สัตว์หาง

thumb
สัตว์หาง (尾獣, Bijū) ปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นโดยใช้ตำนานของญี่ปุ่นมาเป็นต้นแบบ ซึ่งในเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ มีความแตกต่างจากตำนานดั้งเดิมเกี่ยวกับสัตว์หางอยู่มาก

**ต้น**
ในเรื่องนารูโตะมีสัตว์หางทั้งหมดอยู่ 9 ตัว แต่จุดกำเนิดคือ
ต้นไม้ปีศาจที่พระเจ้า(ตระกูลโอสึสึกิ) ส่งเมล็ดไปทั่วจักรวาล ดวงละ 1 เม็ด พอเมล็ดตกสู่ดาวดวงนั้นจะดูดซับความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่รอบๆ จนดาวทั้งดวงเหือดแห้ง ออกผลไม้จักระ ที่ออกมา 1 พันปี ต่อผล ตระกูลโอสึสึกิ นำผลมาทำยายืดอายุกับเพิ่มพลัง กับจับสิ่งมีชีวิตบนดาวมาสร้างทัพเซ็ตสึสีขาวไปรุกรานดาวดวงอื่นต่อ พอเมล็ดโตเต็มที่ คือต้นไม้เทพเจ้า แต่ถ้าผลถูกใครกิน ต้นไม้จะคลั่งเป็นสัตว์ประหลาดคือ 10 หาง
แต่ในโลกของนารูโตะ พอออกผลมา ถ้าใครไม่ไปยุ่งก็ไม่เกิดอะไร แต่โอสึสึกิ คางูยะที่เป็นแม่ทัพฝ่ายนึงที่ชนะสงคราม ชิงผลไม้มากิน กลายเป็นตัวตนที่มีจักระกับขีดจำกัดสายเลือดคนแรกจนมีพลังมหาศาล หลอมเป็นส่วนหนึ่งกับต้นไม้เทพเจ้า(สิบหาง) ให้กำเนิดลูกแฝด 2 คน คือโอสึสึกิ ฮาโกโรโมะ กับ ฮามูระ พอลูกชายทั้ง 2 รู้ว่าแม่ลุ่มหลงในพลัง จับคนจำนวนมากสร้างทัพ ทั้งคู่จึงทรพีสู้ผนึกแม่ เพื่อปกป้องมวลมนุษย์สำเร็จ คนพี่คือเซียน 6 วิถี นำ 10 หาง ใส่ร่างเป็นพลังสถิตร่าง เกรงว่าหากตนตายผลึกคลาย 10 หางจะเป็นภัยต่อโลกอีก จึงดึงจักระแบ่งออกเป็น 9 ส่วน ทุกส่วน ถูกสร้างรูปลักษณ์กับชื่อแตกต่างกันไป จึงมีความนึกคิดแยกออกจากกัน คือ สัตว์หางทั้ง 9 เซียน 6 วิถีที่อ่อนแรง ได้บอกกับเหล่าสัตว์หางว่าต้องอยู่รวมกันเหมือนพี่น้องหรือถ้าเกิดแยกกันจะต้องใช้พลังร่วมกันในทางสันติเท่านั้น ตามคำทำนายที่ว่า วันหนึ่งสัตว์หางทั้ง 9 จะพบกับเด็กคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้กอบกู้โลกนินจา ส่วนร่างหลักของ 10 หางนั้น หลังถูกแยกจักระเป็นสัตว์หางกลายเป็นเทวรูปมารนอกรีต ถูกหินจำนวนมากมากลบฝังพร้อมกับส่งให้ลอยขึ้นฟ้ากลายเป็นดวงจันทร์ พร้อมกับฝากฝังให้ฮามูระ คนน้องคอยดูแลผนึกไป พี่น้องจึงบอกลากัน เซียน 6 วิถีได้สร้างครอบครัวมีลูก กับลัทธินินชู ทำการแบ่งจักระของตนให้ลูกๆ แต่พวกนินจาเข้าใจผิดว่าเป็นวิถีนินจา
สัตว์หางมีพลังมากไป กระจัดกระจายไปสร้างตำนานไปทั่วโลกหลายยุคสมัย นินจาได้คิดค้นวิธีควบคุมมากมาย สุดท้ายคือการสะกด แต่ทางที่ได้ผลที่สุดคือ ผนึกในตัวนินจาเอง คือสร้างพลังสถิตร่าง แต่เมื่อพลังสถิตร่างกับสัตว์หางถูกแยกออกจากกัน พลังสถิตร่างก็จะตายทันที หรือเมื่อพลังสถิตร่างตาย ผนึกคลาย สัตว์หางหลุดออกมาจากผนึก แต่ยากว่าตอนพลังสถิตร่างมีชีวิต
เซนจู ฮาชิรามะ หรือโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ได้จับสัตว์หางทั้งหมดมา แล้วแบ่งให้ 3 แคว้นนินจายักษ์ใหญ่ในการประชุม 5 คาเงะครั้งแรก ยกเว้นหมู่บ้านซึนะ เพราะมี 1 หางชูคาคุอยู่แล้ว เพื่อสมดุล
เมื่อนำสัตว์หางทั้ง 9 จับใส่เทวรูปมารนอกรีตจะทำให้เทวรูปกลายเป็น 10 หางได้ ความจริงใช้แค่เศษเสี้ยวของทุกตัวก็ได้ แต่จะเสียเวลา
สัตว์หางทุกตัว มวลสารร่างเป็นกลุ่มก้อนจักระที่มีชีวิต ที่มีอารมณ์นึกคิดเหมือนมนุษย์ ถึงบาดเจ็บก็ฟื้นตัว หลังจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 สัตว์หาง 7 ตัว ก็กระจัดกระจายกันไปในที่ลับแลไม่มีใครรู้อีกครั้ง เพื่อไม่ให้ใครใช้ในทางที่ผิด มีเพียงกิวคิกับคุรามะเท่านั้นที่คิดกลับไปสิงในร่างสถิตคือคิลเลอร์บีกับนารูโตะอีกครั้ง แม้เหล่าสัตว์หางจะอยู่ห่างกัน สื่อสารผ่านจิตโดยใช้นารูโตะเป็นสื่อกลาง

**ศาสตร์การรวบรวมวิญญาณสัตว์หางทั้งหมด**
โดยตอนที่กลุ่มแสงอุษาได้เริ่มรวมตัวเพื่อรวบรวมสัตว์หางลงใน ไรบิ เทพเจ้าสูงสุดผู้มีดวงตาดุจพลังเทพทั้งหมด 9 ดวงตาโดยการดึงสัตว์หางออกจากสถิตร่าง ทำให้สถิตร่างถูกดึงวิญญาณและพลังชีวิตออกไป ต้องสูญเสียชีวิตในที่สุด โดยปัจจุบันสัตว์หางทั้ง 7 ตัวได้ถูกปลดปล่อยเป็นอิสระ ( 8 และ 9 หาง ยังคงเป็นสถิตร่าง)

**รายนามสัตว์หาง**

**ดูเพิ่ม**
 ซึนะ โนะ ชุคาคุ- เนโกมาตะ- อิโซนาเดะ- โซโค- โฮโก- ไรจู (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)- คาคุ- ยามาตะ- คิวบิ โนะ โยโค
หมวดหมู่:นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มเก้า