Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สวอนเลก

บัลเลต์สวอนเลก ฉบับปี 1901 ที่โรงละครบอลชอย
สวอนเลก (Swan Lake; Лебединое Озеро, Lebedínoye Ózero) เป็นบัลเลต์ โอปุสที่ 20 โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ที่แต่งขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1875-1876 โดยมีเค้าโครงมาจากนิทานของรัสเซีย และจากตำนานพื้นเมืองของเยอรมัน  เล่าเรื่องราวของเจ้าหญิงชื่อ "โอเดตต์" ที่ถูกสาปให้กลายร่างเป็นหงส์ในเวลากลางวัน และเป็นมนุษย์ในเวลากลางคืน โอเดตต์มีความรักกับเจ้าชายชื่อ "ซิกฟรีด" แต่มีอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอภิเษกสมรสกันได้
บัลเลต์เรื่องสวอนเลกแบ่งออกเป็น 4 องก์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 ที่โรงละครบอลชอย มอสโก ออกแบบท่าเต้นโดย Julius Reisinger  จากนั้นได้มีการจัดแสดงอีกหลายครั้งโดยคณะบัลเลต์หลายคณะ แต่ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นการแสดงโดยคณะมาริอินสกี้บัลเล่ต์ จัดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1895 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa และ Lev Ivanov

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Swan Lake
หมวดหมู่:บัลเลต์โดย ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี
เดอะนัทแครกเกอร์

ไฟล์:Nutcracker -1890.JPG|thumb|การแสดงในปี ค.ศ. 1892 โดยมาริอินสกี้บัลเล่ต์ (จากซ้าย) มาเรียนา, คลารา และ ฟริตซ์
เทพธิดา กับเจ้าชาย, มาริอินสกี้บัลเลต์ ประมาณปี 1900
เดอะนัทแครกเกอร์ (The Nutcracker) เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1892 โดยดัดแปลงจากเรื่อง The Nutcracker and the Mouse King ของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1892 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa  ในการแสดงรอบปฐมทัศน์นี้ จัดแสดงร่วมกับอุปรากรเรื่อง Iolanta โอปุสที่ 69 ของไชคอฟสกี ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ   บัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จหลังจากเข้าไปแสดงที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  โดย George Balanchine ในปี ค.ศ. 1954
เนื้อเรื่องกล่าวถึงเด็กหญิงชื่อ คลารา (หรือ มารี หรือ มารีอา หรือ มาชา) กับน้องชายชื่อ ฟริตซ์ (หรือ มีชา) เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เมื่อเจ้าชายที่ถูกสาปให้กลายเป็นที่กระเทาะเปลือกลูกนัท กลับมามีชีวิตชั่วคราว ต่อสู้กับราชาหนู และพากันผจญภัยในอาณาจักรของเล่นของเทพธิดาขนมหวาน (sugar plum fairy) 
ไชคอฟสกีได้คัดเลือกบางส่วนของดนตรีประกอบบัลเลต์ ออกมาจัดแสดงคอนเสิร์ต ใช้ชื่อว่า "เดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ" (The Nutcracker Suite, Op. 71a) บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1892  เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของไชคอฟสกีที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่อนโซโลส่วนหนึ่งขององก์ที่สอง ใช้ชื่อว่า "Dance of the Sugar Plum Fairy"  และส่วนของการเต้นระบำนานาชาติ
เดอะนัทแครกเกอร์สวีท ได้รับการคัดเลือกจากวอลต์ ดิสนีย์ ให้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์แอนิเมชัน แฟนเทเชีย ในปี ค.ศ. 1940 อำนวยเพลงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี  นอกจากนี้ยังเคยถูกดุค เอลลิงตัน นำไปดัดแปลงเป็นดนตรีแจ๊ส ในปี ค.ศ. 1960  ในผลงานของเอลลิงตันร่วมกับบิลลี สเตรย์ฮอร์น ชื่อชุด The Nutcracker Suite 

**ตัวอย่างดนตรี**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Balanchine Foundation website-  Balanchine Trust website -  NYCB website - cname=The Nutcracker -  Nutcracker History date=2008-12-10 -  mp3 audio files of The Nutcracker created using the Garritan Personal Orchestra date=2008-12-16  -  mp3 streaming of The Nutcracker created using Notion Software -  mp3 audio files of The Nutracker arranged and recorded for organ date=2007-09-27 -  Nutcracker Character Exploration Video: Fritz  -  Alternative Nutcracker movie
หมวดหมู่:บัลเลต์โดย ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี
ซองส์อะเบาต์เจน

ซองส์อะเบาต์เจน (Songs About Jane) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของวงป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2002 ในสังกัดเจเรเคิดส์และอ็อกโทนเรเคิดส์ อัลบั้มมีเพลงฮิตอย่าง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" และเพลงฮิตในระดับนานาชาติอย่าง "ดิสเลิฟ" และ "ชีวิลบีเลิฟด์" 
อัลบั้มออกขายใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ประสบความสำเร็จอย่างมากในต่างประเทศ อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ฝรั่งเศส นิวซีแลนด์ สาธาณรัฐไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และในปลายปี 2004 อัลบั้มติด 10 อันดับแรกบนบิลบอร์ด 200 มียอดขายเกือบ 2.7 ล้านชุดในปลายปี 2004 และมากกว่า 5.1 ล้านชุดภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดภายในปี ค.ศ. 2015

**รายชื่อเพลง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Songs About Jane at Discogs
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของมารูนไฟฟ์
หมวดหมู่:อัลบั้มเปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545
แมสโสสปอนดิลัส

แมสโสสปอนดิลัส  (Massospondylus)  หรือ “สันหลังใหญ่” วงศ์ เพลททีโอซอริเด อันดับใหญ่ โปรซอโรโพดา อันดับย่อย ซอโรโพโดมอร์พา อันดับ ซอริสเชีย ยุคจูแรสสิกตอนต้น ถิ่น ทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกา และทวีปอเมริกาเหนือ ลักษณะเดินได้ทั้ง 2 เท้า และ 4 เท้า เป็นสัตว์กินพืช ยาวประมาณ 13 ฟุต (4 เมตร) คอและหางยาว ลำตัวใหญ่ หนา มือใหญ่ ฟันหน้ามน ฟันด้านในมีด้านข้างติดเรียบ และอาจมีเขา หรือปุ่มเล็ก ๆ บนจะงอยปาก

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
 Chinsamy, A. (1992). "Ontogenetic growth of the dinosaurs Massospondylus carinatus and Syntarsus rhodesiensis". In: Abstracts of papers. Society of Vertebrate Paleontology, fifty-second annual meeting. Royal Ontario Museum Toronto, Ontario, Journal of Vertebrate Paleontology, 12, 3, 23A.- Gow, C. E. (1990). "Morphology and growth of the Massospondylus braincase (Dinosauria, Prosauropoda)". Palaeontologia Africana, 27, 59–75.- Hinic, S. (2002). "The cranial anatomy of Massospondylus carinatus Owen, 1854 and its implications for prosauropod phylogeny". Journal of Vertebrate Paleontology. Abstracts of papers. Society of Vertebrate Paleontology, 22, Supplement to number 3, 65A.- Martínez, R. (1999). "The first South American record of Massospondylus (Dinosauria: Sauropodomorpha)". Journal of Vertebrate Paleontology, Abstracts of papers. Society of Vertebrate Paleontology, 20–23 October, 19, Suppl. 3, 61A.- Martínez, R.N. (1999). "Massospondylus (Dinosauria: Sauropodomorpha) in northwestern Argentina". Abstracts VII International Symposium on Mesozoic Terrestrial Ecosystems, Buenos Aires, 40.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Locomotion and Ontogeny of Massospondylus carinatus date=2011-02-08  from the University of Toronto at Missisauga.-  Massospondylidae date=2006-03-13  from Palaeos.com (technical).-  Massospondylus at DinoData.org.-  Massospondylus from PrimeOrigins.co.za (for children).-  "Oldest known dinosaur embryos identified" date=2006-09-23  University of the Witwatersrand.-  Sauropodomorpha date=2009-07-28  on Thescelosaurus!
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคจูแรสซิก
วัดนาฬิกาวาส

วัดนาฬิกาวาส ตั้งอยู่ที่บ้านโนนสูง หมู่ที่ 5 ต.หนองนกทา อ.เขมราฐ จ.อุบลราชธานี  ปัจจุบันมี พระครูสุตประภัศรคุณ เป็นเจ้าอาวาส 
เดิมวัดนี้ตั้งอยู่ที่เนินป้านรเก (ปัจจุบันเป็นสำนักสงฆ์ป่านรเก) ตั้งแต่ตอนเริ่มตั้งหมู่บ้านตอนแรก หลักจากนั้นชาวบ้านเห็นว่าอยุ่ห่างไกลจากหมู่บ้านจึงได้มีมติในที่ประชุมเห็นพ้องต้องกันว่าควรจะย้ายวัดให้มาอยู่ใกล้หมู่บ้านหรือว่าใจกลางหมู่บ้านเพื่อจะได้เดินทางสะดวกสบาย และเพื่อเป็นที่จุดศูนย์รวมของการประชุมของชาวบ้าน โดยได้กำหนดพื้นที่บริเวณทิศใต้ของหมู่บ้าน(ในสมัยก่อนเริ่มตั้งหมู่บ้าน) เป็นที่ตั้งวัด
วัดนาฬิกาวาสปัจจุบันที่เป็นตั้งของสำนักงานเจ้าคณะตำบลหนองนกทา

**อ้างอิง**
  เว็บไซต์ทางการของวัด date=2014-12-18 
นาฬิกาวาส
หมวดหมู่:อำเภอเขมราฐ
ยิงแม่งเลย

ยิงแม่งเลย (Shoot Em' Up) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวโลดโผน ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 กำกับและเขียนบทโดยไมเคิล เดวิส อำนวยการสร้างโดยซูซาน มองต์ฟอร์ด, ดอน เมอร์ฟีและริก เบแน็ตตี นำแสดงโดยไคลฟ์ โอเวน, พอล เจียมาตีและโมนีกา เบลลุชชี

**เรื่องย่อ**
ที่ป้ายรถโดยสารในย่านเสื่อมโทรมของเมือง ชายเร่ร่อนนามว่า สมิธ เห็นหญิงท้องแก่กำลังหนีตายจากมือปืน สมิธจึงตามไปฆ่ามือปืนและช่วยทำคลอดให้ผู้หญิงคนนั้น แต่เธอถูกยิงตายโดยกลุ่มมือปืนที่นำโดย เฮิรตซ์ สมิธหนีรอดไปได้พร้อมกับเด็กทารก ต่อมาสมิธนำเด็กไปไว้ในสวนสาธารณะเพื่อหวังให้มีคนรับไปอุปการะ แต่เฮิรตซ์ตามมาจึงทำให้สมิธต้องช่วยเด็กอีกครั้ง สมิธพาเด็กไปที่ซ่องโสเภณีเพื่อหาดอนนา โสเภณีที่เพิ่งคลอดลูกและขอให้เธอช่วยดูแลเด็ก แต่ดอนนาปฏิเสธ ต่อมาเฮิรตซ์มาหาดอนนาและทรมานเธอเพื่อเค้นข้อมูล แต่สมิธที่ซุ่มอยู่ยิงเฮิรตซ์ก่อนจะพาดอนนาและเด็กหนีไปที่ซ่อนของเขา
สมิธอนุมานได้ว่าเด็กทารกที่เขาตั้งชื่อว่า โอลิเวอร์ เกิดในย่านใกล้กับไนต์คลับดนตรีเฮฟวีเมทัล ด้านเฮิรตซ์นำกำลังบุกที่ซ่อนของสมิธ ทำให้สมิธต้องพาดอนนาและโอลิเวอร์หนี ทั้งหมดไปที่ไนต์คลับเฮฟวี​่เมทัล​และพบว่าชั้นบนของไนต์คลับมีอุปกรณ์ทางการแพทย์และหญิงท้องแก่ถูกฆ่าตาย สมิธจึงอนุมานได้ว่าหญิงท้องแก่ดังกล่าวตั้งครรภ์จากอสุจิของผู้บริจาคที่ต้องการไขกระดูกในการรักษาจากเด็กทารก
ต่อมาสมิธ ดอนนาและโอลิเวอร์เข้าพักในโรงแรม แต่ถูกกลุ่มชายติดอาวุธบุกเข้ามาในห้อง สมิธฆ่าทั้งหมดและพบว่าอาวุธปืนที่พวกนั้นใช้เป็นของบริษัทแฮมเมอร์สันที่ยังไม่วางจำหน่าย ก่อนสมิธจะสืบต่อ เขาพาดอนนาและโอลิเวอร์ไปหลบในรถถังในพิพิธภัณฑ์สงคราม ก่อนจะลอบเข้าไปในโรงงานปืนของแฮมเมอร์สัน สมิธดักฟังเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สันคุยกันเรื่องสิทธิในอาวุธปืนของสหรัฐและเห็นสุนัขของแฮมเมอร์สัน เฮิรตซ์รู้ทันว่าสมิธอยู่ในโรงงานจึงยิงสู้กับสมิธ ก่อนที่สมิธจะหนีไปได้อีกครั้ง
ต่อมาสมิธอ่านข่าววุฒิสมาชิกรัตเลดจ์ที่ลงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ เขามีนโยบายเข้มงวดต่อกฎหมายอาวุธปืน รัตเลดจ์ป่วยเป็นมะเร็งและต้องการไขกระดูกในการรักษา สมิธจึงเข้าใจว่าทำไมเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สันจึงต้องการฆ่าโอลิเวอร์ เพราะโอลิเวอร์เกิดจากอสุจิของรัตเลดจ์ หากโอลิเวอร์ตาย รัตเลดจ์จะไม่มีไขกระดูกที่เข้ากับตนในการรักษา สมิธบอกให้ดอนนาหนีออกจากเมืองก่อนจะติดต่อเพื่อขอเข้าพบกับรัตเลดจ์ สมิธพบกับรัตเลดจ์บนเครื่องบินและสังเกตเห็นขนของสุนัขของแฮมเมอร์สันบนกางเกงรัตเลดจ์ จึงอนุมานได้ว่ารัตเลดจ์และแฮมเมอร์สันแอบร่วมมือกัน
สมิธจับรัตเลดจ์เป็นตัวประกันก่อนจะเผชิญหน้ากับเฮิรตซ์และแฮมเมอร์สัน สมิธฆ่ารัตเลดจ์ก่อนจะกระโดดร่มลงมาโดยมีกลุ่มมือปืนกระโดดร่มตามมา สมิธถูกยิงแต่รอดชีวิต เขาสลบไปเพราะอาการบาดเจ็บก่อนจะฟื้นขึ้นมาในคฤหาสน์ของแฮมเมอร์สัน สมิธถูกเฮิรตซ์ทรมานเพื่อให้บอกที่ซ่อนของดอนนาและโอลิเวอร์ด้วยการหักนิ้ว แต่สมิธตอบโต้และฆ่าแฮมเมอร์สัน แล้วยิงเฮิรตซ์โดยใช้กระสุนอังกับไฟในเตาผิง ก่อนจะยิงเฮิรตซ์ที่บาดเจ็บสาหัสซ้ำจนตาย
ต่อมาสมิธพบกับดอนนาและโอลิเวอร์ที่ร้านไอศกรีมและมีชายสามคนบุกเข้าปล้นในร้าน ภาพยนตร์จบลงเมื่อสมิธใช้แครอทเหนี่ยวไกปืนยิงกลุ่มชายดังกล่าว

**นักแสดง**
 ไคลฟ์ โอเวน รับบท สมิธ- พอล เจียมาตี รับบท คาร์ล เฮิรตซ์- โมนีกา เบลลุชชี รับบท ดอนนา "ดี.คิว." ควินตาโน- สตีเฟน แมคแฮตตี รับบท แฮมเมอร์สัน- เดเนียล พิลอน รับบท วุฒิสมาชิก แฮร์รี รัตเลดจ์- ราโมนา พริงเกิล รับบท แม่ของโอลิเวอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ยิงแม่งเลย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโทรอนโต
คุนิมิตสึ

คุนิมิตสึ (Kunimitsu; 州光) เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน ปรากฏตัวในภาคแรกในฐานะตัวละครที่ต้องทำการปลดล็อกและเป็นบอสรองของมิเชล ชาง ซึ่งคุนิมิตสึเป็นสมาชิกพรรคสวัสติกะที่ต่อมาถูกขับออกจากพรรคโดยผู้นำของพรรคที่ชื่อโยชิมิตสึ เพราะถูกจับได้ว่าเอาของที่ขโมยมาไว้ใช้ส่วนตัว

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
เทคเคน ภาคแรก
คุนิมิตสึ เป็นหนึ่งในสมาชิกพรรคสวัสติกะ ซึ่งได้ขโมยสิ่งของที่มีค่ามาเป็นของใช้ส่วนตัว ส่งผลให้เธอถูกขับไล่ออกจากพรรคสวัสติกะโดยผู้นำพรรคที่ทรงคุณธรรมซึ่งมีชื่อว่าโยชิมิตสึ แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังไม่สำนึกผิดและออกขโมยสิ่งของดังเดิม ต่อมาเธอได้เข้าร่วมรายการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 1 เนื่องด้วยได้รับการจ้างวานจากเฮย์ฮาจิ มิชิม่าให้ขโมยเครื่องรางของขลังจากมิเชล ชางมาให้แก่ตน
เทคเคน 2
ภายหลังจากการถูกขับไล่ออกจากพรรคสวัสติกะ เธอได้ทราบถึงเรื่องราวเกี่ยวกับ ดาบในตำนานของโยชิมิตสึที่ได้รับมาจากการสืบทอดตำแหน่ง ซึ่งสามารถเพิ่มพลังอำนาจและความสามารถให้แก่เธอได้ เธอจึงเข้าร่วมการแข่งขัน ศึกเทคเคน ครั้งที่สอง โดยมีวัตถุประสงค์ต้องการที่จะครอบครองดาบในตำนานดังกล่าว
เทคเคน แท็กทัวร์นาเมนต์
คุนิมิตสึได้ปรากฏตัวในฐานะตัวละครหลักในเทคเคน แท็กทัวร์นาเมนต์ โดยในฉากจบของเธอ ทั้งคุนิมิตสึ และโยชิมิตสึกำลังจะทำการต่อสู้กันในพื้นที่ที่ปกคลุมไปด้วยหิมะที่กำลังตกลงมา พวกเขาเริ่มหันอาวุธเข้าหากัน เพียงไม่กี่วินาทีภายหลังจากที่พวกเขาโจมตีกัน โยชิมิตสึก็ร่วงลงสู่พื้นดิน ส่วนคุนิมิตสึได้ควงกริชแสดงชัยชนะครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะหายตัวไป

**ข้อมูลจำเพาะ**
 ชื่อ : คุนิมิตสึ (州光)- วันเกิด : 20 มีนาคม ค.ศ. 1958- ต้นกำเนิด : Japan- สไตล์การต่อสู้ : สวัสติกะนินจึตสึ และ ยูโด- กรุ๊ปเลือด : โอ- ส่วนสูง : 173 ซ.ม.- น้ำหนัก : 58 กก.- อาชีพ : นักโจรกรรม- งานอดิเรก : การสร้างเครื่องจักรกล

**ข้อมูลเพิ่มเติม**

**อ้างอิง**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ"คุนิมิตสึ" 
หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
เพกาซัสแฟนตาซี

เพกาซัสแฟนตาซี (ペガサス幻想; Pegasus Fantasy) เป็นเพลงโอเพนนิ่งประกอบแอนิเมชันชุดแรกของ เซนต์เซย์ย่า ซึ่งขับร้องโดยศิลปินกลุ่ม เมคอัพ ของญี่ปุ่น และเพลงนี้ได้ถูกนำไปใช้ในเกม Pop'n Music 10 (ซึ่งจำหน่ายในปี ค.ศ. 2003) โดยให้ชื่อเพลงนี้ว่า "Pegasus Fantasy (Mokai's Edit)" นอกจากนี้ ใน ลัคกี้ สตาร์ ได้มีการล้อเลียนชื่อเพลงนี้ด้วยเช่นกัน
ทั้งนี้ เพกาซัสแฟนตาซี ยังได้รับเลือกเป็นเพลงเปิดตัวอีกครั้งในแอนิเมชันซีรีส์ เซนต์เซย์ย่า โอเมกา

**รายการแทรคลิสต์**
 Pegasus Fantasy (ペガサス幻想)- Can't Say Good-Bye (さよならのかわりに)- Friend in the Sky　(MAKE-UP＆堀江美都子) (希望の翼)- Love Figter (愛の聖闘士)　- Final Soldier　(堀江美都子) (ファイナル・ソルジャー)- Remember (リメンバー)- I am Fight (勝利のペガサス)- Beautiful Child　(堀江美都子) (ビューティフル・チャイルド)- Stardust Way (哀しみの英雄)- Blue Forever (永遠ブルー)

**เวอร์ชันภาษาอื่น**
จากความนิยมในฝั่งตะวันตก ได้ส่งผลให้มีการดัดแปลงเนื้อเพลง"เพกาซัสแฟนตาซี"เป็นเวอร์ชันภาษาอิตาลี, ภาษาสเปน และภาษาลาตินอย่างเป็นทางการด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ นักดนตรี ในหลายประเทศมักใช้กีตาร์เล่นทำนองเพลงนี้ในการแสดงตามรายการบันเทิงต่างๆ

**การตอบรับ**
เพกาซัสแฟนตาซี ถือเป็นหนึ่งในเพลงประกอบภาพยนตร์แอนิเมชันที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสำหรับผู้ติดตามผลงานการ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศไทย และนิยมใช้ประกอบการลีดกีตาร์ในการแสดงดนตรีของมหาวิทยาลัยต่างๆ และทำนองของเพลงนี้ในโทคุซัทสึไทยอย่างนรสิงห์เอง ก็มีการใช้เหมือนกันโดยเปลี่ยนเพียงเนื้อร้อง ส่วนรายละเอียดอื่นๆเหมือนของเดิมแทบทุกประการ

**ในซีรีส์อื่น**
ได้มีการนำเสนอเพลงเพกาซัสแฟนตาซีในหลายวงการ ทั้งวงการเกม เช่น Pop'n Music 10 ที่ผลิตโดยบริษัทโคนามิ รวมทั้งมีการอ้างอิงถึงเพลงนี้ในซีรีส์ ลักกี้ สตาร์ แม้แต่ซีรีส์สึซึมิยะ ฮารุฮิก็มีฉากการจัดแสดงคอนเสิร์ตในโรงเรียนโดยใช้เพลงเพกาซัสแฟนตาซีในการนำเสนอด้วยเช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เนื้อเพลงเพกาซัสแฟนตาซี-  คอร์ดเพลงเพกาซัสแฟนตาซี date=2011-12-13 
หมวดหมู่:เซนต์เซย์ย่า
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
ไก่ฟ้าหางลายขวาง

ไก่ฟ้าหางลายขวาง (Hume's pheasant, Mrs Hume's pheasant, Bar-tailed pheasant; Syrmaticus humiae) เป็นไก่ฟ้าขนาดใหญ่ พบในประเทศจีน, ประเทศปากีสถาน, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า และประเทศไทย ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษถูกตั้งตามชื่อของ มารี แอนน์ กรินดอลล์ ฮิม  ภรรยาของอัลลัน อ๊อตทาเวียน ฮิม นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ
เพราะการสูญเสียที่อยู่และถูกล่าเป็นอาหาร ไก่ฟ้าหางลายขวางจึงจัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกคุกคามความเสี่ยงต่ำ (NT) ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ และจัดอยู่ในบัญชีที่ 1 ของ CITES

**ลักษณะ**
ไก่ฟ้าหางลายขวางเป็นไก่ฟ้าขนาดใหญ่ ตัวผู้มีขนาดยาว 90 เซนติเมตร โดยเป็นหางประมาณ 40-54 เซนติเมตร ตัวเมียมีขนาดยาวเพียง 60 เซนติเมตร หัวสีน้ำตาลออกเทา หนังบนใบหน้าสีแดงสด ขนสีน้ำตาลแดง ปากสีเหลือง ตาส้มออกน้ำตาล ช่วงไหล่มีแถบขาวกว้างเห็นได้ชัดเจนและมีแถบขาวที่แคบกว่าอีก 2 แถบบนปีกคอสีฟ้าออกม่วงเหลือบ ตัวผู้มีหางยาวสีขาวออกเทา มีลายขวางสีน้ำตาลแดงและสีดำ ตัวเมียขนมีสีน้ำตาลแดง คอแกมขาว ท้องสีเนื้อ หางมีสีขาวตรงปลาย

**การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย**
ไก่ฟ้าชนิดนี้มีเขตแพร่กระจายค่อนข้างแคบ พบในตอนใต้ของประเทศจีน, ประเทศปากีสถาน, ประเทศอินเดีย, ตอนเหนือของประเทศพม่า และตอนเหนือของประเทศไทย  อาศัยอยู่บนเทือกเขาในป่าดงดิบเขาและป่าสนซึ่งมีดงหญ้าคาแทรกอยู่บนลาดเขาในที่ระดับความสูงตั้งแต่ 900-1,500 เมตร อาทิ ดอยหลวงเชียงดาว

**พฤติกรรม**
ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเวลากลางวันนอนซุกตัวอยู่ในดงทึบ และออกมาหากินในตอนเช้ามืด และตอนพลบค่ำในที่โล่ง กินเมล็ดพืช ลูกไม้ป่าเป็นหลัก อาจมีสัตว์เล็ก ๆ บ้าง ในตอนกลางคืนจะเกาะนอนบนยอดไม้สูง ปกติหากินเป็นฝูง 3-5 ตัวหรือเป็นกลุ่มครอบครัวซึ่งมีตัวผู้เพียงตัวเดียว ที่เหลือเป็นตัวเมียและลูกนกอายุน้อย เชื่อว่าทำรังในเดือนเมษายนจนถึงเดือนมิถุนายน วางไข่ 3-12 ฟองบนพื้นดิน กกไข่ 27-28 วันจึงฟักเป็นตัว ตัวเมียจะเป็นผู้ดูแลลูกนก

**อ้างอิง**
 downloaded=1 November 2006 Database entry includes a brief justification of why this species is near threatened-  ความหลากหลายทางชีวภาพด้านไลเคน date=2010-08-06  กรมป่าไม้-  สายพันธุ์ไก่ฟ้าเมืองไทย date=2016-03-04  รักบ้านเกิด.คอม- ไก่ฟ้าหางลายขวาง date=2010-10-29  ไก่ฟ้าหางลายขวาง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  BirdLife Species Factsheet date=2009-01-05 -  IUCN Red List
ฟ้าหางลายขวาง
หางลายขวาง
ไก่ฟ้าหางลายขวาง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
นกหว้า

นกหว้า (Great argus, Double-banded argus) เป็นไก่ฟ้าขนาดใหญ่ขนสีน้ำตาล หัวและคอเป็นสีฟ้า พบในป่าของเกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา และ คาบสมุทรมลายูในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชื่อวิทยาศาสตร์ของนกหว้าตั้งโดยคาโรลัส ลินเนียสซึ่งโยงถึงจุดคล้ายตาบนปีกจำนวนมาก โดยตั้งตามชื่อ อาร์กัส ยักษ์ร้อยตาในเทพปกรณัมกรีก 
เดิมทีนกหว้าเคยถูกให้มีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิด โดยอีกชนิดหนึ่งนั้นใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Argusianus bipunctatus แต่ปัจจุบันได้ถูกรวมกันเป็นชนิดเดียวกัน ดังนั้นชื่อนี้จึงกลายเป็นชื่อพ้องไป
เพราะการสูญเสียที่อยู่และถูกล่าเป็นอาหาร นกหว้าจึงจัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกคุกคามความเสี่ยงต่ำ (NT) ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ และจัดอยู่ในบัญชีที่ 2 ของ CITES

**ลักษณะ**
เป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะแตกต่างกันอย่างเด่นชัด สีขนตามตัวส่วนใหญ่ออกเป็นสีน้ำตาล ไม่มีเดือยที่ขา ตัวผู้มีขนาดตัวยาว 170-200 เซนติเมตร ขนาดของตัวเมียยาว 74-76 เซนติเมตร มีส่วนของหัวและลำคอเป็นหนังเกลี้ยงสีฟ้าคราม แต่มีแถบขนแคบๆ สีดำ พาดตามยาวจากเหนือจะงอยปากไปตลอดแนวสันคด แถบขนบนหัวของนกหว้าตัวผู้ จะมีลักษณะเป็นแผงขนหนาสีดำเข้มกว่าของตัวเมีย และตรงส่วนท้ายของกระหม่อม แผงขนจะยาวกว่าส่วนอื่น มีลักษณะเป็นขนหงอนตั้งเป็นสันขวานขึ้นมา ไม่เป็นพู่หงอนอย่างไก่ฟ้าและนกยูง แต่นกหว้าตัวเมียจะมีแถบขนบริเวณท้ายทอยลงมาเป็นเส้นขนยาวไม่เป็นระเบียบ สีขนไม่ดำเข้ม และเป็นแผงขนหนาอย่างตัวผู้ นอกจากนี้นกหว้าตัวผู้ยังมีขนปีกบินและขนหางใหญ่ยาวเป็นลักษณะเฉพาะเด่นสะดุดตา ขนปีกบินชุดในมีปลายเส้นขนแผ่กว้างเกือบเป็นรูปสี่เหลี่ยม แถบเส้นขนด้านในมีลวดลายเป็นดอกดวงขนาดใหญ่ ขอบนอกเป็นสีน้ำตาลดำเข้ม ข้างในเป็นสีเหลือบออกเหลืองแกมน้ำตาลเรียงเป็นแถวจากโคนถึงปลายทุกอัน ดอกลายนี้ปกติจะมองไม่เห็น แต่จะเห็นได้เวลาที่นกหว้าแพนปีกออกเต็มที่ สำหรับขนหางเฉพาะขนหางคู่กลางจะมีขนาดใหญ่และยาวกว่าขนหางถัดออกไปมาก ถึงประมาณ 4 เท่าลำตัว และมีลวดลายเป็นแต้มจุดประเล็ก ขอบสีน้ำตาลเข้มตรงกลางสีขาว กระจายอยู่ทั่วไป ร้องดัง “ว้าว ว้าว” 

**การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย**
พบในป่าของเกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา และ คาบสมุทรมลายูในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศไทยพบทางภาคใต้ตั้งแต่ประจวบคีรีขันธ์ลงไปตลอดแหลมมลายู เป็นนกประจำถิ่นซึ่งค่อนข้างหายาก ชอบอาศัยอยู่ตามป่าทึบและป่าลึก ในระดับเชิงเขาจนกระทั่งถึงระดับความสูง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเล

**พฤติกรรม**
นกหว้าเป็นนกขี้อาย ปกติชอบอยู่โดดเดี่ยวนอกจากในฤดูผสมพันธุ์ หากินช่วงเช้าและก่อนค่ำ กินเมล็ดพืช ผลไม้ที่หล่นตามพื้นดิน แมลงและตัวหนอน เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ นกหว้าตัวผู้จะทำลานไว้สำหรับรำแพนขนปีกอวดตัวเมีย เรียกว่า “ ลานนกหว้า” ที่ลานนั้นมันจะรักษาความสะอาดอย่างดี เก็บกิ่งไม้ใบไม้ออกหมดตลอดเวลา หลังจากนั้นตัวผู้ก็จะร้องเรียกตัวเมีย เมื่อพบตัวเมีย ตัวผู้จะรำแพนขนปีกเพื่อดึงดูดใจตัวเมียก่อนผสมพันธุ์ เมื่อพ้นฤดูผสมพันธุ์แล้ว ตัวเมียจะแยกออกไปทำรังออกไข่ ตัวเมียจะสร้างรังหยาบๆ ด้วยกิ่งไม้เล็กบนพื้นดินใต้พุ่มไม้ทึบ ปูพื้นรังด้วยใบไม้ วางไข่เพียง 2 ฟองเท่านั้นโดยห่างกัน 2 วัน ไข่มีสีครีมหรือขาว ระยะฟักไข่ 26 วัน ลูกนกแรกเกิดสามารถลืมตาได้ มีขนอุยปกคลุมทั่วตัวและสามารถเดินตามแม่ไปหาอาหารได้ทันที 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ARKive -  images and movies of the Great Argus  (Argusianus argus)  date=2006-06-29 -  BirdLife Species Factsheetfix-attempted=yes -  IUCN Red List-  Red Data Book date=2006-05-11 
หว้า
หว้า
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมึกพอล

หมึกพอล (Paul the Octopus, Paul Oktopus; 26 มกราคม ค.ศ. 2008 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 2010) เป็นหมึกยักษ์ที่มีประวัติในการทำนายผลการแข่งขัน ของฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี ในการแข่งขันระดับนานาชาติ อย่างถูกต้องหลายครั้ง  หมึกพอลเกิดที่ประเทศอังกฤษ โดยในระยะแรก อาศัยอยู่ที่ซีไลฟ์ปาร์ก เมืองเวย์เมาท์ ของอังกฤษ แต่ต่อมาย้ายไปอยู่ที่ ซีไลฟ์อควาเรียม ในเมืองโอเบอร์เฮาเซิน ประเทศเยอรมนี
ก่อนการแข่งขันฟุตบอลของทีมชาติเยอรมนี หมึกพอลจะเลือกกินหอยแมลงภู่ที่ใส่ไว้ในกล่องพลาสติกใส ที่หนึ่งกล่องจะติดภาพธงชาติเยอรมนี และอีกกล่องจะติดภาพธงชาติของทีมคู่แข่งขันกับเยอรมนี โดยถ้าพอลเลือกกินในกล่องไหน คือการทำนายว่า ทีมนั้นได้รับชัยชนะ ระหว่างการแข่งขันของทีมชาติเยอรมนี ในฟุตบอลยูโร 2008 มีสถิติว่า หมึกพอลทำนายถูกต้อง มากกว่าร้อยละ 80 และในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 หมึกพอลทำนายการแข่งขันของทีมชาติเยอรมนี ถูกต้องทั้งหมด (7 ครั้ง) ที่รวมถึงทายว่าทีมชาติเยอรมนีแพ้ให้ทีมชาติเซอร์เบียในรอบแบ่งกลุ่ม และทายว่าแพ้ให้ทีมชาติสเปนในรอบรองชนะเลิศ และในรอบชิงที่ 3 ทายว่าทีมชาติเยอรมนีชนะทีมชาติอุรุกวัย นอกจากนี้ยังสามารถทายผลการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 นัดชิงชนะเลิศระหว่างทีมชาติเนเธอร์แลนด์และทีมชาติสเปนว่าทีมชาติสเปนจะชนะได้ถูกต้องอีกด้วย
หมึกพอลเริ่มเป็นที่สนใจของผู้คนตั้งแต่นัดที่เยอรมนีชนะอังกฤษ จนกระทั่งในการทำนายผลการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ครั้งสุดท้าย มีการถ่ายทอดสดไปทั่วทวีปยุโรป และสร้างกระแสให้สวนสัตว์ต่างๆ ทั่วโลก นำเอาสัตว์มาทำนายผลการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของฟุตบอลโลกครั้งนี้ เช่น หลินปิง แพนด้ายักษ์ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ ของไทย เป็นต้น
หมึกพอลตายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2553  อายุ  2ปี  9เดือน ซีไลฟ์ อะควาเรียม พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำชื่อดังในเมืองโอเบอร์เฮาเซน ประเทศเยอรมนี เปิดตัว “หมึก พอล เดอะ เซคันด์” (Octopus Paul II) ทายาทของ “หมึกพอล” ที่ทำนายผลฟุตบอลโลก 2010 ได้อย่างแม่นยำ เมื่อวันพุธที่ 3 พฤศจิกายนที่ผ่านมา
กล่องพลาสติกที่มีธงชาติ ภายในกล่องมีหอยแมลงภู่

**การทำนายนัดที่เยอรมนีร่วมแข่งขัน**

**ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008**

**ฟุตบอลโลก 2010**

**การทำนายนัดที่เยอรมนีไม่ได้ร่วมแข่งขัน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:สัตว์ที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:หมึกสาย
หมวดหมู่:การทำนายดวงชะตา
ชิดจันทร์ ห่ง

ชิดจันทร์ ห่ง (สกุลเดิม: รุจิพรรณ; เกิด 2 มกราคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น พลอย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการประกวดเวทีดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี 2004 และเป็นหนึ่งในกลุ่มพาวเวอร์ทรีสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง รับน้องสยองขวัญ (พ.ศ. 2548) ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ

**การศึกษา**
อนุบาล: โรงเรียนบ้านเด็ก จังหวัดเชียงใหม่
*ประถมศึกษา–มัธยมศึกษาตอนต้น: โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ 
*มัธยมศึกษาตอนปลาย: โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ 
*ปริญญาตรี: คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (รุ่นเดียวกับ กันยรินทร์ นิธินพรัศม์, เจสสิกา ภาสะพันธุ์, สุชาร์ มานะยิ่ง)

**ครอบครัว**
ในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 มีข่าวออกมาว่าเธอแอบแต่งงานกับหนุ่มนอกวงการ ชื่อว่า เคน ห่ง โดยในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2553 พลอย ชิดจันทร์ พร้อมนางสมพร รุจิพรรณ มารดา และสามี นายเคน ห่ง อายุ 29 ปี ชาวฮ่องกง ได้ออกมาแถลงข่าวถึงเรื่องราวทั้งหมด โดย พลอย ชิดจันทร์ กล่าวว่า ตอนนี้ตนเองท้องได้ 7 เดือนแล้ว และได้ไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลเชียงใหม่ราม และตนก็ได้ไปได้อัลตราซาวด์ทราบว่าลูกเป็นผู้ชาย และได้ตั้งชื่อลูกไว้แล้ว ชื่อ "ทาชิโน่"
สำหรับ นายเคน ห่ง ปัจจุบันประกอบอาชีพทำธุรกิจค้าลำไยอบแห้งส่งออก ซึ่งได้คบหาดูใจกันมาได้ 4 ปีแล้ว โดยได้หมั้นกันเมื่อ 2 ปีก่อน และได้แต่งงานกันเมื่อปลายปี พ.ศ. 2552
ปัจจุบันชิดจันทร์ มีบุตร-ธิดา รวม 4 คน- 1. ด.ช.ทาชิโน่ ห่ง (ชิโน่)  เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553- 2. ด.ญ.ซือหมิ่ง ห่ง (ชิลลี่) เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555- 3. ด.ช.ยูงชุน ห่ง (ชิต้าร์) เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556- 4. ด.ญ.จินเอ๋อร์ ห่ง (ชิลีน) เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2558 

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**
2548 รับน้องสยองขวัญ รับบท พลอย
*2550 สวยลากไส้ รับบท พยาบาลนุ๊ก
*2566 ขุนพันธ์ 3 รับบท ครูนุ่น

**มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง ไว้ใจได้กา ของ ลานนา คัมมินส์ - เพลง ผู้หญิงธรรมดา ของ ลานนา คัมมินส์- เพลง ปวดร้าวเท่าๆ กัน ของ เตชินท์- เพลง ไม่มีอะไรเหมือนเดิม ของ นิว จิ๋ว- เพลง คนกระจอก ของ ทรงกรด ฌามา

**ผลงานพิธีกร**
รายการผู้หญิงถึงผู้หญิงสวย (วัยทีนส์) ทางช่อง 3
*รายการ MommeChidjun ช่องยูทูป Momme Chidjun

**ผลงานเพลง**
อัลบั้ม รวมดาว 2007 โดยร้องในเพลง บทเรียนก่อนวิวาห์ และ มนต์รักดอกคำใต้ 


**รางวัลที่ได้รับ**
รางวัล Rising Star จากการประกวดหนุ่มสาวดัชชี่ 2004

**อ้างอิง**
  พลอย ชิดจันทร์ ควงสามีหนุ่มจีนแจงสื่อท้อง7เดือน : komchadluek.net-  พลอย-ชิดจันทร์ ควงสามีเปิดใจแต่งงาน-ท้อง7เดือน : gossipstar.mthai.com-  พลอย-ชิดจันทร์ โฆษณาสปาคลีน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ชิดจันทร์ รุจิพรรณ date=2009-04-28 -  ชิดจันทร์ รุจิพรรณ  nangdee.com-  แม่ผัวดี๊ดียังมีในโลก พลอย ชิดจันทร์ ไม่โม้ : siamdara.com date=2016-08-22 -  instagram ชิดจันทร์ รุจิพรรณ
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย  
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/จึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ

=== จึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ**
จึเนะซาบุโร่ มาคิงุจิ ถูกเสนอเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย ผู้ใช้:Taihe
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ไม่มีอ้างอิงในบรรทัดเลยครับ --Horus | พูดคุย 10:09, 8 กรกฎาคม 2553 (ICT)
# มีภาพ ๆ หนึ่งยังไม่ได้อัปโหลดเลย --Horus | พูดคุย 10:09, 8 กรกฎาคม 2553 (ICT)
มูน/บลอสเซิม

มูน/บลอสเซิม (MOON / blossom) เป็นผลงานซิงเกิลที่ 48 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางขายในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบแม็กซีซิงเกิล  
เพลง "MOON" ถูกปล่อยออกมาในรูปของริงโทนให้กับแฟนคลับ Team Ayu ในวันวางจำหน่ายอัลบัม Rock'n'Roll Circus
ซิงเกิล MOON / blossom เป็นหนึ่งในสามโปรเจกต์นับถอยหลังสู่ซิงเกิลที่ 50 ของอายูมิ ฮามาซากิ  
เพลง "MOON" เป็นเพลงประกอบโฆษณารถยนต์ฮอนด้า ZEST Spark  ส่วนเพลง "blossom" เป็นเพลงประกอบโฆษณา ZESPRI Kiwi  
มิวสิกวิดีโอเพลง "blossom" ถูกยกเลิกไปก่อนวันวางจำหน่ายเพียงหนึ่งเดือน

**รายชื่อเพลง**

**แบบซีดี+ดีวีดี**
# MOON (Original mix)
# blossom (Original mix)
# Microphone (Remix)
# MOON (Original mix -Instrumental-)
# blossom (Original mix -Instrumental-)

**ดีวีดี**
# MOON (video clip)
# MOON (making clip)

**ซีดีแบบ MOON / blossom**
# MOON (Original mix)
# blossom (Original mix)
# Microphone (Remix)
# Last Links (Orchestra version)
# MOON (Original mix -Instrumental-)
# blossom (Original mix -Instrumental-)

**ซีดีแบบ blossom / MOON**
# blossom (Original mix)
# MOON (Original mix)
# Don't look back (Remix)
# meaning of Love (Piano version)
# blossom (Original mix -Instrumental-)
# MOON (Original mix -Instrumental-)

**การแสดงสด**
 TBA

**ชาร์ต**
ชาร์ตออริกอน 

**บิลบอร์ดญี่ปุ่น**

**ยอดขายออนไลน์**

** อ้างอิง**
  ข้อมูลซิงเกิล MOON / blossom date=2014-06-18 
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ
หมวดหมู่:พระราชาธิบดีแห่งเมืองสงขลา

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดสงขลา

สงขลา
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา
มหาวิทยาลัยโบโลญญา

มหาวิทยาลัยโบโลญญา (Alma Mater Studiorum Università di Bologna, UNIBO ;University of Bologna) เป็นมหาวิทยาลัยที่ดำเนินการอย่างต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ที่โบโลญญา ประเทศอิตาลี สำหรับวันก่อตั้งที่แท้จริงยังไม่แน่ชัด แต่เชื่อว่าก่อตั้งในปี ค.ศ. 1088 มหาวิทยาลัยโบโลญญาได้ตั้งสาขาเพิ่มในเมืองอื่น ๆ ของอิตาลี คือ เรกจิโอเอมิเลีย, อิโมลา, ราเวนนา, ฟอร์ลิ, เชเซน่า, ริมินี และได้ตั้งสาขาในต่างประเทศคือ บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีนักศึกษาราว 100,000 คน ใน 23 คณะวิชา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  University of Bologna Website en-  Scholars and Literati at the University of Bologna (1088–1800), in  Repertorium Eruditorum Totius Europae/RETE
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโบโลญญา
โบโลญญา
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน

เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน (12 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) อดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481

**ประวัติ**
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน สูติวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2454 เป็นราชโอรสองค์เดียวในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์สุดท้าย ที่ประสูติแต่แม่เจ้าแขกแก้ว จักรคำขจรศักดิ์ และมีพี่น้องต่างมารดา ได้แก่- เจ้าลำเจียก ณ ลำพูน- เจ้าวรรณรา ณ ลำพูน- เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน- เจ้ารัทธาธร ณ ลำพูน- เจ้าประกายคำ ณ ลำพูน- เจ้าสุริยา ณ ลำพูน- เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน- เจ้าพัฒนา ณ ลำพูน
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางเทวี ณ ลำพูน (สกุลเดิม วัฒนะทัสสี) มีบุตร 2 คน คือ เจ้าหญิงวรเทวี (ณ ลำพูน) ชลวณิช และเจ้าวีรทัศน์ ณ ลำพูน

**การศึกษา**
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน และไปศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อแผนกธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**บทบาททางการเมือง**
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 และได้รับเลือกอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ไม่สังกัดพรรค
เจ้าวรทัศน์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 - 31 มกราคม พ.ศ. 2489 ในยุคหลังเลิกสงครามมหาเอเชียบูรพา

**ถึงแก่อนิจกรรม**
เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508

**ราชตระกูล**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ราชโอรสในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ราชโอรสและราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 10
หมวดหมู่:สกุล ณ ลำพูน
หมวดหมู่:ราชสกุลอิศรเสนา
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:รัฐมนตรีไทยที่ไม่ได้ประจำกระทรวง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:พรรคสหภูมิ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนจักรคำคณาทร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:กลุ่มโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ

หมวดหมู่:กลุ่มโรงเรียนในประเทศไทย
นวมินทราชินูทิศ
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
จีอีเอ (รถจักร)

ไฟล์:GEA4557.jpg|center|thumb|300x300px|รถจักร GEA หมายเลข 4557 จอดอยู่ข้างโรงซ่อมดีเซลรางกรุงเทพ โดยมีรถดีเซลราง ASR  หมายเลข 2505 จอดอยู่ข้างๆ
เจเนอรัล อิเล็กทริก ซีเอ็ม22-7ไอ (General Electric CM22-7i) หรือ จีอีเอ (GEA) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าของการรถไฟแห่งประเทศไทย ที่สั่งนำเข้ามาเพื่อใช้ในการทำขบวนรถโดยสารและขบวนรถสินค้า สั่งซื้อจากบริษัท General Electric Transportation รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2538 จำนวนทั้งสิ้น 38 คัน
รถจักร GEA หมายเลข 4534 จอดอยู่หน้าโรงรถจักรบางซื่อ
หลังจากได้นำเข้ารถจักร เอชไอดี จำนวน 22 คันเข้ามา ภายหลังก็ได้มีการนำเข้ารถจักร GEA เข้ามาเพื่อใช้งานในการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งรถจักรนี้มีบทบาทอย่างมากในการทำขบวนรถไฟโดยสาร และยังสามารถพบเห็นได้ทั่วไปตามขบวนรถด่วนพิเศษ ขบวนรถด่วน ขบวนรถเร็ว ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง ขบวนรถท้องถิ่น และขบวนรถสินค้า โดยประเภทขบวนรถทั้งหมดที่ว่ามาขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความจำเป็นในการพร้อมใช้งานเพื่อทำขบวนนั้นๆ ไม่สามารถระบุได้อย่างแน่ชัด
รถจักร GEA หมายเลข 4549 จอดอยู่อุบลราขธานี ทำ ข.542 บ้านป๊อกแป๊ก - อุบลราชธานี
รถจักร GEA คือรถจักรที่มีเครื่องยนต์ 2 เครื่อง ใช้เป็น Cummins KTA50-L 4 จังหวะ V16 เครื่องยนต์ดีเซล ให้กำลังรวมอยู่ที่ 2,500 แรงม้า สามารถรับน้ำมันได้ 4,540 ลิตร ความเร็วสูงสุดที่สามารถวิ่งได้คือ 100 กม./ชม. ซึ่งมีความคล้ายกับรถจักร เอชไอดี ในปัจจุบันต่างกันแค่รหัสของเครื่องยนต์ แคร่ของรถจักรนี้มีมอเตอร์ลากจูงหรือที่เรียกว่า Traction motor แบบ DC ติดตั้งอยู่ 1 ตัวต่อเพลา ดังนั้นมีทั้งหมด 6 ตัว ในการช่วยขับเคลื่อนรถจักรเพื่อลากจูงรถโดยสาร และรถสินค้าหนักๆได้สบาย ด้วยแรงดึงเริ่มต้นที่ 265 kN และแรงดึงต่อเนื่องที่ 174 kN ที่ความเร็ว 32.1 กม./ชม. และเนื่องด้วยรถจักรมีระบบระบายความร้อนแบบเก่า เมื่อเวลาทำขบวนรถหนักขึ้นทางภูเขาเครื่องยนต์อาจร้อนได้ง่าย เมื่อเทียบกับรถจักรใหม่ CSR และ QSY ที่การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ใช้งานอยู่ 

**รถจักรที่ตัดบัญชี**

**รายชื่อหมายเลขรถจักร**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การรถไฟแห่งประเทศไทย date=2007-07-29 -  รถไฟไทยแกลลอรี่
หมวดหมู่:รถจักรดีเซลในประเทศไทย
หมวดหมู่:หัวรถจักรของสหรัฐ
กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์

กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ มีชื่อเต็มว่า กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นหน่วยทหารของกองทัพบกไทย รักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีที่ตั้งหน่วยอยู่ที่ 120 หมู่ 5 บ้านหนองแขม ถนนพิชัยดาบหัก ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี 

**การจัดกำลังหน่วย**
ทหารสังกัดกรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในเครื่องแบบเต็มยศทหารรักษาพระองค์
กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีหน่วยขึ้นตรงทั้งหมด 3 กองพันคือ
#กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
#กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
#กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ค่ายทหารในจังหวัดลพบุรี
ราบที่ 31
ราบที่ 31
ราบที่ 31
ทอยส์ "อาร์" อัส

ทอยส์ "อาร์" อัส (Toys "R" Us หรือเครื่องหมายการค้าคือ Toys Я Us) เป็นเครือร้านขายของเล่นในสหรัฐอเมริกา มีสาขาตั้งอยู่ในยุโรป เอเชีย โอเชียเนีย แอฟริกาและแคนาดา ปัจจุบันบริษัทดำเนินงานร้านค้า 860 ร้าน ในสหรัฐอเมริกาและ 716 ร้านในอีก 34 ประเทศ ทั้งในแบบแฟรนไชส์และไลเซนส์ ร้านสาขาใหญ่ในนครนิวยอร์กที่ตั้งอยู่บริเวณไทม์สแควร์ เป็นร้านขายของเล่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:บริษัทอังกฤษที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2548
จิน คาซามะ

จิน คาซามะ (仁 風間; Jin Kazama) เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน ซึ่งเป็นบุตรชายของคาซึยะ มิชิมา และจุน คาซามะ โดยจินเป็นผู้ใช้วิชาคาราเต้ประจำตระกูลมิชิมะ ผสานวิชาป้องกันตัวประจำตระกูลคาซามะในการต่อสู้ และปรากฏตัวครั้งแรกในเกมเทคเคนภาค 3

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
เทคเคน 4
จิน คาซามะ เป็นบุตรชายของคาซึยะ มิชิมะ กับจุน คาซามะ ต่อมาขณะที่เขาอายุได้ 15 ปี แม่ของเขาได้เสียชีวิตลงจากฝีมือของเทพสงครามนามว่าออการ์ จากนั้นจินได้เดินทางไปฝึกวิชากับเฮย์ฮาจิ มิชิมะ เพื่อรอวันกำจัดเทพสงครามในภายหน้า ในภายหลังจากการปราบเทพปีศาจลงได้แล้ว เขาเริ่มรู้สึกไม่พอใจสิ่งที่ได้รับมาจากตระกูลมิชิม่าตลอดจนยีนปีศาจที่ผสมอยู่ในสายเลือดของเขา และต้องการปฏิเสธถึงสิ่งอันเลวร้ายที่เกิดขึ้นจากตระกูลมิชิม่า จินจึงตัดสินใจหันไปฝึกวิชาคาราเต้แบบดั้งเดิมแทน และเขายังมีความปรารถนาที่จะกำจัดตระกูลมิชิม่าลงให้หมด เนื่องจากต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขต่อไป
เทคเคน 5
ภายหลังจากที่จิน คาซามะ ได้ต่อสู้กับคาซึยะ มิชิมะ กับเฮย์ฮาจิ มิชิมะ แล้ว เขาก็ได้ทะยานกายไป ก่อนที่จะถูกพลังแห่งความชั่วร้ายครอบงำจนหมดสติ แต่แล้วในที่สุดราวกับว่าเขาได้ยินเสียงของใครบางคนกำลังเรียกหาจึงฟื้นขึ้นมา แล้วพบกับความพินาศที่เกิดขึ้นในป่าที่ดูราวกับว่าโดนพายุโจมตี เขาเริ่มสงสัยว่าเป็นฝีมือของตนตอนที่ไม่รู้สึกตัวหรือไม่ เมื่อกลับถึงที่พัก เขาก็พบว่ามีพลังปีศาจแฝงอยู่ในตัวเขาที่เริ่มมีการคุกคามมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงนี้เองที่เขาไม่ทราบชะตากรรมของตนว่าจะเป็นเช่นใดในช่วงหลังจากนี้ แต่เขาจำเป็นที่จะต้องออกเดินทางต่อไป

**การตอบรับ**
สื่อสิ่งพิมพ์วิดีโอเกมได้ยกย่องตัวละครที่ชื่อจินเป็นส่วนใหญ่ โดยอยู่ในอันดับต้น ๆ หลายรายการ ในนิตยสารเกมเมสต์ 1997 ฮีโร่คอลเลคชัน จินได้รับการโหวตให้เป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับที่ 31 (ร่วมกับตัวละครเกมสตรีทไฟท์เตอร์ อย่างแนช และหยาง) เว็บไซต์เกมมิงทาร์เก็ตได้จัดให้เขาเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอันดับสี่ของเกมเทคเคน โดยแสดงความคิดเห็นถึงความเป็นที่นิยมในความเป็นพระเอกร่วมกับปีศาจที่ก่อให้เกิดการเปรียบเทียบระหว่างเขากับตัวละครเอกของเกมต่อสู้อื่น ๆ ในการจัดอันดับ "สิบตัวละครยอดนิยมของเกมต่อสู้" ในนิตยสารเกมอินฟอร์เมอร์ จินได้อยู่ในอันดับสี่โดยได้มีการเปรียบเทียบกับตัวละครสตาร์ วอร์ส อย่างลุค สกายวอล์คเกอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลเกี่ยวกับ "จิน คาซามะ" (TEKKEN ThailandZ.com) date=2010-05-23  -  ข้อมูลเกี่ยวกับ "จิน คาซามะ" (Tekkenpedia) -  ข้อมูลเกี่ยวกับ "จิน คาซามะ" 
หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้บัญชาการ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์นำโชควิดีโอเกม
หมวดหมู่:บอสวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟฟ้าหรือแม่เหล็ก
หมวดหมู่:ตัวละครปิศาจในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม
ล่ารหัสมรณะ

ล่ารหัสมรณะ (Digital Fortress) เป็นนวนิยายเล่มแรกของแดน บราวน์ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541)

**เรื่องย่อ**
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหน่วยงานสำคัญในงานด้านการข่าวกรองของสหรัฐอเมริกา ด้วยความล้ำหน้าทางด้านเทคโนโลยี NSA ได้สร้างเครื่องถอดรหัสที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในโลก แต่ทว่ากลับมีรหัสหนึ่งที่เครื่องไม่สามารถถอดได้ จึงเป็นหน้าที่ของ "ซูซาน เฟล็ตเชอร์" หัวหน้าฝ่ายถอดรหัสต้องเข้ามาแก้ปัญหานี้ แต่เธอกลับพบกับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดในชีวิตการทำงานของเธอ เมื่อรหัสคอมพิวเตอร์ปริศนานั้นสามารถสั่นสะเทือนและทำลายวงการข่าวกรองสหรัฐอเมริกาได้ทีเดียว นอกจากที่เธอต้องหาทางแก้ไขสถานการณ์เลวร้ายนี้แล้ว เธอกลับต้องพบกับเบื้องลึกเบื้องหลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า

**ตัวละคร**
 ซูซาน เฟล็ตเชอร์ หัวหน้าฝ่ายถอดรหัสของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ของสหรัฐอเมริกา- เดวิด เบกเกอร์ ศาตราจารย์มหาวิทยาลัย คนรักของซูซาน เฟล็ตเชอร์- เทรเวอร์ เจ. สตราทมอร์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ หรือ NSA ผู้บังคับบัญชาของซูซาน เฟล็ตเชอร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของแดน บราวน์
หมวดหมู่:บันเทิงคดีสายลับ
หมวดหมู่:งานเขียนของแดน บราวน์
เอบิลิซอรัส

ภาพวาดของเอบิลิซอรัส
เอบิลิซอรัส (Abelisaurus) เป็นไดโนเสาร์เทอโรพอดในกลุ่มย่อยเอบิซอร์อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ในยุคครีเตเชียส เป็นสัตว์กินเนื้อสองเท้า มีความยาวประมาณ 7-9 เมตร (25-30 ฟุต) ถูกค้นพบในปีในปี ค.ศ.1995 โดยโรเบอร์โต้ อาเบล อดีตผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์Cipolletti ในประเทศอาร์เจนตินาในแคว้นปาตาโกเนีย 

**ฟอสซิล**
ตัวอย่างฟอสซิลของ เอบิลิซอรัส ค้นพบแต่เพียงส่วนหัวกะโหลกซึ่งไม่สมบูรณ์มากนัก ฟอสซิลส่วนเพดานปากหายไป ความยาวของส่วนหัวกะโหลกหายไป 85 เซนติเมตร แต่ก็สามารถประมาณขนาดได้โดยอิงจาก ไดโนเสาร์ในตระกูลเอบิซอร์ด้วยกันอย่าง คาร์โนทอรัส และออคาซอรัส
โดยประมาณความยาวได้ประมาณ 7-9 เมตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Abelisaurus in the Dino Directory-  Abelisaurus at DinoData
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:เทโรพอด
ฟลายอิงดัตช์แมน

The Flying Dutchman ภาพเขียนโดย Albert Pinkham Ryder
ภาพแสดงการเกิดภาพลวงตาของเรือสองลำ
ฟลายอิงดัตช์แมน (Flying Dutchman; De Vliegende Hollander) เป็นเรื่องเล่าขานในหมู่ชาวประมงในยุคกลาง ว่าเป็นเรือผีสิงที่ต้องคำสาปให้เดินทางในมหาสมุทรชั่วกัลปาวสาน ไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้  มักถูกพบเห็นในคืนที่มีหมอกหนาทึบ บางครั้งพบเห็นเป็นแสงประหลาดในเวลากลางคืน ว่ากันว่าเป็นแสงที่ลูกเรือลำนั้นส่งสัญญาณกับผู้พบเห็น เพื่อฝากข้อความถึงแผ่นดินใหญ่หรือคนรู้จัก 
ฟลายอิงดัตช์แมนได้รับการบันทึกเป็นเอกสารมาตั้งแต่คริสต์สตวรรษที่ 17 และมีรายงานการพบเห็นเป็นครั้งคราวมาจนถึงคริสต์สตวรรษที่ 20  ครั้งหนึ่งที่ได้รับการบันทึก เป็นการพบเห็นโดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อ ค.ศ. 1880 ขณะทรงดำรงพระยศเป็นเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ขณะนั้นทรงประจำการอยู่บนเรือรบ Bacchante นอกชายฝั่งออสเตรเลีย ระหว่างซิดนีย์ กับเมลเบิร์น  และจอมพลเรือคาร์ล เดอนิทซ์ แห่งกองทัพเรือเยอรมันได้บันทึกว่าฟลายอิงดัตช์แมนแล่นผ่านเรือของตนไปเมื่อปี ค.ศ. 1942
เรื่องเล่าของฟลายอิงดัตช์แมนนั้นมีมากมาย แต่เรื่องที่รู้จักกันดีที่สุด คือ กัปตันชาวดัตช์ ชื่อ ฟาน เดอร์ เดกเคน พยายามเดินเรือไปอัมสเตอร์ดัม แต่ระหว่างทางกลับพบสภาพอากาศที่เลวร้ายในแหลมกูดโฮป ประเทศแอฟริกาใต้ เขาพยายามนำเรือผ่าพายุทั้งที่หลายฝ่ายคัดค้านจนเรือชนโขดหินจนเรือใกล้ล่ม แต่กัปตันยังคงดื้อดึงพร้อมพ่นคำหยาบต่อสวรรค์ และนั้นเองทำให้เขาต้องคำสาปคือเขาจะต้องเดินเรือไปทั่วมหาสมุทรชั่วนิรันดร์พร้อมกับลูกเรือผีของเขา และเรือของเขาจะนำมาซึ่งหายนะแก่ผู้พบเห็น
นักวิทยาศาสตร์ในอดีตให้คำอธิบายปรากฏการณ์ฟลายอิงดัตช์แมน ว่าเป็นปรากฏการณ์ทางแสงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เป็นมิราจหรือฟาตา มอร์กานา ที่เกิดจากการหักเห (refraction) และการสะท้อน (reflection) ที่พบเห็นในทะเล 
เรื่องฟลายอิงดัตช์แมนถูกนำไปดัดแปลงเป็นบทละคร และนวนิยายหลายเรื่องในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถูกนำไปสร้างเป็นอุปรากร โดยริชาร์ด วากเนอร์ในปี ค.ศ. 1843  และปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก  รวมทั้งเป็นชื่อเรือโจรสลัดลำหนึ่งในภาพยนตร์ชุด Pirates of the Caribbean ของดิสนีย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  On the history and sightings of the Flying Dutchman-  Mainly about Wagner's possible sources date=2007-09-27 -  Source of the legend of the Flying Dutchman-  Melodramatic Possessions: The Flying Dutchman, South Africa and the Imperial Stage ca. 1830-  The Phantom Ship by Marryat at Project Gutenberg
หมวดหมู่:ภาพลวงตา
หมวดหมู่:สิ่งลึกลับ
หมวดหมู่:เรือผีสิง
วีรวิท คงศักดิ์

พลอากาศเอก วีรวิท คงศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2491 เป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตราชองครักษ์พิเศษ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนสาธิตปทุมวัน, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 6 (ตท.6-ร่วมรุ่นกับ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ, พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน, พล.อ.วินัย ภัททิยกุล, พล.ร.อ.สถิรพันธุ์ เกยานนท์, พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข, พล.ต.อ.โกวิท วัฒนะ, พล.อ.บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์), โรงเรียนนายเรืออากาศรุ่นที่ 13, ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง, การป้องกันประเทศภาครัฐร่วมเอกชน วปอ.สปท.(ปรอ.10), การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า (ปรม.2)

**รับราชการ**
รับราชการเป็น ผบ.กองบิน 4 ฝูง 403 (F-5 E/F), ผบ.กองบิน 1 (นครราชสีมา), ผชท.ทอ.ไทย โตเกียว/โซล, ผู้บัญชาการวิทยาลัยการทัพอากาศ, ผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายกำลังพล, รองผู้บัญชาการกองบัญชาการฝึกศึกษาทหารอากาศ, เจ้ากรมกำลังพลทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด, ที่ปรึกษาสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ และรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด
หลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ในส่วนของข้าราชการทหารกองทัพอากาศ
หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ
ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ได้รับการแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิฝ่ายวุฒิสภาในคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภาและในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. ได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมคุณธรรมแห่งชาติ

**บทบาทหลังเกษียณราชการ**
และภายหลังเกษียณราชการ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) แบบสรรหาด้วย ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2552 นอกจากนี้แล้ว ในปัจจุบัน ยังเป็นประธานอนุกรรมการศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม หรือ "ศูนย์คุณธรรม" และได้รับเลือกให้กลับมาเป็น ส.ว. ในแบบสรรหาอีกครั้ง เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2554

**ชีวิตส่วนตัว**
ชีวิตครอบครัว สมรสแล้ว แต่ภรรยาได้เสียชีวิตไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ด้วยโรคมะเร็ง มีบุตร 2 คน บุตรชายเป็นวิศวกรทำงานที่บริษัทวิทยุการบิน บุตรสาวเป็นทันตแพทย์ประกอบอาชีพส่วนตัว ในปี ๒๕๓๔ สมรสกับ น.อ.หญิง จันทิรา (ยะตินันท์) คงศักดิ์ รับราชการเป็นแพทย์โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช ไม่มีบุตร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหารอากาศชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบสรรหา
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นคณะวิชาลำดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีและคณะวิชาลำดับที่ 3 ของทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ ต่อจากคณะเภสัชศาสตร์ วิทยาลัยแพทยศาสตร์และการสาธารณสุข ตามลำดับ ในระยะแรกตั้งเป็นโครงการจัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2552 โดยมี ดร. สุรีย์ ธรรมิกบวร เป็นรักษาราชการแทนคณบดี และ นางสาวณัฐชา รัตน์ถานู รักษาราชการแทนรองคณบดี ต่อมาได้ยกฐานะเป็นคณะพยาบาลศาสตร์ ตามประกาศของสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2553 คณะพยาบาลศาสตร์ได้รับการรับรองสถาบันการศึกษาจาก สภาการพยาบาล วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และสภาการพยาบาลให้การรับรองหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553 สามารถเปิดรับนักศึกษาพยาบาลศาสตร์ รุ่นแรกในปีการศึกษา 2553 จำนวนประมาณ 60 คน อีกทั้งยังได้ทำความร่วมมือในการผลิตบัณฑิตพยาบาลศาสตร์ และความร่วมมือทางวิชาการร่วมกับสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ โรงพยาบาลพระศรีมหาโพธิ์และโรงพยาบาลชุมชน ศูนย์สุขภาพชุมชน ในสังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดอุบลราชธานี

**ภาควิชา**
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 5 กลุ่มวิชา ดังนี้- กลุ่มวิชาการพยาบาลมารดาทารกและการผดุงครรภ์- กลุ่มวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่น- กลุ่มวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ- กลุ่มวิชาการพยาบาลครอบครัวและชุมชน- กลุ่มวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช

**หลักสูตรการศึกษา**
ปัจจุบัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้

**สำนักงานคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี**

**ทำเนียบคณบดี**
รายนามคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

**อ้างอิง**
  คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
อุบลราชธานี
ไนท์ออนบาลด์เมาเทน

ไนท์ออนบาลด์เมาเทน (Night on Bald Mountain หรือ Night on Bare Mountain) เป็นผลงานประพันธ์ของโมเดสต์ มูสซอร์กสกี (1839-1881) คีตกวีชาวรัสเซีย โดยได้รับอิทธิพลมาจากบทกวี และตำนานเกี่ยวกับมนต์ดำของแม่มด  มูสซอร์กสกีเขียนงานดนตรีชิ้นนี้เสร็จเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1867 ตรงกับคืนก่อนวันสมโภชฉลองเทศกาลของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ เขาจึงตั้งชื่อผลงานชิ้นนี้ว่า St. John's Night on the Bare Mountain แต่ผลงานชิ้นนี้กลับไม่ได้รับความนิยม ไม่เคยได้รับการบรรเลงอีกเลยตลอดชั่วชีวิตของเขา
หลังจากมูสซอร์กสกีเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1881 เพื่อนสนิทของเขา คือ นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ ได้นำผลงานชิ้นนี้มาเรียบเรียงใหม่ เป็นแฟนตาเซีย ใช้ชื่อว่า A Night on the Bare Mountain (Ночь на лысой горе, Noch' na lysoy gorye) ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1886 และกลายเป็นงานดนตรีที่ได้รับความนิยมนำมาใช้แสดงสด 
นอกเหนือจากผลงานเรียงเรียงโดยริมสกี-คอร์ซาคอฟแล้ว Night on Bald Mountain ฉบับที่ได้รับการเรียบเรียงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี และนำมาใช้ในภาพยนตร์ แฟนเทเชีย ในปี ค.ศ. 1940 ก็ยังเป็นที่นิยมมาจนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Piano version of Night on Bald Mountain (arranged by Konstantin Chernov)- Night on Bald Mountain
หมวดหมู่:ผลงานของ โมเดสต์ มูสซอร์กสกี
หมวดหมู่:ผลงานของ นีไคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ
หมวดหมู่:ซิมโฟนิกโพเอ็ม
ทางด่วนกรุงเทพ

บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)  (Bangkok Expressway Public Company Limited) หรือชื่อย่อ BECL เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจด้านการคมนาคมขนส่ง ซึ่งเป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ที่จัดสร้างโดยความร่วมมือระหว่างรัฐและเอกชน ประกอบด้วยทางพิเศษเฉลิมมหานคร (ระบบทางด่วนขั้นที่ 1) สร้างโดยการทางพิเศษแห่งประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2530, ทางพิเศษศรีรัช (ระบบทางด่วนขั้นที่ 2) เป็นทางพิเศษขนาดยกระดับ 6 ช่องจราจร (ประกอบด้วยพื้นที่บริการ 2 โครงข่าย คือโครงข่ายในเมือง กับโครงข่ายนอกเมือง) และทางพิเศษอุดรรัถยา (ทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด) โดยมอบหมายให้บริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด (NECL) ดำเนินการก่อสร้างและบริหารโครงการ ภายใต้สัญญาทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด ร่วมกับการทางพิเศษแห่งประเทศไทย

**ประวัติ**
บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2530 และเริ่มโครงการสัญญาระบบทางด่วนขั้นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2531 ก่อนที่จะเริ่มดำเนินแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ในภายหลัง โดยจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ช่วงปี พ.ศ. 2538 และจัดตั้งบริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด (NECL) ขึ้นเพื่อดำเนินการในส่วนของทางด่วนสายบางปะอิน-ปากเกร็ด
ในปี พ.ศ. 2541 เปิดให้บริการสายบางปะอิน-ปากเกร็ด ตั้งแต่แจ้งวัฒนะถึงมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เพื่ออำนวยเส้นทางสู่มหกรรมกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 13 และดำเนินการให้บริการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ก่อนที่จะได้รับการประเมินจากสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย ด้านการกำกับดูแลกิจการบริษัทจดทะเบียนไทยในระดับดีเลิศ เมื่อปีพ.ศ. 2552
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 คณะรัฐมนตรี มีมติเห็นชอบให้ บมจ.ทางด่วนกรุงเทพ (BECL) ควบรวมกิจการกับ บมจ.รถไฟฟ้ากรุงเทพ (BMCL) ในชื่อใหม่ว่า บมจ.ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ (BEM)

**ผู้ถือหุ้นรายใหญ่**
 ข้อมูล ณ วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556  

**กิจกรรมเพื่อสังคม**
บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)  เป็นหน่วยงานที่จัดกิจกรรมเพื่อสังคมในแต่ละปี อาทิ การมอบทุนการศึกษาให้แก่เยาวชนที่มีผลการเรียนดี มีความประพฤติดี, นำพนักงานของบริษัทร่วมปลูกป่าชายเลน, ส่งเสริมกิจกรรมด้านศิลปะ, กิจกรรมวอล์กแรลลี่, กิจกรรมขับขี่ปลอดภัย, กิจกรรมมอบหนังสือให้เยาวชนที่อยู่ในบริเวณชายแดนภาคใต้ และกิจกรรมฟื้นฟูระบบนิเวศน์ของทะเลไทย

**รางวัลที่ได้รับ**
 พ.ศ. 2538 - รางวัลทานากะ จากสมาคมวิศวกรรมโยธาแห่งประเทศญี่ปุ่น- พ.ศ. 2546 - รางวัล Disclosure Report Award 2003 จากคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์- พ.ศ. 2549 - รางวัล Best Corporate Governance Report Awards ในงาน SET Awards 2006- พ.ศ. 2550 - รางวัล Best Treatment Shareholder Awards จากบริษัท ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์ (ประเทศไทย) จำกัด- พ.ศ. 2550 - รางวัลประกาศเกียรติคุณคณะกรรมการแห่งปีดีเด่น (Board of  the Year  For Distinctive Practices) โดยสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย- พ.ศ. 2550 - รางวัล ASEAN Energy Awards 2007 ประเภทอาคารอนุรักษ์พลังงาน- พ.ศ. 2550 - รางวัลดีเด่นด้านการอนุรักษ์พลังงาน ประเภทอาคารนอกข่ายควบคุม จากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน (พพ.) กระทรวงพลังงาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แผนที่ทางด่วน - BECL date=2010-07-15 -  เว็บไซต์บริษัททางด่วนกรุงเทพจำกัด (มหาชน) date=2010-07-02  -  เว็บไซต์บริษัททางด่วนกรุงเทพจำกัด (มหาชน) date=2010-07-12  
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:ระบบรถประจำทางในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2558
ซิมโฟนีหมายเลข 6 (เบทโฮเฟิน)

โน้ตดนตรีต้นฉบับลายมือเบทโฮเฟิน
ซิมโฟนีหมายเลข 6 ในบันไดเสียง เอฟ เมเจอร์ (Symphony No. 6 in F major) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ เดอะพาสโทรัล (The Pastoral) `หรือ พาสโทรัล ซิมโฟนี (Pastoral Symphony) เป็นผลงานที่เบทโฮเฟินเริ่มแต่งเมื่อราว ค.ศ. 1802 แล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1808 ในแคตตาล็อกผลงานของเบทโฮเฟินระบุหมายเลขโอปุส 68 (Opus 68) เป็นผลงานของเบทโฮเฟินที่แต่งโดยอ้างอิงความงดงามของธรรมชาติในชนบท บรรยายทัศนียภาพทุ่งหญ้าป่าเขา มีเสียงนกร้อง จากนั้นได้เกิดพายุฝนฟ้าคะนอง และเมื่อฝนหยุดตกก็มีแดดออก ท้องฟ้าสดใส บรรยากาศอบอุ่น 
เบทโฮเฟินประพันธ์เดอะพาสโทรัลไปพร้อม ๆ กับซิมโฟนีหมายเลข 5 แล้วเสร็จออกบรรเลงเป็นรอบแรก เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1808 ที่โรงอุปรากร Theater an der Wien กรุงเวียนนา โดยเบทโฮเฟินเป็นผู้อำนวยวงด้วยตนเอง หลังการแสดงรอบแรก ผลงานชิ้นนี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก แต่ในเวลาต่อมากลับได้รับความนิยม กลายเป็นผลงานหนึ่งที่ได้รับการบันทึกเสียงบ่อยครั้งที่สุด 
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 5 ท่อน ซึ่งแตกต่างจากแบบแผนของซิมโฟนีอื่น ๆ ที่นิยมแบ่งเป็น 4 ท่อน  ได้แก่- I. Allegro ma non troppo- II. Andante molto mosso- III. Allegro- IV. Allegro- V. Allegretto

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Symphony No. 6
หมวดหมู่:ซิมโฟนี
หมวดหมู่:ผลงานของ ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน