Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร

สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร หรือ สนข. (Office of Transport and Traffic Policy and Planning ย่อว่า OTP) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545

**ประวัติ**
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เพื่อปฏิรูประบบราชการตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่8 และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เมื่อปี พ.ศ. 2545 เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงคมนาคม โดยทำการโอนอำนาจหน้าที่ของ สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (สจร.) อำนาจหน้าที่ของสำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม ในส่วนของสำนักนโยบายและแผนการขนส่งและสื่อสาร (บางส่วน) และอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี (บางส่วน) มาขึ้นกับ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร และให้มีภารกิจเกี่ยวกับ การเสนอแนะนโยบายและจัดทำแผนการขนส่งการจราจร  และความปลอดภัยจากการขนส่ง ประสานแผนด้านการขนส่งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ การจราจร และความปลอดภัย จากการขนส่งให้สอดคล้องกับแผนหลักด้านการขนส่งและจราจร เพื่อให้ นโยบายด้านการขนส่งและจราจร มีความเป็นเอกภาพ
สำนักงานฯ มีผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เป็นหัวหน้าส่วนราชการ และทำหน้าที่เป็นกรรมการและเลขานุการของ คณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) และ สนข.ยังเป็นหน่วยงานซึ่งอำนวยการปฏิบัติงานของ ศูนย์ปลอดภัยคมนาคม กระทรวงคมนาคม อีกด้วย

**การแบ่งส่วนราชการ**
 สำนักบริหารกลาง- กองจัดระบบการจราจรทางบก- กองพัฒนาระบบการขนส่งและจราจร- ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศการขนส่งและจราจร- สำนักงานโครงการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม- สำนักแผนความปลอดภัย- สำนักแผนงาน- สำนักส่งเสริมระบบการขนส่งและจราจรในภูมิภาค

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม
หมวดหมู่:การขนส่งในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
นโยบายและแผนการขนส่งและจราจร
เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า

สุกรังฟ้า หรือ เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า เป็นราชโอรสองค์ใหญ่ของสุขางฟ้า ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา แต่ไม่เป็นที่รักใคร่ของประชาชนนัก และสิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. ๑๙๐๗ ทรงครองราชย์ได้  ๓๒ ปี

**ขึ้นครองราชย์**

**แผนก่อการกบฏ**
เจ้าพูลายอนุชาต่างชนนีซึ่งสุกรังฟ้าให้ยกเป็นเจ้าเมืองสะหริ่งได้วางแผนกบฏ แต่ข่าวกลับรั่วไหลออกมาเสียก่อน เจ้าพูลายจึงหนีไปอยู่กับราชาแห่งกามะตาซึ่งเป็นพระญาติ ซึ่งราชาแห่งกามะตาก็เต็มพระทัยช่วยเหลือ และยกทัพมายังอัทกาออน และต่อมายังสะหริ่ง คราวนี้สุกรังฟ้าไม่ไว้พระทัยของพระองค์ จึงยอมประนีประนอมกับเจ้าพูลาย

**บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก**
นักประวัติศาสตร์บางท่านกล่าวว่า บาร์ โกฮาอิน เป็นผู้ยุยงเจ้าพูลายให้กบฏ แต่บางท่านแย้งว่า บาร์ โกฮาอิน เองที่ยุยงให้สุกรังฟ้าไม่ให้ไว้พระทัยเจ้าพูลาย แต่อย่างไร เรื่องก็ลงรอยเดียวกันว่า บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก จนต้องหลบหนีไปซ่อนตัว จนกระทั่งเรื่องสงบลง และได้รับอภัยโทษ และเป็นที่โปรดปรานของสุกรังฟ้าเหมือนเดิม 

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา : สุขางฟ้า- พระราชอนุชา :
** สุทุฟ้า
** ท้าวขำติ
** เจ้าพูลาย (ต่างชนนี)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์อาหม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อาหม
ปลาจิ้งจอก

ปลาจิ้งจอก (Siamese algae eater, Siamese flying fox; Crossocheilus oblongus) เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Garrinae มีรูปร่างลำตัวเพรียวทรงกระบอก หัวเรียว ตาเล็ก ปากเล็ก มีหนวดสั้น 1 คู่ มีแผ่นหนังคลุมด้านริมฝีปากบน ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบทอง และมีแถบสีคล้ำพาดยาวจากหัวถึงกลางครีบหาง ครีบสีจาง ครีบหางเว้าลึก มีขนาดความยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ใหญ่สุด 16 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแม่น้ำสายใหญ่และลำธาร โดยเฉพาะที่เป็นแก่งและมีพรรณไม้หนาแน่น ในประเทศไทยพบเฉพาะที่ภาคใต้ที่เดียวเท่านั้น กินอาหารได้แก่ อินทรียสารและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก
เป็นปลาที่พบชุกชุมบางฤดูกาล มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและนำไปทำเป็นฟิชสปาเช่นเดียวกับปลาในสกุล Garra

**ดูเพิ่ม**
 ปลาเล็บมือนาง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาจิ้งจอก 

**อ้างอิง**
 หนังสือคู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (พ.ศ. 2548) ISBN 974-484-148-6
หมวดหมู่:สกุลปลาเล็บมือนาง
จิ้งจอก
จิ้งจอก
จิ้งจอก
จิ้งจอก
ช่องแคบยิบรอลตาร์

ช่องแคบยิบรอลตาร์ มองจากอวกาศ
ช่องแคบยิบรอลตาร์ (Strait of Gibraltar; Estrecho de Gibraltar; مضيق جبل طارق) เป็นช่องแคบที่เชื่อมต่อมหาสมุทรแอตแลนติกกับทะเลอัลโบรัน (ส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน) และแยกประเทศสเปนออกจากประเทศโมร็อกโก 
ชื่อช่องแคบนี้มาจากชื่อดินแดนยิบรอลตาร์ (Gibraltar) ซึ่งมีต้นกำเนิดอีกทีมาจากคำอาหรับว่า ญะบัลฏอริก (جبل طارق) หมายถึง "ภูเขาของฏอริก" ฏอริกในที่นี้คือนายพลเบอร์เบอร์ชื่อ ฏอริก อิบน์ ซิยาด (طارق بن زياد) ผู้นำการพิชิตฮิสปาเนียของอิสลามในปี ค.ศ. 711 ช่องแคบนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "สตร็อก" (Strog: Strait of Gibraltar) ซึ่งมักใช้กันในวงทหารเรือ

**ที่ตั้ง**
ทางด้านเหนือของช่องแคบคือประเทศสเปนและยิบรอลตาร์ ส่วนทางด้านใต้ของช่องแคบคือประเทศโมร็อกโกและเซวตา (ดินแดนส่วนแยกของสเปนในแอฟริกาเหนือ) และยังมีเกาะเล็ก ๆ หลายเกาะในบริเวณนั้น เช่น เกาะเปเรคิล (Isla Perejil) เป็นต้น ซึ่งยังคงเป็นข้อพิพาทเรื่องการอ้างสิทธิ์ครอบครองระหว่างสเปนกับโมร็อกโก

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์สเปน
หมวดหมู่:ประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ช่องแคบในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ช่องแคบนานาชาติ
เทือกเขาพิรินี

เทือกเขาพิรินีตอนกลาง
ไฟล์:Pic de Bugatet.jpg|thumb|240px|ยอดเขาบูกาเตในเขตสงวนธรรมชาติเนอูวีเยย์
เทือกเขาพิรินี (Pyrenees; Pirineus; Pyrénées; Pirineos; Pirinioak) เป็นทิวเขาในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ที่เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับประเทศสเปน เทือกเขานี้ยังแบ่งคาบสมุทรไอบีเรียออกจากฝรั่งเศสและมีความยาวประมาณ 430 กิโลเมตร (267 ไมล์) จากมหาสมุทรแอตแลนติก (อ่าวบิสเคย์) จนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (แหลมแกร็วส์)
ส่วนใหญ่แล้ว ยอดเขาหลัก ๆ จะเป็นแนวพรมแดนฝรั่งเศส-สเปน ซึ่งมีอันดอร์ราแทรกอยู่ตรงกลาง ข้อยกเว้นหลักของกฎนี้คือ บัลดารันที่เป็นของสเปน แต่ตั้งอยู่ทางลาดเขาด้านเหนือของทิวเขา ส่วนข้อผิดปกติอื่น ๆ ได้แก่ ซาร์ดัญญา และดินแดนส่วนแยกของสเปนที่ชื่อยิบิอา

**ภูมิศาสตร์**
ในทางการปกครอง เทือกเขาพิรินีเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด (département) ของฝรั่งเศส จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกดังต่อไปนี้  จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล จังหวัดโอด จังหวัดอาเรียฌ จังหวัดโอต-การอน จังหวัดโอต-ปีเรเน และจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก (สองจังหวัดหลังยังเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติพิรินีอีกด้วย)
เทือกเขาพิรินียังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด (provincia) ของสเปน จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกดังต่อไปนี้ จังหวัดฌิโรนา จังหวัดบาร์เซโลนา จังหวัดแยย์ดา จังหวัดอูเอสกา จังหวัดซาราโกซา จังหวัดนาวาร์ และจังหวัดกิปุซโกอา
พื้นที่ทั้งหมดของราชรัฐอิสระอันดอร์ราตั้งอยู่ในเทือกเขาพิรินี
ส่วนในทางกายภาพ เทือกเขานี้แบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนกลาง ส่วนตะวันตกหรือแอตแลนติก และส่วนตะวันออก
ไฟล์:Aneto_01.jpg|250px|thumb|ยอดเขาอาเนโต เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาพิรินี
พิรินีตอนกลางขยายไปทางทิศตะวันออก จากช่องเขาซอมพอร์ต (Somport) ผ่านบัลดารัน และครอบคลุมยอดเขาที่สูงที่สุดของทิวเขานี้ไว้ คือ- ยอดเขาอาเนโต (Aneto) หรือยอดเขาเนตู (Néthou) สูง 3,404 เมตร (11,168 ฟุต) ในสันเขามาลาเดตา - ยอดเขาโปเซตส์ (Mont Posets) สูง 3,375 เมตร  (11,072 ฟุต)- ยอดเขามงแปร์ดูว์ (Mont Perdu) หรือมอนเตเปร์ดิโด (Monte Perdido) สูง 3,355 เมตร (11,007 ฟุต)
ในส่วนพิรินีตะวันตกนั้น ความสูงเฉลี่ยของทิวเขาจะค่อย ๆ ลดลงจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก จนกระทั่งรวมเข้ากับภูเขาบาสก์ (Basque mountains) ใกล้อ่าวบิสเคย์ และในพิรินีตะวันออก นอกจากจุดที่แตกออกไปเพียงแห่งเดียวทางด้านตะวันออกสุดของปีเรเนอารีเยฌวซ (Pyrénées Ariégeoises) แล้ว ระดับความสูงเฉลี่ยจะยังคงที่เสมอกันอย่างน่าประหลาด จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งที่ลาดเอียงลงไปกะทันหันในส่วนของแนวเขาที่เรียกว่าอาลแบร์ (Albères)
พิรินี
พิรินี
พิรินี
พิรินี
พิรินี
แคลฟวิคอร์ด

แคลฟวิคอร์ด
แคลฟวิคอร์ด (clavichord; เรียกโดยย่อว่า clav แคลฟ หรือ clavi แคลฟวี) เป็นเครื่องดนตรีที่มีลักษณะคล้ายเปียโน เป็นเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้ว (Keybroad instruments) ในยุคแรก ๆ ประเภทเกิดเสียงได้ จากการดีดโดยมีสายเสียงที่ขึงไปตามส่วนรูปของกล่องไม้สี่เหลี่ยม กว้างประมาณ 2 ฟุต ยาวประมาณ 4 ฟุต มีแถวของลิ่มนิ้วประมาณ 3 อ็อกเทฟ ส่วนปลายสุดของคีย์จะมีกลไกการงัดหรือแตะของลิ่มทองเหลืองเล็ก ๆ เมื่อผู้เล่นกดคีย์ลงไปลิ่มทองเหลืองนี้ก็จะยกขึ้นและตีไปที่สายเสียงเพื่อทำให้เกิดเสียง แคลฟวิคอร์ดเป็นเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้วประเภทแรกที่สามารถเล่นได้ทั้งเบาและดังโดยเปลี่ยนแปลงน้ำหนักการกดคีย์ เสียงที่ได้จากแคลฟวิคอร์ดมีความไพเราะและนุ่มนวล
โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (ค.ศ.1685-1750) ได้ประพันธ์เพลงที่มีชื่อว่า "Well-Tempered Clavier" ซึ่งมี prelude and fugue จำนวน 48 บทสำหรับบรรเลงด้วยแคลฟวิคอร์ดโดยเฉพาะ โดยผลงานชิ้นนี้ถือเป็นผลงานชิ้นสำคัญของบาคเลยทีเดียว เนื่องจากบทเพลงสามารถดึงเอาจุดเด่นของลักษณะเสียงและเทคนิคของแคลฟวิคอร์ดให้บรรเลงได้อย่างไพเราะงดงาม
หมวดหมู่:เครื่องสาย
หมวดหมู่:เครื่องลิ่มนิ้ว
อ่าวบิสเคย์

แผนที่อ่าวบิสเคย์
อ่าวบิสเคย์ (Bay of Biscay; Bizkaiko Golkoa; Golfo de Vizcaya) รู้จักกันในประเทศฝรั่งเศสและแคว้นโดยรอบส่วนหนึ่งว่า อ่าวกัสกอญ (Golfe de Gascogne; Golf de Gasconha; Pleg-mor Gwaskogn) เป็นอ่าวหนึ่งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ตามชายฝั่งตะวันตกของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่เมืองแบร็สต์ ลงไปทางใต้จนถึงพรมแดนประเทศสเปน และไปตามชายฝั่งทางเหนือของสเปน อ่าวนี้ตั้งชื่อตามจังหวัดบิสเคย์ในแคว้นประเทศบาสก์
อ่าวนี้มีความลึกเฉลี่ย ft และจุดลึกสุดอยู่ที่ ft

**ภูมิศาสตร์**
เกาะกัซเตลูกัตเช นอกชายฝั่งทะเลกันตาเบรียในแคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน
ทางด้านใต้ของอ่าวยังมีอีกชื่อเรียกหนึ่งซึ่งเรียกโดยชาวสเปนว่า "ทะเลกันตาเบรีย" ตามชื่อแคว้นกันตาเบรีย แต่ชื่อนี้ไม่ได้ใช้กันทั่วไปในภาษาอังกฤษ ตั้งโดยชาวโรมันในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชในชื่อ "ซีนุสกันตาโบรรุม" (มหาสมุทรของกันตาบรี)

**ขอบเขต**
องค์การอุทกศาสตร์สากลจัดให้อ่าวบิวเคย์มีขอบเขตที่ "เส้นที่เชื่อมCap Ortegal (display=inline) ไปยัง Penmarch Point (display=inline)"
บริเวณตอนล่างสุดของอ่าวคือทะเลกันตาเบรีย

**แม่น้ำ**
แม่น้ำสายหลักที่ไหลลงสู่อ่าวนี้ได้แก่:- ฝรั่งเศส: แม่น้ำลัวร์ (Loire), แม่น้ำการอน (Garonne), แม่น้ำดอร์ดอญ (Dordogne), แม่น้ำอาดูร์ (Adour)- สเปน:  แม่น้ำบิดาโซอา (Bidasoa), แม่น้ำโอเรีย (Oria), แม่น้ำอูโรลา (Urola), แม่น้ำเนร์บิออน (Nervión), แม่น้ำนาลอน (Nalón), แม่น้ำปัส

**เมืองหลัก**
เมืองหลักใกล้ชายฝั่งอ่าวบิสเคย์ได้แก่:- ฝรั่งเศส: แบร็สต์, ลารอแชล, บอร์โด, บายอน- สเปน:  โดโนสเตีย-ซานเซบัสเตียน, บิลบาโอ, ซันตันเดร์, ฆิฆอน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
wstitle=Biscay, Bay of
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศสเปน
แม่แบบ:ต้องการหมวดหมู่

หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่

**วิธีใช้**
สำหรับบทความ แม่แบบ หมวดหมู่ หรือหน้าอื่นๆที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่ ให้ใส่โค้ดดังนี้ที่ส่วนบนสุดของหน้า:
บทความจะถูกเพิ่มไปใน :หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่
ต้องการหมวดหมู่
หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่

นอกจากบทความด้านล่างแล้ว ดูเพิ่มได้ที่ พิเศษ:Uncategorizedpages สำหรับบทความที่ยังไม่ได้จัดหมวดหมู่ แต่ไม่ได้ติดป้าย
หมวดหมู่:บทความที่ต้องพิจารณา
พลูโต (เทพปกรณัม)

พลูโต (Πλούτων, Ploutōn) ทรงเป็นผู้ครองโลกบาดาลในเทพปกรณัมคลาสสิก พระนามก่อนหน้าของพระองค์ คือ เฮดีส ซึ่งใช้เป็นชื่อเรียกโลกบาดาลมากกว่า ในศาสนาและเรื่องปรัมปรากรีกโบราณ พลูโตแทนมโนทัศน์ด้านบวกมากกว่าของพระเจ้าผู้ทรงเป็นประธานเหนือชีวิตหลังความตาย พลูตอนมักผสมกับพลูตอส (Ploutos, Πλοῦτος, Plutus) พระเจ้าแห่งความมั่งคั่ง เพราะพบทรัพย์แร่ใต้ดิน และด้วยพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าคะเธาะนิค (chthonic) พระองค์จึงทรงปกครองแผ่นดินลึกอันมีเมล็ดพืชที่จำเป็นสำหรับการเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์ด้วย 
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ซีรีส (เทพปกรณัม)

รูปปั้นเทพีซีรีสกำลังถือผลไม้
เทพีซีรีส หรือ เคเรส (Ceres) ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน  เป็นเทพีแห่งพืชผลที่กำลังเจริญเติบโต (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าธัญพืช) และความรักของมารดา พระนามของนางมีรากศัพท์มาจากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม (Proto-Indo-European) ของคำว่า "ker" (เคร) ซึ่งมีความหมายว่า "เจริญเติบโต" และเป็นรากศัพท์ของคำว่า "create" และ "increase" อีกด้วย

**ประวัติ**
เทพีซีรีสเป็นพระธิดาของเทพแซตเทิร์น (Saturn) และเทพีออพส์ (Ops) เป็นพระขนิษฐาและพระมเหสีของเทพจูปิเตอร์ (Jupiter) เป็นพระมารดาของเทพีพรอสเซอร์พิน่า (Proserpina) ซึ่งกำเนิดจากองค์จูปิเตอร์ และยังเป็นพระขนิษฐาของเทพีจูโน (Juno) เทพีเวสตา (Vesta) เทพเนปจูน (Neptune) และเทพพลูโต (Pluto) อีกด้วย ผลงานศิลปะมักจะมีภาพของนางกำลังถือคทา ตะกร้าดอกไม้และผลไม้ และพวงมาลัยที่ทำจากรวงข้าว
เทพีซีรีสยังเป็นเทพีอุปการะเมืองเอ็นนา ในเกาะซิซิลี (Enna, Sicily) ตามตำนาน นางได้อ้อนวอนเทพจูปิเตอร์ให้ตั้งเกาะซิซิลีไว้บนสวรรค์ ด้วยเหตุนี้และด้วยเหตุที่ว่าเกาะซิซิลีมีรูปร่างคล้ายสามเหลี่ยม จึงเกิดกลุ่มดาวสามเหลี่ยมขึ้นมา ซึ่งชื่อเดิมของกลุ่มดาวนี้คือซิซิเลีย (Sicilia)
ชาวโรมันรับเทพีซีรีสเข้ามาช่วง 496 ปีก่อนคริสตกาลซึ่งเป็นช่วงข้าวยากหมากแพง เมื่อคำทำนายในหนังสือพยากรณ์ซิบบิลลิน (Sibylline books) แนะนำให้รับเอาเทพีดีมีเทอร์ (Demeter) ของกรีกที่มีชั้นเท่ากันมา พร้อมด้วยเทพีโคเร (Kore) หรือเทพีเพอร์เซโฟเน (Persephone) และเทพเอียคชุส (Iacchus) หรือก็คือเทพไดโอไนซัส (Dionysus) นั่นเอง เทพีซีรีสได้รับการบูชาและเฉลิมฉลองในพิธีกรรมทางศานสาอย่างลับๆ โดยผู้หญิงในงานเทศกาลแอมบาร์วาเลีย (Ambarvalia) ที่จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม สถานศักดิ์สิทธิ์ของเทพีซีรีสตั้งอยู่ที่เนินเขาอเวนทีน (Aventine Hill) ในกรุงโรม  งานเทศกาลของเทพีซีรีสคืองานเซเรียลเลีย (Cerealia) หรือ งานลูดิ เซเรียลเลส (Ludi Ceriales) ซึ่งมีความหมายว่า "เกมส์แห่งเทพีซีรีส" ที่ริเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล และจัดขึ้นทุก ๆ ปีให้วันที่ 12 ถึง 19 เมษายน การบูชาสักการะเทพีซีรีสกลายเป็นความเกี่ยวข้องกับสามัญชนผู้ครองการค้าขายข้าวโพด พิธีกรรมการบูชานางเป็นที่รู้จักเพียงเล็กน้อย หนึ่งในสิ่งที่ทราบกันดีก็คือพิธีกรรมแปลกประหลาดที่ต้องตีตราที่หางของสุนัขจิ้งจอกซึ่งจะถูกปล่อยในสนามแข่งเซอร์คัส แม็กซิมุซ (Circus Maximus)
เทพีซีรีสยังมีเทพชั้นรองอีกสิบสององค์เป็นผู้ช่วยของนาง ที่จะทำหน้าที่ต่างๆ กันเกี่ยวกับการเกษตรกรรม เทพเหล่านั้นคือ "เทพเวอร์แวคเตอร์ (Vervactor) เทพผู้รักษาผืนดิน เทพเรพพาเรเตอร์ (Reparator) เทพผู้ตระเตรียมผืนดิน เทพอิมพอร์คซิเตอร์ (Imporcitor) เทพผู้ไถร่องดิน" (ซึ่งนามของเทพองค์นี้ดัดแปลงมาจากคำว่า imporcare ในภาษาละติน ซึ่งมีความหมายว่า ใส่ในร่องดิน) "เทพอินซิเตอร์ (Insitor) เทพผู้หว่านเมล็ด เทพซับบรันซิเนเตอร์ (Subruncinator) เทพผู้ เทพเมสเซอร์ (Messor) เทพผู้เก็บเกี่ยว เทพโคนูเอ็คเตอร์ (Conuector) เทพผู้ขนส่ง เทพคอนดิเตอร์ (Conditor) เทพผู้เก็บรักษา และเทพโพรมิเตอร์ (Promitor) เทพผู้แจกจ่าย"
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สวีเดน

ไฟล์:Throne of Sweden 1982.jpg|thumb|upright|พระราชบัลลังก์สีเงิน สำหรับพระมหากษัตริย์สวีเดน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2193
ลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ถูกกำหนดด้วยพระราชบัญญัติราชสันตติวงศ์ (Successionsordningen) ซึ่งเดิมต้องได้รับการอนุมัติร่วมกันจากสภาริคสดักเอสเตท (Riksens ständer) แถบเออเรโบร (Örebro) และพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดน เมื่อปี พ.ศ. 2353
ในปี พ.ศ. 2522 สภาริคสดักได้เสนอแนะให้มีการสืบราชบัลลังก์โดยพระราชบุตรพระองค์โตโดยไม่คำนึงเพศเป็นครั้งแรก จนมีผลบังคับใช้ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคมปีถัดมา ทำให้สวีเดนเป็นประเทศแรกที่ให้สิทธิ์บุตรหัวปีอย่างสมบูรณ์ ซึ่งก่อนหน้านี้สวีเดนตั้งแต่ พ.ศ. 2353 จะมีเพียงบุรุษเพศเท่านั้นที่สามารถครองราชย์ได้

**ลำดับการสืบราชบัลลังก์**
15px สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ (พ.ศ. 2489)
** (1) มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (พ.ศ. 2520)
*** (2) เจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ (พ.ศ. 2555)
*** (3) เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน (พ.ศ. 2559)
** (4) เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ (พ.ศ. 2522)
*** (5) เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ (พ.ศ. 2559)
*** (6) เจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดอลาร์นา (พ.ศ. 2560)
*** (7) เจ้าชายยูเลียน ดยุกแห่งฮัลลันด์ (พ.ศ. 2564)
*** (8) เจ้าหญิงอิเนส ดัชเชสแห่งเวสเตร์บ็อตเติน (พ.ศ. 2568)
** (9) เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ (พ.ศ. 2525)
*** (10) เจ้าหญิงเลโอนอร์ ดัชเชสแห่งกอตลันด์ (พ.ศ. 2557)
*** (11) เจ้าชายนีโคลัส ดยุกแห่งโอเงร์มันลันด์ (พ.ศ. 2558)
*** (12) เจ้าหญิงอาเดรียน ดัชเชสแห่งเบลคิงแง (พ.ศ. 2561)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
สวีเดน
อักษรตระกูลเซมิติก

อักษรตระกูลเซมิติก เป็นกลุ่มของตัวอักษรที่พัฒนามาจากอักษรคานาอันไนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากอักษรไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์โบราณ อักษรเหล่านี้ไม่ได้มาจากสัญลักษณ์แทนพยัญชนะของชาวอียิปต์ แต่เป็นการรวมอักษรไฮโรกลิฟฟิกอื่นๆเข้ามาด้วย ทั้งหมดมี 30 ตัว กำหนดชื่อเป็นภาษาเซมิติก เช่น ไฮโรกลิฟ per (บ้าน ในภาษาอียิปต์) กลายเป็น bayt (บ้าน ในภาษาเซมิติก) เมื่อนำมาเขียนภาษาเซมิติกจะเป็นระบบพยัญชนะล้วน โดยอักษรแต่ละตัวแทนเสียงพยัญชนะตัวแรกของชื่อ เช่น รูปบ้าน beyt ใช้แทนเสียง b หรือใช้แทนทั้งเสียง b และลำดับพยัญชนะ byt ดังที่ใช้แทนเสียง p และลำดับพยัญชนะ pr ในภาษาอียิปต์ ในยุคที่ชาวคานาอันนำอักษรนี้ไปใช้ จะใช้แทนเสียง b เท่านั้น
ไม่มีหลักฐานว่าอักษรเซมิติกเริ่มต้นมีจำนวนเท่าใดและเรียงลำดับอย่างใด อักษรที่พัฒนาต่อมานั้น อักษรยูการิติคมี 27 ตัว และอักษรฟินิเชียมี 22 ตัว การเรียงลำดับของอักษรเหล่านี้มี 2 แบบ คือ ลำดับ ABGDE ของอักษรฟินิเชีย และลำดับ HMĦLQ ของอักษรทางใต้ อักษรยูการิติกใช้ทั้ง 2 แบบ
ชื่อของอักษรมักใช้ตามอักษรฟินิเชีย ทั้งอักษรซามาริทัน อักษรอราเมอิก อักษรซีเรียค อักษรฮีบรูและอักษรกรีก แต่ต่างไปในอักษรอาหรับและอักษรละติน แต่ไม่มีการใช้ชื่ออักษรในอักษรพราหมีและอักษรรูนิก

**ชื่ออักษรและการเรียงลำดับ**
ตารางนี้แสดงอักษรฟินิเชียและอักษรที่เป็นลูกหลาน
ตระกูลเซมิติก
ชุดตัวอักษรซอกเดีย

ชุดตัวอักษรซอกเดีย พัฒนามาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิก เริ่มใช้ครั้งแรกราว พ.ศ. 900 และใช้อย่างแพร่หลายเมื่อประมาณ พ.ศ. 1500 รูปแบบแรกของอักษร ใช้เขียนจดหมายและจารึก รูปแบบตัวโค้งของอักษรนี้ ใช้ในเอกสารทางวิชาการ เอกสารของราชสำนัก และคัมภีร์ทางพุทธศาสนา อักษรนี้เลิกใช้เมื่อราว พ.ศ. 1800  เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย หรือ ซ้ายไปขวาในแนวตั้ง รูปแบบดั้งเดิมไม่มีการเปลี่ยนรูปอักษรเมื่อเชื่อมต่อ แต่จะพบการเชื่อมต่อในอักษรยุคหลัง

**ใช้เขียน**
 ภาษาซอกเดีย ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอิหร่านกลาง ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณซอกเดียนา ซึ่งได้แก่ ซินเจียง (ประเทศจีน) อุซเบกิสถาน  ทาจิกิสถาน และปากีสถาน คาดว่าภาษายักโนบี ที่ใช้พูดในทาจิกิสถานปัจจุบัน เป็นรูปแบบที่สืบทอดมาจากภาษาซอกเดีย 

**อ้างอิง**
  รูปและการออกเสียงของอักษรซอกเดีย 
ซอกเดีย
บ้านวิชาเยนทร์

บ้านวิชาเยนทร์ หรือ บ้านหลวงรับราชทูต ตั้งอยู่ทางเหนือของวังนารายณ์ราชนิเวศน์ และวัดเสาธงทอง ทางตะวันตกใกล้กับวัดปืน และทางตะวันออกใกล้กับเทวสถานปรางค์แขก สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2228 เพื่อใช้รับรองราชทูตชาวตะวันตกที่มาเฝ้าฯ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์ได้พระราชทานที่พักอาศัยนี้ให้แก่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ สมุหนายกชาวตะวันตกในราชสำนักสยาม ณ เวลานั้น ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ระบุไว้ว่า "ส่วนเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ผู้ว่าราชการที่สมุหนายก, ให้ก่อตึกสี่เหลี่ยมอันใหญ่, แลตึกเวียนมีกำแพงแก้วล้อมรอบเป็นที่อยู่, แลให้ก่อตึกปิจุตึกคชสาร, แลตึกฝรั่งอื่นทั้งหลายเป็นอันมากตำบลที่ใกล้วัดปืน..."
บ้านหลวงรับราชทูตแบ่งได้ 3 ส่วน ด้านตะวันออกเป็นบ้านพักของคณะทูตชาวฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันตกเป็นบ้านพักของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ขุนนางชาวกรีก และท้าวทองกีบม้า ภรรยา ส่วนกลางเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของคริสต์ศาสนา ที่สถาปัตยกรรมเป็นแบบเรอเนสซองส์ ผสมสถาปัตยกรรมไทย แห่งแรกของไทย และของโลก

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม-  จำนวนหน้า = 488
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)
หมวดหมู่:ท้าวทองกีบม้า (มารี กีมาร์)
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลพบุรี
อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน

เพลงชาติเนอการาบรูไนดารุสซาลาม มีชื่อว่า อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน (Allah Peliharakan Sultan; الله فليهاراكن سلطن, "ขอพระเจ้าทรงพิทักษ์องค์สุลต่าน") ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษามลายูโดยเปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม (ต่อมาได้รับการพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นยัง อามัต มูเลีย เปองีรัน เซอเตีย เนอการา เปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม) รู้จักกันในนามปาากกว่า ยูรา ฮาลิม และทำนองโดยอาวัง ฮาจี เบอซาร์ บิน ซากัป เมื่อ ค.ศ. 1947 เพลงนี้ประกาศใช้เป็นเพลงชาติบรูไนในอารักขาของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1951 หลังเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร จึงนำมาเป็นเพลงชาติบรูไนตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984

**คำร้อง**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Audio of Allah Peliharakan Sultan, national anthem of Brunei, with information and lyrics ( archive link)- Collection of Songs for His Majesty The Sultan and Yang Di-Pertuan of Brunei Darussalam, Copyright (c) Radio Television Brunei, Dirgahayu Kebawah Duli Tuan Patik
บรูไน
พเลงชาติบรูไน
วัดเสาธงทอง

วัดเสาธงทอง อาจหมายถึง- วัดเสาธงทอง จังหวัดชัยภูมิ- วัดเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช- วัดเสาธงทอง จังหวัดนนทบุรี- วัดเสาธงทอง จังหวัดเพชรบูรณ์- วัดเสาธงทอง จังหวัดร้อยเอ็ด- วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรี- วัดเสาธงทอง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี- วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี- วัดเสาธงทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี- วัดเสาธงทอง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี- วัดเสาธงทอง จังหวัดอ่างทอง
ตราแผ่นดินของสิงคโปร์

ตราแผ่นดินของสิงคโปร์ ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พร้อมกันกับธงชาติและเพลงชาติ ณ ห้องสาบานตนประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ ที่ศาลาว่าการของเมืองสิงคโปร์ ลักษณะของตราแผ่นดินเป็นรูปสิงโตและเสือถือโล่สีแดงซึ่งมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 5 ดวง และพระจันทร์เสี้ยวสีขาว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญที่ใช้บนธงชาติของสิงคโปร์ ด้านล่างของตราแผ่นดินเป็นริบบิ้นสีน้ำเงินจารึกคำขวัญประจำชาติด้วยตัวหนังสือสีทองว่า "Majulah singapura" ซึ่งมีความหมายว่า "สิงคโปร์จงเจริญ" 

**ประวัติ**
เมื่อสิงคโปร์ได้สิทธิการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักรในปี 2502 นายลี กวน ยู ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ต้องการที่จะทำตราแผ่นดินขึ้นมาใหม่ เพื่อนำมาใช้ทดแทนตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกใช้มาตั้งแต่สมัยที่สิงคโปร์ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ จึงมีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเพื่อออกแบบตราแผ่นดินใหม่ นำโดยรองนายกรัฐมนตรี โต ชิน ไชย เพื่อออกแบบตราแผ่นดินที่จะสามารถแสดงถึงสังคมหลากหลายเชื้อชาติของสิงคโปร์ได้
การออกแบบตราแผ่นดินใหม่ใช้เวลาทั้งหมด 2 เดือน และในวันที่ 3 ธันวาคม 2502 จึงประกาศใช้ตราแผ่นดินใหม่พร้อมกับธงชาติและเพลงชาติใหม่ของสิงคโปร์ 

**ความหมายของตราสัญลักษณ์**
บริเวณตรงกลางของตราแผ่นดินเป็นโล่สีแดง มีดาวห้าดวงและพระจันทร์เสี้ยว คล้ายกับสัญลักษณ์บนธงชาติสิงคโปร์ โดยมีความหมายดังนี้- สีแดง หมายถึง ภราดรภาพและความเสมอภาคของมนุษย์โดยทั่วหน้า- สีขาว แทนความบริสุทธิ์และความดีงามที่แพร่หลายและคงอยู่ตลอดกาล- พระจันทร์เสี้ยว แทนดวงจันทร์ในช่วงข้างขึ้น แสดงถึงสิงคโปร์ ซึ่งเป็นประเทศที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่- ดาวทั้งห้าดวง แสดงถึงประชาธิปไตย สันติภาพ ความเท่าเทียม ความยุติธรรม และความก้าวหน้า ซึ่งเป็นอุดมคติ 5 ประการของประเทศสิงคโปร์
ด้านข้างของโล่สีแดงมีเสือและสิงโตถือโล่อยู่ โดยที่เสือนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความผูกพันใกล้ชิดกับประเทศมาเลเชีย ส่วนสิงโตนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงประเทศสิงคโปร์

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตราแผ่นดินในประเทศสิงคโปร์- รายชื่อธงในประเทศสิงคโปร์- มาจูละห์ ซีงาปูรา

**เชิงอรรถ และ อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ตราแผ่นดินของสิงคโปร์ - ประวัติความเป็นมา
สิงคโปร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศสิงคโปร์
ธงฉาน

ไฟล์:Irish Naval jack.JPG|thumb|การชักธงฉานที่หัวเรือรบ (ในภาพเป็นธงฉานของกองทัพเรือไอร์แลนด์)
ธงฉาน (jack; pavillon de beaupré; Gösch; bandera de proa) คือธงชาติที่บัญญัติให้ใช้เพิ่มเติมสำหรับชักที่เสาหัวเรือรบและเรือประเภทอื่น ๆ บางชนิด  ปกติแล้วจะชักขึ้นในเวลาที่เรือไม่ได้ออกปฏิบัติการและเมื่อมีการตกแต่งเรือด้วยธงต่าง ๆ ในวาระพิเศษ ในบางประเทศจะใช้ธงนี้สำหรับหมายยศนายทหารชั้นนายพลเรือด้วย เช่น ธงหมายยศจอมพลเรือของสหราชอาณาจักรใช้ธงฉานของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร (ธงเดียวกันกับยูเนียนแจ็ก ซึ่งใช้เป็นธงชาติด้วย แต่กำหนดสัดส่วนของธงไว้ที่ 1:2) เป็นต้น  นอกจากนี้ยังอาจใช้ในหน้าที่อื่น ๆ ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายโดยเฉพาะ เช่น ในกองทัพเรือไทย ธงฉานจะใช้เป็นธงหมายเรือพระที่นั่ง และเรือหลวง และเป็นธงประจำกองทหารสำหรับหน่วยทหารเรือที่ยกพลขึ้นบก ซึ่งหน่วยทหารนั้นไม่ได้รับพระราชทานธงชัยเฉลิมพล
ในภาษาไทยโบราณ คำว่าธงฉานหมายถึง ธงนำกระบวนกลองชนะ มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ความหมายในปัจจุบันหมายเอาถึงธงฉานของกองทัพเรือ ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติธง พ.ศ. 2522

**ตัวอย่างธงฉานของประเทศต่าง ๆ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงฉาน (กองทัพเรือไทย)
หมวดหมู่:ธงในกองทัพไทย
หมวดหมู่:ธัชวิทยา
หมวดหมู่:ธงเดินเรือ
เจนิซ ดิกคินสัน

เจนิซ ดิกคินสัน (Janice Dickinson; เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นนางแบบรุ่นแรก ๆ ของโลก และเป็นกรรมการให้กับรายการ "อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1 ถึง 4
เจนิซเกิดที่เขตบรูคลินในเมืองนิวยอร์กโดยเป็นลูกครึ่งระหว่างชาวโปแลนด์และชาวไอร์แลนด์ ในช่วงวัยเด็กได้ย้ายไปที่รัฐฟลอริดากับครอบครัว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช‎
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 มกราคม 26

* ในหลวงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ประกาศเลิกใช้กฎอัยการศึกใน 41 จังหวัด รวมกรุงเทพฯ และปริมณฑล แต่คงไว้ 35 จังหวัด  (มติชน) - จากกรณีรันเวย์-แท็กซี่เวย์ร้าว นายกฯ ยันยังไม่ถึงขั้นปิดท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แต่ต้องเร่งซ่อม เตรียมย้ายเที่ยวบินในประเทศกลับไปใช้ท่าอากาศยานดอนเมือง  (มติชน)- กองปราบปรามปล่อยตัว 19 ผู้ต้องสงสัยในกรณีเหตุระเบิดวันสิ้นปี หลังพบไม่เกี่ยวข้อง  (มติชน) 
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 มกราคม 28

* ทีมชาติไทยเสมอเวียดนาม 0-0 ประตู ในรอบรองชนะเลิศนัดที่ 2 ของอาเซียนฟุตบอลแชมเปียนชิพ ส่งผลให้ไทยเข้าชิงชนะเลิศกับสิงคโปร์  (สยามกีฬา)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 มกราคม 29

*องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก ออกแถลงการณ์จัดตั้งรางวัล โกลบัลลีดเดอร์ส และทูลเกล้าฯ ถวายแด่ในหลวงเป็นพระองค์แรก ในฐานะทรงเป็นทั้งนักประดิษฐ์คิดค้นและผู้ที่ใช้สิทธิทรัพย์สินทางปัญญาเพื่อการพัฒนาอย่างแท้จริง  (มติชน)
*กระทรวงสาธารณสุขประกาศบังคับใช้สิทธิเหนือสิทธิบัตร (compulsory licensing) กับยารักษาโรคเอดส์ชนิดดื้อยา เอฟฟาไวเรนซ์ (Efavirenz) คาเลตรา (Kaletra) และยาละลายลิ่มเลือดอุดตัน พลาวิคซ์ (Plavix) ซึ่งเปิดทางให้ไทยผลิตยาเอง มีราคาถูกลง และถูกต้องตามปฏิญญาโดฮาขององค์การการค้าโลก  (สธ.)  (AP)
}
มวยทะเล

มวยทะเล เป็นการละเล่นพื้นบ้านของไทยสามารถเล่นได้ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ซึ่งมีวิธีการเล่นที่แตกต่างจากมวยทั่ว ๆ ไปคือ จะชกต่อยกันอยู่บนไม้กระดานแผ่นเดียว และถ้าใครตกลงมาจากไม้กระดานก็จะถือว่าคนนั้นเป็นฝ่ายแพ้ ส่วนสถานที่เล่นนั้นก็จะเป็นในน้ำหรือริมทะเล มวยทะเลนี้ยังได้รับการจัดเป็นหนึ่งในกีฬาของทหารเรือไทยด้วยและจะมีการจัดการแข่งขันทุกปีในสัปดาห์กีฬานาวีซึ่งมีกีฬาทหารเรืออีกหลายชนิด
พ.ศ. 2556 มวยทะเล ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขากีฬาภูมิปัญญาไทย จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม

**วิธีการเล่นหรือการแข่งมวยทะเล**
 จะต้องมีการแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่ายฝ่ายละ 1 คนและทำการจับฉลากเลือกว่าจะอยู่แดนไหน- การชกโดยทั่วไปจะกำหนดชก 3 ยก ยกละ 3 นาทีโดยให้พักยกได้ 1 นาที- เมื่อการแข่งขันพร้อมให้ผู้เล่นขึ้นไปนั่งคร่อมบนไม้กระดาน- เมื่อมีสัญญาณจากกรรมการบอกว่า "ชก" ให้เลื่อนตัวเข้าไปหากันโดยใช้นวมชกอย่างเดียว- เมื่อหมดยกก็จะทำการเปลี่ยนแดน- หากใครตกจากไม้กระดานก็จะถือว่าแพ้ในยกนั้น และผู้ชนะต้องชนะ 2 ใน 3 ยก

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
มวยทะเลมักถูกใช้ในการลงโทษผู้ร่วมรายการในรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ

**อ้างอิง**
ทะเล
หมวดหมู่:ทหารเรือ
เฟส

เฟส (phase) อาจหมายถึง- ดิถี ช่วงเวลาของดวงจันทร์- ในการก่อสร้าง เฟส หมายถึงช่วงระยะเวลาของโครงการที่แบ่งย่อยออกไป- เฟสของคลื่น ในทางฟิสิกส์- ส่วนของสารเคมี ที่มีโครงสร้าง การจับพันธะ และสูตรเคมี เดียวกัน อันส่งผลให้มีคุณสมบัติทางเคมีเดียวกัน

**ดูเพิ่ม**
 มุมเฟส
โดมทรงหัวหอม

ไฟล์:St Basils Cathedral closeup.jpg|thumb|right|250px|รายละเอียดของโดมทรงหัวหอมบนมหาวิหารเซนต์เบซิล ในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย 
โดมทรงหัวหอม (луковичная глава; onion dome) เป็นอาคารทรงโดมแบบหนึ่ง มักจะสร้างเป็นโบสถ์ของศาสนาคริสต์นิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนที่เป็นโดมนั้นจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าส่วนฐานที่รองรับด้านล่าง และมักมีความสูงมากกว่าความกว้าง อาคารขนาดเหล่านี้มียอดแหลมและลายเกลียวคล้ายกับหัวหอม ด้วยเหตุนี้จึงนิยมเรียกกันว่า "โดมทรงหัวหอม"
หลังคาครอบที่สำคัญแบบอื่น ๆ ของโบสถ์นิกายนี้ คือ "โดมทรงหมวกเหล็ก" (helmet dome) (เช่น โดมของวิหารเซนต์โซเฟีย ในเมืองนอฟกอรอด และวิหารอัสสัมชัญ ในเมืองวลาดีมีร์ ประเทศยูเครน นอกจากนี้ยังมี "โดมทรงลูกแพร์" (pear domes) เช่น วิหารเซนต์โซเฟียในเมืองเคียฟ และ "โดมดอกบัวตูม" (bud dome) สถาปัตยกรรมบาโรก (เช่น โบสถ์เซนต์แอนดรูส์ในเคียฟ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพโดมทรงหัวหอมอื่น ๆ date=2007-02-03 
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมรัสเซีย
ด
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
เสือสมิง

ภาพวาดเสือสมิงของชาวตะวันตกในปี ค.ศ. 1763
เสือสมิง  เป็นผีหรือปีศาจตามความเชื่อของชาวไทยและชาวกะเหรี่ยง  ที่เกี่ยวข้องกับป่าและภูติผีวิญญาณสิ่งชั่วร้าย
เสือสมิง คือ ผีหรือปีศาจที่มีรูปร่างเป็นเสือโคร่งขนาดใหญ่ อาละวาดกินคนเป็นอาหาร เชื่อว่า เสือสมิงเกิดจากเวทมนตร์คาถาทางไสยศาสตร์ หรือเป็นเสือที่กินคนเข้าไปมาก ๆ แล้ววิญญาณของคนที่ถูกกินไปสิงอยู่ในเสือตัวนั้นจนกลายเป็นเสือสมิง เสือสมิงโดยปกติจะมีร่างเป็นคน แต่สามารถแปลงร่างเป็นเสือได้ในเวลากลางคืน และออกหาเหยื่อ เมื่ออกล่าเหยื่อจะแปลงร่างเป็นบุคคลต่าง ๆ นานา เพื่อล่อลวง เช่น แปลงเป็นลูกเมียของเหยื่อ หรือแม้กระทั่งแปลงเป็นพระธุดงค์ก็มี มักจะโผล่ตามป่าเขาเพื่อเล่นงานนักเดินทาง หลายครั้งที่เห็นในเรื่องเล่าผี จะต้องอยู่บนห้างต้นไม้ เพื่อกันเสือสมิง  ในระหว่างเสด็จประพาศต้นในปี พ.ศ. 2419 ที่ป่าจันทบุรี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีพระราชนิพนธ์บันทึกถึงความเชื่อเรื่องเสือสมิงของผู้คนที่อาศัยในแถบนี้ ความตอนหนึ่งว่า


**ความเชื่อของชาวกะเหรี่ยง**
เสือสมิงตามความเชื่อของชาวกะเหรี่ยง เชื่อว่าเป็นเจ้าป่าเจ้าเขาหรือพระภูมิเจ้าที่ ที่ดูแลรักษาปกป้องป่า จึงมีความเชื่อและข้อปฏิบัติว่า ห้ามล่าสัตว์หรือตั้งห้างบริเวณที่เป็นโป่ง ซึ่งเป็นแหล่งที่เป็นที่ชุมนุมของสัตว์ป่า มีผู้ที่เคยพบเห็นเจ้าของโป่งในเวลากลางคืน อ้างว่า มีดวงตาสามดวง ตาดวงที่สามอยู่กลางหน้าผากและเป็นสีเขียวเรืองแสงในความมืด มีเรื่องเล่ากันของชาวกะเหรี่ยงว่า ผู้ที่พบเจอกับเสือสมิง มักจะปรากฏเป็นผู้หญิงหรือเมียเข้ามาตามถึงในป่าแจ้งว่า ลูกป่วยให้กลับบ้าน เป็นต้น ถ้าลงไปก็จะถูกฆ่าตาย บ้างถึงกับว่า เมื่อมีผู้ไม่ยอมลงไป สักพักก็กลับมาใหม่พร้อมด้วยคนอีกสี่คนหามคานใส่ศพของลูกหรือเมียมาก็มี มีบางคนที่ยิงปืนใส่ เช้ามาเมื่อลงจากห้างพบว่า มีรอยเท้าเสือขนาดใหญ่เพ่นพ่านอยู่บริเวณนั้น โดยเชื่อว่าคนสี่คนที่เห็นว่าหามคานนั้น คือ ขาทั้งสี่ข้างของเสือ เป็นต้น 
นอกจากนี้แล้ว ชาวปกาเกอะญอ หรือกะเหรี่ยงสกอร์ยังเชื่อว่า มีเสือสมิงตนหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำแม่อุสุ ซึ่งเป็นถ้ำใหญ่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่เมย จังหวัดตาก อีกด้วย

**ความเชื่อในวัฒนธรรมอื่น**
เสือสมิง หรือคนที่กลายร่างเป็นสัตว์ป่าดุร้ายอย่างอื่นในความเชื่อของต่างประเทศ ต่างวัฒนธรรมมีอยู่ด้วยกันหลากหลาย เช่น ในทวีปยุโรปยุคกลางเชื่อว่า มนุษย์สามารถกลายร่างเป็นหมาป่า หรือที่เรียกว่ามนุษย์หมาป่าได้ ด้วยอำนาจแห่งเวทมนตร์โดยเฉพาะในคืนวันพระจันทร์เต็มดวง หรือแม้กระทั่งกลายร่างเป็นสัตว์ป่าอย่างอื่น เช่น หมี ในทวีปอเมริกาเหนือ ชาวอินเดียนแดงมีความเชื่อเรื่องสกินวอล์กเกอร์ ซึ่งคล้ายกับมนุษย์หมาป่าในทวีปยุโรปมาก ในเทพปกรณัมฮินดูของอินเดีย มีเรื่องของนรสิงห์ ที่พระวิษณุอวตารมาเป็นครึ่งคนครึ่งสิงโต นอกจากนี้ ในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่นยังมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าบาเกะเนโกะซึ่งคล้ายกับคิตสึเนะ (ปิศาจจิ้งจอก) และ บาเกะ-ดานูกิ
ในส่วนของสัตว์ประเภทเสือหรือแมวที่มนุษย์สามารถกลายร่างได้ มีทั้งกลายร่างเป็นแมว, เสือโคร่ง, สิงโต, เสือดาว, ลิงซ์ หรือแม้แต่สัตว์ประเภทเสืออื่น ๆ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
สมิง
หมวดหมู่:ผีไทย
คลาโรไลน์

คลาโรไลน์ (Claroline) เป็นระบบอีเลิร์นนิ่งอีกโปรแกรมหนึ่งที่กำลังพัฒนา และใช้อยู่ในปัจจุบันโดยเฉพาะในแถบประเทศทางยุโรป โดยได้ตั้งเป็นโครงการพัฒนาโปรแกรมขึ้นในปี 2000 หรือปี 2543 ที่มหาวิทยาลัยคาธอลิกของเมืองลัพเวี่ยน Catholic University of Louvain ประเทศเบลเยียม โดย โธมัส เดอ แพรเทีย (Thomas De Praetere ) โดยได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิลัพเวียน (Louvain Foundation)
นับตั้งแต่ปี 2004 หรือ ปี 2547เป็นต้นมา ก็ได่มีผู้ร่วมพัฒนาส่วนของโปรแกรมหลัก (Core System Code) คือ CERDECAM ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยของ ECAM (Engineering higher school - Belgium).
ระบบอีเลิร์นนิ่งของคลาโรไลน์ เป็นโปรแกรมระบบประเภทแจกจ่ายให้นำไปใช้ฟรี แบบเปิดเผยรหัสต้นฉบับ (Free Software or Open Source Code) ที่อนุญาตและสามารถนำไปพัฒนาเพิ่มเติม ปรับปรุงแก้ไขตลอดจนนำแจกจ่ายต่อได้ ภายใต้สิทธิ์อนุญาตแบบ GNU

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Claroline เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่1 date=2020-07-04 -  เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่ 2 date=2009-01-21 
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง

ท่าอากาศยานสากลหลวงพระบาง (Luang Prabang International Airport; ສະໜາມບິນສາກົນຫຼວງພະບາງ) หรือที่เรียกกันว่า สนามบินหลวงพระบาง เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีความสำคัญเป็นลำดับสองของประเทศลาว รองจากท่าอากาศยานสากลวัตไต ที่นครหลวงเวียงจันทน์ สนามบินแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับใจกลางเมืองแขวงหลวงพระบาง และยังเป็นฐานการบิน ลำดับที่สองของสายการบินการบินลาว

**รายชื่อสายการบิน**

**อ้างอิง**
หลวงพระบาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหลวงพระบาง
ภาษาอาร์พีจี

ภาษาอาร์พีจี (IBM RPG) ซึ่ง RPG ย่อมาจากคำว่า Report Program Generator เป็นภาษาโปรแกรมเพื่อใช้ในการพัฒนาแอปพลิเคชันทางธุรกิจ โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเป็นโปรแกรมเพื่อรายงาน โดยภาษาอาร์พีจี ถูกใช้กับระบบคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์ของไอบีเอ็ม ยาวนานพอสมควร ซึ่งมีรุ่นล่าสุดคือ อาร์พีจี รุ่น 4
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมที่ ได้รับการถ่ายทอดคุณสมบัติต่าง ๆ มาจาก ซิสเต็มวัน (System I) ซึ่งรวมเอาคุณสมบัติและสภาพแวดล้อมทางภาษาลักษณะต่าง ๆ แบบการโปรแกรมเชิงวัตถุ เข้าไว้ อาทิเช่น โปรโตไทป์ฟังก์ชัน และ โพรซีเยอร์, การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ทั้งแบบคงที่ หรือสเตติกส์ และแบบไดนามิก รวมถึงความสามารถในการเข้าถึงไลบรารี่ที่ถูกใช้งานประจำของภาษาซี หรือ ไดนามิกลิงก์ไลบรารี่ อีกทั้งยังสามารถทำงานกับโค้ดแบบรีเคอร์ซีฟหรือเรียกตัวเองและรีเอ็นทรานท์ ได้อย่างเต็มรูปแบบ
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหลักของแพลทฟอร์ม ไอบีเอ็ม ซิสเต็ม วัน (IBM System I platform) โดยได้รับการออกแบบมาให้เป็นเครื่องมือในการคิวรี่ข้อมูล โดย ไอบีเอ็มได้ทำการพัฒนา แก้ไข ปรับปรุง ให้ภาษาอาร์พีจี เป็นภาษาที่มีประสิทธิภาพสูงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นที่นิยมในการใช้งาน
โปรแกรมภาษาอาร์พีจี ประเภทต่าง ๆ จะเริ่มจากการกำหนดคุณลักษณะของไฟล์ โดยการแสดงลิสต์ของไฟล์ที่ถูกเขียนขึ้น ถูกอ่าน หรือถูกปก้ไข ปรับปรุง โดยการกำหนดคุณลักษณะขอบเขตของรูปแบบข้อมูล ที่ใช้ในการจัดเก็บหรือรองรับ องค์ประกอบส่วนต่าง ๆ ของโปรแกรม อาทิเช่น ดครงสร้างข้อมูล และ อะเรย์เชิงมิติ (คล้ายคลึงกับ "ส่วนจัดเก็บข้อมูลในการทำงาน" ของโปรแกรมภาษาโคบอล
หรือ คำสั่ง var ในโปรแกรมภาษาปาสคาล) โดยการกำหนดที่ต่อเนื่องด้วย ข้อกำหนดที่ใช้ในการคำนวณ ที่ระบุถึงส่วนโค้ดโปรแกรมพื้นฐาน ส่วนข้อกำหนดในการเอ้าพุทหรือการแสดงผลลัพธ์ จะตามด้วยการใช้ข้อกำหนดขอบเขตของรายงาน หรือรายงานที่สามารถถูกกำหนดจากภายนอก
ส่วนภาษาอาร์พีจีในปัจจุบัน นั้นมีจุดแข็งที่ รอบการจัดการโปรแกรม (program cycle) โดย โปรแกรมภาษาอาร์พีจีจะเอกซ์ซีคิวท์ ด้วยการวนลูปที่มีนัย ซึ่งสามารถประยุกต์โปรแกรม ให้สามารถเข้าถึงทุก ๆ เรคคอร์ดในไฟล์ นอกจากนี้วงรอบยังสามารถสร้างโปรแกรมที่สามารถตอบโต้ได้โดยต่อเนื่อง ในระหว่างการทำงาน จนกว่าจะเสร็จสิ้นโปรแกรมหรือเสร็จสิ้นการทำงาน ปัจจุบันโปรแกรมเมอร์ภาษาอาร์พีจีส่วนใหญ่ มักหลีกเลี่ยง ในการใช้วงรอบเพื่อเข้าควบคุม การไหลเลื่อนของโปรแกรม ด้วยโครงสร้างการวนลูปแบบมาตรฐาน

**ประวัติ**
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อ เครื่องอ่านบัตรตอก ที่ยังคงมีหลงเหลือใช้งานอยู่ในปัจจุบัน นั่นก็เพราะว่าภาษาอาร์พีจี ได้รับการพัฒนาก้าวหน้าเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้ หรือก้าวล้ำเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้งานนั่นเอง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากการพัฒนาโดย ไอบีเอ็ม นปี ค.ศ. 1960 โดยชื่อที่ใช้ (Report Program Generator) บ่งบอกถึงประโยชน์การใช้งานของตัวภาษานั่นเอง กล่าวคือการสร้างรายงานจากไฟล์ข้อมุล ที่รวมถึงการจับคู่การเข้ากันของ เรคคอร์และ ผลรวมย่อยของตัวรายงาน
อ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของไอบีเอ็ม
วิกตอเรีย

วิคตอเรีย หรือ วิกตอเรีย อาจหมายถึง

 บุคคล - สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2362 - 2444)- สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชแห่งเยอรมัน - เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน- วิคตอเรีย เบ็กแฮม- Victoria Fuller- Victoria Silvstedt
เทพปกรณัม- วิคตอเรีย (เทพปกรณัม) เทพีแห่งชัยชนะของโรมัน
เมืองหรือเขตการปกครอง- เมืองวิกตอเรีย เมืองหลวงของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา- วิกตอเรีย (เซเชลส์) เมืองหลวงของสาธารณรัฐเซเชลส์- รัฐวิกตอเรีย (ออสเตรเลีย)
 สถานที่ - ทะเลสาบวิกตอเรีย ในทวีปแอฟริกา- อ่าววิกตอเรีย ในฮ่องกง- แม่น้ำวิกตอเรีย ในแคนาดา- น้ำตกวิคตอเรีย น้ำตกใน ซิมบับเว และแซมเบีย- วิคตอเรียพอยท์หรือเกาะสอง ประเทศพม่า- วิคตอเรียพีค ฮ่องกง
พืช- บัววิกตอเรีย
 ประวัติศาสตร์ศิลปะและสถาปัตยกรรม - สมัยวิกตอเรีย
ธุรกิจ- วิคตอเรีย ซีเคร็ท 
สายรถไฟใต้ดิน- สายวิกตอเรีย ใน ลอนดอน
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อเรือกำปั่น
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
จุดหมายปลายทางจากสนามบินในประเทศลาว

จุดหมายปลายทางจากสนามบินในประเทศลาว

**ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต**
ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต หรือ สนามบินวัตไต (เวียงจันทน์)
IATA:VTE  -  ICAO:VLVT
ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศลาว ตั้งอยู่ที่เมืองหลวง เวียงจันทน์ ผู้โดยสารส่วนใหญ่มักจะมาเปลี่ยนเครื่องบินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก่อน 

**สายการบินระหว่างประเทศ**

**สายการบินในประเทศ**

**ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง**
ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง หรือ สนามบินหลวงพระบาง 
IATA:LPQ  -  ICAO:VLLB

**สายการบินระหว่างประเทศ**

**สายการบินในประเทศ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รายชื่อสนามบินในประเทศลาว
หมวดหมู่:ท่าอากาศยาน
หมวดหมู่:ประเทศลาว
หมวดหมู่:รายชื่อ
วังท้ายวัดพระเชตุพน

วังท้ายวัดพระเชตุพน เป็นกลุ่มวังที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งอยู่ใกล้กับวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ใกล้ปากคลองตลาด ต่อมาจากวังท้ายหับเผย
วังท้ายวัดพระเชตุพน ประกอบด้วย วัง 5 วัง คือ- วังที่หนึ่ง เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ (พระองค์เจ้าโกเมน) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช (พระองค์เจ้าศุขสวัสดี) - วังที่สอง เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ (พระองค์เจ้าคเนจร) ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลำยอง ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ (พระองค์เจ้าเกษมศรีศุภโยค)- วังที่สาม เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปี๊ยก และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ (พระองค์เจ้าสิงหรา)- วังที่สี่ เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี (พระองค์เจ้าลดาวัลย์)- วังที่ห้า เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ (พระองค์เจ้าศิริวงศ์) ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนราษี (พระองค์เจ้าอรรณพ)  วังท้ายวัดพระเชตุพน วังที่ห้านี้ ต่อมาใช้เป็น ที่ว่าการตำรวจนครบาลที่ 1  ปัจจุบันใช้เป็นที่ทำการของ สถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง
ท้ายวัดพระเชตุพน
ลัทธิช็อนโด

ลัทธิช็อนโด (ภาษาเกาหลี: ฮันกึล: 천도교; ฮันจา: 天道敎; อังกฤษ: Cheondoism) หรือ ศาสนาแห่งวิถีสวรรค์ ศาสนานี้แสดงออกอย่างเปิดเผยว่า "รักชาติ" และก่อตั้งมาเพื่อต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการรุกรานของต่างชาติ ศาสนาวิถีแห่งสวรรค์ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศักราช 1860 ในช่วงแรกเรียกว่า "ทงฮัก"  ซึ่งมีความหมายว่า "การเรียนรู้แบบตะวันออก" แตกต่างกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นตัวแทนในเวลานั้น ขบวนการนี้เติบโตจนถึงขึ้นมาเป็นการปฏิวัติชาวนาในคริสต์ศักราช 1890 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ช็อนโด" ผู้นำศาสนานี้มีบทบาทสำคัญในขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นสมัยอาณานิคม
หมวดหมู่:ลัทธิ
หมวดหมู่:ศาสนา
หมวดหมู่:ประเทศเกาหลีใต้
วังรพีพัฒน์

วังรพีพัฒน์ หรือ วังราชบุรี เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชทาน ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิต ทางฝั่งเหนือของคลองผดุงกรุงเกษม ตรงข้ามกับวังเทวะเวสม์ และวังเทเวศร์
ปัจจุบัน วังกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ เป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์เทเวศร์
รพีพัฒน์
วังวรดิศ

วังวรดิศ เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตั้งอยู่บนถนนหลานหลวง และถนนดำรงค์รักษ์ ใกล้ตลาดสะพานขาว ปัจจุบันใช้จัดแสดงเป็น พิพิธภัณฑ์และหอสมุด สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ 
วังวรดิศ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 บนที่ดินของเจ้าจอมมารดาชุ่ม พระมารดาของ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ โดยสร้างจากพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นค่าก่อสร้างทั้งหมดรวม 50,000 บาท ออกแบบโดย Karl Doehring  นายช่างชาวเยอรมัน สร้างขึ้นสมัยปลายรัชกาลที่ 5 และมาแล้วเสร็จในสมัยของรัชกาลที่ 6 
ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก เป็นอาคารสูง 2 ชั้น รูปตัวแอล หลังคาทรงจั่วหักมุมตอนปลาย มีความชันมากจนใต้หลังคาสามารถใช้เป็นห้องเก็บของได้ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาไม่เคลือบสี หลังคาด้านหน้าและด้านข้างมีหน้าต่างเล็กบนลาดหลังคาเพื่อระบายอากาศแบบยุโรป ภายในเป็นพื้นไม้
ลักษณะการตกแต่ง มีลายปูนปั้นที่ผนังตอนบนใกล้หลังคา ขอบอาคารชั้นบนมุขหน้าทางทิศตะวันออก มีเสาอิงรูปครึ่งวงกลม 2 เสา คู่กันเป็นปูนปั้นคล้ายกลีบบัวเรียงกันเป็นชั้น ๆ  ชั้นล่างเน้นขอบของอาคารโดยรอบด้วยลายปูนปั้นพระทวารและพระแกล มีรูปร่างต่าง ๆ กัน 
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สิ้นพระชนม์ที่วังนี้ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วังนี้ได้รับการอนุรักษ์โดย พลตรี หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม เมื่อ พ.ศ. 2527 และได้รับการเสนอโดยองค์การยูเนสโก ประจำภาคพื้นเอเซียแปซิฟิก ให้ร่วมอนุรักษ์เป็น อาคารประวัติศาสตร์โลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.prince-damrong.moi.go.th/varadis_palace.htmfix-attempted=yes - http://archaeology.thai-archaeology.info/index.php?option=com_content&task=view&id=52&Itemid=0 date=2007-09-27 - http://www.manager.co.th/Travel/ViewNews.aspx?NewsID=9490000146698fix-attempted=yes 
วรดิศ
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:อดีตที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในกรุงเทพมหานคร
วังนางเลิ้ง

วังนางเลิ้ง เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ตั้งอยู่ริมถนนลูกหลวง ใกล้ปากคลองเปรมประชากรด้านทิศใต้ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประทับอยู่ที่นี่จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

**ประวัติ**
เดิมวังนี้เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระราชทานแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ต้นราชสกุล อาภากร ซึ่งเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 28 ในเจ้าจอมมารดาโหมด วังนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับของ กรมหลวงชุมพรฯ ภายหลังจากเสด็จกลับจากการศึกษาวิชาทหารเรือจาก สหราชอาณาจักรนาน 7 ปี และหลังจากเสด็จนิวัติสยามประเทศแล้ว พระองค์ก็ทรงเข้ารับราชการที่กระทรวงทหารเรือ
วังที่ประทับของกรมหลวงชุมพรนั้น รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดฯ ให้สร้างในที่ดินที่แต่เดิมเป็นพื้นที่ของชาวมอญ ซึ่งตั้งเป็นชุมชนใหญ่อยู่ริมคลองผดุงกรุงเกษมฝั่งทิศใต้ ชาวมอญหรือชาวรามัญกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ มีอาชีพขายตุ่ม ที่เรียกกันตามศัพท์พื้นเมืองว่า ตุ่มอีเลิ้ง ต่อมามีการเรียกตุ่มนี้ให้ฟังไพเราะขึ้นว่า ตุ่มนางเลิ้ง และด้วยเหตุที่วังนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านค้าตุ่มนางเลิ้ง วังสำหรับเจ้าฟ้านายทหารเรือพระองค์นี้ จึงได้ชื่อว่า วังนางเลิ้ง ไปโดยปริยาย
วังนางเลิ้งได้ใช้เป็นวังที่ประทับของกรมหลวงชุมพรฯ ถึงปี พ.ศ. 2466 พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษาเพียง 43 ปี หลังการสิ้นพระชนม์ ทายาทจึงขายวังนางเลิ้งให้กับกรมยุวชนทหารบก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2491 วังนี้ใช้เป็นที่ตั้งของ โรงเรียนพณิชยการพระนคร ปัจจุบันคือ คณะบริหารธุรกิจและคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร โดยที่พระตำหนักใหญ่ที่รัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานไว้นั้น ถูกรื้อมาทำเป็นอาคารไปแล้ว คงเหลือแต่เพียงเรือนหมอพร และประตูวัง ที่อยู่ด้านหลังศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งสร้างไว้เป็นที่ระลึกทางด้านหลังโรงเรียนเพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธาได้มากราบไหว้แทน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
นางเลิ้ง
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตดุสิต
โซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์

โซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์ (Sony Interactive Entertainment) หรือชื่อในอดีตก่อนปี 2016 คือ โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Sony Computer Entertainment) เป็นบริษัทวิดีโอเกมทั้งด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ เป็นบริษัทลูกในเครือโซนี่ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ผลงานสำคัญของโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ คือเครื่องเล่นวิดีโอเกมในตระกูลเพลย์สเตชัน

**เครื่องเล่นเกม**
 เพลย์สเตชัน เป็นเครื่องเล่นเกมรุ่นแรกของโซนี่ ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ PSone วางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994- เพลย์สเตชัน 2 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สอง วางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2000- PSX รุ่นปรับปรุงของเพลย์สเตชัน 2 โดยเพิ่มความสามารถในการเขียนดีวีดี, ฮาร์ดดิสก์ และสามารถอัดวิดีโอได้ วางจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่น และไม่ได้รับความนิยมมากนัก- เพลย์สเตชัน 3 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สาม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในประเทศญี่ปุ่น- เพลย์สเตชัน 4 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สี่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ในประเทศญี่ปุ่น- เพลย์สเตชัน 5 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่ห้า วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020

**เครื่องเล่นเกมพกพา**
 พ๊อกเก็ต สเตชันเครื่องเล่นเกมพกพารุ่นแรกของโซนี่- เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล เครื่องเล่นเกมพกพารุ่นที่สองของโซนี่ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นปี 2004- เพลย์สเตชันวิต้า เครื่องเล่นเกมพกพารุ่นที่สามของโซนี่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ในประเทศญี่ปุ่น

**บริษัทลูก**
โซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีบริษัทลูกที่พัฒนาซอฟต์แวร์เกมให้กับเครื่องเพลย์สเตชันหลายแห่ง เช่น โพลีโฟนีดิจิตัล (วิดีโอเกมชุดแกรนทัวริสโม) เป็นต้น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:สาขาของโซนี่
หุ่นไล่กา

ไฟล์:Kakashi2.jpg|thumb|250px|right|หุ่นไล่กา กลางนาข้าวในประเทศญี่ปุ่น
หุ่นไล่กา เป็นหุ่นสร้างขึ้นเลียนแบบมนุษย์ ปักไว้ในนา เพื่อให้นกที่จะมาจิกกินพืชผลตกใจกลัว โดยมากจะทำจากฟางข้าว หุ่นไล่กาในแต่ละท้องถิ่นมีลักษณะการสร้างที่แตกต่างกันไป แต่โดยมากมีลักษณะร่วมกันคือ รูปร่างคล้ายคน มีแขน ขา ศีรษะ คล้ายคนจริง อาจจะสวมหมวกฟางเก่าที่ไม่ใช้แล้ว ที่แขนทั้งสองข้างขยับได้เมื่อโดนลมพัด ทำให้นกตกใจกลัว ไม่กล้าเข้ามา
หุ่นหรืออุปกรณ์แบบอื่นที่สร้างขึ้นเพื่อไล่นกในนา หรือในทุ่งไร่ ก็นิยมเรียกว่าหุ่นไล่กา เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน พื้นที่ทำนาลดน้อยลง และศัตรูพืชมีมากขึ้น การสร้างหุ่นไล่กาเพื่อจุดประสงค์ดังกล่าวจึงไม่ค่อยปรากฏ เว้นแต่จะสร้างขึ้นเพื่อความสนุกสนาน เป็นงานอดิเรก หรือประโยชน์อย่างอื่น 
หมวดหมู่:เกษตรกรรม
หมวดหมู่:ศิลปะ
เบลโลนา (เทพปกรณัม)

เทพีเบลโลนา (Bellona) เป็นเทพีแห่งสงครามของโรมันโบราณ มีความเชื่อว่านางเป็นหนึ่งในเทพโรมันจำนวนมาก แม้ว่าจะไม่มีเรื่องราวในตำนานเป็นของนางเอง และน่าจะมีต้นกำเนิดจากชาวอีทรูสแคน (Etruscan) หรือชาวพื้นเมืองโบราณในประเทศอิตาลี และหลายคนยังเชื่ออีกว่านางเป็นเทพีแห่งสงครามแต่ดั้งเดิมของชาวโรมัน ซึ่งเก่าแก่กว่าเทพมาร์ส (Mars) บางครั้งนางยังถูกเข้าใจว่าเป็นพระมเหสีของเทพมาร์ส และแม้กระทั่งถูกรวมกับเทพีแมกนา มาเทอร์ (Magna Mater) พระแม่ธรณีของชาวฟรีเกีย (Phrygia) เนื่องด้วยสถานศักดิ์สิทธิ์ของนางอยู่ในเมืองออสเทีย (Ostia)
งานเทศกาลของเทพีเบลโลนาจะจัดขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
โชคชัย โชคอนันต์

โชคชัย โชคอนันต์เป็นนักร้องลูกทุ่ง ที่มีผลงานเพลง  "หลงเสียงนาง" ที่โด่งดังไปทั่วประเทศ เมื่อ พ.ศ. 2525  จนกระทั่งประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ยังหยิบยืมทำนอง นำไปใส่เนื้อร้องภาษาเขมร

**ประวัติ**
โชคชัย โชคอนันต์ มีชื่อจริงว่า นายอัคมาน ปาทาน (บ้างก็ว่าชื่อ โชคชัย ปาทาน ) เป็นลูกครึ่งไทย - ปากีสถาน เขาเกิดในครอบครัวที่มีอาชีพเลี้ยงวัวและขายเนื้อวัว ที่ชัยภูมิ เป็นลูกคนที่ 3 ของครอบครัว แต่ที่เด็กชายโชคชัยต่างจากเด็กแขกอื่นๆคือเขาชอบร้องเพลงลูกทุ่งเป็นชีวิตจิตใจ จึงฝึกร้องเพลง และตระเวนร้องเพลงตามสวนอาหารตามต่างจังหวัด

**เข้าสู่วงการ**
เมื่อ ชูชาติ อินทร นักพากษ์ชื่อดังได้ฟังน้ำเสียงของโชคชัยก็เกิดพอใจ จึงออกทุนให้เขาตั้งวงดนตรีโดยให้ใช้ชื่อโชคชัย โชคอนันต์ โดยบันทึกเสียงเพลงแรกคือเพลง "หลงเสียงนาง" ที่แต่งโดย รุ่ง ทานตะวัน และเพลงนี้ก็ทำให้นักร้องหน้าคมเข้ม โด่งดังไปทุกหัวระแหงของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน
ในช่วงนั้นเองที่ความดังที่พุ่งสุดขีดของเขา ชักนำให้โชคชัยก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยรับบทเป็นพระเอก ในภาพยนตร์เรื่อง "หลงเสียงนาง" ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์ คู่กับ มนฤดี ยมาภัย นางเอกดังแห่งยุค ที่ออกฉายในปี 2526 และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ก่อนที่จะตามมาด้วย " มนต์รักนักเพลง " ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์อีกเช่นกัน คราวนี้เขาแสดงร่วมกับราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์และออกฉายในปี 2527 
ในด้านผลงานเพลงนั้น โชคชัย ก็ได้ผลิตผลงานออกมาอีก 2 ชุดคือ "พายจ้ำ" และ "รถนะน้อง" แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ นอกจากนั้นก็ได้บันทึกเสียงคู่กับสายัณห์ สัญญา ด้วย แต่งานชุดนี้ไม่ถูกนำออกขาย ก่อนที่ความนิยมจะค่อยๆหดหายไป เขาจึงหันร้องเพลงตามร้านอาหารอยู่หลายปี และทำธุรกิจค้าผ้ากับน้องสาวซึ่งก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ช่วงนั้นเขาดื่มจัด ทำให้สุขภาพทรุดโทรม สำหรับผลงานเพลงชุดสุดท้ายของโชคชัยที่ออกมาหลังจากห่างหายจากวงการถึง 20 ปีมีชื่อว่า "คนถูกใจ" โดยออกมาเมื่อปี พ.ศ. 2548 ด้วยการออกทุนของน้องสาว ขณะที่โชคชัยมีอายุ 52 ปี งานชุดนี้ มีทั้งเพลงเก่าที่เขาเคยร้องไว้แต่เดิม รวมทั้ง "หลงเสียงนาง" และเพลงที่เขาแต่งเอง 3 เพลงคือ "คนถูกใจ" "ตำบักแตง" และ "หวนคืนกล่อมแฟน" งานชุดนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีกเช่นเคย จากนั้นโชคชัยก็ไม่ได้ร้องเพลงอีกเลย 
ในยุคที่รุ่งเรือง โชคชัยดังมาก เงินทองจึงไหลมาเทมา แถมด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา แต่พอความดังหดหาย ความสุขสบายก็หดหายตามไปด้วย เขาจึงหันหน้าเข้าหาสุราจนมีโรครุมเร้าหลายโรค แต่เมื่อรู้ตัวว่าป่วยเป็นโรคตับแข็ง ก็จึงหยุดดื่ม และรักษาตัวตลอดมา

**อาการป่วย**
โชคชัย โชคอนันต์  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 02.20 น . ที่โรงพยาบาลศรีวิชัย ย่านบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้วยอาการหัวใจวาย ขณะมีอายุได้ 55 ปี หลังจากที่ก่อนหน้านั้นป่วยเป็นทั้งตับแข็ง เบาหวาน และ หัวใจ ทำให้ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง
ศพของเขาได้รับการฝังตามความเชื่อของศาสนาอิสลามอยู่ที่มัสยิดยันนาตุ้ลพิรเดาซ์  อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา  
โชคชัย โชคอนันต์ มีบุตรสาว 2 คนชื่อ ชลธิชา ปาทาน กับ จันทรา ธีรวรรณ

**อ้างอิง**
2550
ช
ช
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
ชโชคชัย โชคอนันต์
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
ชโชคชัย โชคอนันต์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคตับแข็ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย

right
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย เรียงจากปีล่าสุดไปถึงปีแรกโดยนักเขียนและผลงานที่ได้รับรางวัลจะเขียนด้วยตัวหนังสือหนาที่ตำแหน่งบนสุดของแต่ละปี ข้อมูลหนังสือแต่ละเล่มเรียงจาก นามนักประพันธ์, ชื่อวรรณกรรม และสำนักพิมพ์เจ้าของลิขสิทธิ์ในเวลาที่หนังสือได้รางวัล
อนึ่ง คณะกรรมการคัดเลือก (Selection Committee)  มีหน้าที่รับเรื่องที่มีผู้เสนอเข้าพิจารณา และพิจารณาคัดเลือกให้เหลือไม่เกิน 10 เรื่อง เสนอต่อคณะกรรมการตัดสิน (มีการปรับเพิ่มจำนวนผลงานรอบสุดท้าย จาก 7 เล่มเป็น 10 เล่ม ใน พ.ศ. 2548)
และ คณะกรรมการตัดสิน (Board of Juries)  มีหน้าที่พิจารณาเรื่องที่คณะกรรมการคัดเลือกเสนอ และตัดสินให้ได้รับรางวัลซีไรต์เพียง 1 เรื่อง
หมายเหตุ : ในช่วงแรกของรางวัลซีไรต์ กล่าวคือ ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 - 2527 ไม่มีการประกาศผลงานที่เข้ารอบสุดท้าย

**พ.ศ. 2550-2559**

**พ.ศ. 2540-2549**

**พ.ศ. 2530-2539**

**พ.ศ. 2522-2529**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รางวัลซีไรต์