Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศแอลเบเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 11 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอลเบเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติแอลเบเนียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาแอลเบเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แอลเบเนีย
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศอันดอร์รา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอันดอร์ราเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอันดอร์ราไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอันดอร์ราในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอันดอร์ราที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อันดอร์รา
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติออสเตรียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 70 คน ใน 14 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศออสเตรียได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศออสเตรียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติออสเตรียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาออสเตรียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

ออสเตรีย
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบัลแกเรียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 72 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบัลแกเรียได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบัลแกเรียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบัลแกเรียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บัลแกเรีย
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์เจนตินาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 137 คน ใน 19 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 2 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์เจนตินาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอาร์เจนตินาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อาร์เจนตินา
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีตัวแทนประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 67 คน

**ผู้ได้รับเหรียญรางวัล**

**ยิงปืน**
ชาย

**อ้างอิง**
ตุรกี
2008
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 44 คน ใน 10 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอาเซอร์ไบจานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อาเซอร์ไบจาน
ยุทธการลัดฟอร์ดบริดจ์

ยุทธการลัดฟอร์ดบริดจ์ (Battle of Ludford Bridge) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1459 ที่ลัดฟอร์ดบริดจ์ในมณฑลชร็อพเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยริชาร์ด ดยุคแห่งยอร์ค ผลของยุทธการครั้งนี้แลงคาสเตอร์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ
หลังจากที่ได้รับชัยชนะในยุทธการบลอร์ฮีธระหว่าเขตแดนชร็อพเชอร์และสตาฟฟอร์ดเชอร์แล้วฝ่ายยอร์คก็เดินทัพไปยังวูสเตอร์ แต่ก็ต้องถอยกลับมาตั้งหลักที่ลัดฟอร์ดบริดจ์ในชร็อพเชอร์หลังจากที่พบกองทัพที่มีกำลังเหนือกว่ามากของฝ่ายแลงคาสเตอร์
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1459 เซอร์แอนดรูว์ ทรอลล็อพผู้บังคับกองทหารจากคาเลส์ก็หันไปเข้าข้างแลงคาสเตอร์เมื่อพระเจ้าเฮนรีพระราชทานอภัยโทษ ที่ทำให้ทรงทราบถึงข้อมูลและแผนการโจมตีของฝ่ายยอร์ค แลงคาสเตอร์มีกองกำลังมากกว่าฝ่ายยอร์คถึงสามต่อหนึ่ง ค่ำวันนั้นเมื่อรู้ว่าไม่มีทางชนะดยุคแห่งยอร์คและลูกสองคน พร้อมกับเอิร์ลแห่งวอริค และ เอิร์ลแห่งซอลสบรี ก็หนีไปคาเลส์และไอร์แลนด์จากสนามรบ กองทหารที่ตื่นขึ้นมาทราบว่าไม่มีผู้นำต่างก็กระจัดกระจายหนีกันไปตาม ๆ กันทิ้งให้ฝ่ายยอร์คเข้าปล้นเมืองลัดโลว์ผู้สนับสนุนฝ่ายยอร์ค ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากสะพานเท่าใดนัก

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- สงครามกลางเมือง- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค
หมวดหมู่:สงครามดอกกุหลาบ
ยุทธการที่เอ็ดจ์โคทมัวร์

ยุทธการเอ็ดจโคทมัวร์ (Battle of Edgecote Moor) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1469 ที่เดนสมัวร์ในมณฑลนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยวิลเลียม เฮอร์เบิร์ต เอิร์ลแห่งเพมโบรคที่ 1 ผลของยุทธการครั้งนี้แลงคาสเตอร์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ

**อ้างอิง**

*Philip A. Haigh. The Military Campaigns of the Wars of the Roses. Brambley Books, 1995. Chapter 13.
*Alison Weir. The Wars of the Roses.  New York, Ballantine Books, 1995. pp 351–353.- 2009 Re-enactment of the Battle of Edgecote  date=2009-05-26 

**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- สงครามกลางเมือง- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค
หมวดหมู่:สงครามดอกกุหลาบ
ยุทธการที่สโตกฟิลด์

ยุทธการสโตคฟิลด์ (Battle of Stoke Field) เป็นยุทธการในสงครามดอกกุหลาบ ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1487 ที่เมืองอีสต์สโตคในมณฑลน็อตติงแฮมเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยจอห์น เดอลาโพล เอิร์ลแห่งลิงคอล์นที่ 1 ผลของยุทธการครั้งนี้แลงคาสเตอร์เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- สงครามกลางเมือง- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค
หมวดหมู่:สงครามดอกกุหลาบ
จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุคแห่งนอร์โฟล์คที่ 1

จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุกแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 (John Howard, 1st Duke of Norfolk) (ค.ศ. 1421 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485) จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุกแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 เป็นนักการทหารและขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบ จอห์นเป็นดยุกแห่งนอร์ฟอล์กตระกูลเฮาเวิร์ดคนแรก และเป็นพระสหายสนิทและผู้สนับสนุนสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ต่อมามาเสียชีวิตด้วยกันในยุทธการบอสเวิร์ธฟิลด์

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามดอกกุหลาบ- ราชวงศ์แลงคาสเตอร์- ราชวงศ์ยอร์ค 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1964
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามดอกกุหลาบ 
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ดยุกแห่งนอร์ฟอล์ก
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 สิงหาคม 10

* เกิดระเบิดขึ้นต่อเนื่องในเมืองแบกแดดและเมืองโมซุล ประเทศอิรัก ทำให้มีผู้เสียชีวิต 50 รายและบาดเจ็บ 231 ราย  (ซีเอ็นเอ็น)
}
เพอร์คิน วอร์เบ็ค

เพอร์คิน วอร์เบ็ค (Perkin Warbeck) (? - (23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1499) เพอร์คิน วอร์เบ็คเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 วอร์เบ็คอ้างตนว่าเป็นริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (Richard of Shrewsbury, 1st Duke of York) พระราชโอรสองค์รองในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ วอร์เบ็คมาจากตระกูลเฟล็มมิงเกิดที่ตูร์เนราวปี ค.ศ. 1474 “เพอร์คิน วอร์เบ็ค” ของตำนานเดิมอ้างตนว่าเป็นลูกของข้าราชการฝรั่งเศส จอห์น เดอ แวร์เบ็คก์ และ แค็ทเธอริน เดอ ฟาโร
เพราะการที่ไม่ทราบชะตากรรมของริชาร์ดแห่งชรูว์สบรีผู้ที่เป็นหนึ่งในเจ้าฟ้าสองพระองค์ทีถูกนำไปจำขังในหอคอยแห่งลอนดอน (นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าริชาร์ดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1483) การอ้างของวอร์เบ็คจึงมีผู้เชื่ออยู่บ้างแต่จะเชื่อจริงหรือมีความต้องการแอบแฝงที่จะโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเฮนรีก็ไม่เป็นที่ทราบ นักประวัติศาสตร์กล่าวว่ากรณีของวอร์เบ็คทำให้พระเจ้าเฮนรีหมดเงินไปกว่า 13,000 ปอนด์ (ราว 6.4 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2007) ซึ่งเป็นการดึงพระราชทรัพย์จากท้องพระคลังที่มีปัญหาอยู่แล้ว

**อ้างอิง**
 Wroe, Ann. Perkin: A Story of Deception. Vintage: 2004 (ISBN 0-09-944996-X).- Guy, John. "Tudor England" p52 et seq.- isbn=0-7867-1104-3 pgs 231 & 232
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1470
หมวดหมู่:ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
แอนน์ แลนเดอร์ตอบปัญหาชีวิต

แอนน์ แลนเดอร์  เป็นนามปากกา ในคอลัมน์ตอบปัญหา ในหนังสือพิมพ์ชิคาโก ซัน-ไทมส์ (Chicago Sun-Times) ของนักเขียนคอลัมน์ชื่อ รูท  ครอวลี (Ruth Crowley)  ซึ่งเริ่มตีพิมพ์คอลัมน์นี้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943    ต่อมาคอลัมน์ตอบปัญหานี้ถูกโอนมาอยู่ในความรับผิดชอบของ เอสเทอร์ พอลลิน ไฟร์ดแมน ลีดเดอร์เรอร์ ในปี ค.ศ. 1955 หรือประมาณ 12 ปีต่อมา      นับเป็นเวลาประมาณ 56 ปีแล้วที่คอลัมน์ “ถามแอนน์ แลนเดอร์ (Ask Ann Landers)” ได้รับการตีพิมพ์และเป็นคอลัมน์ที่ได้รับความนิยม ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ ทั่วทั้งแถบอเมริกาเหนือ   อันเนื่องมาจากความนิยมอ่าน ความแพร่หลายและตีพิมพ์มาอย่างยาวนาน  จนอาจกล่าวได้ว่า ทั้งการถามคำถามและข้อแนะนำที่ได้จากคอลัมน์นี้ เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม และสถาบัน ๆ หนึ่งของชาวอเมริกันก็ว่าได้

**รูท ครอวลี (1943 – 1955)**
รู้ท ครอวลี เป็นนางพยาบาลในเมืองชิคาโก  เดิมเธอเขียนคอลัมน์เกี่ยวกับการดูแลเด็กเล็กในหนังสือพิมพ์เดอะซัน (The Sun) มาตั้งแต่ปี 1941 นามปากกา Ann Lander นั้น  เธอนำมาจากนามสกุลของครอบครัวเพื่อน และปิดบังไม่ให้ชื่อจริงของเธอที่ใช้เขียนคอลัมน์  (ซึ่งต่างจาก ลี๊ดเดอร์เรอร์ (Lederer)    ผู้เขียนคอลัมน์นี้ต่อจากเธอ)  ครอวลีเขียนคอลัมน์ตอบปัญหามีชื่อเสียงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ถึงปี 1951   หลังจากปี 1951 แล้ว คอลัมน์ของเธอถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ชิคาโก ซัน-ไทมส์ และหนังสือพิมพ์อื่น ๆ อีก 26 ฉบับ จนเธอถึงแก่กรรมในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1955  
ครอวลี่เขียนคอลัมน์ตอบปัญหานี้ยาวนานกว่า 9 ปี ในชื่อว่า แอนน์ แลนเดอร์ หลังจากครอวลี่ถึงแก่กรรมแล้ว  มีนักเขียนคนอื่นมาตอบจดหมายแทนเธออยู่ในช่วงสั้น ๆ  รวมถึง คอนนี่ แชนเซลเลอร์ (Connie Chancellor)  แต่ที่มีชื่อเสียงยาวนานที่สุดคือ เอสเทอร์ ลีดเดอร์เรอร์ (Esther Pauline Friedman Lederer  1955 – 2002)

**เอสเทอร์ ลีดเดอร์เรอร์ (1955-2002)==  
ลีดเดอร์เรอร์ ในปี 1961
เอสเทอร์ หรือ “Eppie” พอลลีน เฟรดแมน ลีดเดอร์เรอร์ 
หมวดหมู่:นามปากกา
ราบิแย กาดีร์

ราบิแย กาดีร์ (อุยกูร์: رابىيه قادىر, Rabiyä Qadir, อ่านออกเสียง IPA|ˈrabɪjæ ˈqadɪr; p=Rèbǐyǎ Kǎdé'ěr) (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นนักธุรกิจหญิงชาวมุสลิมอุยกูร์ และเป็นผู้นำการประท้วงทางการเมือง ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของประเทศจีน เธอได้รับเลือกเป็นประธานองค์กรชาวอุยกูร์ลี้ภัย (World Uyghur Congress) ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 
ราบิแย กาดีร์ เกิดในครอบครัวยากจนในเมืองอัลไต เธอเริ่มทำธุรกิจร้านซักรีดในปี พ.ศ. 2519 และขยายกิจการเป็นธุรกิจค้าปลีก และห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ และขยายไปสู่กิจการค้าตามแนวชายแดนจีน รัสเซีย และคาซักสถาน ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต  นอกจากนั้นเธอยังได้ก่อตั้งมูลนิธิชื่อ 1,000 Families Mothers Project เป็นองค์กรที่สนับสนุนให้หญิงชาวอุยกูร์ริเริ่มทำธุรกิจของตัวเอง 
กอดีร์ถูกทางการจีนจับกุมตัวในปี พ.ศ. 2542 ด้วยข้อหาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลกลาง และให้การสนับสนุนขบวนการแบ่งแยกดินแดนของชนกลุ่มน้อยอุยกูร์ เธอได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2548 ก่อนหน้าการเดินทางไปเยือนภูมิภาคเอเชียตะวันออกของนางคอนโดลีซซา ไรซ์ อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา   และเดินทางไปสมทบกับครอบครัวในสหรัฐอเมริกา
ราบิแย กาดีร์ ถูกทางการจีนกล่าวหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปะทะระหว่างชาวอุยกูร์และชาวฮั่นในเมืองอุรุมชี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552  แต่เธอได้ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Interview with Rebiya Kadeer in Washington DC date=2008-11-19 -  World Uyghur Congress date=2009-07-09 
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตปกครองตนเองซินเจียง
หมวดหมู่:มุสลิมชาวจีน
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเบลเยียม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบลเยียมเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 96 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบลเยียมได้รับเหรียญรางวัลเพียงแค่ 2 เหรียญทอง

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเบลเยียมในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาเบลเยียมที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เบลเยียม
ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาห์เรนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 15 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบาห์เรนไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบาห์เรนในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบาห์เรนในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบาห์เรนที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บาห์เรน
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบาฮามาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาฮามาสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 25 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบาฮามาสได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบาฮามาสในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบาฮามาสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บาฮามาส
แผนลวงสะท้านโลก

แผนลวงสะท้านโลก (Deception Point)  เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์/ระทึกขวัญ ผลงานชิ้นที่ 3 ของแดน บราวน์ ผู้ประพันธ์ รหัสลับดาวินชี เนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับการค้นพบสิ่งมีชีวิตนอกโลก โดยมีการเมืองอยู่เบื้องหลัง

**เนื้อเรื่อง**
เมื่อดาวเทียมดวงใหม่ของนาซา ตรวจพบหลักฐานของวัตถุที่หายากอย่างน่าทึ่งฝังลึกอยู่ใต้หิ้งน้ำแข็งแถบขั้วโลกเหนือ องค์การอวกาศที่กำลังซวนเซของสหรัฐฯ ก็รีบประกาศอ้างชัยชนะซึ่งกำลังเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง...ชัยชนะที่จะส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อนโยบายอวกาศของสหรัฐฯและการเลือกตั้งประธานาธิบดีที่กำลังจะมาถึง ประธานาธิบดีผู้อยู่ในตำแหน่งจึงส่งราเชล เซกซ์ตัน นักวิเคราะห์ข่าวกรองประจำทำเนียบขาว ไปยืนยันความถูกต้องเป็นของแท้ของสิ่งที่ค้นพบนั้น พร้อมกับคณะผูเชี่ยวชาญอีกหลายคน รวมทั้งไมเคิล ทอลแลนด์ นักวิชาการชื่อดัง เจ้าของรายการสารคดีดังทางโทรทัศน์ แต่พวกเขากลับค้นพบสิ่งที่อยู่เหนือความคาดคิด นั่นคือหลักฐานการฉ้อฉลหลอกลวงครั้งมโหฬาร 
แต่ก่อนที่ราเชลจะทันได้ติดต่อแจ้งความจริงกับประธานาธิบดี เธอกับทอลแลนด์กลับถูกกลุ่มมือสังหารจอมโหดที่อยู่ใต้คำบงการของผู้ทรงอำนาจลึกลับตามล่าสังหารเพื่อปิดปาก มิให้ความจริงอันร้ายกาจนั้นถูกเปิดโปงออกมา ราเชลกับทอลแลนด์ต้องฝ่าฟันอันตรายแทบเอาชีวิตไม่รอดในสภาพแวดล้อมอันสุดหฤโหดนานา ตั้งแต่หิ้งน้ำแข็งอันเย็นเยือกแถบอาร์กติกไปจนถึงภูเขาไฟใต้ทะเลที่พร้อมจะปะทุเมื่อปะทะชนวน โดยความหวังเพียงอย่างเดียวที่จะเอาชีวิตรอดได้ คือต้องกระชากหน้ากากผู้อยู่เบื้องหลัง แผนลวงสะท้านโลก 

**ตัวละคร**
 ราเซล เซ็กส์ตัน ลูกสาวของวุฒิสมาชิกเซ็ดจ์วิก เซ๊กส์ตัน - ไมเคิล ทอลล์แลนด์ นักสมุทรศาสตร์ที่มีชื่อเสียงจากการถ่ายทำรายการเกี่ยวกับชีวิตใต้สมุทร- ซัคคารี เฮอร์นีย์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา- เซ็ดจ์วิก เซ็กส์ตัน วุฒิสมาชิก ตัวเก็งสำคัญในการเลือกตั้งประธาธิบดีคนใหม่ เป็นพ่อของราเซล- คอร์กี้ มาลินสัน นักดาราศาสตร์ฟิสิกส์- ลอว์เรนซ์ เอกสตรอมส์ ผู้อำนวยการของนาซา- วิลเลียม พิกเคอริง ผู้อำนวยการเอ็นอาร์โอ- มาร์จอรี เทนซ์ - ที่ปรึกษาอาวุโสของประธานาธิบดี- กาเบรียลล์ แอช - เลขานุการส่วนตัวของวุฒิสมาชิกเซ็ดจ์วิก เซ็กส์ตัน- เดลต้าหนึ่ง, เดลต้าสอง, เดลต้าสาม สมาชิกกองกำลังเดลต้าฟอร์ช- นอราห์ แมงเกอร์ นักวิทยาธารน้ำแข็ง- ดร.ไว่หลี หมิง นักบรรพชีวินวิทยา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บันเทิงคดีสายลับ
หมวดหมู่:งานเขียนของแดน บราวน์
หมวดหมู่:นวนิยายที่มีฉากในทวีปอาร์กติก
จังหวัดอาวาชาปัน

อาวาชาปัน (Ahuachapán) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 1,240 ตารางกิโลเมตร มีเมืองหลักชื่ออาวาชาปัน ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ในจังหวัดมีประมาณ 380,000 คน
อาวาชาปัน
จังหวัดกาบัญญัส

กาบัญญัส (Cabañas) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของประเทศ มีเมืองหลักคือเซนซุนเตเปเก ซึ่งมีความหมายในภาษาปีปิลว่า "เนินเขา 400 เนิน" เพราะบริเวณรอบ ๆ เมืองมีเขาเป็นจำนวนมาก จังหวัดกาบัญญัสมีพื้นที่ประมาณ 1,104 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 215,000 คน
กาบัญญัส
จังหวัดชาลาเตนังโก

ชาลาเตนังโก (Chalatenango) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลักชื่อชาลาเตนังโก จังหวัดชาลาเตนังโกมีพื้นที่ประมาณ 2,017 ตารางกิโลเมตร โดยมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 220,000 คน
ชาลาเตนังโก
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศอาร์มีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์มีเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 25 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาร์มีเนียได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ

**นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์มีเนียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอาร์มีเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อาร์มีเนีย
จีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

จีนไทเป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551ทั้งนี้ ไต้หวันเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะจีนไทเป ไม่ใช่ สาธารณรัฐจีนซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับสาธารณรัฐประชาชนจีน และไม่ใช้เพลงชาติและธงชาติของสาธารณรัฐจีนแต่ใช่ธงโอลิมปิกของจีนไทเปแทน
ในการแข่งขันครั้งนี้ จีนไทเปได้ 4 เหรียญทองแดงจากยกน้ำหนักและเทควันโด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
จังหวัดกุสกาตลัน

กุสกาตลัน (Cuscatlán) เป็นจังหวัดของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีพื้นที่ 756 ตารางกิโลเมตร นับเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดในประเทศ มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 200,000 คน
กุสกาตลัน
จังหวัดลาลิเบร์ตัด

ลาลิเบร์ตัด (La Libertad) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเมืองหลักชื่อว่าซานตาเตกลา พื้นที่จังหวัดมีประมาณ 1,653 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 840,000 คน
ลาลิเบร์ตัด
จังหวัดลาปัซ (ประเทศเอลซัลวาดอร์)

ลาปัซ (La Paz) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของประเทศ มีเมืองหลักชื่อว่าซากาเตโกลูกา จังหวัดลาปัซมีพื้นที่ประมาณ 1,224 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 320,000 คน
ลาปัซ
จังหวัดลาอูนิออน

ลาอูนิออน (La Unión) เป็นจังหวัดในประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศติดกับประเทศฮอนดูรัส มีพื้นที่ประมาณ 2,074 ตารางกิโลเมตร มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 373,000 คน
ลาอูนิออน
อเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

อเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้อเมริกันซามัวไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 อเมริกันซามัวในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอเมริกันซามัวในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอเมริกันซามัวที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อเมริกันซามัว
ประเทศแองโกลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศแองโกลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแองโกลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 32 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแองโกลาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแองโกลาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติแองโกลาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาแองโกลาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แองโกลา
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอนทีกาและบาร์บิวดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาแอนทีกาและบาร์บิวดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

แอนทีกาและบาร์บิวดา
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

อารูบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอารูบาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอารูบาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**ยูโด**
ผลการแข่งขันดังนี้ :

**ดูเพิ่ม**
 อารูบาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติอารูบาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาอารูบาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

อารูบา
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบังกลาเทศเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบังกลาเทศไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
หญิง

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบังกลาเทศในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบังกลาเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บังกลาเทศ
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบาร์เบโดส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาร์เบโดสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบาร์เบโดสไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบาร์เบโดสในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบาร์เบโดสที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บาร์เบโดส
เบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

เบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบอร์มิวดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบอร์มิวดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเบอร์มิวดาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาเบอร์มิวดาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เบอร์มิวดา
ประเทศเบนินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเบนิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบนินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบนินไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
หญิง
ลู่และถนน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเบนินในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเบนินในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาเบนินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เบนิน
ประเทศเบลีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศเบลีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบลีซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบลีซไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศเบลีซในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติเบลีซในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาเบลีซที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

เบลีซ
ประเทศโบลิเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศโบลิเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโบลิเวียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 7 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโบลิเวียไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศโบลิเวียในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติโบลิเวียในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาโบลิเวียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

โบลิเวีย
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ประเทศบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบอตสวานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบอตสวานาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
ลาน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบอตสวานาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบอตสวานาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบอตสวานาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บอตสวานา
ประเทศกัมพูชาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัมพูชาไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
หญิง
ลู่และถนน

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศกัมพูชาในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติกัมพูชาในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬากัมพูชาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

กัมพูชา
ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบุรุนดีไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
หญิง

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบุรุนดีในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบุรุนดีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บุรุนดี
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 6 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบูร์กินาฟาโซไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
ลู่และถนน
หญิง

**ดูเพิ่ม**
 ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาบูร์กินาฟาโซที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

บูร์กินาฟาโซ
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัล

**นักกีฬาที่เข้าร่วม**

**กรีฑา**
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชาย
หญิง

**ดูเพิ่ม**
 หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก- รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิก- รายชื่อนักกีฬาหมู่เกาะบริติชเวอร์จินที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
พลังงานกล

ภาพตัวอย่างของระบบกลไก: ดาวเทียมโคจรรอบโลกโดยได้รับอิทธิพลจากแรงโน้มถ่วงแบบอนุรักษ์นิยม พลังงานกลจึงถูกรักษาไว้ โดยความเร่งของดาวเทียมแสดงด้วยสีเขียว และความเร็วแสดงด้วยสีแดง หากวงโคจรของดาวเทียมเป็นวงรี พลังงานศักย์และพลังงานจลน์ของดาวเทียมทั้งคู่จะแปรผันตามเวลา แต่ผลรวมยังคงที่
พลังงานกล ในทางฟิสิกส์ จะหมายถึง พลังงานที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่โดยตรงของวัตถุ โดยประกอบไปด้วยพลังงานศักย์และพลังงานจลน์
จากสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 1 กล่าวว่า เครื่องผ่อนแรงไม่ว่าจะเป็นชนิดใดก็ตาม ต้องการแรงที่จะขับดันให้มันทำงาน แรงนี้ได้จากพลังงานกล แรงที่มนุษย์มีอยู่แล้วได้จากกล้ามเนื้อแขน ขา ซึ่งนับว่าเป็นพลังงานกลอย่างหนึ่งเมื่อต้องทำงานมากๆ ก็ต้องเพิ่มจำนวน คนทำงาน ผู้มีอำนาจมีเงินก็ใช้กำลังเกณฑ์บังคับหรือซื้อคนมาใช้ให้ทำงานเรียกว่า ทาส ทาสเป็นพลังงานกลที่สำคัญในสมัยโบราณ เรือเดินทะเลในสมัยนั้นบางทีใช้กำลังขับแล่นด้วยฝีพายของทาส ซึ่งถูกล่ามโซ่ติดกับกราบเรือทั้งสองกราบ นายทาสตีกลองให้จังหวะฝีพายเป็นการควบคุมความเร็วของเรือ
มนุษย์อาศัยขี่หลังม้าเป็นพาหนะมานานแล้ว จนสามารถควบคุมและบังคับมันได้ดี เมื่อมีเครื่องผ่อนแรง จึงใช้แรงงานของสัตว์เลี้ยง เช่น ใช้ให้ลากรถ หมุนโม่แป้ง และวิดน้ำ ฯลฯ ม้าลา วัว ควาย อูฐ ช้าง เป็นสัตว์เลี้ยงสำคัญที่ให้พลังงานกล ในแถบขั้วโลกเหนือ ชาวเอสกิโม(Eskimo) และพวกแลปป์ (Lapp) ใช้สุนัขและกวางเรนเดียร์ในการลากเลื่อนไปในทุ่งน้ำแข็ง
แรงที่ได้จากพลังงานกลธรรมชาติมีอยู่หลายอย่าง ที่มนุษย์รู้จักนำมาใช้ก่อนอย่างอื่นคงจะเป็นการขับแล่นเรือใบด้วยกระแสลม ในยุโรปมีการใช้แรงกระแสน้ำในลำธารให้หมุนล้อจักรไม้เพื่อโม่แป้ง ในบางแถบของโลกมีภูเขาไฟ น้ำที่ไหลซึมลงไปในบริเวณนั้น เมื่อกระทบกับความร้อนใต้ดินกลายเป็นไอพุ่งขึ้นมาตามรอยแตกร้าวของหินเกิดเป็นน้ำพุร้อน ซึ่งมีแรงดันพอที่จะใช้ประโยชน์ได้ ในอิตาลีและนิวซีแลนด์ได้มีการควบคุมความดันของไอน้ำจากน้ำพุร้อน เพื่อนำมาใช้หมุนกังหันสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
เครื่องจักรกลสมัยใหม่ใช้แรงงานจากพลังงานกลอื่นๆ ที่ไม่ใช่แรงงานจากกล้ามเนื้อ เพราะว่าอาจนำมาใช้งานตรากตรำและบังคับควบคุมได้ตามแต่ต้องการ พลังงานกลดังกล่าวอาจจะได้มาโดยการแปรรูปจากพลังงานความร้อน เช่น แรงระเบิดในลูกสูบ จากพลังงานไฟฟ้า เช่น การหมุนของมอเตอร์ไฟฟ้า เป็นต้น พลังงานกล ซึ่งอาจจะปลดปล่อยแรงงานที่คำนวณได้ แบ่งออกเป็นสองหมวดใหญ่ คือ พลังงานจลน์ และพลังงานศักย์
หมวดหมู่:พลังงานในฟิสิกส์
หมวดหมู่:กลศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยวัด
ฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551
ฮ่องกงยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันขี่ม้าที่สนามขี่ม้าฮ่องกงอีกด้วย

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลป์)

เจมส์ เบ็ค (James Beck) (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) เจมส์ เบ็คเป็นศาสตราจารย์วิชาประวัติศาสตร์ศิลปะของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียและนักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญชาวอเมริกันผู้มีความเชี่ยวชาญในสาขายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และเป็นนักวิจารณ์ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต่อโครงการเด่นๆ หลายโครงการที่เกี่ยวกับการบูรณปฏิสังขรณ์งานศิลปะ และ การบ่งงานศิลปะแก่ศิลปินคนใหม่ (re-attributions of artworks)  นอกจากนั้นเบ็คก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจุดประสงค์ในการรณรงค์ต่อต้านพฤติกรรมอันขาดความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นในแวดวงศิลปะ

**อ้างอิง**
 Selby Whittingham, " PROFESSOR JAMES BECK". The Independent, June 8, 2007. Retrieved from FindArticles.com on August 2, 2007
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ศิลป์
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 20
ลั้ล...ลา

ลั้ล...ลา (Lulla) คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของภคมน บุณยะภูติหรือลูกโป่ง AF4 นักร้องชาวไทย จากรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 อัลบั้มนี้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

**รายชื่อเพลง**
วิดีโอซีดี
# "ลั้ล...ลา"
# "ฝันและใฝ่"
# "บอกฉันซิ"
# "Destiny" (ร่วมกับบอย พิษณุ)
# "อยากทำบุญข้างเธอ"
# "ประกาศรัก" (ร่วมกับบอย พิษณุ, พัดชา, และอ๊อฟ ศุภณัฐ)

**คณะอำนวยการสร้าง**
 อาจกิจ สุนทรวัฒน์ - Executive Production Director- ชาตรี คงสุวรรณ - Executive Producer- พงษ์ศักดิ์ ภูววีรานนท์ - Executive Producer- มุรธา ร่วมรักษ์ - Producer, Vocal Director, Guitar, Piano และ Keyboard, Programmer- เกรียงศักดิ์ เกรียงไกรนิยม - Producer, Vocal Director, Piano และ Keyboard, Programmer, Digital editor- ชินพัฒน์ หงส์อัมพร - Vocal Director- ศุภวิญญ์ มุ่งมาตร - Piano และ Keyboard- ภคมน บุณยะภูติ - Backing Vocal- กวิตา คุณาวงศ์ - Recording Engineer- วงศกร รัศมิทัต - Mixdown และ Mastering

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  AFalbum.Truelife.com date=2016-03-06 -  LPong.com-  LookpongMusic.com date=2009-04-18 
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาไทย
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวอาร์แอนด์บี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายทรูแฟนเทเชีย
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์

รายชื่อตัวละครในเรื่องการ์ฟีลด์

**รายชื่อตัวละครที่ปรากฏในการ์ตูนหนังสือพิมพ์และการ์ตูนฉบับโทรทัศน์**
หมวดหมู่:การ์ฟีลด์
ก
อาณาจักรพูยอ

อาณาจักรพูยอ (MR=Puyŏ, ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 494) เป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลี ซึ่งอาณาจักรพูยอนี้อาจจะรู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า "พูยอตะวันออก" ซึ่งได้แยกตัวออกมาจากอาณาจักรพูยอตะวันตก (หรืออาณาจักรโชบุน) อาณาจักรพูยอได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนเทียบเท่ากับอาณาจักรโคกูรยออีกด้วย อาณาจักรพูยอนี้ได้รับการสถาปนาก่อตั้งโดยพระเจ้าแฮบูรูที่ทรงย้ายมาจากเมืองทางทะเล

**การล่มสลาย**
หลังจากพระเจ้ากึมวาเสด็จสวรรคตลง ราชสมบัติก็ตกเป็นของพระเจ้าแทโซ ภายหลังต่อมาพระเจ้าแทโซได้พัฒนาทางการทหารจนเข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ และพระเจ้าแทโซยังทรงก่อสงครามกับอาณาจักรข้างเคียงตลอดรัชสมัยของพระองค์ โดยเหลือเพียง 4 อาณาจักรที่พระเจ้าแทโซทรงพิชิตไม่สำเร็จ คือ อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพ็กเจ อาณาจักรนังนัง และอาณาจักรชิลลา 
อาณาจักรพูยอได้ล่มสลายลงเมื่อพระเจ้าแทโซเสด็จสวรรคต หลังจากการถูกพระเจ้าแดมูซิน (พระราชาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ) สังหารในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอกับอาณาจักรโคกูรยอ ภายหลังต่อมา พระเจ้าแดมูซินไม่ทรงต้องการลบล้างแคว้นพูยอ จึงได้ให้เจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซเสด็จขึ้นครองราชย์ปกครองแคว้นพูยอต่อในฐานะเจ้าประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอ แต่หลังจากเจ้ายองโพสวรรคตไปก็ไม่มีรัชทายาท ทำให้อาณาจักรพูยอล่มสลายและถูกผนวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคกูรยอ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล

หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 5
Nepenthes surigaoensis

Nepenthes surigaoensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงทีมีถิ่นกำเนิดในประเทศฟิลิปปินส์ ได้ชื่อตามจังหวัดฮีลากังซูรีเกา (Surigao) บนเกาะมินดาเนา สถานที่ตัวอย่างต้นแบบถูกเก็บได้ N. surigaoensis เป็นญาติใกล้ชิดกับ N. merrilliana และเป็นเวลานานมาแล้วที่ถูกพิจารณาเป็นชื่อพ้องเฮเทอโรไทปิกของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nepenthes surigaoensis in its natural habitat date=2009-01-23 
หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา

ไฟล์:Venus de Milo Louvre Ma399 n4.jpg|thumb|250px|right|วีนัสเดอมิโลที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา (Art history) ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่น ๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญ ๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย
คำว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา” (หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์”) ครอบคลุมวิธีการศึกษาจักษุศิลป์หลายวิธี ที่โดยทั่วไปหมายถึงงานศิลปะ และ งานสถาปัตยกรรม สาขาของการศึกษาต่างๆ บางครั้งก็คาบกันเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอิร์นสท กอมบริค ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ก็คล้ายกับบริเวณกอลของจูเลียส ซีซาร์ที่แบ่งออกเป็นสามส่วน อาศัยอยู่โดยชนสามเผ่าพันธุ์ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน: (1) ผู้ที่เป็นคอศิลป์ (connoisseurs), (2) ผู้ที่เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และ (3) ผู้ที่เป็นนักวิชาการจากสถาบันผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์”
ในฐานะที่เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งประวัติศาสตร์ศิลป์ต่างจากการวิพากษ์ศิลปะที่จะเน้นการสร้างพื้นฐานของคุณค่าของศิลปะโดยการเปรียบเทียบกับงานชิ้นอื่นที่เปรียบเทียบกันได้ทางด้านลักษณะ หรือการหันหลังให้แก่ลักษณะ หรือขบวนการศิลปะทั้งหมดที่พิจารณา และต่างจาก “ทฤษฎีศิลป์” (art theory) หรือ “ปรัชญาศิลป์” (philosophy of art) ที่คำนึงถึงธรรมชาติพื้นฐานของศิลปะ สาขาย่อยสาขาหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์ศิลป์คือวิชาสุนทรียศาสตร์ (aesthetics) ซึ่งเป็นการศึกษาถึงสุนทรียปรัชญา (Sublime) และการระบุหัวใจของสิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นสิ่งที่มีความเป็นสุนทรีย์ แต่ตามทฤษฎีแล้วประวัติศาสตร์ศิลป์ไม่ใช่สิ่งที่กล่าวมาเพราะนักประวัติศาสตร์ศิลป์ใช้การวิจัยโดยวิธีประวัติศาสตร์ (historical method) ในการตอบคำถาม “ศิลปินสร้างงานขึ้นมาได้อย่างไร”,  “ใครเป็นผู้อุปถัมภ์”, “ใครเป็นครู”, “ใครคือผู้ชมงาน”, “ใครเป็นผู้ได้รับอิทธิพลจากลักษณะงาน”,  “ประวัติศาสตร์ตอนใดที่มีอิทธิพลต่องาน” และ “งานที่สร้างมีผลทางเหตุการณ์ทางศิลปะ การเมือง และ สังคมอย่างใด”
แต่กระนั้นประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาก็มิได้หมายความว่าเป็นการศึกษาที่เกี่ยวกับการติดตามประวัติของงานเท่านั้น อันที่จริงแล้วนักประวัติศาสตร์ศิลป์มักจะวางพื้นฐานมาตรการการศึกษาโดยการวิเคราะห์งานแต่ละชิ้น และพยายามตอบปัญหาต่าง ๆ เช่น “อะไรคือสิ่งสำคัญของลักษณะของสิ่งที่ศึกษา”,  “ความหมายใดที่งานชิ้นนี้พยายามสื่อ”, “งานชิ้นนี้มีผลต่อการดูอย่างใด”, “ศิลปินบรรลุจุดประสงค์ที่ต้องการหรือไม่”, “งานที่ศึกษาประกอบด้วยสัญลักษณ์อะไรบ้าง” และ “งานที่ศึกษาเป็นงานที่ออกนอกประเด็นหรือไม่”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์ของศิลปะ - ประติมานวิทยา 
หมวดหมู่:ศิลปศาสตร์
หมวดหมู่:สาขาวิชา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศิลปะ
ลั้ลลา

ลั้ลลา (Joy) เป็นตัวละครที่ปรากฏในแฟรนไชส์ภาพยนตร์มหัศจรรย์อารมณ์อลเวงของดิสนีย์/พิกซาร์ ลั้ลลาเป็นหนึ่งในห้าอารมณ์ (ภายหลังเพิ่มเป็นสิบอารมณ์) ภายในความรู้สึกนึกคิดของไรลีย์ แอนเดอร์เซน ลั้ลลาเป็นรูปร่างของอารมณ์ความร่าเริง (joy) และเป็นผู้นำอารมณ์ในศีรษะของไรลีย์ ลั้ลลาสวมเสื้อสีเขียว มีผิวสีเหลืองและผมสีน้ำเงิน ในภาพยนตร์ปี ค.ศ.2015 ลั้ลลาเป็นหนึ่งในสองตัวเอกคู่กับเศร้าซึม (Sadness) ให้เสียงพาย์โดยเอมี โพห์เลอร์ และให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดยสุชัญญ์ญา นรปฏิพัทธิ์
ความนิยมของลั้ลลาในภาพยนตร์มหัศจรรย์อารมณ์อลเวงนำไปสู่การปรากฏตัวอีกหลายครั้งในสื่อที่เกี่ยวข้อง ลั้ลลากลับมามีบทบาทในภาพยนตร์มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง 2 (ค.ศ. 2024) ในฐานะหนึ่งในกลุ่มตัวเอกอีกครั้ง และมีกำหนดให้กลับมามีบทบาทในรายการภาคแยกของภาพยนตร์ที่ยังไม่ประกาศชื่อทางดิสนีย์+

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง- มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง 2
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในภาพยนตร์แอนิเมชัน
แม่น้ำวิสวา

แม่น้ำวิสวา (Wisła) หรือ แม่น้ำวิสตูลา (Vistula) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวและมีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศโปแลนด์ โดยมีความยาว abbr=off พื้นที่ลุ่มแม่น้ำวิสวาคิดเป็น abbr = off ซึ่ง abbr= off อยู่ในประเทศโปแลนด์
แม่น้ำนี้มักมีส่วนเกี่ยวโยงทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และอัตลักษณ์ประจำชาติโปแลนด์ ซึ่งเป็นทางน้ำที่สำคัญที่สุดของประเทศโปแลนด์ และคำว่า "ดินแดนวิสตูลา" (kraj nad Wisłą; Vistula Land) มีความหมายพ้องกับประเทศโปแลนด์ด้วย

**ภูมิศาสตร์**
แม่น้ำวิสวาประกอบด้วยแม่น้ำจำนวนสามตอน ตอนบนไหลมาจากต้นน้ำมาจนถึงเมืองซันดอมีแยช (Sandomierz) ตอนกลางไหลจากซันดอมีแยชมาจนถึงปากแม่น้ำนาแรฟ (Narew) และแม่น้ำบุ๊ก (Bug) และตอนล่างไหลจากปากแม่น้ำนาแรฟมาจนถึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวิสวาที่ทะเลบอลติก แม่น้ำวิสวามีระดับความสูงโดยเฉลี่ยสูงกว่าระดับทะเลปานกลางประมาณ 270 เมตร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 34392- Vistula-  History of floods on the River Vistula History of floods on the River Vistula (Hydrological Sciences Journal)
วิสวา
แคว้นซาร์ดิเนีย

ซาร์ดิเนีย (Sardinia), ซาร์เดญญา (Sardegna) หรือ ซาร์ดิญญา (Sardìgna) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นและหนึ่งในห้าแคว้นปกครองตนเองของประเทศอิตาลี เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (อันดับหนึ่งคือเกาะซิซิลี) มีพื้นที่ 24,090 ตารางกิโลเมตร (9,301 ตารางไมล์) มีแผ่นดินที่อยู่ใกล้ที่สุดได้แก่ (เรียงจากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) เกาะคอร์ซิกาของประเทศฝรั่งเศส คาบสมุทรอิตาลี ประเทศตูนิเซีย และหมู่เกาะแบลีแอริกของประเทศสเปน แคว้นซาร์ดิเนียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลีและเป็นพื้นที่ปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ที่มาของชื่อแคว้นนั้นยังไม่ทราบแน่นอน บางทีอาจมาจากชื่อเรียกของชนเผ่าท้องถิ่นที่เรียกท้องที่นั้นว่า ซาร์ดี

**ภูมิศาสตร์**
แคว้นซาร์ดิเนียเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ครอบคลุมพื้นที่ 23,821 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างละติจูดที่ 38° 51' เหนือ ถึง 41° 15' เหนือ และลองจิจูดที่ 8° 8' ตะวันออกถึง 9° 50' ตะวันออก ชายฝั่งของเกาะซาร์ดิเนียมีความยาวทั้งสิ้น 1,849 กิโลเมตร ส่วนใหญ่จะเป็นที่สูงและโขดหิน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นซาร์ดิเนีย 
แคว้นซาร์ดิเนีย
ซ
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

**ไทย**

**พม่า**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติพม่า MRTV- สถานีโทรทัศน์เสียงประชาธิปไตย DVB- สถานีโทรทัศน์เพื่อความบันเทิงพม่า MM- Myanmar Media- สถานีโทรทัศน์เมียวดี MWD

**ลาว**

**กัมพูชา**

**เวียดนาม**

**มาเลเซีย**

**สิงคโปร์**
 มีเดียคอร์ป ทีวี MediaCorp TV

**บรูไน**

**อินโดนีเซีย**

**ติมอร์-เลสเต**

**ฟิลิปปินส์**

**ม้ง**
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
หมวดหมู่:รายชื่อ
รายชื่อสถานีโทรทัศน์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก

สถานีโทรทัศน์ที่มีอยู่ทั้ง 6 ประเทศ ในพื้นที่เอเชียตะวันออก มีดังต่อไปนี้

**จีน**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV)- สถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศจีน (CETV)- สถานีโทรทัศน์แมนดาริน (MTV Mandarin)- สถานีโทรทัศน์โฟนนิกซ์ทีวี (Phonenix TV)- สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบวีเอชเอฟ และ ยูเอชเอฟ ในส่วนภูมิภาคอื่นๆ

**ฮ่องกง**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งฮ่องกง (RTHK)- สถานีเอเชียโทรทัศน์ (ATV)- สถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB)- สถานีเคเบิลโทรทัศน์แห่งฮ่องกง (Cable TV Hong Kong)

**มาเก๊า**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งมาเก๊า (TDM)- สถานีเคเบิลโทรทัศน์แห่งมาเก๊า (Macau Cable TV)

**ไต้หวัน**
 สถานีโทรทัศน์ไต้หวัน (TTV)- สถานีโทรทัศน์สาธารณะแห่งประเทศจีนช่อง 3 (เกาะไต้หวัน)- สถานีโทรทัศน์จีนไต้หวัน (CTV)- สถานีโทรทัศน์ตะวันออก (ETTV)- สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณไต้หวัน (TBS)- สถานีโทรทัศน์เครือข่ายจีนทัศน์ (หัวชี-CTS)- สถานีโทรทัศน์ฟอร์โมซา (Formosa TV)- สถานีโทรทัศน์ทีวีบีเอส (TVBS)

**มองโกเลีย**
 สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศมองโกเลีย (MBN)- สถานีวิทยุโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศมองโกเลีย (Edu TV)- สถานีโทรทัศน์ช่อง 5 มองโกเลีย (TV 5)- สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 มองโกเลีย (TV 8)- สถานีโทรทัศน์ช่อง 9 มองโกเลีย (TV 9)- สถานีโทรทัศน์ช่อง 25 มองโกเลีย (Channel 25)- สถานีโทรทัศน์อีเกิ้ลทีวี- สถานีโทรทัศน์อูลลาร์บาตอน (UBS)- สถานีโทรทัศน์ทีเอ็ม (TM)- ซูเปอร์วิชั่น- นิว เทเลวิชั่น- สถานีโทรทัศน์ซี 1 มองโกเลีย

**เกาหลีเหนือ**
 เคซีทีวี (KCTV)

**เกาหลีใต้**
 สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณเกาหลี (KBS)- สถานีโทรทัศน์การศึกษาแห่งประเทศเกาหลี (EBS)- สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโซล (SBS)- บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา (MBC)- สถานีโทรทัศน์ข่าวยอนฮับ (YTN)- สถานีโทรทัศน์อารีรัง ทีวี (Arirang TV)- สถานีโทรทัศน์แห่งปูซาน (PBC)- สถานีโทรทัศน์แห่งเตกู (DBC)- สถานีโทรทัศน์เกาหลี (KTV)

**ญี่ปุ่น**

**สถานีโทรทัศน์ที่มีเครือข่ายทั่วประเทศ**
 สถานีโทรทัศน์แห่งชาติและบริการสาธารณะ (ประเทศญี่ปุ่น) (บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น - NHK)- สถานีโทรทัศน์นิปปง (NTV)- สถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว (ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว - TBS)- สถานีโทรทัศน์ฟูจิเทเลวิชัน (FUJI TV)- สถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ (TV Asahi)- สถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว (TV Tokyo)

**สถานีโทรทัศน์แห่งอื่น**
 สถานีโทรทัศน์การศึกษาตามอัธยาศัยภาคมหาวิทยาลัย (U-Air TV)- สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมโววาว (WOWOW)- สถานีเคเบิลโทรทัศน์สกายเพอเฟค (Sky Perfect TV)- สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบวีเอชเอฟ และ ยูเอชเอฟ ในส่วนภูมิภาคอื่นๆ

หมวดหมู่:รายชื่อ
เจ้าชายในหอคอย

ไฟล์:The Princes in the Tower by John Everett Millais (1878).png|thumb|240px|“เจ้าชายสองพระองค์เอ็ดเวิร์ดและริชาร์ดในหอคอยในปี ค.ศ. 1483” โดยจอห์น เอเวอเรทท์ มิเลย์ (ค.ศ. 1878)
เจ้าชายแห่งหอคอย (Princes in the Tower) คือเจ้าฟ้าสองพระองค์ -- เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 - ค.ศ. 1483?) และพระอนุชาริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (17 สิงหาคม ค.ศ. 1473 - ค.ศ. 1483?)-- ผู้เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์
เจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ถูกประกาศว่าเป็นพระราชโอรสนอกสมรสตามพระราชบัญญัติของรัฐสภาที่ออกในปี ค.ศ. 1483 ที่เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยตำแหน่งอันถูกต้อง” (Titulus Regius)  ที่ประกาศว่าการเสกสมรสของพระราชบิดาและมารดาของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์เป็นไปอย่างไม่ถูกต้องตามกฎหมาย จากนั้นพระปิตุลาสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษก็มีพระบรมราชโองการให้นำตัวทั้งสองพระองค์ไปจำขังไว้ภายในหอคอยแห่งลอนดอน (ที่ขณะนั้นเป็นทั้งที่ประทับของพระมหากษัตริย์และคุก) ใน ค.ศ. 1483 ในระยะแรกก็มีรายงานว่ามีผู้เห็นทั้งสองพระองค์ในบริเวณหอคอย แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่ามีผู้ใดเห็นอีกหลังจากฤดูร้อนของปีเดียวกัน ชะตากรรมของเจ้าฟ้าทั้งสองพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแต่สรุปได้ว่าสิ้นพระชนม์หรือไม่ก็ทรงถูกสังหารในหอคอย นอกจากนั้นก็ยังไม่มีหลักฐานถึงการทำพระศพถ้าสิ้นพระชนม์ตามปกติ
ในปี ค.ศ. 1674 มีผู้พบโครงกระดูกของเด็กสองคนใต้บันไดที่นำไปสู่ชาเปลระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์หอขาวภายในหอคอยแห่งลอนดอน ซึ่งทำให้เชื่อกันว่าเป็นพระอัฐิของเจ้าฟ้าสองพระองค์ พระอัฐิถูกนำไปบรรจุที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ตามพระบรมราชโองการในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 
ในปี ค.ศ. 1933 ก็ได้มีการขุดอัฐิขึ้นมาอีกและพบว่าเป็นกระดูกของทั้งคนและสัตว์ แต่การสันนิษฐานขณะนั้นยังไม่สามารถบอกอายุหรือเพศของกระดูกได้.

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ 
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระมหาธาตุแก่นนคร

พระมหาธาตุแก่นนคร วัดหนองแวง
พระมหาธาตุแก่นนครอนุสรณ์สาธุชน วัดหนองแวง ตั้งอยู่ที่ถนนกลางเมือง ริมบึงแก่นนคร อำเภอเมือง ภายในวัดหนองแวงเมืองเก่าซึ่งเป็นพระอารามหลวง มีพระมหาธาตุแก่นนครอนุสรณ์สาธุชน หรือ พระธาตุเก้าชั้น ฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 50 เมตร เรือนยอดทรงเจดีย์ จำลองแบบจากพระธาตุพนม จัดสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และมหามังคลานุสรณ์ 200 ปีเมืองขอนแก่น ความสูงขององค์พระธาตุฯ 80 เมตร มีพระจุลธาตุ 4 องค์ ตั้งอยู่ 4 มุม และมีกำแพงแก้วพญานาค 7 เศียรล้อมรอบ เป็นศิลปะสมัยทวาราวดี ผสมผสานศิลปะอินโดจีน ซึ่งเป็นลักษณะแบบชาวอีสานปากแห

**องค์พระธาตุ**
มีอยู่ 9 ชั้น คือ
ชั้นที่ 1 เมื่อเดินขึ้นภายในพระธาตุบริเวณชั้นแรกเป็นหอประชุม มีพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บนบุษบก และพระประธาน 3 องค์อยู่ตรงกลาง ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนอุรังคธาตุ (ส่วนอก) และพระธาตุของพระสาวกประมาณ 100 องค์ ที่บรรจุอยู่ในโถแก้วตู้กระจกด้านซ้ายมือของที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุพระพุทธเจ้า ถัดจากโถงตรงกลางมาด้านซ้ายมือประมาณสองเมตร จะเป็นโต๊ะที่เตรียมไว้สำหรับตักบาตร ที่เรียกว่า “ตักบาตร 108” โดยใช้เหรียญในการตักบาตรนั้น 
ชั้นที่ 2 เป็นพิพิธภัณฑ์ของชาวอีสาน โดยเก็บรวบรวมข้าวของเครื่องใช้ในอดีตที่ค่อนข้างหาดูได้ยากในปัจจุบัน พร้อมทั้งมีการวาดลวดลายบนผนังที่เกี่ยวกับข้อห้ามของคนอีสาน ที่เรียกว่า “คะลำ” ซึ่งเป็นแนวประพฤติตนในการอยู่ร่วมกันของชาวอีสาน โดยแต่ละภาพก็หมายถึงข้อห้ามแต่ละข้อ ซึ่งมีทั้งหมด 35 ข้อ
ชั้นที่ 3 เป็นหอปริยัติ บานประตูหน้าต่างเขียนลวดลายเบญจรงค์และภาพแกะสลักนิทานเรื่องนางผมหอม เป็นนิทานที่ได้เล่าสืบต่อกันมาแต่โบราณของชาวอีสาน และในชั้นที่สามนี้ได้รวบรวมตาลปัตร พัดยศ และเครื่องอัฐบริขารของพระภิกษุสงฆ์ที่มีชื่อเสียงในจังหวัดขอนแก่น
ชั้นที่ 4 เป็นหอปริยัติธรรม ภายในมีพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมของเก่า บานประตูหน้าต่าง ภาพพระประจำวันเกิด เทพประจำทิศ
ชั้นที่ 5 เป็นหอพิพิธภัณฑ์ มีบริขารของหลวงปู่พระครูปลัดบุษบา สุมโน อดีตเจ้าอาวาสวัด บานประตูหน้าต่างแกะสลักภาพพุทธชาดก
ชั้นที่ 6 เป็นหอพระอุปัชฌาจารย์ บานประตูหน้าต่างแกะสลักนิทานชาดกเรื่องเวสสันดร
ชั้นที่ 7 เป็นหอพระอรหันต์สาวก บานประตูหน้าต่างแกะสลักนิทานเรื่องพระเตมีย์ใบ้
ชั้นที่ 8 เป็นหอพระธรรม เป็นที่รวบรวมพระธรรมคัมภีร์สำคัญทางพระพุทธศาสนา มีพระไตรปิฏก บานประตูแกะสลักรูปพรหม 16 ชั้น
ชั้นที่ 9 เป็นหอพระพุทธ ตรงกลางมีบุษบก เป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า บานประตูแกะสลักภาพ 3 มิติ รูปพรหม 16 ชั้น และสามารถชมทัศนียภาพของตัวเมืองขอนแก่นได้ทั้ง 4 ด้าน โดยเฉพาะทางด้านทิศตะวันออกสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของบึงแก่นนครที่สวยงาม
หมวดหมู่:พระธาตุเจดีย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดขอนแก่น