Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สุกียากี้ (เพลง)

สุกียากี้ (Sukiyaki) หรือ อูเอะ โอะ มูอิเตะ อารูโก (Ue o Muite Arukō; "แหงนมองขึ้นฟ้าเดินหน้าไป") เป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นที่ร้องโดยคีว ซากาโมโตะ และเขียนโดยโรกูซูเกะ เอ กับฮาจิได นากามูระ ชื่อเพลง "สุกียากี้" เป็นชื่อที่ใช้ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เพลงขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1963 และถือเป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงเดียวที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ได้ มียอดขายกว่า 13 ล้านชุดทั่วโลก  เพลงนี้ในฉบับคีว ซากาโมโตะยังติดชาร์ตอาร์แอนด์บีที่อันดับ 18 อีกด้วย ขณะที่ในเวอร์ชันปี 1995 ของวงโฟร์พีเอ็ม ขึ้นสูงสุดอันดับ 8 
เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1999 ไปรษณีย์ญี่ปุ่นออกแสตมป์เพื่อเป็นการรำลึกถึงเพลงนี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:เพลงของคีว ซากาโมโตะ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
พระอภัยมณี (แก้ความกำกวม)

พระอภัยมณี สามารถหมายถึง- พระอภัยมณี - วรรณคดีของสุนทรภู่- พระอภัยมณี (ตัวละคร) - ตัวละครในเรื่องพระอภัยมณี- พระอภัยมณี (ละครโทรทัศน์) - ละครพื้นบ้าน- อภัยมณี ซาก้า - การ์ตูนไทย
** อภัยมณี ซาก้า: รุ่งอรุณแห่งโจรสลัด - การ์ตูนไทย ภาคต่อของอภัยมณี ซาก้า
จันทรเกษม

จันทรเกษม  อาจหมายถึง- พระราชวังจันทรเกษม เป็นที่ประทับของกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ในสมัยกรุงศรีอยุธยา - วังจันทรเกษม เป็นวังในสมัยรัตนโกสินทร์ซึ่งเป็นที่ตั้งของกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน- แขวงจันทรเกษม แขวงในเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
โลกธรรม 8

โลกธรรม 8 หมายถึง ธรรมดาของโลก เรื่องของ ธรรมชาติของโลกที่ครอบงำสัตว์โลก และต้องเป็นไปตามนี้ โดยมี 8 ประการอันประกอบด้วย 
โลกธรรมฝ่ายอิฏฐารมณ์ คือ พอใจของมนุษย์ เป็นที่รักเป็นที่ปรารถนา
# ลาภ หมายความว่า ได้ผลประโยชน์ ได้มาซึ่งทรัพย์
# ยศ หมายความว่า ได้รับฐานันดรสูงขึ้น ได้อำนาจเป็นใหญ่เป็นโต 
# สรรเสริญ คือ ได้ยิน ได้ฟัง คำสรรเสริญคำชมเชย คำยกย่อง เป็นที่น่าพอใจ
# สุข คือ ได้ความสบายกาย สบายใจ ความเบิกบาน บันเทิงใจเริงใจ
โลกธรรมฝ่ายอนิฏฐารมณ์ คือ ความไม่พอใจของมนุษย์ ไม่เป็นที่ปรารถนา
# เสื่อมลาภ หมายความว่า เสียลาภไป ไม่อาจดำรงอยู่ได้
# เสื่อมยศ หมายถึง ถูกลดอำนาจความเป็นใหญ่ 
# นินทา หมายถึง ถูกตำหนิติเตียนว่าไม่ดี ถูกติฉินนินทา หรือถูกกล่าวร้ายให้เสียหาย
# ทุกข์ คือ ได้รับความทุกขเวทนา ทรมานกาย ทรมานใจ

**คำจำกัดความ**
โลกธรรม 8 แบบธัมมจักกัปปวัตตนสูตร คือ อริยธรรม แก่นธรรมแห่งพระอริยะ สิ่งที่เกิดขึ้นแต่เก่าก่อนมีอยู่เดิมแต่หลังแล้วในโลก
โลกธรรม 8 คือ แปดข้ออันเป็นอุปนิสัยอาการอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์ที่มีอยู่ มีตั้งต้นจากหนึ่ง และแปรเปลี่ยนตามกันไป ขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ในขณะนั้น อันอุปนิสัยสันดารของมนุษย์ มีตั้งอยู่ในความรู้สึกนั่นเองว่าอาการอันมีแรกเริ่ม ก่อนและตาม ติดต่อกันมาจาก 1-8 โดยอาการแรกเริ่มที่ 1 คือ ตั้งต้นของอาการต่อ ๆ ไป วกวนสับกันไปมาในอาการต่าง ๆ และวนมายังอาการแรกมีดังนี้  - รัก อาการที่สัตว์โลกมีแรกเริ่มความรู้สึกแรก- โลภ อยากได้ไม่รู้พออยากมีไว้ครอบครองเพียงแค่ตนเองเท่านั้น- โกรธ ความไม่พึงใจ ในสิ่งอื่น- หลง ความเข้าใจที่ไม่ถูก หักเห โลเล งมงาย- ลาภ ล้วนได้มาจากไม่รู้ แต่รู้แล้วยังพึงเอามาแก่ตน- ยศ ฐานันดรยกขึ้นมาว่าเหนือกว่าให้ผู้อื่นเกรงกลัว ในฐานันดรสูงกว่าไห้ผู้อื่นสักการะ หยิ่งยโสยกยอตนก็มีนั่นเอง- สรรเสริญ การถูกยกย่องโดยร่วมตามมาจากยศ สร้างให้มี ทั้งอีกหลาย ๆ อย่างมารวมเข้าด้วย- ติฉินนินทา 
** ติ คือ การว่ากล่าวในสิ่งที่ตนเองผู้อื่นกระทำแล้วดูไม่เหมาะไม่ควรเกิดความไม่พึงใจในสิ่งนั้น 
** ฉิน คือ การดูถูกเหยียดหยาม ว่าร้าย ไม่พึงใจกับการที่ตนมีนั้นว่าน้อยกว่า ด้วยอาการต่าง ๆ เช่นสายตา ปาก ใบหน้า (สะบัดหันหน้าไปทางอื่น) และทางวาจาการพูด 
** นินทา คือ การพูดคุยกันหลายคนและต่อ ๆ กันไปเรื่อย ๆ ในทุก ๆ ทางทุกอย่างทุกด้านของผู้อื่น และมีเพิ่มเติมลดลงบ้างในเรื่องนั้นที่พูดกัน

**ดูเพิ่ม**
 โลกีย์

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 8
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดรา โฌเซฟีน เตเรซา ชาร์ล็อต มารี วิลเฮลมินแห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) พระบุตรองค์ที่ 4 และพระธิดาพระองค์เดียวในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระบิดามารดาอุปถัมภ์คือ มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญและเจ้าหญิงมาเรีย-แอนนา กาลิตท์ซิน อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระองค์มีพระยศชั้นเจ้าหญิง พระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงแห่งนัสเซา และเจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดรามีพระเชษฐา 3 พระองค์คือ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก
โดยทางพระบิดาของพระนาง เจ้าหญิงอเล็กซานดรามีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์ซึ่งครองราชย์ปัจจุบันในยุโรป เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราเป็นพระมารดาอุปถัมภ์ในเจ้าชายกาบรีแยลแห่งนัสเซา พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก กับเทสซี อ็องตอนี
เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราทรงได้รับ the Order of the Gold Lion แห่งราชวงศ์นัสเซา ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552

**อ้างอิง**
  Grand-Ducal House of Luxembourg date=2009-04-01 - name=Princess Alexandra of Luxembourg-  Luxembourg Royalty Family Tree-  Luxembourg Government Website
หมวดหมู่:ชาวลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:เจ้าหญิงลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:เจ้าหญิงบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าชายเซบัสเตียงแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าชายเซบัสเตียง อ็องรี มารี กีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก (ประสูติ 16 เมษายน พ.ศ. 2535) เป็นพระบุตรองค์ที่ 5 และองค์เล็กในแกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กกับแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือเจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต
พระองค์มีพระเชษฐา 3 พระองค์คือ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์ทรงอยู่ในลำดับ 6 ของการสืบราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก หลังจากเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐาทรงออกจากการสืบราชสันตติวงศ์
พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติเซนต์จอร์จ ลักเซมเบิร์ก และได้เข้าวิทยาลัยแอมเพิลฟอร์ธ ปัจจุบันศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์ก

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Grand-Ducal House of Luxembourg date=2009-04-01 
หมวดหมู่:ชาวลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:เจ้าชายลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา
หมวดหมู่:เจ้าชายบูร์บง-ปาร์มา
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 (First Epistle of Paul to the Thessalonians) เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่หนึ่ง เป็นเอกสารฉบับที่ 13 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
ทั้งข้อความในพระธรรมเองและหลักฐานภายนอกสนับสนุนว่า ผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล จากการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐ นักบุญเปาโล กับสิลาสได้เดินทางข้ามเมืองอัมฟีบุรีและเมืองอปอลโลเนีย แล้วจึงมาถึงเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโล พบว่าในเมืองนี้มีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่จึงเข้าไปสั่งสอนเรื่องของพระเยซู แต่ทำได้เพียงสามสัปดาห์ก็ต้องออกจากเมืองนี้ไป เพราะถูกชาวยิวต่อต้านอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม การสั่งสอนที่มีระยะเวลาเพียงแค่สามสัปดาห์ของ นักบุญเปาโล นั้น ทำให้กลุ่มคนจำนวนไม่น้อยกลับใจเชื่อ แต่เมื่อ นักบุญเปาโล ออกจากเมืองไปอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้ที่เชื่อใหม่ขาดแรงสนับสนุนจากภายนอก และต้องตกอยู่ท่ามกลางการข่มเหงของชาวยิว นักบุญเปาโล เป็นห่วงชาวเธสะโลนิกามาก จึงส่งทิโมธีไป หลังจากทิโมธีกลับมารายงานความเป็นไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น ส่งถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เพื่อหนุนน้ำใจคริสเตียนที่นั่น และจดหมายฉบับนั้นคือ พระธรรม 1 เธสะโลนิกา ซึ่งคาดว่าน่าจะถูกเขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 51
แม้ว่าในจดหมายฉบับนี้จะมีเรื่องที่ นักบุญเปาโล เขียนถึงชาวเธสะโลนิกาหลายเรื่อง แต่ดูเหมือนว่าเรื่องการพิพากษาจะเป็นหัวข้อหลัก สังเกตได้จากในทุกบทของพระธรรม 1 เธสะโลนิกา จะจบลงด้วยการอ้างถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ โดยเฉพาะในท้ายบทที่ 4 และตอนต้นบทที่ 5 ที่มีการบรรยายอย่างละเอียด
วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของ นักบุญเปาโล มีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรก ต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิกา โดยแสดงความชื่นชมยินดี เนื่องจากทิโมธีกลับมารายงานเรื่องความเชื่ออันมั่นคงของคริสเตียนที่นั่น ดังที่ นักบุญเปาโล เขียนไว้ว่า "เพราะว่าเมื่อท่านมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ชีวิตของเราก็สดชื่น"
ประการที่สองคือ ต้องการให้พร้อมเสมอเมื่อ พระเยซู เสด็จมา โดยการกล่าวถึงแนวทางการดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้อย่างชัดเจน เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น "ระวังให้ดี อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่ว แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย" "จงชื่นบานอยู่เสมอ" "จงเว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกอย่าง" เป็นต้น
ประการสุดท้าย ซึ่งสำคัญมาก มีสองประเด็นย่อย ประเด็นแรกคือ ต้องการให้เข้าใจเรื่องเวลาที่ พระเยซู จะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ นักบุญเปาโล อธิบายไว้ในจดหมายว่า ไม่มีผู้ใดจะทราบหรือกำหนดได้ว่า จะเป็นเมื่อใด เวลาใด แต่อาจจะเป็นเมื่อใด เวลาใดก็ได้ ดังนั้น คริสเตียนทุกคนจึงต้องพร้อมอยู่เสมอที่จะรับเวลานั้น
ประเด็นที่สองคือ ต้องการให้เข้าใจว่า เมื่อ พระเยซู เสด็จมาพิพากษานั้น จะพิพากษาทั้งคนที่มีชีวิตอยู่และตายไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงกล่าวไว้ในจดหมายว่า ในวันพิพากษานั้น พระเจ้าจะทรงนำบรรดาผู้ที่ตายไปแล้วนั้น มากับพระองค์


**โครงร่าง**
# คำทักทายและคำกำชับถึงชาวเธสะโลนิกา 1:1 - 2:20
# ชื่นชมยินดีกับรายงานของทิโมธี 3:1 - 13
# ปัญหาด้านศีลธรรม 4:1 - 12
# การเสด็จกลับมาของ พระเยซู 4:13 - 5:28

**อ้างอิง**
 Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998- Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997

**ดูเพิ่ม**
 พันธสัญญาใหม่- นักบุญพอล

หมวดหมู่:บทจดหมายในสารบบ
หมวดหมู่:หนังสือของพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:บทจดหมายของเปาโล
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา

พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เป็นพงศาวดารสยาม ต้นฉบับเป็นสมุดไทยจำนวน 22 เล่ม เนื้อหาเริ่มตั้งแต่การสถาปนากรุงศรีอยุธยาจนถึง จ.ศ. 1152 (พ.ศ. 2333) ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงแต่งเนื้อหาเพิ่มเติมจนจบรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและทรงนิพนธ์คำอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งได้จัดพิมพ์เป็น 2 เล่ม

**ประวัติ == 
พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนกระบุที่มาการชำระ หอพระสมุดวชิรญาณรับซื้อมาราวปี พ.ศ. 2449-2450 มีจำนวน 22 เล่มสมุดไทย เนื้อความตรงกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ต่างตรงที่ฉบับนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สถาปนากรุงศรีอยุธยา (แต่ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์เริ่มเรื่องที่พระเจ้าเชียงรายกับชาวเมืองอพยพมาสร้างเมืองไตรตฤงษ์) และมีลายมือเขียนแก้ไขเพิ่มเติมคำและสำนวนไว้ สอดคล้องกับพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีถึงเซอร์จอห์น เบาว์ริง ลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2398 ระบุว่าพระองค์กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท กำลังร่วมกันแต่งตำนานกรุงสยามเริ่มความตั้งแต่การสร้างกรุงศรีอยุธยามาจนถึงราชวงศ์จักรี จึงเรียกพงศาวดารฉบับนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา สันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงชำระต่อเนื่องมาจนสิ้นรัชกาล
ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช รับสั่งให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในงานพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ปี พ.ศ. 2455 ต่อมาสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเพิ่มเติมเนื้อหาจนจบรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเพิ่มคำอธิบายรัชกาลต่าง ๆ จนถึงรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2457 เป็น 2 เล่ม นับเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2

**อ้างอิง**
 เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  หน้า = ค-ง พิมพ์แจกในงานพระราชทานเพลิงศพนายพันเอก พระยาสิริจุลเสวก (พัว จุลเสวก)-  หน้า = ค-ง- อ้างหนังสือ| ผู้แต่ง = ศานติ ภักดีคำ. พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน| ชื่อหนังสือ = พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ตรวจสอบชำระจากเอกสารตัวเขียน | จังหวัด = กรุงเทพฯ| พิมพ์ที่ = อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง| ปี = 2558| ISBN = 978-616-92351-0-1| จำนวนหน้า = 558| หน้า = (35)-(50) จัดพิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศลในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมปัญญาบดี (ถาวร ติสฺสานุกโร ป.ธ.๔)-  หน้า = 34-37 วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาควิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
พระราชหัตถเลขา
หมวดหมู่:ชาตินิยมไทย
อ่าวกินี

แผนที่ของอ่าวกินี
อ่าวกินี (Gulf of Guinea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา แม่น้ำที่ไหลลงสู่อ่าว ได้แก่ แม่น้ำไนเจอร์และแม่น้ำโวลตา 
ในพื้นที่อ่าว ยังเป็นบริเวณที่เส้นศูนย์สูตรและเส้นเมริเดียนแรกตัดกันอีกด้วย

**ประเทศที่มีชายฝั่งติดอ่าวกินี**
 กานา- โกตดิวัวร์- แคเมอรูน- เซาตูแมอีปริงซีป- โตโก- ไนจีเรีย- เบนิน- อิเควทอเรียลกินี
กินี
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในทวีปแอฟริกา
ทะเลลัปเตฟ

ทะเลลัปเตฟเทียบกับไซบีเรียและทะเลที่อยู่ใกล้เคียง
ทะเลลัปเตฟ (мо́ре Ла́птевых; Laptev Sea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย โดยทิศตะวันตกติดกับทะเลคารา ทิศตะวันออกติดทะเลไซบีเรียตะวันออก มีพื้นที่ 672,000 ตารางกิโลเมตร และสามารถใช้เดินเรือได้ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน แม่น้ำสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลลัปเตฟ คือ แม่น้ำเลียนา ทะเลแห่งนี้เป็นทะเลลึก มีความลึกโดยเฉลี่ย 540 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 3,385 เมตร
ทะเลนี้ถูกตั้งชื่อตามดมีตรี ลัปเตฟ และคารีตอน ลัปเตฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย ซึ่งก่อนหน้านั้นชาวรัสเซียเคยเรียกว่า ทะเลนอร์เดนชอลด์ (мо́ре Норденшельда) ตามชื่อของอะดอล์ฟ เอริก นูร์เดนเชิลด์ นักสำรวจคนก่อนซึ่งเป็นชาวสวีเดน
Laptev sea sunset.JPG|ทะเลลัปเตฟ. พระอาทิตย์ตกดิน.
Laptev sea ice hummocks.JPG|ทะเลลัปเตฟ. น้ำแข็ง.
Laptev sea.JPG|เรือ Hivus-10 บ ทะเลลัปเตฟ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ecological assessment date=2006-09-30 - Alfred Wegner institute (AWI) Publications,  Berichte zur Polar- und Meeresforschung (Reports on polar and marine research) date=2008-09-20  - free, downloadable research reports on the biology, geology, oceanography, hydrology, paleontology, paleoclimatology, fauna, flora, soils, cryology, and so forth of the Lena Delta, Laptev Sea, and other parts of the Arctic Circle.-  Erosion and receding coastlines in the Laptev Sea
ลัปเตฟ
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ทะเลลัปเตฟ
ทะเลคารา

ทะเลคารา (Kárskoye móre; Kara Sea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ทางตอนเหนือของไซบีเรีย ทิศตะวันตกติดทะเลแบเร็นตส์ ทิศตะวันออกติดทะเลลัปเตฟ มีเกาะหลายเกาะ เช่น เกาะดิกสัน เกาะโอเลนี เป็นต้น เป็นพื้นที่ซึ่งมีการค้นพบปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ แต่ยังไม่ได้พัฒนามากนัก
ทะเลคารามีความกว้าง 970 กิโลเมตร ยาว 1,450 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 880,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 110 เมตร 
แม่น้ำหลักที่ไหลลงสู่ทะเลคารา ได้แก่ แม่น้ำอ็อบและแม่น้ำเยนีเซย์

**ศัพทมูลวิทยา**
ทะเลนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำคารา (ไหลไปยังอ่าวบัยดารัตสกายา) ซึ่งในปัจจุบันไม่มีบทบาทสำคัญ แต่เคยมีบทบาทสำคัญต่อการพิชิตไซบีเรียตอนเหนือของรัสเซีย ชื่อแม่น้ำคารามาจากศัพท์เนเน็ตส์ที่หมายถึง 'เนินน้ำแข็งกลม'

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  International Atomic Energy Agency:Radiological Conditions of the Western Kara Sea date=2006-09-27 - J. Zeeberg. Into the Ice Sea.- Sea ice and polynias in the Kara Sea:  &  - Marine pollution in the Kara Sea: - date=2006-09-30-  "Russians Describe Extensive Dumping of Nuclear Waste", The New York Times, 27 April 1993

คารา
คารา
นิสสัน ทีด้า

นิสสัน ทีด้า (C11)
นิสสัน ทีด้า (C12) / นิสสัน พัลซาร์
นิสสัน ทีด้า (รุ่นที่ 3; เวอร์ชันจีน)
นิสสัน ทีด้า (Nissan Tiida) และขายในชื่อ Versa ในอเมริกาและแคนาดา, เป็น รถยนต์นั่งขนาดเล็ก ของ นิสสัน ทำตลาดในกลุ่มคอมแพคท์คาร์ (Compact car) ในตลาดประเทศไทย ทีด้าเป็นรุ่นต่อของ นิสสัน ซันนี่ มีขนาดเครื่องยนต์ 1,600 cc และ 1,800 ซีซี ปัจจุบันมีตัวถังสองแบบ คือ แบบสี่ประตู (Sedan) และแบบห้าประตู (Hatchback) ซึ่งแบบสี่ประตูได้เปลี่ยนชื่อรุ่นไปเป็น ทีด้า ลาติโอ (Tiida Latio) ส่วนแบบห้าประตูยังคงชื่อเดิมเอาไว้ โดยจุดเด่นคือความกว้าง ซึ่งใช่เครื่องยนต์ HR16DET โดยได้ไมเนอร์เชนจ์ เมื่อปี 2552 อาทิ เปลี่ยนกระจังหน้า, กันชนหน้า ปัจจุบันเลิกจำหน่ายแล้วในบางประเทศ สำหรับรุ่นที่ 3 ในประเทศจีน และ รัสเซีย มีการใช้ Nissan Pulsar (C13) มาติดแบรนด์ทีด้า

**ระบบเกียร์**
 ธรรมดา 6 สปีด- อัตโนมัติ 4 สปีด- อัตโนมัติ 5 สปีด- CVT 7 สปีด

**รุ่นที่จำหน่าย**
รุ่นไมเนอร์เชนจ์
NISSAN TIIDA- ทีด้า รุ่น 1.8 G ราคา 799,000 บาท- ทีด้า รุ่น 1.6 G ราคา 762,000 บาท- ทีด้า รุ่น 1.6 S ราคา 688,000 บาท
NISSAN TIIDA LATIO- ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 G ราคา 737,000 บาท- ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 M ราคา 681,000 บาท- ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 B AT ราคา 594,000 บาท- ทีด้า ลาติโอ รุ่น 1.6 B MT ราคา 564,000 บาท

**อ้างอิง**
 http://www.headlightmag.com/main/index.php?option=com_content&view=article&id=787:commander-cheng&catid=64:c-segment-1600-2000-cc&Itemid=76 date=2011-10-16 - http://en.wikipedia.org/wiki/Nissan_Tiida- http://www.nissan.co.th/
ทีด้า

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์นิสสันประเทศไทย
ไรกส์มือเซยึม อัมสเตอร์ดัม

ไรกส์มือเซยึม หรือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (Rijksmuseum) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1800
ไรกส์มือเซยึมเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับงานศิลปะ งานหัตถกรรม และประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นก็ยังมีงานสะสมจำนวนมากจากยุคทองของเนเธอร์แลนด์และศิลปะเอเชีย

**ระเบียงภาพ**
งานสะสมบางชิ้นของพิพิธภัณฑ์ (ดู :หมวดหมู่:งานสะสมของไรกส์มือเซยึม อัมสเตอร์ดัม)

**ดูเพิ่ม**
 พิพิธภัณฑ์ฟัน โคด

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Rijksmuseum-  Multimedia Content of museum
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอัมสเตอร์ดัม
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเนเธอร์แลนด์

นเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเนเธอร์แลนด์
รูดอล์ฟ วาเลนตีโน

รูดอล์ฟ วาเลนตีโน (Rudolph Valentino) (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1926) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เซ็กซ์ซิมโบล ถือเป็นสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมป็อปในยุคแรก ๆ เป็นที่รู้จักในชื่อ ละตินเลิฟเวอร์ หรือนักรักชาวละติน  เขาถือเป็นดาราที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นหนึ่งในดาราเลื่องชื่อที่สำคัญในยุคภาพยนตร์เงียบ มีผลงานอย่างเรื่อง The Sheik และ The Four Horsemen of the Apocalypse เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในวัย 31 ปี เป็นเหตุให้เกิดอุปาทานหมู่กับเหล่าแฟน ๆ ผู้หญิง เป็นเหตุทำให้เขาได้รับยกย่องเป็น ไอคอน  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักแสดงอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปุลยา
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
พระนางอเลนันดอ

พระนางอเลนันดอ มีพระนามจริงว่า ซีน-พยูมะชีน (ဆင်ဖြူမရှင်, Hsinbyumashin ซึ่งมีความหมายว่า นางพญาช้างเผือก; มีพระนามแรกประสูติว่า ศุภยากะเล) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าจักกายแมงแห่งอังวะ ที่พระราชสมภพแต่พระนางนันมาดอ แมนุ พระอัครมเหสี
ต่อมาพระนางเป็นพระมเหสีตำหนักกลางในพระเจ้ามินดง ตำแหน่งพระมเหสีตำหนักกลางมีคำเรียกเป็นภาษาพม่าว่า อเลนันดอ ด้วยพระนามนี้เองจึงกลายเป็นพระนามที่ชาวไทยรู้จักกันทั่วไป พระองค์เป็นมเหสีที่พระเจ้ามินดงโปรดที่สุดพระองค์หนึ่ง และเป็นที่เกรงอกเกรงใจของพระองค์ พระนางอเลนันดอมีพระราชธิดากับพระเจ้ามินดง 3 พระองค์ ได้แก่ พระนางศุภยาจี พระนางศุภยาลัต และพระนางศุภยาเล โดยพระธิดาพระองค์ที่สองของพระองค์คือ พระนางศุภยาลัตซึ่งมีนิสัยทะเยอทะยานเช่นเดียวกับพระองค์ ด้วยความที่พระเจ้ามินดงเกรงในพระนางอเลนันดอ พระเจ้ามินดงจึงมิได้ตั้งรัชทายาทไว้ พระนางศุภยาลัตพระธิดาของพระองค์จึงเลือกเจ้าชายสีป่อซึ่งเป็นคนหัวอ่อน โดยพระนางอเลนันดอได้ให้การสนับสนุน เมื่อพระนางศุภยาลัตพระธิดาได้เสกสมรสกับพระเจ้าสีป่อ แม้พระนางอเลนันดอได้ให้การช่วยเหลือแก่พระนางศุภยาลัตในเบื้องต้น แต่ภายหลังพระนางอเลนันดอถูกให้ไปประทับที่วังอื่นรวมทั้งพระธิดาคือพระนางศุภยาจีซึ่งเป็นพระเชษฐภคินี  
ต่อมาเมื่อพม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรในปี 1888 พระเจ้าสีป่อและพระนางนางศุภยาลัต ได้ถูกเชิญออกนอกประเทศโดยให้ประทับในเมืองรัตนคีรี ทางใต้ของเมืองมุมไบในบริติชราช ส่วนพระนางและพระธิดาองค์ใหญ่คือ พระนางศุภยาจี ได้ถูกให้ไปประทับที่เมืองทวาย แต่ต่อมาได้เกิดการลุกฮือต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษขึ้นในเมืองนั้น ทางการอังกฤษเชื่อว่าพระนางเป็นผู้อยู่เบื้องหลังจึงเชิญให้ไปประทับร่วมกับพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตในเมืองรัตนคีรี แต่ต่อมาภายหลังพระนางอเลนันดอได้มีเรื่องวิวาทกับพระนางศุภยาลัตซึ่งเป็นพระธิดาอย่างหนัก ทางอังกฤษสงสาร จึงได้ส่งพระนางอเลนันดอมายังพม่า และประทับที่เมืองย่างกุ้งจนสิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1900 พระศพของพระนางถูกบรรจุไว้ใกล้กับที่ประดิษฐานพระบรมศพของพระเจ้ามินดงในมัณฑะเลย์ 

**ในวัฒนธรรมสมัยนิยม**
มีนักแสดงผู้รับบท พระนางอเลนันดอ ได้แก่

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระมเหสีราชวงศ์โก้นบอง
เอียน แอชบี

เอียน แอชบี(เกิด 6 กันยายน 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี ในอดีตเขาเคยสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตีและสโมสรฟุตบอลเคมบริดจ์ยูไนเต็ด และยังเคยเล่นให้สโมสรIR Knattspyrnudeildในลีกไอซ์แลนด์อีกด้วย

**ฮัลล์ซิตี**
ในเดือนมิถุนายน 2002 เขาได้ย้ายมาร่วมทีมฮัลล์ โดยแจน โมลบีผู้จัดการที่มฮัลล์ในขณะนั้น ได้ซื้อเขามาจากเคมบริดจ์ยูไนเต็ดที่เพิ่งตกชั้นมาจากลีกวัน แต่เขาก็เจอฝันร้ายในนัดแรกที่ลงเล่นให้กับฮัลล์ ซึ่งเขาได้รับใบแดง อย่างไรก็ตามเขาก็กลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆของฮัลล์ ด้วยสไตล์การเล่นที่นิ่ง  ไว้ใจได้ ทำให้เขาถูกตั้งให้เป็นกัปตันทีมในยุคของโมลบี และปีเตอร์ เทย์เลอร์ ผู้จัดการทีมคนต่อมา และในฤดูกาลนี้ เขายิงประตูได้ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลโยวิลทาวน์ ซึ่งประตูนี้เป็นประตูที่ส่งฮัลล์ให้เลื่อนชั้นจากลีกทูขึ้นไปยังลีกวัน ในถดูกาลถัดมา เขาก็เป็นผู้เล่นคนสำคัญที่ทำให้ฮัลล์ได้เลื่อนชั้นไปยังฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ

**เกียรติประวัติ**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากเบอร์มิงแฮม
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอังกฤษ

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติอังกฤษแบ่งตามแนวดนตรี
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติไทย

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติไทยแบ่งตามแนวดนตรี
ราชรัฐลิพเพอ

ลิพเพอ (ภายหลังเปลี่ยนเป็น ลิพเพอ-เด็ทโมลด์ และกลับมาเป็น ลิพเพอ อีกครั้ง) เป็นรัฐหนึ่งในเยอรมนีที่ปกครองโดย ราชวงศ์ลิพเพอ ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำเวเซอร์กับบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขา ป่าทิวโทแบร์ค เดิมเป็นรัฐภายใต้ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้รับการยกระดับเป็นราชรัฐในปี ค.ศ. 1789 ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1806 ลิพเพอกลายเป็นรัฐอิสระ และได้เข้าร่วม สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ ในปี ค.ศ. 1866 และกลายเป็นหนึ่งใน รัฐของจักรวรรดิเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1871 ตลอดศตวรรษที่ 19 ลิพเพอค่อย ๆ พัฒนาเป็น ราชาธิปไตยตามรัฐธรรมนูญ โดยมีขุนนางที่ดินมีส่วนร่วมในการปกครอง แม้ว่าจะยังคงเป็นรัฐเกษตรกรรมที่มีเศรษฐกิจอ่อนแอที่สุดรัฐหนึ่งในจักรวรรดิเยอรมันหลังจากเจ้าผู้ครองรัฐองค์สุดท้ายสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1918 ลิพเพอเปลี่ยนเป็นเสรีรัฐลิพเพอจนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 ได้ถูกรวมเข้ากับรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน

**ประวัติศาสตร์**
ผู้ก่อตั้งลิพเพอคือแบร์นฮาร์ดที่ 1 ผู้ได้รับพระราชทานสิทธิดินแดนจากสมเด็จพระจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1123 จากนั้นแบร์นฮาร์ดตั้งตนเป็นลอร์ดแห่งลิพเพอ ผู้สืบเชื้อสายต่อมาก็ขยายดินแดนไปรวมอาณาจักรเคานท์หลายอาณาจักร ประมุขคนแรกที่ใช้ตำแหน่งเคานท์แห่งลิพเพอคนแรกคือไซมอนที่ 5
หลังจากไซมอนที่ 6 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 แล้วลิพเพอก็ถูกแบ่งออกเป็นสามอาณาจักรเคานท์ โดยไซมอนที่ 7 ได้ลิพเพอ-เด็ทโมลด์, เคานท์ออตโตได้ลิพเพอ-บราเคอ (Lippe-Brake)  และ เคานท์ฟิลิปได้ลิพเพอ-อัลแวร์ดิซเซ็น (Lippe-Alverdissen) ในปี ค.ศ. 1709 ลิพเพอ-บราเคอกลับมารวมกับสายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ อีกสายหนึ่งของตระกูลก่อตั้งขึ้นโดยเคานท์ยอปสท์ แฮร์มันบุตรชายของไซมอนที่ 7 ผู้ก่อตั้งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Lippe-Biesterfeld)
ในปี ค.ศ. 1789 เคานท์แห่งลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเฟือสท์ หลังจากที่เป็นสมาชิกของจักรวรรดิเยอรมันในปี ค.ศ. 1871 ได้ไม่นาน สายลิพเพอ-เด็ทโมลด์ก็สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1895 ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งในเรื่องผู้สืบครองระหว่างสายเชาม์บวร์ก-ลิพเพอ และ ลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ศาลจักรวรรดิในไลพซิกในปี ค.ศ. 1905 ตัดสินให้ดินแดนตกไปเป็นของสายลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ที่เมื่อมาถึงช่วงนั้นไม่มีดินแดนที่เป็นอิสระของตนเอง
ราชรัฐลิพเพอมาสิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เมื่อเลโอพ็อลท์ที่ 4 เจ้าชายแห่งลิพเพอสละสิทธิในการปกครอง ลิพเพอกลายมาเป็นเสรีรัฐลิพเพอ (Free State of Lippe)

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ราชรัฐลิพเพอ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1666
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
หมวดหมู่:กลุ่มโลว์เออร์เรนิช-เวสต์ฟาเลียน
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต
อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค

ราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค (Fürstentum Anhalt-Bernburg) เป็นราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1252 เมื่อราชรัฐอันฮัลท์ถูกแบ่งระหว่างอันฮัลท์-อัสเชอร์สเลเบน (Anhalt-Aschersleben), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากสายการปกครองมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1468 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-แซร์บสท์ ต่อมาก็ถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1603 ออกเป็นอันฮัลท์-เดสเซา, อันฮัลท์-เคอเทิน (Anhalt-Köthen), อันฮัลท์-เพลิทเคา (Anhalt-Plötzkau), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์  ในปี ค.ศ. 1635 สายอันฮัลท์-ฮาร์ซเกอโรเดอ (Anhalt-Harzgerode) ซึ่งมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1709 ก็แยกจากอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค  ในปี ค.ศ. 1718 ก็ได้มีการก่อตั้งราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค-ชอมบวร์ก-ฮอยม์ (Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym) ขึ้นและรวมกับอันฮัลท์-แบร์นบวร์คในปี ค.ศ. 1812 ในปี ค.ศ. 1847 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ได้รับราชรัฐอันฮัลท์-เคอเทิน หลังจากการเสียชีวิตของเจ้าผู้ครองนครอันฮัลท์-แบร์นบวร์คแล้ว ราชรัฐก็กลับไปรวมตัวกับราชรัฐอันฮัลท์-เดสเซาอีก

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
อันฮัลท์-เดสเซา

ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซา (Fürstentum (Herzogtum) Anhalt-Dessau, Anhalt-Dessau) เป็นอดีตราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮาลท์-เดสเซาเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮาลท์-แซร์บสท์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เดสเซา ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซาประสบกับการแบ่งแยกและการกลับมารวมตัวหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของราชรัฐ เมื่อแบ่งไปก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1471 ต่อมาในปี ค.ศ. 1544 ก็ได้รับการแบ่งเป็นครั้งที่สองเพื่อก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-แซร์บสท์และอันฮาลท์-เพลิทเคา ระหว่าง ค.ศ. 1561 จนถึง ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าแห่งอันฮาลท์-แซร์บสท์ ในปี ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 1807 ก็ยกฐานะเป็นยกฐานะเป็นดัชชี
หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮาลท์-แบร์นบวร์กในปี ค.ศ. 1863  ดินแดนอันฮาลท์-เดสเซาก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮาลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮาลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮาลท์ที่ก่อตั้งขึ้น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16 
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
ตำบลแม่ตาว

แม่ตาว เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีเนื้อที่โดยประมาณ 45.50 ตารางกิโลเมตร มีจำนวน 6 หมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลท่าสายลวด ตำบลแม่สอด ตำบลแม่กุ ตำบลพระธาตุผาแดง และชายแดนประเทศพม่า กั้นด้วยแม่น้ำเมย ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก กำนันคนปัจจุบันของตำบลแม่ตาว คือ นายอุดม คำอ่อน พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลแม่ตาว จังหวัดตาก

**ประวัติ == 
ผู้คนดั้งเดิมได้อพยพมาจากอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านค้างภิบาล (บ้านค้างภิบาล) เป็นกลุ่มแรก  (หมู่ที่ 1 ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ในปัจจุบัน) ต่อมาได้ริเริ่มการทำเกษตรกรรมเกิดขึ้น บริเวณริมห้วยแม่ตาว ซึ่งเป็นที่ตั้งของตำบลในปัจจุบัน
ภายหลัง ในลำห้วยแม่ตาวได้มีการค้นพบแร่ทองคำ ทำให้เกิดการทำเหมืองร่อนทองคำตามลำห้วยและได้ตั้งบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้น จึงได้ตั้งเป็นหมู่บ้านและแยกเป็นหมู่บ้านใหม่ และตั้งชื่อตำบลเป็น "ตำบลแม่ตาว" ตามชื่อลำห้วยแม่ตาว
ในปี พ.ศ. 2516 กระทรวงมหาดไทย มีประกาศเรื่อง การจัดตั้งสภาตำบลตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ลงนามโดย ถ. สุนทรศารทูล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รักษาราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (ฉบับพิเศษ หน้า 17 เล่ม 90 ตอนที่ 108 ราชกิจจานุเบกษา 24 สิงหาคม 2516) จึงได้จัดตั้งตำบลแม่ตาวเป็นสภาตำบลแม่ตาว ตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516
ปี พ.ศ. 2539 สภาตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตาว (ลำดับที่ 837) ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ลงนามโดย นายเสนาะ เทียนทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (หน้า 85 เล่ม 113 ตอนพิเศษ 52 ง ราชกิจจานุเบกษา 25 ธันวาคม 2539) มีผลให้เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตาวตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 
ปี พ.ศ. 2553 มีประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้ง เรื่อง การแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลในจังหวัดตาก เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 ลงนามโดย นายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธานกรรมการการเลือกตั้ง อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 10 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และมาตรา 13 มาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติการเลือกตั้ง
สมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2545 ประกอบมติคณะกรรมการการเลือกตั้ง ในการประชุมครั้งที่ 5/2553 เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 จึงประกาศแบ่งเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลในเขตพื้นที่จังหวัดตาก จำนวน 1 แห่ง คือ เทศบาลตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอด ประกอบด้วย 2 เขตเลือกตั้ง จำนวนสมาชิก 6 คนต่อเขต (หน้า 80-82 เล่ม 127 ตอนที่ 12 ก ราชกิจจานุเบกษา 22 กุมภาพันธ์ 2553) มีผลให้เป็นเทศบาลตำบลแม่ตาวภายใน 60 วันนับจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

**ภูมิศาสตร์**
ตำบลแม่ตาวมีเนื้อที่โดยประมาณ 45.50 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ภายในเขตตำบลแม่ตาวส่วนใหญ่เป็นที่ราบและเป็นที่สูงบ้างเล็กน้อยทางด้านทิศตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลท่าสายลวด และเทศบาลนครแม่สอด ตำบลแม่สอด - ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลแม่กุ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลพระธาตุผาแดง - ทิศตะวันตก ติดต่อกับแม่น้ำเมยกั้นพรมแดนไทย–พม่า

**หมู่บ้าน == 
จำนวนหมู่บ้านในเขตตำบลมี 6 หมู่บ้าน ประกอบด้วย - หมู่ที่ 1 บ้านแม่ตาวใต้- หมู่ที่ 2 บ้านแม่ตาวกลาง- หมู่ที่ 3 บ้านแม่ตาวแพะ- หมู่ที่ 4 บ้านแม่ตาวสันแป่- หมู่ที่ 5 บ้านแม่ตาวสันโรงเรียน- หมู่ที่ 6 บ้านดอนไชย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เทศบาลตำบลแม่ตาว
แม่ตาว
แม่ตาว
แม่ตาว
เดอะไรเชียสบราเธอส์

เดอะไรเชียสบราเธอส์ (The Righteous Brothers) เป็นวงดนตรีคู่ดูโอประกอบด้วยบิล เมดลีย์และบ็อบบี แฮตฟิลด์ พวกเขามีผลงานจากปี ค.ศ. 1963 ถึง 1975 และยังคงแสดงอยู่เรื่อยมาจนกระทั่แฮตฟิลด์เสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 2003 แนวการร้องเพลงของพวกเขาบางครั้งอาจเรียกว่า บลู-อายด์โซล
เมดลีย์และแฮตฟิลด์มีความสามารถในการร้องเพลง ทั้งช่วงกว้างเสียง การควบคุมและโทน ที่ช่วงให้พวกเขาสามารถสร้างสรรค์การร้องคู่ที่แข็งแรงและโดดเด่น หรือแม้จะแสดงเดี่ยวก็ตาม เมดลีย์ร้องในส่วนเสียงต่ำและลึก กับเสียงเบส-แบร์ริโทน ขณะที่แฮตฟิลด์มีเสียงร้องที่สูง กับเสียงเทเนอร์ที่สูง
พวกเขาได้ชื่อวงมาในปี ค.ศ. 1962 ขณะที่แสดงด้วยกันในลอสแอนเจลิส ในฐานวงสมาชิก 5 คนที่ชื่อ เดอะพารามัวส์ ในขณะที่แสดงอยู่นั้น ตอนจบผู้ฟังที่เป็นนาวิกโยธินผิวดำก็ตะโกนขึ้นมาว่า "That was righteous, brothers!" ซึ่งทั้งคู่ก็รับเอาชื่อนี้มาเมื่อออกในฐานะดูโอ
เพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดอะไรเชียสบราเธอส์ คือเพลง "Unchained Melody" ในปี ค.ศ. 1965 ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกา และอันดับที่ 14 ในอังกฤษ   ต่อมาในปี ค.ศ. 1990 เพลงนี้ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์ Ghost (วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก) นำแสดงโดยแพทริก สเวซีและเดมี มัวร์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จสูงสุด และทำให้เพลงนี้ติดอันดับอีกครั้ง โดยติดอันดับหนึ่งในชาร์ต U.S. adult contemporary และอันดับหนึ่งในอังกฤษ ออสเตรีย และอีกหลายประเทศ 

**ซิงเกิ้ลดัง**

**เดอะไรเชียสบราเธอส์**
 1963: "Little Latin Lupe Lu" - #49 US- 1963: "My Babe" - #75 US (เข้าชาร์ตใหม่ในปี 1965 ที่อันดับ #101 US)- 1964: "You've Lost That Lovin' Feelin'" - #1 US, #1 UK- 1965: "Bring Your Love to Me" - # 83 US / "Fannie Mae" - #117 US- 1965: "Just Once in My Life" - #9 US- 1965: "You Can Have Her" - #67 US- 1965: "Justine" - #85 US - 1965: "Unchained Melody" - #4 US, #14 UK / "Hung on You" - #47 US- 1965: "Ebb Tide" - #5 US, #48 UK - 1966: "Georgia On My Mind" - #62 US- 1966: "(You're My) Soul and Inspiration" - #1 US (Gold), #15 UK - 1966: "He" - #18 US / "He Will Break Your Heart" a.k.a. "He Don't Love You (Like I Love You)" - #91 US- 1966: "Go Ahead and Cry" - #30 US- 1966: "On This Side of Goodbye" - #47 US- 1966: "White Cliffs of Dover|The White Cliffs of Dover" - #21 UK- 1967: "Melancholy Music Man" - #43 US - 1967: "Stranded in the Middle of No Place" - #72 US - 1969: "You've Lost That Lovin' Feelin'" (re-issue) - #10 UK - 1974: "Rock and Roll Heaven" - #3, เขียนโดย Alan O'Day- 1974: "Give It to the People" - #20- 1974: "Dream On" - #32- 1977: "You've Lost That Lovin' Feelin'" (re-issue) - #42 UK - 1990: "Unchained Melody" (re-issue) - #13 (plus Adult Contemporary #1) US, #1 UK- 1990: "Unchained Melody" (new 1990 recording for Curb Records) - #19 US (Platinum) - 1990: "You've Lost That Lovin' Feelin'" / "Ebb Tide" (re-issue) - #3 UK 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีโซลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:วงกลุ่มสองสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอสแอนเจลิส
อันฮัลท์-เคอเทิน

อันฮัลท์-เคอเทิน (Anhalt-Köthen) เป็นอดีตดัชชีที่เดิมเป็นราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮัลท์-เคอเทินเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ เป็นอันฮัลท์-เดสเซา และ อันฮัลท์-เคอเทิน อาณาจักรนี้รุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1552 เมื่อตกไปเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-เดสเซา
อันฮัลท์-เคอเทินได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1603 จากการแบ่งราชรัฐอันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากการเสียชีวิตของพรินซ์ออกกัสตัส หลุยส์ในปี ค.ศ. 1774 เมื่ออาณาจักรถูกแบ่งและก่อตั้งเป็นอันฮัลท์-เพลสส์
ในปี ค.ศ. 1806 อันฮัลท์-เคอเทินก็ได้รับการยกฐานะเป็นดัชชี หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮัลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1847  ดินแดนอันฮัลท์-เคอเทินก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮัลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮัลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮัลท์ที่ก่อตั้งขึ้น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16 
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
เปรมณัช สุวรรณานนท์

เปรมณัช สุวรรณานนท์ (เกิด 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น เป๊ก เป็นดีเจ นักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย

**การศึกษา**
เปรมณัช สุวรรณานนท์ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี ต่อจากนั้นได้เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง

**ชีวิตส่วนตัว**
เป๊ก คบหาดูใจกับ นักร้องสาว นิว - นภัสสร สุวรรณานนท์ นักร้องดูโอวงนิว จิ๋ว ปัจจุบันสมรสกันแล้ว พิธีแต่งงานจัดที่บ้านเกิดฝ่ายหญิง ที่จังหวัดเชียงใหม่ จัดเป็นพิธีแบบล้านนา เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และงานฉลองมงคลสมรสวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2560 จัดที่จีเอ็มเอ็มไลฟ์เฮาส์
มีบุตรชายด้วยกัน 1 คนชื่อ ปณนน สุวรรณานนท์ ชื่อเล่น สเปซ เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2567

**ผลงาน**

**ละคร**

**ผลงานพิธีกร**
 รายการ Wake Club - รายการ คลับไฟว์ แก๊งสเตอร์  - รายการ Bang room (บูมแรง!) - รายการ รถโรงเรียน- รายการ ตู้เสื้อเพื่อน - รายการ งานมหกรรมฟุตบอลไทยทีวีสีช่อง 3 46 ปี (ช่วงคอนเสิร์ตรักล้นจอ) (ร่วมกับ รินลณี ศรีเพ็ญ)- รายการ สุขภาพดีที่พ่อให้ ทุกวันอาทิตย์ เวลา 08.00 - 09.00 น. ทางช่อง พีพีทีวี- รายการ อลหม่านจานใหม่ (คู่กับ ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล) ทุกวันอาทิตย์ เวลา 09.30 - 10.30 น. ทางช่อง 3 เอชดี- การประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2561 ร่วมกับ ซินดี้ บิชอพ- รายการ บ้านและสวน ช่อง อมรินทร์ ทีวี เอชดี ช่อง 34 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 09.30 น. ร่วมกับ โบ ธนากร ชินกูล- รายการ SPECSPACE x NIRAN APARTMENT ช่อง Youtube:PeckaNew Channel คู่กับ นภัสสร สุวรรณานนท์ (2563)

**ผลงานภาพยนตร์**
 Club 5 Ganster

**มิวสิกวีดีโอ**
เพลง ชู้ในใจ ของ ผลิตโชค อายนบุตร
*เพลง นอนไม่หลับ ของ เต้น นรารักษ์ กับ พลอย Mic Idol
*เพลง ถามเอาอะไร ของ เต้น นรารักษ์
*เพลง อย่าเอาความเหงามาลงที่ฉัน ของ นิว จิ๋ว

**ผลงานโฆษณา**
 MICO

**ผลงานเพลง**
อัลบั้มรวมศิลปิน One Man Story 3
*เพลง หยุดที่เธอ
อัลบั้มรวมดีเจ HOTWAVE - R U HOT Enough?
*เพลง คนใจร้อน
*เพลง Fire Fahrenheit
*เพลง เหตุผล
อัลบั้มรวมศิลปิน One Man Story 2
*เพลง จักรวาล 
*เพลง ง่ายง่าย
เพลงประกอบละคร ภูผาแพรไหม
*เพลง ทุกสิ่งเพื่อเธอ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  แฟนเพจ เป๊ก เปรมณัช- peckprem- peckprem
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์ค

แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์ค  (Groß Herzogtum Oldenburg หรือ โฮลชไตน์-อ็อลเดินบวร์ค)  เป็นแกรนด์ดัชชีภายในสมาพันธรัฐเยอรมัน สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ และจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งประกอบด้วยดินแดน 3 แห่งที่แยกจากกันอย่างห่างไก ได้แก่ อ็อลเดินบวร์ค ออยทิน และเบียร์เคินเฟลด์ อยู่ในอันดับที่สิบในบรรดารัฐเยอรมันและมีสิทธิลงคะแนนเสียงหนึ่งเสียงในบุนเดิสราทและมีสมาชิกสามคนในไรชส์ทาค

**ประวัติศาสตร์**
แกรนด์ดัชชีอ็อลเดินบวร์คก่อตั้งขึ้นในค.ศ. 1815 โดยรวมดินแดนเก่าของดัชชีอ็อลเดินบวร์คเข้ากับราชรัฐบีร์เคนเฟลด์ แม้ว่าอ็อลเดินบวร์คจะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นแกรนด์ดัชชีในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา แต่แกรนด์ดยุกสองพระองค์แรกยังคงใช้พระอิสริยยศเพียงแค่ "ดยุก" เท่านั้น จนกระทั่งค.ศ. 1829 เมื่อออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คขึ้นครองราชย์ พระองค์จึงเริ่มใช้พระอิสริยยศเป็น "แกรนด์ดยุก" แม้ว่าพระองค์จะปกครองแบบพ่อปกครองลูก แต่เหล่าแกรนด์ดยุกยังไม่ได้มอบรัฐธรรมนูญให้แก่ประชาชนของตน จนกระทั่งการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 บีบบังคับให้ต้องมีการเปลี่ยนแปลง

**การปฏิวัติในยุโรป**
อ็อลเดินบวร์คไม่สามารถรอดพ้นจากการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ที่แผ่ขยายไปทั่วยุโรปได้ แต่ก็ไม่มีเหตุการณ์ร้ายแรงใดๆ เกิดขึ้น ในปี ค.ศ. 1849 ออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คได้พระราชทานรัฐธรรมนูญที่มีลักษณะเสรีนิยมแก่ราษฎรของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1863 ปีเตอร์ที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค ครองราชย์หลังการสิ้นพระชนม์ของ   ออกัสต์ แกรนด์ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์คพระราชบิดาของพระองค์ มีแนวโน้มที่จะเรียกร้องสิทธิ์ในดัชชีชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ที่แต่ท้ายที่สุดในปี ค.ศ. 1867 พระองค์ก็ละทิ้งการเรียกร้องดังกล่าวเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับราชอาณาจักรปรัสเซีย และได้รับค่าชดเชยเพียงเล็กน้อย ในปี ค.ศ. 1866 พระองค์ได้อยู่ฝั่งปรัสเซียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิออสเตรียระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียและเข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ ในปีค.ศ. 1871 แกรนด์ดัชชีกลายเป็นรัฐของจักรวรรดิเยอรมัน
อ็อลเดินบวร์คยังคงมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขจนกระทั่งการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 เมื่อแกรนด์ดยุก องค์สุดท้าย ฟรีดริช ออกัสต์ที่ 2 สละราชสมบัติ และอ็อลเดินบวร์คก็กลายเป็นรัฐในสาธารณรัฐไวมาร์ในฐานะเสรีรัฐอ็อลเดินบวร์ค

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์- สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1723
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:กลุ่มโลว์เออร์เรนิช-เวสต์ฟาเลียน
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:แกรนด์ดัชชีในอดีต
ดีโว

ดีโว  (Devo) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งตั้งแต่ปี 1972 เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับพวกเขากับเพลงดังอย่าง "Whip It" ขึ้นชาร์ตอันดับ 14 บนบิลบอร์ดฮอต 100 

**ผลงาน**
 1978 - Q: Are We Not Men? A: We Are Devo!- 1979 - Duty Now for the Future- 1980 - Freedom of Choice- 1981 - New Traditionalists- 1982 - Oh, No! It's Devo- 1984 - Shout- 1988 - Total Devo- 1990 - Smooth Noodle Maps- 2010 - Fresh

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บทางการ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีพังก์ร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:สนธิสัญญาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ

หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแบ่งตามศตวรรษ
หมวดหมู่:สนธิสัญญา
สนธิสัญญาอารัส (ค.ศ. 1435)

สนธิสัญญาอารัส หรือ การประชุมใหญ่แห่งอารัส (Congress of Arras หรือ Congress of Arras) เป็นการประชุมทางการทูตที่เกิดขึ้นที่อารัสในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันในปี ค.ศ. 1435 ระหว่างผู้แทนจากอังกฤษ, ฝรั่งเศส และ เบอร์กันดี การประชุมเกิดขึ้นในตอนปลายของสงครามร้อยปี ทั้งการประชุมและสนธิสัญญาสะท้อนความล้มเหลวของฝ่ายอังกฤษ แต่เป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของฝ่ายฝรั่งเศส

**การประชุม**
ฝ่ายอังกฤษเข้าร่วมการประชุมโดยมีความเชื่อว่าเป็นการประชุมเพื่อแสวงหาสันติภาพระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสเท่านั้น ที่มีการเสนอการยุติการต่อสู้เป็นระยะเวลานาน และการเสกสมรสระหว่างสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษและพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ฝ่ายอังกฤษไม่เต็มใจที่จะยกเลิกการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ซึ่งทำให้การต่อรองเป็นไปได้ยาก ฝ่ายอังกฤษเดินออกจากที่ประชุมกลางคันเพื่อไปปราบปรามการรุกรานของฝรั่งเศสโดยJean Poton de Xaintrailles และ La Hire
ขณะเดียวกันผู้แทนฝ่ายฝรั่งเศสและผู้นำทางศาสนาก็ยุให้ฟิลลิปเดอะกูด ดยุคแห่งเบอร์กันดีคืนดีกับพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เบอร์กันดีขณะนั้นเป็นอาณาจักรที่แทบจะเป็นอิสระต่อตนเอง และเป็นพันธมิตรกับอังกฤษมาตั้งแต่เมื่อจอห์นเดอะเฟียร์เลสส์บิดาของฟิลลิปถูกฆาตกรรมโดยฝ่ายฝรั่งเศสในปี  ค.ศ. 1419 ที่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 อาจจะทรงทราบ เมื่อผู้แทนฝ่ายอังกฤษกลับมายังที่ประชุมก็พบว่าฟิลลิปเดอะกูดได้เปลี่ยนข้าง เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1435 จอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของฝ่ายอังกฤษก็มาเสียชีวิตเพียงอาทิตย์เดียวก่อนที่การประชุมจะเสร็จสิ้น
สนธิสัญญาลงนามกันในปี ค.ศ. 1435

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม **
 สงครามร้อยปี 
หมวดหมู่:สงครามร้อยปี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอังกฤษ
อารัส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 15

หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:สนธิสัญญาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 17

หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สนธิสัญญาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
สนธิสัญญาบลัว (ค.ศ. 1572)

สนธิสัญญาบลัว (ค.ศ. 1572) (Treaty of Blois (1572)) เป็นสนธิสัญญาที่ลงนามกันที่เมืองบลัวในฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1572 ระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิแห่งฝรั่งเศส ตามเนื้อหาของสนธิสัญญาฝรั่งเศสและอังกฤษตกลงเลิกการเป็นปฏิปักษ์ต่อกันที่มีมาเนิ่นนานก่อนหน้านั้นและก่อตั้งสัมพันธ์ไมตรีร่วมกันในการต่อต้านสเปน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธทรงหวังว่าสนธิสัญญาการป้องกันจะแยกสเปน และป้องกันฝรั่งเศสจากการรุกรานฟลานเดอร์ส  

**อ้างอิง**
Harper, Sally (2005). A Dittie to the tune of Welsh Sydannen': a Welsh image of Queen Elizabeth. Renaissance Studies: Volume 19, Issue 2, pp. 201-228.
*Martin, Lynn A. (Summer, 1980). Papal Policy and the European Conflict, 1559-1572. Sixteenth Century Journal: Volume 11, No. 2, Catholic Reformation, pp. 35-48.
บลัว
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 16

หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สนธิสัญญาแบ่งตามคริสต์ศตวรรษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติญี่ปุ่น

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊ส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤศจิกายน 2

* พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์ ทรงลอยพระประทีปเนื่องในวันลอยกระทง ณ ท่าน้ำโรงพยาบาลศิริราช ( เอเอสทีวีผู้จัดการออนไลน์)
}
อ็องรีที่ 1 ดยุกแห่งกีซ

อองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส (Henry I, Duke of Guise ชื่อเต็ม Henry I de Lorraine, Prince of Joinville, Duke of Guise, Count of Eu หรือ Le Balafré หรือ "the scarred") อองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีสเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส เป็นบุตรของฟรองซัวส์ ดยุคแห่งกีส และ อันนา เดสเต อองรีได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุคแห่งกีสและ Grand Maître de France หลังจากการเสียชีวิตของบิดาในปี ค.ศ. 1563 อองรีมีบทบาทในการต่อสู้กับออตโตมันในฮังการีในปี ค.ศ. 1565 เมื่อกลับมาถึงฝรั่งเศสอองรีก็กลายเป็นผู้นำฝ่ายคาทอลิกในสงครามศาสนาของฝรั่งเศส อองรีต่อสู้ในยุทธการแซงต์เดอนีส์  (Battle of Saint-Denis) ในปี ค.ศ. 1567, ในยุทธการฌาร์นัค (Battle of Jarnac) และในยุทธการมงคงตูร์ (Battle of Moncontour) แต่การพยายามมีความสัมพันธ์กับมาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ในปี ค.ศ. 1570 นำความไม่พอพระทัยให้แก่พระเชษฐาของมาร์เกอรีต พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส แต่เมื่ออองรีไปสมรสกับแคทเธอรีนแห่งคลีฟส์ สถานการณ์ก็ค่อยกระเตื้องขึ้น ความเกรงกลัวอำนาจที่เพิ่มมากขึ้นของนายพลแกสปาร์ด เดอ โคลินยีทำให้อองรีสมรู้กันทำการฆาตกรรมและการก่อให้เกิดการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิวในปี ค.ศ. 1572

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2093
หมวดหมู่:ขุนนางฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:ทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในฝรั่งเศส
อ็องรี
สี่สิบห้าองครักษ์

สี่สิบห้าองครักษ์ (The forty-five guards) คือทหารองครักษ์จำนวนสี่สิบห้าคนที่ได้รับเลือกมาโดยฌอง หลุยส์ เดอ โนกาเรต์ เดอ ลา วาแลต ดยุคแห่งเอแปร์นง (Jean Louis de Nogaret de La Valette) เพื่อให้มาพิทักษ์พระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศสระหว่างวิกฤติการณ์ของสงครามสามอองรี
ทหารองครักษ์สี่สิบห้าคนที่ได้รับเลือกมาเป็นขุนนางชั้นรอง (บางคนมาจากกาสคอญ) ที่บ้างก็เป็นเจ้าของม้าเพียงตัวเดียวและแผ่นดินเพียงสองสามเอเคอร์สำหรับเลี้ยงตัวเอง เมื่อได้รับเลือกมาแล้วทหารองครักษ์ก็ได้ค่าจ้างอย่างสูงเป็นการแลกเปลี่ยนกับการรักษาความปลอดภัยให้แก่พระเจ้าอองรีที่ 3 ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยการอยู่ยามครั้งละสิบห้าคน
หลังจากที่สันนิบาตคาทอลิกทำการปฏิวัติในปารีส พระเจ้าอองรีก็จำต้องเสด็จหนีไปยังบลัวส์ ที่ทรงใช้เป็นที่ตั้งมั่นวางแผนยึดอำนาจคืนจากรัฐสภาทั่วไป โดยการให้ทหารองครักษ์สังหารอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส เมื่อดยุคเดินทางมาเฝ้าพระเจ้าอองรีที่พระราชวังบลัวส์เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1588 และน้องชายหลุยส์ที่ 2 คาร์ดินัลแห่งกีสในวันต่อมา
หลังจากที่พระเจ้าอองรีที่ 3 เองถูกลอบปลงพระชนม์โดยฌาคส์ เคลมงต์ (Jacques Clément) ราชบัลลังก์ฝรั่งเศสก็ตกไปเป็นของอองรีแห่งนาวาร์ กององครักษ์ก็ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้แก่พระองค์ต่อมาจนกระทั่งเสด็จสวรรคต ที่อาจจะเป็นการถูกลอบปลงพระชนม์
เรื่องราวของกององครักษ์นี้เป็นแรงบันดาลใจให้อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มาเขียนนิยาย The Forty-Five Guardsmen ในปี ค.ศ. 1847

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ทหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
จอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์

จอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์ (John Singleton Copley) (ค.ศ. 1738 - 9 กันยายน ค.ศ. 1815) เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวอเมริกันของคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน โคพลีย์มีชื่อเสียงจากการเขียนภาพเหมือนของบุคคลสำคัญในนิวอิงแลนด์ในสมัยอาณานิคม โดยเฉพาะชนชั้นกลาง ภาพเขียนของโคพลีย์มีลักษณะการเขียนที่ใหม่ และมักจะมีสิ่งของที่เกี่ยวกับชีวิตของตัวแบบในภาพ

**อ้างอิง**
 "John Singleton Copley". Dictionary of American Biography. American Council of Learned Societies, 1928-1936. - " Copley, John Singleton" in the Oxford Dictionary of National Biography

**ดูเพิ่ม**
 ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  National Gallery of Art: John Singleton Copley date=2007-02-13 -  National Gallery of Art: Watson and the Shark date=2007-02-05 -   Find-A-Grave profile for John Singleton Copley-  Gallery of Copley's Paintings date=2008-08-03 -  Union List of Artist Names, Getty Vocabularies. ULAN Full Record Display for John Singleton Copley. Getty Vocabulary Program, Getty Research Institute. Los Angeles, California.

**งานสำคัญ**
ไฟล์:James Warren.jpg|เจมส์ วอร์เร็น (ค.ศ. 1763)
ไฟล์:Mercy Otis Warren.jpg|เมอร์ซี โอทิส วอร์เร็น (ค.ศ. 1763)
ไฟล์:J S Copley - Boy with Squirrel.jpg|เด็กกับกระรอก (ค.ศ. 1765)
ไฟล์:John Hancock painting.jpg|จอห์น แฮนค็อค (ค.ศ. 1765)
ไฟล์:Dorothy Quincy Hancock.jpg|ดอโรธี ควินซี  (ค.ศ. 1772)
ไฟล์:ThomasGageByCopley.jpg|ทอมัส เกจ (ค.ศ. 1768)
ไฟล์:Margaret Kemble Gage.jpg|ภาพเหมือนของมาร์กาเร็ต เค็มเบิล เกจ (ราว ค.ศ. 11771)
ไฟล์:J S Copley - Nicolas Boylston.jpg|นิโคลัส บอยล์สตัน (ค.ศ. 1767)
ไฟล์:J S Copley - Paul Revere.jpg|พอล รีเวียร์ (ค.ศ. 1770)
ไฟล์:J S Copley - Samuel Adams.jpg|ซามูเอล แอดัมส์ (ค.ศ. 1772)
ไฟล์:John Singleton Copley 002.jpg|ภาพเหมือนของตระกูลโคพลีย์ (ค.ศ. 1776)
ไฟล์:Head of a man copley.jpg|ศีรษะชาย (c.1777)
ไฟล์:Watsonandtheshark-original.jpg|วัตสันและปลาฉลาม (ค.ศ. 1778)
ไฟล์:The Siege and Relief of Gibraltar (2).jpg|The Defeat of the Floating Batteries at Gibraltar, September 1782
ไฟล์:John Singleton Copley 001.jpg|ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน (ค.ศ. 1784)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2281
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
แคสซิโอเปีย (แก้ความกำกวม)

แคสซิโอเปีย (Cassiopeia) สามารถหมายถึง- แคสซิโอเปีย (Cassiopeia หรือ Casseipeia) ราชินีของอาณาจักรเอธิโอเปียในตำนานเทพเจ้ากรีก เป็นมารดาของแอนดรอมีดา- กลุ่มดาวแคสซิโอเปีย ในซีกฟ้าเหนือ- แคสซิโอเปีย (แมงกะพรุน) (Cassiopea) สกุลหนึ่งของแมงกะพรุน- แคสซิโอเปีย (รถไฟ) (カシオペア) ขบวนรถไฟด่วนพิเศษ ในประเทศญี่ปุ่น- คาสิโอ แคสซิโอเปีย รุ่นพ็อคเกตพีซีที่ผลิตโดยคาสิโอ- คาสิโอเปีย (Casiopea) กลุ่มดนตรีฟิวชั่นแจ๊สญี่ปุ่น- แคสซิโอเปีย ชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มแฟนคลับของทงบังชินกี
กาเตรีนา ฟัน เฮเมิสเซิน

กาเตรีนา ฟัน เฮเมิสเซิน (Caterina van Hemessen; ค.ศ. 1528 - หลังจาก ค.ศ. 1587) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน
กาเตรีนา ฟัน เฮเมิสเซินเป็นจิตรกรสตรีเฟลมิชคนแรกที่มีหลักฐานทางการเขียน และเช่นเดียวกับจิตรกรสตรีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนอื่น ๆ ที่เป็นบุตรีของจิตรกรยัน ซันเดิร์ส ฟัน เฮเมิสเซิน (Jan Sanders van Hemessen) ผู้คงจะเป็นครูผู้สอนให้กาเตรีนาเขียน กาเตรีนาเขียนภาพเหมือนของผู้คนผู้มีฐานะดีทั้งหญิงและชายที่มักจะมีฉากหลังเป็นสีมืด

**อ้างอิง**
Chadwick, Whitney, Women, Art, and Society, Thames and Hudson, London, 1990
*Harris, Anne Sutherland and Linda Nochlin, Women Artists: 1550-1950, Los Angeles County Museum of Art, Knopf, New York, 1976

**ดูเพิ่ม**
 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา- ภาพเหมือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2071
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรสตรี