Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส (Venice Film Festival) ถือเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มต้นมาตั้งแต่ ค.ศ. 1932 ในนาม Esposizione Internazionale d'Arte Cinematografica เทศกาลนี้จะจัดขึ้นทุกปีประมาณช่วงปลายเดือนสิงหาคมหรือต้นเดือนกันยายน บนเกาะลีโด เวนิส ประเทศอิตาลี โดยจัดงานที่ ปาลัซโซเดลชีเนมาดีเวเน็ตเซีย บนเกาะลีโดดีเวเน็ตเซีย
เทศกาลนี้มีการมอบรางวัลสิงโตทองคำ (Leone d'oro) ที่มอบให้แก่ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในเทศกาล และถ้วยรางวัลวอลปี (Coppa Volpi) ที่มอบให้แก่ดารานักแสดง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  La Biennale di Venezia - Official Website -  Venice International Film Festival History at La Biennale di Venezia website-  Guestinvenice.tv - The Venice Video Sharing Portal with a Venice Film Festival section date=2008-01-17 -  UKHotMovies.com - History and Hightlights of the Venice Film Fesival date=2007-12-18 -  La Biennale di Venezia - Official Website 
ว
หมวดหมู่:ประเพณีอิตาลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศอิตาลี
ว
เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา

เนื้อเรื่องเพชรพระอุมา เป็นเนื้อเรื่องทั้งหมดของนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมาจำนวน 48 เล่ม แบ่งเนื้อเรื่องเป็นสองภาคคือภาคแรก จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม และภาคสมบูรณ์ จำนวน 6 ตอน 24 เล่ม

**เนื้อเรื่องภาคแรก**
เพชรพระอุมา เป็นเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนลึกลับที่เต็มไปด้วยอาถรรพณ์ เรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ในป่าดงดิบของรพินทร์ ไพรวัลย์ พรานป่าผู้รับจ้างนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายของคณะนายจ้างชาวเมือง ที่มี พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะเดินทางพร้อมด้วย หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ น้องสาวคนเล็ก และ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัยเพื่อนชายคนสนิท โดยมีพรานบุญคำ พรานจันพรานเกิดและพรานเส่ยพรานป่าคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์ จำนวน 4 คน และแงซาย กะเหรี่ยงลึกลับที่มาขอสมัครเป็นคนรับใช้เพื่อขอร่วมเดินทางในครั้งนี้ด้วย 
การเดินทางเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตรายนานาชนิด ที่ทำให้คณะเดินทางต้องเสี่ยงภัยและเผชิญกับสัตว์ร้ายในป่าดงดิบ อาถรรพณ์ของป่า นางไม้ ภูตผีปีศาจหรือแม้แต่สัตว์ประหลาด ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาในการเดินทาง พลัดหลงเข้าไปในดินแดนลึกลับของอาณาจักรนิทรานคร ต่อสู้กับจอมผีดิบร้ายมันตรัยที่มีพละกำลังกล้าแข็งและมีอำนาจอย่างแรงกล้า ผ่านห้วงเวลาเหลื่อมซ้อนกันจนหลุดผ่านเข้าไปในยุคของโลกดึกดำบรรพ์ และค้นพบปริศนาความจริงของกะเหรี่ยงลึกลับในฐานะคนรับใช้และองค์รักษ์ประจำตัวของดาริน ที่ติดสอยห้อยตามคณะเดินทางมายังเนินพระจันทร์และมรกตนคร ซึ่งฐานะที่แท้จริงของแงซายถูกเปิดเผยและคณะเดินทางของเชษฐาได้พบเจอกับบุคคลที่ออกติดตามค้นหารวมทั้งช่วยกันกอบกู้บัลลังก์คืนให้แก่แงซายจนสำเร็จ 
สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคแรก เพิ่มเติมได้ที่

**เนื้อเรื่องภาคสมบูรณ์**
ภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับจากเมืองมรกตนครของแงซาย รพินทร์ ไพรวัลย์ ได้ถูกว่าจ้างให้ออกติดตามหาเครื่องบินที่สูญหายพร้อมด้วยระเบิดนิวเคลียร์อีกครั้ง รพินทร์จำใจรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินที่สูญหายไปจากแผนที่ประเทศไทย โดยมีฝรั่งจำนวน 4 คน เป็นผู้ว่าจ้าง แต่เมื่อพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ และ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ ซึ่งเป็นอดีตนายจ้างของรพินทร์ ได้ทราบข่าวการรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางของรพินทร์ ก็เกรงว่าจะถูกฆ่าทิ้งเมื่อทำงานเสร็จสิ้น เนื่องจากเป็นงานลับขององค์กร จึงออกติดตามคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์ 
การติดตามค้นหารพินทร์และคณะนายจ้างฝรั่ง คณะเดินทางของเชษฐาได้เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ฟื้นคืนชีพที่อาณาจักรนิทรานคร และกับเล่าถึงอดีตชาติของดารินและรพินทร์ที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตในชาติปางก่อน รวมทั้งพยายามล่อลวงเอาตัวดารินไปยังอาณาจักรนิทรานคร เพื่อให้ได้ในตัวของจิตรางคนางค์หรือดารินในชาติปัจจุบัน แต่ก็ได้เชษฐาและไชยันต์มาช่วยเหลือไว้อย่างทันท่วงที และปราบมันตรัยด้วยบ่วงนาคบาศย์ได้สำเร็จ รพินทร์นำคณะนายจ้างฝรั่งบุกป่าเพื่อค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์จนพบ โดยได้รับความช่วยเหลือจากแงซายในรูปของจิตใต้สำนึก จนภายหลังทั้ง 2 คณะได้เดินทางมาพบกันที่เมืองมรกตนคร แงซายรวบรัดให้ดารินและรพินทร์แต่งงานกันที่เมืองมรกตนคร ก่อนจะอำลากันเป็นครั้งสุดท้ายในการพบกันระหว่างบุคคลทั้งหมด 
สามารถอ่านรายละเอียดเนื้อเรื่องย่อตอนต่าง ๆ ในเพชรพระอุมาภาคสมบูรณ์ เพิ่มเติมได้ที่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เพชรพระอุมา
นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์

นิว7วันเดอส์ออฟเดอะเวิลด์ (New7Wonders of the World) เป็นการริเริ่มตั้งแต่ปี 2543 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรอบสหัสวรรษในการเลือกสิ่งมหัศจรรย์ของโลกจากการคัดเลือกอนุสรณ์สถานที่มีอยู่ 200 แห่ง การสำรวจความเห็นของประชาชนนี้มี Bernard Weber เป็นผู้นำ และมูลนิธิ New7Wonders เป็นผู้จัดระเบียบ ซึ่งเป็นองค์การตั้งอยู่ในซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประกาศผลเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2550 ที่กรุงลิสบอน

**รายการ**

**รายชื่อสิ่งมหัศจรรย์ใหม่ที่ถูกเสนอชื่อ**
สิ่งมหัศจรรย์อีก 13 แห่งที่ได้รับคัดเลือกในรอบสุดท้าย

**อ้างอิง**
  ทราบผลแล้ว 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่ date=2007-07-11  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 8 กรกฎาคม 2550 14:38 น. 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกใหม่-  เว็บไซต์เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก date=2007-07-07  
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน

เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน (The Sims 2: University) เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกมส์เดอะซิมส์ 2 พัฒนาขึ้นโดย บริษัทเกมส์ Maxis ออกวางจำหน่ายช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ในเดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝันนี้ชาวซิมส์วัยรุ่นจะสามารถไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในเกมได้ ซึ่งมี 3 แห่งให้เลือก และเข้าสู่วัยมหาลัย ชาวซิมส์จะมีการเรียน การสอบปลายภาค มีผลการเรียนหรือเกรด ซึ่งจะดีไม่ดีขึ้นอยู่กับพฤติกรรมในมหาลัยของชาวซิมส์

**คุณสมบัติใหม่**

**แกนหลักของเกม**
 อำนาจชักชวน- ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมแบบใหม่- ชุดทำงาน- ความปรารถนาตลอดชีวิต- การรวมครอบครัว- อาหารชนิดใหม่- การตอบสนองความต้องการผ่านคอมพิวเตอร์- คุณสมบัติใหม่ของโทรศัพท์- NPC ใหม่- วัตถุสิ่งของใหม่- งานเลี้ยงคนรักกีฬา- ช่องใหม่ ๆ ในโทรทัศน์- อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนบุคคล

**มหาวิทยาลัย**
 วัยมหาลัย- สาขาวิชาเอกและผลการศึกษา- หน้าต่างแสดงความปรารถนา ความกลัว และระบบการล็อกแบบใหม่- สายอาชีพใหม่และความได้เปรียบทางอาชีพ- วัตถุของรางวัลอาชีพแห่งใหม่- งานเลี้ยงแบบใหม่- การปฏิสัมพันธ์กับตัวเองแบบใหม่- พื้นที่อยู่อาศัยแบบใหม่- การปฏิสัมพันธ์ที่ทำให้ในมหาวิทยาลัยเท่านั้น- งานสร้างรายได้สำหรับนักศึกษา- วัตถุของรางวัลปณิธานชนิดใหม่- เครื่องมือใหม่ในโหมดสร้าง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เดอะซิมส์
หมวดหมู่:เกมจากค่ายอิเล็กทรอนิก อาตส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมซอมบี
เหี้ยดำ

เหี้ยดำ (Black water monitor, Black dragon) เดิมแยกเป็นชนิดย่อยซึ่งมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Varanus salvator komaini  ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) ถูกยุบรวมเป็นชื่อพ้องของเหี้ยชนิดย่อย Varanus salvator macromaculatus  มีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับเหี้ยทั่วไป เมื่อโตเต็มวัยจากปลายหัวถึงโคนหาง 9 ฟุต สีดำด้านทั้งตัว บางตัวก็มีจุดและลายแทรกอยู่บ้าง แต่ลายจะจาง ท้องสีเทา ลิ้นสีน้ำเงินเข้ม จากการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเหี้ยและเหี้ยดำ พบว่าค่าสัดส่วนของลักษณะส่วนมากไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อนำผลการศึกษาด้วยการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มแบบคาโนนิคอล (canonical discriminant analysis) มาพิจารณาสรุปได้ว่า เหี้ยดำไม่สามารถแยกออกเป็นชนิดใหม่หรือชนิดย่อยของเหี้ยได้ (Lauprasert, 1999) และลักษณะของสีที่แตกต่างเกิดจากภาวะการมีเม็ดสีเมลานินสีดำมากเกินไป (melanism) ของชนิดย่อย V. s. macromaculatus
เหี้ยดำพบบริเวณชายทะเลหรือป่าชายเลนและบนเกาะ ทางภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกคืออำเภอละงู จังหวัดสตูล  และสถานที่ที่พบเหี้ยดำจะไม่พบเหี้ยเลย ในประเทศไทยหายาก และมีรายงานพบทางประเทศมาเลเซีย บริเวณ ปีนัง และ อินโดนีเซีย บริเวณลัมปุง และบางหมู่เกาะทางตอนเหนือของอินโดนีเซีย
ปัจจุบัน เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่อยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ CITES2

**อ้างอิง**

** แหล่งข้อมูลอื่น**
  สวนสัตว์โคราชเปิดตัว “เหี้ยดำ” ใกล้สูญพันธุ์ - วอนอนุรักษ์เหลือ 8 ตัวในไทย date=2007-06-11 
หมวดหมู่:วงศ์เหี้ย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
​
จักรพรรดินีเทเม

จักรพรรดินีเทเม (Teimei kōgō; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2427 – 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) พระนามเดิม ซาดาโกะ คูโจ (Kujō Sadako) เป็นจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโชวะ โดยจักรพรรดินีเทเมเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่มาจากตระกูลฟูจิวาระ (สายตระกูลคูโจ)

**พระราชประวัติ**
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คูโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย

**พระราชโอรส-ธิดา**
สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรส 4 พระองค์แก่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช คือ:
# จักรพรรดิโชวะ (พ.ศ. 2444–2532) พระนามเดิม เจ้าชายฮิโรฮิโตะ มิจิโนะมิยะ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงนางาโกะ คูนิ มีพระราชโอรส-ธิดาเจ็ดพระองค์
# เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ (พ.ศ. 2445–2496) พระยศเดิม อัตสึโนะมิยะ เสกสมรสกับเซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ ไม่มีพระราชบุตร
# เจ้าชายโนบูฮิโตะ ทากามัตสึโนะมิยะ (พ.ศ. 2448–2530) พระยศเดิม เทรุโนะมิยะ เสกสมรสกับคิกูโกะ โทกูงาวะ ไม่มีพระราชบุตร
# เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ  (พ.ศ. 2458–2559) พระยศเดิม ซูมิโนะมิยะ เสกสมรสกับยูริโกะ ทากางิ มีพระโอรส-ธิดาห้าพระองค์

**ดำรงพระยศพระพันปีหลวง**
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระราชชนนีหรือพระพันปีหลวง (皇太后) พระองค์จึงมีพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระพันปีหลวง (เทเม-โคไทโง) หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางก็ทรงคัดค้านการเข้าร่วมนั้นอย่างเต็มที่และอย่างเปิดเผย  ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พระนางทรงต้องมาทะเลาะกับพระราชโอรสของพระองค์

**สวรรคต**
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลงได้ไม่นาน สมเด็จพระจักรพรรดินีได้เสด็จสวรรคตที่พระราชวังโอมิยะ กรุงโตเกียว ขณะมีพระชนมายุได้ 66 พรรษา และทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอยู่ 14 พรรษา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455-2469 และดำรงตำแหน่งพระพันปียาวนานถึง 25 พรรษา

**พระอิสริยยศ**
 ท่านหญิงซาดาโกะ คูโจ - เจ้าหญิงซาดาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น- สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ- สมเด็จพระจักรพรรดินีซาดาโกะ พระพันปีหลวง - สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม (พระนามหลังการสวรรคต)

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 Bix, Herbert P. (2000). Hirohito and the Making of Modern Japan. New York: HarperCollins. 978-0-06-019314-0; 247018161- Fujitani, Takashi. (1998). Splendid Monarchy: Power and Pageantry in Modern Japan.. Berkeley: University of California Press. 978-0-520-20237-5; 246558189—Reprint edition, 1998. 0-520-21371-8- Hoyt, Edwin P. (1992). Hirohito: The Emperor and the Man. New York: Praeger Publishers. 978-0-275-94069-0; 23766658
2494
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น 
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โคไตชิฮิ
หมวดหมู่:จักรพรรดิไทโช
ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี

ฌ็อง-ดอมีนิก โบบี (Jean-Dominique Bauby, 30 เมษายน พ.ศ. 2495 – 9 มีนาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียน และบรรณาธิการของนิตยสาร ELLE เมื่อวันที่วันที่ 8 ธันวาคม 1995 ขณะเขามีวัยได้ 43 ปี เกิดอาการเส้นเลือดสมองแตก ทำให้ก้านสมองเสียหาย เขาสลบไป 20 วัน และเมื่อฟื้นขึ้นมาเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถพูดได้ และเป็นอัมพาตเกือบทั้งตัว 
โบบีสามารถเคลื่อนไหวศีรษะได้เพียงเล็กน้อย ส่งเสียงอืออา และกะพริบตาซ้ายได้ เขาอยู่ที่สภาพที่ทางการแพทย์เรียกว่า Locked-in Syndrome แต่ในระหว่างที่เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น เขาเขียนหนังสือที่ชื่อว่า Le Scaphandre et Le Papillon (แปลเป็นภาษาไทยโดยวัลยา วิวัฒน์ศร ในชื่อ ชุดประดาน้ำและผีเสื้อ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ) โดยให้คนท่องชุดตัวอักษรที่เรียงตามความถี่ในการใช้ในภาษาฝรั่งเศส และโบบีจะกะพริบตาเมื่อถึงตัวอักษรที่เขาต้องการ 
โบบีแต่งและเรียบเรียงเรื่องราวทั้งหมดในสมอง และให้คนเขียนตามคำบอกทีละตัวอักษร หนังสือของเขาวางขายในฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเยี่ยม และขายได้ถึง 150,000 เล่มในสัปดาห์แรก โบบีเสียชีวิต 3 วันหลังจากหนังสือออกวางขาย ไม่มีการเปิดเผยสาเหตุการเสียชีวิตของเขา
1997
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:คนพิการ
หมวดหมู่:บรรณาธิการนิตยสาร
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
เดอะซิมส์ ออนไลน์

อีเอ-แลนด์ (EA-Land) ในชื่อเดิมว่า เดอะซิมส์ ออนไลน์ (The Sims Online, TSO) พัฒนาโดย แมกซิส เป็นเกมออนไลน์ พัฒนาเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งดัดแปลงมาจากเกมเดอะซิมส์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ผู้ใช้ต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน
เนื่องจากการเล่นแบบออนไลด์ยังมีค่าใช้จ่ายสูงจึงไม่มีผู้เล่นมากนักโครงการถูก EA ปรับปรุงในชื่อ EA-Land และปิดให้บริการในเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ผู้เล่นไม่จำเป็นต้องเสียค่าสมาชิกรายเดือน แต่ผู้เล่นจะต้องจ่ายเงินจริงสำหรับซื้อเงินในเกม (หน่วยเงินเป็นซิโมลีน) และผู้เล่นสามารถเปลี่ยนเงินในเกมเป็นเงินจริงได้

**อ้างอิง**
  รายละเอียดเกมเดอะซิมส์ออนไลน์
หมวดหมู่:เดอะซิมส์
หมวดหมู่:เกมออนไลน์
ดัสติน ฮอฟแมน

ดัสติน ลี ฮอฟแมน (Dustin Lee Hoffman; เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกจากภาพยนตร์ The Star Wagon ในปี 1967 ต่อมาได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากภาพยนตร์เรื่อง เดอะแกรดูเอท พิษรักแรงสวาท (1967) และภาพยนตร์สร้างชื่ออีกเรื่องคือ ทู้ทซี่ ในปี 1983
การแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง พ่อ แม่ ลูก (1979) ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลเดียวกันอีกครั้งทั้งเวทีรางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำกับภาพยนตร์เรื่อง เรนแมน ที่แสดงร่วมกับทอม ครูซ
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
เพลงสำคัญของแผ่นดิน

เพลงสำคัญของแผ่นดิน คือ เพลงที่รัฐบาลไทยจัดให้มีความสำคัญในระดับชาติอย่างเป็นทางการ ตามมติคณะรัฐมนตรีลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ได้แก่ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงชาติไทย เพลงมหาชัย เพลงมหาฤกษ์ เพลงสดุดีมหาราชา และเพลงภูมิแผ่นดิน นวมินทร์มหาราชา  ต่อมา มติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เพิ่มเพลงสำคัญของแผ่นดินอีก 2 เพลง คือ เพลงสดุดีจอมราชา และ เพลงสดุดีพระแม่ไทย โดยยกเหตุผลว่าเพลงเหล่านี้ "เป็นเพลงที่มีคุณค่า แสดงถึงคุณค่าและความเจริญของคนในชาติ เป็นภูมิปัญญาของแผ่นดิน รวมทั้งแสดงความจงรักภักดีและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมราชจักรีวงศ์"
ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว ได้กำหนดให้ส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานอื่นของรัฐ ใช้เพลงสำคัญของแผ่นดินตามฉบับที่คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติจัดทำขึ้นใหม่ เป็นต้นฉบับในโอกาสต่างๆ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป

**วงดนตรีที่ใช้บรรเลง**
ในการจัดทำต้นฉบับเพลงสำคัญของแผ่นดินครั้งนี้ คณะผู้จัดทำได้จัดทำทั้งดนตรีสากลและดนตรีไทย สำหรับประเภทดนตรีสากล ได้บรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรี 3 ประเภท ได้แก่
# วงออร์เคสตราสี่เหล่าทัพ (ได้แก่ วงดุริยางค์ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และตำรวจ) และวงดุริยางค์กรมศิลปากร
# วงบิ๊กแบนด์ โดย วงเฉลิมราชย์
# วงโยธวาทิต โดย วงดุริยางค์กรมศิลปากร
ในส่วนของดนตรีไทย ได้ใช้วงดนตรี 3 ประเภท ซึ่งบรรเลงและขับร้องโดยวงดนตรีกรมศิลปากร ร่วมกับนักดนตรีไทยสี่เหล่าทัพ ได้แก่ 
# วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ 
# วงเครื่องสายเครื่องคู่
# วงมโหรีเครื่องคู่ 

**คณะผู้จัดทำ**
 จัดทำโดย: คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี- ผู้ควบคุมการผลิต: นายแมนรัตน์  ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ- ผู้ช่วยควบคุมการผลิต: นาวาเอกณรงค์  แสงบุศย์- ผู้บันทึกเสียง: จ่าเอกชูศักดิ์  ทองสิมา- บริษัทผู้ผลิต: บริษัท เฉลิมราษฎร จำกัด- ผู้เผยแพร่: กรมประชาสัมพันธ์, สำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ, สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี

**อ้างอิง**
  สำนักงานสร้างเสริมเอกลักษณ์ของชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี-  เพลงสำคัญของแผ่นดิน date=2012-11-29  จากเว็บไซต์  กรมประชาสัมพันธ์

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฟังเพลงสำคัญของแผ่นดิน บรรเลงโดยวงดนตรีต่างๆ จาก เว็บไซต์ของสำนักงานเสริมสร้างเอกลักษณ์ของชาติ date=2008-08-03 
หมวดหมู่:เพลงสำคัญของแผ่นดิน
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด

ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron, พหูพจน์: -dra) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่า 20 หน้า รวม 32 หน้า รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) ไปตัดปลายออกทั้ง 12 มุม ให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนี้มี 60 จุดยอด 90 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
ทรงยี่สิบหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงยี่สิบหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ ดังนี้
:

**การนำไปใช้**
เปรียบเทียบกับลูกฟุตบอล
ลูกฟุตบอลเป็นตัวอย่างหนึ่งของทรงยี่สิบหน้าปลายตัดที่พบในชีวิตประจำวัน ลายบนลูกฟุตบอลเป็นรูปห้าเหลี่ยมและรูปหกเหลี่ยมซึ่งอยู่ในรูปแบบเดียวกับรูปทรงนี้ แต่ดูคล้ายทรงกลมมากกว่าเนื่องจากความดันของอากาศภายในและความยืดหยุ่นของวัสดุที่ใช้ผลิต

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)- ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron)- ทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron)- ทรงสิบสองหน้าปลายตัด (truncated dodecahedron)- ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic triacontahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Truncated icosahedron -  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra-  Paper Models of Polyhedra date=2013-02-26  Includes a paper model(net) of a Truncated Icosahedron-  Bouncing Truncated Icosahedron date=2018-08-02  Virtual Reality (needs JVM)
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงตันอาร์คิมิดีส
เมืองปากเซ

ปากเซ เป็นอำเภอ  (เมือง) ของแขวงจำปาศักดิ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว
ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "นครปากเซ" เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ที่ผ่านมา

**เมืองและหมู่บ้าน**
ปากเซ
*ห้วยแซ
*ห้วยเฮ

**อ้างอิง**
ปากเซ
เดอะซิมส์ สร้างชีวิต ลิขิตฝัน

เดอะซิมส์: สร้างชีวิตลิขิตฝัน (The Sims: Livin' Large หรือชื่อในทวีปยุโรปว่า The Sims: Livin' It Up) เป็นเกมส์ภาคเสริมลำดับที่ 1 ของเกมส์ชุดเกม เดอะซิมส์ ผลิตเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543 จุดเด่นของภาคนี้คือไอเท็มที่สร้างปฏิสัมพันธ์รูปแบบใหม่ของชาวซิมส์

**ไอเท็มใหม่**
 ตะเกียง คุณสามารถถูตะเกียงและยักษ์ในตะเกียงก็ปรากฏตัวมา พร้อมฟังคำสั่งโดยเฉพาะ จินนี่ยักษ์ในตะเกียงวิเศษซึ่งสามารถเสกให้ทองคำ และถ้าไม่ดีก็เสกให้เป็นน้ำและไฟไป- ศีรษะในไหโบราณ - หุ่นยนต์ Servo หุ่นยนต์แม่บ้านซึ่งชาวซิมส์ของคุณนั้นไม่ต้องทำงานจนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ซึ่งสามารถเรียกหุ่นยนต์ Servo มาเป็นแม่บ้านซึ่งไม่มีเหน็ดเหนื่อยต่อการทำงานบ้าน เช่น การทำอาหาร รดน้ำ จัดเตียงนอน ซึ่งหุ่นยนต์จะทำงานเสร็จก็กลับไปที่เดิม

**สิ่งที่น่ารำคาญให้กับชาวซิมส์**
สิ่งที่คุณรังเกลียดคือตัวตลกสะอื้น หรือ เรียกว่า "ซันนี่" เป็นตัวละครที่เพิ่มมาในภาคเสริมนี้ เมื่อตอนที่คุณกำลังซื้อฝาผนังรูปภาพเพ้นท์ตัวตลกสะอื้น ตัวตลกที่น่ารำคาญก็จะปรากฏตัวพร้อมแกล้งความปั่นป่วนให้กับผู้เล่น จนคุณไม่สามารถไล่เขาออกไปได้ คุณจำเป็นต้องเรียกนักจับตัวตลกมาปราบ และถ้าเอาโต๊ะมาติดข้างเตาผิงไฟมาติดข้าง ถ้าเกิดไฟไหม้พร้อมเผารูปภาพของตน จนตัวตลกก็หายตัวไปด้วย 
อีกสิ่งหนึ่งที่คุณควรระลึกไว้เมื่อเลี้ยงหนู คือ หากดูแลไม่ดีซิมส์ของคุณอาจเป็นโรคได้
หมวดหมู่:เดอะซิมส์
หมวดหมู่:เกมจากค่ายอิเล็กทรอนิก อาตส์
โน้ต

โน้ต (note) อาจหมายถึง
 ดนตรี- โน้ตดนตรี หรือ โน้ตเพลง (note) เสียงหรือสัญลักษณ์ของเสียง- ค่าของโน้ต (note value) ความยาวในการออกเสียง
 เครื่องเขียน การเขียน และเอกสาร- สมุด หรือ สมุดโน้ต (notebook/notepad)- บันทึก (memorandum/memo) ชื่ออื่นเช่น บันทึกข้อความ บันทึกความจำ บันทึกช่วยจำ บันทึกเตือนความจำ- หมายเหตุ หรือ เชิงอรรถ (footnote)- ตั๋วสัญญาใช้เงิน (promissory note)
 บุคคล- โน้ต เชิญยิ้ม ศิลปินตลก- อุดม แต้พานิช (โน้ส) นักพูด- นันทไกร ฉ่ำใจหาญ อดีตสมาชิกวงดนตรีโปเตโต้
 ความหมายในภาษาอังกฤษ- ธนบัตร (banknote) ชาวไทยเรียกว่า bank ชาวตะวันตกเรียกว่า note ชาวอเมริกันเรียกว่า bill
 โทรศัพท์มือถือ- ซัมซุง กาแลคซี โน้ต
เวอร์ชวลออน

ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน (電脳戦機バーチャロン, เด็นโนะเซ็นกิ บาชาลอน Cyber Troopers Virtual-On) เป็นชุดเกมต่อสู้สามมิติซึ่งพัฒนาโดยเซก้า โดยเกมตู้ของภาคแรกนั้นได้เริ่มให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
เกมเวอร์ชวลออนจะให้ผู้เล่นเลือกหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเวอร์ชัวรอยด์ ซึ่งผู้เล่นจะควบคุมโดยการใช้คันโยกคู่คล้ายกับคันบังคับในอนิเมะแนวหุ่นยนต์ โดยภาพในเกมจะเป็นมุมมองจากด้านหลังของเวอร์ชัวรอยด์ที่ผู้เล่นควบคุม
เนื้อเรื่องของเวอร์ชวลออนเป็นเรื่องราวในศักราชสมมุติ เวอร์ชวลเซนจูรี (Virtual Century มีตัวย่อว่า V.C. และเขียนด้วยเลขฐาน 16) ซึ่งอุปโลกว่าเกมเวอร์ชวลออนนั้นเป็นระบบควบคุมจากระยะไกลของเวอร์ชัวรอยด์ซึ่งองค์กรขนาดใหญ่ได้ใช้ในการยืมมือของประชาชนทั่วไปควบคุมเวอร์ชัวรอยด์ให้ในสงคราม เอนจินของเกมชุดเวอร์ชวลออนเรียกว่า M.S.B.S. (Mind-Shift Battle System) ซึ่งเนื้อเรื่องของเกมได้อุปโลกว่าเป็นระบบปฏิบัติการของเวอร์ชัวรอยด์
หุ่นยนต์เวอร์ชัวรอยด์ที่ปรากฏในเกมทั้งหมดเป็นได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ

**เกมในชุดเวอร์ชวลออน**
ในปัจจุบันมีเกมในชุดเวอร์ชวลออนทั้งหมดสี่ภาค
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน (พ.ศ. 2538)- หรือเวอร์ชวลออน โอเปอเรชันมูนเกต สำหรับเกมตู้, เซก้า แซทเทิร์น, คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และ เพลย์สเตชัน 2 ใช้ M.S.B.S v3.3
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน โอราโทริโอ แทงแกรม (พ.ศ. 2541)- สำหรับเกมตู้, ดรีมแคสต์ และ เอกซ์บอกซ์ 360 ใช้ M.S.B.S. v5.2 (เกมตู้รุ่นแรก), v5.4 (เกมตู้), v.5.45 (ดรีมแคสต์), v5.6 (แผ่นเสริม) and 5.66 (เกมตู้รุ่นหลัง)
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน ฟอร์ซ (พ.ศ. 2544)- สำหรับเกมตู้และเอกซ์บอกซ์ 360 เป็นเกมที่มีระบบแทกทีมซึ่งสามารถเล่นพร้อมกันได้สี่คน และมีการ์ดซึ่งผู้เล่นสามารถใช้เก็บข้อมูลการเล่นไปใช้กับตู้อื่นได้ ใช้ M.S.B.S. v7.5, v7.6 และ v7.7
ไซเบอร์ทรูเปอร์ เวอร์ชวลออน มาร์ซ (พ.ศ. 2546)- สำหรับเพลย์สเตชัน 2โดยเฉพาะ นับเป็นภาคดัดแปลงของเวอร์ชวลออน ฟอร์ซและเป็นภาคแรกที่มีโหมดเนื้อเรื่องสำหรับเล่นคนเดียว ใช้ M.S.B.S. v8.5

**ภาคอื่นๆ**
นอกจากเกมแล้ว เวอร์ชวลออนยังมีเนื้อเรื่องภาคเสริมในรูปแบบของซีรีส์พลาสติกโมเดลและดราม่าซีดี- ไซเบอร์เนต ราฟโซดี้ (ดราม่าซีดี)- เคาเตอร์พ้อย 009เอ（ดราม่าซีดี）- วันแมนเรสคิว（โมเดลซีรีส์ของนิตยสารฮอบบีเจแปน）- แฟรกเมนทารี พาสเซจ（โมเดลซีรีส์ของนิตยสารเดนกิฮอบบีแม็กกาซีน）

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
หมวดหมู่:เกมชุด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:เกมต่อสู้สามมิติ
หมวดหมู่:เกมตู้ขนาดใหญ่
หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มสอง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับเมคา
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์

ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (Sternoclavicular joint) ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ หมายถึงข้อต่อที่อยู่ระหว่างปลายด้านกระดูกอกของกระดูกไหปลาร้า (Sternal end of clavicle) กับรอยเว้าคลาวิคิวลาร์ (clavicular notch) ที่อยู่บนส่วนแมนูเบรียมของกระดูกอก (manubrium of sternum) และบางส่วนของกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1 โดยที่พื้นผิวข้อต่อส่วนใหญ่จะอยู่ทางด้านปลายด้านกระดูกไหปลาร้า ข้อต่อนี้มีส่วนช่วยในการเคลื่อนที่ของไหล่และต้นแขนที่ต้องอาศัยการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า

**โครงสร้างของแคปซูลข้อต่อ**
ภาพวาดแสดงโครงสร้างพื้นฐานของแคปซูลข้อต่อ
แคปซูลข้อต่อ (Articular/joint capsule) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างกระดูกที่สามารถทำให้เกิดการเคลื่อนไหวได้ โดยภายในจะเป็นโพรงแคบๆที่เรียกว่า โพรงข้อต่อ (articular cavity) ซึ่งจะมีของเหลวที่เรียกว่า ซินโนเวียล ฟลูอิด (Synovial fluid) คอยช่วยลดแรงเสียดทานระหว่างกระดูกเมื่อเกิดการเคลื่อนไหว เราเรียกข้อต่อที่มีโครงสร้างดังกล่าวว่า ข้อต่อแบบซินโนเวียล (Synovial joint)
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์เป็นข้อต่อแบบซินโนเวียลลักษณะหนึ่ง ซึ่งมีโครงสร้างของแคปซูลข้อต่อแบบอานม้า (saddle joint) โดยที่โพรงข้อต่อจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยแผ่นของกระดูกอ่อนที่เรียกว่า แผ่นข้อต่อ (articular disc) ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของข้อต่อแบบซินโนเวียล

**เอ็นรอบข้อต่อ**
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ จะมีเอ็น (ligaments) ที่ช่วยในการค้ำจุนข้อต่อให้มีความเสถียรมากยิ่งขึ้น ซึ่งได้แก่- เอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหน้า (Anterior sternoclavicular ligament)  เป็นเอ็นที่ค่อนข้างใหญ่และคลุมพื้นที่ด้านหน้าของข้อต่อ และเอ็นนี้จะอยู่ทางด้านหลังของปลายด้านกระดูกอกของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (Sternocleidomastoid muscle)- เอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหลัง (Posterior sternoclavicular ligament)  มีลักษณะรูปร่างคล้ายกับเอ็นสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ด้านหน้า แต่จะคลุมทางด้านหลังของข้อต่อ ทางด้านหลังของเอ็นนี้จะเป็นกล้ามเนื้อสเตอร์โนไทรอยด์ (Sternothyroid muscle) และกล้ามเนื้อสเตอร์โนไฮออยด์ (Sternohyoid muscle)- เอ็นยึดระหว่างกระดูกไหปลาร้า (Interclavicular ligament)  เป็นเอ็นเส้นเล็กที่ยึดระหว่างปลายด้านกระดูกอกของกระดูกไหปลาร้าทั้งสองข้าง และมีบางส่วนที่ติดกับขอบด้านบนของกระดูกอก- เอ็นระหว่างกระดูกไหปลาร้าและกระดูกซี่โครง (Costoclavicular ligament)  เป็นเอ็นสั้นๆรูปสี่เหลี่ยมที่ยึดระหว่างพื้นผิวด้านล่างของกระดูกไหปลาร้า กับส่วนของกระดูกอ่อนและกระดูกซี่โครงชิ้นที่ 1

**การเคลื่อนไหว**
ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์มีส่วนช่วยในการเคลื่อนไหวของไหล่และต้นแขนผ่านทางการเคลื่อนไหวของกระดูกไหปลาร้า โดยข้อต่อนี้สามารถทำให้กระดูกไหปลาร้าเคลื่อนไหวในแนวต่างๆ ได้แก่- แนวดิ่ง ทำให้เกิดการยก (elevation) ของไหล่และแขน ตัวอย่างเช่น ในระหว่างที่มีการยกไหล่ขึ้นจนแขนตั้งฉากกับแนวระนาบ ข้อต่อนี้จะช่วยยกกระดูกไหปลาร้าให้ทำมุมได้ถึง 60 องศาจากแนวระดับ- แนวด้านหน้า-ด้านหลัง ทำให้มีการงอเข้า (protraction) หรือกางออก (retraction) ของไหล่ โดยข้อต่อนี้จะเคลื่อนไปจากแนวปกติได้ประมาณ 30 องศา การเคลื่อนไหวในลักษณะนี้ช่วยเพิ่มระยะของการเคลื่อนไหวของแขนให้กว้างมากขึ้นกว่าเดิม
นอกจากนี้ ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ยังช่วยในการหมุนรอบแกนตามยาวของกระดูกไหปลาร้าได้เล็กน้อย

**อ้างอิง**
 Clinically Oriented Anatomy, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.
หมวดหมู่:ข้อต่อ
ทางน้ำล้น

ไฟล์:Llyn_Brianne_spillway.jpg|thumb|250px|right|ทางน้ำล้นของ Llyn Brianne เขื่อนใน เวลส์
ทางน้ำล้น หรือ สปิลเวย์ (spillway) และมักถูกเรียกผิดเป็น สปริงเวย์ เป็นโครงสร้าง อาคารชลศาสตร์ที่สำคัญของเขื่อน เป็นส่วนโครงสร้างที่มีค่าก่อสร้างสูงที่สุดในงานเขื่อน เนื่องจากก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีตเสริมเหล็ก ทางน้ำล้นบางประเภทจะประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อนที่สามารถควบคุมระดับน้ำได้

**วัตถุประสงค์ของทางน้ำล้น**
 ทางน้ำล้นใช้ประโยชน์เพื่อควบคุมระดับน้ำในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัย ด้วยการระบายน้ำส่วนเกินออกมายังท้ายน้ำ เพื่อป้องกันไม่ให้น้ำล้นตัวเขื่อน ซึ่งจะทำให้เขื่อนเกิดความเสียหาย

**ประเภทของทางน้ำล้นแบ่งตามลักษณะการควบคุม**
ทางน้ำล้นแบบควบคุมได้ (Controlled) 
** ทางน้ำล้นแบบควบคุมได้ ประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อน เพื่อใช้ควบคุมอัตราการไหลของน้ำ การออกแบบจะออกแบบให้อ่างเก็บน้ำสามารถจุน้ำได้ปริมาณสูงสุด โดยสามารถปล่อยน้ำได้ตามความต้องการด้วยการควบคุม
*ทางน้ำล้นแบบควบคุมไม่ได้ (uncontrolled)
** ทางน้ำล้นแบบควบคุมไม่ได้ จะไม่มีประตูน้ำ เมื่อระดับน้ำในอ่างสูงจนถึงระดับที่ออกแบบไว้ จะไหลล้นผ่านสันฝายของทางน้ำล้น

**ประเภทของทางน้ำล้นแบ่งตามลักษณะการใช้งาน**
 ทางน้ำล้นใช้งาน (Service Spillway) 
** ใช้ในการควบคุมระดับน้ำในเขื่อน - ทางน้ำล้นฉุกเฉิน (Emergency Spillway)
** ใช้ในการระบายน้ำล้นฉุกเฉิน ช่วยในกรณีที่มีน้ำบ่ามาก 

**แบบของทางน้ำล้น**
 ทางน้ำล้นแบบมีบานประตูน้ำ
** บานประตูน้ำแบบบานตรง
** บานประตูน้ำแบบบานโค้ง- ทางน้ำล้นแบบไม่มีบานประตูน้ำ
** ทางน้ำล้นแบบขั้นบันได (Stepped-Channel spillway, Stepped spillway, Staircase wastewater way หรือ Stepped chute)
** ทางน้ำล้นแบบระฆังหงาย (Inverted bell) มักเรียกกันว่าทางระบายน้ำล้นแบบ Morning glory
** ทางน้ำล้นแบบไหลล้นผ่านสันฝาย (Overflow weir spillway)
** ทางน้ำล้นแบบกาลักน้ำ (Siphon spillway)
** ทางน้ำล้นแบบอุโมงค์ (Tunnel spillway)
** ทางน้ำล้นแบบน้ำล้นด้านข้าง (Side channel spillway)
หมวดหมู่:เขื่อน
หมวดหมู่:วิศวกรรมชลศาสตร์
ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด

ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด
ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic triacontahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 30 หน้า รวม 42 หน้า รูปทรงนี้มี 80 จุดยอด และ 120 ขอบ
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสามสิบหน้ารอมบิก (rhombic triacontahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 12 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปห้าเหลี่ยม และหน้ารูปสี่เหลี่ยมนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม
หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด 6.6.6 จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/√5) ≈ 116.565° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด 5.6.6 จะเท่ากับ 121.717° โดยประมาณ
รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงยี่สิบหน้าปลายตัด (truncated icosahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปห้าเหลี่ยม 12 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 20 หน้า

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic dodecahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  VTML polyhedral generator Try "t5daD" (Conway polyhedron notation)-  Zometool model date=2006-02-03 - Fullerene C80
*#  date=2011-07-18   (Number 7 -Ih)
*# 
*#  date=2005-10-01 
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด

ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด
ทรงสิบสองหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า และหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมไม่เท่า 12 หน้า รวม 18 หน้า รูปทรงนี้มี 32 จุดยอด และ 48 ขอบ
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้ารอมบิก (rhombic dodecahedron) มาตัดปลายตรงจุดยอดที่มุมแหลมของหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่มาบรรจบกันเพียง 6 จุดยอด จนเกิดเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนนั้นก็จะกลายเป็นรูปหกเหลี่ยม
หน้ารูปหกเหลี่ยมนั้นมีความยาวด้านเท่ากัน แต่มุมภายในไม่เท่ากัน และมีสมมาตรแบบพับครึ่ง มุมที่อยู่บนจุดยอด 6.6.6 จำนวน 2 มุม จะเท่ากับ cos−1 (−1/3) ≈ 109.47° ส่วนอีก 4 มุมที่เหลือบนจุดยอด 4.6.6 จะเท่ากับ 125.26° โดยประมาณ
รูปทรงนี้มีความคล้ายกับทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) เป็นอย่างมาก ซึ่งมีหน้ารูปสี่เหลี่ยม 6 รูปเท่ากัน แต่มีหน้ารูปหกเหลี่ยมเพียง 8 หน้า

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสามสิบหน้ารอมบิกปลายตัด (truncated rhombic triacontahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 http://unistates.com/rmt/explained/glossary/trd.html- VRML model  date=2008-05-11 
**  VTML polyhedral generator Try "t4daC" (Conway polyhedron notation)
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
การบัญชี

การบัญชี หมายถึง กระบวนการจัดการในส่วนของบันทึกรายการทางการค้า ได้แก่ การเขียนบันทึกรายการทางการค้า การจำแนกแยกประเภทหมวดหมู่ทางการค้า การสรุปผลการดำเนินงาน รวมไปถึงการวิเคราะห์และการแปลความหมายข้อมูลของนักบัญชี

**ประวัติการบัญชี**
การบัญชีเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยสุเมเรียนในดินแดนเมโสโปเตเมีย ในช่วงแรก ๆ เป็นเพียงการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณผลผลิตทางการเกษตร กับมูลค่าเหล่านั้น ส่วนวิชาการบัญชีที่มีพื้นฐานเหมือนกับระบบคณิตศาสตร์ (ระบบบัญชีคู่ ซึ่งหมายถึงการบันทึกข้อมูลทางด้านการเงินโดยมีการบันทึกทั้งด้านบวก (เดบิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านซ้าย) กับ ด้านลบ (เครดิต หรืออาจเรียกว่าการบันทึกบัญชีทางด้านขวา) โดยที่การบันทึกแต่ละครั้งจะต้องมียอดรวมด้านบวกรวมกับด้านลบเป็นศูนย์) เกิดขึ้นในประเทศอิตาลีก่อนปี ค.ศ. 1543 โดยได้พิมพ์หนังสือชื่อว่า Vennice ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับการบันทึกบัญชี โดยพื้นฐานของการบัญชีทั้งหมดมาจากสมการว่า "สินทรัพย์=หนี้สิน+ทุน" ส่วนรายได้และค่าใช้จ่ายถือเป็นส่วนหนึ่งของทุน

**วัตถุประสงค์ของการจัดทำบัญชี**
# เพื่อเป็นการบันทึกเหตุการณ์ทางการค้า
# เพื่อให้เจ้าของกิจการได้ทราบว่าช่วงเวลานั้น ๆ มีสินทรัพย์ หนี้สินและส่วนของเจ้าของ อยู่เป็นจำนวนเท่าใดและอย่างไร
# เพื่อเป็นปัจจัยหนึ่งประกอบการตัดสินใจในการลงทุนของนักธุรกิจและประกอบการตัดสินใจในการบริหารของเจ้าของกิจการ
# เพื่อเป็นการป้องกันการทุจริตและการสูญหายของสินทรัพย์
# เพื่อให้เป็นไปตามข้อบังคับของกฎหมาย
# เพื่อเป็นเครื่องมือนำมาใช้ในการคำนวณภาษีที่จะต้องจ่ายแก่รัฐ

**ขอบเขตของงานบัญชี**
สำหรับขอบเขตของงานบัญชีนั้น สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ คือ
# การบัญชีการเงิน (Financial Accounting) - เป็นการบัญชีที่จัดทำโดยบันทึกตามมาตรฐานการบัญชีหรือหลักการบัญชีที่รับรองกันทั่วไป ได้แก่ งบแสดงฐานะการเงิน งบกำไรขาดทุน งบกระแสเงินสด นโยบายการบัญชีและหมายเหตุประกอบงบการเงิน เพื่อรายงานต่อบุคคลภายนอกกิจการ เช่น นักลงทุน เจ้าหนี้ ผู้ถือหุ้น หน่วยงานราชการ ลูกจ้าง
# การบัญชีเพื่อการจัดการ (Managerial Accounting) - เป็นการจัดทำเพื่อรวบรวมข้อมูลเสนอต่อผู้ใช้ข้อมูลที่เป็นบุคคลภายในกิจการ ได้แก่ กรรมการบริหาร ผู้จัดการ หัวหน้าฝ่าย หัวหน้าแผนก ฯลฯ เพื่อใช้ในการวางแผน และควบคุมการดำเนินงานให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ข้อมูลนั้นส่วนหนึ่งมาจากการทำบัญชี รวมกับข้อมูลอื่น ๆ ทั้งที่เป็นตัวเงินและไม่เป็นตัวเงิน เช่น จำนวนชั่วโมงการทำงาน จำนวนหน่วยของวัตถุดิบ เป็นต้น รายงานทางการบัญชีเพื่อการจัดการมีได้หลากหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้บริหาร

**อ้างอิง**
 ศรีสุดา ธีรยา"ลักษณะข้อมูลทางการบัญชี". การบัญชีเพื่อการจัดการ Managerial Accounting. ปทุมธานี, 2555

**ดูเพิ่ม**
 งบดุล- งบกำไรขาดทุน- งบกระแสเงินสด- โปรแกรมบัญชี
การบัญชี
หมวดหมู่:การเงิน
หมวดหมู่:บัญชีการเงิน
ช่วงเวลายอดนิยม

ช่วงเวลายอดนิยม (prime time) สำหรับวงการโทรทัศน์ หมายถึงช่วงเวลาที่มีผู้ชมมากที่สุด ช่วงเวลานี้จะเป็นช่วงเวลาที่สถานีโทรทัศน์ทำรายได้จากค่าโฆษณามากที่สุด 
ความหมายของช่วงเวลายอดนิยมนั้นอาจแตกต่างออกไปตามภูมิภาค รวมถึงช่วงเวลาก็อาจแตกต่างกันด้วย ช่วงเวลายอดนิยมในประเทศไทยเป็นเวลาช่วง 19.00–22.30 น. ของทุกวัน และเนื้อหาที่ได้รับความนิยมส่วนมากในช่วงเวลายอดนิยมนี้ได้แก่ ละคร รายการข่าว และรายการปกิณกะ

**ดูเพิ่ม**
 รายการภาคเช้า
หมวดหมู่:คำศัพท์โทรทัศน์
หมวดหมู่:เวลา
หมวดหมู่:ประเภทของรายการโทรทัศน์
เขื่อนคอนกรีต

เขื่อนคอนกรีต เป็นเขื่อนเก็บกักน้ำซึ่งก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีต

**ประเภทของเขื่อนคอนกรีต**
 เขื่อนคอนกรีตแบบถ่วงน้ำหนัก (Gravity dam) บางครั้งจะเรียกว่าแบบฐานแผ่ เขื่อนประเภทนี้จะอาศัยน้ำหนักของตัวเขื่อนถ่ายน้ำหนักลงชั้นฐานราก ฐานรากของเขื่อนประเภทนี้จะต้องเป็นชั้นหินที่สามารถรับน้ำหนักได้ดี เนื่องจากตัวเขื่อนจะมีขนาดใหญ่มาก 
** ตัวอย่างของเขื่อนประเภทนี้ในประเทศไทย คือเขื่อนแม่มาว และเขื่อนกิ่วลม- เขื่อนคอนกรีตแบบโค้ง (Arch dam) เขื่อนประเภทนี้จะมีลักษณะเป็นรูปโค้ง อาจเป็นแบบโค้งทางเดียว (โค้งในแนวราบ) หรือโค้งสองทาง (โค้งในแนวราบและแนวดิ่ง) ตัวเขื่อนจะมีลักษณะบาง เนื่องจากพฤติกรรมการรับแรงของโค้ง (Arch) จะสามารถรับแรงได้ดี น้ำหนักจากตัวเขื่อนและแรงกระทำจากน้ำจะถูกถ่ายไปยังจุดรองรับทั้ง 2 ข้างของเขื่อนแล้วถ่ายน้ำหนักลงสู่ชั้นหินฐานราก
** ตัวอย่างของเขื่อนประเภทนี้ในประเทศไทย คือเขื่อนภูมิพล- เขื่อนคอนกรีตแบบค้ำยัน หรือแบบครีบ (Buttress dam) เขื่อนประเภทนี้จะมีลักษณะเป็นรูปแผ่นคอนกรีตและมีค้ำยันด้านหลัง

**อ้างอิง**
  การชลประทาน date=2007-09-29 -  อลังการ"เขื่อนภูมิพล"เขื่อนคอนกรีตโค้งหนึ่งเดียวในเมืองไทย date=2007-03-12 
หมวดหมู่:เขื่อน
ชุดตัวอักษรฮีบรู

ชุดตัวอักษรฮีบรู (langx|he|אָלֶף־בֵּית עִבְרִי, Alefbet ivri) นักวิชาการหลายคนเรียกเป็น Ktav Ashuri, อักษรยิว, อักษรเหลี่ยม และ อักษรบล็อก เป็นอักษรไร้สระที่ใช้เขียนภาษาฮีบรูและกลุ่มภาษายิวอื่น ๆ โดยเฉพาะภาษายิดดิช ลาดิโน, ยิวอาหรับ และยิวเปอร์เซีย ในภาษาฮีบรูสมัยใหม่มีการนำเข้าสระมากขึ้น อักษรนี้ยังใช้เขียนภาษาอาหรับเลอวานต์แบบไม่เป็นทางการในอิสราเอล โดยเฉพาะในบรรดาชาวดรูซ อักษรนี้แยกจากชุดตัวอักษรแอราเมอิกจักรวรรดิที่รุ่งเรืองในช่วงจักรวรรดิอะคีเมนิด และสืบมาจากชุดตัวอักษรฟินิเชีย
อักษรนี้เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ตัวอักษรบางตัว เช่น กาฟ (ך/כ), เมม (ם/מ), นุน (ן/נ),  ฟี (ף/פ) และซาดดี (ץ/צ) มีรูปท้ายคำ ซึ่งจะพบในตำแหน่งสุดท้ายของคำเท่านั้น ไม่มีตัวเลข ใช้เลขอารบิกแทน สระเสียงยาวกำหนดโดยตัว อะเลฟ (א), วาว (ו) และโยด/ยุด (י) ไม่แสดงสระเสียงสั้นยกเว้นในไบเบิล กวีนิพนธ์ และหนังสือสำหรับเด็กและชาวต่างชาติ

**ประวัติ**
อักษรฮีบรูโบราณ
ไฟล์:Aleppo Codex Joshua 1 1.jpg|300px|thumb|อเล็ปโป โคเด็กซ์ (Aleppo Codex), ตัวบทมาโซเรต ราวศตวรรษที่ 10 ของคัมภีร์ฮีบรู แสดงข้อความในหนังสือโยชูวา 1:1

**คำอธิบายทั่วไป**

**พยัญชนะ**

**รูปแบบอักษร**

**ค่าตัวเลขของอักษร**
หลังรับวิธีการใช้อักษรเป็นค่าตัวเลขจากกรีก อักษรฮีบรูจึงมีการใช้งานแทนค่าตัวเลขในช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. และทำหน้าที่ทางคณิตศาสตร์มาประมาณหนึ่งพันปี ปัจจุบันสัญลักษณ์ตัวอักษรและตัวเลขใช้ในบริบทเฉพาะเท่านั้น ้ช่น ระบุวันที่ในปฏิทินฮีบรู, ระบุเกรดชั้นเรียนในอิสราเอล และอื่น ๆ
ศาลากลางเมืองชาวยิวที่ปราก แสดงตัวเลขฮีบรูในลำดับทวนเข็มนาฬิกา
เลข 500, 600, 700, 800 และ 900 โดยทั่วไปเขียนเป็น ת״ק, ת״ר, ת״ש, ת״ת และ תת״ק ตามลำดับ
การเพิ่ม geresh ("׳") ที่อักษรเป็นตัวคูณกับ 1,000 เช่น ปี 5778 เขียนด้วยอักษรฮีบรูเป็น ה׳תשע״ח โดยที่ ה׳ เท่ากับ 5000 และ תשע״ח เท่ากับ 778

**ยูนิโคด**
อักษรฮีบรูมีช่วงหลักอยู่ที่ U+0590-U+05FF และมีรูปแบบอักษรอีกจำนวนหนึ่งที่ U+FB1D-U+FB4F

**หมายเหตุ**
aCommon_Hebrew_Spelling"Alef-bet" โดยทั่วไปเขียนในอักษรฮีบรูโดยไม่มี maqaf (מקף, "ยัติภังค์ฮีบรู"), אלפבית עברי ตรงกันข้ามกับแบบที่มียัติภังค์ אלף־בית עברי

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 5 ff.- isbn = 9780664229740- isbn = 9780802825421-  Hoffman, Joel M. 2004. In the Beginning: A Short History of the Hebrew Language. New York: New York University Press.- publisher=Cambridge University Press-  Steinberg, David. History of the Hebrew Language. date=2019-09-26 

**แหล่งข้อมูลอื่น**

**ทั่วไป**
  How to draw letters-  Official Unicode standards document for Hebrew-  Unicode collation charts—including Hebrew letters, sorted by shape

**แป้นพิมพ์**
  LiteType.com – Virtual & Interactive Hebrew Keyboard-  Mikledet.com – For typing Hebrew with an English keyboard (Hebrew keyboard|Hebrew layout)-  Prize Find: Oldest Hebrew Inscription date=2012-02-29  Biblical Archaeology Review
ฮีบรู
ทรงแปดหน้าปลายตัด

ทรงแปดหน้าปลายตัด
ทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้ารูปสี่เหลี่ยมทุกหน้าจะล้อมรอบด้วยหน้าหกเหลี่ยม 4 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
รูปทรงนี้เกิดจากการนำทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) มาตัดปลายที่จุดยอดทั้ง 6 จุด เพื่อทำให้หน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่ากลายเป็นรูปหกเหลี่ยม และมุมที่ตัดนั้นก็จะกลายเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
ทรงแปดหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงแปดหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
:
:

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Truncated octahedron 
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงตันอาร์คิมิดีส
อักษรไทลื้อ

ป้ายไชนาโพสต์ในอักษรไทลื้อใหม่ (ข้างบนอักษรจีน) ที่บ่อหาน มณฑลยูนนาน อ่านว่า hoŋ⁴ faːk¹ haːi¹ tsoŋ⁵ ko⁶ ("โฮงฝากหายโจ๋งโก่" แปลว่า สำนักงานการไปรษณีย์ประเทศจีน)
อักษรไทลื้อใหม่ (ᦟᦲᧅᦷᦎᦺᦑᦟᦹᧉ "หลิกโต๊ไตหลื่อ") หรือเรียกอีกชื่อว่า สิบสองปันนาไต่ และอักษรไทตัวย่อ เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้เขียนภาษาไทลื้อ โดยพัฒนาในประเทศจีนช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 อักษรไทลื้อใหม่มีฐานจากอักษรธรรมล้านนาที่พัฒนาขึ้นใน ค.ศ. 1200 รัฐบาลจีนสนับสนุนอักษรนี้ไว้แทนที่อักษรแบบเก่า อย่างไรก็ตาม เนื่องจากไม่มีการบังคับสอนด้วยอักษรนี้ ทำให้หลายคนไม่สามารถอ่านอักษรไทลื้อใหม่ได้ นอกจากนี้ ชุมชนชาวไทลื้อในประเทศพม่า, ลาว, ไทย และเวียดนามยังคงใช้อักษรธรรมล้านนาต่อไป

**ประวัติ**

**อักษรไทลื้อเก่า**
มีลักษณะใกล้เคียงกับอักษรล้านนา เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางศาสนาพุทธจากอาณาจักรล้านนา

**อักษรไทลื้อใหม่**
พัฒนามาจากอักษรไทลื้อเก่าเมื่อราว พ.ศ. 2493 เพื่อใช้แทนอักษรเดิมที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 1743 อักษรแบ่งเป็นอักษรสูงกับอักษรต่ำ พยัญชนะที่เป็นตัวสะกดจะมีรูปเฉพาะ รัฐบาลจีนได้รณรงค์ให้ชาวไทลื้อในจีนใช้อักษรนี้ แต่หลังจาก พ.ศ. 2523 ชาวไทลื้อได้รื้อฟื้นอักษรแบบเดิมขึ้นมาอีก ส่วนชาวไทลื้อในลาว พม่าและไทย ยังใช้อักษรแบบเดิมอยู่

**พยัญชนะ**

**ต้น**
พยัญชนะมักมาเป็นคู่เพื่อระบุเสียงวรรณยุกต์ 2 อัน (สูงและต่ำ) ซึ่งคล้ายกับอักษรไทยและอักษรลาว

**ท้าย**
พยัญชนะท้ายไม่มีเสียงท้ายดั้งเดิมเป็นสระ /a/ แต่จะมีรูปพยัญชนะหน้าดัดแปลงเป็นเครื่องหมายวิราม ลักษณะคล้ายตะขอ:

**สระ**
พยัญชนะมีสระดั้งเดิมเป็นสระ /a/
ในตารางข้างล่าง '◌' แสดงเป็นพยัญชนะและใช้ระบุที่ตั้งของสระหลายแบบ:

**วรรณยุกต์**
อักษรไทลื้อใหม่มีสัญลักษณ์วรรณยุกต์สองแบบที่ท้ายพยางค์: ᧈ และ ᧉ
เนื่องจากการแสดงวรรณยุกต์ 2 เสียงต้องใช้พยัญชนะ 2 ตัว เครื่องหมายเสียงวรรณยุกต์จึงสามารถแสดงรูปวรรณยุกต์เฉพาะได้ 6 เสียง:

**อักษรย่อ**
มีการใช้อักษรย่อแค่สองตัวอักษร:- คำว่า ᦶᦟᦰ และ (/lɛʔ˧/) สามารถย่อได้เป็น ᧞- คำว่า ᦶᦟᧁᧉ แล้ว (/lɛu˩/) สามารถย่อได้เป็น ᧟

**ตัวเลข**
อักษรไทลื้อมีชุดตัวเลขของตัวเอง:
ถ้าเลข ᧑ อาจสับสนกับสระ ᦱ จะมีการใช้รูปอักขระเลขหนึ่งอีกแบบ (᧚) แทน

**ยูนิโคด**

**ดูเพิ่ม**
 อักษรไทธรรม- อักษรไทใต้คง

**อ้างอิง**
  อักษรไทลื้อ
ทไลื้อ
อักษรสวยัมภู

ตัวอย่างอักษรสวยัมภู อ่านว่า "อนโดร์ เกเกน ซานาบาซาร์"
อักษรซอย็อมบอ (Soyombo) หรือ อักษรสวยัมภู (स्वयंभू, Swayambhu) เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ที่ชญานวัชระ (ज्ञानवज्र, Jñānavajra) พระทิเบตชาวมองโกเลีย ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2229 โดยใช้อักษรเทวนาครีเป็นต้นแบบ ใช้เขียนภาษามองโกเลียเป็นหลัก และยังใช้เขียนภาษาทิเบตและภาษาสันสกฤตด้วย
ชญานวัชระยังประดิษฐ์อักษรอีกชนิดในเวลาเดียวกัน คือ อักษรชญานวัชระทรงเหลี่ยม โดยดัดแปลงมาจากอักษรพักปาซึ่งเคยใช้เขียนภาษามองโกล

**อ้างอิง**
ซอย็อมบอ
อักษรสิเลฏินาครี

อักษรสิเลฏินาครี ใกล้เคียงกับอักษรไกถีของรัฐพิหาร จุดกำเนิดยังไม่แน่ชัด เริ่มพบครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2092 – 2317 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นโดยนักบุญ ชาจาลันและคณะที่พูดภาษาอาหรับ เพื่อใช้เขียนภาษาสิเลฏี เมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 ภาษาเปอร์เซียกลายเป็นภาษาราชการในรัฐที่ปกครองด้วยสุลต่าน และมีการนำอักษรอาหรับดัดแปลงมาใช้ อักษรนี้จึงใช้ในชีวิตประจำวันเท่านั้น 
พ.ศ. 2403 ชาวสิลเหติชื่อ มวลวี อับดุลการิม ผู้เรียนทางด้านธุรกิจการพิมพ์ในยุโรปหลายปี ได้คิดค้นแม่พิมพ์ไม้เพื่อพิมพ์ภาษาสิเลฏีด้วยอักษรนี้ เขาจัดตั้งสำนักพิมพ์อิสลามขึ้น การพิมพ์เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2413 สิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2513 อักษรนี้เขียนจากซ้ายไปขวาแต่หนังสือที่พิมพ์ด้วยอักษรนี้จะเรียงหน้าจากขวาไปซ้าย ทำให้ปกแรกของหนังสือในภาษานี้ตรงกับปกหลังของหนังสืออื่น

**ใช้เขียน**
 ภาษาสิเลฏที่อยู่ในกลุ่มอินโด-ยุโรปตะวันออก มีผู้พูด 10 ล้านคนในบังกลาเทศและอินเดีย ใกล้เคียงกับภาษาเบงกอล

**ยูนิโคด**

**อ้างอิง**
  อักษรสิเลฏินาครี
สิลเฏินาครี
รากที่ n

รูต
ในทางคณิตศาสตร์ รากที่ n ของจำนวน x คือจำนวน r ที่ซึ่งเมื่อยกกำลัง n แล้วจะเท่ากับ x นั่นคือ
:
ตัวแปร n คือจำนวนที่ใส่เข้าไปเป็นดีกรีของราก โดยทั่วไปรากของดีกรี n จะเรียกว่ารากที่ n เช่นรากของดีกรีสองเรียกว่ารากที่สอง รากของดีกรีสามเรียกว่ารากที่สาม เป็นอาทิ
ตัวอย่างเช่น- 2 คือรากที่สองของ 4 เนื่องจาก 22 = 4- −2 ก็คือรากที่สองของ 4 เช่นกันเนื่องจาก (−2)2 = 4
รากที่ n ของจำนวนหนึ่งอาจมีหลายคำตอบก็ได้และไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนจริง
รากเหล่านี้โดยปกติเขียนแทนด้วยเครื่องหมายกรณฑ์ ซึ่งมีลักษณะดังนี้  โดยส่วนบนจะยาวคลุมตัวถูกดำเนินการโดยตลอด (เสมือนเป็นวงเล็บในตัว) รากที่สองของ x เขียนแทนด้วย  รากที่สามเขียนแทนด้วย  รากที่สี่เขียนแทนด้วย  เช่นนี้เรื่อยไป เมื่อจำนวนหนึ่งเขียนอยู่ภายใต้กรณฑ์ มันต้องให้ค่าออกมาเพียงค่าเดียวเหมือนฟังก์ชัน ดังนั้นรากที่เป็นจำนวนจริงไม่เป็นลบ ซึ่งเรียกว่า รากที่ n มุขสำคัญ (principal n-th root) จะเป็นจำนวนที่ถูกเลือกมากกว่ารากอื่น จำนวนติดกรณฑ์ที่ไม่ได้แจงค่าหรือหาค่ามิได้ บ่อยครั้งที่ถูกเรียกว่าเสิร์ด (surd) หรือราก (radical) ไปอย่างนั้น ในภาษาไทยนิยมเรียกสั้น ๆ ว่ารูต (root)
ในแคลคูลัส รากต่าง ๆ ถือว่าเป็นกรณีพิเศษของยกกำลังซึ่งมีเลขชี้กำลังเป็นเศษส่วนดังนี้
:
รากต่าง ๆ มีความสำคัญโดยเฉพาะกับทฤษฎีของอนุกรมอนันต์ ซึ่งการทดสอบโดยรากเป็นตัวพิจารณารัศมีของการลู่เข้าของอนุกรมกำลัง รากที่ n อาจสามารถนิยามสำหรับจำนวนเชิงซ้อนและรากเชิงซ้อนของ 1 (รากปฐมฐาน) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในคณิตศาสตร์ชั้นสูง ทฤษฎีกาลัวจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับการพิจารณาว่าจำนวนเชิงพีชคณิตสามารถเขียนแทนในรูปของกรณฑ์ได้ นำไปสู่ทฤษฎีบทอาเบล-รัฟฟินีที่ว่าพหุนามดีกรีห้าขึ้นไปโดยทั่วไปไม่สามารถหาคำตอบได้โดยใช้รากเพียงอย่างเดียว

**ประวัติ**
ต้นกำเนิดเกี่ยวกับเครื่องหมายกรณฑ์ (radical symbol, root symbol)  นั้นยังเป็นที่สงสัยอยู่ โดยเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ เชื่อว่ามันมีที่มาจากอักษรตัว r ซึ่งเป็นตัวอักษรขึ้นต้นของคำว่า radix ในภาษาลาตินอันมีความหมายเช่นเดียวกับการกระทำทางคณิตศาสตร์ที่เหมือนเดิม ซึ่งเครื่องหมายนี้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกโดยไม่ปรากฏเส้นลากข้างบนในปี ค.ศ. 1525 ในหนังสือ Die Coss โดย คริสตอฟ รูดอล์ฟ นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน

**คุณสมบัติทั่วไป**
# ค่าในกรณฑ์ต้องไม่เป็นจำนวนจริงลบจึงจะยังคงเป็นจำนวนจริง แต่หากค่าในกรณฑ์ติดลบ ถือว่าเป็นจำนวนจินตภาพ
# ค่าในกรณฑ์หากเป็นทศนิยมไปเรื่อย ๆ อย่างเช่น  จะไม่พบตำแหน่งที่เริ่มมีการซ้ำได้
# 
# 
# 
# 
# 
#    เมื่อ  

**ปฏิบัติการมูลฐาน**
 การใช้งานเครื่องหมายกรณฑ์นั้นมีดังนี้:


 ; a > 0, b > 0- ขณะที่ a และ b ต่างเป็นจำนวนบวก 
และทุก ๆ a เป็นจำนวนเชิงซ้อนที่ไม่ใช่ศูนย์ จะทำให้มี b เป็นจำนวนเชิงซ้อนที่แตกต่างกัน n จำนวนซึ่ง bn = a, ดังนั้นการใช้  จึงไม่อาจใช้อย่างกำกวมได้ รากที่ n ของ รากของเอกภพ จึงมีความสำคัญยิ่ง
จำนวนสามารถเปลี่ยนไปอยู่ในรูปเอกซ์โปเนนเชียลได้ โดยให้รากที่ต้องการอยู่ในรูปของส่วนในเศษส่วนเลขยกกำลังได้ ดังนี้



ตัวอย่าง:

- การที่จะรื้อออกเครื่องหมายกรณฑ์นั้นมีความสำคัญ โดยจะต้องยึดหลักดังต่อไปนี้.

เมื่อเข้าใจหลักการพื้นฐานในการนำตัวเลขเข้าและออกเครื่องหมายกรณฑ์แล้ว ก็จะสามารถจัดกลุ่มพหุนามได้ เช่น





**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด

คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด (truncated cuboctahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 12 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปแปดเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 6 หน้า รวม 26 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 48 จุดยอด 72 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

**ชื่ออื่นๆ**
รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกเช่น- รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ (great rhombicuboctahedron)- รอมบิทรันเคตคิวบอกทาฮีดรอน (rhombitruncated cuboctahedron)- ออมนิทรันเคตคิวบอกทาฮีดรอน (omnitruncated cuboctahedron)
สำหรับชื่อ คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) มาตัดปลายจริงๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าไม่ใช่จัตุรัส
ส่วนชื่อ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicuboctahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:
:

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
: (±1, ±(1+√2) , ±(1+√8))
โดยมีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากับ 2 หน่วย

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงลูกบาศก์ (cube)- คิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron)- ทรงแปดหน้า (octahedron)- ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด (truncated icosidodecahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = Great rhombicuboctahedron-  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงตันอาร์คิมิดีส
อักษรโสรัง สมเป็ง

อักษรโสรัง สมเป็ง ใช้เขียนภาษาโสราที่มีผู้พูดในประเทศอินเดีย 300,000 คน อักษรนี้คิดค้นโดยมันเกย โกแมนโก (Mangei Gomango) ใน ค.ศ. 1936 เพื่อเขียนเนื้อหาในเชิงศาสนา เขายังคุ้นชินกับภาษาโอริยา, ภาษาเตลูกู และภาษาอังกฤษ
นอกจากนี้ ภาษาโสรายังสามารถเขียนด้วยอักษรละติน โอริยา และเตลูกู

**ตัวอักษร**

**ตัวเลข**

**ภาพ**
File:Saura Script invented by Mangei Gomango.jpg|ภาษาโสราในอักษรโสรา สมเป็งและอักษรโอริยา

**อ้างอิง**
สโรัง สมเป็ง
อักษรบัสซา

อักษรบัสซา (Bassa alphabet) จุดกำเนิดยังคลุมเครือ ชื่อในภาษาบัสซาคือวาห์ แปลว่าขว้างเครื่องหมายออกไป เริ่มใช้ในไลบีเรียเมื่อราว พ.ศ. 2400 ซึ่งในช่วงดังกล่าว ดร. โฟล ดาร์วิน ลิวอิส (Flo Darvin Lewis) ชาวบัสซาพบว่าอดีตทาสชาวบัสซาที่ยังคงอยู่ในบราซิลและหมู่เกาะอินดีสตะวันตกใช้อักษรนี้โดยที่ ดร.ลิวอิสไม่เคยเห็นมาก่อน เขาพยายามเรียนรู้ด้วยตนเองและนำกลับไปเผยแพร่ที่ไลบีเรีย  และเริ่มพิมพ์หนังสือด้วยอักษรบัสซา รวมทั้งตั้งโรงเรียนเพื่อสอนอักษรนี้ ปัจจุบัน สมาคมบัสซา วาห์ เป็นผู้ส่งเสริมการใช้อักษรนี้ แสดงวรรณยุกต์ด้วยจุดและเครื่องหมาย – ภายในอักษรที่เป็นสระ 

**ใช้เขียน**
 ภาษาบัสซา ซึ่งมีผู้พูดในไลบีเรียราว 300,000 คน

**อ้างอิง**
  อักษรบัสซา
บัสซา
ลูกอี๋ลั่ย

ลูกอี๋ลั่ย เป็นขนมชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นแป้งข้าวเหนียวที่ห่อไส้ เช่น ไส้งาดำ ไส้ดอกกุหลาบ ไส้ลูกจ๋อทุบ ไส้ดอกเกว้ย และไส้เชอร์รี่ ซึ่งเป็นขนมที่มีชื่อเสียงของเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน

**อ้างอิง**
 ลูกอี๋ลั่ยของเมืองเฉิงตู โดย ซีอาร์ไอ
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:มณฑลเสฉวน
คณะนาฏศิลป์คนพิการแห่งชาติจีน

คณะนาฏศิลป์คนพิการแห่งชาติจีน ประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นคนพิการหูหนวกและเป็นใบ้ มีการแสดงที่มีชื่อเสียงคือ "นาฏศิลป์กวนอิมพันมือ" โดยแสดงทั้งที่ไม่ได้ยินจังหวะและเสียงดนตรี และเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2550 องค์กรยูเนสโกของสหประชาชาติได้มอบรางวัล "ศิลปินสันติภาพ" แก่ คณะนาฏศิลป์คนพิการแห่งชาติจีน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  อลังการกวนอิมพันมือ ฉลองครองราชย์60ปี date=2007-09-27 
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดงจีน
หมวดหมู่:คนพิการ
เพนเทียมโปร

ซีพียูเพนเทียมโปร
เพนเทียมโปร (Pentium Pro) เป็นหน่วยประมวลผลภายใต้ชื่อเพนเทียม โดยเป็นซีพียูรุ่นที่ 6 โดยใช้สถาปัตยกรรม P6 ที่ออกแบบมาใช้กับคำสั่งแบบ 32 บิตเท่านั้น ส่วนคำสั่งแบบ 16 บิต สามารถทำงานได้แต่ก็ยังไม่สามารถทำงานได้เร็วเท่ากับคำสั่งแบบ 32 บิต ในขณะที่การพัฒนาทาง
อินเทลคาดว่าคำสั่งแบบ 16 บิต จะถูกแทนที่ด้วยคำสั่งแบบ 32 บิต เมื่อหน่วยประมวลผลนี้ออกจำหน่าย แต่เมื่อเพนเทียมโปร ออกจำหน่าย ในท้องตลาดก็ยังมีโปรแกรม 16 บิตอยู่มากมาย ทำให้เพนเทียมโปรไม่เป็นที่นิยมในผู้ใช้ทั่วไป แต่เพนเทียมโปรนิยมใช้กันมากในเครื่องเซิร์ฟเวอร์ เนื่องจากมีหน่วยความจำแคช L2 ที่ทำงานความเร็วเดียวกับหน่วยประมวลผล ทำให้ไม่มีปัญหาคอขวด

**อ้างอิง**
 p. 1, The Pentium Chronicles: The People, Passion, and Politics Behind Intel's Landmark Chips, Robert P. Colwell, Wiley, 2006, ISBN 978-0-471-73617-2.
หมวดหมู่:อินเทล
ตุ๊กแกตาเขียว

ตุ๊กแกตาเขียว หรือ ตุ๊กแกป่าไทย (Siamese green-eyed gecko; Gekko siamensis) เป็นตุ๊กแกชนิดหนึ่ง มีรูปร่าง ลักษณะคล้ายตุ๊กแกบ้าน (G. gecko) ทั่วไป แต่มีรูปร่างเล็กกว่า  มีส่วนหัวที่ยาวกว่า มีลวดลายที่เป็นระเบียบกว่าเป็นสีน้ำตาล และตามตัวและหางจะมีหนามเล็ก ๆ  มีจุดเด่น คือ มีดวงตาโตสีเขียว จะพบได้เฉพาะในถ้ำหินปูนในแถบจังหวัดสระบุรี และไม่กี่จังหวัดในพื้นที่ภาคกลาง ในประเทศไทยแห่งเดียวในโลกเท่านั้น
ออกหากินในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ แมลงและสัตว์ต่าง ๆ ที่มีขนาดเล็กกว่า มีพฤติกรรมวางไข่บนต้นไม้ โดยจะวางไข่ได้เต็มที่ 2 ฟอง เท่านั้น โดยมีชื่อพ้องว่า Gekko taylori ที่ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ เอ็ดเวิร์ด แฮร์ริสัน เทย์เลอร์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน 
ปัจจุบัน เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งที่หายาก ใกล้สูญพันธุ์

**อ้างอิง**


**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Gekko siamensis GROSSMANN & ULBER, 1990 
หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด

ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด
ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด (truncated icosidodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 30 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 20 หน้า และหน้ารูปสิบเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 12 หน้า รวม 62 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 120 จุดยอด 180 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)

**ชื่ออื่นๆ**
รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกเช่น- รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่ (great rhombicosidodecahedron)- รอมบิทรันเคตไอโคซิโดเดคาฮีดรอน (rhombitruncated icosidodecahedron)- ออมนิทรันเคตไอโคซิโดเดคาฮีดรอน (omnitruncated icosidodecahedron)
สำหรับชื่อ ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron) มาตัดปลายจริงๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำไม่ใช่จัตุรัส
ส่วนชื่อ รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่ อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิโคซิโดเดคาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicosidodecahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)

**พื้นที่ผิวและปริมาตร**
ทรงสามสิบสองหน้าปลายตัดที่คลี่ออก
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
:

**พิกัดคาร์ทีเซียน**
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของทรงสามสิบสองหน้าปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้
: (±1/τ, ±1/τ, ± (3+τ))
: (±2/τ, ±τ, ± (1+2τ))
: (±1/τ, ±τ2, ± (-1+3τ))
: (± (-1+2τ) , ±2, ± (2+τ))
: (±τ, ±3, ±2τ)
เมื่อ τ = (1+√5) /2 หรืออัตราส่วนทอง

**อ้างอิง**
  id=ISBN 0-486-23729-X  (Section 3-9)

**ดูเพิ่ม**
 ทรงสิบสองหน้า (dodecahedron)- ทรงยี่สิบหน้า (icosahedron)- ทรงสามสิบสองหน้า (icosidodecahedron)- คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด (truncated cuboctahedron)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title = GreatRhombicosidodecahedron-  The Uniform Polyhedra-  Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงตันอาร์คิมิดีส
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีจีน

ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:นักการเมืองจีน
หมวดหมู่:ประเทศจีน
จ
จ