Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คีนหญุ่น

พลเอก คีนหญุ่น (ခင်ညွန့်, pron; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2482) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 9 ของพม่า สืบต่อตำแหน่งจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เป็นชาวพม่าเชื้อสายจีน 
พลเอก คีนหญุ่น ถูกบีบให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และถูกกักบริเวณให้อยู่ในบริเวณบ้านพัก กระทั่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 จึงได้รับการปล่อยตัว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองพม่า
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีพม่า
หมวดหมู่:บุคคลจากเจาะต้าน
วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย

วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย หรือ  กัส เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2529 นักแสดงดาวรุ่งหน้าใหม่ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกริก มีผลงานถ่ายแบบนิยสาร เดินแบบ และผลงานการแสดงต่อเนื่อง  อย่างเช่นภาพยนตร์เรื่อง ไฉไล , หอแต๋วแตก, เพื่อน...กูรักมึงว่ะ

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**
 พ.ศ. 2549 ไฉไล รับบท กัส- พ.ศ. 2550 หอแต๋วแตก รับบท อาโคย- พ.ศ. 2550 เพื่อน...กูรักมึงว่ะ รับบท หมอก- พ.ศ. 2552 แต๋วเตะตีนระเบิด รับบท ครูกัส- พ.ศ. 2552 หอแต๋วแตก แหกกระเจิง รับบท  อาโคย- พ.ศ. 2552 เชือดก่อนชิม รับบท เล็ก- พ.ศ. 2553 ตายโหง รับบท ปู- พ.ศ. 2554 หอแต๋วแตกแหวกชิมิ  รับบท อาโคย- พ.ศ. 2555 หอแต๋วแตกแหกมว๊ากก  รับบท อาโคย- พ.ศ. 2557 สตรีเหล็กตบโลกแตก รับบท แมน- พ.ศ. 2558 หอแต๋วแตกแหกนะคะ  รับบท อาโคย- พ.ศ. 2558 มอ 6/5 ปากหมา ท้าผี รับบท แมน- พ.ศ. 2558 รด.เขาชนผี ที่เขาชนไก่ รับบท ครูเทพ- พ.ศ. 2561 หอแต๋วแตก แหกต่อไม่รอแล้วนะ รับบท อาโคย- พ.ศ. 2563 หอแต๋วแตก พจมานสว่างคาตา รับบท อาโคย / ชายน้อย- พ.ศ. 2564 หอแต๋วแตก แหกโควิดปังปุรีเย่ รับบท อาโคย- พ.ศ 2565  คือเธอ รับบท พจน์ (รับเชิญ)- พ.ศ. 2567 หอแต๋วแตก แหกสัปะหยด รับบท อาโคย

** แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงที่แสดงเป็นบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เพนแท็กซ์

เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน (Pentax Corporation) (Pentakkusu Kabushiki-gaisha) เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยชื่อที่ใช้ก่อตั้งคือ Asahi Optical Joint Stock Co. (Asahi Kōgaku Kōgyō Gōshi-gaisha) โดยเป็นบริษัทที่ผลิตเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ

**ประวัติ**
บริษัท Asahi Optical Joint Stock Co. ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Asahi Optical Stock Co.of Tokyo,Japan ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 และเริ่มมีการผลิตเลนส์สำหรับอุตสาหกรรมการภ่ายภาพนิ่ง และภาพยนตร์ ต่อมา ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 Asahi Optical ใช้ระยะเวลาเป็นส่วนมากในการผลิตเครื่องมือเพื่อใช้สนับสนุนทางการทหาร จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 บริษัทได้ถูกสั่งให้หยุดการผลิตทั้งหมด และเริ่มต้นการผลิตใหม่ในปี พ.ศ. 2491 โดยการผลิตอุปกรณ์ทางการถ่ายภาพและการมองเห็นอีกครั้ง เช่น กล้องส่องทางไกล และเลนส์สำหรับกล้องถ่ายภาพแบบมาตรฐานให้กับ Konishiroku และ Chiyoda Kōgaku Seikō (ภายหลังเป็นบริษัทโคนิก้า และมินอลต้า ตามลำดับ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 Asahi Optical ได้เปิดตัวกล้องถ่ายรูปของตนเองเป็นครั้งแรก คือ อาซาฮีเฟล็กซ์ (Asahiflex - และเป็นกล้องถ่ายภาพเลยส์เดี่ยว ขนาด 35 มม. เครื่องแรกของประเทศญี่ปุ่น) และกลายเป็นที่รู้จักทั่วไปด้วยสินค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพในเวลาต่อมา สินค้าด้านการถ่ายภาพของบริษัทได้ส่งออกไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ช่วงปี 1950 จนถึงช่วงกลางปี 1970 โดยบริษัทฮันนีเวลล์ คอร์ปอเรชัน (Honeywell Corporation) และใช้ชื่อสินค้า ฮันนีเวลล์ เพนแท็กซ์ (Honeywell Pentax) แทนที่ Asahi Pentax ที่เป็นชื่อของสินค้าที่ถูกกระจายออกไปที่อื่น ๆ ทั่วโลกนอกเหนือจากสหรัฐอเมริกา บริษัทได้เปลี่ยนแปลงชื่อบริษัทของตนเป็น เพนแท็กซ์ คอร์ปอเรชัน ในปี พ.ศ. 2545 
เพนแท็กซ์ถือเป็นหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่ของโลกที่ผลิตอุปกรณ์ถ่ายภาพ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพนิ่ง กล้องส่องทางไกล และเลนส์ใช้ในงานเฉพาะ รวมไปถึงผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2547 เพนแท็กซ์มีพนักงานประมาณ 6,000 คน
ในปี พ.ศ. 2549 เพนแท็กซ์ถูกควบกิจการเข้ากับบริษัทโฮยา แต่กระบวนการดังกล่าวหยุดชะงักในช่วงเมษายน พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตาม การควบรวมเพนแท็กซ์ของโฮยาเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 โฮยาได้ขายกิจการเพนแท็กซ์ให้แก่บริษัทริโกห์เป็นมูลค่ากว่า 10 พันล้านเยน (124.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ปัจจุบันกิจการเพนแท็กซ์ภายใต้การบริหารจัดการของริโคห์ใช้ชื่อว่า Ricoh Imaging Company Ltd.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2462
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
ลัคนา

ลัคนา (Ascendant)  หรือลัคน์  หมายถึง ตำแหน่งของขอบฟ้าด้านทิศตะวันออก ซึ่งในทางโหราศาสตร์ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของบุคคลหรือเหตุการณ์ใด ๆ ลัคนาในทางโหราศาสตร์ตะวันตกจะเขียนแทนด้วย As ส่วนทางโหราศาสตร์ไทย เขียนแทนด้วย ล, ลั หรือ ส การที่จะดูว่าลัคนาสถิตราศีใด ๆ นั้น เราจะดูว่าราศีใดเพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าและยังไม่พ้นหมดราศี ก็ให้ถือว่าลัคนาสถิตอยู่ ณ ราศีนั้น ๆ 
ลัคนาจัดเป็นจุดที่มีความสำคัญต่อการพยากรณ์มาก นั่นคือ เป็นตำแหน่งของตัวบ่งความเป็นตัวตน หรือทางโหรเรียกว่าตนุ (ลัคน์) ของบุคคลหรือเหตุการณ์ และเมื่อใดก็ตามที่มีเทวดานพเคราะห์เข้ามาสถิตในราศีเดียวกับลัคน์ ก็จะเกิดผลต่อบุคคลหรือเหตุการณ์นั้น ๆ ในด้านความเป็นไป ส่วนราศีอื่น ๆ ที่เหลือจากลัคน์จะจัดให้อยู่เป็นภพต่าง ๆ เพื่ออธิบายเรื่องต่าง ๆ ทางการพยากรณ์ 
อีกมุมมองหนึ่งของลัคนาคือ แนวแสงดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับจุดเจ้าชะตาหรือสรรพสิ่งที่ถือกำเนิดขึ้นในเวลาต่างๆ โดยแนวแสงดังกล่าวสัมพันธ์กับระยะเวลา และวัดได้จากดวงอาทิตย์ที่ทำมุมกับเจ้าชะตาในเวลากำเนิดโดยมุมมองของระบบนี้สัมพันธ์กับโลกโดยตรง


**แหล่งข้อมูลอื่น ==
มองเอ้

พลเอก มองเอ้ (မောင်အေး, pron; เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2480) เป็นผู้นำอันดับสองของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกพม่า ในปี พ.ศ. 2536 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ  (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ) รองจากพลเอกอาวุโส ต้านชเว‎ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ทหารชาวพม่า
แม่แบบ:Language with name/doc

== การใช้งาน**
รวมผ่านโดยแม่แบบ "lang-xx" (เช่น lang-rus)—ห้ามใช้โดยตรง

**เขียนจากขวาไปซ้าย**
สำหรับภาษาที่เขียนจากขวาไปซ้าย เช่น อาหรับ ฮีบรู และอื่น ๆ แนะนำให้ตั้งค่าตัวแปรเสริม  ในแม่แบบภาษา (เช่น lang-ar, lang-he)
การดำเนินการนี้จะเพิ่มอักขระ html= ลงที่ส่วนท้ายของสายอักขระ (ด้านขวามือ, ในหน่วยความจำ) ซึ่งเป็นอักขระการจัดรูปแบบที่มองไม่เห็น ซึ่งจะยุติ (terminates) ข้อความจากขวาไปซ้าย หลังจากนั้น (กล่าวคืออยู่หลังและนอกแม่แบบโดยตรง) ข้อความที่ตามมาทั้งหมดจะถูกเปลี่ยนเป็นจากซ้ายไปขวาอีกครั้ง

**ตัวเอียง**
กำหนดค่าตัวแปรเสริม italic เป็น- no สำหรับข้อความที่ไม่ใช่ตัวเอียง- yes (ค่าเริ่มต้น) สำหรับข้อความตัวเอียง

**การระงับหมวดหมู่**
หากคุณต้องการระงับการแสดงผลหมวดหมู่จากแม่แบบ ให้ใช้ตัวแปรเสริม true

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
	"params": {
		"1": {},
		"2": {},
		"3": {},
		"4": {},
		"links": {},
		"link": {},
		"rtl": {},
		"nocat": {},
"italic": {},
		"lit": {}
	}
}

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:ISO 15924 script codes and related Unicode data
รอแบร์ ปีแร็ส

รอแบร์ ปีแร็ส (Robert Pirès) มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส (Robert Emmanuel Pirès; เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า 
ปีแร็สเคยเป็นผู้เล่นหลักของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Profile at Arsenal.com- Profiles at sporting-heroes.net
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
หมวดหมู่:บุคคลจากแร็งส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
แม่แบบ:ย้ายหมู่

ป้ายนี้ใช้ในหน้าอภิปรายของหมวดหมู่ หลังจากย้ายหมวดหมู่ใดๆ ไปเป็นหมวดหมู่ย่อยของหมวดหมู่อื่นที่เล็กกว่าในหมวดหมู่ใหญ่นั้น เพื่อลดความซับซ้อนของหมวดหมู่เดิมลง อาทิ :หมวดหมู่:สมการ ถูกย้ายไปอยู่ใน :หมวดหมู่:พีชคณิต ซึ่งแต่เดิมเคยอยู่ใน:หมวดหมู่:คณิตศาสตร์ เพราะ:หมวดหมู่:คณิตศาสตร์ มีหมวดหมู่ย่อยซับซ้อนเกินไป เป็นต้น  โดยลงป้ายนี้เพื่อให้ผู้อื่นลองพิจารณาดูว่าหมวดหมู่นี้สมควรเป็นหมวดหมู่ย่อยในนี้จริงหรือไม่ 
หมวดหมู่:ป้ายในวิกิพีเดีย
แคว้นมาดริด

แคว้นมาดริด (Comunidad de Madrid) เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแคว้นของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศ โดยเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับจังหวัดมาดริดและเป็นที่ตั้งของกรุงมาดริดซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดและของแคว้น และเป็นเมืองหลวงของประเทศ แคว้นมาดริดนี้มีเทศบาลอยู่ 179 แห่ง
แคว้นมาดริดมีอาณาเขตทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดอาบิลาและจังหวัดเซโกเบีย) ส่วนทางทิศตะวันออกและทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดกัวดาลาฆารา จังหวัดกูเองกา และจังหวัดโตเลโด)
ประชากรของแคว้นมาดริดจำนวนกว่าครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองหลวง ส่วนเมืองสำคัญทางการค้าหรือประวัติศาสตร์อื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ในแคว้นนี้ได้แก่ อัลกาลาเดเอนาเรส โกสลาดา ตอร์เรฆอนเดอาร์โดซ เฆตาเฟ โมสเตเลส ซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียล นาบัลการ์เนโร และอารังฆูเอซ 
ก่อนหน้าที่จะเป็นแคว้นนั้น จังหวัดมาดริดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคกัสติยาใหม่ (แคว้นกัสติยา-ลามันชาปัจจุบัน) มาก่อน เมื่อรูปแบบการปกครองแบบแคว้นปกครองตนเองได้รับการจัดตั้งขึ้นตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521 จึงมีการตั้งจังหวัดนี้ให้มีฐานะเป็นแคว้นในตนเอง เนื่องจากสภาพความแตกต่างทางเศรษฐกิจระหว่างจังหวัดนี้กับท้องที่อื่น ๆ ในแคว้นกัสติยา-ลามันชา โดยมาดริดได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นแคว้นตามกฎหมายเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ส่วนกฎหมายปกครองตนเองก็ผ่านการอนุมัติในวันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน

มาดริด
มาดริด
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
หมูหัน

หมูหัน เป็นเมนูอาหารจีนชนิดหนึ่งที่มีต้นตำหรับมาจากเมืองกวางตุ้งประเทศจีน ซึ่งหมูที่ทำหมูหันจะเป็นลูกหมูเพิ่งหย่านม  มีขนาดเพียง 2-3 เดือน ส่วนวิธีการทำหมูหันต้องผ่าท้องเพื่อเอาเครื่องในออกให้หมดจึงจะนำมาปรุงรสชาติก่อนที่จะนำไปย่างหมดเตาถ่านร้อน ๆ แล้ว เพื่อทำให้หนังกรอบ นอกจากในจีนแล้ว ยังมีในสเปน โปรตุเกส เวียดนามและฟิลิปปินส์ที่มีอาหารที่ทำจากการย่างลูกหมูทั้งตัวคล้ายๆกัน
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารปิ้งย่าง
แคว้นภูมิภาคมูร์เซีย

ภูมิภาคมูร์เซีย (Región de Murcia) เป็นหนึ่งในแคว้นปกครองตนเองสิบเจ็ดแห่งของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศระหว่างแคว้นอันดาลูซิอากับแคว้นบาเลนเซีย มีพื้นที่ 11,313 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน ซึ่งหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในเมืองหลักของแคว้นคือมูร์เซีย
แคว้นภูมิภาคมูร์เซียประกอบด้วยเขตการปกครองระดับรองหนึ่งจังหวัด (คือจังหวัดมูร์เซีย) ซึ่งต่างจากแคว้นส่วนใหญ่ที่แบ่งออกเป็นหลายจังหวัด ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ ทางแคว้นปกครองตนเองและทางจังหวัดจึงเปิดทำการในหน่วยงานเดียว โดยมูร์เซียเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ยกเว้นสภานิติบัญญัติของแคว้นซึ่งตั้งอยู่ที่การ์ตาเฆนา
อาณาเขตทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับแคว้นอันดาลูซิอา (จังหวัดอัลเมริอาและจังหวัดกรานาดา) ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดอัลบาเซเต) ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย (จังหวัดอาลิกันเต) และทิศใต้จรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ภูเขาที่สูงที่สุดในแคว้นชื่อ เรโบลกาโดเรส สูง 2,015 เมตร แม่น้ำสำคัญคือแม่น้ำเซกูรา
แคว้นนี้เป็นผู้ผลิตผลไม้ ผัก และดอกไม้รายใหญ่ โดยส่งไปภายในประเทศและส่งออกไปยังประเทศต่าง ๆ ในยุโรป มีการบุกเบิกจัดตั้งโรงผลิตไวน์ชั้นดีหลายแห่งใกล้เมืองบูยัส เยกลา และฆูมิยา เช่นเดียวกับโรงผลิตน้ำมันมะกอกใกล้เมืองโมราตายา มูร์เซียเป็นแคว้นที่มีภูมิอากาศหลักเป็นแบบอบอุ่น ซึ่งเหมาะแก่การประกอบเกษตรกรรม อย่างไรก็ตาม ปริมาณน้ำฝนในแถบนี้ก็ค่อนข้างต่ำและการจัดส่งน้ำเข้าไปในพื้นที่เพาะปลูกก็ยังเป็นปัญหาอยู่ทุกวันนี้

**อ้างอิง**

ภูมิภาคมูร์เซีย
มูร์เซีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน

จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน (11 มิถุนายน ค.ศ. 1815 - 26 มกราคม ค.ศ. 1879) นักถ่ายภาพสมัครเล่นชาวอังกฤษ ซึ่งมีชื่อเสียงในการถ่ายภาพบุคคลผู้ที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับ กษัตริย์อาเธอร์ แห่งอังกฤษ และ ภาพถ่ายเกี่ยวกับ จินตนาการในนวนิยายต่างๆ จูเลีย มีอาชีพถ่ายภาพเพียงระยะเวลาสั้นๆแค่ 12 ปี ในบั้นปลายอายุของเธอเท่านั้น เธอใช้กล้องที่มีเลนส์ไม่ดีนักเพื่อกลบเกลื่อนตำหนิอื่นๆ ก่อนถ่ายภาพเธอได้ศึกษาเกี่ยวกับการประกอบภาพและบุคลิคลักษณะของคน เธอถ่ายภาพโดยมุ่งเน้นด้านบุคลิคภาพเป็นสำคัญ ภาพของเธอเป็นภาพที่แสดง
ถึงอารมณ์ต่างๆตามธรรมชาติของแต่ละคน ให้เป็นจริงไม่ใช่เป็นการแสร้งหรือฝืนทำ

**ประวัติ**
จูเลีย มาร์กาเร็ต คาเมรอน เกิดที่กรุงกัลกัตตา ประเทศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1815 บิดาชื่อ James Pattle (เจมส์ แพทเทิล) เป็นพนักงานชาวอังกฤษของบริษัท East India Company 
มารดาชื่อ Adeline de l'Etang (แอนเดอลิน เดอ อิแตง) เป็นลูกผู้ดีชาวฝรั่งเศสเธอจบการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศสแล้วเดินทางกลับประเทศอันเดีย ในปี ค.ศ. 1838 เพื่อแต่งงานกับ
ชาล เฮ คาเมรอน ซึ่งเป็นผู้พิพากษาและเป็นกรรมการกฎหมายที่เมืองกัลกัตตาในปี ค.ศ. 1848 สามีของเธอเกษียณอายุราชการ ทั้งครอบครัวได้เดินทางไปอยุ่ที่ กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษ ซึ่งที่นั่นมีน้องสาวของเธอที่ชื่อว่า ซาร่า ได้เปิดร้านทำผมอยู่ที่บ้าน Little Holland House ซึ่งเป็นบ้านที่มักมีศิลปินและนักแสดงสาวsexyมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ ในปี ค.ศ. 1860 
จูเลียได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้านของนักประพันธ์ชื่อ Alfred Lord Tennyson (อัลเฟรด ลอด เทนิสัน) ที่บนเกาะไวท์ เธอประทับใจสถานที่แห่งนั้น จึงตัดสินใจซื้อที่ในเวลาต่อมาและตั้งชื่อว่า Dimbola Lodge ในปี ค.ศ. 1863 ขณะที่เธออายุ 48 ปี ลูกสาวของเธอได้มอบกล้องถ่ายรูปให้เธอเป็นของขวัญ ซึ่งเป็นที่มาในอาชีพถ่ายภาพของเธอ ในเวลา 1 ปีเธอได้เป็นสมาชิกของชมรมภาพถ่ายของ ลอนดอน และ สก๊อตแลนด์ เพื่อนบ้านที่ชื่อ Alfred Lord Tennyson มักพาเพื่อนๆมาถ่ายรูปร่วมกับเธอเสมอ เธอมีความมุ่งหมายม่ากในอาชีพใหม่ของเธอ และผลที่ได้คือเธอสามารถสร้างภาพที่ไม่เหมือนภาพถ่ายที่ถ่ายกันทั่วไปคือ จะได้ภาพที่กลมกลืนกัน มีลักษณะชัดเจน และโฟกัสเลนส์ที่คมชัด การถ่ายภาพแบบนี้ทำให้นักถ่ายภาพในยุคเดียวกับเธอแสดงความดีใจกับเขา
แต่เพื่อนๆของเธอได้ให้การสนับสนุน
เธอได้จดทะเบียนลิขสิทธิ์ภาพแต่ละภาพไว้จึงทำให้ผลงานของเธอปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน นิทรรศการภาพถ่ายมีเพียงครั้งเดียว เป็นรูปเกี่ยวกับประวัติศาสตร์หรือภาพลามกและสาวงามsexyไว้ม่ากหมาย ในปี ค.ศ. 1875 จูเลียเดินทางกลับศรีลังกา เธอพยายามทำการถ่ายภาพต่อไปแต่ก็ลำบากเพราะ ขาดสารเคมีและน้ำบริสุทธิ์ในการล้างรูปเธอไม่ได้ติดต่อกลับไปยังบ้าน Little Holland House เลย ที่นี่เธอไม่มีลูกค้าเกี่ยวกับการถ่ายภาพเหมือนที่ อังกฤษจึงทำให้มีผลงานเพียง 2-3 ชิ้นเท่านั้น เธอเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1879 ที่ประเทศศรีลังกา
1879
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวอังกฤษ
รายการธาตุเคมี

== รายชื่อ**

**อ้างอิง**
doi=10.1351/PAC-REP-13-03-02 (for standard atomic weights of elements)
*url-status=dead (for atomic weights of elements with atomic numbers 103–118)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Atoms made thinkable, an interactive visualisation of the elements allowing physical and chemical properties to be compared
สหรัฐในโอลิมปิก

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสหรัฐ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ USA
นับตั้งแต่สหรัฐส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2,826 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1,125 เหรียญทอง 907 เหรียญเงิน 794 เหรียญทองแดง

**สรุปเหรียญรางวัล**

**โอลิมปิกฤดูร้อน**

**โอลิมปิกฤดูหนาว**

**สรุปผลงานนักกีฬาชายที่โดดเด่น**

**ผลงานในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ผลงานในโอลิมปิกฤดูหนาว**

**สรุปผลงานนักกีฬาหญิงที่โดดเด่น**

**ผลงานในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ผลงานในโอลิมปิกฤดูหนาว**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สหรัฐในพาราลิมปิก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

สหรัฐ
เนวี่น

พลเอก เนวี่น (နေဝင်း, pron; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 หรือ 14 หรือ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1911 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารของพม่า ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีพม่าอย่างยาวนานถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 1974 ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของพม่าภายหลังการรัฐประหารรัฐบาลอู้นุเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1962
เนวี่นลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 หลังการรัฐประหารที่นำโดยพลเอกอาวุโส ซอมอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2002 (อายุ 92 ปี)

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
2503

**อ้างอิง**
2545
หมวดหมู่:นักการเมืองพม่า
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีพม่า
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีพม่า
หมวดหมู่:ทหารชาวพม่า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ม.ภ.
หมวดหมู่:บุคคลจากภาคพะโค
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:รัฐพม่า
ประเทศไทยในโอลิมปิก

ราชอาณาจักรไทยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ณ กรุงเฮลซิงกิ สาธารณรัฐฟินแลนด์ และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ กรุงมอสโก สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหพันธรัฐรัสเซีย ในปัจจุบัน) ซึ่งราชอาณาจักรไทยได้ร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรไทยยังได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกใน ค.ศ. 2002 ณ ซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ สหรัฐอเมริกา
นับตั้งแต่ราชอาณาจักรไทยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรก นักกีฬาไทยได้เหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 41 เหรียญ แบ่งเป็น 11 เหรียญทอง 11 เหรียญเงิน 19 เหรียญทองแดง โดยราชอาณาจักรไทยได้เหรียญรางวัลครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ณ กรุงมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ในกีฬามวยสากล และได้เหรียญทองครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ณ เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ในกีฬามวยสากล ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1948 และได้รับการยอมรับในปี 1950

**ตารางเหรียญ**

**แบ่งตามปีการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน**

**แบ่งตามปีการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูหนาว**

**แบ่งตามกีฬา โอลิมปิกฤดูร้อน**

**แบ่งตามกีฬา โอลิมปิกฤดูหนาว**

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ**

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญมากกว่า 1 เหรียญ === - ตัวหนา คือนักกีฬาที่ยังทำการแข่งขันอยู่

**ผู้ถือธง**

**ฤดูร้อน**

**ฤดูหนาว**

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ฤดูร้อน**

**ฤดูหนาว**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน- ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูหนาว- ประเทศไทยในพาราลิมปิก- ประเทศไทยในเวิลด์เกมส์- ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์- ประเทศไทยในซีเกมส์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
เมอร์คิวรี

เมอร์คิวรี (Mercury) สามารถหมายถึง - ปรอท (อังกฤษ:mercury) ธาตุทางเคมีชนิดหนึ่ง เป็นโลหะหนัก- ดาวพุธ (อังกฤษ:Mercury) - เมอร์คิวรี (รถยนต์) (Mercury) บริษัทผลิตรถยนต์เมอร์คิวรี ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของฟอร์ด- ภาษาเมอร์คิวรี ภาษาโปรแกรมสำหรับการเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะ- เทพเมอร์คิวรี - มิซุโนะ อามิ (เซเลอร์เมอร์คิวรี่) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน
โซ่วี่น

พลเอก โซ่วี่น (စိုးဝင်း, pron; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 – 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 10 ของประเทศพม่า ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2547 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ พลเอก โซ่วี่น เป็นผู้ใกล้ชิดพลเอกอาวุโส ต้านชเว และได้รับความไว้วางใจเป็นอย่างดี
โซ่วี่นถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลในประเทศสิงคโปร์ ด้วยโรคลูคีเมีย (ไม่ได้รับการยืนยันจากทางการพม่า) ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐได้มอบหมายให้พลโท เต้นเซน รักษาการแทนตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
โซ่วี่นเดินทางกลับเข้าประเทศพม่าเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลทหาร มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อายุ 59 ปี แต่ข่าวจากแหล่งอื่นระบุว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ภายใต้การดูแลจากแพทย์อย่างใกล้ชิด 
พลเอก โซ่วี่น เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เวลา 17.30 น.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Obituary in The Times, 15 October 2007 date=2011-05-24 
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีพม่า
หมวดหมู่:ทหารชาวพม่า
หมวดหมู่:บุคคลจากตองจี
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งเม็ดเลือดขาว
เต้นเซน

พลเอก เต้นเซน (သိန်းစိန်, pron) อดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า ซึ่งก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 11 ของพม่า ระหว่าง พ.ศ. 2550–2554 หลังจากลงจากตำแหน่งเขาได้อุปสมบทเป็นภิกษุสงฆ์

**ประวัติชีวิต**

**งานด้านการเมือง**

**นายกรัฐมนตรี**
เต้นเซนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐซึ่งเป็นคณะทหารที่ปกครองประเทศพม่า แทนที่พลเอก โซ่วี่น ผู้ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างได้รับการรักษา ก่อนที่จะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างถาวรเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2550 หลังจากการถึงแก่อนิจกรรมของโซ่วี่นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550
เต้นเซนมีตำแหน่งเป็นเลขานุการเอกของสภาสันติภาพและความมั่นคงของรัฐ และเป็นนายพลสูงสุดลำดับที่ 4 ในประเทศ และเป็นผู้ดำเนินการเจรจาระดับสูงกับบังกลาเทศและกัมพูชา
ไม่นานหลังจากที่เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ เขาก็ได้รับการเลื่อนยศจากพลโทเป็นพลเอก ในระหว่างการเดินทางเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกในฐานะนายกรัฐมนตรี เต้นเซนยังได้ดำเนินกาารเจรจาระดับสูงกับลาว เวียดนาม และกัมพูชา

**การเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2553**
ในฐานะหัวหน้าพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา หนึ่งในพรรคการเมืองซึ่งลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2553 ผลปรากฏว่า พรรคของเขาได้รับชัยชนะ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เต้นเซนได้รับมติจากรัฐสภาให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนใหม่ของประเทศพม่า และเป็นประธานาธิบดีพลเรือนคนแรกภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหาร ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลากว่า 50 ปีแล้ว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีพม่า
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีพม่า
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวพม่า
หมวดหมู่:ภิกษุชาวพม่า​
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์

ไฟล์:Ajanta, cave 1 (6351621784).jpg|thumb|200px|ภาพวาดพระปัทมปาณิโพธิสัตว์ จิตรกรรมที่ผนังถ้ำอชันตา หมายเลข1 ศิลปะคุปตะตอนปลาย หรือหลังคุปตะ(พุทธศตวรรษที่12) ถือกันว่าเป็นงานจิตรกรรมที่งดงามที่สุดภาพหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดีย
พระปัทมปาณิโพธิสัตว์ (पद्मपाणि padmapāṇi) เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ก่อนการกำเนิดของนิกายตันตระ ชื่อของท่านหมายถึงผู้ถือดอกบัวปรากฏคู่กับพระวัชรปาณีโพธิสัตว์ในศิลปะอินเดียแบบมถุระเมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 บางครั้งปรากฏคู่กับพระมัญชุศรีและพระวัชรปาณิเพื่อเป็นตัวแทนของพระโพธิสัตว์จากโคตรทั้งสามคือ ปัทมโคตร ตถาคตโคตร และวัชรโคตร ตามลำดับ รูปลักษณ์ของท่านต่างไปในแต่ละท้องที่ โดยมากเป็นรูปผู้ชายถือดอกบัว ต่อมาได้เพิ่มแจกันใส่น้ำทิพย์ด้วย บางท้องที่ถือว่าเป็นภาคสำแดงของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์

**อ้างอิง**
 สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะทั้งห้า. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2547
ปัทมปาณิโพธิสัตว์
พระรัตนปาณีโพธิสัตว์

พระรัตนปาณีโพธิสัตว์ (रत्नपाणि ratnapāṇi, 寶手菩薩) หมายถึงพระโพธิสัตว์ผู้ถือดวงแก้ว อยู่ในรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่าใดนัก รูปแบบของท่านที่เห็นทั่วไปคือนั่งขัดสมาธิบนดอกบัว มือซ้ายทำสมาธิ มือขวาถือจินดามณี หรือมิฉะนั้นก็มีจินดามณีวางบนหน้าตัก ในบรรดามหาโพธิสัตว์ 7 พระองค์ที่ระบุในอมิตายุรธยานสูตรไม่ได้กล่าวถึงพระรัตนปาณีไว้ จึงทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับท่านมีจำกัดและได้รับการนับถือน้อยกว่าพระโพธิสัตว์องค์อื่นๆ
พระหฤทัยประจำพระองค์ 
นะโม สมันต พุทธานัม รัตน ปาณี ษัม สวาหะ

**อ้างอิง**
 สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทยธิเบต. 2547
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ตุลาคม 10

* หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ (พระพรหมมังคลาจารย์) มรณภาพด้วยโรคหัวใจล้มเหลวที่โรงพยาบาลศิริราช เวลา 0900 น. สิริอายุได้ 96 ปี 
(ไทยรัฐ)
}
ลิ้นจี่

ลิ้นจี่ เป็นชื่อของผลไม้ประเภทผลเดี่ยวซึ่งมีลักษณะเปลือกสีแดงชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์  SAPINDACEAE (ซึ่งก็คือวงศ์เดียวกับเงาะและลำไยนั้นเอง) ลิ้นจี่นั้นเป็นผลไม้ที่มีรสชาติอร่อยให้ผลผลิตคุ้มค่ากับการลงทุนจึงถือว่าเป็นผลไม้ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทยที่สามารถนำผลผลิตที่ได้มาจำหน่ายในรูปของผลไม้สดและผลไม้แปรรูป ปัจจุบันนี้ลิ้นจี่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีความหลากหลายขึ้นเรื่อย ๆ จากสายพันธุ์ดั้งเดิมที่มีอยู่แล้ว
ลิ้นจี่ถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์ถัง โดยเป็นผลไม้โปรดของหยางกุ้ยเฟย พระสนมของจักรพรรดิถังเสวียนจง ทรงบัญชาให้ทหารม้านำลิ้นจี่จากแหล่งปลูกทางตอนใต้ของจีน เดินทางข้ามวันข้ามคืนมาถวายที่ฉางอาน
เปลือกผลของลิ้นจี่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามสกุล
หมวดหมู่:วงศ์เงาะ
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษากวางตุ้ง
วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต

วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต
วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต  ( William Henry Fox Talbot )  (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”( Silver Chloride ) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ  เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง 

ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า 	
“คาโลไทพ์” ( Calotype ) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype ) 
ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก

**การเผยแพร่ของแทลบอต**
สิ่งที่ทำให้แทลบอตมีชื่อเสียง ได้แก่ ผลงานเกี่ยวกับหนังสือที่เขาเขียนขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1844
เขาเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อ “The pencil of nature” ซึ่งใช้แสงสว่างมาวาดภาพให้สวยงามเหมือนธรรมชาติโดยใช้กระดาษไวแสงแทนกระดาษวาดภาพ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีจำนวนตีพิมพ์มากนัก ในเล่มมีภาพประกอบเป็นจำนวนมาก ทั้งภาพบุคคล ทิวทัศน์ ธรรมชาติ และความเป็นอยู่ของคน หลังจากหนังสือได้เผยแพร่ออกไปทำให้ประชาชนนิยมวิธีการแทลบอต ไทพ์มากขึ้น
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
สามก๊ก (แก้ความกำกวม)

สามก๊ก สามารถหมายถึง

**อาณาจักรตามประวัติศาสตร์**
 ยุคสามก๊ก ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของจีนระหว่าง ค.ศ. 220 - 280
** สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ) หรือ จดหมายเหตุสามก๊ก บันทึกพงศาวดารสามก๊กที่เขียนขึ้นหลังยุคสามก๊กไม่นานนัก- ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี (57 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 668)- สามอาณาจักรหลัง ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของเกาหลี - อาณาจักรทั้งสามในสแกนดิเนเวีย: นอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์- ยุคเซ็งโงกุ ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นซึ่งมีลักษณะคล้ายกับยุคสามก๊กของจีน

**วรรณกรรม**
 นิยายสามก๊ก หรือซานกว๋อเหยี่ยนยี่ วรรณกรรมจีนที่อิงตามประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ฉบับแปลเป็นภาษาไทยมีหลายฉบับ ฉบับแปลครั้งแรกและเป็นที่รู้จักแพร่หลายที่สุดคือ ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)- สามก๊ก ฉบับการ์ตูน การ์ตูนญี่ปุ่น ภาพโดย มิตสึเทรุ โยโกยามะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ และสร้างเป็นเกมสำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส- หงสาจอมราชันย์ สามก๊กฉบับการ์ตูนของฮ่องกง- สามก๊ก มหาสนุก การ์ตูนสีล้อเลียน ของไทย  ฝีมือของ หมู นินจา (สุชาติ พรหมรุ่งโรจน์) ตีพิมพ์ในนิตยสารมหาสนุกตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550

**วัฒนธรรมอื่น**
 สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537) ละครโทรทัศน์โดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี มีความยาวทั้งสิ้น 84 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2537- สามก๊ก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553) ละครโทรทัศน์จีน มีความยาวทั้งสิ้น 95 ตอน ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2553- สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 จับความตอนศึกผาแดง มี เหลียงเฉาเหว่ย แสดงนำเป็น จิวยี่ และ ทาเคชิ คาเนชิโร่ เป็น ขงเบ้ง- สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร ภาพยนตร์ขนาดยาวออกฉายในปี พ.ศ. 2551 มี หลิวเต๋อหัว แสดงนำเป็น จูล่ง- ไดนาสตีวอริเออร์ (Dynasty Warrior) วิดีโอเกมจำลองสงครามในยุคสามก๊กของจีน
มะดัน

มะดัน (Garcinia schomburgkiana pierre.) หรือส้มไม่รู้ถอย หรือส้มมะดัน เป็น ผลไม้ที่เป็นประเภทไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ อยู่ในวงศ์  GUTTIFERAE มีกิ่งก้านเล็ก ๆ จำนวนมาก โคนกิ่งเล็กเป็นเต้านูน บางต้นมีกิ่งเล็ก ๆ งอกสานกันคล้ายรังนก เรียกรกมะดัน ใบเดี่ยวรูปไข่ ปลายแหลม ดอกสีเขียว ผลมะดันนั้นมีลักษณะที่ยาวรีสีเขียวและเปรี้ยวจัด เป็นผลไม้ที่มีวิตามินซีสูง เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งและขรุขระ

**การใช้ประโยชน์ == 
มะดัน ใช้กินสดเป็นผลไม้ จิ้มพริกกับเกลือหรือนำไปดอง แช่อิ่ม ยอดอ่อนและใบอ่อนใช้กินเป็นผัก ในทางยา ผลมะดันขับเสมหะ แก้คออักเสบ เป็นยาระบาย รกมะดัน ใช้แก้ไข้ทับระดู รากและใบ รสเปรี้ยวแก้กระษัย แก้ระดูเสีย กัดเสมหะ บับฟอกโลหิต แก้หวัด และระบายท้อง รกมะดัน รสเปรี้ยว แก้ไข้ทับระดู และระดูทับไข้ ผล รสเปรี้ยว แก้สอเสมหะ ขับเสมหะ ระบายท้อง และฟอกโลหิตระดู 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลมังคุด
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สมุนไพร
มาซาชิ อากิยามะ

มาซาชิ อากิยามะ (Akiyama Masashi) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2467 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่โตเกียว สถิติการชก 109 ครั้ง ชนะ 73 (น็อค 23) เสมอ 8 แพ้ 28 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์เวท (2493 – 2498)- แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเฟเธอร์เวท (2496)- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2497)
** ชิง, 30 มีนาคม 2497 ชนะคะแนน ทอมมี่ เลอร์มา ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์, 20 กันยายน 2497 แพ้คะแนน โบนี่ เอสปิโนซา ที่ โตเกียว- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498)
** ชิง, 15 กรกฎาคม 2498 ชนะน็อค ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ยก 6 ที่ โอซากะ
** เสียแชมป์, 25 สิงหาคม 2498 แพ้น็อค จิโร ซาวาดา (ญี่ปุ่น) ยก 4 ที่ โตเกียว- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 1 มีนาคม 2497 แพ้คะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ที่ กรุงเทพฯ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
2523
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโตเกียว
โบนี่ เอสปิโนซา

โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13 

**ประวัติ**
เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ
เอสปีโนซายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทอีกครั้งเมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2501 ชนะคะแนน ทอมมี โรมูโล ที่ ฟิลิปปินส์ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ แพ้น็อค เบิร์ต โซโมดิโอ ยก 7 เมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2502 จากนั้น ขึ้นชกแก้มือ ชนะคะแนน โซโมดิโอ ได้แชมป์คืนเมื่อ 6  กันยายน ปีเดียวกัน แต่เมื่อให้โซโมดิโอแก้มืออีกครั้ง ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 เสียแชมป์ไปอีกเมื่อ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 จากนั้น เอสปีโนซาขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ชนะคะแนน เทดดี ดาวิด แล้วก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2497 – 2498)
** ชิง, 20 กันยายน 2497 ชนะคะแนน มิซาอิ อากิยามา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤศจิกายน 2497 ชนะน็อค คัตสุมิ โกซาก้า (ญี่ปุ่น) ยก 7 ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์, 10 เมษายน 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่กรุงเทพฯ- แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2502 - 2503)

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากมะนิลา
โอเกอร์ดูว์สตาด

สำหรับดีวีดีในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูที่บทความ โอเกอร์ดูว์สตาด (ดีวีดี)
โอเกอร์ดูว์สตาด  (Au cœur du stade , "ณ ใจกลางสนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส") เป็นอัลบัมบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 4 ของเซลีน ดิออน โดยเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 20 และเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของทั้งหมด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2542 

**ข้อมูลอัลบั้ม**
โอเกอร์ดูว์สตาด เป็นอัลบัมบันทึกจากการแสดงสดครั้งสุดท้ายก่อนการพักงานเซลีน ดิออน การแสดงสดดังกล่าวจัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งฝรั่งเศส หรือสตาดเดอฟร็องซ์ ซึ่งเป็นการแสดงสดสองรอบในระหว่างวันที่ 19 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2542 มีผู้ชมมากถึงเก้าหมื่นคนต่อรอบ คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้นหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพลงส่วนใหญ่ที่ขับร้องในคอนเสิร์ตครั้งนี้มากจากอัลบัม ซีลซูฟีเซเดเม กับทั้งยังมีเพลงฝรั่งเศสในยุคแรก ๆ ของเซลีน เป็นต้นว่า "เซอเนเตเกิงแรฟ" (Ce n'était qu'un rêve), "ดามูร์อูดามีตีเอ" (D'amour ou d'amitié) และ "มงนามีมากีเต" (Mon ami m'a quittée) รวมตลอดถึงเพลงภาษาอังกฤษจากอัลบัม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ คือ เพลง "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" และ "มายฮาร์ตวิลโกออน" การแสดงดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
อัลบัมการแสดงสดนี้ไม่ได้ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดที่เซลีนแสดงไป ซึ่งฉบับเต็มสามารถรับชมได้จากดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดซึ่งวางแผงเมื่อ พ.ศ. 2542 
ดีวิดีโอเกอร์ดูว์สตาดยังนำมาวางแผงอีกครั้งพร้อมกับอาโลแล็งปียา เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547
ได้มีการประชาสัมพันธ์อัลบัมโอเกอร์ดูว์สตาดนี้โดยการเผยแพร่การแสดงเพลง "ดองเซิงโนตเรอมงด์" สดผ่านทางสถานีโทรทัศน์

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
ขึ้นสู่อันดับ 1 ใน ประเทศ ดังต่อไปนี้ ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์ และเบลเยี่ยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส
เลียว อลอนโซ่

เลียว อลอนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11 

**ประวัติ**
อลอนโซ่ ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน อัลเฟรโด บาเร็ตโต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยชนะน็อค ลาร์รี บาตาน ยก 4 และได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ชนะคะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง แล้วขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดะ ยก 4 ป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง แล้วจึงสละแชมป์ จากนั้น อลอนโซ่ขึ้นชกชนะที่ ญี่ปุ่นอีกครั้ง แล้วจึงเดินทางไปชกที่สหรัฐ จนถึง พ.ศ. 2500 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2500 แพ้คะแนน แฟลซ อีลอสเด้ ไม่ได้แชมป์ อลอนโซ่ยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2506 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยชกชนะคะแนน สุทธิชัย คะนองศึกเมื่อ พ.ศ. 2505 ที่ ฟิลิปปินส์ หลังจากที่อลอนโซชกแพ้น็อค คาซูโอะ ทากายามะ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2498)- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2498 – 2499)
** ชิง 3 ธันวาคม 2498 ชนะน็อค จิโร ซาวาดะ (ญี่ปุ่น) ยก 4 ที่ มะนิลา
** ป้องกันครั้งที่ 1, 22 กุมภาพันธ์ 2499 ชนะคะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ มะนิลา
** ป้องกันครั้งที่ 2, 30 พฤษภาคม 2499 ชนะคะแนน จิโร ซาวาดะ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
** ป้องกันครั้งที่ 3, 25 กรกฎาคม 2499 ชนะน็อค โทชิฮารุ โอโกชิ (ญี่ปุ่น) ยก 10 ที่ โตเกียว

**อ้างอิง**
สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากมะนิลา
ญัง เพาลิโน

ญัง เพาลิโน นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 3) แพ้ 5

**ประวัติ**
เท่าที่มีบันทึกใน boxrec.com เพาลิโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ขนะคะแนน โกโก โอกาวา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้มิลตัน รอส และอีตาโล สกอร์ติชินี ที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2498 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2499 เพาลิโนขึ้นชกสองครั้ง แพ้คะแนน สตีฟ โทนี ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค มิลตัน รอส ยก 3 ที่ ฟิลลิปปินส์ เพาลิโนขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2501 ชนะน็อค แซ ชุลกัง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ใน พ.ศ. 2502 เขาขึ้นชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่สิงคโปร์ พบกับดาวทอง สิงหพัลลภ เมื่อ 17 พฤษภาคม ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย้างน่ากังขา เพาลิโนมาชกป้องกันแชมป์กับดาวทองอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เมื่อ 23 กรกฎาคม ปีเดียวกัน  ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก

**เกียรติประวัติ**
- แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2502)
** ชิง, 17 พฤษภาคม 2502 ชนะคะแนน ดาวทอง สิงหพัลลภ ที่ สิงคโปร์
** เสียแชมป์, 23 กรกฎาคม 2502 แพ้น็อค ดาวทอง สิงหพัลลภ ยก 5 ที่ กรุงเทพฯ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ มะนิลา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
แฟลนเดอส์

ฟลานเดอร์ (Vlaanderen, Nl-Vlaanderen.ogg) ในความหมายปัจจุบันหมายถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของเบลเยียม ซึ่งใช้ภาษาดัตช์ (หรือฟลามส์) ในทางประวัติศาสตร์ ฟลานเดอร์เป็นพื้นที่ ครอบคลุมบางส่วนของประเทศเบลเยียม ฝรั่งเศส และเนเธอร์แลนด์ ในทางการปกครอง ฟลานเดอร์ประกอบด้วยชุมชนฟลามส์และเขตฟลามส์

**ความหมายในเบลเยียม**
คำว่า ฟลานเดอร์ มีหลายความหมาย- ชุมชนของชาวเฟลมิช มีประชากรมากกว่า 6 ล้านคน- พื้นที่ของชุมชนฟลามส์ ประกอบด้วยเขตฟลามส์และเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์- พื้นที่ของเขตฟลามส์ ซึ่งไม่รวมเขตเมืองหลวง- พื้นที่ของจังหวัดฟลานเดอร์ตะวันออกและฟลานเดอร์ตะวันตก ซึ่งรวมเป็นตำบลฟลานเดอร์ในประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Demets, Lisa, Jan Dumolyn, and Els De Paermentier. "Political ideology and the rewriting of history in fifteenth-century Flanders." BMGN-THE LOW COUNTRIES HISTORICAL REVIEW 134.1 (2019): 73-95.  online- De Vries, André. Flanders: a cultural history (Oxford University Press, 2007).  excerpt- Humes, Samuel. Belgium: Long United, Long Divided (2014)  online

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเบลเยียม
คอร์ซิกา
หมวดหมู่:ภูมิภาคที่ถูกแบ่งแยก
โลกรอญโญ

ที่ตั้งในประเทศสเปน
โลกรอญโญ (Logroño) ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเอโบรทางภาคเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองลาริโอฆาซึ่งเดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อจังหวัดโลกรอญโญ ศูนย์กลางการผลิตไวน์ริโอฆาซึ่งทำให้พื้นที่แถบนี้มีชื่อเสียง และมีอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากสิ่งทอ โลหะ และไม้ อยู่ห่างจากเมืองบิลบาโอ 152 กิโลเมตร ห่างจากกรุงมาดริด 336 กิโลเมตร และห่างจากเมืองบาร์เซโลนา 468 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 147,036 คน 
โลกรอญโญเป็นที่ตั้งถิ่นฐานเก่าของชาวโรมันในช่วงแรกและชาวเคลต์ในช่วงต่อมา ในฐานะเมืองการค้าที่มีชื่อว่า "วาเรย์อา (Vareia)" จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 10 กษัตริย์แห่งนาวาร์และกษัตริย์แห่งกัสติยาต่างแย่งชิงอำนาจปกครองเหนือเมืองนี้ และในที่สุดก็ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรกัสติยา
ลโกรโโญ
สันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย

พรรคสันนิบาตแห่งชาติรัฐฉานเพื่อประชาธิปไตย (Shan National League for Democracy) เป็นพรรคการเมืองในรัฐฉาน มีสมาชิกเป็นทั้งชาวไทใหญ่และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ในรัฐฉาน เช่น ชาวปะหล่อง ชาวปะโอ เป็นพรรคการเมืองของชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่พรรคหนึ่งในพม่า ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 ได้ 23 ที่นั่ง มีบทบาทในการเคลื่อนไหวทางการเมืองภายในพม่าเป็นหลัก

**อ้างอิง**
  หน้า = 87
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
หมวดหมู่:พรรคการเมืองพม่า
อัลคาไล

อัลคาไล มี 2 ประเภท คือ- โลหะอัลคาไล ได้แก่ ลิเทียม โพแทสเซียม โซเดียม
** ว่องไวในการทำปฏิกิริยามาก
** ติดไฟเองในอากาศ
** ทำปฏิกิริยารุนแรงกับน้ำได้ ด่างและแก๊สไฮโดรเจน
** ต้องเก็บในน้ำมันพาราฟิน- โลหะอัลคาไลเอิร์ธ ได้แก่ แมกนีเซียม แคลเซียม แบเรียม
** ว่องไวในการทำปฏิกิริยาแต่น้อยกว่าโลหะอัลคาไล
** ทำปฏิกิริยากับน้ำได้ ด่างและแก๊สไฮโดรเจน
หมวดหมู่:เคมี
สะพานโนวีโมสต์

สะพานโนวีโมสต์ มองจากปราสาทบราติสลาวา
ปราสาทบราติสลาวาและวิหารเซนต์มาร์ติน มองจากสะพานโนวีโมสต์
สะพานโนวีโมสต์ (Nový Most แปลว่า สะพานใหม่) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำดานูบในเมืองบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย  ก่อสร้างในระหว่างปีค.ศ. 1967-1972 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นสะพานที่สองที่ข้ามแม่น้ำดานูบของเมืองบราติสลาวา
สะพานโนวีโมสต์ มีทางสำหรับรถวิ่ง 4 ช่องทางอยู่ชั้นบน มีทางสำหรับรถจักรยานและคนเดินอยู่ชั้นล่าง

**แกลลอรี**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภัตตาคาร UFO -  New Bridge date=2008-12-19  
หมวดหมู่:สะพานในประเทศสโลวาเกีย
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำดานูบ
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส

อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส (A New Day... Live in Las Vegas) เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 11 และอัลบั้มที่ 31 เมื่อนับรวมทั้งหมด

**ข้อมูลอัลบั้ม**
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส มีบทเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง 11 เพลงแรกเป็นการบันทึกเสียงจากการแสดงสดชุด อะนิวเดย์... ของเธอที่ลาสเวกัส ส่วน 2 เพลงหลังนั้นเป็นเพลงบันทึกเสียงในสตูดิโอ คือเพลง "ยูแอนด์ไอ" และ "เอนท์กอนนาลุกดิอาเทอเวย์" พร้อมดีวีดี/วีซีดีพิเศษในชื่อว่า "วันเยียร์วันฮาร์ต" ความยาว 45 นาทีซึ่งบรรจุเบื้องหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม วันฮาร์ต และการแสดง อะนิวเดย์...
อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส บรรจุเพลงที่ไม่เคยบรรจุลงในอัลบั้มไหนของเซลีนมาก่อน อันประกอบไปด้วย "ฟีเวอร์", "ไอว์ก็อดเดอะเวิลด์ออนเดอะสตริง", "ไอวิช", "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" (2 เพลงหลังได้อัดเสียงในสตูดิโอในอัลบั้มต่อมา มิราเคิล)
"อิฟไอคูด" เดิมเป็นเพลงของแนนซี่ วิลสัน ในอัลบั้มแนนซี่นาว! ในปี พ.ศ. 2531 และในปี พ.ศ. 2536 เรย์ ชาร์ลบันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม มายเวิลด์ และรีจีนา เบลล์ในอัลบั้ม แพชชั่น บาบรา สรัยซันในอลบั้ม "ไฮเออกราวด์" ในปี พ.ศ. 2540 
ในฉบับภาษาฝรั่งเศสของ อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส ได้บรรจุเพลง "กงตร์นาตูร์" เป็นเพลงพิเศษ
เดิมดีวีดีบันทึกการแสดงอะนิวเดย์ในชื่อว่า ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์... มีกำหนดวางแผงช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2547 แต่ได้ถูกเลื่อนเนื่องจากการเปลี่ยแปลงและพัฒนาการแสดง และได้บันทึกภาพใหม่เมื่อวันที่ 17 - 21 มกราคม พ.ศ. 2550 และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นดีวีดี 2 แผ่น ความยาวมากกว่า 5 ชั่วโมง เพลง "แนเธอร์บอย", "แอตลาสต์", "ฟีเวอร์", "เอเชอแตมอองกอร์" และ "ว็อดอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" บรรจุใน อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส เพราะการแสดงได้นำเพลงนี้ออกในช่วงบันทึกดีวีดี

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
1 ควรได้รับรองสถานะเป็นโกลด์ (50,000 แผ่น)
2 ควรได้รับรองสถานะเป็นซิลเวอร์ (60,000 แผ่น)

**รางวัล**

**ประวัติการจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค

อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค (ชิน เซกิ เอะวันเกะริอง เกะกิโจ-บัง: แอ/มะโงะโกะโระ โอะ, คิมิ นิ, The End of Evangelion) เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 เขียนและกำกับโดย ฮิเดะอะกิ อันโนะ เนื้อเรื่องเป็นส่วนที่ต่อจากอนิเมะฉบับโทรทัศน์ อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ตอนต่อจากภาคโทรทัศน์คือ ตอนที่ 25 และ ตอนที่ 26 ซึ่งผู้จัดทำยังคงเป็นทีมงาน Gainax 

**เนื้อหา**
ส่วนต่อของเรื่อง  อีวานเกเลียน จากการสู้รบระหว่างเทวทูตและมนุษย์ ระบบอีวา เริ่มไม่เสถียรภาพ เริ่มอาละวาดและ กลุ่มผู้ก่อตั้ง เซเล่ ได้สูญเสียหอกพระเจ้า ลองกินุส   แผนการพัฒนามนุษยชาติกำลังจะเริ่มต้นขึ้น หลังจากสูญเสียหอกลองกินุสไป ทางคณะกรรมการเซเล่ไม่สามารถจะใช้ลิลิธในแผนการได้อีกแล้ว ดังนั้นสิ่งที่มีสภาพเดียวกับลิลิธที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวก็คือ " อีวานเกเลี่ยน 01 " ตัวเดียวที่สร้างมาจากลิลิธเท่านั้น เพื่อให้ได้สิ่งนี้มา เซเล่จึงต้องบุกยึดศูนย์บัญชาการใหญ่ของเนิร์ฟที่ญี่ปุ่น โดยขอความร่วมมือจากเนิร์ฟสาขาอื่นทั่วโลก 
อีวา 02 ได้ถูกพบแล้วว่าอยู่ใต้ทะเลสาบจึงถูกโจมตีอย่างหนัก อาสึกะได้สติและเริ่มกลัวว่าตัวเองจะต้องตายแล้ว  อีวา 02 ทำงานอีกครั้งและสามารถจัดการกองทัพผู้บุกรุกได้อย่างราบคาบ เซเล่จึงส่ง " อีวาซีรีส์ "  9 ตัวเพื่อจัดการอีวา 02 และเริ่มแผนพัฒนามนุษยชาติที่นี่เลย อาสึกะต้องต่อสู้กับอีวาซีรีส์ตามลำพัง ถูกหอกลองกินุส เสียบ และ อีวาซีรีส์ เข้ารุมกัดกินอีวา 02 จนหมด หอกลองกินุสกลับมาสู่มือของผู้ใช้หอกที่แท้จริงแล้วนั่นคืออีวา 01 และให้อีวาซีรีส์นำตัวอีวา 01 ขึ้นไปตั้งที่แผนผังศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทำให้จีโอ ฟร้อนท์คืนสู่สภาพเดิมก็คือ " ไข่ของลิลิธ แหล่งกำเนิดชีวิต " 
ชินจิกำลังจะทำลายล้างโลกและสร้างโลกในอุดมคติของตัวเองตามที่หวังต่อไปหรือไม่.....

**การวางจำหน่าย**
อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค ได้วางขายในญี่ปุ่น ไปกับหนังสือ Dragon Magazine เล่ม 4 ระหว่าง สิงหาคม ปี พ.ศ. 2540- มกราคม พ.ศ. 2541 A 
โดยในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการวางจำหน่ายอีกครั้ง โดยเพิ่ม  ระบบเสียง 6.1 DTS และ  5.1 Dolby พร้อมเพิ่มบทแปลภาษาอื่นๆอีกด้วย
ปี พ.ศ. 2545 ได้มีการวางจำหน่าย กำเนิดใหม่อีวานเกเลียน 1.0

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  IMDb- accessdate=2007-05-04 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อีวานเกเลียน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หลังพยากรณ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
ถนนศรีนครินทร์

ถนนศรีนครินทร์ (Thanon Srinagarindra) เป็นถนนที่ตั้งชื่อขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เนื่องในโอกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 7 รอบเมื่อปี พ.ศ. 2527 มีจุดเริ่มต้นจากถนนลาดพร้าวที่สามแยกบางกะปิ เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ไปบรรจบกับถนนสุขุมวิทที่สามแยกการไฟฟ้า อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ลักษณะถนนแบบ 6-10 ช่องจราจร ระยะทางทั้งหมด 20.181 กิโลเมตร โดยมีระยะทางอยู่ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 12.5 กิโลเมตร ในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ 7.681 กิโลเมตร ตลอดแนวถนนไปจนถึงทางแยกศรีเทพาเป็นเส้นทางส่วนใหญ่ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเกาะกลางถนน
ถนนศรีนครินทร์ช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 0 (ทางแยกบางกะปิ) จนถึงกิโลเมตรที่ 10 มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ สำนักการจราจรและขนส่ง และสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร และช่วงตั้งแต่กิโลเมตรที่ 10 (ทางแยกศรีอุดม) ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 20+181 (ทางแยกการไฟฟ้า) มีหน่วยงานที่รับผิดชอบเส้นทางคือ หมวดทางหลวงศรีนครินทร์ แขวงทางหลวงสมุทรปราการ กรมทางหลวง ช่วงที่สองนี้มีฐานะเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3344 สายอุดมสุข–สมุทรปราการ

**รายชื่อทางแยก**

**สถานที่สำคัญ**
 ตลาดบางกะปิ- โรงแรมเดอะแกรนด์โฟร์วิงส์- โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีนครินทร์- แม็กซ์แวลู พัฒนาการ- โมเดอร์นฟอร์ม ทาวเวอร์- ธัญญะ ช็อปปิ้งพาร์ค- ตลาดเอี่ยมสมบัติ- โรงแรมดุสิตปริ๊นเซส ศรีนครินทร์- ซีคอนสแควร์- ตลาดนัดรถไฟ ศรีนครินทร์- พาราไดซ์ พาร์ค และพาราไดซ์ เพลส- สำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขาพระโขนง- โรงแรมโนโวเทลบางนา- ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าสายสีเหลือง - บริษัท อีสเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด- แขวงทางหลวง​สมุทร​ปราการ- โรงพยาบาลศิครินทร์- แม็คโคร ศรีนครินทร์- บิ๊กซี ศรีนครินทร์- โรงแรมเบย์ โฮเตล- โรงเรียนนานาชาติไทย-สิงคโปร์- แจสเออร์เบิน ศรีนครินทร์- โลตัส ศรีนครินทร์- โฮมโปร ศรีนครินทร์- ไทวัสดุ ศรีนครินทร์ และ โก โฮลเซลล์ ศรีนครินทร์- โรงพยาบาลเปาโล เมมโมเรียล สมุทรปราการ- ชุมสายโทรศัพท์สมุทรปราการ- การไฟฟ้านครหลวง เขตสมุทรปราการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง date=2016-06-16  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
*100.628388
3344
4-3344
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:ถนนในเขตบางกะปิ
หมวดหมู่:ถนนในเขตสวนหลวง
หมวดหมู่:ถนนในเขตประเวศ
หมวดหมู่:ถนนในเขตบางนา
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ไข่ข้าว

ไข่ลูกที่ต้มสุกแล้ว
ไข่ข้าว คือไข่ที่มีเชื้อผสมเรียบร้อยแล้วแต่ฟักไม่ออก มีทั้งแบบที่ไม่เป็นตัว และแบบที่มีตัวอ่อนฟักอยู่ภายใน มีการรับประทานกันในหลายๆประเทศ เช่น กัมพูชา ลาว ฟิลิปปินส์
ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ไข่ค้างฮัง,ไข่ลูก อยู่ทางภาคอีสาน
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
มิราเคิล

เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
หนังสือในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ มิราเคิล (หนังสือ)
มิราเคิล (Miracle) เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 12 และอัลบั้มที่ 32 ในทั้งหมด (นับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส) ของเซลีน ดิออน วางแผงเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2547   ในประเทศไทย

**ข้อมูลอัลบั้ม**
มิราเคิล เป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมซีดี และดีวีดีของเซลีน ดิออน และภาพสายสัมพันธ์แม่ และลูกของแอน เกดเดส เพลงอำนวยการสร้างโดยเดวิด ฟอสเตอร์ ซึ่งกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง หลังไม่ได้ร่วมงานกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2542 
ท่ามกลางบทเพลงในอัลบั้มนี้ มีเพลงที่นำมาขับร้องใหม่มากมาย อาทิ เพลง "บิวตี้ฟูลบอย" ของจอห์น เลนนอน, "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ของลูอิส อาร์มสตรอง, "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ ของโรเบอร์ตา เฟลค, "บราห์มเลอลาบาย" ของโยฮัน บราห์ม คีตกวีชาวเยอรมัน เป็นต้น 
มีบทเพลงอีกหลายเพลงที่เป็นเพลงต้นตำรับ เพลง "มิราเคิล" เป็นเพลงที่เฉลิมฉลองการกำเนิดลูกชายของเซลีน ในตอนแรกนั้นจะนำเพลงนี้บรรจุลงในอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม ซึ่งได้กำหนดมาลงอัลบั้มนี้ในภายหลัง  
บางเพลงเป็นเพลงที่เคยบรรจุลงในอัลบั้มของเซลีนมาแล้ว อาทิ "บราห์มเลอลาบาย" ในอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์, "เดอะเฟิสไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" ในอัลบั้ม ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง เพลงในแบบร้องสดของ "อิฟไอคูด" และ "ว็อทอะวันเดอร์ฟูลเวิลด์" ในอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส, "อะมาเทอร์เพรเยอร์" เป็นเพลงแบบร้องเดี่ยว โดยใช้เพลงที่เคยร้องกับอานเดรอา โบเชลลี ในปี พ.ศ. 2541 "เดอะเพรเยอร์"
มิราเคิลวางจำหน่ายในรูปแบบต่างๆกัน อาทิ ซีดี, ซีดีและดีวีดี พร้อมหนังสือภาพ 60 หน้า และหนังสือมิราเคิล "เชอลุยดีเร" สามารถพบได้ในอัลบั้ม อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป และบรรจุในอัลบั้มนี้ในซีดีที่จำหน่ายในฝรั่งเศส 
"บิวตี้ฟูลบอย" เผยแพร่ในฐานะซิงเกิลแรกในอเมริกาเหนือ และบางที่ในยุโรป ตามด้วย "อินซัมสมอลเวย์" ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา, "เชอลุยดีเร" ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ทุกซิงเกิลเปนรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**
1 ควรรับรองสถานะ พลาตตินัม (100,000 แผ่น)

**ประวัติการจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
แดล

เดล (D'elles) คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน ที่ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551  ในบางประเทศในยุโรปที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส แคนาดา และญี่ปุ่น รูปแบบการจำหน่ายประกอบไปด้วยรูปแบบซีดีธรรมดา, รูปแบบดิจิแพ็ก และรูปแบบกล่องนักสะสม นับเป็นอัลบั้มชุดที่ 34 ของเซลีน และเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 23
แดล สร้างสรรค์ขึ้นบนแนวคิดเชิดชูความเป็นอิตสรี โดยมีนักแต่งเพลงภาษาฝรั่งเศสทั้งชาวแคนาดาเชื้อสาวฝรั่งเศสและชาวฝรั่งเศสเองร่วมกันประพันธ์เพลงในอัลบั้มกว่า 10 คน เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เสร็จสิ้นในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ พิกโคโลสตูดิโอส์ (Piccolo Studios) ในมอนทรีออลและมหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยใช้เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลในการประชาสัมพันธ์ยอดขายอัลบั้มเป็นซิงเกิลแรก เริ่มจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2550 และมีการเผยแพร่เพลงอื่นๆ ในแต่ละสถานที่แตกต่างกันไป
เซลีนประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวด้วยการบันทึกเทปรายการพิเศษ 2 รายการในฝรั่งเศสและแคนาดา โดยมีการนำเทปบันทึกรายการพิเศษดังกล่าวออกอากาศทางช่อง TF1 และ TVA ในฝรั่งเศสและแคนาดาตามลำดับ และออกอากาศในเมืองมอนทรีออลเมื่อวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

**ข้อมูลอัลบั้ม**
อัลบั้ม "เดล" สร้างสรรค์ขึ้นโดยแนวคิดที่เชิดชูความเป็นอิตสรี เนื้อร้องของเพลงทั้งสิบสามเพลงในอัลบั้มจึงมีนักประพันธ์สตรีเลื่องชื่อซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสและชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสแต่งขึ้นทั้งสิ้น อาทิ ฟรองซัว โดแร็ง (Francoise Dorin), คริสตีน ออบัง (Christine Orban), นีนา บูราอุย (Nina Bouraoui), มารี บาแบช (Marie Laberge), ลีส เปแย็ต (Lise Payette), เดอนีส บงบาดีเย (Denise Bombardier), นาตาลี แนชเชน (Nathalie Nechtschein), โชแวต อาลีส แบนีเย (Jovette Alice Bernier), ชาแนต แบตรอง (Janette Bertrends) และบารอนชอช ซอง (Baronne George Sand)
เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" เป็นซิงเกิลแรกและเป็นซิงเกิลเดียวในอัลบั้มนีที่ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลของประเทศฝรั่งเศส นอกจากนี้ เพลงหลายเพลงจากอัลบั้มนี้ อาทิ "อิมมองซีเต", "เลอตองกีกง", "องเซแอมเมอาโกส" และ "อาโกส" ยังได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศฝรั่งเศสและโปแลนด์ กับทั้งเซลีน ดิออนได้ร้องเพลง "อาโกส" ระหว่างการเยือนฝรั่งเศสเมื่อกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 อีกด้วย
เดล วางแผงใน 3 รูปแบบคือ- ซีดีธรรมดา- ดับเบิลดิจิแพ็ค (ประกอบด้วย ซีดี, ดีวีดีเบื้องหลังการถ่ายทำ ชื่อว่า 'Céline parle D'elle (s),' Booklet รูปภาพเซลีน และ Booklet เนื้อเพลง)- ฉบับนักสะสม (ประกอบด้วย ซีดี, ดีวีดีเบื้องหลังการถ่ายทำ ชื่อว่า'Céline parle D'elle (s),' Mini-booklet รูปภาพเซลีน และ Mini-booklet เนื้อเพลง, และ โปสการ์ด 4 ใบ )

**การสนับสนุนยอดขายอัลบั้ม**
เซลีน ดิออนบันทึกรายการโทรทัศน์พิเศษ 2 รายการเพื่อเป็นการโปรโมตอัลบั้ม แดล รายการแรกสำหรับเครือข่ายโทรทัศน์ฝรั่งเศส TF 1 และอีกรายการหรึ่งสำหรับ Quebecer TVA ซึ่งบันทึกภาพที่มอนทรีออล ระหว่างวันที่ 11 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

**ความสำเร็จในชาร์ต**
แดล ขึ้นสู่อันดับสูงสุดของชาร์ทอัลบั้มชาวแคนาดา ด้วยยอดขายกว่า 72,200 แผ่น (รวมไปถึง  69,285  ในเกแบ็ก) และอันดับ 1 ในฝรั่งเศส กับยอดขายหว่า 55,244 แผ่น และขึ้นสู่อันดับ 1 ในเบลเยี่ยม 25,000 แผ่น (โกลด์) ในสวิตเซอร์แลนด์อยู่ในอันดับที่ 3

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ประวัติการจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป