Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โทโมร์ ข่าน

โทโมร์ ข่าน (Төмөр хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนเฉิงจง  (元成宗; 15 ตุลาคม ค.ศ. 1265 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1307) เป็นพระโอรสในองค์รัชทายาทเจินจิน และเป็นพระราชนัดดาในกุบไล ข่าน
เมื่อพระชนมพรรษาได้ 20 พรรษาใน ค.ศ. 1285 พระราชบิดาซึ่งเป็นองค์รัชทายาทเสด็จสวรรคตกะทันหัน กุบไล ข่าน ซึ่งเป็นพระราชอัยกา (ปู่) จึงได้แต่งตั้งพระองค์เป็นรัชทายาทแทน อีก 9 ปีต่อมาคือ ค.ศ. 1294 กุบไล ข่าน ซึ่งมีพระชนมพรรษา 79 พรรษาได้เสด็จสวรรคตลง องค์รัชทายาทพระชนมพรรษา 29 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หยวน
ในรัชกาลของพระองค์ ทรงทำข้อตกลงสันติภาพกับอาณาจักรเพื่อนบ้าน เช่น ดั่ยเหวียต จามปา เป็นต้น  
โทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1307 ขณะพระชนมพรรษา 41 พรรษา และคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) ผู้เป็นพระราชนัดดาได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อ
1307
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1808
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
มวลสารระหว่างดาวเคราะห์

มวลสารระหว่างดาวเคราะห์ (interplanetary medium) คือมวลสารต่าง ๆ เช่น ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ ซึ่งเป็นฝุ่นคอสมิกชนิดหนึ่งที่แผ่กระจายอยู่ทั่วย่านอวกาศระหว่างดาวเคราะห์ในระบบสุริยะหรือในระบบดาวเคราะห์อื่น ๆ มีการเฝ้าศึกษาฝุ่นเหล่านี้มาหลายปีแล้วเพื่อทำความเข้าใจถึงธรรมชาติ ต้นกำเนิด และความสัมพันธ์ของมันกับวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ
สำหรับในระบบสุริยะ ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์เหล่านี้ทำให้แสงอาทิตย์เกิดการกระเจิง เรียกกันว่า "แสงจักรราศี" ซึ่งจะเกิดขึ้นในแนวสุริยวิถี นอกจากนี้มันยังแผ่รังสีความร้อนออกมาที่ครอบคลุมไปทั่วท้องฟ้ายามราตรีในช่วงคลื่นประมาณ 5-50 ไมโครเมตร ฝุ่นที่ทำให้เกิดการแผ่รังสีอินฟราเรดบริเวณใกล้เส้นทางโคจรของโลกจะมีขนาดโดยประมาณ 10-100 ไมโครเมตร มวลรวมทั้งหมดของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์มีประมาณเท่ากับมวลของดาวเคราะห์น้อยที่มีรัศมีประมาณ 15 กิโลเมตร (ที่ความหนาแน่นราว 2.5 กรัม/ลบ.ซม.)

**ดูเพิ่ม**
 มวลสารระหว่างดาวฤกษ์- ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bill Arnett's Nine Planets page about the interplanetary medium
หมวดหมู่:ฟิสิกส์พลาสมา
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
หมวดหมู่:ระบบดาวเคราะห์
หมวดหมู่:ฝุ่น
หมวดหมู่:อวกาศ
เฮลิโอสเฟียร์

แผนภาพแสดงคุณลักษณะของเฮลิโอสเฟียร์
เฮลิโอสเฟียร์ หรือ สุริยมณฑล (Heliosphere) เป็นปริมณฑลแรงแม่เหล็ก (magnetoshpere) ที่ถูกสร้างขึ้นโดยดวงอาทิตย์และห่อหุ้มระบบสุริยะเอาไว้ โดยมีลักษณะคล้ายฟองอากาศอยู่ในห้วงอวกาศ ที่พองตัวอยู่ในสสารระหว่างดาว ซึ่งเป็นผลจากลมสุริยะ ทำหน้าที่ปกป้องระบบสุริยะจากรังสีคอสมิก แม้จะมีอะตอมที่เป็นกลางทางไฟฟ้าส่วนหนึ่งจากสสารระหว่างดาวสามารถลอดเข้ามาภายในเฮลิโอสเฟียร์ได้ แต่โดยทั่วไปแล้วสสารส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในเฮลิโอสเฟียร์ล้วนมีต้นกำเนิดมาจากดวงอาทิตย์ทั้งสิ้น
ในรัศมี 10,000 ล้านกิโลเมตรแรก ลมสุริยะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่า 1 ล้านกิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นจึงเริ่มชะลอและสลายไปในสสารระหว่างดาว ลมสุริยะจะชะลอความเร็วลงจนหยุดลงในที่สุดและรวมไปในมวลสารเหล่านั้น จุดที่ลมสุริยะชะลอความเร็วลงเรียกว่า กำแพงกระแทก (termination shock) จุดที่แรงดันของสสารระหว่างดาวกับลมสุริยะเข้าสู่สมดุลกันเรียกว่า เฮลิโอพอส (heliopause) จุดที่สสารระหว่างดาวเคลื่อนที่ในทางตรงกันข้าม คือชะลอตัวลงเมื่อปะทะเข้ากับเฮลิโอสเฟียร์ เรียกว่า โบว์ช็อค (bow shock)

**ลมสุริยะ**
ลมสุริยะ ประกอบด้วยอนุภาคเล็กๆ อะตอมที่มีประจุจากโคโรนาของดวงอาทิตย์ และสนามแม่เหล็ก ลักษณะของสนามแม่เหล็กที่ส่งออกมาจากดวงอาทิตย์ผ่านลมสุริยะมีลักษณะเป็นเกลียว ทั้งนี้เนื่องจากดวงอาทิตย์หมุนรอบตัวเองทุกๆ ระยะ 27 วัน ลมสุริยะนำพาเอาความเปลี่ยนแปรของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ไปกับมันด้วย และทำให้เกิดพายุแม่เหล็กขึ้นในแม็กนีโตสเฟียร์ของโลก
เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 มีรายงานการตรวจวัดจากเครื่องมือวัด Solar Wind Anisotropies (SWAN) ซึ่งติดตั้งอยู่บนยานโซโฮ ถึงลักษณะของเฮลิโอสเฟียร์ซึ่งเป็นขอบเขตของลมสุริยะที่ปกป้องระบบของเราเอาไว้ มีลักษณะที่ไม่สมมาตร แต่มีการลดทอนกำลังลงด้วยผลกระทบจากสนามแม่เหล็กของดาราจักร

**โครงสร้าง**

**กำแพงกระแทก**

**เฮลิโอชีท**

**โบว์ช็อค**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กลุ่มวิจัยระบบสุริยะและเฮลิโอสเฟียร์ มหาวิทยาลัยมิชิแกน date=2019-01-18 -  วัตถุที่เฝ้าสังเกต date=2007-10-07 โดย ยานสำรวจระหว่างดาว date=2010-12-10  ขององค์การนาซา -  CNN: NASA: Voyager I enters solar system's final frontier – 25 พฤษภาคม 2005-  New Scientist: Voyager 1 reaches the edge of the solar system date=2007-02-16  – 25 พฤษภาคม 2005-  Surprises from the Edge of the Solar System date=2007-03-08  – การค้นพบล่าสุดของวอยเอจเจอร์ 1 : กันยายน 2006-  The heliospheric hydrogen wall and astrospheres
หมวดหมู่:ฟิสิกส์พลาสมา
หมวดหมู่:ดวงอาทิตย์
หมวดหมู่:โครงการวอยเอจเจอร์
ระบบดาวเคราะห์

ภาพวาดโดยศิลปินแสดงภาพของระบบดาวเคราะห์
ไฟล์:Extrasolar planet NASA2.jpg|thumb|right|250px|ระบบสุริยะของเรา เปรียบเทียบกับระบบดาวเคราะห์ของ 55 Cancri
ระบบดาวเคราะห์ (Planetary system) คือระบบดาวที่มีดาวฤกษ์เพียงดวงเดียว ดาวฤกษ์ดังกล่าวมีเทหะวัตถุหลายชนิดโคจรรอบ เช่น ดาวเคราะห์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์น้อย สะเก็ดดาว ดาวหาง และฝุ่นคอสมิก 
ระบบสุริยะที่เราอาศัยอยู่ ถือเป็นระบบดาวเคราะห์เช่นกัน ณ 1 พฤศจิกายน 2020 มีระบบดาวเคราะห์ที่ถูกยืนยันแล้วจำนวน 3,230 ระบบ ในจำนวนนี้ 715 ระบบมีดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง

**รายชื่อระบบดาวเคราะห์**
 ระบบสุริยะ – ดวงอาทิตย์ กับระบบดาวเคราะห์ของมัน เป็นระบบแรกที่มีการค้นพบ- PSR B1257+12 – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่มีการค้นพบ และเป็นการค้นพบดาวเคราะห์พัลซาร์ครั้งแรก ทั้งยังเป็นระบบดาวเคราะห์แบบหลายระบบด้วย- Upsilon Andromedae – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวเคราะห์หลายดวง เป็นแห่งแรกที่ค้นพบซึ่งมีดาวฤกษ์แม่อยู่บนแถบลำดับหลัก - PSR B1620-26 – ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์หลายดวงในระบบแห่งแรกที่ค้นพบ - 55 Cancri – ระบบดาวเคราะห์ภายนอกขนาดใหญ่ที่สุด (มีดาวเคราะห์อย่างน้อย 5 ดวง ตามข้อมูลเมื่อ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007)- Gliese 876 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่พบโคจรรอบดาวแคระแดง และเป็นระบบแรกที่พบมีการสั่นพ้องของวงโคจร- HD 69830 – พบว่ามีดาวเคราะห์ที่มีมวลขนาด 3 เท่าของดาวเนปจูน และมีแถบดาวเคราะห์น้อย ทั้งหมดอยู่ในรัศมี 1 หน่วยดาราศาสตร์- 2M1207 – ระบบดาวเคราะห์แห่งแรกที่ถ่ายภาพไว้ได้ และเป็นระบบที่มีดาวแคระน้ำตาลกับดาวเคราะห์ 1 ดวง- Gliese 581 - ระบบดาวเคราะห์ภายนอกแห่งแรกที่พบว่ามีดาวเคราะห์อยู่ในย่านกำเนิดชีวิต คือดาวเคราะห์ (Gliese 581 c)- Mu Arae - ระบบที่มีดาวเคราะห์ดวงในที่สุดคล้าย "ดาวเนปจูนร้อนจัด" - HD 188753 - ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวฤกษ์เป็น ระบบดาวสามดวง- HD 37124- HD 12661- HD 73526- 47 Ursae Majoris- Epsilon Eridani- 14 Herculis- UX Tau A

**ดูเพิ่ม**
 ดาวเคราะห์นอกระบบ

**อ้างอิง ==
เมฆฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์

ไฟล์:False Dawn.jpg|thumb|upright=2|เมฆฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ที่ถูกส่องสว่างจนปรากฏเป็นแสงจักรราศี
เมฆฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ (interplanetary dust cloud) หรือ ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ (interplanetary dust) คือฝุ่นคอสมิกภายในระบบสุริยะ เป็นสมาชิกที่มีขนาดเล็กที่สุดของวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ
คำจำกัดความที่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมาธิการสหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) เกี่ยวกับดาวตก อุกกาบาต และฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2017 ได้ระบุว่า ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ เป็นสสารของแข็งที่แตกละเอียดโดยทั่วไปมีขนาดเล็กกว่าอุกกาบาต (ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30 ไมโครเมตร ถึง 1 เมตร) จากข้อเท็จจริงเชิงสังเกตการณ์ อาจคิดได้ว่าจุดกำเนิดของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์นั้นไม่ได้อยู่ในช่วงการก่อตัวของระบบสุริยะ แต่เกิดในช่วง 100 ล้านปีที่ผ่านมา โดยเกิดจากการชนกันระหว่างดาวเคราะห์น้อย ถูกปล่อยออกจากดาวหาง และการชนระหว่างวัตถุท้องฟ้าชั้นนอกด้วยกันเอง หรือวัตถุท้องฟ้าชั้นนอกชนกับฝุ่นระหว่างดวงดาว
ฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ยังทำให้เกิดแสงจักรราศี ที่สามารถมองเห็นได้ในท้องฟ้าด้านทิศตะวันตกหลังพระอาทิตย์ตกดินหรือในท้องฟ้าด้านทิศตะวันออกก่อนพระอาทิตย์ขึ้น โดยจะเห็นได้ชัดในพื้นที่ที่มืดมิดมีบรรยากาศปลอดโปร่งและไม่มีแสงประดิษฐ์หรือแสงจันทร์ ดังนั้นจึงมีอีกชื่อเรียกว่า เมฆจักรราศี (zodiacal cloud)
การเคลื่อนที่ของฝุ่นระหว่างดาวเคราะห์ไม่เพียงแต่ได้รับผลกระทบจากความโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์เท่านั้น แต่ยังได้รับผลกระทบจากความดันรังสีของดวงอาทิตย์ด้วย แรงโน้มถ่วงจะแปรตามปริมาตร (หรือที่จริงคือแปรตามมวล) ในขณะที่ความดันรังสีจะเป็นสัดส่วนกับพื้นที่หน้าตัด เนื่องจากความดันรังสีของดวงอาทิตย์แปรผกผันกับกำลังสองของระยะห่าง จากดวงอาทิตย์ ผลกระทบที่ปรากฏจึงเหมือนกับการทำให้แรงโน้มถ่วงจากดวงอาทิตย์อ่อนลง ดังนั้นฝุ่นที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วตามกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ในแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์จะมีความเร็วสูงเกินไป และถูกผลักออกไปด้านนอก ด้วยเหตุนี้ อนุภาคฝุ่นที่มีขนาดเล็กกว่า 1 ไมโครเมตรจึงถูกขับออกจากระบบสุริยะในเวลาอันสั้นเมื่อเทียบกับอายุของระบบสุริยะ
สำหรับฝุ่นที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ โดยทั่วไปจะมีขนาด 10 ถึง 100 ไมโครเมตร ผลกระทบอื่นจะมีความสำคัญ ฝุ่นไม่เพียงแต่สะท้อนแสงอาทิตย์เท่านั้น แต่ยังดูดกลืนและแผ่รังสีออกมาอีกด้วย ในกระบวนการดูดกลืนและแผ่รังสีแสงอาทิตย์อีกครั้งโดยฝุ่นที่เคลื่อนที่ตามกฎของเค็พเพลอร์ในสนามรังสีดวงอาทิตย์ ความคลาดของแสงจะส่งผลให้มีการหน่วงในทิศทางการเคลื่อนที่ (ซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ) ผลก็คือทำให้สูญเสียโมเมนตัมเชิงมุม ผลที่ตามมาก็คือ ฝุ่นจะตกลงมาในวิถีแบบเป็นเกลียวหมุนเข้าหาดวงอาทิตย์ (ปรากฏการณ์พอยน์ติง–รอเบิร์ตสัน) ด้วยเหตุนี้ ฝุ่นที่เกิดขึ้นในแถบดาวเคราะห์น้อยจึงจะหายไปภายใน 10 ล้านปี

**ดูเพิ่ม**
 ฝุ่นจักรราศีนอกระบบ- จานรอบดาวฤกษ์- จานรอบดาวเคราะห์- ฝุ่นคอสมิก- มวลสารระหว่างดาวเคราะห์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์
หมวดหมู่:ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
วัตถุพ้นดาวเนปจูน

ภาพแสดงวัตถุพ้นดาวเนปจูนขนาดใหญ่ ที่เป็นที่รู้จักแล้วในปัจจุบัน 
วัตถุพ้นดาวเนปจูน (Trans-Neptunian Object; TNO) คือวัตถุในระบบสุริยะที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ในระยะที่ไกลกว่าวงโคจรเฉลี่ยของดาวเนปจูน สามารถแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ คือ แถบไคเปอร์ แถบจานกระจาย และเมฆออร์ต
วัตถุพ้นดาวเนปจูนชิ้นแรกที่มีการค้นพบ คือ ดาวพลูโต เมื่อปี ค.ศ. 1930 ในเวลาที่ค้นพบนั้นยังไม่ได้เรียกพลูโตว่าเป็นวัตถุพ้นดาวเนปจูน ดาวพลูโตถูกเรียกว่าเป็นดาวเคราะห์ดวงที่ 9 จวบจนเมื่อมีการจัดระดับดาวเคราะห์ใหม่ในปี ค.ศ. 2006
หลังจากการค้นพบครั้งแรกอีกนานถึง 60 ปี จึงได้ค้นพบวัตถุพ้นดาวเนปจูนชิ้นที่สอง คือ 15760 อัลเบียน หรือ (15760) 1992 QB1 ในปี ค.ศ. 1992 (แต่ก่อนหน้านั้นมีการค้นพบ คารอน ดวงจันทร์ของดาวพลูโต ในปี ค.ศ. 1978) หลังจากนั้น มีวัตถุพ้นดาวเนปจูนได้รับการค้นพบแล้วกว่า 1,075 ชิ้น ซึ่งมีขนาด องค์ประกอบ และวงโคจรที่แตกต่างกัน 
วัตถุพ้นดาวเนปจูนที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่รู้จัก (และรองจากดาวพลูโต) คือ อีริส ค้นพบในปี ค.ศ. 2005

**ดูเพิ่ม**
 วัตถุ TNO- อุกกาบาต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รายชื่อวัตถุพ้นดาวเนปจูน จาก Minor Planet Center
เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้

เบนจามิน บัตตัน อัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้ เป็นภาพยนตร์โรแมดิกแฟนตาชึดราม่ากำกับโดยเดวิด ฟินเชอร์ สร้างจากเรื่องสั้น ชื่อ "The Curious Case of Benjamin Button" ของ เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์ ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1921  ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปลายปี พ.ศ. 2551 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552  นำแสดงโดย แบรด พิตต์ ซึ่งรับบท เบนจามิน บัตตัน ชายที่เกิดมามีรูปร่างหน้าตาเหมือนผู้สูงอายุ แต่เมื่อเติบโตกลับดูหนุ่มขึ้นเรื่อยๆ ร่วมด้วย เคต แบลนเชตต์ และ ทิลดา สวินตัน
ใน ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 13 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และชนะรางวัลออสการ์ 3 รางวัล คือ รางวัลออสการ์ สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม, สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม และ สาขาเทคนิคสมจริงยอดเยี่ยม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปารีส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เดวิด ฟินเชอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1920
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัจนิยมมหัศจรรย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ใช้การจับภาพเคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โรแมนติกจินตนิมิตอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2546
ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์

ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ (Gas giant) เป็นดาวเคราะห์ยักษ์ที่ประกอบด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียมเป็นส่วนใหญ่ ดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ในระบบสุริยะ ในช่วงคริสตทศวรรษ 1990 ค้นพบว่าดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนนั้นเป็นดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่ต่างประเภทกับดาวเคราะห์แก๊สยักษ์โดยสิ้นเชิง เนื่องจากมีส่วนประกอบเป็นสสารระเหยที่มีมวลมากกว่า (คือ "น้ำแข็ง") ด้วยเหตุนี้ ปัจจุบันดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนจึงถูกจัดอยู่ในประเภทดาวเคราะห์น้ำแข็งยักษ์
ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ยังสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ "ดั้งเดิม" คือดาวพฤหัสบดีและดาวเสาร์ มีส่วนประกอบโดยพื้นฐานเป็นไฮโดรเจนและฮีเลียม ส่วนดาวยูเรนัสและดาวเนปจูนอาจจัดเป็นประเภทย่อยอีกพวกหนึ่ง เรียกว่า "ดาวน้ำแข็งยักษ์" เพราะมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็น น้ำ แอมโมเนีย และมีเทน ส่วนไฮโดรเจนกับฮีเลียมจะอยู่ในส่วนรอบนอกสุดของดาว สำหรับกลุ่มดาวเคราะห์นอกระบบ "ดาวพฤหัสบดีร้อน" (Hot Jupiter) คือดาวเคราะห์แก๊สยักษ์ที่โคจรใกล้กับดาวฤกษ์ของมันมากและมีอุณหภูมิพื้นผิวที่สูงมาก ซึ่งน่าจะเป็นเหตุให้เราสามารถตรวจจับมันพบได้ง่าย ลักษณะของดาวเคราะห์นอกระบบส่วนมากที่ค้นพบ จะเป็นแบบดาวพฤหัสบดีร้อนเกือบทั้งหมด

**ดูเพิ่ม**
 ระบบดาวเคราะห์- ระบบสุริยะ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 SPACE.com:  Q&A: The IAU's Proposed Planet Definition 16 August 2006 2:00 am ET- BBC News:  Q&A New planets proposal Wednesday, 16 August 2006, 13:36 GMT 14:36 UK- Gas Giants in Science Fiction:  List date=2008-09-06 
หมวดหมู่:ประเภทของดาวเคราะห์
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
เจ้าจอมมารดาทิม

เจ้าจอมมารดาทับทิม อาจหมายถึง- เจ้าจอมมารดาทิม ในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช- เจ้าจอมมารดาทิม ในรัชกาลที่ 2
ทิม
คูเล็ก ข่าน

คูเล็ก ข่าน (Хүлэг хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนอู่จง (4 สิงหาคม ค.ศ. 1281 – 27 มกราคม ค.ศ. 1311) เป็นพระราชนัดดาในโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) เมื่อโทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1307 พระราชนัดดาคูเล็กชันษา 26 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หยวน
ตลอดรัชกาลนั้นเกิดการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างเชื้อพระวงศ์ จึงทำให้ราชวงศ์เริ่มอ่อนแอลง คูเล็ก ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1311 มีพระชนม์เพียง 29 พรรษา อาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
1311
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1824
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
อาโยร์บาร์บัด ข่าน

อาโยร์บาร์บัด ข่าน (Аюурбарбад хаан), โบยันท์ ข่าน (буянт хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนเหรินจง (元仁宗; ค.ศ. 1285–1320) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1285
ช่วงก่อนครองราชย์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอดีตมเหสีของโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) และพระเชษฐา เมื่อคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1311 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นอาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจง เมื่อมีพระชนม์ได้ 25 พรรษา
อาโยร์บาร์บัด ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1320 ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา เกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง ผู้เป็นพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์แทน

**อ้างอิง**
1320
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
ต้นข้าว ปาณินท์

ศาสตราจารย์ ดร. ต้นข้าว ปาณินท์  สถาปนิกหญิงชาวไทย และศาสตราจารย์ที่ภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ต้นข้าวเป็นลูกสาวของสองศิลปิน คือ อาจารย์อนันต์ ปาณินท์ ศิลปินแห่งชาติสาขาจิตรกรรม กับ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ อรศิริ ปาณินท์ สถาปนิก นักวิชาการ อดีตคณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และศิลปินแห่งชาติ

**การศึกษา**
ศ.ดร.ต้นข้าว ปาณินท์ เป็นอาจารย์และสถาปนิก จบการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทการออกแบบสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัย Houston  สหรัฐอเมริกา รวมทั้งปริญญาโทและเอกทางด้านทฤษฎีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย โดยในช่วงที่กำลังศึกษาปริญญาเอก มีโอกาสทำงานเป็นสถาปนิกและอาจารย์มหาวิทยาลัยควบคู่กันด้วย หลังจากเรียนจบปริญญาเอก อาจารย์ต้นข้าว ได้เดินทางกลับมายังประเทศไทย และได้เริ่มทำงานเป็นอาจารย์ประจำที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พร้อมกับการทำงานออกแบบ ได้มีผลงานทางวิชาการ บทความ หนังสือ ตีพิมพ์ ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ รวมทั้งผลงานออกแบบอาคารในประเทศไทยอีกมากมาย ภายใต้ชื่อ Research Studio Panin  

**ผลงานแต่งและแปลหนังสือทางสถาปัตยกรรม**
พ.ศ. 2564- หนังสือแปล สถาปัตยกรรมใหม่และบาวเฮาวส์ (แปลจาก The New Architecture and the Bauhaus) 
พ.ศ. 2563- หนังสือ Art-i-Fact เรื่องเล่าจากข้าวของ
พ.ศ. 2561- หนังสือ ปฐมบท ทฤษฎีสถาปัตยกรรม
พ.ศ. 2560- หนังสือแปล ปีเตอร์ สมิธสัน บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Peter Smithson Conversations with Students)- หนังสือแปล บทสนทนากับ มีส ฟาน เดอร์ โรห์ (แปลจาก Conversations with Mies van der Rohe)
พ.ศ. 2559- หนังสือแปล ปีเตอร์ อดอล์ฟ โลส บทสนทนากับความว่างเปล่า (แปลจาก Adolf Loos, Spoken into the Void)
พ.ศ. 2558- หนังสือแปล เลอ คอร์บูซิเอร์ บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Le Corbusier Conversations with Students)- หนังสือแปล ปรากฏกาล ชีวิตของงานสถาปัตยกรรมผ่านกาลเวลา (แปลจาก On Weathering, the Life of Building in Time)- หนังสือแปล หลุยส์ คาห์น บทสนทนากับนักเรียน (แปลจาก Loius I. Kahn Conversations with Students) 
พ.ศ. 2554- หนังสือชื่อ Tracing the City: The Transformation of Spatial Structure and Human Interaction within the City from the 19th Century โดยสำนักพิมพ์ VDM Verlag, Germany.
พ.ศ. 2553- หนังสือชื่อ THEORIA คนและความคิดทางสถาปัตยกรรม โดยสำนักพิมพ์ สมมติ, กรุงเทพ. 
พ.ศ. 2552- หนังสือชื่อ Architectural Spatiality โดยสำนักพิมพ์ VDM Verlag, Germany. 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร-  เว็บไซต์ Research Studio Panin 
ต้นข้าว ปาณินท์
ต้นข้าว ปาณินท์
ต้นข้าว ปาณินท์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮิวสตัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
เกเกง ข่าน

เกเกง ข่าน (гэгээн хаан) หรื จักรพรรดิหยวนอิงจง (元英宗; ค.ศ. 1303–1323) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1302 ทรงพระนามเดิมว่า ชัดบัล (Шадбал) เป็นพระราชโอรสในอาโยร์บาร์บัด ข่าน (จักรพรรดิหยวนเหรินจง)
ชัดบัลเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1320 แทนพระราชบิดา ทรงพระนามว่าเกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง แต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็สวรรคตลงเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1323 ขณะพระชนม์เพียง 21 พรรษา เยซนโทโมร์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนไท่ติ้งจึงขึ้นเสวยราชย์แทน
1323
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1846
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
นานะ 2

นานะ (NANA 2)  เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดยเค็นตาโร โอตานิ ออกฉายในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น โดยสร้างจากมังงะยอดนิยมในชื่อเดียวกัน แต่งโดย ไอ ยาซาวะ (Ai Yazawa)

**เรื่องย่อ**
เรื่องราวความรักของสองนานะยิ่งซับซ้อนขึ้น โอซากิ นานะ ได้ออกเทปในกับวง Black Stone ของตนเองสมความตั้งใจ แต่ต้องทำตัวห่างเหินกับ “เรน” แฟนหนุ่มมือกีต้าร์วง Trapnest เพื่อหลีกเลี่ยงพวกปาปาราซซี่ ส่วน โคมัทสึ นานะ (ฮาจิ) ก็ไปมีสัมพันธ์กับ ทาคุมิ มือเบสคาสโนว่าแห่งวง Trapnest จนตั้งท้อง ขณะที่ โนบุ มือกีต้าร์วง Black Stones หลงรักเธออย่างสุดหัวใจ ฮาจิตัดสินใจย้ายออกจากห้อง 707 ไปอยู่กับทาคุมิ ทิ้งให้นานะเศร้าสร้อยเพียงลำพัง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้มิตรภาพของนานะทั้งสองเริ่มสั่นคลอน พวกเธอจะผ่านมันไปได้อย่างไร ความรักที่มีให้กันจะทำให้พวกเธอกลับมาเข้าใจกันได้หรือไม่ ค้นหาคำตอบได้ใน Nana 2

**การปรับเปลี่ยนตัวละคร**
ในภาคนี้มีตัวละคร 3 ตัวที่เปลี่ยนนักแสดง ได้แก่- โคมัทสึ นานะ หรือนานาะหวาน เปลี่ยนจากอาโออิ มิยาซาวะเป็นยูอิ อิจิกาวะเนื่องจากมิยาซาวะไม่สะดวกที่จะแสดงฉากเลิฟซีนในภาคนี้- โอกาซากิ ชินอิจิ หรือ ชิน เปลี่ยนจากเค็งอิจิ มัตสึยามะเป็นคานาตะ ฮงโง เพราะมัตสึยามะงานชุกขึ้นหลังจากรับบทแอลในสมุดโน้ตกระชากวิญญาณ และบททหารหนุ่มในยามาโต้ พิฆาตยุทธการ- ฮอนโจ เรน เปลี่ยนจากรีวเฮ มัตสึดะเป็นโนบูโอะ เคียว หลังจากที่มัตสึดะปฏิเสธเพราะติดงานอื่น

**นักแสดง**
 มิกะ นากาชิมะ (Mika Nakashima) .....  Nana Osaki - ยูอิ อิจิกาวะ (Yui Ichikawa) .....  Nana Komatsu - โนบูโอะ เคียว (Nobuo Kyou) .....  Ren Honjou - โทโมกิ มารูยามะ (Tomoki Maruyama) .....  Yasushi Takagi (Yasu)- ฮิโรกิ นาริมิยะ (Hiroki Narimiya) .....  Nobuo Terashima (Nobu)- คานาตะ ฮงโง (Kanata Hongo) .....  Shin'ichi Okazaki (Shin)- เท็ตสึจิ ทามายามะ (Tetsuji Tamayama) .....  Takumi Ichinoze- ยูนะ อิโต (Yuna Ito) .....  Reira Serizawa - โมโมซูเกะ มิซูตานิ (Momosuke Mizutani) .....  Naoki Fujieda- ยูตะ ฮิราโอกะ (Yuta Hiraoka) .....  Shoji Endo - ซาเอโกะ (Saeko) .....  Sachiko Kawamura- อันนะ โนเซะ (Anna Nose) .....  Jyunko Saotome- ทาเกฮิซะ ทากายามะ (Takehisa Takayama) .....  Kyosuke Tagakura- โก อายาโนะ (Gou Ayano)

**เพลง**
 เพลง Glamorous Sky โดย  มิกะ นากาชิมะ - เพลง Endless Story โดย  ยูนะ อิโต

** ดูเพิ่ม**
 นานะ (มังงะ)- นานะ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2005)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  NANA แฟนคลับ -  IMDb 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
เยซนโทโมร์ ข่าน

เยซนโทโมร์ ข่าน (Есөнтөмөр хаан) หรือ จักรพรรดิไท่ติ้ง (元泰定; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1293 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1328) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์หยวน เมื่อเกเกง ข่าน (จักรพรรดิหยวนอิงจง) สวรรคตลงได้ 1 เดือน พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ขณะมีพระชนม์ได้ 30 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ 5 ปี ก็สวรรคตลงเมื่อพระชนม์ได้เพียง 35 พรรษา รากิบัค ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเทียนชุ้นจึงทรงครองราชย์แทน
1328
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1836
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต

เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต (พระนามเต็ม: อะเมเดโอ มารี โฌแชฟ คาร์ล ปีแยร์ ฟีลิป เปาลา มาร์คุส ดาวีอาโน; ประสูติเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529) เป็นพระโอรสในอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ เป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 พระราชภาคิไนย (หลานลุง) ในสมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิปแห่งเบลเยียม และพระราชปนัดดา (เหลนปู่) ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระองค์เป็นองค์รัชทายาทสืบออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นสายหนึ่งของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน ปัจจุบัน พระองค์อยู่ในลำดับที่ 6 แห่งการสืบราชบัลลังก์แห่งเบลเยียมต่อจากพระมารดา

**ชีวิตส่วนพระองค์**
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สำนักพระราชวังแห่งเบลเยียมได้ประกาศการหมั้นระหว่างเจ้าชายอะเมเดโอกับเอลิซาเบตตา มาเรีย รอสบอค ฟอน โวลเคินชไตน์ (Elisabetta Maria Rosboch von Wolkenstein) ชาวอิตาลี พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ณ มหาวิหารซานตามารีอา ในกรุงโรม

**พระอิสริยยศ**
 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2534: อาร์ชดยุกอะเมเดโอแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการี- 2 ธันวาคม พ.ศ. 2534 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539: เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ, เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการี - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 – ปัจจุบัน: เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกรัชทายาทแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ, เจ้าชายแห่งออสเตรีย, เจ้าชายแห่งฮังการีและโบฮีเมีย

**ตำแหน่งทางทหาร**
 x30px พ.ศ. 2547–2548 โรงเรียนนายร้อย (สาขาวิทยาศาสตร์และการทหาร)
** พ.ศ. 2548 หน่วยพาราคอมมานโด : นักกระโดดร่ม- army กันยายน พ.ศ. 2548 กันยายน พ.ศ. 2550: กองทัพบก, พันจ่าเอก (Adjudant Candidat-Officier) หลังจากทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อย- army กันยายน พ.ศ. 2550  : กองทัพบก, ร้อยตรี (ประจำการที่ Regiment Carabiniers Prins Boudewijn – Grenadiers)
50px 130px x50px

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เจ้าชายเบลเยียม
หมวดหมู่:เจ้าชายโบฮีเมีย
หมวดหมู่:เจ้าชายฮังการี
หมวดหมู่:อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
เอ็ดการ์ มิตเชล

thumb
เอ็ดการ์ ดีน มิตเชล (17 กันยายน ค.ศ. 1930 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ) นักบินอวกาศชาวอเมริกัน ซึ่งโดยสารยานอพอลโล 14 ขึ้นไปบนดวงจันทร์เมื่อปี ค.ศ. 1971  และเป็นเจ้าของสถิติมนุษย์อวกาศที่เดินบนดวงจันทร์เป็นเวลานานมากที่สุดถึง 9 ชั่วโมง 17 นาที
เอ็ดการ์ มิตเชล มีความเชื่อส่วนตัวว่ามนุษย์ต่างดาวมีอยู่จริง เขากล่าวว่า มนุษย์ต่างดาวจะมีรูปร่างเล็ก ศีรษะใหญ่ ตาโต และเป็นมิตรกับมนุษย์

“พวกคุณเคยเห็นภาพถ่ายของมนุษย์ร่างเล็กเหล่านี้ซึ่งดูแปลกตามาบ้างแล้ว คนที่เคยเห็นมนุษย์ต่างดาวบอกกับผมว่าพวกเขามีหน้าตาเหมือนในภาพถ่าย พวกเขาไม่ได้เป็นศัตรูกับมนุษย์ เพราะหากพวกเขาไม่เป็นมิตร ป่านนี้มนุษย์ก็คงไม่เหลือแล้ว” 

นอกจากนี้มิตเชลยังกล่าวด้วยว่า ปรากฏการณ์วัตถุลึกลับบนท้องฟ้า (ยูเอฟโอ) ที่มีผู้พบเห็นล้วนเป็นเรื่องจริงเช่นกัน เขาอ้างว่ารู้เรื่องนี้มาจากองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติของสหรัฐฯ (นาซา) ที่เขาทำงานเป็นนักวิทยาศาสตร์อยู่ในปัจจุบัน

“ปรากฏการณ์ดังกล่าวถูกรัฐบาลประเทศต่างๆ ปิดเป็นความลับมานานกว่า 60 ปี ก่อนที่จะค่อยๆ ถูกเปิดเผยทีละนิดหลังจากมีคนเห็นยูเอฟโอบนท้องฟ้า” 

องค์การนาซาได้ออกมาระบุว่า มิตเชลเป็นชาวอเมริกันที่ยิ่งใหญ่ แต่นาซาไม่ได้มีส่วนร่วมในการแสดงความเห็นดังกล่าว
หมวดหมู่:นักบินอวกาศชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
วงแหวนดาวเคราะห์

วงแหวนดาวเคราะห์ (planetary ring) คือวงแหวนของฝุ่นคอสมิกและวัตถุขนาดเล็กอื่น ๆ ที่โคจรไปรอบดาวเคราะห์ในรูปร่างของแผ่นจานแบน ๆ ดาวเคราะห์ที่มีวงแหวนขนาดใหญ่เป็นที่รู้จักและโดดเด่นที่สุด คือ ดาวเสาร์ แต่ดาวแก๊สยักษ์อีก 3 ดวงในระบบสุริยะ (ดาวพฤหัสบดี ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน) ต่างก็มีระบบวงแหวนรอบตัวเองทั้งนั้น

**ภาพรวม**
ความหนาของวงแหวนดาวเคราะห์ (วงแหวนรอบ ๆ ดาวเคราะห์) ถูกได้รับการเสนอว่ามีการก่อตัวขึ้นในสามวิธี คือ จากวัสดุของจานดาวเคราะห์ก่อนเกิดที่อยู่ภายในเขตจำกัดของโรช ของดาวเคราะห์และจึงไม่สามารถรวมตัวกันเพื่อก่อตัวเป็นดวงจันทร์ขึ้นมาได้
จากรายงานล่าสุด ดวงจันทร์ดวงหนึ่งของดาวเสาร์คือ รีอา อาจจะมีระบบวงแหวนของตัวเองด้วย ซึ่งจะเป็นดวงจันทร์เพียงดวงเดียวเท่าที่รู้จักซึ่งมีระบบวงแหวนของตัวเอง

**ภาพเปรียบเทียบ**
ไฟล์:Main Ring Galeleo forward PIA00538.jpg|thumb|400px|left|ภาพวงแหวนหลักของดาวพฤหัสบดีจากยานอวกาศกาลิเลโอ
ไฟล์:FDS 26852.19 Rings of Uranus.png|thumb|left|250px|ภาพวงแหวนของดาวยูเรนัส จากยานวอยเอจเจอร์ 2
ไฟล์:PIA02202 Neptune's full rings.jpg|thumb|left|320px|ภาพวงแหวนของดาวเนปจูน จากยานวอยเอจเจอร์ 2

**ดูเพิ่ม**
 วงแหวนของดาวพฤหัสบดี- วงแหวนของดาวเสาร์- วงแหวนของดาวยูเรนัส- วงแหวนของดาวเนปจูน- วงแหวนของรีอา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  USGS/IAU Ring and Ring Gap Nomenclature
หมวดหมู่:กลศาสตร์ท้องฟ้า
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์ในระบบสุริยะ
มาร์เกอริตแห่งวาลัว

มาร์เกอริตแห่งวาลัว สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Marguerite de Valois; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615) เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและกาเตรีนา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชินีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1589 ถึงปี ค.ศ. 1599 มาร์เกอริตแห่งวาลัวเสด็จสวรรคตเมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615 ที่ปารีส พระบรมศพตั้งอยู่ที่ชาเปลของราชวงศ์วาลัว

**เบื้องต้น**
มาร์เกอริตแห่งวาลัวมีพระนามลำลองว่า “มาร์โกต์” ที่ตั้งโดยพระเชษฐา สามพระองค์ต่อมาเป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศส: พระเจ้าฟร็องซัวที่ 2, พระเจ้าชาร์ลที่ 9 และพระเจ้าอ็องรีที่ 3 ส่วนเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์พระเชษฐภคินีเป็นพระชายาของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน

**การเสกสมรส**
แม้ว่ามาร์เกอรีตจะมีความสัมพันธ์อย่างลับๆ กับอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส แต่เป็นไปไม่ได้ที่พระราชินีแคทเธอรีนจะทรงยอมให้ตระกูลกีส มามีโอกาสที่จะมีอำนาจปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงทรงพยายามจัดการจัดให้มาร์เกอรีตเสกสมรสกับพระราชโอรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 เจ้าชายคาร์ลอสแห่งแอลตูเรียส์ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากความพยายามครั้งนั้น ต่อมาทรงพยายามจับคู่กับ พระเจ้าเซบาสเตียนที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Sebastian I, King of Portugal) แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในที่สุดมาร์เกอรีตก็ทรงถูกบังคับให้เสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองพระโอรสของพระราชินีฌานน์แห่งนาวาร์ (Jeanne III of Navarre) ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ จุดประสงค์ของการจัดการเสกสมรสก็ระหว่างมาร์เกอรีตกับอองรีแห่งนาวาร์ก็เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์วาลัวส์และราชวงศ์บูร์บง เพื่อที่จะเป็นการประสานความแตกร้าวระหว่างผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอูเกอโนท์ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ แม้ว่าเมื่อเริ่มแรกพระราชินีฌานน์จะไม่ทรงเห็นด้วยแต่บรรดาขุนนางสนับสนุน พระราชินีฌานน์สิ้นพระชนม์เพียงไม่กี่วันก่อนวันเสกสมรสในสถานะการณ์ที่เป็นที่น่าต้องสงสัย  บ้างก็กล่าวว่าทรงถูกวางยาพิษจากถุงมือที่พระราชินีแคทเธอรีนทรงส่งมาพระราชทานเป็นของขวัญ
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1572 มาร์เกอรีตผู้มีพระชนมายุ 19 พรรษาก็เข้าพิธีเสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งนาวาร์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาที่มหาวิหารโนตเรอดามแห่งปารีส  เจ้าบ่าวผู้เป็นอูเกอโนท์ต้องยืนนอกมหาวิหารเกือบตลอดพิธี กล่าวกันว่าระหว่างพิธีทั้งมาร์เกอรีตและอองรีต่างก็ทรงจ้องตรงไปข้างหน้าโดยไม่ทรงยอมสบพระเนตรของกันและกัน และบ้างก็อ้างว่าเมื่อมาร์เกอรีตทรงถูกถามให้ยืนยันคำแต่งงานมาร์เกอรีตก็ไม่ยอมตรัสจนพระเจ้าชาร์ลส์พระเชษฐาต้องทรงดำเนินมากดพระเศียรให้ผงกยอมรับ
หกวันหลังจากการเสกสมรสก็เกิดเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว โดยหมู่ชนชาวปารีสเพื่อสังหารอูเกอโนท์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส - แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส - ราชวงศ์วาลัวส์ - ราชวงศ์บูร์บอง 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2096
หมวดหมู่:เจ้าหญิงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชินีแห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชวงศ์วาลัว
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง
หมวดหมู่:ราชินีแห่งนาวาร์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งวาลัว
โรงเรียนบ้านโคกยาง

โรงเรียนบ้านโคกยาง เป็นโรงเรียนใน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษา ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น  มีเขตพื้นที่บริการ 4 หมู่บ้าน ได้แก่หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งซ่าน หมู่ที่ 2 บ้านโคกยาง หมู่ที่ 3 บ้านยะหรมและหมู่ที่ 4 บ้านหนองยาว

**ประวัติ**
เดิมชื่อ “ โรงเรียนวัดโคกยาง” เปิดทำการสอนเมื่อ 1 กรกฎาคม 2473   ปัจจุบัน โรงเรียนบ้านโคกยาง มีนายพิเชฐ อมรกุล เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน

**ที่ตั้ง**
ตั้งอยู่เลขที่ 100 ตำบล โคกยาง อำเภอ กันตัง จังหวัด ตรัง รหัสไปรษณีย์ 92110 โทรศัพท์ 0-75571051
โรงเรียนบ้านโคกยาง ตั้งอยู่ระหว่างวัดโคกยางกับสถานีตำรวจตำบลโคกยาง หมู่ที่ 2 ตำบลโคกยาง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ถนนสายตรัง-หาดยาว 
ห่างจากตัวเมืองตรังประมาณ 12 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอกันตังประมาณ 18 กิโลเมตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตรัง เขต2 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โรงเรียนบ้านโคกยาง- area=9202
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2473
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอกันตัง
ฉากประดับแท่นบูชาออดดี (ราฟาเอล)

ดูบทความหลักที่ การสวมมงกุฏของพระแม่มารี
ฉากแท่นบูชาโอดดิ (ภาษาอังกฤษ: Oddi altar) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันที่วังวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  
ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากแท่นบูชาโอดดิ” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 สำหรับเป็นแท่นบูชาของตระกูลโอดดิในวัดซานฟรานเชสโค อัล ปราโตในเปรูเจีย

**การสวมมงกุฏของพระแม่มารี**
“การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ภายในภาพนี้แบ่งเป็นสองส่วน:- “การสวมมงกุฏ” (ส่วนบนของภาพ) เป็นภาพพระแม่มารีได้รับการสวมมงกุฏโดยพระเยซูขณะที่เทวดาเล่นดนตรี- “ส่งเข็มขัดให้นักบุญทอมัส” (ส่วนล่างของภาพ) เป็นภาพของอัครสาวกสิบสององค์ทียืนรอบหลุมศพของพระแม่มารีที่ว่างเปล่าเพราะทรงขึ้นสวรรค์. นักบุญทอมัสถือเข็มขัดของพระแม่มารีที่ทรงประทาน เพื่อพิสูจน์ว่าได้ทรงขึ้นสวรรค์จริง

**ฐานแท่นบูชา**
ฐานแท่นบูชา (39 × 190 ซม) แบ่งเป็นสามภาพ:  

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราฟาเอล- การสวมมงกุฏของพระแม่มารี
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:ฉากแท่นบูชา
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วาติกัน
แม่แบบ:ตระกูลฟุจิวะระ

}}|1|6}}px 0px; text-align:center" | 80px
เจ้าชายมาสะฮิโตะ คุโจ (ประมุขตระกูล)- ซุซุมุ ฟุจิวะระมิจิโกะ ฟุจิวะระ
** อัตสุชิ ฟุจิวะระ
** อาเคมิ ฟุจิวะระ
** อาราตะ ฟุจิวะระ - ไทอิจิ ฟุจิวะระ  มิชิโยะ ฟุจิวะระ
** โทะชิฮะรุ ฟุจิวะระ
** คะซุมิ ฟุจิวะระ
** ริวซุเกะ ฟุจิวะระ
** มิฮะรุ ฟุจิวะระ
** นันโนะซุกะ ฟุจิวะระ- คุโรอิ ซะดะโกะ
----
*แฮร์รี่ ฟุจิวะระ
*เคอิจิ ฟุจิวะระ
*มะซะฮิโกะ ฟุจิวะระ
*โนะริกะ ฟุจิวะระ
*โยะชิอะกิ ฟุจิวะระ
mini=1
}
อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ทิเชียน)

อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ (ภาษาอังกฤษ: Allegory of Prudence) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติใน กรุงลอนดอนในอังกฤษ  
ทิเชียนเขียนภาพ “อุปมานิทัศน์ของความรอบคอบ” ระหว่างปี ค.ศ. 1565  ถึงปี ค.ศ. 1570 เป็นภาพศีรษะชายสามศีรษะหันหน้ากันไปสามทางเหนือสัตว์สามชนิด จากซ้ายเป็นหมาป่า, สิงห์โต และหมา ศีรษะชายสามคนเป็นอุปมานิทัศน์หรือสัญลักษณ์ของ “ชีวิตสามช่วงของมนุษย์” (ความเป็นหนุ่ม, ความเป็นผู้ใหญ่ และ ความมีอายุ) ซึ่งคล้ายกับการวางท่าของสฟิงซ์และต่อมาบรรยายโดยอริสโตเติล
ใบหน้าของแบบเชื่อกันว่าเป็นภาพของทิเชียนเอง, โอราซิโอลูกชาย และหลานมาร์โค เวเชลลิโอซึ่งเช่นเดียวกับโอซาริโอ ทั้งสองคนพำนักและทำงานอยู่กับทิเชียน  ทิเชียนเขียนภาพเหมือนตนเองอีกภาพหนึ่งในปี ค.ศ. 1567 ซึ่งใช้เป็นภาพที่ใช้เปรียบเทียบความคล้ายคลึงของทิเชียนกับภาพนี้ นอกจากนั้นใบหน้านี้ยังปรากฏในภาพเขียนของทิเชียนในสมัยเดียวกันอีกหลายภาพ  
ภาพนี้เป็นภาพเดียวที่ทิเชียนเขียนคำขวัญ: “EX PRAETERITO/PRAESENS PRUDENTER AGIT/NE FUTURA ACTIONẼ DETURPET” 
(จาก(ประสบการณ์ใน)อดีต, ปฏิบัติอย่างรอบคอบในปัจจุบัน, ไม่ทำลายอนาคต)
เออร์วิน พานอฟสกีตีความหมายในความสัมพันธ์ของใบหน้าทั้งสามในภาพเขียนว่าเมื่อทิเชียนได้รับความสำเร็จในปี  ค.ศ. 1569 ในการที่สามารถโอนใบ “Senseria” ซึ่งเป็นใบลิขสิทธิ์ที่ได้รับจากซินยอเรีย (Signoria) ให้แก่ลูกชายได้ ฉะนั้นทิเชียนจึงกลายเป็นอดีต, โอราซิโอเป็นสัญลักษณ์ของปัจจุบัน และ ความไม่มีหลาน, มาร์โคจึงเป็นสัญลักษณ์ของอนาคต    

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
ทิเชียน
*ภาพเขียนสีน้ำมัน
*อุปมานิทัศน์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1570
หมวดหมู่:ทิเชียน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือนตนเอง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)
พระราชินีแอนน์

พระราชินีแอนน์ (Queen Anne) อาจหมายถึง

**สมเด็จพระราชินีนาถ**
 สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ (Anne of Great Britain) - สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแอนนาแห่งรัสเซีย (Anna of Russia)- สมเด็จพระราชินีนาถแอนนาแห่งโปแลนด์ (Anna of Poland)

**สมเด็จพระราชินี**
 แอนน์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Austria) (ค.ศ. 1601–1666) สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส- แอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Bohemia) (ค.ศ. 1366–1394) สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ- แอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne Boleyn) (ค.ศ. 1504/7–1536), สมเด็จพระราชินีองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ- แอนน์แห่งบริตตานี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Brittany) (ค.ศ. 1477–1514) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส และ พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส- แอนน์แห่งคลีฟ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Cleves) (ค.ศ. 1515–1557)สมเด็จพระราชินีองค์ที่สี่ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ- แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne of Denmark) (ค.ศ. 1574–1619)สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ- แอนน์แห่งคิเอฟ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Kiev) (ราว ค.ศ. 1024–1075) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส- แอนน์ เนวิลล์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Anne Neville) (ค.ศ. 1456–1485)สมเด็จพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ- แอนน์-มารี สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ (Anne-Marie of Greece) (เกิด ค.ศ. 1946) สมเด็จพระราชินีในพระเจ้าคอนแสตนตินที่ 2 แห่งกรีซ- แอนนา จาเกียลลอน พระราชินีแห่งโปแลนด์-ลิทัวเนีย (Anna Jagiellon) (ค.ศ. 1523–1596) พระราชินีในเสตฟาน บาทอรีแห่งจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย

**สถานที่**
 ควีนแอนน์ (แมริแลนด์) - ควีนแอนน์ (พริ้นซจอร์จเคานตี้, แมริแลนด์) - ควีนแอนน์เคานตี้ (แมริแลนด์) - ควีนแอนน์เคานตี้ (ซีแอตเทิล) 

**การใช้อื่นๆ**
 ควีนแอนน์ (ชีฟพามันคีย์) (Queen Anne (Pamunkey chief)) (ราว ค.ศ. 1650–ราว ค.ศ. 1725)- สถาปัตยกรรมแบบควีนแอนน์ (Queen Anne Style architecture) - เก้าอี้ควีนแบบแอนน์ (Queen Anne Chair)- ควีนแอนน์เลซ (Queen Anne's Lace) ชื่อดอกไม้- ควีนแอนน์ (วิสกี้) (Queen Anne) วิสกี้แบบสกอตแลนด์
อ
ทองใบ เรืองนนท์

ทองใบ เรืองนนท์ (พ.ศ. 2469 - 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) ผู้ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครชาตรี) ประจำ พ.ศ. 2540

**ประวัติ**
นายทองใบ เรืองนนท์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2469 ที่บ้านถนนหลานหลวง (ปัจจุบัน คือ บ้านเลขที่ 193 ถนนหลานหลวง ตำบลวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพฯ) เป็นบุตรของ ครูพูน เรืองนนท์ ที่เกิดกับ นางเชื้อ เรืองนนท์ มีพี่น้องร่วมมารดาเดียวกัน คือ- นางอำพัน เรืองนนท์- นายทองใบ เรืองนนท์- นางสมโภชน์ เรืองนนท์
ในวัยเยาว์ ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนวัดโสมนัสวิหาร สำเร็จการศึกษาชั้นประถม 4 เมื่อ พ.ศ. 2481 จากนั้นอีก 8 ปี จึงอุปสมบท ณ วัดสุนทรธรรมทาน (แคนางเลิ้ง) และสอบได้นักธรรมตรี จากนั้นได้มาช่วยบิดาในการแสดงละครชาตรี และคงยึดอาชีพการแสดงละครชาตรีมาตลอดจนถึงแก่กรรม
ครูพูน เรืองนนท์ บิดาของนายทองใบได้พานายทองใบไปเลี้ยงที่โรงละครตั้งแต่เล็ก ทำให้นายทองใบมีความสามารถในด้านละครชาตรีมาแต่อายุ 4 ขวบ เริ่มแต่ตีกลองตุ๊ก ฉิ่ง ฉาบ กรับ โหม่ง อันเป็นเครื่องดนตรีประกอบละครได้ และต่อมา ก็ยังสามารถแสดงเป็นตัวเสนา สัตว์ เทวดา ได้  ความสามารถมีมากเป็นลำดับ จนอายุ 17 ปี บิดาจึงไว้วางใจให้คุมคณะ แยกไปแสดงตามงานต่าง ๆ ซึ่งนายทองใบ ก็ปฏิบัติตามแบบแผนที่บิดากำหนดไว้ทุกอย่าง พิธีการซึ่งจำเป็นมากในการแสดงละครชาตรี คือ การจุดธูปเทียนบูชาครู, การบรรเลงโหมโรงชาตรี, ประกาศหน้าบท, รำซํด และ บอกบทดำเนินเรื่อง เหล่านี้  นายทองใบ ทำได้ถูกต้องไม่ผิดเพี้ยน 
นอกจากจะมีความสามารถในทางละครแล้ว นายทองใบ ยังตีระนาดเอกได้ดี ครูพูน จึงอนุญาตให้นายทองใบ นำระนาดเอกมาเสริมเข้าในการแสดงได้ ซึ่งผลก็คือ ทำให้การแสดงมีความสนุกเพิ่มขึ้น จนอายุ 27 ปี บิดาจึงมอบหน้าที่ให้เป็นผู้นำการอ่านโองการไหว้ครู เพื่อจะได้เป็นผู้สืบทอดคณะละครต่อไป
นายทองใบ ยังมีความสามารถในการแสดงลิเก ซึ่งได้รับการฝึกหัดจาก ครูเต็ก เสือสง่า และการแสดงหนังตะลุง ซึ่งรับการถ่ายทอดจากบิดา  โดยได้เชิดหนังตะลุงคู่กับบิดามาตลอด จนกระทั่งครูพูน ถึงแก่กรรมลง จึงเลิกเชิด เพราะไม่สามารถหาคู่เชิดได้
เกียรติยศสูงสุด  ที่นายทองใบ เรืองนนท์  ได้รับ คือการที่ได้รับพระราชทานโล่ และเข็มเชิดชูเกียรติ ยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ละครชาตรี) จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อ ปี พ.ศ. 2540
ด้านชีวิตครอบครัว นายทองใบ เรืองนนท์ ได้สมรสกับ นางสมศรี เรืองนนท์ มีบุตร-ธิดา คือ- นางใบศรี  แสงอนันต์- นางสมบุญ ตูมไทย- นายสมบัติ เรืองนนท์- นายบุญสร้าง เรืองนนท์- นางบัวสาย เรืองนนท์- นางบุศรา บัวคลี่
และยังมีบุตร ที่เกิดจากนางจำเรียง เที่ยงบรรจง อีก 1 คน คือ- นายบรรลือ เรืองนนท์
บั้นปลายชีวิต นายทองใบ เรืองนนท์ ยังคงใช้ชีวิตไปกับละครชาตรี โดยได้รับเชิญเป็นวิทยากรให้กับสถาบันต่าง ๆ หลายแห่ง เช่น สำนักการสังคีต กรมศิลปากร, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ธัญบุรี, โรงเรียนราชวินิต มัธยม ตราบจนถึงแก่กรรม ด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สิริอายุ 81 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ณ วัดสุนทรธรรมทาน  

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ดูเพิ่ม**
 แพน เรืองนนท์
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:นักแสดงลิเก
หมวดหมู่:หนังตะลุง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
ก้อย

ก้อย อาหารท้องถิ่นทางภาคอีสาน คล้ายกับลาบและส้มตำ นิยมปรุงจากเนื้อสัตว์ดิบรวมถึงไข่และตัวอ่อนของแมลงที่กินได้ เช่น เนื้อวัว เนื้อกวาง เนื้อเก้ง เนื้อหมูป่า เนื้อปลา (ตะเพียน หรือ ปลาขาว) กุ้งฝอย หอยเชอรี่ กิ้งก่า ไข่มดแดง ไข่แมงมัน ตัวอ่อนตัวต่อเป็นต้น ไม่นิยมปรุงจากเนื้อสัตว์ปีก เช่น นก เป็ด ไก่ เพราะจะมีกลิ่นคาวและเหม็นสาบรุนแรง
ในแง่วัฒนธรรมเพศสภาพ ในสังคมอีสานของประเทศไทยมีการให้ความหมายก้อยว่าเป็นอาหารของผู้ชาย มีคำกล่าวว่า “ชายต้องกินก้อยปลาถ้าไม่อยากนุ่งซิ่น” เนื่องจากเชื่อว่าของดิบเป็น “ของร้อน” ที่ทำให้ร่างกายแข็งแรง
คำว่า "ก้อย" มีรากศัพท์มาจากภาษาจีน คำว่า 膾 (kuài, ไคว่)

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
 Joe Cummings: World Food: Thailand. Lonely Planet Publications, Hawthorn 2000, ISBN 1-86450-026-3
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อปลา
หมวดหมู่:อาหารลาว
หมวดหมู่:อาหารประเภทยำ
แม่แบบ:พระสวามีและพระมเหสีอังกฤษ

ใช้สำหรับพระสวามีและพระมเหสีของราชอาณาจักรอังกฤษเท่านั้น สำหรับสหราชอาณาจักรใช้ :แม่แบบ:พระสวามีและพระมเหสีสหราชอาณาจักร
พระนามของบทความควรใช้ตามวิกิพีเดียภาษาอื่น
หมวดหมู่:แม่แบบราชวงศ์อังกฤษ
หมวดหมู่:กล่องนำทางผู้นำทางการเมือง
การก่อการกำเริบควังจู

การก่อการกำเริบควังจู (ฮันกึล: 광주 민주화 항쟁, ฮันจา: 光州民主化運動, Gwangju Uprising) เป็นเหตุการณ์การเรียกร้องประชาธิปไตยหรือการก่อการกำเริบโดยประชาชนในเกาหลีใต้  ถือเป็นเหตุการณ์นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีร่วมสมัย นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามเกาหลี  เหตุการณ์เกิดขึ้นที่เมืองควังจู เมืองใหญ่อันดับที่ 5 ของเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18 พฤษภาคม ถึง 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ขณะนั้นเกาหลีใต้อยู่ท่ามกลางความขัดแย้ง ภายหลังการเสียชีวิตของประธานาธิบดี นายพลพัก ช็อง-ฮี หลังถูกยิงโดยคิม แจ-เกียว หัวหน้าสำนักข่าวกรองของเกาหลี 
นายพลช็อน ดู-ฮวัน หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับของกองทัพบก ได้ร่วมมือกับนายพลโน แท-อู แม่ทัพที่คุมกองกำลังด้านชายแดนเกาหลีเหนือ ยึดอำนาจเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1979 ทำให้ประชาชนทั่วประเทศก่อความเคลื่อนไหวคัดค้าน นายพลช็อน ดู-ฮวัน และนายพลโน แท-อู ต้องสั่งการให้กองทัพใช้กำลังปราบปรามประชาชนอย่างเด็ดขาด ยกเว้นอยู่ที่เดียว คือที่เมืองควังจู ที่นักศึกษาและประชาชนร่วมมือกันต้านทานกองทัพได้อย่างเข้มแข็ง
ช็อน ดู-ฮวัน ประกาศใช้กฎอัยการศึกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 และส่งกำลังทหารกว่า 100,000 นาย เข้าปิดล้อมควังจู แต่ชาวเมืองรวมทั้งตำรวจ ร่วมกันต่อต้าน ทั้งสองฝ่ายเริ่มยิงต่อสู้กันเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม จนฝ่ายทหารเข้ายึดควังจูได้เมื่อเวลา 4.00 น. ของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1980
จากรายงานของรัฐบาล ระบุว่ามีผู้เสียชีวิตเป็นประชาชน 144 คน ทหาร 22 คน และตำรวจ 4 คน มีผู้บาดเจ็บเป็นประชาชน 127 คน ทหาร 109 คน ตำรวจ 144 คน  แต่จากรายงานของกลุ่มญาติผู้เสียชีวิต ระบุว่าประชาชนอย่างน้อย 165 คนเสียชีวิตระหว่างวันที่ 18 ถึง 27 พฤษภาคม มีผู้สูญหาย 65 คน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตแล้ว 
ช็อน ดู-ฮวัน ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี 2 สมัย ระหว่างปี ค.ศ. 1980 ถึง ค.ศ. 1988 ตามด้วยโน แท-อู ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอีก 2 สมัย ระหว่างปี ค.ศ. 1988 ถึง ค.ศ. 1993 จนกระทั่งถึงสมัยของประธานาธิบดีพลเรือน นายคิม ยองซัม ได้ประกาศนโยบายปฏิรูปการเมือง และปราบปรามการฉ้อราษฎร์บังหลวง และนำคดียึดอำนาจการปกครอง และคดีสังหารประชาชนที่ควังจู ขึ้นสู่ศาลในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539
ศาลอาญาประจำโซล มีคำตัดสินเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ลงโทษประหารชีวิตนายพลช็อน ดู-ฮวัน จำเลยที่หนึ่ง และจำคุกนายพลโน แท-อู จำเลยที่สอง 22 ปี 6 เดือน และจำคุกนายพลอื่น ๆ อีก 13 คน 
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 ภายหลังการขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของมุน แจ-อิน ได้สั่งให้มีการรื้อฟื้นคดีนี้ขึ้นมาใหม่
เหตุการณ์นี้ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง May 18 (วันอนาถชาติเกาหลี) ซึ่งออกฉายในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2007

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Photo gallery-  "Lingering legacy of Korean massacre", BBC News, May 18, 2005.- 10 วันในควังจู  ตอนที่ 1  2  3  4  5 โอเพ่นออนไลน์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:การประท้วงในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สาธารณรัฐเกาหลีที่สี่
หมวดหมู่:พ.ศ. 2523
รากิบัค ข่าน

รากิบัค ข่าน (Рагибаха хаан), อาริกิบา ข่าน (Аригиба хаан) หรือ จักรพรรดิเทียนชุ่น (天順帝; ค.ศ. 1320 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1328) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์หยวน
ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1320 เป็นพระราชโอรสในเยซนโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนไท่ติ้ง) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงใน ค.ศ. 1328 พระองค์ในชันษาเพียง 8 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่ารากิบัค ข่าน หรือจักรพรรดิเทียนชุ่น ทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคตในปีนั้น ซายาท ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหวินจงจึงขึ้นครองราชย์แทน
1328
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1863
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่สวรรคตขณะทรงพระเยาว์
ซายาท ข่าน

โปเก ข่าน
ซายาท ข่าน (заяат хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนเหวินจง (元文宗; 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1304 – 2 กันยายน ค.ศ. 1332) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์หยวน
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) เมื่อรากิบัค ข่าน (จักรพรรดิหยวนเทียนชุ่น) สวรรคตลงใน ค.ศ. 1328 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ ขณะชันษาได้ 24 พรรษา ทรงพระนามว่าซายาท ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหวินจง
ตลอดการครองราชย์ครั้งที่ 1 เพียง 1 ปี ทรงมีความรู้เรื่องประวัติศาสตร์และภาษาจีนรวมทั้งเรื่องวรรณกรรมและจิตรกรรมเป็นอย่างดี แต่ใน ค.ศ. 1329 ทรงถูกคุสเล็งผู้เป็นพระเชษฐายึดราชสมบัติ และได้ขึ้นเป็นโคทักท์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหมิงจง ต่อมาทรงได้กลับมาครองราชย์ครั้งที่ 2 ตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1329 – 2 กันยายน ค.ศ. 1332
ซายาท ข่าน สวรรคตเมื่อพระชนม์เพียง 29 พรรษา หลังจากพระองค์สวรรคต จักรพรรดิรัชกาลต่อมาคือรินชิมบัล ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหนิงจง ผู้เป็นพระราชนัดดาของพระองค์เอง
1332
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1847
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ

==ดัชชีและขุนนางสืบตระกูลของอังกฤษ ค.ศ. 1337–1707**

**ดัชชีและขุนนางสืบตระกูลของสกอตแลนด์, 1398–1707**

**ดัชชีและขุนนางสืบตระกูลของสหราชอาณาจักร, 1707–1801**

**ดัชชีและขุนนางสืบตระกูลของไอร์แลนด์, 1661–1868**

**ดยุกและขุนนางสืบตระกูลของสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ 1801 ถึงปัจจุบัน**

**ดูเพิ่ม**
 บรรดาศักดิ์อังกฤษ- ดัชชี



หมวดหมู่:ดยุก
อาณาจักร
โคทักท์ ข่าน

โคทักท์ ข่าน (Хутагт хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนหมิงจง (元明宗; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1300 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1329) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์หยวน เป็นพระราชโอรสองค์โตในคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) และเป็นพระเชษฐาของซายาท ข่าน (จักรพรรดิหยวนเหวินจง)
โคทักท์ ข่าน ทรงพระนามเดิมว่า คุสเล็ง (Хүслэн) เมื่อซายาท ข่าน ผู้เป็นพระราชอนุชาขึ้นครองราชย์มาได้ 1 ปี ใน ค.ศ. 1829 คุสเล็งได้เข้ายึดราชบัลลังก์และขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าโคทักท์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหมิงจง ขณะพระชนม์ได้ 28 พรรษา แต่ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคต ซายาท ข่าน จึงกลับมาครองราชย์เป็นครั้งที่ 2
1329
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1843
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
รินชิมบัล ข่าน

รินชิมบัล ข่าน (Ринчинбал хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนหนิงจง (元宁宗; ค.ศ. 1326–1332) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 11 แห่งราชวงศ์หยวน ทรงพระนามเดิมว่ารินชิมบัล เป็นพระราชโอรสในโคทักท์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนหมิงจง)
รินชิมบัลประสูติเมื่อ ค.ศ. 1326 ทรงขึ้นครองราชย์เป็นรินชิมบัล ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนหนิงจง สืบต่อจากพระปิตุลาคือซายาท ข่าน (จักรพรรดิหยวนเหวินจง) ซึ่งครองราชย์ครั้งที่ 2 ต่อจากพระราชบิดา ขณะพระชนม์เพียง 6 พรรษา
รินชิมบัล ข่าน ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคต พระเชษฐาของพระองค์คือทอกอนโทโมร์ ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงจึงขึ้นครองราชย์แทน
1332
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1869
หมวดหมู่:ข่านแห่งมองโกล
หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
จักรพรรดิเฉิงฮว่า

จักรพรรดิเฉิงฮว่า (成化, 9 ธันวาคม 1447 – 9 กันยายน 1487) พระราชโอรสในจักรพรรดิเจิ้งถ่ง ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 1990 (ตรงกับ ค.ศ. 1447) 
ค.ศ. 1464 วันที่ 28 กุมภาพันธ์ หลังจากจักรพรรดิอิงจงสวรรคตพระองค์จึงได้ครองราชสมบัติขณะพระชนมพรรษาได้ 17 พรรษาเฉลิมพระนามว่าหมิงเสียนจง (Xianzong) ใช้รัชศกเฉิงฮว่า (成化-Chenghua) พระเจ้าเสียนจงเป็นฮ่องเต้ที่อ่อนแอแม้จะทราบถึงภัยที่จะเกิดจากขันทีที่ตอนนี้มีอำนาจและอิทธิพลล้นฟ้า สามารถจับกุมและสังหารคนได้แต่พระองค์ก็ไม่จัดการประการใด เพราะพระองค์ก็ถูกแวดล้อมด้วยอิทธิพลของขันที อีกทั้งพระองค์เองยังหวั่นไหวง่ายไม่ค่อยเสด็จออกว่าราชการให้ขุนนางเข้าเฝ้าถวายรายงานเพราะไม่ไว้วางพระทัย ราชการต่างๆ จึงตกอยู่ในมือขันทีโดยปริยาย ในรัชกาลนี้ไม่มีสิ่งใดโดดเด่นนอกจากขันที พระองค์ยังมีสนมว่านกุ้ยเฟย (万贵妃) ซึ่งเดิมเป็นพระพี่เลี้ยงที่ดูแลพระองค์ขณะที่ตกยากจึงรับนางมาเป็นสนม ซึ่งสนมว่านผู้นี้ทะเยอทะยานและเกรงว่าหากฮ่องเต้มีโอรสกับสนมอื่นจะเป็นภัยแก่โอรสของนาง นางจึงมักจับสนมผู้อื่นที่ตั้งครรภ์ไปทำแท้งจนหมด แต่แล้วไม่นานพระโอรสที่ประสูติจากพระนางก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าเฉิงฮว่าจึงไม่เสด็จฝ่ายในอีกเลย
ค.ศ. 1475 วันหนึ่งมีพระปรารภกับขันทีจางหมิ่น (Zhang Min}) เรื่องไม่มีทายาทสืบบัลลังก์เขาจึงกราบทูลว่าที่จริงพระองค์มีโอรสหน่อมังกรที่ประสูติจากอดีตนางกำนัลซึ่งขณะนี้อยู่นอกวังด้วยความดีพระทัยจึงโปรดให้นำตัวเข้าวังและขอร้องสนมว่านให้ช่วยดูแลเด็กน้อยผู้นี้ด้วยซึ่งทำให้ต่อมาไม่กี่วันมีผู้พบศพขันทีจางหมิ่นถูกมือมืดจับเอาทองกรอกปากส่วนมารดาขององค์ชายน้อยก็ผูกคอตายโดยไม่ทราบสาเหตุ
ค.ศ. 1477 เฉิงฮว่าปีที่ 13 จักรพรรดิเสียนจงมีราชโองการให้ก่อตั้งซีฉ่าง (西厂) โปรดให้ขันทีวังจื๋อ (汪直) ขันทีคนสนิทของว่านกุ้ยเฟยเป็นผู้บัญชาการ เหตุผลที่ทรงตั้งซีฉ่างก็เพื่อช่วยสอดส่องคุมตงฉ่างกับกององครักษ์เสื้อแพรอีกทอดหนึ่งในปีเดียวกันนี้สนมว่านกุ้ยเฟยถึงอสัญกรรมด้วยโรคตับวายเฉียบพลันทำให้พระองค์สะเทือนพระทัยมาก
ค.ศ. 1482 หลังจากตั้งซีฉ่างได้ 5 ปี มีขุนนางใหญ่น้อยรวมทั้งตงฉ่างถวายรายงานเรื่องการที่วังจื๋อใช้อำนาจมิชอบ พระเจ้าเซียนจงจึงมีพระราชโองการให้ยุบซีฉ่างส่วนวังจื๋อได้กราบบังคมทูลลากลับไปอยู่บ้านเกิด
ค.ศ. 1487 วันที่ 9 กันยายน จักรพรรดิเซี่ยนจงเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมพรรษา 40 พรรษา ทรงครองราชย์นาน 23 ปี เมื่อ พระศพบรรจุอยู่ที่โม่วหลิง (Maoling) จักรพรรดิเฉิงฮว่าครองราชย์ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุธยา

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา :จักรพรรดิหมิงอิงจง- พระราชมารดา: เชิ่งฉือไท่หวงไท่โฮ่ว สกุลโจว- พระอัครมเหสี
** จักรพรรดินีอู๋
** ฉือเชิ่งไท่หวงไท่โฮ่ว- พระราชมเหสี
** กงซู่หวงกุ้ยเฟย สกุลว่าน (ว่านกุ้ยเฟย)- พระมเหสี
** จี๋ซู่เฟย (เซี่ยวมู่ฮองเฮา)
** ตวนซุ่นเสียนเฟย สกุลไป๋
** จวงอี้เต๋อเฟย สกุลจาง
** หรงฮุ่ยกงเฟย สกุลหยาง
** เจาซุ่นลี่เฟย สกุลจาง
1487
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1990
เฉิงฮว่า
จักรพรรดิหงจื้อ

พระสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระจักรพรรดิหงจื้อ
สมเด็จพระจักรพรรดิหงจื้อ (弘治, 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1470 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1505) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 10 แห่ง ราชวงศ์หมิง ครองสิริราชสมบัติจากปี ค.ศ. 1487 ถึงปี ค.ศ. 1505 พระนามเมื่อแรกประสูติคือ จู โหย่วเฉิง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิเฉิงฮว่า และรัชสมัยของพระองค์ในฐานะจักรพรรดิจีนเรียกว่า "การฟื้นฟูหงจื้อ" ศักราชของพระองค์ "หงจื้อ" หมายถึง "การปกครองที่ดี" จักรพรรดิผู้รักสงบ จักรพรรดิหงจื้อยังมีจักรพรรดินีเพียงองค์เดียวและไม่มีนางสนม พระองค์เป็นจักรพรรดิที่มีคู่สมรสคนเดียวตลอดในประวัติศาสตร์จีนนอกจาก จักรพรรดิเว่ย์เฟ่ย์ พระองค์เป็นจักรพรรดิในช่วงกลางราชวงศ์หมิง

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดิหงจื้อ หรือ องค์ชาย จู โหย่วเฉิง ประสูติแต่ นายหญิงจี้ (紀氏) และถูกพระมารดาเลี้ยงมาอย่างลับ ๆ อดีตจักรพรรดินีหวู่และขันทีต่าง ๆ สาบานว่าจะไม่เปิดเผย องค์ชาย จู โหย่วเฉิง และทำให้ ว่านกุ้ยเฟย พระสนมองค์โปรดของจักรพรรดิเฉิงฮว่าที่พยายามจะมีพระบุตรของพระนางเองอารมณ์เสีย เพื่อการนี้ ว่านกุ้ยเฟยจึงกำจัดนางสนมคู่แข่งและสั่งห้ามการตั้งครรภ์โดยเด็ดขาด เนื่องจากพระโอรสของพระนางหลังจากประสูติได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1466 องค์ชาย จู โหย่วเฉิง ได้กลับมาพบพระบิดาในปี ค.ศ. 1475 เมื่อพระชนมายุ 5 พรรษาและได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท

**ในฐานะจักรพรรดิ**
ภายหลัง จักรพรรดิหงจื้อ เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติในปี ค.ศ. 1487 การบริหารของพระองค์เป็นแบบอย่างตามอุดมการณ์ของขงจื๊อ ทำให้พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิที่ขยันหมั่นเพียร พระองค์ดูแลอย่างใกล้ชิด ลดภาษี ลดการใช้จ่ายของภาครัฐ และตัดสินพระทัยอย่างชาญฉลาดในการแต่งตั้งเสนาบดี ที่จับมือทำงานร่วมกับจักรพรรดิหงจื้อ จึงสร้างบรรยากาศความร่วมมือภายในราชสำนักที่ไม่ค่อยมีใครเห็น นอกจากนี้ จักรพรรดิยังสนับสนุนให้เสนาบดีเป็นแนวหน้าในทุกเรื่อง กระทั่งยอมรับคำวิพากษ์วิจารณ์ที่มีต่อองค์จักรพรรดิเองสิ่งนี้สร้างราชสำนักที่โปร่งใสมากขึ้นและนำพลังงานใหม่มาสู่ราชวงศ์หมิง ผลที่ตามมา ประชาชนเจริญรุ่งเรืองภายใต้การปกครองของพระองค์อีกครั้ง ว่ากันว่าอำนาจของขันทีแต่ละคนถูกลดทอนลง และความหรูหราฟุ่มเฟือยในรัชกาลก่อนไม่ปรากฏในรัชสมัยของพระองค์ จักรพรรดิหงจื้อได้รับการเปรียบเทียบกับ จักรพรรดิหงหวู่ และ จักรพรรดิหย่งเล่อ ในฐานะหนึ่งในจักรพรรดิผู้เก่งกาจที่สุดแห่งราชวงศ์หมิง
ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1488 ขุนนางชาวโชซ็อนนาม ชอยบู ที่เรืออับปางกำลังเดินทางไป คลองใหญ่ ระหว่างเดินทางกลับเกาหลีโดยขบวนคุ้มกันของหมิง ชอยสังเกตเห็นเรือข้ามฟากที่ผ่านไปผ่านมาจึงถามขุนนางจาก ซันเฉิ่งลิ่วปู้ เมื่อเขาถามว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ได้รับฟังคำอธิบายว่า จักรพรรดิหงจื้อ กำลังกำจัดขุนนางทุจริตและไร้ความสามารถในราชสำนักของพระองค์และนี่คือการแสดงความปรารถนาดีครั้งสุดท้ายของจักรพรรดิ โดยให้เดินทางกลับบ้านโดยทางเรือแบบสะดวกสบาย
นโยบายของจักรพรรดิหงจื้อแสดงให้เห็นถึงความอดทนกับ มุสลิม และ จีนมุสลิม อาลี อัคบาร์ คาตาอี นักภูมิศาสตร์ชาวออตโตมัน ได้บันทึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดิกับชุมชนชาวมุสลิมในจีน อัคบาร์ กล่าวว่า พระองค์มีมุสลิมหลายคนในราชสำนักของพระองค์

**อ้างอิง**
1505
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2013
หงจื้อ