Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ทิฟฟานี ยัง

สเตฟานี ยัง-ฮวัง (Stephanie Young Hwang; เกิด 1 สิงหาคม ค.ศ. 1989) รู้จักกันในชื่อ ทิฟฟานี หรือ ทิฟฟานี ยัง เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในรัฐแคลิฟอร์เนีย เธอถูกพบโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อตอนอายุสิบห้า ต่อมาย้ายไปอยู่เกาหลีใต้หลังจากที่ฝึกซ้อมมาสองปี ทิฟฟานีเปิดตัวในฐานะสมาชิกเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน (และอีกหนึ่งกลุ่มย่อย แททีซอ) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่เป็นที่นิยมที่สุดในเกาหลีใต้ และเป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่โด่งดังทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2016 ทิฟฟานีกลายเป็นสมาชิกคนที่สองของเกิลส์เจเนอเรชัน ที่ได้เป็นศิลปินเดี่ยว ด้วยการเปิดตัวอีพีแรกของเธอ ไอจัสต์วอนนาแดนซ์
แม้ว่าทิฟฟานีจะออกจากเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อปี ค.ศ. 2017 แต่เธอยังคงเป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ปัจจุบันเธอย้ายกลับไปอยู่ลอสแอนเจลิสเพื่อทำงานในฐานะศิลปินเดี่ยว เธอเข้าร่วมกับแพราดิมทาเลนต์เอเจนซี และเซ็นสัญญากับค่ายเพลง ทรานส์แพเรนต์อาตส์ สำหรับการเป็นศิลปินเดี่ยวในสหรัฐ ซึ่งเธอออกจำหน่ายอีพีที่สอง ลิปส์ออนลิปส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019

**ประวัติ**

**ผลงานเพลง**

**ซิงเกิลโปรโมต**

**ภาษาเกาหลี**
 I Just Wanna Dance ( 10.05.2016 )- Heartbreak Hotel ( 09.06.2016 )

**ภาษาอังกฤษ**
 Over My Skin ( 28.07.2018 )- Teach You ( 27.09.2018 )- Born Again ( 24.01.2019 )- Lips on Lips ( 22.02.2019 )- Pepper Mint (30.11.2018)- Magnetic Moon (02.08.2019)- Run For Your Life (11.10.2019)

**มินิอัลบั้ม**

**เกาหลี**
 I Just Wanna Dance ( 2016 )

**อังกฤษ**
 Lips on Lips ( 2019 )

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องหญิง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี
หมวดหมู่:สมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นางแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:บุคคลจากไดมอน บาร์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าโรงเรียนนานาชาติเคนต์เกาหลี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ดอน แม็กลีน

โดนัลด์ แม็กลีน จูเนียร์ (Donald McLean, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ในนิวโรเชลล์ นิวยอร์ก เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงอย่างมากกับผลงานอัลบั้มในปี 1971 ชุด American Pie ที่มีเพลงดังอย่าง "American Pie" ที่แต่งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่บัดดี้ ฮอลลีที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 พร้อมกับริทชี วาเลนส์ และไจล์ส เพอรร์รี ริชาร์ดสัน (ดีเจเจ้าของฉายา The Big Booper) และเพลง "Vincent" ที่อ้างอิงถึงภาพเขียน "ราตรีประดับดาว" ของฟินเซนต์ ฟัน โคค
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
อาราชิ (เพลง)

อาราชิ (Arashi; เขียนอีกแบบว่า A・RA・SHI) คือซิงเกิลแรกของศิลปินบอยแบนด์ อะระชิ โดนจัดจำหน่ายรูปแบบปกติและแบบจำนวนจำกัด โดยทั้งสองชนิดบรรจุเพลง 2 เพลง และเพลงบรรเลง แต่มีแค่เวอร์ชันจำนวนจำกัดจะแถมโปสเตอร์

**ข้อมูลซิงเกิล**
"Arashi" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละคร V no Arashi ละครสั้นของวง และถูกขับร้องที่ในงาน World Cup Volleyball ประจำปี 1999 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทางวงได้เป็นผู้สนับสนุนหลักของงาน เป็นเพลงที่นิยมมากที่สุดของวง และเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาแฟนคลับเมื่อถูกนำมาร้องในคอนเสิร์ต ในวันวางจำหน่ายได้มีแฟนๆกว่า 80,000 คนมาร่วมในงานเปิดตัว ในปี 2006 ท่อนคอรัสของวงได้ถูกนำไปตั้งชื่อในทัวร์คอนเสิร์ตที่เกาหลี โดยใช้ชื่อว่า You are my Seoul, Soul

**รายชื่อแทร็ก**

**ผลงานบนตาราง**
ทำยอดขายไปได้กว่า 557,000 ชุดในอาทิตย์แรก และ 970,000 ชุด เมื่อสิ้นสุดการจัดจำหน่าย และเป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายได้สูงสุดของวง โดยซิงเกิลนี้ยังได้รางวัล Triple Platinum จากการที่สามารถทำยอดขายได้เกิน 750,000 ชุด

**ตาราง, ยอดขาย และ การรับรอง**

**ตาราง**

**ยอดขายและการรับรอง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Arashi Oricon music release profile-  Arashi Yahoo! Japan music profile date=2007-03-20 -  Arashi Karao single ranking profile-  Arashi product infomration date=2010-01-22 
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงของอาราชิ
หมวดหมู่:เพลงยอดขายอันดับ 1 ของออริก้อน
หมวดหมู่:เพลงเปิดตัวยอดขายอันดับ 1
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
วงกตหญ้า

ไฟล์:Wing_Maze.jpg|thumb|220px |“The Old Maze” ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 ฟุตที่วิง, รัทแลนด์ที่เชื่อกันว่าสร้างมาตั้งแต่ยุคกลาง
“วงกตคลาสสิก”
“วงกตยุคกลาง”
วงกตหญ้า (Turf maze) คือวงกตที่เป็นทางวกวนที่สร้างบนลานหญ้าสั้นราบ วงกตหญ้าบางครั้งก็จะมีชื่อเรียกเช่น “วงกตมิซ” ที่แคว้นแฮมป์เชอร์ในอังกฤษ, “วงกตมิซ”, “วงกตเมืองทรอย” (Troy Town) ที่เชื่อกันว่าเป็นวงกตที่สร้างโดยหมู่บ้านชาวประมงในบริเวณสแกนดิเนเวีย เพื่อดักโทรลล์หรือลมในขดวงกตเพื่อให้การเดินทางไปหาปลาปลอดภัย, วงกตหญ้าจูเลียนส์เบาเวอร์ในลิงคอล์นเชอร์ หรือ “Shepherd's Race” ในนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ ซึ่งเป็นวงกตประเภทที่วิลเลียม เชคสเปียร์กล่าวถึงในบทละคร “A Midsummer Night's Dream”
วงกตหญ้ามักจะเป็นวงกตประเภทที่เรียกว่า “วงกตปริศนา” (maze) แม้ว่าคำว่า “วงกต” และคำว่า “วงกตซ้อน” จะถือว่าเป็นคำที่ใช้แทนที่กันไม่ได้แล้ว “วงกตซ้อน” จะเป็นลวดลายวกวนที่มีทางเข้าและทางภายในลวดลายที่แยกออกไปเป็นสาขา และอาจจะมีทางตัน ซึ่งต่างกับ “วงกต” หรือ “labyrinth” ที่จะเป็นทางเดียวที่นำไปสู่ศูนย์กลางโดยไม่มีทางแยก (unicursal) วงกตหญ้าบางวงก็จะมีทางที่ตัดเป็นร่องสำหรับเดินที่อาจจะหมายไว้ด้วยกรวดหรืออิฐ และที่พบบ่อยคือทางเดินจะเป็นทางที่ยกสูงต่างระดับขึ้นโดยมีร่องแคบ ๆ สองข้างขนาบทางเดิน
ตัวอย่างวงกตหญ้าของอังกฤษส่วนใหญ่จะมีสองลักษณะคือ “วงกตคลาสสิก” ที่เป็นวงกตเจ็ดชั้นง่าย ๆ และ “วงกตยุคกลาง” ที่พัฒนามาจากวงกตคลาสสิกที่ซับซ้อนขึ้น

**อ้างอิง**
 Adrian Fisher & Georg Gerster, The Art of the Maze, Weidenfeld & Nicolson (1990), ISBN 0-297-83027-9

**ดูเพิ่ม **
 วงกต - วงกตปริศนา- วงกตข้าวโพด - วงข้าวโพดล้ม 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 W.H.Matthews, Mazes and Labyrinths (1922) online version- Labyrinthos date=2009-07-03  Jeff Saward's website- Labyrinth Society- The Megalithic Portal- The Dalby maze at the Megalithic Portal- Labyrinth Locator (Veriditas & Labyrinth Society) date=2005-12-12 
หมวดหมู่:วงกต
ยูฟ์ลอสต์แดตเลิฟวินฟีลลิน

"ยูฟ์ลอสต์แดตเลิฟวินฟีลลิน" (You've Lost That Lovin' Feelin') เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในปี ค.ศ. 1965 ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรของคู่ดูโอ เดอะไรเชียสบราเธอส์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1999  Broadcast Music, Inc. (BMI) ประกาศว่าเป็นเพลงที่ถูกเล่นมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 นอกจากนั้นเพลงนี้ยังถูกเลือกให้เป็น 1 ในเพลงแห่งศตวรรษโดย RIAA และติดอันดับ 34 ในหัวข้อ 500 เพลงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของนิตยสารโรลลิงสโตน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เพลงของเดอะไรเชียสบราเธอส์
หมวดหมู่:เพลงของโรเบอร์ตา แฟล็ก
คนอสซอส

ส่วนหนึ่งของพระราชวังที่คนอสซอสที่สร้างขึ้นให้เห็นภาพจากการขุดค้นของนักโบราณคดี
คนอสซอส (Knossos, pron; Knōsós, pron, อักษรลิเนียร์บี: 𐀒𐀜𐀰 Ko-no-so) หรือที่เรียกว่า "ลายวงกต" หรือ "พระราชวังคนอสซอส" คือแหล่งโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุดของยุคสัมฤทธิ์บนเกาะครีต และได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรป
มีผู้ตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ชื่อคนอสซอสมาจากภาษากรีกโบราณที่กล่าวถึงเมืองหลักบนเกาะครีต พระราชวังคนอสซอสกลายเป็นศูนย์กลางทางพิธีและการเมืองของอารยธรรมและวัฒนธรรมไมนอส บนผนังของพระราชวังเป็นภาพรายละเอียดของชีวิตชาวครีตในปลายยุคสัมฤทธิ์ พระราชวังถูกทิ้งร้างในช่วงสิ้นสุดยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย ในเวลาใดไม่ทราบแน่ชัด และไม่มีใครทราบเหตุผลว่าทำไม ปัจจุบันคนอสซอสกลายเป็นสถานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเพราะตั้งอยู่ใกล้กับเมืองใหญ่ฮีราคลีออน คนอสซอสได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เป็นอันมากโดยเซอร์อาร์เทอร์ อีแวนส์ นักโบราณคดีชาวอังกฤษ
ในสมัยพระราชวังแรก (ประมาณ 2,000 ปีก่อน ค.ศ.) บริเวณเมืองมีประชากรมากถึง 18,000 คน ในสมัยรุ่งเรืองที่สุด พระราชวังและเมืองรอบ ๆ มีประชากรมากถึง 100,000 คน หลัง 1,700 ปีก่อน ค.ศ. ไม่นานนัก
เมืองคนอสซอสมีความสำคัญจนตลอดสมัยคลาสสิกและสมัยโรมัน แต่ชาวเมืองย้ายไปอยู่ในเมืองคันดักส์ซึ่งเป็นเมืองใหม่ (ฮีราคลีออนในปัจจุบัน) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 คนอสซอสก็มีชื่อใหม่ว่า "มาครีเทคอส" (Makryteikhos หรือ "กำแพงยาว") แต่บิชอปแห่งกอร์ทินยังคงเรียกตนเองว่าบิชอปแห่งคนอสซอสมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปัจจุบันคำว่า "คนอสซอส" ใช้เฉพาะในการเรียกแหล่งโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่ปริมณฑลของเมืองฮีราคลีออนเท่านั้นเอง

**การสะกด**
คำว่าคนอสซอสเคยถูกแผลงเป็นภาษาละตินอยู่หลายแบบ เช่น Cnossus หรือ Cnossos และบางครั้งเขียนเป็น Knossus, Gnossus หรือ Gnossos1878 แต่ปัจจุบันมีการเขียนคำนี้เกือบทุกครั้งด้วยรูปแบบ Knossos

**ดูเพิ่ม**
 อารยธรรมไมนวน- วงกต

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
  translator-last=Doumas-  df=dmy-all

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 คนอสซอส
หมวดหมู่:คนอสซอส
หมวดหมู่:อารยธรรมมิโนอัน
หมวดหมู่:ยุคสัมฤทธิ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ครีต
แม่แบบ:คิงดอมฮารตส์

หมวดหมู่:กล่องนำทางวิดีโอเกมแบ่งตามซีรีส์
หมวดหมู่:กล่องนำทางแฟรนไชส์ดิสนีย์
หมวดหมู่:แม่แบบสแควร์เอนิกซ์
ลีฟแอนด์เลิร์น

ลีฟแอนด์เลิร์น (Live & Learn) เป็นเพลงของบอย โกสิยพงษ์ เป็นเพลงลำดับที่ 4 ในอัลบั้มชุด Million Ways to Love Part 1 (พ.ศ. 2547) ประพันธ์โดยบอย โกสิยพงษ์ ขับร้องโดยกมลา สุโกศล เป็นเพลงที่มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับการให้กำลังใจให้มนุษย์ยืนหยัดต่อสู้กับชีวิต มีความยาวเกิน 5 นาที ในช่วงตอนกลางถึงท้ายเพลง คุณกมลาแสดงพลังเสียง แอดลิบ ลักษณะการร้อง ร้องในลักษณะเพลงไทยในสำเนียงบรอดเวย์ เหตุผลที่บอย โกสิยพงษ์เลือกคุณกมลามาร้อง เพราะเป็นผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ และหากให้ผู้อื่นมาร้องซึ่งอาจอายุน้อยกว่าก็จะดูไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากเนื้อหาของเนื้อเพลง
การแต่งเพลงนี้ บอย โกสิยพงษ์แต่งขึ้นจากคำสอนของคุณพ่อก่อนที่จะเสีย เนื้อเพลงทั้งหมดเกี่ยวกับพ่อของเขา และได้นักดนตรีจากสหรัฐอเมริกามาช่วย ต่อมาเมื่ออัดเสียง ลดท่อนที่ร้องเสียงสูงลง เพราะคิดว่าเพลงไทยอ้าปากกว้างไม่เพราะ แล้วให้คอรัสร้องเมโลดี้แล้วคุณกมลาจึงร้องไล่เสียงแชโดว์ โดยตอนที่ร้องตั้งวัตถุประสงค์ว่า ทำอย่างไรให้มันดี เพราะคุณกมลาไม่เคยร้องเพลงไทย กลัวออกมาไม่ดี
ด้านความสำเร็จ เพลงนี้ติดชาร์ตทางสถานีวิทยุ และสถานีโทรทัศน์ดนตรีหลายแห่ง เช่นติดอันดับ 4 บนชาร์ตของเอ็มทีวีไทยแลนด์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพลงของบอย โกสิยพงษ์
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
แครอน

ไฟล์:Lytovchenko Olexandr Kharon.jpg|thumb|350px|ภาพเขียนจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นภาพการข้ามจากมนุษยโลกไปยังยมโลกโดยเรือของแครอน โดย อเล็กซานเดอร์ ลีตอฟเชนโค
แครอน (Charon หรือ Kharon, pron; Χάρων) เป็นคนแจวของเฮดีสผู้นำวิญญาณของผู้เพิ่งตายข้ามแม่น้ำสติกซ์ หรือ แม่น้ำแอเคอรอน จากมนุษยโลกไปยังยมโลก บางครั้งญาติพี่น้องของผู้เสียชีวิตจะใส่ "เหรียญของแครอน" (Charon's obol) ในปากของผู้เสียชีวิตเพื่อเป็นค่าโดยสาร นักเขียนบางท่านกล่าวว่าผู้ที่ไม่มีเงินจ่ายค่าโดยสารหรือผู้ที่ไม่ได้ถูกฝังต้องเดินร่อนเร่อยู่ริมฝั่งเป็นเวลาหนึ่งร้อยปีจึงจะข้ามไปได้ วีรบุรุษที่ได้เดินทางข้ามจากมนุษยโลกไปยังยมโลก และข้ามกลับมายังมนุษยโลกอีกเช่น เฮราคลีส, ออร์เฟียส, อีเนียส, ไดอะไนซัส และไซคี ต่างก็ใช้เรือของแครอน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
เหรียญของแครอน

ไฟล์:Luca Giordano 009.jpg|thumb|260px |แครอนนำวิญญาณข้ามแม่น้ำแอเคอรอนจากมนุษยโลกไปยังยมโลก โดยลูกา จอร์ดาโน
เหรียญของแครอน (Charon's obol) หมายถึงเหรียญที่ใส่ในปากหรือบนปาก ของผู้ตายก่อนที่จะทำการฝัง
ประเพณีนี้มักจะเกี่ยวข้องกับประเพณีกรีกและโรมันโบราณ แต่ก็พบว่าทำกันในตะวันออกใกล้ด้วย และต่อมาในยุโรปตะวันตก โดยเฉพาะในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเคลต์ของวัฒนธรรมกอล-โรมัน, ฮิสเปเนีย-โรมัน และโรมันบริเตน และในกลุ่มชนเจอร์แมนิกของปลายยุคโบราณตอนปลาย และในสมัยคริสเตียนตอนต้น และมีปฏิบัติกันอยู่บ้างมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในวรรณกรรมภาษากรีกโบราณ และ ภาษาลาตินของตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 กล่าวกันว่าเหรียญของแครอนใช้เป็นค่าโดยสารหรือค่าติดสินบนสำหรับแครอนคนพายเรือของเฮดีสผู้มีหน้าที่นำวิญญาณของผู้ที่เพิ่งเสียชีวิตข้ามแม่น้ำแอเคอรอนจากมนุษยโลกไปยังยมโลก
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าตำนานสะท้อนไปถึงวัฒนธรรมที่ปฏิบัติกันจริง และไม่แต่จะจำกัดอยู่เพียงใส่เหรียญเพียงเหรียญเดียวในปากเท่านั้น นอกจากนั้นก็ยังมีประเพณีการให้เหรียญหรือเงินจำนวนมากเช่นที่ทำกันในการฝังผู้ตายพร้อมกับเรือซึ่งก็ตรงกับอุปมาของความคิดดังกล่าว
คำว่า "เหรียญของแครอน" ที่ใช้โดยนักโบราณคดีบางครั้งก็อาจจะหมายความถึงประเพณีทางศาสนาอย่างใดอย่างหนึ่งแต่มักจะมีนัยยะถึงเงินที่ใช้โดยผู้ตายในยมโลกหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว ในภาษาละติน เหรียญของแครอนบางครั้งก็เรียกว่า "viaticum" หรือ "sustenance for the journey" บางครั้งก็จะให้คำอธิบายว่าการใส่เหรียญในปากผู้ตายเป็นการป้องกันไม่ให้วิญญาณของผู้ตายกลับมาอีกได้

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 แครอน 
หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
เลฟ ลันเดา

เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดา (Лев Дави́дович Ланда́у) เป็นนักฟิสิกส์คนสำคัญของสหภาพโซเวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผลงานที่โดดเด่นในหลายด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฟิสิกส์ของสสารควบแน่น ลันเดาเกิดเมื่อวันที่ 9(22) มกราคม พ.ศ. 2451 ที่เมืองบากู จักรวรรดิรัสเซีย  ได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นรางวัลเลนิน รางวัลสตาลินรวมถึงรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน พ.ศ. 2505

** ประวัติ**

**ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา**
เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดาเกิดในครอบครัวของวิศวกรปิโตรเลียม ดาวิด ลวาวิช ลันเดากับภรรยาคือ ลูบอฟ เวียนีอามินอฟนา โดยอัจฉริยภาพทางด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ของเขานั้นได้แสดงออกมาตั้งแต่อายุยังน้อย ลันเดาศึกษาแคลคูลัสอนุพันธ์และปริพันธ์ตั้งแต่ที่เขามีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น ด้วยวัยเพียง 13 ปีลันเดาจบการศึกษาระดับมัธยมปลายแต่ด้วยอายุที่น้อยเกินไปทำให้ทางครอบครัวไม่ได้ให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยทันที แต่ในอีก 1 ปีต่อมาลันเดาสามารถสอบเข้าศึกษาได้ในคณะฟิสิกส์และคณะเคมีของมหาวิทยาลัยบากู ซึ่งถือว่าเขาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มีอายุน้อยที่สุดในเวลาต่อมาเขาเลือกศึกษาต่อในคณะฟิสิกส์เพียงคณะเดียว ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยบากูเพียง 2 ปีการศึกษาก็ได้ย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดตามคำแนะนำของอาจารย์ต่อแม่ของเขาใน พ.ศ. 2467 ซึ่งเวลานั้นเลนินกราดได้ถือว่าเป็นศูนย์กลางทางวิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดเพียง 2 ปีก็จบการศึกษาพร้อมกับการตีพิมพ์บทความทางวิทยาศาสตร์ฉบับแรกออกมา ใน พ.ศ. 2469 ลันเดากลายเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอกของสถาบันฟิสิกส์และเทคนิคแห่งเลนินกราดซึ่งเวลานั้นลันเดาได้ทำงานวิจัยด้านกลศาสตร์ควอนตัม

**การไปทำงานและศึกษาที่เดนมาร์ก**
ใน พ.ศ. 2472 เลฟ ลันเดาได้เดินทางไปทำงานวิจัยและศึกษาต่อนอกสหภาพโซเวียต โดยช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่เขาได้พบและทำความรู้จักกับนิลส์ โปร์ที่สถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีแห่งโคเปนเฮเกน โดยโปร์ได้เอ็นดูและชื่นชอบในตัวของลันเดาเป็นอย่างมาก โดยลันเดาได้ทำการศึกษาปัญหาทางฟิสิกส์ที่ำกำลังเป็นที่สนใจในเวลานั้นและมักจะถกเถียงกับโปร์เป็นประจำ ลันเดาใช้เวลาช่วงนี้ในการศึกษาปัญหา diamagnetism ของโลหะโดยใช้หลักทฤษฎีควอนตัมในการอธิบาย รวมถึงการค้นพบระดับพลังงานควอนตัมของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ภายใต้สนามแม่เหล็กที่คงที่ ซึ่งระดับพลังงานนี้ได้รับการเรียกในเวลาต่อมาว่าระดับพลังงานลันเดา
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวยิว
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวโซเวียต
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:บุคคลจากบากู
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบากู
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
หมวดหมู่:ชาวโซเวียตผู้ได้รับรางวัลโนเบล
ฉ่ำอุรา

ฉ่ำอุรา (チャンプア; Tchan-Poua) หรือ จำปา เป็นตัวละครสำคัญ (พระรอง)ในหนังสือการ์ตูนเรื่อง ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ฉ่ำอุรา เป็นนักมวยไทยชาวไทยในชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นชาวไทยเพียงคนเดียวที่เป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับซาวามูระ โนริทากะ (ตัวเอกของเรื่อง) ของชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น โดยที่ฉ่ำอุราเป็นเพื่อนผู้คอยให้คำแนะนำด้านการต่อสู้ และให้กำลังใจแด่ซาวามูระตลอดมา เขาจึงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของซาวามูระ ซึ่งในภายหลัง เขาได้ร่วมออกเดินทางไปกับซาวามูระ โนริทากะ ซึ่งเขาได้พบกับนักสู้ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เก่งกาจหลากแขนง

**การสร้างตัวละคร**
กล่าวกันว่า ชื่อของฉ่ำอุราในภาษาญี่ปุ่น (チャンプア) ได้มาจากชื่อของช้างเผือก เกียรติทรงฤทธิ์ (チャンプア・ゲッソンリット) ซึ่งเป็นนักมวยไทยที่เข้าร่วมแข่งขันเค-วันในประเทศญี่ปุ่น โดยผู้เขียนได้นำมาดัดแปลงเป็นชื่อของตัวละครดังกล่าว

**การตอบรับ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย- ซาวามูระ โนริทากะ- ฮาโมริ ทากาชิ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คนไทยในการ์ตูนญี่ปุ่น: ฉ่ำอุรา date=2020-09-29  -  คนไทยในการ์ตูนญี่ปุ่น: ฉ่ำอุรา (มุมมองของการ์ตูน) date=2016-03-04  
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นที่เป็นคนไทย
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
ซาวามูระ โนริทากะ

ซาวามูระ โนริทากะ (沢村典隆; Sawamura Noritaka) หรือ บักเห่ย เป็นตัวละครเอกในหนังสือการ์ตูนเรื่องถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น โดยนิตยสารอะเดย์ได้กล่าวถึงซาวามูระว่าเป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากตัวละครการ์ตูนเรื่องอื่น ซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับตัวละครเอกรายอื่นทั้งรูปร่างและหน้าตา จึงทำให้ผู้คนสามารถจดจำบุคลิกลักษณะที่แปลกไปจากเรื่องอื่นได้จนติดตา

**ประวัติตามท้องเรื่อง**
ซาวามูระ โนริทากะ เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวไทยชื่อ "ฉ่ำอุรา"  ประจำชมรมมวยไทยของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศประเทศญี่ปุ่น โดยในช่วงแรก ซาวามูระเป็นผู้ที่ไม่มีทักษะด้านการต่อสู้ ไม่หล่อ และไร้เสน่ห์ แต่ในภายหลังจากการชมเทปวิดีโอการชกมวยไทย เขาจึงได้ตัดสินใจเข้าฝึกวิชาดังกล่าว เมื่อเขาต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ ก็สามารถเอาชนะมาได้แบบฉิวเฉียด โดยมีรูปแบบการต่อสู้ที่ตลกขบขัน หรือในบางครั้งเขาก็สามารถชนะมาได้โดยความพยายามแม้ว่าจะโดนโจมตีจนอยู่ในสภาพที่สะบักสะบอม จนสามารถพิชิตใจสาว ๆ ได้ในช่วงต่อมา

**การสร้างตัวละคร**

**การตอบรับ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย- ฮะโมะริ ทะกะชิ- ฉ่ำอุรา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Manga Info -  คนไทยในการ์ตูนญี่ปุ่น: ฉ่ำอุรา date=2020-09-29  
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่น
อันโตนิโอ บาเลนเซีย

ลุยส์ อันโตนิโอ บาเลนเซีย โมสเกรา (Luis Antonio Valencia Mosquera; เกิด 4 สิงหาคม ค.ศ. 1985) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเอกวาดอร์ เล่นในตำแหน่งปีกขวาและแบ็กขวา 
นอกจากนี้แล้ว ตามสถิติของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ระบุว่า บาเลนเซีย เป็นนักฟุตบอลที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก โดยทำความเร็วได้ 35.1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

**เกียรติประวัติ**

**สโมสร**
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
*พรีเมียร์ลีก: 2010–11, 2012–13
*เอฟเอคัพ: 2015–16
*อีเอฟแอลคัพ: 2009–10, 2016–17
*เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์: 2010, 2013, 2016
*ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2016–17

**ส่วนตัว=== 
*ผู้เล่นแห่งปีเซอร์แมตต์ บัสบี: 2011–12

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
name=Luis Antonio Valencia
*Luis Valencia- Antonio Valencia profile at the Manchester United website
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเอกวาดอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

=== จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี**
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี ถูกเสนอเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2553
 เสนอชื่อโดย Matt
สนับสนุน 
#สนับสนุน --Tinuviel | พูดคุย 100px 19:58, 19 มกราคม 2553 (ICT)
# สนบสนุนครับ --Sry85 21:32, 19 มกราคม 2553 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# เห็นมีการแทรกลิงก์รูปในบทความ ถ้านำออกได้จะดี --Sry85 16:40, 16 มกราคม 2553 (ICT)
:ไม่ทราบว่าพูดถึงการลิงค์เช่น ใน
::: “...“ การตรึงกางเขนของพระเยซู” โดย อัลติเชียโรในบาซิลิกาซานอันโตนิโอแห่งปาดัว...”  
:หรือเปล่าคะ? ถ้าใช่ก็คิดว่าบทความนี้เกี่ยวกับภาพเขียนฉะนั้นการได้เห็นภาพจริงก็จะทำให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่ายและทันทีว่าหน้าตาของภาพที่พูดถึงเป็นอย่างไรและพูดถึงอะไร เพราะภาพเขียนเช่น “การตรึงกางเขนของพระเยซู” มีด้วยกันมากมาย แต่ถ้าเข้าใจผิดข้อที่คุณติงมาผิดก็กรุณาบอกมาใหม่ด้วยค่ะ --Matt 20:02, 16 มกราคม 2553 (ICT)
: ใช่ครับ ผมว่าถ้ารูปมีส่วนในการอธิบายบทความ อาจจะลิงก์รูปในลักษณะ เชิงอรรถ ด้านล่างแทน (จะได้ไม่ต้องมีป้ายลิงก์ข้ามภาษา อยู่ข้างบนสุด เพราะดูเหมือน bot จะแปะป้ายหากมีลิงก์ที่มาจากภาษาอื่น หากมีลิงก์ภาษาอื่นแทรกในบทความ) --Sry85 20:19, 16 มกราคม 2553 (ICT)
:::อ๋อ ค่ะ ... --Matt 21:09, 16 มกราคม 2553 (ICT)
ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา

ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา ชื่อเล่น โอ๊ต อดีตผู้ประกาศข่าว ในรายการข่าวในพระราชสำนัก ช่อง 3 เอชดี และผู้ประกาศข่าว รายการเช้านี้...ที่หมอชิต วันจันทร์ – วันศุกร์ เวลา 06:00 – 07:30 น. ออกอากาศทางช่อง 7HD และอดีตผู้ประกาศข่าวทางไอทีวีต่อจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ช่อง 3 เอชดี โดยเป็นผู้ประกาศข่าว ในรายการ ข่าววันใหม่ และ รายการข่าว 3 มิติ แทน กิตติ สิงหาปัดเป็นครั้งคราวที่คุณกิตติ ติดภารกิจ จากนั้นได้รับการติดต่อจากมีเดียส์มาร่วมงานกันในรายการ เช้านี้...ที่หมอชิต จนถึงปี พ.ศ. 2554 คุณโอ๊ต จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นเดียวกับ กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ และได้ย้ายมาเป็นผู้ประกาศข่าวทาง สปริงนิวส์ และปัจจุบันไม่ได้เป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 7HD
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
ศิลปะแฟนตาซี

ศิลปะแฟนตาซี (Fantasy art) เป็นประเภทของงานศิลปะประเภทหนึ่งที่มีเนื้อหา, ความคิด, องค์ประกอบ หรือฉากที่เป็นไสยศาสตร์หรือเหนือธรรมชาติ ขณะที่ปรัชญานี้บางส่วนคาบเกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ นวนิยายสยองขวัญและนวนิยายคาดการณ์ แต่ศิลปะแฟนตาซีก็มีองค์ประกอบบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่ไม่พบในศิลปะการเขียนนวนิยายคาดการณ์ เนื้อหาของงานที่มาจากความลึกลับและตำนานหรือการเขียนแฟนตาซีของโลกสมัยใหม่ในรูปลักษณ์ที่แฝงนัยยะของพลังอำนาจของเทพ มายาหรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติ เป็นเนื้อหาที่พบโดยทั่วไปในงานประเภทนี้และเป็นปัจจัยที่สร้างความแตกต่างของงานศิลปะประเภทนี้จากงานศิลปะประเภทอื่น ๆ นอกจากนั้นก็จะนิยมใช้จินตสัตว์ (Mythical creature) ในตำนานเทพหรือในจินตนาการเช่นมังกร, พ่อมด, พราย และอื่น ๆ ในองค์ประกอบของภาพ
ศิลปะแฟนตาซีมีความสัมพันธ์โดยตรงกับนวนิยายแฟนตาซี หรือบางครั้งงานศิลปะแฟนตาซีก็จงใจถอดออกมาจากตัวละครหรือฉากของงานวรรณกรรมแฟนตาซีโดยตรง งานศิลปะประเภทนี้ที่สร้างโดยจิตรกรสมัครเล่นจะเรียกว่า “ศิลปะโดยแฟน” (Fan art)
“ศิลปะโดยแฟน” เป็นวัฒนธรรมย่อยที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่มักจะใช้เว็บไซต์เป็นศูนย์กลาง เช่น เว็บไซต์เอลฟ์วูดซึ่งเป็นเว็บไซต์โดยเฉพาะสำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ที่เป็นต้นฉบับและศิลปะแฟนตาซี
ศิลปะแฟนตาซีไม่ควรจะสับสนกับปรัชญาศิลปะ “ศิลปะอัศจรรย์” (fantastic art) ซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีองค์ประกอบที่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเชิง “แฟนตาซี” เสมอไป

**ศิลปะแฟนตาซีและวัฒนธรรมชั้นสูง**
แม้ว่าการสร้างงานศิลปะแฟนตาซีจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของผู้สร้าง และแม้ว่าจะเป็นศิลปะที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ศิลปะแฟนตาซีก็ยังไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบัญญัติตะวันตก (Western canon) หรือเป็นงานประเภทวิจิตรศิลป์ที่ยังคงไม่มีแขวนแสดงในห้องแสดงภาพ หรือยังไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาล หรือยังไม่เป็นหลักสูตรการเรียนในสถาบันศึกษาและอื่น ๆ
งานไม่กี่ชิ้นที่เป็นงานที่เข้าขั้นโดยเฉพาะงานเหนือจริงหรือพรีราฟาเอลไลท์ มีลักษณะเดียวกับศิลปะแฟนตาซีหลายอย่าง เช่นงานเขียน “ปราสาทในพิรานีส” โดย จิตรกรเบลเยียม เรอเน มากริต หรือ “เลดี้แห่งชาลอตต์”  โดย จิตรกรชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ ก็แทบจะแน่นอนว่าจัดอยู่ในประเภทศิลปะแฟนตาซีได้ ถ้าเป็นภาพที่เขียนในปัจจุบัน งานเขียนชิ้นหลังนี้ก็เช่นเดียวกับศิลปะแฟนตาซีตรงที่เป็นงานที่เขียนจากจินตนการที่มาจากงานวรรณกรรม ที่ในกรณีนี้คือมาจากโคลงชื่อเดียวกันโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน 
ศิลปินศิลปะแฟนตาซีผู้อื่นใช้ขบวนการศิลปะอาร์ตนูโวและขบวนการศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูงที่พยายามดิ้นรนให้ศิลปะแฟนตาซีหรือศิลปะนางฟ้าได้รับการพิจารณาและได้รับการยอมรับกันว่าเป็นศิลปะได้ระดับโดยสถาบันศิลป์ต่าง ๆ 
ฟีนุคาเนบรรยายลักษณะงานศิลปะของตนเองว่ามีลักษณะแบบ “ยุคกลางใหม่” (Neo-Medieval) แทนที่จะใช้คำหลีกเลี่ยงว่าเป็น “ศิลปะแฟนตาซี” การนิยามว่าศิลปะใดถือว่าเป็นศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูง หรือศิลปะใดไม่ถือว่าเข้าขั้นเป็นปัญหาใหญ่ที่จิตรกรผู้มีชื่อเสียงเช่น โรงเรียนกลาสโกว์ ที่ถือกันว่าเป็นกลุ่มศิลปินที่ด้อยกว่ามาตรฐานในสมัยที่รุ่งเรืองอยู่

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะตะวันตก- ศิลปะอัศจรรย์- ลัทธิเหนือจริง- ศิลปะสมัยใหม่ - แฟนตาซี- นวนิยายแฟนตาซี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยใหม่
คิม แท-ย็อน

คิม แท-ย็อน (김태연; Kim Tae-yeon; เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงเกิลส์เจเนอเรชันกับกลุ่มย่อยเกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ (TaeTiSeo)

**ประวัติ**
แทย็อน เกิดที่ช็อนจู มีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน
ระหว่างเรียนมัธยม แทย็อนกับพ่อเทียวไปเทียวมาระหว่างช็อนจูกับโซลทุก ๆ วันอาทิตย์ เพื่อให้เธอไปฝึกหัดร้องเพลงที่สถาบันเอสเอ็ม ครูสอนร้องเพลงของเธอ คือ ช็อง ซุน-ว็อน หรือเรียกกันว่า เดอะวัน (The One) ต่อมาในปี 2004 แทย็อน ได้ร้องเพลง "ยูบริงมีจอย" (You Bring Me Joy) กับเดอะวัน เขากล่าวว่า "ผมจะร้องคู่กับนักร้องคนดังคนไหนก็ได้ แต่ผมอยากรับรู้ศักยภาพของแทย็อน" ในปีเดียวนั้น เธอได้รางวัลที่ 1 ในการประกวดยุวชนดีเด่นของสถาบันเอสเอ็มและได้ทำสัญญากับบริษัทเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอยังฝึกหัดในสถาบันต่อไปจนได้เป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันซึ่งเปิดตัวเมื่อปี 2007 ในปี 2008 แทย็อน เรียนจบจากโรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู และได้รางวัลความสำเร็จสูงสุดจากโรงเรียน
ก่อนเข้าเป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชัน แทย็อนได้แรงบันดาลใจจากศิลปินโบอา แทย็อน กล่าวว่า "ฉันอยากเป็นเหมือนเธอและอยากทำงานในญี่ปุ่นและรอบโลกมาตลอด" ความอยากของเธอเป็นจริงเมื่อเกิลส์เจเนอเรชันเปิดตัวในญี่ปุ่นในปี 2010

**การงาน**
ความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เป็นที่ตอบรับอย่างดีในหมู่ผู้ประกอบวิชาชีพอุตสาหกรรม พัก จิน-ย็อง ประธานเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ กล่าวว่า อยากทำงานกับแทย็อน เพราะเธอมีพลังในการแสดงอารมณ์มาก เขากล่าวว่า "ถ้าจะให้ทำงานกับนักร้องที่ร้องเก่ง ผมขอเลือกนักร้องอย่างแทย็อน ซึ่งคุณจะแยกไม่ออกว่าอันไหนคือเสียงร้องอันไหนคือเสียงพูด" ยู ย็อง-ซ็อง นักแต่งเพลง กล่าวว่า "แทย็อน เหมือนหย่ามาแล้ว 7 ครั้ง" เพราะเสียงของเธอฟังแล้วเศร้าโศกเหมือนสู้ชีวิตมาโชกโชน ส่วนอัน ย็อง-มิน นักแต่งเพลง กล่าวตอนทำเพลง "ไอเลิฟยู" (I Love You) ว่า "ผมตกใจเพราะความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เพลงนี้ร้องยาก ผมก็เป็นห่วง แต่เธอร้องดีจนผมน้ำตาร่วง...ผมจำได้ว่าผมตบมือให้เธอด้วย"
แทย็อน กล่าวถึงวิธีร้องเพลงของตัวเองว่า "ตอนร้องเพลง คุณต้องมีความสามารถในการแสดงและอาศัยจินตนาการหน่อยหนึ่ง คุณต้องเห็นค่าในอารมณ์ และต้องไม่หนีห่างจากสีสันของเพลงในเวลาที่คุณเอาใจใส่ในเพลง"

**ผลงานเพลง**
 มายวอยซ์ (2017)- เพอร์เพิส (2019)- ไอเอ็นวียู (2022)

**ผลงานการแสดง**

**ภาพยนตร์**

**มิวสิกวิดีโอ**

**ละครเพลง**

**ทัวร์คอนเสิร์ต**

**เกาหลี**
 Butterfly Kiss (2016)- The Magic of Christmas Time (2017)

**เอเชีย**
 Persona (2017)- 's... Taeyeon Concert (2018–2019)- The Unseen (2020)- The Odd of Love (2023)

**ญี่ปุ่น**
 Japan Tour 2019 ~Signal~ (2019)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คิม แท-ย็อน ที่เอสเอ็มทาวน์- nm4227454
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน
หมวดหมู่:บุคคลจากช็อนจู
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะโกลเดนดิสก์อะวอดส์
อูดง

อูดง หรือนิยมเรียกว่า อุด้ง (Udon) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งสาลี ลักษณะเป็นเส้นหนา ยาว และมีสีขาว
อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร) 
อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดง เช่น เท็มปูระอูดง (tempura udon) คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และคิตสึเนะอูดง (Kitsune udon) คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น

**ต้นกำเนิด**
พ่อครัวกำลังม้วนแผ่นแป้งอูดงที่นวดจนได้ที่แล้ว เพื่อเตรียมตัดเป็นเส้น ๆ ต่อไป
เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: Cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลียาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน 
เส้นอูดงได้เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางไปจาริกยังประเทศจีน ชาวญี่ปุ่นได้ยกย่องพระคูไก (Kūkai) และพระเอ็นนิ (Enni Ben'en) ให้เป็นต้นตำรับการปรุงเส้นอูดงของญี่ปุ่น พระคูไคเดินทางไปยังประเทศจีนในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อศึกษาพุทธศาสนา โดยอดีตจังหวัดซานูกิ (Sanuki no kuni) หรือปัจจุบันคือจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ ประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดสูตรการทำอูดงจากพระคูไก ส่วนพระเอ็นนิ ซึ่งเป็นพระนิกายเซน สำนักรินไซ (Rinzai-s) ได้เดินทางไปประเทศจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีเมืองฮากาตะ จังหวัดฟูกูโอกะ เป็นผู้ประกาศว่าสืบทอดสูตรของพระเอ็นนิ

**อาหารที่ทำจากเส้นอูดง**
ไฟล์:Udon-M1336.jpg|thumb|250px|เท็มปูระอูดง (Tempura udon) 
ไฟล์:Yaki-udon.jpg|thumb|250px|ยากิอูดง (Yaki udon) 
เช่นเดียวกับอาหารเส้นอื่น ๆ ของญี่ปุ่น อูดงจะนิยมรับประทานแบบเย็นในฤดูร้อน และรับประทานแบบร้อนในฤดูหนาว อาหารต่าง ๆ ที่นำมาวางบนเส้นอูดงแสดงถึงฤดูกาลนั้น ๆ และความสมดุลกับส่วนผสมอื่น ๆ อาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดงนั้นถูกปรุงอย่างเรียบง่าย บางครั้งนำไปทานกับเส้นโซบะได้เช่นกัน

**อูดงร้อน**
 คาเกะอูดง (Kake udon) อูดงร้อนในน้ำซุปใส โรยต้นหอมญี่ปุ่นซอยบาง ๆ อาจมีคามาโบโกะหรือลูกชิ้นปลาเส้นญี่ปุ่น ฝาน 1 ชิ้น วางบนเส้นอูดง- คิตสึเนะอูดง (Kitsune udon) อูดงร้อนหน้าเต้าหู้หวานทอด หรืออาบูราอาเงะ (Aburaage) คำว่า คิตสึเนะ แปลว่า สุนัขจิ้งจอกหรือปีศาจจิ้งจอก ชื่อนี้ได้จากเต้าหู้หวานที่วางบนหน้าอูดง ซึ่งมีรูปร่างเหมือนหูสุนัขจิ้งจอก- เท็มปูระอูดง (Tempura udon) อูดงร้อนหน้าอาหารชุบแป้งทอดหรือเท็มปูระ เช่น กุ้ง หรือคากิอาเกะ (ผักรวมชิ้นเล็ก ๆ ผสมแป้งแล้วทอด)- ทานูกิอูดง (Tanuki udon) อูดงร้อนหน้าเศษแป้งเท็มปูระ (Tenkasu) ชื่อได้จากทานูกิ ซึ่งเป็นแรคคูนญี่ปุ่น และเชื่อว่ามีพลังวิเศษ- สึกิมิอูดง (Tsukimi udon) อูดงหน้าไข่สดที่ตกลงบนอูดงร้อน ๆ จากชื่อ แปลได้ว่า อูดงชมจันทร์ เหมือนไข่แดงสีเหลืองกลมเหมือนพระจันทร์- วากาเมะอูดง (Wakame udon) อูดงร้อนหน้าสาหร่ายวากาเมะ- คาเรอูดง (Karē udon) อูดงร้อนหน้าแกงกะหรี่ญี่ปุ่น

**อูดงเย็น**
 ซารุอูดง (Zaru udon) อูดงแช่เย็น โรยสาหร่ายโนริฝอย เสิร์ฟในซารุ (Zaru) (ภาชนะสานจากไม้ไผ่ รูปร่างคล้ายกระด้ง แต่ก้นบุ๋ม ใช้สะเด็ดน้ำ) พร้อมกับซอสแช่เย็น มีส่วนผสมเข้มข้นของดาชิ มิริง และโชยุ เมื่อจะรับประทาน ให้ใช้ตะเกียบคีบเส้นอูดงพอคำจุ่มลงในซอสดังกล่าว แล้วจึงรับประทาน อาจใส่ต้นหอมซอย วาซาบิบด และขิงบดลงในซอสเพื่อเพิ่มรสชาติได้ เมื่อเสิร์ฟคู่กับเท็มปูระจะเรียก เท็นซารุอูดง (Tenzaru udon) 
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น
วัดธรรมิการาม (จังหวัดลพบุรี)

วัดธรรมิการาม หรือวัดค้างคาว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางขามฝั่งตะวันตก ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่มีประวัติการสร้างที่ยาวนาน ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่ชื่อวัดค้างคาวเพราะว่าเดิมมีค้างคาวอาศัยอยู่มาก ปัจจุบันไม่มีแล้วและได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดธรรมิการาม วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมฝั่งคลองในหมู่ไม้ร่มรื่น และในปัจจุบันยังเป็นสถานที่ฝึกและปฏิบัติอบรมพระพุทธศาสนาแก่นักเรียนและนักศึกษา มีทัศนียภาพที่สวยงาม และสภาพบริเวณในวัดยังมีความร่มรื่น เงียบสงบ มีศาสนสถานที่เก่าแก่มากมาย เช่นพระอุโบสถหลังเก่าที่มีประวัติการสร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ดังปรากฏให้เห็นภายในพระอุโบสถ นั่นคือภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีความงดงามยิ่ง สิ่งที่น่าสนใจของวัดนี้ คือ มีภาพเขียนที่ผนังโบสถ์ ซึ่งเป็นภาพเขียนเรื่องพุทธประวัติทั้ง 4 ด้าน ลักษณะของภาพเขียนมีลักษณะแบบตะวันตกเข้ามาปนบ้างแล้ว เช่น การแรเงาต้นไม้ และอื่น ๆ เป็นภาพเขียนในสมัยรัชกาลที่ 4 ฝีมือช่างพื้นบ้านที่งดงามมาก
วัดธรรมิการาม เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมคลอง สามารถเข้าได้ 2 ทางคือ ทางรถ สามารถเข้าได้จากบริเวณใกล้ทางเข้าวัดไลย์ อำเภอท่าวุ้ง และทางเท้า ผ่านหมู่บ้าน ข้ามสะพานไม้เข้าไปก็สามารถเข้าถึงวัดนี้ได้โดยสะดวก

**จารึกจิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมิการาม**
จิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมมิการามหรือวัดค้างคาว หมู่ ๔ ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
ที่วัดดังกล่าวนั้น มีจิตรกรรมฝาผนังภายในอาคารของวัดสองแห่งคือ 
# จิตรกรรมฝาผนังภายในพระอุโบสถ เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูแและหน้าต่างภายในพระอุโบสถทั้งสี่ด้าน เป็นเรื่องพุทธประวัติโดยเริ่มเนื้อหาแรกที่ผนังด้านหลังพระพุทธรูปประธานคือ เรื่องพระราชพิธีอภิเษกสมรสของเจ้าชายสิทธัตถะ และพระนางพิมพา จากนั้นเป็นเรื่องเสด็จออกผนวช ผจญมา ตรัสรู้ ประทานธรรม เสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน และสมโภชแบ่ง พระบรมสารีริกธาตุ ไม่ปรากฏชื่อศิลปินผู้วาด 
# จิตรกรรมฝาผนังภายในพระวิหาร เป็นภาพวาดอยู่เหนือระดับกรอบบนของประตูและหน้าต่างภายในพระวิหารทั้งสี่ด้าน เป็นภาพวาดเรื่องทศชาติชาดกโดยมีชื่อแต่ละพระชาติกำกับคือ เตมียชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เนมิราชชาดก มโหสถชาดก ภูริทัตชาดก จันทกุมารชาดก พระนารทพรหมชาดก พระวิธูรชาดก และพระเวสสันดรชาดก ที่ผนังด้านตรงข้ามกับพระประธาน มีข้อความเขียนไว้ว่า เขียนเดือน ๑๑ ขึ้น ๘ ค่ำ ปีกุน สำเร็จแล้วปีชวด พ.ศ. ๒๔๖๗ ราคา ๙๔ บาท ช้าง (ช่าง) เพงเป็นผู้เขียนไว้ใน พระพุทธศาสนา  รูปแบบของการวาดเป็นแบบท้องถิ่น จิตรกรรมทั้งสองแห่งอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จากการพิจารณาจึงน่าจะเป็นภาพที่วาดอยู่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว - รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (พ.ศ. ๒๓๙๔ - ๒๔๕๓) รูปแบบจิตรกรรมเป็นแบบ "หลวง"

**ดูเพิ่ม**
  วัดธรรมิการาม ลพบุรีfix-attempted=yes 

**อ้างอิง**
  วัดธรรมิการาม อำเภอบ้านหมี่ ลพบุรีfix-attempted=yes 
ธรรมิการาม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
สมมาตร

ซ้าย แสดงวัตถุที่เป็นสมมาตร และ ขวา แสดงวัตถุที่ไม่เป็นสมมาตร
ไฟล์:Sphere symmetry group o.svg|thumb|200px|กลุ่มสมมาตรทรงกลม o
สมมาตร (symmetry) ทั่วไปจะหมายถึงสองความหมาย ความหมายแรกคือการรับรู้ถึงการเข้ากันได้ หรือความงามได้สัดส่วน และความสมดุล ดังความสวยงามหรือความสมบูรณ์แบบที่สะท้อนออกมา ในความหมายที่สองคือความเที่ยงตรงและความคิดที่ชัดเจนของความสมดุลหรือ"รูปแบบความคล้ายคลึงในตัวเอง" ที่สามารถพิสูจน์หรือตรวจสอบได้ตามกฎของระบบในเชิงรูปนัย โดยใช้เรขาคณิต, จนถึงฟิสิกส์ หรืออื่นๆ
ถึงแม้ว่าความหมายจะต่างกันในบางบริบท แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกันและถูกอภิปรายโต้แย้งกันในการเปรียบเทียบ
แนวความคิดเรื่องความเที่ยงตรงถูกต้องของสมมาตรมีหลากหลายวิธีตัดสินและนิยาม เช่น สมมาตรอาจจะใช้:ในประเด็นของเวลาที่ผ่านไป ตามความสัมพันธ์ของตำแหน่ง ตามการแปลงทางเรขาคณิต เช่น ขนาด, การสะท้อน, และการหมุน ตลอดจนการแปลงฟังก์ชันชนิดอื่นๆ และตามมุมมองของวัตถุนามธรรม, แบบจำลองตามทฤษฎี, ภาษา, ดนตรี และความรู้
สมมาตรสามารถมีคำนิยามที่แตกต่างกันได้ เช่น - สมมาตรในทางเรขาคณิตซึ่งคุ้นเคยกันดี - ในทางคณิตศาสตร์ตามความสมบูรณ์ - ความสมมาตรในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในบริบทนี้ ความสมมาตรที่รองรับผลเชิงลึกที่พบในฟิสิกส์สมัยใหม่ รวมถึงในแง่มุมมิติและเวลา - ในทางมนุษยศาสตร์, ครอบคลุมและหลากหลายในประวัติศาสตร์, สถาปัตยกรรม, ศิลปะ, และศาสนา

**เส้นสมมาตร**
เส้นสมมาตรมี 2 ประเภท ดังนี้
# สมมาตรด้านข้าง คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่ไม่ใช่ทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีเพียงเส้นเดียว
# สมมาตรรัศมี คือเส้นตรงที่ใช้คำนวณความสมมาตรของวัตถุหรือรูปร่างที่เป็นทรงกลม เส้นสมมาตรประเภทนี้มีมากกว่า 1 เส้น
ดูวิธีคำนวณความสมมาตรได้ที่วิกิตำรา การคำนวณความสมมาตร

**เชิงอรรถ**

**อ้างอิง**
 Jan Jenner และ Ph.D.  สำรวจโลกวิทยาศาสตร์ ชีวิตสัตว์โลก.  พิมพ์ครั้งที่ 1 : บริษัท เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า จำกัด, 2546
หมวดหมู่:สมมาตร
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:เทคโนโลยี
โซบะ

ไฟล์:Mori-soba_002.jpg|250px|thumb|ซะรุโซบะ (sarusoba) หรือโซบะเย็น 
โซบะ (soba) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ได้ความนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งบักวีต (ไม่ใช่แป้งสาลี) มีลักษณะเป็นเส้นยาว สีน้ำตาล
โซบะนิยมรับประทานทั้งแบบเย็น จุ่มกับซอส และแบบร้อนในซุป ซึ่งมีชื่อเรียกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับวิธีนำเส้นโซบะไปประกอบอาหารนั้น
นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่นเองยังนิยมเรียกอาหารเส้นที่เป็นเส้นขนาดเล็กว่า โซบะ อีกด้วย ซึ่งต่างจากอูดงซึ่งมีลักษณะเส้นหนา ทำจากแป้งสาลี โซบะมีขายในหลากหลายสถานที่ ตั้งแต่ในร้านอาหารจานด่วนราคาถูกตามสถานีรถไฟต่าง ๆ ไปจนถึงร้านอาหารหรูหราราคาแพง นอกจากนี้ เส้นโซบะยังมีขายแบบเส้นแห้งและบะหมี่สำเร็จรูปตามซูเปอร์มาร์เก็ตอีกด้วย
ในประเทศไทย มักเรียกเส้นบะหมี่ฮกเกี้ยนซึ่งมีลักษณะเส้นใหญ่ หนา สีเหลืองว่า เส้นโซบะ เนื่องจากร้านอาหารในประเทศไทยนิยมนำบะหมี่ชนิดนี้มาผัด คล้ายอาหารญี่ปุ่นที่เรียกว่า ยากิโซบะ
คำว่า "โซบะ"​ ในภาษาญี่ปุ่นทั้งหมายถึงต้นบักวีต และยังหมายถึงอาหารจากเส้นที่ทำจากแป้งบักวีต นอกจากนี้ยังใช้เป็นชื่อเรียกของอาหารจากเส้นหลายชนิดแม้จะไม่ได้ทำจากบักวีตก็ตาม เช่น ยากิโซบะ ชินะโซบะ เป็นต้น

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น

หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
วัดท่าโขลง

วัดท่าโขลง  เป็นวัดในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี

**ประวัติ == 
วัดท่าโขลงตามทำเนียบวัดในวัดจังหวัดลพบุรี ระบุว่าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2226 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2420 อดีตเจ้าอาวาสที่เป็นที่ศรัทธารูปหนึ่งได้แก่พระครูสนิธวินัยการ หรือ หลวงพ่อสนิธ ยโสธโร ซึ่งเคยจำพรรษาอยู่ที่วัดไลย์ก่อนจะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโขลง

** อ้างอิง**
  ประวัติวัดท่าโขลง ลพบุรีfix-attempted=yes 
ท่าโขลง
รายชื่อผลงานเพลงของอะระชิ

ผลงานของอะระชิ ศิลปินบอยแบนด์จากประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วย 8 อัลบั้ม, 3 อัลบั้มพิเศษ, 28 ซิงเกิล และ 8 วีดีโออัลบั้ม อะระชิยังมีมิวสิกวีดีโอทั้งหมด 35 เพลง รวมถึง "All or Nothing" และ "Lucky Man" โดยผลงานแรกของทางวงคือซิลเกิ้ล "Arashi" ซึงใช้เป็นเพลงประกอบงานกิฬาวอลเลห์บอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 8 โดยมีญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ทำยอดขายได้เกือบล้านชุดในการจำหน่าย และเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดจนถึงปัจจุบัน
เกือบ 1 ปีจากการเดบิวท์ อัลบั้มแรกของวง Arashi No.1 Ichigou: Arashi wa Arashi o Yobu! สามารถครองอันดับ 1 ในออริก้อนชารท์และยอดขายสูงที่สุดของวงเช่นเดียวกับซิงเกิล "Arashi" จนกระทั่ง All the Best! 1999-2009 อัลบั้มพิเศษฉลองครบรอบ 10 ปี ได้วางจำหน่ายออกมา ทำให้อัลบั้มแรกครองสถิติขายดีที่สุดของวงมาเกือบ 10 ปี ด้วยยอดขาย 323,030 ชุด และเป็นศิลปินรายที่ 5 ในประวัติศาสต์ที่สามารถทำยอดขายประจำปีได้ทั้งอันดับ 1 และ 2 คือซิงเกิล "Truth/Kaze no Mukō e" และ "One Love" ตามลำดับ Such a feat had not been achieved since 1989.
อย่างไรก็ตาม วันที่ 18 ธันวาคม ปี 2009 ออริก้อนได้ประกาศอะระชิได้ทำลายสิถิติของตัวเองโดยการครองอันดับ 1 ในทั้งในหมวดซิงเกิล, อัลบั้ม และ DVD เพลง ในปี 2009 โดยซิงเกิลทั้งหมดในปี 2009 ได้ติดอยู่ในอันดับ Top 5 ของตารางประจำปี โดยอันดับ 1 คือ "Believe/Kumorinochi, Kaisei", อันดับ 2 "Ashita no Kioku/Crazy Moon: Kimi wa Muteki" ,อันดับ 3 "My Girl" และและอันดับ 5 "Everything" นอกจากนี้ทางวงได้กลายเป็นศิลปินรายแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถครองอันดับ 1 และ 2 ในชารทได้ 2 ปีซ้อน และ สามารถทำยอดขายทั้ง 4 ชุดติด 5 อันดับสูงสุด ทางด้านชารท์อัลบั้ม All the Best! 1999-2009 ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2009 โดยขายไปได้กว่า 1.43 ล้านชุด ทำให้เป็นครั้งแรกที่อะระชิได้ครองอันดับที่ 1 ในชารทอัลบั้มประจำปี

**อัลบั้ม**

**สตูดิโออัลบั้ม**

**อัลบั้มพิเศษ**

**Soundtracks**

**ซิงเกิล**

**เพลงที่ไม่ได้วางจำหน่าย**

**มิวสิกวิดีโอ**

**Videos**

**DVD/VHS คอนเสิร์ต**

**Music video collection DVD**

**วิดีโออื่น ๆ**

**Photobooks**

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official website -  Oricon profile date=2010-02-08  
หมวดหมู่:เพลงของอาราชิ
หมวดหมู่:อัลบั้มของอะระชิ
หมวดหมู่:Japanese discographies
หมวดหมู่:Pop music groups discographies
วัดคีรีบัววนาราม

วัดคีรีบัววนาราม  เป็นวัดในตำบลเขาน้อย อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี

**ประวัติวัด**
วัดคีรีบัววนาราม (วัดถ้ำสุพรรณคูหา)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา สภาพโดยทั่วไปและบริเวณของวัดคีรีบัววนารามมีความเงียบสงบ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม นั้นภายใต้ภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดมีถ้ำตามธรรมชาติ ขนาดใหญ่ 4 ถ้ำ มีพระพุทธรูปไว้สำหรับบูชา ฤดูร้อนจะเย็นสบาย ฤดูหนาวก็จะอบอุ่น สามารถเดินทะลุออกอีกทางด้านหนึ่งของถ้ำได้ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแหล่งหนึ่งสำหรับผู้ชื่นชอบธรรมชาติ เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม กิจกรรมทางศาสนา เป็นหน่วยอบรมคุณธรรมจริยธรรมตั้งอยู่บนเขาสวยงามมาก


**ดูเพิ่ม**
 อำเภอลำสนธิ

** อ้างอิง**
  วัดคีรีบัววนาราม ลพบุรี date=2005-02-22 
คีรีบัววนาราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอลำสนธิ
พรรณสิริ กุลนาถศิริ

พรรณสิริ กุลนาถศิริ (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และเป็นน้องสาวของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน

**ประวัติ**
พรรณสิริ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 เป็นน้องสาวของสมศักดิ์ เทพสุทิน แกนนำกลุ่มมัชฌิมา พรรคภูมิใจไทย สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรการศึกษา (ปกศ.) จากวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ระดับปริญญาตรีด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก (พ.ศ. 2523) ปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร และปริญญาเอก สาขาพัฒนาสังคม จากมหาวิทยาลัยนเรศวร (พ.ศ. 2553)

**การทำงาน**
พรรณสิริ เริ่มรับราชการครู ในปี พ.ศ. 2523 ในตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 3 โรงเรียนสุโขทัยวิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งสุดท้ายหลังจากเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด ในปี พ.ศ. 2552 คือ รองผู้อำนวยการโรงเรียนอุดมดรุณี จังหวัดสุโขทัย

**งานการเมือง**
ต่อมาภายหลังจากที่นายมานิต นพอมรบดี ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ได้มีกระแสข่าวในการแต่งตั้งบุคคลเป็นรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างหลายคน อาทิ ประศาสตร์ ทองปากน้ำ อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ แต่สุดท้ายเพื่อเป็นทางออกของปัญหาภายในพรรคภูมิใจไทย จึงมีมติเสนอชื่อ ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ ดำรงตำแหน่งนี้แทน ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 แต่จากการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล ในปี พ.ศ. 2553 กลับพบว่า ดร.พรรณสิริ ยังเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก ในอันดับที่ 3 (ร้อยละ 40.1) ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี (ในขณะรักษาการ) เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอศรีสำโรง
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาจากจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:ผู้บริหารสถานศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสุโขทัยวิทยาคม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอุดมดรุณี
Nepenthes spathulata

Nepenthes spathulata เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ขึ้นที่ระดับความสูง 1100 ถึง 2900 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spathulata มาจากภาษาละตินจากคำว่า spathulatus หมายถึง "มีรูปร่างเหมือนช้อนปากแบนกว้าง" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
Nepenthes spathulata เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นยาวได้ถึง 5 ม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 15 ซม. เป็นทรงกระบอกหรือสี่เหยี่นมขนมเปียกปูนเมื่อตัดขวาง
ใบไร้ก้าน-กึ่งมีก้านใบ แผ่นใบคล้ายแผ่นหนังรูปช้อน ยาว 30 ซม. กว้าง 10 ซม. และค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานใบ ปลายมล เรียวแหลมสั้นๆ หรือ เว้าตื้น มีสามถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละฝั่งของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 20 ซม. เป็นแบบกึ่งแบบก้นปิด
N. adrianii ดั้งเดิมที่ค้นพบโดย แอดเรียน ยูซูฟ (Adrian Yusuf) ในปี ค.ศ. 2004
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างทรงรูปไข่ในส่วนล่างหนึ่งถึงสองในสามส่วน ส่วนบนเป็นทรงกระบอกแคบ N. spathulata อาจเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อใหญ่ที่สุดในสุมาตรา ด้วยขนาดที่สูง 30 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่ (กว้าง ≤25 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณทรงรูปไข่ ปากกลม เอียงยาวไปทางคอ เพอริสโตมแคบในด้านหน้า (กว้าง ≤5 มม.) ก่อนที่จะแผ่กว้างไปด้านหลัง (กว้าง ≤25 มม.) และบานออกในด้านข้างคล้ายหอยแครง ซึ่งเป็นลักษณะที่ผิดแปลกออกไป ขอบด้านในของเพอริสโตมเป็นเส้นมีฟันสั้นแยกกัน ฝาเป็นรูปไข่-รูปหัวใจเล็กน้อย ไม่มีรยางค์ มีเดือยกิ่งที่ฐานฝา ยาว 10 มม.
หม้อบนพบเห็นไม่บ่อยนัก เป็นทรงรูปไข่แคบในหนึ่งในสี่ หรือ หนึ่งในสามของด้านล่าง ด้านบนเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดเล็กกว่าหม้อล่างมาก สูง 15 ซม. กว้าง 3ซม. ปากเกือบกลมไม่เฉียงยาวไปทางคอ เพียงเฉียงเล็กน้อย เพอริสโตมบาง (กว้าง ≤7 มม.) เป็นคลื่นที่ขอบ เป็นสันแทนที่ตำแหน่งของปีก ลักษณะอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
Nepenthes spathulata มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 5 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 10 มม. มีใบประดับย่อยรูปเส้นด้าย กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ ยาว 4 มม.
ช่อดอกมีขนสั้นปกคลุมหนาแน่น หม้อเมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนสั้นแต่จะร่วงไปหมดเมื่อโตเต็มที่ ลำต้น แผ่นใบ สายดิ่ง ไม่มีขน
ลำต้น แผ่นใบมีสีเขียว หม้อล่างมีสีเขียวสว่าง เพอริสโตมสีม่วงเข้ม จนถึงสีทองแดงข่อนไปทางเหลือง เพอริสโตมสีแดงสว่าง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nepenthes spathulata date=2008-01-12  at ARKive
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes spectabilis

Nepenthes spectabilis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา เติบโตที่ระดับความสูง 1400 ถึง 2200 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ spectabilis มาจากภาษาละตินแปลว่า "เด่น" หรือ "สะดุดตา"

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
N. spectabilis เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 6 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปขอบขนานยาว 16 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายแหลมมล และสอบเรียวไปทางฐาน อาจมีเส้นใบตามยาวถึง 6 เส้นที่แต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 25 ซม.
หม้อล่าง
หม้อกระจุกและหม้อล่าง ทรงรูปไข่แคบหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของหม้อ เหนื่อเอวเป็นรูปทรงกระบอกแคบ หม้อข่อนค้างเล็ก สูง 12 ซม. กว้าง 4 ซม. มีปีกตะเข็บคู่ (กว้าง ≤4 มม.) ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมพื้นที่ทรงรูปไข่ของหม้อบริเวณผิวด้านใน ปากกลมเฉียงขึ้นไปด้านหลัง เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ขอบในมีฟันขนาดเล็กแยกกันเป็นแถว ฝาทรงกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ เป็นรูปหัวใจ เดือยเดี่ยวยาว (≤30 มม.) อยู่ใกล้ฐานฝา
หม้อบนรูปกรวยแคบในครึ่งล่างถึงสามในสี่ส่วน เหนือเอวเป็นทรงกระบอกหรือรูปกรวยแคบ หม้อบนมีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 26 ซม. กว้าง 4.5 ซม. มีปีกสันคู่ แม้ว่าอาจเป็นปีกตะเข็บเมื่อใกล้กับเพอริสโตม ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณที่ต่ำกว่าเอว ปากกลม เฉียงเป็นรูปไข่เล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอก กว้าง 3 มม. ส่วนอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
N. spectabilis มีช่อดอกเป็นช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 12 ซม. แกนกลางอาจยาวถึง 15 ซม. ปกติจะสั้นกว่าและหนาแน่นกว่าในช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกบางส่วนมีใบประดับย่อยและมีสองดอก กลีบเลี้ยงรูปรี-รูปขอบขนาน ยาว 5 มม.
หม้อบน
N. spectabilis แสดงถึงความแปรปรวนที่สำคัญในการพัฒนาสิ่งปกคลุม ในพืชส่วนมากสิ่งปกคลุมจะสั้น เป็นขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิม แม้ว่าจะร่วงง่าย ช่อดอกและขอบแผ่นใบ ขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิมจะขึ้นปกคลุมหนานแน่น หลุดร่วงยาก ที่ผิวใต้เส้นกลางใบจะมีขนสั้นรูปดาวสีน้ำตาลสนิม หลุดร่วงยาก ปกคลุมอยู่เช่นกัน
ลำต้นและแผ่นใบสีเขียว หม้อมีสีเขียวสว่างมีจุดจำนวนมากสีน้ำตาลเข้ม เพอริสโตมสีค่อนข้างเหลือง-เขียว มีขีดสีน้ำตาล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Danser, B.H. 1928.  42. Nepenthes spectabilis DANS., spec. nova. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg, Série III, 9(3–4): 249–438.
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์)

เลดี้แห่งชาลอตต์ (The Lady of Shalott) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ จิตรกรคนสำคัญชาวอังกฤษของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร  
ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888  เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 1894 และ 1916
ตามตำนานแล้วเลดี้แห่งชาลอตต์ถูกห้ามไม่ให้มองตรงไปยังความเป็นจริงหรือโลกภายนอก ซึ่งทำให้นางต้องมองโลกจากกระจก และสานสิ่งที่เห็นเป็นพรม เมื่อเห็นหนุ่มสาวที่รักกันเดินเกี่ยวก้อยกันแต่ไกล ๆ ก็ยิ่งทวีความความสิ้นหวังให้แก่เลดี้แห่งชาลอตต์ยิ่งขึ้นไปอีก นางรอเวลาทั้งกลางวันและกลางคือให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติอีก วันหนึ่งเลดี้แห่งชาลอตต์มองเห็นเซอร์ลันซล็อตเดินทางผ่านไปในกระจก นางก็หนีโดยเรือระหว่างที่พายุลงในฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างที่แล่นเรือไปยังคาเมลอตและไปยังความตายที่จะมาถึงนางก็ร้องเพลงโศก ไม่นานเท่าใดนักอัศวินและเลดี้แห่งคาเมลอต รวมทั้งเซอร์ลันซล็อตก็มาพบร่างของเลดี้แห่งชาลอตต์แข็งเป็นน้ำแข็ง เซอร์ลันซล็อตจึงสวนมนต์ขอพรให้แก่วิญญาณของเลดี้แห่งชาลอตต์ พรมที่นางทอระหว่างที่ถูกจำขังก็ห้อยอยู่ข้างเรือ
จากตอนที่สี่ของกวีนิพนธ์:
"เลดี้แห่งชาลอตต์มองหาเซอร์ลันซล็อต" โดย วอเทอร์เฮาส์เช่นกัน
กวีนิพนธ์นี้เป็นที่นิยมในบรรดากวีและจิตรกรกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์เป็นอันมาก และได้รับการวาดโดยจิตรกรหลายคนที่รวมทั้งดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ, วิลเลียม มอว์ เอ็กลีย์และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ตลอดอาชีพการงานวอเทอร์เฮาส์หมกมุ่นอยู่กับกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสันและจอห์น คีตส์ และระหว่างปี ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1894 วอเทอร์เฮาส์ก็เขียนภาพสามภาพจากกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสัน
แม้ว่าจะเป็นภาพและโทนจะมีโครงสร้างของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ หัวใจของภาพและรายละเอียดที่สะท้อนระหว่างใบไม้ของต้นไม้ที่ระน้ำและผมและรอยจีบของเสื้อผ้าและพรมเป็นแนวที่เปลี่ยนไปจากองค์ประกอบที่นำมาจากลักษณะของศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก ภาพนี้เป็นภาพพรีราฟาเอลไลท์ตรงที่เป็นภาพที่แสดงความเปราะบางและชะตากรรมของสตรีในภาพที่อาบด้วยแสงยามพลบค่ำ สตรีในภาพมองไปยังกางเขนที่วางอยู่ข้างเทียนสามเล่มที่หัวเรือ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 เทียนมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต แต่ในภาพนี้มีเทียนเพียงเล่มเดียวที่ยังคงจุดสว่างอยู่
เฮนรี เทตอุทิศภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ให้แก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1894

**อ้างอิง**

*Casteras, Susan. "The Victorians: British Painting, 1837-1901". Washington, D.C.: National Gallery of Art, 1997.

**ดูเพิ่ม**
 ศิลปะพรีราฟาเอลไลท์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Waterhouse at Tate Britain date=2011-01-10 
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมจากวรรณกรรม
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์เทต