Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth

เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth หรือ Planet Earth ปฐพีชีวิต  หรือ Planet Earth พิภพโลก (Planet Earth) รายการสารคดีของบีบีซี นำเสนอ สาระเกี่ยวกับ ธรรมชาติ สภาพนิเวศ ที่สำคัญทั่วโลก มีทั้งหมด 11 ตอน บรรยายโดย เดวิด แอทเทนเบอเรอห์ ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 โดยใช้ระยะเวลาการถ่ายทำนาน 4 ปี ใน 200 ที่ กว่า 62 ประเทศ และใช้ทุนสร้างกว่า 1,000 ล้านบาท
ในประเทศไทยเผยแพร่ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ในชื่อ "เปิดโลกอัศจรรย์ Planet Earth" ในเวลา  01.15 น. ทุกคืนวันจันทร์และคืนวันอังคาร ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 และกลับมาออกอากาศอีกครั้งในเวลา 04.35 น. ทุกคืน ออกอากาศครั้งแรกในคืนวันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 
และออกอากาศอีกครั้งทางสถานีโทรทัศน์นาว 26 ทุกเย็นวันเสาร์ ในชื่อ "Planet Earth พิภพโลก" ในวันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 18.25 น. 

**รายชื่อตอนต่าง ๆ**
 จากขั้วโลกถึงขั้วโลก (From Pole to Pole)- ภูเขา (Mountains)- แหล่งน้ำจืด (Fresh Water)- ถ้ำ (Caves)- ทะเลทราย (Deserts)- โลกน้ำแข็ง (Ice Worlds)- ที่ราบ (Great Plains)- ป่า (Jungles)- ทะเล (Shallow Seas)- ป่าผลัดใบ (Seasonal Forests)- มหาสมุทร (Ocean Deep)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Planet Earth
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บริติช
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของบีบีซี
อิกนัตซือ วูกาแชวิตช์

ยัน ยูแซฟ อิกนัตซือ วูกาแชวิตช์ (Jan Józef Ignacy Łukasiewicz; พ.ศ. 2365 — 2425) เป็นเภสัชกรชาวโปแลนด์ เป็นผู้ริเริ่มอุตสาหกรรมน้ำมันในประเทศโปแลนด์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ปิโตรเลียม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   The Petroleum Trail date=2009-08-28 -  Pressure Lamp website date=2006-02-08 -  Historic Lamp forum
2425
หมวดหมู่:เภสัชกรชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปอตการ์ปาแช
หมวดหมู่:ปิโตรเลียม
เลเพรอมีแยร์ซาเน

เลเพรอมีแยร์ซาเน (Les premières années, "ปีแรก ๆ") เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงภาษาฝรั่งเศสช่วงแรกของเซลีน ดิออน จำหน่ายในฝรั่งเศสและบางประเทศ

**รายชื่อเพลง**

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
  เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต date=2008-04-13 
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาฝรั่งเศส
โอเลอ เรอเมอร์

โอเลอ เรอเมอร์
โอเลอ เครสเตินเซิน เรอเมอร์ (Ole Christensen Rømer, olə ˈʁœːˀmɐ, 25 กันยายน พ.ศ. 2187 - 19 กันยายน พ.ศ. 2253) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เป็นคนแรกที่คิดค้นวิธีวัดอัตราเร็วของแสง

**ชีวประวัติ**
เรอเมอร์เกิดที่เมืองออร์ฮูสเมื่อ 19 กันยายน 1644 เป็นลูกชายของ เครสเติน เพเดอร์เซิน (Christen Pedersen) ซึ่งเป็นพ่อค้ากัปตันเรือ และ แอนแน อูลอฟสแดทเทอร์ สโตร์ม (Anna Olufsdatter Storm) ซึ่งเป็นลูกสาวตระกูลร่ำรวย สำหรับนามสกุล เรอเมอร์ (Rømer) นั้นถูกเติมต่อเข้าโดยมีที่มาจากชื่อเกาะเรอเมอ (Rømø) ทางตะวันตกของเดนมาร์ก แทบไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเขาในช่วงวัยเยาว์ก่อนปี 1662 ซึ่งเขาจบการศึกษาจากโรงเรียนในออร์ฮูสแล้วย้ายไปอยู่โคเปนเฮเกน เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2187
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2253
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากภาคกลางของเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน
แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด

แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด
Der Geist in der Natur, 1854
แฮนส์ เครสแจน เออร์สเตด (Hans Christian Ørsted, Da-Ørsted.oga; 14 สิงหาคม พ.ศ. 2320 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2394) เป็นนักฟิสิกส์และนักเคมีชาวเดนมาร์ก เป็นผู้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไฟฟ้ากับความเป็นแม่เหล็ก หรือที่เรียกว่า ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
เออร์สเตดเกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2320 เขาเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ ประจำมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เออร์สเตดค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไฟฟ้ากับสนามแม่เหล็กด้วยความบังเอิญ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2363 ขณะบรรยายวิชาฟิสิกส์ในหัวข้อ คุณสมบัติของกระแสไฟฟ้า (Electricity, Galvanism and Magnetism) โดยมีอุปกรณ์ในการทำการทดลองประกอบการบรรยาย คือ แบตเตอรี่ สายไฟ และเข็มทิศ
เออร์สเตดได้ทำการทดลองเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่เข็มทิศจะเบนเมื่อมีฝนตกหนัก และฟ้าแลบ เพื่อลองดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเข็มทิศ ถ้าผ่านกระแสไฟเข้าไปในลวดตัวนำ เขานำลวดตัวนำตั้งฉากกับเข็มทิศและพบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่หลังจากการบรรยายสิ้นสุด เออร์สเตดลองวางลวดตัวนำขนานกับเข็มทิศ และผ่านกระแสไฟฟ้าไปในลวดตัวนำ กลับพบว่าเข็มทิศกระดิกและเริ่มเบน การค้นพบนี้ทำให้เออร์สเตดเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างกระแสไฟฟ้ากับแม่เหล็กหรือนำไปสู่ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างแม่เหล็กกับไฟฟ้า (Electro Magnetism Theory)
ต่อมาในวันที่ 11 กันยายน ปีเดียวกันนั้นเอง การค้นพบของเออร์สเตดได้รับการนำเสนอที่ราชสมาคมฝรั่งเศสโดยดอมีนิก ฟร็องซัว ฌ็อง อาราโก เขาระบุว่าการค้นพบนี้สำคัญไม่น้อยไปกว่าการค้นพบไฟฟ้า นอกจากนี้ยังมีนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสและชาวอังกฤษอีกหลายคนที่พยายามแข่งขันเพื่ออธิบายปรากฏการณ์ที่เออร์สเตดค้นพบ โดยเฉพาะนักทดลองชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌ็อง-บาติสต์ บีโย และเฟลิกซ์ ซาวาร์ เป็นนักฟิสิกส์คนแรก ๆ ที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้อย่างละเอียดได้
นับได้ว่าการค้นพบของเออร์สเตดได้จุดประกายที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์หลายคนพยายามค้นพบเรื่องแม่เหล็กไฟฟ้า รวมถึงอ็องเดร-มารี อ็องแปร์ ผู้ค้นพบทฤษฎีแม่เหล็กโลก
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:นักเคมีชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากภาคใต้ของเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน
2394
หอจดหมายเหตุอินดีส

หอจดหมายเหตุอินดีส (Archivo General de Indias) เป็นสถานที่เก็บเอกสารสำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับจักรวรรดิสเปนในทวีปอเมริกาและหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน หอจดหมายเหตุอินดีสได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ประเทศสเปน
จิตตนาถ ลิ้มทองกุล

จิตตนาถ ลิ้มทองกุล ปั๊ป เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของนายสนธิ ลิ้มทองกุล ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ และ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ จันทน์ทิพย์ ลิ้มทองกุล (เสียชีวิต) อดีตหัวหน้าภาควิชาคหกรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
จิตตนาถจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก Whitsunday Anglican School (WAS) ประเทศออสเตรเลีย สำเร็จการศึกษาในปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์
จากมหาวิทยาลัยควีนแลนด์ ประเทศออสเตรเลีย และปริญญาโทคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
จิตตนาถเริ่มทำงานครั้งแรกด้วยการเป็นนักข่าวในเครือผู้จัดการ ต่อมาได้ก่อตั้งสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือการ์ตูนในแนวกำลังภายในหลายเรื่อง เช่น ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า, ขี่พายุดาบเทวดา, จอมคนแผ่นดินเดือด, หงสาจอมราชันย์, จอมราชันย์อหังการ์, กระบี่พลิกเมฆา ฯลฯ จากนั้นในต้นปี พ.ศ. 2547 ได้ขึ้นเป็นผู้บริหารของหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ และยังเป็นผู้พัฒนาเว็บไซต์ผู้จัดการออนไลน์ ให้น่าสนใจและน่าติดตามจนถึงปัจจุบัน
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2548–2549 ที่มีนายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กระทำการการขับไล่ นายทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอยู่นั้น ค่ำคืนของวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 จิตตนาถมีบทบาทเป็นผู้ขอถวายฎีกา (จัดทำหนังสือร้องทุกข์ต่อพระมหากษัตริย์) เพื่อทูลเกล้า ฯ ถวายแด่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ผ่านทางสำนักพระราชวัง โดยจิตตนาถได้เดินทางไปถวายฎีกาฉบับนี้พร้อมกับ สโรชา พรอุดมศักดิ์ พิธีกรรายการโทรทัศน์ ซึ่งขณะเดียวกัน นายสนธิ ลิ้มทองกุล ได้เดินทางไปยื่นหนังสือในเรื่องเดียวกันนี้ให้กับ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ประธานองคมนตรี (ในขณะนั้น) ที่บ้านสี่เสาเทเวศน์

**รางวัลเกียรติยศทางสังคม**
นายจิตตนาถ ลิ้มทองกุล ได้รับรางวัล "เปรียว อวอร์ด 2005" ที่นิตยสารเปรียวมอบให้ 10 บุคคลคุณภาพแห่งปี ซึ่งประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน และเป็นที่รู้จักในแวดวงสังคมไทย โดยมีการเชิญบุคคลที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จ จากหลากหลายวิชาชีพมาทำหน้าที่เป็น คณะกรรมการคัดเลือก และตัดสิน ภายใต้หลักเกณฑ์สำคัญคือ จะต้องเป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติพร้อม ทั้งเรื่องบุคลิกภาพ, สัมพันธภาพ, ความฉลาด, ความสง่างาม และมีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับในสังคม โดยนายจิตตนาถ ลิ้มทองกุล ได้รับรางวัลพร้อมกับผู้ได้รับรางวัลชาย อีก 4 คน คือ- กรณ์ จาติกวณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคประชาธิปัตย์ อดีตนักบริหารธุรกิจการเงิน- สราวุฒิ มาตรทอง นักแสดงและนักเขียน - เรืองวิทย์ นันทาภิวัฒน์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท หลักทรัพย์จัดการกองทุนอยุธยาเจเอฟ จำกัด- เจษฎ์ โทณวณิก นักกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา

**อ้างอิง**
  จิตตนาถ ลิ้มทองกุล CEO หนุ่ม ท้าทายความฝันเมื่อ ผู้จัดการ เปลี่ยนไป
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:เครือผู้จัดการ
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
บิสเนส-ทู-บิสเนส

Business-to-Business (B2B) เป็นคำเรียกในการทำธุรกิจการค้าระหว่างหน่วยงานธุรกิจกับหน่วยธุรกิจ ซึ่งมักจะเป็นผู้ผลิตสินค้า โดยผู้ซื้อและผู้ขายเป็นหน่วยงานธุรกิจทั้งคู่ ซึ่งแตกต่างกับ business-to-consumers (B2C) ที่เกิดจากหน่วยธุรกิจกับผู้บริโภค หรือ business-to-government (B2G) ระหว่างหน่วยธุรกิจกับรัฐบาล
ปริมาณการซื้อขายของ B2B จะมีปริมาณสูงกว่า B2C อย่างมาก ซึ่งการซื้อขายส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตสำหรับขายให้กับผู้บริโภคต่อไป ตัวอย่างเช่น B2B ของบริษัทผลิตรถยนต์ จะเกิดขึ้นกับบริษัทอื่น เช่น บริษัทผลิตยาง บริษัทผลิตกระจกหน้ารถ ซึ่งสุดท้ายสินค้าทั้งหมดจะถูกประกอบรวมเป็นชิ้นเดียวและขายให้กับผู้บริโภค

**อ้างอิง**
 Robert W. Bly. Business to Business Direct Marketing. ISBN 0-8442-3243-2
หมวดหมู่:การตลาด
พระลักษมี

พระลักษมี (ลกฺษฺมี लक्ष्मी) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เจ้าแห่งความมั่งคั่ง โชคลาภ และความเจริญรุ่งเรือง เป็นชายาและศักติ (พลัง) ของพระวิษณุ พระองค์เป็นหนึ่งใน “ตรีเทวี” (อีกสององค์คือ พระปารวตีและพระสรัสวตี) นอกจากในฮินดูแล้ว ยังพบการบูชาพระลักษมีเป็นเทพเจ้าองค์สำคัญองค์หนึ่งในศาสนาเชน ศาสนาพุทธแบบทิเบต, เนปาล และในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการนับถือพระโพธิสัตว์พระนามว่าพระวสุธารา ซึ่งมีพระลักษณะคล้ายคลึงกับพระลักษมีอย่างมาก แตกต่างเพียงลักษณะเชิงประติมานวิทยาบางส่วนเท่านั้น
ตามตำนานของศาสนาฮินดู เชื่อกันว่าพระองค์เกิดจากมหาสมุทรจากการกวนมหาสมุทรเมื่อครั้งสร้างโลก (เกษียรสมุทร) และได้เลือกพระวิษณุเป็นพระสวามีนิรันดร์   เมื่อพระวิษณุได้อวตารเป็นพระราม พระแม่ลักษมีก็ได้อวตารตามไปเป็นนางสีดา และเมื่อพระวิษณุอวตารเป็นพระกฤษณะ พระแม่ลักษมีก็อวตารเป็นพระแม่ราธา หรือ พระรุกมิณี ในปางปรศุรามาวตารก็ไปอวตารเป็น พระแม่ธรณี ในปางวามนาวตารก็อวตารไปเป็น พระนางกมลา เป็นต้น ในบันทึกโบราณของอินเดียมักถือให้สตรีทั้งปวงเป็นรูปแปลงของพระลักษมี การสมรสและความสัมพันธ์เชิงสามี-ภรรยาของพระลักษมีและพระวิษณุ เป็นแบบอย่างในพิธีกรรมต่าง ๆ ของการแต่งงานแบบฮินดู
ในศิลปะอินเดีย พระลักษมีทรงเครื่องแต่งกายอย่างงดงาม หรูหรา ประดับด้วยเครื่องประดับต่าง ๆ ผิวกายสีทองอร่าม และมีพาหนะเป็นนกฮูก พระองค์ประทับในท่าทางแบบโยคะ ทั้งนั่งและยืน บนฐานดอกบัวและมีดอกบัวในหัตถ์ อันเป็นสัญลักษณ์ของโชคลาภ การเข้าใจตัวเอง และการเป็นอิสระเชิงจิตวิญญาณ ประติมานวิทยาของพระองค์มักแสดงพระองค์มีสี่กร อันแสดงถึงปุรุษารถะทั้งสี่ประการ (เป้าหมายในชีวิตทั้งสี่) คือ ธรรม, กาม, อรรถะ และโมกษะ
หลักฐานเชิงโบราณคดีแสดงให้เห็นว่ามีการบูชาพระลักษมีมาตั้งแต่หนึ่งสหัสวรรษก่อนคริสตกาล เทวรูปต่าง ๆ ของพระองค์ยังพบในโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อายุราวครึ่งคริสต์สหัสวรรษแรก  เทศกาลที่ฉลองพระลักษมีได้แก่ ทีปาวลี และ ศารัทปุรณิมา (โกชาคีรีปุรณิมา)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 นางสีดา- นางราธา
หมวดหมู่:เทพแห่งโชคลาภ
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ลัทธิศักติ
ปืนลม

ปืนลม (อังกฤษ: Air gun) เป็นหนึ่งในอาวุธปืน แต่ปืนลมนั้นเป็นปืนที่ไม่ใช้ดินปืนในการผลักดันลูกกระสุน แต่จะใช้แรงลมแทน ซึ่งปืนลมนั้นเป็นปืนที่สามารถใช้ในการแข่งขันหรืองานต่าง ๆ ตามแต่ผู้ใช้งานจะนำไปใช้โดยปืนลม ในปัจจุบันนี้ได้ทำเลียนแบบให้มีรูปทรงและขนาดที่เหมือนกับปืนจริงมาก 

**ประเภทของปืนลม**
ซึ่งปืนลมนั้นสามารถแบ่งประเภทได้หลายชนิด เช่น - แบบใช้ลม เกิดจากสูบภายในตัวเองซึ่งนิยมใช้สปริงในการดีดลูกสูบ - แบบใช้แก๊ส เป็นแบบที่ใช้การอัดแก๊สเข้าไปในที่บรรจุแล้วใช้แก๊สในการผลักดันลูกกระสุน - แบบใช้ไฟฟ้า เป็นแบบที่ใช้มอเตอร์ในการขับเฟืองเพื่อไปดันลูกสูบในการอัดลมซึ่งปืนชนิดนี้จะยิงได้เร็วกว่าชนิดอื่นที่กล่าวมา โดยลูกกระสุนที่นิยมใช้จะมีขนาดประมาณ 6 มม. และขนาดชองน้ำหนักที่มีในตลาดมีตั้งแต่ 0.10 - 0.25 กรัม แล้วแต่ความแรงและความเหมาะสม ปืนแรงหรือไม่แรงนั้นแล้วแต่วัสดุที่นำมาผลิต และการดีไซน์ของปืนชนิดนั้น ๆ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Robert Beeman's History of Airguns date=2013-01-02 - Modern Airgun and Air Rifle Technology, & Sport date=2010-07-02 
หมวดหมู่:อาวุธปืน
จักรพรรดิอักบัร

ญะลาล อุดดีน มุฮัมมัด อักบัร (جلال الدین محمد اکبر; Jalaluddin Muhammad Akbar, 24 ตุลาคม พ.ศ. 2085 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2148)  หรือที่รู้จักในชื่อ อักบัรมหาราช (Akbar the Great) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโมกุลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2099 ถึง พ.ศ. 2148 ด้วยการให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา พระองค์จึงถือเป็นกษัตริย์มุสลิมที่อยู่ในใจประชาชนอินเดียตลอดมา
จักรพรรดิอักบัรเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหุมายุน พระองค์ได้ประสูติกาล ณ รัฐสินธุ์ ขณะที่พระราชบิดาเสด็จหนีไปยังเปอร์เซีย พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาในปี พ.ศ. 2099 ขณะที่มีพระชนมายุเพียง 13 ปีเศษ พระองค์เคยย้ายเมืองหลวงไปยังเมืองลัคเนาเป็นเวลา 13 ปี มีพระสหายคู่พระทัยชาวฮินดูคือ ราชามานสิงห์ ในรัชกาลของพระองค์ทรงได้ให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา และไม่บีบบังคับให้ศาสนิกอื่นให้เข้ามานับถือศาสนาอิสลามเช่นดังรัชกาลก่อน โดยทรงยกเลิกกฎเชซิยะห์ ซึ่งเป็นกฎหมายให้ผู้ที่ไม่ได้นับถือศาสนาอิสลามต้องจ่ายภาษีสูงกว่า
ในรัชกาลของพระองค์ ได้มีความพยายามในการสถาปนาศาสนาใหม่ เรียกว่า ดีน-ไอ-อีลาฮี (دین الهی, दीन-ऐ-इलाही) ซึ่งเป็นการรวมหลักธรรมระหว่างศาสนาฮินดูกับอิสลามเข้าด้วยกันเป็นศาสนาใหม่ เพื่อลดความขัดแย้งระหว่างสองศาสนา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ก็เสด็จสวรรคตลงเสียก่อนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1605

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2085
หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:มหาราช
หมวดหมู่:ศาสดา
เกแบ็ก

เกแบ็ก (Québec) หรือ ควิเบก (Quebec) สามารถหมายถึง- รัฐเกแบ็ก รัฐหนึ่งในประเทศแคนาดา- นครเกแบ็ก เมืองหลวงของรัฐเกแบ็ก ในประเทศแคนาดา
ปราสาทบันทายสำเหร่

ปราสาทบันทายสำเหร่
ปราสาทบันทายสำเหร่ (ប្រាសាទបន្ទាយសំរែ บอนตีย์สำแร) ปราสาทนี้ได้รับการบูรณะโดยช่างชาวฝรั่งเศสด้วยวิธี Anastylose ซึ่งเป็นวิธีซ่อมแซมโดยคงสภาพเดิมของปราสาทไว้ให้มากที่สุด  จะไม่มีการต่อเติมหรือเพิ่มลวดลายขึ้นมาใหม่  โดยมีขั้นตอนดังนี้ ช่างจะทำแผนผังส่วนประกอบต่าง ๆ ของปราสาทไว้ทั้งหมด จากนั้นก็ค่อยๆ รื้อชิ้นส่วนต่าง ๆ ลงมา โดยจะทำเครื่องหมายและถ่ายภาพชิ้นส่วนทุกชิ้น  จากนั้นก็ทำการปรับพื้นฐานล่างของปราสาทให้มั่นคงแข็งแรง แล้วสุดท้ายจึงประกอบชิ้นส่วนทั้งหมดกลับเข้าไปเหมือนเดิม การบูรณะปราสาทด้วยวิธีนี้ช่างฮอลันดาเป็นผู้คิดค้นขึ้นและใช้ครั้งแรกที่ประเทศอินโดนีเซีย  สำหรับในประเทศไทยเคยใช้กับการบูรณะปราสาทหินพิมายและปราสาทหินเขาพนมรุ้ง
ปราสาทบันทายสำเหร่ตั้งอยู่นอกเมืองพระนครไปทางตะวันออก  นักวิชาการสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 หรืออาจจะเป็นสมัยพระเจ้ายโศวรมันที่ 2 เป็นเทวสถานฮินดู ศิลปะแบบนครวัด ภาพสลักส่วนใหญ่แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องรามเกียรติ์ มีการแกะลายที่ชัดเจน ลึกและหนักแน่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บันทายสำเหร่
บันทายสำเหร่
บันทายสำเหร่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
ยานพาหนะสองชั้น

ไฟล์:Cityrail-millennium-M32-ext.jpg|thumb|รถไฟสองชั้นในซิดนีย์
ยานพาหนะสองชั้น เป็น รถโดยสารประจำทาง รถไฟ รถราง หรือยานพาหนะสาธารณะใด ๆ ก็ตามที่มีสองชั้นสำหรับผู้โดยสาร

**รถโดยสารประจำทาง**
รถโดยสารประจำทางสองชั้นในประเทศไทย ปัจจุบันให้บริการโดย บริษัท ขนส่ง จำกัด และบริษัทเอกชนในบางบริษัท ซึ่งรถโดยสารประจำทางสองชั้นในประเทศไทยมักจะเป็นรถวิ่งในระยะทางไกล เช่น สายกรุงเทพฯ-เชียงใหม่, สายกรุงเทพฯ-ภูเก็ต, สายนครราชสีมา-หัวหิน, สายอุบลราชธานี-พัทยา  เป็นต้น​ 

**รถไฟ**

**รถราง**
รถรางสองชั้นในแบล็คพูล
Hong Kong Tramways เป็นบริษัทรถรางบริษัทเดียวที่บริหารรถรางสองชั้นอย่างผูกขาด
รถรางสองชั้นที่ให้บริการใน แบล็คพูล และ อเล็กซานเดรีย จนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 รถรางสองชั้นเป็นรถธรรมดาใน สหราชอาณาจักร
จากปี พ.ศ. 2453 ถึง พ.ศ. 2507 รถรางสองชั้นถูกใช้ในมุมไบ

**เครื่องบิน**
ไฟล์:Airbus A380 blue sky.jpg|thumb|right|เครื่องบินสองชั้น Airbus A380
เครื่องบินที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลในยุคแรก ๆ เช่น Boeing 314 มีสองชั้นสำหรับผู้โดยสาร หลังจาก สงครามโลกครั้งที่ 2 B-29 กลายมาเป็นเครื่องบินสองชั้นที่เป็นที่นิยมกันไปทั่วโลก

**ดูเพิ่ม**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  British Columbia Transit date=2007-09-30  -  Jexcar date=2007-04-16  
หมวดหมู่:ยานพาหนะ
ตำบลกำแพงเพชร

ตำบลกำแพงเพชร เป็นตำบลในอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2435 ต่อมาเข้ามาอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดสงขลา เรียกว่า อำเภอกำแพงเพชร และปี พ.ศ. 2480 เปลื่ยนชื่อเป็น "อำเภอรัตภูมิ" มีระยะห่างจากศาลากลางจังหวัดสงขลา 60 กิโลเมตร ตำบลกำแพงเพชรมีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 86.6 ตารางกิโลเมตร (54,125 ไร่)

**ภูมิศาสตร์**
สภาพพื้นที่ของตำบลกำแพงเพชรเป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาสูงทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาสันกาลาคีรีทางด้านตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อตำบลควนรู อำเภอรัตภูมิ- ทิศตะวันออก ติดต่ออำเภอควนเนียง- ทิศใต้ ติดต่ออำเภอหาดใหญ่- ทิศตะวันตก ติดต่อตำบลท่าชะมวง อำเภอรัตภูมิ
สภาพพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร เป็นที่ราบ พื้นที่บางส่วนเป็นภูเขาสูง ทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาทางด้านตะวันตก
ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลท่าชะมวง มีคลองสายหลักไหลผ่านคือ คลองรัตภูมิ คลองเขาล้อน คลองยางแดงและคลองหินดำ

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ตำบลกำแพงเพชรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกำแพงเพชร (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลกำแพงเพชรเดิม)- เทศบาลตำบลกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกำแพงเพชร (เขตสุขาภิบาลกำแพงเพชรเดิม)

**เศรษฐกิจ**
อาชีพ ตำบลกำแพงเพชร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาจึงเอื้ออำนวยต่อการประกอบอาชีพทางการเกษตร เศรษฐกิจส่วนใหญ่เกิดจากผลผลิตทางการเกษตร นอกจากนี้ภาคเอกชนได้มาจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมในตำบลอันทำให้เกิดการจ้างแรงงานในพื้นที่ ประกอบกับหน่วยงานภาครัฐเข้ามาสนับสนุนให้ราษฎรได้มีความรู้ในด้านการประกอบอาชีพและรายได้เพิ่มขึ้นการประกอบอาชีพของราษฎรในพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร แยกได้ดังนี้- ประกอบอาชีพยางพารา จำนวน 1,300 ครัวเรือน คิดเป็น 35.75 %- ประกอบอาชีพทำนา จำนวน 965 ครัวเรือน คิดเป็น 26.54 %- ประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์ จำนวน 570 ครัวเรือน คิดเป็น 15.68 %- ประกอบอาชีพค้าขาย จำนวน 375 ครัวเรือน คิดเป็น 10.31 %- ประกอบอาชีพอื่น ๆ จำนวน 426 ครัวเรือน คิดเป็น 11.72 %

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 วัดใหม่ทุ่งคาเป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง- วัดเขาตกน้ำเป็นวัดเก่าแก่ของอำเภอรัตภูมิ- น้ำตกโตนปลิวเป็นน้ำตกที่สวยงามที่มีเส้นทางผ่านถนนในตำบล

**อ้างอิง**
 http://www.thaitambon.com/tambon/ttambon.asp?ID=900901 date=2007-03-27  ไทยตำบล (กำแพงเพชร)- http://www.kppobt.go.th/content/history.php date=2007-08-15  ข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  องค์การบริหารส่วนตำบลกำแพงเพชร date=2009-01-22 
กำแพงเพชร
หมวดหมู่:อำเภอรัตภูมิ
คาสิมีร์ ฟังค์

กาชีมีแยช ฟุงก์ (Kazimierz Funk) หรือ คาสิมีร์ ฟังค์ (Casimir Funk) (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427 - 19 มกราคม พ.ศ. 2510) เป็นนักชีวเคมีชาวโปแลนด์ เป็นผู้ริเริ่มแนวคิดเกี่ยวกับวิตามินเป็นคนแรก
2510
หมวดหมู่:นักเคมีชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากวอร์ซอ
จอห์น โลจี เบร์ด

จอห์น โลจี เบร์ด (John Logie Baird, 13 สิงหาคม พ.ศ. 2431 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2489) เป็นวิศวกรชาวสกอตแลนด์ เป็นผู้ประดิษฐ์ระบบโทรทัศน์เป็นครั้งแรกของโลก
2489
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:วิศวกรชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากพื้นที่สภาดันบาร์ตันเชอร์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีโทรทัศน์
หมวดหมู่:บุคคลจากพื้นที่สภาอาร์ไกล์และบิวต์
ไวทัส เบริง

ไวทัส เบริง
ไวทัส เบริง (Vitus Bering, สิงหาคม พ.ศ. 2224 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2284) เป็นนักสำรวจชาวเดนมาร์กในกองทัพเรือของรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2224
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวรัสเซีย
2284
พระสุรัสวดี

พระสุรัสวดี หรือ พระสรัสวดี (सरस्वती สรสฺวตี) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ผู้อุปถัมภ์ความรู้, ศิลปะ, ดนตรี, ปัญญา และการเรียนรู้ เป็นพระชายาของพระพรหม และเป็นหนึ่งในตรีเทวีร่วมกับพระลักษมีและพระปารวตี ช่วยเหลือตรีมูรติในการสร้าง รักษา และทำลายเอกภพ ตามลำดับ
พระสุรัสวดี เป็นเทพีที่ปรากฏในคัมภีร์ฤคเวท โดยยังมีความสำคัญและได้รับการนับถือเรื่อยมาตั้งแต่ยุคพระเวทจนถึงสมัยใหม่ ชาวฮินดูบางกลุ่มได้เฉลิมฉลองในเทศกาลวสันตปัญจมี (वसन्त पञ्चमी "วันที่ห้าของฤดูใบไม้ผลิ") เพื่อบูชาพระองค์
นอกจากนี้ พระสุรัสวดี ยังได้รับการเคารพจากศาสนิกชนเชนในแถบภาคกลางและภาคตะวันตก รวมทั้งยังได้รับการนับถือจากพุทธศาสนิกชนบางกลุ่มด้วย ด้วยความที่เป็นเทพีแห่งศิลปวิทยา จึงให้มีผู้นับถือนอกเหนือไปจากประเทศอินเดีย เช่น ญี่ปุ่น, เวียดนาม, บาหลี (อินโดนีเซีย) และพม่า โดยเฉพาะในญี่ปุ่นที่รับพระสรัสวดี มาเป็นเทพีในพุทธศาสนาแบบญี่ปุ่นและลัทธิชินโต เรียกว่า "เบ็นไซเต็ง"

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สุรัสวดี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ลัทธิศักติ
พระบาบ

ซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ หรือ พระบาบ ศาสนิกชนบาไฮในไทยเรียก พระบ็อบ (سيد علی ‌محمد شیرازی; ตุลาคม พ.ศ. 2362 – 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2393) เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิบาบี

**ประวัติ**
พระบาบ มีนามเดิมว่าซิยยิด อะลี มุฮัมมัด ชีรอซีย์ เขาประกาศตัวว่าเป็นทายาทของกาซิม รัชติ ผู้นำทางศาสนาคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาได้อ้างว่าตนเองเป็นประตูสู่อิหม่ามมะฮ์ดี อิหม่ามคนที่ 12 ตามความเชื่อของมุสลิมชีอะฮ์ ต่อมาเขากลับอ้างว่าเป็นอิหม่ามมะฮ์ดีเสียเอง และในท้ายที่สุดอ้างตนเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง
พระบาบจำคุกระหว่าง พ.ศ. 2390 – 2391 ที่เมืองมากู ระหว่างนี้ เขาได้เขียนคัมภีร์บายันที่ถือเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของขบวนการ บาบปฏิเสธอัลกุรอานและคัมภีร์อื่น ๆ ก่อนหน้านี้ และให้เมืองชิราชเป็นศูนย์กลางของศาสนาแทนมักกะฮ์ ผู้เลื่อมใสลัทธินี้ใช้การรบและความรุนแรงเพื่อนำไปสู่จุดหมาย ทำลายระเบียบทางสังคมดั้งเดิมของอิหร่านเพื่อเริ่มศักราชของศาสนาใหม่ จึงถูกทางรัฐบาลปราบปรามอย่างรุนแรงตั้งแต่ พ.ศ. 2391 – 2393 บาบเองถูกจับและประหารชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2393

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสดา
หมวดหมู่:ลัทธิบาบี
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือศาสนาอิสลาม
พระบะฮาอุลลอฮ์

พระบะฮาอุลลอฮ์ หรือ พระบาฮาอุลลาห์ ( بهاء الله ; Bahá'u'lláh; 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2360 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2435) เป็นศาสดาของศาสนาบาไฮ ท่านประกาศตนเป็นผู้เผยพระวจนะตามคำทำนายของขบวนการบาบี
พระบะฮาอุลลอฮ์สอนว่ามนุษยชาติทั้งปวงเป็นเชื้อชาติเดียวกัน และถึงเวลาแล้วที่จะรวมประชาชาติทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียว ท่านอ้างว่าได้รับพระวิวรณ์จากพระเป็นเจ้า จึงถูกทางการเปอร์เซียและจักรวรรดิออตโตมันจับขังคุก ในช่วง 24 ปีสุดท้ายท่านถูกขังที่เอเคอร์ ปาเลสไตน์ จนถึงแก่กรรมขณะอายุได้ 74 ปี
ช่วงที่ยังมีชีวิตอยู่ท่านประพันธ์งานวรรณกรรมไว้หลายชิ้น ที่สำคัญ คือ คีตาบีอัคดัสและคีตาบีอีคาน ซึ่งกลายเป็นคัมภีร์ของศาสนาบาไฮในปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนาบาไฮ
หมวดหมู่:ศาสดา
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะ
หมวดหมู่:บุคคลจากเตหะราน
มูลฐานนิยม

มูลฐานนิยม (fundamentalism) หมายถึง รูปแบบศาสนาที่ยึดความเชื่อตามคัมภีร์อย่างเคร่งครัดและตีความตามตัวอักษร มักพบในศาสนาอิสลามและศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ศาสนา
คตินิยมเชื้อชาติ

ไฟล์:Japanese only sign.jpg|thumb|right|280px|ป้าย "เฉพาะคนญี่ปุ่นเท่านั้น" ที่ เมืองโอตารุ จังหวัดฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มีข้อความเป็นภาษาญี่ปุ่น อังกฤษ และรัสเซีย ห้ามชาวต่างชาติที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นเข้า
คตินิยมเชื้อชาติ (racism) มีหลายความหมาย ส่วนมากมักจะหมายถึงการที่สมาชิกในเผ่าพันธุ์หนึ่งมีความเห็นว่าพวกของตนเหนือกว่าเผ่าพันธุ์อื่น ๆ

**ดูเพิ่ม**
 คตินิยมเชื้อชาติในประเทศไทย- ลัทธิฟาสซิสต์- คูคลักซ์แคลน- นีโอนาซี- การแบ่งแยกเชื้อชาติ- เอกสิทธิ์คนขาว

หมวดหมู่:สังคม
ผลึกฟ้า

ผลึกฟ้า เจ้าของเดิม เทพมารดาหนี่โว คำปรารภ "เหล่าเทพ ภูตผี มาร ปีศาจ  ล้วนเห็นตรงกันว่า ข้าหนี่โวนี้แสนจะโง่เขลา ทำไหมต้องเสียสละตัวเองพร้อมกับมารปีศาจ เพื่อปกป้องชาวโลกมันคุ้มแล้วหรือ แต่เมื่อข้ารู้ว่า ชาวโลกสามารถมีชีวิตอย่างปลอดภัยและมีความสุข การเสียสละของข้านี้ก็นับว่า คุ้มแสนคุ้ม" 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การ์ตูนจีน
หมวดหมู่:ศึกเทพศาสตรา
หมวดหมู่:เทพศาสตรา
หมวดหมู่:รายชื่อเทพศาสตรา
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย

สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2498 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543
สมาคมนักข่าวฯ ก่อตั้งขึ้นเนื่องจากสมาชิกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทยกลุ่มหนึ่ง
รู้สึกว่าสมาคมหนังสือพิมพ์ฯ นั้นถูกครอบงำโดยอำนาจทางการเมือง
อีกทั้งไม่พึงพอใจในการแถลงงบดุลอย่างคลุมเครือในการประชุมสามัญประจำปี จนถึงขั้นประท้วง "วอล์กเอาท์" เดินออกจากห้องประชุมจนเกือบหมด
ไม่กี่วันหลังจากนั้น นักข่าวนักหนังสือพิมพ์ส่วนหนึ่งได้จับกลุ่มกันคิดที่จะก่อตั้งสมาคมใหม่ ที่มีวัตถุประสงค์ตรงกับ อุดมการณ์ของตน และใช้ชื่อว่า "สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย"
นายกสมาคมคนแรกคือนายอิศรา อมันตกุล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สื่อมวลชน
นักข่าว
หมวดหมู่:องค์กรวิชาชีพ
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2448
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2543
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2508 และต่อมาได้รวมกับสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย กลายเป็นสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543

**ทำเนียบนายกสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย**
# นายเฉลิม วุฒิโฆสิต พ.ศ. 2508, 2509, 2512, 2513
# นายเสฐียร พันธรังษี พ.ศ. 2510, 2511
# นายประสิทธิ์ ลุลิตานนท์ พ.ศ. 2514, 2515
# นางเสริมศรี เอกชัย พ.ศ. 2516, 2517, 2520
# นายโชติ มณีน้อย พ.ศ. 2518, 2519
# นายสมบูรณ์ วรพงษ์ พ.ศ. 2521, 2522
# นายกิตติ ชูพินิจ พ.ศ. 2523, 2524
# นายพอใจ ชัยะเวฬุ พ.ศ. 2525, 2526
# นายศุภเกียรติ ธารณกุล พ.ศ. 2527, 2528, 2538, 2539
# นายไตรรัตน์ สุนทรประภัสสร์ พ.ศ. 2529, 2530
# นายบัณฑิต รัชวัฒนะธานินทร์ พ.ศ. 2531, 2532, 2534, 2535
# นายเชาว์ รูปเทวินทร์ พ.ศ. 2533
# นายสุทิน กาญจนไพบูลย์ พ.ศ. 2536, 2537
# นายสมาน สุดโต พ.ศ. 2540
# นายสุวัฒน์ ทองธนากุล พ.ศ. 2541, 2542

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สื่อมวลชน
นักหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:องค์กรวิชาชีพ
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2543
สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย

สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เป็นองค์กรวิชาชีพของสื่อมวลชนไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยการรวมกันของสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยกับสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อเสริมสร้างความเป็นเอกภาพในองค์กรวิชาชีพสื่อสารมวลชน ให้สามารถทำหน้าที่ผดุงไว้ซึ่งมาตรฐานทางวิชาชีพ และจริยธรรมของสื่อมวลชนไทยได้อย่างเข้มแข็งยิ่งขึ้น

**ทำเนียบนายกสมาคม**
ทำเนียบนายกสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย เรียงลำดับตามปีที่ดำรงตำแหน่ง

**หมายเหตุ**

** อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:สื่อมวลชน
น
หมวดหมู่:องค์กรวิชาชีพ
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ

แพทย์หญิงเพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ เป็นแพทย์แผนปัจจุบันคนแรกของไทยที่บุกเบิกนำเอาสมุนไพรมาใช้ร่วมกับการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ในโรงพยาบาลวังน้ำเย็นจังหวัดสระแก้วและเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์แผนไทยซึ่งทำให้ศาสตร์องค์ความรู้ด้านการแพทย์แผนไทยที่ถึงหลงลืมไปนานกลับมาได้ความนิยมอีกครั้งหนึ่ง อีกทั้งยังได้รับเลือกเป็นแพทย์ดีเด่นชนบท ประจำปี พ.ศ. 2529 จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทย์ดีเด่นในโรงพยาลประจำอำเภอ ประจำปี 2527 จากแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูถัมภ์ และแพทย์สตรีที่มีผลงานดีเด่นทางด้านสังคมชนบทประจำปี 2529 จากสมาคมแพทย์สตรีแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

**ประวัติ**
เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 
การศึกษา: ปริญญาตรี แพทย์ศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปริญญาโท  บริหารการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต  มหาวิทยาลัยมหิดล
ประวัติทำงาน: ผู้อำนวยการโรงพยาบาลวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดปราจีนบุรี นายแพทย์ใหญ่กรมการแพทย์ และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย ช่วยอธิบดีกรมแพทย์แผนไทย  และผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย
ผู้อำนวยการสถาบันการแพทย์แผนไทย สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข รองอธิบดีกรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก สาธารณสุขนิเทศสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข (Senior Medical Supervisors)
ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อน้ำดี เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 สิริรวมอายุได้ 56 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
http://www.siamherbtech.com/?cid=137117 date=2011-11-20 
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งท่อน้ำดี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:แพทย์หญิงชาวไทย
นาท ภูวนัย

นายกองเอก อุดมพร คชหิรัญ หรือ นาท ภูวนัย อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์  เป็นนักแสดงชาวไทยที่เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปีพุทธศักราช 2516-2517 จากเรื่องไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ คู่กับ ภาวนา ชนะจิต และ ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์

**ประวัติ**
นาท ภูวนัย เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก (พิเศษ) ศิริ คชหิรัญ ป.ม.,ป.ช.,ท.จ. อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา กับ นางพรรณพิมพ์ คชหิรัญ เป็นหลานปู่ ขุนจงใจหาญ (แม้น คชหิรัญ) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนสันติราษฏร์บำรุง และคณะรัฐศาสตร์การปกครอง ที่มหาวิทยาลัยซีบาสเตียน กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ แล้วจึงได้รับราชการกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอและแสดงภาพยนตร์กับละครในเวลาเดียวกันโดยเริ่มจากละครการกุศลทางช่อง 7 เรื่อง ลาก่อนน่านเจ้า และภาพยนตร์เรื่อง แม่ศรีไพร คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ จากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินและจอแก้วต่อมาอีกหลายเรื่องโดยรับบทเป็นพระเอก, พระรอง และบทประกบ ต่อมาได้ออกจากวงการบันเทิงและรับราชการจนเกษียณอายุในปีพุทธศักราช 2549 ในตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 
เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ เขต 2 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือก                          
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นิตยา ปานะถึก มีบุตรธิดารวม 4 คน หนึ่งในนั้น คือ จารุศิริ ภูวนัย ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ปัจจุบันยังมีผลงานทางละครเป็นระยะๆ

**รับราชการ== 
*รองผู้ว่าราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
*ผู้ตรวจราชการกรมการปกครอง
*นายอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
*นายอำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
*นายอำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา
*นายอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
*นายอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่
*นายอำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น
*ปลัดอำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
*ปลัดอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

**ผลงานทางภาพยนตร์**

**ผลงานละคร== 

**กำกับการแสดง**
 แผ่นดินสีทอง ปี 2521

**รางวัล**
 รางวัลตุ๊กตาทอง (พระสุรัสวดี) ประเภทนักแสดงนำฝ่ายชาย จากภาพยนตร์เรื่อง "ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ" ประจำปี พ.ศ. 2516

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  นาท ภูวนัย พระเอกมาดเท่ห์ สุดสมาร์ท date=2016-03-04 -  นาท ภูวนัยfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:พรรคเพื่อแผ่นดิน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายหน้า)
จตุพล ภูอภิรมย์

จตุพล ภูอภิรมย์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2524) ตุ๊ เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย
จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน สาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น และได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเรื่อง เงาะป่า ประจำปี พ.ศ. 2523

**ประวัติ**
จตุพล ภูอภิรมย์ ภูมิลำเนา เกิดที่ จังหวัดชัยนาท เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการจากการเป็นนายแบบโฆษณายาสีฟันใกล้ชิด เมื่อ พ.ศ. 2518-2519 และได้งานแสดงละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม 
จตุพล ภูอภิรมย์ แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล โดยได้แสดงบทบาทที่เดิมสรพงศ์ ชาตรี จะเป็นผู้เล่น แต่บังเอิญไม่มีคิวแสดงว่าง จากภาพยนตร์เรื่องนี้จตุพลได้รับรางวัลตุ๊กตาเงิน ในสาขานักแสดงดาวรุ่ง 

**การเสียชีวิต**
จตุพล ภูอภิรมย์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ประมาณ 25 เรื่อง ก่อนจะเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2524 เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ โดยภาพยนตร์เรื่อง "เงาะป่า"  กำกับโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และ เปี๊ยก โปสเตอร์  ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2523 แต่จตุพลไม่ได้รับรางวัล เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตเสียก่อน ต่อมาได้นักแสดงรุ่นน้องที่มีหน้าตาคล้ายกัน อโนเชาว์ ยอดบุตร มารับช่วงแทน

**ผลงานภาพยนตร์**
 ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น (2520) รับบท ทองพูน โคกโพ- ชาติผยอง (2521) รับบท ลัคกี้ แจ๊ค- เมียหลวง (2521) รับบท ดร อนิรุทธิ์- อีหนูเขี้ยวเสน่ห์ (2521) รับบท ตุ๊- กัปตันเรือปู (2521) รับบท ขาน- สัญชาตญาณโหด (2522) รับบท ทศ- พรุ่งนี้ก็สายเกินไป (2522)- ดอกโสนบานเช้า (2523) รับบท พีนา- พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (2523) รับบท นนท์- อารีดัง (2523) รับบท ร อ พงษ์พันธ์ เทวาพิทักษ์- วัยสวิง (2523) รับบท พัลลภ มโนรส (เอ็ด)- หลวงตา (2523) รับบท บุญหลง- ถึงอย่างไรก็รัก (2523) รับบท ลอย- ภูตพิศวาส (2523) รับบท มารุต- เงาะป่า (2523) รับบท ซมพลา- นักเลงตาทิพย์ (2523) รับบท ร.ต.อ.ไชยยันต์- ขบวนการแก้จน (2524) รับบท ประชา- นานแค่ไหนก็ยังรัก (2524) รับบท จักรี วานิชกุล- ทัดดาวบุษยา (2524) รับบท ยอดขวัญ- เงินปากผี (2524) รับบท มนต์- รักพยาบาท (2524) รับบท สันต์- เจ้าแม่สาริกา (2524)- เพชรพระอุมา (2524) รับบท พรานชด- ยอดรักผู้กอง (2524) รับบท พัน น้ำสุพรรณ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 01459- name=Chatupol Bhuapirom
2524
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชัยนาท
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมพระสุรัสวดี
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสุพรรณหงส์
ฮิเดกิ โทดากะ

ฮิเดกิ โทดากะ (Todaka Hideki) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองมิยาซากิ‎ จังหวัดมิยาซากิ‎ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 21 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 4

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2539)- แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 31 กรกฎาคม 2542 ชนะคะแนน เฮซุส โรฮัส ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 7 พฤศจิกายน 2542 ชนะคะแนน อากิฮิโกะ นาโงะ ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 เมษายน 2543 ชนะทีเคโอ หยกไท ศิษย์ อ. ยก 11 ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2543 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 7 ที่ นาโงยะ- แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท 
** ชิง (ที่ว่าง) 4 ตุลาคม 2546 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 6 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน ฆูลิโอ ซาราเต ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 28 มีนาคม 2542 เสมอโดยเทคนิค กับ เฮซุส โรฮัส ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากมิยาซากิ‎
วอลอดือมือร์ ซือดอแรนกอ

วอลอดือมือร์ แปตรอวึช ซือดอแรนกอ (Володи́мир Петро́вич Сидоре́нко) นักมวยสากลชาวยูเครน สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อก 7) เสมอ 2 แพ้  3

**ประวัติ**
ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นฟลายเวท กีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 และได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2544 ไซโดเรนโกได้ครองแชมป์โลกที่ว่าง WBA รุ่นแบนตัมเวท ใน พ.ศ. 2548 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 6 ครั้ง ก่อนจะเสียตำแหน่งใน พ.ศ. 2551

**เกียรติประวัติ**
 เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นกีฬาโอลิมปิกที่ ซิดนีย์ พ.ศ. 2543 (แพ้ วิจารณ์ พลฤทธิ์ ของ ไทย)- แชมป์ WBA Intercontinental (แชมป์เงา WBA) และแชมป์สมาคมมวยทวีปยุโรป (EBA) รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง (ที่ว่าง) , 17 กุมภาพันธ์ 2547 ชนะคะแนน มอยเซส กัสโตร () ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี​
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 18 พฤษภาคม 2547 ชนะคะแนน โจเซฟ อักเบโก () ที่ ฮันเซฮัลเลอ ลือเบ็ค ประเทศเยอรมนี
** สละแชมป์​- คัดเลือกผู้ท้าชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท​ 
** ชิง (ที่ว่าง) , 26 ตุลาคม 2547 ชนะคะแนน เลโอ กาเมซ (1930) ที่ ออแอ็สพีเออาเรนา ร็อสท็อค ประเทศเยอรมนี (เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกตำแหน่งว่างกับแชมป์เฉพาะกาล)​- แชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง (ที่ว่าง) , 26 กุมภาพันธ์ 2548 ชนะคะแนน ฆูลิโอ ซาราเต () ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 , 26 พฤศจิกายน 2548 ชนะคะแนน โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ (1930) ที่ อ็อสเทอมันน์อาเรนา เลเวอร์คูเซิน ประเทศเยอรมนี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 11 มีนาคม 2549 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา () ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 15 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม () ที่ บาร์เคลย์การ์ดอาเรนา ฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 , 17 มีนาคม 2550 เสมอกับ ริการ์โด กอร์โดบา () ที่ ฮันส์ มาร์ติน ชเลอเยอร์ ฮัลเลอ ชตุทการ์ท ประเทศ​เยอรมนี​ 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 , 29 มิถุนายน 2550 ชนะน็อก เฌโรม อาร์นูลด์ () ยก 7 ที่ ปาเลส เดสปอร์ต เด มาร์แซย์ มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส​
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 , 10 มกราคม 2551 ชนะคะแนน โนบูโตะ อิเกฮาระ () ที่ ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น 
** เสียแชมป์ , 31 พฤษภาคม 2551 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน () ที่ คัสเตโลดึสเซิลดอร์ฟ ดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี- แชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง (ที่ว่าง) , 28 สิงหาคม 2553 ชนะคะแนน มึบวานา มาทุมลา () ที่ จตุรัสเอกราช เคียฟ ประเทศยูเครน​- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท , 2 พฤษภาคม 2552 แพ้คะแนน อันเซลโม โมเรโน () ที่ ฮัลเลอซีเบ็น เบรเมิน ประเทศเยอรมนี
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท (ที่ว่าง)​ , 4 ธันวาคม 2553 แพ้ทีเคโอ​ โนนิโต โดแนร์ () ยก 4 ที่ ฮอนด้าเซนเตอร์ แอนะไฮม์ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com -  sportenote.com -  วิดีโอการชกชิงรองแชมป์โลกกับ เลโอ การ์เมซ 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวยูเครน
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูเครน
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองแดงโอลิมปิก
หมวดหมู่:ฝาแฝด
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นซาปอริฌเฌีย
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติยูเครน
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBA
มาลินี สุขเวชชวรกิจ

แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2480) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์  อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์

**ประวัติ**
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine ) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ

**การทำงาน**
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)
ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

**สมาชิกวุฒิสภา**
# การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 จังหวัดนครสวรรค์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ส่วนตัวของพ.ญ.มาลินี สุขเวชชวรกิจ date=2009-02-13 
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ฮุซเซน อนน์

ตุน ฮุซเซน บิน ดาโตะก์ อนน์ (Tun Hussein bin Dato' Onn, langx|ms|حسين بن عون|label=ยาวี|script=arab|italic=unset; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศมาเลเซีย 
ฮุซเซน อนน์ เป็นบุตรของดาโตะก์ อนน์ จาอ์ฟาร์ (หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอัมโน) กับดาติน ฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน เขาได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากประเทศสิงคโปร์ และจบการศึกษาจากโรงเรียนภาษาอังกฤษจากเมืองโจโฮร์บะฮ์รู 

**ครอบครัว**
ฮุซเซน บิน อนน์เกิดในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่โจโฮร์บะฮ์รู เป็นลูกของอนน์ จาอ์ฟาร์ (1895–1962) กับฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน (1899–1988) พ่อของเขาเป็นนักสู้เพื่อเอกราชมาเลเซียและผู้ร่วมก่อตั้งองค์การมลายูรวมแห่งชาติ จาอ์ฟาร์ มูฮัมมัด ปู่ของเขา เป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐยะโฮร์คนแรก ส่วนโรกายะฮ์ ฮานิม ย่าของเขา มาจากภูมิภาคคอเคซัสของจักรวรรดิออตโตมัน เธอน่าจะถูกเสนอเป็นนางสนมจากราชสำนักออตโตมันต่อสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์
นอกจากนี้ ฮุซเซนยังเป็นพี่เขยของอับดุล ราซัก ฮุซเซน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า ซึ่งฮุซเซนแต่งงานกับซูไฮละฮ์ นูฮ์ ลูกสาวของโมฮาเม็ด นูฮ์ โอมาร์ ประธานเดวันรักยัตคนแรก ใน ค.ศ. 1948 ส่วนอับดุล ราซักแต่งงานกับราฮะฮ์ นูฮ์ ลูกสาวอีกคนของโมฮาเม็ด นูฮ์
ฮุซเซนกับซูไฮละฮ์มีลูก 6 คน ซึ่งรวมถึงฮีชามมุดดิน ฮุซเซน ลูกคนที่ 4 ที่เป็นนักการเมืองอาวุโสของพรรคองค์การมลายูรวมแห่งชาติตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดาติน โรไกยา ฮานิม ลูกสาวคนแรก (เกิด ค.ศ. 1949) เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านมในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2005

**เสียชีวิต**
ฮุซเซนเสียชีิวิตจากโรคหัวใจในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ศูนย์การแพทย์ซีตัน เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนอายุ 68 ปี ศพของเขาถูกฝังถัดจากอับดุล ราซัก ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อน ที่มากัมปะฮ์ลาวันใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายเซอร์แคเชีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากโจโฮร์บะฮ์รู
อับดุล ราซัก ฮุซเซน

ตุน ฮาจี อับดุล ราซัก บิน ดาโตะก์ ฮาจี ฮุซเซน (Tun Haji Abdul Razak bin Dato' Haji Hussein, langx|ms|عبد الرزاق بن حسين|label=ยาวี|script=arab|italic=unset; 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 14 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่ 2 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1970 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 เขายังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1957 ถึงกันยายน ค.ศ. 1970 เขาได้รับการกล่าวถึงในฐานะบิดาแห่งการพัฒนา
อับดุล ราซักมีส่วนเกี่ยวข้องต่อการจัดตั้งแนวร่วมแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองรัฐบาลผสมที่มีอำนาจในประเทศมาเลเซีย อับดุล ราซัดยังมีชื่อเสียงจากการเปิดตัวนโยบายเศรษฐกิจใหม่มาเลเซีย (MNEP)
นาจิบ ราซัก ลูกชายคนแรกของเขา กลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 6 ใน ค.ศ. 2009 นาจิบกลายเป็นนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนแรกที่เป็นผู้สืบสันดานของอดีตนายกรัฐมนตรี

**ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา**
อับดุล ราซักเกิดที่หมู่บ้านกัมปุงปูเลาเกอลาดี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปอกัน รัฐปะหัง ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1922 โดยเป็นลูกคนแรกจากสองคนของยังดีโฮร์มัต โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ เกอ-9, ดาโตะก์ ฮุซเซน บิน โมฮ์ด ตาอิบ กับดาติน ฮาจะฮ์ เตะฮ์ ฟาตีมะฮ์ บินต์ ดาวุด ชนชั้นสูงที่สืบตระกูลจาก โอรังกายา อินเดรา ชะฮ์บันดาร์ อับดุล ราซักศึกษาที่วิทยาลัยมลายูกัวลากังซาร์
หลังเข้าร่วมบริการการจัดการมาเลย์ (Malay Administrative Service) ใน ค.ศ. 1939 เขาได้รับรางวัลทุนการศึกษาที่วิทยาลัยราฟเฟิลส์ในสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 1940 แต่ต้องหยุดเรียนในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงสงคราม เขาช่วยจัดการหน่วยต่อต้านวาตานียะฮ์ในรัฐปะหัง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง อับดุล ราซักเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1947 เพื่อศึกษากฎหมาย ใน ค.ศ. 1950 เขาได้รับปริญญาทางกฎหมายและมีคุณสมบัติเป็นทนายความที่ Lincoln's Inn ในลอนดอน ในช่วงที่ศึกษาในอังกฤษ อับดุล ราซักเข้าเป็นสมาชิกพรรคแรงงานอังกฤษแลพเป็นหัวหน้านักศึกษาคนสำคัญในสมาคมมลายูแห่งบริเตนใหญ่ (Malay Association of Great Britain) เขายังเป็นผู้จัดตั้งมาลายันฟอรัมด้วย

**เสียชีวิต**
อับดุล ราซักได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่เก็บไว้เป็นความลับตั้งแต่ ค.ศ. 1969
ตอนที่กำลังหาวิธีการรักษาทางการแพทย์ในลอนดอนนั้น อับดุล ราซักเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1976 เขาได้รับฉายาหลังเสียชีวิตว่า บาปะเปิมบางูนัน ('บิดาแห่งการพัฒนา') จากนั้นจึงมีการฝังศพของเขาที่สุสานวีรบุรุษ (Makam Pahlawan) ใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tun Razak’s legacy – his vision, The Star, 2 March 2008.-  The band of brothers C. S. TAN, The Star, 2 March 2008.
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายบูกิส
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐปะหัง
เคลพี

ไฟล์:Kelpie megami.jpg|thumb|right|เคลพีในเกมเมกามิเทนเซย์ วาดโดยคาซึมะ คาเนโกะ
เคลพี (Kelpie) ปีศาจจำพวกพรายน้ำในนิทานพื้นบ้านของสกอตแลนด์ มีลักษณะเป็นม้าสีขาวหรือกึ่งคนกึ่งม้า  สิงสถิตย์อยู่ยังแม่น้ำ, ทะเลสาบ หรือ หนองน้ำ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่
เคลพี จะล่อลวงคนที่หยุดพักที่ริมน้ำที่มันอาศัยอยู่  ขณะที่หยุดพักดื่มน้ำ มันจะปรากฏตัวเป็นม้าสีขาวที่สงบเสงี่ยม แต่เมื่อขึ้นขี่หลังมัน มันจะพาดำดิ่งสู่ก้นน้ำทันที จนบุคคลนั้นจมน้ำตาย ซึ่งเคลพีจะกินซากศพจนเหลือเพียงหัวใจหรือตับไว้ แต่ก็มีเรื่องของเคลพีที่แปลงร่างเป็นมนุษย์เพื่อแต่งงานกับหญิงสาว
เคลพี ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามท้องถิ่นต่าง ๆ เช่น นักเกิล (Nuggle) ชูพิลที (Shoopiltee) โยเกิล (Njogel) แทงกี (Tangi) ในตำนานสแกนดิเนเวียเรียกว่า Bäckahästen (แปลว่า ม้าลำธาร) ในนอร์เวย์เรียก nøkken (หมายถึง พรายน้ำ)
เคลพี มีลักษณะคล้ายคลึงกับเซนทอร์, ลิมนาเดส และสคิลลา ในเทพปกรณัมกรีก และม้าบ้อง ในคติความเชื่อพื้นบ้านของล้านนา

**อ้างอิง**
 McPherson, J. M. Primitive Beliefs in the North-East of Scotland. (London: Longmans, Green and Co., 1929.) Pages 61, 62, and 63.- Rhys, John. Celtic Folklore: Welsh and Manx. (NY: Benjamin Blom, 1972.) Pages 243, 244, 285, and 434.- Henderson, William. Notes on the Folklore of the Northern Counties of England and the Border. (Hendeln, Germany: Kraus Reprint Limited, 1967.) Page 272.
ค
ค
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 เมษายน 10

* ชาวพม่า 54 คน จาก 121 คน เสียชีวิตในตู้คอนเทนเนอร์จากอุณหภูมิที่ร้อนจัดและขาดอากาศหายใจ ขณะมีการขนแรงงานผิดกฎหมายเข้ามาทางจังหวัดระนอง  (AP)- ประเทศเนปาลจัดการเลือกตั้งเพื่อสรรหาสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ  (The New York Times)
}
จัตุรัสทราฟัลการ์

จัตุรัสทราฟัลการ์ (Trafalgar Square; ər gər) เป็นจัตุรัสสาธารณะในซิทีออฟเวสท์มินส์เตอร์, ลอนดอนกลาง ตั้งขึ้นในสตวรรษที่ 19 ในพื้นที่ที่ในอดีตรู้จักในชื่อแชร์ริงครอสส์ ชื่อของจัตุรัสนั้นตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ที่ซึ่งเป็นชัยชนะของกองทัพเรือหลวงของอังกฤษในสงครามนโปเลียนิก เหนือฝรั่งเศส และ สเปน เมื่อปี 1805 ที่หาดของแหลมตราฟัลการ์
บริเวณรอบ ๆ จัตุรัสนี้เป็นสถานที่สำคัญมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1200 ระยะทางที่วัดจากแชร์ริงครอสส์ถูกใช้เป็นหมุดสถานที่เป็นเวลาหลายศตวรรษ ใจกลางของจัตุรัสคือเนลซันส์คอลัมน์ซึ่งสูง 52 เมตร ล้อมรอบด้วยรูปปั้นสิงโตสี่ตัว อาคารหลัก ๆ ที่หันหน้าเข้าสู่จัตุรัสนี้ได้แก่ หอศิลป์แห่งชาติ, เซนท์มาร์ตินอินเดอะฟีลดส์, แคนาดาเฮาส์ และ เซาธ์แอฟริกาเฮาส์

**ชื่อ**
จัตุรัสนี้ได้ชื่อมาจากยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ สงครามที่ราชนาวีอังกฤษชนะฝรั่งเศสกับสเปนในสงครามนโปเลียนในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1805 ที่ริมชายฝั่งแหลมตราฟัลการ์ แม้ว่าก่อน ค.ศ. 1835 แหลมนี้ยังไม่มีชื่อp=934
คำว่า "ตราฟัลการ์" เป็นคำศัพท์ภาษาสเปนที่มีต้นตอจากภาษาอาหรับ ซึ่งน่าจะสืบมาจากคำว่า เฏาะเราะฟุลฆอร (طرف الغار 'แหลมถ้ำ/ใบกระวาน') หรือ เฏาะเราะฟุลฆ็อรบ์ (طرف الغرب 'ตะวันตกปลายสุด')

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ถนนในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครเวสต์มินสเตอร์
ท
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
หมวดหมู่:โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
ธงตริสตันดากูนยา

ธงชาติตริสตันดากูนยา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ที่ตอนปลายธงมีตราราชการของตริสตันดากูนยา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ตามประกาศของผู้ว่าการแห่งเซนต์เฮเลนาภายใต้พระปรมาภิไธยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
สิ่งสำคัญที่ควรกล่าวถึงก็คือรายละเอียดของตราราชการที่ปรากฏในธงนี้ ตราดังกล่าวเป็นตราโล่ ภายในมีรูปนกอัลบาทรอสสีขาว 2 ตัวบนพื้นครึ่งบนสีฟ้า และนกอย่างเดียวกันอีก 2 ตัวสีฟ้าบนพื้ขาวครึ่งล่าง กลางโล่มีรูปคล้ายสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนแบ่งครึ่งตอนบนเป็นสีขาว ตอนล่างเป็นสีฟ้า เบื้องบนของโล่มีรูปชุดเกราะส่วนศีรษะมีริ้วสะบัดประดับมงกุฎนาวีรูปเรือทริสตัน ซ้ายขวาของโล่ขนาบด้วยรูปกุ้งมังกรข้างละ 1 ตัว ตอนล่างสุดเป็นม้วนแพรแถบสีขาว จารึกคำขวัญประจำดินแดนของตนเองไว้ว่า "Our faith is our strength" แปลว่า "ความศรัทธาคือกำลังแห่งเรา"
ธงนี้ออกแบบโดย เกรแฮม บาร์แทรม (Graham Bartram) นักธัชวิทยาชาวสกอต
อนึ่ง ก่อนหน้านี้ตริสตันดากูนยาใช้ธงชาติเซนต์เฮเลนาประจำดินแดนของตน เพราะเป็นดินแดนภายใต้การปกครองของเซนต์เฮเลนา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติตริสตันดากูนยา
ตริสตันดากูนยา
หมวดหมู่:ตริสตันดากูนยา
ปืนฉีดน้ำ

ปืนฉีดน้ำ เป็นปืนของเล่นชนิดหนึ่งที่ใช้แรงอัดในการฉีดน้ำและในปัจจุบันนี้ปืนฉีดน้ำยังมีหลายขนาดและหลายแบบให้เลือกมีตั้งแต่ขนาดเล็กที่มีแรงอัดน้อยไม่แรง จนไปถึงขนาดที่เป็นถังแกลลอนที่บรรจุน้ำได้มากและมีแรงอัดสูงที่มีอัตรายิงไกลและแรงโดยปืนฉีดน้ำ ปัจจุบันมักใช้ในการเล่นน้ำสงกรานต์นิยมกันอย่างแพร่หลายในประเทศไทย เพราะสนุกและพกพาง่ายและไม่ยุ่งยากเหมือนขันน้ำ
ปืนฉีดน้ำส่วนใหญ่เด็กในประเทศไทยจะเล่นในประเพณีสงกรานต์
ในอดีตปืนฉีดน้ำทำจากโลหะและใช้ลูกยางในการบีบอัดน้ำสู่หัวฉีด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ของเล่น
หมวดหมู่:สงกรานต์
หมวดหมู่:สงกรานต์ (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:ตะจาน
ปืนยิงพลุ

ปืนยิงพลุ
ปืนยิงพลุ (Flare gun) เป็นปืนที่มักนำมาใช้ในการแสดงจุดหรือใช้ในการขอความช่วยเหลือ ใช้ยิงขึ้นฟ้าเพื่อให้ผู้พบเห็นได้จากระยะไกล และให้เครื่องบินเห็นด้วยก็จะทำให้ช่วยเหลือได้ตรงจุดและไวกว่าเดิม ปืนยิงพลุมีกระสุนที่ใช้หลายสี (แต่โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะใช้สีส้มกับสีแดง) ซึ่งในการทหารมักใช้สีที่แตกต่างในการบอกเหตุหรือระดับความเร่งด่วนแตกต่างกัน
หมวดหมู่:อุปกรณ์กู้ภัย
หมวดหมู่:การสื่อสารทางแสง