บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี

บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี (Bacharuddin Jusuf Habibie) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เบ. เจ. ฮาบีบี (B. J. Habibie) เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 3 ใน ค.ศ. 1998 ถึง 1999 หลังเข้ารับตำแหน่งรองประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 7 น้อยกว่า 3 เดือน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 เขาจึงเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีหลังซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่งหลังดำรงตำแหน่ง 32 ปี การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาถูกมองว่าเป็นจุดสังเกตและการเปลี่ยนผ่านสู่สมัยปฏิรูป ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาเปิดเสรีกฎหมายสื่อและพรรคการเมืองของอินโดนีเซีย หยุดยึดครองติมอร์-เลสเตซึ่งนำไปสู่เอกราช และจัดกการเลือกตั้งล่วงหน้า 3 ปี ซึ่งทำให้เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเพียง 517 วัน และรองประธานาธิบดี 71 วัน ถือเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุดของประเทศ
สมัยเป็นประธานาธิบดี ฮาบีบีประสบกับปัญหาหลายประการ ได้แก่ 
*การเรียกร้องให้ปฏิรูปการเมืองให้เป็นประชาธิปไตย 
*การโดนโจมตีว่าไม่สามารถก้าวพ้นจากอำนาจของซูฮาร์โตได้ 
*ฮาบีบีไม่มีฐานการเมืองมาสนับสนุนอย่างจริงจัง กล่าวคือ พรรคกลการ์ของอดีตประธานาธิบดีซูฮาร์โตก็ไม่ได้ให้การสนับสนุน กองทัพก็ไม่ให้การสนับสนุนด้วยเช่นกัน 
*มีเรื่องทุจริตอื้อฉาวเกิดขึ้นเกี่ยวกับธนาคารบาหลี ซึ่งมีการกล่าวหาว่าลูกชายของเขามีส่วนเกี่ยวข้อง
เขายังมีส่วนร่วมในการสร้างเครื่องบินในประเทศลำแรกของอินโดนีเซีย ทำให้เขาได้รับฉายา "บิดาแห่งเทคโนโลยี"

**ชีวิตช่วงต้น**
ฮาบีบีมาจากปาเรปาเร จังหวัดซูลาเวซีใต้ เขามีเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโล-ชวาจากกาบีลาในโก-รนตาโลและยกยาการ์ตา อัลวี อับดุล จาลิล ฮาบีบี เกษตรกรเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโล กับ อาร์. อา. ตูตี มารีนี ปุซโปวาร์โดโจ หญิงสูงศักดิ์ชวาจากยกยาการ์ตา ทั้งคู่พบกันขณะศึกษาที่โบโกร์ ครอบครัวฝั่งพ่อของฮาบีบีมาจากกาบีลาที่อยู่ทางตะวันออกของเมืองโก-รนตาโลในซูลาเวซีตอนเหนือ ฮาบีบีเป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 8 คน พ่อของงฮาบีบีเสียชีวิตตอนเขาอายุ 14 ปี

**การศึกษา**
ฮาบีบีเดินทางไปศึกษาศึกษาการบินและอวกาศที่ Technische Hogeschool Delft (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์) ในเดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เขาต้องศึกษาต่อที่ Technische Hochschule Aachen (มหาวิทยาลัยอาเคิน RWTH) ในอาเคิน ประเทศเยอรมนี ด้วยเหตุผลทางการเมือง (ข้อพิพาทเวสต์นิวกินีระหว่างเนเธอร์แลนด์กับอินโดนีเซ๊ย)

**อาชีพวิศวกร**

**อาชีพทางการเมือง**

**ประธานาธิบดี (1998–1999)**

**1999-2019: หลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี**
ขบวนแห่ศพฮาบีบีที่สุสานวีรบุรุษกาลีบาตาในจาการ์ตา, 12 กันยายน ค.ศ. 2019
หลังสละตำแหน่งประธานาธิบดี ฮาบีบีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่เยอรมนีมากกว่าอินโดนีเซ๊ย แม้ว่าเขายังคงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาประธานาธิบดีในสมัยประธานาธิบดีซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน ในช่วงนี้ เขาจัดตั้งศูนย์ฮาบีบี (Habibie Centre) คณะทำงานระดับมันสมองอิสระ
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 เขาเผยแพร่หนังสือชื่อ Detik-Detik Yang Menentukan: Jalan Panjang Indonesia Menuju Demokrasi (ช่วงเวลาชี้ขาด: เส้นทางสู่ประชาธิปไตยอันยาวไกลของอินโดนีเซีย) ที่มีเนื้อหารำลึกถึงเหตุการณ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งทำให้เขาได้ขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี ในหนังสือนี้ เขากล่าวหาแบบมีข้อโต้แย้งว่าพลโท ปราโบโว ซูเบียนโต บุตรเขยซูฮาร์โต (ในเวลานั้น) กับผู้บัญชาการกอสตรัด ว่าวางแผนก่อรัฐประหารต่อเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998

**เสียชีวิต**
ในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เขาเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทหารกาตต ซูโบรโต ซึ่งเขาอยู่ระหว่างการรักษาปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ เช่น cardiomyopathy และเสียชีวิตในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ฝังในสุสานวีรบุรุษกาลีบาตา ถัดจากสุสานภรรยา
รัฐบาลอินโดนีเซียประกาศไว้ทุกข์ในระดับประเทศเป็นเวลา 3 วันนับตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน และลดธงครึ่งเสา

**ครอบครัว**
ฮาบีบีและไอนุนในชุดแต่งงานแบบวัฒนธรรมโก-รนตาโล
ฮาบีบีแต่งงานกับแพทย์ ฮัซรี ไอนุน เบอซารีในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 งานแต่งงานของทั้งสองจัดขึ้นในแบบวัฒนธรรมชวาและโก-รนตาโล ทั้งคู่มีลูกชายสองคน คือ อิลฮัม อักบาร์ ฮาบีบี และ ตาเร็ก เกอมัล ฮาบีบี (Thareq Kemal Habibie)
ยูนุซ เอฟเฟนดี ฮาบีบี น้องชายของเบ. เจ. ฮาบีบี เป็นทูตอินโดนีเซียประจำสหราชอาณาจักรและเนเธอร์แลนด์

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Anwar, Dewi Fortuna (2010). "The Habibie presidency: Catapulting towards reform". In Edward Aspinall and Greg Fealy (eds.). Soeharto's New Order and Its Legacy: Essays in Honour of Harold Crouch. pp. 99–117.  online- language=en- Davidson, Jamie S. (2018). Indonesia: Twenty Years of Democracy. Cambridge University Press.- Ford, Michele (2000). "Continuity and change in Indonesian labour relations in the Habibie interregnum". Asian Journal of Social Science. 28(2): 59–88.- Juwono, Vishnu (2020). "One step forward, two steps back: The retrogression of governance reform and anti-corruption measure in Indonesia 1999–2001". Jurnal Politik. 6(1): 123–148. - language=en- cite book |last=Rice |first=Robert C. |editor-last1=Hill |editor-first1=Hal |editor-last2=Thee |editor-first2=Kian Wie |editor-link2=Thee Kian Wie |title=Indonesia's Technological Challenge |date=1998 |location=Singapore |publisher=Institute of Southeast Asian Studies |pages=185–198 |chapter=The Habibie approach to science, technology and national development |hdl=1885/266207 |isbn=981-230-013-9 |language=en

**ในภาษาอินโดนีเซีย**
 language=id- language=id

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Bacharuddin Jusuf Habibie- title=Habibie's homepage while he served as the State Minister of Research and Technology -  The Habibie Center, an NGO founded by Habibie
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดซูลาเวซีใต้
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย