Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2 (The Second Epistle of Paul to Timothy) เป็นหนังสือเล่มที่ 16 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1" "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2" และ  "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส"
หนังสือเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งเปาโลอัครทูต เขียนถึงทิโมธี ในประโยคแรกของตัวจดหมายระบุว่าผู้เขียนคือเปาโล และจากการอ้างอิงอื่น ๆ ก็ยืนยันตรงกัน หลังจากที่จดหมายฉบับแรกถูกเขียนถึงทิโมธีในราวปีค.ศ. 64 ต่อมาในปีค.ศ. 66 เปาโลถูกจำคุกอีกครั้งในกรุงโรม ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิเนโร ในจดหมายฉบับที่สองของเปาโลที่เขียนถึงทิโมธี มีหลายข้อความที่ เปาโลอ้างว่ากำลังถูกคุมขังอยู่ ดังนั้น จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในปีค.ศ. 66 นั้นเอง
ตามประวัติศาสตร์เปาโลถูกจำคุกหลายครั้ง ระยะเวลาในการถูกจำคุกแต่ละครั้งอาจจะสั้นบ้าง หรืออาจจะยาวนานบ้าง แต่ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่ทรมานที่สุด เนื่องจากคุกที่ใช้จองจำอยู่เป็นคุกใต้ดิน และถูกคุมขังเป็นเวลาเกือบสองปี แต่อย่างไรก็ตาม งานประกาศข่าวประเสริฐยังเมืองต่าง ๆ ตามที่ได้วางแผนไว้สำเร็จลงแล้ว เปาโลทราบดีว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้น จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงทิโมธี เพื่อกำชับเรื่องต่าง ๆ เป็นครั้งสุดท้าย และก็น่าจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่เปาโลเขียนก่อนจบชีวิตเช่นกัน
แม้ว่าจดหมายฉบับนี้จะถูกเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้ดีว่า กำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ไม่มีอะไรบ่งบอกถึงความเสียใจ ท้อแท้ หรือสิ้นหวัง แต่กลับเต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง เปาโลมีจุดประสงค์ 4 ประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้
ประการแรกคือ ต้องการให้ทิโมธีมาพบก่อนที่เปาโลจะเสียชีวิต น่าจะเป็นเพราะสาเหตุสองประการ หนึ่งคือ ต้องการกำชับเรื่องต่าง ๆ กับทิโมธีเป็นการส่วนตัว ซึ่งจะละเอียดและดีกว่าการเขียนในจดหมาย สองคือ ขณะนั้นไม่มีใครอยู่กับเปาโลเลย ยกเว้นลูกาคนเดียว เปาโลจึงต้องการให้ทิโมธีมาเยี่ยม
ประการที่สองคือ ต้องการเตือนให้ทิโมธีใช้ของประทานที่มี เพื่อทำงานของพระเจ้า ทิโมธีเกิดในตระกูลที่มีพื้นฐานความเชื่อคริสเตียนที่ดี คือ ตั้งแต่บรรรพบุรุษรุ่นยายชื่อ โลอิส ได้ถ่ายทอดความเชื่อมายังแม่ชื่อ ยูนีส และมาจนถึงตัวทิโมธี เปาโลจึงขอให้ทิโมธีทำงานของพระเจ้าอย่างกล้าหาญ
ประการที่สามคือ ต้องการให้ทิโมธีเข้มแข็งในการทำงานของพระเจ้า เพราะจากประสบการณ์ของเปาโลในการรับใช้พระเจ้ามักพบความยากลำบากและอุปสรรคอยู่บ่อย ๆ จึงต้องการให้กำลังใจ โดยการเขียนตรง ๆ ว่า "แท้จริงบรรดาคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้า ในพระเยซูคริสต์จะถูกกดขี่ข่มเหง" และเปาโลยังได้เล่าเรื่องความลำบากต่าง ๆ ที่ประสบมาให้ฟังอีกด้วย
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้ทิโมธียืนหยัดต่อสู้ในยุคสุดท้ายนี้ได้เปาโลกล่าวถึงคนในยุคสุดท้ายว่า จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน ไม่เชื่อฟังคำบิดามารดา ฯลฯ และเน้นกับทิโมธีว่า "แต่ฝ่ายท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านเรียนรู้แล้วและได้เชื่ออย่างมั่นคง ท่านก็รู้ว่าท่านได้เรียนมาจากผู้ใด"

**โครงร่าง**
# คำทักทาย 1:1 - 5
# กำชับให้ทำของประทานให้รุ่งเรืองขึ้น 1:6 - 18
# กำชับให้เข้มแข็งในการรับใช้พระเจ้า 2:1 - 19
# กำชับให้เฝ้าระวังอยู่ 2:20 - 3:17
# กำชับให้ประกาศพระวจนะ 4:1 - 8
# คำทักทายสรุป 4:9 - 22

**อ้างอิง**
 Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998- Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997

**ดูเพิ่ม**
 พันธสัญญาใหม่- เปาโลอัครทูต

หมวดหมู่:บทจดหมายในสารบบ
หมวดหมู่:หนังสือของพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:บทจดหมายถึงศิษยาภิบาล
มดหนามกระทิงอกแดง

มดหนามกระทิงอกแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Polyrhachis rufipes  Smith, 1858) เป็นมดป่า ขนาดประมาณ 10-12 มม. ลักษณะหัวเป็นสีดำ ไม่เรียบ ส่วนช่วงอกและเอว ออกสีน้ำตาลแดง โดยมีลักษณะเด่นคือ มีหนาม 3 คู่ โดยอยู่บริเวณอก สองคู่และเอวอีหนึ่งคู่  ในประเทศไทย พบได้เฉพาะภาคกลางตอนล่าง ภาคตะวันออกและภาคใต้ ในบริเวณป่าดิบชื้น
มดชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับมดค่อมอกแดง (Gnamptogenys bicolor) ซึ่งไม่มีหนามแต่มีเหล็กในเป็นอาวุธ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:มด
จี.ไอ. บลูส์ (อัลบั้ม)

จี.ไอ. บลูส์ (G.I. Blues) เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ที่บันทึกเสียงระหว่างเดือนเมษายนและพฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอและเรดิโอเรเคิดเดอร์ส ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย อัลบั้มนี้ประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 มีซิงเกิล "Wooden Heart" ของเอลวิส เพรสลีย์ที่ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 6 สัปดาห์ ส่วนในสหรัฐอเมริกา โจ ดาเวลล์บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่และติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา

**รายชื่อเพลง**

**หน้า 1**
# "Tonight is so Right for Love" (Sid Wayne, Abner Silver) – 2:14
# "What's She Really Like" (Wayne, Silver) – 2:17
# "Frankfort Special" (Wayne, Sherman Edwards) – 2:58
# "Wooden Heart" (Ben Weisman, Fred Wise, Kay Twomey, Bert Kaempfert) – 2:03
# "G.I. Blues" (Sid Tepper, Roy C. Bennett) – 2:36

**หน้า 2**
# "Pocketful of Rainbows" (Weisman, Wise) – 2:35
# "Shoppin' Around" (Aaron Schroeder, Tepper, Bennett) – 2:23
# "Big Boots" (Wayne, Edwards) – 1:31
# "Didja' Ever" (Wayne, Edwards) – 2:36
# "Blue Suede Shoes" (Carl Perkins) – 2:07
# "Doin' the Best I Can" (Doc Pomus, Mort Shuman) – 3:10

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเอลวิส เพรสลีย์
แดนซิงควีน

"แดนซิงควีน" (Dancing Queen) เป็นเพลงฮิตของวงป็อปสวีเดน แอ็บบา ที่โด่งดังหลังจากออกซิงเกิล "Fernando" เพลง "แดนซิงควีน" ประพันธ์โดย  Benny Andersson, Björn Ulvaeus และ Stig Anderson ถือเป็นเพลงประจำตัวของวง เพลงนี้บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1975 ในผลงานอัลบั้มของวงชุด Arrival ออกขายเป็นซิงเกิลในปี 1976 โดยมีเพลงหน้าบีคือเพลง "That's Me" เพลงติดอันดับ 1 บนชาร์ตกว่า 13 ประเทศ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:เพลงของแอ็บบา
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
อิฟไอเวอร์อะบอย

"อิฟไอเวอร์อะบอย" (If I Were a Boy) คือเพลงป็อป โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดย Toby Gad และ BC Jean และได้ผลิตขึ้นโดย Gad และโนวส์สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส ได้ปล่อยไปในวิทยุที่สหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ควบคู่ไปกับเพลง "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นไปอันดับ 1 ของ 11 ชาร์ตทั่วโลกซึ่งส่วนใหญ่เป็นประเทศในยุโรป และซิงเกิลนี้ก็เป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดของโนวส์ในสหราชอาณาจักรด้วยยอดขายกว่า 560,000 ชุด

**รายชื่อเพลง**
ซิงเกิลหลัก
# "อิฟไอเวอร์อะบอย" - 4:09
# "ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)" - 3:12
อีพีแดนซ์มิกซ์ส วอล.1
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Maurice Joshua Mojo UK Main Mix)" - 6:30
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Maurice Joshua Mojo UK Extended Mix)" - 7:40
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Maurice Joshua Mojo UK Dub Mix)" - 6:28
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Karmatronic Main Mix)" - 6:25
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (DJ Escape & Dom Capello Main Remix)" - 8:28
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Maurice Joshua UK Radio Edit)" - 3:14
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Karmatronic Radio Edit)" - 3:31
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (DJ Escape & Dom Capello Radio Edit)" - 4:07
อีพีแดนซ์มิกซ์ส วอล.2
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Lost Daze Remix Main)" - 5:08
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Mark Picchiotti Remix Club)" - 7:15
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Mark Picchiotti Remix Dub)" - 7:15
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Chase Girls Club Mix)" - 8:28
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Lost Daze Radio Edit)" - 3:05
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Mark Picchiotti Radio Edit)" - 3:42
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Chase Girls Radio Edit)" - 3:31
อิฟไอเวอร์อะบอย (นำเข้า) (ซิงเกิล)
# "อิฟไอเวอร์อะบอย" - 4:08
# "อิฟไอเวอร์อะบอย (Instrumental)" - 4:08
Si Yo Fuera Un Chico (ดิจิทัลซิงเกิล)
# "Si Yo Fuera Un Chico (อิฟไอเวอร์อะบอย)" -4:11

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**ชาร์ตปลายทศวรรษ**

**ชาร์ตตลอดกาล**

**การรับรอง**

**ประวัติการวางจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
ดิว่า (เพลง)

"ดิว่า" (Diva) คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน Bangladesh, Sean Garrett และโนวส์แต่งและผลิตขึ้นเพื่อสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส ซึ่งได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม

**รายชื่อเพลง**
อีพีดิจิทัลรีมิกซ์ส
# "ดิว่า" (Maurice Joshua Extended Mojo Remix) – 6:53
# "ดิว่า" (Mr. Mig Extended Club Remix) – 7:09
# "ดิว่า" (Karmatronic Club Remix) – 5:08
# "ดิว่า" (DJ Escape & Tony Coluccio Club) – 6:45
# "ดิว่า" (Gomi / RasJek Club Mix) – 7:27
# "ดิว่า" (Redtop Club Mix) – 6:34
# "ดิว่า" (Jeff Barringer Vs. Fingazz Extended Remix) – 7:33

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**ประวัติการวางจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
ตำบลนาคาย

ตำบลนาคายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลนาคายทั้งตำบล ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอตาลสุม  12 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 48 กิโลเมตร

**อาณาเขตติดต่อ**
แผนที่ตำบลนาคาย- ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลตระการ อำเภอตระการพืชผล- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลหนองกุง และ ตำบลคำหว้า อำเภอตาลสุม- ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลจิกเทิง อำเภอตาลสุม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลเหล่าแดง และ ตำบลท่าเมือง อำเภอดอนมดแดง

**ประวัติศาสตร์**
ราษฎรตำบลนาคายได้อพยพมาจากหมู่บ้านดอนมดแดง (อำเภอดอนมดแดงในปัจจุบัน) มาตั้งรกรากหลักแหล่งทำมาหากินอยู่ในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วยไหลผ่านหลายสาย เหมาะแก่การเพาะปลูก และลำห้วยสายนี้ในวันหนึ่งเกิดผิดปกติขึ้นในลำห้วยคือ ถ้ามีคนลงอาบน้ำในลำห้วยแห่งนี้ก็จะเกิดอาการคันตามร่างกาย ชาวบ้านจึงเรียกลำห้วยนี้ว่า "ห้วยคาย" และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านนาคาย ซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในเขตการปกครองของตำบลจิกเทิง อำเภอพิบูลมังสาหาร (ตำบลนาคาย อำเภอตาลสุมในปัจจุบัน) 
ในปี พ.ศ. 2509 ทางราชการจึงได้แยกบ้านนาคายและหมู่บ้านใกล้เคียงออกไปตั้งเป็น ตำบลนาคาย จนถึงปัจจุบัน

**ภูมิประเทศ**
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลนาคายเป็นที่ราบลุ่มสลับกับที่ราบสูง มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและเลี้ยงสัตว์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีลำเซบกไหลผ่านทางตะวันตก และมีลำห้วยหลายสายไหลผ่านและส่วนใหญ่มีนำขังตลอดปี

**ภูมิอากาศ**
แบ่งสภาพอากาศในตำบลออกเป็น 3 ฤดู คือ- ฤดูฝน ประมาณเดือนพฤษภาคม - ตุลาคม- ฤดูหนาว ประมาณเดือนตุลาคม - มีนาคม- ฤดูร้อน ประมาณเดือนมีนาคม - พฤษภาคม

**ประชากร**
ตำบลนาคายมีประชากรทั้งหมด 6,191 คน เป็นชาย 3,161 เป็นหญิง 3,030 มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 1,349 ครัวเรือน

**เขตการปกครอง**
หมู่บ้านในตำบลนาคาย
ตำบลนาคายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน  ดังนี้- หมู่ที่  1  บ้านนาคาย- หมู่ที่  2  บ้านโนนจิก- หมู่ที่  3  บ้านหนองเป็ด- หมู่ที่  4  บ้านโนนยาง- หมู่ที่  5  บ้านดอนขวาง- หมู่ที่  6  บ้านดอนหวาย- หมู่ที่  7  บ้านโคกคล้าย- หมู่ที่  8  บ้านคำหนามแท่ง- หมู่ที่  9  บ้านคำผักหนอก- หมู่ที่  10 บ้านคำฮี- หมู่ที่  11 บ้านห่องแดง- หมู่ที่  12 บ้านโนนสำราญ- หมู่ที่  13 บ้านโนนเจริญ

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนบ้านนาคาย ตั้งอยู่ที่บ้านนาคาย หมู่ที่ 1- โรงเรียนไมตรีจิตไทย-อเมริกัน ตั้งอยู่ที่บ้านหนองเป็ด หมู่ที่ 3- โรงเรียนบ้านดอนขวาง ตั้งอยู่ที่บ้านดอนขวาง หมู่ที่ 5- โรงเรียนบ้านคำหนามแท่ง ตั้งอยู่ที่บ้านคำหนามแท่ง หมู่ที่ 8

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลตำบลนาคาย date=2010-02-15  
นาคาย
ผลงานเพลงของฮิคารุ อุทาดะ

ผลงานเพลงทั้งหมดของฮิคารุ อุทาดะ

**อัลบั้ม**

**อัลบั้มเพลงภาษาญี่ปุ่น**

**อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ**

**อัลบั้มรวมฮิต**

**อัลบั้มที่ออกในนามยูทรี**

**ซิงเกิล**

**ซิงเกิลภาษาญี่ปุ่น**
หมายเหตุ:- ^ = ยังอยู่บนชาร์ต- — = ไม่ทราบ- +/- = เป็นประมาณการณ์

**ซิงเกิลภาษาอังกฤษ**

**ซิงเกิลที่ออกในนามยูทรี**

**ยอดจำหน่ายรายปี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฮิคารุ อุทาดะ
บ๊วย (Prunus mume)

บ๊วย (Rosaceae)
บ๊วย (梅 , แต้จิ๋วเพ็งอิม: bhuê5; ชื่อวิทยาศาสตร์: Prunus mume) เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล Prunus มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาว 
ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น    ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง

**ประโยชน์ของบ๊วย**
บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย, เสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร, ลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร, แก้เหงือกอักเสบที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก, แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย, ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหาร, แก้อาการแพ้ท้อง, ลดอาการกระหายน้ำ  ลดการเสียเหงื่อในร่างกาย
โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Prunus mume
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลพรุน
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล

วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล (ชื่อเดิม วีรดนย์ หวังเจริญพร; เกิด 20 มีนาคม 2529) เป็นนักร้องและนักแสดงชายชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 เอชดี

**ประวัติ**
วีรคณิศร์มีชื่อเดิมว่า วีรดนย์ หวังเจริญพร เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2529 เป็นลูกชายคนเล็กของอุดม กับวาสนา กานต์วัฒนกุล มีพี่ชาย 1 คน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และระดับปริญญาตรีจากคณะอินทีเรียดีไซน์ สถาบันออกแบบนานาชาติราฟเฟิลส์ กรุงเทพฯ

**การเข้าสู่วงการ**
วีรคณิศร์เริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการสมัครเข้าประกวดร้องเพลงในรายการเรียลลิตีโชว์ชื่อดังอย่าง ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 เมื่อปี 2552 ก่อนจะคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 3 มาครอง และได้ออกซิงเกิลแรกคือเพลง "ทางเลือก" จากนั้นในปี 2554 เขาได้ก้าวเข้าสู่วงการละครโทรทัศน์โดยประเดิมละครเรื่องแรกคือเรื่อง เพลิงทระนง ทางช่อง 3 ในฐานะนักแสดงอิสระโดยรับบทเป็น ชนนท์ ต่อมาในช่วงต้นปี 2555 เขาได้แสดงเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครซีรีส์เรื่อง วุ่นรักเจ้าชายกาแฟ ซึ่งสร้างใหม่จากละครซีรีส์เกาหลีชื่อดังเรื่อง รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ จากนั้นในปีเดียวกันเขาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับทางช่อง 7 และมีผลงานละครเรื่องแรกกับทางช่อง 7 คือเรื่อง ไฟมาร ในช่วงปลายปีเดียวกัน โดยมีผลงานละครกับทางช่อง 7 เรื่อยมาจนกระทั่งหมดสัญญาในเดือนกรกฎาคม 2560 และได้ย้ายมาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับทางช่อง 3 เอชดีในปี 2561 โดยได้แสดงละครเรื่องแรกกับทางช่องคือเรื่อง ฟ้าฝากรัก และมีผลงานเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
วันขอบคุณแรงงาน

วันขอบคุณแรงงาน () (Labor Thanksgiving Day) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ถูกจัดขึ้นเป็นประจำในวันที่ 23 พฤศจิกายน ของทุกปี โดยกฎหมายได้กำหนดให้วันดังกล่าวเป็นการรำลึกถึงแรงงานที่ทำงานด้วยมือ การผลิต และการให้ความขอบคุณแก่ผู้อื่น 
ในวันนี้ มีการจัดเทศกาลขึ้นทั่วประเทศญี่ปุ่น อย่างเช่นในเทศกาลแรงงานนางาโนะ เพื่อกระตุ้นให้เกิดจิตสำนึกทางด้านสิ่งแวดล้อม สันติภาพและสิทธิมนุษยชน

**ประวัติ**
วันขอบคุณแรงงานเป็นชื่อเรียกใหม่สำหรับเทศกาลเก็บเกี่ยวข้าวเดิม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า (Niiname-sai) ซึ่งเชื่อกันว่าจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 678 ซึ่งตามประเพณีดั้งเดิม เทศกาลดังกล่าวถูกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการทำงานหนักระหว่างปี และจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นจะทรงอุทิศผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้ให้กับวิญญาณ และลิ้มรสข้าวเป็นครั้งแรก
วันหยุดราชการสมัยใหม่ถูกจัดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1948 เพื่อเป็นการรำลึกถึงรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการแก้ไขหลังจากสงคราม รวมทั้งสิทธิมนุษยชนและสิทธิแรงงานที่เพิ่มมากขึ้น ปัจจุบัน Niiname-sai เป็นเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นโดยราชวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะที่วันขอบคุณแรงงานเป็นวันหยุดราชการ
นอกจากนี้ วันที่ 1 พฤษภาคม ยังมีการเฉลิมฉลองวันแรงงานด้วยเช่นกัน โดยสหภาพแรงงานหลายแห่งในประเทศ ซึ่งมีการรวมตัวและเดินขบวนเรียกร้องในโตเกียว จังหวัดโอซากะ และเมืองนาโงยะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Kids Web Japan
หมวดหมู่:วันสำคัญ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤศจิกายน
หมวดหมู่:วันหยุดในญี่ปุ่น
อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์

อาเดลาอีด ลาบีย์-กียาร์ (Adélaïde Labille-Guiard; 11 เมษายน ค.ศ. 1749 - 24 เมษายน ค.ศ. 1803) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพขนาดเล็ก (minaturist) และภาพเหมือน

**ดูเพิ่ม**
 ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 The art of Adélaïde Labille-Guiard date=2019-07-23 - Biography of Adélaïde Labille-Guiard date=2008-04-05  from the  Société Internationale pour l'Étude des Femmes de l'Ancien Régime- Neil Jeffares, Dictionary of pastellists before 1800, online edition
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2292
หมวดหมู่:จิตรกรสตรี
หมวดหมู่:จิตรกรชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
อาดัม ครัฟท์

อาดัม ครัฟท์ (Adam Kraft หรือ Adam Krafft; ราว ค.ศ. 1455 - มกราคม ค.ศ. 1509) เป็นประติมากรและมาสเตอร์ช่างก่อสร้างชาวเยอรมันของสมัยกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 15 
ครัฟท์เกิดและเติบโตขึ้นที่เนือร์นแบร์คในประเทศเยอรมนี เป็นที่ทราบกันว่าเมื่อยังหนุ่ม ครัฟท์ได้มีโอกาสเดินทางไปอุล์มและสทราซบูร์ และเชื่อกันว่าสมรสสองครั้งแต่ไม่ทราบว่ามีบุตรธิดาหรือไม่
งานชิ้นเอกของครัฟท์คืองานแกะแท่น (tabernacle) ที่สูงราว 18.7 เมตรสำหรับวัดเซนต์ลอเร็นซ์ในเนือร์นแบร์ค งานแกะรองรับด้วยตัวแบบสี่ตัวได้รับการบูรณะหลังจากที่ได้รับความเสียหายระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้รองรับคนหนึ่งคือภาพเหมือนของครัฟท์เอง เชื่อกันว่าครัฟท์ทำงานแกะทั้งหมดในเนือร์นแบร์คและในบริเวณบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 1490 จนถึง ค.ศ. 1507 โดยมีผู้ช่วยเพียงสองสามคน

**อ้างอิง**
 "Adam Krafft". Encyclopædia Britannica, 1911 edition. Retrieved August 1, 2005.
*Translation of  German Wikipedia article (July 23, 2005) using  Google translation tools.
*work=Catholic Encyclopedia

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1450
หมวดหมู่:ประติมากรชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15 
หมวดหมู่:ประติมากรยุคกอทิก
หมวดหมู่:บุคคลจากเนือร์นแบร์ค
คุณธรรมนิยม

ธรรมาธิปไตย (meritocracy) หรือ คุณธรรมนิยม เป็นระบบการเมืองซึ่งเศรษฐทรัพย์และ/หรืออำนาจทางการเมืองถูกมอบให้กับบุคคลโดยขึ้นอยู่กับความสามารถ ความพยายาม หรือความสำเร็จ มิใช่ความมั่งคั่งหรือชนชั้นทางสังคม การเจริญก้าวหน้าในระบบเช่นนี้ขึ้นอยู่กับประสิทธิผลซึ่งถูกวัดด้วยการทดสอบหรือสัมฤทธิผลอันเป็นประจักษ์ แม้ว่าแนวคิดคุณธรรมนิยมจะดำรงอยู่มาแล้วหลายศตวรรษ คำว่า "meritocracy" ในภาษาอังกฤษเพิ่งถูกบัญญัติขึ้นใน ค.ศ. 1958 โดยนักสังคมวิทยาในหนังสือเสียดสีการเมืองดิสโทเปียชื่อว่า The Rise of the Meritocracy
สาระสำคัญของระบอบธรรมาธิปไตย ได้แก่ การจะบรรจุหรือแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งย่อมไม่กระทำโดยคำนึงถึงทักษะความสามารถและ/หรือประสบการณ์ของบุคคลนั้นเป็นที่ตั้ง หากแต่คำนึงถึงคุณธรรมของบุคคลนั้น กับทั้งสถานการณ์และความต้องการในขณะที่มีการยื่นขอเข้ารับการบรรจุหรือการแต่งตั้งเป็นหลัก นอกจากนี้ ย่อมไม่คำนึงถึงสิ่งดังต่อไปนี้โดยเด็ดขาด กล่าวคือ ความยากดีมีจน (เศรษฐยาธิปไตย) ความสัมพันธ์ทางครอบครัว (คติเห็นแก่ญาติ) ความสัมพันธ์ฉันมิตร (คติเห็นแก่มิตร) ชนชั้นวรรณะ (คณาธิปไตย) ความเต็มใจและ/หรือความต้องการของบุคคลนั้น (ประชาธิปไตย) และพื้นเพอื่น ๆ ตามแต่สถานการณ์เป็นต้นว่าอำนาจทางการเมืองหรือสถานะทางสังคม อย่างไรก็ดี ในความเป็นจริง การมักไม่ได้เป็นไปตามหลักดังกล่าวโดยครบถ้วนนัก กับทั้งการบรรจุและการแต่งตั้งบุคคลก็มักพิจารณาถึงความเหมาะสมกับงาน ทักษะความสามารถ และบุคลิกภาพของบุคคลนั้นเป็นที่ตั้ง
สังคมธรรมาธิปไตยมักยกย่องเชิดชูบุคคลที่กระทำคุณประโยชน์เป็นที่ประจักษ์

**อ้างอิง**
 Burbank, Jane and Cooper, Frederick. (2010). Empires in World History: Power and the Politics of Difference. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-12708-5.- Kazin, Michael, Edwards, Rebecca, and Rothman, Adam. (2010). The Princeton Encyclopedia of American Political History Volume 2. Princeton University Press. ISBN 0-691-12971-1.- Schwarz, Bill. (1996). The expansion of England: race, ethnicity and cultural history. Psychology Pres. ISBN 0-415-06025-7.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Meritocracy and the Erosion of Self-Respect" date=2012-03-22 , lecture by Sjalling Swierstra und Evelien H. Tonkens (with a german introduction)-  World Wide Words — Michael Quinion writes about the changing use of the term, as does  Progress Online date=2008-06-05 
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:ปรัชญาสังคม
หมวดหมู่:ระบอบการปกครอง
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
หมวดหมู่:นิติศาสตร์
ซูโคไมมัส

ซูโคไมมัส (Suchomimus) เป็นไดโนเสาร์ที่อยู่ในสกุล ซูโคไมมัส spinosaurid ที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา ประเทศอียิปต์,ไนเจอร์  Suchomimus มีปากที่มีความยาวต่ำและแคบเป็นจะงอย ฟันคมมาก และโค้งย้อนหลัง ออกหาอาหารบริเวณริมแม่น้ำ อาหารหลักของมันคือปลา และสัตว์น้ำในยุคดึกดำบรรพ์ Suchomimus มีความยาว 11 เมตร หนักประมาณ 2.9-4.8 ตัน อาศัยอยู่ในยุคครีเทเซียสตอนต้นเมื่อประมาณ 112 ล้านปีก่อน มันมีศัตรูคู่แข่งตามธรรมชาติที่อาศัยอยู่ในยุคเดียวกันอย่าง จระเข้ยักษ์ ซาร์โคซูคัส (Sarcosuchus) ที่อาศัยอยู่ริมน้ำและจะคอยดักซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่ในน้ำ Suchomimus มีญาติใกล้ชิดอย่าง สไปโนซอรัส  ที่มีความยาว 15-17 เมตร กับ อิริอาเตอร์ ยาว 8 เมตร (26ฟุต) ที่มีลักษณะรูปร่างและการดำรงชีวิตคล้ายกันแต่มีขนาดเล็กกว่า
มันถือว่าเป็นนักล่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในปกครองแม่น้ำไนเจอร์ในช่วงเวลานั้น ศัตรูตามธรรมชาติตัวเดียวของมันคือ ซาร์โคซูคัส จระเข้ขนาดยักษ์
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:สไปโนซอริเด
มัชฌิมาปฏิปทา

มัชฌิมาปฏิปทาหรือทางสายกลาง ในศาสนาพุทธ หมายถึง การไม่ยึดถือสุดทางทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเองให้ลำบากเกินไป กามสุขัลลิกานุโยค คือ การพัวพันในกามในความสบาย พระพุทธเจ้าทรงกำหนดหลักทางสายกลางนี้ไว้ชัดเจน คือ อริยมรรคมีองค์ 8 เมื่อย่นย่อแล้ว เรียก "ไตรสิกขา" ได้แก่ ศีล สมาธิ ปัญญา
มัชฌิมาปฏิปทาหมายถึงการปฏิบัติสายกลาง ซึ่งเป็นหลักจริยธรรมย่อมต้องคู่กับหลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางเช่นกัน โดยที่หลักสัจจธรรมอันเป็นสายกลางนี้เรียกว่ามัชเฌนธรรม หรือหลักทฤษฎีที่ว่าด้วยความสมดุล
มัชฌิมาปฏิปทา แปลว่า ทางสายกลาง หมายถึง ทางปฏิบัติที่ไม่สุดโต่งไปในทางอุดมการณ์ใดอุดมการณ์หนึ่งเกินไป มุ่งเน้นใช้ปัญญาในการแก้ปัญหา มักไม่ยึดถือหลักการอย่างงมงาย
มัชฌิมาปฏิปทาในทางจิตวิญญาณหมายถึงสติ สติเป็นความสมดุลทางจิตอย่างหนึ่ง คือสมดุลระหว่างศรัทธาและปัญญา สติจะอยู่ตรงกลางระหว่างอารมณ์และเหตุผล ถ้าความคิดเปรียบเป็นน้ำไหล สมาธิเปรียบเป็นน้ำนิ่ง สติจะเป็นน้ำไหลนิ่ง สติเป็นทางสายกลางทางจิตวิญญาณ
มัชฌิมาปฏิปทา ทางสายกลาง หมายถึง ความสมดุล ความเหมาะสม ความเสมอ ความพอดี ซึ่งเป็นความประสานสอดคล้องกันระหว่างข้อปฏิบัติปลีกย่อยต่าง ๆ ที่มาประชุมกันร่วมกันทำงาน ข้อปฏิบัติต่าง ๆ ในพระพุทธศาสนาจะต้องมีสมตาคือความสมดุล ซึ่งเป็นความพอดีชนิดหนึ่ง เป็นชื่อเรียกสติอีกอย่างหนึ่ง เช่นความสมดุลระหว่างวิริยะกับสมาธิ และความพอดีระหว่างศรัทธากับปัญญา โดยมีสติเป็นเครื่องควบคุม
มัชฌิมาปฏิปทา ใช้ในความหมายอีกอย่างหนึ่งว่า มัตตัญญุตา คือ ความรู้จักประมาณ หรือรู้จักพอดีในการปฏิบัติต่าง ๆ โดยทั่วไป หรือรู้จักพอดีที่เป็นหลักกลาง ๆ เช่น จะรับประทานอาหารก็ต้องมีความรู้จักประมาณ รู้จักพอดีในอาหาร ถ้ารับประทานอาหารไม่พอดีก็เกิดโทษแก่ร่างกาย แทนที่จะได้สุขภาพ แทนที่จะได้กำลัง ก็อาจจะเสียสุขภาพ และอาจจะทอนกำลังทำให้อ่อนแอลงไป หรือเกิดโรค เพราะฉะนั้นท่านจึงสอนให้มีความรู้จักประมาณในการบริโภค เรียกว่า โภชเนมัตตัญญุตา
จะเห็นว่าหลักพระพุทธศาสนาในทุกระดับมีเรื่องของความพอดี หรือความเป็นสายกลางนี้ ฉะนั้นความเป็นสายกลาง คือ ความพอดีที่จะให้ถึงจุดหมาย และที่จะให้ตรงกับความจริง ไม่ให้ไปสุดโต่ง เอียงสุด ซึ่งจะพลาดจากตัวความจริงไปนั้น จึงเป็นลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่งของพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นสายกลางทั้งหลักทฤษฎี (มัชเฌนธรรม) และหลักการปฏิบัติ (มัชฌิมาปฏิปทา)

**ดูเพิ่ม**
 สมตา

**อ้างอิง**
 อุปาทิยสูตร มัญญมานสูตร อภินันทมานสูตร ขันธ. สํ. (๑๓๙, ๑๔๐ ,๑๔๑)- ตบ. ๑๗ : ๙๑-๙๔ ตท. ๑๗ : ๗๙-๘๒- ตอ. K.S. ๓ : ๖๔-๖๕
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
กริสโตฟาโน อัลโลรี

คริสโตฟาโน อัลลอริ (Cristofano Allori) (17 ตุลาคม ค.ศ. 1577 - 1 เมษายน ค.ศ. 1621) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของการเขียนแบบปลายแมนเนอริสม์ของฟลอเรนซ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย
ภาพเขียนของอัลลอริมีลักษณะเด่นจากการวาดแบบธรรมชาตินิยมและความละเอียดอ่อนของวิธีการวาด ความสามารถทางเทคนิคของอัลลอริเห็นได้ชัดจากงานก็อปปีงานของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่มีฝีมือจนทำให้เข้าใจกันผิดๆ ว่าเป็นงานก็อปปีที่ทำโดยคอร์เรจจิโอเอง
งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2120
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยจริตนิยม
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
จิเซล บุนเชน

จิเซล แคโรไลน์ บุนเชน (Gisele Caroline Bündchen) เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ.1980 ในบราซิล เป็นนางแบบชาวบราซิล ในบางครั้งเธอก็แสดงภาพยนตร์และยังเป็นทูตองค์การสิ่งแวดล้อมโลก จากข้อมูลของนิตยสารฟอร์บ ระบุว่าเธอเป็นนางแบบที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโลกและเป็นผู้หญิงที่รวยที่สุดอันดับ 6 ในวงการบันเทิง โดยมีทรัพย์สมบัติราว 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**ผลงาน**

**ผลงานเพลง**

**เพลง**

**มิวสิกวีดีโอ**

** รางวัลและการเสนอชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักแสดงบราซิล
หมวดหมู่:นางแบบบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฮิวกรังจีดูซูว
หมวดหมู่:วิกตอเรียส์ซีเคร็ต
หมวดหมู่:นักเดินแบบไอเอ็มจีโมเดลส์
Ulib

ULIB เป็นโปรแกรมระบบห้องสมุดอัตโนมัติ่ ซึ่งผู้พัฒนาให้ห้องสมุดต่าง ๆ ขอใช้งานโปรแกรมได้ฟรี เพียงแต่ต้องทำการอบรมก่อน เนื่องจากโปรแกรมมีหลายโมดูล
โปรแกรม ULIB เหมาะสำหรับห้องสมุดทุกระดับ ตั้งแต่ห้องสมุดระดับเล็ก ระดับกลาง ไปจนถึงค่อนข้างใหญ่ ด้วยโครงสร้างโปรแกรมที่สามารถเลือกเปิดเฉพาะฟังก์ชันที่ใช้งานจริงได้ ทำให้บรรณารักษ์และผู้ปฏิบัติงานทำงานได้สะดวก
โปรแกรม ULIB พัฒนาโดยคนไทยในประเทศไทยตั้งแต่ปีพศ. 2543 จนถึงปี 2553 ได้พัฒนามาถึงเวอร์ชัน 6.0 และมีผู้ใช้งานหลายร้อยแห่ง
โปรแกรม ULIB ทำงานบนเว็บเบส แก้ไขเว็บเพจแต่ละหน้าได้เอง โดยใช้โปรแกรมช่วย FCK Editor โดยเป็นโหมด WYSIWYG

**โมดูลของการทำงานในเวอร์ชัน 6.0**
 Circulation- Serials Control- Acquisitions- webopac- Administration- Cataloging- Union Circulation

**ความสามารถ**
มีฟังก์ชันโดยรวมครอบคลุมงานทุกอย่างของห้องสมุด- ทำงานทุกอย่างได้ผ่านหน้าจอเว็บไซต์- เป็นเว็บไซต์ห้องสมุดได้ในตัว- การสืบค้นออนไลน์- ระบบสมาชิกล็อกอินเข้ามาตรวจสอบรายละเอียดส่วนตัว- ระบบสำรองข้อมูล- สนับสนุนการใช้บาร์โค้ด- สนับสนุนการใช้ RFID ผ่านโพรโทคอล SIP และ SIP2 (Standard Interchange Protocol)- อัปโหลดไฟล์แนบไปยังแท็ก 856- Basic, advance search- ดึง RSS feed และสร้าง RSS feed- งานวารสารและดรรชนีวารสาร- สนับสนุน MARC21 เต็มรูปแบบ- ระบบสถิติอย่างละเอียด- การแค็ตตาล็อกและ Z39.50- ระบบจัดหา- สนับสนุนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ- ทำงานได้ทั้งระบบปฏิบัติการ Linux และ Windows- เชื่อมโยงกับโปรแกรม uMedia เพื่อการทำ Single Search

**ผู้พัฒนา**
ผู้พัฒนาหลักมีสองท่าน- สมพงษ์ เจริญศิริ- สันติภาพ เปลี่ยนโชติ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ ULIB-  Twitter ULIB-  Google mailgroup
หมวดหมู่:Free library automation software
หมวดหมู่:บรรณารักษ์
หมวดหมู่:ห้องสมุด

**อ้างอิง**
  date=2009-07-26 -  date=2008-10-26 - fix-attempted=yes
เอลิซาเบธ ชู

เอลิซาเบธ จัดสัน ชู นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา จากบทบาทการแสดงเป็นโสเภณีในภาพยนตร์ปี 1995 เรื่อง Leaving Las Vegas คู่กับนิโคลัส เคจ
เอลิซาเบธ ชู เกิดที่เมืองวิลมิงตัน เดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา เติบโตที่นิวเจอร์ซีย์ มารดาเป็นนักธุรกิจ นักการธนาคาร  บิดาเป็นนักกฎหมาย นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันรับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกรัฐนิวเจอร์ซีย์   หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่วิทยาลัยเวสลีย์ และด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก่อนจะหยุดเรียนเพื่อไปทำงานด้านการแสดง  หลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพนักแสดง เธอกลับเข้าศึกษาต่อที่ฮาร์วาร์ดในปี 2000 จนจบปริญญา 
เอลิซาเบธ ชู มีผลงานแสดงครั้งแรกรับบทเป็นแฟนสาวของราล์ฟ แม็กชิโอ ใน The Karate Kid (1984) ภาพยนตร์วัยรุ่นที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง, รับบทนำคู่กับเทเรนซ์ สแตมพ์ ใน Link (1986) ภาพยนตร์ระทึกขวัญอังกฤษ ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงนำหญิง, รับบทเป็นแฟนสาวของทอม ครูซ ใน Cocktail (1988) และรับบทเล็กๆ เป็นแฟนสาวของไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ ใน เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2 (1989) และ ภาค 3 (1990) 
ผลงานการแสดงการแสดงในช่วงแรก เธอมักได้รับบทตัวประกอบหญิงสาวสวย แต่ไม่มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์  จนกระทั่งได้รับบทโสเภณี ในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง Leaving Las Vegas คู่กับนิโคลัส เคจ  เธอได้รับคำชื่นชมในผลงานแสดง  ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงหลายรางวัล ทำให้ได้รับบทบาทเด่นในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น The Trigger Effect (1996), The Saint (1997) คู่กับวาล คิลเมอร์, Palmetto (1998) คู่กับวูดดี ฮาเรลสัน, รับบทเด่นเป็นหญิงสาวที่เป็นออทิสติกใน Molly (1999), Hollow Man (2000) คู่กับเควิน เบคอน และ Hide and Seek (2005) คู่กับโรเบิร์ต เดอ นีโรและดาโกตา แฟนนิง
ด้านชีวิตส่วนตัว เอลิซาเบธ ชู สมรสกับเดวิด กัสเซนไฮม์ ผู้กำกับภาพยนตร์ Deadwood  ซีรีส์ฉายทางเอชบีโอ และภาพยนตร์สารคดี An Inconvenient Truth (2006)  ในปี 2007 เธอกับสามี และแอนดรูว์ ชู น้องชายที่เป็นอดีตนักแสดงนำในซีรีส์ Melrose Place (1992–1998) ร่วมกันสร้างภาพยนตร์เรื่อง Gracie เกี่ยวกับเด็กหญิงชั้นมัธยมในนิวเจอร์ซีย์ที่ต้องการเล่นฟุตบอล และต้องการเข้าร่วมทีมฟุตบอลชาย แต่ถูกกีดกันจากทางโรงเรียน โดยดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเธอขณะเรียนชั้นมัธยม 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
0000223-  Elisabeth Shue at FEARnet
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเดลาแวร์
ปีแยร์ บอนาร์

ปีแยร์ บอนาร์ (Pierre Bonnard) (3 ตุลาคม ค.ศ. 1867 - 23 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรม และสร้างศิลปะการพิมพ์ (printmaking) ผู้เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มเลเนบีส์ (Les Nabis) คนหนึ่ง

**ประวัติ**
บอนาร์เกิดที่ฟงเตอแน-โอ-โรซในจังหวัดโอดแซน เป็นบุตรของข้าราชการผู้มีตำแหน่งสูงในกระทรวงการสงครามของฝรั่งเศส บอนาร์ศึกษาทางด้านกฎหมายตามการหว่านล้อมของบิดา และจบการศึกษาทำงานเป็นทนายความอยู่ระยะหนึ่ง แต่ขณะเดียวกันก็เข้าศึกษาศิลปะ และเปลี่ยนใจหันไปมีอาชีพเป็นศิลปินแทนที่
ในปี ค.ศ. 1891 บอนาร์มีโอกาสพบกับอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก และเริ่มแสดงผลงานในนิทรรศการประจำปีของสมาคมศิลปินอิสระแห่งฝรั่งเศส (Société des Artistes Indépendants) การแสดงงานศิลปะครั้งแรกของตนเองทำที่ห้องแสดงภาพดูร็อง-รุแอลของนักค้าขายศิลปะปอล ดูร็อง-รุแอลในปี ค.ศ. 1896
เมื่ออายุในวัยยี่สิบบอนาร์ก็เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่มเลเนบีส์ซึ่งเป็นกลุ่มศิลปินหนุ่มที่มีวัตถุประสงค์ในการสร้างงานที่มีคุณค่าทั้งทางสัญลักษณ์และจิตวิญญาณ สมาชิกในกลุ่มนี้คนอื่น ๆ ได้แก่เอดัวร์ วุยยาร์ และมอริส เดอนี บอนาร์ย้ายออกจากปารีสไปอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1910
ลักษณะที่เด่นของงานของบอนาร์คือการใช้สีจัดโดยเฉพาะบริเวณที่ใช้ฝีแปรงที่สั้นและจุดที่ใกล้ การวางองค์ประกอบของภาพก็มักจะซับซ้อน—ที่มักจะเป็นภายในห้องที่มีแสงอาทิตย์สาดสว่างเข้ามา และสวนที่เต็มไปด้วยเพื่อนฝูงและสมาชิกในครอบครัว—ซึ่งเป็นทั้งภาพที่มีเรื่องราวและเป็นอัตชีวประวัติ มาร์ต (Marthe) ภรรยาของบอนาร์มักจะปรากฏในภาพเป็นเวลาหลายสิบปี มักจะนั่งที่โต๊ะในครัว กับอาหารที่ยังเหลืออยู่ หรือเปลือยเช่นในภาพหลายภาพที่นั่งเอนในอ่างอาบน้ำ นอกจากนั้นแล้วบอนาร์ก็เขียนภาพเหมือนตนเอง, ภูมิทัศน์ และภาพนิ่งที่มักจะเป็นภาพดอกไม้และผลไม้
บอนาร์ไม่ได้วาดจากแบบจริงแต่จะร่างสิ่งที่ต้องการเขียน หรือจากภาพถ่าย โดยจดรายละเอียดเรื่องสี แล้วกลับไปเขียนจากบันทึกภายในห้องเขียนภาพ 
ในปี ค.ศ. 1938 ก็ได้มีการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์เองและของเอดัวร์ วุยยาร์ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกในสหรัฐอเมริกา บอนาร์เขียนภาพสุดท้าย “ต้นอัลมอนด์ออกดอก” เสร็จเพียงหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่จะเสียชีวิตในกระท่อมที่เลอกาแนที่เฟรนช์ริเวียราในปี ค.ศ. 1947 ปีต่อมาพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์กก็จัดนิทรรศการแสดงงานเขียนของบอนาร์ที่เดิมตั้งใจจะเป็นการแสดงงานเขียนเพื่อฉลองวันเกิดครบรอบแปดสิบปี 
ในปี ค.ศ. 1998 ก็ได้มีการจัดการแสดงนิทรรศการศิลปะครั้งสำคัญของบอนาร์ ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนพฤษภาคมที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอน และระหว่างเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2410
หมวดหมู่:จิตรกรชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 20 
หมวดหมู่:จิตรกรลัทธิประทับใจยุคหลัง
หมวดหมู่:นวศิลป์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพนิ่ง
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรภูมิทัศน์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอดแซน
โกลาหล

โกลาหลแปลว่าความแตกตื่น ในทางพระพุทธศาสนาหมายถึงการแตกตื่นของเหล่าเทวดา มี 5 อย่าง คือ

กัปปโกลาหล ๑   แตกตื่นว่าอีกแสนปีโลกธาตุและจักรวาลจะสิ้นแล้ว 
จักกวัตติโกลาหล  ๑   แตกตื่นว่าอีกร้อยปีพระเจ้าจักรพรรดิ์จะประสูติ
พุทธโกลาหล  ๑   แตกตื่นว่าอีกพันปีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะอุบัติขึ้นในโลก
มังคลโกลาหล ๑  แตกตื่นว่าอีก12ปีพระพุทธเจ้าจะตรัสบอกมงคล
โมเนยยโกลาหล ๑ แตกตื่นว่าอีก7ปีพระพุทธเจ้าจะตรัสบอกโมเนยยะปฏิบัติ
โกลาหลอาจใช้ในความหมายว่าวุนวาย

**อ้างอิง**
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต เล่ม ๑ ภาค ๖ - หน้าที่ 129
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
ACT

ACT อาจหมายถึง- การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา (Acceptance and commitment therapy) เป็นรูปแบบจิตบำบัดแบบหนึ่งของ การบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (cognitive behavior therapy) หรือ clinical behavior analysis (CBA)- มณฑลนครหลวงออสเตรเลีย (Australian Capital Territory)- เอซีที (การทดสอบ) ข้อสอบเข้าสถาบันอุดมศึกษาในสหรัฐอเมริกา- โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี โรงเรียนเอกชนในเครือมูลนิธิเซนต์คาเบรียล ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านเศรษฐกิจ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
ดรุก เซนเดน

เพลงชาติแห่งราชอาณาจักรภูฏานมีชื่อว่า ดรุก เซนเดน (ซองคา: འབྲུག་ཙན་དན་, Druk tsendhen) ชื่อของเพลงนี้มีความหมายว่า "อาณาจักรมังกรสายฟ้า" ประพันธ์ทำนองโดย อากู ตองมี (Aku Tongmi) คำร้องโดย ดาโช เยลดุน ทินเลย์ (Dasho Gyaldun Thinley) 
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งภูฏานรัชกาลที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ประพันธ์เพลงชาติภูฏานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2496 แต่เพลงชาติภูฏานได้แต่งขึ้นจริงเมื่อประมาณ พ.ศ. 2501 เมื่อภูฏานจำเป็นต้องมีเพลงชาติเพื่อใช้ในพิธีการต้อนรับนายกรัฐมนตรีชวาหระลาล เนห์รู แห่งประเทศอินเดีย เนื่องในโอกาสการเยือนภูฏานอย่างเป็นทางการ ตองมีซึ่งขณะนั้นเพิ่งกลับจากการอบรมทางดนตรีในประเทศอินเดีย และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ควบคุมวงโยธวาทิตคนแรกของกองทัพภูฏาน จึงได้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติขึ้น โดยทำนองฉบับแรกที่เขาแต่งนั้นได้รับอิทธิพลทั้งจากเพลงชาติอินเดีย (ชนะ คณะ มนะ) และเพลงชาติสหราชอาณาจักร (ก็อดเซฟเดอะควีน) รวมทั้งปรับปรุงจากทำนองเพลงพื้นเมืองที่มีชื่อว่า "Thri nyampa med pa pemai thri" (ชื่อเพลงมีความหมายว่า "บัลลังก์ดอกบัวอันมั่นคง" หรือ "The Unchanging Lotus Throne") ต่อมาทำนองดังกล่าวนี้ได้มีการปรับปรุงอีก 2 ครั้ง โดยผู้ที่รับตำแหน่งผู้ควบคุมวงโยธวาทิตสืบต่อจากเขา
สำหรับบทร้องของเพลงนี้ เดิมแต่งเป็นบทร้องความยาว 12 วรรค ต่อมาได้ย่อลงให้เหลือเพียง 6 วรรคในปี พ.ศ. 2507 เนื่องจากเนื้อร้องเดิมค่อนข้างยาว และเรียบเรียงเป็นทำนองสำหรับบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีทองเหลืองได้ยาก

**เนื้อร้อง**

**ดุเพิ่ม**
 ธงชาติภูฏาน- ตราแผ่นดินของภูฏาน

**อ้างอิง**
 Dorji Penjore, Sonam Kinga:  The Origin and Description of the National Flag and Anthem of the Kingdom of Bhutan.  Thimpu: The Centre for Bhutan Studies, 2002. ISBN 99936-14-01-7. (43 หน้า, pdf)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nationalanthems.info midi file-  เพลงชาติภูฏานฉบับบรรเลง date=2014-06-24  เว็บไซต์สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติภูฏาน-  เพลงชาติภูฏานฉบับขับร้องfix-attempted=yes  เว็บไซต์สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติภูฏาน
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภูฏาน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศภูฏาน
ทะเลสาบชิงไห่

ทะเลสาบชิงไห่ มองจากอวกาศ
ทะเลสาบชิงไห่ (j=; w=Mtsho-sngon-po) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มใหญ่ที่สุดของประเทศจีน อยู่ในมณฑลชิงไห่ สหประชาชาติจัดให้เป็น "พื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งสำคัญของโลก" มีจุดเด่นคือมีน้ำจึงไหลเข้าอย่างเดียว โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 4,500 ตารางกิโลเมตร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,196 เมตร มีความยาวจากตะวันออกถึงตะวันตก 106 กิโลเมตร และมีความกว้างจากใต้ถึงเหนือ 63 กิโลเมตร น้ำลึกโดยเฉลี่ย 19 เมตร และลึกที่สุด 39 เมตร โดยมีภูเขาโอบล้อมอยู่ทุกทิศทาง
กลางทะเลสาบมีเกาะเล็ก ๆ อยู่ 5 เกาะ 
# เกาะไห่ซีซาน（海西山） ชื่อเรียกทั่วไป "เกาะไข่"（蛋岛） 
# เกาะไห่ซีผี（海西皮） 
# เกาะไห่ซินซาน（海心山） 
# เกาะทราย（沙岛）
# เกาะหินสามก้อน（三块石岛）

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศจีน
หมวดหมู่:มณฑลชิงไห่
อาบรักกระบี่คม

อาบรักกระบี่คม  (Sex and Zen) เป็นภาพยนตร์จีน แนวอีโรติก โดยในฮ่องกงจัดอยู่ประเภทที่สาม หรือที่เรียกว่าหนังเกรดสาม (Catagory III)  เนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากนิยายสมัยราชวงศ์หมิง เรื่อง บัณฑิตก่อนเที่ยงคืน ซึ่งเรื่องแรก ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2534 ก่อนออกภาคต่อไปโดยมีทั้งหมด 3 ภาค

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Yu pu tuan zhi: Tou qing bao jian
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อีโรติก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ปฐมบท
โอมเนื้อหนังมังผี

โอมเนื้อหนังมังผี (Erotic Ghost Story) เป็นภาพยนตร์จีนแนวอีโรติด กำกับโดย หลันไนไฉ (Lam Nai Choi)ออกฉายในฮ่องกง เมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำหนังเสร็จตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 และได้ฉายโชว์ในเทศกาลหนัง Stiges Film Festival ที่ประเทศสเปน แต่ได้มีโอกาสเข้าฉายโรงภาพยนตร์ที่ฮ่องกงช้า เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงเรื่องระบบเซ็นเซอร์ 

**อ้างอิง**
 title=Liao zhai yan tan
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อีโรติก
สมิหลาไทมส์

สมิหลา ไทมส์ (Samila Times) เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายสัปดาห์ เสนอข่าวทั่วไปในภาคใต้ ของ บริษัท สมิหลา ไทมส์ จำกัด โดยมี สัมฤทธิ์ บุญรัตน์ เป็นผู้ก่อตั้ง สิทธินนท์ แก้วมรกต เป็นบรรณาธิการบริหารและผู้พิมพ์ผู้โฆษณา สิทธินนท์ แก้วมรกต เป็นบรรณาธิการข่าว ออกวางตลาดทุกวันที่ 1, 11 ,21 ของเดือน สมิหลา ไทมส์ เป็นสมาชิกสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ

**รางวัล**
รางวัลจริยธรรมดีเด่น 2 ปีซ้อน

**ดูเพิ่ม**
  เว็บไซต์หนังสือพิมพ์สมิหลา ไทมส์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ date=2010-02-10 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
ฟรันเชสโก โซลีเมนา

ฟรานเชสโค โซลิเมนา (Francesco Solimena) (4 ตุลาคม ค.ศ. 1657 - 3 เมษายน ค.ศ. 1747) เป็นจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยบาโรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 
โซลิเมนาเกิดที่คานาเลดิแซริโนไม่ไกลจากอเวลลิโน ได้รับการฝึกเบื้องต้นจากบิดาอันเจโล โซลิเมนา ที่โซลิเมนาร่วมเขียนงานชื่อ “สวรรค์” ด้วยกันที่มหาวิหารโนแซรา และ “มโนทัศน์ของเซนต์ซิริลแห่งอเล็กซานเดรีย” สำหรับวัดซานโดเมนนิโคที่โซโลฟรา

โซลิเมนาไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เนเปิลส์ในปี ค.ศ. 1674 โดยไปทำงานที่ห้องเขียนภาพของฟรานเชสโค ดิ มาเรีย และต่อมากับจาโคโม เดล โป โซลิเมนามีผู้อุปถัมภ์มาตั้งแต่ต้นโดยคาร์ดินัลวินเช็นโซ ออร์ซินี (ต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13) ผู้สนับสนุนให้โซลิเมนาเป็นศิลปิน เมื่อมาถึงคริสต์ทศวรรษ 1680 โซลิเมนาก็ได้รับการว่าจ้างให้เขียนจิตรกรรมฝาผนัง และห้องเขียนภาพของโซลิเมนาก็กลายมาเป็นห้องเขียนภาพที่มีอิทธิพลต่องานเขียนของเนเปิลส์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1690 มาจนถึงสี่สิบปีแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 18 โซลิเมนาวางรูปงานศิลปะตามแบบปรมาจารย์ศิลปบาโรกของโรม—ลูคา จอร์ดาโน, จิโอวานนิ ลันฟรังโค และ มัตติอา เพรติ ที่ใช้เงาออกสีน้ำตาลที่โซลิเมนาเลียนแบบ โซลิเมนาเขียนจิตรกรรมฝาผนังไว้หลายแห่งในเนเปิลส์, แท่นบูชา และงานเนื่องในโอกาสการสมรส และ งานในราชสำนัก, ภาพเกี่ยวกับตำนานลึกลับ และภาพเหมือน 

**อ้างอิง**
 Francesco Solimena on-line- J. Paul Getty Museum date=2005-12-06 : Francesco Solimena- Scuola Media F. Solimena, Canale di Serino.- authorlink= - authorlink= 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2200
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นคัมปาเนีย
ทางไท

ทางไท เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นรายปักษ์ เสนอข่าวทั่วไปในภาคใต้ ของ บริษัท ทางไทมัลติมีเดีย จำกัด โดยมี วิชาญ ช่วยชูใจ เป็นผู้อำนวยการบริหาร ออกวางตลาดทุกวันที่ 1 และ 15 ของเดือน

**รางวัล**
รางวัลหอการค้าสัมพันธ์ "สื่อมวลชนดีเด่น ประจำปี 2551" เป็นสื่อมวลชนที่ยึดมั่นด้วยจริยธรรมแห่งวิชาชีพ ส่งผลให้มีผลงานอันทรงคุณค่า อันก่อให้เกิดประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม จังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
จุลจิตรกรรมในเอกสารตัวเขียนสีวิจิตร

ไฟล์:RomanVirgilFolio101r.jpg|thumb|250px|จุลจิตรกรรมม้าโทรจันจากหนังสือ “เวอร์จิลเลียส โรมานัส” (Vergilius Romanus) ใน “เอเนอิด” (Aeneid) โดยเวอร์จิลของคริสต์ศตวรรษที่ 5
จุลจิตรกรรมสำหรับหนังสือวิจิตร (Miniature (illuminated manuscript)) คำว่า “Miniature” มาจากภาษาละตินว่า “Minium” ที่หมายถึง สารสี  “เลดเทโทรไซด์” หรือ “ตะกั่วแดง” (Lead tetroxide) คือหนังสือวิจิตรโบราณหรือจากยุคกลาง หรือ ลายตกแต่งอย่างง่าย ๆ ของกฎบัตรที่ตกแต่งด้วยสารสีตะกั่วแดงดังกล่าว การที่ภาพโดยทั่วไปจากยุคกลางมักจะมีขนาดเล็กทำให้สับสนกับจิตรกรรมขนาดเล็กโดยเฉพาะภาพเหมือนขนาดเล็ก (portrait miniature) ที่พัฒนามาจากลักษณะการวาดที่มีประวัติคล้ายคลึงกัน
นอกไปจากธรรมเนียมการวาดจุลจิตรกรรมทางตะวันตกและไบแซนไทน์แล้ว ทางตะวันออกก็มีการเขียนจุลจิตรกรรมที่มักจะเป็นภาพที่มีเนื้อหามากกว่าทางตะวันตก และจากที่เป็นงานที่เขียนสำหรับหนังสือก็พัฒนาไปเป็นงานเขียนเป็นแผ่น ๆ ที่ใช้เก็บในอัลบัมได้ ที่เรียกว่าจุลจิตรกรรมเช่นเดียวกับทางตะวันตก แต่มีลักษณะเดียวกับภาพเขียนสีน้ำ จุลจิตรกรรมทางตะวันออกก็รวมทั้งจุลจิตรกรรมเปอร์เซีย และ จุลจิตรกรรมโมกุล, จุลจิตรกรรมออตโตมัน และ จุลจิตรกรรมอินเดีย

**อ้างอิง**
Otto Pächt, Book Illumination in the Middle Ages (trans fr German), 1986, Harvey Miller Publishers, London, ISBN 0199210608
*Walther, Ingo F. and Wolf, Norbert, Masterpieces of Illumination (Codices Illustres); pp 350–3; 2005, Taschen, Köln; ISBN 382284750X
*Jonathan Alexander; Medieval Illuminators and their Methods of Work; p.9, Yale UP, 1992, ISBN 0300056893
*Calkins, Robert G. Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.

**ดูเพิ่ม **
 หนังสือวิจิตร- จุลศิลป์- จุลจิตรกรรม- จุลจิตรกรรมภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 50 leaves from Medieval Manuscripts from the Otto F. Ege Collection at the University of South Carolina Library's Digital Collections Page; 12th–16th Century- Medieval manuscript leaves date=2007-04-05 . 12th - 16th century.- The Illuminated Middle Ages date=2021-04-27 . Several hundred digitized illuminated texts from French national library collections. (commercial)- Unlocking the Secrets of Medieval Painters and Illuminators- Central Asian miniature painting date=2010-06-08 - Armenian miniatures (photos) date=2009-08-29 
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
โครมาโทกราฟี

โครมาโทกราฟี (chromatography) เป็นวิธีการทางห้องปฏิบัติการในการแยกสารผสมและตรวจสอบความบริสุทธิ์ของสาร  หลักการโดยทั่วไปคือตัวอย่างสารจะผสมกับตัวทำละลายบนตัวดูดซับ เมื่อสารแต่ละชนิดเคลื่อนที่ด้วยความเร็วต่างกันตามความสามารถในการละลายและความสามารถในการดูดซับของตัวดูดซับ สารจะแยกออกจากกันและปรากฏเป็นสีต่าง ๆ บนตัวดูดซับ โดยวิธีนี้จัดเป็นวิธีการแยกสารเนื้อเดียว

ไฟล์:Chromatography of chlorophyll - Step 7.jpg|right|thumb|75px|TLC ใช้แยกคลอโรฟิลล์ชนิดต่าง ๆ ออกจากกัน

**การจำแนกสาร**

**ความสามารถในการดูดซับ**
 ดูดซับดี --> Rfน้อย- ดูดซับน้อย --> Rfมาก

**ความสามารถในการละลายในตัวทำละลาย**
 ละลายดี --> Rfมาก- ละลายไม่ดี --> Rfน้อย

**อัตราการเคลื่อนที่ของสาร**
อัตราการเคลื่อนที่ของสาร หรือ Rf (Rate of Flow) มีสูตรคำนวณดังนี้
Rf =  ระยะทางที่สารเคลื่อนที่ ÷ ระยะทางที่ตัวทำลายเคลื่อนที่

**ประเภทของโครมาโทกราฟี**
 โครมาโทกราฟีแบบกระดาษ (Paper chromatography) มักใช้กระดาษกรองเป็นส่วนอยู่กับที่ (stationary phase)- โครมาโทกราฟีแบบชั้นบาง (Thin layer chromatography) ใช้แผ่นแก้ว พลาสติกหรือโลหะทำหน้าที่เป็นส่วนค้ำจุนของส่วนอยู่กับที่ โดยส่วนอยู่กับที่มีลักษณะเป็นชั้นบาง ๆ- โครมาโทกราฟีแบบคอลัมน์ (Column chromatography) ส่วนอยู่กับที่จะถูกบรรจุไว้ในท่อแก้ว พลาสติกหรือโลหะ
นอกจากนี้อาจจำแนกประเภทตามชนิดของแรงที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาระหว่างโมเลกุลของสารกับส่วนอยู่กับที่ได้ดังนี้- โครมาโทกราฟีแบบแบ่งส่วน (Partition chromatography)- โครมาโทกราฟีแบบดูดซับ (Adsorption chromatography)- โครมาโทกราฟีแบบแลกเปลี่ยนไอออน (Ion-exchange chromatography)- โครมาโทกราฟีแบบแยกตามขนาดโมเลกุล (Molecular sieve chromatography)  - โครมาโทกราฟีแบบแยกตามความจำเพาะ (Affinity chromatography)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เคมี
ลัทธิประทับใจใหม่

ไฟล์:A Sunday on La Grande Jatte, Georges Seurat, 1884.jpg|thumb|260px |ภาพ "บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต" โดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา ราว ค.ศ. 1884–1886
ไฟล์:Signac_-_Portrait_de_Félix_Fénéon.jpg|thumb|260px |ภาพเหมือนของเฟลิกซ์ เฟเนอง โดยปอล ซีญัก ค.ศ. 1890
ลัทธิประทับใจใหม่ (neo-impressionism) เป็นคำที่เริ่มใช้โดยนักวิพากษ์ศิลปะชาวฝรั่งเศสชื่อเฟลิกซ์ เฟเนอง ในปี ค.ศ. 1886 ในการบรรยายขบวนการทางศิลปะที่ก่อตั้งขึ้นโดยฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา (Georges Seurat) งานชิ้นเอกของเซอรา "บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต" เป็นงานชิ้นแรกที่เป็นการเริ่มขบวนการของแนวคิดทางศิลปะดังว่าเมื่อตั้งแสดงเป็นครั้งแรกในนิทรรศการแสดงศิลปะของสมาคมศิลปินอิสระแห่งปารีส ในช่วงเดียวกันนี้เป็นช่วงเริ่มต้นของยุคใหม่ของฝรั่งเศสที่จิตรกรหลายคนพยายามแสวงหาวิธีใหม่ในการแสดงออก ผู้ที่ดำเนินตามลัทธิประทับใจใหม่โดยเฉพาะจะนิยมวาดภาพฉากต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเมือง และภูมิทัศน์และทิวทัศน์ทะเล จิตรกรลัทธิประทับใจใหม่จะใช้การตีความหมายของเส้นและลายเชิงวิทยาศาสตร์ในการเขียนภาพ จิตรกรกลุ่มนี้มักจะกล่าวถึงเทคนิคการผสานจุดสีเพราะเป็นลักษณะการเขียนภาพในช่วงแรกของลัทธิประทับใจใหม่

**แสงและสี**
ในช่วงแรกของลัทธิประทับใจใหม่ ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา และผู้ติดตามพยายามพัฒนาลักษณะการเขียนที่มาจากแรงกระตุ้นของอารมณ์ (impulsive) และจากสัญชาตญาณ (intuitive) ของศิลปินลัทธิประทับใจ ศิลปินลัทธิประทับใจใหม่จะใช้การประจุดเพื่อที่จะแสดงถึงความมีระเบียบและความยั่งยืนในการวาดภาพ (organization and permanence) เซอราพยายามเพิ่มการสร้างเอกลักษณ์ของขบวนการโดยการพยายามให้คำอธิบายถึงทัศนมิติในเรื่องของแสงและสายตา

**อ้างอิง**

** ดูเพิ่ม**
 isbn = 0874700507- isbn = 0-8071-1823-0 
*Ward, Martha (1996). Pissarro, Neo-impressionism and the Spaces of the Avante-Garde Chicago, Illinois: Chicago University Press. ISBN 0226873242. 
*Haslett, Carrie (2002). Neo-impressionism: Artists on the Edge. Portland, Oregon: Portland Museum of Art. ISBN 0916857301.

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะสมัยใหม่- ศิลปะตะวันตก- ลัทธิประทับใจยุคหลัง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะลัทธิประทับใจ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา

ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ภูมิ เป็นนักแสดง, นายแบบชาวไทย

**ประวัติ**
ณัฏฐ์ เป็นบุตรของ พ.อ.รัฐชัย เทพหัสดิน ณ อยุธยา​  และคุณภิญญา ธนกรคุณานนท์​ มีพี่ชายร่วมบิดามารดา คือ นายต่อยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นหลานปู่ของ พล.อ. ยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยา และ คุณหญิง เพลิน เทพหัสดิน ณ อยุธยา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ เข้ามาสู่วงการบันเทิงจากการไปแคสติ้งโฆษณา, เดินแฟชั่นโชว์ รวมถึงการถ่ายหนังสือ, ถ่ายโฆษณาบัตรเครดิตของธนาคารแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นทางเอ็กแซ็กท์ จึงเรียกไปแคสติ้ง และทำให้ได้เล่นละครกับเอ็กแซ็กท์เรื่องแรก คือ "เปลือกเสน่หา" หลังจากนั้นก็เล่นละครให้กับเอ็กแซ็กท์เรื่อยมา ซึ่งส่วนใหญ่จะแสดงบทรองและบทร้ายเป็นหลัก ซึ่งผลงานละครเรื่องที่โด่งดังที่สุดของเขาก็คือ "เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ" จากบทบาทของ เซน ชายผู้ซึ่งมองเห็นวิญญาณได้
ด้านชีวิตส่วนตัวณัฏฐ์ได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ นาน่า ธันยา เมี้ยนมนัส เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ที่โรงแรมไฮแอท รีเจนซี่ สุขุมวิท 
มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อ อธิศา เทพหัสดิน ณ อยุธยา ชื่อเล่น:เนล่า เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2564

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์ === 

**ภาพยนตร์**

**ผลงานมิวสิกวิดีโอ**
 เพลง รักยังไม่ต้องการ - มาช่า- เพลง ปากหนัก - บี้- เพลง ไม่รัก...ไม่ต้อง - นิว & จิ๋ว

**ซิทคอม**

**ซีรีส์**
2551 
นารีสโมสร ปี 2

รับเชิญ
ช่อง 5 
2551–2558 
เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ

ชนวีร์ วิวัฒน์พัฒนะ (เซน) (ยุคปัจจุบัน) / ขุนวิจิตร (อดีตชาติ)
2558 
ทิ้งไว้กลางทาง The Series

พล
จีเอ็มเอ็ม 25
2559 
เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์
ชีวิตเพื่อให้  
หมอหลวงตามเสด็จ
ช่องวัน 31
2560 
Club Friday The Series 9 รักครั้งหนึ่ง ที่ไม่ถึงตาย
รักนอกเวลา  
เจษฎ์
จีเอ็มเอ็ม 25
Bangkok รัก Stories
Please   
ดร.ภควัฒน์
2561 
เมืองมายา Live
มายาเร้นรัก   
มาร์ค
ช่องวัน 31 
Club Friday the Series 10 รักนอกใจ
รักที่ไม่อยากเลือก    
ภพ
จีเอ็มเอ็ม 25

**พิธีกร**
 รายการ บอก 9 เล่าสิบ ทางช่อง 9- รายการ MX MUAY XTREME ณ เวทีมวยสวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ทุกวันอาทิตย์ เวลา 13.15 - 15.15 น. ทางช่องวัน 31 คู่กับพิธีกรจีน เผิง อวี้ เฝิง และพิธีกรพากษ์ทีวี พิเชษฐ์ เรืองอินทร์ , เดชา คูรัตนเวช (แบน ท่าพระ) (เริ่มวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม 2562)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 nut_devahastin

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:ศิลปินที่เป็นแนวร่วมกปปส.
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ราชสกุลเทพหัสดิน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
วิภาคนิยม

ไฟล์:Color_star-en.svg|thumb|260px |วงสีของชาร์ลส์ บลองซ์ที่มีอิทธิพลต่อศิลปินวิภาคนิยม
ศิลปะวิภาคนิยม (Divisionism หรือ Chromoluminarism) คือลักษณะการเขียนภาพของศิลปินในกลุ่มศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ที่เป็นการแยกสีออกเป็นจุดจุดหรือเป็นแต้มที่ทำให้เกิดมีปฏิกิริยาต่อกัน
สีที่ปรากฏเกิดจากการผสมทางตาโดยผู้ชมเองแทนที่จะเป็นการผสมรงควัตถุให้ผู้ดูโดยจิตรกร ศิลปินอิมเพรสชันนิสม์ใหม่เชื่อว่าการกระทำเช่นนี้เป็นการสร้างแสงสี (luminosity) โดยวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ ชอร์ช ปิแยร์ เซอราต์ผู้ริเริ่มการเขียนลักษณะนี้ราวปี ค.ศ. 1884 เขียนจากความเข้าใจในทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับแสงและสีโดยมิเชล เออแฌน เชฟรูล, ออกเดน รูด และชาร์ลส์ บลองซ์ ศิลปะวิภาคนิยมพัฒนาขึ้นมาพร้อมๆ กับลักษณะการเขียนอีกลักษณะหนึ่งที่เรียกว่าศิลปะผสานจุดสี (pointillism) ที่เป็นการใช้จุดสีแต่ไม่เน้นการแยกสีเช่นศิลปะวิภาคนิยม

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Blanc, Charles. The Grammar of Painting and Engraving.  Chicago: S.C. Griggs and Company, 1891. .- Block, Jane. "Neo-Impressionism." Grove Art Online. Oxford Art Online.   .- Block, Jane. "Pointillism." Grove Art Online. Oxford Art Online.   .- Broude, Norma, ed. Seurat in Perspective.  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1978. ISBN 0-13-807115-2. - Cachin, Françoise. Paul Signac.  Greenwich, CT: New York Graphic Society, 1971. ISBN 0-8212-0482-3. - Clement, Russell T., and Annick Houzé. Neo-impressionist painters: a sourcebook on Georges Seurat, Camille Pissarro, Paul Signac, Théo Van Rysselberghe, Henri Edmond Cross, Charles Angrand, Maximilien Luce, and Albert Dubois-Pillet.  Westport, CT: Greenwood P, 1999. ISBN 0-313-30382-7. - Chevreul, Michel Eugène. The Principles of Harmony and Contrast of Colors.  London: Henry G. Bohn, York Street, Covent Garden, 1860. .- Gage, John. "The Technique of Seurat: A Reappraisal." The Art Bulletin 69 (Sep. 1987): 448-54. JSTOR. . - Herbert, Robert L. Neo-Impressionism.  New York: The Solomon R. Guggenheim Museum, 1968. - Hutton, John G. Neo-impressionism and the search for solid ground: art, science, and anarchism in fin-de-siècle France.  Baton Rouge, LA: Louisiana State UP, 1994. ISBN 0-8071-1823-0. - Rewald, John. Georges Seurat.  New York: Wittenborn & Co., 1946. - Signac, Paul. D’Eugène Delacroix au Neo-Impressionnisme.  1899. .- Winkfield, Trevor. "The Signac Syndrome." Modern Painters Autumn 2001: 66-70.-  Tim Parks on divisionist movement of painters in Italy

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์- ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง - ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ใหม่ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:ศิลปะลัทธิประทับใจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง