Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วิลล่าวัฒนา

วิลล่าวัฒนา
วิลล่าวัฒนา (Villa Vadhana) เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
วิลล่าวัฒนา ตั้งอยู่เลขที่ 51 Chamblandes dessusv อยู่ระหว่างถนน Tour Haldimand กับถนน General Guisan เมืองปุยยี นอกเมืองโลซาน เป็นบ้าน 3 ชั้น ขนาด 13 ห้องนอน ตั้งอยู่บนเนินลาดในเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ มีบริเวณและสวนผลไม้ หันหน้าไปทางทะเลสาบเจนีวา (ทะเลสาบเลม็อง) และมองเห็นเทือกเขาแอลป์ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงตัดสินพระทัยย้ายออกจากแฟลตขนาด 3 ห้องนอนที่ เลขที่ 16 ถนนทิสโซ่ต์ เมืองโลซาน เข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ภายหลังการสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และรัฐบาลได้อัญเชิญพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงเช่าบ้านหลังนี้จากเจ้าของในราคาเดือนละ 8,000 ฟรังก์สวิส โดยเจ้าของยินดีขายบ้านให้ในราคา 96,000 ฟรังก์สวิส แต่ไม่ได้ทรงซื้อไว้ เพราะไม่มีเงินก้อน ทรงย้ายเข้ามาอยู่ที่วิลล่าวัฒนา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2478 และทรงใช้ชีวิตที่นี่เป็นเวลาสิบกว่าปี ทรงตั้งชื่อบ้านหลังนี้ว่า "วิลล่าวัฒนา" ตามพระนามาภิไธย "สว่างวัฒนา" ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และพระนามของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ในปี พ.ศ. 2493 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จออกไปประทับที่แฟลตเลขที่ 19 ถนนอาวองต์ โพสต์ ภายหลังพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรกับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยมีพระประสงค์ให้ทั้ง 2 พระองค์มีความเป็นส่วนพระองค์

ปัจจุบันเจ้าของบ้านได้รื้อบ้านหลังนี้ลง เนื่องจากสภาพทรุดโทรม และสร้างใหม่เป็นอาคารอะพาร์ตเมนต์ 3 ชั้นสำหรับให้เช่าพักอาศัย ตั้งชื่อว่า "อาคารเลขที่ 51" (Chamblandes 51)
วิลล่า วัฒนา หลังใหม่
สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540
เมื่อสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงสร้างพระตำหนัก 6 ชั้นหลังใหม่ เลขที่ 15 ซอยบ้านดอน ถนนสุขุมวิท 47 ในบริเวณติดต่อกับพระตำหนักเลอดิส ซอยแสงมุกดา ถนนสุขุมวิท 43 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อใช้เป็นที่ทรงงานและเป็นที่รับแขก ทรงตั้งชื่อพระตำหนักหลังใหม่ว่า พระตำหนักวิลล่าวัฒนา ตามชื่อพระตำหนักที่ทรงใช้ชีวิตมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พระตำหนัก
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนาฯ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
กฎของบีโย–ซาวาร์

กฎของบีโย–ซาวาร์ (Biot–Savart Law)เป็นกฎทางฟิสิกส์ว่าด้วยสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่อยู่ห่างไปจากแหล่งกำเนิดสนามแม่เหล็กที่มีกระแสไฟฟ้าหรือประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ โดยระบุได้ทั้งขนาดและทิศทางของสนามแม่เหล็กซึ่งเป็นปริมาณเวกเตอร์ จุดเด่นของกฎของบีโย–ซาวาร์นั้นก็คือเป็นคำตอบกำลังสองผกผันของกฎของอ็องแปร์ กฎนี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ฌ็อง-บาติสต์ บีโย และเฟลิกซ์ ซาวาร์ (Félix Savart) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส

**นิยาม**
กฎของบีโย–ซาวาร์ เป็นสมการสำหรับอธิบายสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่ห่างออกไประยะหนึ่งจากบริเวณที่มีการไหลของกระแสไฟฟ้า หรือมีประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ ไม่จำกัดว่าจะไหลผ่านโลหะหรือพลาสมา ทั้งนี้ การไหลของกระแสไฟฟ้านั้นจะต้องคงตัวไม่แปรปรวน จึงจะสามารถใช้สมการดังต่อไปนี้ได้ สำหรับสมการอธิบายสนามแม่เหล็กย่อย  เป็นดังนี้
 
โดยที่
  แทนกระแสไฟฟ้า มีหน่วยเป็นแอมแปร์
  เป็นเวกเตอร์ทิศทางที่ที่มีขนาดสั้นมาก ๆ (ในทางแคลคูลัส) มีทิศทางเดียวกับการไหลของกระแสไฟฟ้าในตัวนำนั้น ๆ
  เป็นสนามแม่เหล็กย่อย ซึ่งเกิดจากเวกเตอร์ทิศทาง  ที่มีขนาดเล็กมากเช่นกัน
  เป็นสภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ (magnetic permeability of free space)
  เป็นเวกเตอร์ชี้จากจุดกำเนิดสนามแม่เหล็ก (คือตัวนำ) ไปยังจุดที่ต้องการจะคำนวณ
  เป็นระยะทางจากจุดกำเนิดสนามแม่เหล็กไปยังจุดที่ต้องการคำนวณ กล่าวให้ง่ายก็คือขนาดของเวกเตอร์  นั่นเอง
  เป็นตัวดำเนินการผลคูณเชิงเวกเตอร์ หรือการคูณเวกเตอร์ด้วยกันเองแล้วให้ผลเป็นเวกเตอร์
ซึ่งการคำนวณตามกฎนั้น จะต้องเลือกจุดหนึ่งจุดใดบนตัวนำ และถือว่าจุดนั้นมีขนาดเล็กมาก ๆ กำหนดทิศทางของกระแสไฟฟ้าเพื่อกำหนดเวกเตอร์ทิศทาง แล้วกำหนดจุดที่ต้องการจะหา จากนั้นแทนค่าในสมการ แล้วหาปริพันธ์จากปลายตัวนำหนึ่งไปหาอีกปลายหนึ่งอย่างระมัดระวัง
หมวดหมู่:อากาศพลศาสตร์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
หมวดหมู่:แม่เหล็กไฟฟ้า
มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล

"นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" (Miss Asia Pacific International) หรือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันนัล  หรือเรียกโดยย่อว่า มิสเอเชียแปซิฟิก เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2511 ใช้ชื่อว่า "นางงามเอเชีย" หรือ "มิสเอเชีย" โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า (Miss Asia Quest) 
ในปี พ.ศ. 2528 การประกวดเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิก" หรือ "มิสเอเชียแปซิฟิก" (Miss Asia Pacific Quest) เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคแปซิฟิก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย และเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" (Miss Asia Pacific International) ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น

**รายชื่อผู้ชนะการประกวด**
หมายเหตุ: ชื่อผู้เข้าประกวดในปี 1965 คือมิสเอเชีย และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียเว็ซท ตั้งแต่ปี 1968 จนถึงปี 1983 จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียแปซิฟิก อีกครั้งในปี 1984 จนถึงปี 2003 และในปี 2005 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันคือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชั่นแนล

**เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ**

** รองชนะเลิศ **

**ผลงานของสาวไทย**
 ส่งรองชนะเลิศจากเวทีนางสาวไทยจักรวาลไปประกวด ปี 1982- ส่งรองชนะเลิศจากเวทีมิสออด๊าซไปประกวดปี 1984- ส่งรองชนะเลิศจากเวทีนางสาวไทยไปประกวด ปี 1985-1999- ส่งรองชนะเลิศจากเวทีมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สไปประกวด ปี 2000-2005- ส่งรองชนะเลิศจากเวทีมิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ไปประกวด ปี 2016- ส่งรองชนะเลิศและผู้เข้าประกวดจากเวทีมิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ไปประกวด ปี 2017-2019- ส่งรองชนะเลิศจากเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ไปประกวด ปี 2024-ปัจจุบัน

**ดูเพิ่ม **

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2013-11-20 -  เว็บไซต์การประกวดนางงามไทยและต่างประเทศ date=2020-07-07 -  PAGEANTOPOLIS - MISS ASIA PASIFIC date=2010-03-30 
หมวดหมู่: การประกวดนางงาม
ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล

ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล (Supermodel International) เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มครั้งแรกเมื่อ ใน พ.ศ. 2554 ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์โมเดลออฟเอเชียแปซิฟิก" โดยใช้ภาษา (Supermodel of Asia Pacific) ก่อตั้งโดย ประดิษฐ์ ประดินันทน์
ปัจจุบันมีผู้เข้าร่วมประกวดจากประเทศต่างๆ มากยิ่งขึ้นใน พ.ศ. 2555 และมีการเปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น "ซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล" โดยใช้ภาษา (อังกฤษ Supermodel International) เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคอื่นๆทั่วโลก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น

**ผู้ดำรงตำแหน่ง**

**ผู้ชนะเรียงตามจำนวนครั้ง**

**คอนติเนนตัลซูเปอร์โมเดล**

**ตัวแทนประเทศไทย**

**ดูเพิ่ม  **
 การประกวดความงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์หลักซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล date=2018-06-18 -  เฟสบุ๊คหลักซูเปอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
อัสซีซี

อัสซีซี
ไฟล์:Portiuncula.jpg|thumb|200px|โบสถ์น้อย Porziuncola ภายในมหาวิหารซันตามาเรียเดกลีอันเจลี
อัสซีซี (Assisi) เป็นโคมูนี (เทศบาล) ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปรูจา แคว้นอุมเบรีย อยู่ทางตะวันตกของภูเขาซูบาซิโอ (Mt. Subasio) อัสซีซีเป็นเมืองเกิดของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกันในปี ค.ศ. 1208 และนักบุญกลาราแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะกลาริส และนักบุญกาเบรียลแห่งแม่พระระทมทุกข์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาซิลิกาเซ็นต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิและคริสต์ศาสนสถานในเมืองอัสซีซีได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปีค.ศ. 2000

**สถานที่สำคัญ**
 มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี (มรดกโลก) สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นมหาวิหารสามชั้น ส่วนล่างเริ่มสร้างไม่นานหลังจากที่ฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อปีค.ศ. 1228 และเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1253 ส่วนนี้มีจิตรกรรมฝาผนังโดย ชิมาบูเอ (Cimabue) และ จอตโต ดี บอนโดเนซึ่งจิตรกรผู้มีชื่อเสียง  ชั้นบนมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นประวัติของฟรังซิสแห่งอัสซีซีโดยจอตโต ดี บอนโดเน- มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร (Santa Maria Maggiore)  - มหาวิหารซันรูฟิโน (Cathedral of San Rufino) ด้านหน้ามหาวิหารเป็นลักษณะโรมาเนสก์ที่มี หน้าต่างกุหลาบสามบาน ภายในเป็นการตกแต่งสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 - มหาวิหารนักบุญกลารา (Basilica of Santa Chiara) สร้างเมื่อปีค.ศ. 1257 มีกำแพงค้ำยันมหึมาด้านข้าง หน้าต่างกุหลาบ ภายในเป็นแบบกอทิก มึจิตรกรรมฝาผนังและภาพเขียนจากคริสต์ศตวรรษที่  13 บาซิลิกาเป็นที่ฝังศพของนักบุญกลารา - มหาวิหารซันตามาเรียเดกลีอันเจลี (Basilica of Santa Maria degli Angeli) ซึ่งมีโบสถ์น้อย Porziuncola อยู่ภายใน 
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นอุมเบรีย
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศอิตาลี
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล

ไฟล์:Piero di Cosimo 047.jpg|thumb|250px|จูลิอาโน ดา ซานกาลโล โดย เปียโร ดิ โคสิโม (Piero di Cosimo)
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล (Giuliano da Sangallo หรือชื่อเต็ม Giuliano Giamberti da Sangallo ; ประมาณปี ค.ศ. 1443 – ปี ค.ศ. 1516) เป็นประติมากรและวิศวกรทางยุทธศาสตร์ ชาวอิตาลีสมัยเรอเนซองส์

**ประวัติ**
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ เป็นลูกของฟรานเชสโก จิแอมเบอร์ติ (Francesco Giamberti) ผู้มีอาชีพเป็นช่างแกะไม้และสถาปนิกที่ทำงานกับโคสิโม เดอ เมดิชิ น้องชายของจูลิอาโนชื่ออันโตนิโอ ดา ซานกาโล ผู้พ่อ(Antonio da Sangallo the Elder) และ หลาน อันโตนิโอ ดา ซานกาลโล ผู้ลูก (Antonio da Sangallo the Younger) ต่างก็เป็นสถาปนิก ลูกชายของจูลิอาโน ฟรานซิสโก ดา ซานกาโล (Francesco da Sangallo) เป็นประติมากร จูลิอาโนเองเป็นสถาปนิกคนโปรดของลอเร็นโซ เดอ เมดิชิ งานหลายชิ้นจึงเป็นงานที่ตระกูลเมดิชิจ้าง
งานระยะแรกจูลิอาโนเป็นงานที่ทำกับลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งก็ได้แก่วัง Poggio a Caiano เมื่อปี ค.ศ. 1485 ตั้งอยู่ระหว่างฟลอเรนซ์กับพิสโตเอีย และเสริมป้อมที่ฟลอเรนซ์ คาสเตลลานา (Castellana) และที่อื่นให้แข็งแรงขึ้น นอกจากนั้นลอเร็นโซยังจ้างให้จูลิอาโนสร้างสำนักสงฆ์ลัทธิออกัสติเนียนนอกประตูซานกาลโลที่ของเมืองฟลอเรนซ์ซึ่งถูกทำลายระหว่างที่เมืองฟลอเรนซ์ถูกล้อมเมื่อปี ค.ศ. 1530
งานสร้างวัดที่ประตูซานกาลโลทำให้จูลิอาโนได้รับชื่อ “ซานกาลโล” ซึ่งต่อมาเป็นชื่อที่สถาปนิกชาวอิตาลีใช้ ขณะที่ยังอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของลอเร็นโซจูลิอาโนเดินทางไปเนเปิลส์เพื่อไปทำงานให้กับผู้ครองนครเนเปิลผู้ที่ส่งจูลิอาโนกลับไปฟลอเรนซ์พร้อมกับเงิน ถาดและรูปปั้นเก่า สิ่งหลังนี้จูลิอาโนมอบให้กับลอเร็นโซ หลังจากลอเร็นโซเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1492 จูลิอาโนก็เดินทางไปโลเร็ตโตไปสร้างโดมที่วัดคาซาซานตาโลเร็ตโต (Chiesa della Casa Santa Loreto) ทั้งที่เสาของสิ่งก่อสร้างที่มีอยู่แล้วไม่ถูกลักษณะ จูลิอาโนใช้เถ้า pozzolana จากโรมเป็นส่วนผสมในซีเมนต์ในการสร้างโดมเพื่อทำให้สิ่งก่อสร้างแข็งแรงขึ้น
หลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวไปโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6เพื่อออกแบบเพดานวัดซานตามาเรียมายอเร (Santa Maria Maggiore) งานส่วนใหญ่ของจูลิอาโนได้รับจากสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 ทั้งเสริมป้อมรอบปราสาทเซ็นต์แอนเจโล (Castel Sant'Angelo) หน้ามหาวิหารเซนต์ปีเตอร์และสร้างวังติดกับวัดเซนต์ปีเตอร์ในวินโคลิ (San Pietro in Vincoli) ซึ่งเป็นวัดที่พระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เคยเป็นคาร์ดินาล  จูลิอาโนต้องผิดหวังเมื่อโดนาโต ดันเจโล บรามันเตได้รับเลือกเป็นสถาปนิกในการก่อสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ใหม่แทนที่ จูลิอาโนจึงกลับไปฟลอเรนซ์ งานระยะนี้เป็นงานวิศวกรรมสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์โดยการสร้างป้อมระหว่างสงครามระหว่างฟลอเรนซ์และปิซา ไม่นานหลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวกลับไปโรมอีกครั้งหนึ่งเพราะความสามารถทางวิศวกรรมยุทธศาสตร์เมื่อโรมถูกโจมตีโดยโบโลนยา
ระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 จูลิอาโนเป็นสถาปนิกร่วมกับราฟาเอลในการสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ แต่เนื่องจากจูลิอาโนอายุมากขึ้นสุขภาพเสื่อมลงจึงได้ลาออกสองปีก่อนที่จะเสียชีวิต

**อ้างอิง**
 บทความนี้ถอดมาจากบทความชื่อ “Sangallo” โดย  “Encyclopædia Britannica Eleventh Edition” ซึ่งขาดลิขสิทธิ์แล้ว 

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเมดิชิ- สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1440
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
อาบูจา

อาบูจา (Abuja) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศไนจีเรีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศในเฟเดอรัลแคพิทอลเทร์ริทอรี (FCT) อาบูจาเป็นเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ในคริสตทศวรรษ 1980 เพื่อแทนที่เลกอส ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ ในฐานะเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1991
อาบูจามีภูมิลักษณ์ที่สำคัญคือหินอาโซ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ความสูง adj=on เกิดจากการกร่อนของน้ำ ศูนย์ประธานาธิบดีไนจีเรีย, รัฐสภาแห่งชาติ, ศาลฎีกา และพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองมีการขยายตัวไปทางทิศใต้ นอกจากนี้ ยังมีหินซูมา หินขนาดใหญ่อีกแห่งซึ่งมีความสูง adj=on ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมือง บริเวณทางด่วนที่ไปคาดูนา
ใน ค.ศ. 2006 อาบูจามีประชากร 776,298 คน ทำให้เป็นหนึ่งใน 10 นครที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ (อยู่อันดับที่ 8) องค์การสหประชาชาติเปิดเผยว่าอาบูจามีการเติบโตเพิ่มขึ้นร้อยละ 139.7 ระหว่างปี 2000 ถึง 2010 ทำให้เป็นนครที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก ณ ขณะนั้น
ใน ค.ศ. 2015 นครมีอัตราการเติบโตต่อปีอย่างน้อยร้อยละ 35 ทำให้ยังคงเป็นนครที่เติบโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็นหนึ่งในนครที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก พื้นที่เขตมหานครอาบูจามีประชากรประมาณ 6 ล้านคนโดยประมาณใน ค.ศ. 2016 ทำให้เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากเลกอส
อาบูจาเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางศาสนาหลายแห่ง อาทิ มัสยิดแห่งชาติไนจีเรียและศูนย์คริสตศาสนิกชนแห่งชาติไนจีเรีย และยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติเอ็นนัมดี อาซีกีเว อาบูจายังเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ถูกสร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์ในแอฟริกา เช่นเดียวกันกับหนึ่งในเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในทวีป
อาบูจาเป็นศูนย์กลางการบริหารและการเมืองของประเทศ และเป็นเมืองหลวงที่สำคัญแห่งหนึ่งของทวีปเนื่องจากอิทธิพลทางการเมืองและภูมิศาสตร์ของประเทศที่มีต่อภูมิภาค อาบูจายังเป็นสถานที่ที่ใช้จัดการประชุมหลายครั้ง เช่น การประชุมของหัวหน้ารัฐบาลในเครือจักรภพเมื่อปี 2003 และการประชุมเศรษฐกิจโลกของแอฟริกาเมื่อปี 2014

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Abuja FCTA Official Website
หมวดหมู่:เมืองในประเทศไนจีเรีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
ปลาทรงเครื่อง

ปลาทรงเครื่อง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Epalzeorhynchos bicolor อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

**ลักษณะ**
มีรูปร่างคล้ายปลากา (Labeo chrysophekadion) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาว มีขนาดเล็กกว่ามาก สีลำตัวสีแดงอ่อน ครีบหางสีแดงเข้ม มีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร

**ที่อยู่**
พบเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบน ปัจจุบันเชื่อว่า สูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับไปเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาที่ขายกันในตลาดปลาสวยงามเป็นปลาที่เกิดจากการผสมเทียมทั้งสิ้น

**ชื่อเรียกอื่น**
ปลาทรงเครื่องยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกในวงการปลาสวยงาม เช่น "ปลาฉลามทรงเครื่อง" หรือ "ปลาหมูทรงเครื่อง" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาทรงเครื่องfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สกุลปลาทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
Spirulina

Spirulina หรือเรียกว่า สาหร่ายเกลียวทอง เป็นสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน(ไซยาโนแบคทีเรีย) พบในน้ำจืดและบางส่วนพบในน้ำทะเล ลักษณะคล้ายแบคทีเรีย คือ ไม่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ มีคลอโรฟิลล์แต่ไม่มีคลอโรพลาส ภายในมีสารไฟโคไซยานิน (Phycocyanin) สามารถตรึงไนโตรเจน คุณค่าสารอาหารไม่ใช่โปรตีนค่อนข้างต่ำ

**ดูเพิ่ม**
 สไปรูไลนา (ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร)
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
โจเซฟ ปาเด็น

โจเซฟ ปาเด็น (Joseph Paden) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่ ประเทศฟิลิปปินส์  สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 26 

**ประวัติ**
ปาเด็นขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เท็ด อันดามอน ยก 4 จากนั้น ก็ชกชนะรวดมาตลอด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อแพ้น็อคแอนดี้ ทานาบาส ปลายปี พ.ศ. 2532 หลังจากนั้น ปาเด็นก็ยังชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชนะคะแนนทีโอฟีโล ทูนาเกา เมื่อ พ.ศ. 2535 มาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 4 และไปชกที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 1 เมื่อ พ.ศ. 2536 จากนั้น ปาเด็นได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF ที่อินโดนีเซียเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค แอบดี โปฮัง ยก 4 ไม่ได้แชมป์
ปาเด็นขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน คิด ราฟามอนเต เมื่อ พ.ศ. 2538  จากนั้นมาชกนอกรอบไนไทย แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 3 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 มาชกนอกรอบ แพ้น็อค แสน ส.เพลินจิต ยก 4 นอกจากนั้น ปาเด็นเคยชกชนะคะแนน ลี เอสโคปิโด เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนี้ก็ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 30 มีนาคม ซึ่งปาเด็นเป็นฝ่ายแพ้น็อคนภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยยกแรก หลังจากนั้น ปาเด็นมาชกแพ้น็อคสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 1 ในเดือนสิงหาคม และขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค ดิออสกาโด กาบี ยก 1 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 28 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค แอปดี้ โปฮัง ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 30 มีนาคม 2545 แพ้น็อค นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ยก 1 ที่ นนทบุรี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมีซามิสโอเรียนตัล
เฟร์นันโด โมนติลยา

เฟร์นันโด โมนติลยา (Fernando Montilla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 58 ครั้ง ชนะ 33 (น็อก 22) เสมอ 4 แพ้ 21

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2545 - 2550)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 8 กันยายน 2544 แพ้น็อค ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 20 สิงหาคม 2546 เสมอกับ เดนนิส ลอเรนเต้ ที่ มะนิลา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2547 แพ้คะแนน ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง ที่ นครราชสีมา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค สมชาย นักบาลี ยก 8 ที่ สมุทรสาคร
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 21 มีนาคม 2550 เสมอกับ สถาพร บุญมาเลิศ ที่กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากดาเบา
พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม

พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม (Vietnamese Constitutional Monarchist League ; Cờ Liên Minh Quân Chủ Lập Hiến Đa Nguyên Việt Nam) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดย เหงียน ฟุก บูจาญซึ่งกล่าวอ้างว่าเป็นสมาชิกราชวงศ์ของเวียดนามที่ลี้ภัยออกจากประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2518 องค์กรนี้เป็นองค์กรที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐพื่อจัดตั้งรัฐบาลแทนที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในปัจจุบัน เป้าหมายของขบวนการคือสืบทอดอำนาจของจักรพรรดิเบ๋าได่ซึ่งถือเป็นผู้นำตามกฎหมายของเวียดนาม
	
ใน พ.ศ. 2540 จักรพรรดิเบ๋าได่สิ้นพระชนม์และพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายเบ๋าลองขึ้นเป็นผู้นำของราชวงศ์เหงียน พระองค์ยืนยันไม่ยุ่งเก่ยวกับการเมืองและประทับที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ผู้นำราชวงศ์องค์ต่อมาคือ เจ้าชายเบ๋าทาง ผู้ประกาศตัวต่อสาธารณชนเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ในชื่อบูจาญ
	
เจ้าชายเบ๋าลองเคยทำงานกับเจ้าชายเบ๋าวางและได้รับตำแหน่งมังกรแห่งอันนัมซึ่งไม่มีบทบาททางการเมืองในเวียดนาม กลุ่มพันธมิตรนี้ต้องการต่อสู้เพื่อฟื้นฟูระบอบราชวงศ์เช่นที่เป็นในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา แต่ไม่ได้เป็นความปรารถนาของเจ้าชายเบ๋าลองหรือเจ้าชายเบ๋าทางเท่าใดนัก 

**การเมือง**
สมาชิกของพันธมิตรส่วนมากเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามใต้ที่ลี้ภัยมาอยู่ที่สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย การต่อสู้ขององค์กรเน้นการสร้างแรงกดดันต่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของเวียดนามโดยไม่ใช้ความรุนแรง

**เศรษฐกิจ**
พันธมิตรได้รับการสนับสนุนจากเงินบริจาคของชาวเวียดนามที่ลี้ภัยอยู่ใน สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2011-07-12  -  Khmer Krom: A Royal Solution for a Nationalist Vietnam date=2005-02-10  reported by Unrepresented Nations and Peoples Organisation-  Prince of Vietnam Blasts Communist Vietnam on POW-MIA Matters date=2004-10-09  by  AII POW-MIA InterNetwork date=2004-11-26 -  A Royal Solution for a Nationalist Vietnam date=2004-12-08 -  Vietnamese Constitutional Monarchist League opposes the Communist Government of Vietnam date=2005-11-13 -  Vietnam Must Bring Closure to the MIA/POW & Human Rights Before Being Admitted to WTO date=2005-11-12 
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
โอซามุ ซาโต

(Satō Osamu)  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นแชมป์โลก WBA รุ่น​ซูเปอร์แบนตัมเวทคนแรกของญี่ปุ่น

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 16 เมษายน 2544 ชนะคะแนน โช ยองจิน ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2544 ชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 11 ที่ โตเกียว
** สละแชมป์- แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 18 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 8 ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2545 แพ้คะแนน ซาลิม เมดิกัวร์ ที่ สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ มหานครโตเกียว- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2545 เสมอกับ วิลลี จอร์ริน ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 4 มิถุนายน 2547 แพ้คะแนน คริส จอห์น ที่ อาริอาเกะคอลิเซียมโตเกียว

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากโคเบะ
ทรอน

ทรอน (Tron) เป็นภาพยนตร์ไซไฟของดิสนีย์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 เขียนบทและกำกับโดย สตีเวน ลิสเบอร์เกอร์  ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมกับการวางจำหน่ายเกมตู้ และเกมคอมพิวเตอร์บนเครื่องอาตาริ ในชื่อเดียวกัน และเป็นเกมที่ปรากฏในภาพยนตร์
ทรอน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ ที่มีการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เป็นองค์ประกอบหลักของเรื่อง 
ปัจจุบันดิสนีย์มีภาคต่อของ ทรอน แล้ว ใช้ชื่อว่า Tron Legacy  นำแสดงโดยเจฟ บริดเจส (เควิน ฟลินน์), บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์  (ทรอน) และแกร์เรต เฮดลันด์ (แซม ฟลินน์ ลูกชายวัยรุ่นของเควิน) ในระบบสามมิติ และ IMAX 3D 

**เรื่องย่อ**
ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท
สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า คลู ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล
ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า คลู ได้พบกับ ทรอน ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ โยริ โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน)  ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น  ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ ซาร์ค โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)

**เกี่ยวกับชื่อ**
 ชื่อ Tron มาจากคำว่า TRON ย่อมาจาก TRace ON เป็นคำสั่งในภาษาเบสิกใช้ในการดีบักหาจุดบกพร่องในโปรแกรม มีความหมายตรงกันข้ามกับ TROFF หรือ TRace OFF

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tron's 20th Anniversary - Director discusses groundbreaking computer animated film-  เว็บไซต์เกี่ยวกับ ทรอน ทั้งเกม หนังสือ และภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ดิสนีย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
รายชื่อธงในประเทศอินเดีย

ภาพธงในหน้านี้ เป็นธงต่างๆ ที่มีการใช้และเคยใช้ในสาธารณรัฐอินเดีย

**ธงชาติ**

**ธงประธานาธิบดี**

**ธงเรือ**

**ธงทหาร**

**ธงหมายยศทหาร**

**ธงในอดีต**

**จักรวรรดิอินเดียโบราณ**

**บริติชราช**

**ขบวนการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราช**

**ธงหมายยศทหาร**

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของอินเดีย- ชนะ คณะ มนะ- Subh Sukh Chain 

**เชิงอรรถ**
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเดีย
อินเดีย
เกมมหัศจรรย์คนพันลึก

เกมมหัศจรรย์คนพันลึก (Hatenkō Yūgi) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ ผลงานของ มินาริ เอ็นโด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร G แฟนตาซีรายเดือน ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 จากนั้นก็ย้ายไปลงตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมิก ZERO-SUM ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน โดยมีฉบับรวมเล่มออกมาถึงเล่ม 10 ส่วนในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์
ในปี พ.ศ. 2547 เกมมหัศจรรย์คนพันลึก ได้ถูกดัดแปลงเป็นดราม่าซีดี และในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะ ความยาว 10 ตอนจบ ออกอากาศในระบบ UHF

**เรื่องย่อ**

**ตัวละคร**

**ตัวละครหลัก**
 ราห์เซล อนาดิส (ราห์เซนเชีย โรส)  (ラゼル・アナディス（ラゼンシア・ローズ）)
พากย์เสียงโดย ซานาเอะ โคบายาชิ- อัลเซด (アルゼイド)
พากย์เสียงโดย ทากาฮิโระ ซากุระอิ- บาร็อกฮีท (バロックヒート)  
พากย์เสียงโดย ชินอิจิโร่ มิกิ

**อนิเมะ**

**รายชื่อตอน**

**เพลงประกอบ**
 เพลงเปิด (OP) "Heartbreaking Romance"
 เนื้อร้อง : อิคุโกะ เอมะ / ทำนอง-เรียบเรียง : โย โอยามะ / ขับร้อง : คานาโกะ อิโต้- เพลงปิด (ED) "เทะ โนะ นะกะ โนะ เอเอ็น" (手の中の永遠)
 เนื้อร้อง : จิอากิ อิชิคาวะ / ทำนอง : Jin Nakamura / เรียบเรียง : ฮิเดฮารุ โมริ / ขับร้อง : คาโอริ ฮิคิตะ- เพลงประกอบในเรื่อง "Take you as you are" (ตอนที่ 10)
 ขับร้อง : คานาโกะ อิโต้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ -  หน้าแนะนำในเว็บไซต์ของอิจิจินฉะ -  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมินาริ เอ็นโด date=2010-03-28  
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
รถไฟเหาะตีลังกา

ไฟล์:Luna Park Melbourne scenic railway.jpg|thumb|200px|รถไฟเหาะตีลังกาในสวนลูนา, เมลเบิร์น, ออสเตรเลีย
รถไฟเหาะตีลังกา เป็นเครื่องเล่นในสวนสนุกชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นรถที่เล่นไปตามรางคล้ายทางรถไฟ แต่รางจะถูกออกแบบมาเป็นพิเศษให้มีลักษณะโค้งไปมา และตีลังกา
หมวดหมู่:สวนสนุก
เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต

เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ (พระนามเต็ม: ลอแรน ออตโต คาร์ล อเมดิอุส ธาดิอุส มาเรีย ปิอุส แอนเดรียส์ ฟอน ฮาพส์บวร์ค-ฮาพส์บวร์ค-โลทริงเงิน) ประสูติเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ณ โรงพยาบาลเบลเวอแดร์ เมืองฮอยส์ เดอ ซายน์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสองค์โตและพระราชบุตรองค์ที่ 2 ใน อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอและอาร์ชดัชเชสมาร์เกรีตาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระนัดดาในเจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา ทางฝ่ายพระมารดา พระองค์ทรงเป็นองค์พระประมุของค์ปัจจุบันแห่งพระราชอิสริยยศ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ; Archduke of Austria-Este และ ดยุคแห่งโมเดนา (Duke of Modena) หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม ซึ่งเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้- อาร์ชดยุก อเมเดโอ มารี โจเซฟ คาร์ล ปีแอร์ ฟิลลิปเป้ เปาลา Amedeo Marie Joseph Carl Pierre Philippe Paola von Habsburg-Lorraine) เจ้าชายแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530- อาร์ชดัชเชส มาเรีย ลอว์รา ซีต้า ลอว์รา ซีต้า เบียทริกซ์ เจอร์ฮาร์ด (Maria Laura Zita Beatrix Gerhard von Habsburg-Lorraine) เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2531- อาร์ชดยุก โจอาคิม คาร์ล มาเรีย นิโคเลาส์ อิสซาเบลล์ (Joachim Carl Maria Nikolaus Isabelle von Habsburg-Lorraine) เจ้าชายแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2534- อาร์ชดัชเชส ลุยซา มาเรีย แอนนา มาร์ทีน พีลาร์ (Luisa Maria Anna Martine Pilar von Habsburg-Lorraine) เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2538- อาร์ชดัชเชส เลติเชีย มาเรีย นอร่า แอนนา โจคิม ซีต้า (Laetitia Maria Nora Anna Joachim Zita von Habsburg-Lorraine) เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2546
พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ตามพระราชกฤษฎีกา และพระราชโองการของสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียม ปัจจุบัน พระองค์มีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และ เจ้าชายแห่งเบลเยียม

**พระอิสริยยศ**
 16 ธันวาคม พ.ศ. 2498 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538: ฮิสอิมพีเรียลและรอยัลไฮเนส อาร์ชดยุกลอแรนแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และเจ้าชายแห่งฮังการี (His Imperial & Royal Highness Archduke Lorenz of Austria-Este and the Prince Royal of Hungary) - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539: ฮิสอิมพีเรียลและรอยัลไฮเนส อาร์ชดยุกลอแรนแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และเจ้าชายแห่งเบลเยียม  (His Imperial and Royal Highness Archduke Lorenz of Austria-Este and the Prince of Belgium) - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 – ปัจจุบัน: ฮิสอิมพีเรียลและรอยัลไฮเนส อาร์ชดยุกผู้ปกครองแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ ดยุคแห่งโมเดนา และเจ้าชายแห่งเบลเยียม  (His Imperial and Royal Highness The Archduke of Austria-Este, The Duke of Modena, and the Prince of Belgium) 

**ราชตระกูล**
ล
ล
ล
ล
ล
ล
หมวดหมู่:เจ้าชายเบลเยียม
หมวดหมู่:เจ้าชายโบฮีเมีย
หมวดหมู่:เจ้าชายฮังการี
หมวดหมู่:ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
เรือไวกิ้ง

เรือไวกิ้ง
เรือไวกิ้ง เป็นเครื่องเล่นชนิดหนึ่งในสวนสนุก มีลักษณะเป็นเรือคล้ายกับเรือกอนโดลาที่แกว่งไปมา
หมวดหมู่:สวนสนุก
หมวดหมู่:เรือสมมติ
ลามาร์คัส แอดนา ทอมป์สัน

ลามาร์คัส แอดนา ทอมป์สัน (อังกฤษ: LaMarcus Adna Thompson, 8 มีนาคม พ.ศ. 2391 - 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2462) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน ผู้ประดิษฐ์เครื่องเล่นรถไฟเหาะตีลังกา
2462
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
แคว้นโอแวร์ญ

โอแวร์ญ (Auvergne) เป็นอดีตแคว้นในประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์) ตั้งอยู่บริเวณกลางประเทศฝรั่งเศสเยื้องลงมาทางทิศใต้ ทิศเหนือติดกับแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์และแคว้นบูร์กอญ ทิศตะวันตกติดกับแคว้นลีมูแซ็ง ทิศตะวันออกติดกับแคว้นโรนาลป์ ส่วนทางทิศใต้ติดกับแคว้นมีดี-ปีเรเนและแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จังหวัดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ประหยัด มากแสง

ประหยัด มากแสง (30 มกราคม พ.ศ. 2509 - ) หรือ โปรหมาย เป็นนักกอล์ฟชาวไทย
ปัจจุบันเล่นอยู่ในเจแปน ซีเนียร์ ทัวร์ เริ่มเล่นกอล์ฟตั้งแต่อายุ 14 ปี และเล่นอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้แชมป์มาแล้ว 48 รายการ
ประหยัดเคยร่วมการแข่งขันรายการเมเจอร์ครั้งแรกในรายการบริติชโอเพน ปี 1999 และได้รับเชิญเข้าร่วมการแข่งขัน "เดอะ มาสเตอร์ส" ยูเอสมาสเตอร์ส 2008 ที่สนามออกัสตา ระหว่างวันที่ 10-13 เมษายน พ.ศ. 2551 นับเป็นคนไทยคนที่สามที่ได้ร่วมแข่งในรายการนี้ ต่อจากสุกรี อ่อนฉ่ำ (พ.ศ. 2513-14) และธงชัย ใจดี (พ.ศ. 2549) 
ประหยัดเป็นนักกอล์ฟอาวุโสคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์ เจแปน ซีเนียร์โอเพ่น กอล์ฟแชมเปี้ยนชิพ 3 ปีติดต่อกันได้สำเร็จ (พ.ศ. 2559-2561)
เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2562 ประหยัดสามารถคว้าแชมป์ มารุฮาน คัพ ใน เจแปน ซีเนียร์ ทัวร์ ได้เป็นสมัยที่ 3 (เคยได้แชมป์ในปี 2016 และ 2018)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติจาก เอเชียนทัวร์ date=2008-03-02 
หมวดหมู่:นักกอล์ฟชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหัวหิน
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
มหาสมุทร บุณยรักษ์

มหาสมุทร บุณยรักษ์ จีน เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวไทย จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนประจำในประเทศอังกฤษ จบไฮสกูลจากเคมบริดจ์ และจบการศึกษาจาก London College of Printing ประเทศอังกฤษเป็นบุตรชายคนเดียวในพี่น้อง 3 คนของ พิจิตรา บุณยรัตพันธุ์ ดีไซเนอร์ และเจ้าของห้องเสื้อชื่อดัง "พิจิตรา" และบิดาชื่อ อุดมเดช บุณยรักษ์ มีผลงานการถ่ายแบบและถ่ายโฆษณา และเคยมีผลงานในมิวสิกวิดีโอของโมเดิร์นด็อก และยังเป็นนักดนตรีและนักร้องวง ซาไลว่า บาสตาร์ดส์
มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเรื่อง หมานคร ผลงานของวิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง โดยการการแสดงได้ไปเรียนการแสดงกับภัทราวดี มีชูธน และต่อมากับ เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
ในปี พ.ศ. 2553 ได้ร่วมร้องในเพลง "แค่เพียงได้รู้" ของลุลา

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**
 หมานคร รับบทเป็น ป๊อด- เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย รับบทเป็น เสรี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สกุลบุณยรัตพันธุ์
รายชื่อธงในประเทศออสเตรเลีย

ภาพธงในหน้านี้ เป็นธงที่มีการใช้และเคยใช้ในประเทศออสเตรเลีย

**ธงชาติ**

**ธงพระอิสริยยศ และ ธงประจำตำแหน่ง**

**ผู้สำเร็จราชการแห่งออสเตรเลีย**

**ธงนายกรัฐมนตรี**

**ธงผู้ว่าการ**

**ธงกีฬา**

**ธงพลเรือน**

**ธงทหาร**

**กองบัญชาการทหารสูงสุด**

**กองทัพบก**

**กองทัพเรือ**

**กองทัพอากาศ**

**ธงหมายยศ**

**ธงกองกำลังกึ่งทหาร**

**ตำรวจ**

**หน่วยบริการประภาคารแห่งเครือจักรภพ**

**เจ้าพนักงานศุลกากร**

**ธงรัฐและดินแดนในอาณัติ**

**ธงประจำเมือง**

**ธงของดินแดนในอาณัติที่อยู่นอกเกาะออสเตรเลีย**

**ธงชนกลุ่มน้อยในออสเตรเลีย**

**ธงในอดีต**
ออสเตรเลีย
ภาพยนตร์ชีวประวัติ

ภาพยนตร์ชีวประวัติ (Biographical film หรือเรียกอย่างสั้นว่า biopic) เป็นภาพยนตร์ประเภทหนึ่งที่ได้รับความนิยมสูง ที่เล่าเรื่องชีวิตของคน มักมีโครงสร้างที่ค่อนข้างตายตัว คือเล่าตั้งแต่เกิดจนตายโดยเน้นช่วงสำคัญในชีวิตคนแต่ละประเภทแตกต่างกัน หากเป็นศิลปิน อาจเล่าถึงแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ผลงาน หากเป็นกีฬา หนังอาจถ่ายทอดความกดดันในเกมแข่งขัน หรือหากเป็นนักรบ หนังก็อาจเล่าถึงช่วงเวลาที่ถือเป็นความพ่ายแพ้ที่สุดในชีวิต 
ภาพยนตร์ชีวประวัติที่มีชื่อเสียงเช่น Edvard Munch (พ.ศ. 2537) เล่าชีวิตของ เอ็ดเวิร์ด มุงค์ ศิลปินชาวนอร์เวย์, American Spendor (พ.ศ. 2546) เล่าชีวิตของ ฮาร์วีย์ เพ็กการ์ นักวาดการ์ตูน, La Vie en Rose (พ.ศ. 2550) เล่าชีวิตของ อีดิธ เพียฟ นักร้องชื่อดังชาวฝรั่งเศส, Nightwatching (พ.ศ. 2550) เล่าเรื่องของจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ แรมบรังด์

**อ้างอิง**
 นิตยสารไบโอสโคปฉบับที่ 74 เดือน มกราคม 2551 หน้า 50
หมวดหมู่:ภาพยนตร์
ครีบยันลอย

ไฟล์:Lincoln cathedral 06 Chapterhouse.jpg|right|thumb|250px|กำแพงครีบยันแบบปึกนอกหอประชุมสงฆ์ที่มหาวิหารลิงคอล์น
ไฟล์:bath.abbey.flying.buttresses.arp.jpg|thumb|250px|กำแพงครีบยันแบบปึกที่มหาวิหารบาธที่อังกฤษ 5 ใน 6 ครีบยันที่เห็นรับน้ำหนักทางเดินกลาง (nave) อันที่ 6 รับน้ำหนักแขนกางเขน (transept)
ไฟล์:Arc.boutant.cathedrale.Amiens.png|thumb|250px|ครีบยันลอยที่มหาวิหารอาเมียง
ครีบยันลอย (flying buttress, arc-boutant) ในทางสถาปัตยกรรม ครีบยันลอยเป็นครีบยัน (Buttress) ประเภทหนึ่งที่มักจะใช้ในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน โดยเฉพาะกับสถาปัตยกรรมกอทิก เพื่อแบ่งรับน้ำหนักจากหลังคามาสู่ครีบยันที่กระจายออกไปเป็นระยะ ๆ ซึ่งอาจจะเป็นช่องทางเดินข้าง (aisle) คูหาสวดมนต์ หรือระเบียงนอกสิ่งก่อสร้าง ครีบยันลอยต่างกับครีบยันตรงที่จะมีลักษณะที่กางออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้างแทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งหรือแนบกับตัวสิ่งก่อสร้างของครีบยัน การใช้ครีบยันลอยทำให้ทุ่นการรับน้ำหนักหรือแรงกดดันกำแพงที่แต่เดิมต้องรับน้ำหนักและความกดดันทั้งหมด จึงทำให้สามารถทำหน้าต่างได้กว้างขึ้นได้ ซึ่งถ้าทำเช่นนั้นโดยไม่มีครีบยันลอยก็จะทำให้กำแพงไม่แข็งแรง
จุดประสงค์ของครีบยันลอยก็เพื่อช่วยลดน้ำหนักกดดันของกำแพงทางเดินกลาง แรงกดดันและน้ำหนักส่วนใหญ่จะอยู่ส่วนบนของครีบยันฉะนั้นเมื่อทำครีบยันเป็นครึ่งซุ้มโค้งก็ทำให้สามารถรับน้ำหนักได้เท่า ๆ กับครีบยันที่ตัน นอกจากนั้นยังทำให้ครีบยันเบาขึ้นและราคาถูกกว่าที่จะสร้าง ฉะนั้นกำแพงจึง “บิน” (flying) ออกไปจากสิ่งก่อสร้างแทนที่จะเป็นกำแพงทึบ จึงทำให้เรียกกันว่า “ครีบยันลอย”
วิธีการก่อสร้างที่ใช้ครีบยันมีมาตั้งแต่สมัยสถาปัตยกรรมโรมันและต้นโรมาเนสก์แต่สถาปนิกมักจะพรางครีบยันโดยการซ่อนไว้ใต้หลังคา เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 สถาปนิกเมื่อมีการวิวัฒนาการการสร้างครีบยันลอยกันขึ้น นอกจากสถาปนิกจะเห็นถึงความสำคัญของครีบยันที่ใช้แล้ว ก็ยังหันมาเน้นการใช้ครีบยันเป็นสิ่งตกแต่งสิ่งก่อสร้างเช่นที่มหาวิหารชาทร์ มหาวิหารเลอม็อง (Le Mans Cathedral) มหาวิหารโบแว (Beauvais Cathedral) มหาวิหารแร็งส์ และมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสเอง
บางครั้งเมื่อเพดานสูงมากๆ สถาปนิกก็อาจจะใช้ครีบยันลอยซ้อนกันสองชั้นหรือบางครั้งการจ่ายน้ำหนักก็จะกระจายออกไปกับครีบยันสามสี่อัน ตามปกติแล้วน้ำหนักของครีบยันก็จะเพิ่มน้ำให้กับตัวอาคารพอสมควร ฉะนั้นครีบยันจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ การใช้ครีบยันดิ่งเป็นระยะ ๆ ทำให้เพิ่มการรับน้ำหนักและแรงกดทับได้ดีขึ้นกว่าที่จะสร้างตลอดแนวกำแพง ครีบยันดิ่งที่ใช้ในการก่อสร้างมหาวิหารลิงคอล์น แอบบีเวสต์มินสเตอร์อยู่ภายนอกหอประชุมสงฆ์ ครีบยันดิ่งมักจะใช้ยอดแหลม (pinnacle) เหนือครีบยันในการสร้างแรงต่อต้านการรับน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างเพิ่มขึ้น
วิธีการก่อสร้างนี้ถูกนำไปใช้โดยสถาปนิกชาวแคนาดาวิลเลียม พี แอนเดอร์สันในการสร้างประภาคารเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

**อ้างอิง**

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 แผนผังมหาวิหาร- มหาวิหาร- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก- สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์- สถาปัตยกรรมกอธิค
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมตะวันตก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอทิก
นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์

นิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ (New England Patriots) เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอร์เรนซ์ ในดิวิชันตะวันออก ภายในลีกเอ็นเอฟแอล ชื่อเดิมของเปลี่ยนจาก "บอสตัน เพเทรียตส์" ที่ใช้ในช่วงก่อตั้งทีมจนกระทั่งปี พ.ศ. 2513 (1970) ทีมได้ย้ายสนามเหย้ามาเล่นที่เมือง ฟอกซ์โบโร 
เพเทรียตส์ชนะการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ 5 ครั้ง ชนะเลิศในคอนเฟอร์เรนซ์ทั้งหมด 9 ครั้ง และชนะเลิศในดิวิชันตะวันออก ทั้งหมด 16 ครั้ง 
ชื่อนิวอิงแลนด์มาจากเขตนิวอิงแลนด์ของทีมที่ตั้งอยู่ โดยชื่อเล่นของทีมคือ "แพท" ซึ่งเป็นชื่อของสัญลักษณ์ทหารประจำทีม จากชื่อเต็มว่า "แพท เพเทรียตส์" (Pat Patriots)

**ผลงาน**
 ซูเปอร์โบวล์ ชนะเลิศ 5 ครั้ง - ในฤดูกาล 2001 (XXXVI), 2003 (XXXVIII), 2004 (XXXIX), 2014 (XLIX), 2016 (LI)- เอเอฟซีคอนเฟอร์เรนซ์ ชนะเลิศ 9 ครั้ง - ในฤดูกาล  1985, 1996, 2001, 2003, 2004, 2007, 2011, 2014- เอเอฟซีดิวิชันตะวันออก ชนะเลิศ 16 ครั้ง - ในฤดูกาล 1978, 1986, 1996, 1997, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:ทีมอเมริกันฟุตบอลในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:รัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:เอ็นเอฟแอล
หมวดหมู่:ทีมของเนชันแนลฟุตบอลลีก
ไฟร์ฟอกซ์ (ภาพยนตร์)

Firefox (ชื่อไทย: แผนจารกรรมมิก 31) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 อำนวยการสร้าง, กำกับ และแสดงนำโดยคลินต์ อีสต์วูด จากหนังสือนิยายของ เครก โทมัส ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2521
ในภาพยนตร์ ไฟร์ฟอกซ์ เป็นชื่อเรียกขานของนาโตสำหรับ มิก-31 เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของโซเวียตที่มีสมรรถนะสูง สามารถบินได้ด้วยความเร็ว 6 มัค, เรดาร์จับภาพไม่ได้ และระบบอาวุธที่บังคับด้วยสมองโดยการคิด   ขณะที่ในความเป็นจริง เครื่องบินขับไล่มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31ของโซเวียต มีรหัสเรียกขานของนาโตว่า "ฟอกซ์ฮาวด์" (Foxhound) พัฒนามาจากเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 "ฟอกซ์แบท" (Foxbat)
คลินต์ อีสต์วูด รับบทเป็นอดีตนักบินในสงครามเวียดนามที่สามารถพูดภาษารัสเซียได้ ต้องลักลอบโจรกรรมเครื่องบินต้นแบบลำหนึ่งจากฐานทัพโซเวียต กลับไปสหรัฐอเมริกา และต้องต่อสู้กับเครื่องบินต้นแบบอีกลำหนึ่งที่ขับโดยสายลับเคจีบี ในภาพยนตร์นักบินต้องคิดเป็นภาษารัสเซีย เพื่อบังคับระบบอาวุธของเครื่องบินได้
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย ในขณะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และโซเวียต อยู่ในภาวะตึงเครียดเนื่องจากสงครามเย็น 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Firefox- http://www.thinkinrussian.org/ date=2008-01-24 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในกรีนแลนด์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย คลินต์ อีสต์วูด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบิน
หมวดหมู่:เกมตู้ขนาดใหญ่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับกองทัพอากาศสหรัฐ
ปลาราฟิโอดอน

ปลาราฟิโอดอน (Rhaphiodon vulpinus) ​เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) มีรูปร่างภายนอกเหมือนปลาฝักพร้า (Macrochirichthys macrochirus) มาก ซึ่งเป็นปลาคนละวงศ์ และคนละอันดับ และเป็นปลาที่พบกันคนละทวีปด้วย ซึ่งเป็นผลของการวิวัฒนาการเข้าหากัน เว้นแต่ปลาราฟิโอดอนจะมีครีบไขมัน ซึ่งปลาฝักพร้าไม่มี แต่มีพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกัน มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างมาก ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ลำตัวสีเงินแวววาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเล็กและไม่แยกเป็นสองแฉก มีครีบไขมัน ภายในปากจะเห็นฟันเป็นซี่ ๆ แหลมคมจำนวนมาก
เป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Rhaphiodon (โดย Rhaphiodon มาจากภาษากรีกคำว่า rhaphis (ραφής) หมายถึง "เข็ม", odous (οδούς) หมายถึง "ฟัน" และ vulpinus เป็นภาษาละตินหมายถึง "หมาจิ้งจอก") มีพฤติกรรมนิยมอยู่รวมเป็นฝูง ออกล่าเหยื่อเป็นปลาขนาดเล็กบริเวณผิวน้ำ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 70 เซนติเมตร
พบในแม่น้ำอเมซอนและลำน้ำสาขา ในเปรู, ปารากวัย, อุรุกวัย และกายอานา มีชื่อเรียกกันในท้องถิ่นว่า เบียอาร่า (Biara)
ใช้เป็นปลาบริโภคในท้องถิ่นและตกเป็นเกมกีฬา  นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามราคาแพง โดยถูกนำเข้ามาจำหน่ายพร้อมกับปลาสคอมบิรอยด์ (Hydrolycus scomberoides) ซึ่งพฤติกรรมในตู้เลี้ยงพบว่า มีนิสัยขี้ตกใจมาก

**ดูเพิ่ม**
 ปลาฝักพร้า

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาราฟิโอดอน
ราฟิโอดอน
วงศ์ปลาฟันสุนัข
ราฟิโอดอน
ราฟิโอดอน
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
คณะฟรันซิสกัน

คณะฟรันซิสกัน (Franciscan Order) บางแห่งเรียกว่าคณะฟรังซิสกัน เป็นกลุ่มคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้ก่อตั้งขึ้น นอกจากในคริสตจักรโรมันคาทอลิกแล้วยังมีคณะฟรันซิสกันในคริสตจักรคาทอลิกเก่า นิกายแองกลิคัน และประชาคมฟรังซิสกันสากล (ecumenical Franciscan communities) ด้วย
กลุ่มที่โดดเด่นที่สุดคือคณะภราดาน้อย (Order of Friars Minor) หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน ซึ่งได้ชื่อนี้เพราะไฟรเออร์ในคณะถือวัตรปฏิบัติตามแบบที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้วางแนวทางและก่อตั้งคณะไว้ มีลักษณะเป็นคณะนักบวชภิกขาจาร คณะฟรันซิสกันยังประกอบด้วยคณะย่อย 3 คณะ โดยแต่ละคณะมีการปกครองตนเองเป็นอิสระต่อกัน ได้แก่ คณะผู้ถือวินัย (Observants) เรียกอีกชื่อว่าคณะภราดาน้อย คณะภราดาน้อยกาปูชิน และคณะภราดาน้อยคอนเวนชวล ทุกคณะยึดถือวินัยของนักบุญฟรังซิสเป็นวินัยประจำคณะ

**ลำดับชั้น**
คณะฟรันซิสกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ดังนี้- คณะชั้นหนึ่ง เป็นคณะนักบวชภิกขาจาร สมาชิกเป็นไฟรเออร์ มี 3 คณะ ได้แก่ คณะภราดาน้อย คณะภราดาน้อยคอนเวนชวล และคณะภราดาน้อยกาปูชิน - คณะชั้นสอง เป็นคณะนักบวชอารามิก สมาชิกเป็นนักพรตหญิง เช่น คณะกลาริส คณะกลาริสคอเลตติน คณะกลาริสกาปูชิน เป็นต้น- คณะชั้นสาม เรียกว่าคณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส มีหลายคณะ กระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก

**สมาชิกที่มีชื่อเสียง**
 ไฟรเออร์- นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี- นักบุญแอนโทนีแห่งปาดัว- นักบุญโบนาเวนตูรา- นักบุญแบร์นาร์ดีโนแห่งซีเอนา- นักบุญโจวันนีแห่งกาเปสตราโน- นักบุญโลเรนโซแห่งบรินดีซี- นักบุญแมกซิมิเลียน คอลบี- บุญราศีดันส์ สกอตัส
 นักพรตหญิง- นักบุญกลาราแห่งอัสซีซี- นักบุญกาเตรีนาแห่งโบโลญญา
 สมาชิกคณะชั้นสาม- นักบุญบริจิตแห่งสวีเดน- นักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี- นักบุญอีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส- นักบุญพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา- นักบุญกอร์ราโดแห่งปีอาเชนซา- นักบุญอันเจลา เมรีชี- นักบุญทอมัส มอร์
 พระสันตะปาปา- สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 14- สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 4- สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 4- สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 5

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1752
รายชื่อธงในประเทศกานา

ต่อไปนี้เป็น รายชื่อธงในประเทศกานา (List of Ghana flags) โดยจำแนกออกเป็นประเภทลักษณะการใช้งานต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

**ธงชาติ**

**ธงประธานาธิบดี**

**ธงพลเรือน**

**ธงทหาร**

**ธงในอดีต**

**อาณานิคมสหราชอาณาจักร**

**ธงผู้ว่าการ**

**สหรัฐแอฟริกา**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ธงชาติกานา (FOTW)
กานา
ศาสนาพุทธในสหรัฐ

== พระพุทธศาสนาในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน**
ประเทศสหรัฐอเมริกานับว่ามีกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาแพร่หลายและกว้างขวางที่สุด ที่เป็นเช่นนี้เพราะมีชาวไทยและชาวเอเชียที่นับถือพระพุทธศาสนาอยู่กระจัดกระจายตามรัฐต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนมากไม่ต่ำกว่า 600,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวเอเชียที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะคนไทยที่อยู่กันหนาแน่ในบางเมือง เช่น ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก ชิคาโก เป็นต้น ก็ได้ร่วมกันจัดตั้งวัดไทยขึ้นในชุมชนของตน เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและเป็นแหล่งที่ใช้พบปะสังสรรค์กันระหว่างชาวพุทธ วัดไทยในสหรัฐอเมริกาจึงมีกระจัดกระจายอยู่ตามรัฐต่างๆ เป็นอันมาก ซึ่งมีบทบาทนอกเหนือจากศาสนากิจแล้ว ยังเผยแพร่วัฒนธรรมประเพณีของไทยไปด้วย ได้แก่ การเปิดโรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์และภาคฤดูร้อนให้เด็ก ๆ  ลูกหลานไทยที่เกิดเติบโตในสหรัฐอเมริกาได้เรียนรู้พระพุทธศาสนา ภาษาไทย ที่มีความสนใจในพระพุทธศาสนาเข้ามาศึกษาพระพุทธศาสนา และวัฒนธรรมไทยด้วย

**รายชื่อวัดไทยในสหรัฐอเมริกา**
 วัดป่าอภัยคีรี- วัดวอชิงตันพุทธวนาราม- วัดพุทธวิปัสสนา เมืองลองบีช- วัดใหม่สามัคคีธรรม- วัดพรหมคุณาราม- วัดไทยลอสแอนเจลิส- วัดนวมินทรราชูทิศ- วัดพุทธไทยถาวรวนาราม

**อ้างอิง**
 http://www.dhammathai.org/watthai/watthaiworld.php

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  List of Buddhist organizations, centers and groups in U.S.A.-  Buddhism — The American Experience, Chapter 1 date=2006-07-15  by Charles Prebish (first chapter is available without charge, complete book must be ordered)-  American Buddhist Net: Buddhist News & Forums-  Surveying the Buddhist Landscape date=2006-02-03  , article by Charles Prebish, from Shambhala Sun-  Global Buddhism: Developmental Periods, Regional Histories, and a New Analytical Perspective date=2005-02-05  , article by Martin Baumann-  Buddhism Comes to Main Street , article by Jan Nattier on UrbanDharma.org-  Buddhist Studies and its Impact on Buddhism in Western Societies, article by Max Deeg-  Archives of American Tibetan Buddhist scholar Alexander Berzin-  Review date=2005-11-23  of Tweed, Thomas A. The American Encounter with Buddhism, 1844-1912. Reviewed by J. I. Bakker-  Buddhism evolves as followers multiply date=2008-08-27 , article from the Poughkeepsie Journal, April 23, 2004-  Shin Buddhism in the American Context date=2016-01-10 , article by Dr. Alfred Bloom-  Chronology of the lives of important persons in the history of Zen in America date=2005-02-28 , from Terebess Online-  A chronology of Theravada Buddhism, from accesstoinsight.org-  Garden State Sangha: Buddhist Organizations in New Jersey USA-   Buddhist organizations in North Carolina date=2008-05-14 -  Timeline of Buddhist history and related events date=2009-02-21 , from awakening.to-  Tricycle: The Buddhist Review, an independent voice of dharma in the West-  The New Georgia Encyclopedia: Buddhism in the U.S.fix-attempted=yes -  Florida Buddhism date=2013-08-23  - Theravada lineage in Florida
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:สหรัฐ
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในสหรัฐ
โรงเรียนโชตินันต์

โรงเรียนโชตินันต์ ตั้งอยู่เลขที่ 46/3 หมู่ 2 ถนนแสงชูโต ตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่เศษ ด้านหน้าติดถนนแสงชูโต ด้านหลังติดคลองชลประทาน และอยู่ในเขตชุมชนที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม การปลูกผัก การเลี้ยงสัตว์ และแหล่งสร้างสรรค์งานภูมิปัญญาท้องถิ่น
โรงเรียนโชตินันต์ เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช) กระทรวงศึกษาธิการ เปิดดำเนินการตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ด้วยอาคารเรียน 2 หลัง คือ อาคารก่อนวัยเรียน และอาคารของนักเรียนชั้นอนุบาล 1-3 จัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาเด็กโดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์ตรงผ่านกระบวนการเล่น ในปี พ.ศ. 2530 ทางโรงเรียนได้จัดขยายชั้นเรียนจากระดับชั้นอนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 6 จัดซื้อที่ดินเพิ่มขึ้น 2 ไร่ 1 งาน รวมเป็นที่ดินของโรงเรียน 6 ไร่ 3 งาน และอนุญาตให้จัดสร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น จำนวน 10 ห้องเรียน และขออนุญาตเปิดใช้เป็นอาคารเรียนของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา โดยจัดให้มีการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ภายใต้คำขวัญที่ว่า "ศึกษาดี ความรู้เด่น เน้นคุณธรรม" เป็นหลักในการร่วมจัดกระบวนการเรียนการสอน เพื่อช่วยพัฒนาให้นักเรียนมีประสิทธิภาพในการเรียนอย่างเต็มความสามารถ
ในปี พ.ศ. 2531 ทางโรงเรียนดำเนินการก่อสร้างอาคารโภชนาการ ห้องปฏิบัติการทางภาษา (SOUND LAB) ห้องสมุดและห้องคอมพิวเตอร์ (COMPUTER) เพื่อใช้ในการส่งเสริมให้การเรียนการสอนมีคุณภาพมากยิ่งขึ้น โรงเรียนโชตินันต์มาจากคำว่า โชติ หมายถึง ความรุ่งเรือง ความสว่าง อนันต์ หมายถึง ตลอดกาล ไม่สิ้นสุด เมื่อรวมกันเป็น โชตินันต์ จึงมีความหมายว่า ความรุ่งเรืองตลอดกาล หรือความสว่างโชติช่วงตลอดกาล ซึ่งความหมายของความรุ่งเรืองตลอดกาล หมายถึง ความรู้ทางการศึกษาที่ทางโรงเรียนเป็นผู้มอบให้แก่นักเรียนติดตัวไป ความรู้นี้เปรียบเสมือนแสงสว่างที่จะนำทางชีวิตของนักเรียนไปสู่สิ่งที่ดีงาม สู่ความเจริญรุ่งเรือง เป็นสมบัติติดตัวไปตลอดไม่มีการสูญหาย ไม่มีสิ้นสุด ผู้ตั้งชื่อโรงเรียนให้ได้แก่ สมเด็จพระมหาธีรราม เจ้าอาวาสวัดปทุมคงคาราม ซึ่งท่านเป็นที่เคารพนับถือของผู้ก่อตั้งโรงเรียนเป็นผู้ตั้งให้
อาคารเรียน หลังที่ 2 อาคารเรียนในระดับชั้นประถมศึกษา เป็นอาคาร 3 ชั้น ประกอบด้วย- ชั้นที่ 1 เป็นห้องสมุด ห้องพละ ห้องศิลปะ ห้องศูนย์คณิตศาสตร์ ห้องการงานพื้นฐานอาชีพ ห้องสื่อการเรียนการสอน ห้องนาฏศิลป์- ชั้นที่ 2 เป็นห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ ห้องพุทธศาสนา ห้องเรียนจำนวน 4 ห้อง- ชั้นที่ 3 เป็นห้องพักครู ห้องเรียนจำนวน 2 ห้อง
โรงเรียนโชตินันต์ปิดกิจการเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ปิดกิจการในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
โรงเรียน
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2554
โรงเรียน
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอท่าม่วง
การเผยแผ่ศาสนาพุทธในสหราชอาณาจักร

การเผยแผ่ศาสนาพุทธในสหราชอาณาจักร พระพุทธศาสนาเริ่มเผยแผ่เข้าสู่ประเทศอังกฤษ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2393 โดยนายสเปนเซอร์ อาร์คี ได้พิมพ์หนังสือศาสนจักรแห่งบูรพาทิศออกเผยแพร่ แต่ไม่มีผู้สนใจมากนัก จนกระทั่ง เซอร์เอดวินด์ อาโนลด์ ได้เขียนหนังสือ ประทีปแห่งเอเชียขึ้น และได้พิมพ์เผยแพร่ใน พ.ศ. 2422 ก็ได้รับความสนใจจากชาวอังกฤษอย่างกว้างขวาง ทำให้ชาวอังกฤษเริ่มหันมาเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนามากขึ้น พ.ศ. 2424 ศาสตรจารย์ ที ดับเบิลยู ริส เดวิดส์ ได้จัดตั้ง สมาคมบาลีปกรณ์ ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดพิมพ์พระไตรปิฎกเป็นภาษาอังกฤษออกเผยแพร่
ใน พ.ศ. 2450 มีการจัดตั้งพุทธสมาคมแห่งเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ขึ้นในกรุงลอนดอน พร้อมกับพิมพ์วารสาร พุทธศาสตร์ปริทัศน์ ออกเผยแพร่นอกจากนี้ได้มีการจัดตั้งวิหารทางพระพุทธศาสนาขึ้นหลายแห่งในประเทศอังกฤษ เช่น พุทธวิหารลอนดอน ของประเทศศรีลังกา วัดไทย ของมูลนิธิสงฆ์อังกฤษที่ถนนอัมสตรีท กรุงลอนดอน และวัดพุทธประทีปของประเทศไทย ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงลอนดอน เป็นต้น      

**พระพุทธศาสนาในประเทศอังกฤษในปัจจุบัน**
ในปัจจุบัน มีชาวอังกฤษหันมานับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากรายงานในวารสารทางสายกลางของพุทธสมาคมลอนดอน ระบุว่า มีสมมาคมองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาจัดตั้งอยู่ในประเทศอังกฤษประมาณ 30 แห่ง เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาในหมู่ชนชาวอังกฤษ จึงกล่าวได้ว่า พระพุทธศาสนาในประเทศอังกฤษค่อยๆ เป็นปึกแผ่นมั่นคงและก้าวหน้าไปโดยลำดับ
นอกจากนี้ประเทศอังกฤษยังมีความสัมพันธ์กับชาวพุทธในประเทศไทยโดยประธานสังฆสมาคม แห่งประเทศอังกฤษ ได้ทำหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทย ประจำกรุงลอนดอนขอเชิญผู้แทนสงฆ์ไทยพร้อมด้วยอธิบดีกรมการศาสนา เดินทางไปประเทศอังกฤษเพื่อทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและจัดหลักสูตรการศึกษาธรรม ซึ่งเรื่องนี้ได้รับการอนุมัติให้ดำเนินการจาก ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2507 กรมการศาสนาจึงได้ส่งคณะธรรมทูตออกเดินทางไปยังประเทศอังกฤษ และต่อมาได้มีการสร้างวัดไทย และตั้งมูลนิธิพุทธศาสนาขึ้น ณ กรุงลอนดอน วัดไทยวัดแรกคือ วัดพุทธปทีป มีพระสงฆ์ไทยอยู่จำพรรษา และประกอบศาสนกิจ มีชาวพุทธที่เป็นทั้งชาวไทย และชาติอื่นๆ ที่อยู่ในประเทศอังกฤษ มาประกอบกิจกรรมที่วัดไทยอยู่เสมอ เป็นจำนวนมาก ต่อมาก็มีวัดไทยตั้งขึ้นอีกหลายวัด เช่น วัดพุทธปทีป, วัดสังฆทาน, วัดป่าจิตตวิเวก, วัดป่าสันติธรรม, วัดพุทธวิหาร

**รายชื่อวัดไทยในอังกฤษ**
แบ่งเป็นวัดมหานิกาย 4 วัดและวัดพุทธของชาวต่างชาติอีก 5 วัด
วัดมหานิกาย- วัดพุทธประทีป- วัดสังฆทาน- วัดพุทธวิหาร แอสตัน- วัดศรีรัตนาราม แมนเชสเตอร์
*วัดพระสิงห์ ยูเค
วัดพุทธของชาวต่างชาติ- วัดพุทธวิหาร- วัดอมราวดี- วัดป่าจิตตวิเวก- วัดรัตนคีรี- วัดป่าสันติธรรม

**อ้างอิง**
 http://www.geocities.com/sakyaputto/mbuddhism1.htm date=2007-11-23 - http://www.dhammathai.org/watthai/world/england.php
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:สหราชอาณาจักร