Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสยามเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสยามเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476 มีขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกในสยาม เพื่อเลือก ส.ส. จำนวน 78 ที่นั่ง จาก 156 ที่นั่งของสภาผู้แทนราษฎร ส่วนอีก 78 ที่นั่ง ได้รับการแต่งตั้งจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นการเลือกตั้งทางอ้อมโดยให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งเลือกผู้แทนตำบลระหว่างวันที่ 10 ตุลาคม ถึง 15 พฤศจิกายน
ขณะนั้นยังไม่มีพรรคการเมือง ดังนั้น ผู้สมัครทุกคนจึงลงสมัครเป็นผู้สมัครอิสระ ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคิดเป็น 41.5%
ที่มาของการเลือกตั้งครั้งนี้ เกิดขึ้นหลังที่เหตุการณ์กบฏบวรเดชยุติลงในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2476 เมื่อ พันเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อรัฐสภาว่ารัฐบาลได้ปราบกบฏเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อบ้านเมืองสงบแล้ว จำต้องมีการเลือกตั้งเกิดขึ้น
ในขณะนั้นประเทศไทย (ยังคงใช้ชื่อว่า สยาม) แบ่งการปกครองเป็นจังหวัด มีจังหวัดทั้งสิ้น 70 จังหวัด ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 แล้ว สามารถเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ประเภทที่หนึ่ง ได้ทั้งหมด 78 คน โดยส่วนใหญ่จะสามารถเลือกผู้แทนฯได้จังหวัดละคน มีบางจังหวัดที่มีผู้แทนฯได้มากกว่าหนึ่งคน ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่, จังหวัดร้อยเอ็ด, จังหวัดมหาสารคาม, จังหวัดนครราชสีมา มีผู้แทนฯได้ 2 คน ขณะที่จังหวัดพระนครและจังหวัดอุบลราชธานี มีผู้แทนฯได้ 3 คน ซึ่งขณะนั้นรัฐธรรมนูญกำหนดอัตราประชากร 200,000 คนต่อการมีผู้แทนฯได้หนึ่งคน
และบวกรวมกับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง ที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งขึ้นอีก 78 คน รวมทั้งสิ้นเป็น 156 คน
ซึ่งการเลือกตั้งครั้งนั้น เป็นการเลือกตั้งทางอ้อม โดยได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้กรมการอำเภอ ดำเนินการเลือกตั้งผู้แทนตำบลขึ้นทั่วประเทศในวันที่ 1 ตุลาคม ถึงวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 จากนั้นผู้แทนตำบลก็จะไปเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกขั้นหนึ่ง
ในขณะนั้นมีผู้มีสิทธิออกเสียงอยู่ทั้งหมด 4,278,231 คน มีผู้ออกไปใช้สิทธิทั้งหมด 1,773,532 คน คิดเป็นร้อยละ 41.45 โดยจังหวัดที่มีผู้ไปใช้สิทธิมากที่สุด คือ จังหวัดเพชรบุรี คิดเป็นร้อยละ 78.82 และจังหวัดที่มีผู้ออกไปใช้สิทธิน้อยที่สุด คือ จังหวัดแม่ฮ่องสอน คิดเป็นร้อยละ 17.71
ซึ่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งครั้งแรกนี้นั้น ที่ได้กลายมาเป็นนักการเมืองที่มีชื่อเสียงและมีบทบาทในเวลาต่อมา ได้แก่ นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์, นายเลียง ไชยกาล, นายโชติ คุ้มพันธ์ เป็นต้น
หลังการเลือกตั้ง ได้มีการจัดตั้งคณะรัฐบาลขึ้นมาใหม่ โดยเสียงส่วนใหญ่เลือกเอา พระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่ง (เป็นสมัยที่ 2) และถือเป็นคณะรัฐมนตรีคณะที่ 5 ของไทย ซึ่งคณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2477

**ดูเพิ่ม**
 สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โคทม อารียา, สารานุกรมรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (พ.ศ. ๒๕๔๐) หมวดองค์กรทางการเมือง เรื่อง ๕. ระบบการเลือกตั้ง, กรุงเทพฯ : องค์การค้าของคุรุสภา, 2544, หน้า 11. ISBN 974-00-8586-5- สิริรัตน์ เรืองวงษ์วาร, ประวัติศาสตร์การเมืองไทย ตั้งแต่เปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 จนถึงปัจจุบัน, กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2539, หน้า 111. ISBN 974-599-876-1
2476
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:ประเทศสยามในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในสยามในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2476
อำเภอแกดำ

แกดำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 12 ของจังหวัดและมีประชากรมากเป็นอันดับ 12 ของจังหวัด เช่นกัน

**ประวัติ**
อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม ได้ก่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอแกดำขึ้น เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองมหาสารคาม เนื่องจากมีสภาพทุรกันดาร ห่างจากตัวเมืองมหาสารคาม การเดินทางคมนาคมไม่สะดวก ในครั้งแรกกิ่งอำเภอแกดำประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลแกดำ ตำบลหนองกุง ตำบลมิตรภาพต่อมาได้ขยายออกอีก 2 ตำบล คือ ตำบลวังแสง แยกออกจากตำบลแกดำ และตำบลโนนภิบาล แยกออกจากตำบลหนองกุงรวมเป็น 5 ตำบล กิ่งอำเภอแกดำได้ยกฐานะเป็นอำเภอแกดำ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแกดำมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีสมเด็จ (จังหวัดร้อยเอ็ด)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแกดำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 89 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแกดำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลแกดำ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแกดำ- เทศบาลตำบลมิตรภาพ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมิตรภาพทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแกดำ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแกดำ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแกดำ)- องค์การบริหารส่วนตำบลวังแสง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังแสงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองกุงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนภิบาล  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนภิบาลทั้งตำบล

**ประเพณีและวัฒนธรรม**
อำเภอแกดำได้ถือเอาขนบธรรมเนียมประเพณีตามฮีตสิบสอง ประเพณีทำบุญสิบสองเดือนไทอีสาน ดังนี้ 
#เดือนอ้าย บุญข้าวกรรม
#เดือนยี่	 ประเพณีบุญคูณลาน
#เดือนสาม บุญข้าวจี่ 
#เดือนสี่ บุญพระเวส หรือ บุญมหาชาติ (เทศมหาชาติ) 
#เดือนห้า ประเพณีบุญสงกรานต์ 
#เดือนหก ประเพณีบุญบั้งไฟ 
#เดือนเจ็ด ประเพณีบุญซำฮะ (บุญเบิกฟ้า) 
#เดือนแปด บุญเข้าพรรษา 
#เดือนเก้า บุญข้าวประดับดิน 
#เดือนสิบ บุญข้าวสากหรือสลากภัต 
#เดือนสิบเอ็ด บุญออกพรรษา 
#เดือนสิบสอง บุญกฐิน 

**สถานที่สำคัญ**
 อนุสรณ์สถานดอนหลวงปู่จ้อย- อ่างเก็บน้ำแกดำ (หนองแกดำ)- วัดดาวดึงส์แกดำ- สะพานไม้แกดำ (ขัว)- วัดหนองหูลิง ตำบลมิตรภาพ

**อ้างอิง**
กแด
Jojo

JoJo อาจหมายถึง- โจโจ ออฟเฟอร์แมน นักมวยปล้ำอาชีพ-นักร้อง ชาวอเมริกัน- โจโจ (JoJo) นักร้อง-นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน- โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ การ์ตูนญี่ปุ่น โดย ฮิโรฮิโกะ อารากิ
อำเภอนาดูน

นาดูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 9 ของจังหวัด


**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาดูนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวาปีปทุม และอำเภอปทุมรัตต์ (จังหวัดร้อยเอ็ด) - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปทุมรัตต์ (จังหวัดร้อยเอ็ด) อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย และอำเภอยางสีสุราช- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอยางสีสุราชและอำเภอนาเชือก

** ประวัติ**
อำเภอนาดูนเดิมเป็นหมู่บ้านที่ได้ยกฐานะให้เป็นตำบล มีชื่อว่า ตำบลนาดูน อยู่ในความปกครองของอำเภอวาปีปทุม ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคามไปทางทิศใต้ประมาณ 65 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากตัวอำเภอไปทางทิศใต้ประมาณ 26 กิโลเมตร การเดินทางไปติดต่อราชการของประชาชนไปมายากลำบากมาก เนื่องจากระยะทางไกล การคมนาคมไม่สะดวก ต้องเดินทางด้วยเท้า ใช้สัตว์ หรือใช้ล้อเกวียนเป็นพาหนะ ประกอบกับมีป่าไม้เกิดขึ้นหนาแน่น เป็นที่หลบซ่อนของโจรผู้ร้ายโดยเฉพาะโจรปล้นทรัพย์สินมีชุกชมมาก ด้วยเหตุดังกล่าว ประชาชนชาวตำบลนาดูนจึงได้ปรึกษาหารือกันทำเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอนาดูน ในปี พ.ศ. 2508 ราษฎรตำบลนาดูนได้เสนอเรื่องขอยกฐานะตำบลนาดูนขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ และได้จัดหาที่ดินสำหรับปลูกสร้างสถานที่ราชการ 502 ไร่ โดยขอรับบริจาคจากประชาชนและใช้ที่สาธารณะทำเลเลี้ยงสัตว์ 
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2512 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้ง กิ่งอำเภอนาดูน ต่อมากิ่งอำเภอนาดูนได้ยกฐานะเป็น อำเภอนาดูน เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2522

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนท้องที่**
อำเภอนาดูนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 94 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาดูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาดูน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดูนทั้งตำบลและบางส่วนของตำบลพระธาตุ- เทศบาลตำบลหัวดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวดงทั้งตำบล- เทศบาลตำบลหนองไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคู ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองคูทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงบังทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงดวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงดวนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงยางทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกู่สันตรัตน์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกู่สันตรัตน์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระธาตุ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนาดูน)

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 พระบรมธาตุนาดูน- พุทธมณฑลอีสาน- พิพิธภัณฑ์นครจัมปาศรี- พิพิธภัณฑ์บ้านอีสาน- สถาบันวิจัยวลัยรุกเวท- บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์- กู่สันตรัตน์- กู่น้อย- ศาลานางขาว

**อ้างอิง**
นาดูน
กีฏวิทยาการแพทย์

กีฏวิทยาการแพทย์ (Medical entomology) หรือกีฏวิทยาสาธารณสุข (Public health entomology) เป็นสาขาที่ศึกษาสัตว์ขาข้อ และแมลงที่มีผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์ เป็นการศึกษาที่รวมถึงข้อมูลที่ได้จากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ว่าด้วยพฤติกรรมของแมลง นิเวศ โรคระบาดที่เกิดจากแมลงและสัตว์ขาข้อที่อาจนำมาใช้ประโยชน์ด้านความปลอดภัยของสาธารณชนและทางการแพทย์ (Arthropods and insects of medical importance) ในสหรัฐอเมริกาและประเทศพัฒนาแล้วจ้างนักกีฏวิทยาทำงานในภาคเอกชน ในมหาวิทยาลัยใน ภาคอุตสาหกรรมรวมทั้งในหน่วยงานระดับต่างๆ ของรัฐ

**ความสำคัญทางการแพทย์**
แมลง (Insects) เป็นสัตว์ขาข้อ (Arthropods) สามารถทำอันตรายต่อคนได้หลายทาง ได้แก่- Dermatosis อาการระคายเคืองต่อผิวหนัง ได้แก่ อาการคันเมื่อถูกกัด เช่น ยุง (Mosquitoes) เหา (Lice) หมัด (fleas) ริ้น (Midges) เรือด (Bedbugs) หรือเกิดจากการฝังตัวในผิวหนัง เช่น หิด (Scabies mites)- Myiasis เกิดจากหนอนแมลงวันไชเข้าสู่ร่างกายตามบาดแผล หรือช่องเปิดตามร่างกายแล้วอาศัยอยู่ตามอวัยวะต่าง ๆ- ทำอันตรายต่ออวัยวะสัมผัส (Injury to sense organs) เช่น แมลงเล็ก ๆ จำพวก ริ้น ด้วง (Beetles) เข้าสู่ตา หรือเห็บ ไร ด้วงตัวเล็ก ๆคลานเข้ารูหูในขณะนอนหลับที่พื้นดินในป่า ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดมาก- อาการแพ้ (Allergy) เมื่อมีการสูดดมเอาขนตามตัว เกล็ดปีก ชิ้นส่วนต่าง ๆ ของแมลง เช่น may flies, Caddis flies หรือไรฝุ่น- ปล่อยสารพิษ และสารระคายเคือง (Venoms and irritating fluids)
** โดยการต่อยหรือกัด (sting or bite) เช่น เห็บ ไร แมงมุม ผึ้ง ต่อ
** โดยการสัมผัส (contact toxins) เช่น ตัวบุ้ง หนอนผีเสื้อ (caterpillar)- รบกวนประสาท (Nervous disorders) เสียงบินหึ่ง ๆ ของแมลง ข้างหูในขณะนอนทำให้นอนไม่หลับ คนบางคนมีอาการเกลียดกลัวแมลงบาง- พาหะนำโรค (Vectors) รูปแบบการนำโรคแบ่งได้เป็น 2 แบบ คือ
** Mechanical transmission นำไข่, เชื้อโรคติดตามตัวนำไปสู่คนผ่านทางน้ำและอาหาร
** Biological transmission แมลงพาหะส่วนใหญ่นำโรคด้วยวิธีนี้ โดยเชื้อโรคเมื่อเข้าไปอาศัยในตัวแมลงอาจมีการเพิ่มจำนวน หรือเปลี่ยนรูปร่างไปตามระยะการเจริญเติบโต สามารถแบ่งเป็น 3 แบบ คือ
*** Propagative transmission เชื้อโรคมีการเพิ่มจำนวน แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างตามการเจริญเติบโต เช่น กรณีของไข้เลือดออก
*** Cyclo-propagative เชื้อโรคมีการเพิ่มจำนวน และมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างตามการเจริญเติบโต เช่น กรณีของโรคมาลาเรีย
*** Cyclo- transmission เชื้อโรคมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างตามการเจริญเติบโต แต่ไม่มีการเพิ่มจำนวน เช่น กรณีของโรคเท้าช้าง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วารสารวิชาการกีฏวิทยาการแพทย์ของสหรัฐฯ date=2007-08-14 
หมวดหมู่:สาขาวิชา
หมวดหมู่:กีฏวิทยา
หมวดหมู่:จุลชีววิทยา
ชาติชาย

ชาติชาย เป็นชื่อบุคคลไทย สามารถหมายถึง- ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีคนที่ 17 ของประเทศไทย- ชาติชาย เชี่ยวน้อย นักมวยชาวไทยได้ว่าเป็นแชมป์โลกที่มีสถิติการชกมากที่สุดของไทยตราบจนปัจจุบัน - ชาติชาย งามสรรพ์ นักแสดงชายชาวไทย
อำเภอเสลภูมิ

เสลภูมิ เส-ละ-พูม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด เคยเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ ต่อมาเมื่อเห็นว่าเมื่อติดต่อราชการกับจังหวัดกาฬสินธุ์ ต้องเดินทางถึง 3 วัน แต่เดินทางไปจังหวัดร้อยเอ็ดใช้เวลาเพียงวันเดียว จึงยกอำเภอเสลภูมิ มาขึ้นกับจังหวัดร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2456

**ประวัติ**
พระนิคมบริรักษ์ (เสน ประทุมทิพย์) บรรดาศักดิ์เดิม หลวงจุมพลภักดี บุตรอุปราชแพง หลานของพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวคำผง) นายกองชาวบ้านยวน ซึ่งพระสุนทรราชวงศาฯ (ท้าวเหม็น) ผู้ครองเมืองยศสุนทร (ยโสธร) ตั้งให้เป็นกรรมการเมืองยศสุนทร ต่อมาได้พาบรรดา ครอบครัว ญาติ บริวารอพยพจากถิ่นเดิม มาตั้งถิ่นฐานเพื่อขยายพื้นที่ทำมาหากิน และการปกครองใหม่ ที่โคกหัวภูดิน ซึ่งเรียกว่า "บ้านเขาดินบึงโดน" ขึ้นกับเมืองยศสุนทร

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเสลภูมิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ชัย อำเภอโพนทอง และอำเภอหนองพอก- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกุดชุม อำเภอทรายมูล และอำเภอเมืองยโสธร (จังหวัดยโสธร)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพนมไพร- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ อำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอธวัชบุรี และอำเภอเชียงขวัญ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเสลภูมิแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 18 ตำบล 235 หมู่บ้าน
แผนที่ตำบลของอำเภอเสลภูมิ
แผนที่หมู่บ้านในอำเภอเสลภูมิ- ข้อมูลปี 2565

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเสลภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลเสลภูมิ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลางและตำบลขวัญเมืองทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลนาเมือง- เทศบาลตำบลขวาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขวาวทั้งตำบล- เทศบาลตำบลเมืองไพร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองไพรทั้งตำบล- เทศบาลตำบลนาเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเมือง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลเสลภูมิ)- เทศบาลตำบลพรสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรสวรรค์ทั้งตำบล- เทศบาลตำบลนาแซง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแซงทั้งตำบล- เทศบาลตำบลวังหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหลวงทั้งตำบล- เทศบาลตำบลเกาะแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะแก้วทั้งตำบล- เทศบาลตำบลหนองหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลวงทั้งตำบล- เทศบาลตำบลท่าม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าม่วงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนางาม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางามทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลภูเงิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเงินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาเลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเลิงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าน้อยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลศรีวิลัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีวิลัยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบึงเกลือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงเกลือทั้งตำบล

**โรงเรียน**
โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด- โรงเรียนเสลภูมิพิทยาคม- โรงเรียนเสลภูมิ- โรงเรียนขวาววิทยาคาร- โรงเรียนวังหลวงวิทยาคม- โรงเรียนท่าม่วงวิทยาคม- โรงเรียนโพธิ์ทองวิทยาคาร

**อ้างอิง**

เสลภูมิ
อำเภอเมืองร้อยเอ็ด

เมืองร้อยเอ็ด เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด โดยถือเป็นศูนย์กลางด้านการปกครองและเศรษฐกิจของจังหวัด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมืองร้อยเอ็ดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม (จังหวัดมหาสารคาม) และอำเภอจังหาร- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอธวัชบุรี- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภออาจสามารถและอำเภอจตุรพักตรพิมาน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอศรีสมเด็จ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองร้อยเอ็ดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 ตำบล 201 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
เขตเทศบาลในอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
ท้องที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองทั้งตำบล- เทศบาลตำบลโนนตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนตาลทั้งตำบล- เทศบาลตำบลปอภาร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปอภาร (ปอพาน) ทั้งตำบล- เทศบาลตำบลสีแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีแก้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรอบเมืองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเหนือเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหนือเมืองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลขอนแก่น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขอนแก่นทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสะอาดสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะอาดสมบูรณ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนรัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนรังทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดงลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงลานทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแคนใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองทองทั้งตำบล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด-  เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง
มืเองร้อยเอ็ด
ปลาหมู (แก้ความกำกวม)

ปลาหมู อาจหมายถึง- ปลานํ้าจืดทุกชนิดในสกุลปลาหมู (Botia) ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)- วงศ์ปลาหมู (Botiidae)- วงศ์ปลาหมูแท้ (Cobotiade)- ปลากดหมูหรือปลากดยักษ์ (Rita sacerdotum) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งที่มีแหล่งกำเนิดที่แม่น้ำสาละวิน
โสน (สกุล)

โสน (อ่านว่า สะ-โหฺน) เป็นพืชในสกุล Sesbania เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ สีเหลือง รูปร่างแบบดอกแคหรือดอกถั่ว

**ชนิด**
 Sesbania benthamiana- Sesbania bispinosa  (Jacq.) W.Wight (North Africa, Asia) โสนคางคก- Sesbania brachycarpa- Sesbania brevipedunculata- Sesbania campylocarpa- Sesbania cannabina- Sesbania chippendalei- Sesbania cinerascens- Sesbania coerulescens- Sesbania concolor- Sesbania dalzielii- Sesbania drummondii  (Rydb.) Cory - Rattlebox (Southeastern United States)- Sesbania dummeri- Sesbania emerus- Sesbania erubescens- Sesbania exasperata- Sesbania formosa- Sesbania goetzei- Sesbania grandiflora  (L.) Poiret- Sesbania greenwayi- Sesbania hepperi- Sesbania herbacea- Sesbania hirtistyla- Sesbania hobdyi- Sesbania javanica โสนกินดอก ใช้รับประทานเป็นอาหารในประเทศไทย- Sesbania keniensis- Sesbania leptocarpa- Sesbania longifolia- Sesbania macowaniana- Sesbania macrantha- Sesbania macroptera- Sesbania microphylla- Sesbania notialis- Sesbania oligosperma- Sesbania pachycarpa- Sesbania paucisemina- Sesbania punicea- Sesbania quadrata- Sesbania rostrata- Sesbania sericea- Sesbania sesban  (Jacq.) W.Wight- Sesbania simpliciuscula- Sesbania somaliensis- Sesbania speciosa โสนอินเดีย- Sesbania sphaerosperma- Sesbania subalata - Sesbania sudanica - Sesbania tetraptera - Sesbania tomentosa Hook. & Arn. - Ōhai (Hawaiian Islands)- Sesbania transvaalensis J.B.Gillett- Sesbania vesicaria  (Jacq.) Elliott- Sesbania virgata  (Cav.) Pers.

**โสนในสกุลอื่น**
 Aeschynomene americana L.  โสนเขา โสนดอน โสนบก - Aeschynomene aspera L. โสนคางคก โสนหางไก่ใหญ่ - Aeschynomene indica L.  โสนหางไก่ โสนหางไก่เล็ก โสนหิน

**อ้างอิง**
 วันดี กฤษณพันธ์. กทม. คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล. 2538
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามสกุล
หมวดหมู่:สกุลโสน
เดอะสแมชชิงพัมป์กินส์

เดอะสแมชชิงพัมป์กินส์ (The Smashing Pumpkins หรือ Smashing Pumpkins) เป็นวงร็อกอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นที่เมืองชิคาโกเมื่อปี 1988 ออกขายอัลบั้มชุดแรกในปี 1991 ชื่ออัลบั้ม Gish มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาว ตามมาด้วยอัลบั้มต่าง ๆ ทั้งอัลบั้ม Mellon Collie And The Infinite Sadness ที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาวถึง 9 แผ่นและอัลบั้ม Siamese Dream ที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว 4 แผ่น 
เพลงดังของพวกเขาเช่นเพลง "Disarm," "Today," "Cherub Rock," "1979," "Tonight, Tonight" และ "Bullet With Butterfly Wings" 
อัลบั้มชุดที่ 6 Zeitgeist ภายใต้สังกัด Martha's Music/Reprise และถือเป็นผลงานเพลงชุดใหม่ล่าสุดนับตั้งแต่ปี 2000 ที่พวกเขาออกวางจำหน่ายอัลบั้ม Machina/The Machines of God นานถึง 7 ปี

**สมาชิกในวง**

**ปัจจุบัน**
 Billy Corgan (บิลลี คอร์แกน) – ร้องนำ, กีตาร์, คีย์บอร์ด, กีตาร์เบส (1988–2000; 2006–ปัจจุบัน)- James Iha (เจมส์ อิฮะ) – กีตาร์, ร้องประสาน (1988–2000; 2018–ปัจจุบัน)- Jimmy Chamberlin (จิมมี แชมเบอร์ลิน) – กลอง (1988–1996; 1999–2000; 2006–2009; 2015–2017; 2018–ปัจจุบัน)- Jeff Schroeder (เจฟฟ์ ชโรเดอร์) – กีตาร์, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (2007–ปัจจุบัน)

**อดีตสมาชิก**
 D'arcy Wretzky (ดาร์ซี เรตสกี) – กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (1988–1999)- Melissa Auf der Maur (เมลิสสา ออฟ เดอร์ มาเออร์) – กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน  (1999–2000)- Mike Byrne (ไมก์ เบิร์น) – กลองชุด, เพอร์คัชชัน, ร้องประสาน, คีย์บอร์ด (2009–2014)- Nicole Fiorentino (นิโคล ฟิโอเรนทิโน) – กีตาร์เบส, คีย์บอร์ด, ร้องประสาน (2009–2014)

**ผลงาน**
 Gish (1991)- Siamese Dream (1993)- Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)- Adore (1998)- Machina/The Machines of God (2000)- Machina II/The Friends & Enemies of Modern Music (2000)- Zeitgeist (2007)- Teargarden by Kaleidyscope (2009–2014)
**Oceania (2012)
**Monuments to an Elegy (2014)- Shiny and Oh So Bright, Vol. 1 / LP: No Past. No Future. No Sun. (2018)- Cyr (2020)- Atum: A Rock Opera in Three Acts (2023)- Aghori Mhori Mei (2024)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Smashing Pumpkins.com-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการบนมายสเปซ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากชิคาโก
กีฏวิทยาการสัตวแพทย์

กีฏวิทยาทางสัตวแพทย์ (Veterinary Entomology) เป็นการศึกษาชนิดสัณฐานวิทยา ชีววิทยา การป้องกันกำจัดแมลง เห็บ ไร และสัตว์ขาปล้องชนิดอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดโรค หรือนำเชื้อโรคสู่สัตว์ทั่วไปปศุสัตว์ รวมทั้งชนิดวงจรการทำให้เกิดโรค และแนวทางการควบคุมปรสิตสาเหตุของโรคสัตว์ ซึ่งมีสัตว์ดังกล่าวเป็นพาหะ
หมวดหมู่:แพทย์
กีฏวิทยาสิ่งแวดล้อม

กีฏวิทยาสิ่งแวดล้อม (Environmental Entomology) เป็นการศึกษา ระบบนิเวศ ความสัมพันธ์ระหว่างแมลงกับสิ่งแวดล้อมทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต บทบาทแมลงต่อสมดุลทางธรรมชาติ การอนุรักษ์แมลงและสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการใช้แมลงเป็นตัววัดดัชนีคุณภาพทางสิ่งแวดล้อม

**ดัชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของธรรมชาติ**
หมวดหมู่:กีฏวิทยา
IEEE 802.16a

IEEE 802.16a เป็นมาตรฐานที่แก้ไขปรับปรุงจาก IEEE 802.16 โดยใช้งานที่ความถี่ 2-11 จิกะเฮิรตซ์ ซึ่งคุณสมบัติเด่นที่ได้รับการแก้ไขจากมาตรฐาน 802.16 เดิมคือคุณสมบัติการรองรับการทำงานแบบที่ไม่อยู่ในระดับสายตา (NLoS - Non-Line-of-Sight) ทั้งยังมีคุณสมบัติการทำงานเมื่อมีสิ่งกีดขวาง เช่น ต้นไม้ อาคาร ฯลฯ นอกจากนี้ก็ยังช่วยให้สามารถขยายระบบเครือข่ายเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงได้อย่างกว้างขวางด้วยรัศมีทำการที่ไกลถึง 30 ไมล์ (ประมาณ 48 กิโลเมตร) และมีอัตราความเร็วในการรับส่งข้อมูลสูงสุดถึง 75 เมกะบิตต่อวินาที (Mbps) ทำให้สามารถรองรับการเชื่อมต่อการใช้งานระบบเครือข่ายของบริษัทที่ใช้สายประเภท ที1 (T1-type) กว่า 60 ราย และการเชื่อมต่อแบบ DSL ตามบ้านเรือนที่พักอาศัยอีกหลายร้อยครัวเรือนได้พร้อมกันโดยไม่เกิดปัญหาในการใช้งาน

**อ้างอิง**
 KSC Newsletter ฉบับเดือนกันยายน ค.ศ.2007
หมวดหมู่:IEEE 802
หมวดหมู่:เครือข่ายไร้สาย
อำเภอนาทม

นาทม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม เดิมเป็นท้องที่ของตำบลนาทมที่ตั้งขึ้นในราว พ.ศ. 2440 ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาทมในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 11 ของจังหวัด 

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาทมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบ้านแพง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอศรีสงคราม - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภออากาศอำนวย (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอเซกา (จังหวัดบึงกาฬ)

**ประวัติ**
อำเภอนาทม เดิมทีเป็นพื้นที่ตำบลนาทม ตั้งขึ้นในราวปี พ.ศ. 2440 เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอท่าอุเทน ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่การปกครองบางส่วนของอำเภอท่าอุเทน มาจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภออากาศอำนวย (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม) ก่อนที่ปี พ.ศ. 2490 ตำบลนาทมได้แยกไปรวมกับกิ่งอำเภอบ้านแพง ตำบลนาทมจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านแพง
ต่อมาเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลนาทม ตำบลหนองซน และตำบลดอนเตย ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านแพง รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2536 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้โอนบางหมู่บ้านของตำบลหนองซนย้ายกลับเข้าท้องที่อำเภอบ้านแพง เนื่องจากใกล้กับท้องที่อำเภอเดิม จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาทม จนถึงปัจจุบัน- วันที่ 24 มกราคม 2468 แยกพื้นที่ตำบลนาหว้า ตำบลบ้านข่า ตำบลบ้านเสียว ตำบลสามผง ตำบลหนองแวง ตำบลนาทม และตำบลบ้านแพง อำเภอท่าอุเทน มาตั้งเป็น กิ่งอำเภออากาศอำนวย และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน- วันที่ 9 ธันวาคม 2490 แยกพื้นที่ตำบลตำบลบ้านแพง ตำบลนาทม อำเภอท่าอุเทน และตำบลหนองแวง กิ่งอำเภอบ่อศรีสงคราม มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอบ้านแพง และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่าอุเทน- วันที่ 13 มิถุนายน 2521 ตั้งตำบลหนองซน แยกออกจากตำบลนาทม และตำบลหนองแวง- วันที่ 24 กรกฎาคม 2522 ตั้งตำบลดอนเตย แยกออกจากตำบลนาทม- วันที่ 22 เมษายน 2535 แยกพื้นที่ตำบลนาทม ตำบลดอนเตย และตำบลหนองซน อำเภอบ้านแพง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาทม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอบ้านแพง- วันที่ 9 กันยายน 2536 โอนพื้นที่หมู่ 4 บ้านโคกยาว (ในขณะนั้น) ของตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม ไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง- วันที่ 1 มีนาคม 2537 กำหนดเขตตำบลหนองซน กิ่งอำเภอนาทม โดยตัดหมู่ที่ 4 เดิมไปขึ้นกับตำบลโพนทอง อำเภอบ้านแพง- วันที่ 26 กันยายน 2540 ยกฐานะกิ่งอำเภอนาทม อำเภอบ้านแพง เป็น อำเภอนาทม- วันที่ 1 พฤษภาคม 2546 กำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอนาทม ตำบลหนองซน ให้มีเขตการปกครองรวม 12 หมู่บ้าน ตำบลนาทม ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน และตำบลดอนเตย ให้มีเขตการปกครองรวม 8 หมู่บ้าน- วันที่ 31 ตุลาคม 2562 แยกพื้นที่บ้านนาดี หมู่ที่ 5 ตำบลหนองซน ตั้งเป็นหมู่ที่ 14 บ้านนาดีพัฒนา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอนาทมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาทมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลนาทม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองซน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองซนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดอนเตย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนเตยทั้งตำบล

**อ้างอิง**
นาทม
อำเภอโพนสวรรค์

โพนสวรรค์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอโพนสวรรค์ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอท่าอุเทน- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าอุเทน- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองนครพนม และอำเภอกุสุมาลย์ (จังหวัดสกลนคร) - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอนาหว้า

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอโพนสวรรค์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอโพนสวรรค์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลโพนสวรรค์  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพนสวรรค์และตำบลโพนจาน- องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสวรรค์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสวรรค์ (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์)- องค์การบริหารส่วนตำบลนาหัวบ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหัวบ่อทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาขมิ้น  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาขมิ้นทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโพนบก  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนบกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านค้อทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโพนจาน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนจาน (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนสวรรค์)- องค์การบริหารส่วนตำบลนาใน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาในทั้งตำบล

**อ้างอิง**
โพนสวรรค์
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา

หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:ผู้บริหารสถานศึกษาชาวไทย
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 48

คณะรัฐมนตรี คณะที่ 48 ของไทย (7 เมษายน พ.ศ. 2535 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535) เป็นคณะรัฐมนตรีภายใต้การนำของพลเอก สุจินดา คราประยูร นายกรัฐมนตรี โดยมีประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2535 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ และมีพลเอก สุนทร คงสมพงษ์ ประธานสภารักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2535
คณะรัฐมนตรีชุดดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่จนถึงเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน เนื่องจากเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ

**รายชื่อคณะรัฐมนตรี**

**การเปลี่ยนแปลงในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 48 ของไทย**
พลตำรวจโท วิโรจน์ เปาอินทร์ ได้ขอลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2535

**การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 48 ของไทย**
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในวันที่ 17 - 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 มีการชุมนุมประท้วงต่อต้านนายกรัฐมนตรีที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช จึงได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ พลเอก สุจินดา คราประยูร นายกรัฐมนตรี และ พลตรี จำลอง ศรีเมือง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคพลังธรรม เข้าเฝ้าฯ เพื่อแก้ไขสถานการณ์บ้านเมืองที่กำลังเลวร้ายลงทุกขณะ ต่อมาพลเอก สุจินดา คราประยูร ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2535
นายมีชัย ฤชุพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี จึงทำหน้าที่รักษาการนายกรัฐมนตรีแทนเป็นการชั่วคราว จนกระทั่งมีการแต่งตั้ง นายอานันท์ ปันยารชุน เป็นนายกรัฐมนตรี ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2535 คณะรัฐมนตรีชุดนี้จึงพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะรัฐมนตรีคณะที่ 48 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2011-06-04 -  ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี date=2012-02-14 
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร

ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (แพทองธาร ชินวัตร) ที่ปรึกษาอดีตนายกรัฐมนตรี (เศรษฐา ทวีสิน) รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม เขต 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์

**ประวัติ**
ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร (ชื่อเล่น : โจ้) เกิดวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 ที่ ตำบลปะหลาน อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรชายคนโตของ นายศุภกร จรัสเสถียร หรือ กำนันตง อดีตนักธุรกิจใหญ่ใน จ.มหาสารคาม เจ้าของโรงสีข้าวแหลมทอง (ถูกลอบยิงเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2543) และนางเตือนใจ จรัสเสถียร
จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ รุ่น 29 - 32 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2538 และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ CLAREMONT GRADUATE UNIVERSITY ในปี พ.ศ. 2543

**งานการเมือง**
นายยุทธพงศ์ เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวตรวจสอบการทุจริตในหลายโครงการ จนขึ้นชื่อเป็น "จอมแฉ" คนหนึ่งของพรรคประชาธิปัตย์ เช่น เมื่อปี พ.ศ. 2545 เคยเปิดโปงเรื่อง พ.ต.อ.ชิต ศรีบัวพันธ์ ผกก.สภ.พยัคฆภูมิพิสัย รับส่วยหวยใต้ดิน ในปี พ.ศ. 2549 เดินทางไป กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม กรณีทุจริตโครงการซื้อรถดับเพลิงของ กรุงเทพมหานคร และต้นปี พ.ศ. 2550 เคยเคลื่อนไหวให้มีการตรวจสอบ โครงการผลิตน้ำมันดิบ จากแหล่งนางนวล ของ บมจ.ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม (ปตท.สผ.) ที่พบความไม่โปร่งใสในการจัดจ้างบริษัท อ่าวสยาม มารีน จำกัด ขุดเจาะน้ำมัน เป็นต้น ที่น่าสนใจคือนายยุทธพงศ์ทำการตรวจสอบโดยไม่แบ่งฝ่ายแม้แต่ ส.ส. พรรคเดียวกันก็ถูกตรวจสอบด้วยเช่นเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายยุทธพงษ์ ลงสมัคร ส.ส. มหาสารคาม เขตเลือกตั้งที่ 2 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ และเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม เขต 3 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) ซึ่งได้รับการคัดค้านจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยหลายคน ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาถูกปรับออกจากตำแหน่ง 
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกจากที่ประชุมใหญ่ให้เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2566 คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 63 มีมติแต่งตั้งให้เขาเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร**
นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วทั้งหมด 3 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคเพื่อไทย 
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดมหาสารคาม สังกัดพรรคเพื่อไทย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เฮลเวติกา

เฮลเวติกา (Helvetica) เป็นชื่อไทป์เฟซหรือแบบตัวอักษรในตระกูล Sans Serif ที่มีใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นแบบตัวอักษรที่เป็นที่นิยมที่สุดแบบหนึ่งในปัจจุบัน และได้รับการฉลองครบรอบ 50 ปี ใน พ.ศ. 2550
เฮลเวติกา สร้างขึ้นโดย เอดัวร์ด ฮอฟฟ์มานน์ (Eduard Hoffmann) ผู้อำนวยการโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์ ในสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2500  ฮอฟฟ์มานน์ให้นักออกแบบชื่อ แมกซ์ มีดิงเกอร์ (Max Miedinger) เป็นผู้ออกแบบ โดยใช้ชื่อเป็นภาษาเยอรมันว่า Neue Haas Grotesk (นิวฮาสโกรเทสก์) ในระยะแรก แต่ไม่ได้รับความนิยมนัก จนกระทั่งบริษัทแม่ของโรงหล่อโลหะ ฮาสไทป์  ได้เปลี่ยนชื่อไทป์เฟซเป็น Helvetica เมื่อ พ.ศ. 2504 มาจากคำว่า Helvetia (เฮลเวทิอา) ซึ่งเป็นชื่อในภาษาละตินของสวิตเซอร์แลนด์ 
ไทป์เฟซเฮลเวติกาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษ 1960-1980 นิยมใช้ในบริษัทที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ทันสมัย ได้รับเลือกเป็นตัวอักษรในป้ายแบบใหม่ของรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก  และในเครื่องหมายการค้าของบริษัทหรือผลิตภัณฑ์ชั้นนำ เช่น 3 เอ็ม, เอทีแอนด์ที, ลุฟต์ฮันซา, พานาโซนิก, แอปเปิลคอมพิวเตอร์, ไมโครซอฟท์, ไอพ็อด
ไทป์เฟซเฮลเวติกายังเป็นต้นแบบของไทป์เฟซในยุคหลังหลายไทป์เฟซ เช่น แอเรียล (Arial) เป็นไทป์เฟซเลียนแบบ ที่ออกมาใช้กับคอมพิวเตอร์ในปี พ.ศ. 2533 และ มานพติก้า (Manoptica) ออกแบบโดยมานพ ศรีสมพร ระหว่าง พ.ศ. 2516-2530 เป็นแบบอักษรขูดภาษาไทยชนิดไม่มีหัว ซึ่งพัฒนาให้มีบุคลิกคล้ายคลึงกับเฮลเวติกา 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไทป์เฟซของรัฐบาล
หมวดหมู่:ไทป์เฟซ
ฟอนต์

ไฟล์:Bauer_Bodoni_Mostra.svg|thumb| ไทป์เฟซ Bauer Bodoni พร้อมตัวอย่างฟอนต์สามตัวในไทป์เฟซดังกล่าว
ในการเรียงพิมพ์แบบไทป์เฟซโลหะ ฟอนต์ หรือมีศัพท์บัญญัติว่า ชุดแบบอักษร (font หรือ fount) คือ ขนาด น้ำหนัก และสไตล์ เฉพาะของ ไทป์เฟซ ฟอนต์แต่ละแบบเป็นชุดแม่แบบที่ตรงกันสำหรับแต่ละรูปอักขระ ไทป์เฟซแต่ละตัวจะประกอบด้วยฟอนต์ต่าง ๆ ที่ออกแบบมาในแนวทางเดียวกัน
ในศตวรรษที่ 21 กับการถือกำเนิดของ ฟอนต์คอมพิวเตอร์ คำว่า "ฟอนต์" และ "ไทป์เฟซ" มักจะใช้สลับกัน แม้ว่าคำว่า "ไทป์เฟซ" จะหมายถึงการออกแบบตัวพิมพ์ ในขณะที่คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงรูปแบบเฉพาะของไทป์เฟซ เช่น ขนาด และ น้ำหนัก  ตัวอย่างเช่น ไทป์เฟซ "Bauer Bodoni " (ตัวอย่างที่แสดงไว้ที่นี่) รวมไปถึงรููปแบบ เช่น "โรมัน" (หรือ "ปกติ"), Not a typo|"ตัวหนา" และ Not a typo|"ตัวเอียงแท้" ; และอื่น ๆ ตามหลักการแล้ว คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งเหล่านี้เพียงอย่างเดียว แต่อาจพบเห็นคำนี้ถูกนำมาใช้อย่างหลวม ๆ เพื่ออ้างถึงแบบอักษรทั้งหมด เมื่อใช้ในคอมพิวเตอร์ แต่ละสไตล์จะอยู่ใน "ไฟล์ฟอนต์" ดิจิทัลที่แยกจากกัน
ทั้งในการเรียงพิมพ์และการคอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิม คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงกลไกการแสดงผลของไทป์เฟซ ในการเรียงพิมพ์แบบดั้งเดิม ฟอนต์จะทำจากโลหะหรือไม้: ในการพิมพ์หน้าอาจต้องใช้ฟอนต์หลายตัว หรือแม้กระทั่งไทป์เฟซหลายตัว
แม่พิมพ์โลหะ

**นิรุกติศาสตร์**
คำว่า font (fount ตามการสะกดแบบดั้งเดิมในภาษาอังกฤษแบบบริติช แต่ยังคงออกเสียงว่า t) มาจากคำว่า fonte จากภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง หมายถึง "สิ่งถูกทำให้ละลาย"  คำนี้หมายถึงกระบวนการหล่อไทป์เฟซโลหะที่โรงหล่อไทป์เฟซ
โปสเตอร์ปี 1910 โฆษณาการประมูล โดยใช้ไทป์เฟซและฟอนต์ที่หลากหลาย

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่มเติม**
 แบล็คเวลล์, ลูอิส. ประเภทศตวรรษที่ 20 สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล: 20040-300-10073-6ไอเอสบีเอ็น 0-300-10073-6 .- ฟีเดิล, เฟรเดอริช, นิโคลัส ออตต์ และเบอร์นาร์ด สไตน์ วิชาการพิมพ์: การสำรวจสารานุกรมเกี่ยวกับการออกแบบตัวพิมพ์และเทคนิคผ่านประวัติศาสตร์ หมาดำและเลเวนธาล: 19981-57912-023-7ไอเอสบีเอ็น 1-57912-023-7 .- ลัปตัน, เอลเลน. การคิดอย่างมีประเภท: คู่มือที่สำคัญสำหรับนักออกแบบ นักเขียน บรรณาธิการ และนักศึกษา สำนักพิมพ์สถาปัตยกรรมพรินซ์ตัน: 20041-56898-448-0ไอเอสบีเอ็น 1-56898-448-0 .- เฮดลีย์, กวิน. สารานุกรมแบบอักษร. แคสเซลล์ ภาพประกอบ: 20051-84403-206-Xไอเอสบีเอ็น 1-84403-206-X .- มักมิลแลน, นีล. A–Z ของนักออกแบบประเภท สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล: 25490-300-11151-7ไอเอสบีเอ็น 0-300-11151-7 .
หมวดหมู่:ไทป์เฟซ
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์
เทกกิงแชนเซสเวิลด์ทัวร์

คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส (Taking Chances Tour) คือคอนเสิร์ตทัวร์ปัจจุบันของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา เพื่อสนับสนุนอัลบั้มภาษาอังกฤษ เทกกิงแชนเซส ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 คอนเสิร์ตทัวร์นี้ใช้เวลากว่า 1 ปีในการเยือน 5 ทวีป, 24 ประเทศ, 84 เมือง รวมการแสดงกว่า 123 ครั้ง 

**การแสดง**
การแสดงนี้อำนวยการสร้างโดยเจมี่ คิง (ผู้อำนวยการสร้าง คอนเสิร์ตทัวร์คอนเฟสชั่น ของมาดอนน่า, คอนเสิร์ตทัวร์แบ็กทูเบสิก ของคริสตินา อากีเลรา) โดยผสมผสานดนตรี แฟชั่น สีสัน และการเต้น เพลงส่วนใหญ่ที่นำมาร้องเป็นเพลงฮิตของเซลีนจากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส 
การแสดงคอนเสิร์ตนี้ใช้เวลาการแสดงประมาณ 2 ชั่วโมง โดยแบ่งการแสดงเป็น 4 ส่วนได้แก่ โซล, ร็อก, การแสดงที่เน้นแฟชั่น และวัฒนธรรมตะวันออกกลาง เซลีนแสดงพร้อมกับนักเต้น 8 คน (ชาย 4 คน, หญิง 4 คน)
คอนเสิร์ตนี้มีจอภาพแอลซีดีกว่า 20 จอรอบเวทีซึ่งตั้งอยู่ใจกลางของสถานที่แสดง ซึ่งจอเหล่านี้สามารถหมุนไปโดยรอบเวที และสามารถยกขึ้นลงได้ วิดีโอปฐมบทก่อนเริ่มการแสดงเป็นวิดีโอจากเพลง "ไอโดรฟออลไนต์" นอกจากนี้ยังมีวิดีโออื่นๆของเซลีนที่แสดงถึงพัฒนาการทางแฟชั่นประกอบกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ฉบับรีมิกซ์
เจมี คิงเข้าชมการแสดงคอนเสิร์ตนี้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ที่เมืองแมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ซึ่งก่อนหน้านั้น เวทีไม่ได้ตั้งอยู่ตรงกลางสถานที่ทำการแสดง (ยกเว้นการแสดงที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) หลังจากการคอนเสิร์ตทัวร์กว่า 2 เดือนครึ่ง เซลีนได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบเวทีมาอยู่ใจกลาง และสืบเนื่องมาจากความสามารถ 2 ภาษาของเซลีน เจมีจึงต้องแบ่งการแสดงเป็น 3 ส่วน การแสดงแรกประกอบไปด้วยเพลงภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ และแสดงพร้อมกับจอแอลซีดีที่เคลื่อนไหวได้อย่างเต็มรูปแบบ, การแสดงที่ 2 เป็นการแสดงที่เวที่ตั้งอยู่ตรงกลาง ประกอบไปด้วยการแสดงเพลงภาษาฝรั่งเศสมากกว่า 10 เพลง สำหรับประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และการแสดงที่ 3 เป็นการแสดงไม่เต็มรูปแบบ โดยใช้กับสถานที่ที่ไม่สามารถตั้งเวทีใจกลางสถานที่แสดงได้

**รายชื่อเพลงในการแสดง**
ช่วงแรก
1. วิดีโอปฐมบท: "ไอโดรฟออลไนต์" (รีมิกซ์)
2. "ไอโดรฟออลไนต์"
3. "ไอก็อดเดอะมิวสิกอินมี" ††††††
4. "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ"
5. "เทกกิงแชนเซส"
6. เมดเลย์:
"อิทส์ออลคัมมิงแบ็กทูมีนาว"
"บีคอสยูเลิฟด์มี"
"ทูเลิฟยูมอร์"
ช่วงที่ 2
7. "New Mego's Flamenco" (บรรเลง)
8. "อายส์ออนมี"
9. "ออลบายมายเซลฟ์"
ช่วงที่ 3
10. วิดีโอ: "มายฮาร์ตวิลโกออน" (รีมิกซ์)
11. "แอมอะไลฟ์" (รีมิกซ์)
12. "แชโดวออฟเลิฟ"
13. "เฟดอะเวย์"† / "คานท์ไฟท์เดอะฟีลลิ่ง"††
14. "แอมยัวร์แองเจิล" (คู่กับ Barnev Valsaint)
15. "อะโลน"
16. "Pour que tu m'aimes encore"
17. "ธิงทไวซ์"††† / "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" (คู่กับยูนะ อิโตะ) †††† / "อะนิวเดย์แฮสคัม"†††††
18. "มายเลิฟ"†††††
19. "วีวิวร็อกยู"
20. "เดอะโชว์มัสโกออน"
ช่วงที่ 4
21. เมดเลย์
"เซ้กซ์แมทชีน"
"โซลแมน"
"เลดี้มามาร์เลด"
"เรสเป็ก"
"ไอก็อดเดอะฟิลลิง"
22. "อิทส์อะแมนส์แมนส์แมนส์เวิลด์"
23. "แดทส์จัสเดอะวูแมนอินมี"
24. "เลิฟแคนมูฟเมาเทน"
25. "ริเวอร์ดีฟ เมาเทนไฮต์"
ช่วงที่ 5
26. "มายฮาร์ตวิลโกออน"
† แสดงที่แอฟริกาใต้ (ในบางที่) และญี่ปุ่น
†† แสดงที่แอฟริกาใต้ performed (ในบางที่) , เกาหลีใต้ และออสเตรเลีย
††† แสดงที่แอฟริกาใต้
†††† แสดงที่ญี่ปุ่น
††††† แสดงที่เกาหลีใต้และออสเตรเลีย
†††††† แสดงที่แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้

**กำหนดการ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2552
ทเกกิงแชนเซส
ภาษาคาราไช-บัลคาร์

ภาษาคาราไช-บัลคาร์ (Къарачай-Малкъар тил, Qaraçay-Malqar til) หรือ ภาษาเตอร์กิกภูเขา (Таулу тил, Tawlu til) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใช้พูดโดยชาวคาราไชและชาวบัลคาร์ มีภาษาถิ่นสองแบบคือสำเนียงคาราไชและสำเนียงบัลคาร์ ซึ่งมีหน่วยเสียงพยัญชนะบางตัวต่างกัน เช่น เสียง /t͡ʃ/ และ /ʒ/ ของสำเนียงคาราไช เป็นเสียง /t͡s/ และ /z/ ในสำเนียงบัลคาร์

**ระบบการเขียน**
อักษรที่ใช้ในปัจจุบันได้แก่
  ไม่พบในศัพท์ที่ไม่ใช่คำยืม
อักษรละตินมีดังนี้:

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 Chodiyor Doniyorov and Saodat Doniyorova. Parlons Karatchay-Balkar. Paris: Harmattan, 2005. 2-7475-9577-3.- Steve Seegmiller (1996) Karachay (LINCOM)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Russian-Karachay-Balkar On-Line Dictionary (a)-  Russian-Karachay-Balkar On-Line Dictionary (b)
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ฟอนต์ (แก้ความกำกวม)

คำว่า ฟอนต์ โดยทั่วไปมักหมายถึง 
# ไทป์เฟซ (typeface) รูปลักษณ์การออกแบบตัวอักษร ตัวเลข และสัญลักษณ์อื่นๆ อันมีขนาด น้ำหนัก ความลาดเอียง ความกว้าง และอื่นๆ ที่หลากหลาย
# ฟอนต์ (font) รูปแบบอักษรแต่ละรูปแบบท่ามกลางความหลากหลายเหล่านี้
# ฟอนต์คอมพิวเตอร์ (computer font) 
# แม่น้ำฟอนต์
วิษณุ ก่อเกียรติยิม

วิษณุ ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า พิษณุ ฉิมสุนทร เกิดเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดนครราชสีมา

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท 
** ชิง 8 มิถุนายน 2550 ชนะคะแนน ริคกี้ มานูโฟ () ที่ จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 สิงหาคม 2550 ชนะน็อค หม่า เหล่ย () ยก 4 ที่ จ.สุราษฎร์ธานี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 ตุลาคม 2550 ชนะน็อค ลิตเติล โรสแมน (อินโดนีเซีย) ยก 4 ที่ จ.ชุมพร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 11 กรกฎาคม 2551 ชนะ อีโด เรสซิลี (อินโดนีเซีย) ที่ ศูนย์การค้าพระประแดงพลาซ่า ต.บางพึ่ง อ.พระประแดง จ.สมุทรปราการ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 2 มีนาคม 2552 ชนะ โจอัน วาวูดี้ (อินโดนีเซีย) ที่ จ.พังงา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 พฤษภาคม 2552 ชนะ ออกุส ซิตูโมรัง (อินโดนีเซีย) ที่ จ.พัทลุง
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 10 กรกฎาคม 2552 ชนะ ดอนนี่ มาบาวว์ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.ภูเก็ต
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 22 มกราคม 2553 ชนะน็อคยกที่ 2 เด็นนี่ ติมอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอปากช่อง จ.นครราชสีมา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 12 มีนาคม 2553 ชนะคะแนน อิเชล โทบิดะ (อินโดนีเซีย)  ที่ สนามกีฬาขุนวรรักษ์บุรี จ.กำแพงเพชร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 31 มีนาคม 2554 ชนะคะแนน ไมเคิล โรดิเควซ (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครสวรรค์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 28 มิถุนายน 2554 แพ้น็อคยกที่ 6 เรย์ ลอรืโต้ (ฟิลิปปินส์)   ที่ โรงแรมชาลีน่า แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 17, 7 พฤศจิกายน 2554 ชนะคะแนน แซมมี่ แฮกเลอร์ (อินโดนีเซีย) ที่ อำเภอเมืองหนองคาย จ.หนองคาย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 18, 13 มกราคม 2555 ชนะคะแนน โรคัว ลาอูโร่ (ฟิลิปปินส์)  ที่ สนามกีฬา สวนสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก จ.กาญจนบุรี - เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท 5 ตุลาคม 2547 แพ้น็อค วิคกี้ ทาฮูมิล (อินโดนีเซีย) ยก 8 ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 27 พฤศจิกายน 2547 แพ้น็อค ซูการ์โน เบนจาโอ (ฟิลิปปินส์) ยก 9 ที่ ปารานาเก้, ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBA เมื่อ 8 พฤษภาคม 2556 แพ้น็อค คาซูโตะ อิโอกะ () ยก 8 ที่ บอดี้เมคเกอร์ โคลอสเซียม, โอซาก้า, ญี่ปุ่น

**ชื่ออื่น**
วิษณุ พ.นอบน้อม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
ภาษาเปอร์เซียกลาง

ภาษาเปอร์เซียกลาง หรือ ภาษาปะห์ลาวี เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน ใช้พูดในยุคซัสซาเนียน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ เขียนด้วยอักษรปะห์ลาวี 

**การเปลี่ยนแปลง**

**การเปลี่ยนแปลงมาจากภาษาเปอร์เซียโบราณ**
ในการแบ่งยุคของภาษากลุ่มอิหร่าน ยุคกลางได้แก่ภาษาที่ใช้พูดในช่วง พ.ศ. 243 (การสิ้นสุดของราชวงศ์อักแคมีเดีย) จนถึงพุทธศตวรรษที่ 12 (สิ้นสุดยุคซัสซาเนียน) ภาษาที่สำคัญที่สุดในยุคนี้คือภาษาปะห์ลาวี การเปลี่ยนแปลงจากยุคเก่ามาสู่ยุคใหม่ที่สำคัญคือการเปลี่ยนรูปแบบของคำจากรูปแบบการสร้างมาเป็นรูปแบบที่แยกเป็นคำนาม คำสรรพนาม และคำคุณศัพท์ เลิกใช้ปัจจัยเชื่อมต่อ รวมทั้งการเลิกใช้ การก เพศ และคำทวิพจน์ คำบุพบทใช้จำแนกบทบาทของคำ และเปลี่ยนรูปแบบการแสดงกาล อย่างไรก็ตาม ในยุคนั้นยังใช้ภาษาเปอร์เซียโบราณเป็นภาษาเขียน ซึ่งต่างไปจากภาษาพูดในขณะนั้นมาก ส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ ได้แก่ - ไม่มีการผันการกของคำนาม สรรพนามและคุณศัพท์- ไม่มีทวิพจน์- ใช้ปรบทเพื่อบอกถึงบทบาทที่ต่างไปของคำ

**การเปลี่ยนแปลงไปเป็นภาษาเปอร์เซียยุคใหม่**
ลูกหลานของภาษาเปอร์เซียกลางที่ใช้พูดอยู่ในปัจจุบันคือภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ การเปลี่ยนแปลงของภาษาในช่วงยุคกลางตอนปลายและยุดใหม่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15-16 หนังสือที่เขียนด้วยภาษาเปอร์เซียกลางยังอ่านเข้าใจได้ด้วยผู้พูดภาษาเปอร์เซียใหม่ตอนต้น อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างต่อไปนี้ได้เกิดขึ้นแล้วในพุทธศตวรรษที่ 15- การเปลี่ยนแปลงการออกเสียง เช่นการลดเสียงสระเสียงแรกที่ไม่เน้น- การลดเสียง g เมื่ออยู่ท้ายคำ - การเปลี่ยนเสียง w ไปเป็น b หรือ gw ไปเป็น g- การเปลี่ยนแปลงระบบกริยา เช่นเพิ่มการใช้อุปสรรคกับกริยาเพื่อแสดงมาลาของกริยา - การเปลี่ยนการใช้คำศัพท์โดยการใช้คำยืมจำนวนมากจากภาษาอาหรับแทนที่คำดั้งเดิมในภาษา- การเปลี่ยนมาใช้อักษรอาหรับแทนอักษรปะห์ลาวี
ภาษาเปอร์เซียกลางหรือภาษาปะห์ลาวีเป็นภาษาที่ใช้มากในเอกสารของภาษาโซโรอัสเตอร์ที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับและรายละเอียดของศาสนาโซโรแอสเตอร์ซึ่งเป็นศาสนาประจำรัฐในอิหร่านยุคซัสซาเนียน พ.ศ. 319 - 1193 ก่อนที่อิหร่านจะถูกรุกรานโดยชาวอาหรับและเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม                                                                                       
ปเอร์เซียกลาง
ภาษาวันจี

ภาษาวันจี (Vanji; Vanchi; Vanži) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้สาขาปามีร์ ใช้พูดในบริเวณลุ่มแม่น้ำวันจีในจังหวัดปกครองตนเองกอร์โน-บาดัคชานในประเทศทาจิกิสถาน ในพุทธศตวรรษที่ 24 บริเวณนี้ถูกผนวกเข้ากับรัฐเอมิเรตส์บูคาราและในตอนปลายของพุทธศตวรรษ ภาษาวันจีได้สูญหายไป 

**อ้างอิง**
  Suhrobsho Davlatshoev. The formation and consolidation of Pamiri ethnic identity in Tajikistan. Master's thesis. Graduate School of Social Sciences, Middle East Technical University. January 2006 

วันจี
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 พฤศจิกายน 24

* อุเทน เตชะไพบูลย์ อดีตผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการธนาคารศรีนคร และผู้ก่อตั้งมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง ได้เสียชีวิตอย่างสงบที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคนิวมอเนีย สิริรวมอายุได้ 94 ปี  (ไทยรัฐ)
}
ภาษาโลร์

โลร์ (Łôrī, Lorī) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านทางตะวันตกเฉียงใต้ที่พูดโดยชาวโลร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มอิหร่านในเอเชียตะวันตก ภาษาถิ่นของภาษาโลร์มีที่มาจากภาษาเปอร์เซียกลาง โดยประกอบด้วยภาษาโลร์ถิ่นกลาง, ภาษาโลร์ถิ่นแบฆทียอรี, และภาษาโลร์ถิ่นใต้ ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาหลักคือชาวแบฆทียอรีและชาวโลร์ใต้ ในประเทศอิหร่าน

**ประวัติ**
ภาษาโลร์เป็นภาษาที่ยังมีผู้ใช้อยู่ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาเปอร์เซียเก่าและภาษาเปอร์เซียกลางมากที่สุด ภาษานี้สืบทอดมาจากภาษาเปอร์เซียกลาง (ปาร์ซิก) โดยอยู่ใน กลุ่มเปอร์ซิด หรือ กลุ่มซากรอสตอนใต้ และมีศัพท์คล้ายกับภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ โดยมีความแตกต่างหลักอยู่ที่ระบบเสียง

**ดูเพิ่ม**
 ภาษาถิ่นแบฆทียอรี- ภาษาถิ่นโบรูเจร์ด- ภาษาถิ่นของจังหวัดฟอร์ส

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Freidl, Erika. 2015. Warm Hearts and Sharp Tongues: Life in 555 Proverbs from the Zagros Mountains of Iran. Vienna: New Academic Press. 978-3-7003-1925-2- F. Vahman and G. Asatrian, Poetry of the Baxtiārīs: Love Poems, Wedding Songs, Lullabies, Laments, Copenhagen, 1995.

**แหลงข้อมูลอื่น**
  Bakhtiari tribe  Lori dialect, Encyclopædia Iranica-  Luri language: How many languages? - By Erik John Anonby - The Royal Asiatic Society, 2003 - Printed in the UKdate=2015-05-01 
โลร์
ครับ

ครับ หมายถึง- ครับ (Crub) วงดนตรีบริทป๊อป สัญชาติไทย- ครับ (Krub) แบบอักษรของ สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ
ตลาดซันเดย์

ตลาดซันเดย์ เป็นส่วนของตลาดนัดจตุจักรที่ติดกับถนนกำแพงเพชร 2 ส่วนมากเป็นร้านขายปลาสวยงาม ทั้งขายส่งและปลีก เป็นที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยให้ บริษัท ธนสารสมบัติ เป็นผู้เช่าต่อ  
ในปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา ผู้ค้าในตลาดนัดจตุจักรหลายรายได้ย้ายมาขายในบริเวณตลาดซันเดย์มากขึ้น ทำให้มีสินค้าหลากหลายประเภทมากขึ้น ทั้ง สัตว์เลี้ยงหลากหลายประเภท เครื่องประดับตกแต่งบ้าน อาหาร  โดยคืนวันอาทิตย์จนถึงวันจันทร์เป็นวันขายส่งปลา
ในปี พ.ศ. 2549 เมื่อสัญญาเช่าที่หมดลง แต่ผู้ค้าหลายรายไม่ยอมย้ายออกไป ทำให้มีการคุกคามด้วยการรื้อถอนแผงร้านค้าในเวลากลางคืนและกลางวันหลายครั้ง ตลอดจนทำร้ายร่างกายด้วย จนปรากฏเป็นข่าวโด่งดัง
ปัจจุบัน ตลาดซันเดย์ได้มีการปรับปรุงพื้นที่ให้ดีขึ้น โดยสร้างเป็นอาคารร้านค้าถาวร  และเปลี่ยนวันขายส่งปลาเป็นวันพฤหัสบดีแทน
ในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุไฟไหม้ร้านค้าปลาสวยงามที่นี่วอดไปทั้งสิ้น 10 คูหา

**ดูเพิ่ม**
 ตลาดนัดจตุจักร- จตุจักรพลาซ่า- การรถไฟแห่งประเทศไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.546376
หมวดหมู่:ตลาดนัด
หมวดหมู่:ตลาดในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตจตุจักร
หมวดหมู่:ปลาตู้
เกียรติประวุฒิ สายแวว

เกียรติประวุฒิ สายแวว นักฟุตบอลชาวไทยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันได้ประกาศแขวนสตั๊ดแล้ว เริ่มเป็นที่รู้จักและโด่งดังเมื่อครั้งเป็นหนึ่งในสามนักฟุตบอลชาวไทยที่ได้ไปทดสอบฝีเท้าที่สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี จนกระทั่ง สเวน โกรัน อิริกสัน ได้มาเซ็นสัญญาไปร่วมทีมเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550  
แต่กลับประสบปัญหาเรื่องใบอนุญาตทำงานในอังกฤษ ทำให้ไม่สามารถลงเล่นได้ และถูกยกเลิกสัญญาในที่สุด 

**ประวัติ**
เป็นชาวจังหวัดอุบลราชธานี เล่นฟุตบอลจริงจังครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ในตำแหน่งกองกลาง โดยเล่นฟุตบอลรายการแรกคือไนกี้พรีเมียร์คัพ ในนามทีมจังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาถูกโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรีดึงตัวไปเล่น จนติดทีมชาติครั้งแรกคือชุดเยาวชนทีมชาติอายุไม่เกิน 17 ปี แต่ย้ายมาเล่นในตำแหน่งกองหลัง จนไต่เต้าขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงระดับทีมชาติไทยชุดใหญ่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Kiatprawut Saiwaeo profile date=2012-03-05  at the Chonburi website
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุบลราชธานี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นกลึบบรึคเคอ กาเฟ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติไทย
สถานีย่อย:รักษ์โลก/โลกร้อน/สเกล

* 1 องศาเซลเซียส... จะส่งผลให้ผู้คนหลายร้อยล้านคนต้องประสบกับภาวะขาดแคลนน้ำอย่างรุนแรง สัตว์หลายชนิดจะอพยพย้ายถิ่นกันมากขึ้น รวมทั้งจะเกิดน้ำท่วมและพายุที่สร้างความเสียหายรุนแรงขึ้น เกิดปรากฏการณ์ปะกะรังฟอกขาวในบางพื้นที่- 2 องศาเซลเซียส... จะส่งผลให้สิ่งมีชีวิตหลายชนิดบนโลกสูญพันธุ์ ปริมาณช้าวและธัญพืชในเขตร้อนมีแนวโน้มลดลง ปะกะรังเกือบทั้งหมดฟอกขาว- 3 องศาเซลเซียส... ระบบนิเวศน์ของโลกปั่นป่วน ผลผลิตข้าวและธัญพืชในเขตอบอุ่นลดลงจำนวนมาก ปะกะรังฟอกขาวเป็นวงกว้างทั่วโลก- 4 องศาเซลเซียส... สิ่งมีชีวิตทั่วโลกสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ พื้นที่ชายฝั่งและพื้นที่ราบลุ่มจะเสียหายเป็นจำนวนมาก -- อัมสเตอร์ดัมจะกลายเป็นอดีต- 5 องศาเซลเซียส...
สถานการณ์เลวร้ายลงทุกด้านอย่างมาก โลกอาจพินาศได้
เห็นอย่างนี้แล้ว เราก็ควรจะช่วยกันลดอุณหภูมิของโลกกันนะครับ มิฉะนั้นแล้วโลกจะกลายเป็นอย่างที่เห็น อย่าปะมาทว่าเพิ่มแค่ 1 องศาเซลเซียส แค่นี้ก็ทำให้โลกวุ่นวาย ชีวิตผู้คนอีกหลายล้านหลายแสนอยู่อย่างยากเย็นแล้ว ...
แม่แบบ:Infobox typeface/doc

== วิธีใช้**

**Attributes**

**Required**
 name : Name of the typeface. Please be specific so the font preview works well.
 style : Style of the typeface: Serif, Sans-serif, Script, Blackletter, Display, Symbol

**Optional**
Not required, but recommended.
 familyname : The name of the font's principal family. For instance, Arial Black is a part of the Arial family.
 classifications : A more specific term for the style, such as "Modern", "Humanist" or "Geometric"
 image : Image of name of the font, set in its own face. This is different than the sample attribute below. SVG file format is recommended.
 based_on : Refers to the original design on which a revival, reinterpretation, homage or extension is based upon. This is not the same as a clone, for which the "aka" attribute should be used.
 aka : Alternate (or imitation) names for other fonts based on this typeface. For instance, "Swiss 721" is Bitstream's name for its release of Helvetica. 
 creationdate : The year the font was created.
 releasedate : The year the typeface was first released, if different than the creation date.
 creator : Name of this font's designer(s), if known. Otherwise leave blank and fill in foundry name.
 commissioned_by : Name of organization or individual who originally commissioned the typeface to be created.
 foundry : The original distributor and license owners of the typeface. 
 foundries : The names of foundries that have re-issued the typeface in the same format or formats differing from the original, ie. digital. 
 trademark : The owner of the font name, or the holder of the font's trademark. 
 variations : List of alternate foundry type designs based on the letterforms of this typeface. For instance, "Garamond", Adobe Garamond", and "ITC Garamond" are different designs, yet are all based on the same original typeface.
 sample : A sample of the font, displaying a single large character ("g"), the "quick brown fox" pangram, and a set of characters (A–Z, a–z, 0-9, basic punctuation). SVG file format is recommended.
 shown here : Names the version of the font pictured in the illustration.
 sample_fullimage : A large sample image of the font, displaying its full character set (typically, the standard 256 glyphs of a TrueType font). SVG file format is recommended.

**ตัวอย่าง**

**Normal syntax**

**Minimal syntax**

**Optimal syntax**
ฟอนต์
ฟอนต์
en:Template:Infobox font