Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
แป้ง

แป้ง  
.- อาหาร
** แป้ง, สิ่งที่เป็นผงละเอียดได้จากเมล็ดพืช ผลไม้ และรากไม้ เป็นต้น ใช้เป็นอาหาร
** แป้ง (starch), กลุ่มอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรต
** แป้งประกอบอาหาร (flour)
*** แป้งสาลี, แป้งสาลี, แป้งมี่ หรือ แป้งหมี่, แป้งที่ได้จากการบดเมล็ดข้าวสาลี ใช้ทำขนมปังเป็นต้น
*** ลูกแป้ง, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำข้าวหมาก
*** แป้งญวน หรือ แป้งข้าวเจ้า, แป้งที่ทำมาจากข้าวเจ้า
*** แป้งเท้ายายม่อม, แป้งที่ทำจากหัวของต้นเท้ายายม่อม
*** แป้งทอด, แป้งสำหรับชุบอาหารแล้วทอดให้กรอบ
**** แป้งโกกิ, แป้งทอดยี่ห้อหนึ่ง
*** แป้งสด, แป้งที่ทำขึ้นใช้ได้ทันที ไม่ต้องหมักหรือตากแห้ง เช่น ขนมจีนแป้งสด ขนมบัวลอยแป้งสด, ตรงข้ามกับ แป้งหมัก
*** แป้งสิงคโปร์ หรือ แป้งมันสำปะหลัง, แป้งที่ทำจากมันสำปะหลัง
*** แป้งหมัก, แป้งขนมจีนที่ทำจากข้าวที่หมักไว้ก่อน, ตรงข้ามกับ แป้งสด
*** แป้งเหล้า, แป้งที่เป็นเชื้อสำหรับทำเหล้า
** แป้งจี่
*** แป้งจี่, ชื่อขนมอย่างหนึ่ง มักทำด้วยแป้งข้าวเหนียวดำ ผสมกับมะพร้าว เกลือ น้ำตาล แล้วทอดเป็นแผ่นเล็ก ๆ แบน ๆ ลงบนกระทะแบนที่ทาน้ำมันน้อย ๆ
*** แป้งจี่, แป้งขนมจีนที่ทำเป็นแผ่นแล้วเผาไฟ
** แป้งทอด, ขนมอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งแล้วทอดเป็นแผ่น ปรุงรส หรือราดน้ำเชื่อมเป็นต้น
*** แพนเค้ก, ขนมฝรั่ง เป็นแป้งทอด ทอดด้วยกระทะ
** แป้งสิบ หรือ ปั้นสิบ, ของกินอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า ใช้แป้งห่อไส้ แล้วม้วนบิดริมแป้งตรงที่ประกบกันให้เป็นลายเกลียว นึ่งหรือทอด- เครื่องประทินผิว
** แป้งกระแจะ, แป้งที่ผสมผงกระแจะ ใช้ละลายน้ำ สำหรับทาหรือเจิม
** แป้งแข็ง (puff powder), แป้งผัดหน้าที่อัดเป็นก้อนแน่นหรือเป็นแผ่น มักบรรจุในตลับ
** แป้งนวล, ผงสีขาวที่ทำด้วยหินปูนเป็นต้น แล้วทำเป็นเม็ด ๆ สำหรับผัดหน้า
** แป้งผัดหน้า, ผงขาว ๆ ที่ทำด้วยหินเป็นต้น สำหรับผัดหน้า
** แป้งฝุ่น, แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว
** แป้งร่ำ, แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม
** แป้งสารภี, แป้งที่เอาเกสรสารภีตำปนกับแป้ง สำหรับทาตัว- ของใช้
** แป้งเปียก
***แป้งเปียก, แป้งใส่เกลือเล็กน้อยตั้งไฟกวนให้ข้น ใช้เป็นอาหาร
*** แป้งเปียก, แป้งที่ตั้งไฟกวนให้ข้นเหนียว ใช้แทนกาว.
** แป้งสด, น้ำอบกับแป้งร่ำน้ำดอกไม้เทศ ใช้ชุบผ้าห่อใบตอง สำหรับแจก- บุคคล
** จินตนัดดา ลัมะกานนท์, นักดนตรีชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง หรือแป้งหอม และเป็นที่รู้จักในชื่อ แป้งโกะ
** เดือนเต็มดวง ณ เชียงใหม่, นักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
** นวลพรรณ ล่ำซำ, นักธุรกิจและนักการเมืองไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
** ภัทรีดา ประสานทอง, นักวาดภาพชาวไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง
** อรจิรา แหลมวิไล, ดาราไทย ชื่อเล่นว่า แป้ง- สัตว์เดรัจฉาน
** แป้งแช่ ในภาษาถิ่นพายัพ หรือ ทุงงะ ในภาษากลาง, ชื่อปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิด Acrossocheilus dukai ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ปากเล็กอยู่ต่ำ บริเวณ หัวตอนหน้าหรือก่อนถึงตามีตุ่มเนื้อขนาดเล็กกระจายอยู่ เกล็ดใหญ่ มีจุดดำที่โคนครีบหาง พบอาศัยอยู่ตามเขตต้นน้ำลำธารบริเวณภูเขาทั่วประเทศ
หมวดหมู่:แป้ง
ฟาน วัน ขาย

ฟาน วัน ขาย (Phan Văn Khải) อดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศเวียดนาม ได้รับการเลือกตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2540 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาลาออกจากตำแหน่งและให้เหงียน เติ๊น สุง เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากโฮจิมินห์ซิตี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
นายกรัฐมนตรีเวียดนาม

นายกรัฐมนตรีเวียดนาม หรือ นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยม เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ซึ่งเป็นประธานในการประชุมของรัฐบาลกลาง (เดิมคือคณะรัฐมนตรี) นายกรัฐมนตรีเป็นผู้บังคับบัญชาการทำงานของสมาชิกในรัฐบาล และอาจเสนอชื่อรองนายกรัฐมนตรีต่อรัฐสภา
โดยแต่ละสมัยจะมีการใช้การเรียกขานตำแหน่งแตกต่างกันไป

**รายนาม**

**ยุคที่ 1**
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม- โฮจิมินห์ (2 กันยายน พ.ศ. 2488 – 20 กันยายน พ.ศ. 2498) (ในขณะที่ดำรงตำแหน่งมีชื่อเรียกตำแหน่งเป็นทางการว่า ประธานสภารัฐบาลแห่งรัฐที่หนึ่ง)- ฝั่ม วัน ดง (20 กันยายน พ.ศ. 2498 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530) (ตำแหน่งเป็นทางการคือ นายกรัฐมนตรีแห่งสภารัฐบาลปี1955)

**ยุคที่ 2 (ปัจจุบัน)**
นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม- ฝั่ม วัน ดง  (20 กันยายน พ.ศ. 2498 – 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530) (นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาล)- ฝั่ม หุ่ง (18 มิถุนายน พ.ศ. 2530 – 10 มีนาคม พ.ศ. 2531) (ประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)- หวอ วัน เกียต (10 มีนาคม พ.ศ. 2531 – 22 มิถุนายน พ.ศ. 2531) (รักษาการประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)- โด๋ เหมื่อย (22 มิถุนายน พ.ศ. 2531 – 8 สิงหาคม พ.ศ. 2534) (ประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ)- หวอ วัน เกียต (8 สิงหาคม พ.ศ. 2534 – 24 กันยายน พ.ศ. 2535) (ในฐานะประธานสภารัฐมนตรีแห่งรัฐ) - หวอ วัน เกียต (24 กันยายน พ.ศ. 2535 – 25 กันยายน พ.ศ. 2540) (ในฐานะนายกรัฐมนตรีรัฐบาลผลัดเปลี่ยน)
เมื่อหวอ วัน เกียตออกจากตำแหน่งแล้ว ผู้ตำแหน่งหลังจากนี้ คือ "นายกรัฐมนตรีเวียดนาม"- ฟาน วัน ขาย (24 กันยายน พ.ศ. 2540 – 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549) - เหงียน เติ๊น สุง (27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 –  7 เมษายน พ.ศ. 2559)- เหงียน ซวน ฟุก (7 เมษายน พ.ศ. 2559 – 2 เมษายน พ.ศ. 2564)- ฝั่ม มิญ จิ๊ญ (5 เมษายน พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน)
ภาษาอาเจะฮ์

ผู้พูดภาษาอาเจะฮ์
ภาษาอาเจะฮ์ (Basa Acèh / بهسا اچيه) เป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียนของชาวอาเจะฮ์ มีผู้พูดในอาเจะฮ์ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย และโบตา รัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย

**ภาษาถิ่น**
ปรากฏภาษาอาเจะฮ์ถิ่นอย่างน้อย 10 ภาษา ได้แก่ Pasè, Peusangan, Matang, Pidië, Buëng, Banda, Daya, Meulabôh, Seunagan และ Tunong

**ภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Learning Acehnese in Indonesian date=2021-09-22 -  Learning Acehnese in English and Indonesian date=2019-12-29 -  Acehnese literature resources-  Acehnese at Omniglot- ace- Acehnese
อาเจะฮ์
อาเจะฮ์
ภาษาด๊ากกัง

ภาษาด๊ากกังอยู่ในภาษากลุ่มกะตู ใกล้เคียงกับภาษาตรีว มีคำยืมจากภาษาเตรียงที่อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกมาก ผู้พูดอยู่ในเมืองด๊ากจึง แขวงเซกอง ประเทศลาว พยัญชนะต้นมี 19 เสียง ตัวสะกดมี 17 เสียง สระมี 24 เสียง

**อ้างอิง**
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศลาว
เขื่อนซานเสียต้าป้า

เขื่อนซานเสียต้าป้า, เขื่อนสามหุบเขา, เขื่อนสามผา หรือ เขื่อนสามโตรก (p=Chángjiāng Sānxiá Dà Bà; Three Gorges Dam) เป็นเขื่อนอเนกประสงค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (พ.ศ. 2550) ของประเทศจีน ลักษณะของเขื่อนเป็นแบบเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam) กั้นขวางแม่น้ำแยงซี 
เขื่อนซานเสียต้าป้า เป็นเขื่อนแรกของจีนที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษ ชื่อเต็มในภาษาอังกฤษของโครงการก่อสร้างเขื่อนนี้ คือ “Three Gorges multipurpose water control project” มีประวัติการก่อสร้างยาวนาน ตั้งแต่สมัย ดร.ซุน ยัตเซ็น ในปี พ.ศ. 2462 และเริ่มศึกษาโครงการฯ เมื่อปี พ.ศ. 2473 สภาประชาชน ลงมติให้ก่อสร้างได้ในปี พ.ศ. 2535 ในสมัยรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีหลี่เผิง 
วัตถุประสงค์ของการก่อสร้างเขื่อน ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าเป็นหลักและป้องกันน้ำท่วม ซึ่งในขณะที่สร้างเขื่อนนั้น มีผู้อพยพจากน้ำท่วมบริเวณโดยรอบมีถึงประมาณ 1.35 ล้านคน
เขื่อนซานเสียต้าป้า ด้านเหนือน้ำ
ไฟล์:Threegorges.png|thumb|right|250px|แผนที่
ภาพเปรียบเทียบหลังและก่อนสร้างเขื่อน

**ลักษณะของเขื่อน**
 ชนิดของเขื่อน:   คอนกรีตถ่วงน้ำหนัก (Concrete gravity dam)- ความสูงเขื่อน  185  เมตร- ความกว้างสันเขื่อน   115 เมตร- ความยาวสันเขื่อน  2,335  เมตร- ความยาวสันระบายน้ำล้น  483  เมตร- อาคารระบายน้ำล้น ระบายได้สูงสุด 1.16 แสน ลบ.ม.ต่อวินาที- ท่อระบายน้ำล้นขนาด 7x9 เมตร   จำนวน 23 ท่อ- พื้นที่รับน้ำ     กว่า 1 ล้าน ตารางกิโลเมตร- ประตูเรือสัญจรกว้าง   34 เมตร- ประตูเรือสัญจรยาว    280 เมตร- เครื่องกำเนิดไฟฟ้า   32 เครื่อง- ความสามารถในการผลิตกระแสไฟฟ้า 22,500 เมกะวัตต์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข่าวประกาศจากรัฐบาลจีนเรื่องเขือนซานเสียต้าป้า date=2011-05-19 -  The Three Gorges Project Source #1 date=2007-04-05 -   Source #2-  Yangtze! Yangtze! date=2007-05-17 -  Damming The Three Gorges date=2007-06-09 
ซานเสียต้าป้า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลหูเป่ย์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
ภาษาตรีว

ภาษาตรีวอยู่ในภาษากลุ่มกะตู มีผู้พูดอยู่ในเมืองด๊ากจึง แขวงเซกอง ประเทศลาว ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่ของผู้พูดภาษากลุ่มบะห์นาริกเป็นส่วนใหญ่ พยัญชนะต้นมี 19 เสียง ตัวสะกดมี 17 เสียง สระมี 24 เสียง

**อ้างอิง**
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
ตรีว
แก๊สปิโตรเลียมเหลว

สัญลักษณ์แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) ใช้ในยานพาหนะ
ถังทรงกลมบรรจุแก๊สปิโตรเลียมเหลว 
แก๊สปิโตรเลียมเหลว หรือ แอลพีจี (liquefied petroleum gas: LPG) จัดเป็นเชื้อเพลิงอีกชนิดหนึ่งที่มาจากซากดึกดำบรรพ์  (fossil fuel) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการแยกน้ำมันดิบในโรงกลั่นน้ำมันหรือการแยกแก๊สธรรมชาติ ในโรงแยกแก๊สธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วยส่วนผสมของไฮโดรคาร์บอน 2 ชนิด คือ โพรเพนและบิวเทนไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ปราศจากพิษ หนักกว่าอากาศ ติดไฟได้ในช่วงของการติดไฟที่ 2–15 % ของปริมาณในอากาศ และอุณหภูมิที่ติดไฟได้เองคือ 400 องศาเซลเซียส
ในประเทศไทยแก๊สหุงต้มส่วนใหญ่ได้จากการกลั่นน้ำมัน โดยใช้อัตราส่วนผสมของโพรเพน และบิวเทนประมาณ 70:30 ซึ่งจะให้ค่าความร้อนที่สูง 

**การใช้ประโยชน์**
แก๊สปิโตรเลียมเหลวสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในการประกอบอาหารในครัวเรือน จึงเรียกกันว่า แก๊สหุงต้ม สามารถใช้ในโรงงานอุตสาหกรรมและยานพาหนะได้ 

**อ้างอิง**
  บทความเรื่องแก๊สปิโตรเลียมเหลว LPG date=2011-05-02 -  คุณสมบัติของแก๊สปิโตรเลียมเหลว date=2010-05-31 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  WLPGA World LP Gas Association-  PERC Propane Education & Research Council-  NPGA date=2016-09-01  National Propane Gas Association, USA-  Propane 101 Explaining propane and LP Gas fundamentals-  Calor date=2010-03-08  Information from Calor, a UK LPG supplier-  Pixie Gas date=2011-05-30  Information from Pixie Gas, a USDOT LPG supplier-  Rural Fuel date=2010-05-01  Calor gas guide to LPG in the UK
หมวดหมู่:เชื้อเพลิง
กลุ่มภาษากะตู

กลุ่มภาษากะตู (Katuic languages) อยู่ในกลุ่มภาษามอญ-เขมร ตระกูลออสโตรเอเชียติก

**การจัดอันดับ**

**Sidwell (2005)**
การจัดอันดับย่อยของกลุ่มภาษากะตูเสนอโดย Sidwell (2005) นอกจากนี้ Sidwell (2009) ยังวิเคราะห์สายกะตูเป็นกลุ่มภาษาย่อยกะตูที่คงเดิมมากที่สุด
*สาขกะตูตะวันตก:
**กลุ่มภาษากูย:
***กูย, Souei
**กลุ่มภาษาบรู:
***บรู, โส้, เป็นต้น
*สายตะโอย:
**ตะโอย, Katang, Talan/Ong/Ir/Inh
**เกรียง/Ngeq
*สายกะตู:
**กะตู, เฟือง, กันตู, ตรีว, ด๊ากกัง
*สายปะโกะห์:
**ปาโกะห์

**Gehrmann (2019)**
Gehrmann (2019) เสนอการจัดกลุ่มภาษานี้ไว้ดังนี้:
กะตูดั้งเดิม
*กะตูตะวันตกดั้งเดิม
**กลุ่มภาษากูย
**กลุ่มภาษาบรู
*ปะโกะห์-ตะโอยดั้งเดิม
**กลุ่มภาษาตะโอย
**กลุ่มภาษาปาโกะห์
*กลุ่มภาษาเกรียง
*กลุ่มภาษากะตู
เอทโนล็อกก็จัดภาษา Kassang (ภาษา Tariang) เข้าในนี้ด้วย แต่อยู่ในภาษาบะห์นาริก (Sidwell 2003). Lê, et al. (2014:294) รายงานถึงกลุ่มย่อยกะตูที่มีชื่อว่า Ba-hi อยู่ในพื้นที่ภูเขาของอำเภอ Phong Điền จังหวัดเถื่อเทียนเว้ ประเทศเวียดนาม แต่ Watson (1996:197) จัดให้ผู้พูด "Pacoh Pahi" ในวิธภาษาปาโกะห์

**อ้างอิง**
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก
ภาษาตะโอย

ภาษาตะโอยอยู่ในภาษากลุ่มกะตู มีผู้พูดในเวียดนาม แขวงสาละวันและแขวงเซกอง ประเทศลาว เป็นภาษาที่ไม่มีวรรณยุกต์และลักษณะน้ำเสียง เป็นภาษาในกลุ่มกะตูที่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากภาษากะตูโบราณมากกว่าภาษาอื่น พยัญชนะต้นมี 19 เสียง มีเสียงควบกล้ำที่เกิดจากพยัญชนะ 2 เสียง เช่น /pr-/, /mp-/ และ 3 เสียง เช่น /mpr/ ตัวสะกดมี 13 เสียง สระมี 20 เสียง มีสำเนียงย่อย 2 สำเนียงคือภาษาตะโอยบนและภาษาตะโอยล่าง

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
Sidwell, Paul (2005).  The Katuic languages: classification, reconstruction and comparative lexicon date=2020-12-04 . LINCOM studies in Asian linguistics, 58. Muenchen: Lincom Europa. 3-89586-802-7
*Trần Nguyễn Khánh Phong. 2013. Người Tà Ôi ở A Lưới. Hà Nội: Nhà xuất bản văn hóa thông tin.- hdl=10524/52410 
*Gehrmann, Ryan. 2017.  The Historical Phonology of Kriang, A Katuic Language. JSEALS Volume 10.1 (2017).- ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.
ตะโอย
ตะโอย
สุริยัน ศักดิ์ไธสง

สุริยัน ศักดิ์ไธสง อดีตนักเขียนผู้ล่วงลับ มีผลงานโดดเด่นในนิยายแนวอาชญากรรม มาเฟียย้อนยุค บางครั้งถูกเรียกว่า เปี๊ยก วิสุทธิกษัตริย์ ซึ่งเป็นชื่อที่สถานีโทรทัศน์ช่องหนึ่งเคยใช้เรียกตอนที่เขาไปออกรายการ

**ประวัติ**
สุริยัน ศักดิ์ไธสง มีชื่อจริงว่า "ถาวร ภู่ประเสริฐ" เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2481 ที่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีชื่อเล่นว่า "เปี๊ยก" โดยมีพ่อเป็นอดีตโจร ชื่อ เสือผาด เมื่อยังอยู่ในวัยเด็ก ผู้เป็นพ่อได้นำไปฝากไว้ให้อาศัยอยู่กับพระที่วัดราษฎร์ประคองธรรม จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 7 ขวบ จึงรู้ตัวว่าพ่อแท้ ๆ ของตนนั้นเป็นโจร จึงมีความผิดหวัง เนื่องจากหวังมาตลอดว่าพ่อตัวเองเป็นขุนนางหรือข้าราชการ
ขณะศึกษาอยู่ที่ โรงเรียนช่างกลปทุมวัน ถึงปีที่ 2 ก็ถูกไล่ออกเพราะเป็นคนเกเร อีกทั้งเคยก่อเหตุอาชญากรรมไว้ต่าง ๆ มากมาย ทั้งลักจี้ชิงปล้น คุมบ่อนการพนันที่ย่านวิสุทธิกษัตริย์ รวมถึงเคยก่อเหตุฆาตกรรม จนวนเวียนเข้าสถานพินิจและเรือนจำอยู่สองครั้ง ในเก้าสถานที่ รวมเป็นระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ็ดเดือน โดยแต่ละครั้งถูกขังเดี่ยวทั้งสิ้น เมื่อออกมาจึงกลับใจได้ และได้เปลี่ยนชีวิตตัวเองด้วยการเป็นนักเขียน จากการที่เป็นผู้ชื่นชอบการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะนิยายกำลังภายในของโกวเล้งและกิมย้ง  เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักเขียนจากการเป็นผู้เขียนจดหมายให้กับนักโทษในเรือนจำด้วยกัน หลังจากที่พ้นโทษแล้วได้ ราช เลอสรวง และ เสถียร จันทิมาธร ช่วยเหลือให้สร้างสรรค์ผลงาน

**ผลงานเขียน**
เส้นทางมาเฟีย (ถูกนำไปสร้างภาพยนตร์ 2499 อันธพาลครองเมือง)
*เสือบางขวาง
*เหล็กหุ้มใจ
*หัวใจหุ้มเหล็ก
*อนุทินนิรนาม เสือรุณ ตาแดง เจ้าพ่อเขาหวาย
*เสือแมน มือปืนร้อยศพ
*บันทึกเลือดจากลาดยาว
*ขังเดี่ยว
*บันทึกเถื่อน
*ล่าทรชน
*มือปืน
*ส่วยเถื่อน
*อินทรีบูรพา ตำนานทะเลสีเลือด
*โก๋หลังวัง วัยรุ่นประลัยกัลป์
*เจ้าพ่อ 
*ปล้นสะท้านเมือง  
*เจ้าพ่อไบคาน 
*ล่า
*เจ้าแม่มาเฟีย
*ถนนนักเลง
*เหยี่ยวคาสิโน
*ชุมทางนักเลง
*รอยสักนเรศวร 
*นักฆ่าหน้าหยก โอวตี่ แซ่โค้ว 
*ถนนสีดำ (ผลงานเรื่องสุดท้าย)
*ตี๋ใหญ่ นักฆ่ามหากาฬ

**อ้างอิง**
2547
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:อาชญากรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางใหญ่
จงโคร่ง

จงโคร่ง หมาน้ำ กง กระทาหอง กระหอง (ปักษ์ใต้) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phrynoidis aspera) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกคางคกขนาดใหญ่ที่พบในประเทศไทยชนิดหนึ่ง
จงโคร่งนับเป็นคางคกชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย บริเวณหลังมีน้ำพิษเห็นเป็นปุ่มชัดเจน ตาใหญ่ ตัวมีสีน้ำตาลดำ ตัวผู้มักปรากฏลายสีเข้มเป็นแถบทั้งขาหน้า และขาหลัง บริเวณใต้ท้องมีสีขาวหม่น  ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 22 เซนติเมตร ขายาว 6-8 นิ้ว ขาหน้าสั้นกว่าขาหลัง นิ้วเท้ามี 4 นิ้ว สามารถเปลี่ยนสีลำตัวได้ตามสภาพแวดล้อม  โดยตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
จงโคร่งเป็นสัตว์ที่พบได้เฉพาะในป่าดิบชื้น โดยจะอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำในป่า เช่น ลำธารน้ำตกหรือลำห้วย โดยมักใช้ชีวิตอยู่ในน้ำมากกว่าอยู่บนบก มักหลบอยู่ตามขอนไม้หรือก้อนหินขนาดใหญ่ หากินในเวลากลางคืน อาหารหลักได้แก่ แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็ก 
มีเสียงร้องคล้ายสุนัขเห่า จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า "หมาน้ำ"  โดยมีพฤติกรรมร้องเป็นจังหวะ ๆ ละ 6-10 วินาที  ลักษณะไข่เป็นฟองกลม ๆ อาจติดอยู่ตามขอบแหล่งน้ำที่อาศัย โดยฤดูกาลผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูฝนจนถึงต้นฤดูหนาว  
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าดิบชื้นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทย พบได้ในภาคเหนือ, ภาคตะวันตกและภาคใต้
ในความเชื่อของคนปักษ์ใต้ จงโคร่งหรือกงเป็นสัตว์นำโชค หากเข้าบ้านใครถือเป็นลางมงคล โดยเฉพาะทางจังหวัดนราธิวาส มีความเชื่อเรื่องนี้มาก โดยเรียกว่า 'กง' หากเข้าบ้านใคร เขาจะเลี้ยงดูอย่างดี มีการอาบน้ำปะแป้งให้ และมีคติว่า กงไม่ชอบให้คนในบ้านทะเลาะกัน หากทะเลาะกัน มันจะหนีไปอยู่ที่อื่น ทั้งนี้นิสัยของกง คือ จะเลือกอาศัยอยู่กับบ้านที่มันชอบเท่านั้น ถ้าไม่ชอบ ต่อให้จับมาเลี้ยง ก็หนีไป แต่ในบางท้องถิ่นมีการเอาหนังของจงโคร่งมาตากแห้งแล้วมวนผสมกับใบยาสูบสูบเหมือนยาสูบทั่วไป มีฤทธิ์แรงกว่ายาสูบหรือบุหรี่ทั่วไป  โดยมีความแรงเทียบเท่ากับกัญชา ในฟิลิปปินส์ก็นิยมทำเช่นเดียวกัน 
ปัจจุบัน มีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

**ศัตรูของจงโคร่ง**
 มนุษย์- งูเห่า- งูสิง- หมา แมว- ปลา- ตะกวด ตัวเงินตัวทอง- แมงป่อง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Phrynoidis aspera
หมวดหมู่:สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์คางคกหมวดหมู่:สัตว์มีพิษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2375

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2375
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1830
ชาวม่าน

ชาวม่าน (คำว่า "ม่าน" มีความหมายว่า "บ้าน") เป็นชนกลุ่มแรกที่อพยพมาทางหุบเขาตอนเหนือของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ตั้งบ้านเรือนระยะห่างๆกัน ประมาณ 600-1,000 เมตร และแยกออกจากกันเป็นก๊กเป็นเหล่า ซึ่งจะสังเกตได้โดยเครื่องแต่งกายสตรี- ม่านหัวแดง- ม่านตะพาน (ม่านไม้กระดานใหญ่)- ม่านเตียนู  (ม่านไม้กระดานเล็ก- ม่านลังแตน

**อุปนิสัยของชาวม่าน**
โดยทั่วไปชาวม่าน เป็นพลเมืองที่รักการอุตสาหกรรม ใช้ภาษายูนนานได้ รู้จักนิสัยของชาวจีนได้เป็นอย่างดี เป็นพ่อค้า และรู้จักการเลี้ยงสัตว์พอดีพอใช้ จึงนับว่าเป็นพวกที่สำคัญพวกหนึ่งในบรรดาชาวม้ง และชาวไททั้งหลาย (ไทดำ, ไทแดง และไทขาว)

**จำนวนประชากร**
พลเมืองเหล่านี้ในปัจจุบันอาจจะมีจำนวนมากกว่า 12,000 คน อาศัยตามหมู่บ้านต่างๆที่ติดกันเป็นหย่อมๆ ไม่ค่อยขยับขยายให้กว้างใหญ่เท่าใดนัก  มีชาวม่านอยู่ที่ซินโห 8,000 คน  มูสัง โลลาว 2,000 คน ลาดเขาฟันสีพาน 3,000 คน ภูเขาสามคาบ 1,000 คน  แอ่งตานอูเย็น 2,000 คน ตามเทืองเขาใกล้กับแม่น้ำแดงฝั่งขวาจนถึงเงียโล 14,000 คน และทางก๊กลื้อ มีชาวม่านไปทำกินอยู่ในที่ต่ำๆมาก ขนาดสูงกว่าระดับน้ำทะเล 200 เมตร
หมวดหมู่:ชาวไท
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
ฮองตง

ฮองตง (w=Huang Chung) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพแห่งจ๊กก๊ก ฉายา ฮั่นสินแห่งหนานหยาง  เป็นชาวเมืองหนานหยาง (บ้านเดียวกับขงเบ้ง) เชี่ยวชาญในการใช้ง้าวและเกาทัณฑ์ เป็นผู้ที่มีคุณธรรม เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือของจ๊กก๊ก โดยฮองตงเป็นคนที่ 4
เดิมเป็นขุนพลที่รักษาเมืองเตียงสา ของเล่าเปียว เมื่อออกรบเคยพลาดท่าในสนามรบ และกวนอูไว้ชีวิต ในการต่อสู้ครั้งต่อมา จึงจงใจยิงเกาทัณฑ์พลาด เป็นการทดแทนบุญคุณกลับคืน แต่เจ้าเมืองเตียงสาเข้าใจว่า ฮองตงเอาใจข้างข้างฝ่ายเล่าปี่  จึงกล่าวหาว่าฮองตงเป็นกบฏ เมื่อเล่าปี่เข้าเมืองเตียงสาได้แล้ว ได้ไปพบฮองตงที่บ้านพัก พบฮองตงนอนเมาอยู่ด้วยความเสียใจที่ไม่สามารถรักษาเมืองได้  เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุยทำการคาราวะฮองตงว่า เป็นนักรบที่มีฝีมือและคุณธรรมอย่างแท้จริง พร้อมเกลี้ยกล่อมให้มาเข้าร่วมด้วย  ฮองตงจึงเข้าร่วมกับเล่าปี่เมื่ออายุได้ 60 ปี  และได้เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือของจ๊กก๊ก 
ฮองตงสร้างผลงานอีกครั้ง เมื่อแฮหัวเอี๋ยนยกทัพมา ขงเบ้งแสร้งพูดยั่ว โดยกล่าวว่าฮองตงแก่ชราแล้ว คงจะไม่มีเรี่ยวแรง ฮองตงจึงเกิดมานะ แสดงพละกำลังด้วยการหักคันธนูและรำง้าวให้ดู  ฮองตงหนีไปตั้งหลักที่ยอดเขาเตงกุนสัน  เพื่อให้แฮหัวเอี๋ยนที่อยู่ริมเขาตะโกนท้าทายให้ลงมาสู้ แต่ฮองตงก็ไม่ยอมสู้ เพราะการที่ฮองตงไม่ลงมาโจมตีนั้นเพราะหวดเจ้งยังไม่ยกธงแดง เมื่อยกธงแดงจึงฉวยโอกาสโจมตีในตอนที่แฮหัวเอี๋ยนอ่อนล้าเองในเวลาบ่าย ทหารทุกคนกำลังนอนหลับ ฮองตงจึงได้บุกลงมาจากเขา ในขณะที่แฮหัวเอี๋ยนกำลังใส่ชุดเกราะ ฮองตงขี่ม้าประชิดตัวและยกง้าวฟันลำตัวขาดทันที
ฮองตงเสียชีวิต ณ ค่ายทหารฝ่ายจ๊กก๊ก หลังจากถูกยิงด้วยเกาทัณฑ์ของทหารฝ่าย ง่อก๊ก เข้าซอกคอ ครั้งเล่าปี่ยกทัพไปรบเพื่อล้างแค้นให้กวนอูในศึกอิเหลง เมื่ออายุได้ 75 ปี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฮองตง-ขุนพลเฒ่าจอมขมังธนู
ฮองตง
ฮองตง
หมวดหมู่:เล่าเปียวและผู้เกี่ยวข้อง
หมวดหมู่:ขุนพลของเล่าปี่
220
สุพัตร์ ฟ้ารุ่งสาง

รศ.สุพัตร์ ฟ้ารุ่งสาง อาจารย์ประจำ ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน และสมาชิกสมาคมเทคโนโลยีชีวภาพแห่งประเทศไทยอดีตอาจารย์ ภาคสัตวบาล คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**ประวัติ**
สุพัตร์ จบการศึกษาปริญญาตรี คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**คุณวุฒิ**
วท.บ. (เกษตรศาสตร์) 
*วท.ม. (พันธุศาสตร์) 

**งานวิจัย**
 ระบบสารสนเทศโคนม - ระบบสารสนเทศสัตว์เคี้ยวเอื้องขนาดเล็กและงานสำนักงานอัตโนมัติ - Internet Invention at Low Cost - Computer Simulation in Animal Sciences System - Bioinformatics - Supat’s Sustainable System - Markov Chain Monte Carlo Simulation ฯลฯ - Thai KDE Konsole 4.2.0

**ตำรา**
 พันธุศาสตร์สถิติ - เทคนิคการวิจัยสัตว์- ระบบสารสนเทศสัตว์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติ สุพัตร์ ฟ้ารุ่งสางfix-attempted=yes  จากเว็บไซต์  ภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน date=2007-06-16 
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:นักวิชาการชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
รายชื่อพระราชวังและวังในประเทศไทย

พระราชวังและวัง คือ ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ พระมหาอุปราช พระบรมวงศานุวงศ์ตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป ส่วนที่อยู่ของหม่อมราชวงศ์และหม่อมหลวงนั้นไม่เรียกว่า "วัง" โดยวังใดจะเรียกว่าพระราชวังได้นั้นจะต้องมีพระบรมราชโองการสถาปนาขึ้นเป็น "พระราชวัง" เท่านั้น โดยในประเทศไทยมีพระราชวังและวัง ดังนี้

**รายชื่อพระราชวัง**

**รายชื่อวัง**

**อ้างอิง**
  ศัพท์ที่น่ารู้ : พระบรมมหาราชวัง พระราชวัง date=2007-09-26 -  พระราชวังรัตนรังสรรค์ และพระราชวังต่าง ๆ ในประเทศไทย date=2009-02-08 

**ดูเพิ่ม**
 พระตำหนัก- ตำหนัก- พระที่นั่ง- ที่ประทับพระบรมวงศานุวงศ์ในปัจจุบัน



พระราชวัง
คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งเปิดทำการสอน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม

**ประวัติ**
คณะเกษตร เป็นหนึ่งในสี่คณะแรกตั้งของมหาวิทยาลัย และยังเป็นคณะเกษตรแห่งแรกของประเทศไทยด้วย ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2486 โดยใช้ชื่อว่า "คณะเกษตรศาสตร์" โดยเปิดสอนในหลักสูตรกสิกรรมและสัตวบาลเป็นหลักสูตรแรก ต่อมา ในปี พ.ศ. 2497 ได้เปลี่ยนชื่อคณะเป็น " คณะกสิกรรมและสัตวบาล" โดยเพิ่มแผนกเศรษฐศาสตร์ขึ้นอีก 1 แผนก ในระยะได้มีการเปิดสอนระดับปริญญาโทเป็นครั้งแรก ในหลักสูตรกสิกรรมและสัตวบาลมหาบัณฑิต สาขาวิชาสัตวบาล และ ในปี พ.ศ. 2509 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะเกษตร" เมื่อมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ขยายการใช้พื้นที่เต็มกำลังและประสิทธิภาพในพื้นที่วิทยาเขตบางเขนแล้ว จึงได้มีการขยายมายังวิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม โดยได้นำเอานิสิตชั้นปีที่ 3 และ 4 มาเรียน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน เริ่มเปิดการเรียนการสอนในวันที่ 12 พศจิกายน 2522 และ ในปีการศึกษา 2538 ได้ย้ายนำนิสิตชั้นปีที่ 1 มาเรียน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน
พ.ศ. 2546 แยกคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ออกเป็น 2 คณะคือ คณะเกษตร (อยู่ ณ วิทยาเขตบางเขน) และคณะเกษตร กำแพงแสน แล้วมีการเสนอให้ใช้ชื่อใหม่ว่า คณะเกษตรอุตสาหกรรม แต่ไม่ผ่านสภามหาวิทยาลัย จึงได้ใช้ชื่อที่สภามหาวิทยาลัยประกาศมาก่อนหน้านั้น (คณะเกษตร กำแพงแสน)
พ.ศ. 2554 คณะเกษตร กำแพงแสน ได้ดำเนินการสรรหาชื่อใหม่คณะคือ คณะวิทยาการเกษตร (Faculty of Agricultural Science) ได้เสนอต่อสภามหาวิทยาลัย ได้รับการอนุมัติชื่อ คณะวิทยาการเกษตร แต่ให้คณะกลับไป พิจารณาชื่อในภาษาอังกฤษมาใหม่
ที่ประชุมคณะได้ยืนยันที่จะใช้ชื่อในภาษาอังกฤษตามที่เคย ทางสภามหาวิทยาลัยได้พิจารณาให้กลับไปใช้ชื่อ คณะเกษตร กำแพงแสน

**หลักสูตร**

**หลักสูตรปริญญาตรี**

**หลักสูตรปริญญาโท**

**หลักสูตรปริญญาเอก**

**หลักสูตรนานาชาติระดับบัณฑิตศึกษา**

**อัตลักษณ์**
 สีประจำคณะ : สีเหลืองข้าวโพด 

**หน่วยงาน**
คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีหน่วยงานในสังกัดประกอบด้วย 8 ภาควิชา 1 สำนักงานเลขานุการ ส่วนสาขาวิชาจะอยู่สังกัดภายใต้คณะ ซึ่งจำแนกได้ดังนี้

**พิพิธภัณฑ์แมลง**
พิพิธภัณฑ์แมลง อยู่ที่ชั้น 1 อาคารภาควิชากีฏวิทยา-โรคพืช คณะเกษตรกำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม พิพิธภัณฑ์แมลงเป็นการจัดแสดงแบบแมลงชนิดต่างๆ จำแนกตามชนิดต่าง ๆ

**คลินิคสุขภาพพืช**
เป็นหน่วยงานในภายวิชาโรคพืชตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน รับผิดชอบ/ให้บริการตรวจวินิจฉัยโรคพืช

**รายนาม  รักษาการคณบดี คณบดี รองคณบดีและหัวหน้าภาควิชา**

**รายนามรักษาการคณบดีและคณบดีคณะเกษตร กำแพงแสน**

**รายนามรองคณบดีและผู้ช่วยคณบดีคณะเกษตร กำแพงแสน**

**รายนามหัวหน้าภาควิชา คณะเกษตร วิทยาเขตกำแพงแสน**

**ความสัมพันธ์และความร่วมมือภายนอกมหาวิทยาลัย**

**องค์กรและหน่วยงานภายในประเทศ**
 คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน- กระทรวงเกษตรและสหกรณ์

**องค์กรและหน่วยงานต่างประเทศ**
 Tokyo University of Agriculture- University of Kentucky  มหาวิทยาลัยเคนตักกี้ 

**บุคคลสำคัญของคณะฯ และ บุคคลที่มีชื่อเสียง**
 กิตติ สิงหาปัด

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 งานประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ- อุทยานแมลงเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะเกษตร กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ date=2010-03-18 
กกเกษตรศาสตร์ 
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอกำแพงแสน
อิโตชีฮิโตะเอะ

อิโตะชีฮิโตะเอะ (Itoshii hito e) เป็นซิงเกิลลำดับที่ห้าของซะชิ ทะอินะกะ (Sachi Tainaka) เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน 2550 โดยเพลง "อิโตะชีฮิโตะเอะ" นั้นใช้เป็นเพลงจบอะนิเมะเรื่อง บัลซ่า...หอกสาวผู้พิทักษ์ (Seirei no Moribito) ด้วย
ซิงเกิลนี้ขายดีเป็นอันดับที่ 67 ในประเทศญี่ปุ่น

**รายชื่อเพลง**
# "อิโตะชีฮิโตะเอะ"
# "บีกิน" (Begin)
# "อิโตะชีฮิโตะเอะ" (บรรเลง)
# "บีกิน" (บรรเลง)

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ Oricon.co.jp
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ซาจิ ทาอินากะ
ประวัติศาสตร์การทหาร

ประวัติศาสตร์การทหาร เป็นการรวบรวมบันทึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวของความขัดแย้ง ตั้งแต่ข้อขัดแย้งระหว่างชนเผ่าพื้นเมืองเล็ก ๆ สองเผ่า ระหว่างสองรัฐ หรือสงครามโลกที่มีผลกระทบต่อประชากรโลกในระดับที่รุนแรง นักประวัติศาสตร์การทหารเป็นผู้ทำการบันทึกประวัติศาสตร์การทหารเหล่านี้
กิจกรรมทางทหาร เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นมาเป็นเวลานับพันปี แต่การจัดการบันทึกข้อมูลนั้นเป็นไปอย่างหยาบ ๆ สิ่งที่เป็นเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์โลกก่อนประวัติศาสตร์นั้นแทบจะไม่มีข้อมูลหลงเหลืออยู่ แต่นักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่า รูปแบบของยุทธวิธี ยุทธศาสตร์ และจุดมุ่งหมายในการทำสงครามต่าง ๆ นั้นแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาเป็นเวลาร่วมห้าพันปี ในประวัติศาสตร์ที่มีบันทึกไว้และในรอบ 90,000 ปีตั้งแต่มีเผ่าพันธุ์มนุษย์ปรากฏขึ้นมาบนโลก ตัวอย่างที่ชัดเจนอย่างหนึ่งคือ ยุทธวิธี Double envelopment หรือการล้อมสองด้าน ซึ่งเป็นยุทธวิธีพื้นฐานที่ใช้กันมากในการทำสงคราม ได้ถูกใช้โดย ฮันนิบาล (Hannibal) ที่ยุทธการคันนาย เมื่อ 216 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นเวลากว่าสองพันสองร้อยปีมาแล้ว ต่อมาอีกเกือบพันปี ก็ถูกใช้อีกโดย Robin Phan Persie คาลิด ไอบิน อัลวาลิด (Khalid ibn al-Walid) ที่ยุทธการวาฮายา (Walaja) ใน ค.ศ. 633 และในอีกซีกโลกหนึ่งก็ได้รับการบันทึกได้โดยซุนวู นักการทหารผู้เขียนตำราพิชัยสงคราม การศึกษาประวัติศาสตร์เหล่านี้ นักการทหารมีจุดประสงค์เพื่อหลีกเลี่ยงการทำความผิดซ้ำเดิมที่มีคนเคยทำมาแล้ว และนำมาใช้เป็นกรณีศึกษาที่ใกล้เคียงกับสถานการณ์เบื้องหน้า เพื่อหยิบยุทธวิธีที่เคยมีการใช้แก้ปัญหาในประวัติศาสตร์มาแล้วมาเป็นหนึ่งในแนวทางการพิจารณา  ขอบเขตของประวัติศาสตร์การทหาร จะมีแยกย่อยออกไปเป็นประวัติศาสตร์สงคราม ประวัติศาสตร์ของยุทธการต่าง ๆ การต่อสู้ทั่วไป ศิลปะทางทหาร และการสนับสนุนกิจการทางทหารอื่น
มีวิธีการจัดแบ่งหมวดหมู่ของสงครามอยู่หลายแบบ แต่แบบที่นิยมมากที่สุดคือการแบ่งสงครามออกเป็น สงครามตามแบบ ซึ่งตรงข้ามกับสงครามนอกแบบ โดยสงครามตามแบบจะเกี่ยวข้องกับ การแบ่งฝายชัดเจน มีการจัดการกองทัพเป็นหมวดหมู่ มีการปะทะเข้าหากันโดยตรงโดยไม่ใช้อาวุธทำลายล้างระดับสูง ส่วนสงครามนอกแบบ ได้แก่ การบุกเข้ายึด ปฏิบัติการใต้ดิน การก่อการร้าย หรือการใช้อาวุธทำลายล้างระดับสูงเช่น อาวุธนิวเคลียร์ อาวุธเคมี หรืออาวุธชีวภาพ 

**ดูเพิ่ม**
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การทหาร

หมวดหมู่:สงคราม
แม่แบบ:มุมมองสากล

ไม่ได้แสดงถึงมุมมองที่เป็นสากลของเรื่อง 
fix   = คุณสามารถช่วยแก้ไขบทความนี้ โดยเพิ่มมุมมองสากลให้มากขึ้น หรือแยกประเด็นย่อยไปสร้างเป็นบทความใหม่
removalnotice = yes
date  = {}
small = {}
cat   = บทความที่ขาดมุมมองสากล
all   = 
all2  = 
all3  = 
}}
}}
อีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์

60px
อีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์ (Emerson, Lake & Palmer) หรือ ELP เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 โดย คีธ อีเมอร์สัน มือคีย์บอร์ดจากวงไนซ์ และ เกร็ก เลค มือกีตาร์จากวงคิง คริมสัน ซึ่งพบกันเมื่อทั้งสองวงออกแสดงคอนเสิร์ตร่วมกันสองครั้ง  พบว่ามีแนวทางดนตรีเข้ากันได้ และคิดจะตั้งวงดนตรีที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีสามชิ้น คือ คีย์บอร์ด กีตาร์และกลอง
อีเมอร์สัน และเลค ชักชวนมิทช์ มิทเชล มือกลองวง The Jimi Hendrix Experience ของจิมิ เฮนดริกซ์มาร่วมงาน มิทช์ มิทเชลปฏิเสธ แต่ก็ทำให้ จิมิ เฮนดริกซ์ สนใจจะมาร่วมงานด้วย  และในที่สุดทางวงก็ได้สมาชิกคนสุดท้าย คือ คาร์ล พาล์มเมอร์
ข่าวที่ว่า จิมิ เฮนดริกซ์ จะมาร่วมกับวงนี้ เป็นที่สนใจของสื่อมวลชนอังกฤษ นำเสนอข่าวว่าวงดนตรีที่ตั้งขึ้นนี้จะใช้ชื่อว่า Hendrix, Emerson, Lake & Palmer หรือ HELP แต่แล้วจิมิ เฮนดริกซ์ ก็เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2513 ก่อนที่จะได้ร่วมงานกัน
อีเมอร์สัน, เลค แอนด์ พาล์มเมอร์ ผลิตงานดนตรีในแนวโปรเกรสซีฟร็อก และซิมโฟนิกร็อก ออกมาทั้งสิ้น 9 ชุด มียอดขายประมาณ 30 ล้านชุด และมีช่วงระยะเวลาสั้นๆ ในปี พ.ศ. 2528-29 ที่ได้ โคซี พาวเวลล์ มาเป็นมือกลองของวง (เนื่องจาก พาล์มเมอร์ ติดสัญญาต้องออกตระเวนแสดงสดในประเทศแถบเอเชีย) ช่วงนี้ วงใช้ชื่อว่า Emerson, Lake & Powell ชื่อย่อ ELPowell หรืออาจจะใช้ ELP เหมือนกัน

**ผลงาน**
ไฟล์:ELP - Brain Salad Surgery.jpg|thumb|ภาพปกอัลบั้ม Brain Salad Surgery ออกแบบโดย เอช อาร์ กีเกอร์

**สตูดิโออัลบั้ม**
 Emerson, Lake and Palmer (1970) #4 UK, #18 US - Tarkus (1971) #1 UK, #9 US - Trilogy (1972) #2 UK, #5 US - Brain Salad Surgery (1973) #2 UK, #11 US - Works, Vol. 1 (1977) #9 UK, #12 US - Works, Vol. 2 (1977) #20 UK, #37 US - Love Beach (1978) #48 UK, #55 US - Black Moon (1992) #78 US - In the Hot Seat (1994) - I Believe In Father Christmas (1995) - Reworks: Brain Salad Surgery (2003) 

**บันทึกการแสดงสด**
 Pictures at an Exhibition (live) (1971) #3 UK, #10 US - Welcome Back My Friends to the Show That Never Ends (1974) (live) #5 UK, #4 US - In Concert (live) (1979) #79 US- Live at the Royal Albert Hall (live) (1993) - Works Live (1993) - Live at the Isle of Wight Festival 1970 (live) (1997) - Live in Poland (live) (1997)

**อ้างอิง**
 http://www.vh1.com/artists/az/emerson_lake_palmer/bio.jhtml date=2007-10-01 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการของ ELP date=2007-05-09 -  เว็บไซต์ทางการของ คีธ อีเมอร์สัน date=2006-10-22 -  เว็บไซต์ทางการของ เกร็ก เลค-  เว็บไซต์ทางการของ คาร์ล พาล์มเมอร์-  ELP Digest
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ปริ๊นซ์ออฟเทนนิส

}}
}}
สีตา
{}
สีผม
{}
วันเกิด
{}
ส่วนสูง
{} ซ.ม.
กรุ๊ปเลือด
{}
โรงเรียน
{}
ชั้นปี
{}
สไตล์
{}
รองเท้า
{}
แร็กเกต
{}

**วิธีใช้งาน**
ให้นำข้อความใส่ไว้ในส่วนเหนือข้อความ
ปริ๊นซ์ออฟเทนนิส
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008

วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 (Windows Server 2008) เป็นชื่อของระบบปฏิบัติการเซิร์ฟเวอร์รุ่นต่อไปจากไมโครซอฟท์ เป็นรุ่นถัดจากวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 เดิมทีมีรหัสในการพัฒนาว่า Windows Server "Longhorn"
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 เป็นระบบปฏิบัติการเซิร์ฟเวอร์ที่นำคุณสมบัติหลายอย่างมาจากวินโดวส์วิสตา ความสัมพันธ์ลักษณะเดียวกับวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 และวินโดวส์เอกซ์พี
ปัจจุบันวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 ออกรุ่นทดสอบมาแล้ว 3 รุ่น ได้แก่ เบต้า 1 (27 กรกฎาคม ค.ศ. 2005) เบต้า 2 (23 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) และเบต้า 3 (25 เมษายน ค.ศ. 2007) รุ่นสุดท้ายมีกำหนดออกในครึ่งหลังของปี 2007

**รุ่น**
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 จะมีทั้งที่เป็นรุ่นสำหรับ 32 บิต (x86) และ 64 บิต (x86-64) เช่นเดียวกับวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 และยังแบ่งเป็นรุ่นสำหรับการใช้งาน ดังนี้- Web Edition- Standard Edition- Enterprise Edition- Datacenter Edition

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008
หมวดหมู่:วินโดวส์เอ็นที
หมวดหมู่:ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ภาษาเตรียง

ภาษาเตรียง (Trieng) หรือภาษาสเตรียง ภาษาตาเรียง ภาษาตาเระห์ มีผู้พูดทั้งหมด 15,000 คน (พ.ศ. 2545)มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาวและจังหวัดกวางงายจังหวัดกอนตุมและจังหวัดกวางนาม  ประเทศเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก ใกล้เคียงกับภาษากะเซง อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเจะห์  หรือภาษาตะเลียง ในประเทศลาว พยัญชนะต้นมี 27เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 25 เสียง  มีรายการวิทยุที่ออกอากาศด้วยภาษานี้

**อ้างอิง**
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.- Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ตรเยง
ตรเยง
ภาษากะเซง

ภาษากะเซง หรือภาษาโกเซง ภาษากัสเซง ภาษากราเซง มีผู้พูดทั้งหมด 1,200 คน (พ.ศ. 2543) ในลาวภาคใต้ ใกล้เคียงกับชายแดนเวียดนาม ที่ราบโบโลเวนต์ทางเหนือของแขวงอัตตะปือแขวงเซกอง ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู บางครั้งจัดอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก
ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาเตรียง จนนักภาษาศาสตร์บางคน ดังที่กล่าวถึงในบันทึกของพระยาประชากิจกรจักรว่าภาษาเตรียงกับภาษากะเซงเป็นภาษาเดียวกัน แต่ที่จริงทั้งสองภาษามีศัพท์พื้นฐานใช้ร่วมกันเพียง 76% จึงมีผู้แยกเป็นสองภาษา พยัญชนะต้นมี 24 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 21 เสียง

**อ้างอิง**
 ธีระพันธ์ ล.ทองคำ. ภาษาของนานาชนเผ่าในแขวงเซกอง  ลาวใต้: ความรู้พื้นฐานเพื่อการวิจัยและและพัฒนา. กทม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2544.  - Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะเซง
ภาษากะเหรี่ยงโป

ภาษากะเหรี่ยงโปวฺ เป็นภาษาของชาวกะเหรี่ยงโปวฺ มีพยัญชนะต้นเดี่ยว 23 เสียง มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมากโดยวบกับ ล ร ว และ ย ไม่มีความแตกต่างระหว่างสระเสียงสั้นกับสระเสียงยาว สระเดี่ยวมี 9 เสียง สระประสมมี 5 เสียง เสียงวรรณยุกต์ 5 เสียง ไม่มีเสียงตัวสะกด

**ไวยากรณ์**
การเรียงประโยคเป็น ประธาน-กริยา-กรรม เช่น - ทุย อัยงฺ หมี่ หญ่อ = หมากัดแมว 
ประโยคปฏิเสธใช้คำว่า เอ หรือ บา หรือ วา ต่อท้ายประโยคบอกเล่า บางครั้งอาจเติมคำว่า เหล่อ (ไม่) ไว้หน้าคำกริยาที่ต้องการปฏิเสธเพิ่มอีกคำหนึ่งด้วย  เช่น - เหน่อ หลี่ เอ = เธอไม่ไป 
ประโยคคำถามใช่/ไม่ใช่ เติมคำว่า หงฺะ ท้ายประโยค ซึ่งเป็นคำที่ไม่มีในภาษาไทยออกเสียงในลำคอส่วนคำถามที่ต้องการข้อมูลจะเติมคำสรรพนามแสดงคำถามไว้ในตำแหน่งที่ต้องการถาม เช่น - ออง หมี่ เหย่า หงฺะ = กินข้าวหรือยัง - เหน่อ เหม่อ หลี่ ค่อแหล่  = เธอจะไปไหน   - ป่อ/โผลวฺ แหล่ ออง หมี่  = ใครกินข้าว

**สำเนียง**
ภาษากะเหรี่ยงโปมีหลายสำเนียง ได้แก่- ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันออก (รหัส kjp)- ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันตก (รหัส pwo)- ภาษากะเหรี่ยงโปเหนือ หรือ ภาษาโพลง (รหัส pww)- ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ ภาษากะเหรี่ยงโปแพร่ (รหัส kjt)
แต่ละสำเนียงมีคลังศัพท์คล้ายกัน แต่ไม่สามารถพูดระหว่างกันเข้าใจได้

**อ้างอิง**
 สุจริตลักษณ์ ดีผดุง และสรินยา คำเมือง. สารานุกรมกลุ่มชาติพันธุ์: กะเหรี่ยงโป. กทม. สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล. 2540. 
กะเหรี่ยงโป
กะเหรี่ยงโป
เกลุก

นิกายเกลุก (z=Gelug) หรือ นิกายเกลุกปา (z=Gelug-pa) พัฒนามาจากนิกายกาตัมที่อาจารย์อตีศะวางรากฐานและและอาจารย์จงคาปาเป็นผู้ปฏิรูปหลักคำสอนของนิกายหมวกแดงแล้วตั้งนิกายใหม่ขึ้นเมื่อ นิกายเกลุกปะ หรือนิกายหมวกเหลือง เมื่อท่านมรณภาพได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดกานเด็นให้ เจล ซับเจ ถือเป็นจุดเริ่มต้นการสืบทอดผู้นำของสายนิกายเกลุก ผู้นำนิกายเกลุกในปัจจุบันคือผู้ดำรงตำแหน่งดาไล ลามะหรือทะไล ลามะ ซึ่งเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของทิเบตด้วย
พระสงฆ์ในนิกายนี้ได้รับการยกย่องนับถือจากผู้ปกครองมองโกลว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ และต่อมาถือว่าเป็นผู้ปกครองบ้านเมืองด้วย
ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลตันข่าน พระองค์ได้พบประมุขสงฆ์องค์ที่ 3 ของนิกายเกลุกปะชื่อ สอดนัมยาโส พระองค์เกิดความเชื่อว่า พระสอดนัมยาโสนี้เป็นอาจารย์ของพระองค์ในชาติก่อนจึงเรียกพระสอดนัมยาโสว่า ตาแล (ཏཱ་ལའི་) หรือทะไล ตั้งแต่นั้นมาประมุขสงฆ์ของทิเบตจะถูกเรียกว่า ดาไลลามะ หรือทะไล ลามะ
ทะไลลามะบางองค์ได้รับมอบอำนาจจากผู้นำมองโกลให้ปกครองประเทศทิเบตทั้งหมด ทำให้พระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมเจริญรุ่งเรือง จนถึงทะไลลามะองค์ที่ 7 (พ.ศ. 2351-2401) ทิเบตได้เข้าสู่ยุคของการปิดประตูอยู่โดดเดี่ยว เนื่องจากประสบความผันผวนและการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ ตามเหตุการณ์ของบ้านเมือง เช่น มีนักบวชคริสต์ศาสนาเดินทางเข้ามาเผยแผ่ศาสนา ความสัมพันธ์กับประเทศอินเดียจางหาย จีนได้เข้าครอบครองทิเบตใน พ.ศ. 2494
ขณะนี้ทะไลลามะผู้นำทางจิตวิญญาณสูงสุดของทิเบตองค์ปัจจุบัน เป็นพระองค์ที่ 14 ทรงพำนักลี้ภัยอยู่ในประเทศอินเดีย ตั้งแต่ทรงเดินทางหลบหนีออกจากทิเบตใน พ.ศ. 2502 เป็นต้นมา
พระพุทธศาสนาในทิเบตมีหลายนิกาย นิกายเก่าที่นับถือพระปัทมสัมภวะนั้นต่อมาได้ชื่อว่า นิกายญิงมาปะส่วนใหญ่นักบวชในนิกายนี้ เป็นเหล่า งักปะ (โยคีพุทธ) นิกายเกลุกปะ (ส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์) และยังมีนิกายอื่น ๆ อีก เช่น สาเกียปะ การ์จูปะ โจนังปะ เป็นต้น

**คำสอน**
นิกายเกลุก เน้นความเคร่งครัดในวินัยเป็นพื้นฐาน ลามะของนิกายนี้ส่วนใหญ่เป็นพระสงฆ์ เน้นการสอนทั้งทางพระสูตรที่เป็นวิชาการ และทางตันตระที่เน้นการปฏิบัติ และการวิเคราะห์ธรรมโดยตรรกวิภาษ หัวข้อใหญ่ที่ศึกษาคือ ปัญญาบารมี ปรัชญามาธยมิกะ การรับรู้ที่ถูกต้อง ปรากฏการณ์วิทยา และพระวินัย

**บทบาททางการเมือง**
ผู้นำของนิกายนี้คือทะไล ลามะ ถือเป็นประมุขของทิเบตตั้งแต่ พ.ศ. 2183

**อ้างอิง**
  หน้า = 
กเลุก
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
พระรัตนสัมภวพุทธะ

พระรัตนสัมภวพุทธะ (रत्नसंभव; Hōshō Nyorai; j=) เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ พระนามหมายถึงพระผู้เป็นต้นกำเนิดแห่งสิ่งมีค่าทั้งมวล ประทับอยู่ทางทิศใต้ของพุทธมณฑล พระกายสีเหลืองทอง เป็นต้นตระกูลพระโพธิสัตว์ตระกูลรัตนะ ซึ่งเปรียบได้กับปัญญาอันประเสริฐ เป็นสัญลักษณ์ของพระรัตนตรัย สัญลักษณ์ประจำพระองค์คือ จินดามณี หมายถึงการเข้าถึงความรู้แจ้ง มโนวิญญาณธาตุและจิตตรัสรู้ ทรงม้าเป็นพาหนะ

**ความเชื่อ**
พระองค์เป็นประมุขของรัตนโคตร ซึ่งแสดงความอุดมสมบูรณ์ รูปลักษณ์ที่อยู่เดี่ยวๆของพระองค์หายาก มักจะรวมอยู่กับพระธยานิพุทธะองค์อื่นๆ ประทับอยู่ทางทิศใต้ของพุทธมณฑล ทรงเป็นตัวแทนปัญญาญาณแบบเท่าเทียม คือมองเห็นผู้อื่นเท่าเทียมกับตน คัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบตกล่าวว่าพระองค์จะปรากฏกายในวันที่สามของบาร์โด พร้อมด้วยแสงสีเหลือง พระโพธิสัตว์ที่ปรากฏพร้อมกับพระองค์คือ พระอากาศครรภ์โพธิสัตว์และพระสมันตภัทรโพธิสัตว์

**รูปลักษณ์**

**ท่าทาง**
ภาพของพระองค์มักมีกายสีเหลืองทอง พระหัตถ์ทำท่าทานมุทรา คือพระหัตถ์ซ้ายวางบนพระเพลาอยู่ในท่าทำสมาธิ พระหัตถ์ขวาเหยียดลง แบพระหัตถ์ออก ปลายนิ้วชี้จดนิ้วโป้ง

**พาหนะ**
พาหนะของพระองค์คือม้าบิน ซึ่งตามความเชื่อของคนโบราณมักเป็นตัวแทนของแสงสว่างเพราะเป็นพาหนะของพระอาทิตย์ ส่วนชาวพุทธมหายาน จะถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของโชคและความสง่างาม

**สัญลักษณ์**
สัญลักษณ์ของพระองค์คือจินดามณี ซึ่งอาจหมายถึงได้ทั้งพระรัตนตรัยและจิตที่หลุดพ้นแล้ว

**เสียง**
เสียงประจำพระองค์คือ ตรัม ซึ่งเป็นเสียงที่เกิดจากศูนย์ลมที่สะดือ จึงเป็นการสะท้อนความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชีวิต การเปลี่ยนถ่ายเวทนาขันธ์และความผูกพันระหว่างแม่กับลูก 

**อ้างอิง**
  หน้า = -  หน้า = 
รัตนสัมภวะพุทธะ
พระอโมฆสิทธิพุทธะ

พระอโมฆสิทธิพุทธะ ศิลปะญี่ปุ่น
พระอโมฆสิทธิพุทธะ เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 องค์ พระนามหมายถึง ผู้มีความสำเร็จอันสมบูรณ์ ประทับทางทิศเหนือของพุทธมณฑล พระกายสีเขียว เป็นตัวแทนของพลังลมแห่งจิตวิญญาณ ที่จะผลักดันมนุษย์ไปสู่ความหลุดพ้น สัญลักษณ์คือวัชระไขว้ โดยวัชระแนวนอนหมายถึงการมีอยู่และการกระทำทางโลก วัชระแนวตั้งหมายถึงพลังบวกแห่งจิตวิญญาณ โดยรวม วัชระไขว้หมายถึงพลังแห่งชีวิต ทรงครุฑเป็นพาหนะ

**ความหมาย**
ชื่อของพระอโมฆสิทธิหมายถึงผู้ที่มีความสำเร็จโดยสมบูรณ์ ทรงสถิตย์อยู่ทางทิศเหนือของพุทธมณฑล และเป็นตัวแทนของดวงอาทิตย์ยามเที่ยงคืน อันเป็นสัญลักษณ์ของกิจกรรมทางจิตวิญญาณอันลี้ลับ เป็นประธานของกรรมโคตร ในทางปัญญาเป็นภาพสะท้อนของปัญญาญาณแบบสำเร็จทุกอย่างซึ่งเป็นการผสมผสานของปัญญาญาณทุกชนิดหลังจา 
เสียงประจำพระองค์คือ อา มนตร์คือโอม อโมฆสิทธิ อาหูม
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าตามคติมหายาน
ภาษาไมถิลี

ภาษาไมถิลี (Maithili; Maithilī, IPA|ˈməi̯tʰɪli|) เป็นภาษาอินโด-อารยันในอนุทวีปอินเดีย ส่วนใหญ่พูดในประเทศอินเดียและเนปาล ในประเทศอินเดียมีผู้พูดในรัฐพิหารกับรัฐฌารขัณฑ์ และเป็นหนึ่งใน 22 ภาษาที่ได้รับการยอมรับ ส่วนในประเทศเนปาล มีผู้พูดในTeraiตะวันออกและเป็นภาษาที่แพร่หลายมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ ในอดีต ภาษาไมถิลีเคยเขียนด้วยอักษรติรหุตา บางครั้งก็เขียนด้วยอักษรไกถีที่นิยมกันน้อยกว่า ปัจจุบันภาษานี้เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

**ประวัติ**
คำว่าไมถิลีมาจากคำว่ามิถิลา อาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกษัตริย์ชนกะหรือท้าวชนกในเรื่องรามเกียรติ์ ไมถิลีนี้เป็นอีกชื่อหนึ่งของนางสีดา มเหสีของพระราม และเป็นธิดาของท้าวชนก นักวิชาการในมิถิลาใช้ภาษาสันสกฤตเป็นภาษาในวรรณคดีและใช้ภาษาไมถิลีเป็นภาษาสำหรับวรรณกรรมพื้นบ้าน งานที่ใช้ภาษาไมถิลีชิ้นแรกๆ พบเมื่อราว พ.ศ. 1867
เมื่อการปกครองของอาณาจักรปาละเสื่อมลง ศาสนาพุทธได้สาบสูญไป ในขณะที่มีการสถาปนาราชวงศ์กรณาฏกะในสมัยของหรสิมหเทวะ (พ.ศ. 1769–1867) กวีชื่อชโยติริสวระ ฐากูร (พ.ศ. 1823 – 1883) ได้เขียนเรื่องวรรณรัตนากรโดยใช้ภาษาไมถิลีล้วน ๆ ใน พ.ศ. 1867 ฆยาซุดดิน ตุฆลัก จักรพรรดิแห่งเดลฮีรุกรานมิถิลาขับไล่กษัตริย์หรสิมหเทวะ ในช่วงนี้ ไม่มีการสร้างวรรณกรรมใดๆ จนกระทั่ง วิทยาปติ ฐากูร (พ.ศ. 1903–1993) ได้เขียนบทกวีจำนวนมากด้วยภาษาไมถิลีเกี่ยวกับพระกฤษณะ พระศิวะ และพระปรวตี ซึ่งได้แพร่หลายไปทั่ว หลังจากการรุกรานมิถิลาโดยสุลต่านโชห์ปุร เดลฮี และการหายสาบสูญของศิวสิมหะ ใน พ.ศ. 1972 วรรณคดีของภาษานี้เปลี่ยนไปปรากฏที่เนปาล
การกล่าวถึงภาษาไมถิลีครั้งแรกปรากฏในหนังสือของอมาดุซซี ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2314 ในหนังสือรายชื่อภาษาสันสกฤตและปรากฤตของ Colebrooke ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2344 ได้อธิบายภาษาไมถิลีเป็นอีกสำเนียงหนึ่งต่างหาก  การใช้ภาษาไมถิลีส่วนมากเกี่ยวข้องกับระบำ ละคร และดนตรี อุมาปาตี อุปัธยะเขียนบทละครเรื่องปาริชาตัลด้วยภาษาไมถิลี

ภาษาแม่ของราชวงศ์มัลละคือภาษาไมถิลี ซึ่งแพร่กระจายไปทั่วเนปาลในพุทธศตวรรษที่ 21–22 ในช่วงนี้ มีละครอย่างน้อย 70 เรื่องที่เขียนด้วยภาษาไมถิลี ในละครเรื่องหริศจันทรันนิยัมที่เขียนโดยสิทธินรยัณเทวะ (พ.ศ. 2163–2200) ตัวละครบางตัวพูดภาษาไมถิลี ในขณะที่ตัวละครอื่น ๆ พูดภาษาเบงกอล สันสกฤตหรือปรากฤต
องค์กรเกี่ยวกับภาษาไมถิลีแห่งแรกคือไมถิลี มหสภา จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2453 เพื่อพัฒนาภาษาไมถิลี ไมถิลี มหสภาได้เรียกร้องให้มีการยอมรับภาษาไมถิลีเป็นภาษาประจำถิ่น มหาวิทยาลัยกัลกัตตายอมรับภาษาไมถิลีใน พ.ศ. 2460 และมีมหาวิทยาลัยอื่นยอมรับตามมา ใน พ.ศ. 2508 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันวิชาการสหิตยซึ่งเป็นสถาบันที่สนับสนุนวรรณคดีอินเดีย ใน พ.ศ. 2546 ภาษาไมถิลีได้รับการยอมรับจากสถาบันอินเดียให้เป็นภาษาหลักของอินเดีย ปัจจุบันเป็นหนึ่งในภาษาประจำชาติ 22 ภาษาของอินเดีย

**บรรณานุกรม**
 url=https://archive.org/stream/introductiontoma00grierich#page/n3/mode/2up - url=http://himalaya.socanth.cam.ac.uk/collections/journals/kailash/pdf/kailash_08_0102_04.pdf 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  UCLA Language Materials Project : Maithili-  National Translation Mission's (NTM) Maithili Pages-  Videha Ist Maithili 2229-547X-  Maithili Books date=2021-01-26 -  Udbodhana Regd International e journal
ไมถิลี
ไมถิลี
ทรงยี่สิบหน้า

ทรงยี่สิบหน้าปรกติ
ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 20 หน้า ทรงยี่สิบหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้
ทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) เป็นทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วยหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้ง 20 หน้า มี 12 จุดยอด 30 ขอบ โดยที่ทุกจุดยอดจะล้อมรอบด้วยรูปสามเหลี่ยมจำนวน 5 หน้า ทรงนี้เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) และเมื่อกล่าวถึงทรงยี่สิบหน้าขึ้นมาลอย ๆ จะมีความหมายโดยนัยเป็นทรงยี่สิบหน้าปรกติ
สำหรับทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถเรียกได้อีกอย่างว่า พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal dipyramid) 

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
ทรงยี่สิบหน้าปรกติที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:
:

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
ไฟล์:Icosahedron-golden-rectangles.svg|thumb|left|รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำ 3 รูป ซึ่งตั้งฉากกันและกันภายในทรงยี่สิบหน้าปรกติ
พิกัดคาร์ทีเซียนของทรงยี่สิบหน้าปรกติ สามารถกำหนดพิกัดของจุดยอดได้ดังนี้
: (0, ±1, ±φ)
: (±1, ±φ, 0)
: (±φ, 0, ±1)
เมื่อ φ = (1+√5)/2 หรืออัตราส่วนทอง (อาจเขียนแทนด้วย τ)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)- ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Icosahedron -  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra-  Tulane.edu date=2008-02-23  A discussion of viral structure and the icosahedron-  Paper Models of Polyhedra date=2013-02-26  Many links-  Origami Polyhedra - Models made with Modular Origami
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้าปรกติ
หมวดหมู่:ทรงตันเพลโต
หมวดหมู่:เดลตาฮีดรอน
หมวดหมู่:พีระมิดและพีระมิดคู่
ภัทราวดีเธียเตอร์

ภัทราวดีเธียเตอร์ เป็น โรงละครเอกชนและสถาบันสอนศิลปะการแสดง  ตั้งอยู่ในซอยวัดระฆัง เขตบางกอกน้อย ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา  จัดตั้งโดย ภัทราวดี มีชูธน เมื่อปี พ.ศ. 2535 แต่ได้ปิดตัวลงในกลางปี พ.ศ. 2557 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.486214 - เว็บไซต์ของ ภัทราวดีเธียเตอร์ date=2007-09-29 
หมวดหมู่:โรงละครในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางกอกน้อย
หมวดหมู่:สถานที่จัดงานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
เจโทร ทัล

เจโทร ทัล (Jethro Tull) เป็นวงดนตรีร็อกจากประเทศอังกฤษ ที่ก่อตั้งขึ้นราวๆ พ.ศ. 2510-2511 โดยมีนักดนตรีหลัก คือ เอียน แอนเดอร์สัน มีเอกลักษณ์ที่เสียงร้องนำ และเสียงฟลูทที่บรรเลงโดย แอนเดอร์สัน
วงเจโทร ทัล มีพัฒนาการทางดนตรีหลากหลาย จากดนตรีบลูส์-ร็อก ที่มีสำเนียงแจ๊สในระยะแรก พัฒนาไปเป็นโพรเกรสซีฟร็อก ผสมดนตรีคลาสสิก และกลายไปเป็นโฟล์ก-ร็อก, ฮาร์ดร็อก  และเวิร์ลดมิวสิกในยุคหลังๆ  สมาชิกที่เคยร่วมวงมีจำนวนมาก รวมทั้ง ทอมมี อิโอมิ และฟิล คอลลินส์ ก็เคยร่วมวงเป็นเวลาสั้นๆ
ผลงานที่ทำให้ เจโทร ทัล มีชื่อเสียง คืออัลบั้ม Aqualung ในปี 1971 และคอนเซ็ปต์อัลบั้ม  Thick as a Brick ในปีถัดมา

**สมาชิกวง**
แผนผังแสดงนักดนตรี ที่เคยร่วมงานกับวง

**ผลงาน**
แสดงสดที่ นาโปลี ปี 1997
เอียน แอนเดอร์สัน ในการแสดงสดที่ นาโปลี ปี 1998
เอียน แอนเดอร์สัน และมาร์ติน บารร์ ที่มิลาน ปี 2006

**สตูดิโออัลบั้ม**
 1968 This Was / US #62, UK #10 - 1969 Stand Up / US #20, UK #1- 1970 Benefit / US #11, UK #3- 1971 Aqualung / US #7, UK #4- 1972 Thick as a Brick / US #1, UK #5- 1973 A Passion Play / US #1, UK #13- 1974 War Child / US #2, UK #14- 1975 Minstrel in the Gallery / US #7, UK #20- 1976 Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die! / US #14, UK #25 - 1977 Songs from the Wood / US #8, UK #13- 1978 Heavy Horses / US #19, UK #20- 1979 Stormwatch / US #22, UK #27- 1980 A / US #30, UK #25 - 1982 Broadsword and the Beast / uS #19, UK #27- 1984 Under Wraps / US #76, UK #18- 1985 A Classic Case / US #93- 1987 Crest of a Knave / US #32, UK #19- 1989 Rock Island / US #56, UK #18- 1991 Catfish Rising / US #88, UK #27- 1995 Roots to Branches / US #114, UK #20- 1999 J-Tull Dot Com / US #161, UK #44 - 2003 The Jethro Tull Christmas Album- 2022 The Zealot Gene- 2023 RökFlöte- 2025 Curious Ruminant

**บันทึกการแสดงสด**
 1978 Bursting Out / US #21, UK #17 - 1990 Live at Hammersmith '84 / US #150, UK #34- 1995 In Concert- 2002 Living with the Past- 2004 Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970 - 2005 Aqualung Live

**รวมฮิต**
 1972 Living in the Past / US #3, UK #13- 1993 Nightcap 

**อ้างอิง**
  ประวัติวง เจโทร ทัล จาก All Music Guide -  รายชื่อผลงาน จาก nndb.com

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jethro Tull official website date=2011-02-20 -  Broken Seashells date=2006-12-02  -- an essay by Ron Drummond on ancestral memory and the music of Jethro Tull-  UK Jethro Tull Information site date=2017-10-05  - UK Jethro Tull Information site-  Tull Press -- hundreds of original press articles, interviews, and photographs covering Jethro Tull from 1967 to 2001-  College Crier's Ian Anderson Interview-  Jethro Tull album covers, track listing, and lineup  
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดไครเซลิสเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก
อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ

อายาเซะงาวะ ยูมิจิกะ (Ayasegawa Yumichika) ตัวการ์ตูนจากเรื่องเทพมรณะ เป็นยมทูตนักสู้ลำดับที่ 5 ในหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์

**ลักษณะ/อุปนิสัย**
ยูมิจิกะ เป็นชายผู้มีผมบ๊อบสีม่วง  มีจะงอยขนสีแดงที่คิ้วและสีเหลืองที่ขนตา  เป็นคนรักสวยรักงาม  หลงตัวเอง  และมักจะทำเป็นไม่รู้จักคนที่หน้าตาแย่กว่าตัวเอง

**ประวัติ**
ยูมิจิกะเป็นเพื่อนสนิทของอิกคาคุ  ทั้งคู่ได้เข้ามาเป็นยมทูตหน่วยที่ 11 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์  ยูมิจิกะเป็นนักสู้ลำดับที่ 5 โดยบอกว่าเลข 4 ไม่สวย  ส่วนเลข 3 ก็เป็นของอิกคาคุไปแล้วจึงเลือกเลข 5 แทน  โดยยูมิจิกะได้ปกปิดความสามารถตัวเอง  ซึ่งดาบฟันวิญญาณของยูมิจิกะเป็นสายวิถีมารซึ่งขัดกับวิถีการต่อสู้ของหน่วยที่ 11

**บทบาท**

**ภาคโซลโซไซตี้**
ยูมิจิกะและอิกคาคุได้พบกับอิจิโกะและกันจู  โดยยูมิจิกะได้สู้กับกันจู  แต่สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับดอกไม้ไฟของกันจูจนทำให้หัวฟู  ต่อมาเขากับพวกหัวหน้าซาราคิได้พาโอริฮิเมะตามหาอิจิโกะ แต่ถูกหัวหน้าโคมามูระและหัวหน้าโทเซ็นขัดขวาง  โดยยูมิจิกะได้ต่อสู้กับรองหัวหน้าฮิซากิ  แต่แล้วรองหัวหน้าฮิซากิกลับพลาดท่าให้กับยูมิจิกะจนหมดแรงต่อสู้

**ภาคเบาท์**
ยูมิจิกะได้รับคำสั่งให้มาช่วยพวกอิจิโกะต่อสู้ดับเบาท์ที่โลกมนุษย์  โดยยูมิจิกะได้สืบหาที่อยู่ของเบาท์จนพบ  จึงได้ลักลอบเข้าไป  แต่เขาก็ถูกพวกเบาท์เล่นงานจนบาดเจ็บ  แต่โชคดีที่พวกอิจิโกะเข้ามาช่วยไว้ทัน  แต่พวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด

**ภาคอารันคาร์**
ยูมิจิกะ ได้มาที่โลกมนุษย์เพื่อเตรียมศึกต่อสู้กับอารันคาร์  โดยเขาได้พักอยู่ที่ห้องของอาซาโนะ เคย์โกะ เพื่อนของอิจิโกะที่สามารถมองเห็นวิญญาณได้  และเขาเองคอยติดต่อกับโซลโซไซตี้ระหว่างที่อิกคาคุกำลังต่อสู้  ต่อมาเขาและรองหัวหน้ามัตสึโมโตะได้ฝึกฝนการต่อสู้เพื่อปลดปล่อยสวัสดิกะ  แต่ก็มีอารันคาร์บุกเข้ามา  นำโดยเอสปาด้าหมายเลข 6 คนใหม่ "ลูปี"

**ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์**
ยูมิจิกะได้รับหน้าให้ปกป้องเสาทั้ง4ที่ล้อมเมืองคาราคุระไว้ และได้ต่อสู้กับคูลฮอร์นคนสนิทของบารันการ์และได้รับชัยชนะมา

**ดาบฟันวิญญาณ**

**ขั้นต้น (ชิไค)**
 ชื่อ(ปลอม) : ฟูจิ คุจากุ (Wisteria Peacock, นกยูงบุปผาม่วง) 
- ชื่อที่แท้จริง : รูริอิโระ คุจากุ (นกยูงบุศราคัม/นกยูงสีไพฑูรย์) - คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "ฟูจิ คุจากุ") : จงเบ่งบาน- คำปลดปล่อยดาบ(ตอนใช้ชื่อ "รูริอิโระ คุจากุ") : จงฉีกกระชากคลุ้มคลั่ง- ลักษณะ : ดาบจะกลายสภาพคล้ายเคียวเกี่ยวข้าว  โดยแบ่งเป็น 4 แฉก - ลักษณะ(ที่แท้จริง) :ดาบจะสลายเป็นหางนกยูงซึ่งมีดอกฟุจิงอกออกมาตลอดทั่วทั้งหาง และจะผลิบานเมื่อได้รับพลังวิญญาณ- ความสามารถ :ปล่อยเป็นหางนกยูงรัดตัวศัตรูแล้วดูดพลังวิญญาณ โดยจะมีสัญญาณแสดงเป็นดอกฟุจิซึ่งจะงอกออกมาจากส่วนหางนกยูง ซึ่งเมื่อตัวดอกบานออกเมื่อไหร่ก็หมายถึงการสิ้นชีพของคู่ต่อสู้

**ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)**
ไม่มี
หมวดหมู่:ตัวละครในเทพมรณะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย