Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฟูกูโอกะ (เมือง)

นครฟูกูโอกะ (Fukuoka-shi) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟูกูโอกะ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น
ในปี 2013 ฟูกูโอกะได้รับการจัดอันดับว่าเป็นเมืองน่าอยู่อันดับ 12 ของโลก จากนิตยสาร Monocle จากการที่ในเขตตัวเมืองมีพื้นที่สีเขียวจำนวนมาก นอกจากนี้ฟูกูโอกะยังเป็นเมืองที่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวที่สุดในเกาะคีวชู ซึ่งรองลงมาคือนครคิตะกีวชู และยังถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันตกจากเขตมหานครเคฮันชิง จากการที่เป็นเมืองขนาดใหญ่และมีความสำคัญ ทำให้ฟูกูโอกะได้รับสถานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อ 1 เมษายน 1972 ด้วยประชากรในเขตเมืองและปริมณฑลรวมกว่า 2.5 ล้านคน (สำมะโนปี 2005) ซึ่งทั้งฟูกูโอกะ–คิตะกีวชู ต่างเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมหนัก ซึ่งเป็นรายได้หลักของเมือง
เมื่อกรกฎาคม 2011 ฟูกูโอกะมีฐานะเป็นเมืองใหญ่อันดับ 6 ของญี่ปุ่น ซึ่งแซงหน้านครใหญ่อย่างเกียวโต นับเป็นครั้งแรกที่เมืองทางตะวันตกของภาคคันไซ สามารถมีประชากรมากกว่าเกียวโต นับตั้งแต่ก่อตั้งเมืองเกียวโตเมื่อปี ค.ศ. 794 นอกจากนี้ ในฟูกูโอกะยังปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่บ่งชี้ว่าการสร้างชาติญี่ปุ่นเริ่มจากที่นี่

**ประวัติศาสตร์**
ฟูกูโอกะบางครั้งถูกเรียกว่าท่าไดไซฟุ (大宰府) ไดไซฟุเป็นเขตศูนย์กลางการปกครองในปี 663 แต่นักประวัติศาสตร์ก็แย้งว่า เขตศูนย์กลางนี้ มีมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ บันทึกโบราณอย่าง โคจิกิ และ คันเอ็ง ตลอดจนหลักฐานทางโบราณคดีได้บ่งชี้ว่า พื้นที่แถบนี้เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญมากในการสถาปนาชาติญี่ปุ่น นักวิชาการบางคนอ้างว่า สถานที่นี้เป็นสถานที่แรกที่จักรพรรดิทรงตั้งรกราก เช่นเดียวกับทฤษฎีกำเนิดชาติญี่ปุ่นอื่น ๆ อีกมากมาย

**มองโกลรุกราน**
กุบไล ข่านแห่งจักรวรรดิมองโกล (ราชวงศ์หยวน) ได้เพ่งเล็งและสนใจในเกาะญี่ปุ่นที่เป็นประเทศปิด พระองค์เริ่มเตรียมการในปี ค.ศ. 1266 ทรงดำริว่าญี่ปุ่นไม่มีประสบการณ์ต่อโลกภายนอก จึงได้ส่งคณะราชทูตไปยังญี่ปุ่นเพื่อให้ยอมรับอำนาจของมองโกล ญี่ปุ่นขณะนั้นปกครองโดยตระกูลโฮโจ ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนแห่งรัฐบาลโชกุนคามากูระ โดยโฮโจได้ปฏิเสธกลับไป กุบไลข่านส่งคณะราชทูตกลับไปอีกครั้งในปี 1268 ซึ่งครั้งนี้ โฮโจได้ปฏิเสธและประหารคณะราชทูต
ในปี 1274 กุบไลข่านส่งเรือรบ 900 ลำพร้อมไพร่พล 33,000 นายเข้าสู่ทางตอนเหนือของเกาะคีวชู ในจำนวนนี้ส่วนหนึ่งเป็นทหารจากโครยอที่เป็นรัฐบรรณาการของมองโกล การรุกรานครั้งแรกล้มเหลวจากพายุไต้ฝุ่น ฝ่ายมองโกล–โครยอสูญเสียไพร่พลแทบทั้งหมด
ภายหลังความพ่ายแพ้ในการรุกรานครั้งแรก กุบไลข่านล่งคณะราชทูตไปอีกเป็นครั้งที่สามในปี 1279 ซึ่งโฮโจก็ได้สั่งตัดหัวพวกเขาเหมือนครั้งก่อน ทำให้ในปี 1281 กุบไลข่านส่งเรือรบ 4,400 ลำพร้อมไพร่พล 140,000 นายบุกยังฟูกูโอกะ แต่ญี่ปุ่นเองก็เตรียมพร้อมรับมือเป็นอย่างดี หลังจากรบได้เพียงสองศึกและยังไม่มีทีท่าว่าฝ่ายใดจะเพลี่ยงพล้ำ พายุไต้ฝุ่นได้พัดเข้าที่เกาะคีวชูเป็นเวลาถึงสองวัน ทำลายกองเรือของมองโกลพินาศไปเกือบทั้งหมด ทหารมองโกลและโครยอเสียชีวิตกลางทะเลมากกว่าแสนนาย
พายุที่เกิดขึ้นระหว่างการรุกรานทั้งสองครั้งทำให้ญี่ปุ่นขนานนามพายุไต้ฝุ่นนี้ว่า คามิกาเซะ (วายุเทพ)

**เขตการปกครอง**

**ภูมิอากาศ**

**เมืองพี่น้อง**
นครฟูกูโอกะ เป็นเมืองพี่น้องกับอีก 7 เมืองได้แก่ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการท่องเที่ยวเมืองฟูกูโอกะfix-attempted=yes -  Fukuoka Now

หมวดหมู่:นครในจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล
2เอส1

ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 (2S1) ขนาด 122 มม. สร้างขึ้นในสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1971 โรงงานในคาร์คอฟ ประเทศยูเครนในปัจจุบัน รถคันแรกถูกเปิดเผยในปี ค.ศ. 1974 ในโปแลนด์ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับรถถัง พีที-76
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 สามารถยิงได้ไกลกว่า 15.2 กิโลเมตร/ 9.4 ไมล์ สามารถบรรทุกกระสุนปืนได้ 40 ลูก กระบอกปืนหมุนได้ 360 องศาโดยใช้ไฟฟ้าหรือแรงคนหมุนได้อีกด้วย และยังสามารถปรับฐานล้อได้กว้างเพิ่มขึ้นอีก 400 มม./ 15.7 นิ้ว หรืออาจจะปรับได้มากกว่านั้นเป็น 670 มม./ 26.4 นิ้ว ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาพพื้นผิวที่ปฏิบัติการซึ่งอาจจะเป็นพื้นหิมะหรือพื้นทราย สามารถวิ่งสะเทินน้ำสะเทินบกได้

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรอิหร่าน
สมเด็จพระสังฆราช (ศุข)

สมเด็จพระสังฆราช พระนามเดิม ศุข หรือ สุก เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อปี พ.ศ. 2337 ทรงดำรงตำแหน่งอยู่ 23 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2359 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติในตอนต้นไม่ปรากฏหลักฐาน พระประวัติเมื่อครั้งกรุงธนบุรี เป็นพระราชาคณะที่พระญาณสมโพธ อยู่วัดมหาธาตุ ถึงปี พ.ศ. 2323 เมื่อปลายรัชกาลของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระธรรมเจดีย์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้รับการโปรดเกล้า ฯ ให้เป็นที่ พระพนรัตน อันเป็นตำแหน่งรองสมเด็จพระสังฆราช  
สมเด็จพระสังฆราช (ศุข) ขณะที่ทรงสมณศักดิ์ที่พระพนรัตน ได้เป็นแม่กองชำระพระวินัยปิฎก ในครั้งที่มีการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2331 ทรงรอบรู้แตกฉานในพระไตรปิฎก ทรงจัดระเบียบการสอบพระปริยัติธรรมเพื่อเป็นเปรียญ แบบ 3 ชั้น คือ เปรียญตรี เปรียญโท และเปรียญเอก 
ในปี พ.ศ. 2336 เมื่อสมเด็จพระสังฆราช (ศรี) สิ้นพระชนม์ จึงโปรดตั้งเป็นสมเด็จพระสังฆราช และได้เป็นพระอุปัชฌาย์ในคราวผนวชสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท กรมพระราชวังหลัง เจ้าฟ้ากรมขุนเสนานุรักษ์
ใน สมัยของพระองค์ ได้มีการส่งสมณทูตไทยไปสืบข่าวพระศาสนา ณ ลังกาทวีป เป็นครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2358 หลังจากที่ว่างเว้นมา 60 ปี จากสมัยกรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระสังฆราช (สุก) สิ้นพระชนม์เมื่อวันพุธ แรม 11 ค่ำ เดือน 6 ปีชวด จ.ศ. 1178 (ตรงกับวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2359) เวลา 2 โมงเช้า

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม- accessdate=10 กันยายน 2560- accessdate=10 กันยายน 2560- หน้า = 51
ศุข
หมวดหมู่:เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร
สังฆราช (ศุข)
สมเด็จพระอริยวงษญาณ (สุก ญาณสังวร)

สมเด็จพระอริยวงษญาณ พระนามเดิม สุก เป็นสมเด็จพระสังฆราชไทยพระองค์ที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ได้รับการสถาปนาเมื่อปี พ.ศ. 2363 อยู่ในตำแหน่ง 3 ปี สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2365 สิริพระชันษาได้ 4

**พระประวัติ**
พระองค์ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 10 ค่ำ เดือนยี่ ปีฉลู จ.ศ. 1095 ตรงกับวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2276 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งอาณาจักรอยุธยา ในสมัยกรุงธนบุรี ได้เป็นพระอธิการอยู่วัดท่าหอย แขวงรอบกรุงเก่า มีพระเกียรติคุณในทางวิปัสสนาธุระ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดให้นิมนต์พระองค์มาอยู่ที่วัดพลับ (วัดราชสิทธารามราชวรวิหาร) และให้เป็นพระราชาคณะที่พระญาณสังวรเถร พระองค์เป็นพระอาจารย์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้า ตั้งแต่ยังอยู่ที่วัดท่าหอย การที่โปรดให้นิมนต์มาอยู่ที่วัดพลับ ก็เนื่องจากเป็นวัดสำคัญฝ่ายอรัญวาสีของกรุงธนบุรี ซึ่งต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้รับพระราชทานชื่อใหม่ว่าวัดราชสิทธาราม 
ปี พ.ศ. 2359 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่สมเด็จพระญาณสังวร นับว่าเป็นตำแหน่งพิเศษในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ที่พระราชทานแก่พระเถระผู้ทรงคุณทางวิปัสสนาธุระโดยเฉพาะ เมื่อสมเด็จพระสังฆราช (มี) สิ้นพระชนม์ เดิมทรงพระราชดำริจะตั้งสมเด็จพระพนรัตน (อาจ) วัดสระเกศ เปนสมเด็จพระสังฆราช แต่ภายหลังสมเด็จพระพนรัตนต้องอธิกรณ์จนถูกถอดจากสมณศักดิ์ แล้วทรงพระราชดำริว่า สมเด็จพระญาณสังวรเปนสมเด็จพระราชาคณะผู้ใหญ่ และเปนพระอาจารย์ที่เคารพในพระราชวงศ์ ในวันพฤหัสบดีที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2363 จึงโปรดให้แห่มาสถิต ณ วัดมหาธาตุ เมื่อถึงวันพฤหัสบดีที่ 7 ธันวาคม ศกนั้น จึงทรงตั้งเปนสมเด็จพระสังฆราช
เมื่อครั้งเกิดอหิวาตกโรคระบาดในกรุงเทพฯ เมื่อปี พ.ศ. 2363 มีผู้คนเสียชีวิตมากมาย ประมาณถึง สามหมื่นคนเศษ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงให้ตั้งพระราชพิธีอาพาธพินาศ โดยพระองค์ทรงศีลและให้ตั้งโรงทาน ส่วนสมเด็จพระสังฆราชทรงให้สังคายนาบทสวดมนต์ในพระราชพิธีดังกล่าว
ชาวบ้านทั่วไปมักเรียกพระองค์ว่า "พระสังฆราชไก่เถื่อน" เพราะร่ำลือกันว่า ทรงช่ำชองวิปัสสนาธุระถึงขนาดทำให้ไก่ป่าเชื่องด้วยอำนาจพรหมวิหารได้
พระองค์เป็นสมเด็จพระสังฆราชอยู่ 1 ปี 10 เดือน จึงสิ้นพระชนม์เมื่อวันศุกร์ แรม 4 ค่ำ เดือน 11 ปีมะเมีย ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2365
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระราชทานพระโกศทองใหญ่ให้ทรงพระศพ เมื่อตั้งที่พระเมรุท้องสนามหลวง พระโกศองค์นี้ นอกจากสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกับพระบรมวงศานุวงศ์ที่พระเกียรติยศสูงบางพระองค์ มีปรากฏว่าได้ทรงแต่พระศพสมเด็จพระสังฆราชพระองค์นี้พระองค์เดียว นับเป็นการถวายพระเกียรติอย่างสูงด้วยเหตุที่ทรงเป็นที่เคารพนับถืออย่างยิ่งนั้นเอง

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
 บรรณานุกรม- accessdate=13 สิงหาคม พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:สมเด็จพระสังฆราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:สมเด็จพระอริยวงษญาณ
หมวดหมู่:เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร
หมวดหมู่:เจ้าอาวาสวัดวัดราชสิทธารามราชวรวิหาร
สมเด็จพระอริยวงษญาณ (ด่อน)

สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช มีพระนามเดิมว่า ด่อน เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2365 ดำรงตำแหน่ง 20 ปีสิ้นพระชนม์ เมื่อปี พ.ศ. 2385 สิริพระชันษาได้ 81 ปี 
พระประวัติในตอนต้นไม่พบรายละเอียด  มีแต่เพียงว่าประสูติในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2304 ได้เป็นที่ "พระเทพโมลี" อยู่ที่วัดหงส์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้เป็นที่ "พระพรหมมุนี" ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นที่ "พระพิมลธรรม" เมื่อปี พ.ศ. 2359 ต่อมาได้เลื่อนเป็น "สมเด็จพระพนรัตน์" ในรัชกาลเดียวกัน ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์สุดท้ายที่สถิต ณ วัดมหาธาตุ เป็นพระราชอุปัธยาจารย์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งผนวชเมื่อปี พ.ศ. 2367  
ในช่วงปลายสมัยของสมเด็จพระสังฆราช ได้มีการชำระความภิกษุที่ประพฤติอนาจารครั้งใหญ่ ได้ตัวมาชำระสึกเสียจำนวนมาก ประมาณถึง 500 รูปเศษ ที่หนีไปก็มีจำนวนมาก และพระราชาคณะก็เป็นปาราชิกหลายรูป นับเป็นการชำระสะสางอลัชชีในคณะสงฆ์ครั้งใหญ่ที่สุดของกรุงรัตนโกสินทร์ แสดงให้เห็นถึงความเสื่อมโทรมของคณะสงฆ์ในยุคนั้น และในขณะเดียวกัน ก็แสดงให้เห็นถึงความเอาพระทัยใส่ในการคณะสงฆ์ของพระมหากษัตริย์อย่างจริงจัง
2385
หมวดหมู่:สมเด็จพระสังฆราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:สมเด็จพระอริยวงษญาณ
อริยวงษญาณ (ด่อน)
2เอส3

ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส3 (2S3 Akatsiya) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 152 มม.ที่ถูกสร้างขึ้นโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ซึ่งได้รับการพัฒนามาจาก ดี-20 ขนาด 152 มม./ 5.98 นิ้ว และใช้เครื่องยนต์แบบผสม ซึ่งในเวลาปกติจะใช้น้ำมันดีเซลและในช่วงเวลาฉุกเฉินสามารถใช้เชื้อเพลิงชนิดอื่น ป้อมปืนหมุนได้ 360 องศา และปรับใช้ปืนต่อต้านอากาศยานได้ กระบอกปืนขนาด 152 มม. ทำให้ยิงได้ไกลกว่า 30 กิโลเมตร / 18.6 ไมล์
ในปี ค.ศ. 1991 ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส3 มีประจำการในโซเวียตกว่า 2,012 คัน ในโซเวียตตะวันตก มีมากรองจากปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส1 และมีการใช้งานในอีกกว่า 14 ประเทศทั่วโลก

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรรัสเซีย
2เอส5

ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส5 (2S5 Giatsint-S) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 152 มม./ 5.98 นิ้ว ซึ่งเป็นรถยิงปืนใหญ่รุ่นแรกๆของสหภาพโซเวียต โดยตัวรถมีเกราะหนาเพียง 15 มม./ 0.59 นิ้ว แต่ใช้เจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการได้ถึง 5 นาย เครื่องยนตเป็นแบบผสมใช้เชื้อเพลิงดีเซลในเวลาปกติและเชื้อเพลิงชนิดอื่นในเวลาฉุกเฉิน
ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส5 ใช้งานในปี ค.ศ. 1974 แต่องค์การนาโตไม่เคยรับรู้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1981 โดยทางการสหรัฐฯ ซึ่งใช้ชื่อว่า เอ็ม1981

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
เอ็งโกว

เอ็งโกว เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก  
เดิมที เอ็งโกว คือ สนมเล้าแห่งราชันย์ทักษิณ  เมื่อครั้งที่เฮ้งเต็งเอี้ยงไปต้าหลี่เพื่อถ่ายทอดวรยุทธ์ให้ราชันย์ต้วนตี่เฮง  เขาได้ให้จิวแป๊ะทงติดตามไปด้วย  ซึ่งในตอนนั้นจิวแป๊ะทงก็แอบไปมีสัมพันธ์กับสนมเล้าเข้าจนมีลูกชายด้วยกันคนหนึ่ง  เมื่อราชันย์ต้วนทราบเรื่องก็เมินเฉยกับสนมเล้า  จนเกิดเรื่องเมื่อฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ คิ้วเชยยิ่ม ปลอมตัวลอบเข้ามาทำร้ายลูกชายของนางกับจิวแป๊ะทงจนบาดเจ็บสาหัส  สนมเล้าจึงไปขอให้ต้วนตี่เฮ้งใช้ดรรชนีสุริยันรักษาลูกชายของตน  แต่ต้วนตี่เฮ้งปฏิเสธ จนกระทั่งลูกของนางตาย  สนมเล้าจึงโกรธแค้นต้วนตี่เฮง แต่วรยุทธ์สู้ไม่ได้  จึงลั่นวาจาไว้ว่าวันใดที่นางคืนกำไลหยกให้ต้วนตี่เฮง วันนั้นนางจะกลับมาแก้แค้นให้ลูก  แล้วนางก็จากไปเก็บตัวฝึกวิชาอยู่ที่บึงทมิฬ และเปลี่ยนชื่อเป็น "เอ็งโกว"  บึงทมิฬเป็นบ่อโคลนที่กว้างลึกมาก ผู้มีวิชาตัวเบาสูงส่งก็ยากที่จะเข้าไป  เอ็งโกวอยู่ที่บึงนี้กับจิ้งจอกเก้าหางคู่หนึ่ง  ปิดตัวไม่สนใจเรื่องราวภายนอก  มีวิชาศรเหมันต์  กับพลังปลาไหล   ภายหลังเมื่อทราบความจริงว่าคิ้วเชยยิ่มเป็นคนฆ่าลูกชายตนจึงสาบานจะแก้แค้นให้ได้ ในชีวิตนี้นางตั้งใจอยู่สองอย่างคือ แก้แค้นให้ลูกชาย และได้พบจิวแป๊ะทงอีกครั้ง
หมวดหมู่:มังกรหยก
2เอส19

ปืนใหญ่อัตตาจร 2เอส19 (2S19 Msta) เป็นรุ่นใหม่ที่เข้ามาแทนที่ 2เอส3 และ 2เอส5 ในช่วงปี ค.ศ. 1985 ซึ่งเก่าและล้าสมัย
2เอส19 เป็นปืนใหญ่อัตตาจรที่นำเอารถถัง ที-72 และ ที-80 มารวมเข้าด้วยกัน โดยใช้แคร่จาก ที-80 และใช้เครื่องยนต์จาก ที-72
กระบอกปืนหมุนได้ 360 องศา ใช้ได้ทั้งแรงหมุนและไฟฟ้า ระยะการยิงสามารถยิงได้ไกลกว่า 15 กิโลเมตร / 9.3 ไมล์ บรรทุกกระสุนได้ 40 ลูก
2เอส19 มีการส่งออกอย่างกว้างขวาง ในช่วงปี ค.ศ. 2000 มีราคาตกค้นละ 1.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรรัสเซีย
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต

เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต  เป็นราชทินนามบรรดาศักดิ์ไทย ซึ่งสามารถหมายถึง- เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (หม่อมราชวงศ์อรุณ ฉัตรกุล) - เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร)
เอฟวี433 แอ็บบอท เอสพีจี

แอ็บบอท เอสพีจีในพิพิธภัณฑ์ที่ลอนดอน
ปืนใหญ่สนาม เอฟวี 433 หรือ ปืนใหญ่อัตราจร "แอ็บบอท" (FV 433 Field Artillery, Self-Propelled "Abbot") เป็นปืนใหญ่อัตตาจรแบบหนึ่งจากเอฟวี 432 เอเอฟวีของกองทัพบกอังกฤษ มันใช้โครงสร้างของเอฟวี 430 มากแต่ก็มีป้อมปืนที่หมุนได้รอบด้าน ปืนขนาด 105 มม. ของมันทำให้มันโดดเด่น
ชื่อจริงๆ ของมันคือ"อุปกรณ์ปืน 105 ม.ม. แอล109 (แอ็บบอท)" (Gun Equipment 105mm L109 (Abbot)) แอล109 ถูกใช้น้อยมากอาจเนื่องมาจากเพื่อลดความสับสนกับเอ็ม109 ขนาด 155 มม. ที่อังกฤษนำมาใช้ในปีเดียวกัน เอฟวี433 ใช้ขุมกำลังที่แตกต่างจากเอฟวี430 รุ่นอื่น ๆ

**รายละเอียดเฉพาะของเอฟวี433 แอ็บบอท เอสพีจี**
ประเทศผู้ผลิต สหราชอาณาจักร
*บริษัทผู้ผลิต วิกเกอร์ส
*บทบาท ปืนใหญ่อัตตาจร
*น้ำหนัก 16.56 ตัน
*ความยาว 5.8 เมตร
*ความกว้าง 2.6 เมตร
*ความสูง 2.5 เมตร
*อาวุธหลัก ปืนแอล13เอ1 ขนาด 105 ม.ม.กระสุน 40 นัด
*อาวุธรอง ปืนกลแอ4เอ4 ขนาด 7.62 ม.ม.กระสุน 1,200 นัด
*พิสัย 480 กิโลเมตร
*ความเร็ว 47 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
หมวดหมู่:ยานรบหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหราชอาณาจักร
เอเอ็มเอ็กซ์-10 อาร์ซี

== อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:รถหุ้มเกราะ
หมวดหมู่:รถยิงสนับสนุน
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต

ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต (Sân bay quốc tế Tân Sơn Nhất, Cảng hàng không quốc tế Tân Sơn Nhất) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม ตั้งอยู่ในนครโฮจิมินห์

**ประวัติ**
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตถือกำเนิดขึ้นเมื่อต้นทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473-2482) โดยรัฐบาลภายใต้อาณัติของฝรั่งเศสได้สร้างสนามบินขนาดเล็กขึ้นในหมู่บ้านเตินเซินเญิ้ต จึงเป็นที่รู้จักในชื่อว่า สนามบินเตินเซินเญิ้ต และเมื่อกลางปี พ.ศ. 2499 ทางสหรัฐอเมริกาได้สร้างทางวิ่งความยาว 2,160 เมตรและอาคารสนามบิน ซึ่งได้กลายเป็นท่าอากาศยานนานาชาติสำหรับเวียดนามใต้ ในช่วงสงครามเวียดนาม ฐานทัพอากาศเตินเซินเญิ้ตได้เป็นฐานทัพสำคัญทั้งของสหรัฐอเมริกาและกองทัพอากาศเวียดนามใต้ และก่อนปี พ.ศ. 2518 ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตยังเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้มาใช้บริการมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เครื่องบินโบอิง 747-400 ของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ UA869 ได้ร่อนลงสู่โฮจิมินห์ซิตี ถือเป็นสายการบินแรกของสหรัฐอเมริกาที่บินสู่เวียดนาม หลังจากเที่ยวบินสุดท้ายของสายการบินแพนแอม ในช่วงที่กรุงไซ่ง่อนล่มสลายลง จากข้อมูลทางสถิติ ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานมีผู้โดยสารเข้าออกราว 8.5 ล้านคน และมีเที่ยวบินทั้งขาเข้าและขาออกรวม 64,000 เที่ยว และเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีการบันทึกไว้ว่า ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับเที่ยวบินต่างประเทศถึง 2 ใน 3 จากที่มีในท่าอากาศยานทั้งหมดในเวียดนาม

**สายการบินและจุดหมายปลายทาง**
ภาพด้านนอกของอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
หอควบคุมการบิน
ตราประทับผ่านแดนบนหนังสือเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต
เคาน์เตอร์เช็กอิน อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
อาคารผู้โดยสารภายในประเทศ
ภาพจากมุมสูงของท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต

**อ้างอิง**
ตเตินเซินเญิ้ต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
ปืนใหญ่อัตตาจร เอ็ม107

ปืนอัตตาจร M107 175 มม. ถูกใช้โดยกองทัพสหรัฐฯ ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1960 ถึงปลายทศวรรษ 1970 มันเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลปืนใหญ่ขับเคลื่อนด้วยตนเอง มีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้การสนับสนุนการยิงระยะไกลในระบบขนส่งทางอากาศ มันยังถูกส่งออกไปยังประเทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศ เช่น เยอรมนี เกาหลีใต้ สเปน กรีซ อิหร่าน อิสราเอล อิตาลี เนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร และตุรกี ประวัติการใช้งานของ M107 ใน กองทัพสหรัฐ ถูกจำกัดไว้เฉพาะในสงครามเวียดนาม มีการใช้งานการต่อสู้อย่างกว้างขวางในอิสราเอล M107 ใช้ส่วนประกอบหลายอย่างร่วมกัน และในหลายครั้งถูกแทนที่ด้วยปืนครก M110 203 มม. รุ่นที่ใหม่กว่า แม้ว่าจะปลดประจำการจากสหรัฐในช่วงปลายทศวรรษ 1970 แต่ยังคงประจำการกับกองทัพบางส่วนถึงปี 2019

**ประวัติการออกแบบและการผลิต**
ในช่วงทศวรรษ 1950 ปืนใหญ่อัตตาจรขนาด 203 มม. ที่ใช้เครื่องยนต์ของกองทัพบกสหรัฐฯ คือ M55 โดยอิงจากโครงเครื่องและป้อมปืนของปืนอัตตาจร M53 155 มม. ซึ่งใช้ส่วนประกอบบางส่วนจากรถถัง M48 น้ำหนักของ M55 ที่ 44 ตัน ห้ามขนส่งทางอากาศและเครื่องยนต์เบนซินของมันถูกจำกัดระยะไว้ที่ประมาณ 260 กม. รวมทั้งอันตรายจากการระเบิดในการรบ
สิ่งนี้ทำให้กองทัพสหรัฐฯ ออกข้อกำหนดสำหรับชุดระบบปืนใหญ่อัตตาจรรุ่นใหม่ รุ่นใหม่ต้องเบาลง เพื่อให้สามารถขนส่งทางอากาศได้ และยังคงสืบทอดพาหนะหลายคันจากแชสซีเดียวกัน เพื่อลดความซับซ้อนในการบำรุงรักษาและการฝึกอบรม บริษัท Pacific Car and Foundry (Paccar) ได้พัฒนาต้นแบบหลายรุ่น ปืนอัตตาจร 175 มม. T235 และปืนครกขับเคลื่อนด้วยตนเอง 203 มม. T236 ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซล และนอกจากอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ต่างกัน ยังเป็นพาหนะชนิดเดียวกันโดยพื้นฐานแล้ว พวกมันเป็นที่รู้จักในกองทัพสหรัฐ ในชื่อ M107 และ M110 ในปี 2505 และ 2506 ตามลำดับ
Paccar ได้รับสัญญาการออกแบบ M107 และ M110 และการเสนอราคาการผลิตเบื้องต้นจาก Detroit Arsenal สิ่งนี้อิงตามคุณสมบัติหลักที่ได้รับการจดสิทธิบัตรของ M55 เครื่องปรับสมดุลก๊าซ ซึ่งปรับปรุงความสมดุลของลำกล้องปืน ทำให้ปืนสามารถยกขึ้นได้ง่ายขึ้น (ซึ่งเชื่อมโยงกับลูกตุ้มที่ควบคุมด้วยระบบไฮดรอลิก) กลไกวงล้อที่ได้รับการปรับปรุงเพื่อปรับปรุงการเล็ง การออกแบบกลไกการหดตัวของไฮดรอลิกใหม่ และช่วงล่างของแชสซีที่ควบคุมด้วยระบบไฮดรอลิกค้ำยันเมื่อปืนถูกยิง อีกสองบริษัทผลิต M107: FMC ระหว่างปี 1965 ถึง 1980 และ Bowen-McLaughlin-York
M107 จำนวนมากถูกสร้างขึ้นใหม่ในชื่อ M110A2

**ประเทศที่ใช้งาน**
 Greece- Iran- Vietnam

**ประเทศที่ใช้งานในอดีต**
 Israel- Italy- Netherlands- Spain- South Korea- Turkey- Germany เยอรมนีตะวันตก- United Kingdom- United States

**ดูเพิ่มเติม**
 เอ็ม101 ฮาวอิตเซอร์- เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์- เอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์- เอ็ม198 ฮาวอิตเซอร์

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหรัฐ
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจร
หมวดหมู่:สหรัฐ
เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์

เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์ในเวียดนาม
เอ็ม108 ฮาวอิตเซอร์ (italic=yes) เป็นปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรขนาด 105 ม.ม.ของอเมริกา นำมาใช้ครั้งแรกในต้นทศวรรษ 1960
เอ็ม108 มีขุมกำลังเป็นเครื่องยนต์ดีเซลแบบดีทรอยท์ 8วี-71ที 8 ลูกสูบ ใช้ป้อมปืนแบบเดียวกับเอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์ขนาด 155 ม.ม. และมีส่วนประกอบเหมือนกับเอ็ม113 เอ็ม108 ถูกเลิกใช้ไม่นานหลังจากอเมริกาเข้าแทรกแซงในสงครามเวียดนาม เมื่อเอ็ม109 นั้นเป็นที่มองว่าได้เปรียบกว่าสำหรับสงครามยุคใหม่
มีการใช้ เอ็ม108 ในหลายประเทศของกลุ่มนาโต้

**รายละเอียดเฉพาะของเอ็ม108**
ความยาว 6.11 เมตร
*ความกว้าง 3.15 เมตร
*ความสูง 3.28 เมตร
*ความเร็ว 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
*พิสัย 360 กิโลเมตร
*ลูกเรือ 5 นาย
*อาวุธ
**อาวุธหลัก ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์เอ็ม103 ขนาด 105 ม.ม.
**อาวุธรอง ปืนกลเอ็ม 2 ขนาด 12.7 ม.ม.
*อัตราการยิง 4 นัดต่อนาที
*ระยะยิง 11.5 กิโลเมตร (ระเบิดแรงสูง)

**ประเทศผู้ใช้งาน**
Belgium กองทัพบกเบลเยียม ตั้งแต่ทศวรรษที่ 90 จนถึง 1980
*Brazil กองทัพบกบราซิล มีเอ็ม108เอพี 72 คัน
*Spain กองทัพบกสเปน มี 48 คัน
*Taiwan กองทัพบกไต้หวัน มี 100 คัน
*Turkey กองทัพบกตุรกี มีเอ็ม108ที 26 คัน
*United States กองทัพบกสหรัฐฯ เลิกใช้เรียบร้อยแล้ว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Detailed data
หมวดหมู่:ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรสหรัฐ
เอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์

เอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์ (italic=yes) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรสัญชาติอเมริกันขนาด 155 ม.ม.ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในต้นทศวรรษ 1960 มันได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนถึงรุ่นในปัจจุบันคือเอ็ม109เอ6 พาลาดิน ปัจจุบันถูกใช้เพียงกองทัพสหรัฐฯ เท่านั้น สหรัฐฯ ยังคงมีเอ็ม109เอ5 จำนวนมากอยู่ในประจำการ ตระกูลเอ็ม109 เป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยตามกองพลยานเกราะของโลกตะวันตก
กองทัพอังกฤษได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยเอเอส-90 กองกำลังติดอาวุธในยุโรปจำนวนมากได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยพีซีเอช 2000 ของเยอรมนี ซึ่งดีเหนือกว่าเอ็ม109 ในหลายๆ ด้าน การพัฒนาที่สำคัญของเอ็ม109 เกิดขึ้นโดยสหรัฐฯ และสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยการยกเลิกโครงการครูเซเดอร์ในสหรัฐฯ พาลาดินยังคงเป็นปืนใหญ่อัตตาจรหลักของกองทัพบกสหรัฐฯ ไปอีกหลายปี จนกระทั่งจะมีโครงการใหม่ของสหรัฐฯ ที่จะเริ่มในปี พ.ศ. 2551–2553
ลูกเรือของเอ็ม109 จะประกอบด้วยหัวหน้า พลขับ พลปืนสามนายที่ต้องเตรียม บรรจุ และยิง และพลปืนอีกสองนายที่จะเป็นคนเล็งปืนใหญ่ พลปืนจะเล็งปืนไปทางซ้ายขวา โดยที่อีกคนจะเล็งขึ้นลง เอ็ม109เอ6 พาลาดินนั้นต้องการพลปืนเพียงหนึ่งนายและคนบรรจุกระสุนสองนาย

**รายละเอียดเฉพาะของเอ็ม109 ฮาวอิตเซอร์**
ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา
*บทบาท ปืนใหญ่อัตตาจร
*น้ำหนัก 
*ความยาว 9.1 เมตร
*ความกว้าง 3.1 เมตร
*ความสูง 3.3 เมตร
*ลูกเรือ 8 นาย (ผู้บัญชาการปืน พลขับ พลปืนหกนาย)
*อัตราการยิง 4 นัดต่อนาที
*ระยะยิงที่มีประสิทธิภาพ 18,000-30,000 เมตร (กระสุนจรวด)
*อาวุธหลัก ปืนใหญ่126 ฮาวอิตเซอร์ขนาด 155 ม.ม.
*อาวุธรอง ปืนกลเอ็ม2 ขนาด 12.7 ม.ม.
*พิสย 350 กิโลเมตร
*ความเร็ว 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Gary's Combat Vehicle Reference Guide-  M109A7 155mm self-propelled tracked howitzer artillery vehicle (United States) on armyrecognition.com-  Fas.org-  Globalsecurity.org-  Israeli-weapons.com-  M109 Technical Manuals 
หมวดหมู่:ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรสหรัฐ
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหรัฐ
เอ็ม 110

== อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหรัฐ
หมวดหมู่:ปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรสหรัฐ
MAZ-543

MAZ-543 / MAZ-7310 "อูราแกน" (МАЗ-543/МАЗ-7310 "Ураган"/Hurricane) เป็นรถยิงขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เป็นรถบรรทุกขับเคลื่อน 8 ล้อ ที่ออกแบบและผลิตโดยบริษัท MAZ (Minsk Automobile Plant) ในเบลารุส มีสายการผลิตตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 โดยเปิดเผยสู่สาธารณะตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 ในพิธีสวนสนามของโซเวียตที่จัตุรัสแดง โดยเป็นส่วนหนึ่งของระบบขีปนาวุธ SS-1c สกั๊ด (9K72 Elbrus) มีรหัสการผลิต 9P117
ในปี ค.ศ. 1974 โซเวียตได้เปิดเผยรถต้นแบบ MAZ-543 รุ่นใหม่ ใช้รหัสว่า MAZ-7310 เริ่มสายการผลิตตั้งแต่ ค.ศ. 1976 และพัฒนาเป็น MAZ-7313 ในปี ค.ศ. 1983

**อ้างอิง**
 George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006
หมวดหมู่:ยุทโธปกรณ์
หมวดหมู่:ขีปนาวุธ
หมวดหมู่:รถยิงขีปนาวุธ
หมวดหมู่:ขีปนาวุธ
รายชื่อนักวาดการ์ตูน

== รายชื่อนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น**
 เค็นจิโร ฮะตะ- เคน อาคามัตสึ- แคลมป์- โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ- โยชิฮิโร โตกาชิ- ไทโตะ คุโบะ- คิโยฮิโกะ อะสึมะ- ซากุระ สึคุบะ- ซึงุมิ โอบะ- ทาเคชิ โอบาตะ- ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ- ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ- มาซาชิ คิชิโมโตะ- มาซาคาสึ คัตสึระ- อาดาจิ มิซึรุ- เลอิจิ มัตซึโมโตะ- รูมิโกะ ทากาฮาชิ- อากิระ โทริยามะ- เอะอิจิโร โอะดะ- ฮิโรมุ อาราคาวะ- โคซูเอะ อามาโนะ
*นานาเอะ คุโระโนะ
*อัตสึชิ  โอคุโบะ
*โกโช อาโอยาม่า
*มิซูโตะ อควา
*อารินะ ทาเนมูระ
*จุง โมจิซูกิ

**รายชื่อนักวาดการ์ตูนไทย**
 จุก เบี้ยวสกุล- ปยุต เงากระจ่าง- ภานุวัฒน์ วัฒนนุกูล- วิศุทธิ์ พรนิมิตร- วนิดา นิรมร
*สกล เหลี่ยมมุกดา

**ดูเพิ่ม**
 นักวาดการ์ตูน- รายนามนักวาดการ์ตูนไทย
เสือโคร่งขาว

thumb
ความหมายอื่น ดูที่: เสือขาว
เสือโคร่งขาวในสวนสัตว์ไทย
ไฟล์:White tigers, Singapore Zoo 2.JPG|thumb|250px|เสือโคร่งขาวชนิดย่อย เสือโคร่งเบงกอล ในสวนสัตว์สิงคโปร์
เสือโคร่งขาวชนิดย่อย เสือโคร่งไซบีเรีย
เสือโคร่งขาว (white tiger) เป็นลักษณะพิเศษประการหนึ่งของเสือโคร่ง ที่เป็นโดยมากในชนิดย่อยเสือโคร่งเบงกอล 
โดยมีรูปร่างลักษณะเหมือนกับเสือโคร่งเบงกอลทุกประการ เพียงแต่มีลักษณะเด่น คือ แต่มีขนพื้นสีขาวและลายสีน้ำตาลเข้ม ม่านตาสีฟ้า จมูกสีชมพูและสีขาวครีม ซึ่งเกิดจากการผิดปกติของยีน โดยมิใช่สัตว์เผือกโดยแท้จริง (albino) แต่เป็นอาการผิดปกติที่ผิวหนังมีจำนวนเม็ดสีน้อย ที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (leucism)
เสือโคร่งขาวเบงกอลตัวแรกที่มีประวัติบันทึกไว้ในธรรมชาติ พบที่ประเทศอินเดีย ในรอบ 100 ปี พบเพียง 12 ตัวเท่านั้น ปัจจุบันพบได้น้อยมากในธรรมชาติ และด้วยความโดดเด่นในสีผิวจึงนิยมแสดงไว้ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ  มีการนำไปเพาะเลี้ยงในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา จนมีแพร่ขยายพันธุ์ออกลูกในที่เลี้ยง  ปัจจุบันมีเสือโคร่งขาวประมาณ 200 ตัว ส่วนใหญ่อยู่ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งในประเทศไทยด้วย
นอกจากนี้แล้ว เสือโคร่งขาวเบงกอลยังเป็นสัตว์เลี้ยงของบุคคลระดับมหาเศรษฐีด้วย เช่น ไมค์ ไทสัน อดีตแชมป์โลกมวยสากลในรุ่นเฮฟวี่เวทชาวอเมริกัน เป็นต้น

**เสือโคร่งขาวในเสือโคร่งชนิดอื่น**
ไม่ปรากฏพบเสือโคร่งขาวในเสือโคร่งชนิดย่อยอื่น ๆ จะมีก็แต่เสือโคร่งไซบีเรีย ที่มีการแสดงในสวนสัตว์ต่าง ๆ เช่น ในประเทศจีน เป็นต้น 

**เสือโคร่งขาวในประเทศไทย**
เสือโคร่งขาวเบงกอลในประเทศไทยเป็นสัตว์ป่านำเข้าจากสวนสัตว์ต่างประเทศ ซึ่งเสือขาวนี้จะจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิต, สวนสัตว์เชียงใหม่, สวนสัตว์เปิดเขาเขียว, สวนสัตว์สงขลา, สวนสัตว์ชัยภูมิสตาร์ไทเกอร์, เชียงใหม่ ไนท์ซาฟารี, สวนสัตว์เขาสวนกวาง, อุทยานหินล้านปีและฟาร์มจระเข้พัทยา, ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ, สวนสัตว์อุบลราชธานี, สวนสัตว์บึงฉวาก และ ไทเกอร์คิงดอม (คุ้มเสือ) ทั้งสาขาเชียงใหม่และภูเก็ต เป็นต้น 

**ดูเพิ่ม**
สิงโตขาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ขาวเบงกอล
คณะพันธมิตรแห่งแหวน

คณะพันธมิตรแห่งแหวน
คณะพันธมิตรแห่งแหวน (The Fellowship of the Ring) เป็นชื่อของกลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเนื้อเรื่องครั้งแรกในภาคที่หนึ่ง คือตอน มหันตภัยแห่งแหวน คณะพันธมิตรแห่งแหวนประกอบด้วยสมาชิก 9 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์ต่างๆ อันเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ มีภารกิจเพื่อป้องกันคุ้มครองผู้ถือแหวน โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ในการเดินทางเพื่อนำแหวนเอก ไปทำลายที่ใจกลางอาณาจักรมอร์ดอร์ การเดินทางของพวกเขาเริ่มต้นในวันที่ 25 ธันวาคม ในปีที่ 3018 ของยุคที่สาม หลังจากการก่อตั้งคณะพันธมิตรแห่งแหวนในที่ประชุมของเอลรอนด์

**สมาชิกทั้งเก้า**
 ตัวแทนเหล่าคนแคระ
** กิมลี- ตัวแทนเหล่าเอลฟ์
** เลโกลัส- ตัวแทนเหล่าฮอบบิท
** โฟรโด แบ๊กกิ้นส์
** เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก (เมอร์รี่)
** เปเรกริน ตุ๊ก (ปิ๊ปปิ้น)
** แซมไวส์ แกมจี (แซม)- ตัวแทนเหล่ามนุษย์
** อารากอร์น
** โบโรเมียร์- ไมอา/อิสทา
** แกนดัล์ฟ
หมวดหมู่:เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ปริศนา

ปริศนา (puzzle)  คือปัญหาสำหรับท้าทายความเฉลียวฉลาด (ingenuity) ของมนุษย์ ปริศนามักจะถูกออกแบบมาเพื่อความบันเทิง แต่บางครั้งก็กลายเป็นปัญหาทางตรรกศาสตร์หรือคณิตศาสตร์อย่างจริงจัง สำหรับกรณีหลัง ผลสำเร็จของปริศนาอาจมีความสำคัญในการพิสูจน์และการวิจัยทางด้านคณิตศาสตร์
การหาผลสำเร็จของปริศนาบางอย่างอาจต้องใช้แบบแผน (pattern) และขั้นตอนที่เฉพาะเจาะจง บุคคลที่มีความสามารถในการเรียนรู้ได้เร็ว อาจสามารถไขปัญหาได้ดีกว่าบุคคลอื่น ปริศนาซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนการเสาะหาและการค้นพบแนวทางในการแก้ปัญหา อาจแก้ได้รวดเร็วกว่าด้วยทักษะการอนุมานที่ดี

**ที่มาของคำ**
ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ค.ศ. 1989 ได้ระบุไว้ว่า คำว่าปริศนาในภาษาอังกฤษ "puzzle" เริ่มมีใช้ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 หมายถึงทำให้ยุ่งยากหรือทำให้ซับซ้อน ซึ่งอ้างอิงจากหนังสือ The Voyage of Robert Dudley...to the West Indies, 1594-95, narrated by Capt. Wyatt, by himself, and by Abram Kendall, master. (ตีพิมพ์ประมาณ ค.ศ. 1595) ในการวิจัยระบุว่าคำนี้เคยเป็นคำกริยามาก่อน แล้วจึงถ่ายทอดมาเป็นคำนามจนถึงปัจจุบัน
ส่วนคำว่า "ปริศนา" ในภาษาไทย พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานได้ให้ความหมายว่า สิ่งหรือถ้อยคำที่ผูกขึ้นเป็นเงื่อนงำเพื่อให้แก้ให้ทาย และมีที่มาจากคำในภาษาสันสกฤต "प्रश्न" ปฺรศฺน

**ประเภทของปริศนา**
ปริศนานั้นมีจำนวนมากมายจนสามารถแบ่งให้เป็นหมวดหมู่ได้ ตัวอย่างเช่น เขาวงกตก็นับเป็นปริศนาการเดินทางชนิดหนึ่ง เป็นต้น

**ตัวอย่างปริศนาที่เป็นที่รู้จัก**
ไฟล์:Rubiks cube scrambled.jpg|thumb|left|150px|ลูกบาศก์ของรูบิค
ไฟล์:Spot the difference.png|thumb|left|200px|เกมจับผิด- คำสลับอักษร (Anagram)- Connect the dots- ปริศนาอักษรไขว้ (Crossword)- ปริศนาควีนแปดตัว (Eight queens puzzle)- n-puzzle (a.k.a. Fifteen puzzle)- Impossible Puzzle- ปริศนาจิ๊กซอว์ (Jigsaw puzzle)- Knight's Tour- ปริศนาจัตุรัสล่องหน (Missing square puzzle)- Nonograms (a.k.a. Gridders, Paint by numbers, etc.)- Peg solitaire- Puzz-3D- ลูกบาศก์ของรูบิค (Rubik's Cube)- Sangaku- สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค (Seven Bridges of Königsberg)- Slitherlink- ซูโดะกุ (Sudoku)- โซโคะบัง (Sokoban)- ลูกบาศก์โซมา (Soma cube)- เกมจับผิด (Spot the difference)- แทงแกรม (Tangram)- Three cottage problem- Three cups problem- หอคอยแห่งฮานอย (Tower of Hanoi)- Whodunit

**อ้างอิง**
 Creative Puzzles of the World, 1980, Plenary Publications International- Denkspiele Der Welt, München 1977,1981, Heinrich Hugendubel Verlag

**ดูเพิ่ม**
 ปฏิทรรศน์ (paradox)- เกม

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  The puzzle archive of the rec.puzzles newsgroup- Puzzles

หมวดหมู่:การแก้ปัญหา
รายชื่อนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร

นี่เป็นรายนามของ นายกรัฐมนตรีแห่งบริเตนใหญ่ ระหว่าง ค.ศ. 1721 ถึง ค.ศ. 1800 และนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ระหว่าง ค.ศ. 1801 ถึงปัจจุบัน

**ตั้งแต่ ค.ศ. 1721**

**เชิงอรรถ**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

**สื่อสิ่งพิมพ์**

**ออนไลน์**
  date=2017-03-11 -  date=2011-05-21 -  date=2017-03-13 
สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:รายชื่อบุคคล
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้นำประเทศ
มีเดียวิกิ:Ipbreason-dropdown

* •••สาเหตุการบล็อกทั่วไป•••
** ก่อกวน
** ละเมิดลิขสิทธิ์
** สร้างหน้าโจมตี
** ละเมิดนโยบายชีวประวัติของบุคคลที่ยังมีชีวิต
** เพิ่มเนื้อหาที่ไม่มีแหล่งที่มาอย่างต่อเนื่อง
** สร้างเนื้อหาไร้สาระหรือหน้าไม่เหมาะสมอื่น ๆ
** ใช้วิกิพีเดียเพื่อส่งสแปมหรือโฆษณา
** บัญชีเพื่อส่งสแปม/โฆษณาเท่านั้น
** สงครามแก้ไข
** ละเมิดกฎย้อนสามครั้ง
** การแก้ไขที่ทำให้เสียระบบ
** โจมตีตัวบุคคลหรือรังควาน
** ขู่ดำเนินคดีผู้อื่น
** เลี่ยงการบล็อก
** ใช้หลายบัญชีในทางที่ผิด
** ก่อกวนต่อเนื่องยาวนาน
** เรียกคำสั่งตัวกรองการแก้ไขโดยเจตนา
** เพิกถอนการเข้าถึงหน้าคุย: ใช้หน้าคุยของผู้ใช้อย่างไม่เหมาะสมในขณะที่ถูกบล็อก- •••สาเหตุการบล็อกตามแม่แบบ•••
*********
เกาะลมบก

เกาะลมบก (Lombok) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกของเกาะบาหลี คำว่า "ลมบก" ในภาษาชวาหมายถึงพริกขี้หนู ตั้งอยู่ในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย

**ภูมิประเทศ**
เป็นทิวเขาและภูเขาไฟ 

**ประชากร**
ส่วนใหญ่เป็นชาวซาซักมีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาซาซักที่ใกล้เคียงกับภาษาชวาและภาษาบาหลี วัฒนธรรมหลายอย่างของชาวซาซักก็ใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของชวาและบาหลี ชาวซาซักแบ่งตามศาสนาได้ 2 กลุ่มคือ 
# เวอตูลิมา นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี แบบเดียวกับชาวอินโดนีเซียโดยทั่วไป
# เวอตูเตอลู นับถือศาสนาอิสลามควบคู่กับวัฒนธรรมดั้งเดิม- นอกจากนี้ ยังมีชาวซาซักอีกกลุ่มหนึ่งที่นับถือพุทธ-ผี ควบคู่กัน มีอยู่ประมาณ 8,000 คน

**ประวัติศาสตร์**
เดิมเกาะลมบกเป็นอาณาจักรอิสระประกอบด้วยอาณาจักรเล็กๆหลายแห่ง โดยอาณาจักรที่สำคัญที่สุดคืออาณาจักรเซอลาปารัง ที่นับถือศาสนาฮินดู ต่อมาชวาตะวันออกได้ยกทัพมาตีและรวมลมบกเข้ากับอาณาจักรมัชปาหิต โดยลมบกรับอิทธิพลจากชวาทั้งศาสนาฮินดูและศาสนาอิสลาม
ต่อมาชาวบาหลีในสมัยอาณาจักรคารังกาเซ็มเข้ามาปกครองลมบกจนถึง พ.ศ. 2437 ในปีนี้เอง ลมบกร่วมมือกับเนเธอร์แลนด์ก่อกบฏต่อบาหลี ซึ่งทำให้บาหลีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ อย่างไรก็ตามเมื่อเนเธอร์แลนด์ชนะได้เข้ามาปกครองลมบกในฐานะอาณานิคมทันที จนญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเมื่อพ.ศ. 2485 เนเธอร์แลนด์เคลื่อนพลกลับมาอีกครั้งเมื่อสงครามสงบในพ.ศ. 2488 แต่เกิดการต่อต้านจากชาวพื้นเมืองโดยทั่วไป เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช ลมบกจึงเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย
ลมบก
หมวดหมู่:จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก
หมวดหมู่:หมู่เกาะซุนดาน้อย
ตินตินอินไทยแลนด์

ภาพหน้าปกหนังสือ
ตินตินอินไทยแลนด์ (Tintin en Thaïlande, Tintin in Thailand) เป็นการ์ตูนใต้ดินล้อเลียนเรื่อง การผจญภัยของตินติน เขียนเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นประเภท ตลก ล้อเลียน และผจญภัย โดยใช้ตัวละครจากเรื่องตินติน การ์ตูนเรื่องนี้ตีพิมพ์และวาดภาพในประเทศไทย และมีการลักลอบนำไปจำหน่ายอย่างผิดกฎหมายในอังกฤษ ฝรั่งเศส และเบลเยียม และมีให้ดาวน์โหลดฟรีในรูปแบบ pdf
ในประเทศเบลเยียม มูลนิธิแอร์เช (Hergé Foundation) ซึ่งเป็นผู้ดูแลลิขสิทธิ์ผลงานของ Georges Prosper Remi ผู้เขียนตินติน ได้แจ้งเบาะแสให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าจับกุมผู้ลักลอบจำหน่ายการ์ตูนเรื่องนี้

**เนื้อเรื่อง**
ตินติน กับ สโนวีสุนัขคู่ใจ พร้อมด้วย กัปตันแฮ็ดด็อค และ ศาสตราจารย์คัลคูลัส เดินทางไปเที่ยวประเทศไทยในวันหยุดพักผ่อน และไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ ที่ชาวต่างชาตินิยมไปกัน ไม่ว่าจะเป็น บาร์อะโกโก้ ในพัฒนพงษ์ หรืออาบอบนวดในเชียงใหม่ และไปเที่ยวชมธรรมชาติ และวัดวาอาราม ในเชียงราย

**อ้างอิง**
  Lewd Tintin shocks Belgium - BBC
หมวดหมู่:ตินติน
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในประเทศไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
คาวาซากิ (จังหวัดคานางาวะ)

คาวาซากิ (Kawasaki) เป็นนครที่อยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 9 ของประเทศ (เมื่อนับรวมโตเกียว) และเป็นส่วนหนึ่งของเขตอภิมหานครโตเกียวและเขตอุตสาหกรรมเคฮิง
ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2017 คาวาซากิมีประชากรประมาณ 1,503,690 คน 716,470 ครัวเรือน มีความหนาแน่น 10,000 คนต่อตารางกิโลเมตร คาวาซากิเป็นเพียงเมืองเดียวในประเทศญี่ปุ่นที่ไม่ใช่เมืองหลวงของจังหวัดที่มีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 1 ล้านคน มีพื้นที่ทั้งหมด 142.70 ตารางกิโลเมตร
นครคาวาซากิได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 และได้รับการยกฐานะเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1972

**ภูมิศาสตร์**
ท่าเรือคาวาซากิ ซึ่งมีพื้นที่เชื่อมต่อกับท่าเรือใกล้เคียงของโยโกฮาม่าทางตะวันตกเฉียงใต้และของโตเกียวทางตะวันออกเฉียงเหนือ (ค.ศ. 2007)
ใจกลางนครคาวาซากิ

**ตำแหน่งที่ตั้ง**
คาวาซากิตั้งอยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำทามะซึ่งไหลลงสู่อ่าวโตเกียวที่บริเวณนี้ เมืองนี้มีรูปร่างเป็นแนวยาวแทรกกลางระหว่างโตเกียวที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ และโยโกฮามะที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ คาวาซากิเชื่อมทั้งสองเมืองใหญ่นี้เข้าด้วยกัน และเป็นส่วนหนึ่งของเขตอภิมหานครโตเกียว พื้นที่เมืองที่ใหญ่ที่สุดและหนาแน่นที่สุดในโลก
พื้นที่ด้านตะวันออกตามแนวชายฝั่งของอ่าวโตเกียวเป็นเขตอุตสาหกรรมที่มีประชากรหนาแน่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุตสาหกรรมเคฮิง ส่วนพื้นที่ด้านตะวันตกบริเวณเนินเขาทามะ ประกอบไปด้วยเขตที่อยู่อาศัยที่เดินทางไปมาระหว่างโตเกียวและโยโกฮามะ

**เขต**
คาวาซากิแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 เขต (คุ) ได้แก่

**อาณาเขตติดต่อ**
ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ คาวาซากิติดต่อกับเขตพิเศษของโตเกียว ได้แก่ (เริ่มจากทางอ่าวโตเกียว) เขตโอตะ และเขตเซตางายะ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับนคร (ชิ) ต่าง ๆ ของมหานครโตเกียว ได้แก่ โคมาเอะ โชฟุ มาจิดะ อินางิ และทามะ ส่วนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับเขตต่าง ๆ ของโยโกฮามะ ได้แก่ เขตสึรูมิ เขตโคโฮกุ เขตสึซูกิ และเขตอาโอบะ หลังจากที่ทางด่วนข้ามอ่าวโตเกียวแล้วเสร็จเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1997 คาวาซากิก็สามารถเชื่อมต่อกับคิซาราซุ ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของอ่าวโตเกียว อยู่ในจังหวัดชิบะ

**ความสัมพันธ์กับเมืองอื่น**

**เมืองแฝด**
นครคาวาซากิสถาปนาความสัมพันธ์เมืองแฝดกับเมืองอื่น ๆ ทั้งในและนอกประเทศญี่ปุ่นดังนี้

**ในประเทศ**
 ญี่ปุ่น เมืองนากาชิเบ็ตสึ จังหวัดฮกไกโด ตั้งแต่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2535- ญี่ปุ่น เมืองฟูจิมิ จังหวัดนางาโนะ ตั้งแต่ 22 เมษายน พ.ศ. 2536- ญี่ปุ่น นครนาฮะ จังหวัดโอกินาวะ ตั้งแต่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2539

**นอกประเทศ**
 โครเอเชีย รีเยกา สาธารณรัฐโครเอเชีย ตั้งแต่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520- สหรัฐ บอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2522- จีน เฉิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2524- ออสเตรเลีย วูลลองกอง รัฐนิวเซาท์เวลส์ เครือรัฐออสเตรเลีย ตั้งแต่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2531- สหราชอาณาจักร เชฟฟีลด์ สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2533- ออสเตรีย ซาลซ์บูร์ก สาธารณรัฐออสเตรีย ตั้งแต่ 17 เมษายน พ.ศ. 2535- เยอรมนี ลือเบ็ค สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ตั้งแต่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2535- เกาหลีใต้ พูช็อน จังหวัดคย็องกี สาธารณรัฐเกาหลี ตั้งแต่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2539

**เมืองท่าพันธมิตร**
 เวียดนาม ดานัง สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ตั้งแต่ 24 มกราคม พ.ศ. 2537

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2006-12-12  -  เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:นครในจังหวัดคานางาวะ
หมวดหมู่:นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล
เขตชินจูกุ

เขตชินจูกุ (Shinjuku-ku) เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เขตชินจูกุเป็นหนึ่งในเขตธุรกิจของมหานครโตเกียว สถานีรถไฟชินจูกุเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้ใช้บริการต่อวันมากที่สุดในโลก และมีอาคารสำนักงานบริหารมหานครโตเกียวตั้งอยู่ พื้นที่รอบชินจูกุเป็นอีกสถานที่หนึ่งที่วัยรุ่นและนักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวเป็นย่านที่มีแสงสีของโตเกียว และเป็นสถานที่ที่มีของขายมากมาย เช่น เสื้อผ้า รองเท้า เครื่องประดับ และร้านอาหารจำนวนมาก

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**
  Shinjuku Ward Office, History of Shinjuku date=2006-03-26 - Hiroo Ichikawa "Reconstructing Tokyo: The Attempt to Transform a Metropolis" in C. Hein, J.M. Diefendorf, and I. Yorifusa (Eds.) (2003). Building Urban Japan after 1945. New York: Palgrave.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2005-04-04  - ชินจูกุ -  ชินจูกุ date=2015-09-08  สถาปัตยกรรมและแผนที่

ชินจูกุ
เกาะชิโกกุ

ชิโกกุ (แปลตรงตัว: สี่แคว้น) เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาสี่เกาะหลักของญี่ปุ่น มีพื้นที่ 18,783 ตารางกิโลเมตร ถูกล้อมรอบ 3 ด้านด้วยเกาะฮนชูและเกาะคีวชู ตอนกลางของเกาะมีภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000-2,000 เมตร มีประชากรประมาณ 4.2 ล้านคนอาศัยอยู่กระจายตามที่ลุ่มชายฝั่งทะเล หากเทียบกับอีก 3 เกาะหลักของญี่ปุ่นแล้ว ชิโกกุมีความเงียบสงบและยังคงบรรยากาศแบบธรรมชาติไว้ได้ โดยที่ไม่ถูกกลืนโดยวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชิโกกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน ทางเหนือมีปริมาณน้ำฝนน้อยและมีเมืองอุตสาหกรรมอยู่ตลอดแนว ส่วนทางใต้ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกนั้นจะเป็นป่ารก อากาศจะอบอุ่น ปริมาณน้ำฝนมีมาก อากาศบนเกาะจะอบอุ่นสบายในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ และช่วงเริ่มฤดูใบไม้ร่วง นอกจากอุตสาหกรรมผลิตเหล็กและเคมีแล้ว การประมงกับการเกษตรกรรมแบบเร่งผลผลิตทำกันอย่างแพร่หลาย บนที่ราบของเมืองโคจิชายฝั่งทะเลแปซิฟิก มีการมีการทำไร่ผลไม้ และการปลูกผักในเรือนกระจก เกาะชิโกกุถูกเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูด้วยสะพานเซโตโอฮาชิ ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร ทำให้สะพานแห่งนี้ เป็นหนึ่งในสะพานสองชั้นที่มีความยาวมากกว่าสะพานแห่งอื่น ๆ ในโลกเกาะ

**ลักษณะภูมิประเทศ**
เกาะชิโกกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน สิ่งสำคัญอีกอย่างในเกาะชิโกกุก็คือ ตัวเกาะจะเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูด้วยสะพานเซโตโอฮาชิ (Seto-Ohashi Bridge)  ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร
ชิโกกุประกอบไปด้วย 4 จังหวัด ได้แก่- จังหวัดโทกูชิมะ - จังหวัดคางาวะ - จังหวัดเอฮิเมะ - จังหวัดโคจิ

**อ้างอิง**
  A Country Study: Japan Library of Congress Call Number DS806 .J223 1992

ชิโกกุ
ชิโกกุ
ชิโกกุ
อเมริกันมิวสิกอะวอดส์

อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด (American Music Awards) เป็นงานแจกรางวัลทางด้านดนตรีประจำปี เป็นหนึ่งใน 4 รายการใหญ่ที่แจกรางวัล (รายการอื่นคือ บิลบอร์ด มิวสิก อวอร์ดส,รางวัลแกรมมี และ ร็อกแอนด์โรลฮอลอ็อฟเฟมอินดักชันเซเรโมนี)
อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด สร้างโดย ดิค คลาร์คในปี ค.ศ. 1973 เพื่อแข่งขันกับรางวัลแกรมมี ขณะที่รางวัลแกรมมีการคัดสรรรางวัลขึ้นอยู่กับการออกคะแนนเสียงของสมาชิกที่อยู่ในแวดวงบันเทิง แต่อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด ได้ทำแบบสำรวจโดยผู้บริโภคทางด้านดนตรี มีลักษณะของยอดความนิยมมากกว่า
ศิลปินเดี่ยวที่ได้รางวัลมากที่สุดคือ เทย์เลอร์ สวิฟต์  40 รางวัล  รองลงมาคือ ไมเคิล แจ็คสันได้รับรางวัล 26 รางวัล ส่วนศิลปินกลุ่มคือ อลาบามา ได้รับ 19 รางวัล
ส่วนผลงานที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในปีเดียวคือ ไมเคิล แจ็คสัน ในปี 1983 กับผลงานชุด Thriller และ วิทนีย์ ฮูสตัน ในปี 1993 ผลงานชุด The Bodyguard

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:รางวัลดนตรี
ทนง โคตรชมพู

ทนง โคตรชมภู เป็นศิลปินชาวไทย ศึกษางานศิลปะ และวาดภาพโดยใช้ปาก ทนงเป็นชาวจังหวัดหนองคาย มิได้พิการแต่กำเนิด ทว่าแขนขากลับเริ่มใช้การไม่ได้ตั้งแต่เล็กๆ ทนงเริ่มศึกษางานศิลปะวาดภาพด้วยปากด้วยตนเองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523

**เกียรติประวัติ**
ด้านผลงาน  หรือประสบการณ์ทางการอนุรักษ์/สร้างสรรค์/เผยแพร่- พ.ศ. ๒๕๔๐ – ๒๕๔๖  วิทยากรบรรยายและสาธิตการสร้างงานตามสถาบันต่างๆ  ทัวประเทศ- 	พ.ศ. ๒๕๔๑ – ๒๕๔๖  วิทยากรพิเศษสอนศิลปะให้กับโครงการ ART FOR ALL คณะศิลปกรรมศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- พ.ศ. ๒๕๔๒  วิทยากรพิเศษร่วมบรรยายกับอาจารย์เฉลิมชัย  โฆษิตพิพัฒน์  ณ  องค์การสหประชาชาติ- พ.ศ. ๒๕๔๒  นิทรรศการศิลปะกลางแจ้ง  งานมหกรรมกีฬา FESPIC GAMES มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ศูนย์รังสิต- พ.ศ. ๒๕๔๓  วิทยากรร่วมบรรยายเรื่อง  บทบาทของคนพิการไทย  ที่หอประชุมใหญ่  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- พ.ศ. ๒๕๔๔  วิทยากรบรรยายร่วมกับศิลปินแห่งชาติ  เรื่อง  ศิลปะแนวทางใหม่ในการพัฒนาชีวิต  ณ  หอประชุมใหญ่  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- พ.ศ. ๒๕๔๔  ร่วมแสดงงานนิทรรศการ ACCENTURE  ครั้งที่ ๑ - พ.ศ.  ๒๕๔๕  เข้าร่วมทดสอบสี  ศิลปากรประดิษฐ์  กับจิตรกรชั้นนำของประเทศที่โรสกาเด้น  เอไพรม  รีสอร์ท  สวนสามพราน  จังหวัดนครปฐม- พ.ศ. ๒๕๔๓ – ๒๕๔๕  อาจารย์สอนศิลปะพิเศษให้กับโรงเรียนชุมชนบ้านถ่อน- พ.ศ. ๒๕๔๕    วิทยกรพิเศษสาธิตการสร้างงาน  และบรรยายเรื่องใครว่าคนพิการไม่มีเสน่ห์  ในวันคนพิการสากล  ณ  ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย- พ.ศ. ๒๕๔๕ – ๒๕๔๖  อาจารย์สอนศิลปะให้กับกลุ่มผู้พิการรุนแรง  ของสมาคมคนพิการรุนแรง  จังหวัดนครปฐม- พ.ศ. ๒๕๔๖  ร่วมแสดงงานนิทรรศการทดสอบสี  ศิลปากรประดิษฐ์  ของมหาวิทยาลัยศิลปากร- พ.ศ. ๒๕๔๗  ร่วมแสดงงานนิทรรศการ  ACCENTURE ครั้งที่ ๒  - พ.ศ. ๒๕๔๘  แสดงงานนิทรรศการเดี่ยว  ปากเสกศิลป์  (Miracie of Art) โรงแรมสยามซิตี้- พ.ศ. ๒๕๕๑  แต่งเพลงสู่ขวัญหัวใจ  ขับร้องโดยต่าย อรทัย  ชุดที่ ๖ คนในความคิดฮอด
ด้านรางวัล/เกียรติคุณ  ที่ได้รับการยกย่อง - พ.ศ. ๒๕๔๐  ได้รับโล่พระราชทานคนพิการดีเด่นประจำปี  ๒๕๔๐  จากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์- พ.ศ. ๒๕๔๔  รางวัลอันดับ ๑  เหรียญทอง  จากการแสดงศิลปกรรม  THE HEBE RANSFORD MEMORIAL MELBOURNE AUSTRALIA- พ.ศ. ๒๕๕๖ รับโล่ประกาศเกียรติคุณผู้มีคุณูปการด้านภาษาและวรรณกรรมไทย ในวาระวันภาษาไทยแห่งชาติ  จาก คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ด้านการบริการชุมชน  สังคม- พ.ศ. ๒๕๒๓ – ๒๕๓๐  ทำสื่อการเรียนการสอนให้กับโรงเรียนตามชนบท- พ.ศ. ๒๕๓๗ – ๒๕๔๖  เอื้อเฟื้อภาพเขียนให้กับกลุ่มจิตรกรสร้างสรรค์ด้วยปากและเท้า  พิพม์เป็นโปสการ์ดจำหน่ายทุกปี- พ.ศ. ๒๕๔๔ – ๒๕๔๖  มอบภาพวาดให้กับโครงการ  ART FOR ALL ประมูลหารายได้สนับสนุนโครงการ- พ.ศ. ๒๕๔๔  เอื้อเฟื้อภาพให้กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  พิมพ์เป็นโปสการ์ดเนื่องในวันขึ้นปีใหม่- พ.ศ. ๒๕๔๕  ร่วมเป็นตัวแทนสมาคมคนพิการโคราช  ในการวาดรูปเป็นของขวัญวันเกิดครบรอบ  ๔๘  ปี  ของ  ฯพณฯ นายสุวัจน์  ลิปตพัลลภ  เนื่องจากการที่ท่านได้ตั้งกองทุนให้กับสมาคมฯ- พ.ศ. ๒๕๔๖  มอบภาพเขียนสีน้ำมันให้กับสภาวัฒนธรรมจังหวัดนนทบุรี  เพื่อเป็นการส่งเสริมสนับสนุนศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น- พ.ศ. ๒๕๔๘  มอบภาพเขียนสีน้ำมันให้กับ  “กองทุนศิลปินครูบ้านป่า  สลา  คุณวุฒิ” เพื่อประมูลหารายได้ให้กับกองทุนฯ.

**อ้างอิง**
  มูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย date=2007-09-28 
หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดหนองคาย‎‎
ชาร์มเบรซเลต

ชาร์มเบรซเลต (Charmbracelet) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 8 และเป็นอัลบั้มที่ 12 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2002 โดยสังกัดไอแลนด์ เรคคอร์ดส เป็นอัลบั้มแรกกับสังกัดนี้
"Through the Rain" ซิงเกิ้ลแรกขึ้นชาร์ทบิลบอร์ดสูงสุดอันดับที่ 81 ในอเมริกา แต่ในแคนาดาและสหราชอาณาจักรสามารถขึ้นชาร์ทได้ในระดับท็อปเท็น
ส่วนอันดับอัลบั้มในอเมริกาเปิดตัวที่อันดับที่ 3 ด้วยยอดขาย 241,200 ชุดในสัปดาห์แรก และสามารถอยู่ในชาร์ทได้นาน 23 สัปดาห์ ทางด้านตัวเลขยอดขายรวม (ณ ปี 2005) มียอดขายในอเมริกา 1.1 ล้าน และ 3 ล้านชุดทั่วโลก
อัลบั้มชุดนี้เธอได้มีโอกาสทัวร์รอบโลกภายใต้ชื่อ The Charmbracelet World Tour รวมถึงได้มาทัวร์ในประเทศไทยด้วย

**ชื่อเพลงในอัลบั้ม**

**เวอร์ชัน อเมริกา**
 "Through the Rain" – 4:48 - "Boy (I Need You)" featuring Cam'ron – 5:14 - "The One" – 4:08 - "Yours" – 5:06 - "You Got Me" featuring Jay-Z and Freeway – 4:22 - "I Only Wanted" – 3:38 - "Clown" – 3:17 - "My Saving Grace" – 4:09 - "You Had Your Chance" – 4:22 - "Lullaby" – 4:56 - "Irresistible" featuring Westside Connection – 5:04 - "Subtle Invitation" – 4:27 - "Bringin' on the Heartbreak" – 4:34 Originally by Def Leppard - "Sunflowers for Alfred Roy" – 2:59 - "Through the Rain" (remix) featuring Kelly Price and Joe – 3:34 

**เวอร์ชัน ญี่ปุ่น**
 16. "Miss You" featuring Jadakiss – 5:09 

**ทัวร์เอดิชั่น CD-ROM & AVCD bonus tracks**
 1. "There Goes My Heart" – 4:11 - 2. "I Know What You Want" with Busta Rhymes featuring the Flipmode Squad – 4:44 - 3. "Got a Thing 4 You" with Da Brat featuring Mariah Carey and Elephant Man – 5:02 - 4. "The One" (So So Def remix) featuring Jermaine Dupri and Bone Crusher – 4:38 - 5. "Through the Rain" (video) - 6. "Boy (I Need You)" (video)

**อันดับและยอดขายอัลบั้ม**
1 ยอดขายรวมถึงยอดขายในซาวนด์สแกน

**อ้างอิง**
ช
ช
ดิอีแมนซิเพชันออฟมิมิ

ดิอีแมนซิเพชั่นออฟมิมิ (The Emancipation of Mimi) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 10 และเป็นอัลบั้มที่ 14 ของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยสังกัดไอแลนด์ เรคคอร์ดส อัลบั้มเข้าชาร์ทในสัปดาห์แรกที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกที่มากที่สุดของมารายห์ แครี (403,755 ชุด) ยอดขาย 6 แพลตตินั่มโดยการรับรองของ RIAA มียอดขายในอเมริกา 5.8 ล้านชุด (ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550) และถือว่าเป็นยอดขายมากที่สุดในปี พ.ศ. 2548 โดยการรับรองจาก Nielsen SoundScan และมียอดขายทั่วโลก 16 ล้านชุด ภายใต้การรายงานของ IFPI ในปี 2005
ทางด้านรางวัลแกรมมี่ ได้รับ 3 รางวัลในสาขา อัลบั้มเพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัยยอดเยี่ยม และ เพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมจากเพลง We Belong Together และศิลปิน อาร์แอนด์บี หญิงยอดเยี่ยม
แนวเพลงในอัลบั้มนี้มีส่วนผสมของ เรโทร โซล ไปจนถึง ไควเอ็ท สตรอม และ กอสเปล รวมถึงอื่น ๆ มีเพลงอันดับ 1 ในอเมริกาอย่าง "วีบีลองทูเก็ทเทอร์" ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 1 นาน 14 สัปดาห์ และอีกเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 คือ "ด็อนท์ฟอร์เก็ทอะเบาท์อัส" ส่วนเพลง "เชกอิทออฟ" สูงสุดที่อันดับ 2

**ชื่อเพลงในอัลบั้ม**

**ฉบับในประเทศอเมริกา**
# "It's Like That" featuring Jermaine Dupri and Fatman Scoop (Jermaine Dupri, Manuel Seal, Johnta Austin) – 3:23 
# "We Belong Together" (Dupri, Seal, Johnta Austin) – 3:21 
# "Shake It Off" (Dupri, Bryan Michael Cox, Austin) – 3:52 
# "Mine Again" (James Poyser) – 4:01 
# "Say Somethin'" featuring Snoop Dogg (Carey, Broadus, Williams, Hugo) – 3:44 
# "Stay the Night" (Kanye West) – 3:57 
# "Get Your Number" featuring Jermaine Dupri (Dupri, Cox) – 3:15 
# "One and Only" featuring Twista (The Legendary Traxster) – 3:14 
# "Circles" (James Wright) – 3:30 
# "Your Girl" (Scram Jones) – 2:46 
# "I Wish You Knew" (Wright) – 3:34 
# "To the Floor" featuring Nelly (Carey, Haynes, Williams, Hugo) – 3:27 
# "Joy Ride" (Young Genius) – 4:03
14Fly Like a Bird" (Wright) – 3:53

**ฉบับอัลทราพลาตตินัมดีลักซ์**
 15. "Don't Forget About Us" (Swizz Beatz) — 3:53 - 16. "Makin' It Last All Night (What It Do)" featuring Jermaine Dupri — 3:51 - 17. "So Lonely" with Twista — 3:53 - 18. "We Belong Together" (remix) featuring Jadakiss and Styles P. — 4:28 

**แผ่นดีวีดี**
 1. "It's like That" (video) - 2. "We Belong Together" (video) - 3. "Shake It Off" (video) - 4. "Get Your Number" (video)

**ฉบับในประเทศอังกฤษ**
 15. "Sprung" (Mahogany) — 3:26

**ฉบับในประเทศญี่ปุ่น**
 15. "Sprung" (Mahogany) — 3:26 - 16. "Secret Love" (Swizz Beatz) — 3:09 

**ฉบับอัลทราพลาตตินัม**
 15. "Sprung" — 3:26 - 16: "Secret Love" — 3:09 - 17. "Don't Forget about Us" (Swizz Beatz) - 3:53 - 18. "Makin' It Last All Night (What I Do)" featuring Jermaine Dupri — 3:51 - 19. "So Lonely" with Twista — 3:53 - 20. "We Belong Together" (remix) featuring Jadakiss and Styles P. — 4:28 

**แผ่นดีวีด ี**
 1. "It's like That" (video) - 2. "We Belong Together" (video) - 3. "Shake It Off" (video) - 4. "Get Your Number" (video) - 5. "Don't Forget About Us" (video) 

**ชาร์ต**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของมารายห์ แครี
ร.น.

ร.น. ย่อมาจาก ราชนาวี  เป็นคำลงท้าย ใช้ประกอบชื่อ และยศทหารสัญญาบัตร สังกัดกองทัพเรือไทย ที่มียศตั้งแต่ เรือตรี ขึ้นไป (เว้นแต่การเขียนในราชการภายในกองทัพเรือ) เพื่อให้แตกต่าง และไม่ให้สับสนกับยศทหารสังกัดกองทัพอากาศไทย
การใช้งาน ให้ใช้ ร.น. ต่อท้ายนามสกุลเมื่อใช้ยศเป็นคำย่อไปภายนอกกองทัพเรือ แต่เป็นภายในหน่วยสังกัดกระทรวงกลาโหม เช่น นาวาตรี หม่อมหลวง ประพันธ์ สนิทวงศ์ ใช้คำย่อว่า   น.ต. ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์ ร.น. เปรียบเทียบกับ  นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ หรือ น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ
แต่ในกรณีที่ใช้ภายในกองทัพเรือ แม้จะใช้ยศเป็นคำย่อ ก็ไม่ต้องลงท้าย ร.น. อนึ่ง ในกรณีใช้ในราชการภายนอกกระทรวงกลาโหม ต้องเขียนยศเป็นคำเต็มเสมอ และในกรณีที่เขียนยศเป็นคำเต็มทุกกรณีไม่ต้องลงท้าย ร.น.
ตัวอย่างการใช้
ใช้ภายในกองทัพเรือ น.ต.ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์, พล.ร.อ.ประชุม เครือวัลย์
ใช้ภายนอกกองทัพเรือ แต่เป็นภายในกระทรวงกลาโหม น.ต.ม.ล.ประพันธ์ สนิทวงศ์ ร.น., พล.ร.อ.ประชุม เครือวัลย์ ร.น.
ใช้ภายนอกกระทรวงกลาโหม นาวาตรี หม่อมหลวง ประพันธ์ สนิทวงศ์, พลเรือเอก ประชุม เครือวัลย์

**ดูเพิ่ม**
 ยศทหารไทย-ตำรวจไทย
หมวดหมู่:ยศทหาร