Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ขยัน วิพรหมชัย

ขยัน วิพรหมชัย (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2503) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน

**ประวัติ**
ขยัน เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่ตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายผัด นางวรรณา วิพรหมชัย ด้านครอบครัวสมรสกับนางจารุวรรณ วิพรหมชัย มีบุตร 1 คน คือสุกฤษฏิ์ วิพรหมชัย
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนจักรคำคณาทร ระดับปริญญาตรี สาขาสังคมวิทยา-มนุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

**การทำงาน**
ขยัน เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน หลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กระทั่งการเลือกตั้งซ่อมแทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากอนุสรณ์ วงศ์วรรณ กรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2550 ขยัน จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นครั้งแรก โดยได้ 102,785 คะแนน ชนะเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล ประธานที่ปรึกษาคนเสื้อแดงกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งได้คะแนน 93,522 คะแนน และอาภาภรณ์ พุทธปวน อดีต สส. ส่งผลให้เป็นหนึ่งในสองคน ที่สามารถชนะการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ซึ่งเป็นฐานคะแนนเสียงสำคัญของพรรคเพื่อไทย (กลุ่มผู้สนับสนุน ทักษิณ ชินวัตร) แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ขยัน พ่ายให้กับสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย จากนั้นจึงได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งระดับท้องถิ่น และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์อีกสมัย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
ขยัน ได้ทำงานการเมืองท้องถิ่น และงานสังคมต่างๆ ในระหว่างที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ตลอดจนงานสังคมต่างๆ ได้แก่ นายกสโมสรไลออนส์ลำพูน เลขาธิการหอการค้าจังหวัดลำพูน และประธานสหกรณ์ไวน์อุโมงค์ลำพูน จำกัด
โดยขณะที่ดำรงตำแหน่ง สส. ขยัน ได้รับฉายาว่า "สส.ลำไย" เนื่องจากเป็นผู้แทนฯ ที่ให้ความสำคัญแก่ผลผลิตและราคาซื้อขายของลำไย อันเป็นผลไม้เศรษฐกิจที่มีสำคัญมากอย่างหนึ่งของพื้นที่ภาคเหนือ ถึงขนาดเคยนำพวงลำไยเข้าไปในสภาฯ เพื่ออภิปรายมาแล้ว
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์พรรคประชาธิปัตย์ date=2009-09-27 
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองลำพูน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนจักรคำคณาทร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ทรูธ์/คาเซะโนะมุโกเอะ

ปก Limited A
ปก Limited B
ทรูธ์/คาเซะโนะมุโกเอะ (Truth/Kaze no Mukō e; Truth/Beyond the Wind) ซิงเกิลที่ 23 ของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสามรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions 2 แบบ โดยแถมมิวสิกวิดีโอเพลงหน้าเอของแบบนั้นๆ

**ข้อมูลซิงเกิล**
"Truth" เป็นเพลงปราะกอบละครเรื่อง Maō ซึ่งนำแสดงโดย โอโนะ ซาโตชิ สมาชิกอาราชิ ส่วน "Kaze no Mukō e" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบช่วงข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ทางช่อง NTV's โดยมี ซากุราอิ โช เป็นผู้ประกาศข่าว ซึ่งเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิลหน้าคู่ครั้งแรกในรอบสี่ปี หลังจาก "Hitomi no Naka no Galaxy/Hero" และยังเป็นปกซีดีแรกหลังจาก "Nice na Kokoroiki" ที่ไม่มีสามชิกของวงปรากฏ
โปรโมชั่นวิดีโอของเพลง "Kaze no Mukō e" ถูกฉายครั้งแรกในวันที่ 8 สิงหาคม ปี 2008 ในช่วงเวลาของพิธีเปิดงาน ก่อนที่วิดีโอตัวเต็มจะถูกปล่อยออกมา รายการ News Zero ได้นำเสนอภาพของซากุราอิในขึ้นตอนการเขียนเนื้อเพลงท่อนแร๊ฟและตอนอัดเสียง อาราชิยังเคยร้องเพลงประกอปข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อ 4 ปีที่แล้วเช่นกัน ตัวเพลงมีความหมายตรงข้ามกับ "Truth" อย่างเห็นได้ชัด โดยเพลงTruthจะเป็นเพลงที่มีอารมณ์มืดมิกเหมือนกับตัวละครที่ใช้ประกอบ "Kaze no Mukō e" จะเน้นความสดใสเพื่อให้กำลังใจนักกิฬาญี่ปุ่นที่เข้าแข่งโอลิมปิก
ซิงเกิลนี้ได้ติดอยุ่ในลิสของ Japan Gold Disc Award's ประจำปี 2009 และได้รางวัล Single of the Year

**รายชื่อแทร๊ก**

**ผลงานบนตาราง**
ซิงเกิลนี้เปิดตัววันแรกทำยอดขายไปได้ 208,647 ชุดโดยประมาณ โดยมียอดขายเปิดตัวสูงที่สุดเมื่อเทียบจากซิงเกิลในปีเดียวกัน ("Step and Go" ขายไปได้ 107,689 ชุด และ "One Love" ขายไปได้ 130,567 ชุด) โดยในอาทิตย์นี้ยังเป็นอาทิตย์ที่แปดและสุดท้ายที่เพลง "One Love" ได้ติดอยู่ใน Top 10 กลายเป็นครั้งแรกที่เพลงอาราชิสองเพลงสามารถติดอยู่บนชารท์รายสัปดาห์ได้ ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 467,288 ชุด ในอาทิตย์แรก เอาชนะซิงเกิล "Don't U Ever Stop" ของวงรุ่นน้อง Johnny's อย่าง KAT-TUN's ที่มียอดขาย 381,672 ชุด ไปได้ และกลายเป็นซิงเกิลที่มียอดเปิดตัวสูงที่สุดในปี 2008
หลังจากผ่านไปสองเดือน ซิงเกิลสามารถทำยอดขายได้เกิน 600,000 ชุด กลายเป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวในปี 2008 ที่ทำได้ "Truth/Kaze no Mukō e" ได้กลายเป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายได้มากที่สุดในปี 2008 
"Truth/Kaze no Mukō e" ได้รับการรับรองให้เป็น Double Platinum จาก RIAJ หลังจากที่ทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด ในญี่ปุ่น On January 1, 2009, "Truth" was placed at number 7 on Billboard's Japan Hot 100 2008 Year-End list.

**ตาราง, ยอดขาย และ การรับรอง**

**ตาราง**

**ยอดขายและการรับรอง**

**อ้างอิง**

**External links**
  Truth/Kaze no Mukou e product information date=2010-01-22  -  Truth/Kaze no Mukou e -  Truth/Kaze no Mukou e interest survey report 
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงของอาราชิ
ปอร์โตแปรงซ์

ปอร์โตแปรงซ์ (Port-au-Prince, pron) หรือ ปอโตแปร็งส์ (Pòtoprens, IPA|pɔtopɣɛ̃s) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเฮติ จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 987,310 คน
กรุงปอร์โตแปรงซ์ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกอนาฟว์ ที่จุดพิกัด  อ่าวที่เมืองตั้งอยู่ยังเป็นท่าเรือทางธรรมชาติ ที่ยังคงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจตั้งแต่อารยธรรมของชาวอาราวัก ได้ตกอยู่ในอาณานิคมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1979 และยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเฮติ ผังเมืองมีลักษณะคล้ายกับแอมฟิเทียเตอร์ มีเขตการค้าติดกับน้ำ ขณะที่เขตอยู่อาศัยตั้งอยู่บนเขา พลเมืองของเมืองมีความไม่แน่ชัดเนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของสลัม อย่างไรก็ตามมีการประเมินว่าประชากรตกอยู่ราว 2.5 และ 3 ล้านคน
ในปี ค.ศ. 2010 ปอร์โตแปรงซ์ประสบกับความหายนะจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ทำให้อาคารบ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ถูกทำลาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเฮติ
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี (اشرف پهلوی Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน

**พระประวัติ**
ไฟล์:Ashraf et shah.jpg|thumb|left|เจ้าหญิงอัชราฟ และพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระเชษฐาฝาแฝด
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา 
โดยภายหลังพระเชษฐาฝาแฝดของพระองค์ได้เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นชาห์แห่งอิหร่านและชาห์พระองค์สุดท้ายของอิหร่าน นอกจากนี้เจ้าหญิงอัชราฟสามารถรับสั่ง ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้

**เสกสมรส**
เจ้าหญิงอัชราฟ ทรงเสกสมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยครั้งแรก เจ้าหญิงอัชราฟได้เสกสมรสกับกับอาลี กอวัม ชาวชีราส ประเทศอิหร่าน ทั้งคู่มีโอรส 1 องค์ คือ ชาห์ราม กอวัม แต่เจ้าหญิงได้ทรงหย่า พระโอรสของเจ้าหญิงจึงใช้พระราชสกุลปาห์ลาวี-นียา 
ต่อมาเจ้าหญิงได้เสกสมรสอีกครั้งกับอะหมัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยทั้งคู่มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ ชาห์ริยาร์ ชาฟิก และอาซาเดห์ ชาฟิก และท้ายที่สุด เจ้าหญิงก็เสกสมรสกับเมห์ดี บูเชห์รี แต่ไม่มีพระบุตร อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงอัชราฟยังประทับลี้ภัยในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่วนเมห์ดี บูเชห์รีนั้น พำนักอยู่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงมิค่อยได้มีโอกาสได้พบกัน
ในปี 2523 จูดี เคลเมสรุด (Judy Klemesrud) นักหนังสือพิมพ์จากหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มาสัมภาษณ์เจ้าหญิงอัชราฟ เจ้าหญิงตรัสว่า "ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี เพราะในชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยทำให้ลูก ๆ มีความสุขเลย"

**สิ้นพระชนม์**
เจ้าหญิงอัชราฟสิ้นพระชนม์ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริพระชันษา 96 ปี ทั้งนี้รอเบิร์ต เอฟ. อาร์เมา (Robert F. Armao) ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ ให้การว่าสาเหตุแห่งการสิ้นพระชนม์คือ "ความชราภาพ" และกล่าวว่า เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์อย่างสงบในลักษณะบรรทม ณ พระตำหนักแห่งหนึ่งในยุโรปและไม่บ่งว่าเป็นประเทศใด โดยให้เหตุผลด้านความปลอดภัยในครอบครัวของพระองค์

**งานพระนิพนธ์**
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ- Faces in a Mirror: Memoirs from Exile ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2523- Jamais Resignee ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2524- Time for Truth ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2538

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ส่วนพระองค์
2559
หมวดหมู่:บุคคลจากเตหะราน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝด
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิหร่าน
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร

สุชาติ โชคชัยวัฒนากร (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) ต๋อย เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (ศักดิ์สยาม ชิดชอบ)

**ประวัติ**
สุชาติ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรนายอาจิว นางกิมเฮียะ แซ่ตัน สมรสกับนางนงลักษณ์ โชคชัยวัฒนากร มีบุตรธิดา 3 คน คือ ฐิติรัตน์ โชคชัยวัฒนากร, ลัทธชัย โชคชัยวัฒนากร และฐิติมา โชคชัยวัฒนากร
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และระดับปริญญาตรี สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม

**การทำงาน**
สุชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรกในปี พ.ศ. 2529 ได้รับตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง ได้แก่ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงอุตสาหกรรม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาภายหลังจากการลาออกของประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ทำให้สุชาติ ได้รับตำแหน่งนี้แทน
สุชาติ เคยเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาราช ในปี พ.ศ. 2550 และย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชนในปีเดียวกัน จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 16 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคได้รับที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อเพียง 5 ที่นั่งเท่านั้น
พ.ศ. 2562 เมื่อกนกวรรณ วิลาวัลย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ขอลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ทำให้สุชาติ ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนกนกวรรณ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.ryt9.com/s/refb/309124
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคประชาราช
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี  (เปอร์เซีย: ایمان پهلوی) (ประสูติ 12 กันยายน ค.ศ. 1993-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง

**พระประวัติ**
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1993 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงอีมานจึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงอีมานมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี  ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เจ้าหญิงอีมานสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส

**ดูเพิ่ม**
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
*จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
*เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หนังสือ "Winds of Change: The Future of Democracy in Iran" 
*หนังสือ "Gozashteh va Ayandeh" - พระประวัติเจ้าหญิงยัสมินโดยสังเขป date=2006-07-15 
อีมาน
อีมาน
อีมาน
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม

หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม (zh-all|t=霸王別姬 (แปลเป็นไทยได้ว่า ปาอ๋องลาสนม)|s=霸王别姬|p=Bàwáng Bié Jī|l=The Hegemon-King Bids Farewell to His Concubine; Farewell My Concubine; ดีวีดีในไทย ใช้ชื่อว่า "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" ) เป็นภาพยนตร์จีนที่กำกับโดยเฉิน ข่ายเกอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของลิเลียน ลี นักเขียนชาวฮ่องกง 
มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโตวจื่อ นักแสดงอุปรากรจีนชาย ที่ได้รับการฝึกฝนให้รับบทเป็นตัวนาง กับซือโถว เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยปกป้องโตวจื่อมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเติบโตขึ้นโตวจื่อใช้ชื่อในการแสดงว่า เฉิงเตี๋ยอี  มีชื่อเสียงโด่งดังกับกับบทอวี้จี่อัน นางสนมของเซี่ยงอี่ (หรือ ฌ้อปาอ๋อง 232-202 ปีก่อนคริสตกาล) แม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ตะวันตกในยุคราชวงศ์ฉิน ที่แสดงโดยซือโถว ซึ่งใช้ชื่อในการแสดงว่า ต้วนเสี่ยวโหลว  บทบาทของทั้งคู่มาจากอุปรากรปักกิ่งเรื่อง "ฌ้อปาอ๋อง" เกี่ยวกับการรบเมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเซี่ยงอี่ กับหลิวปัง, การสถาปนาราชวงศ์ฮั่น และเรื่อง "ศาลาโบตั๋น"   
ภาพยนตร์นำเสนอความสัมพันธ์แบบสามเส้าแบบ ชาย-ชาย-หญิง  ระหว่าง เฉิงเตี๋ยอี (รับบทโดย เลสลี่ จาง) กับ ต้วนเสี่ยวโหลว (รับบทโดย จาง เฟิงอี้) และนางโลมชื่อ จูเสียน (รับบทโดย กง ลี่)  โดยภาพยนตร์จบลงที่ความตายของเฉิงเตี๋ยอี โดยใช้ดาบเชือดคอตัวเอง เช่นเดียวกับในบทอวี้จี่อัน ที่ตัวเองเป็นผู้เล่น
ภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและการเมืองจีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 ตั้งแต่ยุคสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การพ่ายแพ้ของกองทัพญี่ปุ่น การโค่นล้มพรรคก๊กมินตั๋งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผ่านยุคการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่งิ้วกลายเป็นสิ่งต้องห้าม จนมาถึงยุคปัจจุบัน   เป็นภาพยนตร์ภาษาจีนเพียงเรื่องเดียวที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์  ประจำปี 1993

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
title=Farewell My Concubine - A film review with emphasis on the relationship between the play and the film date=2016-03-04 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฉิน ข่ายเกอ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง
ตัวแทน (แก้ความกำกวม)

agent, agency อาจหมายถึง

**กฎหมาย**
# ตัวแทน (agency) - ชื่อสัญญาซึ่งให้บุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า "ตัวแทน" (agent) มีอำนาจทำการแทนบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า "ตัวการ" (principal) และตัวแทนตกลงจะทำการนั้น
# ผู้ใช้ให้กระทำความผิด (agent provocateur; instigator) - บุคคลผู้ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดอาญา ไม่ว่าด้วยการใช้ บังคับ ขู่เข็ญ จ้าง วาน หรือยุยงส่งเสริม หรือด้วยวิธีอื่นใด
# ผู้สนับสนุนการกระทำความผิด (agent หรือ aid) - บุคคลกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิด ก่อนหรือขณะกระทำความผิด แม้ผู้กระทำความผิดจะมิได้รู้ถึงการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกนั้นก็ตาม
# สายลับ (agent provocateur) - โดยเฉพาะสายลับที่ส่งมาเพื่อก่อกวนทางการเมือง
# ผู้แทน (agent) - เช่น ผู้แทนฝ่ายบริหาร (executive agent)
# ตัวแทน (agent) - ในความหมายทั่ว ๆ ไป เช่น ตัวแทนทางทูต (diplomatic agent) ตัวแทนฝ่ายกงสุล (consular agent)

**สถาบัน**
# หน่วยงาน (agency) - บุคคล คณะบุคคล หรือสถาบัน ซึ่งประกอบกันเป็นองค์กรหนึ่ง ๆ เพื่อทำหน้าที่ใด ๆ เช่น หน่วยงานราชการ (public agency) หน่วยงานเอกชน (private agency) หน่วยงานของรัฐ (administrative agency)
# สำนักงาน (agency) - สถานที่ทำการของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือบริษัทห้างร้านเป็นต้น เช่น สำนักงานข่าวกรอง (intelligence agency) สำนักงานสลากกินแบ่ง (Government Lottery Agency) สำนักงานใหญ่ธนาคารออมสิน (Savings Bank Agency)
# ทบวง (agency) - หน่วยงานประเภทหนึ่ง ซึ่งคนละความหมายกับ "ทบวง" ของประเทศไทยอันตรงกับภาษาอังกฤษว่า "sub-ministry"

**วิทยาศาสตร์**
# สาร (agent) - เช่น ชีวสาร (biologica agent) สารเพิ่มความชัดภาพ (enhancing agent}})
# ยา (agent) - เช่น ยาสงบประสาทรอง (antianxiety agent)

**ดูเพิ่ม**
 ผู้แทน
รหัสคิวอาร์

ไฟล์:QR_code_for_mobile_English_Wikipedia.svg|thumb|รหัสคิวอาร์เก็บข้อมูลยูอาร์แอลของหน้าหลักของวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
ผนังอาคารแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น แสดงภาพรหัสคิวอาร์สำหรับการโฆษณา
รหัสคิวอาร์ (QR code ย่อจาก Quick Response code) หรือ คิวอาร์โค้ด เป็นเครื่องหมายการค้าของบาร์โค้ดเมทริกซ์ (หรือบาร์โค้ดสองมิติ) ถูกคิดค้นโดยมาซาฮิโระ ฮาระ วิศวกรชาวญี่ปุ่นในปี 1994 เดิมออกแบบสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ในญี่ปุ่น บาร์โค้ดเป็นป้ายสำหรับให้เครื่องอ่านด้วยแสงที่บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งของที่ตัวรหัสติดอยู่ รหัสคิวอาร์มีมาตรฐานของหลักการเข้ารหัส 4 แบบ (ตัวเลข อักขระอักษรเลข ไบต์/เลขฐานสอง และคันจิ) สำหรับเก็บข้อมูลดิบ
รหัสคิวอาร์ยังเป็นที่นิยมนอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากความสามารถในการอ่านเร็วและพื้นที่เก็บข้อมูลที่มากกว่าเมื่อเทียบกับบาร์โค้ดรหัสผลิตภัณฑ์สากล8114 รหัสคิวอาร์นำมาใช้ในการตามรอยผลิตภัณฑ์ การระบุสิ่งของ การระบุเวลา การจัดการเอกสาร และการตลาดทั่วไป
รหัสคิวอาร์ประกอบด้วยมอดูลสีดำ (จุดสี่เหลี่ยม) จัดวางในกริดบนพื้นหลังสีขาว ซึ่งสามารถอ่านได้ด้วยเครื่องมืออ่านภาพ (เช่น กล้องถ่ายรูป เครื่องสแกน เป็นต้น) และประมวลผลด้วยกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดรี้ด-โซโลมอน จนกระทั่งภาพถูกแปลความหมายอย่างเหมาะสม และถอดออกมาจากรหัสที่นำเสนอเป็นภาพในแนวตั้งและแนวนอนจนได้ข้อมูลที่ต้องการ

**ความจุ**

**วิธีเข้ารหัส**
ไฟล์:QRCode-1-Intro.png|1 – บทนำ
ไฟล์:QRCode-2-Structure.png|2 – โครงสร้าง
ไฟล์:QRCode-3-Layout,Encoding.png|3 – วิธีเข้ารหัส
ไฟล์:QRCode-4-Levels,Masks.png|4 – ระดับและ Masks
ไฟล์:QRCode-5-Protocols.png|5 – เกณฑ์วิธี
ไฟล์:QR Format Information.svg
ไฟล์:QR Character Placement.svg
ไฟล์:QR Ver3 Codeword Ordering.svg

**ลิขสิทธิ์**
400px
รหัสคิวอาร์ไม่มีลิขสิทธิ์ แต่กำหนดและเผยแพร่ ในลักษณะของมาตรฐานไอเอสโอ โดยทางเดนโซเป็นผู้ถือสิทธิบัตรของรหัสคิวอาร์ แต่มิได้สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด

**ประโยชน์ในการนำไปใช้งานสื่อสารข้อมูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บาร์โค้ด
หมวดหมู่:การเข้ารหัส
หมวดหมู่:การระบุและการยึดเก็บข้อมูลอัตโนมัติ
โมนิกา (นักร้อง)

โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์ (Monica Denise Arnold) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โมนิกา (Monica) เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง และในบางครั้งเป็นนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและโตในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เธอเป็นสมาชิกวงชาร์ล ทอมสัน แอนด์เดอะเมเจสติกส์ วงร้องประสานเสียงแนวกอสเปล 12 ช้ิน และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินนักร้องกับค่ายอาริสตา ในปี 1995 เธอออกผลงานอัลบั้มเปิดตัว Miss Thang (1995) ที่มี 4 ซิงเกิลและทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่มีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ติดต่อกัน 2 เพลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ชาร์ต
หลังจากความสำเร็จจากซิงเกิล "The Boy Is Mine" ที่ร้องร่วมกับนักร้องแบรนดี้ และอัลบั้มที่ 2 ในชื่อเดียวกัน ในปี 1998 เธอก็ถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตามความนิยมของเธอก็ลดลงไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่เธอประสบกับปัญหาส่วนตัว รวมถึงการฆ่าตัวตายของแฟนหนุ่มของเธอ ปัญหาวุ่นวายกับอดีตคู่หมั้น โครีย์ "ซี-เมอร์เดอร์" มิลเลอร์ และการเลื่อนขายอัลบั้มชุดที่ 3 ชุด All Eyez on Me (2002) ในปี 2003 โมนิกา ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ที่ชื่อ After the Storm หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอก็มีซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บีอย่างเพลง "So Gone" หลังจากนั้นเธอก็ให้กำเนิดลูกชายคนแรกที่ชื่อ ร็อดนีย์ ราโมน ฮิลล์ ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2005 และหลังจากห่างหายไปในช่วงสั้น ๆ เธอกลับมาออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชุด The Makings of Me ในเดือนตุลาคม 2006
ขณะที่เธอเป็นนักร้อง เธอก็มีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงรับบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง Boys and Girls (2000) และ ATL (2006) และยังแสดงในภาพยนตร์ของเอ็มทีวีเรื่อง Love Song (2000)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
ออลเซนต์ส (กลุ่มดนตรี)

ออลเซนต์ส (All Saints) เป็นกลุ่มดนตรีอังกฤษหญิงล้วน ก่อตั้งวงปลายปี 1993 ในชื่อ ออลเซนต์ 1.9.7.5 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ เมลานี แบลตและแชซเนย์ ลูอิส และคู่พี่น้อง นิโคล แอปเพิลตันและนาตาลี แอปเพิลตัน พวกเธอถือเป็น 1 ในวงป็อปอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยมี 9 ซิงเกิลติดท็อป 10 (รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 5 ซิงเกิล) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด (รวมถึงอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ 2 ชุด และมียอดขายเพลงและอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก

**ผลงานเพลง**
อัลบั้ม
*1997: All Saints
*2000: Saints & Sinners
*2006: Studio 1
*2016: "Red Flag
อัลบั้มรวมเพลง
*1998: The Remix Album
*2001: All Hits
ซิงเกิล
*1997: "Let's Get Started" (Japan released only)
*1997: "I Know Where It's At"
*1997: "Never Ever"
*1998: "Under The Bridge / Lady Marmalade"
*1998: "Bootie Call"
*1998: "War Of Nerves"
*2000: "Pure Shores"
*2000: "Black Coffee"
*2001: "All Hooked Up"
*2006: "Rock Steady"
*2007: "Chick Fit"
*2016: "One Strike"
*2016: "This Is A War"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปยุโรป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์

นายกองตรี อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่ม 8 สังกัดพรรคมาตุภูมิ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส

**ประวัติ**
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรนายมาตร นางมีเนาะ อุตรสินธุ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโทสาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า
อารีเพ็ญ สมรสกับนางฮาลีเมาะ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนราธิวาส

**งานการเมือง**
อารีเพ็ญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกที่จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. จังหวัดนราธิวาสเรื่อยมา จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ 
เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 
อารีเพ็ญ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (15 สิงหาคม 2540 - 8 พฤศจิกายน 2540) เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2547 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2538 และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ และในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 3 พรรคมาตุภูมิ แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคมาตุภูมิ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 ภายหลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดยนาย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีต ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 23 date=2016-03-05 -  ข้อมูล ส.ส. พรรคมาตุภูมิfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสุไหงปาดี
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกฎหมายมหาชน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนราธิวาส
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเอกภาพ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคมัชฌิมาธิปไตย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:พรรคมาตุภูมิ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
บาสแตร์

บาสแตร์ (Basseterre; ครีโอลเซนต์คิตส์: Basterre) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส มีประชากรราว 14,000 คนใน ค.ศ. 2018 ท่าเรือบาสแตร์ตั้งอยู่ที่พิกัด display=inline,title บนชายหาดตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์คิตส์ และเป็น 1 ในศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกาะลีวาร์ด 
บาสแตร์ถือเป็น 1 ในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในแคริบเบียนตะวันออก

**ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ**

**ภูมิศาสตร์**

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
แอเรีย 51

แอเรีย 51 (Area 51) เป็นชื่อเรียกของฐานทัพที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเนวาดา ในสหรัฐอเมริกาตะวันตก ห่างจากดาวน์ทาวน์ในลาสเวกัส 83 ไมล์ (133 กม.) ตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของ "กรูม เลก" ในบริเวณพื้นที่ทางทหารการบินลับขนาดใหญ่ มีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาและทดสอบอากาศยานและระบบอาวุธ
ฐานทัพลับนี้ตั้งอยู่ในเขตทดสอบและฝึกซ้อมเนวาดาในพื้นที่ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ อันกว้างขวาง ถึงแม้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จะดำเนินงานโดยฐานทัพทางอากาศที่ 99 (99th Air Base Wing) ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส (Nellis Air Force Base) สิ่งอำนวยความสะดวกในกรูมเลกนี้ดำเนินการเสริมให้กับศูนย์ทดสอบกองทัพอากาศ (Air Force Flight Test Center (AFFTC)) ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส ในทะเลทรายโมฮาวี ราว 186 ไมล์ (300 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรูม และยังเป็นที่รู้จักของศูนย์ทดสอบฐานทัพอากาศกองที่ 3 (Air Force Flight Test Center (Detachment 3)) 
เนื่องจากความเข้มงวดด้านการปกปิดความลับของฐานทัพ ทำให้มักถูกตั้งประเด็นว่าเป็นทฤษฎีสมคบคิด ในเรื่องวัตถุบินไม่สามารถระบุเอกลักษณ์ หรือยูเอฟโอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ตำนานพื้นบ้าน
หมวดหมู่:ทฤษฎีสมคบคิด
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเนวาดา
ธงชาติโปแลนด์

ธงชาติโปแลนด์ ประกอบด้วยแถบแนวนอนสองสีขนาดกว้างเท่ากัน โดยแถบบนเป็นสีขาว แถบล่างเป็นสีแดง สีทั้งสองนี้ถือเป็นสีประจำชาติตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ สำหรับธงชาติโปแลนด์ที่มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินลงที่กลางแถบขาวของธงถือเป็นธงชาติสำหรับใช้ในทางราชการตามกฎหมายทั้งในต่างประเทศและในเรือเดินทะเลของรัฐ ส่วนธงอีกอย่างหนึ่งที่คล้ายคลึงกับธงในราชการแต่มีการตัดชายธงเป็นรูปหางนกแซงแซวนั้นเป็นธงนาวีสำหรับกองทัพเรือโปแลนด์
สีขาวและสีแดงถือเป็นสีประจำชาติของโปแลนด์อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ ค.ศ. 1831 ต้นกำเนิดของทั้งสองสีนั้นมีที่มีจากลวดลายของตราอาร์มแห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียในอดีต ซึ่งได้แก่รูปนกอินทรีสีขาวของโปแลนด์ และรูปอัศวินชุดขาวขีม้าขาวถือโล่ของแกรนด์ดัชชีแห่งลิทัวเนีย ซึ่งตราอาร์มทั้งสองดวงนั้นต่างใช้สีพื้นตราเป็นสีแดงเช่นกัน  โดยในยุคก่อนหน้านั้น กองทหารชาวโปลจะทำริ้บบิ้นรูปวงกลม (cockade) ด้วยสีต่าง ๆ ผสมกันอย่างหลากหลายติดที่หมวกเป็นสัญลักษณ์  สำหรับธงชาติโปแลนด์นั้นได้รับการยอมรับฐานะอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1919 และนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา โปแลนด์จะมีการเฉลิมฉลองวันธงชาติในวันที่ 2 พฤษภาคมของทุกปี
ธงชาติโปแลนด์จะมีการชักไว้ตลอดเวลา ณ ที่ทำการของราชการระดับสูงสุดของประเทศ เช่น รัฐสภาสาธารณรัฐโปแลนด์และทำเนียบประธานาธิบดีที่กรุงวอร์ซอว์ เป็นต้น สถาบันอื่น ๆ และประชาชนชาวโปลส่วนมากจะชักธงชาติในวันหยุดราชการและในโอกาสพิเศษอื่น ๆ ที่มีความสำคัญเกี่ยวกับชาติ  อนึ่ง กฎหมายธงของโปแลนด์ในปัจจุบันมิได้เข้มงวดการใช้ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินอยู่ด้วย ตราบเท่าที่การใช้ธงดังกล่าวจะไม่เป็นไปด้วยความไม่เคารพ
ธงแถบแนวนอนสีขาวและสีแดงถือเป็นรูปแบบธงอย่างหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ดังจะเห็นได้ว่ามีธงหลากหลายธงที่คล้ายคลึงกับธงชาติโปลแลนด์แต่มิได้มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ธงสำคัญซึ่งมีลักษณะดังกล่าวได้แก่ธงของแคว้นโบฮีเมียในสาธารณรัฐเช็ก และธงชาติของสองประเทศซึ่งเรียงแถบสีแดงอยู่เหนือสีขาว อันได้แก่ธงชาติอินโดนีเซียและธงชาติโมนาโก  ในประเทศโปแลนด์ ธงหลายชนิดจะมีพื้นฐานการออกแบบมาจากธงชาติเป็นหลัก และมีสีประจำชาติปรากฏร่วมอยู่ในธงด้วย

**ดูเพิ่ม**
 ธงในประเทศโปแลนด์- รายชื่อธงเรือในประเทศโปแลนด์- มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติโปแลนด์-  ธงชาติโปแลนด์ (ศตวรรษที่ 19-20)-  ประวัติความเป็นมาของธงชาติโปแลนด์ (อย่างสังเขป)
ปโแลนด์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโปแลนด์
ดิออฟสปริง

ดิออฟสปริง (The Offspring) เป็นวงร็อกอเมริกันที่ก่อตั้งในการ์เดนโกรฟ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1984 สมาชิกปัจจุบันได้แก่ เดกซ์เตอร์ ฮอลแลนด์ (ร้องนำ กีตาร์), นูเดิลส์ (กีตาร์ลีดและกีตาร์ริธึม, ร้องประสาน) และท็อด มอร์ส (เบส และร้องประสาน) วงมีการเปลี่ยนมือกลองบ่อยครั้ง มือกลองคนล่าสุดคือ แบรนดอน เพิร์ซบอร์น อดีตสมาชิกวงมาริลีนแมนสัน และซุยไซด์เทนเดนซีส์ ที่อยู่กับวงมาตั้งแต่ปี 2023
วงดิออฟสปริงได้รับการยกย่องร่วมกับวงพังก์แคลิฟอร์เนียอย่างกรีนเดย์และแรนซิด ที่นำกระแสพังก์ร็อกกลับมาฟื้นฟูใหม่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 จนปัจจุบัน ดิออฟสปริงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 10 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 2 ชุด อีพี 4 ชุด และดีวีดี 3 ชุด พวกเขามียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 40 ล้านชุด ทำให้พวกเขาเป็นหนึ่งในวงพังก์ร็อกที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล โดยอัลบั้มตั้งแต่ปี 1994 ทุกอัลบั้มมียอดขายเกินล้านชุด
ตั้งแต่ออกผลงานอัลบั้มชุด Smash ที่ถือเป็นอัลบั้มเพลงจากค่ายอิสระที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ดิออฟสปริงประสบความสำเร็จด้านยอดขายมากกว่า 5 อัลบั้ม มีซิงเกิลดังอย่าง "Come Out and Play", และ "Self Esteem" อัลบั้มถัดมา 3 อัลบั้ม Ixnay on the Hombre, Americana และ Conspiracy of One ก็ประสบความสำเร็จ ที่ Ixnay on the Hombre และ Conspiracy of One ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว ต่อมาปี 2003 วงออกอัลบั้มที่ 7 ชุด Splinter ที่ได้รับยอดขายที่ดีและได้เสียงวิจารณ์ที่ดีพอควร ในปี 2005 วงออกอัลบั้มรวมฮิตและออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มรวมเพลงนี้ อัลบั้มที่ 8 ของพวกเขาชุด Rise and Fall, Rage and Grace ออกขายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลฮิตอย่าง "You're Gonna Go Far, Kid" และ "Hammerhead" พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 Days Go By ในปี 2012 และอัลบั้มที่ 10 Let the Bad Times Roll ในปี 2021

**ผลงานอัลบั้ม**
ดิออฟสปริงแสดงคอนเสิร์ตในแชร์ลอต์ นอร์ธแคโรไลนา- The Offspring (1989)- Ignition (1992)- Smash (1994)- Ixnay on the Hombre (1997)- Americana (1998)- Conspiracy of One (2000)- Splinter (2003)- Rise and Fall, Rage and Grace (2008)- Days Go By (2012)- Let the Bad Times Roll (2021)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
 ดิออฟสปริง
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีพังก์ร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2527
ยกกางเขน (รือเบินส์)

ไฟล์:raising_cross.jpg|thumb|300px |ภาพ "ยกกางเขน" กลางบานพับภาพ
ยกกางเขน (Kruisoprichting; The Elevation of the Cross) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ป ในเมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม  
รือเบินส์เขียนภาพ "ยกกางเขน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1611 หลังจากกลับมายังฟลานเดอส์จากอิตาลี เป็นงานที่แสดงอิทธิพลของจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรกของอิตาลี เช่น การาวัจโจ, ตินโตเรตโต และมีเกลันเจโลอย่างเห็นได้ชัด แผงกลางแสดงแรงดึงระหว่างกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของทุกคนที่พยายามยกกางเขนที่หนักด้วยน้ำหนักของพระเยซูที่ทรงถูกตรึงอยู่บนกางเขน
อิทธิพลของลักษณะการเขียนแบบทัศนมิติของมีเกลันเจโลเห็นได้อย่างชัดเจนจากความบิดเบี้ยวของร่างแต่ละร่างที่ต่างก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยกกางเขนให้ตั้งขึ้น ร่างของพระเยซูแผ่ทแยงอย่างเต็มที่อยู่กลางภาพคล้ายกับการวางภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" โดยการาวัจโจ ที่ทั้งการยกลงและยกขึ้นปรากฏในชั่วขณะเดียวกัน รือเบินส์ใช้สีที่เต็มไปด้วยพลังและค่าต่างแสงอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ค่อยอ่อนลงต่อมา
ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
*ศิลปะบาโรก
*ชีวิตของพระเยซู
หมวดหมู่:เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1610
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:บานพับภาพ
พระพิรุณ

ตามคติของศาสนาฮินดู พระพิรุณ หรือ พระวิรุณ หรือ พระวรุณ (वरुण) เป็นเทพแห่งน้ำและฝน เป็นโลกบาลประจำทิศประจิม (ทิศตะวันตก)  มีพระวรกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาวผ่อง ถือบ่วงวรุณบาศและร่มอาโภค ทรงจระเข้เป็นพาหนะ (หรือนาค หรือมกร)  

**ตำนาน**
สมัยฤคเวท พระวรุณเป็นเทพผู้เป็นใหญ่คู่กับพระอาทิตย์ หรือ พระมิตระ พระอาทิตย์มีหน้าที่ปกครองกลางวัน พระวรุณมีหน้าที่ปกครองกลางคืน เรียกว่า "เจ้าฟ้าอันอยู่ทั่วไป" มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพยำเกรง เป็นผู้บำรุงเทวโลกและมนุษยโลกด้วยน้ำ พระวรุณมีเทวทูตที่คอยจดบัญชีกรรมส่งให้พระยม พระองค์ทรงเป็นผู้รักความสัตย์และเกลียดความเท็จ มีตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่ง พระเจ้าหริศจันทร์ทำพิธีขอบุตรจากพระวรุณ และสัญญาว่าเมื่อบุตรโตขึ้น จะนำมาบูชายัญแด่พระวรุณ พระเจ้าหริศจันทร์ก็ทรงมีบุตรนามว่า พระโรหิตกุมาร กาลเวลาล่วงเลยไป พระเจ้าหริศจันทร์ก็มิได้ทำการบูชายัญแด่พระวรุณด้วยบุตร พระวรุณจึงบันดาลให้พระเจ้าหริศจันทร์ ประชวรเป็นโรคท้องมาน เป็นโรคที่มีน้ำในท้องมากเกินไป จึงเป็นต้นแบบประเพณีการถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของไทย พระวรุณทรงเป็นเจ้าแห่งน้ำ ภายหลังได้ฉายาว่า "สินธุปติ" แปลว่า "เจ้าน้ำทั่วไป" ในรามเกียรติ์ พระวรุณ ทำหน้าที่เป็นกองเกียกกายในสงครามรบกับอินทรชิต ในรามายณะ พระวรุณทรงบอกวิธีข้ามไปกรุงลงกาแก่พระราม
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ธชัคคสูตรระบุว่า พระวรุณเป็นเทวราชองค์หนึ่ง มีศักดิ์รองจากพระประชาบดี
ลักษณะของพระวรุณ ในคติไทย เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน มี ๒ กร ทรงพระขรรค์เป็นอาวุธ สวมมงกุฎยอดเดินหน สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงนาคเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาว รูปร่างเล็ก แต่กำยำล่ำสัน มี ๔ กร ทรงบ่วงวรุณบาศ ร่มอาโภค หม้อน้ำ ดอกบัว สังข์ ฯลฯ สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีทอง สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงจระเข้ หรือ มกร เป็นพาหนะ พระวรุณ ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระสินธุปติ,พระชลปติ,พระชลพิมพา,พระนีลปุรุษ,พระปาศปาณี,พระอัมพุราช,พระยาทปติ ฯลฯ
พระวรุณเมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว เทียบได้กับโพไซดอนตามเทพปกรณัมกรีก และเนปจูนตามเทพปกรณัมโรมัน
ในหนังสือพระนลคำหลวง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวระบุว่า พิรุณเป็นนามของเทพคณะอาทิตย์ เป็นบุตรองค์โตของพระแม่อทิติ เป็นเทพแห่งความเป็นธรรม พระพิรุณย่อมรู้ว่าผู้ใดทำอะไร ย่อมรู้ว่าผู้ใดกะพริบตากี่ครั้ง ใครทำบาป เมื่อมีผู้ทำบาปพระพิรุณจักใช้บ่วงคล้องผู้นั้นไปหาพระยมเพื่อนำไปลงทัณฑ์ ในมหาภารตะ พระพิรุณเป็นบุตรพระฤๅษีกรรทมพรหมบุตร พระพิรุณในความเชื่อของคนไทยว่าเป็นผู้ให้ฝน ให้น้ำ ถือพระขรรค์ ทรงนาค หรือมกร เป็นพาหนะ จึงเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวกับการเกษตร อาทิ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**อ้างอิง**
 อ้างหนังสือ|ผู้แต่ง = ราชบัณฑิตยสถาน|ชื่อหนังสือ = พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 |จังหวัด = พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ|พิมพ์ที่ = ราชบัณฑิตยสถาน|ปี = 2556|ISBN = 978-616-7073-80-4|จำนวนหน้า = 1,544
หมวดหมู่:เทพแห่งน้ำ
หมวดหมู่:เทพแห่งฝน
หมวดหมู่:โลกบาล
หมวดหมู่:บทความที่ต้องการการขยายความ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/จอร์จ วอชิงตัน/กรุ 1

=== จอร์จ วอชิงตัน**
จอร์จ วอชิงตัน ถูกเสนอเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อโดย Pitt
สนับสนุน 
# 
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ภาพรวมของบทความดูแล้วยังมีภาษาอังกฤษที่ยังไม่ได้ทับศัพท์อยู่เป็นจำนวนมาก อาจทำให้คนอ่านไม่เข้าใจว่าคืออะไร (โดยเฉพาะส่วน สงครามประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา และ สงครามอินเดียนแดงและฝรั่งเศส) --Ken-Z! 25px พูดคุย 22:06, 19 พฤษภาคม 2552 (ICT)
#* มันเป็นชื่อเฉพาะ จะทับศัพท์ยังไงดีครับ? --Pitt 23:45, 19 พฤษภาคม 2552 (ICT)
# ใช้คำว่า ถูก เยอะมาก ไม่เป็นภาษาไทย อยากให้แก้ไขและดูสิ่งที่ควรปรับปรุงจากใน วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/จอร์จ วอชิงตัน ด้วยครับ ดูแล้วบทความยังมีปัญหาเรื่องการแปลอยู่ --Sry85 22:23, 22 พฤษภาคม 2552 (ICT)
#* จะพยายามลดใช้คำว่า ถูก ให้ลดน้อยลงครับ --Pitt 00:34, 23 พฤษภาคม 2552 (ICT)
# ยังไม่เห็นแก้ไขปรับปรุงเพิ่มเลยนี่คะ (ดูจากประวัติ) และในเนื้อหาก็ยังแปลผิดอยู่หลายจุดนะคะ --Tinuviel | พูดคุย 100px 11:13, 29 พฤษภาคม 2552 (ICT)
บาร์โตโลเมโอ บันดีเนลลี

“เฮอร์คิวลีสและคาคัส” โดย บาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ
บาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ (Bartolommeo Bandinelli หรือ Baccio) (7 ตุลาคม ค.ศ. 1488 - ไม่นานก่อนวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1560) เป็นประติมากร, ช่างเขียนแบบ และจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยฟืนฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 16 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2036
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ประติมากรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:ประติมากรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
คองคอร์เดีย (เทพปกรณัม)

Concordia
เทพีคองคอร์เดีย (Concordia, "harmony", Concordia) ในศาสนาของโรมันโบราณคองคอร์เดียเป็นเทพีแห่งความสมานฉันท์ ความเข้าใจ และความปรองดองกันในชีวิตคู่ ในตำนานเทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับเทพีฮาร์โมเนีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ด็อกวิลล์

ด็อกวิลล์ (Dogville) เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษแนวปรัชญา ดรามา และลึกลับ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities)  โดยมีภาคต่อคือเรื่อง แมนเดอร์เลย์ (Manderlay)  ออกฉายในปี 2005 และปิดท้ายด้วย วอซิงตัน (Wasington)  ที่ยังไม่มีกำหนดการถ่ายทำ
ภาพยนตร์แบ่งออกเป็น 9 องก์ เล่าเรื่องราวในทศวรรษ 1930 เกี่ยวกับ เกรซ มัลลิแกน (รับบทโดย คิดแมน) เป็นหญิงสาวที่หลบหนีการตามล่าของอันธพาล มาหลบซ่อนในด็อกวิลล์ เมืองเล็กๆ แถบเทือกเขาร็อกกี การมาถึงของเธอ กลับทำให้ความเป็นอยู่ของชุมชนเมืองเล็กๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้รับความช่วยเหลือจากชาวเมือง แต่ก็ต้องแลกกับถูกใช้งานเป็นคนรับใช้สารพัด และถูกล่วงละเมิดทางเพศ
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงถ่ายภาพยนตร์ในสวีเดนด้วยกล้องวิดีโอดิจิทัล โดยใช้ฉากเรียบง่าย คล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉาก และตัวแสดงประกอบ ล้วนอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นแสดงอาณาบริเวณของห้อง และสถานที่ต่างๆ ไม่มีการกั้นฝาห้อง   ในภาพยนตร์ แมนเดอร์เลย์ ภาคต่อมา ก็ถ่ายทำในฉากลักษณะเดียวกันนี้ แต่เปลี่ยนนักแสดงนำจากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2003  และได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมลำดับที่ 8 แห่งทศวรรษ 2000 
ดนตรีประกอบภาพยนตร์เกือบทั้งเรื่อง เป็นดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Dogville-  Dogville เมืองหมา หรือสุนัขนคร date=2016-03-06 -  ... เลวกว่าหมา มาจาก Dogville (ตีพิมพ์ในคอลัมน์สนามวิจารณ์ นสพ.กรุงเทพธุรกิจ 10 ก.ย. 2547)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สวีเดน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ลาร์ส ฟอน เทรียร์
จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง

จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง เป็นชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง "Dancer in the Dark"  ภาพยนตร์เพลง/ดรามา ที่กำกับและเขียนบทโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดง ร้องและแต่งเพลงประกอบโดยปีเยิร์ก เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์  ต่อจากเรื่อง Breaking the Waves (1996) และ The Idiots (1998) 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องวิดีโอดิจิตอลโดยใช้แสงธรรมชาติ ไม่มีการจัดแสงใด ๆ  ใช้เทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว  ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2000 และได้รับรางวัลปาล์มทองคำ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ปีเยิร์ก) ประจำปีนั้น  ท่ามกลางความอื้อฉาว เนื่องจากผู้ชมจำนวนมากเดินออกจากโรงภาพยนตร์ระหว่างการฉาย เนื่องจากทนไม่ได้กับภาพที่สั่นไหวจากการถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ 
นอกเหนือจากเพลงประกอบของปีเยิร์กแล้ว ในภาพยนตร์ยังประกอบด้วยเพลงสามเพลงของร็อดเจอร์สและแฮมเมอร์สไตน์ จากเรื่องมนต์รักเพลงสวรรค์ คือเพลง "My Favorite Things" ที่เธอร้องขณะกำลังจะถูกประหารชีวิต นอกจากนี้ เพลง "I've Seen It All" ในภาพยนตร์ ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบยอดเยี่ยม อัลบัมดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้ชื่ออัลบัมตามตัวละครเอกว่า Selmasongs

**เรื่องย่อ**
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 เกี่ยวกับชีวิตของเซลมา (รับบทโดย ปีเยิร์ก) คนงานอพยพมาจากเช็ก พร้อมกับลูกชาย เธอทำงานเป็นสาวโรงงาน กำลังจะตาบอดและมีเป้าหมายเดียวในชีวิต คือสะสมเงินเพื่อให้ลูกชายได้ผ่าตัดดวงตาและหลุดพ้นจากความทุกข์แบบเดียวกับเธอ นอกจากนี้เธอยังมีความใฝ่ฝันที่จะได้แสดงละครเวที ในบทมาเรีย จากเรื่อง The Sound of Music (บทบาทเดียวกับที่แสดงโดยจูลี แอนดรูว์) เธอถูกเพื่อนบ้าน คือบิล (รับบทโดย เดวิด มอร์ส) และ ลินดา (รับบทโดย คารา ซีมัวร์) กล่าวหาว่าขโมยเงินไป ซ้ำยังถูกจับและกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร   จนถึงฉากสุดท้าย เธอตาบอดสนิทและกำลังจะถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Review at The Film Experience date=2005-11-25 - title=Dancer in the Dark
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ลาร์ส ฟอน เทรียร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
ชาวนาวี

"เนย์ทีรี" เจ้าหญิงแห่งเผ่านาวี
นาวี (Na'vi) คือสิ่งมีชีวิตในจินตนาการจากภาพยนตร์เรื่อง อวตาร (2009)
เป็นประชากรส่วนใหญ่บนดาวแพนดอรา (Pandora) มักอาศัยอยู่ในเขตป่าฝน ลักษณะโดยทั่วไปมีผิวเรียนเนียนเป็นสีน้ำเงิน มีหางยาว กะโหลกศีรษะค่อนข้างเล็กโหนกแก้มสูงมีจมูก เขี้ยวและหูที่คล้ายกับแมว บนใบหน้ามีจุดเรืองแสงอยู่ อายุขัยโดยเฉลี่ยยืนยาวกว่ามนุษย์ถึง 30% ส่วนสูงประมาณ 9 - 12 ฟุต มีผมเกลียวหนาห่อหุ้มเส้นประสาท นับถือเทพเจ้านาม เอวา (Eywa)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ

ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ (Palme d'Or) จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
ปาล์มทองคำ
เบรกกิงเดอะเวฟส์

Breaking the Waves เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยเอมิลี วัตสัน และสเตลลัน สคาร์การ์ด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ ที่ประกอบด้วย Breaking the Waves (1996), The Idiots (1998) และ Dancer in the Dark (2000)
ลาร์ส ฟอน เทรียร์ได้โครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนิทานที่เขาชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก เรื่อง "Golden Heart" กล่าวถึงเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่เข้าไปเที่ยวเล่นในป่าพร้อมกับขนมปังแถวหนึ่ง เมื่อกลับออกมา เธอมีเพียงร่างกายเปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรเลย มีแต่ร่างเปลือยเปล่าเท่านั้น เปรียบเทียบกับในภาพยนตร์ ที่ตัวเอกยอมเสียสละทุกสิ่งเพื่อให้คนรักพบแต่ความสุข 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ ด้วยเทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว ทำให้ผู้ชมจำนวนมากไม่สามารถทนชมได้จนจบเรื่อง เพราะเกิดอาการมึน และปวดศีรษะ  เดิมลาร์ส ฟอน เทรียร์ คัดเลือกเฮเลนา บอนด์แฮม คาร์เตอร์ หรือเมลานี กริฟฟิท ให้รับบทเบส แต่ถูกปฏิเสธเนื่องจากต้องแสดงบทเปลือยกาย และฉากเซ็กซ์ 
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1996  และรางวัลอื่นๆ จากเทศกาลภาพยนตร์ยุโรป และทำให้เอมิลี วัตสัน ไดรับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้น

**เรื่องย่อ**
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นที่สกอตแลนด์ในทศวรรษ 1970 เบส แมคนีล (รับบทโดย วัตสัน) หญิงชาวสกอตเคร่งศาสนาที่แต่งงานกับ ยาน (รับบทโดย สคาร์การ์ด) คนงานแท่นเจาะน้ำมันชาวนอร์เวย์ ที่ประจำอยู่นอกชายฝั่งทะเลเหนือและได้พบกันนานๆ ครั้ง วันหนึ่งยานประสบอุบัติเหตุจนเป็นอัมพาตจนทำให้ไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ เขาร้องขอให้เธอไปมีความสัมพันธ์กับชายอื่น และนำประสบการณ์กลับมาเล่าให้เขาฟัง เธอยินยอมตามคำของสามี โดยถือว่าพิธีกรรมดังกล่าวเป็นการล้างบาป โดยเสนอเรือนกายเป็นเครื่องบนบานต่อพระเจ้า เป็นการพิสูจน์ให้พระเจ้ารับรู้ถึงความรักที่เธอมีต่อยาน และจะทรงปัดเป่าโรคภัยแก่ยานในที่สุด 
เบสถูกข่มขืนและรุมโทรมโดยชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่ง จนไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ในขณะที่เธอกำลังเสียชีวิตนั้น อาการป่วยของยานกลับดีขึ้นราวกับมีปาฏิหาริย์ ราวกับว่าพระเจ้าได้ทรงยอมรับการเสียสละของเธอ แลกกับอาการเจ็บป่วยของสามี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=0115751
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ลาร์ส ฟอน เทรียร์
แมนเดอร์เลย์

แมนเดอร์เลย์ (Manderlay) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง ด็อกวิลล์ ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities) 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยทีมงานชุดเดียวกับเรื่องด็อกวิลล์ ทั้งผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับภาพ และตัดต่อ  โดยใช้เทคนิคแบบเดียวกัน คือใช้กล้องวิดีโอดิจิทัล ใช้ฉากเรียบง่ายคล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉากอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นและมีตัวหนังสือกำกับ เช่นเดียวกับในภาคแรก    ภาพยนตร์ยังแบ่งเป็นหลายๆ องก์ ตามแนวทางส่วนตัวของฟอน เทรียร์ เช่นเดิม  ดนตรีประกอบภาพยนตร์ใช้ดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี โทมาโซ อัลบิโนนี จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล จิโอวานนี บัททิสตา เปอร์โกเลซี และเดวิด โบวี
ฟอน เทรียร์ใช้เสียงบรรยายของจอห์น เฮิร์ต เช่นเดิม แต่เปลี่ยนตัวนักแสดงนำในบทเกรซ จากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด และบทตัวพ่อ จากเจมส์ คาน เป็นวิลเลม เดโฟ ส่วนนักแสดงอื่น ได้แก่ลอเรน เบคอล โคลเอ เซวิกนี ฌอง-มาร์ก บาร์ และอูโด เคียร์ กลับมารับบทอีกครั้ง แต่เปลี่ยนตัวละครที่เล่นไปจากในภาคก่อน  
เนื้อเรื่องในภาพยนตร์ต่อเนื่องจากภาคแรก ในทศวรรษ 1930 หลังจากเมืองด็อกวิลล์ถูกเผาทำลายไป เกรซและพ่อเดินทางไปยังแอละบามา และได้พบกับเมืองเกษตรกรรมเล็กๆ ชื่อ "แมนเดอร์เลย์"  เมืองชนบทที่ยังคงมีการใช้แรงงานทาส ถึงแม้จะเป็นเวลากว่า 70 ปีหลังสงครามกลางเมืองอเมริกาแล้วก็ตาม
ในการถ่ายทำภาพยนตร์ ถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงการทารุณกรรมสัตว์ โดยมีการฆ่าและชำแหละลาจริงๆ เพื่อความสมจริง  ผลจากฉากนี้ ทำให้นักแสดงคนหนึ่ง คือ จอห์น ซี. รีลลีย์ ขอถอนตัวออกจากภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ในที่สุด ฉากนี้ก็ถูกตัดออกจากการฉายจริง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
title=Manderlay
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ลาร์ส ฟอน เทรียร์
ดนตรีทดลอง

ไฟล์:Moodswinger.jpg|thumb|120px|Moodswinger, Yuri Landman
ดนตรีทดลอง (Experimental music) ในงานเขียนภาษาอังกฤษ มีความหมายถึงรูปแบบการเรียบเรียงดั้งเดิมที่เกิดขึ้นในกลางศตวรรษที่ 20 ในอเมริกาเหนือมีความหมายว่า การประพันธ์ดนตรีในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งที่ได้ผลมาแบบไม่สามารถคาดเดาได้ ทั้งนี้ดนตรีทดลองมีชื่อเสียงอย่างมาก และมีผู้สนับสนุนอันมีอิทธิพลอย่าง จอห์น เคจ ส่วนในความหมายโดยทั่วไปแล้ว คำว่า "ทดลอง" (experimental) ใช้เป็นตัวเชื่อมกับชื่อแนวเพลงที่อธิบายถึงดนตรีในทางเฉพาะที่ดันขอบเขต นิยาม หรืออื่น ๆ ซึ่งเป็นสไตล์ลูกผสมที่แตกต่างอย่างมาก หรือแนวรวมแบบนอกคอก หรือส่วนผสมที่โดดเด่นแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ความโดดเด่นของดนตรีทดลองเด่นชัดขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ที่อธิบายถึงการประพันธ์โดยการควบคุมของคอมพิวเตอร์ ซึ่งในบางครั้งก็จะใช้เรียกว่าดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และ musique concrète 
คำว่าดนตรีทดลองนั้น ได้ใช้โดยสื่อมวลชน ที่คำทั่วไปที่หมายถึง การขัดคอกันของดนตรีที่แยกมาจากดนตรีปกติดั้งเดิม

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Grant, Morag Josephine. 2003. "Experimental Music Semiotics". International Review of the Aesthetics and Sociology of Music 34, no. 2 (December): 173–91.- Anon. n.d.a. " Explore Music ... Explore by ... /Avant-Garde//Experimental: Genre date=2010-11-10 ". Allmusic.com.

ทดลอง
กอนเตปาร์ตีโร

"กอนเตปาร์ตีโร" (Con te partirò ) มีความหมายว่า "ผมจะไปกับคุณ" เป็นเพลงครอสโอเวอร์คลาสสิกอิตาเลียน เขียนโดย ฟรานเซสโก ซาร์โตรี (ดนตรี) และลูซิโอ ควอแรนตอตโต (เนื้อเพลง) เป็นเพลงที่ร้องโดยอานเดรอา โบเชลลี ที่เทศกาลซานเรโม ในปี 1995 และบันทึกเสียงไว้อยู่ในอัลบั้มในปีเดียวกันนั้น ยังถือเป็นเพลงประจำตัวของโบเชลลี เพลงประสบความสำเร็จกับเวอร์ชันที่ 2 ที่ร้องในภาษาอังกฤษ โดยโบเชลลีร้องร่วมกับนักร้องเสียงโซปราโน ซาราห์ ไบรต์แมน ในชื่อ "Time to Say Goodbye" เพลงนี้ติดอันดับ 2 ในยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต และยังติดอันดับ 1 ในออสเตรเลีย เยอรมนี ไอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ สำหรับเวอร์ชันภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:เพลงของอานเดรอา โบเชลลี
หมวดหมู่:เพลงของซาราห์ ไบรต์แมน
หมวดหมู่:เพลงหลายภาษา
จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 (The Second Epistle of Peter) เป็นหนังสือเล่มที่ 22 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายสากล อันได้แก่ จดหมายของนักบุญยากอบ จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 และจดหมายของนักบุญยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสต์ศาสนิกชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด
เดิมทีหนังสือเล่มนี้เป็นจดหมาย ซึ่งในตอนต้นระบุว่าผู้เขียนคือซีโมนเปโตรอัครทูตของพระเยซู จากข้อความในจดหมายที่ว่าจดหมายฉบับนี้เป็นฉบับที่สอง และเรียกนักบุญเปาโลว่าน้องที่รักของเรา รวมถึงเนื้อหาอื่น ๆ ในจดหมายแล้ว ก็น่าจะเชื่อได้ว่าเป็นอัครทูตเปโตรได้เขียนจดหมายนี้เอง จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 66 หรือสองปีหลังจากเขียนจดหมายฉบับแรก
แม้ว่าในจดหมายฉบับที่สองนี้ อัครทูตเปโตรจะเรียกผู้รับจดหมายว่า "ท่านทั้งหลายที่ได้ความเชื่อเท่าเทียมกับเรา" ซึ่งต่างไปจากจดหมายฉบับแรกที่เรียกผู้รับจดหมายว่า "พวกที่กระจัดกระจายไป" แต่ผู้รับจดหมายทั้งสองฉบับน่าจะเป็นคนกลุ่มเดียวกัน เพราะจากข้อความที่ว่า "นี่เป็นจดหมายฉบับที่สองที่ข้าพเจ้าได้เขียนถึงท่านทั้งหลาย" แสดงว่าผู้รับจดหมายฉบับนี้ต้องได้รับฉบับแรกแล้ว
การที่อัครทูตเปโตรใช้คำแตกต่างกันในการเรียกคริสเตียนกลุ่มเดียวกัน น่าจะเป็นเพราะสถานการณ์เปลี่ยนไป ในจดหมายฉบับแรก คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มนี้กำลังถูกกดขี่ข่มเหงจากการดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้ที่ไม่เชื่อ แต่ในจดหมายฉบับที่สอง คริสเตียนกลุ่มนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เนื่องจากกำลังถูกชักจูงให้หลงผิดจากผู้ที่สอนผิดหรือครูเทียม
ในฐานะผู้เลี้ยงแกะของพระเยซู อัครทูตเปโตรเป็นห่วงคริสต์ศาสนิกชนที่กำลังถูกชักจูงให้หลงผิดเป็นอย่างมาก อัครทูตเปโตรต้องการสอนคริสตจักรว่าจะรับมือกับผู้ที่สอนผิดอย่างไร และต้องการสั่งให้คริสเตียนยึดมั่นทั้งในความเชื่อและหลักปฏิบัติควบคู่ไปด้วยกัน เพราะพระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน
อัครทูตเปโตรมีจุดประสงค์สามประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้ ประการแรกคือ อัครทูตเปโตรทราบว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังที่เขียนในจดหมายว่า "อีกไม่ช้าข้าพเจ้าก็จะต้องสละทิ้งร่างกายของข้าพเจ้าไป"จึงต้องการเตือนให้คริสต์ศาสนิกชนดำเนินชีวิตให้เหมาะสม
ประการที่สองคือ ต้องการให้ระวังครูเทียมซึ่งสอนผิด ๆ อัครทูตเปโตรกล่าวถึงลักษณะของเหล่าครูเทียมไว้ว่า เป็นคนที่หลงระเริงไปตามกิเลสตัณหา ใจของเขาชินกับการโลภ พูดโอ้อวดตัว ปรารถนาชั่วทางกาย เป็นต้น
ประการสุดท้ายคือ ย้ำกับคริสต์ศาสนิกชนว่า พระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน เพราะมีหลายคนคิดไปว่า เวลาผ่านไปนานแล้ว ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สิ่งต่าง ๆ ก็เป็นเหมือนเดิมตั้งแต่แรก อัครทูตเปโตรชี้แจงให้เข้าใจว่า เหตุการณ์นั้นจะต้องเกิดขึ้น แต่สาเหตุที่เวลาผ่านไปนานแล้วยังไม่เกิดขึ้น เพราะพระเจ้าอดทนรอเพื่อให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่ อัครทูตเปโตรยังกล่าวถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันที่พระเยซูเสด็จมาพิพากษาไว้ด้วยว่า ชาวโลกจะพินาศไปเพราะน้ำท่วม "ท้องฟ้าจะล่วงเสียไปด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง และโลกธาตุจะสลายไปด้วยไฟ และแผ่นดินโลกกับสิ่งสารพัดที่มีอยู่ในโลกนั้น จะต้องไหม้เสียสิ้น

**โครงร่าง**
1. การดำเนินชีวิตคริสต์ศาสนิกชน 1:1 - 21
2. ลักษณะของความไม่ชอบธรรม 2:1 - 22
3. การเสด็จกลับมาอย่างแน่นอนของพระเยซู 3:1 - 18

**อ้างอิง**
 Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998- Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997

**ดูเพิ่ม**
 พันธสัญญาใหม่

หมวดหมู่:บทจดหมายคาทอลิก
หมวดหมู่:หนังสือของพันธสัญญาใหม่