Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล

พระราชกฤษฎีการะดมไพร่พล (ภาษาอังกฤษ: Commission of Array หรือ Arrayer) เป็นพระราชเอกสารสิทธิ (Letters patent) ที่พระมหากษัตริย์อังกฤษมอบให้แก่เจ้าหน้าที่หรือผู้นำท้องถิ่นในเขตปกครองในการระดมพลจากผู้พำนักอาศัยในท้องถิ่นที่ว่า
การะดมไพร่พลมีที่มาจากพันธะโบราณของผู้มีเสรีภาพในการป้องกันบ้านเมือง เจ้าหน้าที่รับผิดชอบในการระดม (Commissioner) มักจะเป็นนายทหารที่มีประสบการณ์ที่ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในการระดมพลจากท้องถิ่นต่างๆ 
แม้ว่ากฎหมายนี้จะเลิกใช้กันภายในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ทรงรื้อฟื้นขึ้นใช้อีกในปี ค.ศ. 1642 (เป็นการโต้ตอบ กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร (Militia Ordinance) ที่ออกในปีเดียวกันที่มอบอำนาจให้รัฐสภาแห่งอังกฤษอำนาจในการระดมกองทหาร) ในการระดมกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมเมื่อเริ่มสงครามกลางเมืองอังกฤษ 

**ดูเพิ่ม **
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ - กฤษฎีการะดมทหารอาสาสมัคร 
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ

หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองของอังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามยุคใหม่
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อสงคราม
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสกอตแลนด์

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
ส
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1

ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Thomas Wentworth, 1st Earl of Strafford) (13 เมษายน ค.ศ. 1593 - 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1641) ทอมัส เวนท์เวิร์ธ เอิร์ลแห่งสตราฟฟอร์ดที่ 1 เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์ก่อนหน้าที่จะนำไปสู่สงครามกลางเมืองอังกฤษ ทอมัส เวนท์เวิร์ธรับราชการในรัฐสภาและเป็นฝ่ายสนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1632 ถึงปี ค.ศ. 1639 ทอมัส เวนท์เวิร์ธมีหน้าที่เป็นผู้ปกครองไอร์แลนด์ผู้ปกครองอย่างข่มขี่ ทอมัส เวนท์เวิร์ธถูกเรียกตัวกลับมาอังกฤษเพื่อทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ในการสร้างความมั่นคงให้แก่พระองค์ในการเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐสภา ในบั้นปลายทอมัส เวนท์เวิร์ธถูกกล่าวโทษโดยรัฐสภาและในที่สุดก็ถูกสำเร็จโทษเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1641
ทอมัส เวนท์เวิร์ธเกิดในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1593 เป็นลูกของวิลเลียม เวนท์ เวิร์ทแห่งเวนท์ เวิร์ทวูดเฮาส์จากยอร์คเชอร์และแอนน์ ลูกสาวของเซอร์โรเบิร์ต แอตคินส์แห่งสโตเวลล์ (Robert Atkins of Stowell) จากกลอสเตอร์เชอร์ ทอมัส เวนท์เวิร์ธได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น, เคมบริดจ์ และศึกษากฎหมายที่อินเนอร์เทมเปิล ในปี ค.ศ. 1607 และในปี ค.ศ. 1611 ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางและแต่งงานกับมาร์กาเร็ต, ลูกสาวของฟรานซิส คลิฟฟอร์ด เอิร์ลแห่งคัมเบอร์แลนด์ (Francis Clifford, 4th Earl of Cumberland) 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2136
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์

รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ (Robert Devereux, 3rd Earl of Essex; 11 มกราคม ค.ศ. 1591 - 14 กันยายน ค.ศ. 1646) เป็นแม่ทัพของฝ่ายรัฐสภาที่มีบทบาทในการต่อสู้ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ 
เมื่อสงครามกลางเมืองอังกฤษเริ่มในปี ค.ศ. 1642 รอเบิร์ต เดเวอรูก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพและผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดของกองทัพฝ่ายรัฐสภาหรือที่เรียกว่ากลุ่มหัวเกรียนคนแรก แต่เดเวอรูไม่สามารถและไม่เต็มใจที่จะเอาชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพของฝ่ายกษัตริย์นิยมของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ต่อมาเดเวอรูก็ถูกข่มรัศมีโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และในที่สุดก็ลาออกในปี ค.ศ. 1646

**เบื้องต้นและชีวิตส่วนตัว**
รอเบิร์ต เดเวอรูเป็นบุตรของรอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซกซ์ ข้าราชสำนักและนายทหารในปลายรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1และฟรานซ์ วอลซิงงัม (Frances Walsingham) ลูกสาวคนเดียวของฟรานซิส วอลซิงงัม (Francis Walsingham) สายลับคนสำคัญของพระราชินีนาถเอลิซาเบธ
พ่อของเดเวอรู เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซกซ์ นำการปฏิวัติต่อพระราชินีนาถเอลิซาเบธในปี ค.ศ. 1601 แต่ไม่สำเร็จและถูกสำเร็จโทษในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน ครอบครัวของเดเวอรูต้องสูญเสียบรรดาศักดิ์ แต่พระเจ้าเจมส์ที่ 1 พระราชทานคืนในปี ค.ศ. 1604 เมื่อรอเบิร์ต เดเวอรูได้เป็นเอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2134
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
ยูโรปา

ยูโรปาและซูส ผลงานของอันโตนีโอ มาร์ซีอาเล การ์รัชชี (Antonio Marziale Carracci)
ยูโรปา (Europa) เป็นชายาอีกองค์หนึ่งของเทพเจ้าซูส ยูโรปาเป็นนิทัศนุทาหรณ์แห่งนิสัยเจ้าชู้ของซูสซึ่งเป็นราชาของเทพเจ้า อีกเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องที่แสดงมูลที่มาของชื่อทวีปยุโรปด้วยในตัว 
ยูโรปาเป็นพระธิดาของท้าวอะจีนอร์ (Agenor) เจ้ากรุงฟินิเชีย ซึ่งเป็นบุตรของเทพโพไซดอนกับนางลิบเบีย นอกจากยูโรปาแล้ว ท้าวอะจีนอร์ยังมีโอรส-ธิดาอีก 3 องค์ เรียงตามลำดับคือ แคดมัส (Cadmus), ฟีนิกซ์ (Phoenix) และซิลิกซ์ (Cilix) 
วันหนึ่งขณะยูโรปากำลังเก็บดอกไม้อยู่ในทุ่งแห่งหนึ่ง และกำลังร่าเริงอยู่กับเหล่าบริวารและนางกำนัล พลันนั้น นางก็แลเห็นโคเผือกตัวผู้ตัวหนึ่งมีลักษณะสวยงามเจริญตา กอปรด้วยท่าทางละม่อมดุจชวนให้ลูบไล้ เมื่อโคเดินเข้าไปใกล้ ยูโรปาก็มีใจเบิกบานยินดี จึงเดินเข้าไปลูบโลมแต่โดยเบาและเอาช่อดอกไม้ทุ่งทอดให้ ฝ่ายโคก็น้อมตัวลงเชิญให้นางขึ้นนั่งหลัง พอยูโรปาขึ้นนั่งพลางร้องเรียกให้เหล่าบริวารให้ขึ้นนั่งบ้าง โคนั้นก็วิ่งหนีจนพ้นเขตท้องทุ่ง และมุ่งหน้าพานางออกสู่ชายทะเลโดยด่วน มิทันที่ใครจะทำตามเสียงนางเรียกนั้นได้
เมื่อถึงริมทะเล แทนที่จะหยุดวิ่งหรือนำยูโรปาลงไปจากหลัง โคกลับกระโจนทะยานล่องละลิ่วไปบนพื้นน้ำอันคลาคล่ำไปด้วยปลาโลมาดำผุดดำว่าย เหล่าอัปสรนีเรียดก็ผุดขึ้นเรียงรายรับแน่นขนัด ท้องทะเลสงบสงัดปราศจากคลื่น ส่วนไทรทัน (Triton) พนักงานแตรก็เป่าสังข์เสียงครื้นครั่นดังสนั่น ตลอดจนเทพโพไซดอนเจ้าสมุทรก็พลันผุดเป็นมัคคุเทศก์เข้าเคียงคลอชะลอเลื่อน ทั้งนี้เพราะโคนั้นหาใช่โคไม่ได้เป็นใครมาจากไหน แต่ที่แท้ก็คือเทพซูส ราชาแห่งเทพเจ้านั่นเองที่จำแลงมาเพื่อให้ยูโรปาหลงรัก
ชื่อยูโรปา (Europa) ยังเป็นต้นกำเนิดของชื่อทวีปยุโรป (Europe) ในปัจจุบัน และเรื่องราวของนางยูโรปากับโคจำแลงนั้น ยังเป็นต้นกำเนิดของจักรราศีพฤษภอีกด้วย

**อ้างอิง**
  ตำนานยูโรปา ชายาของซูส (Europe) 
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
หมวดหมู่:บุคลาธิษฐานประจำชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ประจำชาติทวีปยุโรป
ทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน

ทอมัส แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 3 แห่งแคเมอรอน (Thomas Fairfax, 3rd Lord Fairfax of Cameron; 17 มกราคม ค.ศ. 1612 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1671) เป็นนายพลและผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดของฝ่ายรัฐสภาระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ

**เบื้องต้น**
ทอมัส แฟร์แฟกซ์เกิดที่เดนตันฮอลล์ใกล้โอตลีย์ในยอร์กเชอร์ เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1612 เป็นลูกคนโตของเฟอร์ดิแนนโด แฟร์แฟกซ์ ลอร์ดแฟร์แฟกซ์ที่ 2 แห่งแคเมอรอน แฟร์แฟกซ์ได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น (เคมบริดจ์) ระหว่างปี ค.ศ. 1626 ถึงปี ค.ศ. 1629 หลังจากนั้นก็เดินทางไปเนเธอร์แลนด์ไปเป็นอาสาสมัครในกองทัพอังกฤษในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำภายใต้การนำของลอร์ดฮอริซ เวียร์ (Horace Vere) ในปี ค.ศ. 1637 แฟร์แฟกซ์ก็แต่งงานกับแอนน์ ดี เวียร์ ลูกสาวของฮอริซ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2155
หมวดหมู่:บุคคลจากลีดส์
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์

สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ (National News Bureau of Thailand ชื่อย่อ: NNT) มีที่มาจากการรวบรวมกองข่าวในประเทศ และกองข่าวต่างประเทศ ของกรมประชาสัมพันธ์เข้าด้วยกัน โดยกำหนดสถานะเป็นสำนักข่าวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ต่อมาจัดตั้งขึ้นเป็นทางการ เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2540 ตามพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมประชาสัมพันธ์ พุทธศักราช 2540 โดยใช้ชื่อว่า ศูนย์ข่าวเพื่อประชาชน ทำหน้าที่ผลิตข้อมูลข่าวสารต่างๆ ให้แก่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (สวท.) และสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.) เป็นสำคัญ
ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 เกิดการแปรรูปองค์กรครั้งใหญ่ โดยแยกสายงานข่าววิทยุ ออกไปเป็นหน่วยงานของ สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย และแยกสายงานข่าวโทรทัศน์ ออกไปเป็นหน่วยงานของ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ส่วนสำนักข่าวแห่งชาติ ยังคงมีหน้าที่ผลิตข้อมูลข่าวสารต่างๆ เพื่อเผยแพร่ทางสื่อประเภทอื่นของกรมประชาสัมพันธ์ เช่นเว็บไซต์สำนักข่าวแห่งชาติ และสถานีโทรทัศน์เอ็นบีทีเวิลด์ เป็นต้น สำนักข่าวกรมประชาสัมพันธ์ ตั้งอยู่อาคารที่ทำการเดิม ของสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย เลขที่ 90-91 ถนนกำแพงเพชร 7 แขวงบางกะปิ เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร

**อ้างอิง**
  ประวัติสำนักข่าวแห่งชาติ date=2012-04-26 

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์สำนักข่าวแห่งชาติ date=2015-02-03 
หมวดหมู่:สำนักข่าว
หมวดหมู่:กรมประชาสัมพันธ์
ไกอา

ไกอา พระแม่ธรณีในเทพปกรณัมของกรีก
ไกอา หรือ เกอา (Gaia; จากภาษากรีกโบราณ: Γαîα; ภาษากรีกปัจจุบัน: Γῆ; หมายความว่า พื้นดิน หรือพื้นโลก) หรือ จีอา (Gaea)
เป็นเทพีองค์แรกของโลกตามตำนานของชาวกรีก ร่างกายของนางคือพื้นพิภพ นามในภาษาละตินของนางคือ เทอร์รา (Terra)

**กำเนิดของไกอา**
แต่เดิมนั้นในโลกมีเพียงความวุ่นวายและมืดมน นั่นก็คือเคออส ต่อมาไกอาได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นพื้นพิภพ พร้อม ๆ กับนิกซ์ผู้เป็นกลางคืน อีรีบุสผู้เป็นความมืด อีรอสหรือกามเทพ และทาร์ทารัส คุกใต้พิภพ ต่อมาไกอาจึงสร้างอูรานอส หรือท้องฟ้าขึ้นปกคลุมเหนือผืนดิน ปอนตัสหรือทะเล และโอยูเรีย หรือภูเขาขึ้น
ไกอาเป็นเทพีองค์แรกของโลก และเป็นต้นกำเนิดของสรรพสิ่งทั้งปวง ดังนั้นไกอาจึงมีความสำคัญเป็นอย่างมากในด้านการสร้าง นางมีสวามีหลายองค์และให้กำเนิดลูกหลานเป็นเทพ อสุรกาย และภูตพรายต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก

**ลูกหลานของไกอา**

**เกิดจากเทพยูเรนัส**
ไกอาสมรสกับยูเรนัสและมีลูกหลานดังนี้
# ยักษ์ตาเดียวไซคลอป 3 ตน
# เซนติมานิ 3 ตน
# นีโมซีนี
# เฮ็กคาทอนคีรีส
# อีรินีเอส หรือ เฟอร์รี 
# เทพไททัน 12 องค์

**เกิดจากเทพปอนตัส**
# ยูริเบีย
# ธาอูมัส
# ซีโต
# ฟอซีส
# นีรีอัส

**เกิดจากทาร์ทารัส**
# อีคิดน่า
# ไทฟอน

**เกิดจากเทพเออิเธอ**
# อีอาเกีย

**เกิดจากเทพซุส**
# มาเนส บิดาแห่งอาทิส

**เกิดจากเทพโพไซดอน**
# อันทาเออัส
# คาริบดิส

**เกิดจากเทพเฮฟเฟตุส**
# เอริคโธนิอัส แห่งเอเธนส์
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
เนเมซิส

ในศาสนากรีกโบราณ เนเมซิส (Nemesis, s; Némesis) มีอีกชื่อว่า Rhamnousia หรือ Rhamnusia (langx|grc|Ῥαμνουσία|Rhamnousía|เทพีแห่งRhamnous) เป็นเทพีที่ทำการลงโทษต่อผู้ที่ยอมจำนนต่อความอหังการ (ความเย่อหยิ่งต่อเทพเจ้า) 

**ศัพทมูลวิทยา**
ชื่อ Nemesis มีส่วนเกี่ยวข้องกับศัพท์ในภาษากรีกว่า νέμειν némein หมายถึง "การให้ตามสมควร" ซึ่งมาจากภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมว่า nem- "แจกจ่าย"

**รายละเอียด**
เนเมซิสเป็นเทพีสาวที่ออกมาลงโทษคนที่ทำผิดศีลธรรมทำกรรมชั่ว คนที่หยิ่งผยอง หรือคนที่ปฏิเสธพรของเทพเจ้า หรือไม่ก็คนที่เห็นแก่ตัวไม่ยอมเอื้อเฟื้อแก่คนอื่น แต่จะให้ผลตอบแทนที่ดีแก่คนดีและผู้ทรงคุณธรรมทั่วไป และคนที่ต้องการล้างแค้นจึงจะมาให้เทพีเทเมซิสช่วยล้างแค้นให้ด้วย
เนเมซิสเป็นลูกสาวของ นิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งรัตติกาล หรือราตรีเขาว่ากันว่าบิดาของเธอคือ โอเชียนัส (Oceanus) เนเมซิสนั้นได้ชื่อว่าสวยพอ ๆ กับ อโฟรไดท์ (Aphrodite) เทพีแห่งความงามและความรัก ความสวยของเธอไปเข้าตาของจอมเทพซุส (Zeus) เข้า แต่เนเมซิสไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับซุส เธอก็เลยแปลงร่างหนีทุกครั้งที่เธอเห็น ซุสเข้ามาใกล้ บางตำราก็บอกว่าสุดท้ายเธอแปลงร่างเป็นห่าน แต่ซุส รู้ทันแปลงร่างเป็นหงส์และจับคู่กับเธอ เนเมซิสวางไข่ไว้ในกอหญ้า 1 ฟอง คนเลี้ยงแกะมาพบไข่ฟองนี้เข้าจึงนำไปถวายพระนางลีดา (Leda) พระองค์เก็บไข่ฟองนั้นเอาไว้ในกล่อง และเมื่อเด็กน้อยฟักออกมาจากไข่ นางลีดาก็ให้ชื่อว่า"เฮเลน"และเลี้ยงดูเด็กคนนั้นเหมือนเป็นบุตรีของตนเอง หนูน้อยเฮเลนคนนี้เมื่อโตขึ้นมาก็คือแม่สาวที่ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย (Trojan War) ขึ้น 
บางตำรากล่าวว่า ซุสหลงรักเนเมซิส แต่เมื่อเนเมซิสไม่ยอม พระองค์ก็เลยไปขอความช่วยเหลือจากอโฟรไดท์ ให้อโฟรไดท์แปลงร่างเป็นนกอินทรีเข้าโจมตีตัวเองที่แปลงร่างเป็นหงส์ หงส์ปลอมก็ทำเป็นบินร่อแร่มาหา เนเมซิสใจดีอุ้มหงส์เจ้าเล่ห์เอาไว้ พอเนเมซิสหลับ ซุสในร่างหงส์ก็มีความสัมพันธ์กับเธอ พอเนเมซิสคลอดก็คลอดลูกออกมาเป็นไข่ เทพเฮอร์มีส (Hermes) ก็รีบมาเอาไข่นั้นไปที่เมืองสปาร์ตา (Sparta) แล้วโยนไข่ฟองนั้นไปที่ตักของพระนางลีดา แล้วเฮเลน ก็กระโดดออกมาจากไข่ใบนั้นนั่นเอง (แต่ส่วนใหญ่กล่าวว่าเฮเลนเป็นพระธิดาของพระนางลีดาเอง) 
แต่บางตำรากล่าวถึงเนเมซิสแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง คือบอกว่า รูปลักษณะของเทพีองค์นี้เป็นหญิงที่มีหน้าตาแสดงความเหี้ยมเกรียม ถืองาและล้อเกวียน บางทีก็มีปีกด้วย แสดงว่าองค์เทพีเนเมซิสจะตามตอบแทนผู้ทำความผิดไปทั่วทุกหนทุกแห่งอย่างไม่ลดละ ไม่ว่าจะเป็นทางน้ำหรือบก ดังที่งาและล้อเกวียนเป็นเครื่องหมายแสดงอยู่ 
ที่กรุงโรมมีรูปอนุสาวรีย์ของเทพีเนเมซิสประดิษฐานอยู่ในรัฐสภาทีเดียว เมื่อจะประกาศศึกต่อศัตรู จะมีพิธีบวงสรวงพระนางก่อน เพื่อให้เป็นที่ปรากฏว่า พวกเขาทำศึกโดยเหตุผลอันชอบธรรมที่สุดเสมอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
page=369-  เนเมซิส เทพีแห่งการล้างแค้น date=2009-04-25 
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
ราวี ศิษย์ช่างศิลป์

ราวี ศิษย์ช่างศิลป์ นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 2 ครั้ง แพ้ 2 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กันยายน 2518 แพ้น็อค มนต์สยาม ฮ.มหาชัย ยก 6 ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
ภาษาจามตะวันออก

ภาษาจามตะวันออก (Eastern Cham) มีผู้พูดทั้งหมด 72,873 คน (พ.ศ. 2545) ในเวียดนาม มีผู้พูดบางส่วนในสหรัฐ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาเลย์อิก สาขาย่อยอาเจะฮ์-จาม ได้รับอิทธิพลจากตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกมาก

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
จามตะวันออก
อาร์ตูโร เอสตราดา

อาร์ทูโร เอสตราด้า (Arturo Estrada) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ที่เม็กซิโก ฉายา สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 13) เสมอ 2 แพ้ 43 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 25 เมษายน 2538 ชนะคะแนน อัลเบอร์โต กันตู ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 มิถุนายน 2538 ชนะน็อค ซิลเวริโอ พอร์ราส ยก 6 ที่ เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 3 มิถุนายน 2537 แพ้คะแนน อาร์มันโด ซาลาซาร์ ที่เม็กซิโก 
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 มีนาคม 2539 แพ้คะแนน บาซิลิโอ โมราเลส ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBU เมื่อ 23 มีนาคม 2539 แพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ที่ ขอนแก่น
** ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2541 แพ้น็อค ออสการ์ กาลินโด ยก 5 ที่ เม็กซิโก

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2014-03-29  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย

อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย (Ikigami) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น ผลงานของ โมโตโร่ มาเสะ เคยได้รับการถ่ายทำเป็นภาพยนตร์ เป็นการ์ตูนที่ดีที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยโชงะกุกัง ส่วนในประเทศไทยตีพิมพ์โดยทีเคโอคอมิกส์

**เรื่องย่อ**
ภายใต้การดำเนินการของรัฐบาล ฟูจิโมโตะคือหนึ่งในผู้ที่รับหน้าที่จัดส่ง "อิคิงามิ" หรือ “ใบแจ้งมรณะ” ไปยังผู้เคราะห์ร้ายตามกฎหมายที่ประเทศแห่งนี้เรียกว่า “กฎหมายเพื่อผดุงความรุ่งเรืองแห่งชาติ” กฎที่รัฐนั้นปลูกฝังความเชื่อให้ประชาชนปฏิบัติตาม โดยมีการฉีดวัคซีนที่เรียกว่า “วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ” ให้กับประชาชนทุกคนตั้งแต่เด็ก เพื่อให้ประชาชนนั้นตั้งใจใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและตระหนักต่อ “คุณค่าของชีวิต” มากขึ้น เพราะไม่มีใครรู้ได้ว่าจะได้รับสาส์นมรณะนี้หรือไม่
นี่เป็นสิ่งที่ยุติธรรมกับประชาชนทุกคนจริงๆหรือ? คำถามนี้ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใจของฟูจิโมโตะ ยิ่งเมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับวัยรุ่นผู้โชคร้ายกับคุณแม่ที่น่าสงสาร และนักดนตรีหนุ่มที่ชีวิตกำลังจะมุ่งไปสู่ความสำเร็จตามความฝัน ปมขัดแย้งในจิตใจของฟูจิโมโตะก็ค่อยๆก่อตัวขึ้นทีละน้อย เขาจะทำอย่างไรเมื่อมีชีวิตอยู่เพียงไม่นาน
ประเด็นสำคัญของเรื่องนี้คือ ผู้ที่ได้รับอิคิงามิทั้งหลาย จะทำอย่างไรกันบ้าง ถ้าชีวิตนี้เหลืออีกเพียงแค่ 24 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์สะเทือนจิตใจผู้อ่านอีกมาก เช่น ยาพิสูจน์รักแท้, พลีชีพเพื่อชาติ เป็นต้น

**ภาพยนตร์**

**กระแสตอบรับ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย - ยี่สิบสี่ชั่วโมงสุดท้ายในชีวิตคุณ date=2008-12-05 
*8972- ANN review - About.com date=2011-01-06  - Comics Worth Reading date=2010-02-06  - ICv2 - AINC - PCS - AA date=2009-08-31  - AnimeLand vol. 1 review date=2009-04-08  - Japon - Une décadence sociale illustréefix-attempted=yes  
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ราชอาณาจักรไอร์แลนด์

ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ภาษาเกลลิค: Ríocht na hÉireann; ภาษาอังกฤษ: Kingdom of Ireland) เป็นชื่อที่เรียกรัฐไอร์แลนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1541 โดยพระราชบัญญัติราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ค.ศ. 1542 (Crown of Ireland Act 1542) ของรัฐสภาแห่งไอร์แลนด์ ที่มีรากฐานมาจากสิทธิผู้ชนะ (Right of conquest) ประมุขที่มาใหม่มาแทนลอร์ดแห่งไอร์แลนด์ที่เป็นตำแหน่งที่มีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1171 ฉะนั้นพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ จึงเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งไอร์แลนด์องค์แรก  ราชอาณาจักรไอร์แลนด์สิ้นสุดการเป็นราชอาณาจักรเมื่อไอร์แลนด์รวมตัวกับบริเตนใหญ่เป็นสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1801

**ที่มาในการก่อตั้ง**
ในปี ค.ศ. 1155 สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 ผู้มาจากแฮรฟอร์ดในอังกฤษออก “พระบัญญัติการกระทำอันเลิศเลอ” (Laudabiliter) มอบตำแหน่ง “Dominus Hibernae” ให้แก่พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งราชวงศ์แอนเจวินผู้ปกครองอองชูในฝรั่งเศส “พระบัญญัติการกระทำอันเลิศเลอ” มอบสิทธิให้พระเจ้าเฮนรีที่ 2 รุกรานไอร์แลนด์เพื่อนำไอร์แลนด์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของยุโรป และนำคริสต์ศาสนจักรเคลติกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของระบบคริสต์ศาสนจักรโรมัน เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนพระเจ้าเฮนรีต้องทรงส่งเงินภาษีบางส่วนกลับไปกรุงโรม สิทธินี้ได้รับการต่อในสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1172.

เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษมีพระประสงค์จะหย่ากับแคเธอรีนแห่งอารากอน พระองค์ก็ทรงยื่นคำร้องต่อสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ให้ประกาศว่าการเสกสมรสของพระองค์กับแคเธอรีนเป็นโมฆะ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาไม่ทรงยอมด้วยเหตุผลทั้งทางการเมืองและทางการศาสนา พระเจ้าเฮนรีที่ 8 จึงทรงแยกตัวจากสังฆมณฑลของพระสันตะปาปา (Holy See) และประกาศพระองค์เป็นประมุขสูงสุดของคริสตจักรแห่งอังกฤษ พระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 จึงขับพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ออกจากการเป็นโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1533 เมื่อถูกขับออกจากธรรมนูญ พระอิสริยยศเจ้าแห่งไอร์แลนด์ (Lord of Ireland) ของพระองค์ก็เป็นปัญหา เมื่อแยกตัวออกมาก็เท่ากับเป็นการไม่ทรงยอมรับอำนาจของสถาบันโรมันคาทอลิกที่มีต่อการปกครองไอร์แลนด์ ในที่สุดพระเจ้าเฮนรีจึงทรงประกาศตัวเป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งไอร์แลนด์ภายใต้พระราชบัญญัติราชอาณาจักรไอร์แลนด์ ค.ศ. 1542 พระราชบัญญัติได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาแห่งไอร์แลนด์ 
ราชอาณาจักรใหม่ไม่เป็นที่ยอมรับว่าถูกต้องโดยประมุขผู้นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในยุโรป แต่หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษพระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรี พระสันตะปาปาก็ทรงออกพระบัญญัติในปี ค.ศ. 1555 ประกาศยอมรับสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษผู้เป็นโรมันคาทอลิกว่าเป็นพระราชินีที่ถูกต้องของไอร์แลนด์ ความสัมพันธ์ระหว่างไอร์แลนด์กับราชอาณาจักรอังกฤษจึงเป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนกฎบัตร
ฉะนั้นราชอาณาจักรไอร์แลนด์จึงปกครองโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษที่เป็นประมุขในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1603 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ พระองค์ก็ทรงริเริ่มความคิดที่จะรวมสามอาณาจักรเข้าด้วยกันที่ต่อมากลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ในปี ค.ศ. 1707 รัฐสภาสกอตแลนด์และอังกฤษรวมตัวกันที่ลอนดอน และในปี ค.ศ. 1801 รัฐสภาไอร์แลนด์และรัฐสภาบริติชก็รวมตัวกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

**ดูเพิ่ม**
 สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
อ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในอังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในอังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
อ
Nepenthes naga

Nepenthes naga เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวจากภูเขาบาริซาน ในเกาะสุมาตรา มันมีลักษณะพิเศษคือมีรยางค์ปลายง่ามใต้ฝาและขอบฝาเป็นคลื่น คำระบุชนิดว่า naga มาจากภาษาอินโดนีเซีย แปลว่า"มังกร" ซึ่งมาจากรยางค์ใต้ฝาและขนาดที่ใหญ่ของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ใต้ฝาของ N. naga แสดงหงอนรูปตะขอและรยางค์ปลายง่ามซึ่งเป็นที่มาของชื่อ
แผ่นใบรูปช้อน คล้ายแผ่นหนัง มันก็คล้ายกับญาติของมัน N. spathulata สายดิ่งของมันต่อมาจากปลายย่อย
ใบกระจุกและหม้อล่างเป็นรูปไข่ในส่วนล่าง เหนือขึ้นไปเป็นรูปทรงกระบอก ปากหม้อเป็นลอนข้างละ 6 ถึง 9 ลอน ฝาเป็นรูปไข่มีขอบเป็นคลื่น รยางค์แยกสองแฉกรูปสามเหลี่ยมใต้ฝาใกล้กับปลาย
หม้อบนรูปกรวยในส่วนล่างสุด เป็นรูปไข่และรูปทรงกระบอกเหนือขึ้นมา ปากมี 4 ถึง 5 ลอนในแต่ละข้าง ฝารูปไข่มีครุย มีรยางค์ที่ฝาเหมือนกับหม้อล่าง
N. naga มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านดอกมีหนึ่งหรือสองดอก

**ญาติใกล้ชิด**
ในรายละเอียดของ N. naga ผู้แต่งเปรียบเทียบมันกับพืชถิ่นเดียวจากสุมาตรา N. ovata และ N. spathulata มันสามารถแบ่งแยกจากชนิดเหล่านั้นบนพื้นฐานของรยางค์แยกสองแฉกของฝาและครุยฝา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
สถานีรถไฟอรัญประเทศ

สถานีรถไฟอรัญประเทศ ตั้งอยู่ที่ ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายตะวันออก

**ประวัติ**
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร รักษาการตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟสายเหนือ ในปี พ.ศ. 2460 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมกรมรถไฟสายเหนือกับสายใต้เข้าเป็นกรมเดียวกัน เรียกว่า "กรมรถไฟหลวง" และให้พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมขุนกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวง และทรงบุกเบิกพัฒนากิจการต่างๆ ของกรมรถไฟหลวง ขยายเส้นทางเดินรถไฟสายเหนือและสายใต้เข้าด้วยกัน สายตะวันออกเฉียงเหนือทรงสร้างทางรถไฟจากนครราชสีมาถึงอุบลราชธานี สายตะวันออกจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ถึงอรัญประเทศ ทรงนำรถจักรดีเซลเข้ามาใช้เป็นประเทศแรกในทวีปเอเชีย
ในระหว่างที่การก่อสร้างทางสายเหนือและสายใต้ใกล้จะเสร็จ  ก็ได้เริ่มทำการก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือและสายตะวันออกต่อไปอีก คือ  จากนครราชสีมาถึงสถานีอุบลราชธานี  และสถานีขอนแก่น  และจากสถานีหัวลำโพง   ถึงสถานีอรัญประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว  ได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงทางรถไฟเป็นทางกว้าง 1  เมตร  ตามอย่างมาตรฐานที่นิยมในภูมิภาคของประเทศแถบนี้  แล้วสร้างทางรถไฟต่อจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ไปเชื่อมกับทางรถไฟกัมพูชาที่ด่านคลองลึก อำเภออรัญประเทศ โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยทหารช่าง ในการวางราง มีร้อยเอกหลวงรณรงค์สงคราม  ยศในขณะนั้นต่อมาคือ (พันเอก พระยาทรงสุรเดช) หนึ่งในคณะราษฎรเป็นผู้บังคับการทหารช่างรถไฟ กองพันที่ 2 กรมทหารบกที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2461  ก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกจากแปดริ้วถึงสถานีรถไฟปราจีนบุรี  ต่อจากนั้นกรมรถไฟหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างเอง  และได้เปิดการเดินรถ  จากแปดริ้วถึงกบินทร์บุรี ระยะทาง  100  กิโลเมตร เมื่อวันที่ 1 มกราคม  พ.ศ. 2467 และเริ่มเปิดการเดินรถจากกบินทร์บุรีถึงสถานีอรัญประเทศ ระยะทาง  94  กิโลเมตร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2469 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การบริหารกิจการรถไฟเกี่ยวกับด้านเดินรถและด้านพาณิชย์ได้ก้าวหน้ามาตามลำดับโดยเฉพาะในปี   พ.ศ. 2496  การรถไฟได้รับการติดต่อจากการรถไฟกัมพูชา และจากการรถไฟมลายา  ขอให้เปิดการประชุมเพื่อเจรจาหารือทำความตกลงกันเกี่ยวกับการเดินขบวนรถเชื่อมต่อกัน  ผลของการประชุม คือ คณะผู้แทนรถไฟกัมพูชาได้เจรจาเรื่อง   การเชื่อมทางรถไฟกัมพูชากับรถไฟไทยในทางรถไฟสายตะวันออก (สายอรัญประเทศ) และได้เปิดการเดินรถไฟติดต่อระหว่างประเทศ ในวันที่  22  เมษายน  พ.ศ. 2498  ต่อมาได้หยุดการเดินรถไฟไประยะหนึ่ง ตั้งแต่วันที่  27  ตุลาคม พ.ศ. 2504 แล้วเปิดการเดินรถใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่  2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513  แต่ก็ได้ยุติการเดินรถอีก  เมื่อวันที่  1  กรกฎาคม พ.ศ. 2517

**ตารางเดินรถสถานีรถไฟอรัญประเทศ**

**เที่ยวขึ้น**

**เที่ยวล่อง**

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
岡本和之 (1993). タイ鉄道旅行. めこん. ISBN 4-8396-0080-5.
*杉本聖一 (2000). 魅惑のタイ鉄道. 玉川新聞社. ISBN 4-924882-29-1.
*柿崎一郎 (2010). 王国の鉄路 タイ鉄道の歴史. 京都大学学術出版会. ISBN 978-4-87698-848-8.
*渡邉乙弘 (2013). タイ国鉄4000キロの旅. 文芸社. ISBN 978-4-286-13041-5.
อรัญประเทศ
อรัญประเทศ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภออรัญประเทศ
ช่อง 9 การ์ตูน

ช่อง 9 การ์ตูน (หรือ โมเดิร์นไนน์การ์ตูน ในช่วงที่ใช้ชื่อสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี) เป็นรายการโทรทัศน์การ์ตูนเช้าวันหยุดสำหรับเด็กที่ออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 07.00-09.30 น. โดยเริ่มออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2523 จนถึงปัจจุบัน

**ประวัติ**
ภาพไตเติ้ล "โมเดิร์นไนน์การ์ตูน" ถึงปี พ.ศ. 2553
ภาพไตเติ้ล "โมเดิร์นไนน์การ์ตูน" ถึงวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
ภาพไตเติ้ล "โมเดิร์นไนน์การ์ตูน" ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ภาพไตเติ้ล "โมเดิร์นไนน์การ์ตูน" หลังวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ช่อง 9 การ์ตูน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2523 โดยแรกมีนักพากย์เพียง 4 คน ได้แก่ นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์, ฉันทนา ธาราจันทร์, ศันสนีย์ วัฒนานุกูล และเรวัติ ศิริสรรพ (เสียชีวิต) โดยสร้างชื่อจากการพากย์การ์ตูนคือ น้าต๋อยเซมเบ้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524
ต่อมาเมื่อวันเสาร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็นรายการสด และเพิ่มผู้ดำเนินรายการอีก 2 คนคือ พัทโตะ พัทธ์ และ เพียว กิติพัฒน์ โดยดำเนินรายการสลับกันในแต่ละวัน และมีการปรับเปลี่ยนโดยจะมีช่วงตอบคำถามและแนะนำการ์ตูนก่อนเข้าเรื่อง นอกจากนี้ยังออกอากาศพร้อมกับช่อง เอ็มคอตแฟมิลี ช่อง 14 โดยในปัจจุบันเหลือเพียงเพียว กิติพัฒน์ ที่ดำเนินรายการเพียงคนเดียว และให้สายงานธุรกิจ ไนน์เอ็นเตอร์เทน เป็นผู้ผลิตรายการ นอกจากนี้ช่วงรายการที่ฉายการ์ตูนได้นำเรื่องอื่นที่ทางช่องไม่ได้พากย์เข้ามาไว้ในช่วงเวลานั้นด้วย ซึ่งเป็นการ์ตูนที่ถือลิขสิทธิ์จากดรีม เอกซ์เพรส (DEX) และการ์ตูนคลับมีเดีย

**การจัดระดับ**
ในรายการจะเรียงลำดับการ์ตูนตามอายุของผู้ชม ตั้งแต่การ์ตูนที่มีเนื้อหาไม่รุนแรง สามารถรับชมได้ทุกวัย จนถึงเรื่องสุดท้ายที่มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง มีฉากฆาตกรรม ซึ่งในเรื่องสุดท้ายบางตอนทางโมเดิร์นไนน์ได้ทำภาพเบลอ หรือตัดบางส่วนที่รุนแรงออกไป เช่น เรื่องโคนัน เจ้าหนูยอดนักสืบที่มีฉากการฆาตกรรม หรือเรื่องโชเน็นองเมียวจิ ที่มีฉากการไล่ล่าของภูต และการใช้อาคมของปีศาจ จนเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในแง่ลบอย่างรุนแรงตั้งแต่การทำภาพเบลอหรือเซ็นเซอร์ จนถึงการตัดภาพบางส่วนออกไปและทำให้เนื้อหาของเรื่องเสียอรรถรสมากยิ่งขึ้น

**พิธีกร (ยุครายการสด)**
กิติพัฒน์ พิมพ์เกษมโสภณ (เพียว) (พ.ศ. 2558 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2564)
*พัทธ์ ชนภัณฑารักษ์ (พัตโตะ) (พ.ศ. 2558 - พ.ศ. 2563)

**รายการการ์ตูนปัจจุบัน**

**รายการการ์ตูนอดีต**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อการ์ตูนทีวีแอนิเมชันทางสถานีโทรทัศน์เอ็มคอตเอชดี- ไอ อนิเมะ- ไอทีวี การ์ตูนคลับ- ดิสนีย์คลับ (ประเทศไทย)- การ์ตูนดังสุดสัปดาห์- DEX Club Cartoon GMM 25- 5 การ์ตูนคลับ (:wikia:th.thaibunterng:5 การ์ตูนคลับ)

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 9Cartoon
**  ผังออกอากาศ-  เว็ปไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-04-20 -  เว็ปไซต์อย่างเป็นทางการ date=2016-06-10 -  เว็ปไซต์อย่างเป็นทางการfix-attempted=yes - Modernine Cartoon (FC)-  พัฒนาการของภาพยนตร์การ์ตูนนำเข้าจากต่างประเทศ ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. - วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540 date=2021-08-16 
หมวดหมู่:การ์ตูน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 9
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี
หมวดหมู่:รายการที่ฉายอนิเมะในประเทศไทย
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2523
โรงเรียนสิงห์สมุทร

โรงเรียนสิงห์สมุทร เป็นโรงเรียนที่อยู่ในเขตอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ซึ่งแต่เดิมเป็นโรงเรียนสำหรับบุตร-หลาน ข้าราชการที่สังกัดกองทัพเรือ ต่อมาได้โอนให้สังกัดกรมสามัญศึกษา โรงเรียนสิงห์สมุทรเป็นโรงเรียนที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ประมาณ 141 ไร่ 200 ตารางวา โดยถูกแบ่งเป็นฝั่งมัธยมศึกษาตอนต้นและฝั่งมัธยมศึกษาตอนปลายด้วยถนนจรดลศึกษาที่เป็นทางเข้าสู่ที่ตั้งของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน

**ประวัติ**
พ.ศ. 2480 โรงเรียนเปิดสอนอย่างเป็นทางการ โดยชื่อว่า "โรงเรียนสถานีทหารเรือสัตหีบ"
สังกัดโรงเรียนเอกชนโดยใน พ.ศ. 2483 โรงเรียนได้ย้ายมาอยู่ ณ สถานที่ในปัจจุบัน
ต่อมา พ.ศ. 2487 โรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อจาก "โรงเรียนสถานีทหารเรือสัตหีบ" เป็น "โรงเรียนทหารเรือสัตหีบบำรุง สังกัดกองทัพเรือ
และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งเมื่อ พ.ศ. 2496 โรงเรียนเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนสิงห์สมุทร"
จนถึง พ.ศ. 2502 โรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "โรงเรียนสัตหีบ"
ใน พ.ศ. 2523 กองทัพเรือได้ส่งมอบโรงเรียนสัตหีบ ให้สังกัดกับทางกรมสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2523 และเปลี่ยนชื่อกลับเป็น "โรงเรียนสิงห์สมุทร" จึงถือว่าวันที่ส่งมอบโรงเรียนให้กับทางกรมสามัญศึกษานั้น เป็นวันสถาปนาของโรงเรียน ปัจจุบันโรงเรียนสิงห์สมุทร ตั้งอยู่เลขที่ 2508 หมู่ 1 ถนนสุขุมวิท ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี

**ทำเนียบผู้บริหาร**

**เกียรติประวัติโรงเรียน**
 พ.ศ. 2540 ห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษก กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ- พ.ศ. 2544 โรงเรียนแกนนำปฏิรูปการศึกษา กรมสามัญศึกษา- พ.ศ. 2549 แกนนำห้องสมุดมีชีวิตยอดเยี่ยม ระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่จาก สพท.ชบ. 3- พ.ศ. 2549 - 2550 โรงเรียนส่งเสริมสุขภาพระดับทอง กระทรวงสาธาณสุข- พ.ศ. 2551 ต้นแบบห้องสมุดมีชีวิตยอดเยี่ยม ระดับมัธยมศึกษาศึกษาขนาดใหญ่ จาก สพท.ชบ. 3- พ.ศ. 2551 - 2552 โรงเรียนส่งเสริมสุขภาพระดับทอง กระทรวงสาธารณสุข- พ.ศ. 2553 โรงเรียน World-class standard ของ สพฐ.- พ.ศ. 2554 ผ่านประเมินคุณภาพภายนอก รอบ 3 โดย สมศ. ในระดับ ดี 4 มาตรฐาน ดีมาก 8 มาตรฐาน- พ.ศ. 2555 นางสาวชนิกา เนียมเงิน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/8 ได้รับเกียรติบัตรเด็กและเยาวชนดีเด่น ด้านศาสนาและจริยธรรม จากสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี- พ.ศ. 2556 กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ได้รับรางวัล ระดับเหรียญทอง จากกการแข่งขันโครงงานสุขศึกษาและพลศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 ในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับชาติ ครั้งที่ 62 กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีได้รับรางวัล ระดับเหรียญทอง จากการแข่นขันสร้างเว็บเพจ ประเภท Text Editor ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 -3 ในงานศิลปหัตกรรมนักเรียนระดับชาติ ครั้งที่ 62 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ได้รับรางวัลระดัญเหรียญเงินจากการแข่นขันโครงงานเครื่องบินเล็กบังคับด้วยวิทยุประเภท 4 สัญญาณ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 - 6 ในงานศิลปหัตกรรมนักเรียน ระดับชาติ ครั้งที่ 62 

**ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ**

**ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง**
 พีระ เอี่ยมสุนทร - รองผู้ว่าราชการจังหวัดตราด- สถาพร นาควิลัย - ดารา, นักแสดง- ชุติมา นัยนา - ดารา, นักแสดง- สิริมา อรชร - รองนางสาวไทยอันดับ 2 ประจำ พ.ศ. 2553- กวินตรา โพธิจักร - มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2551- รังสิญา นิสัยสม - นักเทควันโดทีมชาติไทย- นพเก้า พูนพัฒน์ - นักกีฬาเรือใบทีมชาติไทย- กษิดิศ ประสิทธิ์ - เจ้าของเพจ "คนอะไรเป็นแฟนหมี"- รัศมี สท๊วต - ดารา, นักแสดง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอสัตหีบ
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
วุร์สเตอร์

วุร์สเตอร์ (Worcester) เป็นนครและเมืองเทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ในภาคมิดแลนด์ตะวันตกของอังกฤษ เมืองวุร์สเตอร์ตั้งอยู่ราว 30 ไมล์ (48 กิโลเมตร) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองเบอร์มิงแฮม, 29 ไมล์ (47 กิโลเมตร) เหนือเมืองกลอสเตอร์ และมีประชากรประมาณ 94,300 คน วุร์สเตอร์มีแม่น้ำเซเวิร์นไหลผ่ากลางเมือง และเป็นเมืองที่ตั้งของมหาวิหารวุร์สเตอร์ที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12
วุร์สเตอร์เป็นสนามรบของยุทธการที่วุร์สเตอร์ซึ่งเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามกลางเมืองอังกฤษ วุร์สเตอร์เป็นเมืองที่กองทัพตัวแบบใหม่ภายใต้การนำของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับชัยชนะต่อกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมของพระเจ้าชาลส์ที่ 1ซึ่งเป็นผลให้อังกฤษเข้าสู่ยุคสมัยไร้กษัตริย์ที่อังกฤษและเวลส์เปลี่ยนระบบการปกครองเป็นสาธารณรัฐ นอกจากนั้นก็ยังศูนย์กลางของโรงงานทำเครื่องพอร์ซีเลนรอยัลวุร์สเตอร์และเป็นบ้านเกิดของคีตกวีเซอร์เอ็ดเวิร์ด เอลการ์ (Edward Elgar)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 วุร์สเตอร์เชอร์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Worcester City Council date=2011-01-23 -  History of the City of Worcester- Worcester
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์
ไอเอ

ไอเอ (IA) อาจหมายถึง- รัฐไอโอวา (Iowa) รัฐในสหรัฐอเมริกา- อินเทอร์เน็ตอาร์ไคฟ์ (Internet Archive) หน่วยงานที่เก็บข้อมูลเกี่ยวกับเว็บไซต์
ฮีตา

ฮีตา (heta) หรือ อีตา (ἧτα, ตัวใหญ่ Ͱ, ตัวเล็ก ͱ) เป็นชื่อเรียกตัวอักษรกรีกอีตา (Η) ที่ออกเสียง /h/ ในอดีต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Heta date=2013-09-01  
หมวดหมู่:ชุดตัวอักษรกรีก
ยอร์ก

ยอร์ก (York) เป็นนครที่ยังมีกำแพงเมืองโบราณล้อมรอบที่ตั้งอยู่ในนอร์ธยอร์กเชอร์ในภูมิภาคยอร์กเชอร์และแม่น้ำฮ้มเบอร์ของอังกฤษ นครยอร์กตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำอูสและแม่น้ำฟอสส์
ยอร์กเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีบทบาทมาเกือบตลอด 2,000 ปีที่ก่อตั้งมา เมืองยอร์กก่อตั้งเป็นเมืองป้อมปราการเอบอราคุม (Eboracum) ในปี ค.ศ. 71 โดยโรมัน และได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของบริทาเนียน้อย (Britannia Inferior) ระหว่างสมัยโรมันบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เช่นจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมือง จักรวรรดิโรมันทั้งหมดปกครองจากยอร์กเป็นเวลาสองปีโดยจักรพรรดิเซปตีมิอุส เซเวรุส (Septimius Severus)
หลังจากชาวแองเกิลส์เข้ามาตั้งถิ่นฐานยอร์กก็ได้รับชื่อใหม่เป็น “Eoferwic” ของราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย เมื่อชนไวกิงเข้ายึดเมืองในปี ค.ศ. 866 ก็เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นจอร์วิกของราชอาณาจักรจอร์วิก (Jórvík) ที่มีอาณาบริเวณครอบคลุมทางบริเวณตอนเหนือของอังกฤษเกือบทั้งหมด จนกระทั่งราว ค.ศ. 1000 เมืองจึงมารู้จักกันในชื่อ “ยอร์ก”
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 มีพระราชประสงค์ที่จะตั้งยอร์คเป็นเมืองหลวงของอังกฤษแต่ก่อนที่จะสำเร็จพระองค์ก็ทรงถูกถอดจากการเป็นพระมหากษัตริย์เสียก่อน หลังจากสงครามดอกกุหลาบ ยอร์คก็กลายเป็นที่ตั้งของสภาแห่งภาคเหนือ (Council of the North) และมีฐานะที่ยอมรับกันว่าเป็นเมืองหลวงของภาคเหนือ จนกระทั่งหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์เท่านั้นที่ความสำคัญทางการเมืองของยอร์คเริ่มลดถอยลง ภาคยอร์กเป็นหนึ่งในภาคคริสตจักรในคริสตจักรแห่งอังกฤษเช่นเดียวกับภาคแคนเทอร์เบอรี
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 คำว่า “นครยอร์ก” หมายถึงบริเวณที่รวมทั้งบริเวณรอบนอกออกไปจากเขตตัวเมืองเก่า บริเวณปริมณฑลยอร์กมีประชากรด้วยกันราว 137,505 คน แต่เมื่อรวมทั้งรอบนอกแล้วก็มีด้วยกัน 193,300 คน

**ระเบียงภาพ**
York (Aerial view).jpg|ทิวทัศน์เมืองยอร์กที่มีอาสนวิหารยอร์กอยู่ตรงกลาง
York Cathedral city wall 25-02-06.jpg|อาสนวิหารยอร์ก
Guildhall, York.jpg|ตึกกิลด์ฮอลล์ที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15
St.William's College.jpg|สิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นวิทยาลัยสำหรับนักบวช
City Hall, York.jpg|เทศบาลเมือง
St Denys Church York.JPG|โบสถ์เซนต์เด็นนิส
York England 82932.jpg|กำแพงรอบเมืองยอร์ค
York Castle Clifford's Tower 2007-crop.jpg|หอคลิฟฟอร์ด
Bootham Bar.JPG|ประตูเมืองบูทแธม
207-SFEC-YORK-20070827.JPG|แม่น้ำอูส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   เยี่ยมเมืองยอร์ก
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:เมืองที่ยังมีกำแพงล้อมรอบ
หมวดหมู่:เมืองโบราณในอังกฤษ
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum)

ปลาฉลามเสือดาว (zebra shark) ปลาฉลามชนิดหนึ่งที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Stegostoma fasciatum อยู่ในวงศ์ Stegostomatidae และถือเป็นปลาชนิดเดียวที่อยู่ในวงศ์นี้และสกุล Stegostoma
ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาที่มีครีบหางยาวมาก มีส่วนหัวมนกลมสั้นทู่ พื้นลำตัวสีเหลืองสลับลายจุดสีดำคล้ายลายของเสือดาว ยกเว้นส่วนหัวและหาง จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาไทย (ในขณะที่ leopard shark ในภาษาอังกฤษหมายถึงฉลามชนิด Triakis semifasciata) เมื่อยังเล็กอยู่ ลายบนลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลดำคาดขาว คล้ายลายของม้าลาย บนลำตัวมีสันเป็นเหลี่ยมด้านละสองสัน ผิวหนังหยาบเป็นเม็ด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 3 เมตร
ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาที่มีไม่มีฟันแหลมคมเหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ มีอุปนิสัยชอบนอนอยู่นิ่ง ๆ บนพื้นทรายและแนวปะการังใต้ทะเล ในความลึกตั้งแต่ 5–30 เมตร โดยพบในน่านน้ำเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกและมหาสมุทรอินเดีย โดยใช้เวลาในช่วงกลางวันนอน กลางคืนออกหากิน อาหารได้แก่ สัตว์มีกระดองและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เมื่อถูกรบกวนจะว่ายหนีไป โดยใช้อวัยวะคล้ายหนวดที่อยู่รอบ ๆ ปลายส่วนหัวซึ่งเป็นอวัยวะใช้รับสัมผัสในการนำทางและหาอาหาร 
ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยจะวางไข่ในเขตน้ำตื้น ลูกปลาขนาดเล็กอาจจะเข้าไปอยู่ในบริเวณน้ำกร่อยหรือน้ำจืด แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำได้ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยย้ายลงสู่ทะเลลึก ดังนั้นลูกปลาขนาดเล็กจึงมักติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมงอยู่บ่อย ๆ ซึ่งในทางประมงแล้ว ปลาฉลามชนิดนี้ไม่จัดว่าเป็นปลาที่ใช้ในการบริโภคแต่อย่างใด
นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และมักพบเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาฉลามม้าลาย
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ฉลามเสือดาว
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามกบ
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์

ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ (Yorkshire and the Humber) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่รวมพื้นที่เทศมณฑลของยอร์กเชอร์เกือบทั้งหมด รวมทั้งส่วนหนึ่งของทางเหนือของลิงคอล์นเชอร์ที่ระหว่าง ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1996 เป็นส่วนหนึ่งของฮัมเบอร์ไซด์ ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์มีเนื้อที่ 15,420 ตารางกิโลเมตรและในปี ค.ศ. 2006 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,142,400 คน โดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 328 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร
มณฑลในภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ประกอบไปด้วยเซาท์ยอร์กเชอร์, เวสต์ยอร์กเชอร์, นอร์ทยอร์กเชอร์, อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์ และลิงคอล์นเชอร์

**ดูเพิ่ม**
 ภาคการปกครองของอังกฤษ 
หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
เจ้าพนักงานบังคับคดี

เจ้าพนักงานบังคับคดี เจ้าพนักงานศาลหรือพนักงานอื่น  ผู้มีอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ในอันที่จะปฏิบัติการเพื่อคุ้มครองสิทธิของคู่ความในระหว่างพิจารณาหรือบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล
หมวดหมู่:กฎหมาย
นานา คอนาดู

นานา คอนาดู (Nana Konadu) หรือ นานา ยอว์ คอนาดู เยบัวห์ นักมวยสากลชาวกานา เกิดเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ที่ ประเทศกานา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 5

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์แอฟริกาตะวันตกรุ่นฟลายเวท (2528 – 2529)- แชมป์แอฟริการุ่นฟลายเวท
** ชิง 13 ธันวาคม 2529 ชนะน็อค สตีฟ มูโชกี ยก 12 ที่ กานา- แชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นฟลายเวท
** ชิง 10 ตุลาคม 2530 ชนะน็อค อัลเบิร์ต มูซันกาบาลา ยก 6 ที่ กานา- แชมป์แอฟริการุ่นแบนตั้มเวท
** ชิง 10 ธันวาคม 2531 ชนะน็อค มูเก มูเกนเก ยก 1 ที่ กานา- แชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
** ชิง 11 มีนาคม 2532 ชนะคะแนน ซีซาร์ โปลันโก ที่ กานา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 พฤษภาคม 2532 ชนะน็อค ปาร์ค ยองแด ยก 2 ที่ สิงคโปร์- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
** ชิง 7 พฤศจิกายน 2532 ชนะคะแนน ฆิลเบร์โต โรมัน ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 20 มกราคม 2530 แพ้น็อค มุน ซ็อง-กิล ยก 9 ที่ เกาหลีใต้- แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นแบนตั้มเวท
** ชิง 27 พฤษภาคม 2538 ชนะน็อค อับราฮัม ทอร์เรส ยก 6 ที่ สหรัฐ- แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBA
** ชิง 28 มกราคม 2539 ชนะทีเคโอ​ วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 2 ที่ กาญจนบุรี
** เสียแชมป์ 27 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 10 ที่ อุตรดิษถ์- แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBA
** ชิง 21 มิถุนายน 2540 ชนะทีเคโอ​ ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 7 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 21 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะน็อค อาบราอัม ตอร์เรส ยก 2 ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 พฤษภาคม 2541 ชนะฟาล์ว ฮูลิโอ ซี อัลฟาโร ยก 8 ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 5 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน จอห์นนี่ ทาเปีย ที่ สหรัฐ- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2534 แพ้ทีเคโอ​ มุน ซ็อง-กิล ยก 4 ที่ สเปน
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อค ดาเนียล ซีดา ยก 9 ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวกานา
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลเครือจักรภพอังกฤษ
เวสต์มิดแลนส์ (ภาค)

ภาคมิดแลนส์ตะวันตกของอังกฤษ หรือ ภาคเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ (West Midlands) เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันตกที่เรียกกันว่า “มิดแลนส์” รวมทั้งเบอร์มิงแฮมซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นลำดับสองของสหราชอาณาจักร นอกจากนั้นก็ยังมีการรวมกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตก (West Midlands conurbation) ที่รวมทั้งวุลเวอร์แฮมป์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์ และเวสต์บรอมมิช รวมทั้งคอเวนทรีที่ตั้งอยู่ในมณฑลเวสต์มิดแลนด์แต่แยกจากกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตกโดยแนวไม้ (green belt) ที่ยาวหลายกิโลเมตร
ลักษณะทางภูมิศาตร์ในบริเวณนี้ก็แตกต่างกันไป ตั้งแต่บริเวณชุมชนใหญ่ของกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตกไปจนถึงบริเวณที่มีประชากรเพียงเบาบางใกลออกไปของมลฑลชร็อพเชอร์และเฮริฟอร์ดเชอร์ที่ติดกับเวลส์ โดยมีแม่น้ำเซเวิร์น ซึ่งเป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักร ไหลลดเลี้ยวในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ผ่านเมืองชรูสบรี, วุร์สเตอร์ และไอรอนบริดจ์กอร์จ (Ironbridge Gorge) ที่เป็นมรดกโลก รวมถึงเป็นที่เกิดของการปฏิวัติอุตสาหกรรม โดยมีสแตฟฟอร์ดเชอร์เป็นศูนย์กลางของกลุ่มเมืองอุตสาหกรรมการทำเครื่องถ้วยชามที่รวมทั้งสโตก-ออน-เทรนต์ และบริเวณสแตฟฟอร์ดเชอร์มัวร์แลนด์ที่ตั้งอยู่ติดกับเขตแดนตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานแห่งชาติพีกดิสตริก (Peak District National Park) ไม่ไกลจากลีก  ในภูมิภาคนี้ยังเป็นที่ตั้งของเขตธรรมชาติงดงามดีเด่น 5 แห่ง นอกจากนี้ วอริกเชอร์ซึ่งเป็นมณฑลในภูมิภาคยังเป็นเมืองที่ตั้งของสแตรตเฟิร์ด-อะพอน-เอวอนที่เป็นเมืองเกิดของวิลเลียม เชกสเปียร์ กวีคนสำคัญ
“ภาคเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ” ไม่ใช่ “มณฑลเวสต์มิดแลนส์” ที่ครอบคลุมบริเวณที่มีประชาการหนาแน่นของภาคตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974 ที่มาจากบางส่วนของสแตฟฟอร์ดเชอร์, วุร์สเตอร์เชอร์ และวอริกเชอร์ โดยมี 7 เขตมหานคร ได้แก่ เบอร์มิงแฮม, วุลเวอร์แฮมป์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์, แซนเวลล์ และคอเวนทรี

**ดูเพิ่ม**
 ภาคการปกครองของอังกฤษ 
หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
แม่น้ำเซเวิร์น

แม่น้ำเซเวิร์น (River Severn; Afon Hafren; Sabrina) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักรที่ยาว 354 ที่สูงที่สุดที่แม่น้ำไหลสูง 610 เมตรจากระดับน้ำทะเลที่พลินลิมอน (Plynlimon) ใกล้เพาวิส (Powys) ในเทือกเขาคัมเบรียในเวลส์ และไหลผ่านเทศมณฑลชรอปเชอร์ เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ และเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ โดยผ่านเมืองชรูส์บรี, วุร์สเตอร์และกลอสเตอร์ แม่น้ำเซเวิร์นถือว่าเป็นหนึ่งในแม่น้ำสำคัญสิบสายของสหราชอาณาจักร 
เซเวิร์นกลายเป็นปากน้ำระหว่างทางใต้ของมณฑลกลอสเตอร์เชอร์และมอนมอนมอธเชอร์ จากนั้นก็ไหลลงสู่ช่องแคบบริสตอล ไปยังทะเลเคลติก และในที่สุดมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณไหลผ่านของแม่น้ำเซเวิร์นครอบคลุมบริเวณ 11,420 ตารางกิโลเมตรที่ไม่รวมแม่น้ำวาย (River Wye) และแม่น้ำเอวอน สาขาสำคัญของแม่น้ำเซเวิร์นรวมทั้งแม่น้ำเวอร์นุย (River Vyrnwy), แม่น้ำทีม (River Teme), แม่น้ำอัปเพอร์เอวอน (Upper Avon) และแม่น้ำสเตาเวอร์ (River Stour)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   ตำนานแม่น้ำเซเวิร์น
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เวลส์
เซเวิร์น
หมวดหมู่:ชรูส์บรี
หมวดหมู่:วุร์สเตอร์
หมวดหมู่:กลอสเตอร์
หมวดหมู่:บริสตอล
หมวดหมู่:เทศมณฑลเพาวิส
หมวดหมู่:เทศมณฑลชรอปเชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8

ไฟล์:Edward abdication.png|thumb|292px|right|ตราสารสละราชสมบัติ ซึ่งพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ลงพระปรมาภิไธย พร้อมด้วยพระอนุชาอีกสามพระองค์ลงพระนามเป็นพยาน
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 (Edward VIII abdication crisis) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจักรวรรดิอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 มีพระราชประสงค์จะทรงเสกสมรสกับวอลลิส ซิมป์ซัน หญิงชาวอเมริกันที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้วถึงสองครั้ง ส่งผลให้เกิดข้อครหาว่าชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่
พระราชประสงค์ดังกล่าว รัฐบาลอังกฤษและรัฐบาลประเทศราชต่างไม่เห็นชอบด้วย กับทั้งองค์กรทางศาสนา องค์กรทางกฎหมาย องค์กรทางการเมือง และองค์กรทางศีลธรรมต่างก็สนับสนุนความไม่เห็นด้วยของรัฐบาล เนื่องจากต่างก็เห็นว่าวอลลิสไม่สมควรจะขึ้นสู่ตำแหน่งพระมเหสี เพราะนางไม่ประสบความสำเร็จในการครองคู่เลย นอกจากนี้ การซุบซิบท่ามกลางกลุ่มผู้ทรงอำนาจก็ยังทำให้เกิดความเชื่อแพร่หลายกันต่อไปอีกว่า วอลลิสนั้นจะสมรสกับพระมหากษัตริย์เพราะประสงค์จะเข้าสู่พระราชวงศ์มียศถาบรรดาศักดิ์ มากกว่าเพราะมีความรักต่อพระองค์ อย่างไรก็ดี ถึงแม้จะมีการต่อต้านคัดค้านอย่างท่วมท้น พระเจ้าเอดเวิร์ดก็ทรงประกาศว่าทรงรักวอลลิส และไม่ว่ารัฐบาลจะเห็นชอบด้วยหรือไม่ก็จะทรงเสกสมรสกับนาง
การไม่ยอมรับวอลลิสอย่างกว้างขวางในสังคม ประกอบกับการที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไม่อาจทรงเพิกพระราชหฤทัยไปจากคนรักได้ ยังให้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระเจ้าเอดเวิร์ดจึงทรงตัดสินพระทัยสละพระราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต พระอนุชา เสวยราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งวินด์เซอร์" เมื่อทรงสละพระราชบัลลังก์แล้วก็ทรงเสกสมรสกับวอลลิสในปีถัดมา และทั้งสองครองรักกันตราบจนสิ้นพระชนม์และถึงแก่กรรมเป็นเวลาสามสิบห้าปี

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:อังกฤษ
หมวดหมู่:วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร
คาร์ไลล์

คาร์ไลล์ (Carlisle) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในนครคาร์ไลล์ (City of Carlisle) ที่ตั้งอยู่ในมณฑลคัมเบรียในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ เมืองคาร์ไลล์ตั้งอยู่ตรงจุดที่แม่น้ำอีเดน, แม่น้ำคาลดรูว์ (River Caldew) และแม่น้ำเพ็ตเตอริ (River Petteril) มาบรรจบกัน 16  กิโลเมตรใต้เขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์ เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีผู้ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดในเคานตี้คัมเบรียและเป็นศูนย์กลางการบริหารทั้งของนครคาร์ไลล์และมณฑลคัมเบรีย ในปี ค.ศ. 2001 เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีประชากรประมาณ 71,773 คนโดยมีอีก 100,734 อยู่ในปริมณฑล
ในประวัติศาสตร์คาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑลคัมเบอร์แลนด์ ในยุคแรกของประวัติศาสตร์ของคาร์ไลล์ๆ เป็นเมืองที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันที่ก่อตั้งเพื่อเป็นเมืองสนับสนุนป้อมต่างๆ ตามกำแพงเฮเดรียน (Hadrian's Wall) ระหว่างยุคกลางเพราะความที่ตั้งอยู่ติดพรมแดนติดกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ คาร์ไลล์กลายมามีความสำคัญในการเป็นที่ตั้งของที่มั่นทางการทหาร ปราสาทคาร์ไลล์ที่ยังคงอยู่ในสภาพดีสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1092 โดยสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ และครั้งหนึ่งใช้เป็นที่จำขังสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในปัจจุบันปราสาทใช้เป็นที่ตั้งของกรมทหารดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ (Duke of Lancaster's Regiment) และพิพิธภัณฑ์ทหารชายแดน (Border Regiment Museum) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ พระราชทานพระบรมราชานุญาติให้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ในคาร์ไลล์ และคาร์ไลล์ได้รับฐานะเป็นสังฆมณฑลอิสระในปี 1122 และสำนักสงฆ์เลื่อนฐานะขึ้นเป็นมหาวิหารคาร์ไลล์
การนำอุตสาหกรรมอุตสาหกรรมการทอผ้าระหว่างสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นการนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเศรษฐกิจมาสู่คาร์ไลล์ ที่ทำให้เป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยอย่างหนาแน่น นอกจากนั้นก็ยังเป็นศูนย์กลางของการรถไฟโดยมีบริษัทรถไฟเจ็ดบริษัทที่ร่วมใช้สถานีคาร์ไลล์
คาร์ไลล์ ที่มีชื่อเล่นว่า “เมืองชายแดน” เป็นเมืองศูนย์กลางในทางวัฒนธรรม, การค้าขาย และกาอุตสาหกรรมของทางตอนเหนือของคัมเบรียและทางใต้ของสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยคัมเบรีย และพิพิธภัณฑ์และศูนย์วัฒนธรรมอีกหลายแห่ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 short=x-  Carlisle and Hadrian's Wall Country
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลคัมเบรีย
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
อรุณ สรเทศน์

ศาสตราจารย์ อรุณ สรเทศน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ และอดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**ประวัติ**
อรุณ สรเทศน์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2457 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (โยธา) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2480 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ปริญญาโท วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (โยธา) และปริญญาเอก วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับท่านผู้หญิง วรรณพิมล สรเทศน์

**การทำงาน**
อรุณ สรเทศน์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2518 ต่อมาในรัฐบาลของศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ชุดที่ 2 นอกจากนั้นยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้จัดการร่วม บริษัท ชลประทานซีเมนต์ จำกัด

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 สาธารณรัฐจีน :
** พ.ศ. ไม่ปรากฎ - 80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นที่ 1

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ศิษย์เก่าดีเด่น : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:วิศวกรโยธา
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
Nepenthes vieillardii

Nepenthes vieillardii ( ได้ชื่อตาม Eugène Vieillard ผู้เก็บต้นไม้จากนิวแคลิโดเนียและ Tahiti ระหว่าง ค.ศ. 1861 ถึง 1867) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของนิวแคลิโดเนีย กระจายไปทางฝั่งตะวันออกมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น มีถิ่นอาศัยในป่าแล้งเขตร้อน
พบว่ายุงในสกุล Tripteroides แพร่พันธุ์ในหม้อของพืชชนิดนี้

**หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด**
 Nepenthes vieillardii var. deplanchei Dub. (1906)- Nepenthes vieillardii var. humilis (Moore) Guilliaum. (1964)- Nepenthes vieillardii var. minima Guillaum. (1953)- Nepenthes vieillardii var. montrouzieri (Dub.) Macf. (1908)

**อ้างอิง**
 Jebb, M.H.P. & M.R. Cheek 1997. A Skeletal Revision of Nepenthes (Nepenthaceae). Blumea 42 (1) : 1–106.- Jones, P. & M. Wilson 1987. PDFlink| A Field Trip to New Caledonia.|2.10 MiB Carnivorous Plant Newsletter 16 (3) : 74–82.- Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2003. Intraspecific differentiation of Nepenthes vieillardii Hook. f. in New Caledonia. The relationship between floral morphology and soil chemistry. Journal of Plant Research 116 (supplement) : 47.- Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2004. Variation of Pitcher Morphology within Nepenthes vieillardii Hook. f. (Nepenthaceae) in New Caledonia. Acta phytotaxonomica et geobotanica 55 (3) : 181–197.  Abstract- Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2008. Genetic diversity and geographical structure of the pitcher plant Nepenthes vieillardii in New Caledonia: A chloroplast DNA haplotype analysis. American Journal of Botany 95 (12) : 1632–1644.
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes ventricosa

Nepenthes ventricosa ( มาจากภาษาละตินใหม่: ventricosus = มีการโป่งพองที่ฝั่งหนึ่ง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของประเทศฟิลิปปินส์ ขึ้นที่ระดับความสูง 1200-1500 ม.ในป่าฝนดิบเขา เป็นพืชอิงอาศัยชอบไต่ไปบนไม้พุ่มเตี้ย มีหม้อขนาดกลางสูงถึง 9 นิ้ว มีความหลากหลาย สีเขียวซีดหรือมีกระแดงหรือแดงทั้งหม้อ
N. ventricosa เป็นญาติใกล้ชิดกับ N. burkei แต่สามารถแยกได้โดยเอวคอดที่กลางหม้อ ปากเล็กกว่าและเพอริสโตมบาง

**หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด**
 Nepenthes ventricosa f. luteoviridis Y.Fukatsu (1999) nom.nud.

**อ้างอิง**
 downloaded=11 May 2006- Jebb, M.H.P. & M.R. Cheek 1997. A Skeletal Revision of Nepenthes (Nepenthaceae). Blumea 42 (1) : 1–106.- Stephenson, P.& J. Hogan 2006. Cloning and Characterization of a Ribonuclease, a Cysteine Proteinase, and an Aspartic Proteinase from Pitchers of the Carnivorous Plant Nepenthes ventricosa Blanco. International Journal of Plant Sciences 167 (2) : 239–248.- Thornhill, A.H., I.S. Harper & N.D. Hallam 2008. The Development of the Digestive Glands and Enzymes in the Pitchers of Three Nepenthes Species: N. alata, N. tobaica, and N. ventricosa (Nepenthaceae). International Journal of Plant Sciences 169 (5) : 615–624.-  UConn: Nepenthes ventricosa date=2007-03-11 -  Nepenthes sibuyanensis compared with N. ventricosa
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes talangensis

Nepenthes talangensis ( มาจากภาษาละติน: Talang = ภูเขา Talang, -ensis = จาก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงจากเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย
มันน่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับ N. jacquelineae และ N. tenuis

**อ้างอิง**
 downloaded=10 May 2006 Listed as Endangered (EN C2b v2.3)- Clarke, C.M. 2001. Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia. Natural History Publications (Borneo) , Kota Kinabalu, pp. 198-200.- Nerz, J. & A. Wistuba 1994.  Five new taxa of Nepenthes (Nepenthaceae) from North and West Sumatra. Carnivorous Plant Newsletter 23 (4) : 101–114.
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง