Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ฮิสทรี: พาสต์เพรเซนต์แอนด์ฟิวเจอร์บุ๊ก 1

ฮิสทรี: พาสต์เพรเซนต์แอนด์ฟิวเจอร์บุ๊ก 1 (HIStory: Past, Present and Future, Book I; มักเขียนย่อว่า HIStory) เป็นอัลบั้มคู่ของไมเคิล แจ็กสัน ออกวางขายวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1995 ถือเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 ของแจ็กสัน แผ่นแรกมีชื่อว่า "HIStory Begins" ประกอบด้วยเพลงดังที่ถูกเลือกสรรของแจ็กสันในช่วง 15 ปี ก่อนหน้า ส่วนแผ่นที่ 2 ใช้ชื่อว่า "HIStory Continues" เป็นเพลงใหม่ เว้นแต่เพลง "Come Together" ที่บันทึกเสียงในปี 1987 ฮิสทรี นับเป็นผลงานของแจ็กสันที่แสดงออกถึงการโต้แย้งมากที่สุด อัลบั้มนี้ได้จัดอยู่ในอันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล
อัลบั้มนี้เป็นการกลับมาหลังจากปล่อยอัลบั้มชุดที่ 8 ของเขา"เดนเจอรัส" โดย 15 เพลงทั้งหมด ล้วนเกี่ยวข้องกับข้อกล่าวหาและการตอบโต้ของแจ็กสันที่มีต่อสื่อต่างๆ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์อย่างแท็บลอยด์ ธีมแนวเพลงของอัลบั้มนี้แสดงออกถึงบรรยากาศหวาดระแวงต่อสิ่งแวดล้อม การดิ้นรนต่อสาธารณะ ความโลภ ความรู้สึกอยุติธรรมและการฆ่าตัวตาย
อัลบั้มมี 6 ซิงเกิล ได้รับการปล่อยจากอัลบั้ม และ 2 ซิงเกิลสนับสนุน ได้แก่ "Scream"/"Childhood", "You Are Not Alone", "Earth Song", "This Time Around", "They Don't Care About Us" and "Stranger in Moscow" โดย "This Time Around" ได้รับการปล่อยทางวิทยุเพียงซิงเกิลเดียว และแม้เพลงอย่าง  "Earth Song", "They Don't Care About Us" and "Stranger in Moscow" จะประสบความสำเร็จน้อยกว่าในสหรัฐอเมริกา แต่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับสากล โดย 3 เพลงดังกล่าวยังติดท๊อป 10 ในอีกหลายประเทศ
ฮิสทอรี เป็นอัลบั้มที่ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์เพลง โดยประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและเปิดตัวเป็นอันดับ 1 ทันที ในหลายประเทศ ประกอบด้วย สหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตเรีย ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักร เช่นเดียวกันอัลบั้มยังติดท๊อป 10 ใน สเปน อินเดีย และเม็กซิโก อัลบั้มได้รับการรับรอง 6 รางวัลแพลทินัมโดยสิ้นปี ค.ศ 1996 และมียอดขายสูงสุดของปีในตลาดของยุโรป อัลบั้มได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขามิวสิกวิดีโอเพลงยอดเยี่ยมจากเพลง "Scream" ในส่วนเพลงฮิตแผ่นแรกถูกนำมาขายใหม่ในทั่วโลกในรูปแบบแผ่นเดียว ภายใต้ชื่อ Greatest Hits: HIStory, Volume I  ฮิสทอรี ถือเป็นอัลบั้มเพลงหลายแผ่นที่ขายดีที่สุดตลอดกาล มียอดขายอยู่ระหว่าง 20-30 ล้านชุดทั่วโลก (40-60 ล้านหน่วย)

**รายชื่อเพลง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:อัลบั้มรวบรวมในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:อัลบั้มรวบรวมของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
คริสตจักรปฏิรูป

คริสตจักรปฏิรูป (Reformed churches) เป็นกลุ่มผู้นับถือศาสนาคริสต์ในนิกายโปรเตสแตนต์ที่มีปรัชญาคล้ายคลึงกับลัทธิคาลวิน ที่มีต้นตอที่เกี่ยวข้องกับลัทธิที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะคริสตจักรปฏิรูปสวิสเซอร์แลนด์ที่นำโดยฮุลดริช ซวิงลี (Huldrych Zwingli) และหลังจากนั้นไม่นานนักก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปตะวันตกและยุโรปตะวันกลาง แต่ละชาติที่ระบบปฏิรูปเผยแพร่เข้าไปต่างก็ก่อตั้งระบบการปกครองลัทธิของตนเองขึ้น ลัทธิบางลัทธิก็ขยายตัวไปทั่วโลกและบางลัทธิก็แบ่งย่อยต่อไปอีก การสั่งสอนปรัชญาคาลวินก็คงติดตามลัทธิเหล่านี้ไปด้วยที่สะท้อนให้เห็นจากปรัชญาของแต่ละลัทธิ แต่ในบางกรณีก็มีได้เป็นปรัชญาหลักของลัทธิอีกต่อไป จากการสำรวจในปี ค.ศ. 1999 พบว่าคริสตจักรปฏิรูปมีด้วยกันราว 746 ลัทธิทั่วโลกdate=February 2008
ตัวอย่างลัทธิในกลุ่มนี้ก็ได้แก่- คริสตจักรปฏิรูปสวิส (Swiss Reformed Churches)- พันธมิตรคริสตจักรปฏิรูปในเยอรมนี (Reformed Alliance in Germany)- คริสตจักรปฏิรูปเนเธอร์แลนด์ (Netherlands Reformed Churches)- คริสตจักรปฏิรูปฟื้นฟู (Restored Reformed Church)

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 โปรเตสแตนต์- ลัทธิคาลวิน
หมวดหมู่:นิกายในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ลัทธิคาลวิน
ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง

ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง (Bang Bua Thong Interchange) หรือชื่อเดิม แยก 345 เป็นชุมทางต่างระดับบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (ถนนบางบัวทอง-บางคูวัด) บรรจบกับถนนกาญจนาภิเษก ในเขตตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ในอนาคตบริเวณแยกบางบัวทอง จะมีโครงการบางบัวทอง-บางขุนเทียน และบางบัวทอง-บางปะอิน

**รูปแบบของทางแยกต่างระดับ**
 สะพานข้ามทางหลวงของถนนกาญจนาภิเษก ช่วงอำเภอบางใหญ่-อำเภอบางปะอิน- สะพานข้ามทางหลวงของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 มุ่งหน้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 ไปจังหวัดสุพรรณบุรี และถนนกาญจนาภิเษก ไปอำเภอบางปะอิน- ถนนระดับดิน จากถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี มุ่งหน้าถนนกาญจนาภิเษก ไปตลิ่งชัน อำเภอบางใหญ่ และถนนบางบัวทอง-บางคูวัด ไปจังหวัดปทุมธานี สะพานนนทบุรี- ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน- การเดินรถในทิศทางอื่นที่ไม่มีสะพานข้ามทางแยกหรือถนนระดับดินเข้าหาโดยตรง ให้กลับรถหลังจากผ่านทางแยกแล้วเข้าสู่ทิศทางที่ต้องการ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บางบัวทอง
บางบัวทอง
ทางแยกต่างระดับบางใหญ่

ทางแยกต่างระดับบางใหญ่ (Bang Yai Interchange) หรือ สามแยกบางใหญ่ เป็นทางแยกต่างระดับบริเวณจุดตัดถนนรัตนาธิเบศร์ กับถนนกาญจนาภิเษก ในเขตตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี

**ประวัติ**
ในอดีตเป็นเพียงสามแยกที่มีสัญญาณไฟจราจรนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 หลังจากการก่อสร้างถนนรัตนาธิเบศร์แล้วเสร็จ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2540 ได้มีการก่อสร้างสะพานต่างระดับ และก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 ทำให้สามแยกบางใหญ่กลายมาเป็นทางแยกต่างระดับนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

**รูปแบบของทางแยกต่างระดับ**
 สะพานข้ามทางหลวง ในทิศทางถนนรัตนาธิเบศร์ จากแยกแคราย อำเภอเมืองนนทบุรี วนซ้ายมาลงถนนกาญจนาภิเษก มุ่งหน้าอำเภอบางบัวทอง และทิศทางถนนกาญจนาภิเษก จากกรุงเทพมหานคร เลี้ยวขวามาลงถนนรัตนาธิเบศร์ มุ่งหน้าแยกแคราย- ถนนระดับดินตามแนวถนนกาญจนาภิเษก- ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน

**โครงการคมนาคมในอนาคต**
 ทางหลวงพิเศษหมายเลข 81 (บางใหญ่-กาญจนบุรี) เชื่อมต่อจากแนวถนนรัตนาธิเบศร์ไปทางทิศตะวันตก อยู่ระหว่างก่อสร้าง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
บางใหญ่
หมวดหมู่:ทางแยกต่างระดับในอำเภอบางใหญ่
อิมเมซีน

อิมเมซีน (Imazine) เป็นเครื่องหมายการค้า ที่เกิดจากการร่วมทุนของชาวเกาหลี ชื่อว่า "หลิน" (อาจารย์และนักออกแบบ) และชาวฮ่องกงชื่อว่า "พอล" ทั้ง 2 คนนี้เป็นเพื่อนสนิทกัน โดยเครื่องหมายการค้านี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2006 หลังจากที่ หลิน ได้ออกแบบนาฬิกาข้อมือซึ่งได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยมประจำประเทศเกาหลี (GOOD DESIGN AWARD) ของ KIDP ทำให้หลินได้มาเริ่มเจรจากับ พอล ในการที่จะประดิษฐ์นาฬิกาข้อมือดังกล่าวให้สามารถใช้ได้จริง โดยผู้ออกแบบมีบริษัทของตนอยู่แล้ว คือ Jupiter Project (Jupiter Design) ในประเทศเกาหลี ซึ่งได้ออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ มากมาย อาทิ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์สำนักงาน เป็นต้น

**ประวัติ**
เนื่องจากทั้ง 2 ประเทศคือเกาหลี และฮ่องกง ต่างก็มีอาณาเขตใกล้กับประเทศจีน จึงทำให้มีการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศจีน โดยเริ่มแรกนั้น บริษัทฯได้ดำเนินการตลาดในประเทศเกาหลี จีน และฮ่องกง โดยยังคงซึ่งมาตรฐานการผลิตคุณภาพสูงโดยมีทางเกาหลีควบคุมการผลิต ต่อมาจึงได้มีการขยายตลาดไปยังประเทศใกล้เคียงมากขึ้น ได้แก่ ญี่ปุ่น (ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเองผลิตภัณฑ์ประเภทอิออนลบเป็นที่แพร่หลายมากอยู่แล้ว) ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และเริ่มมีการขยายไปยังตลาดโลกอันได้แก่ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา อิตาลี อัฟริกาใต้ รวมทั้งในประเทศไทยด้วย

**ที่มาของเครื่องหมายการค้า**
เครื่องหมายการค้าจะเป็นรูปคล้ายกับนาฬิกาทราย ซึ่งบ่งบอกถึงเวลา และเป็นการเล่นคำของคำว่า Imagine (จินตนาการ) คือ การจินตนาการถึงเวลา โดยสินค้าตัวแรกเองนั้นก็คือ นาฬิกาข้อมือนั่นเอง

**สาเหตุที่ทำให้เป็นที่รู้จัก**
อย่างแรกคือ การได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยม และต่อมานิตยสาร Times ในประเทศเกาหลี ได้ลงว่า "Imazine" เป็นสินค้าที่ได้รับการคัดเลือกจากกลุ่มลูกค้าว่าเป็น 21'C Leading Company (Blue Ocean Industry and Brand)
และเริ่มเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในประเทศแถบยุโรป ซึ่งมีการ ODM สินค้าของอิมเมซีน ภายใต้ตราสินค้าว่า "breo" (ประเทศอังกฤษ) และ "io?ion?" (ประเทศอิตาลี) ซึ่งสร้างความโด่งดังเป็นอย่างมาก ด้วยดีไซน์ที่แปลกใหม่ และเหมาะสำหรับทั้งนักกีฬาหรือผู้หลงใหลในแฟชั่น

**ของละเมิดลิขสิทธิ์และของปลอม**
เนื่องด้วยสินค้าเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้าง การลอกเลียนแบบจึงเกิดขึ้น โดยปัจจุบันมีสินค้าที่ลอกเลียนแบบตัวสินค้า และมีการแอบอ้างชื่อตราสินค้า แต่ใช้เป็นชื่ออื่น เช่น Ion watch หรือใช้เป็นรูปสินค้าแทนตราสินค้า เป็นต้น โดยทั้งนี้เองเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นของจริง หรือของปลอม ที่สังเกตได้จากตัวสินค้าเลยจะเป็น คุณภาพของยางที่ใช้หรือแม้กระทั่งสีที่จะเห็นความแตกต่างกันอย่างชัดเจน แตกหากไม่มีตัวเทียบแล้ว แนะนำให้ดูที่บรรจุภัณฑ์ เช่น กรณีของประเทศไทย บรรจุภัณฑ์จะมีสีสันที่สดใส และเมื่อซื้อสินค้ามาแล้ว สามารถนำไปลงทะเบียนได้ผ่านเว็บไซต์ของสาขาในประเทศไทย เป็นต้น และของแท้สามารถตรวจวัดค่าปริมาณอิออนลบที่มีในผลิตภัณฑ์ได้จริง ซึ่งสามารถวัดค่าปริมาณอิออนได้ด้วยเครื่องมือวัด COM-PRO-3010 (ผลิตจากประเทศญี่ปุ่น)

**อ้างอิง**
#  JUPITER PROJECT
#  IMAZINE BRAND; www.imazinebrand.com date=2009-07-12 
#  IMAZINE of South Africa date=2009-05-31 
#  IMAZINE USA
#  breo (United Kingdom) date=2009-09-18 
#  io?ion? (Italy)
#  ข้อมูลเกี่ยวกับอิออนลบ date=2009-07-13 
หมวดหมู่:บริษัทของฮ่องกง
หมวดหมู่:บริษัทของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:เครื่องหมายการค้า
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล

บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล (The Travels of Marco Polo, Le Livre des Merveilles, Le Il Milione) เป็นวรรณกรรมบันทึกประสบการณ์ของการเดินทางไปยังตะวันออกไกลระหว่าง ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1298 ที่เขียนโดยมาร์โค โปโลและรุสติเชลโล ดา ปิซาในปลายคริสต์ศตวรรษที่  12 หนังสือนี้เรียกกันเล่น ๆ ว่า “เรื่องฝอยล้านเรื่อง” (Il Milione) หรือ “หนังสือตื่นตา” (The Book of Wonders) บันทึกการเดินทางไปยังดินแดนต่างรวมทั้งเอเชีย, เปอร์เชีย, จีน และ อินโดนีเซีย ที่บางครั้งก็เรียกว่า “บรรยายดินแดนตะวันออก” (Oriente Poliano) หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มสำคัญและเป็นหนังสือที่แพร่หลายในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 มาร์โค โปโลอ้างว่าได้กลายเป็นคนสำคัญในราชสำนักของกุบไล ข่าน แต่นักวิชาการในสมัยปัจจุบันโต้แย้งกันถึงระดับความเที่ยงตรงของเนื้อหา ว่ามาร์โค โปโลได้ท่องเที่ยวไปยังราชสำนักจริงหรือเพียงแต่เล่าจากปากคำของนักเดินทางผู้อื่น “บันทึกการเดินทางของมาร์โค” เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสร่วมกับนักเขียนนวนิยายรักรุสติเชลโล ดา ปิซา (Rustichello da Pisa) ที่กล่าวว่าเขียนจากคำบอกเล่าของมาร์โค โปโลเมื่อเป็นนักโทษอยู่ด้วยกันในเจนัว

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 มาร์โค โปโล 
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:วรรณกรรมด้านประวัติศาสตร์
สังคายนาลาเตรันครั้งที่หนึ่ง

ไฟล์:Investiturewoodcut.jpg|thumb|240px |กฎข้อที่ 2 4 และ 10 ยุติอำนาจของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการเสนอชื่อบิชอปและพระสันตะปาปา
สังคายนาลาเตรันครั้งที่ 1 (First Council of the Lateran)  เป็นสภาสังคายนาสากลในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ทรงเรียกประชุมในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 1122 ทันทีหลังจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์ (Concordat of Worms) โดยมีจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:- เพื่อยุติการมอบตำแหน่งฝ่ายศาสนจักรให้แก่ฆราวาส- เพื่อยุติอิทธิพลของฆราวาสในการแต่งตั้งบิชอปและอธิการอาราม- เพื่อสร้างความกระจ่างแจ้งระหว่างความแตกต่างของกิจการทางศาสนาและทางโลก- เพื่อเป็นการย้ำปรัชญาที่ว่าอำนาจทางศาสนาเป็นของคริสตจักรเท่านั้น และ- เพื่อยุติอิทธิพลของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการเลือกตั้งพระสันตะปาปา
ผู้ร่วมประชุมมีด้วยกันเป็นจำนวนมากที่รวมทั้งบิชอปสามร้อยองค์ และอธิการอารามอีกกว่าหกร้อยองค์ การประชุมเกิดขึ้นที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1123 พระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสทรงเป็นประธานในการประชุมด้วยพระองค์เอง ระหว่างการประชุมก็ได้มีการอ่านข้อตกลงจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์และอนุมัติ

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 สภาสังคายนาสากล 
หมวดหมู่:สภาสังคายนาสากล
หมวดหมู่:กฎหมายศาสนจักร
อัลแบร์ตุส มาญุส

นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส  (Albertus Magnus)  หรือนักบุญอัลเบิร์ตผู้ยิ่งใหญ่ (Albert the Great) หรือนักบุญอัลเบิร์ตแห่งโคโลญ (Saint Albert of Cologne) เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดราวปี ค.ศ. 1193/ค.ศ. 1206 ที่เลาอิงเงิน ดัชชีไบเอิร์น (ประเทศเยอรมนีปัจจุบัน) และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1280 ที่เมืองโคโลญ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  
นักบุญอัลแบร์ตุสได้ปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน และมีตำแหน่งฝ่ายปกครองในคริสตจักรเป็นบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค มีชื่อเสียงจากการเป็นการมีความรู้และความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาคริสต์กับวิทยาศาสตร์ เป็นนักปรัชญาคนสำคัญที่สุดของเยอรมนีและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ในสมัยกลาง และเป็นหนึ่งในนักวิชาการคนแรก ๆ ในสมัยกลางที่ประยุกต์ปรัชญาอาริสโตเติลให้เข้ากับปรัชญาคริสต์ศาสนา คริสตจักรโรมันคาทอลิกประกาศให้นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุสเป็นหนึ่งในนักปราชญ์แห่งคริสตจักร 33 คน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักบุญชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักบุญคณะดอมินิกัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
หมวดหมู่:มหาราช
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
อับดุรเราะฮ์มาน อัลฆอฟิกี

อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลฆอฟิกี (ʿAbd al-Raḥmān ibn ʿAbd Allāh al-Ghāfiqī; เสียชีวิต: ค.ศ. 732) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อับดุรเราะฮ์มาน อัลฆอฟิกี (عبد الرحمن الغافقي‎) เป็นผู้นำกองทัพมุสลิมในการต่อสู้กับกองทัพของชาร์ลส์ มาร์เตลในยุทธการตูร์ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 732 ที่ทำให้ฆอฟิกีเป็นที่รู้จักกันในโลกตะวันตก 
ชื่อเต็มของฆอฟิกีคือ อบูซะอีด อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ อับดุลลอฮ์ อิบน์ บิชร์ อิบน์ อัซซะรีม อัลอะกี อัลฆอฟิกี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ยุทธการตูร์
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอาหรับ
ลมพิษจากแสงแดด

ลมพิษจากแสงแดด (solar urticaria) เกิดจากการแพ้แสงแดดโดยมีผื่นลมพิษขึ้นนอกร่มผ้า แค่โดนแสงแดดเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เกิดลมพิษได้ ความเข้มข้นของแสงก็เป็นสิ่งสำคัญเพราะยิ่งโดนแดดแรงลมพิษก็จะยิ่งขึ้นตามไปด้วย

**การป้องกัน**
 เมื่อมีอาการแพ้ควรหลีกเลี่ยงแสงแดดโดยเข้าที่ร่ม และเมื่อเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงผื่นลมพิษก็จะหายไป- ครีมกันแดดที่ป้องกันยูวีเอและยูวีบี ซึ่งมีค่า SPF 40 ขึ้นไป และทาทับทุกๆ 2 ชั่วโมง- สวมหมวกปีกกว้างสีเข้ม สามารถป้องกันรังสียูวีที่กระทบที่หน้าได้ 50-80 % - กางร่มให้ห่างจากผิวหนัง 10-20 เซนติเมตร- ฟิล์มกรองแสงรถยนต์ ปัจจุบันฟิล์มกรองแสงสามารถกรองแสงได้แทบทุกความยาวคลื่น

**อ้างอิง**
 นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 เมษายน 2552
หมวดหมู่:โรคผิวหนัง
เซปทิเมเนีย

เซปทิเมเนียในปี ค.ศ. 537 
เซปทิเมเนีย (Septimania) คือภูมิภาคประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันตกของมณฑลแกลเลียนาร์โบเนนซิสของโรมัน ที่ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของทีโอโดริกที่ 2 กษัตริย์วิซิกอท ในปี ค.ศ. 462 เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของวิซิกอท เซปทิเมเนียมีชื่อเรียกว่า "แกลเลีย" หรือ "นาร์โบเนซิส" บริเวณเซปทิเมเนียคร่าว ๆ ตรงกับบริเวณแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียงในฝรั่งเศสปัจจุบัน เซปทิเมเนียตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเอมีร์แห่งกอร์โดบาอยู่ระยะหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 8 แต่ชาวแฟรงก์ก็ยึดคืนได้ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ชาวแฟรงก์ก็เรียกบริเวณนี้ว่า "กอเทีย" หรือ "ภูมิภาคชายแดนกอท" (Marca Gothica) 
เซปทิเมเนียเคยเป็นภูมิภาคชายแดนของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงและจักรวรรดิแฟรงก์ตะวันตกมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่ในทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เซปทิเมเนียจะถูกแยกจากตอนเหนือของฝรั่งเศสและจากศูนย์กลางของการปกครอง อาณาบริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากตูลูแซ็ง, พรอว็องส์ และกาตาลุญญา และเป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมและภาษาที่เรียกว่าอ็อกซิเทเนีย (Occitania) ที่ในที่สุดก็ถูกนำเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ฝรั่งเศสเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นผลมาจากสงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน หลังจากนั้นก็อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงฝรั่งเศส ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 บริเวณนี้มีชื่อเรียกว่าล็องก์ด็อก และประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ก็ผูกพันเกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสนับแต่นั้น
ชื่อ "เซปทิเมเนีย" อาจแผลงมาจากชื่อโรมันของเมืองเบซีเย (Béziers) คือ "โกโลเนียยูเลียเซปตีมาโนรุมเบอาเตไร" (Colonia Julia Septimanorum Beaterrae) ซึ่งสื่อถึงถิ่นฐานของนักรบที่ปลดประจำการจากกองทหารที่ 7 คลอเดีย (Legio VII Claudia) ในเมืองดังกล่าว หรืออาจจะเป็นได้ว่าเป็นชื่อที่แผลงมาจากการเรียกรวมเมืองเจ็ดเมือง (civitates) ในบริเวณนั้น ซึ่งได้แก่ เบซีเย, แอลน์ (Elne), อากด์ (Agde), นาร์บอน (Narbonne), ลอแดฟว์ (Lodève), มาเกอลอน (Maguelonne) และนีม (Nîmes) อาณาบริเวณเซปทิเมเนียทางตะวันตกเฉียงเหนือครอบคลุมไปถึงระยะทางกึ่งหนึ่งระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับแม่น้ำการอน ทางตะวันออกมีแม่น้ำโรนเป็นเส้นแบ่งเขตกับภูมิภาคพรอว็องส์ ส่วนทางใต้จรดเทือกเขาพิเรนีส

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 ภูมิภาคชายแดน 
หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
พระเจ้าแฮบูรู

พระเจ้าแฮบูรู เป็นองค์ปฐมวงศ์ของแคว้นพูยอ และเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นพูยอ โดยมีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าชายกึมวา ซึ่งภายหลังครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็นพระเจ้ากึมวา พระเจ้าแฮบูรูสิริพระชนมายุ 38 พรรษา

**พระราชวงศ์**
 พระราชบิดา: ย็อง ซูซิก (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระเจ้าว็อนซ็อง)- พระราชมารดา: ท่านหญิงซู ตระกูลฮัน (ภายหลังถูกสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีซู ตระกูล ฮัน)- พระราชินี: สมเด็จพระราชินี ฮอนจ็อง ตระกูลอัน แห่งโซเย- พระสนม: พระสนม โซกย็อง ตระกูลพัก แห่งฮัมอัน- พระสนม: ฮโยจ็อง ตระกูลมิน แห่งยอฮึง- พระราชบุตร: เจ้าชายกึมวา องศ์รัชทายาทแห่งพูยอ (ประสูติจากสมเด็จพระราชินีฮอนจ็อง ตระกูลฮัน แห่งโซเย) ภายหลังครองราชย์เป็นพระเจ้ากึมวา
พระแม่มารีซิสติน (ราฟาเอล)

พระแม่มารีซิสติน (Sistine Madonna) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เมืองเดรสเดนในประเทศเยอรมนี  
ภาพพระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญซิกซ์ตัสและนักบุญบาร์บารามักจะเรียกกันว่าภาพ “พระแม่มารีซิสติน” เป็นภาพที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1513 ถึงปี ค.ศ. 1514 ตัวแบบในภาพยืนบนปุยเมฆที่ล้อมเป็นกรอบด้วยม่านหนาหนักสองข้าง พระแม่มารีเองดูราวกับว่าลอยลงมาจากสวรรค์จากที่ว่างลวงตามายังที่ว่างจริงบริเวณหน้าภาพที่จะเห็นได้จากจุดโฟคัสที่พระหนุของพระองค์ นักบุญบาร์บาราปรายตามาทางผู้ศรัทธาที่เลยออกมาจากระเบียงด้านล่างของภาพ มงกุฎพระสันตะปาปาด้านล่างซ้ายของภาพเป็นสิ่งที่เชื่อมระหว่างที่ว่างลวงตาของภาพและที่ว่างจริงนอกภาพ (real และ pictorial space)
ภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นสำหรับตกแต่งที่บรรจุศพของ สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เพราะนักบุญซิกส์ตุสเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของตระกูลเดลลาโรเวเร (Della Rovere) ซึ่งเป็นตระกูลของพระองค์ 
รูปยุวเทพสองตนที่เกยคางอยู่ด้านล่างของภาพกลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีและปรากฏในงานศิลปการค้าต่างๆ อย่างแพร่หลาย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ราฟาเอล- จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี- พระแม่มารีและพระบุตร
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1510
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับแม่พระและพระกุมาร
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
เอ็นเกจ

เอ็นเกจ (N-Gage) เป็นชื่อของโทรศัพท์มือถือรุ่นหนึ่งในอดีต หรือชื่อของบริการเกมในโทรศัพท์มือถือในปัจจุบันของบริษัทโนเกีย ซึ่งสำหรับตัวเครื่องในยุคเริ่มต้นนั้นได้เริ่มมีการจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยได้ออกวางจำหน่ายเพื่อให้แตกต่างจากเกมบอยแอดวานซ์ของบริษัทนินเทนโดในด้านของการที่เป็นเครื่องเล่นเกมบนโทรศัพท์มือถืออย่างเต็มรูปแบบ แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้รับความนิยมมากเท่าที่ควร ซึ่งส่วนหนึ่งนั้นเนื่องมาจากปุ่มต่างๆที่อยู่บนเครื่องนั้นถูกมองว่าเหมาะสมกับการโทรศัพท์มากกว่าการเล่นเกม และอีกประการหนึ่งก็คือตัวเครื่องในรุ่นแรกนั้นถูกมองว่ามีลักษณะคล้ายกับอาหารของชาวเม็กซิกันที่มีชื่อว่า "ทาโก้"
ต่อมาในปีพ.ศ. 2548 ทางบริษัทโนเกียได้เปลี่ยนรูปแบบของเอ็นเกจเป็นการให้บริการเกมบนโทรศัพท์มือถือแทน โดยได้มีการปล่อยโปรแกรมเอ็นเกจตัวต้นแบบในโทรศัพท์มือถือตระกูลเอ็นซีรีส์เพื่อให้ผู้ใช้งานได้ดาวน์โหลดและสั่งซื้อเกมผ่านเว็บไซต์ของเอ็นเกจเป็นครั้งแรกในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และได้ปล่อยโปรแกรมดังกล่าวที่เป็นฉบับสมบูรณ์ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือโนเกีย
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2546
เวกกีเอตตา

ฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ เอ ดิ โลเรนโซ หรือที่รู้จักกันว่า เวชชิเอตตา หรือ โลเรนโซ ดิ เปียโตร (Francesco di Giorgio e di Lorenzo หรือ Vecchietta หรือ Lorenzo di Pietro) (ค.ศ. 1412 - 6 มิถุนายน ค.ศ. 1480) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากจะเป็นจิตรกรแล้วเวชชิเอตตาก็ยังเป็นช่างทอง ประติมากร และสถาปนิกอีกด้วย จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของเวชชิเอตตาในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”
เชื่อกันว่าเวชชิเอตตาเป็นลูกศิษย์ของสเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ (Stefano di Giovanni), ทัดเดโอ ดิ บาร์โตโล (Taddeo di Bartolo)  และ จาโคโป เดลลา เควอร์เชีย (Jacopo della Quercia)  และต่อมาก็เป็นครูของฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ (Francesco di Giorgio)  และ เนโรชชิโอ เดลันดี (Neroccio de’ Landi) 

**“จิตรกรประจำสถานพยาบาล”**
เวชชิเอตตาเกิดที่คาสติกลิโอนิ ดอร์เชียและพำนักอยู่ที่เซียนา งานส่วนใหญ่จึงพบที่นั่นโดยเฉพาะที่สถานพยาบาลซานตามาเรียเดลลาสกาลา ที่ทำให้ได้สมญาว่า “จิตรกรประจำสถานพยาบาล”  (pittor dello spedale) 
เวชชิเอตตาเขียนจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพชุดภายใน “โถงนักแสวงบุญ” (Pellegrinaio) ในโรงพยาบาลร่วมกับโดเมนนิโค ดิ บาร์โตโล (Domenico di Bartolo) และ พริอาโม เดลลา เควอร์เชีย (Priamo della Quercia) รวมทั้งภาพ “การก่อตั้งสถานพยาบาล” และ “มโนทัศน์ของนักบุญซานตาโซโรเร” ซึ่งเป็นภาพความฝันของแม่ของนักบุญโซโรเรผู้ตามตำนานกล่าวว่าเป็นผู้ก่อตั้งสถานพยาบาล 
ต่อมาราวปี ค.ศ. 1444 เวชชิเอตตาก็เขียนภาพในชาเปลเดลซาโครชิโอโด ที่รวมทั้งภาพ “การประกาศของเทพ”  “การประสูติของพระเยซู” และ “การตัดสินครั้งสุดท้าย”  และรวมทั้งอุปมานิทัศน์ของบันไดที่เป็นภาพเด็กปีนบันไดขึ้นไปบนสวรรค์ นอกจากนั้นแล้วเวชชิเอตตาก็ยังเขียนภาพภายในวัดซานทิสสิมาอันนันซิอาตาของสถานพยาบาลเป็นภาพการคืนชีพของพระเยซูที่ลงชื่อและปีที่เขียน ค.ศ. 1476 ที่แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของโดนาเทลโล
งาน “Arliquiera” เป็นงานตกแต่งสำหรับวัตถุมงคลของวัดซานตามาเรียเดลลาสกาลาที่ทำในปี ค.ศ. 1445 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในเมืองเซียนา

**งานอื่นในเซียนา**
จิตรกรรมฝาผนังภายในหอศีลจุ่มของมหาวิหารเซียนา
งานผอบศีล (ciborium) สัมริดขนาดใหญ่ที่สร้างโดยเวชชิเอตตาสำหรับวัดซานตามาเรียเดลลาสกาลา (ราว ค.ศ. 1467-ค.ศ. 1472) ถูกนำไปไว้ตั้งที่มหาวิหารเซียนาในปี ค.ศ. 1506 วาซารีบรรยายว่าเป็นงานหล่อที่งดงาม ที่ได้สัดส่วน ออกแบบดี และฝีมือชั้นเยี่ยม ระหว่างปี ค.ศ. 1447 ถึงปี ค.ศ. 1450 เวชชิเอตตาและลูกศิษย์ก็เขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิของมหาวิหารเซียนา เป็นภาพของอีแวนเจลิส, ประกาศก และ ประกาศกี และอัสสัมชัญ จิตรกรรมได้รับการซ่อมแซมเป็นอันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนั้นแล้วก็ยังเขียนภาพพระเยซูถูกเฆี่ยนและถนนสู่กางเขนภายในมุขด้วย
งานประติมากรรมที่สร้างก็ได้แก่รูปนักบุญมาร์ตินสำหรับพาลัซโซซาราชินิ อนุสรณ์ผู้ตายที่หล่อด้วยสัมริดของมาร์ตินัส ซอชชินัสผู้อาวุโสสำหรับวัดซานโดเมนิโคที่ปัจจุบันอยู่ที่อุฟฟิซิในฟลอเรนซ์ และงานแกะสลักนักบุญปีเตอร์ที่วาซารีสรรเสริญว่าเป็นงานชิ้นที่มีฝีมือดี  

**อ้างอิง**
 authorlink= 

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมฝาผนัง- จิตรกรรมแผง- จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1955
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 5 แห่งอารากอง

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน (Alfonso V of Aragon หรือ Alfonso the Magnanimous; Alfons) (ค.ศ. 1396 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอารากอนในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 5”, พระมหากษัตริย์แห่งบาเลนเซียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 3”, พระมหากษัตริย์แห่งมายอร์คาและซาร์ดิเนียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 2”, และพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีและเคานท์แห่งบาร์เซโลนา ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 4” และพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 1” 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์สเปน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1939
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อารากอน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บาเลนเซีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ซิซิลี
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนเปิลส์
ลัทธิเอเรียส

ไฟล์:Constantine_burning_Arian_books.jpg|thumb|260px |จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 ทรงเผาหนังสือของลัทธิเอเรียส
ลัทธิเอเรียส (Arianism) เป็นแนวคำสอนทางเทววิทยาของเอเรียส (ราว ค.ศ. 250–336) บาทหลวงที่สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 ประกาศว่าเป็นพวกนอกรีต แต่มาได้รับการยกโทษให้ในการประชุมซีนอดแห่งไทร์ครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 335 แต่ต่อมาก็ถูกประกาศว่าเป็นผู้นอกรีตอีกหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว กล่าวกันว่าจักรพรรดิคอนสแตนเชียสที่ 2 (ค.ศ. 337–361) และจักรพรรดิวาเลนส์ (ค.ศ. 364–378) ทรงนับถือลัทธิเอเรียสหรืออาจจะลัทธิกึ่งเอเรียส
เอเรียสพำนักและสั่งสอนเทศนาอยู่ที่อะเล็กซานเดรีย อียิปต์ แนวคำสอนของลัทธินี้ถือว่าขัดกับหลักความเชื่อทางคริสตวิทยาเรื่องตรีเอกภาพกระแสหลักที่ใช้ในปัจจุบันในนิกายโรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ และโปรเตสแตนต์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นิกายในศาสนาคริสต์
ซัมบอดีส์วอตชิงมี

"ซัมบอดีส์วอชชิงมี" (Somebody's Watching Me) เป็นซิงเกิลแรกของศิลปินอาร์แอนด์บีในนามร็อกเวลล์ ออกในสังกัดโมทาวน์ในปี ค.ศ. 1984 เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเล่าเรื่องอาการระแวงจากการถูกตามและถูกแอบดู เพลงนี้ยังได้อดีตศิลปินโมทาวน์อย่างไมเคิล แจ็กสันและเจอร์เมน แจ็กสันมาร้องในท่อนคอรัส เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่และประกอบในโฆษณาของ GEICO ในปี 2008 และ 2009

**ประวัติ**
ร็อกเวลล์ เป็นนามแฝงของเคนเนดี วิลเลียม กอร์ดี บุตรชายของซีอีโอค่ายเพลงโมทาวน์ เบอร์รี กอร์ดี จูเนียร์ เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์โดยที่พ่อของเขาไม่รู้ และพ่อของเขาก็ไม่รู้เลยว่าศิลปิน ร็อกเวลล์ คือลูกชายของเขา จนกระทั่งได้ออกซิงเกิลแล้ว 
เพลงนี้โปรดิวซ์โดยเคอร์ติส แอนโทนี โนเลน โดยมีเสียงร้องของไมเคิล แจ็กสันและเจอร์เมน แจ็กสัน"ซัมบอดีส์วอชชิงมี" ติดชาร์ตสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี 1984 และติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ และยังติดอันดับ 6 ในยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต
ในปี 2009 เพลงนี้ติดอยู่อันดับ 20 ของการจัดอันดับทางช่องวีเอชวัน ในหัวข้อ 100 เพลงวันฮิตวันเดอร์สในยุค 80

**ชาร์ต**

**ชาร์ตประจำสัปดาห์**

**ชาร์ตสิ้นปี**

**การรับรอง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:เพลงค่ายโมทาวน์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:ไมเคิล แจ็กสัน
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/ประวัติศาสตร์รัสเซีย

=== ประวัติศาสตร์รัสเซีย**
ประวัติศาสตร์รัสเซีย ถูกเสนอเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
 เสนอชื่อโดยผู้ใช้:ชลธิศ เข้มแข็ง 
สนับสนุน 
#
#
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# ผมว่าบทความมีอ้างอิงน้อยอยู่นะครับ อยากให้หาอ้างอิงเพิ่มครับ เพื่อให้บทความดูน่าเชื่อถือ --DoLKuNG 18:37, 11 สิงหาคม 2552 (ICT)
#*  --• discussioni 8:00, 29 สิงหาคม 2552 (ICT)
#** เราไม่ใช้วิกิพีเดีย อ้างอิงกันเอง (จากหน้า วิกิพีเดีย:สอนการใช้งาน (อ้างอิง)) และการอ้างอิง ควรเป็นลักษณะท้ายประโยค --Sry85 12:28, 29 สิงหาคม 2552 (ICT)
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม

ศุภมิตร จันทร์แจ่ม หรือ ปุ๋ย เดวิล เป็นนักเขียนการ์ตูนในสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น

**ประวัติ**
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ที่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี จบการศึกษาจาก วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ศุภมิตรเข้าสู่วงการการ์ตูนโดยเขียนการ์ตูนให้กับนิตยสารสวนเด็ก หนูจ๋า เบบี้ ขายหัวเราะ และ มหาสนุก ของสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น เมื่อ พ.ศ. 2531 โดยเขียนการ์ตูนตลก 3 ช่อง (ตีพิมพ์ทั้งขายหัวเราะ มหาสนุก สวนเด็ก) รวมทั้งการ์ตูนเรื่องสั้นในตอน ชุด สติแตก...สุดขอบฟ้า! ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในมหาสนุกเล่มใหญ่ ช่วงปลายปี พ.ศ. 2532 และรวมเล่มในปี 2539 และยังเขียนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน และยังมีเรื่องสั้นชุดอื่นๆอีกมากมาย เช่น ผี! วิญญาณและความผูกพัน เค้าโครงจากเหม เวชกร  
ศุภมิตรมีโรคประจำตัวคือ SLE เมื่อระบบภูมิคุ้มกันมีปัญหา ใบหน้าจะเกิดรอยแผล

**ผลงาน**
 เขียนการ์ตูนโปรโมทการท่องเที่ยวต่างประเทศลงหนังสือ เพื่อนเดินทาง โดยใช้มาสก็อต เป็นนกเพนกวิน ชื่อ ซูพรีม- สติแตกสุดขอบฟ้า- ผี! วิญญาณและความผูกพันธ์- กุ๊ก กุ๊ก กู๋  around the world- บรื๋อ!น่ากลัวก็ไม่บอก- ภูติไพรใจสะออน- มินิซีรีส์ ผีสามช่า- การ์ตูนออนไลน์ชุด ผี! OUT OF CONTROL- การ์ตูนออนไลน์ ชุด หิมพานต์ New Generation

**หมายเหตุ**
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม ได้เข้ามาเพิ่มข้อมูลในวิกิพีเดียเป็นบางส่วน หลังจากที่ได้เห็นข้อมูลผิดเพี้ยนมาเป็นเวลานาน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ประวัติศุภมิตร จันทร์แจ่ม จากเว็บขายหัวเราะ ประกาศเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2539 date=2002-02-07 
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:บรรลือสาส์น
ขนมแก้อาม

ขนมแก้อาม เป็นขนมพื้นบ้านภาคใต้ชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวเจ้า โดยปั้นแป้งข้าวเจ้าที่นวดแล้วเป็นก้อนกลม นำไปต้มในน้ำพอสุก แล้วนำมาตัดเป็นชิ้น จากนั้นนำไปต้มในน้ำกะทิที่ใส่เกลือและกุ้งสดลงไปต้มให้สุก เมื่อเดือดดีแล้วจึงยกลง เมื่อจะรับประทาน ตักใส่ถ้วย โรยต้นหอมและพริกไทย

**อ้างอิง**
 สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2527.
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
ขนมหัวล้าน

ขนมหัวล้าน
ขนมหัวล้าน เป็นขนมพื้นบ้านภาคใต้ ใช้วิธีการทำแบบขนมต้ม

**ลักษณะ**
ทำจากแป้งข้าวเหนียวห่อไส้ที่ทำมาจากถั่วเขียวนึ่งบด กวนกับมะพร้าวขูดและน้ำตาล ปั้นเป็นรูปกลม นำไปนึ่งให้สุก ราดด้วยกะทิ ถ้าไม่นึ่งแต่นำไปทอดเรียก ขนมหัวล้านทอด
ขนมพื้นบ้านภาคใต้อีกชนิดหนึ่งที่คล้ายขนมหัวล้านคือ ขนมหนวยหนุน ซึ่งใช้กะทิมากกว่าขนมหัวล้าน และปั้นเป็นเม็ดคล้ายเม็ดขนุน ไส้ต่างไปจากไส้ของขนมหัวล้าน
ในภาคกลางเรียนขนมโคกะทิ

**ส่วนประกอบ**

**ส่วนไส้**
ถั่วเขียวเราะเปลือก
*น้ำตาล
*น้ำกะทิ
*เกลือ

**ส่วนแป้ง**
แป้งข้าวเหนียว
*กะทิสำหรับราดขนม
*หัวกะทิ
*น้ำตาลทราย
*เกลือ

**อ้างอิง**
 สารานุกรมวัฒนธรรมภาคใต้. กทม. สถาบันทักษิณคดีศึกษา. 2527
หมวดหมู่:ขนมไทย|ขนม
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้|ขนม
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย

เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย (Survivor: Heroes vs. Villains) เป็นฤดูกาลที่ 20 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ จะทำการฉลองที่รายการครบรอบ 10 ปีอีกด้วย รวมถึงจะไม่เหมือนฤดูกาลอื่น ๆ ที่จะหยุดการถ่ายทำไปก่อนช่วงหนึ่งแล้วจึงเริ่มถ่ายทำฤดูกาลถัดไปแต่ฤดูกาลนี้จะถ่ายทำทันทีหลังจากฤดูกาลที่ 19 เซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา จบลงโดยจะทำการถ่ายทำที่ประเทศซามัว เช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 19 โดยใช้สถานที่เดียวกันแต่จะใช้ชื่อต่างออกไปเพื่อป้องกันการสับสน ผู้แข่งขันได้ถูกทำการเลือกเสร็จเรียบร้อยแล้วพร้อมกับเซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา ข้อหักมุมสำหรับฤดูกาลนี้คือ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเป็นผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลก่อน ๆ หน้าทั้งหมดและจะเป็นการคัดเฉพาะผู้เข้าแข่งขันที่ "ดีที่สุด" ปะทะ "ร้ายกาจที่สุด"อีกด้วย ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 20 คนมาจากในฤดูกาลก่อนๆ ทั้งสิ้นซึ่งมีทั้งเคยเล่นมาแล้ว 1 ครั้งกับเล่นมาแล้ว 2 ครั้ง การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย แต่ตอนแรกจะฉายที่ 13:00 น. ด้วยความยาว 2 ชั่วโมง
ฤดูกาลนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นฤดูกาลที่มีการแข่งขันที่ดุเดือดที่สุดเท่าที่เคยมีมาและสัญลักษณ์รายการได้ถูกเปลี่ยนเป็นครั้งแรกจากคำว่า Outwit, Outplay, Outlast เป็น Return (กลับมา) Revenge (แก้แค้น) Redemption (ถอนรากถอนโคน)

**รายละเอียดของฤดูกาล**
 เผ่า :
 ฮีโร่ สีประจำเผ่า สีฟ้าเข้มหม่น
 วายร้าย สีประจำเผ่า สีแดง
 หยิน หยาง สีประจำเผ่า สีดำ- ตุ๊กตาสิทธิ์คุ้มกัน : เป็นไม้แกะสลักด้านหนึ่งเป็นสัญลักษณ์หน้าตาน่ากลัว- สร้อยสิทธิคุ้มกัน : ทำจากตอกสานเป็นลายไขว้กัน มีไม้ประดับเล็กน้อยและเชือกสำหรับสวม- คบเพลิง : ทำจากท่อนไม้ไผ่ มีฟางเป็นพู่ประดับรอบข้างและป้ายชื่อทำจากกระดาษ- อุปกรณ์ดับไฟ : ไม้ยาวเป็นท่อนมีกะลามะพร้าวเป็นที่ดับไฟแต่คลอปไปด้วยไม้สลักคล้ายกระดองเต่า- สภาเผ่า : คล้ายลักษณะบ้านไม้ คลุมด้วยฝางมีขนาดใหญ่มาก ต้องใช้บันไดปืนขึ้นไปและเป็นครั้งแรกที่สภาเผ่าอยู่สูงมากจากพื้นถึง 40 ฟุต

**ผู้เข้าแข่งขัน**

**การแข่งขัน**

**การโหวต**
ทอมใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ ทอม จะไม่ถูกนับ 
รัสเซลมอบเครื่องรางคุ้มกันให้กับพาร์วาตี พาร์วาตีจึงใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ พาร์วาตี จะไม่ถูกนับ 
พาร์วาตีมอบเครื่องรางคุ้มกันให้กับแซนดร้า 1 อันและให้กับเจอร์รี่ 1 อัน ทั้ง 2 คนจึงใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ แซนดร้าและเจอร์รี่ จะไม่ถูกนับ 
แซนดร้าใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ แซนดร้า จะไม่ถูกนับ 

**ดูเพิ่ม**
ซเซอร์ไวเวอร์
เซอร์ไวเวอร์
เซอร์ไวเวอร์
กถาวัตถุ 10

กถาวัตถุ 10 หมายถึง เรื่องที่ควรพูด เรื่องที่ควรนำมาสนทนากันในหมู่ภิกษุ ได้แก่
# อัปปิจฉกถา เรื่องความมักน้อย ถ้อยคำที่ชักชวนให้มีความปรารถนาน้อย
# สันตุฏฐิกถา เรื่องความสันโดษ ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความสันโดษ ไม่ชอบฟุ้งเฟ้อหรือปรนปรือ
# ปวิเวกกถา เรื่องความสงัด ถ้อยคำที่ชักนำให้มีความสงัดกายใจ
# อสังสัคคกถา เรื่องความไม่คลุกคลี ถ้อยคำที่ชักนำให้ไม่คลุกคลีด้วยหมู่
# วิริยารัมภกถา เรื่องการปรารภความเพียร ถ้อยคำที่ชักนำให้มุ่งมั่นทำความเพียร
# สีลกถา เรื่องศีล ถ้อยคำที่ชักนำให้ตั้งอยู่ในศีล
# สมาธิกถา เรื่องสมาธิ ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำจิตมั่น
# ปัญญากถา เรื่องปัญญา ถ้อยคำที่ชักนำให้เกิดปัญญา
# วิมุตติกถา เรื่องวิมุตติ ถ้อยคำที่ชักนำให้ทำใจให้พ้นจากกิเลสและความทุกข์
# วิมุตติญาณทัสสนกถา เรื่องความรู้ความเห็นในวิมุตติ ถ้อยคำที่ชักนำให้สนใจ และเข้าใจเรื่องความรู้ ความเห็นในภาวะที่หลุดพ้น จากกิเลสและความทุกข์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 10
ฟูซีลี

ฟูซีลี
ฟูซีลี (fusilli) เป็นพาสตาชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นเส้นเกลียวสั้นที่มีหลากหลายสีเช่นเดียวกันกับพาสตาชนิดอื่น ๆ โดยคำว่า fusilli ในภาษาอิตาลีมีความหมายว่า "เกลียวเล็ก" 
ในไทยมักจะเรียกพาสตามักกะโรนีเป็นชื่อพาสตาฟูซีลี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:พาสตา
สตรีตฟุตบอล

สตรีตฟุตบอล (street football) หรือ สตรีตซอกเกอร์ (street soccer) ฟุตบอลข้างถนน เป็นฟุตบอลที่เล่นใช้เทคนิค 2 ประเภท คือเล่นกลางอากาศ (airmove) กับบนพื้นดิน (groundmove) airmove อาจจะเรียกอีกประเภทว่า ฟรีสไตล์ฟุตบอลก็ได้ เพราะเน้นพวกเดาะบอล groundmove จะเป็นแนวสตรีตฟุตบอลคือจะเน้นการคลึงบอลบนพื้น
จุดกำเนิดของสตรีตฟุตบอล มาจากดิเอโก มาราโดนา ที่มีเทคนิคการคลึงบอลเหมือนบอลเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย
หมวดหมู่:ฟุตบอล
เรื่องของบริเตน

เรื่องของบริเตน (Matter of Britain) เป็นชื่อที่เรียกรวมตำนานที่เกี่ยวกับเคลต์และตำนานประวัติศาสตร์ของเกรตบริเตน โดยเฉพาะตำนานที่เกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์ และอัศวินโต๊ะกลม 
เรื่องของบริเตน เป็นศัพท์ที่ฌ็อง บอแดล (Jean Bodel) กวีชาวฝรั่งเศส นำมาใช้ในกวีนิพนธ์ Chanson de Saisnes ในคริสต์ศตวรรษที่ 12:    
:Ne sont que III matières à nul homme atandant,
:De France et de Bretaigne, et de Rome la grant.
:(แปล: "ปกรณัมชุดสามชุดที่ไม่มีผู้ใดที่ควรจะขาด: เรื่องของฝรั่งเศส, เรื่องของบริเตน, เรื่องของโรม")
การใช้ศัพท์ เรื่องของบริเตน เป็นการแยกจากวรรณกรรมที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับบริเตนจากแหล่งอื่น ๆ เช่นตำนานของกรีซโบราณ, เรื่องของโรม และตำนานพาลาดิน (Paladin) ที่เกี่ยวกับชาร์เลอมาญและสงครามกับมัวร์และซาราเซนซึ่งถือกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของ เรื่องของฝรั่งเศส แม้ว่าตำนานที่เกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์จะเป็นหัวข้อหลักของตำนานเกี่ยวกับบริเตนแต่ก็มิใช่หัวข้อเดียว หัวข้ออื่นที่ถือว่าอยู่ในเครือข่ายของเรื่องของบริเตนก็ได้แก่ตำนานเกี่ยวกับบรูตัสแห่งบริเตน, กษัตริย์โคล, กษัตริย์เลียร์ (Leir of Britain) และกอกและมากอก (Gog and Magog)

**อ้างอิง**
 Derek Pearsall, Arthurian Romance: a short introduction, Blackwell, Oxford, 2005- D. H. Green, The Beginnings of Medieval Romance: Fact and fiction, 1150-1220, CUP Cambridge 2005- Carol Dover (ed), A Companion to the Lancelot-Grail Cycle, Boydell & Brewer, 2005

**ดูเพิ่ม**
 ประวัติศาสตร์อังกฤษ - ตำนานกษัตริย์อาเธอร์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Historia Britonum (Latin) at The Latin Library-  Historia Britonum date=2009-07-27  (English)-  Brut date=2003-02-10  by Layamon (Middle English)-  The Chronicles of England, Scotland, and Ireland by Raphael Holinshed (partial)-  The History of Britain date=2009-05-21  by John Milton-  The Camelot Projectfix-attempted=yes  contains a large selection of Arthurian etexts from the sixth to the early twentieth century
หมวดหมู่:นิยายวีรคติอัศวิน
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
บทเพลงแห่งพระเจ้า

บทเพลงแห่งพระเจ้า หรือ ดีวีนากอมเมเดีย (Divina Commedia) เป็นวรรณกรรมอุปมานิทัศน์ที่ดันเต อาลีกีเอรี เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1308 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1321 ถือเป็นกวีนิพนธ์สำคัญของวรรณกรรมอิตาลีและเป็นหนึ่งในงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมของโลก กวีนิพนธ์นี้เป็นเป็นจินตนิยายและอุปมานิทัศน์ของคริสเตียนสะท้อนให้เห็นถึงการวิวัฒนาการของปรัชญาสมัยกลางในเรื่องที่เกี่ยวกับโรมันคาทอลิกของตะวันตก นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนังสือที่มีบทบาทต่อสำเนียงทัสคัน (Tuscan dialect) ตามที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีมาตรฐาน
“บทเพลงแห่งพระเจ้า” แบ่งออกเป็นสามตอน “สู่นรกภูมิ” (Inferno)  “แดนชำระ” (Purgatorio) และ “สวรรค์” (Paradiso)  กวีนิพนธ์เขียนในรูปของบุคคลที่หนึ่งและเป็นเรื่องที่บรรยายการเดินทางของดานเตไปยังภูมิสามภูมิของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว ที่เริ่มการเดินทางตั้งแต่วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงวันพุธหลังจากวันอีสเตอร์ของปี ค.ศ. 1300 โดยมีเวอร์จิล กวีโรมัน เป็นผู้นำใน “นรก” และ “แดนชำระ” และเบียทริเช พอร์ตินาริ เป็นผู้นำใน “สวรรค์” เบียทริเชเป็นสตรีในอุดมคติที่ดันเตพบเมื่อยังเป็นเด็กและชื่นชมต่อมาแบบรักเทิดทูน ที่พบในงานสมัยแรกของดันเตใน “ชีวิตใหม่” (La Vita Nuova) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1295
ชื่อเดิมของหนังสือก็เป็นเพียงชื่อสั้น ๆ ว่า “Commedia” แต่ต่อมา โจวันนี บอกกัชโชก็มาเพิ่ม “Divina” ข้างหน้าชื่อ ฉบับแรกที่พิมพ์ที่มีคำว่า “Divine” อยู่หน้าชื่อ เป็นฉบับที่โลโดวีโก ดอลเช (Lodovico Dolce) นักมานุษยวิทยาฟื้นฟูศิลปวิทยาของเวนิส พิมพ์ในปี ค.ศ. 1555

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ชีวิตหลังความตาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมอิตาลี
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:อุปมานิทัศน์
หมวดหมู่:คริสตจักรโรมันคาทอลิกในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:ชีวิตหลังความตายในศาสนาคริสต์
ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภา

ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภา ผู้ทรงคุณวุฒิมีความรู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาใดวิชาหนึ่งที่อยู่ในหน้าที่ของราชบัณฑิตยสภา โดยมีจำนวนจำกัดได้ไม่เกิน 84 คน แบ่งเป็นสำนักต่าง ๆ คือ สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง 34 คน สำนักวิทยาศาสตร์ 23 คน และสำนักศิลปกรรม 27 คน

**หลักเกณฑ์วิธีการสมัครและวิธีการรับบุคคลเป็นภาคีสมาชิก**
ผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิกจะต้องมีความรู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาใดวิชาหนึ่งที่อยู่ในหน้าที่ของราชบัณฑิตยสภา โดยได้รับปริญญา ประกาศนียบัตร หรือดำรงตำแหน่งทางวิชาการ อย่างใด อย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ 
# ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าขึ้นไป หรือ 
# ประกาศนียบัตรเทียบได้ไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี หรือ
# ดำรงตำแหน่งทางวิชาการตั้งแต่ระดับรองศาสตราจารย์ขึ้นไป
ผู้ประสงค์จะสมัครเป็นภาคีสมาชิก สามารถยื่นใบสมัครต่อเลขาธิการราชบัณฑิตยสภาโดยมีราชบัณฑิตในสำนักวิชาที่ตนสมัครอย่างน้อยสองคนรับรองว่าผู้แสดงความจำนงนั้นสมควรเป็นภาคีสมาชิก ผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิกจะสมัครได้เพียงสำนักเดียวและสาขาวิชาเดียวเท่านั้น จากนั้นประธานสำนักที่จะรับบุคคลเข้าเป็นภาคีสมาชิกทำการแต่งตั้งราชบัณฑิตในสำนักเป็นคณะกรรมการคัดเลือกขึ้นคณะหนึ่ง ประกอบด้วย ประธานหนึ่งคน และกรรมการอย่างน้อยสองคน เพื่อดำเนินการคัดเลือกผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิก โดยให้คณะกรรมการพิจารณาผลงานทางวิชาการของผู้สมัครทั้งปริมาณและคุณภาพ การเป็นที่ยอมรับทางวิชาการ การนำเสนอผลงานต่อที่ประชุม ระดับผู้ฟัง และระดับการประชุม เป็นต้น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูล**
  เว็บไซต์ของราชบัณฑิตยสภา date=2011-09-27 

**ดูเพิ่ม**
 ราชบัณฑิตยสภา
หมวดหมู่:สำนักงานราชบัณฑิตยสภา
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถาน
แกรนด์ดัชชีมอสโก

แกรนด์ดัชชีแห่งมอสโก (Великое княжество Московское หรือ Velikoye knyazhestvo Moskovskoye, Grand Duchy of Moscow) เป็นแกรนด์ดัชชีของรัสเซียในยุคกลางที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1340 จนถึงปี ค.ศ. 1547 แกรนด์ดัชชีแห่งมอสโกมักจะเรียกกันโดยยุโรปตะวันตกว่า “มอสโกวี” แต่คำนี้บางครั้งก็หมายถึงอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย (Tsardom of Russia) ด้วย นักค้นคว้าบางท่านก็สันนิษฐานว่าการใช้คำนี้ของยุโรปตะวันตกเป็นผลมาจากความสนใจทางการเมืองของโปแลนด์ แกรนด์ดัชชีเป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากราชรัฐมอสโกและเป็นอาณาจักรก่อนที่จะกลายเป็นอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 แกรนด์ดัชชี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:แกรนด์ดัชชีในอดีต
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต
อาณาจักรซาร์รัสเซีย

อาณาจักรซาร์รัสเซีย (Tsarstvo Russkoye, ในภายหลังจึงเปลี่ยนมาเป็น: label=none, Tsardom of Russia) เป็นชื่อทางการ ของราชอาณาจักรรัสเซียที่เริ่มตั้งแต่การขึ้นเสวยราชย์ของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียในปี ค.ศ. 1547 และสิ้นสุดลงเมื่อซาร์ปีเตอร์ที่ 1 ทรงก่อตั้งจักรวรรดิรัสเซียในปี ค.ศ. 1721
คำว่า “Muscovite Tsardom” มักจะเป็นคำที่นักประวัติศาสตร์รัสเซียบางคนใช้ในการเรียกอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย และถือว่าเป็นคำที่มีความหมายถึงอาณาจักรที่แท้จริง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ร
ร
ฟีลิปปีโน ลิปปี

ฟิลิปปิโน ลิปปี (Filippino Lippi) (ราวระหว่าง ค.ศ. 1457-ค.ศ. 1458 - 20 เมษายน ค.ศ. 1504) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และ จิตรกรรม
ฟิลิปปิโน ลิปปีเกิดเมื่อราวระหว่าง ค.ศ. 1457-ค.ศ. 1458 ที่เมืองพราโตในประเทศอิตาลี เป็นลูกนอกสมรสของฟิลิปโป ลิปปีและแม่ชี ฟิลิปปิโนฝึกงานกับบิดา ต่อมาก็ย้ายไปสโปเลตโตไปมีส่วนในการก่อสร้างมหาวิหารที่นั่น เมื่อฟิลิปโป ลิปปีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1469 ฟิลิปปิโนก็กลับมาเขียนงานจิตรกรรมชีวิตของพระแม่มารีจนเสร็จ ฟิลิปปิโน ลิปปีจบการฝึกงานกับห้องเขียนภาพของ 

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 จิตรกรรมฝาผนัง- จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของฟิลิปปิโน ลิปปีที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของฟิลิปปิโน ลิปปีที่  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1450
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
ห้องเจ้าสาว (มานเทนยา)

ห้องภาพสโปซิ หรือ ห้องเจ้าสาว (Camera picta หรือ Camera degli Sposi หรือ bridal chamber) เป็นห้องที่มีจิตรกรรมฝาผนังภายในวังดยุคแห่งมานตัวที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1465 ถึงปี ค.ศ. 1474 
มานเทนยาได้รับจ้างให้เขียนโดยลุโดวิโคที่ 2 กอนซากา มาร์ควิสแห่งมานตัวที่มีลักษณะเด่นตรงที่เป็น “จิตรกรรมเชิง 3 มิติ” และ “จิตรกรรมลวงตาบนเพดาน” (di sotto in sù)

**ผนัง**
“ฉากในสำนัก” บนผนังด้านเหนือเป็นภาพลุโดวิโค กอนซากาแต่งตัวอย่างลำลองและภรรยาบาร์บาราแห่งบรานเดนบวร์ก พร้อมกับด้วยญาติพี่น้อง และผู้คนในสำนัก 
ผนังด้านตะวันตกเป็นฉากการประชุม ภาพนี้ลุโดวิโคแต่งตัวอย่างเป็นทางการพบปะกับลูกชาย, คาร์ดินัลฟรานเชสโค กอนซากาสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก

**เพดาน**
เพดานเป็นภาพชวนหัวรอบวงกลมที่เป็นภาพลวงตามองขึ้นไปยังท้องฟ้า โดยมียุวเทพยืนเล่นหัวกันอยู่รอบระเบียง งานชิ้นนี้เป็นงานชิ้นแรกๆ ของการเขียน “จิตรกรรมลวงตาบนเพดาน”

**อ้างอิง**


**ดูเพิ่ม**
 อันเดรีย มานเทนยา- จิตรกรรมฝาผนัง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1460
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
หมวดหมู่:อันเดรอา มันเตญญา
หมวดหมู่:จิตรกรรมฝาผนัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สโมสรในลาลิกา
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในมาดริด
ร
ร
ร
ร
มิเนอร์วา

มิเนอร์วา (Minerva) เป็นเทพีโรมันแห่งปัญญา และผู้สนับสนุนศิลปะ การค้าและยุทธศาสตร์ พระองค์กำเนิดจากพระเจ้าของจูปิเตอร์พร้อมด้วยศาสตราวุธ หลังศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. เป็นต้นมา ชาวโรมันยกให้พระนางเทียบเท่าอะธีนาของกรีก พระองค์เป็นเทพีพรหมจรรย์แห่งดนตรี กวี แพทยศาสตร์ การพาณิชย์ การทอผ้า งานช่างและเวทมนตร์ มักพรรณนาพระองค์กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แห่งพระองค์ คือ นกฮูกซึ่งปกติได้ขนานนามว่า "นกฮูกแห่งมิเนอร์วา" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าพระนางทรงเชื่อมโยงกับภูมิปัญญา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
จูโน

เทพีจูโน (Juno) เป็นเทพีในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพีเฮราในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพีจูโนเป็นเทพีผู้พิทักษ์ที่ปรึกษาของรัฐ เป็นธิดาของเทพแซทเทิร์น  และเป็นน้องสาว (และภรรยา) ของเทพจูปิเตอร์และแม่ของเทพจูเวนตัส (Juventus), เทพมาร์ส และเทพวัลคัน
เทพีจูโนเป็นเทพีผู้พิทักษ์กรุงโรมและจักรวรรดิโรมันที่บางครั้งก็เรียกว่าเรจินา (พระราชินี) เทพีจูโน เทพจูปิเตอร์ และ เทพีมิเนอร์วาเป็นสามเทพที่สักการะบนจูโนคาพิโตลินา (Juno Capitolina) ในกรุงโรม

**อ้างอิง**
 Servius, In Aeneida ii.225- Lactantius, Divinae institutions i.17.8
หมวดหมู่:มิถุนายน
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
มาส์

มาส์
เทพมาส์ (Mars) เป็นเทพในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพแอรีสในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพมาส์เป็นเทพแห่งสงคราม เป็นลูกของเทพีจูโนและเทพจูปิเตอร์ เป็นสามีของเทพีเบลโลนาและคนรักของเทพีวีนัส มาส์เป็นเทพทางการทหารที่เป็นที่สักการะของกองทหารโรมัน นักรบโรมันถือว่ามาส์เป็นเทพที่มีความสำคัญเป็นลำดับสองรองจากเทพจูปิเตอร์ เดือนที่ฉลองคือเดือนมีนาคมซึ่งเป็นชื่อเดือนที่ตั้งตามชื่อของเทพและเดือนตุลาคม
คำว่า “Mars” ไม่มีรากจากคำในตระกูลภาษาโปรโต-อินโด-ยูโรเปียนซึ่งทำให้สันนิษฐานกันว่ามาจากเทพแห่งการเกษตรกรรมของอีทรัสคันชื่อเทพมาริส เดิมเทพมาส์เป็นเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์และพืชพันธุ์และเป็นผู้พิทักษ์วัว ทุ่งการเกษตรกรรม พืชผัก และเกษตรกร ในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐบุรุษโรมันคาโตผู้อาวุโส ได้ทำอะไรสักอย่างหนึ่งก็ไม่ทราบแน่ชัด หรือมีความเกี่ยวข้องอย่างใดอย่างหนึ่งที่ไม่ทราบแน่ชัดกับเทพมาส์
ต่อมาเทพมาส์ก็มาเกี่ยวข้องกับการศึกสงครามที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งขึ้นเมื่อจักรวรรดิโรมันเริ่มขยายตัว
เทพมาส์ไม่เหมือนเทพแอรีสของตำนานเทพปกรณัมกรีกเพราะเป็นเทพที่เป็นที่นับถือและมีความสำคัญพอ ๆ กับเทพจูปิเตอร์ และถือกันว่าเป็นเทพในนามของกรุงโรม และยังถือกันว่าเป็นพ่อของรอมิวลุส ฉะนั้นชาวโรมจึงสืบเชื้อสายมาจากเทพมาส์

**ดูเพิ่ม**
 แอรีส, เทพเจ้าแห่งสงครามกรีก- เทียร์, เทพเจ้าแห่งสงครามนอร์ส- ดาวอังคาร

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพแห่งสงคราม
จูปิเตอร์ (เทพปกรณัม)

ไฟล์:Júpiter y Tetis, por Dominique Ingres.jpg|right|thumb|250px|“เทพจูปิเตอร์และนิมฟ์ธีทิส” โดย ฌอง โอกุสต์ โดมินิค อิงเกรส์, ค.ศ. 1811
จูปิเตอร์ หรือโจฟ ทรงเป็นราชาแห่งพระเจ้าและเทพเจ้าแห่งท้องฟ้าและฟ้าผ่าในเรื่องปรัมปรา จูปิเตอร์ทรงเป็นพระเจ้าหลักของศาสนารัฐโรมันตลอดสมัยสาธารณรัฐและจักรวรรดิ จนศาสนาคริสต์กลายเป็นศาสนาครอบงำในจักรวรรดิ ในเทพปกรณัมโรมัน พระองค์ทรงเจรจากับนูมา ปอมปีลีอัส พระมหากษัตริย์โรมพระองค์ที่สอง เพื่อสถาปนาหลักการของศาสนาโรมันอย่างการบูชายัญ 
ปกติคาดว่าจูปิเตอร์กำเนิดขึ้นเป็นเทพเจ้าท้องฟ้า สิ่งที่บอก คือ ฟ้าผ่า และสัตว์ศักดิ์สิทธิ์หลักของพระองค์ คือ นกอินทรี ซึ่งถือว่าดีกว่านกอื่นในการยึดลาง (augury) และกลายเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้บ่อยที่สุดอันหนึ่งของกองทัพโรมัน สองสัญลักษณ์นี้มักรวมกันเพื่อแสดงจูปิเตอร์ในรูปอินทรีกำฟ้าผ่าในกรงเล็บ ซึ่งเห็นได้บ่อยในเหรียญกรีกและโรมัน ในฐานะเทพเจ้าท้องฟ้า พระองค์ทรงเป็นพยานศักดิ์สิทธิ์ของคำสาบาน ความไว้วางใจศักดิ์สิทธิ์ซึ่งความยุติธรรมและธรรมาภิบาลยึดถือ หลายหน้าที่ของพระองค์ได้รับความสนใจบนเนินแคพิทะไลน์ ("เนินรัฐสภา") อันเป็นที่ตั้งของป้อม พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าหลักในสามแคพิทะไลน์ (Capitoline Triad) ช่วงต้นร่วมกับมาร์สและควิไรนัส ในสามแคพิทะไลน์ช่วงหลัง พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์กลางของรัฐร่วมกับจูโนและมิเนอร์วา ไม้ต้นศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ คือ โอ๊ก
ชาวโรมันถือว่าจูปิเตอร์เทียบเท่าซูสของกรีก และในวรรณคดีละตินและศิลปะโรมัน รับเรื่องปรัมปราและสัญลักษณ์รูปของเฮอร์มีสมาภายใต้พระนาม Jupiter ในประเพณีที่ได้รับอิทธิพลจากกรีก จูปิเตอร์ทรงเป็นพระอนุชาของเนปจูนและพลูโต ซึ่งทรงเป็นประธานเหนือหนึ่งในสามอาณาเขตแห่งเอกภพ อันได้แก่ ท้องฟ้า มหาสมุทรและโลกบาดาล มักถือว่า ทิเนียเป็น อิทรัสคัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพแห่งสายฟ้า
แซตเทิร์น

แซตเทิร์น (Saturn, Saturnus) เป็นเทพในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพโครนัสในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพแซตเทิร์นเป็นเทพแห่งการเกษตรกรรมและการเก็บเกี่ยวและพลัง มือซ้ายถือเคียวและมือขวาถือฟ่อนข้าวสาลี แซตเทิร์นเป็นลูกของเฮเลนหรือเฮล ตำนานของแซตเทิร์นและโครนัสบางครั้งก็มักจะผสมเผสกัน
ภรรยาของแซตเทิร์นคืออ็อปส์ (Ops) แซตเทิร์นเป็นพ่อของเซเรส, จูปิเตอร์, เวริทาส, พลูโต และเนปจูน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
โรแลนโด โบฮอล

โรแลนโด โบฮอล (Rolando Bohol) นักมวยสากลชาวฟิลปปินส์ เกิดเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองหิมาลายัน ในจังหวัดเนโกรสออกซิเดนตัล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 15 

**ประวัติ**
โบฮอลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เสมอกับ เบิร์ต บาโก ที่ฟิลิปปินส์ หลังจากนั้น โบฮอลก็ชกชนะรวด  มีชกแพ้คะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2528 ไปชกแพ้คะแนน ชุน โฮ ที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2529 และเสมอกับ ริก บาเฮลอต เมื่อ พ.ศ. 2527 เท่านั้น โบฮอลได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ชนะคะแนนชอย ชางโฮ อย่างไม่เป็นเอกฉันท์ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF มาครอง โบฮอลป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้น็อค ดุ๊ก แมกเคนซี ยก 11 ที่ ลอนดอน เมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531 หลังจากเสียแชมป์ โบฮอลยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ชกชนะน็อค ศักดิ์สมุทร สิงห์สมัย ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทที่ว่าง ชนะน็อค มาไพ ณ ราชวัตร ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์  เมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2532 ป้องกันตำแหน่งได้ 1ครั้ง จากนั้นไปชกแพ้คะแนน โฮเซ่ วัลเดซที่ฮาวาย และไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าไปแพ้คะแนน ทัตสุยะ ซูกิ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ OPBF ไปแล้ว โบฮอลเริ่มชกแพ้มากกว่าชนะ โดยแพ้น็อค ยูริ อาร์บาชาค็อฟ ยก 2 เมื่อ พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน เจอร์รี่ พีญาโลซา เมื่อ พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะในไทย เมื่อ พ.ศ. 2536ต่อมาหลังจากชกชนะคะแนน ฮิโรชิ โกบายาชิเมื่อ พ.ศ. 2537 แล้ว โบฮอลก็ไปชกชนะที่ฮาวายสองครั้ง จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2537 แต่โบฮอลเป็นฝ่ายแพ้น็อค ออร์ลันโด คานิซาเลส ยก 5 ที่เท็กซัส ไม่ได้แชมป์ จากนั้น โบฮอลขึ้นชกอีกครั้งเดียวเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แพ้น็อค จอห์นนี่ ทาเปีย ยก 2 จากนั้นก็แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF
** ชิง 16 มกราคม 2531 ชนะคะแนน ชาง โฮ ชอย ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 พฤษภาคม 2531 ชนะคะแนน ปาร์ค โชวูน ที่ ฟิลิปปินส์
** เสียแชมป์  5 ตุลาคม 2531 แพ้น็อค ดุก แมคเคนซี ยก 6 ที่ อังกฤษ- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 
** ชิง 22 เมษายน 2532 ชนะน็อค มาไพ ณ ราชวัตร ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 สิงหาคม 2532 ชนะคะแนน ยอง กวาน ชุง ที่ ฟิลิปปินส์
** เสียแชมป์ 17 ธันวาคม 2532 แพ้คะแนน ทัตสุยะ ซูกิ ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 7 มิถุนายน 2537 แพ้น็อค ออร์ลันโด คานิซาเลส ยก 5 ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
url-status=dead-  สถิติการชก boxrec.com date=2012-10-13  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัล
โคลต์

โคลต์ (Colt) เป็นบริษัทผลิตอาวุธปืนในสหรัฐอเมริกา

**อาวุธปืนรุ่นต่าง ๆ**
คัดเลือกมาจากรุ่นที่มีชื่อเสียงซึ่งมีรายการดังต่อไปนี้

**ปืนสั้น**
 Colt 2000 semi-automatic 9 mm- Colt 1860 Army Revolver- Colt 1851 Navy Revolver- Colt 1861 Navy Revolver- Colt Anaconda revolver (AA Frame)- Colt Cadet 22- Colt Detective Special / Cobra / Agent / snubnosed revolver (D frame)- Colt Diamondback revolver- Colt Double Eagle Pistol- Colt Model 1848 Percussion Army Revolver "Dragoon"- Colt Grizzly revolver- Colt Junior- Colt King Cobra revolver- Colt M1873 Single Action Army "Peacemaker" (Model P)- Colt M1894 Army DA Revolver- Colt Thunderer (.41 Colt) & Lightning (.38 Colt) revolvers- Colt M1900 semiautomatic pistol- Colt M1911 semiautomatic pistol; also known as the Government Model (Model O)- Colt M1917 revolver / New Service / M1909 / Colt Shooting Master- Colt Model 1903 Pocket Hammerless semiautomatic pistol (Model M)- Colt Model 1908 Vest Pocket (Model N)
ไฟล์:Colt-diamondback.jpg|thumb|โคลต์ไดมอนด์แบล็ก .22
ไฟล์:Python-silhouette.jpg|thumb|โคลต์ไพทอน Silhouette .357 แมกนั่ม
ไฟล์:Anaconda-500.jpg|thumb|โคลต์อนาคอนด้า .44 แมกนั่ม- Colt Official Police revolver / Officers Model (Match, Target & Special) / New Army & Navy (E/I frame) / Colt .357 (I Frame)- Colt Paterson revolver- Colt Police Positive revolver- Colt Police Positive Special revolver / Viper (D Frame)- Colt SCAMP- Colt SF VI, DS II, Magnum Carry (.357 Magnum)- Colt Python revolver (I frame)- Colt Trooper revolver (I frame), Trooper Mk III (J frame), and trooper Mk V (V Frame)- Walker Colt revolver of 1847- Woodsman/Woodsman Match Target/Huntsman/Targetsman (Model S)

**ปืนยาว**
 Colt-Browning M1895 machine gun- AR-15 type rifles, such as the M16 rifle, M4 Carbine and Colt Commando (see AR-15 variants for a complete list)- Colt ACR- Colt Lighting- Colt 1861 Special Contract Musket- Various Shotguns
ไฟล์:Colt ACR.jpg|thumb|right|250px|Colt ACR/M16A2E2 (second from top to bottom), of the U.S. Advanced Combat Rifle program

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Colt Defense-  Colt's Manufacturing Company date=2005-08-01 -  Colt Automatic Pistols Home Page-  Bushmaster wins trademark case brought by Colt date=2007-03-20 -  Colt 1848 Dragoon-  Colt 1861 Navy Model-  Colt 1862 Police revolver-  Colt 1882 Sheriff's (Storekeeper's)-  Colt 1879 Kodiak Double Rifle-  The Black Rifle, by R. Blake Stevens-  Colt 1846 Walker
หมวดหมู่:ผู้ผลิตอาวุธปืนของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2379