Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิทยา ทองอยู่ยง

วิทยา ทองอยู่ยง หรือ บอล ผู้กำกับภาพยนตร์ไทย กลุ่ม 365 ฟิล์ม เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2516

**การศึกษา**
 ปริญญานิเทศศาสตรบัณฑิต สาขาการภาพยนตร์และภาพนิ่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ผลงาน**

**การกำกับ**
 ผู้กำกับ ภาพยนตร์สั้นเรื่อง ร้านนายวัฒนา (พ.ศ 2539)- ผู้กำกับ ภาพยนตร์สั้นเรื่อง ทำไมต้องเป็นตลก (พ.ศ. 2544)- ผู้กำกับร่วม ภาพยนตร์เรื่อง แฟนฉัน (2546)- ผู้กำกับ ภาพยนตร์เรื่อง เก๋า..เก๋า (เข้าฉาย 4 ธันวาคม 2549)- ผู้กำกับร่วม ภาพยนตร์เรื่อง หวานขม บิทเทอร์สวีท บอย ป๊อด เดอะ ชอต ฟิล์ม  (2551)- ผู้กำกับร่วม ภาพยนตร์เรื่อง บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553)- ผู้กำกับ ภาพยนตร์เรื่อง น้อง.พี่.ที่รัก (พ.ศ. 2561)

**การแสดง**
แจ๋ว (นักแสดงประกอบร่วมกับอีก 5 ผู้กำกับ แฟนฉัน) รับบท"ทีมสายลับ"
*เพื่อนสนิท (นักแสดงประกอบร่วมกับอีก 5 ผู้กำกับ แฟนฉัน) รับบท รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ฉากรับน้อง
*เก๋า เก๋า (นักแสดงประกอบร่วมกับอีก 5 ผู้กำกับ แฟนฉัน) รับบท วง The Impossible ตอนหนุ่ม
*ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (นักแสดงประกอบร่วมกับอีก 5 ผู้กำกับ แฟนฉัน) รับบท คนที่นั่งอยู่ในผับเดียวกับเหิร
*กระดึ๊บ รับบท คนส่งหนังสือพิมพ์
*ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรีส์ รับบท พี่แฮค แฟนกอล์ฟ (รับเชิญ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติส่วนตัว วิทยา date=2005-11-01  จาก  เว็บไซต์ ภาพยนตร์ แฟนฉัน date=2006-12-11  โดย  ภาพยนตร์ดอตคอม date=2006-11-09 -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ภาพยนตร์ แฟนฉัน date=2006-10-13 -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ภาพยนตร์ เก๋า..เก๋า date=2014-12-17 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสระบุรี‎‎
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:365 ฟิล์ม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสระบุรีวิทยาคม
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม

อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม หรือ ปิ๊ง ผู้กำกับภาพยนตร์ไทย กลุ่ม 365 ฟิล์ม ค่าย จีทีเอช 

**ชีวิตส่วนตัว**
อดิสรณ์เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 ด้านชีวิตสมรสกับ นนตรา คุ้มวงศ์

**การศึกษา**
อดิสรณ์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุราษฎร์ธานี ระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาวิชาภาพยนตร์และภาพนิ่ง

**ผลงานการกำกับ**
 แฟนฉัน (2546)- หมากเตะรีเทิร์นส (ชื่อเดิม หมากเตะโลกตะลึง, 2549)- รถไฟฟ้ามาหานะเธอ (2552)- หวานขม บิทเทอร์สวีท บอย ป๊อด เดอะ ชอต ฟิล์ม (2552)- รัก 7 ปี ดี 7 หน ตอน 21/28 (2555)-  โตไปไม่โกง ตอน สาวนักช้อป  (ภาพยนตร์สั้น) (2556)- น้ำตากามเทพ (ละครโทรทัศน์) (2558)- บุพเพสันนิวาส 2 (พ.ศ. 2565)

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**
 แฟนฉัน (2546) : ช่างตัดผมของพ่อเจี๊ยบ (ยุคปัจจุบัน)- แจ๋ว (2547) : ทีมสายลับ (ร่วมกับ 5 ผู้กำกับแฟนฉัน)- เพื่อนสนิท (2548) : รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ร่วมกับ 5 ผู้กำกับแฟนฉัน)- หมากเตะรีเทิร์นส (2549) : เด็กประจำห้องน้ำ- เก๋า..เก๋า (2549) : สมาชิกวงดิอิมพอสซิเบิ้ล ตอนหนุ่ม (ร่วมกับ 5 ผู้กำกับแฟนฉัน)- สายลับจับบ้านเล็ก (2550) : สมศักดิ์ (หัวหน้าแก๊งทวงหนี้)- ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น (2551)  : คนที่นั่งอยู่ในผับเดียวกับเหิร- โปรแกรมหน้า วิญญาณอาฆาต (2551) : ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง วิญญาณอาฆาต
*บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) (2553): แฟนหมอทิพย์
*Suckseed ห่วยขั้นเทพ (2554) : คนขายกีตาร์- ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558) : แฟนของเจ๋ (รับเชิญ)- มิสเตอร์เฮิร์ท มือวางอันดับเจ็บ (2560) : หมออดิสรณ์(หมอที่ผ่าตัดดิว)- อนงค์ (2567) : เฮียหมา (เจ้าหนี้โจ)

**ซีรีส์**
 เนื้อคู่อยากรู้ว่าใคร (พ.ศ. 2553) : ดี๋ - นิตินัย ห่อกลับบ้าน- หมวดโอภาส ยอดมือปราบคดีพิศวง (พ.ศ. 2554) : สารวัตรอดิสรณ์- หมวดโอภาส เดอะซีรีส์ ปี 2 (พ.ศ. 2556) : สารวัตรอดิสรณ์- Hormones วัยว้าวุ่น (พ.ศ. 2556) : ครูสอนวิชาเคมี- Hormones วัยว้าวุ่น Season 2 (พ.ศ. 2557) : ครูสอนวิชาเคมี- เนื้อคู่ The Final Answer (พ.ศ. 2557) : ดี๋ - นิดินัย ห่อกลับบ้าน- มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร (พ.ศ. 2558) : ชัชชวาล ปานทอง (คนขับเครื่องบิน)- Hormones 3 The Final Season (พ.ศ. 2558) : ครูสอนวิชาเคมี- ไดอารี่ตุ๊ดซี่ส์ เดอะซีรีส์ (พ.ศ. 2559) : ตำรวจ- ทีมรักนักหลอก (พ.ศ. 2566) : ลูกค้าของเขียว (ครู)

**บทภาพยนตร์**
 แฟนฉัน (พัฒนามาจาก บทภาพยนตร์สั้นเรื่อง อยากบอกเธอ..รักครั้งแรก)- สายลับจับบ้านเล็ก- หมากเตะรีเทิร์นส์- หวานขม บิทเทอร์สวีท บอย ป๊อด เดอะ ชอต ฟิล์ม- รัก 7 ปี ดี 7 หน- น้อง.พี่.ที่รัก

**อ้างอิง**
  ประวัติส่วนตัว อดิสรณ์ date=2005-05-07  จาก  เว็บไซต์ ภาพยนตร์ แฟนฉัน date=2006-12-11  โดย  ภาพยนตร์ดอตคอม date=2006-11-09 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี‎‎
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:365 ฟิล์ม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สิ้นรักสิ้นสุข

สิ้นรักสิ้นสุข เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งประพันธ์ทำนองโดย หลวงสุขุมนัยประดิษฐ ประพันธ์คำร้องโดย แก้ว อัจฉริยะกุล เมื่อ พ.ศ. 2482 ขับร้องครั้งแรกโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรีแต่ไม่ได้บันทึกเสียง ต่อมาเอื้อ สุนทรสนานได้ให้มัณฑนา โมรากุลร้องบันทึกแผ่นเสียง
เพลงนี้ได้ประพันธ์คำร้องเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเพลง Too Many Wounds โดยสดใส วานิชวัฒนา (รองศาสตราจารย์สดใส พันธุมโกมล)
เพลงสิ้นรักสิ้นสุข นำมาใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ เปนชู้กับผี (2549) ขับร้องโดย นรีกระจ่าง คันธมาส และประกอบละครโทรทัศน์ ไฟหวน (2556) ทางช่อง 7 ขับร้องโดย ดลชัย บุณยะรัตเวช
หมวดหมู่:เพลงสุนทราภรณ์
พิพิธภัณฑ์ดิน

พิพิธภัณฑ์ดิน
พิพิธภัณฑ์ดิน ตั้งอยู่ที่กรมพัฒนาที่ดิน สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ บนถนนพหลโยธิน เขตจตุจักร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีการจัดแสดงชุดดิน 62 ชุดในประเทศไทย วิวัฒนาการการสำรวจดิน การจัดทำอนุกรมวิธานดิน ปัญหาของดินในประเทศไทย และโครงการพระราชดำริอันเกี่ยวกับดิน เช่น โครงการแกล้งดิน การใช้หญ้าแฝกเพื่อป้องกันการกัดเซาะพังทลายของดิน นอกจากนี้ภายในพิพิธภัณฑ์ยังติดตั้งระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ให้ทำการสืบค้นข้อมูลดิน แผนที่ดิน ในพื้นที่ต่าง ๆ ของประเทศไทย

**การจัดแสดง**
การจัดแสดง จัดแบ่งเป็น 8 ส่วน ดังนี้
# ประวัติกรมพัฒนาที่ดิน
# แสดงหน้าตัดของดิน - มีชุดดินแสดง 300 กว่าชุดดิน (ในปี 2550 มีการปรับปรุงเพิ่มเติมเนื้อหาและการแสดงลักษณะ สีดิน โครงสร้างดิน คอลัมน์ดินแสดงการเปลี่ยนแปลงหน้าตัดดิน เป็นต้น)
# การวางแผนการใช้ที่ดิน (ขณะนี้ไม่มีการจัดแสดง)
# การอนุรักษ์ดินและน้ำ
# การสำรวจและจำแนกดิน
# การวิเคราะห์ดิน
# หมอดินอาสา
# การพัฒนาพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้
พิพิธภัณฑ์ดิน มีพื้นที่ 250 ตารางเมตร แต่นับเป็นการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับดินที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของเอเซีย สร้างขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2545 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เสด็จมาเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2549 เมื่อวันครบรอบ 43 ปีของกรมพัฒนาที่ดิน เปิดให้เข้าชม ระหว่าง 8.30-16.00 น. ไม่เก็บค่าผ่านประตู

**อ้างอิง**
  เดินดินไปดูดินที่"พิพิธภัณฑ์ดิน" date=2007-03-10  โดย ผู้จัดการออนไลน์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์กรมพัฒนาที่ดิน date=2010-12-05 
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตจตุจักร
หมวดหมู่:ดิน
แก้มลิง

โครงการแก้มลิง เป็นการบริหารจัดการน้ำตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เกี่ยวกับพื้นที่หน่วงน้ำ (detention basin) เพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม ปัจจุบันมีพื้นที่แก้มลิงขนาดใหญ่อยู่ทางฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานคร เหนือท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยกำหนดในผังการใช้ที่ดินเป็นพื้นที่เขียวลาย ไม่เหมาะกับการพัฒนา นอกจากนี้ยังมีแก้มลิงเล็กใหญ่กระจายอยู่ทั่วกรุงเทพมหานครกว่า 20 จุด
โครงการแก้มลิง มีแนวคิดจากการที่ลิงอมกล้วยไว้ในกระพุ้งแก้มไว้ได้คราวละมาก ๆ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้มีพระราชกระแสอธิบายว่า "ลิงโดยทั่วไปถ้าเราส่งกล้วยให้ ลิงจะรีบปอกเปลือก เอาเข้าปากเคี้ยว แล้วนำไปเก็บไว้ที่แก้มก่อนลิงจะทำอย่างนี้จนกล้วยหมดหวีหรือ เต็มกระพุ้งแก้ม จากนั้นจะค่อย ๆ นำออกมาเคี้ยวและกลืนกินภายหลัง" เปรียบเทียบได้กับเมื่อเกิดน้ำท่วมก็ขุดคลองต่าง ๆ เพื่อชักน้ำให้มรวมกันแล้วนำมาเก็บไว้เป็นบ่อพักน้ำอันเปรียบได้กับแก้มลิง แล้วจึงระบายน้ำลงทะเลเมื่อปริมาณน้ำทะเลลดลง
ในโครงการ มีการวางแผนพื้นที่แก้มลิงอย่างเป็นระบบ โดยหน่วยงานต่าง ๆ เช่น กรุงเทพมหานคร กรมชลประทาน เป็นต้น แก้มลิงมี 3 ขนาด จากใหญ่ กลาง เล็ก มีวัตถุประสงค์เพื่อการชะลอน้ำก่อนที่จะจัดการระบายออกในเวลาต่อมา สามารถเป็นได้ทั้งพื้นที่ของรัฐและเอกชน

**อ้างอิง**
  แก้มลิง date=2006-12-01  จากมูลนิธิชัยพัฒนา-  Kaem Ling Project initiated by His Majesty the King date=2008-12-31  In the part of Royal Irrigation Department’s Responsibilities
แก้มลิง
หมวดหมู่:แหล่งน้ำ
หมวดหมู่:พื้นที่หน่วงน้ำ
ปิออตร์ ชูรอฟสกี

ปิออตร์ ชูรอฟสกี
ปิออตร์ อันเดรเยวิช ชูรอฟสกี (Пётр Андреевич Щуровский) เป็นคีตกวี และนักดนตรีชาวรัสเซีย ที่ถูกระบุว่าเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงสรรเสริญพระบารมี 

**ประวัติ**
ชูรอฟสกี เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1850 (พ.ศ. 2393) ในครอบครัวขุนนาง มีพี่ชายเป็นแพทย์ชื่อดัง และเป็นแพทย์ประจำตัวของอันโตน เชคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซียผู้มีชื่อเสียง ใช้ชีวิตช่วงแรกอยู่ที่กรุงมอสโก และสนใจดนตรีมาตั้งแต่ยังเด็ก ต่อมาได้เข้าศึกษาที่สถาบันศิลปะแห่งกรุงมอสโกที่โด่งดัง ชูรอฟสกีโดดเด่นมากในเรื่องเปียโน หลังจบการศึกษา เขาเริ่มอาชีพด้วยการเป็นนักเปียโน แต่ก็สนใจเรื่องการเป็นหัวหน้าวงดนตรี ข้อเขียนเชิงวิจารณ์ดนตรีรวมทั้งเริ่มเขียนบทโรมานซ์และโน้ตเพลงสำหรับเปียโน
ค.ศ. 1870 (พ.ศ. 2413) เป็นหัวหน้าวงดนตรีโรงโอเปร่าเมืองคาร์คอฟ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) ต่อมาได้เป็นหัวหน้าคณะดนตรีโรงละครบอลชอยที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก แต่ก็ลาออกเพื่อเดินทางไปตามหัวเมืองเพื่อไปปาฐกถาเรื่องดนตรีและศิลปะการแสดง ซึ่งเขาก็ทำได้ดี
นอกจากผลงานเพลงแล้ว ชูรอฟสกีก็ยังมีข้อเขียนเกี่ยวกับดนตรีอยู่หลายชิ้น รวมถึงการแปลผลงานเขียนเกี่ยวกับดนตรี เขาได้พิมพ์หนังสือคู่มือเกี่ยวกับดนตรี รวบรวมชีวประวัตินักดนตรีที่มีชื่อเสียง และในปี ค.ศ. 1890 (พ.ศ. 2433) เขาได้รวบรวมเพลงชาติต่างๆ และจัดพิมพ์เป็นหนังสือ ซึ่งในจำนวนนี้ก็รวมถึงเพลงสรรเสริญพระบารมีของไทยรวมอยู่ด้วย
แต่งานประพันธ์เพลงของเขาไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายเท่ากับงานด้านอื่น ๆ  เหตุผลส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเขาเป็นคนที่สุภาพ ถ่อมตัว และเก็บตัวอย่างมาก ตอนหลังเขากลับมาจับงานประพันธ์เพลงอีก แต่ก็ไม่เคยได้รับการตีพิมพ์  ตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ บทละครอุปรากรสำคัญของเขา 2 เรื่อง คือ "บอกดาน คเมลนิตสกี้" และ "สมิธ วาคูล่า" ก็ยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ 
งานของเขาหลายชิ้นชี้ว่า ชูรอฟสกีสนใจประเทศแถบตะวันออก และเขาเคยเดินทางมาท่องเที่ยวแล้วหลายครั้ง แต่ไม่มีหลักฐานที่ระบุว่าเขาเคยเดินทางมายังประเทศไทย
ในส่วนที่เกี่ยวกับการประพันธ์ท่วงทำนองเพลงสรรเสริญพระบารมี มีระบุไว้ว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสดับเสียงดนตรีเป็นครั้งแรก ก็ทรงพอพระทัย จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1892 (พ.ศ. 2435) ได้พระราชทานกล่องยานัตถุ์ทำด้วยเงินสลักพระปรมาภิไธยให้แก่ผู้ประพันธ์
ปิออตร์ ชูรอฟสกี เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) อายุ 53 ปี

**อ้างอิง**
  หน้า = 
หมวดหมู่:คีตกวีชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
2451
โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เป็นโครงการที่ดำเนินการโดยไม่แสวงผลกำไรในประเทศไทย ก่อตั้งโดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ปัจจุบันอยู่ภายใต้การประสานงานดูแลของสำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (กปร.)

**จำนวนโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ**
ปัจจุบันมีโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จำนวน 4,810 โครงการ จังหวัดที่มีจำนวนโครงการมากที่สุดคือ จังหวัดเชียงใหม่ 626 โครงการ และจังหวัดที่มีจำนวนโครงการน้อยที่สุดคือ จังหวัดนนทบุรี 2 โครงการ

**การดำเนินงานของโครงการ**
การดำเนินงานของโครงการฯ แบ่งได้เป็น 4 ช่วง ได้แก่ ยุคก่อกำเนิด (พ.ศ. 2494–2500), ยุคการพัฒนาเพื่อความมั่นคง (พ.ศ. 2501–23), ยุคกำเนิดองค์กรประสานงาน (พ.ศ. 2524–30), และยุคกำเนิดองค์กรเอกชน (หลัง พ.ศ. 2530)455 เป็นกิจกรรมที่ทำให้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจเพื่อบำบัดทุกข์บำรุงสุขของประชาชน โดยผ่านแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง "เศรษฐกิจพอเพียง" และการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มต่าง ๆ ทั้งภาครัฐ เอกชนและองค์การนอกภาครัฐ456–8 โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริเกิดขึ้นจากการเดินทางเพื่อรับฟังความทุกข์ยากของพสกนิกร แล้วนำมาริเริ่มหาทางแก้ไขปัญหาตลอดระยะเวลาครองราชซึ่งทำให้เกิดโครงการมากมาย และนำไปสู่การต่อยอดโดยรัฐบาล และเมื่อรัฐบาลตกลงสนองพระราชดำริแล้ว ก็เป็นภาระหน้าที่ของหน่วยงานนั้น ๆ ในการรับผิดชอบต่อโครงการ459–61
การดำเนินโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริมีองค์ประกอบของการพัฒนา และส่งเสริมอุดมการณ์ชาติ เพื่อเสริมจุดอ่อนของระบบราชการที่ขาดการประสานงาน466

**ดูเพิ่ม**
 ดอยคำ- มูลนิธิชัยพัฒนา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มูลนิธิชัยพัฒนา date=2006-12-01 -  พระปรีชาทางด้านภูมิสถาปัตยกรรม date=2006-12-12 โดย ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย-  โครงการห้วยองคตอันเนื่องมาจากพระราชดำริ date=2017-09-12 -  โครงการในพระราชดำริ date=2019-08-09 

หมวดหมู่:แนวพระราชดำริ
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 9
เทพารักษ์

ไฟล์:Well-tended_srine_at_Wat_Pathumkongka_(6491915013).jpg|right|thumb|ศาลพระภูมิ ที่สถิตของเทพารักษ์
เทพารักษ์ หมายถึง เทวดาที่ดูแลรักษาที่แห่งใดแห่งหนึ่ง
ตามศาสนาพุทธ ถือว่าเทพารักษ์เป็นเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกา บางที่อาจเรียกว่าเป็นเทวดา บางที่อาจเรียกว่าผี หากสิงสถิตอยู่หรือเป็นเจ้าของหรือเป็นใหญ่ในที่ใด ก็จะเรียกเป็น เจ้าที่, เจ้าท่า, เจ้าป่า หรือเจ้าเขา เป็นต้น 
เทพารักษ์ถือเป็นเทวดาชั้นต่ำเนื่องจากมิได้อยู่เมืองฟ้า หากเป็นใหญ่ในที่ใดโดยเฉพาะก็เรียกเป็นเทพได้ และเติมคำว่า อารักษ์ ควบกันเป็น เทพารักษ์ จัดเป็นผีธรรมชาติ 
เทพารักษ์ จะอาศัยอยู่ตามต้นไม้ใหญ่ เรียกว่า รุกขเทวดา ส่วนเทพารักษ์ที่อาศัยอยู่ตามบ้านเรือนจะเรียกว่า "พระภูมิ"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทวดา
ผีถ้วยแก้ว

การเล่นผีถ้วยแก้ว
ผีถ้วยแก้ว (Ouija board, Spirit board, Talking board) เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งที่มีอยู่ทั่วโลก โดยเชื่อว่าเป็นเพราะผีหรือวิญญาณทำนายเรื่องราวในอนาคตได้ ในประเทศแถบตะวันตก ผีถ้วยแก้ว จะเรียกว่า "วีจาบอร์ด" (Ouija board) หรือ "กระดานวิญญาณ" (Spirit board) หรือ "กระดานพูดได้" (Talking board) โดยเป็นของเล่นสำเร็จรูปที่ผลิตและวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1890  และมีการจดสิทธิบัตรไว้เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1891 ในรูปแบบของเกมกระดาน ใช้เล่นเพื่อความเพลิดเพลิน โดยชาติแรกที่เชื่อว่า ใช้การละเล่นแบบนี้เพื่อติดต่อสื่อสารกับผี น่าจะเป็นชาวจีน โดยมีการค้นคว้าจากนักประวัติศาสตร์พบว่ามีการเล่นมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ซ่ง ราว ค.ศ. 1100 เรียกว่า "ฝูจี" (扶乩, 扶箕; พินอิน: fújī) โดยเป็นกิจกรรมที่มีการทำกันเป็นล่ำเป็นสัน ถึงขนาดมีตำราหรือคู่มือบันทึกไว้เลยทีเดียว ก่อนจะมาถูกห้ามในยุคราชวงศ์ชิงก่อนการปฏิวัติซินไฮ่ไม่นาน
นอกจากนี้แล้วยังมีการละเล่นคล้ายคลึงกันนี้ในอินเดียโบราณ, กรีกโบราณ, โรมัน และยุโรปยุคกลางอีกด้วย
โดยคำว่า "วีจา" (Ouija) ที่ใช้ในความหมายภาษาอังกฤษ มาจากคำว่า "oui" ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ใช่" และ "ja" ในภาษาเยอรมันที่แปลว่า "ใช่" อีกเช่นเดียวกัน 
รูปแบบของผีถ้วยแก้วจะคล้ายคลึงกัน คือ เป็นกระดานที่มีตัวอักษรต่าง ๆ วรรณยุกต์ รวมถึงตัวเลข และมีตำแหน่งที่ใช้สำหรับพัก ก่อนจะอัญเชิญผีเข้ามาสิง โดยผีถ้วยแก้วของไทย จะใช้ถ้วยหรือแก้วที่ไม่ได้ระบุว่าต้องเป็นแก้วหรือถ้วยทรงใด ขนาดสูงแค่ไหน หรือมีสภาพแบบใด แต่มีข้อห้ามที่เหมือน ๆ กัน คือ ถ้วยนั้นต้องคว่ำ และระหว่างที่เล่นห้ามยกนิ้วออกเพราะจะถือว่าไม่เคารพวิญญาณหรือจะถูกวิญญาณเข้าสิงเป็นต้น บ้างก็เชื่อว่า จำนวนผู้เล่นมีได้สูงสุดสี่คน เป็นต้น  ที่คล้ายคลึงกันระหว่างผีถ้วยแก้วของไทยและตะวันตก คือ ก่อนจะเลิกเล่น วิญญาณนั้นจะเคลื่อนไปยังตัวอักษรที่แสดงว่าคำทักทาย เช่น "สวัสดี" หรือ "ลาก่อน" ด้วย  นอกจากนี้แล้วในส่วนของไทยยังมีการเล่นที่คล้ายคลึงกัน หากแต่ใช้เหรียญแทนถ้วย เรียกว่า "ผีเหรียญ" โดยเชื่อว่าใช้เหรียญใดก็ได้แต่ห้ามใช้เหรียญบาท ซึ่งมีพระบรมฉายาลักษณ์ขององค์พระมหากษัตริย์    
ในทางวิทยาศาสตร์มักจะอธิบายว่า เหตุที่ถ้วยหรือแก้วเคลื่อนที่ได้เองนั้นเป็นผลมาจากสภาพจิตใจของผู้เล่น คือ จิตใต้สำนึก ซึ่งแท้จริงแล้วก็เป็นผู้เล่นนั่นเองที่เป็นผู้เคลื่อนถ้วยหรือแก้วเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ความเชื่องมงาย
หมวดหมู่:การทำนายดวงชะตา
หมวดหมู่:เกมกระดาน
ทฤษฎีใหม่

ไฟล์:Flora-expo-corporate-garden01.jpg|thumb|สวนที่จัดแสดง "แนวพระราชดำริทฤษฎีใหม่" ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในงานราชพฤกษ์ 2549
เกษตรทฤษฎีใหม่ เป็นแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เกี่ยวกับการจัดพื้นที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยและมีชีวิตอย่างยั่งยืน โดยมีการแบ่งพื้นที่เป็นส่วน ๆ ได้แก่ พื้นที่น้ำ พื้นที่ดินเพื่อเป็นที่นาปลูกข้าว พื้นที่ดินสำหรับปลูกพืชไร่นานาพันธุ์ และที่สำหรับอยู่อาศัยและเลี้ยงสัตว์ ในอัตราส่วน 30:30:30:10 เป็นหลักการในการบริหารจัดการที่ดินและน้ำ เพื่อการเกษตรในที่ดินขนาดเล็กให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ดังนี้ 
# มีการบริหารและจัดแบ่งที่ดินแปลงเล็ก ออกเป็นสัดส่วนที่ชัดเจน เพื่อประโยชน์สูงสุดของเกษตรกร
# มีการคำนวณโดยหลักวิชาการ เกี่ยวกับปริมาณน้ำที่จะกักเก็บให้พอเพียง ต่อการเพาะปลูกได้ตลอดปี
# มีการวางแผนที่สมบูรณ์แบบ สำหรับเกษตรกรรายย่อย 3 ขั้นตอน เพื่อให้พอเพียงสำหรับเลี้ยงตนเองและเพื่อเป็นรายได้

**พื้นที่โครงการตามแนวเกษตรทฤษฎีใหม่**
 โครงการพัฒนาพื้นที่เกษตรน้ำฝน บ้านแดนสามัคคี ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์- โครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ปักธงชัย หรือ ทฤษฎีใหม่บ้านฉัตรมงคล ตำบลปักธงชัยเหนือ อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา- โครงการเกษตรทฤษฎีใหม่ปากท่อ, โครงการพัฒนาที่ดินของมูลนิธิชัยพัฒนา ตำบลวันดาว อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี- โครงการเกษตรทฤษฎีใหม่หนองหม้อ ตำบลหนองหม้อ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์

**อ้างอิง**
  ทฤษฎีใหม่ - New Theory  จากเครือข่ายกาญจนาภิเษก
หมวดหมู่:แนวพระราชดำริ
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 9
ผีทะเล

ภาพวาดแสดงปรากฏการณ์ เปลวเพลิงแห่งเซนต์เอลโม 
ผีทะเล เชื่อกันว่าเป็นวิญญาณของคนที่ตายในทะเล ผีทะเลปรากฏให้เห็นในหลายลักษณะ อาจจะมาเป็นรูปลักษณ์ของคนเดินลากปลาตัวใหญ่ขึ้นมาจากทะเลในตอนกลางคืนบ้าง (ถูกปลากินตาย) หรือขึ้นมาบนเรือในยามกลางคืนขณะที่ชาวประมงออกเรือหาปลาบ้าง ผีทะเลที่ขึ้นบนเรือนี้ มักจะมาในลักษณะเป็นดวงไฟสว่างอยู่บนเสากระโดงเรือ และชาวประมงเชื่อกันว่าถ้าผีทะเลได้ไต่ขึ้นเกาะบนเสากระโดงเรือแล้ว จะทำให้เรือลำนั้นอัปปางลง
ปรากฏการณ์ผีทะเลอย่างหลังนี้ ชาวตะวันตกเรียกว่า เปลวเพลิงแห่งเซนต์เอลโม (St. Elmo's Fire) เป็นปรากฏการณ์ที่ไฟฟ้าสถิตย์ในอากาศไหลลงสู่ที่ต่ำโดยผ่านวัตถุต่าง ๆ เช่นเสากระโดงเรือ มักจะเกิดในวันที่มีพายุฝนฟ้าคะนอง
ในวรรณคดีไทยเอง ก็มีการกล่าวถึงผีทะเลเอาไว้เช่นกัน ก็คือ "นางผีเสื้อสมุทร" ในวรรณคดีเรื่อง "พระอภัยมณี" ของกวีเอกแห่งสยาม สุนทรภู่ นั่นเอง ซึ่งนางผีเสื้อสมุทรเป็นยักษ์ที่มีอิทธิฤทธิ์อำนาจมาก และเป็นใหญ่ที่สุดในบรรดาภูตผีทั้งมวลที่สิงสู่อยู่ในท้องทะเล
ในปัจจุบัน คำว่าผีทะเลยังใช้เป็นคำด่าหรือคำตำหนิได้ด้วย แต่จะออกแนวน่ารักเสียเป็นส่วนมาก เช่นผู้ชายที่เจ้าชู้ ทำรุ่มร่ามกับผู้หญิง อาจถูกด่าว่า "คนผีทะเล"
หมายความว่าคนที่หน้าตาเหมือนผีมากมาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผีไทย
ผีพราย

ผีพราย ส่วนใหญ่มีถิ่นที่อยู่อยู่ในน้ำมากกว่าบนบก เชื่อกันว่าเป็นจิตวิญญาณชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็กสุดตามลำดับของดวงจิตวิญญาณที่สามารถปรากฏให้รับรู้ได้ คือ พราย ภูติ ผี ปีศาจ ส่วนใหญ่มักมีที่มาจากการหมักหมมของซากพืชหรือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก ๆ ดวงจิตวิญญาณนี้มักแสดงตนมีลักษณะเป็นผู้หญิงใส่เสื้อสีขาว เป็นดวงไฟเรืองแสง มักปรากฏตัวตอนเวลาหกโมงเช้า เที่ยงวัน หกโมงเย็น และเที่ยงคืน มักอยู่ในคลองหรือแม่น้ำที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด เมื่อจับเหยื่อได้จะเอาร่างเหยื่อที่ไร้วิญญาณเป็นร่างของตน
ผีพรายส่วนมากจึงมักปรากฏร่างเป็นผู้หญิง นางไม้ บางทีก็จัดเข้าพวกผีพรายได้เช่นกัน เช่น พรายตะเคียน พรายตานี เป็นต้น หรือแม้แต่ผีทะเลหรือผีน้ำก็จัดเป็นพรายด้วยเช่นกัน เช่น พรายทะเล พรายน้ำ แต่ว่าพรายน้ำที่เป็นฟองผุด ๆ ขึ้นจากน้ำนั้น เป็นคนละอย่างกัน
นอกจากนี้ ในเรื่องขุนช้างขุนแผนยังปรากฏผีพรายด้วย คือโหงพราย แต่ในเรื่องขุนช้างขุนแผน คาดว่าน่าจะเป็นผีผู้ชายมากกว่า
นางพรายปีศาจทะเลเป็นพรายสีเขียว หางเป็นเงือกคล้ายปลา เป็นปีศาจหญิงที่มักล่อเหยื่อนักเดินเรือสมุทรให้หลงทาง และประสบภัยหายนะ
หมวดหมู่:ผีไทย
ผีโพง

ผีโพง  เป็นผีตามความเชื่อพื้นบ้านทางภาคเหนือ ผู้ที่เป็นผีโพงเกิดจากเล่นไสยศาสตร์แล้วควบคุมวิชาในตัวเองไม่ได้  หรือปลูกว่านชนิดหนึ่ง เรียกว่าว่านผีโพง ซึ่งมีสีขาว รสฉุนร้อน เมื่อแก่จะมีธาตุปรอทลงกิน ทำให้เกิดแสงส่องสว่างแบบแมงคาเรือง
ผู้ที่เป็นผีโพง ในเวลากลางวันจะเป็นเหมือนผู้คนธรรมดา ๆ ทั่วไป แต่ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นผีโพง มีจุดเด่นคือ มีแสงสว่างหรือดวงไฟที่รูจมูก ออกหาของกิน ได้แก่ ของสกปรกคาว เช่น กบ, เขียด, ศพ หรือรกเด็กเกิดใหม่ เช่นเดียวกับผีกระสือ, ผีกระหัง หรือผีปอบ
โดยปกติแล้ว ผีโพงจะไม่ทำร้ายมนุษย์ แต่ถ้าหากถูกคุกคามก็จะจู่โจมทำร้ายได้เช่นกัน หากมีผู้ใดไปทำอะไรให้ผีโพงไม่พอใจ ผีโพงจะใช้ก้านกล้วยที่ตัดใบออกหมดหรือคานคาบของแม่ม่ายพุ่งข้ามหลังคาบ้านผู้นั้น ซึ่งครอบครัวของผู้ที่โดนขว้างจะพบกับภัยพิบัติต่าง ๆ นานา
ผีโพงจะตายได้ เมื่อมีผู้ไปพบปะกับผีโพงเข้าอย่างจัง และทักว่าผีโพงแท้จริงแล้วคือใคร หากผ่านพ้นมาได้หนึ่งวันแล้ว ผู้ที่เป็นผีโพงจะตาย
ผีโพงสามารถถ่ายทอดให้แก่กันได้ ด้วยพ่นน้ำลายใส่หน้าหรือมีใครไปกินน้ำลายของผีโพงเข้า 
ที่ตำบลพลับพลา อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งชื่อ บ้านหนองผีหลอก อยู่ห่างจากตัวอำเภอโชคชัยประมาณ 5 กิโลเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นไร่มันสำปะหลังและนาข้าว เหตุที่ได้ชื่อนี้เนื่องจากคำร่ำลือที่มีมาแต่อดีตนับร้อยปีว่าที่แห่งนี้ ในอดีตมีสภาพเป็นหนองน้ำพื้นที่ประมาณ 100 ไร่ ติดกับทางเกวียน ในเวลาค่ำคืนมีผีโพงและผีโป่งออกมาจับกบเขียดกินเป็นอาหารบ่อย ๆ จนไม่มีผู้ใดกล้าผ่านไปในเวลากลางคืน แต่จนปัจจุบันนี้หมู่บ้านแห่งนี้ยังมิได้มีการยกฐานะเป็นหมู่บ้านอย่างเป็นทางการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 บันทึกลึกลับ.. ผีโพง..ผีพราย 25 พ.ย. 2554

หมวดหมู่:ผีไทย
พญาแถน

ไฟล์:Phaya Thean Statue.jpg|thumb|right|300px|รูปหล่อองค์พญาแถน ณ วิมานพญาแถน จังหวัดยโสธร
พญาแถนหรือผีฟ้านั้น ชาวไทยมีความเชื่อว่าเป็นเทวดามากกว่าเป็นผี ผีฟ้าจึงเป็นผีที่อยู่ระดับสูงกว่าผีชนิดอื่น ๆ ส่วนแถนนั้น มีความเชื่อว่าเป็นคำเรียกรวมถึงเทวดา และแถนที่ใหญ่ที่สุดคือ "แถนหลวง" ซึ่งเชื่อว่าเป็นพระอินทร์ ผีฟ้านั้นแต่ละพื้นที่มีการเรียกที่แตกต่างกันไป และมีความเชื่อว่าผีฟ้านั้นสามารถที่จะ ดับทุกข์เข็ญหรือทำลายล้างอุปสรรคทั้งปวงได้ และสามารถที่จะช่วยเหลือมนุษย์ที่เดือดร้อนได้ การที่มนุษย์เกิดการเจ็บป่วยนั้นเนื่องจากไปละเมิดต่อผี การละเมิดต่อบรรพบุรุษ การรักษาต้องมีการเชิญผีฟ้ามาสิงสถิตอยู่ในร่างของคนทรง เรียกว่า "ผีฟ้า นางเทียน" ในการลำผีฟ้าของชาวอีสานนั้นมีองค์ประกอบ ทั้งหมด 4 ส่วนคือ หมอลำ ผีฟ้า หมอแคน ผู้ป่วย และเครื่องคาย
หมอลำผีฟ้าจะเป็นผู้หญิงที่มีอายุหรือบางท้องถิ่นจะเป็นผู้หญิงสาวโดยเฉพาะที่จังหวัดเลย และจะต้องสืบเชื้อสายมาจากกลุ่มหมอลำผีเท่านั้น แต่ที่จริงผีฟ้าสามารถสิงได้ทั้งหญิง ชาย และเด็ก โดยไม่จำกัดอายุ หมอแคน (หมอม้า) จะต้องเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ในการเป่าแคนมาเป็นอย่างดีเพราะในการประกอบพิธีจะต้องใช้เวลานานและต้องมีการเป่าอยู่ตลอดเวลา ส่วนผู้ป่วยนั้น จะต้องแต่งกายตามที่ได้กำหนดไว้ คือ มีผ้าไหมหรือผ้าขาวม้าพาดบ่า มีดอกมะละกอซึ่งตัดร้อยเป็นพวงทัดหู ผู้ป่วยนั้นสามารถที่จะฟ้อนรำกับหมอลำได้ และสิ่งที่สำคัญอีกอย่างคือ เครื่องคาย เป็นสิ่งที่อัญเชิญครูอาจารย์ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วมาช่วยเหลือ รักษาผู้ป่วย
ในการรำผีฟ้านั้น จะมีความแตกต่างกันตามแต่ละท้องถิ่น เมื่อครูบาเก่าเข้าสิงร่าง ผู้ทำพิธีจะต้องสวมผ้าซิ่นทับผ้าที่สวมอยู่ (กรณีที่ผู้ป่วยเป็นชาย) หรือถ้าผู้ป่วยเป็นผู้หญิงครูบาจะสวมผ้าแพรหรือผ้าฝ้าย โดยสวมทับผ้านุ่งเดิม ซึ่งจะจัดไว้อยู่ใกล้เครื่องคาย ในการรักษาทุกคนจะต้องฟ้อนรำกันทุกคนและขึ้นอยู่กับผู้ป่วย ถ้าผู้ป่วยต้องการดูการฟ้อนรำก็จะทำหน้าที่ต่อไป แต่ถ้าไม่ต้องการครูบาก็จะนำเครื่องคายขึ้นไปเก็บบนหิ้ง และจะมาร่วมกันรับประทานอาหาร
ความเชื่อของชาวอีสานเชื่อว่าผีฟ้าสามารถที่จะกำหนดการเกิดการตายของมนุษย์ได้ การที่มนุษย์ตายไปขวัญจะออกจากร่างเพื่อไปพบบรรพชน แต่ขวัญจะไม่แตกดับเหมือนร่าง เป็นเพียงการจากไปของร่างแต่วิญญาณยังคงอยู่กับผู้มีชีวิต สาเหตุที่มีการฟ้อนรำกันนั้น ก็เพื่อเป็นการทำให้คนไข้มีพลังจิตในการต่อสู้กับการเจ็บป่วย มีอารมณ์ผ่อนคลาย ความตึงเครียด จิตใจปลอดโปร่ง ไร้วิตกกังวล และสร้างจิตสำนึกด้านความกตัญญู เป็นคตินิยมของวัฒนธรรมไทย ซึ่งได้สืบทอดต่อกันมาจนกลายเป็นประเพณี จะเห็นว่าผีฟ้านั้นเป็นสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจมนุษย์ โดยมีคติเตือนใจว่า "คนไม่เห็น ผีเห็น" 
กลองกิ่ง กลองศักดิ์สิทธิ์มักมีในตระกูลผีฟ้าตีเมื่อใดเชื่อว่าเสียงจะดังไปถึงพญาแถนผีหลวงจะขออะไรก็จะได้ทุกอย่างร่างทรงผีฟ้ามักใช้ตีให้รักษาคนในบ้านเมื่อออกเดินทางเพื่อให้ผีฟ้าคุ้มครอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทวดาตามความเชื่อของไทย
ผีหัวขาด

ผีหัวขาด คือ ผีของคนที่ศีรษะขาด สามารถหมายถึง- ผีหัวขาด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2523) – วิธิต อุตสาหจิต กำกับ สรพงษ์ ชาตรี และวาสนา สิทธิเวช แสดงนำ- ผีหัวขาด (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2524) – พอเจตน์ แก่นเพชร แสดงนำ- ผีหัวขาด  (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2545) – คมสัน ตรีพงศ์ กำกับ ฌานิศ ใหญ่เสมอ แสดงนำ- ผีหัวขาด 2 (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2547) – คมสัน ตรีพงศ์ กำกับ ทศพร รถกิจ และถั่วแระ เชิญยิ้ม แสดงนำ- หัวหลุดแฟมิลี่ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2551) – โก๊ะตี๋ อารามบอย  กำกับ เมทินี กิ่งโพยม และจาตุรงค์ มกจ๊ก แสดงนำ
ผีอำ

เฮนรี ฟูเซลลี (1781)
ผีอำ (sleep paralysis) ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "อาการที่ปรากฏเมื่อเวลานอนเคลิ้มไปว่ามีคนปลุกปล้ำหรือยึดคร่าให้มีอาการเหนื่อยหอบจนตื่นขึ้น." เกิดจากขณะที่กำลังจะหลับ มักจะเกิดจากภาวะง่วงเกิน อาการผีอำที่เกิดขึ้นในขณะที่กำลังจะตื่น อาจจะเกิดจากโรคลมหลับ หรืออาจจะเกิดในคนที่อดนอนหรือนอนไม่พอมาหลายวัน หรือเข้านอนผิดเวลาได้ 
ผีอำเป็นความเชื่อในหลายวัฒนธรรม เช่น ภูมิภาคโทโฮะกุของญี่ปุ่น มีเรื่องเล่าถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่เมื่อนอนหลับไปแล้วถูกผีกดทับหรือจับที่ปลายขา บนเกาะนิวฟันด์แลนด์ของแคนาดา มีเรื่องเล่าว่า ผู้ที่ถูกผีอำ เพราะมีแม่มดมากดทับลำตัว รวมทั้งไทยที่เชื่อมาแต่โบราณว่า เมื่อเคลิ้มจะหลับไป จะมีความรู้สึกอึดอัดเหมือนมีใครมากดทับที่ร่างกาย ไม่สามารถขยับตัวหรือส่งเสียงใด ๆ ได้ เชื่อว่าเป็นการกระทำที่เกิดจากผี

**อาการ**
อาการผีอำมักเกิดทันทีเมื่อหมดช่วงการหลับแบบตากระตุก จะเป็นอยู่ไม่กี่นาที แล้วค่อย ๆ หายหรือหายทันที เมื่อถูกเรียก ถูกสัมผัส ถูกปลุก โดยใครก็ได้ ผู้ที่เป็นผีอำจะรู้สึกว่าตนนั้นตื่นอยู่ แต่ขยับเขยื้อนไม่ได้ ทั้งที่ตนได้พยายามขยับเขยื้อนแล้ว พยายามตะโกนเรียกให้คนช่วยแล้ว แต่ไม่มีคนได้ยิน เพราะไม่มีเสียงออกมา และเมื่อตื่นขึ้นจะจำเหตุการณ์และเล่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว เมื่อนอนด้วยความเหนื่อยล้า ก็เกิดการประสานกันระหว่างสารเคมีกับสภาพชีวเคมีของร่างกาย เกิดอาการกดหรือค้างทำให้ขยับเขยื้อนร่างกายไม่ไหว เนื่องจากขณะที่ตื่นอยู่ สมองทำงานอยู่ แต่ร่างกายขยับเขยื้อนไม่ไหว เหมือนมีใครมาคุมร่างกายอยู่ ผู้ที่เกิดอาการนี้จึงเชื่อมโยงว่ามีผีมาจับตัว ซึ่งที่แท้คือความไม่สัมพันธ์กันระหว่างสมองกับร่างกาย ซึ่งเป็นอาการชั่วครู่เท่านั้น
ผู้ที่ถูกผีอำส่วนใหญ่จะนอนอยู่บนเตียง มีเป็นส่วนน้อยที่จะโดนอำในท่านั่งหลับบนเก้าอี้ หรือท่าที่ไม่สบายนัก และมักจะเกิดกับคนที่นอนหงายมากที่สุด ระยะเวลานานตั้งแต่ 2-3 วินาที จนถึง 10 นาที โดยจะหายไปเอง หรือไม่ก็ผู้ที่ถูกผีอำพยายามเอาชนะอาการเอง หรือมีคนมาช่วยสะกิดปลุกให้ตื่นขึ้น
โดยมีอาการหลอนทางประสาทสัมผัสเกิดร่วม ได้แก่ หลอนว่าตัวลอยหรือบินได้ หรือเหมือนกำลังออกจากร่าง หมุนเคว้ง หลอนทางสัมผัสกาย เช่น มีใครมากดทับหน้าอก หรือ มีใครมาสัมผัสตัว หรือ ดึงตัวเอาไว้กับเตียง บางทีก็รู้สึกว่าผ้าคลุมเตียงเคลื่อนไหว บางคนก็โดนเขย่าตัว หรือ มีความเจ็บปวดเกิดขึ้น หลอนทางการได้ยิน เช่น ได้ยินเสียงย่างเท้า เสียงเคาะประตู เสียงหายใจ เสียงคุย เสียงกระซิบ เสียงฮัม เสียงหึหึ หลอนทางการมองเห็น เช่น เห็นหมอกควัน หรือ ความมืดครึ้ม เห็นเป็นร่างคน สัตว์ หรืออสุรกาย บางทีก็มีการโต้ตอบทั้งทางกายหรือวาจากับสิ่งที่เห็นนั้น อย่างเป็นเรื่องเป็นราว หลอนทางการได้กลิ่น เช่น ได้กลิ่นเครื่องหอม กลิ่นเหม็นสาบ เป็นต้น
วิธีการแก้อาการผีอำ คือ การทำจิตใจให้สบาย ผ่อนคลายก่อนนอน หรืออาจใช้ยาประเภทคลายเครียดเข้าช่วย และเมื่อเกิดอาการผีอำแล้วให้นอนเฉย ๆ สักพัก อาการจะหายไปเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ความผิดปกติของการนอนหลับ
คนึงครวญ

คนึงครวญ เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งประพันธ์ทำนองโดย หลวงสุขุมนัยประดิษฐ ประพันธ์คำร้องโดย แก้ว อัจฉริยะกุล ขับร้องครั้งแรกโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และได้รับการประพันธ์คำร้องเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเพลง My Heart's Calling You โดยสดใส วานิชวัฒนา (รองศาสตราจารย์สดใส พันธุมโกมล)

**คำร้อง**

**คำร้องภาษาไทย**
 คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล
: อยู่เดียวเปลี่ยวอกเอ๋ย ฉันเคยฟังเธอพร่ำ
: นั่งเคียงสดชื่นล้ำ หวานคำฉ่ำทรวงใน
 อกใจให้คิดถึง คนึงถึงเธอได้
 ฝากคำพร่ำกันไว้ เสียวใจให้รำพึง
: ยามนอนต้องถอนใจ หวงคู่ฤทัยตรึง
: ความรักให้ใจใฝ่ถึง ใจหวลคนึงทุกวัน
 ฝากคำพร่ำรำพึง คิดถึงตรึงตรามั่น
 โอ้เธออย่าลืมฉัน ทุกวันคนึงครวญ

**คำร้องภาษาอังกฤษ**
 คำร้อง : สดใส วานิชวัฒนา
: My heart's calling you.
: For I miss you so,
: I'm lost when you're far.
: Sweetheart, don't you know.
 Are you dreaming, love?
 Are you feeling blue?
 My heart is aching, love.
 I'm longing for you.
: My heart is calling.
: My tears are falling.
: Don't leave me so alone.
: I miss your charms, my own.
 My lips need your kiss.
 Without you I'm blue.
 My life needs your love.
 My heart's calling you.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฟังเพลง คนึงครวญ ขับร้องโดย เพ็ญศรี พุ่มชูศรีfix-attempted=yes -  ฟังเพลง คนึงครวญ ขับร้องโดย กันยารัตน์ กุยสุวรรณ -  ฟังเพลง คนึงครวญ ขับร้องโดย วิภา สารกิจปรีชา-  ฟังเพลง My Heart's Calling You ขับร้องโดย รัดเกล้า อามระดิษ
หมวดหมู่:เพลงสุนทราภรณ์
News

News, NEWS สามารถหมายถึง- นิวส์ คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ ที่มีความหมายว่าข่าว หรือคำบอกเล่าเรื่องราว ซึ่งโดยปกติมักเป็นเรื่องเกิดใหม่หรือเป็นที่สนใจ- วง NEWS กลุ่มศิลปินญี่ปุ่นภายใต้สังกัด Johnny & Associates- NEWS1 ช่องข่าวของเอเอสทีวี
อักษรโรโงโรโง

อักษรโรโงโรโง
อักษรโรโงโรโง (ราปานูอี: rongorongo) มีจุดกำเนิดไม่แน่นอน ประชาชนบนเกาะอีสเตอร์อาจจะประดิษฐ์อักษรนี้หลังจากเห็นการเขียนของชาวสเปนที่เข้ามาถึงเกาะนี้เมื่อ พ.ศ. 2313 หรือก่อนหน้านั้น อักษรนี้ใช้มาจนถึง พ.ศ. 2403 หลังจากนั้น ความรู้เกี่ยวกับการใช้อักษรได้สูญไป ปัจจุบันชาวเกาะอีสเตอร์ใช้ภาษาสเปน และเขียนภาษาของตนด้วยอักษรละติน มิชชันนารีที่เข้ามาถึงเกาะอีสเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2403 พยายามถอดความอักษรโรโงโรโงแต่ไม่ได้ผล 
คำว่าโรโงโรโงมีความหมายในภาษาราปานุยว่าบทสวด ค้นพบจารึกที่เขียนด้วยอักษรโรโงโรโงจำนวน 29 ชิ้น เขียนไว้บนแผ่นไม้โดยใช้ฟันฉลาม เศษหิน และกระดูกนกแก้ว ซึ่งมีการจารึกอักษรรวมกันถึง 14,000 ตัว จารึกที่บันทึกถ้อยคำที่ยาวที่สุดคือ ไม้เท้าแห่งซานติอาโกทำจากไม้ยาว 1.26 เมตร มีตัวอักษร 2,300 ตัว รองลงมาคือแผ่นจารึกทาฮัว ยาว 90.0 ซม. กว้าง 11.5 ซม. มีอักษร 1,825 ตัว ต้นกำเนิดของอักษรชนิดนี้มีนักวิชาการเสนอแนวคิดไว้สามประการคือ เริ่มต้นจากชาวโพลีเนเซียที่มาตั้งรกรากบนเกาะอีสเตอร์ ซึ่งตรงกับตำนานของเกาะอีสเตอร์ ชาวเกาะอีสเตอร์คิดอักขระนี้ขึ้นมาด้วยตัวเอง
หรืออักษรนี้ประดิษฐ์ขึ้นหลังชาวยุโรปมาถึงเกาะอีสเตอร์ และชาวเกาะนำอักษรของชาวยุโรปไปดัดแปลง
อักษรนี้ค้นพบครั้งแรกโดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2407 ในช่วง พ.ศ. 2403 – 2413 บาทหลวงซาอุสเซนแห่งตาฮิติได้ชักชวนให้ชาวเกาะอีสเตอร์ขับร้องบทสวดโรโงโรโงให้ฟังเพื่อจะได้นำไปทำปทานุกรม แต่ก็ยังผิดพลาดอยู่มาก

**ลักษณะ**
มีสัญลักษณ์ 120 ตัว ส่วนมากเป็นรูปนก ปลา เทพเจ้า ต้นไม้ และรูปเรขาคณิตต่างๆ ใช้ในการรักษาโรค และการพยากรณ์โดยพ่อมดหมอผี ทิศทางการอ่านอักษรโรโงโรโงต่างจากอักษรอื่นคือบรรทัดแรกอยู่ล่างสุด อ่านจากซ้ายไปขวา บรรทัดที่สองให้กลับหัวจารึกก่อนแล้วอ่านจากซ้ายไปขวาทำเช่นนี้จนจบแผ่น วิธีการอ่านแบบนี้คล้ายอักษรอีทรัสกันในบางยุคและคล้ายอักษรที่พบในตีฮัวนาโกในเปรูด้วย

**ใช้เขียน**
 ภาษาราปานูอี ซึ่งเป็นภาษาตระกูลโปลีนีเซีย มีผู้พูด 2,500 คน ในเกาะอีสเตอร์ของชิลี เกาะตาฮีตี และสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**
 ณัฐพล เดชขจร. ตามรอยอักษรโบราณ. กทม. พีวาทิน พับบลิเคชัน. 2553. หน้า 290 - 299-   รูปและการออกเสียงของอักษรโรโงโรโง-omniglot.com

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   rongorongo.org-   อักษรโรโงโรโง  โดย Steven Roger Fischer & Jacques Guy  date=2008-03-13 
รโรโงโรโง
ภาษาเกมัก

ภาษาเกมัก หรือ ภาษาเอมา เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยราว 50,000 คน ในภาคกลางตอนเหนือของเกาะติมอร์ อาศัยอยู่ในเขตเทศบาลโบโบนารูในติมอร์-เลสเต และจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในอินโดนีเซีย จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลินีเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ ใกล้เคียงกับภาษาโตโจเดเดและภาษามัมไบ เป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของติมอร์-เลสเตนอกเหนือจากภาษาเตตุนและภาษาโปรตุเกสที่เป็นภาษาราชการ ปัจจุบัน จำนวนผู้พูดภาษานี้เริ่มลดลง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kaipuleohone's collection of Robert Blust's materials include notes on Kemak

เกมัก
เกมัก
ภาษาโตโจเดเด

ภาษาโตโจเดเด (Tokodede) หรือ ภาษาโตโกเดเด ภาษาตูกูเด และภาษาโตโจด ผู้พูดส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตลุ่มแม่น้ำลอยส์ ติมอร์-เลสเต จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลินีเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ หนังสือเล่มแรก ที่ตีพิมพ์ด้วยภาษาโตโจเดเดคือ Peneer meselo laa Literatura kidia-laa Timór ซึ่งเกี่ยวกับวรรณคดีในติมอร์ ปัจจุบัน จำนวนผู้พูดภาษานี้เริ่มลดลง
โตโจเดเด
ภาษามัมไบ

ภาษามัมไบ ภาษามัมแบ หรือ ภาษามันแบ เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในติมอร์-เลสเต มีผู้พูดราว 80,000 คน พบมากในเขตเทศบาลดิลี ไอนารู และมานูฟาฮี รวมทั้งชาวติมอร์ในออสเตรเลีย จัดอยู่ในกลุ่มมาลาโย-โพลินีเซียตะวันออกตอนกลาง สาขาติมอร์ ใกล้เคียงกับภาษาโตโจเดเดและภาษาเกมัก เป็นภาษาประจำชาติภาษาหนึ่งของติมอร์-เลสเต นอกเหนือจากภาษาเตตุนและภาษาโปรตุเกสที่เป็นภาษาราชการ

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Geoffrey Hull, Celestino de Araújo, and Benjamim de Araújo e Corte-Real,  Mambai Language Manual: Ainaro dialect, Sebastião Aparício da Silva Project, 2001.- Alexandra Y. Aikhenvald and Robert M. W. Dixon (eds),  Grammars in contact: a cross-linguistic typology, Oxford University Press, 2006, Chapter 6.- url-status=dead - url-status=dead 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  John 8,1-11 in Mambai- Kaipuleohone's materials include Robert Blust's written notes on Mambai
มัมไบ
ภาษาฟาตาลูกู

ภาษาฟาตาลูกู (หรือ ภาษาดากากา ภาษาดาโกดา ภาษาดากาดา) เป็นภาษากลุ่มปาปัวที่มีผู้พูดจากชาวฟาลาตูกูประมาณ 37,000 คนในพื้นที่ทางตะวันออกของประเทศติมอร์-เลสเต โดยเฉพาะในบริเวณรอบ ๆ Lospalos ภาษานี้เป็นภาษากลุ่มติมอร์–อาโลร์–ปันตาร์ ซึ่งรวมภาษาที่มีผู้พูดทั้งในประเทศติมอร์-เลสเตและภูมิภาคใกล้เคียงของอินโดนีเซีย ญาติที่ใกล้ชิดของภาษานี้คือ Oirata ซึ่งมีผู้พูดบนเกาะกีซาร์ในหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย ภาษานี้ได้รับสถานะภาษาประจำชาติตามรัฐะรรมนูญ

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 hdl-access=free - url-status=dead - trans-title=Sociolinguistic study of the Fataluku language in Lautém

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ฟาตาลูกู
อภิเชษฐ์ พุฒตาล

อภิเชษฐ์ พุฒตาล (10 สิงหาคม 2521) อดีตนักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองหลัง เคยได้ร่วมเล่นในฟุตบอลทีมชาติเยาวชน 17 ปี (บอลโลกรอบสุดท้าย) และปรีโอลิมปิก ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับโปลิศ เทโร
อภิเชษฐ์จบการศึกษาระดับปริญญาโท ปัจจุบันทำงาน นบท.4 ฝ่ายสื่อสารโทรคมนาคม (ฝสค.) ส่วนกลาง

**ประวัติ**
อภิเชษฐ์ พุฒตาล หรือ เปิ้ล เกิดวันที่ 10 สิงหาคม 2521 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการจบชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนสามัคคีบำรุง และเรียนต่อชั้น ม.1 - ม.2 ที่โรงเรียนราชประชาสมาสัย ฝ่ายมัธยม รัชดาภิเษก ในพระบรมราชูปถัมภ์ก่อนจะได้รับทุนเรียนชั้น ม.3 ที่โรงเรียนปานะพันธ์วิทยา กรุงเทพมหานคร และเรียนที่โรงเรียนนี้จนจบชั้น ม.6 จากนั้นจึงได้เข้ามาศึกษาต่อที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์จนจบปริญญาตรี และศึกษาต่อปริญญาโทสาขาบริหารองค์การและการจัดการที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม
อภิเชษฐ์ เป็นนักเตะเยาวชนของสโมสรราชประชาตั้งแต่อายุ 16 ปี เดิมทีเล่นเป็นมิดฟิลด์ตัวรับโดยลงเล่นฟุตบอลเยาวชนควีนส์คัพถึง 3 ปีด้วยกัน และหลังจากที่มีผลงานโดดเด่นจึงทำให้ติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 16 ปี ซึ่งมีชาญวิทย์ ผลชีวินเป็นกุนซืออยู่ในตอนนั้นจึงได้ปรับเปลี่ยนตำแหน่งมาเล่นเป็นแบ็คขวาและเล่นตำแหน่งนี้เรื่อยมา ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาเล่นทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 17 ปี,19 ปีและชุดอายุไม่เกิน 23 ปีในปรีโอลิมปิก 
ในปีพ.ศ. 2540 อภิเชษฐ์ ได้ขึ้นมาเล่นให้ทีมชุดใหญ่ของราชประชาเป็นครั้งแรกในสมัยที่มี สุทิน ไชยกิตติ เป็นกุนซือและยึดตำแหน่งตัวจริงได้ในปี 2541 มีผลงานกับทีมคือได้รองแชมป์ควีนส์คัพปี 2542 ก่อนจะย้ายไปร่วมทีมพนักงานยาสูบในปี พ.ศ. 2546 และติดทีมชาติชุดใหญ่ในที่สุด การสูญเสียอภิเชษฐ์ไปทำให้ราชประชาตกชั้นจากลีก ดิวิชั่น 1
อภิเชษฐ์ ย้ายทีมอีกครั้งในปี 2547 โดยไปร่วมทีมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเป็นกำลังสำคัญของทีมพร้อมกับพาทีมเลื่อนชั้นไปเล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกในฐานะรองแชมป์ดิวิชั่น 1ปี2547 แต่ในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2550 อภิเชษฐ์ ก็ย้ายทีมอีกครั้งคราวนี้ย้ายไปร่วมทีมรัตนบัณฑิต-หลักทรัพย์ในดิวิชั่น 1แต่ก็ยังเป็นสมาชิกทีมชาติไทยชุดเอเชี่ยนคัพ ปี 2550,คิงส์คัพ ปี 2550และฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกปี 2551 และต่อมาได้ย้ายไปอยู่บีอีซี เทโรศาสนและค้าแข้งกับอาร์มี่ ยูไนเต็ดเป็นสโมสรสุดท้าย ถึงแม้ อภิเชษฐ์ จะมีอายุมากแต่ก็มีความสามารถพิเศษ คือ การสปีตความเร็วในการวิ่ง โดยมักจะโดนนักข่าวกีฬาแซวเล่นๆว่า "เด็กอายุ 18 ยังอาย" เมื่อครั้งเปิดฤดูกาล ไทยพรีเมียร์ลีก 2555 
อภิเชษฐ์ เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับ สโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร แต่เนื่องจาก รังสรรค์ วิวัฒน์ชัยโชค  ต้องเดินทางไปอบรมโปรไลเซนต์ ที่ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน - 13 กรกฎาคม 2562 ทำให้เขาขึ้นมาเป็นผู้ฝึกสอนแทนเป็นการชั่วคราว

**ผลงานด้านฟุตบอล**
 เยาวชน 17 ปี (บอลโลกรอบสุดท้าย)- ปรีโอลิมปิค- เอเชี่ยน คัพ 2550- คิงส์คัพ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพระประแดง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรกีฬาราชประชา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์แบค
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
ธนัญชัย บริบาล

ธนัญชัย บริบาล (3 ตุลาคม 2515 - ) นักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ได้ร่วมเล่นในฟุตบอลทีมชาติไทยตั้งแต่ปี 2540 และเล่นในทีมชาติชุดใหญ่
ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของสโมสรฟุตบอลลูกพ่อขุน ยูไนเต็ด

**ประวัติ**
ธนัญชัยจบการศึกษาระดับปริญญาตรี และเลิกเล่นฟุตบอลเนื่องจากมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ปัจจุบันทำงานนิติกร 4 กฟภ.ส่วนกลาง  

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ซีเกมส์ - แชมป์ไทเกอร์คัพ - แชมป์คิงส์คัพ- ฟุตบอลรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 10 ทีม สุดท้าย โซนเอเซีย - แชมป์บอล 4 เส้าเขย่าโลก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดศรีสะเกษ‎
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
โอมาร์ ซิโบริ

เอนรีเก โอมาร์ ซีโบรี (Enrique Omar Sívori; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1935 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นกองหน้าชาวอาร์เจนไตน์ แฟนบอลเรียนเขาว่า "El Cabezón" หรือเจ้าหัวโต เมื่ออายุ 17 ปี ซิวอรี่ได้กลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพแล้ว โดยเขาเล่นให้กับทีมริเวอร์ เพลทเป็นทีมแรก   เขาได้แชมป์ฟุตบอลลีกของอาร์เจนติน่าร่วมกับริเวอร์ เพลทในปี 1955 และ 1956ด้วย

**ทีมชาติอาร์เจนติน่า**
ซิวอรี่ติดทีมชาติอาร์เจนติน่า 18 ครั้ง ทำได้ทั้งหมด 9 ประตู  เขาช่วยให้ทีมชาติอาร์เจนติน่าได้แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติ อเมริกาใต้ในปี 1957 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงลิม่า เมื่อหลวงของประเทศเปรู ทีมชุดนั้นมีกองหน้าฝีเท้าดีหาตัวจับยากมากมาย นอกจากซิวอรี่แล้วยังมี คอร์แบตต้า, มาสโช่, อังเจลิลโล่ และครูซ พวกเขาได้รับฉายาว่า "caras sucias" ซึ่งถ้าแปลตรงๆตามตัวอักษรในภาษาสเปนจะแปลว่า พวกหน้าสกปรก (dirty faces) แต่ที่จริงนั้นแฟนบอลตั้งในให้มีความหมายล้อเลียนตลกๆ เพราะตอนที่พวกเขาลงเล่นนั้นน่าตลก เลอะเทอะเหมือนเด็กซนๆ

**ประวัติอาชีพ**
ยูเวนตุสยอมจ่ายเงิน 10 ล้านเปโซ (อาร์เจนติน่า) แลกกับตัวซิวอรี่มาอยู่กับทีมในปี 1957 ระหว่างเล่นให้กับยูเวนตุส เขาพาทีมประสบความสำเร็จมากมาย โดยได้แชมป์ลีกสูงสุดของอิตาลีที่เรียกว่า ลีก แชมเปี้ยนชิพ (หรือกัลโช่ เซเรีย อาปัจจุบัน) 3 ครั้ง คือในปี 1958, 1960 และ 1961 นอกจากนี้ยังได้แชมป์อิตาเลียน คัพอีก 2 ครั้งในปี 1959 และ 1960 ซิวอรี่เล่นให้กับยูเวนตุสจนถึงปี 1965 รวมแล้วเขาลงเล่นให้ยูเวนตุสทั้งสิ้น 253 นัด ยิงได้ถึง 167 ประตู มากเป็นอันดับ 4 ตลอดกาลของสโมสรอีกด้วย หลังจากเล่นให้กับยูเวนตุสเกือบ 10 ปี เขาก็เซ็นสัญญาย้ายไปอยู่กับนาโปลี และช่วยนาโปลีได้อันดับสองในลีกถึง 2 ครั้งอีกด้วย เขาอำลาสนามในปี 1969 และเดินทางกลับบ้านเกิด จากนั้นหวนคืนสนามอีกครั้งในฐานะโค้ชทีมริเวอร์ เพลท, โรซาริโอ เซ็นทรัล, เอสตูดิอันเตส เดอ ลา พลาต้า, เบเลซ ซาร์สฟิลลด์ และก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งโค้ชทีมชาติอาร์เจนติน่าในปี 1974

**ทีมชาติอิตาลี**
หลังจากได้ย้ายมาค้าแข้งในอิตาลีแล้ว ซิวอรี่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาจากรัฐบาลของอาร์เจนติน่าเอง  เขาเปลี่ยนมาเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีแทน โดยลงสนามในนามทีมชาติอิตาลีนัดแรกในเดือนเมษายน 1961 รวมแล้วเข้ายิงให้ทีมชาติอิตาลี 8 ลูก จากการลงเล่นเพียง 9 นัด

**รางวัล**
ซิวอรี่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป (Ballon d'or) ในปี 1961 นอกจากนี้ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 125นักเตะที่ดีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ เช่นเดียวกับนักเตะอย่างเปเล่เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี ของฟีฟ่าในเดือนมีนาคม 2004 อีกด้วย น่าเสียดายที่เขาเสียชีวิตลงเมื่อปี 2005 ด้วยโรคมะเร็งตับในวัย 69 ปี

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 asin=B00PLY8LOM

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=18174
2005
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบัวโนสไอเรส
โลเรนโซ บุฟฟอน

โลเรนโซ บุฟฟอน (Lorenzo Buffon; เกิดวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1929) เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติอิตาลี โดยรับใช้ชาติไปทั้งสิ้น 16 นัด ในระดับสโมสร เขาเล่นให้กับอินเตอร์มิลาน 3 ฤดูกาลด้วยกัน รวมทั้งสิ้น 89 นัด ได้แชมป์สกูเดตโต (ลีกสูงสุด) 1 สมัยในปีสุดท้ายที่เข้าอยู่กับสโมสร (1962–1963) หลังจากนั้นเขายังเคยเล่นให้กับคู่ปรับร่วมเมืองอย่างมิลานอีกด้วย
บุฟฟอนได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเขา และถือเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมรวมดาราของฟีฟ่าร่วมกับเลฟ ยาชินในคริสต์ทศวรรษ 1960

**ชีวิตส่วนตัว**
เขามีความเกี่ยวข้องกับจันลุยจี บุฟฟอน อดีตผู้รักษาประตูมือ 1 ของทีมชาติอิตาลี โดยเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับปู่ของจันลุยจี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Profile at enciclopediadelcalcio.it date=2017-05-20  it-  List of international appearances-  FIGC profile it- 18177
1923
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
เชซาเร มัลดีนี

เชซาเร มัลดีนี (Cesare Maldini; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 – 3 เมษายน พ.ศ. 2559) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ผู้ซึ่งเคยเล่นให้กับเอซีมิลานเป็นส่วนใหญ่

**ประวัติ**
มัลดีนีเกิดที่เมืองตรีเยสเตในแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพร่วมกับมิลานในปี ค.ศ. 1963 หลังจากเลิกเล่น เขาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติอิตาลีชุดแชมป์โลกปี 1982 จากนั้นได้ผันตัวไปคุมทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 21 ปี อยู่ถึง 10 ปี ระหว่างนั้น เขาพาทีมเป็นแชมป์ยุโรปได้ถึง 3 ครั้ง 3 ครา ด้วยผลงานที่เข้าตากรรมการ เขาได้รับเชิญให้ขึ้นแท่นกุมบังเหียนทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก และพาทีมเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกปี ค.ศ. 1998 รอบสุดท้ายได้สำเร็จ โดยทีมชุดนั้นนำโดยกัปตันทีมคือ เปาโล มัลดีนี ลูกชายของตนเอง ผลงานในรายการนี้คือรอบ 8 ทีมสุดท้ายซึ่งพ่ายต่อฝรั่งเศสเจ้าภาพและแชมป์ในท้ายที่สุดไปในการยิงจุดโทษตัดสิน หลังจากเสมอกันในเวลา หลังจากจบรายการแข่งขันก็ลาออกจาตำแหน่งเนื่องจากโดนสื่อวิพากษ์วิจารณ์การทำทีมว่าเน้นเกมรับมากเกินไป
มัลดีนีกลับมาจับงานคุมทีมอีกครั้ง คราวนี้รับงานคุมทีมชาติปารากวัยในทวีปอเมริกาใต้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002
มัลดีนีเสียชีวิตในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2016

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หนังสือลามก

ไฟล์:Playboy first magazine.jpg|thumb|right|นิตยสารเพลย์บอย หนังสือลามกประเภทหนึ่ง
หนังสือลามก หรือ หนังสือโป๊ เป็นหนังสือที่สื่อออกทางด้านกามารมณ์หรือ เพศ ทั้งภาพและเนื้อหา ซึ่งส่วนใหญ่มีการแสดงภาพเปลือยกาย ภาพการร่วมเพศ เนื้อหาที่อ่านแล้วกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ เป็นต้น ถึงแม้ว่าจะนิยมเรียกว่าเป็นหนังสือ แต่หนังสือโป๊ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบของนิตยสาร หรือหนังสือภาพ ในบางสื่อมีการเรียก นิตยสารผู้ชาย

**ในประเทศไทย**
หนังสือลามก เล่มแรกนั้นน่าจะได้แก่ พระตำหรับโยนี พิมพ์ขึ้นใน ร.ศ. 126 เพียง 200 ฉบับ และมีไว้สำหรับชนชั้นสูงในเวลานั้น เนื้อหาอ้างว่านำมาจากตำราของผู้ที่ได้เคยไปอินเดียและได้ศึกษาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะของร่างกายกับโชคชะตา การกล่าวถึงอวัยวะเพศหญิงและชาย เพื่อจำแนกลักษณะที่จะนำไปสู่ชะตากรรมที่แตกต่างกัน 

**หนังสือปกขาว**
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หนังสือลามกพบทั่วไปในท้องสนามหลวง โดยขึ้นหน้าปกเป็นรูปผู้หญิงฝรั่งพิมพ์สีเดียว เรียกกันติดปากว่า หนังสือปกขาว
หนังสือลามกที่พิมพ์จำหน่ายในประเทศไทยช่วงยุค 90 ที่รู้จักกันดี เช่น นวลนาง, เพ็ญพักตร์, ไทยเพลย์บอย, เปิดบริสุทธิ์ และมีหนังสือลามกสำหรับเกย์ เช่น นีออน

**ดูเพิ่ม**
 ภาพยนตร์ลามก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สื่อลามกอนาจาร
ไทแดง

ชาวไทแดง (Thái Đỏ) เป็นพวกเดียวกับชาวไทดำ คือไทเดิมนั้นเอง ผิดกันแต่ประเพณีการแต่งกาย คือชาวไทแดงทั่วไปแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีน้ำเงินแก่ (สีน้ำเงินเป็นสีประจำชาติของไทมาแต่อดีต การแต่งกายด้วยสีน้ำเงินแก่ ทำให้ทราบทันทีว่าเป็นคนไท เพราะจีนตามปกติแต่งดำ ญวนแต่งน้ำตาล) ไทแดงชอบมีเครื่องประดับเสื้อผ้า เป็นลูกไม้หรือเป็นลวดลายสีแดง จึงถูกเรียกว่าไทแดง

**การกระจายทางภูมิภาค**
140,000 คนในประเทศเวียดนาม (2002)
*25,000 คนในประเทศลาว (1991)
*ไม่ทราบจำนวนในประเทศไทย
*ไม่ทราบจำนวนในสหรัฐ

**กลุมประชากร**
จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนาม

**ศาสนา**
วิญญาณนิยม/พุทธเถรวาท (95.5%)
*คริสต์ (4.5%)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวไท
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศลาว
วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์

วิลเลี่ยม คลิฟตัน ดอดด์ (อังกฤษ: William Clifton Dodd) หรือ ดร.วิลเลี่ยม คลิฟตัน ดอดด์ หรือที่รู้จักกันในนาม หมอดอดด์ มิชชันนารีชาวอเมริกัน ในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้เดินทางเข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์แก่คนไทยที่อยู่จังหวัดเชียงรายนานถึง ๓๓ ปีต่อมาได้ไปอยู่ที่ เชียงรุ้งในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน

**อ้างอิง**
George McFarland, บก. Historical Sketch of Protestant Missions in Siam 1828-1928, สำนักพิมพ์ White Lotus Press, กรุงเทพ, 2008.
หมวดหมู่:มิชชันนารีเพรสไบทีเรียน
หมวดหมู่:แพทย์ชาวอเมริกัน
ปนาลี

ไฟล์:Notre dame-paris-view.jpg|thumb|240px|right|ปนาลี บนวิหารนอเตอร์ดามในฝรั่งเศส
ปนาลี หรือ การ์กอยล์ (Gargoyle; gargouille) ความหมายของปนาลีทางสถาปัตยกรรมหมายถึงหินที่แกะเป็นรูปอัปลักษณ์ (grotesque) ยื่นออกไปจากสิ่งก่อสร้างที่มีรางและช่องให้น้ำจากหลังคาไหลห่างจากตัวสิ่งก่อสร้าง
คำว่า “gargoyle” มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า “gargouille” ซึ่งแปลว่าคอหอย ซึ่งมาจากภาษาละติน “gurgulio, gula” หรือคำที่มีรากมาจาก “gar” ที่แปลว่า กลืน ซึ่งคล้ายเสียงน้ำไหลในท่อ (ตัวอย่าง: ภาษาสเปน “garganta” แปลว่าคอหอย จึงใช้คำว่า “garganta” สำหรับ “gargoyle”) 
รูปอัปลักษณ์ที่มิได้ใช้เป็นรางน้ำแต่ใช้เป็นสิ่งตกแต่ง ตามภาษาสามัญก็ยังเรียกว่าปนาลี ถึงแม้ว่าทางสถาปัตยกรรมจะแยกการใช้ระหว่างคำว่าปนาลี และคำว่ารูปอัปลักษณ์  ปนาลีจะเป็นคำที่ใช้สำหรับรูปอัปลักษณ์ที่ใช้เป็นรางน้ำ และคำว่ารูปอัปลักษณ์จะหมายถึงรูปสลักที่มิได้ใช้เป็นรางน้ำ
ปนาลีจะเป็นรูปสลักตามมุมต่าง ๆ ของสถาปัตยกรรมในแบบกอธิคในยุโรป โดยมากจะสลักเป็นรูปมังกรหรือปีศาจในท่วงท่าต่าง ๆ  โดยท่าที่รู้จักมากที่สุดคือท่านั่งยอง ๆ ตามองไปทางข้างหน้า
ปนาลีเชื่อว่าเดิมเป็นมังกร ชาวยุโรปในยุคกลางเชื่อว่าการ์กอยล์เมื่อตอนกลางวันจะเป็นรูปสลัก ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นมังกรบินไปทั่วหมู่บ้านหรือเมืองที่อาศัย เพื่อปกป้องดูแลมิให้มีสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ เข้ามารังควาน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 แผนผังมหาวิหาร - สถาปัตยกรรมกอธิค

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:มังกร
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอทิก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
เทอราพิน

เทอราพิน หรือ เทอพินนี (Terrapin) เป็นเต่าชนิดหนึ่งปรากฏอยู่ในนิทาน เทอราพินเป็นเต่าเจ้าอารมณ์ เจริญอาหาร และเกียจคร้าน ด้วยลักษณะดังกล่าวทำให้ภาพวาดประกอบหนังสือนิทานเด็กมักวาดเทอราพินให้มีขนาดใหญ่กว่าเต่าทั่ว ๆ ไป มีพุงยื่น และคางสั้น แต่ทั้งนี้ เทอราพินเป็นเต่าที่มีหน้าตาน่ารักกว่าเต่าปรกติทั่ว ๆ ไป 
สำหรับนิทานปรัมปราของชาวเธอราแลนด์ เต่าเทอราพินเป็นตัวเอก โดยเป็นภรรยาของเจ้าเทอราเทน เต่าผอมเกร็ง และมักมีปากเสียงกันอยู่บ่อย ๆ เทอราพินมักอ้างตนว่าเป็นเต่ากินผัก แต่จริง ๆ แล้วชอบเนื้อสัตว์มากกว่าพืช และมักกินเป็นปริมาณมากกว่าเต่าปกติ
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
แฮปปี้แลนด์

แฮปปี้แลนด์ เป็นสวนสนุกกลางแจ้งแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ ถนนแฮปปี้แลนด์สาย 1 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ใกล้กับถนนนวมินทร์หรือถนนสุขาภิบาล 1 ในอดีต เปิดดำเนินการระหว่างวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2522 เคยเป็นที่โชว์ตัวของพระเอกนางเอกจากละครชุด มังกรหยก คือไป่ เปียว กับ หมี เสว่ เมื่อปี พ.ศ. 2522 มีเครื่องเล่นได้แก่ ชิงช้าสวรรค์ รถไฟเหาะ เรือหรรษา ปาเป้า ม้าหมุน ชิงช้า กระดานหก บ้านผีสิง
แม้สวนสนุกแฮปปี้แลนด์จะปิดดำเนินการไปแล้ว ย่านดังกล่าวก็ยังคงเรียกว่า แฮปปี้แลนด์ บริษัทที่เคยเป็นผู้บริหารสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เดิมได้เปลี่ยนมาทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ สร้างหมู่บ้านจัดสรร และคอนโดมิเนียมในทำเลต่าง ๆ ของกรุงเทพฯ ในชื่อโครงการ เช่น แฮปปี้แลนด์ กรุ๊ป , H Cape เป็นต้น 
หลังจากสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เลิกกิจการในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2522 เครื่องเล่นเดิมภายในสวนสนุกได้ขายบางส่วนให้กับสวนสยาม (ปัจจุบันคือ สยามอะเมซิ่งพาร์ค)  ต่อมาพื้นที่ทั้งหมดของสวนสนุกแฮปปี้แลนด์เดิมได้รื้อถอนและพัฒนาพื้นที่เป็นหมู่บ้านจัดสรรใช้ชื่อว่า "หมู่บ้านสินธร" ถนนแฮปปี้แลนด์สาย 1 ซึ่งถือว่าเป็นโครงการพัฒนาหมู่บ้านจัดสรรแห่งแรกที่บริษัทเปลี่ยนมาทำธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ 
นอกจากนี้ตำแหน่งที่ตั้งโครงการตลาดแฮปปี้แลนด์ หรือ แฮปปี้แลนด์เซนเตอร์ ใกล้กับถนนลาดพร้าวฝั่งตรงข้ามกับ เดอะมอลล์ บางกะปิในปัจจุบัน ไม่ใช่ตำแหน่งพื้นที่ของสวนสนุกแฮปปี้แลนด์ แต่ในอดีตมีลักษณะเป็นทุ่งโล่งยังไม่มีการพัฒนาใด ๆ ต่อมาหลังจากเลิกดำเนินกิจการสวนสนุกแล้ว บริษัทจึงได้ซื้อพื้นที่โล่งดังกล่าวมาพัฒนาและจัดสรรทำเป็นโครงการตลาดแฮปปี้แลนด์ ซึ่งประกอบด้วยตลาดสดและอาคารพาณิชย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาสวร สังข์สร. “การเปลี่ยนแปลงของธุรกิจการพักผ่อนหย่อนใจในกรุงเทพ ปี พ.ศ. 2470-2540.” วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. (ประวัติศาสตร์). คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2559.

**แผนที่และภาพถ่ายทางอากาศ (ออนไลน์)**
  เรื่องเล่าเกี่ยวกับสวนสนุกแฮปปี้แลนด์ (โปรดใช้วิจารณญาณ)
หมวดหมู่:สวนสนุกในประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางกะปิ
หมวดหมู่:สวนสนุกที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:สวนสนุกที่ปิดทำการในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:สิ้นสุดในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2522
การค้นหาและกู้ภัย

การค้นหากู้ภัย (search and Rescue)ในบางครั้งอาจจะใช้คำว่า ค้นหาช่วยชีวิต หรือค้นหาช่วยเหลือ หมายถึง การช่วยชีวิต ผู้ที่ประสบภัย ให้รอดพ้นจากภัยพิบัติ, ระหว่างเกิดหรือหลังพิบัติเกิดขึ้นแล้ว ซึ่งไม่ได้จำกัดแค่ภัยบนท้องถนน เท่านั้น ซึ่งบางครั้งอาจะสับสนกับการเก็บกู้ศพ หรือ งานช่วยเหลือประชาชน

**กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ในประเทศไทย**
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย  (Department of Disaster Prevention and Mitigation) จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลได้มีการจัดตั้ง หน่วยงานที่มีความรับผิดชอบในการป้องกันและบรรเทาสาธรณภัย ซึ่งได้ยุบรวมมาจาก 5 หน่วยงาน ซึ่ง เป็นความพยายามที่จะบูรณาการงานด้านการจัดการภัยพิบัติของประเทศเข้าด้วยกันเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด ได้แก่
# กรมการเร่งรัดพัฒนาชนบท
# กองป้องกันภัยฝ่ายพลเรือน กรมการปกครอง
# สำนักงานคณะกรรมการป้องกันอุบัติภัย สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
# กองสงเคราะห์ผู้ประสบภัย กรมประชาสงเคราะห์
# กรมการพัฒนาชุมชน (งานบริการด้านช่างพื้นฐาน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การกู้ภัย
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในกรุงเทพมหานคร

กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:องค์การในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในประเทศไทย

หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในประเทศไทย
ทไทย
หมวดหมู่:สาธารณสุขในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในจังหวัดนนทบุรี

นนทบุรี
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:ประภาคาร

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างชายฝั่ง
หมวดหมู่:หอคอย
หมวดหมู่:การเดินเรือ
หมวดหมู่:การสื่อสารทางแสง
หมวดหมู่:เครื่องหมายเดินเรือ
หมวดหมู่:การส่งสัญญาณทางทะเล
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในจังหวัดพิษณุโลก

พิษณุโลก
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดพิษณุโลก
ผู้บัญชาการทหาร

ผู้บัญชาการทหาร (Commander-in-chief) หรือ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด (Supreme Commander) คือผู้ที่สามารถใช้อำนาจสูงสุดหรือกองกำลังทหารทั้งปวงในประเทศ โดยทั่วไปผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้คือประมุขของรัฐหรือหัวหน้ารัฐบาลซึ่งอาจเป็นพลเรือนก็ได้
สำหรับในประเทศไทยมีตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด และ จอมทัพ ซึ่งเรียกว่า จอมทัพไทย โดยจอมทัพไทยไม่ใช่ยศทหาร ผู้ที่ดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย คือ พระมหากษัตริย์ไทย ซึ่งเป็นทั้งประมุขและผู้นำทหารทั้งประเทศ ทรงดำรงพระยศ จอมพล จอมพลเรือ และ จอมพลอากาศ

**ดูเพิ่ม**
 จอมพลสูงสุด ยศสูงสุดทางทหารที่สูงกว่าจอมพล- รายนามผู้บัญชาการทหารสูงสุดไทย- รายนามผู้บัญชาการทหารบกไทย- รายนามผู้บัญชาการทหารเรือไทย- รายนามผู้บัญชาการทหารอากาศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กฎกระทรวงว่าด้วยเครื่องแบบจอมทัพ date=2015-10-25 

หมวดหมู่:ยศทหาร
หมวดหมู่:รัฐบาล
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงกลาโหมไทย
หมวดหมู่:หน่วยทางทหาร
เวิร์ม

เวิร์ม (worm) อาจหมายถึง- เวิร์มคอมพิวเตอร์ (computer worm) เป็นซอฟต์แวร์ชนิดหนึ่งที่แอบเข้ามาในคอมพิวเตอร์ผ่านทางระบบเครือข่าย- เวิร์ม (มาสค์ไรเดอร์คาบูโตะ) ตัวละครในการ์ตูนคาเมนไรเดอร์คาบุโตะ - เวิมส์ (Worms) หรือมีการสะกด เวิร์มส์ หรือ เวิรมส์ วิดีโอเกมสงครามการต่อสู้ของเหล่าหนอน
นอกจากนี้ในภาษาอังกฤษ เวิร์ม ยังหมายถึง หนอน