Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กระดูกน่อง

กระดูกน่อง หรือ กระดูกฟิบูลา เป็นกระดูกที่อยู่ด้านข้างของกระดูกแข้ง (tibia) ซึ่งกระดูกสองชิ้นนี้มีข้อต่อกันทางด้านบนและด้านล่าง กระดูกนี้มีขนาดเล็กกว่ากระดูกแข้ง เมื่อเทียบสัดส่วนกับความยาวจะพบว่ากระดูกน่องเป็นกระดูกที่ผอมที่สุดในบรรดากระดูกยาวทั้งหมด ส่วนต้นกระดูกมีขนาดเล็ก วางตัวอยู่ด้านหลังของหัวกระดูกแข้งใต้ต่อระดับข้อเข่า และไม่ได้เป็นกระดูกองค์ประกอบของข้อเข่า ส่วนปลายของกระดูกนี้เอียงยื่นไปทางด้านหน้าเล็กน้อย ปลายล่างของกระดูกนี้ยื่นลงต่ำกว่าปลายกระดูกแข้ง สร้างเป็นส่วนด้านข้างของข้อเท้า

**องค์ประกอบ**
กระดูกน่องประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังนี้- ส่วนหัวของกระดูกน่อง (Head of fibula)- ส่วนกลางของกระดูกน่อง (Body of fibula)- ตาตุ่มนอก (Lateral malleolus)- เอ็นเยื่อระหว่างกระดูกเชื่อมระหว่างกระดูกน่องและกระดูกแข้ง เกิดเป็นข้อต่อชนิดแผ่นเยื่อคั่น (syndesmoses)

**หลอดเลือดที่เลี้ยง**
หลอดเลือดที่เลี้ยงกระดูกน่องมีความสำคัญในการวางแผนผ่าตัดขนถ่ายเนื้อเยื่ออิสระ (free tissue transfer) เนื่องจากกระดูกนี้มักจะใช้ในการศัลยกรรมตกแต่งกระดูกขากรรไกรล่าง (mandible) ส่วนกลางของกระดูกน่องถูกเลี้ยงโดยหลอดเลือดสารอาหารขนาดใหญ่จากหลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery) และยังได้รับสารอาหารที่กำซาบจากเยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) ซึ่งรับสารอาหารมาจากแขนงเล็กๆ จำนวนมากของหลอดเลือดแดงพีโรเนียล ส่วนหัวของกระดูกและเอพิไฟซิส (epiphysis) ได้รับเลือดมาจากแขนงของหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery) การนำกระดูกมาใช้ในการศัลยกรรมจะใช้บริเวณตรงกลาง 1/3 และเก็บส่วนปลายกระดูกเอาไว้ (ส่วนต้น 4 ซม. และส่วนปลาย 6 ซม.)

**การกลายเป็นกระดูก**
กระดูกน่องนี้เกิดกระบวนการสร้างกระดูก (ossified) จากศูนย์เริ่มสร้างกระดูก 3 บริเวณ บริเวณแรกอยู่ที่ส่วนตัวหรือส่วนกลางของกระดูกน่อง อีกสองบริเวณอยู่ที่ปลายหัวกระดูกทั้งสอง การสร้างกระดูกเริ่มขึ้นที่ตัวกระดูกประมาณเมื่อทารกในครรภ์มีอายุประมาณ 8 สัปดาห์ แล้วจึงขยายไปยังปลายกระดูก เมื่อคลอดส่วนปลายกระดูกจะยังเป็นกระดูกอ่อน
การสร้างกระดูกที่ปลายล่างเริ่มขึ้นเมื่ออายุ 2 ปี และที่ปลายส่วนต้นประมาณอายุ 4 ปี เอพิไฟซิสส่วนล่างซึ่งเป็นบริเวณที่เกิดการกลายเป็นกระดูกเป็นบริเวณแรกนั้นจะเชื่อมกับบริเวณตัวกระดูกเมื่ออายุประมาณ 12 ปี และเอพิไฟซิสส่วนบนจะเชื่อมเมื่ออายุ 25 ปี

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 02
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์ล่าง
หมวดหมู่:กระดูกยาว
หมู่บ้านน้ำวิ่ง

หมู่บ้านน้ำวิ่ง หรือ บ้านน้ำวิ่ง เป็นชื่อหมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ้งตั้งอยู่ใน ตำบลทุ่งนางาม อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี  มีเขตติดต่อกับหลายหมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านป่ากล้วยป่าเลา  หมู่บ้านห้วยโศก (ห้วยเจริญ) เป็นต้น หมู่บ้านน้ำวิ่งปัจจุบันมีนายฉลวย ทองศรี (กำนันตำบลทุ่งนางาม) เป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านนี้มีสินค้า  OTOP เช่น แชมพูสระผมที่ทำจาก มะนาว มะกรูด ขนมจีนน้ำยาแม่สำรี  สมัคร์เขตกิจ  และอื่น ๆ อีกมากมาย ปัจจุบันแม่สำรีได้แปรรูปจากเดิมทำแค่ ขนมจีนเส้นสดอย่างเดียว ก็นำแป้งสดที่ได้รับการนวดจนเหนียวนำมาปิ้ง หรือที่เรียกว่า แป้งจี่ ในภาษาพื้นบ้าน ภาคกลาง ในการดำรงชีวิตวิถีแห่งชาวบ้าน ขนมจีนแม่สำรีถือว่า เป็นสิ่งที่ขาดไม่ค่อยได้ ในงานพิธีต่าง อาทิ งานบวช งานแต่งงาน เป็นต้น แม่สำรี ให้ข้อคิดจากการทำขนมจีนตั้งแต่ยุคแรก คือหาบเร่ขาย เพื่อเลี้ยงลูก 3 คน จนเติบโต  ดังนี้ "การค้าขาย อย่าอายคน ห้ามท้อแท้ ถ้าขายไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญคือ แจกหรือให้เขาไปบ้าง เพื่อวันหน้าเข้าจะมาซื้อเราอีก"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หมู่บ้านในตำบลทุ่งนางาม
หมวดหมู่:หมู่บ้านในจังหวัดอุทัยธานี
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ

สมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ (Richard II of England) (6 มกราคม ค.ศ. 1367 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทของราชอาณาจักรอังกฤษ 
พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ประสูติเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1367 ที่บอโดซ์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ หรือเจ้าชายดำ และ โจนแห่งเคนต์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีแอนน์และต่อมา สมเด็จพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งวาลัวร์ส และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1377 จนกระทั่งถูกปลดจากราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1400 ที่ปราสาทพอนติแฟรคท์, ยอร์คเชอร์ตะวันตก, อังกฤษ (ไม่แน่ชัดว่าทรงถูกลอบปลงพระชนม์หรือไม่)
บทบาทในการปกครองของพระองค์เป็นผลให้เกิด การกบฏชาวนา (Peasants' Revolt) ในปี ค.ศ. 1381 และในการใช้อำนาจการปกครองอย่างไม่เหมาะสม ทั้งสองสาเหตุนี้ทำให้ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์ และเป็นต้นเหตุของสงครามดอกกุหลาบ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชอาณาจักรอังกฤษ- สงครามดอกกุหลาบ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Richard II's Treasure from the Institute of Historical Research and Royal Holloway, University of London.- Richard II's Irish chancery rolls listed by year, translated, published online by CIRCLE.-  The Peasants' Revolt, BBC Radio 4 discussion with Miri Rubin, Caroline Barron & Alastair Dunn (In Our Time, 16 November 2006)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1910
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1943
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพลนแทเจอนิต
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งเวลส์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:บุคคลจากบอร์โด
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
กระดูกยาว

ไฟล์:Gray208.png|thumb|100px|กระดูกต้นแขน เป็นกระดูกยาวชนิดหนึ่ง
กระดูกยาว (Long bones) เป็นประเภทหนึ่งของกระดูกที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง ซึ่งมีการเติบโตแบบปฐมภูมิโดยการยืดออกของไดอะไฟซิส (diaphysis) โดยมีเอพิไฟซิส (epiphysis) อยู่ที่ปลายของกระดูกที่เจริญ ปลายของเอพิไฟซิสถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อนชนิดไฮยาลิน คาร์ทิเลจ (hyaline cartilage) (หรือ "articular cartilage") การเจริญเติบโตทางยาวของกระดูกยาวเป็นผลจากการสร้างกระดูกแบบแทนที่กระดูกอ่อน (endochondral ossification) ที่บริเวณแผ่นเอพิไฟเซียล (epiphyseal plate) การยืดยาวออกของกระดูกถูกกระตุ้นโดยการสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone) ซึ่งหลั่งจากต่อมใต้สมองส่วนหน้า
ตัวอย่างของกระดูกยาว เช่น กระดูกต้นขา กระดูกแข้ง และกระดูกน่องของขา กระดูกต้นแขน กระดูกเรเดียส กระดูกอัลนาของแขน กระดูกฝ่ามือและกระดูกฝ่าเท้า (metatarsal) ของมือและเท้า และกระดูกนิ้วมือและกระดูกนิ้วเท้า กระดูกยาวของขามนุษย์มีความยาวเกือบเป็นครึ่งหนึ่งของความสูงในผู้ใหญ่ นอกจากนั้นโครงสร้างที่เป็นกระดูกที่ประกอบเป็นความสูงก็ได้แก่กระดูกสันหลังและกะโหลกศีรษะ
ด้านนอกของกระดูกประกอบด้วยชั้นของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่เรียกว่า เยื่อหุ้มกระดูก (periosteum) นอกจากนี้เปลือกนอกของกระดูกยาวเป็นกระดูกเนื้อแน่น หรือกระดูกทึบ (compact bone) ชั้นลึกลงไปเป็นชั้นกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน หรือกระดูกโปร่ง (cancellous bone หรือ spongy bone) ซึ่งมีไขกระดูก (bone marrow) ส่วนด้านในของกระดูกยาวเป็นช่องว่างเรียกว่า medullary cavity ซึ่งแกนกลางของโพรงกระดูกประกอบด้วยไขกระดูกเหลือง (yellow marrow) ในผู้ใหญ่ ซึ่งจะพบมากในผู้หญิง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 df=dmy-all- df=dmy-all
กระดูกยาว
ยูล บรีนเนอร์

ยูล บอริสโซวิช บรีนเนอร์ (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 - 10 ตุลาคม ค.ศ. 1985)  นักแสดงละครบรอดเวย์และภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดชาวรัสเซีย ที่มีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา  เป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงเป็นคิงมงกุฏ ในละครบรอดเวย์ และภาพยนตร์ ของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เรื่อง เดอะคิงแอนด์ไอ  บทฟาโรห์รามเสสที่สอง ในภาพยนตร์ บัญญัติสิบประการ และบทคาวบอย ในภาพยนตร์ เจ็ดสิงห์แดนเสือ
ยูล บรีนเนอร์ เกิดที่วลาดีวอสตอค รัสเซีย มีชื่อจริงว่า Yuliy Borisovich Brynner (รัสเซีย: Юлий Бори́сович Бри́ннер) บิดาเป็นชาวสวิส มารดาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากบิดามารดาแยกทางกัน ยูลและน้องสาวอยู่กับมารดา และย้ายไปอยู่ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1934 และใช้ชีวิตที่นั่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำงานเป็นโฆษกวิทยุภาษาฝรั่งเศส
ยูล บรีนเนอร์  เข้าสู่วงการแสดงแต่ไม่มีชื่อเสียงนัก เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากละครบรอดเวย์เรื่อง เดอะคิงแอนไอ ในปี  ค.ศ. 1951 โดยต้องโกนศีรษะเพื่อรับบทคิงมงกุฎ พระเจ้ากรุงสยาม เป็นบทที่สร้างชื่อเสียงให้กับบรีนเนอร์ตลอดชีวิตการแสดง ซึ่งรับบทนี้ถึงห้าครั้ง เป็นจำนวน 4,626 รอบ ในปี ค.ศ. 1951 ในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1956 ละครเพลงฉบับสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1977 และ 1985 และละครทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1972  ยูล บรีนเนอร์ได้รับรางวัลออสการ์ และรางวัลโทนีจากบทนี้ในปี ค.ศ. 1956 และโกนศีรษะตลอดตลอดมา จนถึงบั้นปลายชีวิต
ยูล บรีนเนอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่  10 ตุลาคม ค.ศ. 1985 (เสียชีวิตวันเดียวกับ ออร์สัน เวลส์) ขณะมีอายุ 65 ปี ด้วยโรคมะเร็ง เนื่องจากสูบบุหรี่จัด ศพของเขาฝังอยู่ที่สุสานในประเทศฝรั่งเศส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Yul Brynner- 33507-  ประวัติ ยูล บรีนเนอร์-   Yul Brynner: The Magnificent King
1985
หมวดหมู่:นักแสดงรัสเซีย
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากวลาดีวอสตอค
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:นักแสดงรัสเซีย

ร
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:นักแสดงชาวยุโรป
อีวาน เคย์

อีวาน เคย์ (Iwan Key) เป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 เสมอ 2 แพ้ 4 

**ประวัติ**
การชกครั้งแรกของเคย์ที่บันทึกไว้ใน boxrec.com คือการชกชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ซึ่งเคย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม จากนั้น เคย์ชกชนะ 3 ครั้งรวด รวมทั้งชกชนะ เบนจี้ โซรอลลาและจูน อาร์ลอสด้วย เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2546 และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ลา ชูกูร์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น เคย์ได้ขึ้นชิงแชมป์ PABAรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุขไปอีก

ในช่วง พ.ศ. 2547 – 2548 เคย์ขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้และเสมอ และยังหยุดชกไปถึง 3 ปี หลังจากที่เสมอกับเฮรี่ อาโมล เมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2548 เคย์กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 แต่ก็พบกับความพ่ายแพ้ติดต่อกันสามครั้งรวด ได้มาชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทที่ประเทศไทยเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 3 เคย์ขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เอน นูร์ยันโต เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้ขึ้นชกอีก

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (2546)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 14 มิถุนายน 2545 แพ้คะแนนโดยเทคนิค นำชัย รัตนชัยยิม ยก 6 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม 2546 แพ้น็อค พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 5 ที่ ฉะเชิงเทรา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-16  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจาการ์ตา
จูฮารุม ซีลาบัน

จูฮารุม ซีลาบัน (Juharum Silaban) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 1) เสมอ 1 แพ้ 9 

**ประวัติ**
ซีลาบันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มกราคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน แอนโทเนียส โมเซส จากนั้นชกขนะอีก 1 ครั้ง ในการชกครั้งที่สามก็ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อก พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 3 ที่สระแก้ว หลังจากนั้น ซีลาบันสามารถคว้าแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวทมาครองได้เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน รีโน อูกรู แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนมาร์ตี โปลีอี เสียแชมป์ไปในปีเดียวกันนั้น
หลังจากเสียแชมป์อินโดนีเซียไป ซีลาบันเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อก แสงเพชร ส.สกุลภัณฑ์ ยก 1 จน 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ซีลาบันจึงได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทกับรัตนพล ส. วรพินที่กาฬสินธุ์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่ 2 จากนั้น ซีลาบันขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 แพ้น็อก แจ๊ค อามิซา ยก 2 แล้วแขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท (พ.ศ. 2545)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2544 แพ้น็อก พรสวรรค์ ป.ประมุข ยก 3 ที่ สระแก้ว
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 23 พฤษภาคม 2551 แพ้น็อก รัตนพล ส.วรพิน ยก 2 ที่

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-16  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวากลาง
อังเคล อัลเมนา

อังเคล อัลเมนา (Angel Almena) หรือ อังเคล อัลเมนา-มาร์เกซ นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2517 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 9) แพ้ 5 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBU
** ชิง 27 มกราคม 2539 ชนะน็อค ยอดชิงชัย ศรทองยิม ยก 11 ที่ ชลบุรี
** เสียแชมป์ 7 มิถุนายน 2539 แพ้คะแนน ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ที่ เชียงราย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต IBF เมื่อ 16 กันยายน 2540 แพ้คะแนน มาร์ก จอห์นสัน ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวต เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2542 แพ้คะแนน จอร์จ ลาเซียร์วา ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2012-10-03  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBU
ธงชาติอัลเดิร์นนีย์

ธงชาติอัลเดิร์นนีย์
ธงชาติอัลเดิร์นนีย์ มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีขาว ภายในมีกางเขนสีแดงสมมาตรปลายจดขอบธงทุกด้าน (ธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ) กลางธงนั้มีรูปสิงโตสีทองถือกิ่งไม้ขนาดเล็กยืนหันหน้าเข้าเสาธงในกรอบวางกลมสีเขียวขอบสีเหลือง ธงนี้ได้มีพระราชโองการจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2536

**ดูเพิ่ม**
 ธงในสหราชอาณาจักร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=ธงชาติเกิร์นซีย์ (อัลเดิร์นนีย์)
อัลเดิร์นนีย์
หมวดหมู่:เกิร์นซีย์
ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ

ฮิลเบร์โต กอนซาเลซ (Gilberto González) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2513 สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 21 (น็อก 20) เสมอ 1 แพ้  5

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวท (2538)- แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
** ชิง 23 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โฮซูเอ กามาโช ยก 5 ที่สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 มีนาคม 2540 ชนะน็อก แมนนี่ เมลชอร์ ยก 6 ที่ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2540 ชนะคะแนน ฆอร์เฆ ลาซิเอร์บา ที่ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 กันยายน 2540 ชนะน็อก อากิเลส กุซมัน ยก 6 ที่เวเนซุเอลา
** เสียแชมป์ 3 ตุลาคม 2541 แพ้น็อก เลโอ กาเมซ ยก 8 ที เวเนซุเอลา- แชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 29 กันยายน 2542 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 2 ที่เวเนซุเอลา- แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 6 เมษายน 2547 ชนะน็อก คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี่ ยก 5 ที่อุตรดิตถ์
** 10 สิงหาคม 2547 ถูกปลด- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 8 เมษายน 2543 แพ้น็อกศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 5 ที่กาฬสินธุ์
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 16 ธันวาคม 2543 แพ้น็อก โฮเซ เด เฮซุส โลเปซ ยก 2 ที่เวเนซุเอลา

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอารากวา
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคัดสรร/สมัคร สุนทรเวช

=== สมัคร สุนทรเวช**
สมัคร สุนทรเวช ถูกเสนอเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2551
 เสนอชื่อ Federalism 19:54, 8 เมษายน 2551 (ICT)
สนับสนุน 
# บทความนี้รับรองได้เลยว่าดีที่สุดแล้ว ถึงแม้จะปรับปรุงบ้าง Federalism 9:05, 11 เมษายน 2551 (ICT)
#
คัดค้าน
# มีจุดที่ยังต้องการแหล่งอ้างอิงอยู่อีกหลายจุด -- Portalian 16:47, 15 เมษายน 2551 (ICT)
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# เสนอบทความก็พอได้ครับ แต่ผมกลัวเรื่องความไม่เป็นกลางที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง ซึ่งจะทำให้ความเป็นบทความคัดสรรหมดไป ยิ่งกระแสการเมืองรุนแรงอยู่ ในบางย่อหน้ายังต้องการการอ้างอิงเฉพาะจุดโดยเฉพาะเรื่องประวัติ อีกทั้งบทความนี้ยังถูกล็อกเพื่อป้องกันการก่อกวนที่เกิดขึ้นบ่อยด้วย รู้สึกว่าผู้เสนอชื่อ สมัครเข้ามาเพื่อเสนอบทความโดยเฉพาะเลยใช่ไหมครับ (เสนอแล้วก็หายตัวไป) --ออกตาปอญปาด แตะจาม ซุญญา 13:14, 9 เมษายน 2551 (ICT)
# การเขียนโดยเฉพาะส่วน ประวัติการศึกษา ประวัติการทำงาน ประวัติทางการเมือง ดูเป็นการเขียนเชิงเรซูเม --Sry85 13:30, 9 เมษายน 2551 (ICT)
#* เห็นด้วยครับ ส่วนของประวัติมีแต่ bullet สรุปงานที่ทำ ดูไม่เป็นรูปแบบชีวประวัติ --KINKKUANANAS 00:51, 13 เมษายน 2551 (ICT)
ตาตุ่มนอก

ตาตุ่มนอก (Lateral malleolus หรือ external malleolus) หรือ ส่วนปลายของกระดูกน่อง (lower extremity หรือ distal extremity of the fibula) เป็นส่วนของกระดูกน่อง (fibula) ที่มีรูปร่างคล้ายพีระมิด บางครั้งอาจแบนในด้านข้าง ตาตุ่มนอกจะอยู่ต่ำกว่าตาตุ่มใน (medial malleolus)

**พื้นผิวและขอบกระดูก**
พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูน อยู่ชั้นใต้ผิวหนัง ต่อเนื่องกับพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมใต้ชั้นผิวหนังที่อยู่ด้านข้างของตัวกระดูกน่อง
พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) อยู่ด้านหน้า มีลักษณะเป็นพื้นผิวเรียบรูปสามเหลี่ยม นูนจากบนลงล่าง ซึ่งเป็นข้อต่อกับพื้นผิวด้านข้างกระดูกทาลัส ด้านหลังและด้านใต้ต่อพื้นผิวข้อต่อนี้เป็นรอยเว้าขรุขระซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นโพสทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (posterior talofibular ligament)
ขอบด้านหน้า (anterior border) มีลักษณะหนาและขรุขระ ด้านล่างมีรอยเว้าสำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็นแอนทีเรียร์ทาโลฟิบูลาร์ (anterior talofibular ligament)
ขอบด้านหลัง (posterior border) กว้างและมีร่องตื้นมาลีโอลาร์ (shallow malleolar sulcus) เป็นทางผ่านสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อพีโรเนียส ลองกัสและเบรวิส (Peronæi longus and brevis.)
ที่ส่วนยอดมีลักษณะกลม เป็นจุดเกาะของเอ็นแคลคานีโอฟิบูลาร์ (calcaneofibular ligament)
เมื่อผู้ป่วยเกิดกระดูกหักที่ข้อเท้า กระดูกนี้จะมีอาการเจ็บปวดจากรอยแตกหรือความเสียหายที่สำคัญอื่นๆ

**ภาพอื่นๆ**

**ดูเพิ่ม**
 ตาตุ่มใน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Diagram at wsc.edu date=2007-09-28 -  Diagnostic imaging date=2008-04-24 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์ล่าง
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ตาตุ่มใน

ตาตุ่มใน (medial malleolus) เป็นตำแหน่งส่วนปลายของกระดูกแข้งมีลักษณะยื่นลงด้านล่างเกิดเป็นส่วนยื่นแข็งแรงรูปพีระมิด

**ส่วนประกอบ**
 พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ของส่วนยื่นนี้ มีลักษณะนูนและอยู่ใต้ชั้นผิวหนัง- พื้นผิวด้านข้าง หรือพื้นผิวข้อต่อ (lateral or articular surface) เรียบและเว้าเล็กน้อย เกิดข้อต่อกับกระดูกทาลัส- ขอบเขตด้านหน้า (anterior border) ขรุขระ เป็นจุดเกาะของใยด้านหน้าของเอ็นเดลทอยด์ของข้อเท้า- ขอบเขตด้านหลัง (posterior border) มีลักษณะเป็นร่องกว้าง เรียกว่า ร่องมาลีโอลัส (malleolar sulcus) ซึ่งมีทิศเฉียงลงไปทางด้านใกล้กลาง มักพบมี 2 เส้นคู่ ร่องนี้เป็นทางผ่านของเอ็นกล้ามเนื้อทิเบียลิส แอนทีเรียร์ (Tibialis posterior) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ลองกัส (Flexor digitorum longus)
ที่ยอดของตาตุ่มในด้านหลังมีลักษณะเป็นร่องขรุขระ เป็นที่เกาะของเอ็นเดลทอยด์ (deltoid ligament)

**ภาพอื่นๆ**

**ดูเพิ่ม**
 ตาตุ่มนอก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Diagram at wsc.edu date=2007-09-28 -  Diagnostic imaging date=2008-04-24 
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์ล่าง
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ธงชาติมอริเชียส

ธงชาติมอริเชียส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 4 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน เรียงลำดับจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีน้ำเงิน สีเหลือง และสีเขียว แบบของธงนี้ได้รับการบันทึกโดยสถาบัน College of Arms ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2511 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ปีเดียวกัน อันเป็นวันที่มอริเชียสได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ในธงนี้ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชชาติ สีน้ำเงินหมายถึงมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเกาะมอริเชียส สีเหลืองหมายถึงแสงแห่งเอกราชที่ทาบทาเหนือแผ่นดิน สีเขียวหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณต่างๆ นานา
สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของมอริเชียส ใช้ธงพื้นแดงมีรูปธงชาติมอริเชียสที่มุมธงบนด้านคันธง ที่ปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของมอริเชียสในวงกลมสีขาว ส่วนเรือในราชการใช้ธงลักษณะที่คล้ายกัน แต่เปลี่ยนพื้นธงเป็นสีน้ำเงิน และรูปตราแผ่นดินที่ปลายธงไม่มีพื้นวงกลมสีขาว
สำหรับธงของกองเรือรักษาชายฝั่งนั้นจะมีลักษณะที่แปลกออกไปจากธงอื่น กล่าวคือ เป็นธงแถบสีแดง-ขาว-น้ำเงิน แบ่งเป็นแถบแนวตั้ง 11 แถบ เรียงเป็นแถบสีน้ำเงิน-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-แดง-ขาว-น้ำเงิน ความกว้างแต่ละแถบไม่เท่ากันนัก แต่แถบสีขาวที่อยู่กลาง (แถบที่ 7) เป็นแถบกว้างที่สุด ในแถบนั้นมีรูปสมอเรือ-กุญแจสีแดงพันด้วยเชือกสีเขียว เบื้องบนมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติมอริเชียส
มอริเชียส
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอริเชียส
รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์

รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์ ตั้งแต่วาระ โมฮาเหม็ด อัมมิน ดิดิ ในปี ค.ศ. 1953 จนถึงวาระ อีบราฮิม โมฮัมเหม็ด โซลีห์ ในปัจจุบัน มีประธานาธิบดีทั้งสิ้น 7 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้

**พรรคการเมือง**

**รายชื่อประธานาธิบดีมัลดีฟส์**

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศมัลดีฟส์- รายพระนามสุลต่านมัลดีฟส์- ประธานาธิบดีมัลดีฟส์

**แหล่งข้อมูลอื่น ๆ**

**อ้างอิง**
 :en:President_of_the_Maldives
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีมัลดีฟส์
ม
ธงชาติมาลาวี

ธงชาติมาลาวี เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นวันที่ไนแอซาแลนด์ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร

**พ.ศ. 2507–2553**
ทั้งนี้ ก่อนจะมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงในปี พ.ศ. 2553 มาลาวีใช้ธงชาติเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอน แต่ละแถบกว้างเท่ากัน แถบบนสีดำ แถบกลางสีแดง แถบล่างสีเขียว ที่แถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์สีแดงครึ่งดวงเปล่งรัศมี ธงนี้  ในธงนี้ รูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงคือดวงอาทิตย์ขึ้นในยามเช้า หมายถึงรุ่งอรุณแห่งความหวังและอิสรภาพของทวีปแอฟริกา (ในขณะที่ออกแบบธงดังกล่าว บรรดาประเทศในทวีปแอฟริกาเริ่มจะได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจต่างๆ บ้างแล้ว) สีดำหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา สีแดงหมายถึงผู้สละชีพเพื่อเอกราช และสีเขียวหมายถึงธรรมชาติ

**พ.ศ. 2553–2555**
ธงชาติผืนใหม่ออกแบบโดย พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ประกาศใช้เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอน เรียงแถบสีธงจากบนลงล่างเป็นสีแดง สีดำ และสีขาว ตามแนวทางที่ใช้กับสีกลุ่มอุดมการณืร่วมแอฟริกาทั่วไป  ที่กลางธงเป็นรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมีเต็มดวงสีขาวเพื่อสื่อความหมายถึงความก้าวหน้าที่เศรษฐกิจของประเทศซึ่งเริ่มขึ้นนับตั้งประเทศได้รับเอกราช การเปลี่ยนธงที่เกิดขึ้นครั้งนี้ พรรคแนวร่วมประชาธิปไตยมาลาวีซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านได้แสดงการคัดค้านด้วยการฟ้องร้องต่อศาลในเรื่องดังกล่าว 

**ตั้งแต่ พ.ศ. 2555**
จอยเซ แบนดา ประธานาธิบดีคนใหม่ ได้รับรองมติของรัฐสภาให้กลับไปใช้ธงชาติแบบเดิม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555.

**ระดับสีธง**
ระดับค่าความเข้มของโทนสีที่ใช้เป็นธงชาติ ใช้ระบบBritish Standard colours:

**ธงในอดีต**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติมาลาวี
มาลาวี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมาลาวี
Query optimizer

query optimizer ในส่วนประกอบของการจัดการฐานข้อมูล คือ การทำให้กระบวนการสอบถามข้อมูล หรือ query processing มีประสิทธิภาพมากที่สุด หรือดีที่สุดนั้นเอง ซึ่ง query Optimization เป็นขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการสอบถามข้อมูล เมื่อผู้ใช้สอบถามว่าต้องการข้อมูลอะไร กระบวนการสอบถามข้อมูลในระบบจัดการฐานข้อมูล จะมี Optimizer ซึ่งมีหน้าที่ในการทำ query Optimization โดยจะเลือกแผนปฏิบัติที่ทำให้ได้คำตอบที่ดีที่สุด เพื่อให้ถูกต้องตรงกับความต้องการของผู้ใช้ได้อย่างเหมาะสม รวดเร็ว และประหยัดค่าใช้จ่ายให้เกิดน้อยที่สุดในส่วนที่เกี่ยวกับเวลาที่ใช้ในการประมวลผลกลาง (CPU time ) และเวลาที่ใช้ในการดึงข้อมูลจากอุปกรณ์อินพุต และ เอาต์พุต ( I / O time )

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฐานข้อมูล
สวนสัตว์ออกแลนด์

สวนสัตว์ออกแลนด์ (Auckland Zoo; Rawhi Whakaaturanga o Tāmaki Makaurau) เป็นสวนสัตว์ขนาด adj=off ที่ออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ถัดจากสวนเวสเทิร์นสปริงส์ที่อยู่ไม่ห่างจากย่านธุรกิจกลางของออกแลนด์ บริหารจัดการโดยสภาออกแลนด์ที่มีสมาคมสัตววิทยาแห่งออกแลนด์เป็นองค์กรสนับสนุน
มีสัตว์มากมายเช่น อากัวติ แอลลิเกเตอร์ ลิงบาบูนชัคม่า ค้างคาว ลิงแสมบอนเน็ต เสือชีต้า ไก่ ลิงชิมแปนซี ลิงทามารินหัวฝ้าย นกกระเรียน ช้างเอเชีย นกอีมู นกฟลามิงโก กบ เต่ายักษ์กาลาปาโกส ยีราฟ ลิงไลออนทามารินสีทอง แพะ ฮิปโปโปเตมัส จิงโจ้ ปลาคาร์ฟ นกกีวี สิงโต นกแก้วมาคอร์ มารา เมียร์แคต อุรังอุตัง นกกระจอกเทศ นาก เพนกวิน เม่น กระต่าย แพนด้าแดง แรดขาว ลีเมอร์หางปล้อง สิงโตทะเล เซอร์วอล แกะ ชะนีเซียมัง ลิงสไปเดอร์ สปริงบ็อก หงส์ เสือโคร่ง ทัวทารา วัลลาบี และม้าลาย นอกนั้นยังมีนกและสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ อีกมากมาย

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 isbn=	0-90-883406-3

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สวนสัตว์ออกแลนด์- Citation |url=http://www.aucklandcity.govt.nz/dbtw-wpd/exec/dbtwpub.dll?AC=SEE_ALSO&QF0=Subjects&QI0==%22Auckland+Zoo%22&XC=/dbtw-wpd/exec/dbtwpub.dll&BU=http%3A%2F%2Fwww.aucklandcity.govt.nz%2Fdbtw-wpd%2Fheritageimages%2F&TN=heritageimages&SN=AUTO31457&SE=1928&RN=0&MR=20&TR=0&TX=1000&ES=0&CS=1&XP=&RF=HIOReport&EF=&DF=HIORecord&RL=0&EL=0&DL=0&NP=2&ID=&MF=WPEngMsg.ini&MQ=&TI=0&DT=&ST=0&IR=341&NR=1&NB=0&SV=0&SS=1&BG=&FG=&QS=index&OEX=ISO-8859-1&OEH=ISO-8859-1 |title=Photographs of Auckland Zoo |work=Auckland Libraries' heritage collections |archive-url=https://web.archive.org/web/20161011200320/http://www.aucklandcity.govt.nz/dbtw-wpd/exec/dbtwpub.dll?AC=SEE_ALSO&QF0=Subjects&QI0==%22Auckland+Zoo%22&XC=/dbtw-wpd/exec/dbtwpub.dll&BU=http://www.aucklandcity.govt.nz/dbtw-wpd/heritageimages/&TN=heritageimages&SN=AUTO31457&SE=1928&RN=0&MR=20&TR=0&TX=1000&ES=0&CS=1&XP=&RF=HIOReport&EF=&DF=HIORecord&RL=0&EL=0&DL=0&NP=2&ID=&MF=WPEngMsg.ini&MQ=&TI=0&DT=&ST=0&IR=341&NR=1&NB=0&SV=0&SS=1&BG=&FG=&QS=index&OEX=ISO-8859-1&OEH=ISO-8859-1 |archive-date=2016-10-11 |df=dmy-all |access-date=2024-12-01 |url-status=dead 
อ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในออกแลนด์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในออกแลนด์
จาง ลี่อิ่น

จาง ลี่อิ่น (p=Zhāng Lìyǐn; 장리인; Zhang Liyin หรือ Jang Ri-in ในเกาหลี) เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ที่มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ในครอบครัวนักดนตรี ทำให้เธอมีพรสวรรค์ทางดนตรีตั้งแต่เด็กๆ  พ่อแม่ของเธอพาเธอไปที่คอนเสิร์ตของพวกเขาเพื่อทำให้เธอได้รับฟังเพลงที่หลากหลาย ได้รับการเข้าเรียนไวโอลินเมื่อเธออายุได้ 3 ขวบเท่านั้น และเธอยังมีความสามารถในการแกะเพลงหลังจากที่เธอได้ฟังเพลงนั้นเพียงครั้งเดียว เธออยู่ภายใต้การฝึกให้เคยชินกับแนวเพลงคลาสสิก และโดยเฉพาะเพลงทางฝั่งยุโรป และอเมริกัน ซึ่งเธอยืนยันว่าจะไม่ร้องเพลงเหล่านั้นเลยแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อตอนเธอยังเด็ก
จาง ลี่อิ่นเริ่มสนใจวงการเพลงป็อปเมื่อเธอเติบโตขึ้น ในตอนที่เธออายุ 12 เธอเข้าเรียนโรงเรียนประถมโดยที่ โรงเรียนสอนดนตรี Xi-Chan ได้เห็นความสามารถของเธอจากการเล่นไวโอลิน อย่างไรก็ตาม ความฝันของเธอในเวลานี้คือการได้เป็นนักร้องไม่ใช่นักไวโอลิน ท้ายที่สุดแล้วพ่อแม่ของเธอก็ได้สนับสนุนเธออย่างเต็มที่ และเธอก็ได้รับความไว้วางใจในการคัดเลือก 10 นักร้องรุ่นเยาว์คุณภาพในการประกวดร้องเพลงภายใต้การสนับสนุนของกรุงปักกิ่ง
จนกระทั่งในปี 2003 เธอก็ได้ถูกค้นพบโดย S.M.Entertainment และจากนั้นเอง เธอก็ได้เดินทางไปเทรนในเกาหลี และยังเคยได้เป็นส่วนหนึ่งในโปรเจกต์ Super Girls ของทางค่ายต้นสังกัด (ปัจจุบันโปรเจกต์ Super Girls เปลี่ยนเป็นวง Girls' Generation) จนปี 2006 ก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวครั้งแรกที่เกาหลี  และล่าสุด เธอก็พร้อมแล้ว สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อว่า “I Will” ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่เธอจะได้กลับไปมีผลงานเพลงในบ้านเกิดตัวเองด้วย   นอกจากนี้ “จาง ลี่อิ่น” ยังเป็นศิลปินจีนคนแรกที่จะสร้างกระแสเกาหลีแบบใหม่  โดยบริษัทเกาหลีเป็นครั้งแรกด้วย
จาง ลี่อิ่น เป็นศิลปินจีนคนแรกที่ได้รับการปลุกปั้นฝึกฝนจากสังกัดเพลงเกาหลีอย่าง S.M.Entertainment ต้นสังกัดของศิลปินชื่อดังมากมาย ไม่ว่าจะเป็น “ทงบังชินกี” “ซุปเปอร์จูเนียร์” “คัง ทา” “โบอา” โดยก่อนหน้านี้ เธอก็ได้มีซิงเกิลเปิดตัวในเกาหลีชื่อว่า “Timeless” ที่ได้ร่วมร้องกับ เซีย หนึ่งในสมาชิกของทงบังชินกี 
อัลบั้ม แรกนี้ เปิดตัวด้วยเพลง  “I Will”  ซึ่งเป็นเพลงเก่าที่กลุ่มศิลปินหญิง SES เคยร้องเอาไว้เมื่อปี 2000 และยังมีมิวสิคซีรีส์เพลง  “I Will” และ “Lovers”  ได้นักแสดงทีมเก่าจากเพลง “Timeless” คือ 2 สมาชิกซุปเปอร์จูเนียร์ “ชีวอน” และ“ฮันคยอง” มาร่วมแสดงอีกครั้งด้วย รวมถึงเพลง "One More Try"
ที่นำมาร้องใหม่ในจังหวะสนุกสนาน ดัดแปลงจากเพลงเดิมที่ร้องโดยชอนชังจีฮี เดอะ เกรซ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Zhang Li Yin's Official Site date=2008-11-20 -   SM Entertainment's Official Site-   Zhang Li Yin @ Wiki.theppn date=2008-05-27 -   Zhang Li Yin's Avex Site-   Wansonyeo ZhangLiYin(C.P.G ZHANGLIYIN)  date=2008-09-15 -   Love ZhangLiyin 1st Thailand Fans Site  หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวจีน หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
ซุน ย่าน-จฺวิน

ในบทของเล่าปี่
ซุน ย่าน-จฺวิน (p=Sūn Yànjūn) เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 4 ที่เทียนจิน มีผลงานแสดงมาแล้วหลายเรื่อง เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือ สามก๊ก รับบท เล่าปี่ ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 และ ซุนวู ตำนานพิชัยสงคราม รับบท ซุนวู ในปี 2541

**อ้างอิง**
  ประวัติ ที่ d-addicts
หมวดหมู่:นักแสดงจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากเทียนจิน‎
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เค็นจิโร ฮาตะ

เค็นจิโร ฮาตะ (Hata Kenjirō; เกิด 19 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น

**ผลงาน**
 ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน- God's Rocket Punch!- Thunder Goddess Sofia- Heroes of the Sea Lifesavers- จะยังไงภรรยาผมก็น่ารัก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kenjiro Hata at Websunday.net's Back Stage - hatakenjiro
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากฟูกูโอกะ
วัดเป่ากั๋ว

วัดเป่ากั๋ว (保国寺) เป็นโบราณสำคัญของเมืองหนิงปัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน สร้างสมัยราชวงศืถัง ในปีค.ศ. 880 เดิมชื่อวัดหลิงซาน (灵山寺) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดเป้ากั๋ว ปัจจุบันยังมีโบราณสถานสำคัญหลงเหลือจากยุคถัง คือวิหารพระประธาน หรือมหาวีรวิหาร (ต้าสยงเป่าเตี้ยน) มีเสาอาคารสมัยราชวงศ์ถัง โครงสร้างหลักเป็นสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ซ่ง สร้างขึ้นเมื่อปี 1013 นับเป็นสถาปัตยกรรมที่สร้างด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่ง และได้รับการดูแลรักษาอย่างดีที่สุดแห่งหนึ่งของจีน ต่อมาวัดนี้ยังได้รับการบูรณะสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิงตามลำดับ   

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 清华大学建筑学院, 宁波保国寺文物保管所. 东来第一山——保国寺. 北京:文物出版社. 2003. ISBN 7-5010-1517-1
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
เป่ากั๋ว
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมราชวงศ์ซ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลเจ้อเจียง
ธงชาติบิอาฟรา

ไฟล์:Flag of Biafra.svg|thumb|250px|right|23px23px ธงชาติบิอาฟรา สัดส่วนธง 1:2
ไฟล์:Flag_of_the_Republic_of_Benin.svg‎|thumb|250px|right|23px23px ธงชาติสาธารณรัฐเบนิน สัดส่วนธง 2:3
ธงชาติสาธารณรัฐบิอาฟรา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นที่แบ่งแยกดินแดนจากประเทศไนจีเรีย มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2510 – พ.ศ. 2513 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีตามแนวนอน 3 แถบ แถบบนสีแดง แถบกลางสีดำ แถบล่างสีเขียว แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน  ที่กลางแถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงเปล่งรัศมี 11 แบบ ซึ่งหมายถึงจังหวัดทั้งหมด 11 จังหวัดของประเทศ
ลักษณะของธงนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติสาธารณรัฐเบนิน ซึ่งก็เป็นสาธารณรัฐอายุสั้นด้วยเช่นกัน อันประกอบด้วยดินแดนที่บิอาฟรายึดครองในเขตตะวันตกตอนกลาง (Biafran-occupied Mid-Western region)
ธงนี้ออกแบบโดยอิงกับสีพันธมิตรแอฟริกา และเป็นผลงานของมาร์คัส การ์วีย์ (Marcus Garvey) แห่งสมาคมยกระดับชาวนิโกรสากลและสันนิบาตประชาคมแอฟริกา (Universal Negro Improvement Association and African Communities League) (Znaimerowski, p. 125)

**อ้างอิง**
 Znaimerowski, Alfred (2001). The World Encyclopedia of Flags. London: Anness Publishing Ltd. 
บิอาฟรา
หมวดหมู่:ประเทศไนจีเรีย
การูด้า ไออาคอส

การูด้า ไออาคอส เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ กริฟฟ่อน มีนอส

**บทบาท**
ไออาคอส ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อมกับกริฟฟ่อน มีนอส เพื่อมาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่ พร้อมกับไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตามคำสั่งของแพนโดร่า ที่ปราสาทจูเดกก้า และถูกกล่อมให้หลับไปพร้อม ๆ กัน ยกเว้น ราดาแมนทีสคนเดียวเท่านั้นที่รู้สึกตัว
จากนั้น ไออาคอส ก็ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกริฟฟ่อน มีนอส ที่นรกขุมที่ 5 ซึ่งเป็นนรกขุมศิลาเพลิง ขณะที่ราดาแมนทีสกำลังเสียเปรียบเจมินี่ คาน่อน ไออาคอสได้โจมตีใส่ฟีนิกซ์ อิคคิ และขอเป็นคู่ปรับกับอิคคิเอง ไออาคอสได้ใช้ท่าไม้ตาย การูด้า แฟล็ป ใส่อิคคิ แต่อิคคิเมื่อโดนเข้าไปเป็นครั้งที่ 2 แล้วสามารถจับทางได้ทัน และพัฒนาความเร็วให้เท่ากับไออาคอส ไออาคอสจึงเปลี่ยนมาใช้ท่า กาแล็คติก้า อิลลูชั่น ใส่อิคคิ แต่อิคคิใช้ได้หมัดภาพลวงตาใส่ไออาคอสก่อน ไออาคอสจึงถูกภาพลวงตาของอิคคิหลอนประสาท จนหยุดนิ่งอยู่กับที่ และถูกอิคคิสังหาร เผด็จศึกด้วยท่าไม้ตาย โฮโยคุเท็นโช

**เซอร์พลีส**
ไออาคอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปการูด้า หรือ ครุฑ นั่นเอง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เซนต์เซย์ย่าไทย date=2011-05-25  
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเนปาล
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส

ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่า มีบทบาทในภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ และเป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ กริฟฟ่อน มีนอส และ การูด้า ไออาคอส นับว่าเป็นตัวละครฝ่ายฮาเดสที่มีบทบาทมากที่สุดในภาคนี้

**บทบาท**
ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ปรากฏตัวครั้งแรกที่ปราสาทฮาเดสบนโลกในมนุษย์ โดยเป็นผู้จับเลโอ ไอโอเลีย, แอเรียส มู และสกอร์เปี้ยน มิโร่ โยนลงบ่อสู่ยมโลกทั้งที่เป็น ๆ โดยที่โกลด์เซนต์ทั้ง 3 ไม่อาจทำอะไรราดาแมนทีสได้ เพราะถูกจำกัดพลังด้วยสนามพลังของฮาเดส ราดาแมนทีสได้เข้าไปรายงานต่อแพนโดร่า ซึ่งราดาแมนทีสไม่เคยไว้ใจในสถานการณ์ที่เหล่าสเป็คเตอร์ที่บุกเข้าไปในแซงค์ทัวรี่เพื่อตัดหัวอาเทน่า ที่นำโดย เจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิว  3 อดีตโกลด์เซนต์เลย จึงขออนุญาตแพนโดร่าเข้าไปจัดการด้วยตนเอง  แต่แพนโดร่ากล่าวว่าราดาแมนทีสขัดคำสั่ง จึงลงโทษด้วยเสียงฮาร์ฟ
เมื่อพวกเซย่าบุกเข้ามา  ได้พบกับราดาแมนทีส เฮียวกะได้จัดการฟร็อก เซลอส เรียบร้อยแล้ว  เซย่าจะจัดการกับราดาแมนทีสต่อ แต่ชีริวห้ามไว้เพราะดูแล้ว ราดาแมนทีสมีพลังที่ไม่ธรรมดาเลย แล้วจู่ ๆ ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, บาซิลิสค์ ซิลฟิด, มิโนทอรัส กอร์ดอน, อราวเน่ ควีน 4 สเป็คเตอร์ที่อยู่ในสังกัดของราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวขึ้นมา และจัดการกับพวกเซย่าเอง และทั้งหมดก็ได้ลงสู่ยมโลก ซึ่งเป็นตอนจบภาคแซงค์ทัวรี่
จากนั้น ราดาแมนทีสก็ปรากฏตัวอีกครั้งเมื่อเป็นผู้จับมือบัลร็อค รูเน่ ให้ได้สติ หลังจากถูกหมัดมายาจอมมารของเจมินี่ คาน่อน เล่นงานใส่โดยไม่รู้ตัว  เมื่อคาน่อนปรากฏตัวขึ้นมา ก็เล่นงานรูเน่จนแพ้ไป และกำลังจะเล่นงานกับราดาแมนทีสด้วยท่าเดียวกัน แต่แล้ว เหล่าสมุนสเป็คเตอร์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา  รายงานว่าแพนโดร่ามีคำสั่งเรียกราดาแมนทีสให้เข้าเฝ้าฮาเดสด่วน ราดาแมนทีสจึงกล่าวคำติดค้างการต่อสู้กับคาน่อนไว้
เมื่อราดาแมนทีสไปถึง เมื่อรู้ว่าแพนโดร่าเรียก 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลกทั้งหมดมาฟังเสียงพิณของไลร่า โอฟี่ ราดาแมนทีสถึงแม้คัดค้านแต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งแพนโดร่า จนในที่สุดทั้งหมดได้ถูกเพลงพิณของโอฟี่กล่อมจนหลับใหลไปโดยไม่รู้ตัว มีแต่เพียงราดาแมนทีสเท่านั้นที่ไม่หลับเพราะระแวงไว้อยู่แล้ว  และกำลังเล่นงานโอฟี่ เซย่าและชุน ก็แสดงตัวออกมาจากหีบและโจมตีใส่ราดาแมนทีส แต่ท้ายที่สุดโอฟี่ก็ต้องจบชีวิตลงเพราะเอาตัวเองเข้าแลก  ขณะที่ราดาแมนทีสกลับไม่เป็นอะไรเลย  และฮาเดสก็ได้เข้าสิงร่างชุน
จากนั้น คาน่อนได้บุกเข้าสู่นรกขุมที่ 5 และได้ล้มเดทลี่ บีเทิล สแตนด์ แล้ว ราดาแมนทีสก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อตัดสินแพ้-ชนะกับคาน่อน  ทั้งคู่สู้กัน ราดาแมนทีสไม่อาจสู้คาน่อนได้ จู่ ๆ กริฟฟ่อน มีนอส และ การูด้า ไออาคอส ก็ปรากฏตัวขึ้นมาช่วย ทั้งคู่ได้เล่นงานคาน่อนจนแย่ ในที่สุด อิคคิก็ปรากฏตัวขึ้นมาเป็นครั้งแรก และได้สู้กับไออาคอส จนสามารถล้มไออาคอสได้ในที่สุด
ราดาแมนทีสได้ต่อสู้กับแตกหักกับคาน่อนอีกครั้ง แต่คราวนี้คาน่อนต้องสละชุดเจมินี่คล็อธอออก เพื่อส่งไปร่วมกับชุดโกลด์คล็อธอื่น ๆ เพื่อทำลายกำแพงวิปโยค  คาน่อนสู้กับราดาแมนทีสด้วยร่างเปล่า ๆ โดยใช้ท่าไม้ตายกาแล็คเซี่ยน เอ็กซ์โพลชั่น ทำลายตัวเองและตายไปพร้อมกับราดาแมนทีส

**เซอร์พลีส**
ราดาแมนทีส สวมชุดเซอร์พลีสไวเวิร์น อันเป็นมังกรยุโรปเผ่าพันธุ์หนึ่ง ไม่สามารถพ่นไฟได้และมีเพียง 2 ขาหลังเท่านั้น  แต่มีอิทธิฤทธิ์ไม่แพ้มังกรเผ่าพันธุ์อื่น ๆ 

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวสหราชอาณาจักร
กริฟฟิน ไมนอส

กริฟฟิน ไมนอส หรือ กริฟฟ่อน มีนอส เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง "เซนต์เซย่า ภาคเจ้านรกฮาเดส" เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ เป็น 1 ใน 3 ขุนพลผู้พิพากษาแห่งยมโลก คู่กับ ไวเวิร์น ราดาแมนทีส และ การูด้า ไออาคอส

**ประวัติตามเนื้อเรื่อง**
กริฟฟ่อน มีนอส เป็นผู้พิพากษาประจำศาลในยมโลก แต่ยกหน้าที่ให้แก่บัลร็อค รูเน่ ทำหน้าที่แทน ตนคือผู้แข็งแกร่งที่สุดในสเป็คเตอร์ โผล่มาพร้อมกับไออาคอส ที่ปราสาทชูดิกเกอร์ เมื่อได้รับคำสั่งจากแพนโดร่าให้มาฟังเพลงพิณของไลร่า โอฟี่พร้อมกัน
ตนกับไออาคอส มาช่วยราดาแมนทีสสู้กับเจมินี่ คาน่อน แต่ถูกราดาแมนทีสมาห้าม พออิคคิฆ่าไออาคอสถูกส่งตัวไปชูดิกเกอร์ ทั้ง 3 จึงแยกทางกันไป
ตนคิดไปขวางโกลด์เซนต์ทั้ง 12 รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อทำลายกำแพงอาดูร แต่ล้มเหลว โดนแรงระเบิดก็ไม่เป็นไร ก็ไม่สำเร็จ คิดขวางซิกนัส เฮียวกะ ที่กำลังจะเข้าไปในอุโมงค์สู่ห้วงอวกาศที่ผันแปรเพื่อไปยังเอลิเชี่ยน ใช้ท่า คอสมิก มาริโอเนท แต่เฮียวกะแก้ได้ด้วยการแช่แข็งด้ายล่องหน กับใช้ฟรีซซิ่งคอฟฟิน ตนต่อยพังในหมัดเดียว แต่ถูกโต้กลับด้วยท่า ออโรร่า เอ็กคิวชั่น ก็ไม่เป็นไร คิดตามพวกเฮียวกะ ถูกแรงดันของห้วงจักรวาลที่ผันแปรสลายร่างหายไป เพราะชุดเซอร์พลีสของตนไม่ได้อาบเลือดเทพ ผิดกับบรอนต์เซนต์ทั้ง 4

**เซอร์พลีส**
มีนอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปกริฟฟิน หรือ กริฟฟ่อน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเป็นสิงโตแต่มีหัวและปีกเป็นนกอินทรี

**อ้างอิง**
  Saint SeiyaThailand Fanclub (STF) date=2011-05-25  
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวนอร์เวย์
พระยาคำแหงพระราม

พระยาคำแหงพระราม ทรงเป็นเจ้าเมืองสรลวงสองแคว ซึ่งในจารึกวัดศรีชุมยืนยันได้ว่า ทรงมีการสัมพันธ์ใกล้ชิดทางเครือญาติ และเป็นพระบิดาใน พระมหาเถรศรีศรัทธา
พระยาคำแหงพระรามเป็นพระโอรสของพ่อขุนผาเมือง เจ้าเมืองราด และเป็นพระราชนัดดา (หลาน) ของพ่อขุนศรีนาวนำถม

**ศึกกับล้านนา**
ประมาณ พ.ศ. ๑๘๘๓ พระยาคำฟูแห่งอาณาจักรล้านนาได้พยายานยกทัพมาตีเมืองแพร่และเมืองตาก ซึ่งเป็นของสุโขทัย ซึ่งแม่ทัพในศึกคราวนี้ก็คือ ขุนจัง ขุนจังได้มาท้าชนช้างกับพระยาคำแหงพระราม แต่เนื่องจากพระยาคำแหงพระรามทรงชราภาพมากแล้ว จึงขอแลกหมอนแพรแทนการชนช้าง (เป็นสัญลักษณ์ของการยอมแพ้) ปรากฎในศิลาจารึกซึ่งมีอักษรชำรุดได้ความไม่ติดต่อกัน ความว่า
"...ขุนจัง- -ทายพระยาคำแหง- - - - - - - -พระยาคำแหงพระราม- - - -จัดแลกหมอนแพรแทน- - - - - - -ดังอั้น เจ้าศรีศรัทธาราชจุฬามุนีนั้นเจ็บใจต่างพ่อตนหนักหนาเสมอดังเอาค้อน ตีหางนาคราชนั้น..."
ท่านศรีศรัทธา(ต่อมาคือพระมหาเถรศรีศรัทธา) จึงได้ขอออกไปชนช้างกับขุนจังแทน และสามารถเอาชนะขุนจังได้

**พระราชโอรส**
พระยาคำแหงพระรามมีพระราชโอรสพระองค์เดียวคือ- พระมหาเถรศรีศรัทธา (พระนามเดิม: เจ้าศรีศรัทธา หรือ เจ้าราชกุมาร) ประสูติประมาณพ.ศ. ๑๘๕๘ ที่เมืองสรลวงสองแคว (เมืองพิษณุโลก)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ราชวงศ์นำถุม
หมวดหมู่:อาณาจักรสุโขทัย
หมวดหมู่:เจ้าเมืองพิษณุโลก
แม่แบบ:ลำดับเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:แม่แบบสงครามโลกครั้งที่สอง
ลำดับเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง
สงครามโลกครั้งที่สอง
วิหคอมตะ

วิหคอมตะหงส์สวรรค์เก้า เป็นเทพพลัง หรือเรียกให้ถูกต้องควรเรียกว่า เทพพลังวิหคอมตะหงส์สวรรค์เก้า

**ผู้คิดค้นพลังยุทธ์ ลมปราณ**
เทพราชาอัคคี เป็นหนึ่งในเทพราชาของตำนานเทพที่กำเนิดจากหินห้าสี มีนิสัยยโสโอหัง แต่สุดท้ายพ่ายแพ่แก่เง๊กเซียนฮ่องเต้จนฆ่าตัวตายที่ภูเขาไฟทางทิศใต้ แต่วิญญาณของเขากลับเป็น "วิหคอมตะ"ที่ชาวดินแดนตอนกลางเรียกว่า "หงส์อัคคี" เขาได้เกิดใหม่อีกครั้งและคิดค้นวรยุทธ์ "เพลงพลังวิหคอมตะ"และ"หงส์สวรรค์เก้า"
วรยุทธ์หงส์สวรรค์เก้าแห่ง เพลงพลังวิหคอมตะ ซึ่งมีทั้งหมด 9 ชั้น
*ชั้นที่ 1 พญาครุฑหักปี
*ชั้นที่ 2 พยัคฆ์ขาวถลกหนัง
*ชั้นที่ 3 เทพกระเรียนตัดหัว
*ชั้นที่ 4 เทพวานรแล่เนื้อ
*ชั้นที่ 5 ช้างกระชากงา
*ชั้นที่ 6 เต่าแยกกระดอง
*ชั้นที่ 7 กิเลนแยกศพ
*ชั้นที่ 8 มังกรสะบั้นเขา
*ชั้นที่ 9 พญาหงส์ไร้เทียมทาน

**อ้างอิง**
ตอน แผนการของเทพอัคคี ศึกเทพศาสตรา เล่มที่ 8

**ดูเพิ่ม**
เทพอัคคี
หมวดหมู่:การ์ตูนจีน
หมวดหมู่:ศึกเทพศาสตรา
หมวดหมู่:เพลงยุทธ์ ลมปราณ
ซีเฉิงหาว

ซีเฉิงหาวเป็นผู้ก่อตั้งสกุลประจิม เดิมนั้นเป็นคนยากไร้ ทำงานเป็นคนงาน(จับกัง)ในเหมือง เป็นคนร่างกายแข็งแรง นิสัยมีน้ำใจ มักช่วยเหลือคนงานเหมืองแก่อยู่เสมอ วันหนึ่งในเหมืองเกิดแผ่นดินไหว เพื่อนคนงานนั้นต่างหลบหนี เขาก็หลบหนีด้วย ในขณะนั้นเขาหันไปเห็นว่ามีคนที่ยังไม่หนีเข้าก็เข้าไปช่วยโดยไม่คิดถึงชีวิตตนเอง แต่เมือไปถึงพบว่าเป็นเพียงรูปปั้น แต่ก็สายไปแล้วหินก็ถล่มทับเขา แต่หลังจากนั้นเขาก็ฟื้นคืนสติและออกมาจากหินที่ทับได้ จากนั้นก็ค้นหาทางออกจนไปพบประตูบานใหญ่ภายในถ้ำ
หมวดหมู่:การ์ตูนจีน
หมวดหมู่:ศึกเทพศาสตรา
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูน
หมวดหมู่:เมืองประจิม
โกเล็ม ร็อค

โกเล็ม ร็อค ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ที่ปรากฏตัวเพียงสั้น ๆ

**บทบาท**
โกเล็ม ร็อค เป็นสเป็คเตอร์ที่เฝ้านรกขุมที่ 3 นรกกลิ้งหิน ปรากฏตัวขึ้นเมื่อ ดราก้อน ชิริว, ซิกนัส เฮียวกะ และเจมินี่ คาน่อนวิ่งผ่านนรกขุมนี้  ร็อคจึงแอบโจมตีด้วยการใช้ท่าไม้ตาย โรลลิ่งสโตน บอมเบอร์ ที่บังคับหินให้หล่นทับ แต่ทั้ง 3 สามารถวิ่งผ่านไปได้โดยไม่เป็นอะไร  ร็อค จึงจะโจมตีอีกครั้งหนึ่ง แต่ชิริวหันกลับมาพร้อมกล่าวว่า "ฉันไม่มีเวลาจะมาเสียให้นายแล้ว" แล้วก็ปล่อยหมัดมังกรถล่มโรซัน โกเล็ม ร็อค จึงตายด้วยท่าไม้ตายนี้และหินที่หล่นทับตัวเอง

**เซอร์พลีส**
ร็อค สวมชุดเซอร์พลีสรูปโกเล็ม ซึ่งเป็นปีศาจหินในตำนานของชาวยิว

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
ฟร็อก เซลอส

ฟร็อก เซลอส (ภาษาเขมร: ???; 地奇星フログのゼーロス; Frog Zelos) เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทอย่างมากในภาคแซงค์ทัวรี่

**บทบาท**
ฟร็อก เซลอส ปรากฏตัวครั้งแรกในปราสาทฮาเดสบนโลกมนุษย์ เพื่อรับคำสั่งของไวเวิร์น ราดาแมนทีส แต่เซลอสก็มักยกแพนโดร่ามาขู่ราดาแมนทีสบ่อย ๆ  เมื่อเจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิวนำร่างที่ห่อด้วยผ้าขาวที่บอกว่าเป็นร่างของอาเทน่ามามอบให้แก่แพนโดร่า  แต่แพนโดร่าไม่ไว้ใจจึงสั่งให้เซลอสเปิดผ้าออก เมื่อเปิดออกพบว่าไม่มีอะไร ทั้ง 3 อดีตโกลด์เซนต์ก็ได้โจมตีแพนโดร่า ขณะที่เซลอสถูกคามิวโจมตีด้วยพลังเย็น  แต่ทั้ง 3 ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านั้น เพราะชีวิตแค่ 12 ชั่วโมงที่ฮาเดสมอบให้ หมดเสียก่อน
ขณะที่พวกเซย่าบุกเข้ามา เซลอสได้ท้าทายให้ทั้ง 4 โจมตีเข้ามาพร้อมกันทีเดียว พร้อมกระทืบคามิวให้ดูเป็นตัวอย่าง จึงถูกไดม่อน ดัสต์ ของเฮียวกะโจมตีใส่จนกระเด็นกระดอนออกไป เซลอสจึงขอร้องให้ราดาแมนทีสยื่นมือมาช่วย แต่ราดาแมนทีสกลับยืนดูเฉย เพราะเซลอสได้บอกเองก่อนหน้านั้นว่า ให้ราดาแมนทีสยืนดูเฉย ๆ พอ เซลอสจึงพยายามฮึดต่อสู้ด้วยพลังสูงสุด แต่กลับถูกท่าไม้ตาย ออโรร่า เอ็กคิวชั่น ของเฮียวกะโจมตีใส่ แต่ยังไม่ตายในทันทีเพราะยังร้องเสียงหลงได้อยู่ จนกระทั่งปราสาทฮาเดสได้ถล่มลงมา 
นับได้ว่า ฟร็อก เซลอส เป็นตัวละครที่น่าเกลียดทั้งรูปร่าง และพฤติกรรม

**เซอร์พลีส**
เซลอส สวมชุดเซอร์พลีสรูปฟร็อก หรือ กบ นั่นเอง

**อ้างอิง**
 หนังสือการ์ตูน เซนต์เซย่า Vol.28 (สนพ. วิบูลย์กิจ)- ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกัมพูชา
ปฏิพจน์

ปฏิพจน์ (Oxymoron) เป็นภาพพจน์หรือการเน้นความหมายที่เกิดจากรวมคำหรือวลีสองคำหรือสองวลีที่มีความหมายขัดแย้งกัน “Oxymoron” มาจากภาษากรีก “Oxy” ซึ่งแปลว่า “แรง” (sharp) และ “Moros” ซึ่งแปลว่า “ไม่น่าสนใจ” ฉะนั้นคำว่า “Oxymoron” เองจึงเป็น ปฏิพจน์

**รูปแบบ**
ปฏิพจน์เป็นลักษณะการสร้างคำหรือวลีที่เป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งของความหมาย (contradiction in terms) สิ่งที่ทำให้ปฏิพจน์แตกต่างจากปฏิทรรศน์และความหมายขัดแย้ง (contradiction) ตรงที่ปฏิพจน์เป็นการใช้อย่างจงใจเพื่อเพิ่มความรู้สึกหรือเห็นภาพพจน์ในวาทศิลป์โดยการสร้างความหมายใหม่โดยการผสมคำที่ตรงข้ามกัน เช่น “ทารุณเพื่อความกรุณา” 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:การเล่นคำ
หมวดหมู่:ภาพพจน์
แจ๊ค รัสเซลล์

แจ๊ค รัสเซลล์ (Jack Russell) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 6

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ออสเตรเลียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2536 - 2539)- แชมป์ออสเตรเลียรุ่นมินิมัมเวท (2536)- แชมป์ออสเตรเลียรุ่นฟลายเวท (2536)- แชมป์ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2537)- แชมป์ WBO เอเชียรุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 12 มิถุนายน 2538 ชนะน็อค รามอน อัลกอรา ยก 3 ที่ ออสเตรเลีย- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 29 ตุลาคม 2538 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 2 ที่ สุพรรณบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แชมป์ WBO เอเชีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐวิกตอเรีย
โทรลล์ อีวาน

โทรลล์ อีวาน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ปรากฏตัวเพียงสั้น ๆ เท่านั้น

**บทบาท**
โทรลล์ อีวาน เป็นสเป็คเตอร์ผู้คุมนรกขุมที่ 4 หลังจากที่ดราก้อน ชิริว, ซิกนัส เฮียวกะ และเจมินี่ คาน่อนผ่านนรกขุมที่ 3 ของโกเล็ม ร็อค มาแล้ว อีวานก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกล่าวว่า "พวกนายจะไปไหน ฉันไม่ยอมให้นายผ่านไปหรอก ฉันชื่อ..." แต่ไม่ทันจะได้กล่าวจบ ก็ถูกท่าไม้ตาย ไดม่อน ดัสต์ ของเฮียวกะเล่นงานใส่ ก่อนจะล้มลงด้วยคำพูดที่ว่า "เทน...ไบ" เท่านั้นเอง

**เซอร์พลีส**
อีวาน สวมชุดเซอร์พลีสโทรลล์ อันเป็นอสูรกายรูปร่างใหญ่โตที่อาศัยอยู่ตามป่าเขา ในตำนานสแกนดิเนเวีย
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโซเวียต
หมวดหมู่:ตัวละครชาวรัสเซีย
เทอดเกียรติ จันทร์แดง

เทอดเกียรติ จันทร์แดง หรือนายเทอดเกียรติ จันทร์แดง ชาวจังหวัดชุมพร เป็นน้องชายของเทอดศักดิ์ จันทร์แดง สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 5) เสมอ 1 แพ้ 6 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นฟลายเวท เมื่อ 21 เมษายน 2549 แพ้คะแนน เร็กซอน ฟลอเรส (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา ฟิลิปปินส์ 
** ชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 4 สิงหาคม 2550 แพ้คะแนน เร็กซอน ฟลอเรส (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา
** ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 16 กันยายน 2550 แพ้คะแนน ชอย โยซัม(เกาหลีใต้) ที่ เกาหลีใต้

**อ้างอิง**
  สถิติการชก date=2014-04-18 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดชุมพร
กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง

กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง เป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติก ประกอบด้วยภาษาอาหรับและกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (รวม ภาษาคานาอันไนต์ ภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิก และภาษายูการิติก)ในบางครั้ง ในกลุ่มนี้ ยังแบ่งเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลางใต้ (รวมภาษาอาหรับและภาษาฮีบรู) กับภาษาอราเมอิก
การแบ่งแยกระหว่างภาษาอาหรับกับกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือคือการสร้างรูปพหูพจน์ ภาษาอาหรับสร้างโดยการแทรกสระ ส่วนกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือสร้างด้วยปัจจัย เช่น- ภาษาอาหรับ بيت bayt 'บ้าน' → بيوت buyūt 'บ้านหลายหลัง'- ภาษาฮีบรู בית bayit 'บ้าน' → בתים battîm 'บ้านหลายหลัง')
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเซมิติก
หมวดหมู่:ภาษาในตะวันออกกลาง
ไลคาออน ฟลีกีอัส

ไลคาออน ฟลีกีอัส เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ 

**บทบาท**
ไลคาออน ฟลีกีอัส เป็นสเป็คเตอร์ที่เฝ้าการข้ามฟากบึงแห่งความมืด โดยใช้แพ เหมือนกับอาเครอน ชารอน เมื่อดราก้อน ชิริว, ซิกนัส เฮียวกะ และเจมินี่ คาน่อน ผ่านนรกขุมที่ 4 ของโทรลล์ อีวานมาแล้ว ก็พบกับฟลีกีอัสกับแพ ฟลีกีอัสจัดการทั้งชิริวกับเฮียวกะพร้อมกันด้วยท่าไม้ตาย ฮาวลิ่ง อินเฟอร์โน่ จนทั้งคู่สลบไป  แต่คาน่อนใช้ท่า กาแล็คเซี่ยน เอ็กโปรชั่น จัดการฟลีกีอัสได้ด้วยตัวเพียงคนเดียว โดยถีบชิริวและเฮียวกะลงแพไปก่อน แล้วตัวค่อยกระโดดลงไปพายตาม ทิ้งร่างของฟลีกีอัสไว้ที่ริมฝั่ง 

**เซอร์พลีส**
ฟลีกีอัส สวมชุดเซอร์พลีสไลคาออน ซึ่งเป็นชายที่ถูกสาบโดยเทพซุส ให้เป็นไฮยีนา และต่อมาได้กลายเป็นราชาแห่งแอฟริกา ดังนั้นชุดเซอร์พลีสไลคาออน จึงเป็นรูปไฮยีนา

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวแอฟริกาใต้
ธงชาติเบนิน

ไฟล์:Flag of Benin (1975-1990).svg|thumb|150px|ธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบนิน (พ.ศ. 2518 - 2533)
ธงชาติเบนิน เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 10 ส่วน ยาว 15 ส่วน (อัตราส่วนอย่างต่ำคือ 2:3) ตอนต้นธงเป็นแถบแนวตั้งสีเขียว ความกว้างเป็น 6 ใน 15 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือนั้นแบ่งครึ่งตามแนวนอน ตอนบนเป็นพื้นสีเหลือง ตอนล่างพื้นสีแดง สีในธงนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา แต่ละสีมีความหมาย คือ สีแดงหมายถึงความกล้าหาญ สีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่ง และสีเขียวหมายถึงความหวัง
ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 ต่อมาจึงถูกเปลี่ยนเป็นธงพื้นสีเขียวมีดาวแดงที่มุมธงบนด้านคันธงเมื่อปี พ.ศ. 2518 เพื่อใช้เป็นธงชาติสาธารณรัฐประชาชนเบนิน ซึ่งปกครองด้วยแนวคิดลัทธิมาร์กซ์ ภายหลังเมื่อรัฐบาลดังกล่าวล่มสลายลงในปี พ.ศ. 2533 ธงในยุคแรกจึงได้นำกลับมาใช้เป็นธงชาติเบนินอีกครั้ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติเบนิน-  ธงอาณาจักรดาโฮเมย์ (สัดส่วนธง 43:59)
บเนิน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเบนิน
อาเครอน ชารอน

อาเครอน ชารอน เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ที่มีบทบาทไม่น้อยเลยทีเดียว

**บทบาท**
อาเครอน ชารอน เป็นสเป็คเตอร์ที่ทำหน้าที่พายเรือข้ามฟากแม่น้ำอาเครอน อันเป็นแม่น้ำในยมโลกไปยังฝั่งทาร์ทารัส เพื่อไปยังวิหารแห่งการตัดสินโทษของกริฟฟิน มีนอส ซึ่งผู้ที่จะข้ามไปได้นั้นต้องมีเงินปากผีที่ญาติ ๆ คนตายยัดใส่ปากเมื่อตายลงเป็นค่าตอบแทน 
เมื่อเซย่าและชุน กระโดดลงบ่อสู่ยมโลกจากปราสาทฮาเดสแล้ว ทั้งคู่ก็สลบไป และมาฟื้นอีกทีก็ที่ฝั่งเอริบัส ริมแม่น้ำอาเครอน ชารอนก็ปรากฏตัวขึ้น เมื่อรู้ว่าทั้งคู่ไม่มีเงินปากผีให้ ชารอนก็ไม่ยอมพายเรือให้ เซย่าโมโหจะจัดการกับชารอน แต่ชุนห้ามไว้และถอดสร้อยรูปดาวที่ทำจากทองคำ ซึ่งเป็นของดูต่างหน้าแม่ที่สวมมาตั้งแต่เด็ก ๆ ชารอนจึงยอมให้ทั้งคู่โดยสารไป
เมื่อมาถึงกลางแม่น้ำซึ่งเป็นจุดที่ลึกที่สุดและเยือกเย็นที่สุด ชารอนใช้ไม้พายตีเซย่าที่กำลังเผลอตกลงไป เซย่าจึงถูกเหล่าคนตายที่ถูกชารอนตีตกลงน้ำดึงตัวไป เพราะชารอนอ้างว่าจ่ายค่าโดยสารคนเดียว แต่มากัน 2 คน ก็มากันได้แค่ครึ่งทาง ชุนพยายามช่วยเซย่าและสู้กับชารอน เมื่อได้เห็นแววตาของชุนแล้ว ชารอนได้เปลี่ยนใจ เพราะแววตาของชุนไม่มีแววตาของความพยาบาท เป็นแววตาที่ชารอนไม่เคยเห็นมาก่อน จึงได้ช่วยเซย่าขึ้นมาและพายเรือไปให้ถึงฝั่ง และตัดสินแพ้-ชนะกับเซย่าที่นั่น
เมื่อมาถึงฝั่ง ชารอนและเซย่าต่างดวลกันด้วยหมัดเพียงหมัดเดียว ปรากฏว่าชารอนถูกหมัดดาวตกของเซย่าจนชุดเซอร์พลีสแตกสลาย สติก็เลอะเลือนไปทันที พร้อมล้มลงไปกับเรือและลอยห่างออกไป

**เซอร์พลีส**
ชารอน สวมชุดเซอร์พลีสอาเครอน ซึ่งเป็นเทพองค์หนึ่งในตำนานกรีก ที่ทำหน้าที่พายเรือข้ามฟากแม่น้ำอาเครอนให้แก่เหล่าคนตาย ซึ่งผุ้ที่จะข้ามไปได้นั้นต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยการให้เงินปากผีแก่อาเครอน

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอิตาลี
คริส การ์ดเนอร์

คริส การ์ดเนอร์
คริสโตเฟอร์ พอล การ์ดเนอร์ เป็นมหาเศรษฐีที่สร้างฐานะขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเขาเอง เป็นนายทุนที่ร่ำรวย มีความสามารถในการพูดจูงใจผู้อื่นและยังใจบุญอีกด้วย เขาเกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 ที่มิลวอคกี วิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1980 นั้น คริสต้องเผชิญกับช่วงที่ยากลำบากของชีวิต เขาต้องต่อสู้ดิ้นรนเนื่องจากไม่มีบ้านอยู่ทั้งๆที่มีภาระต้องเลี้ยงดูลูกชายคนเดียว คริสโตเฟอร์ จูเนียร์ อีกคน หนังสือชีวประวัติของคริสนั้นตีพิมพ์เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2006 โดย Amistad และ HarperCollins
ในปี 2006 นั้น เขาเป็นซีอีโอของบริษัทนายหน้าค้าหุ้นของเขาเองคือ Gardner Rich & Co มีสำนักงานอยู่ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย อันเป็นที่อยู่ของเขาในคราวที่ไม่ได้พักอาศัยอยู่ที่นครนิวยอร์ก คริสบอกว่าความสำเร็จและอดทนของเขานั้นได้รับมาจากแม่ Bettye Jean Triplett, née Gardner และกำลังใจที่สำคัญที่สุดในการสู้ชีวิตของเขาคือลูกชายคริส จูเนียร์ (เกิดปี ค.ศ. 1981) และลูกชายจาซิสตา (เกิดปี ค.ศ. 1985) ของเขานั่นเอง คริสต้องเผชิญกับช่วงลำบากของชีวิต เขาสร้างตัวมาจากการเป็นนายหน้าค้าหุ้นในช่วงที่เป็นพ่อหม้ายและคนพเนจรไร้บ้าน จนได้มีการนำชีวประวัติส่วนหนึ่งของเขาไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง The Pursuit of Happyness นำแสดงโดย วิลล์ สมิธ

**ดูเพิ่ม**
 The Pursuit of Happyness

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของคริส การ์ดเนอร์date=2012-03-02 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักการกุศลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
ธงชาติโซมาเลีย

ธงชาติโซมาเลีย เป็นธงพื้นสีฟ้าอ่อน กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ที่กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ออกแบบโดย มูฮัมมัด อาวาเล ลิบาน เพื่อใช้เคลื่อนไหวต่อความเป็นพันธมิตรของชาวโซมาลี (pan-Somali) ต่อมาหลังการรวมชาติโซมาลีจากดินแดนอิตาเลียนโซมาลีแลนด์และบริติชโซมาลีแลนด์แล้ว ธงนี้จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาเลียที่เกิดขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2503
ตามคำกล่าวของลิบานซึ่งเป็นผู้ออกแบบธงนั้น ได้ระบุว่าแบบธงนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะให้คล้ายกับธงขององค์การสหประชาชาติ ซึ่งมีส่วนช่วยให้โซมาเลียได้รับเอกราชจากอิตาลี การพื้นสีฟ้าในธงจึงถือเป็นการให้เกียรติแก่องค์การสหประชาชาติด้วยเหตุข้างต้น ส่วนดาวห้าแฉกสีขาวนั้นหมายถึงชาวโซมาลีที่อาศัยในดินแดนต่างๆ 5 แห่ง ได้แก่ บริติชโซมาลีแลนด์ (พื้นที่ประเทศโซมาเลียปัจจุบัน) อิตาเลียนโซมาลีแลนด์ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของโซมาเลีย) เฟรนซ์โซมาลีแลนด์ (ที่ตั้งของประเทศจิบูตีในปัจจุบัน) โอกาเดน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเอธิโอเปีย) และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเคนยา

**ประวัติ**

**ธงก่อนอาณานิคม**

**อิตาเลียนโซมาลีแลนด์**

**อังกฤษปกครองโซมาเลีย**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติโซมาเลีย
ซโมาเลีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโซมาเลีย