Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อำเภอวังน้ำเขียว

วังน้ำเขียว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา รู้จักกันอย่างดีในฐานะเป็นสถานที่ที่มีโอโซนติดอันดับ 1 ใน 7 ของโลก
จนมีสมญานามว่า "สวิตเซอร์แลนด์แดนอีสาน" 

**ประวัติศาสตร์**
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีการยกพื้นที่ตำบลวังน้ำเขียว ตำบลวังหมี ตำบลอุดมทรัพย์ และตำบลระเริง แยกออกจากอำเภอปักธงชัย มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอวังน้ำเขียว และเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ตั้งตำบลไทยสามัคคี แยกออกจากตำบลวังน้ำเขียว
เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2536 จัดตั้งสุขาภิบาลศาลเจ้าพ่อ ในพื้นที่บางส่วนของตำบลวังน้ำเขียว และบางส่วนตำบลไทยสามัคคี กระทั่งวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ยกฐานะเป็นอำเภอวังน้ำเขียว

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอวังน้ำเขียวตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสูงเนินและอำเภอปักธงชัย- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอครบุรี- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาดีและอำเภอประจันตคาม (จังหวัดปราจีนบุรี)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปากช่อง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอวังน้ำเขียวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 83 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอวังน้ำเขียวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลศาลเจ้าพ่อ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังน้ำเขียวและตำบลไทยสามัคคี- องค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำเขียว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังน้ำเขียว (นอกเขตเทศบาลตำบลศาลเจ้าพ่อ)- องค์การบริหารส่วนตำบลวังหมี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหมีทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลระเริง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระเริงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลอุดมทรัพย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุดมทรัพย์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลไทยสามัคคี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไทยสามัคคี (นอกเขตเทศบาลตำบลศาลเจ้าพ่อ)

**ประชากร**

**อ้างอิง**
วังน้ำเขียว
อำเภอบ้านเหลื่อม

บ้านเหลื่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

**ประวัติศาสตร์**
  วันที่  18   ตุลาคม   2519    ได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านเหลื่อม  ตำบลวังโพธิ์  และตำบลโคกกระเบื้อง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านเหลื่อม ขึ้นกับอำเภอคง-  วันที่  28   กันยายน  2522   ตั้งตำบลช่อระกา  แยกออกจากตำบลวังโพธิ์-  วันที่   1    มกราคม  2531   ยกฐานะเป็น อำเภอบ้านเหลื่อม- วันที่  17   กรกฎาคม  2536   จัดตั้งสุขาภิบาลบ้านเหลื่อม  ในท้องที่บางส่วนของตำบลบ้านเหลื่อม และ บางส่วนของตำบลวังโพธิ์- วันที่  25   พฤษภาคม 2542   ยกฐานะจากสุขาภิบาลบ้านเหลื่อมเป็นเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบ้านเหลื่อมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองชัยภูมิ (จังหวัดชัยภูมิ) และอำเภอแก้งสนามนาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบัวใหญ่ - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเนินสง่า (จังหวัดชัยภูมิ)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบ้านเหลื่อมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบ้านเหลื่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านเหลื่อม ตำบลโคกกระเบื้อง และตำบลวังโพธิ์- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเหลื่อม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเหลื่อม (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม)- องค์การบริหารส่วนตำบลวังโพธิ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโพธิ์ (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม)- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกระเบื้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกกระเบื้อง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหลื่อม)- องค์การบริหารส่วนตำบลช่อระกา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่อระกาทั้งตำบล

**การขนส่ง**
รถไฟ- การรถไฟแห่งประเทศไทย: ทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ (สายอีสานตอนกลาง ชุมทางแก่งคอย—ชุมทางบัวใหญ่)
** สถานี: บ้านเหลื่อม (สถานีหลัก)
** ที่หยุดรถ: บ้านโคกกระเบื้อง – บ้านหนองปรือโป่ง
ทางหลวง- 2160 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2160 คง - บ้านเหลื่อม- 2246 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2246 บ่อตะครอง - ตะโก- 2369 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2369 พระทองคำ - แก้งสนามนาง
รถประจำทาง- รถประจำทาง จำนวน 1 สาย ได้แก่
** สายนครราชสีมา – แก้งสนามนาง – ชัยภูมิ

**อ้างอิง**
บ้านเหลื่อม
พระยาสุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู)

พลตรี พระยาสุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู) เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2427 เป็นโอรสของพันเอก หม่อมเจ้าชื่น กำภู กับหม่อมพุ่ม กำภู ณ อยุธยา เข้าศึกษาเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบกเมื่อปี พ.ศ. 2442 สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2445 จากนั้นจึงเข้ารับราชการเป็นผู้บังคับกองร้อยพิเศษ โรงเรียนนายร้อยทหารบก ต่อมาในปี พ.ศ. 2452 เป็นปลัดกรมบัญชาการโรงเรียนนายร้อยทหารบก ต่อมาเป็นเสนาธิการทหารบก พ.ศ. 2456 มีหน้าที่เป็นราชองครักษ์เวร พ.ศ. 2459 เป็นเลขาธิการในคณะกรรมการอำนวยการสภากาชาดไทย พ.ศ. 2467 โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นองคมนตรี หลังเกษียณราชการ พระยาสุรเสนาประกอบอาชีพส่วนตัวด้วยการก่อตั้งบริษัท สุรเสนา จำกัด ดำเนินการก่อสร้าง เนื่องจากท่านมีความสนใจทางด้านสถาปัตยกรรม 
ท่านสมรสกับคุณหญิงผอบ กำภู ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 13 คน คือ 
# หม่อมหลวงชูชาติ กำภู  
# หม่อมหลวงชิตเชื้อ กำภู 
# พันเอก หม่อมหลวงชวนชื่น กำภู
# หม่อมหลวงชดช้อย กำภู
# พันตรี นายแพทย์ หม่อมหลวงเอกชัย กำภู
# หม่อมหลวงเชิดไชย กำภู
# หม่อมหลวงอบชื่น กำภู สมรสกับนายกระเจิ่น สิงหเสนี บุตรพระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี)
# หม่อมหลวงอชิต กำภู
# หม่อมหลวงพิชิต กำภู
# หม่อมหลวงชินชัย กำภู
# หม่อมหลวงเชิงชาญ กำภู 
# หม่อมหลวงชูชิต กำภู
# หม่อมหลวงชมชื่น กำภู
พระยาสุรเสนาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2489

**ตำแหน่ง**
 ผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์มณฑลกรุงเทพ - 4 เมษายน พ.ศ. 2467 - องคมนตรี

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
 พ.ศ. 2452 – เข็มพระชนมายุสมมงคล ชั้นที่ 3 (เงิน)- พ.ศ. 2456 – เข็มพระบรมรูปประดับเพ็ชร์ของสมเด็จพระพันปีหลวง- พ.ศ. 2456 – เข็มพระบรมนามาภิไธยย่อ ส.ผ. (ประดับเพ็ชร์)- พ.ศ. 2457 – เข็มข้าหลวงเดิม- พ.ศ. 2463 – เข็มพระบรมนามาภิไธยย่อ ว.ป.ร. (ประดับเพ็ชร์)

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สมุหราชองครักษ์
สุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู)
สุรเสนา
สุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ราชองครักษ์เวร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 6​
อำเภอโนนแดง

โนนแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

**ประวัติศาสตร์**
อำเภอโนนแดง แต่เดิมเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2480 เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ตั้งขึ้นโดยเรียกชื่อตามชื่อของไม้แดง ซึ่งมีอยู่มากในขณะนั้น อยู่ในเขตการปกครองของตำบลโนนตาเถร อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาชุมชนโนนแดงได้ขยายใหญ่ขึ้น จึงได้จัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลโนนแดง เมื่อปี พ.ศ. 2508 และ เมื่อชุมชนมีความเจริญเติบโต เข้าหลักเกณฑ์ที่จะจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้แล้ว จังหวัดนครราชสีมา จึงได้เสนอกระทรวงมหาดไทย เพื่อประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโนนแดง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532 - วันที่  1  เมษายน   2532   ได้แยกพื้นที่ตำบลโนนแดง  ตำบลโนนตาเถร   ตำบลสำพะเนียง  และตำบลวังหิน   มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโนนแดง   ขึ้นกับอำเภอประทาย  พร้อมกับโอนสุขาภิบาลโนนแดง  มาขึ้นกับ  กิ่งอำเภอโนนแดง - วันที่  1  สิงหาคม   2532   โอนพื้นที่ตำบลดอนยาวใหญ่  จากอำเภอประทาย  มาขึ้นกับ  กิ่งอำเภอโนนแดง    - วันที่  4  พฤศจิกายน  2536   ยกฐานะเป็น  อำเภอโนนแดง   - วันที่  25 พฤษภาคม 2542  ยกฐานะจากสุขาภิบาลโนนแดง   เป็นเทศบาลตำบลโนนแดง- วันที่  31 กรกฎาคม 2552  ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลวังหิน   เป็นเทศบาลตำบลวังหิน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอโนนแดงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสีดา- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประทายและอำเภอพิมาย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอพิมายและอำเภอคง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคง อำเภอบัวใหญ่ และอำเภอสีดา

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอโนนแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอโนนแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลโนนแดง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนแดง-  เทศบาลตำบลวังหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังหินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนแดง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโนนแดง)- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนตาเถร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนตาเถรทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำพะเนียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลดอนยาวใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนยาวใหญ่ทั้งตำบล

**อ้างอิง**
โนนแดง
วิกิพีเดีย:หน่วยเก็บกวาดเฉพาะกิจ/ตัวอย่างการใส่ลิงก์

วิกิพีเดียลิงก์ หรือ วิกิลิงก์ เป็นจุดเด่นของวิกิพีเดียที่สำคัญข้อหนึ่ง ที่สามารถเชื่อมโยงบทความเข้าด้วยกันผ่านคำสั่งที่ง่าย การสร้างลิงก์มีประโยชน์ต่อผู้อ่านอย่างมาก ซึ่งจะเป็นจุดที่ให้ผู้อ่านกดเข้าไปอ่านข้อมูลที่เกี่ยวข้องต่อได้ในเวลาที่ไม่นาน ลิงก์ในวิกิพีเดียจะแบ่งเป็น 2 สีหลักคือ สีน้ำเงินเป็นลิงก์ที่เมื่อกดเข้าไปดูจะมีบทความนั้นอยู่ ส่วนลิงก์สีแดงเป็นลิงก์เปล่าที่รอให้มีการสร้างบทความ
 ตัวอย่างการใส่ลิงก์ โดยเลือกเฉพาะคำสำคัญ

**คุณช่วยได้**
 ถ้าคุณเจอบทความไหนที่ยังไม่ใส่ลิงก์ คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้ด้วยการใส่ลิงก์เข้าไปที่คำสำคัญโดยพิมพ์  ล้อมคำสำคัญไว้- ถ้าคุณเจอบทความที่ต้องการลิงก์สามารถนำป้าย ต้องการวิกิลิงก์ ติดไว้ที่ส่วนบนของบทความ เพื่อให้ผู้อื่นที่เข้ามาอ่านช่วยใส่ลิงก์ได้
 ทำไมต้องใส่ลิงก์ - เชื่อมโยงบทความให้ผู้อื่นเข้าถึง- แสดงความหมายของคำศัพท์เฉพาะ
 ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย - ผู้เขียนบางคนพยายามนำเอาลิงก์แดงออกจากบทความ เพื่อแสดงว่าบทความนั้นสมบูรณ์ แต่จริงแล้วคำสำคัญทุกคำควรมีลิงก์แม้ว่ายังไม่ได้สร้างก็ตาม เมื่อบทความนั้นถูกสร้างขึ้น ลิงก์จะถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินโดยอัตโนมัติ- ใส่ลิงก์ทุกคำแม้ว่าคำนั้นจะไม่ใช่คำสำคัญ- ลิงก์ต่างภาษาที่แทรกในบทความไม่ถือว่าเป็นลิงก์ภายใน

**ดูเพิ่ม**
 วิกิพีเดีย:สอนการใช้งาน (วิกิพีเดียลิงก์)
หมวดหมู่:การบำรุงรักษาวิกิพีเดีย
แม่แบบ:ต้องการวิกิลิงก์

หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้ใส่วิกิลิงก์

**วิธีใช้**
สำหรับบทความ ที่ยังไม่มีลิงก์เชื่อมโยง ให้ใส่โค้ดดังนี้ที่ส่วนบนสุดของหน้า:
บทความจะถูกเพิ่มไปใน :หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้ใส่วิกิลิงก์
ต้องการวิกิลิงก์
หมวดหมู่:หน้าที่ยังไม่ได้ใส่วิกิลิงก์

บทความเหล่านี้ คือ บทความที่มีเนื้อหายาวมาก
วิธีการแจ้งสามารถทำได้โดยการใส่ข้อความต่อไปนี้ไว้ที่ส่วนบนของบทความ 
หมวดหมู่:บทความที่ต้องพิจารณา
ภาษาอานุส

ภาษาอานุส เป็นภาษาที่ใช้พูดในอิเรียน จายา ประเทศอินโดนีเซีย อยู่ในภาษากลุ่มอ่าวซาร์มี-จาวาปุระ ใน พ.ศ. 2548 มีผู้พูดราว 70 คน ซึ่งเป็นสมาชิกของเผ่าที่อาศัยอยู่ในอ่าวซาร์มี-จายาปุระ ในปาปัวตะวันตก

**อ้างอิง**
  Anus language-  language,Global Recordings Networkfix-attempted=yes December 1 2005
อานุส
ภาษาอูเดเก

ภาษาอูเดเก เป็นภาษากลุ่มตุงกูซิก ใกล้เคียงกับภาษานาไนและมีอิทธิพลต่อภาษานาไนสำเนียงบิกินที่ใช้พูดในเขตบิกินมาก เพราะบริเวณนั้นมีผู้พูดทั้งสองภาษาอยู่ด้วยกัน ภาษาอูเดเคมีคำยืมจากภาษานาไนมาก

**ระบบการเขียน**
ตัวอักษรที่ใช้ในช่วง พ.ศ. 2474-2480 เป็นดังนี้

**อ้างอิง**
อูเดเก
ภาษาเวตาร์

ภาษาเวตาร์ เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะเวตาร์ ที่อยู่ทางใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ และเกาะใกล้เคียงคือเกาะลีรัน และอาตัวโร บนเกาะอาตัวโรมีสามสำเนียงคือ ราเฮอซุก (ทางเหนือ) เรอซุก (ทางตะวันออกเฉียงใต้) และราคลูงู (ทางตะวันตกเฉียงใต้) ส่วนสำเนียงดาดูอาเป็นสำเนียงของชาวเวตาร์ที่อพยพเข้าสู่เกาะติมอร์ ได้รับอิทธิพลจากภาษามลายูมาก
วเตาร์
วเตาร์
วัดเจดีย์หลวง

วัดเจดีย์หลวง สามารถหมายถึง- วัดเจดีย์หลวง โบราณสถานใน อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย- วัดเจดีย์หลวง  อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย- วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร วัดสำคัญใน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่- วัดเจดีย์หลวง อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช
โรงเรียนสุรพินท์พิทยา

โรงเรียนสุรพินท์พิทยา ตั้งอยู่ใน ตำบลลำดวน อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2520 เป็นโรงเรียนสหศึกษา (ชายและหญิง) จัดการศึกษาตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ปัจจุบันได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทาน และโรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ เขต 1 กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติให้ตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เมื่อ พ.ศ. 2520 
ชาวลำดวนได้ร่วมใจกันสร้างอาคารเรียนชั่วคราวจำนวน 1 หลัง 5 ห้องเรียน และได้เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2520 การก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวของโรงเรียนในครั้งแรกนั้น ได้วางศิลาฤกษ์วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2520 จึงถือเอาวันที่ 6 เมษายน เป็นวันคล้ายวันเกิดของโรงเรียนตลอดมา
คณะกรรมการได้ดำเนินการหาทุนเพื่อสร้างอาคารเรียน ได้เงินทั้งสิ้น 43,556 บาท และพี่น้องชาวลำดวนได้เสียสละแรงงาน กำลังกาย กำลังทรัพย์ ตลอดจนได้มีผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างโรงเรียน ที่ดินที่มีผู้บริจาคมีเนื้อที่ประมาณ 90 ไร่ ได้แบ่งเป็นที่ก่อตั้งโรงเรียนจำนวน 40 ไร่เศษ ที่เหลือเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอลำดวน
ปัจจุบันโรงเรียนสุรพินท์พิทยามีผู้บริหารโรงเรียน คือ นายวสันต์ ปัญญาธานี เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:อำเภอลำดวน
QED (แก้ความกำกวม)

Q.E.D. สามารถหมายถึง- Q.E.D. คำย่อที่ใช้ลงท้ายบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ ย่อมาจาก Quod Erat Demonstrandum- อย่างนี้ต้องพิสูจน์ Q.E.D. การ์ตูนญี่ปุ่น มีชื่อต้นฉบับว่า Q.E.D. 証明終了
ธิติยา พฤกษ์สถาพร

ธิติยา พฤกษ์สถาพร  ต็อบ (24 ธันวาคม พ.ศ. 2525 -) นักกอล์ฟอาชีพหญิงชาวไทย 

**ประวัติ**
ธิติยาเริ่มเล่นกอล์ฟจากการสนับสนุนของบิดาตั้งแต่เด็ก ได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยตั้งแต่อายุ 16 ปี  เคยได้ 2 เหรียญเงินจากซีเกมส์ 2001 ครั้งที่ 21 ที่ประเทศมาเลเซีย จบปริญญาตรีจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มแข่งอาชีพในต่างประเทศ จนได้เทิร์นโปร และเล่นอาชีพในเลดีส์ ยูโรเปียน ทัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2549
ปัจจุบัน ธิติยา พฤกษ์สถาพร มีบิดา ทำหน้าที่เป็นโคช และเป็นแคดดี้ประจำตัว

**อ้างอิง**
  ประวัติจาก Ladies European Tour date=2009-12-07 -  ประวัติ ธิติยา พฤกษ์สถาพร date=2007-11-02 -  ประวัติจาก Ladies Asian Golf Tour-  ประวัติจาก thaigolfschool.com 
หมวดหมู่:นักกอล์ฟหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พลังงานความร้อน

พลังงานความร้อน หรือ พลังงานอุณหภาพ (thermal energy) เป็นรูปแบบหนึ่งของพลังงาน มนุษย์เราได้พลังงานความร้อนมาจากหลายแห่งด้วยกัน เช่น จากดวงอาทิตย์ พลังงานในของเหลวร้อนใต้พื้นพิภพ การเผาไหม้ของเชื้อเพลิง พลังงานไฟฟ้า พลังงานนิวเคลียร์ พลังงานน้ำในหม้อต้มน้ำ พลังงานเปลวไฟ ฯลฯ ผลของความร้อนทำให้สารเกิดการเปลี่ยนแปลง เช่น อุณหภูมิสูงขึ้น หรือมีการเปลี่ยนสถานะไป และนอกจากนี้แล้ว พลังงานความร้อนยังสามารถทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางเคมีได้อีกด้วย
พลังงานความร้อนสามารถแปลงเป็นพลังงานอื่นๆได้โดยใช้เครื่องมือเหล่านี้
Steam engine แปลงพลังงานความร้อนเป็น พลังงานกล โดยอาศัยความร้อนต้มนำให้เดือด แล้วนำแรงดันของไอนำผลักลูกสูบให้เคลื่อนที่ทำให้เกิดพลังงานศักย์และพลังงานจลน์ไปปั่นเพลาให้หมุนจึงเกิดเป็นพลังงานกลและยังไปผลิตกระแสไฟฟ้าได้อีกด้วย
หน่วยที่ใช้วัดปริมาณความร้อน คือ "แคลอรี" โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า "แคลอรีมิเตอร์"

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พลังงาน
หมวดหมู่:พลังงานความร้อน
หมวดหมู่:สมบัติทางอุณหพลศาสตร์
อำเภอเมยวดี

เมยวดี เมย-วะ-ดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมยวดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกุฉินารายณ์ (จังหวัดกาฬสินธุ์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอหนองพอก- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองพอกและอำเภอโพนทอง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพนทอง

**ประวัติ**
อำเภอเมยวดี ตั้งอยู่บ้านใหม่สถานี หมู่ที่ 6 ตำบลเมยวดี เดิมเป็นทุ่งนาป่าละเมาะ นายบุญตา มูลศรีแก้ว ได้จัดซื้อที่นาเหล่านี้ แล้วจัดแบ่งให้ทางราชการเพื่อสร้างเป็นที่ว่าการกิ่งอำเภอ สถานีตำรวจ สถานีอนามัย โรงเรียน วัด และบริเวณที่ตั้งตลาดสด เป็นต้น
นายบุญตา มูลศรีแก้วได้ยื่นร้องขอตั้งกิ่งอำเภอเมยวดี โดยแยกจากอำเภอโพนทองเมื่อ พ.ศ. 2506 แต่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2521 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง “แบ่งท้องที่อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด” ตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมยวดี ลงวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2521 ลงนามโดย พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มีเขตการปกครอง 2 ตำบล คือ ตำบลชุมพรและตำบลเมยวดี  เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว สถานที่ราชการยังไม่มี นายบุญพ่วง ถนัดค้า ให้บ้านส่วนตัวเป็นสถานที่ทำงานของกิ่งอำเภอ และส่วนราชการต่าง ๆ 
ปี พ.ศ. 2523 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารที่ว่าการกิ่งอำเภอ ได้อาคารเป็นแบบอำเภอข้าราชการได้ขึ้นทำงานที่อาคารหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2524 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ทางราชการได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมยวดี

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมยวดีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลของอำเภอเมยวดี

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมยวดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลชุมพร  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชุมพรทั้งตำบล- เทศบาลตำบลเมยวดี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมยวดีทั้งตำบล- เทศบาลตำบลบุ่งเลิศ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งเลิศทั้งตำบล- เทศบาลตำบลชมสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมสะอาดทั้งตำบล

**อ้างอิง**
มเยวดี
อำเภอโพนทราย

โพนทราย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด 

**ประวัติ**
เดิมเป็นเขตการปกครองของตำบลสามขาและตำบลโพนทรายซึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอสุวรรณภูมิ แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่อยู่ห่างไกลจากอำเภอสุวรรณภูมิ การคมนาคมไม่สะดวก การไปมาหาสู่กันระหว่างอำเภอกับตำบลลำบากและเป็นปัญหามาก เนื่องจากดินส่วนใหญ่เป็นดินทราย ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อนในการสัญจรไปมา จึงได้ขอแยกตำบลสามขาตั้งเป็นตำบลศรีสว่าง และแยกพื้นที่ตำบลโพนทรายตั้งเป็นตำบลยางคำเพิ่มขึ้นอีก 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2512-2518 กลุ่มผู้นำท้องถิ่น นำโดยกำนันสุนีย์ พวงจันทร์และสภาตำบลโพนทรายเห็นว่าการไปติดต่อราชการที่อำเภอสุวรรณภูมิไม่สะดวกเป็นอย่างมาก จึงได้มีการเคลี่อนไหวเรียกร้องขอยกฐานะเป็นอำเภอเพื่อแก้ไขปัญหาความเดือดร้อนของราษฎร จนกระทั่งใน ปี พ.ศ. 2519 จึงได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพนทราย ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2532 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอโพนทราย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมีนายสุภาพ จันทร์ภิรมย์ เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) คนแรก จากอำเภอโพนทราย ในปี พ.ศ. 2533

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอโพนทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิและอำเภอหนองฮี - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศิลาลาดและอำเภอราษีไศล (จังหวัดศรีสะเกษ)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอโพนทรายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลของอำเภอโพนทราย

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอโพนทรายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลโพนทราย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพนทราย- เทศบาลตำบลสามขา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามขาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสว่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสว่างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางคำทั้งตำบลและตำบลโพนทราย (นอกเขตเทศบาลตำบลโพนทราย) - องค์การบริหารส่วนตำบลท่าหาดยาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าหาดยาวทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
พระพุทธวารีรักษ์ วัดวารีกุฎาราม บ้านโพนทราย- กู่คันธนาม  วัดกู่คันธนาม- หาดยาว แม่น้ำมูล ตำบลท่าหาดยาว- โบสถ์พันล้าน วัดป่าศรีโพนทราย

**ชาวอำเภอโพนทรายที่มีชื่อเสียง**
 ภูวศิษฐ์ อนันต์พรศิริ (โจอี้) นักร้อง เจ้าชายแห่งวงการเสียงสูง รองชนะเลิศอันดับที่ 2 เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ฤดูกาลที่ 7

**อ้างอิง**
พโนทราย
สมาพันธ์นักประดิษฐ์นานาชาติ

สมาพันธ์นักประดิษฐ์นานาชาติ (The international Federation of Inventor’s Associations) หรือ ไอเอฟไอเอ (IFIA) มีสำนักงานอยู่ที่กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี 
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์และการประดิษฐ์
เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ

เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ (Pervez Musharraf; 11 สิงหาคม พ.ศ. 2486 – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566) อดีตประธานาธิบดีปากีสถาน และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมปากีสถาน และอดีตผู้บัญชาการทหารบกปากีสถาน

**สุขภาพและความตาย**
เปอร์เวซ มูชาร์ราฟ เสียชีวิตในวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ที่โรงพยาบาลนครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เขาอายุ 79 ปี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีปากีสถาน
หมวดหมู่:มุสลิมชาวปากีสถาน
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
หมวดหมู่:บุคคลจากเดลี
อำเภอกันทรวิชัย

กันทรวิชัย กัน-ทะ-ระ-วิ-ไช เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ใหญ่เป็นเป็นอันดับ 7 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของจังหวัด

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอกันทรวิชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอยางตลาด (จังหวัดกาฬสินธุ์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยางตลาดและอำเภอฆ้องชัย (จังหวัดกาฬสินธุ์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคาม- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโกสุมพิสัยและอำเภอเชียงยืน

**การแบ่งเขตปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอกันทรวิชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 183 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอกันทรวิชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลกันทรวิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกพระ (เฉพาะหมู่ที่ 1–4)- เทศบาลตำบลท่าขอนยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าขอนยางทั้งตำบล- เทศบาลตำบลขามเรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามเรียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกพระ (เฉพาะหมู่ที่ 5–15)- องค์การบริหารส่วนตำบลคันธารราษฎร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคันธารราษฎร์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลมะค่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมะค่าทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาสีนวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสีนวนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเขวาใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลศรีสุข ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสุขทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกุดใส้จ่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดใส้จ่อทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลขามเฒ่าพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขามเฒ่าพัฒนาทั้งตำบล

**สถานศึกษา**
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เขตพื้นที่ขามเรียง
*โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายมัธยม)
*โรงเรียนกันทรวิชัย
*โรงเรียนท่าขอนยางพิทยาคม
*โรงเรียนเขวาใหญ่พิทยาคม
*โรงเรียนนาสีนวนพิทยาสรรค์

**อ้างอิง**

กันทรวิชัย
ข้าวตอกพระร่วง

ข้าวตอกพระร่วง เชื่อว่าเป็นของสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีไว้บูชา ลักษณะเป็นก้อนหินมีลักษณะสี่เหลี่ยมลูกบาศก์คล้ายลูกเต๋าสีสนิมเหล็กหรือสีน้ำตาลไหม้ ที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ โดยจะพบมากบริเวณเขาพระบาทใหญ่ ต.เมืองเก่า อ.เมือง จ.สุโขทัย ทางด้านธรณีวิทยา ข้าวตอกพระร่วงคือแร่โลหะชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า "แร่ไพไรต์" 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เครื่องราง
หมวดหมู่:ของประดับ
โบสถ์น้อยกีจี

วิหารชิจิ โบสถ์ซานตามาเรียโปโปโล กรุงโรม 
250px
ชาเปลชิจิ (Chigi Chapel) เป็นชาเปลหนึ่งในหกชาเปลที่ตั้งอยู่ภายในวัดซานตามาเรียเดลโปโปโล ที่ออกแบบโดยราฟาเอล เพื่อมอบให้แก่อากอสติโน ชิจิ นายธนาคารชาวเมืองเซียนา ผู้เป็นเพื่อนและผู้อุปถัมภ์ สร้างเสร็จสมบูรณ์โดยจานลอเรนโซ เบร์นินี หลังจากการเสียชีวิตของราฟาเอลเมื่อปี พ.ศ. 2063 ผ่านไปแล้วกว่าหนึ่งศตวรรษ โดยได้รับมอบหมายการสร้างจากฟาบิโอ ชิจิ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 ในปี พ.ศ. 2198
โดมของวิหารประดับด้วยแผ่นโมเสกเป็นภาพพระเจ้าสร้างโลกที่ออกแบบโดยราฟาเอล เป็นตัวอย่างที่หาได้ยากของผลงานโมเสกในยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมชั้นสูง

**ดูเพิ่ม**
 พระเจ้าสร้างโลก (ราฟาเอล)
ชิจิ
ชิจิ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1520
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ปุนจักตรีโกรา

ปุนจักตรีโกรา (Puncak Trikora) เดิมชื่อว่า วิลเฮลมีนาโตป (Wilhelminatop) ตั้งอยู่บนเกาะนิวกินี ในเขตประเทศอินโดนีเซีย มีความสูง 4,750 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสองในภูมิภาคโอเชียเนียและบนเกาะนิวกินี รองจากปุนจักจายา (4,880 เมตร)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Puncak Trikora on Peakbagger.com
ปุนจักตรีโกรา
ภาษาคาคัส

ภาษาคาคัสเป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกและเป็นภาษาราชการของสาธารณรัฐคาคัสเซียในรัสเซีย ที่อยู่ทางภาคกลางตอนใต้ของไซบีเรียใช้พูดโดยชาวคาคัสที่ส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ของสาธารณรัฐคาคัส ไซบีเรีย หรือคาคัสเซียในรัสเซีย มีชาวคาคัสที่พูดภาษานี้ราว 60,168 คน ส่วนใหญ่พูดภาษารัสเซียได้ด้วย
ภาษาคาคัสแบ่งได้เป็นหลายสำเนียงตามเผ่าย่อยต่างๆ หลักฐานการศึกษาภาษาคาคัสเริ่มเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยนักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์ Matthias Castren ผู้ที่เดินทางไปในเอเชียตอนเหนือและตอนกลางระหว่าง พ.ศ. 2388 – 2392 และ Wilhelm Radloff ผู้เดินทางไปในไซบีเรียตอนใต้ระหว่าง พ.ศ. 2402 – 2413 ซึ่งทำให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับภาษาคาคัสจำนวนหนึ่ง 

**ระบบการเขียน**
ภาษาคาคัสที่ใช้ในการเขียนเริ่มพัฒนาหลังจากการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 โดยมีพื้นฐานมาจากสำเนียงซากายและกาซา ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ภาษาคาคัสเขียนด้วยอักษรซีริลลิก จากนั้นเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2472 และเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรซีริลลิกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2482

**อักษรละติน**

**อักษรซีริลลิก**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาเสขวาตี

ภาษาเสขวาตี เป็นสำเนียงของภาษาราชสถาน มีผู้พูดราว 3 ล้านคน ในตำบลจุรู ฌุนฌุนุและสิกัร ในรัฐราชสถาน มีการศึกษาน้อย ไวยากรณ์ของภาษานี้ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2544 มีรากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาพังครี การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา
สเขวาตี
ภาษาคีตัน

ภาษาคีตัน (35px ในอักษรใหญ่ หรือ 35px ในอักษรเล็ก, Khitai; , Qìdānyǔ) เป็นภาษาที่เคยใช้พูดในหมู่ชาวคีตัน มีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรคีตันซึ่งมีสองแบบคืออักษรเล็กกับอักษรใหญ่ อักษรใหญ่ได้อิทธิพลจากอักษรจีน ส่วนอักษรเล็กประดิษฐ์โดยเดียลา เมื่อ พ.ศ. 1468 โดยได้แรงดลใจจากอักษรอุยกูร์ ภาษาคีตันเป็นภาษากลุ่มมองโกลและเป็นภาษารูปคำติดต่อ อักษรของชาวคีตันเป็นต้นแบบของอักษรจูร์เชนของชาวจูร์เชนที่เป็นบรรพบุรุษของชาวแมนจู

**การจัดอันดับ**
ภาษาคีตันดูเหมือนมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มภาษามองโกล; Juha Janhunen กล่าวว่า "ความคิดที่ได้รับการสนับสนุนว่าภาษาคีตันเป็นภาษาที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากภาษากลุ่มมองโกเลียที่รู้จักกันในอดีต ถ้ามุมมองนี้พิสูจน์ว่าถูกต้อง ดังนั้น ภาษาคีตันจึงควรจัดเป็นภาษาพารา-มองโกลิก"p=393
Alexander Vovin (2017) โต้แย้งว่าภาษาคีตันมีคำยืมภาษาตระกูลเกาหลีบางคำp=207 เนื่องจากทั้งราชวงศ์โครยอของเกาหลีและราชวงศ์เหลียวของคีตันอ้างว่าเป็นผู้สืบทอดจากอาณาจักรโคกูรยอ จึงมีความเป็นไปได้ว่าศัพท์ภาษาเกาหลีในภาษาคีตันยืมมาจากภาษาโคกูรยอp=207

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 author-link=Juha Janhunen- doi=10.1556/062.2017.70.2.4

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  New Developments of the Studies on Khitai Language and Khitai Scripts date=2016-04-03 
คีตัน
ภาษาโบลีเนา

ภาษาโบลีเนา (ฟิลิปีโนและBolinao) เป็นภาษาที่ใช้พูดในเทศบาลอันดาและโบลีเนา จังหวัดปังกาซีนัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีผู้พูดราว 50,000 คน มากเป็นอันดับสองในกลุ่มภาษาซัมบัล มีพยัญชนะ 16 เสียง สระ 5 เสียง โครงสร้างพยางค์เป็นแบบง่าย ๆ

**อ้างอิง**
โบลีเนา
เขาแดมอแวนด์

แดมอแวนด์ (دماوند, Damavand pronounce.ogg) เป็นภูเขาไฟที่สูงที่สุดในประเทศอิหร่าน เอเชียตะวันตก และทวีปเอเชีย มีความสูง ftefn|กลุ่มภูเขาไฟคุนหลุนในทิเบตมีความสูงมากกว่าแดมอแวนด์ แต่ไม่ถือเป็นภูเขาไฟ แดมอแวนด์เป็นสถานที่พิเศษในคติชนและเทพปกรณัมเปอร์เซีย ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งทางตอนใต้ของทะเลสาบแคสเปียน ในเทศมณฑลออโมล จังหวัดมอแซนแดรอน ห่างจากกรุงเตหะรานไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ abbr=off

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
- U.S. Geological Survey- CIA: The World Factbook- BERNARD HOURCADE, AḤMAD TAFAŻŻOLĪ, "Damāvand", Encyclopædia Iranica.
แดมอแวนด์
แดมอแวนด์
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
วัฏจักรแคลเซียม

วัฏจักรแคลเซียมเป็นการหมุนเวียนของแคลเซียมในสิ่งแวดล้อม แคลเซียมเป็นธาตุที่มีความสำคัญต่อการทำงานของเอนไซม์หลายชนิดและเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของผนังเซลล์ของแบคทีเรีย การตกตะกอนและการละลายในรูป CaCO3 และ CaHCO32 มีความสำคัญอย่างมากในสิ่งแวดล้อม การตกตะกอนของ CO32- เกี่ยวข้องกับการสร้างโครงสร้างภายนอกของจุลินทรีย์และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ส่วนสัตว์มีกระดูกสันหลังจะสะสม CO32- ในกระดูกและฟัน 
CaHCO32ละลายน้ำได้ดีกว่าCaCO3 สมดุลระหว่าง CO32- และ HCO3- ควบคุมโดยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่ละลายน้ำในรูป H2CO3 การเพิ่มไฮโดรเจนอิออนทำให้การละลายของ CO32- ดีขึ้น ส่วนสภาวะที่เป็นกลางหรือเบส จะทำให้ CO32- ตกตะกอนได้ดีขึ้น โดยในสภาวะที่เป็นเบสนี้จะมี Ca2+มาก CO32- จึงตกตะกอนในรูป CaCO3 กระบวนการที่มีผลต่อการตกตะกอนของ CaCO3 โดยสิ่งมีชีวิตคือกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งโดยทั่วไปในน้ำทะเล Ca2+จะอยู่ในรูปของ CaHCO32 ที่สมดุลกับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
เมื่อก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถูกใช้ไปในการสังเคราะห์ด้วยแสง ทำให้ CaHCO32 ถูกเปลี่ยนเป็น CaCO3 มากขึ้น กลไกนี้มีความสำคัญมากในแนวปะการัง แม้ว่าในน้ำทะเลจะมี Mg2+ อยู่มากและมีพฤติกรรมคล้าย Ca2+แต่เนื่องจาก MgCO3 ละลายน้ำได้ดีกว่า CaCO3 Ca2+ จึงถูกนำไปใช้ในโครงสร้างของสิ่งมีชีวิตมากกว่า

**อ้างอิง**
 Atlas,R.M. and R. Bartha. 1998. Microbial Ecology: Fundamental and Application 4 edition. Menlo Park. Benjamin/Cummings. Science Publishing. 
หมวดหมู่:ธรณีวิทยา
หมวดหมู่:นิเวศวิทยา
หมวดหมู่:แคลเซียม
วัฏจักรเหล็ก

วัฏจักรเหล็กเป็นการหมุนเวียนของเหล็กในสิ่งแวดล้อม เหล็กเป็นธาตุที่พบมากธาตุหนึ่งบนพื้นผิวโลก แต่มีบางส่วนเท่านั้นที่เกิดการหมุนเวียนผ่านสิ่งมีชีวิต การหมุนเวียนของเหล็กประกอบด้วยการรีดิวซ์ Fe3+ ไปเป็น Fe2+ และการออกซิไดส์ Fe2+ ไปเป็น Fe3+ ซึ่งมีความสำคัญทั้งในสารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์ที่มีเหล็กเป็นองค์ประกอบ 
Fe3+ จะตกตะกอนเป็น Fe(OH)3 ในสภาพที่เป็นเบส ทำให้ละลายน้ำได้น้อย แต่เมื่อถุกรีดิวซ์ไปเป็น Fe2+ ในสภาวะไร้ออกซิเจนจะละลายน้ำได้ดีขึ้น แต่ก็อาจจะตกตะกอนในรูป FeS ได้ ถ้าในบริเวณนั้นมี H2S ในสารประกอบอินทรีย์ เหล็กจะจับอยู่กับ organic ligand และนำไปใช้ในกระบวนการถ่ายโอนอิเล็กตรอนได้
จุลินทรีย์ทุกชนิดยกเว้น Lactobacilli ต้องการเหล็กในการเจริญ ดังนั้นจึงมีการสร้างระบบการขนส่งเหล็กที่มีประสิทธิภาพ เช่นสร้าง siderophores ซึ่งเป็นสารจับเหล็กชนิดพิเศษ

**อ้างอิง**
 Atlas, A.M. and R.Bartha. 1998. Microbial Ecology: Fundamental and Application 4 ed. Mehlo park. Benjamin/Cummings. Science Publishing.
หมวดหมู่:ธรณีวิทยา
หมวดหมู่:นิเวศวิทยา
หมวดหมู่:เหล็ก
หมวดหมู่:ธรณีเคมี
ไลฟ์ไทป์

ไลฟ์ไทป์ (LifeType) เป็นระบบมัลติเว็บล็อกแบบโอเพ่นซอร์ส ที่สร้างขึ้นมาเพื่อรองรับ เว็บ 2.0 คือเรื่องการแชร์และแบ่งปันทั้งข้อมูลความรู้หรือมัลติมีเดียอื่นๆ
โดยสิ่งที่เพิ่มเข้ามาคือผู้ติดตั้งโปรแกรม ไลฟ์ไทป์ สามารถเปิดให้บุคคลภายนอกสมัครสมาชิกและสร้างเว็บล็อกของตนเองได้ อาจกล่าวได้ว่า ไลฟ์ไทป์คือ เว็บล็อก โพรไวเดอร์ ซึ่งระบบที่เป็นโอเพ่นซอสและเป็นที่นิยมในปัจจุบันนั้นมีเพียงแค่ เวิร์ดเพรสส์ mu เท่านั้น ซึ่งยังขาดในเรื่องการใช้งานร่วมกันระหว่างโปรแกรมอื่นๆ ที่กำลังเป็นที่นิยมในยุค เว็บ 2.0
โครงการไลฟ์ไทป์ เกิดขึ้นในเดือนกุมพาพันธ์ปี 2003 โดย Oscar Renalias โดยพัฒนาต่อยอดจาก pLog เพื่อรองรับระบบมัลติยูเซอร์
และเวอร์ชัน1.0ได้แล้วเสร็จในเดือน เมษายน 2005และพัฒนาต่อมาจนถึงรุ่นปัจจุบันคือ 1.2.5, เมื่อเดือน ตุลาคม 2007. 
สิ่งที่โดดเด่นอีกอย่างของไลฟ์ไทป์คือเรื่อง ความเข้ากันกับเสิชเอนจิน ความเร็วในการโหลดข้อมูล และกินทรัพยากรที่น้อยมาก
ในปัจจุบัน ไลฟ์ไทป์กำลังเป็นที่จับตาของโปรแกรมเมอร์เว็บแอปพลิเคชันกันมาก มีโครงการพัฒนาหรืออินทริเกรท เว็บแอปพลิเคชันอื่นๆเพื่อให้ใช้ร่วมกับ ไลฟ์ไทป์ขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับ เวิร์ดเพรสส์ MU
ไลฟ์ไทป์ยังรองรับภาษาอื่นๆอีกด้วยแต่ยังขาดแคลนภาษาไทยอยู่ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.lifetype.net/ date=2006-04-28 
หมวดหมู่:บล็อก
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
หมวดหมู่:ระบบจัดการเนื้อหาโอเพนซอร์ส
วาฬหลังค่อม

วาฬหลังค่อม  หรือ วาฬฮัมแบ็ก (Humpback whale; Megaptera novaeangliae) เป็นวาฬขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทวาฬบาลีน ในวงศ์วาฬอกร่อง (Balaenopteridae) และจัดเป็นวาฬเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Megaptera (มีที่มาจากภาษากรีกคำว่า μεγα-"mega" หมายถึง "ใหญ่" และ πτερα-"ptera" หมายถึง "ปีก")

**ลักษณะ**
วาฬหลังค่อม จัดเป็นวาฬขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของวาฬทั้งหมด น้ำหนักตัวอาจถึง 45 ตัน มีความยาว 25 เมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือราว 10,000 - 25,000 ตัว ในปี 2008 มีความโดดเด่นที่ครีบอกและหางที่ยาว โดยเฉพาะครีบอก อันเป็นที่มาของชื่อสกุล 

**อาหารและการกิน**
วาฬหลังค่อมเป็นวาฬที่หากินด้วยการกรองกินด้วยบาลีน ซึ่งมีแผ่นกรองกว่า 800 แผ่นที่ขากรรไกรด้านบน เพื่อกรองอาหารประเภทปลาและสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เช่น เคย, แพลงก์ตอน และเป็นวาฬที่รู้จักการหาอาหารร่วมกัน เช่น การไล่ต้อนฝูงปลา เป็นต้น โดยจะกินอาหารมากถึงวันละ 1 ตัน วาฬหลังค่อมเพศเมียตกลูกทุก 2-3 ปี  มีระยะเวลาตั้งท้องนาน 11 เดือน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกวาฬจะกินนมจากแม่เป็นปริมาณ 100 แกลลอนทุก ๆ วัน

**เสียงของวาฬ**
รีเบคคา ดันลอป นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์ ได้ศึกษาเรื่องรหัสเสียงวาฬหลังค่อม พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างน้อย 34 เสียง ซึ่งเป็นระบบการสื่อสารเฉพาะของวาฬหลังค่อมเอง  ซึ่งใช้เสียงในการติดต่อสื่อสารและหาคู่ ซึ่งได้ยินไปไกลได้ถึง 161 กิโลเมตร และอยู่ได้นานถึง 1 ชั่วโมง นอกจากนี้แล้วจากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์ที่อ่าวเอกซ์เมาท์ รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นเวลา 24 ชั่วโมง พบว่า ลูกวาฬสามารถสื่อสารกับแม่ด้วยคลื่นเสียงที่ต่ำกว่า 40 เดซิเบล เพื่อหลีกเลี่ยงการได้ยินของสัตว์นักล่าในทะเล เช่น ฉลามขาว หรือวาฬเพชฌฆาต ได้ด้วย

**พฤติกรรม**
วาฬหลังค่อม เป็นวาฬที่เป็นรู้จักกันเป็นอย่างดีจากพฤติกรรมชอบกระโดดตัวขึ้นเหนือน้ำ ซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจสำหรับผู้พบเห็น เหตุที่กระโดดนั้นมีหลายประการ ทั้ง กระโดดเพื่อสลัดเพรียงที่เกาะอยู่ตามตัวให้หลุดออก หรือ กระโดดเพื่ออวดตัวเมีย เมื่อมีตัวผู้ตัวหนึ่งกระโดดก่อน ตัวอื่น ๆ ก็จะกระโดดตามเหมือนแข่งขันกัน 

**ถิ่นที่อยู่**
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเปิดและมหาสมุทรทั่วโลก จะมีการอพยพย้ายถิ่นในช่วงฤดูหนาวของทุกปี จะอพยพจากแหล่งอาหารใกล้ขั้วโลกมาสู่ทะเลเปิดในแถบใกล้เส้นศูนย์สูตรที่อุณหภูมิอบอุ่นกว่า เพื่อผสมพันธุ์และขยายพันธุ์ ลูกวาฬจะกำเนิดมาในช่วงนี้ รอจนกระทั่งอายุได้ 5 เดือนที่ลูกวาฬแข็งแรงพอแล้ว แม่วาฬจะพาลูกเดินทางกลับไปสู่ขั้วโลกที่ ๆ ซึ่งมีแพลงก์ตอนซึ่งเป็นอาหารอุดมกว่า โดยในระยะนี้แม่วาฬจะไม่กินอะไรเลยเป็นระยะเวลานานหลาย ๆ เดือน ซึ่งจะใช้พลังงานจากไขมันที่เก็บสะสมไว้ก่อนหน้านั้น วาฬหลังค่อมเป็นวาฬชนิดที่ว่ายน้ำได้ช้า และไม่สามารถกลั้นหายใจได้นานเหมือนวาฬชนิดอื่น โดยกลั้นหายใจได้เพียง 4-7 นาที และว่ายน้ำได้เร็วเพียง 14.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง ในประเทศไทยไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่อย่างใด  และจัดเป็นวาฬอีกชนิดหนึ่งที่ถูกล่าเพื่อใช้เนื้อและไขมันรวมทั้งบาลีนในเชิงอุตสาหกรรมมาตั้งแต่อดีต
วาฬหลังค่อม ที่อาศัยในมหาสมุทรอินเดียแถบคาบสมุทรอาระเบีย เป็นประชากรวาฬหลังค่อมที่ไม่มีการอพยพย้ายถิ่นฐาน โดยจะอาศัยหากินอยู่ในแถบนี้ตลอดทั้งปีจากกระแสน้ำเย็นที่พัดเข้ามาในบางช่วงของปี จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า วาฬหลังค่อมกลุ่มนี้ไม่ได้มีการผสมพันธุ์กับวาฬหลังค่อมในส่วนภูมิภาคอื่นนานกว่า 60,000 ปีแล้ว และอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วาฬบาลีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในกรีนแลนด์
หมวดหมู่:มหสัตว์
มะปราง

มะปราง เป็นชื่อของผลไม้เมืองร้อนชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Anacardiaceae (วงศ์เดียวกับ มะม่วง มะกอก ฯลฯ) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มะปรางมีทรงต้นค่อนข้างแหลม มีใบมาก ไม่มีผลัดใบนอก กิ่งก้านแตกแขนงจนทึบ รากแก้วค่อนข้างแข็งแรงมากจึงสามารถทนความแห้งแล้งได้ดี ดอกออกเป็นช่อและก็มีสีเหลืองเมื่อบาน ผลของมะปรางจะมีขนาดพอๆ กับไข่ของนกพิราบและก็มีสีเหลืองหรือสีเหลืองอมส้มเวลาสุก

**ลักษณะทางพฤกษศาสตร์**
มะปรางเป็นไม้ผลที่มีทรงต้นค่อนข้างแหลม มีกิ่งก้านสาขาค่อนข้างทึบ สูง 15-30 เมตร มีรากแก้วแข็งแรง  ใบเรียว กว้าง 3.5 เซนติเมตร ยาว 14 เซนติเมตร ดอกเป็นช่อ เกิดบริเวณปลายกิ่งแขนง ช่อดอกยาว 8-15 เซนติเมตร เป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีสีเหลือง ผลรูปไข่และกลม ปลายเรียวแหลม มะปรางช่อหนึ่งมีผล 1-15 ผล ผลดิบมีสีเขียวอ่อน-เขียวเข้มตามอายุของผล ผลสุกมีสีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม เปลือกผลนิ่ม เนื้อสีเหลืองแดงส้มออกแดงแล้วแต่ชนิด รสชาติหวาน-อมหวานอมเปรี้ยว หรือเปรี้ยว-เปรี้ยวจัด  ผลหนึ่งจะมี 1 เมล็ด ผิวของกะลาเมล็ดมีลักษณะเป็นเส้นใย เนื้อของเมล็ดทั้งสีขาวและสีชมพูอมม่วง รสขมฝาดและขม ลักษณะเมล็ดคล้ายเมล็ดมะม่วง
มะปรางออกผลเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม  การปลูกและดูแลควรปลูกในพื้นที่ที่ได้รับแสงแดดเต็มวันและต้องการน้ำอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในช่วงการออกดอกและติดผล ควรใส่ปุ๋ยอินทรีย์เพื่อส่งเสริมการเติบโตและคุณภาพของผล  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:วงศ์มะม่วง
หมวดหมู่:ไม้ผล
ปลารากกล้วย

ปลารากกล้วย หรือ ปลาซ่อนทราย เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดทุกชนิดในสกุล Acantopsis ของวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae)

**ชนิด**
ปัจจุบันพบปลารากกล้วยทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่- Acantopsis dialuzona van Hasselt, 1823 (Piglet horseface loach)- Acantopsis spectabilis (Blyth, 1860) (ปลารากกล้วยสาละวิน)- Acantopsis octoactinotos Siebert, 1991 (ปลารากกล้วยแคระ)- Acantopsis thiemmedhi Sontirat, 1999 (ปลารากกล้วยจินดา)- Acantopsis rungthipae Boyd, Nithirojpakdee & Page, 2017, (ปลารากกล้วยธรรมดา, ปลารากกล้วยคุณรุ่งทิพย์)- Acantopsis dinema Boyd & Page, 2017 (Peppered horseface loach)- Acantopsis ioa Boyd & Page, 2017 (Slender horseface loach)

**ถิ่นที่อยู่**
ปลารากกล้วยเป็นปลาที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงตอนใต้ของจีน

**ลักษณะ**
ลักษณะรูปร่างของปลาในสกุลนี้จะมีลำตัวเรียวยาวแบนข้างเล็กน้อย ความยาวลำตัววัดจากปากถึงโคนหางเป็น 6.1–8.0 เท่าของความกว้างลำตัว และ 3.7–4.2 เท่าของความยาวหัว ลำตัวสีน้ำตาลอ่อน ท้องสีขาว ตามแนวสันหลังมีแถบสั้น ๆ สีน้ำตาลดำ พาดขวางประมาณ 10  แถบ ตามแนวเส้นข้างตัวมีแถบสีน้ำตาลขนาดเล็กพาดไปตามความยาวลำตัว ข้างละ 1 แถบ มีจุดสีน้ำตาลประมาณ 8–12 จุด ซึ่งแตกต่างออกไปตามแต่ละชนิด เรียงไปตามความยาวของเส้นข้างตัว หัวมีขนาดใหญ่เรียวแหลมและแบนข้าง  ตามีขนาดเล็กอยู่ค่อนไปทางด้านบน  บริเวณหน้าตามีหนามแหลมเล็ก ๆ  ปลายแยกเป็น 2 แฉกซ่อนอยู่ใต้ร่องผิวหนัง จะงอยปากค่อนข้างยาวแหลม และงุ้มต่ำ ริมฝีปากบนกว้างมีรอยหยัก ริมฝีปากล่างค่อนข้างหนา กว้างและหยักมากกว่าริมฝีปากบน  มีหนวดสั้น ๆ 3 คู่ ครีบหลังและครีบหางมีสีน้ำตาลอ่อน ส่วนครีบอื่น ๆ ใสไม่มีสี ครีบต่าง ๆ ไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 3–4 อัน ก้านครีบแขนง 10 อัน ครีบก้นมีขนาดเล็กมาก มีก้านครีบ 3–5 อัน ครีบหางเว้าไม่ลึก ขนาดความยาวลำตัว ที่พบส่วนมากยาวประมาณ 8–10 เซนติเมตร 

**พฤติกรรม**
สภาพที่อยู่อาศัยของปลารากกล้วยจะเป็นน้ำไหลค่อนไปทางแรงแต่ไม่แรงมาก ใสสะอาด พื้นเป็นทรายไม่ละเอียดไม่หยาบสำหรับหาอาหารหน้าดินและมุดหลบภัยพฤติกรรมการหากินอยู่ตามหาดทรายและพื้นทราย เวลาตกใจจะว่ายหนีหรือไม่ก็มุดทรายอย่างรวดเร็ว แล้วก็โผล่ออกมา เวลากินอาหารจะดูดทรายขึ้นมาแล้วก็อมอยู่ในปากสักพักเพื่อแยกอาหารออกแล้วก็บ้วนกลับออกมาทางปากบ้างทางเหงือกบ้าง รอบ ๆ ปาก และใต้ปากจะมีหนวดที่สลับซับซ้อนมากเพื่อรับรูปความรู้สึก กินอาหารจำพวกไรน้ำ ตัวอ่อนแมลงขนาดเล็ก หนอนที่มีชีวิต และแพลงก์ตอน
ปลารากกล้วยมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในพื้นท้องน้ำที่มีกรวดทรายมีกระแสน้ำไหลเชี่ยว สามารถมุดทรายได้ดีเมื่อตกใจหรือเมื่อจะซ่อนตัวจากสัตว์นักล่า จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาซ่อนทราย" และยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลากล้วย", "ปลาทราย", "ปลาจอนทราย", "ปลาสุ่นทราย", "ปลาจอนแก้ว" ส่วนในภาษาอีสานมีชื่อเรียกว่า "ปลามัน" หรือ "ปลามูด" ในขณะที่ภาษากะเหรี่ยงจะเรียกปลาสกุลนี้ว่า "พัน" ในภาษาลาวเรียก "ฮีด" (ອິດ)

**การใช้ประโยชน์**
ปลารากกล้วยเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิด A. dialuzona ซึ่งเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุด โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารหลายอย่าง เช่น ทอดกับกระเทียมและใบมะกรูด เป็นต้น นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่ช่วยในการพรวนทรายได้เป็นอย่างดี

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วงศ์ปลาหมูแท้
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
เขากีลูเว

เขากีลูเว (Mount Giluwe) เป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับสองในปาปัวนิวกินี มีความสูง 4,368 เมตร รองจากยอดเขาวิลเฮล์ม ซึ่งมีความสูง 4,509 เมตร
เขากีลูเวเป็นภูเขาไฟตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะนิวกินี มีสองยอด ยอดหนึ่งมีความสูง 4,368 เมตร และอีกยอดอยู่ห่างออกไป 1.2 กิโลเมตร มีความสูง 4,300 เมตร จัดเป็นภูเขาไฟที่สูงที่สุดในโอเชียเนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mount Giluwe date=2012-03-14  on Peakware
กีลูเว
หมวดหมู่:ปลักภูเขาไฟ
ยอดเขาเอลบรุส

ยอดเขาเอลบรุส (Эльбрус; Mount Elbrus) เป็นยอดเขาที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาคอเคซัส ทางตะวันตกของประเทศรัสเซียใกล้กับชายแดนประเทศจอร์เจีย เป็นภูเขาไฟที่สงบมาแล้วประมาณ 2,000 ปี มียอดสูงสุดสองยอด ยอดทางทิศตะวันตก ชื่อเอลบรุส มีความสูง 5,642 เมตร อยู่ในเขตทวีปยุโรป ส่วนยอดทางทิศตะวันออก มีความสูงน้อยกว่าเล็กน้อย ที่ 5,621 เมตร อยู่ในเขตทวีปเอเชีย
ยอดเขาเอลบรุส เป็นหนึ่งใน Seven Summits และ Volcanic Seven Summits ยอดเขาเอลบรุสไม่ได้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในยุโรปอย่างที่หลายคนคิดเพราะมีผู้เชี่ยวชาญบางท่านกล่าวไว้ว่ายอดเขาเอลบรุสจัดว่าอยู่ในทวีปเอเชีย และยอดเขาที่สูงที่สุดในยุโรปคือยอดเขามงบล็องในเทือกเขาแอลป์
คนไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเอลบรุสสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเอลบรุสสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตยอดเขาได้เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2560

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Mount Elbrus on TierraWiki.org date=2007-09-27 - Computer generated summit panoramas  North date=2011-06-29   South date=2011-06-29   index.-  Climbing Mount Elbrus information date=2007-05-21 -  Elbrus Photos 
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เซเวนซัมมิตส์
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
อำเภอเมืองสรวง

เมืองสรวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดร้อยเอ็ด

**ประวัติ**
เดิมอำเภอเมืองสรวงเป็นพื้นที่ 2 ตำบลที่ขึ้นกับอำเภอสุวรรณภูมิ ได้เเก่ ตำบลสูงยาง เเละตำบลหนองผือ ต่อมามีการจะขอเสนอจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ขณะที่รอเสนอ ได้มีการแยก ตำบลน้ำคำ และตำบลหนองผือ เป็น ตำบลหนองหิน เเละแยกตำบลหนองผือ และ ตำบลสูงยาง เป็น ตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง ต่อมาในปีพ.ศ. 2516 ได้มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอเมืองสรวงขึ้น เเละได้รับอนุมัติ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2516 โดยกิ่งอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ ตำบลหนองหิน และตำบลคูเมือง ต่อมาปีพ.ศ. 2528 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ และตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน ขอตั้งเป็นอีกหนึ่งตำบล คือ ตำบลกกกุง ต่อมาปีพ.ศ.2529 ได้แบ่งแยกตำบลหนองผือ ออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลหนองผือ และตำบลเมืองสรวง
ต่อมาวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 ยกฐานะกิ่งอำเภอเมืองสรวงเเยกออกจากอำเภอสุวรรณภูมิ ขึ้นเป็น อำเภอเมืองสรวงมีผลตั้งแต่วันที่ 26 มีนาคม 2522 ต่อมาในปีพ.ศ. 2537 ได้ยกฐานะสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง และตำบลหนองหิน จึงทำให้อำเภอเมืองสรวง มีองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แบบ คือ อบต. 3 แห่ง สุขาภิบาล 1 แห่ง ต่อมา ปี 2544 สุขาภิบาลเมืองสรวง ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมืองสรวง เเละสุดท้ายในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งสามแห่ง คือ ตำบลกกกุง ตำบลคูเมือง เเละตำบลหนองหิน เป็นเทศบาลตำบล จึงทำให้ปัจจุบันอำเภอเมืองสรวง ประกอบด้วย 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน มีเทศบาลตำบล 4 แห่ง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมืองสรวงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภออาจสามารถ- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสุวรรณภูมิ- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเกษตรวิสัยและอำเภอจตุรพักตรพิมาน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองสรวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลของอำเภอเมืองสรวง

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมืองสรวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ - เทศบาลตำบลเมืองสรวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองผือและตำบลเมืองสรวงทั้งตำบล- เทศบาลตำบลหนองหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหินทั้งตำบล- เทศบาลตำบลคูเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคูเมืองทั้งตำบล- เทศบาลตำบลกกกุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกกกุงทั้งตำบล

**ชาวอำเภอเมืองสรวงที่มีชื่อเสียง**
 โยชิ รินรดา ธุระพันธ์ นักแสดง, เนตไอดอล,มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2017 และ รองอับดับ2มิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีน 2018

**อ้างอิง**
เมืองสรวง
อำเภอภูผาม่าน

ภูผาม่าน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอภูผาม่านตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอภูกระดึง (จังหวัดเลย)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชุมแพ - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอคอนสาร (จังหวัดชัยภูมิ)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอน้ำหนาว (จังหวัดเพชรบูรณ์)

**ประวัติ**
ประมาณปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา นายภูมิ บิดาเป็นกรมการเมืองนครไทย (อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก) ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ควบคุมสมัครพรรคพวกไปซ่องสุมคอยดักจับเอาพวกจรจัดที่หลบหนีอยู่ตามป่าในเขตเมืองเพชรบูรณ์และเมืองหล่มสักมารวมไว้ ท่านปฏิบัติหน้าที่เป็นผลดีแก่ทางราชการมาก จึงได้รับการพิจารณาแต่งตั้งให้เป็น หมื่นอร่ามกำแหง และต่อมาท่านได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิชิตสงคราม และได้รับใช้บ้านเมืองด้วยความอุตสาหะวิริยะ และซื่อสัตย์ สุจริต จึงเป็นที่โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง จนเป็นที่อิจฉาริษยาของข้าราชการในสมัยนั้นหลายคน จนในที่สุดถูกใส่ร้ายจึ่งถูกถอดยศลดตำแหน่งหลวงวิชิตสงครามลงเป็นไพร่หลวง สังกัดกองด่านเมืองเพชรบูรณ์ ท่านจึงพาพรรคพวกอพยพหาทำเลที่เหมาะสมสำหรับตั้งบ้านเรือนซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของบ้านเป้า ซึ่งเป็นที่ว่าง (บ้านเป้า ตำบลบ้านเป้า อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ) เป็นที่มีดินอุดมสมบูรณ์และมีลำห้วย ลำคลองหลายสาย น้ำพุ น้ำซับหลายแห่งเพียงพอที่จะทำการทดหรือระบายเข้าสู่ไร่นาในอนาคตได้ ประกอบกับพื้นที่มีพืชพันธุ์นานาชนิด ทั้งที่ใช้เป็นอาหารมนุษย์ได้และใช้ทำเป็นเครื่องใช้สอยขึ้นอยู่หนาแน่น คล้ายคลึงกับภูมิภาคบ้านเดิมของท่าน ดังนั้นท่านจึงตั้งบ้านเมืองอยู่ที่บ้านคอนสาร 
และได้ทำหน้าที่ขุดร่อนทองคำเป็นอากรส่วยทูลเกล้าถวายเป็นประจำทุกปี เมืองคอนสารมีเจ้าเมืองปกครองมาเรื่อย ๆ จนถึงสมัยเปลี่ยนแปลงการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 กองบ้านคอนสารถูกยุบเป็นตำบลได้ 3 ตำบล คือ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอภูผาม่านแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอภูผาม่านประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนคอมและบางส่วนของตำบลภูผาม่าน- เทศบาลตำบลโนนคอม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนคอม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน)- องค์การบริหารส่วนตำบลนาฝาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาฝายทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลภูผาม่าน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูผาม่าน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลภูผาม่าน)- องค์การบริหารส่วนตำบลวังสวาบ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสวาบทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยม่วง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยม่วงทั้งตำบล

**ประเพณีที่สำคัญ**
ประเพณีตรุษไท หรือบุญเดือนสี่ กิจกรรมสำคัญ คือ การขอขมาผู้สูงอายุ มีการแข่งกีฬาพื้นบ้านที่สำคัญและเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่น คือ การแข่งขันสะบ้า

**สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ**
# ถ้ำค้างคาว
# ถ้ำภูตาหลอ
# จุดชมวิวดงสะคร่าน
# น้ำตกตาดฟ้า
# ถ้ำพระ
# อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน
# อ่างเก็บน้ำห้วยม่วง
ภูผาม่าน
อำเภอแวงใหญ่

แวงใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอแวงใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโคกโพธิ์ไชยและอำเภอชนบท- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพล - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอแวงน้อย - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอคอนสวรรค์ (จังหวัดชัยภูมิ)

**ประวัติ**
"แวงใหญ่" เป็นการบอกเล่าต่อกันมาว่า บริเวณที่ตั้งหมู่บ้านแวงใหญ่ในปัจจุบันมีหนองน้ำขนาดใหญ่ ชื่อหนองแวงมีประชากรกลุ่มแรกอพยพมาจากจังหวัดนครปฐม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดชลบุรี และจังหวัดนครราชสีมา เป็นต้น ซึ่งครอบครัวไทยที่อพยพเข้ามาอยู่ในบ้านแวงใหญ่ เข้าใจว่าเป็นประชาชนที่อพยพหนีสงครามเมื่อปี พ.ศ. 2321 สมัยสงครามพระเจ้ากรุงธนบุรี ให้แม่ทัพไปตีกรุงเวียงจันทน์ ได้ยกทัพผ่านมาเห็นพื้นที่บริเวณหนองแวงเป็นทำเลที่เหมาะสม มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์ มีป่าไม้สัตว์ป่าชุกชุม เมื่อเสร็จศึกแล้ว บางส่วนมีความพอใจจึงตั้งเป็นที่อยู่อาศัยทำมาหากิน และเรียกชื่อว่า "บ้านแวงใหญ่" ในเขตของตำบลคอนฉิม มีผู้สันนิษฐานว่า เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนชาวมอญ สมัยโบราณ เนื่องจากมีการขุดพบพัทธสีมาเก่าแก่มากอยู่บริเวณหนองโบสถ์ และพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณ พบเศษอิฐ เศษกระเบื้องดินเผา สมัยโบราณเป็นจำนวนมากที่บ้านดอนบาลไทในปัจจุบัน
ตำบลคอนฉิมเป็นตำบลที่มีขนาดใหญ่ ในปี พ.ศ. 2492 จึงแยก 7 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิมรวมกับ 4 หมู่บ้านของตำบลแวงน้อย ตั้งเป็น ตำบลโนนทอง และในปี พ.ศ. 2511 ได้แยก 8 หมู่บ้านของตำบลคอนฉิม จัดตั้งเป็นตำบลอีกครั้งโดยตั้งเป็น ตำบลใหม่นาเพียง  ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ทางราชการเห็นว่าพื้นที่ทั้ง 3 ตำบลเป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอพล จึงได้แยกตำบลคอนฉิม ตำบลโนนทอง ตำบลใหม่นาเพียง ตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแวงใหญ่ โดยตั้งที่ว่าการกิ่งที่ตำบลคอนฉิม และได้แยกหมู่บ้านแวงใหญ่ รวมกับอีก 4 หมู่บ้านในตำบลคอนฉิม ตั้งเป็น ตำบลแวงใหญ่ ในปี พ.ศ. 2522 
กิ่งอำเภอแวงใหญ่เป็นกิ่งอำเภอมากกว่า 12 ปี ทางราชการเห็นว่าพื้นที่มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญขึ้นมาก จึงยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแวงใหญ่ ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 พร้อมทั้งจัดตั้งสุขาภิบาลแวงใหญ่เพื่อการทะนุบำรุงท้องถิ่น และในปี พ.ศ. 2534 ได้แยกหมู่ 5 บ้านโนนสะอาด และอีก 6 หมู่บ้านของตำบลโนนทอง ตั้งเป็น ตำบลโนนสะอาดเป็นตำบลลำดับที่ 5 จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอแวงใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอแวงใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลแวงใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแวงใหญ่ทั้งตำบล (เขตสุขาภิบาลแวงใหญ่เดิม)- องค์การบริหารส่วนตำบลคอนฉิม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอนฉิมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่นาเพียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลใหม่นาเพียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสะอาดทั้งตำบล

**อ้างอิง**

แวงใหญ่
อินเทอร์เน็ตอินฟอร์เมชันเซอร์วิซ

อินเทอร์เน็ตอินฟอร์เมชันเซอร์วิซ หรือ ไอไอเอส (Internet Information Services: IIS) ชื่อเดิมว่า อินเทอร์เน็ตอินฟอร์เมชันเซิร์ฟเวอร์ (Internet Information Server) เป็นโปรแกรมให้บริการเว็บเซิร์ฟเวอร์ เพื่อให้สามารถรันโปรแกรมผ่านเครื่องของเราได้ ซึ่งส่วนใหญ่จะหาได้จากแผ่น Windows อยู่แล้ว โดยขั้นตอนการติดตั้งให้ไปที่ 
หาก Windows เป็น Windows NT 4.0 อาจจะไม่สามารถรันได้ให้ Download ASP.exe ในการลง ซึ่งแถมมากับ Windows 98

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Microsoft Internet Information Services product page-  IIS.net - Microsoft Internet Information Services technical home page-  IIS 7.0 Technical Reference — Microsoft TechNet-  IIS Installation for XP — Microsoft-  Security Guidance for IIS — Microsoft TechNet
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของไมโครซอฟท์
หมวดหมู่:เว็บเซิร์ฟเวอร์
อำเภอบ้านไผ่

บ้านไผ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น โดยถือเป็นอำเภอขนาดใหญ่ที่มีถนนมิตรภาพและทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน ในอนาคตจะเป็นอำเภอชุมทางซึ่งมีทางรถไฟสายใหม่ ผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง และไปสิ้นสุดจังหวัดนครพนม

**ประวัติ**
อำเภอบ้านไผ่เดิมชื่อ "บ้านเกิ้ง" อยู่ในความปกครองของเมืองชลบถวิบูลย์ หรือ เมืองชนบท ต่อมาทางราชการประกาศใช้พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 บ้านเกิ้งได้รับการยกฐานะเป็น ตำบลบ้านเกิ้ง ขึ้นกับอำเภอชนบท จนกระทั่งปี พ.ศ. 2471 ตำบลบ้านเกิ้งก็ได้รับการยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอบ้านไผ่ ประกอบด้วยตำบลบ้านเกิ้ง บ้านเป้า บ้านแคนเหนือ เชื่อกันว่าบริเวณที่ตั้งคงมีต้นไผ่ขึ้นริมคลองห้วยจิกเป็นจำนวนมาก สถานที่ตั้งกิ่งอำเภออยู่ทางทิศตะวันออกของสถานีรถไฟบ้านไผ่ โดยหลวงราษฎร์ธุรกิจ (โสฬส อินทรกำแหง) มีศรัทธายกที่ดินให้
กิ่งอำเภอบ้านไผ่ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอบ้านไผ่ เปิดให้บริการประชาชนตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล คือ ตำบลบ้านไผ่ บ้านเป้า บ้านแคนเหนือ บ้านเปือยน้อย ต่อมาใน พ.ศ. 2486 อำเภอชนบทถูกไฟไหม้ ทางราชการจึงได้รวมอำเภอชนบทเข้ากับอำเภอบ้านไผ่ จนถึง พ.ศ. 2509 จึงแยกอำเภอชนบทออกไป

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบ้านไผ่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านแฮด - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโกสุมพิสัยและอำเภอกุดรัง (จังหวัดมหาสารคาม)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเปือยน้อย อำเภอหนองสองห้อง และอำเภอโนนศิลา- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชนบทและอำเภอมัญจาคีรี

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบ้านไผ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 110 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบ้านไผ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองบ้านไผ่  ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านไผ่ ตำบลในเมือง และตำบลหนองน้ำใส- เทศบาลตำบลในเมือง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมือง (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านไผ่ (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)- องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเพีย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองเพียทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านลานทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแคนเหนือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแคนเหนือทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลภูเหล็ก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเหล็กทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลป่าปอ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าปอทั้งตำบล - องค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหินตั้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองน้ำใส (นอกเขตเทศบาลเมืองบ้านไผ่)- องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวหนองทั้งตำบล

**การศึกษา**
 ระดับอุดมศึกษา ได้แก่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดขอนแก่น- ระดับอาชีวศึกษา ได้แก่ วิทยาลัยการอาชีพบ้านไผ่- ระดับมัธยมศึกษา (สังกัด สพม.25) ได้แก่ โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕), โรงเรียนบ้านไผ่พิทยาคม, โรงเรียนบ้านไผ่ศึกษา และโรงเรียนบ้านลานวิทยาคม

**อ้างอิง**

บ้านผไ