Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เพลงหรรษา (ดโวฌาก)

เพลงหรรษา โอปุส 101 (Humoresques; Humoresky, Op. 101 (B. 187)) เป็นชุดเพลงหรรษา (ฮิวเมอเรสก์) จำนวน 8 ชิ้นที่แต่งโดยอันโตญีน ดโวฌาก คีตกวีชาวเช็กระหว่างที่เขาเดินทางไปพักร้อนกับครอบครัวที่แคว้นโบฮีเมีย ในช่วงฤดูร้อนของ ค.ศ. 1894 
ระหว่าง ค.ศ. 1892 ถึง 1895 ดโวฌากใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐ และได้ร่างทำนองต่าง ๆ ลงในสมุดบันทึกส่วนตัว ได้ใช้เวลาว่างระหว่างกลับมาพักผ่อนที่บ้านเกิดพร้อมกับครอบครัว เรียบเรียงงานดนตรีชิ้นใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน ผลงานชิ้นแรกแต่งขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม บนบันไดเสียง บี เมเจอร์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า "เพลงหรรษาหมายเลข 6 ในบันไดเสียง บี เมเจอร์" ผลงานทั้งหมดแล้วเสร็จทั้งแปดชิ้นเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม และจัดพิมพ์รวมเล่มในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปีนั้น ตั้งชื่อว่า "เพลงหรรษาทั้งแปด"
เพลงหรรษาชิ้นที่ได้รับความนิยมที่สุดของดโวฌาก เป็นผลงานชิ้นที่ 7 ชื่อว่า "เพลงหรรษาหมายเลข 7 ในบันไดเสียง จี-แฟลต เมเจอร์" ได้มีผู้นำมาเรียบเรียงใหม่สำหรับเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท ทั้งเปียโน ไวโอลิน เชลโล หรือแม้แต่วงร้องประสานเสียง มีผู้นำไปขับร้องกับบทกลอนพื้นบ้าน เป็นดนตรีโฟล์กที่ได้รับความนิยมในสหรัฐ ผลงานชิ้นนี้มีผู้บันทึกว่าเป็นงานดนตรีสั้น ๆ ที่ได้รับความนิยมในระดับเดียวกับ เฟือร์เอลีเซอ ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=8 Humoresques
หมวดหมู่:ผลงานของ อันโตญีน ดโวฌาก
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
ขนส่ง (บริษัท)

สัญลักษณ์แบบดั้งเดิมของบริษัท ขนส่ง จำกัด ซึ่งปัจจุบันพบเห็นได้ตามรถโดยสารที่ให้บริการโดย บขส.
บริษัท ขนส่ง จำกัด หรือ บขส. (The Transport Company Limited) เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ในสังกัด กระทรวงคมนาคม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 จัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ ในชื่อว่า บริษัท เดินอากาศ จำกัด  โดยเป็นผู้บุกเบิกริเริ่มการบินพาณิชย์ในประเทศเป็นรายแรก และเดินรถยนต์โดยสารสายกรุงเทพฯ - ลพบุรี , กรุงเทพฯ - ปราจีนบุรี ต่อมาสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงเป็นรัฐวิสาหกิจและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ขนส่ง จำกัด เมื่อ พ.ศ. 2481
พ.ศ. 2490 รัฐบาลแยกกิจการการบินภายในประเทศออกจากบริษัทฯ ต่อมาปี พ.ศ. 2491 บริษัทฯ เริ่มกิจการเรือโดยมีเรือทั้งสิ้น 48 ลำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2500 มีกิจการเดินเรือทั้งสิ้นจำนวน 18 สายและมี 4 สาขา คือ สาขาท่าเตียน สาขาปากน้ำโพ - นครสวรรค์ สาขาแปดริ้ว และสาขาอยุธยา อย่างไรก็ตามการสร้างเขื่อนชัยนาททำให้แม่น้ำเจ้าพระยาบางตอนต้นเขิน ทำให้การเดินเรือไม่สะดวก บริษัทฯ จึงเลิกเรือในปีนั้นเอง

**การดำเนินงาน**
บริษัท ขนส่ง จำกัด เป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดของ กระทรวงคมนาคมจัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ และดำเนินการในด้านการบริการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทางระหว่างกรุงเทพฯ ไปยังจังหวัดต่างๆ ระหว่างจังหวัดและภายในจังหวัดและให้เอกชนเข้ามามีส่วนดำเนินการในรูปของ รถร่วมเอกชนวิ่งในเส้นทางที่ บขส. ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่ง จากการที่รัฐบาลได้มอบหมายให้บริษัทขนส่ง จำกัด ทำหน้าที่เป็นแกนกลางในการจัดระเบียบรวมทั้งการให้บริการด้านสถานีขนส่งผู้โดยสารทำให้สามารถแบ่งขอบเขตการดำเนิน งานธุรกิจได้เป็น 3 ธุรกิจ คือ- การเดินรถบริษัท- รถร่วมเอกชน- สถานีขนส่ง มีจำนวนสถานีขนส่งผู้โดยสาร จำนวน 7 แห่ง ทั้งในกรุงเทพ และต่างจังหวัด และมีที่ทำการสถานีเดินรถ 117 สาขาทั่วประเทศ
** กรุงเทพฯ 3 แห่ง ได้แก่
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)
** สถานีในส่วนภูมิภาค 4 แห่ง ได้แก่ 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุพรรณบุรี
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุราษฎร์ธานี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ-  บริษัท ขนส่ง จำกัด
หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2473
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตจตุจักร
หมวดหมู่:บริษัทขนส่งในประเทศไทย
อาเว มารีอา (แก้ความกำกวม)

อาเว มารีอา (Ave Maria) อาจหมายถึง- อาเว มารีอา  หรือ เฮล มารี (Hail Mary) เป็นบทสวดมนต์ขอพรพระแม่มารีให้ช่วย ของนิกายโรมันคาทอลิก- อาเว มารีอา (บาค/กูโน)  ผลงานของชาร์ล กูโน ดัดแปลงจากพรีลูดหมายเลข 1 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ ของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค- อาเว มารีอา (วาวิลอฟ)  ท่อนอาเรียของวลาดีมีร์ วาวิลอฟ ซึ่งเผยแพร่โดยไม่ได้ระบุชื่อผู้แต่ง แต่มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผลงานในยุคบาโรกของกูลิโอ แคชชินี- อาเว มารีอา (ชูเบิร์ต) หรือ Ellens dritter Gesang ผลงานของฟรานซ์ ปีเตอร์ ชูเบิร์ต
*อาเว มารีอา (การ์ตูน) ภาพยนตร์การ์ตูนของสหภาพโซเวียตในปี 1972
แมงดาแอตแลนติก

แมงดาแอตแลนติก (Atlantic horseshoe crab) เป็นแมงดาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Limulus polyphemus จัดอยู่ในสกุล Limulus ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ และเป็นแมงดาเพียงชนิดเดียวด้วยที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติก
แมงดาแอตแลนติกมีลักษณะหางด้านบนนูนเป็นสามเหลี่ยมคล้ายแมงดาจาน แต่จะแตกต่างกันตรงที่ตัวผู้มีขาจับที่พองออกเป็นกระเปาะเพียงคู่เดียว แต่ในแมงดาจานจะมีสองคู่ ส่วนตัวเมียมีหนามบริเวณขอบด้านข้างของส่วนท้องขนาดยาวใกล้เคียงกันทั้ง 6 คู่เหมือนตัวผู้ ในขณะที่แมงดาจานมีหนามบริเวณขอบของส่วนท้องยาว 3 คู่แรก ส่วน 3 คู่หลังสั้น (ยกเว้นในระยะที่ยังเจริญไม่เต็มที่จะมีหนามยาวเท่า ๆ กันเช่นเดียวกับตัวผู้) ขนาดใหญ่สุดมีความยาวตลอดตัวมากกว่า 60 เซนติเมตร
แมงดาชนิดนี้พบในมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณชายฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่รัฐเมน, อ่าวเดลาแวร์ ไปจนถึงอ่าวเม็กซิโก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แมงดา
ยุทธการอัมบา อาลางี (ค.ศ. 1895)

ยุทธการอัมบาิ อาลางี (Battle of amba alagi) เป็นการรบครั้งแรกในการรบที่เกิดขึ้นหลายคราวระหว่างนายพลโอเรสเต บาราติเอรี กับจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปีย ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง  เมืองอัมบาิ อาลางี เป็นจุดหนึ่งนายพลบาราติเอรีได้ตั้งกองกำลังส่วนหน้าไว้ โดยมอบหมายให้นายพันเอกโตเซลลีดูแลพร้อมกับททหารพื้นเมืองชาวเอริเรียอีก 2,000 คน ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1895 ราส เมคอนเนน, ราส เวลเล เบตุล, และราส มางเงชา โยฮันเนส ได้นำกองกำลังจู่โจมของจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 เข้าทำลายกำลังส่วนหน้าของฝ่ายอิตาลีและสามารถสังหารนายพันเอกโตเซลลีได้
หมวดหมู่:สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง
ไอเนอไคลเนอนัคท์มูซีค

เซเรเนดหมายเลข 13 สำหรับเครื่องสาย ในบันไดเสียง จี เมเจอร์ (Serenade No. 13 for strings in G major, K. 525) เป็นเซเรเนดที่แต่งโดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทเมื่อ ค.ศ. 1787 ผลงานชิ้นนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ไอเนอไคลเนอนัคท์มูซีค (Eine kleine Nachtmusik; แปลว่า "a little serenade") แต่งขึ้นสำหรับวงดนตรีแชมเบอร์ที่ประกอบด้วยไวโอลิน 2 ตัว, วิโอลา, เชลโล และดับเบิลเบส แต่มักจะใช้บรรเลงโดยวงออร์เคสตราp=397

**ประพันธ์ เผยแพร่ และคำตอบรับ**
โมทซาร์ทแต่งเซเรเนดเสร็จที่เวียนนาในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1787p=397 ในช่วงระหว่างที่โมทซาร์ทประพันธ์อุปรากร ดอน โจวันนี บทที่ 2p=206 เขาไม่ได้ตั้งชื่อผลงานชิ้นนี้เป็นการเฉพาะ แต่ระบุไว้ในรายการส่วนตัว ขึ้นต้นว่า "Eine kleine Nacht-Musik" จึงกลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกผลงานชิ้นนี้โดยทั่วไป

**มูฟเมนต์**
เซเรเนดชิ้นนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ ได้แก่

**I. Allegro**

**II. Romanze: Andante**

**III. Menuetto: Allegretto**

**IV. Rondo: Allegro**

**อ้างอิง**
หมายเหตุ
อ้างอิง
ข้อมูล- cite book|last=Einstein|first=Alfred|author-link=Alfred Einstein|title=Mozart, His Character, His Work|translator=Arthur Mendel, Nathan Broder|year=1962|publisher=Oxford University Press|location=Oxford|isbn=978-0-19-500732-9|oclc=31827291|url-access=registration|url=https://archive.org/details/mozarthischaract00eins- cite web|last=Goodman|first=Roy|author-link=Roy Goodman|url=https://www.wyastone.co.uk/mozart-eine-kleine-nachtmusik.html|title=Mozart, Eine kleine Nachtmusic|publisher=Nimbus Records|id=NI7023|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20090426025029/http://www.wyastone.co.uk/nrl/main/7023b.html |archive-date=26 April 2009- publisher=W. W. Norton- Cite book|last=Holoman|first=D. Kern|author-link=D. Kern Holoman|year=1992|title=Evenings with the Orchestra: A Norton Companion for Concertgoers|publisher=W. W. Norton & Company|isbn=0-393-02936-0|url-access=registration|url=https://archive.org/details/eveningswithorch00holo- cite book|last=Jacobson|first=Julius H.|year=2003|title=The Classical Music Experience: Discover the Music of the World's Greatest Composers|volume=2|others=narrated by Kevin Kline|publisher=Sourcebooks|isbn=1-57071-950-0|url-access=registration|url=https://archive.org/details/classicalmusicex0000jaco- cite encyclopedia|last1=Unverricht|first1=Hubert|author1-link=Hubert Unverricht|last2=Eisen|first2=Cliff|author2-link=Cliff Eisen|year=2001a|title=Nachtmusik (Ger.: 'night music')|encyclopedia=Grove Music Online|doi=10.1093/gmo/9781561592630.article.19524- doi=10.1093/gmo/9781561592630.article.20135- isbn=0-393-02886-0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Serenade in G. Eine kleine Nachtmusik KV 525- cname=Eine kleine Nachtmusik-  Performance of Eine kleine Nachtmusik by A Far Cry from the Isabella Stewart Gardner Museum in MP3 format
หมวดหมู่:ผลงานของ ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงแชมเบอร์มิวสิก
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเครื่องสาย
หมวดหมู่:เซเรเนด
หมวดหมู่:ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
หมวดหมู่:สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง

หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สงครามอิตาลี-เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:แอฟริกาตะวันออกของอิตาลี
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
หมวดหมู่:สงครามสมัยใหม่
หมวดหมู่:การบุกครอง
ท่าอากาศยานนานาชาติแอลบูเคอร์คี

ท่าอากาศยานนานาชาติแอลบูเคอร์คี (Albuquerque International Sunport; IATA: ABQ, ICAO: KABQ, FAA LID: ABQ) เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ ตั้งอยู่ 5 กิโลเมตร ทางทิศใต้ของเขตศูนย์กลางทางธุรกิจเมืองแอลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก โดยในปี 2008 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งสิ้น 6,467,263 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ท่าอากาศยานแอลบูเคอร์คี
แอลบูเคอร์คี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
เดอะเกรทคาลี

ทลีป สิงห์ ราณา (Dalip Singh Rana) เกิด 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 นักมวยปล้ำอาชีพ, โปรโมเตอร์ และอดีตตำรวจในรัฐปัญจาบชาวอินเดีย เป็นที่รู้กันดีในWWEนามว่า เดอะเกรทคาลี (The Great Khali) อดีตแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1สมัย และได้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ปี 2021

**ในมวยปล้ำอาชีพ**
คาลีได้เปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ 7 เมษายน 2006 โดยมาลอบทำร้ายดิอันเดอร์เทเกอร์ ต่อมาในสแมคดาวน์ 20 กรกฎาคม 2007 คาลีได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทเป็นสมัยแรกได้จากการชนะแบทเทิลรอยัลชิงแชมป์ที่ว่างอยู่ ก่อนจะเสียแชมป์ให้บาทิสตา ในซัมเมอร์สแลม (2010)คาลีได้เข้าร่วมปล้ำแท็กทีมคัดออก 7 ต่อ 7 เจอกับพวกเดอะเน็กซัส แต่ก่อนถึงซัมเมอร์สแลม คาลีได้ถูกกลุ่มเน็กซัสลอบทำร้ายจนไม่สามารถมาร่วมปล้ำได้ โดยหัวหน้าทีมอย่าง จอห์น ซีนาได้เลือกแดเนียล ไบรอัน อดีตสมาชิกเน็กซัสมาแทน และทีม WWE ก็เป็นฝ่ายชนะ
ในสแมคดาวน์ 27 พฤษภาคม 2011 ได้ทำร้ายรานจิน ซิงห์ ผู้จัดการของคาลี และกลายเป็นฝ่ายอธรรม เป็นลูกน้องให้จินเดอร์ มาฮาล ก่อนจะทะเลาะกับมาฮาลและกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะอีกครั้ง ในสแมคดาวน์ 30 กันยายน 2011 หลังจากแพ้ให้กับมาร์ก เฮนรี คาลีได้ถูกเฮนรีเอาเก้าอี้ตีและหนีบขาก่อนกระโดดทับใส่จนบาดเจ็บ ต่อมาคาลีได้หมดสัญญากับทาง WWE และก็ไม่มีการต่อสัญญาอีก โดยคาลีจะกลับมาที่อินเดียและจะมุ่งไปเป็นดารานักแสดง ถึงแม้ว่าคาลีจะไม่ต่อสัญญา แต่ทั้งสองฝ่ายยังมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน โดยอาจจะกลับมาแสดงภาพยนตร์กับทางทีมงานสร้างภาพยนตร์ของ WWE ในอนาคต
คาลีได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล (2012) ออกมาเป็นลำดับที่15 แต่ไม่ชนะ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)ได้ปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ไม่สำเร็จ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28ได้เข้าร่วมทีมของทีโอดอร์ ลองแพ้ให้กับทีมของจอห์น โลรีนายติสแบบแท็กทีม 12 คน ในปี 2014 คาลีได้หมดสัญญากับ WWE และไปปล้ำในสมาคมอิสระที่อินเดีย ในปี 2017 ได้กลับมาร่วมงานสั้นๆกับ WWE โดยได้เข้ามาก่อกวนในแมตช์กรงไม้ไผ่ปัญจาบพริซันแมตช์ชิงแชมป์ WWEระหว่างแรนดี ออร์ตันกับจินเดอร์ มาฮาลศึกแบทเทิลกราวด์ (2017) โดยช่วยทำให้มาฮาลป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในปี 2018 คาลีได้ร่วมปล้ำแมตช์ The Greatest Royal Rumble โดยออกมาเป็นลำดับที่ 45 แต่ไม่ชนะ ปี 2021 ได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame

**ผลงานแสดง**
ไฟล์:The Great Khali.png|thumb|180px|ตอนเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท

**ภาพยนตร์**

**โทรทัศน์**

**แชมป์และรางวัล**
 Continental Wrestling Entertainment
** CWE Heavyweight Championship (2 times)- New Japan Pro-Wrestling
** Teisen Hall Six-Man Tournament (2002) – with Masahiro Chono and Giant Silva- Pro Wrestling Illustrated
** Ranked No. 83 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008- Wrestling Observer Newsletter
** Most Overrated (2007)
** Worst Gimmick (2008)- World Wrestling Entertainment / WWE
** World Heavyweight Championship (1 time)
**WWE Hall of Fame (Class of 2021)
** Slammy Award (1 time)
*** "Damn!" Moment of the Year (2008) small|Khali hosts the Kiss Cam on SmackDown, November 7

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name = Dalip Singh
หมวดหมู่:ชาวอินเดียในสหรัฐ
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐหิมาจัลประเทศ
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
อันเดรส อินิเอสตา

อันเดรส อินิเอสตา ลูฆัน (Andrés Iniesta Luján; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง
อินิเอสตาเข้าร่วมกับ ลามาซิอา ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกผู้เล่นเยาวชนของบาร์เซโลนา หลังจากย้ายมาจากบ้านเกิด ซึ่งเขาชื่นชอบที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเริ่มเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในปี 2002 ด้วยอายุ 18 ปี โดยลงเล่นในฤดูกาล 2004–05 และเป็นผู้เล่นตัวหลักของทีมเรื่อยมา และเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้บาร์เซโลนาคว้า 6 แชมป์ในปี 2009 อีกทั้ง 30 ถ้วยที่เขาได้รับ ทำให้เขาเป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่ได้รับถ้วยมากที่สุด โดยอินิเอสตาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดตลอดกาล
อินิเอสตาลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนตั้งแต่ชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี, 19 ปี และ 21 ปี ก่อนที่เขาจะติดทีมชาติชุดใหญ่ในปี 2006 โดยได้รับเลือกให้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อีกทั้งเขายังมีส่วนช่วยให้สเปนได้แชมป์ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 โดยลงเล่นทุกนัดในการแข่งขัน อีกทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมยอดเยี่ยมของการแข่งขันด้วย ต่อมาอินิเอสตาได้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และเป็นผู้เล่นสำคัญที่ทำประตูชัยให้กับสเปนในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศกับเนเธอร์แลนด์ และได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าของนัดนั้นด้วย อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมยอดเยี่ยมในการแข่งขัน ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 อินิเอสตาพาสเปนคว้าแชมป์ 2 สมัยติดต่อกัน และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในการแข่งขัน นอกจากนั้นยังได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าถึง 3 นัด (รวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศกับอิตาลี)

**ชีวิตส่วนตัว**
อินิเอสตาแต่งงานกับอันนา ออร์ติซ (Anna Ortiz) ทั้งคู่ออกเดตใน ค.ศ. 2008 แล้วแต่งงานในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ทั้งคู่มีลูกสาวสองคนที่เกิดใน ค.ศ. 2011 และ 2017 กับลูกชายสองคนที่เกิดใน ค.ศ. 2015 และ 2019 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ทั้งคู่สูญเสียลูกที่ยังไม่คลอด เนื่องจากการแท้งโดยธรรมชาติ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เธอจึงให้กำเนิดลูกสาว ซึ่งเป็นลูกคนที่ 5 อินิเอสตานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 อินิเอสตาเปิดเผยแก่ริสโต เมฆิเดว่าเขาเคยประสบกับภาวะซึมเศร้าก่อนฟุตบอลโลก 2010 เนื่องจากอาการบาดเจ็บและการเสียชีวิตของดานิเอล ฆาร์เก 

**สถิติอาชีพ**

**สโมสร**

**ทีมชาติ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  FC Barcelona official profile-  National team data at BDFutbol-  Blinkfire Analytics stats
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นวิสเซล โคเบะ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นกัสติยา-ลามันชา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ชวาเนินเกอซัง

ชวาเนินเกอซัง (Schwanengesang, D 957) เป็นชื่อรวมผลงานของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท (1797 - 1828) คีตกวีชาวออสเตรีย ที่ตีพิมพ์หลังการเสียชีวิตของชูเบิร์ท ประกอบด้วยงานดนตรี 13 ชิ้นสำหรับประกอบโคลงของกวีสามคน คือ ลูทวิช เร็ลชตาพ (1799–1860), ไฮน์ริช ไฮเนอ (1797–1856) และโยฮัน กาบรีเอล ไซเดิล (1804-1875) รวมกับผลงานชื่อ Taubenpost ที่ว่ากันว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ทก่อนจะเสียชีวิต
รวมผลงานชิ้นนี้ได้ชื่อว่า "ชวาเนินเกอซัง" เป็นภาษาเยอรมันมีความหมายว่า "งานชิ้นสุดท้าย (ก่อนตาย)" ตั้งชื่อโดยโทบีอัส ฮัสลิงเงอร์ ผู้จัดพิมพ์ครั้งที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1829 เพื่อผลทางการตลาด โดยสื่อความหมายว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท
ผลงานทั้ง 14 ชิ้น ได้แก่-  Liebesbotschaft ("Message of love"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Kriegers Ahnung ("Warrior's foreboding"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Frühlingssehnsucht ("Longing in spring"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Ständchen ("Serenade"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Aufenthalt ("Dwelling place"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  In der Ferne ("In the distance"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Abschied ("Farewell"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)-  Der Atlas ("Atlas"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Ihr Bild ("Her image"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Das Fischermädchen ("The fisher-maiden"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Die Stadt ("The city"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Am Meer ("By the sea"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Der Doppelgänger ("The double"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)-  Die Taubenpost ("Pigeon post"; ประกอบโคลงของ Johann Gabriel Seidl) ผลงานชิ้นนี้ได้รับการระบุหมายเลขแคตาล็อก D 965a

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Schwanengesang songtexts and translations date=2012-07-16 
*cname=Schwanengesang
หมวดหมู่:ผลงานของ ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
หมวดหมู่:ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
สัตว์หิมพานต์

สัตว์หิมพานต์ คือ สัตว์ในจินตนาการที่กวี หรือจิตรกร พรรณนาถึง อาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์หรือเขาไกรลาส ดังที่ปรากฏในวรรณคดีไตรภูมิพระร่วง และรามเกียรติ์ โดยมีลักษณะของสัตว์หลายชนิดมาประกอบกันในตัวเดียว จำแนกออกเป็น 3 ประเภท คือ สัตว์ทวิบาท (มีสองขา) สัตว์จตุบาท (มีสี่ขา) และจำพวกปลา

**จำแนกตามชนิดสัตว์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สัตว์ในวรรณคดีไทย
หมวดหมู่:สัตว์หิมพานต์
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่มที่จะจัดขึ้นในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยการแข่งขันวอลเลย์บอลในร่มทำการแข่งขันที่อีเลสคอร์ตเอ็กฮิตบิชันเซนเตอร์ และวอลเลย์บอลชาดหายจัดที่หาดฮอร์สการ์ดพาเหรด

**ประเภทการแข่งขัน**
ประเภทการแข่งขันแบ่งออกเป็น 4 ประเภทดังนี้- ประเภทในร่มทีมชาย (12 ทีม)- ประเภทในร่มทีมหญิง (12 ทีม)- ประเภทชายหาดทีมชาย (24 ทีม)- ประเภทชายหาดทีมหญิง (24 ทีม)

**การคัดเลือก**
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้กำหนดให้การแข่งขันวอลเลย์บอลประเภทในร่มทั้งชายและหญิงสามารถส่งตัวแทนเข้าแข่งขันได้ประเทศละ 1 ทีมต่อการแข่งขันเท่านั้น แต่วอลเลย์บอลประเภทชายหาดสามารถส่งทีมเข้าแข่งขันได้มากที่สุดประเทศละ 2 ทีม

**การคัดเลือกทีมชาย**
ทีมที่ผ่านการคัดเลือกทีมชายมีรายละเอียดดังนี้

**การคัดเลือกทีมหญิง**
ทีมที่ผ่านการคัดเลือกทีมหญิงมีรายละเอียดดังนี้
ทีมที่ได้รับเลือกจากทวีปเอเชียจะเป็นทีมมาจากการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก โดยจะต้องเป็นทีมจากเอเชียที่อันดับดีที่สุดนับตั้งแต่ลำดับที่ 2 ลงมา

**วอลเลย์บอลชายหาด**

**สรุปเหรียญ**

**ตารางเหรียญการแข่งขัน**

**ผู้ที่ได้รับเหรียญ**

**ดูเพิ่ม**
 วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**อ้างอิง**
 http://www.fivb.org/EN/BeachVolleyball/Competitions/WorldTour/2012/OlympicRanking_W.asp- http://www.fivb.org/en/olympics/london2012/qualification_process_BVB.asp

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Site of London 2012 Olympics date=2012-09-18 -  Federation Internationale de Volleyball
วอลเลย์บอล
2012
หมวดหมู่:สถานีขนส่งผู้โดยสารในประเทศไทย

หมวดหมู่:การขนส่งทางถนนในประเทศไทย
หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม
หมวดหมู่:สถานีขนส่งผู้โดยสารแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่งในประเทศไทย
ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี

ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี (サムライスピリッツ六番勝負; Samurai Shodown Anthology) เป็นเกมรวมที่ผลิตโดยบริษัท SNK Playmore ในระบบวี, เพลย์สเตชัน 2 และเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และเกมนี้ได้ถูกจัดจำหน่ายอีกครั้งโดยสามารถดาวน์โหลดเกมได้ที่เพลย์สเตชันสโตร์สำหรับระบบเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2009

**รายชื่อเกมในชุดนี้**
 ซามูไรโชดาวน์- ซามูไรโชดาวน์ II- ซามูไรโชดาวน์ III- ซามูไรโชดาวน์ IV- ซามูไรโชดาวน์ V- ซามูไรโชดาวน์ VI

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website date=2010-02-14 -  Gamespot page date=2009-03-17 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดวี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับซามูไร
ท่อปัสสาวะ

ท่อปัสสาวะ เป็นท่อนำน้ำปัสสาวะจากกระเพาะปัสสาวะไปสู่ภายนอก ในชาย ท่อปัสสาวะยาว 20 เซนติเมตร นำน้ำปัสสาวะจาก กระเพาะปัสสาวะไปสู่ภายนอกที่ปลายลึงค์ ท่อปัสสาวะในชาย ยังเป็นทางผ่านของน้ำอสุจิด้วย ท่อปัสสาวะในชายคดเคี้ยว คล้ายตัวเอส (S) และแบ่งได้เป็น 3 ส่วนคือ
ส่วนที่หนึ่ง ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร จากมุมล่างสุด ของกระเพาะปัสสาวะทอดลงล่างในแนวดิ่ง ผ่านกลางต่อม ลูกหมาก จึงเรียกว่า ส่วนในต่อมลูกหมาก (prostatic part) เพราะท่อปัสสาวะส่วนนี้มีต่อมลูกหมากล้อมรอบส่วนนี้ และมีท่อจากต่อมลูกหมากจำนวนมาก มาเปิดสู่ท่อปัสสาวะส่วนนี้ และยังมีท่อฉีดอสุจิซึ่งเป็นท่อร่วมของเซมินัลเวสิเคิล และท่ออสุจิมาเปิดสู่ท่อปัสสาวะส่วนนี้ด้วย 
ส่วนที่สอง เป็นส่วนสั้นที่สุด มีกล้ามเนื้อลายเป็น หูรูดอยู่ล้อมรอบ เรียกว่า ส่วนบาง (membrarous part) อยู่ต่ำกว่าข้อต่อหัวหน่าว ประมาณ 2.5 เซนติเมตร ไปสู่กระเปาะ ของลึงค์ (bulb of penis) 
ส่วนที่สาม ยาวที่สุดและคดเคี้ยว อยู่ในเนื้อเยื่อที่ แข็งตัวได้ ส่วนคอร์ปัสสปอนยิโอซุม (corpus spongiosum) เรียกว่า ส่วนฟองน้ำหรือส่วนในลึงค์ (spongy part) ผ่านส่วน กระเปาะ (bulb) ส่วนลำ (body) และส่วนหัว (glans) ของลึงค์ แล้วเปิดสู่ภายนอกที่ปลายลึงค์ 
ในหญิง ท่อปัสสาวะยาว 4 มิลลิเมตร จากมุม ล่างสุดของกระเพาะปัสสาวะทอดโค้งลงล่างไปข้างหน้า เปิดสู่อวัยวะสืบพันธุ์ภายนอก หน้ารูเปิดของช่องคลอด ต่ำกว่า คลิตอริสประมาณ 2.5 เซนติเมตร 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบขับถ่ายปัสสาวะ
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมัดพิฆาตมังกรโหด

หมัดพิฆาตมังกรโหด (Shanghai Affairs ; จีน:新唐山大兄) เป็นหนังจีนนำแสดงโดย เจิน จื่อตัน จูอิน(จีน朱茵 ;Athena Chu) 	Chan Gin Pang และ Yu Rongguang เป็นผลงานรีเมคหนังเก่าของ บรู๊ซ ลี เรื่อง The Big Boss(1971) ออกฉายปี 1998 (ฮ่องกง)

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:เจิน จื่อตัน
ปลาพาราไดซ์

ปลาพาราไดซ์ (Paradise fish, Paradise gourami) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macropodus opercularis อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) จึงมีอวัยวะช่วยหายใจพิเศษที่มีความวนเวียนเหมือนเขาวงกต  เหมือนเช่นปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน  ทำให้สามารถขึ้นมาฮุบอากาศที่ผิวน้ำได้โดยตรง  และสามารถอยู่ในบริเวณที่มีออกซิเจนต่ำได้  โดยไม่ต้องรอให้ออกซิเจนละลายลงในน้ำก่อนเช่นปลาทั่วไป   
มีขนาดความยาวลำตัว ประมาณ 7.5 เซนติเมตร มีลำตัวค่อนข้างกว้าง  แบนข้าง  หัวเล็ก  นัยน์ตาโต  ปากอยู่หน้าสุด  ริมฝีปากยืดหดได้  มีฟันบนกระดูกเพดานปาก  เส้นข้างตัวไม่สมบูรณ์  มีลักษณะเด่นอยู่ที่ครีบหลัง  ครีบหลัง  ครีบท้อง  และครีบก้น  มีปลายที่ยื่นยาวเป็นเส้นสวยงาม  ครีบท้องและครีบหางเป็นสีส้มแดง  ครีบหลังมีก้านครีบแขนงไม่เกิน 10 ก้าน  ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน  ครีบอกบางใส  ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยว  อันแรกยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางมีปลายครีบตัดตรง  สีพื้นลำตัวเป็นสีเขียวมีลายสีส้มขวางลำตัวจำนวน 9 แถบ  ตัวผู้จะมีสีสันสวยสดกว่าตัวเมีย  
เป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันออก เช่น ไต้หวัน, จีน, ฮ่องกง, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ และตอนเหนือของเวียดนาม โดยอาศัยอยู่ตามหนองบึง นาข้าว เหมือนกับปลากัดหรือปลากระดี่โดยตัวผู้จะมีการก่อหวอด กินอาหารจำพวก ลูกน้ำ, ลูกไร หรือสัตว์น้ำขนาดเล็ก  มีการผสมพันธุ์และดูแลไข่เหมือนปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ
ปลาพาราไดซ์ มีนิสัยค่อนข้างก้าวร้าว แต่สามารถเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ ที่แปลกออกไปจากชนิดที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น สีเผือกทั้งตัว หรือ สีเขียว เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาพาราไดซ์ date=2010-08-14 
หมวดหมู่:วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
ไทรออปส์

ไทรออปส์ลำตัวด้านบน (ซ้าย) และด้านล่าง (ขวา)
ไทรออปส์ (Triops) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกสัตว์ขาปล้องประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมครัสตาเซียนเช่นเดียวกับ กุ้ง หรือ ปู และอยู่ในอันดับ Notostraca ในวงศ์ Triopsidae
ไทรออปส์ เป็นสัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด มีรูปร่างประหลาดคล้ายแมงดาทะเล จึงมีผู้เรียกว่า "แมงดาทะเลน้ำจืด" หรือ "กุ้งไดโนเสาร์" เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงรูปร่างมาตั้งแต่ยุคคาร์บอนิฟอรัส ราว 300 ล้านปีมาแล้ว  จัดได้ว่าเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตอีกจำพวกหนึ่งได้
พบแพร่กระจายอยู่ในหนองน้ำหรือบึงน้ำในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกาใต้, ยุโรป, ยูเรเชีย, แอฟริกา, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย และ ออสเตรเลีย ยกเว้น แอนตาร์กติกา
ไทรออปส์ มีลักษณะโดยรวมคือ มีตา 3 ตา  อันเป็นที่มาของชื่อ (ภาษาtri, ('สาม'), ὤψ, (ṓps,'ตา')) มีส่วนหางที่มีลักษณะเป็นง่ามคู่ที่ยาวออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นสัตว์ที่มีวงจรชีวิตสั้นมาก คือ สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพียง 1-3 เดือน จึงเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยจะมีขนาดใหญ่ขึ้นถึงวันละ 2 เท่า ขนาดเมื่อโตเต็มที่โดยเฉลี่ยราว 1-3 นิ้ว แต่ในบางชนิดหากได้รับอาหารและอุณหภูมิที่เหมาะสมอย่างเต็มที่อาจใหญ่ได้เท่ากับฝ่ามือมนุษย์
การหายใจ ของไทรออปส์อยู่ที่ขา ซึ่งมีมากถึง 35-71 คู่ ซึ่งใช้ทั้งว่ายน้ำและลำเลียงอาหารเข้าปาก และใช้ในการหายใจ เนื่องจากเท้าของไทรออปส์มีอวัยวะพิเศษที่คล้ายเหงือกของสัตว์น้ำจำพวกอื่น ซึ่งขณะที่เคลื่อนที่หรือว่ายน้ำอยู่ ก็จะได้รับออกซิเจนจากน้ำผ่านเข้าไปทางขานั่นเอง 

**อนุกรมวิธาน**
ถึงแม้ว่าอนุกรมวิธานของสกุลนี้ไม่ได้รับการปรับปรุงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1955 ชนิดที่ได้รับการยอมรับ มีดังนี้:- Triops australiensis (Spencer & Hall, 1895)- Triops baeticus Korn, 2010- Triops cancriformis (Bosc, 1801)- Triops emeritensis Korn & Pérez-Bote, 2010- Triops gadensis Korn & García-de-Lomas, 2010- Triops granarius (Lucas, 1864)- Triops longicaudatus (LeConte, 1846)- Triops mauritanicus Ghigi, 1921- Triops newberryi Thomas, 1921- Triops vicentinus Korn, Machado, Cristo & Cancela da Fonseca, 2010
Longhurst เคยจัดให้ T. mauritanicus เป็นชนิดย่อยของ T. cancriformis ใน ค.ศ. 1955 แต่ภายหลัง Korn et al. จัดให้มันเป็นชนิดต่างหากอีกครั้งใน ค.ศ. 2006

**ความสัมพันธ์กับมนุษย์**
ปัจจุบัน ไทรออปส์นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในชนิด  Triops longicaudatus และ T. cancriformis ด้วยความที่เป็นสัตว์แปลก และเลี้ยงง่าย ซึ่งนิยมจะเลี้ยงไทรออปส์ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยจะทำการฟักไข่ของไทรออปส์ในตู้ปลา โดยจัดอุณหภูมิและสภาพน้ำที่เหมาะสม ไทรออปส์ก็สามารถฟักเป็นตัวได้ภายในเวลา 24 ชั่วโมง นอกจากนี้
แล้วไข่ของไทรออปส์ สามารถหยุดการเจริญเติบโตได้ โดยอาจจะหยุดการเจริญเติบโตได้ถึง 25 ปีเลยทีเดียว
ปัจจุบัน ได้มีการขายไข่ของไทรออปส์เป็นชุดสำเร็จรูป เป็นที่นิยมของวัยรุ่นในสหรัฐอเมริกา ส่วนในประเทศไทยก็มีผู้นำเข้ามาจำหน่ายด้วยเช่นกัน

**ดูเพิ่ม**
 Protocaris- Trilobite

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:กุ้ง-กั้ง-ปู
เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526

เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526 เป็นความพยายามลอบสังหารนายพลช็อน ดู-ฮวัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยเกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้เบื้องหลังแผนการระเบิดครั้งนี้
นายพลช็อน ดู-ฮวัน ขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ได้เดินทางไปเยือนย่างกุ้ง ประเทศพม่าอย่างเป็นทางการ และมีกำหนดการไปคารวะต่ออนุสรณ์สถานของนายออง ซาน อดีตผู้นำพม่า ใกล้กับเจดีย์ชเวดากอง ระเบิดจำนวนสามลูกที่ซุกซ่อนอยู่บริเวณหลังคาได้เกิดระเบิดขึ้น ทำให้มีผู้เสียชีวิต 21 คน และบาดเจ็บ 46 คน  ในจำนวนผู้เสียชีวิตมีผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลเกาหลีใต้หลายคน ทั้งรองนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีต่างประเทศ, รัฐมนตรีกระทรวงการค้า, รัฐมนตรีกระทรวงพลังงาน, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง, กระทรวงเกษตร, กระทรวงวิทยาศาสตร์ รวมไปถึงเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ประจำพม่า, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และผู้สื่อข่าว ส่วนประธานาธิบดีช็อนไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เพราะอยู่ระหว่างการเดินทางทางรถยนต์ และระเบิดถูกจุดระเบิดขึ้นก่อนเวลา โดยผู้ก่อการที่สังเกตการณ์อยู่ เข้าใจผิดว่าเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ที่เดินทางมาถึงก่อน และกำลังซักซ้อมพิธีคารวะเป็นตัวประธานาธิบดีช็อน จึงได้กดปุ่มวิทยุจุดระเบิดขึ้น
ตำรวจพม่าระบุตัวผู้ต้องสงสัยจำนวนสามคน เป็นนายทหารเกาหลีเหนือ โดยคนหนึ่งถูกยิงเสียชีวิตหลังเหตุระเบิดเป็นเวลาสองวัน อีกสองคนพยายามฆ่าตัวตายแต่พลาด ผู้รอดชีวิตทั้งสองถูกส่งตัวขึ้นศาลพม่า และถูกตัดสินว่ามีความผิดจริง คนหนึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอ อีกคนหนึ่งระบุชื่อว่า คัง มิน-ชุล ให้การรับสารภาพว่าเป็นการสังการจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ และถูกตัดสินลงโทษจำคุกตลอดชีวิตที่เรือนจำอินเส่ง
หลังเหตุระเบิด ทางการพม่าได้ระงับความสัมพันธ์ทางการทูตกับเกาหลีเหนือ ในขณะที่เกาหลีเหนือได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ และไม่ยอมรับว่าคัง มิน-ชุลเป็นพลเมืองเกาหลีเหนือ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Brief summary from Onwar.com date=2007-09-30 -  The place of the bomb terror
หมวดหมู่:ความพยายามลอบสังหาร
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
ประวิทย์ มาลีนนท์

ประวิทย์ มาลีนนท์
ประวิทย์ มาลีนนท์ เป็นนักธุรกิจชาวไทย เคยเป็นกรรมการ และอดีตกรรมการผู้จัดการ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ผู้ได้รับสัมปทานดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และกรรมการบริหาร บริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน)

**ประวัติ**
ประวิทย์ มาลีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 16 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนที่สอง จากแปดคน ของวิชัย มาลีนนท์ (ประธานกรรมการ บริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด) นางสมศรี มาลีนนท์ (เสียชีวิต) เป็นน้องชายของประสาร มาลีนนท์ (เสียชีวิต) พี่ชายของประชา มาลีนนท์, ประชุม มาลีนนท์, รัตนา มาลีนนท์, รัชนี มาลีนนท์, นิภา มาลีนนท์ และ อัมพร มาลีนนท์
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2507 ต่อมาสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 7 เข้าเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน รุ่นที่ 23 แต่เรียนไปได้เพียงหนึ่งปี ก็ลาออกไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ชิคาโก แล้วกลับมาช่วยงานบิดา ที่ไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 เริ่มจากเป็น ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายจัดรายการและโฆษณาของสถานี, กรรมการรองผู้จัดการบริษัท และขึ้นเป็นกรรมการผู้จัดการในที่สุด
ประวิทย์ลาออกจากทุกตำแหน่งของช่อง 3 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 รวมถึงยังขายหุ้นบีอีซีเวิลด์ออกทั้งหมด

**ชีวิตส่วนตัว**
ประวิทย์ มาลีนนท์ สมรส กับ อรัญญา มาลีนนท์ มีบุตร-ธิดา สี่คน เป็นชายสองคน หญิงสองคน ได้แก่ อรอุมา มาลีนนท์ (ยุ้ย), วรวรรธน์ มาลีนนท์ (อ๋อง) (สมรส กับ อุราภา เลาหะพงศ์ชนะ) , วัลลิภา มาลีนนท์ (สมรส กับ กิตติเดช จารุเสถียร) และชฎิล มาลีนนท์

**รางวัล**
 รางวัลบุคคลเบื้องหลังแห่งปี จากรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 11
*รางวัลเกียรติยศด้านโทรทัศน์ จากรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 10

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 cite web | url = http://www.thairath.co.th/people/view/life/1497 | title = ประวิทย์ มาลีนนท์ | accessdate = 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 | date = พ.ศ. 2553 | work = ไทยรัฐ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  work = โพสิชันนิง-  work = ผู้จัดการรายเดือน-  work = ผู้จัดการรายเดือน-  work = โพสิชันนิง
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สกุลมาลีนนท์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวไทย
หมวดหมู่:สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลเกียรติยศจักรดาว
เอกนาม

ในทางคณิตศาสตร์ เอกนาม (Monomial) คือ นิพจน์ที่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปการคูณของค่าคงตัวกับตัวแปรตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป โดยที่เลขชี้กำลังของตัวแปรแต่ละตัวเป็นศูนย์หรือจำนวนเต็มบวก เช่น 
ในส่วนของพหุนามโลร็อง และ อนุกรมโลร็อง เลขชี้กำลังของตัวแปรสามารถเป็นจำนวนเต็มลบได้ และในอนุกรมปุยโซ (Puiseux series) เลขชี้กำลังของตัวแปรสามารถเป็นจำนวนตรรกยะได้

**องค์ประกอบของเอกนาม**
 ดีกรี คือ ผลรวมเลขชี้กำลังของตัวแปรทั้งหมดในเอกนาม รวมทั้งเลขชี้กำลัง 1 สำหรับตัวแปรที่ไม่มีเลขชี้กำลังกำกับ เช่น ดีกรีของ  คือ 1+1+2 = 4 สำหรับดีกรีของจำนวนเต็มที่ไม่เป็นศูนย์ คือศูนย์ เช่น ดีกรีของ -7 คือ 0- สัมประสิทธิ์ คือ ค่าคงตัวของเอกนาม สำหรับตัวแปรที่ไม่มีค่าคงตัวถือว่ามีสัมประสิทธ์เท่ากับ 1 เช่น สัมประสิทธิ์ของ  คือ 1
หมวดหมู่:พีชคณิต
อูมากา

เอ็ดเวิร์ด สมิธ ฟาตู (Edward Smith Fatu; 28 มีนาคม ค.ศ. 1973 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEในนาม อูมากา (Umaga) เป็นหนึ่งในครอบครัวตระกูลอานัวอี ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 36 ปี จากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน โดยเว็บไซต์ PWinsider.com ระบุว่าก่อนหน้านี้เมื่อคืนวันพฤหัสฯที่ผ่านมา 3 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ขณะดูทีวีอยู่บ้านกับภรรยาจู่ๆอูมากาก็นอนหลับไปจนกระทั่งหลายชั่วโมงต่อมาภรรยาสังเกตสามีนอนหลับนานผิดปกติ ขณะเดียวกันก็พบว่ามีเลือดออกที่จมูก ทำให้เธอต้องรีบนำตัวสามีส่งโรงพยาบาลฮิวสตันทันที ซึ่งอยู่ในอาการโคม่าก่อนจะเสียชีวิตในเวลาต่อมา ทีแรกการเสียชีวิตของเขาถูกคาดเดาว่าเกิดจากสมองตายแต่ล่าสุดแพทย์ได้วินิจฉัยสาเหตุการเสียชีวิตแล้วว่าเป็นอาการหัวใจเฉียบพลันจากการบริโภคยาแก้ปวดในช่วงหลายปีที่ผ่านมาสำหรับอูมากา ก่อนเสียชีวิตเพิ่งเดินทางกลับจากการปล้ำทัวร์ "Hulkamania" ที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009

**แชมป์และรางวัล**
ไฟล์:Umaga-Intercontinental-Champion.jpg|thumb|แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
*All Japan Pro Wrestling
**World Tag Team Championship (1 time) – with Taiyō Kea
**World's Strongest Tag Determination League (2004) – with Taiyō Kea
**January 2 Korakuen Hall Heavyweight Battle Royal (2004)
*Frontier Martial-Arts Wrestling
**FMW/WEW Hardcore Tag Team Championship (1 time) – with Matty Samuname misspelled as "Eddy"
*Heartland Wrestling Association
**HWA Tag Team Championship (1 time) – with Kimo
*Memphis Championship Wrestling
**MCW Southern Tag Team Championship (3 times) – with Kimolisted as The Island Boys
*Pro Wrestling Illustrated
**PWI ranked him No. 22 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2007
*World Wrestling Entertainment
**WWE Intercontinental Championship (2 times)
*Wrestling Observer Newsletter
**Worst Tag Team (2002) with Rosey

**นัดที่มีสิ่งเดิมพัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 umaga-  Online World of Wrestling profile-  Obituary date=2018-04-04 - Eddie Fatu
หมวดหมู่:ตระกูลอานัวอี
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวซามัว
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายซามัว
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายซามัว
Decapoda

ภาพตัดแปะของสัตว์จำพวก decapoda
Decapoda เป็นกลุ่มสัตว์ จำพวกกุ้งขนาดใหญ่ ซึ่งได้แก่ ปู กุ้ง และ กุ้งแม่น้ำ Decapod ส่วนใหญ่เป็นสัตว์กินซากคาดว่ากลุ่มนี้ประกอบด้วยสัตว์ที่มีอยู่เกือบ 15,000 ชนิดในสกุลประมาณ 2,700 สกุล โดยมีประมาณ 3,300 ชนิดที่เป็นฟอสซิล เกือบครึ่งหนึ่งของสัตว์เหล่านี้เป็นปู โดยกุ้งมีประมาณ 3,000 ชนิด และAnomuraได้แก่ ปูเสฉวน ปูราชา ปูพอร์ซเลน กุ้งมังกร มีประมาณ 2,500 ชนิด ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือของสัตว์ที่เหลือรอด จากพวกฟอสซิลที่สูญพันธุ์ไป
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร

=== นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร**
นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ถูกเสนอเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย 
ในวิกิ Eng บทความนี้ก็เป็นบทความคุณภาพก็เลยเสนอให้เป็นบทความคุณภาพในวิกิไทยด้วย ตอนแรกว่าจะเสนอ 3 บทความยกทั้งสกุลเลยเพราะทุกบทความเป็นบทความคุณภาพหมด คิดไปคิดมาเอาแค่บทความนี้ก็พอ --Chale yan
สนับสนุน 
#  จะสั้นไปหรือเปล่าก็ไม่ทราบ แต่ก็คงพอให้ได้ --Horus | พูดคุย 00:58, 16 กรกฎาคม 2553 (ICT)
#  --Tinuviel | พูดคุย 100px 20:27, 29 กรกฎาคม 2553 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#
พรชัย ทองบุราณ

เรือเอก พรชัย ทองบุราณ (ชื่อเล่น: หมี, อู๊ด; เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) ที่อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี  เป็นอดีตนักมวยสากลสมัครเล่นเหรียญทองแดงทีมชาติไทย ในการชกโอลิมปิก 2000 ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

**ประวัติ**
พรชัยเป็นบุตรชายคนที่ 3 ในจำนวนบุตรทั้ง 4 คนของนายสำลีและนางบังอร ทองบุราณ และมีศักดิ์เป็นหลานชายของนายสมบูรณ์ ทองบุราณ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดยโสธร (สว.ยโสธร) เริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ  
ด้วยการหัดมวยสากลสมัครเล่นเลย ผิดกับคนอื่นที่หัดมวยไทย พรชัยหัดมวยเป็นครั้งแรกกับ จ.ส.ต.รณยุทร ยี่สันเที๊ยะ ซึ่งเป็นน้าชายของตัวเอง โดยจุดประสงค์ตอนนั้นเพื่อจะต่อยในกีฬาจังหวัด โดยพรชัยได้เป็นตัวแทนของตำบล ชกในรุ่นไม่เกิน 30 กิโลกรัม ซึ่งแม้ว่าพรชัยจะหัดชกไม่กี่เดือน และน้ำหนักตัวตอนนั้นก็เพียงแค่ 22 กิโลกรัม แต่พรชัยก็สามารถคว้าเหรียญทองมาได้ด้วยการชนะรวด 3 คน ภายในวันเดียว
จากนั้น พรชัยก็หันมาชกมวยไทยเมื่ออายุได้ 17 ปีในชื่อ  "ศักดิ์กิ่งเฟื่อง ศิษย์ บ.ต." ที่จังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงปลายปีได้โชว์ฟอร์มดีจนกระทั่งได้ถูกทาบทามให้มาชกในกรุงเทพ
ในช่วงที่ชกในกรุงเทพ พรชัยได้เปลี่ยนชื่อเป็น "รณยุทร ศิษย์พงษ์ระวี" โดยชกใน รายการนายขนมต้มที่สนามมวยเวทีลุมพินี หรือบางทีก็ย้ายไปชกที่เวทีราชดำเนินบ้าง  ทว่าการชกมวยไทยของพรชัยไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

**ชกมวยสากลสมัครเล่น**
ซึ่งผิดกับการชกมวยสากลสมัครเล่น พรชัยก็ยังชกอยู่อย่างต่อเนื่องโดยชกให้กับการแข่งขันกีฬาเขตให้กับจังหวัดอุบลราชธานี จนกระทั่งจบ ม.6 ก็ได้เข้าเรียนต่อในโรงเรียนจ่าทหารเรือ ในสังกัดของกองทัพเรือ  โดยพรชัยก็ชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของทีมราชนาวีมาตลอดจนได้แชมป์ประเทศไทยหลายสมัยและติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2536 ใน รายการเมเยอร์คัพ ที่ฟิลิปปินส์ ซึ่งพรชัยก็ได้เหรียญทองจนได้ไปชกใน เอเชียนเกมส์ครั้งที่ 12 ที่ฮิโรชิม่า ประเทศญี่ปุ่น แม้พรชัยเป็นนักมวยหน้าใหม่ในขณะนั้น แต่ก็สามารถคว้าเหรียญทองแดงได้ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท  (63.5 กิโลกรัม) มาได้อย่างไม่มีใครคาดคิด
จากนั้น พรชัยก็ติดอันดับทีมชาติมาตลอด สามารถคว้าเหรียญทองได้ในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ที่อินโดนีเซีย และที่บรูไน  จนกระทั่งได้มีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิก ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยการคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันคัดเลือกตัวในเลก 2 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งในครั้งนี้พรชัยได้เปลี่ยนไปชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น คือ ไลท์มิดเดิลเวท (71 กิโลกรัม)

**เส้นทางการชกของพรชัยในโอลิมปิก**
 รอบแรก ชนะคะแนน บัลซ์เซย์ คาโรลี่ (ฮังการี) 17/12- รอบสอง ชนะคะแนน เฮคาล โมฮัมเหม็ด (อียิปต์) 15/9 (ดีกรีแชมป์แอฟริกา)- รอบรองชนะเลิศ แพ้คะแนน  มาริน ซิมิโอน (โรมาเนีย) 16/26 (ดีกรีแชมป์โลก)
โดยในการชกครั้งนี้ ก็ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าพรชัยจะได้เหรียญรางวัลใด ๆ เช่นเดียวกับวิจารณ์ พลฤทธิ์ ที่ได้เหรียญทองไปในคราวเดียวกัน หลังการชกโอลิมปิกแล้วพรชัยก็ได้แขวนนวมไปโดยไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกเลย โดยได้รับราชการเป็นทหารชั้นประทวนในสังกัดกองทัพเรือ และเปิดค่ายมวย พ. ทองบุราณ ที่อำเภอสัตหีบ ชีวิตส่วนตัวเขาสมรสและมีบุตร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
 พรชัย ทองบุราณ ฮีโร่โอลิมปิค (บากบั่นสู่เป้าหมายเพื่อบ้านเกิดเมืองนอน) date=2016-03-03 
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2000
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกุดข้าวปุ้น
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:เรือเอก
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองซีเกมส์ชาวไทย 
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์ชาวไทย 
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุบลราชธานี
เอเอชพี

ตัวอย่างผังเอเอชพี
เอเอชพี (AHP ย่อจาก Analytic Hierarchy Process) เป็นเทคนิคที่ใช้ช่วยในการแก้ไขปัญหา Multi-criteria decision analysis เอเอชพีช่วยให้การตัดสินใจโดยการหาคำตอบที่เหมาะสมที่สุด และช่วยให้ผู้ตัดสินใจเข้าใจปัญหาการตัดสินใจของตัวเองมากยิ่งขึ้น มากกว่าการบอกว่าคำตอบไหนเป็น"คำตอบที่ถูก"
เอเอชพีพัฒนาขึ้นมาจากพื้นฐานของความรู้ในด้านคณิตศาสตร์และจิตวิทยา พัฒนาขึ้นมาโดย โธมัส แอล. ซาตี (Thomas L. Saaty) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ลักษณะของเอเอชพีจะเริ่มกำหนดกรอบงานของโครงสร้างการวิเคราะห์ปัญหาที่ต้องมีการตัดสินใจ โดยแสดงองค์ประกอบเชิงปริมาณสำหรับปัจจัยแต่ละอย่างที่เกี่ยวโยงกับเป้าประสงค์ที่วางไว้ เพื่อประเมินหาคำตอบในเชิงปริมาณสำหรับสนับสนุนการตัดสินใจ เอเอชพีมีการใช้งานทั่วโลกหลากหลายรูปแบบในการวิเคราะห์การตัดสินใจ ในหลายวงการเช่น รัฐบาล ธุรกิจ อุตสาหกรรม การแพทย์ การศึกษา และงานวิจัย
หลายหน่วยงานได้มีการประยุกต์นำซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์มาช่วยในขั้นตอนการตัดสินใจให้รวดเร็วและง่ายขึ้น

**อ้างอิง**
 Bhushan, Navneet; Kanwal Rai (January 2004). Strategic Decision Making: Applying the Analytic Hierarchy Process. London: Springer-Verlag. ISBN 1-85233-756-7.

**ดูเพิ่ม**
 การเปรียบเทียบแพร์ไวส์
หมวดหมู่:ทฤษฎีการตัดสินใจ
หมวดหมู่:การวิจัยดำเนินการ
เฟรมเวิร์ก

กรอบงาน หรือ เฟรมเวิร์ก (framework) อาจหมายถึง- ในความหมายทั่วไป หมายถึง งานหรือแนวคิดที่พัฒนาขึ้นมาด้วยโครงแบบที่กำหนด ที่สามารถนำไปใช้พัฒนาต่อได้ทันที- ซอฟต์แวร์เฟรมเวิร์ก- เฟรมเวิร์ก (Framework) ชื่อซอฟต์แวร์สำนักงานสำหรับไอบีเอ็มพีซี- ไม้แบบ ในอุตสาหกรรมก่อสร้าง
บุญชนะ อัตถากร

ศาสตราจารย์ บุญชนะ อัตถากร (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 - 17 เมษายน พ.ศ. 2547) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ (ประเทศไทย)​ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ 
บญชนะ สมรสกับท่านผู้หญิงแส อัตถากร มีบุตรสาว คือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ทักษิณา สวนานนท์ (เสียชีวิตแล้ว)

**การทำงาน**
ศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร เริ่มงานสำคัญด้วยการเป็น เลขานุการของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย ผลงานทางราชการ เคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศุลกากร รองเลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ อธิบดีกรมวิเทศสหการ เอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา มีผลงานด้านการศึกษา โดยเป็นอาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดำรงตำแหน่งอธิการบดีคนแรกของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ศาสตราจารย์พิเศษศูนย์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ตำแหน่งทางการเมืองเคยดำรงตำแหน่งรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
ศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร มีความเชี่ยวชาญด้าน กฎหมาย เศรษฐศาสตร์ การบริหาร และพุทธศาสตร์ มีผลงานทางด้านวิชาการที่พิมพ์เผยแพร่ ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษไม่น้อยกว่า 50 หัวเรื่อง ซึ่งปัจจุบันยังมีความทันสมัย และยังเป็นตำราที่ใช้ศึกษา ค้นคว้าอ้างอิงจนถึงปัจจุบัน
เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2517

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลอัตถากร
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์พิเศษ
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รองประธานวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:รองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2517)
หมวดหมู่:อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสารคามพิทยาคม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
สุบรรณ พันโนน

จ่าเอก สุบรรณ พันโนน (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดขอนแก่น) เป็นอดีตนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยในรุ่นไลท์ฟลายเวท (48 กิโลกรัม) (สังกัดสโมสรราชนาวี)
สุบรรณคว้าเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานคร มาได้ และในปีต่อมาได้เหรียญทองแดง จากรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
ทำให้สุบรรณติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ซึ่งสุบรรณสามารถโชว์ฟอร์มได้ดีในการชกรอบแรก จนกลายเป็นนักมวยมีความหวังเหรียญทองคนหนึ่งในครั้งนี้ แต่ทว่าในรอบสอง สุบรรณเกิดข้อเท้าพลิกขึ้นมาในระหว่างการชกกับ วาไรลี ไซโดเรนโก (ยูเครน) จึงถูกจับแพ้ไป
ต่อมา สุบรรณยังได้เข้าร่วมเอเชียนเกมส์ 2002 อีก และคว้าเหรียญทองได้อีก
หลังจากนั้น สุบรรณยังเข้าร่วมในโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แต่ได้ก็ตกรอบสองเมื่อแพ้ต่อ  ยาน บาร์เตเลมี (คิวบา) ซึ่งต่อมาได้เหรียญทอง 
หลังจากนั้น สุบรรณยังชกรับใช้ทีมชาติอยู่ ในเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ สุบรรณสามารถผ่านไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศได้ แต่ทว่าเป็นฝ่ายแพ้อาร์.เอส.ซี.ต่อ โจว ซื่อหมิง (จีน) ไป (ต่อมา โจว ซื่อหมิง เป็นผู้ได้เหรียญทองโอลิมปิก 2008) ได้เพียงแค่เหรียญเงิน 
หลังจากนี้ สุบรรณก็ได้แขวนนวมไป เพื่อเปิดโอกาสให้นักมวยรุ่นใหม่ขึ้นมาแทนที่ ปัจจุบัน สุบรรณเป็นโค้ชให้กับทีมมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยทั้งทีมชายและทีมหญิง

**อ้างอิง**
 date=2011-05-19 
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2000
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2004
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินเอเชียนเกมส์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยสากล
เรือครุฑเตร็จไตรจักร

เรือครุฑเตร็จไตรจักร เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค ลำเดิมเป็นเรือพื้นดำยาว 13 วา 1 ศอก 1 คืบ กว้าง 3 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว ลึก 1 ศอก 9 นิ้ว กำลัง 5 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว ถูกระเบิดชำรุดกรมศิลปากรเก็บหัวเรือและท้ายเรือไว้ ลำปัจจุบันสร้างใหม่เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2511 น้ำหนัก 5.97 ตัน กว้าง 1.9 เมตร ยาว 27.1 เมตร ลึก 0.52 เมตร กินน้ำลึก 0.29 เมตร ฝีพาย 34 คน นายท้าย 2 คน การแต่งกายของผู้ประจำเรือ นายลำนุ่งปูม สวมเสื้อเข้มขาบ โพกขลิบทอง ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
ภาษาม้งดอน

ภาษาม้งดอน (Hmong Don) จำนวนผู้พูดในเวียดนามไม่แน่นอน ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง มีเสียงวรรณยุกต์จำนวน 7 เสียง ผู้พูดส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ม้งดอน
เรือสุครีพครองเมือง

เรือสุครีพครองเมือง เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค โขนเรือเป็นรูปสุครีพปิดทองประดับกระจกภายในสีแดง ภายนอกทาสีดำ เขียนลวดลายดอกพุตตานสีทอง เรือยาว 27.45 เมตร กว้าง 1.39 เมตร ลึก 0.59 เมตร กินน้ำลึก 0.31 เมตร หัวเรือกว้างมี รูกลมโผล่ทางหัวเรือสำหรับติดตั้งปืนใหญ่บรรจุทางปากกระบอกได้ 1 กระบอก ขนาดปากกระบอก 65 มม. เหนือช่องปืนแกะเป็นรูปขุนกระบี่สีแดง นายลำ สวมมาลา เสื้อตาดอย่างน้อย ทนายหมอบหน้า สวมเสื้ออัตลัด โพกแพรสี ฝีพายสวมกางเกงมัสรู่ ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
ภาษาม้งโด

ภาษาม้งโด (Hmong Dô) จำนวนผู้พูดในเวียดนามไม่แน่นอน อยู่ทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง เข้าใจกับได้กับภาษาม้งขาว มีรากศัพท์ร่วมกับ 80% มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ม้งโด
เรืออสุรปักษี

เรืออสุรปักษี เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค โขนเรือเป็นรูปครึ่งยักษ์ครึ่งนก มีส่วนบนเป็นยักษ์ส่วนล่างเป็นนกองค์เป็นสีเขียว ปิดทองประดับกระจก ภายนอกทาสีดำ เขียนลวดลายดอกพุตตานสีทอง การแต่งกายของผู้ประจำเรือ นายลำนุ่งปูม สวมเสื้อเข้มขาบ โพกขลิบทอง ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
ภาษามอนอม

ภาษามอนอม (Monom) หรือภาษาบอนอม ภาษาเมนาม ภาษามอนาม มีผู้พูดทั้งหมด 5,000 คน (พ.ศ. 2516) ในจังหวัดกอนตุมและทางตะวันออกของจังหวัดซาลายทางใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ–เขมร สาขามอญ–เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
มอนอม
เรือพาลีรั้งทวีป

เรือพาลีรั้งทวีป เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค จัดเป็นเรือกระบวนปิดทอง ไม่พบหลักฐานที่สร้าง โขนเรือเป็นรูปพาลีปิดทองประดับกระจกภายในสีแดง ภายนอกทาสีดำ เขียนลวดลายดอกพุตตานสีทอง เรือยาว 27.54 เมตร กว้าง 1.99 เมตร ลึก 0.59 เมตร กินน้ำลึก 0.31 เมตร หัวเรือกว้างมี รูกลมโผล่ทางหัวเรือสำหรับติดตั้งปืนใหญ่บรรจุทางปากกระบอกได้ 1 กระบอก ขนาดปากกระบอก 65 มม. เหนือช่องปืนแกะเป็นรูปขุนกระบี่สีเขียว มีฝีพาย 34 คน นายท้าย 2 คน นายลำแต่งตัวสวมมาลา สวมเสื้อตาดอย่างน้อยทนายหมอบหน้า สวมเสื้ออัตลัค โพกแพรสี ฝีพาย สวมกางเกงมัสรู่ ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
รอด เซเกนัน

รอด เซเกนัน (Rod Sequenan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2503 สถิติการชก  86 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 33) เสมอ 5 แพ้ 25

**ประวัติ**
เซเกนันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2520 ชนะน็อค คิด โตโต ยก 3 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่  เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 4 ครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2523 – 2525 แต่แพ้ทั้งสี่ครั้ง จนกระทั่ง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 จึงชกชนะน็อค คิม ซาวัง ยก 9 ถึงถิ่นที่เกาหลีใต้ ต่อมา เซเกนันได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค อัลเบิร์ต ดุลดูเลา ยก 9 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน ลี อิลบอก ที่เกาหลีใต้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ชนะน็อค ชอย จินชิก ยก 12 ที่ เกาหลีใต้ จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 แพ้คะแนน ยูห์ ฮวานคิล ที่เกาหลีใต้ ไม่ได้แชมป์
เมื่อชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ เซเกนันขึ้นชกป้องกันแชมป์ OPBF  2 ครั้ง จากนั้น เซเกนันได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF อีกครั้งเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2528 แพ้น็อค เลสเตอร์ เอลลิส ยก 13 ที่ ออสเตรเลีย หลังจากนั้น เซเกนันไปชกมวยที่สหรัฐ 3 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 2 ก่อนจะเสียแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2529 แพ้คะแนน คิม ซุงยุน เซเกนันมาประสบความสำเร็จอีกครั้งเมื่อได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน ลิโต เปนา แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2531 ก็แพ้น็อค เบอร์นาเบ้ อาลีปิง ยก 3 เสียแชมป์ไป เซเกนันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2532 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัลลัน อาเลเกรีย ไม่ได้แชมป์ เซเกนันชกแก้มือกับอาเลเกรียอีกครั้งเมื่อ 4 สิงหาคม ปีเดียวกันก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่ได้อีก เซเกนันมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค คองคอง ปาเกียว ยก 9 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เสียแชมป์ แพ้คะแนนอัลลัน อาเลเกรีย ไปเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ต่อมาใน พ.ศ. 2534 เซเกนันไปชกที่สหรัฐ แต่ชกชนะเพียงครั้งแรกเท่านั้นจากนั้นชกแพ้ตลอด จนกระทั่งชกแพ้น็อค วิลเฟรโด ริเวรา ยก 2 เมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2537 เซเกนันก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2524)- แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2530 – 2531, 2533)- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 
** ชิง 28 สิงหาคม 2526 ชนะคะแนน ลี อิลบอก ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 ตุลาคม 2526 ชนะน็อค ชอย จินชิก ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 3 พฤศจิกายน 2527 ชนะน็อค ชอย วันแตก ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 มีนาคม 2528 ชนะน็อค ศักดา ศักดิ์สุรีย์ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์
** เสียแชมป์ 1 มิถุนายน 2529 แพ้คะแนน คิม ซุงยุน ที่ เกาหลีใต้- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 22 เมษายน 2527 แพ้คะแนน ยู ฮวานคิล ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท IBF เมื่อ 26 เมษายน 2528 แพ้น็อค เลสเตอร์ เอลลิส ยก 13 ที่ ออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเลเต