Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เรียว (การ์ตูนญี่ปุ่น)

เรียว (リョウ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย "อุเอะดะ รินโคะ" เป็นเรื่องราวอ้างอิงเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ของ มินาโมโตะ โนะ โยชิซึเนะ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง ในสมัยคามาคุระในสงครามเกนเปแห่งตระกูลมินาโมโต้ กับฮะเคะแห่งตระกูลไทระ ให้ออกมาอ่อนหวานที่ผู้หญิงและผู้ชายสามารถอ่านได้ ซึ่งตัวจริงเป็นชาย และมีภรรยาชื่อ "ชิซึกะ"
เรียวมีทั้งหมด 13 เล่มจบ ได้รับลิขสิทธิ์ไทยโดยสำนักพิมพ์บงกช และลิขสิทธิ์ญี่ปุ่นจากชูเอฉะ ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)

**เรื่องย่อ**
โทโอยามา เรียว สาวน้อยไฮสคูล หลานเจ้าของสำนักดาบญี่ปุ่น ที่ได้พบกับ เบนเค ชายแปลกประหลาดที่บอกว่ามาจากอดีต และพยายามจะฆ่าเธอนั้น ได้พ่ายแพ้ให้กับฝีดาบของอุชิวากามารุที่ซ่อนอยู่ในตัวเรียวจึงได้สาบานเป็นข้ารับใช้ ทำให้เธอได้พบความจริงว่า แท้จริงแล้วเธอไม่ใช่ โทโอยามา เรียว แต่แท้จริงแล้วเธอคือ อุชิวากามารุ หรือ มินาโมโตะ โยชิสึเนะ ขุนศึกผู้เลื่องชื่อในอดีต ที่พลัดหลงมายังโลกปัจจุบันและถูกล้างสมองโดยครอบครัวโทโอยามา ที่สูญเสียหลานสาว(เรียวตัวจริง)ไป เมื่อทราบแล้วว่าตัวเองไม่ใช่คนของโลกปัจจุบันเรียวจึงเดินทางไปยังจุดที่เธอพลัดหลงมา และหาทางกลับไปยังคามาคุระ พร้อมด้วยเบงเค และอาโออิเพื่อนที่หลงรักเธอ เมื่อเธอกลับมายังอดีตแล้ว เธอต้องทำศึกเพื่อคืนอิสระให้แก่ตระกูลเกนจิของตน และระหว่างนั้นได้เกิดความรักที่หลากหลายแก่เธอ ทั้งความรักที่สมหวัง ไม่สมหวัง เสียสละ

**ตัวละคร**
ฝ่ายเกนจิ- โทโอยาม่า เรียว/อุชิวากามารุ/มินาโมโต โยชิสึเนะ- เบนเค- มินาโมโต้ โยริโต้โมะ- มินาโมโต้ โยชินากะ- อาโออิ- โทคิวะ (แม่อุชิวากามารุ)
ฝ่ายไทระ- ไทระ คิโยโมริ- ไทระ โคเรโมริ
ไม่ได้ขึ้นกับฝ่ายใด- ฟุจิวาระ ฮิเดฮิระ- ชิซึกะ(ชิราเบียวชิ)
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
วิธีใช้:การอัปโหลดภาพ

การอัปโหลดภาพเข้าสู่วิกิพีเดียภาษาไทยอย่างถูกต้องนั้นต้องมีลักษณะต่อไปนี้
# ตรวจสอบสถานภาพลิขสิทธิ์ของการอัปโหลดว่าเหมาะสมกับสารานุกรมเนื้อหาเสรี และ
# มีการระบุแหล่งที่มาและสถานกภาพลิขสิทธิ์อย่างชัดเจน
ภาพจำนวนมากถูกลบออกจากวิกิพีเดียภาษาไทยในเวลาไม่นานเพราะสารนิเทศลิขสิทธิ์ไม่เหมาะสม ไม่เพียงพอหรือไม่ถูกต้อง ขอให้ตรวจสอบทั้งสองข้อข้างต้นเพื่อให้ประหยัดเวลาตัวคุณเองและผู้อื่น และประกันว่าภาพที่คุณอัปโหลดจะคงอยู่ในฐานข้อมูลของวิกิพีเดีย
สถานภาพลิขสิทธิ์ที่อนุญาต ได้แก่
# สาธารณสมบัติ (ลิขสิทธิ์หมดอายุหรือไม่มีลิขสิทธิ์ตั้งแต่ต้น)
# สัญญาอนุญาตที่ระบุใน หน้าทรัพยากรวิกิพีเดียนี้ 
# อ้างได้อย่างถูกต้องว่าเป็นการใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ ตามแนวปฏิบัติว่าด้วยเนื้อหาไม่เสรีของวิกิพีเดีย
หากคุณอัปโหลดไฟล์โดยระบุ "การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ" ให้แน่ใจว่าอาศัยอำนาจกฎหมายลิขสิทธิ์ที่สามารถ (มักเป็นกฎหมายลิขสิทธิ์สหรัฐ) หากมีคำถามเกี่ยวกับสถานภาพ คุณมีโอกาสต้องแก้ต่างการกระทำของคุณที่ใช้ภาพในวิกิพีเดียโดยไม่ชักช้า ภาพที่ไม่ผ่านเกณฑ์ที่วิกิพีเดียกำหนดจะถูกลบโดยเร็ว กรุณาอย่าถือว่าการลบภาพเป็นเรื่องส่วนบุคคล วิกิพีเดียมีผู้ชมหลากหลายและจะต้องเป็นตัวอย่างในการจัดการกับภาพที่มีลิขสิทธิ์ นอกจากนี้ เราขอแนะนำให้ใช้สามัญสำนึกว่าภาพเกี่ยวกับบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นอาจถูกมองว่าได้ล่วงละเมิดผู้ที่อยู่ในภาพหรือผู้อื่นหรือไม่
ก่อนอัปโหลดภาพเข้าสู่วิกิพีเดีย ให้แน่ใจเสียก่อนว่าคุณอ่านและปฏิบัติตามนโยบายการใช้ภาพ ภาพส่วนใหญ่ที่คุณเห็นบนอินเทอร์เน็ตล้วนมีลิขสิทธิ์ และไม่เหมาะสมสำหรับอัปโหลดเข้าสู่วิกิพีเดียภาษาไทย หากคุณไม่ใช่ผู้สร้างสรรค์ภาพนั้นเอง หรือไม่เต็มใจพิสูจน์สถานภาพลิขสิทธิ์ของไฟล์เสียก่อน จงอย่าอัปโหลด และภาพที่ระบุว่าอนุญาตให้ใช้เฉพาะไม่เกี่ยวกับเชิงพาณิชย์เท่านั้นก็ถือว่าไม่ผ่านด้วย

**ดูเพิ่ม**
 วิธีใช้:การใส่ภาพ- วิกิพีเดีย:นโยบายการใช้ภาพ- วิกิพีเดีย:ป้ายระบุสถานะลิขสิทธิ์ของภาพ-  เครื่องมือย้ายไฟล์จากโครงการวิกิไปยังคอมมอนส์
การอัปโหลดภาพ
คอมมอนส์

คอมมอนส์ อาจหมายถึง- วิกิมีเดียคอมมอนส์ โครงการพี่น้องของวิกิพีเดียที่ใช้สำหรับจัดการไฟล์ภาพและเสียง โดยจัดเก็บไว้ในส่วนกลาง เพื่อให้สามารถเรียกใช้ได้ในทุกภาษา และทุกโครงการ- ครีเอทีฟคอมมอนส์ องค์กรจัดการลิขสิทธิ์ของสื่อต่าง ๆ บนอินเทอร์เน็ต- จาการ์ตา คอมมอนส์ โครงการย่อยเกี่ยวกับซอฟต์แวร์ภาษาจาวาในโครงการจาการ์ตา- ในแคว้นอังกฤษ คอมมอนส์หมายถึงพื้นที่ดินที่มีการแบ่งกันใช้ระหว่างบุคคลหลายคน
เรียว

เรียว อาจหมายถึง- เรียว - ทองที่ใช้เป็นหน่วยเงินในประเทศญี่ปุ่นสมัยช่วงก่อนยุคเมจิ
 เขตการปกครอง- จังหวัดเรียว ประเทศอินโดนีเซีย- จังหวัดหมู่เกาะเรียว ประเทศอินโดนีเซีย
 บุคคล- เรียว (นักแสดง) - นักแสดงชาวญี่ปุ่น- เรียว อาซึมิ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น- เรียว คาวาคิตะ - นักดนตรีชาวญี่ปุ่น- เรียว ฮิโรฮาชิ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- เรียว ฮิโรคาวะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- เรียว คาเสะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น- เรียว มิซึโนะ - นักออกแบบเกมชาวญี่ปุ่น- เรียว ไนโต - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น- เรียว นิชิกิโด - นักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น- เรียว ทาคามิซากิ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
 ตัวละครการ์ตูน - อะกิยามะ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ดิจิมอนเทมเมอร์- บาคุระ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เกมกลคนอัจฉริยะ- ฟูจิบายาชิ เรียว - ตัวละครจากเกมและการ์ตูนเรื่อง แคลนนาด- คุนิเอดะ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เทพมรณะ- ซาเอบะ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์- โอกายาสึ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง พีชเกิร์ล- ชิโรกาเนะ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โตเกียวเหมียวเหมียว- คุโรนายางิ เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง แชมเปี้ยนขนมปัง สูตรดังเขย่าโลก- เรียว - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ไดเรนเจอร์

**ดูเพิ่ม**
 เรียล
ไตรยางศ์

ไตรยางศ์ (มักสะกดผิดเป็น ไตรยางค์)
หรือ อักษรสามหมู่ คือ ระบบการจัดหมวดหมู่อักษรไทย (เฉพาะรูปพยัญชนะ) ตามลักษณะการผันวรรณยุกต์ ของพยัญชนะแต่ละหมวด เนื่องจากพยัญชนะไทยเมื่อกำกับด้วยวรรณยุกต์หนึ่งๆแล้วจะมีเสียงวรรณยุกต์ที่แตกต่างกัน การจัดหมวดพยัญชนะทำให้การเรียนภาษาไทยง่ายขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงเชื่อว่า ในชั้นแรกนั้นการแบ่งหมวดหมู่พยัญชนะน่าจะทำขึ้นเพื่อประโยชน์ในการแต่งตำราสอนภาษาไทยแก่นักเรียน
คำว่า ไตรยางศ์ มาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า ตฺรย (ไตร) ซึ่งแปลว่า สาม รวมกับ อํศ (องศ์) ซึ่งแปลว่า ระดับ ดังนั้น ไตรยางศ์ จึงแปลรวมกันได้ว่า สามระดับ

**การจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์**
ไตรยางศ์มีการจัดหมวดหมู่เพื่อแบ่งพยัญชนะไทยออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้- อักษรสูง มี 11 ตัว ได้แก่ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห- อักษรกลาง มี 9 ตัว ได้แก่ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ- อักษรต่ำ มี 24 ตัว ได้แก่ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ
การจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์นั้น มีหลักฐานปรากฏครั้งแรกในหนังสือจินดามณี เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยา เข้าใจว่าเป็นผลงานของพระโหราธิบดีได้แต่งถวายสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่ยังไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนในเรื่องนี้

**อักษรคู่**
ในการจัดหมวดหมู่ไตรยางศ์ อักษรสูงและอักษรต่ำจำนวนหนึ่ง มีลักษณะเสียงอย่างเดียวกันแต่ในพื้นเสียงต่างกัน นั่นคือ พวกหนึ่งมีพื้นเสียงสูง อีกพวกหนึ่งมีพื้นเสียงต่ำ สามารถจัดเป็นคู่ได้ 7 คู่ เรียกว่า "อักษรคู่"
อักษรคู่เหล่านี้ สามารถนำมาใช้ร่วมกันเพื่อผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ 5 เสียง เช่นเดียวกับอักษรกลาง เช่น- คา - ข่า - ข้า/ค่า - ค้า - ขา- ฮา - ห่า - ห้า/ฮ่า - ฮ้า - หา
สำหรับอักษรต่ำที่เหลือ คือ ง ญ ณ น ม ย ร ล ว ฬ ซึ่งจะเรียกว่า อักษรเดี่ยว จะใช้ ห เป็นอักษรนำเพื่อให้สามารถผันเสียงวรรณยุกต์ได้ครบ เช่น- นา - หน่า - หน้า/น่า - น้า - หนา- วา - หว่า - หว้า/ว่า - ว้า - หวา
หมายเหตุ ปัจจุบันไม่มีคำศัพท์คำใดที่ใช้ หณ และ หฬ เป็นพยัญชนะต้น

**ดูเพิ่ม**
 อักษรสูง- อักษรกลาง- อักษรต่ำ- วรรณยุกต์

**อ้างอิง**
พระยาอุปกิตศิลปสาร. หลักภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร : บริษัทโรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด, 2538. ISBN 974-08-2115-4
ตไตรยางศ์
ฟองมัน

ฟองมัน หรือ ตาไก่ (๏) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนที่นิยมใช้ในหนังสือไทยสมัยโบราณ ใช้เมื่อขึ้นต้นบท ตอน หรือเรื่อง ทั้งคำประพันธ์ร้อยกรองและร้อยแก้ว โดยไม่จำเป็นต้องย่อหน้าหรือขึ้นบรรทัดใหม่ อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันนี้นิยมใช้ฟองมันเมื่อขึ้นต้นบทร้อยกรองเท่านั้น
๏ เดือนสิบเอ็ดเสร็จธุระพระวสา
รับกฐินภิญโญโมทนา
ชุลีลาลงเรือเหลืออาลัย
: จาก นิราศภูเขาทอง
นอกจากเครื่องหมายฟองมันที่เป็นรูปวงกลมแล้ว ในสมัยโบราณยังนิยมใช้เครื่องหมาย ฟองมันฟันหนู ( ๏”) นั่นคือ มีเครื่องหมาย ฟันหนู (") วางอยู่บนฟองมัน ใช้กำกับเมื่อจะขึ้นต้นบท หรือตอน โดยมีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น ฟันหนูฟองมัน หรือ ฝนทองฟองมัน บางแห่งใช้เครื่องหมายวงกลมเล็ก ( ๐”) มีฟันหนูวางอยู่ข้างบน เรียกว่า ฟองดัน ก็มี

**รูปแบบ**
เครื่องหมายฟองมันที่พบทั้งหมด มี 3 แบบ คือ- วงกลมวงเดียว- วงกลม 2 วงซ้อนกัน- วงกลมและมีจุดตรงกลาง
แบบแรกพบในสมัยสุโขทัย  สองแบบหลังพบในสมัยอยุธยา ส่วนในสมัยรัตนโกสินทร์พบทั้ง 3 แบบ
ในสมัยสุโขทัยจะมีการเขียนอักษรอยู่ 2 ลักษณะ คือ เขียนเรียงต่อไปจนจบเรื่องโดยไม่มีการเว้นวรรค หรือ มีการเว้นวรรคควบคู่กับการใช้เครื่องหมายฟองมัน ศิลาจารึกที่พบว่ามีการใช้เครื่องหมายเหล่านี้ อาทิ
ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง (ด้านที่ 3 และ 4), ศิลาจารึกวังชิ้น, ศิลาจารึกนครชุม, ศิลาจารึกเขาสุมณกูฏ, ศิลาจารึกวัดช้างล้อม, ศิลาจารึกวัดลำปางหลวง
การใช้ฟองมันสมัยสุโขทัยมีดังนี้- ใช้คั่นข้อความต่างภาษากัน เช่น ขึ้นต้นภาษาบาลีพอจะแปลเป็นภาษาไทยก็ใช้ฟองมันคั่นไว้ หรือเมื่อจบภาษาไทยจะขึ้นภาษาบาลีก็คั่นข้อความไว้- ใช้นำหน้าข้อความตอนใหม่ คือเขียนติดกันไปเรื่อย ๆ เมื่อขึ้นความตอนใหม่ก็คั่นด้วยฟองมัน แล้วเขียนต่อเลย ไม่ขึ้นบรรทัดใหม่หรือย่อหน้าใหม่- ใช้นำหน้าข้อความที่เป็นกฎหมายแต่ละมาตรา โดยจะใช้ฟองมันคั่นข้อความแล้วตามด้วยมาตรา เช่น "...ไว้กลางเมือง ๐ มาตราหนึ่ง..."- ใช้นำหน้าข้อความที่กล่าวถึงศักราช เช่น "...สรรพานตราย ๐ สักราชแก่พระเจ้า..."- ใช้นำหน้ารายการต่าง ๆ เพื่อแยกออกเป็นส่วน ๆ เช่น "...๐ จรามขันอันหนึ่ง ๐ ฟูก้อนหนึ่ง ๐ หมอนอันหนึ่ง ๐ บังงาอันหนึ่ง ๐ ...."- ใช้แยกคำที่มีรูปเดียวกันและอยู่ชิดกัน เช่น "...ญิบหมื่นสี่พันหกสิบเดือน ๐ เดือนอันพระได้เป็นพระพุท..."- ใช้แยกอักษรซึ่งมีรูปเดียวกันและอยู่ชิดกัน เช่น "...กระทำบุนยธรรมบ่ขาดสักเมื่อ ๐ อยู่ในสองแควได้เจ็ดเข้า..."
ในสมัยอยุธยามีการเพิ่มการใช้สำหรับเริ่มเรื่องขึ้นมา และสมัยต้นรัตนโกสินทร์ใช้สำหรับนำหน้าข้อย่อยแต่ละข้อเพิ่มขึ้น
ชื่ออื่นที่ปรากฏในเอกสารเก่านอกจากฟองมันแล้วมี ฟองมัณฑ์ ฟองมันท์ ฟองดัน ตาไก่ ตานกแก้ว
ฟองมันไม่มีปรากฏบนแป้นพิมพ์ภาษาไทย แต่มีอยู่ในรหัสอักขระ TIS 620 ที่ 0xEF (239) และรหัสยูนิโคดที่ U+0E4F 

**ฟองมันในภาษาอื่น**
ภาษาอื่นที่ใช้ฟองมันคือภาษาเขมร (italic=no) มีชื่อเรียกว่า กุกฺกุฎเนตฺร (កុក្កុដនេត្រ) หรือ แภนฺกมาน่ (ភ្នែក​មាន់) ซึ่งแปลว่า ตาไก่ ใช้เมื่อขึ้นต้นบทเหมือนกับภาษาไทย ปัจจุบันใช้น้อย

**อ้างอิง**
 หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ หลักเกณฑ์การเว้นวรรค หลักเกณฑ์การเขียนคำย่อ. ราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 5 (แก้ไขเพิ่มเติม) พ.ศ. 2533.
๏
หมวดหมู่:อักษรไทย
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/6 ตุลาคม

6 ตุลาคม:- พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) – ประเทศอียิปต์ภายใต้การนำของประธานาธิบดีอันวัร อัสซาดาตเปิดฉากปฏิบัติการบาเดอร์ ยกพลข้ามคลองสุเอซและโจมตีแนวบาร์เลฟของอิสราเอล เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามยมคิปปูร์- พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) – เกิดเหตุการณ์ปราบปรามและลงประชาทัณฑ์นักศึกษาและผู้ประท้วงต่อต้านการเดินทางกลับประเทศของจอมพล ถนอม กิตติขจร อดีตนายกรัฐมนตรี ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์และที่สนามหลวง เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 46 คน (ประติมากรรมรำลึกในภาพ) และเกิดรัฐประหารโค่นรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชในเวลาเย็น- พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) – ฮั่ว กั๋วเฟิง นายกรัฐมนตรีจีน สั่งจับกุมแก๊งออฟโฟร์และผู้ร่วมงาน ยุติการปฏิวัติวัฒนธรรม- พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) – วารสาร เนเจอร์ เผยแพร่รายงานของนักดาราศาสตร์ มิเชล เมเยอร์และดิดิเยร์ เควลอซ เนื้อหาเกี่ยวกับการค้นพบดาวเคราะห์ซึ่งโคจรรอบ 51 เพกาซี นับเป็นดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกของดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก- พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) – อินสตาแกรมออกแอพพลิเคชันโมบายล์สำหรับอุปกรณ์ไอโอเอสรุ่นแรก
ดูเพิ่ม: 5 ตุลาคม – 6 ตุลาคม – 7 ตุลาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
เภสัชภัณฑ์

เภสัชภัณฑ์ หรือ ยาเตรียม (pharmaceutics) เป็นสาขาวิชาทางเภสัชศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการตั้งสูตรตำรับยาและกระบวนการผลิตยาในรูปแบบต่างๆตามเภสัชตำรับ ได้แก่
#ยาเตรียมรูปแบบของแข็ง (Solid Dosage Forms)  : ยาเม็ด ยาแคปซูล ยาผง ยาแกรนูล
#ยาเตรียมรูปแบบของเหลว (Liquid Dosage Forms)  : ยาน้ำใส ยาน้ำกระจายตัว
#ยาเตรียมรูปแบบกึ่งแข็ง (Semi-solid Dosage Forms)  : ครีม เจล ขี้ผึ้ง เพสต์
#ยาเตรียมรูปแบบไร้เชื้อ (Sterile Dosage Forms)  : ยาฉีด ยาตา ยาฝัง สารอาหารที่ให้ทางหลอดเลือด
เภสัชภัณฑ์
หมวดหมู่:เภสัชภัณฑ์
พาราไดซ์คิส

พาราไดซ์คิส (พะระดะอิสุ คิสุ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่วาดโดยยาซาวะ ไอ (Yasawa Ai) ในประเทศญี่ปุ่นได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารแฟชันสำหรับวัยรุ่นชื่อ ซิปเปอร์ (Zipper) ลิขสิทธิ์สำนักพิมพ์ของไทย เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์(2544) และสำนักพิมพ์ของญี่ปุ่น โชเดนชะ Shodensha (2000) มีทั้งหมด 6 เล่มจบ

**เรื่องย่อ**
ยูคาริ สาวงามผู้ทำตัวเป็นเด็กในกรอบเสมอ จนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอได้พบกับจอร์จ คนของร้านพาราไดช์คิส ที่มาเสนอให้เธอเป็นนางแบบให้ทางร้าน เรื่องราวต่าง ๆ จึงเกิดขึ้นมากมาย

**ตัวละคร**
 ฮายาซากิ ยูคาริ- จอร์จ(โจจิ)- มิวาโกะ- อาราชิ- อิสเบลล่า

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
เภสัชพลศาสตร์

เภสัชพลศาสตร์เป็นการศึกษาว่ายาส่งผลอย่างไรต่อสิ่งมีชีวิต
เภสัชพลศาสตร์ (pharmacodynamics) คือการศึกษาผลทางชีวเคมีและสรีรวิทยาของยา กลไกการออกฤทธิ์ของยาและความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มข้นและผลของยา เภสัชพลศาสตร์เป็นการศึกษาว่ายามีผลอะไรต่อร่างกายบ้าง ซึ่งตรงกันข้ามกับเภสัชจลนศาสตร์ (pharmacokinetics) ที่เป็นการศึกษาผลของร่างกายที่มีต่อยา
ปัจจุบันเภสัชพลศาสตร์สามารถประเมินผลของยาต่อเซลล์ของสิ่งมีชีวิตโดยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้- มัลติเซลลูลาร์ ฟาร์มาโคไดนามิกส์ (Multicellular Pharmacodynamic หรือ MCPD) คือการศึกษาคุณสมบัติอยู่กับที่และภาวะเคลื่อนไหวและความสันพันธ์ระหว่างกลุ่มของยา และภาวะเคลื่อนไหวของกลุ่มเซลล์ในเชิง 4 มิติ การศึกษานี้จะทำทั้งในโปรแกรมคอมพิวเตอร์และสิ่งมีชีวิตเพื่อเปรียบเทียบกัน
*เน็ตเวิกด์ มัลติเซลลูลาร์ ฟาร์มาโคไดนามิกส์ (Networked Multicellular Pharmacodynamics หรือ Net-MCPD) ใช้ศึกษาผลของยาต่อสารพันธุกรรมด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Jackson, R.C. (2003)  Predictive software for drug design and development date=2013-11-04 . Pharmaceutical Development and Regulation 1 ((3)), 159-168.  - Werner, E.,  In silico multicellular systems biology and minimal genomes, DDT vol 8, no 24, pp 1121-1127, Dec 2003. (Introduces the concepts MCPD and Net-MCPD)-    Dr. David W. A. Bourne, OU College of Pharmacy 
ภเสัชพลศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
ญ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออก
พุดซ้อน

พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับเข็มพวงขาว กระทุ่ม และกาแฟ ถิ่นกำเนิดเดิมของพุดซ้อนเข้าใจว่าอยู่ทางตอนใต้ของจีน โดยยังสามารถพบกระจายพันธุ์ในธรรมชาติอย่างแพร่หลายในบังกลาเทศ, อินเดีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, พม่า, และเวียดนาม มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ พุดจีน, พุดใหญ่, เก็ดถะหวา (ภาคเหนือ), และอินถะหวา (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของพุดซ้อน**
พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-2 เมตร แตกกิ่งแขนงมาก  ลำต้นเรียวเป็นรูปกรวย  ใบเดี่ยว รูปหอก ปลายใบและโคนใบแหลม ใบมีสีเขียวมน ดอกเดี่ยวสีขาวออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีกลีบเลี้ยงหนาเป็นสัน  มีทั้งชนิดดอกลา คือกลีบดอกชั้นเดียว และชนิดดอกซ้อน มีกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกัน เมื่อดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 เซนติเมตร กลิ่นหอมแรง  ออกดอกตลอดปี

**การปลูกเลี้ยง**
พุดซ้อนเป็นไม้กลางแจ้ง  ต้องการแสงแดดจัด  ชอบดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและตอนกิ่ง

**ประโยชน์**
นิยมนำไปร้อยพวงมาลัยบูชาพระ เมล็ดสีเหลืองทอง ใช้แต่งสีอาหารและทำสีย้อม ส่วนดอกใช้สกัดน้ำมันหอมระเหย ใช้ทำน้ำหอมและแต่งกลิ่นเครื่องสำอาง ในตำรายาจีนเรียกจือจื่อ (ภาษาจีนกลาง) หรือกี้จือ (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ผลสดหรือผลที่เผาจนเป็นเถ้าใช้เป็นยาระบายความร้อนและขับสารพิษ

**ในวรรณคดี**
มีบทโครงที่กล่าวถึง พุดซ้อน ใน 
ช่อตะแบกสัตตบุษย์พุดซ้อน
จำปีมลุลีมะลิลา
กลิ่นขจรฟุ้งจับนาสา
พิกุลกรรณิการ์สารภี
(รามเกียรติ์ - พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1)
เจ้าโมรากรีดเล็บเก็บจำปี
ให้ประภาวดีศรีสมร
เจ้าวิเชียรเก็บกระถินกลิ่นขจร
กับพุดซ้อนตามส่งให้จงกล
(พระอภัยมณี - สุนทรภู่)

**อ้างอิง**
  ITIS 34784 date=2006-09-01 
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:พืชให้สีย้อม
หมวดหมู่:สกุลพุด
หมวดหมู่:สมุนไพรจีน
เภสัชจลนศาสตร์

เภสัชจลนศาสตร์ (pharmacokinetics) เป็นสาขาหนึ่งของวิชาเภสัชวิทยาที่กล่าวถึงกระบวนการของร่างกายในการจัดการยาเมื่อเปรียบเทียบกับเวลา หรือการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของยาในร่างกาย ณ เวลาต่าง ๆ ประกอบด้วยกระบวนการสำคัญทางเภสัชจลนศาสตร์ใน 4 ขั้นตอน คือ การดูดซึม (absorption), การกระจายยา (distribution), กระบวนการเผาผลาญ (metabolism) และการขับยาออกจากร่างกาย (excretion) นิยมเรียกอย่างย่อว่า ADME
การดูดซึมของยาส่งผลต่อชีวปริมาณออกฤทธิ์ (bioavailability) ของยาซึ่งขึ้นกับรูปแบบวิธีการให้ยาหรือวิธีการบริหารยาในรูปแบบต่าง ๆ กัน การดูดซึมยังส่งผลอย่างต่อเนื่องไปยังกระบวนการกระจายยา ซึ่งมีปัจจัยต่าง ๆ ในร่างกายที่สนับสนุนหรือลดการกระจายยาไปยังอวัยวะเป้าหมาย (target organ) และกระบวนการเผาผลาญของยาเพื่อการกำจัดยาออกนอกร่างกาย ในบางกรณีนิยมเรียก "ADME" เป็น "ADMET" ซึ่งเป็นการเพิ่มการขนส่ง (transport) หรือความเป็นพิษ (toxicity) เข้าไปผนวกด้วย
เภสัชจลนศาสตร์มีความสำคัญยิ่งต่อกระบวนการศึกษาวิชาเภสัชวิทยา  
หมวดหมู่:เภสัชวิทยา
จำปูน

จำปูน (Anaxagorea javanica) เป็นพรรณไม้ดอกชนิดหนึ่ง มีกลิ่นหอมหวาน ดอกมีขนาดเล็ก กลีบหนา อูม ดอกมีลักษณะคล้ายดอกบัวตูม ชื่อวิทยาศาสตร์ คือ Anaxagorea javanica Blume

**ลักษณะทั่วไป**
เป็นพรรณไม้พุ่มขนาดเล็ก ต้นใบและกิ่งคล้าย ๆ กระดังงา ลำต้นสูงประมาณ 2-4 เมตร ทรงพุ่มค่อนข้างโปร่ง กิ่งก้านเกลี้ยง ลำต้นตรง เปลือกเรียบมีสีเทาคล้ำ ใบสีเขียวเป็นมัน พื้นใบเกลี้ยง ยาวประมาณ 4-6 นิ้ว ดอกเป็นดอกเดี่ยว ออกตามยอดหรือโคนก้านใบ ลักษณะดอกจะแข็ง มีสีขาวนวลเป็นมัน มี 3 กลีบ โคนกลีบสีเขียว เมื่อบานเต็มที่ประมาณ 1 นิ้ว มีกลิ่นหอมแรงในช่วงกลางคืนและหอมอ่อนในช่วงเช้า ดอกบานวันเดียวแล้วร่วง ออกดอกตลอดปี แต่จะมีดอกดกในช่วงฤดูฝน ผลเป็นผลกลุ่ม มีผลย่อย 4-10 ผล เมื่อผลแก่แล้วเมล็ดจะแตกตัวกระเด็นไปได้ไกล

**การขยายพันธุ์**
โดยการเพาะเมล็ดและการตอนกิ่ง แต่เพาะเมล็ดจะได้ผลดีกว่า เมล็ดที่ได้จากต้นควรรีบเพาะทันทีเนื่องจากเมล็ดจะสูญเสียสภาพการงอกเร็วมาก การเพาะเมล็ดใช้เวลาประมาณ 1 เดือน

**สภาพที่เหมาะสม**
เป็นพืชที่มีการเจริญเติบโตช้าในช่วงแรก ต้นกล้าอายุหนึ่งปีจะมีความสูงเพียง 10 เซนติเมตร แต่จะเจริญเติบโตเร็วขึ้นได้ในปีถัดไป สภาพธรรมชาติต้องการแสงแดดรำไร ขึ้นได้ในดินทุกชนิด หากปลูกเลี้ยงควรปลูกในดินร่วนมีการระบายน้ำดี ชอบน้ำ จะเจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นสูง หรือฝนตกชุก หากต้องการปลูกให้ออกดอกจะต้องจัดสภาพแวดล้อมให้มีความเหมาะสม และควรระวังอย่าให้โดนแดดจัดเกินไป จำปูนเป็นไม้ดอกที่ได้รับความนิยมมานาน แต่มีน้อยคนที่จะปลูกเลี้ยงได้เจริญเติบโตและออกดอกดกได้ในที่ราบภาคกลาง หรือสภาพแวดล้อมอื่นที่ต่างไปจากถิ่นกำเนิดเดิม

**ถิ่นกำเนิด**
ภาคใต้ของประเทศไทย บริเวณคาบสมุทรมลายู และยังพบในภาคตะวันออกเฉียงใต้แถบจังหวัดจันทบุรี จำปูนเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดพังงา

**อ้างอิง**
 ปิยะ เฉลิมกลิ่น, ไม้ดอกหอม เล่ม 1, กรุงเทพมหานคร : บ้านและสวน, 2540.- ปิยะ เฉลิมกลิ่น, 100 ชนิดพรรณไม้วงศ์กระดังงาแสนสวย, ปทุมธานี : สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย, 2554.
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
องศาเซลเซียส

องศาเซลเซียส (degree Celsius, สัญลักษณ์ °C) หรือที่เคยเรียกว่า องศาเซนติเกรด (degree centigrade) เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิหน่วยหนึ่งในระบบเอสไอ กำหนดให้จุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 °C และจุดเดือดคือ 100 °C โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อันเดิช เซ็ลซิอุส ผู้ซึ่งสร้างระบบใกล้เคียงกับปัจจุบัน
ในปัจจุบันองศาเซลเซียสใช้กับแพร่หลายทั่วโลกในชีวิตประจำวัน จะยกเว้นก็มีสหรัฐและประเทศจาเมกาเท่านั้นที่นิยมใช้หน่วยองศาฟาเรนไฮต์ แต่ในประเทศดังกล่าว องศาเซลเซียสและเคลวินก็ใช้มากในด้านวิทยาศาสตร์

**นิยาม**
นิยามขององศาเซลเซียสนิยามจากหน่วยเคลวิน โดยที่ขนาดของสเกลหน่วยองศาเซลเซียสจะเท่ากับของเคลวิน กำหนดให้อุณหภูมิที่จุดศูนย์องศาสัมบูรณ์มีค่าเท่ากับ -273.15 °C

**ประวัติ**
ภาพวาดเทอร์มอมิเตอร์ของอันเดิช เซ็ลซิอุส ที่กลับจุดเดือดเป็น 0 องศา และจุดเยือกแข็งเป็น 100 องศา
หน่วยนี้ตั้งตามชื่อของอันเดิช เซ็ลซิอุส (มีชีวิตอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1701–1744) นักดาราศาสตร์ชาวสวีเดน เขาเป็นคนแรกที่เสนอระบบที่ใกล้เคียงกับระบบนี้ในปี พ.ศ. 2285 (ค.ศ. 1742) โดยใช้ชื่อว่า เซนติเกรด ซึ่งมาจากภาษาละติน centum ที่แปลว่า 100 และ gradus ที่แปลว่าขั้น แต่แรกกำหนดให้อุณหภูมิจุดเดือดของน้ำคือ 100 องศา และจุดเยือกแข็งของน้ำคือ 0 องศาที่ระดับความดันบรรยากาศมาตรฐาน แต่ได้มีการสลับสเกลต่อมาหลังจากที่เซ็ลซิอุสเสียชีวิตไประยะหนึ่ง โดยฌ็อง-ปีแยร์ คริสแต็ง เป็นคนเสนอเรื่องนี้
ในปี พ.ศ. 2491 หน่วยนี้มีชื่อเรียกต่างกันสามแบบ ได้แก่- เซนติเกรด (centigrade)- องศาเซนเทสซิมัล (centesimal degree)- องศาเซลเซียส (Celsius degree)
แต่นับจากนั้นมา ชื่อที่ถูกเลือกเป็นทางการคือ องศาเซลเซียส จากการประชุม General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 9 โดยมีจุดประสงค์เพื่อระลึกถึงเซ็ลซิอุส และเป็นการตัดปัญหาความสับสนที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้คำนำหน้า centi- กับระบบเอสไอ และจากการที่นิยามเดิมไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการ เนื่องจากอุณหภูมิขึ้นกับนิยามของความดันบรรยากาศมาตรฐาน ซึ่งความดันบรรยากาศมาตรฐานนี้ก็ขึ้นกับอุณหภูมิอีกทีหนึ่ง จึงกำหนดนิยามใหม่ให้อุณหภูมิ 0.018°C ตรงกับจุดสามสถานะ (triple point) ของน้ำ และให้สเกลหนึ่งองศามีค่าเป็น 1/273.16 เท่าของผลต่างระหว่างอุณหภูมิที่จุดสามสถานะของน้ำกับจุดศูนย์องศาสัมบูรณ์ นิยามนี้ได้รับการยอมรับในการประชุม General Conference on Weights and Measures ครั้งที่ 10 เมื่อปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:หน่วยวัด
เซลเซียส
เซลเซียส
อาโอนิโปรดักชัน

อาโอนิ โปรดักชัน หรือ อาโอนิ โปร (青二プロダクション, Aoni Production) บริษัท เอเจ็นซี่ รับหานักพากย์ ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีสาขาทั้งใน โตเกียว และ โอซะกะบริษัท อาโอนิ โปร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปีพ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) มีสินทรัพย์รวม 26 ล้านเยน รวมมีนักพากย์ในสังกัดกว่า 250 คน และมีบริษัทลูกชื่อ อาโอนิ มิวสิก โปรดักชัน

**รายชื่อนักพากย์ในอาโอนิ โปร**
รายชื่อนักพากย์ในสังกัดที่มีข้อมูลในวิกิพีเดีย:- อาเคมิ คันดะ- เรียวโกะ ชิราอิชิ- ไอ โนนากะ- ทันเกะ ซากุระ- ฮิโรมิ สึรุ
นักพากย์อื่นๆ
ฮิโรมิ สึรุ 
อายะ ฮิซาคาวะ
ยูมิ โทมะ
จุนโกะ โนดะ
คุมิโกะ นิชิฮาระ
ฮิเดโอะ อิชิคาวะ
เรียวทาโร่ โอคิอายุ
โฮโกะ คุวาชิมะ
ฮิเดยูกิ ทานากะ
ฮิคารุ มิโดริคาวะ
โนบุโตชิ คันนะ
ริกะ โคมัตสึ
มามิ คินเงทสึ
มาริโกะ โคดะ
บิน ชิมาดะ
ไทกิ มัตสึโนะ
มายูมิ โช
ยูริโกะ ยามาโมโตะ
คาซึเอะ อิคุระ
มิคิโอะ อิโนอุเอะ
จิคาโอะ โอซึกะ
ไดสุเกะ โกริ
ทาเคชิ อาโอโนะ
ทาเคชิ คุซาโอะ
วาคานะ ยามาซากิ
ยาสุฮิโระ ทาคาโตะ
ยูโกะ มินางุจิ
ยูโกะ นางาชิมะ
คาซึโกะ สุงิยามะ
จิโยโกะ คาวาชิมะ
มาซายะ โอโนซากะ
มาจิโกะ โทโยชิมะ
เมงุมิ อุราวะ
ยูกิมาสะ คิชิโนะ
บันโจ กินงะ
ยาสุโนริ มาสุทานิ
รูมิ คาซาฮาระ
เคอิจิ นัมบะ
เรียว ฮิโรฮาชิ 
ซากุระ อายาเนะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.aoni.co.jp/
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
พ.ศ. 2456

พุทธศักราช 2456 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1913 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน- ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 1275 (วันที่ 15 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

**ผู้นำ**
 พระมหากษัตริย์: พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468)
** เจ้าประเทศราช:
*** เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่: เจ้าแก้วนวรัฐ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2482)
*** เจ้าผู้ครองนครลำพูน: เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486)
*** เจ้าผู้ครองนครลำปาง: เจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต (3 มกราคม พ.ศ. 2441 - 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465)
*** เจ้าผู้ครองนครน่าน: พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 - 5 เมษายน พ.ศ. 2461)

**เหตุการณ์**
 1 เมษายน – พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติคลังออมสินขึ้นโดยให้เรียกว่า "คลังออมสิน" ขึ้นตรงต่อกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ อันเป็นจุดกำเนิดของธนาคารออมสิน- 10 กรกฎาคม – หุบเขาเดทวอลเลย์ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีอุณหภูมิพุ่งสูงถึง 134 °F (~56.7°C) ซึ่งสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา- 10 สิงหาคม – การลงนามในสนธิสัญญาบูคาเรสต์ ทำให้สงครามบอลข่านครั้งที่ 2 ยุติลง

**ไม่ทราบวัน**
 ค้นพบ ธาตุโพรแทกทิเนียม

**วันเกิด**
 5 มกราคม - เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ศิลปินชาวไทย (ถึงแก่กรรม 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546)- 23 มกราคม - หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ โอรสคนโตใน หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ กับ หม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา- 26 มีนาคม - พอล แอร์ดิช นักคณิตศาสตร์ชาวฮังการี (เสียชีวิต พ.ศ. 2539)- 26 กุมภาพันธ์ - มิโนะรุ ฮอนดะ นักดาราศาสตร์ชาวญี่ปุ่น (เสียชีวิต พ.ศ. 2533)- 29 เมษายน - พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร (สิ้นพระชนม์ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2534)
*19 พฤษภาคม - เจ้าชายคาร์โล วิกเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งแอลเบเนีย- 14 กรกฎาคม - เจอรัลด์ ฟอร์ด ประธานาธิบดีคนที่ 38 แห่งสหรัฐอเมริกา (เสียชีวิต 26 ธันวาคม พ.ศ. 2549)- 7 สิงหาคม - สุริยนันทนา สุจริตกุล (สิ้นชีพิตักษัย 4 สิงหาคม พ.ศ. 2557)- 12 สิงหาคม - พระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน) (มรณภาพ 30 มกราคม พ.ศ. 2554)- 3 ตุลาคม - สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร (สิ้นพระชนม์ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556)- 11 ตุลาคม - หม่อมหลวงเนื่อง นิลรัตน์ อดีตข้าหลวงและนักประพันธ์ชาวไทย (ถึงแก่กรรม 29 มกราคม พ.ศ. 2553)- 28 ตุลาคม - ดอน ลัสก์ นักแสดงชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 30 ธันวาคม พ.ศ. 2561)- 2 ธันวาคม
** หม่อมเจ้าวินิตา รพีพัฒน์ (สิ้นชีพิตักษัย 6 มีนาคม พ.ศ. 2541)
** สริ ยงยุทธ นักดนตรีฃาวไทย (เสียชีวิต 6 เมษายน พ.ศ. 2548)- 14 ธันวาคม - พระครูอดุลธรรมกิตติ์ (หลวงพ่อกลั่น อคฺคธมฺโม) พระสงฆ์ชาวไทย- 25 ธันวาคม - หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต (สิ้นชีพิตักษัย 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533)

**วันถึงแก่กรรม**
 18 มีนาคม - พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ (พระราชสมภพ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2388)
*30 กันยายน - รูด็อล์ฟ ดีเซิล นักประดิษฐ์ชาวเยอรมัน (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2401)- 28 ตุลาคม - พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา พระราชโอรสในรัชกาลที่ 4 (ประสูติ  1 เมษายน พ.ศ. 2406)

**รางวัล**

**รางวัลโนเบล**
 สาขาเคมี – อัลเฟรด แวร์เนอร์- สาขาวรรณกรรม – รพินทรนาถ ฐากูร- สาขาสันติภาพ – อ็องรี ลา ฟงแตน- สาขาฟิสิกส์ – ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส- สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ – ชาร์ลส์ โรแบร์ ริเชต์
พิกุล

พิกุล (Mimusops elengi) เป็นไม้ยืนต้น มีดอกหอม สีขาว มีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ แก้ว (เชียงใหม่) ซางดง (ลำปาง) ตันหยง (นราธิวาส)

**สัญลักษณ์**
ต้นพิกุลเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดลพบุรี และเป็นต้นไม้ประจำเขตมีนบุรี ในกรุงเทพมหานคร ส่วนดอกพิกุลเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดยะลา และจังหวัดลพบุรี และเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียน ดังนี้
*โรงเรียนราชินี
*โรงเรียนราชินีบน 
*โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ 
*โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา ๒
*โรงเรียนวัดราชโอรส
*โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล
*โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 3
*โรงเรียนวชิรกุญชร
*โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม 
มหาวิทยาลัย
*มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
*คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
*มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
พิกุลเป็นไม้ยืนต้น ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับ รูปรี รูปไข่กว้าง 2-6 เซนติเมตร ยาว 7-15 เซนติเมตร ปลายใบแหลมเป็นติ่งขอบใบเป็นคลื่น ดอกเดี่ยว อยู่รวมกันเป็นกระจุกที่ปลายกิ่งหรือที่ซอกใบ กลีบเลี้ยง 8 กลีบ เรียงซ้อนกัน 2 ชั้น กลีบดอกประมาณ 24 กลีบ เรียงซ้อนกันโคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเล็กน้อย ดอกสีขาว เมื่อใกล้โรยสีเหลืองอมน้ำตาล ดอกบานวันเดียวแล้วร่วง มีกลิ่นหอม ออกดอกตลอดปี ผลสีเหลือง รสหวานอมฝาด

**การปลูกเลี้ยง**
ปลูกได้ในดินทุกชนิด กลางแจ้ง ต้องการน้ำและความชื้นปานกลาง เจริญได้ดีในดินทุกชนิด ชอบแดดจัด ทนต่อสภาพต่าง ๆ ได้ดี ขึ้นประปรายในป่าดิบทางภาคใต้ ภาคกลาง และภาคตะวันออก ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด ปัจจุบันมีการเพาะปลูกจำหน่ายเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:วงศ์พิกุล
อัญชัน

อัญชัน (Clitoria ternatea L.) เป็นไม้เลื้อย ลำต้นมีขนนุ่ม มีถิ่นกำเนิดในในแถบเอเชียเขตร้อน ปลูกได้ทั่วไปในเขตร้อน มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือแดงชัน (เชียงใหม่), เอื้องชัน, เองชัญ เมื่อคั้นเอาน้ำออกมาแล้วจะได้เป็นสีม่วง น้ำเงิน สีของมันสามารถนำมาทำประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น ประกอบอาหาร ทำการมัดย้อมผ้า โดยใช้สีของอัญชันมาย้อม เป็นต้นและอย่างอื่นมากมาย

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
อัญชันเป็นไม้เลื้อยเนื้ออ่อน อายุสั้น ใช้ยอดเลื้อยพัน ลำต้นมีขนปกคลุม ใบประกอบแบบขนนก เรียงตรงข้ามยาว 6-12 เซนติเมตร มีใบย่อยรูปไข่ 5-7 ใบ กว้าง 2-3 เซนติเมตร ยาว 3-5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ผิวใบด้านล่างมีขนหนาปกคลุม 
ดอกสีขาว ฟ้า และม่วง ดอกออกเดี่ยว ๆ รูปทรงคล้ายฝาหอยเชลล์ออกเป็นคู่ตามซอกใบ กลีบดอก 5 กลีบ ดอกบานเต็มที่ยาว 2.5-3.5 เซนติเมตรกลีบคลุมรูปกลม ปลายเว้าเป็นแอ่ง ตรงกลางมีสีเหลือง มีทั้งดอกซ้อนและดอกลา ดอกชั้นเดียวกลีบขั้นนอกมีขนาดใหญ่กลางกลีบสีเหลือง ส่วนกลีบชั้นในขนาดเล็กแต่ดอกซ้อนกลีบดอกมีขนาดเท่ากัน ซ้อนเวียนเป็นเกลียว ออกดอกเกือบตลอดปี ผลแห้งแตก เป็นฝักแบน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 5-8 เซนติเมตร เมล็ดรูปไต สีดำ มี 5-10 เมล็ด 

**การกระจายพันธุ์**
อัญชันมีถิ่นกำเนิดในแถบเอเชียเขตร้อน และพบใน ไทย ลาว คาบสมุทรมาเลเซีย เวียดนาม อินโดนีเซีย รวมทั้งในเอเชียใต้ ก่อนจะถูกนำไปแพร่พันธุ์ในแอฟริกา ออสเตรเลีย และอเมริกา

**สรรพคุณ**
 ดอก  ใช้ปลูกผมทำให้ผมดกดำ เงางามมากขึ้น เพราะดอกอัญชันมีสารที “แอนโทไซยานิน” (Anthocyanin) ซึ่งช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของโลหิต ทำให้เลือดไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ได้ดีมากขึ้น - ดอก นำมาคั้นนำใช้หุงข้าวได้ด้วย ช่วยให้ข้าวที่หุงมีสีสันที่สวยงาม- เมล็ด เป็นยาระบาย- ราก บำรุงตาแก้ตาฟาง ถูฟันแก้ปวดฟัน  ตาแฉะ และปรุงเป็นยาขับปัสสาวะ  นำรากมาถูกับน้ำฝนใช้หยอดหูและหยอดตา- นำไปวัดค่าความเป็นกรดเนื่องจากดอกอัญชันมีสารแอนโทไซยานิน

**อัญชันในวรรณคดี**
ในสมัยก่อนหญิงสาวมักนำอัญชันมาเขียนคิ้วให้ดำขลับ

**อัญชันกับอาหาร**
อัญชันเป็นดอกไม้อีกหนึ่งประเภทที่นิยมนำไปทำอาหาร โดยปกติจะใช้สีจากการต้มและคั้นน้ำของดอกเพื่อมาผสมกับแป้งต่าง ๆ ทำเป็น ขนมชั้น ทับทิมกรอบ บัวลอย ฯลฯ นอกจากนั้นดอกก็สามารถนำมาชุบแป้งทอด ใส่สลัดต่าง ๆ เพื่อตกแต่งจาน หรือทำไข่เจียวหรือชาอัญชันก็ได้ ในมาเลเซียนำไปหุงกับข้าวให้สีฟ้า ใช้ในอาหารที่ลักษณะคล้ายข้าวยำของไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 url-status=dead- url-status=dead
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:ดอกไม้ที่เป็นอาหาร
สายน้ำผึ้ง (พรรณไม้)

สายน้ำผึ้ง (Lonicera japonica; Japanese honeysuckle;  p=jīnyínhuā; スイカズラ หรือ 吸い葛 อ่าน Suikazura) เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกตั้งแต่ จีน ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นไม้เลื้อย ดอกสีขาว ผลแบบเบอร์รีสีดำ มีเมล็ดไม่มาก เกสรเป็นสีเหลืองอ่อน มีขนเล็กๆอยู่ด้านบน ดอกตูมและเกสรดอกใช้ทำยา มีฤทธิ์ขับร้อน ขับพิษ ใช้เป็นยาจีนเรียก จินหยินฮวา (ภาษาจีนกลาง) หรือกิมหงึ่งฮวย (ภาษาจีนแต้จิ๋ว)

**อ้างอิง**
 ITIS 35248 date=2006-09-01 
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์สายน้ำผึ้ง
พุดจีบ

พุดจีบ (Tabernaemontana divaricata) เป็นพืชที่มีสีเขียวตลอดปี อยู่ในวงศ์ Apocynaceae
มีดอกพุดจีบสองชนิดในบังกลาเทศและอินเดีย คือชนิดที่มีดอกเดี่ยวกับอีกชนิดที่เป็นดอกกลุ่ม

**การใช้ประโยชน์**
รากกับหัวมีรสขม ในทางอายุรเวทของอินเดีย ใช้รักษาหิด พยาธิไส้เดือน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่เป็นพิษต่อพยาธิ
ซิกวิน

right
ซิกวิน (Cygwin - อ่านเหมือน sig-win) เป็นชุดเครื่องมือซอฟต์แวร์เสรี ที่ริ่เริ่มพัฒนาโดย Cygnus Solutions เพื่อทำให้ระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์วินโดวส์สามารถปฏิบัติงานได้คล้ายระบบยูนิกซ์ จุดประสงค์หลักของชุดเครื่องมือนี้คือ เพื่อพอร์ตหรือโอนย้ายซอฟต์แวร์ที่ใช้งานบนระบบ POSIX (เช่น ลีนุกซ์ บีเอสดี และยูนิกซ์) ให้มาใช้งานบนวินโดวส์ได้โดยง่าย เช่น อาจจะแค่คอมไพล์ใหม่ หรือแก้ไขเพียงเล็กน้อย โปรแกรมที่พอร์ตโดย Cygwin นี้ ทำงานได้ดีที่สุดบนวินโดวส์เอ็นที, วินโดวส์ 2000 วินโดวส์เอกซ์พี, และวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 แต่บางตัวก็ใช้ได้บน วินโดวส์ 95 และ วินโดวส์ 98 ปัจจุบัน Cygwin ดูแลโดยพนักงานของเรดแฮทและนักพัฒนาอื่น ๆ
ในการพัฒนาการใช้งาน Cygwin นั้นยังมีข้อจำกัดอยู่ในการ make native หรือ การ เรียกการใช้งานในระดับ native os ได้เนื่องจาก Cygwin เป็นโปรแกรมจำลอง UNIX มาใช้งานเท่านั้น

**ดูเพิ่ม**
 ระบบย่อยวินโดวส์สำหรับลินุกซ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โฮมเพจของ Cygwin-  Cygwin FAQ คำถามพบบ่อย-  รายการซอฟต์แวร์บน Cygwin-  โฮมเพจของ Cygwin/X
หมวดหมู่:คอมไพเลอร์
หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2538
ไฟนอลแฟนตาซี: อันลิมิตเต็ด

ไฟนอลแฟนตาซี: อันลิมิตเต็ด (ฟาอินะรุ ฟานทะชี:อันริมิเตดโดะ) (Final Fantasy: Unlimited, FF:U) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น โดยมีเค้าโครงเรื่องจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งริเริ่มโดยบริษัท สแควร์อีนิกซ์ ฉายครั่งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ทางสถานีโทรทัศน์ TV-Tokyo ในประเทศไทยออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2548 ทางช่อง 7 สี

**เนื้อเรื่อง**
ไอ และ ยู ได้อ่านเรื่องราวที่อยู่ในหนังสือที่ได้จากการวิจัยของพ่อของแม่ของพวกเขา หลังจากที่พวกท่านได้หายตัวไปอย่างลึกลับ ไอ และ ยู จึงออกตามหาพ่อกับแม่ ตามหนังสือเล่มนั้น โดยต้องนั่งรถไฟไปสู่ โลกต่างมิติ (Inner Wolrd) โดยได้พบกับ ลิซ่า บนรถไฟ และได้ช่วยกันตามหาพ่อแม่ของพวกเขา แต่แล้ว ก็ต้องเจอกับสัตว์ประหลาดมากมาย และได้พบกับ คาเซะ ผู้มีปืนเวทย์ ที่สามารถเรียก โซล (Soul หรือที่รู้จักกันในเกมว่า Summon)

**การรวมกันระหว่าง 2D และ 3D**
Gonzo เป็นหนึ่งในบริษัทอนิเมะ ที่ใช้ภาพ 2 มิติ และ 3 มิติมาใช้เข้าด้วยกัน ซึ่งทำให้ผู้ชมได้อารมณ์ของเกมมากยิ่งขึ้น

**เพลงเปิดและปิด**
เพลงเปิด : 
# Over the fantasy โดย อุเอดะ คานะ
เพลงปิด : 
# VIVID โดย Fairy Fore (ใช้ในตอนที่ 1 ถึง 13)
# Romancing Train โดย Move (ใช้ในตอนที่ 14 ถึง 24)
# Over the fantasy โดย อุเอดะ คานะ (ใช้ในตอนที่ 25)

**รายชื่อตอน**
# 異界－やみへのたびだち－
# 魔銃－くろきかぜのおとこ－
# 果実－あまいかおりのまち－
# 魔剣士－しろきエチュード－
# シド－ちかすいみゃくのぼうけん－
# 氣現術－いのちまもるもの－
# 地下鉄－じげんトンネルのてき－
# ソイル－マガンのしんぞう－
# オスカー－おわりなきしごと－
# 屋敷－サギソウのおもいで－
# シエル－チョコボとのわかれ－
# フングス－えいえんのいのち－
# メテオ－いまわしききおく－
# オメガ－さいかいとたびだち－
# ジェーン－うごきだすうみパズル－
# 氣現獣－えがおのむこうに－
# カエル－ちっちゃなだいぼうけん－
# 魔道士－きりとくものたいけつ－
# アイ－クリアとのであい－
# ユウ－ガウディウムのひみつ－
# サボテン－さまよえるうみ－
# モーグリ－なつかしいおもいで－

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Final Fantasy: Unlimited อเมริกา date=2005-12-10 -  Final Fantasy: Unlimited ที่ Final Fantasy Compendium
หมวดหมู่:ไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
เคลวิน

เคลวิน (kelvin, สัญลักษณ์: K) เป็นหน่วยวัดอุณหภูมิหนึ่ง และเป็นหน่วยพื้นฐานหนึ่งในเจ็ดของระบบเอสไอ นิยามให้เท่ากับ 1/273.16 เท่าของอุณหภูมิเทอร์โมไดนามิกของจุดสามสถานะของน้ำ เคลวินตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแต่นักฟิสิกส์และวิศวกรชาวอังกฤษ วิลเลียม ทอมสัน บารอนที่หนึ่งแห่ง เคลวิน (William Thomson, 1st Baron Kelvin) ซึ่งชื่อบรรดาศักดิ์นี้ตั้งตามชื่อ แม่น้ำเคลวิน อีกทีหนึ่ง แม่น้ำสายนี้ตัดผ่านมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ สกอตแลนด์
เคลวิน เป็นหน่วยของหน่วยวัดอุณหภูมิหนึ่ง ที่ลอร์เควิน ได้พัฒนาคิดสเกลขึ้นใหม่ โดยหาความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิและความเร็วของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่รอบนิวเคลียส โดยสังเกตว่าถ้าให้ความร้อนกับสสารมากขึ้น อิเล็กตรอนจะมีพลังงานมากขึ้น ทำให้เคลื่อนที่มีความเร็วมากขึ้น ในทางกลับกันถ้าลดความร้อนให้กับสสาร อิเล็กตรอนก็จะมีพลังงานน้อยลง ทำให้การเคลื่อนที่ลดลง และถ้าสามารถลดอุณหภูมิลงจนถึงจุดที่อิเล็กตรอนหยุดการเคลื่อนที่ ณ จุดนั้น จะไม่มีอุณหภูมิหรือพลังงานในสสารเลย และจะไม่มีการแผ่รังสีความร้อนจากวัตถุ จึงเรียกอุณหภูมิ ณ จุดนี้ว่า ศูนย์สัมบูรณ์ (0 K)

**อุณหภูมิของสี**
เคลวินมักใช้เป็นมาตรวัดของอุณหภูมิสีของแหล่งกำเนิดแสง อุณหภูมิของสีอยู่บนหลักการที่ว่าวัตถุดำจะเปล่งแสงที่มีการกระจายความถี่ที่เป็นลักษณะเฉพาะของอุณหภูมิของมัน วัตถุสีดำที่อุณหภูมิต่ำกว่าประมาณ u=K จะมีสีแดงและถ้าสูงกว่า u=K จะออกสีน้ำเงิน สีของอุณหภูมิมีความสำคัญในด้านของการฉายภาพ และ การถ่ายภาพ ซึ่งอุณหภูมิของสีประมาณ u=K จำเป็นสำหรับฟิล์มถ่ายรูปในตอนเช้า ในดาราศาสตร์ การแบ่งแยกดวงดาว ของดาวและสถานที่บน แผนภาพของแฮร์ทสชปรุง–รัสเซลล์ ส่วนนึงขึ้นอยู่กับอุณหภมิพื้นผิวของพวกดาว ซึ่งเรียกกันว่า อุณหภูมิยังผล ยกตัวอย่าง เช่น ชั้นโฟโตสเฟียร์ของ ดวงอาทิตย์ มี อุณหภูมิยังผล ประมาณ u=K
กล้องดิจิทัล และ โปรแกรมรูปภาพส่วนใหญ่ใช้ อุณหภูมิของสีในหน่วย เคลวิน ใน การแก้ไข (edit) และ เซ็ทอัพเมนู (setup menus) หลักการอย่างง่ายๆคือ ยิ่งสีที่มีอุณหภูมิสูง จะสามารถสร้างรูปภาพที่มีเฉดสีของ สีขาวและสีน้ำเงินสดขึ้น หากอุณหภูมิของสีลดลงจะส่งผลให้รูปภาพมีสีแดงเป็นสีเด่น "สีอุ่น"
หมวดหมู่:หน่วยฐานเอสไอ
หมวดหมู่:หน่วยวัดอุณหภูมิ
ความหนาแน่น

ความหนาแน่น (density) เป็นการวัดมวลต่อหนึ่งหน่วยปริมาตร โดยสัญลักษณ์สำหรับความหนาแน่นมักใช้เป็น ρ (อักษรกรีกพิมพ์เล็กของโร) และยังสามารถใช้อักษรละตินพิมพ์ใหญ่ D ได้ด้วยเช่นกัน เนื่องจากนิยามของความหนาแน่นคือ มวลหารด้วยปริมาตร ดังนั้นจึงเขียนเป็นสมการออกมาได้เป็น 

โดยที่
 ρ คือ ความหนาแน่น (หน่วยเป็น กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร)
 m คือ มวล (หน่วยเป็น กิโลกรัม)
 V คือ ปริมาตร (หน่วยเป็น ลูกบาศก์เมตร)
ความหนาแน่นของสารขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความดัน โดยทั่วไปการเปลี่ยนแปลงปัจจัยเหล่านี้ส่งผลต่อสารที่เป็นสถานะของแข็งและของเหลวเพียงเล็กน้อย แต่มีผลกับสารสถานะแก๊สเป็นอย่างมาก โดยที่การเพิ่มความดันของสารจะทำให้ปริมาตรของสารลดลง แต่จะเพิ่มความหนาแน่นแทน และการเพิ่มอุณหภูมิของสาร (ซึ่งมีข้อยกเว้นเล็กน้อย) จะทำให้ปริมาตรของสารเพิ่มขึ้น แต่จะทำให้ความหนาแน่นลดลง 
ซึ่งสารส่วนใหญ่เช่นของเหลวและแก๊ส เมื่อได้รับความร้อนจากด้านล่าง ความร้อนจะถูกส่งผ่านจากด้านล่างไปยังด้านบน อันเนื่องมาจากการลดของความหนาแน่นในของเหลวที่ได้รับความร้อนนั้น ด้วยเหตุนี้จึงทำให้สารที่มีความร้อนต่ำกว่า มีความหนาแน่นสูงกว่า

**เครื่องมือวัดความหนาแน่น**
เครื่องมือที่ใช้วัดความหนาแน่นของของเหลวคือ พิคโนมิเตอร์ (pycnometer) เครื่องมือวัดความหนาแน่นของก๊าซคือ แก๊สพิคโนมิเตอร์ (gas pycnometer)

**ความหนาแน่นของสสารต่าง ๆ**
สสารที่มีความหนาแน่นสูงสุดที่รู้จักกัน คือสสารที่อยู่ในดาวนิวตรอนที่เรียกว่านิวตรอเนียม) ใจกลางหลุมดำ ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ไม่มีปริมาตร ดังนั้นจึงไม่สามารถหาความหนาแน่นได้
สสารที่หนาแน่นที่สุดที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติบนโลก คือ ธาตุอิริเดียม มีความหนาแน่นประมาณ 22560 kg/m3
ตารางความหนาแน่นของสสารชนิดต่าง ๆ:
สสารความหนาแน่นในหน่วย kg/m3
ออสเมียม22610
อิริเดียม22560
แพลทินัม21450
ทองคำ19300
ทังสเตน19250
ยูเรเนียม19050
ปรอท13580
แพลเลเดียม12023
ตะกั่ว11340
เงิน10490
ทองแดง   8960
โคบอลต์   8900
เหล็ก   7870
ดีบุก   7310
สังกะสี   7130
โครเมียม   7190
ไทเทเนียม   4507
เพชร   3500
อะลูมิเนียม   2700
โบรอน   2340
แมกนีเซียม   1740
น้ำทะเล   1025
น้ำ   1000 
โซเดียม   971
น้ำแข็ง   917
ลิเทียม   534
เอทิลแอลกอฮอล์   790
น้ำมันเบนซินหรือน้ำมัน   730
แอโรเจล   3.0
ก๊าซ ใด ๆ   0.0446 เท่าของมวลโมเลกุลเฉลี่ย, ดังนั้นอยู่ระหว่าง 0.09 ถึงประมาณ 10.0 (ที่ความดันและอุณหภูมิมาตรฐาน)
ตัวอย่างเช่น อากาศ
  1.2
สังเกตว่าอะลูมิเนียมมีความหนาแน่นต่ำเมื่อเทียบกับโลหะชนิดอื่น ๆ เครื่องบินจึงทำจากอะลูมิเนียม นอกจากนี้อากาศก็มีความหนาแน่นถึงแม้ว่าจะมีค่าน้อยก็ตาม แอโรเจล (Aerogel) เป็นของแข็งที่หนาแน่นน้อยที่สุดในโลก

**ดูเพิ่ม**
 รายการธาตุเคมี- แรงลอยตัว- อุณหภูมิและความดันมาตรฐาน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:กลศาสตร์ภาวะต่อเนื่อง
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ
หมวดหมู่:เคมีเชิงฟิสิกส์
ความหนาแน่น (แก้ความกำกวม)

ความหนาแน่น มีความหมายในหลายมุม- ความหนาแน่น ทางฟิสิกส์ หมายถึง น้ำหนักที่เทียบกับปริมาตรหนึ่งหน่วย- ความหนาแน่นประชากร ทางภูมิศาสตร์ คือจำนวนคนต่อหนึ่งหน่วยพื้นที่
อำเภอละแม

ละแม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชุมพร นับเป็นอำเภอขนาดกลาง ได้รับการยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2514 และมีความเติบโตทั้งด้านเศรษฐกิจ การศึกษา และปริมาณประชากรเพิ่มขึ้นตามลำดับ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำสวนผลไม้  ยางพารา ปาล์มน้ำมัน และทำการประมง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอละแมตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของของจังหวัด ห่างจากตัวอำเภอเมืองชุมพรประมาณ 90 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหลังสวน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทยโดยตลอด- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าชนะ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอพะโต๊ะ

**ภูมิประเทศ**
อำเภอละแมอยู่ในบริเวณที่ราบ พื้นที่ทางตะวันตกเป็นภูเขาและที่สูง ทางด้านตะวันออกเป็นชายฝั่งทะเล มีหาดทรายกว้างและยาว โดยมีสายน้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำละแม และคลองบ้านดวด เป็นสายน้ำสั้น ๆ ที่ไหลลงสู่ทะเล ทางด้านตะวันออกมีเนินเขาเล็ก ๆ บ้างเล็กน้อย พื้นที่ลุ่มหลายแห่งเคยเป็นที่นา แต่ปัจจุบันกลายเป็นสวนและที่รกร้าง เนื่องจากการทำนาให้ผลผลิตน้อย ไม่คุ้มกับค่าใช้จ่าย

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอละแมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอละแมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลละแม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละแม (เฉพาะหมู่ที่ 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 2, 9, 14)- องค์การบริหารส่วนตำบลละแม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละแม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลละแม)- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งหลวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสวนแตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนแตงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคาวัด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งคาวัดทั้งตำบล

**ประชากร**
ประชากรในอำเภอละแมมีความหลากหลาย ทั้งชาวไทยและชาวไทยเชื้อสายจีน นอกจากนี้ยังมีชาวยุโรปบางส่วนที่มาตั้งถิ่นฐานทำไร่ ประชากรที่อยู่ในท้องถิ่นเดิมมีอยู่เป็นส่วนน้อย

**สถานศึกษา**
ในเขตอำเภอละแมมีโรงเรียนประถมศึกษาในบริเวณชุมชนหลัก ๆ ของแต่ละตำบล มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 1 แห่ง คือ โรงเรียนละแมวิทยา และระดับอุดมศึกษาจำนวน 1 แห่ง  คือ  มหาวิทยาลัยแม่โจ้ - ชุมพร  ตั้งอยู่ที่ 99 หมู่  5  ตำบลละแม  อำเภอละแม  จังหวัดชุมพร  บริเวณใกล้ชายทะเลบ้านแหลมสันติ

**สถานพยาบาล**
นอกจากสถานีอนามัยประจำตำบลจำนวน 6 แห่งแล้ว ในอำเภอละแมยังมีโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง คือ โรงพยาบาลละแม ที่ให้บริการประชาชนทั้งอำเภอ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลละแม

**สถานที่ท่องเที่ยว**
อำเภอละแมมีสถานที่ท่องเที่ยวขนาดเล็ก ดังนี้- บ่อน้ำร้อนถ้ำเขาพลู หมู่ที่ 2 ตำบลสวนแตง - น้ำตกจำปูน หมู่ที่ 8 ตำบลทุ่งคาวัด - หาดตะวันฉาย ปากน้ำละแม และชายทะเลบ้านแหลมสันติ ตำบลละแม- หาดละแม บริเวณปากน้ำละแม- หาดแม่โจ้ ตั้งอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยแม่โจ้- แก่งละแม- ตลาดใต้เคี่ยม

**เส้นทางคมนาคม**
อำเภอละแมมีเส้นทางคมนาคมหลักดังนี้- 41 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 (ชุมพร-พัทลุง) หรือถนนสายเอเชีย เชื่อมต่ออำเภอละแมกับอำเภอใกล้เคียง นั่นคือ อำเภอหลังสวนและอำเภอท่าชนะ เป็นเส้นทางรถยนต์สายหลัก อยู่ทางตะวันตกของตัวเมือง รถประจำทางสายใต้วิ่งผ่านเส้นทางนี้ - 4112 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4112 (เขามด-พุนพิน) เป็นเส้นทางสายรองขนาดเล็ก มีผู้คนใช้สัญจรน้อย ตัดผ่านพื้นที่ทางตะวันออกของตัวเมือง- SRT ทางรถไฟสายใต้ โดยมีสถานีรถไฟละแม อยู่ในเขตเทศบาลตำบลละแม 
การเดินทางไปยังอำเภอใกล้เคียง มีรถโดยสายประจำทางขนาดเล็ก (กระบะสองแถว) ส่วนการเดินทางไปยังจังหวัดอื่น สามารถโดยสารรถไฟ รถตู้ และรถโดยสารประจำทางขนาดใหญ่ที่ท่ารถโดยสารบริเวณแยกทุ่งสวรรค์ (ละแมเมืองใหม่)
ละแม
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/7 ตุลาคม

7 ตุลาคม:- พ.ศ. 2462 (ค.ศ. 1919) – ก่อตั้งสายการบินเคแอลเอ็ม สายการบินที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังใช้ชื่อเดิม- พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) – เบอร์ลินตะวันออกและเขตยึดครองของโซเวียตในเยอรมนีกลายเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (ธงในภาพ)- พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) – มีการวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี เพื่อรองรับการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันซีเกมส์ 1995- พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) – สงครามต่อต้านการก่อการร้าย: สงครามอัฟกานิสถานเริ่มต้นด้วยการทัพทิ้งระเบิดทางอากาศโดยหมายกองกำลังตอลิบานและอัลกออิดะห์- พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) – 2008 TC3 ระเบิดเหนือทะเลทรายนูเบียในประเทศซูดาน เป็นครั้งแรกที่มีการทำนายการตกกระทบของอุกกาบาตขณะเป็นดาวหางก่อนเข้าสู่บรรยากาศโลก
ดูเพิ่ม: 6 ตุลาคม – 7 ตุลาคม – 8 ตุลาคม
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์

เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์(James Fenimore Cooper), 1822
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์ (James Fenimore Cooper; 15 กันยายน ค.ศ. 1789 – 14 กันยายน ค.ศ. 1851) เป็นนักเขียนอเมริกัน คนสำคัญในยุคก่อนหน้านาธาเนียล ฮอร์ธอร์น  (ค.ศ. 1804-64) และเฮอร์มัน เมลวิลล์ (ค.ศ. 1819-91) คูเปอร์เกิดทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก ครอบครัวของเขาทำกินอยู่บนที่ดินโดยเลี้ยงลูกถึงสิบสามคน แต่มีชีวิตรอดพ้นวัยเด็กมาได้เพียงเจ็ดคนเท่านั้น ชีวิตในเมืองห่างไกลในยุคเริ่มแรก ได้กลายมาเป็นฉากให้แก่นวนิยายเรื่องโด่งดังที่สุดของคูเปอร์ คือ Leatherstocking Tales ห้าเรื่อง ซึ่งในจำนวนนี้ The Last of the Mohicans (ค.ศ. 1826) มีชื่อมากที่สุด โดยเขาได้สร้างแม่แบบของชายในดินแดนห่างไกลในศตวรรษที่สิบแปด  คือ แนตตี บัมพ์โพ พร้อมกับชิงแกชกูค สหายชาวโมฮิแคน 
หลังจากเล่นพิเรนทร์ประดามีจนถูกขับไล่จากเยล หนุ่มน้อยคูเปอร์เข้าสู่อ้อมอกทหารเรือ ซึ่งก็นำมาสู่ฉากนวนิยายท้องทะเลอันเป็นที่ฮือฮาที่เขาจะเขียนต่อไป ห้าปีต่อมาคูเปอร์ออกจากทหารและแต่งงาน (กับหญิงสาวในตระกูลเจ้าของที่ดิน) จากนั้นสิบปีเป็นช่วงเวลาที่เขาจับโน่นฉวยนี่ในทางศิลปะ เคราะห์ร้ายในด้านเงินทอง ประกอบกับคำท้าจากภรรยา ส่งให้คูเปอร์เริ่มหันมาเอาดีทางเขียนนวนิยาย ซึ่งได้นำพาชื่อเสียงและความมั่งมีมาเขาภายในไม่ช้า คูเปอร์ไปเป็นกงสุลสหรัฐฯในลียง ประเทศฝรั่งเศส อยู่หกปี ก่อนจะกลับมาสู่การถกเถียงและการฟ้องคดีในนิวยอร์ก แต่กระนั้นก็ได้สร้างงานชั้นเยี่ยมไปจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่ออายุ 62

**ผลงาน**

**ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย**
 ปืนทะเลสาบ (The lake gun) เรื่องสั้นที่รู้จักกันดีที่สุดของเฟนิมอร์ คูเปอร์ อันแสดงถึงลีลาและแก่นเรื่องที่เขามักจะหยิบยกมาเขียนถึง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะบวมน้ำ
1851
จอกหูหนู

จอกหูหนู  Salvinia cucullata Roxb. ex Bory เป็นเฟินประเภทเฟินลอยน้ำ ลำต้นเป็นเหง้ากลม แตกกิ่งสาขาทอดขนานไปกับผิวน้ำ มีใบออกเวียนรอบ เป็น 3 แถว โดย 2 แถวบน เป็นส่วนที่เราเห็นเป็นใบลอยน้ำ  เนื้อใบหนาและนุ่ม รูปกลม หรือกว้างมากกว่ายาว ขอบใบห่อโค้งขึ้นทำให้ดูคล้ายหูหนู ขอบใบเรียบ ขนาด 1.-1.8 ซ.ม. ตัวใบไม่เปียกน้ำ ผิวใบด้านบนปกคลุมแน่นด้วยตุ่มขน จัดเรียงเป็นแถว รูปร่างแถวไม่เป็นระเบียบ ผิวใบด้านล่างมีขนสีน้ำตาลปกคลุม ส่วนใบอีกแถวเป็นส่วนที่จมน้ำ ที่เรียกว่า ใบราก แตกกิ่งสาขาได้ มีสีขาว ปกคลุมด้วยขนน้ำตาล และเป็นส่วนที่สร้างกระเปาะเก็บสปอร์ ขยายพันธุ์ด้วยการแยกเหง้าแบ่งกอ
จอกหูหนูใช้เป็นไม้ประดับในอ่างเลี้ยงปลา มีการนำจอกหูหนูไปหมักเป็นปุ๋ยอินทรีย์ สำหรับเพิ่มธาตุอาหารให้กับต้นไม้ และยังนำไปใช้เป็นอาหารเสริมในการเพาะเห็ดฟาง จอกหูหนู ยังเป็นตัวบ่งชี้เบื้องต้นในการวัดคุณภาพของแหล่งน้ำได้ด้วย กล่าวคือ จอกหูหนูที่เกิดในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนเพียงพอ ใบของจอกหูหนูจะเป็นสีเขียวอมฟ้า แต่หากน้ำมีปริมาณออกซิเจนน้อยแล้ว ใบจะออกเหลือง

**อ้างอิง**
  จอกหูหนูในประเทศไทย
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
หมวดหมู่:วงศ์จอกหูหนู
แคแสด

แคแสด (African tulip tree, Fire bell, Fouain tree, Flame of the Forest) เป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ปัจจุบันกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อน สามารถปลูกในทรายริมทะเลได้ ถ้าปลูกในที่แห้งจะผลัดใบ แต่ไม่พร้อมกันทั้งต้น มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆ ดังนี้ : แคแดง (กรุงเทพฯ) , ยามแดง

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
แคแสดเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 15-20 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมค่อนข้างทึบ เปลือกลำต้นสีน้ำตาลเข้ม แตกเป็นร่องตามยาว ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ ยาวประมาณ 30-45 ซม. ใบย่อยมี 4-9 คู่ รูปรีถึงรูปไข่ ขอบใบเป็นริ้วเล็กน้อย ปลายใบแหลมและมักจะงุ้มลง มีขนเล็กน้อย มีขนาดยาว 5-12 ซม. กว้าง 2-5 ซม. ดอกเป็นช่อตั้ง ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีจำนวนมาก โคนกลีบดอกติดกัน ปลายแผ่เป็นรูปแตร ปลายแยกเป็น 4-5 กลีบ กลีบดอกยับย่น สีส้มแสดถึงสีแดงแสด ดอกทยอยบาน ร่วงง่าย ออกดอกราวเดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์ ผลแบนคล้ายฝัก ปลายแหลม ผลแก่สีน้ำตาลดำ  ผลแก่จะแตกเป็นด้านเดียวเมล็ดเล็กแบนมีปีก   ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด จะเริ่มให้ดอกเมื่อมีอายุประมาณ 4 - 8 ปี

**การดูแล**
ชอบที่แจ้ง แดดจัด

**ประโยชน์**
เปลือกรักษาแผล โรคผิวหนัง แผลเรื้อรัง แก้บิด ใบและดอก ใช้พอกแผล ดอก ใช้รักษาแผลเรื้อรัง ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับและยังสามารถปลูกเพื่อให้ร่มเงาได้ นอกจากนี้ยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้เหมือนแคบ้าน

**เกร็ด**
 ต้นไม้ประจำ
**มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต
**สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
**มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
**มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล จังหวัดนครราชสีมา
**กลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย  
**โรงเรียนบ้านดู่ ตำบลหนองบัวบาน อำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์
**โรงเรียนชุมชนบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
**โรงเรียนวัดตำหนักใต้ (วิลาศโอสถานนท์นุเคราะห์) อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:วงศ์แคหางค่าง
หมวดหมู่:สมุนไพร
บัวสวรรค์

บัวสวรรค์ หรือ กัตตาเวีย เป็นพืชดอกในวงศ์จิก ตามธรรมชาติพบได้ในประเทศโคลอมเบียเท่านั้น แต่มีการเพาะพันธุ์และสามารถปลูกในประเทศไทยได้

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
เป็นไม้ต้น สูงได้ถึง 15 ม. ใบเรียงเวียนหนาแน่นที่ปลายกิ่ง รูปใบหอกแกมรูปไข่กลับ อาจยาวได้ถึง 1 ม. ขอบจักฟันเลื่อย ก้านใบยาวได้ถึง 11 ซม. ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่นสั้น ๆ ออกตามซอกใบ ก้านดอกยาวได้ถึง 8 ซม. กลีบเลี้ยงรูปถ้วยแบนขอบเรียบ กว้างประมาณ 2.5 ซม. กลีบดอกสีขาวอมม่วงอ่อน มี 6-8 กลีบ รูปใบพาย ยาวไม่เท่ากัน ยาวได้ถึง 7 ซม. เกสรเพศผู้จำนวนมาก โคนเชื่อมติดกันประมาณหนึ่งในสาม โค้งเข้า ยาวประมาณ 4 ซม. รังไข่ใต้วงกลีบ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ผลแห้งแตกแบบมีฝาปิด (pyxidia) กลม ปลายแบน กว้าง 7-10 ซม. ยาวได้ถึง 8 ซม. ผิวมีช่องอากาศกระจาย เมล็ดรูปร่างไม่แน่นอน ยาวประมาณ 6 ซม. 

**การปลูกเลี้ยง**
เป็นพันธุ์ไม้หอมที่ดูแลง่าย ทนต่อสภาพแวดล้อม ชอบแสงแดดจัดและน้ำปานกลางถึงมาก ใบไม่ค่อยร่วง ชอบแดดรำไรถึงแดดจัด หมั่นรดน้ำพรวนดินบ้าง ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด, การตอนกิ่ง (เปอร์เซ็นต์การออกรากค่อนข้างต่ำ ประมาณ 30%) และการปักชำ ตามธรรมชาติเมล็ดของบัวสวรรค์มีขนาดใหญ่และหนัก จึงไม่สามารถกระจายออกไปไกลจากโคนต้นได้มากนัก เมื่อผลเน่าเสีย เมล็ดจะถูกฝังลงดินและงอกเป็นต้นอ่อนขึ้นมา ต้นจากการเพาะเมล็ดจะใช้เวลาในการออกดอกถึงห้าปี ช้ากว่าต้นจากการปักชำ หรือตอนกิ่ง

**ประโยชน์**
ใช้เป็นไม้ประดับ มีใบเขียวตลอดปี เยื่อไม้ใช้ทำด้าย น้ำจากก้านดอกอ่อนหมักแล้วกลั่นรับประทาน บำรุงโลหิต และบำรุงธาตุ ลำต้นสามารถใช้ได้ดีในการก่อสร้าง ในสมัยโบราณ ชาวอินเดียนแดงใช้ใบต้มทำยาแก้พิษจากการถูกธนูพิษยิง และแก้พิษไข้ แก้หวัด ออกดอกสวยงาม โดยจะบานในเวลากลางคืน

**อื่น ๆ**
 เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

**อ้างอิง**
 Lopez-Gallego, C. & Morales M, P. 2020. Gustavia gracillima. The IUCN Red List of Threatened Species 2020: e.T32114A182972480. 10.2305/IUCN.UK.2020-3.RLTS.T32114A182972480.es. Downloaded on 14 April 2021.
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์จิก
หมวดหมู่:สมุนไพร
บา

บา บัวบา หรือ ตับเต่าใหญ่ (Nymphoides indica) เป็นไม้ลอยน้ำขนาดเล็ก มีดอกสีขาวหรือสีเหลือง รากยึดกับดินใต้น้ำ ลำต้นเลื้อยและแตกไหลได้ ใบรูปกลมดูคล้ายบัวฝรั่ง ขนาด 8–10 เซนติเมตร ใบหนาสีเขียวเป็นมัน ใบอ่อนขอบใบขลิบสีแดงใต้ใบสีม่วงเรื่อ ก้านใบเล็กสีม่วงแดง ออกดอกเป็นช่อตรงข้อก้านใบมี 1–4 ดอก ขนาด 1.5–2 เซนติเมตร มีกลีบดอกเป็นครุย 7–8 กลีบ ออกดอกตลอดปี ชอบดินเหนียวที่มีอินทรียวัตถุ เจริญได้ดีที่ระดับน้ำ 15–30 เซนติเมตร มีแสงเต็มวัน นิยมปลูกในภาชนะหรืออ่างเลี้ยงปลาเพราะมีขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำไหล
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
บานชื่น

บานชื่น (Zinnia violacea Cav.) เป็นไม้ล้มลุก มักมีขนสาก ระคายทั่วไป ใบเดี่ยวออกตรงข้าม แต่ละคู่ตั้งฉากกัน รูปไข่หรือรี ปลายมนหรือค่อนข้างแหลม ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ริ้วประดับมีหลายวง ดอกมีสีแดง ชมพู ส้ม ม่วง หรืออื่นๆ ชอบอยู่กลางแจ้ง ดูแลรักษาง่าย ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดหรือปักชำก็ได้ ปลูกเป็นไม้ประดับเป็นแปลงใหญ่เพื่อความสวยงามหรือส่งขาย

**ประโยชน์**
 ใช้ปลูกเป็นไม้ดอกประดับตามหน้าบ้าน ปลูกจัดสวน และปลูกเป็นไม้กระถาง- ใช้ปลูกเป็นไม้มงคลที่เชื่อว่าจะนำความร่มเย็นเป็นสุขมาให้แก่ครอบครัว เนื่องจากคำว่า บานชื่น เป็นคำมงคลที่แสดงถึงความเบิกบานมีความสุข- ดอกบานชื่น นำมาตากแห้ง และบดเป็นผงสำหรับชงเป็นชาดื่ม- ดอกบานชื่น นำมาสกัดสีย้อมผ้า- ดอกบานชื่น นำมาบดเป็นผงสำหรับเป็นสีผสมอาหาร- ดอกบานชื่น นำมาบดละลายน้ำใช้เป็นสีระบายภาพ

**การปลูก**
บานชื่นสามารถเจริญเติบโตได้ดีในที่โล่งแจ้ง เป็นพืชที่ชอบแสง สามารถปลูกได้ตลอดฤดู และทนต่อทุกสภาพได้ดี แต่ทั่วไปชอบดินร่วนปนทราย ดินมีอินทรีย์วัตถุสูง ดินมีความชื้น ไม่ชอบสภาพดินแฉะ มีน้ำขัง
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
นักพากย์

นักพากย์  คือผู้ที่ให้เสียงสำหรับภาพยนตร์เอนิเมะชัน ภาพยนตร์ต่างประเทศ การ์ตูน ละครทีวี หรือวิทยุ นักพากย์การ์ตูน นักพากย์เสียงอาจจะใช้นามแฝง ของตัวเองในการพากย์เพื่อให้ ผู้ฟังหรือผู้ชมจดจำได้ง่าย เช่น น้าต๋อยเซมเบ้  หลายครั้งที่นักพากย์เสียงไม่เป็นที่รู้จักของประชาชน เนื่องจากไม่ได้ปรากฏตัวให้ผู้อื่นจำหน้าได้ บางครั้งอาจให้นักแสดงที่มีชื่อเสียงมาเป็นนักพากย์ เพื่อให้ผู้ชมจำเสียงได้

**นักพากย์ในภาษาอื่น**
 ในภาษาอังกฤษเรียกนักพากย์เสียงว่า วอยซ์แอกเตอร์ (voice actor) , วอยซ์แอกเตรส (voice actress) หรือ วอยซ์อาร์ตติส (voice artist) - ในภาษาญี่ปุ่นเรียกนักพากย์ (ส่วนมากจะเป็นนักพากย์การ์ตูน) ว่า "เซยู" (声優, せいゆう）หรือ คาแรคเตอร์วอยส์ (キャラクターヴォイス, เคียะราคุตา อัวอิสุ

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อนักพากย์การ์ตูน

หมวดหมู่:อาชีพ