Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เอ แอนด์ ดับบลิว

เอแอนด์ดับบลิว (A&W) เป็นธุรกิจร้านอาหารจานด่วนที่มีสาขาหลายประเทศทั่วโลก มีจุดเด่นของอาหารคือ เครื่องดื่มรูทเบียร์ และวาฟเฟิล โดยชื่อเอแอนด์ดับบลิว มาจากอักษรตัวแรกของชื่อท้ายของ รอย อัลเลน (Roy Allen) และแฟรงค์ ไรท์ (Frank Wright) ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของยัม! แบรนด์ส อิงส์

**ประวัติ**
ในปี พ.ศ. 2462 นายลอย อัลเลน ได้ทำการเปิดร้านขายรูทเบียร์ร้านแรกที่โลได รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเปิดสาขาที่สองที่เมืองแซคราแมนโต ในปี พ.ศ. 2463 
ปี พ.ศ. 2465 นายรอย อัลเลน ได้เข้าร่วมหุ้นกับนายแฟรงค์ไรท์ ตั้งชื่อร้านว่า เอแอนด์ดับบลิว จนถึงปี พ.ศ. 2476 
สามารถขยายสาขาออกไปได้ถึง 133 สาขา แต่สองปีต่อมา นายแฟรงค์ ไรท์ได้ถอนหุ้นออก คงเหลือแต่นายรอย อัลเลน เป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 นายรอย อัลเลน ได้ขายกิจการให้กับนายยีน ฮูริช และเปลี่ยนชื่อเป็น A&W Rootbeer Company 
และในปี พ.ศ. 2511 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น A&W INTERNATIONAL และเปลี่ยนสัญลักษณ์มาเป็นแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

**สาขาของเอแอนด์ดับบลิวทั่วโลก**
ในปัจจุบันเอแอนด์ดับบลิว มีสาขาในหลายประเทศทั่วโลกนอกจากในสหรัฐอเมริกา เช่น ออสเตรเลีย, บาห์เรน, บังคลาเทศ, แคนาดา, จีน, คิวบา, อียิปต์, เยอรมนี, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, คูเวต, มาเลเซีย, ปากีสถาน, ฟิลิปปินส์, กาตาร์, สิงคโปร์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, สหราชอาณาจักร และประเทศไทย 

**เอแอนด์ดับบลิวในประเทศไทย**
ในปี พ.ศ. 2526 เอแอนด์ดับบลิว เปิดสาขาที่ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว เป็นสาขาแรกของประเทศไทย เคยมีสาขาในประเทศไทยมากถึง 30 สาขา ในปี พ.ศ. 2565 ได้ยุติให้บริการทุกสาขาเนื่องจากประสบสภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง

**ดูเพิ่ม**
 แมคโดนัลด์- เบอร์เกอร์คิง- มอสเบอร์เกอร์- คาร์ลซ จูเนียร์- เบอร์เกอร์ 5 ดาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของเอแอนด์ดับบลิว-  เว็บไซต์ทางการของเอแอนด์ดับบลิวประเทศไทย
หมวดหมู่:อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:แฟรนไชส์อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
หมวดหมู่:ภัตตาคารที่ปิดกิจการในประเทศไทย
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2532
อุทยานแห่งชาติแม่ยม

อุทยานแห่งชาติแม่ยม ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอำเภองาว จังหวัดลำปาง และอำเภอสอง จังหวัดแพร่ มีพื้นที่ประมาณ 284,218.75 ไร่ หรือ 454.75 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นเทือกเขาสูงทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของพื้นที่ ลาดมายังแม่น้ำยมที่ไหลผ่านตอนกลางของพื้นที่ มีเทือกเขาอย่างดอยหลวง ดอยยาว ดอยขุนห้วยแปะ และดอยโตน เป็นต้น ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำและลำห้วย อย่างเช่น น้ำแม่ปุง น้ำแม่ลำ น้ำแม่เต้น น้ำแม่สะกึ๋น น้ำแม่เป๋า ห้วยผาลาด ห้วยแม่ปง ห้วยแม่พุง ห้วยแม่แปง ห้วยเค็ด ห้วยปุย ห้วยเลิม และห้วยแม่ปุ๊ เป็นต้น และมีลำน้ำแม่งาว ไหลมารรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณอุทยาน
ทางด้านทิศเหนือไปทิศใต้ เป็นบริเวณที่ราบลาดเอียง ระดับความสูงประมาณ 180 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณอำเภอสอง แล้วลดความสูงมาเป็น 157 เมตร ส่วนทางด้านแนวทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้น มีพื้นที่ลาดเอียงสู่แม่น้ำยมทั้งสองด้าน ดินส่วนใหญ่เป็นดินลูกรังและดินร่วนปนทราย ชนิดหินเป็นหินชั้นและหินเชล
กรมป่าไม้ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติเห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแม่ปุง” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “อุทยานแห่งชาติแม่ยม”  โดยกำหนดพื้นที่บริเวณที่ดินป่าแม่ปุง ป่าแม่เป้าและป่าแม่สอง ในท้องที่ตำบลเตาปูน ตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และป่าแม่งาวฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลแม่ตีบ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 51 ของประเทศ

**แก่งเสือเต้น**
เป็นเกาะแก่งธรรมชาติในแม่น้ำยม ยาวประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่หน้าที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ได้ชื่อจากลักษณะของหินก้อนหนึ่งในแก่งที่มีรอยคล้ายรอยเท้าเสือปรากฏอยู่

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เขื่อนแก่งเสือเต้น
แม่ยม
แม่ยม
หมวดหมู่:อำเภองาว
หมวดหมู่:อำเภอสอง
โยเซพุส

โยเซฟ เบน มาติตยาฮู (יוסף בן מתתיהו; ค.ศ. 37 – ราว ค.ศ. 100) เปลี่ยนชื่อเป็น โยเซฟพุส (Titvs Flavivs Iosephvs) หลังจากที่ได้เป็นพลเมืองโรมัน เป็นนักประวัติศาสตร์และนักเขียนพิทักษ์ปรัชญา (apologist) ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 
โยเซพุสมาจากครอบครัวที่เป็นนักบวชและราชวงศ์ ผู้รอดมาได้จากการทำลายเมืองเยรูซาเลมโดยโรมันในปี ค.ศ. 70 และมาบันทึกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น งานของโยเซพุสเป็นงานสำคัญที่ทำให้เข้าใจถึงเบื้องหลังของศาสนายูดาห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1
โยเซพุสเป็นคนสำคัญของโลกของจักรวรรดิโรมันในด้านความรู้ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวยิวและชาวยิว โดยเฉพาะในสมัยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งและความตึงเครียดระหว่างสองฝ่าย โยเซพุสเป็นผู้ที่เคร่งครัดในการปฏิบัติตามประเพณีของชาวยิวอย่างสม่ำเสมอตลอดมา และทั้งสรรเสริญศาสนายูดาห์และพยายามให้การศึกษาและความเข้าใจแก่ผู้มิใช่ชาวยิว โยเซพุสมีความเชื่อมั่นในความคล้ายคลึงระหว่างศาสนายูดาห์กับปรัชญาของวัฒนธรรมกรีก-โรมัน และพยายามให้การศึกษาต่อบุคคลทั่วไปว่าศาสนายูดาห์เป็นศาสนาที่มีรากฐานมานานและเป็นศาสนาที่มีวัฒนธรรม หลักปรัชญา และความศรัทธา โยเซพุสคงจะต้องเป็นผู้ที่มีความสำคัญพอตัวเพราะยูซีเบียสกล่าวว่าโยเซพุสมีอนุสาวรีย์อยู่ในกรุงโรม
งานชิ้นสำคัญสองชิ้นของโยเซพุสคือ สงครามยิว ที่เขียนราวปี ค.ศ. 75 และ ประวัติศาสตร์ของชาวยิว ที่เขียนราวปี ค.ศ. 94 สงครามยิว เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการปฏิวัติของชาวยิวระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 70 ในการต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิโรมัน ส่วน ประวัติศาสตร์ของชาวยิว เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ที่เขียนจากทัศนคติของชาวยิว งานเขียนทั้งสองชิ้นเป็นงานเขียนที่มีค่าที่ทำให้เข้าใจถึงศาสนายูดาห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 และเบื้องหลังของศาสนาคริสต์ยุคแรก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จักรวรรดิโรมัน- ชาวยิว
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
หมวดหมู่:ชาวยิว
ซุเอโตนิอุส

กาอิอุส ซุเอโตนิอุส ตรังกวิลลุส (Caivs Svetonivs Tranqvillvs; ราว ค.ศ. 69/ค.ศ. 75 – หลัง ค.ศ. 130) เป็นขุนนางโรมัน (eques) และนักประวัติศาสตร์ระหว่างสมัยจักรวรรดิโรมัน งานชิ้นสำคัญของซุเอโตนิอุสคือ ว่าด้วยชีวิตของเหล่าไกซาร์ (De Vita Caesarvm) ซึ่งเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติในยุทธการของประมุขโรมัน 12 พระองค์ตั้งแต่จูเลียส ซีซาร์ ไปจนถึงจักรพรรดิดอมิติอานุส งานเขียนอื่นเป็นงานเขียนเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในกรุงโรม, การเมือง, สุนทรพจน์ และชีวิตของนักเขียนที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้งกวี นักประวัติศาสตร์ และนักภาษาศาสตร์ บางส่วนของหนังสือเหล่านี้ยังคงตกทอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ แต่อีกหลายเล่มก็สูญหายไป

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
หมวดหมู่:นักเขียนชาวโรมัน
แอร์เรียน

แอร์เรียนแห่งนิโคเมเดีย  (Arrian of Nicomedia), ลูกิอุส ฟลาวิอุส อาร์ริอานุส (Lvcivs Flavivs Arrianvs) หรือ อาร์เรียโนส (Ἀρριανός; ราว ค.ศ. 86 – หลังจาก ค.ศ. 146) เป็นนักประวัติศาสตร์ ข้าราชการ นักการทหาร นักปรัชญาชาวโรมันเชื้อสายกรีกของกรีกในสมัยโรมันและไบแซนไทน์ แอร์เรียนก็เช่นเดียวกับนักเขียนอื่นในสมัยโซฟิสติกที่ 2 (Second Sophistic) ที่เขียนโดยใช้ภาษากรีกแอตทิกา (Attic Greek) งานเขียนของแอร์เรียนเป็นงานเขียนตามปรัชญาของเอพิกทีทัส (Epictetus) ที่รวมทั้ง การเดินทัพของอเล็กซานเดอร์ (Anabasis Alexandri) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับรายละเอียดในการการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช และ อินดิกา (Indica) ที่บรรยายการเดินทางของเนอาร์คัส (Nearchus) จากอินเดียติดตามการพิชิตของอเล็กซานเดอร์ และงานเขียนสั้น ๆ อื่น ๆ งานเขียนของแอร์เรียนถือกันว่าเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับรายละเอียดการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราชและเป็นผู้ริเริ่มการเขียนประวัติศาสตร์จากมุมมองของการยุทธการคนแรกคนหนึ่ง
แอร์เรียนเป็นคนละคนกับผู้นำทางการทหารและนักเขียนชาวเอเธนส์ชื่อคเซโนพอน (Ξενοφῶν) จากคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่เขียนหนังสือชื่อเดียวกันคือ การเดินทัพ (Anabasis) 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 อเล็กซานเดอร์มหาราช 
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
ปลูตาร์โคส

ปลูตาร์โคส (Πλούταρχος, ; ราว ค.ศ. 46 – ราว ค.ศ. 120) หรือรู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า พลูทาร์ก (Plutarch) และในชื่อภาษาโรมันซึ่งเขาได้ใช้เมื่อกลายมาเป็นพลเมืองโรมันคือ ลูกิอุส เม็สตริอุส ปลูตาร์คุส (Lvcivs Mestrivs Plvtarchvs;) เป็นนักประวัติศาสตร์ นักเขียนชีวประวัติ นักเขียนบทความ และนักปรัชญาเพลโตชาวชาวโรมันเชื้อสายกรีกผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญในการเขียนชีวประวัติและสาขาวิชาต่าง ๆ
Moralia, 1531
งานเขียนที่สำคัญของปลูตาร์โคสก็คือ ชีวิตของชาวกรีกและโรมันชนชั้นขุนนาง (Parallel Lives) และ โมราเลีย (Moralia) ปลูตาร์โคสเกิดในครอบครัวจากตระกูลสูงในเคโรเนียที่อยู่ทางตะวันออกของเดลฟีราว 20 ไมล์

**ชีวิตเบื้องต้น**
ไฟล์:Delphi temple of Apollo dsc06283.jpg|thumb|left|ซากของวัดอพอลโลและเดลไดที่ปลูตาร์โคสเป็นนักบวชที่มีหน้าที่ตีความหมายของคำพยากรณ์เทพพยากรณ์ (oracle)
ปลูตาร์โคสเกิดราวปี ค.ศ. 46 ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อไครอเนอา (Χαιρώνεια) ในบริเวณที่เรียกว่าโบยอตีอา (Βοιωτία) ในกรีซ ชื่อของพ่ออาจจะเป็นนีการ์คุสที่สันนิษฐานจากการตั้งชื่อตามธรรมเนียมกรีกที่ตั้งชื่อข้ามชั่วคน ครอบครัวมีฐานะดี ปู่ของปลูตาร์โคสชื่อลัมปรีอัสตามที่บันทึกใน โมราเลีย ปลูตาร์โคสกล่าวถึงพี่น้องชายตีมอนและลัมปรีอัสหลายครั้งในบทความที่เขียน และเมื่อกล่าวถึงตีมอนก็เป็นกล่าวถึงด้วยความรัก ในปี ค.ศ. 1624 รุอาลดุส (Rualdus) กล่าวในงานเขียน ชีวิตของปลูตาร์โคส ว่ามีภรรยาชื่อตีมอกเซนาจากหลักฐานงานเขียนของปลูตาร์โคสเอง ที่เป็นจดหมายที่เขียนถึงภรรยาขอร้องไม่ให้เศร้าโศกจนเกินควรจากการสูญเสียลูกสาวคนโตสองคนที่คนหนึ่งชื่อตีมอกเซนาเช่นเดียวกับแม่ สิ่งที่น่าสนใจในจดหมายฉบับนี้คือนัยยะที่ปลูตาร์โคสกล่าวถึงความเชื่อในเรื่องการกลับชาติมาเกิด (reincarnation)
จำนวนลูกชายของปลูตาร์โคสไม่เป็นที่ทราบ แต่ลูกชายสองคนในจำนวนนั้น คือ เอาโตบูลุสและปลูตาร์โคส (ชื่อเดียวกับพ่อ) ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้ง ปลูตาร์โคสเขียนอุทิศให้ลูกสองคนนี้ในศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับบทสนทนาไทมีอัสของเพลโต เมื่อเอาโตบูลุสแต่งงาน ปลูตาร์โคสก็กล่าวถึงในบทเขียน เทเบิลทอล์ก อีกบุคคลหนึ่งที่ได้รับการกล่าวถึงคือโซกลารุสซึ่งกล่าวถึงที่เป็นนัยยะว่าเป็นลูก แต่ก็ระบุเป็นที่แน่นอนไม่ได้ ศาสตรนิพนธ์ที่เกี่ยวกับปัญหาเกี่ยวกับการแต่งงานซึ่งกล่าวถึงยูริดิซี (Eurydice) และป็อลลิอานุส (Pollianus) ก็ดูเหมือนจะพูดว่าเป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัว แต่ก็สรุปไม่ได้ว่าเป็นลูกสาวหรือไม่
ปลูตาร์โคสศึกษาคณิตศาสตร์และปรัชญาที่สถาบันเพลโต (Platonic Academy) แห่งเอเธนส์ภายใต้การดูแลของแอมโมเนียสแห่งเอเธนส์ (Ammonius of Athens) ระหว่างปี ค.ศ. 66 ถึงปี ค.ศ. 67 เขามีเพื่อนผู้มีอิทธิพลหลายคนที่รวมทั้งกวินตุส ซอซิอุส แซแนกิโอ (Qvintvs Sosivs Senecio) และกาอิอุส มินิกิอุส ฟุนดานุส (Gaivs Minicivs Fvndanvs) ทั้งสองเป็นสมาชิกวุฒิสภาคนสำคัญที่ปลูตาร์โคสอุทิศงานบางชิ้นให้ต่อมาdate=February 2007 ปลูตาร์โคสเดินทางอย่างกว้างไกลในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่รวมทั้งกรีซตอนกลาง, สปาร์ตา, คอรินท์, เปตรา, ซาร์ดีส, อเล็กซานเดรีย และไปยังโรมสองครั้ง
เมื่อได้เป็นพลเมืองโรมันปลูตาร์โคสก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ลูกิอุส แม็สตริอุส ปลูตาร์คุส" โดยมีกงสุลลูกิอุส แม็สตริอุส โฟลรุส (Lvcivs Mestrivs Florvs) เป็นผู้รับรองที่ปลูตาร์โคสใช้เป็นแหล่งข้อมูลในหนังสือ ชีวิตของออโท

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวโรมัน
หมวดหมู่:นักปรัชญา
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มิถุนายน 23

* โบอิงเลื่อนการทดสอบเครื่องบินเจ็ตน้ำหนักเบา โบอิง 787 เนื่องจากเกิดข้อผิดพลาดบริเวณปีกของเครื่อง  (เดอะ นิวยอร์ก ไทมส์)- ยูเครน กำหนดวันเลือกตั้งประธานาธิบดีในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553  (RTÉ)  (เดอะ มอสโก ไทมส์)
}
ไมเซิน

ไมเซิน (Meißen; อังกฤษ: Meissen, Sorbian: Mišno; Latin: Misena, Misnia, Misnensium) เป็นเมืองหนึ่ง ใกล้นครเดรสเดิน ในรัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี 
เมืองไมเซิน ตั้งอยู่ห่างออกไป 25 กิโลเมตร ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเดรสเดนซึ่งเมืองหลวงของสหพันธรัฐแซกโซนี มีประชากรประมาณ 30,000 คน เมืองไมเซนในปัจจุบันเป็นเมืองขนาดเล็ก แต่มีความสำคัญ เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก วิหารโกธิคไมเซน และโบสถ์เฟราเอนไมเซน
ปราสาท และวิหารไมเซิน
ปราสาทไมเซิน ยามย่ำค่ำ
มหาวิหารไมเซิน

**ประวัติ**
เมืองไมเซิน เป็นที่รู้จักกันในฐานะจุดเริ่มต้นของรัฐซัคเซิน มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ถึงการตั้งรกรากของกลุ่มมิสนีกลุ่มแรกในบริเวณนี้ที่เมืองไมเซนตั้งแต่ยุคสลาวิก ต่อมาในปี ค.ศ. 929จึงได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ์เยอรมนี ซึ่งตรงกับยุคของกษัตริย์เฮนรี นักล่า เป็นผู้ปกครองจักรวรรดิ์เยอรมนีในขณะนั้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 968 ได้มีการจัดตั้งมุขมณฑลไมเซินขึ้น มีมุขนายกเป็นประมุขฝ่ายศาสนจักร และศาสนจักรมีบทบาทสำคัญต่อเมืองจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1559 ได้เกิดการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยความสนับสนุนของเจ้าผู้ครองสหพันธรัฐแซกโซนี (Elector) เป็นเหตุให้มุขมณฑลไมเซินถูกยกเลิกไปเมือปี ค.ศ. 1581 แต่กระนั้นระบบมุขมณฑลของโรมันคาทอลิกในรัฐซัคเซิน ได้จัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1921 ณ เมืองเดรสเดิน และคงอยู่มาจนปัจจุบัน
การปกครองโดยระบบขุนนางในไมเซิน ได้เริ่มในปี ค.ศ 968 เช่นกัน โดยเมืองไมเซน มีฐานะเป็นเมืองหลวง มีประชนชนกว่า 1,000 ครัวเรือนตั้งรกรากอยู่ในเขตใจกลางเมือง ต่อมาในปี ค.ศ. 1018เมืองไมเซนถูกมอบให้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโปแลนด์  และได้กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีอีกครั้งในปี ค.ศ. 1332
วิหารไมเซิน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1260 บนเนินเขาเดียวกันกับปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก และด้วยข้อจำกัดเรือ่งสถานที่ ทำให้วิหารไมเซิน เป็นหนึ่งในวิหารที่เล็กที่สุดในยุโรป
ในยุคสมัยฮิตเลอร์ปกครองเยอรมัน ไมเซน เป็นอีกเมืองที่มีค่ายกักกันเชลยศึกที่นี่ โดยมีชื่อว่าค่ายกักกันโฟลสเซนเบอรก

**ภูมิประเทศ**
เมืองไมเซิน ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำเอลเบ อยู่ห่างจากเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐซัคเซิน ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากเมืองไลพ์ซิกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 100 กิโลเมตร เมืองไมเซนตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 95 เมตร
เมืองไมเซน ประกอบด้วยเมืองต่าง ๆ ดังนี้ เมืองเก่า โพลสเซน เคิลลน์ เควสเทนเบอรก ทรีบิซทาลและบุซบาด โบห์นิทซ์ สปาร์ ทซาเซนดอร์ฟ เลอร์คา นีเดอร์แฟห์เร่ ไทซ-ลา โคลสเทอร์เฮาเซอร์ วิงวิทซ์ โปรซวิทซ์ และ ร๊อตเทวิทซ์

**สถานที่สำคัญ**
ภาพพานอรามาบริเวณเมืองเก่า ในเมืองไมเซิน- ปราสาทอัลเบรชท์สบูร์ก- วิหารไมเซิน- ตัวเมืองเก่า- โรงงานผลิตภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาไมเซิน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี

El Shaarawy
มุฮัมมัด มุตะวัลลี อัชชะอ์รอวี (محمد متولى الشعراوى; Muhammad Metwally El-Shaarawy) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เชคชะอ์รอวี มีชีวิตในช่วงปี พ.ศ. 2464-2541 เป็นนักอธิบายกุรอานที่มีชื่อเสียงในยุคใหม่ มีความสามารถอธิบายกุรอานโดยใช้สำนวนที่เข้าใจง่าย และเป็นผู้มีความอุตสาหะยิ่งยวดในการเผยแผ่ศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2464 ณ หมู่บ้านดากอดูส เมืองมิตฆ็อม จังหวัดดากอลียะฮ์ ประเทศอียิปต์ จบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์อาหรับจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร เมื่อปี พ.ศ. 2484
ท่านได้รับยกย่องให้เป็น "นักเทศนาแห่งศตวรรษ" อีกทั้งเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ไม่ใช่ชาวซาอุดีอาระเบีย ที่ได้รับเกียรติให้ให้โอวาท (คุตบะฮ์) ณ ทุ่งอารอฟัต ระหว่างพิธีฮัจญ์
1998
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอียิปต์
หมวดหมู่:มุสลิมนิกายซุนนี
ยุทธการที่เอลส์บรี

ยุทธการที่เอลส์บรี (Battle of Aylesbury) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1642 ที่โฮลแมนสบริดจ์ใกล้เมืองเอลส์บรีในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ กับกองทัพฝ่ายรัฐสภา ฝ่ายหลังเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะแม้ว่าจะมีกำลังทหารน้อยกว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม **
 พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ- สงครามกลางเมืองอังกฤษ- ฝ่ายรัฐสภา- ฝ่ายกษัตริย์นิยม
เอลส์บรี
อีซาแบล อาจานี

อีซาแบล ยัสมีน อาจานี (Isabelle Yasmine Adjani) นักร้องและนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในคริสต์ทศวรรษ 1980 เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 4 ครั้ง จากเรื่อง Possession (ค.ศ. 1981), L'Été meutrier (ค.ศ. 1983), Camille Claudel (ค.ศ. 1989) และ La Reine Margot (ค.ศ. 1995) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจากเรื่อง The Story of Adèle H. (ค.ศ. 1975) และ Camille Claudel (ค.ศ. 1988) นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน เทศกาลภาพยนตร์นิวยอร์ก และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน
อีซาแบล อาจานี เกิดในย่านเฌินวีลีเย (Gennevilliers) ใกล้กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดามีเชื้อสายตุรกีและแอลจีเรีย ส่วนมารดาเป็นชาวเยอรมัน เธอสามารถพูดได้ทั้งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ เธอเริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 14 ปี จากภาพยนตร์เรื่อง Le Petit bougnat  ในปี ค.ศ. 1970 และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำในภาพยนตร์ The Story of Adèle H. ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ในปี ค.ศ. 1975 ที่ทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลออสการ์
ในปี ค.ศ. 1989 เธอได้รับการคัดเลือกจากนิตยสารพีเพิล ให้เป็นหนึ่งใน 50 ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 name=Isabelle Adjani-  เว็บไซต์ทางการ- บล็อกส่วนตัวfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักแสดงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักร้องฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:นักแสดงละครเวทีหญิงชาวฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรไซปรัส

ราชอาณาจักรไซปรัส (Kingdom of Cyprus) เป็นอาณาจักรครูเสด (Crusader kingdom) ที่ตั้งอยู่บนเกาะไซปรัสที่รุ่งเรืองในสมัยกลางและปลายสมัยกลางระหว่าง ค.ศ. 1192 จนถึง ค.ศ. 1489 โดยการปกครองโดยราชวงศ์ลูซีย็อง (House of Lusignan)

**ประวัติ**
ไซปรัสถูกพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ พิชิตในปี ค.ศ. 1191 ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 จากไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัสผู้เป็นข้าหลวงท้องถิ่นที่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากทรงได้ไซปรัสมาแล้วพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงขายให้แก่อัศวินเทมพลาร์ผู้ขายต่อให้กับกีแห่งลูซีย็อง พระมหากษัตริย์เยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1192 เมื่อพระเจ้าริชาร์ดทรงประสบความล้มเหลวในการทำสงครามครูเสดและกีแห่งลูซิยอง (Guy of Lusignan) ถูกปลดจากการเป็นกษัตริย์ของราชอาณาจักรของพระมเหสีผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว อัลมาริคที่ 1 แห่งไซปรัส (Amalric I of Cyprus) ขึ้นครองไซปรัสต่อมา 
ประชากรกลุ่มน้อยที่เป็นโรมันคาทอลิกส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานตามเมืองชายฝั่งทะเลเช่นฟามากัสตัส และในแผ่นดินลึกเข้าไปเช่นนิโคเซียที่ถือกันว่าเป็นเมืองหลวง โรมันคาทอลิกเป็นฝ่ายมีอำนาจ ขณะที่ชาวกรีกตั้งถิ่นฐานตามชนบทซึ่งคล้ายกับสภาวะในราชอาณาจักรเยรูซาเลม อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และไซปรัสออร์ทอดอกซ์ที่มีอัครมุขนายกอิสระที่ไม่ขึ้นต่อผู้ใดได้รับอนุญาตให้อยู่บนเกาะแต่ก็ได้รับการกีดกันจากโรมันคาทอลิกเช่นในการเป็นเจ้าของทรัพย์สิน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามครูเสด 
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ซ
ซปรัส
หมวดหมู่:ประเทศไซปรัส
ซ
จักรพรรดิก็อมมอดุส

จักรพรรดิก็อมมอดุส (Commodus; s;31 สิงหาคม ค.ศ. 161 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 192) เป็นจักรพรรดิโรมันที่ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 176 ถึง ค.ศ. 192 พระองค์ทรงครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส พระราชบิดาของพระองค์ตั้งแต่ ค.ศ. 176 จนจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุส เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 180 และหลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงครองราชย์เพียงลำพังจนกระทั่งพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ รัชสมัยของพระองค์มักถูกมองว่าเป็นจุดสิ้นสุดของยุคทองแห่งสันติภาพในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิโรมันที่เรียกว่า สันติภาพโรมัน

**อ้างอิง**
ก็อมมอดุส
ก็อมมอดุส
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
จักรพรรดิมักซิมิอานุส

จักรพรรดิมักซิมิอานุส ประสูติเมื่อค.ศ. 250 ครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อปี ค.ศ. 305 ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา หลังจากครองราชย์ร่วมกันได้เพียง 2 ปี จักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็สวรรคตในปีค.ศ. 308 จักรพรรดิแม็กซิเมียนจึงทรงครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียวแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตในปีค.ศ. 310 ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 250
มักซิมิอานุส
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์

อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น ริว มีชื่อจริงว่า รัฐตะ อัศวรัฐ หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาทิตย์ ริว เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวไทย มีผลงานที่สร้างชื่อเช่น วัยร้ายไฮสคูล และ วัยร้ายเฟรชชี่ เป็นต้น

**ประวัติ**
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นบุตรของกมลรัตน์ รองเมือง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต อาทิตย์มีบุตรทั้งหมด 3 คนโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยมีลูกชาย 2 คนกับภรรยาคนแรก คือภีม  (เกิด พ.ศ. 2546) และเภา (เกิด พ.ศ. 2547) หลังจากเลิกร้างกันไปจึงมาอยู่กับภรรยาคนที่สอง มีลูกสาวชื่อลิงก์ (เกิด พ.ศ. 2551) ปลายปี พ.ศ. 2556 เขาออกมาให้ข่าว ว่าเตรียมที่จะสมรสกับภรรยาคนที่สาม

**ประสบอุบัติเหตุ**
เมื่อเวลาประมาณ 01.00 นาฬิกา ของวันที่ 12 ตุลาคม 2554 นายรัฐตะ อัศวรัฐ หรือ ริว อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ อดีตนักแสดง 
ประสบอุบัติเหตุขับรถยนต์บีเอ็มดับบลิวพลิกคว่ำพุ่งชนต้นไม้จนหมดสติ บริเวณถนนริมทะเล หมู่ 5 ต.ขนอม อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช โชคดีชาวบ้านละแวกนั้นเข้ามาช่วยเหลือ และนำตัวออกจากรถได้ทันก่อนไฟจะลุกลามทั่วรถยนต์ และนำส่งโรงพยาบาลสิชลได้ทัน
ทั้งนี้ ริว อาทิตย์ มีอาการบวมช้ำทั้งร่างกาย กระดูกไหปลาร้าด้านขวา ไหล่หลุด แพทย์สามารถช่วยเหลือจนพ้นขีดอันตราย
ริว อาทิตย์ ได้เดินทางมาพบแม่ที่อยู่ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช เพื่อจะฉลองวันเกิดของตนเองในวันที่  15 ตุลาคม 2554 โดยในช่วงก่อนเกิดเหตุ ริว อาทิตย์ได้ขับรถยนต์ออกจากบ้านของแม่ เพื่อกลับที่พักในรีสอร์ทแห่งหนึ่ง แต่ระหว่างทางมาประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำ

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**
 พ.ศ. 2543 รักทะเล้น -  (เมจิค แอดเวอร์เทนเมนท์/ช่อง 3) รับบทเป็น ทรงวิทย์ (ซ้ง)- พ.ศ. 2544 วัยร้ายไฮสคูล -  (เมจิค แอดเวอร์เทนเมนท์/ช่อง 3) รับบทเป็น ริว- พ.ศ. 2545 วัยร้ายเฟรชชี่ - Wai Rai Freshy (เมจิค แอดเวอร์เทนเมนท์/ช่อง 3) รับบทเป็น ริว- พ.ศ. 2545 บ้านสีขาวกับดาวดวงเดิม -  (RS Group/ไอทีวี) รับบทเป็น ปอม คู่กับ ฐนิชา ดิษยบุตร- พ.ศ. 2546 กาเหว่าที่บางเพลง -  (RS Group/ช่อง 3) รับบทเป็น สมรักษ์ - พ.ศ. 2547 ลูกทุ่งหารสอง -  (RS Group/ช่อง 3) รับบทเป็น สม- พ.ศ. 2548 เทพธิดาโรงงาน -  (RS Group/ช่อง 9) รับบทเป็น อ๊อด - พ.ศ. 2549 รักเราไม่ไฮโซ -  (RS Group/ช่อง 3) รับบทเป็น เบิ้ม

**ละครชุด**
 พ.ศ. 25  -  (/ช่อง) รับบทเป็น 

**ภาพยนตร์**

**เพลง**
 อัลบั้มเพลงประกอบละครเรื่อง วัยร้ายไฮสคูล- อัลบั้มเพลงประกอบละครเรื่อง วัยร้ายเฟรชชี่ - อัลบั้ม ลูกทุ่งหารสอง- อัลบั้มเพลงประกอบละครเรื่อง เทพธิดาโรงงาน

**มิวสิกวิดีโอ**
 พ.ศ. 2538 ทางสุดท้าย - เจสัน ยัง - พ.ศ. 2542 ผมเสียใจ - ราฟฟี่-แนนซี่- พ.ศ. 2543 เขามีคนรักกันหมดแล้ว - อ้อน ลัคนา - พ.ศ. 2549 ไม่มีเธอจะบอกรักใคร - หญิง ธิติกานต์ อาร์สยาม- พ.ศ. 2566 แพ้เป็นแค่คำเท่านั้น - ฟ้าว์เฟี้ยว สุดสวิงริงโก้

**พิธีกร**
ออนไลน์ - พ.ศ. 2566 : รายการ ทางช่อง TikTok:ryu.atith (ริว อาทิตย์ (ช่องจริง))- พ.ศ. 2566 : รายการ ทางช่อง YouTube:Ryu90s New online Chanel.

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 2

จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 1 และ พระนางฟาอัสตา ประสูติเมื่อปีค.ศ. 316 ปีค.ศ. 317พระชนม์เพียง 1 พรรษาก็ทรงครองจักรวรรดิโรมันร่วมกับพระราชบิดาทรงครองราชย์ร่วม
กับพระราชบิดานานถึง 20 ปีก่อนที่จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่1 จะสวรรคตในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 337และทรงครองจักรวรรดิร่วม
กับจักรพรรดิคอนแสตนติอัสที่ 2พระราชอนุชา และ จักรพรรดิคอนสแตนส์ ก่อนจะสวรคตในปีค.ศ. 340 ขณะพระชนม์เพียง 24 พรรษา
คอนสตันไทน์ที่ 2
คอนสตันไทน์ที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลจากอาร์ล
หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน

หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน   (Wang Shao Jun) เป็นภาพยนตร์จีนชุดที่ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2005และในประเทศไทยออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 15.30-16.30น.เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 และ STG Multimedia ได้รับลิขสิทธิ์ให้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียวใน ประเทศไทยโดยเนื้อเรื่องของภาพยนตร์จีนชุดนี้เล่าถึงประวัติและวีรกรรมความกล้าหาญในการไปเป็นมเหสีของกษัตริย์ซ่งหนูของหวังเจาจวิน(หยาง มี่) 1 ใน 4 หญิงงามของจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีน
แขวงสี่แยกมหานาค

สี่แยกมหานาค เป็นเขตการปกครองระดับแขวงหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีถนนพิษณุโลกเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองกับแขวงสวนจิตรลดา มีชื่อเสียงเป็นย่านการค้าทางเรือที่สำคัญมาแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากมีการขุดคลองผดุงกรุงเกษมขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2394 เพื่อขยับขยายพระนคร

**ประวัติศาสตร์**
แขวงสี่แยกมหานาคเป็นแขวงที่ตั้งของคลองมหานาค ซึ่งเป็นคลองขุดคลองมหานาคเป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นใน พ.ศ. 2326 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามอานัมสยามยุทธ โปรดเกล้าฯ ให้ขุดตัดผ่านกับคลองแสนแสบที่เพิ่งขุดขึ้น จึงมีลักษณะเหมือนสี่แยก
และยังมีเรื่องเล่าอีกว่าชื่อสี่แยกมหานาค มีที่มาจากการที่แม่นาคพระโขนงอาละวาดขยายตัวให้ใหญ่ และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ยังเคยเสด็จทอดพระเนตรด้วย
แขวงสี่แยกมหานาค ยังเป็นที่ตั้งของตลาดมหานาค ตลาดค้าส่งผลไม้ขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณทางเดินทางเข้าคลองมหานาค เปิดขายทุกวันโดยไม่มีวันหยุด และมีความคึกคักอย่างยิ่งโดยเฉพาะช่วงเวลากลางคืน นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ปารีสและแอมบาสเดอร์อีกด้วย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
แขวงสี่แยกมหานาคตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเขตดุสิต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงสวนจิตรลดา (เขตดุสิต) มีถนนนครสวรรค์และถนนพิษณุโลกเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันออก ติดต่อกับแขวงถนนเพชรบุรี (เขตราชเทวี) มีทางรถไฟสายเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศใต้ ติดต่อกับแขวงรองเมือง (เขตปทุมวัน) มีคลองแสนแสบเป็นเส้นแบ่งเขต- ทิศตะวันตก ติดต่อกับแขวงคลองมหานาคและแขวงวัดโสมนัส (เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย) มีคลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งเขต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 100.516422
สี่แยกมหานาค
บ่วงหงส์

บ่วงหงส์ เป็นนวนิยายของ กิ่งฉัตร หรือ ปาริฉัตร ศาลิคุปต์  ซึ่งเป็นภาคต่อจาก ตามรักคืนใจ ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้วถึง 3 ครั้ง ด้วยกัน

**การสร้างเป็นละครโทรทัศน์**
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยาย มอบทีมผลิตดาราวิดีโอ บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย จรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย จอห์น รัตนเวโรจน์, บุษกร พรวรรณะศิริเวช, ลิขิต เอกมงคล, วีรยุทธ รสโอชา, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ เริ่มออกอากาศปี พ.ศ. 2541 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2552 โดยบริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด บทโทรทัศน์โดย ภาวิต กำกับการแสดงโดย วัชรา สังข์สุวรรณ นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์, เขมนิจ จามิกรณ์, กุลณัฐ กุลปรียาวัฒน์, เอกรัตน์ สารสุข, อานัส ฬาพานิช โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 20 พฤษภาคม - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดยบริษัท ถนัดละคร จำกัด บทโทรทัศน์ ศุภวรรณ ทองขลิบ, เหมือนฝัน ขาวเหนือ, ศันสนีย์ ดุลยธนบดี กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย จิรายุ ตั้งศรีสุข, คิมเบอร์ลี่ แอน เทียมศิริ, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ โดยฉบับนี้เป็นภาคต่อของ ตามรักคืนใจ เมื่อปี พ.ศ. 2558 เนื่องจากมีตัวละครหลัก สีหนาท (นายสิงห์) ณเดชน์ คูกิมิยะ, นารา (หนูนา) นิษฐา จิรยั่งยืน, ราม (น้าราม) ธนากร โปษยานนท์ และขนิษฐา (คุณน้อง) เดียร์น่า ฟลีโป ปรากฏตัวในเรื่อง โดยเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2560 - 24 เมษายน พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

**นักแสดง**

**รางวัลและการเข้าชิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บ่วงหงส์ (2560)- เรื่องย่อบ่วงหงส์ (2560) : manager.co.th date=2017-03-14 -  เรื่องย่อละคร บ่วงหงส์  :Gossipstar 
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย กิ่งฉัตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดีด้า
แสงระวี อัศวรักษ์

แสงระวี อัศวรักษ์ หรือ แสงระวี กรศรี (ชื่อเล่น: จุ๋ม) เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์ประจำปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นปีที่มีการกระชากมงกุฎกลางเวที จากนั้นได้เป็นศิลปินและได้ทำเพลงภายใต้สังกัด คีตา เรคคอร์ดส

**ประวัติ**
แสงระวี อัศวรักษ์ (จุ๋ม) เกิดวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่ โรงพยาบาลราชวีถี เป็นมิสไทยแลนด์เวิลด์ประจำปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นปีที่มีการกระชากมงกุฎกลางเวที และได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสเวิลด์ ปี 1986 ที่ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ตกรอบแรกหลังจากนั้น แสงระวี ได้รับการติดต่อจากค่ายเพลงคีตา เรคคอร์ดส ให้มาร้องเพลงออกอัลบั้ม
ซึ่งการออกอัลบั้มชุดแรกนั้น ประสบความสำเร็จอย่างมากโดยมีเพลงดังอย่าง แมงมุม, แม่มด ฯลฯโดยช่วงก่อนและระหว่างเป็นนักร้องเธอได้มีโฆษณาและงานละครออกมามากมาย
แสงระวี อัศวรักษ์ ตัดสินใจหยุดรับงานแสดงในทุกๆด้านและอำลาวงการบันเทิงไปในช่วงปลายปี พ.ศ. 2536 หลังจากประสบความสำเร็จ ในฐานะนักแสดง และนักร้อง
ด้านชีวิตส่วนตัว แสงระวีสมรสแล้ว ปัจจุบันมีบุตรชาย 1 คน ปัจจุบันกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยที่ประเทศสหรัฐอเมริกา

**ผลงานเพลง**
ภาพปกอัลบั้ม แมงมุมขยุ้มหัวใจ

**อัลบั้ม "แมงมุมขยุ้มหัวใจ" (พ.ศ. 2534)**
 01. แมงมุมขยุ้มหัวใจ - 02. แสงมฤตยู - 03. บาดตา - 04. อิจฉาตาร้อน - 05. ปากกับใจ - 06. แม่เบี้ย - 07. แม่มด - 08. ภาพในน้ำ - 09. กรี๊ด...สลบ - 10. จูบที่หัวใจ - 11. แค่ความห่วงใย
ภาพปกอัลบั้ม พยัคฆ์สาวแสงระวี

**อัลบั้ม "พยัคฆ์สาวแสงระวี" (พ.ศ. 2535)**
 01. พยัคฆ์สาว- 02. แค่บอก..เท่านั้นเอง- 03. เจ็บเกินจะทน- 04. เล่นแรง - 05. ถอดหน้ากาก- 06. ใจร้าย- 08. นะ นะ นะ- 09. ดูซะก่อน- 10. ไม่ถึงตาย

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**

**ละครเวที**
 ละครเวทีเรื่อง "พรายน้ำ" จากการกำกับการแสดง โดย หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล- ละครเวทีเรื่อง "ตะลุยเมืองตุ๊กตา"- ละครเวทีสุขนาฏกรรมเรื่อง "ร้ายเหลือเครือญาติ"

**ละครสั้น**
 2534 แม่มดบานฉ่ำ ช่อง 7

**โฆษณา**
 โฆษณา ซันซิล (พ.ศ. 2529)- โฆษณา นมโฟร์โมสต์ (พ.ศ. 2533)- โฆษณา ยาสระผมแฟซ่า (พ.ศ. 2533)- โฆษณา เนสกาแฟ (พ.ศ. 2533)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคีตา
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางงามไทย
รู้ทัน 18 มงกุฎ

รู้ทัน 18 มงกุฎ เป็นรายการสารคดีจากบีบีซี ที่ดำเนินรายการโดยอดีตมิจฉาชีพ 3 คนที่กลับตัวกลับใจมาให้ความรู้ คำเตือน และแฉเล่ห์กลโกงต่าง ๆ ของเหล่ามิจฉาชีพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บริติช
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของบีบีซี
ซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย

ซาร์อะเลคเซย์ มีไฮล์โลวิช (Аляксей Міхайлавіч; 9 มีนาคม – 29 มกราคม) เป็นซาร์แห่งรัสเซีย ตั้งแต่ปี 1645 จนกระทั่งสวรรคตในปี 1676 สมัยนี้มีสงครามกับโปแลนด์และสวีเดน, ความแยกของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ และการจราจลคอสแซค ที่มีการนำโดยสเตนฟา ราซิน อย่างไรก็ตามในช่วงเวลาที่พระองค์สวรรคต รัสเซียครอบครุมพื้นที่เกือบ สองพันล้านเอเคอร์ (8.1 ล้านกม.)

**พระราชประวัติ**
ซาร์อะเลคเซยที่ 1 พระราชสมภพที่มอสโก เมื่อวันที่ 9 มีนาคม เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าไมเคิลที่ 1 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โรมานอฟเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1645 ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา สวรรคตเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1676 ขณะพระชนม์เพียง 47 พรรษา 
ภาพซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 ทรงเลือกพระมเหสี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซาร์แห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
หมวดหมู่:ซาเรวิชแห่งรัสเซีย
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/บียอนเซ่ โนวส์

=== บียอนเซ่ โนวส์**
บียอนเซ่ โนวส์ ถูกเสนอเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อโดย MeeLP
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ยังขาดหัวข้อ ชีวิตส่วนตัว และ ภาพลักษณ์ --Sry85 16:41, 16 มิถุนายน 2552 (ICT)
#* เพิ่มหัวข้อ ชีวิตส่วนตัว กับ ภาพลักษณ์ แล้วครับ --MeeLP 09:55, 8 กรกฎาคม 2552 (ICT)
# เนื้อหายังต้องแก้อีกนิดหน่อย ขออนุญาติแก้ไห้เลยนะคะสำหรับจุดที่เจอ --Love is in the air.. 19:31, 16 มิถุนายน 2552 (ICT)
# เนื้อหาควรเพิ่มให้มากกว่านี้ และลดภาพที่ไม่เหมาะสมไปด้วย
#* ขอตัวอย่างภาพที่ไม่เหมาะสมหน่อยครับ --MeeLP 17:47, 29 มิถุนายน 2552 (ICT)
# เห็นว่าเธอได้รับรางวัล (จากในวิกิภาษาอังกฤษ) ขอให้เพิ่มเติมเนื้อหาด้วยครับ --Horus | พูดคุย 21:01, 30 มิถุนายน 2552 (ICT)
# ลองอ่านดูแล้ว คิดว่าเนื้อหา สาระ ยังดูหลวม ๆ อยู่มาก เมื่อลองอ่านเทียบกับในภาษาอังกฤษ ขาดสาระสำคัญอยู่มาก ตัวอย่างเช่น ส่วนภาพลักษณ์ ที่ขาดเรื่องแนวดนตรี การร้อง การเต้น บนเวที สิ่งสืบเนื่อง และในเนื้อหารายละเอียดสาระเรื่องอื่นก็ขาดอยู่ อย่างเช่น ชีวิตในวัยเด็กและก่อนเข้าวงการบันเทิง ไม่ได้บอกว่าเธอเรียนที่ใด เรียนอะไร หรือสมาชิกในวงเก่ามีการเปลี่ยนแปลงอย่างไร พ่อเธอบริหารวงอย่างไร --Sry85 11:12, 8 กรกฎาคม 2552 (ICT)
กาทรีน เดอเนิฟว์

กาทรีน เดอเนิฟว์ (Catherine Deneuve) นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสผู้เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 2 สมัย และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลบาฟตา มีชื่อเสียงจากบทบาทในภาพยนตร์ของรอเฌ วาดีม, ลุยส์ บูญวยล์, โรมัน โปลันสกี, ฌัก เดอมี และฟร็องซัว ทรูว์โฟ
กาทรีน เดอเนิฟว์ มีชื่อจริงว่า กาทรีน ฟาเบียน ดอร์เลอัก (Catherine Fabienne Dorléac) เป็นบุตรคนที่สามของสามีภรรยานักแสดง มอริส ดอร์เลอัก และเรอเน เดอเนิฟว์ มีพี่สาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ฟร็องซวซ ดอร์เลอัก ส่วนเธอใช้นามสกุลของมารดาในการแสดง
กาทรีน เดอเนิฟว์ เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยรับบทนักแสดงประกอบเล็ก ๆ เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องของรอเฌ วาดีม และโด่งดังจากภาพยนตร์เพลงของฌัก เดอมีในปี 1964 เรื่อง Les Parapluies de Cherbourg (Umbrellas of Cherbourg)  ต่อมาในปี 1967 เธอได้แสดงภาพยนตร์เพลงอีกเรื่องหนึ่งของเดอมี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม คือ Les Demoiselles de Rochefort (The Young Girls of Rochefort) โดยแสดงนำคู่กับฟร็องซวซ ดอร์เลอัก พี่สาว ก่อนพี่สาวของเธอจะเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ 
ผลงานอื่นของกาทรีน เดอเนิฟว์ ที่ได้รับคำชื่นชมได้แก่ Repulsion (1965) ของโรมัน โปลันสกี, Belle de Jour (1967) และ Tristana (1970) ของลุยส์ บูญวยล์, Le Dernier métro (1980) ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีซาร์ และ The Hunger (1983) ของโทนีย์ สก็อตต์ ที่มีบทเลสเบียนที่อื้อฉาวกับซูซาน ซาแรนดอน 
ผลงานในระยะหลัง ที่สำคัญได้แก่ บทนำใน อินโดจีน (1992) ได้รับรางวัลซีซาร์ และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำ ส่วนตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัลในสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 2000 เธอรับบทสมทบใน Dancer in the Dark กำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยปีเยิร์ก ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์
กาทรีน เดอเนิฟว์ ยังมีผลงานในฐานะนางแบบ เธอเคยเป็นนางแบบให้กับสินค้าน้ำหอมชาแนล เสื้อผ้าอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, กระเป๋าหลุยส์ วิตตอง, ลอรีอัล ใบหน้าของเธอถูกใช้เป็นต้นแบบของมารียาน (Marianne) สัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1985 ถึง 1989  ต่อจากบรีฌิต บาร์โด 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=0000366
หมวดหมู่:นักแสดงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
มาฮิแคน

แผนที่แสดงถิ่นฐานของมาฮิแคนในปัจจุบัน
มาฮิแคน (Mahican) หรือ โมฮิแคน (Mohican) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน (ปัจจุบันคือ ออลบานี รัฐนิวยอร์ก)  ชนพื้นเมืองเผ่านี้ บางส่วนย้ายไปอยู่ที่สต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อราว ค.ศ. 1780 และส่วนที่เหลือย้ายไปอยู่รัฐวิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1820-1830 
ชาวมาฮิแคน จะเรียกตัวเองว่า Muhhekunneuw ("People of the River")
คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่ามาฮิแคน กับ โมฮีแกน (Mohegan) ที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาทางตะวันออกของรัฐคอนเนตทิคัต 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Stockbridge-Munsee community-  Mohican Indians-   Stockbridge Timeline
หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง

ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง (chronic actinic dermatitis) เป็นการแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีสองช่วงครึ่งถือเป็นโรคเรื้อรัง โรคนี้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิต้านทานร่างกาย เพราะแสงแดดเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้เมื่อระบบต้านทานของร่างกายแปรปรวน

**อาการ**
เริ่มแรกคันบริเวณที่โดนแสงแดด เมื่อเป็นหนักขึ้นจะขึ้นเป็นผื่นนูนคันตั้งแต่ศีรษะจนไปถึงข้อเท้า มีลักษณะคล้ายผิวคางคกและบางทีมีน้ำเหลืองด้วย ซึ่งร่างกายจะแสดงอาการเมื่อมีการสะสมพลังงานพอสมควร

**การตรวจวินิจฉัย**
ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีแล้วจึงรักษาให้ตรงจุด

**การป้องกันและรักษา**
หลีกเลี่ยงแสงแดด  หรือสวมเสื้อผ้าปกปิดอย่างมิดชิด ถุงเท้า หมวก ทาครีม และที่สำคัญหากอยู่ในบ้านหรืออาคารควรอยู่บริเวณที่มีแสงน้อย เพราะรังสียูวีเอสามารถทะลุผ่านกระจกได้
เนื่องจากโรคนี้ไม่แสดงอาการขณะที่สัมผัสกับแดดผู้ป่วยควรสังเกตตัวเอง หากรักษาควรรักษาอย่างต่อเนื่องเพราะเป็นโรคเรื้อรัง- ครีมกันแดดที่ป้องกันยูวีเอและยูวีบี ซึ่งมีค่า SPF 40 ขึ้นไป และทาทับทุกๆ 2 ชั่วโมง- สวมหมวกปีกกว้างสีเข้ม สามารถป้องกันรังสียูวีที่กระทบที่หน้าได้ 50-80 % - กางร่มให้ห่างจากผิวหนัง 10-20 เซนติเมตร- ฟิล์มกรองแสงรถยนต์ ปัจจุบันฟิล์มกรองแสงสามารถกรองแสงได้แทบทุกความยาวคลื่น

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 เมษายน 2552
พแพ้แสงแดด CAD
ซาดะฮารุ

ซาดะฮารุ (Sadaharu) เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 

**ข้อมูลตัวละคร**
ซาดะฮารุเป็นอินุงามิ มีลักษณะหมาขนาดใหญ่และมีขนสีขาว เดิมมีมิโกะสองพี่น้องคือโมเนะและอาเนะเป็นเจ้าของ แต่เนื่องจากความที่ตัวมันมีขนาดใหญ่ทำให้สิ้นเปลืองค่าอาหารและค่าเลี้ยงดู อาเนะและโมเนะจึงได้ตัดสินใจนำซาดะฮารุไปทิ้งไว้ใต้บันไดทางขึ้นร้านกินจังรับจ้างสารพัด เพื่อให้คนของร้านรับจ้างสารพัดนำไปเลี้ยงดู คางุระซึ่งกำลังจะเข้าร้านได้พบซาดะฮารุที่ใต้บันไดจึงเกิดถูกใจจึงรับเลี้ยงดูในร้านรับจ้างสารพัด ตอนแรกกินโทกิไม่พอใจที่คางุระนำซาดะฮารุมาเลี้ยง แต่ภายหลังก็ยอมรับซาดะฮารุให้อาศัยในร้านรับจ้างสารพัดได้
พลังของอินุงามิในตัวซาดะฮารุจะตื่นขึ้น เมื่อซาดะฮารุกินนมสดกับสตรอเบอรี่และได้ยินบทสวดปลุกพลังอินุงามิ ครั้งหนึ่งซาดะฮารุได้กินนมรสสตรอเบอร์รี่ที่คางุระนำมาให้กิน ทำให้ซาดะฮารุโตขึ้นจนทะลุหลังคาร้านรับจ้างสารพัด ชาวบ้านเชื่อว่าซาดะฮารุเป็นปีศาจจึงนำสิ่งของมาเขวี้ยงปาใส่มัน คางุระพยายามปกป้องจนได้รับบาดเจ็บ ซาดะฮารุโกรธจนพลังแห่งอินุงามิได้ตื่นขึ้น และบ้าคลั่งอาละวาดทั้งเอโดะ โมเนะและอาเนะมิโกะสองพี่น้องเจ้าของเดิมของซาดะฮารุได้มาหากินโทกิและเสนอวิธีปราบพยศให้ซาดะฮารุ จนสามารถทำให้ซาดะฮารุกลับคืนสู่ร่างปกติได้
ซาดะฮารุเป็นสุนัขที่ฉลาดแสนรู้ แต่มีนิสัยเสียคือชอบกัดศีรษะคนเล่นจนเลือดออก โดยเฉพาะกินโทกิ ยังไรก็ตามซาดะฮารุก็ได้ร่วมมือกับสมาชิกร้านรับจ้างสารพัดในการกอบกู้ภัยอันตรายของเอโดะหลายครั้ง
ซาดะฮารุเคยออกโทรทัศน์ในรายการประกวดสัตว์เลี้ยงทางโอเอโดะทีวี โดยเหล่านักรับจ้างสารพัดได้พามันไปประกวดเพื่อหวังเงินรางวัลไปจ่ายค่าเช่าบ้าน โดยซาดะฮารุจะต้องแข่งขันความสามารถกับอลิซาเบท สิ่งมีชีวิตต่างดาวซึ่งเป็นสัตว์เลียงของคาซึระ แต่ผลการแข่งขันกลับไม่ปรากฏในเนื่อเรื่อง เนื่องจากรายการประกวดสัตว์เลี้ยงได้งดออกอากาศกะทันหัน เนื่องจากการปรากฏตัวของมนุษย์ที่กำลังสวมชุดเป็นอลิซาเบท 

**ชื่อของซาดะฮารุ**
ชื่อของซาดะฮารุนั้น เป็นชื่อที่คางุระตั้งให้ เดิมเป็นชื่อที่คางุระใช้เป็นชื่อของกระต่ายที่เธอเลี้ยงก่อนหน้านี้ โดยใช้ชื่อว่า ซาดะฮารุหมายเลข 1 คืนหนึ่ง คางุระนำกระต่ายไปในห้องนอนของเธอ คางุระเกิดฝันร้ายแล้วเผลอกอดกระต่ายจนตาย เพราะพลังมหาศาลของคางุระที่เป็นชาวยาโตะ นอกจากนี้ ชื่อของซาดะฮารุยังนำไปใช้ตั้งเป็นชื่อด้วงขี้ควายที่เธอนำไปร่วมแข่งซูโม่ แต่มันก็ตายตอนนำไปใช้แข่งชนด้วงกับด้วงของโอคิตะ โซโกะ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ามาก

**การปรากฏตัวบนปก**
ซาดะฮารุปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 4 โดยในปากคาบถุงสินค้าและมีโอทาเอะนั่งอยู่บนหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 กินทามะ- คางุระ (กินทามะ)
หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครในกินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
หมวดหมู่:สุนัขที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ไซด์คิกอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
en:List of Gin Tama characters #Sadaharu
โมฮีแกน

โมฮีแกน (Mohegan)  เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบฝั่งตะวันออกของหุบเขาแม่น้ำเทมส์ ในรัฐคอนเนตทิคัต  ชนเผ่านี้ได้รับการรับรองสถานภาพจากรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1994 ปัจจุบันมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองอันคาสวิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต
คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่าโมฮีแกน กับ มาฮิแคน (Mahican) ที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  ปัจจุบันอาศัยอยู่แถบเมืองสต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐวิสคอนซิน 
ในช่วงเวลาของการติดต่อกับยุโรป โมฮีแกนและเปโควทเป็นหน่วยชนเผ่าที่รวมกันอาศัยอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐคอนเนตทิคัต แต่โมฮีแกนค่อยๆ แยกตัวเป็นอิสระเมื่อเปโควท ซึ่งมีอำนาจเหนือกว่า สูญเสียการควบคุมอาณาจักรการค้าและกลุ่มบรรณาการของพวกเขา ชื่อเปโควทถูกตั้งให้กับโมฮีแกนโดยชนเผ่าอื่นๆ ทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในที่สุดก็ได้รับการยอมรับโดยพวกเขาเอง 
ในปี 1637 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษที่นับถือศาสนาเพียวริตันได้ทำลายหมู่บ้านป้อมปราการหลักที่มิสติค ด้วยความช่วยเหลือของอันคัส ผู้นำของชาวโมฮีแกน ซึ่งเป็นคริสเตียนที่เปลี่ยนมานับถือศาสนา และซากามอร์ วีควอช คุก รวมถึงชาวนารากันเซ็ทในช่วงสงครามเปโควท สิ่งนี้สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของแซสซาคัส ลูกพี่ลูกน้องของอันคัส ใกล้เมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเขาหลบหนีไป โดยมือของชาวโมฮอว์ค ซึ่งเป็นชาติในสมาพันธรัฐอิโรควอยจากทางตะวันตกของแม่น้ำฮัดสัน หลังจากนั้นโมฮีแกนก็กลายเป็นชาติชนเผ่าแยกภายใต้การนำของอันคัส
อันคัสเป็นรูปแบบการสะกดแบบอังกฤษของชื่อวอนคัสในภาษาแอลกอนควิน ซึ่งแปลว่า สุนัขจิ้งจอก ในภาษาอังกฤษ คำว่าโมฮีแกน (ออกเสียง /ˈmoʊhiːɡæn/) แปลในภาษาถิ่นแอลกอนควิน (ภาษาโมฮีแกน-เปโควท) ว่า ผู้คนแห่งหมาป่า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mohegan Tribe Homepage
หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
แมเดลีน สโตว์

แมเดลีน มอรา สโตว์ (Madeleine Mora Stowe) นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับชาวอเมริกันอินเดียนเรื่อง The Last of the Mohicans ในปี 1992 และเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ Twelve Monkeys
แมเดลีน สโตว์ เกิดที่อีเกิลร็อก ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-คอสตาริกา เข้าศึกษาวิชาภาพยนตร์และวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และเริ่มเป็นนักแสดงโทรทัศน์ และตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง
แมเดลีน สโตว์ รับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์อยู่เป็นเวลาหลายปี จึงเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำเป็นครั้งแรกในปี 1992  จากบท "คอรา มุนโร" ในภาพยนตร์ The Last of the Mohicans ดัดแปลงจากนวนิยายของเจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์  นำแสดงโดยแดเนียล เดย์ ลูอิสและรัสเซล มีนส์
ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ได้แก่เรื่อง Short Cuts (1993) กำกับโดยโรเบิร์ต อัลต์แมน, รับบทนักดนตรีตาบอดใน Blink (1994) และรับบทในภาพยนตร์ไซไฟ Twelve Monkeys (1995) คู่กับบรูซ วิลลิส แบรด พิตต์ และคริสโตเฟอร์ พลัมเบอร์ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=Madeleine Stowe
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติโน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:หน้าโครงการซึ่งได้รับผลกระทบจากการปรับปรุงสัญญาอนุญาต

หมวดหมู่นี้แสดงหน้าโครงการซึ่งควรได้รับการปรับปรุงใหม่เนื่องจากการปรับปรุงสัญญาอนุญาต ซึ่งหน้าดังกล่าวที่ยังไม่ได้รับการปรับปรุงควรจะเพิ่มแม่แบบ license migration warning ไว้ที่หน้านั้น ๆ
หมวดหมู่:การบริหารวิกิพีเดีย
ลานประชาคมโรมัน

ลานประชาคมโรมัน (Roman Forum) หรือ ฟอรูงโรมานูง (Forum Romanum) ตั้งอยู่ระหว่างเนินพาเลติเน (Palatine hill) กับเนินแคปิโตลิเน (Capitoline hill) ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี บริเวณนี้เป็นบริเวณศูนย์กลางของการวิวัฒนาการของวัฒนธรรมโรมันมาแต่โบราณ ประชาชนมักจะเรียกบริเวณนี้ว่า "ฟอรูงมังนูง" หรือเพียง ว่า "ฟอรูง"
โครงสร้างที่เก่าและสำคัญที่สุดต่าง ๆ ของเมืองเก่าต่างก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้ที่รวมทั้งที่ประทับเดิมที่เรียกว่า "เรกิอา" (Regia) และกลุ่มสิ่งก่อสร้างรอบ ๆ สำหรับ "เทพีพรหมจารีย์" (Vestal virgins) สาธารณรัฐโรมันมีตึกรัฐสภา (Comitivm) ที่เป็นที่ประชุมของวุฒิสมาชิกในบริเวณนี้ด้วย ลานประชาคมเป็นเหมือนจัตุรัสศูนย์กลางของเมืองที่ประชาชนใช้เป็นที่ชุมนุมในกิจการต่าง ๆ ของรัฐ และยังเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและถือกันว่าเป็นศูนย์กลางของสาธารณรัฐและจักรวรรดิต่อมา
สิ่งก่อสร้างในบริเวณลานประชาคมก็มีด้วยกันหลายอย่างที่รวมทั้งเทวสถาน เช่น เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา, ประตูชัยเช่นประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และอื่นๆ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมัน- สาธารณรัฐโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Forum Romanum Panorama2.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:Forum Romanum April 2007.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:051ForoRomano.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioCastori.jpg|เทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioDivoGiulio.JPG|เทวสถานแห่งซีซาร์
ไฟล์:Temple of Antoninus and Faustina (Roma).jpg|alt=|เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioVespasiano.JPG|เทวสถานแห่งเวสเปเซียนและไททัส
ไฟล์:Fororomanoarchoftitusromeitaly.jpg|ประตูชัยไททัส
ไฟล์:RomeForumRomanumArchofSeptimiusSeverus01.jpg|ประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioDivoRomolo.JPG|เทวสถานแห่งรอมิวลัส
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
วิหารแพนธีอัน

วิหารแพนธีอัน (Pantheon, n หรือ n; Pantheum, มาจาก Πάνθεον ที่แปลว่า “พระเจ้าทั้งหมด”) เป็นสิ่งก่อสร้างที่ตั้งอยู่ในกรุงโรม เดิมสร้างโดยมาร์คัส วิพซานิอัส อกริพพา (Marcus Vipsanius Agrippa) สำหรับเป็นเทวสถาน (Roman temple) สำหรับเทพต่างๆ ของโรมันโบราณ โรมันโบราณ ต่อมาก็ได้รับการสร้างใหม่ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 2 
แต่ตัวสิ่งก่อสร้างจะอุทิศให้แก่เทพเท่าใดนั้นก็ยังคงเป็นเรื่องที่โต้แย้งกันอยู่ คำว่า “แพนธีอัน” โดยทั่วไปในปัจจุบันหมายถึงอนุสาวรีย์ที่เป็นที่เก็บศพของคนสำคัญ  แพนธีอันเป็นสิ่งก่อสร้างจากสมัยโรมันที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุดสิ่งหนึ่ง และได้รับการใช้สอยตลอดมาในประวัติศาสตร์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ก็ใช้เป็นคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ที่อุทิศให้ “พระแม่มารีและผู้พลีชีพเพื่อศาสนา”  ตัวตึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโดมขนาดใหญ่ที่เก่าที่สุดในกรุงโรม  ความสูงของช่องตา (oculus) บนเพดานและเส้นผ่าศูนย์กลางของช่องวัดจากด้านในเท่ากับ 43.3 เมตรเท่ากัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สถาปัตยกรรมโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Rome (Italy, October 2019) - 275 (50589571796).jpg|โดมแพนธีอัน
ไฟล์:Roma40.jpg|เพดานหลุม
ไฟล์:Pantheon (Rome) - Dome.jpg|ช่องตาบนเพดาน
ไฟล์:Pantheon_panorama%2C_Rome_-_6.jpg|
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
พนธีอัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
แพนธีอัน

__NOTOC__
แพนธีอัน อาจจะหมายถึง- เทพทั้งปวง (Pantheon (gods)) - หมายถึงกลุ่มเทพ หรือ พระเจ้าในตำนานเทพหรือศาสนา - ตึกแพนธีอัน (Pantheon, Rome) - เทวสถานโรมันในกรุงโรมที่สร้างราว ค.ศ. 125
สาธารณรัฐเวนิส

สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส หรือ สาธารณรัฐเวนิส (Republic of Venice หรือ Venetian Republic, Serenissima Repubblica di Venezia) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic)

**ประวัติ**
เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux”  ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ”  ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เวนิส - ดยุกแห่งเวนิส 
สาธารณรัฐเวนิส
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ว
ว
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มิถุนายน 24

* โตโกยกเลิกโทษประหารชีวิต  (บีบีซี)- จีนบล็อกเว็บกูเกิล  (เดอะ การ์เดียน)- สหรัฐอเมริกาจะส่งเอกอัครราชทูตไปประจำอยู่ในซีเรีย ภายหลังจากที่ไม่มีผู้เข้ารับตำแหน่งมานานกว่า 4 ปี  (อัล-อราบิญา)
}
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Ferdinand I, Kaiser des Heiligen Römischen Reiches) (10 มีนาคม ค.ศ. 1503 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1558 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564 นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและพระมหากษัตริย์แห่งฮังการีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1526 และทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 จนเสด็จสวรรคต
หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีผู้ทรงพระอนุชาเขยของพระองค์เสด็จสวรรคต แฟร์ดีนันท์ก็ทรงปกครองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและฮังการี และเมื่อจักรพรรดิคาร์ลสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1556 แฟร์ดีนันท์ก็กลายเป็นผู้สืบตำแหน่งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อในปี ค.ศ. 1558 ขณะที่จักรวรรดิสเปน ราชอาณาจักรเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลี ดัชชีมิลาน, เนเธอร์แลนด์ของฮับส์บูรก์ และแคว้นฟรองช์-กงเตตกไปเป็นของ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ล

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค- จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- จักรวรรดิสเปน- ราชอาณาจักรเนเปิลส์- ราชอาณาจักรซิซิลี- รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2046
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฮังการี
หมวดหมู่:ผู้ปกครองออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามอิตาลี
หมวดหมู่:ดยุกแห่งคารินเทีย
หมวดหมู่:เคานต์แห่งทีโรล
หมวดหมู่:ผู้ปกครองสติเรีย
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินีนาถ

(Queen regnant)
หมวดหมู่:ราชินี
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ผู้ปกครองที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดิน
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์

เฮนรี สจวต พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งชาวสกอต หรือ เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ (Henry Stuart, Lord Darnley) (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระราชสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เฮนรีเสด็จสวรรคตเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 ที่เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ - ราชวงศ์สจวต 

หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:เจ้าชายพระราชสวามี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2088
หมวดหมู่:ขุนนางสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พระราชสวามี
หมวดหมู่:ราชวงศ์สจวต
หมวดหมู่:บุคคลจากลีดส์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งออลบานี
เทวสถานเวสตา

เทวสถานแห่งเวสตา (langx|en|:En:Temple of Vesta; Aedes Vestae) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จตุรัสโรมัน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมันในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน