Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ยูฟก็อตอะเฟรนด์

"ยูฟก็อตอะเฟรนด์" (You've Got a Friend) คือเพลงจากต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นผลงานการประพันธ์ของคาโรล์ คิง ในอัลบั้ม Tapestry ในปี พ.ศ. 2514 เพลงนี้ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมร็อกแอนด์โรล 500 เพลง
เจมส์ เทย์เลอร์ ร้องเพลง "ยูฟก็อตอะเฟรนด์" ในปี พ.ศ. 2514 ในอัลบั้มมัดสไลด์สลิม แอนด์ เดอะบลูฮอไรซัน เจมส์ขับร้องเพลงนี้จนเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมของเขา คว้าอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ด 100 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 และได้รับรางวัลแกรมมีทั้ง 2 ศิลปิน คือ เจมส์ ในสาขานักแสดงเพลงป๊อปชายยอดเยี่ยม และคาโรล์ ในสาขาเพลงแห่งปี และขึ้นอันดับที่ 4 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2514 อีก โดยศิลปิน ดัสตี้ สปริงฟิลด์ ซึ่งร้องในแบบฉบับของเจมส์ เป็นเพลงที่บรรจุลงในอัลบั้มที่ 3 ของเขาสำหรับค่ายเพลงแอตแลนตารีคอร์ด แต่ภายหลังได้มีปัญหากับทางค่ายเพลงทำให้อัลบั้มนี้ไม่ได้ออกวางแผง เพลงนี้ได้กลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นเพลงโบนัสของค่ายเพลงไรนอร์รีคอร์ด ฉบับพิเศษ ซึ่งอีกจำหน่ายอีกครั้งในอัลบั้ม ดัสตี้อินเมมฟิส 

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของโรเบอร์ตา แฟล็ก
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 เมษายน 29

* ทักษิณ ชินวัตร เตรียมปลดสเวน โยรัน อีริคส์สัน จากตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี หลังสิ้นสุดฤดูกาลนี้ หลังทำผลงานไม่ดี พ่ายแพ้ฟูแลมในสนามเหย้า 2-3 ทั้งที่นำไปก่อน 2-0 เมื่อคืนวันเสาร์  (BBC Sports)
}
รายชื่อธงในประเทศลิทัวเนีย

ตารางเบื้องล่างนี้ แสดงภาพและข้อมูลธงต่างๆ ที่ปรากฏการใช้ในประเทศลิทัวเนียอย่างสังเขป

**ธงชาติ**

**ธงราชการ**

**ธงตำแหน่งราชการ**

**ธงเรือ**

**ธงเรือราชการ**

**ธงเรือยอชต์**

**ธงทหาร**

**ธงหมายยศทหาร**

**ธงลูกเสือ**

**ธงกีฬา**

**ธงในอดีต**

**ธงชาติ**

**ดูเพิ่ม**
 ทาอูทิชคา กีเอสมิ

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศลิทัวเนีย
ลิทัวเนีย
หมวดหมู่:โทกูซัตสึ

โทคุซัทสึ เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวไลฟ์แอคชันจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งเนื้อหาเป็นแนวฮีโรและมีสเปเชียลเอฟเฟ็คต่าง ๆ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์ญี่ปุ่น
เรืองอุไร กุศลาสัย

ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย (สกุลเดิม: หิญชีระนันทน์ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 31 มกราคม พ.ศ. 2561) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2560
เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ อุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) กับนางบุญเรือน สอนถูกระบอบ (สกุลเดิม สิงหบุระอุดม) ต่อมาพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) เปลี่ยนให้เป็น "เรืองอุไร" เมื่อ พ.ศ. 2485 จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม)  และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ
เรืองอุไร สมรสครั้งแรกโดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลเป็น เรืองอุไร จูตะเสน แต่ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับกรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือ พันโทหญิง ทันตแพทย์หญิง อังศิกา และกัมปนาท กุศลาสัย
เรืองอุไร เสียชีวิตในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561 เมื่อเวลา 06.00 น. ด้วยโรคชราที่บ้านพักส่วนตัว สิริอายุ 97 ปี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตบางกอกน้อย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:คนตาบอด
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
ธงชาติมาดากัสการ์

ธงชาติมาดากัสการ์ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศนี้เตรียมการลงประชามติต่อสถานะของประเทศในประชาคมฝรั่งเศส และเป็นเวลาก่อนหน้าการประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส 2 ปี ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ตอนต้นธงเป็นแถบสีขาวตามแนวตั้ง กว้างเป็น 1 ใน 3 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือตอนปลายธงแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว
สีในธงชาติมาร์ดากัสการ์นี้สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของประเทศ ความปรารถนาในอิสรภาพ และชนชั้นในสังคมมาร์ดากัสการ์ โดยสีแดงและสีขาวนั้นคือสีธงของสมเด็จพระราชินีรานาวาโลนาที่ 3 (Ranavalona III) กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเมรินา (Merina kingdom) ซึ่งพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2439 และสีนี้อาจเป็นเครื่องบ่งบอกว่าชาวมาร์ดากัสการ์มาจากคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดังปรากฏการใช้สีดังกล่าวนี้ร่วมกันในธงชาติอินโดนีเซีย ส่วนสีเขียวหมายถึงชนชั้นโฮวา (Hova) อันเป็นชนชั้นสามัญชนในสังคมมาร์ดากัสการ์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติมาดากัสการ์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมาดากัสการ์
มาดากัสการ์
ธงชาติรวันดา

ธงชาติรวันดา พ.ศ. 2505 - 2544
ไฟล์:Flag of Rwanda (1959-1961).svg|thumb|200px|right|ธงชาติราชอาณาจักรรวันดา พ.ศ. 2502 - 2505
ธงชาติรวันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แถบบนสุดพื้นสีฟ้ากว้าง 2 ใน 4 ส่วน ของความกว้างธงชาติ ที่มุมธงบนด้านปลายธงมีรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี 24 แฉก แถบกลางกว้าง 1 ใน 4 ส่วนของความกว้างธง มีพื้นสีเหลือง แถบล่างสุดพื้นสีเขียว มีความกว้างเท่ากับแถบกลาง อนึ่ง ระดับสีของสีเหลืองในแถบกลางและรูปดวงอาทิตย์นั้นต่างกันเล็กน้อย โดยสีเหลืองของดวงอาทิตย์นั้นจะเข้มกว่าสีในแถบกลาง  ธงนี้ออกแบบโดยอัลฟอนซ์ คิริโมเบเนซีโอ (Alphonse Kirimobenecyo) และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่
ในธงชาตินี้ สีฟ้าหมายถึงความสุขและสันติภาพ สีเหลืองหมายถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สีเขียวหมายถึงความมุ่งหวังต่อความเจริญรุ่งเรืองของชาติ ดวงอาทิตย์หมายถึงความรู้แจ้งในปัญญาของประชาชน
ก่อนหน้านั้น ธงชาติรวันดามีลักษณะเป็นธงสามสีแถบแนวตั้งความกว้างเท่ากัน เรียงจากด้านคันธงเป็นแถบสีแดง สีเหลือง และสีเขียว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502  ต่อมาจึงเพิ่มอักษร "R" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของชื่อประเทศลงกลางแถบสีเหลืองในปี พ.ศ. 2505  เพื่อแยกแยะธงนี้ให้ต่างจากธงชาติกินี ซึ่งใช้ธงสามสีอย่างเดียวกันให้ชัดเจน ส่วนสีในธงจัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา ซึ่งมีที่มาจากธงชาติเอธิโอเปีย ความหมายของสีธงชาติคือ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเสรีภาพของประชาชน สีเหลืองหมายถึงสันติภาพและความสงบ สีเขียวหมายถึงความหวังและความเชื่อมั่น  ธงนี้ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นธงมาเป็นแบบปัจจุบัน เนื่องจากได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวรวันดา (Rwandan Genocide) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติรวันดา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศรวันดา
รวันดา
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์

เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดและศูนย์ราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมทั้งยังเป็นย่านธุรกิจของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่ 14 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 18,507 คน เป็นเทศบาลเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากเทศบาลนครหัวหิน

**ประวัติ**
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์จัดตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2478) น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรชัยยัน ออกไว้ ณ วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยจัดเขตชุมชนในบรรดาตำบล อันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง 
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จากเดิม 4.85 ตารางกิโลเมตร เป็น 14 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2512 ให้ไว้ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2512 เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและทำนุบำรุงท้องถิ่น โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด ตำบลเกาะหลักบางส่วน และตำบลอ่าวน้อยบางส่วน มีชุมชนย่อยในเขตเทศบาล 10 ชุมชน

**อาณาเขต**
เขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ครอบคลุมพื้นที่ 1 ตำบล คือ ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 14 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 8,750 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์- ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอ่าวไทย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อยและตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

**อ้างอิง**
 http://www.mop.go.th/files/t01.pdf/fix-attempted=yes  ข้อมูลทั่วไป เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์  - http://www.thaitambon.com/Tambon/ttambon.asp?ID=770101/ข้อมูลทั่วไปตำบลประจวบคีรีขันธ์ date=2012-10-31  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ประจวบคีรีขันธ์-  เว็บไซต์เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ date=2010-09-16 
หมวดหมู่:เทศบาลเมือง
หมวดหมู่:เทศบาลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนไทย–พม่า
สถานีทองหล่อ

สถานีทองหล่อ (Thong Lo station; รหัส: E6) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณปากซอยสุขุมวิท 55 ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

**ที่ตั้ง**
ถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 55 (ทองหล่อ) และซอยสุขุมวิท 38 (สันติสุข) ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

**แผนผังสถานี**

**รูปแบบของสถานี**
สถานีทองหล่อ
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูงซึ่งเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563

**สัญลักษณ์ของสถานี**
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก

**ทางเข้า-ออก**
 1 โรงแรมนิกโกะ กรุงเทพ ทองหล่อ- 2 ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข, อาคารดิเอส สุขุมวิท 36 (ลิฟต์)- 3 ซอยสุขุมวิท 55 (ทองหล่อ), สถาบันปรีดี พนมยงค์ (บันไดเลื่อน)- 4 ซอยสุขุมวิท 38, ป้ายรถประจำทางไปพร้อมพงษ์ (บันไดเลื่อน)- 5 โนเบิล รีมิกซ์ ทองหล่อ (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 36, ซอยสุขุมวิท 53, อาคารคีนน์ ทองหล่อ, อาคารเดอะเครสท์ ทองหล่อ, อัลท์.ทองหล่อ- 6 อาคารทีวัน ทองหล่อ (บริษัท อิชิตัน กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่/ทิชูกา กรุงเทพ/จูปา) (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 40, ซอยสุขุมวิท 57, ยูเนสโก สำนักงานกรุงเทพ, โรงเรียนปทุมคงคา, สถานีสูบน้ำประปาคลองเตย การประปานครหลวง, โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท, โรงแรมแอสคอทท์ กรุงเทพ ทองหล่อ, โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท, ธนาคารกสิกรไทย สาขาสุขุมวิท 57
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าปากซอยสุขุมวิท 53

**เวลาให้บริการ**

**จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต**
รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)

**รถโดยสารประจำทาง**
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สีเขียว : เขตการเดินรถที่ 2
สีแดง : เขตการเดินรถที่ 3
สีส้ม : เขตการเดินรถที่ 4
รถเอกชน
สีกรมท่า : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)

**20px ถนนสุขุมวิท**

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**
 1 เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

**รถเอกชน**

**สถานที่สำคัญใกล้เคียง**
 ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข- เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาคมเภสัชกรรมชุมชน (ประเทศไทย)- สถานเอกอัครราชทูตฟิลิปปินส์ประจำประเทศไทย- สถานเอกอัครราชทูตบังคลาเทศประจำประเทศไทย- สถาบันปรีดี พนมยงค์- สถานีตำรวจนครบาลทองหล่อ- โรงพยาบาลคามิลเลียน

**ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน**
 ฟิฟตี้ ฟิฟธ์ ทาวเวอร์- มาร์เช่ ทองหล่อ- เจ อเวนิว- เรน ฮิลล์ สุขุมวิท 47- เอท ทองหล่อ

**โรงแรม**
 โรงแรมแกรนด์ ทาวเวอร์ อินน์- โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท- โรงแรมแอสคอท ทองหล่อ กรุงเทพ- โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท- โรงแรมมาดี ไปดี กรุงเทพ, ออโตกราฟ คอลเลกชัน- โรงแรมอินดิโก กรุงเทพ ทองหล่อ- โรงแรมดิ โอกุระ เพรสทีจ สุขุมวิท กรุงเทพ โฮเทล แอนด์ สปา

**อ้างอิง**
ทองหล่อ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ทองหล่อ
ทองหล่อ
ทองหล่อ
ธงชาติยูกันดา

ธงชาติยูกันดา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในประกอบด้วยแถบแบ่งตามแนวนอน 6 แถบ เรียงเป็นแถบสีดำ-เหลือง-แดง-ดำ-เหลือง-แดง ตามลำดับจากบนลงล่าง กลางธงมีวงกลมสีขาวความกว้างเท่ากับ 2 ใน 6 ของความกว้างธง ภายในมีรูปนกกระเรียนลำตัวสีเทาดำ หางสีแดง หงอนสีแดง-เหลือง-แดง ซึ่งเป็นนกกระเรียนชนิดที่เรียกว่า Grey Crowned Crane หรือนกกระเรียนมงกุฎเทา หันหน้าไปทางด้านคันธง ออกแบบโดยนายเกรซ อิบิงกิรา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของยูกันดาในขณะนั้น และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ตรงกับวันที่ประเทศยูกันดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
สีในธงชาติทั้งสามสี (ดำ-เหลือง-แดง) มาจากสีของธงประจำพรรคคองเกรสประชาชนยูกันดา (Uganda People's Congress) มีความหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีดำ) แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเหนือแผ่นดิน (แทนด้วยสีเหลือง) และภราดรภาพของชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีแดง ซึ่งเป็นสีแห่งเลือดที่เชื่อมโยงชาวแอฟริกาไว้ด้วยกัน) ส่วนรูปนกกระเรียนนั้นเป็นรูปสัญลักษณ์ถึงธรรมชาติอันอ่อนโยนของยูกันดา ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนประเทศยูกันดามาตั้งแต่สมัยอาณานิคม

**ธงในอดีต**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติยูกันดา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศยูกันดา
ยูกันดา
หมวดหมู่:ธงในประเทศยูกันดา
สถานีพระโขนง

ชานชาลาสถานี
สถานีพระโขนง (Phra Khanong station; รหัส: E8) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณย่านพระโขนง ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

**ที่ตั้ง**
ด้านทิศตะวันตกของทางแยกพระโขนง จุดบรรจบระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ระหว่างซอยสุขุมวิท 44/1–46 กับซอยสุขุมวิท 67–69 ในพื้นที่แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
สถานีพระโขนงเป็นสถานีที่อยู่ใกล้ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องกับถนนรามคำแหง จึงสามารถเชื่อมต่อรถประจำทางไปสู่ย่านคลองตัน มหาวิทยาลัยรามคำแหง และบางกะปิ ซึ่งเป็นย่านการค้าและที่พักอาศัยที่สำคัญของกรุงเทพมหานครด้านตะวันออกและยังสามารถต่อเส้นทางไปยังสถานีรามคำแหง ของโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้ที่บริเวณป้ายหยุดรถรามคำแหง (หรือป้ายหยุดรถสุขุมวิท 71 เดิม) ได้อีกด้วย

**แผนผังของสถานี**

**รูปแบบของสถานี**
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา

**สัญลักษณ์ของสถานี**
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้า และบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก

**ทางเข้า-ออก**
 1 โรงแรมจัสมิน รีสอร์ท แอนด์ ปาร์ค โฮเทล, อาคารไทซิน- 2 ริทึ่ม สุขุมวิท 44/1, ซอยสุขุมวิท 44/1 (พิชัยสวัสดิ์), ป้ายรถประจำทางไปเอกมัย (ลิฟต์)- 3 ซอยสุขุมวิท 69 (สาลีนิมิตร), ที่ทำการไปรษณีย์พระโขนง, เวลท์ส เรสซิเดนซ์, ป้ายรถประจำทางไปอ่อนนุช (บันไดเลื่อน) ซัมเมอร์พอยด์- 4 ถนนพระรามที่ 4, อีเกิ้ล สโตร์ สุขุมวิท-พระราม 4, ซอยสุขุมวิท 46 (ภูมิจิตร)
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 44/1 และทางออก 4 หน้าอีเกิ้ล สโตร์ สุขุมวิท-พระราม 4

**เวลาให้บริการ**

**จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต**
รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)

**รถโดยสารประจำทาง**

**20px ถนนสุขุมวิท**
 1 เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**รถเอกชน**

**20px ถนนพระรามที่ 4**
 1 เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**รถเอกชน**
ถนนสุขุมวิท- รถขสมก. สาย รถขสมก. สาย 2 23 25 71 501 508 51- รถเอกชน สาย 38 40 48 71 98 133 มินิบัส สาย 71(จอดเฉพาะขาไปอ่อนนุช)- รถกะป๊อ บีทีเอสพระโขนง - ท่าเรือคลองตัน 

**สถานที่สำคัญใกล้เคียง**
 ตลาดพระโขนง- ที่ทำการไปรษณีย์พระโขนง- สมาคมอัสสัมชัญ- โรงพยาบาลกล้วยน้ำไท- สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาลประจำประเทศไทย- สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียประจำประเทศไทย- สุเหร่าบางมะเขือ- โรงเรียนพระแม่มารีพระโขนง- ซัมเมอร์ ฮิลล์ และซัมเมอร์ พอยต์- ดับเบิลยู ดิสทริค

**อาคารสำนักงาน**
 อาคารไทซิน- อาคารสหไทย- อาคารซัมเมอร์ฮับ ออฟฟิศเซส

**อ้างอิง**
พระโขนง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2542
พระโขนง
พระโขนง
ธงชาติเอสวาตินี

ธงประจำราชวงศ์ สัดส่วนธง 2:3 
ธงชาติเอสวาตินี มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 5 แถบตามแนวนอน  แถบกลางพื้นสีแดง มีขนาดใหญ่สุด  ถัดออกมาทั้งตอนบนและตอนล่างเป็นแถบสีเหลืองขนาดเล็ก  ถัดออกไปอีกเป็นแถบนอกสุด มีพื้นสีฟ้าหม่น  ที่กลางแถบสีแดงนั้นมีโล่พื้นเมืองวางทับหอก 2 ด้ามและคทาผูกขนนกตามแนวนอน ธงนี้เริ่มใช้ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2511 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ความหมายธงสัญลักษณ์ในธงนั้น สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อชาติในอดีต สีฟ้าหมายถึงสันติภาพและความมีเสถียรภาพ สีเหลืองหมายถึงทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์ของเอสวาตินี โล่และหอก 2 ด้าม หมายถึงการปกป้องประเทศจากศัตรูของชาติ สีของโล่นั้นเป็นสีขาวและดำ หมายถึงชนผิวขาวและผิวดำอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขในประเทศนี้
ธงนี้มีที่มาจากธงชัยประจำกองทหารช่างสนามสวาซี (Swazi Pioneer Corps) ซึ่งพระเจ้าโซบูซาที่ 2 (King Sobhuza II) ได้พระราชทานไว้เมื่อปี พ.ศ. 2484 ในสงครามโลกครั้งที่ 2

**ธงในอดีต**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติเอสวาตินี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอสวาตินี
เอสวาตินี
รายชื่อธงในประเทศไนจีเรีย

ตารางข้างล่างแสดงเป็นภาพธงชนิดต่างๆ ที่ใช้ในประเทศไนจีเรีย

**ธงชาติ**

**ธงประธานาธิบดี**

**ธงเรือ**

**ธงทหาร**

**ธงหมายยศ**

**ธงในอดีต**

**ธงผู้ว่าการ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติไนจีเรีย
นไจีเรีย
วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร

วัดไตรมิตรวิทยาราม เป็นวัดโบราณในที่ลุ่มพระอารามเป็นเรือนไม้ ตั้งอยู่ที่ถนนตรีมิตร แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
วัดไตรมิตรวิทยารามมีชื่อเดิมว่า "วัดสามจีน" เข้าใจกันว่า ชาวจีน 3 คนร่วมกันสร้างพระอารามเพื่อเป็นวิหารทานการบุญ ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 พระมหากิ๊ม สุวรรณชาต ผู้รักษาการในหน้าที่เจ้าอาวาสเป็นผู้ริเริ่มปรับปรุงวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 ได้รับอนุมัติจากมหาเถรสมาคมให้ปรับปรุงสภาพวัดให้ดีขึ้น ปี พ.ศ. 2482 พ่อค้าประชาชน คณะครูและนักเรียน ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์และเปลี่ยนนามใหม่ เป็นชื่อ "วัดไตรมิตรวิทยาราม" ซึ่งมีความหมายว่า เพื่อน 3 คนร่วมกันสร้างวัดนี้ ประกอบกับวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนปริยัติธรรมและโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัยของรัฐบาลอยู่ภายในบริเวณวัด
วัดไตรมิตรวิทยารามยังเป็นที่จำพรรษาของสมเด็จพระราชาคณะ 2 รูป และเจ้าคณะใหญ่หน 2 หน คือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก และ สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง ส่วนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ)

**ปูชนียวัตถุ**

**พระพุทธรูป**
พระพุทธทศพลญาณ พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ปูนปั้น ลงรักปิดทอง ประชาชนทั่วไปเรียกว่า “หลวงพ่อโต” บ้าง “หลวงพ่อวัดสามจีน” มีประชาชนมาบนบานกันเสมอ ๆ ด้วยพวงมาลัยดอกมะลิ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เคยทรงเสด็จพระราชดำเนินมานมัสการ และได้ตรัสยกย่องว่า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามยิ่งนัก “หลวงพ่อโม” อดีตเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม เคยได้ทำพระเครื่องแจกครั้งหนึ่ง ได้ทำเป็นรูปพระพุทธทศพลญาณสร้างด้วยเนื้อชิน เรียกชื่อว่า หลวงพ่อโตวัดสามจีน ปรากฏว่าเป็นที่นิยมนับถือของคนทั่งไปว่าศักดิ์สิทธินัก ปัจจุบันนี้หายากแล้ว

**พระสุโขทัยไตรมิตร**
สิ่งสำคัญของวัด คือ พระสุโขทัยไตรมิตร เป็นพระพุทธรูปทองคำที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการบันทึกในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ พระพุทธรูปทองคำองค์นี้มีหน้าตั้งกว้าง 3.01 เมตร สูง 3.91 เมตร องค์พระสามารถถอดได้ 9 องค์ จากฐานองค์พระขึ้นไปเนื้อทองบริสุทธิ์ 40% พระพักตร์มีเนื้อทอง 80% ส่วนพระเกศมีน้ำหนัก 45 กิโลกรัม เป็นเนื้อทองบริสุทธิ์ 99.99% 
สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย เข้าใจว่า เดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดมหาธาตุ จังหวัดสุโขทัย ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดเกล้าฯ ให้กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ไปอัญเชิญพระพุทธรูปมาจากเมืองเหนือเพื่อนำมาประดิษฐานยังวัดสำคัญ พระพุทธรูปที่เชิญมามีจำนวนมาก ทำให้ดูแลไม่ทั่วถึง ขุนนางผู้หนึ่งจึงแอบเอาปูนไล้พระพุทธรูปทองคำแล้วนำมาไว้ยังวัดที่ตนสร้าง จนได้อัญเชิญมาไว้ที่วัดพระยาไกร (วัดโชติการาม) ต่อมาบริษัท อี๊สต์เอเชียติ๊ก ได้ขอเช่าที่วัด (ซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้างแล้ว) เป็นโรงเลื่อยจักร จึงได้อัญเชิญไว้ที่ข้างพระเจดีย์และปลูกเพิงสังกะสีมุงเป็นหลังคากั้นไว้อย่างหยาบ ๆ หลังจากนั้นเป็นเวลาเกือบ 20 ปี เมื่อพระอุโบสถและพระวิหารหลังใหม่สร้างเสร็จจึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐาน แต่ในระหว่างการเคลื่อนย้ายปูนที่หุ้มองค์พระกระเทาะออก จึงทำให้เห็นองค์พระข้างในเป็นทองคำ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2498

**ลำดับเจ้าอาวาส**
ลำดับเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร 9 รูป ได้แก่

**อ้างอิง**
http://www.wattraimitr-withayaram.com/new_t/history_wat_page.php date=2014-02-10 
ไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
ไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
เทลล์ฮิม

เทลล์ฮิม (Tell Him) เป็นเพลงคู่ที่ขับร้องจากดีว่าส์สาว บาร์บรา สตรัยแซนด์ และ เซลีน ดิออน วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ และของบาร์บรา สตรัยแซนด์ในอัลบั้ม ไฮเออร์กราวด์วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เซลีน ดิออนเป็นนักร้องคนแรกที่ได้ขับร้องในงานประกาศรางวัลอะคาเดมี (ออสการ์) ถึง 2 ครั้งในคืนเดียวกัน เพลงแรกเป็นเพลงของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อัพโคลสแอนด์เพอร์โซนัล" และอีกเพลงหนึ่ง คือเพลง "ไอไฟนอลลีฟาวด์ซัมวัน" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะไมเรอแฮสทูเฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยบาบรา สตรัยซัน แลัไบรอัน อดัม และในคืนวันประกาศรางวัล บาบราไม่ได้เข้าร่วมงาน และนาตาลี โคลมีกำหนดการร้องเพลงของเธอแทน และต่อมาเธอปฏิเสธจนกระทั่ง 2 วันก่อนคืนวันงาน เซลีน ได้รับการขอร้องให้ช่วยร้องเพลงนี้ ซึ่งแม้เธอจะตื่นเต้นแต่ก็ยอมรับคำขอร้องและสามารถร้องเพลงนั้นได้ 
ไม่กี่วันถัดมา บาบรัยส่งจดหมายฉบับหนึ่งในเซลีนพร้อมดอกไม้ ในจดหมายมีใจความว่า "ฉันได้ดูเทปบันทึกการร้องของคุณแล้ว คุณร้องเพลงของฉันได้ไพเราะมาก และฉันเสียใจที่ไม่ได้อยู่ในห้องฟังคุณ ในโอกาสอยากร้องเพลงด้วยกัน ฉันปรารถนาอย่างมากที่ให้เพลงของคุณชนะการประกวด คุณเป็นนักร้องที่น่าทึ่งจริงๆ" จดหมายฉบับนั้นไม่ได้หายไปโดยปราศจากคำตอบ เรเน่ สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีน โทรศัพท์ถึงเดวิด ฟอสเตอร์ และเพลงที่ทั้งสองได้มาร้องคู่กันนั้นก็คือเพลง "เทลล์ฮิม"  
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2540 "เทลล์ฮิม" ได้ออกเผยแพร่ทางวิทยุในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแแรก เพลงนี้ได้ออกจากสถานีวิทยุในสถานีเพลงร่วมสมัยที่ไม่ใช่ของผู้ใหญ่ แต่กลับได้รับความนิยมอย่างมากในสถานีวิทยุของผู้ใหญ่ โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนท์ยกเลิกการส่งเพลงนี้เข้าชาร์ตสหรัฐอเมริกา เพราะมีการเปิดไม่บ่อย และไม่พอที่จะเข้าชาร์ตอันดับต้นๆ แต่อย่างไรก็ตามเพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากนอกสหรัฐอเมริกา 
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำโดย Scott Floyd Lochmus ออกเผยแพร่ครั้งแรกทางช่องวีเอชวันเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งในภายหลังได้บรรจุในเพลงพิเศษของดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด
ฉบับเรดิโออีดิท และฉบับในอัลบั้มคือเพลงเดียวกัน
"เทลล์ฮิม" ขึ้นสู่ชาร์ตอันดับ 1 ในเนเธอร์แลนด์, อันดับ 2 ในไอร์แลนด์, อันดับ 3 ในเบลเยี่ยม, ยุโรป, ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักร, อันดับ 4 ในอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ และขึ้นอันดับ 1 ใน 10 ในหลายประเทศ ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายทั่วโลก ได้รับพลาตตินัมในเนเธอร์แลนด์ (75,000แผ่น) , เบลเยี่ยม (50,000 แผ่น) และโกลด์ ในสหราชอาณาจักร (400,000 แผ่น) , ฝรั่งเศส (400,000 แผ่น) , ออสเตรเลีย (35,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (25,000 แผ่น) และนอร์เวย์ (10,000 แผ่น)
"เทลล์ฮิม" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ สาขาดนตรีป๊อปร้องคู่ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) 
เซลีน ดิออนร้องเพลงนี้กับวิดีโอของบาร์บรา สตรัยแซนด์ใน คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ 
"เทลล์ฮิม" บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลง เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงฮิต เอสเซนเชียล ของบาร์บรา สตรัยแซนด์ 

**รูปแบบและรายชื่อเพลง**
ซิงเกิลแม็กซี (ยุโรป,ออสเตรเลีย,ญี่ปุ่น)
# "เทลล์ฮิม" (เรดิโออีดิท) – 4:53
# "เอฟรีติงมัสเชนจ์" – 4:05
# "แวร์อิสเดอะเลิฟ" – 4:55

**ชาร์ต**


หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลของบาบรา สตรัยซัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ซิงเกิลเพลงคู่
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
ข่า

ข่า เป็นพืชที่มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า "เหง้า" อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในการประกอบอาหารในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ข่ามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กฎุกกโรหินี (กลาง) ข่าหยวก (เหนือ) ข่าหลวง (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) สะเอเชย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ เสะเออเคย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน)

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
ข่าเป็นไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตรอยู่เหนือพื้นดิน เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน เนื้อในสีเหลืองและมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. ดอก ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง ใบประดับรูปไข่ ผล เป็นผลแห้งแตกได้ ทรงกลม

**สรรพคุณ**
ข่าเป็นพืชที่นำมาใช้ประโยชน์ทางด้านอาหารมากมาย ใช้ใส่ในต้มข่า ต้มยำ น้ำพริกแกงทุกชนิดใส่ข่าเป็นส่วนประกอบ ยกเว้น แกงเหลืองและแกงกอและทางภาคใต้ที่ไม่นิยมใส่ข่า มีบทบาทในการดับกลิ่นคาวของเนื้อและปลา 
หน่อข่าอ่อน เป็นหน่อของข่าที่เพิ่งจะแทงยอดออกมาจากลำต้นใต้ดิน ถ้าอายุประมาณ 3 เดือนเรียกหน่อข่า ถ้าอายุ 6-8 เดือนเรียกข่าอ่อน ถ้าอายุมากกว่า 1 ปีจัดเป็นข่าแก่ ปริมาณน้ำมันหอมระเหยประมาณ 3% หน่อข่าอ่อนทั้งสดและลวกใช้จิ้มหลนและน้ำพริก นำมายำ
ข่ายังมีฤทธิ์ทางยา เหง้าแก่แก้ปวดท้อง จุกเสียด แน่นท้อง ดอกใช้ทาแก้กลากเกลื้อน ผลช่วยย่อยอาหาร แก้คลื่นเหียน อาเจียน ต้นแก่นำไปเคี่ยวกับน้ำมันมะพร้าว ทาแก้ปวดเมื่อย เป็นตะคริว ใบมีรสเผ็ดร้อน แก้พยาธิ สารสกัดจากข่ามีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันหอมระเหยจากข่ามีฤทธิ์ทำให้ไข่แมลงฝ่อ กำจัดเชื้อราบางชนิดได้ ใช้ผสมกับสะเดาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดแมลง ข่า ลดการบีบตัวของลำไส้ ขับน้ำดี ขับลม ลดการอักเสบ ยับยั้งแผลในกระเพาะอาหาร ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ฆ่าเชื้อราใช้รักษากลากเกลื้อน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:สกุลข่า
หมวดหมู่:พืชที่เป็นพิษต่อแมลง
หมวดหมู่:พืชเหง้า
F1

F1 หรือ เอฟวัน หรือ เอฟ 1 สามารถหมายถึง- รถสูตรหนึ่ง หรือ ฟอร์มูลาวัน (Formula One)- ปุ่มฟังก์ชัน F1 ในคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์- ระเบิด F1 ระเบิดสงครามของโซเวียตสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง- วีซ่า F-1 วีซ่าที่ออกให้ในสหรัฐอเมริกาสำหรับนักเรียน
โรตีสายไหม

โรตีสายไหม
โรตีสายไหม เป็นอาหารประเภทขนมหวานชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบหลักอยู่สองส่วน คือ แผ่นแป้ง และ ส่วนไส้ที่เป็น น้ำตาลเคี่ยวทำเป็นเส้นฝอยที่เรียกว่า สายไหม เวลารับประทานจะนำแผ่นแป้งมาห่อไส้และม้วน เพื่อรับประทาน 
เดิมโรตีสายไหมเข้ามาในประเทศไทยโดยชาวแขก จะห่อสายไหมด้วยแป้งโรตีชนิดหนา  ต่อมามีชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อนางนภาพร นันทสุขเกษม ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี ได้ไปเรียนการทำเส้นสายไหมและกลับมาทำจนสำเร็จ แต่เนื่องจากไม่มีทุนมากพอที่จะเรียนหลักสูตรการทำแป้งโรตี จึงประยุกต์ใช้แป้งบางที่ชาวจีนเรียกว่าแป้ง เปาะเปี๊ยะ ในการห่อเส้นสายไหมแทน
จึงเกิดเป็นโรตีสายไหมแป้งบางอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
โรตีสายไหม ผลิตมากและขึ้นชื่อที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็นผลิตโอทอปของ  ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  
โดยมีการผลิตมี  5 ขั้นตอนคือ “การหม่าแป้ง” “การแต้มแป้ง” “การทำหัวเชื้อ” “การเคี่ยวน้ำตาล” และ “การดึงเส้นสายไหม”

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:ขนมปังไทย
อือเทอร์เซิน

250px
อือเทอร์เซิน (Uetersen) เป็นเขตในเมืองฮัมบวร์ค เป็นเมืองที่อยู่ด้านตะวันตกสุดของประเทศเยอรมนี 30 ฮัมบวร์ค พิกัดภูมิศาสตร์ 53° 41′ 14″ เหนือ 9° 40′ 9″ ตะวันออก มีประชากร 18.101 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2015)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   อือเทอร์เซิน 
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ฮัมบวร์ค
แม่แบบ:User วิกิมีเดียคอมมอนส์/doc

__NOTOC__
**ข้อบ่งใช้ =
แม่แบบ User วิกิมีเดียคอมมอนส์ นี้เป็นส่วนหนึ่งในกล่องผู้ใช้ ในหน้าผู้ใช้เท่านั้น 
คุณใส่แม่แบบนี้ เพื่อแสดงให้ผู้ใช้อื่นรู้ว่า คุณเป็นสมาชิก วิกิมีเดียคอมมอนส์ 
แม่แบบนี้มีพารามิเตอร์หนึ่งค่า คือชื่อผู้ใช้ของคุณ ซึ่งสามารถปล่อยว่างไว้ ถ้าชื่อผู้ใช้ของคุณตรงกันทั้งสองโครงการ 
"ลิงก์ไปหน้าผู้ใช้ที่โครงการอื่น" จะไม่เป็นลิงก์แดง ซึ่งเป็นปกติของลิงก์ข้ามเว็บไซต์ ดังนั้นกรุณาตรวจสอบว่าคุณสร้างหน้าปลายทางลิงก์สำหรับให้ผู้อื่นติดต่อได้

**วิธีใช้**
คัดลอกข้อความนี้วางในกล่องผู้ใช้ 
หรือ - แบบแรก ถ้าใช้ ชื่อผู้ใช้ เดียวกัน ในวิกิพีเดีย และในวิกิมีเดียคอมมอนส์ - แบบสอง ถ้าใช้คนละชื่อ 

**ตัวอย่าง**

**ดูเพิ่ม**
 วิกิพีเดีย:กล่องผู้ใช้- แม่แบบ:Template doc page transcluded - วิธีสร้างแม่แบบ ลักษณะเดียวกันนี้
en:Template:User_Wikimedia_Commons
ja:Template:User Wikicommons
ko:틀:User 위키미디어 공용
pl:Szablon:User commons
vi:Bản mẫu:Thành viên Wikimedia Commons
เปดรู อัลวารึช กาบรัล

เปดรู อัลวารึช กาบรัล
เปดรู อัลวารึช กาบรัล (Pedro Álvares Cabral,  หรือ br; ชื่อเกิด: Pedro Álvares de Gouveia; ประมาณ ค.ศ. 1467 หรือ 1468 – ประมาณ ค.ศ. 1520) เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2010-ประมาณ พ.ศ. 2063) ตรงกับรัชสมัยระหว่างสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถและสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 หรือพระเชษฐาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา กราบรัลเป็นนักเดินเรือและนักสำรวจชาวโปรตุเกส ได้รับการยกย่องเป็นชาวยุโรปผู้ค้นพบบราซิล เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2043

**ประวัติ**
เรือของกาบรัลตามบันทึก Memória das Armadas que de Portugal passaram à Índia
เชื่อกันว่ากาบรัลเกิดที่เมืองแบลมงตือ จังหวัดไบราไบชา ประเทศโปรตุเกส เป็นบุตรคนที่ 3 ของฟืร์เนา กาบรัล (ประมาณ พ.ศ. 1970-2035) ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งสมรสกับอีซาแบล ดือ โกไวยา ดือ ไกรอช ผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 กษัตริย์โปรตุเกส กาบรัลคงต้องได้รับการฝึกการเดินเรือมาเป็นอย่างดียิ่งและมีประสบการณ์ด้านนี้สูงมากและโดยกษัตริย์มานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกสทรงยกย่องว่าเขาเป็นนักเดินเรือผู้สามารถของพระองค์และเป็นผู้ที่จะสานต่องานของวัชกู ดา กามา (Vasco da Gama) ได้
เรือที่ถอดแบบจากเรืออานุงเซียเซา (Anunciação) ของเปดรู อัลวารึช กาบรัล ที่เมืองกังปีนัส รัฐเซาเปาลู บราซิล

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 Greenlee, William Brooks, ed. and transl. (1938). The Voyage of Pedro Álvares Cabral to Brazil and India. London: Printed for the Hakluyt Society.

**ดูเพิ่ม**
 Controversies about the discovery of Brazil- ประวัติศาสตร์บราซิล History of Brazil- ประวัติศาสตร์โปรตุเกส History of Portugal- Portugal in the Age of Discovery- Vicente Yáñez Pinzón- Exploration of Asia

**อ้างอิง**
 This article incorporates text from the public-domain Catholic Encyclopedia of 1913

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ลำดับเหตุการณ์สังเขป  Brief timelinefix-attempted=yes -  Encyclopaedia Britannica Pedro Álvarez Cabral- web cite|url=http://www.newadvent.org/cathen/03128a.htm|title=Pedralvarez Cabral|work=Catholic Encyclopedia- พงศาวลีวิทยา (ลำดับตระกูล) ของกาบรัลในภาษาโปรตุเกส  Pedro Álvares Cabral's genealogy in a Portuguese genealogical site
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1460
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตกัชแตลูบรังกู
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว

พันตำรวจเอก (พิเศษ) ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว  (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) นักเขียนชาวไทย

**ประวัติ**
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว เป็นบุตรชายคนโตของ นายวิวัธน์ และนางพวง ปิ่นเฉลียว มีพี่สาวชื่อ มาลัย มีน้องชายคือ วาทิน ปิ่นเฉลียว (ต่วย) และน้องสาว คือ จินตนา ปิ่นเฉลียว (ภักดีชายแดน) (นามปากกา จินตวีร์ วิวัธน์)  ปกรณ์เกิดที่บ้านตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เดิมมีชื่อว่าไมรา ปิ่นเฉลียว ซึ่งบิดาตั้งให้คล้องจองกับชื่อพี่สาวว่า มาลัย-ไมรา 
ไมราติดตามบิดามาอยู่กรุงเทพตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ได้สมัครเป็นสารวัตรทหาร เพื่อทำงานร่วมกับขบวนการเสรีไทย เพื่อต่อต้านกองทัพญี่ปุ่น จากนั้นได้สมัครเข้ารับราชการตำรวจ รับราชการอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดแพร่ จังหวัดชัยภูมิ  จนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2528 ในตำแหน่งรองผู้บังคับการตำรวจสันติบาล
ปกรณ์เปลี่ยนชื่อจากไมราเป็นปกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2494 ขณะใช้ชีวิตอยู่ที่จังหวัดแพร่ ตามชื่อของปกรณ์ อังศุสิงห์ อธิบดีกรมประชาสงเคราะห์ในขณะนั้น  เนื่องจากมีพระสงฆ์ทักว่าชื่อไมราเป็นกาลกิณีกับตัวเอง  สมรสกับสายสมร เทียนประภาสิทธิ์ ครูชาวจังหวัดแพร่ เมื่อ พ.ศ. 2498 มีบุตร 3 คน
ปกรณ์ ปิ่นเฉลียว ได้รับรางวัลช่อการะเกดเกียรติยศ เมื่อปี พ.ศ. 2539 

**อ้างอิง**
  ประวัติ ปกรณ์ ปิ่นเฉลียวfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักเขียนเรื่องสั้นชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
แจมฟิลมส์

แจมฟิลมส์ (Jam Firumuzu ทับศัพท์จาก Jam Films) เป็นโครงการที่รวบรวมภาพยนตร์สั้น ของผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นหลายๆคนรวมไว้ด้วยกัน โดยขณะนี้มีทำออกมาแล้วทั้งหมด 3 ชุด

**แจมฟิลมส์**
แจมฟิลมส์ (Jam Films) ชุดแรกออกมาในวันที่ 28 เดือน ธันวาคม ปี ค.ศ. 2002 มีด้วยกัน 7 เรื่อง อำนวยการสร้างโดย Sega / Amuse (various production companies ร่วมอำนวยการสร้างกับ Rockwell Eyes ในเรื่อง Arita)
# รีเควียม ฟอร์ เดอะ เดด (Requiem for the Dead) (The Messenger) : กำกับโดย ริวเฮ คิตะมุระ (Ryuhei Kitamura)
# เคนดะมะ (Kendama) : กำกับโดย เท็ตสึโอะ ชิโนะฮาระ (Tetsuo Shinohara)
# โคลสลีป (Cold Sleep) : กำกับโดย จีออจี้ ลิดะ (George Iida)
# แพนโดรา ฮ่องกงเลก (Pandora - Hong Kong Leg) : กำกับโดย โมชิซุคิ โรคุโระ (Mochizuki Rokuro)
# ฮิจิคิ (Hijiki) : กำกับโดย ซึซึมิ ยูกิฮิโกะ (Tsutsumi Yukihiko)
# จัสทิสซ์ (Justice) : กำกับโดย อิซะโอะ ยูกิซาดะ (Isao Yukisada)
# อะริตะ (Arita) : กำกับโดย ชุนจิ อิวาอิ (Shunji Iwai)

**แจมฟิลมส์ทู**
แจมฟิลมส์ทู (Jam Films 2) ออกมาเป็นชุดที่ 2 ในวันที่ 27 เดือน 3 ปี ค.ศ. 2003 มีอยู่ 4 เรื่อง คือ
# "机上の空論" (Kijo no Kuron) กำกับโดย : จุนจิ โคจิมะ (Junji Kojima)
# "Clean Room" กำกับโดย : เอะอิคิ ทะคะฮะชิ (Eiki Takahashi)
# "Hoops Men Soul" กำกับโดย : ฮิเดะโนริ อิโนะอุเอะ (Hidenori Inoue)
# "Fastener" กำกับโดย : โคอุคิ ทันเกะ (Kouki Tange)

**แจมฟิลมส์ เอส**
แจมฟิลมส์ เอส (Jam Films S) ออกมาเป็นชุดที่ 3 ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2005 โดยมีตีมของชุดเป็นตัว S
# "Tuesday"
# "HEAVEN SENT"
# "ブラウス" (Blouse)
# "NEW HORIZON"
# "すべり台" (Suberidai)
# "α" (Alpha)
# "スーツ -suit-"

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Jam Films -  DVD Jam Films 2 -  DVD Jam Films S -  IMDb 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
ภาพยนตร์ในโครงการ Jam Films
กอด (แก้ความกำกวม)

กอด สามารถหมายถึง- การกอด การกระทำของการโอบกอดด้วยแขน- กอด (อัลบั้มเพลง) อัลบั้มเพลงของทีโบน (วงดนตรี)- กอด (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551- ชื่อเพลงของวงแคลช อยู่ในอัลบั้ม วัน (One)
ธงชาติเฮิร์ม

ธงชาติเฮิร์ม สัดส่วนธง 3:5
ธงชาติเฮิร์ม เป็นธงกางเขนแห่งนักบุญจอร์จ ธงพื้นขาวมีรูปกางเขนสมมาตรสีแดงปลายจดขอบธงทุกด้าน ขนาดกว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน มีช่องมุมบนด้านค้นธงเป็นรูปตามลวดลายของตราราชการของดินแดนเฮิร์ม กล่าวคือ พื้นตรามีสีน้ำเงินมีแถบสีเหลืองพาดจากมุมซ้ายบนมายังมุมขวาล่าง ภายในมีรูปนักบวชสวมชุดดำยืนเรียงตามแนวแถบสีเหลือง 3 คน ที่ช่องขวาบนและซ้ายล่างซึ่งเกิดจากการแบ่งพื้นตรานั้น เป็นรูปปลาโลมาสีขาว 2 ตัว ตราดังกล่าวนี้ออกแบบเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2496 จึงประมาณการว่าธงนี้น่าจะเริ่มใช้ในช่วงเวลาเดียวกัน ส่วนผลงานการออกแบบธงนั้นเป็นของ "วิลเลียม แครมป์ตัน"  (William Crampton) นักธัชวิทยาชาวอังกฤษ
ก่อนหน้านี้ประมาณปี พ.ศ. 2494 เกาะแห่งนี้ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินมีตราแผ่นดินของเกิร์นซีย์เป็นสัญลักษณ์

**ดูเพิ่ม**
 ธงในสหราชอาณาจักร- ธงชาติเกิร์นซีย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=ธงชาติเกิร์นซีย์ (เฮิร์ม)
ฮเฮิร์ม
หมวดหมู่:เกิร์นซีย์
ธงชาติซาร์ก

ธงชาติซาร์ก สัดส่วนธง 3:5
ธงชาติซาร์ก มีลักษณะเป็นธงกางเขนแห่งเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีกางเขนสมมาตรจดขอบพื้นแดง) ที่ช่องบนของด้านติดมุมธงเป็นพื้นสีแดง ภายในมีภาพสิงโตสีเหลือง 2 ตัว ธงนี้ออกแบบโดยเฮอร์เบิร์ต พิตต์ เมื่อปี พ.ศ. 2481 และได้ประกาศใช้เป็นธงประจำดินแดนอย่างเป็นทางการในปีเดียวกัน  รูปสัญลักษณ์ที่ช่องมุมบนด้านคันธงดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับรูปตราประจำแคว้นนอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นรูปสิงโตสีเหลือง 3 ตัวบนพื้นโล่สีแดง

**ดูเพิ่ม**
 ธงในสหราชอาณาจักร- ธงชาติเกิร์นซีย์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=ธงชาติเกิร์นซีย์ (ซาร์ก)
ซาร์ก
หมวดหมู่:เกิร์นซีย์
รอดนีย์ อัลบา

รอดนีย์ จูน อัลบา (Rodney Jun Alba) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ที่เมือง General Santos City สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ  8  เสมอ 3 แพ้ 17 

**เกียรติประวัติ**
 เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 24 มีนาคม 2549 แพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 3 ที่ ศรีสะเกษ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากเฮเนรัลซันโตส
อับดี โปฮัน

อับดี โปฮัน (Abdi Pohan) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) แพ้ 8

**ประวัติ**
โปฮันขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน แมก โฟโรซูเอนโล จากนั้นขึ้นชกชนะคะแนนอาซาดิน อันฮาร์ และได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทในการชกมวยครั้งที่ 3 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนนปอนดี้ เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 จากนั้น โปฮันขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม และขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO อีกครั้งเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุสไปอีก และเมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 โปฮันเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จอีก
โปฮันกลับมาชกนอกรอบชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้งก็เสียแชมป์ให้รัตนชัย ส.วรพินเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะขึ้นชกแก้มืออีกครั้งเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนโดยเทคนิค ได้แชมป์เงามาครองอีกสมัย และยังขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ชนะคะแนนโรเจอร์ คามาจอร์จ และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง
โปฮันเดินทางมาชกนอกรอบกับวีระพล นครหลวงโปรโมชั่นที่นนทบุรีเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอวีระพลในยกที่ 4 หลังจากนั้น การชกของโปฮันย่ำแย่เรื่อยมา ไปเสียแชมป์เงาของ IBF ที่แอฟริกาใต้ แพ้คะแนน วูยานี เนเน เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 มาชกนอกรอบกับหยกไท ศิษย์ อ. เมื่อ พ.ศ. 2539 ก็เป็นฝ่ายแพ้แตกใน ยกที่ 5 หลังจากที่ชกนอกรอบแพ้คะแนนวูยานี เนเน อีกครั้งที่แอฟริกาใต้เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โปฮันก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวท (2532)- แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
** ชิง 26 เมษายน 2536 ชนะน็อค คมพยัคฆ์ จ.เจริญ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 28 ตุลาคม 2536 ชนะน็อค โจเซฟ ปาเด็น ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
** เสียแชมป์ 14 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ กทม.- แชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF
** ชิง 6 สิงหาคม 2537 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
** เสียแชมป์ 16 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน วูยานี เนเน ที่ แอฟริกาใต้- แชมป์เงารุ่นฟลายเวท WBC
** ชิง 20 ธันวาคม 2537 ชนะคะแนน โรเจอร์ คามาจอร์จ ที่ อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน อีกอร์ เกราซิมอฟ ที่ อินโดนีเซีย
** สละแชมป์- เคยชิงแชมป์ต่อไปปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 10 เมษายน 2533 แพ้คะแนน เมืองชัย กิตติเกษม ที่ เวทีลุมพินี
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้น็อค โฆเซ เด เฆซุส ยก 7 ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 2 กรกฎาคม 2534 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่ เวทีลุมพินี

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์เงา IBF
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
มิเกล มาร์ติเนซ

มิเกล มาร์ติเนซ (Miguel Martinez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่เมืองโอกัตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 70 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 31) เสมอ 1 แพ้ 28 

**เกียรติประวัติ**
- แชมป์ NABF รุ่นฟลายเวท
** ชิง 25 มิถุนายน 2535 ชนะน็อค เฮนรี่ โลเปซ ยก 4 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 มีนาคม 2536 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อันโตนีโอ รุยซ์ ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มิถุนายน 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ กุยริโน ยก 8 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 10 มิถุนายน 2539 ชนะน็อค เอ็นริกิว โอโรสโก ยก 5 ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 26 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อาร์เธอร์ จอห์นสัน ยก 2 ที่ สหรัฐ- แชมป์เม็กซิโกรุ่นฟลายเวท (2536 – 2537)- แชมป์ NABF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 
** ชิง 22 สิงหาคม 2541 ชนะน็อค โฮเซ่ เดอ เฮซุส ยก 2 ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 4 กุมภาพันธ์ 2542 แพ้น็อค ตรินิแดด เมนโดซา ยก 5 ที่ เม็กซิโก- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 3 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 9 ที่ ชัยภูมิ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 29 กรกฎาคม 2538 แพ้น็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 6 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ 23 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค อัลเบอร์โต จีมิเนซ ยก 5 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 19 เมษายน 2540 แพ้น็อค เมลชอร์ คอบ คัสโตร ยก 11 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBA Fedecentro รุ่นฟลายเวทเมื่อ 31 ตุลาคม 2540 แพ้คะแนน รูเบน  ซานเชซ ลีออน ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2541 แพ้คะแนน ฮอร์เก้ อาร์เช่ ที่ เม็กซิโก

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2013-04-30  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
เคตาโร โฮชิโนะ

เคตาโร โฮชิโนะ (Hoshino Keitarō) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2512

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2539 – 2541)- แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA
** ชิง 6 ธันวาคม 2543 ชนะคะแนนโจมา แกมบัว ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 16 เมษายน 2544 แพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ ญี่ปุ่น- แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA
** ชิง 29 มกราคม 2545 ชนะคะแนนโจมา แกมบัว ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 29 กรกฎาคม 2545 แพ้คะแนนโนเอล อารัมบูเลต ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี่แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 20 ธันวาคม 2545 แพ้คะแนนโนเอล อารามบูเล็ต ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 23 มิถุนายน 2546 แพ้น็อคโฮเซ อันโตนิโอ อากีร์เร ยก 12 ที่ ญี่ปุ่น

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากโยโกฮามะ
ธงชาติบุรุนดี

ธงชาติบุรุนดี เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็น 4 ส่วนด้วยกากบาททแยงสีขาว โดยช่องซ้ายและช่องขวาที่เกิดจากการแบ่งมีพื้นสีเขียว ช่องบนและช่องล่างพื้นสีแดง  กลางกากบาทนั้นเป็นรูปวงกลมสีขาว ภายในมีดาวหกแฉกสีแดงขอบเขียว 3 ดวง เรียงเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า (แถวบน 1 ดวง แถวล่าง 2 ดวง) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2520 
ในธงนี้ สีเขียวหมายถึงความหวัง สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์ ดาวสีเขียวขอบแดงทั้งสามดวง หมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ 3 กลุ่มหลักของประเทศ ได้แก่ ชาวฮูตู (Hutu) ชาวทวา (Twa) และชาวทุตซี (Tutsi) และหมายถึงหลักการตามคำขวัญประจำชาติ 3 ข้อ คือ เอกภาพ การงาน และความก้าวหน้า

**ธงชาติสมัยต่างๆ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติบุรุนดี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศบุรุนดี
บุรุนดี
หมวดหมู่:ธงในประเทศบุรุนดี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของสหราชอาณาจักร

+ธงในสหราชอาณาจักร
+ธงชาติสหราชอาณาจักร
+สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:วัฒนธรรมสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ประเพณีสหราชอาณาจักร
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก

โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นโรงพยาบาลรัฐในสังกัดกระทรวงกลาโหม จัดตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการช่วยเหลือทหารผู้ได้รับบาดเจ็บจากศึกสงคราม

** ประวัติ**
ตั้งแต่ครั้งสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศไทยได้จัดส่งกำลังทหารเข้าร่วมทำการรบ ในสงคราม มหาเอเซียบูรพา เมื่อสิ้นสุดสงครามทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ ในการรบถูกปลดประจำการโดยกะทันหัน ส่งผลให้ทหารและครอบครัว ได้รับการเดือดร้อนในการครองชีพ รัฐบาลในขณะนั้นซึ่งมี พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี จึงมอบหมายให้กระทรวงกลาโหมพิจารณาดำเนินการช่วยเหลือ    ต่อมาเมื่อมีการขยายการสงเคราะห์เพิ่มขึ้น จึงได้มีการพิจารณาว่าการดำเนินงาน ในรูปของคณะกรรมการจะขาดความรัดกุมและเหมาะสม กระทรวงกลาโหมจึงได้เสนอเป็น พระราชบัญญัติ จัดตั้ง องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก หรือที่เรียกโดยย่อว่า "อผศ." ขึ้นเป็นหน่วยงานถาวร เพื่อทำหน้าที่ในการสงเคราะห์ทหารผ่านศึกโดยตรง มีฐานะเป็นองค์กรของรัฐเพื่อการกุศล 
และกำหนดให้วันที่ 3 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็นวันสถาปนาองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกและ เป็นวันทหารผ่านศึก ก็ด้วยตระหนักถึงคุณงามความดีของทหารหาญ ที่เป็นกองกำลังในการปกป้องอธิปไตยของประเทศ 

**หน้าที่**
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นหน่วยงานหนึ่งในองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ทำหน้าที่ในการให้การสงเคราะห์ด้านการรักษาพยาบาล และฟื้นฟูสภาพร่างกาย จิตใจแก่ทหารผ่านศึก และเป็นโรงพยาบาลที่ก่อตั้งโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร นอกจากให้บริการแก่ทหารผ่านศึกแล้วยังให้บริการแก่ประชาชนในด้านการรักษาพยาบาลอีกด้วย โดยมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญคือ- เพื่อให้บริการด้านการรักษาพยาบาล หรือด้านการแพทย์ครบถ้วนบริบูรณ์ให้มีประสิทธิภาพและมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น- เพื่อให้เป็นแหล่งรวมทหารผ่านศึกพิการทุพพลภาพตลอดชีพ ที่ยังต้องได้รับการรักษาพยาบาลตลอดไป    ซี่งกระจัดกระจายให้มารวมกันอยู่ ณ ที่จุดเดียวกัน เพื่อจะได้ให้การบริการรักษาถูกต้อง- เพื่อเป็นแหล่งระบายทหารพักฟื้นที่บาดเจ็บจากการสู้รบ จากโรงพยาบาลของสามเหล่าทัพ เนื่องจากโรงพยาบาลดังกล่าวไม่สามารถให้การรักษาตลอดไปเป็นเวลานานๆ ได้ เพราะต้องหมุนเวียนรับผู้ป่วยเข้ามา รพ.ผศ. จะรับช่วงทหารเหล่านี้มาดูแลต่อไป- เพื่อส่งเสริมด้านการฟื้นฟูบำบัดและฝึกอาชีพผู้พิการ โดยงานดังกล่าวจะต้องอาศัยบริการทางการแพทย์ควบคู่กันไปด้วย- จัดหาและจัดทำอวัยวะเทียมให้กับทหารผ่านศึกทุกประเภท ที่ต้องตกเป็นผู้พิการ หรือ พิการทุพพลภาพ- เพื่อประหยัดเวลา ค่าพาหนะ และค่าใช้จ่ายในการส่งผู้ป่วยทหารผ่านศึกษาไปรักษาในโรงพยาบาลแห่งอื่น- เพื่อเป็นการบำรุงขวัญทหารที่ไปปฏิบัติการรบ

**สถานที่ตั้ง**
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ตั้งอยู่เลขที่ 123 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท แขวงรัชดาภิเษก เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร เป็นโรงพยาบาลที่มีขีดความสามารถรักษาโรคทั่วไป (General Hospital) แต่ได้เน้นหนักทางด้านการฟื้นฟูบำบัด และการฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ทหารผ่านศึกเป็นหลัก

**ดูเพิ่ม**
 องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โรงพยาบาลทหารผ่านศึก
ทหารผ่านศึก
ทหารผ่านศึก
หมวดหมู่:องค์การในเขตพญาไท
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2551 เมษายน 30

* บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน)  เปิดให้บริการโทรเลขเป็นวันสุดท้าย หลังจากเปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2418- นายยงยุทธ ติยะไพรัช ลาออกจากตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎร และประธานรัฐสภา  หลังจากหยุดการปฏิบัติหน้าที่ มาตั้งแต่วันที่ 19 ก.พ. 51 เมื่อศาลฎีการับคำฟ้องจาก กกต. กรณีทุจริตเลือกตั้ง 23 ธ.ค. 50
}
ไมนด์เดอะแก็ป

ไฟล์:Mind the gap.jpg|thumb|right|ข้อความ "ไมนด์เดอะแก็ป" ที่ริมขอบชานชาลา สถานีชาริงครอส
"ไมนด์เดอะแก็ป" (Mind the gap) เป็นวลีภาษาอังกฤษที่เตือนผู้โดยสารของรถไฟ ให้ระวังช่องว่างระหว่างประตูรถไฟกับชานชาลาของสถานี วลีนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 โดย ระบบการคมนาคมขนส่งรถไฟใต้ดินลอนดอน
วลี "ไมนด์เดอะแก็ป" นี้ จะถูกเขียนไว้ข้างขอบของชานชาลา และนอกจากนี้ จะมีเสียงประกาศเตือนด้วยเมื่อรถไฟมาถึงชานชาลา ซึ่งประกอบด้วยคำว่า "ไมนด์เดอะแก็ป" หลายครั้ง ๆ และตามมาด้วยคำว่า "stand clear of the doors, please," (กรุณาหลีกทางบริเวณประตูด้วย) และ "this train is now ready to depart" (รถไฟขบวนนี้พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว)

**แหล่งที่มาของวลี**
วลีนี้ถูกคิดขึ้นในปี พ.ศ. 2511 สำหรับแผนที่จะทำประกาศอย่างอัตโนมัติ หลังจากที่คนขับรถไฟและพนักงานในสถานีไม่สามารถจะเตือนผู้โดยสารเกี่ยวกับช่องว่างระหว่างรถไฟกับชานชาลาได้หลาย ๆ ครั้ง ฝ่ายบริหารของรถไฟใต้ดินจึงเลือกที่จะใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ในการบันทึกเสียงและประกาศอัตโนมัติทุกครั้งที่รถไฟมาถึงชานชาลา
วลีนี้ได้ถูกนำไปใช้ในระบบรถไฟของหลายประเทศ ไม่เพียงแต่ในประเทศอังกฤษเท่านั้น เช่น ประเทศแคนาดา ประเทศออสเตรเลีย เป็นต้น
ไฟล์:Mind the gap.ogv|thumb|คลิปตัวอย่างของการใช้ "ไมนด์เดอะแก็ป" ที่สถานีแพดดิงตัน

**ดูเพิ่ม**
 รถไฟใต้ดินลอนดอน (London Underground)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฟิลม์ "Mind the Gap" -  "Daily Telegraph" บทความโดย Sandi Toksvig กล่าวถึงวลี "Mind the Gap" date=2008-12-02  - สืบหาข้อมูล กันยายน พ.ศ. 2550 
หมวดหมู่:สำนวนภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินลอนดอน
หมวดหมู่:วลีภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ความปลอดภัย
ม้าเหงื่อโลหิต

ปลายยอดทองสัมฤทธิ์ชุบทองพิธีการ, ม้าเฟอร์กานา, ย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 4-1 ก่อนคริสต์ศักราช: สัญลักษณ์รูปตัววีของความเร็วและชัยชนะ
ไฟล์:Emperor Taizongs horses by Yan Liben.jpg|thumb|รูปสลักหินม้าเหงื่อโลหิต สมัยจักรพรรดิถังไท่จง|176x176px
238x238px
ม้าเหงื่อโลหิต (w=ta-yüan-ma / yüan-ma) เป็นม้าสายพันธุ์หนึ่ง ตามตำนานกล่าวกันว่าม้าพันธุ์ดังกล่าวยามที่ออกวิ่ง บริเวณแผงคอจะมีเหงื่อไหลออกมา เป็นสีแดงสดคล้ายเลือด ว่ากันว่าในสมัย จักรพรรดิฮั่นอู่ตี้เคยส่งทหารไปยังซอี๋ว์เพื่อออกเสาะแสวงหาม้าเหงื่อโลหิตนี้ และยังมีเรื่องเล่าว่าม้าสายพันธุ์นี้เคยเป็นพาหนะให้กับเจงกิสข่านอีกด้วย 
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เป็นถิ่นกำเนิดของม้าเหงื่อโลหิตหรือม้า Akhal-tekin (มาจากชื่อเผ่า Teke ในเติร์กเมนิสถาน, Akhal แปลว่า บริสุทธิ์, Akhal-teke จึงแปลว่า สายเลือด Teke บริสุทธิ์ )  ปัจจุบันทั่วโลกมีม้าสายพันธุ์นี้จำนวน 3,000 ตัว ในจำนวนดังกล่าว มี 2,000 ตัว อยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเติร์กเมนิสถานเตรียมการกำหนดให้ม้าเหงื่อโลหิตเป็นสมบัติของชาติ นอกจากนี้ยังสามารถพบเห็นสัญลักษณ์ของม้าเหงื่อโลหิตได้ในสัญลักษณ์ประจำชาติและเหรียญกษาปณ์
นักวิชาการสมาคมธุรกิจเพาะพันธุ์ม้าของจีน กล่าวว่า ม้าเหงื่อโลหิตมีแหล่งกำเนิดที่เขตโอเอซิส ประเทศเติร์กเมนิสถาน ผ่านการเพาะเลี้ยงมานานนับ 3,000 ปี จนกลายเป็นม้าสายพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกสายพันธุ์หนึ่ง เนื่องจากม้าเหงื่อโลหิตมีฝีเท้าเร็ว ความอดทนสูง มักจะใช้เป็นพาหนะในการเดินทางระยะไกล และใช้ในพิธีการเดินสวนสนาม ปัจจุบันในระดับสากล มีราคาสูงสุดถึง 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์อธิบายว่า เหงื่อของม้าพันธุ์นี้เป็นสีแดงเนื่องจากปรสิตที่เกาะที่ผิวหนัง ทำให้เหงื่อของม้ามีเลือดเจือปน

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Bonavia (2004): The Silk Road From Xi’an to Kashgar. Judy Bonavia – revised by Christoph Baumer. 2004. Odyssey Publications. 962-217-741-7.
*Boulnois (2004): Silk Road: Monks, Warriors & Merchants on the Silk Road. Luce Boulnois. Translated by Helen Loveday. Odyssey Books, Hong Kong. 962-217-720-4.- Forbes, Andrew ; Henley, David (2011). 'The Heavenly Horses of the West' in: China's Ancient Tea Horse Road. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN: B005DQV7Q2
*Watson, Burton, translator. (1961). Records of the Grand Historian by Sima Qian. Han Dynasty II (Revised Edition), Columbia University Press. 0-231-08167-7.
*Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland. North China Branch, Shanghai, China Branch of the Royal Asiatic Society. Journal of the North China Branch of the Royal Asiatic Society, Issues 39-41.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
http://chinesehoroscop-e.com/astrology/ferghana-horses.php
*https://web.archive.org/web/20120329190620/http://www.wantchinatimes.com/news-subclass-cnt.aspx?id=20110922000098&cid=1103
หมวดหมู่:พันธุ์ม้า
หมวดหมู่:ม้าที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:ประเทศเติร์กเมนิสถาน