Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิรัช รัตนเศรษฐ

วิรัช รัตนเศรษฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ รองหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย อดีตประธานกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎร และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของชวน หลีกภัย

**ประวัติ**
วิรัช รัตนเศรษฐ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางทัศนียา รัตนเศรษฐ ส.ส.หนึ่งเดียวของจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ที่ไม่ได้สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ในการแสดงบัญชีทรัพย์สินต่อ ป.ป.ช. ทั้งคู่แจ้งสถานะเป็น "หย่า" ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ
# นายอธิรัฐ รัตนเศรษฐ อดีต รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
# นายทวิรัฐ รัตนเศรษฐ สส.นครราชสีมา พรรคพลังประชารัฐ
# นายตติรัฐ รัตนเศรษฐ ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม

**การทำงาน**
วิรัช รัตนเศรษฐ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาหลายสมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 เป็นต้นมา ในสังกัดพรรคชาติไทย แต่แพ้การเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2538 และกลับมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งปีพ.ศ. 2539 
เคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคมหาชน รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง และในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ลงสมัครรับเลือกตั้งใบระบบสัดส่วน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 32 และได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 26
จากนั้นใน พ.ศ. 2561 นายวิรัชได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ พร้อมกับนางทัศนียา นายอธิรัฐ และนายทวิรัฐ บุตรชายคนโตและบุตรชายคนที่ 2 นอกจากนี้นายวิรัชยังได้ร่วมก่อตั้งกลุ่มการเมืองกลุ่มใหม่ที่ชื่อว่า "กลุ่มพลังโคราช" ร่วมกับ 6 อดีต ส.ส. ได้แก่ นาย จำลอง ครุฑขุนทด, นาย สุภรณ์ อัตถาวงศ์, นาย บุญจง วงศ์ไตรรัตน์, นาย อัสนี เชิดชัย, นาย ภิรมย์ พลวิเศษ และ พ.ต.ท. สมชาย เพศประเสริฐ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สกุลรัตนเศรษฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบสัดส่วน
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนากล้า
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อึม

อึม (음) ในภาษาเกาหลีอาจหมายถึง:- 음 (音)
** พยัญชนะ
** เสียง- 음 (陰)
** แคโทด
** สัญญาณ (คณิตศาสตร์)
** หยินและหยาง- อึม (นามสกุล) (陰)
ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้

ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้ (School Ties) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1992 กำกับโดยโรเบิร์ต แมนเดล เป็นภาพยนตร์เปิดตัวนักแสดงอย่าง เบรนแดน เฟรเซอร์, แมตต์ เดมอน, เบน แอฟเฟล็ก, คริส โอ'ดอนเนลล์ และโคล เฮาเซอร์ นอกจากนั้นยังมีนักแสดงอื่นอย่าง แรนดอลล์ เบทินคอฟฟ์และแอนโทนี แรปป์
เบรนแดน เฟรเซอร์ รับบทนำ แสดงเป็นเดวิด กรีน นักเรียนยิวระดับไฮสคูลที่ย้ายมาจากโรงเรียนรัฐบาลเพนซิลวาเนีย มายังนิวอิงแลนด์ จากการได้รับทุนด้านกีฬา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐเพนซิลเวเนีย
เมืองปากช่อง (ประเทศลาว)

เมืองปากช่อง (ປາກຊ່ອງ) เป็นเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของแขวงจำปาศักดิ์ ห่างจากเทศบาลแขวง 50 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 355,235 เฮกตาร์ อยู่ที่เส้นละติจูด 150 10’ 48” N ถึง 150 28’ 39” N และเส้นลองจิจูด 1060 13’ 42” E ถึง 1060 23’ 22” E มีชายแดนติดต่อกับแขวงและเมืองต่างๆดังนี้ ทิศเหนือติดกับเมืองเลางาม แขวงสาละวัน และเมืองท่าแตง แขวงเซกอง ทิศใต้ติดกับเมืองสนามไชย และเมืองสามัคคีไชย แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันออกติดกับเมืองละมาม แขวงเซกอง และเมืองไชยเสษฐา แขวงอัตตะปือ ทิศตะวันตกติดกับเมืองบาเจียงเจริญสุขและเมืองปทุมพร แขวงจำปาศักดิ์
พื้นที่ของเมืองปากช่องอยู่ในเขตภูเขา พื้นที่ตำสุดสูงจากระดับน้ำทะเล 600 เมตร สูงสุดประมาณ 1400 เมตร พื้นที่ของเมืองเป็นที่ราบส่วนใหญ่กระจายจากทิศเหนือไปใต้ ริมฝั่งห้วยจำปี หนองหิน ทุ่งเสด ห้วยน้ำใส ไปจึงถึงเมืองท่าแตง แขวงเซกอง ทิศตะวันออกของเมืองยกเว้นบริเวณภูไฟไหม้ที่เป็นป่าสงวน จะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ส่วนใหญ่ปลูกข้าวและกาแฟ พื้นที่ส่วนเป็นเนินเขา กระจายทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ทางด้านที่ติดกับเมืองละมามและเมืองไชยเสษฐา ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่สัมปทานขุดแร่อะลูมิเนียมและปลูกพืชอุตสาหกรรม พื้นที่ส่วนที่เป็นภูเขาสูง คือบริเวณที่เป็นตัวเมือง ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าธรรมชาติ บางส่วนเป็นสวนกาแฟ

**อ้างอิง**
ปากช่อง
ภูษณ ปรีย์มาโนช

ภูษณ ปรีย์มาโนช นักธุรกิจโทรคมนาคมชาวไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ

**ประวัติ**
ภูษณ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และศึกษาต่อปริญญาโทด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ จากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาเอก ด้านวิศวกรรมชีวภาพ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ปริญญาเอกด้านวิศวกรรมการเงินจาก Imperial College London กับปริญญาเอกด้านการบริหารการเงินจากมหาวิทยาลัยซัมเมอร์เซทประเทศอังกฤษ

**การทำงาน**
ภูษณ เคยเป็น CEO ของ DTAC และเคยเป็น COO บริษัทยูคอม เคยเป็นอาจารย์พิเศษ ของมหาวิทยาลัยลอนดอน โดยในปี พ.ศ. 2540ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งจากการเปิดเผยบัญชีทรัพย์สินเมื่อครั้งเข้าดำรงตำแหน่งทางการเมือง พบว่านายภูษณ มีทรัพย์สินมูลค่ากว่า 1,431 ล้านบาท
ในช่วงปี พ.ศ. 2553 ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ด้านเศรษฐกิจ (ไตรรงค์ สุวรรณคีรี) ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ดร.ภูษณ เคยดำรงตำแหน่งกรรมการอิสระและกรรมการบรรษัทภิบาล บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด(มหาชน)ระหว่างปี 26 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ถึง 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554

**ด้านวิชาการ**
ดร.ภูษณ ขณะนี้เป็น Visiting Professor ที่ Imperial College London เคยเป็นอาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มหาวิทยาลัยเกริก นอกจากนั้นเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการหลักสูตรปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม และเคยดำรงตำแหน่งนายกสภาสถาบันราชภัฏอุบลราชธานี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะบริหารธุรกิจ
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นายกสภาสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
วิธีเฮเลนโดรอน

วิธีเฮเลนโดรอน พัฒนาโดยนักภาษาศาสตร์และนักการศึกษา Helen Doron เป็นหนึ่งในระบบการศึกษาภาษาอังกฤษตอนต้นในช่วงแรกของโลก เริ่มใช้วิธีการนี้มาตั้งแต่ปี 1986 เด็กอายุตั้งแต่สามเดือนจนถึงเด็กโตที่เรียนภาษาอังกฤษด้วย วิธีเฮเลนโดรอน นี้ จะเสมือนการที่พวกเขาได้เรียนรู้ ผ่านภาษาแม่ของพวกเขาเอง ในปี 2009 เด็กกว่าหนึ่งล้านคนได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษผ่านวิธีการนี้
โปรแกรมการเรียนรู้ของวิธีการนี้จะอยู่ที่หลักสูตร 12 ปี ที่ครอบคลุมสำหรับเด็กอายุ 3 เดือนจนถึง 14 ปี หลักสูตรจะมุ่งไปที่สองกลุ่ม คือ กลุ่มหลังเลิกเรียนขนาดเล็กของโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น วิธีเฮเลนโดรอนใช้การเล่นเกม, กิจกรรมที่สนุกสนาน, สมุดงาน, แฟลชการ์ด, และซีดีเพลงเพื่อเสริมสร้างการพูดภาษาอังกฤษ การออกเสียง คำศัพท์และไวยากรณ์, การอ่านและการเขียนสำหรับเด็กที่มีอายุมากขึ้น

**ประวัติความเป็นมา**
Doron เริ่มพัฒนาวิธีการนี้เมื่อเธอศึกษาบทเรียนไวโอลินสำหรับลูกของเธอ ทำให้ โดรอน สนใจกับทฤษฎีการสอนไวโอลินของ Dr.Suzuki เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นทฤษฎีการเรียนดนตรีที่สัมพันธ์กับการเรียนภาษา
ดร. ซูซูกิ ตระหนักว่าเด็กทุกคนบนโลกสามารถพูดภาษาแม่ของตนเองได้อย่างง่ายๆ เขาจึงประยุกต์หลักนี้เข้ามาใช้ในการสอนดนตรี ดร. ซูซูกิ เรียกวิธีการนี้ว่า วิธีภาษาแม่ "the mother-tongue approach" ในฐานะนักภาษาศาสตร์และนักการศึกษา โดรอนก็เข้าใจถึงความสำคัญในการสอนภาษาอังกฤษ ด้วยหลักการเดียวกันกับ ดร.ซูซูกิ ที่จะเน้นเกี่ยวกับความรับผิดชอบของผู้ปกครองที่ต้องคอยกระตุ้น ให้กำลังใจและเสริมแรง เพื่อให้เด็ก ๆ ได้ฟังเสียงไวโอลินซ้ำจนสามารถเรียนรู้ได้เองในที่สุด ซึ่งโดรอนก็ได้นำหลักการเดียวกันนี้มาใช้เช่นกัน นอกจากนี้การสอนของ Glenn Doman ที่รู้จักกันในนามของ  วิธี Doman และสถาบันของเขา ที่เกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ของศักยภาพมนุษย์ ได้มีอิทธิพลต่อโดรอน ในการสรั้างวิธีเฮเลนโดรอน นี้ขึ้นมาด้วย วิธี Doman นำมาปรับใช้กับธีวิธีเฮเลนโดรอนในด้านที่เกี่ยวข้องกับการเร่งการพัฒนาการของเด็ก และการเพิ่มพูนความเฉลียวฉลาดของทารก
ในปี 1985 โดรอน ต่อเติมและปรับปรุงการสอนภาษาอังกฤษของเธอ โดยใช้เทปที่ทำขึ้นเอง บทกลอน และนิทาน สอนให้กับเด็กจากประเทศที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่  วิธีเฮเลนโดรอนนี้ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในการจำลองสภาพแวดล้อมของการใช้ภาษาอังกฤษ และ เลียนแบบกระบวนการทางธรรมชาติของการเรียนรู้ภาษาแม่ วิธีการนี้ได้ถูกนำไปใช้กับเด็กแพร่หลายทั่วโลก รวมถึง ประเทศไทย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การศึกษาในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
หมวดหมู่:ปรัชญาการศึกษา
หมวดหมู่:การศึกษา
รูปแบบการดำเนินชีวิต

รูปแบบการดำเนินชีวิต (หรือเรียกทับศัพท์ว่า ไลฟ์สไตล์) หมายถึง วิถีการดำเนินชีวิตของบุคคล โดยที่ลักษณะของพฤติกรรมต่างๆจะเป็นตัวบ่งบอกถึง รูปแบบการดำเนินชีวิต แต่ละแบบ
พฤติกรรมในการเข้าสังคม ในการบริโภค ในการหาความบันเทิง การพักผ่อนหย่อนใจใช้เวลาว่าง และการแต่งตัว ล้วนเป็นส่วนประกอบของรูปแบบการดำเนินชีวิต รูปแบบการดำเนินชีวิตจะถูกดำเนินเป็น อุปนิสัย เป็นวิธีประจำที่กระทำสิ่งต่างๆ

**อัตลักษณ์ของแต่ละบุคคล**
รูปแบบการดำเนินชีวิต โดยทั่วไปแล้วจะ บ่งบอกถึง ทัศนคติ ค่านิยม และ มุมมอง ของแต่ละบุคคล ดังนั้นรูปแบบการดำเนินชีวิต จึงมีความหมายในเชิงของอัตตาหรือตัวตน และใช้ในการสร้างสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ประกอบกับอัตลักษณ์ของบุคคล
เส้นแบ่งระหว่างอัตลักษณ์ของบุคคลกับการทำกิจกรรมต่างๆในแต่ละวันนั้น เลือนลางลงในสังคมยุคใหม่ ยกตัวอย่าง "กรีนไลฟ์สไตล์" (green lifestyle) ที่หมายถึง การยึดถึงความเชื่อและก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่จะลดการบริโภคหรือใช้ทรัพยากรธรรมให้น้อยลง รวมถึงลดการสร้างของเสียมีพิษลงด้วย (เช่น การลดรอยเท้าคาร์บอน), และการพัฒนาสำนึกแห่งตนจากความเชื่อและการทำกิจกรรมเหล่านั้น แต่มีบางคนวิจารณ์ว่า ในสังคมยุคใหม่ ประเด็นที่สำคัญของรูปแบบการดำเนินชีวิต ก็คือ พฤติกรรมการบริโภค ที่ให้โอกาสในการสร้างและพัฒนาความเป็นตัวเองจากการบริโภคหรือใช้ผลิตภัณฑ์หรือบริการที่หลากหลาย ซึ่งผลิตภัณฑ์หรือบริการเหล่านั้นเองที่เป็นตัวบ่งบอกถึงรูปแบบการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกัน

**โฆษณาและการตลาด**
ในวงการธุรกิจ รูปแบบการดำเนินชีวิตจะช่วยให้การโฆษณาและการทำตลาด สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้เหมาะสม โดยการนำเสนอสินค้าและบริการที่มีลักษณะเฉพาะเข้ากับแต่ละรูปแบบ รวมถึงใช้ในสังเคราะห์วิธีที่ใช้การกระตุ้นความต้องการในแต่ละกลุ่มเป้าหมาย
รูปแบบการดำเนินชีวิตจะเกี่ยวข้องกับปัจจัยต่างๆ เช่น อุปนิสัย ทัศนคติ รสนิยม ค่านิยมทางศีลธรรม ฐานะทางเศรษฐกิจ และอื่นๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สังคมวิทยา
หมวดหมู่:วัฒนธรรมย่อย
วัฒนชัย วุฒิศิริ

พลเอก วัฒนชัย วุฒิศิริ (24 มิถุนายน พ.ศ. 2478 - 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2567) อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย, อดีตราชองครักษ์พิเศษ, อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาญจนบุรี และอดีตผู้บัญชาการกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน

**ประวัติ**
พลเอก วัฒนชัย วุฒิศิริ เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2478 จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 4

**การทำงาน**
วัฒนชัย รับราชการทหารสังกัดกองทัพบก เคยดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในระหว่างปี พ.ศ. 2537 - พ.ศ. 2539 จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยแรก ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย ซึ่งในครั้งนั้นชวน ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมด้วย

**ถึงแก่กรรม**
วัฒนชัย ถึงแก่กรรมเนื่องจากการติดเชื้อในกระแสเลือด ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า สิริอายุ 88 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**ต่างประเทศ**
 USA :
** พ.ศ. 2512 – 80x80px เหรียญบรอนซ์สตาร์ ประดับ วี
** พ.ศ. 2512 – 80x80px เมอริโทเรียส ยูนิท คอมมันเดเชิน (ทหารบก)
*สิงคโปร์ :
**พ.ศ. 2538 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์อุตมะ บักติ เจเมอร์ลัง (เท็นเทรา)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารสูงสุดไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบสรรหา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:แม่ทัพภาคที่ 1
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3
หมวดหมู่:ทหารในสงครามเวียดนาม
นาฮะ

นาฮะ (Naha-shi ), นาฟะ (ナーファ Naafa ) หรือ นะฟะ (ナファ Nafa ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น 
ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เมืองนี้มีประชากร 316,196 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 7,909 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 39.98 ตารางกิโลเมตร
ตั้งอยู่บนชายฝั่งติดกับทะเลจีนตะวันออก ทางตอนใต้ของเกาะโอกินาวะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะรีวกีว เมืองนาฮะในปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 แต่ก่อนหน้านั้นบริเวณเมืองนาฮะก็เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของประชากรบนเกาะโอกินาวะมานานแล้ว
นาฮะเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และการศึกษาของจังหวัดโอกินาวะ โดยในยุคกลางและสมัยใหม่ตอนต้น เป็นศูนย์กลางการค้าของราชอาณาจักรรีวกีว

**ประวัติศาสตร์**
ตามคำบอกเล่าที่บันทึกไว้ในหนังสือ อิโรเซตสึเดง (遺老説伝) ชื่อของนาฮะ มาจากชื่อเดิมนาบะ (茸) ซึ่งเป็นชื่อของหินรูปเห็ดขนาดใหญ่ในเมือง (นาบะ เป็นคำภาษาญี่ปุ่นตะวันตกและภาษารีวกีวแปลว่า "เห็ด") ซึ่งต่อมาหินได้สึกกร่อนและฝังจมลงในดิน และการออกเสียงของชื่อเมืองและตัวอักษรคันจิก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป
ไฟล์:Naha Okinawa 1856.jpg|thumb|right|ภาพ "Naha from Bamboo Village" มุมมองไปทางชายทะเล โดยศิลปิน วิลเฮ็ล์ม ไฮน์ (Wilhelm Heine): ภาพพิมพ์หิน ค.ศ. 1856
ในนาฮะมีการค้นพบโบราณวัตถุในยุคหิน มีการค้นพบเหรียญจีนโบราณจากเนินดินที่เกิดจากการทับถมของเปลือกหอย (Shell Mound) ยุคโจมง เครื่องปั้นดินเผาที่พบโดยนักโบราณคดีระบุว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นแหล่งค้าขายกับหมู่เกาะญี่ปุ่นและคาบสมุทรเกาหลีอย่างน้อยในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แม้ว่าจะไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเมื่อใดที่พื้นที่นี้เริ่มถูกใช้เป็นเมืองท่า แต่ก็มีการใช้งานดังกล่าวเมื่อรวมอาณาจักรรีวกีวในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15
แม้ว่าในปัจจุบันนาฮะได้ขยายขนาดขึ้นโดยรวมเข้ากับชูริ (首里, โอกินาวะ: ซูอิ หรือ ชูอิ) ซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงเก่า, ชุมชนคุเมะ (久米村, โอกินาวะ: คุนินดะ) ซึ่งเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ภาษาจีน และเมืองและหมู่บ้านอื่น ๆ แต่ก็ยังเป็นเมืองที่มีขนาดเล็กกว่าเมืองหลวงในสมัยของอาณาจักรรีวกีว เมืองมีความโดดเด่นในฐานะเมืองท่าสำคัญ แต่ไม่ใช่ในฐานะ ศูนย์กลางทางการเมือง

**เศรษฐกิจ**
นาฮะเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัดโอกินาวะ ธุรกิจสำคัญได้แก่การท่องเที่ยว การค้า และการบริการ มีธนาคารริวกิวเป็นธนาคารที่ใหญ่ที่สุด

**การคมนาคม**
ทางอากาศมีท่าอาศยานนาฮะ เป็นท่าอากาศยานหลักของจังหวัด ส่วนทางน้ำมีท่าเรือนาฮะ ส่วนการขนส่งมวลชนมีโอกินาวะโมโนเรล เชื่อมต่อจากท่าอากาศยานนาฮะสู่ใจกลางเมืองและย่านสำคัญ

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ ja-   เว็บไซต์ทางการ -  Naha-te date=2012-03-01  - บรรยายที่มาของนาฮะเตะ ศิลปะการต่อสู้จากเมืองนาฮะ- Naha

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโอกินาวะ
อัยมัน อัซเซาะวาฮิรี

อัยมัน มุฮัมมัด เราะบีอ์ อัซเซาะวาฮิรี (أيمن محمد ربيع الظواهري, Ayman Mohammed Rabie al-Zawahiri; 19 มิถุนายน พ.ศ. 2494 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นนักเทววิทยาอิสลามชาวอียิปต์ ซึ่งเคยเป็นผู้นำของกลุ่มก่อการร้ายอัลกออิดะฮ์ ก่อนหน้านั้นเขาเคยเป็น "เอมีร์" (emir) คนที่สองและคนสุดท้ายของญิฮาดอิสลามอียิปต์ โดยสืบทอดตำแหน่งเอมีร์สืบต่อจากอับบัด อัล-ซูมาร์ เมื่อเขาถูกทางการอียิปต์ตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ภรรยาของอัซเซาะวาฮิรีและลูกสามคนจากทั้งหมดหกคนถูกสังหารในการโจมตีทางอากาศในอัฟกานิสถานโดยกองทัพสหรัฐเมื่อปลายปี พ.ศ. 2544 หลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 จนถึงวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นหัวหน้าในนามของกลุ่มอัลกออิดะฮ์ภายหลังการเสียชีวิตของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน ซึ่งรายงานดังกล่าวได้รับการยืนยันจากข้อมูลข่าวของกองบัญชาการใหญ่อัลกออิดะฮ์เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน หลังจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐเสนอเงินรางวัล 25 ล้านดอลล่าร์สหรัฐสำหรับข้อมูลที่จะนำไปสู่การจับกุมตัวอัซเซาะวาฮิรี
อัซเซาะวาฮิรีได้รับรายงานว่าเป็นศัลยแพทย์ได้รับวุฒิบัตร เมื่อองค์กรของเขาถูกรวมเข้ากับกลุ่มอัลกออิดะฮ์ของบิน ลาดิน เขาได้กลายมาเป็นที่ปรึกษาส่วนตัวและแพทย์ของบิน ลาดิน เขาพบกับบิน ลาดินครั้งแรกในญิดดะฮ์เมื่อปี พ.ศ. 2529 อัซเซาะวาฮิรีแสดงให้เห็นว่ามีความเข้าใจลึกและรุนแรงในเทววิทยาอิสลามและประวัติศาสตร์อิสลาม เขาสามารถพูดภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส อัซเซาะวาฮิรีถูกคว่ำบาตรจากทั่วโลกตามข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1267 เนื่องจากเป็นสมาชิกหรือสังกัดอัลกออิดะฮ์
ในปี พ.ศ. 2541 อัซเซาะวาฮิรีได้รวมกลุ่มญิฮาดอิสลามอียิปต์เข้ากับอัลกออิดะฮ์อย่างเป็นทางการ ตามรายงานของอดีตสมาชิกอัลกออิดะฮ์ เขาได้ทำงานอยู่ในองค์กรอัลกออิดะฮ์นับตั้งแต่การก่อตั้งและเป็นสมาชิกอาวุโสของสภาชูรา เขามักจะถูกอธิบายอยู่บ่อยครั้งว่าเป็น "ผู้แทน" ของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน ถึงแม้ว่าผู้เขียนชีวประวัติของบิน ลาดินที่ถูกเลือกนั้นกล่าวถึงเขาว่าเป็น "สมองที่แท้จริง" ของอัลกออิดะฮ์
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เขาเสียชีวิตจากการโจมตีด้วยโดรนของสหรัฐที่อัฟกานิสถาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Society/Issues/Terrorism/Terrorist_Organizations/Al-Qaida/Ayman_al-Zawahiri- Counter Extremism Project  profile-  Tag Archives: Ayman al Zawahiri – Page 1-  Tag Archives: Ayman al Zawahiri – Page 2-  Tag Archives: Ayman al Zawahiri – Page 3
หมวดหมู่:อัลกออิดะฮ์
หมวดหมู่:บุคคลจากไคโร
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:แพทย์ชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยไคโร
หมวดหมู่:ผู้นำอัลกออิดะฮ์
หมวดหมู่:ผู้ก่อการร้ายที่เอฟบีไอต้องการมากที่สุด‎
มุมตาซ มหัล

มุมตาซ มหัล (, momtaz mahal; 27 เมษายน 1593 – 17 มิถุนายน 1631) เป็นพระจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโมกุลตั้งแต่ 19 มกราคม 1628 ถึง 17 มิถุนายน 1631 และอัครมเหสีในจักรพรรดิชาห์ชะฮัน เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ทัชมาฮาล สร้างขึ้นโดยพระสวามีเพื่อเป็นสุสานให้พระนาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาวเปอร์เซีย
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หมวดหมู่:ทัชมาฮาล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
หมวดหมู่:ชาวเปอร์เซีย

หมวดหมู่:ประชาชนจากรัฐสิ้นสภาพ
ปอร์เซีย
หมวดหมู่:จักรวรรดิเปอร์เซีย
หมวดหมู่:ชาวเอเชียตะวันตก
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส

หมวดหมู่:โรคติดเชื้อไวรัส
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับการติดเชื้อ
การเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ

การเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ (pericardiocentesis) เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่มักทำเพื่อระบายน้ำออกจากช่องเยื่อหุ้มหัวใจ
ภาวะที่จำเป็นต้องได้รับการเจาะช่องเยื่อหุ้มหัวใจ เช่น หัวใจถูกบีบรัด เป็นต้น
หมวดหมู่:หทัยวิทยา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวไทย

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ประเทศไทยในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ชาวไทย
หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ

หมวดหมู่:ตัวละคร
หมวดหมู่:บุคคลแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่นในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอังกฤษ

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเจอร์แมนิก
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวฮ่องกง

หมวดหมู่:ตัวละครแบ่งตามดินแดนในภาวะพึ่งพิง
หมวดหมู่:ตัวละครชาวจีน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวจีนแบ่งตามเชื้อสาย
หมวดหมู่:ชาวฮ่องกง
โรงเรียนวัดนิมมานรดี

โรงเรียนวัดนิมมานรดี เป็นโรงเรียนรัฐ ตั้งอยู่ที่ แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร และยังถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสามารถเดินทางมาท่องเที่ยวได้โดยสะดวกเนื่องด้วยอยู่ใกล้กับศูนย์ตลาดบางแค และมีพระราชสุตาลังการเป็นอาจารย์ใหญ่ ซึ่งเป็นผู้ให้การสนับสนุนต่อกิจกรรมต่าง ๆ ของโรงเรียนเสมอมา โรงเรียนแห่งนี้ยังมีชื่อเสียงจากการประดิษฐ์เครื่องดนตรีชนิดต่าง ๆ ทั้ง กีตาร์ ขลุ่ย ซอ และกลอง ด้วยเปลือกมังคุด ขึ้นเป็นครั้งแรกของโลกและมีการสอนโขนที่ดีมาก

**ประวัติ**
โรงเรียนวัดนิมมานรดี เป็นโรงเรียนรัฐ ตั้งอยู่ที่ แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ซึ่งเดิมเป็นโรงเรียนอนุบาล โดยมี พร  อั่งโสภา เป็นผู้สอนก่อนที่จะตั้งเป็นโรงเรียนประชาบาล ภายหลังจากเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 จึงได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาลตามแผนการศึกษาแห่งชาติ และเริ่มการสอนในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2475 ในภายหลัง เมื่อมีจำนวนนักเรียนมากขึ้น จึงได้ของบประมาณจากรัฐบาลไทย เพื่อจัดสร้างอาคารเรียนถาวร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ date=2017-09-11 -  ประวัติโรงเรียนfix-attempted=yes 
นิมมานรดี
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงเรียนในเขตภาษีเจริญ
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2475
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 มิถุนายน 17

*การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554: 
**  นายพร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทยได้นำตัวอย่างบัตรเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อมาร้องเรียนต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)ให้แก้ไขบัตร เนื่องจากช่องเครื่องหมายพรรคเล็กมากจนไม่สามารถอ่านได้และช่องดังกล่าวมีลักษณะคล้ายช่องว่างอาจทำให้เข้าใจผิดได้     ( มติชนออนไลน์)
**พรรคประชาธิปัตย์จัดปราศรัยใหญ่ที่อุทยานเบญจสิริ เขตคลองเตย  (โพสต์ทูเดย์)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 มิถุนายน 18

*นายแก้วสรร อติโพธิ กับ น.พ.ตุลย์ สิทธิสมวงศ์ จัดการลงชื่อแสดงเจตนารมย์กล่าวโทษ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ผู้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 1 พรรคเพื่อไทย ในคดีซุกหุ้นเอสซีแอสเซท เพื่อส่งให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ดำเนินการ ที่ห้องประชุมประกอบ หุตะสิงห์ อาคารอเนกประสงค์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีผู้เข้าร่วมอย่างคึกคัก  (ผู้จัดการออนไลน์)
}
หญ้าหนวดฤๅษี

หญ้าหนวดฤๅษี (Tangle head, Heteropogon contortus) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู ขึ้นเป็นกอ สูง 20 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง ยาว 6-20 เซนติเมตร มีปลอกหุ้มเรียบ ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีม ยาว 4-7 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spiked ด้านเดียว ยาว 7 มิลลิเมตร ออกดอกทั้งปี ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและการแตกหน่อ ชอบขึ้นในดินแห้ง พบตามบริเวณข้างถนนและพื้นที่รกร้าง ชาวฮาวายใช้หญ้าชนิดนี้มุงหลังคาบ้าน

**อ้างอิง**

*Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
หมวดหมู่:หญ้า
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หญ้าปล้อง

หญ้าปล้อง (Hymenachne pseudointerrupta) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชหลายฤดู สูงมากกว่า 2 เมตร ออกรากตามข้อ บริเวณปล้องมีเนื้อเยื่อพิธ (pith) ซึ่งมีรูพรุน ใบเป็นเส้นตรงยาว 15-30 เซนติเมตร ดอกช่อ เป็นรูปทรงกระบอก ยาว 15-20 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยการแตกหน่อและเพาะเมล็ด การสังเคราะห์ด้วยแสงใช้การตรึงคาร์บอนแบบ C3 ชอบขึ้นในดินที่ชื้นแฉะหรือมีน้ำขัง หรือในท้องนา

**อ้างอิง**
 Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
หมวดหมู่:หญ้า
หญ้าแดง

หญ้าแดง (Wrinkle duck-beak, Ischaemum rugosum) เป็นพืชวงศ์หญ้าและพืชฤดูเดียว สูง 60 -120 เซนติเมตร ใบยาว 20-30 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบราซีมคู่ ยาว 5-10 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยเป็นแบบ spike ที่สั้นมาก ยาว 5-10 เซนติเมตร สีออกแดง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินชื้นแฉะ โดยเฉพาะในท้องนา

**อ้างอิง**
Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
หมวดหมู่:หญ้า
Potato dextrose agar

จานเพาะเชื้อของเชื้อแบคทีเรียที่แยกได้จากดินที่กำลังเจริญเติบโตบนอาหารเลี้ยงเชื้อ Potato dextrose agar 
Aspergillus sp. กำลังเจริญเติบโตบนอาหารเลี้ยงเชื้อ Potato dextrose agar 
ในทางจุลชีววิทยา Potato dextrose agar (BAM Media M127) และ Potato dextrose broth เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ทำจากมันฝรั่งและเดกซ์โตรส ซึ่ง Potato dextrose agar (ตัวย่อ "PDA") เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายใช้สำหรับเลี้ยงเชื้อราและแบคทีเรียที่ที่ก่อโรคพืชหรือย่อยสลายซากพืช
ซึ่ง PDA นั้นมีความสามารถในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อราหลายชนิดที่พบได้ในดิน อาหารเลี้ยงเชื้อนี้สามารถใช้ร่วมกับยาปฏิชีวนะหรือกรดเพื่อทดสอบยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียหรือเชื้อรา และ PDA ยังนำมาใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเพื่อทดสอบเชื้อราที่อาจทำให้ผลิตภัณฑ์อาหารเน่าเสีย นอกจากนี้ยังใช้ในอุตสาหกรรมยาสำหรับคัดกรองสารต้านเชื้อราที่อาจมีอยู่ในยา
Potato dextrose agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีความหลากหลายในการเพาะเลี้ยงแบคทีเรียและเชื้อรา (ยีสต์และรา) อาหารเลี้ยงเชื้อนี้ถูกใช้กับเชื้อราหลายประเภท แต่มีอาหารเลี้ยงเชื้ออื่น ๆ ที่มีความเฉพาะมากกว่าในการเพาะเลี้ยงเชื้อราบางชนิด ซึ่งอาหารเลี้ยงเชื้อเหล่านี้รวมถึง malt extract agar และ sabouraud agar โดยที่ malt extract agar มีความเป็นกรดมากกว่า PDA และมักใช้ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราในกลุ่ม Penicillium ซึ่ง Sabouraud agar มีความเป็นกรดเล็กน้อยเช่นกัน โดยมีค่า pH อยู่ระหว่าง 5.6-6.0 ซึ่งคล้ายกับ PDA มักใช้สำหรับแยกเชื้อราชนิดที่ก่อโรค เช่น Dermatophytes

**ส่วนประกอบโดยทั่วไป**
การเตรียมน้ำมันฝรั่งสามารถทำได้โดยการต้มมันฝรั่งที่หั่นไว้ 200 กรัม (7.1 ออนซ์) ที่ล้างแล้วและไม่ปอกเปลือก ในน้ำกลั่นประมาณ 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) เป็นเวลา 30 นาที จากนั้นเทน้ำโดยกรองผ่านผ้าขาวบาง จากนั้นเติมน้ำกลั่นจนปริมาตรรวมของสารเป็น 1 ลิตร (0.22 แกลลอนอังกฤษ; 0.26 แกลลอนสหรัฐฯ) หลังจากนั้นเติมเดกซ์โตรส 20 กรัม (0.71 ออนซ์) และผงวุ้น 20 กรัม (0.71 ออนซ์) แล้วนำอาหารเลี้ยงเชื้อไปนึ่งฆ่าเชื้อในหม้อนึ่งความดันไอน้ำที่ 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (100 กิโลปาสคาล) เป็นเวลา 15 นาที
ส่วน Potato dextrose broth (ตัวย่อ "PDB") ทำเช่นเดียวกันแต่ไม่เติมวุ้น ตัวอย่างจุลินทรีย์ที่นิยมเลี้ยงด้วยอาหารนี้ได้แก่ Candida albicans และ Saccharomyces cerevisiae และเชื้อรา เช่น Aspergillus niger

**อ่านเพิ่มเติม**
 Atlas, R.M.: Handbook of Microbiological Media, second edition. Lawrence C. Parks (1997)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาหารเลี้ยงเชื้อ
หมวดหมู่:มันฝรั่ง
PDA (แก้ความกำกวม)

PDA อาจหมายถึง- พีดีเอ หรือ เครื่องช่วยงานส่วนบุคคลแบบดิจิทัล (personal digital assistant)- พอลิไดอะเซทิลีน (polydiacetylenes) - กลุ่มพอลิเมอร์ชนิดหนึ่ง- ดักตัส อาร์เทอริโอซัส ยังคงอยู่ (patent ductus arteriosus) - โรคหัวใจผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่ง- Potato dextrose agar - อาหารเลี้ยงเชื้อสำหรับยีสต์และรา- การแสดงความรักในที่สาธารณะ (public displays of affection) - การแสดงความใกล้ชิดทางกายให้คนอื่นเห็น
คุณ (บุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์)

"คุณ" หรือ "ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลก" หรือ "พวกคุณทุกคน" (You) ได้รับเลือกให้เป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ประจำปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการยอมรับคุณและคนอีกหลายล้านคนทั่วโลกซึ่งมีส่วนในการสร้างเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น (user-generated content) ให้แก่วิกิพีเดีย มายสเปซ เฟซบุ๊ก ระบบปฏิบัติการกนู/ลีนุกซ์ และอีกหลายเว็บไซต์ที่มีลักษณะเปิดโอกาสให้ผู้ใช้สนับสนุนข้อมูล หรือที่เรียกว่า เว็บ 2.0

**เบื้องหลัง**
ผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็น "บุคคลแห่งปี" ก่อนหน้านี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ โดยมีบางปีที่บุคคลที่ได้รับเลือกนั้นเป็นตัวแทนเชิงสัญลักษณ์ของกลุ่มคน และอีกจำนวนน้อยที่เป็นสิ่งไม่มีชีวิต คือ คอมพิวเตอร์ ("เครื่องจักรแห่งปี" ในปี พ.ศ. 2525) และโลกที่กำลังถูกคุกคาม ("ดาวเคราะห์แห่งปี" ในปี พ.ศ. 2531)
การจัดอันดับของสื่อที่คล้ายกันก็ได้รับรองความสำคัญที่เพิ่มมากขึ้นของชุมชนออนไลน์และเนื้อหาที่ผู้ใช้สร้างขึ้น โดย "คุณ!" ถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่หนึ่งในรายชื่อ "50 บุคคลผู้มีความสำคัญในขณะนี้" ของบิซซิเนส 2.0 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 ขณะที่เอบีซีนิวส์ได้จัดบล็อกเกอร์เป็น "บุคคลแห่งปี" พ.ศ. 2547

**การตัดสินใจ**
ตามกระบวนการประจำปีของนิตยสารไทม์ สำนักข่าวแห่งอื่น ๆ ได้เสนอผู้ชิงตำแหน่งบุคคลแห่งปีอื่น "คุณ" หรือ "ชาวยูทูบ" ได้ปรากฏตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนว่าอาจได้รับเลือกเป็นบุคคลแห่งปี มีการสำรวจความคิดเห็นของผู้อ่านออนไลน์ การตัดสินใจขั้นสุดท้ายกระทำโดยบรรณาธิการจัดการ ริชาร์ด สเตนเจล
การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการประกาศในฉบับวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 หน้าปกของนิตยสารนั้นเป็นภาพจอภาพคอมพิวเตอร์ไอแม็กกับแผงไมลาร์สะท้อนโดยมีหน้าต่างของตัวเล่นวิดีโอคล้ายยูทูบ โดยเจตนาจะให้สะท้อนใบหน้าของผู้ที่หยิบนิตยสารขึ้นมา

**การวิจารณ์**
การตัดสินใจดังกล่าวทำให้เกิดการวิจารณ์ตามมาเนื่องจากมันถูกอธิบายว่าเป็นมโนคติและอาจถึงขั้นเสแสร้ง หลายสัปดาห์ก่อนหน้าการประกาศ นิตยสารไทม์ตัดสินใจถามผู้ใช้ในโพล "ใครควรจะเป็นบุคคลแห่งปี" ซึ่งผลปรากฏว่า อูโก ชาเบซ เป็นผู้ชนะโพลดังกล่าว โดยได้รับคะแนน 35% ของทั้งหมด ประธานาธิบดีอิหร่าน มะห์มูด อะห์มะดีเนจาด ตามมาเป็นอันดับสอง ผู้วิจารณ์ชี้ว่าไทม์เพิกเฉยต่อประชาธิปไตยดิจิตอลในหมู่ผู้อ่าน ส่วนผู้สนับสนุนไทม์แย้งว่าโพลออนไลน์ไม่สามารถใช้เป็นตัวแทนได้ เนื่องจากมันไม่ใช่ค่าทางวิทยาศาสตร์ ดังนั้น การตัดสินใจดังกล่าวจึงไม่ควรตั้งอยู่บนโพลนี้ ลิงก์ไปยังผลโพลออนไลน์ถูกนำออก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เว็บ 2.0
Saccharomyces cerevisiae

Saccharomyces cerevisiae เป็นสปีชีส์ของยีสต์ที่ใช้ทำขนมปังและเบเกอรี่อื่น ๆ ช่วยให้ขึ้นฟู และใช้เป็นสิ่งมีชีวิตแม่แบบสำหรับการศึกษาเซลล์ของยูคาริโอต "Saccharomyces" มาจากภาษากรีกที่ถูกทำให้เป็นละตินหมายถึง ราในน้ำตาล (sugar mold) saccharo- หมายถึงน้ำตาล และmyces หมายถึงรา Cerevisiae มาจากภาษาละตินหมายถึงเกี่ยวกับเบียร์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Saccharomyces Genome Database-  Cell cycle and metabolic cycle regulated transcription in yeast-  Yeast Resource Center Public Data Repository date=2008-08-19 -  Munich Information Center for Protein Sequences date=2006-08-23 -  What are Yeast date=2012-02-09 -  BioPIXIE date=2006-07-14 -  BioGRID: A General Repository for Saccharomyces cerevisiae Interactions- Yeastract :  YEASTRACT (Yeast Search for Transcriptional Regulators And Consensus Tracking)-  YeastNet (Yeast Consensus Metabolic Reconstruction)
หมวดหมู่:เห็ดรา
Candida albicans

Candida albicans เป็นยีสต์ชนิดหนึ่งซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคประเภทเชื้อฉวยโอกาสในคน โดยเฉพาะในผู้ป่วยโรคเอดส์
ไฟล์:Candida albicans PHIL 3192 lores.jpg|thumb|Candida albicans เจริญใน Sabouraud agar

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Candida Genome Database-  U.S. National Institutes of Health on the Candida albicans genome
หมวดหมู่:เห็ดรา
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน

เหรียญช่วยราชการเขตภายใน (The Medal for Service Rendered in the Interior) มีอักษรย่อว่า ช.ร. เป็นเหรียญที่พระราชทานสำหรับบำเหน็จความชอบในราชการ สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2484

**ประวัติ**
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เพื่อพระราชทานแก่ผู้ที่ได้รับมอบหน้าที่ให้ช่วยเหลือราชการ ทหาร หรือตำรวจ เกี่ยวกับการรบตามคำสั่งของราชการ หรือองค์กรที่ราชการรับรอง

**ลักษณะ**

**ชนิด**
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน แบ่งเป็น 2 ชนิด คือ- เหรียญช่วยราชการภายใน การรบสงครามอินโดจีน- เหรียญช่วยราชการภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา

**ลักษณะ**
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน เป็นเหรียญโลหะรูปกลม
ด้านหน้า มีรูปพระมหามงกุฎอยู่เหนือจักร ข้างซ้ายและขวาเป็นรูปปีกนก มีสมอขัดในวงจักร
ด้านหลัง มีตัวอีกษรจารึกว่า "ช่วยราชการเขตภายใน"

**แพรแถบ**
เหรียญช่วยราชการเขตภายในนี้มีแพรแถบสำหรับห้อยสีต่างกัน ตามการรบ ปรากฏอยู่ในพระราชกำหนด เหรียญช่วยราชการเขตภายใน พุทธศักราช 2484 ดังนี้- เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน เป็นสีแดง กว้าง 3.5 เซนติเมตร ตอนกลางของแถบมีริ้วสีขาว กว้าง 5 มิลลิเมตร- เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา เป็นสีเขียว กว้าง 3.5 เซนติเมตร ตอนกลางของแถบมีริ้วสีแดง กว้าง 5 มิลลิเมตร

**ภาพตัวอย่างเหรียญ**
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามมหาเอเชียบูรพา

**อ้างอิง**
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน
ถ้ำพระเมืองภูกูด

ถ้ำพระเมืองภูกูด (ภาษาลาว: ຖ້ຳພະເມືອງພູກູດ) อยู่ที่บ้านเชียงงา เมืองภูกูด แขวงเชียงขวาง โดนเดินทางจากเวียงจันทน์ด้วยเส้นทางสายเวียงจันทน์ – เชียงขวาง ที่ผ่านสามแยกภูคูน มีการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทั้งด้านประตูเข้าออก ร้านค้าและไฟฟ้าภายในถ้ำ ชาวลาวเชื่อว่าเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ มีพระพุทธรูปใหญ่สององค์ ในสมัยสงครามเวียดนาม ถ้ำนี้เป็นที่หลบภัยของชาวบ้านจากการโจมตีทางอากาศ มีการจัดตั้งเป็นโรงพยาบาล มีเตียงสำหรับคนป่วย
หมวดหมู่:แขวงเชียงขวาง
การสังเคราะห์เวอเลอร์

การสังเคราะห์เวอเลอร์ เป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนตไปเป็นยูเรีย ปฏิกิริยาเคมีนี้ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1828 โดยฟรีดริช เวอเลอร์ขณะพยายามสังเคราะห์แอมโมเนียมไซยาเนต ปฏิกิริยาดังกล่าวถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของเคมีอินทรีย์สมัยใหม่ ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาเวอเลอร์จะเป็นการเปลี่ยนแอมโมเนียมไซยาเนต ซึ่งเกลือนี้ปรากฏเฉพาะเป็นสารตัวกลางที่ไม่เสถียรเท่านั้น เวอเลอร์สาธิตปฏิกิริยาดังกล่าวในสื่อตีพิมพ์ต้นฉบับที่มีชุดตัวทำปฏิกิริยาที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งกรดไซยานิกและแอมโมเนีย, ซิลเวอร์ไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์, เลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย และเมอร์คิวรีไซยาเนตกับไซยานาติกแอมโมเนีย (ซึ่งก็คือกรดไซยานิกกับแอมโมเนีย)
ปฏิกิริยานี้สามารถแสดงโดยเริ่มต้นจากสารละลายโพแทสเซียมไซยาเนตกับแอมโมเนียมคลอไรด์ซึ่งจะถูกผสม ให้ความร้อนและทำให้เย็นอีกครั้ง หลักฐานเพิ่มเติมของการเปลี่ยนรูปทางเคมียังสามารถตรวจสอบได้จากการเติมสารละลายกรดออกซาลิกซึ่งได้ผลิตภัณฑ์เป็นยูเรียออกซาเลตโดยตกตะกอนสีขาว
อีกทางหนึ่ง ปฏิกิริยาสามารถกระทำได้โดยเลดไซยาเนตกับแอมโมเนีย ปฏิกิริยาที่แท้จริงเกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาแทนที่คู่ซึ่งกันและกันแล้วก็เกิดเป็นแอมโมเนียมไซยาเนต เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
 
แอมโมเนียมไซยาเนตแตกตัวเป็นแอมโมเนียและกรดไซยานิก ซึ่งทำปฏิกิริยากับยูเรียต่อในปฏิกิริยาการเพิ่มนิวคลิโอไฟล์ ตามด้วยโทเมอริกไอโซเมอไรเซชัน เขียนเป็นสมการได้ดังนี้
 
การเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับกรดออกซาลิกช่วยทำให้สมดุลเคมีนี้สมบูรณ์
การสังเคราะห์เวอเลอร์นี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่สารประกอบอินทรีย์ถูกผลิตขึ้นจากตัวทำปฏิกิริยาอนินทรีย์ การค้นพบดังกล่าวได้ค้านทฤษฎีกระแสหลักในเวลานั้นที่เรียกว่า "ชีวิตนิยม" ซึ่งกล่าวว่าสารอินทรีย์มีอำนาจพิเศษหรือพลังชีวิตที่พบในสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ ด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้สารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์มีเส้นแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน ยูเรียถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1799 และก่อนหน้าการสังเคราะห์ดังกล่าวสามารถพบได้เฉพาะจากสิ่งมีชีวิตอย่างเช่น ปัสสาวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปฏิกิริยาเคมี
หมวดหมู่:เคมีอินทรีย์
หมวดหมู่:ลูแปงที่ 3

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุภาพบุรุษจอมโจร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุภาพบุรุษยอดนักสืบ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมายากลเวที
เมซอน

ในฟิสิกส์ของอนุภาค เมซอน หรือ มีซอน (Meson) (z หรือ z) คืออนุภาคย่อยในกลุ่มแฮดรอนที่ประกอบด้วยควาร์ก 1 ตัวและปฏิควาร์ก 1 ตัว เกาะเกี่ยวอยู่ด้วยกันด้วยแรงอย่างเข้ม เนื่องจากเมซอนประกอบด้วยอนุภาคย่อย มันจึงมีขนาดทางกายภาพ ด้วยเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหนึ่งเฟมโตเมตร(10−15 เมตร)date=August 2014 ซึ่งมีขนาดประมาณ 3 ของหนึ่งโปรตอนหรือหนึ่งนิวตรอน เมซอนทั้งหมดไม่เสถียร ที่มีอายุยืนที่สุดเพียงไม่กี่หนึ่งส่วนร้อยของหนึ่งไมโครวินาทีเท่านั้น เมซอนที่มีประจุจะสลายตัว (บางครั้งผ่านทางอนุภาคระดับกลาง) กลายเป็นอิเล็กตรอนและนิวทริโน เมซอนที่ไม่มีประจุอาจสลายตัวไปเป็นโฟตอน
เมซอนไม่ได้เกิดจากการสลายให้กัมมันตรังสี แต่ปรากฏอยู่ในธรรมชาติเพียงแต่เป็นผลิตภัณฑ์ที่อายุสั้นมากของปฏิสัมพันธ์พลังงานสูงมากในสสาร ระหว่างกลุ่มอนุภาคที่ทำจากควาร์ก ตัวอย่างเช่น ในปฏิสัมพันธ์ รังสีคอสมิก อนุภาคดังกล่าวเป็นโปรตอนและนิวตรอนทั่วไป เมซอนยังเกิดขึ้นบ่อยอีกด้วยโดยการสร้างขึ้นในเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูงที่มีการชนกันของกลุ่มโปรตอน, กลุ่มปฏิโปรตอนหรืออนุภาคอื่น ๆ
ในธรรมชาติความสำคัญของเมซอนน้ำหนักเบาก็คือการที่พวกมันเป็นอนุภาคสนามควอนตัมที่สัมพันธ์กันที่สามารถส่ง แรงนิวเคลียร์ แบบเดียวกับที่โฟตอนเป็นอนุภาคที่ส่งแรงแม่เหล็กไฟฟ้า เมซอนที่มีพลังงานสูงกว่า (มวลมากกว่า) ได้ถูกสร้างขึ้นเพียงชั่วขณะหนึ่งตอนบิกแบง แต่ไม่ถูกพิจารณาว่ามีบทบาทสำคัญในธรรมชาติวันนี้ อย่างไรก็ตามอนุภาคดังกล่าวจะถูกสร้างขึ้นอย่างสม่ำเสมอในการทดลอง เพื่อที่จะเข้าใจธรรมชาติของควาร์กชนิดหนักที่ประกอบกันขึ้นเป็นเมซอนชนิดที่หนักกว่า
เมซอนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอนุภาคแฮดรอน และถูกกำหนดให้เป็นเพียงอนุภาคที่ประกอบด้วยสองควาร์ก สมาชิกอื่น ๆ ของครอบครัวแฮดรอนคือ แบริออน ที่เป็นอนุภาคย่อยที่ประกอบด้วยสามควาร์กแทนที่จะเป็นสองควาร์ก การทดลองบางอย่างแสดงหลักฐานของ เมซอนแปลกใหม่ ซึ่งไม่ได้มีเนื้อหาควาร์กที่มีวาเลนซ์แบบเดิมที่มีหนึ่งควาร์กและหนึ่งปฏิควาร์ก
เพราะว่าควาร์กมีสปินเท่ากับ 2 ความแตกต่างในจำนวนควาร์กระหว่างเมซอนและแบริออนเป็นผลให้เกิดเมซอนสองควาร์กทั่วไปกลายเป็น โบซอน ในขณะที่แบริออนเป็น เฟอร์มิออน 
แต่ละชนิดของเมซอนมีปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกัน (ปฏิเมซอน) ซึ่งควาร์กจะถูกแทนที่ด้วยปฏิควาร์กที่สอดคล้องกันของมันและถูกแทนที่ได้ในทางกลับกัน ตัวอย่างเช่น ไพออน บวก (π+) ถูกสร้างขึ้นจากอัพควาร์กหนึ่งตัวและดาวน์ปฏิควาร์กหนึ่งตัว และปฏิยานุภาคที่สอดคล้องกันของมันคือ ไพออนลบ (π-) ถูกสร้างขึ้นจากหนึ่งอัพปฏิควาร์กและหนึ่งดาวน์ควาร์ก
เพราะว่าเมซอนประกอบด้วยควาร์ก มันจึงมีส่วนร่วมทั้งใน อันตรกิริยาอย่างอ่อน และ อันตรกิริยาอย่างเข้ม เมซอนที่มีประจุไฟฟ้าสุทธิก็ยังมีส่วนร่วมใน แรงแม่เหล็กไฟฟ้าเช่นกัน พวกมันจะถูกแยกประเภทตามเนื้อหาของควาร์ก, โมเมนตัมเชิงมุมรวม, เท่าเทียมกัน และคุณสมบัติอื่น ๆ อีกมากมายเช่น C-เท่าเทียมกัน และ G-เท่าเทียมกัน แม้ว่าจะไม่มีเมซอนที่เสถียรก็ตาม พวกที่มีมวลต่ำกว่าก็ยังเสถียรมากกว่าเมซอนทีมีมวลขนาดใหญ่ที่สุด และมีความง่ายกว่าที่จะสังเกตเห็นและศึกษาในเครื่องเร่งอนุภาค หรือในการทดลองรังสีคอสมิก พวกมันก็ยังมักจะมีมวลน้อยกว่าแบริออนอีกด้วย หมายความว่าพวกมันจะถูกผลิตขึ้นได้ง่ายกว่าในการทดลอง ดังนั้นพวกมันจึงแสดงปรากฏการณ์บางอย่างที่ให้พลังงานที่สูงกว่าได้อย่างรวดเร็วกว่าแบริออนที่ประกอบด้วยกลุ่มควาร์กเดียวกันจะสามารถทำได้ ยกตัวอย่างเช่น ชาร์มควาร์กถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกใน J/Psi meson (J/ψ) ในปี 1974 และ บอตทอมควาร์ก ใน upsilon meson (ϒ) ในปี 1977

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ฟิสิกส์อนุภาค
ฟรีดริช เวอเลอร์

ฟรีดริช เวอเลอร์ (Friedrich Wöhler, 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1800 - 23 กันยายน ค.ศ. 1882) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน ผู้เป็นที่รู้จักกันดีจากการสังเคราะห์ยูเรีย และยังเป็นบุคคลแรก ๆ ที่พยายามแยกธาตุเคมีหลายธาตุ

** ประวัติ**
เวอเลอร์เกิดในเอสแชร์ไชม์ ในปี ค.ศ. 1823 เวอเลอร์สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตร์ในไฮเดลเบิร์กที่ห้องปฏิบัติการของเลโอโปลด์ กเมลิน ผู้ซึ่งจัดการให้เขาทำงานกับเยินส์ ยาคอบ แบร์เซลิอุสในสต็อกโฮล์ม เขาสอนวิชาเคมีตั้งแต่ ค.ศ. 1826 ถึง 1831 ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคในเบอร์ลินจนกระทั่ง ค.ศ. 1839 เมื่อเขาประจำอยู่ที่โรงเรียนโปลิเทคนิคที่คัสเซิล หลังจากนั้น เขาได้เป็นศาสตราจารย์เคมีสามัญในมหาวิทยาลัยกอตติงเกน ที่ซึ่งเขาทำงานอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1882 ในปี ค.ศ. 1834 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกต่างชาติของราชสมาคมวิทยาศาสตร์สวีเดน

**การพัฒนาความรู้วิชาเคมี**
เวอเลอร์ได้ชื่อว่าเป็นผู้บุกเบิกเคมีอินทรีย์หลังจากที่เขาสามารถสังเคราะห์ยูเรียขึ้นโดยอุบัติเหตุในการสังเคราะห์เวอเลอร์ในปี ค.ศ. 1828 การสังเคราะห์ดังกล่าวถือเป็นจุดสำคัญในประวัติศาสตร์ของวิทยาศาสตร์ซึ่งพิสูจน์แย้งทฤษฎีพลังชีวิตซึ่งเคยเชื่อกันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ โดยการแสดงให้เห็นว่าสารประกอบอินทรีย์สามารถถูกสังเคราะห์ขึ้นได้จากสารตั้งต้นที่เป็นสารอนินทรีย์ 

**งานสำคัญ การค้นพบและงานวิจัย**
เวอเลอร์ยังเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้ค้นพบร่วมของเบริลเลียม, ซิลิกอน และซิลิกอนไนไตรด์ เช่นเดียวกับการสังเคราะห์แคลเซียมคาร์ไบด์ และอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1834 เวอเลอร์และยุสตุส ไลบิกได้ตีพิมพ์การสำรวจน้ำมันของอัลมอนด์ขม พวกเขาพิสูจน์จากการทดลองที่ว่ากลุ่มอะตอมคาร์บอน ไฮโดรเจน และออกซิเจนสามารถแสดงคุณสมบัติเหมือนกับธาตุ เข้าแทนที่ธาตุ และสามารถแลกเปลี่ยนธาตุในสารประกอบเคมีกันได้
นับตั้งแต่การค้นพบโพแทสเซียมโดยฮัมฟรี เดวี ได้มีการสันนิษฐานว่าอลูมินา ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของดินเหนียว ประกอบด้วยโลหะอยู่รวมกับออกซิเจน เดวี โอแอร์สเทดท์ และแบร์เซลิอุสพยายามที่จะสกัดเอาโลหะนี้ออกมา แต่ไม่สำเร็จ ในภายหลัง เวอเลอร์ได้ทำงานในหัวข้อนี้ และค้นพบโลหะอะลูมิเนียมในปี ค.ศ. 1827 สำหรับเขามีการแยกธาตุอิตเทรียม เบริเลียมและไทเทเนียม การสังเกตที่ว่า "ซิลิเซียม" (ซิลิกอน) สามารถพบได้ในผลึก และหินสะเก็ดดาวบางชิ้นที่มีสารอินทรีย์ เขาวิเคราะห์อุกกาบาตจำนวนหนึ่ง และใช้เวลาอีกหลายปีในการเขียนหนังสือรวบรวมวรรณกรรมเกี่ยวกับอุกกาบาตใน Jahresberichte über die Fortschritte der Chemie เขาเป็นผู้ถือครองหินและเหล็กอุกกาบาตสะสมส่วนตัวที่ดีที่สุดที่มีอยู่ เวอเลอร์และแซนต์ แคลร์ โดวิลล์ ค้นพบรูปผลึกของโบรอน และเวอเลอร์และบัฟค้นพบสารประกอบไฮโดรเจนของซิลิกอน (ซิเลน) และออกไซด์ของธาตุเดียวกัน เวอเลอร์ยังได้เตรียมยูเรียได้ให้ห้องปฏิบัติการโดยไม่ต้องอาศัยเซลล์สิ่งมีชีวิตอีกด้วย

**มรดก**
การค้นพบของเวอเลอร์ได้มีอิทธิพลใหญ่หลวงต่อทฤษฎีเคมี ในใบแทรกของนิตยสารไซแอนติฟิกอเมริกัน ค.ศ. 1882 ได้หมายเหตุว่า "จากงานวิจัยสองหรือสามงาน เขาคู่ควรจะได้รับเกียรติยศสูงสุดเท่าที่บุคคลในแวดวงวิทยาศาสตร์จะสามารถได้รับ แต่ผลของงานของเขานั้นมีมากอย่างแท้จริง หากเขามิได้มีชีวิตอยู่ ลักษณะของวิชาเคมีจะแตกต่างไปจากที่เป็นในปัจจุบันอย่างมาก"

**อ้างอิง**
1882
หมวดหมู่:นักเคมีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553

อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2553 เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ต้นเดือนพฤษภาคม มีผู้เสียชีวิต 392 คน และตามข้อมูลจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2553 มีอีก 232 คนที่ได้รับรายงานว่าหายสาบสูญ รวมทั้ง 57 คนในเหตุดินถล่มในกุ้ยโจว ในจำนวนผู้เสียชีวิต 53 คนเสียชีวิตจากอุทกภัยและดินถล่มที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 31 พฤษภาคม และ 3 มิถุนายน และอีก 266 คนเสียชีวิตระหว่างวันที่ 13 ถึง 29 มิถุนายน เมื่อถึงสิ้นเดือนมิถุนายน มีผู้เสียชีวิตแล้วรวม 424 คน รวม 42 คนจากเหตุดินถล่มที่กุ้ยโจว มีผู้เสียชีวิตเพิ่มอีก 277 คน และอีก 147 คนหายสาบสูญในช่วงสองสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตรวมเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม เพิ่มขึ้นเป็น 1,072 คน เหตุโคลนถล่มในมณฑลกานซูเมื่อช่วงต้นเดือนสิงหาคมทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 1,471 คน และอีก 294 คนหายสาบสูญ รวมแล้ว เหตุอุทกภัยและดินถล่มทำให้มีผู้เสียชีวิตไปอย่างน้อย 3,185 คนในจีนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม มีผู้ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยครั้งนี้มากกว่า 230 ล้านคน ใน 28 มณฑล เทศบาลและเขตปกครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมณฑลและเขตปกครองทางตอนใต้และตอนกลางของประเทศ ได้แก่ เจ้อเจียง ฝูเจี้ยน เจียงซี หูเป่ย หูหนาน กว่างตง กว่างซี เทศบาลฉงชิ่ง กานซู ซื่อชวน และกุ้ยโจว และมณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือจี๋หลิน ขณะที่มีผู้ถูกอพยพไปอย่างน้อย 4.66 ล้านคน เนื่องจากความเสี่ยงว่าจะเกิดอุทกภัยและดินถล่มในช่วงครึ่งหลังของเดือนมิถุนายน เมื่อถึงต้นเดือนสิงหาคม มีประชากรมากกว่า 12 ล้านคนถูกอพยพ  และตัวเลขเพิ่มขึ้นเป็น 15.2 ล้านคนเมื่อถึงวันที่ 31 สิงหาคม
ประชากรหลายล้านคนขาดแคลนน้ำดื่มอุปโภค และบ้านเรือนรวมกว่า 1.36 ล้านหลังถูกทำลาย และพืชผลการเกษตรอีกมากกว่า 97,200 ตารางกิโลเมตรถูกน้ำท่วม ขณะที่ไร่นาอีกกว่า 2,000,000 เอเคอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เมื่อถึงปลายเดือนมิถุนายน แม่น้ำหลายสิบสายยังคงมีน้ำไหลบ่า รวมไปถึงแม่น้ำเพิร์ลในมณฑลกว่างตง  ซึ่งได้รับผลกระทบจากภัยแล้งรุนแรงในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านไป เมื่อปริมาณน้ำในแม่น้ำลดระดับลงอย่างรุนแรง มูลค่าความเสียหายทั้งหมดจากอุทกภัยคิดเป็นมูลค่าราว 83,800 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และมากกว่า 275,000 ล้านหยวนเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม เมื่อถึงปลายเดือนสิงหาคม ไร่นากว่า 16.5 ล้านเฮกเตอร์ได้รับผลกระทบจากอทุกภัย และ 2.09 ล้านเฮกเตอร์ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์
เมื่อปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้รถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 19 คน และทางรถไฟเซี่ยงไฮ้-คุนหมิงต้องปิด 24 ชั่วโมงเนื่องจากดินถล่ม
แม่น้ำสายหลักจำนวนมากในจีน รวมทั้งแม่น้ำแยงซี แม่น้ำเหลืองและแม่น้ำซงหัวมีระดับน้ำเข้าระดับอันตราย รัฐบาลจีนจัดสรรงบประมาณกว่า 2,100 ล้านหยวนสำหรับงานกู้ภัยและบรรเทาสาธารณภัย แม่น้ำเจียหลิง แม่น้ำฮัน และแม่น้ำหวยเองก็ได้เพิ่มระดับขึ้นสูงกว่าระดับเตือนภัย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2553
วิลเลียม เบเวอริดจ์

วิลเลียม เฮนรี เบเวอริดจ์, บารอนเบเวอริดจ์ที่ 1 (William Henry Beveridge, 1st Baron Beveridge) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักวางแผนสังคมชาวอังกฤษเชื้อสายสกอต เป็นผู้มีบทบาทในการวางรากฐานระบบประกันสังคมให้แก่รัฐบาลเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับการยอมรับนับถือเป็นผู้สร้างรัฐสวัสดิการในสหราชอาณาจักร

**ประวัติและผลงาน**
เบเวอริดจ์เกิดที่เมืองรัมปุระ เขตปกครองแบงกอล ในบริติชราช (ปัจจุบันอยู่ในประเทศบังกลาเทศ) บิดาเป็นผู้พิพากษาประจำอินเดีย แต่ลอร์ดเบเวอริดจ์เติบโตและได้รับการศึกษาในประเทศอังกฤษโดยตลอด เขาสำเร็จการศึกษาสาขาคณิตศาสตร์และวิชาคลาสสิกจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดในปีค.ศ. 1902
หลังจบการศึกษา เขาเริ่มทำงานเป็นนักกฎหมาย และเริ่มมีความสนใจระบบบริการสังคม เขาเริ่มเขียนบทความลงหนังสือพิมพ์ Morning Post เกี่ยวกับสาเหตุของภาวะว่างงานในปีค.ศ. 1903 ซึ่งนั่นทำให้เขาได้รับตำแหน่งรองผู้ดูแลโถงทอยบี (Toynbee Hall) อันเป็นสถานที่ในละแวกของชนชั้นแรงงานและคนยากจนที่เหล่าบุคลากรของมหาวิทยาลัยกลุ่มหนึ่งใช้ทำงานและรับฟังปัญหาในการดำรงชีพ
ในปีค.ศ. 1909 บรรดาบทความที่เขาเขียนลงหนังสือพิมพ์ Morning Post ถูกรวบรวมและตีพิมพ์เป็นหนังสือที่ชื่อว่า Unemployment : A Problem of Industry (การว่างงาน : ปัญหาของอุตสาหกรรม) ถือเป็นงานเขียนทางสังคมวิทยาที่มีชื่อเสียงฉบับแรกของเขา เขาเสนอว่าปัญหาการว่างงานหรือคนไม่มีงานทำนั้น สามารถแก้ไขได้โดยจัดระบบอุตสากรรมเสียใหม่ เขายังสนับสนุนให้รัฐเข้าไปแทรกแซงบางประการต่ออุตสาหกรรม เพื่อเป็นการส่งเสริมไม่ให้สังคมอ่อนแอลง
ความปราดเปรื่องของเบเวอริดจ์เป็นที่ต้องตาของนางเบียทริช เวบบ์ (Beatrice Webb) นักสังคมนิยมชื่อดัง นางเสนอให้วินสตัน เชอร์ชิล รัฐมนตรีพาณิชย์ในขณะนั้น ให้โอกาสเบเวอริดจ์แสดงความสามารถ ทำให้ในปีค.ศ. 1909 เบเวอริดจ์ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักจัดหางานคนแรก ซึ่งเขาอยู่ในตำแหน่งนี้จนถึงค.ศ. 1916 ในช่วงเวลาดำรงตำแหน่งนี้เอง เขามีส่วนช่วยร่างพระราชบัญญัติจัดหางาน ค.ศ. 1909 และพระราชบัญญัติประกันสังคมแห่งชาติ ค.ศ. 1911 สำนักจัดหางานของเบเวอริดจ์สามารถจัดแจงคนเข้าทำงานได้มากกว่าหนึ่งล้านอัตราต่อปีภายหลังก่อตั้งเพียงสี่ปี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เกิดภาวะขาดแคลนสินค้าอุปโภคบริโภคบางประเภท เบเวอริดจ์เป็นผู้คิดระบบปันส่วนอาหารและสินค้า โดยเฉพาะเนื้อสัตว์ ข้าวสาลี ชา และน้ำตาล ซึ่งมีราคาในตลาดสูงขึ้นเป็นเท่าตัวก่อนสงคราม ภาพประชาชนรอซื้อสินค้ายาวเหยียดเป็นภาพปกติในเวลานั้น ในที่สุดรัฐบาลก็เริ่มดำเนินการปันส่วนสินค้าตามข้อเสนอของเขาในต้นปีค.ศ. 1918 ซึ่งก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นดี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
การศึกษา   วิลเลียม เบเวอริดจ์ date=2009-02-27   และ  Beveridge Report date=2009-02-21 -  บทสรุปพิเศษ 300 หน้า ของ Beveridge Report date=2006-08-22 - สถานที่รวบรวมเอกสารของวิลเลียม เบเวอริดจ์ ที่สำนักเศรษฐศาสตร์ลอนดอน
ว
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2422
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2506
โคชิก

โคชิกขณะเปล่งเสียง
โคชิก (코식) เป็นช้างเอเชียเพศผู้ในสวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ที่ยองอิน ประเทศเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1990 มันปรากฏเป็นพาดหัวข่าวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เมื่อพบว่ามันสามารถเลียนเสียงคำพูดภาษาเกาหลีสำหรับคำว่า "ใช่ (네)", "ไม่ (아니오)", "นั่ง (앉아)", "นอนลง (누워)" และคำอื่นอีกสี่คำ มันจะส่งเสียงโดยการเอางวงของมันเข้าไปในปาก และเขย่างวงขณะที่หายใจออก คล้ายกับการส่งเสียงเป่านกหวีดของมนุษย์ที่ใช้นิ้วมือหรือปาก กวอน ซูวาน ผู้อำนวยการสวนสัตว์ในโซลกล่าวว่า "เราวางแผนที่จะศึกษาต่อไป โดยยามเฝ้าประตู, สัตวแพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ ว่าโคชิกเข้าใจความหมายคำเหล่านี้ที่มันกล่าวออกมาหรือไม่"
เช่นเดียวกับทุกกรณีของการพูดของสัตว์ ที่มีการคาดหวังผลสังเกตการณ์ ซึ่งมันอาจจะไม่มีความหมายจากการแสดงท่าล้อเลียน และอาจเป็นการสร้างขึ้นสำหรับหลายเหตุผล

**อ้างอิง**
  에버랜드 ‘말하는 코끼리’ date=2016-03-06  -  코식아 '좋아' 해봐! 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kosik, Talking Elephant, Attracts Researchers And Tourists In South Korea 
หมวดหมู่:เอเวอร์แลนด์
หมวดหมู่:ช้างที่มีชื่อเสียง
สปิน

สปิน (spin) อาจหมายถึง
*สปิน (ฟิสิกส์) - การหมุนรอบตัวเองของอนุภาค
*สปิน (สเกตลีลา) - การหมุนรอบตัวเองในสเกตลีลา
*สปิน (ซอฟต์แวร์) - ซอฟต์แวร์ตรวจสอบโมเดล

**ดูเพิ่ม**
 การหมุน- การหมุนรอบตัวเอง
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/วิกิพีเดีย

=== วิกิพีเดีย**
วิกิพีเดีย ถูกเสนอเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
 เสนอชื่อโดย Horus | พูดคุย
สนับสนุน 
# สนับสนุนครับ --DoLKuNG 16:18, 19 มิถุนายน 2554 (ICT)
# สนับสนุน --Tinuviel | พูดคุย 100px 14:21, 15 กรกฎาคม 2554 (ICT)
# มาสนับสนุนย้อนหลัง --octahedron80 13:53, 17 กรกฎาคม 2554 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ขอเสนอแนะเล็กน้อยครับ คือผมยังเห็นบางหัวข้อในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษที่ยังไม่ได้แปล เช่น 2.9 Plagiarism concerns, 2.12.4 Recognition และ 2.12.6 Demographics อยากให้ลองแปลดูก่อนครับถ้าเป็นไปได้ --DoLKuNG 10:20, 19 มิถุนายน 2554 (ICT)
#: แปลส่วน Recognition แล้วครับ และ Demographics ได้ทำการยุบรวมกับหัวข้อ "ผู้ร่วมแก้ไข" แต่ Plagiarism concerns เนื่องจากสั้นและเกี่ยวข้องกับวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเพียงอย่างเดียว จึงคาดว่าไม่เพิ่มดีกว่าครับ --Horus | พูดคุย 12:04, 19 มิถุนายน 2554 (ICT)
# อยากให้ปรับภาษาอีกหน่อยค่ะ อ่านแล้วมึนมาก ตอนนี้ช่วยปรับไปบางส่วน แต่ว่ามันเยอะอ่ะ --Tinuviel | พูดคุย 100px 13:23, 9 กรกฎาคม 2554 (ICT)
#: คิดว่าปรับแก้ได้พอใจระดับหนึ่งแล้วค่ะ --Tinuviel | พูดคุย 100px 14:21, 15 กรกฎาคม 2554 (ICT)
#:: ขอบคุณที่ช่วยเหลือครับ --Horus | พูดคุย 16:46, 15 กรกฎาคม 2554 (ICT)
# หัวข้อ โครงการอื่น ขาดอ้างอิง และมีเนื้อหาไม่สมบูรณ์ --Sry85 17:09, 15 กรกฎาคม 2554 (ICT)
#: ปรับปรุงแล้วครับ --Horus | พูดคุย 17:48, 15 กรกฎาคม 2554 (ICT)
กูราเซา

กูราเซา (Curaçao) หรือ กอร์ซอว์ (Kòrsou) มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประเทศกูราเซา (Land Curaçao; ปาเปียเมนตู: Pais Kòrsou; Country of Curaçao) เป็น 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นประเทศเกาะซึ่งประกอบด้วยเกาะกูราเซากับเกาะไกลน์กูราเซา (ไม่มีคนอาศัยอยู่) ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส ทางตอนใต้ของทะเลแคริบเบียน ห่างจากชายฝั่งตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลาออกไปประมาณ 65 กิโลเมตร
กูราเซามีพื้นที่ 444 ตารางกิโลเมตร (171 ตารางไมล์)  มีประชากร 160,337 คน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2017 และมีวิลเลมสตัดเป็นเมืองหลวง พื้นที่ทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ การกลั่นน้ำมันซึ่งนำน้ำมันดิบมาจากเวเนซุเอลา นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว
ชาวสเปนเดินเรือมาถึงกูราเซาใน ค.ศ. 1499 และเริ่มตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1527 ต่อมาบริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์ได้เข้ามายึดครองใน ค.ศ. 1634 ต่อมาตกเป็นของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1807–1815 หลังจากนั้นกลับเป็นของเนเธอร์แลนด์อีกโดยรวมอยู่ในอาณานิคมกูราเซาและเขตสังกัด (Curaçao and Dependencies) ระหว่าง ค.ศ. 1815–1954 ต่อมาได้ถูกผนวกรวมกับดินแดนอื่น ๆ เช่น อารูบา, ซินต์มาร์เติน, ซาบา, โบแนเรอ แล้วเปลี่ยนฐานะโดยจัดตั้งเป็นเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ในช่วงนี้กูราเซามีชื่อทางการว่า "ดินแดนเกาะกูราเซา" (Island Territory of Curaçao) จนกระทั่งวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิก กูราเซาจึงกลายเป็นประเทศปกครองตนเองโดยตรงภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับประเทศเนเธอร์แลนด์, อารูบา และซินต์มาร์เติน

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประเทศในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เลสเซอร์แอนทิลลีส
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553