Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ลูกครึ่ง

ลูกครึ่ง หมายถึงลูกที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นคนต่างชาติกัน คำว่าลูกครึ่งในประเทศไทย ไม่แน่ชัดว่าใช้ครั้งแรกเมื่อไหร่ ไม่พบในกฎหมายตราสามดวง และคาดว่าคงเริ่มใช้หลังรัชกาลที่ 4 ในสมัยอยุธยา ลูกครึ่งเกิดจากพ่อค้าฝรั่งในเมืองไทย และที่อพยพมาจากต่างประเทศ มีลูกหลานที่เป็นไพร่ในกรม เช่น กรมฝรั่งแม่นปืน เป็นต้น คนไทยสมัยนั้นไม่รู้สึกว่าลูกครึ่งแตกต่างจากไพร่ฟ้าทั่วไป จึงยังไม่เรียกคนเหล่านั้นว่าลูกครึ่ง จนเมื่อลูกครึ่งฝรั่งมีความแตกต่างขึ้นมา คือไม่ถูกเกณฑ์แรงงาน หรือไม่ใช่ไพร่เพราะมีกฎหมายฝรั่งคุ้มครองตามสิทธิสภาพนอกอาณาเขต อีกทั้งยังแต่งกายและมีวิถีชีวิตแบบฝรั่ง แต่จำนวนลูกครึ่งก็ยังมีไม่มากนัก ส่วนลูกครึ่งไทยจีนจะเรียกเป็นลูกชิ้นเสียมากกว่า
ในยุคใหม่ ลูกครึ่งโดยมากเกิดจากพ่อหรือแม่ชาวต่างชาติที่เข้ามาอยู่อาศัยหรือทำงานในประเทศไทย หรือเมื่อพวกเขาไปศึกษาต่อในต่างประเทศ มีรายงานว่าในปี พ.ศ. 2528 มีจำนวนลูกครึ่งในประเทศไทยประมาณ 7,000 คน คนรุ่นหลังนี้เป็นที่นิยมมากขึ้นในสังคม จนลูกครึ่งกลับมาเป็นที่นิยม เพราะอุตสาหกรรมบันเทิง ที่พวกเขาสามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว กับหน้าตาที่มีส่วนผสมแบบตะวันตก เช่น สีผิวอ่อน/ขาว ตาใหญ่และมีสีแตกต่าง รูปร่างสูง โดยเป็นที่สนใจสำหรับสังคมไทย โดยเฉพาะในสังคมวัยรุ่นที่เป็นที่นิยม  ศิลปินลูกครึ่ง ที่โด่งดังอาทิเช่น วิโอเลต วอเทียร์, นาตาลี เดวิส, มาช่า วัฒนพานิช, ทาทา ยัง, คัทลียา แมคอินทอช, แอน ทองประสม, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ศรีริต้า เจนเซ่น, พอลล่า เทเลอร์, มาริโอ้ เมาเร่อ, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ณเดชน์ คูกิมิยะ, อเล็กซ์ เรนเดลล์, ราณี แคมเปน เป็นต้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เชื้อชาติ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาไทย
ไฮบริด

ไฮบริด (hybrid) อาจหมายถึง- ไฮบริด (ชีววิทยา) ลูกผสมข้ามชนิดหรือสายพันธุ์- ยานพาหนะไฮบริด (HV) ยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์สองระบบ
** ยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริด (HEV) ยานพาหนะไฮบริดที่มีระบบไฟฟ้าส่วนหนึ่ง- ไฮบริด (เทพปกรณัม) สิ่งมีชีวิตในเทพนิยายซึ่งร่างกายประกอบด้วยส่วนของสัตว์หลายชนิดผสมกัน- ไฮบริด (ตัวละคร) ตัวละครของมาร์เวล- คอมพิวเตอร์ไฮบริด คอมพิวเตอร์ลูกผสม- หัวไฮบริด ไม้กอล์ฟหัวผสม เช่นหัวกึ่งไม้กึ่งเหล็ก
สโรชา วิริยะเมตตากุล

สโรชา วิริยะเมตตากุล (นามสกุลเดิม : ตันจรารักษ์) บัว เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรของนายวีระศักดิ์ และ นางเกตน์นิภา ตันจรารักษ์ เป็นน้องสาวของกวี ตันจรารักษ์ นักร้องและนักแสดงชาวไทย เธอมีเชื้อสายจีน มอญ ไทย นับถือศาสนาพุทธ

**ประวัติ**
เธอมีพี่ชาย 3 คน เธอเป็นน้องสาวของ กวี ตันจรารักษ์ หรือ บีม D2B หรือที่รู้จักเธอจากบทบาท จูน ในภาพยนตร์เรื่อง ม.3 ปี 4 เรารักนาย รวมถึงผลงานละครและซิทคอมอีกมากมาย นอกจากนี้เธอก็ยังผ่านการประกวด BB&GG Contest 2003 จนได้ที่ 1 ระดับประเทศ
การศึกษาประถมการศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเซนต์โยเซฟบางนา มัธยมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะศิลปศาสตร์ เอกจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง ม.3 ปี 4 เรารักนาย รับบท จูน 
ปัจจุบันเธอได้ผันตัวเป็นบิวตี้บล็อกเกอร์ในยูทูบในชื่อ Updo By Buablink ซึ่งมียอดคนติดตามถึง 6 แสนผู้ใช้ในปัจจุบัน (ข้อมูล ณ วันที่ 15 ธันวาคม 2564)

**ชีวิตส่วนตัว**
เธอสมรสกับ นายพิพัทธ์ วิริยะเมตตากุล ลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลวิภาวดี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ได้แก่ น้องวายุและน้องวาตะ  เกิดเมื่อวันที่ 12 เป็นฝาแฝดชายที่เกิดจากวิธีการทำเด็กหลอดแก้ว หรือ IVF

**ผลงาน**

**ผลงานการแสดง**

**มิวสิกวิดีโอ**
มิวสิกวิดีโอ เพลง "แทนคำว่ารัก" ของ ศิลปิน บราเธอร์ส

**ละครโทรทัศน์**
 ปี 2549 ช่อง 3 - ละคร "พี่ชาย" รับบทเป็น หนูนา  (คู่กับ วรเวช ดานุวงศ์)- ปี 2550 ช่อง 7 - ละคร "ภูตรักนะโม" รับบทเป็น รินนา (คู่กับ วรเวช ดานุวงศ์)- ปี 2551 ช่อง 3 - ละครซิทคอม "เพื่อนซี้ล่องหน" (บ้านพักสุขสันต์) รับบทเป็น ชะพลู (คู่กับ วิทวัส สิงห์ลำพอง)- ปี 2553 ทีวีไทย - ละคร "หัวใจอุ่นรัก"  รับบท อิงกมล  (คู่กับ เจสัน ยัง)- ปี 2553 ช่อง 9 - ละครซิทคอม "สลัดโสด คอมปานี" รับบท จิ๊บจิ๊บ (คู่กับ ณัฐดนัย ชนิตร์วัฒน์) 

**ภาพยนตร์**
ปี 2552 - ภาพยนตร์เรื่อง "ม.3 ปี 4 เรารักนาย" รับบท จูน   คู่กับ คณิน บัดติยา

**ผลงานเพลง**
อัลบั้ม รวมดาว 2007 
** เพลง "นกเขาคูรัก" (ร้องคู่กับ ทฤษฎี สหวงษ์) 
** เพลง "อ้อยใจ" (ร้องคู่กับ จักรินทร์ ศิลป์ชัยกิจ) - เพลง "รัก...ได้ยินหรือเปล่า" (เพลงประกอบภาพยนตร์ ม.3 ปี 4 เรารักนาย)

**คอนเสิร์ต**
 D2B Summer Live in Concert พ.ศ. 2545 (รับเชิญ)

**พรีเซ็นเตอร์**
แป้งตรางู
*ภาพนิ่งปากกา PENTEL

**รางวัลที่ได้รับ**
ประกวด BB&GG Contest 2003 ได้ที่ 1 ระดับประเทศ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 buablink
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมอญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
โคราชรายวัน คนอีสาน

โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นราย 3 วัน เสนอข่าวทั่วไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของ บริษัท ยืนหยัดชัดเจน จำกัด มี สุนทร จันทร์รังสี เป็นผู้บุกเบิก และมี รังสิต จันทร์รังสี บรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา ออกวางตลาดทุกวันอังคารและวันศุกร์
ในอดีตใช้ชื่อ โคราชรายวัน เป็นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 นำเสนอข่าวการเมือง เศรษฐกิจ สังคม โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาเป็นหลัก และวางแผงจำหน่ายในจังหวัดนครราชสีมา ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นรายสัปดาห์ในเวลาต่อมา 
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 โคราชรายวันได้รายงานข่าวและขยายตลาดออกมายังจังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ อุดรธานี, ขอนแก่น, ชัยภูมิ, บุรีรัมย์, สุรินทร์, ศรีสะเกษ, อุบลราชธานี และอำนาจเจริญ ภายใต้ชื่อ “โคราชรายวัน ฉบับเลือกตั้งอีสาน 50”
หลังจากนั้น เมื่อมีการเลือกตั้งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(อปท.) ในจังหวัดต่างๆ จึงปรับชื่อใหม่เป็น “โคราชรายวัน คนอีสาน” เป็นหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน นำเสนอข่าวการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สิ่งแวดล้อม สุขภาพ กีฬา ภาพยนตร์ บันเทิง และท่องเที่ยว โดยเริ่มตั้งแต่ฉบับวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 จนถึงปัจจุบัน 
โคราชรายวัน คนอีสาน เป็นสมาชิกสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และ เครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้รับรางวัลชมเชย หนังสือพิมพ์ส่งเสริมจริยธรรมวิชาชีพดีเด่น พ.ศ. 2551 ประเภทหนังสือพิมพ์ราย 3 วัน จากสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ

**เนื้อหา**
มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 12 หน้า โดยมีรายละเอียดดังนี้ (สำรวจในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552)
*หน้า 1 ปกหน้า (พิมพ์สี่สี)
*หน้า 2 ข่าวต่อจากหน้า 1 (พิมพ์ขาวดำ)
*หน้า 3 บทความ-ข่าวสังคม (พิมพ์สองสี)
*หน้า 4 ข่าวย่อยเศรษฐกิจ-บทความ-จดหมายจากผู้อ่าน (พิมพ์ขาวดำ)
*หน้า 5 ปกใน (เซ็กชั่นที่ 2) (พิมพ์สี่สี)
*หน้า 6 ข่าวต่อจากหน้า 5 - ข่าวย่อย (พิมพ์สองสี)
*หน้า 7 ข่าวย่อย-เกร็ดความรู้ (พิมพ์สองสี)
*หน้า 8 รายงานพิเศษ/สัมภาษณ์พิเศษ - บทความท่องเที่ยว (พิมพ์สี่สี)
*หน้า 9 บทความ-กีฬา-ข่าวย่อย (พิมพ์ขาวดำ)
*หน้า 10 ศิลปวัฒนธรรม-ข่าวธุรกิจ (พิมพ์สองสี)
*หน้า 11 ข่าวต่อจากหน้า 1 (หรือต่อจากหน้า 2) (พิมพ์ขาวดำ)
*หน้า 12 โฆษณา (พิมพ์สี่สี)

**ดูเพิ่ม**
 สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สังคมจังหวัดนครราชสีมา
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา (สกศ.) (Office of the Education Council : OEC) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน้าที่ในการเสนอนโยบาย แผน และมาตรฐานการศึกษาของชาติที่บูรณาการศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรมและการกีฬากับการศึกษาทุกระดับ การเสนอนโบายและแผนสนับสนุนทรัพยากรเพื่อการศึกษา และการประเมินผลการจัดการศึกษา

** ประวัติ**
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ก่อตั้งแรกในชื่อ สำนักงานสภาการศึกษาแห่งชาติ มีจุดเริ่มต้นมาจากแนวความคิดการจัดตั้ง สำนักงานสภามหาวิทยาลัยแห่งชาติเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยมีความมุ่งหวังที่จะพัฒนามหาวิทยาลัยให้เป็นสถาบันผลิตบัณฑิตให้ความรู้ความสามารถในวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 ในรัฐบาลของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์  ได้จัดตั้ง สภาการศึกษาแห่งชาติ ขึ้นแทน โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธานสภาการศึกษาแห่งชาติ 
ในปี พ.ศ. 2515 คณะปฏิวัติได้จัดตั้งทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐและสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนขึ้น จึงมีการกำหนดหน้าที่และแบ่งส่วนราชการที่เกี่ยวข้องใหม่ และได้เปลี่ยนชื่อ สำนักงานสภาการศึกษาแห่งชาติ เป็น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี โดยให้มีหน้าที่สำคัญในงานด้านนโยบายและแผนการศึกษาทุกระดับ
ต่อมามีการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 ส่งผลให้มีการปรับโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ โดยมีการเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา แล้วโอนมาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ มาจนถึงปัจจุบัน

**หน่วยงานในสังกัด**
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา มีหน่วยงานในสังกัด 10 หน่วยงาน ได้แก่
หน่วยงานตามกฏกระทรวง- สำนักอำนวยการ (สอ.)- สำนักนโยบายและแผนการศึกษา (สนผ.)- สำนักประเมินผลการจัดการศึกษา (สปศ.)- สำนักพัฒนากฎหมายการศึกษา (สกม.)- สำนักมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ (สมร.)- สำนักวิจัยและพัฒนาการศึกษา (สวพ.)- กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร (กพร.)
หน่วยงานภายในสำนักงาน- สำนักนโยบายความร่วมมือกับต่างประเทศ (สนต.)- สำนักสื่อสารองค์กร (สสอ.)- สำนักนโยบายการพัฒนาเด็กปฐมวัย (สนป.)- กลุ่มงานตรวจสอบภายใน

**รายนามเลขาธิการ สกศ.**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2449
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต
เลขาธิการสภาการศึกษา
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือ สพฐ. (Office of the Basic Education Commission : OBEC) เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นหัวหน้าส่วนราชการและขึ้นตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาในระดับพื้นฐานตั้งแต่ระดับปฐมวัย จนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยแบ่งออกเป็น 3 ระดับ

**ประวัติ**
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 43 ได้บัญญัติสิทธิและเสรีภาพด้านการศึกษาของปวงชนชาวไทยไว้ว่า "บุคคลย่อมมีสิทธิเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่าสิบสองปีที่รัฐจะต้องจัดให้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย" และในบทเฉพาะกาลมาตรา 335 (3) ได้กำหนดให้รัฐธรรมนูญประกาศใช้ ดังนั้น รัฐจะต้องดำเนินการตามที่รัฐธรรมนูญบัญญัติไว้และต้องเตรียมการให้พร้อมที่จะจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี อย่างทั่วถึง มีคุณภาพ โดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งถือเป็นกฎหมายการศึกษาฉบับแรกของไทยที่กำหนดแนวทางการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานให้แก่ประชาชนชาวไทยให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญกล่าวคือ มาตรา 10 ระบุว่า " การจัดการศึกษาต้องจัดให้บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกันในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่า 12 ปี ต้องจัดให้ทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย"
เพื่อเป็นการตอบสนองตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กรมสามัญศึกษา และกรมวิชาการ จึงเป็นหน่วยงานที่จะต้องมารวมกันเป็นสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 12 ปี

**หน่วยงานในสังกัด**
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน่วยงานส่วนกลางประจำภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ ได้แก่ เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จำนวน 183 เขตพื้นที่การศึกษา เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา จำนวน 62 เขตพื้นที่การศึกษา และหน่วยงานส่วนกลาง จำนวน 20 หน่วยงาน- สำนักอำนวยการ- สำนักการคลังและสินทรัพย์- สำนักติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน- สำนักทดสอบทางการศึกษา- สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน- สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน- สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ- สำนักบริหารงานบุคคลและนิติการ- สำนักพัฒนาครูและบุคลากรการศึกษาขั้นพื้นฐาน- สถาบันภาษาอังกฤษ- สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษา- กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร- หน่วยตรวจสอบภายใน
*สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา
*สำนักบริหารงานความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์ศึกษา
*หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

**รายนามเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (กพฐ.)**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต
คณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ

สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ (Office of the Permanent Secretary, Ministry of Education) เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ในอดีตเป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบงานธุรการทั่วไปของกระทรวงศึกษาธิการ แต่ภายหลังการปฏิรูประบบราชการ ในปี พ.ศ. 2545 ทำให้สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ได้รวมเอากิจการของกรมการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู (กค.) สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) และกรมพลศึกษาบางส่วน เข้ามาไว้ด้วยกัน
กระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2566 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ พระราชบัญญัติการส่งเสริมการเรียนรู้ พ.ศ. 2566 โดยมีสาระสำคัญคือการยกเลิกพระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย พ.ศ. 2551 และยกฐานะ สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย เป็น กรมส่งเสริมการเรียนรู้  ซึ่งมีผลทำให้กรมดังกล่าวไม่เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ โดยให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2566

**หน่วยงานในสังกัด**
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ มีหน่วยงานดังนี้- สำนักงานคณะผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การศึกษา วิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ประจำ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส- สำนักอำนวยการ  - ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  - สถาบันพัฒนาครูคณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา  - สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ  - สำนักการลูกเสือ ยุวกาชาด และกิจการนักเรียน  - กองส่งเสริมและพัฒนาการบริหารการศึกษาในภูมิภาค- สำนักนิติการ  - สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์  - สำนักตรวจราชการ และติดตามประเมินผล  - สำนักงานศึกษาธิการภาค 1- สำนักงานศึกษาธิการภาค 2 - สำนักงานศึกษาธิการภาค 3- สำนักงานศึกษาธิการภาค 4- สำนักงานศึกษาธิการภาค 5- สำนักงานศึกษาธิการภาค 6- สำนักงานศึกษาธิการภาค 7 - สำนักงานศึกษาธิการภาค 8- สำนักงานศึกษาธิการภาค 9- สำนักงานศึกษาธิการภาค 10- สำนักงานศึกษาธิการภาค 11- สำนักงานศึกษาธิการภาค 12- สำนักงานศึกษาธิการภาค 13- สำนักงานศึกษาธิการภาค 14- สำนักงานศึกษาธิการภาค 15- สำนักงานศึกษาธิการภาค 16- สำนักงานศึกษาธิการภาค 17- สำนักงานศึกษาธิการภาค 18- กลุ่มตรวจสอบภายใน- กลุ่มพัฒนาระบบบริหาร- สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา  - สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน  - ศูนย์ขับเคลื่อนการศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้- กลุ่ม ป.ย.ป. กระทรวงศึกษาธิการ- ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านทุจริต กระทรวงศึกษาธิการ- สำนักงานเลขานุการกองทุนพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา- สำนักงานศึกษาธิการจังหวัด 77 จังหวัด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:หน่วยงานภาครัฐที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2435

หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต
ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา  (สำนักงาน ก.ค.ศ.) เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เดิมมีฐานะเป็นกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ชื่อว่า "สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู" (ก.ค.) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523 ต่อมาภายหลังการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการยุบรวมกรมต่าง ๆ เข้าด้วยกัน ทำให้ สำนักงาน ก.ค. ถูกยุบรวมเป็น สำนักงาน ก.ค.ศ. ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงฯ ในวันที่ 21 มีนาคม 2545 
ต่อมามีคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ให้บุคคลซึ่งดำรงตำแหน่งกรรมการใน ก.ค.ศ. ตามมาตรา 7 (4) และ (5) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2547 ที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับพ้นจากตำแหน่งกรรมการใน ก.ค.ศ. และแต่งตั้ง พลตำรวจเอกเพิ่มพูน ชิดชอบ เป็นประธานคณะกรรมการสำนักงานคณะกรรมการการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
“สำนักงาน ก.ค.ศ.” มีหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการดำเนินงานในหน้าที่ของคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ก.ค.ศ.) ซึ่งเป็นองค์กรกลางบริหารงานบุคคลสำหรับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา โดยในระดับเขตพื้นที่การศึกษา ได้มีการตั้งคณะอนุกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาเขตพื้นที่การศึกษาชื่อย่อว่า อ.ก.ค.ศ.เขตพื้นที่การศึกษา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  สำนักงาน ก.ค.ศ.fix-attempted=yes 
หมวดหมู่:สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ
เดวิด เลตเทอร์แมน

เดวิด ไมเคิล เลตเทอร์แมน (David Michael Letterman) เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1947 เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกันและเป็นดาราตลก เขาเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ รายการทอล์กโชว์ช่วงมืดที่ชื่อ Late Show with David Letterman ออกอากาศทางช่องซีบีเอส เลตเทอร์แมนยึดรายการโทรทัศน์ช่วงมืดตั้งแต่ครั้งแรกที่ปรากฏตัวเมื่อปี ค.ศ. 1982 ในรายการ Late Night with David Letterman ซึ่งมีเพียงเพื่อนของเขา จอห์นนี คาร์สัน ซึ่งเป็นพิธีกรช่วงมืดยาวนานกว่าเขา
เลตเทอร์แมนยังเป็นโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์และภาพยนตร์ บริษัทของเขาชื่อเวิลด์ไวด์แพนต์ ผลิตรายการของเขา เช่นเดียวกับรายการ The Late Late Show With Craig Ferguson เวิลด์ไวด์แพนต์ยังผลิตรายการตลกช่วงไพรม์ไทม์หลายรายการ รายการที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือ Everybody Loves Raymond

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
รหัสโคนามิ

รหัสโคนามิ ในประเทศญี่ปุ่นเรียกกันว่าคำสั่งโคนามิ (Konami Komando) เป็นรหัสที่ใช้เพื่อโกงเกมคอมพิวเตอร์ เช่น ที่ปรากฏในเกมคอนทร่า ถ้าในขณะเริ่มต้นเล่นเกม กดปุ่ม บน บน ล่าง ล่าง ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา B A แล้ว จะทำให้จำนวนคนที่ตายได้ในเกม เพิ่มจาก 3 คน เป็น 30 คน
หมวดหมู่:โคนามิ
หมวดหมู่:การโกงเกม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมมีม
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
รหัสโคนามิ
เบนกาบอยส์

เบนกาบอยส์ (Vengaboys) เป็นวงแนวยูโรแดนซ์จากเนเธอร์แลนด์ จากความคิดของ 2 โปรดิวเซอร์ชาวเนเธอร์แลนด์ เวสเซล แวน ดีเพนและเดนนิส แวน เดน ดรีสเชน (หรือ แดนสกีแอนด์เดลมันโด) วงประสบความสำเร็จในยอดขายในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 พวกเขามี 2 ซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรอย่างซิงเกิล  "Boom, Boom, Boom, Boom
" และ "We're Going to Ibiza" มีซิงเกิลฮิตในสหรัฐอเมริกาติดท็อป 40 เพลง "We Like to Party" มียอดขายประมาณ 15 ล้านชุดทั่วโลก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
เดอะไซน์ (เพลง)

"เดอะไซน์" (The Sign) เป็นเพลงแนวแดนซ์-ป็อป ในปี ค.ศ. 1993 ของวงเอซออฟเบส เป็นเพลงฮิตระดับนานาชาติ ติดอันดับ 1 ไม่ติดต่อกันยาวนาน 6 สัปดาห์บนบิลบอร์ดฮอต 100 และยังติดอันดับ 2 บนชาร์ตสหราชอาณาจักร อยู่ในอัลบั้มชุด Happy Nation  ในแทบทุกที่ของโลกยกเว้นในอเมริกาเหนือจะใช้ชื่ออัลบั้มว่า The Sign
เพลงนี้ติดอันดับ 1 ของปี 1994 จากชาร์ตสิ้นปีของนิตยสารบิลบอร์ด ติดอันดับ 51 ของเพลงบนบิลบอร์ดฮอต 100 ตลอดกาล ใน 50 ปีแรกของชาร์ตฮอต 100.
เพลงนี้มีศิลปินอื่นมาทำใหม่อย่าง เดอะเมาเทนโกตส์, อะตอมิกเรย์กันแอตแทก, ทีนฮาร์ตส , วงหญิงล้วนที่ชื่อ เกิร์ลทอล์ก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของเอซออฟเบส
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา หรือ สกสค. (Office of the Welfare Promotion Commission for Teachers and Educational Personnel : OTEP) เป็นองค์การมหาชน นิติบุคคลในกำกับของกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2546 มีหน้าที่ความรับผิดชอบในการบริหารงานของสำนักงาน ปฏิบัติภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินงานสวัสดิการ สวัสดิภาพ สิทธิประโยชน์เกื้อกูลอื่น และความมั่นคงของผู้ประกอบการวิชาชีพทางการศึกษา และผู้ปฏิบัติงานด้านการศึกษา

**สถานที่ตั้ง**
สำนักงาน สกสค. ตั้งอยู่เลขที่ 128/1 อาคาร 2 ถนนนครราชสีมา แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพ 10300

**หน่วยงานในสังกัด**
สำนักงาน สกสค. มีหน่วยงานในสังกัด จำนวน 10 หน่วยงาน และสำนักงาน สกสค.จังหวัด 75 จังหวัด- องค์การค้าของ สกสค.- สำนักส่งเสริมการลงทุนและจัดหาผลประโยชน์- ศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตครู- สำนักอำนวยการ- สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์- สำนักการคลัง- สำนักบริหารงานบุคคล- สำนักสวัสดิการครู- สำนักสวัสดิภาพครู- สำนักบริหารสินทรัพย์- สำนักกฎหมายและคุ้มครองสิทธิครู- สำนักงาน สกสค. จังหวัด- หน่วยตรวจสอบภายใน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:องค์การมหาชน
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดุสิต
แฟนตาซี (เพลงมารายห์ แครี)

"แฟนตาซี" (Fantasy) เป็นเพลงที่ร่วมเขียนและโปรดิวซ์โดยนักร้องอเมริกัน มารายห์ แครีและเดฟ ฮอล สำหรับอัลบั้มชุดที่ 6 ของแครีที่ชื่อ Daydream (1995) มีท่อนแซมเพิลของวงทอมทอมคลับ ที่ชื่อเพลง "Genius of Love" (1981) ซึ่งแต่งโดยทีน่า เวย์เมาท์, คริส แฟรนซ์, สตีเวน สแตนลีย์และเอเดรียนบีลูว์ เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มออกขายในปี 1995 มีรีมิกซ์ในแบบเออเบิร์น ที่ได้แร็ปเปอร์อย่าง โอล' เดอร์ตี บัสตาร์ดมาร่วม นอกจากนั้นยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาศิลปินหญิงป็อปยอดเยี่ยม ถือเป็นปีที่ 6 ติดต่อกัน ปกของซิงเกิลถ่ายโดยนักถ่ายภาพแฟชั่นแนวหน้าอย่าง สตีเวน มีเซล ซิงเกิลนี้ติดอันดับ 1 ยาวนาน 8 สัปดาห์ และถือเป็นหนึ่งเพลงประจำตัวของเธอด้วย

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
Worldwide CD single
#"Fantasy"
#"Fantasy" (Bad Boy with O.D.B.)
UK #1/U.S. CD maxi-single
#"Fantasy" (album version)
#"Fantasy" (Bad Boy fantasy)
#"Fantasy" (Bad Boy with O.D.B.)
#"Fantasy" (Bad Boy mix)
#"Fantasy" (Def club mix)
UK CD maxi-single #2
#"Fantasy" (MC mix)
#"Fantasy" (Puffy's mix)
#"Fantasy" (Puffy's club mix)
#"Fantasy" (The boss mix)
#"Fantasy" (Sweet dub mix)

**ชาร์ต**

**ยอดขาย**
ผู้มอบ
ยอดขาย
ระดับ
Australia
75,000+
Platinum
France
200,000+
Gold
New Zealand
15,000+
Platinum 
United Kingdom
400,000+
Gold
United States
2,000,000+
2x Platinum  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของมารายห์ แครี
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยมารายห์ แครี
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
วิทยาลัยชุมชนยโสธร

วิทยาลัยชุมชนยโสธร (Yasothon Community College) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ตามนโยบายการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดที่ขาดแคลนสถาบันอุดมศึกษา 
วิทยาลัยชุมชนยโสธร ตั้งอยู่ ณ ถนนสุวรรณภูมิ-ยโสธร ตำบลสำราญ อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร

**หลักสูตร**
วิทยาลัยชุมชนยโสธร จัดการเรียนการสอนใน 2 ระดับ คือ ระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น

**สถานที่จัดการศึกษา**
 วิทยาลัยชุมชนยโสธร- โรงเรียนเทศบาลเลิงนกทา อำเภอเลิงนกทา- โรงเรียนค้อวังวิทยาคม อำเภอค้อวัง- ที่ว่าการอำเภอไทยเจริญ อ.ไทยเจริญ- โรงเรียนเทศบาล ๑ กุดชุมคุรุราษฎร์บำรุง อ.กุดชุม- โรงเรียนมหาชนะชัย อ.มหาชนะชัย- โรงเรียนทรายมูลวิทยา อ.ทรายมูล- โรงเรียนป่าติ้ววิทยา อ.ป่าติ้ว- โรงเรียนคำเขื่อนแก้ว อ.คำเขื่อนแก้ว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิทยาลัยชุมชนยโสธร
ยโสธร
ชุมชนยโสธร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองยโสธร
เอทีบี

อันเดร ทันเนแบร์เกอร์ (André Tanneberger) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ในไฟรแบร์ก รัฐซัคเซ่น ประเทศเยอรมนี เป็นดีเจชาวเยอรมนี นักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ จากการจัดอันดับของนิตยสารดีเจ ที่จัดอันดับดีเจทั่วโลก เอทีบีอยู่ที่อันดับ 11 (ปี ค.ศ. 2009)  เขายังติดอันดับโลกอันดับ 4 ของ "The DJ List"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:คลับดีเจ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐซัคเซิน
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย

ไฟล์:Map_of_the_Periplus_of_the_Erythraean_Sea.jpg|thumb|400px |“เส้นทางการค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย” ตาม “บันทึกเส้นทางการเดินเรือในทะเลอีริทเธรียน” จากคริสต์ศตวรรษที่ 1
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย (Roman trade with India) เป็นการติดต่อค้าขายโดยการขนส่งสินค้าข้ามอานาโตเลียและเปอร์เซียที่พอจะมีบ้างเมื่อเทียบกับเวลาต่อมาที่ใช้เส้นทางสายใต้ผ่านทางทะเลแดงโดยการใช้ลมมรสุม การค้าขายเริ่มขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 หลังจากรัชสมัยของออกัสตัสเมื่อโรมันพิชิตอียิปต์(โรมันอียิปต์)ได้จากราชวงศ์ทอเลมี เมื่อขยายดินแดนไปจนถึงลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือแล้ว โรมันก็ไปพบกับชาติการค้าอาณาจักรอักซุม(จักรวรรดิอัคซูไมท์) บนฝั่งทะเลแดงที่ในปัจจุบันคือประเทศเอธิโอเปีย อาณาจักรอักซุมดำเนินการค้าขายกับอินเดียและอียิปต์มาเป็นเวลาหลายร้อยปีก่อนหน้านั้นแล้ว
การใช้ลมมรสุมในการช่วยเดินเรือที่ทำให้ปลอดภัยกว่าการเดินเรือเรียบฝั่งที่ริเริ่มขึ้นโดยนักเดินเรือของอาณาจักรอักซุม และต่อมาโดยชาวโรมัน อาณาจักรอักซุมถ่ายทอดความรู้ในการใช้ลมมรสุมในการเดินเรือให้กับชาวโรมัน และรักษาสัมพันธ์ไมตรีระหว่างกันอย่างปรองดองมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในบางโอกาสโรมันก็ใช้การบริการของเรืออาณาจักรอักซุมในการขนส่งสินค้าด้วย เส้นทางสายนี้ช่วยทำให้มีการติดต่อค้าขายโดยตรงระหว่างราชอาณาจักรโบราณของอินเดียและโรมัน ในที่สุดเส้นทางค้าขายทางทะเลมีความสำคัญขึ้นจนมาแทนที่เส้นทางข้ามทวีปทางบกที่ใช้กันมาแต่ก่อน
การค้าขายของโรมันมักจะแวะที่รัฐทมิฬโบราณ (อินเดียใต้และประเทศศรีลังกาปัจจุบัน) เพื่อทำการค้ากับนักเดินเรือทะเลราชอาณาจักรทมิฬที่รวมทั้งราชอาณาจักรโจฬะ, ราชอาณาจักรพันด์ยัน (Pandyan Kingdom) และ ราชวงศ์เจรา (Chera Dynasty) และก่อตั้งที่ตั้งถิ่นฐานสำหรับผู้ทำการค้าขาย ที่ยังคงดำเนินอยู่ต่อมาแม้ว่าจะหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก และเลยไปจากเมื่อไบแซนไทน์สูญเสียเมืองท่าในอียิปต์และทะเลแดง ราวระหว่างปี ค.ศ. 639 ถึงปี ค.ศ. 645 การค้าก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันของสงครามกับอิสลาม ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เมื่ออัคซูมและจักรวรรดิไบแซนไทน์ยุติการมีความสัมพันธุ์ต่อกันแล้ว อาณาจักรคริสเตียนอักซุมก็เริ่มเสื่อมโทรมลง แต่ก็ยังคงอยู่รอดมาได้แม้จะได้รับความกดดันโดยกองกำลังของมุสลิมรอบข้างมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อมาได้รับการปฏิรูปหลังจากความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์

**อ้างอิง**

** ดูเพิ่ม**
 Lionel Casson, The Periplus Maris Erythraei: Text With Introduction, Translation, and Commentary. Princeton University Press, 1989. ISBN 0-691-04060-5.- Chami, F. A. 1999. “The Early Iron Age on Mafia island and its relationship with the mainland.” Azania Vol. XXXIV.- Miller, J. Innes. 1969. The Spice Trade of The Roman Empire: 29 B.C. to A.D. 641. Oxford University Press. Special edition for Sandpiper Books. 1998. ISBN 0-19-814264-1.

**ดูเพิ่ม**
 เส้นทางการค้า- จักรวรรดิอัคซูไมท์- จักรวรรดิโรมัน- การเดินเรือ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  English translation of the Periplus Maris Erythraei (Voyage around the Erythraean Sea)-  BBC News: Search for India's ancient city-  Arikamedu is the ancient International Trade Centre in Ariyankuppam, Pondicherry date=2008-04-19 -  The Antiquity project
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:สมัยโบราณ
เส้นทางสายวัว

ที่ข้ามที่Danevirke
เส้นทางการค้าสายวัว (Hærvejen = “ถนนทหาร”, Ochsenweg = “ถนนวัว”) เป็นชื่อของเส้นทางโบราณ (ancient trackway) ระหว่างเดนมาร์กและชเลสวิชโฮลสไตน์ในเยอรมนีปัจจุบัน เส้นทางสายนี้เริ่มตั้งแต่ไวบอร์ก (Viborg) ไปยังเฟล็นบวร์ก (Flensburg) และต่อไปยังฮัมบวร์คที่เป็นส่วนที่เริ่มเข้าสู่ “Ochsenzoll” (ค่าธรรมเนียมวัว) และเป็นจุดที่เชื่อมต่อกับเส้นทางสายอื่น ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักกันหลายชื่อตลอดสมัยประวัติศาสตร์ แต่ที่สำคัญๆ ที่รู้จักกันดีคือ “ถนนวัว” (Studevejen หรือ Ochsenweg)
เส้นทางสายวัวเป็นเส้นทางที่ใช้ในการค้าขาย สิ้นค้าที่สำคัญบนเส้นทางสายนี้คือ สัตว์เลี้ยง และที่รองลงมาคืออำพัน หนังสัตว์ น้ำผึ้ง และขนสัตว์ที่ส่งลงไปทางใต้ ขากลับขึ้นไปทางเหนือก็เป็นโลหะ แก้ว และอาวุธ เป็นเส้นทางที่มักจะไม่ได้ใช้สอยในทางการทหาร แต่กระนั้นก็ยังมีการสร้างป้อมเป็นระยะๆ ระหว่างทาง 
เส้นทางสายนี้มาหมดความสำคัญลงในสมัยไวกิงเมื่อการส่งสินค้าทางน้ำมีความสะดวกกว่า เมืองก็หันไปตั้งกันตามริมฝั่งทะเลแทนที่รายตามเส้นทางบกเดิม

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 เส้นทางการค้า 
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ชเลสวิชโฮลสไตน์
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก

ไฟล์:Varangian routes.png|thumb|350px|แผนที่แสดงเส้นทางการค้าหลักของวารันเจียนที่รวมทั้ง: เส้นทางการค้าสายโวลกา (สีแดง) และเส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (สีม่วง) เส้นทางสายอื่นที่ใช้ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึง 11 เป็นสีส้ม
เส้นทางการค้าระหว่างวารันเจียนและกรีก (Путь «из варяг в греки», Put iz varyag v greki, Trade route from the Varangians to the Greeks) เป็นเส้นทางการค้าที่เชื่อมระหว่างสแกนดิเนเวีย, เคียฟรุส และ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เส้นทางนี้ทำให้พ่อค้าสามารถเดินทางติดต่อค้าขายโดยตรงได้กับจักรวรรดิไบแซนไทน์และทำให้เกิดการตั้งถิ่นฐานกันขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือเบลารุส รัสเซีย และยูเครน
เส้นทางเริ่มต้นที่ศูนย์กลางการค้าในสแกนดิเนเวียเช่นแบร์คา, เฮเดบี และ ก็อตแลนด์ ข้ามทะเลบอลติกเข้าไปยังอ่าวฟินแลนด์ และเดินตามลำแม่น้ำเนวาไปยังทะเลสาบลาโกดา จากนั้นก็ตามขึ้นแม่น้ำโวลคอฟ (Volkhov River) ผ่านเมือง สตารายาลาโดกา (Staraya Ladoga) และ เวลิคีโนฟโกรอด (Velikiy Novgorod) ข้ามทะเลสาบอิลเมน ตามลำน้ำแม่น้ำโลวัต จากแม่น้ำโลวัตก็ต้องบรรทุกทางบกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ไม่ไกลจากกเนซโดโว (Gnezdovo)  สายที่สองเริ่มจากทะเลบอลติกไปยังแม่น้ำนีเพอร์ทางดวินาตะวันตก (Daugava) และตามแม่น้ำคาพลยา (Kasplya River) ไปยังกเนซโดโว ตามลำแม่น้ำนีเพอร์เส้นทางต้องข้ามจุดที่น้ำเชี่ยวจัดหลายจุดและผ่านเคียฟ และหลังจากเข้าสู่ทะเลดำแล้วก็เดินทางตามฝั่งตะวันตกไปยังคอนสแตนติโนเปิล

**ประวัติ**
เส้นทางการค้าจากวารันเจียนไปยังกรีกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน “พงศาวดารฉบับหลักของรัสเซีย” ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่อันที่จริงแล้วการกล่าวถึงเส้นทางการค้าสายนี้มีมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้วในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อไบแซนไทน์กล่าวถึงผู้ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เรียกว่า “วารันเจียน” แม้ว่าคำนี้อาจจะหมายถึงไวกิงสำหรับบางคนแต่สำหรับไบแซนไทน์หมายถึงผู้ที่มาจากสแกนดิเนเวียและผู้ที่เกี่ยวข้องที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือรัสเซีย
เส้นทางสายนี้อาจจะเริ่มก่อตั้งขึ้นราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อนักสำรวจวารันเจียนพยายามเสาะหาที่ปล้นสดมใหม่และเพื่อหาแหล่งค้าทาสและสินค้าอื่นๆ เส้นทางกลายมามีความสำคัญมากขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 พร้อมๆ กับเส้นทางสายโวลกา และ เส้นทางการค้าระหว่างชาวคาร์ซาร์กับชาวเยอรมัน (Trade route from the Khazars to the Germans)
ตามคำกล่าวของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 กลุ่มชนคริวิคและกลุ่มอื่นๆ ขึ้นอยู่กับการเดินทางขึ้นล่องไปยังเมืองต่างๆ ตามลำแม่น้ำโดยเรือขุดของเคียฟที่บรรทุกผู้โดยสารได้ลำละประมาณ 30 ถึง 40 คน เรือเหล่านี่แล่นตามแม่น้ำแม่น้ำนีพเพอร์ขึ้นไปยังเคียฟ เพื่อนำไปขายให้แก่วารันเจียนผู้สร้างเสริมให้เหมาะแก่การบรรทุกสินค้า

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:สมัยกลาง
หมวดหมู่:จักรวรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:จักรวรรดิเคียฟรุส
หมวดหมู่:สแกนดิเนเวีย
เส้นทางสายอำพัน

“เส้นทางการค้าสายอำพัน”
เส้นทางสายอำพัน (Amber Road) เป็นเส้นทางการค้าสายโบราณสำหรับการขนส่งอำพัน เส้นทางการค้าสายอำพันเป็นเส้นทางบกและทางน้ำที่เชื่อมระหว่างยุโรปและเอเชีย และจากตอนเหนือของยุโรปไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อำพันเป็นสิ่งสำคัญที่ใช้ในการตกแต่งที่ขนส่งจากฝั่งทะเลเหนือและทะเลบอลติกข้ามแผ่นดินใหญ่ยุโรปตามลำแม่น้ำวิสทูรา (Vistula River) และ แม่น้ำนีพเพอร์ ไปยังอิตาลี, กรีซ, ทะเลดำ และอียิปต์เป็นเวลาหลายพันปีมาแล้วและเป็นเวลานานหลังจากนั้น
ในสมัยโรมันเส้นทางสายหลักแล่นลงมาทางใต้จากฝั่งทะเลบอลติกในภูมิภาคปรัสเซีย ฝ่าดินแดนโบอิอิ (สาธารณรัฐเช็ก  และ สโลวาเกียปัจจุบัน) ไปยังตอนต้นทะเลเอเดรียติก อำพันจากฝั่งทะเลบอลติกพบในที่ฝังพระศพของฟาโรห์ตุตันคามุนdate=June 2008 และถูกส่งจากทะเลเหนือไปเครื่องสักการะยังเทวสถานอพอลโลที่เดลฟี จากทะเลดำอำพันก็ถูกส่งต่อไปยังเอเชียโดยเส้นทางสายไหมซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสายโบราณอีกสายหนึ่ง
จุดเริ่มต้นของเส้นทางอยู่ที่เมืองคอพและทรูโซในภูมิภาคปรัสเซียเดิมบนฝั่งทะเลบอลติก เส้นทางการค้าสายอำพันอาจจะมีส่วนช่วยในการสร้างความรุ่งเรืองของวัฒนธรรมของยุคสัมฤทธิ์นอร์ดิก (Nordic Bronze Age) ในสแกนดิเนเวียโดยการนำอิทธิพลของเมดิเตอเรเนียนเข้ามายังประเทศต่าง ๆ ทางตอนเหนือสุดของยุโรป บางครั้งแคว้นคาลินินกราด ก็เรียกว่า “Янтарный край” หรือ “บริเวณอำพัน”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 เส้นทางการค้า - อำพัน 
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:ปรัสเซีย
เส้นทางสายเกลือเก่า

ผิวถนนเส้นทางสายเกลือเก่า 
เส้นทางสายเกลือเก่า (Old Salt Route, Alte Salzstraße) เป็นเส้นทางการค้าของยุคกลางทางตอนเหนือของเยอรมนีที่ใช้ในการขนส่งเกลือและสินค้าอื่น ๆ 
เกลือเป็นสินค้าที่มีค่าสูงในยุคกลางซึ่งทำให้บางครั้งก็เรียกกันว่า “ทองขาว” เกลือที่ขนส่งบนเส้นทางสายนี้ส่วนใหญ่มาจากเหมืองใกล้ลือเนอบวร์ค (Lüneburg) ซึ่งเมืองทางเหนือตอนกลางของเยอรมนี จากนั้นก็ขนส่งไปยังลือเบค ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก

**ประวัติ**
นักประวัติศาสตร์ยอมรับกันว่าเส้นทางสายเกลือเก่าเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางการค้าที่ยาวกว่า ที่ใช้เป็นเส้นทางสำคัญในการเชื่อมระหว่างทางตอนเหนือและใต้ของเยอรมนี จากเอกสารที่เก่าที่สุดสนับสนุนหลักฐานที่ว่าลือเนอบวร์คมีบทบาทในการขนส่งเกลือมาตั้งแต่ ค.ศ. 956 ในเอกสารฉบับนั้นสมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานสิทธิให้สำนักสงฆ์เซนต์มิเคลลิส (St. Michaelis Monastery) ให้เก็บค่าธรรมเนียมจากการทำเกลือได้ แม้จะในเวลานั้นความมั่งคั่งของเมืองส่วนใหญ่ก็มาจากรายได้จากเกลือที่พบในบริเวณนั้น เส้นทางสายเกลือเก่ารุ่งเรืองที่สุดระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 16
เส้นทางการค้าสายนี้เริ่มตั้งแต่ลือเนอบวร์คไปสิ้นสุดที่ลือเบค จากเมืองท่าลือเบคเกลือส่วนใหญ่ก็ถูกส่งต่อไปยังเมืองต่าง ๆ บนฝั่งทะเลบอลติกที่รวมทั้งฟาลสเตอร์โบ (Falsterbo) ที่เป็นที่ตั้งของตลาดสแกนเนีย (Scania Market) หรือตลาดเฮอร์ริง ที่ใช้เกลือในการทำผลิตผลต่าง ๆ จากปลาเฮอร์ริง ซึ่งเป็นสินค้าสำคัญของยุคกลาง และในการถนอมอาหารอื่น ๆ การค้าขายเกลือเป็นปัจจัยอันสำคัญของความมีอำนาจของลือเบคและสันนิบาตฮันเซียติก

**การขนส่งเกลือ**
แผนที่เส้นทางสายเกลือเก่า
การขนส่งเกลือทำโดยการใช้เกวียนที่ลากด้วยม้าจากลือเนอบวร์คข้ามแม่น้ำเอลเบที่อาร์ตเล็นบวร์ก (Artlenburg) จากที่นั่นก็ผ่านทางเมิลเลน (Mölln) ไปยังลือเบค ผิวถนนส่วนใหญ่เป็นเพียงทางเดินหรือทางเกวียนที่ไม่มีผิวที่ได้รับการปราบหรือปูด้วยวัสดุที่แข็ง เป็นเพียงถนนที่เป็นทรายและเป็นโคลนเมื่อฝนตกหนัก ทางผ่านทุ่ง ป่า และหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งทำให้การขนส่งเป็นไปอย่างลำบากยากเข็ญ นอกจากนั้นก็ยังเป็นถนนที่อันตรายจากโจรผู้ร้าย เพราะสิ่งที่ขนส่งเป็นของที่มีค่า การขนส่งแต่ละครั้งทำได้เพียงจำนวนจำกัดซึ่งทำให้กลายเป็นสินค้าที่มีค่า
ในปี ค.ศ. 1398 เมื่อมีการเปิดใช้คลองชเต็คนิทซ์ (Stecknitz Canal) ซึ่งเป็นคลองในบรรดาคลองขุดแรกของยุโรป การขนส่งเกลือก็ทำได้ง่ายขึ้นและเป็นจำนวนมากขึ้น ซึ่งสามารถทำให้ตอบสนองความต้องการของตลาดที่เพิ่มขึ้นได้มากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ลือเนอบวร์คส่งเกลือประมาณ 19,000 ตันต่อปีไปยังลือเบค แต่ไม่ว่าจะขนทางบกหรือทางน้ำการขนส่งก็ยังใช้เวลาราวยี่สิบวันจึงจะถึงที่หมาย

**การท่องเที่ยว**
ในสมัยปัจจุบันการท่องเที่ยวตามเส้นทางสายเกลือเก่าเป็นการท่องเที่ยวที่ได้รับทั้งประสบการณ์ทางธรรมชาติและวัฒนธรรม ที่นักท่องเที่ยวอาจจะทำได้โดยการเดินเท้า หรือ การขี่จักรยาน และบางส่วนอาจจะทำโดยเรือ ระหว่างทางก็มีเมืองที่น่าสนใจและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งลือเนอบวร์ค เมิลเลน ลือเบค

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 เส้นทางการค้า - เกลือ 
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:สมัยกลาง
เส้นทางสายเปอร์เซีย

แผนที่ของจักรวรรดิอคีเมนียะห์และบางส่วนของเส้นทางสายเปอร์เซียที่บันทึกโดยเฮโรโดทัส
เส้นทางสายเปอร์เซีย (Royal Road หรือ Persian Royal Road) เป็นเส้นทางโบราณที่สร้างใหม่โดยพระเจ้าดาไรอัสมหาราชแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดเมื่อศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิดาไรอัสทรงสร้างถนนสายนี้ขึ้นเพื่อช่วยในการคมนาคมติดต่อกับบริเวณต่าง ๆ ในอาณาจักรอันใหญ่หลวงที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ซูซา ไปจนถึงซาร์ดิส (ตามความเห็นของโรบิน เลน ฟ็อกซ์ในบริบทนี้ “การปกครองจากศูนย์กลางเป็นจุดอ่อนของระยะเวลาและระยะทาง”) ผู้ถือข่าวสารสามารถเดินทางเป็นระยะทาง 2,699 กิโลเมตรภายในเจ็ดวัน การเดินทางจากซูซาไปถึงซาร์ดิสใช้เวลาเดินเท้า 90 วัน เฮโรโดทัส นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกไว้ว่า “ไม่มีอะไรในโลดที่เดินทางได้รวดเร็วไปกว่าบรรดาผู้ถือข่าวสารของเปอร์เซีย” และสรรเสริญต่อไปว่า “ไม่มีอะไรไม่ว่าจะเป็นหิมะ, หรือฝน, หรือความร้อน, หรือความมืดที่จะหยุดยั้งผู้ถือข่าวสารเหล่านี้จากการไปถึงจุดหมายด้วยความเร็วอย่างที่สุด” ซึ่งกลายมาเป็นแรงบันดาลใจของคำขวัญอย่างไม่เป็นทางการของบริการไปรษณีย์แห่งสหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**
Lockard, Craig A. Societies, Networks, and Transitions, A Global History. Boston, MA: Houghton Mifflin Company, 2008.- url-status=dead - url-status=dead 

**ดูเพิ่ม **
 เส้นทางการค้า - จักรวรรดิอคีเมนียะห์ 
หมวดหมู่:เส้นทางการค้า
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:จักรวรรดิอคีเมนียะห์
กรมสามัญศึกษา

กรมสามัญศึกษา  (Department of General Education) เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2481 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล มีหน้าที่จัดการศึกษาสามัญ ปัจจุบันถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) และ กรมวิชาการเป็น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน

**ประวัติ**
เมื่อได้มีการจัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้นแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2481 จัดตั้งกรมสามัญศึกษาขึ้น ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2482 มีหน้าที่จัดการศึกษาสายสามัญ
ในปี พ.ศ. 2494 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2494 ขึ้นอีกครั้ง ทำให้กรมสามัญศึกษา มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการมัธยมศึกษา ทั้งของรัฐและเอกชน ตลอดจนการฝึกหัดครูด้วย และในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ขึ้นใหม่อีกครั้ง ให้มี "กรมวิสามัญศึกษา" ทำหน้าที่จัดการศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษาปีที่ 1-5
ในปี พ.ศ. 2515 มีประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 216, 217 และ 218 ได้ประกาศให้กรมสามัญศึกษากับกรมวิสามัญศึกษาเข้าด้วยกัน ให้ใช้ชื่อว่า กรมสามัญศึกษา ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2515
ต่อมาในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ได้มีการปฏิรูปกระทรวง ทบวง กรม และยุบรวมหน่วยงานระดับกรมในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการเข้าด้วยกัน ทำให้กรมสามัญศึกษา ถูกโอนกิจการไปยังสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน มีหน้าที่รับผิดชอบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานในระบบทั้งหมด

**รายนามผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสามัญศึกษา**
# นายก่อ สวัสดิพาณิชย์ พ.ศ. 2515- พ.ศ. 2518
# นายสมาน แสงมลิ พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519
# นายรังสฤษดิ์ เชาวน์ศิริ พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2520
# คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2521
# นายสุรเดช วิเศษสุรการ พ.ศ. 2521 - พ.ศ. 2525
# นายเอกวิทย์ ณ ถลาง พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2529
# นายพะนอม แก้วกำเนิด พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531
# นายโกวิท วรพิพัฒน์ พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2535
# นายบรรจง พงศ์ศาสตร์ พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2538
# นายพนม พงษ์ไพบูลย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539
# คุณหญิงสมจินตนา ภักดิ์ศรีวงศ์ พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540
# นายกว้าง รอบคอบ พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2542
# นายสุวัฒน์ เงินฉ่ำ พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2543
# นางกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา (ภายหลังคือ คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา) พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2545
#นายไพฑูรย์ จัยสิน พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2546 (โอนเข้าไปรวมกับ สพฐ.)

**อ้างอิง**
สามัญศึกษา
สามัญศึกษา
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2545
ถังทอง

ดอกของถังทอง
ถังทอง เป็นพืชในกลุ่มกระบองเพชร มีถิ่นกำเนิดในแถบเม็กซิโก ตั้งชื่อโดย Heinrich Hildmann ในปี ค.ศ. 1891 
แม้ว่าจะเป็นกระบองเพชรชนิดที่นิยมปลูกกันมาก หาซื้อได้ทั่วไปตามร้านขายพันธุ์ไม้ แต่ในธรรมชาติที่ประเทศถิ่นกำเนิดนั้นหาได้ยาก จนขึ้นบัญชีเป็นพันธุ์พืชที่มีความเสี่ยงสูงต่อการสูญพันธุ์จากพื้นที่ธรรมชาติ
ลักษณะการเจริญเติบโตจะมีรูปร่างเป็นทรงกลม อาจมีความสูงกว่าหนึ่งเมตรเมื่อเวลาผ่านไปหลายปี เมื่อโตเต็มที่จะมีริ้วมากถึง 35 ริ้ว แต่ในต้นที่ยังเล็กอยู่จะมองไม่เห็นริ้วนี้ แต่เห็นเป็นปุ่ม ๆ แทน
หนามแหลมยาวตรงหรือโค้งเล็กน้อย มีสีเหลืองหรือบางครั้งมีสีขาวด้วย ออกดอกเป็นสีเหลืองเล็ก ๆ ในฤดูร้อน ที่ยอดของต้น แต่กว่าจะออกดอกต้องอย่างน้อย 20 ปีขึ้นไป

**การปลูกเลี้ยง**
ไฟล์:Echinocactus grusonii spineless form.jpg|thumb|left|Echinocactus grusonii สายพันธุ์ไร้หนาม ในสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว
ปลูกในดินที่ระบายน้ำดี ในฤดูหนาวไม่ควรรดน้ำบ่อย เพราะจะเน่าได้ง่าย
กระบองเพชรถังทองขึ้นเป็นกลุ่ม 

**อ้างอิง**
 IUCN2006|assessors= Fitz Maurice, W. A. & Fitz Maurice, B.|year= 2002|id=40962|title=Echinocactus grusonii|downloaded=4 พฤศจิกายน 2006-  isbn = 978-0-7137-2092-1
หมวดหมู่:กระบองเพชร
หมวดหมู่:กระบองเพชร

พันธุ์ไม้ในกลุ่มกระบองเพชร
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:อันดับคาร์เนชัน
de:Kategorie:Cactaceae
ลือเบ็ค

ลือเบ็ค (Lübeck) เป็นเมืองที่เดิมอยู่ในกลุ่มสันนิบาตฮันเซอที่มีขนาดใหญ่เป็นที่สองของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี และเป็นเมืองท่าสำคัญ นครรัฐอิสระลือเบ็คเป็นคล้ายเมืองหลวงของสันนิบาตฮันเซออยู่เป็นเวลาหลายร้อยปี ความสำคัญที่ว่านี้และการมีสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกอิฐทำให้ลือเบ็คได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1987
ลือเบ็คตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทราเวอที่เป็นเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนีบนฝั่งทะเลบอลติก ส่วนที่เก่าที่สุดของเมืองเป็นเกาะล้อมรอบด้วยแม่น้ำทราเวอ 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มรดกโลก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอทิก
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สันนิบาตฮันเซอ
หมวดหมู่:รัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
หมวดหมู่:เสรีนครจักรวรรดิ
เดอะเวนีเชียนมาเก๊า

โถงใหญ่ (The Great Hall)
เดอะเวนีเชียนมาเก๊า (The Venetian Macau;  t=澳門威尼斯人) เป็นชื่อโรงแรมหรูในมาเก๊า ภายในมีห้องพักรับรองหลายพันห้อง มีห้องคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ให้บริการ และมีกาสิโนที่นักพนันและนักท่องเที่ยวระดับไฮโซมาเล่นกันเพื่อความสนุกสนาน มากกว่าเล่นเพื่อผลาญทรัพย์เชิงอบายมุข ตลอดจนมีแหล่งจับจ่ายระดับโลกรวมอยู่ในที่เดียวกัน และยังมีเรือกอนโดลาบริการสำหรับผู้ต้องการล่องเรือในบรรยากาศเวนิสจำลองด้วยเช่นกัน ในส่วนที่เป็นตัวตึก ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรม และคาสิโนนั้น กินพื้นที่มากถึง 980,000 ตารางเมตร สูง 40 ชั้น จนได้รับการบันทึกสถิติว่าเป็นโรงแรม ที่ตั้งอยู่แบบเดี่ยวๆที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และยังเป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของโลกอีกด้วย ภายในตัวอาคารทั้งหมด ถูกออกแบบตามสไตล์อิตาเลียน และที่โดดเด่นที่สุด คงหนีไม่พ้นบนเพดาน ที่วาดลวดลวยเอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง
พื้นที่ของคลองซานลูก้า
สำหรับพื้นที่ที่แบ่งเป็นคาสิโนนั้น มีมากถึง 50,700 ตารางเมตร แบ่งเป็น 4 โซนใหญ่ๆ คือ Golden Fish, Imperial House, Red Dragon และ  Phoenix พร้อมกับเครื่อง slot machines อีกกว่า 3,400 เครื่อง และโต๊ะเล่นการพนันอีก 900 โต๊ะ อีกทั้ง ยังมีห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีที่นั่งมากถึง 15,000 ที่นั่ง ไว้สำหรับการจัดงานพิเศษ เช่น การจัดกีฬาชกมวยนัดพิเศษต่างๆ และการแข่งขันบาสเก็ตบอล เป็นต้น
ห้องโถง Venetian lobby
มากันที่ส่วนที่เป็นโรงแรมกันบ้าง โรงแรมของเวเนเชียน มาเก๊านั้น มีห้องพักมากเกือบ 3,000 ห้อง  โดยแต่ละห้องก็ตกแต่งอย่างหรูหรา ตามสไตล์อิตาเลียน ซึ่งห้องมาตรฐาน จะเริ่มที่ขนาด 70 ตารางเมตร และห้องที่ใหญ่ที่สุดอย่าง "เพรสิเดนเต้" นั้น ( Presidente ) มีจำนวนถึง 12 ห้อง โดยแต่ละห้องประกอบไปด้วยห้องนอนย่อยอีก 4 ห้อง ที่สามารถมองเห็นวิวของชายหาดได้อีกด้วย เรียกได้ว่า อยู่กันได้ทั้งครอบครัวอย่างสบายๆเลยทีเดียว
และถ้าใครที่รักการช้อปปิ้งนั้น การมาเยือนเวเนเชียน มาเก๊า คงกลายเป็นสวรรค์ไปเลยทีเดียว เพราะที่นี่ได้จัดแบ่งพื้นที่ให้นักท่องเที่ยวได้ช้อปปิ้งมากถึง 150,000 ตางรางเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้าแบรนด์เนม กว่า 350 ร้าน ที่ตั้งอยู่รายรอบของแกรนด์ คาเนล ซึ่งจำลองแบบมาจากเมืองเวนิสของประเทศอิตาลี พร้อมกับเรือกอนโดลามากกว่า 50 ลำ สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องเรือชมความสวยงามของเวเนเชียน มาเก๊าแบบเต็มๆ โดยเรือกอนโดลาเหล่านี้ จะล่องไปตามคลอง 3 คลอง ที่อยู่ภายในอาคาร และมีทางออกเชื่อมกับทะเลสาบด้านนอกอีกด้วย และที่โดดเด่นที่สุดในย่านช็อปปิ้งนี้ คงหนีไม่พ้นเพดานสีฟ้าสดใส ที่ถูกเพนท์เป็นลวดลายของก้อนเมฆน้อยใหญ่ จนทำให้คนที่เดินช้อปปิ้งอยู่นั้น ลืมวันลืมคืนกันไปเลยทีเดียว

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Venetian Macao
หมวดหมู่:อสังหาริมทรัพย์
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศจีน
หมวดหมู่:กาสิโน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยว
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:มาสด้า

หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ฟอร์ด
หมวดหมู่:หมวดหมู่ตั้งตามชื่อบริษัท
เอสเอ็นเค

เอสเอ็นเคคอร์ปอเรชัน (株式会社SNK; SNK Corporation) เป็นบริษัทผลิตเกมคอมพิวเตอร์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยได้ผลิตเกมต่อสู้ที่มีชื่อเสียงออกมามากมาย และเคยผลิตเกมตู้หลายรายการ เช่น ตำนานหมาป่ากระหายเลือด, อาร์ทออฟไฟท์ติ้ง, เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส, ซามูไร สปีริท, เมทัลสลัก และ นีโอจีโอ แบทเทิล โคลีเซียม ตลอดจนเคยผลิตเครื่องเล่นเกม NEO GEO มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน

** ประวัติ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Former SNK Official (archive)-  SNK WEB PAGE (archive)-  SNK Homepage (archive)-  SNK Official-  SNK USA-  SNK Corp. at MobyGames-  SNK interviews on COIN-OP TV (dead link)
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกมของญี่ปุ่น
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2

แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 (カプコン バーサス エス・エヌ・ケイ 2 ミリオネア ファイティング 2001; Capcom vs. SNK 2: Mark of the Millennium 2001) เป็นเกมต่อสู้ในซีรีส์ แคปคอม vs. เอสเอ็นเค โดยบริษัท แคปคอม ของประเทศญี่ปุ่น โดยที่เกมนี้ใช้บอร์ดเกม นาโอมิ ของบริษัทเซก้าในการพัฒนาและได้วางจำหน่ายให้กับเครื่องคอนโซลมากมายไม่ว่าจะเป็นดรีมแคสต์, เพลย์สเตชัน 2, เกมคิวบ์ และ เอกซ์บอกซ์ โดยมีเกม แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 EO เป็นภาคปรับปรุง

**รูปแบบการเล่น**
แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 เป็นเกมต่อสู้ที่รวมตัวละครและรูปแบบการเล่นจากเกมต่อสู้หลาย ๆ เกมของบริษัทแคปคอมและเอสเอ็นเค โดยที่มีเกมสตรีทไฟท์เตอร์และเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สเป็นเกมหลัก นอกจากนี้ยังมีอีกหลาย ๆ เกมที่ได้นำระบบรวมถึงรายละเอียดปลีกย่อยมารวมไว้ในเกมนี้เช่น สตรีทไฟท์เตอร์ III, กาโร มาร์คออฟเดอะวูล์ฟ และ ซามูไร สปีริท

**ตัวละครและกราฟิก**
เนื่องจากตัวละครในเกมนี้มาจากหลาย ๆ เกมของเอสเอ็นเคและแคปคอมโดยที่มาจากหลาย ๆ ฮาร์ดแวร์ในการพัฒนาของแต่ละยุค ตัวละครของแคปคอมบางตัวต้องทำการออกแบบใหม่เพื่อให้มีความเหมาะสมกับเกมมากขึ้น อย่างไรก็ตามยังมีบางตัวละครที่ยังดูแล้วมีความละเอียดของการแสดงผลที่น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับตัวละครอื่น ๆ ได้แก่ มอร์ริแกน ซึ่งทางแคปคอมได้นำลักษณะของตัวละครนี้มาจากเกมต้นฉบับโดยที่ไม่ได้ทำการปรับปรุง ทำให้ทางแคปคอมได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์

**ตัวละครจากแคปคอม**
ไฟล์:M. Bison cosplayer at FanimeCon 2010-05-30.JPG|thumb|เวก้า (เอ็ม.ไบสัน ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ) ผู้บัญชาการแห่งองค์กรชาโดลู- ริว- เคน มาสเตอร์- ชุนลี- อี.ฮอนดะ- ไกล์- ดัลซิม- บลังก้า- แซนกีฟ- ซากุระ- แดน ฮิบิกิ- โรเลนโต้- อีเกิล- มากิ- แคมมี่- บัลร็อก- เอ็ม.ไบสัน- สกัด- เวก้า- มอร์ริแกน- เคียวสุเกะ (มีบัตสึและฮินาตะปรากฏตัวออกมาในขณะที่เคียวสุเกะใช้ท่าไม้ตายสุดยอด)- หยุน (มีหยางปรากฏตัวออกมาในขณะที่หยุนใช้ท่าไม้ตาย)- โกคิ- อีวิล ริว (เฉพาะภาคเครื่องคอนโซล)- ชิน โกคิ

**ตัวละครจากเอสเอ็นเค**
 เคียว คุซานางิ- อิโอริ ยางามิ- ไม ชิรานุอิ- อาเธน่า อาซามิยะ- เทอร์รี่ โบการ์ด- เรียว ซากาซากิ- เบนนิมารุ- ชาง โคเอฮัง และ ชอย บองกี- กีส ฮาเวิร์ด- ฮาโอมารุ- โจ ฮิกาชิ- คิม คัพฟาน- คิง- ฮิบิกิ ทาคาเนะ- นาโครูรู- ไรเด็น- ร็อค โฮวาร์ด- รูกัล แบร์นชไตน์- ริวฮาคุ โทโด- ริวจิ ยามาซากิ- โอโรจิ อิโอริ (เฉพาะภาคเครื่องคอนโซล)- ไวส์- ยูริ ซากาซากิ- ก็อด รูกัล

**การตอบรับ**
ในขณะที่เกมโดยทั่วไปในสี่ระบบคอนโซลมีความเหมือนกันเกือบทุกประการ รุ่นระบบเกมคิวบ์ได้รับคะแนนต่ำกว่าเนื่องจากลักษณะระบบคอนโทรลเลอร์ของเกมคิวบ์ ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับเกมต่อสุ้แบบดั้งเดิมโดยเฉพาะ ส่วนระบบเพลย์สเตชัน 2 ได้รับคะแนนที่ดีกว่า ในขณะที่ระบบเอ็กซ์บ็อกซ์และดรีมแคสท์ได้รับคะแนนปานกลาง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  for Capcom vs. SNK 2: Millionaire Fighting 2001 -  for Capcom vs. SNK 2 EO: Millionaire Fighting 2001 -  for Capcom vs. SNK 2 EO: Millionaire Fighting 2001 (Xbox) 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:เกมสำหรับดรีมแคสต์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในลอนดอน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในเซี่ยงไฮ้
ริชาร์ด ครอมเวลล์

ริชาร์ด ครอมเวลล์ (Richard Cromwell) เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1626 ที่ เคมบริดจ์เชอร์
เป็นบุตรชายของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เจ้าผู้อารักขา แห่ง เครือจักรภพแห่งอังกฤษ ต่อมาเมื่อบิดาถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658 เขาจึง
ขึ้นมาเป็น เจ้าผู้อารักขา แทนบิดาแต่ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากผู้คนเหมือนสมัยของบิดาเพราะขาดความสามารถและมิได้สานต่อนโยบายของบิดา จนในที่สุดก็ถูกนายทหารกลุ่มหนึ่งปลดจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 
ริชาร์ด ครอมเวลล์ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1712 ขณะอายุได้ 85 ปี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2169
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ประมุขในประเทศอังกฤษ
นพพล พิทักษ์โล่พานิช

นพพล พิทักษ์โล่พานิช ชื่อเล่น กลม เป็นนักแสดง พิธีกร ชาวไทย  เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดเชียงใหม่
กลม เรียนจบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เคยเข้ารับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาสาขาเทคนิคคอมพิวเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ (เคยได้รับรางวัลจากการประกวดดาวเดือนของมหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2541)  และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์จากมหาวิทยาลัยเกริก มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่องแม่คุณเอ๊ยและมีผลงานละครที่เป็นที่รู้จักในบทบาทของ "เจ้าพี่สายบดี" จากละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 เรื่อง "ศิลามณี" ในปี พ.ศ. 2551

**การศึกษา**
นพพล พิทักษ์โล่พานิช จบชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2537 ต่อมาได้เข้าเรียนต่อในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ที่สาขาวิชาเทคนิคคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ ต่อจากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ที่มหาวิทยาลัยเกริก

**ชีวิตส่วนตัว**
นพพล พิทักษ์โล่พานิช สมรสกับ ตรีนุช คุณดิลกชัย 

**ผลงานการแสดง**

**ละครโทรทัศน์**
 ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 9- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 3- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 5- ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8

**ภาพยนตร์**
 สะใภ้บรื๋อ..อ์อ์ (2008)   ...ชาย- ปล้นนะยะ (2004)   ...สาริน

** มิวสิกวิดีโอ**
 เพลง "มนต์วิเศษ" เชอรี่ ชยาภา- เพลง "นางฟ้า" Studio TOMO- เพลง "นับ1-10" ป้าง นครินทร์ กิ่ง ศักดิ์- เพลง "แฟนเก่า" ลาบานูน- เพลง "คนเจ้าน้ำตา" ของ นิว จิ๋ว- เพลง "เธออยู่ที่ไหน" วง ซินเดอเรลล่า- เพลง "The moon" เจี๊ยบ วรรธณา

**พิธีกร**
 รายการ ทูบีนัมเบอร์วัน ทางสถานีโทรทัศน์ NBT  ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 21.00 - 21.30 น.- รายการ คุยกับแพะ ทาง Thai PBS ทุกวันศุกร์ 21.30 น.

**รางวัลที่ได้รับ**
 ชนะการประกวด U&I MR&MISS University ปี 1998

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย