Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ภาษาเบสิก

ภาษาเบสิก () เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่าย และยังได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้ เบสิกออกแบบมาให้ใช้กับคอมพิวเตอร์ตามบ้าน
บริษัทไมโครซอฟท์ได้นำภาษาเบสิกมาปรับปรุงให้ทันสมัย และพัฒนาเครื่องมือพัฒนาโปรแกรม Visual Basic ทำให้เบสิกได้รับความนิยมในการพัฒนาโปรแกรมยุคใหม่ รุ่นล่าสุดของวิชวลเบสิกเรียกว่า VB.NET

**ประวัติของภาษา Basic**
ภาษา Basic ถูกคิดค้นเมื่อปี 1963 โดย นาย John และ นาย Thomas Kurtz ณ Dartmouth College และบรรดานักเรียนนักศึกษาในความดูแลของพวกเขา ซึ่งหลายปีต่อมา ภาษา Basic ฉบับนี้ได้ชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Dartmouth BASIC

**ภาษา Basic พื้นฐาน**
ภาษา Basic นั้นเป็นโปรแกรมที่เป็นพื้นฐานสำหรับหัดเขียนโปรแกรมก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นภาษาที่เป็นคำพูดของคนเราทั่วไป เช่น ดังนี้
การใช้คำสั่ง Print
PRINT "Hello World!"
เครื่องจะประมวลผลและแสดงผลออกมาเป็นข้อความ Hello world! ออกมาทางหน้าจอ

**ประเภทของค่าในภาษา Basic**
! : Single-precision
# : Double-precision
$ : String
% : Integer
& : Long

**เครื่องหมายทางคณิตศาสตร์**
 : เครื่องหมายคูณ
- : เครื่องหมายลบ
**: เครื่องหมายแสดงความเท่ากันหรือกำหนดค่า
> : เครื่องหมายมากกว่า
+ : เครื่องหมายบวก
. : จุดทศนิยม
\ : เครื่องหมายหารเต็มจำนวน
^ : เครื่องหมายยกกำลัง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 BASIC- BASIC—Beginners All-purpose Symbolic Instruction Code- The Birth of Basic

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเบสิก
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
วิกิพีเดีย:วันนี้ในอดีต/8 กันยายน

8 กันยายน: วันประกาศเอกราชในสาธารณรัฐมาซิโดเนีย (พ.ศ. 2534);  วันการรู้หนังสือสากล- พ.ศ. 2047 (ค.ศ. 1504) – รูปปั้นเดวิด (ในภาพ) ประติมากรรมหินอ่อนโดย มีเกลันเจโล บัวนาร์โรตี เป็นรูปของกษัตริย์เดวิดตามคัมภีร์ไบเบิล เปิดแสดงครั้งแรก ณ ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี- พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) – สงครามโลกครั้งที่สอง: กองทัพเยอรมันปิดเส้นทางสัญจรทางบกสุดท้ายไปเลนินกราด เริ่มการล้อมนาน 28 สัปดาห์ ซึ่งทำให้พลเรือนกว่า 1 ล้านคนเสียชีวิตจากความอดอยาก ทำให้เป็นยุทธการที่มีผู้เสียชีวิตสูงสุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์- พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) – แปดประเทศลงนามความตกลงเพื่อสถาปนาองค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คล้ายกับนาโต้ - พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1974) – คดีวอเตอร์เกต: ประธานาธิบดีสหรัฐ เจอรัลด์ ฟอร์ด อภัยโทษอาชญากรรมใด ๆ ซึ่งประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน กระทำระหว่างดำรงตำแหน่งอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นการโต้เถียงในสมัยนั้น- พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) – สตาร์ เทรค รายการนิยายวิทยาศาสตร์อเมริกัน ออกอากาศตอนแรกทางเครือข่ายโทรทัศน์เอ็นบีซี เป็นการเปิดตัวแฟรนไชส์สื่อซึ่งได้ก่อปรากฏการณ์ลัทธิและส่งอิทธิพลต่อการออกแบบเทคโนโลยีปัจจุบันจำนวนมาก
ดูเพิ่ม: 7 กันยายน – 8 กันยายน – 9 กันยายน
จดหมายเหตุ – รายชื่อบทความวันนี้ในอดีต
อำเภอสอยดาว

สอยดาว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว เดิมเคยเป็นส่วนนึงของอำเภอโป่งน้ำร้อนและอำเภอมะขาม

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอสอยดาวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลทรายขาว อำเภอมะขาม และย้ายไปขึ้นกับอำเภอโป่งน้ำร้อนใน พ.ศ. 2484 ก่อนที่ใน พ.ศ. 2531 แยกตั้งออกมาเป็นกิ่งอำเภอ และตั้งเป็นอำเภอสอยดาวอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2535

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสอยดาวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอวังสมบูรณ์และอำเภอคลองหาด (จังหวัดสระแก้ว)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโป่งน้ำร้อน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเขาคิชฌกูฏและอำเภอแก่งหางแมว

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสอยดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 70 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสอยดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลสอยดาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะตง (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1) และตำบลทรายขาว (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3, 5, 9, 12)- เทศบาลตำบลทับช้าง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับช้างทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลปะตง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปะตง (นอกเขตเทศบาลตำบลสอยดาว)- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งขนาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งขนานทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทรายขาว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายขาว (นอกเขตเทศบาลตำบลสอยดาว)- องค์การบริหารส่วนตำบลสะตอน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะตอนทั้งตำบล

**สถานที่ท่องเที่ยว**

**เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว**
ตั้งอยู่ตำบลทรายขาว มีพื้นที่ 465,637.5 ไร่ ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีประมาณ 70 กิโลเมตร จากจังหวัดจันทบุรีเดินทางตามทางหลวงหมายเลข 317 ที่มุ่งสู่จังหวัดสระแก้ว ป่าเขาสอยดาวมีสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ประกอบด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากมาย เช่น ยอดเขาสอยดาวมี 2 ยอด ยอดเขาสอยดาวใต้สูงประมาณ 1,675 เมตร นอกจากนี้ยังมีเขาสิบห้าชั้น เขาตะพง เขางู และเขาทรายขาว ภูเขาเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของน้ำตกและห้วยน้ำลำธารหลายสาย นอกจากนี้ยังทำให้เกิดทิวทัศน์ที่สวยงามอีกด้วยcenter

**น้ำตกเขาสอยดาว**
อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว การเดินทางมาสู่น้ำตกสามารถเดินทางมาได้ 2 ทาง คือ- เส้นทางที่ออกจากจังหวัดจันทบุรีตรงมายังหมู่บ้านปะตง ตำบลปะตง ระยะทาง 70 กิโลเมตร- เส้นทางที่ออกจากจังหวัดสระแก้วมุ่งหน้าสู่หมู่บ้านปะตง ตำบลปะตง ระยะทาง 75 กิโลเมตร
และจากหมู่บ้านปะตงเข้าไปสู่ที่ทำการเขตอุทยานอีก 5 กิโลเมตร ทิวทัศน์ในระหว่างการเดินทางไปเขาสอยดาวจะเป็นสวนผลไม้นานาชนิดเขียวทึบไปตลอดทาง

**อ้างอิง**
สอยดาว
ฮารุโนะ ซากุระ

ฮารุโนะ ซากุระ (, ฮะรุโนะ ซะกุระ) ตัวละครหลักหญิงจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ปัจจุบันใช้นามสกุลอุจิวะตามสามีอุจิวะ ซาสึเกะ และยังเป็นหนึ่งในโจนินประจำรุ่น

**ครอบครัว**
 ฮารุโนะ คิซาชิ (พ่อ)- ฮารุโนะ เมบุกิ (แม่)- อุจิวะ ซาสึเกะ (สามี)- อุจิวะ ซาราดะ (ลูกสาว)

**ประวัติ**
ซากุระเป็นนินจาที่ฉลาด หลังจากที่ซากุระได้เดินทางร่วมทุกข์ร่วมสุขกันกับกลุ่ม 7 (ประกอบด้วย ซากุระ นารูโตะ ซาสึเกะ) มานาน เธอตกหลุมรักซาสึเกะอย่างมาก แต่รู้สึกชอบนารูโตะในฐานะเพื่อน ไม่เคยคิดนอกเหนือจากนั้น ในตอนท้าย ซาสึเกะ เป็นนินจาถอนตัวไปแล้ว นารูโตะ ก็บาดเจ็บจากการต่อสู้ เธอรู้สึก เสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอจึงไปขอเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ ซึ่งเป็นนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดในเรื่องใช้วิชารักษาคน แล้วซากุระก็เป็นนินจาที่มีพลังคล้ายๆกับอาจารย์ของเธอ ซึ่งซากุระนั้นมีพลังทำลายล้างสูงเหมือนซึนาเดะ แค่เธอต่อยลงพื้นที่เดียวแผ่นดินก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ  แถมยังถนัดวิชาภาพลวงตาอีก 
แล้วยังเป็นนินจาที่แข็งแกร่งมากในด้านพลัง มีจักระมหาศาล ทำลายกำแพงหรือทำดินให้แตกเป็นหลุมหรือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ  ด้วยการอัด ต่อย หรือฟาดเท้าเพียงครั้งเดียว แต่ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่4นั้น การต่อสู้กับ 10 หางร่วมกับทุกคนในทีม 7 อีกครั้งทำให้ซากุระ สามารถใช้ คาถาต้องห้ามได้ นั่นก็คือคาถาเบียคุโก เป็นวิชารักษาขั้นสูงสุดของนินจาแพทย์แบบซึนาเดะอาจารย์ของเธอแล้วก็สามารถอัญเชิญคัตสึยุมารักษาทุกคนที่บาดเจ็บได้อีกด้วยทั้งๆที่ พึ่งใช้เบียคุโกได้ครั้งแรกแต่สามารถใช้คาถารักษาระยะไกลของคัตสึยุได้ ภายหลังจากจบสงครามนินจาครั้งที่4 ซากุระได้เลื่อนขั้นตัวเองเป็นโจนินระดับสูงของหมู่บ้านในฐานะนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุด(ตอนนี้)หลังจากซึนาเดะวางมือ ทั้งยังสามารถโค่นศัตรูที่แข็งแกร่งได้ด้วยตัวคนเดียว เธอเลยถือตัวเองป็นนินจาหญิงที่เก่งที่สุดมากในเรื่อง ในที่สุดซากุระก็ได้แต่งงานกับซาซึเกะอย่างลับๆและเปลี่ยนเป็นใช้นามสกุลของสามีอีกด้วยเป็น​"อุจิวะ​ ​ซากุระ" และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่า อุจิวะ ซาราดะ

**ชื่อของตัวละคร**
ชื่อ"ซากุระ" มาจากชื่อดอกซากุระ ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น และนามสกุล "ฮารุโนะ" มาจากคำว่า ฮะรุ (春) แปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ และ โนะ (野) แปลว่า ทุ่ง ซึ่งรวมความหมายถึง ทุ่งของดอกไม้ผลิใบ โดยในเนื้อเรื่องจะมีอยู่หลายครั้งที่ อิโนะ คุยกับซากุระว่า ซากุระยังเป็นเด็กเปรียบเหมือน ดอกไม้ที่ยังไม่ผลิใบ เมื่อโตขึ้นจะต้องสวยงามดั่งซากุระ

**อ้างอิง**
 หนังสือการ์ตูน นินจาคาถาโอ้โหเฮะ (สำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์)
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ซ
หมวดหมู่:โคโนฮะ 11
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นบุคลากรทางการแพทย์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับการรักษา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
ฮิวงะ ฮินาตะ

ฮิวงะ ฮินาตะ (ฮีวงะ ฮินะตะ) ตัวละครสมทบจากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หลังจากอนิเมะ Ay the last movie ฮินะตะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามีเป็นอุซึมากิ ฮินาตะ

**ครอบครัว**
 ฮิวงะ ฮิอาชิ (พ่อ)- ฮิวงะ ฮิซาชิ (อา)- ฮิวงะ ฮานาบิ (น้องสาว)- ฮิวงะ เนจิ (ลูกพี่ลูกน้อง)- อุซึมากิ นารูโตะ(สามี)  - โบรูโตะ (ลูกชาย)- ฮิมาวาริ (ลูกสาว)- คาวากิ (ลูกชายบุญธรรม)

**ประวัติ**
ฮิวงะ ฮินาตะ คุโนะอิจิจาก หมู่บ้านโคโนฮะ ทายาทหญิงแห่งตระกูลหลักของกลุ่มฮิวงะ เมื่อฮินาตะอายุได้ 3 ปี วันเดียวกับที่ ฮิวงะ เนจิลูกพี่ลูกน้องจากตระกูลสาขา อายุ 4 ปี เนจิ ได้ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะปกป้องตระกูลหลัก โดยเมื่อใดก็ตามที่ทรยศ สัญลักษณ์ปักษาในกรงจะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย ปักษาในกรงยังเป็นวิธีป้องกันความลับของเนตรสีขาว อักขระจะถูกกระตุ้นให้ทำลายความสามารถเนตรสีขาวในตัวบุคคลนั้น จุดนี้เองที่ทำให้เนจิ เกลียดฮินาตะ เพราะพ่อของเนจิได้ยอมเสียชีวิตเพื่อปกป้องตระกูลฮิวงะ ฮินาตะสูง 164 ซม.หนัก 47 กก.

**เนื้อเรื่อง**
ฮิวงะ ฮินาตะ เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างขี้อาย แอบชอบเอมากเวลาเจอหน้านารูโตะเมื่อไร เธอจะเงียบและหน้าแดงหรือไม่ก็จะเป็นลมไปทันทีในการสอบจูนิน ฮินาตะได้ต่อสู้กับเนจิในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้าย โดยฮินาตะจะพยายามเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง และด้วยแรงเชียร์ของนารูโตะ
โดยถึงฮินาตะรู้ว่าไม่สามารถชนะเนจิได้ แต่ฮินาตะได้สู้จนสุดความสามารถและแพ้สลบไป ในช่วงวันสอบสุดท้ายรอบสุดท้ายในตอนนั้นนารูโตะได้พูดว่าสู้ๆนะฮินาตะ ทำให้ฮินาตะมีกำลังใจและในช่วงตอนที่นารูโตะสู้กับเนจิ ฮินาตะเกิดอาการป่วยแต่ยังโชคดีที่หน่วยลับที่นินจาแพทย์ (คาบุโตะปลอมตัว) ช่วยไว้ได้หลังจากเรื่องราวการตามหาซาสึเกะจบลง ซึ่งหลังจากนั้นนารูโตะโวยวายจะต้องตามหาซาสึเกะทำให้ฮินาตะต้องการช่วยนารูโตะจึงเริ่มภารกิจตามหาแมลงชื่อบิกโค ในช่วงก่อนไปทำภารกิจฮินาตะที่กำลังเร่งรีบจนเกือบจะชนเนจิแต่ทว่าฮินาตะหลบได้พ้นด้วยการหมุนขาซึ้งทำให้รู้ว่าฮินาตะตั้งใจฝึกซ้อมกับ อะบุราเมะ ชิโนะ และ อินุซึกะ คิบะ ทำให้เกิดท่ามวยอ่อน 8 ทิศ 64 หมัดแบบฉบับฮินาตะที่เป็นการผสมระหว่างคลื่นสวรรค์และ 8 ทิศ 64 หมัดซึ่งมีความอ่อนช้อย ซึ่งยังขาดความเข้มแข็งทางด้านจิตใจและเป็นพลังที่ไม่ได้ถนัดในด้านถล่ม
หลังจากอนิเมะ Ay the last movie เป็นต้นไปฮินาตะได้วางมือจากการเป็นนินจาและกลายเป็นแม่บ้านเต็มตัวดูแลลูกๆ และสามีที่เป็นโฮคาเงะ ซึ่งมีเวลาอยู่บ้านช่วยดูแลลูก ฮินาตะรักสามีมากถึงขนาดยอมตายแทนให้กันยังได้และไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันเลย

**คาถา**
 เนตรสีขาว- มวยอ่อน- คลื่นสวรรค์ (มีลักษณะเป็นตาข่าย แต่ใช้ป้องกัน)- ฝ่ามือแปดทิศ64ฝ่ามือ(มีลักษณะเป็นตาข่าย และโจมตีเหมือนเนจิ)- มวยก้าวสิงห์คู่- ฝ่ามือว่างแปดทิศ- มวยอ่อนแปดทิศ 32 ฝ่ามือ(ใช้ตอนสู้กับกูเรน)- มวยอ่อนแปดทิศ 64 ฝ่ามือ- มวยแปดทิศฝ่ามือกำแพงอากาศ(ในเล่มที่ 55)- ม่านพลังค่ายผนึก 4 ทิศ(ภาคอสูร 3 หางใช้กับซากุระ อิโนะ ชิซึเนะ)- มวยก้าวสิงห์คู่ 64 ฝ่ามือ มังงะตอนที่ 633- มวย 90 ฝ่ามือ 
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ฮ
ฮ
หมวดหมู่:โคโนฮะ 11
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักปา-กว้าจ่าง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มาอาศัยอยู่ในเวลา
อะบุราเมะ ชิโนะ

อะบุราเมะ ชิโนะ (Aburame Shino) ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

**ลักษณะ/อุปนิสัย**
อะบุราเมะ ชิโนะ มักใส่ชุดคลุมและแว่นตาสีดำ(ที่ไม่เคยถอด)ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ปรากฏว่าเคยยิ้มหรือหัวเราะ ยกเว้นในตอนพิเศษที่ไปทำภารกิจกับนารูโตะ 2 คนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชิโนะได้ลองกินอาหารเพื่อให้แมลงในตัวพิสูจน์ยาพิษ(หรือตามเนื้อเรื่องคือ ยาทำให้หัวเราะ)หรือไม่ แต่แล้วก็พลาดท่าที่เมื่อได้กินลงไปแล้วยาก็ออกฤทธิ์ ทำให้ชิโนะหัวเราะจนผิดแปลกไปจากชิโนะคนเดิม ขนาดนารูโตะเองยังสังเกตได้
ในอนิเมะ ตำนานวายุสลาตัน ช่วงแรกๆหลังจากที่นารูโตะไปฝึกวิชากับจิไรยะ 1 ใน 3 นินจาในตำนานแล้วกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็ได้พบกับนารูโตะพร้อมๆกับเพื่อนร่วมทีมของชิโนะเองซึ่งก็คือ ฮินาตะกับคิบะ(และอากามารุ) ในครั้งนั้น นารูโตะจำทั้งคิบะกับฮินาตะได้ แต่เกือบจำชิโนะไม่ได้ ทำให้ชิโนะงอนนารูโตะมาก และไม่ได้งอนแค่ตอนเดียวเท่านั้น ยังงอนยาวไปถึงอีกหลายตอนด้วยกัน
งานอดิเรก สะสมแมลง
อาหารที่ชอบ สลัดผัก กับ ฟักเขียว
อาหารที่ไม่ชอบ อาหารที่มีกลิ่นแรงๆ

**ประวัติ**
อะบุราเมะ ชิโนะมีอาจารย์ผู้สอน คือ ยูฮิ คุเรไน มีประโยคที่กินใจ คือ "แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะตัวเล็ก แต่ไม่ควรประเมินค่ามันต่ำเกินไป"
อะบุราเมะ ชิโนะ จากหมู่บ้านของโคโนฮะ ชิโนะ เป็นคนของตระกูล อะบุระเมะ ลูกชายคนเดียวของ อะบุระเมะ ชิบิ ความสามารถหลักคือการควบคุมแมลง แมลงเหล่านี้ถูกนำเข้าไปเลี้ยงในร่างกายของคนในตระกูล อะบุระเมะ โดยแมลงที่พวกเขาเลี้ยงใว้จะกินจักระของเจ้าของเป็นอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการบังคับแมลงเพื่อใช้ในการต่อสู้ตามที่ต้องการ
ชิโนะ มีส่วนอยู่ด้วยในสถานที่ ที่ในใช้การสอบไล่จูนินในโคโนฮะแต่หมู่บ้าน ไม่พิจารณายศนินจา จูนินกับเขา
ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ชิโนะได้ไล่ตามไปปะทะ กับ คันคุโร่ และได้รับชัยชนะมา แต่ชิโน ก็บาดเจ็บมาก แต่ก็รอดมาได้เพราะมีพ่อมาช่วย
เขาได้แสดงฝีมืออีกครั้ง เมื่อ ได้รวมทีมกับนารูโตะ ตามหา ซาสึเกะ โดยเขาได้พบกับ โทบิ ซึ่งเขาได้แสดงวิชาแมลงที่ร้ายกาจมากออกมา นับว่าเป็น นินจาที่มีฝีมือสูงคนนึง

**คาถา**
 คาถาแมลง- คาถาแมลง เรียกแมลง- คาถาแมลง บอลแมลง- คาถาแมลง ดักแด้แมลง- คาถาแมลง โล่แมลง- คาถาแมลง กำแพงแมลง- คาถาแมลง ร่างแยกแมลง
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
หมวดหมู่:โคโนฮะ 11
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักกีฏวิทยา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นครูโรงเรียน
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

หมวดหมู่:แฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นินจาในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ปิเอโร (บริษัท)
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
อาคิมิจิ โจจิ

อาคิมิจิ โชจิ (อะคิมิจิ โชจิ) ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ

**ครอบครัว**
 อาคิมิจิ โจสะ (พ่อ)- อาคิมิจิ คารุย (ภรรยา)- อาคิมิจิ โจโจ (ลูกสาว)

**เนื้อเรื่อง**
อาคิมิจิ โจจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม นารา ชิกามะรุ และ ยามานากะ อิโนะ โดยการสอบข้อเขียนรอบแรก ผ่านได้อย่างง่ายดาย โดยอิโนะใช้วิชานินจามาสิงร่างและเขียนคำตอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า ในการสอบรอบคัดเลือก่อนเข้ารอบสุดท้าย ได้จับคู่เจอกับ โดซึ คินุตะ นินจาจากหมู่บ้านโอะโตะ และพ่ายแพ้ไป
ต่อมาในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับมา โดยการนำของ นารา ชิกามะรุ ในระหว่างที่ตามตัว โจจิได้ต่อสู้กับจิโรโบ 1 ใน 4 ลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ โดยในระหว่างต่อสู้ โจจิได้ใช้ยานินจาของตระกูล โดยยาที่กินจะทำให้ชีวิตของผู้ใช้สั้นลง การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยโจจิใช้ยาครบทั้ง 3 ก้อน และจิโรโบพ่ายแพ้ลง หลังจากนั้นโจจิ ได้พยายามจะตามกลุ่มของชิกามะรุ แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และได้สลบไป

**คาถา**
 คาถาขยายร่าง- คาถาขยายร่างยักษ์- รถถังมนุษย์- รถถังหนามมนุษย์- รถถังมนุษย์ยักษ์- ขยายยร่างเฉพาะส่วน- ฝ่ามือตบทำลาย- คาถาหมุนเวียนโคโนฮะ- คาถายอดมนุษย์มือตุ๊กแก (เอาไว้ใช้เกาะใต้ท้องรถ)

**เกร็ดข้อมูล**
 ประโยคที่กินใจ : กินไม่เลือก- คำต้องห้าม : อ้วน(ชั้นแค่อวบเฟ้ย)
*คำต้องห้าม : หมูตอน
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
หมวดหมู่:โคโนฮะ 11
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถเปลี่ยนแปลงขนาด
en:List of Naruto characters#Choji Akimichi
pl:Lista ninja z wioski Konoha#Chōji Akimichi
pt:Anexo:Lista de personagens de Naruto#Choji Akimichi
แม่แบบ:ส่วนหัวบทความโต๊ะเลขา

__NEWSECTIONLINK__ __NOTOC__
หมวดหมู่:คำถามในวิกิพีเดีย
หมวดหมู่:หน้าอื่นนอกเหนือจากหน้าพูดคุยที่มีการลงชื่ออัตโนมัติ
ธนาคาร

ธนาคารอังกฤษ
ธนาคาร เป็นสถาบันการเงินที่รับฝากเงินจากประชาชนและสร้างสินเชื่อ (เครดิต) กิจกรรมการกู้ยืมสามารถทำได้ทั้งทางตรงและทางอ้อมผ่านตลาดทุน เนื่องจากความสำคัญของสิ่งเหล่านี้ในความมั่นคงทางการเงินของประเทศ ธนาคารนั้นมีการควบคุมอย่างมากในประเทศเป็นส่วนใหญ่ ประเทศส่วนใหญ่ได้จัดตั้งระบบการเงินที่เรียกว่า ธนาคารเก็บเงินสดสำรองบางส่วน(fractional reserve banking) ภายใต้ซึ่งการที่ธนาคารถือสินทรัพย์สภาพคล่องเท่ากับส่วนหนึ่งของหนี้สินหมุนเวียนของพวกเขา นอกเหนือจากกฏระเบียบอื่น ๆ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อรับรองสถาพคล่อง ธนาคารโดยทั่วไปจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดขั้นต่ำของเงินกองทุนตามมาตรฐานเงินทุนระหว่างประเทศที่เรียกว่า บาเซิล แอคคอร์ดส 
ธนาคารในความทันสมัยของการพัฒนาในศตวรรษที่ 14 ในเมืองที่เจริญแล้วของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี แต่ในหลายๆวิธีเป็นการสานต่อความคิดและแนวคิดเกี่ยวกับสินเชื่อหรือการปล่อยสินเชื่อที่มีรากฐานมาจากโลกยุคโบราณ ในประวัติศาสตร์ของธนาคาร ตระกูลนายธนาคารจำนวนมาก-ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่ เมดีชี ฟุกเกอร์ เวลเซอร์ เบเรนแบร์ก และรอธส์ไชลด์ - มีบทบาทสำคัญในหลายศตวรรษ ธนาคารการค้าปลีกที่เก่าแก่ที่มีอยู่ คือ บานคา มอนเต ดี  พาสชิ ดี เซียนา ในขณะที่ธนาคารเพื่อการค้าขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดที่ดำรงอยู่คือ ธนาคารเบเรนแบร์ก 

**ประวัติ**
แนวคิดของธนาคารอาจจะเกิดขึ้นในอาณาจักรบาบิโลนและแซงวีเก่า โดยมีพ่อค้าได้เสนอข้าวเป็นสินเชื่อเพื่อเป็นหลักประกันในระบบแลกเปลี่ยนสินค้า การกู้ยืมเงินในยุคสมัยกรีกโบราณและในระหว่างจักรวรรดิโรมัน ได้มีการเพิ่มนวัตกรรมที่สำคัญสองประการ: พวกเขาได้ยอมรับเงินฝากและเงินที่เปลี่ยนแปลง โบราณคดีในยุคสมัยนี้ในจีนและอินเดียโบราณก็ได้แสดงหลักฐานการกู้ยืมเงิน

**หน้าที่ของธนาคารแต่ละประเภท**
ธนาคารกลางทำหน้าที่ทางการเงินของประเทศ ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการคลัง เพื่อดูแลรักษาผลประโยชน์โดยรวมของชาติ
# มีอำนาจออกธนบัตรและพิมพ์ธนบัตรขึ้นใช้
# รับฝากเงินจากหน่วยงานราชการต่าง ๆ และรัฐวิสาหกิจ
# รับฝากเงินจากธนาคารพาณิชย์
# ให้ธนาคารพาณิชย์กู้ยืมเงิน
# เป็นตัวแทนทางการเงินของรัฐบาล ในการติดต่อธนาคารโลก
# รักษาเสถียรภาพทางการเงินของรัฐบาล
# ควบคุมสินเชื่อ และเป็นตัวแทนของรัฐบาลในการกำกับดูแลและควบคุมธนาคารพาณิชย์

**ประวัติธนาคารของไทย**
วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไชยันตมงคล กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ซึ่งตอนนั้นได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ได้ทรงก่อตั้ง บุคคลัภย์ (Book Club) ขึ้นที่ตึกแถวของพระคลังข้างที่ ตำบลบ้านหม้อ กรุงเทพฯ ที่นี่เป็นตันกำเนิดของธนาคารแห่งแรกของไทย คือ แบงก์สยามกัมมาจล หรือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบันจะไม่มีการร่างกฎหมาย (หลังจากการเซ็นสัญญากับลูกค้า) เพื่อประโยชน์และความยุติธรรม หากมีการกระทำเช่นนั้นถือว่าไม่ใช้ระบบของธนาคารพาณิชย์

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การธนาคาร
หมวดหมู่:องคภาวะตามกฎหมาย
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของอิตาลี
อินุซึกะ คิบะ

อินุซึกะ คิบะ (อินุซึกะ คิบะ) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ 

**ตระกูลอินุซึกะ**
คำว่า อินุ (犬) ในนามสกุล อินุซึกะ มีความหมายว่า สุนัข ซึ่งทุกคนในตระกูลอินุซึกะจะมีสุนัขประจำตัว และที่แก้มของคนในตระกูลจะทาสีไว้ที่แก้ม

**เนื้อเรื่อง**
อินุซึกะ คิบะ และคู่หูอากามารุ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนทีม 8 อะบุราเมะ ชิโนะ และ ฮิวงะ ฮินาตะ ในการสอบรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้ายได้ต่อสู้กับอุซึมากิ นารูโตะ และได้พ่ายแพ้ต่อแผนของนารูโตะ 
ในช่วงที่ตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน คิบะได้ร่วมกับกลุ่ม โดยในระหว่างการเดินทางได้ต่อสู้กับ ซาคอน และ ยูคอน นินจารับใช้ของโอโรจิมารุ และระหว่างที่ต่อสู้ได้คันคุโร่มาช่วย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บกลับมา รวมทั้งอากามารุ ในช่วงหลังคิบะเริ่มมีบทบาทมากซึ่งหลังจากชิโนะไม่อยู่ มักได้ทำภารกิจกับฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารุโตะแต่ค่อนข้างหวังผลเรื่องทำภารกิจไม่ค่อยได้ ในตอนภารกิจตามล่าหาขุมทรัพย์กับคิบะและฮินาตะ คิบะได้มีความสามารถในการเดินป่า แม้แต่นารุโตะกับฮินาตะที่คิดว่ามาทางที่เร็วทีสุดที่ต่างจากคิบะต้องอ้อมไปอีกไกลกับมาถึงได้เร็ว (ขนาดว่างพอทำกับข้าว) และรับรู้จุดอ่อนของแต่ละคนในทีมทีเข้าอยู่ก็คือ คิบะกับนารูโตะมักชอบเถียงกัน ฮินาตะก็ห่วงมากจนลืมตัวเอง ในภาค2 คิบะได้กลับมาเจออุซึมากิ นารุโตะและทีม8ถึงแม้จะดูเท่แต่นิสัยยังคงเหมือนเดิม

**คาถา**
 คาถาแปลงร่างสัตว์จำแลง- เขี้ยวทะลวง- เขี้ยวประสานเขี้ยว- คาถาแปลงสายอินุซึกะ- หมาป่าประสานเขี้ยว- คาถากรงเล็บหมาป่า- คาถารวมร่างเขี้ยวทะลวง- คาถาเขี้ยวทะลวงยักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
หมวดหมู่:โคโนฮะ 11
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
เทมาริ (ตัวละคร)

เทมาริ (Temari) ตัวละครคุโนะอิจิจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชื่อของเทมาริหมายถึงลูกบอลไหมพรมเทมาริ ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กญี่ปุ่น

**ครอบครัว**
 ราสะ (พ่อ)- คารุระ (แม่)- คันคุโร่ (น้องชาย)- ซาบาคุโนะ กาอาระ (น้องชาย)- นารา ชิกามารุ (สามี)- นารา ชิกาได (ลูกชาย)- ชินกิ (หลานชายบุญธรรม)

**ลักษณะของเทมาริ**
เทมารินินจาสาวจากหมู่บ้านซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระและคันคุโร่ เทมาริมีตาสีเขียวมรกต และมีผมสีทราย มีพัดอันใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเป็นอาวุธ โดยมีความสามารถเกี่ยวกับลม และสามารถอัญเชิญอสูรคาไมทาจิที่ชื่อคามะทะริมาช่วยต่อสู้ได้ เทมาริสูง170ซ.ม.หนัก41.5ก.ก.

**เนื้อเรื่องของเทมาริ**
ซาบาคุโนะ เทมาริ พร้อมทั้งซาบาคุโนะ กาอาระ และซาบาคุโนะ คันคุโร่ นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้าสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะ ในการสอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย ได้ชนะเท็นเท็นอย่างรวดเร็ว และได้ทำให้ร็อก ลีโกรธเมื่อขว้างร่างของเท็นเท็นอัดเข้ากับกำแพง และได้ว่าเท็นเท็นอ่อนแอ ในรอบสุดท้ายสู้ชนะนารา ชิกามะรุเพราะนารา ชิกามารุยอมแพ้เพราะเบื่อ
ในระหว่างช่วงที่พวกชิกามะรุได้ออกมาตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับหมู่บ้าน เทมาริได้เข้ามาช่วยชิกามารุต่อสู้กับทายูยะและได้ปราบทายูยะอย่างง่ายดาย
สามปีต่อมาเทมาริได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานการคุมสอบของหมู่บ้านซึนะ โดยได้เดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและหมู่บ้านตัวเอง ภายหลังจากที่ได้รู้ข่าวว่ากาอาระโดนลักพาตัว และคันคุโร่บาดเจ็บสาหัส เทมาริได้กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนไปช่วยกาอาระกลับมาพร้อมเมื่อคันคุโร่หายป่วย และเดินทางไปกับคันคุโร่เพื่อคุ้มกันกาอาระในการประชุมคาเงะทั้งห้า

**คาถา**
 คาถาอัญเชิญ ระบำสายลม- คาถาอัญเชิญ ระบำฟาดฟัน- คาถาเคียวสายลม- คาถาพัดสังหาร                 - คาถาผงพายุทราย- คาถาลมปั่นป่วน- คาถาแส้สายลม- คาถาพัดพายุหมุน- คาถาลม ตาข่ายวายุ
หมวดหมู่:ตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับอากาศหรือลม
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่บ้านแม่เรือน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
วอลแตร์

ฟร็องซัว-มารี อารูเอ (François-Marie Arouet) หรือเป็นที่รู้จักกันในนามปากกาว่า วอลแตร์ (Voltaire) เป็นปราชญ์, นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส เขาเป็นผู้โจมตีการจัดตั้งศาสนจักรคาทอลิกในฝรั่งเศส และยังสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนา, เสรีภาพในการพูด และยังผลักดันให้มีการแบ่งแยกศาสนจักรออกจากรัฐ

**ผลงานของวอลแตร์**
ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา  ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย

**อิทธิพลของวอลแตร์**
ผลงานตลอดชีวิตของวอลแตร์ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “ความคิดวิพากษ์วิจารณ์” (L‘esprit critique) แก่ชาวฝรั่งเศสโดยรวม ความคิดวิพากวิจารณ์นี้ทำให้ชาวฝรั่งเศสตั้งคำถามต่อทุกเรื่องทุกเหตุการณ์ที่ปรากฏในสังคมของตน ไม่ว่าจะเป็นทางด้านสถาบันการเมืองการปกครอง โดยเขาได้โจมตีระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สถาบันกษัตริย์ การใช้อำนาจตามอำเภอใจของกษัตริย์ สถาบันศาสนา โจมตีคำสอนความเชื่อที่งมงาย 
วอลแตร์ได้นำหลักการใช้เหตุผล (L’esprit scientifique) มาแพร่หลายให้แก่ประชาชน เพื่อมาใช้ในการดำเนินชีวิต โดยการใช้เหตุผลแก้ปัญหา และรู้จักคิดพิจารณาก่อนจะเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาใช้ผลงานของเขามาเป็นเครื่องมือในการเผยแพร่แนวความคิดทางปรัชญาและนำไปสู่สาธารณชน เพื่อทำให้ประชาชนได้เห็นได้เข้าใจและตระหนักถึงสิ่งเหล่านั้น ซึ่งแนวคิดและความรู้เหล่านี้จึงเปรียบเสมือนกับแสงสว่างทางปัญญาให้แก่ประชาชน วอลแตร์จึงเป็นผู้ที่มีส่วนทำให้ประชาชนมีเสรีภาพทางความคิดและทำให้ผู้คนสนใจการเมืองการปกครองแบบอังกฤษ
ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าวอลแตร์มีอิทธิพลต่อคริสตวรรษที่ 18 เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคมและศาสนา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม “การปฏิวัติฝรั่งเศส พ.ศ. 2332”
1778
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2237
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักปรัชญายุคเรืองปัญญา
หมวดหมู่:นักปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นพลเรือน)
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยปารีส
ระเบิดพลาสติก

ระเบิดพลาสติก (Plastic explosive หรือ plastique) คือวัตถุระเบิดชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง ที่อ่อนนุ่ม ใช้มือกดดัดให้เปลี่ยนรูปได้ ทั้งยังเก็บไว้ในช่วงอุณหภูมิสูงที่กว้างกว่าระเบิดชนิดบริสุทธิ์
ระเบิดพลาสติกนั้นเหมาะเป็นพิเศษกับการระเบิดทำลาย เพราะสามารถขึ้นรูปได้ง่าย สำหรับการตัดโครงสร้างที่แข็งแรง และมีความเร็วสูงพอสำหรับการชุดชนวนและมีความรุนแรงสำหรับการตัดโลหะ แต่จะไม่นิยมใช้ระเบิดพลาสติกสำหรับการทำลายทั่วไป เพราะระเบิดพลาสติกมีราคาแพงกว่าวัตถุระเบิดชนิดอื่นๆ ซึ่งทำงานได้ดีในขอบข่ายงานดังกล่าว นอกจากนี้เมื่อห่อระเบิดไว้ในพลาสติก อานุภาพมักจะต่ำกว่าเมื่อไม่ห่อหุ้ม
ระเบิดพลาสติกที่เก่าแก่ที่สุด คือ โนเบล 808 (Nobel 808) ที่พัฒนาขึ้นมาด้วยดีก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 และใช้อย่างแพร่หลายโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษ ในช่วงสงครามดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใช้โดยบรรจุในระเบิดทำลายรถถังแบบ HESH ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น มีการพัฒนาระเบิดแบบใหม่ขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็น RDX ได้แก่ Composition C, C2 และสุดท้ายก็เป็น C3  การใช้ระเบิดที่มี RDX เป็นส่วนประกอบ สามารถผลิตพลาสติกได้หลากหลาย เพื่อลดความไวในการระเบิด และผลิตพลาสติกเป็นส่วนประกอบ
ระเบิดซีทรี (C3) มีประสิทธิภาพสูงก็จริง แต่มีจุดอ่อนเมื่ออยู่ในสภาพอากาศหนาวเย็น จะทำให้เกิดการร่วนแตกง่าย เมื่อถึงทศวรรษ 1960 จึงมีการพัฒนาระเบิดซีโฟร์ (C-4) ขึ้นมา เพื่อใช้แทนระเบิดพลาสติก ซึ่งมีส่วนผสมของอาร์ดีเอกซ์เช่นเดียวกัน แต่ใช้ร่วมกับโพลีไอโซบิวทีลีน (polyisobutylene) และได (2-เอทิลเฮกซีล) ซีเบเคต (di (2-ethylhexyl) sebacate) 
นอกจากนี้ ในช่วงเวลายังมีการพัฒนา Semtex ขึ้น โดยสตานิสลาฟ เบรเบรา จากการผสมสาร RDX กับ PETN และจากนั้นก็เพิ่มเครื่องห่อหุ้มและอุปกรณ์เพิ่มเสถียรภาพ 
ระเบิดพลาสติกที่มีใช้ในปัจจุบันด้วยกันหลายแบบ ได้แก่ ซีโฟร์ (C-4) , PENO, พรีมาชีต (Primasheet) และ Semtex.
ระเบิดพลาสติกนั้นมักจะใช้กันในหมู่วิศวกรและวิศวกรโจมตี การใช้งานระเบิดพลาสติกในเชิงพาณิชย์ที่พบได้มากที่สุด ก็คือ เพื่อเสริมความแข็งของโลหะที่มีส่วนผสมของแมงกานีสสูง วัสดุนี้มักจะใช้เป็นส่วนประกอบของรางรถไฟ และอุปกรณ์ขุดดิน แต่ผู้ก่อการร้ายบางกลุ่มก็ใช้ระเบิดพลาสติกด้วย โดยเฉพาะระเบิดพลาสติก Semtex 
กำเนิดของคำว่า "plastique"  ที่ใช้ในกองทัพสหรัฐนั้น มีผลสืบเนื่องจากระเบิดพลาสติกที่กองทัพสหรัฐรับมาจากอังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1940 ตัวอย่างของระเบิดที่หน่วย Tizard นำไปยังสหรัฐนั้น ถูกหน่วยปฏิบัติการพิเศษหีบห่อไว้เป็นอย่างดี สำหรับส่งไปยังขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส และติดป้ายเป็นภาษาฝรั่งเศส ว่า "Explosif Plastique"

**รายชื่อระเบิดพลาสติกชนิดต่างๆ**
ออสเตรเลีย: KAUERIT
*สาธารณรัฐเช็ก: Semtex
*ฟินแลนด์: PENO
*ฝรั่งเศส: PE4, PLASTRITE (FORMEX P 1)
*เยอรมนี: Sprengkörper DM12, (Sprengmasse, formbar) 
*กรีซ: C3, C4
*อิตาลี: T-4 Plastico
*นอร์เวย์: NM91(HMX), C4  
*โปแลนด์: PWM, NITROLIT   
*รัสเซีย: PVV-5A Plastic Explosive  
*สโลวัก: CHEMEX (C4), TVAREX 4A, Danubit   
*สวีเดน: Sprängdeg m/46
*สวิตเซอร์แลนด์: PLASTITE produced by  SSE date=2009-01-14 
*สหรัฐ: C-4 (Composition C-4)
*สหราชอาณาจักร: PE4, DEMEX
*ยูโกสลาเวีย/เซอร์เบีย: PP–01 (C4)
*Gelignite
หมวดหมู่:วัตถุระเบิด
โมริ รัน

โมริ รัน (Mōri Ran; ราชบัณฑิตยสภา: โมริ รัง) โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เรเชล มัวร์ (Rachel Moore) นางเอกจากมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เธอเป็นเพื่อนหญิงร่วมชั้นสมัยเด็กซึ่งปัจจุบันเป็นแฟน คุโด้ ชินอิจิ (Kudō Shin'ichi) ซึ่งเป็นนักสืบมัธยมปลาย มีบิดาเป็นนักสืบเอกชนชื่อโมริ โคโกโร่ และมารดาเป็นทนายความชื่อคิซากิ เอริ เธอมีทักษะ  คาราเต้ และ ยูโด ทั้งนี้รันจะมีลักษณะเด่นคือมีผมที่ปัดเสยจนดูแหลม

**ประวัติ**
โมริ รัน นักเรียนมัธยมปีที่ 5 โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับคุโด้ ชินอิจิ เป็นคนที่ชินอิจิแอบชอบ และรันเองก็ชอบชินอิจิด้วย รันเป็นลูกสาวของนักสืบโมริ โคโกโร่ และทนาย คิซากิ เอริ พ่อแม่ของรันแยกกันอยู่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเป้าหมายหลักของเธอคือต้องการให้พ่อ และ แม่ของเธอคืนดีกัน นอกจากชินอิจิแล้ว ซึซึกิ โซโนโกะ ที่เป็นเพื่อนร่วมห้อง ก็ยังเป็นเพื่อนรักของรันอีกด้วย
หนึ่งปีก่อนที่เนื้อเรื่องจะเริ่มขึ้น รันกับชินอิจิได้ไปอเมริกา เพื่อที่จะไปเยี่ยมพ่อแม่ของชินอิจิที่นิวยอร์ก รันและชินอิจิได้พบกับชารอน วินยาร์ด หรือเบลม็อท ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำ ช่วงค่ำเบลม็อทได้ปลอมตัวเป็นฆาตกรโรคจิตแล้วเกือบจะพลัดตกลงจากตึก แต่รันและชินอิจิก็ได้ช่วยเอาไว้
หลังจากที่ชินอิจิหายตัวไป รันก็ได้พบกับโคนัน ที่แนะนำโดย ดร.อากาสะ ฮิโรชิ โดยบอกว่าเป็นญาติห่างๆกัน โคนันจึงได้ไปอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริ แล้วรับไปเลี้ยงดู ต่อมาในการทัศนศึกษาที่วัดคิโยมิซูเดระ จังหวัดเกียวโต รันได้หอมแก้มของชินอิจิที่โคนันใช้ยาแก้พิษ APTX4869 เพื่อกลับร่างเดิมชั่วคราว และหลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรม เธอได้สารภาพเป็นแฟนกับชินอิจิเป็นที่เรียบร้อย

**บุคลิกภาพ**
รันเป็นหัวหน้าทีมคาราเต้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน และแข็งแกร่งในคาราเต้มากจนได้รับรางวัลระดับภูมิภาค รันเป็นคนกล้าหาญ แข็งแกร่ง แต่กลับหวาดกลัวกับเรื่องผีสางซึ่งต่างกับโซโนโกะ รันเป็นคนเนื้อหอม มีผู้ชายมาหลงชอบเธอมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่โซโนโกะอิจฉารัน ถึงรันจะเป็นคนเข้มแข็งแต่รันเป็นคนขี้ร้องไห้ (อ้างจากที่ชินอิจิ และอากาอิ ชูอิจิ กล่าวไว้)
รันสามารถเล่นเปียโนได้ค่อนข้างดี และชื่นชอบเรื่องศิลปะ การทำอาหาร งานบ้าน นอกจากนี้ รันเป็นคนที่เก่งในด้านการเสี่ยงโชค หลายครั้งที่รันสามารถคว้ารางวัลใหญ่ได้ด้วยมือของตัวเอง หรือแม้แต่การเล่นพนัน (จากอนิเมะตอนที่ 77 คดีฆาตกรรมบริษัทเงินกู้)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับโมริ รัน (ภาษาอังกฤษ)
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยูโด
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโตเกียว
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
รัฐแทสเมเนีย

แทสเมเนีย (Tasmania) เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 240 กม. (150 ไมล์) ทางตอนใต้ของส่วนตะวันออกของทวีปออสเตรเลีย โดยถูกกั้นด้วยช่องแคบบาสส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 26 ของโลก แทสเมเนียมีประชากรราว 456,652 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001) และมีพื้นที่ 68,332 กม.² (26,383 ตารางไมล์) จากการสำรวจเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 พบว่าแทสเมเนียมีประชากรที่อยู่อาศัยจริงราว 476,199 คน ชื่อเล่นของแทสเมเนียคือ เกาะแอปเปิล เนื่องจากมีการปลูกแอปเปิลมาก และรูปร่างของเกาะที่เหมือนผลแอปเปิล
เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะคือเมืองโฮบาร์ต ซึ่งรวมถึงชุมชนโฮบาร์ต เกลนอร์ชี และแคลเรนซ์ เมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมากอีกแห่งได้แก่เมืองลอนเซสตัน ทางตอนเหนือ และเดวอนพอร์ต กับเบอร์นีทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
เกาะแมกควารี ซึ่งเป็นเกาะเล็กของทวีปแอนตาร์กติก ก็อยู่ในความปกครองของรัฐแทสเมเนีย แทสเมเนียยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของธรรมชาติที่งดงาม มีสัตว์หายากที่พบได้บนเกาะนี้ที่เดียว ได้แก่แทสเมเนียนเดวิล
แทสมาเนียแบ่งออกเป็น 29 รัฐบาลท้องถิ่น

**สถานที่สำคัญ**
 พอร์ตอาเทอร์- สะพานริชมอน- มหาวิทยาลัยแทสเมเนีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tasmania Online - the main State Government website-  Discover Tasmania - official tourism website- Regional/Oceania/Australia/Tasmania

ทแทสเมเนีย
ทแทสเมเนีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2368
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
ซึซึกิ โซโนโกะ

ซึซึกิ โซโนโกะ (Suzuki Sonoko) เป็นตัวละครจากมังงะเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เซเรน่า เซบาสเตียน (อังกฤษ: Serena Sebastian) ซึ่งในเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงบางคดีที่ไม่มีโมริ โคโกโร่ แต่มีโซโนโกะเท่านั้น เอโดกาวะ โคนัน จึงต้องใช้นาฬิกายิงยาสลบใส่โซโนโกะแทน ขั้นตอนการไขคดีและหลังจะคล้าย ๆ กับโมริ โคโกโร่
ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชัน 231 ตอน (ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 6 คดีฆาตกรรมวันวาเลนไทน์) เดอะมูฟวี่ 26 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน

**ประวัติ**
ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ แฟนหนุ่มที่เป็นนักคาราเต้คอยปกป้องเธอในแต่ละครั้ง นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ

**ครอบครัว**
ครอบครัวซึซึกิ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ "ซึซึกิ โซโนโกะ" 
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบสมัครเล่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุภาพชน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโตเกียว
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
โยชิดะ อายูมิ

โยชิดะ อายูมิ (吉田歩美; Amy Yoshida) เป็นหนึ่งในสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งในเรื่องเธอแอบชอบโคนันเพราะเห็นว่าเขาคอยช่วยเหลือเธอในยามลำบากอยู่เสมอ อายูมิมักเรียกไฮบาระว่า "ไอจัง"

**ประวัติ**
อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ  โคนัน  ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้  ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เข้ากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเข้ามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ  (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)

**ลักษณะนิสัย**
อายูมิเป็นเด็กจิตใจดี มีเมตตาต่อสัตว์ และเพื่อนมนุษย์ เธอมีความอ่อนโยนแบบเด็กผู้หญิงอยู่มาก ชอบที่จะแต่งตัวสวย อายูมิเป็นเด็กมีน้ำใจ เวลาไปสืบคดีกับขบวนการนักสืบจิ๋ว เธอจะนำเสบียง(ขนมปังต่างๆ)ไปด้วยอยู่บ่อยๆ และก็จะเก็บบางส่วนเล็กๆไว้ให้โคนันเสมอ เวลาที่โคนันไม่ได้อยู่กินด้วย เพราะเธอกลัวว่าเพื่อนจะหิว อายูมิเป็นเด็กขี้กลัว แต่ไม่ขี้ขลาด เธอร้องไห้ง่าย แต่บางครั้งก็กล้าหาญ เธอชอบที่จะชื่นชมและให้กำลังใจเพื่อนอยู่เสมอ

**การปรากฏตัวครั้งแรก**
 มังงะ: บ้านผีสิง (เล่ม 2 ไฟล์ที่ 8)- อนิเมะ: คดีฆาตกรรมบนรถไฟเหาะ (ปี 1 ตอนที่ 1)- เดอะมูฟวี่: คดีปริศนาระเบิดระฟ้า

**ดูเพิ่ม**
 ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน- ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน- ไฮบาระ ไอ- เอโดงาว่า โคนัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบสมัครเล่น
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโตเกียว
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
โคจิมะ เก็นตะ

โคจิมะ เก็นตะ (โรมาจิ: Genta Kojima; อังกฤษ: George Kaminski) เป็นตัวละครหนึ่งจากยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยเป็นนักเรียนโรงเรียนประถมเทย์ตัน เป็นเพื่อนร่วมชั้นกับโยชิดะ อายูมิ, เอโดงาวะ โคนัน, ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ และไฮบาระ ไอ เขาเป็นหัวหน้าของขบวนการนักสืบเยาวชน มีรูปร่างอ้วน ชอบกินข้าวหน้าปลาไหล บุคลิกเป็นคนใจร้อน ปากกล้า แต่ก็ใจดีและพึ่งพาได้ ชื่อของเก็นตะ (小嶋 元太) มีที่มาจากนักเขียนที่ชื่อว่า โคมิเนะ ฮาจิเมะ (小峰 元 ,Komine Hajime)

**ครอบครัว**

**ความนิยม**
อี บุ๊ก เจแปน ได้จัดนำแสดงตัวละครนี้ ตั้งแต่ 12 เมษายน 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม 2554 ในฐานะที่เป็นหัวหน้าขบวนการนักสืบเยาวชน เก็นตะได้ลำดับที่ 23 จากคะแนนโหวต 19 จาก 5,883 คะแนน 

**ชื่อในภาษาอื่น**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบสมัครเล่น
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโตเกียว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ

ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ (円谷 光彦 ,Tsuburaya Mitsuhiko) เป็นตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน และเป็นสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน

**ประวัติ**
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ เป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นคือ เอโดงาวะ โคนัน , โยชิดะ อายูมิ , โคจิมะ เก็นตะ , ไฮบาระ ไอ เป็นคนที่ชื่นชอบการสืบสวน และชอบแย่งซีนสืบสวนแทนโคนันอยู่เรื่อย ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้ง พ่อแม่ของเขานั้นเป็นครูทั้งคู่ และมีพี่สาวคนโตชื่อ ซึบุรายะ อาสะมิ อายุ  17 ปี 

**ลักษณะนิสัย**
มิซีฮิโกะชอบอ่านหนังสือตำราที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่นับรวมโคนันกับไฮบาระแล้ว เขาจะฉลาดที่สุด จึงสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) เนื่องจากการเลี้ยงดูที่เข้มงวดของเขา เขามีแนวโน้มที่จะเป็นเกียรติมากต่อผู้อาวุโสของเขา ที่อยู่พวกเขา (ในภาษาญี่ปุ่น) มีคำต่อท้ายที่เป็นทางการ "-San" โดยไม่คำนึงถึงความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ของพวกเขา
มิซีฮิโกะชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และทั่วไปที่ให้ความสนใจแก่เขา จึงช่วยให้เขาได้รับข้อมูลเชิงลึกที่มีประโยชน์เมื่อใดก็ตามเท่าที่จำเป็น เขาเคยได้รับรางวัลไม่กี่ครั้งสำหรับความรู้ของเขา เขาคิดกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมีความสุขบนใบหน้าของเขา เขาพูดว่า "ฉันดีใจที่ฉันเรียน!" 
มิซึฮิโกะไม่ชอบกินแครอท และจะพยายามหลีกเลี่ยงมันทุกๆ ครั้งที่เจอ

**ความสัมพันธ์**

**โยชิดะ อายูมิ**
มิซึฮิโกะ เป็นคนที่แอบชอบอายูมิเอามากๆ โดยมีคู่แข่งคือ เก็นตะและโคนัน ดูเหมือนว่าเขาจะชอบอายูมิตั้งแต่ชั้นอนุบาล 

**ไฮบาระ ไอ**
มิซึฮิโกะก็มีความสัมพันธ์กับไฮบาระเช่นกัน ในบางตอน ไฮบาระจะแสดงความมั่นใจมากกว่าอายูมิและเก็นตะ เมื่อแบกรับภาระได้ยาก

**เอโดงาวะ โคนัน**
มิซึฮิโกะสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้งบ่อยๆ

**ความนิยมในสื่ออื่น**
อี บุ๊ก เจแปน ได้แสดงตัวละครนี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในฐานะนักอ่านการ์ตูนโคนัน ตัวละครนี้ได้รับคะแนน 8 จาก 5,883 คะแนน 

**ในภาษาอื่น**

**ดูเพิ่ม**
 รายชื่อตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบสมัครเล่น
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโตเกียว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ดิจิมอน

ดิจิมอน (Digimon) หรือชื่อเต็ม ดิจิตอลมอนสเตอร์ (Digital Monster) เป็นสินค้าของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผู้พัฒนาและสร้างคือบริษัท วิซ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 และได้ถูกผลิตสินค้าเป็นเกมของเล่นโดยบริษัทบันได เมื่อวันที 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997

**ประวัติ**
จากสินค้าของเล่นประเภทเกมพกพาอย่างทามาก็อตจิประสบความสำเร็จ จึงได้นำพัฒนาของเล่นนี้มาใช้โดยมีการนำเทคนิคเชิงเดียวกับทามาก็อตจิมาใช้ซึ่งนั่นก็คือการเจริญเติบโตของสัตว์เลี้ยง แต่ได้เพิ่มส่วนของการต่อสู้ขึ้นมาเพื่อเจาะกลุ่มตลาดเด็กชายโดยใช้คอนเซปต์แรกคือ ทาทาคาอุทามาก็อตจิ (戦うたまごっち) โดยเป็นทามาก็อตจิสำหรับเด็กผู้ชายที่เลี้ยงแล้วต่อสู้ แต่ได้ปรับเปลี่ยนชื่อเป็นดิจิตอลมอนสเตอร์ อย่างไรก็ตามหลังจากการวางจำหน่ายในช่วงแรกยังไม่ได้เป็นที่นิยมอย่างมากในทันที แต่ผลที่ตามมาของสินค้าชุดต่อมาที่เปิดตัว กระแสความนิยมค่อยๆ เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จนถึงได้จัดการแข่งขัน D-1 Grand Prix ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่น โดยมีดิจิมังกี้ และ โวลเคโน โอตะ เป็นผู้ดูแล
นอกของเล่นเกมพกพาได้ถูกผลิตในรูปแบบต่างๆ ทั้งวิดีโอเกม, เทรดดิงการ์ดเกม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1999 ได้ถูกนำไปสร้างเป็นรูปแบบอนิเมะ จนได้รับความนิยมในประเทศ และได้ถูกนำไปฉายในต่างประเทศในระยะเวลาต่อมา

**ผลงานเกี่ยวกับดิจิมอน**

**เกมแบบพกพา**
เครื่องเกมดิจิมอน สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้

**ตามต้นฉบับ**
ดิจิตอลมอนสเตอร์ (デジタルモンスター)
ดิจิมอนเพนดูลั่ม (デジモンペンデュラム)
ดิจิมอนเพนดูลัมโปรเกรส (デジモンペンデュラムプログレス)
ดิจิมอนเพนดูลัม X (デジモンペンデュラムエックス)
ดิจิมอนแอคเซล (デジモンアクセル)
ดิจิมอนมินิ (デジモンミニ)
ดิจิมอนทวิน (デジモンツイン)
ครอสวอร์ส ดิจิมอนมินิ (クロスウォーズ デジモンミニ)
ดิจิมอนแคช กัมบาเระมอนิตามอน! (デジモンキャッチ がんばれモニタモン!)
ไวทอลเบรสเล็ท ดิจิตอลมอนสเตอร์ (バイタルブレス デジタルモンスター)

**สินค้าพรีเมียมบันได**
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ ดิจิไวซ์ Ver.15th (デジモンアドベンチャー デジヴァイス Ver.15th（15周年記念バージョン）)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. Complete Selection Animation ดิจิไวซ์ (デジモンアドベンチャー tri. Complete Selection Animation デジヴァイス)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02 D-3 Ver.15th DIGIMON DETECT&DISCOVER (デジモンアドベンチャー02 D-3 Ver.15th DIGIMON DETECT&DISCOVER)
ดิจิมอนเทมเมอร์ส ดีอาร์ค Ver.15th (デジモンテイマーズ ディーアーク Ver.15th（15周年記念バージョン)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri. Complete Selection Animation D-3 (デジモンアドベンチャーtri. Complete Selection Animation D-3)
ดิจิตอลมอนสเตอร์ ver.20th (デジタルモンスター ver.20th（デジモン20周年記念版）)
ดิจิมอนเพนดูลั่ม ver.20th (デジモンペンデュラムver.20th)
ดิจิตอลมอนสเตอร์ X (デジタルモンスターX)
ดิจิมอนเพนดูลั่ม Z (デジモンペンデュラムZ)

**ตามแอนิเมชัน**
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์
;ดิจิไวซ์
;ดิจิไวซ์ 2
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02
;D-3
;D-3 ver2
;D-3 ver3
ดิจิมอนเทมเมอร์ส
;ดีอาร์ค
;ดีอาร์ค ver2
;ดีอาร์ค Ultimate VERSION
ดิจิมอนฟรอนเทียร์
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 1.0
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 2.0
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 3.0
ดิจิมอนเซฟเวอร์ส
;ดิจิไวซ์ iC
;ดิจิไวซ์ เบิสต์
ดิจิมอนครอสวอร์ส
;ดิจิมอนครอสโหลดเดอร์
ดิจิมอนยูนิเวิร์ส แอปพลิมอนสเตอร์ส
;แอปพลิไดรฟ์
;แอปพลิไดรฟ์ DUO
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์:
;ดิจิไวซ์

**ในสื่ออื่น**

**อนิเมะ**

**อนิเมะทีวีซีรีส์**

**ตอนพิเศษทางโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์**

**ภาพยนตร์สามมิติ**

**OVA**

**มังงะ**

**อ้างอิง**
 นิตยสารทีวีแมกกาซีน (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Digimon Web | Digimon Ofiicial Website- Digimon Web Ofiicial
หมวดหมู่:ของเล่น
ยางามิ ไทจิ

ยางามิ ไทจิ (Yagami Taichi) ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และดิจิมอนแอดเวนเจอร์:

**ประวัติ**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์**
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ มีอากุมอนเป็นดิจิมอนคู่หู ชอบเล่นฟุตบอลมาก รักน้องสาว เป็นผู้นำของกลุ่ม เป็นคนใจร้อน มักทำอะไรด้วยอารมณ์และชอบความท้าทาย

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02**
เด็กชายชั้น ม.2 ไทจิเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก เขาไม่อารมณ์ร้อนนักแต่ก็ยังมีบ้าง เป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้เสมอ และดูเหมือนว่าไทจิจะรู้เรื่องของโลกดิจิตอลเป็นคนแรก และได้มอบก็อกเกิลของของตัวเองให้ไดสุเกะ
หลังจาก 25 ปีผ่านไปไทจิได้เป็นนักการทูต

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri.**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์:**
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 เป็นเด็กที่ถูกเลือกที่ได้รับสัญลักษณ์แห่งความกล้า ถูกดึงเข้าโลกเน็ตเวิร์คในช่วงที่จะช่วยฮิคาริที่ติดบนรถไฟ มีนิสัยมุทะลุแต่ช่วยเหลือผู้อื่น
หมวดหมู่:ตัวละครในดิจิมอน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักฟุตบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักการทูต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในภาพยนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในภาพยนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
อิชิดะ ยามาโตะ

อิชิดะ ยามาโตะ (Ishida Yamato) ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และดิจิมอนแอดเวนเจอร์:

**ประวัติ**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์**
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ อาศัยอยู่กับพ่อ เป็นคนเงียบๆ และชอบเป่าฮาร์โมนิก้า รักน้องชายมากๆ มีกาบุมอน เป็นดิจิมอนคู่หู เป็นคนที่ดูเย็นชาแต่ก็ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น มักชอบทะเลาะกับไทจิ

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02**
เด็กชายชั้น ม.2 ยามาโตะได้เป็นนักดนตรีของโรงเรียน จึงทำให้มีสาวๆมาชอบเขามากมายรวมทั้งโซระและจุนพี่สาวของไดสุเกะ
หลังจาก 25 ปีผ่านไปยามาโตะก็ได้แต่งงานกับโซระ และเป็นนักบินอวกาศพร้อมกับกาบูมอน

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri.**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ**

**ดิจิมอนแอดเวนเจอร์:**
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 อาศัยอยู่ในจังหวัดชิมาเนะ เป็นผู้ที่เข้ามาโลกเน็คเวิร์คเป็นคนแรก ในช่วงแรกที่พบกับไทจิ ยามาโตะมักจะเรียกเป็นยางามิซึ่งเป็นนามสกุลของไทจิ แต่เมื่อเวลาเข้าร่วมมือกันเริ่มเปลี่ยนคำเรียกเป็นไทจิแทน แม้ว่ายามาโตะจะขัดแย้งกับไทจิ แต่ยามาโตะเชื่อมั่นและพึ่งพาซึ่งกันและกันในเหตุฉุกเฉิน
หมวดหมู่:ตัวละครในดิจิมอน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักบินอวกาศ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในภาพยนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในภาพยนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
โนบิ โนบิตะ

โนบิ โนบิตะ (Nobi Nobita) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า โนบี้ โนบิ (Noby Nobi​)​ เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน
โนบิตะ เป็นตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่  7 สิงหาคม 2507 เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวโนบิ มีคุณพ่อชื่อ โนบิ โนบิสุเกะ และคุณแม่ชื่อ โนบิ ทามาโกะ ปกติจะใส่แว่น สวมเสื้อน้องสาวลูกโกะจังโปโลสีเหลืองหรือสีแดโนบี้โนบิโกะปกขาวกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินมีนนิสัยขี้แย เป็นคนไม่เอาถ่าน อ่อนแอ ไม่เคยพึ่งพาตนเอง เรียนหนังสือไม่เก่ง สอบได้ 0 คะแนนบ่อยๆ มาโรงเรียนสายเป็นประจำ ถูกทำโทษบ่อยครั้ง กีฬาก็ไม่ถนัดแต่เล่นพันด้ายเก่งและเป็นจอมแม่นปืน งานอดิเรกก็คือนอนกลางวันกับอ่านหนังสือการ์ตูน แถมยังโดนรังแกบ่อยที่สุดอีกด้วย ถือว่าเป็นตัวละครที่ไม่เอาไหนแต่ในอีกด้านหนึ่งเขาก็มีนิสัยที่ดีอยู่มากเช่นกันเช่น รักสัตว์ ขี้สงสาร รักเพื่อน อารมณ์อ่อนไหวและรักความยุติธรรม ยอมนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเพื่อนมนุษย์ 
ในความเป็นจริงแล้วโนบิตะเป็นคนที่รักคุณพ่อ, คุณแม่และคุณย่าของเขามากแต่ด้วยวัยที่และสภาพครอบครัวที่ค่อนข้างเป็นแบบยุคเก่า ทำให้การแสดงออกทางความรักต่อกันมีน้อย ในเนื้อเรื่องมักจะมีการแสดงออกถึงความรักในครอบครัวในเวลาคับขันเช่น ใครบางคนหายไปจากบ้านเป็นเวลานานๆ หรือมีใครป่วยไข้ไม่สบาย ด้วยลักษณะนิสัยที่มีมิติความเป็นมนุษย์อยู่มากเช่นนี้จึงทำให้ตัวละครนี้สามารถเข้าไปอยู่ในใจของคนทั่วโลกได้ไม่ยาก โนบิตะหลงรัก ชิซุกะ ซึ่งอยู่ในวัยเดียวกัน มีความหวังที่จะได้แต่งงานด้วยเมื่อเขาโตขึ้นแต่ก็มักจะมีอุปสรรคและมีคู่แข่งหลายคนโดยเฉพาะ เดคิสุงิ เนื่องจากชิซุกะเป็นเด็กน่ารักและด้วยความอ่อนแอของโนบิตะเองแต่โนบิตะได้เพื่อนรักคือ โดราเอมอน คอยช่วยเหลือจากการโดนกลั่นแกล้งของ ไจแอนท์ และ ซูเนโอะ ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น คุณย่าเคยสอนโนบิตะว่า ตุ๊กตาตัวนึง ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่ได้

**ผู้พากย์**

**พากย์ญี่ปุ่น**
โยชิโกะ โอตะ (2516 - 2522)
โนริโกะ โอฮาระ (2522 - 2548)
เมงุมิ โอฮาระ (2548 - ปัจจุบัน)

**พากย์ไทย**
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (2525 - ปัจจุบัน)

**หนังสือที่เกี่ยวข้อง**
 Yokoyama Yasuyuki. ศมณ สุวรรณรัตน์, แปล. วิถีแห่งโนบิตะ : ชัยชนะของคนไม่เอาถ่าน. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊คส์, 2549. ISBN 9789749983508

**เชิงอรรถและอ้างอิง**
นโนบิตะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพลแม่นปืนและพลซุ่มยิง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
มินาโมโตะ ชิซุกะ

มินาโมโตะ ชิซุกะ หรือ มินะโมะโตะ ชิซึกะ (Minamoto Shizuka; ราชบัณฑิตยสภา: มินาโมโตะ ชิซูกะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า ซู มอร์ริส (Sue Morris) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดเดือนพฤษภาคม-ธันวาคม โดยข้อมูลวันเกิดดังกล่าวนำมาจากการฉลองครบรอบวันเกิดตัวละครของเว็บไซต์สถานีโทรทัศน์อาซาฮี (แต่จากข้อมูลใน "โดราเอมอนเฮียคคะ" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 2 ธันวาคม) 
ชิซุกะเป็นเด็กผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม จะใส่เสื้อชมพู กระโปรงสั้นสีน้ำเงิน มีนิสัยใจดี มีความกระตือรือร้น เก่งเรื่องวาดภาพ เย็บปักถักร้อย เรียบร้อย โอบอ้อมอารี และการทำคุกกี้ สิ่งเดียวที่ไม่เก่งและชอบคือ "ไวโอลิน" ซึ่งเสียงไวโอลินของชิซุกะนั้น เทียบเท่ากับเสียงร้องเพลงของ ไจแอนท์ เลยทีเดียว ชิซุกะก็มีความสามารถในการเล่น เปียโน ซึ่งเจ้าตัวไม่ชอบเลยสักนิด แต่ต้องจำใจเรียนเพราะคุณแม่อยากให้เรียน 
โนบิตะมีความฝันที่จะได้แต่งงานกับเธอในอนาคต  ชิซุกะชอบทานแพนเค้กมาก ดังจะเห็นได้จากตอนพิเศษหลาย ๆ ตอน ชิซุกะจะทานแต่แพนเค้กเสียส่วนใหญ่ แต่จริง ๆ แล้วอาหารที่เธอชื่นชอบที่สุดคือ  "มันเผา" ซึ่ง   ชิซุกะนั้นมีความใฝ่ฝันที่จะได้กินมันเผากองโตเท่าภูเขา แต่นี่ก็เป็นความลับที่ชิซุกะไม่อยากให้เพื่อนๆ คนอื่นๆรู้  เธอจะอายสุดๆถ้ามีใครถามถึงอาหารโปรด เวลาจะซื้อก็มองซ้ายมองขวากลัวเพื่อนๆจะเห็นเข้า เหตุที่อายน่าจะมาจากการกินมันเผาแล้วผายลม
ชิซูกะมีสัตว์เลี้ยง 2 ตัวคือ  สุนัขพันธุ์อาคิตะ สีขาว ชื่อ เปโร่ ซึ่งอยู่มาตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กเล็ก ๆ เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ต่อเจ้าของมาก ๆ และนกคานาเรียซึ่งมักจะชอบหนีออกจากกรงนกอยู่บ่อย ๆ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในโดราเอมอน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักไวโอลิน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเปียโน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
โกดะ ทาเคชิ

โกดะ ทาเคชิ (Gōda Takeshi; ราชบัณฑิตยสภา: โกดะ ทาเกชิ) หรือ ไจแอนท์  (Jaian​) และ บิ๊กจี (Big G​) ในฉบับภาษาอังกฤษ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน
ทาเคชิ หรือที่เพื่อน ๆ เรียกกันในกลุ่มว่า ไจแอนท์ เป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 15 มิถุนายน เป็นลูกชายของร้านขายของชำ มีรูปร่างใหญ่ แข็งแรง หูเบา ชอบรังแกโนบิตะเสมอๆ แต่ถึงเวลาจำเป็นเขาก็มักช่วยคนอื่น ลึกๆ แล้วจิตใจของเขาเป็นคนโอบอ้อมอารี  ไจแอนท์มักจะแย่งของเล่นของเพื่อนเป็นประจำ มีสุภาษิตประจำตัวที่มาจากสุภาษิตอังกฤษว่า "ของๆนายก็คือของๆฉัน และของๆฉันก็คือของๆฉัน" (What's yours is mine, and what's mine is mine.)
นอกจากนั้นไจแอนท์ยังเป็นหัวหน้าทีมเบสบอลในละแวกหมู่บ้านและรักการเล่นเบสบอล มาก ๆ มักจะบังคับโนบิตะ มาเข้าร่วมเล่นเสมอ เพราะว่าทีมไม่ครบ ไจแอนท์มีน้องสาวที่เขารักมาก ชื่อ ไจโกะ เขาเป็นคนที่กลัวแม่มาก แค่ได้ยินเสียงก็กลัวจนต้องวิ่งหนี ในเรื่องการเรียน ไจแอนท์เรียนไม่เก่งเท่าซูเนโอะ แต่ก็ยังเรียนได้ดีกว่า โนบิตะ เขาชอบร้องเพลงมากทั้ง ๆ ที่เสียงไม่เอาไหน แต่เขาคิดว่าตัวเองเสียงดี จึงมักจะโกรธเมื่อเพื่อนไม่ยอมมาฟังคอนเสิร์ตของเขา อีกทั้งไจแอนท์ยังอยากเป็นพ่อครัว แต่ฝีมือทำอาหารของไจแอนท์ก็ไม่เอาไหนไม่ต่างจากการร้องเพลงเลย
ถึงแม้ดูภายนอกไจแอนท์จะดูเป็นเด็กอันธพาล ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แต่จริงๆ แล้ว ไจแอนท์เป็นเด็กที่อ่อนไหวง่าย ไม่ว่าจะโกรธ ดีใจ หรือ เสียใจ ก็จะแสดงความรู้สึกออกมาทันที อีกทั้งยังเป็นคนที่รักพวกพ้อง และชอบเล่นตุ๊กตา ในตอนพิเศษหลายๆ ตอน เมื่อถึงเวลาคับขัน ไจแอนท์จะเป็นคนที่กระโดดเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนของตนโดยไม่ลังเล ซึ่งส่วนใหญ่จะมีให้เห็นในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
ที่บ้านของไจแอนท์เลี้ยงหมาไว้ 1 ตัว ชื่อ มุคุ เป็นหมาที่กินจุและขี้ขลาด แต่ก็สามารถเฝ้าบ้านและจับขโมยได้ แต่จริง ๆ แล้วสัตว์เลี้ยงที่ไจแอนท์ อยากได้จริง ๆ คือ นกแก้ว ไจแอนท์จึงไม่ค่อยสนใจเลี้ยงดู มุคุ เท่าไรนัก และคนที่พา มุคุ ออกไปเดินเล่นทุกวันคือไจโกะ นั่นเอง
ไจแอนท์ยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งชื่อ โกดะ ยะซะชิ หรือ ไจจิบิ นิสัยตรงข้ามกับไจแอนท์อย่างเห็นได้ชัด เช่น อ่อนแอ มีมารยาท ขี้กลัว และมักจะถูกโนบิสุเกะแกล้งพร้อมกับซูเนตะ ลูกของซูเนโอะด้วย
ไจแอนท์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักร้อง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเบสบอล
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา