Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สถานีรถไฟปากน้ำโพ

สถานีรถไฟปากน้ำโพ เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 250.56 กิโลเมตร  ตั้งอยู่ ณ ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ 
สถานีรถไฟปากน้ำโพเปิดทำการตั้งแต่ พ.ศ. 2442  ซึ่งภายในสถานีรถไฟปากน้ำโพยังมีทางแยกไปท่าข้าวกำนันทรงเพื่อขนส่งสินค้าข้าวอีกด้วย เป็นเส้นทางขนถ่ายสินค้าจากกรุงเทพไปยังภาคเหนือ นอกเหนือจากเส้นทางน้ำผ่านแม่น้ำเจ้าพระยา อดีตนั้นยังเคยเป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดนครสวรรค์มาก่อน และต่อมาภายหลังได้มีการสร้างสถานีรถไฟนครสวรรค์ขึ้นมาแทนในพื้นที่ตำบลหนองปลิงมาจนถึงปัจจุบัน

**หน่วยงานสำคัญ**
# สารวัตรรถพ่วงปากน้ำโพ (สรพ.ปพ.) สังกัด วิศวกรกำกับการกองลากเลื่อนเขตอุตรดิตถ์ ศูนย์ลากเลื่อน ฝ่ายการช่างกล
# ที่ทำการแพทย์รถไฟเขตปากน้ำโพ สำนักงานแพทย์
# สหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจการรถไฟแห่งประเทศไทย สาขาปากน้ำโพ

**ระบบควบคุมอาณัติสัญญาณ**
ประแจกลไฟฟ้า ชนิดแบบบังคับด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี (ก.1ก)

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครสวรรค์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2442
สถานีรถไฟนครสวรรค์

ชานชาลาสถานีรถไฟนครสวรรค์
สถานีรถไฟนครสวรรค์ เป็นสถานีรถไฟระดับ 1 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 245.78 กิโลเมตร  ตั้งอยู่ตำบลหนองปลิง อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์

**ประวัติ**
เดิมสถานีรถไฟนครสวรรค์มีชื่อว่าสถานีรถไฟหนองปลิง ต่อมาได้มีการย้ายสถานีรถไฟประจำจังหวัดนครสวรรค์จากสถานีรถไฟปากน้ำโพมาอยู่ที่สถานีรถไฟหนองปลิง จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีรถไฟนครสวรรค์

**หน่วยงานสำคัญ**
# สารวัตรงานเดินรถแขวงนครสวรรค์ (สดร.นว.) สังกัด กองจัดการเดินรถเขต 3 ศูนย์ภาคเหนือ ฝ่ายการเดินรถ
# สารวัตรแขวงบำรุงทางนครสวรรค์ (สบท.นว.) สังกัด วิศวกรกำกับการกองบำรุงทางเขตนครสวรรค์ ศูนย์บำรุงทางภาคเหนือ ฝ่ายการช่างโยธา
# สารวัตรแขวงบำรุงรักษาอาณัติสัญญาณนครสวรรค์ (สสญ.นว.) สังกัด วิศวกรกำกับการกองบำรุงรักษาเขต 1 ศูนย์บำรุงรักษาส่วนภูมิภาค ฝ่ายการอาณัติสัญญาณและโทรคมนาคม
# วิศวกรกำกับการกองบำรุงทางเขตนครสวรรค์ (วบข.นว.) สังกัด ศูนย์บำรุงทางภาคเหนือ ฝ่ายการช่างโยธา
# ย่านขบวนรถสินค้าแก๊ส ปตท.

**ระบบควบคุมอาณัติสัญญาณ**
ประแจกลไฟฟ้า ชนิดแบบบังคับด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี (ก.1ก)

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครสวรรค์
พระอุปคุต

ไฟล์:พระอุปคุต วัดบวรนิเวศวิหาร Upagutta or Upagupta At Wat Bowon Niwet - CROPPED.png|thumb|พระอุปคุต ประดิษฐานภายในวิหารพระอุปคุต วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร
พิธีแห่อัญเชิญพระอุปคุตจากแม่น้ำโขงไปวัดพระธาตุพนม ก่อนเริ่มพิธีนมัสการพระธาตุพนม
พระอุปคุต (Upagutta;Upagupta) เป็นพระเถระในรัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช และเป็นปฐมาจารย์นิกายสรวาสติวาท ชื่อ "อุปคุต" มีความหมายว่า ผู้คุ้มครองรักษา 
พระอุปคุตเป็นพระที่เป็นที่นิยมนับถือของชาวอินเดีย ชาวมอญ และชาวไทยวน และอีสาน  สมัยก่อนพระมอญได้นำพระบัวเข็มมาถวายพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในตอนที่พระองค์ผนวชอยู่ แม้แต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ยังทรงกล่าวถึงความเป็นมาในพระราชนิพนธ์พระราชพิธีสิบสองเดือนด้วย

**ประวัติ**

** ประวัติ**
เชื่อกันมาว่า พระอุปคุตมีอิทธิฤทธิ์ปราบท้าววสวัตตี  มีเรื่องเล่ามาว่าประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 2 หลังพุทธปรินิพพาน ณ กรุงปาฏลีบุตร (ปัจจุบันคือเมืองปัฏนา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย) พระเจ้าอโศกมหาราช ผู้ครองราชสมบัติในขณะนั้น ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง ได้ฉลองสมโภชพระสถูปเจดีย์ทั้งหมดที่พระองค์สร้างอย่างยิ่งใหญ่ ตลอด 7 ปี 7 เดือน 7 วัน แต่ถูกพญามารมาผจญ ท่านจึงนิมนต์พระอุปคุตไปปราบพญามารจนยอมแพ้
ปัจจุบันยังมีความเชื่อในหมู่ชาวไทยวนว่า พระบัวเข็มหรือพระอุปคุตยังมีชีวิตอยู่ ในทุกวันขึ้น 15 ค่ำที่ตรงกับวันพุธ ชาวไทยวนจะเรียกว่าเป็น "วันเป็งปุ๊ด" พระอุปคุตจะออกบิณฑบาตในร่างเณรน้อย และจะออกมาเวลาเที่ยงคืน ด้วยเหตุนี้จึงเกิดประเพณีตักบาตรกลางคืนขึ้น

**ความสับสนกับพระบัวเข็ม**
พระอุปคุตมักถูกสับสนกับ พระบัวเข็ม ซึ่งเป็นพระในตำนานของพม่า-มอญ-ล้านนา ซึ่งแตกต่างกันกับพระอุปคุตทั้งในทางประติมากรรมและประวัติของพระทั้งสององค์ที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามในทางพระเครื่องมักถือให้พระอุปคุตเป็นพระองค์เดียวกับ ในทางพระเครื่องมีประวัติว่า "พระบัวเข็ม" เดิมเป็นพระพุทธรูปมอญ เข้ามาแพร่หลายในไทยช่วงสมัยรัชกาลที่ 3 โดยพระรามัญได้นำมาถวายพระวชิรญาณภิกขุ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4) โดยเชื่อในพุทธคุณว่าเป็นพระศักดิ์สิทธิ์ ก่อให้เกิดลาภผล ความมั่งมี ขจัดภยันตราย และมีอิทธิฤทธิ์ในทางขอฝนอีกด้วย
ที่ปราจีนบุรี มีผู้พบพระพุทธรูป เป็นพระบัวเข็มที่แกะสลักด้วยไม้ลอยน้ำมา จึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่ วัดใหม่ท่าพาณิชย์ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บทความ "ตำนานพระอุปคุต" date=2009-09-24  
หมวดหมู่:ภิกษุชาวอินเดีย
หมวดหมู่:พระอรหันต์
เทศบาลเมืองกันตัง

กันตัง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ห่างจากเทศบาลนครตรังประมาณ 20 กิโลเมตร เขตเทศบาลเมืองกันตังมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกันตังทั้งตำบล

**ประวัติ**
เทศบาลเมืองกันตังตั้งอยู่ริมแม่น้ำตรัง ซึ่งห่างจากปากน้ำตรังเพียง 27 กิโลเมตร จึงเป็นเมืองท่าสำคัญแห่งหนึ่งทางฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางน้ำที่สำคัญมาแต่โบราณ และในปี พ.ศ. 2436 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์ (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เจ้าเมืองตรัง ย้ายที่ตั้งเมืองตรังจากตำบลควนธานีมาตั้งที่ตำบลกันตัง โดยขึ้นกับมณฑลภูเก็ต
เทศบาลเมืองกันตังเป็นพื้นที่ของตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ซึ่งยกฐานะเป็นเทศบาลเมื่อปี พ.ศ. 2480 โดยพระราชกฤษฎีกาได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 54 หน้า 1899 เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2480 มีพื้นที่ 1.35 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่น เทศบาลได้ขอขยายเขตไปในพื้นที่ของบางส่วนของตำบลใกล้เคียงอีก 1.69 ตารางกิโลเมตร รวมกับพื้นที่เดิมเป็น 3.04 ตารางกิโลเมตร โดยพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลกันตัง จังหวัดตรัง พ.ศ. 2512 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ต่อมาได้รับประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองกันตัง ได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกาเล่ม 112 ตอนที่ 40 ก. ลงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538 แล้ว และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นต้นไป ปัจจุบันเทศบาลเมืองกันตังมีอายุ 70 ปี

**ชุมชน**
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองมีทั้งหมด 12 ชุมชน ดังต่อไปนี้- ชุมชนกิตติคุณ- ชุมชนหลังสโมสรเก่า- ชุมชนหลังชุมสายโทรศัพท์- ชุมชนโรงพยาบาลกันตัง- ชุมชนตรอกลิเก- ชุมชนในทอน- ชุมชนหลังโรงเรียนคลองภาษี- ชุมชนหน้าค่าย- ชุมชนหลาโป- ชุมชนป่ามะพร้าว- ชุมชนป่าไม้- ชุมชนตลาดใต้

**ประชากร**

**การศึกษา**
อาชีวศึกษา- วิทยาลัยการอาชีพกันตัง
 สถาบันการศึกษาสังกัดเทศบาล- เทศบาลวัดตรังคภูมิพุทธาวาส (ท.1)- เทศบาลบ้านคลองภาษี (ท.2)
 สถาบันการศึกษาสังกัด สพท. ตรัง เขต 2- โรงเรียนกันตังพิทยากร- โรงเรียนอนุบาลกันตังศึกษา- โรงเรียนประชาวิทยา- โรงเรียนจุ๋งฮัวโซะเซียว- โรงเรียนวิเศษกาญจน์- โรงเรียนเทศบาล 1 (วัดตรังคภูมิพุทธาวาส)- โรงเรียนเทศบาล 2 (บ้านคลองภาษี)

**อ้างอิง**
กันตัง
กันตัง
หมวดหมู่:อำเภอกันตัง
พระเจ้าเยจงแห่งโครยอ

พระเจ้าเยจงแห่งโครยอ (MR=Yejong ค.ศ. 1079 - ค.ศ. 1122) จักรพรรดิองค์ที่ 16 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1105 - 1122) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซุกจง กับพระมเหสีมยองอึย ตระกูล ลี เมื่อพระเจ้าเยจงทรงขึ้นครองราชสมบัติ สงครามกับเผ่านูร์เชน (Jurchen) ยังค้างคาอยู่ ในค.ศ. 1109 ยุนควาน (윤관, 尹瓘) นำทัพพยอลมูบัน (별무반, 別武班) บุกไปทางเหนือกวาดล้างชาวนูร์เชน พระเจ้าเยจงยังมีพระราชโองการให้สร้างป้อมปราการเก้าแห่งทางเหนือเพื่อรับการรุกรานของนูร์เชน ตามคำแนะนำของยุนควาน แต่กระนั้นโครยอก็ไม่อาจจะยึดดินแดนทางเหนือได้เพราะภูมิประเทศไม่เอื้ออำนวยและชาวนูร์เชนที่คุ้นเคยกับสภาพภูมิประเทศมากกว่าเข้าตีทุ่งกว้างของตนคืน ในค.ศ. 1115 วันยัน อากูดา (Wanyan Aguda) รวบรวมเผ่านูร์เชนต่างๆตั้งตนเป็นจักรพรรดิราชวงศ์จิน (金)  เป็นอำนาจใหม่ทางตอนเหนือเข้ามาแทนที่ราชวงศ์เหลียวและราชวงศ์ซ่งที่อ่อนแอ ราชวงศ์จินส่งทูตมาขอเจรจาสัมพันธไมตรีแต่พระเจ้าเยจงทรงปฏิเสธและขับไล่ไสส่ง 
พระเจ้าเยจงทรงผิดกับจักรพรรดิโครยอองค์ก่อนๆ คือทรงเลื่อมใส่ศรัทธาในลัทธิเต๋า (Daoism) ฮ่องเต้ซ้องฮุ่ยจง (宋徽宗) ทรงพยายามจะเจริญสัมพันธไมตรีกับเกาหลีเพื่อที่จะขอการสนับสนุนจากเกาหลีในการต่อสู้กับพวกนูร์เชนราชวงศ์จิน จึงมีการติดต่ออย่างเป็นทางการระหว่างเกาหลีกับราชวงศ์ซ่งเป็นครั้งแรก วัฒนธรรมจีนเริ่มเข้ามามีอิทธิพลในเกาหลีโดยเฉพาะในด้านดนตรี เป็นต้นกำเนิดของดนตรีจีนของเกาหลี เรียกว่า อาอัก (아악, 雅樂) 
บั้นปลายเหล่าเสนาทหารและผู้มีความรู้ตลอดจนผู้ใกล้ชิดให้คำปรึกษาของพระองค์เริ่มขัดแย้งกันจนทำให้ต้องหันไปใส่พระทัยกับตำราและเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับลัทธิเต๋าที่พระองค์ชื่นชมเป็นส่วนพระองค์  เมื่อพระเจ้าเยจงสวรรคตในค.ศ. 1122 พระโอรสกับมเหสีซุนด็อก ก็ขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าอินจง

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าซุกจง (숙종)
*พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีมยองอึย ตระกูลยู (명의왕후 유씨, 明懿王后)
พระมเหสี
*สมเด็จพระราชินีคยองฮวา ตระกูลลี (경화왕후 이씨, 敬和王后 李氏) พระราชธิดาของพระเจ้าซอนจงกับพระสนมจองซินฮย็อนบิน ตระกูล ลี
*สมเด็จพระราชินีซุนด๊อก ตระกูลลี (순덕왕후 이씨, 順德王后 李氏) ธิดาของ ลีจากยอม
*สมเด็จพระราชินีมุนจอง ตระกูลวัง (문정왕후 왕씨, 文貞王后)
พระโอรส
*องค์ชายอินจง (인종, 仁宗) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีซุนด๊อก ตระกูลลี 
พระธิดา
*องค์หญิงซึงด๊อก (승덕공주, 承德宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีซุนด๊อก ตระกูลลี
*องค์หญิงฮึงคยอง (흥경공주, 興慶宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีซุนด๊อก ตระกูลลี
หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ
เยจง
รายชื่อส่วนหัวของเอชทีทีพี

ส่วนหัวของเอชทีทีพี เป็นส่วนประกอบหลักของการร้องขอบนเอชทีทีพี และเป็นส่วนที่สำคัญสำหรับการตอบรับเอชทีทีพีด้วย ส่วนหัวเหล่านี้เป็นการกำหนดลักษณะเฉพาะต่าง ๆ ของข้อมูลที่ร้องขอ หรือข้อมูลที่ถูกจัดสรรให้ ส่วนหัวของเอชทีทีพีแยกออกจากส่วนของเนื้อหาด้วยบรรทัดว่างหนึ่งบรรทัด ข้อมูลส่วนหัวอาจเป็นสายอักขระที่แทบจะไม่มีกฎเกณฑ์ แต่ก็มีส่วนหัวบางตัวที่เป็นที่ยอมรับและเข้าใจโดยทั่วไป

**การร้องขอ**

**การตอบรับ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  IETF HTTP/1.1 RFC-  IETF HTTP State Management Mechanism RFC-  HTTP/1.1: Header Field Definitions-  HTTP/1.1 headers from a web server point of view-  HTTP Header Viewer with Google App Engine date=2008-05-25 
หมวดหมู่:เอชทีทีพี
หมวดหมู่:เอชทีทีพี

หมวดหมู่:มาตรฐานเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม
หมวดหมู่:การพัฒนาเว็บ
หมวดหมู่:โพรโทคอลชั้นโปรแกรมประยุกต์
หมวดหมู่:ข้อความหลายมิติ
สุนิสา เจทท์

สุนิสา เจทท์ (เกิด 29 มกราคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น วิกกี้ เป็นนักแสดง พิธีกร และนางแบบชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**ประวัติ**
สุนิสา เกิดที่รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของวิวัฒน์ จึงวิโรจน์ (ต่อมาได้ใช้ชื่อสกุลว่า เจทท์) กับมารดาชื่อสุวรรณี เรืองรุจิระ มีพี่ชายร่วมบิดามารดาหนึ่งคนชื่อวิทวัฒน์ เจทท์ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อไรอัน เจทท์ ต่อมาบิดามารดาได้หย่าร้างกันและต่างสมรสใหม่ทั้งคู่
ในช่วงระดับปฐมวัยจนถึงระดับประถมศึกษาปีที่ 4 เธอศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย ก่อนย้ายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมเมานต์เฮบลอน (Mt.Heblon High School) รัฐแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา ครั้นย้ายกลับประเทศไทยจึงเข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี และจบปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ภาควิชาโฆษณาและศิลปะเชิงพาณิชย์ 
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยผลงานภาพยนตร์เรื่อง ฟ้า โดยเรียนการแสดงกับอรชุมา ยุทธวงศ์ พร้อม ๆ กับที่ได้รับเลือกให้เป็นสาวเชค เมื่อปี พ.ศ. 2541 ที่เปลี่ยนรูปแบบจากเซ็กซี่มาเป็นน่ารัก
ในปี 2558 วิกกี้ได้รับบทร้ายครั้งแรกใน ทางผ่านกามเทพ

**ครอบครัว**
สุนิสาสมรสกับชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ นักแสดงชายสังกัดช่อง 3 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ 2555 
มีบุตรชายด้วยกันสองคนคือ ตฤณ หิรัญยัษฐิติ (ชื่อเล่น ทริสเท่น) เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 และ ทวิรท หิรัญยัษฐิติ (ชื่อเล่น ไทเลอร์) เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**ภาพยนตร์**
ฟ้า (ปี 2541 / บีอีซี ฟิล์ม)

**มิวสิกวิดีโอ**
คืนสุดท้าย - นันทิดา แก้วบัวสาย
*ถอยหน่อยครับ - ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล
*ดิลิเวอรี่ / ไร้ตัวตน - เจมส์ เรืองศักดิ์
*สายไปหรือเปล่า - แมทธิว ดีน
*รักฉันจะมีแต่เธอ - ปาน ธนพร
*ละครรักแท้ - วงแคลช

**พิธีกร**
 รายการ ผู้หญิงถึงผู้หญิงสวย  ทางช่อง 3

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัลสาวเชค พ.ศ. 2541- รางวัลเมขลาครั้งที่ 22 ประจำปี 2545 สาขา นักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง สะใภ้จ้าว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติวิกกี้ สุนิสาfix-attempted=yes -  ประวัติดารา วิกกี้ สุนิสา ดารา รูปดารา ภาพดารา แอบถ่ายดารา ดาราไทย ... date=2007-11-27 -  วิกกี้-สุนิสา เด็กบ้านแตกที่ไร้ปม - sunisajett- sunisajett- ทวิตเตอร์ ส่วนตัวของ วิกกี้ สุนิสา
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนานาชาติร่วมฤดี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแมริแลนด์
พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ

พระเจ้าอีจงแห่งโครยอ (MR=Ŭijong ค.ศ. 1127-ค.ศ. 1173) จักรพรรดิองค์ที่ 18 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1146-ค.ศ. 1170) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับสมเด็จพระราชินีคงเย เมื่อพระเจ้าอินจงสวรรคตในค.ศ. 1146 องค์ชายวังฮย็อนจึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าอึยจงทรงสนพระทัยในศิลปะและสถาปัตยกรรม มีพระราชโองการให้สร้างพระตำหนักขุดอุทยานในวังอันงดงาม ทำให้ทรงละเลยราชกิจ หลังจากที่โครยอสงบสุขปลอดการรุกรานจากราชวงศ์เหลียว ทำให้สถานะของขุนนางฝ่ายทหารตกต่ำลง พระเจ้าอึยจงทรงสนับสนุนขุนนางฝ่ายพลเรือนมากกว่าฝ่ายทหารเพราะทรงเห็นว่าขุนนางฝ่ายทหารนั้นป่าเถื่อนขณะที่ขุนนางฝ่ายพลเรือนนั้นสามารถสัมผัสความงามของสิ่งรอบข้างได้ ขุนนางฝ่ายทหารถูกดูแคลนว่ามีศักดิ์ศรีตำกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน ทำให้เกิดเหตุการณ์ลบหลู่ขุนนางฝ่ายทหารผู้ใหญ่ เช่น คิมทนจุงบุตรชายของคิมบูชิกขุนนางฝ่ายพลเรือนจุดไฟเผาหนวดของจองจุงบูขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่ง และมีขุนนางฝ่ายทหารชั้นผู้ใหญ่อีกคนถูกขุนนางฝ่ายพลเรือนชั้นผู้น้อยตบใบหน้า สร้างความอัปยศและความคับแค้นแก่บรรดาขุนนางฝ่ายทหารเป็นอย่างมาก
ในค.ศ. 1170 พระเจ้าอึยจงเสด็จออกไปยังวัดโพฮย็อน (보현원, 普賢院) นอกเมืองแคซอง นายพลจองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ที่อารักขาขบวนเสด็จนั้น ใด้ก่อกบฏขึ้นและประกาศว่า ให้ขุนนางฝ่ายพลเรือนทุกคนจงตายเสียเถอด แล้วขุนนางฝ่ายทหารก็เข้าสังหารหมู่ขุนนางฝ่ายพลเรือนไปทั้งราชสำนัก เหลือเพียงพระเจ้าอึยจงซึ่งทรงถูกปลดลงจากราชบัลลังก์เนรเทศพระองค์ไปยังเกาะโคเจ (거제도, 巨濟島) และองค์ชายรัชทายาทพระโอรสก็ถูกเนรเทศไปเกาะจินโด คณะปฏิวัติตั้งองค์ชายอิกยาง (익양후, 翼陽侯) พระอนุชาของพระเจ้าอึยจง เป็นพระเจ้ามยองจง เป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองแบบเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ของเกาหลีไปอีกร้อยกว่าปี 
ในค.ศ. 1173 ขุนนางที่สนับสนุนพระเจ้าอึยจงได้ก่อกบฏเพื่อคืนบัลลังก์แก่พระเจ้าอึยจงแต่ไม่สำเร็จ จองจุงบูจึงเดินทางมายังเกาะโคเจ ร่วมดื่มน้ำจันท์กับพระเจ้าอึยจงอดีตจักรพรรดิ เมื่อพระเจ้าอึยจงทรงเมาแล้ว ก็จับพระองค์มัดไว้ห่อด้วยเสื่อ จับโยนลงน้ำจนพระเจ้าอึยจงสวรรคต

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าอินจง (인종)
พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)
พระมเหสี
*สมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม (장경왕후 김씨, 莊敬王后)
*สมเด็จพระราชินีจางซอน ตระกูลแช (장선왕후 최씨, 莊宣王后)
พระสนม
*พระสนมคองอิน ตระกูล อู 궁인 우씨 (宮人 武比)
พระโอรส
*องค์ชายโฮรยาง (효령태자, 孝靈太子) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม 
พระธิดา
*องค์หญิงคยองด๊อก (경덕궁주, 敬德宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม 
*องค์หญิงอันจอง (안정궁주, 安貞宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม 
*องค์หญิงฮวาซอน (화순옹주, 和順翁主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีจางคยอง ตระกูลคิม 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1670
หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ
หมวดหมู่:ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร
อีจง
ถนนคีรีรัฐยา

ถนนคีรีรัถยา  
สภาพถนนคีรีรัฐยา
สาเหตุที่ตั้งชื่อถนนว่าคีรีรัฐยา เพราะถนนสายนี้ตัดผ่านภูเขาสามลูกคือ เขาวัง(พระนครคีรี) เขาพนมขวด และเขาหลวง  โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้ตัดถนนผ่านเขาทั้งสามลูกนี้  โดยเมื่อก่อนบริเวณถนนสายนี้จะเป็นทุ่งนา  เรียกว่าทุ่งเขาพนมขวด และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯ ให้ฟื้นฟูประเพณีแรกนาของเมืองเพชรบุรี  ที่เคยมีการแรกนาที่วัดแรกมาทำพิธีแรกนาที่ทุ่งเขาพนมขวด หลังการแรกนาในกรุงเทพฯ แล้วประมาณ 7 – 15 วัน  โดยมีพระยาเพชรบุรี เป็นพระยาแรกนา  ในปัจจุบันถนนสายนี้จะมีจุดเริ่มต้นที่บริเวณเขาวัง(พระนครคีรี)  ตำบลคลองกระแชง  อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี  ผ่านโรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี   เขาพนมขวด  สนามกีฬาดอนคาน  วัดบุญทวี     (วัดถ้ำแกลบ)   และสิ้นสุดที่เขาหลวง ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลธงชัย อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเพชรบุรี
โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์

โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ เป็นโรงเรียนเอกชน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2531 โดยมี อ.อาจิณ มารีประสิทธ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต ทางโรงเรียนได้สอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6  ตั้งอยู่ใน เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2531 โดยมี อ.อาจิณ มารีประสิทธ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต ทางโรงเรียนได้สอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6
ปี 2560 โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ เปิดหลักสูตรนานาชาติ Pensmith STEM International เน้นทักษะวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมและคณิตศาสตร์ นำทีมโดย อ Tony Atkinson 

**สถานที่ต่างๆในโรงเรียน**
 อาคารโยเซฟอุปถัมภ์- อาคารมารีนิรมล- อาคารฟาติมา- อาคารบุญราศี- สระว่ายน้ำ- โรงยิม- สนามฟุตบอล- โถงอเนกประสงค์- ที่จอดรถ- ลานเสาธง

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 ชนาธิป สรงกระสินธ์- ธนาสิทธิ์ ศิริผลา - สาวิกา ไชยเดช- อภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ- ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนในเขตบางกะปิ
หมวดหมู่:โรงเรียนเอกชนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
อุทุมพร จามรมาน

ศาสตราจารย์ อุทุมพร จามรมาน ที่ปรึกษาผู้ตรวจการแผ่นดิน อดีตผู้อำนวยการสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน) และเป็นกรรมการและเลขานุการในคณะกรรมการบริหารสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.)

**ประวัติ**
ศ.อุทุมพร จามรมาน หรือ ศ.ดร.อุทุมพร จามรมาน เกิดเมื่อวันที่ 8 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต (คณิตศาสตร์-ประถม) เกียรตินิยม จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท การวิจัยการศึกษา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาเอก สาขาสถิติและวัดผล มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา

**การทำงาน**
ศ.อุทุมพร จามรมาน เคยดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง อาทิ ประธานฝ่ายดำเนินงานวิทยาลัยการศึกษาทางไกลทางอินเทอร์เน็ต (พ.ศ. 2546 - 2549) กรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ (2540 - 2542) หัวหน้าภาควิชาวิจัยการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2532 - 2536) ผู้อำนวยการศูนย์ทดสอบทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ (2540 - 2542) และรองคณบดีคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (2524 – 2528)
นอกจากนี้ยังมีประสบการณ์ในการทำงานในปัจจุบัน อาทิ ประธาน e-Learning สมาคมคอมพิวเตอร์ในพระบรมราชูปถัมภ์ และกรรมการสภามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (2546 - ปัจจุบัน) 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสายปัญญา ในพระบรมราชินูปถัมภ์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะครุศาสตร์ - ศึกษาศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
แก๊ก คอนเสิร์ต

แก๊ก คอนเสิรต์ (개그콘서트) เป็นรายการโทรทัศน์แนวคอมาดี้กเกาหลีใต้ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2
ซึ่งบางครั้งเรียกว่า Gag Con (เกาหลี: 개콘) เริ่มออกอากาศครั้งแรก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 และเป็นรายการตลกที่เก่าแก่ที่สุดของเกาหลีใต้ รายการจะบันทึกเทปในวันพุธ และออกอากาศทาง KBS2 ในวันอาทิตย์เวลา 17:15 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) รายการจะออกอากาศพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษทาง KBS World TV ในวันเสาร์เวลา 18:00 น.

**ประวัติการออกอากาศ == 
*Season 1 (September 1999 to October 2000)
*Season 2 (October 2000 to January 2003)
*Season 3 (January 2003 to March 2004)
*Season 4 (March 2004 to April 2008)
*Season 5 (April 2008 to May2020)
*Season 6 (12 November 2023 to now )

**นักแสดง == 
개그콘서트 GAG CONCERT
Current comedians※ As of 4 January 2020


**Name**
(2011.7.3~2019.7.21)

**Notable Corners**

**Past Favourite Sketches**
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเคบีเอส‎
การเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน

การเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน (chunked transfer encoding) เป็นวิธีหนึ่งของเว็บเซิร์ฟเวอร์เอชทีทีพี ในการส่งถ่ายข้อมูลไปยังโปรแกรมประยุกต์ของเครื่องลูกข่าย (ซึ่งมักจะเป็นเว็บเบราว์เซอร์) ปกติแล้วข้อมูลที่ได้รับจากข้อความตอบรับเอชทีทีพีจะถูกส่งมาเป็นข้อมูลชิ้นเดียว ซึ่งขนาดของเนื้อหานั้นได้แสดงไว้ในส่วนหัว Content-Length ขนาดของข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญ เพราะว่าเครื่องลูกข่ายจำเป็นต้องทราบว่า เมื่อไรข้อความตอบรับจะสิ้นสุดและเมื่อไรข้อความถัดไปจะตามมา และด้วยการใช้การเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน ข้อมูลจะถูกแบ่งออกเป็นบล็อกย่อย ๆ และถูกส่งออกไปเป็นหนึ่งหรือหลาย "ชิ้นส่วน" (chunk) ดังนั้นเครื่องแม่ข่ายอาจเริ่มส่งข้อมูลก่อนที่มันจะทราบว่าขนาดรวมทั้งหมดของเนื้อหาเป็นเท่าใด บ่อยครั้งที่ขนาดของบล็อกจะเท่ากันหมด แต่ก็ไม่แน่เสมอไป
บางครั้งเครื่องให้บริการเอชทีทีพีใช้การบีบอัดข้อมูล (gzip หรือ deflate) เพื่อลดเวลาที่ใช้ในการส่งถ่ายข้อมูล แม้ว่าการเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วนสามารถใช้ได้กับทรัพยากรที่บีบอัดเพื่อลดปริมาณชิ้นส่วนที่ส่ง แต่หลังจากแบ่งแล้ว ชิ้นส่วนต่าง ๆ ที่ไม่ได้มีการบีบอัดในตัวเองก็จะไม่มีประโยชน์อะไร แถมยังทำให้เซิร์ฟเวอร์เสียเวลาในการบีบอัดอย่างเต็มที่ แล้วข้อมูลบีบอัดที่ออกมาจึงค่อยถูกตัดแบ่งตามแผน ส่วนกรณีที่มีการตัดแบ่งเป็นชิ้นส่วนก่อนแล้วค่อยนำไปบีบอัด มีข้อดีตรงที่สามารถบีบอัดได้ทันทีในขณะที่ข้อมูลกำลังส่ง เพราะข้อมูลที่นำมาบีบอัดมีขนาดเล็ก แต่ก็มีข้อเสียคือไม่สามารถทราบถึงขนาดข้อมูลสุดท้ายที่บีบอัดแล้วได้โดยง่าย

**รูปแบบ**
เครื่องแม่ข่ายจะส่งส่วนหัวของการตอบรับ Transfer-Encoding โดยกำหนดค่าเป็น chunked แต่ละชิ้นส่วนจะขึ้นต้นด้วยขนาดของข้อมูลในชิ้นส่วนนั้นเป็นเลขฐานสิบหก ตามด้วยอักขระปัดแคร่ (carriage return) อักขระป้อนบรรทัด (line feed) และข้อมูลในส่วนนั้น ในการนำไปใช้บางอย่าง จะมีอักขระช่องว่าง (0x20) เพิ่มเข้ามาระหว่างขนาดของชิ้นส่วน กับอักขระปัดแคร่ป้อนบรรทัด และเมื่อไม่มีข้อมูลที่จะส่งต่อแล้ว ชิ้นส่วนตอบรับสุดท้ายจะจบด้วยขนาดที่เท่ากับ 0

**ตัวอย่างข้อความตอบรับ**
HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: text/plain
Transfer-Encoding: chunked
23
This is the data in the first chunk
1A
and this is the second one
0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 RFC 2616 ส่วนที่ 3.6.1
หมวดหมู่:เอชทีทีพี
หมวดหมู่:การจัดการข้อมูล
ช่องว่าง

ช่องว่าง อาจหมายถึง- ในการเขียน
** วรรค
** ช่องไฟ
** จุดไข่ปลา (ช่องว่างให้กรอกข้อมูล)- ช่องว่าง (อักขระ) (whitespace)- ปริภูมิ (space)- ช่องว่าง (vacuole)
กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์

__NOTOC__
“กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์”
กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ (cornucopia หรือ horn of plenty; cornu copiae) เป็นสัญลักษณ์ของอาหารและความอุดมสมบูรณ์ที่ใช้กันมาราวห้าร้อยปีก่อนคริสต์ศักราชบางครั้งก็เรียกว่า “กรวยแห่งอมาลเธีย” (Horn of Amalthea) หรือ “กรวยแห่งการเก็บเกี่ยว” (Harvest cone) “กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์” พบบ่อยในงานศิลปะทุกแขนงมาตั้งแต่สมัยกรีกโรมันในการใช้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์และการให้กำเนิด
ในตำนานเทพเจ้ากรีกเทพีอมาลเธีย (Amalthea) เป็นแพะผู้เลี้ยงดูซูสด้วยน้ำนมของตนเอง เมื่อเขาของอมาลเธียหักด้วยอุบัติเหตุโดยซูสขณะที่กำลังเล่นกันซึ่งทำให้อมาลเธียกลายเป็นยูนิคอร์น เทพซูสผู้รู้สึกผิดก็คืนเขาให้ เขานั้นจึงมีอำนาจเหนือธรรมชาติที่จุสิ่งใดก็ได้ที่ผู้เป็นเจ้าของต้องการ ภาพดั้งเดิมเป็นภาพเขาแพะที่เต็มไปด้วยผลไม้และดอกไม้ เทพเช่นเทพีฟอร์ชูนา (Fortuna) บางภาพจะถือกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ นอกจากจะเป็นสัญลักษณ์แห่งความอุดมสมบูรณ์ กรวยก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของการให้กำเนิด
อีกทฤษฎีหนึ่งก็ว่าเทพีอมาลเธียอาจจะเป็นนิมฟ์ที่ถูกขอให้มาเลี้ยงซูสเมื่อถูกซ่อนตัวจากโครเนิส อมาลเธียก็นำซูสไปซ่อนไว้ที่เขาไอไกออน (Mount Aigaion) ที่แปลว่าภูเขาแพะ ซึ่งอาจจะหมายความว่าอมาลเธียเป็นนิมฟ์ที่เป็นแพะหรือเป็นนิมฟ์ที่ดูและแพะก็ได้ ฉะนั้นเขาที่หักอาจจะเป็นเขาของอมาลเธียหรือเขาของแพะของอมาลเธียที่หักขณะที่เล่นกับซูสก็ได้ เพื่อเป็นการตอบแทนเทพซูสจึงสร้าง “กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์” อีกทฤษฎีหนึ่งก็ว่าอมาลเธียเป็นชื่ออีกชื่อหนึ่งของกลุ่มดาวแพะทะเล
การสร้างงานศิลปะในสมัยใหม่ของ “กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์” มักจะเป็นกรวยที่สานด้วยหวายที่มีรูปร่างเหมือนเขาแพะที่บรรจุด้วยสิ่งต่างสำหรับฉลองเช่นผลไม้และผัก ในทวีปอเมริกาเหนือ “กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์” กลายมามีความสัมพันธ์กับเทศกาลวันขอบคุณพระเจ้าและการเก็บเกี่ยว ในรัฐบริติชโคลัมเบีย “Cornucopia” เป็นชื่อของเทศกาลไวน์และอาหารประจำปีที่ฉลองกันที่วิสเลอร์ นอกจากนั้นสัญลักษณ์นี้ก็ยังปรากฏในธงและตราของรัฐไอดาโฮ, รัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐนิวเจอร์ซีย์ และในตราของประเทศโคลอมเบีย, ประเทศเปรู และประเทศเวเนซุเอลา
“กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์” ใช้ในเครื่องประดับที่เป็นสัญลักษณ์ของการมีบุตร, โชค และความอุดมสมบูรณ์ ผู้นับถือคริสต์ศาสนาบางกลุ่มก็กล่าวเตือนไม่ให้ใช้สัญลักษณ์ที่ว่านี้เพราะถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความโชคร้าย และเปรียบเทียบกับ “เขา” ที่บรรยายในพระคัมภีร์ที่หมายถึงพระเยซูเท็จ (Antichrist)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สัญลักษณ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Cornucopia Tindari MAR Palermo NI5582.jpg|กรวยจากคริสต์ศตวรรษที่ 1 พบที่เมสซินาในอิตาลี
ไฟล์:Bas-relief romain MNC 1.JPG|เทพีฟอร์ชูนาแบบกรวย
ไฟล์:Dionysos Ploutos BM F68.jpg|เทพพลูโตถือกรวย
ไฟล์:Giovanni Caccini - Autunno . Ponte Santa Trinita-florence.jpg|ประติมากรรมโดย จิโอวาน บัตติสตา คัชชินิที่ฟลอเรนซ์
ไฟล์:Cornucopia.png|โปสเตอร์จากแคนาดา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์
หมวดหมู่:วันขอบคุณพระเจ้า
โรงแรมริตซ์ ปารีส

ไฟล์:Hôtel Ritz.jpg|320px|thumb|โรงแรมริตซ์ที่ปลาซวองโดม
โรงแรมริตซ์ ปารีส (Hôtel Ritz Paris) เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่ที่ปลาซวองโดม ใจกลางกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงและหรูหราที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง และเป็นหนึ่งในเจ็ด Parisian Palace ที่จัดอันดับโดย The Leading Hotels of the World  นับเป็นโรงแรมริตซ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2441

**ประวัติ**
อาคารของโรงแรมสร้างขึ้นเมื่อต้นศตวรรษที่ 18 เพื่อเป็นที่พักอาศัยส่วนตัว ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2397 อาคารได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของพี่น้อง Péreire ซึ่งได้ใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของสถาบันการเงิน Crédit Mobilier
อาคารของโรงแรมริตซ์ ปารีส
ด้านหน้าของอาคารออกแบบโดย  ฌูลส์ อาร์ดวง-มองซาร์ ต่อมาเซซาร์ ริตซ์ ได้ปรับเปลี่ยนให้เป็นโรงแรมหรู และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2441 เมื่อรวมกับพรสวรรค์ด้านการทำอาหารของออกุสต์ เอสกอฟฟิเยร์ ผู้ถือหุ้นรายย่อย ทำให้โรงแรมริตซ์มีพร้อมทั้งความหรูหรา บริการ และอาหารชั้นเลิศ
โรงแรมริตซ์ประกอบด้วยอาคาร Vendôme และ Cambon มีห้องพักด้านหนึ่งหันหน้าเข้าหาปลาซวองโดม และห้องพักด้านตรงข้ามมองลงไปเห็นสวนของโรงแรม ที่นี่เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก และมีห้องชุดหรูหราบางห้องที่ตั้งชื่อตามแขกที่มีชื่อเสียง ตัวอย่างผู้มีชื่อเสียงที่มาพักที่โรงแรมริตซ์ เช่น เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ซึ่งนำชื่อไปตั้งเป็นชื่อบาร์ของโรงเรม และมาร์แซล พรุสต์ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ชาร์ลี แชปลิน เกรทา การ์โบ มาร์ลีน ดีทริช ฌ็อง-ปอล ซาทร์ เอลตัน จอห์น รวมทั้งนักออกแบบเสื้อผ้า โกโก ชาแนล ซึ่งพักอยู่ที่โรงแรมริตซ์นานกว่าสามสิบปี 
ไฟล์:RitzParisGarden alt.jpg|thumb|220px|The Ritz garden café by the Swiss artist, Pierre-Georges Jeanniot (1848-1934).

**โรงแรมริตซ์ในปัจจุบัน**
ปัจจุบันโรงแรมริตซ์ ปารีส มีห้องพัก 161 ห้อง ห้องอาหารหนึ่งห้อง และบาร์สองแห่ง ราคาห้องพักเริ่มต้นที่ 730 ยูโรต่อคืน ห้องชุดเริ่มต้นที่ 3,000 ยูโร ห้องอาหารของโรงแรมที่มีชื่อว่า L'Espadon ได้รับระดับคะแนนหนึ่งดาวจาก Michelin Red Guide ฉบับปี 2007

**เกร็ด**
 Forbes Magazine ยกย่องคอลิน ฟีลด์ head barman ประจำบาร์เฮมิงเวย์ในโรงแรม ให้เป็น "บาร์เทนเดอร์ที่ดีที่สุดในโลก" 

**References**

**External links**
  Hotel website- Interview with Colin Field, leading mixologist and head barman of the Ritz's Hemingway Bar date=2010-01-29 
หมวดหมู่:โรงแรมในปารีส
หมวดหมู่:ประเทศฝรั่งเศส
Immiserizing growth

Immiserizing growth
เศรษฐกิจที่เจริญเติบโตจะส่งผลในทางที่เลวร้าย ก่อนเกิดการเจริญเติบโต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ถ้าการเจริญเป็นการส่งออกเพียงอย่างเดียว จะเป็นหนทางที่นำไปสู่ ความตกต่ำในอัตราการค้าของประเทศที่ส่งออก
ในบางโอกาสที่พอเหมาะพอเจาะ ซึ่งดีที่มันจะเกิดขึ้นไม่บ่อยนัก
การตกต่ำของอัตราการค้า อาจจะใหญ่ยิ่งกว่าผลได้จากการค้าเสียด้วยซ้ำ สถานการณ์แบบนี้ จะยิ่งทำให้ประเทศแย่ลงกว่าก่อนที่จะมีการเติบโต
ผลลัพธ์นี้เกิดขึ้นกับประเทศที่กำลังเจริญเติบโต ซึ่งความสามารถต่างๆ ขึ้นอยู่กับอิทธิพลราคาของโลก
Harry G. Johnson, ได้ทำความเข้าใจกับเงื่อนไขนี้ และผลลัพธ์เกี่ยวกับเรื่องนี้ในปี 1995 พบว่า มีความสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งที่กระทบถึงกันอย่างดีระหว่าง
immeserizing growth กับ export of primary goods โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนา
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ เศรษฐศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์
ชาวซุนดา

ชาวซุนดา เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองในประเทศอินโดนีเซียอาศัยอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกของเกาะชวา  มีจำนวนประมาณ 31 ล้านคน ชาวซุนดาใช้ภาษาหลักคือภาษาซุนดา และนับถือศาสนาอิสลามเป็นส่วนใหญ่
เดิมนั้นชาวซุนดามักจะอาศัยอยู่หนาแน่นในจังหวัดชวาตะวันตก, บันเติน และจาการ์ตา รวมทั้งพื้นที่ทางตะวันตกของจังหวัดชวากลาง สำหรับชวากลาง และชวาตะวันออกนั้น เป็นถิ่นฐานเดิมของชาวชวา ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มใหญ่ที่สุดในอินโดนีเซีย 
วัฒนธรรมของชาวซุนดานั้นส่วนใหญ่ยืมมาจากวัฒนธรรมชวา แต่มีความแตกต่างออกไปเนื่องจากการนับถือศาสนาอิสลาม และมีลำดับชั้นทางสังคมที่แข็งแกร่งน้อยกว่ามาก 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=0-300-10518-5- Hefner, Robert (1997), Java's Five Regional Cultures. taken from  postscript = 
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวซุนดา
ภาษาเบอตาวี

มะระโก 1:9-11 ในภาษาเบอตาวี
ภาษาเบอตาวี มีอีกชื่อว่า ภาษามลายูเบอตาวี, ภาษามลายูจาการ์ตา หรือ ภาษามลายูบาตาเวีย  เป็นภาษาพูดของชาวเบอตาวีในกรุงจาการ์ตาของประเทศอินโดนีเซีย มีผู้พูดภาษาเบอตาวีเป็นภาษาแม่ประมาณ 5 ล้านคน โดยเป็นภาษาลูกผสมที่อิงภาษามลายู (Malay-based creole language) ในจาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นภาษาลูกผสมที่มีภาษามลายูเป็นฐาน ภาษาเบอตาวีเป็นภาษาไม่ทางการยอดนิยมในอินโดนีเซียสมัยปัจจุบัน ซึ่งเป็นฐานของสแลงอินโดนีเซียและมักพูดกันในละครโทรทัศน์จาการ์ตา คำว่า เบอตาวี มาจากคำว่าบาตาฟียา อันเป็นชื่อทางการของจาการ์ตาในสมัยหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ อูรี ตัดมอร์รายงานว่า ยังไม่มีขอบเขตแบ่งภาษาปากอินโดนีเซียจาการ์ตา (Colloquial Jakarta Indonesian) ออกจากภาษามลายูเบอตาวีอย่างแน่ชัด

**ตัวอย่าง**

**ภาษาไทย**
มนุษย์ทุกคนเกิดมามีอิสระเสรีและเสมอภาคกันทั้งในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ

**ภาษามลายู**
Semua manusia dilahirkan bebas dan samarata dari segi kemuliaan dan hak-hak. Mereka mempunyai pemikiran dan perasaan hati dan hendaklah bertindak di antara satu sama lain dengan semangat persaudaraan. 

**ภาษาเบอตาวี**
Semue orang ntu dilahirin bebas ame punye martabat dan hak-hak yang same. Mereka ntu dikasih akal ame ati nurani dan kudu bergaul satu ame lainnye dalem semangat persaudaraan.

**อ้างอิง**
 hdl-access=free 

**หล่งข้อมูลอื่น**
 Documentation of Betawi- An example of Betawi language conversation
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม

รายชื่อต่อไปนี้คือ รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม 

**ทางช้างเผือก**
ต่อไปนี้คือกระจุกดาวทรงกลมที่พบในดาราจักรฮาโลของทางช้างเผือก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแสดงเป็นหน่วยลิปดาที่เห็นจากบนโลก สำหรับการอ้างอิง จุดอ้างอิงบนท้องฟ้าที่ใจกลางดาราจักรสำหรับ J2000 epoch อยู่ที่ ไรต์แอสเซนชั่น40.04 เดคลิเนชั่น 28.1 กระจุกดาวทรงกลมจำนวนมากพบอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวคนแบกงู และกลุ่มดาวคนยิงธนู ทั้งสองกลุ่มดาวตั้งอยู่ในทิศทางเดียวกันกับแกนกลางดาราจักร

**กลุ่มท้องถิ่น**
NGC 1049

**อ้างอิง**
  date=2006-10-02 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  LMC Clusters database date=2006-02-28 , University of Cambridge.-  VizieR VII/202 - Globular Clusters in the Milky Way (Harris, 1997) date=2003-11-03 -  Galactic Globular Clusters Database date=2008-10-11 , Rome Astronomical Observatory
หมวดหมู่:กระจุกดาว
มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา (การาวัจโจ)

มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา (Martha and Mary Magdalene ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะดีทรอยต์ในสหรัฐอเมริกา  
ภาพ “มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 เป็นภาพของพี่น้องในคัมภีร์ไบเบิล ขณะที่มารธากำลังพยายามชักชวนให้มารีย์ชาวมักดาลาละทิ้งชีวิตเดิมและหันมารับพระเยซู ใบหน้าของมารธาอยู่ในเงาเอนตัวไปข้างหน้าเพื่อหว่านล้อมมารีย์ผู้หมุนดอกส้มเล่นอยู่ในมือหนึ่งขณะที่อีกมือหนึ่งถือกระจกสัญลักษณ์ของความสำรวยที่แมรีจะต้องเลิกใช้เมื่อหันไปนับถือคริสต์ศาสนา
“มารธาและมารีย์” เป็นภาพที่เขียนขณะที่พำนักอยู่ที่วังของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก มาเรีย เดล มอนเต  ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก ภาพที่การาวัจโจเขียนให้แก่เดล มอนเตแบ่งเป็นสองชุดชุดหนึ่งเป็นภาพชีวิตประจำวันทางโลกที่รวมทั้ง “นักดนตรี”, “คนเล่นลูท” และ “บาคคัส” - ภาพในกลุ่มนี้เป็นภาพเด็กชายหรือชายหนุ่มที่เขียนภายในห้องที่แคบ - และอีกกลุ่มหนึ่งคือภาพทางคริสต์ศาสนาที่รวมทั้ง “พักระหว่างหนีไปอียิปต์”  และ “นักบุญฟรานซิสเกิดปีติสานติ์” ในบรรดาภาพทางศาสนาเป็นภาพเขียนสี่ภาพที่นางแบบเป็นสตรีคนเดียวกันสองคนทั้งรูปเดี่ยวและรูปที่มีทั้งสองคนอยู่ในภาพ  ทั้งสองคนคืออันนา บิอังชินิ (Anna Bianchini) และฟิลลิเด เมลันโดรนิ (Fillide Melandroni) ผู้เป็นสาวโสเภณีผู้มีชื่อเสียงของกรุงโรมขณะนั้นและเป็นที่แสวงหาของชนชั้นสูงในสังคมของชาวโรม และมักจะมาแวะที่วังของเดล มอนเต อันนา บิอังชินิปรากฏก่อนเป็นแมรี แม็กดาเลนในภาพ “มารีย์ชาวมักดาลาสำนึกผิด” ที่เขียนรา ค.ศ. 1597 ฟิลลิเดปรากฏในภาพ “ภาพเหมือนของสตรีในราชสำนัก” ที่เขียนในปีเดียวกันสำหรับวินเชนโซ จุสตินิอานินายธนาคารและนักสะสมศิลปะเพื่อนของเดล มอนเต ในปี ค.ศ. 1598 คาราวัจโจก็เขียนฟิลลิเดอีกครั้งในภาพ “นักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย” ที่จับความงามและความฉลาดเฉลียวของฟิลลิเด ในภาพ “มารธาและมารีย์” ทั้งอันนาและฟิลลิเดปรากฏด้วยกันในภาพเดียวกัน ฟิลลิเดในบทที่เหมาะสมกับการเป็นมารีย์ชาวมักดาลาและอันนาผู้ดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดยั้งในการชักชวน

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 การาวัจโจ- มารีย์ชาวมักดาลา
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤษภาคม 25

*พรรคการเมืองใหม่ของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ในวาระครบรอบ 1 ปีของการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551 โดยมีแกนนำและแนวร่วมของกลุ่ม เข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคด้วยจำนวนมาก  (ผู้จัดการออนไลน์)
}
การตรึงนักบุญเปโตรบนกางเขน (การาวัจโจ)

นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน (Crucifixion of St. Peter ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันอยู่ที่วัดซานตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน” เป็นภาพที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1601 เป็นภาพที่เขียนสำหรับชาเปลเซราซิ (Cerasi Chapel) ภายในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโล ตรงกันข้ามเป็นภาพ “มโนทัศน์ของนักบุญพอลบนถนนสู่ดามาสคัส” ซึ่งเป็นภาพเขียนอีกภาพหนึ่งของคาราวัจโจ ตรงกลางบนแท่นบูชาระหว่างสองภาพนี้เป็นภาพ “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” โดยอันนิบาเล คารัคชี
ภาพนี้เป็นภาพที่แสดงการพลีชีพโดยการถูกตรึงกางเขนของนักบุญปีเตอร์—ก่อนจะถูกตรึงกางเขนนักบุญปีเตอร์ขอให้เป็นกางเขนที่กลับกับกางเขนที่ใช้ในการตรึงพระเยซูเพื่อที่จะไม่เป็นการเลียนแบบพระองค์ นักบุญปีเตอร์จึงถูกตรึงกางเขนโดยการห้อยหัวลงมา นอกจากนักบุญปีเตอร์แล้วก็มีชาวโรมันที่เราไม่เห็นหน้าพยายามที่จะตั้งกางเขนของนักบุญผู้สูงอายุแต่ก็ยังมีกล้ามเนื้อ นักบุญปีเตอร์ดูจะมีน้ำหนักมากกว่าที่ร่างกายบ่งไว้ที่ต้องใช้คนถึงสามคนในการพยายามยกกางเขนขึ้นราวกับว่าบาปในสิ่งที่กำลังทำถ่วงตัวบุคคลทั้งสาม
ภาพสองภาพนี้และฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยอันนิบาเล คารัคชีได้รับการจ้างให้เขียนโดยมอนซิยอร์ทิแบริโอ เซราซิผู้เสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้น ภาพเขียนแรกทั้งสองภาพได้รับการปฏิเสธ และผ่านมือไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคลของคาร์ดินัลซันเนซซิโอ นักวิชาการหลายคนที่รวมทั้งจอห์น แกช, เฮเลน แลกดอน และปีเตอร์ รอบบ์ สันนิษฐานว่าคาร์ดินัลซันเนซซิโอฉวยโอกาสเมื่อเซราซิเสียชีวิตโดยไม่คาดในการเป็นเจ้าของภาพหลายภาพของคาราวัจโจ แต่ภาพแรกของ “นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน” สูญหายไป นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นภาพที่เป็นของพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจ ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ก็ไม่เป็นที่ยอมรับกัน ภาพที่สองจึงได้รับการยอมรับในปี ค.ศ. 1601
นักบุญสององค์--ปีเตอร์และพอล—เป็นนักบุญที่เป็นผู้วางรากฐานของสถาบันคาทอลิก ปีเตอร์ผู้เป็น “หลักหิน” ที่พระเยซูประกาศให้เป็นผู้สร้างวัด (พระวรสารนักบุญแม็ทธิว 16:18) และนักบุญพอลผู้ก่อตั้งสถาบันคริสต์ศาสนาในโรม ภาพเขียนของคาราวัจโจจึงเป็นสัญลักษณ์ของการอุทิศให้แก่ประมุขแห่งอัครสาวกของโรม ภายในวัดที่ตั้งเด่นอยู่กลางจตุรัสที่ต้อนรับนักแสวงบุญผู้มาสักการะเมื่อเข้ามาในกรุงโรมจากทางด้านเหนือ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของหัวข้อของการปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกในการเปลี่ยนแปลงและการเสียสละซึ่งเป็นการต่อต้านการขยายตัวของโปรเตสแตนต์
คาราวัจโจหรือผู้อุปถัมภ์ดูเหมือนจะคิดถึงจิตรกรรมฝาผนังของไมเคิล แอนเจโลในชาเปลเพาลินาในนครรัฐวาติกัน เมื่อเลือกเขียนภาพนี้ แต่งงานเขียนของคาราวัจโจไม่มีรายละเอียดที่ยุ่งเหยิงเช่นในงานจิตรกรรมฝาผนังแบบแมนเนอริสต์ของไมเคิล แอนเจโล

**ดูเพิ่ม**
 “นักบุญเจอโรมวิปัสสนา” โดย คาราวัจโจ- “วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1808” (The Third of May 1808) โดย ฟรันซิสโก โกยา- “นักบุญปีเตอร์ตรึงกางเขน” โดย ลูคา จอร์ดาโน (Luca Giordano)- งานที่แท่นบูชาปิซาโดย มาซาชิโอ- “การพลีชีพของนักบุญปีเตอร์” โดย เลโอเนลโบ สปาดา fix-attempted=yes 

**อ้างอิง**
 isbn=1-904449-22-0- isbn=0-374-11894-9- cite book|first=Peter|last=Robb|authorlink=Peter Robb|title=M|year=1998|isbn=0-312-27474-2, ISBN 0-7475-4858-7-  Boston College page date=2007-08-10  on the Crucifixion of St. Peter

**ดูเพิ่ม**
 คาราวัจโจ- นักบุญปีเตอร์
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ความกังขาของนักบุญโธมัส (การาวัจโจ)

ความกังขาของนักบุญโธมัส (The Incredulity of Saint Thomas) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พระราชวังซองส์ซูซิ, พ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี
ภาพ “ความกังขาของนักบุญโธมัส” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1601 ถึงปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพที่ในกลุ่มเดียวกับ “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การสังเวยอิสอัค” ที่อุฟฟิซิเพราะตัวแบบอัครสาวกในทุกภาพเป็นคนคนเดียวกัน เช่นเดียวกับภาพ “นักบุญมัทธิวและเทวดา” ภาพนี้เดิมเป็นของวินเชนโซ จุสตินิอานิและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงของปรัสเซีย แต่โชคดีที่เก็บไว้ที่พ็อทซ์ดัมจึงรอดจากการทำลายด้วยระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมาได้ ภาพนี้เป็นภาพที่นิยมก็อปปีกันมากที่สุด ซึ่งมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 ก็อปปีจากคริสต์ศตวรรษที่ 17
ตามบันทึกของพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญโธมัสไม่ได้เห็นการปรากฏตัวของพระเยซูแก่อัครสาวกหลังจากที่ทรงฟื้นชีพ นักบุญโธมัสจึงประกาศว่านอกจากว่าจะได้ยื่นมือไปสัมผัสแผลของพระองค์ก็จะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน สัปดาห์หนึ่งต่อมาพระเยซูก็ทรงมาปรากฏตัวและบอกให้โธมัสสัมผัสพระองค์และกล่าวว่า “ขอสมพรแก่ผู้ที่ยังไม่เห็นแต่เชื่อ”
ความกังขาของนักบุญโธมัสประทับใจการาวัจโจเป็นการส่วนตัวเป็นอันมาก ไม่มีภาพเขียนภาพอื่นใดของการาวัจโจที่สร้างความประหลาดใจได้เท่าภาพนี้ นักบุญโธมัสมีความกังขาจนถึงกับต้องเอานิ้วจิ้มแผลเพื่อพิสูจน์ก่อนที่จะอุทานเมื่อทราบแน่ว่าเป็นพระเยซูว่า “My Lord and my God” การวางภาพชายสี่คนยืนรวมกันจนศีรษะแทบชนกันโดยมีพระพักตร์ของพระเยซูอยู่ในเงามืดเป็นการเพิ่มอารมณ์ของภาพ ตัวแบบอีกสามคนมีแสงส่องบนใบหน้าว่า “รู้”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การาวัจโจ- โธมัสอัครทูต- โธมัสกังขา
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (การาวัจโจ)

นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (Saint Francis in Prayer ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ กรุงโรม ประเทศอิตาลี  
ภาพ “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1602 ถึงปี ค.ศ. 1604 เป็นภาพไม่ได้มีหลักฐานบันทึกซึ่งทำให้ยากต่อการระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อใด หรือยากที่จะบอกได้ว่าภาพใดเป็นภาพดั้งเดิมหรือภาพใดเป็นภาพก็อปปี จอห์น แกชกล่าวว่าภาพที่อยู่ที่วัดคัปปุชชินิ (Chiesa dei Cappuccini) เป็นก็อปปีของภาพดั้งเดิมที่หายไปที่นักวิชาการบ่งว่าเป็นภาพเขียนในวัดซานเปียโตรที่คาร์ปิเนโต โรมาโน (พิพิธภัณฑ์ของวังเวเนเซีย) ขณะที่เฮเลน แลงดอนกล่าวถึงภาพนี้ในหนังสือชีวประวัติของคาราวัจโจโดยอ้างถึงภาพในหอศิลป์โบราณแห่งชาติในกรุงโรมในปาลัซโซบาร์เบรีนิ (Palazzo Barberini) 
การใช้ชีวิตอันสมถะของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีเป็นหัวข้อการเขียนภาพที่เป็นที่นิยมกันในสมัยของการาวัจโจ โดยปีเตอร์ รอบบ์เสนอว่านักบุญฟรังซิส พร้อมทั้งนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญเจอโรม เป็นนักบุญสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่อยู่นอกกรอบของสังคม ที่การาวัจโจเขียนแล้วเขียนอีก ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายเป็นการส่วนตัวต่อชีวิตอันไม่ราบรื่นของคาราวัจโจเอง
ระหว่างการฟ้องร้องในปี ค.ศ. 1603 โอราซีโอ เจนตีเลสกีเพื่อนของการาวัจโจกล่าวได้ให้ยืมเสื้อคลุมนักบวชแก่การาวัจโจสองสามเดือนก่อนหน้านั้นซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการเขียนภาพที่ว่านี้ คำให้การของเจ็นทิเลสชิทำให้เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนราว ค.ศ. 1602/ค.ศ. 1604 แต่รอบบ์ดูจากลักษณะการเขียนแล้วเชื่อว่าอาจจะเป็นภาพเขียนจากปี ค.ศ. 1606 เมื่อคาราวัจโจหนีออกจากโรมในฐานะที่เป็นอาชญากรเนื่องจากไปฆ่าคนกลางถนนหลังจากมีปากมีเสียงกัน

**อ้างอิง**
- isbn=1-904449-22-0- isbn=0-374-11894-9- cite book|first=Peter|last=Robb|authorlink=Peter Robb|title=M|year=1998|isbn=0-312-27474-2

**ดูเพิ่ม**
 การาวัจโจ- ฟรังซิสแห่งอัสซีซี
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์

อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ (Abbaye de Saint-Savin-sur-Gartempe) เดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่แซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ มณฑลปัวตู ประเทศฝรั่งเศส อารามแซงต์ซาแว็งเริ่มสร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์  ความสำคัญของอารามอยู่ที่จิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ที่ได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพที่ดีมาก
แผนผังอารามเป็นแบบกางเขนโดยมีหอสี่เหลี่ยมเหนือจุดตัดของกางเขน บริเวณแขนกางเขนเป็นบริเวณแรกที่ได้รับการก่อสร้าง ต่อมาเป็นบริเวณขับเพลงสวด (Choir) พร้อมกับบริเวณจรมุข (ambulatory) โดยมีชาเปลกระจายออกไปด้วยกันห้าโบสถ์น้อยทางมุขตะวันออก ต่อมาตัวอารามก็ได้รับการขยายเพิ่มเติมโดยการเพิ่มทางเดินข้างประกบทางเดินกลาง หอระฆัง และระเบียงทางเข้าหน้าโบสถ์ และในที่สุดก็เพิ่มทางเดินกลางอีกหกช่วง หอระฆังสร้างด้วยหินที่สูงกว่า 80 เมตรที่ต่อเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
เพดานโค้งประทุนรองรับด้วยเสาที่มีหัวเสาที่แกะสลักเป็นใบไม้ ภายในคริปต์เป็นที่ฝังศพนักบุญซาแว็งและนักบุญซิเปรียน ผนังเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงภาพชีวิตของนักบุญทั้งสององค์
อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี ค.ศ. 1983

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Fully illustrated description of the church date=2019-10-27  

**สมุดภาพ**
ไฟล์:PixAile7.jpg|มองจากเบื้องบน
ไฟล์:Interieur_Saint-Savin-sur-Gartempe.jpg|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Saint-Savin_Chapit.JPG|หัวเสาแกะสลัก
ไฟล์:Saint-Savin nef.jpg|เพดานที่ยังมีจิตรกรรมฝาผนังที่อยู่ในสภาพดี
ไฟล์:Meister_von_Saint-Savin-sur-Gartempe_001.jpg|รายละเอียดของจิตรกรรมฝาผนัง 
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ตองป์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเวียน
ซาฟารีปาร์ค

ซุ้มประตูทางเข้าสวนสัตว์
สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค (Safari Park Open Zoo) เป็นสวนสัตว์เปิดแห่งแรกในกาญจนบุรี ตั้งอยู่ที่อำเภอบ่อพลอย ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีไป 40 กิโลเมตร โดยเป็นสวนสัตว์เปิดที่มีลักษณะเหมือนกับซาฟารีเวิลด์ที่กรุงเทพมหานคร โดยแบ่งส่วนต่าง ๆ ออกเป็น 8 โซน

**การแบ่งส่วน**
โครงการที่ 1 สวนสัตว์เปิด แบ่งออกเป็น 8 โซน- โซนที่ 1 กวางแฟลโลว์สีแฟนซี- โซนที่ 2 หมีควาย- โซนที่ 3 แบล๊คบัคและเนื้อทราย- โซนที่ 4 เสือโคร่ง- โซนที่ 5 สิงโตอัฟริกา- โซนที่ 6 เสือดาว- โซนที่ 7 กวางดาวอินเดีย กวางฟลอโลว์สีขาว นกอีมู- โซนที่ 8 ยีราฟ ม้าลาย ลามา นกกระจอกเทศ และนกฟลามิงโก้
นักท่องเที่ยวจะได้นั่งรถมินิบัสเข้าไปในโซนสัตว์ซึ่งมีทั้งหมด 8 โซน สัตว์ทุกตัวที่นี่จะเดินเข้ามาหานักท่องเที่ยวที่รถ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ป้อนอาหาร-ถ่ายรูป และสัมผัสได้ใกล้ชิดอย่างมาก ถึงขนาดว่าสามารถ "กอดคอยีราฟถ่ายรูป" ได้เลยทีเดียว หรือ "ป้อนอาหารด้วยปาก" ก็ยังได้ ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนานมาก โซนสัตว์ที่อันตรายกรุณางดเปิดกระจก เช่น เสือ, สิงโต และ หมีควาย เค้าก็จะไม่เข้ามาใกล้หรือ ทำอันตรายแก่นักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถนำรถส่วนตัวเข้าเที่ยวชมสวนสัตว์เปิด หรือใช้บริการรถมินิบัส ของทางสวนสัตว์ ซึ่งบริการฟรี และที่นี่มีบริการให้อาหารสัตว์ด้วยการซื้อขันอาหารจากด่านขายบัตรผ่านประตู ราคา ชุดละ 100 บาท (มี 4 ขัน) เพื่อนำไปป้อนอาหารสัตว์กินพืชภายในโซนได้ 
โครงการที่ 2 การแสดงโชว์- 1. การแสดงโชว์ช้างแสนรู้- 2. การแสดงโชว์จับจระเข้ด้วยมือเปล่า- 3. ลานแสดงนกมาคอว์

**บรรยากาศภายในสวนสัตว์**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 safariparkkanchanaburi-  เว็บไซต์ของสวนสัตว์ซาฟารีปาร์ค date=2019-05-29 
หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกาญจนบุรี
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่

เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ (5 มกราคม พ.ศ. 2456 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546) ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

**ประวัติ**
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2456 ในสกุล ณ เชียงใหม่ เป็นธิดาของเจ้าน้อยมรกต ณ เชียงใหม่ และเจ้าเกี๋ยงคำ ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่ เจ้าน้องรวม 8 คน เช่น เจ้าพันธ์คำ สุขุม, เจ้าใจทิพย์ นาคนิกร, เจ้าดวงไทย ณ เชียงใหม่ และได้สมรสกับเจ้าพรหา ณ เชียงใหม่ ไม่มีบุตร – ธิดา ในวัยเด็กได้ถวายตัวเป็นข้าหลวงของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทำให้ได้เรียนรู้ฝึกฝน และสืบสานเพลงพื้นเมือง และการฟ้อนรำพื้นเมืองของจังหวัดเชียงใหม่ที่กำลังจะสูญหายไว้เป็นจำนวนมาก เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน เมื่อ พ.ศ. 2513 ก่อนที่จะมีการก่อตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป เชียงใหม่ ได้มีการสัมมนาทางวิชาการเกี่ยวกับนาฏศิลป์ และการอนุรักษ์ฟื้นฟูนาฏศิลป์พื้นเมืองที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อจัดตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2514 ท่านได้รับเชิญให้มาเป็นผู้ชำนาญการสอนขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมือง ภาคเหนือ นับตั้งแต่นั้นมา ท่านได้ทำหน้าที่ เป็นครูถ่ายทอดศิลปะพื้นเมืองภาคเหนือให้สืบทอดต่อไป 
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร ตั้งแต่ครั้งที่นายธนิต อยู่โพธิ์ เป็นอธิการบดีกรมศิลปากร และได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งกรมศิลปากรได้เชิญมาเป็นครูพิเศษขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่ ให้แก่ครูและนักศึกษาได้ขับร้องประกอบการแสดงจำนวนมาก อาทิ ระบำซอ (ซอยิ้น ซอจ๊อยเจียงแสน ซอโยนก) ซอล่องน่าน ฟ้อนม่านมุ้ยเซียงตา ฟ้อนโยคีถวายไฟ ฯลฯ นอกจากนี้ยังถ่ายทอดเพลงพื้นเมือง ได้แก่ ซออื่อก่อมหละอ่อน ซอสิกจุ้งจา ซออื่อ (เฒ่าสอนหลาน) ซอจั๊กปุ (สิกเก๊าแก) นับเป็นศิลปินครูที่สืบสานศิลปะการขับร้องเพลงพื้นเมืองดั้งเดิมของเชียงใหม่ให้ดำรงอยู่ในยุคปัจจุบัน เป็นการผดุงรักษาศิลปะดั้งเดิมของล้านนาไทยมิให้สูญหายไปกับกระแสความเจริญในปัจจุบัน
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริรวมอายุได้ 90 ปี

**ผลงาน**
 ได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533  - เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน  - ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร - เป็นบุคคลที่ร่วมก่อตั้ง วิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่  ขึ้นใน พ.ศ. 2514  - ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 2542

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
หมวดหมู่:นักดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ อ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
ท้าววนิดาพิจาริณี

ท้าววนิดาพิจาริณี อาจหมายถึง- ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น) ในรัชกาลที่ 4- ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมเพิ่ม) ในรัชกาลที่ 5- ท้าววนิดาพิจาริณี (บาง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา) พระอัยยิกาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระเจ้ามย็องจงแห่งโครยอ

พระเจ้ามยองจงแห่งโครยอ (MR=Myǒngjong ค.ศ. 1131 - ค.ศ. 1202) จักรพรรดิองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1170 - ค.ศ. 1197) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับมเหสีคงเย เป็นพระอนุชาของพระเจ้าอีจง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายอิกยาง (익양후, 翼陽侯) ในค.ศ. 1170 ผู้นำทหารสามคน คือ จองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ยึดอำนาจจากขุนนางฝ่ายพลเรือนและปลดพระเจ้าอีจงลงจากราชบัลลังก์ ตั้งท่านชายอิกยางเป็นพระเจ้ามยองจง พระเจ้ามยองจงเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดแห่งโครยอพระองค์แรก ที่จะต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองครองของเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ไปอีกร้อยกว่าปี
หลังจากยึดอำนาจมาได้แล้วผู่นำทหารทั้งสามก็ปฏิรูประบบข้าราชการโครยอเสียใหม่ โดยให้ขุนนางฝ่ายทหารมียศศักดิ์มากกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน และตั้งสภาทหารปกครองประเทศ ประกอบด้วยผู้นำสามคน แต่ทว่าผู้นำทหารสามคนนั้นก็แก่งแย่งอำนาจกันเอง โดยลีอีบังสังหารลีโค อภิเษกบุตรสาวของตนกับองค์รัชทายาท (ภายหลังเป็นพระเจ้าคังจง) แต่ลีอีบังสุดท้ายก็ถูกจองจุงบูสังหารยึดอำนาจ จองจุงบูจึงกลายเป็นผู้นำเผด็จการทหารของโครยอไปโดยปริยาย แต่แล้วจองจุงบูก็ถูกลอบสังหารโดยขุนนางทหารชั้นผู้น้อยชื่อคยองแดซึง (경대승, 慶大升) ในค.ศ. 1180  คยองแดซึงเมื่อนั่งแท่นผู้นำทหารโครยอแล้วพยายามที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆ เช่น ทำให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทำให้ได้รับการสรรเสริญอย่างมาก ซึ่งก็ไม่เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้ามยองจงซึ่งทรงเป็นกษัตริย์ 
ในรัชสมัยของพระเจ้ามยองจงมีกบฏหลายครั้ง คือ กบฏของชาวบ้านที่ไม่พอใจการถูกกดขี่โดยขุนนางท้องถิ่น ในค.ศ. 1172 ค.ศ. 1176 ค.ศ. 1182 และ ค.ศ. 1194 ทางราชสำนักใช้ความพยายามอย่างมากในการปราบกบฏชาวบ้านซึ่งแต่ละครั้งมีจำนวนผู้เข้าร่วมเป็นหมื่น คยองแดซึงเสียชีวิตในค.ศ. 1183 ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ขุนนางทหารอีกคนที่แต่เดิมเป็นทาสก็เข้ายึดอำนาจแทน แต่ก็ถูกขุนนางทหารชื่อชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) และน้องชายชเวชุงซู (최충수, 崔忠粹) ก็เข้ายึดอำนาจในค.ศ. 1196 ในค.ศ. 1197 ขุนพลสองพี่น้องตัดสินใจปลดพระเจ้ามยองจงจากบัลลังก์ให้ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระอนุชาของพระเจ้ามยองจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชินจง พระเจ้ามยองจงและรัชทายาททรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา จนพระเจ้ามยองจงสวรรคตในค.ศ. 1202

**พระราชวงศ์**
 พระราชบิดา พระเจ้าอินจง (인종, 仁宗)- พระราชมารดา สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)
พระมเหสี- สมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม (의정왕후 김씨, 義靜王后) 
พระสนม- พระสนมซิน ตระกูล ซา 선사- พระสนมฮง ตระกูล คี 홍기- พระสนมฮง ตระกูล ชู 홍추- พระสนมฮง ตระกูล คยู 홍규- พระสนมฮง ตระกูล คยุน 홍균- พระสนมฮง ตระกูล คัก 홍각- พระสนมฮง ตระกูล ลี 홍이
พระราชโอรส- องค์ชายคังจง  (강종, 康宗) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 
พระราชธิดา- องค์หญิงยอนฮุย (연희궁주, 延禧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม - องค์หญิงซูอัน (수안궁주, 壽安宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 
หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ
มย็องจง
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์

วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้รับอิทธิพลจากละครโอเปร่าของยุโรป ซึ่งเจ้าพระยาเทเวศร์วงวิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ร่วมกันปรับจากชื่อโรงละครของเจ้าพระยาเทเวศร์ฯ ก็เลยเรียกเรียกวงดนตรีนี้ตามชื่อของโรงละคร

**เครื่องดนตรีในวง**
สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงคัดเลือกเครื่องดนตรีที่มีเสียงทุ้มนุ่มนวลมารวมกัน ดังนี้- ระนาดเอก (ใช้ไม้นวมตี)- ระนาดทุ้ม- ระนาดทุ้มเหล็ก- ฆ้องวงใหญ่- ฆ้องหุ่ย 7 ใบเรียงตามระดับเสียง- ขลุ่ยเพียงออ- ตะโพน- กลองตะโพน- ฉิ่ง- ซออู้ (เพิ่มเข้ามาภายหลัง)- ขลุ่ยอู้ (มีผู้คิดเพิ่มภายหลัง)

**การจัดที่ตั้งเครื่องดนตรี**
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ได้เปลี่ยงแปลงตำแหน่งที่ตั้งเครื่องดนตรี โดยให้ระนาดเอกอยู่กลาง ระนาดทุ้มอยู่ขวา ระนาดทุ้มเหล็กอยู่ซ้าย ฆ้องวงใหญ่อยู่หลังระนาดเอก
หมวดหมู่:วงดนตรีไทย