง ชนะเลิศการประกวดบทร้อง และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1904 
ผู้ที่ขับร้องเพลงชาติเป็นคนแรกคือ Auguste de Pradines, ที่รู้จักโดยทั่วไปว่า Kandjo เมื่อ ค.ศ. 190347
บทร้องฉบับภาษาคริโอเฮติ ประพันธ์คำร้องโดย เรย์มอนด์ เอ. มอยซี ขับร้องโดย นักร้องชาวเฮติ อันซี เดอโรส ซึ่งได้รับความนิยมและขับร้องกันเป็นส่วนใหญ่ ถึงแม้รัฐธรรมนูญเฮติ ค.ศ. 1987 จะมิได้มีรับรองเนื้อร้องภาษาคริโอเฮติก็ตาม

**เนื้อร้อง**

**สื่อ**

**ดูเพิ่ม**
Quand nos Aïeux brisèrent leurs entraves
*Haïti Chérie
*ดนตรีเฮติ
*ธงชาติเฮติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล

เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (Personal computer game) หรือ เกมคอมพิวเตอร์ (Computer game) หรือ เกมพีซี (PC game) หมายถึงเกมที่เล่นบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล มากกว่าเครื่องเกมคอนโซลหรือเครื่องเกมอาร์เขต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีการพัฒนาจากรูปแบบการเล่นและกราฟิกที่เรียบง่าย ก่อนที่จะมีรูปแบบสลับซับซ้อนดังเช่นในปัจจุบัน
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลถูกผลิตขึ้นมาโดยผู้พัฒนาเกมหนึ่งคนหรือมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นการร่วมตัวกันของผู้เชี่ยวชาญหลายด้าน (อย่างเช่น ผู้ออกแบบเกม) และออกจำหน่ายด้วยตนเอง หรือผ่านบุคคลที่สาม จากนั้น ผู้ผลิตเกมก็อาจจะมีการเผยแพร่เกมผ่านทางสื่อ อย่างเช่น ดีวีดี ซีดี เปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักจะต้องการฮาร์ดแวร์ที่มีลักษณะเฉพาะในการเล่น อย่างเช่น ระบบประมวลผลทางกราฟิก หรือการต่ออินเทอร์เน็ต เป็นต้น ถึงแม้ว่าระบบดังกล่าวอาจไม่จำเป็นสำหรับการเล่นในบางเกมก็เป็นได้
เมื่อ พ.ศ. 2561 ตลาดเกมพีซีทั่วโลกมีมูลค่าประมาณ 2.77 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ

**ประวัติศาสตร์**

** ดูเพิ่ม**
 เกมตู้- เกมคอนโซล- เกมศึกษา- เครื่องเล่นเกมพกพา- รายชื่อเกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล- เกมมือถือ- แบ่งหน้าจอ (วิดีโอเกม)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พิพิธภัณฑ์เกมคอมพิวเตอร์ในกรุงเบอร์ลิน
หมวดหมู่:สื่อดิจิทัล
หมวดหมู่:วิดีโอเกม
หมวดหมู่:คำศัพท์วิดีโอเกม
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
รายาห์

ชนชั้นรายา (râya; ɾaːˈja) หรือ เระอาเย (ตุรกีออตโตมัน: رعايا; ɾeˈʔaːjeː) คือชนชั้นต่ำในสังคมออตโตมันที่ตรงกันข้ามกับ “ชนชั้นอัสเกรี” (askeri) ซึ่งเป็นชนชั้นขุนนางผู้บริหาร
คำว่า “รายา” แปลว่า “สมาชิกของฝูง” ที่รวมทั้งผู้นับถือศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนายูดายผู้ที่ต้องเสียภาษีเพื่อบำรุงรัฐและชนชั้นอาชีพสูงชองจักรวรรดิ
แต่ในความหมายร่วมสมัยและความหมายใหม่มักจะหมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมโดยเฉพาะ บางครั้งคำนี้ก็จะแปลว่า “วัว” (cattle) แทนที่จะแปลว่า “ฝูง” หรือ “ข้าแผ่นดิน” (subjects) เพื่อเป็นการเน้นว่ารายาห์เป็นชนชั้นที่ต่ำกว่าชนชั้นอื่น แต่คำเดียวกันนี้ใช้โดยคริสเตียนอาหรับที่หมายถึงผู้ที่เป็นสมาชิกของวัด
ในสมัยต้นจักรวรรดิออตโตมันรายาไม่มีสิทธิในการรับราชการเป็นทหารแต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รายาที่เป็นมุสลิมก็เริ่มมีสิทธิซึ่งทำให้เป็นที่ไม่พอใจของชนชั้นปกครอง

**ที่มาของคำ**
คำว่า “رعايا” ในภาษาอาหรับ เป็นพหูพจน์ของคำว่า “رعيّه”  ที่แปลตรงตัวว่า “ฝูง” ที่หมายถึง “ข้าแผ่นดิน” ของพระมหากษัตริย์
คำว่า “รายา” หรือ “รายาห์” แปลว่า “เพื่อน” ในภาษาฮิบรู

**อ้างอิง**
 Molly Greene, A Shared World: Christians and Muslims in the Early Modern Mediterranean, Princeton, 2000. ISBN 0-691-00898-1- Peter F. Sugar, Southeastern Europe under Ottoman Rule, 1354-1804, series title A History of East Central Europe, volume V, University of Washington Press, 1983.  ISBN 0-295-96033-7.

**ดูเพิ่ม **
 จักรวรรดิออตโตมัน 
หมวดหมู่:จักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:ชนชั้นทางสังคม
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)

ไฟล์:Estandarte Liga Santa.gif|thumb|300px|ธงของ “สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์” ที่ใช้ในยุทธการที่เลปันโต
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (Holy League) ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571
สมาชิกของสันนิบาตประกอบด้วยรัฐสันตะปาปา ราชอาณาจักรสเปน เนเปิลส์ และซิซิลีของฮับส์บูร์ก สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว แกรนด์ดัชชีตอสคานา ดัชชีซาวอย ดัชชีปาร์มา ดัชชีอูร์บีโน และอัศวินแห่งมอลตา รัฐต่าง ๆ เหล่านี้มีกองเรือประเภทต่างๆ ด้วยกันทั้งหมดด้วยกัน 300 ลำ ทหารราบ 50,000 คน และทหารม้า 4,500 คน และมีปืนที่พร้อมที่จะต่อสู้ในวันที่ 1 ของทุกปี โดยมีเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย พระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เป็นผู้บังคับบัญชาการสูงสุด ทุนทรัพย์ในการบำรุงกองเรือมาจากรัฐสันตะปาปา สเปน และสาธารณรัฐเวนิส
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เปิดโอกาสการเป็นสมาชิกแก่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฝรั่งเศส และโปรตุเกส แต่ไม่มีผู้ใดเข้าร่วม จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประสงค์ที่จะรักษาสันติภาพกับอิสตันบุล ขณะที่ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรกับออตโตมันในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มพันธมิตรสเปน และโปรตุเกสมัวแต่ยุ่งอยู่กับโมร็อกโกและการเผชิญความขัดแย้งโดยตรงกับออตโตมันในทะเลแดงและมหาสมุทรอินเดียซึ่งทำให้ไม่มีกำลังพอที่ส่งคนไปช่วยสันนิบาตได้
สันนิบาตเริ่มด้วยการรวมกองทัพเรือเข้าด้วยกันเพื่อช่วยเวนิสต่อต้านการรุกรานของออตโตมันที่นำโดยลาลา คารา มุสตาฟา ปาชาในไซปรัสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1570 แต่ไปถึงไม่ทันที่จะช่วยให้ไซปรัสรอดจากการยึดครองโดยออตโตมัน
แต่เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 สันนิบาตก็สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพเรือของออตโตมันในยุทธการที่เลปันโต ริมฝั่งทะเลทางด้านตะวันตกของกรีซ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกในปี ค.ศ. 1573 แล้วสันนิบาตก็สิ้นสุดลง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ยุทธการที่เลปันโต - จักรวรรดิออตโตมัน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Holy Leagues Of The 16th Century date=2016-04-08  about.com
หมวดหมู่:จักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 16
แม่แบบ:กล่องข้อมูล พายุหมุนเขตร้อน

}}|1|0}}+=2|! colspan="2" style= "background: #;"   (มาตราออสเตรเลีย)
ก่อตัว
สลายตัว
ความเร็วลม สูงสุด
}}|เฉลี่ยลมใน 10 นาที:}}
ความกดอากาศต่ำสุด
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3

แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3 (Patrick Balfour, 3rd Baron Kinross)  (ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1976) แพ็ททริค บาลโฟร์เป็นนักเขียนประวัติศาสตร์ชาวสกอตผู้มีงานเขียนหลายชิ้นที่รวมทั้ง Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey (อาตาเติร์ค: ประวัติของมุสตาฟา เคมาล บิดาแห่งตุรกีสมัยใหม่) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1965 และ Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire  (ศตวรรษของออตโตมัน: การเรืองอำนาจและการล่มสลายของจักรวรรดิตุรกี) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1977
หมวดหมู่:นักเขียนชาวสกอต
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
เชห์ซาเด มุสตาฟา

เชห์ซาเด มุสตาฟา (Şehzade Mustafa) (ค.ศ. 1515 - (6 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เชห์ซาเด มุสตาฟาเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันและพระชายามาฮีเดวรัน ซุลตาน ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งมานิซาระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ.  1541 เจ้าชายแห่งอามาสยาระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง ค.ศ. 1553 
มุสตาฟาทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถกว่าบรรดาพี่ๆ น้องๆ และได้รับการสนับสนุนโดยมหาเสนาบดีปาร์กาลิ อิบราฮิม ปาชาผู้ขณะนั้นยังเป็นคนสนิทของสุลต่าน ราชทูตออสเตรียกล่าวถึงมุสตาฟาว่าในบรรดาพระราชโอรสของสุลต่านสุลัยมานแล้วมุสตาฟาก็เป็นผู้ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีและมีพระชนมายุที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองราชย์ซึ่งขณะนั้นก็ราว 24 หรือ 25 พรรษา
การแก่งแย่งอำนาจระหว่างฝักฝ่ายต่างที่มีฮิวร์เรม ซุลตานเป็นผู้นำ ผู้สร้างข่าวลือกล่าวหาว่ามุสตาฟาทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์ที่เป็นผลให้พระองค์ทรงถูกล่อลวงให้มาถูกสังหารในที่สุด

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2058
หมวดหมู่:ชาวตุรกี
หมวดหมู่:จักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลในจักรวรรดิออตโตมัน
ชนร่อนเร่

ไฟล์:Nomads near Namtso.jpg|thumb|280px|ชนร่อนเร่ในท้องทุ่งตั้งค่ายใกล้นัมโซ (Namtso) ใน ค.ศ. 2005 ราวร้อยละ 40 ของชาวทิเบตเป็นชนร่อนเร่หรือชนกึ่งเร่ร่อน
ชนร่อนเร่ (nomad หรือ nomadic people) คำว่า nomad มาจาก nomádes ที่แปลว่า "ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง" คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30–40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: คนเก็บของป่าล่าสัตว์ (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่าง ๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ "ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน" (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า
ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ "ชนร่อนเร่หากิน" เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบจรภาพ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเคลื่อนที่
หมวดหมู่:มานุษยวิทยาวัฒนธรรม
สุกียากี้

สุกียากี้ หรือมักจะเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ผัก วุ้นเส้น ไข่ กินกับน้ำจิ้ม เป็นอาหารยอดนิยมในเอเชียมีหลายแบบ ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในเมืองไทยเป็นสุกี้แบบจีนและแบบญี่ปุ่น

**สุกี้แบบจีน**
ในประเทศจีนเรียก หั่วกัว หรือแปลตามตัวอักษรคือ หม้อไฟ (l=หม้อไฟ) ซึ่งมีหลากหลายตามภูมิภาค เช่น- สุกี้ไหหลำ ส่วนใหญ่ปรุงด้วยเนื้อวัว น้ำจิ้มใช้เต้าหู้ยี้ผสมน้ำมันงา เนื้อที่ใช้เป็นเนื้อหมักกับเต้าเจี้ยว เต้าหู้ยี้และผงพะโล้ เครื่องปรุงมีไม่มากแต่ที่ขาดไม่ได้คือหมึกแช่ ผักส่วนใหญ่เป็นผักกาดขาวและผักบุ้ง- สุกี้กวางตุ้ง นิยมรับประทานแบบหม้อไฟ มีเครื่องปรุงหลายแบบน้ำจิ้มใช้ซอสพริกเป็นเครื่องปรุงหลัก ไม่เน้นเนื้อหมัก แต่เน้นเนื้อสัตว์หลากหลายรูปแบบ สุกี้ในภัตตาคารในเมืองไทยเป็นแบบนี้- สุกี้เสฉวน เป็นสุกี้ที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน เผ็ดด้วยหมาล่า (麻辣，หมาแปลว่าอาการชา ล่าแปลว่าเผ็ด) ที่เป็นเครื่องเทศเฉพาะของเสฉวน ซึ่งนอกจากรสเผ็ดแล้วยังทำให้เกิดอาการชา ๆ ด้วย- สุกี้กุ้ยหลิน เป็นสุกี้ที่มีชื่อเสียงของประเทศจีน ปรุงด้วยเห็ดและเครื่องยาจีน- สุกี้แต้จิ๋ว น้ำจิ้มจะใช้เต้าหู้ยี้ เน้นเนื้อไก่และหมู ลูกชิ้นปลาต่าง ๆ ผัก วุ้นเส้น ซึ่งคล้ายกับสุกี้กวางตุ้ง

**สุกี้แบบญี่ปุ่น**
สุกี้ทำกินที่บ้าน
สุกียากี้ (鋤焼, すき焼き, スキヤキ) หรือเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายซุป โดยมีส่วนประกอบได้แก่ ผัก เห็ด ไข่ เต้าหู้ น้ำซุป และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมู หรืออาหารทะเล ใส่วัตถุดิบลงในหม้อเหล็กแบบแบนต้มรวมกันแล้วปิดฝาแล้วรอให้สุก จิ้มเนื้อกับไข่ดิบ สุกียากี้เป็นอาหารที่รับประทานพร้อมกันได้หลายคน สุกียากี้ต้มกับเหล้าหวานกับซอส ไม่ใช่น้ำ และไม่มีน้ำจิ้ม

**สุกี้แบบอื่น**
 แจ่วฮ้อนหรือจิ้มจุ่ม- สุกี้ไทพวน เป็นอาหารของชาวไทพวนในอำเภอปากพลีและอำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก มีทั้งสุกี้น้ำ นิยมปรุงด้วยเนื้อวัว และสุกี้แห้ง น้ำจิ้มมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือใช้ถั่วทองและกะทิมาบดให้เข้ากัน ผัดกับเต้าหู้ยี้

**อ้างอิง**
 สุกี้. กทม. แสงแดด. 2553. หน้า 10-12, 47.
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อสัตว์ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อสัตว์ของจีน
หมวดหมู่:อาหารหม้อไฟของญี่ปุ่น
แม่แบบ:กล่องข้อมูล เฮอริเคน/doc

== การใช้งาน**

**พารามิเตอร์**
หมวดหมู่:แม่แบบพายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:แม่แบบภูมิอากาศ
สงครามออตโตมัน-ฮังการี

สงครามออตโตมัน-ฮังการี (Ottoman–Hungarian Wars) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิออตโตมัน - สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฮังการี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับบัลแกเรีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับโครเอเชีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตุรกี
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1520
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรฮังการี
มอลเดเวีย

มอลเดเวีย (Moldavia) หรือ มอลดอวา (Moldova) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเกียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Gheorghe I. Brătianu, Sfatul domnesc şi Adunarea Stărilor în Principatele Române, Bucharest, 1995
*Vlad Georgescu, Istoria ideilor politice româneşti (1369-1878), Munich, 1987
*Ştefan Ştefănescu, Istoria medie a României, Bucharest, 1991
หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศโรมาเนีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต
สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย

สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย (Principatele Unite ale Moldovei și Țării Românești) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สหราชรัฐ (Principatele Unite) เป็นรัฐร่วมประมุขระหว่างราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวอลเลเกีย ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 24 มกราคม เมื่ออาเลกซันดรู อีวัน กูซา ได้รับเลือกให้เป็น ดอมนีตอร์ (เจ้าชายผู้ปกครอง) ของราชรัฐทั้งสอง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองแต่ยังคงเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิออตโตมัน และส่งผลให้ราชรัฐทั้งสองรวมตัวกัน ในวันที่ 22 มกราคม มอลเดเวียและวอลเลเกียได้รวมตัวกันเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย (Principatele Unite Române) อย่างเป็นทางการ อันเป็นแก่นแท้ของรัฐชาติโรมาเนีย
ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวอลเลเกียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศโรมาเนีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2402
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2424
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรโรมาเนีย
ราชวงศ์บูร์กอญ

ราชวงศ์บูร์กอญ (Maison capétienne de Bourgogne, Casa de Borgonha, House of Burgundy) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง
สมาชิกสำคัญในสายราชวงศ์บูร์กอญได้แก่
*โรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ
*เฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส
*อูกที่ 3 ดยุกแห่งบูร์กอญ
*โอโดที่ 4 ดยุกแห่งบูร์กอญ
*มาร์เกอรีตแห่งบูร์กอญ พระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
*ฌานแห่งบูร์กอญ พระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
*ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญ

**สายดยุกแห่งบูร์กอญ**
ราชตระกูลบูร์กอญปกครองดัชชีบูร์กอญระหว่างปี ค.ศ. 1032 มาจนถึงปี ค.ศ. 1361 สายตรงของราชตระกูลมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1361 เมื่อ ฟีลิปแห่งรูฟวร์สิ้นชีวิตโดยไร้รัชทายาทสืบตระกูล หลังจากนั้นดัชชีก็ตกไปเป็นของพระเจ้าจอห์นที่ 2 เพราะพระราชมารดาของพระองค์มีเชื้อสายตระกูลบูร์กอญ ซึ่งอีกสองปีต่อมา ได้พระราชบรรดาศักดิ์นี้อีกสมัยหนึ่งให้กับพระราชโอรส ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์กอญใหม่

**สายโปรตุเกส**
“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383

**ตราอาร์ม==
ราชอาณาจักรโปรตุเกส

ราชอาณาจักรโปรตุเกส (Kingdom of Portugal; Reino de Portugal) เป็นอาณาจักรภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชอาณาจักรตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรียของยุโรป และรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1139 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ที่มาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง หลังจากการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ในลิสบอน (Lisbon Regicide) ในปี ค.ศ. 1908 และในที่สุดการปฏิวัติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910

**บทเริ่มและบทสิ้นสุด**
อาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่สอง (ค.ศ. 1093-ค.ศ. 1139) ที่ตามมาจากอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่หนึ่ง (ค.ศ. 868-ค.ศ. 1071) เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรเมือวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1139 สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ในปี ค.ศ. 1908 สมเด็จพระเจ้าคาร์โลสที่ 1 ทรงถูกสังหารในกรุงลิสบอน แต่สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสก็คงดำรงอยู่ต่อมาจนถึงวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 เมื่อเกิดการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐ

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์โปรตุเกส- พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศโปรตุเกส
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1682
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2453
ป
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก

ตราประจำราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก (House of Luxembourg) เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กได้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์จอห์นแห่งลักเซมเบิร์กก็ได้รับราชบัลลังก์โบฮีเมีย การครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กถูกขัดโดยราชวงศ์วิทเทลส์บัคสองครั้ง เมื่อพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์เสด็จสวรรคตราชวงศ์ลักเซมเบิร์กก็สิ้นสุดลงและมาแทนที่ด้วยราชวงศ์ฮับส์บวร์ก

**อ้างอิง**
ลักเซมเบิร์ก
วอลโด

วอลโด (Voldo; ヴォルド) เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์

**เนื้อเรื่องย่อ**
วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้
ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ชื่อ : วอลโด (Voldo)- สัญชาติ : 24px ราชอาณาจักรเนเปิลส์- วันเดือนปีเกิด : 25 สิงหาคม ค.ศ. 1541- ส่วนสูง : 183 เซนติเมตร- น้ำหนัก : 84 กิโลกรัม

**ดูเพิ่ม**
 โซลเอดจ์

**อ้างอิง**
 นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)- นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 "Dance, Voldo, Dance" video at Machinima.com.
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่ตาบอด
หมวดหมู่:ตัวละครชาวซิซิลี
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอิตาลีในวิดีโอเกม
เอกชัย เอื้อครองธรรม

เอกชัย เอื้อครองธรรม
เอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ซึ่งได้รับยกย่องจากนิตยสารเอเชียวีค ให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม 
เอกชัยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์ เปิดฉายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 2 รางวัล และอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง โรงงานอารมณ์ ซึ่งได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี พ.ศ. 2550 และยังมีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อาทิ The Coffin และ The Wedding Game เป็นต้น
ในด้านละครเวที เอกชัยได้ก่อตั้งโรงละคร "แอ็คชัน เธียเตอร์" หนึ่งในโรงละครเอกชนชั้นนำของสิงคโปร์ ซึ่งเคยได้รับรางวัล Excellence for Singapore Award เอกชัยมีผลงานการกำกับละครเวทีกว่าร้อยเรื่องซึ่งได้รับรางวัลมากมายและเปิดการแสดงในหลายประเทศ ทั้งในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย โดยมีผลงานเด่น อาทิ  Chang & Eng (The Musical), Corporate Animals, Autumn Tomyam เป็นต้น

เอกชัยยังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง The Phantom of the Opera, Les Miserables และ Miss Saigon เป็นต้น นอกจากนี้ เอกชัยยังเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ในประเทศไทย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้กำกับละครเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
เทลส์ออฟเดสตินี

เทลส์ออฟเดสตินี (テイルズ オブ デスティニー; italic=yes) เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น

**ตัวละครหลัก**
 ซาทาห์น ไอเลอรอน (スタン・エルロン; Stahn Aileron)- รูที คาเทรีย (ルーティ・カトレット; Rutee Katrea)- ลีออน แมกนัส (リオン・マグナス; Leon Magnus)- ฟีเลีย เฟลิกซ์ (フィリア・フィリス; Philia Felice)- การ์ เคลวิน (ウッドロウ・ケルヴィン; Garr Kelvin)- แมรี่ อาร์เจนท์ (マリー・エージェント; Mary Argent)- เชลซี ธอร์น (チェルシー・トーン; Chelsea Torn)- บรูเซอร์ คัง (マイティ・コングマン; Bruiser Khang)- คาริล ชีเดน (ジョニー・シデン; Karyl Sheeden)- ลิลิธ ไอเลอรอน (リリス・エルロン; Lilith Aileron)

**นักดาบ**
 ดิมลอส (ディムロス・ティンバー; Dymlos)- แอทไวท์ (アトワイト・エックス; Atwight)- เชลเทียร์ (ピエール・ド・シャルティエ; Chaltier)- เคลย์เมนเต้ (ラヴィル・クレメンテ; Clemente)- อิกเทนอส (イクティノス・マイナード; Igtenos)- เบอร์ซีเลียส (カーレル・ベルセリオス; Berselius)

**การตอบรับ**
เทลส์ออฟเดสตินี ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อแฟมิซือ โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official PlayStation version website date=2006-10-17  -  Official PlayStation version website -  Official PlayStation 2 version website -  Official PlayStation 2 Director's Cut version website 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:เทลส์ (ซีรีส์)
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร

รูปหล่อครึ่งตัวของหม่อราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ด้านหน้าตึกจุมกฏ-พันธุ์ทิพย์ ในโรงพยาบาลนครนายก
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 8 มีนาคม พ.ศ. 2452 − 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี

**ประวัติ**
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) เป็นธิดาคนใหญ่ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย กับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) และเป็นพี่สาวของหม่อมราชวงศ์เทพฤทธิ์ เทวกุล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี และโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ 
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต โดยพระองค์ผู้ก่อตั้งมูลนิธิมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์  เจ้าของวังสวนผักกาด และวังตะไคร้ มีธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในปี พ.ศ. 2493 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาวชิรมงกุฎ ในปี พ.ศ. 2514
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สิริรวมอายุได้ 78 ปี

**รางวัลที่ได้รับ**
 ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ในปี พ.ศ. 2524 - ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการออกแบบตกแต่งภายใน จากมหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2526

**อนุสรณ์สถาน**
 จุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ อุทยานหรืออุทยานวังตะไคร้  จังหวัดนครนายก

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**
2493
- 2469

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 ญี่ปุ่น :
** พ.ศ. 2495 - 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณ

**ชื่อที่ตั้งตามนาม**
 ตึกพันธุ์ทิพย์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์- ตึกจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ โรงพยาบาลนครนายก- ชมพูพันธุ์ทิพย์ เนื่องจากหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์เป็นผู้นำพันธุ์ตาเบบูย่า (Tabebuia)  พันธุ์ดอกสีชมพู (Tabebuia rosea (Bertol.) DC.) จากอเมริกาใต้เข้ามาปลูกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2500 - พันธุ์ทิพย์พลาซ่า

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชสกุลเทวกุล
หมวดหมู่:ราชสกุลบริพัตร
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.3
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตบางกอกใหญ่
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตราชเทวี
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
รายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย

การแบ่งเขตหมายเลขทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทยตามหมายเลขตัวแรก
----
ทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงตามภูมิภาค ซึ่งแบ่งโดยกรมทางหลวง ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคใต้ โดยจะใช้หมายเลขตัวแรกในการบอกภาคที่ตั้งของเส้นทาง
สำหรับบทความรายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย จะจำแนกตามระบบหมายเลขทางหลวง ดังนี้- หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 1 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคเหนือ (บางส่วนในภาคกลาง และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)- หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 2 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (บางส่วนในภาคเหนือ และภาคกลาง)- หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 3 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคกลาง (รวมทั้งภาคตะวันออก ภาคตะวันตก บางส่วนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้)- หมวดที่ขึ้นต้นด้วย 4 สำหรับทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในภาคใต้ (บางส่วนในภาคกลาง และภาคตะวันตก)

**ดูเพิ่ม**
 ทางหลวงในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบสารสนเทศเครือข่ายทางหลวง date=2016-06-16 
ทางหลวงแผ่นดิน
พระเจ้าปีนดะเล

พระเจ้าปีนดะเล (ပင်းတလဲမင်း, pron; 23 มีนาคม 2151 - 3 มิถุนายน 2204) กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าตาลูน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปีพ.ศ. 2191 โดย 13 ปีแห่งการครองราชย์บ้านเมืองของพระองค์กลับอ่อนแอลง ตรงข้ามกับรัชสมัยของพระเจ้าอะเนาะเพะลูน สมเด็จพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ และพระเจ้าตาลูนพระราชบิดาของพระองค์ที่พาราชวงศ์ตองอูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
เมื่อถึงปี พ.ศ. 2204 ขุนนางทั้งหลายลงมติปลดพระเจ้าปีนดะเลออกจากราชสมบัติ และอัญเชิญพระอนุชาของพระเจ้าปีนดะเลขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าปเย พร้อมกันนั้นพระเจ้าปเยก็ทรงมีบัญชาให้นำพระเจ้าปีนดะเลไปสำเร็จโทษ

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
ลิตเติล โปโน่

ลิตเติล โปโน (Little Pono) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 7 

**ประวัติ**
โปโนชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 แพ้น็อค อซาดิน อันฮาร์ ยก 1 โปโนขึ้นชกแก้มือกับอันฮาร์ในอีก 7 เดือนต่อมาโดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทด้วย ซึ่งโปโนก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 10 จากนั้น โปโนขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ซึ่งโปโนเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น โปโนชกได้ดีขึ้น เคยชกชนะคะแนนนิกโก้ โธมัสเมื่อ พ.ศ. 2529 โปโนขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2531 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยที่ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้คะแนน รีซีดันโต เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 โปโนก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 มิถุนายน 2529 แพ้น็อค สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 12 ที่ อินโดนีเซีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-04-25  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
พระเจ้าซอลู

พระเจ้าซอลู กษัตริย์องค์ที่ 2 แห่งอาณาจักรพุกามเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอโนรธามังช่อมหาราชองค์แรกของพม่า เมื่อพระราชบิดาสวรรคตด้วยการถูกควายเผือกขวิดในปี ค.ศ. 1077 (พ.ศ. 1620) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทน โดยตลอด 7 ปีแห่งการครองราชย์ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอเนื่องจากมิได้ทรงบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เอง ทรงพึ่งแต่เหล่าที่ปรึกษาของพระราชบิดารวมทั้งพระชินอรหันต์พระอาจารย์ของพระราชบิดา ทำให้ในปี ค.ศ. 1084 (พ.ศ. 1627) ระงมันพระสหายสนิทของพระองค์ ซึ่งเป็นบุตรชายของราชครูพระอาจารย์ของพระองค์ ซึ่งทรงบัญชาให้ไปปกครองเมืองพะโคได้จับพระองค์เป็นตัวประกันและปลงพระชนม์พระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ ซึ่งขณะนั้นจานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ได้พยายามยกกองทัพมาช่วยพระองค์แต่ไม่ทัน และระงมันได้พยายามเข้าครอบครองอาณาจักรพุกาม จึงทำให้จานซิต้าได้ยกกองทัพมาต่อสู้กับระงมันและในที่สุดจานซิต้าก็ได้ชัยชนะ เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมทั้งพระชินอรหันต์จึงได้อัญเชิญจานสิตาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าจานซิต้า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
จอกบ่วาย

จอกบ่วาย หรือ หมอกบ่วาย เป็นพืชกินสัตว์ขนาดเล็กอยู่ในสกุลหยาดน้ำค้างเป็นพืชฤดูเดียว มีลักษณะลำต้นแนบไปกับพื้น ใบเป็นแผ่นมนรี ค่อนข้างหนา ลักษณะคล้ายช้อน เรียงกันเป็นรูปวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5 ถึง 3 ซม. มีขน จอกบ่วายเป็นหยาดน้ำค้างที่มีกับดักแบบเร็ว เมื่อดักจับแมลงได้ใบจะโอบล้อมแมลงในสองสามวินาที ขณะที่ชนิดอื่นใช้เวลาเป็นนาทีหรือชั่วโมง

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
จอกบ่วายมีลำต้นจะแนบอยู่กับพื้นดิน ใบเป็นกระจุกแบบกุหลาบซ้อนหนาแน่นที่โคนแนบชิดติดดิน เส้นผ่าศูนย์กลาง ตั้งแต่ 1.5 - 3 ซม. แผ่นใบเป็นแผ่นมนรีรูปไข่กลับหรือทรงกลม ค่อนข้างหนา กว้างประมาณ 0.5-0.8 ซม. ยาวประมาณ 0.6-1.5 ซม. ที่ใบจะมีขนเล็ก ๆ เป็นจำนวนมาก มีสีแดงเรื่อถึงแดง ปลายขนจะมีเมือกใสเกาะอยู่ คล้ายกับหยาดน้ำค้าง ดอกดอกออกใจกลางต้น ตั้งตรง ช่อดอกสูง 5 -15 ซม. กลีบดอกมีสีขาว

**การกระจายพันธุ์**
จอกบ่วายมีเขตการกระจายพันธุ์กว้าง พบในแถบประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย ศรีลังกา ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย ส่วนใหญ่ในประเทศไทยพบทุกภาคขึ้นตามที่ชื้นแฉะ ที่โล่งและดินที่ไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามภูเขาหินทราย

**ประโยชน์**
ในยาพื้นบ้านอีสาน ใช้จอกบ่วายทั้งต้นแห้ง ดองเหล้าดื่ม แก้ท้องมาน ทั้งต้นสด ขยี้ทาแก้กลากเกลื้อน ในตำรายาไทย ใช้ ทั้งต้น แก้บิด ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ ไข้มาลาเรีย ตามตำรายาของฮินดูจอกบ่วายมีคุณสมบัติทำให้ผิวหนังแดงจากการที่เลือดคั่ง

**การเผยแพร่ในสื่อ**
แสตมป์ชุดพืชกินแมลง พ.ศ. 2549
ประเทศไทยได้จัดพิมพ์แสตมป์ชุดพืชกินแมลง 4 ดวง เป็นที่ระลึกสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมาย พ.ศ. 2549 โดยใช้ภาพที่ชนะเลิศจากการประกวดในงานสัปดาห์สากลแห่งการเขียนจดหมายประจำปี พ.ศ. 2548 ในหัวข้อ "พืชกินแมลง" 1 ใน 4 ดวงนั้นเป็นรูปจอกบ่วาย ที่ออกแบบโดย นายจรรยา บุญญาศักดิ์ ราคา 15.00 บาท ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2549

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลหยาดน้ำค้าง