Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน

แผนที่ของล็องก์ด็อกก่อนสงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน หรือ สงครามครูเสดแคทาร์ (Albigensian Crusade หรือ Cathar Crusade; ค.ศ. 1209-ค.ศ. 1229) เป็นการสู้รบที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกเป็นฝ่ายริเริ่มขึ้นเพื่อกำจัดลัทธิแคทาร์ในแคว้นล็องก์ด็อก (ทางภาคใต้ของฝรั่งเศสปัจจุบัน) เนื่องจากทางคริสตจักรถือว่าลัทธินี้มีพฤติการณ์นอกรีต สงครามครั้งนี้ดำเนินการโดยชาวฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่และกลายเป็นประเด็นทางการเมืองในเวลาไม่นานนัก ผลจากสงครามทำให้มีผู้นับถือลัทธิแคทาร์ลดจำนวนลงไปมาก และยังเป็นการนำบริเวณอ็อกซิเทเนีย (Occitania) เข้ามาอยู่ในการอารักขาของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในขณะเดียวกันก็เป็นการลดอิทธิพลของราชบัลลังก์อารากอนลงอีกด้วย
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงพยายามใช้วิธีทางการทูตเพื่อลดอำนาจของลัทธิแคทาร์ (Catharism) ลง แต่ได้รับผลสำเร็จเพียงเล็กน้อย และหลังจากปีแยร์ เดอ กัสแตลโน (Pierre de Castelnau) ผู้แทนของพระองค์ถูกฆาตกรรม (เชื่อกันว่าโดยผู้ที่เป็นสายให้แก่เคานต์แห่งตูลูซ) พระสันตะปาปาอินโนเซนต์จึงทรงประกาศครูเสดต่อล็องก์ด็อก โดยการประกาศมอบดินแดนที่ได้มาให้แก่ขุนนางฝรั่งเศสที่จะยกอาวุธเข้าช่วย ความรุนแรงในการต่อสู้นำไปสู่การยึดดินแดนของผู้คนที่มีวัฒนธรรมและประเพณีที่ใกล้ชิดกับราชรัฐกาตาลุญญา ประชากรประมาณ 200,000 ถึง 1,000,000 คนถูกสังหารระหว่างสงครามครั้งนี้ 
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียนมีบทบาทในการก่อตั้งทั้งคณะดอมินิกันและสถาบันการไต่สวนศรัทธาสมัยกลาง (Medieval Inquisition) ด้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สงครามครูเสด 
หมวดหมู่:การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย

สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย (Alexandrian Crusade) (ค.ศ. 1365) เป็นสงครามครูเสดที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1365 ที่นำโดยปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสในการอเล็กซานเดรียโดยแทบไม่มีสาเหตุทางศาสนา ซึ่งแตกต่างจากสงครามครูเสดครั้งอื่นๆ เพราะสงครามครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุมาจากเศรษฐกิจ

**ประวัติ**
ปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสใช้เวลาระหว่างปี ค.ศ. 1362 ถึงปี ค.ศ. 1365 ในการรวบรวมกำลังพลและกำลังเงินในการเข้าทำสงครามครูเสดจากราชสำนักที่มั่งคั่งต่างๆ ในยุคนั้น เมื่อทราบถึงแผนการของอียิปต์ที่จะโจมตีราชอาณาจักรไซปรัสปีเตอร์ก็ใช้ยุทธวิธีเดียวกันในการชิงโจมตีล่วงหน้า (preemptive war) ซึ่งเป็นกลวิธีที่ใช้อย่างมีประสิทธิภาพในการโจมตีชาวตุรกีมาก่อนหน้านั้น ปีเตอร์ใช้เวนิสในการจัดให้กองเรือและนักรบครูเสดไปรวมตัวกันที่โรดส์เพื่อไปรวมกับกองทหารลัทธิเซนต์จอห์นที่นั่น
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1365 ปีเตอร์ก็ออกเดินทางทางเรือไปยังโรดส์โดยเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือทั้งหมด 165 ลำ และไปขึ้นฝั่งอเล็กซานเดรียประมาณวันที่ 9 ตุลาคม ในระหว่างสามวันที่ไปถึงกองทหารของปีเตอร์ก็เข้าโจมตีและปล้นสดมอเล็กซานเดรียและถอยทัพกลับเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ปีเตอร์มีความเข้าใจว่าแม้ว่าจะยึดอเล็กซานเดรียได้แต่ก็ไม่สามารถปกครองได้อย่างมีประสิทธิภาพจากไซปรัสที่อยู่ไกลออกไป

**ความหมาย**
โจ ฟอน สตีนแบร์เก็นอ้างปีเตอร์ เอ็ดเบอรี โต้ว่าสงครามครูเสดครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุสำคัญมาจากเศรษฐกิจ ปีเตอร์ประสงค์ที่จะลดความสำคัญของอเล็กซานเดรียจากการเป็นเมืองท่าทางตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน โดยหวังว่าเมืองฟามากัสตาในไซปรัสจะได้รับผลประโยชน์จากการค้าขายที่เปลี่ยนไป ฉะนั้นจุดประสงค์ทางศาสนาจึงกลายมาเป็นรอง
บทวิพากษ์ของฟอน สตีนแบร์เก็นที่มาจากบันทึกร่วมสมัยของมุสลิมเช่นของนักประวัติศาสตร์อียิปต์Alī al-Maqrīzī (تقى الدين أحمد بن على بن عبد القادر بن محمد المقريزى) กล่าวว่ากองทหารครูเสดได้รับความสำเร็จพอสมควรเนื่องด้วยมียุทธวิธีที่เหนือกว่า กองกำลังป้องกันตัวของอเล็กซานเดรียมัวแต่ไปชุมนุมต่อต้านอยู่ทางอ่าวด้านตะวันตกของเมือง ขณะที่กองกำลังใหญ่รวมทั้งทหารม้าของปีเตอร์ขึ้นฝั่งตรงบริเวณอื่นของตัวเมืองและซ่อนตัวอยู่ในสุสานทำให้ฝ่ายอเล็กซานเดรียมองข้ามไป กองทหารครูเสดจึงสามารถโจมตีได้ทั้งทางด้านหน้าและหลังที่ทำให้ชาวอเล็กซานเดรียเสียขวัญและไม่สามารถฟื้นตัวขึ้นมาตอบโต้ได้

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สงครามครูเสด - ราชอาณาจักรไซปรัส
หมวดหมู่:สงครามครูเสด
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับไซปรัส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอียิปต์
โทรจิต

การทดลอง Ganzfeld (Ganzfeld experiment) ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงให้เห็นถึงโทรจิต ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าขาดการทำซ้ำและการควบคุมที่ไม่ดี 
โทรจิต (telepathy) เป็นการส่งข้อมูลข่าวสารจากบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่งโดยไม่ใช้ช่องทางทางประสาทสัมผัสหรือไม่มีปฏิกิริยาทางกายเลย และทึกทักกันว่าทำได้จริง แม้มีการศึกษาค้นคว้ามากมายเพื่อยกระดับ ทำความเข้าใจ และใช้ประโยชน์ซึ่งโทรจิต แต่นักวิทยาศาสตร์เห็นพ้องต้องกันว่า โทรจิตมิใช่ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริง อนึ่ง ในระยะหลัง ๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ได้คิดค้นเทคโนโลยีที่เรียก "การอ่านภาพจากประสาท" (neuroimaging) ซึ่งช่วยให้อ่านใจในรูปแบบง่าย ๆ ได้
คำภาษาอังกฤษ "telepathy" นั้นเฟรเดริก วิลเลียม เฮนรี ไมเออส์ (Frederic William Henry Myers) นักวิชาการซึ่งก่อตั้งสมาคมวิจัยพลังจิต (Society for Psychical Research) บัญญัติขึ้นเมื่อปี 1882 และนับแต่นั้นจนปัจจุบันก็ได้รับความนิยมเป็นอันมากยิ่งกว่าถ้อยคำที่ใช้กันก่อนหน้าว่า "การถ่ายโอนความคิด" (thought-transference) เช่นเดียวกับโทรจิตเองที่เป็นหัวเรื่องยอดนิยมในบันเทิงคดียุคปัจจุบันและบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ซึ่งตัวละครบรรดาที่เป็นยอดมนุษย์และยอดวายร้ายนั้นมีความสามารถส่งโทรจิตได้กันทั้งสิ้น

**จุดเริ่มต้นของแนวคิด**
ตามคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์ เช่น รอเจอร์ ลัคเฮิร์ส (Roger Luckhurst) และ เจเน็ต ออพเพนไฮม์ (Janet Oppenheim) แนวคิดเรื่องโทรจิตในอารยธรรมตะวันตกสามารถสืบค้นย้อนหลังไปได้ถึงปลายศตวรรษที่ 19 และได้มีการก่อตั้งสมาคมวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research) หรือ SPR ขึ้น  ในขณะที่วิทยาศาสตร์กายภาพมีความก้าวหน้าอย่างมาก แนวคิดทางวิทยาศาสตร์จึงถูกนำมาประยุกต์ใช้กับปรากฏการณ์ทางจิต (เช่น พลังแม่เหล็กของสัตว์ (animal magnetism)) โดยหวังว่าสิ่งนี้จะช่วยในการทำความเข้าใจปรากฏการณ์นอกเหนือปรกติ (paranormal phenomena) ได้ แนวคิดสมัยใหม่ของโทรจิตเกิดขึ้นในบริบทนี้ 
นักวิจัยด้านจิตวิทยา เอริค ดิงวอลล์ (Eric Dingwall) ได้วิพากษ์วิจารณ์ผู้ก่อตั้ง SPR อย่าง เฟรเดอริก ดับเบิลยู.เอช. ไมเออร์ส (Frederic W.H. Myers) และ วิลเลียม เอฟ. เบร์เร็ตต์ (William F. Barrett) ที่พยายาม "พิสูจน์" ความสามารถทางโทรจิต แทนที่จะวิเคราะห์อย่างเป็นกลางว่าความสามารถนี้มีอยู่จริงหรือไม่ 

**การอ่านความคิด**
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 นักมายากลและนักอ่านใจ (magician and mentalist) ชื่อ วอชิงตัน เออร์วิง บิชอป (Washington Irving Bishop) ได้มีการแสดงการสาธิต "การอ่านความคิด" (thought reading) ขึ้น

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:จิตวิทยา
ปาร์มีจานีโน

จีโรลาโม ฟรันเชสโก มารีอา มัซโซลา (Girolamo Francesco Maria Mazzola), ฟรันเชสโก มัซโซลา (Francesco Mazzola) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปาร์มีจานีโน (Parmigianino; 11 มกราคม ค.ศ. 1503 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1540) เป็นจิตรกรยุคจริตนิยมคนสำคัญของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน งานของปาร์มีจานีโนมีลักษณะยาวที่รวมทั้งภาพ มโนทัศน์ของนักบุญเจอโรม ที่เขียนใน ค.ศ. 1527 และ พระแม่มารีพระศอยาว ที่เขียนใน ค.ศ. 1534

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จริตนิยม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของปาร์มีจานีโนที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของปาร์มีจานีโนที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2046
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยจริตนิยม
หมวดหมู่:บุคคลจากปาร์มา
มาร์ทีน โชนเกาเออร์

มาร์ทีน โชนเกาเออร์ (Martin Schongauer; ราว ค.ศ. 1448 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1491) เป็นจิตรกรและนักสร้างภาพพิมพ์ (engraver) ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาพพิมพ์ของโชนเกาเออร์แพร่หลายโดยทั่วไป และเป็นที่รู้จักกันในอิตาลีในนามว่า Bel Martino และ Martino d'Anversa
บิดาของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ มีชื่อว่า คัสพาร์ โชนเกาเออร์ เป็นช่างทองชาวเอาคส์บวร์คผู้ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่กอลมาร์ที่มาร์ทีนเติบโตขึ้น มาร์ทีนอาจจะฝึกงานกับอาจารย์เอ. เอ็ส. นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอ. ไฮแอตต์ เมเยอร์ เห็นลักษณะของทั้งสองลักษณะในงานพิมพ์ของมาร์ทีน และงานทุกชิ้นของโชนเกาเออร์ที่ลงชื่อ M†S แสดงให้เห็นลักษณะที่มีวิวัฒนาการเต็มที่ โชนเกาเออร์ก่อตั้งตระกูลการสร้างงานพิมพ์ที่สำคัญที่กอลมาร์ ที่วิวัฒนาการมาเป็น Little Masters ของศิลปินรุ่นต่อมา และกลุ่มใหญ่กว่านั้นของศิลปินเนือร์นแบร์ค
ในด้านจิตรกรรมลักษณะการเขียนของโชนเกาเออร์เป็นแบบเฟล็มมิชของโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และภาพเขียนที่ยังคงเหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการใช้สีและการเขียนรายละเอียด

**ดูเพิ่ม**
 จริตนิยม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1440
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 กรกฎาคม 10

* ได้มีการประกาศการห้ามออกนอกเคหสถานในเมืองอุรุมชีอีกครั้ง หลังจากที่ยกเลิกไปเพียงหนึ่งวันก่อนหน้านี้  (บีบีซี)- เหตุแผ่นดินไหวในมณฑลยูนนานทำให้มีผู้อพยพกว่า 400,000 คน  (บางกอกโพสต์)  (ซินหัว)- มีผู้เสียชีวิตจากการวิ่งวัวกระทิง 1 คนในสเปน นับเป็นผู้เสียชีวิตคนแรกในรอบ 14 ปี  (เดอะ ไทมส์)  (ซีเอ็นเอ็น)  (อีไอทีบี)
}
พายุ (จอร์โจเน)

พายุ (The Tempest, La Tempesta) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ Gallerie dell'Accademia ในเมืองเวนิสในประเทศอิตาลี ภาพ “พายุ” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1506 ถึงปี ค.ศ. 1508 

**เนื้อหาของภาพ**
ด้านล่างซ้ายของภาพเป็นภาพของชายที่อาจจะเป็นทหารถือไม้พลองที่อาจจะเป็นหอกที่มองไปยังด้านขวาของภาพแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มองตรงไปยังสตรีที่นั่งอยู่ทางขวาของภาพ นักประวัติศาสตร์ศิลปะกล่าวว่าชายผู้นี้อาจจะเป็นทหาร คนเลี้ยงแกะ ยิปซี หรือชายโสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าเดิมจอร์โจเนเขียนเป็นภาพสตรีเปลือยอีกคนหนึ่ง บ้างก็มีความเห็นว่าชายคนนี้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นหลักที่เห็นได้จากเสาหินที่ตั้งอยู่ด้านหลังที่มักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของพลังและความแข็งแกร่ง แต่เสาที่เห็นเป็นเสาหัก—ซึ่งถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความตาย อีกสิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือนกกระสาที่อยู่บนหลังคาทางด้านขวาที่เป็นสัญลักษณ์ของความรักของพ่อแม่ต่อลูก
ฉากหลังของภาพดูเหมือนว่าจะมีพายุอยู่รำไร สีของภาพเป็นสีที่ไม่แจ่มใสและแสงก็เป็นแสงที่นุ่ม สีที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสีเขียวและน้ำเงิน ภูมิทัศน์มิได้เป็นแต่เพียงฉากหลังแต่เป็นสิ่งสำคัญของภาพเช่นจิตรกรรมภูมิทัศน์ในสมัยแรก ภาพเขียนมีบรรยากาศที่ “เงียบ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังทำให้ผู้ดูในปัจจุบันยังฉงนอยู่
ภาพนี้ไม่มีคำบรรยายร่วมสมัยเท่าที่ทราบฉะนั้นจึงไม่มีความหมายที่ตีไว้ ความเห็นในเรื่องความหมายของภาพก็มีด้วยกันหลายทัศนะ บ้างก็ว่าเป็นภาพ “พระเยซูหนีไปอียิปต์” บ้างก็ว่าเป็นฉากจากตำนานเทพคลาสสิกของเทพปารีส และ เทพอีโนนี (Oenone) หรือ จากนวนิยายกรีกโบราณ นักวิชาการอิตาลีซาลวาตอเร เซตติสให้ความเห็นว่าเมืองร้างในฉากหลังของภาพเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ คนสองคนในภาพคืออาดัมและอีฟและลูกชายเคน สายฟ้าในสมัยกรีกโบราณและฮิบรูถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าผู้ขับทั้งสองคนออกจากสวนอีเด็น บ้างก็ให้ความเห็นว่าเป็นภาพอุปมานิทัศน์ทางจริยธรรม แต่บ้างก็ว่าจอร์โจเนไม่มีจุดประสงค์ใดใดในการสื่อความหมาย
นักวิชาการกล่าวว่าภาพนี้มีอิทธิพลต่อภาพ “อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) โดยเอดวด มาเนท์

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จอร์โจเน
หมวดหมู่:จอร์โจเน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
เอชทีเอ็มแอล5

เอชทีเอ็มแอล5 (HTML5; อ่านว่า เอชทีเอ็มแอลไฟฟ์ หรือ เอชทีเอ็มแอลห้า) เป็นมาตรฐานตัวต่อไปของ HTML ที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา โดยมีลักษณะเหมือนมาตรฐานตัวก่อนหน้าทั้ง HTML 4.01 และ XHTML 1.1 ที่ใช้ในการจัดโครงสร้างและการแสดงผลของเนื้อหาสำหรับเวิลด์ไวด์เว็บ มาตรฐานใหม่จะมีคุณลักษณะเด่นที่สำคัญได้แก่- การใช้งานวิดีโอ- การแสดงตำแหน่งทางภูมิศาสตร์- การเก็บไฟล์ในลักษณะออฟไลน์- การแสดงกราฟิกส์- input types แบบใหม่ เช่น search, number, range, color, tel, url, email, date, month, week, time, datetime, datetime-local
โดยคุณสมบัติเด่นหลายอย่างไม่จำเป็นต้องติดตั้งซอฟต์แวร์เพิ่ม เช่น เกียรส์ แฟลช หรือ ซิลเวอร์ไลต์ เหมือนที่ผ่านมาในการใช้งาน HTML4  และMathMLสำหรับสูตรทางคณิตศาสตร์ก็เช่น กัน เพิ่ม เพื่อเพิ่ม เนื้อหา เชิงความหมายของเอกสาร องค์ประกอบโครงสร้างหน้าใหม่ คุณสมบัติใหม่เช่น open open open ถูกนำมาใช้องค์ประกอบและคุณลักษณะบางอย่างถูกลบออกและอื่น ๆ เช่น open, open และ open มีการเปลี่ยนแปลง กำหนดใหม่ หรือทำให้เป็นมาตรฐาน ขณะนี้ API และ Document Object Model (DOM) เป็นส่วนพื้นฐานของข้อกำหนด HTML5 และ HTML5 ยังกำหนดการประมวลผลสำหรับเอกสารที่ไม่ถูกต้องได้ดียิ่งขึ้นอีกด้วย

**มาร์กอัป**
HTML5 ได้มีการแนะนำ เอเลเมนต์ใหม่หลายตัวเพื่อตอบสนองการใช้งานของเว็บไซต์รุ่นใหม่ โดยเอเลเมนต์ใหม่ส่วนหนึ่งเป็นเชิงความหมายทดแทนการใช้งานของบล็อกทั่วไป (open) และเอเลเมนต์อินไลน์ (open) ยกตัวอย่างเช่น open (บล็อกสำหรับเมนูบอกทาง) และ open (ส่วนด้านล่างของเว็บเพจ) เอเลเมนต์ส่วนอื่นแสดงถึงการใช้งาน เช่น เอเลเมนต์ทางด้านสื่อ open และ HTML5 video|open เอเลเมนต์บางตัวที่ตกรุ่นสำหรับ HTML 4.01 ได้ถูกยกเลิก เช่น open และ open ซึ่งถูกทดแทนด้วยการทำงานผ่านซีเอสเอส

**การยกเลิกการใช้**
HTML5.0 ถูกยกเลิกเมื่อ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  HTML Working Group - HTML5 publications, specifications, and notes-  HTML5 Rocks - A comprehensive HTML5 resource for developers by Google-  Mozilla Demo Studio date=2011-12-14  - Demos of HTML5 implementations-  Memorandum of Understanding Between W3C and WHATWG-  HTML Media Extensions Working Group-  HTML.next, Feature requests for future versions of HTML
หมวดหมู่:เอชทีเอ็มแอล
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2557
นักปรัชญาสามคน (จอร์โจเน)

นักปรัชญาสามคน (The Three Philosophers, I tre filosofi) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนาในประเทศออสเตรีย ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เขียนเสร็จราวระหว่างปี ค.ศ. 1505 ถึงปี ค.ศ. 1509 ให้แก่ขุนนางชาวเวนิสชื่อทัดดิโอ คอนตารินิ
ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เป็นภาพที่เขียนเสร็จเพียงปีเดียวก่อนที่จอร์โจเนจะเสียชีวิตและเป็นภาพเขียนภาพหนึ่งในบรรดาภาพเขียนสุดท้ายที่เขียน ที่เป็นภาพของนักปรัชญาสามคนที่มีอายุต่างกันและต่างเชื้อชาติกันที่ตามดาวเพื่อจะหาพระเยซูผู้ที่เพิ่งมาประสูติ แต่บุคคลสามคนนี้มาจากคนละสมัย ชายหนุ่มเป็นสัญลักษณ์ของยุคเรอเนซองส์ ชายกลางคนมาจากอาราเบีย ชายสูงอายุเป็นสัญลักษณ์ของยุคกลาง ทั้งสามคนยืน/นั่งอยู่ในป่าที่มีฉากหลังเป็นเมือง
ชื่อของภาพมาจากบทเขียนของมาร์คันโตนิโอ มิคิเอลผู้เห็นภาพเขียนนี้ในคฤหาสน์ในเวนิส แต่ที่เห็นได้ชัดคือชายสามคนนี้เป็นอุปมานิทัศน์ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ดูเหมือนจะนั่งสังเกตถ้ำและดูจะพยายามวัดด้วยอุปกรณ์สักอย่าง
นักวิชาการบางท่านก็ตีความหมายว่าไม่ใช้แมไจสามคนที่มองไปยังถ้ำที่เกิดของพระเยซู แต่เป็นสัญลักษณ์ของความคิดสามปรัชญา: ยุคเรอเนซองส์คือชายหนุ่ม, อาราเบียคือชายกลางคน และยุคกลางคือชายสูงอายุ แต่นักวิชาการผู้อื่นกล่าวว่าเป็นอุปมานิทัศน์ของอายุสามระดับของมนุษย์ 

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 จอร์โจเน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:จอร์โจเน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
ปาลัซโซสกีฟาโนยา

ปาลัซโซสกีฟาโนยา (Palazzo Schifanoia) เป็นวังตั้งอยู่ที่เมืองแฟร์ราราในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลี เป็นวังที่สร้างสำหรับตระกูลเอสเต ชื่อของวัง "Schifanoia" เชื่อกันว่ามาจากคำว่า "Schifanoia" ที่มาจากคำว่า "schivar la noia" ที่แปลว่า "หลบจากความน่าเบื่อ" ซึ่งเป็นคำบรรยายที่ตรงกับความเป็นจริงของจุดหมายในการก่อสร้างแต่เดิม สิ่งที่สำคัญที่สุดที่มีชื่อเสียงของวังนี้คือจิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ของ "วัฏจักรสิบสองเดือน" (Cycle of the Year)  ที่เขียนโดยฟรันเชสโก เดล กอสซา และโกซีโม ตูรา ระหว่างปี ค.ศ. 1469 ถึงปี ค.ศ. 1470
พระราชวังมีต้นกำเนิดมาจากโครงสร้างชั้นเดียวที่สร้างขึ้นโดยไม่มีปีกสำหรับอัลแบร์โตที่ 5 เดสเต สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นสถานที่สำหรับรับประทานอาหารค่ำ และสำหรับการเปลี่ยนบรรยากาศ ทำนองเดียวกับหองานเลี้ยงอาหาร โดยมีด้านหนึ่งแบบเมืองและด้านหนึ่งเป็นสวน เทียบเท่ากับเป็นโรมันของวิลลาชานเมือง ปาลัซโซสกีฟาโนยาสร้างมานานก่อนที่สถานที่ที่มีวัตถุประสงค์เชิงเดียวกันสร้างขึ้นในกรุงโรม คือ เบลเวเดเรที่สร้างขึ้นสำหรับนิโคลัสที่ 5 

**อ้างอิง**
 Palazzo Schifanoia date=2007-09-08  - Ilaria Miarelli Mariani, "La sala dei mesi in Palazzo Schifanoia a Ferrara" date=2011-01-31  - Gallery: details of the frescoes after Cossa's designs- Palazzo Schifanoia date=2007-11-30  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1380
หมวดหมู่:วังและพระราชวังในประเทศอิตาลี
มุขมณฑลเลอปุย-อ็อง-เวอแล

มหาวิหารเลอปุย-ออง-เวอเลย์
มุขมณฑลเลอปุย-อ็อง-เวอแล (Diocèse du Puy-en-Velay) เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ประกอบด้วยมณฑลโอต-ลัวร์ทั้งหมด บริเวณแคว้นโอแวร์ญ ในปัจจุบันมุขมณฑลเลอปุย-ออง-เวอเลย์เป็นปริมุขมณฑลของอัครมุขมณฑลบูร์ฌ
ดินแดนเดิมของมุขมณฑลเลอปุยถูกยุบโดยสนธิสัญญาความตกลง ค.ศ. 1801 (Concordat of 1801) ไปรวมกับมุขมณฑลแซ็งต์ฟลูร์ แต่กลับมาเป็นมุขมณฑลอีกครั้งในปี ค.ศ. 1823 บรียูด (Brioude) ซึ่งเคยเป็นของแซ็งต์ฟลูร์ก็ถูกย้ายมาเป็นของเลอปุย

**ดูเพิ่ม**
มุขมณฑล
หมวดหมู่:มุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศฝรั่งเศส
เคานต์แห่งตูลูซ

ไฟล์:Raymond_IV_of_Toulouse.jpg|thumb|right|260px|ภาพจินตนาการของแรมงที่ 4 ผู้ก่อตั้งเคาน์ตีตริโปลี
เคานต์แห่งตูลูซ (Count of Toulouse) เป็นตำแหน่งผู้ปกครองเคาน์ตีตูลูซ เคานต์แห่งตูลูซคนแรก ๆ เป็นผู้บริหารเมืองและอาณาเขตภายใต้ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง เมื่อมาถึงสมัยของราชวงศ์กาโรแล็งเชียง การแต่งตั้ง “เคานต์” หรือ “ดยุก” ก็เป็นเรื่องทำกันเป็นปกติขึ้นและเป็นที่รู้จักกันดีมากขึ้น แต่ในที่สุดตำแหน่งก็กลายเป็นตำแหน่งสืบตระกูล
“เคานต์แห่งตูลูซ” ที่เป็นตำแหน่งสืบตระกูลครองเมืองตูลูซและอาณาบริเวณรอบ ๆ มาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 มาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1270 เคานต์แห่งตูลูซในบางโอกาสก็มีตำแหน่งเป็นเคานต์ของแกร์ซี, รูแอร์ก, อาลบี และนีม และเป็นมากราฟแห่งกอเธียและพรอว็องส์ นอกจากนั้น แรมงที่ 4 ก็เป็นผู้ก่อตั้งเคาน์ตีตริโปลีซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรครูเสดและผู้สืบเชื้อสายจากแรมงก็ครองตริโปลีต่อมา
อาณาจักรเคานต์แห่งตูลูซเป็นอาณาจักรที่สืบต่อจากราชอาณาจักรวิซิกอท (ค.ศ. 418–ค.ศ. 721) ตูลูซ (รวมทั้งแอควิเทเนีย (อ็อกซิทาเนีย) และล็องเกอด็อก) ต่างก็รับกฎหมายของวิซิกอทและโรมันมารวมกันใช้ซึ่งเป็นกฎหมายที่ให้สิทธิแก่สตรีมากกว่ากฎหมายของอาณาจักรอื่นในสมัยเดียวกันมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่อนุญาตให้สตรีมีสิทธิในการรับที่ดินและตำแหน่งเป็นมรดกได้ และสามารถบริหารอิสระจากสามีหรือญาติที่เป็นชาย สตรีสามารถระบุผู้รับมรดกได้ในพินัยกรรมถ้าไม่มีทายาท และสามารถเป็นผู้แทนตนเองในศาลได้เมื่อมีอายุเกิน 14 ปีและเลือกคู่แต่งงานได้เองเมื่อมีอายุได้ 20 ปี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตูลูซ
หมวดหมู่:เคานท์แห่งตูลูซ
ราชอาณาจักรวิซิกอท

ราชอาณาจักรวิซิกอท (Visigothic kingdom) เป็นอำนาจของยุโรปตะวันตกที่เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เป็นหนึ่งในรัฐที่ตามมาจากจักรวรรดิโรมันตะวันตก เดิมก่อตั้งขึ้นโดยการการตั้งถิ่นฐานของวิซิกอทภายใต้ประมุขของตนเองในอากีแตน (กอลตอนใต้) โดยรัฐบาลของโรมัน ต่อมาก็ขยายดินแดนออกไปโดยการพิชิตในคาบสมุทรไอบีเรีย ราชอาณาจักรสามารถดำรงตัวเป็นอิสระจากจักรวรรดิไบแซนไทน์เมื่อไบแซนไทน์พยายามรื้อฟื้นอำนาจของโรมันในไอบีเรียประสบความล้มเหลว แต่เมื่อมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนแฟรงค์ในกอลก็สามารถได้รับชัยชนะต่อราชอาณาจักรวิซิกอททั้งหมดยกเว้นเซ็พติมาเนีย ในที่สุดราชอาณาจักรวิซิกอทก็ล่มสลายระหว่างการโจมตีของการรุกรานของอิสลาม (Umayyad conquest of Hispania) จากโมร็อกโก ต่อมาราชอาณาจักรอัสตูเรียสก็กลายเป็นอาณาจักรที่สืบต่อจากราชอาณาจักรวิซิกอท
ราชอาณาจักรวิซิกอทปกครองโดยพระมหากษัตริย์ที่มาจากการเลือกตั้งและต้องเป็นชนกอธโดยมี “เซเนท” เป็นที่ปรึกษาราชการที่ประกอบด้วยสังฆราช และขุนนาง แม้ว่าพระมหากษัตริย์จะพยายามก่อตั้งราชวงศ์แต่ก็ไม่มีผู้ใดทำสำเร็จ พระมหากษัตริย์องค์แรก ๆ นับถือคริสต์ศาสนานิกาย Arianism หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นลัทธิไนเซียน (Nicene Creed) ซึ่งทางสถาบันศาสนาพยายามสร้างอำนาจมากขึ้นจากการประชุมสภาสงฆ์แห่งโตเลโด (Councils of Toledo) แต่กระนั้นวิซิกอทก็เป็นชาติที่มีการวิวัฒนาการทางกฎหมายทางโลกที่ก้าวหน้าที่สุดในยุโรปตะวันตก “Liber Iudiciorum” กลายมาเป็นรากฐานของกฎหมายของสเปนตลอดยุคกลาง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
อาณาจักร
*จักรวรรดิโรมัน
วิซิกอท
วิซิกอท
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 8
ว
คีโทน

หมู่คีโทน
ในสารประกอบอินทรีย์ คีโทน (Ketone, alkanone) เป็นสารประกอบชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วย หมู่คาร์บอนิล (C=O) เชื่อมพันธะกับอะตอมคาร์บอนอื่นอีกสองอะตอมในรูปแบบ R1 (CO) R2 อะตอมที่มาแทนที่ R1 และ R2 ไม่อาจเป็นไฮโดรเจน (H)  เพราะเมื่อหมู่ R หมู่ใดหมู่หนึ่งเป็นไฮโดรเจน สารประกอบนี้จะเรียกว่าอัลดีไฮด์
คาร์บอนคาร์บอนิลเชื่อมพันธะกับอะตอมคาร์บอนสองอะตอมทำให้คีโทนแตกต่างจากกรดคาร์บอกซิลิก, อัลดีไฮด์, เอสเทอร์, เอไมด์, และ สารประกอบอื่น ๆ ที่ประกอบด้วยออกซิเจน พันธะคู่ของหมู่คาร์บอนิลทำให้คีโทนแตกต่างจากแอลกอฮอล์และอีเธอร์
คีโทนที่พื้นฐานที่สุดคือ แอซีโทน, CH3-CO-CH3 (ชื่อตามระบบ IUPAC คือโพรพาโนน)
อะตอมคาร์บอนที่อยู่ติดกับหมู่คาร์บอนิลเรียกว่า -คาร์บอน ไฮโดรเจนที่เชื่อมกับอะตอมคาร์บอนนี้เรียก -ไฮโดรเจน ในการมีอยู่ของตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดกรด ทำให้คีโทนถูกเรียกเป็นคีโต-อีนอล ทอร์โมเมอริซึม คีโทนทำปฏิกิริยาเคมีกับเบสรุนแรงให้อีโนเลตเหมือนกัน ไดคีโทนเป็นสารประกอบที่ประกอบด้วยคีโทนสองหมู่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หมู่ฟังก์ชัน
เอเตียนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว

เอเตียนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว (Étienne II de Blois, comte de Blois; ราว ค.ศ. 1045 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1102) เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศสผู้มีตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งบลัวและเคานท์แห่งชาร์ตร์ เอเตียนเกิดเมื่อราวค.ศ. 1045 เป็นบุตรของตีโบที่ 3 เคานต์แห่งบลัว ต่อมาเอเตียนสมรสกับอาแดลแห่งนอร์ม็องดี ผู้เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1080 ที่ชาร์ตร์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1040
หมวดหมู่:ขุนนางฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:ทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เคานต์แห่งบลัว
หมวดหมู่:เคานท์แห่งชาร์ตร์
เดอะเฮอร์ริเคน~ไฟร์เวิกส์~

"เดอะเฮอร์ริเคน~ไฟร์เวิกส์~" (THE HURRICANE~FIREWORKS~) เป็นซิงเกิลที่ 31 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สามารถเปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรกของการวางจำหน่าย  และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAJ เนื่องจากมียอดขายและยอดส่งออกเกิน 250,000 แผ่น  
เพลง "FIREWORKS" เป็นเพลงประกอบรายการ "EXILE TV" ของเคเบิลทีวีสกาย เพอร์เฟค  ส่วนเพลง "ยาซาชิอิฮิคาริ" (優しい光) เป็นเพลงประกอบโฆษณาขนมยี่ห้อ "Fran Whipped" ของบริษัท Meiji  และเพลง "THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- feat.FLO RIDA " มีศิลปินชื่อดังอย่าง "โฟล ไรเดอ" มาร่วมร้องด้วย

**รายชื่อเพลง**
# FIREWORKS 
# 優しい光
# THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- feat.FLO RIDA
# FIREWORKS (Instrumental)　 
# 優しい光 (Instrumental)　 
# THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- (Instrumental) feat.FLO RIDA
# WON'T BE LONG -LIVE VERSION-

**มิวสิกวิดีโอ**
# FIREWORKS (Video Clip)
# 優しい光 (Video Clip)

**ชาร์ต**
ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของเอ็กซ์ไซล์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในอังกฤษ

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
อิตาลี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ยอรมนี
หมวดหมู่:ประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ถนนวงแหวนและถนนเลี่ยงเมือง

ถนนวงแหวนและถนนเลี่ยงเมืองต่างๆ ของประเทศไทยตามหมายเลข และหน่วยงานดูแลบำรุงรักษา
หมวดหมู่:ถนนแบ่งตามประเภท
ระวิ โหลทอง

ระวิ โหลทอง (เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2485) เป็นนักธุรกิจสื่อมวลชนและกีฬา ผู้ก่อตั้งบริษัท สยามสปอร์ตซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ซึ่งริเริ่มนำเสนอกีฬาฟุตบอลอังกฤษในประเทศไทย และขยายไปสู่ฟุตบอลลีกดังของโลก เช่น เซเรียอา ของอิตาลี, บุนเดิสลีกาของเยอรมนี และ ลาลิกาของสเปน ระวิเริ่มงานจากการเป็นผู้สื่อข่าวกีฬาของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตำแหน่งสุดท้ายเป็นหัวหน้าข่าวกีฬา ก่อนจะลาออกตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เพื่อทำธุรกิจหนังสือพิมพ์กีฬาของตัวเอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ระวิเป็นผู้เสนอให้ปรับปรุงระบบการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย ให้เทียบเท่ามาตรฐานสากล โดยร่วมกับสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ก่อตั้งการแข่งขันระบบลีกสูงสุดในชื่อ ไทยลีก ปัจจุบันระวิดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาของสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด

**ชีวิตส่วนตัว**
ระวิ สมรสกับสมลักษณ์ โหลทอง มีบุตร 2 คน คือ วิลักษณ์ โหลทอง และ วรรคสร โหลทอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:ประธานสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:กรรมการและประธานสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
เอื้อ อัญชลี

เอื้อ อัญชลี เป็นนามปากกาของ อัญชลี เอื้อกิจประเสริฐ (พ.ศ. 2517-) เป็นนักเขียนที่เป็นที่รู้จักจากคอลัมน์ สามก๊ก ฉบับคนกันเอง ในนิตยสาร มติชนสุดสัปดาห์ ผลงานการประพันธ์ของเธอเรื่อง เงาฝันของผีเสื้อ ได้รับการคัดเลือกเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ปี 2552

**การศึกษาและอาชีพการงานช่วงต้น**
อัญชลี จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเพาะช่าง คณะวิจิตรศิลป์ แผนกถ่ายภาพ เธอได้รับรางวัลช่อการะเกดจากเรื่องสั้น ให้ฉันไปจากเธอ ในปี 2538 หนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มแรกของเธอชื่อ ความสุข พิมพ์รวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนก ในเดือนมกราคม 2540 หลังจากนั้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2541 เธอได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเล่มแรกของเธอออกมาในชื่อ งานศพดอกไม้ ซึ่งเป็นการรวบรวมบทกวีที่เธอเขียนขึ้นตั้งแต่ 2536-2540 ก่อนที่เรื่องสั้น ลมผีเสื้อ ของเธอได้รับการตีพิมพ์ลง ช่อการะเกด 30 (มกราคม-กุมภาพันธ์ 2540) ในเดือนธันวาคม 2542 รวมเรื่องสั้นเล่มที่สองของเธอจึงได้รับการรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนกในชื่อ ความทุกข์ เรื่องสั้นในเล่มนี้มีรูปแบบการเขียนที่หลากหลาย ทั้งแบบเป็นนิทาน หรือไดอารี่ หลังจากนั้น เธอยังได้รับรางวัลรางวัลสุภาว์ เทวกุล จากเรื่องสั้น ตำรับเซลล์แมน ในปี 2543 ด้วย

**สามก๊ก ฉบับคนกันเอง**
เอื้อ อัญชลี เป็นที่รู้จักในวงกว้างจากคอลัมน์ของเธอ สามก๊ก ฉบับคนกันเอง ซึ่งตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ โดยเธอเริ่มเขียนคอลัมน์ตั้งแต่ฉบับที่ 1250 ประจำวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม 2547 จนถึงปัจจุบัน โดยเธอจะเขียนวิเคราะห์บุคลิกตัวละครในสามก๊กโดยเปรียบเทียบกับเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น เปรียบเทียบบุคลิกของ ลิโป้ กับพระเอกการ์ตูนผู้หญิงเรื่อง Mars (สิงห์นักบิด สาวนักโบก) หรือเปรียบเทียบเตียวหุยกับบิดาของตนเอง เน้นอารมณ์ความรู้สึก และความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่าการวิเคราะห์กลยุทธ์การศึกในนิยาย ปัจจุบัน ได้มีการรวมบทความจากคอลัมน์ดังกล่าวออกตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน 2 เล่มด้วยกัน คือ สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคหนึ่ง: ขุนเขาไม่เปลี่ยน สายน้ำไม่ขาด (มีนาคม 2549) และ สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคสอง: ความดีมีด่างพร้อย ความชั่วมีความเป็นมา (สิงหาคม 2550)
นอกจากบทความแล้ว เธอยังมีรวมเรื่องสั้นซึ่งได้แรงบันดาลใจจากฉาก ตัวละคร และข้อคิดต่าง ๆ จากสามก๊ก คือ ขงเบ้งเจอคนบ้า และนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ซึ่งเล่าเรื่องชีวิตของผู้แต่งสามก๊ก หลอ กว้านจง เงาฝันของผีเสื้อ ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลซีไรต์ปี 2552

**งานเขียนอื่น ๆ**
เธอมีเรื่องสั้นลงใน สนามหญ้า 3: สถานที่หนึ่งในหัวใจ ของสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม (มีนาคม 2545) ร่วมกับนักเขียนคนอื่น ๆ เช่น เสี้ยวจันทร์ แรมไพร, ฟ้า พูลวรลักษณ์, วาด รวี เป็นต้น และสนามหญ้า 4.1: เธอเต้นรำอย่างเดียวดาย นอกจากนั้น เอื้อ อัญชลียังเป็นหนึ่งในนักเขียนที่เข้าร่วมโครงการคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติของภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และภาควิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
วัดขนแกะ

วัดโฮลีทรินิตีที่ลองเมลฟอร์ดในซัฟโฟล์คเป็นตัวอย่างที่ดีของ “วัดขนแกะ”
วัดขนแกะ (Wool church) คือวัดในอังกฤษที่สร้างจากทุนทรัพย์ที่ได้มาจากกิจการการค้าขายขนแกะอันรุ่งเรืองในยุคกลาง พ่อค้าที่ร่ำรวยจากกิจการที่ว่าก็แสดงออกโดยการสร้างคริสต์ศาสนสถานที่หรูหราที่แสดงถึงความมั่งคั่งที่ได้รับ วัดขนแกะส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในบริเวณค็อทสวอลด์ และ อีสต์แองเกลีย
วัดโฮลีทรินิตีที่ลองเมลฟอร์ดในซัฟโฟล์คถือกันว่าเป็นตัวอย่างของ “วัดขนแกะ” ที่สร้างอย่างงดงามที่สุดวัดหนึ่งในอังกฤษ ที่ส่วนใหญ่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1467 ถึงปี ค.ศ. 1497 ภายในตกแต่งด้วยหน้าต่างประดับกระจกสีจากคริสต์ศตวรรษที่ 15, ชาเปลแชนทรีของตระกูลคล็อพตันและชาเปลพระแม่มารีที่ยื่นออกไปจากมุขตะวันออก วัดเป็นพยานให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของเศรษฐกิจการค้าขนแกะในยุคกลางอย่างเด่นชัด 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 คริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
บีตอิต

"บีตอิต" (Beat It) เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสันเขียนโดยแจ็กสันและผู้ร่วมโปรดิวซ์ ควินซี โจนส์ในผลงานสตูดิโออัลบั้มที่ 6 ชุด ทริลเลอร์ โจนส์มีความต้องการให้เพลงนี้เป็นเพลงร็อกแอนด์โรลของคนผิวดำ อย่างไรก็ตาม แจ็กสันก็ไม่เคยสนใจกับแนวเพลงนี้เลย โดยได้เอดดี้ วงแวนเฮเลน มาช่วยโซโลกีตาร์ให้ โดยเอดดี้ตอนรับสายโทรศัพท์จากโจนส์ นึกว่าเป็นเรื่องหลอกเล่นที่ชวนเขาให้มีส่วนร่วม เนื้อเพลง "บีตอิต" พูดถึงเกี่ยวกับ ความสิ้นหวังและการให้กำลังใจ 
หลังจากที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตเพลงในชุด ทริลเลอร์ ต่อจากเพลง "The Girl Is Mine" และ "Billie Jean" "บีตอิต" ก็ออกขายเมื่อ 14 กมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มชุดนี้ เพลงประสบความสำเร็จทั้งแง่ยอดขายและเสียงวิจารณ์ กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิลขายดีที่สุดตลอดกาล ทั้ง "Billie Jean" และ "บีตอิต" ติดอันดับท็อป 5 ในเวลาเดียวกัน เพลงนี้มียอดขายยืนยันในระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในปี 1989 รางวัลที่ได้รับ รวมถึง 2 รางวัลแกรมมี่ 2 รางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส และยังมีชื่ออยู่ใน Music Video Producers Hall of Fame 
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้เป็นเหมือนภาพยนตร์สั้นที่แจ็กสันได้นำ 2 แก๊งค์ปะทะกันผ่านการเต้นที่ทรงพลัง เพลงนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นแซมเพิลของศิลปินอื่น อย่างเช่น เฟอร์กี้ และฟอลล์เอาต์บอย เพลงนี้ยังถูกใช้ในการประชาสัมพันธ์โครงการต่อต้านการดื่มและขับรถ "บีตอิต" ก็ถือเป็นเพลงประจำตัวของไมเคิล แจ็กสันอีกเพลงหนึ่ง ที่เขาแสดงในทุกเวิลด์ทัวร์

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**
	

**ชาร์ตสิ้นปี**

**ชาร์ตตลอดกาล**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**
 Halstead, Craig (2007). Michael Jackson: For the Record. Authors OnLine. ISBN 978-0-7552-0267-6.
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในยูโรเปียนฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในดัตช์ท็อปฮอต 40
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอตเพลงอาร์แอนด์บี /ฮิป-ฮอป
หมวดหมู่:ซิงเกิลสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี
ซุ้มกาลิลี

ซุ้มกาลิลี (italic=yes (church architecture)) คือมุขทางเข้า หรือ ชาเปลด้านตะวันตกของบางคริสต์ศาสนสถานที่มีไว้สำหรับผู้สำนึกบาปมารอก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปภายในตัววัดได้ หรือเป็นที่ใช้ในการพบปะเมื่อนักบวชมีธุรกิจกับสีกา
หลักฐานแรกที่กล่าวถึงปฏิมณฑลชนิดนี้อาจจะพบใน “Consuetudines cluniacensis” โดยอัลริค หรือใน “Consuetudines cenobii cluniacensis” โดยเบอร์นาร์ดแห่งคลูนี แต่คำนิยามของปฏิมณฑลชนิดนี้ค่อนข้างกำกวม ฉะนั้นลักษณะโครงสร้างจึงไม่อาจจะบอกได้ว่าเป็นการบรรยายของคลูนีได้อย่างแน่นอน
ตัวอย่างซุ้มกาลิลีที่ยังมีให้เห็นคือที่มหาวิหารเดอแรม มหาวิหารอีลี และ มหาวิหารลิงคอล์น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 แผนผังคริสต์ศาสนสถาน - ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:เบ็นเท็น

บ
บ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ประเภทซูเปอร์ฮีโร
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์อเมริกัน
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรเด็ก
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรวัยทีน
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก
แกลมมอรัส

"แกลมมอรัส" (Glamorous) เป็นซิงเกิลที่ 3 จากผลงานอัลบั้มของนักร้องเพลงป็อป เฟอร์กี้ ชุดเดี่ยวชุดแรกที่ชื่อ The Dutchess ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงที่สองในสหรัฐอเมริกาของเฟอร์กี้ในฐานะศิลปินเดี่ยว ซิงเกิลออกขายเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2007 ในสหราชอาณาจักร และเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ซิงเกิลไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ในประเทศละตินอเมริกา (ไม่ได้ออกเป็นทางการ) อย่างซิงเกิลก่อนอย่าง "London Bridge" และ "Fergalicious" จากข้อมูลเดือนมีนาคม 2008 ซิงเกิลนี้ขายได้ 2,300,000 ชุด เพลงนี้ยังใช้ประกอบซีรีส์ทางโทรทัศน์ช่อง The CW เรื่อง แสบใสไฮโซ และยังปรากฏในวิดีโอเกมคาราโอเกะ Revolution Presents: American Idol Encore

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของเฟอร์กี้
หมวดหมู่:เพลงของลูดาคริส
โจวันนี บอกกัชโช

โจวันนี บอกกัชโช (Giovanni Boccaccio) (ค.ศ. 1313 – 21 ธันวาคม ค.ศ. 1375) เป็นนักเขียน กวี และนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ผู้เป็นนักประพันธ์งานสำคัญหลายชิ้นที่รวมทั้ง “ตำนานสิบราตรี”  (Decameron) และ “On Famous Women” 
รายละเอียดเกี่ยวกับการกำเนิดของบอกกัชโชไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก บางหลักฐานก็ว่าเกิดที่ปารีส จากแม่ที่เป็นชาวปารีส แต่บ้างก็ว่าเป็นเรื่องเล่าขานเพื่อสร้างความโรแมนติกโดยนักชีวประวัติสมัยโบราณ ฉะนั้นอาจจะเป็นได้ว่าบอกกัชโชอาจจะเกิดที่เชอร์ทาลโดในทัสเคนีซึ่งเป็นเมืองของบิดา บอกกัชโชเป็นบุตรของพ่อค้าชาวฟลอเรนซ์กับสตรีไม่ทราบนามซึ่งอาจจะเกือบเป็นที่แน่นอนว่าเป็นลูกนอกสมรส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:กวีชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะบวมน้ำ
เต่ายักษ์เซเชลส์

เต่ายักษ์เซเชลส์ (Seychelles giant tortoise; Aldabrachelys hololissa) เป็นเต่าบกที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 19 เนื่องจากถิ่นที่อยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ถูกมนุษย์รุกรานอย่างหนัก ซึ่งเต่ายักษ์ชนิดอื่นๆที่ใกล้เคียงกันบนหมู่เกาะอื่นๆในมหาสมุทรอินเดีย อย่างเช่นมอริเชียส, เรอูนียง และ เกาะโรดริเกซ ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว เต่ายักษ์ในมหาสมุทรอินเดียเพียงชนิดเดียวที่เหลือรอดมาได้คือ เต่ายักษ์อัลดาบร้า (A. gigantea) เนื่องจากมีถิ่นที่อยู่โดดเดี่ยวและมีกฎหมายคุ้มครองในศตวรรษที่ 19
เต่ายักษ์เซเชลส์อาศัยอยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ กินพืชพรรณตามริมหนองและลำธารเป็นอาหาร เมื่อ ค.ศ. 1840 ได้สูญหายไปจากธรรมชาติ สันนิษฐานว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
จนกระทั่ง ค.ศ. 1999 มีรายงานว่ายังคงมีเต่ายักษ์เซเชลส์บางส่วนหลงเหลืออยู่ภายใต้สถานที่เลี้ยง จากรายงานเกี่ยวกับเต่ารูปร่างประหลาด ทำให้ หน่วยงานปกป้องธรรมชาติแห่งเซเชลส์ ดำเนินการตรวจสอบเต่าเหล่านั้น ดร. จัสติน เกอร์เลช และ ลอรา เคนนิ่ง ได้เปรียบเทียบเต่าเหล่านั้นกับตัวอย่างของเต่ายักษ์เซเชลส์ที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว พบว่าเต่าบางตัวมีลักษณะตรงกับตัวอย่าง
อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้มีบทความทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับพันธุ์ศาสตร์ของเต่าในเซเชลส์และมหาสมุทรอินเดีย ได้เสนอผลการค้นคว้าที่ขัดแย้งออกมา งานวิจัยบางส่วนบ่งชี้ว่าในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีเต่ายักษ์ในภูมิภาคนี้เพียงชนิดเดียว ขณะที่อีกบางส่วนเสนอว่ามีเต่ายักษ์สามชนิดที่ใกล้เคียงกัน

**อ้างอิง**
cite journal |quotes=no |author=Jeremy J. Austrin, E. Nicholas Arnaud & Roger Bour |year=2003 |title=Was there a second adaptive radiation of giant tortoises in the Indian Ocean? Using mitochondrial DNA to investigate speciation and biogeography of Aldabrachelys (Reptilia,Testudinidae) |journal=Molecular Ecology |volume=12 |pages=1415–1424 |doi=10.1046/j.1365-294X.2003.01842.x |url=http://www.blackwell-synergy.com/doi/abs/10.1046/j.1365-294X.2003.01842.x |format=abstract page 
*cite journal |quotes=no |author=Eric P. Palkovacs, Monique Marschner, Claudio Ciofi, Justin Gerlach & Adalgisa Caccone |year=2003 |title=Are the native giant tortoises from the Seychelles really extinct? A genetic perspective based on mtDNA and microsatellite data |journal=Molecular Ecology |volume=12 |pages=1403–1413 |doi=10.1046/j.1365-294X.2003.01834.x |url=http://www.blackwell-synergy.com/doi/abs/10.1046/j.1365-294X.2003.01834.x |format=abstract page 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Further information on Seychelles giant tortoises
หมวดหมู่:เต่าบก
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
กวีโด ดา ซีเอนา

กุยโด ดา เซียนา หรือ กุยโด ดิ กราเซียโน (Guido da Siena หรือ Guido di Graziano) เป็นจิตรกรยุคศิลปะไบแซนไทน์ของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 13 กุยโด ดา เซียนาอาจจะเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในการเปลี่ยนแปลงลักษณะการเขียนจิตรกรรมเช่นเดียวกับชิมาบูเยที่สามารถทำสำเร็จต่อมา แต่ประเด็นนี้ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้
งานที่เป็นที่รู้จักกันของกุยโดเป็นงานจิตรกรรมแผงที่ปัจจุบันแบ่งออกเป็นหลายชิ้น วัดซานโดเมนนิโคในเซียนามีภาพเขียนชิ้นใหญ่ contains a large painting of the “ พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์” พร้อมกับเทวดาหกองค์ด้านบน คอนแวนต์เบ็นนาดิคตินในเซียนาเช่นกันมีส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมเหนือภาพเขียนเป็นภาพพระมหาไถ่ในท่าประทานพร (in benediction) กับเทวดาสององค์ ภาพสองชิ้นนี้เดิมเป็นภาพเดียวกันที่เดิมเป็นบานพับภาพ แผงหลังของภาพมีคำจารึกภาษาละตินที่บ่งชื่อจิตรกรว่าคือ “Guido de Senis” และปี ค.ศ. 1221 แต่ก็อาจจะไม่ใช่ปีที่วาดจริง และปีที่วาดจริงอาจจะเป็นปี ค.ศ. 1281
โดยทั่วไปแล้วลักษณะการเขียนภาพนี้ก็มิได้แตกต่างไปจากภาพเขียนอื่นๆ ในสมัยเดียวกันนอกจากส่วนที่เป็นพระเศียรของพระแม่มารีและพระบุตรที่แสดงฝีมือการเขียนที่เหนือกว่า – เป็นธรรมชาติและสง่างามมากกว่า – งานเขียนชิ้นอื่นๆ ก่อนงานเขียนของชิมาบูเย ฉะนั้นจึงมีข้อโต้แย้งกันว่าพระเศียรในภาพนี้เป็นงานเขียนของจิตรกรที่เขียนในปี ค.ศ. 1221 จริงก่อนหน้างานเขียนของชิมาบูเยเป็นเวลานานนักวิพากษ์ศิลปกรรมโจเซฟ อาร์ชเชอร์ โครว์ และ จิโอวานนิ บัตติสตา คาวาลคาเซลเลเสนอว่าพระเศียรเป็นส่วนที่มาเขียนใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่อาจจะเขียนโดยอูโกลิโน ดา เซียนา ถ้าข้อเสนอของโครว์และคาวาลคาเซลเลถูกต้องชิมาบูเยก็ยังได้ชื่อว่าเป็นผู้นำในการสร้างความก้าวหน้าในการเปลี่ยนแปลงลักษณะการเขียนจิตรกรรม
นอกไปจากนี้แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับกุยโด ดา เซียนาเท่าใดนัก ภาพที่สถาบันแห่งเซียนากล่าวว่าเป็นงานเขียนของกุยโด (ภาพครึ่งตัวของพระแม่มารีและพระบุตรกับเทวดาสององค์) ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1250 ถึงปี ค.ศ. 1300 และภาพในวัดซานแบร์นาร์ดิโนที่เป็นภาพพระแม่มารีที่เขียนในปี ค.ศ. 1262 มิลาเนซิเสนอว่าเขียนโดยกุยโด กราเซียนิ (Guido Graziani) แต่ก็ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับกราเซียนิก่อนปี ค.ศ. 1278 เมื่อมีหลักฐานว่าเป็นผู้เขียนแถบ เท่าที่ทราบงานของกุยโด ดา เซียนาเป็นงานบนแผงไม้ ไม่ใช่จิตรกรรมฝาผนัง อาจเป็นได้ว่ากุยโดเป็นลูกศิษย์ของดิโอติซาลวิ (Diotisalvi), มิโน ดา เตอร์ริตา และ แบร์ลินเกียริ ดา ลูคคา

**อ้างอิง**
  Artcyclopedia - Guido da Siena

**ดูเพิ่ม**
 จิตรกรรมแผง- ศิลปะไบแซนไทน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยไบแซนไทน์
ปาโดวา

ปาโดวา (Padova) เป็นเมืองในแคว้นเวเนโตที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ปาโดวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปาโดวา และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการโทรคมนาคมของบริเวณนี้ ปาโดวามีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 212,500 คน (lc=on) บางครั้งปาโดวาก็รวมเป็นส่วนหนึ่งของเวนิส ภายในปริมณฑลปาโดวา–เวนิส ปริมณฑลซึ่งทำให้มีประชากรรวมกันทั้งสิ้นประมาณ 1,600,000 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเวเนโต
อีราสโมแห่งนาร์นิ

อีราสโมแห่งนาร์นิ หรือที่รู้จักกันดีว่า กัตตาเมลาตา (Erasmo of Narni หรือ Gattamelata) (ค.ศ. 1370 – 16 มกราคม ค.ศ. 1443) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 อีราสโมแห่งนาร์นิมีชื่อเล่นว่า “The Honeyed Cat” อีราสมัสเกิดที่นาร์นิและเป็นทหารรับจ้างแก่นครรัฐต่างๆ หลายนครตั้งแต่พระสันตะปาปาและเมืองฟลอเรนซ์ และในปี ค.ศ. 1434 ที่เวนิสในการต่อสู้กับตระกูลวิสคอนติแห่งมิลาน
โดนาเทลโลสร้างอนุสาวรีย์บนหลังม้าของอีราสโมแห่งนาร์นิที่ตั้งอยู่ที่จตุรัสกลางเมืองที่ปาดัวที่อีราสมัสกลายมาเป็นผู้เผด็จการที่นั่นในปี ค.ศ. 1437 
ที่บ้านเกิดที่นาร์นิมีป้ายจารึกว่า “Narnia me genuit Gattamelata fui” (ข้าเกิดที่นาร์นิ ข้าชื่อกัตตาเมลาตา)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ทหารรับจ้างอิตาลี 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1913
หมวดหมู่:ทหารรับจ้าง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
มหาวิหารปาโดวา

ภาพ:Duomo (Padua) - Facade.jpg|thumb|มหาวิหารปาดัวและหอศีลจุ่มทางด้านขวา
อาสนมหาวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งปาโดวา (Basilica Cattedrale di Santa Maria Assunta)  หรือ มหาวิหารปาโดวา (Duomo di Padova) เป็นคริสต์ศาสนสถานของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองปาโดวา ในประเทศอิตาลี สร้างขึ้นเพื่ออุทิสแก่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ อาคารปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างที่สาม สิ่งก่อสร้างแรกสร้างหลังจากพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเมื่อปี ค.ศ. 313 แต่มาถูกทำลายในแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 3 มกราคม  ค.ศ. 1117 โบสถ์ที่สองสร้างเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และมารื้อทิ้งในปี ค.ศ. 1551 เพื่อสร้างใหม่ตามแบบที่ออกโดยมีเกลันเจโล ลักษณะที่ยังเป็นโบสถ์สมัยกลางยังคงเห็นได้จากจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยจุสโต เด เมนาบูโออีในหอล้างบาป
การสร้างเป็นแบบฟื้นฟูศิลปวิทยาสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1754 แต่ด้านหน้ายังคงเป็นอิฐเปลือยที่ยังไม่ได้รับการตกแต่ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น **
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปาโดวา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 กรกฎาคม 11

* ตัวเลขผู้เสียชีวิตจากการจลลาจลในเมืองอุรุมชีเพิ่มขึ้นเป็น 184 คน  (เอ็นดีทีวี)  (ซีเอ็นเอ็น)  (ไชน่า เดย์ลี)
}
สะพานส่งน้ำ

ไฟล์:Pont du gard.jpg|280px|thumb|ปองต์ดูการ์ด (Pont du Gard) ในฝรั่งเศส เป็นสะพานส่งน้ำโรมันที่สร้างราว 19 ก่อนคริสต์ศักราช (มรดกโลก)
สะพานส่งน้ำ หรือ ลำรางส่งน้ำ (Aqueduct) คือช่องทางที่สร้างขึ้นในการส่งน้ำ ในทางวิศวกรรมสมัยใหม่อาจจะหมายถึงท่อ, คู, คลองขุด, อุโมงค์ และสิ่งก่อสร้างอื่นที่ใช้สำหรับจุดประสงค์ที่ว่า แต่ในความหมายที่เฉพาะเจาะจง “สะพานส่งน้ำ” หรือ “สะพานน้ำ” (water bridge) หมายถึงสะพาน หรือ สะพานไวอะดัคท์ (viaduct) หรือสะพานที่ใช้ในการขนส่งน้ำ—แทนที่จะเป็น ทาง ถนน หรือ รถไฟ—ที่ข้ามช่อง ถ้าสะพานส่งน้ำมีขนาดใหญ่พอก็อาจจะใช้ในการล่องเรือเล็กและใหญ่ สะพานส่งน้ำต้องเชื่อมระหว่างช่วงสองช่วงที่มีระดับน้ำเดียวกัน คำว่า “Aqueduct” มาจากภาษาละตินว่า “aqua” ที่แปลว่า “น้ำ” บวกกับคำว่า “ducere” ที่แปลว่า “นำ” 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ท่อน้ำ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สะพานแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
สุสานใต้ดิน

ไฟล์:A-Procession-in-the-Catacomb-of-Callistus.jpg|thumb|250px|right|ขบวนภายในสุสานใต้ดินนักบุญคัลลิสตัสในกรุงโรม
สุสานใต้ดิน (catacombs) เป็นสุสานที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บศพใต้ดิน สุสานใต้ดินหลายแห่งที่ตั้งอยู่ใต้เมืองใช้เป็นที่หลบภัยระหว่างสงครามdate=June 2009 หรือเป็นที่พบปะของกลุ่มลัทธิบูชาdate=June 2009 ระเบียงช่องเก็บศพที่เรียกกันว่า “สุสานใต้ดิน” ที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกตั้งอยู่ภายใต้มหาวิหารนักบุญเซบัสเตียนนอกกำแพง (San Sebastiano fuori le mura) ในกรุงโรม ในปัจจุบันคำว่า “สุสานใต้ดิน” หมายถึงเครือถ้ำ หรือ ช่อง หรือระเบียงที่ใช้ในยุคกลางสำหรับหนีภัยระหว่างสงคราม หรือสำหรับบรรจุศพ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ที่เก็บศพ- สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม- สุสานใต้ดินกาปูชิน- สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:โบราณคดีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม

ไฟล์:A-Procession-in-the-Catacomb-of-Callistus.jpg|thumb|250px|right|ขบวนภายในสุสานใต้ดินแห่งกรุงโรมนักบุญคัลลิสตัสในกรุงโรม
สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม หรือ สุสานรังผึ้งแห่งกรุงโรม (Catacombs of Rome) เป็นสุสานโบราณที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บศพใต้ดินในกรุงโรมหรือใกล้กรุงโรมในประเทศอิตาลี ซึ่งมีด้วยกันอย่างน้อยสี่สิบสุสาน บางสุสานก็เพิ่งพบเมื่อไม่นานมานี้ แม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นที่เก็บศพของผู้นับถือคริสต์ศาสนา แต่ก็เป็นที่เก็บศพของผู้นับถือศาสนาอื่นด้วยที่รวมทั้งเพกันและศาสนายูดาย บางครั้งก็ในบริเวณเดียวกันหรือบางครั้งก็แยกจากกัน การเก็บศพในสุสานใต้ดินแห่งกรุงโรมเริ่มทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2date=June 2009 ดินภายใต้กรุงโรมเป็นหินทัฟฟ์เหมาะแก่การสร้างอุโมงค์และช่องที่ใช้ในการบรรจุศพ หินทัฟฟ์เป็นหินที่อ่อนที่ขุดง่ายและแข็งตัวเมื่อถูกอากาศ สุสานบางสุสานยาวหลายกิโลเมตรและอาจจะมีด้วยกันถึงสี่ชั้นหรือสี่ระดับ
สุสานใต้ดินของโรมันคาทอลิกมีความสำคัญเป็นอย่างมากต่อนักประวัติศาสตร์ศิลปะในการศึกษาศิลปะคริสต์ศาสนาของสมัยคริสเตียนยุคแรกเพราะในสุสานมีตัวอย่างงานจิตรกรรมฝาผนัง และ ประติมากรรมจากราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 สุสานใต้ดินของยูดายก็เช่นเดียวกันที่มีความสำคัญในการศึกษาวัฒนธรรมของศาสนายูดายในช่วงเวลาเดียวกัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ที่เก็บศพ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:จิตรกรรมคริสเตียนเริ่มแรก
หมวดหมู่:สุสานในประเทศอิตาลี
แคว้นคาลาเบรีย

คาลาเบรีย (Calabria) เป็นแคว้นหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางภาคใต้หรือส่วนล่างของคาบสมุทรอิตาลี ถ้าเปรียบอิตาลีเป็นรองเท้าบูต แคว้นคาลาเบรียจะเป็นส่วนปลายด้านหน้ารองเท้า แคว้นคาลาเบรียมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับแคว้นบาซีลีคาตา ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้อยู่ใกล้กับแคว้นปกครองตนเองซิซิลี ทางตะวันตกติดกับทะเลติร์เรเนียน และทางทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลไอโอเนียน ครอบคลุมพื้นที่ 15,080 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 2 ล้านคน มีเมืองหลักชื่อเมืองคาตันซาโร และมีเมืองใหญ่อีกสองเมืองคือเมืองเรจโจคาลาเบรียและเมืองโคเซนซา

**การแบ่งเขตการปกครอง**
แผนที่แสดงจังหวัดในแคว้นคาลาเบรีย
แคว้นคาลาเบรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นคาลาเบรีย date=2009-04-18  -  ข้อมูลการท่องเที่ยว date=2011-10-06  

คาลาเบรีย
การอพยพฉุกเฉิน

การอพยพฉุกเฉิน (Emergency evacuation) หมายถึง การเคลื่อนย้ายประชากรอย่างรวดเร็วและเร่งด่วน เนื่องจากเกิดภัยธรรมชาติหรือภัยอันตรายอย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น โดยสามารถมีขอบเขตได้ตั้งแต่การอพยพขนาดเล็ก เช่น อพยพผู้คนในอาคารที่ถูกเพลิงไหม้ ไปจนถึงการอพยพขนาดใหญ่ เช่น การอพยพเนื่องจากอุทกภัย

**สาเหตุของการอพยพ**
การอพยพฉุกเฉินอาจเกิดขึ้นก่อน ระหว่างหรือหลังเหตุการณ์ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ได้ อย่างเช่น:- การปะทุของภูเขาไฟ- วาตภัย- อุทกภัย- แผ่นดินไหว
และสาเหตุอื่น อย่างเช่น:- การโจมตีทางทหาร- อุบัติเหตุทางอุตสาหกรรม- อุบัติเหตุทางนิวเคลียร์- อุบัติเหตุทางการจราจร- อัคคีภัย- การวางระเบิด- การก่อการร้าย- ยุทธการทางทหาร- โครงสร้างของอาคารชำรุด- การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส
หมวดหมู่:ความปลอดภัย
หลิว หง

สมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง (?-180 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม หลิว หง, จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่น เป็นพระราชโอรสอีกพระองค์ใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้เมื่อพระเชษฐาคือ จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้กง ถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษเมื่อ 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแต่ตลอด 4 ปีแห่งการครองราชย์ก็ทรงเป็นเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือเป็นเพียงหุ่นเชิดของหลี่ไทเฮาและพรรคพวกของพระนาง พระองค์ก็ถูกกล่าวหาเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือพระสติวิปลาสจึงถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษ
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2009–10

ใน ฤดูกาล 2009–10 เป็นปีที่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเล่นอยู่ในเดอะแชมเปียนชิพเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี

**ชุดแข่งขัน**
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2009-10 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค

**เหตุการณ์สำคัญ**
 17 มิถุนายน 2009: มีการเปิดเผยตารางการแข่งขันของ เดอะแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2009-2010- 22 มิถุนายน 2009: นิวคาสเซิลเปิดเผยชุดเยือนของทีมเป็นสีเหลืองสลับขาว- 27 มิถุนายน 2009: มาร์ค ฮูส และ ร็อบบี เอลเลียตต์ ลาออกจากการเป็นโค้ชของทีม- 31 กรกฎาคม 2009: เซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน อดีตผู้จัดการทีมเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง- 2 สิงหาคม 2009: นิวคาสเซิลเปิดเผยชุดที่ 3 ของทีมเป็นสีน้ำเงินสลับขาว
*เควิน คีแกน อดีตผู้จัดการทีมเรียกค่าเสียหายที่ระบุในสัญญาคุมทีมของเขาหลังจากลาออกไปทั้งที่คุมทีมได้ 4 นัด เนื่องจากมีปัญหากับบอร์ดบริหาร

**การโยกย้ายผู้เล่น**

**ย้ายเข้า**
 รวม:  ~ £0

**ย้ายออก**
 รวม:  ~ £23.5 ล้าน

**ยืมตัว**

**ถูกยืมตัว**

**การแข่งขัน**

**นัดอุ่นเครื่อง**

**การแข่งขัน**

**นัดอุ่นเครื่อง**
-----
-----
-----
-----
-----

**ลีก**
-----
-----
-----
-----
-----
-----
-----

**ลีกคัพ**

**อ้างอิง**
2009-10
คริสต์ทศวรรษ 1980

คริสต์ทศวรรษ 1980 (1980s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989
เป็นช่วงเวลาที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงด้านสังคม เศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงทั่วไปอย่างความร่ำรวย การผลิตที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม เศรษฐกิจเสรีที่พัฒนาไปทั่วโลก บริษัทข้ามชาติทางด้านอุตสาหกรรมที่เข้าสู่ประเทศอย่าง ประเทศไทย มาเลเซีย เม็กซิโก เกาหลีใต้ ไต้หวัน ประเทศจีน และเศรษฐกิจตลาดใหม่ในยุโรปตะวันออก ตามมาด้วยการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นและเยอรมนีถือเป็นประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วตลอดทศวรรษนี้
ประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกมีประสบความยากลำบากด้านความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคม ที่ประเทศเหล่านั้นพบกับปัญหาหนี้สินในคริสต์ทศวรรษ 1980 ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ประเทศเอธิโอเปียประสบปัญหาความยากจนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผลคือประเทศต้องการความช่วยเหลือจากต่างชาติในด้านอาหารกับประชากรและทั่วโลกต่างกันช่วยหาเงินช่วยเหลือต่อชาวเอธิโอเปีย อย่างเช่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด ในปี 1985 ที่จัดขึ้นเพื่อหาเงินดังกล่าว
ปัญหาด้านสงคราม เกิดความรุนแรงในตะวันออกกลาง อย่างสงครามอิรัก-อิหร่าน และความขัดแย้งในเลบานอนช่วงปี 1982 ถึง 1983 และกองทัพอเมริกันเข้าบุกลิเบียในปี 1985 และ Intifada ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์
คริสต์ทศวรรษ 1980 ยังเป็นยุคที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรอย่างมาก ไปทั่วโลก มากกว่าแม้ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1990 มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรมากขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะชาวแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้ ตลอดทศวรรษ ด้วยอัตราการเพิ่มใกล้หรือมากกว่า 4% ต่อปี

**วัฒนธรรม**

**ดนตรี**
การจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985- เริ่มต้นทศวรรษด้วยการต่อต้านดนตรีดิสโก้ในสหรัฐอเมริกา และดนตรีในยุคเอจตี้เกิดขึ้นที่มีเอกลักษณ์เด่น โดยการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและคีย์บอร์ด- ในสหรัฐอเมริกา เอ็มทีวี เปิดตัวเป็นครั้งแรก มิวสิกวิดีโอเริ่มเกิดขึ้น โดยถือว่ามีผลต่ออุตสาหกรรมเพลงอย่างมาก มีศิลปินป็อปเช่น ดูแรน ดูแรน มาดอนน่า และไมเคิล แจ็กสัน- ดนตรีนิวเวฟและซินธ์ป็อป ถูกพัฒนาขึ้นโดยศิลปินอังกฤษและอเมริกัน จำนวนมาก ถือเป็นปรากฏการณ์ด้านดนตรีตลอดทศวรรษ โดยเฉพาะต้นและกลางคริสต์ทศวรรษ 1980- ฮาร์ดร็อก เฮฟวีเมทัล บิ๊กแฮร์แบนด์ และแกลมเมทัล ได้รับความนิยมในยุคนี้ ถือเป็นแนวดนตรีที่โดดเด่นแนวหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1980- มีการจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985 กับการวมตัวของศิลปินมากมาย เพื่อหารายได้และดำเนินการเพื่อส่งอาหารเพื่อบรรเทาทุกข์ให้กับชาวเอธิโอเปียที่ประสบทุกข์ยากกับปัญหาความขาดแคลนและยากจน- ดนตรีฮิปฮอปยังคงพัฒนา เพิ่มความรู้จักมากขึ้นและเริ่มมีบทบาทในอุตสาหกรรมดนตรี- พังก์ร็อก ยังคงมีการแข่งขันในวงการดนตรี และถือกำเนิดแนวเพลงย่อยอย่างฮาร์ดคอร์ และแนวย่อยอื่น- ดนตรีเทคโน ซึ่งเป็นดนตรีอีเลกโทรนิกส์ประเภทหนึ่งเกิดขึ้นในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1980