Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (Faculty of Public Health, Ramkhamhaeng University) เป็นคณะที่ดำเนินการสอนรายวิชาด้านสาธารณสุขศาสตร์ของมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเป็นคณะที่จัดตั้งเป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยรามคำแหง  โดยเริ่มเปิดสอน ระดับปริญญาตรี 1 หลักสูตร และ ระดับปริญญาโท 1 หลักสูตร

**ประวัติ**
ตามพันธกิจของแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2555 - 2559)
ข้อที่ (1) การพัฒนาคนและสังคมไทยสู่สังคมคุณภาพมุ่งสร้างภูมิคุ้มกันตั้งแต่ระดับปัจเจก ครอบครัวและชุมชนสู่สังคมที่มีคุณภาพ สามารถจัดการความเสี่ยงและปรับตัวเข้ากัยการเปลี่ยนแปลง 
รวมทั้งมีส่วนร่วมในการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองของประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ และ
ข้อที่ (2) การพัฒนาคนสู่สังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิต ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคุณภาพคนไทยทุกช่วงวัยให้มีภูมิคุ้มกันต่อการเปลี่ยนแปลง มีความพร้อมทั้งด้านร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง 
มีสติปัญญาที่รอบรู้และมีจิตใจที่สำนึกในคุณธรรม จริยธรรม มีความเพียร มีโอกาสและสามารถเรียนรู้ตลอดชีวิต ควบคู่กับการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมในสังคมและสถาบันทางสังคมและสถาบันสังคมให้เข้มแข็งและเอื้อต่อการพัฒนาคนนั้น
ทางมหาวิทยาลัยได้ตระหนักถึงความสำคัญดังกล่าว และเห็นว่ายังขาดแคลนสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตและด้านสาธารณสุขโดยตรงจึงได้มีการพัฒนาหลักสูตรทางด้านสาธารณสุขศาสตร์โดยคำนึงถึงสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงการยกระดับคุณภาพชีวิตสู่ความยั่งยืน และความต้องการในการพัฒนาด้านสาธารณสุขเพื่อตอบสนองความต้องการของสังคม 
อาศัยมาตรา 18(4)แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2541 ประกอบมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติการบริหารส่วนงานภายในของสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2550 ประกาศคณะกรรมการอุดมศึกษา เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้งส่วนงานภายในของสถาบันการศึกษา พ.ศ. 2551 และมติสภามหาวิทยาลัยรามคำแหงในการประชุมครั้งที่ 8/2551 วาระที่ 47 เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2551 
มีมติให้จัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์เป็นส่วนงานภายในของมหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน 2551 เป็นต้นไป
ดังนั้นคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงได้กำหนดวันที่ 30 มิถุนายน ของทุกปีเป็นวันก่อตั้งคณะ ปัจจุบันคณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ย้ายมาที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง หัวหมาก ตามที่สภามหาวิทยาลัย ในการประชุม ครั้งที่ 2/2563 วาระที่ 4.16 เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563   

**รายนามคณบดีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน**

**= 1  รศ.ดร.สุรเดช สำราญจิตต์                         ปี 2557- 2560 =**

**= 2.อาจารย์ ว่าที่ ร.ต. ดร.สมชัย  อวเกียรติ        ปี 2561-21 พฤศจิกายน 2562 =**

**3. รศ.ดร.สุรเดช สำราญจิตต์              22 พฤศจิกายน 2562-21 พฤศจิกายน 2566**

**4. อาจารย์ ดร.สาโรจน์ นาคจู             2 กุมภาพันธ์ 2567 - ปัจจุบัน**

**หลักสูตร**
ปัจจุบัน คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยรามคำแหง- มหาวิทยาลัยรามคำแหง จ.สุโขทัย http://www.publichealth.ru.ac.th/

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรามคำแหง
รามคำแหง
เปทรูชกา

สตราวินสกี และนิจินสกี ผู้รับบทเปทรูชกา
เปทรูชกา (Pétrouchka; Петрушка)  เป็นบัลเลต์ประกอบดนตรีโดยอิกอร์ สตราวินสกี คีตกวีชาวรัสเซีย แต่งขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1910-1911 ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Théâtre du Chatelet ปารีส เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1911 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ  ตัวละครเปทรูชกา ตุ๊กตาฟางรับบทโดยวาสลาฟ นิจินสกี  ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 สตราวินสกีได้ปรับปรุงสกอร์ดนตรีใหม่ เพื่อให้สามารถบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราวงเล็กลง
เปทรูชกา เป็นชื่อตัวละครในนิทานพื้นบ้านรัสเซีย เป็นตุ๊กตาที่ทำด้วยมัดฟางและถุงผ้าบรรจุขี้เลื่อย เรื่องราวในบัลเลต์เกิดขึ้นในงานเทศกาลรื่นเริง Maslenitsa ช่วงต้นเดือนมีนาคม ที่จัตุรัสใจกลางกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เปทรูชกาถูกเวทมนตร์จากการเป่าขลุ่ยของนักดนตรีเร่ กลายเป็นหุ่นที่มีชีวิตจิตใจ มีอารมณ์ความรู้สึก
ในปี ค.ศ. 1921 สตราวินสกีได้เรียบเรียงดนตรีขึ้นใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน ให้กับอาร์เทอร์ รูบินสไตน์ เพื่อนสนิทของเขา ใช้ชื่อว่า Trois mouvements de Petrouchka (Three Movements from Petrushka)  สตราวินสกีกล่าวว่า ตัวเขาเองไม่สามารถเล่นเพลงที่เรียงเรียงใหม่นี้ได้ด้วยตัวเอง เพราะไม่สามารถเล่นด้วยมือซ้ายได้ชำนาญ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Recordings of Stravinsky's Three Movements of Petrushka -piano version- by Alberto Cobo
หมวดหมู่:บัลเลต์โดยอิกอร์ สตราวินสกี
หมวดหมู่:ผลงานของ อิกอร์ สตราวินสกี
ซิมโฟนีหมายเลข 9 (เบทโฮเฟิน)

ซิมโฟนีหมายเลข 9 ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (9. Sinfonie in d-Moll) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ คอรัลซิมโฟนี (Choral Symphony) เป็นผลงานซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายที่เบทโฮเฟินแต่งได้เสร็จสิ้นสมบูรณ์ เริ่มแต่งเมื่อราว ค.ศ. 1818 แล้วเสร็จออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 ที่เวียนนา ในแค็ตตาล็อกผลงานของเบทโฮเฟินระบุหมายเลขโอปุส 125 (Opus 125) ถูกใช้เป็นเพลงประจำสหภาพยุโรปมาตั้งแต่ ค.ศ. 1993 และสภายุโรป ตั้งแต่ ค.ศ. 1972
คอรัลซิมโฟนีเป็นผลงานที่ใช้เสียงร้องเป็นส่วนหนึ่งของดนตรี โดยในมูฟเมนต์ที่ 4 ใช้เสียงนักร้องโซโล 4 คน ประกอบกับการร้องประสานเสียง คำร้องที่ใช้นำมาจากโคลงภาษาเยอรมัน Ode an die Freude ("Ode to Joy") ของฟรีดริช ชิลเลอร์
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่ - I. Allegro ma non troppo, un poco maestoso- II. Scherzo: Molto vivace - Presto- III. Adagio molto e cantabile - Andante Moderato - Tempo Primo - Andante Moderato - Adagio - Lo Stesso Tempo- IV. Presto; Allegro molto assai (Alla marcia); Andante maestoso; Allegro energico, sempre ben marcato

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  cname=9th symphony (PDF) 
หมวดหมู่:ซิมโฟนี
หมวดหมู่:ผลงานของ ลูทวิช ฟัน เบโทเฟิน
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลกจากประเทศเยอรมนี
รัฐฮิวกรังจีดูซูว

ฮิวกรังจีดูซูว (Rio Grande do Sul) เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ใต้สุดของประเทศ ติดกับรัฐซังตากาตารีนาทางทิศเหนือ และติดกับประเทศอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก และติดกับประเทศอุรุกวัยทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐฮิวกรังจีดูซูวมีพื้นที่ 281,748 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือเมืองโปร์ตูอาแลกรี (Porto Alegre)
รัฐฮิวกรังจีดูซูวมีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ เป็นอันดับ 5 ของประเทศ

**อ้างอิง**
ฮิวกรังจีดูซูว
หมวดหมู่:นายกองค์การนักศึกษาในประเทศไทย

อดีตนายกองค์การนักศึกษา นายกองค์การนิสิต นายกสโมสรนักศึกษา นายกสโมสรนิสิตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:กิจกรรมมหาวิทยาลัย
คาร์ซิเมียร์ โตลาคอฟ

คาร์ซิเมียร์ โตลาคอฟ (Krasimir Tcholakov) นักมวยสากลชาวบัลแกเรีย เกิดเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่เมืองบูร์กาส ประเทศบัลแกเรีย สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 11

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์บัลแกเรียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2536)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBF เมื่อ 22 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ที่ กทม.

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-04-05  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวบัลแกเรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากบูร์กาส
นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ

นางาซูเนะ โนะ ฮิโกะ (nagasune no hiko) หรือชื่อเรียกเต็ม ๆ คือ โทมิโนะ นางาซูเนะ ฮิโกะ โนะ มิโกโตะ เป็นบุคคลที่ปรากฏอยู่ในโคจิกิ กล่าวคือ ในอดีตอามาเทรุคุนิเทรุฮิโกะอาเมโนะอาคาริคุชิทามะ นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้มีศักดิ์เป็นหลานของอะมะเตะระซุโอคามิที่เสด็จลงมาจากสวนสวรรค์ทาคามาฮาระแห่งอาณาจักรอามาสึพร้อม ๆ กับเทพรับใช้ 32 คน โดยลงเรืออามาโนะอิวะฟุเานะเสด็จมายังเนินผาอิคารุกะมิเนะที่อยู่เหนือแม่น้ำของคาวาจิโนะคุนิ จากนั้นไปยังโทมิในยามาโตะโนะคินิ (เมืองโทมิโอะ ทางตะวันออกของเขาอิโคมะในจังหวัดนะระในปัจจุบัน) และได้รับโทมิยะฮิเมะน้องสาวของนะงะซุเนะฮิโกะ ผู้ครองดินแดนนั้นเป็นภรรยา และมีบุตรด้วยกันนามว่า อุมะชิมะจิ โนะ มิโกะโตะ และพำนักอยู่ที่เขาชิรานิวายามะในโทมิ
หลังจากนั้น โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ เทพผู้น้องของ นิกิฮายาฮิ โนะ มิโกโตะ นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า คามูยามาโตะ อิวาเรฮิโกะ โนะ มิโกโตะ (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของโฮโนะนินิกิ โนะ มิโกโตะ พร้อมกับ อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ
นะงะซุเนะฮิโกะออกรบโดยที่เชื่อมั่นว่า นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ น้องเขยของตนคือเลือดเนื้อเชื้อไขที่แท้จริงของอะมะเตะระซุ ในการต่อสู้ครั้งนั้นเองที่ อิสึเนะ โนะ มิโกะโตะ พี่ชายของ อิวะเระฮิโกะ ถูกลูกธนูปักเข้าที่มือ ซึ่งบาดแผลนี้เป็นต้นเหตุให้เสียชีวิตที่ชิซุยโนโตะในแคว้นคิอิ อิวะเระฮิโกะได้นำทัพอ้อมไปทางตะวันออกตามที่อิสึเนะได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ว่า "บุตรแห่งเทพสุริยันครั้นจะสู้รบโดยหันหน้าเข้าหาดวงตะวันเห็นจะไม่ดี จงถอยทัพแล้วสู้โดยหันหลังให้ตะวันเถิด" ระหว่างทางได้ปราบโอคุมะโฮโนคะแห่งคุมะโนะ, เออุคาชิแห่งอุดะ และเมื่อเข้าสู่ยามาโตะก็ปราบเอชิคิ, สึจิงุโมะและยาโซทาเครุ จนกระทั่งเผชิญหน้ากับกองทัพของนะงะซุเนะฮิโกะอีกครั้งโดยหันหลังให้ดวงอาทิตย์

**อ้างอิง**
 ASHIRAI-YASHIKI NO JUNINTACHI © 2005 by Tokuichi Minagi/Wani Book Co.
หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
ภาษาฮารอย

ภาษาฮารอย มีผู้พูดทั้งหมด 35,000 คน (พ.ศ. 2541) ในภาคใต้ของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยจามเหนือและตะวันออก เขียนด้วยอักษรละติน

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาจาม
ฮารอย
เชสซี

เชสซี (Chessie) เป็นชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตลึกลับชนิดหนึ่ง โดยเชื่อว่าเป็นสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่ในอ่าวเชสปิก ในรัฐแมริแลนด์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
โดยรายงานแรกที่ระบุถึงการพบเห็นเชสซี เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1943 เมื่อชาวประมงท้องถิ่นสองราย อ้างว่าพบเห็นอะไรบางอย่างอยู่ห่างจากเรือของพวกเขาราว 75 หลา (69 เมตร) ไปทางขวา เจ้าสิ่งนั่นมันลอยอยู่ในน้ำ มีสีดำ และมีส่วนหัวขนาดใหญ่เหมือนลูกฟุตบอล มีลักษณะเหมือนม้า มีความยาวทั้งหมดราว 12 ฟุต (2.3 เมตร) และดูเหมือนมันจะหมุนหัวและตัวไปมาหลายรอบ
จากนั้นในปี ค.ศ. 1982 มีหนุ่มสาวคู่หนึ่งสามารถถ่ายภาพเคลื่อนไหวไว้ได้ด้วยกล้องวิดีโอด้วยความบังเอิญ ใกล้กับเกาะเคนท์ สิ่งที่เห็นได้จากในภาพนั้น คือ อะไรบางอย่างมีสีน้ำตาลเคลื่อนไหวข้างเรือเหมือนงูทะเล
โดยรายงานส่วนใหญ่นั้น มักจะระบุตรงกันว่า สัตว์ประหลาดตัวนี้มีรูปร่างเหมือนงู ความยาวแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่ 25-40 ฟุต (12 เมตร)  โดยว่ายน้ำโดยใช้ร่างกายที่เป็นเส้นโค้งเคลื่อนที่ผ่านไป  มีการพบเห็นอีกสองครั้งในกลางปี ค.ศ. 1977 และ ค.ศ. 1980 แต่ถึงแม้ว่าจะมีพยานผู้พบเห็นและมีภาพเคลื่อนไหวบันทึกได้ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่มีน้ำหนักเพียงพอที่จะยืนยันได้ถึงการมีอยู่จริงของมัน
ซึ่งสัตว์ชนิดนี้ ได้ถูกเรียกขานว่า "เชสซี" ให้คล้ายกับ "เนสซี" หรือสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ ที่พบในทะเลสาบล็อกเนสส์ ประเทศสก็อตแลนด์
ซึ่งอ่าวเชสปิกนี้ ถือเป็นอ่าวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีอาณาบริเวณกว้างกว่า 4,479 ตารางไมล์ (11,600 ตารางกิโลเมตร) และจุดที่ลึกที่สุดประมาณ 175 ฟุต (53 เมตร) 
ในปี ค.ศ. 1980 มีการอธิบายไว้ว่า อาจเป็นตัวมานาที จากฟลอริดา ซึ่งก็นับว่าประหลาด เพราะอ่าวเชสปิกอยู่ไกลจากฟลอริดามาก ทั้งนี้เพราะมีมานาทีเพศผู้ตัวหนึ่ง ที่ชื่อ "เชสซี" ถูกช่วยจากน้ำเย็นในอ่าวเชสปิกกลับไปยังฟลอริดา ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1994 แต่รายงานการพบเชสซีที่เป็นสัตว์ประหลาดนั้น การว่ายน้ำไม่เหมือนกับตัวมานาทีเลย
มีคำอธิบายอื่นอีก เช่น เชื่อว่า เป็นปลาไหลกลายพันธุ์ หรือ นากแม่น้ำขนาดใหญ่ หรือ แม้แต่จะเป็นบาซิโลซอรัส วาฬขนาดใหญ่ในทะเลยุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่เคยอาศัยอยู่ในบริเวณรัฐแมริแลนด์ในปัจจุบัน หรือ แม้แต่จะเป็นงูอนาคอนดา จากทวีปอเมริกาใต้ ที่อพยพมาพร้อมกับเรือสำเภาในช่วงศตวรรษที่ 18 และ 19 ด้วย

**ดูเพิ่ม**
เนสซี
*แคดโบโรซอรัส

**อ้างอิง**
 ข้อมูลของเชสซี (ภาษาอังกฤษ)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 วิดีโอคลิปของเชสซี
หมวดหมู่:สัตว์ประหลาดทะเลสาบ
ซิมโฟนีหมายเลข 3 (เบทโฮเฟิน)

หน้าปก Eroica Symphony มีร่องรอยจากการที่เบทโฮเฟินขูดชื่อนโปเลียนออกไป
ซิมโฟนีหมายเลข 3 ในบันไดเสียง อี แฟลต เมเจอร์ (Symphony No. 3 in E flat major) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ อีรอยกา ซิมโฟนี (Eroica Symphony; Eroica มาจากภาษาอิตาลี หมายถึง "heroic", วีรบุรุษ) เป็นผลงานซิมโฟนีของเบทโฮเฟินที่บางครั้งถูกอ้างถึงว่าเป็นจุดสิ้นสุดของดนตรียุคคลาสสิก และเป็นจุดเริ่มต้นของดนตรียุคโรแมนติก 
เบทโฮเฟินเริ่มแต่งซิมโฟนีบทนี้ด้วยความเลื่อมใสในตัวนโปเลียน โบนาปาร์ต (1769-1821) ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เดิมเมื่อเริ่มแต่ง เขาอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับนโปเลียน พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า Bonaparte เริ่มตั้งแต่ช่วงปลายปี ค.ศ. 1803 แล้วเสร็จเมื่อต้นปี ค.ศ. 1804 
ต่อมาเมื่อนโปเลียนสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เบทโฮเฟินผิดหวังในความมักใหญ่ใฝ่สูงของนโปเลียน ถึงกับใช้มีดกรีดกระดาษโน้ตเพลงต้นฉบับเพื่อขูดชื่อโบนาปาร์ตออก จนทำให้ต้นฉบับเป็นรอยฉีกขาด  เบทโฮเฟินได้เปลี่ยนชื่อซิมโฟนีบทนี้เป็น Sinfonia eroica, composta per festeggiare il sovvenire d'un grand'uomo ("heroic symphony, composed to celebrate the memory of a great man")  หรือเรียกสั้นๆ ว่า Sinfonia eroica 
ซิมโฟนีบทนี้ออกบรรเลงครั้งแรกเป็นการภายในต่อเจ้าชายล็อพโควิทซ์ ผู้อุปถัมภ์เบทโฮเฟิน และแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ Theater an der Wien กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1805
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่- I. Allegro con brio- II. Marcia funebre: Adagio assai in C minor- III. Scherzo: Allegro vivace- IV. Finale: Allegro molto
มูฟเมนต์ที่ 2 มีชื่อเรียกว่า funeral march นิยมใช้บรรเลงในงานศพ หรืองานรำลึกถึงบุคคลที่เสียชีวิต เช่นในงานศพของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน . พิธีรำลึกถึงตัวอาตูโร ตอสกานินี  แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์  และพิธีรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากโศกนาฏกรรมที่มิวนิกในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Symphony No.3 in E flat major Op.55-  Program notes for the San Francisco Symphony (Ries anecdote) date=2008-03-21 -  Complete Eroica Discography-  A site about Eroica. date=2010-01-26 -   Full Score of Beethoven's Third Symphony.-  Program notes for the Philadelphia Orchestra.- cname=Symphony No. 3-  Lists of live performances at Bachtrack- บันเทิง:
**  Eroica website from SF Symphony's 'Keeping Score' with Analysis, Background and Commentary by Michael Tilson Thomas (needs Flash).
**  Discovering Music, BBC Radio 3. Videos of an analysis and complete performance of the symphony. The analysis is by Stephen Johnson and the symphony is performed by the BBC National Orchestra of Wales, under Christophe Mangou. Listening notes for the symphony are also available  here.
หมวดหมู่:ซิมโฟนี
หมวดหมู่:ผลงานของ ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน
แอลบูเคอร์คี (รัฐนิวเม็กซิโก)

แอลบูเคอร์คี (อังกฤษ: Albuquerque, ตัวย่อ: ABQ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งอยู่กึ่งกลางของรัฐ ใกล้กับแม่น้ำริโอแกรนด์ มีประชากร 521,999 คน ในปี 2008 เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 34 ของสหรัฐอเมริกา และมีอัตราการเจริญเติบโตเป็นอันดับที่ 6 
แอลบูเคอร์คีเป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก ฐานทัพอากาศเคิร์ตแลนด์ ศูนย์ทดลองแห่งชาติซานเดีย อนุสาวรีย์แห่งชาติเปโตรกลิปห์ ภูเขาแซนเดียทางทิศตะวันออก แม่น้ำริโอแกรนด์ และยังเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทาง หมายเลข 66 (Route 66)
แอลบูเคอร์คี เป็นเมืองที่เก่าแก่ของสหรัฐอเมริกา โดยได้รับการก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1706 และเมืองได้ฉลองครบรอบ 300 ปีในปี 2006 ที่ผ่านมา ในด้านวัฒนธรรม แอลบูเคอร์คีมีความโดดเด่นในการเป็นจุดรวมของวัฒนธรรมชนพื้นเมืองอเมริกัน (Native American) สเปน และละตินอเมริกา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  ภาพประวัติศาสตร์ 1905- Regional/North_America/United_States/New_Mexico/Localities/A/Albuquerque
หมวดหมู่:เมืองในรัฐนิวเม็กซิโก
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทาน ว.ภ.

เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์ หรือ ตราวัลลภาภรณ์ เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นบำเหน็จในพระองค์ ที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2461 พระราชทานให้แก่ผู้มีหน้าที่อยู่ประจำใกล้ชิดพรองค์ในพระราชสำนัก โดยตั้งใจรับราชการด้วยความจงรักภักดี ซื่อสัตย์สุจริต เป็นที่พอพระราชหฤทัย โดยพระราชทานให้ทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายใน เครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์จัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 20 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ปัจจุบัน พ้นสมัยพระราชทานแล้ว

**รายพระนามและรายนามผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัลลภาภรณ์**

**อ้างอิง**
ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ว.ภ.
หมวดหมู่:รายชื่อผู้ได้รับรางวัลในประเทศไทย
ฮิบะกง

ฮิบะกง (ฮิบะกง)  หรือ ฮินะกง (ฮินะกง) ชื่อเรียกสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่พบในประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายกึ่งมนุษย์กึ่งลิง ซึ่งเป็นกรณีเดียวกันกับ เยติในเทือกเขาหิมาลัย และบิ๊กฟุตในป่าลึกของสหรัฐอเมริกา
การพบเห็นฮิบะกงครั้งแรก เกิดขึ้นในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ในพื้นที่ใกล้กับภูเขาฮิบะ ใกล้กับจังหวัดทตโตะริ ในจังหวัดฮิโระชิมะ 3 วันหลังจากการพบเห็นนั้น มีรายงานมีผู้พบเห็นสัตว์ลักษณะคล้ายลิงมีขนยาวเดินผ่านทุ่งนาในชนบทนอกเมืองไซโจ มีประจักษ์พยานพบเห็นทั้งหมดในปีนั้นรวม 12 ราย รวมถึงมีการพบรอยเท้าในหิมะในเดือนธันวาคมอีกด้วย
ต่อมามีการพบเห็นฮิบะกงมากขึ้น ในพื้นที่รอบภูเขาฮิบะ ในช่วงฤดูร้อนระหว่างปี ค.ศ. 1971-1973 เนื่องจากมีการล่าสัตว์เพิ่มมากขึ้น ทำให้สัตว์ป่าทั้งหลายต่างหนีลงมาจากภูเขา ในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1974 มีการถ่ายรูปฮิบะกงได้เป็นครั้งแรก เป็นรูปที่มันหลบซ่อนอยู่หลังต้นพลับ ขนาดของรอยเท้าที่วัดได้ยาวประมาณ 20 เซนติเมตร (9 นิ้ว) พบในบริเวณใกล้เคียง 
แต่หลังจากปี ค.ศ. 1974 แล้ว การพบเห็นฮิบะกงแทบจะไม่ปรากฏมีอีกเลย จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1980 มีการรายงานพบเห็นมันเดินข้ามแม่น้ำซึ่งเป็นพรมแดนใกล้เมืองยะมะโนะ ซึ่งตอนนี้ฮิบะกงเป็นที่รู้จักในชื่อ ยะมะกง (Yamagon) มันถูกพบเห็นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1981 ที่ถนนใกล้กับสถานีอนามัย แต่รายงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1982 ที่เมืองมิซูกิ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกราว 30 กิโลเมตร จากเมืองยะมะโนะ  แต่ในครั้งนี้ยะมะกงมีลักษณะแปลกไปจากสัตว์ประเภทเดียวกันตัวอื่น ๆ คือ มีรายงานว่ามันถือสิ่งที่ดูคล้ายเป็นเครื่องมือที่ทำจากหินเหมือน ขวาน อีกด้วย
โดยรวมแล้วฮิบะกงมีขนสีน้ำตาล, แดง หรือน้ำตาลดำ ในบางรายงานระบุมีขนสีขาวบนแขนหรือหน้าอกด้วย มีกลิ่นตัวเหม็น ใบหน้าปกคลุมด้วยขน มีจมูกเชิด และแววตาแลดูฉลาด ลักษณะใบหน้าบางครั้งระบุว่าค่อนข้างยาวแต่แบนและยื่นออกมามากกว่ามนุษย์ ส่วนศีรษะรายงานส่วนใหญ่มักบอกตรงกันว่า มีขนาดใหญ่และเป็นรูปทรงสามเหลี่ยมหัวกลับ
ฮิบะกงมีรูปร่างเล็กกว่าบิ๊กฟุตหรือซาสควอซท์ ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเฉลี่ยแล้วฮิบะกงมีความสูงประมาณ 5 ฟุต และหนักประมาณ 180 ปอนด์ แต่ฮิบะกงมีความคล้ายกับลิงไม่มีหางมากกว่าซาสควอทซ์ โดยฮิบะกงถูกอธิบายว่า มีลักษณะเหมือนกอริลลา และมักจะเคลื่อนย้ายที่อยู่บ่อยๆ 

**ดูเพิ่ม**
เยติ
*บิ๊กฟุต
*อัลมาส
*เหย่เหริน
*โยวี่

**อ้างอิง**
 Japan’s Yeti: Hibagon

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คลิปวิดีโอสารคดีเรื่อง ฮิบะกง (1)- คลิปวิดีโอสารคดีเรื่อง ฮิบะกง (2)
หมวดหมู่:สัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์
หมวดหมู่:คติชนญี่ปุ่น
ดาบิด ซิลบา

ดาบิด โฆซูเอ ฆิเมเนซ ซิลบา (David Josué Jiménez Silva; เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางและตัวรุก และยังสามารถลงเล่นได้ในตำแหน่งปีกซ้ายและกองหน้าตัวต่ำได้อีกด้วย โดยเขาโดดเด่นในการเล่นเท้าซ้าย ด้วยความสามารถในการส่งบอลและการครองบอลทำให้เขาได้รับฉายาว่า "เมร์ลิน" และ "เอลมาโก" เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในยุคของเขา และเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีก 

**สโมสรอาชีพ**

**เรอัลโซซิเอดัด**
ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซิลบา ได้ย้ายร่วมทีมเรอัลโซซิเอดัดสโมสรในบ้านเกิดของเขา โดยไม่มีค่าตัว ท่ามกลางมีรายงานว่าจะย้ายไปร่วมทีมลาซีโอ ในประเทศอิตาลี
ซิลบา ได้ลงเล่นนัดแรกในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2020 ในนัดที่พวกเขาเสมอกับเรอัลมาดริด 0-0 จากการเปลี่ยนตัวลงมาเล่นในช่วงครึ่งหลัง เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ซิบวาทำสองแอสซิสต์ให้ทีมเอาชนะ อูเอสกา 4-1 ลาลิกา ในสัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรได้ในการเอาชนะเซลตาเดบิโก 4–1 ที่บาลาอิโดส หลังจากผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขาให้กับโซเซียเอดัด ซิลบาก็ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในทีมลาลีกาประจำเดือนของ WhoScored ในเดือนพฤศจิกายน รวมทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมประจำเดือนของเรอัลโซซิเอดัด
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021 ซิลบา ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงและได้ลงเล่น 85 นาที ในรอบชิงชนะเลิศของฟุตบอลโกปาเดลเรย์ 2020 ที่ลาการ์ตูฆา กับอัตเลติกเดบิลบาโอ ซึ่งทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 1–0 จากลูกโทษของมิเกล โอยาร์ซาบัล หลังปอร์ตูถูกทำฟาล์วบนกรอบเขตโทษ ซิลบาถูกเปลี่ยนตัวในช่วงท้ายเกม เหล่านักเตะสำรองต่างยืนปรบมือจากม้านั่งสำรองของโซเซียดาด เขาก็ได้ชนะเลิศโกปาเดลเรย์ เป็นครั้งที่สองของเขา และเป็นถ้วยรางวัลรายการใหญ่รายการแรกของเรอัลโซซิเอดัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987

**ชีวิตส่วนตัว**
ในระหว่างฤดูกาล 2017–18 ซิลบาไม่ได้ลงเล่นหลายนัดเพื่อกลับไปประเทศสเปนเนื่องจากเหตุผลส่วนตัว ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2018 เขากล่าวว่า มาเตโอ ลูกชายของเขาคลอดก่อนกำหนดและกำลังต่อสู้เพื่อมีชีวิตรอด ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 มีรายงานว่าลูกชายของเขาแข็งแรงขึ้นและได้นำเขากลับบ้านไปในที่สุด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
537- สถิติในนามทีมชาติ ที่ BDFutbol- โปรไฟล์ที่เว็บไซต์แมนฯ ซิตี date=2016-09-07 - โปรไฟล์ที่เว็บไซต์พรีเมียร์ลีก
*17397
*200176
*43815- ซิลบา ที่ goal.com
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นกานาเรียส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลโซซิเอดัด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
เปียโนโซนาตาหมายเลข 8 (เบทโฮเฟิน)

เปียโนโซนาตาหมายเลข 8 ในบันไดเสียง ซี ไมเนอร์ (Piano Sonata No. 8 in C minor, Op. 13) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ โซนาตาพาเทติก (Sonata Pathétique) แต่งขึ้นเมื่อเบทโฮเฟินอายุ 27 ปี เมื่อ ค.ศ. 1798 และเผยแพร่ในปีถัดมา เบทโฮเฟินอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับเจ้าชายคาร์ล ฟ็อน ลิชน็อฟสกี ที่เป็นเพื่อนสนิท 
โซนาตาชิ้นนี้มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 19 นาที แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ได้แก่
*I. Grave (Slowly, with solemnity) – Allegro di molto e con brio (Quickly, with much vigour)
*II. Adagio cantabile (Slowly, in a singing style)
*III. Rondo: Allegro (Quickly)
โซนาตาพาเทติกเป็นผลงานชิ้นแรก ๆ ของเบทโฮเฟินที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่วงทำนองจากมูฟเมนต์ที่สอง อาดาโจ ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Piano Sonata No. 8- Sonata No. 8 in C Minor 'Pathetique', Op. 13
หมวดหมู่:เปียโนโซนาตา
หมวดหมู่:ผลงานของ ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน
จักรวรรดิไม่เป็นทางการ

จักรวรรดิไม่เป็นทางการ อธิบายถึงเขตอิทธิพลซึ่งจักรวรรดิแห่งหนึ่ง ๆ อาจพัฒนาจนกระทั่งกลายมาเป็นระดับของิทธิพลหนือภูมิภาคหรือประเทศ ซึ่งไม่ใช่อาณานิคมของจักรวรรดิแห่งนั้นอย่างเป็นทางการ เนื่องจากผลของการขยายตัวทางการค้า ทางยุทธศาสตร์หรือผลประโยชน์ทางการทหารของจักรวรรดิ

**จักรวรรดิอังกฤษ**
คำดังกล่าวมักจะใช้หมายถึงจักรวรรดิอังกฤษ โดยหมายถึงการขยายขอบเขตความสนใจของอังกฤษไปยังภูมิภาคและชาติซึ่งไม่ใช่ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอย่างเป็นทางการ ไม่ใช่อาณานิคมและไม่ได้ปกครองโดยอังกฤษโดยตรง ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดของจักรวรรดิไม่เป็นทางการอังกฤษ ได้แก่ จีน ซึ่งเป็นชาติคู่ค้าที่สำคัญของอังกฤษด้วยความไม่เต็มใจ และแอฟริกาใต้ ที่ซึ่งเป็นภูมิภาคที่สำคัญของผลประโยชน์ทางพาณิชย์และการลงทุนของอังกฤษ
หมวดหมู่:จักรวรรดิบริติช
หมวดหมู่:จักรวรรดินิยม
หมวดหมู่:จักรวรรดิโพ้นทะเล
เปียโนโซนาตาหมายเลข 14 (เบทโฮเฟิน)

เปียโนโซนาตาหมายเลข 14 ในบันไดเสียง ซี ชาร์ป ไมเนอร์ (Piano Sonata No. 14 in C # minor, Op. 27 No. 2) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน หรือ Quasi una fantasia  หรือรู้จักกันในชื่อ มูนไลต์โซนาตา (Moonlight Sonata; Mondscheinsonate) หรือ "โซนาตาแห่งแสงจันทร์" โดยเป็นผลงานของเบทโฮเฟินที่เผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 1801 และกล่าวกันว่าเบทโฮเฟินอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้แก่เคาน์เตสจูลีเยตตา กวิชชาร์ดี (Giulietta Guicciardi) ซึ่งเป็นหญิงสาววัย 17 ปี ที่เป็นลูกศิษย์ และเบทโฮเฟินหลงรัก 
โซนาตาชิ้นนี้ได้ชื่อว่า "มูนไลต์โซนาตา" จากคำบรรยายของลูทวิช เร็ลชตาพ นักวิจารณ์ดนตรีชาวเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1832 ว่ามูฟเมนต์ที่หนึ่งของโซนาตาชิ้นนี้ มีท่วงทำนองเปรียบได้กับแสงจันทร์ที่ส่องสว่างเหนือทะเลสาบลูเซิร์นในเวลากลางคืน 
มูนไลต์โซนาตา แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ได้แก่- I. Adagio sostenuto- II. Allegretto- III. Presto agitato
งานชิ้นนี้เป็นโซนาตาที่ได้รับความนิยมที่สุดชิ้นหนึ่งของเบทโฮเฟิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Piano Sonata No. 14- Sonata No. 14 in C Sharp Minor 'Moonlight', Op. 27 No. 2-  Detailed analysis and recordings review of Beethoven's Moonlight Sonata date=2011-09-04 -  Beethoven’s Piano Sonata No. 14 in C sharp minor, Op. 27, No. 2, "Moonlight" performed by Artur Schnabel. - For a public domain recording of this sonata, visit  Musopen-  A Lecture and performance of the work by Andras Schiff-  Recording of "Moonlight Sonata" No. 14 in C sharp minor, published by 1stpiano.com-  แก้ไข เปียโนโซนาตาหมายเลข 14 (เบทโฮเฟิน) (เฉพาะส่วน)
หมวดหมู่:เปียโนโซนาตา
หมวดหมู่:ผลงานของ ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน
ษรฉัตร สหัชธนชัย

ษรฉัตร สหัชธนชัย หรือ พรนภา เทพทินกร (เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น สุ่ย ประกวดนางสาวไทยปี 2535 เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย หลังจากนั้นประกวดมิสไทยอินเตอร์ ได้ตำแหน่งชนะเลิศไปประกวด มิสอินเตอร์เนชันแนล ปี 1992 ที่  นางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น ไม่ผ่านเข้ารอบใด ๆ ต่อมาปี 2536 เข้าร่วมประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ ได้ตำแหน่งรองอันดับ 4 หลังจากนั้นช่อง 3 ได้ส่งเธอเป็นตัวแทนสาวไทยเชื้อสายจีน ไปประกวดมิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล ปี 1994 ที่ เกาะฮ่องกง และได้เป็นมิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนลที่เป็นคนไทย คนแรก หลังจากนั้นเข้าสู่วงการบันเทิงมีผลงานด้านละครออกมาหลายเรื่อง เธอมีชื่อเสียงอีกครั้งจากการออกพ็อกเก็ตบุ๊ค "รักรสแซ่บ"   
สมรสกับ บูรพากรณ์ มุสิกสินธร นักธุรกิจ และมีบุตรชายเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2556 ชื่อ น้องเคน กรณ์ มุสิกสินธร คลอดที่โรงพยาบาล BNH

**การศึกษา**
ปริญญาตรีเอกภาษาอังกฤษ คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

**ละครโทรทัศน์**

**ซิทคอม**
ร้านมหาสนุก ช่อง 3 (2546) 
*บางรักซอย 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี (2546-2555) รับบท กันญารัตน์ ชูโต / แจ๋ว (อดีตภรรยาของแมน) (รับเชิญ)
*ศึกรักข้ามรั้ว ช่องวัน 31 (2561) รับบท พี่วิ (พี่สาวของนาวี) (รับเชิญ)
*รักนะขอรับ ช่องวัน 31 (2564) รับบท คุณลำเภา

**มิวสิควีดีโอ**
 ไม่มีข้อแม้ ยุทธพิชัย ชาญเลขา (2538)
*คนใช่ เกิดช้า ศิริพร อำไพพงษ์ (2560)

**งานพิธีกร**
ถนนดารา Star Road
*ศึก 12 ราศี (1 มกราคม – 31 ธันวาคม 2549)
*เมาท์บุรี ทางแฟนทีวี
*รายการ คลื่นแทรกคลื่นแซบ ทางช่อง 5, แฟนทีวี
*แฟนพาเที่ยว ทางแฟนทีวี

**งานภาพยนตร์**
ศยามล(1995) รับบทเป็น ญ่า / ศยา
*ไฉไล (2006) รับบทเป็น เหมยหลิง / แอนนา ซุย

**คอนเสิร์ต**
:*คอนเสิร์ต GOT SHOW ตอน คนสำคัญกับวันพิเศษ แขกรับเชิญ ร่วมกับ นันทิดา แก้วบัวสาย, อาภาพร นครสวรรค์, ต่าย อรทัย, ตั๊กแตน ชลดา, บำเรอ ผ่องอินทรีย์, ปิยะ เศวตพิกุล, ฝันดี-ฝันเด่น

**อ้างอิง**
 http://fantv.gmember.com/ date=2010-05-30 - http://www.nangdee.com/name/?person_id=2974- http://www.thaitv3.com/ch3/ date=2012-05-04 - http://www.thairath.co.th/people/view/ent/4664
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:วีเจ
หมวดหมู่:มิสไทยแลนด์เวิลด์ 
หมวดหมู่:มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
หมวดหมู่:นางงามไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตสัมพันธวงศ์
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีแบ่งตามรูปแบบ

หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรี
หมวดหมู่:ผลงานแบ่งตามสื่อ
หมวดหมู่:ดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับไวโอลิน

ว
category:ไวโอลิน
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีแบ่งตามเครื่องดนตรี
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเครื่องสาย
ริทแดร์วัลคือเริน

Ride of the Valkyries ภาพประกอบโดย อาร์เทอร์ แรกแฮม
ริทแดร์วัลคือเริน (Ritt der Walküren) เป็นคีตกรรมโดยริชชาร์ท วากเนอร์ ซึ่งเป็นเพลงประกอบอุปรากร แหวนของนีเบอลุง บทเพลงนี้ปรากฏอยู่ในองก์ที่หนึ่ง ของภาคที่หนึ่ง "ธิดาวัลคือเรอ" (Die Walküre)
วากเนอร์เริ่มแต่งทำนองท่อนนี้ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1851  ฉบับร่างแต่งแล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1854 แล้วเสร็จสมบูรณ์เมื่อราว ค.ศ. 1856 ใช้บรรเลงประกอบอุปรากรช่วงที่เหล่าวัลคือเรอสี่นางบินรวมกลุ่มกันเป็นฝูง  ผลงานชิ้นนี้เป็นชิ้นหนึ่งของวากเนอร์ที่ได้รับความนิยมที่สุด
ริทแดร์วัลคือเรินได้รับการบรรเลงต่อสาธารณชนครั้งแรกในรอบปฐมทัศน์ของอุปรากรภาค "ธิดาวัลคือเรอ" เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1870 ที่โรงละครแห่งชาติมิวนิก ต่อมาวากเนอร์ได้รับคำร้องขอให้นำไรด์ออฟเดอะวาลคิรีส์ แยกออกมาบรรเลงต่างหาก แต่วากเนอร์กลับไม่ยินดีให้มีการแสดงดังกล่าว ทั้งยังเขียนจดหมายไปตำหนิสำนักพิมพ์ที่ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายชีตมิวสิก เฉพาะท่อนริทแดร์วัลคือเริน ที่เมืองไลพ์ซิช  ในเวลาต่อมาเขากลับเปลี่ยนใจยอมให้มีการแสดงเฉพาะท่อนนี้  เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1877 ในการแสดงที่ลอนดอน ซึ่งเขาเป็นผู้อำนวยเพลงด้วยตนเอง ได้มีการบรรเลงไรด์ออฟเดอะวาลคิรีส์ ซ้ำในช่วงอองคอร์ 
ริทแดร์วัลคือเรินได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เนื่องจากท่วงทำนองที่สร้างความฮึกเหิม ได้รับการบันทึกว่าถูกนำมาเปิดกระจายเสียงทางวิทยุคลื่นสั้นโดยกองพลยานเกราะเยอรมัน ก่อนเข้าโจมตีฝ่ายตรงข้ามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง, ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อของกองทัพอากาศเยอรมัน  ทั้งยังปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น นำไปบรรเลงประกอบภาพยนตร์เงียบ เดอะ เบิร์ธ ออฟ อะ เนชั่น ในปีค.ศ. 1915   และฉากเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพสหรัฐโจมตีหมู่บ้านเวียดกงในภาพยนตร์ อะโพคาลิปส์นาว ในปี ค.ศ. 1979 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Listen to  the piece at the Gutenberg Project in MP3 format- Die Walkure (The Valkyries)
หมวดหมู่:ผลงานของ ริชชาร์ท วากเนอร์
สุริยุปราคา 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

สุริยุปราคาเต็มดวง 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

**รูปภาพ**

**เต็มดวง**

**บางส่วน**

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รายละเอียดการเกิดสุริยุปราคา-  รายละเอียดการเกิดสุริยุปราคาเต็มดวง 11 กรกฎาคม 2553 จาก NASA
หมวดหมู่:สุริยุปราคาเต็มดวง
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2553
1812 โอเวอร์เชอร์

Battle of Borodino, by Peter von Hess, 1843
การบรรเลง 1812 Overture ประกอบการยิงปืนใหญ่ ในปี 2005 ที่ออสเตรเลีย
The Year 1812, Festival Overture in E flat major, Op. 49 (Ouverture Solennelle, L'Année 1812, Торжественная увертюра «1812 год», Festival Overture The Year 1812) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ 1812 โอเวอร์เชอร์ (1812 Overture) เป็นโอเวอร์เชอร์ที่แต่งโดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ในปี ค.ศ. 1880 เพื่อรำลึกถึงวีรกรรมของทหารรัสเซียในการป้องกันมอสโกจากการรุกรานของกองทัพฝรั่งเศส นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต โดยเฉพาะในยุทธการโบโรดิโน เป็นส่วนหนึ่งของการรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1812
โอเวอร์เชอร์ชิ้นนี้ออกแสดงครั้งแรกที่มหาวิหารคริสต์แห่งซาเวียร์ เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1882 เป็นที่ชื่นชมในการแสดงประกอบฉากอันน่าตื่นตาตื่นใจ โดยเฉพาะการแสดงการยิงปืนใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1891 ถูกนำไปแสดงในสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับความนิยม เนื่องจากปี ค.ศ. 1812 ก็สอดคล้องกับการรบระหว่างสหรัฐอเมริกากับจักรวรรดิอังกฤษ (ค.ศ. 1812-1815) โอเวอร์เชอร์ชิ้นนี้จึงนิยมนำไปบรรเลงในวันชาติสหรัฐอเมริกา วันที่ 4 กรกฎาคมของทุกปี 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=1812 Overture
หมวดหมู่:ผลงานของ ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี
หมวดหมู่:โอเวอร์เชอร์
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับการรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยแบ่งตามจังหวัด

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:หมวดหมู่แบ่งตามจังหวัดของประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศไทยแบ่งตามประเภทและจังหวัด
เดอะดรัมส์

เดอะดรัมส์ (The Drums) เป็นวงดนตรีอเมริกันจากบรู๊กลิน นิวยอร์ก ที่มีสมาชิกจากวงที่อยู่ได้ไม่ได้ไม่นานที่ชื่อ เอลก์แลนด์ (หรือชื่อ โกตเอกซ์พลอชัน) ปัจจุบันวงอยู่ภายใต้สังกัด โมชิโมชิ/ไอแลนด์ (สหราชอาณาจักร), ป็อปเฟรนซี (ออสเตรเลีย) และดาวน์ทาวน์  (สหรัฐอเมริกา)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
เจสัน เดอรูโล

เจสัน เดอรูโล (Jason Derülo) เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1989 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักแสดงและนักเต้น หลังจากที่เขาทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับหลายศิลปินและเขียนเพลงให้ของค่ายแคชมันนีย์ ให้กับผู้ร่วมก่อตั้งค่ายอย่าง เบิร์ดแมน, เจ้าของค่ายยังมันนีเอนเตอร์เทนเมนต์ อย่าง ลิลเวย์น และแร็ปเปอร์ ดิดดี้ เดอรูโลก็ได้เซ็นสัญญากับคายเล็กๆ ที่ชื่อเบลูกาไฮส์ จากนั้นค่ายนี้ก็กลางเป็นส่วนหนึ่งของวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป เดอรูโลออกซิงเกิลแรกของเขาที่ชื่อ "Whatcha Say" ในเดือนพฤษภาคม 2009 ถือเป็นดิจิทัลซิงเกิลฮิต มียอดดาวน์โหลด 5 ล้านครั้ง ทำให้ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว จาก RIAA และติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาและนิวซีแลนด์ เดอรูโลกออกซิงเกิลที่ 2 ที่ชื่อ "In My Head" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 และออกอัลบั้มเปิดตัวของเขาที่ชื่อ Jason Derülo ในปี 2010

**ผลงาน**
 Jason Derulo (2010)- Future History (2011)- Tattoos (2013)- Talk Dirty (2014) (นำมาจากอัลบัม Tattoos มาปรับปรุง)- Everything Is 4 (2015)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jason Derülo เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการบนเฟซบุ๊ก- jasonderulo- jasonderulo- jasonderulo- jasonderulo
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากไมแอมี
แม่แบบ:ยกเลิกการใช้งาน/doc

The Deprecated template template notifies users that a given template has been replaced by a different one or ones, or simply deprecated (advised to no longer be used) without a replacement. This is useful when usage is different (so a redirect won't work) or you'd like to reduce the number of redirects (which makes bot parsing more difficult).
Whenever possible, it should replace the deprecated template's content entirely, so that someone using the template will see only the message.

**Usage**
Usage without a second (replacement) template name simply produces:
The template changes style depending on what kind of page it is shown on. Thus it adheres to the standardised looks for the different namespaces.
If a deprecated template is still in use on other pages, add noinclude tags around the Deprecated template template. That way the template page will show the deprecation tag, but pages using it will not. If a template has been fully deprecated, meaning that it not in use on other pages, the noinclude tags may be removed. That way a deprecation tag will show on any page using the deprecated template. Afterwards consider nominating the template for deletion, or marking it with Historical template.

**Parameters**
Standard
Additional
The template can show parameters as follows:
The template can also show a note:
The note parameter can also be given as reason or result.
Special parameters for templates outside template namespace.
and new can be used with the full names including namespace.
To link to a category full of templates, use :Category:Name of category here, with a leading colon.
The new parameter cannot be used with the third unnamed parameter (the one illustrating a parameter of the third template). For example, this is not valid:
Such a feature could be added, but it has never been needed yet.
Category suppression
The template can be prevented from categorizing by adding . This is only intended for examples, e.g. in the template's own documentation.  In that case, not only the page itself will not be categorized, but transclusions of such pages will also be prevented from categorizing in :Category:Pages using deprecated templates. Do not use this parameter to passive-aggressively contest a template's documentation. Take up the matter on the template's talk page or that of a relevant other venue, such as WP:Village pump (technical).

**See also**
 Deprecated stub – for deprecated stub templates- Historical template - for deprecated templates that are kept for historical reasons- :Category:Deprecated templates – the category where this template lists templates it is used on- Xtd (and related templates) – for indicating deprecated (and good, bad and neutral) examples in guidelines, how-tos and template documentation- Dc – inline deprecated code or text; Dc2 variant has strikethrough (both explicitly use the open element, and can be used in articles, e.g. about HTML or other specifications that may have deprecated features)- Superseded – for Wikipedia pages- Obsolete – for media files
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก

ภาพเขียนแฮร์เรียต สมิทสัน ขณะรับบทเป็น โอฟีเลีย
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก: เอปิซอดเดอลาวีดูว์นาร์ติสต์...อ็องแซ็งก์ปาร์ตี (Symphonie Fantastique: Épisode de la vie d'un Artiste...en cinq parties) หรือมักเรียกชื่อสั้น ๆ ว่า แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก (Symphonie fantastique) เป็นโปรแกรมซิมโฟนีที่แต่งโดยแอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ คีตกวีคนสำคัญของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1830 ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นสำคัญในช่วงต้นของยุคโรแมนติก ซิมโฟนีชุดนี้จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ Conservatoire de Paris กรุงปารีส เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1830 แบร์ลีโยซได้ปรับปรุงผลงานชิ้นนี้เรื่อยมา ตั้งแต่ปี 1831 ถึง 1845
แซ็งฟอนีฟ็องตัสติกเล่าเรื่องราวของศิลปินคนหนึ่งที่มากด้วยพรสวรรค์และจินตนาการ แต่ไม่สมหวังเรื่องความรัก จึงเกิดอาการหดหู่และหันไปสูบฝิ่น จนเกิดอาการประสาทหลอน จินตนาการไปว่าเขาบันดาลโทสะสังหารเธอ ถูกลงโทษประหารชีวิตโดยการแขวนคอ และในงานศพของตัวเอง ได้มีการเต้นรำอย่างบ้าคลั่งโดยเหล่าวิญญาณที่ขึ้นมาจากนรก ณ ที่นั้นเขาได้พบกับหญิงผู้เป็นที่รักอีกครั้งหนึ่ง  
แบร์ลีโยซแต่งซิมโฟนีชุดนี้เพื่อบรรยายความรู้สึกส่วนตัวที่มีต่อแฮร์เรียต สมิทสัน  นักแสดงหญิงชาวไอริชที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ  ขณะนั้นเธอรับบทเป็นโอฟีเลียในเรื่องแฮมเลต จากผลงานของเชกสเปียร์ซึ่งแบร์ลีโยซได้ชมการแสดงเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1827  เขาส่งจดหมายรักถึงเธอเป็นจำนวนมาก แต่เธอไม่เคยตอบกลับ เนื่องจากคิดว่าเป็นเพียงการเกี้ยวพาราสี  ครั้งหนึ่งเขาตัดสินใจไปรอพบเธอหลังเวทีแสดงเพื่อสารภาพรักด้วยตัวเอง กลับไปพบแฮร์เรียตกำลังซ้อมบทรักกับนักแสดงอื่นอยู่ ด้วยความเข้าใจผิด แบร์ลีโยซจึงจากไปด้วยความผิดหวัง และระบายอารมณ์สะเทือนใจด้วยการแต่งซิมโฟนีบทนี้ขึ้นมา
แฮร์เรียตไม่ได้ชมแซ็งฟอนีฟ็องตีสติกตั้งแต่รอบแรก เนื่องจากต้องย้ายไปแสดงที่อื่น เธอได้ชมการแสดงที่แบร์ลีโยซร่วมบรรเลงในสองปีต่อมา และรับรู้ถึงสารแบร์ลีโยซตั้งใจส่งให้ หลังการแสดงแบร์ลีโยซได้พบกับแฮร์เรียตและขอแต่งงานกับเธอ ทั้งคู่แต่งงานเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1833 ก่อนจะแยกทางกันหลังจากแต่งงานได้ 9 ปี
ซิมโฟนีชุดนี้แบ่งออกเป็น 5 ท่อน ซึ่งแตกต่างจากแบบแผนของซิมโฟนีอื่น ๆ ที่นิยมแบ่งเป็น 4 ท่อน  ได้แก่- I. "Rêveries - Passions" (Daydreams - Passions) - II.  "Un bal"(A Dance)- III. "Scène aux champs"(Scene in the Fields)- IV. "Marche au supplice"(March to the Scaffold)- V. "Songe d'une nuit de sabbat"(Dreams of a Witches' Sabbath)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 cname=Symphonie Fantastique- Symphony Fantastique Op.14
หมวดหมู่:ผลงานของ แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ
หมวดหมู่:ซิมโฟนี
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน

เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือ โอรสองค์ใหญ่ในเจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์สุดท้าย กับแม่เจ้าขานแก้ว จักรคำขจรศักดิ์
เจ้าพงศ์ธาดา เป็นพุทธบริษัท ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาตลอด และสอนให้บุตรทุกคนประพฤติดี ปฏิบัติชอบ เมื่อครั้งไปรับราชการที่จังหวัดนครปฐม
เจ้าพงศ์ธาดา มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 ท่าน คือ เจ้าลำเจียก ณ ลำพูน เจ้าวรรณรา ณ ลำพูน เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน และเจ้ารัทธาธร ณ ลำพูน และมีน้องต่างมารดา จำนวน 4 คน คือ เจ้าประกายคำ ณ ลำพูน เจ้าสุริยา ณ ลำพูน เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน และเจ้าพัฒนา ณ ลำพูน

**การศึกษา**
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน เข้าศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (รุ่น 91) ซึ่งต่อมาเจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน ได้ร่วมในการจัดทำเพลงโรงเรียนสวนกุหลาบ ร่วมกับศิษย์เก่าสวนกุหลาบ อาทิ กิตติคุณ เชียรสงค์ กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร ฯลฯ นอกจากนั้นแล้วเจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน ยังเคยได้เข้ารับการศึกษาเนติบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ในระหว่างปี พ.ศ. 2463 - 2474

**การทำงาน**
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน รับราชการเป็นข้าราชการฝ่ายอัยการ เคยดำรงตำแหน่งอัยการจังหวัดพิจิตร จังหวัดอุบลราชธานี  จังหวัดนครปฐม (ในระหว่างปี พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2487) และจังหวัดสงขลา

**ชีวิตครอบครัว**
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน สมรสกับท่านหญิงจิตรจง ณ ลำพูน (ราชสกุลเดิม : จักรพันธุ์) พระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์  มีบุตร 2 คน และ ธิดา 3 คน
# พลอากาศตรี เจ้าวัฒนัน ณ ลำพูน (ผู้สืบสายราชสกุล) สมรสกับ คุณเยาวภา ณ ลำพูน มีบุตรธิดา 2 คน
## เจ้าญาดา ณ ลำพูน
## เจ้าธนพงศ์ ณ ลำพูน
# เจ้าวันทนีย์ (ณ ลำพูน) ผูกพันธ์ สมรสกับ คุณปรีดา ผูกพันธ์ มีบุตรธิดา 3 คน
## คุณกิติวัฒน์ ผูกผันธ์
## คุณกัตวุฒิ ผูกผันธ์
## คุณปิยดา ผูกพันธ์
# เจ้ากีรณา (ณ ลำพูน) บุญพิทักษ์ สมรมกับ คุณสนิท บุญพิทักษ์ มีธิดา 1 คน
## คุณลลิตา บุญพิทักษ์
# เจ้าสารินี (ณ ลำพูน) กลิ่นนาค คุณธาดา กลิ่นนาค มีบุตรธิดา 2 คน
## คุณสินีนุช กลิ่นนาค
## คุณณัฐวุฒิ กลิ่นนาค
# พันเอกพิเศษ เจ้าวีรพงศ์ ณ ลำพูน สมรสกับ คุณเจษสุดา ณ ลำพูน มีบุตร 1 คน
## เจ้าพิทักษ์พงศ์ ณ ลำพูน

**สืบสกุลเจ้าผู้ครองนครลำภูน**
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำพูน ได้เข้าร่วมในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2493 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ในฐานะผู้สืบสกุลเจ้าผู้ครองนครลำภูน (เจ้าประเทศราช)
เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำภูน ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ เจ้าพงศ์ธาดา ณ ลำภูน ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ณ สุสานบ้านหลวย อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**ราชตระกูล**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สกุล ณ ลำพูน
หมวดหมู่:ราชสกุลอิศรเสนา
หมวดหมู่:ข้าราชการฝ่ายอัยการชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ราชโอรสและราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 10
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง
บาโยเน็ตตา

บาโยเนตต้า หรือ เบโยเน็ตตะ (Bayonetta, Beyonetta) เป็นวิดีโอเกมแนวแอกชันที่สร้างโดย แพลตตินัมเกมส์ (Platinum Games) ของฮิเดะกิ คะมิยะ ผู้สร้างเกม เดวิลเมย์คราย โดยมีเซก้าเป็นผู้จัดจำหน่าย วางจำหน่ายในระบบเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360

**เนื้อเรื่อง**
นานมาแล้ว มีเผ่าพันธุ์ชาวยุโรปสองกลุ่ม คือ แม่มดอัมบรา (Umbra Witch) ผู้พำนักแห่งความมืด และปราชญ์ลูเมน (Lumen Sage) ผู้ควบคุมแสงสว่าง คอยเฝ้าสังเกตความเป็นไปผ่านช่วงเวลาต่างๆ และคอยรักษาสมดุลในพลังของแต่ละฝ่ายไปพร้อมกัน อย่างไรก็ตาม
วันหนึ่ง สมดุลนั้นก็ถูกทำลาย เป็นจุดเริ่มต้นของการเกิดสงครามครั้งใหญ่ขี้นบนโลก จากนั้น เผ่าอัมบราก็ถูกลบหายไป เหลือเพียงแค่บาโยเนตต้า ผู้หลับใหลโดยสมบูรณ์ อยู่ใต้ก้นบึ้งอันมืดมิดและเหน็บหนาวของทะเลสาบเท่านั้น ที่สามารถหลบมาจากการต่อสู้ครั้งนั้นมาได้ ห้าร้อยปีผ่านพ้น
เธอตื่นขึ้นมา และพบว่าตนเองได้สูญเสียความทรงจำ โดยที่มีเพียงสิ่งเดียวที่จำได้คือ "เธอเป็นแม่มด" ...เพื่อจะคืนความทรงจำที่เลือนหาย บาโยเนตต้าจึงจำเป็นต้องเข้าร่วมในสงครามการต่อสู้ครั้งใหม่ ของแสงสว่างและความมืดอีกครั้ง...
ตัวเกมอิงเรื่องจากความเชื่อของชาวคริสเตียนผสมกับวัฒนธรรมยุโรป ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือชื่อบอสรองของเกมที่ตั้งชื่อตามคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการของคริสเตียน ได้แก่ Iustitia (ความยุติธรรม) Fortitudo (ความอดทน) Sapienta (ความรอบคอบ) และ Temperantia (ความพอประมาณ)

**การต่อสู้**
ในเกมจะแบ่งออกเป็น 18 ตอน (Chapter) (ปฐมบท ตอนปกติ 16 ตอน และปัจฉิมบท) การต่อสู้ในแต่ละองก์จะแบ่งออกเป็นบท (Verse) โดยในการต่อสู้ตัวเอกสามารถใช้อาวุธที่มีหลากหลาย ทั้งอาวุธของตนเอง อาวุธของศัตรู หรือของสำคัญที่สามารถเปิดทางสู่พื้นที่ถัดไปก็ใช้เป็นอาวุธได้ นอกจากนี้ยังมีเวลามนต์ (Witch Time) เป็นระบบสำคัญในเกมนี้ ตัวเอกสามารถควบคุมเวลาให้ช้าลง ช่วยในสถานการณ์คับขันได้ 
การโจมตีมอนสเตอร์ปกตินั้นจะมีสิ่งพิเศษที่เรียกว่า การลงทัณฑ์ (Torture Attack) โดยการกดปุ่มตามที่ขึ้นระหว่างการต่อสู้ ตัวเอกก็สามารถใช้การลงทัณฑ์วิธีต่างๆ เช่น กิโยติน ม้าไม้ ช่วยกำจัดศัตรูได้ โดยวิธีการทรมานจะแตกต่างตามเทวดาแต่ละตัว นอกจากนี้ ในการต่อสู้กับบอสใหญ่แต่ละองก์ เมื่อพลังชีวิตของบอสใกล้หมด บาโยเนตต้าก็สามารถใช้ท่าสุดยอด (Climax) ที่เป็นการสร้างอสูรจากเส้นผมของเธอ เพื่อกำจัดศัตรูปิดท้าย

**การตอบรับ**
ด้วยตัวเกมมีฉากการฆ่าเทพและเทวดาซึ่งมีความรุนแรงมาก การสนทนาที่มีคำไม่สุภาพปรากฏ และภาพบางช่วงของตัวเอกที่อยู่ในสภาพเกือบเปลือย เกมจึงได้เรตสำหรับผู้เล่นอายุ 17 ปีขึ้นไป อย่างไรก็ตามเกมในเวอร์ชัน เอกซ์บอกซ์ 360 ก็ได้คะแนน 40 เต็มจากนิตยสารแฟมิซือ เป็นเกมที่ 12

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website date=2013-12-25 - Official website 
*Games/Video_Games/Action-Adventure/Bayonetta

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ

ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ (태풍; Typhoon) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นจากเกาหลี กำกับโดย กวาก คยุงเต็ก และนำแสดงโดย แจง ดองกัน, อี จงแจ และอี มียอน ซึ่งใช้เกาหลี, ไทย และรัสเซีย เป็นสถานที่ถ่ายทำและดำเนินเรื่อง ด้วยงบประมาณในการถ่ายทำสองหมื่นล้านวอน หรือประมาณแปดร้อยล้านบาท และถือเป็นภาพยนตร์ที่ใช้ทุนสูงที่สุดของวงการภาพยนตร์เกาหลีในขณะนั้น

**นักแสดง**
 แจง ดองกัน รับบทเป็น ซิน- ลี จงแจ รับบทเป็น คัง เซจอง- ลี มียอน รับบทเป็น ชเว มยองจู- ฉัฏฐพงศ์ พันธนะอังกูร รับบทเป็น โตโต้- เดวิด ลี แมคอินนิส รับบทเป็น สมชาย

**เนื้อเรื่องย่อ**
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงสิ้นสุดสงครามเกาหลี (ระหว่างปีค.ศ. 1950-1953) ซึ่งมีคนหนึ่งที่หนีออกมาจากเกาหลีเหนือเขาผู้นั้นมีชื่อว่า "ชิน" ในอดีตที่ผ่านมาเขาเป็นผู้ที่มีความต้องการมาใช้ชีวิตที่เกาหลีใต้แต่ถูกทางการเกาหลีใต้ส่งตัวกลับเพราะเกรงว่าหากรับเขาเข้ามาจะส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ที่มีต่อประเทศจีน และครอบครัวของชินได้ถูกสังหารลง ส่งผลให้เขาเกิดความเคียดแค้นเป็นอย่างมาก ต่อมาชินได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกกองโจรสลัดทางทะเล และได้ทำการปล้นเรือที่มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่
ทางด้านเกาหลีใต้ได้ตัดสินใจส่งทหารเรือผู้หนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "คัง เซจอง" ตามล่าชิน โดยชินได้เดินทางไปที่กรุงเทพและคังได้เริ่มทำการไล่ล่าที่สนามบินดอนเมือง เรื่อยไปจนถึงรัสเซีย จากการไล่ล่านี้เองทำให้คังได้พบกับ"ชเว มยองจู" ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในมุมมืดของสังคม นั่นได้ทำให้คังทราบถึงเรื่องราวที่มาของชิน ทั้งยังเกิดความเห็นใจต่อชินมากขึ้น และในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายบนเรือบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ ทั้งคู่ต่างปรารถนาว่าหากชาติหน้ามีจริงขอให้เกิดมาเป็นเพื่อนรักกันแทนการเป็นศัตรูที่อยู่คนละฝ่ายจากการแบ่งแยกประเทศดังที่ผ่านมา

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
 เพลงลอยกระทง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Typhoon
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 กรกฎาคม 17

* ผู้สื่อขาวเชิงสืบสวนชาวกรีก โซเครติส กิโอลิอาส‎ ถูกสังหาร‎จากการถูกยิงกว่า 15 นัด นอกบ้านพักของเขาในกรุงเอเธนส์ หลังจากการตีพิมพ์เกี่ยวกับการฉ้อราษฎร์บังหลวง  (BBC)  (Aljazeera)  (Reuters)  (The Washington Post)- มีผู้เสียชีวิตหลายคนในการต่อสู้ระหว่างนักรบโซมาเลียกับกองกำลังของรัฐบาลในเมืองหลวง โมกาดิชู  (Radio Netherlands Worldwide)  (Press TV)  (AP)- นักเปียโนชาวรัสเซีย มิคาอิล เพลตเนฟ ถูกนำตัวขึ้นศาลในประเทศไทย ในข้อกล่าวหาข่มขืนเด็กชายอายุ 14 ปี โดยเขาให้การปฏิเสธ  (BBC)- จีนแซงหน้าสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศผู้บริโภคพลังงานรายใหญ่ที่สุดของโลก โดยผลต่างคิดเป็นร้อยละ 4  (Washington Post)
}
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2553 กรกฎาคม 15

* บีพีรายงานว่าไม่มีน้ำมันไหลลงสู่อ่าวเม็กซิโกจากเหตุการณ์การรั่วไหลของน้ำมันดิบจากแท่นขุดเจาะดีพวอเทอร์ฮอไรซัน เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การรั่วไหลเริ่มต้นขึ้นในเดือนเมษายน  (Reuters)
}
ไข่มุกเลี้ยง

ไข่มุกจากการเลี้ยง
ไข่มุกเลี้ยง (Cultured pearl) หมายถึงไข่มุกที่มีผู้เลี้ยงขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมที่ได้รับการควบคุม

**การพัฒนาของไข่มุก**
ไข่มุกเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกได้รับความเสียหายจากปรสิต, จากการกัดกินของปลาหรือเหตุการณ์อื่นซึ่งสร้างความเสียหายแก่บริเวณขอบที่อ่อนแอของเปลือกสัตว์จำพวกพวกหอยชั้น Bivalvia หรือแกสโทรโพดา เนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกจึงตอบสนองโดยการหลั่งน้ำมุกเข้าไปเคลือบสิ่งแปลกปลอมนั้น ในทางเคมี สารที่หลั่งออกมานี้เป็นแคลเซียมคาร์บอเนตและเส้นใยโปรตีนที่เรียกว่า คอนชิโอลิน เมื่อน้ำมุกถูกสร้างขึ้นในชั้นของอะราโกไนต์บาง ๆ แล้ว มันจะสะสมถุงไข่มุกจนกระทั่งเติบโตขึ้นเป็นไข่มุก โดยมีการเล่ากันว่าเม็ดทรายสามารถก่อให้เกิดไข่มุกได้ อย่างไรก็ตาม น้ำมุกจะไม่หลั่งออกมาเคลือบสิ่งไม่มีชีวิตแต่อย่างใด 
ไข่มุกตามธรรมชาติหมายถึงไข่มุกซึ่งเกิดขึ้นเองในธรรมชาติ ซึ่งมีโอกาสน้อย ตรงกันข้ามกับไข่มุกเลี้ยง ซึ่งเป็นการเกิดไข่มุกโดยอาศัยการช่วยเหลือของมนุษย์ คือ การใส่เนื้อเยื่อของหอย จากนั้นถุงมุกจะก่อตัวขึ้น และแคลเซียมคาร์บอเนตจะตกตะกอนในรูปของน้ำมุก

**อุตสาหกรรมไข่มุก**
ไข่มุกเลี้ยงสมัยใหม่ส่วนมากมักเป็นผลมาจากการค้นพบในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักวิจัยชาวญี่ปุ่น มิเซะและนิชิกาวา ถึงแม้ว่าในการเพาะเลี้ยงบางครั้งจะยาวนานจนสามารถกระตุ้นให้สัตว์พวกหอยสามารถผลิตไข่มุกได้โดยมนุษย์ แต่ไข่มุกประเภทนี้มักบวมพองมากกว่าจะกลม วิธีการที่มิเซะและนิชิกากวาค้นพบนั้นเป็นเทคนิคเฉพาะในการชักนำให้เกิดการผลิตไข่มุกกลมภายในอวัยวะสร้างเซลล์สืบพันธุ์ของสัตว์จำพวกหอย ซึ่งเทคนิคนี้ได้รับการจดสิทธิบัตรโดยโคกิชิ มิกิโมโตไม่นานหลังจากนั้น และผลผลิตรอบแรกผลิตเสร็จในปี ค.ศ. 1916
ทุกวันนี้ไข่มุกมากกว่า 99% ที่ขายกันอยู่ทั่วโลกเป็นไข่มุกเลี้ยง 
ไข่มุกเลี้ยงสามารถแยกแยะจากไข่มุกธรรมชาติได้โดยการใช้รังสีเอกซ์ โดยการมองนิวเคลียสภายในไข่มุก

** ดูเพิ่ม**
ไข่มุก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Cultured Pearl Information Guide-  Pearl Types-  Grading Pearls
หมวดหมู่:ไข่มุก
แม่แบบ:ฟัง/doc

== วัตถุประสงค์**
แม่แบบนี้ใช้เชื่อมโยงไฟล์เสียง (audio file) เพื่อจะใช้กับไฟล์เสียง เช่น คลิปดนตรี หรือเสียงบันทึกต่าง ๆ โดยเพิ่มความสามารถฟังผ่านเว็บเบราว์เซอร์ (จำเป็นต้องใช้ จาวา)

**การใช้งาน**
ตัวอย่างเช่น:

จะได้ผลเป็น:

**ดูเพิ่ม ==
แม่แบบ:Workyr1

==วิธีใช้**
สำหรับ หมวดหมู่ ผลงานในปี พ.ศ. ให้ใส่:
เช่น หมวดหมู่ ผลงานในปี พ.ศ. 2325  (2325 - 543 = 1782)
ให้ใส่  
สำหรับ หมวดหมู่ ผลงานในคริสต์ทศวรรษ ให้ใส่:
เช่น หมวดหมู่ ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1780 
ให้ใส่  
สำหรับปีก่อนคริสตกาล ยังไม่ได้คิดครับ...
หมวดหมู่:แม่แบบวิกิพีเดียการแบ่งตามปี
หมึกหอม

หมึกหอม หรือ หมึกตะเภา (Bigfin reef squid, Soft cuttlefish; ชื่อวิทยาศาสตร์: Sepioteuthis lessoniana) หมึกหอมหรือหมึกตะเภา แม้จะได้ชื่อในภาษาอังกฤษว่า Cuttlefish ซึ่งหมายถึง หมึกกระดอง แต่แท้ที่จริงแล้ว หมึกหอมเป็นหมึกในอันดับหมึกกล้วย มีลำตัวทรงกระบอก มีขนาดความยาวประมาณ 26 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดเรียวยาวกว่าตัวเมีย ครีบหรือแพนข้างตัวทั้ง 2 ด้าน มีลักษณะกว้างและแบนยาวเกือบตลอดลำตัวคล้ายหมึกในอันดับหมึกกระดอง กระดองของหมึกหอมจะเป็นแผ่นใส เห็นเส้นกลางกระดอง หนวดรอบปากมี 10 เส้น เป็นแขน 8 เส้น มีหนวดคู่ยาว 2 เส้น ที่ลำตัวมีจุดสีน้ำตาลอมแดงกระจายอยู่ทั่วไป นัยน์ตามีสีเขียว ชอบรวมกลุ่มอยู่เป็นฝูง กินสิ่งมีชีวิตและสัตว์น้ำชนิดอื่น ๆ ที่มีขนาดเล็กเป็นอาหาร  ออกหากินในเวลากลางคืน  โดยสามารถกินอาหารได้มากถึง 30 เปอร์เซนต์ของน้ำหนักตัว
พบได้ทั่วไปในเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย อาศัยอยู่ตั้งแต่ผิวน้ำจนถึงหน้าดิน  นิยมบริโภคเป็นอาหาร โดยการปรุงสด เนื่องจากหากินในเวลากลางคืน ชาวประมงจึงมักจับในเวลากลางคืน โดยใช้แสงไฟจากนีออนล่อ หมึกหอมสามารถสืบพันธุ์วางไข่ได้ตลอดทั้งปี โดยสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ช่วง คือ ระหว่างปลายเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ พฤษภาคมถึงต้นเดือนกรกฎาคม และปลายเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม โดยสามารถสืบพันธุ์วางไข่ได้เมื่อมีอายุ 3–4 เดือน หลังจากการผสมพันธุ์ 1 สัปดาห์ ตัวเมียจะวางไข่ติดกับวัสดุใต้น้ำ โดยที่เพศผู้คอยว่ายน้ำ ดูแลอยู่ใกล้ ๆ ไข่ของหมึกหอมมีลักษณะคล้ายฝักมะขาม ติดกันเป็นพวง มีความดกของไข่เฉลี่ย 486–2,186 ฟอง ใช้ระยะเวลา ในการฟัก 2–3 สัปดาห์ มีความยาวลำตัวแรกฟัก 0.5 เซนติเมตร น้ำหนัก 0.1–0.3 กรัม รูปร่างคล้ายกับหมึกตัวเต็มวัย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:หมึกกล้วย
หมวดหมู่:ปศุสัตว์