Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง

เสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง (voiced velar fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา แต่ไม่ปรากฏในภาษาไทยในปัจจุบัน จะมีเสียงภาษาไทยสมัยโบราณคือ ตัว ฅ สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ ⟨ɣ⟩ เป็นรูปแปรหนึ่งของตัวอักษรกรีก γ (แกมมา) ซึ่งแทนเสียงนี้ในภาษากรีกสมัยใหม่ (เป็นสัญลักษณ์คนละตัวกับ ⟨ɤ⟩ ซึ่งแทนเสียงสระเออะ/เออของภาษาไทย) นอกจากนี้ บางครั้งมีการใช้สัญลักษณ์ ⟨ɣ⟩ แทนเสียงเปิด เพดานอ่อน (velar approximant) แต่ที่จริงหากเขียนโดยมีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรกำกับอยู่ด้วยเป็น ⟨ɣ̞⟩ หรือ ⟨ɣ˕⟩ ก็จะถูกต้องกว่า

**ลักษณะ**
ลักษณะต่าง ๆ ของเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง ได้แก่- ลักษณะการออกเสียง เป็นเสียงเสียดแทรก กล่าวคือ เสียงนี้เกิดจากการบีบกลุ่มลม (ที่มาจากปอด) ให้ผ่านช่องแคบ ๆ บริเวณตำแหน่งการเกิดเสียง- ตำแหน่งเกิดเสียง เป็นเสียงจากเพดานอ่อนหรือกัณฐชะ กล่าวคือ เสียงนี้เกิดจากการยกลิ้นส่วนหลัง (โคนลิ้น) ขึ้นไปใกล้เพดานอ่อน (ส่วนหลังของเพดานปาก) แต่ไม่แตะสนิท เหลือช่องแคบ ๆ ให้ลมพอจะผ่านในลักษณะเสียดแทรกออกไปได้ตลอด- ลักษณะเสียงพูด เป็นเสียงก้องหรือโฆษะ กล่าวคือ เส้นเสียงจะสั่นขณะที่ออกเสียงนี้- เสียงนี้เป็นเสียงพยัญชนะช่องปาก กล่าวคือ ลมจะถูกปล่อยให้ออกมาทางปาก (ไม่ใช่ทางจมูก)- เสียงนี้เป็นเสียงพยัญชนะกลางลิ้น กล่าวคือ เสียงนี้เกิดขึ้นจากการที่กระแสลมถูกปล่อยให้ผ่านออกมาเหนือบริเวณกลางแผ่นลิ้น มากกว่าจะออกไปทางข้างลิ้น- กลไกกระแสลม เป็นกระแสลมออกจากปอด กล่าวคือ เสียงนี้เกิดขึ้นจากการดันกระแสลมออกจากปอดและผ่านทางช่องเสียง มากกว่าที่จะเกิดจากช่องเส้นเสียงหรือจากปากโดยตรง

**การปรากฏ**

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Barbosa, Plínio A. (2004), "Brazilian Portuguese", Journal of the International Phonetic Association 34 (2): 227-232. - Cruz-Ferreira, Madalena (1995), "European Portuguese", Journal of the International Phonetic Association 25 (2): 90-94. - Mateus, Maria Helena & Ernesto d'Andrade (2000), The Phonology of Portuguese, Oxford University Press, ISBN 0-19-823581-X- Okada, Hideo (1991), "Japanese", Journal of the International Phonetic Association 21 (2): 94-97. - Shosted, Ryan K. & Chikovani Vakhtang (2006), "Standard Georgian", Journal of the International Phonetic Association 36 (2): 255-264. - Wheeler, Max W (2005), written at Oxford, The Phonology Of Catalan, Oxford University Press, ISBN 0-19-925814-7
เสียดแทรก เพดานอ่อน ก้อง
เด็กชายปอกผลไม้ (คาราวัจโจ)

เด็กชายปอกผลไม้ (ภาษาอังกฤษ: Boy Peeling Fruit) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่มูลนิธิโรเบอร์โต ลอนกีห์, โรมในประเทศอิตาลี  
ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1592  ถึงปี ค.ศ. 1593 เป็นงานที่เชื่อกันว่าเป็นงานชิ้นแรกของคาราวัจโจที่เขียนไม่นานหลังจากมาถึงโรมจากมิลานในกลางปี ค.ศ. 1592 ที่อยู่ระหว่างนี้ไม่ทราบแน่นอนแต่ตามคำกล่าวของจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) คาราวัจโจพักอยู่ระยะหนึ่งกับพันดุลโฟ พุชชิที่วังโคโลนนา แต่ไม่นานก็ย้ายเพราะไม่พอใจในวิธีที่พุชชิปฏิบัติด้วย (พุชชิให้แต่ผักเขียวกับผู้ที่พักอยู่ในบ้านจนคาราวัจโจตั้งชื่อเล่นให้ว่า “มอนซิยอร์สลัด”) ในช่วงนั้นคาราวัจโจกก็อปปีงานศาสนาให้พุชชิแต่ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่  ในขณะเดียวกันก็เขียนงานสองสามชิ้นของตนเองที่รวมทั้งงานชิ้นนี้ซึ่งอาจจะวาดหลังจากที่พำนักกับมันชินิ และเมื่อไปทำงานกับจุยเซ็ปปิ เซซาริ หรือ “คาวาเลียร์ดาร์ปิโน” ช่างเขียนคนโปรดของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 ผู้เป็นช่างเขียนที่มีความสำเร็จดีในเวิร์คช็อพที่คล้ายโรงงาน ระหว่างนั้นคาราวัจโจก็ได้แต่เขียน “ดอกไม้และผลไม้” 
งาน  “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นงานที่เขียนสำหรับขายนอกเวิร์คช็อพแต่เป็นงานที่ยึดจากดาร์พิโนโดยคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ (Scipione Borghese) ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับงานเขียนระยะแรก ๆ ของคาราวัจโจอีกสองชิ้น “บาคคัสไม่สบาย” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” แต่ก็ไม่เป็นที่ทราบว่ามาอยู่ในความเป็นเจ้าของโดยเซซาริได้อย่างไร
ผลไม้ที่ปอกยังเป็นปริศนา ว่ากันว่าอาจจะเป็นลูกแพร์ หรืออาจจะเป็นลูกเน็คตารีน หรือพลัม ซึ่งกลิ้งอยู่หลายลูกบนโต๊ะ แต่ผลไม้พวกนี้ไม่ใช่ผลไม้ที่ต้องปอก บ้างก็สันนิษฐานว่าเป็นส้มเบอร์กาม็อท  ซึ่งเป็นส้มที่มีรูปร่างเหมือนลูกแพร์ที่ปลูกกันในอิตาลี แต่ก็ถูกค้านว่าส้มเบอร์กาม็อทเปรี้ยวเกินกว่าที่กินได้
ภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพชีวิตประจำวันง่าย ๆ แต่ต่างจากภาพชนิดเดียวกันภาพอื่น ๆ ตรงที่เด็กผู้ชายในภาพดูไม่เป็นเด็กพื้นบ้าน แต่แต่งตัวเรียบร้อยสะอาดและแทนที่จะเป็นเด็กซนมอมแมมน่ารัก ภาพอาจจะเป็นอุปมานิทัศน์ตรงการใช้ผลไม้เป็นสัญลักษณ์ของภาพเขียนในสมัยเรอเนสซองซ์ นักวิชาการจอห์น ที. สไปค์ตั้งข้อเสนอเมื่อไม่นานมานี้ว่าเด็กชายในภาพแสดงความยับยั้งตัวเองโดยไม่เลือกผลไม้อื่นที่หวาน (ผลไม้แห่งความบาป) บนโต๊ะแต่เลือกส้มเบอร์กาม็อทแทนที่  แต่ความคิดนี้ไม่เป็นที่ยอมรับกัน
ผู้เป็นแบบหน้าตาคล้ายกับเทวดาในภาพ “นักบุญฟรานซิสปลื้ม” และเด็กผู้ชายที่แต่งตัวเป็นคิวปิดทางด้านซ้ายสุดในภาพ “นักดนตรี” ทั้งสองภาพเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1595  ถึงปี ค.ศ. 1597  
ภาพนี้มีหลายก็อปปี ในปี ค.ศ. 1996 จอห์น ที. สไปค์เป็นผู้บ่งว่าเป็นงานต้นฉบับของคาราวัจโจในการประมูลภาพเขียนในปีนั้น

**อ้างอิง**
 ผลไม้ของคาราวัจโจ- ภาพเขียนที่ไม่ใช่ภาพเขียนศาสนาของคาราวัจโจ date=2005-12-03 
*Peter Robb, “M” (1998) ISBN 0-312-27474-2ISBN 0-7475-4858-7

**ดูเพิ่ม**
คาราวัจโจ
*ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 มีนาคม 2

* ศาลอาญานัดไต่สวนคดีที่แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สนธิ ลิ้มทองกุล ฟ้องหมิ่นประมาทแกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ วีระ มุสิกพงศ์ จตุพร พรหมพันธุ์ ก่อแก้ว พิกุลทอง อดีตผู้ดำเนินรายการความจริงวันนี้ ที่กล่าวหาว่าโจทย์เป็นบุคคลล้มละลาย สร้างความเสียหายจากการยึดทำเนียบรัฐบาล และกล่าวหาโจทย์ว่าเป็นกบฏ  (เอเอสทีวี)- ทนายความพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สุวัตร์ อภัยภักดิ์ 21 แกนนำพันธมิตรที่ถูกกองบัญชาการตำรวจนครบาลออกหมายจับนั้น จะไปรับทราบข้อกล่าวหาพร้อมกันทั้งหมดในวันที่ 30 มีนาคม จากกเดิมวันที่ 6 มีนาคม และยังเรียกร้องให้สำนักงานตำรวจแห่งชาติเปลี่ยนตัวพนักงานสอบสวนในคดีนี้ด้วย  ( เอเอสทีวี)- สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี จะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานพิธีเปิดเส้นทางรถไฟสายหนองคาย-ท่านาแล้ง ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552( การรถไฟแห่งประเทศไทย)- ประธานาธิบดีโจเอา เบร์นาร์ดู วีเอรา ของประเทศกินี-บิสเซา ถูกสังหารโดยทหาร สันนิษฐานว่าเป็นการแก้แค้นให้กับผู้บัญชาการกองทัพซึ่งถูกระเบิดเสียชีวิตก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วโมง  (MCOT News)
}
ขนมขี้หนู

ขนมขี้หนู เป็นขนมไทยโบราณ บ้างเรียก ขนมทราย ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำเชื่อม โรยหน้าด้วยมะพร้าว การรับประทาน ตักใส่ภาชนะ (จานแบน ๆ) โรยด้วยมะพร้าวแก่ขูดฝอยตามชอบ (ไม่ใช่มะพร้าวซึก) ขนมที่ดีจะต้องเป็นเหมือนเม็ดทรายละเอียด ร่วนซุย ไม่จับเป็นก้อน หวานเล็กน้อย หอมชื่นใจเมื่อทาน

**อ้างอิง**
 ข้อมูล จากหนังสือของดีเมืองเพชร 1969
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา

โรงเรียนศรีชมภูวิทยา (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170

**ประวัติโรงเรียน**
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528
ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537
อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่น ๆ

**อ้างอิง**
 ประวัติโรงเรียนศรีชมภูวิทยา 20 ปี, สองทศวรรษ ศรีชมภูวิทยา, 2548

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของโรงเรียนอย่างเป็นทางการ date=2018-12-27 
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ
หมวดหมู่:อำเภอโซ่พิสัย
มาร

ไฟล์:Devil's portrait, Herman the Recluse, Codex Gigas, Benedictine monastery of Podlažice, early 13th century.jpg|thumb|right|200px|ภาพที่พรรณาถึงลักษณะของมารดังที่พบเห็นในโคเด็กซ์ กิกาส
ไฟล์:022 devil representation.JPG|thumb|200px|ประติมากรรมปีศาจในพิพิธภัณฑ์ปีศาจในเคานาส, ลิทัวเนีย
มาร (devil; διάβολος หรือ diávolos = 'slanderer' หรือ 'accuser') เป็นเทวดาใจบาปที่คอยขัดขวางการทำดี และเป็นบุคลาธิษฐานของความชั่วร้าย ในศาสนาอับราฮัมถือว่ามารคือซาตาน โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ถือว่ามารเป็นบุคคลแรก ๆ ที่เป็นปฏิปักข์กับพระเป็นเจ้า

**ศาสนาพุทธ**
ในศาสนาพุทธเชื่อว่าท้าววสวัตตี คือเทพบุตรมารผู้เป็นจอมเทพในสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี

**ศาสนาคริสต์**
ศาสนาคริสต์เชื่อว่ามารคือหัวหน้าของพวกเทวดาตกสวรรค์ เขามีอำนาจเหนือโลกและอยู่เบื้องหลังการทำบาปต่าง ๆ เช่น เป็นงูที่ล่อลวงอาดัมกับเอวาให้กินผลไม้ต้องห้าม แต่ในการพิพากษาครั้งสุดท้าย มารจะถูกโยนลงไปในบึงไฟแล้วทุกข์ทรมานในนั้นตลอดไป

**ศาสนาอิสลาม**
ศาสนาอิสลามเรียกซาตานว่าชัยฏอน

**อ้างอิง**
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม- อ้างหนังสือ|ผู้แต่ง = ราชบัณฑิตยสถาน|ชื่อหนังสือ = พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 |จังหวัด = พิมพ์ครั้งที่ ๒, กรุงเทพฯ|พิมพ์ที่ = ราชบัณฑิตยสถาน|ปี = 2556|ISBN = 978-616-7073-80-4|จำนวนหน้า = 1,544- อ้างหนังสือ| ชื่อหนังสือ = พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011| จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = สมาคมพระคริสตธรรมไทย| ปี = 2555| ISBN = 978-6-6167218-71-7- The Origin of Satan, by Elaine Pagels (Vintage Books, New York 1995) explores the development, the "demonization" of the character of Satan against the background of the bitter struggle between the early Church and the Synagogue to be the legitimate heir of ancient Hebrew religious tradition. She discusses how Satan becomes a figure that reflects our own hatreds and prejudices, and the struggle between our loving selves and our fearful, combative selves.- The Old Enemy: Satan & the Combat Myth, by Neil Forsyth (Princeton, New Jersey, 1987) seeks to show how Satan emerged from ancient mythological traditions and is best understood not as a principle of evil, but as a narrative character in the context of "the Combat Myth". Forsyth tells the Devil's story from the Epic of Gilgamesh through to the writings of St. Augustine.- The Devil: Perceptions of Evil from Antiquity to Primitive Christianity, by Jeffrey Burton Russell (Meridian, New York 1977) is "a history of the personification of evil" which, to make things clear, he calls "the Devil". Accessible and engaging, full of photographs illustrating the text, this is the first of a four volume series on the history of the concept of the Devil. The following volumes are, Satan: The Early Christian Tradition, Lucifer: The Devil in the Middle Ages, and Mephistopheles: The Devil in the Modern World.- The Devil in Legend and Literature, by Maximilian Rudwin (Open Court, La Salle, Illinois, 1931, 1959) is a compendium of "the secular and sacred adventures of Satan."

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Catholic Encyclopedia-  Children of the Devil date=2009-07-30 -  The Devil - Unjustly Maligned date=2008-07-19 

หมวดหมู่:ปิศาจ
หมวดหมู่:ซาตาน
หงฉี

รถยนต์ต้นแบบ หงฉี เอชคิวดี แสดงในงานช่างไห่ออโต้โชว์ 2005
ไฟล์:HK Central Chater Road Classic Car Club of HK Sunday Red Flag FAW Group Hongqi Vehicle 6.JPG|thumb|right|รถยนต์หงฉี CA770 รุ่นปี พ.ศ. 2517 ในงานแสดงรถยนต์คลาสสิกที่ฮ่องกง พ.ศ. 2551
ไฟล์:Another Chinese copy of an Audi 100 seen near People's Square in Shanghai.jpg|thumb|right|รถยนต์หงฉีรุ่นหนึ่ง พบในเมืองช่างไห่ มีลักษณะคล้ายคลึงกับรถยนต์ออดี้รุ่น 100
FAW HONGQI H9 รถรับประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในไทย
หงฉี (FAW Hongqi, s=红旗, แปลชื่อตรงตัวหมายถึง "ธงแดง") เป็นยี่ห้อรถยนต์หรู ของบริษัทเอฟเอดับเบิลยู (เฟิร์สออโตโมบิลเวิร์คส์ (First Automobile Works)) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน สาธารณรัฐประชาชนจีน เอฟเอดับเบิลยูเริ่มผลิตรถยนต์หงฉีรุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2501 คือ หงฉี CA72 เป็นรถเก๋งหรือลีมูซีนที่ใช้แบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถ Chrysler รุ่นปี พ.ศ. 2498 หงฉีในสมัยต่อมาได้รับสิทธิ์ในการใช้รูปทรงหรือแบบโครงสร้างพื้นฐานตัวรถของรถยนต์ยี่ห้ออื่น เช่น เอาดี้, ลิงคอล์น, โตโยต้า เป็นต้น ซึ่งเข้าร่วมลงทุนกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยูในขณะนั้น ๆ
ในปี พ.ศ. 2549-2553 เอฟเอดับเบิลยูใช้ยี่ห้อหงฉีกับรถยนต์หรูรุ่น HQ3 ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการออกแบบและพัฒนาต่อยอดจากรถยนต์โตโยต้า คราวน์ (ในขณะนั้นโตโยต้าได้ร่วมกิจการร่วมค้ากับเอฟเอดับเบิลยู  และบริษัทอื่น ๆ ในจีน) นอกจากนี้ยังได้แสดงรถยนต์ต้นแบบต่าง ๆ ในนามหงฉี เช่น รถลีมูซีนต้นแบบ หงฉี เอชคิวดี ในงานช่างไห่ออโตโชว์ 2005, รถต้นแบบ หงฉี เอชคิวอี และหงฉี เอสยูวี ในงานเป่ย์จิงออโตโชว์ 2008
ปัจจุบันยังคงมีการผลิตรถหงฉีอยู่ โดยในปี พ.ศ. 2557 เว็บไซต์ทางการของหงฉีได้แสดงรถรุ่น L5 และรุ่น H7 
FAW HONGQI H9 ที่จะใช้ในการรับ ประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ในงานประชุม APEC 2022 ที่ประเทศไทย ว่ามีความสวยงาม หรูหรา และโดดเด่น บริษัท FAW Thailand มีความยินดีอย่างยิ่งและเป็นส่วนหนึ่งของงานประชุมนี้ เราได้เตรียมรถคันนี้มาตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ 2565 ดูแลการจัดส่งและ บำรุงรักษารถเป็นอย่างดีอย่างต่อเนื่องเพื่องานนี้โดยเฉพาะ

**รุ่นรถยนต์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ - เว็บไซต์รถยนต์หงฉีอย่างเป็นทางการ date=2014-06-27  
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของจีน
โจชัว เรย์โนลส์

เซอร์โจชัว เรย์โนลส์ (ภาษาอังกฤษ: Joshua Reynolds, RA FRS FRSA) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน
โจชัว เรย์โนลส์เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 ที่เมืองพลิมตันในเดวอนในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ เรย์โนลด์เป็นผู้สนับสนุนการเขียนที่เรียกว่า “Grand Style” ที่เป็นการเขียนที่สร้างภาพอุดมคติจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องสมบูรณ์แบบ เรย์โนลด์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของราชสถาบันศิลปะ เรย์โนลด์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์จากพระเจ้าจอร์จที่ 3

**ดูเพิ่ม**
 ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพเขียนที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์ date=2012-04-17 

**สมุดภาพ**
ไฟล์:Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond.jpg|ชาร์ลส์ เล็นน็อกซ์ ดยุคแห่งริชมอนด์ที่ 3ค.ศ. 1758
ไฟล์:Joshua Reynolds - John Julius Angerstein.jpg|จอห์น จูเลียส แองเกิลสไตน์ค.ศ. 1765
ไฟล์:1st Marquess Hertford.jpg|ภาพเหมือนของมาร์ควิสแห่งฮาร์ทฟอร์ดที่ 1ค.ศ. 1785
ไฟล์:Anne Bingham by Joshua Reynolds.jpg|แอนน์ บิงแฮม
ไฟล์:Cupid as Link Boy by Joshua Reynolds.jpg|คิวปิด
ไฟล์:Duchess of Devonshire by Joshua Reynolds.jpg|ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์และลูก
ไฟล์:Maria Anne Fitzherbert1788.jpg|แอนน์ มาเรีย ฟิทซเฮอร์เบิร์ต
ไฟล์:Reynolds - Lavinia, Countess Spencer.jpg|เคานเตสลัตวิเนีย สเปนเซอร์
ไฟล์:Reynolds.clive.750pix.jpg|จอร์จ ไคลฟ์และครอบครัวค.ศ. 1765
ไฟล์:Self-portrait_c.1747-9_by_Joshua_Reynolds_(2).jpg|ภาพเหมือนตนเองค.ศ. 1748
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2266
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:เซอร์
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์
ทอมัส เกนส์เบรอ

ทอมัส เกนส์เบรอ (Thomas Gainsborough) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และจิตรกรรมภูมิทัศน์ 

**ชีวิตและงาน**

**ซัฟฟอล์ก**
ทอมัส เกนส์เบรอเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 ที่เมืองซัดบรีในซัฟฟอล์กในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 บิดาของเกนส์เบรอเป็นช่างทอผ้าที่มีธุรกิจเกี่ยวกับขนแกะ เมื่ออายุได้สิบสามปีเกนส์เบรอก็เขียนภาพวาดเส้นด้วยดินสอที่ทำให้บิดาประทับใจจนส่งไปเรียนศิลปะที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1740 เกนส์เบรอเริ่มการฝึกกับช่างแกะภาพพิมพ์ฮิวเบิร์ต เกรฟล็อต (Hubert Gravelot) แต่ต่อมามีส่วนเกี่ยวข้องกับวิลเลียม โฮการ์ธ (William Hogarth) และโรงเรียนของโฮการ์ธ ผู้ที่เกนส์เบรอนับถือคนหนึ่งคือฟรานซิส เฮย์แมน (Francis Hayman) ในช่วงนั้นเกนส์เบรอช่วยตกแต่งมูลนิธิโรงเลี้ยงเด็กทอมัส โครัม (Thomas Coram Foundation for Children) และกล่องอาหารค่ำที่ สวนว็อกซฮอลล์ (Vauxhall Gardens) 
ในคริสต์ทศวรรษ 1740 เกนส์เบรอแต่งงานกับมาร์กาเร็ต เบอรร์ ลูกสาวนอกสมรสของเฮนรี สคูดามอร์ ดยุคแห่งโบฟอร์ตที่ 3 (Henry Scudamore, 3rd Duke of Beaufort) ผู้ให้ค่าใช้จ่ายแก่คู่สมรส £200 ต่อปี งานของเกนส์เบรอช่วงนั้นส่วนใหญ่เป็นจิตรกรรมภูมิทัศน์ยังขายไม่ค่อยได้ เกนส์เบรอกลับไปซัดบรีในปี ค.ศ. 1748-ค.ศ. 1749 และเริ่มตั้งใจเขียนภาพเหมือน 
ในปี ค.ศ. 1752 เกนส์เบรอและครอบครัวซึ่งขณะนั้นมีลูกสาวสองคนย้ายไปอิพสวิค  เกนส์เบรอเริ่มได้รับสัญญาจ้างวาดภาพเหมือนแต่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าและผู้ดีท้องถิ่น เกนส์เบรอต้องขอยืมเงินใช้

**ดูเพิ่ม**
 ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของทอมัส เกนส์เบรอที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของทอมัส เกนส์เบรอที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

**สมุดภาพ**
ไฟล์:Gainsborough - The Painters Daughters Chasing a Butterfly.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอไล่ผีเสื้อ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Landscape in Suffolk - Google Art Project.jpg|“ภูมิทัศน์ของซัฟฟอล์ก”(ค.ศ. 1748)
ไฟล์:The Painter's Daughters with a Cat, by Thomas Gainsborough 017.jpg|“ลูกสาวสองคนกับแมว” (ราว ค.ศ. 1759)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 019.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอสองคน มอลลีและเพ็กกี”(ค.ศ. 1760)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 012.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอ แมรี” (ค.ศ. 1777)
ไฟล์:GAINSBOROUGH River Landscape.jpg|“ภูมิทัศน์แม่น้ำ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough 024.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง” (ค.ศ. 1754)
ไฟล์:Gainsb7.jpg|“สตรีในชุดสีน้ำเงิน” (ราว ค.ศ. 1770)
ไฟล์:Karl Friedrich Abel by Thomas Gainsborough.jpg|“ภาพเหมือนของคีตกวี คาร์ล ฟรีดริช เอเบลกับไวโอลาและแกมบา” (ราว ค.ศ. 1765)
ไฟล์:Thomas Gainsboroguh Georgiana Duchess of Devonshire 1783.jpg|“จอร์เจียนา ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”(ค.ศ. 1783)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 023.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง”(ค.ศ. 1787)
ไฟล์:4thDukeOfArgyll.jpg|“จอห์น แค็มพเบลล์ดยุคแห่งอากาล์ยที่ 4” (ค.ศ. 1767)
ไฟล์:Thomas Gainsborough Lady Georgiana Cavendish.jpg|สตรีไม่มีนามเดิมเรียกว่า “จอร์เจียนาดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Mrs. Richard Brinsley Sheridan .jpg|“มิสซิสริชาร์ด บี เชอริดัน” (ค.ศ. 1785-86)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 005.jpg|“เด็กหญิงกับหมาและเหยือก” (ค.ศ. 1785)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2270
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลซัฟฟอล์ก
สุลต่านเฒ่า

สุลต่านเฒ่า (Der alte Sultan) คือเทพนิยายเยอรมันเรื่องหนึ่งรวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ นิทานเบอร์ 48

**บทสรุป**
สุนัขของชาวนาตัวหนึ่ง มีนามว่าสุลต่าน ได้แก่เฒ่า และวันหนึ่ง ชาวนาบอกภรรยาเขาว่า เขาจะยิงสุลต่านทิ้งเสีย  สุลต่านได้ยิน  หมาป่าบอกสุนัขตัวนี้ว่า ชาวนาและภรรยาจะให้ลูกของพวกเขามาเปลี่ยนหญ้าวันต่อไป และหมาป่าวางแผนว่าจะลักพาตัวเด็กไป  สุลต่านต้องวางมาดว่าจะไล่จับหมาป่า และนำเด็กกลับมา  ชาวนาและภรรยาจึงจะไม่ฆ่าสุลต่านซะ
แผนการของหมาป่าประสบความสำเร็จ และชาวนาปลื้มมากที่เขาให้ภรรยาทำซุปขนมปังให้สุลต่าน เพราะสุนัขนี้ไม่มีฟันเคี้ยวไม่ได้
หมาป่าบอกให้สุลต่านให้มองข้ามการขโมยแกะของหมาป่า สุลต่านไม่ยอม  เมื่อหมาป่าลองขโมยอีก สุลต่านเห่าส่งเสียง  หมาป่าท้าทายสุนัขนี้ และกลับมากับหมูป่าสำหรับครั้งที่สอง  สุลต่านก็หาได้แค่แมวสามขาตัวหนึ่งเท่านั้น  แต่หมาป่าและหมูป่าเข้าใจผิดคิดว่าแมวน่ากลัว เลยพวกเขาไปแอบซ่อนตัว  พวกเขาทั้งสองอับอายที่โดนค้นพบด้วยความกลัว จึงตกลงเป็นมิตรสหาย

**ลิงก์**
 Old Sultan date=2009-03-20  (อังกฤษ)- Old Sultan (อังกฤษ)-  Old Sultan: With modern illustrations date=2009-02-23  (อังกฤษ)
หมวดหมู่:พี่น้องตระกูลกริมม์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
พระเยซูเหลือง (โกแก็ง)

ดูบทความหลักที่ การตรึงกางเขนของพระเยซู
พระเยซูเหลือง (Le Christ jaune; The Yellow Christ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปอล โกแก็ง จิตรกรชาวฝรั่งเศสในลัทธิประทับใจยุคหลัง ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ออลไบรต์-นอกซ์
ปอล โกแก็งเขียนภาพ "พระเยซูเหลือง" ระหว่างฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1889 พร้อมกับภาพ "พระเยซูเขียว" ที่ปงตาแวน ซึ่งถือกันว่าเป็นงานสำคัญของการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี
กางเขนแห่งเทรมาโล, ศิลปินไม่ทราบนาม, 189 x 133 ซม
โกแก็งไปเที่ยวปงตาแวนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1886 และกลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1888 และพักอยู่จนเดือนตุลาคมเมื่อกลับไปพบกับฟินเซนต์ ฟัน โคค ที่อาร์ลเป็นเวลาเพียงสองเดือน เมื่อต้นปี ค.ศ. 1889 โกแก็งก็กลับไปปงตาแวนอีกครั้งและพักอยู่ที่นั่นจนฤดูใบไม้ผลิปีต่อมา ระหว่างนั้นโกแก็งก็เขียนภาพ "พระเยซูเหลือง"
"พระเยซูเหลือง" เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19  ทางเหนือของฝรั่งเศสเมื่อสตรีเบรตองมาพบและสวดมนต์ด้วยกัน ความศรัทธาร่วมกันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงบนกางเขน โกแก็งตัดเส้นหนักบนร่างของพระเยซูและไม่ใช้แสงเงามากเท่าบนตัวผู้หญิงที่ล้อมรอบอยู่ข้างล่างภาพ สีเหลือง แดง และเขียวของภูมิทัศน์ทำให้สีเหลืองของพระเยซูยิ่งเด่นขึ้น การใช้ขอบคันที่หนักและเน้นความแบนราบเป็นลักษณะการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี

**อ้างอิง**
- Gauguin et le Christ jaune, Musée de Pont-Aven, (24 June - 2 October) 2000  ISBN 2-910128-21-0

**ดูเพิ่ม**
ปอล โกแก็ง
*การตรึงกางเขนของพระเยซู
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:ปอล โกแก็ง 
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1880
เลด เซพเพลิน

เลด เซพเพลิน (Led Zeppelin) เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511 โดยจิมมี เพจ (กีตาร์), โรเบิร์ต แพลนต์ (ร้องนำ), จอห์น พอล โจนส (เบส, คีย์บอร์ด) และจอห์น บอนแฮม (กลอง)  ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลวงแรกๆ  เช่นเดียวกับ ดีพ เพอร์เพิล และแบล็ก แซบบาธ
เลด เซพเพลินได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูง สามารถขายอัลบั้มได้ถึง 300 ล้านแผ่นทั่วโลก  และ 111.5 ล้านแผ่น เฉพาะในสหรัฐอเมริกา  ได้รับการจัดอันดับจาก VH1 ให้เป็นวงดนตรีร็อกยอดเยี่ยมอันดับ 1  และได้รับการยกย่องจากนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็น "วงดนตรีที่ "เฮฟวี่" ที่สุดตลอดกาล" และ "วงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน ทศวรรษ 1970" 
เลด เซพเพลิน ได้ยุบวงลงในปี พ.ศ. 2523 หลังจากมือกลองคือ จอห์น บอนแฮม เสียชีวิตจากอาการสำลักเนื่องจากดื่มเหล้าหนัก  แต่สมาชิกที่เหลือของวงยังกลับร่วมแสดงอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกสามคนที่เหลือ ได้แสดงคอนเสิร์ตร่วมกันที่กรุงลอนดอน โดยมี เจสัน บอนแฮม บุตรชายของจอห์น บอนแฮม เล่นในตำแหน่งมือกลอง
เลด เซพเพลิน มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้แก่ Communication Breakdown ,Whole Lotta Love ,Black Dog ,Rock and Roll, Stairway to Heaven เป็นต้น
โดยบทเพลง "Stairway to Heaven" ถูกจัดอันดับเป็นอันดับ 1 จาก VH1 ให้เป็นเพลงร็อคที่ดีที่สุดตลอดกาล

**ผลงาน**
 1969: Led Zeppelin- 1969: Led Zeppelin II- 1970: Led Zeppelin III- 1971: Led Zeppelin IV (ชื่อที่รู้จักกัน)- 1973: Houses of the Holy- 1975: Physical Graffiti- 1976: Presence- 1979: In Through the Out Door- 1982: Coda

**สมาชิกวง**

**เลด เซพเพลิน**
 โรเบิร์ต แพลนต์ – ร้องนำ, ฮาร์โมนิกา, เพอร์คัสชัน- จิมมี เพจ – กีตาร์- จอห์น พอล โจนส์ – เบส, คีย์บอร์ด- จอห์น บอนแฮม – กลอง

**แขกรับเชิญเมื่อแสดงสด**
 โทนี่ ธอมป์สัน – กลอง (1985)- ฟิล คอลลินส์ – กลอง (1985)- พอล มาร์ติเนซ – เบส (1985)- เจสัน บอนแฮม – กลอง, เครื่องกระทบ (1988, 1995, 2007)- ไมเคิล ลี – กลอง (1995)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Led Zeppelin: Official Site-  Atlantic Records: Led Zeppelin date=2008-12-01 -  Led Zeppelin Official MySpace Page
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:เลด เซพเพลิน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
เปเนโลเป กรุซ

เปเนโลเป กรุซ ซันเชซ (Penélope Cruz Sánchez) เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวสเปน เธอได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวกเมื่อครั้งยังเป็นนักแสดงวัยรุ่นจากผลงานแสดงเรื่อง Jamón, Jamón, La Niña de tus ojos และ Belle époque เธอแสดงในหนังอเมริกันหลายเรื่องอย่างเช่น Blow, Vanilla Sky, และ Bandidas
ครูซเคยได้รับรางวัลโกยา 3 รางวัล, รางวัลยูโรเปียนฟิล์ม 2 รางวัล, รางวัลปาล์มทองคำสาขานักแสดงยอดเยี่ยม และรางวัลแบฟตาใน ค.ศ. 2009 เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Vicky Cristina Barcelona ซึ่งเธอเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมมาแล้วใน ค.ศ. 2006 และเธอได้รับรางวัลแบฟตาสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับนักแสดงฆาบิเอร์ บาร์เดม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บาฮามาส และมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ เลโอ เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 มกราคม 2011) และลูนา เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 กรกฎาคม 2013)

**ผลงานด้านการแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 id=penelope-cruz-mn0000261171- 4851
หมวดหมู่:นักแสดงสเปน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงสเปน

สเปน
หมวดหมู่:ชาวสเปนแบ่งตามอาชีพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศสเปน
หมวดหมู่:นักแสดงชาวยุโรป
พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าชังซู (ค.ศ. 394-491) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เหนือสุดของ สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 394 เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าควังแกโทมหาราช พระองค์เป็นเจ้าชายรัชทายาทในปี ค.ศ. 408 และเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
490
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
หมวดหมู่:มหาราช
ชังซู
สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ

สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ (Slumdog Millionaire) เป็นภาพยนตร์ดรามาสัญชาติอังกฤษใน ค.ศ. 2008 ที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรม Q & A (2005) โดย Vikas Swarup นักเขียนชาวอินเดีย ภาพยนตร์นี้เล่าเรื่อง Jamal Malik ชายวัย 18 ปีจากสลัม Juhu ในมุมไบ เดฟ พาเทลเปิดตัวในภาพยนตร์ในบท Jamal และถ่ายทำภาพยนตร์ในประเทศอินเดีย กำกับโดยแดนนี บอยล์ เขียนบทโดยไซมอน โบฟอย และผลิตโดยคริสเตียน โคลสัน พร้อมเลิฟลีน แทนแดนที่มีเครดิตเป็นผู้ร่วมกำกับ Jamal เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ Kaun Banega Crorepati รายการฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์? ฉบับภาษาฮินดี สร้างความประหลาดใจแก่ทุกคนด้วยการตอบคำถามทั้งหมดถูกต้อง โดยชนะเงินรางวัลถึง INR|2 กรอร์|link=yes (460,000 ดอลลาร์สหรัฐ) เขาเล่าเรื่องชีวิตให้แก่ตำรวจว่าตนสามารถตอบคำถามแต่ละข้อถูกอย่างไรหลังถูกกล่าวหาว่าโกงเกม
หลังฉายรอบเปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์เทลลูไรด์ และภายหลังฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตและเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน จึงมีการฉาย สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ ทั่วโลก โดยออกฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2009 ในอินเดียเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2009 ภาพยนตร์นี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยยกย่องในด้านเนื้อเรื่อง ซาวน์แทร็ก การถ่ายภาพยนตร์ การตัดต่อ การกำกับ และการแสดง (โดยเฉพาะพาเทล) ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ประจำปี 2009 10 รางวัล และชนะ 8 รางวัล ซึ่งถือว่ามากที่สุดสำหรับภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2008 และยังชนะ รางวัลแบฟตา 7 รางวัล รางวัลคริติกส์ชอยส์ 5 รางวัล และโกลเดนโกลบส์ 4 รางวัล อย่างไรก็ตาม คำตอบรับในประเทศอินเดียและชนพลัดถิ่นชาวอินเดียนั้นผสมกัน และตัวภาพยนตร์ตกอยู่ในประเด็นถกเกียงจากการแสดงภาพความยากจนในประเทศอินเดียและปัญหาอื่น ๆ โดยทางฮินดูสถานไทมส์กล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "การโจมตีความภาคภูมิใจในตนเองของอินเดีย"

**เนื้อเรื่อง**

**รางวัลที่ได้รับ**
 รางวัลออสการ์
** สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
** สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
** สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
** สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

**หมายเหตุ**
 iii Fox Searchlight Pictures distributed Slumdog Millionaire theatrically in the United States under a shared distribution agreement with Warner Bros. Pictures; Pathé themselves distributed the film in its native United Kingdom, the studio's native France and through their own distribution division in Switzerland named Monopole-Pathé while other independent distributors released the film in other territories.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 1010048- 64756- 415379- slumdogmillionaire- slumdog_millionaire- Slumdog Millionaire-  Review Essay in Visual Anthropology: Virtue Ethics of Boot Polish and Dosti, as Compared with Slumdog Millionaire
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แดนนี บอยล์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอินเดีย
อาจู

อาจู (阿朱) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน
อาจูเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน มีน้องสาวอีกคนชื่ออาจื่อ ได้พบกับเฉียวฟงครั้งแรกที่ป่าเหง ประทับใจเฉียวฟงในความเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัว และเห็นใจเฉียวฟงเมื่อรู้ว่าเฉียวฟงก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับตน หลังจากนั้นยังได้รับการช่วยเหลือจากเฉียวฟงอีก ที่สุดของความประทับใจที่มีต่อเฉียวฟงคือการที่เฉียวฟงพาอาจูไปหมู่ตึกผู้กล้า เพื่อพาไปรักษากับหมอเทวดา ถึงกับเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ตัดขาดความสัมพันธ์กับชาวยุทธที่เคยคบหาทั่วแผ่นดิน ดังนั้นอาจูจึงมอบความรัก ความเคารพ ให้กับเฉียวฟงอย่างสุดหัวใจ
อาจูเป็นตัวละครแห่งความอาภัพยิ่งนัก ในวัยเด็กต้องพลัดพรากจากบิดามารดาไปอยู่กับคนอื่น เมื่อเติบโตขึ้นได้พบรักกับเฉียวฟง เดินทางร่วมกับเฉียวฟงได้ไม่นาน ชะตาชีวิตช่างโหดร้าย เมื่อเฉียวฟงและอาจูสืบพบฆาตกรที่ฆ่าบิดาและมารดาของเฉียวฟง นั่นก็คือต้วนเจิ้นฉุนบิดาของตนเอง ด้วยความกตัญญูต่อบิดา และความรักที่มีต่อเฉียวฟง ไม่อยากขัดความตั้งใจที่จะแก้แค้นของเฉียวฟงและยังห่วงเฉียวฟงจะมีอันตรายหากเป็นศัตรูกับประเทศต้าหลี่ จึงตัดสินใจปลอมแปลงโฉมเป็นบิดา ออกไปพบกับเฉียวฟง โดยที่เฉียวฟงไม่รู้ว่าเป็นอาจู และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้วนเจิ้นฉุนเป็นบิดาของอาจู และนั่นคือการได้พบกันครั้งสุดท้ายของเฉียวฟงและอาจู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Demi-Gods and Semi-Devils on Baidu Baike-   Demi-Gods and Semi-Devils date=2018-10-30  at cnnovels.com-  English translation of Demi-Gods and Semi-Devils at spcnet.tv/forums date=2012-04-04 
หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
โจวันนี ปีเอโตร เบลโลรี

จิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ หรือ จาน เปียโตร เบลโลริ (ภาษาอังกฤษ: Giovanni Pietro Bellori หรือ Gian Pietro Bellori) (ค.ศ. 1613 - ค.ศ. 1696) เบลโลริเป็นนักเขียนชีวประวัติของศิลปินชาวอิตาลียุคบาโรกคนสำคัญของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 
จิโอวานนิ เบลโลริอาจจะเป็นหลานของนักสะสมของโบราณและนักเขียนฟรานเชสโค อันเจโลนิ (Francesco Angeloni) จิโอวานนิพำนักอยูที่บ้านของอันเจโลนิในกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังได้รับการศึกษาด้านศิลปะจากโดเม็นนิโค แซมปิเอริ (Domenico Zampieri) เมื่อยังหนุ่มเบลโลเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะเซนต์ลูคแต่ศึกษาและเขียนเกี่ยวกับศิลปะคลาสสิกและศิลปะร่วมสมัย  ในปี ค.ศ. 1664 เบลโลริให้ปาฐกถาที่มีอิทธิพลที่สถาบันในหัวข้อ “อุดมคติของศิลปะ”  ในปี ค.ศ. 1672 เบลโลริก็พิมพ์บทปาฐกถานี้เป็นบทนำของหนังสือชีวประวัติของศิลปินก่อนหน้านั้นเล็กน้อยและศิลปินร่วมสมัยภายใต้ชื่อ “Le vite de’ pittori, scultori et architetti moderni” (ชีวิตของจิตรกรสมัยใหม่, ประติมากร, และสถาปนิก)

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะบาโรก 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2156
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
พระนางช็องซุน

พระนางช็องซุน  (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ (1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู

**พระราชประวัติ**
พระนางช็องซุนประสูติในตระกูลร่ำรวยในมณฑลยอจู จังหวัดคยองกี ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ พระนางเป็นธิดาของ คิมฮันกู กับภรรยาตระกูลวอน หลังการการสวรรคตของพระนางจองซองในปี ค.ศ. 1757 พระนางได้รับการเแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปี ค.ศ. 1759 พระนางเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณและมีทักษะด้านวาจาจนเป็นที่น่าชื่นชมของกษัตริย์
ในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ ขุนนางฝ่ายโนรนที่นำโดยตระกูลของพระนางต้องประสบปัญหาอย่างหนักจนส่งผลกระทบต่อพระนางเองเนื่องจากพระนางเป็นผู้นำฝ่ายโนรนสร้างกองกำลังทหารเพื่อยึดอำนาจการปกครองของพระเจ้าช็องโจโดยการพยายามลอบปลงพระชนม์ สุดท้ายถูกปราบปรามลงพระนางได้รับโทษโดยถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเล็กๆภายในพระราชวังในฐานะสมาชิกราชวงศ์คนหนึ่ง 
หลังจากพระเจ้าช็องโจสวรรคตลงพระราชโอรสขึ้นครองบัลลังก์คือพระเจ้าซุนโจในขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1800 ทำให้พระนางช็องซุนกลับมามีอำนาจโดยขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ การสมัยนั้นศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้เข้ามาในโชซอนแต่กลับถูกพระนางสั่งกวาดล้าง จับกุมและประหารบุคคลเหล่านั้น จนพระนางสวรรคตลงในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1805 
1805
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2288
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
พระเจ้าอนโจ

พระเจ้าอนโจ (?–28, ครองราชย์ 18 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 28) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ตามคำกล่าวในซัมกุก ซากี เขาได้ก่อตั้งราชสกุลของ แพ็กเจ

**พระราชประวัติ**
พระเจ้าอนโจ มีพระนามเดิมว่า อนโจ เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (จูมง) ผู้สถาปนาจักรวรรดิโคกูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางโซซอโน พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าทงมย็อง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือเจ้าชายยูรี (พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ)และเจ้าชายพีรยู โดยเจ้าชายยูรีเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางยีโซยา พระมเหสีองค์แรกประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนเจ้าชายพีรยูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน
ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแพ็กเจนั้นพระนางโซซอโนได้พาเจ้าชายพีรยูและเจ้าชายอนโจอพยพลงใต้มาเนื่องจากพระนางยีโซยาได้กลับมาอาณาจักรโคกูรยอ พร้อมกับเจ้าชายยูรี ซึ่งไปเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ เป็นเวลานานพระนางโซซอโนเกรงว่าพระโอรสจะแย่งบัลลังก์กันจึงได้ขอออกมาตั้งอาณาจักรใหม่คืออาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าทงมย็อง สวรรคตเมื่อ 19 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 524) ขณะพระชนม์ได้เพียง 40 พรรษา เจ้าชายยูรีซึ่งเป็นองค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้ายูรี (Yuri) (19 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 18)

**การก่อตั้งและการขยายตัวของแพคเจ**
หลังจากอพยพลงมาทางใต้แล้วพระนางซ็อนโนและขุนนางข้าราชการพร้อมกับประชาชนจึงพร้อมใจกันเชิญเจ้าชายอนโจขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรแพ็กเจ ทรงพระนามว่า พระเจ้าอนโจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 28) ต่อมาทรงโปรดให้ย้ายราชธานีไปยังที่ตั้งของกรุง โซล ในปัจจุบันเนื่องจากมีพวก มัลกัล (บรรพบุรุษของแมนจู) อาศัยอยู่ทางเหนือและมีมณฑลนังนัง ซึ่งเป็นมณฑลหนึ่งที่เคยเป็นของอาณาจักรโชซ็อนโบราณ อาศัยอยู่ที่คาบสมุทรเกาหลี มานานกว่า 400 ปีอาศัยอยู่ทางตะวันออกจึงทรงย้ายราชธานีมาอยู่ทางตะวันตกที่เป็นโซล ในปัจจุบัน ในสมัยของพระองค์อาณาจักรแพ็กเจ มีอาณาเขตทิศเหนือติดอาณาจักรนังนัง ทิศตะวันตกติดอาณาจักรมาฮัน ทิศตะวันออกติดทะเลปั๋วไห่ ทิศใต้ทิศอาณาจักรคายา และอาณาจักรชิลลา

**การสวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ**
พระเจ้าอนโจสวรรคตในปี ค.ศ. 28 (พ.ศ. 571) หลังจากครองราชย์มาได้ 46 ปีสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงมาอยู่ที่พระราชโอรสองค์โตคือ เจ้าชายดารู ซึ่งต่อมาทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้าดารู พระเจ้าอนจอทรงสร้างและวางรากฐานความมั่นคงให้กับแพ็กเจซึ่งปกครองต่อมาอีก 679 ปีและ 31 รัชกาล

**พระราชวงศ์**
พระราชบิดา พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
*พระราชมารดา พระนางโซซอโน ตระกูลซอ
พระเชษฐา
*เจ้าชายพีรยู เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
*พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางยีโซยา

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
นาซี (แก้ความกำกวม)

นาซี อาจหมายถึง- ลัทธินาซี (Nazism) แนวทางการปกครองแบบชาติสังคมนิยม ซึ่งพรรคนาซีใช้ปกครองนาซีเยอรมนี- พรรคนาซี (Nazi Party) นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์- นาซีเยอรมนี (Nazi Germany) ประเทศเยอรมนีภายใต้การปกครองของพรรคนาซี- ภาษาน่าซี (Naxi language) ภาษาในกลุ่มจีน-ทิเบต
** อักษรน่าซี (Naxi script) อักษรที่ใช้เขียนภาษาน่าซี- ข้าวสุก หรือ nasi ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย
** นาซีโกเร็ง (nasi goreng) ข้าวผัดแบบมลายูและอินโดนีเซีย
** นาซีโกเร็งปัตตายา (nasi goreng pattaya) ข้าวผัดแบบมลายู ตั้งชื่อจากเมืองพัทยา
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิอัลบั้มเพลง/การจัดระดับบทความ

=== ระดับโครง**
การจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับโครง ใช้เมื่อบทความมีการใช้ กล่องข้อมูล อัลบั้ม เท่านั้น และมีเนื้อหาเพียงในส่วนของหัวข้อ ขาดสาระสำคัญของบทความไป สามารถเขียนรายละเอียดเพิ่มเติมได้ตลอดเวลา หรือถ้าในกรณีที่ทุกคนที่เริ่มเขียนบทความอัลบั้มเพลง มีข้อมูลและรายละเอียดครบถ้วน สามารถนำมาเขียนใหม่ได้ทั้งหมด โดยแก้ไขปรับเปลี่ยนเนื้อหาและรายละเอียดบางส่วน เช่น โยคีเพลย์บอยส์, ออนเดอะบีช ทุกคนที่ทำการจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับโครง ให้ใส่   ในหน้าพูดคุยของบทความนั้น ดังตัวอย่าง

**ระดับพอใช้**
การจัดบทความในระดับพอใช้ บทความควรประกอบด้วยกล่องข้อมูล อัลบั้ม มีเนื้อหาในส่วนบทนำ เนื้อหาส่วนสำคัญมีค่อนข้างละเอียดแต่อาจจะไม่ครบถ้วนเท่าที่ควร ขาดรายละเอียดของบทความในบางส่วน สามารถแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อหาในบางส่วนให้สมบูรณ์ แต่สรุปโดยรวมคือเมื่อผู้อ่านได้อ่านบทความอัลบั้มเพลงแล้ว เห็นว่าพอที่จะให้ประโยชน์แก่ผู้อ่านพอสมควร เช่น เทกกิงแชนเซส ทุกคนที่ทำการจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับรายชื่อ ให้ใส่   ในหน้าพูดคุยของบทความนั้น ดังตัวอย่าง

**ระดับดี**
การจัดบทความในระดับดี ใช้จัดระดับสำหรับบทความอัลบั้มเพลงที่มีกล่องข้อมูล อัลบั้ม มีเนื้อหาในส่วนบทนำ เนื้อหาส่วนสำคัญครบถ้วนตามหลักวิธีการเขียนบทความ ข้อมูลอ้างอิงและแหล่งข้อมูลอื่นสำหรับผู้อ่านที่สนใจติดตามอ่านในส่วนรายละเอียดอื่น ๆ ของบทความ เนื้อหาสำคัญของบทความสามารถแก้ไขเพิ่มเติมและปรุบปรุงนิดหน่อย เพื่อเป็นการให้ประโยชน์แก่ผู้อ่านได้อย่างครบถ้วน ทุกคนที่ทำการจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับรายชื่อ ให้ใส่   ในหน้าพูดคุยของบทความนั้น ดังตัวอย่าง

**ระดับคุณภาพ**
การจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับคุณภาพ ใช้จัดระดับสำหรับบทความอัลบั้มเพลงที่มีการส่งบทความเข้าคัดเลือกเพื่อให้เป็นบทความคุณภาพของวิกิพีเดีย โดยมีเนื้อหาและรายละเอียดครบถ้วน ให้ประโยชน์แก่ผู้อ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทุกคนที่ทำการจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับรายชื่อ ให้ใส่   ในหน้าพูดคุยของบทความนั้น ดังตัวอย่าง

**ระดับคัดสรร**
การจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับคัดสรร ใช้จัดระดับสำหรับบทความอัลบั้มเพลงที่มีการส่งบทความเข้าคัดเลือกเพื่อให้เป็นบทความคัดสรร ซึ่งถือว่าเป็นบทความที่ดีที่สุดของวิกิพีเดีย โดยมีเนื้อหาและรายละเอียดครบถ้วน ให้ประโยชน์แก่ผู้อ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทุกคนที่ทำการจัดระดับบทความอัลบั้มเพลงในระดับรายชื่อ ให้ใส่   ในหน้าพูดคุยของบทความนั้น ดังตัวอย่าง
ราชวงศ์แพ็กเจ

ราชวงศ์แพ็กเจ (18 ปีก่อน ค.ศ. - 660) ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับอาณาจักรแพ็กเจโดยพระเจ้าอนจอ ราชวงศ์นี้มีฝีมือทั้งทางด้านศิลปะ การทหาร วัฒนธรรมและพระพุทธศาสนาที่รับมาทั้งจากโคกูรยอและจีนโดยราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงในรัชกาลพระเจ้าอึยจา (Uija; ค.ศ. 641-660) กษัตริย์รัชกาลที่ 31

**รายพระนามกษัตริย์ของราชวงศ์แพ็กเจ**
1.พระเจ้าอนจอ 18ปีก่อนค.ศ.-28
*2.พระเจ้าดารู ค.ศ.29-77
*3.พระเจ้ากีรูค.ศ.77-128
*4.พระเจ้าแกรูค.ศ.128-166
*5.พระเจ้าโชโกค.ศ.166-214
*6.พระเจ้ากูซูค.ศ.214-234
*7.พระเจ้าซาบานค.ศ.234
*8.พระเจ้าโกอีค.ศ.234-286
*9.พระเจ้าแชกกเยค.ศ.286-298
*10.พระเจ้าบุนซอค.ศ.298-304
*11.พระเจ้าบีรยอค.ศ.304-344
*12.พระเจ้ากเยค.ศ.344-346
*13.พระเจ้ากึนโชโกค.ศ.346-375
*14.พระเจ้ากึนกูซูค.ศ.375-384
*15.พระเจ้าชิมรยูค.ศ.384-384
*16.พระเจ้าจินซาค.ศ.385-392
*17.พระเจ้าอาซินค.ศ.392-405
*18.พระเจ้าจอนอีค.ศ.405-420
*19.พระเจ้ากูอีซินค.ศ.420-427
*20.พระเจ้าบียูค.ศ.427-455
*21.พระเจ้าแกโรค.ศ.455-475
*22.พระเจ้ามุนจูค.ศ.475-477
*23.พระเจ้าซัมกึนค.ศ.477-479
*24.พระเจ้าดงซองค.ศ.479-501
*25.พระเจ้ามูรยองค.ศ.501-523
*26.พระเจ้าซองค.ศ.523-554
*27.พระเจ้าวีด็อกค.ศ.554-598
*28.พระเจ้าฮเยค.ศ.598-599
*29.พระเจ้าบอบค.ศ.599-600
*30.พระเจ้ามูค.ศ.600-641
*31.พระเจ้าอึยจาค.ศ.641-660
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:อาณาจักรแพ็กเจ
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)

คิงส์ตัน (Kingston) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kingston & St Andrew Corporation website
หมวดหมู่:ประเทศจาเมกา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
เพอร์ซิอัส

ไฟล์:Persus-with-the-head-of-med.jpg|thumb|250px|เพอร์ซิอัสกับศีรษะเมดูซา งานปั้นของอันโตนิโอ คาโนวา ในปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกัน
เพอร์ซิอัส (Perseus; Περσεύς) เป็นบุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของเทพซูสกับหญิงชาวมนุษย์ชื่อ นางแดนาอี ตามตำนานกรีก
เพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นไมซีนี และเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์เพอร์เซอิด เขาเป็นวีรบุรุษคนแรกในปกรณัมกรีกที่มีชื่อเสียงจากการปราบสัตว์ประหลาดโบราณมากมาย ในยุครุ่งเรืองเทพโอลิมปัสทั้ง 12 องค์ ชาวกรีกเชื่อกันว่าเพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งเมืองไมซีนีขึ้น ณ จุดที่ได้สังหารอะคริซิอัส พระเจ้าตาของตนโดยอุบัติเหตุ นอกจากนี้เพอร์ซิอัสยังเป็นผู้สังหารเมดูซาและเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงแอนดรอมิดาจากเคตัส (Cetus) ปีศาจทะเลซึ่งถูกส่งมาโดยเทพโปเซดอน เพื่อทำลายเอธิโอเปีย
ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง

**ดูเพิ่ม**
กอร์กอน
*เพกาซัส 
*กลุ่มดาวเพอร์ซิอัส
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ซานโตโดมิงโก

ซานโตโดมิงโก หรือ ซันโตโดมิงโก  (Santo Domingo) หรือชื่อเต็ม ซานโตโดมิงโกเดกุซมัน (Santo Domingo de Guzmán) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของบรรดาเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน กรุงซานโตโดมิงโกตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโอซามา (Ozama river) มีพื้นที่ประมาณ 104.44 ตร.กม. มีประชากร 2,084,852 คนในปี ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) และเพิ่มเป็น 2,253,437 คนในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) (รวมประชากรในเขตมหานครด้วย) มีความหนาแน่นของประชากร 8,747 คน/ตร.กม. กรุงซานโตโดมิงโกเป็นที่รู้จักกันในนาม "ประตูสู่แคริบเบียน" (gateway to the Caribbean)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
หมวดหมู่:เมืองในสาธารณรัฐโดมินิกัน
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
พระเจ้ามุนจามย็อง

พระเจ้ามุนจามย็องแห่งโคกูรยอ (문자명왕; Munjamyong) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 21 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 491-ค.ศ. 519

**พระราชประวัติ**
เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชังซู และเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าควังแกโทมหาราช โดยทรงขึ้นเป็นรัชทายาทแทนพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระอัยกาในปี ค.ศ. 491 (พ.ศ. 1034) ทรงพระนามว่า พระเจ้ามุนจามย็อง  (ค.ศ. 491-519) โปรดให้ย้ายเมืองหลวงขึ้นไปอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำยาลู ที่ เปียงยาง และโปรดให้สร้างวัดขึ้นวัดหนึ่ง มีชื่อว่า วัดกึมกังซา

**สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ**
พระเจ้ามุนจามยองสวรรคตในปี ค.ศ. 519 (พ.ศ. 1062) พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายฮึงอัน จึงเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าอันจัง 

**พงศาวลี**
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
มุนจามย็อง
ซานฮวน

เขตธุรกิจของซานฮวน
ซานฮวน (San Juan) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของปวยร์โตรีโก และเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 434,374 คน (ปี 2543) มีพื้นที่ประมาณ 199.2 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นของประชากร 3,507.5 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองซานฮวนเป็นเมืองเก่าแก่อันดับ 2 ของเมืองในหมู่เกาะทะเลแคริบเบียนที่ถูกสร้างโดยชาวยุโรปอีกด้วย (เมืองที่เก่าแก่ที่สุดคือซานโตโดมิงโก เมืองหลวงของสาธารณรัฐโดมินิกัน)
หมวดหมู่:ปวยร์โตรีโก
ทรงกรวย

ทรงกรวยตรงและทรงกรวยเอียง 1
กรวย (cone) คือ รูปเรขาคณิตสามมิติที่มีฐานเป็นรูปวงกลม มียอดแหลมที่ไม่อยู่ในระนาบเดียวกันกับฐาน และเส้นที่ต่อระหว่างจุดยอดกับจุดใดๆ บนขอบของฐานเป็นส่วนของเส้นตรง

**ปริมาตร**
(V) = (1/3) × พื้นที่ฐาน × สูง หรือ  (V) = (1/3) × πr²h
ทรงกรวยตรงและทรงกรวยเอียง 2

**พื้นที่ผิว**
พื้นที่ผิวข้าง + พื้นที่ฐาน หรือ πrl + πr²

**หลักในการทำโจทย์พื้นที่ผิว-ปริมาตรของกรวย**
# แทนค่าตามสูตรให้ถูกต้อง และในการคำนวณแทนค่า π ตามโจทย์ หรือถ้าโจทย์ไม่กำหนด สามารถติดในรูป π ไว้ได้
# การคำนวณเกี่ยวกับเรื่องกรวยตัดยอดสามารถใช้อัตราส่วนปริมาตรและอัตราส่วนด้านที่สมนัยหรือใช้สามเหลี่ยมคล้ายมาช่วย
# การหาปริมาตรของเหลวที่บรรจุอยู่ภายในกรวย ใช้หลักการเดียวกับการคำนวณปริมาตรกรวยตัดยอด
# การประยุกต์กรวยในรูปแบบต่างๆ ให้ยึดส่วนสูงกรวยและรัศมีฐานของกรวยด้วย
# สามารถประยุกต์กรวยกับทรงกระบอกได้ เพราะ ทรงกระบอกมีปริมาตรเป็น 3 เท่าของปริมาตรกรวย

**ดูเพิ่ม**
 กรวย (อุปกรณ์)
หมวดหมู่:รูปร่างและรูปทรงเรขาคณิต
หมวดหมู่:พื้นผิว
ดักแด้

ไฟล์:Meikever pop onderzijde (Melolontha melolontha).jpg|thumb|150px|ดักแด้ของแมงอีนูน
ดักแด้ เป็นช่วงชีวิตการเจริญเติบโตช่วงหนึ่งของแมลงหลายชนิด พัฒนามาจากหนอน หนอนที่เติบโตเต็มที่จะสร้างเส้นใยขึ้นเพื่อห่อหุ้มตนเอง แล้วอยู่นิ่งในถุงเส้นใยเพื่อพัฒนาร่างกายระยะหนึ่ง หลังจากที่ดักแด้พัฒนาแล้วก็จะออกจากถุงกลายเป็นตัวเต็มวัย ส่วนมากถุงดักแด้จะมีสีเหลือง สีน้ำตาล หรือสีดำ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Pupas photos date=2015-06-27  plus species descriptions at Lepidoptera.pro-  Silk worm Life cycle photos date=2012-11-08 
หมวดหมู่:ชีววิทยาการเจริญ
หมวดหมู่:แมลง
ข้าวต้ม

ข้าวต้ม เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ทำมาจากข้าว โดยวิธีการทำจะคล้าย ๆ กับการหุงข้าวด้วยหม้อปกติ แต่จะแตกต่างกันตรงที่ข้าวต้มจะใส่น้ำมากกว่าการหุงข้าวธรรมดา ระยะเวลาในการทำก็จะใกล้เคียงกับการหุงข้าวธรรมดาหรืออาจจะนานกว่า ข้าวต้มมีหลายประเภทมีทั้งข้าวต้มขาวและข้าวต้มหมู ในบางประเทศอาจใช้ข้าวโอ๊ต ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ หรือนำข้าวไปต้มในนม ถ้าต้มนานเกินไปจะกลายเป็นโจ๊ก ซึ่งบางประเทศก็ถือว่าข้าวต้มและโจ๊กก็คืออาหารชนิดเดียวกัน

**ประเภทของข้าวต้ม**
 ข้าวต้มขาว จะเป็นข้าวต้มธรรมดาและไม่มีรสชาติ มักรับประทานกับกับข้าวหลายๆอย่าง เช่น ไข่เค็ม เป็นต้น- ข้าวต้มหมู วิธีการหุงจะคล้ายๆ ข้าวต้มขาว แต่ข้าวต้มหมูจะใส่กระดูกหมูลงไปด้วยทำให้ข้าวต้มหมูมีรสชาติดีกว่า- ข้าวต้มสามกษัตริย์ เป็นเมนูที่คิดค้นขึ้นโดยรัชกาลที่ 5 ระหว่างเสด็จประพาสต้น วิธีทำเหมือนข้าวต้มหมู แต่ไม่ใส่หมู ใส่ปลาทู, ปลาหมึก และกุ้ง แทน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อาหารจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
องค์บาก 3

องค์บาก 3 (Ong Bak 3) นำแสดงและกำกับภาพยนตร์โดย จา พนม (Tony Jaa) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากองค์บาก 2 กำกับโดย ทัชชกร ยีรัมย์ ร่วมกับผู้กำกับและกำกับคิวบู๊โดย พันนา ฤทธิไกร ซึ่งออกฉายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ภาพยนตร์ทำรายได้ 41.7 ล้านบาท ถูกจัดระดับเรตติ้ง ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป

**เรื่องย่อ**
หลังจากพ่ายแพ้แก่ "ภูติสางกา"  (ชูพงษ์ ช่างปรุง) ทุกศาสตร์ยุทธที่ถูกบ่มเพาะฝึกฝนมาทั้งชีวิตของ "เทียน" (ทัชชกร ยีรัมย์) ล้วนถูกทำลายย่อยยับจนหมดสิ้น ดั่งคำทำนายเมื่อครั้งถือกำเนิด ยามใดจับต้องศาสตรา ชีวิตจักมืดมน ต้องทนทุกข์แสนสาหัส บัดนี้ร่างที่ไร้ชีวิตของบุรุษนักสู้ได้ถูกลำเลียง ขนย้ายส่งต่อไปยังหมู่บ้านอโรคยา ที่ในอดีต "เทียน" และ "พิม" (พริมรตา เดชอุดม) เคยใช้ชีวิตเติบโตในวัยเด็ก โดยมีเหล่าผู้คนในหมู่บ้าน หรือกระทั่งคนบ้า ที่ไม่เคยมีพิษมีภัยกับใครอย่าง "ไอ้เหม็น" (หม่ำ จ๊กมก) ก็ต่างมาร่วมกันหลอมจิตศรัทธา ช่วยกันหล่อพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้น เพื่อส่งจิตระลึกให้ "เทียน" ฟื้นคืนสติกลับมามีชีวิตอีกครั้ง 
โดยมี "พระครูบัว" (นิรุตติ์ ศิริจรรยา) ช่วยเปิดทางให้ "เทียน" ได้เริ่มต้นเข้าสู่สมาธิเพื่อฝึกควบคุมร่างกายและจิตให้นิ่ง หลอมหลวมเข้ากับ พลังศรัทธาอันแรงกล้าจากธาตุธรรมชาติทั้ง 4 "ดิน น้ำ ลม ไฟ" ผสมผสาน จนก่อเกิดการค้นพบ "นาฏยุทธ์" ศาสตร์และศิลปะการต่อสู้อันทรงอานุภาพอย่างที่ ไม่เคยปรากฏมาก่อน และทันทีที่ "พระยาราชเสนา" (ศรัณยู วงษ์กระจ่าง) รู้ว่าบัดนี้ "เทียน" ได้รับการชุบชีวิตจากชาวหมู่บ้านคณะโขนด้วยแล้ว การระดมขุมกำลังทั้งหมดส่งไปเพื่อทำลายล้างและเข่นฆ่าผู้คนในหมู่บ้านก็เกิดขึ้นทันที 
โดยที่ตัว "พิม" เองถูกทหารจับตัวไปยังพระราชวังเพื่อสำเร็จโทษอาญาคซทัณฑ์ (ใส่ตระก้อให้ช้างเตะ) ต่อหน้าหมู่ทาสและประชาชนทั้งหมด ทำให้ "เทียน" ต้องยอมละตัวเอง ออกจากดวงจิตอันบริสุทธิ์เพื่อเผชิญกับวิบากกรรม ที่เป็นอุปสรรคซึ่งถูกลิขิตไว้อย่างไม่จบสิ้น ทางเดียวที่จะเอาชนะกรรมที่เริ่มก่อตัวขึ้น นั่นคือต้องเผชิญหน้าและเรียนรู้ที่จะควบคุมและเอาชนะจิตใจตนเองให้ได้

**นักแสดง**

**รางวัลในประเทศไทย**
ตารางสาขารางวัลที่ได้เข้าชิงรางวัล สีเขียวคือได้รับรางวัล สีแดงคือได้รับการเสนอชื่อแต่พลาดรางวัลไป

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  องค์บาก 3 (2553) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย-  Official site date=2010-04-24 - title=องค์บาก 3 (2010)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
เอราวัณ

ไฟล์:Bangkok wat suthat 016.JPG|thumb|พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ (จิตรกรรมลายรดน้ำ วัดสุทัศนเทพวราราม)
เอราวัณ (เอราวณ) เป็นช้างเผือกพาหนะของพระอินทร์ คัมภีร์ปรมัตถโชติกา อรรถกถาธรรมิกสูตร ระบุว่าช้างนี้เป็นเทพบุตรองค์หนึ่ง เมื่อท้าวสักกะต้องการจะเสด็จไปไหน เอราวัณเทพบุตรก็จะแปลงกายเป็นช้างเผือก 33 เศียร แต่ละเศียรมีงา 7 งา งาแต่ละงามีสระบัว 7 สระ แต่ละสระมีบัว 7 กอ แต่ละกอมีดอกบัว 7 ดอก แต่ละดอกมีกลีบ 7 กลีบ แต่ละกลีบมีอัปสร 7 องค์ฟ้อนรำอยู่ ทุกองค์มีชื่อว่าปทุมอัปสร

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
หมวดหมู่:สัตว์ในตำนานฮินดู
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงอำนวยการสร้างโดยยานนี

หน้านี้เป็นหน้าที่รวบรวมอัลบั้มเพลงอันเป็นผลงานอำนวยการผลิตโดยยานนี
หมวดหมู่:ยานนี
แกลเลอรี

แกลเลอรี (gallery) อาจจะหมายถึง- หอศิลป์ (art gallery) เช่น หอศิลป์แห่งชาติ- ห้องแสดงภาพ- ห้องโถงยาว (สถาปัตยกรรม) ส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมที่เป็นห้องโถงยาวแคบ มักจะใช้ตกแต่งด้วยภาพเขียน, ประติมากรรม หรือจิตรกรรมฝาผนัง- ระเบียงแคบ (balcony) ที่มักจะมีราวระเบียงที่อาจจะอยู่ภายในหรือภายนอกอาคารก็ได้
** ระเบียงแนบ (Triforium) คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังในคริสต์ศาสนสถาน
** ระเบียงนักดนตรี (Minstrel's gallery) ระเบียงที่ใช้โดยกลุ่มนักดนตรี หรือนักร้อง อาจจะอยู่ภายในมหาวิหารหรือสิ่งก่อสร้างอื่น
** ระเบียงสังเกตการณ์ (Observation deck) มักจะอยู่ส่วนบนของสิ่งก่อสร้างสำหรับให้ผู้ใช้ได้ดูภูมิทัศน์ระยะกว้างไกล
** ระเบียงทัศนา (Belvedere) ระเบียงที่สร้างบนส่วนบนของสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะให้ได้เห็นทิวทัศน์ดี- ผู้ชมที่ขัดจังหวะผู้แสดง (Peanut gallery)- แกลเลอรี (วงดนตรี)- แกลเลอรี (เพลง)- แกลเลอรี (อัลบั้ม)

**ดูเพิ่ม**
 มิวเซียม
โดมินิก คูเปอร์

โดมินิก คูเปอร์ (Dominic Cooper) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ มีผลงานทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และวิทยุ ในการผลิต มีผลงานในภาพยนตร์  Mamma Mia! และละครเวที The History Boys

**ผลงานบางส่วน**

**ละครเวที**
Mother Clap’s Molly House (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2001), Thomas/ Josh
*A Midsummer Night's Dream (Royal Shakespeare Company, 2002), Puck
*Caryl Churchill Events (Royal Court Theatre, 2002)
*Call To Prayer (RADA/ Operating Theatre Company, 2003 - rehearsed reading)
*His Dark Materials Parts I & II (Olivier Theatre, Royal National Theatre, 2003/04)
*The History Boys (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2004), Dakin
*The History Boys (Lyric Theatre, Hong Kong Academy for Performing Arts, Hong Kong, 2006)
*The History Boys (St James, Wellington, 2006), Dakin
*The History Boys (Sydney Theatre, Sydney, 2006), Dakin 
*The History Boys (Broadhurst Theatre, Broadway, 2006), Dakin

**ภาพยนตร์**
Anazapta (2001), Clerk
*From Hell (2001), Constable #3 
*The Final Curtain (2002),  Young Priest
*The Gentleman Thief (2002), PC Merrifield 
*I'll Be There (2003),  Boyfriend 
*Boudica (2003), Unknown
*Breakfast on Pluto (2005), Squaddie at Disco 
*The History Boys (2006), Dakin
*Starter for 10 (2006), Spencer
*The Escapist (2008), Lacey 
*Mamma Mia! (2008), Sky
*The Duchess (2008), Grey
*An Education (2009), Danny
*Brief Interviews with Hideous Men (2009), Daniel/Subject #46
*Captain America: The First Avenger (2011), Howard Stark
*Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012), Henry Sturges
*Need for Speed (2014), Dino Brewster

**โทรทัศน์**
The Infinite Worlds of H.G. Wells: Davidson's Eyes (2001), Sidney Davidson
*Down To Earth (2004), Danny Wood
*Sense and Sensibility (2008), Willoughby
*God on Trial (2008), Moche
*Never Mind The Buzzcocks (09/10/2008), Himself.

**วิทยุ**
Charlotte's Web (2005), Wilbur
*The All-Colour Vegetarian Cookbook (2005), Damien
*The History Boys (2006), Dakin

**โฆษณา**
Durex Condom Commercial (2001)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกรนิช