Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬายิงธนู (Archery) เป็นกีฬาที่ไม่ได้เน้นที่ความแข็งแรงหรือความเร็วเป็นหลัก หากแต่เป็นศิลปะที่ต้องอาศัยการฝึกฝนและทักษะความแม่นยำเป็นอย่างมาก ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกนั้นมีการแข่งขันยิงธนูด้วยในโอลิมปิกสมัยโบราณแต่ก็เลิกไป และได้รับการบรรจุใหม่ตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกปี 1972 ที่กรุงมิวนิก ประเทศเยอรมัน
กีฬายิงธนูมีการแข่งขันหลายประเภท เช่น ประเภทลาน (field shooting) จัดการแข่งขันคล้ายกับการล่าสัตว์ คือวางเป้าเล็กๆไว้ที่ตำแหน่งและระยะต่างๆกันตามสภาพแวดล้อมแบบธรรมชาติ ประเภทไฟลท์ ชู้ตติ้ง (flight shooting) จะเน้นที่ระยะมากกว่าความแม่นยำ หรือประเภทสกีอาร์เชอรี (ski-archery) แข่งขันยิงธนูในสภาพภูมิประเทศต่างๆ โดยมีเล่นสกีหรือสเก็ตด้วย แต่ที่นิยมแพร่หลายมากที่สุดและใช้จัดการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ก็คือ ประเภทเป้า (target shooting)

**สรุปผล**
คำอธิบาย
ไม่มีการแข่งขันยิงธนู
ไม่มีการจัดแข่งขันโอลิมปิก

**ตารางสรุปเหรียญ**
ตารางนี้รวมการแข่งขันยิงธนูในปี ค.ศ. 1900, 1904, 1908 และ 1920 นอกเหนือจากปี ค.ศ. 1972 เป็นต้นมา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:กีฬายิงธนู
สำนักข่าวประชาธรรม

สำนักข่าวประชาธรรม (PNN News) เป็นองค์กรสื่อส่วนกลางของภาคประชาชน ที่ทำงานร่วมกับสื่อมวลชนทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อให้ข่าวสารภาคประชาชน โดยเฉพาะด้านปัญหาความยากจน ปัญหาคนชายขอบและปัญหาของชุมชนท้องถิ่นต่างๆ  สื่อไปถึงสังคมได้อย่างกว้างขวางโดยผ่านสื่อมวลชน และเว็บไซต์ และเพื่อให้องค์กรประชาชนพัฒนาความรู้ ความเข้าใจในการใช้สื่อ ผลิตสื่อ และวิธีการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
สำนักข่าวประชาธรรม เริ่มก่อตั้งโดยกลุ่มนักคิด นักพัฒนาเอกชน และนักกิจกรรมภาคเหนือในช่วงปลายปี พ.ศ. 2542 โดยมีการระดมหุ้นกันเองทั้งจากองค์กรพัฒนาเอกชน องค์กรชาวบ้าน นักกิจกรรม นักธุรกิจ สื่อมวลชน นักวิชาการ  
ผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว เป็นผู้สื่อข่าวระดับพื้นที่ ซึ่งมิใช่ผู้สื่อข่าวอาชีพ แต่เป็นผู้สัมผัสใกล้ชิดกับข้อเท็จจริง กระจายอยู่ตามสาขาอาชีพต่างๆ ในชนบททั่วประเทศ โดยมีศูนย์ข่าวภูมิภาคประจำอยู่ใน 3 ภูมิภาค คือ ภาคเหนือ ภาคใต้ และภาคอีสาน ทำหน้าที่ฝึกอบรมจัดตั้งผู้สื่อข่าวระดับพื้นที่ และรายงานข่าวแก่สมาชิกเป็นประจำผ่านทางจดหมายข่าวออนไลน์

**อ้างอิง**
 แผ่นพับเผยแพร่สำนักข่าวประชาธรรม พ.ศ. 2543

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ สำนักข่าวประชาธรรม date=2007-11-16 
หมวดหมู่:สื่อมวลชน
หมวดหมู่:การเมืองภาคประชาชน
พระประภูตรัตนะ

พระประภูตรัตนะ เป็นพระพุทธเจ้าตามความเชื่อของฝ่ายมหายาน นิยมนับถือในประเทศจีน แต่ไม่พบในอินเดีย ในคัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตรกล่าวว่าเป็นพระพุทธเจ้าในอดีตที่จะปรากฏพระองค์ทุกครั้งที่มีการแสดงพระสัทธรรมปุณฑริกสูตร ซึ่งรวมทั้งในการแสดงพระสูตรนี้ของพระศากยมุนีพุทธเจ้าด้วย เป็นหนึ่งในคำสอนที่ยืนยันความเชื่อของฝ่ายมหายานว่าความเป็นพระพุทธเจ้ามิได้สิ้นสุดลงที่การปรินิพพานแต่จะคงอยู่ในโลกต่อไปในอนาคตอันยาวนานด้วย

**อ้างอิง**
  หน้า = 65
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าตามคติมหายาน
ซ้าบ

ซาบ เอบี (Saab AB) เป็นบริษัทอากาศยานและการป้องกันที่อยู่ในสวีเดน

**เครื่องบิน**
ซ้าบ เอบี เน้นการผลิตเครื่องบินรบ โดยปัจจุบันเป็นรุ่น ยาส 39 เข้าประจำการในสวีเดนและเช็ก กำลังทยอยส่งมอบให้กับฮังการีและแอฟริกาใต้  และมีสัญญาสั่งซื้อจากกองทัพอากาศไทย
เครื่องบินรบที่บริษัทเคยผลิต ได้แก่- ซ้าบ 17- ซ้าบ ซาฟารี- ซ้าบ 18- ซ้าบ 21- ซ้าบ 21R- ซ้าบ 29 Tunnan- ซ้าบ 32 Lansen- ซ้าบ 35 ดราเคน- ซ้าบ 37 วิกเก้น- ซ้าบ 39 กริพเพน- ซ้าบ 90 สแกนเดีย- ซ้าบ 91 ซาเฟีย- ซ้าบ 105- ซ้าบ 340 (โมเดล A และ B)- ซ้าบ 2000

**รถยนต์ซาบในประเทศไทย**
ในประเทศไทยเคยมีรถยนต์ซาบขายโดยบริษัท ออโต้เทคนิค (ประเทศไทย) จำกัด คือ Saab 9000 / Saab 900 / Saab 9-5 และ Saab 9-3
Saab 9-5

**อ้างอิง**
 สรศักดิ์ สุบงกช, JAS 39 ความจำเป็นและเหตุผล ตอน 1,2,3, มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่ 1423, 1424, 1425, พ.ย.-ธ.ค. 2550 -  "The SAAB Way" ประวัติย่อของบริษัทซ้าบ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  ข้อมูลบริษัท จาก Yahoo BizSaab 9-3- www.saabthai.com - Saab Thailand
Saab 9000
หมวดหมู่:บริษัทของสวีเดน
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
หมวดหมู่:ซ้าบ
หมวดหมู่:ซ้าบ

หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
ปรัศนีและอัศเจรีย์กลับหัว

ปรัศนีกลับหัว (¿) และ อัศเจรีย์กลับหัว (¡) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง ใช้ขึ้นต้นประโยคคำถามและประโยคแสดงการอุทานที่ลงท้ายด้วยปรัศนีและอัศเจรีย์ตามลำดับ เครื่องหมายชนิดนี้มีใช้เฉพาะในภาษาสเปน

**การใช้งาน**
 ปรัศนีกลับหัว ใช้เติมหน้าประโยคคำถามโดยปกติ ซึ่งประโยคบอกเล่าสามารถกลายเป็นประโยคคำถามได้โดยเติมทั้งปรัศนีและปรัศนีกลับหัว
** ¿Cuántos años tienes? (คุณอายุเท่าไร)
** ¿Hablas bien el español? (คุณพูดภาษาสเปนเก่งไหม)- อัศเจรีย์กลับหัว ใช้เติมหน้าประโยคหรือวลีที่แสดงการอุทาน
** ¡Qué linda está la Luna! (ดวงจันทร์ช่างสวยอะไรเช่นนี้)- บางครั้งปรัศนีและอัศเจรีย์มีการใช้ร่วมกัน เพื่อแสดงความเป็นคำถามและการอุทานไปพร้อมกัน ดังเช่นเครื่องหมายอินเทอร์รอแบง เมื่อใช้ปรัศนีและอัศเจรีย์กลับหัวต้องเติมจากด้านนอกเข้าด้านใน
** ¿¡Y tú quién te crees!?
** ¡¿Y tú quién te crees?!
หมวดหมู่:เครื่องหมายวรรคตอน
หมวดหมู่:ภาษาสเปน
รักเรา กัลปาวสาน

รักเรา กัลปาวสาน (不能說的秘密, Secret) เป็นภาพยนตร์ไต้หวันที่ออกฉายในปี 2007 กำกับโดยนักร้องเพลงไต้หวัน เจย์ โชว์ แสดงนำโดย เจย์ โชว์ และนางเอก เกย ลุนเม่ย ร่วมด้วย แอนโทนี่ หว่อง
มีอีกชื่อภาษาอังกฤษอีกชื่อหนึ่งว่า The Secret That Cannot Be Told

**เนื้อเรื่องย่อ**
ยี่ เซียง หลุน (เจย์ โชว์) เป็นนักเรียนใหม่ที่เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมเก่าแก่แห่งหนึ่ง เขาได้พบกับนักเรียนหญิงท่าทางลึกลับคนหนึ่ง ชื่อ ลู เสี่ยว ยู (เกย ลุนเม่ย) ที่ชื่นชอบเปียโนเหมือนกัน ทั้งคู่ได้พัฒนาความสัมพันธ์ขึ้นเรื่อย ๆ ได้เล่นเปียโนร่วมกัน จนกลายเป็นความรัก แต่ผ่านไป เสี่ยว ยู ก็เริ่มไม่มาโรงเรียน เซียง หลุน ตามไปถึงบ้าน และพบว่าเธอป่วยเป็นโรคหอบหืด ก่อนจะพบว่าแท้จริงว่า เธอไม่ได้อยู่ในศตวรรษเดียวกับเขา แต่เธอมีชีวิตอยู่ในปี 1979 มาแล้ว

**อ้างอิง**
  Secret เจย์ โชว์ และปาฏิหาริย์ของตัวโน้ต/ต่อพงษ์ date=2012-12-18  โดย ต่อพงษ์ 23 พฤศจิกายน 2550 10:19 น.
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไต้หวัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
อนันต์ อัศวโภคิน

อนันต์ อัศวโภคิน  (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นเจ้าของธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังของไทย เป็นอดีตประธานและกรรมการผู้จัดการ บริษัทแลนด์แอนด์เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) เคยได้รับรางวัล Best CEO Of The Year และเคยได้ตำแหน่งเศรษฐีหุ้นที่มีมูลค่าสูงที่สุดในไทยหลายปีซ้อน
อนันต์มีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 840 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 26,000 ล้านบาท) และได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บให้เป็นมหาเศรษฐีของไทยลำดับที่ 18 (ประจำปี พ.ศ. 2555)

**ประวัติ**
จบการศึกษาจากระดับประถมถึงมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่น 11 รุ่นเดียวกับบุญคลี ปลั่งศิริ ปริญญาโท M.S. Industrial Engineering, สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์, ปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**ชีวิตส่วนตัว**
อนันต์ สมรส กับ วารุณี อัศวโภคิน หย่าร้างในเวลาต่อมา (มีบุตร 3 คน ได้แก่ อาชวิณ-อลิสา-อาชนัน อัศวโภคิน)

**ประวัติการทำงาน**
 2528-ปัจจุบัน ประธานกรรมการ บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)- 2531-ปัจจุบัน กรรมการ บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)- 2535-ปัจจุบัน กรรมการบริษัท สยามธานี พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด, กรรมการบริษัท สยามรีเทลดีเวลล๊อปเม้นต์ จำกัด, กรรมการบริษัท จี.เอส.พร็อพเพอร์ตี้ แมนเนจเม้นต์ จำกัด- 2536-ปัจจุบัน กรรมการบริษัท สยามธานี เรียลเอสเตท จำกัด- 2537-ปัจจุบัน กรรมการบรษัท เซนเตอร์พอยท์ แมเนจเม้นต์ จำกัด, กรรมการบริษัท ควอลิตี้ คอนสตรัคชั่น โปรดัคส์ จำกัด (มหาชน)- 2538-ปัจจุบัน กรรมการบริษัท คิว.เอช.อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด, กรรมการบริษัท โฮมโปรดักส์ เซนเตอร์ จำกัด (มหาชน) (โฮมโปร), ประธานกรรมการ บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน), ประธานกรรมการ บริษัทเงินทุน บุคคลัภย์ จำกัด (มหาชน), กรรมการ บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)- 2565 - ปัจจุบัน ประธานคณะกรรมการบริษัท โฮมโปรดักส์ เซนเตอร์ จำกัด (มหาชน) (โฮมโปร),

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ฐานข้อมูลdate=2016-03-04 
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การแขวนคอ

การแขวนคอ
การแขวนคอ (Hanging) เป็นการแขวนบุคคลโดยใช้ห่วงหรือสายรัดรอบคอ ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้ระบุว่าการแขวนคอในความหมายนี้คือ "โดยเฉพาะเพื่อที่ทำให้ตายโดยการแขวนคอ" แม้ว่าก่อนหน้านี้ยังหมายถึงการตรึงกางเขนและประหารโดยการแทงในขณะที่ร่างกายยังคงแขวนอยู่  การแขวนคอเป็นวิธีการประหารชีวิตทั่วไปนับตั้งแต่สมัยยุคกลาง และเป็นวิธีการประหารชีวิตหลักในหลายประเทศและภูมิภาค เรื่องราวของการประหารชีวิตโดยการแขวนคออยู่ในมหากาพย์โอดิสซีย์ของโฮเมอร์ (หนังสือ 22) ในความหมายพิเศษนี้ของคำทั่วไปของการแขวน จากอดีตและคำกริยาอดีตคือการแขนคอ แทนที่การห้อยคอ
การแขวนคอเป็นวิธีการฆ่าตัวตายแบบโดยทั่วไปในซึ่งบุคคลจะใช้สายรัดคอและทำให้เกิดหมดสติและเสียชีวิตโดยการแขวน การแขวนบางส่วนหรือบางส่วนที่แบกรับน้ำหนักบนสายรัดเป็นการใช้บางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรือนจำ โรงพยาบาลจิตเวช หรือสถาบันสาธารณะอื่นๆ ที่การสนับสนุนการแขวนคอแบบเต็มตัวเป็นเรื่องที่ยากที่จะทำได้ เพราะจุดสายรัดระดับสูง (เช่น ตะขอหรือท่อ) ได้ถูกเอาออก

**ดูเพิ่ม**
 โทษประหารชีวิต

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:การฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:วิธีการประหารชีวิต
หมวดหมู่:ท่าของมนุษย์
ที่ประชุมของเอลรอนด์

ในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  ที่ประชุมของเอลรอนด์ (Council of Elrond) เป็นชื่อการประชุมลับคราวหนึ่งที่เรียกประชุมโดย เอลรอนด์ จัดการประชุมขึ้นที่อาณาจักรเอลฟ์ ริเวนเดลล์ เพื่อหารือในหมู่อิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ ว่าจะทำประการใดกับ แหวนเอก ต่อไป  เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในหนังสือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ภาคแรก เล่มสอง บทที่สอง ซึ่งเป็นเหตุการณ์ก่อตั้ง คณะพันธมิตรแห่งแหวน (The Fellowship of the Ring) อันเป็นชื่อของหนังสือภาคแรกในฉบับภาษาอังกฤษ

**ผู้เข้าร่วมการประชุม**
ผู้เข้าร่วมการประชุมครั้งนั้นล้วนเป็นผู้ที่เดินทางมุ่งมาสู่ริเวนเดลล์ด้วยกิจธุระต่างๆ กัน แต่มาประจวบเหมาะในเวลาเดียวกัน รายชื่อผู้เข้าประชุมที่สำคัญได้แก่- เอลรอนด์ - กลอร์ฟินเดล - เอลฟ์สูงศักดิ์แห่งริเวนเดลล์ เป็นผู้ไปพบและช่วยโฟรโดหนีข้ามฟอร์ดบรุยเนน- เอเรสตอร์ - หัวหน้าที่ปรึกษาของเอลรอนด์- แกนดัล์ฟ พ่อมดเทา  - ซึ่งหนีมาจากการคุมขังของซารูมาน- อารากอร์น - อารักขาโฟรโดและคณะมาจากบรี- โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ - ผู้ถือแหวน- บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ - ผู้ค้นพบแหวนที่สูญหายและมอบต่อให้โฟรโด เวลานั้นพำนักอยู่ในริเวนเดลล์- โบโรเมียร์ แห่งกอนดอร์ - เดินทางมายังริเวนเดลล์ เนื่องจากฝันเห็นนิมิตเกี่ยวกับ "ยมทูตแห่งอิซิลดูร์" - โกลอิน - คนแคระ ซึ่งเดินทางมาริเวนเดลล์เพื่อแจ้งข่าวว่า สายลับจากมอร์ดอร์ไปเสาะหาแหวนในอาณาจักรคนแคระ- กิมลี บุตรแห่งโกลอิน - เดินทางมากับบิดา- เลโกลัส แห่งเมิร์ควู้ด โอรสของธรันดูอิล - เดินทางมาแจ้งข่าวว่า กอลลัม ที่แกนดัล์ฟกับอารากอร์นฝากขังไว้ ได้หนีออกไปแล้ว- กัลดอร์ จากแคว้นเมืองท่า (เกรย์เฮเวนส์) - ผู้นำสารมาจากเคียร์ดัน
นอกจากนี้มีผู้ที่ไม่ได้รับเชิญ แต่แอบเข้าฟังการประชุมด้วย ได้แก่ แซม คนสวนและคนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของโฟรโด  เมอร์รี่ กับ ปิ๊ปปิ้น ญาติและสหายสนิทของโฟรโดที่ร่วมเดินทางมาจากไชร์
บิลโบและแกนดัล์ฟเล่าเหตุการณ์รายละเอียดในการค้นพบแหวนเอกให้ที่ประชุมฟัง หลังจากการถกเถียงกันชั่วเวลาหนึ่ง ที่ประชุมจึงสรุปว่า ต้องนำแหวนเอกไปทำลายยังเมาท์ดูม โดย โฟรโด รับอาสาในการทำภารกิจนี้ จากนั้นมีการคัดเลือกผู้แทนเผ่าพันธุ์ต่างๆ ร่วมเดินทางไปด้วย ได้แก่ แกนดัล์ฟ อารากอร์น โบโรเมียร์ เลโกลัส และกิมลี สำหรับฮอบบิทอีกสามคนคือ แซม เมอร์รี่ และปิ๊ปปิ้น อาสาติดตามโฟรโดไปด้วยโดยไม่ยอมทอดทิ้ง จึงเกิดเป็นคณะพันธมิตรแห่งแหวน ทั้งเก้าคน
คณะพันธมิตรแห่งแหวนออกเดินทางจากริเวนเดลล์ ในวันที่ 25 ธันวาคม ปีที่ 3018 แห่งยุคที่สาม

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ลอร์ดออฟเดอะริงส์, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญในมิดเดิลเอิร์ธ
รายชื่อธงในประเทศซิมบับเว

รายการของธงต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ในประเทศซิมบับเว ระหว่างปี พ.ศ. 2523 และในปัจจุบันนี้ สำหรับธงในยุคก่อนหน้า พ.ศ. 2523

**ธงชาติ**

**ธงประธานาธิบดี**

**ธงราชการทหาร**

**ธงพรรคการเมือง**

**ธงประจำเมือง**

**ธงในอดีต**

**ดูเพิ่ม**
 ธงต่าง ๆ ของประเทศโรดิเซีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติซิมบับเว
หมวดหมู่:ธงในประเทศซิมบับเว
ซิมบับเว
เอเรียดอร์

เอเรียดอร์ (Eriador) เป็นชื่อดินแดนที่ปรากฏในนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน หลายๆ เรื่อง เช่น เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  เดอะฮอบบิท  ซิลมาริลลิออน เป็นต้น คำว่า เอเรียดอร์ เป็นภาษาซินดาริน หมายถึง 'แผ่นดินร้าง' อาณาเขตของเอเรียดอร์สังเกตได้จากแนวเทือกเขาที่ขนาบอยู่ทางด้านตะวันตก คือเทือกเขาเอเร็ดลูอิน และด้านตะวันออก คือเทือกเขามิสตี้ หรือ ฮิธายเกลียร์
ดินแดนเอเรียดอร์ในยุคบรรพกาลหรือยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยป่ารกทึบ เหล่าเอลฟ์ที่เดินทางออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนนมุ่งสู่แผ่นดินตะวันตก ต้องใช้เวลาเดินทางข้ามดินแดนนี้อยู่นานนับปีกว่าจะสามารถข้ามเอเร็ดลูอินไปได้ ไม่ค่อยมีเอลฟ์อาศัยอยู่ในดินแดนนี้มากนัก หากไม่ตั้งถิ่นฐานลงทางฟากตะวันออกของเทือกเขามิสตี้ ก็มักจะเดินทางข้ามไปถึงเบเลริอันด์ได้จนหมด
ในยุคที่สอง หลังจากแผ่นดินเบเลริอันด์ล่มสลายไปแล้ว เอลฟ์ที่หนีรอดมาได้ ได้ตั้งถิ่นฐานลงทางด้านใต้ของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน (คือฟากตะวันตกสุดของเอเรียดอร์) เป็นอาณาจักรลินดอน อีกพวกหนึ่งบุกเบิกไกลออกไปทางตะวันออก และตั้งอาณาจักรเอเรกิออนที่เชิงเขาฮิธายเกลียร์ (คือฟากตะวันออกสุดของเอเรียดอร์) ดินแดนช่วงกึ่งกลางยังคงถูกทิ้งเป็นป่ารกทึบ
เมื่อถึงสมัยของ ทาร์-อัลดาริออน กษัตริย์นักเดินเรือแห่งนูเมนอร์  ชาวนูเมนอร์ได้เดินทางมาบุกเบิกดินแดนบนมิดเดิลเอิร์ธ โดยสร้างท่าเรือที่ปากแม่น้ำเกรย์ฟลัด แล้วแผ้วถางผืนป่าในเขตเอเน็ดไวธ์ (Enedwaith) เรื่อยขึ้นไปจนถึงปากแม่น้ำฮอร์เวล แล้วตั้งเมืองขึ้นชื่อว่า เมืองธาร์บัด (เมืองนี้เมื่อถึงยุคที่สามได้กลายเป็นเมืองร้าง) ทำให้ผืนป่าเอเน็ดไวธ์กลายเป็นที่ราบกว้างใหญ่ดังที่ปรากฏในยุคที่สาม คงเหลือเขตป่าเพียงเล็กน้อยอันเป็นที่อยู่อาศัยของชาวดันแลนด์
ตอนกลางของแผ่นดินเอเรียดอร์ ถูกบุกเบิกโดยชาวฮอบบิทนักผจญภัยสองคน และต่อมาได้กลายเป็นอาณาจักรไชร์ 
มีถนนสายสำคัญตัดผ่านกลางเอเรียดอร์สองสาย ได้แก่- ถนนเหนือใต้ - หรือถนนกรีนเวย์ ตั้งต้นจากฟอร์นอสต์ ผ่านเมืองบรี ธาร์บัด ลงไปกอนดอร์ ในช่วงปลายยุคที่สอง จนถึงช่วงต้นของยุคที่สาม ถนนสายนี้เป็นเส้นทางติดต่อระหว่างอาณาจักรอาร์นอร์กับกอนดอร์ แต่หลังจากอาณาจักรอาร์นอร์ล่มสลายไป ก็ไม่ค่อยมีใครใช้เส้นทางนี้อีก มันได้กลายเป็นเส้นทางที่ทั้งรกร้างและอันตราย จนกระทั่ง โบโรเมียร์แห่งกอนดอร์ เดินทางผ่านอีกครั้งในปีที่ 3018 ของยุคที่สาม เพื่อไปยังริเวนเดลล์- ถนนตะวันออก - ตั้งต้นจากเกรย์เฮเวนส์ ผ่านฮอบบิตัน สะพานแบรนดี้ไวน์ บรี ไปสิ้นสุดที่ริเวนเดลล์ 

**อ้างอิง**
 เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ฮอบบิท, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อุลโม

อุลโม (Ulmo จาก ภาษาวาลาริน Ulubôz, Ullubôz หรือ Ulumō) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ทรงเป็นหนึ่งในเทพวาลาร์ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งสมุทร เทพองค์นี้หากเปรียบเทียบกับเทพนิยายก็จะมีสถานะเทียบเท่ากับเทพโพไซดอนของเทพนิยายกรีก และเทพเนปจูนของเทพนิยายโรมัน
เทพอุลโมทรงอยู่อย่างสันโดษใต้น้ำ-พื้นพิภพ มิได้อาศัยอยู่ที่ใดที่หนึ่งเป็นเวลานาน ตัวพระองค์เองมิได้ชื่นชอบการเดินบนพื้นโลกมากนัก และน้อยนักที่จะสวมอาภรณ์ตามมาตรฐานของเหล่าวาลาร์องค์อื่น 
เทพอุลโมทรงรักใคร่ทั้งชาวเอลดาร์ (เอลฟ์) และเอไดน์ (มนุษย์) มิเคยทอดทิ้งพวกเขาเลยแม้แต่ในยามที่พวกเขาต้องตกอยู่ใต้ความพิโรธของเหล่าวาลาร์ เทพอุลโมทรงเครื่องบรรเลงดนตรีอันยิ่งใหญ่จากแตรเขาสัตว์ ชื่อว่าอุลุมูรี (Ulumúri) ประดิษฐ์ขึ้นมาจากเปลือกหอยสีขาว และผู้ซึ่งได้สดับดนตรีนี้ยังคงได้ยินกังวาลอยู่ในหัวใจชั่วนิรันดร์ แล้วจะโหยหาท้องทะเลจนไม่อาจจากไป แต่โดยส่วนใหญ่แล้วเทพอุลโมจะตรัสแก่ผู้อาศัยในโลกด้วยสุรเสียงซึ่งได้ยินเป็นเพียงแค่เสียงของสายน้ำ 
ด้วยเหตุที่ว่าสิ่งที่เกี่ยวกับน้ำทั้งหมดต่างอยู่ในอำนาจปกครองของท่าน เหล่าพรายจึงกล่าวกันว่าจิตวิญญาณของเทพอุลโมนั้นไหลอยู่ในเส้นเลือดแห่งพื้นพิภพ ดังนั้นข่าวต่างๆ เกี่ยวกับความเดือดเนื้อร้อนใจและความทุกข์เข็ญของโลกจึงมาถึงเทพอุลโมได้แม้ในก้นบึ้งของมหาสมุทร ซึ่งอาจจะแม้แต่เทพมานเวเองยังมิอาจทรงรับรู้ถึงได้ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ไอนัวร์
เปี๊ยก ดีเจสยาม

เปี๊ยก ดีเจสยาม (ซ้ายมือ เสื้อสีเขียว) ในภาพยนตร์เรื่องรักแห่งสยาม
เปี๊ยก ดีเจสยาม หรือมีชื่อจริงว่า ธนโชติ เพียรเสมา เกิดเมื่อปี 2516 เป็นเจ้าของร้านดีเจสยาม ที่สืบทอดธุรกิจครอบครัว โดยช่วงแรกเริ่มจากแผงเทปเล็กๆ หน้าบริเวณที่ปัจจุบันเป็นร้านโดนัท ต่อมาได้ย้ายมาใกล้เซ็นเตอร์พ้อยท์ เปี๊ยกยังเป็นผู้ดูแลค่ายกุนซือ มิวสิกคลับ (Gunzue Music Club)  อีกด้วย
ด้วยบุคลิกที่เฮฮาโผงผาง จึงทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังกับลูกค้าที่แวะเวียนผ่านมา เขายังได้ออกมาทางสื่อต่าง ๆ ไม่ว่าจะรายการวิทยุ รายการโทรทัศน์ รวมถึงได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม สถานีวิทยุ Hot Wave กับเชิญไปร่วมจัดรายการในห้องส่งมาแล้ว  และทางแฟตเรดิโอก็ทำกิจกรรมร่วมกับทางร้านมาตลอด 
นอกจากนี้เมื่อมีการออกอัลบั้มใหม่ๆ ออก เช่นวงบอดี้สแลมก็มีการวงเปิดมินิคอนเสิร์ตหน้าร้านพร้อมแจกลายเซ็นดึงวัยรุ่นที่มาได้

**อ้างอิง**
 สมคิด เอนกทวีผล ,  เปี๊ยก ดีเจสยาม ตำนานบนแผงเทป Positioning Magazine ตุลาคม 2550-  "ฮาโมไนซ์ เร็ครีเอชั่น" เพลงน่าฟังฝีมือนักศึกษาfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:บุคคลวงการดนตรี
จิบะ มาโมรุ

จิบะ มาโมรุ (ญี่ปุ่น|地場 衛|Chiba Mamoru
อังกฤษ: Mamoru Chiba) หรือ หน้ากากทักซิโด้ (ญี่ปุ่น|タキシード仮面地|Takishīdo Kamen
อังกฤษ: Tuxedo Mask) เป็น 1 ในตัวละครหลักของมังงะเรื่อง "เซเลอร์มูน" ที่สร้างโดย นาโอโกะ ทาเคอุจิ  เขาปลอมตัวมาเพื่อที่จะช่วยเหลือเหล่าอัศวินเซเลอร์จากพวกศัตรูวายร้าย และเป็นคนรักของสึคิโนะ อุซางิ

**ข้อมูลส่วนตัว**
ปรากฏตัวครั้งแรก : ตอนที่ 1
อายุ:18ปี/ภาคแรก 21ปี/ภาคSailor Stars
ส่วนสูง : 185 ซม./ภาคแรก 188ซม./ ภาคSailor Stars
น้ำหนัก : 71กก./ภาคSailor Stars
วันเกิด : 3 สิงหาคม
ราศี : สิงห์
อัญมณีประจำราศี: เพอรีดอท,ทับทิม
ของกินที่ชอบ : ช็อคโกแลต
ของกินที่ไม่ชอบ : ไม่มี
สีที่ชอบ : สีดำ,สีแดง
ครอบครัว : พ่อแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ 
การศึกษา : มัธยมปลาย/ภาคแรก มหาวิทยาลัย/ภาค Sailor Stars 
งานอดิเรก : อ่านหนังสือ,วิ่งจ๊อกกิ้ง
ความฝันในอนาคต : แพทย์
วิชาที่ชอบ : ฟิสิกส์
วิชาที่ไม่ชอบ : ไม่มี
จุดแข็ง : มีความอ่อนโยน มีความสุภาพมากๆ โรแมนติกมากๆ ถ้ารักใครแล้ว จะเป็นคนที่แสนดีด้วยอย่างมาก มีความซื่อสัตย์ จะปกป้องคนที่รักจนวาระสุดท้ายของชีวิต

**หน้ากากทักซิโด้**

**อัศวินเงาพระจันทร์**

**ท่าแปลงร่าง**
Tuxedo Power (ทักซิโด้ พาวเวอร์)   
ปรากฏในภาคคนแสดงละครโทรทัศน์

**ท่าไม้ตาย**
Tuxedo La Smoking Bomber (ทักซิโด เลอ สโมคกิ้ง บอมเบอร์)   
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 5 (พลังระเบิดควันทักซิโด้ )   
ปรากฏในอนิเมะภาคคริสตัล (พลังแสงระเบิดทักซิโด้ (ภาค2) / ทักซิโด้พลังแสงระเบิดทำลายล้าง (ภาค 3))
*Pink Sugar Tuxedo Attack (พิงค์ ชูการ์ ทักซิโด แอ็กแท็ค)   
ปรากฏในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 10 (พลังชมพูทักซิโด้)
*Tuxedo Action (ทักซิโด แอ็กชั่น) ปรากฏในอนิเมะภาค S
หมวดหมู่:ตัวละครในเซเลอร์มูน
หมวดหมู่:หนุ่มน้อยเวทมนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าชาย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครนักดาบในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักลวงตา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่มีการปกปิดตัวตนจริง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนที่มหาวิทยาลัยและวิทยาลัย
ดวงกมล ลิ่มเจริญ

ดวงกมล ลิ่มเจริญ (24 สิงหาคม พ.ศ. 2507 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เป็นผู้บุกเบิกการสร้างภาพยนตร์ไทยที่ประสบความสำเร็จในตลาดต่างประเทศ  
ดวงกมล ลิ่มเจริญ เป็นพี่สาวของพรพิมล ลิ่มเจริญ นักวิจารณ์ภาพยนตร์และนักเขียนประจำหนังสือพิมพ์มติชน ดวงกมลจบการศึกษาคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาศิลปการละคร เมื่อ พ.ศ. 2528 จากนั้นทำงานในวงการโทรทัศน์ และร่วมก่อตั้งบริษัท เอ็กแซ็กท์ ในเครือแกรมมี่ และผลิตละครโทรทัศน์เมื่อ พ.ศ. 2535 เธอศึกษาต่อด้านการบริหารธุรกิจภาพยนตร์ จากยูซีแอลเอ เมื่อ พ.ศ. 2540
หลังศึกษาต่อ ดวงกมลดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปบริษัท แกรมมี่ฟิล์ม ผลิตภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ รัก-ออกแบบไม่ได้ และกำแพง  เป็นผู้ประสานงานการสร้างภาพยนตร์ A Fighter's Blues ของ หลิวเต๋อหัว และ In the Mood for Love ของ หว่อง คาไวที่เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย และลาออกมาตั้ง บริษัท ซีเนมาเซีย (Cinemasia) ร่วมกับ นนทรีย์ นิมิบุตร เมื่อ พ.ศ. 2543 และบริษัท ภาพยนตร์หรรษา เมื่อ พ.ศ. 2546
ดวงกมล ลิ่มเจริญ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด ด้วยวัยเพียง 39 ปี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ก่อนเสียชีวิตไม่นาน เธอได้รับรางวัล Producer of the Year 2003 เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ในงานพบปะทางธุรกิจภาพยนตร์ CineAsia II

**ผลงาน**

**งานสร้าง**
 รัก-ออกแบบไม่ได้ (2541)- กำแพง (2542)

**อำนวยการสร้าง**
 จัน ดารา (2543) กำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร- มนต์รักทรานซิสเตอร์ (2544) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง- อารมณ์ อาถรรพณ์ อาฆาต (Three) (2545) กำกับโดย คิม จีวอน, ปีเตอร์ ชาน และนนทรีย์ นิมิบุตร- เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล (2546) กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง- โอเค เบตง (2546) กำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร - โหมโรง (2547) กำกับโดย อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์  - The Letter จดหมายรัก (2547) กำกับโดย ผอูน จันทรศิริ 


**ผลงานแสดง**
 ไร่แสนสุข (2530)- โตแล้วต้องโต๋ (2535)- ยามเมื่อลมพัดหวน (2536)- มหัศจรรย์แห่งรัก (2537)- แอบเก็บใจไว้ใกล้เธอ (2539)- รัก-ออกแบบไม่ได้ (2541)- แต่งกับงาน (2541)- มารยาริษยา (2541)- พิษกุหลาบ (2543)- ความรักครั้งสุดท้าย (2546)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   ไว้อาลัย...ดวงกมล ลิ่มเจริญfix-attempted=yes 
2546
หมวดหมู่:บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
แชมป์คลับ แชมป์ครับ

พีรพล (แชมป์) เอื้ออารียกูล ผู้ดำเนินรายการ
แชมป์คลับ แชมป์ครับ (Champ Club  Champ Krub) (1 ธันวาคม 2550 - ปัจจุบัน) เป็นรายการวิทยุประเภทเล่าข่าวสารและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้ฟังรายการ มีทั้งข่าวสารเกี่ยวกับสังคมเมืองไทยปัจจุบัน และยังเป็นการผสมผสานระหว่าง กีฬา และ บันเทิง ออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลา 20.30-22.30 น. ทางส.ทร. 106 FM MHz วิทยุครอบครัวข่าว
และที่ผ่านมาในรายการ ช่วง "Champ Close Up" (ช่วงที่แชมป์ พีรพล เลือก แขกรับเชิญ VIP & Celebrity แต่คำถามมาจากแฟนๆชาวไทยทุกๆคน) โดยมีทั้งวงการบันเทิง กีฬามากมายหลายท่านที่เคยมาในรายการ แชมป์คลับ แชมป์ครับ

**บุคคลมีชื่อเสียงที่เคยมาให้สัมภาษณ์ ใน ช่วง Champ Close Up**
 อัสนี-วสันต์ โชติกุล- ทาทา ยัง- ว.วชิรเมธี- ชาคริต แย้มนาม
*เปรม บุษราคัมวงษ์- ลีเดีย - เจตริน วรรธนะสิน - พัชฏะ นามปาน- ทฤษฎี สหวงษ์- ณปภา ตันตระกูล- เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ- หยาดทิพย์ ราชปาล- เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์- เจนสุดา ปานโต- โชติกา วงศ์วิลาศ- กนกกร ใจชื่น- อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ- ชาญวิทย์ ผลชีวิน- ธีรเทพ วิโนทัย- ดนัย อุดมโชค- บุญศักดิ์ พลสนะ- แทมมารีน ธนสุกาญจน์- รัฐภูมิ โตคงทรัพย์- สราวุธ มาตรทอง- ศุภักษร ไชยมงคล- บงกช คงมาลัย- คุณัชญา ชัยรัตน์ หรือ ชุติมณฑน์ ชัยรัตน์- วรินทร ปัญหกาญจน์- ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา

**ผู้ดำเนินรายการ**
 พีรพล เอื้ออารียกูล (แชมป์)- ชล วจนานนท์ (ชลลี่)
หมวดหมู่:รายการวิทยุไทย
สถานีย่อย:ภาษา/บทความยอดเยี่ยม/มกราคม 2551

ภาษาฮินดีเป็นภาษาที่พูด ส่วนใหญ่ในประเทศอินเดียเหนือและกลาง เป็นภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน อยู่ในกลุ่มย่อย อินโด-อิเรเนียน มีวิวัฒนาการมาจากภาษาปรากฤต ในสาขาอินโด-อารยันกลาง ของยุคกลาง และมีวิวัฒนาการทางอ้อมจากภาษาสันสกฤต ภาษาฮินดีได้นำคำศัพท์ชั้นสูงส่วนใหญ่มาจากภาษาสันสกฤต นอกจากนี้ เนื่องจากอิทธิพลของชาวมุสลิมในอินเดียเหนือ ภาษาฮินดียังมีคำที่ยืมมาจากภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับ และ ภาษาตุรกี เป็นจำนวนมาก และในที่สุดได้ก่อให้เกิดภาษาอูรดูขึ้น สำหรับภาษา"ฮินดีมาตรฐาน" หรือ "ฮินดีแท้" นั้น มีใช้เฉพะการสื่อสารที่เป็นทางการ ขณะที่ภาษาซึ่งใช้ในชีวิตประจำวันในพื้นที่ส่วนใหญ่นั้น ถือว่าเป็นหนึ่งในภาษาถิ่นย่อย ของภาษาฮินดูสตานี อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ภาษา/บทความยอดเยี่ยม/กุมภาพันธ์ 2551

ภาษาสเปน (Spanish, Castilian; Español, Castellano) เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไอบีเรียนโรมานซ์ ที่มีคนพูดมากเป็นอันดับ 3 หรือ 4 ของโลก โดยที่มีคนพูดเป็นภาษาแรกประมาณ 352 ล้านคน และมากถึง 417 ล้านคน เมื่อรวมคนที่ไม่ได้พูดเป็นภาษาแรกด้วย (จากการประมาณเมื่อปี พ.ศ. 2542) ประชากรส่วนใหญ่ที่พูดภาษาสเปนจะอาศัยอยู่แถบลาตินอเมริกา อ่านต่อ...
สถานีย่อย:ภาษา/บทความยอดเยี่ยม/มีนาคม 2551

อักษรอาหรับ (Arabic alphabet) เป็นอักษรที่มีความสำคัญในศาสนาอิสลาม เพราะคัมภีอัลกุรอานเขียนด้วยอักษรนี้ อักษรนี้จึงมีใช้แพร่หลายในกลุ่มผู้นับถือศาสนาอิสลาม แม้แต่ภาษานอกกลุ่มเซมิติก เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอูรดู และ ภาษายาวี ตัวอักษรมีหลายแบบแต่รูปร่างของอักษรเหมือนกัน อ่านต่อ...
อัลมาเตอ

อัลมาเตอ (Алматы / Almaty) หรือ อัลมา-อาตา (Алма́-Ата́) และมีชื่อเดิมว่า เวียร์นืย (Ве́рный) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคาซัคสถาน โดยมีประชากรประมาณสองล้านคน คิดเป็นร้อยละ 11 ของประชากรทั้งประเทศ และมีประชากรมากกว่า 2.7 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในย่านชานเมืองตัลการ์ บอรัลได ออเตเกนบาตีร์ และย่านอื่น ๆ ที่ล้อมรอบนคร โดยนครเคยเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคและคาซัคสถานในช่วง ค.ศ. 1929 – 1997 ต่อมาใน ค.ศ. 1997 รัฐบาลได้ย้ายเมืองหลวงไปตั้งที่อัสตานา ทางภาคเหนือของประเทศ
อัลมาเตอยังคงเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและวัฒนธรรมที่สำคัญของประเทศ ในฐานะนครที่มีความเป็นสากลและมีประชากรมากที่สุดของประเทศ นครตั้งอยู่ในเขตภูเขาทางภาคใต้ของประเทศ ใกล้กับชายแดนประเทศคีร์กีซสถานซึ่งอยู่บริเวณตีนเขาทรานส์ - อีลี อะลาตอ ที่ระดับความสูง 700 – 900 เมตร (2,300 – 3,000 ฟุต) ที่แห่งนั้น แม่น้ำอัลมาตินกาทั้งสายใหญ่และสายเล็กได้ไหลลงสู่ที่ราบลุ่ม
นครเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายนครสร้างสรรค์ของยูเนสโกในสาขาดนตรีนับตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 นครยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมนานาชาติด้านบริการสุขภาพพื้นฐานในปี 1978 ซึ่งในครั้งนั้น มีคำแถลงการณ์อัลมาอาตา ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของวงการสาธารณสุขโลก

**ประชากร**
อัลมาเตอเป็นนครที่ประชากรหลายเชื้อชาติมากที่สุดของประเทศ ใน ค.ศ. 2018 ชาติพันธุ์คาซัคมีอยู่ประมาณร้อยละ 60 ของประชากรทั้งนคร ซึ่งเพิ่มขึ้นจากเดิมที่ร้อยละ 22 นับตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราช 
กลุ่มชาติพันธ์ (2020):- คาซัค: ร้อยละ 61.45- รัสเซีย: ร้อยละ 24.31- อุยกูร์: ร้อยละ 5.42- เกาหลี: ร้อยละ 1.81- ตาตาร์: ร้อยละ 1.31- อื่น ๆ: ร้อยละ 5.70
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 คณะกรรมการสถิติแห่งชาติรายงานว่า อัลมาเตอมีประชากร 1,797,431 ซึ่งเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 37 จากเมื่อปี 1999 ที่มีประชากร 1,129,400 คน และเพิ่มขึ้นร้อยละ 44 จากยุคสหภาพโซเวียตเมื่อปี 1989 ที่มีประชากร 1,071,900

**เขตปริมณฑล**
เขตปริมณฑลของอัลมาเตอครอบคลุมพื้นที่นครและเมืองต่าง ๆ ได้แก่ Esik, Kaskelen, Talgar และ Kapchagay และยังครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขต Enbekshikazakh, Jambyl, Ile และ Talgar เขตปริมณฑลใช้เวลาเดินทางจากใจกลางนครไม่เกินหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

**ภูมิอากาศ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  City of Almaty Official website-  Almaty Tourism Website date=2020-06-22 - Almaty-  Link to Almaty airport-  อาคารใหม่และนักพัฒนาของ Almaty
หมวดหมู่:เมืองในประเทศคาซัคสถาน
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่า
หมวดหมู่:อัลมาเตอ
ลูบลิยานา

ลูบลิยานา (Ljubljana) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศสโลวีเนีย ด้วยตำแหน่งที่ตั้งที่จัดได้ว่าเป็นศูนย์กลางของยุโรป ระหว่างเทือกเขาแอลป์ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และที่ราบแพนโนเนียน ลูบลิยานาตั้งอยู่ใจกลางของประเทศสโลวีเนีย มีประชากร 286,745 คน (สำรวจเมื่อ ค.ศ. 2020) ปัจจุบันเป็นตัวแทนวัฒนธรรมประเพณี เศรษฐกิจ การเมือง และศูนย์กลางบริหารของประเทศสโลวีเนีย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เมืองในประเทศสโลวีเนีย
ยูร์มาลา

ชายหาดในเมืองยูร์มาลา
ยูร์มาลา (Jūrmala) เป็นเมืองในประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ใกล้กับกรุงรีกา เมืองหลวงของประเทศ คำว่า "ยูร์มาลา" ในภาษาลัตเวียมีความหมายว่า "ชายหาด"
เมืองยูร์มาลามีพื้นที่ 100 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 55,400 คน ความหนาแน่นของประชากร 554 คนต่อตารางกิโลเมตร
หมวดหมู่:เมืองในประเทศลัตเวีย
ไฮไฟฟ์ (แก้ความกำกวม)

การทักทายในลักษณะ ไฮไฟฟ์
ไฮไฟฟ์ อาจหมายถึง- การทักทายรูปแบบหนึ่งโดยแต่ละฝ่ายจะยกมือขึ้นและมาตบมือกัน โดย ไฟฟ์ (five) หมายถึง นิ้วทั้งห้าที่ยกสูงขึ้นมา- ไฮไฟฟ์ ชื่อเว็บไซต์สังคมออนไลน์ โดยที่มาของชื่อมาจากการทักทายไฮไฟฟ์- ไฮไฟฟ์อินเตอร์เชนจ์ ทางข้ามแยกขนาดใหญ่มาก ที่เมืองแดลลัสในรัฐเท็กซัส
บรี (มิดเดิลเอิร์ธ)

บรี (Bree) เป็นชื่อเมืองหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเชื่อว่าโทลคีนได้แรงบันดาลใจมาจากแคว้นบัคคิงแฮมเชอร์ ที่เขามักเดินทางไปเที่ยวบ่อย ๆ ระหว่างศึกษาอยู่ที่ออกซฟอร์ด
ในนิยาย บรี เป็นเมืองเอกของแคว้น บรีแลนด์ ซึ่งอยู่ถัดจากเขาสุสานและป่าดึกดำบรรพ์ออกมาทางตะวันออก  เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทางของถนนสายตะวันออก และถนนเหนือใต้ (หรือ กรีนเวย์) กึ่งกลางแผ่นดินเอเรียดอร์ มีชุมชนมนุษย์ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่มานานแล้ว และการที่เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทาง จึงเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ มนุษย์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เป็นพวกที่ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์นับแต่ยุคบรรพกาล จึงเป็นคนละตระกูลกันกับชาวเอไดน์ นอกจากพวกมนุษย์ บรีแลนด์ยังเป็นแว่นแคว้นที่มีชาวฮอบบิทมาอาศัยอยู่ด้วยมากมาย เมืองบรีเป็นเมืองที่มนุษย์และฮอบบิทใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพียงแห่งเดียวบนมิดเดิลเอิร์ธ
การที่เมืองบรี เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าและการเดินทาง จึงมีเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่ เช่น เป็นที่ซึ่งแกนดัล์ฟได้พบกับธอริน โอเคนชิลด์ กษัตริย์ชาวคนแคระ เป็นจุดเริ่มต้นของยุทธการเอเรบอร์ ซึ่งก็คือการผจญภัยในเรื่องเดอะฮอบบิท  บรีมีโรงเตี๊ยมที่พักมากมาย หนึ่งในนั้นคือ "โรงเตี๊ยมม้าเต้น" (Prancing Pony Inn) ซึ่งเป็นจุดหมายเดินทางแรกของโฟรโดกับคณะเพื่อมาพบกับแกนดัล์ฟ แต่กลับได้พบกับอารากอร์นแทน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
เอ็กซ์ทีน

โลโก้ เอทเซทโต 
เอ็กซ์ทีน (Exteen) เป็นเว็บไซต์ไทยที่ให้บริการบล็อกฟรี ก่อตั้งโดยจดทะเบียนเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2544 แต่ได้เปิดใช้ให้บริการบล็อกในช่วงกลางปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันเอ็กซ์ทีนมีสมาชิกกว่า 200,000 ราย ก่อตั้งโดย ทีปกร วุฒิพิทยามงคล และปฏิญญา เสงี่ยมจิตร์ ในขณะที่ทั้งคู่เป็นนิสิตภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปัจจุบันบริหารงานภายใต้ชื่อบริษัท เอทเซทโต จำกัด
เอ็กซ์ทีนเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 157 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา 
โครงการบางส่วนของเอ็กซ์ทีนได้มีการปรากฏตามหน้าหนังสือพิมพ์เช่น โครงการไทยช่วยสันติสุข ที่ร่วมกันบริจาคเงินกว่า 800,000 บาท รวมถึงการซื้อเสื้อเกราะกันกระสุน ช่วยเหลือทหารไทยที่ลาดตระเวนในชายแดนภาคใต้

**ลักษณะเฉพาะตัว**
เอ็กซ์ทีนเป็นเว็บให้บริการบล็อกฟรีโดยผู้ใช้สามารถปรับแต่งหน้าตาของบล็อกได้ผ่านทาง CSS ซึ่งนอกจากบริการบล็อกแล้วยังมีให้บริการในส่วนเว็บบอร์ดด้วย
มีระบบการคัดกรองและแนะนำบล็อกที่มีประโยชน์ให้เป็นที่รู้จัก เดิมผู้ทำหน้าที่คัดกรอกคือเว็บมาสเตอร์และให้ทางสมาชิกโหวตผ่านปุ่ม hot พร้อมทั้งใส่เหตุผลที่สมาชิกคิด
ว่าเอนทรี่นั้นควรได้รับการแนะนำ
ต่อมาได้มีการพัฒนาเพิ่มช่องทางการโหวต โดยการให้สมาชิกกดปุ่มดาวแดง hot post ball ผ่านการคอมเม้นท์อีกทางหนึ่ง ซึ่งผู้ที่ได้รับดาวแดงจะได้มีกำลังใจในการเขียน

**ซอฟต์แวร์ที่ใช้พัฒนาระบบ**

**ระบบเซิร์ฟเวอร์**
เอ็กซ์ทีนมีเซิร์ฟเวอร์จำนวนสองเครื่อง แบ่งการทำงานเป็นเครื่องสำหรับระบบฐานข้อมูล และเครื่องสำหรับเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ระบบปฏิบัติการ FreeBSD, ระบบฐานข้อมูล MySQL และเว็บเซิร์ฟเวอร์ Apache ปัจจุบันเครื่องทั้งสองตั้งอยู่ที่อาคารโทรคมนาคมบางรัก (ตึกกสท.)

**ระบบจัดการเนื้อหา**
ระบบจัดการเนื้อหาของเอ็กซ์ทีนปัจจุบันคือรุ่นที่ 4 (ปรับปรุงเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2550) พัฒนาขึ้นเองโดยใช้ภาษา PHP เป็นหลัก และมีการใช้เครื่องมืออื่นๆ ร่วมด้วย เช่น Mootools, TinyMCE เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 โอเคเนชั่น- บล็อกแก๊ง

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์เอ็กซ์ทีน อย่างเป็นทางการ date=2007-12-07 
หมวดหมู่:เว็บไซต์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:บล็อก
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิก เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ในครั้งนั้นยังเป็นกีฬาสาธิตอยู่ แต่ก็ขาดหายไป จนปี 1988 โอลิมปิกที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ แบดมินตันก็ได้กลับเข้ามาอีกครั้งในฐานะกีฬาสาธิต และถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกอย่างเต็มตัวในฐานะกีฬาชิงเหรียญทองตั้งแต่ปี 1992 ในโอลิมปิกที่บาร์เซโลนา

**สรุปเหรียญรางวัลแบดมินตัน**

**ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คณะกรรมการโอลิมปืกสากล - แบดมินตัน
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:การแข่งขันแบดมินตัน
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเบสบอลในโอลิมปิก (Baseball) เปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และเป็นกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เบสบอลมีประวัติเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกมาอย่างยาวนานก่อนหน้าที่จะมีการบรรจุให้มีการชิงเหรียญอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) เบสบอลในโอลิมปิกมีหน่วยงานดูแล คือ สหพันธ์เบสบอลนานาชาติ (ไอบีเอเอฟ) ชนิดกีฬาเบสบอลมีการแข่งขันครั้งสุดท้ายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดในกรุงปักกิ่ง โดยเกาหลีใต้ได้เหรียญทองไป
ในการประชุมไอโอซีเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เบสบอลและซอฟต์บอลถูกลงคะแนนเสียงออกจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับเป็นกีฬาชนิดแรกที่ถูกลงคะแนนออกจากโอลิมปิกนับตั้งแต่โปโลที่ถูกลงคะแนนเสียงออกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 การตัดออกดังกล่าวได้ตัดนักกีฬากว่า 300 คน จาก 16 ทีมออกจากโอลิมปิก 2012 ชนิดกีฬาที่ว่างลงสองชนิดถูกแทนที่ด้วยกอล์ฟและรักบี้ 7 คน ใน พ.ศ. 2559 การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการยืนยันอีกครั้งในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ระหว่างการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดงระหว่างสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548 ประธานไอโอซี ฌักส์ ร็อกก์ (Jacques Rogge) ให้สัมภาษณ์กับมาร์ค นิวแมนจาก MLB.com และอ้างเกณฑ์สารพัดที่เบสบอลต้องผ่านจึงจะกลับมาบรรจุในโอลิมปิกอีกครั้งว่า "ในการที่จะอยู่ในโครงการโอลิมปิกนั้นเป็นประเด็นที่คุณต้องการความเป็นสากลให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ คุณต้องมีกีฬาที่มีสิ่งเหล่านี้ คุณต้องมีผู้เล่นที่ดีที่สุด และคุณต้องยินยอมตาม WADA (องค์การควบคุมการใช้สารกระตุ้นโลก) อย่างเข้มงวด และเหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ต้องมี เมื่อคุณมีทั้งหมดนั้น คุณต้องเอาชนะใจ (heart) คุณสามารถเอาชนะจิต (mind) แต่คุณยังต้องชนะใจด้วย" มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการไอโอซีที่กรุงเบอร์ลิน ว่า เบสบอลจะไม่ถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ด้วย
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2554 ไอบีเอเอฟและสหพันธ์ซอฟต์บอลนานาชาติ ประกาศว่า พวกเขากำลังเตรียมข้อเสนอร่วมที่จะฟื้นคืนการเล่นกีฬาทั้งสองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

**ผลการแข่งขัน**

**สรุปเหรียญ**
Sources:

**ประเทศที่เข้าร่วม**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  International Olympic Committee - Baseball-  International Baseball Federation

อโอลิมปิกฤดูร้อน
เบสบอล
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิก (Basketball) ในโอลิมปิก ค.ศ. 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา บาสเกตบอลชายได้เป็นกีฬาสาธิต ปี ค.ศ. 1908 มีการเปลี่ยนแปลงกฎจากที่ให้ผู้เล่นที่ทำฟาล์ว 5 ครั้ง ถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้เล่นในเกมนั้น เป็นการให้อีกฝ่ายได้ชู้ตลูกโทษ 1 หรือ 2 ลูก บวกเพิ่มพิเศษอีก 1 ลูก ในปี 1936 กีฬาบาสเกตบอลชายได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาชิงเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี คราวนั้นยังแข่งขันกลางแจ้งบนคอร์ทดินของสนามเทนนิส ทีมชาติสหรัฐฯ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อเรียกว่า แมคเฟอร์สันโกล๊บออยเลอร์ส (McPherson Globeoilers) ได้เหรียญทองโอลิมปิกจากการเอาชนะทีมแคนาดาไปด้วยคะแนน 19 : 8 ที่ได้แต้มกันน้อยนั้นก็เป็นผลมาจากฝนตกสนามเฉอะแฉะ ทำให้ยากต่อการเล่น โดยเฉพาะการเลี้ยงบอล ส่วนบาสเกตบอลหญิงโอลิมปิกเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา
ทีมบาสเกตบอลสหรัฐฯ เป็นทีมที่น่าเกรงขามที่สุด และครองความเป็นจ้าวมานานกว่า 50 ปี ได้เหรียญทองบาสเกตบอลโอลิมปิก 7 เหรียญแรก เสียให้กับสหภาพโซเวียต 3 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1972 ค.ศ. 1980 และ ค.ศ. 1988 แต่ในปี 1980 นั้น ทีมสหรัฐฯไม่ได้ร่วมแข่ง เนื่องจากบอยคอตต์สหภาพโซเวียต แล้วปี 1992 ดรีมทีมของสหรัฐฯก็ได้เหรียญทอง โดยทำคะแนนทิ้งห่างคู่แข่งเฉลี่ยเกมละ 40 คะแนน
หลังจากนั้นทีมสหรัฐฯ ก็อยู่อันดับต้นๆ มาตลอด ส่วนทีมรองๆ ลงไปนั้น มีทีมต่างๆในยุโรป เช่น โครเอเชีย ยูโกสลาเวีย และลิทัวเนีย ที่พัฒนาฝีมือขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
London 2012 basketball กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เริ่มแข่งขันตั้งแต่ วันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม 2555มีการชิงชัย 2 ประเภทเหรียญทอง คือ
ทีมชาย
ทีมหญิง
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน คือสนาม Basketball Arena และสำหรับนัดชิงชนะเลิศที่สนาม Greenwich Arena

**การคัดเลือก**

**ทีมบาสเกตบอลที่ผ่านเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ทีมชาย**

**ข้อความ**
A NOC was not member of IOC
B as ROC China from 1936–56
C ส่วนหนึ่งของ YUG ยูโกสลาเวีย ระหว่าง 1936–1988
D ส่วนหนึ่งของ URS สหภาพโซเวียต ระหว่าง 1952–88
E as FRG West Germany from 1968–88
F part of EUN in 1992
G ตอนนี้คือ SRB เซอร์เบีย, as  ระหว่าง 1936–1991,  ระหว่าง 1992–2002 และ  ระหว่าง 2003–2006
H ส่วนหนึ่งของ  ระหว่าง 1936–1988
I ส่วนหนึ่งของ MAS Malaysia ในปี 1964

**ทีมหญิง**

**ข้อความ**
A NOC was not member of IOC
B ส่วนหนึ่งของ URS สหภาพโซเวียต ระหว่าง 1952–88
C ส่วนหนึ่งของ EUN in 1992
D ส่วนหนึ่งของ TCH เชโกสโลวาเกีย ระหว่าง 1920–92
E as ZAI Zaire from 1984–96
F ส่วนหนึ่งของ  ระหว่าง 1976–1988

**แชมป์กีฬาโอลิมปิก**

**ทีมชาย**

**ทีมหญิง**

**ความสำเร็จในกีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ทั้งหมด**

**ชาย**

**หญิง**

**อ้างอิง**

**แหล่งที่มาอื่นๆ**
  London 2012 basketball
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
อ
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิก (Boxing) เกิดขึ้นตั้งแต่ 5,000 ปีมาแล้วในดินแดนเมโสโปเตเมีย ต่อมาเมื่อเกือบ 700 ปี ก่อนคริสตกาล การชกมวยเป็นที่นิยมแพร่หลายมาก จนถูกจัดอยู่ในกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณด้วย
กีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ปี ค.ศ. 1896 การชกมวยยังถือว่าเป็นกีฬาที่อันตรายเกินไปและไร้ความเป็นผู้ดี จึงไม่มีการบรรจุเข้าในการแข่งขัน แต่เนื่องจากชาวอเมริกันชื่นชอบกีฬาชกมวยมาก ดังนั้นในปี ค.ศ. 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา กีฬาชกมวยก็เป็นกีฬาสาธิต และได้รับการบรรจุเป็นกีฬาชิงเหรียญทองในโอลิมปิกปี ค.ศ. 1908 ที่ประเทศอังกฤษ และว่างเว้นไปในปี ค.ศ. 1912 ที่สวีเดน ซึ่งเป็นประเทศรักสงบและถือว่าการชกมวยขัดต่อกฎหมาย และต้องถูกยกเลิกอีกในปี ค.ศ. 1916 เพราะสงครามโลกครั้งที่ 1 จนในปี ค.ศ. 1920 โอลิมปิกทีเบลเยียมจึงได้มีการแข่งขันอีกครั้งและมีการแข่งขันเรื่อยมา

**สรุปผล**

**ตารางสรุปเหรียญ**
ตารางต่อไปนี้จัดอันดับตามจำนวนเหรียญทอง ตามด้วยเหรียญเงิน และเหรียญทองแดง จนถึงปี ค.ศ. 1948 การแพ้ของผู้เข้ารอบรองชนะเลิศถือเป็นเหรียญทองแดงรอบรองชนะเลิศ; ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ผู้แพ้ที่เข้ารอบรองชนะเลิศได้รับเหรียญทองแดงทั้งคู่
ณ โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 กำลังพิจารณาเหรียญรางวัลที่ถูกถอดและจัดสรรใหม่ ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2021

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาเรือแคนูและ/หรือคายักในโอลิมปิก (Canoe/Kayak) ถูกบันทึกไว้ว่า เมื่อปี 1972 ประเทศเยอรมันตะวันตก ได้ทุ่มทุนนับร้อยล้านบาท เพื่อสร้างลำน้ำจำลองขึ้นใช้สำหรับแข่งกีฬาโอลิมปิก ในขณะที่ทางฝ่ายเยอรมันตะวันออกก็สร้างลำน้ำจำลองขึ้นมาเช่นกัน และสามารถคว้าชัยชนะได้ทั้ง 4 รายการที่มีการแข่งขัน แต่กว่าจะมีการลงทุนแบบนั้นอีกก็ต้องใช้เวลาถึง 20 ปี เมื่อแคนู/คะยัค กลับมาในโอลิมปิกปี 1992 ที่บาร์เซโลนา
ต่อมาในกีฬาโอลิมปิกที่แอตแลนต้าได้เปลี่ยนโฉมหน้าการแข่งขัน จากที่ใช้สถานที่จำลองมาเป็นการแข่งขันในภูมิประเทศจริงโดยใช้แม่น้ำโอโคอี (Ocoee) ที่ภูเขาอัปปาลาเชี่ยน ในรัฐเทนเนสซี ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองกว่า 200 กิโลเมตร ซึ่งครั้งนี้ฝีพายจากยุโรปได้ครองความเป็นจ้าวแห่งแคนู/คะยัค
หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่แอตแลนต้าผ่านพ้นไป การแข่งขันประเภทสลาลมก็ถูกถอนออกจากโอลิมปิก แต่ก็ไม่ทันถึงโอลิมปิกครั้งต่อไป จากการตกลงระหว่างสมาคมต่างๆที่เกี่ยวข้องในการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ซิดนีย์ ประเภทสลาลม ได้ถูกบรรจุกลับเข้าไปในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีก
การแข่งขันเรือแคนู/คะยัคอีกประเภทคือ สปริ๊นท์ (Sprint) รายการนี้เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกในฐานะกีฬาสาธิต ในปี 1924 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และถูกบรรจุเป็นรายการชิงเหรียญทองในโอลิมปิกปี 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งในครั้งนั้นมีการผลิตเรือแคนูชนิดพับได้ (Folding Canoe) และก็ไม่ได้ใช้ในการแข่งขันอีกเลย ตั้งแต่โอลิมปิกครั้งนั้นเป็นต้นมากีฬาเรือแคนู/คะยัคก็ได้รับกาบรรจุในกีฬาโอลิมปิกตลอดมา
ส่วนประเภทของกีฬาเรือแคนู ได้แก่- การแข่งความเร็ว น้ำเรียบ Flat-water Racing Canoe/kayak- เรือกรรเชียง Rolling- การแข่งผ่านสิ่งกีดขวาง Canoe/Kayak Slalom- การแข่งระยะไกล Kayak Marathon- การแข่งโปโล Canoe Polo

**ตารางสรุปเหรียญ**
ที่มา:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน

**แหล่งที่มาอื่นๆ**
  วิธีเล่นเกม London 2012 Slalom Canoe ใน Google
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาจักรยานในโอลิมปิก (Cycling) การแข่งขันจักรยานประเภทลู่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 ตอนนั้นการแข่งขันจักรยานถูกบรรจุอยู่ในการแข่งขันอย่างมากมาย จนต้องตัดบางรายการที่ไม่น่าสนใจออกบ้าง ถึงกระนั้นก็ยังคงมีรายการเก่าแก่ที่ทำการแข่งขันอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน เช่น รายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ส่วนรายการประเภททีมเพอร์สูท 4,000 เมตร ก็เป็นอีกรายการที่ถูกบรรจุเข้าไว้ในปี ค.ศ. 1908 จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาหญิงไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันจักรยานประเภทลู่เลย จนกระทั่ง ปี ค.ศ. 1988 มีการแข่งขันรายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ประเภทหญิงขึ้นเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก คราวนั้นนักปั่นสาวจากเยอรมันได้รับเหรียญทอง

**ตารางสรุปเหรียญ**
ที่มา:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิก (Equestrian) ถือได้ว่าเป็นกีฬาชนิดเดียวเท่านั้นที่คนกับสัตว์อยู่ในทีมเดียวกัน และชัยชนะจะเกิดขึ้นได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับสัมพันธภาพที่มาจากความเชื่อใจและการยอมรับซึ่งกันและกันระหว่างคนกับม้า นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาชนิดหนึ่งในไม่กี่ชนิดที่ชายและหญิงมีความเท่าเทียมกันในทุกด้าน สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในรายการใดๆ ด้วยกันโดยมีสิทธิต่างๆที่เหมือนกัน เมื่อได้รับชัยชนะก็ขึ้นรับเหรียญรางวัลที่แท่นเดียวกัน ไม่มีการแบ่งเพศแบบกีฬาชนิดอื่นๆ อีกทั้งยังนับว่าเป็นกีฬาที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากชนิดหนึ่งด้วย
เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
ในครั้งนั้น ออสเตรเลียเข้มงวดมากเกี่ยวกับกฎหมายกักกันพืชและสัตว์ ก่อนที่จะอนุญาตให้นำม้าเข้าประเทศจะมีกระบวนการที่ยุ่งยากมาก เพื่อตัดปัญหาความยุ่งยากดังกล่าว จึงตัดสินใจให้มีการแข่งขันขี่ม้านอกประเทศ ซึ่งออสเตรเลียเลือกกรุงสต็อกโฮล์ม เมืองหลวงของประเทศสวีเดนเป็นสถานที่แข่งขัน ในขณะที่กีฬาชนิดอื่นๆทั้งหมดทำการแข่งขันที่เมลเบิร์น

**ตารางสรุปเหรียญ**
ที่มา:

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก (Fencing) ถือเป็น 1 ใน 4 ชนิดกีฬาที่มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ตั้งแต่ครั้งแรกมาตลอดจนถึงปัจจุบันโดยไม่ได้ว่างเว้นเลย ก็ต้องถือว่าเป็นกีฬาที่มีความสำคัญและเป็นที่นิยมเป็นอย่างมาก เป็นการต่อสู้ระหว่างคนสองคนโดยมีดาบเป็นอาวุธ ต่างฝ่ายต่างต้องแทงคู่ต่อสู้เพื่อสะสมคะแนน ในประเภทบุคคลใครทำได้ 15 คะแนนก่อนก็เป็นผู้ชนะ ส่วนประเภททีมจะชนะกันก็ต้องทำให้ถึง 45 คะแนน
เริ่มแข่งขันวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 5 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : ExCel Exhibition Centre นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 236 คน
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก 2012 แบ่งประเภทดังนี้
ชาย
# ประเภทบุคคล ชาย ดาบปลายทู่
# ประเภทบุคคล ชาย ดาบปลายแหลม
# ประเภทบุคคล ชาย ดาบโค้ง
# ทีมชาย ดาบปลายทู่
# ทีมชาย ดาบโค้ง
หญิง
# ประเภทบุคคล หญิง ดาบปลายทู่
# ประเภทบุคคล หญิง ดาบปลายแหลม
# ประเภทบุคคล หญิง ดาบโค้ง
# ทีมหญิง ดาบปลายทู่
# ทีมหญิง ดาบปลายแหลม

**ตารางสรุปเหรียญ**
ที่มา: 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กีฬาฟันดาบในโอลิมปิก 2012
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิก (Football at the Summer Olympics)  การแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกเริ่มขึ้นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 โดยกำหนดให้นักกีฬามาจากนักฟุตบอลสมัครเล่น เริ่มแรกอังกฤษได้เหรียญทองในปี 1900 1908 และ 1912 หลังจากนั้นก็ไม่ได้เหรียญทองอีกเลย ฮังการีเคยครองเหรียญทองปี 1964 และ 1968 โดยทำสถิติชนะรวด 100 นัด  อุรุกวัยก็เป็นอีกทีมที่ชนะสองครั้งติดต่อกันในปี 1924 และ 1928 ในปี 1996 ไนจีเรียสามารถครองเหรียญทองได้ ส่วนฟุตบอลหญิงในกีฬาโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นในปี 1996 ที่สหรัฐอเมริกา และเจ้าภาพก็ได้ครองเหรียญทองเป็นประเทศแรก
ในปี 1992 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลอนุญาตให้นักกีฬาอาชีพลงแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกได้ ดังนั้นกีฬาฟุตบอลจึงเปลี่ยนกฎให้นักกีฬาอาชีพลงเล่นได้ โดยมีข้อบังคับว่า ทีมชายจะต้องมีอายุต่ำกว่า 23 ปี  และอนุญาตให้แต่ละทีมมีผู้เล่นที่อายุเกินได้ 3 คนเท่านั้นจากจำนวนรายชื่อผู้เล่น 18 คน ที่ส่งมา ส่วนฟุตบอลหญิงมีกฎบังคับว่า ผู้เล่นต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 16 ปี ซึ่งต่างจากรายการระดับเมเจอร์ในนามทีมชาติ ที่ไม่จำกัดอายุ เป็นรูปแบบระดับกึ่งเยาวชนในนามทีมชาติ

**ระบบการแข่งขัน**
 ทีมชาย: แบ่งเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยเอาอันดับ 1 และ 2 ของแต่ละกลุ่ม ผ่านเข้ารอบต่อไป- ทีมหญิง: แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยเอาอันดับ 1 และ 2 ของแต่ละกลุ่ม และอันดับ 3 อีก 2 ทีม ที่ดีที่สุดใน 4 กลุ่ม ผ่านเข้ารอบต่อไป- จำนวนนัดที่แข่งขัน: ทีมชาย 32 นัด - ทีมหญิง 26 นัด

**สนามการแข่งขัน**

**การแข่งขันในแต่ละปี**

**ทีมฟุตบอลที่ผ่านเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ทีมชาย**

**ทีมหญิง**

**จำนวนทีมฟุตบอลที่สามารถได้เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**การแข่งขันของทีมชาย**
โควต้าในแต่ละโซนมีดังนี้
*ยุโรป – 4
*เอเชีย – 3
*แอฟริกา – 3
*อเมริกาใต้ – 2.5
*อเมริกาเหนือ – 2.5
*โอเชียเนีย – 1

**การแข่งขันของทีมหญิง**
โควต้าในแต่ละโซนมีดังนี้
*ยุโรป – 3 
*แอฟริกา – 2
*เอเชีย – 2
*อเมริกาใต้ – 2
*อเมริกาเหนือ – 2
*โอเชียเนีย – 1

**ผลการแข่งขันของทีมฟุตบอลที่ผ่านเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ทีมชาย**
หมายเหตุ-  การแข่งขันอายุต่ำกว่า 23 ปี เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1992 - aet – after หลังต่อเวลาพิเศษ- asdet – after งดต่อเวลาพิเศษ เวลาพิเศษ

**ความสำเร็จของทีมชาย**

**ทีมหญิง**
หมายเหตุ- aet – after หลังต่อเวลาพิเศษ- asdet – after งดต่อเวลาพิเศษ เวลาพิเศษ

**ความสำเร็จของทีมหญิง**

**ความสำเร็จในกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน**

**ทีมชาย**

**ทีมหญิง**

**ทั้งหมด**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Men's Olympic Football Tournament date=2017-12-02 , FIFA.com- Women's Olympic Football Tournament date=2017-12-06 , FIFA.com

ฟ
อ
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิก (Handball) เข้าสู่กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1936 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สมัยนั้นยังเป็นการเล่นที่มีฝ่ายละ 11 คนและแข่งขันกันในสนามฟุตบอล หลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 แฮนด์บอลถูกถอดออกจากโอลิมปิก แล้วแฮนด์บอลชายก็กลับมาอีกในโอลิมปิกปี 1972 ที่กรุงมิวนิก ส่วนประเภทหญิงนั้นกลับมาในโอลิมปิกปี 1980 ที่มอนทริออลจนถึงปัจจุบัน

**ผู้ชนะเลิศ**

**ชาย**
ตารางสรุปเหรียญทีมชาย
 = Russia Won the  tournament of 1992 as a Unified Team.

**หญิง**
ตารางสรุปเหรียญทีมหญิง
 = Russia Won the Bronze Medal in 1992 as a Unified Team.

**สรุปเหรียญ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิก (Hockey) กีฬาฮอกกี้ประเภทชายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1908 ซึ่งผู้ที่ครองความเป็นจ้าวในกีฬาชนิดนี้คืออินเดียและปากีสถาน อย่างไรก็ตามทีมฮอกกี้จากนิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย อังกฤษ และเยอรมนี ก็ถือได้ว่าเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากเช่นกัน
ส่วนประเภทหญิงนั้น เพิ่งมีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1980 ที่กรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย ทีมฮอกกี้หญิงจากประเทศซิมบับเวก็เป็นทีมแรกที่ได้แชมป์ในการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก จากนั้นมาก็มีทีมจากเนเธอร์แลนด์ ออสเตรเลียและสเปน ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อๆมา
ในระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา ทีมฮอกกี้จากออสเตรเลียสามารถครองความยิ่งใหญ่ในกีฬาชนิดนี้ โดยการคว้าเหรียญทองในโอลิมปิกที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ในปี 1988 และที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา ในปี 1996
กีฬาฮอกกี้โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 
มีชิงชัย 2 เหรียญทอง แบ่งเป็นทีมชายและทีมหญิง
เริ่มแข่งขันวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม 2555 สนามที่ใช้ในการแข่งขัน : Riverbank Arena นักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน 24 ทีม จาก 15 ประเทศ

**ชาย**

**สรุป**

**ทีมที่ผ่านรอบคัดเลือก**
 = states or teams that have since split into two or more independent nation

**หญิง**

**สรุป**

**ทีมที่ผ่านรอบคัดเลือก**
 = states that have since split into two or more independent nations

**สรุปเหรียญ**
 Includes 3 gold medals as British India

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน

กีฬายูโดในโอลิมปิก (Judo) ในปี 1964 เมื่อญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 18 และมีสิทธิ์บรรจุกีฬาเพิ่มได้ 1 ชนิด ยูโดประเภทชายจึงได้รับการบรรจุเข้าแข่งขันอย่างเป็นทางการ ในคราวนั้นแบ่งเป็น 4 รุ่นน้ำหนัก ซึ่งญี่ปุ่นคว้าไป 3 เหรียญทอง
อีก 4 ปีต่อมาที่เม็กซิโกซิตีไม่มีการแข่งขันยูโด กลับมาอีกครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 20 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมนี ในปี 1972 ส่วนยูโดประเภทหญิงเริ่มขึ้นในปี 1988 ในฐานะกีฬาสาธิตเมื่อเกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพ และในที่สุดก็เป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว ในปี 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน

**ตารางสรุปเหรียญ**
นักยูโดจาก 56 ชาติคว้าเหรียญรางวัลจาก 5 ทวีป
อัปเดตจนถึง โอลิมปิกฤดูร้อน 2020

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

ยูโด
หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้
การจัดหมู่

การจัดหมู่ (Combination) ในทางคณิตศาสตร์เป็นวิธีการเลือกสิ่งของจำนวนหนึ่งมาจากสิ่งของที่มีอยู่ทั้งหมด โดยไม่คำนึงถึงลำดับ การจัดหมู่สิ่งของ k สิ่ง จากสิ่งของทั้งหมด n สิ่ง มีวิธีการจัดทั้งหมด  วิธี ตัวอย่างเช่นให้ผลไม้สามชนิดกล่าวคือแอปเปิ้ลสีส้มและลูกแพร์มีสามชุดให้เลือกจากชุดนี้คือแอปเปิ้ลและลูกแพร์ แอปเปิ้ลและส้ม; หรือลูกแพร์และส้ม เพิ่มเติมอย่างเป็นทางการการรวมชุด k ของชุด S คือเซตย่อยขององค์ประกอบที่แตกต่างของ S. หากชุดมีองค์ประกอบ n จำนวนของ k-combination จะเท่ากับค่าสัมประสิทธิ์ทวิดาวน์

**Pseudo-code**
def combinations(iterable, r):
# combinations('ABCD', 2) --> AB AC AD BC BD CD
# combinations(range(4), 3) --> 012 013 023 123
pool = tuple(iterable)
n = len(pool)
if r > n:
return
indices = range(r)
yield tuple(pooli for i in indices)
while True:
for i in reversed(range(r)):
if indicesi != i + n - r:
break
else:
return
indicesi += 1
for j in range(i+1, r):
indicesj = indicesj-1 + 1
yield tuple(pooli for i in indices)
ส่งคืนข้อมูล r length ของ elements จาก input iterable ชุดค่าผสมถูกปล่อยออกมาตามลำดับการจัดเรียง lexicographic ดังนั้นหากมีการจัดเรียงการวนซ้ำอินพุทจะมีการจัดเรียง tuples ตามลำดับที่เรียงลำดับองค์ประกอบจะถือว่าเป็นเอกลักษณ์ตามตำแหน่งไม่ใช่ค่าของพวกเขา ดังนั้นหากองค์ประกอบอินพุตเป็นค่าที่ไม่ซ้ำกันจะไม่มีค่าซ้ำในชุดค่าผสมแต่ละชุด

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Combinations and Permutations - Math is Fun-  Combinations Calculator

**ดูเพิ่ม**
 การเรียงสับเปลี่ยน
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์เชิงการจัด