Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อะยะกะ (แก้ความกำกวม)

อะยะกะ (Ayaka) เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น และอาจหมายถึง
 นักร้อง- อะยะกะ คิมุระ (Ayaka Kimura)- อะยะกะ นิชิวะกิ (Ayaka Nishiwaki)- อะยะกะ โยะชิมุระ (Ayaka Yoshimura)- อะยะกะ วะดะ (Ayaka Wada)- อะยะกะ ไอดะ (Ayaka Iida)- อะยะกะ ฮิระฮะระ (Ayaka Hirahara)
 นักแสดง- อะยะกะ โคะมะสึ (Ayaka Komatsu)- อะยะกะ นะโอะมิ (Ayaka Naomi)- อะยะกะ ฮิบิกิ (Ayaka Hibiki)
 นักพากย์- อะยะกะ คิมุระ (Ayaka Kimura)- อะยะกะ ไซโต (Ayaka Saitō)
 บุคคลสมมุติ- อะยะกะ คุโระเอะ (Ayaka Kuroe) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง สไตรก์วิตเชส Strike Witches- อะยะกะ ยุกิฮิโระ (Ayaka Yukihiro) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Negima! Magister Negi Magi)- อะยะกะ อุซะมิ (Ayaka Usami) - ตัวละครจากมังงะเรื่อง แกรวิเทชัน (Gravitation)
 อื่น ๆ- อะยะกะ ยะมะชิตะ (Ayaka Yamashita) - เด็กหญิงวัยสิบปีซึ่งถูกฆ่าในคดีฆ่าเด็กที่เมืองโคเบะ- อะยะกะ วิลสัน (Ayaka Wilson) - นางแบบ
กอญสกอวอลา

กอญสกอวอลา (Końskowola, pron) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 2,188 คน (lc=y)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Sobibor transport list-  United States Holocaust Memorial Museum
หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศโปแลนด์
เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล

เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เป็นเขื่อนที่สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เดิมชื่อว่า เขื่อนแม่งัด ตั้งอยู่บนลำน้ำแม่งัด สาขาแม่น้ำปิง ตำบลช่อแล  อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และยังตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติศรีลานนา สำหรับทางเข้าเขื่อนอยู่ประมาณหลักกิโลเมตรที่ 41 บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 (สายเชียงใหม่-ฝาง) เลี้ยวขวาไปอีกประมาณ 11 กิโลเมตร

**การก่อสร้าง**
เขื่อนแม่งัดเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 โดยกรมชลประทาน การก่อสร้างตัวเขื่อนแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมา กฟผ. ได้เข้ามาดำเนินการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำในปี พ.ศ. 2528 แล้วเสร็จในปีเดียวกัน
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเขื่อนว่า เขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2529 และเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดเขื่อน เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529

**ข้อมูลทั่วไป**
 ประเภทเขื่อน:  เขื่อนดิน- ตัวเขื่อน: สร้างปิดกั้นลำน้ำแม่งัด ที่บ้านใหม่ ตำบลช่อแล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่- ลักษณะเขื่อน: เป็นเขื่อนดินถม สูง 59 เมตร ยาว 1,950 เมตร อ่างเก็บน้ำมีพื้นที่ 16 ตารางกิโลเมตร สามารถเก็บกักน้ำได้สูงสุด 264.7 ล้านลูกบาศก์เมตร  มีปริมาณน้ำไหลเข้าอ่างเฉลี่ยปีละ 332 ล้านลูกบาศก์เมตร ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ขนาดกำลังผลิตเครื่องละ 4,500 กิโลวัตต์ จำนวน 2 เครื่อง รวมกำลังผลิตทั้งสิ้น 9,000 กิโลวัตต์ สามารถผลิตพลังงานไฟฟ้าได้ปีละ 24.5 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง

**ประโยชน์**
 ด้านการชลประทาน - สามารถส่งน้ำเข้าสู่พื้นที่เพาะปลูกในเขตโครงการได้ประมาณ 30,000 ไร่ และช่วยส่งน้ำสนับสนุนพื้นที่ เพาะปลูกของฝายสินธุกิจปรีชา (ฝายแฝก) จังหวัดเชียงใหม่ โครงการแม่ปิงเก่า จังหวัดลำพูน และพื้นที่เพาะปลูกโดยฝายของราษฎรอีกด้วย รวมพื้นที่ทั้งสิ้น 188,000 ไร่ - ด้านพลังงานไฟฟ้า - เขื่อนสามารถผลิตกระไฟฟ้าได้ประมาณ 24.50 เมกกะวัตต์- ด้านการประมง - เป็นแหล่งประมงน้ำจืดขนาดใหญ่ เป็นแหล่งผลิตอาหาร สร้างรายได้ให้แก่คนในท้องถิ่น- การท่องเที่ยว - เขื่อนแม่งัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ เหมาะแก่การท่องเที่ยวพักผ่อน อ่างน้ำเหนือเขื่อนมีทัศนียภาพที่งดงาม มีบริการนั่งแพ ร้านอาหาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
แม่งัดสมบูรณ์ชล
หมวดหมู่:โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแม่แตง
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 ตุลาคม 23

* เกิดอุบัติเหตุกับเครื่องเล่นล่องแก่งที่สวนสยาม เนื่องจากปริมาณน้ำที่รองรับแรงกระแทกไม่เพียงพอ มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตในเวลาต่อมา
}
พาไพรัส (กระดาษ)

ต้นกก
กระดาษพาไพรัส (Papyrus) เป็นกระดาษทำจากลำต้นกกอียิปต์ (พาไพรัส) ซึ่งเป็นกกชนิดหนึ่ง และเป็นที่มาของ "paper" ซึ่งแปลว่ากระดาษ กระดาษพาไพรัสยืดหยุ่นและคงต่อสภาพอากาศอันแห้งแล้งของอียิปต์ได้ดี
กระดาษพาไพรัสทำโดยการเฉือนต้นกกอียิปต์บาง ๆ ตามแนวยาวแล้วนำไปตากแดด นำลำเลียงของลำต้นจะทำให้เยื่อไม้ติดกันเป็นแผ่น ส่วนขนาดก็จะขึ้นอยู่กับจำนวนแผ่นของลำต้น เมื่อเสร็จแล้วก็ม้วนเก็บไว้ได้
พ
หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
อำเภอภูเรือ

ภูเรือ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอภูเรือตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) และอำเภอท่าลี่- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลยและอำเภอวังสะพุง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูหลวงและอำเภอด่านซ้าย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านซ้าย

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอภูเรือแต่เดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าลี่ อำเภอเมืองเลย และอำเภอด่านซ้าย ต่อมาเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511 จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางตำบลของทั้ง 3 อำเภอออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูเรือ และต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2517 อำเภอภูเรือจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูเรือ ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 28 มีนาคม

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองท้องที่**
อำเภอภูเรือแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอภูเรือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลภูเรือ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองบัว- เทศบาลตำบลร่องจิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่องจิกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัว (นอกเขตเทศบาลตำบลภูเรือ)- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าศาลาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปลาบ่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปลาบ่าทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลลาดค่าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดค่างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสานตม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสานตมทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 อุทยานแห่งชาติภูเรือ
*น้ำตกสองคอน
*น้ำตกปลาบ่า
*ภูบักได
*สถานีทดลองเกษตรที่สูง ภูเรือ
*น้ำตกสายธารธรรม

**อ้างอิง**

ภูเรือ
กกอียิปต์

กกอียิปต์ หรือ พาไพรัส (Egyptian papyrus)เป็นพืชน้ำชนิดหนึ่ง ที่เติบโตในพื้นที่ราบลุ่มริมแม่น้ำไนล์ เป็นพืชในวงศ์ Cyperaceae

**ลักษณะ**
กกอียิปต์จัดอยู่ในกลุ่มไม้ล้มลุกหลายฤดู ส่วนของลำต้นอยู่ใต้ดิน ลักษณะภายนอกดูคล้ายกกลังกา แต่จะสูงและใหญ่กว่า ลำต้นตรงและขึ้นเป็นกอ ลำต้นส่วนที่โผล่ขึ้นพ้นผิวดินยาวประมาณ 1.2 - 2.40 เมตร ส่วนปลายของลำต้นมีริ้วรูปร่างกลมยาวออกจากส่วนปลายของลำต้นประมาณ 12 - 24 เซนติเมตร ในหนึ่งต้นมีประมาณ 50 - 100 เส้น ออกดอกเป็นช่อ มีสีน้ำตาลแดง

**ประโยชน์**
เนื้อต้นไม้ มีลักษณะชุ่มน้ำ และ เหนียวมีความสามารถในการตีเป็นเส้นและเชื่อมต่อด้วยยางของมันเอง สมัยโบราณ ชาวอียิปต์ในสมัยโบราณนำมาทำเป็นกระดาษ จะนำมาตากทำเป็นกระดาษและสานเป็นหลังคาบ้านและประดิษฐ์เป็นเครื่องใช้อื่น ๆ
กกอียิปต์มีสรรพคุณทางยาต่างๆ เช่นใบและดอก แก้อาเจียน ถ่ายพิษไข้ ยาระบายอ่อน ๆ 
ลำต้น นำมาตีด้วยไม้ นำน้ำยางมาสมานแผลโดยใช้ หรือนำลำต้นที่ตีเป็นเส้น มาดามกับโคลนเพื่อเป็นการเข้าเฝือก

**ไม้ประดับ**
ปัจจุบันนำมาปลูกเป็นไม้ประดับ กกอียิปต์เจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่ชื้นแฉะ ความต้องการแสงระดับปานกลาง ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
Cyperus papyrus 
หมวดหมู่:พืชที่ให้เส้นใย
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:สกุลกก
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
พาไพรัส (แก้ความกำกวม)

พาไพรัส สามารถหมายถึง- ต้นพาไพรัส พืชชนิดหนึ่ง
*กระดาษพาไพรัส ทำมาจากลำต้นของ พาไพรัส- ม้วนบันทึกพาไพรัส บันทึกพงศาวดารที่จารลงกระดาษพาไพรัส
ศาลเจ้าคาซูงะ

ศาลเจ้าคาซูงะ
ศาลเจ้าคาซูงะ (Kasuga-taisha) เป็นศาลเจ้าชินโตในเมืองนาระ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1311 และได้มีการซ่อมแซมอีกหลายครั้ง ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศาลเจ้าประจำตระกูลฟูจิวาระ และยังได้รับการยกย่องจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกแห่งหนึ่งด้วย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาระ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
คาซูงะ
อำเภอปากชม

ปากชม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย
ตัวอำเภอปากชม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอปากชมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงเวียงจันทน์ และนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสังคม (จังหวัดหนองคาย) อำเภอนายูง และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนาด้วงและอำเภอเมืองเลย - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเชียงคาน

**ประวัติ**
อำเภอปากชม เดิมเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่กับอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เนื่องจากสภาพภูมิประเทศของตำบลปากชมเป็นเขตทุรกันดาร การคมนาคมไม่สะดวก ประกอบกับเขตการปกครองของอำเภอเชียงคานกว้างขวางเกินไป จังเป็นปัญหาด้านการปกครอง กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศยกฐานะตำบลปากชม และตำบลใกล้เคียงอีก 2 ตำบล คือ ตำบลเชียงกลม และตำบลหาดคัมภีร์ ขึ้นเป็น กิ่งอำเภอปากชม ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2510 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน
และอีก 4 ปี ต่อมากล่าวคือเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 รัฐบาลในขณะนั้นได้ออกพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปากชม ขึ้นเป็น อำเภอปากชม จึงมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย ซึ่งมีสภาพภูมิประเทศเป็นอำเภอชายแดน มีอาณาเขตติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยมีแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำแสดงการแบ่งเขตแดน เนื่องจากพื้นที่อำเภอปากชมเป็นเขตงานที่ผู้ก่อการร้านปฏิบัติการแทรกซึม และบ่อนทำลายทั้งทางด้านการทหาร และด้านการเมืองอย่างรุนแรง กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) ร่วมกับกระทรวงมหาดไทย จึงได้กำหนดให้อำเภอปากชมเป็นอำเภอตัวอย่าง ตามแนวความคิดในการต่อสู้เพื่อเอาชนะคอมมิวนิสต์ยุทธการที่ 115 กอ.รมน. ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งต่อมาได้มีการปรับปรุงแนวความคิดการปรับปรุงอำเภอให้เป็นอำเภอราษฎร์รัฐพัฒนา (อ.รรพ.) ของ กอ.รมน.

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอปากชมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอปากชมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลปากชม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3- เทศบาลตำบลเชียงกลม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6- เทศบาลตำบลคอนสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเชียงกลม เฉพาะหมู่ที่ 3–5, 7–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 6- องค์การบริหารส่วนตำบลนครหงษ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากชม เฉพาะหมู่ที่ 2, 4–9, 11–12 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3- องค์การบริหารส่วนตำบลหาดคัมภีร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหาดคัมภีร์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยบ่อซืน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยบ่อซืนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยพิชัย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยพิชัยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลชมเจริญ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชมเจริญทั้งตำบล

**อ้างอิง**

ปากชม
วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต

ภาพโลโกวิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต
วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาปีเยมอนเต เริ่มสร้างเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเตมีบทความมากกว่า 49,800 บทความ (ธันวาคม 2554)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิกิพีเดียภาษาปีเยมอนเต
ปีเยมอนเต
ภาษาปีเยมอนเต

ภาษาปีเยมอนเต (piemontese; piemontèis) มีผู้พูดประมาณ 700,000 คนซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในแคว้นปีเยมอนเตทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิตาลี ในทางภาษาศาสตร์ ภาษานี้รวมอยู่ในกลุ่มภาษาแกลโล-อิตาลิกทางภาคเหนือของอิตาลี (ร่วมกับภาษาลอมบาร์ด, ภาษาเอมีเลีย-โรมัญญา และภาษาลีกูเรีย) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาโรมานซ์ตะวันตกซึ่งรวมภาษาฝรั่งเศส ภาษาอุตซิตา และภาษากาตาลาไว้ด้วย มีผู้พูดภาษาปีเยมอนเตในแคว้นปีเยมอนเต (ยกเว้นพื้นที่ที่อยู่ถัดจากแม่น้ำเซเซียไปทางทิศตะวันออก) แคว้นลีกูเรีย (พื้นที่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ใกล้เมืองซาโวนา) และแคว้นลอมบาร์เดีย (ในเทศบาลบางแห่งทางด้านตะวันตกสุดของเขตโลเมลลีนาในจังหวัดปาวีอา)
แม้ว่านักภาษาศาสตร์หลายคนจะถือว่าภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาเอกเทศและรัฐบาลแคว้นปีเยมอนเตให้การสนับสนุนบางประการแก่ภาษานี้ แต่รัฐบาลกลางของอิตาลีมองว่าภาษานี้เป็นภาษาถิ่นภาษาหนึ่งของภาษาอิตาลี ผู้ย้ายถิ่นออกจากปีเยมอนเตไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น ฝรั่งเศส บราซิล สหรัฐ อาร์เจนตินา อุรุกวัย ในช่วง ค.ศ. 1850–1950 หลายคนใช้ภาษาปีเยมอนเตเป็นภาษาแม่

**อ้างอิง**

ปีเยมอนเต
อำเภอนาด้วง

นาด้วง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนาด้วงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอปากชม และอำเภอน้ำโสม (จังหวัดอุดรธานี) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอสุวรรณคูหา (จังหวัดหนองบัวลำภู)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอนากลาง อำเภอนาวัง (จังหวัดหนองบัวลำภู) และอำเภอเอราวัณ - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเลย 

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอนาด้วง เดิมเป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลนากลาง อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2480 ทางราชการได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอุดรธานีกับจังหวัดเลย โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 และ 12 ของตำบลนากลาง  อำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี มาขึ้นกับท้องที่ตำบลทุ่งโพธิ์ อำเภอกุดป่อง จังหวัดเลย  ในปี พ.ศ. 2488 พื้นที่บ้านนาด้วงได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลน้ำสวย อำเภอเมืองเลย พื้นที่ฝั่งตะวันออกของอำเภอเมืองเลย ของตำบลน้ำสวยมีบริเวณกว้างขวางและห่างไกลจากพื้นที่ราชการจึงมีการแยกหมู่ 5–6,10–12 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งขึ้นเป็นตำบลนาด้วง ในปี พ.ศ. 2510 และในปี พ.ศ. 2518 กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และราษฎรในตำบลนาด้วง ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต จึงได้ตั้งตำบลเพิ่ม 3 ตำบลเพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยกพื้นที่หมู่ 3,6,8 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง กับหมู่ 4 (ในขณะนั้น) ตำบลน้ำสวย ตั้งเป็นตำบลนาดอกคำ แยกพื้นที่หมู่ 1–2,7 (ในขณะนั้น) ตำบลนาด้วง ตั้งเป็นตำบลท่าสะอาด และแยกพื้นที่หมู่ 6,8 ของตำบลนาดินดำ ตั้งเป็นตำบลท่าสวรรค์
ก่อนที่ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ได้ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศเขตท้องที่ ตำบลนาด้วง ตำบลนาดอกคำ ตำบลท่าสะอาด และตำบลท่าสวรรค์ อำเภอเมืองเลย รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาด้วง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 มกราคม ปีเดียวกัน โดยชื่อ "นาด้วง" ตั้งตามทุ่งนาที่นายพรานด้วงอพยพมาตั้งถิ่นฐานเมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2424 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาด้วง จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอนาด้วง แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนาด้วงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนาด้วง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาด้วง- เทศบาลตำบลนาดอกคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดอกคำทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลแก้วเมธี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาด้วง (นอกเขตเทศบาลตำบลนาด้วง)- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะอาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสวรรค์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสวรรค์ทั้งตำบล

**อ้างอิง**
นาด้วง
มีเดียวิกิ:Session fail preview

ขออภัย! ไม่สามารถดำเนินการแก้ไขต่อได้เนื่องจากการเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตหรือทางระบบขาดหายในระหว่างการแก้ไข
ให้ทดลองแก้ไขอีกครั้งหนึ่ง ถ้ายังไม่สามารถทำได้ให้ลองล็อกเอาต์และล็อกอินกลับมาอีกครั้ง
มีเดียวิกิ:Session fail preview html

ขออภัย! ไม่สามารถดำเนินการแก้ไขต่อได้เนื่องจากการสูญหายของการเชื่อมต่อในช่วงการแก้ไข
เนื่องจากวิกินี้ใช้รูปแบบเอชทีเอ็มแอลเปล่า จะไม่มีการแสดงผลเพื่อป้องกันการขัดข้องระหว่างจาวาสคริปต์
ถ้าการแก้ไขครั้งนี้ถูกต้อง ให้ทดลองแก้ไขอีกครั้งหนึ่ง ถ้ายังไม่สามารถทำได้ให้ลองล็อกเอาต์และล็อกอินกลับมาอีกครั้ง
กบ (แก้ความกำกวม)

กบ สามารถหมายถึง

**สัตว์**
 กบ - ชื่อสัตว์สี่เท้าสะเทินน้ำสะเทินบกในวงศ์ Ranidae ไม่มีหาง ตีนแบน มีหนังติดเป็นพืด กระโดดได้ไกล ว่ายน้ำดำน้ำได้เร็ว มักวางไข่ในน้ำ เมื่อยังเป็นตัวอ่อนจะมีหางอยู่ในน้ำเรียกว่า "ลูกอ๊อด" ภายหลังจึงงอกขา หางหดหายไป แล้วขึ้นอาศัยบนบก หน้าแล้งอยู่แต่ในรูไม่ออกหาอาหารชั่วคราว ภาวะนี้เรียกว่า "กบจำศีล"- กบ - ปลาในวงศ์ Antennariidae

**พืช**
 กบ - ชื่อทุเรียนพันธุ์หนึ่ง- เทียนตากบ - ชื่อเรียกผลแก่แห้งของไม้ล้มลุกชนิด Carum carvi L. ในวงศ์ Umbelliferae ใช้เป็นเครื่องเทศได้- กระดูกกบ - ชื่อไม้เถาพุ่มรอเลื้อยชนิด Hymenopyramis brachiata Wall. ในวงศ์ Labiatae กิ่งอ่อนสี่เหลี่ยม ใบออกตรงข้ามกัน ดอกเล็กสีขาวออกเป็นช่อตรงปลายกิ่ง ผลกลมมีกระเปาะหุ้ม "กระพัดแม่ม่าย" ก็เรียก- กบ - ชื่อไม้ล้มลุกมีหัวชนิดหนึ่งในสกุล Geodorum วงศ์ Orchidaceae หัวมีลักษณะเหมือนกบ เชื่อกันว่าใช้ในทางอยู่ยงคงกระพันได้ "ข้าวอังกุลี" ก็เรียก

**สถาปัตยกรรม**
 กบ - สลักไม้ที่ใส่ไว้ด้านในส่วนล่างตอนกลางของบานหน้าต่างหรือประตู ทำหน้าที่คล้ายกลอน เมื่อปิดหน้าต่างหรือประตูใช้กบนี้สอดเข้าในช่องเจาะตัวไม้ธรณี- กบทู - สันแห่งหลังคาเรือน หรือไม้ข่มข้างกลอน- วงกบ - กรอบประตูหรือหน้าต่าง "กรอบเช็ดหน้า" หรือ "เช็ดหน้า" ก็เรียก- ข้างกบ - (1) กระดานกรุกระหนาบข้างเสาในพระระเบียง ปลายแผ่นกระดานยันใต้ท้องสะพานที่พาดอยู่บนหัวเสา หรือ (2) กระดาน กรุกระหนาบข้างคูหาหรือช่องหน้าต่างโบสถ์ วิหาร พระที่นั่งต่าง ๆ (3) "บานกบ" ก็ว่า

**เครื่องมือ อุปกรณ์**
 กบไสไม้ - เครื่องมือช่างไม้สำหรับไสไม้ ทำหน้าไม้ให้เรียบ ให้เป็นราง หรือลอกบัวลอกลวด มีมากชนิดด้วยกัน เช่น กบกระดี่ กบบรรทัด กบบัว
** ลิ้นกบ - ไม้แบน ๆ สำหรับประกับใบกบไสไม้ให้แน่น
** ขี้กบ - เศษไม้ที่ออกมาด้วยการไสกบ- กบเหลาดินสอ - อุปกรณ์ใช้เหลาดินสอ- ถ่านไฟฉายตรากบ

**บุคคล**
 สุวนันท์ คงยิ่ง- ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี- เสาวนิตย์ นวพันธ์- พิมลรัตน์ พิศลยบุตร

**อื่น ๆ**
 กบ - เรียกคำหรือพยางค์ที่มีตัว บ ป พ ฟ ภ สะกด ว่า "แม่กบ" หรือ "มาตรากบ"- ก้นกบ - ปลายกระดูกสันหลังที่สุดลงมาข้างล่าง ภาษาถิ่นพายัพเรียก "ก้นหย่อน"- เป่ากบ - การเล่นของเด็กชนิดหนึ่ง โดยมีผู้เล่นสองคน ผลัดกันเป่ายางรัดของวงเล็ก ๆ ให้เกยทับยางของฝ่ายตรงข้าม- ขากบ - ขาของว่าวจุฬา- มนุษย์กบ - คนที่ฝึกดำน้ำได้นาน ๆ จนชำนาญโดยอาศัยหน้ากาก รองเท้าคล้ายตีนกบ และอุปกรณ์ช่วยการหายใจใต้น้ำ- กบนอกกะลา - รายการโทรทัศน์- ไข่กบ - ดู กินสี่ถ้วย
แฮงแมน

แฮงแมน อาจหมายถึง- แฮงแมน (เกม)- แฮงแมน (วงดนตรี) กลุ่มดนตรีร็อกไทย- แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1959) -กำกับโดย Michael Curtiz - แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1964) -กำกับโดย Les Goldman และ พอล จูเลียน - แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 1966) -กำกับโดย Paľo Bielik- แฮงแมน (ภาพยนตร์ปี 2005) -ภาพยนตร์อินเดีย กำกับโดย Vishal Bandhari - แฮงแมน (ตัวละคร) - ศัตรูของแบทแมน- แฮงแมน (การ์ตูน) - การ์ตูนโดย  Marvel Comics - แฮงแมนเรคคอร์ดส - ค่ายเพลง
โอเอซิส (แก้ความกำกวม)

โอเอซิส อาจหมายถึง- โอเอซิส แหล่งน้ำในทะเลทราย- โอเอซิส (การจัดดอกไม้) ฟองน้ำสังเคราะห์ ใช้ในการจัดดอกไม้ - โอเอซิส (วงดนตรี)- ไฮเวย์โอเอซิส ชื่อเรียกจุดพักรถในสหรัฐอเมริกาซึ่งอยู่ช่วงกลางระหว่างไฮเวย์
อำเภอวังสะพุง

สัตว์ป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง ตั้งอยู่ในบริเวณท้องที่อำเภอวังสะพุง อำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย และอำเภอภูหลวง
วังสะพุง เป็นอำเภอในจังหวัดเลย
ไฟล์:สวนศิลป์ in วังสะพุง - panoramio.jpg|thumb|275x275px|ศูนย์ศิลป์สิรินธร เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในบริเวณโรงเรียนศรีสงครามวิทยา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอวังสะพุงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองเลย - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเอราวัณ - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอผาขาว อำเภอหนองหิน และอำเภอภูหลวง - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านซ้ายและอำเภอภูเรือ

**ประวัติ**
ท่านเจ้าพระยาศรีสงคราม รณฤทธิ์ (เจ้าพ่อศรีสงคราม) ได้เดินทางมากับนายโส เดินทางขึ้นตแม่น้ำเลยไป จนมาถึงวังน้ำวนจึงได้หยุดพัก และที่ตรงวังน้ำวนนั้นมีต้นสะพุงต้นหนึ่งใหญ่ประมาณ 7 คน กางแขนโอบรอบได้พอดี ตรงที่มีต้นสะพุงต้นใหญ่อยู่นั้น ปัจจุบันนี้คือเป็นที่ตั้งของวัดศรีชมชื่น ท่านเจ้าพระยาศรีสงคราม รณฤทธิ์ ได้ปรึกษากับนายพรานโสว่าตรงนี้ร่มรื่นดี สมควรจะตั้งหลักแหล่งอยู่ตรงนี้ เพราะว่าตามที่เดินผ่านมาแรมวัน แรมคืน แรมเดือนนั้นไม่เห็นตรงไหนที่จะร่มรื่นน่าอยู่เหมือนกับที่ต้นสะพุงใหญ่อยู่ ทั้งสองท่านก็ลงความเห็นกันว่าเหมาะสมที่จะตั้งเป็นบ้านเมืองได้ ก็ได้มาตั้งหลักฐานอยู่ที่ศาลเจ้าพ่อศรีสงคราม ชื่อของบ้านวังสะพุงได้มีคำบอกเล่าสืบกันมาว่าเป็นการรวมกันของคำว่า "วัง" รวมกับคำว่า "สะพุง" ซึ่งเป็นชื่อของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ขึ้นอยู่ใกล้บริเวณวังน้ำวนนั้นจึงเรียกว่า "บ้านวังสะพุง" 
วังสะพุงเดิมแบ่งการปกครองออกเป็น 2 แขวงโดยยึดถือลำน้ำปวนเป็นเส้นแบ่งเขต ทางฝั่งตะวันตกของลำน้ำปวนขึ้นอยู่กับเมืองหล่มศักดิ์ ในมณฑลพิษณุโลก ส่วนฝั่งตะวันออกของลำน้ำปวนขึ้นอยู่กับเมืองกมุทธาไสย ต่อมาปรากฏว่าแขวงทั้งสองมีพลเมืองหนาแน่นขึ้น ในปี พ.ศ. 2440 ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอมีชื่อว่า "อำเภอวังสะพุง" โดยให้อยู่ในความปกครองของเมืองหล่มสัก ต่อมาในปี พ.ศ. 2450 ได้มีการจัดแบ่งเขตการปกครองใหม่ อำเภอวังสะพุง จึงถูกโอนมาขึ้นอยู่ในความปกครองของจังหวัดเลย จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอวังสะพุงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 144 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอวังสะพุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลเมืองวังสะพุง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังสะพุงและตำบลศรีสงคราม- เทศบาลตำบลปากปวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากปวนทั้งตำบล- เทศบาลตำบลศรีสงคราม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสงคราม (นอกเขตเทศบาลเมืองวังสะพุง)- องค์การบริหารส่วนตำบลวังสะพุง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังสะพุง (นอกเขตเทศบาลเมืองวังสะพุง)- องค์การบริหารส่วนตำบลทรายขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายขาวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าปล้อง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าปล้องทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองงิ้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองงิ้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลผาน้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาน้อยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลผาบิ้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาบิ้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเขาหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาหลวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกขมิ้น ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกขมิ้นทั้งตำบล

**ทำเนียบรายนามนายอำเภอวังสะพุง**

**อ้างอิง**

วังสะพุง
หลอดเลือดแดง

หลอดเลือดแดง (artery) เป็นหลอดเลือดที่นำเลือดออกจากหัวใจไปยังทุกส่วนของร่างกาย หลอดเลือดแดงส่วนใหญ่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจน ยกเว้นหลอดเลือดแดงสู่ปอด (pulmonary artery) และหลอดเลือดแดงอัมบิลิคัล (umbilical artery) ที่แม้จะชื่อหลอดเลือดแดง แต่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนต่ำไปยังอวัยวะที่เติมออกซิเจน
ระบบไหลเวียนโลหิตเป็นระบบที่สำคัญมากในการดำรงชีวิต หน้าที่โดยทั่วไปของระบบนี้คือการขนส่งออกซิเจนและสารอาหารไปยังเซลล์ต่างๆ รวมทั้งขนส่งคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียออกจากเนื้อเยื่อ รักษา pH ให้เหมาะกับการดำรงชีวิต รวมถึงการขนส่งสาร โปรตีนอาทิฮีโมโกลบิน และเซลล์ในระบบภูมิคุ้มกัน
ในประเทศที่พัฒนาแล้ว สาเหตุของการเสียชีวิต 2 อันดับแรกคือโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด (myocardial infarction) และโรคหลอดเลือดสมอง (stroke) ซึ่งทั้งคู่ต่างเป็นผลมาจากความผิดปกติของการไหลของเลือดซึ่งเสื่อมสภาพไปตามอายุ (ดูเพิ่มที่ โรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง)

**ดูเพิ่ม**
 หลอดเลือดดำ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วิทยาหลอดเลือดและหลอดน้ำเหลือง
หมวดหมู่:สรีรวิทยาของระบบไหลเวียน
หลอดเลือดดำ

ในระบบไหลเวียนโลหิต หลอดเลือดดำ (vein) เป็นหลอดเลือดที่มีผนังสีคล้ำ ทำหน้าที่นำพาเลือดกลับเข้าสู่หัวใจ หน้าที่หลักของหลอดเลือดดำคือการขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนต่ำจากเนื้อเยื่อกลับเข้าสู่หัวใจ ยกเว้นหลอดเลือดดำจากปอด (pulmonary vein) และหลอดเลือดดำอัมบิลิคัล (umbilical vein) ที่ขนส่งเลือดที่มีออกซิเจนสูง

**ลักษณะของหลอดเลือดดำ**
ผนังของหลอดเลือดดำจะมีผนังบางกว่าหลอดเลือดแดง ประกอบด้วยเนื้อเยื่ออิลาสติกและกล้ามเนื้อเรียบน้อยกว่า นอกจากนี้หลอดเลือดดำยังมีความดันโลหิตภายใน ต่ำมากกว่าหลอดเลือดแดง อีกทั้งชั้นลูเมน (lumen) ของหลอดเลือดดำยังมีขนาดใหญ่กว่าหลอดหลอดแดงอีกด้วย
หลอดเลือดดำนำเข้าสู่หัวใจห้องขวา
หมวดหมู่:ระบบไหลเวียนโลหิต
หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย (left gastric artery) เป็นแขนงที่แยกออกมาจากหลอดเลือดแดงใหญ่ซิลิแอค (celiac trunk) วิ่งมาตามส่วนบนของส่วนโค้งเล็ก (lesser curvature) ของกระเพาะอาหาร แขนงของเส้นเลือดนี้เลี้ยงส่วนล่างของหลอดอาหาร หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้ายมีแขนงเชื่อม (anastomoses) กับหลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา (right gastric artery) ซึ่งทำหน้าที่เลี้ยงส่วนล่าง

**พยาธิวิทยา**
หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้ายอาจเกี่ยวข้องกับโรคแผลเปื่อยเพปติก (peptic ulcer disease) หากแผลทะลุผ่านชั้นเยื่อเมือก (mucosa) ของกระเพาะอาหารไปถึงแขนงของหลอดเลือดแดง จะทำให้เสียเลือดในกระเพาะอาหาร ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น อาเจียนเป็นเลือด (hematemesis) หรืออุจจาระดำ (melaena)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/010103.htm date=2007-09-30 - http://www.univie.ac.at/anatomie2/pembody/body8a-text.html date=2008-04-03 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 -  Branching at uhrad.com date=2007-10-17 
กระเพาะอาหารซ้าย
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา

หลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารขวา (right gastric artery หรือ pyloric artery) ออกมาจากหลอดเลือดแดงตับ เหนือต่อกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) ทอดลงมายังปลายส่วนไพลอรัสของกระเพาะอาหาร และผ่านจากขวาไปซ้ายตามแนวของส่วนโค้งเล็ก (lesser curvature) ของกระเพาะอาหาร และให้แขนงไปเลี้ยงส่วนนั้น หลอดเลือดนี้ยังมีแขนงเชื่อม (anastomoses) กับหลอดเลือดแดงกระเพาะอาหารซ้าย (left gastric artery)

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Right+gastric+artery- http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l38/010102.htm date=2007-09-30 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/7000/800/7886.jpg date=2011-05-19 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/imgs/00000/7000/800/7898.jpg date=2007-09-30 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 
กระเพาะอาหารขวา
หมวดหมู่:ท้อง
โอเอซิส

ไฟล์:Libyen-oase1.jpg|right|thumb|250px|โอเอซิสแห่งหนึ่งในลิเบีย ส่วนหนึ่งของทะเลทรายซาฮารา
โอเอซิสอีกแห่งในลิเบีย
ในทาง ภูมิศาสตร์ โอเอซิส หมายถึงอาณาเขตบริเวณส่วนใดของทะเลทราย ที่มีพืชขึ้นอยู่ในลักษณะที่ไม่ใช่สังคมพืชทะเลทราย ซึ่งโดยปกติ จะปรากฏรอบ ๆ ตาน้ำ หรือแหล่งน้ำประเภทอื่น ๆ โอเอซิสมักเป็นแหล่งพักพิงของสัตว์ต่าง ๆ และอาจรวมถึงมนุษย์ด้วย หากโอเอซิสนั้นมีพื้นที่มากพอ ตำแหน่งที่ตั้งของโอเอซิสนั้น มีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ในการค้า หรือการขนส่งผ่านทะเลทราย กองคาราวานจำเป็นที่จะต้องแวะพักยังโอเอซิสต่าง ๆ เพื่อสะสมน้ำและอาหาร ในการเดินทางต่อ ๆ ไป 

**โอเอซิสที่สำคัญของโลก**
 Al-Hasa, ซาอุดีอาระเบีย, โอเอซิสที่ใหญ่ที่สุดในโลก- Al-Qatif, ซาอุดีอาระเบีย, โอเอซิสขนาดใหญ่ เลียบชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย- Bahariya Oasis, อียิปต์- Ein Gedi, อิสราเอล- El Tour, คาบสมุทรซีนาย- Farafra Oasis, อียิปต์- Gaberoun, ลิเบีย- Herðubreiðarlindir, ไอซ์แลนด์- Huacachina, เปรู- Kufra Oasis, ลิเบีย- Loulan, จีน- M'Zab Valley, แอลจีเรีย- Marin, จีน- Niya, จีน- Ouargla, แอลจีเรีย- Safsaf Oasis, อียิปต์- San Pedro de Atacama, ชิลี- Siwa Oasis, อียิปต์- Tabas, อิหร่าน- Timimoun, แอลจีเรีย- Tozeur, ตูนิเซีย- Tuat, แอลจีเรีย- Turfan, จีน- Yarkand, จีน

**อ้างอิง**
 Battesti (Vincent) , Jardins au désert, Evolution des pratiques et savoirs oasiens, Jérid tunisien, Paris, Éditions IRD, coll. À travers champs, 2005, 440 p. ISBN 2-7099-1564-2
หมวดหมู่:ทะเลทราย
หลอดเลือดแดงท้อง

หลอดเลือดแดงท้อง หรือ หลอดเลือดแดงซีลิแอก (celiac artery) เป็นแขนงใหญ่แขนงแรกของเอออร์ตาส่วนท้อง (abdominal aorta) มีความยาว 1.25 เซนติเมตร แตกแขนงมาจากเอออร์ตาตรงกับตำแหน่งกระดูกสันหลังส่วนอกชิ้นที่ 12 (T12) ในมนุษย์ และเป็นหนึ่งในสามแขนงของเอออร์ตาส่วนท้องที่ออกมาทางด้านหน้าในแนวกลางลำตัว ซึ่งอีก 2 แขนง ได้แก่ หลอดเลือดแดงเยื่อแขวนลำไส้ด้านบน และด้านล่าง (superior and inferior mesenteric arteries)

**แขนง**
หลอดเลือดแดงซีลิแอกแตกออกเป็น 3 กิ่งใหญ่
หลอดเลือดแดงซีลิแอกอาจให้แขนงหลอดเลือดแดงกะบังลมล่าง (inferior phrenic arteries)

**บริเวณที่เลี้ยง**
หลอดเลือดแดงที่เลี้ยงกระเพาะอาหาร ซึ่งแตกแขนงมาจากหลอดเลือดแดงซีลิแอก
หลอดเลือดแดงซีลิแอกให้เลือดที่มีออกซิเจนสูงไปเลี้ยงตับ, กระเพาะอาหาร, หลอดอาหารส่วนท้อง, ม้าม และครึ่งบนของลำไส้เล็กส่วนต้นและตับอ่อน โครงสร้างทั้งหมดดังกล่าวในระยะเอ็มบริโอคือ foregut (เช่นเดียวกัน หลอดเลือดแดงซุพีเรียร์มีเซนเทอริคและหลอดเลือดแดงอินฟีเรียมีเซนเทอริคให้เลือดไปเลี้ยงโครงสร้างที่เจริญมาจาก midgut และ hindgut ในระยะเอ็มบริโอตามลำดับ สังเกตว่าทั้งสามแขนงที่แตกออกทางด้านหน้าจากหลอดเลือดแดงเอออร์ตาส่วนท้องนี้แตกต่างกันและทดแทนกันไม่ได้ แม้ว่าจะมีแขนงปลายเชื่อมต่อกันก็ตาม)
หลอดเลือดแดงซีลิแอกเป็นแหล่งให้เลือดที่สำคัญ เพราะว่าแขนงที่เชื่อมต่อกันระหว่างหลอดเลือดใหญ่ที่เลี้ยงทางเดินอาหารทั้งสามนั้นไม่เพียงพอที่จะให้เลือดมาทดแทนกันได้ ดังนั้นหลอดเลือดนี้ไม่สามารถถูกอุดกั้นได้ การอุดตันของหลอดเลือดแดงซีลิแอกจะทำให้โครงสร้างที่เลือดเลี้ยงไม่พอตายได้

**การระบาย**
หลอดเลือดแดงซีลิแอกเป็นหลอดเลือดแดงหลักเดียวที่เลี้ยงอวัยวะในระบบทางเดินอาหารส่วนท้องและไม่มีหลอดเลือดดำชื่อเดียวกัน
เลือดส่วนใหญ่ที่กลับออกมาจากอวัยวะในระบบทางเดินอาหาร (รวมทั้งจากบริเวณที่หลอดเลือดแดงซีลิแอกให้แขนง) จะกลับออกไปที่ตับโดยผ่านระบบหลอดเลือดดำพอร์ทัล 
(portal venous system) เพื่อกระบวนการขจัดพิษ (detoxification) และกระบวนการอื่น ๆ ภายในตับ ก่อนที่จะส่งเลือดไปยังการไหลเวียนเลี้ยงกาย (systemic circulation) โดยผ่านหลอดเลือดดำตับ (hepatic vein)
ในทางตรงข้ามการลำเลียงเลือดจาก midgut และ hindgut จะผ่านมาทางหลอดเลือดดำซุพีเรียร์มีเซนเทอริค (superior mesenteric vein) และหลอดเลือดดำอินฟีเรียมีเซนเทอริค (inferior mesenteric vein) ตามลำดับ เลือดดำไหลกลับจากหลอดเลือดแดงซีลิแอกอาจผ่านมาทางหลอดเลือดดำม้าม (splenic vein) ไปยังหลอดเลือดดำพอร์ทัล (hepatic portal vein) หรือผ่านทางสาขาเล็ก ๆ ของระบบหลอดเลือดดำพอร์ทัล
หลอดเลือดดำม้าม (splenic vein) ขนส่งบิลิรูบิน (bilirubin) ซึ่งเป็นของเสียจากกระบวนการเมตาบอลิซึมของฮีโมโกลบิน ไปยังตับเพื่อขับถ่ายออกทางท่อน้ำดี

**ภาพอื่น ๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 09 - "Branches of the celiac trunk."- 01 - "Parietal and visceral branches of the abdominal aorta."- celiactrunk- celiac+%28arterial%29+trunk- http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/figs/l38/380109.htm date=2008-01-07 - http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/figs/l40/400501.htm date=2007-09-30 - http://mywebpages.comcast.net/wnor/celiactrunk.htm date=2008-01-18 - http://www.meddean.luc.edu/Lumen/MedEd/Radio/curriculum/Vascular/hema144A.jpg
ซีลิแอก
หมวดหมู่:ท้อง
หลอดเลือดแดงแขน

หลอดเลือดแดงแขน (Brachial artery) เป็นหลอดเลือดหลักของต้นแขน ต่อเนื่องมาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (axillary artery) และเริ่มจากขอบล่างของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (teres major muscle) ต่อเนื่องลงมาตามแขน จนกระทั่งถึงแอ่งแขนพับ (cubital fossa) บริเวณข้อศอก จนกระทั่งสิ้นสุดเมื่อหลอดเลือดนี้แยกออกเป็นหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) และหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery) ที่ทอดลงมาตามปลายแขน (forearm) ในบางคน ตำแหน่งแยกนี้อาจแยกก่อนถึงแอ่งแขนพับ ทำให้พบหลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนาในต้นแขน
เราสามารถคลำชีพจรได้จากหลอดเลือดแดงแขนทางด้านหน้าของข้อศอกและอาจใช้เครื่องฟังตรวจ (stethoscope) และมาตรความดันเลือด (sphygmomanometer) เพื่อวัดความดันโลหิต
ลักษณะที่ brachial artery มี brachial vein สองเส้นทอดขนาบ เราเรียกลักษณะเช่นนี้ว่า venae commitant

**สาขา**
 หลอดเลือดแดงโพรฟันดา บราคิไอ (Profunda brachii artery)- หลอดเลือดแดงซุพีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Superior ulnar collateral artery)- หลอดเลือดแดงอินฟีเรียอัลนาคอลแลเทอรัล (Inferior ulnar collateral artery)- หลอดเลือดแดงเรเดียล (แขนงปลาย)
หลอดเลือดแดงแขนมีแขนงต่างๆ แยกออกตามเส้นทางที่หลอดเลือดผ่าน แขนงเหล่านี้เลี้ยงกล้ามเนื้อของต้นแขน เช่น กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ, กล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรกิไอ และให้แขนงเชื่อมต่อในข้อศอกและ (เหมือนในหลอดเลือดแดงรักแร้) ไหล่

**ภาพอื่นๆ**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Brachial+artery-  Dissection at mvm.ed.ac.uk date=2007-11-24 -  Image at umich.edu - pulse date=2006-12-06 
ขแน
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/หมวดหมู่

คณิตศาสตร์ | การศึกษาคณิตศาสตร์ | เกมคณิตศาสตร์ | เครื่องมือคณิตศาสตร์ | นักคณิตศาสตร์ | ทฤษฎีบททางคณิตศาสตร์ | ประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์
----
คณิตศาสตร์เชิงการจัด | คณิตตรรกศาสตร์ | คณิตศาสตร์ประยุกต์ | แคลคูลัส | จำนวน | ตรีโกณมิติ | ทอพอโลยี | ทฤษฎีจำนวน | พีชคณิต | ฟังก์ชันและการจับคู่ | เรขาคณิต
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่าทั้งหมด

สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/1
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/2
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/3
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/4
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/5
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/6
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/7
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/8
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/9
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/10
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/11
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/12
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/13
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/14
----
สถานีย่อย:คณิตศาสตร์/รู้ไหมว่า/15
หลอดเลือดแดงเรเดียล

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) เป็นหลอดเลือดหลักที่ลำเลียงเลือดที่มีออกซิเจนมากมายังด้านข้าง (lateral) ของปลายแขน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Image at umich.edu - pulse date=2006-12-06 -  Radial artery puncture date=2005-08-28  - medicalstudents.com
รแดียล
หลอดเลือดแดงอัลนา

หลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery )เป็นเส้นเลือดหลักที่นำเลือดที่มีออกซิเจนไปยังแขน ไปสิ้นสุดยังฝ่ามือ ซึ่งเชื่อมต่อกับหลอดเลือดแดงที่เรียงตัวเป็นรัศมี สามารถเห็นได้ชัดที่ข้อมือ มีเส้นเลือดดำชื่อเดียวกันนี้เรียกหลอดเลือดดำอัลนา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://www.gpnotebook.co.uk/simplepage.cfm?ID=101056520- http://www.wheelessonline.com/ortho/ulnar_artery
อัลนา
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
เซเรส

ซีรีส (Ceres) อาจหมายถึง- ซีรีส หรือ เคเรส เทพปกรณัมของโรมัน- ซีรีส ดาวเคราะห์แคระอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ตั้งชื่อตามเทพีซีรีส- ซีรีส เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีประชากรประมาณ 30,000 คน
อำเภอสองแคว

สองแคว (langx|nod|50px) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสองแควมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอทุ่งช้างและอำเภอเชียงกลาง - ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอท่าวังผา และอำเภอปง (จังหวัดพะเยา)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอปงและอำเภอเชียงคำ (จังหวัดพะเยา)

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอสองแควเดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาไร่หลวง ของอำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน และตำบลยอด ของอำเภอปง จังหวัดเชียงราย (ปัจจุบันเป็นจังหวัดพะเยา) ต่อมาพื้นที่ตำบลนาไร่หลวงได้ย้ายขึ้นกับกิ่งอำเภอเชียงกลางในปี พ.ศ. 2511 และอำเภอเชียงกลางในปี พ.ศ. 2514 ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดเชียงรายกับจังหวัดน่าน โดยโอนท้องที่ตำบลยอด อำเภอปง จังหวัดเชียงราย มาขึ้นกับอำเภอเชียงกลาง จังหวัดน่าน เข้ามาสมทบในพื้นที่ และในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2521 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกหมู่ 1, 3–5, 7–8, 12 และหมู่ 15 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาไร่หลวง รวมตั้งเป็นตำบลชนแดน
เมื่อปี พ.ศ. 2534 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน รวม 3 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 จีงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอเชียงกลางแยกตำบลนาไร่หลวง ตำบลชนแดน และตำบลยอด ออกจากอำเภอเชียงกลางและรวมจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอสองแคว โดยใช้ชื่อ  กิ่งอำเภอสองแคว ตั้งอยู่ที่บ้านสองแคว หมู่ที่ 5 ตำบลนาไร่หลวง ซึ่งคำว่า “สองแคว” มีความหมายว่า ลำน้ำสองสายไหลมาบรรจบกัน คือ ลำน้ำยาวและลำน้ำยอด และเมื่อถึงวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นให้เป็น อำเภอสองแคว จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสองแควแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสองแควประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลยอด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยอดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนาไร่หลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาไร่หลวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลชนแดน  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชนแดนทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 อุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน- จุดผ่อนปรนไทย-ลาว บ้านใหม่ชายแดน- ดอยภูโว- น้ำตกห้วยหาด- น้ำตกผาธาร- น้ำตกตาดแฉ่ง- น้ำตกตาดทอง- น้ำตกน้ำกอม- น้ำตกน้ำเสน- น้ำตกห้วยตาด- น้ำตกน้ำพัน- ถ้ำเวียงแก- ถ้ำผาหลัก- สำนักสงฆ์ถ้ำผาหลัก- น้ำตกหงษ์เวียงจันทร์

**อ้างอิง**
สองแคว
หมวดหมู่:อำเภอสองแคว
อำเภอบ้านหลวง

บ้านหลวง (langx|nod|50px) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงาม

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบ้านหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเชียงม่วน (จังหวัดพะเยา) - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองน่านและอำเภอเวียงสา- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเวียงสา และอำเภอสอง (จังหวัดแพร่)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอสอง (จังหวัดแพร่) และอำเภอเชียงม่วน (จังหวัดพะเยา)

**ประวัติ**
พื้นที่ของอำเภอบ้านหลวงเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ เมืองสวด อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปง จังหวัดน่านในขณะนั้น (ปัจจุบันอยู่ในท้องที่จังหวัดพะเยา) ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดน่าน จังหวัดเชียงราย และจังหวัดแพร่ โดยโอนอำเภอปง ยกเว้นตำบลสะเอียบและตำบลสวด ไปขึ้นจังหวัดเชียงราย โอนตำบลสะเอียบไปขึ้นอำเภอสอง จังหวัดแพร่ และเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2496 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำเภอเมืองน่าน โดยโอนตำบลสวดมาขึ้นกับอำเภอเมืองน่าน
วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ได้เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยพระบรมโอรสาธิราชฯ ทรงเยี่ยมเยือนราษฎรตำบลสวดเป็นครั้งแรก ได้มีพระราชดำริเห็นสมควรยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ เนื่องจากสภาพพื้นที่ภูเขาสูงชัน การคมนาคมระหว่างตำบลสวดกับอำเภอเมืองน่าน เป็นไปด้วยความยากลำบาก ดังนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดน่านในสมัยนั้น (นายสุกิจ จุลละนันท์) ได้กราบบังคมทูลถึงการขอยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอโดยใช้ชื่อว่า “กิ่งอำเภอบ้านหลวง” ซึ่งพระองค์ทรงเห็นชอบด้วย จึงทรงรับสั่งให้รีบดำเนินการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ จังหวัดน่านจึงได้ดำเนินการทำเรื่องเสนอกระทรวงมหาดไทย เพื่อประกาศยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบ้านหลวง ซึ่งต่อมาได้ตั้งตำบลป่าคาหลวง และตำบลบ้านฟ้าขึ้นในวันที่ 21 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลสวด เพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลป่าคาหลวง ตำบลสวด และตำบลบ้านฟ้า ออกจากการปกครองของอำเภอเมืองน่าน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านหลวง และในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2523 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าคาหลวง รวมตั้งเป็นตำบลบ้านพี้ เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีพื้นที่ห่างไกล) จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบ้านหลวง จนถึงปัจจุบัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบ้านหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 26 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบ้านหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านฟ้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านฟ้าทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลป่าคาหลวง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าคาหลวงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสวด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านพี้ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านพี้ทั้งตำบล

**การคมนาคม**
 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1091 (จุน-บ้านหลวง-น่าน)

**สถานที่ท่องเที่ยว**
 พระธาตุเมล็ดข้าว
*พระธาตุภูเขาเขียว
*หน่วยศึกษาการพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำน้ำพี้
*หน่วยศึกษาพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำแม่สะลา
*หน่วยศึกษาพัฒนาการอนุรักษ์ต้นน้ำขุนเคียน
*อ่างเก็บน้ำห้วยสีพัน
*ป่าสนยักษ์
*น้ำตกห้วยพริก
*น้ำตกห้วยไฟ

**อ้างอิง**

บ้านหลวง
เต่าร้างยักษ์น่าน

เต่าร้างยักษ์น่าน  (Giant fishtail palm; Caryota obtusa)  เป็นปาล์มชนิดที่ค้นพบเป็นแห่งแรกที่จังหวัดน่าน  เป็นไม้หายากและใกล้จะสูญพันธุ์ ชึ้นกระจัดกระจาย บนเทือกเขาหลวงพระบางระดับสูง บริเวณดอยภูคา จังหวัดน่าน เป็นปาล์มตระกูลเต่าร้าง  ใบมีลักษณะรูปรูปขนนกสองชั้น สีเขียวเข้มเป็นมัน  ลักษณะของใบย่อยคล้ายครีบหรือหางปลา เวลาลมพัดใบโบกสะบัดดูงดงามยิ่ง  มีกาบหุ้มคอยอดมาก เมื่อโตเต็มที่จะออกลูกจากด้านยอดลงมาหาโคนและลำต้นแม่ก็จะตาย  ลำต้นสูงใหญ่สูงได้ถึง 30 ฟุต  เป็นเต่าร้างลำต้นเดี่ยว ไม่แตกกอเหมือนเต่าร้างทั่วไป  เป็นไม้ต้องการแสงมาก แต่ก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับบรรยาศภายในร่มที่มีแสงน้อยได้ จัดเป็นปาล์มชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
เป็นพืชที่หายากและใกล้สูญพันธุ์มากชนิดหนึ่ง ในประเทศไทยพบเพียงแห่งเดียวคือ ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน ในป่าดิบเขาที่มีความสูง 1,500-1,700 เมตร ที่มีเมฆหมอกปกคลุมตลอดทั้งปี และยังพบเป็นปริมาณมาก ส่วนในต่างประเทศพบได้ที่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย และเชื่อว่ายังมีเหลืออยู่บ้างในป่าดิบเขาของเทือกเขาหลวงพระบางในประเทศลาว
จัดเป็นพืชอีกชนิดหนึ่งที่มีกำเนิดมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ร่วมสมัยเดียวกับไดโนเสาร์ ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เต่าร้าง
ปาล์มน้ำพุ

ปาล์มน้ำพุ
ปาล์มน้ำพุ หรือมีCarpentaria acuminata) เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล Carpentaria มีถิ่นกำเนิดในพื้นที่ชายฝั่งเขตร้อนทางตอนเหนือของดินแดนเหนือ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปลูกในสวน ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12-15 เซนติเมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ยาว 3-4 เมตร อย่างไรก็ตาม ในถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ เช่น ป่ามรสุมฟ็อกก์แดม ทางตะวันออกของเมืองดาร์วินราว 70 กิโลเมตร พบว่าปาล์มน้ำพุสามารถสูงเกิน 30 เมตร ได้ เป็นพืชประดับยอดนิยมในภาคเหนือของออสเตรเลีย เนื่องจากเจริญเติบโตเร็วและมีใบที่สวยงามมาก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองดาร์วิน เมืองหลวงของดินแดนเหนือ สวนต่างๆ ที่ได้รับความเสียหายจากพายุไซโคลนเทรซีย์ในปี 2517 ได้ฟื้นตัวขึ้น ทำให้ปาล์มน้ำพุจำนวนมากเติบโตจนถึงระยะเจริญพันธุ์และติดผล ส่งผลให้ปาล์มน้ำพุจำนวนมากถูกกำจัดเนื่องจากผลจำนวนมากที่ผลิต ผลสุกดึงดูดค้างคาวผลไม้และนกพิราบช่องแคบทอร์เรส ซึ่งสามารถสร้างความยุ่งยากในสวนย่อยได้ อย่างไรก็ตาม เป็นต้นไม้ที่สวยงามและเจริญเติบโตเร็วมากในสถานที่ที่เหมาะสม
ปาล์มน้ำพุออกผลเป็นทะลายคล้าย ๆ หมาก แต่ผลเล็กกว่าหมาก คือขนาดผลยาวรีประมาณขนาดนิ้วก้อยเท่านั้น ผลเมื่อสุกพร้อมจะนำไปขยายพันธุ์ได้จะเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นเหลืองและเป็นสีส้มสดในที่สุด เปลือกนอกของผลเมื่อโดนผิวหนังอ่อน ๆ จะเป็นพิษทำให้คันจึงควรระวังไม่บีบให้น้ำจากผลถูกผิวหนังอ่อน ๆ หรือเข้าตา
หมายเหตุ: Carpentaria ไม่ควรสับสนกับ Carpenteria ซึ่งเป็นสกุลของไม้พุ่มในวงศ์ Hydrangeaceae มีถิ่นกำเนิดในแคลิฟอร์เนีย

**รูปประกอบ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปาล์ม
หมากแดง

หมากแดง เป็นปาล์มกอ มีขนาดลำต้นประมาณ 2–2.5 นิ้ว สูงได้ถึงประมาณ 4 เมตร ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ ดินมีอินทรีย์วัตถุมาก ๆ เช่น ป่าพรุในภาคใต้ ในธรรมชาติพบได้แถวป่าพรุโต๊ะแดงในจังหวัดนราธิวาส ปัจจุบันหายาก แต่จะหาได้ตามร้านขายไม้ประดับ เพราะนิยมขยายพันธุ์เป็นไม้ประดับ  สำหรับจัดสวนทั่วไป
ลักษณะเด่น คือ กาบที่หุ้มใบเป็นสีส้มเข้มจนถึงสีแดงใบเป็นรูปก้างปลาสีเขียวเข้ม มีลักษณะผลเป็นทะลาย ผลเมื่ออ่อนจะเป็นสีเขียว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาล เมื่อสุกเต็มที่พร้อมที่จะเพาะพันธุ์ได้จะมีเปลือกสีดำ สามารถขยายพันธุ์ได้ทั้งวิธีการแยกหน่อ และการเพาะเมล็ด
ภาพหมากแดง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  การปลูกหมากแดง date=2008-09-21 -   การตกแต่งกอหมากแดง date=2008-02-18 -  การเพาะเมล็ดหมากแดง date=2010-01-18 
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยหมาก
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
ยูกิฮิโระ

ยูกิฮิโระ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง- ยูกิฮิโระ (นักดนตรี) - นักดนตรีชาวญี่ปุ่น- ยูกิฮิโระ มัตสึโมะโตะ - โปรแกรมเมอร์ชาวญี่ปุ่น- ยูกิฮิโระ ทาคาฮาชิ - นักร้องและนักดนตรีชาวญี่ปุ่น- ยูกิฮิโระ โทริคาอิ - นักเศรษฐศาสตร์และนักเขียนชาวญี่ปุ่น- ยูกิฮิโระ ยามาเสะ - นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
อามาเนะ

อามาเนะ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น อาจหมายถึง
 บุคคล - อามาเนะ นิชิ - นักปรัชญาชาวญี่ปุ่น- อามาเนะ กูบีนา - นักวิ่งชาวเอธิโอเปีย
 ตัวละครการ์ตูนและภาพยนตร์ - อามาเนะ มิสะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เดธโน้ต- บาคุระ อามาเนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เกมกลคนอัจฉริยะ- คาอุนัก อามาเนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Tenchi Muyo! GXP- โอโตริ อามาเนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Strawberry Panic!- คาโอรุ อามาเนะ - ตัวละครจากภาพยนตร์เรื่อง Midnight Sun- อามาเนะ มิโกะ - ตัวละครจากการ์ตูน(นิยาย)เรื่อง ประธานเหมี้ยวเฮี้ยวกว่าเสื้อ
องค์กรยุวชนเพื่อความยุติธรรม

องค์กรยุวชนเพื่อความยุติธรรม (Angkatan Pemuda Insaf) เป็นองค์กรที่แยกตัวออกมาจากพรรคชาตินิยมมลายูเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2489 เป็นกลุ่มที่ดำเนินนโยบายแบบหัวรุนแรง บทบาทของกลุ่มนี้เริ่มเด่นชัดในสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยเป็นกลุ่มที่ให้ความร่วมมือกับญี่ปุ่นในฐานะผู้ปลดแอกมลายูจากอังกฤษ และยังติดต่อกับพรรคคอมมิวนิสต์มาลายาที่เป็นฝ่ายต่อต้านญี่ปุ่นอย่างลับๆ เป้าหมายที่แท้จริงของกลุ่มนี้คือต้องการรวมมาเลเซียเข้ากับอินโดนีเซียเป็นสมาพันธ์ของชาวมลายู 
ใน พ.ศ. 2488 เริ่มมีแนวโน้มว่าญี่ปุ่นจะแพ้สงคราม กลุ่มชาตินิยมหัวรุนแรงจึงตั้งองค์กรสหภาพชาวอินโดนีเซียแห่งคาบสมุทรเพื่อประกาศเอกราชร่วมกันแต่ไม่สำเร็จ อินโดนีเซียภายใต้การนำของซูการ์โนประกาศเอกราชต่างหาก ส่วนอังกฤษกลับมาครอบครองคาบสมุทรมาลายาตามเดิม กลุ่มชาตินิยมหัวรุนแรงจึงตั้งพรรคชาตินิยมมลายูขึ้น
การเมืองในมาลายาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เต็มไปด้วยความขัดแย้งทางด้านเชื้อชาติ แผนการตั้งสหภาพมาลายาที่ให้โอกาสชนกลุ่มอื่นๆที่ไม่ใช่ชาวมลายูและกีดกันสิทธิของชนชั้นปกครองเดิมคือสุลต่านถูกชาวมลายูคัดค้าน จนต้องล้มเลิกไป หันมาใช้รูปแบบสหพันธรัฐมาลายาแทน เกิดกลุ่มการเมืองใหม่ที่เรียกว่าพรรคแนวร่วมชาตินิยมมลายูหรืออัมโน เมื่ออังกฤษดำเนินนโยบายเอียงไปทางกลุ่มสุลต่านและอัมโน บางส่วนของพรรคชาตินิยมมลายูได้แยกตัวออกมาเพื่อประสานงานกับกลุ่มฝ่ายซ้ายอื่นๆและเพื่อต่อรองกับกลุ่มอนุรักษนิยม
แนวทางขององค์กรยุวชนด้วยความยุติธรรมเป็นไปด้วยความรุนแรงกว่าพรรคชาตินิยมมลายู หัวหน้ากลุ่มคืออาหมัด โบเอสตามานที่เคยเป็นสมาชิกกลุ่มยุวชนภายใต้การสนับสนุนของญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 คำขวัญประจำองค์กรคือ Merdeka Dengan Durah (เสรีภาพที่ได้มาด้วยเลือด) ด้วยการเน้นการต่อสู้ด้วยความรุนแรง ทำให้อังกฤษเห็นว่ากลุ่มนี้เป็นภัยต่อประเทศ องค์กรยุวชนฯจึงถูกประกาศให้เป็นกลุ่มนอกกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2490 สมาชิกของกลุ่มพยายามรวมตัวกันอีกครั้งในชื่อ กลุ่มยุวชนมลายูหัวรุนแรงหรือกลุ่มปาริม เพื่อต่อต้านการตั้งสหพันธรัฐมาลายา กลุ่มนี้สลายตัวไปหลังเหตุการณ์การก่อจลาจลของพรรคคอมมิวนิสต์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2491

**อ้างอิง**
 สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2539
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย

พรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย หรือ พรรคปาส (Parti Islam Se-Malaysia) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซียที่นิยมแนวทางทางศาสนาอิสลาม พยายามต่อสู้เพื่อผลักดันให้รัฐธรรมนูญเพิ่มหลักการของศาสนาอิสลามเข้าไปด้วย พรรคนี้ประสบความสำเร็จในการทำให้สภานิติบัญญัติของรัฐกลันตัน อนุมัติให้ใช้กฎหมายอิสลามได้ใน พ.ศ. 2536
จุดกำเนิดของพรรคเริ่มจากการตั้งพรรคอิสลามมาลายาทั้งมวลเมื่อ พ.ศ. 2494 ซึ่งเป็นพรรคที่เคร่งศาสนาและมีอิทธิพลทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ พรรคปาสเข้าเป็นพันธมิตรกับบารีซัน นาซิยนนัลเมื่อ พ.ศ. 2516 แต่ถูกขับออกมาเมื่อ พ.ศ. 2520 หลังจากนันพรรคมีการเปลี่ยนผู้นำ เน้นนโยบายฟื้นฟูศาสนาอิสลามและจัดตั้งรัฐอิสลาม ทำให้ประนีประนอมกับกลุ่มที่ไม่ใช่มุสลิมได้ยาก และกลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของพรรคอัมโนที่เป็นพรรครัฐบาล
	
ผลจากคดีการจับกุมนายอันวาร์ อิบราฮิม ทำให้พรรคปาสได้รับความนิยมมากขึ้น สามารถควบคุมสภานิติบัญญัติของรัฐกลันตันและรัฐตรังกานูได้ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2542 และหัวหน้าพรรคคือนายฟัดซัล โนช์ได้เป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาสหพันธรัฐ

**อ้างอิง**
  หน้า = 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของพรรค date=2007-05-09  -  Harakahdaily - akhbar PAS 
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร

แนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร (Moro National Liberation Front; MNLF; الجبهة الوطنية لتحرير مورو) เป็นองค์กรทางการเมืองของฟิลิปปินส์ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1972 และมีอำนาจในเขตปกครองตนเองมุสลิมในมินดาเนา

**ประวัติ**
ในช่วง พ.ศ. 2513 MNLF จัดตั้งโดย นูร์ มิสวารี เพื่อเรียกร้องเอกราขให้ชาติโมโร การต่อสู้ของกลุ่มนี้เป็นการดึงเอาการต่อสู้อิงแนวทางศาสนาอิสลามเข้ามาในฟิลิปปินส์เป็นกลุ่มแรก มีการเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ไม่สำเร็จ การต่อสู้จึงดำเนินต่อไป 
MNLF ยังคงต่อสู้เพื่อเอกราชด้วยความรุนแรงจน พ.ศ. 2524 มีการแยกตัวออกเป็นกลุ่มแนวร่วมปลดปล่อยอิสลามโมโร พ.ศ. 2529 MNLF กับรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้เจรจาสันติภาพกันสำเร็จ รัฐบาลยอมให้ตั้งเขตปกครองตนเองในบริเวณที่ชาวมุสลิมเป็นชนส่วนใหญ่ บริเวณดังกล่าวคือเขตปกครองตนเองมุสลิมมินดาเนา

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
  The Long Struggle to Silence the Guns of Rebellion: A Review of the Long and Winding Trail to the Elusive Peace Agreements by The CenSEI Report-  1996 Peace Agreement with the Moro National Liberation Front date=2021-02-28 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official blog site of the MNLF Director for Advocacy Communication-  MNLF attacks Marine post in Sulu-  MNLF of Nur Misuari Attack Zamboanga City-  Moro National Liberation Front (MNLF)
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ขบวนการแบ่งแยกดินแดน
หมวดหมู่:ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
กองทัพเสรีชาติกัมพูชา

กองทัพเสรีชาติกัมพูชา (កងទ័ពសេរីជាតិកម្ពុជា กงทัพเสรีชาติกมฺพุชา; Cambodian Freedom Fighters; CFF) เป็นขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดย ชุน ยาสิท ที่ปอยเปตใกล้กับชายแดนไทย กองบัญชาการใหญ่อยู่ที่รัฐแคลิฟอร์เนียร์ สหรัฐอเมริกา มีสมาชิกในสหรัฐราว 500 คน และมีผู้สนับสนุนในกัมพูชาราว 20,000 คน
กองทัพเสรีชาติกัมพูชาปฏิเสธไม่เข้าร่วมการเลือกตั้งในกัมพูชาและปฏิเสธรัฐบาลของฮุนเซน โดยกล่าวอ้างว่ารัฐบาลนี้มีพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามหนุนหลัง กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากชุชนชาวเขมรในสหรัฐและชาวเขมรที่ลี้ภัยในยุโรป
เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 กองทัพเสรีชาติกัมพูชาก่อการจลาจลกลางกรุงพนมเปญและเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อเหตุการณ์สงบลงมีผู้เสียชีวิต 8 คน และผู้ก่อเหตุถูกจับกุมราว 200 คน รวมทั้ง ริชาร์ด กิรีกิม ชาวอเมริกันเชื้อสายเขมร ศาลอาญาของกัมพูชามีคำพิพากษาเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ให้จำคุกแกนนำผู้ก่อความไม่สงบจำนวน 24 คน เป็นเวลา 3 – 20 ปี
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:การเมืองกัมพูชา
พระจุฬาราชมนตรี (สอน อหะหมัดจุฬา)

พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม สอน อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สัน อหะหมัดจุฬา) กับคุณหญิงถนอม เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 ต่อมาได้เข้ารับราชการในกรมท่าขวา เป็นหลวงราชเศรษฐีเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับการแต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2473 ถือเป็นจุฬาราชมนตรีคนสุดท้ายในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เป็นจุฬาราชมนตรีลำดับที่ 9 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์และเป็นคนที่ 13 แห่งราชอาณาจักรไทยกระทั่งลาออกจากบรรดาศักดิ์ในปี พ.ศ. 2482 ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 รวมอายุได้ 56 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน

**อ้างอิง**
 ภัทระ คาน. สุสานประวัติศาสตร์ 3 สมัย ใน มุสลิมมัสยิดต้นสนกับบรรพชนสามสมัย. กทม. จิรรัชการพิมพ์. 2544
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระ
หมวดหมู่:สกุลอหะหมัดจุฬา
หมวดหมู่:สกุลจุฬารัตน
สุภาพร กิตติขจร

สุภาพร กิตติขจร (23 กันยายน พ.ศ. 2483 — 17 มีนาคม พ.ศ. 2548) เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพล ประภาส จารุเสถียร และท่านผู้หญิง ไสว จารุเสถียร และเป็นอดีตภริยาพันเอกณรงค์ กิตติขจร

**ประวัติ**
คุณสุภาพร กิตติขจร เป็นบุตรคนที่ 3 ของจอมพลประภาส จารุเสถียรและท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2483 เมื่อเยาว์วัยเข้าเรียนชั้นอนุบาลในโรงเรียนกรมทหารสื่อสาร เขตบางซื่อ ในขณะที่จอมพลประภาส รับราชการที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ (ที่ตั้งเดิม ปัจจุบันเป็น ร.1 พัน 3 รอ.) ซึ่งอยู่ใกล้กับโรงเรียน เมื่อจอมพลประภาสย้ายไปเป็น ผบ.ร.1 รอ.ซึ่งตั้งอยู่ที่สวนเจ้าเชตุ ตรงข้ามวัดโพธิ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งกรมรักษาดินแดน) ครอบครัวก็ย้ายตามไปหมด คุณสุภาพรจึงย้ายไปเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนซันตาครู๊ซ แล้วย้ายมาเรียนชั้นประถมตอนปลายที่โรงเรียนราชินีบน  (บางกระบือ) จนจบมัธยมบริบูรณ์ แล้วจึงไปเรียนต่อในไฮสคูล ที่ลอเร้นโต้ คอนแวนต์ เมืองซิมล่า ประเทศอินเดีย หลังจากจบลอเร็นโต้กำลังจะไปศึกษาต่อในประเทศอังกฤษ  แต่  ร้อยตรีณรงค์  กิตติขจร (ยศในขณะนั้น) ซึ่งรู้จักคุ้นเคยกับคุณสุภาพรมาตั้งแต่อายุได้ 5-6 ขวบ  ซึ่งรู้จักกันตั้งแต่เยาว์วัย ได้ขอแต่งงานเมื่อคุณสุภาพรอายุได้เพียง 18 ปีเท่านั้น โดยมีบุตร - ธิดารวม 4 คน ได้แก่- พลเอก เกริกเกียรติ กิตติขจร อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม- นาย กรกาจ กิตติขจร (เสียชีวิตแล้ว) ใน เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมรส กับ ประพจนีย์ กิตติขจร มีบุตร ชื่อ กิตติพจน์ กิตติขจร- พลตรี กิจก้อง กิตติขจร ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่ง ผู้ทรงคุณวุฒิสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม- นาง กรองกาญจน์ ดิศกุล ณ อยุธยา สมรสกับ พันเอก หม่อมหลวงกุลชาต ดิศกุล ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์

**ชีวิตส่วนตัว**
พันโทณรงค์และคุณสุภาพร กิตติขจรอยู่กันมาเป็นระยะเวลาถึง 47 ปี แม้ว่า พันโทณรงค์ กิตติขจร ต้องไปปฏิบัติหน้าที่ราชการสงครามในต่างประเทศหรือขณะที่ พันโทณรงค์ ถูกมรสุมทางการเมือง ต้องไปอยู่ในประเทศเยอรมนีก็ตาม

**บั้นปลายชีวิต**
คุณสุภาพร กิตติขจร เริ่มป่วยในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้รับการรักษาจากคณะแพทย์และพยาบาลโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าฯ ในเบื้องต้น และคณะแพทย์พยาบาลโรงพยาบาลกรุงเทพ โดยเฉพาะ นพ.นิพนธ์ ลิ้มตระกูล ได้พยายามรักษาพยาบาลอย่างเต็มความสามารถจนกลับบ้านได้ในครั้งแรก ต่อมาภายหลังมีอาการไม่ค่อยดี จึงเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลกรุงเทพอีกครั้ง และมีอาการทรุดลงเรื่อย ๆ จนสุดจะเยียวยาได้และจากไปอย่างสงบเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2548

**อ้างอิง**
2548
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินีบน
หมวดหมู่:สกุลกิตติขจร
หมวดหมู่:สกุลจารุเสถียร