Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก

สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก ตั้งอยู่บ้านหนองปลาดุก หมู่ 6 ตำบลหนองกบ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นสถานีรถไฟ ระดับ 2 เป็นชุมทางที่แยกไปรถไฟสายใต้ รถไฟสายตะวันตก และทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก นับเป็นสถานีรถไฟต้นทางของทางรถไฟสายมรณะ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2

**ตารางเวลาการเดินรถ**

**เที่ยวล่อง**

**เที่ยวขึ้น**

**อาหารเอกลักษณ์**
ณ สถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก มีอาหารทีขึ้นชื่อเป็นเอกลักษณ์ คือ ข้าวแกงที่บรรจุใส่กระทงใบตอง ขายราคากระทงละ 10 บาท โดยขายอย่างยาวนานมากกว่า 40 ปี เริ่มแรกที่ราคาเพียงกระทงละ 1 บาท โดยมีเมนู 4 อย่าง คือ พะแนงเนื้อ, พะแนงไก่, แกงเขียวหวานไก่ และไข่พะโล้  รวมถึงเคยถวายสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาแล้ว ในวโรกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีด้วยรถไฟพระที่นั่ง ซึ่งรถไฟได้จอดพักที่สถานีชุมทางแห่งนี้เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ด้วย

**ภาพ**

**อ้างอิง**
หนองปลาดุก
หนองปลาดุก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านโป่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2446
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในสยามที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2446
หมวดหมู่:ทางรถไฟสายมรณะ
จัมบ้า!

จัมบ้า! (Jamba!/Jamster!) เป็นกลุ่มบริษัทผู้ให้บริการทางด้านการบันเทิงในรูปแบบดิจิทัล หรือที่เรียกว่าคอนเทนต์โพรไวเดอร์ (Content Provider) โดยให้บริการในด้านเนื้อหา (คอนเทนต์) และการบริการ โดยมีสินค้าหลายหมวดหมู่ ตั้งแต่ เพลง ริงโทน กราฟิก เกม แอปฟลิเคชั่น (โปรแกรมมือถือ) รวมถึงบริการ ข่าวสารและข้อมูลทาง SMS การให้บริการจะส่งไปยังโทรศัพท์มือถือหรือคอมพิวเตอร์ของผู้รับ โดยลูกค้าสามารถสั่งสินค้าผ่านทาง SMS, WAP หรือผ่านอินเทอร์เน็ต จัมบ้า! เป็นส่วนหนึ่งของ VeriSign

ในปี 2006 นี้ บริษัท จัมบ้า! ได้ให้บริการโมบายคอนเทนต์ในกว่า 30 ประเทศ ใน 6 ทวีป ซึ่งในจำนวนนี้ มี อังกฤษ สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย จีน อัฟริกาใต้ และอีกหลายประเทศในยุโรปและเอเชีย ส่วนหนึ่งของการเติบโตมาจากบริษัทคู่ค้าและพันธมิตร ผู้ให้บริการด้านเครือข่ายที่อยู่ในประเทศต่างๆ โดย จัมบ้า! มีออฟฟิศกลางอยู่ที่นครเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันมีจำนวนพนักงานมากกว่า 550 คน
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อปคอมมอน

Common Desktop Environment หรือ CDE เป็น ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ desktop environment ที่ทำงานบน ยูนิกซ์, โดยใช้วิจิททูลคิทที่ชื่อ MotifMotif
พัฒนาร่วมกันโดย ฮิวเลตต์-แพคการ์ด ไอบีเอ็ม โนเวลล์ และ ซัน ไมโครซิสเต็มส์
CDE ได้รับการยอมรับว่าเป็น de facto standard สำหรับ UNIX desktop มาโดยตลอด, จนกระทั่งช่วงปี 2000, desktop environment ที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี เช่น KDE และ กโนม (GNOME) ได้รับการพัฒนาเติบโตขึ้นมากแล้ว จนแทบจะกลายเป็นมาตรฐานสำหรับระบบ กนู/ลินุกซ์ ที่มีฐานผู้ใช้เยอะกว่ามาก
ปี 2001 ฮิวเลตต์-แพคการ์ด (HP-UX) และ ซัน (โซลาริส) ประกาศว่าจะเลิกใช้ CDE และหันมาสนับสนุน กโนม แทน
แต่ปี 2003 ฮิวเลตต์-แพคการ์ด เปลี่ยนใจกลับมาใช้ CDE อีก โดยให้เหตุผลว่า API ของกโนม เปลี่ยนแปลงบ่อย และตัวระบบเองก็ไม่ค่อยเสถียรเท่าที่ควร

**อ้างอิง**
  Open Group - CDE 
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนยูนิกซ์
ปลากดหัวผาน

ปลากดหัวผาน (Shovelnose sea catfish) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemiarius verrucosus อยู่ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae)

**ลักษณะ**
มีรูปร่างคล้ายปลากดคัง (Hemibagrus wyckioides) ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน แต่จะมีส่วนหัวที่ยาวและปลายจะงอยปากยื่นแหลมกว่า พื้นลำตัวเป็นสีดำอมน้ำตาล ท้องสีขาว และมีหนวดที่ไม่ยาวเก่าปลากดคัง มีครีบทั้งหมด 8 ครีบ โดยครีบหลังจะยาวใหญ่กว่า เงี่ยงแหลมที่ก้านครีบหลังใหญ่และแหลมคมกว่า ครีบอกมีเงี่ยงขนาดใหญ่แหลมคม ก้านครีบอก ครีบหลัง ครีบท้องสีซีดจาง ครีบไขมันค่อนข้างเล็ก เส้นประสาทข้างลำตัวเล็กมากจนแทบมองไม่เห็น มีขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร ใหญ่สุด 80 เซนติเมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 6 กิโลกรัม

**การกระจายพันธุ์และสถานะในปัจจุบัน**
พบอาศัยอยู่อย่างชุกชุมในอดีตในเขตน้ำกร่อยตอนใต้ถึงน้ำจืดในแม่น้ำบางปะกง แต่พบน้อยมากที่แม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา จะพบได้บ่อยในอดีตในช่วงที่มีน้ำทะเลหนุน ที่สภาพน้ำมีความเค็มมาก ปลามักจะว่ายน้ำขึ้นทวนน้ำเพื่อหนีความเค็ม
ปัจจุบัน เป็นปลาที่พบได้น้อยมาก จนมีสภาพล่อแหลมต่อการใกล้สูญพันธุ์ (VN) ตามบัญชีแดง ของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ในแม่น้ำเจ้าพระยา ในเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พบซากฟอสซิลเพียงไม่กี่ชิ้นที่ก้นแม่น้ำ และในแม่น้ำบางปะกงได้หายไปหลังปี พ.ศ. 2535 ซึ่งก่อนหน้านั้นสามารถจับได้ปีละหลายสิบตัว และมีทุกขนาดตั้งแต่น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม สันนิษฐานว่าเป็นเพราะการสร้างเขื่อนทดน้ำบางปะกง ทำให้ปลาไม่สามารถว่ายทวนน้ำหนีความเค็มได้เหมือนเช่นในอดีต
ปลากดหัวผานยังสามารถพบได้อีกที่ลุ่มแม่น้ำโขง ที่นั่นจัดว่าเป็นปลาที่หาได้ไม่ยาก นิยมนำมาบริโภคมีขายกันในตลาดสดในประเทศลาว โดยพบได้ตั้งแต่ตอนใต้ของน้ำตกหลี่ผี และคอนพะเพ็ง จนถึงจังหวัดกระแจะ ในประเทศกัมพูชา บริเวณปากแม่น้ำโขง แต่ในประเทศไทยไม่มีรายงานพบมานานแล้วกว่า 20 ปี จึงสันนิษฐานว่าอาจสูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลากดหัวผาน
กดหัวผาน
กดหัวผาน
กดหัวผาน
หัวผาน
กดหัวผาน
กดหัวผาน
กดหัวผาน
98

98 (เก้าสิบแปด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 97 (เก้าสิบเจ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 99 (เก้าสิบเก้า)

**คำเติมนำหน้า**
 ภาษากรีก - octaenneaconta-- ภาษาละติน - octanoveginti-

**ความหมาย**
 98 เป็นเลขอะตอมของ แคลิฟอร์เนียม

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
ตำบลตะกรบ

ตำบลตะกรบ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอไชยา โดยอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอไชยา ประมาณ 12 กิโลเมตร  

**ภูมิศาสตร์**
ตำบลตะกรบมีชายหาดทะเล ที่เป็นหาดทรายจำนวน  5 แห่ง ได้แก่ หาดทรายแก้ว,หาดนิยม,หาดนายอำเภอ,หาดบางโฉลง,หาดจินตรา ซึ่งประชาชนทั่วไปสามารถเข้ามาเที่ยวและผักผ่อนได้และยังมีป่าไม้

**ภูมิอากาศ**
เป็นเขตร้อนชื้น ได้รับอิมธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่าน และมีฝนตกชุกตลอดทั้งปี

**อ้างอิง**
ต
หมวดหมู่:อำเภอไชยา
ตะกรบ
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

คณะนิเทศศาสตร์  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ เปิดสอน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2514

**หลักสูตรการเรียนการสอน**
ปัจจุบัน คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้ปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอนให้มีความทันสมัยมากขึ้น โดยเปิดสอนปริญญาตรี 11 สาขาวิชา ทั้งหลักสูตรภาคปกติและหลักสูตรนานาชาติ ได้แก่

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ-  เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
กรุงเทพ  
นิเทศศาสตร์
ตำบลตะเคียนทอง (อำเภอกาญจนดิษฐ์)

ตำบลตะเคียนทอง เป็นตำบลในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

**ภูมิศาสตร์**
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทอง ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 7 บ้านหนองจิก ตำบลตะเคียนทอง อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอกาญจนดิษฐ์ประมาณ 3 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 12 กิโลเมตรตามเส้นทางคมนาคม ตำบลตะเคียนทองมีเนื้อทั้งหมดโดยประมาณ 27.80 ตารางกิโลเมตร หรือ 17,375 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลและอำเภออื่นๆ ดังนี้ - ทิศเหนือ ติดต่อกับ อ่าวไทย (อ่าวบ้านดอน)- ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลช้างขวา อำเภอกาญจนดิษฐ์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลกะแดะ อำเภอกาญจนดิษฐ์- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลทุ่งกง และ ตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์

**ภูมิประเทศ**
พื้นที่ตำบลตะเคียนทองประมาณ มากกว่าร้อยละ 70 เป็นสภาพพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีลำคลองกะแดะแจะ ไหลผ่านพื้นที่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตก ส่วนพื้นที่มีสภาพราบเรียบ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของตำบลมีคูคลองหลายสายกระจายอยู่ทั่วไป คูคลองเหล่านี้มีทั้งที่เกิดขึ้นเอง และสร้างขึ้น คลองที่สำคัญ เช่น คลองกะแดะแจะ คลองเฉงอะ เป็นต้น

**อ้างอิง**
ตะเคียนทอง
ตะเคียนทอง
หมวดหมู่:อำเภอกาญจนดิษฐ์
ตำบลลีเล็ด

ลีเล็ด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฏร์ธานี

**ภูมิศาสตร์**
ลีเล็ดเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฏร์ธานี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอำเภอ มีองค์การบริหารส่วนตำบลลีเล็ดเป็นหน่วยงานหลักในการบริหารจัดการการพัฒนาในระดับตำบล หน่วยงานดังกล่าวตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ตำบลลีเล็ด อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 20 กิโลเมตร การเดินทางจากอำเภอมาทาง ถนนพุนพิน-ไชยา ระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร ถึงสามแยกทุ่งโพธ์ เลี้ยวขวามาทางถนนทุ่งโพธิ์-บางพลา ประมาณ 12 กิโลเมตร ถึงองค์การบริหารส่วนตำบลลีเล็ดซึ่งตั้งอยู่ทางด้านขวามือ ตำบลลีเล็ดมีเนื้อที่ประมาณ 26.6 ตารางกิโลเมตร หรือ 16,661 ไร่ หรือ 26.6 ตารางกิโลเมตร

**ภูมิประเทศ**
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำลำคลองไหลผ่าน คือคลองพุนพิน ฤดูฝนพื้นที่ส่วนใหญ่น้ำท่วมถึง มีพื้นที่ติดต่อกับทะเล เหมาะสำหรับทำการประมง สภาพภูมิอากาศ ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งทำให้มีช่วงฤดูฝนยาวนานและมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่านทำให้ฤดูร้อนและฤดูฝนระยะเวลาใกล้เคียงกัน ทำให้ฤดูฝนน้ำมากเกินไป และฤดูร้อนเกิดการขาดแคลนน้ำในการอุปโภคและบริโภค

**อาณาเขต**
 ทิศเหนือ ติดต่อ อ่าวบ้านดอน อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี- ทิศใต้ ติดต่อ ตำบลศรีวิชัย อำเภอพุนพิน- ทิศตะวันออก ติดต่อ คลองพุนพิน- ทิศตะวันตก ติดต่อ ตำบลศรีวิชัย อำเภอพุนพิน และ ตำบลท่าเคย อำเภอท่าฉาง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อำเภอพุนพิน
ลีเล็ด
ลีเล็ด
ตำบลพลายวาส

ตำบลพลายวาส เป็นตำบลในอำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

**ภูมิศาสตร์**
องค์การบริหารส่วนตำบลพลายวาส ตั้งอยู่ในตำบลพลายวาส อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฏร์ธานี พื้นที่ส่วนหนึ่งติดต่อกับเทศบาลตำบลกาญจนดิษฐ์ และห่างจากเทศบาลนครสุราษฏร์ธานีประมาณ 18 กม. ตามเส้นทางการคมนาคม โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้

**อาณาเขต**

**ภูมิประเทศ**
พื้นที่ตำบลพลายวาส เป็นพื้นที่ราบลุ่ม พื้นที่บางส่วนเป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ และพื้นที่ไม่มีเอกสารสิทธิ มีทางออกสู่ทะเล ตำบลพลายวาส มีเนื้อที่ประมาณ 92 ตร.กม. หรือประมาณ 57,500 ไร่ 

**การแบ่งเขตการปกครอง**
องค์การบริหารส่วนตำบลพลายวาส แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้

**อ้างอิง**
 ประวัติศาสตร์และความเป็นมา- องค์การบริหารส่วนตำบลพลายวาส- ศาสนาและวัฒนธรรม- ประเพณีและพิธีกรรมสำคัญ
พลายวาส
พลายวาส
หมวดหมู่:อำเภอกาญจนดิษฐ์
วงศ์ปลาแค้

วงศ์ปลาแค้ ( Goonch) เป็นปลาหนังหรือปลาไม่มีเกล็ดวงศ์หนึ่ง  ในอันดับปลาหนัง ที่แตกต่างจากวงศ์อื่นคือ ส่วนหัวโต ปากกว้างมากและอยู่ด้านล่าง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Sisoridae (/ไซ-ซอ-ริ-ดี/)

**ลักษณะ**
ผิวหนังบนหัวและตัวไม่เรียบ อาจสากหรือเป็นตุ่มนิ่มเล็ก ๆ บนหัวมีสันตื้น ๆ ไปถึงด้านหลัง 
ครีบไขมันมีขนาดเล็ก มีหนวด 4 คู่ หนวดที่ริมฝีปากเป็นเส้นแบนและแข็ง หนวดที่จมูกสั้น หนวดใต้คางยาว ส่วนมากที่ครีบหลังและครีบอกมีก้านแข็งแหลมคม ครีบท้องใหญ่ ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก 
ในบางสกุล  เช่น  Glyptothorax มีแผ่นหนังย่นใต้อกซึ่งใช้เกาะพื้นหินได้ 
เป็นปลากินเนื้อ ตั้งแต่สัตว์หน้าดินจนถึงปลาขนาดเล็กกว่า รวมถึงเศษซากสัตว์หรือปลาที่ตายแล้ว 

**การกระจายพันธุ์**
เป็นปลาที่อาศัยบริเวณพื้นน้ำ โดยหันหน้าทวนกระแสน้ำ  ชอบสภาพแวดล้อมพื้นทราย น้ำสะอาดใส มีออกซิเจนสูง มีการกระจายพันธุ์เฉพาะเขตร้อนของทวีปเอเชีย พบมากกว่า 50 ชนิด ใน 16 สกุล โดยแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อย ๆ ได้อีก 3 วงศ์
สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 17 ชนิด มีขนาดแตกต่างออกไปตั้งแต่เพียงไม่กี่เซนติเมตรในลำธารน้ำไหลเชี่ยวบนภูเขาสูง ไปจนถึง ปลาแค้ยักษ์ (Bagarius yarrelli) ที่อาศัยและหากินใต้ท้องน้ำ ที่มีขนาดถึง 2 เมตร
โดยชนิดที่พบบ่อยคือ ปลาแค้วัว (B. bagarius) หรือปลาแค้ธรรมดา กับ ปลาแค้ยักษ์
อนึ่ง ในปัจจุบัน วงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ที่เคยมีปลาแค้ขี้หมู (Erethistes maesotensis) เป็นสมาชิกในวงศ์ เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์นี้ด้วย แต่ปัจจุบันได้ถูกแยกออกไปต่างหาก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รายละเอียดจาก Fishbase.com- คาริโอไทป์ของปลาในวงศ์ปลาแค้ fix-attempted=yes  

คแค้
คแค้
ปลาแค้วัว

ปลาแค้วัว หรือ ปลาแค้  (Dwarf goonch, Devil catfish; Bagarius bagarius) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) มีลักษณะหัวแบนราบมีด้านบนโค้งและด้านล่างเรียบ จะงอยปากยื่นยาว มองจากด้านบนจะโค้ง หนวดเป็นเส้นแข็งมีผังผืดที่ริมฝีปาก ตาเล็กอยู่ด้านบนของหัว มีลักษณะคล้ายตาของงูหรือจระเข้ คือ มีม่านตาดำเล็กเป็นช่องแนวตั้ง ปากกว้างมากมีฟันเป็นเขี้ยวแหลมคมอย่างสัตว์ดุร้าย ส่วนหลังยกสูง ลำตัวแบนราบเล็กน้อย ครีบหลังยกสูงมีก้านครีบแข็งแหลมคมเช่นเดียวกับครีบอก ที่ปลายครีบอก ครีบท้อง ครีบหลัง มีลักษณะเป็นเส้นเรียวยาว โดยเฉพาะในตัวเมีย
ผิวหนังสาก บนหัวมีกระ ไม่เรียบ ตัวมีสีเขียวมะกอกหรือน้ำตาลอ่อนอมเหลือง มีประด่างสีคล้ำและสีดำตลอดลำตัวด้านบนและครีบ ด้านท้องสีจาง ครีบท้องของปลาแค้วัวจะตั้งตรงอยู่แนวเดียวกับด้านท้ายของครีบหลัง
เป็นปลาล่าเหยื่อ กินปลาและซากสัตว์เป็นอาหาร อาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ของทุกภาคในประเทศไทย พบน้อยในภาคใต้ พบมากในแม่น้ำเจ้าพระยา ในต่างประเทศพบที่อินเดีย, กัมพูชา, เวียดนาม ไปจนถึงเกาะสุมาตรา, บอร์เนียว และชวา มีความยาวเต็มประมาณ 30-40 เซนติเมตร พบใหญ่สุดไม่เกิน 70 เซนติเมตร 
นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาตุ๊กแก" เป็นต้น
นิยมบริโภคด้วยการปรุงสด เนื้อมีรสชาติดี อร่อย ทำเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ เป็นต้น มักพบขายในร้านแม่น้ำตามภูมิภาคที่ติดริมแม่น้ำ  และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาแค้วัว date=2009-01-10 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาแค้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาแค้ยักษ์

ปลาแค้ยักษ์ (Goonch; Bagarius yarrelli) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งอยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) 

**รูปร่างลักษณะ**
มีรูปร่างคล้ายปลาแค้วัว (B. bagarius) ที่อยู่ในสกุลเดียวกันมากจนสังเกตได้ยาก ที่แตกต่างกันคือ ครีบท้องของปลาแค้ยักษ์จะอยู่เยื้องด้านท้ายของครีบหลัง สีสันก็คล้ายกันมาก แต่อาจมีสีน้ำตาลเข้มหรือคล้ำกว่าในปลาตัวเต็มวัย รวมทั้งมีกระตามผิวหนังมากกว่าด้วย เมื่อปลาโตยิ่งขึ้นยิ่งมีมากขึ้น  มีขนาดประมาณ 60-70 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 2 เมตร อาศัยอยู่ในสายใหญ่ตั้งแต่แม่น้ำสาละวินจนถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้ แต่พบมากในแม่น้ำโขง เนื้อมีรสชาติดีและมีสีเหลืองอ่อนรวมถึงหนังและไขมัน ซึ่งต่างจากปลาแค้วัวซึ่งมีเนื้อสีขาว โดยทั้ง 2 ชนิด มักถูกปรุงเป็นอาหารด้วยวิธีเดียวกัน และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาแค้ยักษ์ ยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาแค้ควาย" หรือ "ปลาตุ๊กแก" เป็นต้น  

**ข้อสงสัยกรณีทำร้ายมนุษย์**
ปลาแค้ยักษ์ ในประเทศอินเดียและเนปาล ถูกต้องสงสัยว่าเป็นตัวการทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ชีวิต เนื่องจากมีเด็กวัยรุ่นลงเล่นน้ำในแม่น้ำ 2 รายแล้วถูกสัตว์ขนาดใหญ่บางอย่างฉุดกระชากลงไป  จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นปลาชนิดนี้ โดยอาจจะเป็นปลาที่กินซากศพของมนุษย์ที่ถูกทิ้งน้ำแล้วติดใจก็เป็นได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะปลาชนิดนี้เป็นปลาที่สงบนิ่งมาก และจะกินอาหารเฉพาะสัตว์น้ำด้วยกันเท่านั้น  แต่ก็มีบางรายสันนิษฐานน่าจะเป็นปลาฉลามหัวบาตร (Carcharhinus leucas) มากกว่า ซึ่งเรื่องราวนี้ได้ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ชุด River Monsters ในช่องแอนิมอลแพลนเน็ตในชื่อตอน Killer Catfish ในปี ค.ศ. 2009

**ดูเพิ่ม**
 ปลาแค้วัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาแค้ยักษ์ date=2007-03-12 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาแค้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาแค้ติดหินสามแถบ

ปลาแค้ติดหินสามแถบ (Three line hill-stream catfish; Glyptopthorax trillineatus) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae) เป็นปลาแค้ติดหินชนิดหนึ่งที่มีลำตัวเพรียวยาว ครีบหางเว้าลึก ลำตัวสีน้ำตาลหรือคล้ำอมเหลือง มีแถบสีเหลืองสดพาดลำตัวตามแนวยาวตรงกลางหลังและด้านข้างไปถึงโคนครีบ ครีบสีเหลืองและมีแต้มสีคล้ำ มีขนาดประมาณ 10 - 15  เซนติเมตร พบใหญ่สุด 30 เซนติเมตร
พบอาศัยอยู่เฉพาะลำธารและน้ำตกในระบบแม่น้ำสาละวินเท่านั้น และมีรายงานพบที่จีน, อินเดียและเนปาลด้วย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นกลุ่ม โดยจะหันหน้าสู้กับกระแสน้ำ  อาหารได้แก่ แมลงน้ำและลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก 
เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่บางครั้งพบมีขายในตลาดปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกว่า "ฉลามทอง"
ปลาแค้ติดหินสามแถบ มีชื่อเรียกในภาษาเหนือว่า "ก๊องแก๊ง" 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาแค้ติดหินสามแถบ date=2007-03-11 
หมวดหมู่:สกุลปลาแค้ติดหิน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
พระพุทธชินราช (จำลอง)

ไฟล์:พระพุทธชินราชจำลองในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร.jpg|thumb|302x302px|พระพุทธชินราช (จำลอง) ในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
ไฟล์:พระพุทธชินราชพระประธษนในพระวิหารวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ.jpg|thumb|305x305px|พระพุทธชินราช องค์จริงในพระวิหารวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จ.พิษณุโลก
พระพุทธชินราช (จำลอง) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นั่งสมาธิราบ จำลองแบบจากพระพุทธชินราช วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
พระพุทธชินราช (จำลอง) มีขนาดหน้าตัก 5 ศอก คืบ 5 นิ้ว ใช้ทองคำแท้ในการหล่อ มีน้ำหนักทองคำที่ใช้หล่อหนัก 3,940 ชั่ง (นับเป็นพระพุทธรูปทองคำ องค์ที่หนักมากเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากพระพุทธมหาสุวรรณปฏิมากร หรือ หลวงพ่อทองคำ วัดไตรมิตร ) ตามตำนานเล่าว่า เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวสถาปนาวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม พุทธศักราช 2442 โปรดให้ออกแบบพระอุโบสถตกแต่งไว้ด้วยหินอ่อนงดงามวิจิตร จำเป็นต้องแสวงหาพระประธานที่มีความทัดเทียมกัน และทรงระลึกได้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2409 ทรงบรรพชาเป็นสามเณรได้ตามเสด็จพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไปนมัสการพระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปที่งดงามไม่มีที่เปรียบ แต่การจะอัญเชิญลงมา ย่อมไม่สมควร ด้วยเป็นสิริของชาวพิษณุโลก จึงมีดำริให้หล่อขึ้นใหม่ 
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระประสิทธิปฏิมา (เหมาะ ดวงจักร) จางวางช่างหล่อขวา ซึ่งเป็นช่างหล่อฝีมือดีที่สุด ขึ้นไปปั้นหุ่นถ่ายแบบจากพระพุทธชินราชองค์เดิม ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดพิษณุโลก 
แล้วเสด็จพระราชดำเนินทรงเททองหล่อเป็นส่วนๆ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2444 อัญเชิญล่องเรือมาคุมองค์และแต่งที่กรมทหารเรือ โดยพระยาชลยุทธโยธิน (Andre du Plessis de Richelieu) ชาวเดนมาร์ก เข้ามารับราชการเป็นทหารเรือ มียศเป็นพลเรือโท ตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหารเรือ เป็นผู้ควบคุมการแต่งองค์พระ เสร็จแล้วเชิญลงเรือมณฑปแห่ไปประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ปีเดียวกัน
เมื่ออัญเชิญพระพุทธชินราชขึ้นประดิษฐานแล้ว ต่อมาถึงปลายปี พ.ศ. 2452 จึงโปรดเกล้าฯให้จ้าง นายซึรุฮารา (Mr.Tsuruhara) ครูช่างในโรงเรียนวิชาช่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เข้ามาทำการปิดทองจนแล้วเสร็จ และโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานสมโภช ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2453
พระพุทธชินราช เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย มีเรือนแก้ว ประทับนั่งเหนือรัตนบัลลังก์หินอ่อน เรือนแก้วนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทำถวาย เมื่อ พ.ศ. 2455 แต่ช่างทำไม่งาม พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขใหม่สวยงามตามที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน ทำจากไม้สักทองปิดด้วยแผ่นทองคำแท้ 
พุทธชินราช
หมวดหมู่:วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พุทธชินราช
ริน'

Rin' logo
ริน (ในชื่ออังกฤษว่า Rin') นักดนตรี 3 สาวจากประเทศญี่ปุ่น มานะ โทโมกะ และ ชิเอะ กับสไตล์ดนตรีที่ผสมผสานความเป็นตะวันออกและตะวันตกได้อย่างลงตัวในแบบป็อบแจ๊ส รินเป็นนักดนตรีญี่ปุ่นเพียงไม่กี่คนที่ได้ออกอัลบั้มและทำโปรดักชั่นทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกา ดนตรีของรินใช้เครื่องดนตรีญี่ปุ่น อย่างโคโตะ ขลุ่ย และเครื่องสายอย่างบิวะ เป็นซาวด์หลักผสมกับอิเลคโทรนิคซาวด์อย่างคีย์บอร์ด กีตาร์และเพอร์คัชชัน
เป็นครั้งแรกของรินที่ได้ร่วมงานกับลิซ่า โลบ เจ้าของเพลงดัง Stay ที่ได้ร้องเพลง Anti Hero ซึ่งเป็นซิงเกิลเปิดตัวของพวกเธอ
เสียงร้องในซิงเกิลสอง Never Know What Love Meant ก็เป็นการร่วมงานครั้งแรกกับลี แนช นักร้องสาวเสียงเพราะจาก Six Pence None The Richer เจ้าของเพลงฮิตข้ามปีอย่าง Kiss Me ในอัลบั้มอินแลนด์ ซี ลี แนชยังได้ฝากเสียงร้องไว้อีกถึง 2 เพลงด้วยกัน New Day Rising และ Sea Of Tranquilty
พวกเธอได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์คนดัง จิมมี แฮร์รี่ เขาเคยเขียนเพลงให้กับ บริทนีย์ สเปียร์ส, เคลลี่ คลาร์กสัน, ไคลี มิโนค‎และนักร้องดังๆ อีกหลายคน 
รินได้รับเกียรติให้แสดงในเทศกาลเชอรี่ บลอสซัมที่วอชิงตัน ดีซี  และคอนเสิร์ตในแอลเอ และนิวยอร์ก พวกเธอกำลังจะเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตในสหรัฐอเมริกาปลายปี 2006

**ผลงานอัลบั้ม**
"Jikuu"
*"Asuka" 
*"Utage uta Sakura Sakura" 
*"Inland Sea" 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2009-10-27 -  新井智恵 Chie Arai Official Site-  吉永真奈 Mana Yoshinaga Official Web Site | 生田流箏曲・地歌三味線演奏家-  長須与佳 Tomoca Nagasu Official Web Site date=2019-01-11 -  Rin' MySpace-  Rin'の復活を願う会-  (Blog) Rin' with Mana Yoshinaga (吉永真奈), Tomoca Nagasu (長須与佳) & Chie Arai (新井智恵)
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
เลนส์หลายชั้นไร้รอยต่อ

เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า " Progressive Addition Lenses " หมายถึงเลนส์ที่มีส่วนเพิ่มในการแก้ไขสายตายาวในระยะใกล้ของผู้สูงอายุและผู้ที่มีความผิดปกติของระบบปรับโฟกัสภายในลูกตา
เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อ มีการเปลี่ยนแปลงกำลังเลนส์แบบไล่ระดับ เพื่อชดเชยกำลังสายตาที่ขาดหายไปจากระบบปรับโฟกัสที่บกพร่องในลูกตา ซึ่งจะต่างกับเลนส์ 2 ชั้น หรือ 3 ชั้น ที่มีกำลังสายตาเป็นระดับที่คงที่ในแต่ละชั้น
เลนส์แว่นตาหลายชั้นไร้รอยต่อคู่แรกของโลก จดสิทธิบัตรไว้โดย Owen Aves ชาวอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2450 แต่ไม่ได้วางจำหน่ายจนถึงปี พ.ศ. 2465 เลนส์ที่มีลักษณะเหมือนปัจจุบันถูกแนะนำโดย Varilux และ Carl Zeiss ในปี พ.ศ. 2502 ปัจจุบันเลนส์ถูกขัดด้วย วิธีควบคุมด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ทีละคู่ จากเดิมที่ใช้วิธีหล่อจากแบบ ที่ขัดไว้แล้ว ทำให้เลนส์มีราคาแตกต่างกัน เนื่องจากวิธีการผลิต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.apcthai.com/webboard/forum_topics.asp?FID=18 date=2007-09-27 
หลายชั้นไร้รอยต่อ
โอเพนเอกซ์พีเอส

โอเพนเอกซ์พีเอส (OpenXPS: Open XML Paper Specification) เป็นรูปแบบไฟล์เอกสาร XML ที่ออกแบบมาเพื่อบันทึกและอ่านเอกสาร โดยก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ เอกซ์พีเอส (XPS: XML Paper Specification) รูปแบบนี้ถูกพัฒนาเป็นคู่แข่งกับ PDF เนื่องจากเอกซ์พีเอสเป็นรูปแบบที่คงที่ ไม่สามารถแก้ไขได้เหมือน PDF ซึ่งช่วยให้เอกสารมีความสม่ำเสมอในการแสดงผล
เอกซ์พีเอสถูกนำเสนอครั้งแรกพร้อมกับระบบปฏิบัติการ Windows Vista และ .NET Framework 3.0 สำหรับผู้ที่ไม่มีส่วนประกอบเหล่านี้ สามารถดาวน์โหลด XPS Viewer เพื่อตรวจสอบและเปิดไฟล์เอกซ์พีเอสได้
โอเพนเอกซ์พีเอสยังถือเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานการพัฒนาซอฟต์แวร์ที่รองรับการสร้างและการจัดการเอกสารในแอปพลิเคชันที่ต่างกัน ซึ่งช่วยให้สามารถใช้งานได้ในหลายแพลตฟอร์ม

**ดูเพิ่ม**
 PDF- XAML- วินโดวส์วิสตา

**อ้างอิง**
  เว็บไซต์ทางการ -  ดาวน์โหลด XPS Viewer -  STDU Viewer 
หมวดหมู่:Ecma standards
หมวดหมู่:เอกซ์เอ็มแอล
หมวดหมู่:Document-centric XML-based standards
หมวดหมู่:มาตรฐานที่พัฒนาจากเอกซ์เอ็มแอล
หมวดหมู่:ภาษามาร์กอัปบรรยายหน้า
หมวดหมู่:Digital press
หมวดหมู่:เครื่องพิมพ์
หมวดหมู่:Office document file formats
ปลากระดูกอ่อน

ปลากระดูกอ่อน (ชั้น: Chondrichthyes; Cartilaginous fish) เป็นชั้นของปลาจำพวกหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างกระดูกประกอบไปด้วยเซลล์กระดูกอ่อนอย่างเดียว โดยมีหินปูนมาประกอบเป็นบางส่วน ส่วนมากมีเหงือกแยกออกเป็นช่อง 5 ช่อง มีเกล็ดแบบพลาคอยด์  ที่จะไม่โตไปตามตัว มีลักษณะสากเมื่อสัมผัส  ตัวผู้มีรยางค์เพศที่ครีบท้องเป็นติ่งยื่นเรียก แคลสเปอร์ หรือที่ในภาษาไทยเรียก เดือย  โดยมากจะออกลูกเป็นตัว ขากรรไกรแยกออกจากกะโหลก ปลาจำพวกนี้พบทั่วโลกประมาณ 800 ชนิด เป็นปลากินเนื้อ ส่วนมากเป็นปลาทะเล ในน้ำจืดมีเพียงไม่กี่สิบชนิด มีหลายอันดับ  หลายวงศ์ หลายสกุล   โดยปลาในกลุ่มปลากระดูกอ่อนนี้ที่รู้จักกันดี ก็ได้แก่ ปลาฉลาม, ปลากระเบน, ปลาฉนาก, ปลาโรนัน เป็นต้น 
ปลากระดูกอ่อนส่วนใหญ่มีรูปร่างเรียวยาว ยกเว้น ปลากระเบน ที่มีรูปร่างแบน ส่วนใหญ่อยู่ในทะเล  พบในน้ำจืดเพียงไม่กี่ชนิด เช่น ปลากระเบนน้ำจืด มีขนาดแตกต่างกันตามแต่ละสกุล แต่ละชนิด ตั้งแต่มีความยาวเพียงไม่ถึงหนึ่งฟุต  จนถึง 20 เมตร หนักถึง 34 ตัน  คือ ปลาฉลามวาฬ (Rhincodon typus) ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลก 

**การจัดจำแนก**
ปลากระดูกอ่อนแบ่งเป็น 2 ชั้นย่อย ดังนี้- อีลาสโมแบรนชิไอ มีช่องเหงือกเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง ได้แก่ ฉลาม, กระเบน, ฉนาก- ฮอโลเซฟาโล ช่องเหงือกไม่เปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง แต่ผ่านช่องปิดเหงือก ที่พัฒนามาจากขากรรไกรบน ขากรรไกรและฟันแข็งแรง ตัวอย่างเช่น ปลากระต่าย

**ความแตกต่างระหว่างปลาในชั้นกระดูกอ่อนและชั้นกระดูกแข็ง**

**ความเชื่อเรื่องการรักษาโรคมะเร็ง**
ปัจจุบัน มีความเชื่อว่า ปลากระดูกอ่อนนี้มิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งได้ เนื่องจากในเซลล์กระดูกอ่อนซึ่งเป็นองค์ประกอบใหญ่ของกระดูกในร่างกายนั้น มีสารโปรตีนที่ช่วยยับยั้งในการเกิดเซลล์มะเร็ง จึงมีการสกัดเซลล์กระดูกอ่อนจากปลากระดูกอ่อนโดยเฉพาะ ปลาฉลาม ผลิตเป็นยาจำหน่ายโดยทั่วไป 
แท้ที่จริงแล้ว ความเชื่อดังกล่าวยังมิได้พิสูจน์ทราบทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ และเรื่องที่ว่าปลากระดูกอ่อนมิอาจป่วยเป็นโรคมะเร็งนั้นก็มิได้เป็นความจริงแต่อย่างใด

**อ้างอิง**
กระดูกอ่อน
มีนวิทยา
หมวดหมู่:ปลากระดูกอ่อน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพแบ่งตามทวีป
หมวดหมู่:ทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพ

ดูบทความ อาณาจักร และ ตำแหน่งสังฆราช ในการช่วยระบุประเภทหรือฐานะของอาณาจักร หรือ รัฐ
สิ้นสภาพ
หมวดหมู่:สถานที่ในอดีต
เอ็ม x ซีโร่

เอ็ม x ซีโร่ (ทับศัพท์จาก MxZero) เป็นชื่อการ์ตูนญี่ปุ่น แนวขำขันและเวทมนตร์ เขียนโดย ยาสึฮิโร่ คาโน่ ผู้เขียน เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่ม คุซึมิ ไทงะ ที่ต้องการไปสอบเข้าโรงเรียนเอกชนเซย์นางิ แต่ก็ต้องสอบตกในการสอบสัมภาษณ์ด้วยคำถามที่ว่า "ถ้ามีเวทมนตร์ แล้วจะทำอะไร" เขากลับตอบไปว่า "ครองโลก" แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็สามารถเข้าเรียนได้ เพราะไปร่วงรู้ว่าโรงเรียนนี้จริงๆแล้ว เป็นโรงเรียนเวทมนตร์
เอ็ม x ซีโร่ ถูกตีพิมพ์ลงในโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2549 จนถึง 19 พฤษภาคม 2551 รวมทั้งหมด 10 เล่มจบ ในไทยลิขสิทธิ์โดย เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ตีพิมพ์ลงในบูมรายสัปดาห์ ออกมาครบทั้ง 10 เล่มแล้วเช่นกัน


**เนื้อเรื่อง**
คุซึมิ ไทงะ ได้มายังโรงเรียนเอกชนเซย์นางิเพราะอยากพบกับ ไอกะ เด็กสาวที่ตนเองหลงรัก แต่ทว่า ที่ปรากฏแก่สายตาของเขานั้น...กลับเป็นโรงเรียนเวทมนตร์ที่ซึ่งทั้งอาจารย์และนักเรียนสามารถใช้เวทมนตร์ได้ไปซะนี่! คุซึมิได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเซย์นางิด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง (จากการไปหาเรื่องกับ อาจารย์ฮิอิรางิ เค็นจิโร่ พ่อของไอกะ) ทว่าเขากลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นนักเวทย์ระดับมืออาชีพทั้งๆที่ไม่มีพลังเวทย์แม้แต่น้อยและต้องเผชิญกับความยุ่งยากแทบทุกวัน ยิ่งไปกว่านั้นยังถูกเพื่อนร่วมชั้นจับตามองในการฝึกเวทมนตร์ภาคปฏิบัติเข้าซะอีก หากถูกจับได้ว่าไม่มีพลังเวทย์ก็จะถูกไล่ออก และถูกลบกระทั่งความทรงจำไปด้วย... เพื่อไม่ให้เรื่องกลายเป็นแบบนั้น คุซึมิจึงต้องแก้ปัญหาเรื่องการใช้ชีวิตในโรงเรียนโดยไม่ใช้เวทมนตร์ให้ได้ บั้นปลายชีวิตในรั้วโรงเรียนของ  คุซึมิจะเป็นอย่างไรต่อไป!?

**ตัวละคร **
คุซึมิ ไทงะ (九澄大賀| Kuzumi Taiga)
 เด็กหนุ่มผู้ที่เรียนที่โรงเรียนเวทมนตร์เซย์นางิ ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ แล้ว อ.ฮิอิรางิก็ปลอมเพลทให้ แต่ว่าก็มีพลังอยู่ คุซึมิในช่วงแรกมาสอบเวทมนตร์ด้วยการตอบคำถาม ถ้าใครมีพลังเวทย์ก็ต้องตอบได้ ส่วนคุซึมิตอบไม่ได้เพราะพลังเวทย์เป็น 0(จริงๆสาเหตุก็มาจากการย้อนเวลามาแก้ไขอดีตของคุซึมิ หลังได้เข้าเรียนแบบพิเศษ) แต่คุซึมิกลับเข้าใจผิดที่ไอกะหัวเราะจนเขาเสียสติ ซึ่งเมื่อคุซึมิไม่ผ่านเขาก็ถูกไล่ออก แต่วันหนึ่ง คุซึมิได้ไปหน้าร.ร.เซย์นางิ ซึ่งพวกอาจารย์คิดว่าคุซึมิเป็นคนในโรงเรียนแต่จริงๆแล้วไม่ใช่ คุซึมิจึงถูกลากตัวไปเข้าโรงเรียนเวทมนตร์เซย์นางิ  ในนั้นมีอาจารย์ลอยได้เพราะใช้เวทย์ คุซึมิตกใจจึงถีบเข้าให้เลย แล้วต่อมา คุซึมิก็ถูกจับเข้าชมรมควบคุมการใช้เวทมนตร์เพื่อเพื่มแต้มในเพลท
ฮิอิรางิ ไอกะ (柊愛花| Hiiragi Aika)
 ลูกสาวอาจารย์ฮิอิรางิ เคนจิโร่ เธอมีพลังเวทย์ในการสร้างภาพลวงตาและการปล่อยคลื่นเสียงแรงสูงโจมตีศัตรู ซึ่งพ่อของเธอหวงเธอมาก
 อิเสะ คาโอรุ  (伊勢カオル|Ise Kaoru) : เด็กหนุ่มที่มีเวทย์เกี่ยวกับแรงดึงดูด (แม่เหล็ก) เป็นคนที่ลามกมากเลยทีเดียว
 มิคุนิ คุมิ   (三国久美|Mikuni Kumi) : เด็กสาวที่เป็นคู่ซี้กับอินุอิ มิจิโยะ (มิตจอง) มีเวทมนตร์ในสายการเพิ่มพลังหรือขนาดสิ่งของในการต่อสู้
 อินุอิ มิจิโยะ  (乾深千夜|Inui Michiyo) : เด็กผมเปียที่ใช้เวทย์ในการควบคุมศัตรูให้ขยับตามจอยอนาล็อกของเขา เป็นเพื่อนของคุมิ ใครๆก็เรียกว่า มิตจอง
 ฮิอิรางิ เคนจิโร่  (柊賢二郎|Hiiragi Kenjirō) : ครูวัยกลางคนที่มีเวทมนตร์อันแข็งแกร่ง หวงลูกสาวตัวเองมาก เป็นอาจารย์ที่รู้จักคุซึมิดีที่สุด

**เพลท**
 เรดเพลท เป็นเพลทระดับแรกสุด แจกให้นักเรียนปี 1 ที่เข้าใหม่- M0 เพลท- I เพลท (ไอออนเพลท)- C เพลท (โครมเพลท)- WI เพลท (ไวท์ไอออนเพลท)- RB เพลท (redบร้อนซ์เพลท)- B เพลท (บรอนซ์เพลท)- ซิลเวอร์เพลท- โกลด์เพลท

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เผยข้อมูล "เอ็มxซี่โร่" 
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
เลือดสุพรรณ

เลือดสุพรรณ เป็นบทละครอิงประวัติศาสตร์ ถูกประพันธ์โดย พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ ถูกแสดงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2479 ละครแบบผสม คือมีทั้งบทพูดแบบละครพูด มีทั้งการรำแบบละครรำ มีเพลงร้องทั้งเพลงไทยเดิม และเพลงไทยสากล 
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการศึกระหว่างไทยและพม่า โดยมีเนื้อหาปลุกใจให้รักชาติตามนโยบายของนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น คือ พลโทหลวงพิบูลสงคราม โดยเนื้อหาเป็นการประพันธ์ขึ้นมาใหม่จากจินตนาการ โดยมิได้อิงมาจากประวัติศาสตร์หรือพงศาวดารฉบับใดแต่อย่างใด  นอกจากนี้ เลือดสุพรรณ ยังเป็นชื่อของเพลงประกอบละคร ที่หลวงวิจิตรวาทการ ประพันธ์ทั้งคำร้องและทำนอง สำหรับละครเรื่องนี้ด้วย
เลือดสุพรรณ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494 และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 กำกับโดยเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย ลลนา สุลาวัลย์ และไพโรจน์ สังวริบุตร ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ลลนา สุลาวัลย์ ถูกเสนอชื่อ 1 ใน 5 เข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองพระสุรัสวดี ปี 2524
วันที่ 4 ตุลาคม 2561 หอภาพยนตร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) กระทรวงวัฒนธรรม ประกาศให้ภาพยนตร์เรื่อง เลือดสุพรรณ เป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 8 ประจำปี พ.ศ. 2561

**ละครโทรทัศน์**
เลือดสุพรรณเป็น ละครโทรทัศน์แนวพีเรียด-ดราม่า  ผลิตโดยบริษัท พรี-โพร-โพสต์ ไลฟ์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด จากบทประพันธ์ของ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ บทโทรทัศน์โดย ศาสตราจารย์ ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ธนสิน ชุตินธรานนท์, กอบชัย ศรีทอง กำกับการแสดงโดย นุชิต นวลสกุล, สมชาย คงครุฑ ออกอากาศทุกวันเสาร์– วันอาทิตย์ เวลา 20.20 - 21.10 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 นำแสดงโดย นิธิดล ป้อมสุวรรณ, พรภัสร์ชนก มิตรชัย, แสนยา สมสะอาด, พิมพ์ขวัญ บุญจิตต์พิมล และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันเสาร์ที่ 12,19,26 และวันอาทิตย์ที่ 20,27 ตุลาคม ออกอากาศ 5 วัน 5 ตอน 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ตัวอย่างการแสดงประกอบเพลง เลือดสุพรรณ-  ฐานข้อมูลภาพยนตร์ date=2007-09-28 -  ที่มาของเพลงดวงจันทร์
ล
ล
ล
ล
ล
ล
ล
ล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย 
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:จังหวัดสุพรรณบุรีในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิประเทศ

โครงการวิกิประเทศ
หน้าหลัก · อภิปราย · แม่แบบ · ต้องทำ · บทความ

**เป้าหมาย**
 เพื่อพัฒนาบทความเกี่ยวกับประเทศและดินแดนต่าง ๆ ให้มีความสมบูรณ์ต่อการนำไปใช้งาน- เพื่อพัฒนาแนวทางการเขียนบทความให้เป็นไปในแนวเคียงกัน

**ขอบเขตของบทความในโครงการ**
 บทความเกี่ยวกับประเทศทั้งหมด- บทความเกี่ยวกับดินแดน โดยเป็นดินแดนที่ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอื่น หรือเป็นประเทศที่ไม่ได้รับการยอมรับ เช่น หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน กวม สาธารณรัฐจีน (ดูที่ รายชื่อประเทศและดินแดน)
 ยกเว้น รัฐสิ้นสภาพ เพลงชาติ สถานที่ภายในประเทศ รัฐซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรัฐรวม
นอกจากนี้ บทความที่เกี่ยวข้องกับเขตปกครองตนเองหรือเขตปกครองที่มีความสำคัญใกล้เคียงประเทศ (โดยเฉพาะที่มีรูปแบบเนื้อหาใกล้เคียงบทความประเทศ) อาจนำมาเป็นบทความในโครงการได้ นำบทความเข้าร่วมโครงการโดยใส่  ไว้ในหน้าพูดคุยของบทความ

**แนวทางการเขียนบทความ**
รูปแบบต่อไปนี้เป็นเพียงแนวทางที่แนะนำเท่านั้น รูปแบบในแต่ละบทความอาจมีความแตกต่างกันขึ้นอยู่กับเนื้อหาบทความและผู้เขียนบทความนั้น ๆ หากไม่เห็นด้วยและต้องการเปลี่ยนแปลงแนวทาง หรือแนวทางนั้นยังไม่มีการตัดสิน สามารถอภิปรายได้ในหน้าพูดคุย

**การตั้งชื่อบทความ**
บทความประเทศ ให้ตั้งชื่อตามชื่อประเทศตามสำนักงานราชบัณฑิตยสภา โดย  รายงานการประชุมคณะกรรมการจัดทำพจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากล โดยใส่คำว่า ประเทศ นำหน้า ยกเว้นชื่อประเทศที่มีคำบ่งบอกความเป็นรัฐอยู่แล้ว เช่น สหรัฐ สหราชอาณาจักร สาธารณรัฐเช็ก เป็นต้น
รัฐ/ดินแดน/ประเทศที่สิ้นสภาพในอดีต ให้ตั้งชื่อบทความตามคำแปลชื่อเต็มของรัฐ/ดินแดน/ประเทศนั้น เพื่อไม่ให้สับสนกับบทความประเทศปัจจุบัน หากรัฐ/ดินแดน/ประเทศที่มีชื่อเดียวกันแต่เกิดต่างเวลา ให้แก้ความกำกวมด้วยปีศักราชตามความเหมาะสม

**บทนำ**
บทนำของบทความ ควรกล่าวถึงชื่อเต็มของประเทศ ตำแหน่งที่ตั้งในโลก (ควรจะระบุเจาะจงลงไปในระดับภูมิภาค) ประเทศเพื่อนบ้าน ทะลหรือสิ่งอื่นที่ใกล้เคียงกัน นอกจากนี้อาจกล่าวถึงชื่ออื่นของประเทศที่ใช้เรียกกัน (เช่น ฮอลแลนด์) และสิ่งที่สำคัญของประเทศนั้น ๆ หากเนื้อหาเกี่ยวกับชื่อมีความยาวและซับซ้อน อาจแยกออกมาเป็นอีกส่วนย่อยของบทความ เช่น  เป็นต้น

**กล่องข้อมูล**
ใช้แม่แบบ:กล่องข้อมูล ประเทศ โดยทั่วไปแล้วสามารถคัดลอกจากบทความภาษาอังกฤษได้ โดยเปลี่ยนเนื้อหาให้เป็นภาษาไทย

**ส่วนย่อยของบทความ**
บทความควรมีเนื้อหาในหัวข้อย่อยต่อไปนี้- ประวัติศาสตร์- การเมืองการปกครอง- การแบ่งเขตการปกครอง- ภูมิศาสตร์- เศรษฐกิจ- ประชากร- วัฒนธรรม
หากเนื้อหาส่วนนั้นมีความละเอียดเพียงพอ สามารถแยกออกเป็นบทความใหม่เช่น ประวัติศาสตร์ไทย และเขียนสรุปในบทความหลักของประเทศนั้น ๆ พร้อมกับลิงก์ไปยังบทความละเอียด

**ท้ายบทความ**
 อ้างอิง : ดูวิกิพีเดีย:การอ้างอิงแหล่งที่มา- แหล่งข้อมูลอื่น : ข้อมูลจาก เว็บไซต์กระทรวงการต่างประเทศ ประเทศไทย,  เวิลด์แฟกต์บุก ซีไอเอ สหรัฐอเมริกา,  สารานุกรมบริทานิกา, เว็บไซต์ทางการหรือรัฐบาลของประเทศนั้น ฯลฯ- แม่แบบเชื่อมโยงบทความ : ภูมิภาค ทวีป ฯลฯ- หมวดหมู่ : จัดลงในหมวดหมู่ของประเทศนั้น ๆ เช่นบทความประเทศไทย จะจัดอยู่ใน:หมวดหมู่:ประเทศไทย โดยไม่ต้องใส่:หมวดหมู่:ประเทศในทวีปเอเชีย

**สมาชิกปัจจุบัน**
 B20180 16:25, 27 กุมภาพันธ์ 2555 (ICT)- Mr.BuriramCN- Timekeepertmk- Geonuch- EZBELLA 01:54, 28 กันยายน 2560 (ICT)- Tvcccp 08:50, 28 กันยายน 2560 (ICT)- Thai.60 20:32, 18 พฤศจิกายน 2560 (ICT)- buileducanh- oh Nattapon NakhonNayok- Tris T7- Noobythailand

**ลิงก์ที่เป็นประโยชน์**
  รายงานการประชุมคณะกรรมการจัดทำพจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากล
ประเทศ
ภาษากาตา โกโลก

ภาษากาตาโกโลก (Kata Kolok) มีอีกชื่อว่า ภาษามือเบิงกาลา และ ภาษามือบาหลี เป็นชื่อของภาษาสัญลักษณ์ในเกาะบาหลีตอนเหนือ ใช้ในการสื่อสารระหว่างคนหูหนวกกับคนปกติ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาษาบาหลี ที่ใช้เป็นภาษาพูด และต่างจากภาษาสัญลักษณ์อื่นๆ คนหูหนวกที่ใช้ภาษานี้ จะสร้างวัฒนธรรมของตนเอง เช่นศิลปะป้องกันตัว และระบำคนหูหนวก

**บรรณานุกรม**
 Branson, Jan, Don Miller, I Gede Marsaja & I Wayan Negara (1996). Everyone Here Speaks Sign Language Too: A Deaf Village in Bali, Indonesia. In: Lucas, Ceil, ed. (1996): Multicultural Aspects of Sociolinguistics in Deaf Communities, 39–57. Washington, D.C.: Gallaudet University Press.- Branson, J., Miller, D., & Marsaja, I. G. (1999). Sign Languages as Natural Part of the Linguistic Mosaic: The Impact of Deaf People on Discourse Forms in Northern Bali, Indonesia. In E. Winston (Ed.), Storytelling and Conversation (Vol. 5). Washington D.C.: Gallaudet University Press.- De Vos, C. (2011).  A signers' village in Bali, Indonesia. Minpaku Anthropology Newsletter, 33, 4–5. more- De Vos, C. (2011).  Kata Kolok color terms and the emergence of lexical signs in rural signing communities. The Senses & Society, 6(1), 68–76. doi:10.2752/174589311X12893982233795.- De Vos, C. (2012).  Sign-Spatiality in Kata Kolok: how a village sign language of Bali inscribes its signing space. PhD Dissertation. Nijmegen: Radboud University.- Friedman, T. B., Hinnant, J. T., Fridell, R. A., Wilcox, E. R., Raphael, Y., & Camper, S. A. (2000). DFNB3 Families and Shaker-2 Mice: Mutations in an Unconventional Myosin, myo 15. Advances in Oto-Rhino-Laryngology, 56, 131–144.- Friedman, T. B., Liang, Y., Weber, J. L., Hinnant, J. T., Barber, T. D., Winata, S., Arhya, I. N., et al. (1995). A gene for congenital, recessive deafness DFNB3 maps to the pericentrometric region of chromosome 17. Nature Genetics, 9, 86–91.- Kortschak, Irfan (2010).  "Everyone Speaks Deaf Talk" In: Kortschak, Irfan (2010): Invisible People: Poverty and Empowerment in Indonesia, The Lontar Foundation, Jakarta, Indonesia.- Liang, Y., Wang, A., Probst, F. J., Arhya, I. N., Barber, T. D., Chen, K.-S., et al. (1998). Genetic Mapping Refines DFNB3 to 17p11.2, Suggests Multiple Alleles of DFNB3, and Supports Homology to the Mouse Model shaker-2. American Journal of Human Genetics, 62, 904–915.- Marsaja, I. G. (2008). Desa Kolok - A deaf village and its sign language in Bali, Indonesia. Nijmegen: Ishara Press.- Perniss, P., & Zeshan, U. (2008). Possessive and existential constructions in Kata Kolok. In P. Perniss & U. Zeshan (Eds.), Possessive and existential constructions in sign languages. Sign Language Typology Series No. 2. Nijmegen: Ishara Press.- Winata, S., Arhya, I. N., Moeljopawiro, S., Hinnant, J. T., Liang, Y, Friedman, T B, & Asher, J. J. (1995). Congenital Non-Syndromal Autosomal Recessive Deafness in Bengkala, an Isolated Balinese Village. Journal of Medical Genetics, 32(5), 336–343.

**อ้างอิง**
กาตา โกโลก
กาตา โกโลก
ภาษากาลาซาอลา

ภาษากาลาซาอลา หรือภาษากาลาซา หรือ ภาษาไวกาลี เป็นภาษาของชาวกาลาซา ในนูริสถานซึ่งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดกุนาร์ ในอัฟกานิสถาน 
ภาษานี้จัดอยู่ในภาษาตระกูลอินโด-ยูโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มนูริสถานตอนใต้ โดยมีความใกล้ชิดกับภาษา Zemiaki และภาษาเตรกามี ซึ่งความคล้ายกันของภาษาหลังอยู่ที่ประมาณ 76 ถึง 80%

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  access-date=2012-01-16-  access-date=2012-01-16-  access-date=2012-01-16-  access-date=2015-05-07
กาลาซาอลา
ภาษากุมซารี

ภาษากุมซารี  ใช้พูดในเผ่าซิฮุห์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เขตกุมซาร์ ในคาบสมุทรมูซันดัม ประเทศโอมาน เป็นภาษากลุ่มอิหร่านภาษาเดียว ที่ใช้พูดในคาบสมุทรอาระเบีย ผู้พูดภาษานี้ เป็นลูกหลานของชาวประมง ที่เคยอยู่ในอ่าวเปอร์เซียและอ่าวโอมาน พัฒนามาจากภาษาเปอร์เซียสมัยใหม่ ใกล้เคียงกับภาษามินาบีสำเนียงหนึ่ง ในบาโลชิสถานใต้ คำศัพท์และไวยากรณ์เป็นแบบภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน แม้จะมีคำจากภาษาอาหรับปนอยู่มากในชีวิตประจำวัน ผู้ใช้เป็นภาษาแม่มีราว 10,000 คน ในขณะที่สมาชิกของเผ่ามี 21,000 คน (พ.ศ. 2543) สมาชิกของเผ่ารุ่นใหม่ หันไปใช้ภาษาอาหรับแทน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  โครงการโรเซตตาfix-attempted=yes - รายงานเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อยที่พูดภาษากุมซารี
กุมซารี
คมพยัคฆ์ จ.เจริญ

คมพยัคฆ์ จ.เจริญ เป็นนักมวย เขามีสถิติการชก 9 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 2) แพ้ 6

**เกียรติประวัติ**
แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท (2535)- ชิง, 10 ธันวาคม 2535 ชนะคะแนน รัตนชัย ส.วรพิน
เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ- ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF 26 เมษายน 2536 แพ้น็อค แอปดี้ โปฮัง ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย- ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 4 ตุลาคม 2545 แพ้น็อค นิค เตโตรอส ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.comfix-attempted=yes  
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า

ภูเก็ตคิงส์คัพรีกัตต้า (Phuket King's Cup Regatta) คือ การแข่งขันเรือใบชิงถ้วยพระราชทาน ภูเก็ต คิงส์คัพ รีกัตต้า จัดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530  เป็นการแข่งขันในระดับนานาชาติ โดยในแต่ละปี จะมีเรือใบที่เข้าร่วมการแข่งขันกว่า 100 ลำ พร้อมด้วยนักกีฬา 2,000 คนจากทั่วโลก และมักจัดในช่วงเดือนพฤศจิกายน ถึง ธันวาคม ณ บริเวณหาดกะตะ จังหวัดภูเก็ต ของทุกปี

**ประเภทการแข่งขัน**
แบ่งออกเป็น 10 ประเภท คือ:- เรซซิ่ง- พรีเมียร์- ซันเซล วัน ดีไซน์- ไออาร์ซี - เอสบีอาร์ สปอร์ตโบ๊ต- แบร์โบ๊ต ชาร์เตอร์- โอเชี่ยนโรเวอร์- ไฟร์ฟลาย 850 สปอร์ต- มัลติฮัลล์- คลาสสิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Phuket King's Cup Regatta date=2015-01-08 
หมวดหมู่:เรือใบ
หมวดหมู่:คิงส์คัพ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดภูเก็ต
อดิศัย โพธารามิก

อดิศัย โพธารามิก (เกิด 23 เมษายน พ.ศ. 2483) เป็นนักการเมืองและวิศวกรชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี

**ประวัติ**
มีพี่ชายคนเดียว ชื่อ นายแพทย์ยุทธ โพธารามิก สมรสกับ รองศาสตราจารย์ ดร.พิชนี โพธารามิก กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีบุตร 1 คน ชื่อ พิชญ์ โพธารามิก เป็นเจ้าของบริษัทเครือ โมโน กรุ๊ป
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2563 เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศศาลเยาวชนและครอบครัว จังหวัดปทุมธานี เรื่องศาลมีคำสั่งว่า นายอดิศัย โพธารามิก เป็นคนไร้ความสามารถ และให้อยู่ในความอนุบาลของ นางพิชนี โพธารามิก

**การศึกษา**
ดร.อดิศัย โพธารามิก จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย พ.ศ. 2500 - ปริญญาตรี : สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า พ.ศ. 2505 จาก คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย- ปริญญาโท : สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า พ.ศ. 2510 จาก  มหาวิทยาลัยฮาวาย, สหรัฐอเมริกา- ปริญญาเอก : สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า พ.ศ. 2513 จาก มหาวิทยาลัยแมริแลนด์, คอลเลจพาร์ก, สหรัฐอเมริกา

**ประวัติการทำงาน**
 2505 เข้ารับราชการที่กระทรวงคมนาคม แล้วโอนมาสังกัดองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย- 2521 ประกอบธุรกิจส่วนตัว โดยก่อตั้งบริษัทประกอบธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมหลายบริษัท- 2539-2543 สมาชิกวุฒิสภา

**ด้านการเมือง**
 08 พ.ย.2546 - 02 ส.ค.2548 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร)- 17 ก.พ.2544 - 08 พ.ย.2546  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร)- 14 มิ.ย. 2543 - 21พ.ย 2543  รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ( นายกรัฐมนตรี ชวน หลีกภัย)- พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2520  เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม(คุณหญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ)

**ธุรกิจ**
ก่อตั้ง บริษัท จัสมิน อินเตอร์เนชั่นแนล และได้งานโครงการโทรศัพท์ต่างจังหวัด 1.5 ล้านเลขหมาย โครงการสื่อสารภายในประเทศด้วยดาวเทียม (TDMA) ระบบสื่อสารเพื่อบริการธุรกิจผ่านดาวเทียม (ISBN) และเคเบิลใยแก้วใต้น้ำ โดยมีตำแหน่งเป็นซีอีโอของ ทีทีแอนด์ทีและจัสมิน- 3 ธ.ค.2525  ก่อตั้งบริษัท จัสมิน อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด  และ 7 ก.ค.2537 แปรสภาพเป็นบริษัท มหาชน JAS เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย- 29 มิ.ย.2535 ร่วมก่อตั้งบริษัท ไทยเทเลโฟนแอนด์เทเลคอมมิวนิเคชั่น จำกัด และ17 ม.ค.2537 แปรสภาพ เป็นบริษัทมหาชน TT&T เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย    

**เกียรติคุณทางสังคม**
 2538: รางวัลศิษย์เก่านานาชาติดีเด่นคนแรกของ มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์   (International Alummnus of the Year Award of Maryland University) ประเทศสหรัฐอเมริกา- 2539: วิศวจุฬาดีเด่น ประจำปี 2538 โดย สมาคมนิสิตเก่าวิศวกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

**งานภาพยนตร์**
 เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง สุดสาคร  (2549)

**หนังสือ**
 พิชิตความสำเร็จสไตล์ ดร.อดิศัย โพธารามิก  ISBN:974-94792-6-2

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ภ.
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ธฤติ โนนศรีชัย

ธฤติ โนนศรีชัย เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย รุ่น 148 และเข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรีที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะรัฐศาสตร์ และเป็นผู้เล่นชุดกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Profile at Thaipremierleague.co.th date=2011-07-27 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ณัฐพงษ์ สมณะ

ณัฐพงษ์ สมณะ นักฟุตบอลทีมชาติไทย ในตำแหน่งกองหลัง

**ประวัติ**
ณัฐพงษ์ สมณะ เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน เป็นบุตรคนสุดท้อง สมัยเด็กศึกษาที่โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา ปัจจุบันศึกษาที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม  

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ณัฐพงษ์ สมณะ date=2012-03-05  จากเว็บไซต์สโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
จริยธรรมแพทย์

ไฟล์:AMA Code of Medical Ethics.png|thumb|upright|แนวปฏิบัติจริยธรรมแพทย์ของเอเอ็มเอ
จริยธรรมแพทย์ เป็นสาขาหนึ่งของจริยศาสตร์ประยุกต์ ซึ่งวิเคราะห์เกี่ยวกับการปฏิบัติทางคลินิกและการทำวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในสาขาที่เกี่ยวข้อง คุณค่าในจริยธรรมแพทย์ประกอบด้วยความเคารพในเจตจำนงบุคคล (autonomy), การไม่กระทำอันตราย (non-maleficence), การทำในสิ่งที่เป็นคุณ (beneficence) และ ความยุติธรรม (justice) จริยธรรมแพทย์มีส่วนในการวางแผนดำเนินงานทางการรักษาและบริการสุขภาพของบุคลากรทางการแพทย์ เช่นแพทย์และพยาบาล โดยหลักการสี่ข้อนี้ไม่ได้มีข้อใดที่สูงหรือสำคัญกว่าข้อใด ทั้งหมดล้วนสำคัญและจำเป็นในฐานะหลักกลางของจริยธรรมแพทย์ เพราะฉะนั้น ความย้อนแย้งในทางจริยธรรมจึงเกิดขึ้นเมื่อมีความจำเป็นต้องจัดเรียงความสำคัญระหว่างหลักจริยธรรมสี่ข้อ เพื่อประกอบการตัดสินใจให้ได้ผลทางจริยธรรมากที่สุด 
ในทางการแพทย์สากลมีหลักของจริยธรรมแพทย์ที่ยอมรับอยู่หลายชุด หลักชิ้นสำคัญปรากฏในบทสาบานตนของฮิปโปคราตีส ซึ่งพูดคุยเกี่ยวกับหลักการพื้นฐานของการปฏิบัติวิชาชีพแพทย์ คำสาบานตนนี้มีอายุราว 500 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนปฏิญญาเฮลซิงกิ (1964) และ ประมวลเนือร์นแบร์ก (1947) เป็นเอกสารว่าด้วยจริยธรรมแพทย์ชิ้นสำคัญสองชิ้น 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Beauchamp, Tom L., and Childress, James F. 2001. Principles of Biomedical Ethics. New York: Oxford University Press.
*date=2007-07-03
*Brody, Baruch A. 1988. Life and Death Decision Making. New York: Oxford University Press.
*Curran, Charles E. "The Catholic Moral Tradition in Bioethics" in Walter and Klein (below).
*isbn=978-0-226-21310-1
*publisher=Beacon
*oclc=10727310 
*date=1979 See especially chapter 1, "Historical background to the discipline."
*oclc=23654449
*oclc=7739374
*oclc=51810892
*oclc=42328600
*oclc=59003635 - «Législation, éthique et déontologie», Bruxelles: Editions de Boeck Université, 2011, Karine BREHAUX, 978-2-84371-558-7

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Bioethics-  Global health ethics at World Health Organization-  Health Care Ethics article in the Internet Encyclopedia of Philosophy
หมวดหมู่:การวิจัยทางการแพทย์
หมวดหมู่:แพทยศาสตร์
แพทย์
ปลาสะนากยักษ์

ปลาสะนากยักษ์ (Giant salmon carp, Mekong giant salmon carp) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aaptosyax grypus อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Danioninae 

**ลักษณะ**
รูปร่างเรียวยาวทรงกระบอก ปากกว้าง ขากรรไกรโค้งคล้ายกรรไกรตัดหมาก ตามีเยื่อไขมันคลุม เกล็ดเล็กมาก ลำตัวสีเงินวาวเหลือบเหลืองทอง ครีบสีส้มเรือ ๆ มีขนาดประมาณ 60 - 100 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 1.5 เมตร จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Aaptosyax
มีพฤติกรรมมักล่าเหยื่อ คือ ปลาที่อยู่ตามผิวน้ำ  ผสมพันธุ์ในฤดูร้อน ลูกปลาวัยอ่อนเลี้ยงตัวในลำธารและแม่น้ำสาขา 

**ที่อยู่**
พบเฉพาะแม่น้ำโขงที่เดียวในโลกเท่านั้น
เป็นปลาที่หายากมาก ปัจจุบัน มีสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต

**ชื่อเรียกอื่น**
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาสะนาก", "ปลาสะนากปากเบี้ยว", "ปลาสะนากปากบิด" เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาสะนากยักษ์fix-attempted=yes 
สะนากยักษ์
สะนากยักษ์
สะนากยักษ์
หมวดหมู่:ปลาซิวหมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
ปลาน้ำหมึกโคราช

ปลาน้ำหมึกโคราช หรือ ปลานางอ้าวโคราช เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Opsarius  koratensis อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)   มีรูปร่างเพรียวยาว ปากกว้างปลายแหลม เกล็ดใหญ่ค่อนข้างบาง  มีลายขีดข้างลำตัวเล็กสีน้ำเงินตามแนวตั้ง  ครีบสีเหลือง มีแต้มสีน้ำเงินหรือสีคล้ำอยู่ตรงกลางระหว่างขากรรไกรล่าง ในฤดูผสมพันธุ์ปลาตัวผู้จะมีสีสันสดใส มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร
เป็นปลากินเนื้อ อาหารได้แก่ แมลง แมลงน้ำ แพลงก์ตอน ลูกปลา ลูกกุ้งขนาดเล็ก  มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงในฤดูผสมพันธุ์ ปลาตัวอ่อนเลี้ยงตัวชายฝั่งของแม่น้ำและลำธารที่อยู่ พบในลำธารในป่าและบริเวณเชิงเขาในภาคเหนือและภาคอีสานของประเทศไทย รวมทั้งพบในแม่น้ำโขงด้วย
เป็นปลาที่พบชุกชุม  และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาน้ำหมึก" หรือ "ปลาแปบ" เป็นต้น 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลและรูปปลาน้ำหมึกโคราช date=2007-03-11 
น้ำหมึกโคราช
น้ำหมึกโคราช
น้ำหมึกโคราช
น้ำหมึกโคราช
น้ำหมึกโคราช
น้ำหมึกโคราช
จินดามณี (ตำรา)

เอกสารตัวเขียน จินดามณี เลขที่ 60 พ.ศ. 2325 จัดแสดง ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
จินดามณี เป็นแบบเรียนภาษาไทย มีเนื้อหาครอบคลุมเรื่อง การใช้สระ พยัญชนะ วรรณยุกต์ การแจกลูก การผันอักษร อักษรศัพท์ อักษรเลข การสะกดการันต์ การแต่งคำประพันธ์ ชนิดต่าง ๆ และกลบท ปรากฏกลบท อยู่ 60 ชนิด มีทั้งจินดามณี แต่งขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง โดยพระโหราธิบดี ในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (แต่บางข้อมูลเชื่อว่าอาจจะแต่งก่อนหน้านั้นนับร้อยปี คือ แต่งในรัชสมัยของสมเด็จพระเอกาทศรถ) และยังเป็นแบบเรียนเล่มแรกของไทยด้วย และจากการที่จินดามณีของพระโหราธิบดี เป็นแบบเรียนไทยมาก่อนจนเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของแบบเรียนไทย ทำให้หนังสือแบบเรียนไทยในยุคต่อมาหลายเล่มใช้ชื่อตามว่า "จินดามณี" เช่นเดียวกัน เช่น จินดามณีฉบับความแปลก จินดามณีครั้งแผ่นดินพระเจ้าบรมโกศ จินดามณีฉบับกรมหลวงวงษาธิราชสนิท จินดามณีฉบับพิมพ์ของหมอสมิท และจินดามณีฉบับพิมพ์ของหมอแบรดลีย์

**ดูเพิ่ม**
 ประถมมาลา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ภาษาไทย
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:หนังสือเรียนภาษาไทย
พระไภรวะ

พระไภรวะ (भैरव; การถอดรูปเป็นอักษรไทยบางครั้งอาจเขียนเป็น "ไภรพ") หรือ พระศิวะปางดุร้าย เป็นปางหนึ่งของพระศิวะ ซึ่งชาวไทยเรียกว่า "พระพิราพ" ซึ่งเป็นครูในนาฏกรรม ปรากฏในนิกายตันตระ 
สาเหตุที่ทำให้มีลักษณะที่น่ากลัว เนื่องจากจะทำให้ศาสนิกเกรงกลัวพลอำนาจของเทพเจ้า พระศิวไภรพนั้นมีอยู่มี 2 แบบ คือ - กาฬไภรพ ชาวเนปาล เรียกว่า "กาฬไภราพ" ผิวกายเป็นสีดำ สวมเครื่องประดับสีแดงและเหลือง มีสีแดงที่คนเอามาป้ายทาต่างเลือดสังเวยเปรอะทั้งองค์ พระเนตรของพระองค์โปนถลน เขี้ยงโง้ง พระหัตถ์ทั้ง 6 ถือดาบและอาวุธต่าง ๆ รวมทั้งหัวคนด้วย เชื่อกันว่าศักดิ์สิทธิ์ สามารถลงโทษคนพูดเท็จให้เลือดออกจนตายได้ เวลาจะสาบานอะไร ต้องมาสาบานที่กาฬไภรพ - เศวตไภรพ ชาวเนปาล เรียกว่า "เสโตไภราพ" เป็นแบบเดียวกับกาฬไภรพ แต่แตกต่างกับกาฬไภรพตรงที่ เศวตไภรพนี้ผิวกายจะเป็นสีขาว 
บางคนเข้าใจกันว่ากาฬไภรพ และเศวตไภรพ เป็นองค์เดียวกับพระแม่กาลี เพราะเห็นความดุร้าย แยกเขี้ยวยิงฟัน และมีการนำเลือดมาสังเวย แต่ความจริง ไภรพ ก็คือพระนามของพระศิวะปางดุร้าย

**กาศีลิงคพิราปปา**
กาศีลิงคพิราปปา เป็นไภรวะปางที่มีผู้นับถือมากในพาราณสี เป็นปางดุของพระศิวะที่ตัดเศียรที่ห้าของพระพรหม หลังจากนั้นไภรวะต้องใช้บาปด้วยเป็นขอทาน มีศีรษะพระพรหมเป็นบาตรติดมือไป จนมาถึงเมืองพาราณสี ศีรษะพระพรหมหลุดจากมือ พระไภรวะจึงเป็นเทพประจำเมืองพาราณสี มีหน้าที่กินบาปของผู้นำเนื้อดิบกับเหล้ามาเซ่นสังเวย ชาวพาราณสีสร้างรูปเคารพของท่านเป็นเสาแบบหลักประหาร มีหัวยักษ์อยู่บนยอด ในบันทึกระบุว่าเมื่ออังกฤษเข้ายึดพาราณสีนั้น ชาวบ้านยังเซ่นเสานี้โดยการเชือดคนและควายบูชา ในเนปาลมีการบูชาเทพลักษณะนี้เช่นกัน แต่ใช้การเชือดแพะบูชา และยังทำต่อมาถึงปัจจุบัน คำว่าพิราปปานี้ ในรามเกียรติ์เรียกว่าพระพิราพหรือพระพิราพป่า และเป็นเทพที่นักดนตรีเคารพบูชากันมาก    
พระศิวะปางไภรวะนี้จะคู่กับพระแม่ไภรวีหรือพระแม่ปารวตีซึ่งเป็นอวตารของพระแม่อธิศักติเป็นหนึ่งในสิบของ พระแม่ทศมหาวิทยา ทั้งสิบองค์ (ตามความเชื่อของลัทธิศักติ) หรือนิกายตันตระ เป็นเทพที่ทำลายความชั่วร้ายทั้งปวง ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับพระแม่กาลีซึ่งเป็นปางดุร้ายเช่นกัน

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 พระศิวะ
หมวดหมู่:พระศิวะ
ซีพี/เอ็ม

ซีพี/เอ็ม (CP/M ย่อมาจาก Control Program/Monitor) เป็นระบบปฏิบัติการ ซึ่งเดิมเขียนเพื่อทำงานบนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ที่ใช้ชิปตระกูล 8080/85 ของอินเทล ซีพี/เอ็มเริ่มเขียนโดย แกรี คิลดัลล์ (Gary Kildall) แห่งบริษัท ดิจิทัล รีเสิร์ช (Digital Research, Inc.) เดิมเป็นระบบซิงเกิลทัสก์ และทำงานกับเฉพาะโพรเซสเซอร์ขนาด 8 บิต และหน่วยความจำไม่เกิน 64 กิโลไบต์ แต่รุ่นหลังรองรับการทำงานหลายผู้ใช้และขยายไปทำงานบนโปรเซสเซอร์ซึ่งปัจจุบันนี้ล้าสมัยแล้วหลังจากเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์ได้ขยายมาเป็นเครื่องขนาด 16 บิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ซีพี/เอ็ม-  CP/M The First PC Operating System. digitalresearch.biz.
หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการ