Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ

พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ หรือชื่อที่นิยมเรียกติดปากของคนในพื้นที่ว่า หลวงพ่อใหญ่ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ประดิษฐานอยู่ ณ วัดม่วง ตำบลหัวตะพาน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย จัดเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลกองค์หนึ่ง 
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ สร้างขึ้นโดยดำริของ พระครูวิบูลอาจารคุณ (เกษม อาจารสุโภ) เจ้าอาวาสองค์แรกของวัดม่วง เพื่อถวายแด่พระพุทธเจ้าและพระพุทธศาสนา โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ใช้ทุนทรัพย์ในการสร้างทั้งหมด 104,261,089.65 บาท จากการบริจาคของผู้มีจิตศรัทธา รวมเป็นระยะเวลากว่า 16 ปี โดยที่ พระครูวิบูลอาจารคุณนั้นได้ถึงแก่มรณกรรมไปเสียก่อนที่การก่อสร้างจะเสร็จด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2544 ณ โรงพยาบาลศิริราช แต่ก่อนที่ท่านจะมรณภาพ ท่านได้ให้ชื่อพระพุทธรูปว่า "พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ" เป็นการอุทิศแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ มีความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดเกศา 95 เมตร เทียบเท่ากับตึก 40 ชั้น และมีความกว้างของหน้าตัก 63.05 เมตร ซึ่งการเดินวนรอบองค์พระต้องใช้เวลากว่า 3 นาที
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ เป็นพระพุทธรูปที่สามารถมองเห็นได้จากระยะไกล นับเป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญของวัดม่วงและจังหวัดอ่างทอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย-  ภาพถ่าย ที่ Flickr
พุทธมหานวมินทร
พุทธมหานวมินทร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:พระพุทธรูปขนาดมหึมาในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอวิเศษชัยชาญ
บักฟาสต์แอบบีย์

บักฟาสต์แอบบีย์ (Buckfast Abbey) เป็นอาราม คณะเบเนดิกตินนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองบักฟาสต์ลีห์ในเทศมณฑลเดวอน อังกฤษ ที่อุทิศให้พระแม่มารีย์ บักฟาสต์แอบบีย์ก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1018 และเปลี่ยนไปอยู่ภายใต้การบริหารของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1147 จนกระทั่งมาถูกทำลายลงเมื่อมีการยุบอารามในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1882 ก็เริ่มมีนักพรตกลับมาอาศัยขึ้นอีกครั้ง และในปัจจุบันบักฟาสต์แอบบีย์เป็นอารามของคณะเบเนดิกติน

**อ้างอิง**
Clutterbuck, Robin Buckfast Abbey — A History ISBN 0-9511806-1-4
*Heald, Claire  "Binge drinking — the Benedictine connection", BBC News, 26 September, 2006, retrieved 8 October, 2006.
*St Boniface's Catholic College Historical Archives - 1951

**ดูเพิ่ม**
 คณะเบเนดิกติน- อาราม- คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน- แผนผังมหาวิหาร ( ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของวัด)- อารามในประเทศต่างๆ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:อารามคริสต์ในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมนอร์มัน
ชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์

ไฟล์:Saint Anthony The Great.jpg|thumb|150px |รูปเคารพของนักบุญแอนโทนีอธิการผู้ริเริ่มใช้ชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์
ชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์ (Christian monasticism) เป็นวิถีการปฏิบัติที่เริ่มวิวัฒนาการมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก โดยอาศัยแบบอย่างและอุดมคติจากคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งรวมทั้งพันธสัญญาเดิมด้วย แต่มิได้ระบุไว้อย่างเป็นทางการ จนกระทั่งมีการบัญญัติวินัยของนักบวชขึ้นเช่น วินัยของนักบุญบาซิล วินัยของนักบุญเบเนดิกต์ วินัยของนักบุญออกัสติน ตลอดจนกฎหมายศาสนจักรคาทอลิกซึ่งระบุถึงการใช้ชีวิตอารามวาสี ผู้ที่ใช้ชีวิตอารามวาสีเรียกว่านักพรต (ชาย) และนักพรตหญิง หรือเรียกโดยรวม ๆ ว่าอารามิกชน
ในสมัยแรก นักพรตไม่ใด้อาศัยในอาราม แต่เป็นฤๅษีที่อยู่โดดเดี่ยวในป่า เมื่อนักพรตเริ่มมีจำนวนมากขึ้น จึงหันมาอาศัยอยู่ร่วมกัน จนกลายเป็นชุมชนนักพรตในอารามที่ยึดถือการปฏิบัติแบบพรตนิยม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 อาราม - ชีวิตอารามวาสี 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Catholic Hermitage" – Christian Perspective on Monasticism-  Eastern Christian Monasticism orthodoxinfo.com-  Anglican religious orders and communities Anglican information on monasticism-  Photographs of Christian Monasteries-  Contemplative spirituality in the tradition of the medieval hermits who settled on Mount Carmel. date=2007-12-17 -  Saint Augustine's House Lutheran Monastery & Retreat House, Oxford, Michigan
โรงเรียนรามราชพิทยาคม

โรงเรียนรามราชพิทยาคม ตั้งอยู่ที่ หมู่ 14 ตำบลรามราช อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม โรงเรียนรามราชพิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กประจำตำบลรามราช เปิดสอนในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

**ประวัติ**
ในปีการศึกษา 2534 กระทรวงศึกษาธิการ โดยกรมสามัญศึกษา ได้ประกาศจัดตั้งสาขาโรงเรียนอุเทนพัฒนา สาขารามราช เป็นโรงเรียนรามราชพิทยาคม เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 และได้แต่งตั้งให้ นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ อาจารย์ 2 โรงเรียนอุเทนพัฒนา มาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้บริหารโรงเรียนรามราชพิทยาคม และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนรามราชพิทยาคม เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และได้จัดสรรตำแหน่งข้าราชการครูจำนวน 5 อัตรา ให้กับโรงเรียน ต่อมา ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนเป็นตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และในปีการศึกษา 2540 โรงเรียนได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอีกระดับหนึ่ง
เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2535 และได้แต่งตั้ง นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ อาจารย์ 2 โรงเรียนอุเทนพัฒนา ปฏิบัติหน้าผู้บริหารโรงเรียนรามราชพิทยาคม และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2535 และได้จัดสรรดำรงตำแหน่งข้าราชการครู จำนวน 2 อัตรา ให้กับโรงเรียนรามราช พิทยาคม ต่อมา ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2537 และในการศึกษาปี 2540 กรมสามัญศึกษาอนุมัติโรงเรียนเปิดสอนชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย อีกระดับหนึ่ง เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2543 ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนเป็นตำแหน่ง

**ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน**

**อ้างอิง**
  date=2009-06-30 
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอท่าอุเทน
ธนิดา กาญจนวัฒน์

ธนิดา กาญจนวัฒน์ (เกิด 16 กันยายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น จินนี่  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเข้าร่วมประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์  ในปี พ.ศ. 2548 เข้ารอบ 6 คนสุดท้าย หลังจากนั้นช่อง 3ได้ส่งเธอเป็นตัวแทนสาวไทยเชื้อสายจีน เข้าร่วมประกวด มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล ปี 2006 ที่   เกาะฮ่องกง ได้ตำแหน่งรองอันดับ 1 หลังจากนั้นจึงได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยรับบทเป็นนางเอกคู่กับ ณัฐพล ลียะวณิช สองเรื่องคือเรื่อง ยอดกตัญญู และ สุกี้ยากี้ หลังจากนั้นจึงได้รับบทรองและบทร้ายตามลำดับ ปัจจุบันหมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ 
จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรีสาขาการบัญชี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (เอแบค) และระดับปริญญาโท สาขาการจัดการวัฒนธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2553

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
2550 
ยอดกตัญญู 
พิมพ์ดาว 
2551 
นิมิตมาร 
เต็มใจ 
2552 
เพลิงพราย 
อุ๋ม 
ลูกสาวกำนัน 
ผักบุ้ง / ผักตบ 
เทพธิดาปลาร้า 
ร่วมฤดี 
2553 
เขยบ้านนอก 
หนู 
เจ้าสาวไร่ส้ม 
แคทรีน่า 
2554 
เทพธิดาปลาร้า ไห 2 
ร่วมฤดี 
รอยไหม 
สรัญญา (รับเชิญ)
2555 
รักสุดปลายฟ้า 
ชินานาฏ (ชีน่า) 
ท่านชายในสายหมอก 
ลัดลดา (ลดา) 
2556 
แรงปรารถนา 
พราวพิไล (พราว) 
หลานสาวนายพล 
เข็มทอง
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ 
เมรี / แมรี่ 
ชาติเจ้าพระยา 
เรไร (รับเชิญ)
ลูกหนี้ที่รัก 
จีรสุดา
2557 
กุหลาบซ่อนกลิ่น 
วรรณพร
ทางเดินแห่งรัก 
ลดา 
2558 
นางร้ายที่รัก 
ดวงแข 
เทพบุตรสุดเวหา 
สาวิตรี (รับเชิญ)
2559 
วัยแสบสาแหรกขาด 
เปรมมิกา / ครูปาล์ม 
บุษบาหน้าตลาด 
ดรุณา
2564 
คุณกระบือสื่อรัก 
นก
สุกี้ยากี้ 
ฮิเดโกะ
บัวแล้งน้ำ 
จิตพิสุทธ์- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8
2560 
เพลิงรักไฟมาร 
จินดา (ดา)	

**รางวัล**
 รองอันดับ 1 มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล ประจำปี 2006

**มิวสิกวิดีโอ**
 ให้ใครมารักหน่อย ของ ตุ้ย AF3- ยอมจำนนฟ้าดิน ของ หญิง ธิติกานต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ginneyja/
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นิสิตเก่าบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นางงามไทย
ออดงแห่งกลูว์นี

นักบุญออดงแห่งกลูว์นี (Odon de Cluny, Odo of Cluny) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิก อธิการอารามกลูว์นีองค์ที่สอง นักบุญออดงมีบทบาทในการปฏิรูปชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์สำนักกลูว์นีในประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลี
ออดงผู้เป็นบุตรของลอร์ดเจ้าที่ดินแห่ง Deols ไม่ไกลจากเลอม็องในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่สำนักของวิลเลียมที่ 1 ดยุกแห่งอากีแตน และต่อมากับเรอมี โดแซร์ ที่ปารีส ราวปี ค.ศ. 909 ออดงก็รับปฏิญาณตนเป็นนักพรต รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และต่อมาเป็นอธิการของโรงเรียนประจำอารามโบมที่มีแบร์โนแห่งกลูว์นีเป็นอธิการอาราม แบร์โนกลายมาเป็นผู้ก่อตั้งและอธิการองค์แรกของอารามกลูว์นีในปี ค.ศ. 910 ออดงติดตามแบร์โนไปยังกลูว์นีและนำหนังสือที่สะสมติดตัวไปด้วย หลังจากที่แบร์โนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 927 ออดงก็ดำรงตำแหน่งเป็นอธิการอารามต่อมา

**อ้างอิง**
 title=Saint Odo  -  St. Odo of Cluny date=2005-11-08  on ewtn.com-  Odo of Cluny date=2008-05-17  at Patron Saints Index

**ดูเพิ่ม **
 นักบุญ 
หมวดหมู่:อธิการอารามกลูว์นี
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักบุญคณะเบเนดิกติน
หมวดหมู่:นักบุญชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:นักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 10
สตีฟ ฟอกซ์

สตีฟ ฟอกซ์ (スティーブ・フォックス; Steve Fox) เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน (ปรากฏตัวครั้งแรกในเทคเคนภาค 4) ผู้เป็นนักมวยสากลชาวอังกฤษ นอกจากนี้ สตีฟ ฟอกซ์ ยังได้รับการกำหนดให้มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์เรื่องเทคเคนด้วยเช่นกัน (โดยมีผู้รับบทเป็นสตีฟ คือ ลุค กอสส์)

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
เทคเคนภาค 4 - 5
สตีฟ ฟอกซ์ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทั้งยังเป็นนักสู้ที่มีฝีมืออย่างเหลือเชื่อในสังเวียน อย่างไรก็ตามความเก่งกาจของเขาได้สร้างความหวั่นเกรงให้แก่เหล่ามาเฟีย ซึ่งพวกเขาจ้างให้ล้มมวย สตีฟไม่เชื่อฟัง และเข้าแข่งขันจนได้รับชัยชนะ ผลการแข่งนี้เองที่ทำให้สตีฟถูกติดตามโดยมาเฟียผู้ประสงค์ที่จะทำการสังหารเขา สตีฟจึงเดินทางออกต่างประเทศโดยนั่งเครื่องบินไปยังสหรัฐอเมริกา ซึ่งนับว่าเป็นการฉลาดที่เขาจะสามารถตามหาบุคคลหรือจัดการสิ่งไม่พึงประสงค์ได้ตามต้องการ สตีฟเข้าร่วมการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 4 ด้วยความหวังที่จะพบข้อมูลเบื้องหลังเกี่ยวกับแผลเป็น ที่ปรากฏบนแขนของเขาเอง
สองเดือนภายหลังจากการสรุปผลแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 4 ได้มีการประกาศจัดการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 5 ขึ้น สตีฟจึงเข้าร่วมการแข่งขันอีก โดยในครั้งนี้ เขาพุ่งเป้าไปยังการทำลายองค์กรมิชิมะไซบัตสึ
เทคเคนภาค 6
สตีฟ ฟอกซ์ ได้ทำลายสถาบันการวิจัยของมิชิม่าไซบัตสึ ด้วยความรู้สึกที่ไม่พอใจมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน สตีฟมีความตั้งใจที่จะกลับไปสู่โลกแห่งวงการมวยสากลอีกครั้ง แต่การแข่งขันมวยสากลในรายการสำคัญส่วนใหญ่ได้ถูกยกเลิกไปอันเนื่องมาจากการเกิดสงครามที่มีขึ้นทั่วทุกมุมโลก สตีฟรู้สึกว่าคงไม่มีใครหันมาให้ความสนใจต่อการแข่มวยในขณะนี้ เขาจึงอยู่ในสถานะที่เสมือนคนไร้งานทำและไม่สามารถทำในสิ่งที่เขารักได้ จากนั้นเพียงไม่นาน เขาได้รับเชิญให้ทำการฝึกฝนร่วมกับมาร์แชล ลอว์ และพอล ฟีนิกซ์

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**
 นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)- นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลเกี่ยวกับ "สตีฟ ฟอกซ์" (Tekkenpedia)-  ข้อมูลเกี่ยวกับ "สตีฟ ฟอกซ์" 
หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอังกฤษ
ออทโทแห่งบัมแบร์ก

นักบุญออทโทแห่งบัมแบร์ก (Otto von Bamberg) เป็นบิชอปชาวเยอรมัน และมิชชันนารีผู้เป็นทูตของพระสันตะปาปาที่ทำหน้าที่ช่วยชาวพอเมอเรเนียให้เปลี่ยนมาถือคริสต์ศาสนา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 นักบุญ 

**แหล่งข้อมูลอื่น **
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1060
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:นักบุญชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักบุญชาวโปแลนด์
จังหวัดแซน-มารีตีม

แซน-มารีตีม (Seine-Maritime) เดิมชื่อ แซแน็งเฟรีเยอร์ (Seine-Inférieure) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่บนฝั่งทะเลทางตอนเหนือของประเทศตรงปากแม่น้ำแซน โดยมีรูอ็องเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 759,684 คนใน ค.ศ. 2019
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดแซน-มารีตีม ได้แก่ อาสนวิหารรูอ็องและอารามแซ็ง-ฌอร์ฌแห่งโบแชร์วีล

**ประชากร**

**ดูเพิ่ม **
 แคว้นนอร์ม็องดี - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด date=2019-06-24 - fr  เว็บไซต์จังหวัด- fr  Communes 76

แซน-มารีตีม
จังหวัดเดอ-แซฟวร์

เดอ-แซฟวร์ (Deux-Sèvres) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ โดยมีนียอร์เป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 374,878 คนใน ค.ศ. 2019
เดอ-แซฟวร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ชื่อจังหวัดแปลตรงตัวว่า "แซฟวร์ทั้งสอง" คือแซฟวร์น็องแตซและแซฟวร์นียอร์แตซซึ่งเป็นแม่น้ำสองสายที่เป็นที่มาของชื่อ
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดเดอ-แซฟวร์ได้แก่ คฤหาสน์อัวรง

**ประชากร**
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

**ดูเพิ่ม**
 แคว้นนูแวลากีแตน - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์จังหวัด - fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด

เดอ-แซฟวร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1650

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1650
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1450

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1450
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
ภาษามลายูบ้าบ๋า

ภาษามลายูบ้าบ๋า (Bahasa Melayu Baba) หรืออาจเรียกว่า ภาษาจีนช่องแคบ (Straits Chinese) ถือเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษามลายู โดยมีการยืมคำในภาษาฮกเกี้ยนค่อนข้างมาก แต่ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตาย และใช้กันในกลุ่มชาวเปอรานากันรุ่นเก่า ในขณะที่คนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาอังกฤษกัน โดยชาวเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย ส่วนใหญ่จะอาศัยในรัฐมะละกาและรัฐปีนัง ส่วนในสิงคโปร์มีผู้พูดภาษานี้ในเขตกาตง เขตกีย์แลนด์ และเขตเจาเฉียต และในอินโดนีเซีย มีผู้พูดภาษานี้แถบชวาตะวันออกโดยเฉพาะเมืองซูราบายา
ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษามลายูบ้าบ๋าน้อยลงจนเป็นภาษาใกล้สูญ ในประเทศอินโดนีเซีย ชาวเปอรานากันในแถบชวากลางหันมาพูดภาษาชวามากขึ้น ส่วนในแถบชวาตะวันตกก็หันมาพูดภาษาซุนดา และแถบซูราบายาเอง เด็กเชื้อสายจีนรุ่นใหม่ก็หันมาพูดภาษาชวาถิ่นซูราบายาแทน และหลายคนเลือกที่จะเรียนรู้ภาษาจีนกลางมากกว่าภาษามลายูบ้าบ๋า จนเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาษามลายูบ้าบ๋าลดความสำคัญลงไป ส่วนคนรุ่นใหม่ยังสามารถใช้ภาษาผสมนี้ได้ แต่ใช้ได้อย่างจำกัด จึงได้นำคำใหม่เข้ามาใช้ (และเสียคำเก่าไป) จนกลายเป็นศัพท์สแลง จึงกลายเป็นช่องว่างของภาษาระหว่างคนเปอรานากันรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่

**ตัวอย่างภาษาบ้าบ๋าซูราบายา**

**อ้างอิง**- Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.- A Baba Malay Dictionary date=2007-10-25  by William Gwee Thian Hock- Bahasa Baba Baba Malay, Straits Chinese Malay
หมวดหมู่:ภาษาพิดจินและภาษาครีโอล
หมวดหมู่:ภาษามลายู
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศสิงคโปร์
จังหวัดอียอน

อียอน (Yonne, pron) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอียอนตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำอียอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีโอแซร์เป็นเมืองหลัก
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอียอน ได้แก่ มหาวิหารเวเซอแล, อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งซ็องส์ และอารามปงตีญี

**ประชากร**
จำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

**ดูเพิ่ม**
 แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์จังหวัด- fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด date=2022-07-20 - en Yonne- (in French)  Chamber of commerce

อียอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1370

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1370
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
จังหวัดโวฌ

โวฌ (Vosges, fr-Paris--Vosges.ogg) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโวฌตั้งชื่อตามชื่อทิวเขาโวฌ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีเอปีนาลเป็นเมืองหลัก
โวฌเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดลอแรน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโวฌก็ได้แก่ อาสนวิหารนกบุญดีเยแห่งแซ็ง-ดีเย-เด-โวฌและอารามเรอมีเรอมง

**ประชากร**
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

**ดูเพิ่ม**
 แคว้นกร็องแต็สต์ - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr Vosges.com  Economic information about the Vosges date=2006-12-31 - fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด- fr  เว็บไซต์จังหวัด- en  Tourisme Vosges-  Illustrated Article on the Vosges Battlefields in Winter at 'Battlefields Europe'- Climbbybike.com:  All information on and profiles of the climbs and cols of the Vosges date=2006-06-25 - short=x

โวฌ
จังหวัดโอต-เวียน

โอต-เวียน (Haute-Vienne; Nauta Vinhana, Nauta Viena) เป็นจังหวัดหนึ่งในแคว้นนูแวลากีแตนของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางตอนกลางของประเทศ จังหวัดโอต-เวียนตั้งชื่อตามชื่อของแม่น้ำเวียน โดยมีลีมอฌเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 372,359 คนใน ค.ศ. 2019
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-เวียน ได้แก่ ปราสาทมงเบริงและอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งลีมอฌ 

**ประชากร**

**ดูเพิ่ม**
 แคว้นนูแวลากีแตน - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส- รายชื่อเมืองในจังหวัดโอต-เวียน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์จังหวัด- fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด- en  Tourism date=2022-08-15 

โอต-เวียน
หมวดหมู่:มาซิฟซ็องทราล
จังหวัดเคริซ

เคริซ (Creuse, LL-Q150 (fra)-GrandCelinien-Creuse.wav; Cruesa หรือ Crosa) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตนในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดเคริซตั้งตามชื่อแม่น้ำเคริซ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสโดยมีเกเรเป็นเมืองหลัก
เคริซเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอาณาจักรเคานต์แห่งมาร์ช

**ประชากร**

**ดูเพิ่ม **
 แคว้นนูแวลากีแตน - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด- fr  เว็บไซต์จังหวัด-  Official Tourism Website

เคริซ
หมวดหมู่:มาซิฟซ็องทราล
จังหวัดซาวัว

ซาวัว (Savoie; Savouè d’Avâl) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดซาวัวตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอลป์ โดยมีช็องเบรีเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 436,434 คน
ซาวัวเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของบริเวณซาวอยที่ถูกผนวกเข้ามาเป็นของฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาตูริน อีกจังหวัดหนึ่งคือโอต-ซาวัว
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดซาวัว ได้แก่ อาสนวิหารนักบุญฟร็องซัว เดอ ซาลแห่งช็องเบรีและอาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งมูตีเย

**ประชากร**

**ดูเพิ่ม**
 ซาวอย - แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*fr  เว็บไซต์จังหวัด- Regional Tourism Agency- Gallery Photos and pictures of Savoie date=2007-08-18 - Photos of Savoie mountains date=2007-03-11 

ซาวัว
หมวดหมู่:ซาวอย
มะเร็งเซลล์ตับ

มะเร็งเซลล์ตับ หรือ เฮปาโตเซลลูลาร์ คาร์ซิโนมา (hepatocellular carcinoma - HCC) เป็นมะเร็งที่กำเนิดขึ้นในตับ มะเร็งเซลล์ตับเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับ 3 จากการเสียชีวิตจากมะเร็งทุกชนิดทั่วโลก โดยมีผู้ป่วยอยู่กว่า 500,000 คน อุบัติการณ์ของมะเร็งเซลล์ตับพบมากในเอเชียและแอฟริกาซึ่งมีการระบาดของโรคตับอักเสบจากไวรัสตับอักเสบบีและซีอยู่มาก โรคตับอักเสบจากไวรัสนี้มีส่วนอย่างมากในการทำให้เกิดโรคตับเรื้อรังและนำไปสู่มะเร็งเซลล์ตับในที่สุด
อาการที่นำผู้ป่วยมะเร็งเซลล์ตับมาพบแพทย์ในปัจจุบันเปลี่ยนไปจากอดีต ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ป่วยจะมาพบแพทย์ในระยะท้ายของโรคด้วยอาการปวดท้องด้านบนขวา น้ำหนักลด และมีอาการแสดงของโรคตับที่เป็นมากเกินกว่าร่างกายจะชดเชยได้ ปัจจุบันมะเร็งเซลล์ตับได้รับการตรวจพบในระยะแรก ๆ มากขึ้นเนื่องจากการตรวจคัดกรองที่ทำเป็นประจำในผู้ป่วยตับแข็งโดยใช้ภาพถ่ายรังสีส่วนตัดและการตรวจด้วยระดับอัลฟาฟีโตโปรตีนในเลือด
ผู้ป่วยบางรายอาจได้รับผลดีจากการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกแม้จะชั่วคราว ในขณะที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่สามารถรับการรักษาด้วยการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกได้เนื่องจากเมื่อตรวจพบโรคก็ลุกลามไปมากแล้ว หรือจากความรุนแรงของโรคตับเองซึ่งควรจะได้รับการรักษาด้วยการผ่าตัดเปลี่ยนตับ โดยรวมทั่วโลกมีผู้ป่วยเพียงจำนวนน้อยที่สามารถเข้าถึงการผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะได้ แม้แต่ในประเทศพัฒนาแล้วก็ยังมีข้อจำกัดเรื่องความขาดแคลนอวัยวะ ในผู้ป่วยเหล่านี้การรักษาแบบทำลายชิ้นเนื้อเฉพาะที่เช่นการรักษาด้วยการทำลายชิ้นเนื้อด้วยคลื่นความถี่วิทยุ (radiofrequency ablation) การอุดหลอดเลือดด้วยยา (chemoembolization) และยาเคมีบำบัดชนิดใหม่ ๆ อาจช่วยยืดชีวิตของผู้ป่วยในลักษณะของการรักษาประทังได้

**ปัจจัยเสี่ยง**

**อาการและอาการแสดง**

**พยาธิกำเนิด**

**การวินิจฉัย**

**พยาธิวิทยา**

**การกำหนดระยะ**

**การดูแลรักษา**

**พยากรณ์โรค**
พยากรณ์โรคโดยรวมไม่ค่อยดีนัก มะเร็งเซลล์ตับเพียง 10-20% เท่านั้นที่สามารถตัดออกด้วยการผ่าตัดได้หมด หากไม่สามารถตัดออกได้หมดโรคมักดำเนินต่อจนผู้ป่วยส่วนใหญ่เสียชีวิตภายใน 3-6 เดือน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผู้ป่วยมักมาพบแพทย์หรือวินิจฉัยได้เมื่อโรคดำเนินไปมากแล้ว ผู้ป่วยบางรายอาจมีชีวิตได้นานกว่า 6 เดือน ระยะหลังนี้เมื่อมีการอนุมัติให้ใช้ nexavar ในการรักษามะเร็งเซลล์ตับระยะสุดท้าย พบว่าพยากรณ์โรคของผู้ป่วยโรคระยะลุกลามหรือไม่สามารถผ่าตัดได้โดยรวมดีขึ้น แต่ยังถือว่าแย่อยู่

**วิทยาการระบาด**

**ประเทศนอกเหนือจากซีกโลกตะวันตก**

**อเมริกาเหนือและยุโรปตะวันตก**

**สังคมและวัฒนธรรม**

**การตระหนักรู้**

**บุคคลมีชื่อเสียง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มะเร็งระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:วิทยาตับ
จังหวัดโอต-ซาวัว

โอต-ซาวัว (Haute-Savoie; Savouè d’Amont, Hiôta-Savouè) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโอต-ซาวัวตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอลป์โดยมีอานซีเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 826,094 คน
โอต-ซาวัวเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของบริเวณซาวอยที่ถูกผนวกเข้ามาเป็นของฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาตูริน อีกจังหวัดหนึ่งคือซาวัว
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-ซาวัว ได้แก่ อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอานซี

**ประชากร**
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1861:

**ดูเพิ่ม**
 ซาวอย - แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ - หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 fr  เว็บไซต์สภาจังหวัด- fr  เว็บไซต์จังหวัด- fr  Haute-Savoie Chamber of Commerce and Industry date=2022-08-14 - publisher=Directions régionales de l'économie, de l'emploi, du travail et des solidarités (DREETS) – สถิติภูมิภาค (สำนักงานแรงงานแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์)- short= 1

โอต-ซาวัว
หมวดหมู่:ซาวอย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 920

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 920
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
ลูกดิ่ง

ลูกดิ่ง อาจหมายถึง- ลูกดิ่ง (เครื่องมือ) - เครื่องมืองานช่างชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับอ้างอิงแนวดิ่งตั้งฉากกับพื้นโลก- ลูกดิ่ง (พืช) - พืชชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายสะตอ
*โยโย่ - ของเล่นประเภทหนึ่ง ประกอบด้วยวงล้อและเชือกพันรอบแกนของวงล้อนั้น
ทะเลโอค็อตสค์

ทะเลโอค็อตสค์ (Sea of Okhotsk; Ohótskoye móre pron; Ohōtsuku-kai) เป็นทะเลชายอาณาเขตของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก อยู่ระหว่างคาบสมุทรคัมชัตคาที่อยู่ทางตะวันออก, หมู่เกาะคูริลทางตะวันออกเฉียงใต้, เกาะฮกไกโดทางใต้, เกาะซาฮาลินทางตะวันตก รวมไปถึงแนวยาวของชายฝั่งไซบีเรียตะวันออก (รวมถึงเกาะชานตาร์) ตั้งอยู่ทางตะวันตกและเหนือ ส่วนมุมตะวันออกเฉียงเหนือคืออ่าวเชลีคอฟ ชื่อตั้งตามโอค็อตสค์ เมืองรัสเซียแห่งแรกที่ตะวันออกไกล ชื่อทะเลมาจากแม่โอคอตา ซึ่งมาจากศัพท์ภาษา Even ว่า italic=no (okat) ซึ่งหมายถึง "แม่น้ำ"

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Overview of Okhotsk region (PDF) date=2012-02-07 
อโอคอตสค์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศรัสเซีย
ลูกดิ่ง (เครื่องมือ)

ลูกดิ่ง
ลูกดิ่ง คือ เครื่องมือสำหรับงานช่างชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นตุ้มน้ำหนักที่มีปลายด้านหนึ่งแหลม และปลายอีกด้านยึดไว้ด้วยเชือก ใช้สำหรับการหาแนวดิ่งที่ตั้งฉากกับพื้นโลก เพื่อใช้เป็นแนว หรือเส้นอ้างอิงสำหรับงานก่อสร้างและงานช่างอื่นๆ
การใช้ลูกดิ่งหาแนวดิ่ง มีมาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ ทั้งช่างก่ออิฐ, ช่างแกะสลักหิน หรือช่างไม้ ต่างก็ใช้ลูกดิ่งในการตรวจสอบชิ้นงานต่างๆ ว่าได้แนวดิ่งหรือไม่ 
ในปัจจุบัน ลูกดิ่งสำหรับงานช่างได้รับการปรับปรุงให้สะดวกต่อการใช้งานยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการรวมกับปักเต้า และยังถูกนำไปเป็นส่วนประกอบของเครื่องมืออื่น เช่นกล้องวัดระดับ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ใช้สำหรับการวัดระดับและแนวสำหรับงานสำรวจ
ตุ้มน้ำหนักที่ใช้ทำเป็นลูกดิ่ง เดิมทีนิยมใช้ดีบุกเป็นวัสดุหลัก แม้ในปัจจุบันลูกดิ่งมีรูปแบบที่หลากหลาย แต่วัสดุที่ใช้ทำตุ้มน้ำหนักยังนิยมใช้โลหะเป็นวัสดุหลัก

**การใช้งาน**
การใช้ลูกดิ่งตรวจสอบแนวเทคอนกรีต
ลูกดิ่ง เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการอ้างอิงแนวดิ่ง โดยเฉพาะงานก่อสร้างโครงสร้างสูงต่างๆ จะใช้ลูกดิ่งในการหาเส้นแนวดิ่งสำหรับใช้อ้างอิงการวัดระยะต่างๆ เพื่อการก่อสร้าง โดยการปล่อยให้ตุ้มน้ำหนักห้อยอย่างอิสระจนนิ่ง จากนั้นจึงเคลื่อนจุดแขวนลูกดิ่งจนกระทั่งปลายแหลมของตุ้มน้ำหนักจรดตรงกับตำแหน่งอ้างอิงบนพื้น ก็จะได้ว่าแนวเชือกที่ห้อยตุ้มน้ำหนักไว้นั้น คือเส้นแนวดิ่งจากจุดอ้างอิงบนพื้น
เมื่องานก่อสร้างรุดหน้าสูงขึ้น เส้นแนวดิ่งที่ใช้สำหรับการอ้างอิงก็จะได้รับการต่อยาวขึ้นเรื่อยเช่นเดียวกัน ทั้งนี้นั่งร้านบางชนิดที่ใช้ในงานก่อสร้างจะมีขีดวัดพร้อมลูกดิ่งเพื่อบ่งบอกว่าการติดตั้งโครงสร้างนั่งร้านอยู่ในแนวดิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ จากการปรับใช้งานที่กล่าวมา จะสามารถสังเกตได้จากสิ่งก่อสร้างหลายๆ แห่งจะมีจุดอ้างอิงบนพื้น เพื่อใช้เป็นตำแหน่งอ้างอิงของลูกดิ่ง เช่น วิหารเก่าแก่ต่างๆ ในยุโรปที่จะเห็นลวดลายบนพื้นเป็นจุดศูนย์รวมบริเวณใต้กึ่งกลางหลังคาโดมของวิหารแห่งนั้น เป็นต้น
ลูกดิ่งพร้อมหน้าปัดวัดองศา
นอกจากนี้ ลูกดิ่งยังได้รับการปรับปรุงใช้งานอีกหลากหลาย เช่นการถูกนำไปรวมกับปักเต้า ช่วยให้ผู้ใช้งาน สามารถตีเส้นแนวดิ่งได้โดยสะดวก
หรือการนำลูกดิ่งไปประกอบกับหน้าปัดวัดองศา ก็สามารถใช้งานในการวัดองศาของชิ้นงานหรือโครงสร้าง เทียบกับแนวดิ่งได้ รวมทั้งนำไปสู่การอ้างอิงเพื่อหาเส้นแนวราบแทนการใช้ระดับน้ำได้อีกด้วย
การประยุกต์ใช้งานลูกดิ่งอีกประการ พบได้ในตึกระฟ้าที่ถูกก่อสร้างขึ้นเมื่อหลายปีก่อน นิยมใช้ลูกดิ่งแขวนด้วยลวดโลหะ และห้อยจุ่มลงในบ่อน้ำมันที่ติดตั้งไว้บนที่สูง ลูกดิ่งดังกล่าวมีไว้เพื่อลดความรุนแรงของการแกว่งตัว กล่าวคือมีหน้าที่ช่วยในการดูดซับแรงที่กระทำต่ออาคารนั่นเอง

**การหาจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุรูปทรงอิสระ**
ลูกดิ่งยังใช้เป็นเครื่องมือสำหรับหาจุดศูนย์ถ่วง เช่น ในการเขียนภาพ ซึ่งจำเป็นต้องหาจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุ เพื่ออ้างอิงในการเขียนภาพให้สมบูรณ์และได้สมดุลถูกต้องตามหลักสรีรศาสตร์ โดยผู้เขียนภาพจะเริ่มจากการเขียนภาพของวัตถุลงบนแผ่นกระดาษ จากนั้นจึงนำไปห้อยที่จุดแขวนลูกดิ่ง เพื่อหาแนวเส้นผ่านจุดศูนย์ถ่วง ทำซ้ำเช่นนี้หลายครั้ง โดยเปลี่ยนจุดห้อยของภาพเขียนดังกล่าวไปเรื่อย จะได้ว่าจุดตัดของเส้นผ่านจุดศูนย์ถ่วงแต่ละเส้น คือจุดศูนย์ถ่วงของภาพเขียนนั้น
หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
หมวดหมู่:การกำหนดทิศทาง
ประตู

ไฟล์:The Marble Temple-Door (Bangkok).jpg|thumb|200px|ประตูสถาปัตยกรรมไทย อุโบสถวัดเบญจมบพิตร
ประตูสวย ๆ
ประตู คือ สิ่งก่อสร้างแบบเคลื่อนที่ได้ใช้ปิดกั้นและเป็นทางเข้าไปยังพื้นที่ที่ถูกปิดไว้ เช่น อาคาร หรือยานพาหนะ โครงสร้างแบบคล้ายกันแต่อยู่ภายนอกเรียกว่า ประตูรั้ว โดยทั่วไป ประตูมีด้านในที่หันเข้าหาพื้นที่ว่าง และด้านนอกหันหน้าไปยังนอกพื้นที่ดังกล่าว ขณะที่บางครั้งด้านในประตูอาจจะมีรูปร่างเหมือนกับด้านนอก หรือทั้งสองด้านของประตูอาจแตกต่างกันก็ได้ เช่น ประตูยานพาหนะ ประตูมักประกอบด้วยแผงที่เหวี่ยงอยู่บนบานพับ หรือเลื่อน หรือหมุนสู่ด้านใน
เมื่อประตูเปิด คน สัตว์ ระบบระบายอากาศ และ/หรือแสงจะสามารถเข้าไปภายในได้ ประตูมักใช้ควบคุมบรรยากาศภายในพื้นที่โดยปิดทางกระแสลม เพื่อที่ภายในจะได้มีอากาศเย็นลงหรือร้อนได้ขึ้นอย่างเหมาะสม ประตูเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยป้องกันไม่ให้ไฟลุกลาม และยังเป็นเกราะป้องกันเสียงรบกวนด้วย ประตูจำนวนมากมักจะมีกลไกการล็อกประตูที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งเข้าหรือออกได้ เพื่อความมีมารยาทและความสุภาพ คนจะเคาะประตูก่อนเปิดประตูและเข้าห้อง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประตู
หมวดหมู่:ชนิดของทางเข้าออก
สมาคมดาราศาสตร์ไทย

ตราสัญลักษณ์ของสมาคมดาราศาสตร์ไทย
สมาคมดาราศาสตร์ไทย (Thai Astronomical Society) ชื่อย่อว่า สดท. เดิมชื่อ สมาคมนักดาราศาสตร์ เป็นสมาคมทางวิชาการด้านดาราศาสตร์ ของประเทศไทย ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมการศึกษาดาราศาสตร์ สนับสนุนการค้นคว้า งานวิจัย และเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการเกี่ยวกับดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่ท้องฟ้าจำลอง กรุงเทพฯ 
สมาคมดาราศาสตร์ไทยจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ได้จัดกิจกรรมต่างๆ ในการส่งเสริมการศึกษาด้านดาราศาสตร์ในประเทศไทย เช่น กิจกรรมดาราศาสตร์สัญจร การจัดค่ายดาราศาสตร์โอลิมปิก การบรรยายพิเศษประจำเดือน และการจัดทำวารสาร "ทางช้างเผือก" เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ปรากฏการณ์ และบทความทางดาราศาสตร์ให้แก่ทั้งสมาชิกและบุคคลทั่วไป
ปัจจุบันสมาคมดาราศาสตร์ไทยได้มี นายอารี สวัสดี เป็นนายกสมาคม

**ประวัติ**
ระหว่างวันที่ 25-26 กันยายน พ.ศ. 2521 ได้มีการสัมนาดาราศาสตร์ ณ ท้องฟ้าจำลอง กรุงเทพฯ  ผู้เข้าร่วมสัมมนาครั้งนั้นเป็นนักดาราศาสตร์ หรือทำงานเกี่ยวข้องกับวิชาดาราศาสตร์จากหลายสถาบันทั่วประเทศ เช่น อาจารย์ผู้สอนวิชาดาราศาสตร์ หรือวิชาที่เกี่ยวข้องในมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยครู อาจารย์ผู้สอนดาราศาสตร์ในโรงเรียนบางแห่งของกรมสามัญศึกษา นักวิทยาศาสตร์ จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เป็นต้น 
ผู้เข้าสัมมนาทั้งหมดมีความเห็นพ้องต้องกันว่า ควรจะมีสมาคมทางวิชาการด้านดาราศาสตร์ จึงมีมติแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อก่อตั้งสมาคมดาราศาสตร์แห่งประเทศไทยขึ้นคณะหนึ่ง จำนวน 12 คน ดังนี้
# นายระวี ภาวิไล ประธาน
# นายสมหวัง ตัณฑลักษณ์ รองประธาน
# นายประยูร ร่มโพธิ์
# นายขาว เหมือนวงศ์
# นายสุวิทย์ วิบูลย์เศรษฐ์
# นายระวิ สงวนทรัพย์
# นายกนก จันทร์ขจร
# นายสุมิตร นิภารักษ์
# นายพรชัย ศรีวลีรัตน์
# นางกุหลาบ ลิบรัตนสกุล
# นายนิพนธ์ ทรายเพชร เลขานุการ
# น.ส.ยุพา วานิชชัย ผู้ช่วยเลขานุการ
คณะทำงานได้ประชุมร่างระเบียบข้อบังคับและนำเสนอขออนุญาตจัดตั้งสมาคมดาราศาสตร์ไทย จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ และได้รับอนุญาตให้จัดตั้งเป็นสมาคม ได้ตามใบอนุญาตเลขที่ ต.275/2523 ออกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ในชื่อว่า สมาคมนักดาราศาสตร์

**สัญลักษณ์ของสมาคม**
ตราสัญลักษณ์ของสมาคมดาราศาสตร์ไทย ใช้เป็นรูปสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงกล้องโทรทรรศน์ ซึ่งเป็นภาพจำลองจากภาพแกะสลักไม้ ฝีมือจิตรกรชาวฝรั่งเศส เป็นภาพขณะที่กำลังทรงกล้องโทรทรรศน์เพื่อทอดพระเนตรจันทรุปราคา ที่พระที่นั่งเย็น ริมทะเลชุบศร จังหวัดลพบุรี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://thaiastro.nectec.or.th เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
หมวดหมู่:สมาคมในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การอวกาศ
อาสนวิหารนัวยง

อาสนวิหารนัวยง (Cathédrale de Noyon) หรือชื่อทางการว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งนัวยง (Cathédrale Notre-Dame de Noyon) ในอดีตเป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกของอดีตมุขมณฑลนัวยง ตั้งอยู่ที่เมืองนัวยงในจังหวัดอวซ แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส 
อาสนวิหารนัวยงเดิมเป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งนัวยง ต่อมาถูกยุบรวมกับมุขมณฑลโบแวตามความตกลง ค.ศ. 1801 ในปัจจุบันจึงมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตในสังกัดมุขมณฑลโบแว ตัวอาสนวิหารสร้างบนสถานที่เดิมเป็นโบสถ์ที่ถูกเพลิงไหม้ไปในปี ค.ศ. 1131 ที่เป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมคาบสมัยระหว่างโรมาเนสก์และกอทิก

**องค์ประกอบ**
ผังของอาสนวิหารเป็นรูปกางเขนที่มีความยาวทั้งสิ้น 105 เมตร ความสูงของช่องทางเดินกลาง 23 เมตร ด้านตะวันตกมีซุ้มทางเข้าที่มาสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และหออีกสองหอที่ยังสร้างไม่เสร็จ ตอนบนของหอสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 รายละเอียดการตกแต่งสูญหายไปแทบทั้งหมด ทางเดินกลางแบ่งเป็น 11 ช่วง ภายในของช่องทางเดินข้างยังคงรักษาหน้าต่างแบบโค้งมนของระเบียงแนบและของหน้าต่างชั้นบนอยู่ แต่หน้าต่างที่เป็นโค้งแหลมสองชั้นของระเบียงชั้นล่าง และเพดานสันหกแฉก (sexpartite vault) ได้รับการสร้างใหม่หลังจากเพลิงใหม้ในปี ค.ศ. 1293 ปลายแขนกางเขนเป็นมุขโค้งครึ่งวงกลมโบสถ์น้อยทางตอนเหนือมาสร้างเพิ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และทางด้านใต้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 โดยเฉพาะคูหาหนึ่งที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นคูหาที่ตกแต่งอย่างวิจิตร ค้ำยันแบบปีกได้รับการบูรณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตามลักษณะสถาปัตยกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 12 จากทางตะวันตกเฉียงเหนือของช่องทางเดินกลางเป็นระเบียงคดที่สร้างในปี ค.ศ. 1230 ติดกับระเบียงฉันนบถเป็นหอประชุมนักบวชที่สร้างในสมัยเดียวกัน ที่ทางเข้าตกแต่งด้วยประติมากรรมของบิชอปและอื่น ๆ

**ประวัติ**
อนุสรณ์ต่าง ๆ ของบิชอปถูกทำลายระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาสงครามโลกครั้งที่ 1 ก็สร้างความเสียหายพอสมควรที่ทำให้ต้องใช้เวลาถึงยี่สิบปีในการซ่อมแซม
อาสนวิหารนัวยงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Dehio 361 Noyon Cathedrale.jpg|แผนผัง
ไฟล์:Cathédrale de Noyon.JPG|ด้านหน้าด้านตะวันตก
ไฟล์:Chevet de la cathédrale de Noyon.JPG|มุขโค้งและชาเปลที่กระจายออกมาด้านหลัง
ไฟล์:Noyon Cathedral Interior.JPG|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Noyon cathédrale cloître.jpg|ด้านหนึ่งของระเบียงฉันนบถ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอวซ
นัวยง
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1140
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1230
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน

คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม เป็นหน่วยงานหนึ่งตามโครงสร้างของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน โดยเป็นการรวมของ 2 คณะวิชา เดิมของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นครราชสีมา คือ คณะวิชาศิลปกรรมและคณะวิชาออกแบบอุตสาหกรรม 

**ประวัติ**
คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (FACULTY OF FINE ARTS AND INDUSTRIAL DESIGN) เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จัดการศึกษาด้านศิลปะและการออกแบบ การอนุรักษํแลพัฒนาด้านวิชาชีพและเทคโนโลยี  คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม ได้เปิดสอนทั้งด้านสังคมศาสตร์ (กลุ่มสายวิชาศิลปกรรม) และด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (กลุ่มสายวิชาออกแบบอุตสาหกรรม) ในระดับปริญญาตรี หลักสูตร 4 ปี ภาคปกติ โดยมีความเป็นมาและรายละเอียดดังนี้ - พ.ศ. 2546
** เปิดสอนสาขาวิชาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
*พ.ศ. 2547
** เปิดสอนสาขาวิชาออกแบบเซรามิก 
*พ.ศ. 2548
**เปิดสอนสาขาวิชาออกแบบบรรจุภัณฑ์
** เปิดสอนสาขาวิชาจิตรกรรม 
** เปิดสอนสาขาวิชาประติมากรรม 
** เปิดสอนสาขาวิชาศิลปะภาพพิมพ์

**สาขาวิชาที่เปิดสอน**

**อ้างอิง**
ศิลปกรรม
ราชมงคลอีสาน
เปาบุ้นจิ้น (แก้ความกำกวม)

เปาบุ้นจิ้น (11 เมษายน พ.ศ. 1542 – 20 พฤษภาคม พ.ศ. 1605) เป็นข้าราชการชาวจีนซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือในรัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง และอาจหมายถึง

**วรรณกรรม**
 เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (labels=no; The Seven Heroes and Five Gallants)- เปาเล่งถูกงอั้น (labels=no; Cases of Lord Bao, the Dragon Figure)- เปากงชุดสี่

**ละครโทรทัศน์**
 เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2536) (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2536- เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง (labels=no; Heroic Legend of the Yang's Family) - พ.ศ. 2537- เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ช่อง ATV) (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2538- เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ช่องทีวีบี) (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2538- เปาบุ้นจิ้นวัยหนุ่ม (labels=no; Young Justice Bao) - พ.ศ. 2543, 2544 และ 2549- เปาบุ้นจิ้น คดีพิสดาร (labels=no; Return of Justice Bao ) - พ.ศ. 2546- เปาบุ้นจิ้น ภาคออกล้างมลทินทั่วหล้า (labels=no; Mysterious Cases of Judge Bao) - พ.ศ. 2546- เปาบุ้นจิ้น เทพผู้ทรงธรรม ภาคห้าหนูยุทธจักร (labels=no; Legends of Bai Yutang) - พ.ศ. 2550- เปาบุ้นจิ้น เทพผู้ทรงธรรม (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2551- เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2553) (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2553- เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2568) (labels=no; Justice Bao ) - พ.ศ. 2568

**ภาพยนตร์**
 ซ่งกงมี่ซื่อ (labels=no; Inside the Forbidden City) - พ.ศ. 2508- ชีเสียหวู่อี้ (labels=no; King Cat) - พ.ศ. 2510- เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว (labels=no; Hail the Judge) - พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:เปาบุ้นจิ้น
เลโอคารีส

เลโอคารีส (Λεοχάρης, Leochares)เป็นประติมากรชาวกรีกจากเอเธนส์ผู้มีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่่ 4 

**ผลงาน**
เลโอคารีสทำงานก่อสร้างมอโซเลียมแห่วมอสโซลลอสที่ฮาลิคาร์นาสซัสซึ่งเป็นหนึ่งใน "เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก", ประติมากรรม “ไดแอนาแห่งแวร์ซายส์” ของพิพิธภัณฑ์ลูฟร์เป็นงานก็อปปีโดยโรมันของงานชิ้นเดิมที่สร้างราว 325 ก่อนคริสต์ศักราช และเชื่อกันว่าเป็นผู้สร้างประติมากรรม “อพอลโลเบลเวเดียร์” ที่ปัจจุบันอยู่ที่กรุงวาติกันด้วย
ส่วนงานประติมากรรมภาพเหมือนชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีคือประติมากรรมของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอน, อเล็กซานเดอร์มหาราช, อมินทาสที่ 3 แห่งมาซิดอน, โอลิมเปียส และ ยูริดิซีที่ 2 แห่งมาซิดอน ที่ทำด้วยงาช้างและทอง และ ตั้งอยู่ที่ตึกฟิลิปเปียนซี่งเป็นตึกทรงกลมที่สร้างที่อัลตีสที่โอลิมเปีย, กรีซโดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิดอนเพื่อเป็นการฉลองชัยชนะในยุทธการแคโรเนีย (338 ปีก่อนคริสต์ศักราช)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ประติมากรรมกรีก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ประติมากรชาวกรีกโบราณ
ไดแอนาแห่งแวร์ซาย

ไดแอนาแห่งแวร์ซาย (Diana of Versailles; Diane de Versailles) เป็นประติมากรรมหินอ่อนที่มีขนาดใหญ่กว่าคนจริงเล็กน้อย ของเทพีกรีกอาร์ทิมิส หรือเทพีโรมันเทพีไดแอนา พร้อมด้วยกวาง งานชิ้นนี้เป็นงานที่ก๊อบปี้จากงานเดิมเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 2 จากงานประติมากรรมกรีกเดิมที่เชื่อกันว่าสร้างโดยเลโอคารีสราว 325 ก่อนคริสต์ศักราชที่สูญหายไป
ชื่ออื่นของงานชิ้นนี้ที่เป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่ "Diana à la Biche", "Diane Chasseresse" (ไดแอนานักล่าสัตว์), "Artemis of the Chase" และ "Artemis with the Hind"

**ประวัติ**
ประติมากรรมไดแอนาแห่งแวร์ซายพบในอิตาลี เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์สันนิษฐานว่าพบที่เนมี ซึ่งเป็นเทวสถานเก่าแก่ แต่แหล่งข้อมูลอื่นสันนิษฐานว่าพบที่คฤหาสน์เฮเดรียนที่ทิโวลี สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 4 พระราชทานแก่พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส เป็นนัยยะอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ถึงดียานแห่งปัวตีเยซึ่งเป็นพระสนม ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1550 พระเจ้าอ็องรีทรงนำไปตั้งเป็นประติมากรรมชิ้นเด่นของ "Jardin de la Reine" ทางตะวันตกของ "Galerie des Cerfs" ที่พระราชวังฟงแตนโบล ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นประติมากรรมโรมันหนึ่งในชิ้นแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งอย่างเด่นในฝรั่งเศส 
"ตั้งอยู่โดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางประติมากรรมที่นำมาจากอิตาลีของก่อนครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 "Diane Chasseresse" มีชื่อเสียงนอกอิตาลีพอ ๆ กับ "ลานกอร์ตีเลเดลเบลเวเดเร" หรือ "คฤหาสน์บอร์เกเซ"" แต่ผู้ชมโดยทั่วไปก็มักจะสับสนกับอาร์ทิมิสแห่งเอฟิซัส ในปี ค.ศ. 1602 พระเจ้าอ็องรีที่ 4 ทรงย้ายไปไว้ที่พระราชวังลูฟวร์ บนห้องแสดงที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ "Salle des Antiques" (ห้องวัตถุโบราณ ที่ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น "Salle des Caryatides") ที่ตั้งที่พระราชวังฟงแตนโบลก็มีรูปจำลองตั้งแทนที่บนฐานหินอ่อนด้วยสุนัขที่ทำด้วยสำริด ภายในลานสวนที่ล้อมรอบด้วยเรือนส้ม รูปหล่อขนาดเท่าของเดิมด้วยสัมริดสร้างโดยอูว์แบร์ เลอ ซุเออร์ (Hubert Le Sueur) ในปี ค.ศ. 1634 เพื่อส่งไปถวายพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นพี่เขยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 
ต่อมาประติมากรรมไดแอนาก็ถูกนำไปตั้งไว้ในห้องภาพใหญ่ (Grande Galerie) ของพระราชวังแวร์ซาย โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และอีกก๊อบปี้หนึ่งทำขึ้นสำหรับคฤหาสน์มาร์ลี
ไดแอนาในประติมากรรมชิ้นนี้เป็นสตรีนักล่าสัตว์ที่มีร่างกายออกไปทางบุรุษ โดยมีกวางตัวผู้เป็นเพื่อนเดินทาง ไดแอนามองไปทางขวาอาจจะมองไปยังกวาง มือขวายกขึ้นในท่าที่เตรียมจะดึงศรออกจากกระบอก แขนขวาดูเหมือนจะถือคันธนูที่หายไป เครื่องแต่งกายเป็นแบบกรีกโบราณ สวมรองเท้าแตะ

**เชิงอรรถ**
ประติมากรรมสำริดที่สร้างในปี ค.ศ. 1813 แทนของเดิมที่ถูกย้ายไปปารีสยังคงตั้งอยู่ที่สวนที่พระราชวังฟงแตนโบล

**บรรณานุกรม**
 Maxime Collignon, Manual of Mythology, in Relation to Greek Art, H. Grevel & Co., 1890. Page 94.- Francis Haskell and Nicholas Penny, 1981. Taste and the Antique: The Lure of Classical Sculpture 1500-1900 (Yale University Press) Cat. no. 30.- Martin Robertson, 1975. A History of Greek Art (Cambridge University Press) vol. I, pp 460–61

**ดูเพิ่ม**
 เลโอคารีส- ศิลปะคลาสสิก

**External links**
  Diana of Versailles-  (Musée du Louvre) Artémis à la biche, dite "Diane de Versailles"- Château de Fontainebleau: Le Jardin de Diane date=2006-06-21 
หมวดหมู่:ประติมากรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 1
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
หมวดหมู่:งานประติมากรรม
เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับสายฟ้าที่หายไป (ภาพยนตร์)

เพอร์ซีย์​ ​แจ็กสัน​กับสายฟ้าที่หายไป (italic=yes) เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากสหรัฐอเมริกา กำกับโดย Chris Columbus เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ความยาว 120 นาที จัดจำหน่ายโดย บริษัท ทเวนตี้ เซนทูรี ฟอกซ์ นำแสดงโดย โลแกน เลอร์แมน มารับบท เพอร์ซีย์​ แจ็กสัน  โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากนวนิยายชุดเพอร์ซีย์​ แจ็กสันเขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน ริก ไรออร์แดน

**เนื้อเรื่องย่อ**
ซุส (ฌอน บีน) กล่าวหาว่า เพอร์ซีย์(โลแกน เลอร์แมน) บุตรชายวัยรุ่นของเทพโพไซดอน (เควิน แมตคิตต์) เป็นผู้ต้องสงสัยขโมยสายฟ้า ซึ่งเป็นอาวุธที่ทรงอำนาจมากที่สุดในจักรวาล ไปจากเขา
เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นผู้บริสุทธิ์จากข้อกล่าวหาร้ายแรง และหลีกเลี่ยงสงครามระหว่างทวยเทพที่อาจปะทุขึ้น เพอร์ซีจำต้องออกผจญข้ามโลกไปจับขโมยตัวจริงมาลงโทษให้ได้ ตลอดการเดินทางครั้งสำคัญนี้เองที่เขาต้องประมือกับเหล่าอริศัตรูจอมโหดตนแล้วตนเล่าที่หมายมุ่งมาสกัดไม่ให้ภารกิจนี้สำเร็จลุล่วง แล้วยังจะต้องคอยปกป้องมารดาจากเฮดีส (สตีฟ คูแกน) เทพเจ้ากรีกที่มุ่งปองร้ายด้วย

**นักแสดง**
 โลแกน เลอร์แมน รับบท เพอร์ซีย์ แจ็กสัน พระเอกของเรื่อง เด็กหนุ่มที่เดินทางตามหาไฟฟ้าที่หายไปของตำนานกรีก- แบรดดอน ที. แจ็กสัน รับบท กลอเวอร์ อันเดอร์วูด เพื่อนของเพอร์ซีย์- อเล็กซานดร้า แดดาริโอ รับบท แอนนาเบ็ธ เชส นางเอกของเรื่อง บุตรสาวของอะธีนาและคนรักของเพอร์ซีย์- เจค อเบล รับบท ลูค คาสเตลลัน บุตรชายของเฮอร์มีส- ณอน บีน รับบท ซูส เทพเจ้าสายฟ้าของกรีก- เควิน แมคคิด รับบท พอเซย์ดอน บิดาของเพอร์ซีย์- เมลีนา คานาคาเรส รับบท อะธีนา มารดาของแอนนาเบธ- โรซาริโอ ดอว์สัน รับบท เพอร์ซีโฟเน่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
พเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในแวนคูเวอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลาสเวกัส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงขนาด
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 เป็นกีฬาประเภทหนึ่งที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ระหว่างวันที่ 13 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ที่สนามวิสท์เลอร์ครีคไซด์ ในเมืองวิสท์เลอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ซึ่งมีประเภทการแข่งขันทั้งหมด 10 ประเภท 10 เหรียญทอง

**สรุปเหรียญ**

**ประเภทชาย**

**ประเภทหญิง**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**
ประเทศที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันกีฬาสกีลงเขา- 1- 4- 5- 2- 2- 20- 2- 2- 3- 3- 2- 3- 21- 1- 3- 2- 1- 10- 2- 8- 3- 2- 4- 22- 3- 9- 1- 4- 3- 3- 4- 1- 3- 2- 1- 21- 2- 2- 1- 3- 3- 2- 1- 1- 1- 2- 1- 1- 1- 2- 6- 1- 2- 1- 3- 5- 1- 1- 3- 13- 3- 1- 3- 5- 13- 14- 1- 2- 3- 20- 2

**อ้างอิง**
  กีฬาสกีลงเขา - Sports - Vancouver 2010 date=2009-06-04 -  การตัดตัวสำหรับกีฬาสกีลงเขา-  Vancouver 2010 Olympic Winter Games Competition Schedule v12 date=2010-01-16 
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สุษิรา แน่นหนา

สุษิรา แอนจิลีน่า แน่นหนา (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น ซูซี่ เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรลูกครึ่งไทย-อังกฤษ

**ประวัติ**

**ชีวิตตอนต้นและครอบครัว**
สุษิราเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรีของสหวัฒน์ แน่นหนา อดีตอธิบดีกรมศิลปากร กับแพทรีเซีย ชีสแมน แน่นหนา มารดาชาวอังกฤษ อาจารย์ประจำสาขาวิชาผ้าไทย คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีพี่สาวชื่อลาโมนา ชีสแมน บิดามารดาแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก ซึ่งต่อมามารดาไปมีครอบครัวใหม่ ด้วยเหตุนี้เธอจึงอยู่ในการดูแลจากบิดามาตลอด ซึ่งเลี้ยงดูอย่างตะวันตก และใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารในครอบครัว ทำให้ผลงานการแสดงของเธอในช่วงแรก ๆ จะเห็นได้ว่าพูดภาษาไทยยังไม่ชัด ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ ขณะที่มารดานับถือศาสนาพุทธ  สุษิราเข้าศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เธอหมั้นหมายกับคริสโตเฟอร์ ซูซา ชาวอเมริกัน-ฟิลิปปินส์ และเป็นทหารหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด แต่เขาป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและฆ่าตัวตายเมื่อต้นปี พ.ศ. 2562

**การทำงาน**
สุษิราเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี เริ่มจากการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา มีผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่อง สื่อรักชักใยอลวน จนได้รับบทนางเอกในละคร เพลิงสีรุ้ง  เธอยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง 6.66 ตายไม่ได้ตาย แล้วหายไปจากวงการบันเทิงเพราะมุ่งกับการเรียนและธุรกิจครอบครัวที่จังหวัดเชียงใหม่ และในปี 2561 แสดงในละครเรื่อง บุพเพสันนิวาส  รับบทบาทเป็นท้าวทองกีบม้า จนกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง จากบทนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 33 ในสาขาดาราสนับสนุนหญิงดีเด่น แต่พ่ายให้ซาร่า เล็กจ์ จากละครเรื่อง ลิขิตรัก ในปลายปีเดียวกันเธอมีผลงานละครเรื่อง เนตรนาคิน โดยรับบทเป็นฝาแฝดอินทิรากับอรชุมาที่มีนิสัยต่างกัน จากกระแสตอบรับที่ดีนี้ เธอจึงกลับมารับงานในวงการบันเทิงอีกครั้ง

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**ซีรีส์**
2563
Club Friday the Series 12 รักซ่อนเร้น
รักไซด์ไลน์
นัท 
ช่องจีเอ็มเอ็ม 25

**ซิตคอม**
2554
เทวดาสาธุ
รู้เขาหลอก
มีนา
ช่อง 3
2563
3 หนุ่ม 3 มุม x2
ดวงกินเมีย
ก้อย 
ช่องวัน 31
2566
โอมเพี้ยงอาจารย์คง
บุพเพ หรือ เวรกรรม
มารี 
ช่องเวิร์คพอยท์

**ภาพยนตร์**
2552
6.66 ตายไม่ได้ตาย
ดาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักของซูซี่ สุษิรา- susiroo
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
โลแกน เลอร์แมน

โลแกน เวด เลอร์แมน (Logan Wade Lerman) หรือโลแกน เลอร์แมน (เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน จากแคลิฟอร์เนีย  เขาเริ่มมีผลงานครั้งแรกจากโฆษณาทางโทรทัศน์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และได้เริ่มมีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 2000 ในซีรีส์เรื่อง Jack & Bobby (2004-2005) และในภาพยนตร์เรื่อง The Butterfly Effect (2004) และ Hoot (2006) เลอร์แมนเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพยนตร์ที่เขาแสดงในปี 2007 เรื่อง 3:10 to Yuma รวมถึงผลงานของเขาในปี 2009 เรื่อง Gamer และ My One and Only ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของเขา Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010

**ประวัติโดยทั่วไป**
เลอร์แมนเกิดในเบเวอร์ลีย์ ฮิลล์, รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรของ ลิซ่า เลอร์แมน(นามสกุลเดิม: โกลด์แมน) ซึ่งทำงานเป็นผู้จัดการของเขาและ แลร์รี่ เลอร์แมน ซึ่งเป็นนักธุรกิจ เขามีพี่น้อง 2 คน ชื่อ ลินด์ซี และลูคัส ครอบครัวเลอร์แมนได้ก่อตั้งบริษัทเกี่ยวกับกายอุปกรณ์ ชื่อ "Lerman & Son"; บรรพบุรุษชาวยิวของเขาได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นที่เบอร์ลิน ใน ค.ศ. 1915. ปู่ของโลแกนเป็นครอบครัวชาวยิวโปแลนด์ที่ต้องออกจากประเทศเยอรมนีในช่วงทศวรรษที่ 1930 เพราะพวกนาซี บรรพบุรุษคนอื่น ๆ ของโลแกนเป็นชาวยิวอพยพมาจากโปแลนด์, รัสเซียและลิทัวเนีย. เลอร์แมนได้เลือกที่จะศึกษาเกี่ยวกับครีเอทีฟไรต์ติงที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กและเขาได้แสดงออกถึงการมีความสนใจในด้านการเขียน การผลิตและการกำกับอย่างชัดเจน

**ผลงาน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
503567
*Logan Lerman
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากเบเวอร์ลีฮิลส์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ชาลส์ วิลสัน

ชาลส์ เนสบิตต์ วิลสัน (1 มิถุนายน ค.ศ. 1933 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010)  อดีตทหารเรือ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 12 สมัยจากรัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา
ชาลส์ วิลสันมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในฐานะเป็น ส.ส. พรรคเดโมแครต ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการผลักดันให้สหรัฐอเมริกาดำเนินปฏิบัติการไซโคลน เป็นภารกิจปกปิดของซีไอเอในการส่งยุทโธปกรณ์ โดยเฉพาะจรวด FIM-72 สติงเกอร์ ให้แก่อัฟกันมูจาฮีดีนในช่วงสงครามโซเวียต-อัฟกานิสถาน ทั้งที่ในขณะนั้นสหรัฐอเมริกาบริหารงานโดยประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน จากพรรครีพับลิกัน
เรื่องราวเบื้องหลังของปฏิบัติการไซโคลนนี้ ได้ถูกถ่ายทอดเป็นหนังสือขายดีของจอร์จ ไครล์ ผู้สื่อข่าวซีบีเอส ชื่อ Charlie Wilson's War: The Extraordinary Story of the Largest Covert Operation in History วางจำหน่ายในปี 2003 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Charlie Wilson's War กำกับโดยไมค์ นิโคลส์ นำแสดงโดย ทอม แฮงค์, จูเลีย โรเบิร์ตส, ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน, เอมี แอดัมส์ และเอมิลี บลันท์   ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ (ฟิลิปส์ ซีมัวร์ ฮอฟแมน) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติจากเว็บสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ตะลิงปลิง

ตะลิงปลิง เป็นไม้ผลในวงศ์ Oxalidaceae เป็นพืชเขตร้อน คาดว่ามีถิ่นกำเนิดมาจากหมู่เกาะมาลูกู ในประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันกลายเป็นพืชประจำถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้, ทวีปอเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ประเทศแทนซาเนีย, ประเทศออสเตรเลีย และประเทศจาเมกา เป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 15 เมตร ออกผลตามกิ่งก้านและลำต้นเป็นพวงแน่นและสวยงาม จึงเป็นที่นิยมปลูกทั่วไป นอกจากนี้ผลยังสามารถใช้บริโภค ตะลิงปลิงเป็นพืชร่วมวงศ์กับมะเฟือง มีส่วนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจนคือ ผลมะเฟืองมีขนาดใหญ่กว่าผลตะลิงปลิง

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ไม้ต้นทรงพุ่ม สูงได้ถึง 15 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 20-60 ซม. ออกสลับ ใบย่อย 25-35 ใบ รูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้างประมาณ 5.5 ซม. ยาวประมาณ 12 ซม. ปลายแหลม โคนสอบ มีขนนุ่ม ดอกสีแดงอมม่วง กลางดอกมีสีนวล กลิ่นหอมอ่อนๆ ออกเป็นช่อสั้นตามโคนต้นและกิ่งแก่ กลีบดอก 5 กลีบ เมื่อบานขนาดผ่าศูนย์กลาง 1-1.5 ซม. เกสรผู้ 10 อัน สั้น 5 อัน ยาว 5 อัน อยู่สลับกัน ผลรูปป้อมรี ผิวเกลี้ยง กว้าง 2-5 ซม. ยาว 4-10 ซม. เป็นพูตื้นๆ 4 พู ปลายแหลม โคนมน รสเปรี้ยว เมื่อสุกสีเขียวอมเหลือง

**การบริโภค**
ผลมีรสเปรี้ยว เป็นที่นิยมเก็บผลอ่อนมากินกับกะปิ น้ำปลาหวาน เกลือ หรือนำมาทำส้มตำตะลิงปลิง หรือกินกับอาหารรสจัด หรือใช้เป็นเครื่องปรุงใส่ในอาหารที่ต้องการความเปรี้ยว เช่น แกงส้ม ต้มยำ เป็นต้น หรือจะนำมาแช่อิ่มก็ได้ หรือจะนำมาทำน้ำผลไม้ ซึ่งจะให้แคลอรีต่ำ มีวิตามินเอสูง แต่ไม่ควรกินติดต่อกันเป็นจำนวนมาก ๆ หรือเป็นระยะเวลานาน ๆ เพราะจะทำให้เลือดตกตะกอนได้

**สรรพคุณ**
 ราก สรรพคุณแก้พิษร้อนใน กระหายน้ำ ฝาดสมาน บำรุงกระเพาะอาหาร แก้โลหิตออกตามกระเพาะอาหาร ลำไส้ ดับพิษร้อนของไข้ แก้ริดสีดวงทวาร แก้คัน แก้คางทูม แก้ไขข้ออักเสบ รักษาสิว รักษาซิลิส บรรเทาโรคเก๊าท์ บรรเทาการอักเสบของลำไส้ใหญ่- ใบ สรรพคุณใช้พอกแก้คัน ใช้ภายในโดยนำมาต้มดื่มรักษาอาการอักเสบของลำไส้ใหญ่ รักษาซิฟิลิส แก้ไขข้ออักเสบ รักษาคางทูม รักษาสิว- ดอก นำมาชงเป็นชา สรรพคุณแก้ไอ- ผล สรรพคุณเจริญอาหาร บำรุงกระเพาะอาหาร ฝาดสมานและลดไข้ แก้เสมหะเหนียว ฟอกโลหิต ยาบำรุงแก้ปวดมดลูก แก้ไอ บรรเทาโรดริดสีดวงทวาร แก้ลักปิดลักเปิด- ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียใช้ส่วนผสมของใบกับผลไม้รักษาซิฟิลิส

**การปลูกและดูแลรักษา**
ตะลิงปลิงปลูกเลี้ยงง่าย ชอบดินร่วนปนทราย ระบายน้ำดี แต่ไม่ทนน้ำท่วมขังเป็นเวลานาน นิยมขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดหรือตอนกิ่ง ซึ่งต้นที่ได้จากการเพาะเมล็ดจะมีทรงพุ่มสูงใหญ่ และแข็งแรงกว่าต้นที่ได้ตอนกิ่ง แต่จะใช้เวลา 2-3 ปี จึงจะมีดอกมีผล ขณะที่ต้นจากการตอนกิ่งจะให้ผลหลังจากการปลูกลงดิน 5-8 เดือน หลังจากปลูกได้นาน 3-4 เดือนควรหมั่นตัดแต่งกิ่งให้เป็นพุ่ม ถ้าไม่ต้องการให้ต้นสูงมากก็ตัดส่วนยอดออกเพื่อให้แตกกิ่งข้าง ๆ จะช่วยให้เก็บผลได้ง่าย ควรใส่ปุ๋ยคอกสลับกับปุ๋ยเคมีบ้างทุก 3 เดือน

**เมนูแนะนำสำหรับตะลิงปลิง**
เนื่องจากตะลิงปลิงมีรสเปรี้ยวนำกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์จึงสามารถนำไปทำได้ทั้งอาหารคาวและเครื่องดื่มโดยเมนูที่คนนิยมนำตะลิงปลิงไปปรุงก็อย่างเช่น น้ำพริกตะลิงปลิง ปลาทูต้มตะลิงปลิง ยำตะลิงปลิง ฯลฯ หรือนำมาต้มเป็นน้ำผสมน้ำตาลลงไปก็จะได้เป็นเครื่องดื่มคลายร้อนรสเปรี้ยวอมหวาน ทั้งยังมีบางแห่งนำมา
ทำตะลิงปลิงแช่อิ่ม เป็นของกินเล่นได้อีกด้วย

**อ้างอิง**
 อุไร จิรมงคลการ.ผลไม้ในสวน.พิมพ์ครั้งแรก.กรุงเทพฯ:สายธุรกิจโรงพิมพ์-  ตะลิงปลิง date=2010-03-15  คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลมะเฟือง