Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ลียง

ลียง (Lyon; IPA|ljɔ̃; ฟังเสียง) เป็นเมืองอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโรน และเมืองหลวงของแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ตั้งอยู่ระหว่างปารีสกับมาร์แซย์ โดยอยู่ห่างจากปารีส 470 กิโลเมตร, ห่างจากมาร์แซย์ 320 กิโลเมตร, ห่างจากเจนีวา 160 กิโลเมตร, ห่างจากตูริน 280 กิโลเมตร และห่างจากมิลาน 450 กิโลเมตร
ลียงเป็นเมืองสำคัญทางธุรกิจ มีประชากร  522,250 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับสามของฝรั่งเศสรองจากปารีสและมาร์แซย์ ลียงมีชื่อเสียงในด้านของสถาปัตยกรรมและสถานที่ต่างๆทางประวัติศาสตร์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการทอผ้าไหมโบราณ และได้รับขึ้นทะเบียนมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี 1998 ในคริสศรรษวรรษที่ 20 ลียงมีชื่อเสียงอย่างมากในด้านอาหารจนกลายเป็นศูนย์กลางทางโภชนาการที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ
ลียงยังมีส่วนสำคัญกับประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ โดยเป็นบ้านเกิดของพี่น้องลูมิแยร์ (โอกุสต์ ลูมิแยร์ และหลุยส์ ลูแมร์) ผู้ประดิษฐ์เครื่องฉายภาพยนตร์ในลียง ทุกวันที่ 8 ธันวาคมของทุกปีจะมีเทศการ Fête des Lumières หรือเทศกาลแห่งแสงสว่าง โดยจะจัดขึ้นเป็นเวลา 4 วัน ทำให้ลียงได้รับการขนานนามว่าเป็น เมืองหลวงแห่งแสงสว่าง
ในด้านเศรษฐกิจ ลียงเป็นศูนย์กลางขนาดใหญ่ของการธนาคาร อุตสาหกรรมเคมี ยาปฏิชีวนะและอุตสาหกรรมชีวภาพต่างๆ ลียงยังมีอุตสาหกรรมด้านซอฟแวร์ซึ่งมุ่งเน้นไปทางด้านวิดีโอเกมส์โดยเฉพาะ ในเมืองยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใญ่ของ Interpol Euronews และ International Agency of Research on Cancer โดยลียงเป็นเมืองที่ได้รับการจัดอันดับ (โดย Mercer) คุณภาพชีวิตประชากรอยู่ที่อันดับ 39 ของโลก (2015)

**สภาพทางภูมิศาสตร์**
ลียงมีแม่น้ำสองสายได้แก่ แม่น้ำซาโอน (Saône) และแม่น้ำโรห์น (Rhône)  ไหลผ่านใจกลางเมืองแล้วบรรจบกันทางใต้ของเมือง ทำให้ลียงมีทัศนียภาพแบบเกาะกลางน้ำอยู่ใจกลางเมือง ลียงยังมีเนินเขาขนาดใหญ่ทางด้านฝั่งตะวันตกและทางเหนือของเมือง ทางฝั่งตะวันตกของเกาะเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าลียง (Vieux Lyon) บริเวณด้านล่างของเนินเขาฟูร์วิแยร์ (Fourvière hill) ซึ่งเป็นบริเวณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก โดยเป็นที่ตั้งของวิหารน็อทร์-ดาม เดอ ฟูร์วิแยร์ รวมถึงอารามนางชีและหอคอยเหล็กซึ่งเป็นหอคอยเหล็กที่จำลองการสร้างหอไอเฟลในขั้นตอนสุดท้ายเอาไว้ ทางตอนเหนือของเมือง คือบริเวณเนินเขาครัวซ์ รูสส์ (Criox-Rousse) ซึ่งเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยโรงงานทอผ้าไหมแบบดั้งเดิมที่ครั้งหนึ่งเคยมีชื่อเสียงของเมืองลียง 
จตุรัสแบลเลอกูร์ (Place Bellecour) เป็นจตุรัสที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนเกาะกลางระหว่างสองแม่น้ำ ทางทิศเหนือของจตุรัสติดกับถนนเรปูบลิค (Rue de la République) ซึ่งเป็นถนนทางเท้าสำหรับคนเดินเท่านั้น ในบริเวณเขต 2 ของเมืองลียงเป็นศูนย์รวมอาคารสวยงาม เก่าแก่มากมาย และเป็นบริเวณที่ชาวคาทอลิกเก่า (Old Catholic) อาศัยอยู่ โดยเฉพาะในย่าน Ainay ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรห์น เป็นบริเวณที่ราบอันกว้างขวางอันเป็นที่ตั้งของอาคารบ้านเรือนสมัยใหม่มากมายและเป็นที่อยู่ของประชากรส่วนใหญ่ของเมือง ทางเหนือของเขตนี้เป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป Parc de la Tête d'Or ภายในจัดให้เป็นสวนสัตว์เข้าชมฟรี ทางทิศใต้ของสวนสาธารณะเป็นที่ตั้งของโรงเรียนชื่อดัง Lycée du Parc และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ Interpol ทางทิศตะวันตก
ลียงมีสโมสรกีฬาอาชีพที่มีชื่อเสียง คือ สโมสรฟุตบอลออแล็งปิกลียอแน (โอลิมปิก ลียง)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เมืองลียง

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโรน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
อารามเอียร์เซ

อารามเอียร์เซ (Reichsabtei Irsee, Irsee Abbey) เป็นอารามคณะเบเนดิกตินที่ตั้งอยู่เมืองเอียร์เซในบาวาเรียในประเทศเยอรมนี ในปัจจุบันอารามเอียร์เซใช้เป็นสถานที่สำหรับการประชุมสัมมนา และศูนย์ฝึกหัดของเขตบริหารชวาเบีย

**ประวัติ**

**แอบบีย์**
ไฟล์:Reichsabtei Irsee coat of arms.svg|thumb|115px|left|ตราอาร์มของแอบบี
อารามเอียร์เซที่อุทิศให้แก่พระแม่มารีย์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1186 โดยมาร์เกรฟเฮนรีแห่งรอนส์แบร์กเพื่อเป็นสักการสถานสำหรับประชาคมนักบวชที่ขยายตัวขึ้นรอบๆ ที่พำนักของนักพรตในท้องถิ่น อารามเอียร์เซแทบจะมาสิ้นสุดลงในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เมื่อเหลือนักบวชอยู่องค์เดียว แต่ได้รับการช่วยเหลือให้รอดพ้นจากการถูกปิดในปี ค.ศ. 1373 โดยอันนาแห่งเอลเลอร์บาคผู้เป็นน้องสาวของบิชอปแห่งเอาก์สบูร์กและผู้ที่เธอแต่งตั้งให้ช่วยเหลือ อธิการคอนราดที่ 3 ที่มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้ที่มีความมัธยัสถ์มาก หลังจากการพ่ายแพ้อย่างหนักระหว่างทั้งสงครามชาวนาในปี ค.ศ. 1525 และในสงครามสามสิบปีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 แล้วที่รวมไปถึงการทำลายห้องสมุดทั้งสองครั้ง และครั้งที่สองในการทำลายหอเก็บเอกสารไปด้วย อารามเอียร์เซมาฟื้นตัวอย่างมั่นคงอีกครั้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 และในปี ค.ศ. 1694 ก็ได้รับ “อิมพีเรียลอิมมีเดียซี” ขึ้นเป็นอิมพีเรียลแอบบีย์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1802 แอบบีย์ก็ถูกยุบเลิกจากการเป็นอารามระหว่างการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนีกลายเป็นส่วนหนึ่งของบาวาเรีย หนังสือส่วนใหญ่ที่เป็นของหอสมุดถูกย้ายไปเก็บรักษาไว้ที่อารามเมทเทิน
ในปี ค.ศ. 1812 ก็ได้มีการจัดตั้งที่พักให้กับนักบวชและเจ้าหน้าที่ประจำท้องถิ่นในตึกรามที่เคยเป็นอารามมาก่อน

**โรงพยาบาล**
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1849 อารามเอียร์เซก็ใช้เป็นโรงพยาบาลและสถานบำบัดผู้ป่วยด้วยโรคจิต ระหว่างปี ค.ศ. 1939 จนถึงปี ค.ศ. 1945 ผู้ป่วยกว่า 2,000 คนจากเอียร์เซและคอฟบวยเรนทั้งผู้ใหญ่และเด็กถูกส่งตัวไปยังค่ายมรณะ

**ศูนย์กลางสำหรับการสัมมนา**
ในปี ค.ศ. 1972 โรงพยาบาลก็ปิดลง เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นของดิสตริคท์ชวาเบียก็เริ่มทำการบูรณปฏิสังขรณ์สิ่งก่อสร้างในปี ค.ศ. 1974 และเปิดขึ้นเป็น “ศูนย์สัมมนาและฝึกหัดแอบบีเออร์เซแห่งชวาเบีย” (Schwäbische Tagungs- und Bildungszentrum Kloster Irsee) ในปี ค.ศ. 1984.

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Abbey Irsee 101.JPG|อารามเอียร์เซ
ไฟล์:Abbey Irsee 102.JPG|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Abbey Irsee 104.JPG|แท่นบูชาเอก
ไฟล์:Abbey Irsee 106.JPG|การตกแต่งหน้าแท่นบูชาเอก
ไฟล์:Abbey Irsee 109.JPG|ประติมากรรมนักบุญรอค
ไฟล์:Abbey Irsee 130.JPG|การตกแต่งบนเพดาน
ไฟล์:Abbey Irsee 132.JPG|จิตรกรรมฝาผนังบนเพดาน
ไฟล์:Abbey Irsee 120.JPG|แท่นเทศน์ทรงเรือ
ไฟล์:Abbey Irsee 122.JPG|การตกแต่งบนแท่นเทศน์
ไฟล์:Abbey Irsee 124.JPG|การตกแต่งบนเหนือแท่นเทศน์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 แอบบีย์- คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน- แผนผังมหาวิหาร ( ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของวัด)- สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์- สถาปัตยกรรมบารอก

**แหล่งข้อมูลอื่น **
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา-  Homepage of the Kloster Irsee Training Centre-  Klöster in Bayern: Irsee
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:อิมพีเรียลแอบบีย์
หมวดหมู่:อารามคณะเบเนดิกติน
หมวดหมู่:อารามคริสต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบบาโรก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1180
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1840
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐไบเอิร์น
นกกินปลีหางยาวเขียว

นกกินปลีหางยาวเขียว (Green-tailed sunbird; Aethopyga nipalensis) เป็นนกในวงศ์นกกินปลี (Nectariniidae) 
พบในประเทศบังกลาเทศ, ภูฏาน, จีน, อินเดีย, ลาว, พม่า, เนปาล, ไทย, และ เวียดนาม อาศัยในป่าเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนและป่าเมฆ
นกเพศผู้ หัวและหางเป็นสีเขียวเหลือบ หลังแดง อกและท้องเป็นสีเหลือง มีแถบแดงที่อก หางยาว ชนิดย่อย australis ไม่มีแถบที่อก เพศเมียขนส่วนบนสีเขียว ส่วนล่างสีเหลือง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หางยาวเขียว
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
122

122 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 121 (หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 123 (หนึ่งร้อยยี่สิบสาม)

**ความหมาย**
 122 เป็นเลขอะตอมของ อูนไบเบียม
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/อาร์คีออฟเทอริกซ์

=== อาร์คีออฟเทอริกซ์**
อาร์คีออฟเทอริกซ์ ถูกเสนอเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553
หากบทความไม่ผ่านการพิจารณาในรอบแรก จะได้รับการพิจารณาครั้งสุดท้ายภายในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย Iro
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
#บรรทัดที่ 3 ที่ระบุว่า (archaios) หมายถึง... อยากให้เรียบเรียงใหม่ครับ, หัวข้อประวัติการค้นพบที่ระบุว่า “คลาสของนกทั้งหลายได้บังเกิดขึ้นมาบนโลกอย่างบัดดลในช่วงสมัยอีโอซีน แต่เดี๋ยวนี้เราได้รู้แล้ว ด้วยผู้รอบรู้... ผมไ่ม่ทราบว่าจบตรงไหน, ตรงแม่แบบยังไม่เสร็จ, หัวข้อ "ดูเพิ่ม" อยากให้เป็นภาษาไทยทั้งหมด, อ้างอิงผิดพลาดในข้อที่ 33 จะเอาออกหรือแก้ใหม่ก็ได้ครับ --B20180 21:35, 28 พฤษภาคม 2553 (ICT)
#หลังจากลองอ่านดูแล้ว ต้องการการตรวจสอบการแปล (แปลผิดเยอะ) และเรียบเรียงประโยคใหม่ (อ่านแล้วงง) ทั้งบทความครับ -- Chale yan 08:05, 29 พฤษภาคม 2553 (ICT)
อารามเมลค์

แอบบีเมลค์ (Stift Melk, Melk Abbey) เป็นสำนักสงฆ์ของลัทธิเบ็นนาดิคตินของนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือแม่น้ำดานูบเหนือเมืองเมลค์ในประเทศออสเตรีย แอบบีเมลค์เป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลเมลค์
แอบบีเมลค์ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1089 เมื่อลีโอโพลด์ที่ 2 มากราฟแห่งออสเตรียถวายปราสาทหลังหนึ่งของตนเองให้แก่นักบวชเบ็นนาดิคตินจากแอบบีแลมบาค ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็ได้มีการก่อตั้งสถานศึกษา และห้องสมุดของแอบบีไม่นานก็กลายมามีชื่อเสียงในด้านงานสะสมหนังสือวิจิตรเป็นจำนวนมาก โรงเขียนหนังสือของแอบบีก็เป็นสถานที่สำคัญในการผลิตหนังสือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แอบบีกลายเป็นศูนย์กลางของขบวนการ “การปฏิรูปเมลค์” ซึ่งเป็นขบวนการที่พยายามฟื้นฟูการดำรงชีวิตแบบระบบสำนักสงฆ์ในออสเตรียและเยอรมนีตอนใต้
ในปัจจุบันตัวอาคารแบบบาโรกอันสง่างามที่เห็นสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1702 ถึงปี ค.ศ. 1736 ตามแบบที่ออกโดยยาคอป พรันด์เทาเออร์ สิ่งที่น่าสนใจของแอบบีโดยเฉพาะคืองานจิตรกรรมฝาผนังโดยโยฮันน์ มิคาเอล โรทท์เมเยอร์ และห้องสมุดที่มีหนังสือวิจิตรของยุคกลางจำนวนมากมาย ที่รวมทั้งงานสะสมต้นฉบับดนตรีอันมีชื่อเสียง และจิตรกรรมฝาผนังโดยพอล โทรเกอร์
ความมีชื่อเสียงและความสำคัญทางด้านการให้การศึกษาของแอบบีทำให้เมลค์รอดจากการถูกยุบภายใต้สมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 เมื่อแอบบีออสเตรียอื่นๆ ต่างก็ถูกยึดและยุบกันไปตามๆ กันระหว่างปี ค.ศ. 1780 ถึงปี ค.ศ. 1790 และก็สามารถรอดมาได้จากการถูกทำลายอีกหลายครั้งต่อมา ที่รวมทั้งระหว่างสงครามนโปเลียน และระหว่างช่วงเวลาหลังจาก “การผนวกออสเตรีย” โดยนาซีที่เริ่มขึ้นในปี  ค.ศ. 1938 เมื่อสถานศึกษาและส่วนใหญ่ของแอบบีถูกยึดครองโดยรัฐ แอบบีได้รับสถานศึกษาคืนหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง และในปัจจุบันสถานศึกษาของแอบบีรับนักเรียนได้เกือบ 900 คนทั้งชายและหญิง

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Melk view of the danube.JPG|แอบบีเมลค์มองจากแม่น้ำดานูบ
ไฟล์:070525 Stift Melk 01.jpg|แอบบีเมลค์ยามค่ำ
ไฟล์:Stift Melk 001.jpg|แอบบีเมลค์
ไฟล์:01Melk.JPG|ภายในแอบบีเมลค์
ไฟล์:05 Melk.JPG|ที่นั่งในบริเวณร้องเพลงสวด
ไฟล์:04Melk.JPG|แท่นเทศน์
ไฟล์:Melk61.jpg|โดมของแอบบี
ไฟล์:StiftMelkDeckenfresken.jpg|จิตรกรรมฝาผนังบนเพดาน
ไฟล์:Saint Michael painting by Johann Michael Rottmayr - 2010.jpg|แท่นบูชานักบุญไมเคิล
ไฟล์:The Triumph of the Monk by Johann Michael Rottmayr - Melk Abbey Austria.jpg|“ชัยชนะของนักบวช”โยฮันน์ มิคาเอล โรทท์เมเยอร์
ไฟล์:St. Benedict's triumphal ascent to heaven by Johann Michael Rottmayr - Melk Abbey Austria.jpg|“ชัยชนะของนักบุญเบ็นนาดิคตินและการอัสสัมชัญไปยังสวรรค์”โยฮันน์ มิคาเอล โรทท์เมเยอร์
ไฟล์:Ceiling painting of the Marble Hall - Melk Abbey - Austria .jpg|ภาพเขียนบนเพดานในโถงหินอ่อน
ไฟล์:Melk - Abbey - Library.jpg|ห้องสมุด
ไฟล์:Melk8 Museum.JPG|ฉากแท่นบูชาภายในพิพิธภัณฑ์ของแอบบี
ไฟล์:Topografia 1672 Vischer Moelckh.jpg|แอบบีเมลค์ ค.ศ. 1672 ก่อนที่จะได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยยาคอป พรันด์เทาเออร์

**อ้างอิง**
  Catholic Encyclopedia: Abbey and Congregation of Melk

**ดูเพิ่ม**
 แอบบี- คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก- ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน- แผนผังมหาวิหาร ( ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของวัด)- สถาปัตยกรรมบาโรก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
มเมลค์
มเมลค์
มเมลค์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบบาโรก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1080
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์
โตมัส เฟอร์มาเลิน

โตมัส เฟอร์มาเลิน (Thomas Vermaelen) เกิดวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเบลเยียมในตำแหน่งกองหลัง

**อายักซ์**
โตมัส เฟอร์มาเลินเป็นอดีตกัปตันทีมอาเอฟเซ อายักซ์ ต่อจากกลาส-ยัน ฮึนเตอลาร์ ที่ย้ายไปเรอัลมาดริด ลงเล่นให้อายักซ์ 94 นัด ทำไป 8 ประตู

**อาร์เซนอล**
อาร์เซนอลได้ซื้อตัวมาในราคา 10 ล้านปอนด์ หลายคนสงสัยถึงความสามารถในตัวของเฟอร์มาเลินที่สูงเพียง 182 เซนติเมตร แต่นัดพบเอฟเวอร์ตัน ที่เอาชนะไป 6-1 เฟอร์มาเลินสามารถทำประตูได้เลย และตามประกบกองหน้าของเอฟเวอร์ตันจนเล่นไม่ออก และทำ 2 ประตูในนัดพบวีกันซึ่งมาจากการปั่นบอลไซด์โป้งและโหม่ง และนัดพบแบล็กเบิร์นก็ยิงประตูอย่างเต็มแรง จนขนาดตีแยรี อ็องรี ปรบมือให้ จบฤดูกาลลงเล่นในลีกไป 34 นัด ทำไป 8 ประตู และต่อมากลายเป็นกัปตันทีมของอาร์เซนอล

**บาร์เซโลนา**
ในฤดูกาล 2014–15 เฟอร์มาเลินได้ย้ายไปสู่บาร์เซโลนา ในลาลิกาของสเปน เนื่องจากในฤดูกาลที่ผ่านมา เฟอร์มาเลินได้รับบาดเจ็บและไม่ค่อยได้มีโอกาสลงเล่น และทำให้สูญเสียตำแหน่งตัวจริงไป จึงมีหลายสโมสรให้ความสนใจ เช่น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, บาร์เซโลนา และในที่สุดทางอาร์เซนอลตัดสินใจที่จะให้ย้ายไปยังบาร์เซโลนา ด้วยค่าตัว 15 ล้านปอนด์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official Arsenal.com profile- Goal.com profile- name=Thomas Vermaelen
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนต์เวิร์ป
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
งานฝังประดับวัสดุ

ไฟล์:Pannelli di giunio basso 03.1.jpg|thumb|right|250px|รถม้าขับโดยองค์รักษ์เพรทอเรียนและผู้ติดตาม, บาซิลิกาจูเนียส บาสซัส, โรม
งานฝังประดับวัสดุ (Opus sectile) เป็นกรรมวิธีในการสร้างงานศิลปะที่เป็นที่นิยมกันในกรุงโรม โดยการตัดวัสดุแล้วฝังประดับเข้าไปในผนังหรือพื้นเพื่อสร้างเป็นภาพหรือลวดลาย วัสดุที่ใช้กันโดยทั่วไปก็ได้แก่หินอ่อน, มุก และ แก้ว วัสดุที่ใช้จะถูกตัดเป็นชิ้นบางๆ, ขัดเงา และ ตัดแบ่งออกไปอีกตามแบบที่ต้องการ งานฝังประดับวัสดุต่างจากงานโมเสกตรงที่งานโมเสกจะเป็นการเรียงชิ้นส่วนที่มีขนาดไร่เรียงกันเพื่อสร้างเป็นลวดลาย ส่วนชิ้นวัสดุที่ตัดขึ้นเพื่อใช้ในการสร้างงานฝังประดับวัสดุจะเป็นชิ้นวัสดุที่มีขนาดใหญ่กว่า และรูปทรงของชิ้นก็จะขึ้นอยู่กับรูปแบบของแบบที่ออก

**ที่มา**
การใช้สมัยแรกๆ พบในอียิปต์ และ อานาโตเลีย แต่ตัวอย่างงานที่สำคัญเป็นงานของโรมที่ทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 งานชิ้นใหญ่ที่ยังมีเหลืออยู่ให้เห็นคืองานที่บาซิลิกาจูเนียส บาสซัสในกรุงโรมที่เป็นภาพรถม้าขับโดยองค์รักษ์เพรทอเรียนและผู้ติดตาม ความนิยมใช้กรรมวิธีในการสร้างงานศิลปะประเภทนี้นิยมกันมาจนตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 6 และมีอิทธิพลไกลไปจนถึงคอนสแตนติโนเปิล

**การใช้ต่อมา**
แม้ว่าจะหมดความนิยมกันไปในกรุงโรมพร้อมกับการล่มสลายของจักรวรรดิ แต่กรรมวิธีนี้ก็ยังคงใช้กันอยู่มาในคริสต์ศาสนสถานของไบแซนไทน์โดยเฉพาะในการออกแบบพื้น จากไบแซนไทน์กรรมวิธีนี้ก็หวนกลับมาใช้กันอีกครั้งในอิตาลี และ ซิซิลีในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในรูปแบบของลายคอสมาติที่เน้นการใช้ลวดลายเรขาคณิต ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของการฟื้นฟูของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีในรูปแบบของงานฝังประดับเพียทราดูรา  แต่งานเพียทราดูรามักจะใช้ในการสร้างงานที่มีขนาดเล็ก และใช้ในการสร้างเฟอร์นิเจอร์ ส่วนงานสถาปัตยกรรมอื่นที่ใช้กรรมวิธีดังกล่าวในสมัยต่อมามักจะเรียกกันว่า “งานฝังประดับอินทาร์เซีย”
ในอังกฤษกรรมวิธีดังกล่าวรื้อฟื้นขึ้นมาทำกันอีกในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยกลุ่มขบวนการศิลปะและงานฝีมือ งานของชาร์ลส์ ฮาร์ดเกรฟเป็นนักออกแบบคนสำคัญคนหนึ่งของการใช้กรรมวิธีฝังประดับวัสดุ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 งานฝังประดับ- งานโมเสก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  publisher=Grove Art Online. Oxford University Press 
หมวดหมู่:เทคนิคทางศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะโรมันโบราณ
หมวดหมู่:หัตถกรรม
กางเขนเคลติก

กางเขนเคลติก (cros Cheilteach, croes Celtaidd, Celtic cross) เป็นเครื่องหมายที่รวมระหว่างกางเขนและวงแหวนรอบบริเวณจุดตัดระหว่างแนวตั้งและแนวนอนของกางเขน กางเขนลักษณะนี้ของคริสต์ศาสนาเคลติกมักจะใช้เป็นมหากางเขน (high cross) ซึ่งเป็นกางเขนที่ตั้งอยู่โดดๆ ที่ทำด้วยหิน และ มักจะตกแต่งอย่างงดงาม ในศิลปะฟื้นฟูเคลติกกางเขนนี้ที่มักจะตกแต่งด้วยลายสอดประสานหรือลายอื่นจากศิลปะเกาะกลายมาเป็นที่นิยมในการใช้เป็นอนุสรณ์สำหรับผู้ตายและอื่นๆ และยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่ไม่แต่ในเกาะบริติชเท่านั้นแต่ยังในบริเวณอื่นๆ ด้วย

**อ้างอิง**
 quote= 

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะเคลติก- มหากางเขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Community network for people with Celtic interests. date=2011-02-02 -  Celtic Crosses - Symbolism and History. date=2009-04-16 -  Is the Celtic Cross a Pagan Symbol? date=2014-08-22 -  Origins and Design of the Celtic Cross. date=2014-12-31 -  Cornish crosses, by Andrew Langdon date=2014-06-17 
หมวดหมู่:ศิลปะเคลต์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:มหากางเขน
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:มหากางเขน

หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:ศิลปะเคลต์
หมวดหมู่:ประติมากรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:งานสลักหิน
หน้าลายพรม

หน้าลายพรม (Carpet page) เป็นลักษณะอย่างหนึ่งของหนังสือวิจิตรของศิลปะเกาะ ซึ่งเป็นหน้าหนังสือที่ส่วนใหญ่จะเป็นลวดลายตกแต่งที่เป็นลายเรขาคณิต ที่อาจจะรวมทั้งรูปสัตว์ที่วาดซ้ำกันเป็นลาย งานลักษณะนี้มักจะใช้เป็นหน้าเริ่มต้นของพระวรสารแต่ละตอนของพระวรสารสี่ฉบับ คำว่า “หน้าลายพรม” หมายถึงหน้าหนังสือวิจิตรของศาสนายูดาย, ศาสนาคริสต์ และ ศาสนาอิสลามที่ไม่ข้อคความ และจะมีก็แต่ลวดลายตกแต่งเท่านั้น หน้าลายพรมแตกต่างจากหน้าที่อุทิศให้กับหน้าที่มีอักษรตัวต้นประดิษฐ์ แม้ว่าการตกแต่งโดยทั่วไปแล้วจะคล้ายคลึงกันก็ตาม
หน้าลายพรมเป็นหน้าที่มีวัตถุประสงค์เพียงเพื่อการตกแต่งด้วยสีสันอันสดใส, เส้นที่มีพลัง และลายสอดประสานอันซับซ้อน ลักษณะของการตกแต่งมักจะมีความสมมาตร หรือเกือบจะมีความสมมาตร ทั้งตามแนวนอนและตามแนวตั้ง นักประวัติศาสตร์ศิลป์บางท่านสันนิษฐานว่าเป็นงานศิลปะที่มีต้นรากมาจากการตกแต่งหน้าหนังสือของชาวค็อพท์ และที่แน่ที่สุดคือเป็นงานที่ยืมมาจากงานโลหะร่วมสมัย และพรมโอเรียนทัลหรือผ้าแบบอื่น ๆ เองก็อาจจะมีอิทธิพลต่อหน้าลายพรมดังกล่าวด้วย ตราและหนังสือพระวรสารสโตนีเฮิร์สท์ก็เป็นสัญลักษณ์ของการเขียนหน้าลายพรมอย่างง่าย ๆ และงานหน้าปกโลหะอีกสองสามชิ้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากสมัยเดียวกันเช่น “พระวรสารลินเดา” ก็เป็นงานที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน ที่มาอีกแห่งหนึ่งคือลวดลายของพื้นโมเสกของโรมันที่พบในบริเตนในสมัยหลังโรมัน “พระวรสารไคเรนซิส” ภาษาฮิบรูจากคริสต์ศตวรรษที่ 9 ก็มีหน้าหนังสือที่คล้ายกันกับหน้าลายพรม
งานชิ้นแรกที่สุดที่มีหน้าลายพรมมาจากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 “หนังสือบอบบิโอ โอโรซิอัส” และมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับการตกแต่งของปลายยุคโบราณมากกว่า งานหน้าลายพรมที่สำคัญ ๆ ก็ได้แก่ “พระวรสารเคลล์ส”, “พระวรสารลินดิสฟาร์น”, “พระวรสารเดอร์โรว์” และหนังสือวิจิตรฉบับอื่น ๆ

**ระเบียงภาพ**
Image:BobbioOrosiusCarpetPage.jpg|“หนังสือบอบบิโอ โอโรซิอัส” 
File:BookDurrowCarpetPage5.jpg|“พระวรสารเดอร์โรว์” 
Image:KellsFol033rCarpetPage v2.jpg|“พระวรสารเคลล์ส”
Image:Leningrad Codex Folio 474a.jpg|พระวรสารเลนินกราด
Image:Arabischer Maler um 1180 001.jpg|หน้าลายพรมแบบอาหรับ
Image:Arabischer Maler um 1375 001.jpg|หน้าลายพรมแบบอาหรับ
Image:Al-Bawwâb 001.jpg|หน้าลายพรมแบบอาหรับ

**อ้างอิง**
Calkins, Robert G. Illuminated Books of the Middle Ages. Ithaca, New York: Cornell University Press, 1983.- Nordenfalk, Carl. Celtic and Anglo-Saxon Painting: Book Illumination in the British Isles. 600-800. New York: George Braziller Publishing. 1977.- Pacht, Otto. Book Illumination in the Middle Ages. England: Harvey Miller Publishers. 1984.

**ดูเพิ่ม **
 หนังสือวิจิตร 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Alexander, J.J.G. A Survey of Manuscripts Illuminated in the British Isles: Volume One: Insular Manuscripts from the 6th to the 9th Century. London England: Harvey Miller. 1978.- Brown, Michelle P. Understanding Illuminated Manuscripts: A Guide to Technical Terms. Malibu, California: The J. Paul Getty Museum. 1994.- Laing, Lloyd and Jennifer. Art of the Celts: From 700 BC to the Celtic Revival. Singapore: Thames and Hudson. 1992.- Megaw, Ruth and Vincent. Celtic Art: From its Beginnings to the Book of Kells. New York: Thames and Hudson. 2001.
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
รายชื่อธงในประเทศโรมาเนีย

รายการเบื้องล่างต่อไปนี้แสถงถึงธงต่างๆ ซึ่งปรากฏการใช้อยู่ในประเทศโรมาเนีย

**ธงชาติ**

**ธงในราชการ**

**ธงทหาร (ค.ศ. 1992 - ปัจจุบัน)**

**ธงหมายยศกองทัพโรมาเนีย **

**ธงชัยของกองทัพโรมาเนีย**

**ธงประจำคณะเสนาธิการทหาร **

**ธงของกองทัพเรือ**

**ธงในอดีต**

**สาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย (ค.ศ. 1948-1989)**

**ราชอาณาจักรโรมาเนีย (ค.ศ. 1918-1947)**

**สหราชรัฐโรมาเนีย (ค.ศ. 1867-1918)**

**ราชรัฐโรมาเนีย (ค.ศ. 1859-1866)**

**สหราชรัฐวัลลาเซียและมอลดาเวีย**

**ธงหน่วยการปกครองย่อย**
ไฟล์:ROU Bucharest Flag1.png|กรุงบูคาเรสต์
ไฟล์:ROU AR Arad Flag.svg|เมืองอาราด
ไฟล์:ROU AB Alba Iulia Flag.png|เมืองอาลบายูเลีย  
ไฟล์:ROU BV Brasov Flag1.png|เมืองบราโชฟ
ไฟล์:ROU SM Carei Flag.svg|Carei (municipality) 
ไฟล์:ROU BH Oradea Flag.gif|Oradea (municipality)
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโรมาเนีย
รโมาเนีย
กบแอฟริกันบูลฟร็อก

กบแอฟริกันบูลฟร็อก (African bullfrog; ชื่อวิทยาศาสตร์: Pyxicephalus adspersus) เป็นกบชนิดที่ใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ของโลก ลำตัวมีสีน้ำตาลปนเขียว จุดสีน้ำตาล บริเวณส่วนหัวสีเขียวเคลือบน้ำตาล ขาทั้งสี่มีลายน้ำตาลดำ ขาหลังมีลายขวาง ลำตัวอ้วนข้างท้องมีลายน้ำตาลใต้ท้องเป็นสีขาว ผิวหนังส่วนใหญ่เรียบจะมีบ้างเป็นบางส่วนที่ขรุขระ มีถิ่นกำเนิดที่ทวีปแอฟริกาแถบแอฟริกากลางจนถึงแอฟริกาใต้
ความแตกต่างระหว่างตัวผู้กับตัวเมีย นอกจากอวัยวะเพศแล้วตัวผู้จะมีวงแก้วหูใหญ่กว่าตาและอยู่ทางด้านหลัง ลำตัวจะมีสีเข้มบริเวณใต้คางซึ่งมีสีจะเหลืองปนเขียวอย่างชัดเจนบริเวณใต้คางจะเป็นสีเหลือง แต่เพศเมียผิวหนังจะสดใสกว่าและมีวงแก้วหูเล็กกว่าตา
กบแอฟริกันบูลฟร็อกเมื่อโตเต็มวัยจะมีขนาดยาวประมาณ 8-10 นิ้ว พร้อมผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุ 12-18 เดือน ตัวผู้จะส่งเสียงร้องคล้ายวัวเพื่อหาคู่ จึงเป็นที่มาของชื่อ (บูลฟร็อก = กบวัว) หากตัวเมียที่มีความพร้อมบริเวณเอวจะพองโต ท้องอูมเมื่อพลิกด้านท้องขึ้นจะไม่เห็นเส้นเลือดใต้ผิวหนัง เมื่อไข่ถูกผสมน้ำเชื้อแล้วจะฟักออกเป็นตัวภายในเวลา 3 วัน เมื่อฟักเป็นลูกอ๊อดแล้ว ตัวผู้จะเป็นผู้ดูแล เมื่อแหล่งน้ำที่ลูกอ๊อดอาศัยอยู่นั้นเหือดแห้งลง กบแอฟริกันบูลฟร็อกตัวผู้จะใช้ขาหลังขุดดินเพื่อให้แหล่งน้ำที่ลูกอ๊อดอยู่นั้นเชื่อมต่อกับแหล่งน้ำที่ใหญ่กว่า เพื่อให้ลูกอ๊อดอยู่รอดต่อไป 
กบแอฟริกันบูลฟร็อก ได้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ เช่น สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ โดยเฉพาะวัยรุ่น โดยมีราคาขายประมาณ 1,500-2,000 บาทต่อตัว ด้วยความที่ใหญ่ในรูปร่างที่ใหญ่กว่ากบทั่วไป จึงอาจสุ่มเสี่ยงที่จะเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่จะก่อให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ในอนาคต เนื่องจากกินกบหรือเขียดขนาดเล็ก, ลูกปลาและสัตว์ชนิดอื่นเป็นอาหาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์กบนา
หมวดหมู่:สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานของท่าอากาศยาน

หมวดหมู่:ท่าอากาศยาน
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่ง
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการบิน
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพ

หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐาน
หมวดหมู่:วิศวกรรมโยธา
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์กายภาพ
พม่าประเทศ

พม่าประเทศ เป็นเพลงบรรเลงที่ใช้เปิดนำเพื่อเทียบเวลาของประเทศไทยเมื่อเวลาก่อน 8:00 น. (ก่อนเคารพธงชาติเช้า) เวลาก่อน 18:00 น.  (ก่อนเคารพธงชาติเย็น) และก่อน 20:00 น. (ก่อนข่าวในพระราชสำนัก) โดยสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ (สำหรับการเทียบเวลาก่อน 8:00 น. และก่อน 20:00 น. จะใช้สัญญาณนาฬิกาดิจิทัลประกอบกับการกดนาฬิกาโบราณ ส่วนเวลาก่อน 18:00 น. จะใช้สัญญาณนาฬิกาดิจิทัลประกอบกับการตีฆ้อง 1 ครั้ง) ประพันธ์โดยหม่อมหลวงต่วนศรี วรวรรณ ฉบับที่ได้ยินในปัจจุบันเป็นการเรียบเรียงเสียงประสานของพระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร)
เพลงนี้เป็นเพลงไทยสำเนียงพม่าในอัตราสองชั้น ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกเพื่อประกอบการแสดงละครพันทางเรื่องพระเจ้าสีป๊อมินทร์ พระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ในเวลาต่อมาได้มีการคัดสรรเพลงที่จะใช้เทียบเวลา ซึ่งเพลงนี้ได้รับเลือกเพราะทำนองจากเครื่องดนตรีมีเสียงติ๊กต็อก ๆ คล้ายเสียงนาฬิกา
คำว่า "ประเทศ" ในชื่อเพลง แปลว่าต่างชาติ แผลงมาจากคำ "บรเทศ" ซึ่งเป็นคำสมาสระหว่าง บร (ต่าง) และ เทศ (ถิ่น) มิได้หมายถึง "ประเทศ" แต่อย่างใด

**ประกอบรายการ**
เพลงพม่าประเทศได้รับการนำไปเรียบเรียงใหม่เป็นฉบับออร์เคสตราร่วมสมัยในคอนเสิร์ตคุณพระช่วยสำแดงสด และใช้ประกอบรายการโทรทัศน์ยกสยาม ๑๐๐ ของเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และเมื่อปี พ.ศ. 2556 เพลง "อ๊อดแอด" ซึ่งร้องโดย เท่ง เถิดเทิง ศิลปินตลกชื่อดัง มีทำนองบางส่วนของเพลงพม่าประเทศประกอบด้วย
หมวดหมู่:เพลงไทยเดิม
ลายสอดประสาน

ลายสอดประสาน (Interlace) ในด้านทัศนศิลป์ “ลายสอดประสาน" คือองค์ประกอบของงานตกแต่งที่พบในศิลปะสมัยกลาง ในงานสอดประสานจะเป็นแถบหรือลวดลายที่กระหวัด สาน หรือผูกเป็นเงื่อน เป็นลักษณะโครงสร้างของเรขาคณิตที่มักจะเขียนเติมให้เต็มเนื้อที่ที่ว่างอยู่ ลายสอดประสานของอิสลามและเงื่อนเคลต์มีลักษณะรูปแบบและโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่ามีต้นตอมาจากรากเหง้าเดียวกัน ศิลปะลายสอดประสานนิยมสร้างกันในงานของศิลปะสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานของยุโรปเหนือโดยเฉพาะศิลปะเกาะของเกาะบริติชและศิลปะนอร์สของยุคกลางตอนต้น

**อ้างอิง**
 isbn=0-486-22923-8- isbn=061805703X- isbn=0899190057- isbn=0394428072

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะเคลต์ - เงื่อนเคลต์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ลวดลายตกแต่ง
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
หมวดหมู่:ประติมานวิทยา
ชิชิ

ชิชิ ที่สวนสัตว์ลอนดอน, กันยายน 1967
ชิชิ (Chi Chi) หรือในชื่อภาษาจีน จีจี (p=Jījī) (เกิดที่ป่าในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน ค.ศ. 1957 เสียชีวิตที่สวนสัตว์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1972) เป็นแพนด้ายักษ์เพศเมียที่มีชื่อเสียงจากสวนสัตว์ลอนดอน ในประเทศอังกฤษ แม้ว่า "ชิชิ" จะมิได้เป็นแพนด้ายักษ์ตัวแรกของสวนสัตว์ลอนดอน แต่มันก็เป็นที่ดึงดูดผู้คนในฐานะสัตว์ที่มีความน่ารักมากที่สุดของสวนสัตว์แห่งนี้ 
ชิชิ เกิดในปีค.ศ. 1957 และนำตัวมาจากมณฑลเสฉวนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1957 ก่อนที่จะส่งไปยังสวนสัตว์ปักกิ่งช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 1958 ตัวแทนจัดหาสัตว์ชาวออสเตรียซึ่งมีชื่อว่า เฮย์นี่ย์ เดมเมอร์ ได้รับชิชิมาจากการแลกเปลี่ยนสถาบันแอฟริกันฮูฟสตอกเพื่อกระชับมิตรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.1958 และนำไปอยู่ที่สวนสัตว์มอสโก ภายหลังจากที่แพนด้าพักได้หนึ่งสัปดาห์ก็จัดส่งต่อไปยัง แธปาร์ค เบอร์ลิน ในสวนสัตว์ที่แบ่งเขตอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเยอรมันในช่วงนั้น ต่อมาได้มีการขายชิชิให้กับสหรัฐอเมริกา ทว่าทางรัฐบาลสหรัฐอเมริกาในสมัยนั้นมีนโยบายที่จะไม่ทำการค้ากับจีนซึ่งเป็นคอมมิวนิสต์ด้วยเหตุผลทางการเมือง ดังนั้น ชิชิ จึงได้รับการปฏิเสธที่จะนำส่งไปยังอเมริกา ทางสวนสัตว์แฟรงก์เฟิร์ตจึงได้จัดหาที่พักอาศัยให้แพนด้าชั่วคราว กระทั่งเดมเมอร์ได้ตัดสินใจจ้างให้ชิชิออกจากสวนสัตว์ในเวลาที่จำกัด ภายหลังจากการเยี่ยมชมสวนสัตว์โคเปนเฮเกน ก่อนที่จะแก้ปัญหาได้ด้วยการส่งไปยังสวนสัตว์ลอนดอนเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ.1958 โดยทางสถาบันสัตววิทยาแห่งกรุงลอนดอนได้เคยออกมาแถลงการณ์ว่าไม่ต้องการที่จะเก็บแพนด้าจากป่ามาเลี้ยงดู แต่ก็ยอมรับชิชิเมื่อได้นำมันมาเลี้ยงดู แม้ว่าในเบื้องต้นจะมีแผนการณ์ให้มีการเยี่ยมชมชิชิได้เพียงสามสัปดาห์เท่านั้น แต่แล้วทางอังกฤษก็ได้ตัดสินใจขอซื้อในราคา 12,000 ปอนด์ ชิชิจึงกลายมาเป็นสมาชิกใหม่ของสวนสัตว์ลอนดอนเมื่อวันที่ 26 กันยายน ปีค.ศ.1958
ไฟล์:WWF1.png|100px|thumb|สัญลักษณ์องค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล
ชิชิ ยังเป็นผู้สร้างแรงดลบันดลใจแก่เซอร์ปีเตอร์ สกอต จากลักษณะสีขาว-ดำที่เรียบง่ายแต่โดดเด่นในการนำไปใช้เป็นสัญลักษณ์ขององค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล อย่างไรก็ตาม ตราสัญลักษณ์ที่จัดแสดงในปัจจุบันก็มิได้เป็นแบบที่ปีเตอร์ สกอต ออกแบบโดยตรง หากแต่เป็นแบบที่ดัดแปลงรายละเอียดบางส่วนในภายหลัง ซึ่งได้ออกแบบสำหรับ WWF เมื่อได้เปลี่ยนชื่อจาก World Wildlife Fund มาเป็น World Wide Fund for Nature
ครั้งหนึ่ง เคยมีความพยายามในการจับคู่ระหว่างชิชิกับอันอัน ซึ่งเป็นหมีแพนด้าของสวนสัตว์มอสโก แต่กลับประสบกับความล้มเหลว
ชิชิ เสียชีวิตในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ.1972ท่ามกลางความเศร้าโศกของคนทั้งประเทศ ร่างของมันได้รับการสตัฟฟ์เพื่อจัดแสดงในกรอบแก้วซึ่งอยู่ติดกันกับร้านกาแฟที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติของกรุงลอนดอน

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Heini Demmer, Ute Demmer & Erich Tylinek: Tschitschi der Bambusbär. Artia, Prague 1961.
หมวดหมู่:แพนด้ายักษ์ที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สัตว์ที่มีชื่อเสียงจากสวนสัตว์ลอนดอน
ซาเวียร์ ซามูเอล

ซาเวียร์ ซามูเอล (Xavier Samuel) เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย มีผลงานทั้งภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เขาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง September และ Newcastle และเขาารับบทเป็นไรลีย์ ในภาพยนตร์ Eclipse ภาพยนตร์ภาคที่ 3 ของ Twilight
ซามูเอลใรผลงานละครเวทีในเรื่อง Osama the Hero ซึ่งเขาได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากซิดนีย์มอร์นิงเฮอรัลด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงออสเตรเลีย
หมวดหมู่:บุคคลจากแอดิเลด
ชาร์ลี ชีน

คาร์ลอส เออร์วิน เอสเตเวซ (Carlos Irwin Estévez) หรือที่รู้จักกันดีในนามของ ชาร์ลี ชีน (Charlie Sheen) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1965 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง อย่างเช่น รับบทเป็น คริส เทย์เลอร์ ในภาพยนตร์สงครามเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1986 เรื่อง Platoon, บท เจค เคซีย์ ในภาพยนตร์ปี 1986 เรื่อง The Wraith, และบทบัด ฟอกซ์ในภาพยนตร์ปี 1987 เรื่อง  Wall Street เขายังแสดงในในภาพยนตร์ตลกหลายเรื่องอย่างเช่น Major League, Hot Shots! , และ Scary Movie 3 และ 4 ชีนยังแสดงในซิตคอม 2 เรื่อง รับบทเป็นชาร์ลี ครอว์ฟอร์ใน Spin City และบทชาร์ลี ฮาร์เปอร์ใน Two and a Half Men

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสเปน
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ผู้ติดเชื้อเอชไอวี
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางน้ำ

หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่ง
หมวดหมู่:การขนส่งทางน้ำ
หมวดหมู่:วิศวกรรมชลศาสตร์
หมวดหมู่:การประปา

หมวดหมู่:การขนส่งสินค้าเชิงพาณิชย์และการจัดจำหน่าย
หมวดหมู่:การจัดการน้ำ
หมวดหมู่:อุทกวิทยา
หมวดหมู่:วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:วิศวกรรมชลศาสตร์
กางเขนยืน

กางเขนยืน (standing cross) หรือกางเขนสูง (high cross) คือกางเขนที่เป็นสัญลักษณ์ของศาสนาคริสต์ที่ตั้งอยู่โดด ๆ กลางแจ้ง กางเขนยืนทำด้วยหินและมักจะตกแต่งเป็นลวดลายกระหวัดอย่างวิจิตร กางเขนยืนส่วนใหญ่พบในไอร์แลนด์ และ บริเตนใหญ่ระหว่างต้นสมัยกลางหรือบางครั้งก็หลังจากนั้น กางเขนยืนมักจะมีวงแหวนรอบบริเวณจุดตัดที่เป็นลักษณะที่เรียกว่ากางเขนเคลติก

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**
 Harrison, D. & Svensson, K. (2007). Vikingaliv. Fälth & Hässler, Värnamo. ISBN 978-91-27-35725-9 p. 192

**ดูเพิ่ม**
 กางเขน- กางเขนเคลติก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Good site on crosses in Ireland - MegalithicIreland.com-  Celtic Crosses - Symbolisim and History. date=2007-09-18 
หมวดหมู่:ศิลปะเคลต์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไอร์แลนด์
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มิถุนายน 4

* นะโอะโตะ คังได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นคนใหม่ และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น เพียงแต่รอการให้สัตยาบันจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ  (The Australian)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 มิถุนายน 1

* การรถไฟแห่งประเทศไทยเปิดทดสอบการเดินรถ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ หรือ แอร์พอร์ตเรลลิงก์ โดยเป็นการบริการฟรีแก่ประชาชน  (ไทยรัฐ)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 พฤษภาคม 31

* การโจมตีกองเรือกาซา:
** กองทัพอิสราเอลโจมตีกองเรือนานาชาติซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังฉนวนกาซา ทำให้นักเคลื่อนไหวเสียชีวิตอย่างน้อย 10 คน  (Jerusalem Post)  (Ynetnews)  (Brisbane Times)  (BBC)
** มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 50 คน  (Ynetnews)- ประธานาธิบดีเยอรมนี ฮอร์ส โคห์เลอร์ ประกาศลาออกจากตำแหน่ง หลังจากถูกวิพากษ์วิจารณ์กรณีที่กล่าวแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับปฏิบัติการของกองทัพเยอรมันในต่างประเทศ บัณฑิตและนักการเมืองฝ่ายค้านมองว่าเป็นปฏิกิริยาที่รุนแรงเกินไป  (BBC)  (Der Spiegel)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 พฤษภาคม 30

* เลนา เมเยอร์-ลันดรุท นักร้องชาวเยอรมัน นำเพลง "Satellite" ชนะในการแข่งขันการประกวดเพลงยูโรวิชัน ในปี 2010  (ZEIT)
}
ปูเขียว

ปูเขียว, ปูทองโหลง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Scylla serrata) เป็นปูในสกุลปูทะเล มีกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ ก้ามสีเขียวเข้มและมีลายล่างแห่ชัดเจน เมื่อโตเต็มจะมีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลปูทะเล

**ลักษณะ**
ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปูทะเล แตกต่างตรงที่ขอบระหว่างนัยน์ตาปูเขียวมีหนาม 4 อัน สูงยาวแต่ปลายทู่เมื่อเทียบกับปูชนิดอื่น ฐานหนามแคบกว่าปูขาว ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8-9 อัน ปล้องกลางของกล้ามมีหนามแหลมชัดเจนทั้งด้านในและด้านนอก ทั้งขาและก้ามมีสีเขี้ยวเข้มหรือเขียวเหลือบม่วง มีจุดขาวเล็ก ๆ ประปราย และมีลายล่างแห่ชัดเจน ตัวผู้จะมีก้ามขนาดใหญ่แข็งแรงกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด เมื่อโตเต็มจะมีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลปูทะเล มักสับสนกับปูขาวเนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงกัน
ลายร่างแหบนก้ามปูเขียว

**การกระจายพันธุ์**
พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งตอนใต้ของญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิวซีแลนด์ ไปจนถึงออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในโคลนตมตามป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำที่น้ำท่วมถึง กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซากพืช ซากสัตว์ต่าง ๆ  สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์ปูว่ายน้ำ
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนเศรษฐกิจ
นกกระเรียนเล็ก

Grus virgo
นกกระเรียนเล็ก หรือ นกกระเรียนเดมเมอเซลล์ (Demoiselle crane) เป็นนกกระเรียนชนิดหนึ่ง ขยายพันธุ์ในเอเชียกลาง พบเพียงไม่กี่แห่งในประเทศไซปรัสและทางตะวันออกของประเทศตุรกี และถึงแม้จะไกลอย่างทางตอนเหนือและตะวันตกของประเทศปากีสถาน ในฤดูหนาวนกจะอพยพไปทวีปแอฟริกาและเอเชียใต้

**ลักษณะ**
นกกระเรียนเล็กยาว 85–100 ซม.ช่วงปีกกว้าง 155–180 ซม.เล็กกว่านกกระเรียนยุโรปเล็กน้อยแต่ชุดขนคล้ายกัน คอยาว มีสีดำถึงอก มีพู่ที่คอสีขาว
เสียงร้องคล้ายแตร แต่แหลมสูงกว่านกกระเรียนยุโรป มีพฤติกรรมการเต้นรำเช่นเดียวกันกับนกกระเรียนชนิดอื่น ส่วนมากจะเต้นอยู่บนพื้น ไม่ค่อยมีการกระโดด
นกกระเรียนเล็กจัดเป็นนกกระเรียนขนาดเล็กที่สุดในบรรดานกกระเรียนทั้งหมด มีจุดเด่น คือ มีพู่สีขาวที่คอและหลังหัว ตัวผู้มีสีแดงสดใส ตัวเมียมีสีน้ำตาล เป็นนกที่รวมฝูงมากถึง 400 ตัว หรืออาจจะมากกว่านั้น
นกกระเรียนเล็กที่จัดแสดง ณ สวนสัตว์นครราชสีมาในปี พ.ศ.2562

**การอพยพ**
ในการอพยพที่อินเดีย ชาวอินเดียจะชื่นชมการมาถึงของนกกระเรียนเล็ก เช่นเดียวกับชาวญี่ปุ่นกับนกกระเรียนญี่ปุ่น โดยจะมีผู้คนออกมาโปรยเมล็ดพืชให้เป็นอาหาร โดยนกฝูงใหญ่จะกินอาหารรวมกันมากถึง 5,000 กิโลกรัมต่อวัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  BirdLife Species Factsheet date=2009-01-04 -  Demoiselle Crane at Animal Diversity Web-  Demoiselle Crane (Anthropoides virgo) from Cranes of the World (1983) by Paul Johnsgard
ลเก
กระเรียนเล็ก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นกในประเทศอินเดีย
กระเรียนเล็ก
หลอดรังสีแคโทด

องค์ประกอบของหลอดภาพ CRT สี: 1. Three Electron guns (for red, green, and blue phosphor dots) 2. Electron beams 3. Focusing coils 4. Deflection coils 5. Anode connection 6. Mask for separating beams for red, green, and blue part of displayed image 7. Phosphor layer with red, green, and blue zones 8. Close-up of the phosphor-coated inner side of the screen
หลอดรังสีแคโทด (cathode ray tube ชื่อย่อ CRT) เป็นหลอดไฟสุญญากาศที่ประกอบไปด้วย ปืนอิเล็กตรอนซึ่งอาจมีจำนวนมากกว่าหนึ่งอัน และเครื่องฉายฟลูออเรสเซนท์  ลำแสงอิเล็กตรอนจะปล่อยจากโลหะที่ร้อน  แล้วเร่งไปทางด้านที่มีประจุบวกในท่อ โดยหลอดรังสีแคโทดใช้เพื่อสร้างภาพในรูปของแสงที่ปล่อยออกมาจากเครื่องฉายฟลูออเรสเซนท์  โดยภาพที่ถูกสร้างนั้นสามารถแสดง อาทิ คลื่นไฟฟ้า (Oscilloscope), รูปภาพ (โทรทัศน์ หรือหน้าจอคอมพิวเตอร์), และตัวยิงเรดาร์ เป็นต้น
CRT จะใช้ซองแก้วสุญญากาศซึ่งมีขนาดใหญ่, ลึก (เช่น มีความยาวจากผิวหน้าจอภาพด้านหน้าไปยังด้านท้ายของหลอด) ที่ค่อนข้างหนักและค่อนข้างบอบบาง

**ประวัติ**
คิดค้นขึ้นครั้งแรกโดยนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ชื่อ คาร์ล เฟอร์ดินานด์ บราวน์ (Karl Ferdinand Braun) ในปีคริสต์ศักราช 1897 และมีอีกชื่อหนึ่งว่าหลอดบราวน์ (Braun tube)  โดยเขาได้พัฒนาเครื่องมือวัดคลื่นสัญญาณไฟฟ้าหรือ Oscilloscope ขึ้นมาเป็นคนแรก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทคโนโลยีโทรทัศน์
เข็มกลัดตรึง

เข็มกลัดตรึงของเยอรมันจากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ เวียนนา
เข็มกลัดตรึง หรือ เข็มกลัดฟิบิวลา (Fibula แปลว่า “กลัดติด” ) เป็นเข็มกลัดประดับโบราณ (brooch) ภาษาละติน “fibulae” มีความหมายเฉพาะว่าเป็นเข็มกลัดแบบโรมัน แต่ต่อมาความหมายของคำนี้ก็กว้างขึ้นจนครอบคลุมเข็มกลัดจากยุคโบราณทั้งหมด และ จากยุคกลางตอนต้น เข็มกลัดตรึงไม่เหมือนกับเข็มกลัดสมัยใหม่ที่ไม่แต่จะเป็นเครื่องตกแต่งเท่านั้นแต่ยังมีประโยชน์ใช้สอยที่รวมทั้งตรึงเสื้อผ้าให้ติดตัว ที่รวมทั้งเสื้อคลุมปล่อยชาย (cloak) เข็มกลัดฟิบิวลามาแทนที่เข็มกลัดตรงที่คล้ายไม้กลัดที่ใช้ในการเหน็บเสื้อผ้าในยุคหิน และ ยุคสำริด ต่อมาในยุคกลางเข็มกลัดฟิบิวลาก็มาแทนที่ด้วยกระดุม แต่เข็มกลัด (safety-pin) ที่แปลงมาจากเข็มกลัดฟิบิวลาก็ยังใช้สอยกันจนกระทั่งทุกวันนี้

**อ้างอิง**
 Yarwood, Doreen (1986). The Encyclopedia of World Costume. Bonanza Books. ISBN 0-517-61943-1

**ดูเพิ่ม **
 เข็มกลัดประดับ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Beck, Heinrich, et al.  Fibel und Fibeltracht.  (Excerpt from the Reallexikon der Germanischen Altertumskunde.)  Walter de Gruyter, Berlin, 2000.- Binding, Ulrike.  Band 16: Studien zu den figürlichen Fibeln der Frühlatenzeit.  Rudolf Habelt, Bonn, 1993.- Blinkenberg, Chr.  Lindiaka V Fibules grecques et orientales.  Bianco Lunos Bogtrykkeri, Kobenhavn, 1926.- Bohme, Astrid.  Die Fibeln der Kastelle Saalburg und Zugmantel in Saalburg Jahrbuch, XXIX, 1973.- Dudley, Dorothy.  Excavations on Nor'Nour in the Isles of Scilly, 1962-6 in The Archaeological Journal, CXXIV, 1967. (includes the description of over 250 Roman fibulae found at the site)- Fauduet, Isabelle.  Fibules preromaines, romaines, et mérovingiennes du musée du Louvre.  Presses de l'école normale supérieure, Paris, 1999.- Gergova, Diana.  Früh- und ältereisenzeitliche Fibeln in Bulgarien.  C.H. Beck, Munchen, 1987.- Glogovic, Dunja.  Fibeln im kroatischen Küstengebiet.  Franz Steiner Verlag, Stuttgart, 2003.- Hattatt, Richard.  A Visual catalogue of Richard Hattatt's Ancient Brooches.  Oxbow Books, Oxford, 2000.- Jobst, Werner.  Die römischen Fibeln aus Lauriacum.  Wimmer, Linz, 1975.- MacGregor, Arthur.  Ashmolean Museum Oxford: A Summary catalogue of the Continental Archaeological Collections.  BAR 674, Oxford, 1997.- Mills, Nigel.  Celtic and Roman Artefacts.  Buxton Press, Derbyshire, 2000.- Smith, R.A.  British Museum Guide to Early Iron Age Antiquities: 1925.  Anglia Publishing, Ipswich, 1994.- Soupault, Vanessa.  Les éléments métalliques du costume masculin dans les provinces romaines de la mer Noire. IIIe-IVe s. ap. J.-C.  BAR 1167, Archaeopress, Oxford, 2003.
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์และการประดิษฐ์
หมวดหมู่:เครื่องประดับ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายสมัยโรมัน
หมวดหมู่:เครื่องรัดตรึง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกายของยุโรป
หมวดหมู่:โบราณวัตถุ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายสมัยโรมัน

หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายแบ่งตามสัญชาติ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมโรมัน
เข็มกลัดประดับ

เข็มกลัดปีก คริสต์ศตวรรษที่ 2 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน 
เข็มกลัดประดับ (Brooch หรือ broach) หรือในสมัยโบราณเรียกว่า “เข็มกลัดตรึง” หรือ “เข็มกลัดฟิบิวลา” เป็นเครื่องประดับที่ทำด้วยอัญมณีที่ออกแบบเพื่อใช้ติดประดับเสื้อผ้า เข็มกลัดประดับมักจะทำด้วยโลหะที่มักจะเป็นเงิน หรือ ทอง แต่บางครั้งก็ทำด้วยสำริดหรือวัสดุอื่น เข็มกลัดประดับมักจะแตกแต่งด้วยเครื่องเคลือบหรืออัญมณี บางครั้งก็จะใช้สอยในการตกแต่งเท่านั้น หรือบางครั้งก็จะมีประโยชน์ใช้สอยด้วยเช่นใช้ในการตรึงเสื้อผ้าให้ติดตัว หรือ หรือสำหรับเสื้อคลุมปล่อยชาย (cloak) 
เข็มกลัดประดับแรกที่สุดมาจากยุคสำริด แต่เพราะลักษณะของเข็มกลัดประดับมักจะเปลี่ยนแปลงไปตามแฟชันทำให้กลายเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการใช้ระบุยุคสมัยในประวัติศาสตร์

**อ้างอิง**
  Hellenic Ministry of Culture: Katie Demakopoulou, "Bronze Age Jewellry in Greece" date=2006-07-27  

**ดูเพิ่ม**
 เข็มกลัดตรึง 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
เข็มกลัดประดับ
หมวดหมู่:เครื่องรัดตรึง
หมวดหมู่:เครื่องประดับ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
แม่แบบ:วิกิพีเดีย:สารวิกิพีเดีย

วิกิพีเดีย:สารวิกิพีเดีย
ปีที่ - ฉบับที่ -
----- ไม่มีข่าว
บทความคัดสรรและบทความคุณภาพ
 ยังไม่มีบทความ
เกี่ยวกับ·กรุ·ความเห็น
หมวดหมู่:สารวิกิพีเดีย
วิกิพีเดีย:สภากาแฟ/อภิปราย/เสนอลบบทความบุคคลมีชีวิตอยู่ไม่มีอ้างอิง

ในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ ได้เน้นถึงความสำคัญของบทความประเภทชีวประวัติบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นอย่างมาก โดยที่ระบุในเหตุผลการลบของผู้ดูแลระบบได้มีเหตุผลข้อหนึ่งซึ่งระบุไว้ว่า "Nominated for ten days with no sources present in the article" (ไม่มีแหล่งอ้างอิงในบทความชึวประวัติของบุคคลนานเกินกว่า 10 วัน) 
ทางวิกิพีเดียภาษาไทยจึงน่าจะใช้วิธีการนี้บ้าง เพื่อลดบทความบุคคลที่เข้าข่ายไม่มีความสำคัญ หรืออาจมีข้อมูลที่ผิดไปจากความเป็นจริง หรือการว่าร้ายบุคคลอื่นผ่านทางวิกิพีเดียได้ จึงเรียนมาเพื่อพิจารณาครับ (ในนกรณีนี้ไม่คิดว่าจะมีการลบย้อนหลัง เพราะคาดว่าน่าจะมีบทความจำนวนมากที่ไม่มีแหล่งอ้างอิง) --Horus | พูดคุย 10:34, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
ผมคิดว่า นโยบายนี้ยังไม่ควรมี ณ ตอนนี้ ควรแขวนป้ายต้องการอ้างอิง หรือแจ้งลบขาดความสำคัญไปก่อน แล้วพิจารณาเป็นบทความไป พิจารณาเรื่องความสำคัญ แทนการเหวี่ยงแหบทความชีวประวัติบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ ทุกบทความ จะต้องถูกลบ--Sry85 13:40, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
:เห็นด้วยกับคุณSry85--Azoma  
พูดคุย 07:50, 31 พฤษภาคม 2553 (ICT)
:เห็นด้วยกับคุณ Sry85 --Tinuviel | พูดคุย 100px 11:28, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
ผมเห็นว่าบางทีแค่คำว่ามีแหล่งอ้างอิงยังไม่พอ น่าจะต้องดูที่คุณภาพของแหล่งอ้างอิงด้วย เห็นด้วยกับคุณ Sry85ครับว่า ควรพิจารณาทีละบทความดีกว่าจะลบทิ้งทั้งหมด--Saeng Petchchai 13:55, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
บทความที่เขียนได้ดี บุคคลดังจริง แต่ขาดแหล่งอ้างอิงจะโดนผลกระทบไปด้วย ผมไม่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้ครับ การกำหนดนโยบายใหม่จะส่งผลถึงบทความที่มีอยู่ด้วย ไม่ใช่กฎหมายที่ไม่มีผลย้อนหลัง มิฉะนั้นจะมีคนติติงเอาได้ เราสามารถถือเอาWPอังกฤษเป็นตัวอย่างได้ แต่ไม่จำเป็นต้องทำตามทุกอย่างก็ได้ เพราะWPอังกฤษก็เป็นโครงการลูกจาก Meta เช่นเดียวกับWPไทย WPอังกฤษไม่ใช่โครงการแม่ของWPไทย --octahedron80 14:44, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
:เห็นเขาทำอะไรดีผมก็นำมาเสนอ มิได้คิดจะรั้งท้ายเขาอยู่ตลอดเวลา นอกจากนี้ ทางนั้นเองเขาก็บอกว่า unsourced biographies of living people created after 18 March 2010 can be proposed for deletion using a new "sticky prod" process (:en:Special:NewPages) จึงพิสูจน์ได้ว่าทางเขาเองก็มอได้ถึงขนาด "บังคับใช้ย้อนหลัง" แต่อย่างใด
:สำหรับคุณภาพของแหล่งอ้างอิง/บทความ หรือประเด็นเรื่องความสำคัญของบทความ อันนั้นน่าจะถือว่าเป็น "ตะแกรงรอบสอง" ที่รอดจาก "ตะแกรงรอบแรก" มากกว่า ซึ่ง "ตะแกรงรอบแรก" ที่ผมพูดถึง ก็คือแนวคิดที่ผมกำลังเสนออยู่นี่แหละครับ --Horus | พูดคุย 20:06, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
วิกิพีเดีย:สภากาแฟ/อภิปราย/เสนอจัดตั้งกลุ่มคนดูแลดำเนินการตามผลการอภิปราย

ตามที่ผมได้เสนอให้เพิ่มกลไกของหัวข้ออภิปรายส่วนกลาง ผมได้เสนอว่าควรให้มีการจัดตั้งกลุ่มคนขึ้นมาดูแลการดำเนินการตามผลการอภิปราย รวมทั้ง
# ให้ความรู้แก่ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามนโยบาย (เช่น บทความใหม่ไม่ติดป้าย รอการตรวจสอบ อีก)
# หากไม่มีการดำเนินการอะไร ควรร่างนโยบายและ/หรือแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง เพื่อใช้ในอ้างอิงประกอบการตรวจแก้ไขในอนาคต
# คอยดูแลผลการอภิปราย เพราะมีผลการอภิปรายจำนวนมากที่ถูกหลงลืม (เสียเวลาคุยไปทำไมเนี่ย) ยกตัวอย่างเช่น วิกิพีเดีย:ศาลาชุมชน/อภิปราย/ชื่อบทความกษัตริย์ ซึ่งเมื่อมีผลการอภิปรายออกมาแล้ว แต่ยังไม่มีการดำเนินการใด ๆ จากผู้ที่ "เห็นด้วย" ให้มีการเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย 
ผมคิดว่าแนวคิดนี้หากผ่านคงจะสร้างประโยชน์ไม่มากก็น้อย และผมหวังว่าจะมีผู้มาเข้าร่วมโครงการและช่วยเหลือเกื้อกูลกัน มากกว่าให้ผมลากแถไปคนเดียว (แล้วโดนข้อหาเผด็จการ) จึงเรียนมาเพื่อพิจารณาครับ --Horus | พูดคุย 10:54, 30 พฤษภาคม 2553 (ICT)
ผมว่าไม่น่าจะได้ผลหรอกครับ เพราะว่าเรื่องแบบนี้ ถ้าคนเขาตั้งใจที่จะทำ ตั้งใจที่จะตาม เดี๋ยวเขาก็ทำเอง ดังนั้นถึงตั้งกลุ่มมา แต่ถ้าคนที่มาสมัครไม่ตั้งใจจะทำ ก็เท่านั้น แต่ถ้าคนเขาตั้งใจจะทำ ไม่ต้องเป็นสมาชิก เขาก็ทำเองแหละครับ --ไอ้ขี้เมา (หว่อบู้ต่ง-จงเหวิน) : ผู้ดูแลหน้าตาดีแห่งไร้สาระนุกรม : ก๊งเหล้ากันได้ 00:46, 4 มิถุนายน 2553 (ICT)
:ปัญหา คือ ไม่มีใครสมัครใจเลยนี่แหละครับ แม้กระทั่งคนที่โหวตให้มีการเปลี่ยนแปลง ก็ไม่ยอมทำตามความคิดของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่ตัวเองมีเสียงสนับสนุนคอยหนุนหลังอยู่ (แปลกแต่จริง) เพราะฉะนั้นถ้าไม่มีกลุ่มคนดูแล เกรงว่าผลการอภิปรายในอนาคตจะเป็นหมัน เพราะไม่มีหน่วยงานคอยสอดส่องว่าผลการอภิปรายใหม่ ๆ มีคนทำตามหรือเปล่า ก็น่ากลัวว่าทุกคนจะลืมกันไปหมด หรือถ้าพี่มีแนวคิดใหม่ ๆ ที่น่าจะช่วยแก้ปัญหานี้ได้ก็ขอความกรุณาด้วยครับ --Horus | พูดคุย 21:22, 4 มิถุนายน 2553 (ICT)
:: บอกตามตรงว่าไม่มีครับ เพราะว่า บนวิกิพีเดียนี้ ทุกคนมาด้วยจิตอาสา และจะทำเฉพาะสิ่งที่อยากทำ ไม่มีจิตสำนึกและเป้าหมายที่เป็นไปในทางเดียวกันครับ ซึ่งแรงจูงใจให้ทำนั้น มีหลายต่อหลายอย่าง และหนึ่งในนั้นก็คือการรวมกลุ่มกันของผู้ใช้วิกิพีเดียด้วยครับ แต่น่าเสียดายที่ความพยายามที่จะให้เกิดการรวมกลุ่มกันซึ่งริเริ่มโดยผู้ใช้:Manopนั้น ไม่ว่าจะผ่านIRC หรือ วิกิไทยฟอรั่ม ล้วนแต่ไม่สามารถทำให้เกิดการรวมกลุ่มกันทำงานได้เลย ซึ่งตรงนี้ผมมองว่า อาจจะเพราะว่า พื้นฐานของคนที่มาเขียนวิกิพีเดียนั้น มาในแบบ ต่างคนต่างทำ จนทำให้รวมกันไม่ติดหรือเปล่า และถ้าเป็นเช่นนั้น ก็ยากที่จะทำให้โครงการนี้เกิดขึ้นครับ --ไอ้ขี้เมา (หว่อบู้ต่ง-จงเหวิน) : ผู้ดูแลหน้าตาดีแห่งไร้สาระนุกรม : ก๊งเหล้ากันได้ 19:33, 5 มิถุนายน 2553 (ICT)
::: ครับผม --Horus | พูดคุย 19:54, 6 มิถุนายน 2553 (ICT)
ซัลซา

ซัลซา (Salsa) มีรากศัพท์มาจากภาษาสเปน ออกเสียงแบบภาษาสเปนว่า ˈsalsa และออกเสียงแบบภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันว่า sɑːlsə สามารถหมายถึง- ซัลซา (ซอส)  ซอสปรุงรส ใช้ในอาหารเม็กซิโก สเปน อิตาลี ลาตินอเมริกา  มีส่วนผสมของซอสมะเขือเทศและเครื่องเทศ- ซัลซา (แนวดนตรี) ดนตรีที่มีจังหวะแบบคิวบา มีถิ่นกำเนิดจากประเทศคิวบาในช่วงทศวรรษ 1960-1970- ซัลซา (การเต้นรำ) รูปแบบการเต้นรำ มีถิ่นกำเนิดจากประเทศคิวบา
แผงประดับหน้าอก

แผงประดับหน้าอก (Stomacher) เป็นแผ่นสามเหลี่ยมที่ใช้ปิดด้านหน้าของเครื่องแต่งกายสตรีหรือเสื้อรัดรูป แผงประดับหน้าอกอาจจะทำด้วยกระดูกที่เป็นส่วนหนึ่งเครื่องรัดลำตัว (corset) หรืออาจจะใช้ปิดด้านหน้าของเครื่องรัดลำตัว  แผงประดับหน้าอกเป็นเพียงเครื่องประดับที่ใช้เย็บติดกับเสื้อหรือกลัดให้อยู่กับที่ หรือยึดกับตัวเสื้อด้วยลูกไม้ของเสื้อตัวใน หรืออาจจะเป็นชิ้นหรือชุดเครื่องประดับที่ทำด้วยอัญมณี เพื่อตกแต่งเสื้อผ้าท่อนบน

**ประวัติ**
ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ทั้งชายและหญิงสวมแผงประดับหน้าอกที่มักจะเรียกว่า  “placard” หรือ “placket” กับเสื้อที่เปิดด้านหน้า
ต่อมาการใช้นิยมกันเป็นพักๆ ตลอดเวลาระหว่าง คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ตามทรงและการตกแต่งที่ต่างกันไปทั้งในยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือ
ตั้งแต่ราวค.ศ. 1740 เสื้อผ้าหรือเสื้อรัดรูปก็มักสวมอย่างเผยแผงประดับหน้าอกที่ปิดหน้าร่างกายท่อนบนตั้งแต่คอจนมาถึงเอว หรือบางครั้งก็อาจจะเลยต่ำกว่าเอวลงมา ลูกไม้ของเสื้อรัดรูปก็จะสานกลับไปกลับมาเพื่อรัดแผงประดับหน้าอกไว้ให้อยู่กับที่ และในที่สุดลูกไม้สานก็วิวัฒนาการมาเป็นริบบินตกแต่งหน้าแผง
แผงประดับหน้าอกมักจะเป็นงานปัก หรือตรึงด้วยไข่มุกและอัญมณีมีค่าต่างๆ แผงอาจจะทำด้วยผ้าชิ้นเดียวกับที่ใช้ทำตัวเสื้อ หรือ อาจจะเป็นผ้าที่มีสีตัดกับตัวเสื้อ ขึ้นอยู่กับสมัย แผงอาจจะมาหยุดลงที่เอว หรือต่ำกว่า เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็อาจจะยาวถึง 10 นิ้วต่ำจากเอว ซึ่งทำให้ผู้สวมนั่งไม่ลง
ความลึกของคอเสื้อก็อาจจะใช้เป็นเครื่องจำกัดความยาวของแผงประดับหน้าอก ซึ่งมีอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสที่ทางราชสำนักนิยมสวมแผงประดับหน้าอกต่ำกว่าหน้าอกที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอาง ที่อยู่ภายใต้ผ้าลินนินใสที่เป็นระบายที่เรียกว่า “Fichu” แต่ความนิยมอันนี้ก็มีได้มีผู้ทำตาม 

**ระเบียงภาพ**
ไฟล์:Anthonis van Dyck 021.jpg|แผงประดับราวคริสต์ทศวรรษ 1630
ไฟล์:Alexander Roslin 031.jpg|เสื้อเปิดด้านหน้าที่เผยให้เห็นแผงประดับ
ไฟล์:Elizabeth I (Armada Portrait).jpg|แผงประดับด้วยริบบินและไข่มุกที่ยาวเลยบั้นพระองค์ลงมามาก
ไฟล์:Adel im Wandel354.jpg|แผงประดับด้วยริบบินของคอเสื้อที่ค่อนข้างลึก
ไฟล์:Boucher Marquise de Pompadour 1756.jpg|แผงประดับของมาดามปอมปาดัวร์

**อ้างอิง**
 Embroidered stomacher date=2010-06-01 
*Arnold, Janet:  Queen Elizabeth's Wardrobe Unlock'd, W S Maney and Son Ltd, Leeds 1988. ISBN 0-901286-20-6
*Arnold, Janet: Patterns of Fashion: the cut and construction of clothes for men and women 1560-1620, Macmillan 1985. Revised edition 1986. (ISBN 0-89676-083-9)
*Ashelford, Jane: The Art of Dress: Clothing and Society 1500-1914, Abrams, 1996. ISBN 0-8109-6317-5 
*Baumgarten, Linda: What Clothes Reveal: The Language of Clothing in Colonial and Federal America, Yale University Press, 2002.  ISBN 0-300-09580-5
*Cunnington, C.Willett and Phillis Emily Cunnington: Handbook of English Costume in the Eighteenth Century. London: Faber, 1972.  
*Payne, Blanche: History of Costume from the Ancient Egyptians to the Twentieth Century, Harper & Row, 1965. No ISBN for this edition; ASIN B0006BMNFS
*Ribeiro, Aileen: Dress in Eighteenth Century Europe 1715-1789, Yale University Press, 2002, ISBN 0-300-09151-6

**ดูเพิ่ม **
 เครื่องแต่งกาย 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกายของยุโรป
เวกบอร์ด

เวกบอร์ด
เวกบอร์ด (wakeboarding) เป็นกีฬาบนผิวน้ำที่โต้บนผิวน้ำโดยใช้อุปกรณ์เวกบอร์ด กีฬานี้พัฒนามาจากการเล่นสกีบนผิวน้ำ การเล่นสโนว์บอร์ด และเทคนิคการโต้คลื่น โดยจะมีเรือลากเคเบิลเวกบอร์ด โดยทั่วไปลากด้วยความเร็ว 18-24 ไมล์/ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับสภาพน้ำ ขนาดเรือ น้ำหนักผู้เล่น และความถนัดในการขับขี่ของผู้ขับ 
หมวดหมู่:กีฬาทางน้ำ
ตอกา

ตอกา (toga) เป็นเครื่องแต่งกายที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของโรมันโบราณ ที่เป็นผืนผ้าที่มีความยาวราว 20 ฟุต หรือ 6 เมตรที่ใช้พันรอบตัวและมักจะพันทับทิวนิก ตอกาตามปกติแล้วจะทำด้วยขนแกะ และทิวนิกชั้นในจะเป็นลินิน หลังจากศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช ตอกาก็จะใช้เฉพาะบุรุษ และโดยผู้ที่เป็นพลเมืองโรมันเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตให้สวมได้ หลังจากนั้นแล้วสตรีก็จะแต่งตัวด้วยสตอลา

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สตอลา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  How to make a toga - a step by step guide-  Lots of Toga Costume Ideas-  How to make a toga-  Make a Toga out of a Bedsheet-  Clothing for Men in Ancient Rome date=2008-02-20 -  William Smith's A Dictionary of Greek and Roman Antiquities on the toga-  How to make a toga by Ron Turner
หมวดหมู่:เสื้อคลุม
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายสมัยโรมัน
โปโลน้ำ

โปโลน้ำ (Water polo) เป็นกีฬาทางน้ำประเภททีม ทีมหนึ่งประกอบด้วยผู้เล่น 6 คน และผู้รักษาประตูอีก 1 คน ผู้แข่งขันต้องพยายามทำคะแนนจากฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุด การเล่นจะมีองค์ประกอบทั้งการว่ายน้ำ ผู้เล่นจะโยนลูกบอลเข้าไปทำประตูในฝ่ายตรงกันข้าม กีฬาโปโลน้ำจะมีความคล้ายคลึงกับกีฬาแฮนด์บอลเป็นอย่างมาก
โดยตำแหน่งของผู้เล่นทั้ง 6 คนเแบ่งดังนี้- กองหน้า
*# สเตย์ (ตัวที่อยู่ตรงกลาง)
*# ปีกซ้าย
*# ปีกขวา- กองหลัง
*# เซนเตอร์
*# แบกซ้าย
*# แบกขวา
หมวดหมู่:กีฬาทางน้ำ
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน

หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศสกอตแลนด์
สตอลา

สตอลา (stola)  เป็นเครื่องแต่งกายของสตรีโรมันโบราณที่คู่กับตอกาที่สวมโดยบุรุษ เดิมสตรีก็สวมตอกา แต่เมื่อมาถึงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช ตอกาก็สวมโดยบุรุษเท่านั้น และสตรีหันไปแต่งตัวด้วยสตอลา ในช่วงนี้ถือกันว่าการสวมตอกาเป็นสิ่งที่น่าละอายสำหรับสตรี เพราะการสวมใส่เครื่องแต่งกายบุรุษถูกนำไปเกี่ยวข้องกับการเป็นโสเภณีหรือการมีชู้
สตอลาเป็นเสื้อจับกลีบที่ยาวที่ใช้สวมทับทิวนิก บางครั้งก็อาจจะคาดรัดให้อยู่กับตัวด้วยสาย และแขนก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของสตอลาเอง หรือเป็นส่วนหนึ่งของทูนิคชั้นในก็ได้ สตอลามักจะคาดรอบเอวด้วยริบบิน และมักจะสวมร่วมกับผ้าที่มีลักษณะคล้ายผ้าคลุมไหล่ยาวที่เรียกว่า "ปัลลา" สตอลาใช้กันมาจนถึงไบแซนไทน์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ตอกา 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Stola (article in Smith's Dictionary of Greek and Roman Antiquities)- How to make a stola date=2008-06-04 
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายสมัยไบแซนไทน์
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายสมัยโรมัน
หมวดหมู่:เสื้อคลุม
มีเดียวิกิ:Newpages-summary

หน้าที่เก่ากว่าหนึ่งเดือนไม่แสดงในนี้ สำหรับปูมหน้าที่ได้รับการตรวจสอบเร็ว ๆ นี้ ดูที่ พิเศษ:ปูม/การตรวจสอบ
สร้อยเข็มขัด

สร้อยเข็มขัด (Chatelaine) เป็นสร้อยที่ห้อยจากเข็มขัดหรือเข็มกลัดที่สวมไว้ที่เอว ที่มีโซ่ห้อยลงมาหลายเส้น แต่ละเส้นก็จะแขวนอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในบ้านที่รวมทั้งตระไกร, นาฬิกา, กุญแจ และ ตราประจำบ้าน และ อื่น ๆ 
สร้อยเข็มขัดมักจะสวมโดยผู้ดูแลบ้านในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สตรีแองโกล-แซ็กซอนที่ทราบได้จากหลักฐานการฝัง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
สร้อยเข็มขัด
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกายของยุโรป
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:เครื่องประดับ