Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การบวช

การบวช เป็นศัพท์ที่ใช้ในทางศาสนาโดยมีขั้นตอนที่จะทำให้บุคคลธรรมดาผู้นับถือศาสนาต่าง ๆ กลายเป็นนักบวชของศาสนาที่ตนนับถือนั้น การบวชมักประกอบไปด้วยพิธีกรรมและแบบพิธีต่าง ๆ ซึ่งขั้นตอนการ

**การบวชในศาสนาพุทธ**
ไฟล์:Novitiate Buddhist ordination.jpg‎|thumbnail|left|250px|การบรรพชาเป็นสามเณร ตามพระวินัยบัญญัติ อนุญาตให้พระอุปัชฌาย์สามารถทำการบรรพชาได้โดยไม่ต้องประชุมสงฆ์
ในพระพุทธศาสนา เรียกการบวชว่าการอุปสมบท (อุปสมฺปทา) แต่เดิมนั้น การบวชเรียกว่าบรรพชา (ปพฺพชฺชา แปลว่า เว้นทั่ว, เว้นจากความชั่วทุกอย่าง) ปัจจุบันคำว่าบรรพชาใช้กับการบวชสามเณร ในขณะที่อุปสมบทใช้กับการบวชพระภิกษุ
การบวชโดยนัยแล้วคือ การละทิ้งวิถีชีวิตความเป็นอยู่เดิม สู่ วิถีชีวิตความเป็นอยู่ใหม่ ตามครรลองแห่งมรรค เพื่อเป็นการง่าย เพื่อเป็นการสะดวก เป็นทางอันปลอดโปร่ง แก่การบรรลุถึงซึ่งวัตถุประสงค์ คือ ความบริสุทธิ์หลุดพ้น ปราศจากมลทิน หมดจดจากความเศร้าหมอง และเป็นอิสระจากพันธนาการเครื่องร้อยรัดทั้งปวง
ในสมัยพุทธกาล การบวชมี 8 อย่าง ได้แก่ คือ- เอหิภิกขุอุปสัมปทา เป็นการบวชที่พระโคตมพุทธเจ้าประทานแก่พระสาวกบางองค์ด้วยพระองค์เอง ด้วยการตรัสว่า "เอหิ ภิกขุ แปลว่า เธอจงมาเป็นภิกษุเถิด" พระอัญญาโกณฑัญญะเป็นคนแรกและพระสุภัททะเป็นคนสุดท้ายที่พระพุทธเจ้าทรงบวชด้วยวิธีนี้- ติสรณคมนูปสัมปทา เป็นการบวชโดยให้ผู้ขอบวชเปล่งวาจาต่อหน้าพระสาวกว่าขอพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งสามครั้ง ปัจจุบันวิธีนี้ใช้ในการบรรพชาสามเณร- ญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทา เป็นการบวชโดยให้คณะสงฆ์ประชุมกันในอุโบสถ โดยมีพระภิกษุรูปหนึ่งแจ้งว่ามีผู้ขอบวช เมื่อประกาศครบสี่ครั้งไม่มีพระรูปใดคัดค้าน ถือว่าผู้ขอบวชได้รับการยอมรับให้เป็นพระภิกษุ- ครุธัมมปฏิคคหณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยที่พระพุทธเจ้าประทานครุธรรม 8 ประการ แก่พระนางมหาปชาบดีและสตรีชาวสากยะ 500 คน เมื่อพวกนางยอมรับครุธรรมก็ได้รับสถานะเป็นภิกษุณี- อัฏฐวาจิกาอุปสัมปทา เป็นการบวชภิกษุณีโดยให้รับญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทาจากภิกษุณีสงฆ์ก่อนครั้งหนึ่ง และจึงรับญัตติจตุตถกัมมอุปสัมปทาจากภิกษุสงฆ์อีกครั้ง เมื่อผ่านการอุปสมบททั้งสองครั้งแล้วจึงเป็นภิกษุณี- โอวาทปฏิคคหณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าประทานพระโอวาทแก่พระมหากัสสปะ เมื่อท่านรับโอวาทแล้วก็เป็นพระภิกษุ- ปัญหาพยากรณูปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าทรงตอบปัญหาของสามเณรโสปาก- ทูเตนอุปสัมปทา เป็นการบวชโดยพระพุทธเจ้าทรงส่งทูตของพระองค์ไปบวชหญิงโสเภณีชื่ออัฑฒกาสี
การบวชของประเทศฝรั่งเศส

**การบวชในศาสนาคริสต์**

**โรมันคาทอลิก**
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก การบวชคือพิธีรับศีลอนุกรมซึ่งมีอยู่ 3 ขั้น คือ พันธบริกร บาทหลวง และมุขนายก พิธีบวชมุขนายกเรียกว่าการอภิเษก (consecration)
กฎเกณฑ์การบวชในนิกายโรมันคาทอลิกคริสตจักรละตินถูกกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ค.ศ. 1983 เช่นผู้บวชต้องเป็นบุรุษที่บรรลุนิติภาวะแล้ว ไม่เบี่ยงเบนทางเพศ สมัครใจถวายชีวิตรับใช้พระเจ้าด้วยการทำงานในคริสตจักร และต้องถือโสดตลอดชีพ ผู้ที่บวชแล้วไม่ว่าในขั้นใดเรียกโดยรวมว่าเคลอจี เคลอจีแต่ละประเภทจะมีหน้าที่แตกต่างกันในพิธีมิสซา

**โปรเตสแตนต์**
ในคริสตจักรฝ่ายโปรเตสแตนต์เรียกการบวชว่าการสถาปนา มีเฉพาะในบางคริสตจักร เช่น แองกลิคัน มีการสถาปนา 3 ขั้นเช่นเดียวกับนิกายโรมันคาทอลิก แต่บัญญัติศัพท์ต่างกัน โดยเรียกว่า มัคนายก ปุโรหิต และบิชอป ในคริสตจักรฝ่ายแองกลิคันอนุญาตการสถาปนาสตรีเป็นเคลอจีในทุกระดับขั้น เมื่อรับการสถาปนาถือว่าเป็นศาสนาจารย์ และใช้คำว่าศาสนาจารย์นำหน้าชื่อ

**การบวชในศาสนาอิสลาม**

**การบวชในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู**

**การบวชในศาสนาซิกข์**

**การบวชในศาสนายูดาห์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนพิธี
ผงซักฟอก

ผงซักฟอก เป็นสารซักล้างที่ผลิตขึ้นมาใช้แทนสบู่ มีสารลดแรงตึงผิวชนิดสังเคราะห์และชนิดธรรมชาติเป็นส่วนประกอบหลัก เป็นเกลือโซเดียมซัลโฟเนตของไฮโดรคาร์บอน  สำหรับใช้ซักผ้า ครอบคลุมถึงผงซักฟอกที่มีลักษณะเป็นผงเม็ดเล็ก ๆ หรือเกล็ดอัดขึ้นรูปกึ่งแข็งกึ่งเหลว แท่ง หรือลักษณะอื่น แต่ไม่ครอบคลุมถึงผลิตภัณฑ์ซักผ้าชนิดเหลว

**ประวัติ**
ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีปัญหาการขาดแคลนน้ำมัน  ผงซักฟอกสังเคราะห์ถูกทำขึ้นครั้งแรกในเยอรมนี 

**ชนิดของผงซักฟอก**
แบ่งตามสารลดแรงตึงผิว ได้ 4 ประเภท
# ผงซักฟอกประเภทแอนอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นไอออนลบ สามารถชำระล้างคราบสกปรกประเภทดินโคลนออกจากผ้าฝ้ายและเส้นใยธรรมชาติอื่น ๆ ได้ดีเป็นพิเศษ มีฟองมาก และจะทำงานได้ดีในน้ำที่มีอุณหภูมิสูง
# ผงซักฟอกประเภทแคทอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นไอออนบวก
# ผงซักฟอกประเภทนันอิออนิก มีสารลดแรงตึงผิวเป็นสารที่ไม่เกิดการแตกตัวเป็นไอออน มีฟองน้อย ทำงานได้ดีในทุกสภาพน้ำ ไม่จำเป็นต้องเติมสารที่ทำให้น้ำอ่อน ดังเช่นประเภทแอนอิออนิก สารประเภทนันอิออนิกนี้จะมีความสามารถในการชำระคราบไขมันออกจากพอลิเอสเตอร์และเส้นใยสังเคราะห์อื่น ๆ ได้ดีเป็นพิเศษ
# ผงซักฟอกประเภทแอมโฟเทอริก มีสารลดแรงตึงผิวที่สามารถแตกตัวเป็นได้ทั้งไอออนบวกและไอออนลบ

**ส่วนประกอบของผงซักฟอก**
ประกอบด้วย
# สารลดความตึงผิว มีประมาณร้อยละ 12-30 เป็นสารทำให้วัสดุเปียกน้ำได้ง่าย ทำให้สิ่งสกปรกหลุดออกมาเป็นอนุภาคเล็ก ๆ แล้วสารจะล้อมรอบสิ่งสกปรกเล็ก ๆ เอาไว้ในสารลดความตึงผิว ส่วนมากจะเป็นสารประกอบของเกลือโซเดียมอัลคิลซัลเฟต และโซเดียมอัลคิลอะริลซัลฟอเนต
# ฟอสเฟต มีประมาณร้อยละ 30-50 ได้แก่ เตตระโซเดียมฟอสเฟต หรือโซเดียมไตรพอลิฟอสเฟต สารนี้ช่วยรักษาสภาพน้ำให้เป็นเบส ช่วยกระจายน้ำมัน สิ่งสกปรกออกเป็นอนุภาคเล็ก ๆ จนสามารถแขวนลอยได้ในน้ำและปรับสภาพน้ำกระด้างให้กลายเป็นน้ำอ่อน
# ซิลิเกต มีประมาณร้อยละ 5-10 ได้แก่ โซเดียมซิลิเกต ช่วยทำหน้าที่ป้องกันสนิมของชิ้นส่วนอะลูมิเนียมที่เป็นส่วนประกอบของเสื้อผ้า เช่น ซิป กระดุม และยังช่วยยึดสิ่งสกปรกเอาไว้ไม่ให้กลับไปจับเสื้อผ้า
# สารเพิ่มความสดใส (optical brightening agents) ช่วยดูดแสงอุลตร้าไวโอเลตไว้ ทำให้เกิดการเรืองแสงสะท้อนเข้าตา ผ้าดูขาวสะอาด ได้แก่ผงฟอกนวล  
# สารเพิ่มฟอง (suds booster) เป็นสารที่จะทำให้เกิดฟองกับน้ำได้ดีสำหรับผงซักฟอกซักด้วยมือ
# โชเดียมคาบอกซีเมทิลเซลลูโลส มีประมาณร้อยละ 0.5-1 สารนี้ป้องกันการเกิดตะกอนในสารซักฟอก

**ผลเสียที่เกิดจากการใช้ผงซักฟอก**
ทำให้เกิดมลภาวะของน้ำ ดังนี้- ทำให้ออกซิเจนละลายน้ำไม่ได้ สิ่งมีชีวิตในน้ำ ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์อาจตายได้เนื่องจากขาดออกซิเจน - ผงซักฟอกชนิด C ใน R ไม่สามารถย่อยสลายได้ ทำให้เกิดสารตกค้างในน้ำ เมื่อเข้าสู่ร่างกายจะทำให้เกิดการเจ็บป่วย- ไม่ควรนำน้ำผงซักฟอกรดน้ำต้นไม้ เพราะผงซักฟอกที่มีส่วนประกอบของเกลือโซเดียม ให้ต้นไม้ขาดน้ำจนตายได้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด
หมวดหมู่:อาจารย์คณะแพทยศาสตร์

รายนามบุคคลที่เป็นอาจารย์ในคณะแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:อาจารย์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:คณะแพทยศาสตร์
สแลงอินเทอร์เน็ต

สแลงอินเทอร์เน็ต เป็นรูปแบบการใช้ภาษาที่เน้นการสนทนาแบบเป็นกันเอง ไม่ใช้อักขรวิธีทางการ มักปรากฏในรูปของข้อความที่พิมพ์ผ่านแป้นอักขระ สแลงอินเทอร์เน็ตปรากฏให้เห็นอยู่ตามที่ต่าง ๆ บนโลกไซเบอร์ เช่น กระทู้ในกระดานข่าวสาร สารที่ส่งผ่านโปรแกรมสนทนาออนไลน์ วิดีโอเกม หรือข้อความสั้นทางโทรศัพท์มือถือ

**ประวัติ**
สแลงอินเทอร์เน็ตเหล่านี้เกิดขึ้นจากหลายทางเช่น ความรีบเร่ง การระบายอารมณ์ การอยากลองสิ่งแปลกใหม่ การตามเทรนด์ และที่สำคัญคือ ความรวดเร็ว การแชตต้องการความรวดเร็ว  บางครั้งที่จะระบายอารมณ์ มักจะกดแป้นแรง ๆ ค้าง เช่น เบื่อโว้ย , อยากโดนเ*ดให้ตายๆไป เป็นต้น และมักจะตัดวรรณยุกต์ออก เพื่อความรวดเร็ว จนเกิดความชินแล้วใช้ต่อเรื่อยมา ใช้ตัวอักษรใหญ่ในภาษาอังกฤษเพื่อเน้นหรือสร้างความตื่นเต้นกับเหตุการณ์เช่น I WIN, CAN YOU OPEN THE TV, GAME OVER เป็นต้น การใช้อักษรย่อในการสื่อความหมายเช่น LOL (laugh out loud), LMAO (laughing my ass out) เป็นต้น หรือแม้แต่การใช้สัทพจน์หรือคำเลียนเสียงธรรมชาติ มักใช้มากในกระทู้และสื่อสังคม

**มโนทัศน์ของอินเทอร์เน็ตสแลงในไทย**
ปัจจุบันผู้เชี่ยวชาญทางด้านภาษาไทยยังไม่ให้การยอมรับสแลงอินเทอร์เน็ตนี้ เพราะเห็นว่าเป็นการบิดเบือนภาษาไทยและอาจทำให้ผู้ที่พบเห็นเข้าใจผิดได้ แต่ผู้ที่เขียนบางกลุ่มกล่าวว่ายุคสมัยเปลี่ยนไป ภาษาก็เปลี่ยนไป บางกลุ่มกล่าวว่า ใช้แค่เพียงในการแชตเท่านั้น ในชีวิตจริงก็ใช้ภาษาที่ถูกต้อง ซึ่งทางที่ดีควรใช้ภาษาที่ถูกต้องหากไม่ลำบากจนเกินไป
ผู้ต่อต้านสแลงอินเทอร์เน็ตบางกลุ่มกล่าวว่าจะทำให้ภาษาวิบัติ ในขณะเดียวกันบางกลุ่มก็เห็นว่าไม่ถึงขนาดวิบัติ แค่เพียงผิดเพี้ยน แต่ทุกกลุ่มที่ต่อต้านสแลงอินเทอร์เน็ตเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า ควรรีบแก้ไขเลิกพูดเสียก่อนที่จะสายเกินแก้ แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจและมีการใช้แพร่หลายขึ้นเรื่อย ๆ หรือเมื่อถึงจุดหนึ่งแล้ว กระแสนี้จะลดลงเพราะมีคนใช้มากและใช้กันมานาน กลุ่มผู้ต่อต้านหลายคนคาดหวังว่าความนิยมใหม่อาจเป็นการพิมพ์ให้ถูกต้อง ซึ่งได้มีการรณรงค์กันพอสมควรในบางเว็บบอร์ด เช่น ผู้ใช้บางคนมีนโยบายไม่ตอบคำถามให้กับผู้ที่ถามโดยใช้สแลงอินเทอร์เน็ตและภาษาวิบัติ

**ดูเพิ่ม**
 ภาษาวิบัติ- ลีท
หมวดหมู่:ภาษา
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีของกองทัพบกกลุ่มประเทศอาเซียน

การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีกองทัพบกกลุ่มประเทศอาเซียน (Asean Armies Rifle Meet หรือ AARM) เป็นกิจกรรมทางทหารของประเทศสมาชิกอาเซียน ในการทดสอบการยิงอาวุธปืนประเภทต่าง ๆ คือ ปืนเล็กยาว ปืนเล็กสั้น ปืนพก และปืนกล เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์และส่งเสริมให้มีการพบปะปฏิสัมพันธ์กันของบุคลากรทางการทหาร

**ประวัติ**
การทดสอบยิงปืนทางยุทธวิธีกองทัพบกกลุ่มประเทศอาเซียน เริ่มต้นมาจากผู้บัญชาการทหารบกของประเทศมาเลเซีย ที่ได้หารือกับเหล่าผู้บัญชาการทหารบกของประเทศสมาชิกอาเซียน เพื่อให้มีกิจกรรมทางการทหารที่ปฏิบัติร่วมกัน เพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธไมตรีและความคุ้นเคยในระดับผู้นำเหล่าทัพ โดยการทดสอบแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2534 มีสมาชิกเข้าร่วม 6 ประเทศ คือ มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน ไทย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ ต่อมา พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม ได้เข้าร่วมในภายหลัง และในครั้งที่ 10 (พ.ศ. 2543) กองทัพบกไทยได้ริเริ่มการประชุมผู้บัญชาการทหารบกกลุ่มประเทศอาเซียน (Asean Chief of Armies Multi Lateral Meeting) ขึ้นควบคู่ไปด้วย

**ประเทศเจ้าภาพและผู้ชนะเลิศ**
ประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศที่คว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุดนับตั้งแต่การเริ่มต้นการทดสอบแข่งขันในปี พ.ศ. 2534 โดยกองทัพบกอินโดนีเซียชนะเลิศ 13 สมัย รองลงมาคือกองทัพบกไทย 8 สมัย กองทัพบกมาเลเซีย 4 สมัย กองทัพบกสาธารณรัฐสิงคโปร์ 3 สมัย กองทัพบกฟิลิปปินส์และเวียดนาม 1 สมัย ส่วนกองทัพบกของกัมพูชา บรูไน และลาวยังไม่เคยได้รับรางวัลชนะเลิศจากข้อมูลในปี พ.ศ. 2566
ปี พ.ศ. 2562 ได้มีการนำรูปแบบใหม่ในการแข่งขันมาใช้งาน โดยการแบ่งกลุ่มประเทศออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ ทีมจระเข้ ทีมหมี ทีมชีตาห์ และทีมมังกร ซึ่งผู้ชนะเลิศในปีนั้นคือทีมจระเข้

**อ้างอิง**
 ยุทธโกษ ปีที่ 114 ฉบับที่ 4 ประจำเดือนกรกฎาคม - สิงหาคม - กันยายน พ.ศ. 2549 หน้า 55 ถึง 59-  เว็บไซต์หลัก AARM 2007 date=2008-01-10 
หมวดหมู่:สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เพลงเกียรติยศ

เพลงเกียรติยศ (honors music) เป็นเพลงสำหรับใช้บรรเลงเป็นเกียรติยศแก่บุคคล ผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญ หรือผู้มียศทางทหารต่าง ๆ ในโอกาสต่าง ๆ ประมุขแห่งรัฐต่าง ๆ นั้นย่อมได้รับเกียรติจากบรรเลงเพลงเกียรติยศ ซึ่งในบางประเทศก็ใช้เพลงชาติในหน้าที่ดังกล่าวด้วย บางประเทศอาจใช้ "เพลงประจำตำแหน่งประธานาธิบดี" (presidential anthem) หรือ "เพลงสรรเสริญพระบารมี" (royal anthem) บรรเลงเป็นเพลงเกียรติยศแทน

**เพลงเกียรติยศในปัจจุบัน**
ประเทศที่มีเพลงชาติซึ่งใช้ในฐานะเพลงสรรเสริญพระบารมีด้วย ได้แก่ สหราชอาณาจักร เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ เกาะนอร์โฟล์ค และ สเปน
หมายเหตุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลง
หมวดหมู่:เพลงเกียรติยศ
หมวดหมู่:พิธีการของรัฐ
หมวดหมู่:บทความที่ไม่ได้อธิบายความสำคัญ

หมวดหมู่นี้สำหรับ บทความที่ไม่ได้อธิบายความสำคัญ
หากต้องการรวมบทความในหมวดหมู่นี้ ให้ใช้แม่แบบ ขาดความสำคัญ โปรดดูเอกสารประกอบที่ แม่แบบ:ขาดความสำคัญ สำหรับรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้น เช่น เพลง
*โปรดปรับปรุงบทความโดยเพิ่มการอ้างอิงถึงแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่พิสูจน์ยืนยันเนื้อหาภายในบทความได้ และเพิ่มเนื้อหาอ้างอิงเพิ่มเติมตามความเหมาะสม เมื่อบทความมีการอ้างอิงถึงแหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้อย่างน้อย 2 แหล่ง ที่มีเนื้อหาครอบคลุมเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ ป้ายแม่แบบขาดความสำคัญจะถูกลบออก
ความสำคัญ
ภาษาล่าหู่

ภาษาล่าหู่, ภาษาลาหู่ หรือ ภาษามูเซอ อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล มีผู้พูดทั้งหมด 577,178 คน พบในจีน 411,476 คน (พ.ศ. 2533) ในเขตปกครองตัวเองลานชาง ล่าหู่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของยูนนาน เป็นภาษาที่มีผู้พูดมากในจีน ชนบางกลุ่มใช้ภาษาล่าหู่เป็นภาษาที่สอง ส่วนใหญ่เข้าใจภาษาจีน บางส่วนใช้ภาษาไทลื้อ ภาษาอาข่า ภาษาปลัง ภาษาว้า หรือภาษายิเป็นภาษาที่สอง พบในลาว  8,702 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงบ่อแก้ว พบในพม่า 125,000 คน (พ.ศ. 2536) ในรัฐฉาน พบในไทย 32,000 คน (พ.ศ. 2544) ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย แม่ฮ่องสอน ลำปาง ตาก มีหลายสำเนียงคือ ภาษามูเซอดำ มูเซอแดง มูเซอดำเบเล มูเซอเหลืองบาเกียว มูเซอเหลืองบ้านลาน ชาวล่าหู่ (มูเซอ) ไม่นิยมเรียนภาษาอื่น ในคณะที่คนพูดภาษาอื่นหลายเผ่าเรียนภาษาล่าหู่ ทำให้ภาษาล่าหู่เป็นภาษากลางในเขตภูเขาของจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบในเวียดนาม 6,874 คน (พ.ศ. 2542) ตามแนวชายแดนลาวทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ

**ระบบการเขียน**
แต่เดิมภาษาล่าหู่ไม่มีระบบการเขียน จนกระทั่งมิชชันนารีชาวตะวันตกพัฒนาระบบการเขียนด้วยอักษรโรมันในจีน มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เป็นภาษาล่าหู่ 

**ลักษณะ**
เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ไม่มีเสียงตัวสะกด พยัญชนะมี 28 เสียง สระเดี่ยวมี 9 เสียง วรรณยุกต์มี 7 เสียง มีคำยืมจากภาษาไทลื้อและภาษาอาข่า 

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 สุริยา รัตนกุล นานาภาษาในเอเชียอาคเนย์ ภาค 1: ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกและตระกูลจีน-ทิเบต กทม. สถาบันวิจัยภาษาเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล 2531- โสฬส ศิริไสย์. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธ์: ลาฮู. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท.2542- Phạm Huy (1997). Một phần chân dung: dân tộc La Hủ (nhật ký điền dã). Lai Châu: Sở văn hóa thông tin Lai Châu.

**อ่านเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ล่าหู่
ล่าหู่
อำเภอภูหลวง

ภูหลวง เป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดเลย ประชากรมีอาชีพทำนา ทำสวนผลไม้ และพืชไร่ และมีแหล่งท่องเที่ยวในอำเภอ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอภูหลวงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสะพุง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองหิน - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึงและอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหล่มเก่า (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอด่านซ้าย

**ประวัติ**
แต่เดิมท้องที่อำเภอภูหลวงนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอวังสะพุง ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยก 2 ตำบลออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูหลวง 
ซึ่งในภายหลังกิ่งอำเภอภูหลวงก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูหลวง ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยมีผลบังคับใช้ในวันที่ 9 พฤษภาคม ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอภูหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอภูหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลภูหอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูหอทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคันทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยสีเสียด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยสีเสียดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเลยวังไสย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเลยวังไสย์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งศรีภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งศรีภูมิทั้งตำบล

**สถานศึกษา**

**โรงเรียนรัฐบาลในสังกัดมัธยมศึกษา**
 โรงเรียนภูหลวงวิทยา ประจำอำเภอ

**โรงเรียนรัฐบาลในสังกัดประถมศึกษา**
 โรงเรียนชุมชนบ้านหนองคัน - โรงเรียนบ้านหนองบัว - โรงเรียนบ้านแก่งศรีภูมิ- โรงเรียนเลยตาดโนนพัฒนา- โรงเรียนบ้านโคกศรีเจริญ- โรงเรียนบ้านสวนปอ- โรงเรียนบ้านเลยวังไสย์- โรงเรียนบ้านนามูลตุ่น- โรงเรียนบ้านอุ่ม- โรงเรียนบ้านไร่สุขสันต์- โรงเรียนบ้านหนองอีเก้ง- โรงเรียนบ้านนาดินดำ- โรงเรียนบ้านห้วยสีเสียด- โรงเรียนบ้านหนองเขียด- โรงเรียนบ้านทรัพย์เจริญ- โรงเรียนวังนํ้าพุ- โรงเรียนบ้านนาฝายนาโพธิ์
หมายเหตุ : เรียงตามจำนวนนักเรียน มีนาคม 2024

**โรงเรียนเอกชน**
 โรงเรียนอนุบาลณัฐพันธุ์ภูหลวง

**การคมนาคม**
การขนส่งที่อำเภอภูหลวงมีดังนี้

**ทางบก**- ทางหลวงแผ่นดิน: 20162473
** ทางหลวงชนบท: ลย.4038 ลย.4034

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 วนอุทยานน้ำตกห้วยเลา อยู่ในเขตวนอุทยานน้ำตกห้วยเลา บ้านน้ำอุ่น หมู่ที่ 6 ตำบลแก่งศรีภูมิ เป็นน้ำตกหินปูนที่มีความสวย แบ่งออกเป็น 9 ชั้น บนชั้นที่ 9 จะมีถ้ำที่เป็นแหล่งที่มาของน้ำที่ตกลงมาตลอดปี มีที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว- ถ้ำดินลาย  อยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติน้ำตกห้วยเลา บ้านน้ำอุ่น หมู่ที่ 6 ตำบลแก่งศรีภูมิ- น้ำตกเลยตาด  อยู่ในเขตบ้านเลยตาด ตำบลเลยวังไสย์- น้ำตกเลยหง่า  อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตย์ป่าภูหลวง บ้านเลยวังไสย์ ตำบลเลยวังไสย์- ภูหอ หมู่ที่ 1 ตำบลภูหอ- น้ำตกชื่นชีวิน ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์ การเดินทางวิ่งไปตามถนนหมายเลข 2016- น้ำตกตาดกกทับ ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์ การเดินทางวิ่งไปตามถนนหมายเลข 2016- จุดชมวิวภูหลวง ตั้งอยู่ที่ตำบลเลยวังใสย์- อ่างเก็บนํ้าเลย ตั้งอยู่ที่ตำบลแก่งศรีภูมิ บ้านสวนปอ หมู่ที่ 8

**อ้างอิง**
ภูหลวง
พระแม่ธรณี

พระแม่ธรณี เป็นเทพีแห่งพื้นแผ่นดิน ปรากฏในตำนานของศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ 
สันนิษฐานว่าแนวคิดพระแม่ธรณีมีวิวัฒนาการมาจากแนวคิดเทพเจ้าและพระแม่แห่งพื้นดิน พระแม่ปฤธวีในศาสนาฮินดูยุคพระเวท และต่อมาได้วิวัฒนาการเป็นแนวคิดพระภูเทวี ในฐานะพระชายาของพระวิษณุ พระภูเทวีมีพระนามต่าง ๆ ที่เรียกอย่างหลากหลาย หนึ่งในนั้นคือพระนามพระศรีวสุนธรา หรือพระพสุธา ซึ่งมีการกล่าวถึงพระนามนี้บ่อยครั้งในพุทธประวัติของพระโคตมพุทธเจ้า โดยเฉพาะในตอนที่พระพุทธเจ้าทรงชนะมารหรือตอน "พระแม่ธรณีบีบมวยผม" ปรากฏในความเชื่อของศาสนาพุทธในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยมีการบันทึกเหตุการณ์นี้ไว้อย่างชัดเจนในปฐมสมโพธิกถา ฉบับพระนิพนธ์ในสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสซึ่งทรงแปลในสมัยรัชกาลที่ 3

**ประวัติศาสตร์**
ในคัมภีร์และงานเขียนยุคแรกของศาสนาพุทธ เช่น พระไตรปิฎก, อรรถกถา ไม่มีการระบุถึงบทบาทของพระธรณีในตอนมารวิชัย อย่างไรก็ตามหลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่มีการระบุถึงพระแม่ธรณีในตอนมารวิชัยคือลลิตวิสตระในนิกายมหายาน แต่งขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 8 โดยระบุว่าพระแม่ธรณีได้เสด็จมาแสดงความยินดีร่วมกับเทวดาองค์อื่น ๆ หลังพระพุทธองค์ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าแล้ว ในศิลปะอินเดียยุคราชวงศ์คุปตะปรากฏการสร้างพระแม่ธรณีในรูปสตรีนั่งอยู่ประกอบฉากการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ในฐานะของเทพเจ้าแห่งพื้นดิน (ซึ่งอาจหมายถึงพระภูเทวีหรือเทพเจ้าที่คล้ายคลึงกันองค์อื่น ๆ ) ในท่าทางพนมมือหรือถือหม้อกลัศ อาจารย์เชษฐ์ ติงสัญชลีได้ให้ความเห็นว่าเป็นหม้อซึ่งบรรจุน้ำทักษิโณทกของพระพุทธเจ้าในชาติต่าง ๆ ก่อนตรัสรู้ คติลักษณะการบีบมวยผมของพระแม่ธรณีนั้นปรากฏพบเฉพาะในภูมิภาคไทย ลาว พม่า และเขมรเท่านั้น อย่างไรก็ตามไม่ปรากฏชัดเจนว่าเริ่มต้นมีความเชื่อนี้ตั้งแต่เมื่อใด

**พระแม่ธรณีบีบมวยผม**
ลักษณะของพระแม่ธรณีบีบมวยผมเพื่อขับไล่พญามารนั้นเป็นที่แพร่หลายเฉพาะในแถบไทย ลาว พม่า และ กัมพูชา อย่างไรก็ตามไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าคติการบีบมวยผมของพระแม่ธรณีเริ่มต้นเมื่อใด สันนิษฐานว่าเริ่มมีในพุทธศตวรรษที่ 17-18 เป็นต้นมา ส่วนในประเทศไทยพบหลักฐานชัดเจนตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นต้นมา ทั้งในลักษณะของงานประติมากรรมและจิตรกรรมบนฝาผนังของวัด อีกหลักฐานหนึ่งในโคลงของศรีปราชญ์ก่อนถูกประหารที่ได้กล่าวถึง "ธรณีนี่นี้ เป็นพยาน..." แสดงให้เห็นถึงความเชื่อเรื่องพระแม่ธรณีที่ปรากฏในสมัยอยุธยา
ในปัจจุบันพระแม่ธรณีบีบมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานและองค์กรต่าง ๆ ในประเทศไทย เช่น การประปานครหลวง, การประปาส่วนภูมิภาค และพรรคประชาธิปัตย์ เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 isbn=978-0-8248-2357-3- isbn=978-0-8248-3327-5- isbn=978-0-7614-7563-7- isbn=978-81-7017-368-7- isbn=978-974-9863-03-9- isbn=978-1-932476-09-5- isbn=978-1-4384-2165-0- publisher=White Lotus- ref=harv
หมวดหมู่:เทวดาตามความเชื่อของไทย
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
ภาพยนตร์จีนกำลังภายใน

ภาพยนตร์จีนกำลังภายใน เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 60 เช่น หงส์ทองคะนองศึก, The Magnificent Trio, One-Armed Swordsman ฯลฯ ผลิตในฮ่องกงและไต้หวัน ภาพยนตร์จีนกำลังภายในมักแฝงปรัชญาตะวันออกเอาไว้ บางเรื่องแฝงการหลุดพ้นจากลาภยศ กิเลส ตัณหา ราคะทั้งปวง หรือเน้นการเสียสละตนเองเพื่อผดุงคุณธรรมตามความเชื่อแห่งตน 
ในช่วงทศวรรษที่ 60–70 ฉากต่อสู้ของหนังกำลังภายในเป็นความตื่นตาตื่นใจสูงสุดของโลกภาพยนตร์ตะวันออก การหกขเมนตีลังกา ลีลาประดาบที่รวดเร็ว กลายเป็นความบังเทิงที่ได้รับความนิยม ภาพยนตร์ประเภทนี้ถูกพัฒนาขึ้นโดยผู้กำกับคิวบู๊คนสำคัญของชอว์บราเดอร์ที่ชื่อว่าหลิวเจียเหลียง 
ในปี 2000 ภาพยนตร์เรื่องพยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก กำกับโดยอั้งลี่ นับเป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายทั่วโลก และยังได้รับรางวัลออสการ์อีกด้วย
โดยภาพยนตร์ในแนวนี้เรื่องแรกของในโลก ได้แก่ The Burning of the Red Lotus Temple ที่ออกฉายในปี 1928 เป็นภาพยนตร์เงียบ จัดว่าเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

**คุณสมบัติเด่นของภาพยนตร์จีนกำลังภายใน**
 ตัวละครหลักต้องยึดมั่นคุณธรรม เป็นฝ่ายธรรมะ คู่ต่อสู้คือฝ่ายอธรรม ซึ่งมีหลักดำเนินชีวิตตรงข้ามกัน - ต้องเป็นเรื่องราวในอดีตกาล - มีฉากต่อสู้ด้วยดาบ อาวุธมีคม หรือมือเปล่า - มีการใช้อาวุธลับซัดเข้าใส่คู่ต่อสู้ - มีการใช้กำลังภายใน ซึ่งเป็นกำลังที่ขับเคลื่อนมาจากข้างใน ผ่านฝ่ามือสองข้าง หรือข้างใดข้างหนึ่ง มีอานุภาพทำลายล้างหรือรักษาอาการบาดเจ็บ ช่วยชีวิตได้ - มีการใช้วิชาตัวเบา เช่น ลอยตัวขึ้นที่สูง หรือลงมาที่ต่ำมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นกำแพงสูง หลังคา ต้นไม้ เนินเขา ผู้ที่มีสิ่งเหล่านี้เรียกว่าเป็นผู้มีวิทยายุทธ ผ่านการฝึกฝนร่ำเรียนอย่างจริงจัง 

**อ้างอิง**
  เทศกาลท่องแดนยุทธจักร เปิดตำนานโลกภาพยนตร์กำลังภายใน 27-28 พฤศจิกายน ณ สถาบันปรีดีพนมยงค์ date=2007-09-29 -  ภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่องแรกในประวัติศาสตร์จีน

หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ไต้หวัน
หมวดหมู่:ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมศูนย์กลางข้อมูล

Data-centric programming languages = ภาษาโปรแกรมศูนย์กลางข้อมูล
หมวดหมู่:ภาษาฟังก์ชัน
หมวดหมู่:การจัดการข้อมูล
เบ๊เต้าเจียง

เบ๊เต้าเจียง เป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่อง "มังกรหยก"

**ประวัติตามทั้องเรื่อง**
เบ๊เต้าเจียงเป็นนักพรตชวนจินก่าผู้ท่องเที่ยวไปยังแดนมองโกล ครั้งเมื่อได้พบกับก๊วยเจ๋งเมื่อวัย 15 ปี จึงได้แอบสอนวิชาเดินกำลังภายในให้กับก๊วยเจ๋ง โดยที่มิให้ก๊วยเจ๋งบอกความนี้แก่อาจารย์ทั้งหก (ครั้งนั้นเตียวอาแซได้สิ้นไปก่อนแล้วด้วยน้ำมือ ศพทองแดง การสอนวิชากำลังภายใน โดยสอนให้ก๊วยเจ๋งรู้จักการเดินลมปราณ กำหนดลมหายใจ ช่วยให้วิทยายุทธของก๊วยเจ๋งรุดหน้า ต่อมาอาจารย์ทั้งหกได้ออกสะกดรอยตามก๊วยเจ๋งไปยังยอดเขา กลับได้พบกับลานพิธีที่ใช้ฝึกวิชาเก้าอิมแปะกุ๊กเหยี่ยว ซึ่งเป็นวิชาของ ศพเหล็ก(บ๊วยทิวฮอง) จึงเข้าใจผิดไปว่าก๊วยเจ๋งไปรับศพเหล็กเป็นอาจารย์ จึงได้คาดคั้นความจริง และอาจารย์ใหญ่กัวเต็งอักก็หมายสังหารก๊วยเจ๋งในตอนนั้น แต่เนื่องด้วยก๊วยเจ๋ง เกรงว่าอาจารย์ทั้งหก จะเข้าใจผิดไปใหญ่จึงได้อธิบายความจริง และพาไปพบกับเบ๊เต้าเจียง
บนยอดเขาเมื่อทั้งหกประหลาดแห่งกังหนำได้พบกับเบ๊เต้าเจียวแล้ว ก็ได้พบพิธีการฝึกวิชาเก้าอิมโดยบังเอิญ และได้ร่วมกันหลอกบ๊วยทิวฮองว่า ทั้งเจ็ดคนที่มาชุมนุมกันคือ เจ็ดนักพรตแห่งช้วนจินก่า โดยที่ตัวนางบ๊วยทิวฮอง (ศพเหล็ก) พิการตาบอดมองไม่เห็น จึงได้หลงเชื่อโดยสนิทใจ
หมวดหมู่:มังกรหยก
วาร์คาร์

Variable Character Field หรือ varchar (อ่านว่า วาร์คาร์ หรือ วาร์ชาร์) หมายถึงกลุ่มข้อมูลตัวอักขระที่ไม่สามารถระบุความยาวได้ คำนี้มักใช้เป็นชนิดข้อมูลในระบบจัดการฐานข้อมูล ชนิดข้อมูลประเภท varchar สามารถเก็บข้อมูลตัวอักขระขนาดเท่าใดก็ได้ที่ไม่เกินความยาวที่จำกัดไว้ การจำกัดความยาวก็แตกต่างกันออกไปในแต่ละฐานข้อมูล เช่น MySQL จำกัดไว้ที่ 255 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5 หรือต่ำกว่า และจำกัดไว้ที่ 65,535 ไบต์ สำหรับรุ่นที่ 5.1 ขึ้นไป Oracle 9i อยู่ที่ 4000 ไบต์ และ SQL Server 2005 อยู่ที่ 8000 ไบต์ เป็นต้น
varchar เป็นชนิดข้อมูลที่เป็นที่นิยมใช้ในหลายระบบฐานข้อมูล เนื่องจาก varchar จะเก็บข้อมูลบนเนื้อที่ที่เท่ากับความยาวของสายอักขระเท่านั้น ไม่เก็บอักขระว่างในส่วนที่ไม่ได้ใช้ ซึ่งสามารถช่วยลดขนาดรวมของฐานข้อมูลได้ ไม่เหมือนชนิดข้อมูล char ที่เก็บอักขระตามจำนวนเสมอ รวมทั้งอักขระว่าง ไม่ว่าจะมีข้อมูลครบจำนวนที่จำกัดไว้หรือไม่

**อ้างอิง**
  CHAR and VARCHAR documentation for Transact-SQL at MSDN-  VARCHAR documentation date=2007-08-13  for  Apache Derby-  CHAR and VARCHAR documentation for  MySQL 5.1
หมวดหมู่:ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง
อิจิโนเสะ มากิ

อิจิโนเสะ มากิ (Ichinose Maki) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ และเป็นอดีตยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ปัจจุบันเป็พรรคพวกของเบาท์

**ลักษณะ/อุปนิสัย**
อิชิโนเสะเป็นชายร่างสูงใหญ่  ไว้ผมยาวประบ่า  สวมชุดยมทูตแขนสั้น  มีดาบด้ามสีดำเล่มยาวเหน็บไว้ที่ข้างเอว  มีฝีมือและทักษะการใช้ดาบฟันวิญญาณสูง เขาจะสุภาพและเป็นคนที่ซื่อสัตย์กับคาริยะมาก
เพราะคาริยะเป็นผู้ช่วยเหลือเขาจากฮอลโลว์ที่กำลังจะฆ่าเขาซึ่งในตอนนั้นอิชิโนเสะอ่อนแออย่างมาก อีกทั้งยังเป็นผู้ชักชวนให้เขาเดินทางไปด้วย สำหรับอิชิโนเสะแล้ว คาริยะเป็นเหมือนเทพเจ้าที่หยิบยื่น
ชีวิตใหม่ให้แก่เขา เขาจึงสาบานจะรับใช้คาริยะตลอดไป 

**ประวัติ**
อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นยมทูตในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  เนื่องจากหัวหน้าหน่วยที่ 11 คนก่อนถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าเพื่อชิงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยที่ 11 ซึ่งสร้างความโกรธแค้นแก่อิชิโนเสะเป็นอย่างมาก  หลังจากนั้นซาราคิ เคมปาจิก็ได้เป็นหัวหน้าหน่วยที 11 แทน ในสมัยก่อนอิชิโนเสะ มากิ เคยช่วยชีวิตฮิสึกายะ โทชิโร่ ด้วย  และอิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้เพราะไม่สามารถทำใจให้อยู่ใต้บังคับบัญชาของเคมปาจิที่เขาชิงชังได้

**บทบาท**

**ภาคเบาท์**
อิชิโนเสะได้เดินทางออกจากโซลโซไซตี้มายังโลกมนุษย์  แต่ถูกฮอลโลว์ทำร้าย  จิน คาริยะจึงปรากฏตัวออกมาและฆ่าฮอลโลว์ตาย  จึงได้รู้จักกับคาริยะที่เป็นเบาท์  และร่วมมือกับพวกเบาท์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  เขาได้สู้กับอิจิโกะที่คฤหาสน์ของคาริยะ และเกือบจะชนะ ทว่าก็ถูกขัดขวางเสียก่อน ภายหลังถูกซาราคิ เคมปาจิฆ่าตายเพื่อหยุดยั้งแผนการทำลายโซลโซไซตี้ของพวกเบาท์

**ดาบฟันวิญญาณ**

**ขั้นต้น (ชิไค)**
 ชื่อ: นิจิกาสีมิ (สายรุ้ง) - คำปลดปล่อย　: "จงเปล่งแสงอันงดงาม" (kōka hirameke) - ลักษณะ　: ดาบจะส่องสว่างจนปรากฏสีเป็นสายรุ้ง- ความสามารถ　: ใช้แสงหักเหเพื่อพรางดาบจากสายตาศัตรู  และสามารถใช้ดาบฟันให้เป็นประกายแสง  ดูดกลืนเงาของศัตรูให้หายไป เมื่อผู้ใช้มีฝีมือดาบที่ดี ความสามารถของดาบก็จะได้รับการเสริมขึ้นด้วย ดังนั้น อิชิโนเสะที่มีฝีมือการใช้ดาบสูง จึงแสดงประสิทธิภาพสูงสุดของนิจิกาสึมิออกมาได้เต็มที่

**ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)**
 ไม่ปรากฏ

**เกร็ดความรู้**
 อิจิโนเสะ มากิเคยเป็นผู้ถ่ายทอดทักษะ และสอนการต่อสู้ให้กับโทเซ็น คานาเมะในสมัยก่อน
หมวดหมู่:ตัวละครในเทพมรณะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ภาษาโคกูรยอ

ภาษาโครกูรยอ หรือ Koguryoan เป็นภาษาของอาณาจักรโคกูรยอ (37 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 668) หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี.
ประวัติศาสตร์จีนตอนต้นระบุว่าภาษานี้มีความคล้ายกับพูยอ, Okjeo และเย Lee Ki-Moon จัดสี่ภาษานี้เข้าในภาษากลุ่มพูยอ เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ยังระบุอีกว่าภาษาเหล่านี้มีความแตกต่างจากภาษาของชาว Yilou และ Mohe
ภาษาทั้งหมดยังไม่มีรับรอง ยกเว้นโคกูรยอที่มีหลักฐานจำกัดและมีข้อโต้แย้งpp=34–35
หลักฐานอ้างอิงส่วนใหญ่คือชื่อสถานที่ใน Samguk sagi
นักวิจัยส่วนใหญ่ในเกาหลี สันนิษฐานว่าชาวโคกูรยอพูดภาษาย่อยของภาษาเกาหลีเก่า โดยถือว่าเป็นคำเดียวกันกับภาษาเกาหลี ในขณะที่นักวิชาการบางส่วนเน้นความคล้ายกับตระกูลภาษาญี่ปุ่นpp=43–44
Lee และ Ramsey กล่าวแนะว่าภาษานี้อยู่ตรงกลางระหว่างสองตระกูลp=44
นักเขียนบางส่วนกล่าวแนะว่าชื่อสถานที่เหล่านี้สะท้อนถึงภาษาของชนกลุ่มนี้ในเกาหลีตอนกลางที่โคกูรยอยึดได้ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 แทนที่จะมาจากโคกูรยอเอง
ส่วนอีกหลักฐานหนึ่งนั้นน้อยมาก และจำกัดเฉพาะลักษณะเฉพาะในจารึกโคกูรยอภาษาจีน และศัพท์โคกูรยอเพียงไม่กี่คำที่ปรากฎในตำราภาษาจีน
Vovin และ Unger กล่าวแนะว่าภาษานี้เป็นรูปเดิมของตระกูลภาษาเกาหลี ซึ่งต่อมาได้เข้ามาแทนที่ตระกูลภาษาญี่ปุ่นทางตอนใต้ของคาบสมุทรpp=231–232
บางส่วนระบุเป็นกลุ่มภาษาตุงกูซิก หรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะระบุความเกี่ยวข้องได้

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
  90-04-13949-4, Second edition, 2007.

**อ่านเพิ่ม**
คโกูรยอ
จูชง

จูชง เป็นตัวละครในเรื่องมังกรหยก 1 ใน 7 ประหลาดกังหนำ มีฉายาว่า มือเทวดา มีความรวดเร็วในการหยิบฉวย ครั้งหนึ่งเคยแกล้งอ้วนง้วนเลียก พ่อเลี้ยงของเอี้ยคัง โดยการขโมยทองแท่งในตัวจนหมด ซึ่งอ้วนง้วนเลียกไม่ทันทราบความแม้แต่น้อย .. เมื่อครั้งได้ประมือกับนางศพเหล็กในถ้ำมืดได้ฉวยเอามีดสั้นที่คิวชู่กี่มอบให้แก่ก๊วยเซาเทียน สลักคำว่า เอี้ยคัง ไว้ที่มีด ที่มีดนั้นห่อไว้ด้วยหนังของสามีของนางศพเหล็ก(ศพทองแดง) สักเนื้อหาของคัมภีร์เก้าอิมส่วนหนึ่งไว้ โดยที่จูชงเองก็ไม่ทราบ นางศพเหล็กจึงตามล่าตัวบรรดา 6 ประหลาดแห่งกังหนำเพื่อชิงหนังที่ห่อกระบี่สั้น
เมื่อคราวที่ได้พบกับคิ้วเชยยิ่มที่หมู่บ้านงูเกชุน เป็นผู้เฉลยกลหลอกลวงของคิ้วเชยยิ่ม โดยแอบแย่งกระบี่ของคิ่วเชยยิ่ม ตัวกระบี่ของคิ้วเชยยิ่มนั้นเป็นกระบี่ที่ทำขึ้นมาเองที่ตัวกระบี่เล่มดังกล่าวไม่มีคม และสามารถงอได้3ส่วน ทำให้คนที่ไม่ทันเล่ห์กลของคิ้วเชยยิ่ม คิดว่าคิ้วเชยยิ่มเป็นผู้มีวิชาฟันแทงไม่เข้า และหลงเชื่อ
ก่อนตายได้หยิบฉวยสิ่งสำคัญในการชี้ตัวผู้ที่ฆ่าตนที่เกาะดอกท้อไว้ คือ รองเท้าแก้ว ที่เขียนคำว่า เปียง ยี่ แปลว่า เลือกคู่ ซึ่งในกาลแรก ก๊วยเจ๋งไม่เข้าใจ ต่อมาเมื่ออึ้งย้ง ได้หลอกถามโกวซา จึงได้ ปะติดปะต่อเรื่องราวจนทราบความจริง
หมวดหมู่:มังกรหยก
เฮ้งชู่อิด

right
เฮ้งชู่อิด (王处一) เป็นศิษย์รองต่อจากคิวชู่กี มีกำลังภายใน และฝีมือสูงส่งผู้หนึ่ง มีสติปัญญา และช่างเจรจา ในบรรดาศิษย์ทั้ง 7 แห่งช้วนจินก่ามีฝีมือเป็นอันดับ 3 เป็นรองก็เพียงคิวชู่กีและเบ๊เง็ก ครั้งหนึ่งตั้งใจจะช่วยชีวิตของก๊วยเจ๋ง  จาก 4 มาร แต่พลั้งพลาดถูกพิษโดยกลโกงของหนึ่งใน 4 มาร จึงได้รับอาการบาดเจ็บเป็นตายเท่ากัน ก๊วยเจ๋งและอึ้งย้ง จึงรับอาสาบุกเข้าในจวนของอ้วนง้วนเลียก ซึ่งในการณ์นั้นก๊วยเจ๋งผลัดหลงเข้าไปในห้องที่มีงูวิเศษและได้กินเลือดงูวิเศษโดยไม่ตั้งใจ ทำให้พละกำลังเพิ่มพูนอย่างมหาศาล
ก่อนเข้านิกายช้วนจินก่า เฮ้งชู่อิด กับ ซุนปุดยี่ ได้อยู่ร่วมกันฉันท์สามี-ภรรยาอยู่ก่อนแล้ว ภายหลังเมื่อได้เข้าสู่นิกายช้วนจินก่าจึงได้แยกย้ายฝึกวิชา
หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:มังกรหยก
ชัคกี้ ธัญญรัตน์

ชัคกี้ ธัญญรัตน์ (ชื่อเล่น: บุ๋ม) อดีตนักกีตาร์ฝีมือดี ที่ได้รับการยอมรับ จนได้รับฉายาว่า กีตาร์เทพ

**ประวัติ**
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ มีชื่อจริงว่า ชูศักดิ์ ธัญญรัตนางกูร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล เริ่มเล่นกีตาร์เมื่ออายุได้ 13-14 ปี ได้ชื่อเล่นจากเพื่อน ๆ ว่า "บุ๋ม" มาจากชื่อสุนัขตัวรักที่เจ้าตัวเลี้ยงไว้ จากนั้นเมื่อจบ ม.ศ. 3 จึงได้ไปเดินทางไปศึกษาต่อทางด้านดนตรีและสวนศาสตร์ ที่สหรัฐอเมริกา และเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ หรือ M.I.T.
เมื่อจบการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับประเทศไทย ได้มีผลงานร่วมวงร็อคเคสตร้า ร่วมกับชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ในอัลบั้มที่ 2 "เทคโนโลยี" (2527) และอัลบั้มที่ 3 "Special One" (2528) นอกจากนั้นยังเคยร่วมงานกับวงคาไลโดสโคป วงบลูแพลนเนต (มี ปู แบล็กเฮด เป็นนักร้องนำ)
นอกจากนี้แล้วยังเคยร่วมงานกับคาราวาน ในชุด "อานนท์" และ "1985" มีผลงานเดี่ยวชื่อชุด "ศรัทธา" (2528) ร่วมงานกับนุภาพ สวันตรัจน์, ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล, อู๊ด ยานนาวา, มงคล อุทก และสุรชัย จันทิมาธร จากวงคาราวาน
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ เสียชีวิตด้วยอาการไตวาย ในปี พ.ศ. 2542

**ผลงาน**

**สตูดิโออัลบั้ม**
ชัคกี้ ธัญรัตน์ - ศรัทธา (2528)
# คน คน
# ชาวกรุง'85
# เคยสัญญา
# มาลี
# เดียวดาย
# รั้ว
# รักคุณเท่าฟ้า
# เงาร้าย
# สันติภาพ
# Listen to the sound
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ และ บลูแพลนเนต - พาฝัน (2533)
# พาฝัน
# มั่นใจ
# พรุ่งนี้ยังมี
# คนจนจน
# อำนาจเงิน
# ไม่มีแล้ว
# กฎเกณฑ์
# ใช่เลย
# เรือเร่

**บลูแพลนเนต**
อานนท์ สายแสงจันทร์ (ปู) - ร้องนำ (ต่อมาไปตั้งวง Black Head อันโด่งดัง)
ชัคกี้ ธัญญรัตน์ - กีตาร์ (อดีต Rockestra)
นุสรณ์ พจน์พิพัฒน์ (ป้อ) - คีย์บอร์ด (ต่อมาไปอยู่วง The Olarn Project)
เกียรติชัย แซ่โอ้ว (หมู) - เบส (หรั่ง Rockestra/ มือเบสร้อยวง)
ชูชาติ หนูด้วง (โก้) - กลอง (ต่อมาไปอยู่วงคาราบาว)

**อัลบั้มรับเชิญ**
ร็อคเคสตร้า - เทคโนโลยี (2527)
ร็อคเคสตร้า - Special One (2528)
คาราวาน - 1985 (2528) เล่นกีตาร์ลีด, ซินทิไซเซอร์ ในเพลง ฮิโรชิมา
พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ - ยิ้มเหงา ๆ (2531) เล่นคีย์บอร์ด ในเพลง ยิ้มเหงา ๆ
คาราวาน - อานนท์ (2531) เล่นกีตาร์ลีด ในเพลง แม้เราจะไม่พบกัน, สาวน้อย, คีย์บอร์ด ในเพลง หวัง
มงคล อุทก - คนไร้ราก (2532) เล่นกีตาร์ไฟฟ้า ในเพลง นํ้าใต้นํ้าตา
มงคล อุทก - โอ้ย..ชีวิต (2534) โซโล่กีตาร์ ในเพลง หัวใจแก่ๆ
โดม มาร์ติน - กุหลาบไฟ 
(2537) โซโล่กีตาร์ ในเพลง กุหลาบไฟ, น้ำตาหยดสุดท้าย 

**คอนเสิร์ต**
 แสดงที่ ลาน สวป.รามคำแหง (2532)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แม้เราจะไม่พบกัน (กีตาร์โดย ชัคกี้ ธัญญรัตน์)
หมวดหมู่:นักกีตาร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคไต
เหยี่ยว

เหยี่ยว หรือ อีเหยี่ยว (falcon, hawk, kite, kestrel; อีสาน: แหลว) คือ นกในอยู่ในสกุล Falco จัดอยู่ในกลุ่มนกล่าเหยื่อที่อยู่ในอันดับ Falconiformes และวงศ์ Falconidae
เหยี่ยวมีลักษณะคล้ายกับอินทรี ซึ่งเป็นนกล่าเหยื่อเช่นเดียวกัน แต่เหยี่ยวมีขนาดเล็กกว่า คือมีจะงอยปากที่งองุ้ม มีกรงเล็บที่แหลมคมและแข็งแรง บินได้อย่างรวดเร็ว กางปีกได้กว้างและยาว สามารถบินหรือเหินได้สูง และมีสายตาที่ดีมาก อาหารโดยทั่วไปของเหยี่ยว คือ สัตว์ขนาดเล็กกว่าต่าง ๆ เช่น สัตว์ฟันแทะ, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมต่าง ๆ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์น้ำ เช่น ปลา หรือกุ้ง หรือแม้แต่สัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่าได้ เช่น กวาง เป็นต้น 
นอกจากสกุล Falco แล้ว ยังมีนกในสกุลอื่น แต่อยู่ในวงศ์เดียวกันที่เรียกว่าเหยี่ยวได้  เช่น Haliastur, Elanus, Haliaeetus และMicrohierax (ซึ่งบางครั้งอาจเรียกเป็นอินทรี) เป็นต้น
เหยี่ยวที่พบในประเทศไทยมีหลายชนิด อาทิ เหยี่ยวแดง (Haliastur indus), นกออก (Haliaeetus leucogaster), เหยี่ยวรุ้ง (Spilornis cheela) เป็นต้น
และยังมีอีกชนิดหนึ่ง คือ เหยี่ยวออสเปร (Pandion haliaetus) ซึ่งเป็นนกที่มีวิวัฒนาการเป็นของตัวเอง มีวงศ์และสกุลของตัวเองต่างหาก  
จากความที่เป็นนกล่าเหยื่อ และมีขนาดลำตัวที่ไม่ใหญ่นัก เหยี่ยวจึงถูกมนุษย์ใช้เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมาแล้วนานกว่า 2,000 ปี เพื่อใช้ประโยชน์หลายอย่าง เช่น ล่าสัตว์, เพื่อความเพลิดเพลิน หรือแม้แต่ใช้ในการไล่นกชนิดอื่น ๆ ในสนามบินหรือชุมชนเมืองบางแห่ง 
ในความเชื่อของชาวเล ซึ่งเป็นชนชาติปฐมภูมิทางภาคใต้ของไทยตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เชื่อว่าเหยี่ยวเป็นวิญญาณบรรพบุรุษที่ช่วยนำทางไปสู่ปลา เป็นสัตว์ที่ช่วยในการจับปลา โดยพบเป็นหลักฐานภาพวาดบนผนังถ้ำผีหัวโต ที่อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ นอกจากนี้แล้วยังเชื่อด้วยว่าเหยี่ยวจะเป็นเครื่องนำทางวิญญาณของผู้เสียชีวิตไปสู่โลกหลังความตาย โดยมีเรือเป็นพาหนะ

**ดูเพิ่ม**
อินทรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Falco
หเหยี่ยว
มองโกเลีย (แก้ความกำกวม)

มองโกเลีย อาจหมายถึง- ประเทศมองโกเลีย ประเทศหนึ่งในทวีปเอเชีย- จักรวรรดิมองโกล จักรวรรดิหนึ่งในประเทศมองโกเลียโบราณ- ภาษามองโกเลีย ภาษาหนึ่งที่พูดกันในมองโกเลีย- อักษรมองโกเลีย อักษรมองโกเลีย- ชาวมองโกเลีย กลุ่มชนที่อาศัยอยู่ในประเทศมองโกเลีย- เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน เขตปกครองตนเองในประเทศจีน

**ดูเพิ่ม**
คุณอาจหาคำว่า- เจงกิสข่าน- โอเกไดข่าน- กุบไลข่าน
ภาษาจีนฮากกา

ผู้พูดภาษาจีนฮากกา บันทึกที่ไต้หวัน
ภาษาแคะ, ภาษาฮากกา หรือ เค่อเจียฮว่า (; พักฟ้าซื้อ: Hak-kâ-va / Hak-kâ-fa, ; พักฟ้าซื้อ: Hak-kâ-ngî) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลกลุ่มภาษาจีนที่ชาวฮากกาพูดเป็นภาษาแม่ในพื้นที่ประเทศจีนตอนใต้ ไต้หวัน และพื้นที่พลัดถิ่นบางแห่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 location=Berlin - volume=5- doi=10.1017/S0025100308003599 - number=1- number=2- url-status=dead - access-date=11 February 2015 -  Taiwan Language Tool (including Hakka)- Cite journal |title=On the genetic affiliation of Shehua 《论畬话的归属》 |journal=Journal of Chinese Linguistics |url=https://www.jstor.org/stable/23825447 |last=Nakanishi |first=Hiroki |volume=24 |pages=247–267 |via=JSTOR |publisher=The Chinese University of Hong Kong Press |year=2010 |language=zh |jstor=23825447 -  isbn = 978-986-54-3228-7

ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
หมวดหมู่:ภาษาจีนในประเทศสิงคโปร์
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
ฮากกา
หมวดหมู่:วัฒนธรรมฮากกา
ฮากกา
คาบอมบ้าแดง

คาบอมบ้าแดง (red cabomba, forked fanwort, Cabomba furcata, Cabomba piauhyensis) เป็นพืชใต้น้ำจำพวกสาหร่าย ชนิดหนึ่ง พบในทวีปอเมริกาใต้ ทางตอนเหนือของประเทศคิวบาและบางส่วนของรัฐฟลอริดา เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่มีความสูงระหว่าง 30 ถึง 80 เซนติเมตร แผ่กิ่งก้านได้ประมาณ 8 เซนติเมตร นิยมนำมาเลี้ยงเป็นไม้ประดับ แต่เจริญเติบโตยาก เนื่องจากคาบอมบ้าแดงมีความต้องการแสงมากเกินกว่าที่แสงจะผ่านน้ำไปได้ตามปกติ  ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และสถานะของน้ำที่ใสสะอาดเป็นสิ่งจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของคาบอมบ้าแดง
มีรายงานว่าคาบอมบ้าแดง เป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Ørgaard, M. (1991). The genus Cabomba (Cabombaceae) - a taxonomic study. Nordic Journal of Botany 11: 179–203.- Wiersema, J. H. (1989). A new species of Cabomba (Cabombaceae) from tropical America. Ann. Missouri Bot. Gard. 76:1167–1168.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=live - df=dmy-all-  USDA Plants Profile
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
หมวดหมู่:วงศ์สาหร่ายบัว
บั้งไฟ

คำสำคัญ "บั้งไฟ" สามารถหมายถึง- บุญบั้งไฟ เป็นประเพณีหนึ่งของภาคอีสานของประเทศไทย ตลอดจนประเทศลาว- บั้งไฟพญานาค หรือก่อน พ.ศ. 2529 เรียก บั้งไฟผี เป็นปรากฏการณ์ในแม่น้ำโขง- บั้งไฟ สตูดิโอ เป็นบริษัทรับผลิตรายการโทรทัศน์ ก่อตั้ง พ.ศ. 2548- บั้งไฟ พับลิชชิ่ง เป็นบริษัทในกลุ่มธุรกิจสิ่งพิมพ์- บั้งไฟ ฟิล์ม เป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์ ก่อตั้ง พ.ศ. 2548- บั้งไฟ (บุญติดจรวด) เป็นภาพยนตร์สัญชาติออสเตรเลีย ฉายเมื่อ พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ประเพณีไทย
หมวดหมู่:ประเพณีลาว
หมวดหมู่:ดอกไม้ไฟ
วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

วัดเทพศิรินทราวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร อยู่ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ใกล้สะพานกษัตริย์ศึกและสถานีรถไฟกรุงเทพ (หัวลำโพง) อยู่รวมกับ "โรงเรียนเทพศิรินทร์"

**ประวัติ**
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อ พ.ศ. 2419 ขณะมีพระชนมพรรษาครบ 25 พรรษาพอดี เพื่อทรงเฉลิมพระเกียรติและอุทิศพระราชกุศลสนองพระเดชพระคุณกรมสมเด็จพระเทพศิรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ยังทรงพระเยาว์
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เสด็จทอดกฐินที่วัดเทพศิรินทราวาส
วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2421 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ อาราธนาพระอริยมุนีมาจากวัดบวรนิเวศ พร้อมด้วยพระฐานานุกรม 3 รูป พระอันดับ 16 รูป สามเณร 3 รูป รวม 23 รูป มาอยู่วัดนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบำเพ็ญพระราชกุศล แล้วประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาและพระราชทานนามอารามแห่งนี้ว่าวัดเทพศิรินทราวาส ตามพระนามแห่งองค์พระราชชนนี

สถาปัตยกรรมสำคัญได้แก่ พระอุโบสถของวัดเทพศิรินทราวาส มีขนาดใหญ่และตกแต่งอย่างงดงาม ด้วยลายรดน้ำและซุ้มประตูหน้าต่าง เพดานสลักรูปเครื่องราชอิสริยาภรณ์ พระอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญหลายองค์ เช่น พระนิรันตรายซึ่งเป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลที่ 4 ซึ่งอัญเชิญมาเมื่อ พ.ศ. 2421 ตามพระราชประสงค์รัชกาลที่ 4
การวางแผนผังวัดเทพศิรินทราวาสนี้ ถือว่าเป็นแปลนที่เหมาะสม ที่โรงเรียนอยู่ทางด้านตะวันออก หน้าวัดและเขตพุทธาวาสอยู่ส่วนกลาง และสุสานอยู่ด้านตะวันตก ดุจชีวิตคนซึ่งเดินตามดวงตะวัน เริ่มด้วยวัยเด็ก วัยกลางคน และปัจฉิมวัยซึ่งไปสุดสิ้นที่สุสาน สิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์
และใน พ.ศ. 2439 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสุสานหลวงไว้ในวัด ด้วยมีพระราชประสงค์ให้เป็นฌาปนสถานสำหรับพระราชวงศ์ซึ่งไม่ได้สร้างพระเมรุฯ ที่ท้องสนามหลวงและสำหรับชนทุกชั้น นับเป็นเรื่องพิเศษ เนื่องจากโดยปกติแล้วจะไม่มีฌาปนสถานในพระอารามหลวง

**ลำดับเจ้าอาวาส**
เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
นับแต่ก่อตั้งวัดมาจนปัจจุบัน วัดเทพศิรินทราวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 9 รูป ได้แก่

**สถานที่ใกล้เคียง**
 วัดพลับพลาชัย (กรุงเทพมหานคร)- โรงเรียนเทพศิรินทร์

**อ้างอิง**
  วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร dhammathai.org

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวัด date=2007-08-11 
*100.513830
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หมวดหมู่:วัดในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
โลบีเลีย

โลบีเลีย คาร์ดินาลิส (syn. L. fulgens, cardinal flower) เป็นสายพันธุ์ของ โลบีเลีย มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา, แคนาดาบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทางทิศใต้ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก อเมริกากลาง และทางเหนือของโคลัมเบีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์พระจันทร์ครึ่งซีก
สกุลลัดวิเจีย

สกุลลัดวิเจีย หรือ Ludwigia(primrose-willow, water-purslane, หรือ water-primrose) เป็นพืชตระกูลพืชน้ำ มีประมาณ 75 ชนิด สามารถพบได้ทุกพื้นที่ แต่ส่วนมากจะกระจายอยู่ในเขตร้อน
ตัวอย่างสปีชีส์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?id=13118
*http://www.itis.usda.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=27334 date=2005-04-26 
*http://www.pondplants.com/FAQ_Plants_Ludwigia.html date=2007-09-29 

**รูปภาพ**
หมวดหมู่:วงศ์พญารากดำ
ธนาคารเอเชีย

ธนาคารเอเชีย (Bank of Asia) หรือ BoA เป็นธนาคารในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2482 มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจไทย ใช้ชื่อว่า ธนาคารแห่งเอเชียเพื่ออุตสาหกรรมและพาณิชยกรรม โดยศาสตราจารย์ ดร.ปรีดี พนมยงค์ อดีตนายกรัฐมนตรี และผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารเอเชีย" (BoA) จดทะเบียนเข้าตลาดหลักทรัพย์ในปี พ.ศ. 2521 และกลายเป็นบริษัทมหาชน จำกัด ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2535 
ธนาคารเอเชียมีผลิตภัณฑ์ทางการเงินที่หลากหลาย อีกทั้งยังมีบริษัทในเครือที่ให้ บริการด้านประกันภัย, การจัดการกองทุน, การจัดจำหน่ายตราสาร หนี้และตราสารทุนและบริการเช่าซื้อ สถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของธนาคารอยู่ที่ถนนสาทรใต้ ในกรุงเทพมหานคร ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2546 ธนาคารเอเชียมีสาขา 124 แห่ง
พ.ศ. 2541 ธนาคารเอบีเอ็น แอมโร แห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ของธนาคารเอเชีย  ในปี พ.ศ. 2545 ธนาคารเอบีเอ็น แอมโรได้รับการจัดอันดับเป็นที่ 8 ในยุโรป และที่ 17 ในโลก ในด้านความมั่นคงของเงินกองทุนขั้นที่หนึ่ง โดย มีกว่า 3,000 สาขาในกว่า 66 ประเทศ 
25 เมษายน พ.ศ. 2547 ธนาคารเอบีเอ็ม แอมโร ได้ลงนามขายหุ้น 80.77% ซึ่งถืออยู่ในธนาคารเอเชีย ให้กับ ธนาคารยูโอบี ผู้ถือหุ้นหลักใน ธนาคารยูโอบีรัตนสิน เพื่อควบรวมกิจการ ธนาคารเอเชีย เข้ากับ ธนาคารยูโอบีรัตนสิน โดยใช้ธนาคารเอเชียเป็นแกนหลัก และเปลี่ยนชื่อเป็น "ธนาคารยูโอบี"  ในนามบริษัท “ธนาคารยูไนเต็ด โอเวอร์ซีส์ (ไทย) จำกัด (มหาชน)”

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธนาคารไทยในอดีต
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทสยามที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทยในอดีต
สาธารณรัฐออสเตรีย

สาธารณรัฐออสเตรีย (Austrian Republic) สามารถหมายถึง- สาธารณรัฐออสเตรียที่ 1 (1919–1934)- สาธารณรัฐออสเตรียที่ 2 (1945–ปัจจุบัน)
ออดิชัน (แก้ความกำกวม)

ออดิชัน (Audition) อาจหมายถึง- ออดิชัน เป็นการแสดงของนักแสดง นักร้อง นักดนตรี หรือนักเต้น สำหรับทดสอบความสามารถ มีลักษณะเช่นเหมือนการสัมภาษณ์งานของนักแสดง- อะโดบี ออดิชัน โปรแกรมตัดต่อและตกแต่งไฟล์เสียง- เดอะออดิชัน ภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2000 แสดงนำโดย ฮิลลารี สแวงก์- ออดิชันออนไลน์ คอมพิวเตอร์เกมจากเกาหลีใต้
ออดิชัน

ออดิชัน (audition) เป็นการแสดงของนักแสดง นักร้อง นักดนตรี หรือนักเต้น สำหรับทดสอบความสามารถ มีลักษณะเหมือนการสัมภาษณ์งานของนักแสดงนั่นเอง การออดิชันจะมีลักษณะหลักคือแสดงความสามารถเฉพาะตัวของบุคคลนั้นออกมา ที่พร้อมและเหมาะสมต่อการยอมรับของฝ่ายออดิชัน อย่างไรก็ตามการแสดงนั้นจะไม่ได้แสดงเลียนแบบการแสดงที่ออดิชัน เช่นการออดิชันสำหรับละครเวที แฮมเลต ผู้ออดิชันจะแสดงการออดิชันในรูปแบบอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับแฮมเลตเป็นต้น 
การออดิชันอาจรวมไปถึงการอ่านบทละคร หรือแสดงในบทบาทที่ไม่คุ้นเคยได้ เช่นนักดนตรีอาจมีการทดสอบให้เล่นเครื่องดนตรีที่ไม่คุ้นเคยเป็นต้น
หมวดหมู่:ดนตรี
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
อีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์

== รายชื่อผู้ได้รับตำแหน่งอีลีทโมเดลลุคไทยแลนด์**
สัญลักษณ์สี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:การประกวดนางแบบ
หมวดหมู่:ประกวดความงามชาย
มนตรี แพร่ศิริพุฒิพงศ์

มนตรี แพร่ศิริพุฒิพงศ์ เป็นนักร้องชาวไทยเจ้าของตำแหน่งนักร้องดีเด่นจากการประกวดเวทีสยามกลการหรือเคพีเอ็น อวอร์ด เมื่อปี 2532

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
คิมชีจีแก

คิมชีจีแก (MR=kimch'i tchigae) เป็นอาหารเกาหลีมีลักษณะซุปและจัดเสิร์ฟในหม้อร้อน โดยมีส่วนประกอบได้แก่ กิมจิ (คิมชี) หัวหอม เต้าหู้ และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อหมูหรืออาหารทะเล คิมชีจีแกมีรสชาติเผ็ดกลมกล่อม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แนะนำอาหารและส่วนผสมของคิมชีจีแก
หมวดหมู่:อาหารเกาหลี
หมวดหมู่:อาหารต้มแกง
กฎหมายรักฉบับฮาร์วาร์ด

กฎหมายรักฉบับฮาร์วาร์ด (ทับศัพท์จากชื่ออังกฤษ Love Story in Harvard) เป็นละครเกาหลีแนวรักโรแมนติก 16 ตอน ฉายครั้งแรกในเกาหลีเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้รับความนิยมในเกาหลีใต้ และหลายประเทศในเอเชีย 
เรื่องราวของละครเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ความรักระหว่างนักศึกษาเกาหลีในโรงเรียนกฎหมาย คิม ฮย็อนวู (คิม แรวอน) และนักศึกษาเกาหลีในคณะแพทย์ ลี ซูอิน (คิม แตฮี) ถึงแม้ว่าสถานที่ในพล็อตเรื่องของเรื่องนี้เป็นมหาวิทยาลัยฮารเวิรด แต่จริงแล้วถ่ายทำที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ-  รายละเอียดภาพยนตร์ จากไอเอ็มดีบี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส‎
กระถินณรงค์

กระถินณรงค์ (Acacia auriculiformis; Auri, Earleaf acacia, Earpod wattle, Northern black wattle, Papuan wattle, Tan wattle; akas) เป็นพืชตระกูลถั่ว มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมตามธรรมชาติในทุ่งหญ้าของประเทศปาปัวนิวกินี ไปจนถึงพื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย แต่ปัจจุบันได้มีการนำไปปลูกกันทั่วโลกทั้งทวีปเอเชีย แอฟริกา และอเมริกาใต้ เนื่องจากสามารถฟื้นฟูสภาพป่าเสื่อมโทรมได้
เป็นไม้ที่มีขนาดเล็กถึงขนาดกลางมีความสูง 8 เมตร ไปจนถึง 20 เมตร ดอกกระถินณรงค์ มีสีเหลืองกลิ่นหอม ออกดอกรวมกันเป็นช่อ คล้ายหางกระรอก
ในประเทศไทย ร.ท.ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ) เป็นผู้สั่งเข้ามาปลูกในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2478 โดยนำมาปลูกในลักษณะของไม้ประดับ

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
กระถินณรงค์เป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ขนาดกลาง – ใหญ่ สูง 10 – 30 เมตร เรือนยอดทรงกลมทึบ เปลือกสีน้ำตาลถึงสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น เมื่อยังเล็กและเปลี่ยนรูปเป็นใบขนาดใหญ่หนา สีเขียวเข้ม เรียวยาว โค้งเป็นรูปเคียว กว้างประมาณ 1.2 – 2.5 ซม. ยาวประมาณ 7 – 15 ซม. ดอกสีเหลือง มีกลิ่นหอม ออกรวมกันเป็นช่อคล้ายหางกระรอกตามง่ามใบ ดอกย่อยแต่ละดอกมีขนาดเล็กมาก ช่อหนึ่ง ๆ มี ประมาณ 70 – 100 ดอก ช่อดอกจะห้อยลงข้างล่าง ผลแห้งแตก เป็นฝักแบน สีเขียว ม้วนบิดเป็นวง 1 – 3 วง เมื่อแก่มีสีน้ำตาล มีเมล็ดสีน้ำตาลดำเป็นมัน 5 – 12 เมล็ด

**ประโยชน์**
กระถินณรงค์เป็นไม้โตเร็ว นิยมปลูกเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง นอกจากการใช้เป็นพืชเบิกนำในการปลูกป่าในพื้นดินเสื่อมโทรมได้ดีแล้ว ยังใช้ตัดฟันเป็นไม้ฟืนเชื้อเพลิง ซึ่งมีการวิจัยโรงไฟฟ้าชีวมวล เพื่อใช้ไม้กระถินณรงค์เป็นเชื้อเพลิง และประโยชน์อื่น ๆ เช่นเผาถ่าน ทำเฟอร์นิเจอร์ และเป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษได้ด้วย

**การศึกษาวิจัย**
สถานีวนวัฒนวิจัยสะแกราช ศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาปรับปรุงพันธุ์ไม้กระถินณรงค์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยใช้วิธีการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่าง กระถินณรงค์ 3 สายพันธุ์ ได้แก่- สายพันธุ์ Nort-hern territory ซึ่งมีลักษณะเด่นสามารถทนต่อสภาพแห้งแล้งได้ดี- สายพันธุ์ ควีนส์แลนด์ มีลักษณะลำต้นเปลาและตรง- สายพันธุ์ ปาปัวนิวกินี มีผลผลิตมวลชีวภาพสูงที่สุด
เพื่อมุ่งหวังให้เป็นไม้โตเร็วทางเลือกใหม่แก่เกษตรกรทดแทนการปลูกยูคาลิปตัส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 df=dmy-all
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:อาเคเชีย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
เสนาสนะ

เสนาสนะ หมายถึง ที่อยู่อาศัยของภิกษุสงฆ์ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลา รวมถึงที่นอนและที่นั่งและเครื่องใช้ เกี่ยวกับสถานที่หรือสิ่งที่ใช้ในการพำนัก เช่น โต๊ะ เก้าอี้ เตียง ตั่ง หมอน หรือแม้แต่โคนต้นไม้
อนึ่ง คำว่า "เสนาสนะ" มาจากศัพท์บาลี ว่า "เสนาสน" สร้างจากศัพท์ "เสน" (ที่นอน) และ "อาสน" (ที่นั่ง)
เนื้อความจาก "วิภังคปกรณ์" กล่าวว่า "614 เสนาสนะ ได้แก่ เสนาสนะคือเตียงบ้าง เสนาสนะ
คือตั่งบ้าง เสนาสนะคือที่นอนบ้าง เสนาสนะคือหมอนบ้าง เสนาสนะคือวิหารบ้าง เสนาสนะคือเพิงบ้าง เสนาสนะคือปราสาทบ้าง เสนาสนะคือป้อมบ้าง เสนาสนะคือโรงบ้าง เสนาสนะคือที่เร้นลับบ้าง เสนาสนะคือถ้ำบ้าง เสนาสนะ คือโคนไม้บ้าง เสนาสนะคือพุ่มไม้ไผ่บ้าง หรือภิกษุยับยั้งอยู่ในที่ใด ที่นั้นทั้งหมด
ชื่อว่า เสนาสนะ"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
พระไตรปิฎก เล่มที่ 35  พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ 2 วิภังคปกรณ์
เทพทาโร

เทพทาโร (ออกเสียง เทบ-พะ-ทา-โร; Cinnamomum porrectum Kosterm) เป็นต้นไม้หอมชนิดหนึ่งสกุลเดียวกับต้นอบเชย มีต้นขนาดใหญ่ อยู่ในวงศ์ Lauraceae พบในเอเชียใต้ถึงตะวันออก และเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดพังงา
เทพทาโรเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลับทึบ ใบมีสีเขียวเข้ม ลำต้นเรียบไม่มีพูพอน เปลือกต้นสีเทาอมเขียวหรืออมน้ำตาล ค่อนข้างเรียบ แตกเป็นร่องยาวตามลำต้น เมื่อถากเปลือกออกจะมีกลิ่นหอม กิ่งมีลักษณะอ่อนเรียว เกลี้ยงและมักมีคราบขาว ใบเป็นชนิดใบเดี่ยว ออกเรียงสลับกัน เป็นใบรูปรีแกมรูปไข่ หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน เนื้อใบค่อนข้างหนา ผิวใบเกลี้ยง ท้องใบมีคราบขาว ปลายใบแหลม โคนใบแหลมและกลม ยาวประมาณ 7 - 20 ซม. ก้านใบเรียวเล็ก 2.5 - 3.5 ซม. ดอกออกเป็นช่อ สีขาวหรือเหลืองอ่อน มีกลิ่นหอม ออกดอกตามปลายกิ่งเป็นกระจุกยาว 2.5 - 7.5 ซม. ก้านช่อดอกจะเรียวยาวและเล็กมาก  ผลมีขนาดเล็กและกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 7 มม. ผลอ่อนมีสีเขียว ผลแก่มีสีม่วงดำ ก้านผลเรียว ยาวประมาณ 3 - 5 ซม. ลักษณะเนื้อไม้มีสีเทาแกมน้ำตาล มีกลุ่มหอมฉุน มีริ้วสีเขียวแกมเหลือง เนื้อไม้เป็นมันเลื่อม เสี้ยนตรง หรือสับสน เป็นคลื่นบ้างเล็กน้อย เหนียว แข็งพอประมาณ เลื่อย ไส้กบ ตบแต่งง่าย สารสำคัญในเนื้อไม้ จะพบ d - camphor ที่ใช้แทน sassafras ได้ดีให้น้ำมันที่มีสารหอม คือ safrol และ cinnamic aldehyde และยังพบ safrol ในเปลือกต้นและใบ การขยายพันธุ์ไม้เทพทาโรที่นิยมปฏิบัติกันคือ การขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและการปักชำ
ต้นเทพทาโรเป็นไม้หอมที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ จึงสมควรที่จะปลูกสร้างสวนป่าไม้เทพทาโรขึ้นในที่ที่มีความชุ่มชื่นเพียงพอ เพราะเทพทาโรจะชอบขึ้นอยู่บนเขาในป่าดงดิบ พบมากที่สุดทางภาคใต้ อาจจะปลูกใต้ร่มไม้อื่นหรือปลูกเป็นไม้แซมสวนป่า น่าจะเจริญเติบโตดีกว่าปลูกเป็นไม้เบิกนำในที่โล่งแจ้ง

**การกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ**
เทพทาโรมีเขตการกระจายพันธุ์แถบเอเชียเขตร้อน นับตั้งแต่ทิวเขาตะนาวศรีในพม่า ไทย มลายู จนถึงแถบคาบสมุทรอินโดจีนและสุมาตรา ไม้ชนิดนี้ชอบขึ้นบนพื้นที่สูง มีลักษณะคล้ายกับ C. neesianum Meissn ซึ่งเป็นไม้ที่พบกระจายพันธุ์อยู่แถบจีนตอนใต้และตังเกี๋ย
ในประเทศไทย จะพบเทพทาโรขึ้นอยู่ห่าง ๆ กันบนเขาในป่าดงดิบทั่วประเทศ แต่จะพบมากที่สุดทางภาคใต้ เทพทาโรเป็นไม้พื้นเมืองเก่าแก่ของไทย พบหลักฐานการอ้างถึงครั้งแรกในสมัยสุโขทัย ดังปรากฏในไตรภูมิพระร่วง เมื่อ พ.ศ. 1888  กล่าวถึงพรรณพืชหอมในอุตตรกุรุทวีป จะประกอบด้วยจวง จันทน์ กฤษณา คันธา เป็นต้น

**ชื่อสามัญ**
ไทย- จวง จวงหอม (ภาคใต้)  - จะไค้ต้น  จะไค้หอม (ภาคเหนือ)  - ตะไคร้ต้น (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)  - เทพทาโร (ภาคกลาง จันทบุรี สุราษฎร์ธานี)  - พลูต้นขาว (เชียงใหม่)  - มือแดกะมางิง (มาเลเซีย ปัตตานี)
บาลี- เทวทารุ  นารท
อังกฤษ- Citronella laurel, True laurel.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สกุลอบเชย
ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ)

ขุนณรงค์ชวนกิจ
ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ - พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2514) นายทหารนอกราชการ เป็นที่รู้จักทั่วไปในฐานะที่เป็นผู้นำต้นกระถินณรงค์จากประเทศออสเตรเลียมาเผยแพร่ในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2478 และอาจเป็นบุคคลแรกที่ปฏิบัติวิชาชีพภูมิทัศน์ในประเทศไทย ขุนณรงค์ชวนกิจเป็นผู้มีความสนใจและมีความรักทางด้านต้นไม้เป็นอย่างมาก ได้ลาออกจากราชการทหาร หันมาศึกษาการออกแบบภูมิทัศน์ทางไปรษณีย์จากวิทยาลัยภูมิทัศน์อเมริกันในรัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา (American Landscape School, Des Moines, Iowa)
เมื่อ พ.ศ. 2469 ขุนณรงค์ชวนกิจได้มีโอกาสเป็นผู้ออกแบบและจัดทำภูมิทัศน์ให้แก่สโมสรทหารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดราชบุรีเมื่อ พ.ศ. 2474 และ 2478 ตามลำดับ ต่อมาใน พ.ศ. 2497 ได้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ที่โรงงานทอกระสอบ ตำบลจอหอ จังหวัดนครราชสีมา และหลังสุดได้เป็นผู้ออกแบบและจัดงานภูมิทัศน์ของสถานเอกอัครราชทูตอเมริกาประจำประเทศไทยที่ถนนสาทร เมื่อ พ.ศ. 2501

**บทบาทด้านพฤกษศาสตร์ และพืชสวน**
ในปี พ.ศ. 2478 ขุนณรงค์ชวนกิจได้ร่วมก่อตั้ง "สมาคมพืชกรรมแห่งประเทศไทย" โดยมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า The Horticultural Society of Thailand (ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อจาก พืชกรรม มาเป็น "พืชสวน") ซึ่งสามาคมนี้ได้พยายามจัด "งานพืชกรรม" ขึ้นในพระราชอุทยานสราญรมย์ พยายามสเนอให้มีการรวบรวม "พรรณไม้สมุนไพรสยาม" ขึ้นด้วย นอกจากนี้ยังได้เสนอให้จัดทำสวนลุมพินีเป็นสวนพฤกษศาสตร์และและสถาบันทางพืชกรรม โดย “...จัดสรรพันธุ์ไม้นานาชนิดที่เป็นไม้ประดับและไม้ดอกอันสวยงาม ทั้งที่เป็นของพื้นเมือง จัดแบ่งเป็นวงศ์ตระกูลตลอดจนไม้พื้นเมืองของไทยด้วย ปลูกไว้อย่างละต้นสองต้นพอเป็นตัวอย่าง…สร้าง เฮอร์บารีอุ้ม (พรรณไม้แห้ง) ซึ่งเท่ากับพิพิธภัณฑ์พฤกษศาสตร์ สร้างห้องสมุดพืชกรรมและพฤกษศาสตร์โดยตรงไม่เกี่ยวกับกสิกรรม จัดให้เป็นสถาบันในการค้นคว้า มีห้องทดลอง หอประชุม ตั้งเนิสเซอรี่ ห้องขายต้นไม้ สวนพฤกษศาสตร์ที่ไหนๆ เขาก็ขายต้นไม้กันแทบทุกแห่ง การปรับปรุงสวนลุมพินีไม่สายจนเกินไปที่ทางยังมีอีกแยะ…” สมาคมพืชกรรมตั้งขึ้นมาได้ 20 ปีเศษก็เลิกล้มไป
ขุนณรงค์ชวนกิจ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2514 ขณะมีอายุได้ 72 ปี

**อ้างอิง**
 หนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ ร.ท. ขุนณรงค์ชวนกิจ (ชวน ณรงคะชวนะ) ณ เมรุวัดธาตุทอง 1 กรกฎาคม 2515- เดชา บุญค้ำ การสร้างสวนพฤกศาสตร์และสวนรุกขชาติ วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2528 ISBN 0857-2100- ________ การปฏิบัติวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ 2538
หมวดหมู่:ภูมิสถาปนิก
หมวดหมู่:นักพฤกษศาสตร์
ณรงค์ชวนกิจ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กรกฎาคม 31

* องค์การฮิวแมนไรตส์วอตช์ (Human Rights Watch) ทำหนังสือถึงพรีเมียร์ลีกให้ทบทวนการเข้าบริหารสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี ของทักษิณ ชินวัตร เนื่องจากปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชน ในคดีฆ่าตัดตอน 2500 ศพ เมื่อ พ.ศ. 2546  (BBC)
}