Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ปฏิภาณ เพชรพูล

ปฏิภาณ เพชรพูล ต๊อบ เกิดวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2523 อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย ในตำแหน่งกองหลัง เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลทีโอที, สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ปฏิภาณ เกิดที่อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรคนที่ 2 จาก 3 คน ของนายประภาส และนางยุพิน เพชรพูล เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี ก่อนจะมาเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ จนจบปริญญาตรี
ปฏิภาณ เล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้าสมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่วิสุทธรังษี แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเล่นกองหลังตอนเข้าเรียนที่วัดสุทธิวราราม และเล่นตำแหน่งนี้เรื่อยมา จนได้เข้าร่วมทีมสโมสรฟุตบอลทีโอที โดยลงเล่นให้ทีม 6 ฤดูกาลจึงย้ายไปสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ในปี พ.ศ. 2549 จนกระทั่งปลายฤดูกาล 2551 ก็ย้ายมาร่วมทีมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 
ปฏิภาณ เป็นหนึ่งในนักเตะทีมชาติชุดอันดับ 3 กีฬามหาวิทยาลัยโลก ติดทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันเอเชียน คัพ และฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก

**ทำประตูในนามทีมชาติ**

**อ้างอิง**
  National Team Players date=2007-03-11 
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าม่วง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวิสุทธรังษี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทีโอที
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจัมปาศรี ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางปะอิน อยุธยา
ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง

ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง (Tsurugaoka Hachiman-gū) เป็นศาลเจ้าชินโตสำคัญแห่งหนึ่งในนครคามากูระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของคามากูระ และเป็นสถานที่จัดงานหลายเทศกาลที่สำคัญ โดยมีพิพิธภัณฑ์อยู่ด้วยกันสองแห่ง
แรกเริ่มศาลเจ้าแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1063 ใกล้หาดยูอิงะ เพื่อถวายแด่จักรพรรดิโอจิง จักรพรรดินีจิงงู พระมารดา และเจ้าหญิงฮิเมะ พระชายา ต่อมามินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ผู้เป็นต้นตระกูลโชกุนแห่งคามากูระ ได้ย้ายศาลเจ้ามาตั้งที่ตำแหน่ง ณ ปัจจุบันนี้เมื่อ ค.ศ. 1191 และได้อัญเชิญฮาจิมัง เทพแห่งสงคราม มาประดิษฐานที่ศาลเจ้าเพื่อให้เป็นเทพคุ้มครองตระกูล
ในบริเวณศาลเจ้าแห่งนี้มีอาคารที่ตั้งแท่นบูชาอยู่จำนวนหนึ่ง ที่มีความสำคัญที่สุดคือ แท่นบูชาเล็กที่ตั้งอยู่ด้านล่างสุดของเนินที่ตั้งศาลเจ้า และแท่นบูชาใหญ่ที่ตั้งอยู่เหนือขึ้นไป 61 ขั้นบันได อาคารแท่นบูชาใหญ่ในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1828 โดยโทกูงาวะ อิเอนาริ โชกุนคนที่ 11 แห่งตระกูลโทกูงาวะ
ถนนทางเข้าศาลเจ้ามีต้นซากูระเรียงรายอยู่สองข้างทาง ซึ่งปลูกถวายศาลเจ้าโดยโยริโตโมะในโอกาสที่บุตรชายคนแรกสามารถคลอดออกมาได้อย่างปลอดภัย และศาลเจ้าแห่งนี้ยังเป็นสถานที่ฝึกสอน "ยาบูซาเมะ" หรือการยิงธนูจากบนหลังม้า
ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ โชกุนแห่งคามากูระคนที่ 3 ถูกลอบสังหารโดยนักยิงธนูที่ซ่อนตัวอยู่หลังต้นแปะก๊วย เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ปัจจุบันต้นแปะก๊วยนี้ยังคงยืนต้นอยู่ด้านหลังทางเดินบันไดภายในศาลเจ้า
มุมมองจากบนทางเดินบันไดในศาลเจ้า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ศาลเจ้าสึรูงาโอกะฮาจิมัง-  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ja- 428219205
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1190
สึรูงาโอกะฮาจิมัง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคามากูระ
หมู่เกาะอิซุ

แผนที่ของหมู่เกาะ
หมู่เกาะอิซุ (Izu-shotō) เป็นหมู่เกาะภูเขาไฟที่เรียงรายอยู่ทางทิศใต้และตะวันออกของคาบสมุทรอิซุในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตามเขตการปกครองแล้ว ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงโตเกียว เกาะที่ใหญ่ที่สุด คือ เกาะอิซูโอชิมะ มักเรียกสั้น ๆ ว่า เกาะโอชิมะ
ตามความจริงแล้ว ในหมู่เกาะมีเกาะและโขดหินมากกว่า 20 เกาะ แต่มีอยู่ 9 เกาะที่ได้รับการบันทึกชื่ออย่างเป็นทางการจากฝ่ายบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งเรียงจากเหนือลงใต้ ได้แก่- เกาะอิซูโอชิมะหรือเกาะโอชิมะ- เกาะโทชิมะ- เกาะนิอิ- เกาะชิกิเนะ- เกาะโคสุ- เกาะมิยาเกะ- เกาะมิกูระ- เกาะฮาจิโจ- เกาะอาโองะ
เกาะทั้ง 9 นี้อยู่ภายในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ การประมงและกีฬาตกปลาสามารถพบเห็นได้ในหมู่เกาะนี้ตลอดทั้งปี โดยเรือส่วนใหญ่จะมาจากท่าเรือบนคาบสมุทรอิซุ
เมื่อปี 2000 ได้เกิดเหตุภูเขาไฟระเบิด และพ่นแก๊สพิษออกมาจำนวนมาก ทำให้ต้องมีการอพยพประชาชนออกจากเกาะมิยาเกะ จนกระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2005 ผู้ที่เคยอาศัยอยู่บนเกาะจึงได้รับอนุญาตให้กลับไปอาศัยอยู่ได้ แต่จำเป็นต้องมีหน้ากากกันแก๊สพิษเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุระเบิดในอนาคต
ในสมัยเอโดะ เกาะนิอิ เกาะมิยาเกะ และเกาะฮาจิโจ ถูกเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับเนรเทศนักโทษ
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในประเทศญี่ปุ่น
อิซุ
นักวิทยุสมัครเล่น

"นักวิทยุสมัครเล่น" ภาษาอังกฤษเรียกว่า "amateur radio operator" หมายถึงบุคคลที่ได้รับใบอนุญาตการเป็นนักวิทยุสมัครเล่นจากรัฐบาลหรือจากผู้ที่มีอำนาจของแต่ละประเทศ นักวิทยุสมัครเล่นจะใช้อุปกรณ์ต่างๆ ในสถานีของนักวิทยุสมัครเล่นสำหรับติดต่อสื่อสารระหว่างนักวิทยุสมัครเล่นที่ได้รับอนุญาตเช่นเดียวกัน รวมทั้งใช้ความถี่ที่กำหนดให้เฉพาะกิจการวิทยุสมัครเล่นเท่านั้น ซึ่งการใช้งานจะต้องเป็นตามเงื่อนไขที่ได้รับอนุญาต นักวิทยุสมัครเล่นจะได้รับการกำหนดสัญญาณเรียกขาน เพื่อระบุตัวตนในการติดต่อสื่อสาร ปัจจุบันมีนักวิทยุสมัครเล่นทั่วโลกประมาณ 3 ล้านคน
นักวิทยุสมัครเล่นมักเรียกตัวเองว่า "ham" สำหรับที่มาของคำว่า "ham" นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเริ่มใช้ตั้งแต่เมื่อใด และนักวิทยุสมัครเล่นมักจะเรียกหรือกล่าวถึงนักวิทยุสมัครเล่นที่เสียชีวิตว่า "silent key"

**ข้อมูลสถิตินักวิทยุสมัครเล่น**

**คุณลักษณะทั่วไปของนักวิทยุสมัครเล่น**
มีไม่กี่ประเทศที่ได้บันทึกเกี่ยวกับคุณลักษณะของนักวิทยุสมัครเล่นไว้ นอกจากจำนวนของนักวิทยุสมัครเล่นเท่านั้น นักวิทยุสมัครเล่นส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศเหล่านี้ ได้แก่ ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา ไทย เกาหลีใต้ และสหภาพยุโรป มีเพียง 2 ประเทศเท่านั้นที่ไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปเป็นนักวิทยุสมัครเล่น คือ เยเมน และ เกาหลีเหนือ ในบางประเทศก็เป็นการยากที่ประชาชนทั่วไปจะได้รับอนุญาตเนื่องจากค่าใบอนุญาตที่สูงมาก ในบางประเทศก็อนุญาตให้ชาวต่างชาติด้วย ซึ่งมีจำนวนน้อยที่นักวิทยุสมัครเล่นจะได้รับอนุญาตในหลายๆ ประเทศพร้อมกัน

**ธรรมเนียม**

**ผู้เสียชีวิต**
สำหรับนักวิทยุสมัครเล่นที่เสียชีวิตนั้น ในภาษาของนักวิทยุสมัครเล่นจะใช้คำว่า Silent Key ใช้ตัวย่อคือ SK ในการกล่าวถึงโดยให้ความเคารพ 
สำหรับที่มานั้นมาจากในอดีตจะมีการส่งรหัส  "SK" (หรือ "VA") ในการส่งสัญญาณเป็นรหัสสุดท้ายก่อนจะสิ้นสุดการส่งสัญญาณจากสถานีและปิดเครื่องส่งสัญญาณ จึงมีการนำมาใช้ต่อท้าสัญญาณเรียกขานของนักวิทยุสมัครเล่นที่ได้เสียชีวิตไปแล้ว เสมือนกับการได้ส่งสัญญาณครั้งสุดท้ายก่อนจากไป 

**ดูเพิ่ม**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:งานอดิเรก
หมวดหมู่:วิทยุสมัครเล่น
หมวดหมู่:การสื่อสารไร้สาย
กระดูกสันอก

กระดูกสันอก (Sternum) เป็นกระดูกชนิดกระดูกแบบแบน (Flat bone) ที่วางตัวอยู่ตรงกลางของทรวงอก และติดต่อกับกระดูกซี่โครงโดยข้อต่อและกระดูกอ่อนซี่โครง (costas cartilage) เพื่อประกอบขึ้นเป็นโครงร่างแข็งของผนังช่องอก เพื่อป้องกันโครงสร้างที่อยู่ภายในช่องอกจากการกระทบกระเทือน นอกจากนี้ยังมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า (clavicle) ซึ่งเป็นกระดูกที่ค้ำจุนส่วนไหล่อีกด้วย

**กายวิภาคศาสตร์**

**ลักษณะทั่วไป**
กระดูกสันอกมีลักษณะยาวและแบน และเป็นกระดูกที่อยู่ตรงกลางของผนังทางด้านหน้าของช่องอก กระดูกสันอกในผู้ใหญ่จะมีความยาวเฉลี่ยประมาณ 17 เซนติเมตร และกระดูกสันอกของเพศชายจะยาวกว่าเพศหญิงเล็กน้อย ทางด้านบนสุดรองรับกระดูกไหปลาร้าโดยข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (sternoclavicular joint) ขอบด้านข้างจะมีรอยที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง และทางด้านบนสุดจะเป็นจุดเกาะต้นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อสเตอร์โนไคลโดมาสตอยด์ (sternocleidomastoid muscle)

**ส่วนต่างๆ ของกระดูกสันอก**
กระดูกสันอกจะประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่- แมนูเบรียม (Manubrium) เป็นส่วนบนของกระดูกสันอก และมีส่วนที่ติดต่อกับกระดูกไหปลาร้า กระดูกซี่โครงซี่ที่ 1 และครึ่งหนึ่งของกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 ทางด้านบนสุดยังมีรอยเว้าที่สามารถคลำได้จากภายนอก ซึ่งรอยเว้านี้คือ รอยเว้าซุปปราสเตอร์นัล (suprasternal notch)- บอดี้ (Body) เป็นส่วนกลางของกระดูกสันอก ซึ่งขอบด้านข้างจะมีการติดต่อกับกระดูกอ่อนซี่โครง พื้นผิวทางด้านหลังยังเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อทรานสเวอร์ซุส ทอราซิส (transversus thoracis muscle) ด้วย- ซิฟอยด์ โปรเซส (Xiphoid process) หรือลิ้นปี่ ซึ่งเป็นปลายทางด้านล่างสุดของกระดูกสันอก และมีจุดเกาะกับกะบังลม
ส่วนต่อกันระหว่างส่วนแมนูเบรียมและส่วนบอดี้ จะมีความโค้งนูนออกมาเล็กน้อย ซึ่งสามารถคลำได้จากภายนอก บริเวณดังกล่าวนี้เรียกว่า มุมกระดูกสันอก (sternal angle) ซึ่งเป็นจุดอ้างอิงถึงกระดูกซี่โครงซี่ที่ 2 และมีประโยชน์ในการตรวจร่างกายส่วนอก

**การบาดเจ็บของกระดูกสันอก**
การบาดเจ็บหรือการแตกหักของกระดูกสันอกนั้นพบได้ไม่บ่อย แต่มักมีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ เช่นการกระแทกกับพวงมาลัยในกรณีของอุบัติเหตุทางรถยนต์ การแตกหักของกระดูกสันอกมักจะทำให้เกิดเศษกระดูกชิ้นเล็กน้อย จุดที่มีความเสี่ยงที่จะเกิดการหักของกระดูกสันอกมากที่สุดคือที่บริเวณมุมกระดูกสันอก ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาทางด้านหน้ามากที่สุดและมีความแคบมากที่สุดด้วย

**รูปประกอบเพิ่มเติม**

**อ้างอิง**
 Clinically Oriented Anatomy, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
หมวดหมู่:อก
หมวดหมู่:กระดูกแบน
นาริตาซังชินโชจิ

ถนนของวัดนาริตาซัง
วัดชินโชภูเขานาริตะ หรือ นาริตาซังชินโชจิ (Narita-san Shinshō-ji) เป็นวัดพุทธที่ตั้งอยู่ในนครนาริตะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
วัดนี้เป็นหนึ่งในวัดที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในภูมิภาคคันโต และจำนวนผู้มาเยี่ยมชมในช่วงเทศกาลปีใหม่ก็เป็นรองเพียงศาลเจ้าเมจิในกรุงโตเกียวเท่านั้น บริเวณวัดเป็นที่ตั้งของประตูหลัก ทางเดินบันไดขึ้นสู่อาคารหลัก เจดีย์ห้าชั้นหนึ่งคู่ สวนหย่อมที่มีสระน้ำขนาดใหญ่ รวมทั้งบริเวณสำหรับเลี้ยงสัตว์
อาคารหลักเป็นสถานที่สำหรับสักการบูชา ภายในก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมพุทธแบบอินเดีย โดยยังคงเอกลักษณ์ของศิลปะแบบญี่ปุ่นเอาไว้

**การท่องเที่ยว**
ผู้ที่จะเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่นที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ มักจะแวะชมวัดนี้ การเดินเท้าจากสถานีรถไฟ JR นาริตะ หรือสถานีรถไฟเคเซนาริตะ มายังวัดนี้ ใช้เวลาเพียงไม่ถึง 10 นาที ทั้งสองเส้นทางนี้เต็มไปด้วยร้านค้าขายขนมญี่ปุ่นหรืออาหารประเภทอื่น และเครื่องรางนำโชคอย่างตุ๊กตาดารูมะ

**กิจกรรมในช่วงเทศกาล**
 เทศกาลปีใหม่: วัดนาริตาซังจะมีผู้มาเยือนจากทั่วทุกสารทิศในภูมิภาคคันโตมากกว่า 2 ล้านคนในช่วง 3 วันแรกของปีใหม่- เดือนเมษายน: วัดนาริตาซังเป็นสถานที่สำหรับจัดเทศกาลตีกลองไทโกะที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคคันโต นักตีกลองหลายร้อยคนจะเดินตีกลองไปตามถนนโอโมเตซันโดในวันที่สองของเทศกาล ในปี 2007 เทศกาลนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 14-15 เมษายน
หมวดหมู่:วัดในจังหวัดชิบะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาริตะ
หาดคูจูกูริ

หาดคูจูกูริ (Kujūkuri-hama) เป็นหาดทรายที่ครอบคลุมบริเวณชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโบโซในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวประมาณ mi ทำให้เป็นชายหาดที่ยาวเป็นอันดับสองในญี่ปุ่น หาดคูจูกูริเป็นสถานที่ว่ายน้ำและโต้คลื่นยอดนิยมของผู้ที่อยู่อาศัยในโตเกียวและปริมณฑล หาดแห่งนี้ได้รับการคุ้มครองในฐานะส่วนหนึ่งของอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูจูกูริ
คำว่า "คูจูกูริ" แปลตรง ๆ ได้ว่า "เก้าสิบเก้าริ" โดย "คูจูกุ" แปลว่า "เก้าสิบเก้า" ส่วน "ริ" เป็นหน่วยวัดความยาวแบบเก่า แทนความยาวประมาณ 3.93 กิโลเมตร ชื่อนี้มิได้ตั้งขึ้นเพื่อแสดงถึงความยาวที่แท้จริงของหาด แต่เพื่อเปรียบเปรยว่าชายหาดแห่งนี้ยาวไกลมากจนไม่มีใครสามารถนับได้ว่ายาวทั้งหมดกี่ริ ส่วนความยาวจริงของหาดคือประมาณ 66 กิโลเมตร

**ภูมิศาสตร์**

**เทศบาล**
หาดคูจูกูริครอบคลุมเขตเทศบาล 10 แห่งในจังหวัดชิบะ ได้แก่- อาซาฮิ- โซซะ- โยโกชิบาฮิการิ- ซัมมุ- คูจูกูริ- โออามิชิราซาโตะ- ชิราโกะ- โชเซ- อิจิโนมิยะ- อิซูมิ

**ดูเพิ่ม**
 ชิจิริงาฮามะ - หาดที่ชื่อคล้ายกันในจังหวัดคานางาวะ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดชิบะ
คูจูกูริ
หมวดหมู่:สถานที่โต้คลื่น
เขาแคเมอรูน

เขาแคเมอรูน (Mount Cameroon) ตั้งอยู่ในประเทศแคเมอรูน ใกล้กับอ่าวกินี เป็นภูเขาไฟที่ขนาดใหญ่ลูกหนึ่งในทวีปแอฟริกา มีความสูง 4,095 เมตร

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 DeLancey, M. W. and M. D. DeLancey. (2000). Historical Dictionary of the Republic of Cameroon (3rd ed.). Lanham, Maryland: The Scarecrow Press.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Mount Cameroon Research Foundation
แคเมอรูน
แคเมอรูน
เขาเคนยา

right
เขาเคนยา (Mount Kenya) ตั้งอยู่ในประเทศเคนยา ทางตอนกลางของประเทศ ในพิกัดต่ำกว่าเส้นศูนย์สูตรเพียงไม่ถึง 200 กิโลเมตร ลักษณะเป็นภูเขาไฟที่ระเบิดครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณ 2–3 ล้านปีที่แล้ว เขาเคนยามีความสูงถึง  5,199 เมตร ทำให้บนเขามีน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปีถึงแม้ว่าจะห่างจากเส้นศูนย์สูตรเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นับเป็นเขาที่มีความสูงเป็นอันดับสองของทวีปแอฟริการองจากเขาคิลิมันจาโร ในประเทศแทนซาเนีย โดยยอดสูงสุดมีสองแห่ง คือ บาเตียน ที่มีความสูง 5,119 เมตร และเนเลียน สูง 5,188 เมตร
เขาเคนยาเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติเขาเคนยาซึ่งยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นให้เป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2540

**อ้างอิง**

**หนังสืออ่านเพิ่มเติม**
 cite book|title=No Picnic on Mount Kenya|author=Benuzzi F|year=1953|isbn=978-1592287246|publisher=Lyons Press- accessdate=2011-06-28- cite book|title=Facing Mount Kenya|author=Kenyatta, J.|authorlink=Jomo Kenyatta|year=1962|isbn=978-0394702100|publisher=Vintage Press- isbn=0-940473-19-4  A full survey of the long glacial and periglacial reconstructive history of Mt. Kenya, its geological and environmental settings, sequences of paleosols (ancient soils) and their significance in understanding the multiplicity of glaciations.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 accessdate=2011-06-28- accessdate=2011-06-28- url-status=dead
หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเคนยา
หมวดหมู่:ภูเขาในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ภูเขาไฟในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลักภูเขาไฟ
มาซาย

มาไซ (Maasai, aɪ; Wamasai) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์นิโลติกที่อาศัยอยู่ในเคนยาตอนเหนือ กลาง และใต้ กับแทนซาเนียเหนือ ใกล้ภูมิภาคเกรตเลกส์ของแอฟริกา มีรายงานประชากรมาไซในเคนยาตามสำมะโน ค.ศ. 2019 อยู่ที่ 1,189,522 คน เทียบกับสำมะโน ค.ศ. 1989 ที่ระบุว่ามี 377,089 คน กระนั้น ชาวมาไซจำนวนมากมองว่าการสำรวจสำมะโนประชากรเป็นการแทรกแซงของรัฐบาล ดังนั้นจึงปฏิเสธที่จะมีสาวนร่วมหรือให้ข้อมูลเท็จอย่างตั้งใจp=122
ชนเผ่ามาซายเลี้ยงฝูงสัตว์ตามทุ่งหญ้ารอบตีนเขาคิลิมันจาโรมาช้านาน ประมาณ 300 ปี เชื่อว่าชนเผ่ามาซายอพยพจากแถบลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือลงมาทางใต้ตามหุบเขาทรุด เกรตริฟต์แวลลีย์ อาหารหลักของชนเผ่ามาซายคือ นมวัว และ นมคน คนเผ่านี้ฆ่าสัตว์กินในโอกาสที่มีงานฉลอง พิธีฉลองส่วนใหญ่จัดขึ้นเมื่อผู้ชายรุ่นหนึ่งได้เลื่อนฐานะในสังคม ในช่วงเวลาอื่นถือว่าวัวควายมีค่าเกินกว่าจะกินเป็นอาหาร วัวยังใช้เป็นสินสอดแก่ฝ่ายหญิงตามประเพณีอีกด้วย ชนเผ่ามาซายไม่มีบ้านถาวรแต่จะอยู่ในกระท่อมโครงไม้พอกด้วยโคลนและขึ้วัว ล้อมรั้วด้วยไม้พุ่มมีหนาม ทุกสามสี่ปีเมื่อทุ่งหญ้าโกร๋นเกรียนและรั้วหมดสภาพแล้ว ทั้งเผ่าก็จะออกเร่ร่อนต่อไป

**ดูเพิ่ม**
 รายนามผู้ปกครองมาซาย

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
 isbn=1-874041-32-6

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ชนเผ่าในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเคนยา
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศแทนซาเนีย
หมวดหมู่:วัดในประเทศญี่ปุ่น

วัดในประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศาสนสถานในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วัดในทวีปเอเชีย
แหวนเพชร วงทอง

แหวนเพชร วงทอง เป็นนักร้องลูกทุ่งชายที่โด่งดังในระดับที่น่าพอใจคนหนึ่งในยุคที่สายัณห์ สัญญา กำลังรุ่งเรือง เขาเคยอยู่กับวงดนตรีดัง ๆ หลายวง และผลิตผลงานออกมาหลายชุด แต่หลังจากที่
อำลาวงการไปนานถึง 12 ปี ชื่อของเขากลับถูกหยิบยกมาพูดถึง และถามหากันมากขึ้น เมื่อเพลงดังของเขาอย่าง "รักข้ามโขง" และ"ไร่อ้อยคอยรัก" ถูก หนู มิเตอร์ นำมาปัดฝุ่นขับร้องใหม่เมื่อปี 2549 และได้รับความนิยมไปทั่วประเทศเป็นระยะเวลายาวนานโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลง "ไร่อ้อยคอยรัก"

**ประวัติ**
แหวนเพชร วงทอง มีชื่อจริงว่า ชาญยุทธ อินทรมณี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2497 บ้านเดิมอยู่ที่ อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เขาจบการศึกษาชั้นประถม 4 จากนั้นบวชเรียนจนได้นักธรรมเอกเปรียญ 2 สอบเทียบได้ ม.ศ.3 หลังจากสึกจากเณรแล้ว ก็เข้ากรุงเทพฯ มาประกวดร้องเพลงกับ อ.พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา จนได้ไปประจำกับวงดนตรี กาเหว่า เสียงทอง ตั้งแต่อายุราว 20 ปี และย้ายมาอยู่วง ชินกร ไกรลาศ ซึ่งในช่วงนั้นก็ได้มาร่วมงานสายัณห์ สัญญา เพราะเป็นหางเครื่องด้วยกัน 
จากนั้นแหวนเพชรย้ายมาอยู่กับวงเพลิน พรหมแดน และในปี 2522 ขณะอายุได้ 25 ปี  อ.ธงชัย เล็กกัมพล ได้แต่งเพลงให้เขา 6 เพลง มี "ไร่อ้อยคอยรัก" "รักข้ามโขง" "ครู ปกส." "แอบรักคนสวย" "เสี้ยวอีสาน" และเพลง "กฐินลืมทุ่ง" อัดประกบกับเพลง" จักรยานคนจน" ของยอดรัก สลัก
ใจ คนละด้านของแผ่นเสียง ปรากฏว่า เพลง "ไร่อ้อยคอยรัก" กับ "รักข้ามโขง" และ "ครู ปกศ." ดังมากตามมหาวิทยาลัย 
อ.ธงชัย เล็กกำพล อยากให้แหวนเพชรออกมาทำวงเอง และฟอร์มวงไว้รอแล้ว แหวนเพชร วงทอง
ทำวงเดินสายอยู่ปีกว่า แต่สู้ความแรงของวงวงสายัณห์ สัญญา, ยอดรัก สลักใจ, ศรชัย เมฆวิเชียร ไม่ได้ เลยขอหยุดวง จากนั้นเขาเดินทางไปแลกเปลี่ยนวัฒณธรรมที่ศรีลังกา 3 เดือน เมื่อกลับมา สายัณห์ สัญญาทีกำลังดังจากเพลง "แด่คนชื่อเจี๊ยบ" ชวนมาอยู่ด้วย แหวนเพชร จึงมาอยู่กับสายัณห์ในทีมงาน "เจ็ดพลังหนุ่ม"จนเลิกวงไปในช่วงแรก  
จากนั้น แหวนเพชร วงทองก็ตัดสินใจหันหลังให้วงการลูกทุ่ง เพราะเห็นว่า ช่วงนั้นมีวงที่ใหญ่อยู่ไม่มาก
นอกจากของสายัณห์แล้ว ก็มีวงของชินกร ไกรลาศ และ เพลิน พรมแดน ซึ่งเขาเคยอยู่มาแล้วทั้งสองวง
การที่จะไปอยู่กับวงเล็ก ๆ ก็ไม่เหมาะกับเขาที่เคยอยู่วงใหญ่มาก่อน 
ในช่วงท้าย ๆ ที่อยู่วงสายัณห์ สัญญานั้น แหวนเพชร เปลี่ยนแปลงจากคนที่ดื่มเหล้าไม่เป็น กลายเป็นผู้ที่ดื่มเหล้าขนาดหนัก ซึ่งคาดว่าสาเหตุมาจากการที่เขาเลิกกับภรรยาที่เป็นอดีตนักร้องในวงเพลิน พรหมแดน และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน 
หลังหันหลังให้วงการ แหวนเพชร ก็กลับไปอยู่บ้านภรรยาที่ อ.เดชอุดม จ.อุบลราชธานี โดยประกอบอาชีพขายส้มตำ และของกินทั่วไป ใช้ชีวิตแบบไม่ฟุ่มเฟือย แหวนเพชร วงทอง มีลูก 4 คน ผู้หญิง 1 คน และผู้ชาย 3 คน
ชื่อแหวนเพชร วงทอง อ.ธงชัย เล็กกำพล  และ มนต์ เมืองเหนือ เป็นคนตั้งให้ 

**ผลงานเพลงดัง**
รักข้ามโขง 
*ครูปกศ. 
*แอบรักคนสวย 
*ไร่อ้อยคอยรัก
*ฝากใจไว้ด้วย 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอน้ำพอง
ภูเขาไฟเมานาโลอา

ภูเขาไฟเมานาโลอา (Mauna Loa) เป็นภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในฮาวาย สหรัฐอเมริกา จัดเป็นภูเขาไฟมีพลัง เกิดการระเบิดทุกๆ 3 ปีครึ่ง  การระเบิดครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2527 
เมานาโลอาเป็นภาษาฮาวาย แปลว่า Long Mountain เป็นภูเขาไฟที่มีปริมาตรประมาณ 18,000 คิวบิกไมล์ (75,000 km³)  เมื่อประกอบกับภูเขาไฟอีก 4 ลูกคือคีเลาเวอา เมานาเคอา โคฮาลา ฮูอาลาไลรวมเป็นเกาะฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอามีเนื่อที่ประมาณ 5,180 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติฮาวาย ภูเขาไฟเมานาโลอาจะระเบิดทุก ๆ 3 ปีครึ่ง 
ยอดเขาเมานาโลอามีความสูงวัดจากระดับน้ำทะเล 4,170 เมตร เป็นอันดับสองของเกาะฮาวายรองจากยอดเขาเมานาเคอาซึ่งสูงกว่าประมาณ 120 ฟุต (37 เมตร) แต่เมื่อวัดความสูงจากฐานส่วนที่จมอยู่ใต้ทะเลอีกประมาณ 5 กิโลเมตร จะเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในโลกคือจะสูงกว่า 9 กิโลมตรและสูงกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์ 

**ภูมิอากาศ**
เมานาโลอามีภูมิอากาศแบบเขตร้อน ตลอดทั้งปีที่ระดับความสูงน้อยจะมีอากาศอบอุ่น แต่ที่ระดับความสูงมากขึ้นจะมีอากาศเย็นจนถึงหนาว ตารางด้านล่างแสดงอุณหภูมิที่วัดที่หอสังเกตการณ์ที่ลาดเขา ที่อยู่ที่ระดับความสูง 3,000 เมตรในเขตแอลป์ อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 85 °F (29 °C) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 และต่ำสุดคือ 18 °F (−8 °C) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 

**หอสังเกตการณ์**
ไฟล์:Mauna Loa CO2 monthly mean concentration.svg|thumbnail|left|ความเข้มข้นของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศที่วัดที่หอสังเกตการณ์เมานาโลอา
เมานาโลอาเป็นสถานที่สำคัญสำหรับการเฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศโดยโครงการเฝ้าติดตามบรรยากาศโลกและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์อื่นๆ หอสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์แห่งเมานาโลอา (MLSO) ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 3,400 เมตรบนลาดเขาทางทิศเหนือ มีบทบาทสำคัญในการสังเกตการณ์ดวงอาทิตย์ ขณะที่หอสังเกตการณ์เมานาโลอา โดยองค์กรการบริหารสมุทรศาสตร์และบรรยากาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (NOAA) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน และอยู่ห่างไกลจากกิจกรรมของมนุษย์ในท้องถิ่น  ทำหน้าที่เฝ้าสังเกตชั้นบรรยากาศของโลก รวมถึงแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ โดยการตรวจวัดถูกปรับเปลี่ยนเพื่ออธิบายการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากภูเขาไฟ และยังมีหน่วยงานอื่นๆ เช่น Array for Microwave Background Anisotropy (AMIBA) ที่เริ่มสำรวจหาต้นกำเนิดจักรวาลมาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 หรือหอสังเกตการณ์ภูเขาไฟแห่งฮาวายที่ตรวจวัดแผ่นดินไหวและถ่ายภาพกิจกรรมบนปล่อง Mokuʻāweoweo

**สมุดภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  United States Geological Survey information page date=2014-11-17 -  VolcanoWorld information date=2007-10-29 -  Hawaii Center for Volcanology pages-  Global Volcanism Program entry date=2013-05-14 -  Mauna Loa Observatory (MLO) - NOAA-  Mauna Loa Solar Observatory (MLSO) date=2004-06-03 -  1934 USGS color video (silent) of Mauna Loa 
มานาโลอา
มานาโลอา
หมวดหมู่:ภูเขาในสหรัฐ
หมวดหมู่:จุดที่สุดในโลก
ภูเขาไฟมายอน

250px
ภูเขาไฟมายอน (Bulkang Mayon; Mayon Volcano) ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ บนเกาะลูซอน อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติ ภูเขาไฟมายอนเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ เคยเกิดระเบิดมาแล้ว 40 ครั้ง ในรอบ 400 ปีที่ผ่านมา รูปทรงภูเขาเป็นรูปสมมาตรที่สวยงาม มีความสูง 2,462 เมตร โดยครั้งล่าสุดเกิดระเบิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527
มายอน
มายอน
เขาเอตนา

right
เขาเอตนา (Monte Etna) หรือ มอนจีเบลโล (Mongibello) ตั้งอยู่บนเกาะซิซิลี ประเทศอิตาลี ห่างจากเมืองกาตาเนียเพียง 29 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป มีความสูง 3,323 เมตร วัดฐานโดยรอบได้ 150 กิโลเมตรบนยอดมีหิมะปกคลุมปีละเก้าเดือน

**อ้างอิง**
เอตนา
เอตนา
เอตนา
หมวดหมู่:แคว้นซิซิลี
เขาวิซูเวียส

ไฟล์:Ruins of Pompeii showing Mount Vesuvius.JPG|เขาวิซูเวียสมองจากเมืองปอมเปอี|thumb|300px|right
เขาวิซูเวียส (Mount Vesuvius) หรือ เขาเวซูวีโย (Monte Vesuvio) ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเนเปิลส์ เหนืออ่าวเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับเพียงแห่งเดียวในแผ่นดินใหญ่ยุโรป มีความสูง 1,281 เมตร ปากปล่องมีเส้นรอบวง 1,400 เมตร ลึก 216 เมตร การระเบิดครั้งที่มีชื่อเสียงเกิดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 79 ในรัชสมัยของจักรพรรดิไททัส เถ้าถ่านได้ทับถมเมืองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียมทั้งเมือง แต่การระเบิดครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1944
วิซูเวียส
วิซูเวียส
วิซูเวียส
หมวดหมู่:แคว้นคัมปาเนีย
หมวดหมู่:กรวยภูเขาไฟสลับชั้นในประเทศอิตาลี
Chula

Chula สามารถหมายถึง- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (Chulalongkorn University)- ชูลา (Chula) เมืองในรัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา- ชูลาวิสตา (Chula Vista) เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
เขาเมรู

right
เขาเมรู (Mount Meru) ตั้งอยู่ในประเทศแทนซาเนีย ในเขตอุทยานแห่งชาติเมรู-อารูชา เป็นภูเขาไฟที่เกิดจากแนวหุบเขาทรุดเกรตริฟต์แวลลีย์ เขาเมรูอยู่ห่างจากเขาคิลิมันจาโรเพียง 70 กิโลเมตร มีความสูงกว่า 4,565 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 5 ในทวีปแอฟริกา
เมรู
หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
วิกิพีเดีย:โครงการเก็บกวาดภาพ

สำหรับป้ายสัญญาอนุญาตทั้งหมด ดูได้ที่ วิกิพีเดีย:ป้ายระบุสถานะลิขสิทธิ์ของภาพ
 สำหรับรายชื่อภาพไม่ได้ระบุสัญญาอนุญาตที่ถูกแจ้งใหม่ ดูได้ที่ วิกิพีเดีย:ปัญหาลิขสิทธิ์

**จุดประสงค์**
เพื่อร่วมกันวางแผน และจัดการภาพที่ไม่ได้ระบุสัญญาอนุญาต ภาพที่ไม่ทราบสถานะ ภาพที่อาจละเมิดลิขสิทธิ์ หรือติดสัญญาอนุญาตไม่ถูกต้อง

**สถานการณ์ปัจจุบัน**
40.4% (20 เมษายน 2550)- โดยใช้จำนวนภาพที่ไม่ได้ระบุสถานะตอนเริ่มต้นโครงการที่ 2,531 ภาพ และเปรียบเทียบกับตัวเลขภาพคงเหลือครั้งล่าสุดที่บันทึก

**กิจกรรมล่าสุด**
เริ่มทยอยรายงาน และลบภาพที่ไม่ได้ระบุแหล่งที่มาตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 นี้โดยเริ่มจากภาพใหม่ โดยผู้อัปโหลดได้รับแจ้งรายชื่อภาพทั้งหมดที่ถูกแจ้งยังไม่ได้ระบุแหล่งที่มาด้วยบอตคุงเรียบร้อยแล้ว

**กรณีศึกษา**
วิกิพีเดียอังกฤษนั้น เคยประสบปัญหาเช่นนี้มาแล้ว โดยเมื่อดูจากหน้าที่ไม่ได้ระบุสถานะภาพนั้น จะพบว่าในวันที่ 20 ธันวาคม 2005 วิกิอังกฤษมีภาพที่ไม่ได้ระบุสถานะทั้งหมด 38,318 ภาพ และจำนวนดังกล่าวได้ลดเหลือ 0 ภาพในวันที่ 24 พฤษภาคม 2006 โดยใช้เวลาทั้งหมดประมาณ 5 เดือน

**สิ่งที่จะทำ**
 ให้บอตคุง ทำการแจ้งลบภาพที่ไม่ได้ใช้ และภาพที่ไม่ได้ระบุสถานะ เพื่อลดจำนวนภาพทั้งหมด- ช่วยกันใส่สัญญาอนุญาตที่ถูกต้อง- ปรับปรุงนโยบายการใช้ภาพ การเลือกใช้สัญญาอนุญาต และหน้าที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ผู้ใช้ใหม่ เข้าใจวัตถุประสงค์ และวิธีการใส่สัญญาอนุญาตได้ดีกว่าเดิม- ให้บอตคุงทำรายชื่อภาพที่ไม่ได้ระบุลิขสิทธิ์ ก่อนหน้าที่จะมีใส่วันที่แจ้ง แบ่งแยกตามผู้ที่อัปโหลด และแจ้งหน้าผู้ใช้ที่อัปโหลดพร้อมรายชื่อภาพปัจจุบันทั้งหมดที่ยังไม่ได้ระบุ เพื่อให้ผู้อัปโหลดช่วยติดป้ายสถานะ- เริ่มตรวจสอบภาพที่ระบุเป็นสัญญาอนุญาต  แต่ไม่ได้ะระบุแหล่งที่มาจะถูกแจ้ง และลบภายใน 7 วัน

**การป้องกันระยะยาว**
  ให้บอตคุงคอยทำการตรวจสอบภาพที่ไม่ได้ใส่สัญญาอนุญาต ตลอดวัน โดยอัตโนมัติ และแจ้งผู้ใช้ที่อัปโหลดภาพดังกล่าวให้ทราบ รวมถึงใส่วันที่แจ้ง เพื่อให้ง่ายขึ้นในการจัดการ-  ปรับแม่แบบสำหรับกรณีใส่สัญญาอนุญาต "ไม่ทราบ" ใหม่โดยใช้วิธีจากวิกิพีเดียอังกฤษที่จะทำการใส่วันที่ให้โดยอัตโนมัติ-  แสดงรายชื่อภาพในหน้า วิกิพีเดีย:ปัญหาลิขสิทธิ์ โดยให้บอตคุงทำการแยกภาพที่เกิน 7 วันนับจากวันที่แจ้ง เพื่อให้ผู้ดูแลระบบนั้นตรวจสอบได้ง่ายขึ้น เหมือนกับบทความที่ละเมิดลิขสิทธิ์ที่ได้ใช้วิธีดังกล่าวในปัจจุบัน

**ความคืบหน้า**
กเก็บกวาดภาพ
ทะเลทรายโกบี

right
ทะเลทรายโกบี (Говь, Gobi; 戈壁) ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างประเทศมองโกเลียตอนใต้กับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ทางตอนเหนือของประเทศจีน โกบีเป็นทะเลทรายที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของโลก ทอดตัวเป็นแนวโค้งยาว 1,600 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 1.3 ล้านตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่พอ ๆ กับรัฐอะลาสกาของสหรัฐอเมริกา ทะเลทรายแห่งนี้ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเหนือระดับน้ำทะเล 900-1,500 เมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นหินล้วนทางด้านตะวันออก ส่วนด้านตะวันตกเป็นทราย

**สิ่งมีชีวิต**
สัตว์ที่อาศัยอยู่ในแถบนี้ ได้แก่ อูฐ ม้า ลา และสัตว์จำพวกฟันแทะ เช่น กระรอกดิน มาร์มอต และโกเฟอร์ มีการค้นพบซากกระดูกไดโนเสาร์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ อีกด้วย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชีย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ประเทศมองโกเลีย
กโบี
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่พบในประเทศจีน
ทะเลทรายอาตากามา

right
ทะเลทรายอาตากามา (Desierto de Atacama) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเปรูไปถึงตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นระยะทางกว่า 960 กิโลเมตร กินพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร โดยสูงเฉลี่ย 610 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลทรายแห่งนี้ได้ขึ้นชื่อว่าแห้งแล้งที่สุดของโลก ประกอบไปด้วยแอ่งดินเค็มแห้งแล้งหลายแอ่งติดต่อกัน แม้ว่าเกือบจะไม่มีพืชขึ้นเลย แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนเตรต ทองแดง ไอโอดีน และบอแรกซ์ เมืองในทะเลทรายอย่างเช่นเมืองกาลามาประสบภาวะแล้งจัดยาวนานกว่า 400 ปี ซึ่งเพิ่งสิ้นสุดเมื่อปี ค.ศ. 1971
ในอดีต ทะเลทรายแห่งนี้เคยกลายเป็นชนวนเหตุของการก่อสงครามระหว่างโบลิเวียกับชิลี ซึ่งเดิมทีพื้นที่แห่งนี้อยู่ภายใต้การปกครองของโบลิเวีย แต่ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุ ทำให้ชิลีตัดสินใจใช้กำลังประหัตประหารหักเอาพื้นที่ดังกล่าว หลังจากรบพุ่งกันมาอย่างยาวนานในที่สุดทัพชิลีก็เป็นฝ่ายกำชัย ได้ยึดครองทะเลทรายอันกว้างใหญ่และเมืองท่าอันโตฟากัสตา (Antofagasta) ส่วนโบลิเวียก็ต้องถอยร่นยังในที่ตั้งอันสูงชันอย่างเช่นในปัจจุบัน สงครามแย่งชิงทะเลทรายในครั้งนั้นถูกเรียกว่าสงครามแปซิฟิก

**สภาพภูมิศาสตร์**
พื้นที่โดยทั่วไปของทะเลทรายอาตากามาถูกปกคลุมไปด้วยแอ่งดินสลับกับผืนทรายราบเรียบ ดูเวิ้งว้างและทอดยาวสุดลูกหูลูกตา สภาพทางภูมิศาสตร์ของทะเลทรายเป็นที่ราบสูงที่ลาดชันขนานไปกับแนวเทือกเขาแอนดีสซึ่งเป็นเทือกเขาสูงตะหง่านที่ทอดยาวไปตามไหล่ทวีปอเมริกาใต้ ส่วนด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ในทะเลทรายมีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีเพียง 1 มิลลิเมตรเท่านั้น ในขณะที่บางพื้นที่ของทะเลทรายกลายเป็นพื้นที่ที่ไม่เคยมีฝนตกลงเลย การที่มีปริมาณฝนตกลงในพื้นที่ดังกล่าวเพียงจำนวนน้อยทำให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นทะเลทรายที่แห้งแล้งและร้อนระอุที่สุดของโลก ในอาณาบริเวณของทะเลทรายเต็มไปด้วยทราย เกลือ และกระแสลาวา 
ความแห้งแล้งและความร้อนระอุที่เกิดขึ้นกับทะเลทรายอาตากามาเกิดจากปัจจัยสำคัญสองประการ คือการที่มีเทือกเขาสูงตะหง่านขวางกั้นอยู่ทางทิศตะวันออก ทำให้ลมและฝนไม่สามารถฝ่าปราการธรรมชาติเข้ามาถึงดินแดนแห่งนี้ได้ และแม้อีกฟากจะติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกแต่พื้นที่ดังกล่าวกลับถูกจัดให้เป็นพื้นที่ที่เรียกว่า แอนติไซโคลน (anticyclone) ซึ่งแทบจะไม่มีพายุพัดผ่าน ความร้อนระอุจึงถูกทับถมลงบนพื้นทรายโดยไม่มีปัจจัยให้ผ่อนคลายหรือระบายออกเลย ปัจจัยสำคัญทั้งสองประการเสริมให้ทะเลทรายอาตากามากลายเป็นพื้นที่ที่แห้งแล้งที่สุดในโลก แต่กระนั้น ทะเลทรายอาตากามาก็ใช่ว่าจะขาดความชุ่มชื้นเอาเสียเลย เพราะสายลมตะวันตกยังได้พัดพาไอระเหิดระเหยจากมหาสมุทรแปซิฟิกพัดผ่านเข้ามาสู่ทะเลทรายบ้างเป็นครั้งคราว แม้จะเป็นเพียงไอชุ่มฉ่ำเพียงเล็กน้อย แต่ก็มากพอให้สิ่งมีชีวิตบางชนิดสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้บนพื้นทรายอันแห้งผากแห่งนี้ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เปรู
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ชิลี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาใต้
อาตากามา
ทะเลทรายเนเกฟ

right
ทะเลทรายเนเกฟ (Negev)  ทะเลทรายเนเกฟตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศอิสราเอล มีเนื่อที่เพียง 12,000 ตารางกิโลเมตร ทางด้านตะวันตกติดคาบสมุทรไซนาย ด้านตะวันออกติดกับแอ่งทรุด ทะเลทรายมีเนื้อที่เหมือนรูปสามเหลี่ยมกลับหัว
หมวดหมู่:ทะเลทรายในทวีปเอเชีย
ทะเลทรายเกรตวิกตอเรีย

right
ทะเลทรายเกรตวิกตอเรีย (Great Victoria Desert) ตั้งอยู่ในประเทศออสเตรเลียทางฝั่งตะวันตก ตั้งอยู่ระหว่างทะเลทรายกิบสันกับที่ราบนัลลาร์บอร์ มีเนื้อที่ประมาณ 424,000 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่โล่งแห้งแล้งกว้างใหญ่ เกือบไม่มีพืชขึ้นเลย มีเพียงหญ้าสนามสปินิเฟกซ์
หมวดหมู่:ทะเลทรายในประเทศออสเตรเลีย
ทะเลทรายซิมป์สัน

right
ทะเลทรายซิมป์สัน  (Simpson Desert) ตั้งอยู่บริเวณใจกลางประเทศออสเตรเลีย มีเนื้อที่ 77,000 ตารางกิโลเมตร 
ซิมป์สัน
ซิมป์สัน
ทะเลทรายโมฮาวี

right
ทะเลทรายโมฮาวี (Mojave Desert)  ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา ทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนียด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครลอสแอนเจลิส มีเนื้อที่ประมาณ 39,000 ตารางกิโลเมตร ทะเลทรายโมฮาวีมีภูเขาล้อมรอบโดยทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นเทือกเขาเซียร์ราเนวาดา ทิศตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมต่อกับทะเลทรายโคโลราโด พื้นทะเลทรายเป็นหินชั้นอุดมได้ด้วยแร่ธาตุต่างๆ มีฝนตกเพียงปีละ 115 มิลลิเมตร  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทะเลทรายในทวีปอเมริกาเหนือ
พระเจ้าเมงจีโย

พระเจ้าเมงจีโย (สำเนียงพม่าออกว่า มินจีโหญ่) (Mingyinyo, မင်းကြီးညို) หรือ พระเจ้าสิริชัยสุระ ตามพงศาวดารไทย หรือในนวนิยายผู้ชนะสิบทิศเรียก เมงกะยินโย เป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์ตองอู ราชวงศ์และอาณาจักรที่ 2 ของประวัติศาสตร์พม่า พระเจ้าเมงจีโยเดิมเป็นนายทหารที่มีความสามารถในการรบ ได้ทำการรวบรวมชาวพม่าที่อยู่กันอย่างกระจัดกระจายหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกามภายหลังการโจมตีของมองโกล โดยได้รับความช่วยเหลือจากขุนนางสำคัญหลายคน เช่น เมงเยสีหตู (บางคนถูกสมมติเป็นตัวละครในนวนิยายผู้สิบทิศ เช่น มหาเถรวัดกุโสดอ)
พระเจ้าเมงจีโยได้สถาปนาเมืองตองอู ซึ่งเป็นเมืองในขุนเขาเป็นปราการที่ดีขึ้นเป็นศูนย์กลางอำนาจใหม่ ต่อมามีการแผ่ขยายอำนาจเข้ายึดเมืองแปรโดยสามารถรบชนะพระเจ้านรปติแห่งแปรได้สำเร็จ ต่อมาคิดจะเข้ายึดเมืองหงสาวดีที่มีพระเจ้าสการะวุตพีเป็นกษัตริย์ แต่ไม่สำเร็จเนื่องจากพระเจ้าเมงจีโยสวรรคตเสียก่อน
ในมหาราชวงศ์พงศาวดารพม่า ระบุว่า พระองค์ได้พบกับพระมเหสีเมื่อเสด็จทอดพระเนตรการสร้างเขื่อน ซึ่งต่อมามีพระโอรสเพียงพระองค์เดียว ที่ได้ครองราชย์ต่อมา คือ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
พระเจ้าเมงจีโย สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2074 พระนามของพระองค์อาจแปลได้ว่า "พระองค์ดำ" (มิน = กษัตริย์, จี = ยิ่งใหญ่, โหญ่ = ดำ) 

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**
Royal Historical Commission of Burma (1832). Hmannan Yazawin (in Burmese). 1–3 (2003 ed.). Yangon: Ministry of Information, Myanmar.
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
หมวดหมู่:จักรวรรดิตองอูที่หนึ่ง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์

365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ (Final Score) เป็นภาพยนตร์แนวสารคดีเกี่ยวกับเรื่องราวการเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย ของเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 4 คน ในช่วงปีการศึกษา พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นปีแรกที่ใช้การสอบแอดมิดชันส์ แทนการสอบเอ็นทรานซ์
การถ่ายทำส่วนใหญ่ ถ่ายทำที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยซึ่งนักแสดงนำทั้ง 4 คนเรียนอยู่ และที่บ้านของนักแสดง โดยช่างกล้องและช่างเสียง ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นตลอด 1 ปี

**โครงเรื่อง**

**รายชื่อนักแสดง**

**ทีมงาน**
 กำกับการแสดง : แอน - โสรยา นาคะสุวรรณ- กำกับภาพ : หมู - อนุรักษ์ คงคา- ผู้จัดการกองถ่าย : ลูกปัด - กันยรัตน์ พุทธศาสน์- ผู้ช่วยผู้จัดการกองถ่าย : ผิง - ปาณยา ฉมาพร- บันทึกเสียง : กบ - เฉลิมชัย จั่นโต- คนขับรถ : ต้อย - ยุทธศิลป์ พวงพุฒิ- ลำดับภาพ : โบว์ - สราณี วงศ์พันธ์ / แน็ต - ชาติชาย เกษนัส

**เพลงประกอบภาพยนตร์**

**อัลบั้ม เพลงประกอบภาพยนตร์ : Final Score**
 เพลง See Scape โดย Scrubb- เพลง ขอบคุณ โดย Moderndog- เพลง ความหลัง โดย Flure- เพลง ชีวิตที่เลือกเอง โดย Peach Band- เพลง ชีวิตไม่เคยเปลี่ยน โดย Pru- เพลง ตาสว่าง โดย Moderndog- เพลง ทุกสิ่ง โดย Pru- เพลง นาฬิกา โดย Buddhist- เพลง ปล่อยมันไป โดย Run Forward- เพลง เพื่อนแท้ โดย Crescendo- เพลง เพื่อนเอ๋ย โดย Pru- เพลง รักคุณ โดย Pru- เพลง เสียงข้างในจิตใจ โดย POP- เพลง กันและกัน โดย Moderndog- เพลง ข้อความ โดย Pause

**รางวัล**
 ลำดับภาพยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2550- ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 5 สาขา ผู้กำกับภาพยนตร์ไทยแห่งปี (โสรยา นาคะสุวรรณ) 

**ดีวีดี**
ดีวีดีออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โดยผู้แทนจำหน่ายคือ พรีเมี่ยม ดิจิตอล เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
 ระบบภาพ- Widescreen 16:9 (Anamophic)
 ระบบเสียง- THAI: Dolby Digital 5.1- THAI: Dolby Digital 2.0
 ลักษณะเพิ่มเติมพิเศษ- หมดสิทธิ์สอบ Deleted Scenes ฉากบางฉากที่ถูกตัดออกไป และสามารถเลือกรับฟังเสียงบรรยายได้- แนะนำผู้เข้าสอบ Character Introduction แนะนำเด็กเอ็นท์ ที่ถูกดึงให้กลายมาเป็นตัวละคร- สถาบันกวดวิชา Multimedia สื่อโฆษณาทีวี และสกู๊ปพิเศษรายการต่าง ๆ - ศัพท์เฉพาะเด็กเอ็นท์ Vocabulary for Entrance เรียนรู้คำศัพท์ภาษอังกฤษที่ใช้ในการเอ็นทรานซ์- ชม (รม) ดนตรี Music Video มิวสิกวิดีโอเพลงประกอบภาพยนตร์- ติดบอร์ด Photo Gallery ประมวลภาพนิ่งเด็กเอ็นท์ ว่าสะท้านกันขนาดไหน- ติวเข้ม VDO Commentary ผู้กำกับ ตากล้อง และเด็กเอ็นท์ (ไปแล้ว) จับกลุ่มเม้าท์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ date=2007-02-10 - http://www.thaicinema.org/kit36finalscore.asp date=2007-02-10 - http://forever16.exteen.com/20070201/final-score date=2007-05-22 - http://event26th.wordpress.com/2007/01/22/final-scorefix-attempted=yes -  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์ ที่ สยามโซน.คอม-  365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สารคดีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เรียลลิตี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยจีทีเอช
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วัยรุ่นไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สารคดีที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
สวนฮามาริกีว

ไฟล์:Hama Rikyu Garden from Tokyo Tower.jpg|thumb|250px|สวนฮามาริกีว มองจากหอโตเกียว
2018
สวนฮามาริกีว (Hama-rikyū Onshi Teien) เป็นสวนสาธารณะในกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำซูมิดะในเขตชูโอ เปิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1946 มีเนื้อที่ 250,165 ตารางเมตร มีสระน้ำชิโออิริอยู่ตรงกลาง คูน้ำที่ไหลอยู่ในสวนนี้เป็นน้ำทะเลจากอ่าวโตเกียว สวนแห่งนี้สร้างขึ้นในพื้นที่ของที่พำนักของโชกุนตระกูลโทกูงาวะในศตวรรษที่ 17
ในสวนแห่งนี้มีบรรยากาศที่เงียบสงบซึ่งทำให้ผู้มาเยี่ยมชมผ่อนคลายจากความวุ่นวายภายนอก โดยอาจพักผ่อนหย่อนใจที่ร้านน้ำชาบนเกาะนากาชิมะที่อยู่กลางสระน้ำ ซึ่งให้บริการชาเขียวและขนมหวานในแบบพิธีชงชา และมีสวนดอกโบตั๋น สวนต้นบ๊วย และทุ่งดอกคอสมอส ซึ่งเขียวชอุ่มและออกดอกในทุกฤดู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รวมภาพสวนฮามาริกีว date=2007-03-11 
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
โคโตกูอิง

พระพุทธรูปอมิตาภะแห่งโคโตกูอิง
โคโตกูอิง (Kōtoku-in, แปลว่า "ที่พักอันมีความดีอันสูงส่ง") เป็นวัดพุทธในเมืองคามากูระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
วัดนี้เป็นที่รู้จักจากพระพุทธรูปไดบุตสึ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปอมิตาภะองค์ใหญ่หล่อจากบรอนซ์ตั้งอยู่กลางแจ้ง เป็นสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น พระพุทธรูปองค์นี้สูง 13.35 เมตร หนักประมาณ 93 ตัน เป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น รองจากพระพุทธรูปในวัดโทได จังหวัดนาระ
ประวัติของพระพุทธรูปอาจย้อนหลังไปถึงเมื่อปี พ.ศ. 1795 (ค.ศ. 1252) ในยุคคามากูระ โดยบันทึกของทางวัดมีการบันทึกไว้ว่ามีการสร้างพระพุทธรูปบรอนซ์ขึ้น แต่ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะเป็นพระพุทธรูปองค์ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้หรือไม่ ตามบันทึกนั้น พระพุทธรูปถูกสร้างขึ้นในโบสถ์ไม้ แต่อาคารโบสถ์ได้พังทลายลงเนื่องจากถูกคลื่นสึนามิซัด ซึ่งน่าจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งในยุคมูโรมาจิ ปลายศตววรษที่ 15 แต่พระพุทธรูปยังคงอยู่

**พระพุทธรูปไดบุตสึ**
พระพุทธรูปไดบุตสึแห่งคามากูระ
เชื่อกันว่า พระพุทธรูปนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1795 (ค.ศ. 1252) ตามประสงค์ของพระโจโค ซึ่งเป็นผู้รวบรวมเงินบริจาคเพื่อการก่อสร้าง ส่วนช่างแกะสลักคือโอเนะ โกโรเอมงและทันจิ ฮิซาโตโมะ
หลังจากที่โบสถ์พังทลายลงจากคลื่นสึนามิ พระพุทธรูปนี้ก็ตั้งอยู่กลางแจ้งมาตั้งแต่นั้น และในปี 1960-1961 ได้มีการบูรณะพระพุทธรูปให้มีความคงทนมากขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้พังทลายจากเหตุแผ่นดินไหว

**รายละเอียด**
 น้ำหนัก; 93 ตัน- ความสูงทั้งองค์; 13.35 เมตร- ความสูงของพระพักตร์; 2.35 เมตร- ความยาวของพระเนตร; 1.0 เมตร- ความยาวของพระโอษฐ์; 0.82 เมตร- ความยาวของพระกรรณ; 1.90 เมตร- ความกว้างหน้าตัก; 9.10 เมตร
หมวดหมู่:วัดในคามากูระ
ดัคส์ฮุนท์

แด็กซันด์
แด็กซันด์ (ด้านข้าง)
แด็กซันด์ (เยอรมัน และ Dachshund) หรือที่ชาวไทยนิยมเรียกว่า "ดัชชุน" เป็นสายพันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดจากประเทศเยอรมนี เอกลักษณ์ของสุนัขสายพันธุ์นี้คือลักษณะลำตัวที่ยาวเพี่อให้สะดวกในการมุดรูหนู (ถูกเพาะพันธุ์มาเพื่อใช้จับหนู) เพราะลำตัวยาวนี้เองจึงถูกเรียกอีกชื่อว่าสุนัขไส้กรอก 
แด็กซันด์เป็นคำยืมจากภาษาเยอรมันซึ่งออกเสียงว่า "ดัคส์ฮุนท์" แต่ปัจจุบันชาวเยอรมันนิยมเรียกสุนัขพันธุ์นี้ว่า "ดัคเคิล" (Dackel) มากกว่า
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัข
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สุนัขล่าเนื้อ
ปราสาทนาโงยะ

ปราสาทนาโงยะ
ปราสาทนาโงยะ (名古屋城) ตั้งอยู่ในเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น แรกเริ่มนั้น อิมางาวะ อูจิชิกะ สร้างปราสาทขึ้นในเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2068 (ค.ศ. 1525) จนกระทั่งปี พ.ศ. 2075 (ค.ศ. 1532) โอดะ โนบูฮิเดะ ได้แย่งชิงปราสาทจากอิมางาวะ อูจิโตโยะ แต่ภายหลังก็ปล่อยทิ้งปราสาทไว้
ในปี พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610) โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้สั่งให้สร้างอาคารปราสาทขึ้นใหม่ในบริเวณเดิม การก่อสร้างเสร็จสิ้นในปี 1612
บนยอดปราสาทมีรูปสลักปลาหัวเสือทองคำหนึ่งคู่ เรียกว่า "คินชาจิ" เป็นเครื่องรางสำหรับป้องกันอัคคีภัย และยังกล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจขุนนางศักดินา รูปสลักคินชาจิคู่นี้เคยถูกนำลงไปจัดแสดงในนิทรรศการเอ็กซ์โป 2005 ระหว่างวันที่ 19 มีนาคม ถึงวันที่ 19 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2548 และนำกลับไปไว้บนยอดปราสาทในวันที่ 9 กรกฎาคมในปีเดียวกัน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปราสาทนาโงยะถูกเพลิงไหม้จากการทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 สิ่งของและเครื่องตกแต่งต่าง ๆ ในปราสาทเสียหายเป็นส่วนใหญ่ แต่มีภาพเขียนจำนวนมากรอดจากการถูกทำลายได้ การสร้างปราสาทขึ้นใหม่เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2502 ปราสาทที่เห็นในทุกวันนี้เป็นอาคารคอนกรีตสมัยใหม่ที่ติดตั้งเครื่องปรับอากาศและลิฟต์ไว้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Nagoya Castle Official Homepage date=2008-03-12 -  Nagoya Castle date=2007-03-22  -  Nagoya Castle（moving image date=2007-02-16  ( NOBUNAKAOU reporter) date=2007-02-27 
นาโงยะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาโงยะ
กระดูกไหปลาร้า

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ กระดูกไหปลาร้า (Clavicle) เป็นกระดูกแบบยาว (long bone) ชิ้นหนึ่งที่เป็นส่วนประกอบของกระดูกส่วนไหล่ (shoulder girdle) ชื่อของกระดูกไหปลาร้าในภาษาอังกฤษ Clavicle เป็นคำที่มาจากภาษาลาติน clavicula ซึ่งแปลว่า กุญแจเล็กๆ เนื่องจากกระดูกชิ้นนี้จะมีการหมุนรอบแกน ในแนวนอนคล้ายกับการไขกุญแจ ขณะที่แขนกางออก กระดูกไหปลาร้ายังเป็นกระดูกที่สามารถมองเห็น แนวของกระดูกได้จากภายนอกอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเพศหญิงซึ่งมีไขมันในบริเวณรอบๆกระดูกน้อยกว่า
นอกจากในมนุษย์แล้ว กระดูกไหปลาร้ายังพบในสัตว์สี่ขา (tetrapods) ชนิดอื่นๆ แต่อาจมีรูปร่างเล็กกว่าหรืออาจไม่พบเลย กระดูกไหปลาร้าจะเจริญในสัตว์ที่ใช้ส่วนรยางค์หน้าในการหยิบจับ แต่จะไม่เจริญมากนักในสัตว์ที่ใช้รยางค์หน้าในการรองรับน้ำหนักหรือการวิ่ง
กระดูกไหปลาร้าเปรียบเสมือนไม้ค้ำ ประคองแขนทั้งสองข้างไว้ ทำให้แขนสามารถเคลื่อนไหว ได้อย่างเป็นอิสระอยู่บนลำตัว
กระดูกชิ้นนี้อยู่ในตำแหน่ง ที่ง่ายต่อการกระแทก บาดเจ็บ และรับแรงกระแทกที่ส่งผ่านมาจาก แขนไปสู่ลำตัว กระดูกไหปลาร้าจึงเป็นกระดูกชิ้นที่หักบ่อยที่สุดในร่างกาย โดยมักจะหักเนื่องจาก ล้มหรือตกจากที่สูง โดยลงกระแทกบริเวณไหล่ หรือกระแทกในท่าแขนที่เหยียดออก แรงจะส่งผ่านไปตามแขน ไหล่ ไปสู่กระดูกไหปลาร้า และจะหักในส่วนที่อ่อนแอที่สุด (คือรอยต่อระหว่าง 1/3กลาง กับ 1/3ด้านนอก) หลังจากหักจะถูกกล้ามเนื้อและน้ำหนักของแขนดึงให้ผิดรูปไป

**กายวิภาคศาสตร์**

**ลักษณะทั่วไป**
กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกแบบยาวที่มีแนวโค้งสองแนว ทำให้มีรูปร่างคล้ายตัว S และเชื่อมระหว่างส่วนลำตัวและส่วนแขนของร่างกาย เราจึงแบ่งส่วนของกระดูกไหปลาร้าได้เป็นสองส่วนใหญ่ๆ ตามปลายทั้งสองด้านของกระดูก ได้แก่

**พื้นผิวและจุดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็น**
พื้นผิวบนกระดูกไหปลาร้าที่สำคัญได้แก่พื้นผิวทางด้านบน (superior surface) พื้นผิวทางด้านล่าง (inferior surface) ขอบด้านหน้า (anterior border) และขอบด้านหลัง (posterior border) ซึ่งจะมีจุดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็นต่างๆที่เป็นส่วนประกอบของบริเวณไหล่ ดังตารางสรุปด้านล่าง

**หน้าที่การทำงาน**
กระดูกไหปลาร้ามีหน้าที่หลายประการ อาทิ- เป็นโครงร่างค้ำจุนในส่วนไหล่ที่สำคัญ และทำให้ส่วนแขนอยู่ห่างจากส่วนอกมากพอที่จะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวของแขนที่มากที่สุด- ทำหน้าที่ป้องกันช่องทางของหลอดเลือดและเส้นประสาทต่างๆจากส่วนคอไปยังบริเวณรักแร้ ไม่ให้ได้รับการกระทบกระเทือนจนฉีกขาด- ถ่ายเทแรงและการกระแทกจากส่วนแขนไปยังแกนกลางลำตัว
อย่างไรก็ตาม กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกที่ค่อนข้างทึบแน่น และไม่มีไขกระดูกมากนัก จึงไม่ได้มีหน้าที่สำคัญในการผลิตเม็ดเลือดเช่นในกระดูกแบบยาวชนิดอื่นๆ

**รูปประกอบเพิ่มเติม**

**อ้างอิง**
 Clinically Oriented Anatomy, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.- Clinical Anatomy for Medical Students Richard S.Snell,M.D.,Ph.D.
หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
หมวดหมู่:ไหล่
หไปลาร้า
ชักนาคดึกดำบรรพ์

ชักนาคดึกดำบรรพ์ เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งของไทย มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นการแสดงเรื่องการชักนาคเพื่อเอาน้ำอมฤตจากเกษียรสมุทร ตามคติของฮินดู มักจะแสดงในงานมหรสพหลวง การละเล่นชักมีกล่าวไว้ในกฎมณเฑียรบาลสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนที่กล่าวถึงพระราชพิธีอินทราภิเษกว่า มีการตั้งเขาพระสุเมรุและภูเขาอื่น ๆ ที่กลางสนาม แล้วให้ตำรวจเล็กแต่งตัวเป็นอสูร 100 ตน มหาดเล็กแต่งตัวเป็นเทวดา และวานรอย่างละ 100 และแต่งเป็นสุครีพ พาลี และมหาชมพูอย่างละหนึ่งตัว เข้าร่วมแห่ทำพิธีชักนาคดึกดำบรรพ์ โดยให้อสูรชักหัว เทวดาและวานรชักหาง ของ พญานาค เพื่อให้มหาสมุทร ถูกกวนจนเกิดแผ่นดิน และ น้ำอมฤต แต่เทวดาและอสูรกลับมาทำสงครามแย่งชิงน้ำอมฤตกัน จนสุดท้าย ฝ่ายเทวดาและวานร ได้ใช้กลอุบายหลอกพวกอสูร จนได้น้ำอมฤตไป เหล่าเทวดาจึงได้เป็นใหญ่บนสวรรค์จนทุกวันนี้                          

**อื่นๆ**
  การแสดงชักนาคดึกดำบรรพ์ date=2008-02-20  จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา-  การชักนาคดึกดำบรรพ์ date=2008-03-06  จาก thaigoodview.com
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
หนังใหญ่

หนังใหญ่
หนังใหญ่ คือมหรสพที่แพร่หลายของคนไทยอีกอย่างหนึ่ง ตัวหนังจะใช้แผ่นหนังวัวฉลุเป็นรูปตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ และมีไม้ผูกทาบตัวหนังไว้ทั้งสองข้าง เพื่อให้ตัวหนังตั้งตรงไม่งอ และทำให้มีคันยื่นลงมาใต้ตัวหนังเป็นสองข้างสำหรับจับถือและยกได้ถนัด สถานที่เล่นจะปลูกโรงผ้าใช้ผ้าขาวคาดเป็นจอ ส่วนด้านหลังจอจะจุดไต้และก่อไฟไว้ เพื่อให้แสงทำให้เห็นเงาตัวหนังซึ่งมีลวดลายวิจิตรมาติดอยู่ที่จอผ้าขาว และการเชิดนั้นคนเชิดต้องเต้นไปตามจังหวะดนตรีและบทพากย์บทเจรจาด้วย การแสดงโขนก็ประกอบไปด้วยการพากย์ เจรจา ขับร้อง และการเต้นทำท่าตามบทพากย์ จึงกล่าวได้ว่าโขนนำเอาการพากย์ เจรจา และท่าทางการเต้นการแสดงมาจากหนังใหญ่
ปัจจุบันเหลือคณะหนังใหญ่อยู่ทั้งหมด 3 คณะได้แก่
# หนังใหญ่วัดขนอน จังหวัดราชบุรี
# หนังใหญ่วัดบ้านดอน จังหวัดระยอง
# หนังใหญ่วัดสว่างอารมณ์ จังหวัดสิงห์บุรี

**ประเภทของตัวหนังใหญ่**
ตัวหนังใหญ่สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่

**หนังเรื่อง**
หนังเรื่องคือหนังขนาดใหญ่ที่มีภาพอื่น ๆ เป็นองค์ประกอบ หรือ มีตัวละครมากกว่าหนึ่งตัว ได้แก่
# หนังเมือง มีตัวละครตัวเดียว หรือหลายตัว ประกอบด้วยภาพสถานที่เช่น พลับพลา หรือ ราชวัง
# หนังจับ หรือ หนังรบเป็นภาพตัวละคร 2 หรือ 3 ตัว ทำการรบกัน หรือ จับกัน เช่นพระรามรบกับทศกัณฐ์เป็นต้น

**หนังเบ็ดเตล็ด**
หนังเบ็ดเตล็ดคือหนังที่จัดท่าทางพิเศษ เช่น หนังรถ ตัวละครนั่งบนราชรถ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
หมวดหมู่:ศิลปะการเชิดหุ่น
โขนกลางแปลง

โขนกลางแปลง เป็นการแสดงโขนแสดงกลางแจ้ง บนพื้นดิน หรือกลางสนามหญ้า สันนิษฐานว่าเป็นการแสดงโขนประเภทแรก จัดแสดงตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่ไม่ทราบต้นกำเนิดแน่ชัด  
โขนกลางแปลงนี้แสดงเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ยกรบ ปะทะทัพเป็นพื้น เป็นการแสดงการรบกันระหว่างกองทัพฝ่ายพระรามและกองทัพฝ่ายทศกัณฐ์ โดยใช้ตำรวจเลข แสดงเป็นพลยักษ์ และใช้ทหารมหาดเล็กแสดงเป็นพลลิงจำลองการต่อสู้กันของพระรามและทศกัณฐ์จึงต้องใช้ผู้แสดงจำนวนมาก และเนื่องจากเป็นการจำลองการรบ จึงใช้ผู้ชายเท่านั้นในการแสดง 
ผู้แสดงส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชบริพาร การจัดแสดงโขนประเภทนี้ในสมัยโบราณจึงมีแต่พระมหากษัตริย์ หรือเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้น ที่จะสามารถจัดการแสดงได้ เนื่องด้วยต้องใช้กำลังคนและกำลังทรัพย์เป็นจำนวนมาก ปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงในสมัยกรุงศรีอยุธยามีเพียงวงที่เรียกว่า เครื่องห้า ต่อมาในสมัยธนบุรีเพิ่มวงปี่พาทย์ให้มีสองวงเป็นอย่างน้อย ปลูกเป็นร้านยกขึ้นตั้งวงปี่พาทย์ เพื่อให้ผู้บรรเลงเห็นตัวโขนได้ในระยะไกล และมีความเป็นไปได้ว่าวงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนกลางแปลงในอดีตน่าจะมีมากกว่าสองวง เมื่อตัวโขนเข้าไปใกล้วงไหนวงนั้นก็จะบรรเลง ส่วนการดำเนินเรื่องใช้เพียงการพากย์ เจรจาเท่านั้น ไม่มีการขับร้อง
หมวดหมู่:โขน
โขนโรงใน

โขนโรงใน ได้รับการปรับปรุงผสมผสานโขนกับการแสดงละครใน โดยนำเอาการขับร้องเพลงตามแบบละครในมาร้องแทรกในโขนด้วย และยังมีการแสดงแบบจับระบำรำฟ้อนเช่นเดียวกับละครใน จึงเรียกว่า โขนโรงใน โขนโรงในต้องมีโรงสำหรับแสดงและมีฉากหลังเป็นม่านแบบในละครใน การแสดงมีบทพากย์เจรจาแบบโขนและมีการขับร้องแบบละครใน มีเตียงสำหรับตัวแสดงนั่งแบบละครใน เวลาร้องเพลงและบรรเลงปี่พาทย์ต้องมีการตีกรับเป็นจังหวะแบบละครใน ปี่พาทย์ที่ใช้บรรเลงประกอบการแสดงโขนหน้าจอใช้ปี่กลางที่มีเสียงสูง ไม่เหมาะสำหรับการแสดงโขนโรงในเนื่องจากปี่กลางเสียงสูงเกินไป ไม่เหมาะแก่การขับร้อง ปี่กลางจึงถูกเปลี่ยนมาเป็นปี่ในตามเสียงที่ลดลงมา วงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนโรงในนั้นมีเพียงวงเดียว  แต่จะเป็นวงปี่พาทย์ชนิดใดก็ขึ้นอยู่กับฐานะของงานนั้นๆด้วย
โขนที่กรมศิลปากรนำออกแสดงในปัจจุบันนี้ ก็ใช้ศิลปะการแสดงแบบโขนโรงใน ไม่ว่าจะแสดงกลางแจ้งหรือแสดงหน้าจอก็ตาม
หมวดหมู่:โขน
ชาติวุฒิ บุณยรักษ์

ชาติวุฒิ บุณยรักษ์ เป็นนักเขียนชาวไทย เกิดวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่กรุงเทพฯ  จบการศึกษา ปริญญานิเทศศาสตร์บัณฑิต สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และ ปริญญานิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาสื่อสารการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เมื่อปี 2543 
มีผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรก “รักลอยลม” ตีพิมพ์ในนิตยสารสุดสัปดาห์ เมื่อปีพ.ศ. 2546 ปลายปีพ.ศ. 2547 ออกหนังสือรวมเรื่องสั้นสองเล่มในชื่อ “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” และ “วันพิพากษา” ในปีพ.ศ. 2548 รวมเรื่องสั้น “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” เข้ารอบ 1 ใน 20 เล่มสุดท้ายของการประกวดรางวัลซีไรท์ประจำปี 2548  ปีพ.ศ. 2549 มีรวมเรื่องสั้นลำดับที่สามในชื่อ “นาฏกรรมเมืองหรรษา” ออกกับสำนักพิมพ์มติชน
"ชาติวุฒิ บุณยรักษ์" ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลา 15.00 น.วันที่6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากอาการปอดบวมและติดเชื้อในกระแสเลือด หลังจากพักรักษาตัวจากเหตุอัตวินิบาตกรรมด้วยการลั่นกระสุนใส่ศีรษะตนเองเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553 

**เกียรติประวัติ**
 เรื่องสั้น “มุมใหม่” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดรางวัล “mBook Contest สนุกคิด สนุกเขียน” โดยบ.โฟธอท จำกัด ร่วมกับ บ.แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) (2547)- เรื่องสั้น “วูบ” ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการประกวดเรื่องสั้นของนิตยสาร ’m fine ครั้งที่หนึ่ง (2548)- เรื่องสั้น “ทาส” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี 2548 จากเว็บไซต์ประพันธ์สาส์น (2548)- เรื่องสั้น “คือคำสารภาพ” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)- เรื่องสั้น “รักลอยลม” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)- เรื่องสั้น “รอยเดิม” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการชีวจริยธรรมกับสังคม โดยมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ (2548)- เรื่องสั้น “บัวห้าดอก” เป็น 1 ใน 20 เรื่องสุดท้ายของการประกวดเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์แนวสืบสวนสอบสวน รางวัล Nation Book Award ครั้งที่ 2 (2548)- เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 12 เรื่องสุดท้ายของการประกวดรางวัลวรรณกรรมการเมืองพานแว่นฟ้าประจำปี 2548 - เรื่องสั้น “คนรัก” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)- เรื่องสั้น “คำถาม” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)- เรื่องสั้น “นาฏกรรมริมฝั่งโขง” เป็นหนึ่งในผลงานจากการประกวดวรรณกรรมลุ่มน้ำโขง โดยเครือข่ายอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง-ล้านนา- เรื่องสั้น “เจตนารมณ์สุดท้ายของชายวิปลาส” (จากหนังสือรวมเรื่องสั้นตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง) ได้รับการจัดทำเป็นละครเวทีโดยอาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม และจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในงานมหกรรมหนังสือทำมือและสื่อทางเลือกแห่งประเทศไทยครั้งที่ 3 ณ สวนสันติชัยปราการ ถนนพระอาทิตย์ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548- เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2549- เรื่องสั้น “เรื่องกล้วยๆ และหลอดไฟของพ่อ” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปีพ.ศ. 2549
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
อ้างอิง:ข้อมูลจาก บ. เจเนซิสมีเดียคอม จำกัด สนพ.แรกที่ตีพิมพ์ผลงานของเขา
โขนชักรอก

โขนชักรอก เป็นวิวัฒนาการอีกขึ้นหนึ่งของการแสดงโขน ซึ่งไม่ค่อยมีผู้เขียนไว้เป็นหลักฐาน โขนชักรอกเป็นการแสดงที่ชักรอกตัวโขนให้ลอยขึ้นไปจากพื้นเวที มีทั้งแบบโขนฉากและโขนหน้าจอ ในเรื่องรามเกียรติ์มีบทบาทที่ต้องเหาะเหินเดินอากาศ 
โขนชักรอกที่แสดงแบบโขนฉากกำเนิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 เนื่องจากมีพระราชอาคันตุกะเข้ามาเมืองไทยอยู่เป็นประจำ ทรงจัดให้มีการแสดงโขนรับรองพระราชอาคันตุกะเหล่านั้น ส่วนโขนชักรอกที่แสดงแบบโขนหน้าจอมีคณะเอกชนนำไปแสดง โขนชักรอกแบบการแสดงโขนหน้าจอไม่ค่อยเรียบร้อยและสวยงามเท่าโขนฉาก เพราะโรงโขนหน้าจอไม่มีโครงหลังคาด้านบนที่แข็งแกร่งรับสายรอก เวลาที่ชักรอกจึงเห็นลวดสลิงที่ผูกสายรอกห้อยยานลงมา
หมวดหมู่:โขน
ภาวะคู่หรือคี่

ภาวะคู่หรือคี่ (parity) อาจหมายถึง- ภาวะคู่หรือคี่ (parity) เป็นสถานะของวัตถุหนึ่งๆซึ่งอาจจะเป็นคู่ ไม่ก็เป็นคี่- แพริตีบิต (parity bit) บิตที่เพิ่มเข้าไปในข้อมูลเพื่อใช้ในการตรวจจับและแก้ไขความผิดพลาด
หมวดหมู่:ภาวะคู่หรือคี่
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16

พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2549 จัดโดยสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550  ณ สวนรัก อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา โดยมี นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นประธาน 
ภาพยนตร์ที่เข้าประกวดมีทั้งหมด 41 เรื่อง จากภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549   ภาพยนตร์เรื่อง 13 เกมสยอง เข้าชิงมากที่สุด 13 รางวัล จากทั้งหมด 16 รางวัล โดยไม่มีภาพยนตร์จาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น เข้าประกวด เนื่องจากความขัดแย้งในการประกวดประจำปี 2548 ( คือเรื่อง เปนชู้กับผี และ Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร )
ไฟล์:Krissada Sukosol 20070116.jpg|right|thumb|150px|กฤษดา สุโกศล แคลปป์ ผู้ชนะรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:รางวัลสุพรรณหงส์