Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
หอคอยแห่งลอนดอน

หอคอยแห่งลอนดอน (Tower of London) เป็นพระราชวังหลวงและป้อมปราการตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ เป็นพระราชวังที่เดิมสร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1078 เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ พระราชวังเป็นรู้จักกันในนามว่า “หอคอยแห่งลอนดอน” หรือ “หอ” ในประวัติศาสตร์ ตัวปราสาทตั้งอยู่ภายในโบโรแห่งทาวเวอร์แฮมเล็ทส์และแยกจากด้านตะวันออกของนครหลวงลอนดอน (City of London) ด้วยลานโล่งที่เรียกว่าเนินหอคอยแห่งลอนดอน หรือ “ทาวเวอร์ฮิล” (Tower Hill)
หอคอยแห่งลอนดอนมักจะรู้จักกันในการเกี่ยวข้องกับหอขาว (White Tower) ซึ่งแต่เดิมเป็นหอสีขาวที่สร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 แต่กลุ่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมดของหอคอยแห่งลอนดอนตั้งอยู่รอบวงแหวนสองวงภายในกำแพงและคูป้องกันปราสาท
ตัวหอคอยใช้เป็นป้อม พระราชวังของพระมหากษัตริย์ และที่จำขังโดยเฉพาะสำหรับนักโทษที่มียศศักดิ์สูงเช่นพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ก็เคยทรงถูกจำขังในหอคอยโดยพระราชินีนาถแมรี และยังเป็นที่สำหรับประหารชีวิตและทรมาน คลังเก็บอาวุธ ท้องพระคลัง สวนสัตว์ โรงกษาปณ์หลวง หอเก็บเอกสาร หอดูดาว และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1303 เป็นที่เก็บรักษามงกุฏและเครื่องราชาภิเษกของสหราชอาณาจักร

**ประวัติ**
ไฟล์:towrlndn.JPG|thumb|left|หอคอยแห่งลอนดอนในภาพที่ปรากฏในหนังสือโคลงของชาร์ลส์ ดยุคแห่งออลิอองส์เขียนเพื่อการที่ถูกจำขังที่หอ
หอคอยแห่งลอนดอนก่อตั้งโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 เมื่อมีพระราชโองการให้สร้างหอขาวภายในกำแพงเมืองด้านตะวันออกเฉียงใต้บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ การสร้างหอเป็นทั้งการป้องกันการโจมตีของชาวเมืองที่ต้อต้านชาวนอร์มันและการป้องกันลอนดอนจากการรุกรานของข้าศึกจากภายนอก พระเจ้าวิลเลียมทรงสั่งให้ใช้หินจากแคนในฝรั่งเศสสร้างและทรงแต่งตั้งกันดัลฟบาทหลวงแห่งรอเชสเตอร์เป็นสถาปนิก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ ทรงสร้างกำแพงรอบหอขาวและเริ่มการขุดคูรอบปราสาทโดยใช้น้ำจากแม่น้ำเทมส์แต่ไม่สำเร็จจนกระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยทรงจ้างสถาปนิกชาวดัตช์ผู้เชื่ยวชาญในการขุดคู นอกจากนั้นก็ยังทรงเสริมสร้างกำแพงให้แข็งแรงขึ้นและทรงทำให้หอคอยเป็นที่ประทับสำคัญโดยทรงสร้างพระราชวังแบบที่อยู่อาศัย (palatial buildings) ภายในกำแพงหอคอย  การเสริมสร้างเสร็จสิ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1275 ถึงปี ค.ศ. 1285 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ทรงสร้างกำแพงรอบนอกและสร้างกำแพงรอบในเสร็จ ทำให้เป็นกำแพงสองชั้น และทรงถมคูเดิมและขุดคูใหม่รอบกำแพงรอบนอก หอคอยแห่งลอนดอนใช้เป็นพระราชฐานมาจนถึงพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์สั่งให้รื้อส่วนที่เป็นพระราชวังทิ้ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ทัศนศึกษาหอคอยแห่งลอนดอน date=2004-10-14  โดยดับเบิลยู เจ ลอฟที ราว ค.ศ. 1904 จากโครงการกูเต็นเบิร์ก-  บทความของบีบีซีเกี่ยวกับกา (raven)-  หอคอยแห่งลอนดอน Virtual ภาพเวอร์ชวลกลางคืน-  ประวัติ-  ภาพ-  ประสบการณ์ของนักโทษเรือยู-35 ของเยอรมันในหอคอยแห่งลอนดอน-  แผนผังหอคอยแห่งลอนดอน ราว ค.ศ. 1596-ค.ศ. 1815 date=2009-08-06 
ลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน
หมวดหมู่:นครหลวงลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
เฮาเฉีย

เฮาเฉีย (Hu Che'er; s=胡车儿) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขุนพลคนหนึ่งของเตียวสิ้ว ในศึกของโจโฉและเตียวสิ้วครั้งแรก เมื่อโจโฉยกทัพมาตีอ้วนเซีย เตียวสิ้วเจ้าเมืองอ้วนเซียได้ยอมสวามิภักดิ์โดยดี โจโฉได้เข้าไปอาศัยในเมืองอ้วนเซีย แต่ไปหลงนางเจ๋าซือผู้เป็นอาสะใภ้ของเตียวสิ้ว 
เตียวสิ้วโกรธมาก แต่ยังทำอะไรมิได้เพราะโจโฉมีเตียนอุยเป็นองครักษ์คู่กาย เฮาเฉียจึงเสนอวิธีให้มอมเหล้าเตียนอุยและขโมยทวนคู่ของเตียนอุยมา และเฮาเฉียคนนี้เองเป็นผู้เป็นผู้ไปขโมยทวนคู่ของเตียนอุยและขณะที่เตียนอุยเมาเหล้าไม่ได้สติ ทำให้เตียวสิ้วสามารถกำจัดเตียนอุยลงได้ และทำให้ทัพโจโฉถูกตีแตกต้องถอยกลับฮูโต๋ และโจโฉต้องเสียลูกชายและหลานชายไป แต่หลังจากศึกครั้งนั้น เฮาเฉียก็ไม่ถูกกล่าวถึงในสามก๊กอีกเลย

**ดูเพิ่ม**
 สามก๊ก- ยุคสามก๊ก- จดหมายเหตุสามก๊ก- ตัวละครในสามก๊ก- เตียวสิ้ว- เตียนอุย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
ฮแฉีย
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2

ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1960) มีชื่อเต็มว่า ออสการ์ กรีลีย์ เคลนเดนนิง แฮมเมอร์สไตน์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เชื้อสายสก็อตแลนด์ เป็นหลานชายของ ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 1 ชาวยิวอพยพมาจากสก็อตแลนด์ ซึ่งมีชื่อเสียงในฐานะผู้บุกเบิกการสร้างโรงละคร และโอเปร่า ในนครนิวยอร์ก
แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 มีชื่อเสียงในฐานะนักประพันธ์คำร้องเพลง และบทละคร โดยเฉพาะผลงานคู่กับ ริชาร์ด ร็อดเจอร์ส ในชื่อ "ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์"
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร เมื่ออายุ 65 ปี ผลงานแต่งเพลง เพลงสุดท้ายของเขาคือเพลง "Edelweiss"  จากละครเพลงเรื่อง The Sound of Music
ชื่อสกุลของเขา อ่านว่า "แฮมเมอร์สไตน์" (ˈhæmɚstaɪn) คนทั่วไปมักออกเสียงผิดเป็น "แฮมเมอร์สทีน" (ˈhæmɚstiːn)

**ผลงานในชื่อ ร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์**
ไฟล์:Rodgers and Hammerstein and Berlin and Tamiris NYWTS.jpg|thumb|250px|แฮมเมอร์สไตน์ (ขวา) กับ ร็อดเจอร์ส (ซ้าย) ขณะชมการซ้อมร่วมกับ ไอร์วิง เบอร์ลิน (กลาง) และเฮเลน ทามิริส (หลัง)- (1943) Oklahoma!- (1945) Carousel- (1945) State Fair (film)- (1947) Allegro- (1949) South Pacific - (1951) The King and I- (1953) Me and Juliet- (1955) Pipe Dream - (1957) Cinderella (television)- (1958) Flower Drum Song- (1959) The Sound of Music- (1962) State Fair (film remake, with additional songs by Rodgers)- (1965) Cinderella (television remake)- (1993) A Grand Night for Singing (revue)- (1996) State Fair (stage version)- (1997) Cinderella (third television version, with additional songs from shows by Rodgers and Hart)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=2664 ประวัติของ 
ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2-  The Rodgers and Hammerstein Organization date=2007-10-11 
1960
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร
เปาสิ้น

เปาสิ้น (ค.ศ. 152–192) เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกชาวจีน ที่มีชีวิตอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกp=12 มีน้องชายชื่อเปาต๋ง
เมื่อครั้งตั๋งโต๊ะเริ่มเข้ามามีอำนาจในเมืองหลวง เปาสิ้นคิดอ่านเห็นว่า หากนานไปตั๋งโต๊ะต้องคิดเหิมเกริมเป็นแน่แท้ จึงปรึกษาอ้วนเสี้ยวเพื่อหาทางกำจัดตั๋งโต๊ะ แต่อ้วนเสี้ยวยังมิเห็นด้วย อ้วนเสี้ยวว่าแผ่นดินเพิ่งสงบ ยังมิควรก่อการใดๆให้วุ่นวายอีก เปาสิ้นจึงไปปรึกษาอ้องอุ้น แต่อ้องอุ้นก็คิดอ่านเช่นเดียวกันกับอ้วนเสี้ยว อ้องอุ้นว่าจะทำการใดต้องคิดตรองดูให้ดีก่อน เปาสิ้นน้อยใจ พาพรรคพวกออกไปอยู่ป่า ภายหลังครั้งรวบรวมกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เปาสิ้นก็ได้นำทัพมาร่วมด้วย ครั้งนั้นเปาสิ้นสั่งให้เปาต๋งนำทหารม้า 5,000 นายบุกตีด่านกิสุยก๋วน แต่แตกพ่ายแก่ทัพของฮัวหยง เปาต๋งเสียชีวิตในการรบ ภายหลังเปาสิ้นเข้าเป็นขุนพลใต้สังกัดของแฮหัวตุ้น ปีหนึ่งโจรโพกผ้าเหลืองอาละวาดหนักในหลายพื้นที่ โจโฉส่งทัพไปปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง เปาสิ้นก็เข้าร่วมการรบด้วย แต่เสียชีวิตในการรบ

**ครอบครัว**
 น้องชาย เปาต๋ง

**อ้างอิง**
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). จดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อ).- isbn=0-7315-2526-4- isbn=9789004156050- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก (ซันกั๋วจื้อจู้).
ปเสิ้น
หมวดหมู่:ขุนศึกชาวจีน
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในมณฑลชานตง
192
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Business and Communication Arts, University of Phayao) จัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยพะเยา เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 จัดการเรียนการสอนในกลุ่มวิชาทางด้านการจัดการและบริหารธุรกิจ รวมถึงด้านนิเทศศาสตร์ ทั้งในระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา

**ประวัติ**
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็น 2 สาขาวิชาในสังกัดสำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้แก่ สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ และสาขาวิชาการบัญชี ต่อมาวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ที่ 040/2546 ให้แยกออกมาจัดตั้งเป็นกลุ่มวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547
ต่อมา มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ จึงได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา

**​ สาขาวิชา​**
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 8 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
# ​สาขาวิชา​การจัดการธุรกิจ
# ​สาขาวิชา​การบัญชี
# ​สาขาวิชาการจัดการการสื่อสาร
# สาขาวิชา​การท่องเที่ยวและการโรงแรม
# สาขาวิชา​เศรษฐศาสตร์
# สาขาวิชาการเงินและการลงทุน
# สาขาวิชาการสื่อสารสื่อใหม่
# สาขาวิชาการตลาดดิจิทัล

**หลักสูตร**

**ทำเนียบคณบดี**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา- รายชื่อคณะบริหารธุรกิจในประเทศไทย- รายชื่อคณะเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-01-15 -  คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-02-17 
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
พะเยา
พะเยา
โรงเรียนภราดานุสรณ์

โรงเรียนภราดานุสรณ์  เป็นโรงเรียนเอกชน จัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัด คณะกรรมการการศึกษาเอกชน ประเภทสามัญศึกษา ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ

**ประวัติของสถานศึกษา**
โรงเรียนภราดานุสรณ์ เดิมชื่อว่า โรงเรียนการรถไฟอุปถัมภ์ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยใช้อาคารสถานที่ทำการของการรถไฟแห่งประเทศไทยมาดัดแปลงเป็นอาคารเรียน ก่อนที่จะย้ายกิจการมาเป็นของนายณรงค์  โภชนจันทร์ และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนภราดานุสรณ์ในเวลาต่อมา

**พื้นที่ของสถานศึกษา**

**ที่ตั้งของสถานศึกษา**
โรงเรียนภราดานุสรณ์ ตั้งอยู่ ริมทางรถไฟสายเหนือ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์

**อาคารสถานที่**

**สนามโรงเรียน**
สนามของโรงเรียนเป็นจุดเด่นที่สำคัญเนื่องจากมีขนาดใหญ่เพื่อไว้จัดกิจกรรมต่างๆ

**อาคารธณิสร**
อาคารธณิสร เป็นอาคารแรกที่จะเห็นเมื่อเข้ามาในโรงเรียน เป็นหนึ่งในสองอาคารใหม่ของโรงเรียน ปัจจุบันเป็นอาคารเรียนของชั้นอนุบาลและประถมศึกษาตอนต้น

**อาคารอิสรางกูร**
อาคารอิสรางกูรเป็นอาคารดั้งเดิมของโรงเรียน เป็นอาคารที่เล็กที่สุด ทำหน้าที่เป็นหนึ่งในห้องธุรการของโรงเรียน และเคยเป็นอาคารเรียนของชั้นป.3 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2564

**อาคารSarahภัทรวดี**
อาคารSarahภัทรวดี เป็นอาคารที่อยู่กับสระว่ายน้ำของโรงเรียน เป็นหนึ่งในสองอาคารใหม่ของโรงเรียน ปัจจุบันเป็นอาคารเรียนของชั้นประถมศึกษาตอนปลาย

**อาคารเฟื่องฟ้า**
อาคารเฟื่องฟ้า เป็นอาคารที่ไกลจากประตูโรงเรียนมากที่สุด เป็นอาคารดั้งเดิมของโรงเรียน ปัจจุบันเป็นอาคารเรียนของชั้นมัธยมศึกษา

**อาคารเสรีเริงฤทธิ์**
อาคารเสรีเริงฤทธิ์ เป็นอาคารดั้งเดิมของโรงเรียนที่เก่าพอสมควร เคยทำหน้าที่เป็นอาคารชานชาลาของสถานีรถไฟมาก่อน ปัจจุบันเป็นห้องเรียนวิชาต่างๆ

**อาคาร ณ ธณภัทร**
อาคาร ณ ธณภัทร เป็นอาคารดั้งเดิมของโรงเรียน เคยเป็นอาคารสองชั้นคล้ายกับอาคารดั้งเดิมอื่นๆมาก่อน แต่เวลาต่อมาถูกนำเอาชั้นสองออก และใส่โดมเข้าเป็นหลังคา ปัจจุบันอาคารนี้ทำหน้าที่เป็นโรงอาหาร และสถานที่จัดกิจกรรมต่างๆ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโรงเรียนภราดานุสรณ์ date=2008-03-05 -  โรงเรียนภราดานุสรณ์ที่เฟซบุ๊ก
ภราดานุสรณ์
ภราดานุสรณ์
ภราดานุสรณ์
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดอุตรดิตถ์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชา ของมหาวิทยาลัยพะเยา ทำการจัดการศึกษาด้านวิศวกรรม

**สาขาวิชา​**
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 4 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
# ​สาขาวิชา​วิศวกรรมโยธา
# ​สาขาวิชา​วิศวกรรมเครื่องกล
# สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
# สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า

**หลักสูตร**

**ทำเนียบผู้บริหาร**

**รายนามคณบดี**
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น

**รายนามคณะผู้บริหารในปัจจุบัน**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา- รายชื่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยพะเยา date=2010-10-12 -  คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา date=2008-04-27 -  กระดานสนทนาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา date=2008-04-10 
พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
เวสต์มินสเตอร์ (แก้ความกำกวม)

เวสต์มินสเตอร์ อาจหมายถึง

**รัฐบาล**
 รัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ หรือ รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร- ระบบเวสต์มินสเตอร์ (Westminster system) - ระบบรัฐสภาของรัฐบาลที่จำลองมาจากรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร- พระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ (Statute of Westminster 1931) - พระราชบัญญัติออกโดยรัฐสภาสหราชอาณาจักรที่มอบอิสรภาพให้แก่ประเทศออสเตรเลีย ประเทศแคนาดา เสรีรัฐไอร์แลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ นิวฟันด์แลนด์ และ ประเทศแอฟริกาใต้

**สถานที่ในอังกฤษ**
 เวสต์มินสเตอร์ (Westminster) อำเภอในลอนดอน- นครเวสต์มินสเตอร์ (City of Westminster) ค.ศ.1965 - ปัจจุบัน- อำเภอเมโทรโปลิตันเวสต์มินสเตอร์ - (Metropolitan Borough of Westminster) อำเภอในมลฑลลอนดอน ระหว่าง ค.ศ.1900 ถึง ค.ศ.1965- เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์  - (Westminster Abbey) วัดนิกายอังกลิคัน- มหาวิหารเวสต์มินสเตอร์  - (Westminster Cathedral) มหาวิหารนิกายโรมันคาทอลิก- พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ / ตึกรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ (Palace of Westminster) ที่ประทับเดิมของพระมหากษัตริย์อังกฤษที่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร- สถานีเวสต์มินสเตอร์ สถานีรถไฟใต้ดิน- หอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ หรือ บิกเบน

**ความหมายอื่น**
 คำทับศัพท์สำหรับสถานที่ต่าง ๆ เช่น เมือง เวสต์มินสเตอร์ ในรัฐโคโลราโด หรือสถานศึกษา เช่น มหาวิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ ที่ลอนดอน หรือ วิทยาลัยฝึกนักบวชเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Seminary California) ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย- เวสต์มินสเตอร์ควอเตอส์ ทำนองที่เป็นที่รู้จักสำหรับเล่นในนาฬิกาในแต่ละชั่วโมง
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707

ธงราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ค.ศ.  1707-1800)
พระราชบัญญัติสหภาพ (Acts of Union, Achd an Aonaidh) เป็นพระราชบัญญัติสองฉบับ ได้แก่ พระราชบัญญัติสหภาพกับสกอตแลนด์ (Union with Scotland Act 1706) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1706 โดยรัฐสภาอังกฤษ และพระราชบัญญัติสหภาพกับอังกฤษ (Union with England Act 1707) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1707 โดยรัฐสภาสกอตแลนด์ เพื่อให้ “สนธิสัญญาสหภาพ” อันเป็นผลมาจากการเจรจาระหว่างสองราชอาณาจักรเป็นไปตามกฎหมายของทั้งสองอาณาจักร พระราชบัญญัตินี้ได้รวมราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ซึ่งแต่เดิมเป็นสองอาณาจักรที่ใช้กฎหมายต่างกันแต่มีประมุขร่วมกัน โดยความในสนธิสัญญาสหภาพระบุว่า "เพื่อรวมกันเป็นราชอาณาจักรหนึ่งเดียวซึ่งใช้ชื่อว่าราชอาณาจักรบริเตนใหญ่"
ก่อนจะออกพระราชบัญญัตินี้สองประเทศมีประมุขร่วมกันมาประมาณหนึ่งร้อยปี (ตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์ ในปี ค.ศ. 1603 เมื่อ พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้รับราชบัลลังก์อังกฤษต่อจากพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ) แม้ว่าจะใช้คำว่า “การรวมราชบัลลังก์” ก็ตามแต่ตามความเป็นจริงแล้วสองราชอาณาจักรนี้ยังแยกกันเป็นสองราชบัลลังก์ เพียงแต่มีองค์ประมุขร่วมกันเท่านั้น ก่อนหน้าที่จะมีพระราชบัญญัติสหภาพก็มีการพยายามที่จะรวมอาณาจักรทั้งสองนี้หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1606, ค.ศ. 1667 และ ค.ศ. 1689 โดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาแต่ก็ไม่สำเร็จมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรจึงมีความเห็นที่สอดคล้องกันในการสร้างสหภาพถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลที่ต่างกันก็ตาม 
พระราชบัญญัติมีผลเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 ในวันนั้นรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษก็ถูกยุบและมารวมกันเป็นรัฐสภาแห่งบริเตนใหญ่โดยมีที่ทำการที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ใน กรุงลอนดอนซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของรัฐสภาอังกฤษ โดยรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษจึงหมดหน้าที่ลงโดยปริยาย ฉะนั้นบางครั้งพระราชบัญญัติสหภาพจะเรียกว่า สหภาพรัฐสภา (Union of the Parliaments)
ในการเปลื่ยนแปลงครั้งนี้ก็มีผู้ที่พยายามจะเปลื่ยนชื่อสกอตแลนด์ และ อังกฤษ เป็นบริเตนเหนือและบริเตนใต้ แต่ก็ไม่ได้เป็นความพยายามที่เป็นจริงเป็นจังอะไร โดยเฉพาะบริเตนใต้ แม้ว่า บริเตนเหนือจะใช้กันอยู่บ้างแต่ก็น้อย

**อ้างอิง**
 Defoe, Daniel.  A tour thro' the Whole Island of Great Britain, 1724–27- Defoe, Daniel.  The Letters of Daniel Defoe, GH Healey editor. Oxford: 1955.- Fletcher, Andrew (Saltoun). An Account of a Conversation- Herman, Arthur. How the Scots Invented the Modern World.  Three Rivers Press, 2001.  ISBN 0-609-80999-7- Lockhart, George, "The Lockhart Papers", 1702 - 1728

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์อังกฤษ - ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์- ราชอาณาจักรอังกฤษ - ราชอาณาจักรสกอตแลนด์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 date=2007-08-31  รัฐสภาสหราชอาณาจักร- สนธิสัญญาสหภาพ date=2011-07-21  รัฐสภาสกอตแลนด์
หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายสกอต
หมวดหมู่:การรวมชาติ
หมวดหมู่:ลัทธิรวมกันในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายในปี พ.ศ. 2250
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในอังกฤษ

อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในสหราชอาณาจักร
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส

ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส (distal end of the radius) เป็นส่วนของกระดูกเรเดียสที่มีขนาดใหญ่และมีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมคางหมู

**พื้นผิวข้อต่อ**
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียสมีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอื่นอยู่ 2 ด้าน ด้านหนึ่งอยู่ข้างใต้เป็นข้อต่อกับกระดูกข้อมือ (carpus) และอีกด้านหนึ่งอยู่ด้านใกล้กลาง (medial) เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา- พื้นผิวข้อต่อกับกระดูกข้อมือ เป็นรูปสามเหลี่ยม เว้า เรียบ และแบ่งออกเป็น 2 ส่วนโดยสันตื้นๆ ในแนวหน้าหลัง ได้แก่ส่วนด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid bone) และส่วนด้านใกล้กลางเป็นรูปสี่เหลี่ยมเป็นข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate bone)- พื้นผิวข้อต่อกับกระดูกอัลนา เรียกว่า รอยเว้าอัลนา (ulnar notch) หรือ แอ่งซิกมอยด์ (sigmoid cavity) ของกระดูกเรเดียส มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา
พื้นผิวข้อต่อทั้งสองถูกแบ่งโดยสันนูน ซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของฐานของแผ่นข้อต่อรูปสามเหลี่ยม แผ่นดังกล่าวแบ่งระหว่างข้อมือกับข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (distal radioulnar articulation)

**พื้นผิวที่ไม่เป็นข้อต่อ**
ส่วนปลายของกระดูกนี้ประกอบด้วยพื้นผิวที่ไม่ใช่ข้อต่อ 3 พื้นผิว ได้แก่- พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีลักษณะขรุขระและไม่สม่ำเสมอ ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นเรดิโอคาร์ปัลด้านฝ่ามือ (volar radiocarpal ligament)- พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะนูน ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นเรดิโอคาร์ปัลด้านหลังมือ (dorsal radiocarpal ligament) แบ่งออกเป็น 3 ร่อง
** ร่องแรกนับจากด้านข้าง อยู่ติดกับกระดูกอัลนา มีลักษณะกว้างแต่ตื้น และแบ่งออกได้อีกเป็น 2 สันตื้นๆ สันที่อยู่ด้านข้างกว่าเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (extensor carpi radialis longus muscle) ส่วนสันอันที่อยู่ด้านใกล้กลางเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (extensor carpi radialis brevis muscle)
** ร่องที่สอง มีลักษณะแคบแต่ลึก มีขอบเขตด้านข้างเป็นสันแหลมวิ่งในแนวเฉียงจากด้านบนลงล่างและไปทางด้านข้าง เป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus muscle)
** ร่องที่สามนับจากด้านข้าง มีลักษณะกว้าง เป็นทางผ่านของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส (Extensor indicis proprius) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum communis)- พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะยาวในแนวเฉียงลงล่างไปยังส่วนยื่นที่แข็งแรง รูปทรงกรวย เรียกว่า สไตลอยด์ โพรเซส (styloid process) ซึ่งที่ฐานของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) และที่ยอดของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อมือ ส่วนพื้นผิวด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นร่องแบนๆ สำหรับเอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus) และ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis)

**ภาพอื่นๆ**
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
รอยเว้าอัลนา

รอยเว้าอัลนา (Ulnar notch) หรือ แอ่งซิกมอยด์ (Sigmoid cavity) ของกระดูกเรเดียส เป็นบริเวณของกระดูกเรเดียสที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส

สไตลอยด์ โพรเซส (Styloid process) อยู่บริเวณพื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของกระดูกเรเดียส มีลักษณะยาวในแนวเฉียงลงล่างไปยังส่วนยื่นที่แข็งแรง รูปทรงกรวย ซึ่งที่ฐานของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) และที่ยอดของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อมือ 
ส่วนพื้นผิวด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นร่องแบนๆ สำหรับเอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus) และ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 skel/hand2
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
สไตลอยด์ โพรเซส

ในทางกายวิภาคศาสตร์ สไตลอยด์ โพรเซส (อังกฤษ: styloid process; มาจากภาษากรีก stylos, "เสา") มักหมายถึงจุดเกาะของกล้ามเนื้อซึ่งมีลักษณะเรียวแหลมและยื่นออกมา พบในบริเวณต่างๆ ของกระดูกดังนี้- กระดูกขมับ (temporal bone) ของกะโหลกศีรษะ คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับ- กระดูกเรเดียส (radius bone) ของปลายแขน คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส- กระดูกอัลนา (ulna bone) ของปลายแขน คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา
กฎหมายสิ่งแวดล้อม

กฎหมายสิ่งแวดล้อม (environmental law) คือ กฎหมายประเภทหนึ่ง มักตราขึ้นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเป็นหลัก เนื้อหาครอบคลุมการป้องกัน และเยียวยาความเสื่อมโทรมแห่งสุขภาพทั้งของมนุษย์และอมนุษย์ และมักคาบเกี่ยวกับกฎหมายจารีตประเพณี สนธิสัญญา ข้อตกลง พันธกรณี กฎระเบียบ และนโยบาย ฯลฯ หลากชนิด
กฎหมายสิ่งแวดล้อมของบางประเภทอาจกำหนดคุณภาพสิ่งแวดล้อม และจำกัดเงื่อนไขในการดำเนินกิจการบางประเภทของมนุษย์ เช่น กำหนดปริมาณของภาวะมลพิษที่จะให้มีได้ หรือกำหนดให้ต้องมีการวางแผนและการตรวจสอบกิจการบางอย่าง เป็นต้น นโยบายของรัฐ เป็นต้นว่า มาตรการกันไว้ดีกว่าแก้ (precautionary principles) การมีส่วนร่วมของประชาชน การจัดตั้งศาลสิ่งแวดล้อม และมาตรการใครทำคนนั้นจ่าย (polluter pay principles) ล้วนเป็นลักษณะหนึ่งของกฎหมายสิ่งแวดล้อม
ได้มีการริเริ่มจะให้มีกฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมประมาณช่วง พ.ศ. 2403
อย่างไรก็ดี ถึงแม้ว่านานาประเทศในโลกจะได้ตรากฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้น แต่กลไกแห่งกฎหมายดังกล่าวก็มักไม่ประสบผล และในปัจจุบัน กฎหมายสิ่งแวดล้อมก็ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือหนึ่งในการโฆษณาและส่งเสริมกลไกการพัฒนาอย่างยั่งยืน
การปฏิรูปกฎหมายสิ่งแวดล้อมในขณะนี้ เป็นไปเพื่อพัฒนามาตรการด้านสิ่งแวดล้อมให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมที่ใช้มาตรการบังคับและควบคุม (command and control) ซึ่งผู้คนมักไม่พึงใจนัก ผลส่วนหนึ่งที่ได้จากการปฏิรูปดังกล่าว เป็นต้นว่า การจัดเก็บภาษีสิ่งแวดล้อม การวางมาตรฐานบางอย่าง เช่น ไอเอสโอ 14001

**อ้างอิง**
วิกิพีเดีย
Wikimedia Foundation
Powered by MediaWiki
นโยบายความเป็นส่วนตัว จรรยาบรรณ ผู้พัฒนา สถิติ นโยบายการใช้คุกกี้ ข้อกำหนดการใช้งาน คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ- Menell, P.S. (ed), Environmental Law (Ashgate Publishing, Burlington, 2003).- Croci, E. (ed), The Handbook of Environmental Voluntary Agreements (Springer, New York, 2005).- Freeman, J. and Kolstad, C.D. (eds), Moving to Markets in Environmental Regulation (Oxford University Press, New York, 2006).- Richardson, B.J. and S. Wood (eds), Environmental Law for Sustainability (Hart Publishing, Oxford, 2006)- Saxe, D., "Environmental Offences: Corporate Responsibility and Executive Liability" (Canada Law Book, Aurora, 1990).

**ดูเพิ่ม**
 การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:กฎหมายสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์สิ่งแวดล้อม
สนุกนิ์นึก

สนุกนิ์นึก เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกของไทย ประพันธ์โดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคัคณางคยุคล กรมหลวงพิชิตปรีชากร  ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก (ตอนแรก) ในหนังสือ "วชิรญาณวิเศษ" (แผ่น 28 วันที่ 6 เดือน 8 ปีจอ อัฐศก 1248) โดยแต่งเลียนแบบสำนวนหนังสือภาษาอังกฤษ โดยเริ่มแรกทรงตั้งพระทัยจะทดลองแต่เป็นเรื่องยาวแบบนวนิยาย
มีเนื้อหาเป็นบทสนทนาถกของพระในวัดบวรนิเวศ 4 รูป ถกเถียงถึงการที่พระรูปหนึ่งจะสึกออกไปแต่งงาน แต่ตีพิมพ์ได้ตอนเดียวก็ต้องยุติไป  เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามีเนื้อหากระทบกระเทียบต่อศาสนาในสมัยนั้น และเป็นการเขียนแนวใหม่ที่คนในยุคนั้นยังไม่รู้จักดีพอ โดยเฉพาะ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ซึ่งทรงปกครองวัดบวรนิเวศ ทรงเข้าพระทัยว่า กรมหลวงพิชิตปรีชากรเอาเรื่องจริงมาเขียนประจานให้ร้ายวัดบวรนิเวศ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ทรงน้อยพระทัยโทมนัสเดือดร้อนมากมาย จนรัชกาลที่ 5 ต้องทรงไกล่เกลี่ยแก้ไขด้วยพระองค์ เรื่องจึงระงับลงได้ และกรมหลวงพิชิตปรีชากรก็ไม่กล้าทรงแต่งเรื่องสนุกนิ์นึกต่อไป 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เรื่องสั้น
นานมีบุ๊คส์

นานมีบุ๊คส์ (Nanmeebooks) คือสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 โดย สุวดี จงสถิตย์วัฒนา แยกมาจากบริษัท นานมี (เครื่องเขียนและหนังสือภาษาจีน) หนังสือส่วนมากเป็นวรรณกรรมเยาวชน โดยเริ่มต้นจากการผลิตหนังสือแปลแนวความรู้ และขยายตัวต่อมา จนครอบคลุมหนังสือที่ตอบสนอง หลากรสนิยม สำหรับคนทุกวัย ทั้งแนวบันเทิงคดี สารคดี และแนวความรู้สำหรับเยาวชน โดยขยายออกเป็น สำนักพิมพ์ย่อย อีก 7 สำนักพิมพ์ คือ
# Nanmeebooks Kiddy
# Nanmeebooks Young Reading
# Nanmeebooks Teen
# Nanmeebooks Crime&Mystery
# Nanmeebooks Anovel
# Kimberly
# Inspire
รวมทั้งผลิตนิตยสารสำหรับเยาวชน 2 ฉบับ คือ เล่มโปรด และ Go Genius รวมทั้งเป็นผู้นำเข้าซึ่งสื่อส่งเสริมการเรียนรู้ คือ สื่อปฐมวัย สื่อวิทยาศาสตร์ และ สื่อคณิตศาสตร์ ทั้งยังริเริ่มจัดทำกิจกรรมและโครงการ เพื่อเสริมความรู้ให้แก่เด็กและเยาวชน ตลอดจนครูด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และครูบรรณารักษ์อย่างต่อเนื่อง เช่น โครงการ Nanmeebooks Reading Club
ทั้งนี้ชื่อ นานมี มาจากคำว่า หนำมุ่ย ในภาษาจีน แปลว่า ความงดงามแดนใต้

**ดูเพิ่ม**
 ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า- เอาชีวิตรอด- ครอบครัวตึ๋งหนืด- แก๊งซ่าท้าทดลอง- แก๊งซ่าท้าประดิษฐ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  Nanmeebooks Fan ที่เฟซบุ๊ก-  การ์ตูนความรู้นานมีบุ๊คส์ ที่เฟซบุ๊ก
**  การ์ตูนความรู้วิทยาศาสตร์ ชุด Why? ที่เฟซบุ๊ก
**  การ์ตูนความรู้พัฒนาตนเอง ชุด ไม่ยาก ที่เฟซบุ๊ก
**  จอมโจรนักวิทย์ ที่เฟซบุ๊ก

หมวดหมู่:สำนักพิมพ์ไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
โรคมินามาตะ

โรคมินามาตะ (Minamata-byō) เป็นชื่อโรคที่เกิดจากพิษจากสารปรอท โดยมีอาการของเด็กขาดสารอาหาร มีอาการวิกลจริตอย่างอ่อน ๆ กรีดร้อง นัยน์ตาดำขยายกว้างเล็กน้อย ลิ้นแห้ง แต่ไม่พบสาเหตุของการผิดปกติ แขนขาเคลื่อนไหวลำบาก มีการกระตุกตัวแข็ง แขนขาบิดงออย่างรุนแรง  เพราะโรคนี้แสดงผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง โรคนี้ค้นพบครั้งแรกที่เมืองมินามาตะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเกิดจากการทิ้งน้ำเสียที่มีสารปรอทเจือปนออกมา กว่าที่โรคนี้จะเป็นที่ยอมรับทั้งสาเหตุและโรคนี้ ก็มีการต่อสู้ทางศาลระหว่างกลุ่มธุรกิจกับผู้ป่วยมาเป็นเวลานาน

**ประวัติ**
บริษัทชิซโซะเปิดโรงงานเคมีในมินามาตะเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 ในระยะแรกเป็นโรงงานผลิตปุ๋ย ต่อมาจึงขยายกิจการตามแผนพัฒนาอุตสาหกรรมเคมีของประเทศญี่ปุ่นโดยเริ่มผลิตอะเซทิลีน อะซิทัลดีไฮด์ กรดอะซิติก ไวนิลคลอไรด์ ออกทานอล และสารเคมีอื่น ๆ ต่อมาจึงพัฒนาจนเป็นโรงงานที่มีความก้าวหน้ามากที่สุด ทั้งก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ของเสียจากโรงงานถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะผ่านระบบกำจัดน้ำเสียของโรงงาน มลภาวะเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การประมงได้รับผลกระทบทำให้จับปลาได้น้อยลง บริษัทฯ จึงได้เสนอข้อตกลงเพื่อการชดเชยกับสมาคมชาวประมงในปี 1926 และ 1943
การขยายตัวอย่างรวดเร็วของโรงงานเริ่มแผ่ขยายไปยังเศรษฐกิจท้องถิ่นทำให้ทั้งบริษัทฯ และเมืองมินามาตะมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว เมื่อประกอบกับการที่ไม่มีอุตสาหกรรมอื่น ๆ ในท้องถิ่น ทำให้บริษัทฯ มีอิทธิพลในมินามาตะอย่างมาก ถึงขั้นที่มีช่วงหนึ่งซึ่งครึ่งหนึ่งของภาษีที่เก็บได้ในเขตเมืองมินามาตะมาจากบริษัทชิซโซะและพนักงาน บริษัทฯ และหน่วยงานย่อยเป็นหน่วยงานที่ทำให้เกิดการจ้างงานถึงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ ถึงกับมีการกล่าวว่าบริษัทฯ เป็นวังของพื้นที่ เหมือนอย่างวังขุนนางในยุคเอโดะ
โรงงานเริ่มผลิตอะซิทัลดีไฮด์ในปี 1932 โดยในปีนั้นมีผลผลิต 210 ตัน เมื่อถึงปี 1951 ผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็น 6,000 ตันต่อปี และสูงสุดที่ 45,245 ตันในปี 1960 รวมทั้งหมดแล้วโรงงานของชิซโซะมีผลผลิตอะซิทัลดีไฮด์อยู่ระหว่างหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของผลผลิตทั้งประเทศญี่ปุ่น ปฏิกิริยาที่ใช้ในการผลิตอะซิทัลดีไฮด์นั้นมีการใช้เมอร์คิวรี (II) ซัลเฟตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ปฏิกิริยาข้างเคียงของกระบวนการเร่งปฏิกิริยานั้นได้ผลผลิตเป็นสารปรอทชีวภาพจำนวนเล็กน้อย ชื่อว่าเมทิลเมอร์คิวรี เป็นสารที่มีพิษอย่างมาก และถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะตั้งแต่เริ่มผลิตในปี 1932 ถึง 1968 เมื่อวิธีผลิตนี้ถูกยกเลิก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา(School of Science, University of Phayao) เป็นหนึ่งในหน่วยงานด้านวิชาการ ระดับคณะวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ โดยแรกเริ่มอยู่ในฐานะกลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา

**ประวัติ**
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็นกลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544  โดยเริ่มรับนิสิตสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตั้งแต่ปีการศึกษา 2543 ได้แก่ สาขาวิชาพืชศาสตร์ สาขาวิชาการประมง และสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร โดยดำเนินการจัดการหลักสูตรภายใต้คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร และการบริหารหลักสูตรโดยสำนักวิชาการ วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ต่อมาในปีการศึกษา 2545 ได้เปิดรับนิสิตเพิ่มเติมในอีก 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเคมี และสาขาวิชาชีววิทยา รวมเป็น 5 สาขาวิชา
ต่อมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547 มีการปรับโครงสร้างการบริหารด้านวิชาการขึ้นใหม่ กลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เปลี่ยนเป็นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และได้แยกสาขาวิชาพืชศาสตร์ สาขาวิชาการประมง และสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร ไปจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่ภายใต้ชื่อ สำนักวิชาเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม  จึงทำให้สำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จัดบริหารการสอนใน 2 สาขาวิชาที่เหลือและต่อมาได้เปิดรับนิสิตเพิ่มเติมอีก 6 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาจุลชีววิทยา (แยกไปตั้งเป็น สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550) ฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ วัสดุศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา
ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคราวประชุมครั้งที่ 13 (4/2550) สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ "มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา" เป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา"  และได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยพะเยาได้แยกออกจากมหาวิทยาลัยนเรศวร และเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงได้เป็นองค์กรที่เทียบเท่าคณะและได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์ ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา 

**สาขาวิชา​**
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 7 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
# ​ สาขาวิชาคณิตศาสตร์
# ​ สาขาวิชาเคมี
# ​ สาขาวิชาชีววิทยา
# ​ สาขาวิชาฟิสิกส์ date=2016-08-10 
#  สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา date=2016-08-10 
# ​ สาขาวิชาอุตสาหกรรมเคมีและเทคโนโลยีวัสดุfix-attempted=yes 
# ​ สาขาวิชาสถิติ

**หลักสูตร**

**ทำเนียบคณบดี**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา- รายชื่อคณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-01-15 -  คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา  (School of Liberal Arts, University of Phayao) เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการสอนในด้านศิลปศาสตร์ เดิมเป็นสำนักวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นคณะในปี พ.ศ. 2553พร้อมกับการยกฐานะมหาวิทยาลัย

**ประวัติ**
คณะศิลปศาสตร์ เดิมเป็นกลุ่มวิชาศิลปศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในวันเสาร์และวันอาทิตย์ ณ สถานที่ทำการชั่วคราววิทยาเขตที่โรงเรียนพะเยาพิทยาคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้ย้ายมาทำการเรียนการเรียนการสอน ณ กลุ่มอาคารเรียนรวมเก่า PY และย้ายมายังสถานที่ปัจจุบันตั้งแต่ปี พ.ศ.2553 จัดการเรียนการสอนในวันและเวลาราชการ
ในปีการศึกษา 2546 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยาได้ยกฐานะกลุ่มวิชาศิลปศาสตร์ขึ้นเป็นสำนักวิชาศิลปศาสตร์ และเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาศิลปศาสตร์ จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะศิลปศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการ ของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553

**​สาขาวิชาและศูนย์ภาษา​**
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา แบ่งส่วนราชการจัดการศึกษาออกเป็น 5 สาขาวิชา 1 ศูนย์ ประกอบด้วย​
# สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส
# ​สาขาวิชาภาษาไทย
# สาขาวิชาภาษาจีน
# สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
# สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น
# ศูนย์ภาษามหาวิทยาลัยพะเยา ให้บริการทดสอบความรู้ความสามารถทางภาษาต่างประเทศ

**หลักสูตร**

**คณบดี**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา- รายชื่อคณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  มหาวิทยาลัยพะเยา date=2013-08-10 -  คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of  Medical Sciences, University of Phayao) เดิมคือ สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เมื่อมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์จึงได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ดังเช่นปัจจุบัน

**ประวัติ**
ในอดึต คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา คือ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยเป็นการแยกตัวของสาขาวิชาจุลชีววิทยา ที่สังกัดสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ออกมาจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่ และโอนย้ายนิสิตทั้ง 4 ชั้นปีของสาขาวิชาจุลชีววิทยา มาสังกัดในสาขาวิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ ที่ได้จัดตั้งขึ้นใหม่นี้
ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคราวประชุมครั้งที่ 13 (4/2550) สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ "มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา" เป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา"  และได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยพะเยาได้แยกออกจากมหาวิทยาลัยนเรศวร และเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์จึงได้เป็นองค์กรที่เทียบเท่าคณะและได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา 

**สาขาวิชา**
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา มีมีสาขาวิชาแบ่งเป็น 2 กลุ่มวิชา​ ​ดังนี้​

**กลุ่มวิชาพื้นฐานคลินิก**
 สาขาวิชากายวิภาคศาสตร์- สาขาวิชาชีวเคมีและโภชนาการ (รวมทั้งโภชนบำบัด)- สาขาวิชาสรีรวิทยา- สาขาวิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา

**กลุ่มวิชาสาธารณสุขศาสตร์**
 สาขาพฤติกรรมสุขภาพ สุขศึกษา และ การสร้างเสริมคุณภาพ- สาขาระบาดวิทยา และสารสนเทศสุขภาพ อนามัยครอบครัวและชุมชน

**หลักสูตร**

**คณบดี**

**คณะผู้บริหาร**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหาวิทยาลัยพะเยา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา-  คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา บน FACEBOOK
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
หมวดหมู่:คณะในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ
ธงชาติจอร์แดน

ธงชาติจอร์แดน (علم الأردن) เป็นธงที่ดัดแปลงลักษณะมาจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นเป็นแถบสีดำ สีเขียว และสีขาว แบ่งตามแนวนอนของธง ความกว้างเท่ากันทุกแถบ ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วสีแดง ภายในรูปนั้นมีดาวเจ็ดแฉกสีขาว 1 ดวง สีของธงนี้ทั้งหมดเป็นสีพันธมิตรอาหรับ
ในธงนี้ แถบสีดำหมายถึงแคว้นกาหลิบอับบาซิด (Abbasid Caliphate) แถบสีเขียวหมายถึงแคว้นกาหลิบอูมายยัด (Umayyad Caliphate) แถบสีขาว หมายถึง แคว้นกาหลิบฟาติมิด (Fatimid Caliphate) รูปสามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงอาณาจักรฮัชไมต์ (Hashemite) และ การปฏิวัติอาหรับ ดาวเจ็ดแฉกสีขาว ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แยกความแตกต่างของธงนี้จากธงชาติปาเลสไตน์ได้ มีความหมายอยู่ 2 นัย นัยหนึ่งหมายถึงบทสวดในซูเราะฮ์ 7 บทแรกในพระคัมภีร์อัลกุรอาน อีกนัยหนึ่งหมายถึงความสามัคคีของชนชาวอาหรับ ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งยังเชื่อกันว่าดาวนี้หมายถึงเนินเขา 7 ลูกซึ่งอยู่ในที่ตั้งของกรุงอัมมาน เมืองหลวงของประเทศ
ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2460 เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอาหรับ ต่อมาจึงได้เพิ่มรูปดาวลงในธงเมื่อปี พ.ศ. 2471 เมื่อสหราชอาณาจักรได้มอบเอกราชบางส่วนแก่ประเทศจอร์แดน

**การออกแบบ**

**นิยาม**
สีต่างๆ ที่ใช้ในธงนี้ มีความหมายเป็นตัวแทนของรัฐและกลุ่มที่มีอิทธิพลสำคัญในการเมืองอาหรับ 4 กลุ่ม คือ

**สัดส่วนธง**

**โทนสี**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อธงในประเทศจอร์แดน- ธงชาติปาเลสไตน์- ตราแผ่นดินของจอร์แดน- อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติจอร์แดน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศจอร์แดน
จจอร์แดน
เนลลี เฟอร์ทาโด

เนลลี คิม เฟอร์ทาโด (Nelly Kim Furtado) เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักร้องชาวแคนาดา นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักดนตรี เธอยังถือสัญชาติโปรตุเกสอีกด้วย
เฟอร์ทาโดมีชื่อเสียงในปี 2000 หลังจากออกอัลบั้มแรก Whoa, Nelly! และคว้ารางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "I'm like a Bird" ต่อมาเธอแต่งงานและมีลูกจึงไม่ได้มีผลงานผ่านทางสื่อมากนัก และมีผลงานอัลบั้ม Folklore (2003) หลังจากนั้นเธอกลับมากับอัลบั้มในปี 2006 Loose และมีเพลงดังอย่าง "Promiscuous", "Maneater", "Say It Right", และ "All Good Things (Come to an End)"
เฟอร์ทาโดเป็นที่รู้จักใน นักทดลองเครื่องดนตรีที่หลากหลาย เสียง แนวเพลง ภาษา การใช้เสียงร้อง ที่แตกต่างกัน ในเพลงของเธอ ความหลากหลายนี้เองมาจากความสนใจในวัฒนธรรมดนตรีอันหลากหลายของเธอ

**ผลงานอัลบั้ม**
 2000: Whoa, Nelly! - 2003: Folklore - 2006: Loose - 2009: Mi Plan - 2012: The Spirit Indestructible- 2017: The Ride- 2024: 7

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องแคนาดา
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากวิกทอเรีย (รัฐบริติชโคลัมเบีย)
สนูป ด็อกก์

คอร์โดซาร์ คาลวิน โบรดัส จูเนียร์ (Cordozar Calvin Broadus, Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1971 หรือเป็นที่รู้จักในนามว่า สนู๊ป ด็อกก์ (Snoop Dogg)(ก่อนหน้านี้คือ สนู๊ป ด็อกกี้ ด็อกก์) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นักร้อง โปรดิวเซอร์เพลง นักแสดง สนูปเป็นเอ็มซีที่มีชื่อเสียงในแถบเวสต์โคสต์  และอยู่ในก๊วนเดียวกับโปรดิวเซอร์ ดร.เดร สำหรับท่อนที่เขามักร้องบ่อยๆคือ อิซเซิล ("-izzle") ซึ่งเป็นคำแสลงที่ประดิษฐ์โดย แฟรงกี สมิธ แอนด์ เดอะ แก๊ป แบนด์ ศิลปินต้นยุค 80 และ เป็นที่รู้จักกว้างขวางโดยศิลปิน อี-40
คอร์โดซาร์ คาลวิน โบรดัส จูเนียร์ ใช้ฉายาว่า สนู๊ป ด็อกกี้ ด็อกก์ เมื่อเริ่มทำเพลง และเปลี่ยนเป็น สนู๊ป ด็อกก์ ในปี 1998 หลังจากที่ออกจากสังกัด เดธ โรว์ เรคคอร์ดส และมาเซ็นสัญญาใหม่กับ โน ลิมิท เรคคอร์ดส
สนู๊ป ด็อกก์ได้ร่วมงานกับ PSY ในชื่อเพลงว่า "Hangover" และได้ร่วมงานกับวงชาวไทยอย่าง Thaitanium ในชื่อเพลงว่า WAKE UP
และยังได้ โปรโมทศิลปินอีก2ชื่อ นั่นก็คือ ShorttyLong และ WickyNoLicky จากประเทศไทย

**ผลงานอัลบั้ม**
 1993: Doggystyle - 1996: Tha Doggfather - 1998: Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told - 1999: No Limit Top Dogg - 2000: Tha Last Meal - 2002: Paid tha Cost to Be da Boss - 2004: R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece - 2006: Tha Blue Carpet Treatment - 2008: Ego Trippin' - 2009: Malice n Wonderland- 2011: Doggumentary- 2013: Reincarnated- 2015: BUSH- 2016: Coolaid- 2017: Neva Left- 2018: Bible of Love
*2019: I Wanna Thank Me 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเกฟเฟนเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากลองบีช
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาอิสลามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
ธงการปฏิวัติอาหรับ

ไฟล์:Flag of Hejaz (1917).svg|right|250px|thumb|23px ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ สัดส่วน: 2:3
ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ เป็นธงที่ถูกกำหนดขึ้นโดยขบวนการชาตินิยมอาหรับ เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นเป็นแถบสีดำ สีเขียว และสีขาว แบ่งตามแนวนอนของธง ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วสีแดง ธงดังกล่าวนี้ถือเป็นต้นแบบของธงชาติของประเทศอาหรับต่างๆ ในเวลาต่อมาด้วย

**ประวัติ**
ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับนี้ออกแบบโดยเซอร์ มาร์ก ซีเกส (Sir Mark Sykes) นักการทูตของสหราชอาณาจักร เพื่อสร้างความรู้สึกร่วมของบรรดาชนชาติต่างๆ ในตะวันออกกลางเกิด "ความเป็นอาหรับ" ขึ้น และต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน แม้ว่าการเคลื่อนไหวของขบวนการปฏิวัติดังกล่าวจะจำกัดอยู่ในวงแคบ แต่ดำเนินการโดยฝ่ายสหราชอาณาจักรมากกว่าจะเป็นฝ่ายอาหรับเองก็ตาม ธงนี้กลับมีอิทธิพลต่อการออกแบบธงชาติต่างๆ ของกลุ่มประเทศอาหรับเป็นจำนวนมากในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เช่น จอร์แดน อิรัก ซีเรีย ปาเลสไตน์ เป็นต้น
สีต่างๆ ที่ใช้ในธงนี้ มีความหมายเป็นตัวแทนของรัฐและกลุ่มที่มีอิทธิพลสำคัญในการเมืองอาหรับ 4 กลุ่ม คือ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธงในประวัติศาสตร์
อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี

เพลงชาติจอร์แดน มีชื่อว่า "อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี" (السلام الملكي الأردني, ถอดเสียงด้วยอักษรโรมัน: Al-salam Al-malaki Al-urdoni) แปลว่า เพลงสรรเสริญพระบารมีจอร์แดน นอกจากจะใช้เป็นเพลงชาติแล้ว ยังใช้เป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งจอร์แดนด้วย  เพลงนี้เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2489.  เนื้อร้องโดย อับดุล โมเนม อัล-เรไฟ (Abdul Monem Al-Refai) ทำนองโดย  อับดุล กาเดร์ อัล-ทาเนียร์ (Abdul Qader al-Taneer) เนื้อร้องฉบับดั้งเดิมสุดของเพลงนี้มีเพียงเฉพาะย่อหน้าแรกของเพลงชาติที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ภายหลังจึงได้เพิ่มเติมเนื้อร้องให้ยาวขึ้น ดังที่ปรากฏอยู่ในบทความนี้

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   เพลงชาติจอร์แดน "อัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี" (ขับร้อง-บรรเลง) date=2009-07-06 -   เพลงอัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี (ขับร้อง)-   เพลงอัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี (บรรเลง) ในรูปแบบไฟล์ RealAudio
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศจอร์แดน
จอร์แดน
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญพระบารมี
หมวดหมู่:เพลงภาษาอาหรับ
เฮกเตอร์

เฮกเตอร์ อาจหมายถึง- เฮกเตอร์ (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล- เฮกเตอร์ (นามสกุล) - นามสกุลของบุคคล- เฮกตาร์ - หน่วยวัดพื้นที่ในมาตราเมตริก- เฮกเตอร์ - เจ้าชายเมืองทรอย ในมหากาพย์อีเลียด

**ตัวละครในบันเทิงคดี**
 เฮกเตอร์ คาซากรานเด้ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์- เฮกเตอร์ คอน คาร์เน่ - ตัวละครจากเรื่องอีวิล คอน คาร์เน่
ตารางไมล์

ตารางไมล์ คือหน่วยของพื้นที่ มักย่อว่า ตร.ไมล์ หรือสัญลักษณ์ ไมล์² จากภาษาอังกฤษ mile²
1 ตารางไมล์      = 640 เอเคอร์ 
:::: = 27,878,400 ตารางฟุต 
:::: = 2.589988110336 ตารางกิโลเมตร
:::: ≈ 260 เฮกตาร์

**แปลงค่า**
1 ตารางไมล์ มีค่าเท่ากับ- 4,014,489,600 ตารางนิ้ว- 27,878,400 ตารางฟุต- 3,097,600 ตารางหลา- 1,618.7425689 ไร่- 640 เอเคอร์- 25,899,881,103.36 ตารางเซนติเมตร - 2,589,988.110336 ตารางเมตร - 2.589988110336 ตารางกิโลเมตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Online Conversion - Area Conversion
หมวดหมู่:หน่วยพื้นที่ระบบเมตริก
หมวดหมู่:หน่วยอังกฤษ
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)

อีกมุมหนึ่งของสะพาน
การเปลี่ยนจากการขับรถทางซ้ายเป็นทางขวา
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2 (Second Thai–Lao Friendship Bridge; ຂົວມິດຕະພາບ ລາວ-ໄທ ແຫ່ງທີສອງ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารของประเทศไทย เข้ากับแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาว เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันตกตะวันออก ซึ่งเริ่มจากพม่า ผ่าน ไทย ลาวและสิ้นสุดที่เวียดนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงของธนาคารการพัฒนาแห่งเอเชีย ซึ่งมีความยาวทั้งหมด 1,600 เมตร มีความกว้าง 12 เมตร และมีช่องการจราจร 2 ช่อง มูลค่าการก่อสร้างประมาณ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยแหล่งทุนในการก่อสร้างเป็นเงินกู้ยืมดอกเบี้ยต่ำจากรัฐบาลญี่ปุ่นให้กับรัฐบาลลาว 4,011 ล้านเยน และให้กับรัฐบาลไทย 4,079 ล้านเยน ใช้เวลาก่อสร้างตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549

**ประวัติ**
ตัวสะพานเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ระหว่างการก่อสร้างได้เกิดอุบัติเหตุจากเครื่องเครน ที่ทำให้ ที่ปรึกษา วิศวกรและคนงานเสียชีวิต 9 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และลาว) บาดเจ็บ 10 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น และลาว) และหายสาบสูญ 1 คน (ชาวลาว) เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และสะพานเปิดให้สาธารณะใช้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในระหว่างการขับรถมายังฝั่งไทย คนขับรถมาจากฝั่งลาวต้องเปลี่ยนฝั่งการขับ เนื่องจากประเทศลาวขับรถทางขวามือ ส่วนประเทศไทยขับรถทางซ้ายมือ ดังนั้นคนไทยเองจึงต้องเปลี่ยนฝั่งการขับรถไปเป็นทางขวาเมื่อเข้าประเทศลาวด้วยเช่นเดียวกัน

**ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร**
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 239 หรือ ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่ง เริ่มต้นบนถนนชยางกูร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212) ที่แยกสะพานมิตรภาพ 2 สิ้นสุดบริเวณประตูทางเข้าด่านพรมแดนมุกดาหาร มีระยะทาง 0.517 กิโลเมตร

**ดูเพิ่ม**
 สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)- สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Bridge Failure Database -  Rescuers recover four bodies after Mekong bridge collapse date=2011-07-21  - http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1USTVPREEzTXc9PQ==&sectionid= date=2016-03-05 
หมวดหมู่:สะพานเชื่อมเขตแดนไทย–ลาว‎
หมวดหมู่:สะพานในแขวงสุวรรณเขต
หมวดหมู่:สะพานในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศลาว
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองมุกดาหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแขวงสุวรรณเขต
หมวดหมู่:ไกสอน พมวิหาน (เมือง)
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนไทย–ลาว
หมวดหมู่:โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว อาจหมายถึง- สะพานมิตรภาพน้ำเหือง ไทย-ลาว - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเลยเข้ากับแขวงไชยบุรี- สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 1 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดหนองคายเข้ากับนครหลวงเวียงจันทน์ - สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 2 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารเข้ากับแขวงสุวรรณเขต- สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 3 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดนครพนมเข้ากับแขวงคำม่วน- สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 4 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเชียงรายเข้ากับแขวงบ่อแก้ว- โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 5 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดบึงกาฬเข้ากับแขวงบอลิคำไซ- โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 6 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดอุบลราชธานีเข้ากับแขวงสาละวัน- โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 7 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเลยเข้ากับแขวงเวียงจันทน์- โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 8 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดอุบลราชธานีเข้ากับแขวงจำปาศักดิ์

**ดูเพิ่ม**
 สะพานมิตรภาพ
หมวดหมู่:สะพานเชื่อมพรมแดน
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:สะพานนานาชาติในประเทศไทย
หมวดหมู่:สะพานในประเทศลาว
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
ชุงอิจิ มิยาโมโตะ

ชุงอิจิ มิยาโมโตะ (Miyamoto Shun'ichi) เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์

**ประวัติ**
เมื่อขึ้นชั้น ม.ปลาย มิยาโมโตะก็เข้าเรียนในโรงเรียนสอนการร้องเพลง ซึ่งนอกจากการร้องเพลงแล้ว เขายังมีความสามารถโดดเด่นทางด้านการเล่นเปียโน (ดีดเองทุกเพลงที่ใช้เปียโนเป็นเครื่องดนตรีประกอบ) เนื่องจากเริ่มหัดเล่นมาตั้งแต่ตอนอายุ 4 ปี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มิยาโมโตะได้ออกซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "เบียคุยะ ~ทรูไลท์~" (白夜～True Light～) ซึ่งเป็นเพลงเปิดของอนิเมะ เรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้ออกมินิอัลบัมชื่อ Anges (แปลว่า "angels" ในภาษาฝรั่งเศส) กับทางค่าย Victor Entertainment 
ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยาโมโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด

นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยาโมโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบัมที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ  20 นาที 
มิยาโมโตะยังไม่ค่อยมีผลงานการออกแสดงบนเวทีมากนัก และยังไม่มีมิวสิกวิดีโอเป็นของตัวเอง แต่จะเล่นสดแทน ทำให้ผู้ชมได้มองเห็นถึงความสามารถของเขา

**ผลงาน**

**งานเพลง**
 ซิงเกิล- 05.07.2003 เบียคุยะ ~TrueLight~ (白夜～True Light～)- 11.17.2004 ไซย์โกะ โนะ Kiss (最後のkiss)- 01.26.2005 เอย์เอ็น (永遠)
 อัลบั้ม- 12.03.2003 แอนเกส  (Anges)- 03.24.2005 ฟอ ซัมวัน นีส เลิฟ  (For Someone Needs Love)- 08.23.2006 ทอคกิ้ง' เปียโน  (Talkin' Piano)- 08.29.2007 เปียโน' เปียโน  (Piano'n Piano)- 04.23.2008 อิฮนว์จิน/ซากุระ ซาคุโคโระ  (異邦人/桜咲くころ)
 อัลบั้มนอกจากนี้- 10.22.2003 「D.N.ANGEL Vocal Collection」 
เพลงที่มีในอัลบัม :
มิจิชิลูบิ/เบียคุยะ~ทรูไลท์~- 09.21.2003 「D.N.ANGEL Original Sound Track Ⅱ」 
เพลงที่มีในอัลบัม :
เคดส์ เบิดร์/มิจิชิลูบิ (อคุสติก เวอร์ชั้น)

**งานพากย์**
 ดี.เอ็น.แองเจิ้ล พากย์เสียงของ มิยาโมโตะ  ( มุช )- กันดั้มซี้ด พากย์เสียงของ ชานี่ แอนดราส 

**อ้างอิง**
  Shunichi MIYAMOTO, Anime News Network, เรียกข้อมูลเมื่อ 8 เม.ย. 2551

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ date=2008-03-19  -  เว็บไซต์ที่ Victor Entertainment 
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักเปียโนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว