Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (ชิคาโก)

ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ (Trump International Hotel and Tower) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ทรัมป์ทาวเวอร์ชิคาโก (Trump Tower Chicago) หรือ ทรัมป์ทาวเวอร์ (Trump Tower) เป็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ตั้งชื่อตามนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ เอเดรียน สมิธ ของสกิดมอร์ โอววิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ ส่วนโบวิสเลนด์ลิส ก่อสร้างอาคาร 96 ชั้น ซึ่งมีความสูง 1,362 ฟุต (415.1 เมตร) รวมทั้งยอดแหลม ชั้นที่สูงที่สุดสูง 1,170 ฟุต (360 เมตร) ตึกตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำชิคาโก
องค์กรทรัมป์ได้ประกาศในปี พ.ศ. 2544 ว่าตึกนี้จะเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลก แต่หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ก็ได้เปลี่ยนแปลนตึกให้เล็กลง และได้แก้ไขแบบหลายจุด เมื่ออาคารได้สร้างถึงยอดในปี พ.ศ. 2552 ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา รองจากวิลลิสทาวเวอร์ที่ตั้งอยู่ในชิคาโกเช่นเดียวกัน 
ตึกนี้คาดว่าจะถูกแซงโดยวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ในนครนิวยอร์กเมื่อถึงกลางปี พ.ศ. 2556 และโดยตึกชิคาโกสไพร์ถ้าสร้างแล้วเสร็จ ทรัมป์อินเตอร์เนชันแนลโฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ยังเป็นอาคารที่พักอยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลกอีกด้วย
รูปแบบของอาคารตั้งแต่ฐาน มีร้านขายปลีก ที่จอดรถ โรงแรม และคอนโดมิเนียม ซึ่งโรงแรมได้เปิดให้พักได้ในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551 และเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2551 ก็ได้เปิดทำการทั้งหมด ร้านอาหารตั้งอยู่ที่ชั้น 16 ของตึก เรียกว่า ซิกซ์ทีน (Sixteen) เปิดเมื่อต้นปี 2551 และได้รับการชื่นชมจากผู้ใช้บริการสำหรับอาหาร ที่ตั้ง การตกแต่งภายใน สถาปัตยกรรมและทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นได้ ตึกนี้สร้างถึงชั้นสูงสุดเมื่อปลายปี 2551 และการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2552

**ดูเพิ่ม**
 ตึกระฟ้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Trump International Hotel & Tower Chicago date=2012-01-30  เว็บไซด์โรงแรมอย่างเป็นทางการ-  Trump International Hotel & Tower Chicago เว็บไซด์อสังหาริมทรัพย์อย่างเป็นทางการ-  องค์กรทรัมป์ เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ-  Chicago Tribune story gallery
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในชิคาโก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2552
รางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี

รางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี (Grammy Award for Song of the Year) เป็นรางวัลเกียรติยศที่มอบให้ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 และเดิมเรียกว่ารางวัลกราโมโฟน รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปีเป็นหนึ่งในสี่รางวัลใหญ่ของงาน "สนามทั่วไป" (ร่วมกับรางวัลอัลบั้มแห่งปี, รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี และรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม) ตามคู่มือคำอธิบายรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 54 รางวัลนี้นำเสนอ:
หากเพลงที่ชนะมีตัวอย่างหรือการแก้ไขเนื้อหาที่มีอยู่ ผู้เผยแพร่และผู้แต่งเพลงของเพลงต้นฉบับสามารถยื่นขอใบรับรองผู้ชนะได้
ความแตกต่างของสาขาเพลงแห่งปีแตกต่างจากสาขาบันทึกเสียงแห่งปี และสาขาอัลบั้มแห่งปี มีแนวคิด คือ:- รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี เป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรือเพลงเดียวจากอัลบั้ม รางวัลนี้มอบให้เป็นของศิลปินที่แสดง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และ/หรือมิกเซอร์สำหรับเพลงนั้น ในความหมายนี้ "การบันทึก" (record) หมายถึงเพลงที่บันทึกไว้โดยเฉพาะ ไม่ใช่องค์ประกอบการแต่งเพลง หรืออัลบั้มเพลง- รางวัลเพลงแห่งปีเป็นรางวัลสำหรับซิงเกิล หรืออินดิวิดวลแทร็ก แต่ผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คือนักแต่งเพลงที่แต่งเนื้อร้อง และ/หรือทำนองให้กับเพลงจริง ๆ ในความหมายนี้ "เพลง" (Song) หมายถึงเพลงที่แต่งขึ้น ไม่ใช่การบันทึกเสียง- รางวัลอัลบั้มแห่งปีสำหรับทั้งเพลงอัลบั้ม และมอบรางวัลให้กับศิลปิน นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ วิศวกรบันทึกเสียง และวิศวกรมาสเตอริงสำหรับอัลบั้มนั้น ในความหมายนี้ "อัลบั้ม" (album) หมายถึงชุดเพลงที่บันทึกไว้ (แผ่นเสียงหลายแทร็ก ซีดี หรือแพ็กเกจดาวน์โหลด) ไม่ใช่เพลงแต่ละเพลงหรือการแต่งเพลง

**ผู้ได้รับรางวัล**
 หมายถึงเพลงที่ได้รับรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปีด้วย

**1960s**

**1970s**

**1980s**

**1990s**

**2000s**

**2010s**

**2020s**
note|1|I แต่ละปีจะเชื่อมโยงกับบทความเกี่ยวกับรางวัลแกรมมีที่จัดขึ้นในปีนั้น
*note|2|II ศิลปินที่แสดงอยู่ในรายชื่อเท่านั้น แต่ไม่ได้รับรางวัล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส

หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1790
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1800
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สงครามยุคใหม่
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับปรัสเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับรัสเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับโปรตุเกส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับนอร์เวย์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับโปแลนด์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตุรกี
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
คิงส์ออฟคอนวีเนียนซ์

คิงส์ออฟคอนวีเนียนซ์ (Kings of Convenience) เป็นคู่ดูโอแนวโฟล์ก-ป็อป จากเมืองบาร์เกิน ประเทศนอร์เวย์ ประกอบด้วยสมาชิกคือเอริค แกลมเบ็ค โบ (Eirik Glambek Bøe) และเออร์เลนด์ โอยด์ (Erlend Øye)  ทั้งสองรู้จักกันที่ประเทศอังกฤษ และได้กลับมาตั้งวงร่วมกัน เล่นดนตรีในแนวอินดี้ที่ประเทศนอร์เวย์ กับเพลงประณีต เสียงร้องสงบเสงี่ยม และเมโลดี้จากกีตาร์ที่ซับซ้อนและชาญฉลาด โดยโอยด์กับอ ทั้งคู่ ทั้งร้องและแต่งเพลง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงกลุ่มสองสัญชาตินอร์เวย์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากบาร์เกิน
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1800

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1800
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1790

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1790
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1810

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1810
มาริลีน แมนสัน

มาริลีน แมนสัน (Marilyn Manson) เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1969 หรือชื่อจริงว่า ไบรอัน ฮิว วอร์เนอร์ (Brian Hugh Warner) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน , นักแต่งเพลง , นักแสดง , จิตรกร , ศิลปินมัลติมีเดีย ,  เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงชื่อเดียวกับเขา มาลิริน แมนสัน ซึ่งเป็นวงเสียดสีสังคม เขาร่วมก่อตั้งวงกับ เดซี่ เบอร์โอซี่  โดยชื่อของเขานำมาจากบุคคลสองคนซึ่งเป็นไอคอนทางวัฒนธรรมของประเทศอเมริกา ชื่อของเขา มาริลีน  มาจากนักแสดงสาวชาวอเมริกัน มาริลีน มอนโร ส่วน แมนสัน มาจากชื่ออาชญกรชาวอเมริกัน ชาร์ล แมนสัน.
หมวดหมู่:อ่างเก็บน้ำ

หมวดหมู่:แหล่งน้ำ
หมวดหมู่:น้ำ
หมวดหมู่:ทะเลสาบ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานที่มนุษย์สร้างขึ้น
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพ
เทอริยากิบอยซ์

เทอริยากิบอยซ์ (Teriyaki Boyz) เป็นวงซูเปอร์กรุปแนวเจ-ฮิป จากกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สมาชิกประกอบด้วย อิลมารีและเรียว-ซี จากวงริปสไลม์ ,เวอร์บอล จากเอ็ม-โฟล ,แร็ปเปอร์ชื่อ ไวซ์ และนิโก ดีเจและผู้ก่อตั้งแบรนด์เครื่องแต่งกายแนวกีฬาอันโด่งดังที่ชื่อ เบธิงเอป ซึ่งสมาชิกทุกคนในวงสวามใส่เสื้อผ้าเบธิงเอป สำหรับการแสดงมิวสิกวิดีโอและแสดงคอนเสิร์ต 
อัลบั้มชุดแรกของพวกเขาอยู่ภายใต้สังกัดเดฟแจมและ (บี)เอปซาวส์ ชื่ออัลบั้ม Beef or Chicken  มีโปรดิวเซอร์ เป็นโปรดิวเซอร์แนวแร็ปและอีเลกโทรนิกาอย่างเช่น แอดร็อก แห่งวงบีสตีบอยส์ ,คอร์นีเลียส, คัตเคมิสต์, ดาฟต์พังก์,แดนดิออโตเมเตอร์, ดีเจพรีเมียร์, ดีเจแชโดว์, จัสต์เบลซ, มาร์ก รอนสัน และเดอะเนปจูนส์ นอกจากนั้นยังได้ร่วมงานกับศิลปินแร็ปอย่างคานเย เวสต์, ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์, ลูเป ฟิเอสโก และบัสตา ไรมส์
มี 2 เพลงของวงเป็นเพลงประกอบในภาพยนตร์เรื่อง The Fast and the Furious: Tokyo Drift ชื่อเพลง "Tokyo Drift (Fast and the Furious)", และ "Cho L A R G E" ที่ร่วมงานกับฟาร์เรลล์ก่อนที่จะออกอัลบั้มเปิดตัว
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
แคล็กซอนส์

แคล็กซอนส์ (Klaxons) เป็นวงอินดีร็อก จากลอนดอน หลังจากที่วงออกแผ่นไวนีล 7 นิ้วกับหลายค่ายเพลงอิสระแล้ว พวกเขาก็ประสบความสำเร็จกับซิงเกิล "Magick" และ "Golden Skans" ทางวงก็ได้ออกอัลบั้มชุดเปิดตัวที่ชื่อ Myths of the Near Future ออกขายเมื่อ 29 มกราคม ค.ศ. 2007 อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลเมอร์คิวรี และหลังจากที่ได้เล่นตามเทศกาลดนตรีและออกทัวร์ไปทั่วโลก (รวมถึงเอ็นเอ็มอีเรฟทัวร์) ในระหว่างปลายปี 2006-2007 พวกเขาก็เริ่มทำงานชุดต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
ทุน

ในเศรษฐศาสตร์ ทุนหมายถึงปัจจัยในการผลิตที่ใช้ในการสร้างเศรษฐทรัพย์หรือบริการอื่นๆที่มนุษย์เป็นผู้ผลิตและไม่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เศรษฐทรัพย์และบริการนั้นๆจะต้องไม่ใช่ตัวทุนนั้นๆเอง แม้ว่าทุนนั้นๆสามารถที่เสื่อมราคาลงได้ สินค้าประเภททุนสามารถรับมาได้โดยใช้เงินหรือเงินทุน ในการเงินและการบัญชี คำว่าทุนหมายถึงความมั่งคั่ง โดยเฉพาะความมั่งคั่งที่ใช้ในการเปิดกิจการ

**ทุนในทางปฏิบัติ**
ในเศรษฐศาสตร์คลาสสิก ทุนเป็นหนึ่งในปัจจัยในการผลิตสาม (หรือสี่ ตามการรวมรวบข้อมูล) ปัจจัย ปัจจัยอื่นๆรวมไปถึงที่ดิน แรงงาน และองค์กร ผู้ประกอบการ หรือการบริหารจัดการในบางหลักสูตร
เศรษฐทรัพย์ที่มีคุณสมบัติต่อไปนี้เป็นทุน:- สามารถนำไปผลิตเศรษทรัพย์ (สินค้า) อื่นๆได้ (อยู่ในรูปของปัจจัยในการผลิต)- ถูกสร้างขึ้นมาอีกทีหนึ่งโดยแตกต่างจาก "ที่ดิน" ที่ซึ่งหมายถึงปัจจัยในการผลิตที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเช่นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์และทรัพยากรทางธรรมชาติ เช่นแร่ธาตุ- ไม่ได้ถูกใช้ในการผลิตเป็นหลักโดยสัมบูรณ์ซึ่งทำให้แตกต่างจากสินค้ากึ่งสำเร็จรูป (ยกเว้นค่าเสื่อมราคา) 
ความหมายนี้ถูกนำมาใช้กับเศรษฐศาสตร์คลาสิกสมัยใหม่โดยมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมากในการวิเคราะห์ทางการในระยะยาว มีการแก้คำกำกวมโดยบอกว่าทุนเป็นหลักทรัพย์ชนิดหนึ่ง
กาอธิบายก่อนหน้านี้ได้ชี้แจงว่าทุนเป็นรายการ (item)ทางกายภาพที่สามารถจับต้องได้ แต่ในระยะหลังมีการพยายามทีจะกำหนดความหมายของทุนใหม่ ตัวอย่างเช่น การลงทุนในการศึกษาและการพัฒนาฝีมือก็ถือเป็นการสร้างทุนมนุษย์หรือทุนความรู้ และนอกจากนี้การลงทุนเพื่อสร้างสมบัติทางปัญญหาคือการสร้างทุนทางปัญญาเช่นกันซึ่งยังมีการถกเถียงกันอยู่มากพอควร
ทฤษฎีการพัฒนามนุษย์อธิบายว่าทุนมนุษย์ยังรวมไปถึงปัจจัยทางด้านสังคมและความคิดสร้างสรรค์:- ทุนทางสังคมเป็นคุณค่าในการเชื่อถือกันระหว่างบุคคลหรือองค์กรซึ่งอยู่ในเศรษฐกิจ- ทุนเฉพาะบุคคลเกิดขึ้นจากตัวคนเอง ปกป้องโดยสังคม และแลกเปลี่ยนแรงงานเพื่อเงินหรือความเชื่อใจ
การจำแนกชนิดที่นำไปใช้ทางทฤษฏีและประยุกต์อื่นๆรวมไปถึง:- ทุนทางบัญชีซึ่งคือพันธกิจต่างๆ- ทุนธรรมชาติซึ่งคือความพยายามของชุมชนเพื่อพัฒนาธรรมชาติ- ทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานเป็นระบบสนับสนุนที่ไม่ได้มาจากธรรมชาติซึ่งอาจจะรวมไปถึงเครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัย ถนน คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ซึ่งทำให้ความต้องการของความน่าเชื่อถือทางสังคม การฝึกฝน และทรัพยากรทางธรรมชาติน้อยลงที่สุดเท่าที่จะเป็นได้

**การถกเถียงเกี่ยวกับทุน**
การถกเถียงเกี่ยวกับความหมายของคำว่า "ทุน" นั้นมีมานานมาแล้วซึ่งส่วนใหญ่เถียงกันเกี่ยวกับความหมายที่แท้จริงของคำว่า "ทุน" โดยเฉพาะในระบบเศรษศาสตร์ที่ต่างกัน

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
  Capital definition and explanations provided in simple terms date=2009-03-24 

**อ้างอิง**
 F. Boldizzoni (2008). Means and ends: The idea of capital in the West, 1500-1970, New York: Palgrave Macmillan, 2008, chapters 4-8.- K.H. Hennings (1987). "Capital as a factor of production," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 1, pp. 327-33.
หมวดหมู่:เศรษฐกิจการเมือง
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:คำศัพท์เศรษฐศาสตร์

หมวดหมู่:ทุนนิยม
คอนนี ทัลบอต

คอนนี วิคตอเรีย เอลิซาเบธ ทัลบอต (Connie Victoria Elizabeth Talbot) เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 เป็นนักร้องชาวอังกฤษจากสตรีตลี อำเภอเมโทรโปลิตันวอลซอลล์ เวสต์มิดแลนด์ เธอเริ่มมีชื่อเสียงในปี 2007 เมื่อเธอเป็นผู้เข้ารอบสุดท้ายในรายการโทรทัศน์แสดงความสามารถ รายการ บริเทนส์กอตแทเลินต์ แต่พ่ายให้กับพอล พ็อตส์ ทั้งนี้ทัลบอตจะได้เซ็นสัญญากับค่ายโซนีบีเอ็มจี แต่ค่ายเพลงก็ยกเลิกไปเนื่องจากอายุของเธอ
ทัลบอตได้เซ็นสัญญากับบริษัทเรนโบว์เรเคิดดิงและออกผลงานชุดแรกชื่อ Over the Rainbow ในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 อัลบั้มออกขายอีกครั้งเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่เพิ่มเพลงใหม่เข้ามา และมีซิงเกิลแรกจากอัลบั้มเป็นเพลงเก่าของบ็อบ มาร์เลย์ที่ชื่อ "Three Little Birds" ออกขายเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2008
ถึงแม้ว่าจะได้รับเสียงวิจารณ์ด้านลบ แต่อัลบั้ม Over the Rainbow ก็ขายได้มากกว่า 250,000 ชุดทั่วโลก ขึ้นอันดับ 1 ใน 3 ประเทศ และหลังจากออกผลงานอัลบั้มชุดแรก ทัลบอตได้แสดงสู่สาธารณะและทางโทรทัศน์ทั้งในยุโรป สหรัฐอเมริกาและเอเชีย ซึ่งเพลงของเธอก็เป็นที่รู้จักมากขึ้นผ่านทางเว็บไซต์ยูทูบ อัลบั้มชุดที่ 2 ของเธอชื่อชุด Connie Talbot's Christmas Album ออกวางขายเมื่อ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 และอัลบั้มที่ 3 ของเธอชื่อ Holiday Magic คาดว่าออกวางแผงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ทั้งนี้หลายเพลงจากอัลบั้ม Over the Rainbow มีอยู่ในวิดีโอเกมเกี่ยวกับทัลบอตเอง และถึงแม้ทัลบอตจะก้าวสู่อาชีพนักร้อง แต่เธอเองก็ยังคงศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและอาศัยอยู่ที่สตรีตลีกับครอบครัวของเธอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website
หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากวอลซอลล์
สูตรรักข้าวห่อไข่

สูตรรักข้าวห่อไข่ (รันจิ โนะ โจโอ) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ออกอากาศทาง Fuji Television ในช่วงเวลาสี่ทุ่ม ทุกวันจันทร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ไปจนถึงวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยมีทั้งหมด12ตอน ซึ่งในตอนที่หนึ่งมีระยะเวลาในการฉายนานกว่าปกติถึง15นาที และในตอนอวสารก็ได้มีการฉายนานขึ้นถึง30นาทีเช่นกัน ในช่วงเดือนกันยายน ละครเรื่องนี้ได้เป็นที่ชื่นชอบของคนดูเป็นอย่างมาก จนทำให้นักแสดงนำอย่างทาเคอุชิ ยูโกะโด่งดังมากในช่วงนั้น

**เรื่องย่อ**
นาซึมิรักอาหารและเวลาพักเที่ยงเป็นที่หนึ่ง ไม่มีอะไรที่จะทำให้เธอมีความสุขมากกว่าการเดินบนถนนไปเรื่อยๆโดยคิดว่าจะกินอะไรเป็นอาหารเที่ยงตอนกลางวัน วันหนึ่งชายชื่อเคนนิชิโรรบกวนเธอก่อนที่เธอจะกินข้าวห่อไข่จานโปรดและลากเธอมาข้างนอกเพื่อที่จะขอร้องเธอให้เธอไปกับเขา เขาต้องการจะแนะนำเธอให้รู้จักกับครอบครัว เขาอธิบายว่าพ่อของเขาป่วยหนักมากและอารมณ์ไม่ดี วิธีเดียวที่จะช่วยพ่อของเขาได้คือการพาคู่หมั้นกลับบ้าน นาซึมิเองก็ไม่มีทางเลือก

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**
麦田なつみ (มุงิตะ นัทสึมิ) - ทาเคอุชิ ยูโกะ
อายุ23ปี เคยทำงานอยู่ที่ร้านกาแฟ ก่อนที่เคนอิจิโร่จะมาขอร้องให้เธอช่วยแกล้งเป็นคู่หมั้นอย่างกะทันหัน เป็นคนที่มีบุคลิกร่าเริงสดใส และให้ความสำคัญกับการทานอาหารกลางวันยิ่งกว่าสิ่งอื่นใดในชีวิต เธอมักจะเก็บข้อมูลของร้านอาหารที่เธอชอบเอาไว้ในสมุดบันทึกของเธออย่างรอบคอบ นั่นคือสิ่งที่บ่งบอกถึงความทุ่มเทความรักของเธอที่มีต่ออาหารกลางวันได้อย่างดี เพราะเธอคิดว่าอาหารกลางวันนั้นเป็นสิ่งเดียวที่เธอเหลืออยู่ 
鍋島純三郎 (นาเบชิมะ จุนซาบุโร่) - ซาโตชิ สึมาบุกิ
鍋島勇二郎 (นาเบชิมะ ยูจิโร่) - โยสุเกะ เองุจิ
鍋島光四郎 (นาเบชิมะ โคชิโร่) - ยามาชิตะ โทโมฮิสะ

牛島ミノル (อิชิจิม่า มิโนรุ) - ยามาดะ ทาคายูกิ
塩見トマト(ชิโอมิ โทมาโตะ) - อิโต้ มิซากิ
鍋島健一郎 (นาเบชิมะ เคนอิจิโร่) - ซึซึมิ ชินอิจิ

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สูตรรักข้าวห่อไข่ - Fuji TV
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
แอล. สกอตต์ คาลด์เวลล์

ลาเวิร์น สกอตต์ คาลด์เวลล์ (Laverne Scott Caldwell) เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1950 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเจ้าของรางวัลโทนี มีชื่อเสียงจากการแสดงบท โรส ในซีรีส์เรื่อง อสุรกายดงดิบ
คาลด์เวลล์ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโลโยลา มีผลงานแสดงทั้งภาพยนตร์และโทรทัศน์รวมถึงละครเวทีหลายเรื่อง Mystery Alaska, Waiting to Exhale, The Net, The Fugitive, Dutch และ Without a Trace เธอยังแสดงใน Judging Amy และเป็นแขกรับเชิญใน JAG, Chicago Hope, City of Angels และ Promised Land ทั้งหมดในช่องซีบีเอส นอกจากนั้นเธอยังมีชื่อในการแสดงทางโทรทัศน์ใน The Practice, The Division, Any Day Now, Murder One, The Pretender, Grace Under Fire, Melrose Place, Lois and Clark, ER, Nip/Tuck, L.A. Law, Ghost Whisperer, Cold Case, Saving Grace, State of Mind และ The Cosby Show
ทางด้านละครบรอดเวย์ เธอได้รับรางวัลโทนี ในปี 1988 จากบทในละครเวที Joe Turner's Come and Gone เธอยังมีผลงานละครบรอดเวย์ใน Proposals, A Month of Sundays and Home. She has also appeared off Broadway in About Heaven & Earth, Colored People's Time, Old Phantoms, A Season to Unravel และ The Imprisonment of Obatala

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
โลทริงเงิน

โลทริงเงิน (Lothringen) หรือ ลอแรน (Lorraine) เป็นอาณาจักรยุคกลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของยุโรป ประกอบด้วยกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, ทางตะวันตกของไรน์ลันท์, ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่ระหว่างพรมแดนระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมนี, และดินแดนทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์  โลทริงเงินเกิดจากการแบ่งอาณาจักรแฟรงค์กลาง ออกเป็นสามส่วนในปีค.ศ. 855 ก่อนหน้านี้ไม่นาน แฟรงค์กลางก็พึ่งแบ่งออกมาจากจากจักรวรรดิคาโรแล็งเชียงในปีค.ศ. 843 ตามผลของสนธิสัญญาแวร์เดิง 
ในปีค.ศ. 870 โลทริงเงินถูกแบ่งตามสนธิสัญญาเมอร์เซนระหว่างราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก หลังจากสงครามระหว่างปี ค.ศ. 876 ถึงปี ค.ศ. 879 ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตกก็คืนครึ่งโลทริงเงินที่ได้ไปคืนให้แก่ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกตามสนธิสัญญารีเบอมงต์ในปี ค.ศ. 880 เจ้าชายโลทริงเงินผู้ต้องการสิทธิที่จะเลือกพระมหากษัตริย์ก็ร่วมมือกับราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกในการโค่นราชบัลลังก์ของคาร์ลเดอร์ดิคเคอในปี ค.ศ. 887 โลทริงเงินปกครองโดยดยุกต่อมาอีกหลายคนที่เริ่มด้วยลุดวิกดาสคินด์ในปี ค.ศ. 903 แต่โลทริงเงินก็สลับความสวามิภักดิ์ระหว่างกษัตริย์ราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออกและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันตก ในปีค.ศ. 939 กษัตริย์แฟรงค์ตะวันออกอ็อทโท ก็ทรงสามารถปราบปรามดยุกกิลเบิร์ตได้ และทรงผนวกโลทริงเงินเข้ามาเป็นรัฐบริวารของราชอาณาจักรในฐานะหนึ่งดัชชีรากฐาน (Stem duchy) ที่ดยุกของโลทริงเงินมีสิทธิในการออกเสียงเลือกพระมหากษัตริย์ ขณะที่สาเหตุการเป็นอาณาจักรรากฐานของดินแดนอื่น ๆ มาจากการเป็นเผ่าพันธุ์หรือเป็นชาติเดียวกัน การเป็นอาณาจักรรากฐานของโลทริงเงินเท่านั้นที่มาจากสาเหตุทางการเมือง
ในปี ค.ศ. 959 บรูโนเดอะเกรต ดยุกแห่งโลทริงเงินแบ่งอาณาจักรระหว่างลอร์แรนใหญ่ และลอร์แรนเล็ก โดยมอบให้ครองโดยมากราฟ นอกไปจากช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1033 ถึง ค.ศ. 1044 ในสมัยของโกเทโลที่ 1 แล้วการแบ่งแยกก็ยังเป็นไปตามการแบ่งเดิม ต่อมามากราฟของแต่ละส่วนก็ยกฐานะของอาณาจักรขึ้นเป็นดัชชี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 อำนาจของดยุกในลอร์แรนใต้ก็เสื่อมโทรมลงที่ทำให้เกิดการก่อตั้งขึ้นเป็นดัชชีแห่งลิมบวร์ก และดัชชีแห่งบราบองต์ แต่ดยุกยังคงดำรงบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งโลเทียร์ (Duke of Lothier มาจาก "Lotharingia") โดยเลิกใช้คำว่า "lower" ลอร์แรน ส่วนดัชชีแห่งลอร์แรนเหนือกลายมาเรียกกันว่า "ลอร์แรน" ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีวัฒนธรรมและภาษาแบบฝรั่งเศสและมีความสัมพันธ์การการเมืองของฝรั่งเศสแม้ว่าจะยังเป็นรัฐบริวารอย่างห่าง ๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรุกรานและการยึดครองของฝรั่งเศสอยู่ราวร้อยปี ลอร์แรนก็ตกไปเป็นของฝรั่งเศสหลังจากการสิ้นสุดของสงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1737) ในปี ค.ศ. 1766 ลอร์แรนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และกลายเป็นจังหวัดลอร์แรน ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย, ลอร์แรนก็รวมกับอัลซาซเป็นจังหวัดอัลซาซ-ลอร์แรนของจักรวรรดิเยอรมัน ในปัจจุบันโลทริงเงินส่วนใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส บางส่วนอยู่ในเยอรมนีในบริเวณที่เรียกว่า "ภูมิภาคลอร์แรน"

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- ดัชชีแห่งลอร์แรน - ลอร์แรน (จังหวัด)- แคว้นลอร์แรน- รายนามประมุขแห่งลอร์แรน
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 10 
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรแฟรงก์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเกาหลีใต้

รวมบทความเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ ส่วนทฤษฎีทางสถาปัตยกรรมหรือลักษณะสถาปัตยกรรมเฉพาะของประเทศเกาหลีใต้ดูที่หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ประเทศเกาหลีใต้
ก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมเกาหลีใต้
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 ตุลาคม 9

* รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี ค.ศ. 2009 ได้แก่ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บารัก โอบามา จากความพยายามในการสร้างความเข้มแข็งให้กับการทูตระหว่างประเทศและความร่วมมือระหว่างผู้คนทั่วโลก  (Nobel Foundation)
}
ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน

ประธานนักเรียนสุดซ่า สภานักเรียนสุดป่วน ("ดุลพินิจของสภานักเรียน") เป็นชุดนิยายไลต์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย เซกินะ อาโออิ วาดภาพประกอบโดย คิระ อินุงามิ วางจำหน่ายเล่มแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2008 และปัจจุบันวางจำหน่ายแล้ว 5 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ในเครือ ฟุจิมิ แฟนตาเซีย บุงโกะ ส่วนมังงะนั้นมีอยู่ 2 แบบ ได้แก่ มังงะแบบแรก วาดโดย 10mo เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Dragon Age Pure เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2008 ของสำนักพิมพ์ ฟุจิมิ โชโบ ส่วนมังงะแบบที่สอง วาดโดย โซระฮิโกะ มิซึชิมะ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร Comptiq เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2009 ของสำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเท็น และอนิเมะผลิตโดย Studio Deen กำกับโดย ทาคุยะ ซาโตะ

**เนื้อเรื่อง**
เป็นเนื้อเรื่องของสมาชิกสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโยในเกาะฮอกไกโด ที่จริงๆ แล้วจะมีสมาชิกที่มาจากการเลือกตั้ง 4 คน ซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมด แต่ "เคน สุงิซากิ" เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ที่เข้ามาเป็นสมาชิกด้วยคะแนนสูงสุดในโรงเรียน และเขาเป็นผู้ชายคนเดียวในหมู่สาวๆ สภานักเรียน
ในเรื่องนี้ส่วนมากเนื้อเรื่องจะดำเนินอยู่แต่ในห้องของสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย ( Shiritsu Kōkō Hekiyō Gakuen) โดยมีประธานสภานักเรียนชื่อ "คุริมุ ซากุระโนะ" มักจะเป็นผู้ดำเนินเรื่องก่อน

**ตัวละคร**
สึกิซาคิ เค็น  (杉崎 鍵 Sugisaki Ken)
ให้เสียงโดย ทากาชิ คนโด
เค็นเป็นนักเรียนปี 2 แห่งโรงเรียนมัธยมปลายเฮคิโย เขาสามารถเข้ามาในสภานักเรียนได้ เพราะเขานั้นสามารถทำคะแนนสอบได้สูงที่สุดในชั้นปี เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่เข้ามาเป็นสมาชิกสภานักเรียน นิสัยส่วนตัวของเขาจะเป็นคนขี้เล่น และทะลึ่ง ชอบเล่นเกมจีบสาวเป็นชีวิตจิตใจ และพยายามจะสร้างสภานักเรียนให้เป็นฮาเร็ม  อาคาบะ จิซึรุจะชอบเรียกเขาว่า "คีย์คุง" เพราะว่า คันจิในชื่อของเขานั้นชื่อ "เค็น" (鍵) ซึ่งสามารถอ่านอีกอย่างได้ว่า "คะงิ" (กุญแจ) และในสภานักเรียนเขาเป็นตัวสร้างเสียงหัวเราะอีกด้วย
ซาคุระโนะ คุริมุ (桜野 くりむ Sakurano Sakurano)
ให้เสียงโดย มาริโกะ ฮนดะ
เธอเป็นนักเรียนปี 3 และเป็นประธานของสภานักเรียนอีกด้วย กรุ๊ปเลือดของเธอคือ A เธอชอบของหวานเอามากๆ เธอมีชื่อเล่นว่า "อากะจัง" (アカちゃん) ซึ่งตั้งโดย "ชิสุรุ" เพราะว่าชื่อของเธอนนั้น หากเปลี่ยนเป็น "คุริมุซอน" (คริมสัน) ซึ่งแปลแล้วจะมีความหมายคล้ายกับ "สีแดง" (赤) ดังนั้นชื่อเล่นของเธอก็มาจาก "อากะ-จัง" (เด็กทารก) นิสัยของเธอคล้ายๆ กับเด็ก ดูไม่เหมือนว่าเป็นรุ่นพี่เอาเลย และมีความมั่นใจในตัวเองสูงมาก...
อาคาบะ จิซึรุ (紅葉 知弦 Akaba Chizuru) 	
ให้เสียงโดย ยุกะ ไซโต → มินะ

ชิอินะ มินัทสึ (椎名 深夏 Shiina Minatsu)
ให้เสียงโดย มิซึสึ โทงาชิ

ชิอินะ มาฟุยุ (椎名 真冬 Shiina Mafuyu)
ให้เสียงโดย ยูกิ โฮรินากะ

มางิรุ ซาโตริ (真儀瑠 紗鳥 Magiru Satori)	
ให้เสียงโดย มามิ โคซึเกะ


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซค์หลักอย่างเป็นทางการ date=2010-01-11 -  เซโตะคาอิ โนะ อิจิซอน ที่ Anime News Network
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:โรงเรียนในวรรณกรรม
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล

กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล (Siebzehn Provinzen, Seventeen Provinces) เป็นการรวมตัวเป็นสหอาณาจักรของรัฐในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ที่ครอบคลุมบริเวณที่ในปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, บริเวณพอสมควรในลักเซมเบิร์ก (อาร์ตัว, นอร์ด) และส่วนเล็ก ๆ ในเยอรมนี
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลเดิมอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งเบอร์กันดีแห่ง ราชวงศ์วาลัวส์และต่อมาโดยราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เริ่มด้วยสายสเปนและตามด้วยสายออสเตรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1512 มณฑลเหล่านี้ก็เป็นส่วนสำคัญของกลุ่มเครือราชรัฐบูร์กอญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

**องค์ประกอบ**
กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลประกอบด้วย:
# เคาน์ตีอาร์ตัว
# เคาน์ตีฟลานเดอร์ส รวมทั้งอาณาจักรเบอร์กราฟแห่งลีลล์, Douai, Orchies, อาณาจักรลอร์ดแห่งตูร์แนร์ และ ตูร์แนร์ซีส
# อาณาจักรลอร์ดแห่งเมเชเลน
# เคาน์ตีนาเมอร์
# เคาน์ตีแอโน
# เคาน์ตีเซแลนด์
# เคาน์ตีฮอลแลนด์
# ดัชชีบราบันต์ รวมทั้งรัฐมากราฟแห่งอันท์เวิร์พ, เคาน์ตีเลอวอง และ บรัสเซลส์, และแอบบีNivelles และ Gembloux
# ดัชชีลิมบูร์ก รวมทั้งเคาน์ตีดาลเฮม และ วาลเคนบูร์ก และอาณาจักรลอร์ดแห่งแฮร์โซเจนรัท
# ดัชชีลักเซมเบิร์ก
# ราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ ต่อมาเป็นอาณาจักรลอร์ดแห่งอูเทร็คท์
# อาณาจักรลอร์ดแห่งฟรีสลันด์
# ดัชชีเกลเดอร์ส และ เคาน์ตีซุทเฟน
# อาณาจักรลอร์ดแห่งโกรนิงเงิน
# โอมเมแลนเดน
# อาณาจักรลอร์ดแห่งเดรนธ์, ลิงเกน, เวดเดอ และ เวสเตอร์โวลเดอ
# อาณาจักรลอร์ดแห่งโอเฟอไรส์เซิล
สมาชิกในกลุ่มมิได้มีครบทั้งสิบเจ็ดมณฑลเสมอไป ในช่วงที่รุ่งเรืองอยู่ก็มีการเข้าออกกันบ้าง

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:กลุ่มเบอร์กันดี
หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
สงครามแปดสิบปี

สงครามแปดสิบปี หรือ สงครามอิสรภาพเนเธอร์แลนด์ (Eighty Years' War หรือ Dutch War of Independence)  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1566 จนถึงปี ค.ศ. 1648 ระหว่าง สาธารณรัฐดัตช์ และ จักรวรรดิสเปน สงครามเริ่มจากการเป็นการปฏิวัติต่อต้านสมเด็จพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนผู้เป็นประมุขของเนเธอร์แลนด์ของฮับส์บวร์กในหลายจังหวัดทางตอนเหนือ ที่เริ่มขึ้นในฮอลแลนด์ และ เซแลนด์ สงครามจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลีย ผลของสงครามในที่สุดก็นำไปสู่การแยกตัวของเจ็ดจังหวัดที่มารวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐดัตช์ จังหวัดต่อต้านฟลานเดอร์ส และ บราบองต์ต่อมากลายเป็นเบลเยียมปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ - จักรวรรดิสเปน - ประวัติศาสตร์เบลเยียม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 De Bello Belgico- Correspondence of William of Orange- Dutch Revolt on Rijksmuseum.nl date=2012-10-06 - La Guerra de Flandes, desde la muerte del emperador Carlos V hasta la Tregua de los Doce Años-  "Nederlandse Opstand" on www.onsverleden.net date=2021-07-23 
หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเบลเยียม
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับโปรตุเกส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับราชาธิปไตยฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สงครามประกาศอิสรภาพ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐาน
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์แบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:สงครามแปดสิบปี

ป
หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสเปน
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
หมวดหมู่:สงครามประกาศอิสรภาพ

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามชนิด
หมวดหมู่:สงครามเรียงตามประเภท
หมวดหมู่:ขบวนการเอกราช
หมวดหมู่:การให้เอกราช
หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศฝรั่งเศส

ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ถ้ำในทวีปยุโรป
เซชาเรีย ซิตชิน

เซชาเรีย ซิตชิน (Zecharia Sitchin; เกิดปี ค.ศ. 1922) เป็นผู้เขียนชุดหนังสืออันโด่งดังที่เล่าถึงกำเนิดของมนุษย์อันมีที่มาจากมนุษย์ต่างดาว คือชุด Earth's Chronicles"  
ซิตชินศึกษาจารึกโบราณของชาวสุเมเรียน และแปลคำจารึกเหล่านั้นเป็นภาษาอังกฤษ เขาอ้างว่า ชาวสุเมเรียนสืบเชื้อสายมาจากเผ่าพันธุ์ "Anunnaki" (หรือ "Nephilim") ซึ่งเป็นมนุษย์ต่างดาวมาจากดาวดวงหนึ่งชื่อว่า นิบิรุ 
งานแปลของซิตชินไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์และผู้ชำนาญการในแวดวงโบราณคดี เนื่องจากมีข้อน่าสงสัยหลายประการในงานแปลของเขา ทั้งในส่วนที่เกี่ยวกับการตีความอักขระโบราณ และความเข้าใจทางฟิสิกส์ที่ค่อนข้างอ่อนด้อย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักโบราณคดี
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:บุคคลจากบากู
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศฟิลิปปินส์

ฟ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศอินโดนีเซีย

อ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1870
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับปรัสเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับบาวาเรีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:สงครามฝรั่งเศส–เยอรมัน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารฝรั่งเศส–เยอรมนี
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1870

หมวดหมู่:สงครามแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1870
เหตุรถไฟตกรางในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2552

เหตุการณ์รถไฟตกรางที่หัวหิน พ.ศ. 2552 เป็นเหตุการณ์ที่นับว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟไทยที่มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บมากที่สุดรอบในหลายปี เหตุเกิดขึ้นเมื่อเวลา 04.20 น. ของวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยรถด่วนขบวนที่ 84 วิ่งจากสถานีตรังปลายทางสถานีกรุงเทพ เกิดตกรางที่สถานีเขาเต่า ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ทำให้ตู้โดยสารทั้งหมด 15 ตู้ พลิกคว่ำเสีย 6 ตู้ มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 88 ราย และทำให้วันนั้นทั้งวัน รถไฟสายใต้ทุกขบวนต้องหยุดให้บริการทั้งหมด 
ในเบื้องต้น ทางการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ประเมินค่าเสียหายทั้งหมดนับ 100 ล้านบาท จากขบวนรถไฟตู้โดยสารทั้งหมด 14 ตู้ ได้รับความเสียหาย 9 ตู้ และความเสียหายของราง คิดเป็นมูลค่าประมาณ 120 ล้านบาท และความเสียหายจากการสั่งระงับการให้บริการรถไฟในเส้นทางสายใต้ 28 เที่ยว และขบวนรถสินค้า 5 เที่ยว เป็นเงิน 9 ล้านบาท
นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (เสื้อฟ้า) นายกรัฐมนตรีขณะนั้น ลงพื้นที่เกิดเหตุ 
หลังเกิดเหตุ ได้มีการระดมทีมกู้ภัยลงไปช่วย นายมานิต นพอมรบดี รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ก็ได้ลงพื้นที่ไปดูสถานที่เกิดเหตุและเยี่ยมเยียนผู้ได้รับบาดเจ็บ การกู้ซากรถไฟและการซ่อมแซมรางแล้วเสร็จในเวลาใกล้เที่ยงของอีกวัน พร้อมกับเปิดให้บริการรถไฟสายใต้ทุกขบวนได้อีกครั้งตามปกติ

**สาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุ**
วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวลา 11.30 น. นายยุทธนา ทัพเจริญ ผู้ว่าการการรถไฟแห่งประเทศไทย แถลงข่าวสถานการณ์หลังเกิดเหตุรถไฟตกรางบริเวณสถานีเขาเต่า อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ว่าสาเหตุที่ทำให้รถไฟตกราง เบื้องต้นคาดว่าอาจเกิดจากพนักงานขับรถไฟหลับใน เพราะมีหลักฐานว่าพนักงานขับรถไฟซึ่งจะต้องแวะจอดเพื่อรอรับเอกสารใบสับหลีกขบวนรถที่บริเวณ สถานีวังก์พง แต่ปรากฏว่าขบวนรถคันดังกล่าวได้ขับขบวนรถฝ่าไฟแดงตรงไปยังสถานีเขาเต่า ซึ่งมีขบวนรถสินค้าขาล่องจอดรอสับหลีก แต่เมื่อได้รับการติดต่อว่าขบวนรถดังกล่าววิ่งฝ่ามาด้วยความเร็วสูงถึง 105 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พนักงานที่สถานีเขาเต่าจึงได้สับหลีกรางเพื่อไม่ให้ขบวนรถไปชนกับขบวนรถสินค้าที่จอดอยู่ ทำให้รถไฟเกิดตกราง 
ต่อมา ทางสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศได้มีแถลงการณ์แสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่เชื่อว่าสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ไม่น่าจะเกิดมาจากพนักงานขับรถไฟ แต่น่าจะเกิดขึ้นมาจากมติของคณะรัฐมนตรีที่ปรับพนักงานออก ทำให้เหลือพนักงานทำงานไม่เพียงพอและต้องทำงานหนักจนไม่มีเวลาได้พักผ่อน บ้างก็ว่าเกิดจากความเสื่อมสภาพของอุปกรณ์

**อ้างอิง**
ห
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:อำเภอหัวหิน
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศเวียดนาม

ว
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เวียดนาม
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศมาเลเซีย

ม
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
บรรจง ปิสัญธนะกูล

บรรจง ปิสัญธนะกูลหรือ โต้ง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทยที่โด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณที่เขาร่วมงานกับภาคภูมิ วงศ์ภูมิ ซึ่งเป็นผลงานที่แจ้งเกิดบรรจงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญหน้าใหม่ของไทยเนื่องภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณทำรายได้มากถึง 120 ล้านบาท ทำให้บรรจงและภาคภูมิก้าวสู่วงการหนังสยองขวัญอย่างเต็มตัว หลังจากนั้นบรรจงได้มีภาพยนตร์สยองขัวญอีกมากมายที่เขาร่วมกำกับได้แก่ แฝด สี่แพร่งตอนคนกลาง ห้าแพร่งตอนคนกอง ซึ่งแต่ละเรื่องล้วนทำรายได้มากมายทั้งสิ้น

**ประวัติ**
บรรจง ปิสัญธนะกูล จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว, จังหวัดสมุทรปราการ ปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาภาพยนตร์และภาพนิ่ง หลังจากนั้นบรรจงได้ทำงานในเป็นครีเอฟของรายการTeen Talk ภายหลังบรรจงได้เริ่มงานกำกับโดยเขาได้ทำงานกำกับโฆษณาและได้มีผลงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง Color Blind หลังจากนั้นบรรจงได้ก้าวสู่อาชีพผู้กำกับอย่างเต็มตัวโดยการกำกับภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณซึ่งเขาร่วมกำกับกับภาคภูมิ วงศ์ภูมิซึ่งในภาพยนตร์สร้างกระแสและทำรายได้เป็นประวัติกาล และทำให้ภาพผีขี่คอยังติดตาคนดูหลายคนและมีหนังหลายเรื่องนำไปล้อเลียนอีกด้วย เช่น บุปผาราตรี 3.1 เป็นต้น
หลังจากความสำเร็จของชัตเตอร์ บรรจงและภาคภูมิได้รับการชื่นชมและได้เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะผู้กำกับหน้าใหม่ไฟแรง ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถขายได้ในหลายประเทศนอกจากนั้นยังได้มีคนซื้อลิขสิทธิไปรีเมคเป็นจำนวนมากรวมถึงฮอลลีวู้ดด้วย หลังจากนั้นบรรจงได้มีผลงานกำกับเรื่องใหม่นั่นก็คือ แฝดภาพยนตร์สยองขัวญที่ออกฉายในปี 2550 ซึ่งเขาร่วมกำกับกับภาคภูมิอีกครั้ง แฝดทำรายได้ไปกว่า 70 ล้านบาทเฉพาะในประเทศไทยและยังขายได้ในอีกหลายประเทศ 
ในปี 2551 บรรจงได้มีผลงานการกำกับเรื่องใหม่เรื่อง สี่แพร่งซึ่งเป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่รวมเรื่องสั้นทั้งหมดสี่เรื่องไว้ในหนังเรื่องเดียวโดยบรรจงได้กำกับในตอน คนกลางซึ่งมีเนื้อหาที่สยองขวัญปนตลก มีการล้อเลียนและเสียดสีหนังต่างประเทศรวมถึงหนังของบรรจงเองอีกด้วย หลังจากสี่แพร่งเข้าฉายก็ทำรายได้มากถึง 80ล้านบาทและขายได้ในอีกหลายประเทศและได้รับรางวัลสุพรรณหงษ์อีกด้วย นอกจากนั้นสี่แพร่งยังได้รับคำชื่นชมอีกมากทำให้มีการสานต่อโดยเปลี่ยนจากสี่แพร่งเป็นห้าแพร่ง ห้าแพร่งเป็นภาพยตร์ที่รวมเรื่องสั้นห้าเรื่องไว้ในเรื่องเดียวซึ่งบรรจงได้ร่วมกำกับในตอนคนกองและได้สร้างกระแสวิจารณ์มากมายเนื่องจากเนื้อหาที่ยังคงสยองขวัญปนตลกที่ยังคงล้อเลียนและเสียดสีทั้งวงการบันเทิง วงการภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งได้ทำสถิติคือภาพยนตร์สยองขวัญเปิดตัววันแรกสูงสุดโดยทำรายได้ไปถึง15ล้านบาทในวันแรกและขณะนี้ก็ทำรายได้ไปมากกว่า100ล้านบาทและยังคงทำรายได้ต่อไป
ในปี พ.ศ. 2553 เขามีผลงานการกำกับหนังรักเรื่องแรกคือเรื่อง กวน มึน โฮ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือ สองเงาในเกาหลี ของ ทรงกลด บางยี่ขัน ผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องต่อมาคือเรื่อง พี่มาก..พระโขนง ทำรายได้รวมทั่วประเทศกว่า 1,000 ล้านบาท ถือเป็นภาพยนตร์ที่สร้างรายได้มากที่สุดของจีทีเอช
ในปี พ.ศ. 2559 เขามีผลงานการกำกับหนังรักเรื่องที่สองและเป็นหนังเรื่องแรกของค่ายจีดีเอช ห้าห้าเก้า โดยมีชื่อเรื่องว่า"แฟนเดย์..แฟนกันแค่วันเดียว"

**ผลงาน**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/หลุมดำ

=== หลุมดำ**
หลุมดำ ถูกเสนอเมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อโดย Pitt
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
# ยังแปลไม่ครบ ตรวจไม่เสร็จ ยังไม่ได้ตรวจสอบความถูกต้องของเนื้อหาบางส่วนที่ไม่มีในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ และยังไม่ได้แก้ลิงก์แดงจำนวนมาก ใจเย็นๆ อย่าเพิ่งรีบเสนอ คนเขียนยังไม่รีบเลย --Tinuviel | พูดคุย 100px 13:59, 6 ตุลาคม 2552 (ICT)
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#ง่ะ ยังไม่ต้องเสนอเป็นบทความคุณภาพก็ได้นะคะ  เนื้อหาความถูกต้องไม่เป๊ะแน่นอน ตอนนี้เก็บกวาดได้แค่เอาภาษาอังกฤษออก  ลิงก์แดงก็ยังไม่รู้จะแก้ยังไงเลย ตอนนี้ก็มีสอบเยอะแยะมากมาย สิท่าจะแก้ไม่ทันวันที่ 20 แน่นอนค่ะ แต่ก็ไม่อยากได้เครื่องหมายหักอ่ะค่ะ T^T Celiviel
#* โอ.. ดีใจเจอคุณ Celiviel นึกว่าทิ้งวิกิพีเดียไปซะแล้ว พยายามช่วยเก็บกวาดบทความอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ว่ามึนเหลือหลาย มีทฤษฎีหนักๆ อยู่ในเนื้อเรื่องเพียบเลย สอบเสร็จแล้วกลับมาช่วยกันต่อนะคะ --Tinuviel | พูดคุย 100px 22:21, 11 ตุลาคม 2552 (ICT)

**เสนอรอบ 2**
หลุมดำ ถูกเสนอเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2553  และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย Jo Shigeru 
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
# 
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# มันยังไม่ได้ทำอะไรเพิ่มจากคราวก่อนเลยนะคะ บทความวิทยาศาสตร์หนักๆ อ้างอิงถึงทฤษฎียากๆ เยอะแยะใช้เวลาตรวจนานมาก ขอให้ผู้พัฒนาบทความพร้อมก่อนแล้วเสนอเองดีกว่าค่ะ --Tinuviel | พูดคุย 100px 13:35, 25 เมษายน 2553 (ICT)
#
เศรษฐทรัพย์

เศรษฐทรัพย์ (economic goods) ในภาควิชาเศรษฐศาสตร์มหภาคและการบัญชี คือ สินค้าทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้หรือมีคุณสมบัติทางกายภาพ เป็นผลิตภัณฑ์ที่สามารถโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขายไปให้กับผู้ซื้อ เป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับการบริการ เศรษฐทรัพย์เป็นทรัพย์ที่มีจำนวนจำกัด หายาก ไม่พอเพียงกับความต้องการของมนุษย์ มีต้นทุนในการผลิต จำเป็นต้องซื้อขาย

**คุณลักษณะของเศรษฐทรัพย์**
เศรษฐทรัพย์จะถูกใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากมีอุปสงค์มากกว่าอุปทาน ทั้งนี้ หากมีอุปทานมากกว่าอุปสงค์แล้ว จะมีการใช้เศรษฐทรัพย์น้อยลง สิ่งของบางสิ่งถูกใช้แต่มีความขาดแคลนไม่มากพอที่จะทำให้สิ่งๆนั้นมีราคาทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ชั้นบรรยากาศ สิ่งของเหล่านี้เรียกกว่า "สินค้าไร้ราคา"

**ชนิดของเศรษฐทรัพย์**
 สินค้าบริโภค (Consumer Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคหรือสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ทันที- สินค้าทุน (Capital Goods) เป็นสินค้าที่นำมาบริโภคโดยตรงไม่ได้ เป็นสินค้าที่นำไปผลิตสินค้าอื่นๆ เพื่อบริโภคอีกทีหนึ่ง

**สินค้าและเศรษฐทรัพย์**
สินค้าและเศรษฐทรัพย์มีความหมายที่แตกต่างกันและไม่สามารถใช้แทนกันได้ สินค้าหมายถึงสินค้าใด ๆ ก็ได้ที่มีอยู่ในระบบเศรษฐกิจ แต่เศรษฐทรัพย์หมายถึงสินค้าที่มีต้นทุนและมีปัจจัยแลกเปลี่ยนคือเงิน

**อ้างอิง**
 Bannock, Graham et al. (1997). Dictionary of Economics, Penguin Books.- Milgate, Murray (1987), "goods and commodities," The New Palgrave: A Dictionary of Economics, v. 2, pp. 546–48. Includes historical and contemporary uses of the terms in economics.
หมวดหมู่:ทฤษฎีของผู้บริโภค
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์มหภาค
แม่แบบ:กลุ่มสิบเจ็ดมณฑล

ใช้สำหรับข้อมูลหรือรัฐ/อาณาจักรที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสิบเจ็ดมณฑลของเนเธอร์แลนด์ และสหราชรัฐเบอร์กันดีของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:แม่แบบรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:แม่แบบประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:แม่แบบประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส 
หมวดหมู่:แม่แบบประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศฝรั่งเศส 
หมวดหมู่:กล่องนำทางประเทศเยอรมนี
มิดทาวน์ทาวเวอร์

มิดทาวน์ทาวเวอร์ (ทับศัพท์จาก Midtown Tower) เป็นอาคารอเนกประสงค์ในย่านรปปงงิ เขตมินาโตะ โตเกียว สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 สูง 248.1 เมตร เป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และเคยเป็นอาคารสูงที่สุดในโตเกียว บนอาคารเป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น

**การก่อสร้าง**
มิดทาวน์ทาวเวอร์ตั้งอยู่ในโตเกียวมิดทาวน์ ด้วยความสูง 248.1 เมตร จึงเป็นอาคารที่สูงที่สุดในบรรดาหกอาคารในโตเกียวมิดทาวน์ และเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโตเกียวตั้งแต่การก่อสร้างขั้นต้นเสร็จสิ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 สำนักงานในอาคารเริ่มเปิดทำการตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ในปีเดียวกัน และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 ออกแบบโดยบริษัทสกิดมอร์ โอวิงส์แอนด์เมอร์ริลล์ จากชิคาโก ด้วยการสนับสนุนจากบริษัทนิคเคน เซคเค ก่อสร้างโดย บริษัททาเกนากะ และไทเซ

**การใช้งาน**
เนื่องจากมิดทาวน์ทาวเวอร์เป็นอาคารอเนกประสงค์ แต่ละชั้นจึงใช้ประโยชน์แตกต่างกัน ชั้น 4 ทั้งชั้นแบ่งเป็นห้องประชุมหลายห้อง ชั้น 5 เป็นที่ตั้งของ Tokyo Midtown Design Hub ซึ่งเป็นห้องแสดงผลงานและพื้นที่จัดนิทรรศการ ประชุมร่วมมือ และอภิปรายของนักออกแบบ ชั้น 6 เป็นที่ตั้งของศูนย์การแพทย์โตเกียวมิดทาวน์ ซึ่งเป็นสถานประกอบการแพทย์แห่งแรกในญี่ปุ่นที่ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ชั้น 7–44 จัดไว้เป็นพื้นที่สำนักงานธุรกิจและเป็นที่ตั้งสำนักงานของบริษัทต่าง ๆ เช่น  Yahoo! Japan และ Cisco Systems สิ่งที่แตกต่างจากอาคารระฟ้าแห่งอื่นในย่านเดียวกันอย่างเช่น  Roppongi Hills Mori Tower คือ ชั้นบนสุดของมิดทาวน์ทาวเวอร์ คือชั้น 54 ไม่ได้เป็นจุดชมทิวทัศน์สำหรับนักท่องเที่ยว แต่ใช้เป็นสำนักงานและฝ่ายซ่อมบำรุงของอาคาร

**ริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว**
ชั้นที่ 45–53 เป็นที่ตั้งของโรงแรมริทซ์ คาร์ลตัน โตเกียว ซึ่งเป็นสาขาที่สองในญี่ปุ่น ประกอบด้วยห้องพัก 248 ห้อง และส่วนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง อย่างเช่นห้องพัก President Suite ที่ราคาแพงที่สุดในญี่ปุ่น ราคาคืนละ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และโรงน้ำชาแบบญี่ปุ่นอายุ 200 ปี โรงแรมออกแบบโดย Frank Nicholson นักออกแบบตกแต่งภายในที่มีชื่อเสียง ด้วยแรงบันดาลใจจากศิลปะยุโรปคลาสสิกผสานกับรูปแบบที่ร่วมสมัย และยังมีภาพวาดสี่ภาพสูง 8.1 เมตร วาดโดย Sam Francis ปรากฏอยู่ที่ห้องรับรองของอาคารที่ทางโรงแรมใช้งานร่วมกับชั้น 2 และ 3

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่ออาคารและสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ
*title=Midtown Tower
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในโตเกียว
วีเซอร์

วีเซอร์ (Weezer) เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกันจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี 1992 เดิมทีมีสมาชิกประกอบด้วย ริเวอร์ คัวโม (ร้องนำ กีตาร์ลีด) แพทริก วิลสัน (กลอง ร้องประสาน) แมตต์ ชาร์ป (เบส ร้องประสาน) และเจสัน ครอปเปอร์ (กีตาร์จังหวะ ร้องประสาน) โดยต่อมาครอปเปอร์ออกไปแล้ว ไบรอัน เบลล์ มาแทน และต่อมาแมตต์ ชาร์ปออกไปและแทนที่โดยไมกีย์ เวลช์ ซึ่งต่อมาก็ได้สกอตต์ ไชร์นเนอร์มาแทนที่ พวกเขามีผลงานอัลบั้มเต็ม 6 ชุด มีอีพี 6 ชุด และดีวีดี 1 ชุด วีเซอร์มียอดขายมากกว่า 8 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 12 ล้านชุดทั่วโลก
ซิงเกิลดังของวงอย่างเช่นเพลง "Buddy Holly," "Undone - The Sweater Song", "Island in the Sun", "Hash Pipe", "Beverly Hills" และ "Pork and Beans".
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 วงยืนยันว่าจะออกอัลบั้มชุดที่ 7 ชื่อชุด Raditude ออกวางขายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 มีซิงเกิลแรกชื่อ  "(If You're Wondering If I Want You To) I Want You To"

**ผลงาน**
Weezer (1994)
*Pinkerton (1996)
*Weezer (2001)
*Maladroit (2002)
*Make Believe (2005)
*Weezer (2008)
*Raditude (2009)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
สเตอรีโอโฟนิกส์

สเตอรีโอโฟนิกส์ (Stereophonics) เป็นวงร็อกชาวเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1992 ใน Cwmaman ปัจจุบันมีสมาชิกคือ เคลลี โจนส์ (ร้องนำและกีตาร์) ริชาร์ด โจนส์ (เบส และร้องประสาน) จาเวียร์ เวย์เลอร์ (กลอง) อดัม ซินดานี (กีตาร์และร้องประสาน) และสมาชิกร่วมตอนทัวร์ โทนี เคิร์กแฮม (คีย์บอร์ด) และสมาชิกเดิมคือสจ๊วต เคเบิล (อดีตมือกลอง) สเตอรีโอโฟนิกส์มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 6 ชุด ที่ 5 ชุดติดอันดับ 1 บนยูเคอัลบั้มส์ชาร์ต สำหรับอัลบั้มชุดที่ 7 ชุด Keep Calm and Carry On ออกขายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009
สเตอรีโอโฟนิกส์ มีผลงานอัลบั้มเปิดตัวชุด Word Gets Around ออกขายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 ติดอันดับ 6 ในสหราชอาณาจักร มีซิงเกิลคือ "Local Boy in the Photograph", "More Life in a Tramps Vest" และ "A Thousand Trees" ที่ต่างก็พลาดการติดอันดับใน 20 อันดับแรก จนวงประสบความสำเร็จเมื่ออกอัลบั้มชุด Performance and Cocktails  (มีซิงเกิลอย่าง "The Bartender and the Thief", "Just Looking" และ "Pick a Part That's New") ในปี 1999 และหลังจากนั้นก็มีซิงเกิลติดท็อปเท็นหลายซิงเกิล รวมถึงการมีซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "Dakota" ในปี 2005 นอกจากนั้นวงอย่างได้รับการชมเชยในเรื่องการแสดงสด ได้แสดงตามงานเทศกาลดนตรีที่มีชื่อเสียงหลายงานใหญ่ เช่น รีดดิงและลีดส์ ในปี 2000 งานแกลสตันบูรี ในปี 2002 และไอเอิลออฟไวต์ ปี 2004 และ 2009

**ผลงาน**
Word Gets Around (1997)
*Performance and Cocktails (1999)
*Just Enough Education to Perform (2001)
*You Gotta Go There to Come Back (2003)
*Language. Sex. Violence. Other? (2005)
*Pull the Pin (2007)
*Keep Calm and Carry On (2009)- Graffiti on the Train (2013)- Keep the Village Alive (2015)- Scream Above the Sounds (2017)- Kind (2019)- Oochya! (2022)- Make 'em Laugh, Make 'em Cry, Make 'em Wait (2025)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเวลส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
แม่แบบ:กล่องข้อมูล จังหวัดดัตช์

}}|(nl) (fy)}}  
{location_image|Image:Netherlands with provinces.png}
เมืองหลวง

ข้าหลวง

ศาสนา ()

พื้นที่ • เนื้อที่ • บริเวณน้ำ
  กม² () กม²
ประชากร () • ทั้งหมด • ความหนาแน่น  
 ()/กม² ()
เพลงประจำจังหวัด   

รหัส ISO
NL-
เว็บไซต์

หมวดหมู่:แม่แบบเกี่ยวกับประเทศเนเธอร์แลนด์ 
หมวดหมู่:กล่องข้อมูลเขตการปกครอง
ca:Plantilla:Infobox Dutch Province
es:Plantilla:Ficha de entidad subnacional
fr:Modèle:Infobox Province des Pays-Bas
fy:Berjocht:Provinsje
id:Templat:Infobox Dutch Province
ja:Template:基礎情報 オランダの州
la:Formula:Provincia Nederlandica
nds-nl:Sjabloon:Provinzietabel
nl:Sjabloon:Infobox provincie Nederland
nn:Mal:Infoboks provins i Nederland
no:Mal:Infoboks provins Nederland
pt:Predefinição:Info/Província dos Países Baixos
zh:Template:Infobox Dutch Province
ไอเอิร์นเมเดน

ไอเอิร์นเมเดน (Iron Maiden) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอังกฤษจากเลย์ตันในอีสต์ลอนดอน ก่อตั้งวงในปี 1975 ควบคุมวงโดยผู้ก่อตั้ง ทั้งยังเป็นมือเบส นักเขียนเพลง สตีฟ แฮร์ริส ตั้งแต่เริ่มต้นวงออกผลงานอัลบั้ม 35 ชุด โดยเป็นสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด อัลบั้มแสดงสด 9 ชุด อีพี 9 ชุด และอัลบั้มรวมเพลง 8 ชุด
วงถือเป็นผู้บุกเบิกเพลงแนวนิวเวฟออฟบริติฟเฮฟวีเมทัล ไอเอิร์นเมเดนประสบความสำเร็จตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และหลังจากนั้นเปลี่ยนสมาชิกหลายครั้ง ก็ยังมีอัลบั้มที่ขายได้ระดับแผ่นเสียงทองคำขาวและแผ่นเสียงทองคำ รวมถึงอัลบั้มขายได้หลักแผ่นเสียงทองคำขาวในสหรัฐอเมริกาอย่างชุด The Number of the Beast ในระหว่างปี 1982 และชุด Piece of Mind ในปี 1983 ส่วนอัลบั้มชุดหลัง ๆ อย่าง A Matter of Life and Death ที่ออกขายในปี 2006 ก็ขึ้นสูงสุดอันดับ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มขายได้แผ่นเสียงทองคำในสหราชอาณาจักร
ไอเอิร์นเมเดนมียอดขายมากกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก โดยปราศจากการสนับสนุนหลักหรือทางสถานีวิทยุ วงยังได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโล ในสาขาประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในปี 2002 และได้มีชื่ออยู่ในฮอลลีวูดร็อกวอล์ก บนถนนซันเซตบูเลวาร์ด ลอสแอนเจลิส แนวเพลงของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากวงทินลิซซี ดีปเพอร์เพิล ยูรายห์ฮีป และวิชโบนแอช

**สตูดิโออัลบั้ม**
 Iron Maiden (1980)- Killers (1981)- The Number of the Beast (1982)- Piece of Mind (1983)- Powerslave (1984)- Somewhere in Time (1986)- Seventh Son of a Seventh Son (1988)- No Prayer for the Dying (1990)- Fear of the Dark (1992)- The X Factor (1995)- Virtual XI (1998)- Brave New World (2000)- Dance of Death (2003)- A Matter of Life and Death (2006)- The Final Frontier (2010)- The Book of Souls (2015)- Senjutsu (2021)

**สมาชิกของวง**
 Steve Harris – เบส (1975–ปัจจุบัน)- Dave Murray – กีตาร์ (1976-1977, 1977–ปัจจุบัน)- Adrian Smith – กีตาร์ (1980–1990, 1999–ปัจจุบัน)- Bruce Dickinson –ร้องนำ (1981–1993, 1999–ปัจจุบัน)- Nicko McBrain – กลอง (1982–ปัจจุบัน)- Janick Gers – กีตาร์ (1990–ปัจจุบัน)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:วงกลุ่มหก
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลแบ่งตามสัญชาติ

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัล
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามสัญชาติ
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (ทองดี)

เจ้าพระยาธรรมาธิกร (ทองดี) ต้นสกุลธรรมสโรช นามเดิมว่า ทองดี เป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยชั้นเดิมมีบรรดาศักดิ์เป็นจมื่นศรีสรรักษ์ แล้วเลื่อนขึ้นเป็นพระยาพิพัฒโกษาและได้รับประราชทานโปรดเกล้าฯ ตั้งให้เป็นเจ้าพระยาธรรมากร เสนาบดีจตุสดมภ์กรมวังคนที่ 2 ในรัชกาลที่ 1

**ประวัติ**
เจ้าพระยาธรรมาธิกร (ทองดี ธรรมสโรช) เป็นบุตรของเจ้าพระยาอภัยราชา ที่เรียกกันว่า เจ้าคุณประตูจีน ครั้งกรุงศรีอยุธยา เจ้าพระยาอภัยราชาผู้นี้ตามความในราชพงศาวดาร เดิมเป็นเจ้าพระยาสุภาวดี บ้านอยู่ประตูจีน แล้วได้เลื่อนเป็นเจ้าพระยาอภัยราชา ตำแหน่งสมุหพระกลาโหม ในตอนปลายแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พร้อมกันกับพระยาธรรมไตรโลก บ้านคลองแกลบ ได้รับแต่งตั้งขึ้นเป็นเจ้าพระยามหาเสนาธิบดีศรีสมุห พระกลาโหม (เจ้าพระยากลาโหม คลองแกลบ) เจ้าพระยาอภัยราชา (เจ้าคุณประตูจีน) มีบุตรชายคนโตคือพระสำราญองค์ (ต้นสกุลสโรบล) เป็นข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 1 พระสำราญองค์มีบุตรคือพระยาศรีสุริยะพาหะ (สระ) ข้าราชการในรัชกาลที่ 2 พระยาศรีพาหะ มีบุตรคือพระยามณเฑียรบาล (บัว) เป็นพระพี่เลี้ยงของพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านผู้นี้เป็นคุณตาของคุณจอมมารดาเลี่ยม (เล็ก) ผู้เป็นคุณจอมมารดาของพระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจำรัส 
นามสกุลธรรมสโรช ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  พระราชทานแก่ นายพลตรี พระวิบุลอายุรเวท (เสข ธรรมโรช) แต่ครั้งยังเป็นนายพันตรี หลวงศักดาพลรักษ์ ผู้รั้งผู้อำนวยการโรงพยาบาลทหารบกกลาง ว่า ธรรมสโรช (Dharmasaroja) ซึ่งท่านผู้นี้เป็นบุตรของหลวงเทวะวงศวโรปการ (เสน) อันเป็นบุตรของจมื่นสรสิทธิราช (จุ้ย) กับท่านไม้จีน บุตรของท่านคล้าย (ข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) ทางมารดาของพระยาวิบุลอายุรเวทคือท่านศิลาเป็นบุตรีของท่านทันและเป็นหลานตาของพระยาอุทัยธรรม (นุด) ผู้เป็นบุตรของเจ้าฟ้าชายนเรนทรราชกุมารหรือพระนเรนทรราชา (ต้นสกุลรุ่งไพโรจน์) ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 18 ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ในกรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ (เจ้าหญิงฉิม) ซึงเป็นพระราชธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช
ในเวลาก่อนหน้าที่พระยาวิบุลอายุรเวทจะได้รับนามสกุลพระราชทานก็ได้มีผู้สืบสายโลหิตโดยตรงในสกุลอีกผู้หนึ่งได้รับพระราชทานนามสกุลจากรัชกาลที่ 6 ว่าสกุล รัตนทัศนีย (Ratnadasniya) คือพระยามหิมานุภาพ (เป๋า รัตนทัศนีย์) กรมพระตำรวจในซ้าย บิดาคือพระยาณรงค์วิไชย (ทัศ) ผู้เป็นต้นสกุลรัตนทัศนีย ปู่คือพระยาเพชรพิไชย (เอี่ยม ธรรมสโรช) ซึ่งเป็นพี่ชายของท่านคล้ายและพระยาราชงคราม (อินทร์) และท่านพลับ
ในเวลาใกล้เคียงกันกับที่พระยาวิบุลอายุรเวทได้รับพระราชทานนามสกุล ก็ได้มีผู้สืบสายโลหิตโดยตรงในสกุลอีกผู้หนึ่งได้รับพระราชทานนามสกุลจากรัชกาลที่ ๖ ว่าสกุล อินทรวิมล (Indravimala) คือ นายร้อยโท นายศุขแพทย์ ผู้บังคับหมวดพยาบาล โรงเรียนนายร้อยชั้นปฐม บิดาชื่อนายเผื่อน ปู่คือพระยาราชสงคราม (อินทร์) ผู้เป็นต้นตระกูล อินทรวิมล ซึ่งแยกออกไปจากสกุลธรรมสโรช

**อ้างอิง**
http://www.brh.thaigov.net/new/brh/about/brh_history_web/036.htmfix-attempted=yes  หนังสือประวัติสำนักพระราชวัง พิมพ์ครั้งที่ ๓ สำนักพระราชวัง กรกฎาคม ๒๕๔๓)
หมวดหมู่:เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี
ธรรมาธิกรณาธิบดี
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าแบ่งตามประเทศ

หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:ประเภทของสิ่งก่อสร้างแบ่งตามประเทศ
ท้าวภัณฑสารนุรักษ์ (เจ้าจอมเพิ่ม ในรัชกาลที่ 5)

ท้าวภัณฑสารนุรักษ์ หรือ เจ้าจอมเพิ่ม ในรัชกาลที่ 5  สกุลรัตนทัศนีย ตำแหน่งผู้ช่วยราชการพระคลังข้างในและเป็นกวีหญิงแห่งราชสำนักและเป็นผู้สร้างวัดเสมียนนารี  ต่อจากมารดาของท่านคือท่านขำ  ท่านเป็นธิดาขุนสมุทรสาคร(ยอด) และท่านขำ เสมียนพระคลังใน ท่านขำเป็นธิดาพระยาวิเศษภักดี  เจ้าเมืองสงขลา คนที่ 3 (เถี้ยนจ๋ง ณ สงขลา พ.ศ. ๒๓๕๕๘-๒๓๖๐ สายสกุล "โรจนะหัสดิน") 
เจ้าจอมเพิ่ม  เกิดเมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. 2400  เมื่ออายุ ๕ ขวบ  ได้เข้าถวายตัวเป็นข้าทูลละอองธุลีพระบาทในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้อยู่ในละครสำรับเล็ก   ได้เป็นศิษย์ของคุณโต(แย้ม อิเหนา) ถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  เมื่ออายุ 17 ปี  ทรงพระกรุณายกขึ้นเป็นเจ้าจอมอยู่งาน   ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัด ๒ ชั่ง ๑๐ ตำลึง และได้รับพระราชทานเงินกลางปีอีก 5 ชั่ง ต่อมาได้รับพระราชทานหีบหมากกะไหล่ทอง   และหีบหมากตราจุลจอมเกล้า ต่อมาในวันที่ 15 เมษายน รัตนโกสินทร์ศก 130 ตรงกับ พ.ศ. ๒๔๕๔ ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรให้เป็น ท้าวภัณฑสารนุรักษ์ ตำแหน่งผู้ช่วยราชการพระคลังข้างใน ถือศักดินา 800 
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯทรงเล็งเห็นอุปนิสัยและความสามารถเฉพาะตัวของเจ้าจอมเพิ่ม ว่าเป็นคนใฝ่ความรู้ จึงโปรดให้พระยาศรีสุนทรโวหารเป็นครูสอนหนังสือ ตลอดจนสอนกาพย์กลอนโคลงฉันท์ให้ท่าน เปิดการสอนที่มุขกระสัน พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท เรียนกันแบบติวเตอร์ ตัวต่อตัวตั้งแต่ ๑๐.๐๐ -๑๓.๐๐ น. ทุกวัน
วันหนึ่ง พระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 เสด็จมาขณะที่คุณจอมกำลังเรียนลิลิตและกาพย์กลอนโคลงฉันท์อยู่ ทรงเห็นว่ามีฝีมือในเชิงกวีของท่านไม่เลวเลย   พระยาศรีสุนทรโวหารก็กราบบังคมทูลว่าเจ้าจอมเพิ่มมี "หัว" ทางนี้ น่าจะเป็นกวีหญิงแห่งราชสำนักได้ จึงเป็นที่พอพระราชหฤทัยมาก เพราะพระองค์เองมีพระราชประสงค์จะมีคู่โต้เชิงกวี จึงพระราชทานเงิน ๓ ชั่งและหีบหมากกะไหล่ทองให้ เมื่อเรียนจนจบวิชาแล้ว พระเจ้าอยู่หัวก็โปรดให้เจ้าจอมเพิ่มได้ตามเสด็จไปตามที่ต่างๆ ได้มีโอกาสชมภูมิประเทศที่สวยงามเพื่อจะ " ฟัก" เป็นบทกวีในมันสมอง จึงโปรดเกล้าฯให้ตามเสด็จพระราชดำเนินทุกแห่ง ไม่ว่าใกล้หรือไกล  เช่นคราวหนึ่งเสด็จอ่างศิลาและเขาสามมุก พระเจ้าอยู่หัวทรงม้า   คุณจอมก็นั่งเกวียนตามเสด็จ
เจ้าจอมเพิ่ม ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 14 เมษายา พ.ศ. 2494 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สิริอายุได้ 94 ปี ท่านมีอายุยืนนานมากถึง 6 แผ่นดิน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 2454 - 2454 - 2464 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระภรรยาในรัชกาลที่ 5
พิ่ม
หมวดหมู่:ท้าวภัณฑสารนุรักษ์