Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ที่พักสงฆ์บ้านหนองบัว

ที่พักสงฆ์บ้านหนองบัว ตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านหนองบัว  หมู่ที่ 9 ตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นที่พักสงฆ์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5

**สภาพวัด**
ที่พักสงฆ์บ้านหนองบัว เป็นที่พักสงฆ์ขนาดใหญ่ ได้รับการตั้งเป็นที่พักสงฆ์เมื่อปี พ.ศ. 2547 มีพื้นที่ 30 ไร่เศษ ตัววัดตั้งอยู่บนพื้นที่ป่าสาธารณประโยชน์ของชุมชน มีศาสนสถาน-ถาวรวัตถุอยู่ประปรายกระจายไปตามป่าภายในอาณาบริเวณวัด  ภายในวัดมีความร่มรื่นและเงียบสงัด ห่างไกลจากหมู่บ้านและถนนใหญ่ มีบรรยากาศที่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม

**ประวัติวัด**

**ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ**
 วิหารศิลาแลง 1 หลัง- ศาลาการเปรียญขนาดเล็ก 1 หลัง- หอสวดมนต์ 1 หลัง - กุฏิเดี่ยว 5 หลัง- ห้องน้ำ 2 หลัง
หมวดหมู่:ศาสนสถานในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:นักแสดง ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย

หมวดหมู่:ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย
ทรู
หมวดหมู่:ผู้เข้าร่วมเรียลลิตีโชว์
แมกโนเลีย (แก้ความกำกวม)

แมกโนเลีย (magnolia) อาจหมายถึง- แมกโนเลีย สกุลดอกไม้ชนิดหนึ่ง- สีแมกโนเลีย สีชนิดหนึ่งใกล้เคียงกับสีขาว เป็นสีของดอกแมกโนเลีย- แมกโนเลีย ภาพยนตร์ปี 1999 กำกับโดย พอล โธมัส แอนเดอร์สัน นำแสดงโดย ทอม ครูส และ ฟิลิป ฮอฟฟ์แมน- โครงการบ้านแมกโนเลียส์ (Magnolias) สถานที่ถ่ายทำรายการทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย
อัศวินดาบกายสิทธิ์

อัศวินดาบกายสิทธิ์ หรือ อภินิหารดาบทองคำ เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา กำกับโดย เฉิน เลียก ปิน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ถ่ายทำที่ฮ่องกงและไต้หวัน

**เรื่องย่อ**
ในระหว่างศึกสองตระกูล ระหว่างตระกูลชิงกับตระกูลเหอ เพื่อแย่งชิงสิทธิ์เหนือภูเขา ซึ่งมีแร่เกลือมูลค่ามหาศาล เหว่ยชิง บุตรชายตระกูลชิง (มิตร ชัยบัญชา) เกิดความรักกับบุตรสาวตระกูลเหอ (เพชรา เชาวราษฎร์ และกว่าน หลิง) ซึ่งสร้างความโกรธแค้นให้กับผู้นำของทั้งสองตระกูล  ในขณะเดียวกัน ลู่หุ้ย (เถียนเหย่) ซึ่งก็หมายปองในตัวบุตรสาวตระกูลเหอ ก็เข้ามาขัดขวางความรักของคนทั้งคู่ การฆ่าฟันกันเพื่อความรัก และศักดิ์ศรีของตระกูลจึงเกิดขึ้น

**การสร้าง**
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ต่างประเทศเรื่องแรก ที่มิตรร่วมแสดง และเป็นเรื่องเดียวจาก 3 เรื่องที่มิตรร่วมถ่ายทำจนจบก่อนจะเสียชีวิต มิตรถ่ายภาพยนตร์จีนค้างอีกเรื่องหนึ่งคือเรื่อง จอมดาบพิชัยยุทธ (2514) ซึ่งได้เปลี่ยนนักแสดงนำเป็นลือชัย นฤนาท แสดงต่อ และอีกเรื่องคือ ดาบคู่สะท้านโลกันต์ (2514) ให้ไชยา สุริยัน แสดงแทน โดยหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง บ้านสาวโสด มิตรเดินทางไปฮ่องกงพร้อมกับเพชราและคณะ ระหว่างวันที่ 1-5 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เพื่อถ่ายทำปิดกล้อง ก่อนจะกลับมาเกิดอุบัติเหตุเสียชีวิตในวันที่ 8 ตุลาคม ในการถ่ายทำเรื่อง อินทรีทอง  
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการถ่ายทำเป็นสองเวอร์ชัน มีกว่าน หลิง ดาราชาวฮ่องกง รับบทนางเอกสำหรับฉบับที่ฉายในต่างประเทศ และเพชรา เชาวราษฎร์ รับบทนางเอกสำหรับฉบับที่ฉายในประเทศไทย เดิมทีภาพยนตร์จะใช้ชื่อไทยว่า  อภินิหารดาบทองคำ หรือ ดาบอาญาสิทธิ์  แต่เมื่อฉายจริงได้เปลี่ยนชื่อเป็น อัศวินดาบกายสิทธิ์
หลังจากมิตร ชัยบัญชาเสียชีวิต ผู้สร้างได้แก้ปัญหาการถ่ายทำฉากที่ค้างอยู่ โดยใช้นักแสดงสมัครเล่นจากจังหวัดชัยภูมิ ชื่อ ชาติ ชัยภูมิ ซึ่งมีหน้าตาท่าทางคล้ายมิตรมาก มาแสดงแทน

**เชิงอรรถ**


**อ้างอิง**
 หนึ่งเดียว, ประวัติการณ์ที่สุดหนังไทย, 2549 ISBN 974-94228-8-0
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
ชายคา

ชายคาและคันทวยของวิหารในวัดมกุฏกษัตริยาราม
ชายคา คือส่วนของหลังคาที่ยื่นออกจากตัวอาคาร ทำหน้าที่ป้องกันแดด และฝน
ในงานสถาปัตยกรรมไทย เช่นเรือนไทย หรือโบสถ์ ฯลฯ ส่วนที่เป็นจันทันเอก ที่ยื่นออกมาเป็นชายคา มักจะมีไม้ค้ำยัน หรือคันทวย ที่ค้ำยันส่วนยื่นนี้ไว้เพื่อความแข็งแรงของโครงหลังคา และเพิ่มความสวยงามให้แก่อาคาร
ที่ปลายของชายคามักจะปิดทับหัวจันทันส่วนปลายด้วยวัสดุ เรียกกันว่าเชิงชาย และจะมีวัสดุปิดเชิงชายอีกชิ้นหนึ่ง เรียกว่า ปิดเชิงชาย หรือปิดนก โดยทั่วไปมักจะเป็นไม้เนื้อแข็ง แต่ในปัจจุบันจะมีวัสดุประเภทไม้เทียม ซึ่งเป็นวัสดุทำเลียนแบบไม้ ซึ่งมีความคงทนต่อสภาพดินฟ้าอากาศได้ดี
เชิงชายส่วนของชายคาด้านสกัดของอาคารจะเรียกว่าปั้นลม ในอาคารเรียนไทยจะเรียกส่วนของปั้นลมนี้ว่า ตัวเหงา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ตัวเหงากับตัวรื่นเริง คืออะไรในบ้านไทย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมไทย
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
ภาษาโสรา

ภาษาโสรา เป็นภาษากลุ่มมุนดาตอนใต้ในอินเดีย มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ 288,000 คน (2540) ในทางใต้ของรัฐโอริศา ที่อยู่ทางตะวันออกของอินเดีย แต่ก็มีที่รัฐอานธรประเทศ มัธยประเทศ พิหาร ทมิฬนาฑู เบงกอลตะวันตก และบางส่วนของรัฐอัสสัม เขียนด้วยอักษรเตลูกู อักษรละติน และอักษรโสรัง สมเป็งที่ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2479 ทางยูเนสโกจัดให้ภาษานี้อยู่ในกลุ่ม 'เสี่ยงใกล้สูญ'

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin; Bank, Sebastian, eds. (2016).  "Sora". Glottolog 2.7. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
*Ramamurti, R. S. (1931). A Manual of the Sora (Savara) Language. Delhi: Mittal Publication.
*Veṅkaṭarāmamūrti, G. (1986). Sora–English dictionary. Delhi: Mittal Publication.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Austroasiatic Languages: Munda and Mon–Khmer
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินเดีย
ศริพร วณิเกียรติ

ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ ศริพร วณิเกียรติ (Prof.Dr.Sariphorn Vanikieti, M.D., M.PH., D.A (Eng.), F.C.C.P. ที่ปรึกษาคณะกรรมการมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ อดีตคณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และผู้ช่วยเลขาธิการสภากาชาดไทย

**ประวัติการศึกษา**
 8 เมษายน พ.ศ. 2494 แพทยศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์- 5 เมษายน พ.ศ. 2495 สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์- 30 มกราคม พ.ศ. 2501 Diploma in Anaesthetics Board of Examination of England- 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 Fellow of the American College American College of Chest Physicians of Chest Physicians - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2514 อนุมัติบัตร สาขาวิสัญญีวิทยา แพทยสภา

**ประวัติการทำงาน**
 หัวหน้าภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- นายกสโมสรอาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ประธานสภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยท่านแรก- ศาสตราจารย์ ภาควิชาวิสัญญีวิทยา คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- คณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย- กรรมการแพทยสภา แพทยสภา- ผู้ช่วยเลขาธิการสภากาชาดไทย ฝ่ายการแพทย์และการบรรเทาทุกข์ สภากาชาดไทย- กรรมการสภามหาวิทยาลัยประเภททั่วไป (โดยการเลือกตั้ง) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ศาสตราจารย์กิตติคุณ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ปัจจุบัน ที่ปรึกษาคณะกรรมการมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์

**เกียรติประวัติ == - ผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมวิสัญญีแพทย์แห่งประเทศไทย- พ.ศ. 2521 แต่งตั้งคณะทำงานขอข้อมูลเรื่องการศึกษาสาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ เพื่อใช้ประกอบการพิจารณาจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ได้รับการบรรจุเข้าแผนพัฒนาฯ ให้ดำเนินการจัดตั้งเป็น "ภาควิชาเทคนิคการแพทย์" คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.md.chula.ac.th/rcat/dhx.htm date=2008-08-31 - คณะสหเวชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- http://www.chumbhot-pantip.org/index.php?f=committe&i=8 date=2007-09-28 
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์กิตติคุณ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ภาษาบันยูมาซัน

ภาษาบันยูมาซัน (Basa Banyumasan) รู้จักกันตามภาษาพูดว่า งาปัก (Basa Ngapak) เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาชวา ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในเขตบันยูมาซันในชวากลาง และบริเวณรอบๆเทือกเขาซลาเมตและแม่น้ำเซอรายู บริเวณใกล้เคียงในชวาตะวันตกและทางเหนือของจังหวัดบันเติน ร่วมกับเมืองในบริเวณนั้น อยู่ในภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตก ลักษณะทางภาษาศาสตร์ใกล้เคียงกับภาษามลายู ภาษาซุนดา ภาษามาดูรา ภาษาบาหลี

**ประวัติ**
นักวิชาการแบ่งพัฒนาการของภาษาชวาเป็น 4 ระยะ คือ- ภาษาชวาโบราณ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14 - 18- ภาษาชวายุคกลาง อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18 - 21- ภาษาชวาใหม่ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 21 - 25- ภาษาชวาสมัยใหม่ อยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 25 - ปัจจุบัน
การจัดแบ่งดังกล่าวนี้ ได้รับอิทธิพลจากการเกิดจักรวรรดิในชวา ในประวัติศาสตร์วัฒนธรรมชวา การเกิดจักรวรรดิทำให้เกิดการแบ่งระดับของภาษา ซึ่งแสดงฐานะทางสังคมของผู้พูด ระดับของภาษาเหล่านี้ไม่มีผลต่อชาวบันยูมาซันมาก ในบริเวณบันยูมาซัน ภาษาระดับสูงใช้กับผู้ที่มาจากทางตะวันออกของเกาะชวา 
ภาษาบันยูมาซันมีลักษณะที่ต่างจากภาษาชวามาตรฐานซึ่งกำหนดตามสำเนียงสุรการ์ตาและยอร์กยาการ์ตามาก ส่วนใหญ่เป็นทางด้านสัทวิทยา การออกเสียงและคำศัพท์ ซึ่งเกิดขึ้นจากการใช้คำศัพท์จากภาษาชวาโบราณมากกว่า และการอกเสียงสระต่างกัน

**ความสุภาพ**
ภาษาชวามีความแตกต่างไปตามสถานะทางสังคมของผู้พูด ในแต่ละระดับจะมีคำศัพท์และกฎทางไวยากรณ์เป็นของตนเอง ลักษณะแบบนี้พบในภาษาอื่นๆของเอเชียตะวันออกด้วย เช่น ภาษาเกาหลี ภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย
ในบริเวณบันยูมาซัน ภาษาระดับกลาง (Madya) และสุภาพ (Krama) มีใช้น้อย ส่วนใหญ่ใช้กับผู้ที่มาจากทางตะวันออกของเกาะชวา

**สำเนียง**
ภาษาบันยูมาซันแบ่งสำเนียงย่อยได้อีก เป็น สำเนียงเหนือ สำเนียงใต้ และสำเนียงบันเติน


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Javanese writing system
บันยูมาซัน
หญิง

หญิง อาจหมายถึง - ผู้หญิง หรือ สตรี (woman) มนุษย์เพศหญิง
** สุภาพสตรี (lady)
** เด็กผู้หญิง หรือ เด็กหญิง (girl)
** ความเป็นหญิง หรือ ความเป็น (ลูก) ผู้หญิง (femininity)- เพศหญิง หรือ เพศเมีย หรือ ตัวเมีย (female) เพศในสิ่งมีชีวิต
กตเวที

กตเวที หมายถึง ณัฏฐพงษ์ เป็นลูกแม่นก
# ความเชื่อเป็นของBODYSLAM
# ศรัทธาเป็นของ หินเหล็กไฟ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มงคลชีวิต 38 ประการ 
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
ตารางอักษรฮันกึล

ตารางต่อไปนี้แสดงจาโมในอักษรฮันกึล แยกตามพยัญชนะต้น สระ และพยัญชนะสะกด กำกับด้วยการถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมันฉบับปรับปรุง

**พยัญชนะต้น**

**สระ**

**พยัญชนะสะกด**

**การเรียงลำดับตามพจนานุกรม**
 เรียงแบบเกาหลีใต้
** พยัญชนะ: ㄱ (ㄲ) ㄴ ㄷ (ㄸ) ㄹ ㅁ ㅂ (ㅃ) ㅅ (ㅆ) ㅇ ㅈ (ㅉ) ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ
** สระ: ㅏ ㅐ ㅑ ㅒ ㅓ ㅔ ㅕ ㅖ ㅗ ㅘ ㅙ ㅚ ㅛ ㅜ ㅝ ㅞ ㅟ ㅠ ㅡ ㅢ ㅣ- เรียงแบบเกาหลีเหนือ
** พยัญชนะ: ㄱ ㄴ ㄷ ㄹ ㅁ ㅂ ㅅ ᆼ(ตัวสะกด) ㅈ ㅊ ㅋ ㅌ ㅍ ㅎ ㄲ ㄸ ㅃ ㅆ ㅉ ᄋ(ตัวต้น)
** สระ: ㅏ ㅑ ㅓ ㅕ ㅗ ㅛ ㅜ ㅠ ㅡ ㅣ ㅐ ㅒ ㅔ ㅖ ㅚ ㅟ ㅢ ㅘ ㅙ ㅝ ㅞ

**ชื่ออักษร**

**แบบเกาหลีใต้**
 ㄱ giyeok 기역 (หรือ gieok 기억)- ㄲ ssang giyeok 쌍 기역 (หรือ ssang gieok 쌍 기억)- ㄴ nieun 니은- ㄷ digeut 디귿- ㄸ ssang digeut 쌍 디귿- ㄹ rieul 리을- ㅁ mieum 미음- ㅂ bieup 비읍- ㅃ ssang bieup 쌍 비읍- ㅅ siot 시옷- ㅆ ssang siot 쌍 시옷- ㅇ ieung 이응- ㅈ jieut 지읒- ㅉ ssang jieut 쌍 지읒- ㅊ chieut 치읓- ㅋ kieuk 키읔- ㅌ tieut 티읕- ㅍ pieup 피읖- ㅎ hieut 히읗

**แบบเกาหลีเหนือ**
 ㄱ gieuk 기윽- ㄴ nieun 니은- ㄷ dieut 디읃- ㄹ rieul 리을- ㅁ mieum 미음- ㅂ bieup 비읍- ㅅ sieut 시읏- ㅈ jeu 즈 (หรือ jieut 지읒)- ㅊ cheu 츠- ㅋ keu 크- ㅌ teu 트- ㅍ peu 프- ㅎ heu 흐- ㄲ doen gieuk 된 기윽 (หรือ ssang gieuk 쌍 기윽)- ㄸ doen dieut 된 디읃 (หรือ ssang dieut 쌍 디읃)- ㅃ doen bieup 된 비읍 (หรือ ssang bieup 쌍 비읍)- ㅆ doen sieut 된 시읏 (หรือ ssang sieut 쌍 시읏)- ㅉ doen jieut 된 지읒 (หรือ ssang jieut 쌍 지읒)

**ชื่ออื่นที่เลิกใช้**
 ㅁ: miom 미옴- ㅂ: biop 비옵- ㅈ: jyat 쟛- ㅇ: iheung 이흥, ihoeng 이횡, ihaeng 이행 (สระในคำว่า 행 ควรจะเป็น ᆡ แทนที่จะเป็น ㅐ), i 이
หมวดหมู่:ภาษาเกาหลี
อาสนวิหารฟลอเรนซ์

อาสนวิทหารฟลอเรนซ์ หรือขื่อเดิม อาสนวิหารนักบุญมารีแห่งบุษบา (Cattedrale di Santa Maria del Fiore; katteˈdraːle di ˈsanta maˈriːa del ˈfjoːre; แปล: "Cathedral of Saint Mary of the Flower") เป็นอาสนวิหารในฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เริ่มก่อสร้างครั้งแรกในปี 1296 ด้วยสถาปัตยกรรมกอธิกโดยการออกแบบของอาร์โนลโฟ ดี กัมบิโอ และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 1436 ด้วยโดมของอาสนวิหารออกแบบโดยฟิลิปโป บรุเนลเลสกี ด้านนอกของบาซิลิกานั้นประกอบด้วยแผ่นหินอ่อนพอลีโครมสีชมพูและเขียวเฉดต่าง ๆ ส่วนฟะซาดจากศตวรรษที่ 19 ซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบกอธิกฟื้นฟู ออกแบบโดยเอมิลิโอ เดอ ฟาบริส

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1290
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1430
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศอิตาลี
โจอัง

ห้องชงชาอูรากูเอ็ง
ห้องชงชาอูรากูเอ็ง (Urakuen) หรือโจอัง (Joan)   เป็นห้องสำหรับทำพิธีชงชาแบบญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเมืองอินูยามะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นในสมัยโชวะ เมื่อ พ.ศ. 2515 (ปีโชวะที่ 47)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลจากเว็บไซต์โรงแรมเมเท็ตสึ อินูยามะ date=2006-01-30  
หมวดหมู่:จังหวัดไอจิ
หมวดหมู่:สมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ

ภายในสนามกีฬาในร่ม
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ หรือ โยโยงิ (Kokuritsu Yoyogi Kyōgi-jō) เป็นสนามกีฬาในร่ม มีบริเวณตั้งที่สวนโยโยงิ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ออกแบบโดย เค็งโซ ทังเงะ ก่อสร้างในช่วงปี พ.ศ. 2504 – 2507 เคยใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำและกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิมีความจุ 13,291 ที่นั่ง ปัจจุบัน ใช้แข่งขันบาสเกตบอลและฮอกกีน้ำแข็ง และจะใช้เป็นสนามแข่งขันแฮนด์บอล ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

**สนามกีฬาในร่มโยโยงิที่ 2**
สนามกีฬาในร่มโยโยงิที่ 2 
มีความจุทั้งหมด 3,202 ที่นั้ง ออกแบบมาเพื่อใช้แข่งบาสเกตบอล เคยใช้เป็นสถานที่จัดแข่งขันมวยสากลชิงแชมป์โลกในปี พ.ศ. 2557 การป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกสภามวยโลก (WBC) รุ่นฟลายเวท ระหว่าง อากิระ ยาเองาชิ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น กับ โรมัน กอนซาเลซ ผู้ท้าชิงชาวนิการากัว และการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท ระหว่าง นาโอยะ อิโนอูเอะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น กับ สามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม  ผู้ท้าชิงชาวไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชิบูยะ
แห่งชาติโยโยงิ
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามบาสเกตบอลในประเทศญี่ปุ่น
เขตชิบูยะ

เขตชิบูยะ (ชิบูยะ-กุ) เป็นเขตการปกครองของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจของโตเกียว

**ประวัติ**
หลังจากที่มีการสร้างรถไฟสายยามาโนเตะใน ค.ศ. 1885 ชิบูยะก็เป็นที่รู้จักในชื่อของสถานีรถไฟในโตเกียวตะวันตกเฉียงใต้ และได้กลายเป็นศูนย์กลางธุรกิจและความบันเทิงในเวลาต่อมา ชิบูยะได้ยกฐานะเป็นหมู่บ้านใน ค.ศ. 1889 เป็นเมืองใน ค.ศ. 1909 เป็นเขตของกรุงโตเกียวใน ค.ศ. 1932 เป็นเขตของนครบาลโตเกียวใน ค.ศ. 1943 และเป็นเขตพิเศษเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1947 มาจนถึงปัจจุบัน
สวนโยโยงิในชิบูยะ เคยเป็นหนึ่งในจุดนัดพบของมหกรรมโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 นอกจากนี้ ชิบูยะเป็นสถานที่ยอดนิยมของวัยรุ่นมา 30 ปีแล้ว มีห้างสรรพสินค้าแฟชั่นต่าง ๆ ตั้งอยู่มากมาย

**ภูมิศาสตร์**
ชิบูยะใน ค.ศ. 1952
ชิบูยะตอนใต้ใน ค.ศ. 2020
เขตชิบูยะเป็นที่ตั้งของย่านธุรกิจและที่พักอาศัยที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่น ไดกันยามะ เอบิซุ ฮาราจูกุ ฮิโร ฮิงาชิ โอโมเตซันโด เซ็นดางายะ และโยโยงิ

**แขวง**
 พื้นที่ฮาตางายะ:
** ซาซาซูกะ, ฮาตางายะ, ฮมมาจิ- พื้นที่โยโยงิ:
** อูเอฮาระ, โอยามาโจ, นิชิฮาระ, ฮัตสึได, โมโตโยโยงิโจ, โทมิงายะ, โยโยงิกามิโซโนโจ- พื้นที่เซ็นดางายะ:
** เซ็นดางายะ, จิงงูมาเอะ- พื้นที่เอบิซุ-โอมูไก:
** คามิยามาโจ, จินนัง, อูดางาวาโจ, โชโต, ชินเซ็นโจ, มารูยามาโจ, โดเง็นซากะ, นัมเปไดโจ, ซากูรางาโอกาโจ, ฮาจิยามาโจ, อูงูกิซูดานิโจ, ซารูงากูโจ, ไดกังยามาโจ, เอบิซุนิชิ, เอบิซุมินามิ- พื้นที่ฮิกาวะ-ชิมบาชิ:
** ชิบูยะ, ฮิงาชิ, เอบิซุ, ฮิโรโอะ

**จุดเที่ยวชมและพื้นที่ทางประวัติศาสตร์**
ทางข้ามชลมุนชิบูยะมองจากหอสังเกตการณ์ตึกชิบูยะสกาย
ชิบูยะมีชื่อเสียงจากทางข้ามแบบชุลมุนที่มีชื่อว่าทางม้าลายชิบูยะ ตั้งอยู่หน้าสถานีรถไฟชิบูยะฝั่งทางออกฮาจิโก โดยจะหยุดให้ผู้คนเดินข้ามทางม้าลายจากทั่วทุกทิศ ทางม้าลายชิบูยะเป็น "ทางม้าลายที่ชลมุนที่สุดในโลก" โดยมีผู้ข้ามถนนสูงถึง 3,000 คนต่อครั้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Shibuya- Shibuya-  เว็บไซต์ทางการเขตชิบูยะ ja
ชิบูยะ
หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
สถานีวิทยุโทรทัศน์ไททีวี

สถานีวิทยุโทรทัศน์ไททีวี เป็นสถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศในระบบแอนะล็อกเอ็มเอ็มดีเอส ดำเนินการโดย บริษัท ไททีวี วิทยุโทรทัศน์ จำกัด (เดิมคือ บริษัท เวิลด์ สตาร์ ทีวี จำกัด) ภายใต้สัญญาสัมปทานกับสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ โดยดำเนินการแพร่ภาพออกอากาศทั้งสิ้น 3 ช่องรายการ ดังนี้- ช่องสัญญาณที่ 1 - เนชั่นแชนแนล นำเสนอข่าวตลอด 24 ชั่วโมง โดยเครือเนชั่น- ช่องสัญญาณที่ 2 - วาไรตี้แชนแนล นำเสนอรายการโทรทัศน์หลากหลายประเภท เช่น วิเคราะห์ข่าว ดนตรี และสารคดี- ช่องสัญญาณที่ 3 - มิวสิกไทม์เอาท์ นำเสนอมิวสิกวิดีโอของทุกค่ายเพลง
และได้นำสัญญาณไปออกอากาศที่ดาวเทียมช่อง Kttv1-2
ความถี่ดาวเทียม NSS6  11635 H 27500
และเนื่องจากในปี พ.ศ. 2556 เป็นต้นมา สถานีโทรทัศน์ไททีวี ยุติการออกอากาศในระบบ MMDS พร้อมกับจะมีการเปลี่ยนผ่านจากทีวีแอนะล็อก เป็นทีวีดิจิทัลภาคพื้นดิน จึงทำให้สถานีได้ปิดตัวลง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-02-04 
ทไททีวี
อำเภอควนกาหลง

ควนกาหลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอควนกาหลง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองสตูล ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอเมืองสตูล ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอควนกาหลง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอควนกาหลง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน- วันที่ 3 มิถุนายน 2512 แยกพื้นที่ตำบลทุ่งนุ้ย ตำบลแป-ระ และตำบลท่าแพ อำเภอเมืองสตูล มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอควนกาหลง ขึ้นกับอำเภอเมืองสตูล- วันที่ 6 ตุลาคม 2513 ตั้งตำบลควนกาหลง แยกออกจากตำบลทุ่งนุ้ย ตั้งตำบลอุใดเจริญ แยกออกจากตำบลแป-ระ ตั้งตำบลนิคมพัฒนา แยกออกจากตำบลแป-ระ- วันที่ 13 ธันวาคม 2515 จัดตั้งนิคมสร้างตนเอง ในท้องที่กิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล และกิ่งอำเภอทุ่งหว้า อำเภอละงู- วันที่ 1 มิถุนายน 2519 แยกพื้นที่ตำบลแป-ระ ตำบลท่าแพ กิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล และตำบลสาคร อำเภอเมืองสตูล ไปตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าแพ ขึ้นกับอำเภอเมืองสตูล- วันที่ 8 กันยายน 2519 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอควนกาหลง อำเภอเมืองสตูล เป็น อำเภอควนกาหลง- วันที่ 2 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลปาล์มพัฒนา แยกออกจากตำบลนิคมพัฒนา- วันที่ 3 มิถุนายน 2537 ยกฐานะกิ่งอำเภอท่าแพ อำเภอเมืองสตูล เป็น อำเภอท่าแพ- วันที่ 26 มิถุนายน 2539 แยกพื้นที่ตำบลปาล์มพัฒนา และตำบลนิคมพัฒนา อำเภอควนกาหลง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอมะนัง ขึ้นกับอำเภอควนกาหลง- วันที่ 8 กันยายน 2550 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอมะนัง อำเภอควนกาหลง เป็น อำเภอมะนัง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอควนกาหลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า และอำเภอป่าบอน (จังหวัดพัทลุง) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ อำเภอหาดใหญ่ อำเภอคลองหอยโข่ง และอำเภอสะเดา (จังหวัดสงขลา)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนโดนและอำเภอท่าแพ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอละงูและอำเภอมะนัง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอควนกาหลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 32 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอควนกาหลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนุ้ย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนุ้ยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลควนกาหลง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนกาหลงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลอุใดเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุใดเจริญทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ควนกาหลง
อำเภอท่าแพ

ท่าแพ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอท่าแพมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอละงูและอำเภอควนกาหลง - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดน และอำเภอเมืองสตูล - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองสตูลและช่องแคบมะละกา - ทิศตะวันตก ติดต่อกับช่องแคบมะละกาและอำเภอละงู

**ประวัติ**
อำเภอท่าแพ เดิมเป็นพื้นที่ตำบลท่าแพ เป็นตำบลเก่าแก่ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอมำบัง (อำเภอเมืองสตูลในปัจจุบัน) คำว่า "ท่าแพ" สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า "บาราเกต" หรือ "เบอราเกต"  ซึ่งเป็นภาษามลายู แปลว่า "ท่าแพ" หรือ "การล่องแพ"  เพราะเดิมตำบลท่าแพ ก็คือ ตำบลบาราเกต มีท่าเรือขนถ่ายสินค้าเพื่อนำไปขายที่อำเภอเมืองสตูล และตำบลใกล้เคียง
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลท่าแพ ตำบลแป-ระ จากกิ่งอำเภอควนกาหลง และตำบลสาคร จากอำเภอเมืองสตูล รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอท่าแพ และในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแป-ระ รวมตั้งเป็นตำบลท่าเรือ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2537 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าแพ จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอท่าแพแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 28 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอท่าแพประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าแพ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าแพทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแป-ระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแป-ระทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสาคร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสาครทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเรือทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ท่าแพ
อำเภอมะนัง

มะนัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสตูล

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
คลองลำโลน อำเภอมะนัง จังหวัดสตูล เป็นคลองสายหลักที่สำคัญ
อำเภอมะนังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอควนกาหลง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอละงู

**ที่มาของชื่ออำเภอ**
ชื่ออำเภอมะนังมาจากคำว่า "ม้ายัง" ม้าหรือรูปม้า ทั้งนี้เนื่องมาจากในท้องถิ่นของอำเภอ มีถ้ำอยู่ถ้ำหนึ่ง ชื่อ ถ้ำระฆังทอง ภายในถ้ำมีรูปปั้นม้าหินอยู่ 1 ตัว เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในหมู่บ้านเป็นสัญลักษณ์ในการเดินทางนัดหมาย ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "มะนัง"
หรืออาจมาจากภาษามลายู คำว่า " มะนัง " มาจากคำว่า " บือแน " ซึ่งแปลว่า ท้องนา

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอมะนังเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแป-ระ อำเภอควนกาหลง ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2513 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแป-ระ รวมตั้งเป็นตำบลนิคมพัฒนา และในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2526 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลนิคมพัฒนา รวมตั้งเป็นตำบลปาล์มพัฒนา
ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลปาล์มพัฒนา และตำบลนิคมพัฒนา อำเภอควนกาหลง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอมะนังโดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอมะนัง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอมะนังแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอมะนังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลปาล์มพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปาล์มพัฒนาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมพัฒนาทั้งตำบล

**อ้างอิง**
มะนัง
ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม

ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม (Back To Jerusalem movement ;传回耶路撒冷运动) เป็นเฮาส์เชิร์ดของจีนที่มีวิสัยทัศน์ในการ เผยแพร่ศาสนาสู่ทั้งพุทธ,ฮินดู และประเทศมุสลิมในโลก. ขบวนการถูกค้นพบระหว่างปีพ.ศ. 2463 อย่างไรก็ตามการรุกรานของคอมมิวนิสต์ผลักดันการเคลื่อนไหวไปสู่ใต้ดิน มีการส่งมิชชั่นนารีจำนวน 100,000 คนไปสู่ 51 ประเทศตลอดเส้นทางสายไหม,ซึ่งเป็นเส้นทางการค้าโบราณระหว่างจีนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ขบวนการกลับสู่เยรูซาเลม
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์
อำเภอแม่พริก

แม่พริก (langx|nod|40px) เป็นอำเภอในจังหวัดลำปาง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแม่พริกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอลี้ (จังหวัดลำพูน) และอำเภอเถิน - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเถิน- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านตากและอำเภอสามเงา (จังหวัดตาก)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสามเงา (จังหวัดตาก) และอำเภอลี้ (จังหวัดลำพูน)

**ประวัติ**
อำเภอแม่พริกตั้งอยู่บนลำห้วยแม่พริก ชื่อ "แม่พริก" คงได้มาจากชื่อลำห้วยแม่พริกนี้ ส่วนที่มาของคำว่า "แม่พริก" มีเรื่องเล่ามาว่า พระพุทธเจ้าเคยเสด็จมาที่นี้จึงมีรอยพระพุทธบาทประทับอยู่บนรอยหิน 2 รอย แต่รอยพระพุทธบาททั้ง 2 รอย เป็นรอยกลับกัน (ชาวบ้านเรียกว่า "ปิ๊ก" หรือ "พลิก" แปลว่า กลับ) นานเข้าเลยเรียกเพี้ยนจากพลิกมาเป็น "พริก" เรื่องเล่าหรือคำบอกเล่าเหล่านี้จึงเป็นที่มาของลำห้วยแม่พริก ก่อนที่จะตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่พริก ปรากฏว่าท้องที่อำเภอแม่พริกแห่งนี้เป็นหมู่บ้านขึ้นกับอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีรวมด้วยกัน 3 หมู่บ้าน คือ บ้านแม่พริกลุ่ม  บ้านแม่พริกบน  และบ้านแม่เชียงราย 
เมื่อประมาณ พ.ศ. 2443 ถึง พ.ศ. 2447 จังหวัดตากได้ตั้งด่านเก็บภาษีค่านาเงินรัฐชูปการ ขึ้นที่บ้านแม่พริกลุ่ม และได้จัดส่งเจ้าน้อยสารมาเป็นนายด่าน ต่อมาใน พ.ศ. 2447 เจ้าน้อยสารถูกคนร้ายปล้นฆ่าตายทางราชการจึงได้โอนหมู่บ้านแม่พริกลุ่ม บ้านแม่พริกบน และบ้านแม่เชียงราย จากอำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มาขึ้นกับอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง โดยถือเขตห้วยแม่เชียงรายและห้วยแม่ระวาน เป็นเส้นแบ่งเขตและตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่พริกขึ้นโดยมีทีทำการกิ่งอำเภอแม่พริกอยู่ที่บ้านแม่พริกลุ่ม เมื่อแรกที่ตั้งเป็นกิ่งอำเภอนั้นได้แบ่งเขตปกครองออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลแม่พริกลุ่ม ตำบลผาปัง ตำบลแม่ปุ และตำบลน้ำดิบ

**เขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแม่พริกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแม่พริกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลแม่พริก ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1–2, 5 ตำบลแม่พริก- เทศบาลตำบลแม่ปุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ปุทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลแม่ปุเดิม)- เทศบาลตำบลพระบาทวังตวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระบาทวังตวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแม่พริก ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 3–4, 6–11 ตำบลแม่พริกและตำบลผาปังทั้งตำบล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแม่พริก)

**อ้างอิง**
ม่แพริก
ญะราญ

ญะราญ ในคติไทยถือเป็นผีป่าประจำช้าง บ้างเรียก มะเรง (มาจากคำเขมรว่า เมฺรญ มฺริญ) แปลว่าผีป่าจำพวกหนึ่ง รูปร่างเหมือนเด็กเล็ก เชื่อกันว่าเป็นผู้ดูแลสัตว์ป่า ในคติชนกัมพูชาเชื่อว่าญะราญหรือมะเรงนี้เป็นเจ้าป่าและเจ้าแห่งสรรพสัตว์ทั้งปวง มีตัวตนจริงแต่ไม่เคยมีใครพบเห็น แต่ได้ยินเสียงญะราญตามป่า ชาวเขมรที่เป็นหมอช้างหรือทำอาชีพโพนช้างจะใช้ภาษาเมฺรญสำหรับสื่อสารระหว่างจับช้างป่าทำนองเดียวกับภาษาผีของไทย
จิตร ภูมิศักดิ์สันนิษฐานว่าแต่เดิมเมฺรญนี้อาจเป็นชาติพันธุ์หนึ่งในตระกูลภาษามอญ-เขมร ซึ่งชำนาญป่าและมิใคร่คบค้ากับชนกลุ่มอื่นจึงถูกเรียกเป็นผี แต่เมฺรญได้ถ่ายทอดวิชาการจับช้างแก่ชาวเขมร ด้วยเหตุนี้ชาวเขมรจึงใช้ภาษาเมฺรญเป็นภาษาในวงการการจับช้าง
ทั้งนี้ญะราญหรือมะเรงได้รับการบูชาในฐานะผีป่า ปรากฏในโคลงเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนารายณ์ฯ ความว่า
มีความหมายว่า เมื่อสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงทอดเชือกปะกำ (บ่วงบาศคล้องคอช้าง) เสร็จแล้ว ก็ยกเอาดาลประตูขึ้น มีคนชูคบเพลิงสีแดงฉานคอยอยู่ แล้วถวายข้าวเพื่อบวงสรวงเทพยดาผู้ใหญ่ ฝูงผีป่า (คือญะราญ) และปู่เจ้าผู้เป็นใหญ่ในภูเขา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผีไทย
อำเภอสบปราบ

สบปราบ (langx|nod|40px) เป็นอำเภอในจังหวัดลำปาง เดิมมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่อำเภอเสริมงามทั้งหมด ต่อมาทางราชการยุบเป็นกิ่งอำเภอขึ้นอำเภอเกาะคาในปี พ.ศ. 2460 เนื่องจากการงานทางราชการมีน้อย ต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอดังเดิมในปี พ.ศ. 2496
ไฟล์:ThaiIpomoea hederifolia3.jpg|thumb|275x275px|พืชพันธุ์ในอุทยานแห่งชาติดอยจง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสบปราบมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเสริมงาม อำเภอเกาะคา และอำเภอแม่ทะ - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังชิ้น (จังหวัดแพร่) - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเถิน - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเถินและอำเภอเสริมงาม

**ประวัติ**
ในสมัยโบราณพม่าได้ยกกองทัพมาโจมตีไทยตามหัวเมืองต่างๆได้มีกองทัพพม่ามาตั้งค่าย ที่บ้านสบปราบและมีคนไทยในท้องที่สบปราบรวบรวมพลังขึ้นต่อต้านพม่า เมื่อสบโอกาสก็เข้าโจมตีพม่าพร้อม ๆ กัน ณ ที่บ้าน สบปราบในที่สุดพม่าก็ถูกตีแตกพ่ายไปในสถานที่แห่งนี้ จึงได้เรียกว่า "บ้านสบปราบ" ซึ่งแปลได้ว่าได้มาพบข้าสึกและได้โจมตี ข้าสึกพ่ายไป หรืออีกนัยหนึ่งคำว่า สบ หมายถึง ที่ที่ลำห้วยไหลมาบรรจบกับกับแม่น้ำใหญ่ ตามคำเรียกของคนพื้นเมืองเหนือ คำว่า "สบปราบ" คือสถานที่ลำห้วยแม่ปราบไหลมาบรรจบกับแม่น้ำวังตรงจุดนี้
เมื่อราษฎรได้รบพุ่งชนะข้าศึกแล้วก็ได้สร้างหลักฐาน สร้างบ้านเรือนอยู่สถานที่นั้นตลอดมาและมีประชากรจากบ้านเมืองอื่นอพยพเข้ามาทำมาหากินเพิ่มขึ้นจนกลายเป็นชุมชนใหญ่เช่นปัจจุบัน ก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2450 เป็นอำเภอขึ้นตรงต่อจังหวัดลำปาง และมาอีกชั่วระยะหนึ่งในปี พ.ศ. 2460 ได้มีการยุบอำเภอสบปราบลงเป็น กิ่งอำเภอสบปราบ ขึ้นตรงต่ออำเภอเกาะคาเรื่อยมา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2496 จึงได้รับแต่งตั้งเป็นอำเภออีกครั้งหนึ่ง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสบปราบแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสบปราบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลสบปราบ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสบปราบ- องค์การบริหารส่วนตำบลสบปราบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสบปราบ (นอกเขตเทศบาลตำบลสบปราบ)- องค์การบริหารส่วนตำบลสมัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสมัยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแม่กัวะ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่กัวะทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนายาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนายางทั้งตำบล

**อ้างอิง**
สบปราบ
ฝุ่นคันทอร์

ฝุ่นคันทอร์ (Cantor dust) เป็นการขยายนิยามเซตคันทอร์ออกมาเป็นวัตถุหลายมิติ สามารถสร้างได้จากผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตคันทอร์กับตัวมันเอง ฝุ่นคันทอร์ตั้งชื่อตามนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมันที่ชื่อ "เกออร์ก คันทอร์" ฝุ่นคันทอร์มีการวัดเป็นศูนย์เช่นเดียวกับเซตคันทอร์
หมวดหมู่:แฟร็กทัล
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี

ภายในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่บริเวณปากคลองบางกอกน้อย เขตบางกอกน้อย ภายในพิพิธภัณฑ์ฯ จัดแสดงเรือพระราชพิธีสำคัญ 8 ลำ ได้แก่ เรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ เรือพระที่นั่งอนันตนาคราช เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ เรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9 เรือครุฑเหินเห็จ เรือกระบี่ปราบเมืองมาร เรืออสุรวายุภักษ์ และเรือเอกไชยเหินหาว
นอกจากเรือพระที่นั่งและเรือต่าง ๆ ที่ใช้ในกระบวนพยุหยาตราทางชลมารคที่จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ฯ แล้ว ยังมีเครื่องประกอบและสิ่งของเครื่องใช้ในพระราชพิธีต่าง ๆ จัดแสดงอยู่ด้วย เช่น บัลลังก์บุษบก บัลลังก์กัญญา พายชนิดต่าง ๆ และเครื่องแต่งกายของเหล่าฝีพาย
เดิมเป็นอู่หรือโรงเก็บเรือพระราชพิธี โดยมีสำนักพระราชวังและกองทัพเรือควบคุมดูแล เมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่ 2 อู่และเรือพระราชพิธีบางส่วนถูกระเบิดได้รับความเสียหาย และอยู่ในสภาพทรุดโทรมต่อมาอีกหลายปี

ใน พ.ศ. 2490 สำนักพระราชวังและกองทัพเรือได้มอบหมายให้กรมศิลปากรบูรณะซ่อมแซมเรือพระที่นั่งและเรือเก่าที่ใช้ในพระราชพิธี ซึ่งล้วนแต่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ความงดงามทางศิลปกรรม แล้วใน พ.ศ. 2517 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเรือพระที่นั่งต่าง ๆ ให้เป็นมรดกของชาติ พร้อมกับยกฐานะของอู่เรือหลวงขึ้นเป็น “พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี”

**อ้างอิง**
  ประวัติความเป็นมา พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี-  พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธีfix-attempted=yes  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 10 กันยายน 2545 16:03 น. 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เรือพระราชพิธี
หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
เรือพระราชพิธี
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2517
เรือพระราชพิธี
หมวดหมู่:เรือในประเทศไทย
เรือพระราชพิธี
พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน

พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน (Jim Thompson House) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ ตั้งอยู่ที่บ้านเรือนไทยของจิม ทอมป์สัน ริมคลองแสนแสบ ฝั่งตรงข้ามคลองกับชุมชนบ้านครัว ซึ่งเป็นชุมชนมุสลิม เป็นชุมชนทอผ้าแห่งหนึ่งที่ยังหลงเหลืออยู่ในพระนคร จิม ทอมป์สันย้ายมาอาศัยอยู่ที่นี่ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 จนกระทั่งหายสาบสูญเมื่อ พ.ศ. 2510 
จิม ทอมป์สันเริ่มสร้างหมู่เรือนไทยเมื่อ พ.ศ. 2502 บนพื้นที่ประมาณ 5 ไร่เศษ โดยได้ซื้อเรือนไทยจากตระกูลพงศยมัด ด้วยสนนราคา 45,000 บาท เมื่อ พ.ศ. 2501 จากนั้นได้ตระเวนซื้อบ้านไทยที่อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บรรทุกลงเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยาแล้วเลาะคลองแสนแสบมายังบ้านครัว รวมถึงนางสุรีย์ มนูทัศน์ ได้มอบเรือนไทยหลังหนึ่งให้เปล่ากับจิม ทอมป์สัน เพื่อเป็นมิตรภาพในการลงทุนค้าขายผ้าไหม จากนั้น พ.ศ.    2502 เล็ก มานะเกษม เป็นนายช่างควบคุมการก่อสร้างโดยไม่ขอรับค่าแรงส่วนตัวเพราะร่วมลงทุนค้าผ้าไหมด้วยกัน จนก่อสร้างเป็นเรือนไทย 6 หลังแล้วเสร็จ เปิดต้อนรับผู้เข้าชมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จนเมื่อ พ.ศ. 2510 จิม ทอมป์สันได้หายสาบสูญ ทรัพย์สินของเขาได้รับอนุญาตจากรัฐบาลให้ก่อตั้งเป็นมูลนิธิเจมส์ เอชดับเบิลยู ทอมป์สัน เพื่อดูแลรักษาบ้านและทรัพย์สินของจิม ต่อมามูลนิธิฯ ได้ซื้อที่ดินเพื่อการก่อสร้างอาคารใหม่เพิ่มเติม
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน อยู่ในความดูแลของมูลนิธิจิม ทอมป์สัน จัดแสดงศิลปวัตถุของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะพระพุทธรูปยุคสมัยต่างๆ ไว้เป็นจำนวนมาก ตัวอาคารเรือนไทยได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติจากเว็บไซต์พิพิธภัณฑ์บ้านจิม ทอมป์สัน
บ้านจิม ทอมป์สัน
หมวดหมู่:เรือนไทย
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2550

ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2550 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสอง ของไทย โดยในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 10 ที่จัดการแข่งขันโดย มีระยะเวลาการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน 2550 ถึง 30 กันยายน 2550 โดยในฤดูกาลนี้ เป็นปีแรกที่สโมสรจังหวัด จาก โปรวินเชียลลีก เข้าร่วมการแข่งขัน โดยมีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันถึง 24 สโมสร และแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 สาย โดยจะมี 4 สโมสรได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก และตกชั้นสู่ ดิวิชัน 2 10 ทีม

**ภาพรวมก่อนการแข่งขัน**
โดยที่ทาง การกีฬาแห่งประเทศไทย และ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีการจัดทำ บันทึกช่วยจำ การจัดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพของประเทศไทย ระหว่างการกีฬาแห่งประเทศไทย กับสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ซึ่งเป็นเอกสารข้อตกลงในการรวมลีก ทั้ง โปรลีก และ ไทยลีก เข้าไว้ด้วยกัน ทำให้มีการปรับโครงสร้างลีกและสโมสรเกิดขึ้น โดยในฤดูกาลนี้ทางสมาคมฯ ในฐานะผู้รับผิดชอบจัดการแข่งขัน จึงได้มีการกำหนดจำนวนทีมและการจัดการแข่งขันร่วมกับทาง กกท. โดยจะให้ทีมสโมสรอันดับที่ 4 ถึง 14 ของการแข่งขัน โปรลีก 2549 และสโมสรจังหวัดชนะเลิศและรองชนะเลิศ การแข่งขัน โปรลีก 2 2549 เข้าร่วมการแข่งขันของสมาคมฯ ร่วมกับสโมสรที่ไม่ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นหรือตกชั้นของการแข่งขัน ดิวิชั่น 1 2549 โดยจัดสโมสรแข่งขันออกเป็น 2 สาย สายละ 12 ทีม โดยจะนำสโมสรชนะเลิศ และรองชนะเลิศของแต่ละสาย เลื่อนชั้นไปแข่งขัน ไทยลีก 2551 และการตกชั้นในฤดูกาลนี้ กำหนดให้มีสโมสรตกชั้นของแต่ละสาย สายละ 5 ทีม รวมเป็น 10 ทีม เพื่อปรับโครงสร้างลีกในปีถัดไป

**สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน**
ชื่อสโมสร อ้างอิงตาม บันทึกช่วยจำ การจัดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพ

**ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล**
สิ้นสุดวันอาทิตย์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2550

**กลุ่ม A**

**กลุ่ม B**

**ผลการแข่งขัน**

**สาย A**

**สาย B**

**เพลย์ออฟ**

**ชิงชนะเลิศ**
นัดแรก
----
นัดสอง

**ชิงอันดับที่ 3**
นัดแรก
----
นัดสอง

**ผู้ทำประตูสูงสุด**

**กลุ่ม A**
สิ้นสุดวันที่ 30 กันยายน 2550
15 ประตู- มานะ หลักชุม - (สุราษฎร์ธานี)
9 ประตู- จีรวัฒน์ กุลวงษ์ - (รัตนบัณฑิต)- ณัฐพล จันทสุริวงศ์ - (นราธิวาส)
8 ประตู- สมยศ สีนวล - (โค้ก-บางพระ ชลบุรี)
7 ประตู- ธีรชัย งามเจริญ - (รัตนบัณฑิต)- สมชาย สิงห์มณี - (โค้ก-บางพระ ชลบุรี)- Senegal Soufiane Conde - (กรุงเทพมหานคร)- อิทธิชัย สังข์ทอง - (จ่าอากาศ)- ศัตรูพ่าย ศรีณรงค์ - (รัตนบัณฑิต)
6 ประตู- สดายุ ห่วงญาติ - (โค้ก-บางพระ ชลบุรี)- ภานุวัฒน์ อาจินทร์ - (ศุลกากร)- เอกอาทิตย์ สมจิตร - (ศุลกากร)- สิงหนาท กัญญาเงิน - (ราชบุรี)
5 ประตู- ยูนัยนันต์ ดอเลาะ - (นราธิวาส)- สุรชาติ สิงห์โหง่น - (ขอนแก่น)- เอกภูมิ โพธารุ่งโรจน์ - (ราชบุรี)- พรพิษณุ พุ่มฟู - (ราชบุรี)- วิธวินท์ สุนทรารักษ์ - (ราชวิถี)

**กลุ่ม B**
สิ้นสุดวันที่ 30 กันยายน 2550
11 ประตู- วุฒิชัย ทาทอง - (จุฬา-สินธนา)
10 ประตู- รัฐพร แซ่ตั๋น - (จันทบุรี)
9 ประตู- โกวิทย์ สรรเสริญ - (จันทบุรี)- กิตติพล ปาภูงา - (จุฬา-สินธนา)- ปิยะชาติ ถามะพันธ์ - (จุฬา-สินธนา)- วัชรพงษ์ จันทร์งาม - (ทหารอากาศ)
7 ประตู- พรชัย สังข์ทอง - (พิษณุโลก)- อานนท์ บุษผา - (นครสวรรค์)- ซาริฟ สายนุ้ย - (สมุทรสงคราม)- อมร ธรรมนาม - (นอร์ทกรุงเทพ-เซ็นทรัล)- ไพโรจน์ อนันตณรงค์ - (ศรีสะเกษ)
6 ประตู- กิตติพงษ์ ลุนจักร - (สมุทรสงคราม)- สุรศักดิ์ จุมพลตรี - (ศรีสะเกษ)
5 ประตู- ชัยณรงค์ ทาทอง - (จุฬา-สินธนา)- พรชัย อาจจินดา - (ทหารอากาศ)- ศุภกร นาคน้อย - (พิษณุโลก)- ณัฐพล ก่อกิตติพงศ์ - (จันทบุรี)- ทรงวุฒิ บัวเพ็ชร - (สมุทรสงคราม)- กฤษณะ ต่ายวัลย์ - (ทหารอากาศ)- อดิศักดิ์ กานู - (จุฬา-สินธนา)

**อ้างอิง**
2550
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2550
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กรกฎาคม 28

* ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ ได้อันดับ 3 ในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2007 โดยชนะญี่ปุ่น ในการดวลจุดโทษ 6 ต่อ 5 หลังจากเสมอกัน 0 ประตูต่อ 0 ส่งผลให้ให้ญี่ปุ่นได้อันดับ 4 ในการแข่งขันครั้งนี้
}
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หมวดหมู่นี้ไว้สำหรับ พิพิธภัณฑ์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ภายใต้การดูแลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยในประเทศไทย
หมวดหมู่:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จำนวนเฉพาะแมร์แซน

จำนวนเฉพาะแมร์แซน (Mersenne prime) เป็นตัวเลขจำนวนเฉพาะที่อยู่ในรูปของ
:
จำนวนเฉพาะแมร์แซน ได้มาจากชื่อนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มาแร็ง แมร์แซน (Marin Mersenne) มีชีวิตอยู่สมัยศตวรรษที่ 17 ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดวิธีที่ง่ายที่สุดในการทดสอบเลขจำนวนเฉพาะ โดยได้ทำการศึกษาเลขจำนวนเฉพาะในรูปแบบ 2p - 1 ซึ่งพบว่า 2p - 1 ไม่เป็นจำนวนเฉพาะทุกตัว 
จำนวนเฉพาะที่มากที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ 2136,279,841 − 1 เป็นจำนวนเฉพาะแมร์แซน ในลำดับที่ 50
จำนวนเฉพาะที่มีขนาดใหญ่มาก (ใหญ่กว่า 10100) นำไปใช้ประโยชน์ในขั้นตอนวิธีเข้ารหัสลับแบบกุญแจสาธารณะ นอกจากนี้ยังใช้ในตารางแฮช (hash tables) และเครื่องสุ่มเลขเทียม

**ตารางจำนวนเฉพาะ**

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
  ม.มิสซูรีพบจำนวนเฉพาะขนาดใหญ่ที่สุด 9.1 ล้านหลัก date=2007-06-30  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 5 มกราคม 2549 06:55 น.
หมวดหมู่:ลำดับจำนวนเต็ม
หมวดหมู่:จำนวนเฉพาะ
หมวดหมู่:ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่ยังแก้ไม่ได้
หอสักการะฟ้า

หอสักการะฟ้า (จีนตัวย่อ: 天坛; จีนตัวเต็ม: 天壇; พินอิน: Tiāntán ภาษาแมนจู: Abkai mukdehun) ตั้งอยู่ในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง เมื่อ พ.ศ. 1963 (ค.ศ. 1420) โดยมีชื่อว่า เทียนตี้ถัน แปลว่า หอสักการะฟ้าดิน ต่อมาใน พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) ได้มีการสร้างหอสักการะดินขึ้นอีกแห่ง หอฟ้าดินจึงเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนชื่อเป็นหอสักการะฟ้าเพียงอย่างเดียว ครั้น พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) ฟ้าผ่าหอเสียหาย จึงสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906)
ตัวหอมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 32.5 เมตร และ สูง 38 เมตร โดยมิได้ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว หอนี้ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
จิ่วไจ้โกว

จิ่วไจ้โกว  (j=, ความหมาย หุบเขาเก้าหมู่บ้าน; Sicadêgu) เป็นพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติทางตอนเหนือของมณฑลเสฉวน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงจากน้ำตกหลายระดับชั้นและทะเลสาบที่มีสีสันงดงาม และได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2535

**สภาพทางภูมิศาสตร์**
จิ่วไจ้โกวตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของเทือกเขาหมินซาน ห่างจากเมืองเฉิงตูไปทางเหนือ 330 กิโลเมตร ถือเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑล Nanping ในเขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตและเชียงอาป้า ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเสฉวน ใกล้เขตแดนของมณฑลกานซู
บริเวณหุบเขามีพื้นที่อย่างน้อย 240 ตารางกิโลเมตร ขณะที่องค์กรด้านการอนุรักษ์บางแห่งกำหนดให้มีพื้นที่ 600-700 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่กันชนเพิ่มเข้ามา 400 - 600 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูงจะแตกต่างไปตามแต่ละพื้นที่ โดยมีทั้งพื้นที่มีมีความสูง 1,998 - 2,140 เมตร (ที่ปากทางเข้าหุบเขาซูเจิ้ง) ไปจนถึง 4,558 - 4,764 เมตร (บนภูเขา Ganzigonggai ที่ส่วนยอดสุดของหุบเขา Zechawa)
สภาพอากาศในหุบเขาจัดว่าหนาวเย็น ตลอดปีมีอุณหภูมิเฉลี่ย 7.2 °C เดือนมกราคม -1 °C และเดือนกรกฎาคม 17 °C ปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี 661 มิลลิเมตร โดยเป็นปริมาณระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมราว 80%

**ข้อมูลทางประวัติศาสตร์**
พื้นที่อันห่างไกลแห่งนี้มีชาวทิเบตและเชียงตั้งรกรากอยู่มานานหลายศตวรรษ แต่ไม่ได้มีการสำรวจอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี พ.ศ. 2515 มีการทำธุรกิจตัดไม้อย่างหนักจนถึงปี พ.ศ. 2522 ซึ่งรัฐบาลจีนได้สั่งห้ามกิจการดังกล่าว และประกาศพื้นที่นี้เป็นอุทยานแห่งชาติในปี พ.ศ. 2525 จนกระทั่ง พ.ศ. 2527 จึงได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม โดยการวางกฎระเบียบและสถานที่ต่าง ๆ ภายในอุทยานเสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2531 และในปี พ.ศ. 2535 องค์การยูเนสโกได้ประกาศพื้นที่นี้ให้เป็นมรดกโลก และเป็น World Biosphere Reserve ใน พ.ศ. 2540
ตั้งแต่เริ่มเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม จำนวนนักท่องเที่ยวได้เพิ่มมากขึ้นทุกปี โดยในปีเช่น
*พ.ศ. 2527 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 5,000 คน 
*พ.ศ. 2534 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 170,000 คน 
*พ.ศ. 2538 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 160,000 คน
*พ.ศ. 2540 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 200,000 คน 
โดยเป็นชาวต่างชาติประมาณ 3,000 คน ปี
*พ.ศ. 2545 มีนักท่องเที่ยวจำนวน 1,190,000 คน 
*พ.ศ. 2547 มีนักท่องเที่ยวเฉลี่ยวันละ 7,000 คน
หมวดหมู่:IUCN ประเภท III
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
หมวดหมู่:หุบเขา
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในมณฑลเสฉวน
อำเภอแม่ทา

แม่ทา (langx|nod|40px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน และเป็นอำเภอที่มีเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ คือ ถนนซูเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง และทางรถไฟสายเหนือ นอกจากนั้นแล้วยังมีแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติที่มีชื่อเสียง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาน อุโมงค์ขุนตาน และสถานีรถไฟขุนตาน

**ประวัติ**
อำเภอแม่ทาเดิมเป็นพื้นที่ป่าไม้ทั้งหมด ตั้งอยู่เชิงเทือกเขาขุนตาน ไม่มีผู้คนตั้งบ้านเรือนอาศัยอยู่เลย จนเมื่อราว 200 ปีเศษมานี้ ได้มีหัวหน้าชาวไทใหญ่คนหนึ่งชื่อนายฮ้อย คำอ่าง เป็นผู้อพยพครอบครัวและบริวารมาตั้งรกราก ทำมาหากินตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้นในชั้นแรกมีบ้านศาลาแม่ทาก่อน ต่อมาได้ขยายเป็นชุมชนใหญ่และอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองลำพูน- วันที่ - 2482 แยกพื้นที่ตำบลทาปลาดุก ตำบลทาสบเส้า ตำบลทากาศ และตำบลทาขุมเงิน อำเภอเมืองลำพูน มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่ทา ขึ้นกับอำเภอเมืองลำพูน
*วันที่ 10 มิถุนายน 2490 ตั้งตำบลทาขุมเงิน แยกออกจากตำบลทากาศ- วันที่ 20 กันยายน 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลทาสบเส้า ในท้องที่บางส่วนของตำบลทาสบเส้า- วันที่ 22 กรกฎาคม 2501 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอแม่ทา อำเภอเมืองลำพูน เป็น อำเภอแม่ทา- วันที่ 18 กันยายน 2523 ตั้งตำบลทาทุ่งหลวง แยกออกจากตำบลทากาศ- วันที่ 22 เมษายน 2535 จัดตั้งสุขาภิบาลทากาศ ในท้องที่บางส่วนของตำบลทากาศ ตำบลทาขุมเงิน และตำบลทาทุ่งหลวง- วันที่ 22 ธันวาคม 2536 ตั้งตำบลปงแม่ลอบ แยกออกจากตำบลทาขุมเงิน- วันที่ 16 มกราคม 2539 เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลปงแม่ลอบ อำเภอแม่ทา เป็นตำบลทาแม่ลอบ เพื่อให้สอดคล้องกับความเข้าใจที่ราษฎรรู้จัก และเรียกกันอยู่เดิม ตลอดจนเพื่อเป็นเอกลักษณ์ของอำเภอแม่ทา ที่มีนามเรียกขานชื่อทุกตำบลขึ้นต้นด้วยคำว่า "ทา"- วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลทาสบเส้า และสุขาภิบาลทากาศ เป็นเทศบาลตำบลทาสบเส้า และเทศบาลตำบลทากาศ ตามลำดับ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแม่ทาตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองลำพูน และอำเภอแม่ออน (จังหวัดเชียงใหม่) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองลำปาง อำเภอห้างฉัตร และอำเภอเสริมงาม (จังหวัดลำปาง)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอทุ่งหัวช้างและอำเภอบ้านโฮ่ง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอป่าซาง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแม่ทาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแม่ทาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลทาสบเส้า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทาสบเส้า
*เทศบาลตำบลทากาศ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทากาศ ตำบลทาขุมเงิน และตำบลทาทุ่งหลวง
*เทศบาลตำบลทาสบชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาสบเส้า (นอกเขตเทศบาลตำบลทาสบเส้า)- เทศบาลตำบลทาปลาดุก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาปลาดุกทั้งตำบล- เทศบาลตำบลทากาศเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทากาศ (นอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)- เทศบาลตำบลทาทุ่งหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาทุ่งหลวง (นอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)- เทศบาลตำบลทาขุมเงิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาขุมเงิน (นอกเขตเทศบาลตำบลทากาศ)- องค์การบริหารส่วนตำบลทาแม่ลอบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทาแม่ลอบทั้งตำบล

**แหล่งท่องเที่ยว**
 อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาน- อุโมงค์ขุนตาน- สถานีรถไฟขุนตาน- ทิวเขาขุนตาน

**อ้างอิง**

แม่ทา
พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 เป็นกฎหมายไทย ประเภท พระราชบัญญัติ ตราโดย สภานิติบัญญัติแห่งชาติ, พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ลงพระปรมาภิไธยเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2550, ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2550 และมีผลใช้บังคับในอีกสามสิบวันให้หลัง คือ ตั้งแต่วันที่ 17 กรกฎาคม 2550

**โครงสร้าง**

**การตรวจชำระ**

**การนำไปปฏิบัติ**
ระหว่างเดือนกรกฎาคม 2550 ถึงธันวาคม 2554 มีการเปิดเว็บไซต์ทั้งสิ้น 81,213 ยูอาร์แอล ประมาณร้อยละ 75 เป็นเนื้อหาและภาพดูหมิ่น หมิ่นประมาท พระมหากษัตริย์ พระราชินี และรัชทายาท แม้กฎหมายกำหนดให้ศาลเป็นองค์กรผู้กลั่นกรองคำร้องให้ปิดกั้นเว็บไซต์ แต่พบว่าจากคำสั่งศาลทั้งสิ้น 156 ฉบับ มีถึง 142 ฉบับที่ศาลออกคำสั่งในวันเดียวกันกับที่กระทรวงไอทีซียื่นคำร้อง โดยในปี 2552 และ2553 ศาลมีคำสั่งปิดกั้นโดยเฉลี่ยถึง 326 ยูอาร์แอลต่อวัน และ 986 ยูอาร์แอลต่อวันตามลำดับ
คดีความตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ พบว่า มีคดีความทั้งสิ้น 325 คดี ซึ่งพบว่าคดีที่ขึ้นสู่ชั้นศาลเป็นคดีที่เกี่ยวกับการเผยแพร่เนื้อหาร้อยละ 66.15 ขณะที่คดีที่กระทำต่อตัวระบบหรือข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือที่เรียกว่า อาชญากรรมคอมพิวเตอร์โดยแท้ คิดเป็นร้อยละ 19 เท่านั้น
วันที่ 12 เมษายน 2560 รักษาราชการแทนปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมลงนามประกาศกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมให้ประชาชนงดการติดตาม ติดต่อหรือเผยแพร่เนื้อหาข้อมูลของสมศักดิ์ เจียมธีรสกุล, ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ และแอนดรูว์ แม็กเกรเกอร์ มาร์แชลล์ โดยอ้างคำสั่งศาลอาญาให้ระงับการแพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์อันไม่เหมาะสมตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550
ตั้งแต่ปี 2561 ทางการฟ้องความผิดเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 แทน เช่น จากโพสต์ #ขบวนเสด็จ ที่พูดถึงการปิดถนนให้ขบวนเสด็จของพระบรมวงศานุวงศ์ผ่านในปี 2562 ถูกดำเนินคดีตาม พ.ร.บ. คอมพิวเตอร์

**การวิพากษ์วิจารณ์**
การบัญญัติฐานความผิดที่ไม่ชัดเจน ทำให้มีการใช้มาตรา 14 (2) “ความเสียหายต่อความมั่นคง” ควบคู่กับคดีความมั่นคง และมาตรา  14 (3) “ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกแก่ประชาชน” ร่วมกับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  บทวิเคราะห์พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำาความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์fix-attempted=yes  โดย ศิลป์ฟ้า ตันศราวุธ และ โทบี้ เมนเดล, พฤษภาคม 2553-  สรุปสถานการณ์การควบคุมและปิดกั้นสื่อออนไลน์ พ.ศ. 2550-2553 สถิติการใช้พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ในการดำเนินคดีและการปิดกั้นเว็บไซต์-  The Analysis of the Computer Crime Act in Thailand
การกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:กฎหมายคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:พระราชบัญญัติของไทยในปี พ.ศ. 2550
อำเภอทุ่งหัวช้าง

ทุ่งหัวช้าง (langx|nod|60px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน และเป็นแหล่งกำเนิดต้นแม่น้ำลี้ แม่น้ำสายสำคัญของจังหวัด

**ประวัติ**
อำเภอทุ่งหัวช้าง  ได้จัดตั้งขึ้นโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย  เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2520  โดยแยกตำบลตะเคียนปม ตำบลทุ่งหัวช้าง และตำบลบ้านปวง ออกจากเขตการปกครองของอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน มาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอทุ่งหัวช้าง  ด้วยเหตุผลที่ว่าทั้งสามตำบลอยู่ห่างไกลจากตัวอำเภอลี้ การคมนาคมไม่สะดวก ประกอบกับมีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย จึงจำเป็นต้องแยกแล้วจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ในระยะเริ่มแรกทางราชการได้ใช้สถานีอนามัยตำบลทุ่งหัวช้างเป็นที่ว่าการชั่วคราว ต่อมาเมื่อเห็นว่าคับแคบจึงได้ย้ายมาอาศัยอาคารเรียนในบริเวณโรงเรียนชุมชนทุ่งหัวช้าง(ตั้งอยู่หมู่ที่ 3 ตำบลทุ่งหัวช้าง) เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2521 และได้ย้ายมาอยู่ยังที่ว่าการอำเภอทุ่งหัวช้างปัจจุบันนี้ มีเนื้อที่ประมาณ 29 ไร่ ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา จนถึงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ได้รับการประกาศยกฐานะขึ้นเป็น "อำเภอทุ่งหัวช้าง" ตามราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 110 ตอนที่ 179 ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอทุ่งหัวช้างตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่งและอำเภอแม่ทา - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเสริมงาม (จังหวัดลำปาง)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเถิน (จังหวัดลำปาง) และอำเภอลี้- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอลี้

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอทุ่งหัวช้างแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 35 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอทุ่งหัวช้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลทุ่งหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งหัวช้าง- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหัวช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งหัวช้าง (นอกเขตเทศบาลตำบลทุ่งหัวช้าง)- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านปวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านปวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตะเคียนปม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะเคียนปมทั้งตำบล

**ศาสนวัตถุ หรือ ปูชนียสถาน**
พระธาตุดอยกวางคำ  ที่ตั้งบ้านโป่งแดง  ม.7  ต.ทุ่งหัวช้าง
วัดทุ่งหัวช้าง ที่ตั้งบ้านทุ่งหัวช้าง ม.3 ต.ทุ่งหัวช้าง
พระพุทธบาทสี่รอย  ที่ตั้งหนองป่าตึง ม.2  ต.ทุ่งหัวช้าง
วัดห้วยไร่ ที่ตั้งบ้านห้วยไร่ ม.8 ต.ตะเคียนปม
วัดดอนแก้ว ที่ตั้งบ้านปวง ม.7 ต.บ้านปวง 
วัดพระธาตุแอ้ว  ที่ตั้งบ้านปวง  ม.7 ต.บ้านปวง
อนุสาวรีย์ครูบาขาวปี  ที่ตั้งบ้านแม่บอนเหนือ  ม.1  ต.บ้านปวง 

**สถานที่ท่องเที่ยว**
อ่างเก็บน้ำแม่ลี้  ที่ตั้ง  ม.9  ต.ตะเคียนปม
อ่างเก็บน้ำแม่แพม  ที่ตั้ง  ม.2  ต.บ้านปวง
อ่างเก็บน้ำแม่ปันเด็ง  ที่ตั้ง  ม.6  ต.ทุ่งหัวช้าง
หน่วยพิทักษ์ป่าดอยอีฮุ้ย  ที่ตั้งบ้านทุ่งข้าวหาง  ม.1  ต.ตะเคียนปม

**อ้างอิง**

**บุคคลที่มีชื่อเสียงของอำเภอทุ่งหัวช้าง**
หัตฐพร สุวรรณ นักฟุตบอล
*นพพร อินสีลอย (กิ่งซาง) นักมวย ครู
ทุ่ง
อำเภอเวียงหนองล่อง

เวียงหนองล่อง (langx|nod|70px) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน แยกตัวออกมากจากอำเภอป่าซาง นับเป็นอำเภอที่มีขนาดเล็กที่สุดในจังหวัดลำพูนและในภาคเหนือ

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเวียงหนองล่องตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจอมทองและอำเภอดอยหล่อ (จังหวัดเชียงใหม่)  - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอป่าซาง - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบ้านโฮ่ง - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอจอมทอง (จังหวัดเชียงใหม่)

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอเวียงหนองล่องเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอป่าซาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงหนองล่อง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงหนองล่อง ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเวียงหนองล่องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเวียงหนองล่องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลวังผาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังผางทั้งตำบล (สุขาภิบาลวังผางเดิม)- เทศบาลตำบลหนองล่อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองล่องทั้งตำบล- เทศบาลตำบลหนองยวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองยวงทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 แหล่งปั้นหม้อน้ำดินเผาบ้านสันเหมือง

**อ้างอิง**
เวียงหนองล่อง
แทนแกรม

แทนแกรม (Tangram; p=qī qiǎo bǎn) เป็นแผ่นตัวต่อปริศนามี 7 แผ่น ซึ่งสามารถนำมาประกอบเป็นรูปร่างต่างๆ โดยเมื่อขณะไม่ได้เล่นจะถูกเก็บไว้ในลักษณะสี่เหลี่ยม เชื่อว่าแทนแกรมมีต้นกำเนิดจากราชวงศ์ซ่ง ของประเทศจีน โดยแทนแกรมนั้นมีชื่อเรียกภาษาจีนอีกชื่อหนึ่งว่า "ฉีเฉียวตู่" 
แทนแกรมเป็นชิ้นส่วนรูปเรขาคณิตสองมิติที่สามารถสร้างขึ้นได้โดยเขียนเส้นต่าง ๆ ลงบนรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จะได้รูปสามเหลี่ยมมุมฉากเล็ก 2 ชิ้น รูปสามเหลี่ยม ขนาดกลาง 1 ชิ้น รูปสามเหลี่ยมมุมฉากขนาดใหญ่ 2 ชิ้น รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 ชิ้น และรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานอีก 1 ชิ้น ซึ่งรูปสามเหลี่ยมขนาดกลาง รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ล้วนแล้วแต่มีพื้นที่เป็นสองเท่าของสี่เหลี่ยมมุมฉากเล็ก สามเหลี่ยมมุมฉากขนาดใหญ่ แต่ละชิ้นมีพื้นที่เป็น 4 เท่าของสี่เหลี่ยมมุมฉากเล็ก 1 ชิ้น และมุมที่เกิดขึ้นในชิ้นส่วนทั้ง 7 ชิ้น มีอยู่เพียง 3 แบบ คือ มุมฉาก มุม 45 องศา และ มุม 135 องศา. ข้อมูลทั้งหมดนี้เก็บไว้ศึกษาในพ

**รูปเรขาคณิตในแทนแกรม**
ในแทนแกรม 1 อันประกอบด้วย- รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จำนวน 1 รูป- รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน จำนวน 1 รุป- รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก จำนวน 5 รูป
ในแทนแกรมแบบญี่ปุ่นประกอบด้วย- รูปสามเหลี่ยมมุมฉาก จำนวน 3 รูป- รูปสี่เหลี่ยมคางหมู จำนวน 2 รูป- รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน จำนวน 1 รูป- รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส จำนวน 1 รูป

**ตัวอย่างแทนแกรม**
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์นันทนาการ
หมวดหมู่:เกม
หมวดหมู่:ปริศนากล
หมวดหมู่:เกมจีนโบราณ
หมวดหมู่:เกมจีน
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
แคร็กเกอร์

แคร็กเกอร์ (cracker) อาจหมายถึง- แคร็กเกอร์ (อาชญากร) การก่ออาชญากรรมทางโลกไซเบอร์ มีลักษณะคล้ายกกับแฮกเกอร์แต่แตกต่างกันตรงความคิดและเจตณา แฮกเกอร์ คือผู้ที่นำความรู้ในการแฮกไปใช้ในทางที่มีประโยชน์หรือไม่มีประโยชน์ แต่เป็นผู้ที่มีความสนใจ ส่วนแครกเกอร์ คือผู้ที่นำความรู้ในการแฮกไปใช้ในการทำความผิด เช่น การขโมยข้อมูล การทำลายข้อมูล หรือแม้กระทั่งการครอบครองคอมพิวเตอร์คนอื่น- แอตแลนตา แคร็กเกอรส์ (Atlanta Crackers) ทีมเบสบอล- แบล็กแฮต หรือ แคร็กเกอร์ ใช้เรียกผู้ที่ละเมิดและล้วงเข้าสู่ระบบความปลอดภัยคอมพิวเตอร์ในทางผิดกฎหมาย คล้ายคลึงกับแฮกเกอร์- แคร็กเกอร์ (อาหาร) ขนมปังอบกรอบ- แคร็กเกอร์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ปี 1984 นำแสดงโดย ชอน เพนน์- คำสแลงเรียกชื่อผู้ขายแคร็กโคเคน