Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สวนสาธารณะมิลเอนส์

สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2550
สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2547 (ก่อนการสร้างใหม่)
สวนสาธารณะมิลเอนส์ (Mill Ends Park; บางครั้งถูกเรียกผิด ๆ ว่า สวนสาธารณะมิลส์เอนด์) ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก ซึ่งถูกสร้างขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 เพื่อให้เป็นที่อยู่ของภูตและใช้แข่งหอยทาก บันทึกสถิติโลกกินเนสส์ จัดให้สวนสาธารณะมิลเอนส์เป็นสวนสาธารณะที่เล็กที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2514 จนถึง พ.ศ. 2565
สวนสาธารณะมิลเอนส์มีลักษณะเป็นวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.61 เมตรและมีพื้นที่ทั้งหมด 0.292 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนซึ่งเดิมทีมีไว้ติดตั้งเสาไฟ เมื่อไม่มีการนำเสาไฟมาติดตั้งและเริ่มมีวัชพืชงอกขึ้นมา ดิค ฟาแกน คอลัมนิสต์ของ ออริกอนเจอนัล ก็ได้ปลูกดอกไม้ที่หลุมนั้นแล้วตั้งชื่อว่ามิลเอนส์ตามคอลัมน์ที่ตนเขียน
ฟาแกนเคยเล่าเรื่องของสวนนี้ว่า ครั้งหนึ่งตนเคยเห็นภูตขุดดินอยู่ที่หลุมนี้และจับตัวไว้ได้ ซึ่งภูตให้ฟาแกนขอพรได้หนึ่งประการ ฟาแกนบอกว่าเขาอยากได้สวนสาธารณะของตัวเอง แต่เพราะไม่ได้บอกขนาดของสวน ภูตจึงให้หลุมนั้นมา หลังจากนั้นเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ฟาแกนเขียนถึงสวนนี้และหัวหน้าภูตชื่อแพททริค โอ'ทูลในคอลัมน์ของตน
หลังจากที่ฟาแกนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 2512 สวนนี้ก็ยังได้รับการดูแลโดยคนอื่นๆและได้เป็นสวนสาธารณะประจำเมืองในปี พ.ศ. 2519 วงกลมเล็ก ๆ นี้มีสิ่งแปลก ๆ อย่างสระว่ายน้ำของผีเสื้อที่มีกระดานกระโดดด้วย เกือกม้าเศษของอาคารที่ตั้งออริกอนเจอร์นัล และชิงช้าสวรรค์ขนาดเล็กที่ให้รถเครนขนย้ายมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการเคลื่อนย้ายสวนนี้จากตำแหน่งเดิมไป 24 เมตรเพื่อสร้างถนนไปยังเวิลด์เทรดเซนเตอร์พอร์ตแลนด์ ก่อนจะย้ายกลับมาตั้งในตำแหน่งเดิมเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Portland Parks on Mill Ends Park
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในสหรัฐ
หมวดหมู่:พอร์ตแลนด์ (รัฐออริกอน)
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐออริกอน
สถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม

มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม จัดตั้งขึ้นด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยทุกคน โดยมุ่งผลิตและเผยแพร่รายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ตลอดจนข่าวพระราชกรณียกิจของทุกพระองค์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้ผลิตและเผยแพร่สารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ของทุกพระองค์ โดยออกอากาศในระบบดาวเทียม (DSTV) (KU-BAND), ระบบเคเบิลใยแก้ว (CATV) และระบบเคเบิลทีวี (True Visions 163) เป็นประจำทุกวัน จันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00 น.-12.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น. เสาร์-อาทิตย์ เวลา 06.00 น.-09.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น.เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก, เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดี ต่อสถาบันพระมหากษัตริย์อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน (ปัจจุบันยุติการออกอากาศแล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553)
มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นมูลนิธิ เลขทะเบียนลำดับที่ 1554 ตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยมีสำนักงานใหญ่ของมูลนิธิฯ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 อาคาร ทีพีแอนด์ที ทาวเวอร์ ชั้น 24 ซอย 19 (อุ่นอนุสรณ์) ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยที่ผ่านมามูลนิธิฯ ได้รับเกียรติอย่างสูงจากพลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ คนแรก ในปี พ.ศ. 2549 - 2550 และในปัจจุบันได้รับเกียรติจากท่านผู้หญิงวิลาวัณย์ วีรานุวัตติ์ เลขาธิการคณะกรรมการร้านจิตรลดา ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ ตั้งแต่  พ.ศ. 2550 - ปัจจุบัน

**วัตถุประสงค์**
# เพื่อผลิตรายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ เผยแพร่ให้ประชาชนรับชม
# เพื่อดำเนินการเพื่อสาธารณประโยชน์หรือร่วมมือกับองค์การการกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์
# ไม่ดำเนินการเกี่ยวข้องกับการเมืองแต่ประการใด

**แนวทางการดำเนินการ**
การดำเนินงานของมูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียมเป็นไปตามวัตถุประสงค์ และเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ โดยเน้นการผลิตรายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ เผยแพร่ให้ประชาชนรับชม เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน นอกจากนี้ยังดำเนินงานต่างๆ ร่วมกับองค์การการกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์อีกด้วย
หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
รางวัลปาล์มทองคำ

รางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์กาน ค.ศ. 1979
รางวัลปาล์มทองคำ (Palme d'Or, pron) เป็นรางวัลสูงสุดในการประกวดภาพยนตร์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีครั้งแรกใน ค.ศ. 1955 โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1954 รางวัลสูงสุดใช้ชื่อว่า กรังปรีซ์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ (Grand Prix du Festival International du Film) และตั้งแต่ ค.ศ. 1964 ถึง 1974 ใช้ชื่อว่า กรังปรีซ์ในเทศกาล (Grand Prix du Festival)

**ประวัติ**
ก่อนหน้านี้จนถึง ค.ศ. 1954 คณะกรรมการของเทศกาลภาพยนตร์กานมีการมอบรางวัล "Grand Prix of the International Film Festival" ให้กับภาพยนตร์ที่ดีที่สุด โดยรางวัลจะมีการออกแบบใหม่ทุกปีโดยศิลปินร่วมสมัยในแต่ละปี จนสิ้นสุดปี 1954 คณะกรรมการบริหารเทศกาลเชิญช่างอัญมณีมาออกแบบปาล์ม เพื่ออุทิศให้กับตราอาร์มของเมืองกาน แบบดั้งเดิม ออกแบบโดยลูเซียน ลาซอน และแท่นประติมากรรมออกแบบโดยศิลปินชื่อ เซบาสเตียง
ใน ค.ศ. 1955 รางวัลปาล์มทองคำครั้งแรกมองให้กับเดลเบิร์ต มานน์ให้กับผลงานภาพยนตร์เรื่อง Marty รางวัลปาล์มทองคำถือเป็นรางวัลสูงสุดของเทศกาลจนกระทั่ง ค.ศ. 1964 เมื่อเทศกาลได้นำรางวัล Grand Prix กลับมาใช้ใหม่เนื่องจากปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์กับเรื่องปาล์ม จนกระทั่ง ค.ศ. 1975 รางวัลปาล์มทองคำกลับมาใหม่อีกครั้งและถือเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีการมอบรางวัลให้กับผู้กำกับภาพยนตร์ในทุก ๆ ปี สำหรับภาพยนตร์ยาวที่เข้าร่วมประกวดอย่างเป็นทางการ 
ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ได้มีการออกแบบตัวรางวัลใหม่หลายครั้ง เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 โดยในปัจจุบัน ปาล์มทำจากทองคำ 24 กะรัต ในแม่พิมพ์ขี้ผึ้งติดเข้ากับที่รองที่เป็นคริสตัล บรรจุในกล่องหนังโมร็อกโกสีน้ำเงิน โดยการประกาศรางวัลจะประกาศเป็นรางวัลสุดท้ายของเทศกาล โดยประธานกรรมการตัดสินในแต่ละปีเป็นผู้ประกาศผลและมอบรางวัล

**ผู้ได้รับรางวัล**

**Grand Prix du Festival International du Film (1939-1954)**

**Palme d'Or (1955-1963)**

**Grand Prix du Festival International du Film (1964-1974)**

**Palme d'Or (1975-ปัจจุบัน)**
ประเทศที่ได้รับรางวัลครั้งแรก

**รางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศ**
เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของเทศกาลในปี 1997 คณะกรรมการได้มอบรางวัล "ปาล์มแห่งปาล์ม" (Palme des Palmes) เป็นครั้งแรก
ตั้งแต่ปี 2002 เทศกาลได้มอบรางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศแก่ผู้กำกับ นักแสดง หรือบริษัทในวงการภาพยนตร์ ที่มีผลงานอันเป็นเกียรติประวัติ แต่ยังไม่เคยได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากภาพยนตร์ที่เข้าประกวดในเทศกาลนี้มาก่อน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์
ศิลปะสมถะ

ศิลปะสมถะ (Arte Povera) เป็นลักษณะงานศิลปะของศิลปะสมัยใหม่ คำว่า “Arte Povera” หรือ “ศิลปะสมถะ” เป็นคำที่เริ่มใช้กันขึ้นในอิตาลีในช่วงของความไม่สงบเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 เมื่อศิลปินเริ่มที่จะมีถือคติรุนแรงทางการเมือง ศิลปินเริ่มโจมตีคุณค่าของสถาบันทางการของรัฐบาล, อุตสาหกรรม และวัฒนธรรม หรือแม้แต่ตั้งข้อกังขาที่เป็นการแสดงออกของแต่ละบุคคลนั้นจะเป็นสิ่งที่มีเหตุผลทางจริยธรรมที่จะดำรงอยู่หรือไม่ นักวิพากษ์ศิลป์เจอร์มาโน เชลันท์จัดงานแสดงศิลปะสองครั้งในปี ค.ศ. 1967 และ ค.ศ. 1968 ตามด้วยหนังสืออันมีอิทธิพลชื่อ “Arte Povera” เพื่อเป็นเผยแพร่ความคิดของศิลปะปฏิรูป ที่แยกตัวจากกรอบประเพณีนิยมและมีพลังของโครงสร้าง และ ตลาดของศิลปะ แม้ว่าเชลันท์จะพยายามใช้ความหมายขององค์ประกอบของศิลปะดังกล่าวในการครอบคลุมศิลปะจากทั่วโลก แต่อันที่จริงแล้วเป็นคำที่มีความหมายเฉพาะอยู่แต่กับศิลปินชาวอิตาลีผู้โจมตีปรัชญาบรรษัทโดยการแสดงออกทางศิลปะที่ใช้วัสดุและลักษณะงานที่นอกกรอบของสิ่งที่เคยใช้และเคยสร้างกันมา
งานศิลปะแบบต่างๆ ที่มีตั้งแสดงให้ชมมากที่สุดของขบวนการศิลปะสมถะอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะลิกเตนสไตน์

**Artists**
มิเคลอันเจโล พิสโตเลตโตเริ่มงานเขียนบนกระจกในปี ค.ศ. 1962 ที่เป็นงานศิลปะที่เชื่อมงานเขียนกับความเป็นจริงที่เปลี่ยนแปลงไปอยู่ตลอดเวลา ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 พิสโตเลตโตก็เริ่มใช้เศษผ้าและประติมากรรมคลาสสิกที่พบทั่วไปในอิตาลีในการสร้างงานทั้งนี้ก็เพื่อที่จะทลายความแตกต่างของอันดับชั้นของศิลปะและสิ่งของที่หาได้ทั่วไป การใช้วัสดุที่ถูกทิ้งขว้างก็เป็นองค์ประกอบหนึ่งของการสร้างงานศิลปะสมถะ ในงาน “Muretto di straci” (ผนังผ้าขี้ริ้ว) ที่สร้างในปี ค.ศ. 1967 พิสโตเลตโตสร้างพรมแขวนผนังอันงดงามแปลกตาจากอิฐธรรมดาที่ห่อด้วยเศษผ้าที่ทิ้งแล้ว
ศิลปินเช่นยานิส คูเนลลิส และ มาริโอ เมิร์ซพยายามที่จะให้งานศิลปะเป็นสิ่งที่ใกล้ความเป็นจริงมากขึ้น และแสดงความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างตัวบุคคลกับธรรมชาติ

**ศิลปิน== 
*Giovanni Anselmo
*Alighiero Boetti
*Pier-Paolo Calzolari
*Rossella Cosentino
*Luciano Fabro
*Piero Gilardi
*Jannis Kounellis
*Ondrej Mares
*Mario Merz
*Marisa Merz
*Pino Pascali
*Giuseppe Penone
*Michelangelo Pistoletto
*John Roloff
*Gilberto Zorio

**อ้างอิง**
 Christov-Bakargiev, Carolyn (Ed.). Arte Povera. London: Phaidon, 1999. (ISBN 0714834130)- Flood, Richard, and Morris, Frances. Zero to infinity: Arte povera 1962-1972. London: Tate Publishing, 2001. (ISBN 093564069X, ISBN 9780935640694, ISBN 185437401X, ISBN 9781854374011)- Lumley, Robert. Arte Povera. London: Tate Pub.; New York: Distributed in North America by Harry N. Abrams, 2004. (ISBN 1854375881, ISBN 9781854375889)

**ดูเพิ่ม **
 นิทรรศการนานาชาติของความว่าง- ศิลปะสมัยใหม่ - ศิลปะใต้ดิน - ศิลปะคนนอก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Fineberg, Jonathan, Art Since 1940 Strategies of Being -  Arte Povera at Artcyclopedia-  Walker Art Museum exhibit, 2001-2002 date=2009-07-14 
หมวดหมู่:ศิลปะอิตาลี
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
หมวดหมู่:ศิลปะสมถะ

หมวดหมู่:ศิลปะอิตาลี
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:ประติมากรรม
สัจนิยมแบบภาพถ่าย

จิตรกรรมสัจนิยมแบบภาพถ่าย (Photorealism) เป็นประเภทของจิตรกรรมที่สร้างบนพื้นฐานของการใช้กล้องและภาพถ่ายในการรวบรวมข้อมูล และจากข้อมูลดังกล่าวก็นำมาสร้างเป็นภาพเขียนที่ดูเหมือนความเป็นจริงเป็นอันมากคล้ายกับภาพถ่าย คำว่า “จิตรกรรมสัจนิยมแบบภาพถ่าย” เป็นคำที่ใช้กับขบวนการศิลปะของสหรัฐอเมริกาที่เริ่มขึ้นเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970

**รายชื่อจิตรกร**

**จิตรกรกลุ่มดั้งเดิม**
จิตรกรผู้มีอิทธิพลในการให้ความหมายของ “สัจนิยมแบบภาพถ่าย”:
*Robert Bechtle
*Charles Bell
*Tom Blackwell
*Chuck Close
*Robert Cottingham
*Don Eddy
*Richard Estes
*Audrey Flack
*Ralph Goings
*Howard Kanovitz
*John Kacere
*Ron Kleemann
*Malcolm Morley
*David Parrish
*John Salt
*Ben Schonzeit

**จิตรกร**
Significant artists whose work meets the criteria of Photorealism:
*Linda Bacon
*John Baeder
*Arne Besser
*Anthony Brunelli
*Hilo Chen
*Davis Cone
*Randy Dudley
*Franz Gertsch
*Robert Gniewek
*Clive Head
*Gus Heinze
*Gottfried Helnwein
*Don Jacot
*Charles Jarboe
*Noel Mahaffey
*Dennis James Martin
*Jack Mendenhall
*Kim Mendenhall
*Betrand Meniel
*Roberto Bernardi
*Reynard Milici
*Robert Neffson
*Jerry Ott
*Rod Penner
*Denis Peterson
*Cesar Santander
*Robert Standish
*Raphaella Spence
*Paul Staiger
*Bernardo Torrens
*Glennray Tutor
*Idelle Weber

**อ้างอิง**
Photorealism by Louis K. Meisel. Abradale/Abrams, New York, NY, (1989).  ISBN 978-0 810980921
*Photorealism Since 1980 by Louis K. Meisel.  Harry N. Abrams, New York, NY, (1993).  ISBN 978-0810937208
*Photorealism at the Millennium by Louis K. Meisel and Linda Chase.  Harry N. Abrams, New York, NY, (2002).  ISBN 978-0810934832
*Photorealism: The Liff Collection edited by Linda Chase. Naples Museum of Art, Naples, FL, (2001).  ISBN 978-0970515810
*Charles Bell: The Complete Works, 1970-1990 by Henry Geldzahler, Louis K. Meisel, Abrams New York, NY, (1991).  ISBN 978-0810931141
*Richard Estes: The Complete Paintings, 1966-1985 by Louis K. Meisel, John Perreault, Abrams New York, NY, (1986). ISBN 978-0810908816
*Richard Estes, by John Wilmerding.  Rizzoli, New York, NY, (2006).  ISBN 978-0847828074
*Robert Bechtle: A Retrospective by Michael Auping, Janet Bishop, Charles Ray, and Jonathan Weinberg.  University of California Press, Berkeley, CA, (2005).  ISBN 978-0520245433
*Ralph Goings: Essay/Interview by Linda Chase.  Harry N. Abrams, New York, NY, (1988).  ISBN 978-0810910300
*Peinture et Photographie by Jean-Luc Chalumeau. Chêne, Paris, (2007).  ISBN 978-284277731X

**ดูเพิ่ม **
 การถ่ายภาพ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
ดาโฮมีย์

ดาโฮมีย์ (Dahomey) หรือ ดาออแม (Dahomey) เป็นชื่อเก่าของประเทศเบนิน อาจหมายถึง- ราชอาณาจักรดาโฮมีย์ (Kingdom of Dahomey) ประมาณ ค.ศ. 1600–1900- ดาโฮมีย์ของฝรั่งเศส (French Dahomey) ค.ศ. 1904–1958- สาธารณรัฐดาโฮมีย์ (Republic of Dahomey) ค.ศ. 1958–1975

**ดูเพิ่ม**
 สาธารณรัฐประชาชนเบนิน (People's Republic of Benin) ค.ศ. 1975–1990- สาธารณรัฐเบนิน (Republic of Benin) หรือประเทศเบนิน ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน
เบนิน (แก้ความกำกวม)

เบนิน (Benin) อาจหมายถึง- จักรวรรดิเบนิน (Benin Empire) ค.ศ. 1180–1897- สาธารณรัฐเบนิน (Republic of Benin) ค.ศ. 1967 รัฐที่แยกตัวออกจากไนจีเรียแต่ไม่ได้รับการยอมรับ- สาธารณรัฐประชาชนเบนิน (People's Republic of Benin) ค.ศ. 1975–1990- สาธารณรัฐเบนิน (Republic of Benin) หรือประเทศเบนิน ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน- เบนินซิตี เมืองหนึ่งในไนจีเรีย- อ่าวเบนิน- แม่น้ำเบนิน
บอเจ พราฟเด

บอเจ พราฟเด (Боже правде / Bože pravde, "เทวะ, โปรดประทานความเป็นธรรมแก่เรา" หรือ "เทพแห่งความยุติธรรม") เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย ตามมาตรา 7 แห่งรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเซอร์เบีย ค.ศ. 2006 
อนึ่ง เพลงนี้นอกจากเป็นเพลงชาติ ยังมีสถานะเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์ของ ราชรัฐเซอร์เบีย และ ราชอาณาจักรเซอร์เบีย ตราบจนกระทั่งมีการสถาปนาราชอาณาจักรเซอร์เบีย, โครเอเชีย และสโลวีเนีย ในปี ค.ศ. 1918 จึงได้ทำนอง และ บทร้องของเพลงนี้ไปเป็นส่วนหนึ่งของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย รัฐสภาของเซอร์เบียได้เสนอให้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐเซอร์เบียเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2004 และได้รับการรับรองในรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ส่วนบทร้องของเพลงนั้นได้รับรองอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ทั้งนี้ บทเพลง "Bože pravde" ฉบับดั้งเดิมนั้นได้ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1872 ทำนองโดย ดาวอริน เยนโก (Davorin Jenko) บทร้องโดย โยวาน ดอร์เดวิช (Jovan Đorđević)
เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า"บทสวดสรรเสริญแห่งชาติเซอร์เบีย" และ บทร้องต้นฉบับได้กล่าวถึงพระมหากษัตริย์เซอร์เบีย (ราชวงศ์ออเบรนอวิช และ ราชวงศ์คาราจอร์เจวิช) โดยแก้ไขบทร้องบางวรรค ระหว่างรัชสมัยของเจ้าชายมิลานที่1 ว่า "พระเจ้าทรงคุ้มครอง เจ้าชายมิลาน" "God, save Prince Milan" (knez Milana Bože spasi) ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น สมเด็จพระราชาธิบดี หลังจากที่สถาปนาราชอาณาจักร ภายหลังได้ใช้เพลงคำนับของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย รัชสมัยของพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 และ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1. โดยใช้เพลงนี้ปรากฏในส่วนหนึ่งของเพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย 
บทร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ได้มีกาสปรับแก้ไขจากบทร้องต้นฉบับ ในช่วงเวลาที่เซอร์เบียไม่การฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์  โดย เนื้อร้องของบทที่2 ของวรรคที่3 "กษัตริย์เซอร์เบีย"(kralja srpskog) เปลี่ยนเป็น "แผ่นดินเซอร์เบีย"(srpske zemlje) และ บทที่4ของวรรคที่3 "พระเจ้าทรงคุ้มครอง กษัตริย์เซอร์เบีย" "God, save Serbian king" (srpskog kralja Bože spasi) มีการเปลี่ยนเป็น "พระเจ้าทรงคุ้มครอง พระเจ้าปกป้อง" "God save, God defend" (Bože spasi, brani Bože) 

**บทร้อง**
บทร้องของเพลง "Bože pravde" ฉบับทางการมีอยู่ทั้งสิ้น 8 บท แต่โดยปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทที่ 1 และบทที่ 2
(*) บทประสานเสียงร้องซ้ำสองครั้ง

**ฉบับเพิ่มเติม**

**ดูเพิ่ม**
 เพลงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย- เฮ สลาฟ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย date=2010-03-09  
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเซอร์เบีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเซอร์เบีย
หมวดหมู่:เพลงเซอร์เบีย
สามทหารเสือ

ภาพประกอบโดย Maurice Leloir ปี 1894
สามทหารเสือ (Les Trois Mousquetaires; The Three Musketeers) เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของอาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศส เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร Le Siècle ระหว่างเดือนมีนาคม ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1844 
เนื้อเรื่องในนวนิยายเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 กล่าวถึงการผจญภัยของนักดาบหนุ่มจากกาสคอญชื่อ ดาตาญัง (d'Artagnan) เดินทางมาปารีสเพื่อสมัครเป็นทหารองครักษ์ของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ได้พบปะและสนิทสนมกับ "สามทหารเสือ" ที่ประกอบด้วยเอธอส, ปอร์ธอส และอารามิส และนับถือเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน
ดูว์มาได้เขียนนวนิยายภาคต่อของ Les Trois Mousquetaires อีกสองภาค คือ Vingt ans après (Twenty Years After, ปี 1845) และ Le Vicomte de Bragelonne ou Dix ans plus tard (The Vicomte of Bragelonne: Ten Years Later, ปี 1847-1850) ทั้งสามภาคมีดาตาญังเป็นตัวเอก โดยมีตัวละครประกอบเป็นบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เช่น สมเด็จพระราชินีอานน์แห่งออสเตรีย จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส คาร์ดินัลริเชอลิเออ  ชายในหน้ากากเหล็ก รวมทั้งตัวละครเอกทั้งสี่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=The Three Musketeers
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2387
อีแก

Eudynamys scolopaceus + Corvus splendens
อีแก (House crow, Colombo crow; Corvus splendens) เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกกา (Corvidae) 

**ลักษณะ**
มีความยาวประมาณ 40 เซนติเมตร ค่อนข้างบาง หน้า ผาก, กระหม่อม, คอ และหน้าอกส่วนบนดำเงา ขณะที่ ท้ายทอย และ อกส่วนล่างเป็นสีน้ำตาลเทาอ่อนๆ ปีก หาง และขาเป็นสีดำ มีความแตกต่างตามภูมิภาคในความหนาของปาก และความลึกของพื้นที่สีบนขน
อีแก พบบริเวณหาดราไวย์  จังหวัดภูเก็ต

**อนุกรมวิธาน**
ในพื้นที่แห้งแล้งของเอเชียใต้และประเทศอิหร่านพบชนิดย่อย C. s. zugmayeri ซึ่งมีปลอกคอสีอ่อนมาก ชนิดย่อยที่ถูกจัดจำแนกตั้งชื่อที่พบในประเทศอินเดีย, เนปาล และบังคลาเทศ มีปลอกคอสีเทา ในตอนใต้ของประเทศอินเดีย มัลดีฟส์ (บางครั้งแยกเป็นชนิดย่อย maledivicus) และศรีลังกาเป็นชนิดย่อย C. s. protegatus มีสีเทาเข้ม ชนิดย่อย C. s. insolens จากพม่ามีสีเข้มที่สุดและไม่มีปลอกคอสีเทา

**การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย**
อีแกมีการกระจายพันธุ์อย่างแพร่หลายในตอนใต้ของทวีปเอเชีย มีถิ่นกำเนิดในประเทศเนปาล, บังคลาเทศ, อินเดีย, ปากีสถาน, ศรีลังกา, มัลดีฟส์ และ ลักษทวีป, ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไทย และชายฝั่งทะเลภาคใต้อิหร่าน มันถูกนำไปสู่ทางตะวันออกของแอฟริการอบๆแซนซิบาร์ (ประมาณปี ค.ศ. 1897) และพอร์ตซูดาน, และไปสู่ประเทศออสเตรเลียโดยเรือแต่มีการกำจัดไปแล้ว เมื่อเร็วๆนี้อีแกก็แพร่เข้ามาในยุโรปและมีการแพร่พันธุ์ในตะขอแห่งฮอลแลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
มันเข้ามาร่วมตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่กับมนุษย์ตั้งแต่หมู่บ้านเล็กๆไปจนถึงเมืองใหญ่ ในประเทศสิงคโปร์มีความหนาแน่นของนกที่ 190 ตัวต่อตารางกิโลเมตร2 ในปี ค.ศ. 2001 กับความพยายามในกำจัดประชากรนก เพราะประชากรมนุษย์ในถิ่นอาศัยทำให้ประชากรของนกเพิ่มขึ้นจากการที่มันสามารถกินขยะได้ไม่เลือก ศักยภาพการรุกรานของนกชนิดนี้ปกคลุมทั่วเขตร้อนของโลก แต่ก็ยังไม่ได้เกิดขึ้นในโลกใหม่ อีแกสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรด้วยความยืดหยุ่นสูง และดูเหมือนจะมีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์เป็นอย่างมาก

**ในนิทานพื้นบ้าน**
อีแก ในนิทานพื้นบ้านของจีน ได้ชื่อว่าเป็นนกกตัญญู อันมีที่มาจากนิทานของชาวไต ชนพื้นเมืองในมณฑลยูนนาน ของจีน ด้วยความที่ธรรมชาติ เมื่อแม่นกป้อนอาหารให้ลูกแล้ว ลูกนกจะแบ่งอาหารนั้นป้อนกลับคืนไปยังแม่นกด้วย  อีแกมีชื่อเรียกหลายชื่อต่างออกไป เนื้อหานิทานคล้ายกับนิทานเรื่องก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ ของชาวไทยอีสาน คือ แม่ที่ส่งอาหารให้แก่ลูกชายที่ทำงานตัดไม้ในป่า ด้วยความล่าช้าในการส่ง ทำให้ลูกชายโมโหทุกครั้ง จึงพาลไปตุบทีผู้เป็นแม่ ต่อมาลูกชายได้เห็นภาพของลูกอีแกป้อนอาหารกลับคืนไปยังแม่ จึงสำนึกผิด ในวันหนึ่ง มีเหตุการณ์ทำให้แม่เข้าใจผิดว่าลูกชายโกรธตนเอง จึงวิ่งชนต้นไม้ฆ่าตัวตาย ลูกชายเสียใจมากและสำนึกผิด จึงเอาไม้ต้นที่แม่วิ่งชนตายมาแกะสลักเป็นรูปแม่ตนเอง เมื่อครบรอบวันตายของแม่ตนเอง จะกราบไหว้บูชาและรดน้ำรูปสลักของแม่ ซึ่งได้พัฒนาต่อมาเป็นประเพณีสงกรานต์ ในมณฑลยูนนาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  House Crow Monitor date=2019-04-19 -  Bibliography-  House Crow video, photos & sounds date=2011-05-09  on the Internet Bird Collection-  Invasives database date=2011-06-11 
หมวดหมู่:กา
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
โรแบร์ท ค็อค

โรแบร์ท ค็อค
ลายเซ็นของโรแบร์ท ค็อค
ไฮน์ริช แฮร์มัน โรแบร์ท ค็อค (Heinrich Hermann Robert Koch; 11 ธันวาคม พ.ศ. 2386 — 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นนายแพทย์ชาวเยอรมัน ได้ศึกษาโรคที่เกิดจากแกะโดยเพาะเลี้ยงเชื้อนอกอวัยวะสัตว์จนสามารถอธิบายวงจรชีวิตของเชื้อดังกล่าวได้ เมื่อปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งภายหลังทราบกันดีว่าเป็นเชื้อที่ทำให้เกิดโรคแอนแทรค (Bacillus anthracis) นับว่าเป็นครั้งแรกที่มีการอธิบายบทบาทของเชื้อโรคต่อการเกิดโรคได้อย่างชัดเจน ต่อมาในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ค็อคได้ค้นพบเชื้อโรคที่ทำให้เกิดวัณโรค (Mycobacterium tuberculosis) และได้พัฒนาการสกัดสารชื่อ ทูเบอร์คูลิน (Tuberculin) ซึ่งช่วยในการตรวจสอบเชื้อวัณโรคได้  ต่อมาในปี พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) ค็อคเดินทางไปยังอินเดียและได้ค้นพบเชื้อที่ทำให้เกิดอหิวาตกโรค (Vibrio cholerae) และการเสนอสมมติฐานของค็อค ซึ่งเป็นรากฐานของความรู้ทางโรคติดเชื้อในปัจจุบัน
ค็อคได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ในปี พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) จึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มสาขาวิชาจุลชีววิทยาสมัยใหม่  ร่วมกับคู่แข่งของเขาที่ปารีส คือหลุยส์ ปาสเตอร์ ค็อคเป็นผู้วางรากฐานการศึกษาการติดเชื้อและก่อตั้งสาขาวิชาเวชศาสตร์เขตร้อนในเยอรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.school.net.th/library/create-web/10000/history/10000-1698.html date=2008-05-18 
หมวดหมู่:แพทย์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:วัณโรค
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
แร็ปร็อก

แร็ปร็อก (rap rock) เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และดนตรีร็อก หลากหลายสไตล์ และเป็นหนึ่งในแนวย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อก แร็ปร็อกมักจะรวมกับแนว แร็ปเมทัล และ แร็ปคอร์  ซึ่งรวมถึงแนวเพลงย่อยของร็อก ได้แก่ เฮฟวีเมทัล และฮาร์ดคอร์พังก์
หมวดหมู่:แร็ปร็อก
ไลโอพลัวเรอดอน

ไลโอพลัวเรอดอน (Liopleurodon; IPA: /ˌlaɪ.ɵˈplʊərədɒn/) ความหมายชื่อคือ"กิ้งก่าฟันเรียบด้าน"เป็นสกุลกิ้งก่าทะเลในตระกูลสัตว์เลื้อยคลานที่เรียกกันว่าไพลโอซอร์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในกลางยุคจูราสสิค ประมาณ 160-158 ล้านปีก่อน ช่วงกลางยุคมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิดชื่อ Liopleurodon ferox และ Liopleurodon pachydeirus ส่วนอีกชนิดชื่อ Liopleurodon rossicus อยู่ในช่วงปลายยุคจูราสสิค แต่ทั้งหมดล้วนเป็นกลุ่มนักล่าที่ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเลที่ครอบคลุมพื้นที่ ยุโรป ซึ่งแหล่งฟอสซิลที่สำคัญ ได้แก่ ฝรั่งเศส อังกฤษ เยอรมนี และรัสเซีย แต่มักเป็นตัวอย่างที่ไม่สมบูรณ์นัก
ขนาดตัวของไลโอพลัวเรอดอนประเมินได้จากฟอสซิลกะโหลก ศีรษะที่มีความยาวประมาณ 1 ใน 7 ของลำตัว จากกะโหลกใหญ่สุดของ L. ferox ที่ยาวถึง 1.5 เมตร ทำให้เชื่อว่าตัวเต็มๆของมันคงยาวได้ประมาณ 10 เมตร แต่โดยรวมแล้วลีโอพลูโรดอนตัวยาวได้ระหว่าง 7-11.3 เมตร อย่างไรก็ดี ข้อมูลจากบีบีซีบอกว่าไลโอพลัวเรอดอนบางตัวสามารถยาวได้ถึง 18 เมตร ขณะที่มีน้ำหนักตัวอยู่ระหว่าง 2.5-5 ตัน ส่วนรูปร่างของไลโอพลัวเรอดอนมีขาเป็นพายแข็งแรง เหมือนกิ้งก่าทะเลทั่วไป แสดงให้เห็นว่ามันสามารถว่ายน้ำได้เร็วมากจากพลังขับดันของขา นอกจากนี้ยังมีขากรรไกรยาวพร้อมฟันแหลมคม และสามารถรับรู้กลิ่นได้ดี โดยมันจะได้กลิ่นเหยื่อตั้งแต่ระยะไกล
สัตว์นักล่าขนาดยักษ์นี้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในทะเล แม้ต้องหายใจเอาอากาศเข้าไป และไม่สามารถขึ้นจากน้ำได้ แต่จะอยู่ในเขตน้ำตื้นเวลาผสมพันธุ์และออกลูกเป็นตัว นอกจากนี้มันยังแอบซุ่มในเขตน้ำตื้นเพื่อรอเหยื่อด้วย ซึ่งมีทั้งกลุ่มจระเข้ทะเล ปลาใหญ่ลีดส์อิชธีส์ หรือแม้แต่ไพลโอซอร์ด้วยกันเอง

**อ้างอิง**
  Liopleurodon information and photos date=2010-03-04 , The Plesiosaur Directory-  Article on the giant pliosaur skull once assigned to Liopleurodon date=2011-10-11 , Tetrapod Zoology
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่อาศัยอยู่ในยุคไดโนเสาร์
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานทะเล
ติ่งหู

ติ่งหู (Earlobe) เป็นชื่อเรียกของอวัยวะส่วนของหู โดยเป็นส่วนของปลายสุดของใบหู 

**ลักษณะ**
ดูเพิ่มเติม หู
ติ่งหูมีลักษณะโค้งมนในรูปแบบของครึ่งวงกลม เป็นส่วนที่ไม่มีกระดูกอ่อนและเป็นส่วนที่นิยมทพการเจาะตกแต่งเพื่อใส่ ต่างหูหรือเครื่องประดับประเภทจิวหรือการทำตามแนวพังคร็อกโดยใช้แกนเหล็กขนาดใหญ่เพื่อขยายขนาดของรูให้มีขนาดใหญ่ โดยมีปลายประสาทอยู่น้อยจึงไม่ค่อยได้รับความเจ็บปวดมากนักสามารถยืดหยุ่นได้ดีเช่นเดียวกับผิวหนัง

**การดูแลรักษา**
การรักษาความสะอาดเป็นสิ่งที่สำคัญมากของหู เพราะเป็นส่วนเดียวที่มีลักษณะเป็นเนื้อเยื่อโดยไม่มีแกนกระดูกและมีต่อมเหงื่อเช่นเดียวกับใบหน้า ความทำความสะอาดอยู่ตลอด หากมีการเจาะหู ควรดูแลไม่ให้มีสิ่งอุดตันเพื่อป้องกันการประสานของติ่งหู

**การเจาะหู**
การเจาะเป็นค่านิยมว่าเด็กผู้หญิงเท่านั้นที่จะสามารถเจาะหูได้ แต่ด้วยโลกที่เปลี่ยนไปทั้งชายและหญิงก็มีความต้องการในการเจาะหูตามกระแสนิยมเกาหลี ญี่ปุ่น ที่มีดาราเจาะหูใส่จิวหรือต่างหูที่มีเอกลักษณ์เพื่อแสดงค่านิยมของตนเองให้สังคมรับรู้ โดยสามารถแบ่งการเจาะหูเป็น 3 แบบ ดังนี้

**เจาะตามนิยม**
เป็นวิธีการเจาะตาปกติคือส่วนของติ่งหู โดยจะเป็นการเจาะเพื่อใส่ต่างหู โดยเจาะข้างละรู หรือ ข้างเดียว รูเดียว

**เจาะแบบพังค์**
การเจาะแบบนี้มักมีการเจาะข้างละหลายรูแต่ในสวนที่ไม่มีกระดูกอ่อนอาจเจาะตั้งแต่ติ่งหูไปจนใบหูด้านนอก สามารถเจาะแบบด้านใดด้านหนึ่ง หรือเจาะทั้งสองข้างก็ได้

**เจาะแบบเมโท**
การเจาะแบบนี้มีความอันตรายสูง โดยมีการเจาะเข้าไปทางด้านบนของติ่งหูมีความเสี่ยงต่อการทำให้กระดูดอ่อนแตกและมีความเจ็บปวดมากกว่าในส่วนของติ่งหูได้

**สแลง**
เด็กติ่งหู หรือ พวกติ่งหู (นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "ติ่ง") เป็นคำสแลงในสังคมของเด็กหรือสังคมโลกออนไลน์ โดยเป็นการแสดงความหมายว่าเด็กที่ไม่มีสัมมาคารวะ ไร้ความอ่อนน้อม  และแสดงตนว่าเหนือกว่า หรือใช้เรียกนักเรียนหญิงชั้นมัธยมต้นที่ตัดผมเท่าติ่งหู (เทียบได้เท่ากับเกรียน อันหมายถึง เด็กผู้ชายที่มีพฤติกรรมเหมือนกัน) การเป็นติ่งคือการชื่นชอบบุคคล สื่อบันเทิง หรือวัฒนธรรมต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะรู้อย่างละเอียด และติดตามตลอด เวลาที่มีคนมากล่าวว่าสิ่งที่ตนเองรักหรือชื่นชอบ เป็นธรรมดาที่เราจะโกรธ และคนที่เป็นติ่ง เมื่อมีคนมากล่าวว่ามักจะตอบโต้ เพื่อเป็นการปกป้องสิ่งที่เขาชอบ ด้วยคำไม่สุภาพ รุนแรง แก้ต่างให้ รวมถึงอาจเกินเลยไปถึงกรณีอื่น แต่มักจะปฏิเสธว่าตนไม่ได้มีพฤติกรรมเช่นนี้ นั่นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คำว่า 'ติ่ง' ในความคิด ความรู้สึกของคนทั่วไปเป็นไปในความหมายลบ ถึงกระนั้น มีหลายคนที่มีวุฒิภาวะพอที่จะระงับอารมณ์เมื่อมีคนมากล่าวว่าสิ่งที่ตนเองชอบ เพราะฉะนั้นอย่าเหมารวมไปเสียทีเดียวว่ากลุ่มคนพวกนี้จะนิสัยเสีย 
การเป็นติ่ง อะไรบางอย่าง ทำให้คนในสังคมไม่ค่อยชอบนัก เช่น การเป็นติ่งวัฒนธรรมของชาติอื่น เพราะทำให้คนในสังคมมีความคิด ความรู้สึกว่า คนพวกนี้ไม่รักชาติ แต่ความคิดนี้ไม่ถูกเสียเท่าไหร่ เพราะการที่ไปชอบวัฒนธรรมของชาติอื่น ไม่ได้หมายความว่าไม่รักชาติ เอาตรงนี้มาตัดสินไม่ได้

**รายการอ้างอิง**

**ลิงก์อื่น ๆ**
หมวดหมู่:อวัยวะ

หมวดหมู่:สวนศาสตร์
บลูแมนกรุป

บลูแมนกรุ๊ป (Blue Man Group; ย่อ: BMG) เป็นกลุ่มศิลปินที่ก่อตั้งโดย ฟิล สแทนทัน, คริส วิงก์ และ แมตต์ โกลด์แมน ในปี 1987   จัดแสดงโชว์และคอนเสิร์ตที่ประกอบด้วยดนตรี การแสดงขบขัน และสื่อประสมมัลติมีเดีย   โดยนำเสนอตัวเองในลักษณะชายสามคนในชุดดำ มีผิวกายสีน้ำเงิน ไม่มีผมและใบหู ไม่มีเสียงพูด ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ แต่จะแสดงอารมณ์โดยอาศัยภาษากาย การถลึงตา และปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม 
บลูแมนกรุ๊ปแสดงดนตรีโดยใช้เครื่องเพอร์คัสชั่นหลายชนิด เช่น - ดัลไซเมอร์ และซิมบาลอม เป็นเครื่องสาย ใช้ตี มีลักษณะคล้ายขิม- Chapman Stick เครื่องสาย ลักษณะการทำงานคล้ายกีตาร์- Tubulum เครื่องดนตรีสร้างเองจากท่อพีวีซี ให้เสียงจากการตีด้วยไม้กลอง หรือไม้พาย มีทั้งแบบตั้งอยู่กับที่ กับแบบเครื่องสะพายหลังใช้ตีพร้อมกับเดินไปมาบนเวทีแสดง- Drumbone (มาจากคำว่า drum และ trombone) เป็นเครื่องเคาะทำจากท่อพีวีซี ปรับเสียงจากการปรับความยาวท่อ คล้ายการทำงานของทรอมโบน- The Piano Smasher เป็นเปียโนที่เปิดฝาครอบออก ใช้ค้อนขนาดใหญ่ตีที่สายเปียโน- Airpole เป็นแท่งไฟเบอร์กลาสยาวลักษณะคล้ายคันเบ็ด ทำจากเสาอากาศวิทยุ ใช้ตวัดแหวกอากาศให้เกิดเสียง- Paint drums เป็นกลองที่มีแสงไฟส่องเป็นลำ มีสีน้ำหล่อที่ผิวหน้ากลอง เมื่อตีกลองจะเห็นสีพุ่งกระจายไปตามจังหวะการตีกลอง 
บลูแมนกรุ๊ปประกอบด้วยนักดนตรีเบื้องหลังจำนวนหลายคน แต่ในการแสดงจะเน้นไปที่ชายตัวสีน้ำเงินสามคน และศิลปินรับเชิญที่มาขับร้องเพลงและร่วมแสดงคอนเสิร์ต เช่น เทรซี บอนแฮม เดฟ แมททิวส์ แกวิน รอสเดล วีนัส ฮัม และไมค์ เรล์ม  บลูแมนกรุ๊ปมีซิงเกิลที่นำเพลงฮิตมาบรรเลงใหม่ เช่น เพลง I Feel Love ของดอนนา ซัมเมอร์, Baba O'Riley ของเดอะ ฮู
บลูแมนกรุ๊ป เคยปรากฏตัวในภาพยนตร์โฆษณาของอินเทล ในชุดเพนเทียม III, เพนเทียม 4 และเซนทริโน  และภาพยนตร์โฆษณาเครื่องดื่มมิรินด้าของเป๊ปซี่  และทำดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง เทอร์มิเนเตอร์ 3 (2003) , โรบอตส์ (2005)  และ สเปซชิมป์ส (2008) 
ปัจจุบันบลูแมนกรุ๊ปมีสถานที่จัดแสดงประจำอยู่ที่ นิวยอร์ก บอสตัน ชิคาโก ออร์แลนโด ลาสเวกัส เบอร์ลิน โตเกียว และซูริก

**ผลงาน**

**อัลบั้ม**
 Audio (1999)- The Complex (2003)- How to Be a Megastar Live! (2008)

**วิดีโอบันทึกการแสดงสด**
 The Complex Rock Tour Live (2003)- How to Be a Megastar Live! (2008) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=Blue Man Group
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเพอร์คัชชัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม

สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศเวียดนาม (Vietnam Television Đài Truyền hình Việt Nam) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของเวียดนาม โดยมีเทคโนโลยีจากประเทศสหรัฐอเมริกา แต่เดิมถูกก่อตั้งขึ้นมาในเวียดนามเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1970 โดยที่ช่วงแรกออกอากาศวันละ 4 ชั่วโมง ระหว่างเวลา 17.00 - 21.00 นาฬิกา ซึ่งนำเสนอรายการเกี่ยวกับสงครามเวียดนาม ออกอากาศ 3 วันต่อสัปดาห์ วันละ 2 ชั่วโมง

**ประวัติ**
เมื่อสงครามเวียดนามสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1975 ทางสถานีโทรทัศน์ของเวียดนามใต้ได้ทำการออกอากาศในเวียดนามเหนือ ระหว่างเวลา 12.00 - 21.00 นาฬิกา ส่วนการออกอากาศในระบบโททัศน์สีเริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ในช่วงแรกจะออกอากาศทดสอบใน 2 รายการ ซึ่งจะเป็นสีแดงและสีน้ำเงิน เป็นเวลา 10 วินาที หลังจากนั้นออกอากาศรายการต่อไป แต่รายการส่วนใหญ่ยังคงออกอากาศในระบบขาวดำเช่นเดิม โดยการออกอากาศก่อนปี 1990 เป็นรายการของรัฐบาลอย่างเดียว โดยไม่มีโฆษณาคั่น (ยกเว้นโฆษณาของรัฐบาล) ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 วีทีวีได้เปลี่ยนรูปแบบการออกอากาศ จากการออกอากาศเชิงเดี่ยวเป็นการออกอากาศเชิงพาณิชย์ พร้อมกับเปิดสถานีช่องใหม่คือช่อง VTV2 และต่อมาในปี ค.ศ. 2007 ทางสถานีได้ออกอากาศทุกวัน ระหว่างเวลา 05.20 - 00.30 นาฬิกาของวันถัดไป และในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1990 วีทีวีได้เปลี่ยนเวลาการออกอากาศ จาก 05.20 - 00.30 นาฬิกา เป็น 06.00 - 00.30. นาฬิกา

**สถานี**
สถานีช่อง VTV มีสถานีย่อยดังต่อไปนี้

**สถานีออกอากาศภาคพื้นดิน (5)**
 VTV1: ประเภทข่าว- VTV2: ประเภทเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ และ การศึกษา- VTV3: ประเภทกีฬาและความบันเทิง- VTV5: ประเภทภูมิภาค- VTV6: รายการประเภทเยาวชน- VTV7 ช่องการศึกษาและเด็ก

**ช่องต่างประเทศ (1)**
 VTV4: ออกอากาศทั่วโลก

**ช่องภูมิภาค (3)**
 VTV8 ช่องทีวีภาคกลาง - ที่ราบสูงตอนกลางของเวียดนาม- VTV9 ช่องทีวีภาคใต้- VTV Can Tho เปิดตัวตั้งแต่ 2565.05.02

**ช่องเคเบิลและดาวเทียม (8)**
 VTV3 HD- VTV6 HD- VTV1 HD- VTV9 HD- VTV8 HD- VTV2 HD- VTV4 HD- VTV5 HD- VTV7 HD
รายละเอียด: รายการออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เวียดนาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการหมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเวียดนาม
รายการออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เวียดนาม
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฮังการี

ฮังการี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮังการี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศฮังการี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์

อไร์แลนด์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เยรูซาเลม

ตราแผ่นดินของราชอาณาจักรเยรูซาเลม
เยรูซาเล็ม
หมวดหมู่:สงครามครูเสด
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรเยรูซาเลม
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แอลเบเนีย

อแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ชาวแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศแอลเบเนีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย

อินเดีย
กษัตริย์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เอเชีย
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐอินเดีย
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิตาลี

อิตาลี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ราชวงศ์อิตาลี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร

หมวดหมู่:ประมุขในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
กษัตริย์
สหราชอาณาจักร
ส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สเปน

สเปน
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ราชวงศ์สเปน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์

หมวดหมู่:ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ราชวงศ์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์

หมวดหมู่:ผู้นำประเทศ
หมวดหมู่:ราชสำนัก
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์
หมวดหมู่:ราชวงศ์
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐ
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดิน
หมวดหมู่:พระราชวงศ์
นกเขียวก้านตองใหญ่

นกเขียวก้านตองใหญ่ (Greater green leafbird) เป็นนกในวงศ์นกเขียวก้านตอง มันต่างจากนกเขียวก้านตองเล็ก (Chloropsis cyanopogon) ตรงมันมีจะงอยปากแข็งแรง คอสีเหลือง และแหวนรอบตาในเพศเมียหญิง และไม่มีแต้มสีเหลืองใต้สีดำตรงคอเหมือนในเพศผู้ของนกเขียวก้านตองเล็ก
พบในประเทศบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, สิงคโปร์, และ ไทย ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติของมันคือป่าในเขตร้อนชื้นหรือกึ่งเขตร้อนและป่าชายเลนในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ปกติจะเป็นป่าเก่าแต่ก็สามารถพบในป่าชั้นสองด้วยเช่นกัน
สามารถพบเห็นได้ที่ความสูงระดับหลังคาป่า กระโดดจากกิ่งไม้หนึ่งไปสู่กิ่งไม้หนึ่ง หรือบินจากต้นหนึ่งไปสู่ต้นหนึ่ง ชอบกินลูกไทร แต่บางครั้งก็กินแมลงและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร
นกเขียวก้านตองใหญ่ส่งเสียงร้องเป็นทำนองเพลง ดัง "วี่-วิด"

**อ้างอิง**
 BirdLife International 2004.   Chloropsis sonnerati.    2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 25 July 2007.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Greater Green Leafbird videos on the   Internet Bird Collection- Photos on the   Oriental Bird Club date=2016-03-03 - Male and female illustration on  Kong Park - Specialtiesfix-attempted=yes - Voice recordings on   xeno-canto Asia
ใหญ่
เขียวก้านตอง
นกเขียวก้านตองใหญ่
จอร์จ โรเมโร

จอร์จ แอนดรูว์ โรเมโร (4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) คือ ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และตัดต่อชาวอเมริกัน-แคนาดา ได้รับฉายาว่า "Grandfather of the Zombie" จากผลงานสร้างภาพยนตร์สยองขวัญที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับซอมบี้จำนวนหลายเรื่อง
ผลงานสร้างภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง Night of the Living Dead ในปี 1968 ด้วยเงินทุนเพียง 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ และภาคต่อ Dawn of the Dead ในปี 1978 และ Day of the Dead ในปี 1985 ได้รับการยกย่องเป็นหนังคัลท์ที่เป็นจุดเริ่มของกระแสการสร้างภาพยนตร์ซอมบี้ต่อมาเป็นจำนวนมาก  รวมไปถึงมิวสิกวิดีโอ เช่นเพลง ทริลเลอร์ ของไมเคิล แจ็กสัน วิดีโอเกม และวัฒนธรรมสมัยนิยมอื่นๆ  
โรเมโรถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่เมืองโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0001681- New York Times short bio date=2015-11-07 - Senses of Cinema: Great Directors Critical Database date=2009-01-26 - George Romero @ THE DEUCE: Grindhouse Cinema Database
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ซาร์ดิเนีย

ซาร์ดิเนีย
ซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:แคว้นซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
pl:Kategoria:Władcy Sardynii
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก

หมวดหมู่:ประมุขในประเทศเดนมาร์ก
ดเนมาร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ตองงา

รายพระนามพระมหากษัตริย์ของประเทศตองงา
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โอเชียเนีย
ตองงา
ต
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองงา
รายชื่อธงในประเทศเซอร์เบีย

รายการต่อไปนี้เป็นรายการเกี่ยวกับธงที่มีการใช้หรือเคยใช้โดยสาธารณรัฐเซอร์เบียและ/หรือชาวเซิร์บกลุ่มต่างๆ

**สาธารณรัฐเซอร์เบีย**

**ธงชาติ**


**ธงตำแหน่งราชการ**

**ธงทหาร**

**มณฑลปกครองตนเองวอยวอดีนา**

**ธงในอดีต**

**ธงชาติ**

**การลุกขึ้นสู้ของชาวเซิร์บ**

**ชื่อรูปแบบการปกครองอื่นนอกประเทศเซอร์เบีย**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย- ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย - ธงชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร- ธงในประเทศยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเซอร์เบีย
ซเอร์เบีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนปาล

นเปาล
หมวดหมู่:ราชวงศ์เนปาล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เอเชีย
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐเนปาล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์

นเเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ดัตช์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เรียงตามดินแดนในปัจจุบัน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย

บฮีเมีย
หมวดหมู่:ชาวโบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เช็ก
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เบลเยียม

บเบลเยียม
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:ราชวงศ์เบลเยียม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ปรัสเซีย

หมวดหมู่:ปรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ปกครองปรัสเซีย
ปรัสเซีย
ปรัสเซีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ชาวปรัสเซีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส

กษัตริย์
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศฝรั่งเศส
ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
ca:Categoria:Reis de França
de:Kategorie:König (Frankreich)
eo:Kategorio:Francaj reĝoj
es:Categoría:Reyes de Francia
et:Kategooria:Prantsusmaa monarhid
eu:Kategoria:Frantziako erregeak
he:קטגוריה:מלכי צרפת
ka:კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები
la:Categoria:Reges Franciae
nl:Categorie:Koning van Frankrijk
ru:Категория:Короли Франции
sk:Kategória:Králi Francúzska
sr:Категорија:Француски краљеви
vi:Thể loại:Vua Pháp
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ภูฏาน

หมวดหมู่:ราชวงศ์วังชุก
ภ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เอเชีย
หมวดหมู่:ประมุขแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เยอรมนี

หมวดหมู่:ประมุขในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
ย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เวือร์ทเทิมแบร์ค

เวือร์ทเทิมแบร์ค
เวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยุโรป
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ยูกันดา

ยูกันดา
กษัตริย์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แอฟริกา
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ลาว

ลาว
หมวดหมู่:พระราชอาณาจักรลาว
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลาว
กษัตริย์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เอเชีย
ลาว
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐลาวในอดีต
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐลาว
ธงชาติโรมาเนีย

ธงชาติโรมาเนีย (Drapelul României) เป็นธงสามสีซึ่งประกอบด้วยแถบริ้วแนวตั้ง 3 สี ประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง และสีแดง เรียงตามลำดับจากด้านคันธง  ลักษณะโดยรวมของธงเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโรมาเนียได้ระบุถึงธงชาติโรมาเนียไว้ว่า “ธงของโรมาเนียเป็นธงสามสี แถบสีต่างๆ เรียงลำดับตามแนวตั้งโดยนับจากด้านคันธงไป ประกอบด้วยสีน้ำเงิน สีเหลือง สีแดง” สัดส่วนและระดับสีของธงแบบมาตรฐานได้ถูกกำหนดไว้พร้อมกับข้อปฏิบัติเกี่ยวกับธงโดยกฎหมายว่าด้วยธง ซึ่งได้ตราขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 2001
ลักษณะของธงดังกล่าวนี้พ้องกันอย่างยิ่งกับธงพลเรือนของอันดอร์ราและธงราชการของประเทศชาด โดยเฉพาะกรณีธงชาติของประเทศชาดนั้นต่างกันกับธงของโรมาเนียเพียงว่าประเทศชาดใช้โทนสีน้ำเงินที่เข้มกว่าของโรมาเนียเท่านั้น ความคล้ายคลึงดังกล่าวได้นำไปสู่การอภิปรายเรื่องนี้ในระดับนานาชาติ โดยในปี ค.ศ. 2004 ประเทศชาดได้ร้องขอให้องค์การสหประชาชาติวินิจฉัยในข้อปัญหาดังกล่าว แต่ประธานาธิบดีอีออน อีลีเอสคู (Ion Iliescu) ได้ประกาศในเวลาต่อมาว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แก่ธงชาติโรมาเนีย ธงอีกธงหนึ่งที่สัมพันธ์กับธงชาติโรมาเนียคือธงชาติมอลโดวา ซึ่งใช้พื้นสีธงแบบเดียวกับของโรมาเนีย แต่สัดส่วนความกว้างต่อความยาวของธงเป็น 1:2 มีใช้สีน้ำเงินในโทนที่อ่อนกว่าของโรมาเนีย และมีดวงตราแผ่นดินของมอลโดวาที่กลางธง

**สีธง**
สัดส่วนของธงชาติโรมาเนียหมายเหตุ: อักษรในแผนผังแทนค่าตัวเลขต่อไปนี้* L = 3/3 ของความยาวธง* l = 2/3 ของความยาวธง* c = 1/3 ของความยาวธง
กฎหมายว่าด้วยธงของโรมาเนียได้ระบุถึงระดับของสีธงชาติไว้ชัดเจนว่า สีน้ำเงินใช้สี cobalt blue สีเหลืองใช้สี chrome yellow และสีแดงใช้สี vermilion red ซึ่งในหนังสือ Album des pavillons nationaux et des marques distinctives (2000) ได้เทียบสีไว้ด้วยระบบสี Pantone ดังนี้

**ดูเพิ่ม**
 ธงในประเทศโรมาเนีย- ตราแผ่นดินของโรมาเนีย- เด็ชเตอัปเตอ-เต โรมือเน!

**เชิงอรรถและอ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่ม**
 Năsturel, Petre Vasiliu, Steagul, stema română, însemnele domneşti, trofee (The Romanian flag and coat of arms; the princely insignias and trophies), Bucharest, 1903.- Popescu, Elena and Căzănişteanu, Constantin, Piese din colecţia de drapele a Muzeului Militar Central (Specimens from the flag collection of the Central Military Museum of Romania), in "Revista Muzeelor", year III, no. 2/1966.- Potoschi, A. and Velcu, A., Catalogul colecţiilor de steaguri, stindarde şi fanioane (The catalog of the collection of flags, standards and pennants), manuscript, Biblioteca Muzeului Militar Central.- Rosetti, Radu R., Când s-a adoptat steagul tricolor la noi (When the tricolour flag was adopted by us), in "Memoriile secţiunii istorice", 3rd series, vol. XI, 1930.- Sbierea, I. G., Ceva despre tricolorul român (A few words about the Romanian tricolour), in "Calendarul Minervei pe anul 1905", Bucharest, 1905.- Vasile, Alexandru, Drapelul este istoria întreagă a României (The flag is the entire history of Romania) in "Lupta întregului popor", no. 1 (3) of 1985.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติโรมาเนีย-  ธงของกองทัพโรมาเนีย-  ธงของกองทัพโรมาเนียและระเบียบว่าด้วยธง date=2009-02-26 -  A history of the flag of Romania date=2016-02-28 , by Adrian Roşian, in Alma Mater Militaris, year VII, no. 1 (13)/2006.
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโรมาเนีย
โรมาเนีย
ซอกันตรึม

ซอกันตรึม เป็นเครื่องดนตรีของกลุ่มชาวไทยเชื้อสายเขมรและชาวไทยอีสาน เป็นเครื่องสายใช้สี ทำด้วยไม้ กะโหลกซอขึงด้วยหนังงูหรือหนังจำพวกตะกวด มีช่องเสียง อยู่ด้านตรงข้ามหน้าซอ ใช้สายลวดมี 2 สาย คันชักอยู่ระหว่างสาย คันซอยาวประมาณ 60 เซนติเมตร มีลูกบิดอยู่ตอนนอกซอใช้รัด ด้วยเชือก ขนาดของซอแตกต่างกันไปตามความ ประสงค์ของผู้สร้าง โดยทั่วไปมี 3 ขนาด คือ ขนาดเล็กเรียก ตรัวจี้ ขนาดกลางเรียกตรัวเอก ขนาดใหญ่เรียกตรัว บางครั้งจะเห็นมีการดัดแปลงประยุกต์กะโหลกซอโดยใช้กระป๋องหรือปี๊บซึ่งอาจเรียกแทนว่า ซอกระป๋องหรือซอปี๊บได้
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทย
สะพานเทียบเครื่องบิน

ไฟล์:Scb hdy.jpg|thumb|สะพานเทียบเครื่องบินที่ท่าอากาศยานหาดใหญ่
ไฟล์:A380 of Lufthansa at FRA EDDF 2011-06-26.jpg|thumb|สะพานเทียบเครื่องบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติแฟรงก์เฟิร์ต
สะพานเทียบเครื่องบิน (Jet bridge) หรือ งวงช้าง เป็นโครงสร้างที่เคลื่อนที่ได้ ทำหน้าที่เชื่อมต่อตัวอาคารกับเครื่องบิน เพื่ออำนวยความสะดวกสำหรับการขึ้น/ลงของผู้โดยสาร จากเครื่องบินสู่อาคารผู้โดยสาร

**ส่วนประกอบของสะพานเทียบเครื่องบิน**
# หอกลม (Rotunda)
# อุโมงค์ หรือซอง (Tunnel)
# ล้อขับเคลื่อน (Wheel Carriage)
# เสาขับเคลื่อน (Drive Column)
# หัวเก๋ง(CAB)
# กันสาด (Closure/Canopy)

**ภาพส่วนประกอบ**
400px

**การขับเคลื่อนของสะพานเทียบเครื่องบิน**
 การเคลื่อนที่ทางราบ (Wheel Carriage): ล้อขับเคลื่อนเป็นกลไกหลักในควบคุมทั้งทิศทางและการเคลื่อนที่ทางราบ- การเคลื่อนที่ทางดิ่ง (Drive Column): เสาขับเคลื่อนเป็นกลไกหลักในการปรับระดับความสูงต่ำ- การหมุนของหัวสะพาน (CAB): เพื่อให้ส่วนหน้าแนบกับลำตัวเครื่องบิน- การยกขึ้นลงของ กันสาด (Closure/Canopy): เพื่อป้องกัน ลม แดด และฝนจากภูมิอากาศภายนอก- การปรับระดับความสูงแบบอัตโนมัติ (Auto Leveler):
** การขนถ่ายผู้โดยสารและสัมภาระขึ้นสู่เครื่องบิน (Reload): ด้วยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเครื่องบินมีระดับความสูงลดลง ระบบจะทำการปรับระดับของสะพานให้ต่ำลงตามระดับความสูงของเครื่องบิน
** การขนถ่ายผู้โดยสารและสัมภาระลงจากเครื่องบิน (Unload): ด้วยน้ำหนักของบรรทุกของเครื่องบินลดลง ระบบจะทำการปรับระดับของสะพานให้สูงขึ้น
หมวดหมู่:สะพาน
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานของท่าอากาศยาน
ค็อมบวร์ค

แอบบีค็อมบวร์ค (Comburg) เป็นคริสต์ศาสนสถานนิกายโรมันคาทอลิกที่เป็นสำนักสงฆ์ของคณะเบเนดิกตินที่ตั้งอยู่ใกล้เมืองชเวบิชฮัลในประเทศเยอรมนี แอบบีค็อมบวร์คเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลค็อมบวร์ค
แอบบีค็อมบวร์คก่อตั้งขึ้นโดยเคานต์แห่งค็อมบวร์ค-ร็อทเทินบวร์คในคริสต์ทศวรรษ 1070 บนที่ที่เป็นปราสาทของตนเอง เคานต์แห่งค็อมบวร์ค-ร็อทเทินบวร์คมีตำแหน่งเป็น Vogt ที่ดำรงต่อมาจนตระกูลสิ้นสุดลงในสมัยราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน นักบวชรุ่นแรกมาจากแอบบีเบราไวเลอร์ แต่เมื่อมาถึงคริสต์ทศวรรษ 1080 เจ้าอาวาสก็ได้รับการแต่งตั้งมาจากแอบบีเฮียร์เซาที่เป็นการนำแอบบีค็อมบวร์คเข้ามามีส่วนในการปฏิรูปเฮียร์เซา
นักบวชทั้งหมดของแอบบีค็อมบวร์คเป็นนักบวชที่มาจากตระกูลขุนนาง ฉะนั้นจึงมีทัศนคติที่ต่อต้านการปฏิรูปเบเนดิกติน (การปฏิรูปของแอบบีเม็ลค์ของคริสต์ศตวรรษที่ 15 จากความกดดันแอบบีก็กลายเป็น Kollegiatstift ในปี ค.ศ. 1488 แทนที่จะยอมรับนักบวชที่ไม่ได้มาจากตระกูลขุนนางเข้าเป็นสมาชิก
ในปี ค.ศ. 1587 ค็อมบวร์คก็ถูกเวนคืนตามการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนีโดยเวือร์ทเทิมแบร์คซึ่งทำให้การมีฐานะเป็นราชสังฆาจักรยุติลง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1803 แอบบีก็ถูกยุบเลิกการเป็นสำนักสงฆ์ หอสมุดของแอบบีกลายเป็นหอสมุดแห่งรัฐแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค แต่สมบัติของคริสต์ศาสนสถานถูกหลอมที่โรงกษาปณ์ที่ลูทวิชส์บวร์ค
ตัวสิ่งก่อสร้างถูกใช้หลายอย่าง จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 1909 ก็ใช้เป็นที่พำนักของทหารพิการ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองที่ตั้งของแอบบีก็ใช้เป็นสถานที่ฝึกต่าง ๆ และในช่วงหนึ่งใช้เป็นค่ายนักโทษสงคราม หลังสงครามแล้วก็ใช้เป็นที่พักของผู้พลัดถิ่นอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 เป็นต้นมาแอบบีก็ใช้เป็นสถาบันฝึกหัดครู

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Comburg Sechseckkapelle.jpg
ไฟล์:Comburg Kirche 1.jpg
ไฟล์:Comburg leuchter.jpg
ไฟล์:Comburg St. Nikolaus-Chor.jpg
ไฟล์:Comburg St. Nikolaus-Kanzel2.jpg

**อ้างอิง**
 Hause, Eberhard, 1981. Die Komburgen: ihre Bauwerke, Baumeister und Bauherren. Weinsberg.- Jooß, Rainer, 1987. Kloster Komburg im Mittelalter. Studien zur Verfassungs-, Besitz- und Sozialgeschichte einer fränkischen Benediktinerabtei (Forschungen aus Württembergisch Franken; Bd. 4), 2nd ed. Sigmaringen. ISBN 3-7995-7629-0- Kleiber, Gabriele, 1999. Groß- und Kleincomburg. Berlin: Staatliche Schlösser und Gärten Baden-Württemberg in Zusammenarbeit mit der Staatsanzeiger für Baden-Württemberg GmbH. ISBN 3-422-03061-1- Schraut, Elisabeth (ed.), 1989. Die Comburg: Vom Mittelalter bis ins 20. Jahrhundert. Ausstellung im Hällisch-Fränkischen Museum und auf der Comburg, Neue Dekanei, 13. Juli bis 5. November 1989 (Catalogue of the Hällisch-Fränkisch Museum, Schwäbisch Hall; Bd. 3), Sigmaringen. ISBN 3-7995-3303-6

**ดูเพิ่ม**
 แอบบี- คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน- แผนผังมหาวิหาร ( ผังแสดงส่วนประกอบต่าง ๆ ของวัด)- สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
ค็อมบวร์ค
ค็อมบวร์ค
ค็อมบวร์ค
ค็อมบวร์ค
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1070
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
นกกินปลีดำม่วง

นกกินปลีดำม่วง (Purple sunbird; Cinnyris asiaticus) เป็นนกกินปลีขนาดเล็ก กินน้ำหวานในดอกไม้เป็นอาหารแต่บางครั้งก็กินแมลงเป็นอาหารด้วยเหมือนกันโดยเฉพาะตอนเลี้ยงดูลูกอ่อน เพศผู้มีขนสีดำยกเว้นบางแห่งที่เป็นสีม่วงเปล่งปลั่ง เพศเมียมีสีเขียวมะกอกในส่วนบนสีเหลืองจางในส่วนล่าง

**ลักษณะ**
เป็นนกกินปลีขนาดเล็ก ปากโค้งสีดำเรียวเล็ก ความยาวจากปลายปากจดหาง 11 เซนติเมตร นกตัวผู้ ในที่แสงน้อยจะเห็นเป็นนกที่มีสีดำทั้งตัว แต่กลางแสงแดดจัดจะเห็นแตกต่างออกไป คือ หัว ลำตัวด้านบน ใต้คอ และ อกเป็นสีม่วงถึงน้ำเงินเหลือบมันหรือฟ้าจนถึงสีฟ้าอมเขียว ท้องสีม่วงอ่อนหรือม่วงออกดำ หน้าด้านข้างสีฟ้าอมเขียวเหลือบมัน  อกและบริเวณอกตอนล่างมีแถบเล็ก ๆ สีน้ำตาลแดงคั่น ในนกตัวผู้บางตัวอาจมีแต้มเล็ก ๆ สีแดงสดหรือเหลืองสดสะท้อนแสงในบางมุมออกมาให้เห็น
ช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ นกตัวผู้จะมีสีเหมือนนกตัวเมียคือหลังสีเขียวแกมเหลืองหรือเขียวแกมน้ำตาลอ่อน ปีกและหางสีดำมีแถบกว้างสีม่วงและแถบเป็นปื้นสีดำ หรือฟ้าแกมดำลากจากกลางคอลงไปถึงอกตอนบน
นกตัวเมีย ลำตัวด้านบนมีสีเขียวแกมเหลืองถึงเขียวแกมน้ำตาล ท้องสีเหลืองคล้ำ แตกต่างจากนกกินปลีอกเหลืองตัวเมียคือลำตัวด้านล่างเป็นสีเหลืองจางกว่า ปลายหางมีแถบแคบ ๆ สีขาว แตกต่างจากนกกินปลีคอสีน้ำตาลตัวเมียคือลำตัวด้านบนมีแต้มสีน้ำตาล หางสีดำปลายหางด้านล่างสีขาว
นกวัยอ่อนคล้ายนกตัวเมียที่เต็มวัยแต่บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่ามาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Purple Sunbird videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection.-  Calls from Xeno-Canto
ดำม่วง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
แม่แบบ:Nav book tool

32px หนังสือวิกิพีเดีย
สร้างหนังสือ
ชั้นหนังสือ
คู่มือสำหรับผู้เริ่มต้น
คู่มือระดับสูง
คำถาม
ปัญหาและข้อเสนอแนะ
นกกินปลีคอสีน้ำตาล

นกกินปลีคอสีน้ำตาล (Brown-throated sunbird, Plain-throated sunbird; Anthreptes malacensis) เป็นนกในวงศ์นกกินปลี (Nectariniidae) 
เป็นนกที่พบในที่อยู่อาศัยแบบกึ่งเปิดหลากหลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่พม่าไปถึงหมู่เกาะซุนดาน้อยและฟิลิปปินส์ตะวันตก นกกินปลีคอสีเทาที่พบในส่วนที่เหลือของฟิลิปปินส์ บ่อยครั้งถูกถือว่าเป็นชนิดย่อยของนกกินปลีคอสีน้ำตาล แต่ทั้งสองแตกต่างในการขนาดและชุดขน และไม่มีหลักฐานใดที่จะเชื่อมโยงทั้งสองชนิดเข้าด้วยกัน
ในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทนก

**อ้างอิง**
 Cheke, Robert A., Mann, Clive F., & Allen, Richard. (2001). Sunbirds: A Guide to the Sunbirds, Flowerpeckers, Spiderhunters and Sugarbirds of the World. Christopher Helm, London. pp. 184–186.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
คอสีน้ำตาล
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ไฮโดรเจนไซยาไนด์

ไฮโดรเจนไซยาไนด์ (Hydrogen cyanide, สูตรเคมี HCN) เป็นก๊าซซึ่งก่อให้เกิดอาการไอ มีเสมหะ และหลอดลมอักเสบเรื้อรัง ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ และคลื่นไส้อาเจียน เป็นก๊าซพิษที่ใช้ในสงคราม นอกจากนี้สารไนเทรตในบุหรี่ทำให้เกิดไฮโดรเจนไซยาไนด์ สารนี้เป็นตัวสกัดกั้นเอนไซม์ที่เกี่ยวกับการหายใจหลายตัว ทำให้เกิดความผิดปกติของการเผาผลาญพลังงานที่กล้ามเนื้อหัวใจและที่ผนังหลอดเลือด

**คุณสมบัติทางเคมี**
ไฮโดรเจนไซยาไนด์จะทำปฏิกิริยากับแอลคีนด้วยการเร่งปฏิกิริยาของสารประกอบนิกเกิล ปฏิกิริยานี้มีชื่อเรียกว่า hydrocyanation
RCH=CH2 + HCN →‎ RCH2-CH2-CN
โมเลกุล HCN สี่อันจะผ่านการ tetramerize เป็นdiaminomaleonitrile ซึ่งสามารถแปลงเป็นพิวรีนได้หลายชนิด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Institut national de recherche et de sécurité (1997). " Cyanure d'hydrogène et solutions aqueuses". Fiche toxicologique n° 4, Paris:INRS, 5pp. (PDF file, in French)- International Chemical Safety Card 0492- Hydrogen cyanide and cyanides (CICAD 61)- National Pollutant Inventory: Cyanide compounds fact sheet- NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards- Department of health review- Density of Hydrogen Cyanide gas
หมวดหมู่:สารประกอบอนินทรีย์
หมวดหมู่:ก๊าซ
หมวดหมู่:สารประกอบไฮโดรเจน
หมวดหมู่:ไซยาไนด์