Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท

ดัชชีบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท (Bayern-Landshut, Bavaria-Landshut) เป็นอาณาจักรบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยดยุคแห่งบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท อาณาจักรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1353 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1503 

**ประวัติ**
การก่อตั้งดัชชีเป็นผลมาจากการเสด็จสวรรคตของลุดวิกที่ 4 เดอะบาวาเรียน ในสนธิสัญญาลันทซ์ฮูทของปี ค.ศ. 1349 ที่เป็นการแบ่งจักรวรรดิของลุดวิก พระราชโอรสสามพระองค์ อันได้แก่ สเตฟานที่ 2, วิลเฮล์มที่ 1 และอัลเบร็คที่ 1 เป็นผู้ได้รับบาวาเรียใต้และเนเธอร์แลนด์ร่วมกัน สี่ปีต่อมามรดกก็ถูกแบ่งอีกในสนธิสัญญาเรเกนสบูร์กของปี ค.ศ. 1353 สเตฟานได้รับอาณาจักรใหม่ดัชชีแห่งบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท ในปี ค.ศ. 1363 สเตฟานก็ได้เป็นดยุคแห่งบาวาเรียเหนือซึ่งทำให้กลับมารวมกับบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท หลังจากการเสียชีวิตของสเตฟานลูกชายสามคนก็ปกครองอาณาจักรร่วมกัน แต่ในปี ค.ศ. 1392 บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทก็แบ่งเป็นสามอาณาจักรที่รวมทั้ง บาวาเรีย-มิวนิก และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์
ในปี ค.ศ. 1429 บางส่วนของบาวาเรีย-ชเตราบิงก็มารวมกับบาวาเรีย-ลันทซ์ฮูท และ บาวาเรีย-อิงโกลชตัดท์ ในปี ค.ศ. 1447 บาวาเรีย-ลันทซ์ฮูทจึงเป็นดินแดนที่มั่งคั่งที่สุดในบาวาเรีย โดยเฉพาะเมื่อมีเหมืองในรัทเทนแบร์ก (Rattenberg) และ คิทซ์บือเฮิล (Kitzbühel) และมีระบบการบริหารที่ก้าวหน้าที่สุด ที่พำนักของดยุคตั้งอยู่ที่ปราสาทเทราสนิทซ์ (Trausnitz Castle) ในลันทซ์ฮูท ที่พำนักที่สองอยู่ที่ปราสาทบูร์กเฮาเซิน (Burghausen Castle)
ดัชชีรุ่งเรืองอยู่ 150 ปีก่อนที่จะมาถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1505 ระหว่างดัชชีที่ก่อตั้งขึ้นใหม่พาลาติเนท-นอยบูร์ก (Palatinate-Neuburg) และ บาวาเรีย-มิวนิกหลังจากสงครามสืบอาณาจักรลันทซ์ฮูท (Landshut War of Succession) คุฟชไตน์ และ คิทซ์บือเฮิลเสียแก่สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นการตอบแทนในการสนับสนุนบาวาเรีย-มิวนิก ที่กลับไปรวมกับไทโรล

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
*จักรวรรดิโรมัน
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล

อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล (personal protective equipment: PPE) หรือเรียกโดยย่อว่า อุปกรณ์นิรภัย หรือ เซฟตี้ เป็นอุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยในการทำงานใช้สวมใส่ร่างกาย หรือ ติดตั้งเพื่อวัตถุประสงค์ให้เกิดความปลอดภัย ทั้งในบ้าน, ที่ทำงาน, ที่สาธารณะ, อาคาร และพื้นที่ที่ต้องการความปลอดภัย
หมวดหมู่:ความปลอดภัย
โอเบอร์ไบเอิร์น

โอเบอร์ไบเอิร์น (Oberbayern) หรือในภาษาอังกฤษคือ อัปเปอร์บาวาเรีย (Upper Bavaria) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงส์เบิทเซียร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของบาวาเรียรอบบริเวณเมืองมิวนิก อัปเปอร์บาวาเรียแบ่งย่อยออกเป็นสี่เขต (Planungsverband) คือ อิงก็อลชตัท (Ingolstadt), มิวนิก, อัปเปอร์บาวาเรีย (Bayerisches Oberland) และเซาท์อีสต์อัปเปอร์บาวาเรีย (Südostoberbayern) ที่เขตการปกครองนี้ว่า "อัปเปอร์บาวาเรีย" เพราะระดับของที่ตั้งเป็นภูมิภาคที่สูงมิใช่เพราะที่ตั้งบนแผนที่
ดัชชีโอเบอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 บาวาเรียก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1392 ดัชชีแห่งบาวาเรีย-มิวนิกและบาวาเรีย-อิงก็อลชตัท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในอัปเปอร์บาวาเรีย ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งโอเบอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค

**ดูเพิ่ม**
 บาวาเรีย - รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website  -  Official website -  Tourism website  
หมวดหมู่:รัฐไบเอิร์น
กูดบาย เลนิน!

กูดบาย เลนิน! (Good Bye, Lenin!, ในประเทศไทย วางจำหน่ายวีซีดีในชื่อ "คุณแม่จู้จี้ คุณลูกขี้จุ๊") เป็นภาพยนตร์ภาษาเยอรมันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546 เนื้อเรื่องกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเยอรมนีตะวันออกช่วงปี ค.ศ. 1989–1990 ระหว่างการล่มสลายของลัทธิคอมมิวนิสต์ การทลายกำแพงเบอร์ลิน และการรวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก ในมุมมองผ่านชีวิตความเป็นอยู่ของครอบครัวหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่ขับเคลื่อนไปตามกลไกทุนนิยมและกระแสบริโภคนิยมอย่างกะทันหัน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้อย่างถล่มทลายในประเทศเยอรมนีและยุโรป ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลบาฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลโกยา รางวัลซีซาร์ และรางวัลยูโรเปียนฟิล์ม
ในเรื่อง ผู้กำกับภาพยนตร์ได้อ้างถึงฉากที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์เรื่องอื่นหลายเรื่อง เช่นจาก 2001 จอมจักรวาล และ อะคล็อกเวิร์กออรินจ์ ของสแตนลีย์ คูบริก, ลาดอลเชวีตา ของเฟเดรีโก เฟลลีนี, ลาดูบล์วีเดอเวรอนิก และ ทรัวกูเลอร์: เบลอ ของกชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี นอกจากนั้นยังมีกล่าวถึงตัวอักษรสีเขียวแบบในภาพยนตร์ เดอะ เมทริกซ์ : เพาะพันธุ์มนุษย์เหนือโลก 2199

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official site -  Promotional website in English- title=Good Bye Lenin!
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเบอร์ลิน
หมวดหมู่:การรวมประเทศเยอรมนี
นีเดอร์ไบเอิร์น

นีเดอร์ไบเอิร์น (Niederbayern) หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ โลว์เออร์บาวาเรีย (Lower Bavaria) เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค (เรกีรุงชเบเซิร์ค) ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของบาวาเรีย นีเดอร์ไบเอิร์นยังแบ่งย่อยออกเป็นสามเขต (Planungsverband) คือ ลันด์สฮูท, พัสเซา และโดเนา-วัลด์ บริเวณนี้รวมป่าบาวาเรียซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว
ดัชชีนีเดอร์ไบเอิร์นก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในการแบ่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1255 ในสมัยของลุดวิกที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย หลังจากการรวมตัวในปี ค.ศ. 1340 นีเดอร์ไบเอิร์นก็มาถูกแบ่งแยกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1349 และในปี ค.ศ. 1353 ก็แบ่งเป็นดัชชีแห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงและบาวาเรีย-ลันด์ชุท ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในนีเดอร์ไบเอิร์น ในปี ค.ศ. 1505 บาวาเรียก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง  ในปี ค.ศ. 1837 พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย ก็ทรงก่อตั้งนีเดอร์ไบเอิร์นขึ้นเป็นเรกีรุงชเบเซิร์ค

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 บาวาเรีย - รายนามประมุขแห่งบาวาเรีย 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website of government -  Official website of region  
หมวดหมู่:รัฐไบเอิร์น
เวลฟที่ 1 ดยุคแห่งบาวาเรีย

เวลฟที่ 1 ดยุกแห่งบาวาเรีย (Welf I, Duke of Bavaria) (? - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1101) เวลฟที่ 1เป็นดยุกแห่งบาวาเรียของตระกูลเวลฟระหว่างปี ค.ศ. 1070 จนถึงปี ค.ศ. 1077 และระหว่างปี ค.ศ. 1096 จนกระทั่งเสียชีวิต เวลฟที่ 1 เป็นผู้ก่อตั้งตระกูลเวลฟซึ่งเป็นสาขาของตระกูลเอสเต ในผังของตระกูลเวลฟ เวลฟที่ 1 เป็นลำดับที่ 4 ของตระกูล

**ชีวิต**
เวลฟเป็นบุตรของอัซโซที่ 2 เอสเต (Albert Azzo II, Margrave of Milan) และภรรยาชิซินาแห่งอัลท์ดอร์ฟ เมื่อลุงทางแม่ของเวลฟ เวลฟ ดยุกแห่งคารินเทีย (หรือเวลฟที่ 3) เสียชีวิตโดยไม่มีทายาท เวลฟก็ได้รับมรดกทั้งหมด  เวลฟแต่งงานกับเอเธลินเดอบุตรีของออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรีย
แม้ว่านโยบายของมาร์ควิสแห่งเอสเตจะเป็นนโยบายที่สนับสนุนผลประโยชน์ของพระสันตะปาปา แต่ลูกชายเวลฟได้รับอิทธิพลจากทางฝ่ายเยอรมันที่สนับสนุนจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นนโยบายที่แตกต่างออกไปและทำให้ได้รับดัชชีแห่งบาวาเรียจากพ่อตาเป็นรางวัล เมื่อออตโตที่ 2 ดยุกแห่งบาวาเรียไปเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวลฟหย่ากับเอเธลินเดอก่อนที่จะได้รับอาณาจักรบาวาเรีย

**อ้างอิง**
  Genealogie Mittelalter- Sir Andrew Halliday Annals of the House of Hannover, v.1, London, 1826.  at Google Books- Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 by Frederick Lewis Weis, Line 166-23- The Plantagenet Ancestry by William Henry Turton, Page 40

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเวลฟ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบาวาเรีย
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:ตระกูลเวลฟ
รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์

รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (Rheinland-Pfalz) หรือในภาษาอังกฤษเรียก ไรน์แลนด์-พาลาทิเนต (Rhineland-Palatinate) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ที่มีเนื้อที่ 19,847 ตารางกิโลเมตรและมีประชากรราว 4 ล้านคน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ไมนทซ์

**อ้างอิง**
ไรน์ลันท์-ฟัลทซ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
อินซิลิโก้ (อัลบั้ม)

อินซิลิโก้ (In Silico) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเพนดูลั่มออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 โดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปเป็นผู้จัดจำหน่าย และได้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มอันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร และได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่  "Granite", "Propane Nightmares", "The Other Side" และ "Showdown".

**รายชื่อเพลง**

**เพลงทั้งหมดถูกแต่งโดย ร็อบ สไวร์ส.**
#"Showdown" – 5:27
#"Different" – 5:51
#"Propane Nightmares" – 5:13
#"Visions" – 5:36
#"Midnight Runner" – 6:55
#"The Other Side" – 5:15
#"Mutiny" – 5:09
#"9,000 Miles" – 6:26
#"Granite" – 4:41
#"The Tempest" – 7:27

**สเปเชียลอีดีชัน**
"Propane Nightmares" (VIP remix) – 5:22
"Propane Nightmares" (Celldweller remix) – 5:34
"Propane Nightmares" music video (edit)
"Granite" live video (from the Electric Ballroom)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเพนดูลั่ม
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2

อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป รุ่น 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนววัยรุ่นปี 2539 โดยไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น จากการกำกับและอำนวยการสร้างของบัณฑิต ฤทธิ์ถกล เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ โดม ปกรณ์ ลัม ที่ตอนนี้ถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่ภายใต้บริษัทบีเคพีร่วมกับไฟว์สตาร์ในโปรเจกต์ The Legend Collection

**เรื่องย่อ**
เกี่ยวกับเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่ต้องมาอยู่ในวงโยธวาทิตทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่ชอบวงโยธวาฑิตเลยเพราะว่ามันล้าสมัยมันเชย อย่างไรก็ตาม นั่นคือจุดเริ่มต้นของความสนุกสนาน ในมิตรภาพที่พัฒนาจากการเป็นปรปักษ์ของทั้ง 2 กลุ่ม ที่ต้องร่วมกันรักษาศักดิ์ศรีแชมป์โลกวงโยธวาธิตของโรงเรียน ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้ความสมัครสมานสามัคคีกันและกันเหนือสิ่งอื่นใด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย บัณฑิต ฤทธิ์ถกล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วัยรุ่นไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มัธยมปลายไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส

ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส (WWE Studios) เป็นบริษัทในเครือของ WWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2002 ในชื่อ WWE Films ทำหน้าที่ผลิตภาพยนตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น WWE Studios จนถึงปัจจุบัน

**ผลงานทั้งหมด**
ในฐานะผู้ร่วมผลิต
*The Scorpion King (2002)
*The Rundown (2003)
*Walking Tall (2004)
*Behind Enemy Lines: Colombia (2009, Direct-to-DVD)
เป็นผู้ผลิต แต่เพียงผู้เดียว
*The Mania of WrestleMania (2004) - A documentary film following the WWE roster through WrestleMania XIX
*เกี่ยว ลาก กระชากนรก (ค.ศ. 2006)
*คนคลั่งล่าทะลุสุดขีดนรก (ค.ศ. 2006)
*The Condemned (2007)
*ฝ่าวิกฤติ 12 รอบระห่ำนรก (ค.ศ. 2009)
*The Marine 2 (2009, Direct-to-DVD)
*Legendary (2010)
*Knucklehead (2010)
*The Chaperone (2011)
*That's What I Am (2011)

**สมรรถนะบ็อกซ์ออฟฟิศ**

**สมรรถนะบริการเช่า**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 WWE Studios at WWE.com
หมวดหมู่:ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส
หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
โปรแกรมบริหารงานบุคคล

โปรแกรมบริหารงานบุคคล หรือชื่อเรียกภาษาอังกฤษว่า HRMS (Human Resource Management System) หรือ HRIS (Human Resource Management System) เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อช่วยงานของฝ่ายบุคคลในองค์กรต่างๆ ในเรื่องทะเบียนประวัติพนักงาน การมาปฏิบัติงานของพนักงาน เงินเดือน ฝึกอบรม สวัสดิการ การวางโครงสร้างองค์กร การสรรหาพนักงานใหม่ การประเมินผลพนักงาน การให้บริการข้อมูลพนักงานด้วยตนเอง เป็นต้น
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
La Dolce Vita

La dolce vita (ภาษาอิตาลี แปลว่า "ชีวิตอันแสนหวาน" ) เป็นภาพยนตร์อิตาลีที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2503 กำกับและเขียนบทโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ และแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์โดย นิโน โรตา มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักหนังสือพิมพ์หนุ่มเจ้าสำราญที่ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์อยู่ในกรุงโรม วุ่นวายไปการทำงาน และใช้ชีวิตพัวพันไปกับสาวสวยหลายคน เพื่อค้นหาความรักและความสุขในชีวิต
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการอ้างถึงว่า เป็นจุดเปลี่ยนของผลงานของเฟลลินี จากผลงานยุคแรกในแนว neo-realism ไปสู่แนว surrealism ในยุคหลัง ภาพยนตร์ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1960  เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 รางวัล และได้รับรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม (ภาพยนตร์ขาวดำ) และได้รับการโหวตให้ติดอันดับ 6 จาก 100 อันดับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยนิตยสาร Entertainment Weekly 
ฉากเด่นในภาพยนตร์ ที่ถูกนำมาอ้างอิงถึงบ่อยครั้ง คือฉากที่ มาร์เชลโล (มาร์เชลโล มาสโตรอิอานนี) และ ซิลเวีย (แอนนิตา เอกเบิร์ก) ลงไปเล่นน้ำในน้ำพุเทรวี  และฉากเปิดเรื่อง ที่มีเฮลิคอปเตอร์บรรทุกรูปปั้นพระเยซูเพื่อนำไปส่งที่กรุงวาติกัน ฉากเหล่านี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ของสตีฟ มาร์ติน (L.A. Story ปี 1991), วูล์ฟกัง เบกเกอร์ (Good Bye, Lenin! ปี 2003), วูดดี อัลเลน (Celebrity ปี 1998) หรือแม้แต่หนังโป๊เกย์ของไมเคิล ลูคัส (Michael Lucas' La Dolce Vita ปี 2007)
ตัวละครช่างภาพที่ทำงานร่วมกับมาร์เชลโล ชื่อ ปาปาราซโซ (Paparazzo) ก็เป็นที่มาของชื่อ "ปาปารัซซี" ที่ใช้เรียกช่างภาพอาชีพที่คอยติดตามเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของดาราที่มีชื่อเสียง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=La Dolce Vita.- Roger Ebert on  La Dolce Vita date=2012-10-07 .
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิตาลี‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ขาวดำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฟเดอริโก เฟลลินี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลปาล์มทองคำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโรม
ซาวน่า

ลักษณะของห้องซาวน่า
ซาวน่า (sauna) เป็นห้องหรืออาคารเล็ก ๆ ที่ออกแบบมาให้เป็นที่ที่รับความร้อนแห้งหรือเปียกชั่วระยะเวลาหนึ่ง

**ดูเพิ่ม**
 บ่อน้ำร้อน- อนเซ็น
หมวดหมู่:การแพทย์แผนโบราณ
หมวดหมู่:การอาบน้ำ
การทดสอบระบบเสียง

วงอี-ไทป์ กำลังทดสอบระบบเสียงก่อนคอนเสิร์ต
การทดสอบระบบเสียง หรือ ซาวด์เช็ก (soundcheck) เป็นการดำเนินการที่เกิดขึ้นก่อนคอนเสิร์ต การกล่าวปราศรัย หรือการแสดงในทำนองเดียวกัน เมื่อผู้แสดงและทีมงานเสียงซ้อมก่อนงานจริงเพื่อความมั่นใจว่าเสียงในงาน ระบบเสียงบนเวทีมีความเหมาะสมทั้งความดัง ความถี่ของเสียง การทดสอบระบบเสียงมีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการแสดงดนตรีเพลงยอดนิยมและแนวดนตรีอื่นที่ใช้ระบบติดตั้งเครื่องกระจายเสียงอย่างหนัก การทำให้เสียงอยู่ในระดับพอดีเป็นสิ่งที่ยากมากในการทำให้สำเร็จในแต่ละงาน การทดสอบระบบเสียงถือเป็นศิลปะอย่างหนึ่งที่ไม่ได้ใช้วิทยาศาสตร์ทั้งหมดด้วย เพราะการสะท้อนเสียงของแต่ละงานมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ และมีการเปลี่ยนแปลงเมื่องานนั้นเต็มไปด้วยผู้คนเช่นกัน
การทดสอบระบบเสียงจะมีการจัดการก่อนที่คนดูจะเข้างาน โดยอาจเริ่มที่การทดสองส่วนจังหวะ แล้วจึงมาใสส่วนเมโลดี้และจึงเป็นเสียงร้อง
หลังจากมีการปรับเปลี่ยนทางเทคนิคแล้วโดยทีมงานเสียง ผู้แสดงจะเข้ามาหลังเวทีและผู้ชมจะได้รับอนุญาตให้เข้างานได้ หรือในบางกรณี การทดสอบเสียงอาจเกิดขึ้นต่อหน้าคนดูก็ได้ แล้วจึงตามมาด้วยการแสดง และหากมีการแสดงมากกว่า 1 ศิลปินแล้ว การทดสอบระบบเสียงก็มีความสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้นด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ดนตรี ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีระบบเสียง
หมวดหมู่:คอนเสิร์ต
มุขข้างโบสถ์

มุขข้างโบสถ์ หรือ แขนกางเขน (transept) คือเป็นบริเวณทางขวางที่ตัดกับทางเดินกลางของสิ่งก่อสร้างที่มีผังทรงกางเขนในคริสต์ศาสนสถานที่เป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และกอธิค มุขข้างโบสถ์แยกทางเดินกลางจากบริเวณศักดิ์สิทธิ์ที่รวมทั้งมุขตะวันออก บริเวณร้องเพลงสวด ชาเปลดาวกระจาย และบริเวณสงฆ์ มุขข้างโบสถ์ตัดกับทางเดินกลางตรงจุดตัด ที่อาจจะเป็นที่ตั้งของหอสูงเช่นที่มหาวิหารซอลส์บรีหรือโดม

**ดูเพิ่ม**
 ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยกลาง
โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก

โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก เดิมเป็นหน่วยห้องเรียนเคลื่อนที่ของโรงเรียนเชียงกลาง (ประชาพัฒนา) เปิดทำการการสอนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 sต่อมาในปีการศึกษา 2530 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เข้าโครงการ “โรงเรียนในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา” เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 จนกระทั่งในปีการศึกษา 2531 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลนาไร่หลวง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี ต่อมาในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก มีพื้นที่ให้บริการ 3 ตำบล คือ ตำบลนาไร่หลวง ตำบลชนแดน และตำบลยอด อำเภอเชียงกลาง
ในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศรวมพื้นที่สามตำบลดังกล่าวจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสองแคว โรงเรียนไตรเขตประชาสามัคคี รัชมังคลาภิเษก จึงมีฐานะเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำกิ่งอำเภอ และในปี พ.ศ. 2540 กิ่งอำเภอสองแควได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอสองแคว โรงเรียนจึงได้ยกฐานะอีกครั้งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอสองแควจนถึงปัจจุบัน
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดน่าน
หมวดหมู่:อำเภอสองแคว
บริเวณคริสต์ศาสนพิธี

ไฟล์:Transept.png|thumb|right|300px|บริเวณทางขวาของแขนกางเขน (สีเทา) คือบริเวณพิธี
บริเวณคริสต์ศาสนพิธี (Chancel) คือบริเวณรอบแท่นบูชาเอกในบริเวณมุขตะวันออกของคริสต์ศาสนสถานซึ่งอาจจะเป็นปลายสุดของมุขโค้งด้านสกัด
หลังจากการการประชุมสภาสงฆ์แห่งแลตเตอรันครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ. 1215 ก็ได้มีข้อกำหนดออกมาข้อหนึ่งที่ว่านักบวชจะต้องกระทำพิธีศักดิ์สิทธิ์ในบริเวณที่ได้รับพิทักษ์จากการก่อกวนจากบริเวณสำหรับศาสนิกชนผู้เข้าร่วมพิธี ฉะนั้นบริเวณพิธีของนักบวชในสมัยโบราณจึงถูกกันออกจากบริเวณของฆราวาสด้วยฉาก ความแตกต่างของสองบริเวณนี้กำหนดไว้ในคริสต์ศาสนกฎบัตร ที่ว่าการก่อสร้างและการบำรุงรักษาบริเวณพิธีเป็นหน้าที่ของนักบวช และการก่อสร้างและการบำรุงรักษาบริเวณทางเดินกลางและทางเดินข้างเป็นหน้าที่ของสมาชิกผู้เป็นฆราวาสของวัด ฉะนั้นบางครั้งจึงทำให้บริเวณพิธีและบริเวณฆราวาสก็จะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดในด้านการตกแต่งและสภาพของบริเวณ
นอกไปจากแท่นบูชาแล้วบริเวณพิธีก็มักจะเป็นที่ตั้งของโต๊ะพิธี (credence table) และที่นั่งของนักบวชระดับต่างๆ ของวัดและในวัดอังกลิคันและเมธอดิสต์ก็อาจจะรวมทั้งบริเวณร้องเพลงสวดด้วย ในบางวัดบริเวณนี้ก็อาจจะมีแท่นเทศน์และแท่นอ่าน แต่บางครั้งทั้งสองอย่างนี้ก็อาจจะตั้งอยู่ในบริเวณที่เป็นของฆราวาส 
บริเวณพิธีมักจะยกขึ้นสูงกว่าบริเวณที่เป็นของฆราวาส และอาจจะแยกออกไปด้วยฉากกางเขน, ราว หรือบริเวณโล่ง ในวัดบางวัดผู้เข้าร่วมพิธีก็อาจจะนั่งรอบสามด้านของบริเวณพิธีเป็นครึ่งวงกลมก็ได้
คำว่า “chancel” มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แผลงมาจากภาษาลาติน “cancelli” ที่แปลว่าฉากโปร่ง (lattice) ที่หมายถึงฉากกางเขน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 คริสต์ศาสนสถาน - แผนผังมหาวิหาร - ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
จรมุข

จรมุข (Ambulatory)  “Ambulatory”  มาจากภาษาลาตินกลาง “Ambulatorium” ที่แปลว่าสถานที่สำหรับการเดิน จากคำว่า “ambulare” ที่แปลว่าเดิน คือบริเวณภายในสิ่งก่อสร้างที่คลุมด้วยหลังคาในระเบียงคด หรือบางครั้งก็หมายถึงทางเดินของขบวนนักแสวงบุญรอบมุขตะวันออกของคริสต์ศาสนสถานที่เป็นมหาวิหารหรือวัดขนาดใหญ่ที่อยู่หลังแท่นบูชาเอก
บางครั้งรอบทางเดินครึ่งวงกลมก็อาจจมีมุขโค้งด้านสกัดก็อาจจะมีชาเปลย่อยที่กระจายออกไปจากมุข ซึ่งทำให้ผู้เดินรอบแท่นบูชาเดินได้โดยไม่ต้องรบกวนนักบวชหรือผู้เข้าร่วมพิธีที่ทำพิธีอยู่ในชาเปลย่อย 
จรมุขมักจะปรากฏในคริสต์ศาสนสถานขนาดใหญ่โดยเฉพาะที่มีองควัตถุของนักบุญ เพื่อใช้เป็นที่สำหรับนักแสวงบุญจำนวนมากสามารถเดินเวียนมาสักการะวัตถุที่ต้องการได้

**ดูเพิ่ม **
 แผนผังมหาวิหาร - สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ - สถาปัตยกรรมกอธิค- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
โบสถ์โถง

วัดโถง (Hall church) คือคริสต์ศาสนสถานที่เพดานของทางเดินกลางและทางเดินข้างมีความสูงเท่าๆ กัน ที่มีหลังคาร่วมกันเป็นหลังคาใหญ่หลังคาเดียว คำว่า “Hall church” ใช้เป็นครั้งแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์เยอรมันวิลเฮล์ม ลืบค์ (Wilhelm Lübke) 

**ประวัติ**
วัดโถงตรงกันกันข้ามกับลักษณะโดยทั่วไปของคริสต์ศาสนสถานอื่นที่เพดานของทางเดินข้างจะต่ำกว่าเพดานของทางเดินกลาง ซึ่งทำให้สามารถสร้างกำแพงที่สูงกว่าเหนือทางเดินข้าง ที่เปิดเป็นหน้าต่างชั้นบนให้แสงส่องลงมายังทางเดินกลางได้ แสงที่เข้ามาในวัดโถงมาจากหน้าต่างด้านข้างที่มักจะสูงพอๆ กับกำแพง 
การสร้างวัดทรงนี้มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เช่นที่วัดเซนต์บาโทโลมิวที่พาเดอร์บอร์น (Paderborn) ที่สร้างโดยสังฆราชไมน์เวิร์ค ที่ได้รับการสถาปนาราว ค.ศ. 1017) แต่ลักษณะการก่อสร้างวัดโถงมารุ่งเรืองที่สุดในปลายสมัยกอธิคโดยเฉพาะในสถาปัตยกรรมกอธิคพิเศษ (Sondergotik) ในเยอรมนีโดยเฉพาะในบริเวณเวสต์ฟาเลีย และในบริเวดินแดนอองชูทางตะวันตกของฝรั่งเศส เช่นที่สร้างที่มหาวิหารปัวตีเย การใช้ทรงนี้ที่อื่นก็มีที่สร้างในวัดที่มีขนาดย่อมกว่าเช่นในการสร้างชาเปล หรือการสร้างส่วนหลังของวัด (retrochoir) เช่นที่มหาวิหารซอลสบรีในอังกฤษเป็นต้น
คริสต์ศาสนสถานที่เป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิคบางแห่งก็ใช้ผังแบบวัดโถงในการสร้าง โดยเฉพาะในการก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมเยอรมัน ตัวอย่างของคริสต์ศาสนสถานที่ใช้ทรงนี้ก็ได้แก่การสร้างวัดเซนต์ฟรานซิสเดอซาลส์ที่มิสซูรีโดยวิคเตอร์ คลูธโนที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1908
คำว่า “วัดโถง” ที่มามีความหมายต่างไปจากเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คือในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างที่มีประโยชน์ใช้สอยหลายอย่าง (multi-purpose building) ที่สามารถย้ายเก้าอี้ออกได้แทนที่จะเป็นม้านั่งที่สร้างอย่างถาวร และบริเวณสงฆ์ที่สามารถกันออกไปได้ด้วยฉาก เพื่อใช้ในการเป็นบริเวณในการทำกิจกรรมของชุมนุมชนได้ระหว่างวันทำงาน ลักษณะนี้เป็นที่นิยมกันโดยเฉพาะในอังกฤษในวัดในเมืองใหญ่ๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา
“วัดโถง” ต่างจาก "โถงวัด" (Church hall) ซึ่งหมายถึงห้องโถงที่อยู่ภายในวัดที่ใช้ในการทำกิจกรรมของชุมนุมชน.

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 คริสต์ศาสนสถาน - แผนผังมหาวิหาร - สถาปัตยกรรมกอธิค- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Schneeberg St. Wolfgangskirche inside 2 (aka).jpg|ภายในวัดเซนต์วูลฟกังที่ชเนแบร์ก
ไฟล์:Hersfeld_stadtkirche_westinnen.jpg|ภายในวัดประจำเมืองบาดแฮร์สเฟลด์
ไฟล์:Poitiers - Cathédrale Saint-Pierre 13.jpg|ภายในมหาวิหารปัวติเยร์
ไฟล์:Torun NMP sklepienie nawa gl 02 ver 2.jpg|วัดกอธิคโทรุนในโปแลนด์เพราะความสูงที่เท่ากันทำให้สามารถมองขึ้นไปเห็นเพดานของทางเดินกลางและทางเดินข้างได้พร้อมกัน
ไฟล์:St Michaels Cluj-Napoca interior.jpg|ภายในวัดเซนต์ไมเคิลที่Cluj-Napocaโรมาเนีย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิเพลง/กล่อง/สมาชิก

* M sky- Sry85- B20180- Dolkungbighead- Mr.BuriramCN- MondayMorning- Thai.60- Boonyatham- Whitetissue- buileducanh- JMKTIN
กาซีโมโด

กาซีโมโด (Quasimodo) เป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่องคนค่อมแห่งน็อทร์-ดามซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า วิกตอร์ อูว์โก ในเนื้อเรื่องได้กล่าวถึงกาซีโมโด เป็นชายหลังค่อม ซึ่งทำหน้าที่เฝ้าอาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส และมีความรักต่อหญิงสาวชาวยิปซีนามว่า เอสเมรัลดา นอกจากนี้ ยังมีการนำตัวละครดังกล่าวไปเป็นตัวละครเอกในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง คนค่อมแห่งนอเทรอดาม ด้วยเช่นกัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลูกบุญธรรม
หมวดหมู่:ตัวละครที่หูหนวก
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
หมวดหมู่:ตัวละครที่ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลในบันเทิงคดีจากปารีส
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีพลังเหนือมนุษย์
หมวดหมู่:ตัวละครชายในแอนิเมชัน
ฮิวแมน

ฮิวแมน (Human) อาจหมายถึง

**ทางดนตรี**
 ฮิวแมน (วงดนตรี) วงแนวเดธเมทัล/ไกรด์คอร์ จากนิวซีแลนด์ 

**เพลงและซิงเกิล**
 ฮิวแมน เพลงของแบรนดี จากอัลบั้มชุด ฮิวแมน- ฮิวแมน (เพลง) เพลงของวงฮิวแมนลีก- ฮิวแมน เพลงของจอน แม็กลาฟลิน- ฮิวแมน เพลงของโกลด์แฟลปป์ จากอัลบั้มเปิดตัวชุด Felt Mountain- ฮิวแมน เพลงของวงเดอะคิลเลอส์ จากอัลบั้มปี 2008 ชุด Day & Age
เบบี้บอย

"เบบี้บอย" (Baby Boy) คือ เพลงอาร์แอนด์บี–เรกเก้ โดยนักร้องชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์ร่วมกับนักร้องแนวเร้กเก้ ชาวจาเมกานอย่าง ฌอน พอล เพลงนี้ได้ผลิตโดยโนวส์และ Scott Storch สำหรับอัลบั้มเปิดตัวการเป็นศิลปินเดี่ยวของเธอ เดนเจอรัสลีอินเลิฟ "เบบี้บอย" ได้แต่งขึ้นโดยโนวส์, Storch, Robert Waller, เจย์-ซี, และฌอน พอล
"เบบี้บอย" ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในสหรัฐอเมริกาโดยเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ซิงเกิลนี้ประสบความสำเร็จในด้านของผลกำไรและอยู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100ถึง 9 สัปดาห์ติดต่อกัน มียอดขายระดับแพลตินัมในสหรัฐอเมริกาและเคยเป็นซิงเกิลที่อยู่บนอันดับหนึ่งยาวนานที่สุดของโนวส์จนมาถึงเพลงอีเรเพลสอเบิลซึ่งอยู่อันดับหนึ่งติดต่อกัน 10 สัปดาห์ "เบบี้บอย"ประสบความสำเร็จทั้งในระดับนานานชาติ อยู่ในสิบอันดับแรกในหลายๆชาติทั่วโลกและมียอดขายระดับแพลตินัมในออสเตรเลีย เพลงนี้ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีจากธุรกิจดนตรีในที่ต่างๆและในนักจิจารณ์หลายๆคน American Society of Composers, Authors, and Publishers ได้จัดลำดับเพลงนี้ในปี พ.ศ. 2548 ว่าเป็นหนึ่งในเพลงที่ใช้ทำการแสดงมากที่สุดแห่งปี

**รายชื่อเพลงและรูปแบบ**

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**ชาร์ตปลายทศวรรษ**

**ชาร์ตตลอดกาล**

**การรับรอง**
}}

**ประวัติการวางจำหน่าย**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
หมวดหมู่:นักโทษ

บุคคลที่ถูก หรือเคยถูกศาลพิพากษาตัดสินถึงที่สุดให้จำคุก โดยไม่รอลงอาญา ทั้งที่ยังรับโทษอยู่ และพ้นโทษแล้ว รวมถึงนักโทษที่ยังหลบหนีการจับกุมด้วย
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามสถานะ
เขตฮามากิตะ

เขตฮามากิตะ (Hamakita-ku) เคยเป็นหนึ่งใน 7 เขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น รอบล้อมด้วยเขตเท็นรีว เขตฮิงาชิ เขตนากะ และเมืองอิวาตะ โดยมีแม่น้ำเท็นรีวและเทือกเขาอากาอิชิซัมเมียกุเป็นพรมแดนธรรมชาติ 
เขตฮามากิตะ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นวันเดียวกับวันที่เมืองฮามามัตสึได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนครเช่นกัน เขตฮามากิตะมีประชากรใน ค.ศ. 2009 จำนวน 90,817 คน อาศัยอยู่ในพื้นที่ 66.51 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นความหนาแน่นประชากร 1,370 คนต่อตารางกิโลเมตร

**การแบ่งเขตพื้นที่**
เขตฮามากิตะแบ่งออกเป็น 5 แขวง ซึ่งเป็นเพียงการแบ่งเขตพื้นที่ไม่มีหน่วยงานบริหาร แต่ละแขวงแบ่งออกเป็นชุมชนต่าง ๆ ดังนี้
แขวงฮามานะ (浜名地区)- อูจิโนะ (内野)- อูจิโนได (内野台)- โคมัตสึ (小松)- โซเมจิได (染地台)- ฮิรากูจิ (平口)
แขวงฮามากิตะ (北浜地区)- อาบูระอิชชิกิ (油一色)- คามิเซ็นจิ (上善地)- คิบูเนะ (貴布祢)- โคบายาชิ (小林)- เซ็นจิ (善地)- ทากาโซโนะ (高薗)- ทากาบาตาเกะ (高畑)- เทราจิมะ (寺島)- โดฮง (道本)- นากาโจ (中条)- นางาชิมะ (永島)- นีโนะ (新野)- นีโบริ (新堀)- นิชิมิโซโนะ (西美薗)- นูมะ (沼)- ฮิงาชิมิโซโนะ (東美薗)- ฮนซาวาอิ (本沢合)- ยาวาตะ (八幡)- โยโกซูกะ (横須賀)- รีวนัง (竜南)
แขวงนากาเซะ (中瀬地区)- คามิจิมะ (上島)- โทโยยาซุ (豊保)- นากาเซะ (中瀬)
แขวงอากาซะ (赤佐地区)- โอโนะ (尾野)- โอโระ (於呂)- เนงาตะ (根堅)
แขวงอาราตามะ (麁玉地区)- โออิไดระ (大平)- ซันไดจิ (三大地)- ชิมปาระ (新原)- ไฮโนกิ (灰木)- โฮริยะ (堀谷)- มิยางูจิ (宮口)- ยนไดจิ (四大地)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  浜松市浜北区 ja
หมวดหมู่:เขตของฮามามัตสึ
ซากราดาฟามิลิอา

ซากราดาฟามิลิอา (Temple Expiatori de la Sagrada Família) หรือ ซากราดาฟามิเลีย (Templo Expiatorio de la Sagrada Familia) เป็นสถาปัตยกรรมประจำเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปนที่ออกแบบโดยอันตอนี เกาดี สถาปนิกชาวกาตาลา เป็นผลงานในแนวมูดาร์นิซมา ซึ่งเป็นงานศิลปะเฉพาะถิ่นและเป็นนวศิลป์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของกาตาลุญญา
งานชิ้นนี้เริ่มสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 มีกำหนดก่อสร้างหอคอยทั้งหมด 18 หอคอย นับตั้งแต่ปีเริ่มสร้างจนถึงปัจจุบันสร้างเสร็จไปแล้วแค่ 8 หอคอย งานคืบหน้าไปประมาณร้อยละ 50 สถาปนิกผู้ออกแบบถูกรถรางทับเสียชีวิตไปเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยศพของเขาได้ถูกฝังไว้ในซากราดาฟามิลิอาด้วย

แม้เกาดีจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ผู้ร่วมงานของเขายังคงสานต่อโครงการโดยอาศัยรูปถ่าย ภาพร่าง และแบบจำลองที่เกาดีทำไว้ แต่แล้วในปี พ.ศ. 2479 โครงการก็ต้องหยุดชะงักเพราะสงครามกลางเมืองในสเปน ห้องใต้ดินและแบบจำลองอย่างละเอียดก็ถูกเผาทำลาย แต่เมื่อสิ้นสุดสงครามทีมงานก็กลับมาทำงานกันต่อ โดยอาศัยภาพร่าง ภาพถ่ายและแบบจำลองอื่น ๆ ที่รอดพ้นจากการถูกทำลาย ภายหลังได้นำคอมพิวเตอร์มาใช้ออกแบบ แต่ถึงจะใช้เทคโนโลยีมากมายมาช่วย กว่าโครงการนี้จะเสร็จก็อีกยาวไกลถึงปี พ.ศ. 2569
ลักษณะเด่นของอาคารแห่งนี้จะสังเกตได้ถึงสีที่ตัดกันของหินด้านหน้าและด้านหลังอย่างชัดเจน และพบรูปแบบการก่อสร้างที่แตกต่างกันระหว่างแบบเก่าและแบบที่สร้างต่อขึ้นใหม่ในปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศสเปน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบาร์เซโลนา
ชิมาซุ นาริอากิระ

ชิมาซุ นาริอากิระ () (28 สิงหาคม ค.ศ. 1809 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1858)  เป็นไดเมียวยุคเอโดะตระกูลชิมาซุ ผู้ปกครองแคว้นซัตสึมะระหว่าง ค.ศ. 1851-1858 ท่านนาริอากิระเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในฐานะไดเมียวผู้ฉลาดปราดเปรื่อง และมีความสนใจอย่างยิ่งในวิทยาการและเทคโนโลยีของชาวตะวันตก หลังเสียชีวิตท่านได้รับการสถาปนาเป็นเทพในศาสนาชินโตชื่อ "เทรูกูนิ ไดเมียวจิน" ("Terukuni Daimyōjin") เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1863
ท่านเป็นบิดาบุญธรรมของเจ้าหญิงอัตสึโกะ หรือรู้จักกันต่อมาในชื่อ "เท็นโชอิง"
หมวดหมู่:แคว้นซัตสึมะ
หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
เรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล

เรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล (Relics of Sainte-Chapelle) คือเรลิกที่เป็นของพระเยซูที่ได้มาโดยพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในยุคกลางที่ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของอัครมุขมณฑลปารีส เดิมเรลิกหล่านี้เก็บรักษาไว้ที่แซ็งต์-ชาแปลในปารีส แต่ในปัจจุบันเป็นสมบัติของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส

**ประวัติ**

**สมัยกลางและสมัยใหม่ตอนต้น**
นักบุญหลุยส์หรือพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสทรงสร้างแซ็งต์-ชาแปลขึ้นเพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษา "มงกุฎศักดิ์สิทธิ์", ชิ้นส่วนจากกางเขนแท้ (True Cross) และเรลิกอื่นๆ ที่ทรงซื้อจากบอลด์วินที่ 2 แห่งคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งทำให้ชาเปลที่สถานที่สำคัญในการเก็บรักษาเรลิกต่างๆ ที่รวมทั้งเรลิกของพระแม่มารีย์, หอกศักดิ์สิทธิ์, ฟองน้ำศักดิ์สิทธิ์ และภาพเอเดสซา (Image of Edessa) ที่เชื่อกันว่าเป็นภาพของพระเยซู เมื่อมาถึงสมัยใหม่ตอนต้นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสก็ทรงใช้เงินในท้องพระคลังจนแทบไม่เหลือหรอ ซึ่งทำให้ต้องขายเพชรพลอย หลอมทองเพื่อใช้ในการบำรุงกองทัพ และใช้ทรัพย์สมบัติทางศาสนาเป็นทุนสำรองในยามที่ต้องการเงิน ซึ่งเมื่อมาถึงสมัยพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ทรัพย์สมบัติของชาเปลก็เหลือเพียงเท่าที่มีอยู่เมื่อมาถึงสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส

**การปฏิวัติและปัจจุบัน**
การปฏิวัติหมายถึงการยุติความจำเป็นในการการรักษาเรลิก และสิ่งที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ เรลิกเหล่านี้ถูกมอบให้อาร์ชบิชอปแห่งปารีสในปี ค.ศ. 1804 และยังคงเป็นสมบัติของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส โดยมีอัศวินคณะพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ (Order of the Holy Sepulchre) เป็นผู้ดูแลรักษา ทุกวันพุธแรกของเดือนก็จะมีการนำออกมาให้สักการะที่แท่นบูชาเอก ยกเว้นในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ที่อนุญาตให้ทำการสักการะได้ตลอดวัน

**อ้างอิง**
Jannic Durand, Le trésor de la Sainte Chapelle, Réunion des musées nationaux, Paris, 2001

**ดูเพิ่ม **
 เรลิก 
หมวดหมู่:วัตถุมงคลในศาสนาคริสต์
อิจิโร ฮาโตยามะ

อิจิโร ฮาโตยามะ (鳩山 一郎,Ichiro Hatoyama)อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ช่วงค.ศ. 1954-1956 เป็นปู่ของ ยูกิโอะ ฮาโตยามะ อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น

**ชีวิตส่วนตัว**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักการเมืองญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
จักรวรรดิมาลี

จักรวรรดิมาลี หรือ จักรวรรดิมานดิง หรือ มานเดนคูรูฟา (Mali Empire หรือ Manding Empire หรือ Manden Kurufa)  คือวัฒนธรรมแอฟริกาตะวันตกของชนมันดิงคา ที่รุ่งเรืองระหว่างราว คริสต์ทศวรรษ 1230 จนถึง คริสต์ทศวรรษ 1600 จักรวรรดิก่อตั้งโดย Sundiata Keita และมีชื่อเสียงถึงความมั่งคั่งของประมุขโดยเฉพาะมันซามูซา จักรวรรดิมาลีมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้งต่อแอฟริกาตะวันตก ซึ่งทำให้เกิดการเผยแพร่ของภาษา กฎหมาย และประเพณีตามลำแม่น้ำไนเจอร์ อาณาบริเวณของมาลีรวมกันมีขนาดใหญ่กว่ายุโรปตะวันตกและประกอบด้วยอาณาจักรบริวารและจังหวัดต่างๆ

**อ้างอิง**
 isbn=0-58226-475-8- pages=112 Pages

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
มาลี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมาลี
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
คิม แท-ฮี

คิม แท-ฮี (김태희; เกิด: 29 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีน้องชายเป็นนักแสดงวัยรุ่นชื่อ ลี วัน (Lee Wan)
คิม แท-ฮี สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล เธอสมรสกับ เรน (นักร้อง) เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2017 

**ชีวิตส่วนตัว**
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 แทฮีเริ่มต้นความสัมพันธ์กับเรน นักร้อง นักแสดง ซูเปอร์สตาร์ชื่อดังของเกาหลี กระทั่งเวลาผ่านไป 5 ปีหลังจากที่คบกันทั้งสองคนจึงตัดสินใจประกาศข่าวดีเรื่องงานวิวาห์อย่างกะทันหันและเข้าสู่ประตูวิวาห์เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 พิธีเป็นไปอย่างเรียบง่าย ไม่หวือหวา โดยทำพิธีแบบศาสนาคริสต์
กระทั่งวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 Lua Entertainment ต้นสังกัดของแทฮีได้ออกมาประกาศว่าแทฮีกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของพวกเขาด้วยอายุครรภ์ 15 สัปดาห์ และในเวลานี้ก็ได้เกิดมาแล้ว เป็นลูกสาว และวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562 เธอได้ให้กำเนิดบุตรคนที่สองอีกหนึ่งคนซึ่งเป็นลูกสาวเช่นกัน

**ผลงาน**

**ภาพยนตร์**

**ละครโทรทัศน์**

**ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอ**

**รางวัล**
 2015 Korea Drama Awards : Top Excellence Award, Actress (Yongpal)- 2009 KBS: Drama Series Excellence Award for Actress (IRIS) - 2009 KBS: Best Couple Award, Kim Tae Hee and Lee Byung-hun (IRIS) - 2007 Daejong Film Awards: Overseas Popularity Award-Female (The Restless) - 2007 Paeksang Arts Awards: Movie section Popularity Award-Actress (The Restless)- 2005 Paeksang Arts Awards: TV section Popularity Award (Love Story in Harvard)- 2004 SBS: Highest Popularity Award for actress (Love Story in Harvard)- 2004 SBS: 10 Stars Award- 2004 KBS: New Actress Award (Forbidden Love)- 2003 SBS: New Star Award (Screen & Stairway to Heaven)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บล็อกของคิม แท-ฮี ที่ Naver ko-  แฟนคาเฟของคิม แท-ฮี ที่ Daum ko- KimTH-  เว็บไซต์ภาษาญี่ปุ่นของคิม แท-ฮี date=2012-03-22  ja- 1454896- 00039513
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นางแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากปูซาน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากปูซาน
เอ็นซี ทรู

บริษัท เอ็นซี ทรู จำกัด 
บริษัท เอ็นซี ทรู จำกัด (NC True Co.,Ltd.) เป็นผู้ให้บริการเกมออนไลน์ ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี 2547 จากความร่วมมือระหว่างบริษัท NCsoft ประเทศเกาหลี และบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) โดยเกมที่บริษัทเปิดให้บริการอยู่ในตอนนี้ได้แก่ ลินเนจ 2 กิลด์วอร์ส และ เครซี่ มอน เรซซิ่ง นอกจากนี้ยังเปิดให้บริการเว็บไซต์ Game Portal อย่าง hitsplay.com ด้วย

**ประวัติ**
บริษัท เอ็นซี ทรู จำกัด ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2547 ดำเนินธุรกิจในการให้บริการประเภทเกมคอมพิวเตอร์ออนไลน์ โดยการร่วมมือกับบริษัทเกมอื่นๆ โดยเฉพาะในแถบภูมิภาคเอเชีย อย่าง เกาหลีใต้ เพื่อสร้างสรรค์ผลงาน และการพัฒนาเกมในรูปแบบภาษาไทย เพื่อสนองความต้องการของผู้เล่นเกมออนไลน์ภายในประเทศ ก้าวที่สำคัญที่ทำให้บริษัท เอ็นซี ทรู จำกัด เป็นที่รู้จักในฐานะบริษัทผู้ให้บริการเกมออนไลน์ นั่นก็คือการร่วมมือกับ บริษัท NCsoft ประเทศเกาหลีใต้ ผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เกมออนไลน์ ที่โด่งดังไปทั่วโลก ลินเนจ 2 ซึ่งเกม ลินเนจ 2 ใช้เวลาในการพัฒนาถึง 5 ปี โดยใช้งบประมาณไปทั้งสิ้นมากกว่า 200,000,000 วอน ซึ่งนับว่าสูงที่สุดในบรรดาเกมออนไลน์ และได้นำมาพัฒนาเป็นภาษาไทยในเวลาต่อมา จากนั้นปี 2549 บริษัทนำเข้าเกม กิลด์วอร์ส จากสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้รับรางวัลทางด้านกราฟิกที่ดีที่สุดแห่งปี 2548 จากนั้นปี 2550 บริษัทเปิดเกม เครซี่ มอน เรซซิ่ง หรือ (CMR) และปิดตัวเกมลงปี2554 , ในปี 2551 บริษัทเปิดตัวเกม พ้อยท์แบงค์ หรือ (PB) จนถึงปัจจุบันและเกม เลิฟบีทส์ที่เพิ่งเปิดตัวเมื่อปลายปี 2553.

**บริษัทยุติการให้บริการเกม**
นับตั้งแต่บริษัท เอ็นซี ทรู จำกัด ได้เปิดให้บริการเกม Lineage II ในประเทศไทย ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2547 จนถึงเวลาปัจจุบัน นับเป็นเวลากว่า 10 ปี ซึ่งได้รับการตอบรับและการสนับสนุนจากผู้เล่นทุกท่านเป็นอย่างดีมาโดยตลอดได้ยุติการให้บริการเกม โดยจะมีผลตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม 2556 เวลา 23.59 น. นี้เป็นต้นไปได้ปิดตัวอย่างเป็นทางการ.

**Game Background**

**Game Channel**
  Hitsplay-  Lineage II date=2009-07-10 - Point Blank date=2013-01-22 -  Crazy Mon Racing-  Guild Wars date=2010-03-04 -  Hits flash game-  Popcap

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  NC True date=2009-09-16 -  True Corporation date=2006-09-03 -  NCsoft-  Zepetto-  Windysoft date=2009-08-22 
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกมของไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2556
คาบสมุทรอิซุ

สถานที่
Landsat image with high-resolution data from Space Shuttle.
ชายฝั่งทางตะวันตกของอิซุ
คาบสมุทรอิซุ  (Izu-hantō)  เป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกของกรุงโตเกียว บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู พื้นที่ของคาบสมุทรเต็มไปด้วยภูเขาและชายฝั่งเว้าแหว่ง ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชิซูโอกะ มีพื้นที่ 1,421.24 กม.² ใน พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัยอยู่ในพื้นที่คาบสมุทรทั้งสิ้น 473,942 คน

**ธรณีวิทยา**
คาบสมุทรอิซุเกิดขึ้นจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์กับแผ่นเปลือกโลกโอค็อตสค์ที่ช่องแคบนังไก โดยที่แผ่นเปลือกโลกทะเลฟิลิปปินส์ แผ่นเปลือกโลกอามูเรียน และแผ่นเปลือกโลกโอค็อตสค์ จะมาบรรจบกันที่ภูเขาไฟฟูจิ
พื้นที่ด้านใต้ของคาบสมุทรประกอบด้วยพื้นหินกรวดเหลี่ยม ขณะที่พื้นที่ตรงกลางและด้านเหนือประกอบด้วยภูเขาไฟที่พังทลายไปมาก กลางคาบสมุทรมีเทือกเขาอามางิ ซึ่งมีภูเขาอามางิและภูเขาอาตามิอยู่ทางด้านตะวันออก และภูเขาดารูมะทางด้านตะวันตก ปลายด้านตะวันออกและตะวันตกของเทือกเขายื่นออกไปใต้ทะเลในอ่าวซางามิและอ่าวซูรูงะ แม่น้ำสายหลักในพื้นที่คาบสมุทรคือ แม่น้ำคาโนะ ทางตอนเหนือของคาบสมุทร ซึ่งไหลผ่านหุบเขากราเบนที่เกิดจากแผ่นเปลือกโลกแปรสัณฐาน
เนื่องด้วยโครงสร้างและกระบวนการทางธรณีวิทยา ทำให้พื้นที่คาบสมุทรเกิดแผ่นดินไหวหลายครั้ง และยังเกิดน้ำพุร้อนจำนวนมากในพื้นที่

**การปกครอง**
พื้นที่ทั้งหมดของคาบสมุทรอิซุอยู่ในเขตจังหวัดชิซูโอกะ อยู่ในเขตการปกครองของนครและเมืองต่าง ๆ ดังนี้
นคร- อาตามิ- อิโต- อิซุ- อิซูโนกูนิ- มิชิมะ- ชิโมดะ
เมือง- ฮิงาชิอิซุ- คาวาซุ- มัตสึซากิ- มินามิอิซุ- นิชิอิซุ
เมืองทั้งหมดอยู่ในอำเภอคาโมะ

**เศรษฐกิจ**
คาบสมุทรอิซุเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวจากภูมิภาคคันโต โดยมีชื่อเสียงจากอนเซ็งในนครอาตามิ ชูเซ็นจิ และอิซุ คาบสมุทรมีพื้นที่ติดกับภูเขาไฟฟูจิและเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ นอกจากนี้พื้นที่นี้ยังเป็นที่นิยมสำหรับการเล่นน้ำทะเล กีฬาโต้คลื่น กีฬากอล์ฟ และการขี่มอเตอร์ไซค์ท่องเที่ยว
นอกเหนือจากการท่องเที่ยวแล้ว การเกษตรและการประมงก็เป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจในท้องถิ่นนี้ โดยอิซุเป็นหนึ่งในแหล่งผลิตวาซาบิที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น

**การเดินทาง**

**รถไฟ**
คาบสมุทรอิซุเชื่อมต่อกับกรุงโตเกียวและเมืองทางทิศตะวันตกด้วยโทไกโดชิงกันเซ็ง ซึ่งจะจอดที่นครอาตามิทางตะวันออกเฉียงเหนือ และนครมิชิมะทางตะวันตกเฉียงเหนือ และยังมี JR สายอิโต และอิซูกิวโก ที่วิ่งไปตามชายฝั่งด้านตะวันออกของคาบสมุทรไปถึงนครชิโมดะ

**อ้างอิง**
 Japan Reference date=2008-07-03 - Japan National Tourist Organization- Encyclopedia Brittanica Online
อิซุ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดชิซูโอกะ
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ หลุยส์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ หลุยส์ผู้เยาว์วัย (Louis II of Italy หรือ Louis II the Younger) (ค.ศ. 825 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 875) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียงผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 850 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 875 
ลูทวิชเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในปี ค.ศ. 839 และทรงย้ายไปประทับในอิตาลีและได้รับการสวมมงกุฎในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 2 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 844 ในโอกาสนั้นก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระจักรพรรดิแต่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในปี ค.ศ. 850 ลูทวิชก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4

**พระอิสริยยศ**
 จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 850 - ค.ศ. 875)- พระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี (ค.ศ. 844 - ค.ศ. 875)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์การอแล็งเฌียง- จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิตาลี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บูร์กอญ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์แฟรงก์
หมวดหมู่:ราชวงศ์การอแล็งเฌียง
วี. เอส. ไนพอล

เซอร์ วี. เอส. ไนพอล (V. S. Naipaul หรือ Vidiadhar Surajprasad Naipaul, Kt., TC) (17 สิงหาคม ค.ศ. 1932 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2018 ) วี. เอส. ไนพอลเป็นนักเขียนนวนิยายและบทความคนสำคัญของบริติชผู้มีเชื้อสายอินเดีย-ตรินิแดด ผู้ที่เกิดที่ตรินิแดดและโตเบโก ไนพอลถือว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญผู้มีความสามารถในการเขียนร้อยแก้วในภาษาอังกฤษใหม่
ไนพอลได้รับทางวรรณกรรมต่างๆ หลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลจอห์น ลูเอลเลน รีส (John Llewellyn Rhys Prize) ในปี ค.ศ. 1958, รางวัลซัมเมอร์เซ็ท มอห์ม (Somerset Maugham Award) ในปี ค.ศ. 1960, รางวัลฮอธอร์นเดน (Hawthornden Prize) ในปี ค.ศ. 1964, รางวัลวรรณกรรมดับเบิลยู เอช สมิธ (W. H. Smith Literary Award) ในปี ค.ศ. 1968, รางวัลแมนบุคเคอร์ ในปี ค.ศ. 1971, รางวัลเดวิด โคเฮน ในปี ค.ศ. 1993 สำหรับชีวิตของความสำเร็จของวรรณกรรมบริเติช และ รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมจาก ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) ในปี ค.ศ. 2001

**คุณค่าของงาน**
ในการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมให้แก่ไนพอล ราชสถาบันสวีเดนสรรเสริญงานของไนพอลว่า "เป็นงานที่รวมการบรรยายอันมีแก่นสารอันลึกซึ้งและการวิพากษ์อย่างเป็นกลางในงานที่ทำให้ผู้อ่านมองเห็นประวัติศาสตร์อันซ้อนเร้น" และกล่าวต่อไปว่า "ไนพอลเป็นนักปรัชญาสมัยใหม่ ผู้ยังคงรักษาประเพณีที่เริ่มมาตั้งแต่ จดหมายเปอร์เซีย  (Lettres persanes) และ ก็องดิด ด้วยลักษณะการเขียนอันมีพลังอันควรค่าต่อการชื่นชมไนพอลแปลงความเดือดดาลไปเป็นความเที่ยงตรงที่ทำให้สถานะการณ์สามารถแสดงตนเองได้ที่แฝงด้วยการเหน็บแนม"

**งานเขียน**
นวนิยาย- The Mystic Masseur - (1957) (ภาพยนตร์: The Mystic Masseur (2001))- The Suffrage of Elvira - (1958)- Miguel Street - (1959)- A House for Mr Biswas (บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส) - (1961)- Mr. Stone and the Knights Companion - (1963)- A Flag on the Island - (1967)- The Mimic Men - (1967)- In a Free State - (1971)- Guerrillas - (1975)- A Bend in the River - (1979)- Finding the Centre - (1984)- The Enigma of Arrival - (1987)- A Way in the World - (1994)- Half a Life - (2001)- Magic Seeds - (2004)
สารคดี- The Middle Passage: Impressions of Five Societies - British, French and Dutch in the West Indies and South America (1962)- An Area of Darkness (1964)- The Loss of El Dorado - (1969)- The Overcrowded Barracoon and Other Articles (1972)- India: A Wounded Civilization (1977)- A Congo Diary (1980)- The Return of Eva Perón and the Killings in Trinidad (1980)- Among the Believers: An Islamic Journey (1981)- Finding the Centre (1984)- Reading & Writing: A Personal Account (2000)- A Turn in the South (1989)- India: A Million Mutinies Now (1990)- Bombay (1994, with Raghubir Singh)- Beyond Belief: Islamic Excursions among the Converted Peoples (1998)- Between Father and Son: Family Letters (1999, edited by Gillon Aitken)- The Writer and the World: Essays - (2002)- Literary Occasions: Essays (2003, by Pankaj Mishra)- A Writer's People: Ways of Looking and Feeling (2007)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักเขียนชาวตรินิแดดและโตเบโก
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์
หมวดหมู่:ชาวตรินิแดดและโตเบโกเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:เซอร์
ภาษาหนุ่งเหวน

ภาษาเอ็น (En) มีผู้พูดในเวียดนาม 200 คน (พ.ศ. 2541) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขายาง-เบียว ภาษานี้ไม่มีเสียงพยัญชนะลิ้นไก่ (uvular)

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
เอ็น
ตับอ่อน

ตับอ่อน (pancreas) เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในมนุษย์ ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหาร เป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสเตติน และแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนยังเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึ่งมีเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็ก เอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรต โปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:ท้อง
ยามาซากิ ซางารุ

ยามาซากิ ซางารุ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ ยามาซากิ ซาการุ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) (Yamazaki Sagaru) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 

**ข้อมูลตัวละคร**
ยามาซากิ ซางารุ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยชินเซ็นงุมิ ทำหน้าที่เป็นสายลับ มักถูกใช้ไปสืบความลับของอาชญากรบ่อยๆ มีหน้าตาที่ธรรมดาไม่โดดเด่น มีนิสัยชอบเล่นแบดมินตันและเต้นคาบาดี้ แล้วยังชอบเล่นแบดมินตันในเวลาทำงานจนถูกฮิจิคาตะเล่นงานบ่อยครั้ง
ในหนังสือการ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในบทเรียนที่ 5  แต่ปรากฏตัวพียงโครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น แล้วจึงมาปรากฏตัวเห็นใบหน้าในบทเรียนที่ 9 แต่ยังไม่มีบทบาทมากนัก บทบาทของยามาซากิโดดเด่นครั้งแรกเมื่อไปสืบความลับในโรงงานจัสเตอร์เวย์ของมามุชิในบทเรียนที่ 51 
ในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 และเป็นเจ้าหน้าที่ชินเซ็นงุมิคนแรกที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ในภาพยนตร์การ์ตูนนี้ ยามาซากิชอบแต่งตัวเลียนแบบเอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในขณะปฏิบัติหน้าที่

**ชื่อของยามาซากิ**
ชื่อ ยามาซากิ ซางารุ มีที่มาจากชื่อของ ยามาซากิ ซึซึมุ เจ้าหน้าที่และสายลับประจำหน่วยชินเซ็นงุมิในประวัติศาสต์จริง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 กินทามะ
หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครในกินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
นอร์แมน บอร์ล็อก

นอร์แมน อี. บอร์ล็อก
นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก (Norman Ernest Borlaug) (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 – 12 กันยายน ค.ศ. 2009)  นักวิชาการชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20  การคิดค้นของบอร์ล็อกทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน  และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน  เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองแดลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2009 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี
นอร์แมน บอร์ล็อกได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 1970 พ.ศ. 2513

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักชีววิทยาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
โยชิโตะ อูซูอิ

โยชิโตะ อูซูอิ (Usui Yoshito; 21 เมษายน พ.ศ. 2501 – 11 กันยายน พ.ศ. 2552) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง เครยอนชินจัง

**ผลงาน**
 เครยอนชินจัง- Mix Connection- ไข่กวน- Super Shufu Tsukimi-san- Supper Mix- Unbalance Zone

**การเสียชีวิต**
ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552 มีรายงานข่าวว่า อูซูอิได้หายสาบสูญ โดยก่อนที่ อูซูอิจะหายตัวไปนั้น เขาได้บอกครอบครัวว่าจะไปปีนเขาที่จังหวัดกุมมะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อมาอีก ครอบครัวของเขาพยายามติดต่อเขาทางมือถือ แต่ก็ไม่มีการตอบรับกลับมา จนกระทั่งภรรยาของเขาจึงตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในที่สุด ต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจพบสัญญาณมือถือของอูซูอิครั้งล่าสุดก่อนที่จะหายไป พบว่าอยู่บริเวณเมืองคารูอิซาวะ จังหวัดนางาโนะ ซึ่งห่างจากเมืองคาซูกาเบะ บ้านของเขาอีก 100 กิโลเมตร ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา อยู่ติดกับจังหวัดกุมมะพอดี   
เช้าวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ได้พบศพของอูซูอิบนภูเขากุมมะ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่อูซูอิกำลังจะไปปีนเขาที่นั่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน ซึ่งตรงกับวันที่เขาหายตัวไปพอดี เมื่อช่วงเย็นวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กู้ศพลงจากเขาสำเร็จ พอได้มีการตรวจสอบศพอย่างละเอียดพบว่า เป็นศพของอูซูอิจริง เขาตกเขาตาย ไม่ได้ป่วยตาย 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 15617- nm1270457
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากชิซูโอกะ
หมวดหมู่:บุคคลจากคาซูกาเบะ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการตก
จักรวรรดิบราซิล

จักรวรรดิบราซิล (Empire of Brazil) เป็นจักรวรรดิที่เป็นประเทศบราซิลปัจจุบัน จักรวรรดิบราซิลที่ปกครองโดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 เป็นจักรวรรดิที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1822 และต่อมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1889
หลังจากการยึดครองโปรตุเกสโดยนโปเลียน ราชวงศ์บราแกนซาก็ย้ายราชสำนักลี้ภัยไปตั้งอยู่ที่บราซิลซึ่งเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของโปรตุเกส หลังจากนั้นบราซิลก็กลายเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งเป็นฐานะใหม่และเป็นการมีรัฐบาลที่ปกครองตนเองโดยไม่ต้องคำนึงถึงอำนาจจากลิสบอน ความคิดที่ว่ารัฐบาลจะกลับไปตั้งอยู่ในโปรตุเกสเมื่อนโปเลียนถูกโค่นจึงเป็นความคิดที่ไม่เป็นที่ต้องใจเท่าใดนัก ฉะนั้นแม้ว่าจะได้รับการปกครองจากสมาชิกของราชวงศ์โปรตุเกสแต่บราซิลก็มีความรู้สึกว่าเป็นอิสระจากโปรตุเกส
หลังจากที่ได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1822 แล้วบราซิลก็ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย จักรวรรดิบราซิลรุ่งเรืองมาจนถึงการก่อตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ในช่วงก่อนหน้านั้นบราซิลปกครองโดยจักรพรรดิสองพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1822 จนถึง ค.ศ. 1831 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1831 จนถึง ค.ศ. 1889 พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิลในข้อแม้ที่ระบุในสนธิสัญญาในการยอมรับอิสรภาพของบราซิล
จักรวรรดิบราซิลสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1889 เมื่อมีการก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐที่เป็นปฏิกิริยาจากการการเลิกทาสในบราซิลในปี ค.ศ. 1888

**ประวัติศาสตร์**

**ประกาศเอกราช**

**ยุครุ่งเรือง**

**สงครามปารากวัย**

**สาธารณรัฐ**

**การเมืองการปกครอง**

**บริหาร**

**นิติบัญญัติ**

**ตุลาการ**

**การต่างประเทศ**

**การทหาร**

**เศรษฐกิจ**

**ประชากรศาสตร์**

**เชื้อชาติ**

**ศาสนา**

**ชาวยุโรปอพยพ**

**วัฒนธรรม**

**ดูเพิ่ม**
 Monarchies in the Americas

**อ้างอิงท้าย**
 Leslie Behell, "The Decline and Fall of Slavery in Nineteenth Century Brazil," Transactions of the Royal Historical Society, 6th Ser., Vol. 1. (1991), pp. 71-88 (There were paragraphs used from this article for section of "abolition of slavery")- Seymour Drescher, "Brazilian Abolition in Comparative Perspective," The Hispanic American Historical Review', Vol. 68, No. 3. (Aug., 1988), pp. 429-460 (Used in section of abolition)- Richard Graham, "Causes for the Abolition of Negro Slavery in Brazil: An Interpretive Essay," The Hispanic American Historical Review , Vol. 46, No. 2. (May, 1966), pp. 123-137 (Used in section of abolition)

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
 isbn= 978-0-141-97766-9 - pages = 501–524 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

บราซิล
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกัน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2365
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2432
บ
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
8½

8½ (ออกเสียง Otto e mezzo, ออตโต เอ เมซโซ) ภาพยนตร์ภาษาอิตาเลียนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ เป็นภาพยนตร์ซ้อนภาพยนตร์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้กำกับภาพยนตร์ที่กำลังประสบปัญหาชีวิตส่วนตัว และขาดแรงบันดาลใจ ทำให้เกิด "director's block" ไม่สามารถผลิตผลงานชิ้นใหม่ที่กำลังกำกับอยู่ได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเฟลลินี ที่เคยผ่านช่วงที่ขาดจินตนาการ จนกำกับภาพยนตร์ไม่ได้ โดยชื่อภาพยนตร์ก็มาจากจำนวนภาพยนตร์ขนาดยาวที่เขากำกับมาแล้ว 6 เรื่อง รวมกับภาพยนตร์ขนาดสั้น 2 เรื่อง และที่กำกับร่วมกับ Alberto Lattuada อีกหนึ่งเรื่อง (3 เรื่องหลังนี้ นับเป็นครึ่งเรื่อง เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็น 7½ เรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงนับเป็นเรื่องที่ 8½) 
8½ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 5 รางวัลออสการ์ และได้รับ2 รางวัล คือ รางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกาย (ภาพยนตร์ขาวดำ) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 0056801-  Chicago Sun-Times review date=2013-02-16  by Roger Ebert
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฟเดอริโก เฟลลินี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิตาลี‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ขาวดำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในโรม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอิตาลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เฟเดอริโก เฟลลินี

ภาพยนตร์โดย เฟเดอริโก เฟลลินี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยผู้กำกับชาวอิตาลี