Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ดีพ นีโอเบ

ดีพ นีโอเบ ตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ ในภาคแซงค์ทัวรี่ นับเป็นสเป็คเตอร์ตัวแรกที่ปรากฏตัวในเรื่อง

**บทบาท**
เมื่ออาริเอส มู ได้วิ่งตามเหล่าสเป็คเตอร์เข้าไปใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่ เมื่อเข้าไปสู่ปราสาทวัวทอง ก็พบร่างของทอรัส อัลเดบารัน โกลด์เซนต์ผู้รักษาปราสาทวัวทองยืนตายอยู่ มูสงสัยว่าใครเป็นคนจัดการกับเซนต์ผู้แข็งแกร่งอย่างอัลเดบารันได้ ดีฟ นีโอเบ ก็ปรากฏตัวขึ้นและบอกว่า ตนเป็นผู้จัดการกับอัลเดบารันเอง  จากนั้นนีโอเบได้ใช้ท่าไม้ตายเดียวกับที่จัดการอัลเดบารันคือ ดีพ เฟรเกรนท์ จัดการกับมู ซึ่งเป็นท่าไม้ตายที่ปล่อยกลิ่นหอม แต่เป็นกลิ่นหอมมรณะที่เมื่อได้กลิ่นแล้วประสาทจะเลอะเลือน และตายในที่สุด มูพยายามใช้แขนป้องปัดแต่ไม่สำเร็จ  จึงใช้ท่าป้องกัน คริสตัล วอลล์ ขึ้นมาเป็นครั้งแรก  เมื่อมูสลายคริสตัล วอลล์แล้ว ก็ได้วิ่งออกไปจากปราสาทวัวทอง นีโอเบจึงตะโกนถามว่า จะหนีไปไหน ยังไม่ได้ตัดสินแพ้-ชนะกัน มูตอบว่า ไม่มีประโยชน์ที่จะจัดการกับคนที่ตายไปแล้ว นีโอเบตกใจ และแล้วร่างของนีโอเบก็แหลกเหลวทันที เพราะได้ถูกท่าไม้ตาย เกรท ฮอร์น ของอัลเดบารันไปแล้วแต่ไม่รู้ตัว 

**เซอร์พลีส**
นีโอเบ สวมชุดเซอร์พลีสดีพ หรือ ปีศาจแห่งห้วงลึก มีลักษณะคล้ายกับอมนุษย์ดีพวัน

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
เดทลี่ บีเทิล สแตนด์

เดทลี่ บีเทิล สแตนด์ หรือ สการับ สแตนด์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทเพียงสั้นนิดเดียว

**บทบาท**
เมื่อเจมินี่ คาน่อน จัดการไลคาออน ฟลีกีอัส เรียบร้อยแล้ว ก็วิ่งไปที่นรกขุมที่ 5 นรกศิลาเพลิงทันที โดยไม่รอชิริวและเฮียวกะที่สลบอยู่  เมื่อทั้งคู่ฟื้นขึ้นและวิ่งตามไป ก็พบคาน่อนยืนอยู่หน้าสแตนด์ ซึ่งเป็นสเป็คเตอร์รูปร่างใหญ่โต ทั้งคู่ตะโกนบอกให้คาน่อนระวัง แต่คาน่อนบอกว่า ไอ้นี่เสร็จฉันไปแล้ว ว่าแล้วสแตนด์ก็ล้มลงทันที 

**เซอร์พลีส**
สแตนด์ สวมเซอร์พลีสรูปเดทลี่ บีเทิล หรือ สการับ ซึ่งเป็นแมลงปีกแข็ง หรือด้วงนั่นเอง

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวออสเตรเลีย
ยาบะนีย์อัสซะฮะรา

"ยา บะนีย์ อัส ซะฮะรา'" (يا بني الصحراء, "โอ บุตรแห่งซาฮารา") เป็นชื่อของเพลงชาติเวสเทิร์นสะฮาราอย่างเป็นทางการ เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2522

**บทร้อง**
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภาษาอาหรับ
บัลร็อค รูเน่

บัลร็อค รูเน่ หรือ บัลรอน รูเน่ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทในภาคอินเฟอร์โน่

**บทบาท**
บัลร็อค รูเน่ ปรากฏตัวครั้งแรกในวิหารตัดสินโทษหลังจากที่เซย่าและชุนข้ามแม่น้ำสติกมาแล้ว  ด้วยการทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาแทนกริฟฟอน มีนอส โดยมีสเคเลตัน มาคิโน่ พลทหารสเป็คเตอร์เป็นผู้ช่วย รูเน่เป็นผู้ที่ชอบความเงียบ แต่มารูคิโน่ทำเสียงดังหลายครั้ง จึงถูกแส้ของรูเน่รัดตัวและฉีกออกเป็นชิ้น ๆ  จากนั้นรูเน่จึงใช้พลัง รีคาเนชั่น ย้อนความทรงจำของเซย่าเพื่อให้สารภาพความผิดบาปออกมา  แต่ขณะเดียวกันถูกหมัดมายาจอมมารของเจมินี่ คาน่อนโจมตีใส่โดยไม่รู้ตัว จึงเห็นภาพหลอนของชุน ที่ถูกตัดหัวออกแต่รูเน่เข้าใจว่าเป็นหัวของฮาเดส และร่างของฮาเดสก็ได้กระจัดกระจายหายไปหมดแล้ว 
รูเน่ ลนลานออกจากวิหารไปยังหุบเขาลมดำทางไปสู่นรกขุมที่ 2 พร้อมโหวกเหวกให้ช่วยตามหาร่างของฮาเดส โดยถือศีรษะของชุนไป แต่ไวเวิร์น ราดาแมนทีส ได้มาจับบ่าเตือนสติไว้ เมื่อมองดูแล้วจึงรู้ว่าศีรษะของชุนที่รูเน่เข้าใจนั้น เป็นเพียงหน้ากากของตนเท่านั้น รูเน่คิดว่าเป็นฝีมือของไลบร้า โดโก แต่ราดาแมนทีสบอกว่า ไม่ใช่ คอสโม่ที่รู้สึกได้นี้หนุ่มกว่าโดโกมากนักและเปล่งออกมาราวกับไม่เกรงกลัวเทพเจ้า  เจมินี่ คาน่อน จึงได้ปรากฏตัวออกมา รูเน่ได้ปล่อยแส้มัดมือคาน่อนไว้ คาน่อนจึงจัดการรูเน่ไปตั้งแต่แส้จนไปถึงตัว

**เซอร์พลีส**
รูเน่ สวมชุดเซอร์พลีสบัลร็อค หรือ บัลรอน ซึ่งเป็นปีศาจไฟในตำนานสแกนดิเนเวีย

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวนอร์เวย์
ศักดิ์เกษม หุตาคม

ศักดิ์เกษม หุตาคม (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2529) นักเขียนนวนิยายรัก โศกนาฏกรรม และนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เจ้าของนามปากกา อิงอร ได้รับฉายาว่า นักเขียนปลายปากกาจุ่มน้ำผึ้ง 
ศักดิ์เกษม หุตาคม เกิดที่ตำบลพะวง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา อาศัยอยู่กับมารดาและยาย เพราะกำพร้าบิดาตั้งแต่เด็ก จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ สงขลา แล้วเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพ พร้อมกับเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบอนุปริญญาเมื่อ พ.ศ. 2480 
ช่วงเรียนอนุปริญญา ศักดิ์เกษมทำงานเป็นเสมียนที่กรมศึกษาธิการ กระทรวงธรรมการ ได้ร่วมกับเพื่อนร่วมงานที่รักการเขียน เช่น นายตำรา ณ เมืองใต้ สด กูรมะโรหิต เหม เวชกร วรรณสิทธิ์ ศิษย์เพาะช่าง ใช้เวลาว่างเขียนเรื่องสั้นรวมเล่มอ่านกันเอง ใช้ชื่อว่าชาวคณะ "ริ้วอักษร" ต่อมาได้เขียนส่งหนังสือพิมพ์ "ประชามิตร-สุภาพบุรุษ" ซึ่งศรีบูรพา เป็นบรรณาธิการ ใช้นามปากกา "อิงอร" ผลงานชิ้นแรกคือเรื่องสั้น "สิ่งที่เหลือ" ตีพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 และเริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่องสั้น "นิทรา-สายัณห์" ซึ่งต่อมาถูกขยายให้ยาวขึ้น และรวมเล่มจำหน่ายในปี พ.ศ. 2488 

**ผลงาน**
ผลงานของอิงอรที่มีชื่อเสียง เช่น
- นิทรา-สายัณห์- ดรรชีนาง - ธนูทอง- ช้องนาง- โนรี- บุหรงทอง- ราชันย์ผู้พิชิต- ริมฝั่งเนรัญชลา- กลิ่นยี่โถแดง- เกียรติศักดิ์ทหารเสือ- มดแดง- ปูจ๋า- กบเต้น- ไทยใหญ่ ฯลฯ
ล้วนได้รับความนิยม นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์
อิงอรยังมีผลงานประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียง เช่น- รักเธอเสมอ- ความหลังฝังใจ- ดรรชนีไฉไล- หนาวตัก- เดือนต่ำดาวตก- ภูมิพลมหาราช
โดยได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลง- "รักเธอเสมอ" (ลูกกรุง) และ- "ความหลังฝังใจ" (ลูกทุ่ง) และรางวัลสังข์เงิน จากเพลง- "ภูมิพลมหาราช"
ศักดิ์เกษม หุตาคม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2529 อายุ 68 ปี ด้วยโรคหัวใจ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสงขลา
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
สฟิงซ์ ฟาโรห์

สฟิงซ์ ฟาโรห์ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ 

**บทบาท**
สฟิงซ์ ฟาโรห์ ปรากฏตัวครั้งแรกด้วยการเป็นสเป็คเตอร์เฝ้านรกขุมที่ 2 ที่มีเซอร์เบอรัส สุนัข 3 หัวทำหน้าที่กัดกินเหล่าคนตายอยู่  เมื่อเซย่ากับชุนมาถึง ทั้งคู่พยายามเลี่ยงไม่ให้เซอร์เบอรัสเห็นแต่ก็ไม่พ้น เซย่าถูกเซอร์เบอรัสคาบไปกิน แต่กินไม่ลง เพราะเซย่ายังไม่ตาย ชุนจึงจัดการเซอร์เบอรัสด้วยโซ่  ฟาโรห์จัดการทั้งคู่ด้วยท่าไม้ตาย บาลานซ์ ออฟ เคิร์ส ทำให้เซย่าเห็นภาพลวงตาว่าหัวใจตัวเองถูกล้วงออกมา  แต่แล้วไลร่า ออร์เฟ่ ก็ปรากฏตัวขึ้น โดยบอกว่า ทั้ง 2 เป็นคนของตน ตนจะจัดการเอง ออร์เฟ่จึงทำให้ทั้งคู่สลบและพาไปยังทุ่งดอกไม้ที่ตนเองและยูริทิส หญิงคนรักที่ถูกสาบให้เป็นหินครึ่งตัวอยู่
เมื่อทั้งเซย่าและชุนฟื้นขึ้น เห็นสภาพของยูริทีสก็ตกตะลึง ออร์เฟ่กลับมา เมื่อทั้งคู่ทราบแล้วว่าออร์เฟ่เป็นใคร จึงพยายามได้บอกให้ออร์เฟ่เข้าต่อสู้เพื่อช่วยอาเทน่าด้วย แต่ออร์เฟ่ปฏิเสธ แต่เมื่อเซย่าบอกว่า ขณะนี้อาเทน่าได้บุกเข้ามาในยมโลกเพื่อจัดการฮาเดสด้วยตัวเองแล้ว ออร์เฟ่จึงเปลี่ยนใจ ขณะนั้นฟาโรห์ก็ปรากฏตัวขึ้น  และบอกความจริงว่า แท้จริงแล้วที่ยูริทิสถูกสาบให้เป็นหิน ก็เพราะฝีมือของตนเองที่ใช้กระจกหลอกออร์เฟ่ให้เข้าใจว่าเป็นแสงอาทิตย์  ออร์เฟ่จึงประกาศว่าจะจัดการฟาโรห์ให้ได้
ทั้งคู่ซึ่งมีพิณเป็นอาวุธ จึงได้ดวลกัน ฟาโรห์สามารถทำให้พิณสาย G ของออร์เฟ่ขาดได้  แต่ออร์เฟ่ใช้ฟันกัดแล้วขึงสาย G ขึ้นมาใหม่ ในที่สุดก็สามารถจัดการกับฟาโรห์ได้ด้วยท่าไม้ตาย สตริงเกอร์ น็อคเทิร์น

**เซอร์พลีส**
ฟาโรห์สวมชุดเซอร์พลีสสฟิงซ์ ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดในทะเลทราย ที่มีหัวเป็นมนุษย์แต่ร่างกายเป็นสิงโต ที่คอยตั้งคำถามแก่ผู้ที่เดินทางผ่านไปมา

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอียิปต์
เปลื้อง ณ นคร

เปลื้อง ณ นคร (4 กันยายน พ.ศ. 2452 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2541) นักวิชาการด้านภาษาไทย เป็นผู้แต่งปทานุกรมนักเรียน และพจนานุกรม อดีตประธานกรรมาธิการการวัฒนธรรมและสังคม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11

**ประวัติ**
เปลื้อง ณ นคร เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2452 ที่อำเภอพนางตุง(ปัจจุบันคือ อำเภอควนขนุน) จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรชายคนโตของขุนเทพภักดี (เล็ก ณ นคร) กับนางเทพ  ภักดี(ยกฮิ่น ขุนทะโร) มีน้องร่วมบิดามารดา 5 คน ได้แก่- นายประยูร ณ นคร- นายสมนึก ณ นคร- นางประดับ สุภาไชยกิจ- นางสาวประจวบ ณ นคร- นางประนอม วิเศษกุล
เริ่มเรียนหนังสือที่วัดล่าง พอขึ้นชั้นประถมปีที่ 3 บิดาส่งให้ไปอยู่กับป้าที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เข้าเรียนต่อที่วัดท่ามอญ จนจบประโยคประถมปีที่ 3 แล้วไปเรียนต่อที่โรงเรียนประจําจังหวัดนครศรีธรรมราช “เบญจมราชูทิศ” จนถึงชั้นมัธยมปีที่ 2 จึงได้มาเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์(ปัจจุบันคือโรงเรียนเทพศิรินทร์) โดยอาศัยอยู่กับพลเอกเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ผู้มีศักดิ์เป็นลุง จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 เมื่อ พ.ศ. 2469 จึงเข้าศึกษาต่อใน คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม (ป.ม.) เป็นรุ่นแรก เมื่อ พ.ศ. 2473
เปลื้อง ณ นคร ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2541 สิริอายุ 89 ปี

**การทำงาน**
เปลื้อง ณ นคร รับราชการกระทรวงธรรมการรุ่นเดียวกับ สด กูรมะโรหิต และศักดิ์เกษม หุตาคม มีผลงานเขียนเรื่องอ่านเล่น สารคดี เรียงความ รวมถึงงานแปลเป็นจำนวนมาก โดยใช้นามปากกา "นายตำรา ณ เมืองใต้" ส่วนงานเขียนด้านวิชาการ จะใช้ชื่อจริง หรือนามปากกา "ป. ณ นคร"
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของ เปลื้อง ณ นคร คือ ปทานุกรมนักเรียน และพจนานุกรมฉบับ เปลื้อง ณ นคร (ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช) หนังสือชุด "เล่าเรื่อง" (เล่าเรื่องขุนช้างขุนแผน เล่าเรื่องพระอภัยมณี ฯลฯ) (เป็นผลงานเขียนร่วมกับสง่า กาญจนาคพันธุ์)  นวนิยายแปล เช่นเรื่อง เดอะก็อดฟาเธอร์, โลลิตา, ราชาปารีส, หญิงกรุงโรม, ราชบังลังก์รุสเซีย (แปลจาก Nicholas and Alexandra ของ Robert K. Massie) 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติ นายตำรา ณ เมืองใต้-  100 ปีชาตกาล นายตำรา ณ เมืองใต้ เว็บไซต์ข่าวสด
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสทิงพระ
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:นักเขียนสารคดีชาวไทย
หมวดหมู่:นักแปลชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สกุล ณ นคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มิโนทอรัส กอร์ดอน

มิโนทอรัส กอร์ดอน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์

**บทบาท**
มิโนทอรัส กอร์ดอน เป็นสเป็คเตอร์รูปร่างสูงใหญ่ ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, บาซิลิสค์ ซิลฟิด และอราวเน่ ควีน ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก
กอร์ดอน ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับบาซิลิสค์ ซิลฟิดและอราวเน่ ควีน หลังจากที่เหล่าโกลด์เซนต์ได้รวมพลังกันทำลายกำแพงอาดูรเปิดทางไปสู่จักราลที่ผันแปรได้แล้ว ดราก้อน ชิริวขออาสาที่อยู่เพื่อกำจัดทั้ง 3 สเป็คเตอร์นี้เอง กอร์ดอนใช้ได้ท่าไม้ตาย แกรนด์ เอ็ก ครัชเชอร์ จัดการกับ เอ็กคาริเบอร์ ของชิริวจนข้อมือของชิริวหัก แต่ก็ถูกชิริวโต้กลับทันทีด้วยท่ามังกรถล่มโรซัน
เมื่อทั้ง 3 รวมพลังกันกำจัดชิริวด้วยการรุม กลับถูกชิริวที่รวบรวมพลังครั้งสุดท้ายใช้ท่า 100 ราชันย์มังกรโรซัน ของไลบร้า โดโก จนล้มทั้ง 3 ลงได้

**เซอร์พลิส**
กอร์ดอน สวมชุดเซอร์พลิสรูปมิโนทอรัส หรือ มิโนทอร์ ซึ่งเป็นอสูรกายที่มีร่างกายเป็นมนุษย์แต่มีศีรษะเป็นวัว รูปร่างกำยำแข็งแรง ถูกจองจำในเขาวงกตบนเกาะครีตและถูกปราบได้ด้วยวีรบุรุษเธเซอุส ตามตำนานกรีก

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโปแลนด์
บาซิลิสค์ ซิลฟิด

บาซิลิสค์ ซิลฟิด ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์

**บทบาท**
บาซิลิสค์ ซิลฟิด ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, อราวเน่ ควีน และมิโนทอรัส กอร์ดอน ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก
ซิลฟิด ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับอราวเน่ ควีนและมิโนทอรัส กอร์ดอน หลังจากที่เหล่าโกลด์เซนต์ได้รวมพลังกันทำลายกำแพงอาดูรเปิดทางไปสู่จักราลที่ผันแปรได้แล้ว ดราก้อน ชิริวขออาสาที่อยู่เพื่อกำจัดทั้ง 3 สเป็คเตอร์นี้เอง ซิลฟิดเป็นคนสุดท้ายที่จู่โจมใส่ชิริว ด้วยท่าไม้ตาย อนาเรชั่น แฟล็ป แต่ชิริวสวนกลับไปด้วยท่า มังกรถล่มโรซัน ทำให้ซิลฟิดกระเด็นไปและโกรธชิริว จนทั้ง 3 ต้องรวมพลังกันรุม
เมื่อทั้ง 3 รวมพลังกันกำจัดชิริวด้วยการรุม กลับถูกชิริวที่รวบรวมพลังครั้งสุดท้ายใช้ท่า 100 ราชันย์มังกรโรซัน ของไลบร้า โดโก จนล้มทั้ง 3 ลงได้ แต่เมื่อชิริวกระโดดออกไปยังห้วงจักรวาลแล้ว ซิลฟิดยังไม่ตายแม้จะบาดเจ็บสาหัส และกระโดดออกไปและถูกแรงกดดันย่อยสลายไปทันที เพราะไม่มีเลือดของเทพเจ้าคุ้มครอง

**เซอร์พลิส**
ซิลฟิดสวมชุดเซอร์พลีสบาซิลิสค์ ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นมังกรแต่มีหัว ปีก และขาเป็นไก่

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเบลเยียม
ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์

ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์

**บทบาท**
ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์ ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม อราวเน่ ควีน, มิโนทอรัส กอร์ดอนและบาซิลิสค์ ซิลฟิด ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก ขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์กำลังกระโดดลงไปในบ่อที่เชื่อมต่อกับยมโลก เซย่าได้กระโดดกอดวาเลนไทน์ลงไปในยมโลกด้วย 
แต่เมื่อเซย่าถึงพื้นยมโลกแล้ว กลับไม่เห็นวาเลนไทน์  วาเลนไทน์ปรากฏตัวอีกครั้งที่ปราสาทชูดิกเกอร์ หลังจากที่แพนโดร่าและฮาเดสที่เข้าชิงร่างชุนจัดการอิคคิเรียบร้อยแล้ว แพนโดร่าใช้ให้วาเลนไทน์นำร่างของอิคคิไปฝังที่นรกขุมน้ำแข็งโคคิวโทส ณ ที่นั่น เซย่าซึ่งถูกฝังอยู่ก่อนแล้วได้สติฟื้นคืนมา เมื่อเห็นวาเลนไทน์อุ้มอิคคิมา จึงร้องท้าทายวาเลนไทน์ให้ดึงร่างของตนขึ้นมา เพราะตนมีคล็อธแห่งอาเทน่าอยู่  วาเลนไทน์เมื่อดึงเซย่าขึ้นมา ทั้งคู่ได้สู้กัน แม้เซย่าจะได้รับบาดเจ็บที่ขาเพราะถูกน้ำแข็งกัด แต่ก็รวบรวมพลังคอสโม่เตะวาเลนไทน์สวนไปจนเซอร์พลิสแตกสลาย และจบชีวิตลงในที่สุด

**เซอร์พลิส**
วาเลนไทน์ สวมชุดเซอร์พลิสฮาร์ปี้ ซึ่งเป็นอสูรกายในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นนกแต่มีใบหน้าเป็นผู้หญิง

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
เวิร์ม ไรมี่

เวิร์ม ไรมี่ (地伏星ワームのライミ; Worm Raimi) เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทในภาคแซงค์ทัวรี่

**บทบาท**
ขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์ที่บุกเข้าไปใน 12 ปราสาทแห่งแซงค์ทัวรี่ ที่หน้าปราสาทราชสีห์ของเลโอ ไอโอเลีย สเป็คเตอร์ที่บุกเข้าไปต่างถูกท่า ไลนิ่ง พลาสม่า ของไอโอเลียตายไปถึง 5 คน ไรมี่ซึ่งอยู่แถวหลังเสนอตัวออกมาจัดการกับไอโอเลียเอง ว่าแล้วก็มุดดำลงดินหายไป ไรมี่ใช้ท่าไม้ตายคือ เวิร์ม ไบด์ ซึ่งเป็นแขนที่เหมือนไส้เดือนอยู่หลังชุดเซอร์พลิสมัดร่างของไอโอเลีย แต่ไอโอเลียรวบรวมพลังเบ่งตัวจนเวิร์ม ไบด์ ขาดเป็นท่อน ๆ ไรมี่แค้นมากพยายามจะโจมตีไอโอเลียอีก แต่กลับถูกไอโอเลียดึงตัวขึ้นมาบนพื้น และถูกจัดการลงด้วยท่าไม้ตาย ไลนิ่ง พลาสม่า

**เซอร์พลิส**
ไรมี่ สวมชุดเซอร์พลิสเวิร์ม ซึ่งเป็นไส้เดือนยักษ์ มีตาเดียวขนาดใหญ่และเขี้ยวที่แหลมคม

**อ้างอิง**
 หนังสือการ์ตูน เซนต์เซย่า Vol.28 (สนพ. วิบูลย์กิจ)- ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวลาว
บันได (บริษัทญี่ปุ่น)

บริษัท บันได จำกัด (nihongo|株式会社バンダイ|Kabushiki gaisha Bandai) เป็นบริษัทผลิตของเล่นกับชุดโมเดลพลาสติก และอดีตบริษัทวิดีโอเกมสัญชาติญี่ปุ่น สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตไทโต โตเกียว บริษัทบันไดเคยผลิตเครื่องเล่นวิดีโอเกมในปี พ.ศ. 2524 ถึงปี พ.ศ. 2544
ผลิตภัณฑ์บางส่วนในปัจจุบันยังคงมีขายในตลาด เช่น ของเล่น, action figure และ digital pet (เพราะได้มีการสร้างทามาก็อตจิ และดิจิตอลมอนสเตอร์) ลิขสิทธิ์ของบันไดยังรวมไปถึงแฟรนไชส์ญี่ปุ่นอยู่ร่วมหลายรายการ เช่น นารูโตะ, ดราก้อนบอล, แพ็ก-แมน และซีรีส์รายการโทรทัศน์ (สเตรนเจอร์ ธิงส์) Brands on company website (1 Jan 2022) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บันได (บริษัทญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:ของเล่น
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตที่ตั้งอยู่ในโตเกียว
ไซคลอปส์ คีกันต์

ไซคลอปส์ คีกันต์ หรือ ไซคลอปส์ ไจแอนท์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทในภาคแซงค์ทัวรี่

**บทบาท**
ไซคลอปส์ คีกันต์ เป็นผู้นำเหล่าสเป็คเตอร์ที่มาตามบัญชาของไวเวิร์น ราดาแมนทีส ให้ติดตาม 3 อดีตโกลด์เซนต์ คือ เจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิว เพราะราดาแมนทีสไม่ไว้ใจ
คีกันต์และเหล่าสเป็คเตอร์ปรากฏตัวครั้งแรกที่ปราสาทปูยักษ์ เมื่อแอเรียส มู ถูกไซโคคิเนซิสของปาปิญอง มิว ทำให้ไม่อาจขยับเขยื้อนตัวได้ คีกันต์กำลังจะต่อยมูด้วยท่าไม้ตาย ไจแอนท์ โฮลด์ แต่ถูกปาปิญอง มิว ขัดขวาง
ในปราสาทหญิงพรหมจรรย์ เมื่อ 3 อดีตโกลด์เซนต์แสดงตัวออกมาจากชุดเซอร์พลิสที่ซ่อนตัวอยู่ และเวอร์โก้ ชากะให้ทั้ง 3 คนนี้ผ่านไปได้ พวกคีกันต์หัวเราะเยาะชากะ หาว่าขี้ขลาด ขณะที่วิ่งผ่านไปบ้าง กลับถูกชากะใช้ท่า เท็นม่าโคฟุกุ จัดการกับทั้งหมด ก่อนคีกันต์จะตายได้บอกว่า ตนไม่กลัวตาย เพราะฮาเดสได้ให้สัญญาไว้แล้วว่าเมื่อตายลงแล้วจะให้ชีวิตนิรันดร์ แต่ชากะแย้งว่า ตนสนทนากับพระพุทธเจ้ามากว่า 20 ปี ยังไม่เคยได้ยินพระองค์กล่าวถึงชีวิตนิรันดร์เลย คีกันต์ตะลึงและพูดว่า นี่ข้าถูกท่านฮาเดสหลอกเหรอนี่ ว่าแล้วก็จบชีวิตลง

**เซอร์พลิส**
คีกันต์ สวมชุดเซอร์พลิสไซคลอปส์ ซึ่งเป็นยักษ์ตาเดียวในเทพนิยายกรีก

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวยูโกสลาเวีย
สด กูรมะโรหิต

สด กูรมะโรหิต (27 เมษายน พ.ศ. 2451 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521) เป็นนักเขียนนวนิยายไทยที่มีชื่อเสียง มีผลงานเขียนหลากหลาย ทั้งสารคดี เรื่องสั้น นวนิยาย นวนิยายแปล บทละครเวที และบทภาพยนตร์   นอกจากนี้ยังเป็นเกษตรกร ที่พยายามนำแนวคิดเกี่ยวกับกิจการสหกรณ์ไว้เป็นจำนวนมาก

**ประวัติ**
สด กูรมะโรหิต เกิดที่ตำบลท่าเรือจ้าง อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของอำมาตย์โท พระจรูญภารการ (เติม กูรมะโรหิต) กับนางเหนย จรูญภารการ (2417-2512:95 ปี) มีน้องสาวคือ คุณหญิงนิธิวดี  อ้นตระการ (2454- 2557 อายุ 103 ปี) บิดาเป็นข้าราชการมหาดไทย ตำแหน่งหลวงยกกระบัตรเมือง ยกกระบัตรมณฑล ปลัดมณฑล และผู้ว่าราชการจังหวัด ในวัยเด็กต้องย้ายตามบิดาไปตามจังหวัดต่างๆ และเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ตั้งแต่ชั้นประถม 1 ถึงมัธยม 8 เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ โชติ แพร่พันธุ์ (ยาขอบ) กุหลาบ สายประดิษฐ์ (ศรีบูรพา) และหม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ โดยมีผลการเรียนดีเด่น เข้าสอบชิงทุนเล่าเรียนหลวงสองครั้งในปี พ.ศ. 2468-2469 แต่ได้เพียงที่สามจึงไม่ได้รับทุน 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2470 ขณะกำลังศึกษาที่โรงเรียนกฎหมาย 
สด กูรมะโรหิต ได้รับข้อเสนอจากพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร เสนาบดีกระทรวงธรรมการ ให้รับทุนไปศึกษาที่ประเทศจีน เพื่อกลับมาเป็นผู้ควบคุมโรงเรียนราษฎร์ที่สอนภาษาจีนทั่วประเทศ 
ท่านศึกษาที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งจนจบปริญญาตรี และเข้าทำงานในกระทรวงศึกษาธิการ ระหว่าง พ.ศ. 2479-2489 และทำงานเขียนนวนิยายเป็นรายได้เสริม ตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ที่ปักกิ่ง และตลอดเวลาที่รับราชการ
สด กูรมะโรหิต เริ่มงานประพันธ์ตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยม โดยได้รับการสั่งสอนจากบิดา ซึ่งเป็นนักเขียนสมัครเล่น เคยร่วมจัดทำหนังสือพิมพ์ "ดรุณสาส์น" และ "แถลงการศึกษาเทพศิรินทร์" เป็นการภายในโรงเรียน ในระหว่างเรียนที่ปักกิ่ง ได้เขียนนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตต่างแดน ส่งมาตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ประชาชาติ เช่นเรื่อง "ปักกิ่งนครแห่งความหลัง" "คนดีที่โลกไม่ต้องการ" "เมื่อหิมะละลาย"  มีผลงานแปลเช่นเรื่อง "ชู้รักเลดี้แชตเตอร์เลย์" "อัสฌาเทวี" "ใต้ธงสยาม" "แซมมวลไวท์" รวมไปถึงบทความการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ผลงานที่ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ เช่นเรื่อง ขบวนเสรีจีน และ ระย้า  โดยเฉพาะเรื่องขบวนเสรีจีน ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง สาขาบทประพันธ์ยอดเยี่ยม และนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ศรินทิพย์ ศิริวรรณ) ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2502
สด กูรมะโรหิต ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2489 หันไปเป็นเกษตรกรที่จังหวัดปราจีนบุรี เป็นผู้บุกเบิกการปลูกหน่อไม้ไผ่ตง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงหันไปทำการเกษตร และส่งเสริมแนวคิดเรื่องสหกรณ์ ที่ตำบลจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี แต่ต้องประสบความลำบากเมื่อถูกกล่าวหาว่าเผยแพร่แนวความคิดแบบคอมมิวนิสต์
สด กูรมะโรหิต สมรสกับ เนียน กูรมะโรหิต (2448-2535:87 ปี) ขณะเรียนอยู่ที่ประเทศจีน มีบุตรธิดารวม 5 คน ต่อมาเนียน กูรมะโรหิต ก็ได้มีผลงานงานแปลที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ในบั้นปลายชีวิตล้มป่วยด้วยโรคเบาหวาน จนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 อายุ 69 ปี

**อ้างอิง**
  ชีวิตและงาน สด กูรมะโรหิต
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองจันทบุรี
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนสารคดีชาวไทย
หมวดหมู่:นักแปลชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง
ปาปิญอง มิว

ปาปิญอง มิว ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทอย่างมากในภาคแซงค์ทัวรี่

**บทบาท**
ขณะที่แอเรียส มู เข้าไปในปราสาทปูยักษ์ เหล่าสเป็คเตอร์ที่นำโดยไซคลอปส์ คีกันต์ก็ปรากฏตัวขึ้น มูซึ่งขยับตัวไม่ได้กำลังจะถูกคีกันต์เล่นงาน แต่มีเสียงหนึ่งขวางขึ้นจากด้านหลัง โดยบอกว่า ตนจะเป็นผู้จัดการกับมูเอง คีกันต์แรกทีเดียวไม่ยอมทำตาม แต่ก็มิกล้าขัดเจ้าของเสียงนั้น คือ ปาปิญอง มิว เมื่อคีกันต์และเหล่าสเป็คเตอร์ไปหมดแล้ว มิวซึ่งใช้ไซโคคิเนซิสมัดตัวมูไว้อยู่ ได้ปล่อยตัวมูลง มูจึงพบว่าศัตรูในครั้งนี้เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เป็นกองอะไรสักอย่างที่ขยับได้ พูดได้ และเจ้ากองนั้นได้ปล่อยสารบางอย่างออกมาชื่อ อั๊กลี่ อีรัพชั่น
จากนั้นก็มีหนอนขนาดยักษ์ที่มีฟันแหลมคมกระโดดออกมาจากกองประหลาดนั่น เจ้าหนอนได้ปล่อยเส้นไยไหมชื่อ ซิลด์กี้ สเลด ออกมาพันร่างของมูไว้จนไม่อาจขยับได้และสลบไป  เพราะปาปิญอง มิว ต้องการเวลาสักครู่เพื่อพัฒนาร่างให้สู่ร่างที่สุดยอด ขณะนั้นมูที่ถูกไยไหมมัดตัวจนไม่อาจทำอะไรได้ ชิริวได้วิ่งผ่านมา และสัมผัสได้เพียงพลังคอสโม่อ่อน ๆ ก็ไม่สงสัยและวิ่งผ่านไป
มูรวบรวมพลังทะลวงตัวเองออกมาจากไยไหมได้สำเร็จ บนเพดานปราสาทปรากฏดักแด้ขนาดใหญ่ ที่บอกว่า ขอเวลาสักครู่เพื่อที่จะพัฒนาร่างกาย มูจึงรู้ว่า สเป็คเตอร์ตนนี้ไม่ใช่สเป็คเตอร์ธรรมดา ๆ ทั่วไป หากแต่มันเปลี่ยนแปลงร่างตัวเองได้ เหมือนวงจรชีวิตของผีเสื้อ
ในที่สุดร่างที่แท้จริงของปาปิญอง มิว ก็ปรากฏออกมา มิวมีพลังไซโคคิเนซิสเหมือนมู และใช้พลังนี้เล่นงานมู จนมูต้องหายตัวอยู่หลายครั้ง แต่มิวก็ใช้แฟร์รี่ คือ ผีเสื้อโลกันต์ ตามหาตัวมูจนเจอในที่สุด มิวใช้พลัง แฟร์รี่ สลองกิ้ง จัดการกับมู ในที่สุดมูต้องใช้ท่าไม้ตายใหม่คือ คริสตัล เน็ท ดักจับฝูงผีเสื้อของมิวติดกับตาข่ายแก้ว เมื่อทั้งมิวและฝูงผีเสื้อไม่อาจขยับได้แล้ว จึงถูกมูสังหารด้วยท่าไม้ตาย สตาร์ไลท์ เอ็กทิงชั่น แต่กระนั้นก็ยังหลงเหลือแฟร์รี่อยู่อีกตัว ซึ่งจะบินตามเหล่าสเป็คเตอร์และคนทั้งหมดในแซงค์ทัวรี่รายงานสถานการณ์ให้ราดาแมนทีสและแพนโดร่าได้ทราบ

**เซอร์พลิส**
ปาปิญอง มิว เป็นสเป็คเตอร์ที่แปลกไปกว่าสเป็คเตอร์ตนอื่น ๆ ด้วยการมีถึง 4 ร่าง โดยร่างสุดท้ายที่สมบูรณ์แล้ว สวมชุดเซอร์พลิสปาปิญอง คือ ผีเสื้อ นั่นเอง

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผีเสื้อและผีเสื้อกลางคืน
สเคลลิตัน มาคิโน

สเคเลตัน มาคิโน่ (骨格 マリオ; Skeleton Markino) เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส มีบทบาทเป็นสีสันในภาคอินเฟอร์โน่

**บทบาท**
มาคิโน่ เป็นเพียงพลทหารธรรมดา ๆ ในยมโลก มีหน้าตาประหลาดคล้ายมนุษย์ต่างดาว รูปร่างผอม ตัวเล็ก หัวล้านเลี่ยน หูกาง ทำหน้าที่นำพาคนตายไปสู่วิหารตัดสินโทษและบอกให้ทุกคนเงียบ เพราะบัลร็อค รูเน่ ผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่นี้แทนกริฟฟอน มีนอส เป็นผู้ไม่ชอบเสียงดังเป็นอย่างยิ่ง
แต่เมื่อเซย่าและชุนข้ามฟากมาถึง มาคิโน่มาพบและบอกให้ทั้ง 2 เงียบ แม้แต่จะหายใจหรือจะจามจะไอเสียงดังก็ไม่ได้ แต่เซย่าไม่เชื่อและแกล้งทำเสียงดังจนมาคิโน่เผลอตัวตะโกนเสียงดังออกมาเอง  เมื่อรูเน่ปรากฏตัวขึ้น รูเน่ได้สั่งให้มาคิโน่เงียบเสียง มาคิโน่ตัวสั่นด้วยความกลัวพร้อมระล่ำระลักว่าต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว แต่เสียงเมื่อตะกี้ไม่ใช่ตนทำ และเดินออกไป แต่แล้วจู่ ๆ มาคิโน่ก็ทะเล่อทะล่าวิ่งเข้ามาตะโกนด้วยเสียงดังว่า ขณะนี้มีรายงานว่าเซนต์แห่งอาเทน่าข้ามแม่น้ำมาในวิหารตัดสินโทษแล้ว รูเน่จึงใช้แส้ไฟเออร์ วิป รัดตัวมาคิโน่ไว้ และเมื่อสะบัดแส้ออก ปรากฏว่าร่างของมาคิโน่ถูกตัดเป็นชิ้น ๆ ทันทีจากแส้

**เซอร์พลิส**
มาคิโน่ เป็นพลทหารเดินเท้า ชุดเซอร์พลิสที่สวมเป็นรูปสเคเลตัน หรือ โครงกระดูก มีเคียวขนาดใหญ่เป็นอาวุธ

**อ้างอิง**
 หนังสือการ์ตูน เซนต์เซย่า Vol.28 (สนพ. วิบูลย์กิจ)- ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:สเป็คเตอร์แห่งฮาเดส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวมาเลเซีย
วัดพร้าว (จังหวัดตาก)

วัดพร้าว  ตั้งอยู่ที่บ้านวัดพร้าว ตำบลหนองหลวง อำเภอเมือง จังหวัดตาก สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพื้นที่ 3 ไร่เศษ อยู่ติดกับแม่ปิง มีธรณีสงฆ์สองแปลง พื้นที่ 12 ไร่เศษ 

**ประวัติ**
วัดพร้าว สร้างเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2396 ต่อมาทางคณะสงฆ์ และข้าราชการได้ให้รวมวัดดอนไชยเข้าเป็นวัดเดียวกันกับวัดพร้าว เมื่อปี พ.ศ. 2489 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2501 อุโบสถสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2401 มีขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2509 มีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร หอสวดมนต์สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2476 มีขนาดกว้าง 6 เมตรยาว 14 เมตร นอกจากนี้ยังมีหอระฆัง ศาลาบาตร วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล

**อ้างอิง**
พร้าว (จังหวัดตาก)
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตาก
เทมส์

เทมส์ (Thames) อาจหมายถึง
 แม่น้ำ- แม่น้ำเทมส์ นครหลวงลอนดอน ประเทศอังกฤษ- แม่น้ำเทมส์ ออนตาริโอ ประเทศแคนาดา- แม่น้ำเทมส์ รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา- ชื่อก่อนของ แม่น้ำ Waihou ประเทศนิวซีแลนด์
 ภูมิศาสตร์- เมืองเทมส์ (นิวซีแลนด์) เมืองในเกาะเหนือของนิวซีแลนด์- อ่าวเทมส์ อ่าวของเมืองเทมส์- หุบเขาเทมส์ หุบเขาในประเทศอังกฤษ
 อื่นๆ - เรือรบหลวงเทมส์ เรือรบหลวงของกองทัพเรือหลวงแห่งประเทศอังกฤษ- เทมส์เชส ชุมชนทางด้านตะวันออกของลอนดอน ประเทศอังกฤษ- เทมส์เทเลวิชั่น- เทมส์วอเตอร์ บริษัทน้ำสำหรับลอนดอนและหุบเขาเทมส์
 อาจสะกดผิดจาก- เมืองเทม - เมืองหนึ่งในออกซฟอร์ดเชียร์ ประเทศอังกฤษ
ซีฮอร์ส ไบอัน

ซีฮอร์ส ไบอัน ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ทำหน้าที่พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ

**บทบาท**
เมื่อเพกาซัส เซย่า วิ่งไปถึงเสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ได้ปล่อยหมัดดาวตกพุ่งไปที่เสา แต่ถูกมือของไบอันรับเอาไว้ เซย่าพยายามปล่อยหมัดเข้าใส่ไบอัน แต่ถูกพลังป้องกันของไบอันกันไว้ได้หมด ด้วยการหมุนมืออย่างรวดเร็วจนเกิดเป็นกระแสอากาศ ไบอันใช้ได้ท่าไม้ตาย ก็อด บรีส ซึ่งเป็นเพียงการหายใจออกใส่เซย่า และใช้ท่าไม้ตายสูงสุด ไรซิ่ง บีโลว์ ส่งเซย่าลอยไปจนถึงผิวน้ำ เซย่าได้รำพันว่า ไบอันมีพลังไม่แพ้โกลด์เซนต์เลย
แต่เซย่ารวบรวมพลังกลับมาสู้ใหม่ และสามารถเจาะกระแสอากาศป้องกันของไบอันได้ และระเบิดพลังคอสโม่ออกมาจนชุดเพากาซัสคล็อธเปล่งประกายสีทองออกมา และในที่สุดเซย่าก็สามารถล้มซีฮอร์ส ไบอัน ลงได้

**สเกล**
ไบอันสวมชุดสเกลรูปม้าน้ำ หรือ ฮิปโปแคมปัส ซึ่งเป็นม้าที่มีท่อนล่างเป็นปลา เป็นพาหนะของโพไซดอน ในเทพนิยายกรีก

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวแคนาดา
แม่น้ำเทมส์

วิวทิวทัศน์แม่น้ำเทมส์มองจากลอนดอน
แผนที่แม่น้ำเทมส์ในอังกฤษ
แม่น้ำเทมส์ (River Thames - ออกเสียง : tɛmz) เป็นแม่น้ำใหญ่ที่ไหลในอังกฤษตอนใต้ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดเพราะแม่น้ำไหลผ่านใจกลางกรุงลอนดอน นอกจากนี้ แม่น้ำยังไหลผ่านเมืองอื่น ๆ เช่น เมืองอ็อกซ์ฟอร์ด เรดดิง และ วินด์เซอร์ เป็นต้น
หุบเขาเทมส์ ส่วนหนึ่งของอังกฤษ อยู่ตรงกลางแม่น้ำระหว่างออกซฟอร์ด และ ลอนดอนตะวันตก ถูกตั้งชื่อตามแม่น้ำแห่งนี้

**ดูเพิ่ม**
 ลอนดอน- ออกซฟอร์ด

**อ้างอิง**
  รายละเอียดแม่น้ำเทมส์ และลอนดอนบริดจ์ date=2011-09-26 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คู่มือแม่น้ำเทมส์ - ครอบคลุมทุกอย่างเกี่ยวกับแม่น้ำเทมส์ รวมไปถึงที่พัก และข้อมูลต่าง ๆ -  คู่มือแม่น้ำเทมส์เหนือเทดดิงตัน- ข้อมูลเกี่ยวกับการนั่งเรือ ตกปลา การเดิน และสถานที่กินอาหาร ดื่ม และ ที่พัก -  The Thames Estuary Partnership date=2012-03-04  -  แม่น้ำเทมส์ date=2007-09-26  

เทมส์
หมวดหมู่:ลอนดอน
หมวดหมู่:ออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลวิลต์เชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลบาร์กเชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลบักกิงแฮมเชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลเซอร์รีย์
หมวดหมู่:เทศมณฑลเคนต์
หมวดหมู่:เทศมณฑลเอสเซกซ์
หน่วยคำเติม

หน่วยคำเติม (affix) เป็นหน่วยคำชนิดหนึ่งที่ไม่สามารถใช้ในภาษาตามลำพังได้ แต่จะต้องใช้ร่วมกับหน่วยคำประเภทอื่นเสมอ

**ประเภทของหน่วยคำเติม**
หมวดหมู่:ไวยากรณ์
การคมนาคมลอนดอน

การคมนาคมลอนดอน (Transport for London ย่อ: TfL) เป็นหน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่น ที่มีหน้าที่รับผิดชอบระบบการคมนาคมในนครลอนดอนและปริมณฑลในประเทศอังกฤษ บทบาทของการคมนาคมลอนดอน คือการทำให้กลยุทธ์ทางการเดินทางต่าง ๆ สำเร็จ และบริหารบริการการเดินทางในลอนดอน

**การบริหาร**
องค์การฯ ควบคุมโดยคณะผู้บริหารที่แต่งตั้งโดยนายกเทศมนตรีลอนดอน ซึ่งปัจจุบันคือ Sadiq Khan จากพรรคแรงงาน ผู้ซึ่งเป็นประธานคณะผู้บริหารด้วยเช่นเดียวกัน

**ประวัติ**
การคมนาคมลอนดอนตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล ตามกฎหมายสำนักเขตนครลอนดอนและปริมณฑล พ.ศ. 2542 อย่างไรก็ตาม องค์การไม่ได้รับผิดชอบรถไฟใต้ดินลอนดอน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546

**ดูเพิ่ม**
 การคมนาคมในลอนดอน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
**  แผนการเดินทางของ TfL
**  เว็บไซต์ค่าเข้าเมืองลอนดอนของ TfL
หมวดหมู่:การขนส่งในลอนดอน
อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท

อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท (Zero no Tsukaima) เป็นไลต์โนเวลที่แต่งโดย โนะโบะรุ ยะมะกุชิ ต่อมาได้มีการนำซีรีส์เรื่องนี้ไปสร้างเป็นสื่อต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ หนังสือการ์ตูน และเกม

**เนื้อเรื่อง**
เนื้อเรื่องของ อสูรรับใช้ ของยาย 0 สนิท นั้น กล่าวถึง หลุยส์ และ อสูรรับใช้ของเธอ ที่ชื่อ ไซโตะ ซึ่งเป็นมนุษย์ และที่สำคัญ เธอเป็นคนที่ใช้เวทมนตร์แทบจะไม่ได้เลยแม้แต่อย่างเดียว
หลุยส์ นักเรียนเวทมนตร์ใน โรงเรียนเวทมนตร์เทริสเตน ซึ่งผู้ที่ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ จนเธอมักจะได้รับการขนานนามว่า "ยาย 0 สนิท" จากเพื่อนร่วมชั้นตลอดเวลา วันหนึ่งมีการจัดให้นักเรียนเวทมนตร์อัญเชิญอสูรรับใช้ หลุยส์ ได้อัญเชิญอสูรรับใช้ออกมาเป็นมนุษย์จากอีกโลกหนึ่ง จากประเทศญี่ปุ่น ที่ชื่อ ฮิรากะ ไซโตะ ด้วยความผิดพลาดการอัญเชิญอสูรรับใช้ เธอจึงจำใจต้องรับไซโตะอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ และเธอก็ตกหลุมรักเขาเข้าอย่างจัง แต่ก็ไม่ยอมแสดงออก (ปากไม่ตรงกับใจ) และเวลาที่ไซโตะไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นที่หน้าอกใหญ่กว่า จะใช้แส้หางม้าฟาด หรือไม่ก็มักจะเสกเวทมนตร์ที่ใช้ได้เพียงอย่างเดียวคือ ระเบิด นั่นเอง

**ตัวละคร**
หลุยส์ ฟรังซัวร์ เลอ บลังค์ เดอ ลา วาลิเอล/ หลุยส์  (Luizu Furansowaazu ru Buran Do Ra Varieeru) เป็นเจ้านายของ"ฮิรากะ ไซโตะ" เธอมาจากตระกูล"วาลิเอล" เป็นศัตรูกับคิวเก้มาช้านานแล้วเนื่องจากนี่เป็นคำสั่งทางบ้านทั้งสอง มีคำพูดประจำกับไซโตะคือ "หนอยแน่เจ้าหมาบ้า"อะไรทำนองนี้ เธอมีข้อเสียคือ 1.หน้าอกแบนจนได้รับฉายาว่า"กระดานซักผ้า" 2.ใช้เวทย์อะไรไม่ได้เลย(นอกจากระเบิด)จนได้รับฉายาว่า"ยาย 0 สนิท" แต่ก็มีข้อดีเหมือนกันคือ 1.หน้าตาดี 2.ใจดี(ในบางครั้ง) ใช้พลังธาตุ"ว่างเปล่า(หนึ่งใน 5 ธาตุที่แข็งแกร่งที่สุด)" ภายหลังชอบฮิรากะ ไซโตะ  
*ฮิรากะ ไซโตะ (Hiraga Saito) หรือกานดราฟเป็นอสูรรับใช้ของหลุยส์ มีนิสัย ขี้หลี,เจ้าชู้,เนื้อหอม ชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ เนื้อหอมในหมู่สาวๆหลายๆคนคือ 1.หลุยส์ 2.คิวเก้ 3.เทอบาสะ(ชาล็อต) 4.องค์ราชินีฮันเดรียตต้า 5.ทิฟฟาเนีย(ทิฟฟา) 6.เซียสต้า ภายหลังชอบหลุยส์
*คิวเก้ ออกุสต้า เฟรเดอริก้า ฟอน อันฮัลท์ เซอร์บุซ/ คิวเก้ เธอมาจากตระกูล"เซอร์บุซ" มีอสูรรับใช้คือ"เคลม" เป็นศัตรูกับหลุยส์มาช้านานแล้วเนื่องจากเป็นคำสั่งทางบ้านทั้งสอง มีนิสัยเหมือพวกเซ็กซี่ มีแฟนอยู่หลายคน หน้าอกใหญ่เกือบเท่าทิฟฟาเนีย เคยชอบไซโตะแต่ปัจจุบันชอบอาจารย์คอเบลล์ ใช้พลังธาตุ"ไฟ"    Kyuruke
*ทิพฟาเนีย,ทิฟฟา เป็นฮาร์ฟเอลฟ์(ลูกครึ่งภูตกับมนุษย์)หน้าอกใหญ่ อยู่ชั้นปี 1 เป็นที่สนใจของหนุ่มๆหลายๆคนเนื่องจาก 1.หน้าอกใหญ่ 2. หน้าตาดี เป็นคนขี้อายเนื่องจากปกติอาศัยอยู่ในป่า ใช้พลังธาตุ"ว่างเปล่า(หนึ่งใน 5ธาตุที่แข็งแกร่งที่สุด)" 

**รายชื่อตอน**
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับมด (บุคคล)
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
โยฮัน พาลีซา

โยฮัน พาลีซา (Johann Palisa; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2391 – 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2468) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย เกิดที่เมืองทร็อพเพาในไซลีเชีย (ปัจจุบันคือเมืองโอปาวาในประเทศเช็กเกีย) เป็นผู้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยทั้งหมด 122 ดวง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย
2468
จุดใกล้และไกลที่สุด

(1) จุดไกลที่สุด (2) จุดใกล้ที่สุด (3) วัตถุศูนย์กลาง
ในทางดาราศาสตร์ จุดใกล้และไกลที่สุด (apsis) หมายถึง จุดในวงโคจรของวัตถุที่อยู่ใกล้ที่สุดหรือไกลที่สุดจากจุดศูนย์กลางมวลของระบบที่วัตถุนั้นกำลังโคจรรอบอยู่
จุดในขณะที่วัตถุเคลื่อนเข้าไปใกล้จุดศูนย์กลางมวลมากที่สุด เรียกว่า จุดใกล้ที่สุด (periapsis หรือ pericentre) จุดในขณะที่วัตถุเคลื่อนออกไปไกลจากจุดศูนย์กลางมวลที่สุดเรียกว่า จุดไกลที่สุด (apoapsis, apocentre หรือ apapsis) เส้นตรงที่ลากจากจุดใกล้ที่สุดไปยังจุดไกลที่สุด เรียกว่า  เส้นระหว่างจุดใกล้และไกลที่สุด (line of apsides) ซึ่งก็คือแกนเอกของวงรี หรือเส้นที่ยาวที่สุดภายในวงรีนั่นเอง

**ชื่อเรียกแบ่งตามวัตถุศูนย์กลาง**
นอกจากนี้มีคำศัพท์เฉพาะอื่น ๆ ที่ใช้เรียกจุดใกล้ที่สุดหรือจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบวัตถุท้องฟ้าบางชนิด เช่น - จุดใกล้ที่สุดและจุดไกลที่สุดในการโคจรรอบโลกของดวงจันทร์หรือดาวเทียม เรียกว่า จุดใกล้โลกที่สุด (perigee) และ จุดไกลโลกที่สุด (apogee) ตามลำดับ- จุดที่ใกล้ที่สุดและไกลที่สุดในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ของโลก, ดาวเคราะห์ หรือวัตถุอื่น ๆ ในระบบสุริยะ เรียกว่า จุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด (perihelion) และ จุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด (aphelion) ตามลำดับ มีอีกชื่อเรียกว่า พสุสงกรานต์- จุดที่ใกล้ที่สุดและไกลที่สุดในการโคจรรอบดาวฤกษ์ของดาวเคราะห์นอกระบบ หรือในการโคจรระหว่างดาวฤกษ์ 2 ดวงของระบบดาวคู่ จะเรียกว่า จุดใกล้ดาวที่สุด (apoastron) และ จุดไกลดาวที่สุด (periastron) ตามลำดับ- จุดที่ใกล้ที่สุดและไกลที่สุดในการโคจรรอบดาวพฤหัสบดีของดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี จะเรียกว่า จุดใกล้ดาวพฤหัสบดีที่สุด (apojove) และ จุดไกลดาวพฤหัสบดีที่สุด (perijove) ตามลำดับ- เป็นต้น
นอกจากนี้แล้วยังมีคำศัพท์ในลักษณะเดียวกันนี้อยู่อีกมากมาย แสดงดังในตารางนี้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Apogee - Perigee Photographic Size Comparison -  Aphelion - Perihelion Photographic Size Comparison -  Aphelion - Perihelion Dates and Times
หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:กลศาสตร์ท้องฟ้า
หมวดหมู่:วงโคจร
หมวดหมู่:โลก
กึ่งแกนเอกและกึ่งแกนโท

กึ่งแกนเอก (a) และกึ่งแกนโท (b) ของวงรี
ระยะกึ่งแกนเอก (Semi-major axis) ในทางเรขาคณิต หมายถึงความยาวครึ่งหนึ่งของแกนเอก ซึ่งใช้แสดงถึงมิติของวงรีหรือไฮเพอร์โบลา ระยะกึ่งแกนโท (Semi-minor axis) ของวงรีหรือไฮเพอร์โบลาหมายถึงส่วนของเส้นตรงที่ทำมุมฉากกับกึ่งแกนเอกและมีหางด้านหนึ่งอยู่ที่จุดศูนย์กลางของภาคตัดกรวย
หมวดหมู่:ภาคตัดกรวย
ความเยื้องศูนย์กลาง (คณิตศาสตร์)

ในทางเรขาคณิต ความเยื้องศูนย์กลาง (Eccentricity) เป็นตัวแปรที่กำหนดในภาคตัดกรวยแต่ละชนิด มีความหมายถึงความเบี่ยงเบนไปจากวงกลมของรูปนั้น

**การคำนวณ**
หมวดหมู่:ภาคตัดกรวย
เกรเทอร์ลอนดอน

เกรเทอร์ลอนดอน (Greater London) เป็นเทศมณฑลพิธีการแห่งหนึ่งของประเทศอังกฤษ ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ ภูมิภาคลอนดอน ภูมิภาคนี้เป็นขอบเขตการปกครองของลอนดอน แบ่งออกเป็น 33 เขตการปกครองท้องถิ่น ได้แก่ ลอนดอนโบโร 32 แห่ง และนครลอนดอน โดยนครลอนดอนตั้งอยู่ภายในภูมิภาคนี้แต่ไม่ได้อยู่ในเขตเทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอน องค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ซึ่งมีสำนักงานตั้งอยู่ในซัดเดิร์ก (Southwark) มีความรับผิดชอบในการปกครองท้องถิ่นเชิงยุทธศาสตร์ทั่วทั้งภูมิภาคนี้ ประกอบด้วยเมเยอร์แห่งลอนดอน (Mayor of London) และสภาลอนดอน (London Assembly) สำหรับในนครลอนดอนจะมีบรรษัทนครลอนดอน (City of London Corporation) เป็นหน่วยงานท้องถิ่นหลักโดยมีบทบาทคล้ายกับสภาลอนดอนโบโร (London borough council) ทั้ง 32 แห่ง
ในทางการบริหาร เกรเทอร์ลอนดอนได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในฐานะเขตสภาพิเศษ (sui generis) ภายใต้สภาเกรเทอร์ลอนดอนระหว่างปี 1963 ถึง 1986 เทศมณฑลเกรเทอร์ลอนดอนจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1965 ตามพระราชบัญญัติการปกครองลอนดอน 1963 (London Government Act 1963) พื้นที่ดังกล่าวได้รับการจัดตั้งขึ้นอีกครั้งในฐานะภูมิภาคในปี 1994 และองค์การบริหารเกรเทอร์ลอนดอน (Greater London Authority) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี 2000
ภูมิภาคลอนดอนครอบคลุมพื้นที่ sqmi และมีประชากร 8,174,000 คน จากการทำสำมะโนประชากรปี 2011 ภูมิภาคนี้สามารถนับเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ อาณาเขตของภูมิภาคลอนดอนใช้แนวแบ่งเขตเดียวกับเขตเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภายุโรปลอนดอน คำว่า เกรเทอร์ลอนดอน เริ่มใช้มาก่อนปี 1965 แต่มีความหมายต่าง ๆ กันไป ทั้งเพื่อระบุถึงบริเวณที่ใหญ่กว่าลอนดอนและหลาย ๆ ครั้งก็คล้ายคลึงกับเขตตำรวจนครบาล
บริเวณที่ตั้งของเกรเทอร์ลอนดอน
ไฟล์:City.hall.london.arp.jpg|thumb|right|ศาลาเทศบาลประจำเกรเทอร์ลอนดอน

**ดูเพิ่ม**
 ลอนดอน- นครลอนดอน (City of London)- เวสต์มินสเตอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักเขตเกรเทอร์ลอนดอน-  เกรเทอร์ลอนดอน date=2016-02-21 
หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
หมวดหมู่:ลอนดอน
หมวดหมู่:นครลอนดอนและปริมณฑล
คาบการโคจร

ในทางดาราศาสตร์ คาบการโคจร (orbital period) คือระยะเวลาที่วัตถุใช้ในการโคจรไปตามวงโคจรจนครบ 1 รอบ โดยทั่วไปอาจหมายถึงคาบในการโคจรของดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง ๆ รอบดาวฤกษ์ในระบบดาวเคราะห์ และนอกจากนั้นยังอาจหมายถึงการโคจรรอบกันของดาวฤกษ์ในระบบดาวคู่ หรือระบบดาวฤกษ์หลายดวง

**คาบการโคจรของดาวเคราะห์**
สำหรับคาบการโคจรของดาวเคราะห์รอบดาวฤกษ์นั้นยังอาจแบ่งออกได้เป็นหลายแบบ ดังนี้- คาบดาราคติ (sidereal period) คือระยะเวลาที่ดาวเคราะห์ใช้ในการโคจรรอบดาวฤกษ์ 1 รอบเต็มเมื่อเปรียบเทียบกับดาวฤกษ์รอบ ๆ หรือก็คือคาบที่เวลามองจากอวกาศจะเห็นดาวเคราะห์นั้นกลับมาถึงที่เดิมในวงโคจร สามารถคำนวณได้โดยกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ หากทราบระยะห่างจากดาวฤกษ์- คาบซินอดิก (synodic period) คือระยะเวลาที่ดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง ๆ ใช้ในการโคจรจนมาอยู่ตำแหน่งเดิม เมื่อเทียบกับมุมมองจากดาวเคราะห์อีกดวงหนึ่ง โดยทั่วไปมักหมายถึงคาบของดาวเคราะห์ดวงอื่นเมื่อเทียบกับโลก- draconitic period- anomalistic period- tropical period
ตัวอย่างเช่น ดาวอังคารมีคาบดาราคติ 687 วัน (1.88 ปี) แต่มีคาบซินอดิก 780 วัน (2.13 ปี)
คาบดาราคติของโลกรอบดวงอาทิตย์เรียกว่า ปีดาราคติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลศาสตร์ท้องฟ้า
หมวดหมู่:เวลาทางดาราศาสตร์
กระดูกสั้น

กระดูกสั้น (short bone) เป็นกระดูกที่อยู่ในบริเวณที่ต้องการความแข็งแรง และความกระชับอัดแน่น และเป็นบริเวณที่มีการเคลื่อนไหวน้อย บริเวณนั้นจะประกอบด้วยกระดูกสั้นจำนวนมาก เช่นในกระดูกข้อมือ (carpus) และกระดูกข้อเท้า (tarsus) รูปร่างของกระดูกสั้นจะมีความยาวใกล้เคียงกับความกว้าง
กระดูกสั้นจะประกอบด้วยกระดูกฟ่าม, กระดูกฟองน้ำ, กระดูกพรุน, หรือกระดูกโปร่ง (cancellous tissue) หุ้มด้วยแผ่นของเนื้อเยื่อกระดูกเนื้อแน่นหรือกระดูกทึบ (compact substance) บางๆ
กระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) เช่นกระดูกสะบ้า (patellae) มักจะเป็นกระดูกสั้น กระดูกสั้นหลายชิ้นที่มักแตกง่ายกว่ากระดูกขนาดใหญ่เนื่องจากไม่มีสิ่งรองรับและมีไขกระดูกจำนวนมาก

**อ้างอิง**
  Stedman's Online Medical Dictionary, 27th Editionfix-attempted=yes 
กระดูกสั้น
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์

บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ (Bullet for My Valentine, มักใช้อักษรย่อว่า BFMV) เป็นวงเมทัลคอร์สี่ชิ้น จากบริดเจนด์ เวลส์ ประกอบด้วยสมาชิก แมททิว "แมต" ทัค (ร้องนำ, กีตาร์), ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต (กีตาร์ลีด), เจมี แมเทียส (เบส) และเจสัน โบวด์ (กลอง)
บุลเลตฟอร์มายวาเลนไทน์ ออกผลงานผลงานชุดแรก The Poison ที่ทำยอดขายหลักล้านก๊อปปี้ทั่วโลก คว้ารางวัลจากนิตยสารดนตรีร็อกชั้นแนวหน้าจากทั้งอังกฤษและอเมริกาอย่าง Kerrang, Metal Hammer, Revolver รวมทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นวงไฮไลต์ในงานเทศกาลดนตรีทั่วโลก ร่วมกับวงอย่าง Metallica, Guns ’N’ Roses, Iron Maiden ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 Scream Aim Fire มีโปรดิวเซอร์คือ Colin Richardson ที่เคยร่วมงานกับวงดัง ๆ อย่างแมชชีนเฮดและฟันเนอรัล ฟอร์ อะ เฟรนด์ 

**อัลบั้ม**
 The Poison (2005)- Scream Aim Fire (2008)- Fever (2010)- Temper Temper (2013)- Venom (2015)- Gravity (2018)- Bullet for My Valentine (2021)

**สมาชิก**
 สมาชิกปัจจุบัน- แมททิว "แมต" ทัค – ร้องนำ, กีตาร์ (1998–ปัจจุบัน)- ไมเคิล "แพดจ์" พาเจ็ต – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (1998–ปัจจุบัน)- เจมี แมเทียส – กีตาร์เบส, ร้องประสาน (2015–ปัจจุบัน)- เจสัน โบวด์ – กลอง, เพอร์คัชชัน (2017–ปัจจุบัน; สมาชิกร่วมทัวร์ 2016–2017)
 อดีตสมาชิก- นิค แครนเดิล – กีตาร์เบส (1998–2003)- เจสัน เจมส์ – กีตาร์เบส, ร้องประสาน (2003–2015)- ไมเคิล "มูส" โทมัส – กลอง, เพอร์คัชชัน (1998–2016)
 เส้นเวลา

**อ้างอิง**
  BULLET FOR MY VALENTINE – SCREAM AIM FIRE date=2008-04-06  sonybmg.co.th
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเวลส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
แม่แบบ:สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส

หมวดหมู่:แม่แบบประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กล่องนำทางผู้นำทางการเมือง
ดิออน วอร์วิค

ดิออน วอร์วิค (Dionne Warwick) เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักร้องชาวอเมริกันเจ้าของรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง เป็นนักแสดง นักสังคมสงเคราะห์ ทูตองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ผลงานเพลงของเธอเป็นที่รู้จักดีโดยทำงานร่วมกับนักประพันธ์เพลง โปรดิวเซอร์ ชื่อดังอย่าง เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด
ดิออน วอร์วิคเติบโตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อตอนยังเด็กได้ร้องเพลง กับคณะร้องเพลงประสานเสียงในโบสถ์ หลังจากนั้นก่อตั้งคณะทรีโอกับญาติ คือดี ดี วอร์วิคและซิสซี่ ฮูสตัน (แม่ของวิทนีย์ ฮูสตัน) วอร์วิคร้องเพลงไว้เยอะมากที่โด่งดัง มีหลายเพลงที่ทำงานร่วมกับ เบิร์ท บาคารัค และ ฮัล เดวิด อย่างเช่นเพลง Walk On By, I'll Never Fall in Love Again, Heartbreaker, I Say A Little Prayer เป็นต้น และมีเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 Billboard อย่างเพลง 'That's What Friends Are For' ที่ร้องร่วมกับสตีวี่ วันเดอร์ เอลตัน จอห์น และแกลดี้ส์ ไนท์
ดิออนมีจำนวนเพลงติดอันดับ Billboard มากที่สุดเป็นอันดับที่สองของนักร้องหญิงรองจากอารีธา แฟรงคลิน

**อ้างอิง**
 http://www.sonybmg.co.th/album/pop/viewans.asp?id=1303 date=2008-03-13 
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายบราซิล
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอริสตาเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
สคิวล่า อิโอ

สคิวล่า อิโอ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้

**บทบาท**
ขณะที่อันโดรเมด้า ชุน วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ โซ่เหลี่ยมที่แขนขวาก็มีปฏิกิริยาบอกว่ามีศัตรูอยู่ข้างหน้า ชุนปล่อยโซ่ไปโจมตี แต่ปรากฏว่าเป็นผู้หญิง ชุนจึงหยุดโซ่ แต่แล้วจู่ ๆ ท่อนล่างของผู้หญิงนั่นกลับกลายเป็นสัตว์ป่าที่ดุร้ายทั้งหมด 6 ชนิดเข้าโจมตี แต่ชุนใช้โซ่วงกลมโรลลิ่ง ดีเฟนท์ ป้องกันไว้ได้  สคิวล่า อิโอ จึงปรากฏตัวขึ้น
สคิวล่า อิโอ มีท่าไม้ตายทั้งหมด 6 ท่า ตามสัตว์ป่าแต่ละชนิดที่มี ได้แก่ วูล์ฟ'ส แฟงก์ (เขี้ยวหมาป่า) ควีน บี สติงเกอร์ (เหล็กไนนางพญาผึ้ง) อีเกิล ครัช (กรงเล็บอินทรี) แวมไพร์ อินเฮล (ค้างคาวดูดเลือด) เซอร์เพนท์ สไตเกอร์ (งูเหลือมรัด) กริสลี่ สครับ (หมีตบ) ได้โจมตีท่าทั้งหมดใส่ชุน และเมื่ออิโอจะโจมตีอีกครั้ง ชุนสามารถแก้ได้ด้วยการใช้โซ่เปลี่ยนไปเป็นกับดักดักสัตว์แต่ละชนิด  ชุดสเกลของอิโอจึงแตกเป็นเสี่ยง ๆ  แต่อิโอยังมีท่าไม้ตายสูงสุดที่ไม่ต้องการใช้ชุดสเกล คือ บิ๊ก ทอร์นาโด ชุนต้องระเบิดพลังคอสโม่ออกมา ทำให้ชุดคล็อธเปล่งประกายสีทองดุจเดียวกับโกลด์คล็อธ และใช้โซ่ทองคำมัดอิโอไว้ เพราะชุนไม่ต้องการทำร้ายอิโอ
เมื่อกิกิวิ่งนำชุดไลบร้าคล็อธมาถึง ชุนใช้กระบองสองท่อนพุ่งทำลายเสามหาสมุทรแปซิฟิกใต้ อิโอได้กระโดดขวางเพื่อปกป้องเสาด้วยชีวิต ก่อนจะสิ้นลม อิโอได้บอกกับชุนว่า ถ้าชุนต้องการที่จะอยู่ในสนามรบต่อไปต้องเลือดเย็นให้มากกว่านี้ มิเช่นนั้นจะถูกศัตรูฆ่าตาย

**สเกล**
อิโอ สวมชุดสเกลรูปสคิลล่า ซึ่งเป็นพรายทะเลในตำนานกรีก ด้านบนเป็นผู้หญิงสาวสวย แต่ด้านล่างเป็นหัวสุนัขดุร้าย 6 หัว ปรากฏอยู่ในมหากาพย์โอดิสซี่

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวชิลี
ราชวงศ์นอร์มัน

ตราสัญลัษณ์ประจำราชวงศ์นอร์มัน
ราชวงศ์นอร์มัน (Norman dynasty) เป็นชื่อของราชวงศ์ที่ปกครองราชอาณาจักรอังกฤษตั้งแต่ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ ในปีค.ศ. 1066 มาจนถึงราชวงศ์แพลนทาเจเน็ทในปี ค.ศ. 1154 ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นอร์มันคือสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์นอร์มันพระองค์อื่น ๆ มีดังนี้:- สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1066 – ค.ศ. 1087- สมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1087 – ค.ศ. 1100- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1100 – ค.ศ. 1135- สมเด็จพระจักรพรรดินีมาทิลดา : ค.ศ. 1141- สมเด็จพระเจ้าสตีเฟนแห่งอังกฤษ : ค.ศ. 1135 – ค.ศ. 1154

**ดูเพิ่ม**
 ราชวงศ์อังกฤษ - ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ 

นอร์มัน
คริสซาออร์ กฤษณะ

คริสซาออร์ กฤษณะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย

**บทบาท**
ขณะที่ดราก้อน ชิริว วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรอินเดีย คริสซาออร์ กฤษณะ ก็ปรากฏตัวขึ้น และได้โจมตีชิริวด้วยหอกทองคำในมือ โดยไม่ถามชื่อทันที จนชิริวได้รับบาดเจ็บไปทั่ว ขณะที่สลบอยู่นั้น ชิริวเห็นภาพของแคปริคอร์น ชูร่า บอกว่าที่มือขวาของชิริวมีวิญญาณของข้า คือ ดาบเอ็กคาริเบอร์สิงสถิตย์อยู่ ซึ่งสามารถตัดทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อชิริวฟื้นขึ้นมาพยายามตัดหอกทองคำของกฤษณะแต่ก็ไม่สำเร็จ ชิริวจึงต้องสละชุดคล็อธออก และรวบรวมคอสโม่ให้ถึงขีดสุด จึงสามารถใช้เอ็กคาริเบอร์ตัดหอกทองคำของกฤษณะลงได้ อีกทั้งชุดสเกลก็แตกเป็น 2 ส่วนด้วย
แต่กระนั้น กฤษณะก็ยังไม่หมดท่า กฤษณะได้นั่งลงและทำสมาธิทำตัวสามารถลอยในอากาศได้ และใช้พลังจากจักระในร่างกาย รวบรวมพลังกุดาลินี่ ปล่อยท่าไม้ตายสูงสุด มหาโรสินี ซึ่งเป็นแสงสว่างมากโจมตีใส่ชิริว จนตาของชิริวพร่ามัวและบอดในที่สุด ซึ่งก่อนที่ชิริวจะตาบอด ชิริวได้รวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดขอให้เห็นจักระในร่างกายของกฤษณะ จึงสามารถเห็นได้ในที่สุดเป็นจุดเรียงกันเป็นแนวตรงตามร่างกาย ชิริวใช้เอ็กคาริเบอร์ผ่าจักระทั่งหมดของกฤษณะ และล้มกฤษณะลงได้

**สเกล**
กฤษณะสวมชุดสเกลคริสซาออร์ ซึ่งตามตำนานว่า เป็นบุตรชายของโพไซดอน มีหอกทองคำเป็นอาวุธ เกิดมาจากเลือดคอที่พุ่งของเมดูซ่าที่ถูกตัดโดยเปอร์ซิอุส โดยเกิดมาพร้อมกับเพกาซัส ชื่อของคริสซาออร์ แปลว่า "หอกทองคำ"  

**อ้างอิง**
Kurumada, Masami (2006). "Chapter 53". Saint Seiya, Volume 15. Viz Media. ISBN 1-4215-0656-4.
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวศรีลังกา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวสิงหล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยอาวุธด้ามยาวและหอก
ลิมนาเดส คาสะ

ลิมนาเดส คาสะ ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก

**บทบาท**
ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป
ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที
ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด

**สเกล**
คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที  แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์

**อ้างอิง**
  Kurumada, Masami (2006). "Chapter 56". Saint Seiya, Volume 16. Viz Media. ISBN 1-4215-0659-9.
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเล่นกลลวง
คราเคน ไอแซ็ค

คราเคน ไอแซ็ค ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรอาร์กติก

**บทบาท**
เพื่อนร่วมฝึกเซนต์ของซิกนัส เฮียวกะ กับอาจารย์คริสตัลเซนต์ และอาจารย์คามิวในวัยเด็กนั่นเอง ตนเข้มแข็งกับเก่งกว่าเฮียวกะ ตอนที่เฮียวกะดำน้ำไปหาศพแม่ครั้งแรก ตนไปช่วยเฮียวกะไว้กระแสน้ำแข็งที่ไหลเชี่ยว จนเฮียวกะรอด แต่ตนได้แผลบนหน้าตาซ้ายบอด ถูกซัดไปถึงวังโพไซดอน ถูกรับเลือกเป็นขุนพลมารีนเนอร์ของโพไซดอน ตอนแรกก็ลังเล แต่พอรู้ข่าวว่าเฮียวกะเป็นเซนต์ฆ่าคามิวในศึก 12 ปราสาท ก็เริ่มผิดหวังกับโลกมนุษย์
สู้กับเฮียวกะ ทั้งคู่จึงต่อสู้กัน ไอแซ็คใช้ท่าไม้ตาย ออโรร่า บอเรียริส ซึ่งเป็นพลังเย็นที่ชั่วร้าย เฮียวกะเสียท่าและล้มลง กิกินำชุดไลบร้าคล็อธมาถึงพอดี ไอแซ็คทำร้ายกิกิเพื่อชิงไลบร้าคล็อธมาทำลาย เมื่อเฮียวกะฟื้นขึ้นและรวบรวมพลังคอสโม่ทั้งหมดจนชุดคล็อธกลายเป็นสีทอง จนล้มไอแซ็คได้ในที่สุด ไอแซ็คก่อนตายบอกถูกตัวการในศึกโพไซดอน คือ ซีดราก้อน คาน่อน นั่นเอง

**สเกล**
ไอแซ็คสวมชุดสเกลรูปคราเคน ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดทะเลในยุคกลาง ที่เชื่อว่ามักโจมตีใส่เรือขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายหมึกยักษ์ขนาดใหญ่ แต่รูปร่างของคราเคนในเรื่องมีลักษณะคล้ายปลากระเบนหรือแมงดาทะเล

**อ้างอิง**
  Kurumada, Masami (2006). "Chapter 58". Saint Seiya, Volume 16. Viz Media. ISBN 1-4215-0659-9.
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวฟินแลนด์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
หมวดหมู่:ตัวละครที่มีตาข้างเดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกทำให้เสียโฉม
pt:Anexo:Lista de personagens de Os Cavaleiros do Zodíaco#Generais Marinas
ไซเรน โซเรนต์

ไซเรน โซเรนต์ เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าที่มีบทบาททั้งในภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด เจ้าสมุทรโพไซดอน และเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 7 ขุนพลมารีนเนอร์ผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้

**บทบาท**

**ภาคอัศวินแห่งเเอสการ์ด**
ไซเรน โซเรนต์ ปรากฏตัวขึ้นในปลายภาคนี้ เพื่อประกาศว่าการต่อสู้ทั้งหมดเป็นไปตามคำบัญชาของโพไซดอน และโดเบ ซิกฟรีดก็ได้สละชีวิตตัวเองทะยานขึ้นฟ้าไปพร้อมกับโซเรนต์ จากนั้นเนื้อเรื่องก็เข้าสู่ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน

**ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน**
ไซเรน โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์ที่อาสาขอเป็นผู้เด็ดหัวโกลด์เซนต์ที่ไปเฝ้าพวกเซย่าที่นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลในญี่ปุ่นเอง โซเรนต์สามารถเอาชนะทอรัส อัลเดบารันได้ และได้หน้ากากทอรัสกลับมาปราสาทใต้สมุทร แต่อาเทน่าก็ได้ติดตามมาด้วย โซเรนต์เกรงกลัวในพลังคอสโม่ที่เมตตาของอาเทน่ามาก
โซเรนต์สงสัยในตัวของซีดราก้อนจากพฤติกรรมทั้งหมดที่ผ่านมา  ขณะที่ทั้งคู่กำลังจะปะทะกัน ก็เกิดพลังคอสโม่ 2 สายมุ่งไปยังเสาค้ำมหาสมุทรที่ทั้งคู่พิทักษ์อยู่ จึงต้องแยกย้ายกันไปพิทักษ์เสา สำหรับเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ของโซเรนต์ เป็นอันโดรเมด้า ชุน โซเรนต์จัดการกับชุนด้วยท่าไม้ตาย เดธ เอ็น ซิมโฟนี่ ซึ่งถึงแม้ใช้กระแสอากาศจากการป้องกันของโซ่วงกลมของชุน ก็ไม่อาจป้องกันได้ ในที่สุดชุนต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุด เนบิวล่า สตอร์ม เอาชนะโซเรนต์ได้  และโซเรนต์ก็ได้เปลี่ยนใจเมื่อได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้ว ผู้อยู่เบื้องหลังการต่อสู้ทั้งหมดคือ ซีดราก้อน นั่นเอง  จึงพากิกิไปที่เสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือขณะที่ซีดราก้อนกำลังต่อกรกับฟีนิกซ์ อิคคิ และให้อิคคิใช้โล่แห่งไลบร้าทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือเสีย 
โซเรนต์ เป็นมารีนเนอร์คนเดียวที่รอดชีวิตมาได้ เมื่อการต่อสู้ได้จบลง โพไซดอนกลับไปเป็น จูเลี่ยน โซโล ดังเดิม โซเรนต์ปรากฏตัวขึ้นริมทะเลพร้อมแนะนำตัวว่า เป็นนักเรียนดนตรีออสเตรีย และขอติดตามจูเลี่ยนไปในที่ต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ประสบภัยจากน้ำท่วมโลก

**ภาคเจ้านรกฮาเดส**
ขณะที่พวกเซย่ากำลังต่อสู้กับทานาทอสอยู่ที่เอลิเซี่ยน โพไซดอนได้เข้าสิงร่างจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง เพื่อให้ความช่วยเหลือพวกเซย่า ด้วยการส่งชุดโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลผันแปรไปยังเอริเซี่ยน ขณะที่โซเรนต์เป็นผู้ติดตามจูเลี่ยน โซโล และอวยพรในใจขอให้พวกเซย่าสามารถเอาชนะฮาเดสได้

**สเกล**
โซเรนต์สวมชุดสเกลรูปไซเรน ซึ่งเป็นพรายน้ำชนิดหนึ่งในเทพนิยายกรีก ปรากฏในมหากาพย์โอดิสซี่ เป็นพรายน้ำที่มีเสียงไพเราะและเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาเย้ายวน

**อ้างอิง**
 ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม
หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักดนตรี
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถควบคุมเสียง
โช ชองมุน

โช ชองมุน (Chong-Moon Cho) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก  1 ครั้ง แพ้ 1 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 18 มิถุนายน 2542 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 4 ที่ สมุทรปราการ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้