Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
นานะ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2005)

นานะ (NANA)  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยเค็นตาโร โอตานิ ออกฉายในวันที่ 3 กันยายน ปี พ.ศ. 2548 ใน ประเทศญี่ปุ่น สร้างจากมังงะยอดนิยมในชื่อเดียวกัน  แต่งโดย "ไอ ยาซาวะ" (Ai Yazawa)

**เรื่องย่อ**
ภาพยนตร์แสนอบอุ่นที่เล่าเรื่องราวมิตรภาพอันงดงามของ 2 สาวที่ชื่อ นานะ เหมือนกันแต่บุคลิกและพื้นเพต่างกันอย่างสิ้นเชิง โอซากิ นานะ คือสาวพังค์สุดห้าวที่ฝันอยากออกอัลบั้มกับวง Black Stones ของตนเองหลังจากคนรักได้ออกอัลบั้มกับวง Trapnest จนโด่งดังไปก่อนหน้านี้แล้ว ส่วน โคมัทสึ นานะ คือสาวหวานช่างฝันจากครอบครัวอบอุ่นที่เดินทางมาโตเกียวเพื่อมาหาคนรัก ทั้งคู่พบกันโดยบังเอิญบนรถไฟและเช่าห้องอยู่ด้วยกันที่โตเกียว นั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพอันงดงามของทั้งคู่ รวมทั้งเรื่องราวความสัมพันธ์หลากหลายที่พวกเธอต้องพบเจอ ที่ไม่ว่ายามทุกข์หรือยามสุข พวกเธอก็อยู่เคียงข้างกันเสมอ

**วงดนตรีในภาพยนตร์**

**BLACK STONES**
Black Stones หรือ Blast คือวงพังค์ร็อคที่ครั้งหนึ่งเคยมีเรนเป็นมือเบส แต่หลังจากเรนย้ายไปอยู่วง Trapnest ก็มีสมาชิกใหม่เข้ามาแทนที่คือ ชิน เพลงของพวกเขาเป็นที่ชื่นชอบในผู้ฟังวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ และได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงในเวลาต่อมา ปัจจุบัน
สมาชิก- โอซากิ นานะ (ร้องนำ)- เทราชิม่า โนบุโอะ (กีต้าร์)- โอกาซากิ ชินอิจิ (เบส)- ทาคางิ ยาสุชิ (กลอง)

**TRAPNEST**
Trapnest หรือ Tranes คือวงดนตรีชื่อดังในโตเกียว โอซากิ นานะปฏิญาณกับตัวเองว่าสักวันวงของเธอต้องดังกว่า Trapnest สมาชิก 4 คน
สมาชิก- เซริซาว่า เรร่า (ร้องนำ)- ฮอนโจ เรน (กีต้าร์)- อิจิโนเสะ ทาคุมิ (เบส)- ฟูจิเอดะ นาโอกิ (กลอง)

**นักแสดง**
 มิกะ นากาชิมะ (Mika Nakashima) .....  Nana Osaki - อาโออิ มิยาซากิ (Aoi Miyazaki) .....  Nana Komatsu - รีวเฮ มัตสึดะ (Ryuhei Matsuda) .....  Ren Honjou - โทโมกิ มารูยามะ (Tomoki Maruyama) .....  Yasushi Takagi (Yasu)- ฮิโรกิ นาริมิยะ (Hiroki Narimiya) .....  Nobuo Terashima (Nobu)- เค็งอิจิ มัตสึยามะ (Ken'ichi Matsuyama) .....  Shin'ichi Okazaki (Shin)- เท็ตสึจิ ทามายามะ (Tetsuji Tamayama) .....  Takumi Ichinoze- ยูนะ อิโต (Yuna Ito) .....  Reira Serizawa - โมโมซูเกะ มิซูตานิ (Momosuke Mizutani) .....  Naoki Fujieda- ยูตะ ฮิราโอกะ (Yuta Hiraoka) .....  Shoji Endo - ซาเอโกะ (Saeko) .....  Sachiko Kawamura- อันนะ โนเซะ (Anna Nose) .....  Jyunko Saotome- ทาเกฮิซะ ทากายามะ (Takehisa Takayama) .....  Kyosuke Tagakura- โก อายาโนะ (Gou Ayano)

**เพลงประกอบ**
 เพลง Glamorous Sky โดย  มิกะ นากาชิมะ - เพลง Endless Story โดย  ยูนะ อิโต

** ดูเพิ่ม**
 การ์ตูนเรื่อง NANA- ภาพยนตร์ เรื่อง นานะ 2

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  NANA แฟนคลับ -  IMDb 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
สรวงสุดา ชลลัมพี

สรวงสุดา ชลลัมพี รู้จักในชื่อ แม่หนู เป็นผู้จัดละคร นักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เคยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ไทยเรื่อง ดั่งเม็ดทราย (2528) นำแสดงโดย สุชาติ ชวางกูร และใหม่ สิริวิมล พิศวาส (2530)  นำแสดงโดย สุชาติ ชวางกูร และอรพรรณ พานทอง และ เราสอง (2531) นำแสดงโดย พีท ทองเจือ และบิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ ปัจจุบันหันมาเป็นผู้จัดละครโทรทัศน์ ทางช่อง 3 ในนาม บริษัท ชลลัมพี โปรดักชั่น
สรวงสุดา ชลลัมพี เป็นบุตรสาวของ วิจารณ์ ภักดีวิจิตร พี่ชายของฉลอง ภักดีวิจิตร เป็นหลานปู่ของ พุฒ ภักดีวิจิตร และเป็นหลานคนแรกของตระกูลภักดีวิจิตร มีบุตรชายสองคน คือ ณัฐวุฒิ ชลลัมพี (ต้น) และ จุลวุฒิ ชลลัมพี (ต้อง)
สรวงสุดา ชลลัมพี เข้าสู่วงการจากการเป็นผู้ช่วยผู้กำกับของ วิจารณ์ ภักดีวิจิตร (ผู้เป็นบิดา), เผด็จ ภักดีวิจิตร และ หม่อมเจ้าทิพยฉัตร ฉัตรไชย

**ผลงาน**
• ให้รักพิพากษา รับบท คุณสรวงสุดา (รับเชิญ) ช่อง 3

**ผลงานจัดละครช่อง 3**
พิศวาส
*เพียงเรามีเรา
*กรงเกียรติยศ
*นางสาวหวานชื่น
*บ้านสาวโสด
*5 คม
*พยัคฆ์ร้าย 6 แผ่นดิน
*กุหลาบตัดเพชร
*นรกตัวสุดท้าย
*สวัสดีคุณครู
*หุบเขากินคน
*คุณแม่จำแลง
*สายสืบดิลิเวอรี่
*สุสานภูเตศวร
*ปีศาจแสนกล
*หัวใจรักข้ามภพ
*มือปราบพ่อลูกอ่อน
*The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ
*The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ภาค 2
*สายลับสามมิติ
*กระสือมหานคร
*บุษบาเร่ฝัน
*กุหลาบตัดเพชร
*My Hero วีรบุรุษสุดที่รัก
**มาตุภูมิแห่งหัวใจ
**มนตราลายหงส์
**ลมไพรผูกรัก
**เส้นสนกลรัก
**ใต้ปีกปักษา
*ให้รักพิพากษา
*รักนิรันดร์จันทรา
*มักกะลีที่รัก
*เพราะรัก (เคราะห์รัก)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดละครชาวไทย
จินปิด

จินปิด (s=秦宓; เสียชีวิต ค.ศ. 226) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เจ้ากรมอาลักษณ์ในจ๊กก๊ก มีอายุเพียง 30 ปีเท่านั้น ปรากฏบทบาทในสามก๊กตอนที่ ขงเบ้งส่งเตงจี๋ไปง่อก๊กเพื่อเจรจากับซุนกวนให้เป็นพันธมิตรกันเพื่อต่อต้านโจผีแห่งวุยก๊ก ปรากฏว่าซุนกวนชอบใจในตัวเตงจี๋ และได้ส่งเตียวอุ๋น ทูตฝ่ายง่อก๊กไปยังจ๊กก๊กบ้างเพื่อหยั่งท่าที  ในงานเลี้ยงสุราต้อนรับเตียวอุ๋น เตียวอุ๋นได้ตั้งปุจฉาเพื่อลองภูมิและลองเชิงฝ่ายจ๊กก๊ก ปรากฏว่าจินปิด ซึ่งเป็นขุนนางเล็ก ๆ ได้วิสัจฉนาปุจฉาของเตียวอุ๋นจนหมดสิ้น พร้อมได้กล่าวย้ำไปด้วยอีกว่า ความยิ่งใหญ่และชอบธรรมที่แท้จริงในแผ่นดินอยู่ที่จ๊กก๊ก ทำเอาเตียวอุ๋นไม่กล้าเอ่ยคำใด ๆ ลองเชิงอีก

**อ้างอิง**
 Chen, Shou (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (Sanguozhi).- Luo, Guanzhong (คริสต์ศตวรรษที่ 14). Romance of the Three Kingdoms (Sanguo Yanyi).- Pei, Songzhi (คริสต์ศตวรรษที่ 5). Annotations to Records of the Three Kingdoms (Sanguozhi zhu).-  ใครว่า...ฟ้าเปลี่ยนสี? date=2016-03-05 
จินปิด
จินปิด
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 พฤษภาคม 5

* ทางการพม่ารายงานว่า ยอดผู้เสียชีวิตจากพายุไซโคลนนาร์จิส อาจมากกว่า 10,000 คน  (BBC)
}
หมวดหมู่:ตัวละครในเซนต์เซย์ย่า

เซนต์เซย์ย่า
ซ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นอัศวิน
หมวดหมู่:เซนต์เซย์ย่า
เซนต์เซย์ย่า
หมวดหมู่:เซนต์เซย์ย่า

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับการกลับชาติมาเกิด
แม่แบบ:โตโยต้า

หมวดหมู่:แม่แบบบริษัทญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แม่แบบยานยนต์
หมวดหมู่:กล่องนำทางบริษัท
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศญี่ปุ่น
ชาง ยังซุน

ชาง ยังซุน (Yong Soon Chang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ที่ เกาหลีใต้ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 14) แพ้ 4 

**ประวัติ**
ชางเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อค กัง บุงฮัก ยก 2 จากนั้นชกชนะรวดจนได้แชมป์มวยสากลของเกาหลีใต้รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อค ลี วุกกี ยก 3 จากนั้นได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2537 ชนะน็อค คิม โอกอน ยก 8 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสมาคมมวยโลกเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2539 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนแสน ส.เพลินจิตไป
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ ชางขึ้นชกชนะรวดอีก 4 ครั้งใน พ.ศ. 2539 จากนั้นหยุดชกไปใน พ.ศ. 2540 เกือบตลอดปี ก่อนจะขึ้นชกอีกครั้งเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ชนะน็อค แรนด์ วิลลามอร์ ยกแรก หลังจากนั้น ชางขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะขึ้นเป็นรองแชมป์โลกอันดับ 1 รุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกกับกาบริเอล มิรา ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 ซึ่งชางสู้กับมิราได้อย่างเหนียวแน่นก่อนจะแพ้คะแนนไป
แม้ว่าชางจะเป็นฝ่ายแพ้ แต่ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชางได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกกับฉัตรชัย อีลิทยิม ซึ่งชางเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท (2536)- แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 15 เมษายน 2547 ชนะน็อค คิม โอห์โคน ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 กรกฎาคม 2537 ชนะน็อค โรเจอร์ คามาจอร์จ ยก 1 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 11 กันยายน 2537 ชนะน็อค เลดิออน เชนิชา ยก 7 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 19 พฤศจิกายน 2537 ชนะน็อค ซิน ซูยอง ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 14 มกราคม 2539 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม 2541 แพ้น็อค ฉัตรชัย สาสะกุล ยก 5 ที่ กาญจนบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com - ยอง ซุนชางวัดฟอร์มไอ้หนึ่งฉัตรชัยก่อนป้องกันไฟต์บังคับ. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 704 8 – 14 เมษายน พ.ศ. 2541 หน้า 40 - 41
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
เซซิลิโอ ซานโตส

เซซิลิโอ ซานโตส หรือ เซซิลิโอ ซานโตส กาลินโด (Cecilio Santos) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 3 แพ้ 8 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 29 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ลาดิสลาโอ บัซเกซ ยก 6 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 ตุลาคม 2545 เสมอกับ ลาดิสลาโอ บัซเกซ ที่ เม็กซิโก
** สละแชมป์- แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 19 มีนาคม 2547 ชนะน็อค โรเบร์โต โบนิญา ยก 7 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 11 มิถุนายน 2547 ชนะน็อค เฟลิซิอาโน ดาริโอ อาซังกา เลเดสมา ยก 3 ที่ เม็กซิโก
** สละแชมป์- แชมป์ WBC FECARBOX และ WBA Fedecentro รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 25 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะน็อค โรโดลโฟ มาร์ติเนซ ยก 10 ที่ เม็กซิโก
** สละแชมป์- แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
** ชิง 27 ตุลาคม 2549 ชนะน็อค ฆาอีร์ ฆิเมเนซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 กุมภาพันธ์ 2550 ชนะน็อค ลุยส์ เมเลนเดซ ยก 11 ที่ สหรัฐ
** สละแชมป์- แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 21 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน โอมาร์ อาโดร์โน ที่ สหรัฐ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 11 กันยายน 2547 แพ้คะแนน วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น ที่ ชัยนาท
** ชิงแชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 22 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค เฆร์สัน เกร์เรโร ยก 11 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 20 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน อเลฮานโดร บัลเดซ ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 14 กรกฎาคม 2550 แพ้ทีเคโอ​ เฟร์นันโด มอนติเอล​ ยก 10 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2551 เสมอกับ ดิมิทรี คิริลอฟ ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-04-30  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
โก อิน-ชิก

โก อิน-ชิก (고인식; Koh In-Sik) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองชุนบุก สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 เสมอ 1 แพ้ 4

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2536)- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 10 มกราคม 2537 ชนะคะแนน โรแลนโด พลาสคัว ที่ เกาหลีใต้
** สละแชมป์- แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 21 มิถุนายน 2540 ชนะคะแนน โซเซอิ นิตตะ ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 1 พฤศจิกายน 2540 แพ้คะแนน มาซาฮิโกะ นากามูระ ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2537 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ที่ เชียงใหม่

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-27  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชุงช็องเหนือ
โจ คอนสแตนติโน

โจ คอนสแตนติโน (Joe Constantino) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) แพ้ 14 

**ประวัติ**
คอนสแตนติโนเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อค มาร์เชียล โกเซนเต ยกแรก ก่อนที่จะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ ในการชกครั้งถัดมา คอนสแตนติโนขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้งก็ได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวากามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ซึ่งคอนแสตนติโนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ คอนสแตนติโนไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค โอห์ กวางซู ยก 3 แล้วไปเสียแชมป์เงาที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 เมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2534
หลังจากนั้น การชกของคอนแสตนติโนแย่ลง ชกแพ้รวด มีชนะเพียงที่ชกชนะคะแนน จอห์น เมดิน่า เมื่อ พ.ศ. 2535 เท่านั้น โดยคอนสแตนติโนชกแพ้นักมวยชื่อดังหลายคน เช่น พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แอนดี้ ทานาบาส และแพ้น็อค ชิโร ยาชิโร ยก 2 ในพ.ศ. 2535 แพ้น็อค คิม จินโฮ ยก 3 ที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น และแพ้น็อค ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 3 ที่ มาเลเซีย คอนสแตนติโนขึ้กครั้งสุดท้ายเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2536 แพ้น็อค กัง เคียมยุง ยก 3 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เงารุ่นมินิฟลายเวท IBF
** ชิง 30 มกราคม 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวาคามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 8 มิถุนายน 2534 แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 ที่ อินโดนีเซีย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 14 มิถุนายน 2533 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีราชดำเนิน

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-04-18  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์เงา IBF
มาซากิ คาวาบาตะ

มาซากิ คาวาบาตะ (Masaki Kawabata) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่เมืองทาการาซูกะ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 17) เสมอ 2 แพ้ 9 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นฟลายเวท (2546 – 2547)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2543 แพ้คะแนน เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ที่ สมุทรสาคร

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากทาการาซูกะ
โทนี่ โจนส์

โทนี่ โจนส์ (Tony Jones) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2508 ที่เพิร์ธ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 11) แพ้ 7 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เงารุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC
** ชิง 21 มกราคม 2530 ชนะน็อค ยอดขวัญ ดอนเจดีย์ ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 ธันวาคม 2530 ชนะน็อค วิลฟ์ เก็นเซน ยก 8 ที่ ออสเตรเลีย
** สละแชมป์

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-12-28  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากเพิร์ท
โช อินจู

โช อินจู (In-Joo Cho) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่เมือง Junranam-Do สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) แพ้ 2 

**ประวัติ**
โชขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค โรดริโก บอย เลาเปเรซ ยก 4 จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด รวมทั้งชนะคะแนน อับราฮัม ทอร์เรส และเทรซี่ มาคาลอสด้วย จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซา ไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์โลกมาครอง จากนั้น โชป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค โผน แสงมรกต ยก 8 ด้วย โชมาเสียแชมป์ในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ที่ญี่ปุ่น  แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่าไปแบบเป็นเอกฉันท์ โชขึ้นชิงแชมป์โลกเป็นการแก้มือกับโทกูยาม่าอีกครั้งเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ที่เกาหลีใต้ ปรากฏว่าโชเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้น โชก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
** ชิง 29 สิงหาคม 2541 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซ่า ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 มกราคม 2542 ชนะคะแนน โจเอล ลูนา ซาราเต้ ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 13 มิถุนายน 2542 ชนะน็อค โผน แสงมรกต ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 5 กันยายน 2542 ชนะคะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มกราคม 2543 ชนะคะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซา ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 14 พฤษภาคม 2543 ชนะคะแนน ฮูลิโอ ซีซาร์ อวีร่า ที่ เกาหลีใต้
** เสียแชมป์ 27 สิงหาคม 2543 แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่า ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2544 แพ้คะแนน มาซาโมริ โทกูยาม่า ที่ เกาหลีใต้

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดช็อลลาใต้
อานิส โรกา

อานิส โรก้า (Anis Roga) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่เมืองเอนเดอ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 1 

**ประวัติ**
โรกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะน็อค พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF ชนะคะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2539 และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ชนะน็อค ชัยเดช จ.เจริญ ยก 11 แล้วโรกาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แต่ทำได้เพียงเสมอกับ มานูเอล เฮซุส เออร์รีรา ที่ อินโดนีเซีย โรกามีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งในอีก 8 เดือนต่อมา ที่สหรัฐ แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค เมาริซิโอ พาสตรานา ยก 4 ไม่ได้ครองแชมป์โลก
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ โรกาขยับขึ้นมาชกในรุ่นฟลายเวท และได้ครองแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ปราบปราม ป.ปรีชา ยก 6 แต่ต่อมาก็ลดรุ่นลงไปชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค โทเนลิซี มเยเกนี ยก 3 ที่อินโดนีเซีย และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง โรกาขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2545 รวมทั้งเคยชนะคะแนนลิงลม พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2544 ด้วย โรกาหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกสองครั้งใน พ.ศ. 2547 – 2548 หลังจากที่เสมอกับยีโต อาร์มันโดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2548 แล้ว โรกาก็แขวนนวมไป 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF
** ชิง 24 มีนาคม 2539 ชนะคะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลย์ ที่ อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 ธันวาคม 2539 ชนะน็อค ชัยเดช จ.เจริญ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 สิงหาคม 2543 ชนะน็อค โมเนลิซี่ มฮิกิซา มเยเกนี ยก 3 ที่ อินโดนีเซีย- แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
** ชิง 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ปราบปราม ป.ปรีชา ยก 6 ที่ อินโดนีเซีย
** สละแชมป์ - แชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF 
** ชิง 22 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค โทเนลิซี มเยเกนี ยก 3 ที่อินโดนีเซีย
** สละแชมป์  - เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 30 สิงหาคม 2540 เสมอกับ มานูเอล เฮซุส เฮอร์รีร่า ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 30 เมษายน 2541 แพ้น็อค มัวริซิโอ พาสตรานา ยก 4 ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-12-24  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์เงา IBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก‎
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง–ตะวันออก

กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง–ตะวันออก (Central–Eastern Malayo-Polynesian; CEMP) เป็นสาขาของกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียศูนย์กลาง ประกอบด้วยภาษาในกลุ่มมากกว่า 700 ภาษา (Blust 1993)

**องค์ประกอบ**
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียกลาง- กลุ่มภาษาบีมา-ซุมบา- กลุ่มภาษาติมอร์-โฟลเร็ซ- กลุ่มภาษาดามัรตะวันตก- ภาษาบาบัร- กลุ่มภาษามาลูกูตะวันออกเฉียงใต้- ภาษาเตอร์-กูร์- ภาษาอารู- ภาษาเคโกวีโอ- กลุ่มภาษาบอมเบอไรเหนือ- กลุ่มภาษามาลูกูกลาง
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียตะวันออก- กลุ่มภาษาฮัลมาเฮอราใต้-นิวกินีตะวันตก- กลุ่มภาษามหาสมุทร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Fay Wouk and Malcolm Ross (ed.), The history and typology of western Austronesian voice systems. Australian National University, 2002. hdl-access=free doi-access=free
*K. Alexander Adelaar and Nikolaus Himmelmann, The Austronesian languages of Asia and Madagascar. Routledge, 2005.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 LexiRumah (part of the  Lesser Sunda linguistic databases)- Reconstructing the past through languages of the present: the Lesser Sunda Islands

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
โนนอย กอนซาเลซ

โนนอย กอนซาเลซ หรือ เอร์วิน ดูยาลี (Nonoy Gonzales)  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2520 ที่ปันดันอันติกิว สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 20 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ PABA รุ่นมิดเดิลเวท
** ชิง 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนนโดยเทคนิค กาวิน ท็อป ที่ ออสเตรเลีย
** เสียแชมป์ 13 กรกฎาคม 2550 แพ้คะแนน ไฮเม่ พิตแมน ที่ ออสเตรเลีย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์เวท WBC เมื่อ 27 พฤศจิกายน 2542 แพ้คะแนน บรูโน วาร์แทล ที่ ฝรั่งเศส
** ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 17 กันยายน 2547 แพ้คะแนน ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค ที่ สุรินทร์
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 5 กรกฎาคม 2548 แพ้คะแนน สถาพร บุญมาเลิศ ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 28 กันยายน 2548 แพ้คะแนน สถาพร บุญมาเลิศ ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2550 เสมอกับ กาวิน ท็อป ที่ ออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-08-21  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวท
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอันตีเก
เดอะลาสต์แชโดว์ปัปเป็ตส์

เดอะ ลาสต์ ชาโดว์ ปัปเป็ตส์ (The Last Shadow Puppets) เป็นวงไซด์โปรเจกต์ ของ อเล็กซ์ เทอร์เนอร์  นักร้อง วงอาร์กติกมังกีส์ และไมล์ส เคน จากวงเดอะ ราสคาลส์  ทั้งคู่รู้จักที่รู้จักกันเมื่อตอนไมล์สทำวงเก่าที่ชื่อ The Little Frames ซึ่งขึ้นแสดงเป็นวงเปิดให้กับ อาร์กติก มังกี้ส์ ในปี 2005 และอเลกซ์ยังเชื้อเชิญให้ไมล์สมาเป็นแขกรับเชิญในอัลบัม Favourite Worst Nightmare โดยโชว์ฝีมือกีตาร์ในเพลง 505 
โดยพวกเขามีอัลบั้มที่ชื่อ The Age of the Understatement กับแนวเพลงที่นำร็อคมาผสมผสานกับดนตรีเรโทรของป็อป โซล รวมไปถึงเพลงคาลิปโซ่แบบคาวบอยตะวันตก และมีการใช้ วงเครื่องสาย 22 ชิ้น London Metropolitan Orchestra ที่ควบคุมดูแลเป็นพิเศษโดยโอเวน พัลเล็ต หรือที่รู้จักกันในนาม Final Fantasy ศิลปินอินดี้ชื่อดังจากแคนาดา รวมทั้งได้รับการช่วยเหลือจากเจมส์ ฟอร์ด มาเป็นโปรดิวเซอร์และตีกลองในการบันทึกเสียงให้อีกด้วย อัลบั้มออกวางขายเมื่อ 21 เมษายน 2008 เข้าชาร์ทยูเคอัลบั้มในสัปดาห์แรกที่อันดับ 1 อัลบั้มนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมอร์คูรีมิวสิกไพรซ์อีกด้วย แต่พ่ายให้อัลบั้ม The Seldom Seen Kid ของวงเอลโบว์

**ผลงาน**
 The Age of the Understatements (2008)- Everything You’ve Come to Expect (2016)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติอังกฤษ
เดอะคิลส์

เดอะ คิลส์ (The Kills) เป็นวงแนวอินดี้ร็อก โดยคู่ดูโอชาวอเมริกัน อลิสัน “วีวี่” มอสฮาร์ต (กีตาร์/ร้องนำ) และนักกีตาร์ชาวอังกฤษ เจมี “โฮเตล” ฮินซ์ (กีตาร์/ร้องนำ/ซินธ์)

**ประวัติ**
เดอะ คิลส์ มีผลงานอีพีชุดดังในวงการอินดี้อย่าง  Black Rooster EP ในปี 2002 ก่อนจะออกอัลบัมเต็ม 2 ชุดแรก ได้แก่ Keep On Your Mean Side (2003) และ No Wow (2005) และอัลบั้มชุดที่ 3 Midnight Boom 
แนวเพลงของวงเดอะ คิลส์ ได้รับอิทธิพลมาจากโพสต์พังก์ ผสมเข้ากับการาจร็อค และติดสำเนียงโลไฟ ด้วยจากการใช้อุปกรณ์น้อยชิ้นและเอฟเฟกต์ประกอบผ่านซินธิไซเซอร์ ดนตรีของพวกเขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ดนตรีร็คดุดันภายใต้ความนิ่งสงัดของคาแรกเตอร์วง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.thekills.tv- http://www.myspace.com/thekills
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
ดนตรีโซล

โซล (Soul music) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งที่รวมกันระหว่างอาร์แอนด์บีและกอสเปล กำเนิดในประเทศสหรัฐอเมริกา 
จากร็อกแอนด์โรลฮอลล์ออฟเฟม โซลมีความหมายว่า "ดนตรีที่เกิดขึ้นโดยคนผิวสี ในอเมริกา ที่เปลี่ยนรูปจากกอสเปลและอาร์แอนด์บี ในจังหวะที่สนุกสนาน โดยไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทางศาสนา"
การแสดงจะผ่านทางอารมณ์ และเมโลดี้มีการตกแต่งในลักษณะคีตปฏิภาณ นอกจากนี้ยังใช้ซาวด์แบบวนและเป็นเครื่องเสริม จังหวะที่ติดหู อาจมีการตบมือประกอบ การเคลื่อนไหวแบบพลาสติก องค์ประกอบอีกอย่างของโซลที่เรียกว่า call and response ที่เป็นการร้องโต้ตอบกันระหว่าง นักร้อง กับคอรัส โดยเฉพาะเสียงที่ตึง 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
แม่แบบ:Taxonavigation/classification

Currently available classifications are:- Cronquist for Cronquist for Angiosperms- Strasburger for Strasburger for Angiosperms- APG II for APG II for :Category:Angiosperms- APWebsite for APWebsite, the website where the future APG III is in preparation for :Category:Angiosperms- Sibley for Sibley for Birds
See also :Category:Classifications used by wikicommons.
แม่แบบ:Taxonavigation/doc

=== วิธีใช้งาน**
แม่แบบ:Taxonavigation ใช้สำหรับจัดลำดับหมวดหมู่ของบทความสัตว์ ตามการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ ให้คัดลอก code ตามตัวอย่างด้านล่าง เช่น
ตัวอย่างแม่แบบที่แสดงผล
เจมี ฟ็อกซ์

เจมี่ ฟ็อกซ์ (Jamie Foxx) เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์ในปี 2004 รับบทเป็นนักดนตรีผู้เป็นตำนาน เรย์ ชาร์ลส์ เรื่อง Ray และจากบทนี้ก็ยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลจากสมาคมนักแสดง, รางวัลบาฟต้า และรางวัล NAACP Image นอกจากเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นนักร้อง เป็นตลกเจ้าของรายการ The Jamie Foxx Show

**ประวัติ**
ฟ็อกซ์ มีชื่อเกิดว่า เอริค มอร์ลอน บิชอป เกิดที่เมืองเทอร์เรล รัฐเท็กซัส แม่ชื่อ หลุยส์ แอนเน็ต แทลลี่ ดิ๊กสัน พ่อชื่อ แดรเล บิชอป ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น ชาฮิด อับดุลลา เมื่อเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม หลังจาฟ็อกซ์เกิดไม่นาน พ่อแม่ได้ให้ตาและยาย คือ เอสเตอร์ มารี และ มาร์ค แทลลี่ เลี้ยงดู ฟ็อกซ์ เรียนจบด้านดนตรีดนตรีคลาสสิกที่มหาวิทยาลัยยูไนเต็ด สเต็ทส์ อินเตอร์เนชั่นแนล ในซานดิเอโก้  เขาจึงรับงานด้านการแสดง โดยหนังเรื่อง Coming to America เมื่อปี 1988 เป็นหนังเรื่องแรก เป็นตัวประกอบที่ไม่มีอยู่ในรายชื่อผู้แสดง
ฟ็อกซ์เริ่มต้นเข้าวงการด้วยการเป็นนักแสดงตลกในแวดวงทีวี  จนเมื่อปี 1999 ได้แสดงในเรื่อง Any Given Sunday ของผู้กำกับ โอลิเวอร์ สโตน รับบทเป็นนักฟุตบอลอเมริกัน ทำให้เขาได้รับบทดราม่าในหนังที่ตามมา และในปี 2004 ชื่อเสียงของเขามีมากขึ้นจากภาพยนตร์เรื่อง Collateral  ที่เขาแสดงคู่กับทอม ครูซ โดย ฟ็อกซ์ รับบทเป็นคนขับแท็กซี่ จากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์ในสาขา ดาราสนับสนุนชายยอดเยี่ยม และยังได้เข้าชิงในสาขา นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง Ray จากเวทีออสการ์สำหรับภาพยนตร์เรื่องหลัง ทำให้เขามีชื่อติดทั้ง 2 สาขาในปีเดียวกัน
ฟ็อกซ์ยังมีผลงานด้านดนตรี เขาเรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็กๆ เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยยังลงเรียนวิชาดนตรีคลาสสิก ปี 1994 ออกอัลบั้มแรกชื่อว่า Peep และต่อมาในปี 2004  เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ โดยออกอัลบั้ม Slow Jamz ที่ ทวิสต้า เชิญ ฟ็อกซ์ และ คอนยี เวสต์ มาร้องร่วมกัน ในอัลบัม Kamikaze ขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตสหรัฐ และอันดับ 3 ในอังกฤษ และยังได้ร้องกับคอนยี ในอัลบั้ม Late Registration ชื่อเพลง Gold Digger ก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกาเช่นกัน ต่อมาปี 2005 เขาออกอัลบั้มที่ 2 ชื่อ Unpredictable มีแขกรับเชิญอย่าง คอนยี ทวิสต้า และ ลูดาคริส มาร่วมร้องด้วย  มียอดขายอัลบั้มในสัปดาห์แรกสูงถึง 598,000 แผ่น นอกจากนี้ฟ็อกซ์ยังมีสถิติ เป็นศิลปินคนที่ 4 ในสหรัฐอเมริกาที่ได้รับรางวัลออสการ์ และมีเพลงติดอันดับ 1 ในบิลบอร์ด ถัดจาก แฟรงค์ ซินาตร้า บิง ครอสบี้ บาร์บร่า สไตรแซนด์
ในปี 2008 เขาออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อชุด Intuition ที่มีซิงเกิลแรก ‘Just Like Me’ ที่ได้ T.I. มาร่วมร้องด้วย และยังได้ Lil Wayne มาช่วยร้องในเพลง ‘Number One (Let’s Get Dumb)
ทางด้านชีวิตครอบครัว เขาไม่ได้เปิดเผยชื่อแม่ของลูก เขามีลูกชาวคนเดียวชื่อว่า คอริน เขายังเคยหมั้นกับไลลา เอเชียรี่ เป็นดาราและนางแบบ แต่เลิกกันไปแล้ว

**อ้างอิง**
  Jamie Foxx (เจมี่ ฟ็อกซ์)-  เจมี่ ฟ็อกซ์
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:นักแสดงตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ราตาตูย

ราตาตูยในกระทะ
ราตาตูยนิส
ราตาตูย (ratatouille, pron) หรือ ราตาตุลยอ (ratatolha, pron) เป็นอาหารพื้นเมืองของทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส โดยมีลักษณะเป็นสตูผัก มีต้นกำเนิดมาจากเมืองนิส อาหารชนิดนี้มีชื่อเต็มว่า ราตาตูยนิส (ratatouille niçoise)

**รูปแบบของอาหาร**
คำว่า ราตาตูย มาจากคำในภาษาอุตซิตาว่า ราตาตุลยอ ราตาตูยปัจจุบันพบเห็นได้ในภูมิภาคพรอว็องส์และเมืองนิส มักจะทำในหน้าร้อนโดยใช้ผักในฤดูร้อน ราตาตูลยาสูตรดั้งเดิมจากเมืองนิสนั้นจะใช้เพียงแค่ซุกกีนี มะเขือเทศ พริกหยวกแดงและเขียว หัวหอม และกระเทียม แต่ราตาตูยในปัจจุบันจะมีการใส่มะเขือลงไปในส่วนผสมด้วย
ปกติราตาตูยจะเสิร์ฟเป็นอาหารข้างเคียงกับอาหารหลัก หรือบางครั้งก็เสิร์ฟเป็นอาหารหลักบนโต๊ะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารพรอว็องส์
หมวดหมู่:อาหารอุตซิตา
หมวดหมู่:อาหารฝรั่งเศส
คำ (แก้ความกำกวม)

คำ อาจหมายถึง- คำ หน่วยของภาษา- คำ บทสวด ตอน หรือเรื่องราว- คำ หน่วยชั่งตวงวัด ใช้เฉพาะในการปรุงยา หรือการทำอาหาร- ชาวคำ กลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท- ภาษาคำ ภาษาในตระกูลภาษาขร้า-ไท- ทองคำ ซึ่งเป็นคำซ้อน ("คำ" เป็นคำภาษาไท แปลว่า "ทอง")- คัม ชื่อดินแดนในทิเบต
Ratatouille (แก้ความกำกวม)

Ratatouille อาจหมายถึง- ราตาตูย อาหารผักชนิดหนึ่งในประเทศฝรั่งเศส- ชื่อภาษาอังกฤษภาพยนตร์แอนิเมชันปีพ.ศ. 2550 เรื่อง ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก (Ratatouille)
** Ratatouille (วิดีโอเกม) วิดีโอเกมที่มีเนื้อเรื่องจากภาพยนตร์ข้างต้น
แบร์นาแด็ต ชีรัก

แบร์นาแด็ต ชีรัก (Bernadette Chirac; 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 — ) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ภรรยานายฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส 
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2476
ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ

เอล และแอนศัตรูตัวแรกในซี่รี่ย์ที่ 2
ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ (Makaiju aliens) เป็นศัตรูของการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน ในซีรีส์ที่ 2 และมีเฉพาะในอะนิเมะเท่านั้น ตัวละครนั้นจะไม่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนแต่อย่างใด 
ในตอนได้กล่าวไว้ว่าหลังจากที่ สึคิโนะ อุซางิและเพื่อนได้ต่อสู้กับ อาณาจักรมืด แล้วได้มาเกิดใหม่บนโลก ความทรงจำได้ถูกลบออกไป ทำให้จำเรื่องราวที่ร่วมกันต่อสู้กับ อาณาจักรมืด ไม่ได้ 
แต่ในขณะนั้นเอง ก็มีนักเรียนใหม่อยู่ 2 คน ก็คือ กิงงะ เซจูโร่ และกิงงะ นัตสึมิ แล้วยังเป็นเพื่อนนักเรียนมัธยมจูบังของ สึคิโนะ อุซางิ อีกด้วย ในเวลาเดียวกันก็มีศัตรูตัวใหม่ที่เรียกตัวเองว่า เอล (Ail) และแอน (Ann) ซึ่ง 2 คนนี้ได้เดินทางเป็นเวลายาวนานนับปีเพื่อหาที่จุติของต้นไม้แห่งโลกปีศาจ ซึ่งก็หาจนเจอนั้นคือดาวโลกนั้นเอง หน้าที่ของ 2 คนนี้คือหาพลังงานชีวิตบนดาวโลก แล้วไปสะสมรวมกับพลังของต้นไม้แห่งโลกปีศาจ เพื่อให้มีชีวิตอยู่บนดาวโลกได้ ส่วนปีศาจในภาคนี้ถูกเรียกว่าปีศาจการ์เดี้ยน หรือปีศาจจากไพ่ ซึ่งเอลจะเรียกปีศาจโดยการเป่าขลุ่ย แล้วก็ออกคำสั่งให้ปีศาจออกไปหาพลังงานชีวิต เหตุนี้ทำให้ลูน่าตัดสินใจปลุกพลังของอัศวินของ
เซเลอร์มูนและเหล่าอัศวินเซเลอร์ให้มาต่อสู้กับศัตรูอีกครั้ง

**ข้อมูลส่วนตัว**

**เอล**
เอล () หรือกิงงะ เซจูโร่ () 
เป็นมนุษย์ต่างดาวที่อาศัยอยู่กับน้องสาวในอพาร์ทเม้นต์ในเมืองจูบัง เป็นคนที่ใช้ขลุ่ยเรียกปีศาจการ์เดี้ยน เพื่อให้ปีศาจไปชิงพลังชีวิตของมนุษย์ เป้นคนที่หลงรักสึคิโนะ อุซางิอีกด้วย แล้วก็ไม่ชอบ ชิบะ มาโมรุด้วย
ผู้พากย์เสียงคือ ยูมิ โทมะ

**แอน**
แอน () หรือกิงงะ นัตสึมิ (Ginga Natsumi) 
เป็นมนุษย์ต่างดาวที่อาศัยอยู่กับพี่ชายในอพาร์ทเม้นต์ในเมืองจูบังเช่นเดียวกับ เอล แอนจะเป็นคนเลือกไพ่การ์เดี้ยนเพื่อให้เอลเป่าขลุ่ยเรียกปีศาจออกมา แล้วก็หลงรักชิบะ มาโมรุอีกด้วย อีกทั้งเป็นคู่แข่งทางความรักของ สึคิโนะ อุซางิ
ผู้พากย์เสียงคือ ฮิคารุ มิโดริคาวะ

**ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ**
ต้นไม้แห่งโลกปีศาจ (Hell Tree) ได้กำเนิดบนดวงดาวแห่งหนึ่งที่มีทะเลคลุมสุดลูกหูลูกตา แต่ว่าต้นไม้แห่งโลกปีศาจได้อยู่ตัวคนเดียวเป็นเวลายาวนาน จึงได้ให้กำเนิดมนุษย์ต่างดาวอยู่ในร่างของต้นไม้ ต้นไม้แห่งโลกปีศาจจึงได้ให้ความรักแก่มนุษย์ต่างดาว แต่แล้วพวกมนุษย์ต่างดาวก็เริ่มทะเลาะวิวาทกันรุนแรงเพื่อที่จะแย่งชิงพลังชีวิตของต้นไม้แห่งโลกปีศาจถึงขั้นทำลายล้างดวงดาวที่
อาศัยอยู่ จนเหลือเด็กอยู่ 2 คน นั้นคือเอลและแอน ต้นไม้แห่งโลกปีศาจก็ได้ภาวนาให้เอลและแอนเติบโตไปด้วความรัก แม้ว่าเอลกับแอนจะไม่เข้าใจก็ตามที ในตอนท้ายเซเลอร์มูนได้ชำระให้ต้นไม้แห่งโลกปีศาจไปเกิดใหม่เป็นต้นกล้า เอลกับแอนก็ได้นำต้นกล้าไปปลูกด้วยความรัก
ผู้พากย์เสียงคือ ทาเอะโกะ นากานิชิ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bunny's Tour Through The Silver Millennium - Aliens
หมวดหมู่:ตัวละครในเซเลอร์มูน
หมวดหมู่:องค์กรสมมุติ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
รอยประสาน (กายวิภาคศาสตร์)

รอยประสาน (suture ซูเจอร์) เป็นข้อต่อชนิดหนึ่ง จัดเป็นชนิดย่อยของข้อต่อชนิดเนื้อเส้นใยคั่น (fibrous joint หรือ synarthrosis) ซึ่งพบอยู่ในกะโหลกศีรษะ (หรือกระดูกหุ้มสมอง) โดยที่กระดูกทั้งสองชิ้นจะยึดกันด้วยเส้นใยที่เรียกว่า Sharpey's fibres ข้อต่อชนิดนี้สามารถเคลื่อนไหวได้เล็กน้อย ทำให้กะโหลกศีรษะมีความยืดหยุ่นเล็กน้อย
เมื่อแรกเกิด กระดูกกะโหลกศีรษะหลายชิ้นอาจยังไม่เชื่อมเป็นแผ่นกระดูกที่ชิดติดกัน บริเวณที่อยู่ระหว่างชิ้นกระดูกนั้นจะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อคลุมที่เรียกว่า กระหม่อม (fontanelle) บริเวณบนกะโหลกศีรษะสามารถมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดช่วงวัยผู้ใหญ่ (แม้จะไม่รวดเร็วนัก) ซึ่งมีประโยชน์ในการให้ข้อมูลทางนิติวิทยาศาสตร์และโบราณคดี

**รายชื่อซูเจอร์**
ซูเจอร์หลายตำแหน่งบนกะโหลกศีรษะมีชื่อตามชื่อกระดูกที่ซูเจอร์นี้คั่นอยู่ แต่บางตำแหน่งก็มีชื่อเฉพาะของมันเอง

**สัณฐานกะโหลกด้านข้าง (norma lateralis)**
 รอยประสานคร่อมขม่อมหน้า หรือ โคโรนัล ซูเจอร์ (Coronal suture) - ระหว่างกระดูกหน้าผาก (frontal bone) และกระดูกข้างขม่อม (parietal bone)- รอยประสานท้ายทอย หรือ แลมบ์ดอยด์ ซูเจอร์ (Lambdoid suture) - ระหว่างกระดูกข้างขม่อมและกระดูกท้ายทอย (occipital bone)- ออกซิปิโตมาสตอยด์ ซูเจอร์ (Occipitomastoid suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกท้ายทอยและส่วนกกหูของกระดูกขมับ (temporal bone)- พาไรโทมาสตอยด์ ซูเจอร์ (Parietomastoid suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกข้างขม่อมและส่วนกกหูของกระดูกขมับ- สฟีโนฟรอนทัล ซูเจอร์ (Sphenofrontal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์ (sphenoid bone) และกระดูกหน้าผาก- สฟีโนพาไรทัล ซูเจอร์ (Sphenoparietal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกข้างขม่อม- สฟีโนสควาโมซัล ซูเจอร์ (Sphenosquamosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และส่วนสความัสของกระดูกขมับ- สฟีโนไซโกมาติก ซูเจอร์ (Sphenozygomatic suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone)- สควาโมซัล ซูเจอร์ (Squamosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกข้างขม่อมและกระดูกขมับ- ไซโกมาติโคเทมพอรัล ซูเจอร์ (Zygomaticotemporal suture) - ระหว่างกระดูกโหนกแก้มและกระดูกขมับ- ไซโกมาติโคฟรอนทัล ซูเจอร์ (Zygomaticofrontal suture) - ระหว่างกระดูกโหนกแก้มและกระดูกหน้าผาก

**สัณฐานกะโหลกด้านหน้าผาก (norma frontalis) หรือด้านบน (norma verticalis)**
 รอยประสานหน้าผาก หรือ ฟรอนทัล ซูเจอร์ (Frontal suture/Metopic suture) - ระหว่างกระดูกหน้าผาก 2 ชิ้น ส่วนใหญ่จะเชื่อมรวมเป็นกระดูกชิ้นเดียวกัน- รอยประสานหว่างขม่อม หรือ ซาจิตตัล ซูเจอร์ (Sagittal suture) - อยู่ในระนาบแบ่งซ้ายขวา ระหว่างกระดูกข้างขม่อม

**สัณฐานกะโหลกด้านล่าง (norma basalis) หรือด้านใน**
 ฟรอนโทเอทมอยดัล ซูเจอร์ (Frontoethmoidal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกหน้าผากและกระดูกเอทมอยด์ (ethmoid bone)- พีโทรสความัส ซูเจอร์ (Petrosquamous suture) - รอยประสานระหว่างส่วนพีทรัสและส่วนสความัสของกระดูกขมับ- สฟีโนเอทมอยดัล ซูเจอร์ (Sphenoethmoidal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และกระดูกเอทมอยด์- สฟีโนพีโทรซัล ซูเจอร์ (Sphenopetrosal suture) - รอยประสานระหว่างกระดูกสฟีนอยด์และส่วนพีทรัสของกระดูกขมับ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  MedlinePlus Encyclopedia 002320-  Age at Death Estimation from Cranial Suture Closures- http://commons.bcit.ca/biology/articulations/fibrous.html date=2007-01-04 
หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
ปีเตอร์ โอทูล

ปีเตอร์ ซีมัส โอ ทูล (Peter Seamus O'Toole, 2 สิงหาคม ค.ศ. 1932 - 14 ธันวาคม ค.ศ. 2013)  เป็นนักแสดงชาวไอร์แลนด์ เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง

**ประวัติ**
ปีเตอร์ โอ ทูล เกิดที่ไอร์แลนด์ เติบโตที่ยอร์กเชียร์ ประเทศอังกฤษ แต่หลักฐานบางแหล่งระบุว่าเขาเกิดที่ประเทศอังกฤษ อีกทั้งยังระบุวันที่เกิดไม่ตรงกัน คือบางแหล่งระบุว่าเขาเกิดในวันที่ 2 มิถุนายน เป็นลูกครึ่งไอริช-สก็อตแลนด์
ปีเตอร์เริ่มอาชีพการแสดงตั้งแต่อายุ 20 ปี โดยเข้าเรียนการแสดง และเริ่มแสดงละครเวทีตั้งแต่อายุ 22 ปี และเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงละครจากบทประพันธ์ของวิลเลียม เชคเสปียร์  เริ่มแสดงภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1959 และมีชื่อเสียงจากบท ที. อี. ลอว์เรนซ์ ในภาพยนตร์เรื่อง ลอว์เรนซ์ ออฟ อาระเบีย (Lawrence of Arabia) ในปี ค.ศ. 1962 ผลงานกำกับโดยเดวิด ลีน อำนวยการสร้างโดยแซม สปีเกล  (ผู้สร้าง The Bridge on the River Kwai)
ผลงานอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงของปีเตอร์ ได้แก่เรื่อง Man of La Mancha (1972)  (สร้างจากดอนกิโฆเต้ ของมิเกล เด เซรบันเตส)  The Last Emperor (1987)  และ Troy (2004)
ปีเตอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง แต่ไม่เคยได้รับรางวัลเลย นับเป็นสถิติสูงสุดสำหรับผู้ได้รับการเสนอชื่อ แต่ไม่เคยได้รับรางวัล แต่ในปี ค.ศ. 2003 เขาได้รับรางวัลพิเศษ Lifetime Achievement 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Peter O'Toole-  The Unofficial Peter O'Toole Pages-  "Peter O'Toole as Casanova" date=2016-03-03 -  The Unfinished Epic of Peter O’Toole date=2011-07-16 
2556
หมวดหมู่:นักแสดงไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากลีดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลกอลเวย์
แดดดีแยงกี

รามอน ลุยส์ อายาลา โรดริเกซ (Ramón Luis Ayala Rodríguez) หรือที่รู้จักกันในนาม แดดดีแยงกี (Daddy Yankee; เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976) เป็นนักร้องชาวปวยร์โตรีโกแนวเรเกตอน ซึ่งเป็นแนวเพลงผสมระหว่างเร็กเก ลาติน และฮิปฮอป และในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการยกย่องจากนิตยสารไทม์ว่าเป็น 1 ใน 100 บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในโลก และซิงเกิลในปี 2004 ที่ชื่อว่า "กาโซลีนา" กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 2023

**ประวัติ**
รามอน เกิดที่ซานฮวน ปวยร์โตรีโก เขามีผลงานเพลงดังชุด "บาร์ริโอฟิโน(ES"Barrio Fino")" ที่มีเพลงดังอย่าง "กาโซลินา" หลังจากนั้นได้ออกอัลบั้มชุด Cartel: The Big Boss หลังจากหายไป 3 ปี โดยเขาได้ให้เหตุผลว่าเป็นเพราะเขารักในการทำเพลง ไม่ใช่แค่โยนจังหวะใส่คนฟังเท่านั้น รามอน ได้แต่งงานกับ มิเรดิส กอนซาเลซ เมื่ออายุ 17 ปี และมีลูกด้วยกัน 3 คน

**ผลงานเพลง**

**คอนเสิร์ต**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=mn0000559405- 1782362- 542080
หมวดหมู่:นักร้องปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฮวน (ปวยร์โตรีโก)
รากที่สิบสองของสอง

รากที่สิบสองของสอง หรือ  เป็นจำนวนอตรรกยะ เป็นจำนวนที่ใช้ในทางดนตรีในการแสดงถึงอัตราส่วนของความถี่ระหว่างตัวโน้ตสองตัวที่อยู่ติดกัน
รากที่สิบสองของสองมีค่าประมาณคือ 1.0594630943593... และสามารถเขียนในรูปเศษส่วนต่อเนื่องได้ดังนี้

หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:จำนวนอตรรกยะ
จำนวนพลาสติก

จำนวนพลาสติก (Plastic number) ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง รากที่เป็นจำนวนจริงของสมการ 
 
ซึ่งมีค่าเท่ากับ

หรือค่าประมาณคือ 1.324717957244746025960908854...

**คุณสมบัติอื่น ๆ**
จำนวนพลาสติกยังเป็นรากของสมการเหล่านี้ด้วย

 









และเป็นจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน ที่มีค่าน้อยที่สุด
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์

กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ (Shuttle Orbiter Challenger) รหัสประจำยานคือ OV-099 เป็นกระสวยอวกาศลำที่สองที่ใช้ปฏิบัติภารกิจในอวกาศขององค์การนาซ่า สร้างถัดจากกระสวยอวกาศโคลัมเบีย เริ่มปล่อยสู่อวกาศครั้งแรก(ภารกิจที่ STS-6) ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) และปฏิบัติภารกิจมาแล้วถึง 9 ครั้งก่อนที่จะมาประสบอุบัติเหตุกระสวยอวกาศระเบิด(ในภารกิจที่ STS-51-L) ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) หลังจากที่ปล่อยกระสวยสู่ท้องฟ้าได้ 73 วินาที ทำให้ลูกเรือทั้ง 7 คนในยานเสียชีวิตทั้งหมด หลังจากที่อุบัติเหตุครั้งนี้ ทาง NASA จึงได้สร้างกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (Space Shuttle Endeavour) ขึ้นมาปฏิบัติภารกิจแทนยานชาเลนเจอร์ ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992)
ยานชาเลนเจอร์ได้รับเลือกให้ปฏิบัติภารกิจทั้งหมด 10 ครั้ง มีลูกเรือเดินทางกับยานแล้ว 60 คน รวมเวลาอยู่ในอวกาศเป็นเวลา 62.41 วัน มีระยะการเดินทางรวม 25,803,939 ไมล์ หรือ 41,527,416 กิโลเมตร

**เครื่องหมายภารกิจ**

**การสูญเสียกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์**
กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ในอวกาศ
ในภารกิจครั้งที่ 10 (เที่ยวบินที่ STS-51-L) ของยานชาเลนเจอร์ ซึ่งเป็นวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 หลังจากปล่อยยานขึ้นไปเพียงนาทีเศษ ยานชาเลนเจอร์ได้ประสบอุบัติเหตุจากการระเบิด เนื่องจากยางรูปวงแหวนที่ใช้ปิดกั้นแก๊สระหว่างรอยต่อในจรวดบูสเตอร์(Solid Rocket Booster : SRB)ตัวขวาได้มีการเสียหายมาจากการยิงจรวดมาในภารกิจก่อนหน้านั้นหลายครั้งมาแล้ว และยังมีอีกปัจจัยนึงคือในวันที่ปล่อยกระสวยครั้งนี้ สภาพอากาศที่เย็นจัดได้ก่อให้เกิดน้ำแข็งเกาะตามฐานปล่อยจรวดและยาน รวมทั้งจรวดบูสเตอร์ด้วย ทำให้ยางไม่ยืดหยุ่น เมื่อได้ปล่อยยาน แก็สความร้อนสูงได้รั่วออกมาและรวมตัวกับเปลวไฟที่ไอพ่นของบูสเตอร์ จึงทำให้เกิดไฟลุกไหม้จรวด และเมื่อถังเชื้อเพลิงสีส้ม(Fule Tank : ET)ได้ถูกความร้อนจากจรวดตัวขวา ทำให้เกิดการระเบิดขึ้นเป็นลูกไฟขนาดยักษ์บนฟ้า ยานได้แตกเป็นส่วน ๆ จนตกสู่ทะเล ซึ่งในขณะที่ยานระเบิดนั้น ลูกเรือในยานยังไม่เสียชีวิตจนกระทั่งห้องโดยสารตกสู่ทะเล
หมวดหมู่:กระสวยอวกาศ
หมวดหมู่:นาซา
การวางศิลาฤกษ์

การวางศิลาฤกษ์ เป็นพิธีการตามความเชื่อ ก่อนการเริ่มสร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญ เช่น โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ โรงเรียน เพื่อความเป็นสิริมงคล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความเชื่อ
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์

กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ (Orbiter Vehicle Designation: OV-105) เป็นกระสวยอวกาศลำที่ 5 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจำยาน คือ OV-105 (กระสวยอวกาศลำอื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ แอตแลนติส) เอนเดฟเวอร์เป็นกระสวยอวกาศที่นาซาสร้างขึ้นใช้งานเป็นลำสุดท้าย
เอนเดฟเวอร์ สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ทดแทนกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ในภารกิจที่ STS-49 ยานอินเดฟเวอร์ได้รับเลือกให้ปฏิบัติภารกิจสำคัญมากมาย เช่น ปล่อยดาวเทียม เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศเมียร์ของรัสเซีย และลำเลียงชิ้นส่วนของสถานีอวกาศนานาชาติ
กระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ปฏิบัติภารกิจสุดท้ายคือ STS-134 วันที่ 16 พฤษภาคมพ.ศ. 2554 ถึงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และกระสวยอวกาศลำนี้ถูกปลดประจำการแล้ว

**สถานะปัจจุบัน**
นาซ่าปลดประจำการ

**การบิน**
ยานเอนเดฟเวอร์ได้ปฏิบัติภารกิจมาแล้วรวม 24 ภารกิจ (ครั้งล่าสุด วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553) รวมเวลาอยู่ในอวกาศเป็นเวลา 280 วัน 9 ชั่วโมง 39 นาที 44 วินาที มีระยะการเดินทางรวม 166,003,247 กิโลเมตร หรือ 103,149,636 ไมล์

**เครื่องหมายภารกิจ**
หมวดหมู่:กระสวยอวกาศ
หมวดหมู่:นาซา
แม่แบบ:User วาทะ/doc

__NOTOC__
**ข้อบ่งใช้ =
แม่แบบนี้เฉพาะสำหรับใส่ วลีคำคมหรือวาทะ ที่แสดงถึงความคิดเห็น คติประจำตัว หรือความเป็นตัวตน ในกล่องผู้ใช้ ในหน้าผู้ใช้ 

**วิธีใช้**
หรือ  
โดย 

**ตัวอย่าง**

**ดูเพิ่ม**
 แม่แบบ:คำพูด (สำหรับการอ้างข้อความโดยทั่วไป)
en:User:Menasim/Userboxes/User quote2
ko:사용자:YeBoy371/유저박스/책 인용문
อุมัร อัชชะรีฟ

อุมัร อัชชะรีฟ (عمر الشريف; Omar al-Sharif; 10 เมษายน ค.ศ. 1932 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) มีชื่อเดิมว่า มีเชล ยูเซฟ ดิมีตรี แชลฮูบ (Michel Yusef Dimitri Chalhoub) เป็นนักแสดงชาวอียิปต์ ได้รับการยอมรับให้เป็นนักแสดงชายชาวอียิปต์ที่ยิ่งใหญ่และประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยเขามีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่องยาวนานมากกว่า 50 ปี ทั้งในประเทศอียิปต์, สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และ ประเทศอิตาลี ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง และได้รับรางวัลเซซาร์ 1 ครั้ง รวมทั้งยังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1963
อุมัร อัชชะรีฟ มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จอย่างสูงจากบทบาท "ชะรีฟ อัลคาริช" ในภาพยนตร์มหากาพย์เรื่อง ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย (ค.ศ. 1962) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำถึง 2 สาขา ได้แก่สาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รวมทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์  สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ก่อนจะได้รับรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่ 3 จากภาพยนตร์เรื่อง ด็อกเตอร์ชิวาโก (ค.ศ. 1965) นอกจากนี้ยังมีผลงานเด่นในภาพยนตร์เรื่องอื่นๆ เช่น บันไดดาว (ค.ศ. 1968), ขุมทองแม็คเคนน่า (ค.ศ. 1969), สายเลือด (ค.ศ. 1979)
อุมัร อัชชะรีฟเกิดที่เมืองอะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เชื้อสายเลบานอน เดิมชื่อว่า มีแชล ดิมีตรี แชลฮุบ (Michael Dimitri Shalhoub) จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไคโร เข้าสู่วงการแสดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 สมรสกับฟาเตน ฮามามะห์ นักแสดงที่มีชื่อเสียงชาวอียิปต์ ในปี ค.ศ. 1954 เขาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และเปลียนชื่อเป็น อุมัร อัชชะรีฟ มาตั้งแต่นั้น โดยเขาเป็นปู่โดยทางสายเลือดกับอุมัร ชะรีฟ จูเนียร์ นักแสดง, นายแบบ, นักเขียน และนักเคลื่อนไหวชาวแคนาดา และวันที่ 10 กรกฎาคม 2015 เสียชีวิตขณะอายุ 83 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Omar Sharif
หมวดหมู่:นักแสดงอียิปต์
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายเลบานอน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรมันคาทอลิกที่เปลี่ยนไปนับถือซุนนี
หมวดหมู่:บุคคลจากอะเล็กซานเดรีย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยไคโร
เป่าชาน (มณฑลยูนนาน)

เป่าซาน () หรือเดิมชื่อว่า หย่งชาง () เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันตกของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน เป่าซานเป็นเขตเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในยูนนานตะวันตกรองจากต้าหลี่
เป่าชานตั้งอยู่ระหว่างเขตแดนประเทศพม่าและแม่น้ำหลานชาง (หรือแม่น้ำโขง) มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐของพม่า ได้แก่ รัฐกะชีนทางตะวันตกเฉียงเหนือ และรัฐชานทางทิศใต้ มีแม่น้ำลู่เจียง (หรือแม่น้ำสาละวิน) ไหลผ่านกลางจังหวัดจากเหนือลงใต้

**เขตการปกครอง**
จังหวัดเป่าชานแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต, 1 นครระดับอำเภอ และ 3 อำเภอ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของจังหวัดเป่าชาน date=2015-11-02 
หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
ชฺวีจิ้ง

ชฺวีจิ้ง (j=) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งในมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน 

**เขตการปกครอง**
 เขต
** ฉีหลิน (麒麟区)- นคร
** เซวียนเวย์ (宣威市)- อำเภอ
** หม่าหลง(马龙县)
** จานอี้ (沾益县)
** ฟู่หยวน (富源县)
** หลัวผิง (罗平县)
** ซือจง (师宗县)
** ลู่เหลียง (陆良县)
** ฮุ่ยเจ๋อ (会泽县)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
อฺวี้ซี

อฺวี้ซี (p=Yùxī) เป็นนครระดับจังหวัดหนึ่งในทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตหงถ่า อฺวี้ซีห่างจากคุนหมิงไปทางทิศใต้ประมาณ km กิโลเมตร

**ประวัติศาสตร์**
เมืองอฺวี้ซีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 960 ในเวลานั้นมณฑลยูนนานยังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน เมืองอฺวี้ซีครั้งหนึ่งเคยเป็นพื้นที่ใจกลางของมณฑลยูนนานในสมัยก่อนราชวงศ์ฉิน (ก่อน 221 ปีก่อน ค.ศ.) ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 24) ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอี้ (อี้โจว) และได้เปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่ทั้งแยกและรวมเรื่อยมา จนในปี ค.ศ. 1997 อฺวี้ซีได้กลายเป็นนครระดับจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนจีน

**ภูมิศาสตร์**
อฺวี้ซีตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน ห่างจากคุนหมิงซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลไปทางใต้ประมาณ km อฺวี้ซีตั้งอยู่บนที่ราบสูงยูนนาน–กุ้ยโจวเช่นเดียวกับพื้นที่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของมณฑล ทั้งจังหวัดมีพื้นที่ 15,285 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 2.5 คน
ใกล้กับตัวเมืองอฺวี้ซีมีทะลเสาบฝู่เซียน ทะเลสาบน้ำจืดที่ลึกที่สุดอันดับ 2 ในประเทศจีน ที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์โบราณ ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อฺวี้ซี นอกจากนี้ ยังมีทะเลสาบอื่น ๆ ในจังหวัด ได้แก่ ทะเลสาบซิงยฺหวิน ทะเลสาบฉี่ลู่ และทะเลสาบหยางจง

**ประชากร**
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองอฺวี้ซีมีประชากรทั้งหมด 2,303,511 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 1,181,277 คน และผู้หญิง 1,122,234 คน โดยมีชาวฮั่น 1,560,279 คน คิดเป็น 67.73% ของประชากรทั้งเมือง

**เขตปกครอง**
อฺวี้ซีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 เขต, 1 นคร, 3 อำเภอ, และ 3 อำเภอปกครองตนเอง โดยประกอบไปด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Yuxi City Official Website date=2009-02-28  ( en date=2009-09-07 )- Yuxi Normal University- Hongta Group date=2019-09-11 
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1503
หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
เจาทง

เจาทง (p=Zhāotōng) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่บริเวณมุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ติดกับมณฑลกุ้ยโจวทางทิศใต้และตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับมณฑลเสฉวนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เหนือ และตะวันตก

**เขตการปกครอง**
เจาทงแบ่งออกเป็น 1 เขต 1 นครระดับอำเภอ และ 9 อำเภอ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของนครเจาทง-  แผนที่นครเจาทง date=2021-11-27 -  ข้อมูลเพิ่มเติม date=2012-02-12 
หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
ผูเอ่อร์

ผูเอ่อร์ (j=) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งในตอนใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ชื่อเมืองผูเอ่อร์มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1729 ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น ซือเหมา ในปี ค.ศ. 1950 หลังจากการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ แต่ได้กลับมาใช้ชื่อ ผูเอ่อร์ เหมือนเดิมในปี ค.ศ. 2007 และให้เขตเมืองที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของผูเอ่อร์ชื่อว่า เขตซือเหมา ซึ่งเป็นชื่อเดิมของจังหวัด การเปลี่ยนชื่อนี้ส่งผลต่อขนาดพื้นที่การผลิตชาผูเอ่อร์ ผลิตภัณฑ์หลักของภูมิภาค ในปี ค.ศ. 2007 ราคาชาผูเอ่อร์ตกต่ำครั้งใหญ่ เป็นเหตุทำให้เศรษฐกิจในจังหวัดอยู่ในวิกฤตอย่างรุนแรง แต่ราคาก็ได้ฟื้นตัวในเวลาต่อมา และยังคงมีส่วนสำคัญในการสร้างรายได้ในจังหวัด

**ภูมิศาสตร์**
ผูเอ่อร์ตั้งอยู่ทางใต้ของมณฑลยูนนาน มีแม่น้ำโขงไหลผ่านทางตะวันตกของจังหวัด (ในประเทศจีนเรียกว่าแม่น้ำหลานชาง) มีอาณาเขตติดต่อกับยูวีซีทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หงเหอทางทิศตะวันออก สิบสองปันนาทางทิศใต้ หลินชางทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และต้าหลี่กับฉู่สยงทางทิศเหนือ รวมทั้งติดต่อกับจังหวัดเดี่ยนเบียนของประเทศเวียดนาม แขวงพงสาลีของประเทศลาว และรัฐฉานของประเทศพม่า ทำให้เป็นจังหวัดเดียวในมณฑลยูนนานที่มีพรมแดนติดทั้งสามประเทศ ภูมิประเทศเป็นเทือกเขาครอบคลุมพื้นที่ร้อยละ 98.3% ของจังหวัด เช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนมากของมณฑล ผูเอ่อร์มีความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 376 เมตร ถึง 3,306 เมตร

**เขตการปกครอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
หลินชาง

หลิงชาง (p=Líncāng) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน

**เขตการปกครอง**
หมวดหมู่:นครในมณฑลยูนนาน
จำนวนเกือบเต็ม

ในทางคณิตศาสตร์ จำนวนเกือบเต็ม (almost integer) หมายถึงจำนวนอตรรกยะที่มีค่าใกล้เคียงกับจำนวนเต็มมาก จำนวนเกือบเต็มที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ กำลังสูง ๆ ของอัตราส่วนทอง  เช่น



หรือจำนวนฮีกเนอร์ เช่น



นอกจากนี้ ยังมีจำนวนเกือบเต็มอื่น ๆ ที่เกิดจากค่าคงตัวต่าง ๆ เช่น ค่าพาย และ ค่าอี ได้แก่

หมวดหมู่:คณิตศาสตร์นันทนาการ
ก
จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน

จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน หรือ จำนวนปิโซ (Pisot-Vijayaraghavan number) ในทางคณิตศาสตร์ เป็นจำนวนพีชคณิตที่มีค่ามากกว่า 1 แต่สังยุคทุกตัวมีค่าสัมบูรณ์น้อยกว่า 1
ตัวอย่างเช่น ถ้า α เป็นจำนวนอตรรกยะดีกรีสอง จะมีสังยุคเพียวตัวเดียว คือ α' ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนเครื่องหมายของรากใน α จาก  เป็น 
ซึ่งเงื่อนไขการเป็นจำนวนปิโซ-วิชยรฆวันคือ  และ 
เราพบว่า อัตราส่วนทอง φ สอดคล้องกับเงื่อนไขดังกล่าว เนื่องจาก

และ

ผลบวกของกำลังของจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน และกำลังของสังยุคจะมีค่าเป็นจำนวนเต็ม ดังนั้น เราจึงสามารถสร้างจำนวนเกือบเต็มขึ้นจากกำลังสูง ๆ ของจำนวนปิโซ-วิชยรฆวันได้
จำนวนที่มีค่าน้อยที่สุดคือรากที่เป็นจำนวนจริงของพหุนาม  หรือมีค่าประมาณ 1.324718 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ จำนวนพลาสติก

**รายชื่อจำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน**
จำนวนปิโซ-วิชยรฆวัน ที่มีค่าน้อยกว่าอัตราส่วนทอง มีทั้งหมด 38 จำนวน ดังนี้

**อ้างอิง**
 M.J. Bertin,   A. Decomps-Guilloux,   M. Grandet-Hugot,   M. Pathiaux-Delefosse,   J.P. Schreiber,   "Pisot and Salem Numbers" , Birkhäuser  (1992)- D.W. Boyd,   "Pisot and Salem numbers in intervals of the real line" Math. Comp. , 32  (1978)  pp. 1244–1260
หมวดหมู่:จำนวน
อัตราส่วนเงิน

อัตราส่วนเงิน (silver ratio) หรือเขียนแทนด้วย  เป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ มีค่าเท่ากับ 

หรือสามารถเขียนในได้รูปเศษส่วนต่อเนื่องคือ


**ดูเพิ่ม**
 อัตราส่วนทองคำ
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:จำนวนอตรรกยะ
หมวดหมู่:อัตราส่วน
จำนวนอะเลฟ

อะเลฟศูนย์ เป็นตัวเลขอะเลฟที่มีขนาดของอนันต์"เล็ก"ที่สุด
จำนวนอะเลฟ (aleph number) ในทางคณิตศาสตร์ ใช้บ่งบอกถึงขนาดของอนันต์ โดยเขียนแทนด้วยตัวอะลิฟ (ℵ) ซึ่งยืมมาจากอักษรฮีบรู โดยที่เกออร์ค คันทอร์คือนักคณิตศาสตร์ที่ริเริ่มคิดค้นจำนวนอะเลฟขึ้นมาใช้เป็นคนแรก
อนันต์ที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นขนาดของเซตของจำนวนเต็ม เรียกว่า (อะเลฟศูนย์) อนันต์ที่มีขนาดเป็นลำดับถัดมาเรียกว่า ตามด้วย เรื่อยไป ด้วยวิธีการนี้ สามารถนิยามจำนวนอะเลฟ สำหรับจำนวนเชิงอันดับที่ ใด ๆ
อนันต์ที่แสดงโดยจำนวนอะเลฟ เป็นแนวคิดที่ต่างจากอนันต์ที่แทนด้วยสัญลักษณ์ ∞ ในพีชคณิตหรือแคลคูลัส ซึ่งใช้ในการแสดงลิมิตของเส้นจำนวนหรือลำดับไดเวอร์เจนท์ ในขณะที่จำนวนอะเลฟแสดงขนาดของเซต.
หมวดหมู่:อนันต์
จำนวนกราแฮม

จำนวนกราแฮม (Graham's number) ตั้งชื่อตามชื่อของ โรนัลด์ กราแฮม เป็นจำนวนที่ได้รับการรับรองจากกินเนสส์บุ๊คว่าเป็นจำนวนที่มีค่ามากที่สุดเท่าที่เคยใช้ในบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์

**นิยามของจำนวนกราแฮม**
จำนวนกราแฮม สามารถนิยามโดยใช้สัญลักษณ์ลูกศรของคนูธได้ว่า


โดยที่ ลูกศร ของแต่ละชั้น (layer) มีจำนวนเท่ากับค่าของชั้นที่อยู่ถัดลงมา เมื่อเริ่มต้นจากชั้นบนสุด (ชั้นที่ 64) สามารถอธิบายเป็นสูตรทางคณิตศาสตร์ได้ดังนี้


**ปัญหาของกราแฮม**
จำนวนกราแฮมมีที่มาจากปัญหาของกราแฮม ดังนี้
พิจารณาลูกบาศก์ n มิติ เชื่อมจุดยอดทุกคู่ให้เกิดกราฟสมบูรณ์ที่มีจุดยอด  จุด จากนั้นระบายสีเส้นเชื่อมทุกเส้นด้วยสี 2 สี ค่าของ n ที่น้อยที่สุดเป็นเท่าไรที่จะต้องเกิดกราฟสมบูรณ์ที่มีจุดยอด 4 จุดซึ่งอยู่บนระนาบเดียวกันและทุกเส้นเชื่อมมีสีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีใครค้นพบคำตอบของปัญหาข้อนี้ ในปี 1971 กราแฮมกับรอธส์ไชลด์ ได้พิสูจน์ว่าคำตอบของปัญหา N* จะต้องเป็นไปตาม 6 ≤ N* ≤ N เมื่อ N เป็นจำนวนค่ามากที่เท่ากับ  เมื่อ  ตามสัญกรณ์ลูกศรของคนูธ หากใช้สัญกรณ์ลูกศรขวาของคอนเวย์ N มีค่าระหว่าง  4 → 2 → 8 → 2 กับ 2 → 3 → 9 → 2 ต่อมาในปี 2014 ขอบเขตบนถูกลดลงเหลือ  ส่วนขอบเขตล่างเพิ่มเป็น 11 ในปี 2003 และ 13 ในปี 2008
สำหรับจำนวนกราแฮม G เป็นขอบเขตบนที่มีค่ามากยิ่งกว่า N ถูกค้นพบโดยกราแฮม และต่อมาได้ตีพิมพ์โดยมาร์ติน การ์ดเนอร์ ใน Scientific American ทำให้เป็นที่รู้จักมากกว่า
หมวดหมู่:จำนวนขนาดใหญ่
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม