Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เนื้อสาร

right
เนื้อสาร (Mixture) หมายความถึง ลักษณะทางกายภาพของสาร ได้แก่ พื้นผิว สี เป็นต้น อาจรวมไปถึงสมบัติทางฟิสิกส์ อาทิ จุดเดือด ความแข็งแกร่ง (toughness) หรือแม้แต่โครงสร้างผลึกของพันธะ
โดยในการแบ่งเนื้อสารตามปกติเราจะใช้การผสมกันของสารเป็นเกณฑ์ โดยการผสมของสารจะดูว่ามีลักษณะดีแค่ไหน โดยดูขนาดของสารที่ผสมกัน ถ้ามีการผสมกันอย่างกลมกลืนจะเรียกว่า สารเนื้อเดียว แต่ถ้ามีการผสมอย่างหยาบๆ จะเรียกว่า สารเนื้อผสม สำหรับบางครั้งที่อนุภาคการผสมสารก่ำกึงกันระหว่างสารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม จะเรียกว่าคอลลอยด์
การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสารอย่างละเอียดสามารถดูได้ตามแผนผังด้านล่าง (อาจคลิกที่แผนผังเพื่อดูภาพแผนผังขนาดใหญ่ขึ้นได้)

**เกณฑ์การแบ่งสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์**
การแบ่งชนิดสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์มีอยู่สองเกณฑ์ดังนี้

**ใช้การสังเกตเป็นเกณฑ์**
 สารเนื้อเดียวจะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว ถ้ามีสารผสมกันจะต้องไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าและกล้องจุลทรรศน์ได้- คอลลอยด์จะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว แต่มีสารผสมกันโดยไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด ด้วยตาเปล่าได้แต่อาจด้วยเครื่องมืออื่นได้- สารเนื้อผสม จะมีลักษณะแตกต่างบนเนื้อสาร โดยสามารถบ่งชี้บริเวณของสารได้ด้วยตาเปล่า
เกณฑ์นี้มีข้อดีในเชิงปฏิบัติ แต่ยังไม่ชัดเจน จึงมีการอธิบายโดยใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์

**ใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์**
 สารเนื้อเดียวคือสารที่ทุกเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคไม่เกิน 1 นาโนเมตร- คอลลอยด์คือสารที่บางเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 นาโนเมตร แต่ไม่เกิน 1 ไมครอน- สารเนื้อผสมคือสารที่บางเฟส (phase) ใหญ่ที่สุดในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 ไมครอน- สารไม่บริสุทธิ์- เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ- เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น- เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น- สสาร- สถานะ (สสาร)
หมวดหมู่:ส่วนผสมทางเคมี
หมวดหมู่:การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร
สารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม

สารเนื้อเดียว (homogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตามการแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร จะดูมีลักษณะเป็นสารละลาย หรือสารชนิดเดียวบริสุทธิ์ไปเลยก็ได้ แต่อนุภาคที่มาผสมจะต้องเล็กกว่า 1นาโนเมตร กล่าวคือ ระดับโมเลกุล
สารเนื้อผสม (heterogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตาม การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร เนื้อสารจะแยกชั้นชัดเจน สังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า อนุภาคที่มาผสมจะมีขนาดใหญ่กว่า 100 ไมครอน กล่าวคือระดับเม็ดทราย (ประมาณน้ำแขวนลอยก็เห็นตะกอนแขวนลอย)
หมวดหมู่:เนื้อสาร
สารบริสุทธิ์

สารบริสุทธิ์ คือ สารที่ประกอบด้วยสารเพียงชนิดเดียว อาจเป็นของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซก็ได้ ซึ่งมีจุดเดือดและจุดหลอมเหลวคงที่ สามารถเขียนสูตรเคมีได้ เช่น น้ำ เกลือแกง

**เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ**
ธาตุ หมายถึงสารที่ประกอบด้วยอะตอมชนิดเดียว กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารเดิม
*สารประกอบ หมายถึงสารที่ประกอบด้วย อะตอมสองชนิดขึ้นไปจับในระดับพันธะกัน  กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารใหม่สองสารที่ไม่เหมือนเดิม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สารบริสุทธิ์
en:Chemical substance
เท้า

เท้า หรือ ตีน เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ของสัตว์หลายชนิด ใช้สำหรับการเคลื่อนที่ ในสัตว์หลายชนิดมีเท้าเป็นอวัยวะที่แยกออกต่างหากอยู่ปลายสุดของขา ประกอบด้วยกระดูกหลายชิ้นรวมทั้งกรงเล็บ (claws) และเล็บ (nail)

**โครงสร้างของเท้า**
เท้าจะประกอบไปด้วยกระดูก 28 ชิ้น ต่อเข้ากับข้อเท้า มีกล้ามเนื้อที่เกาะมาจากขาท่อนล่างมาที่เท้า 13 มัด และกล้ามเนื้อภายในฝ่าเท้าอีก 19 มัด โครงสร้างของเท้ามีส่วนโค้งของฝ่าเท้าทั้งตามยาวและตามขวาง ทำให้เท้าสามารถรับน้ำหนักได้หลายเท่าของน้ำหนักตัว เท้ามีความแข็งแรงรับน้ำหนักไปที่ปลายเท้าได้ เช่น นักเต้นระบำบัลเล่ห์ และยังสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพพื้นผิวที่รองรับฝ่าเท้า เช่น เดินเท้าเปล่าบนพื้นทราย

**ส่วนประกอบของเท้า**
 เท้าส่วนหน้า จะประกอบไปด้วยนิ้วเท้า และกระดูกตรงส่วนฝ่าเท้า- เท้าส่วนกลาง จะประกอบไปด้วยส่วนโครงของฝ่าเท้า- เท้าส่วนหลัง จะเป็นส้นเท้า
นอกจากนั้นเท้ายังประกอบไปด้วยกล้ามเนื้อเส้นเอ็นต่างๆมากกว่า 100 ชิ้นเพื่อเป็นตัวช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวของเท้า plantar fascia และ Achilles tendon หรือเรียกอีกอย่างว่า เอ็นร้อยหวาย เป็นเส้นเอ็นที่สำคัญมากและเป็นตัวก่อให้เกิดปัญหาได้เช่น โรคข้อเท้า โรคน้ำกัดเท้า เป็นต้น

**ฝ่าเท้า**
ฝ่าเท้าจะเป็นส่วนที่สำคัญมากอีกส่วนหนึ่งเนื่องจากเป็นส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย เพราะฝ่าเท้าจะเป็นจุดรวมของปลายประสาทและเส้นเลือดจากส่วนต่างๆ ซึ่งจะสื่อสารโดยผ่านประสาทหรือต่อมน้ำเหลือง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Anatomical illustrations date=2007-03-03  
หมวดหมู่:ร่างกายของมนุษย์
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:อวัยวะ
โฟม (แก้ความกำกวม)

โฟม อาจหมายถึง- โฟม ที่เป็นวัสดุ เป็นพอลิเมอร์พวกพลาสติก- โฟม (คอลลอยด์) คอลลอยด์ชนิดหนึ่ง- โฟมล้างหน้า
โฟม (คอลลอยด์)

โฟม
โฟม (Foam) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการเติมอนุภาคก๊าซหรือฟองก๊าซ ลงไปในของเหลวหรือของแข็งหลอมเหลวลงไป เพื่อให้มีรูพรุน กระจายเป็นอนุภาคกระจาย (dispered phase) ในสารเนื้อเดียว (continuous phase) นั้น โดยปกติแล้วสารบริสุทธิ์จะไม่เกิดเป็นโฟมถ้าเราไม่เติมสาร สเตบิไลเซอร์ (Stabilizer) ในไอศกรีมหรือสารอาหารบางประเภท เรามักใส่สารเติมแต่งเพื่อทำให้เกิดโฟม 

**ประโยชน์**
นอกจากนี้โฟมยังนำมาใช้ประโยชน์ในการดับเพลิง เนื่องจากมันสามารถป้องกันมิให้อากาศผ่านเข้าไปยังวัตถุที่กำลังไหม้อยู่ และป้องกันไม่ให้ไอที่ลุกติดไฟหนีออกมาได้

**ตัวอย่างโฟมที่น่าสนใจ**

**ดูเพิ่ม**
 เจล- โซล (คอลลอยด์)- คอลลอยด์- ละอองลอย
หมวดหมู่:คอลลอยด์
ยิ้มกลางสายฝน

ยิ้มกลางสายฝน เป็นบทเพลงหนึ่งของคาราวาน ที่เขียนขึ้นเมื่อเข้าสู่ป่าหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา แต่งเนื้อร้อง โดย สุรชัย จันทิมาธร เป็นเพลงช้า ความหมายลึกซึ้ง โดยเปรียบเทียบห่ากระสุนปืนที่สาดใส่เหมือนสายฝน
ยิ้มกลางสายฝน ได้ถูกนำกลับมาทำดนตรีใหม่และขับร้องใหม่อีกหลายครั้ง เช่น พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, โฮป, ศุ บุญเลี้ยง, แจ้ ดนุพล

**เนื้อร้อง**
เย็น....ฝนพรำพร่างพรูสู่พฤกษา 
พรมไม้ป่า สดใสในวสันต์
หัวใจเรา ฉ่ำชื่นเช่นดังคืนวัน 
ฝันและใฝ่โลกใหม่ต้องเป็นของเรา
ยามฝนหลั่ง เมฆบังบดทิวเขา 
ยามเห็นเจ้า เปียกปอนตอนใกล้สาง
พบคนจริง ยิ่งยงคู่คงเส้นทาง 
เห็นผู้สร้าง ความทรงจำ มิเลือนจากใจ
ยืนหยัดทะนง คู่คงเส้นทางยืดเยื้อ 
ยิ้ม...เพื่อความฝันใกล้บรรลุชัย
ยามเห็นหน้า ต้องตาสื่อความหมาย 
จับมือทักทาย ส่งยิ้มกลางสายฝน 
พบความจริง ยิ่งหมายมั่นในกมล 
หนทางสู้....สู่ชัยมิไกลจากเรา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ สุรชัย จันทิมาธร date=2009-02-23 -  ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ อรวี สัจจานนท์fix-attempted=yes -  ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
หมวดหมู่:เพลงไทย
อสุจ๊าก

อสุจ๊าก (The Sperm) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เป็นภาพยนตร์แนวขบขัน และไซไฟ เขียนบทและกำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา นำแสดงโดย พุฒิพงศ์ ศรีวัฒน์ (ลีโอ พุฒ) และ พิมพาภรณ์ ลีนุตพงษ์ (ผิง)

**เรื่องย่อ**
เป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่ง ชื่อสุทิน (ลีโอ พุฒ) เป็นคนที่ แลมมี่ (ผิง) นักร้องชื่อดังมาเข้าฝันอยู่บ่อยๆ และมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น คือ ผู้หญิงทุกคนตั้งท้องโดยไม่ได้นัดหมายอะไรไว้เลย สุทินถูกตั้งข้อสงสัยว่า เป็นพ่อของเด็กหรือไม่ และก็เจอเหตุร้ายขึ้น มีคนตัวใหญ่ เหมือนตัวเขาทุกอย่าง แล้วทีนี้คนอื่นๆและสุทินจะทำอย่างไร?

**นักแสดง**
 ลีโอ พุฒ รับบท สุทิน- พิมพาภรณ์ ลีนุตพงษ์ รับบท แลมมี่ / ละมัย- ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท ประเสริฐ- จักรพงศ์ สิริริน รับบท สุรชัย- ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ รับบท อนันต์- สมชาย ศักดิกุล รับบท ด็อกเตอร์- ศักดิ์ตระกูล สีหาวงษ์ รับบท นอนนิ่ง- ดลรส เดชะประทุมวัน รับบท ลูกสาวด็อกเตอร์- กิตติ กาญจนสถิตย์ รับบทเป็นตัวเอง- เรย์ แมคโดนัลด์ รับบท ชายในห้องขัง- เผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา รับบท จิ๊กโก๋ในคอนเสิร์ต 1- เอกจิต สรรเสริญ รับบท จิ๊กโก๋ในคอนเสิร์ต 2- วิชุพันธ์ นาคประสม รับบท มือกีตาร์แขนหัก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อสุจ๊าก (2550) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย-  สหมงคลฟิล์ม date=2008-06-12 -  อสุจ๊าก ที่ thaicinema.com date=2007-10-13 -  อสุจ๊าก ที่ pantip.com-  อสุจ๊าก- title=อสุจ๊าก (2006)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา
มอสเฟต

ตัวอย่างมอสเฟต
มอสเฟต (metal–oxide–semiconductor field-effect transistor: MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ ที่ใช้อิทธิพลสนามไฟฟ้าในการควบคุมสัญญาณไฟฟ้า โดยใช้ออกไซด์ของโลหะในการทำส่วน GATE นิยมใช้ในวงจรดิจิทัล โดยนำไปสร้างลอจิกเกตต่างๆเพราะมีขนาดเล็ก

**โครงสร้างของ MOSFET**
โครงสร้างของ MOSFET
MOSFET ประกอบด้วยสามส่วน คือ- GATE เป็นส่วนที่ทำมาจากออกไซด์ของโลหะ โดยสร้างให้เกิดความต่างศักย์ตกคร่อมระหว่างแผ่นสองแผ่นเพื่อ สร้างสนามไฟฟ้าเพื่อควบคุมการเข้าออกของสัญญาณไฟฟ้า - SOURCE เป็นส่วนขาเข้าของสัญญาณ- DRAIN เป็นส่วนขาออกของสัญญาณ

**ประเภทของ MOSFET**
 nMOS (negative MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท NPN เมื่อมีความต่างศักย์เป็นบวก (สนามไฟฟ้าแรง) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้- pMOS (positive MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท PNP เมื่อมีความต่างศักย์ต่ำหรือเป็นลบ (สนามไฟฟ้าอ่อน) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้

**สัญลักษณ์แทน MOSFET **

**สัญลักษณ์ในทางดิจิทัล**
สัญลักษณ์ดิจิทัลของ MOSFET
MOSFET ในทางดิจิทัลถูกมองว่าเป็นสวิตซ์ โดย nMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็ยังเปิดอยู่ (normal opened switch) ส่วน pMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะเปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็จะปิดอยู่ (normal closed switch) และสัญลักษณ์ทั่วไปจะมีสามขา ขากลางเป็น gate ส่วนอีกสองขาคือ sorce และ drain โดยใช้ใน nMOS เป็นหลักเพื่อสื่อสัญลักษณ์เดียวกับทรานซิสเตอร์ทั่วไปคือ ไฟขา base ไหล ขา Collector จะต่อกับ Emittor ส่วน pMOS ก็จะใส่ bubble ที่ขา gate 

**การทำงานของ MOSFET**
ไฟล์:Mosfet iamion2.GIF- nMOS เมื่อปล่อยความต่างศักย์สูง จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศลงอย่างแรง โฮลใน p-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง (ตามรูปที่ประกอบข้างบน) ประกอบกับมีอิเล็กตรอนอิสระบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีอิเล็กตรอนอิสระมากจนเป็น n-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น n-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้อิเล็กตรอนอิสระเป็นพาหะ- pMOS จะทำงานกลับกัน nMOS โดยเมื่อปล่อยความต่างศักย์ต่ำ (โดยมากมักจะติดลบ) จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศขึ้นอย่างแรง อิเล็กตรอนอิสระใน n-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง ประกอบกับมีโฮลบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีโฮลมากจนเป็น p-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น p-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้โฮลเป็นพาหะ

**ดูเพิ่ม**
 ทรานซิสเตอร์- สารกึ่งตัวนำ

**อ้างอิง**
  เรียนรู้อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์เรื่องมอสเฟต (MOSFET) date=2009-06-23 -  มอสเฟต โน้ตบุ๊ค ตัวถังต่างๆ รวมถึงวิธีการวัดขา  date=2009-10-16 
หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ฤทัย ใจจงรัก

รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2478 เป็นสถาปนิกชาวไทย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปีพุทธศักราช 2543

**ประวัติ**
รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก เกิดที่ ตำบลมหานาค อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย สำเร็จการศึกษาปริญญาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) เกียรตินิยม มหาวิทยาลัยศิลปากร ประกาศนียบัตรชั้นสูงสถาปัตยกรรมไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากที่สำเร็จการศึกษาแล้วก็ได้เริ่มปฏิบัติงานด้านสถาปัตยกรรมในปี พ.ศ. 2507 โดยทดลองปฏิบัติราชการในตำแหน่งอาจารย์โท คณะสถาปัตยกรรมไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้ปฏิบัติราชการมาตลอดจนได้รับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 ภาควิชาศิลปะสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 
ผลงานทางวิชาการของรองศาสตราจารย์ ฤทัย ที่ทำมาตลอด มีทั้งงานด้านการวิจัย งานเรียบเรียงเอกสารทางวิชาการ งานเขียนบทความทางวิชาการ ฯลฯ ส่วนผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมนั้น รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ได้ออกบแบบงานทางสถาปัตยกรรม ที่มีเอกลักษณ์แห่งความเป็นไทยอันสมบูรณ์ทั้งด้านความงามและประโยชน์ใช้สอย ได้แก่  ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นต้น
นอกจากนั้นรองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ยังได้รับเกียรติเป็นวิทยากรเป็นอนุกรรมการเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล ได้รับการยกย่องเป็นผู้มีผลงานดีเด่นในด้านการสร้างสรรค์สถาปัตยกรรมไทยประเภทกิจกรรมและโครงการดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 และประเภทบุคคลดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2540 วันอนุรักษ์มรดกไทย นับเป็นผู้หนึ่งที่สร้างคุณประโยชน์ต่อการศึกษาศิลปะสถาปัตยกรรม 
และยังได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2540 รางวัลบุคคลตัวอย่างการส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมโดยสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ผลงานสถาปัตยกรรมที่ได้สร้างสรรค์นั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตน มีการออกแบบผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมไทยเดิมและสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปีพุทธศักราช 2543

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ == 

**อ้างอิง**
  รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรักfix-attempted=yes  art.culture.go.th-  รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปี พุทธศักราช ๒๕๔๓ date=2007-03-14 
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
สเกตบอร์ด

สำหรับกีฬาสเกตบอร์ดดูที่ สเกตบอร์ด (กีฬา)
สเกตบอร์ดมาตรฐาน
สเกตบอร์ด คืออุปกรณ์ 4 ล้อ ที่มีแผ่นกระดานให้ยืนได้และมีลูกล้อที่แข็งแรงรองรับอยู่ สเกตบอร์ดเป็นอุปกรณ์ลื่นไหล สำหรับการเล่นกีฬาสเกตบอร์ด เคลื่อนที่ได้โดยการผลักด้วยเท้าขณะที่เท้าอีกข้างควบคุมบอร์ดไว้ หรือการดีดขึ้นบนราว หรือทางครึ่งวงกลม หรือสามารถนั่งบนสเกตบอร์ดได้ขณะเคลื่อนที่บนทางลาดให้แรงโน้มถ่วงขับเคลื่อนบอร์ดไป
ที่มาของสเกตบอร์ดไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้คิดค้น แต่น่าจะเกิดในคริสต์ทศวรรษ 1940–1950 โดยสันนิษฐานว่าเป็นการประยุกต์จากรถ soapbox และอีกข้อสันนิษฐานนึงคิดว่าประยุกต์มาจากโรลเลอร์สเกต สเกตบอร์ดพัฒนาจนมีการผลิตโมเดลขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยสเกตบอร์ดในสมัยก่อนจะมีรูปร่างแบบเซิร์ฟบอร์ด ไม่ค่อยมีส่วนเว้ามากและทำจากไม้ทึบ พลาสติก หรือ แม้แต่โลหะ ส่วนล้อมักทำจากส่วนประกอบจากดินหรือเหล็ก ใน ค.ศ. 1973 ได้มีการใช้วงล้อยูรีเทนในการกีฬา ซึ่งทำให้มีความปลอดภัยและคล่องตัวกว่า สเกตบอร์ดมีขนาดกว้างมากขึ้น จากระยะ 16 เซนติเมตร เป็นกว่า 23 เซนติเมตร เพื่อให้ความมั่นคงที่ดีกว่า ในการเล่น Vert จนมาถึงปัจจุบันสเก็ตบอร์ดโด่งดังเพราะมีการนำมาเล่นในเมืองหรือที่เรียกกันว่า Street skateboard
ส่วนประกอบของสเกตบอร์ดประกอบด้วย Deck,Truck,ล้อ,ball bearings และอื่น ๆ

**อ้างอิง**
  รองเท้าติดล้อ ของเล่นอันตราย
หมวดหมู่:สเกตบอร์ด
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
วิกิพีเดีย:เสนอชื่อเพื่อเป็นผู้ดูแล/Hanoi

__NOTOC__
การเสนอ ผู้ใช้:Hanoi  เป็นผู้ดูแลระบบ 
ผม...(ดูข้างล่าง)- เข้าใจนโยบายหลัก หมายถึง ได้ศึกษา เข้าใจ และเห็นด้วยกับนโยบายหลัก เสาหลัก รวมถึงลิขสิทธิ์บนวิกิพีเดีย- มีประวัติการแก้ไข หมายถึง โดยมีส่วนร่วมในวิกิพีเดียแก้ไขบทความในหลายส่วน โดยผู้ใช้ที่มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียมากย่อมจะมีโอกาสได้รับการสนับสนุนมากกว่าผู้ใช้ที่ได้แก้ไขน้อย- มีประสบการณ์ที่หลากหลาย หมายถึง แก้ไขบทความในหลากหลายรูปแบบรวมถึงช่วยเหลือเก็บกวาดวิกิพีเดียในหลายด้านทั้งการดูแลระบบ และการเขียนบทความ ซึ่งผู้ใช้ที่เขียนบทความอย่างเดียวมักจะไม่เข้าใจปัญหาการเก็บกวาดและก่อกวน เช่นเดียวกับผู้ใช้ที่เก็บกวาดและป้องกันการก่อกวนอย่างเดียวมักจะไม่เข้าใจปัญหาของการเขียนบทความรวมถึงการโต้เถียง- มีปฏิสัมพันธ์อันดีกับผู้อื่น หมายถึง ผู้ใช้ที่มีการปฏิสัมพันธ์ที่ดี ที่ได้ช่วยเหลือผู้ใช้อื่นและผู้ใช้ใหม่ รวมถึงการพูดคุยที่มีมารยาท และการควบคุมอารมณ์ที่ดีในหลายสถานการณ์- เชื่อถือได้ หมายถึง ผู้ใช้ที่มีความรับผิดชอบต่อเรื่องที่เขียน มีเจตนาดีไม่มีเจตนาอื่นแอบแฝง และจะไม่ใช้สิทธิของผู้ดูแลระบบในทางที่ผิดภายหลังจากได้รับเลือก- ช่วยเก็บกวาด หมายถึง ผู้ดูแลงานเก็บกวาด และตรวจตราหน้าปรับปรุงล่าสุด แสดงให้ถึงการเข้าใจและได้ทำหน้าที่ในฐานะผู้ดูแลระบบ 
ผมว่ามีความเหมาะสมที่จะได้เป็นผู้ดูแล ท่านอื่นๆ มีความเห็นว่าอย่างไรครับ?--^_^ ฮานอย ^_^ 11:27, 11 ตุลาคม 2007 (ICT)

**คำถามถึงผู้ถูกเสนอชื่อ**
# สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่วิกิพีเดียครับ รบกวนคุณฮานอยช่วยอธิบายข้อความด้านบนละเอียดหน่อยได้ไหมครับว่าแต่ละอย่างมีอะไรบ้าง นอกจากหัวข้อนะครับ ขอบคุณครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ --Manop | พูดคุย 11:57, 11 ตุลาคม 2007 (ICT)

**สนับสนุน (support)**
#

**คัดค้าน (oppose)**
# ดูประวัติการเขียนแล้วยังไม่ดีพอที่จะได้เป็นผู้ดูแล ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการแก้หน้าผู้ใช้ของตัวเอง บทความที่แก้ไขไม่ค่อยหลากหลาย ไม่มีส่วนร่วมในเรื่องของนโยบายและการเก็บกวาดเท่าที่ควร อีกทั้งเพิ่งจะสมัครมาได้แค่สิบวันเอง ผมแนะนำว่าคุณควรถึงระดับ ชาววิกิพีเดีย หรือ วิกิมาสเตอร์ (อ่านด้วยนะ) แล้วค่อยมาเสนอชื่ออีกครั้งก็ยังไม่สายครับ --Octahedron80 17:55, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
# คิดว่าไม่ได้ครับ เพราะว่าไม่ได้เก็บกวาดตัวบทความและหน้าวิกิพีเดียอื่น ๆ เท่าที่ควร --Passawuth • 30px พูดคุย 17:58, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
# ยังมีผลงานไม่มากพอที่จะเป็นเครื่องพิสูจน์ ว่าความเหมาะสมที่จะเป็นผู้ดูแลครับ -- Lerdsuwa 23:56, 12 ตุลาคม 2007 (ICT)
# ยังใหม่ต่อวิกิพีเดียมากค่ะ ดูจากประวัติการแก้ไข เริ่มเข้าสู่วิกิพีเดียวันที่ 3 ตุลาคม 2550 เอง รอให้มีผลงานมากกว่านี้ก่อนนะคะ--Se:Rin | พูดคุย - 08:33, 13 ตุลาคม 2007 (ICT)
# สมัครสมาชิกยังไม่ครบ 30 วันเลยครับ แม้แต่หน้าผู้ใช้ยังคัดลอกเนื้อหาจากผู้ใช้อื่นมา ซึ่งโดยรวมแล้ว ไม่พบเห็นจุดใดที่ควรเป็นผู้ดูแลระบบ --Jutiphan | พูดคุย - 04:43, 15 ตุลาคม 2007 (ICT)
ดวงตาวัฏสงสาร

ดวงตาวัฏสงสาร (ดวงตาแห่งการเวียนว่ายตายเกิด) เป็นความสามารถของโรคุโด มุคุโร ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์น

**ความสามารถ**
ดวงตาวัฏสงสารของมุคุโร มีความสามารถ 6 ความสามารถแตกต่างกัน ซึ่งแยกเป็น 6 พิภพ ได้แก่- ความสามารถพิภพที่ 1(一)  (พิภพนรก) สามารถสร้างภาพลวงตาเสมือนจริงขึ้นมาได้- ความสามารถพิภพที่ 2(二) (พิภพเปรต) มีความสามารถในการชิงท่าไม้ตายและความสามารถของบุคคลที่มุคุโรสิงสู่ ด้วยการ"ทำสัญญา"- ความสามารถพิภพที่ 3(三) (พิภพเดรัจฉาน) มีความสามารถในการอัญเชิญสัตว์มีพิษที่ทำร้ายมนุษย์ออกมา ส่วนใหญ่มุคุโรจะอัญเชิญงู- ความสามารถพิภพที่ 4(四) (พิภพอสูร) เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ให้รวดเร็วและทรงพลังยิ่งขึ้น เวลาใช้จะมีออร่าสีดำปรากฏขึ้นที่ตาข้างขวา- ความสามารถพิภพที่ 5(五) (พิภพมนุษย์) เมื่อใช้ร่างของมุคุโรจะมีออร่าสีดำแผ่ออกมารอบตัว มีความสามารถของทุกพิภพรวมกัน เป็นพิภพที่มีความสามารถทรงพลังที่สุด แต่ตัวมุคุโรเองเกลียดชังพิภพนี้มากที่สุดจึงไม่ค่อยใช้  ,และเวลาที่จะใช้พิภพนี้มุคุโร่จะขยี้ตาอย่างแรงจนเลือดไหลออกมาจากตาเสมอ- ความสามารถพิภพที่ 6(六) (พิภพสวรรค์) มีความสามารถในการควบคุมจิตใจของคนได้ ถ้าใช้ตอนอยู่ในสภาพที่ถูกกระสุนสิงสู่ยิง จะสามารถเข้าสิงร่างของคนที่ทำสัญญากับมุคุโร่ได้ ที่ตาขวาของมุคุโร่มักจะใช้พิภพนี้อยู่ตลอดเวลา อาจจะเพราะเป็นพิภพที่ใช้พลังน้อยที่สุด

**บทบาท**
มุคุโรได้ดวงตานี้มาตอนที่เขายังเป็นเด็ก เขาถูกจับไปทดลองเกี่ยวกับดวงตาวัฏสงสารนี้ แต่พวกนักทดลองก็ไม่สามารถควบคุมพลังของมุคุโรได้ มุคุโร่สามารถใช้ดวงตาวัฏสงสารได้อย่างรวดเร็วหลังจากเสร็จจากการผ่าตัดดวงตา เขาฆ่านักทดลองทุกคนที่อยู่ที่นั่น หลังจากนั้นไม่นาน มุคุโรก็ได้พบกับ เคน และ จิงุสะ เด็กที่ถูกจับมาทดลองเช่นกัน จากนั้น 2 คนนี้ก็ติดตามมุคุโรไปตลอดจนถึงเนื้อเรื่องภาค "โกคุโย"
เมื่อมุคุโรได้พ่ายแพ้ให้กับสึนะ มุคุโร เคน และ จิกุสะ ก็ถูกผู้คุมคุกวีดีเช่จับตัวไป มุคุโรได้ใช้ตนเองเป็นตัวล่อ เพื่อให้เคนและจิกุสะหนีไป หลังจากนั้นจึงทำให้มุคุโรถูกจับตัวไปขังไว้ในคุกวีดีเช่ แต่มุคุโรยังคงสามารถใช้พลังของดวงตาวัฏสงสารได้อยู่ ระหว่างที่เขากำลังเดินเล่นในภาพลวงตา เขาก็ได้เจอกับ นางิ เด็กสาวที่ประสบอุบัติเหตุ ทำให้เธอเสียตาข้างขวา และ อวัยวะที่ท้องบางส่วนไป เมื่อนางิกำลังจะตายนั้น มุคุโรก็ได้ปรากฏกายขึ้นต่อหน้าเธอ และให้ข้อเสนอกับเธอว่า เขาจะช่วยชีวิตของเธอด้วยพลังของดวงตาวัฏสงสาร โดยที่เธอจะต้องให้เขาใช้ร่าง
ต่อมา นางิ ผู้ที่มุคุโรได้ช่วยชีวิตไว้ ได้ใช้ชื่อว่า โคลม โดคุโร เข้ามาเป็นตัวแทน "ผู้พิทักษ์แห่งหมอก" ให้กับมุคุโร ในภาค "ศึกชิงแหวน" โดยเธอสามารถใช้พลังของ "ดวงตาวัฏสงสาร" ได้เพียง 2 พิภพ คือ พิภพนรก และ พิภพเดรัจฉาน  ทุกครั้งที่สามง่ามของโคลมถูกทำลาย  อาการของโคลมจะกำเริบ  คือ ไม่มีตาขวาและไม่มีอวัยวะภายในบางส่วนที่ท้อง  เหมือนในศึกชิงแหวนที่มาม่อนทำลายสามง่ามของโคลม  ทำให้โคลมเสียการทรงตัว  เมื่อโคลมล้มลง  มุคุโร่ได้มาช่วยโคลมจนสามารถชนะมาม่อนได้ สร้างความประหลาดใจให้กับพวกสึนะมาก  ในภาคอนาคต  หลังจากที่มุคุโร่สู้กับเบียคุรัน  สามง่ามได้ถูกทำลาย  ทำให้โคลมอาการกำเริบ   แต่ฮิบาริ  เคียวยะ  บอกให้โคลมใช้พลังของแหวนแห่งหมอกจนทำให้อาการของโคลมทุเลาลงเล็กน้อย
หมวดหมู่:ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 12

รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 12 ประจำปี พ.ศ. 2546 พิธีมอบรางวัลจัดขึ้นที่  โรงแรม เดอะแกรนด์ ถนนรัชดาภิเษก เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547

**ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม**
เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล โดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
**คืนบาปพรหมพิราม​ โดย สหมงคลฟิล์ม และ พร้อมมิตรโปรดักชั่น
** แฟนฉัน​ โดย จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ส, ไท เอนเตอร์เทนเม้นท์ และ หับโห้หิ้นฟิล์ม
** องค์บาก​ โดย สหมงคลฟิล์ม
** โอเค เบตง​ โดยสหมงคลฟิล์ม

**ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม**
เป็นเอก รัตนเรือง - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
**คมกฤษ ตรีวิมล​,นิธิวัฒน์ ธราธร​,ทรงยศ สุขมากอนันต์​, วิชชา โกจิ๋ว​, วิทยา ทองอยู่ยง และ อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม​ - แฟนฉัน
**บัณฑิต ทองดี​ -   เฮี้ยน
**ปรัชญา ปิ่นแก้ว​ -​ องค์บาก
**มานพ อุดมเดช​ -​ คืนบาปพรหมพิราม

**ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม**
ทาดาโนบุ อาซาโนะ - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*พนม ยีรัมย์  ​ -​ องค์บาก
*ไพโรจน์ ใจสิงห์  ​ -​ 191 1/2​ มือปราบทราบแล้วป่วน
*ภูวฤทธิ์​ พุ่มพวง​ -​ โอเค เบตง
*สมภพ เบญจาธิกุล  ​ -​ คืนบาป พรหมพิราม

**ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม**
 สินิทรา บุณยศักดิ์ - เรื่องรัก น้อยนิด​ มหาศาล
*พิมพาภรณ์ ลีนุตพงษ์​ -​ สยิว
*พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์  ​ -​ คืนบาป พรหมพิราม
*สิริยากร พุกกะเวส  ​ -​ คืนไร้เงา
*อินทิรา เจริญปุระ  ​ -​ เฮี้ยน

**ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม**
 เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ - แฟนฉัน
**พุฒิพงศ์ ศรีวัฒน์  ​ -​ Fake โกหกทั้งเพ
**** สรพงศ์ ชาตรี  ​ -​ บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์
** สราวุธ มาตรทอง  ​ -​ ความรักครั้งสุดท้าย
** สุเทพ โพธิ์งาม  ​ -​ พันธุ์ร็อกหน้าย่น

**ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม**
 เพ็ญพักตร์ ศิริกุล - พันธุ์ร็อกหน้าย่น
*เจนจิรา​ จันทร์​สุดา​ -​ สุดเสน่หา
*ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล  ​ -​ บุปผาราตรี
*อรอนงค์ ปัญญาวงศ์  ​ -​ บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์
*อลิษา ขจรไชยกุล  ​ -​ องคุลีมาล

**บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม**
ปราบดา หยุ่น, เป็นเอก รัตนเรือง - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*คมกฤษ ตรีวิมล, ทรงยศ สุขมากอนันต์, นิธิวัฒน์ ธราธร,​ วิชชา โกจิ๋ว, วิทยา ทองอยู่ยง, อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม, อมราพร แผ่นดินทอง - แฟนฉัน
*มานพ อุดมเดช-​ คืนบาปพรหมพิราม
*นนทรีย์ นิมิบุตร​, ศิริภัค เผ่าบุญเกิด​ -​ โอเคเบตง
*คงเดช จาตุรันต์รัศมี, เกียรติ ศงสนันทน์ - สยิว

**กำกับภาพยอดเยี่ยม**
คริสโตเฟอร์ ดอยล์ - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*เดชา ศรีมันตะ - Fake โกหกทั้งเพ
*เดชา ศรีมันตะ, ไกรสร บูรณสิงห์ - ส้ม+แบงค์ มือใหม่หัดขาย
*อานุภาพ บัวจันทร์ - คืนบาป พรหมพิราม
*สุรเชษฐ์ ทองมี - เฮี้ยน

**ลำดับภาพยอดเยี่ยม**
หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล - คืนบาปพรหมพิราม และ เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*ธนกร พงษ์สุวรรณ, ลี ชาตะเมธีกุล, Max Tersch - Fake โกหกทั้งเพ
*ธวัช ศิริพงษ์ - บุปผาราตรี
*เป็นเอก รัตนเรือง, หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล - โอเค เบตง

**ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม**
ริชาร์ด ฮาวี่ย์ - คืนบาปพรหมพิราม
*อภิเชฐ กำภู ณ อยุธยา, ชัยบรรฑิต พืชผลทรัพย์, เผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา - Fake โกหกทั้งเพ
*ก้านคอคลับ - บุปผาราตรี
*หัวลำโพงริดดิม - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์ - โอเค เบตง

**กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม**
ศักดิ์ศิริ จันทรังษี - เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล
*ธนกร พงษ์สุวรรณ - Fake โกหกทั้งเพ
*ศรายุทธ์ พุมเพรา, คชา เรืองทอง - บุปผาราตรี
*บุญถิ่น ทวยแก้ว และ​ สุขุม เมธาวนิช - องคุลีมาล
*เอก เอี่ยมชื่น - โอเค เบตง

**รางวัลพิเศษเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ**
 รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง
หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์ไทย
ภาษาปาชายี

ภาษาปาชายี หรือ ปาไช (زبان پشه‌ای) เป็นกลุ่มภาษาที่พูดโดยชาวปาชายี ซึ่งอยู่ในสาขาดาร์ดิกในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ก่อน ค.ศ. 2003 ภาษานี้ไม่มีรูปเขียนเป็นของตนเอง มีสี่สำเนียงที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ซึ่งมีความคล้ายกันของศัพท์เพียงร้อยละประมาณ 30
ไวยากรณ์ภาษานี้ถูกเขียนเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกใน ค.ศ. 2014

**สัทวิทยา **

**พยัญชนะ**
 h พบเฉพาะในสำเนียง Amla- สามารถเกิดเสียง f และ q ได้เฉพาะในคำยืมและในผู้พูดภาษาดารี- ʂ มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก ʃ- ʐ มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก ʒ- ได้ยินเสียง /ʋ/ นี้ก่อนสระหน้า /i e/ ถ้าเกิดก่อนหรือหลังสระกลางหรือหลัง /a u o/ จะได้ยินเป็น w

**สระ**
 เฉพาะสระกลางและต่ำเท่านั้นที่มีคู้ยาว- ในบางพื้นที่ เสียง /e/ ได้ยินเป็น ɛ และ /a/ ได้ยินเป็น ə หรือ æ

**อ้างอิง**
ปาซายี
ภาษาโตเบโล

ภาษาโตเบโล (bahasa Tobelo) เป็นภาษากลุ่มปาปัวตะวันตกภาษาหนึ่ง ใช้พูดกันในเกาะฮัลมาเฮราและเกาะข้างเคียงทางภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโตเบโลอยู่ในตำบลโตเบโล ทางชายฝั่งตะวันตกของอ่าวกาโอ

**ภาษาถิ่น**
ภาษาถิ่นของภาษาโตเบโลที่เป็นที่รับรู้กันทั่วไปมี 6 ภาษา (Voorhoeve 1988):- เฮเลโวรูรู (Heleworuru)- โบเอ็ง (Boeng)- โดดีงา (Dodinga)- ทะเลสาบปาจา (Lake Paca)- กูกูมูตุก (Kukumutuk)- โปปน (Popon)

**สัทวิทยา**

**พยัญชนะ**
เสียงพยัญชนะในวงเล็บพบเฉพาะในคำยืมหรือในภาษาถิ่นอื่น ๆ ของภาษาโตเบโล

**สระ**
สระระดับกลาง หน้า มีการแปรอยู่ระหว่าง /e/ กับ /ɛ/

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Holton, Gary. 2003. Tobelo. (Languages of the World/Materials 328). Munich: LINCOM Europa. 3-89586-706-3
*Hueting, Anton. 1908. Tobeloreesch-Hollandsch woordenboek met Hollandsch-Tobeloreesch inhoudsopgave. 's-Gravenhage: Nijhoff.
*Hueting, Anton. 1908. O Tobelohoka manga totoade: verhalen en vertellingen in de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 61.1-318. doi-access=free 20769537
*Hueting, Anton. 1936. Iets over de spaakkunst van de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 94.295-407. doi-access=free 20770352
*Taylor, Paul Michael. 1984. Tobelorese deixis. Anthropological Linguistics 26.102-22.
*doi=10.5479/si.00810223.34.1
*Voorhoeve, C. L. 1988. The languages of the northern Halmaheran stock. Papers in New Guinea Linguistics, no. 26., 181-209. (Pacific Linguistics A-76). Canberra: Australian National University.
ตโเบโล
ภาษาดาเมลี

ภาษาดาเมลี เป็นภาษาที่มีผู้พูดราว 5,000 คนในหุบเขาโคเมลในตำบลชิตรัล แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถาน หุบเขานี้มีระยะทางสิบไมล์จากทางใต้ของโดรสไปจนถึงด้านตะวันตกของแม่น้ำชิตรัล ภาษาดาเมลีเป็นภาษาสำคัญในบริเวณนั้น ผู้ชายส่วนใหญ่พูดภาษาปาทานเป็นภาษาที่สองและมีบางส่วนพูดภาษาโควาร์หรือภาษาอูรดู

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Decker, Kendall D. (1992)  Languages of Chitral. Sociolinguistic Survey of Northern Pakistan, 5. Islamabad: National Institute of Pakistan Studies, Quaid-i-Azam University and Summer Institute of Linguistics. xxii, 257 p. 969-8023-15-1.- Morgenstierne, Georg (1926) Report on a Linguistic Mission to Afghanistan. Instituttet for Sammenlignende Kulturforskning, Serie C I-2. Oslo. 0-923891-09-9.- Morgenstierne, Georg (1942) "Notes on Dameli. A Kafir-Dardic Language of Chitral." Norsk Tidsskrift for Sprogvidenskap Vol. 12: 115 - 198.- Perder, Emil (2013)  A Grammatical Description of Dameli. Dissertation, Stockholm: Department of Linguistics, Stockholm University. 9789174477702.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Georg Morgenstierne multimedia database-  Richard Strand's Nuristan site with relevant material on closely related languages in Afghanistan
*Perder, Emily.  A Grammatical Description of Dameli
ดาเมลี
ภาษาบันติก

ภาษาบันติก เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดในทางเหนือของเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย เป็นภาษาของชาวบันติก ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนไปใช้ภาษามลายูสำเนียงมานาโดแทน ทำให้ภาษาบันติกเหลือผู้พูดน้อย เป็นภาษาที่ใช้พูดในหมู่ผู้ชายโดยที่ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า 30 ปีมีน้อยมาที่รู้ภาษานี้ เป็นภาษารูปคำติดต่อ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม และกริยา-กรรม-ประธาน

**สัทวิทยา**

**สระ**

**พยัญชนะ**

**อ้างอิง**
 Utsumi, Atsuko (2000). "Field-work on Bantik language", in Kazuto Matsumura: Studies in Minority Languages, 18–20.  - Utsumi, Atsuko (2000). "Bantik text: Bararogodo? and Uheitinenden", in Tasaku Tsunoda: Basic Materials in Minority Languages, 23–32. 
บันติก
ภาษาวาฟซิ

ภาษาวาฟซิ (ภาษาเปอร์เซีย: وفسی)(ภาษาวาฟซิ: ووسی) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านใช้พูดในจังหวัดมาร์กาซิในอิหร่าน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการในประเทศอิหร่าน ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียมาก
ภาษาวาฟซิมีสระเสียงสั้นหกเสียง สระเสียงยาวห้าเสียงและมีสระนาสิกสองเสียง เสียงพยัญชนะเหมือนกับภาษาเปอร์เซีย คำนามผันตามเพศ จำนวนและการก มีสรรพนามชี้เฉพาะสองคำสำหรับสิ่งที่อยู่ใกล้และอยู่ไกล การผันคำกริยาแบ่งเป็นสองส่วนคือ รากศัพท์ปัจจุบันและอดีต มีการบ่งชี้จำนวนและบุรุษ
ภาษาวาฟซิเป็นภาษากึ่งสัมพันธการก โดยกาลอดีตแสดงลักษณะเป็นสัมพันธการก ส่วนกาลปัจจุบันเป็นแบบการกล่าวอ้าง การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยาเช่นเดียวกับภาษากลุ่มอิหร่านอื่นๆ

**อ้างอิง**
 http://languageserver.uni-graz.at/ls/lang?id=4663 date=2007-09-30  
วาฟซิ
กลุ่มภาษาบีซาโคล

กลุ่มภาษาบีซาโคล (Bisakol) เป็นกลุ่มของภาษาพื้นเมืองในกลุ่มภาษาฟิลิปปินส์กลาง เกิดจากการผสมระหว่างกลุ่มภาษาวิซายันกับกลุ่มภาษาบีโคล โดยมากจัดให้อยู่ในกลุ่มภาษาวิซายันโดยถือวาเป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาบีโคลมาก ใช้พูดในบริเวณบีโคล ใกล้เคียงกับภาษาวาไร
บีซาโคล
บีซาโคล
ภาษาฮาจอง

ภาษาฮาจอง เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ที่มีอิทธิพลมาจากตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวฮาจองประมาณ 80,000 คนทั่วอนุทวีปอินเดียตะวันออกเเฉียงเหนือ โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย รัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดีย และภาคมัยมันสิงห์กับภาคสิเลฏในบังกลาเทศ เขียนด้วยอักษรเบงกอลแบบอัสสัมและอักษรละติน ภาษานี้มีคำยืมจากภาษาสันสกฤตจำนวนมาก เดิมภาษานี้เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า แต่ได้ผสมลักษณะทางภาษาศาสตร์จากภาษาเบงกอลและภาษาอัสสัม

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 url=https://www.sil.org/system/files/reapdata/17/94/43/17944307071856830681259992851645036622/Hajong_Phrasebook.pdf
ฮาจอง
ฮาจอง
ฮาจอง
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

หมวดหมู่:สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 พฤศจิกายน 6

* สำนักพระราชวังออกแถลงการณ์ว่า ตามที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาประทับแรม ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม เพื่อทรงรักษาพระอาการพระวรกายด้านขวาอ่อนแรง เนื่องจากภาวะขาดพระโลหิตไปเลี้ยงพระสมองด้านซ้ายชั่วคราว และเพื่อทรงรักษาพระอาการเจ็บบั้นพระองค์ด้านขวา ซึ่งเกิดจากติ่งถุงเนื้อเยื่อของพระอันตะ (ลำไส้ใหญ่) อับเสบนั้น บัดนี้มีพระอาการดีขึ้นเป็นลำดับ และจะเสด็จพระราชดำเนินออกจากโรงพยาบาลศิริราชกลับไปประทับที่พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ในวันพุธที่ 7 พฤศจิกายน  (กปส.)- กกต. อนุมัติเปลี่ยนชื่อพรรคมัชฌิมาเป็นพรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่รับรอง ประชัย เลี่ยวไพรัตน์ เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากขัดมาตรา 29 วรรคสามของ พ.ร.บ.พรรคการเมือง ซึ่งระบุให้ต้องคัดเลือกโดยลับ ด้านนางอนงค์วรรณ เทพสุทิน ไม่ได้เป็นเลขาธิการพรรคด้วย  (กรุงเทพธุรกิจ)
}
ข่าวลวงเรื่องไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์

โครงสร้างโมเลกุลของน้ำ ไฮโดรเจนสองอะตอมและออกซิเจนหนึ่งอะตอม
ไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์ (dihydrogen monoxide: DHMO) เป็นชื่อวิทยาศาสตร์หนึ่งของน้ำ ใช้ในการหลอกลวงหรือล้อเลียนทางวิทยาศาสตร์ เพื่อแสดงว่าข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์หรือเพียงด้านเดียวสามารถสร้างความกลัวอย่างผิดๆได้อย่างไร การหลอกลวงนี้เริ่มต้นโดย Eric Lechner, Lars Norpchen และ Matthew Kaufman ในปี พ.ศ. 2532 ปรับปรุงโดย Craig Jackson ในปี พ.ศ. 2537 และเป็นที่กล่าวถึงในปี พ.ศ. 2540 จากการที่ Nathan Zohner วัย 14 ปีสามารถรวบรวมรายชื่อของนักเรียนมัธยมที่ต้องการแบนสารนี้ และสรุปลงในโครงงานที่ชื่อว่า "How Gullible Are We?" (เราโดนหลอกง่ายแค่ไหน?) 
การหลอกลวงนี้กล่าวถึงผลกระทบด้านลบของน้ำ เช่นการจมน้ำ และ การกัดกร่อน ไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์มีความหมายถึงสารที่มีไฮโดรเจนสองอะตอมและออกซิเจนหนึ่งอะตอม (H2O)
ชื่อทางเคมีอื่น ๆ ที่ถูกใช้เป็นข่าวลวงเช่น กรดไฮดรอกซิล (hydroxyl acid) และ ไฮโดรเจนออกไซด์ (hydrogen oxide) ก็หมายถึงน้ำเช่นกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  DHMO.org – หน่วยงานวิจัย DHMO -  ข้อความที่ใช้ในการหลอกลวง date=2008-05-09  
**  การตอบสนองจากนักศึกษาวิทยาลัย date=1997-06-22  -  Friends of Hydrogen Hydroxide – ข้อความส่งเสริมการใช้ DHMO -  บทความ About.com -  บทความ How Gullible Are We? -  ภาพยนตร์ Dihydrogen Monoxide ของ Kate Dalgleish และ Mikael Sydor date=2009-06-06  
หมวดหมู่:น้ำ
หมวดหมู่:ข่าวลวงทางวิทยาศาสตร์
รีบอร์น

รีบอร์น (Reborn) อาจหมายถึง:- รีบอร์น! ซึ่งหมายถึงการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!- รีบอร์น (นวนิยาย), ของเอฟ. พอล วิลสัน- รีบอร์น (สตาร์วอร์), รูปแบบด้านมืดของเจไดใน Star Wars: Jedi Knight II: Jedi Outcast
** นิวรีบอร์น, ใน Star Wars: Jedi Knight: Jedi Academy- ลาร์รี่รีบอร์น, โคลงของสวิช
ดนตรี- รีบอร์น (อัลบั้ม), ของ Stryper- รีบอร์น (Living Sacrifice album), โดย Living Sacrifice- รีบอร์น (Northern Kings album), โดย Northern Kings- รีบอร์น (วงดนตรี)

**ดูเพิ่ม**
 รีเบิร์ด - การเกิดใหม่ (disambiguation)
ราชวงศ์จิ้นตะวันตก

ราว ๆ ช่วง พ.ศ. 808-1131 สุมาเอี๋ยนสถาปนาตนเองเป็นจิ้นอู่ตี้ ก่อตั้งราชวงค์จิ้นตะวันตกใน ปีคริสต์ศักราช 265 แทนที่ราชวงศ์วุยของเฉาเชาหรือโจโฉ เมื่อถึงปี 280 จิ้นตะวันตกปราบง่อก๊กลงได้ สภาพการแบ่งแยกอำนาจของสามก๊กก็สลายตัวไป ทั้งแผ่นดินจีนรวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง เกิดความสันติสุขขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง 
ราชวงศ์จิ้นเป็นยุคสมัยที่กลุ่มตระกูลใหญ่ก้าวเข้ามาเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองอย่างสูง เนื่องจากนโยบายการปกครองของสุมาเอี๋ยนหรือจิ้นอู่ตี้ โน้มเอียงไปในทางเอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มตระกูลชนชั้นสูง อีกทั้งกฎหมายยังให้สิทธิพิเศษต่อขุนนางเจ้าที่ดิน ในการจัดสรรการถือครองที่ดินและผลประโยชน์อื่น ๆ โดยอ้างอิงจากระดับชั้นตำแหน่งขุนนาง ระเบียบเหล่านี้ได้กลายเป็นเครื่องมือการเพาะสร้างอำนาจแบบเบ็ดเสร็จให้กับกลุ่มตระกูลใหญ่เหล่านี้ ทำให้เกิดการแบ่งแยกทางชนชั้นในสังคมครั้งใหญ่ เพราะเพื่อรักษาสิทธิพิเศษนี้ ถึงกับตั้งข้อรังเกียจไม่ยอมนั่งร่วมโต๊ะหรือแต่งงานข้ามสายเลือดกับตระกูลที่ไม่ได้รับสิทธิพิเศษ ทำให้ผู้อยู่นอกวงถึงแม้จะได้เข้ารับราชการก็จะยังคงถูกมองอย่างแปลกแยกและกีดกันไม่ให้ได้รับการเลื่อนขั้นในตำแหน่งสูงขึ้น
นับแต่สมัยฮั่นตะวันออกเป็นต้นมา ชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในในแถบชายแดนภาคตะวันตกและภาคเหนือก็ได้ทยอยอพยพเข้าสู่แผ่นดินจีน เมื่อถึงปลายราชวงศ์วุ่ยและจิ้น เนื่องจากเกิดภาวะแรงงานขาดแคลนจึงมักมีการกวาดต้อนชนกลุ่มน้อยจำนวนมากเข้ามาเป็นแรงงานในประเทศ ชนเผ่าต่าง ๆเมื่อเข้ามาอยู่อาศัยระยะยาว จึงได้รับอิทธิพลจากชาวฮั่น ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตที่แต่เดิมเป็นปศุสัตว์เร่ร่อน หันมาทำไร่ไถนา บ้างก็ได้รับการศึกษา เข้ารับราชการ เป็นต้น ต่อมาเนื่องจากได้รับการบีบคั้นจากการปกครองของเจ้าที่ดินชาวฮั่น และการรีดเก็บภาษีขั้นสูง ทำให้ความสัมพันธ์ทวีความตึงเครียดมากขึ้น จนในที่สุด พากันลุกขึ้นก่อหวอดต่อต้านการปกครองจากส่วนกลาง โดยกลุ่มที่เริ่มทำการก่อนได้แก่กลุ่มขุนศึกของชนเผ่าต่าง ๆในช่วงปลายของจลาจล 8 อ๋อง ขณะที่บรรดาเชื้อพระวงศ์ผู้นำของแต่ละกลุ่มต่างทยอยกันเสียชีวิตในการศึก หัวหน้าของชนเผ่าซงหนูหลิวหยวน ก็ประกาศตั้งตัวเป็นอิสระ โดยใช้ชื่อว่าฮั่นกว๋อภายหลังหลิวหยวนสิ้น บุครชายชื่อหลิวชง ยกกำลังเข้าบุกลั่วหยางนครหลวงของจิ้นตะวันตก จับจิ้นหวยตี้ เป็นตัวประกันและสำเร็จโทษในเวลาต่อมา โดยเชื้อพระวงศ์ทางนครฉางอันเมื่อทราบเรื่องก็ประกาศยกให้จิ้นหมิ่นตี้ ขึ้นครองบัลลังก์สืบทอดราชวงศ์จิ้นต่อไปทันที ประชาชนที่หวาดเกรงภัยจากสงครามทางภาคเหนือ ต่างพากันอพยพลงใต้ จวบถึงปี 316 กองกำลังของชนเผ่าซงหนูบุกเข้านครฉางอัน จับกุมจิ้นหมิ่นตี้ เพื่อรับโทษทัณฑ์ จิ้นตะวันตกจึงถึงกาลล่มสลาย ราชวงศ์จิ้นตะวันออกก่อตั้งขึ้นหลังจากการอพยพโยกย้ายราชธานีของเหล่าข้าราชสำนักจิ้นลงสู่ภาคใต้ ภายหลังการล่มสลายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก ซึ่งแม้ว่าจะยังคงนับเนื่องเป็นราชวงศ์หนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์โบราณของจีน แต่แท้จริงแล้ว ขอบข่ายอำนาจการปกครองเพียงสามารถครอบคลุมดินแดนทางตอนใต้ของลำน้ำฉางเจียงเท่านั้น ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ บ้านเมืองทางตอนเหนือระส่ำระสายไปด้วยไฟสงครามการแย่งชิงของแว่นแคว้นต่าง ๆภายใต้การนำของกลุ่มชนเผ่าจากนอกด่าน รวมทั้งชาวฮั่นเอง สถานการณ์ความแตกแยกนี้ ยังคงดำเนินไปท่ามกลางการผลุดขึ้นและล่มสลายลงของราชวงศ์จิ้นตะวันออก จวบจนถึงยุคแห่งการตั้งประจันของราชวงศ์เหนือใต้ ซึ่งกินเวลากว่า 300 ปี
หมวดหมู่:ราชวงศ์จิ้น
ภาษาซอกเดีย

ภาษาซอกเดีย เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตอนกลางใช้พูดในบริเวณซอกเดีย (หุบเขาที่ราบลุ่มแม่น้ำซาราฟฮาน) ปัจจุบันอยู่ในอุซเบกิสถาน ทาจิกิสถาน คาซัคสถาน และคีร์กีซสถาน เป็นภาษาที่มีความสำคัญทางวรรณคดี ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซียกลางและภาษาพาร์เทียน เป็นภาษาทางการค้าในเอเชียกลางและเป็นภาษากลางระหว่างพ่อค้าชาวจีนและชาวอิหร่าน ไม่พบหลักฐานของภาษาที่เก่ากว่าภาษานี้ ไวยากรณ์ของภาษาซอกเดียมีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าภาษาเปอร์เซียกลาง
ความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจและการค้าทำให้ภาษานี้ยังคงมีการใช้อยู่ในช่วง 100 ปีแรกหลังการแพร่เข้าสู่บริเวณนี้ของศาสนาอิสลามเมื่อ พ.ศ. 1343 พบคำยืมจากภาษาซอกเดียจำนวนมากในภาษาเปอร์เซียยุคใหม่ สำเนียงหนึ่งของภาษาซอกเดียคือภาษายักโนบียังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน อักษรซอกเดียที่ใช้เขียนภาษาซอกเดียพัฒนามาจากอักษรอราเมอิก อักษรนี้เป็นต้นแบบของอักษรอุยกูร์และอักษรมองโกเลีย

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Bi Bo; Nicholas Sims-Williams (2020).  "The Epitaph of a Buddhist Lady: A Newly Discovered Chinese-Sogdian Bilingual". In: Journal of the American Oriental Society 140 (4): 803–20. 10.7817/jameroriesoci.140.4.0803. 0003-0279.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Iranian Language Family-  Introduction to Manichaean Sogdian date=2017-08-12  by P. Oktor Skjærvø-  Introduction to Manichaean Sogdian (Introduction only)-  Introduction to Manichaean Sogdian (complete text)-  Sogdian Dictionary
ซอกเดีย
ราชวงศ์จิ้นตะวันออก

การล่มสลายของราชวงศ์จิ้นตะวันตก ทำให้แผ่นดินจีนตกอยู่ในภาวะแตกเป็นเสี่ยง ๆ ราชสำนักจิ้นย้ายฐานที่มั่นทางการปกครองและเมืองหลวงลงไปทางใต้ สถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันออก (ค.ศ.317-420) ขณะที่สถานการณ์ทางตอนเหนือวุ่นวายหนัก แผ่นดินที่แตกออกเป็นแว่นแคว้น ที่ปกครองโดยชนกลุ่มน้อยจากชนเผ่าต่างๆ ผลัดกันรุกรับ ผ่านการล้มล้างแล้วก่อตั้งครั้งแล้วครั้งเล่า สู่การหลอมรวมทางชนชาติครั้งใหญ่ของจีน สำหรับห้าชนเผ่าในที่นี้ได้แก่ ซยฺงหนู เซียนเปย์ เจี๋ย ตี และเชียง 16 แคว้น และเมื่อรวมกับแว่นแคว้นที่สถาปนาโดยชาวฮั่นแล้ว ได้แก่
เฉิงฮั่น ตี ค.ศ. 304 – 347 
ฮั่นเจ้า ซงหนู ค.ศ. 304 – 329 
เฉียนเหลียง ฮั่น ค.ศ. 317 – 376

สือเจ้า เจี๋ย ค.ศ. 319 – 351 
เฉียนเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 337 – 370 
หรั่นวุ่ย ฮั่น ค.ศ. 350 – 352 
เฉียนฉิน ตี ค.ศ. 350 – 394 
โฮ่วฉิน เชียง ค.ศ. 384 – 417 
โฮ่วเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 384 – 407 
ซีเอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 384 – 394 
ซีฉิน เซียนเปย ค.ศ. 385 – 431

โฮ่วเหลียง ตี ค.ศ. 386 – 403 
เหลียง เซียนเปย ค.ศ. 397 – 414 
เอี้ยน เซียนเปย ค.ศ. 398 – 410 
ซีเหลียง ฮั่น ค.ศ. 400 – 421 
ซีสู ฮั่น ค.ศ. 405 – 413 
เซี่ยซงหนู ค.ศ. 407 – 431 
เป่ยเอี้ยน ฮั่น+เฉาเสี่ยน(เกาหลี) ค.ศ. 407 – 436 
เป่ยเหลียง ซงหนู ค.ศ. 401 – 439 
ไต้ เซียนเปย ค.ศ. 315 – 376
หมวดหมู่:ราชวงศ์จิ้น
ภาษาซาบาเอียน

ภาษาซาบาเอีย เป็นภาษาอาระเบียใต้ในยุคโบราณ ใช้พูดในเยเมนจนถึง พ.ศ. 1343 เขียนด้วยอักษรซาบาเอียนหรืออักษรอาระเบียใต้ อักษรชนิดนี้เคยใช้ในเอธิโอเปียและเยเมนในช่วง 257 ปีก่อนพุทธศักราช และได้พัฒนาต่อไปเป็นอักษรเอธิโอปิกหรืออักษรกีเอซ ภาษานี้เป็นหลักฐานหนึ่งที่ชี้ให้เห็นว่าเคยมีผู้พูดภาษากลุ่มเซมิติกในเอธิโอเปียและเอริเทรียอย่างน้อยตั้งแต่ 1457 ปีก่อนพุทธศักราช
ซาบาเอียน
ภาษาไซเทีย

ภาษาซามาร์เทียหรือภาษาไซเทีย เป็นสำเนียงของภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก ใช้พูดโดยชาวไซเทียหรือซามาร์เทียในรัสเซียภาคใต้ระหว่าง 257 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 1043 ชาวไซเทียอพยพจากเอเชียกลางเข้าสู่ยุโรปตะวันออก ซึ่งปัจจุบันเป็นรัสเซียภาคใต้และยูเครน รวมทั้งที่ราบคาร์ปาเทียนในมอลโดวาและโดบรูยา ประวัติศาสตร์ของชนกลุ่มนี้หายไปหลังการรุกรานของชาวฮั่นเมื่อ พ.ศ. 1043 ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนไปพูดภาษากลุ่มเตอร์กิก (เช่น ภาษาอวาร์, ภาษาบุลการ์, ภาษาบัตซันเก) และภาษากลุ่มสลาวิก อย่างไรก็ตาม ในเทือกเขาคอเคซัสยังมีสำเนียงของภาษาไซเทียใช้พูดจนถึงปัจจุบันเรียกภาษาออสเซต 

**จารึก**
นักวิชาการพบจารึกภาษาไซเทียในที่รายคาร์ปาเทียนและเอเชียกลาง แต่การทำความเข้าใจยังเป็นไปได้ยากเพราะยังไม่เข้าใจอักษรที่ใช้เขียน จารึกจากซักเกวซ เขียนด้วยไฮโรกลิฟของฮิตไตน์ ที่แสดงในตาราง กล่าวถึงกษัตริย์ปาร์ติตาวะ ซึ่งอาจเป็นกษัตริย์ของชาวไซเทียองค์เดียวกับที่เฮโรโดตัสเรียกว่า โปรโตไตเอส และ ปาร์ตาตูอาในเอกสารของชาวอัสซีเรีย
	

**ชื่อเฉพาะ**
นอกจากนี้ยังพบชื่อเฉพาะภาษาไซเทียจากจารึกภาษากรีกในบริเวณอาณานิคมของกรีกทางทะเลดำตอนเหนือ ชื่อเฉพาะในภาษารัสเซียและภาษายูเครนบางคำมาจากภาษาไซเทียเช่นกัน เช่น ชื่อแม่น้ำดอน มาจากภาษาไซเทีย *dānu "น้ำ, แม่น้ำ", ภาษาออสเซติกใช้ don, ภาษาอเวสตะใช้ dānu-.แม่น้ำชื่อ ดานูบ ดนีเปอร์ และดนีสเตอร์ คาดว่ามาจากภาษาไซเทียเช่นเดียวกัน
หมวดหมู่:ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
การควบแน่น

ไอน้ำควบแน่นเป็นของเหลวหลังสัมผัสกับผิวขวดเย็น
การควบแน่น (condensation) เป็นการเปลี่ยนแปลงสถานะของสสารเชิงกายภาพจากสถานะแก๊สเป็นสถานะของเหลว ตรงกันข้ามกับการระเหย นอกจากนี้ ยังนิยามเป็นการเปลี่ยนแปลงสถานะของไอน้ำเป็นน้ำเหลวเมื่อสัมผัสกับผิวใด ๆ เมื่อเกิดการเปลี่ยนผ่านจากสถานะแก๊สเป็นสถานะของแข็งโดยตรง เรียก การพอกพูน (deposition)
หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
หมวดหมู่:การเปลี่ยนสถานะ
หมวดหมู่:การถ่ายเทความร้อน
อำเภอท่าตะเกียบ

ท่าตะเกียบ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอท่าตะเกียบมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสนามชัยเขต  จังหวัดฉะเชิงเทรา- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเขาฉกรรจ์ อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว- ทิศใต้ ติดต่อกับ อำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ อำเภอบ่อทอง อำเภอเกาะจันทร์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และอำเภอแปลงยาว อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอท่าตะเกียบเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม ต่อมาได้แยกออกมาเป็นตำบลท่าตะเกียบ ในปี พ.ศ. 2490 และย้ายมาขึ้นการปกครองกับอำเภอสนามชัยเขต ในปี พ.ศ. 2516 และแยกออกมาเป็นตำบลคลองตะเกรา ในปี พ.ศ. 2526 ในปี พ.ศ. 2532 ทางราชการได้เห็นว่าท้องที่อำเภอสนามชัยเขตกว้างขวางถึง 2,720 ตารางกิโลเมตร อีกทั้งตำบลคลองตะเกรา และตำบลท่าตะเกียบเป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งสองตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอสนามชัยเขตรายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้น 
จึงแบ่งพื้นที่การปกครองตำบลคลองตะเกรา และตำบลท่าตะเกียบ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าตะเกียบ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าตะเกียบ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 10 ของจังหวัดฉะเชิงเทรา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอท่าตะเกียบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอท่าตะเกียบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตะเกียบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะเกียบทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองตะเกรา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองตะเกราทั้งตำบล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 อำเภอท่าตะเกียบ

ท่าตะเกียบ
ขุนส่า

ขุนส่า (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550) มีชื่อจริงว่า จาง ฉีฝู (p=Zhāng Qífú จาง ฉีฝู) และมีชื่อไทยว่า จันทร์ จางตระกูล  เป็นอดีตผู้นำกองทัพเมิงไตซึ่งต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชให้แก่ชนกลุ่มน้อยชาวไทใหญ่ในพม่า และเป็นผู้ผลิตและค้าเฮโรอีนและฝิ่นรายใหญ่ของโลก โดยมีที่มั่นอยู่บริเวณสามเหลี่ยมทองคำ มีอิทธิพลอยู่ในเขตรัฐชานและว้า
ขุนส่ามีบิดาเป็นชาวจีน และมีมารดาเป็นชาวไทใหญ่ ชื่อนางแสงคำ ขุนส่าเคยตั้งกองกำลังใหญ่อยู่ที่บ้านหินแตก ในเขตตำบลเทอดไทย อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 มีการก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งโรงพยาบาล วัด โรงเรียน และใช้ที่นี้เป็นฐานการผลิตเฮโรอีน จากฝิ่นที่ลักลอบนำเข้ามาจากรัฐชานและรัฐโยนก ส่งขายไปทั่วโลก
ในปี พ.ศ. 2512 ทางการพม่าจับตัวขุนส่าไปจำคุกด้วยข้อหาค้ายาเสพติด และได้รับการปล่อยตัวในปี พ.ศ. 2516 เพื่อแลกกับชีวิตของแพทย์ชาวโซเวียต 2 คน ที่กองกำลังของขุนส่าจับไปเป็นตัวประกัน ที่บ้านหินแตก จากเหตุการณ์ครั้งนั้น รัฐบาลไทยจึงมีนโยบายผลักดันกองกำลังขุนส่าออกนอกประเทศ ตำรวจตระเวนชายแดนของไทยได้เข้ากวาดล้างบ้านหินแตกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2525 
กองกำลังขุนส่าย้ายไปตั้งอยู่ฝั่งพม่า ที่บ้านหัวเมือง ตรงข้ามกับจังหวัดแม่ฮ่องสอน เปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพรวมชาน (Shan United Army) และเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสภาปฏิวัติไท (Tai Revolutionary Council) เมื่อ พ.ศ. 2528
ในปี พ.ศ. 2532 ทางการสหรัฐตั้งค่าหัวขุนส่าเป็นเงิน 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อนำตัวขุนส่าไปดำเนินคดี หลังจากศาลสหรัฐสั่งฟ้องในข้อหาลักลอบนำเฮโรอีนจำนวน 1,000 ตัน เข้าประเทศ
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2539 ขุนส่าตกลงสวามิภักดิ์และส่งมอบอาวุธของกองทัพเมิงไตแก่ทางการพม่า เพื่อแลกเปลี่ยนกับการไม่ถูกส่งตัวเป็นผู้ร้ายข้ามแดนให้แก่สหรัฐ ขุนส่าถูกทหารพม่าควบคุมตัวให้อยู่ภายในบ้านพักในย่างกุ้ง ต่อมาได้ล้มป่วยด้วยโรคอัมพฤกษ์ ความดันโลหิตสูง และเบาหวาน จนกระทั่งเสียชีวิต เมื่อคืนวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 อายุ 73 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การต่อสู้ของชนกลุ่มน้อยชายแดนไทย-พม่า จาก สารคดี
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายไทใหญ่
หมวดหมู่:ไทใหญ่
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฉาน
หมวดหมู่:ขุนศึก
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช (แก้ความกำกวม)

พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เป็นพระนามของพระมหากษัตริย์ลาวหลายพระองค์ มีที่มาจากพระนามของสมเด็จพระเจ้าอภัยพุทธบวร ไชยเชษฐาธิราช ผู้ทรงเป็นวีรกษัตริย์พระองค์สำคัญในประวัติศาสตร์ลาว นักประวัติศาสตร์ลาวระบุว่ามีจำนวนทั้งหมด 3 พระองค์คือ- สมเด็จพระเจ้าอภัยพุทธบวร ไชยเชษฐาธิราช นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 1- พระไชยองค์เว้ นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2- เจ้าอนุวงศ์ นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3
ในหนังสือ "ลำดับกษัตริย์ลาว" ของสุรศักดิ์ ศรีสำอาง ได้ระบุจำนวนพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชจากการพิจารณาข้อมูลในจารึกและพงศาวดารลาวฉบับต่างๆ ว่ามีทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้- สมเด็จพระเจ้าอภัยพุทธบวร ไชยเชษฐาธิราช นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 1- พระไชยองค์เว้ นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2- พระเจ้าสิริบุญสาร นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3- พระเจ้าอินทวงศ์ นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4- เจ้าอนุวงศ์ นับเป็น พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 5

**อ้างอิง**
 คำหมั้น วงกตรัตนะ,เจ้า. พงศาวดารชาติลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2 . เวียงจันทน์: หอสมุดแห่งชาติ.1971.- ดวงไซ หลวงพะสี. คู่มือพงสาวะดาน คนลาว แผ่นดินของลาว. พิมพ์ครั้งที่ 3. เวียงจันทน์: โรงพิมหนุ่มลาว, 2544.- สุรศักดิ์ ศรีสำอาง. ลำดับกษัตริย์ลาว. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร. 2545.
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ลาว
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ลาว
ช
อำเภอราชสาส์น

ราชสาส์น เป็นอำเภอของจังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมสารคาม ตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2520 และตั้งเป็นอำเภอลำดับที่ 9 ของทางจังหวัดปี พ.ศ. 2537

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอราชสาส์นมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านสร้าง (จังหวัดปราจีนบุรี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพนมสารคาม- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแปลงยาวและอำเภอบางคล้า - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบางคล้า

**ประวัติ**
ท้องที่เดิมเป็นที่ตั้งของเมืองพนมสารคาม มณฑลปราจีนบุรี ต่อมาเมืองพนมสารคามถูกลดฐานะเป็นอำเภอ มีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ ณ บ้านเมืองใหม่ ตำบลเมืองใหม่ ในปี พ.ศ. 2480 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปที่บ้านหนองรี ริมคลองท่าลาดฝั่งซ้าย ของตำบลเมืองเก่า รวมทั้งจัดการปกครองของตำบลเมืองใหม่ขึ้นใหม่ โดยโอนพื้นที่หมู่ 1,3 ไปขึ้นกับตำบลเมืองเก่าปี พ.ศ. 2481 และแยกพื้นที่หมู่ 1–4 ตำบลเมืองใหม่ ตั้งเป็น ตำบลบางคา 
ทางราชการได้เห็นว่าพื้นที่มีระยะห่างจากอำเภอต้นสังกัดมากกว่า 11 กิโลเมตร นายสุจินต์ กิตยารักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทรา และนายสมัคร สุนทรเวช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลบางคา ตำบลเมืองใหม่ ตำบลดงน้อย ของอำเภอพนมสารคาม ตั้งเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2520 โดยตั้งที่ว่าการกิ่งที่หมู่ 2 ตำบลบางคา ในที่ดินนายอั๋น มันทสูตร์ ยกให้แก่ทางราชการจำนวน 25 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา 
โดยใช้ชื่อกิ่งว่า "ราชสาส์น" (ราด-ชะ-สาน) มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่อง พระรถเมรี สถานที่ที่พระฤๅษีแปลงสาส์นให้กับพระรถนี้ จึงใช้เป็นชื่อหมู่บ้านว่า "ราชสาส์น" สืบมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นชื่อที่เป็นมงคลเพราะเป็นสถานที่ที่เปลี่ยนสถานการณ์จากร้ายให้กลายเป็นดี จึงใช้เป็นชื่อกิ่งอำเภอเพื่อเป็นสิริมงคล ต่อมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอราชสาส์น ปี พ.ศ. 2537 มีระยะเวลาในการเป็นกิ่งอำเภอทั้งหมด 17 ปี 101 วัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอราชสาส์นแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอราชสาส์นประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลบางคา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางคาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองใหม่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงน้อยทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ราชสาส์น
แม่แบบ:การเลือกตั้งในฝรั่งเศสสมัยสาธารณรัฐที่ 5

การเลือกตั้งในประเทศฝรั่งเศส|
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศฝรั่งเศส
อำเภอเมืองปัตตานี

เมืองปัตตานี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปัตตานี เดิมเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูของสยาม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมืองปัตตานีตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยะหริ่ง - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอยะรังและอำเภอหนองจิก - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองจิก

**เหตุการณ์สำคัญ**
28 เมษายน พ.ศ. 2547 เกิดเหตุคนร้ายปฏิบัติการยึดป้อมตำรวจกรือเซะบริเวณ ถ.สายปัตตานี-นราธิวาส ม.3 ต.ตันหยงลุโละ อ.เมืองปัตตานี คนร้ายหนีเข้าไปในมัสยิดกรือเซะ ส่งผลให้ ตำรวจเสียชีวิต 2 ราย ทหารเสียชีวิต 1 ราย คนร้ายเสียชีวิต 31 ราย รวมทั้งหมด 34 ราย

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองปัตตานีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมืองปัตตานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองปัตตานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะบารัง ตำบลอาเนาะรู และตำบลจะบังติกอทั้งตำบล- เทศบาลเมืองรูสะมิแล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรูสะมิแลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบานา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบานาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลตันหยงลุโละ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตันหยงลุโละทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมานิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองมานิงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกะมิยอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะมิยอทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบาราโหม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาราโหมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปะกาฮะรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะกาฮะรังทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลตะลุโบะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะลุโบะทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบาราเฮาะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบาราเฮาะทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปุยุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปุยุดทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ**
 ศาลหลักเมืองปัตตานี- ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว- มัสยิดกลางปัตตานี- มัสยิดกรือเซะ- ถนนเจริญประดิษฐ์- หอนาฬิกาสามวัฒนธรรม

**อ้างอิง**

เมืองปัตตานี
ไฟแช็ก

ไฟแช็กขณะกำลังจุดไฟ
ไฟแช็ก คืออุปกรณ์จุดไฟแบบพกพาสะดวกชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยช่องบรรจุที่ทำจากพลาสติกหรือโลหะ ใช้บรรจุเชื้อเพลิงที่เป็นของเหลว (มักจะเป็นแนฟทาหรือบิวเทนเหลวภายใต้แรงดัน) เมื่อจุดไฟจะมีกลไกที่ทำให้เกิดประกายไฟ (เสียงดัง แช็ก จึงเรียกว่าไฟแช็ก) และปล่อยเชื้อเพลิงในรูปแบบแก๊สออกมา ทำให้ไฟติดอยู่บนไฟแช็กและยังคงติดอยู่จนกระทั่งดับไฟ
ไฟแช็กเป็นอุปกรณ์ที่ให้ความสะดวกต่อผู้ที่นิยมสูบบุหรี่ เนื่องจากสามารถพกพาง่าย จุดได้ง่ายกว่า และใช้ได้มากครั้งกว่าไม้ขีดไฟ แต่อาจทำให้เกิดอันตรายถ้าหากช่องบรรจุเชื้อเพลิงแตกหัก และอาจระเบิดได้ถ้าวางในที่ที่มีความร้อนสูงหรือนำไปเผา

**ประวัติ**
ไฟแช็กอันแรกของโลกมีชื่อว่า ตะเกียงของเดอเบอไรเนอร์ ประดิษฐ์ขึ้นโดย Johann Wolfgang Döbereiner นักเคมีชาวเยอรมันเมื่อ ค.ศ. 1823 ทำงานโดยการยิงแก๊สไฮโดรเจนไปบนโลหะแพลทินัมที่ห่างกัน 4 เซนติเมตรบนอากาศ โลหะจะร้อนขึ้นและติดไฟได้เองโดยไม่ต้องใช้ประกายไฟ ไฟแช็กชนิดนี้ผลิตจำหน่ายเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1880 จึงเลิกผลิต
ไฟแช็กเริ่มมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เนื่องจากทหารต้องใช้ไม้ขีดไฟสำหรับส่องทางในความมืด แต่การจุดไม้ขีดในตอนเริ่มต้นนั้นทำให้เกิดแสงสว่างมาก และทำให้ต้องเสียชีวิตเพราะเป็นเป้าให้ถูกยิง ดังนั้นการจุดไฟที่ไม่ให้เกิดแสงสว่างมากจึงเป็นสิ่งที่ต้องการ นักประดิษฐ์จึงได้พัฒนาไฟแช็กเพื่อใช้ในการทหาร และเมื่อ ค.ศ. 1918 สงครามสิ้นสุดลง ไฟแช็กจึงเป็นสินค้าที่ผลิตได้อย่างรวดเร็ว ใช้ง่าย และราคาถูกลงกว่าแบบดั้งเดิม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Döbereiner's Lighter date=2007-08-05 
หมวดหมู่:เครื่องใช้ในบ้าน
ฟไฟแช็ก
ฟไฟแช็ก
ฟไฟแช็ก