Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
อี ฮย็อง-แท็ก

อี ฮย็อง-แท็ก (이형택; Lee Hyung-taik) เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1976 เป็นนักเทนนิสชาวเกาหลีใต้ที่ได้อำลาวงการ ลีได้รับการจัดอันดับให้เป็นมือวางอันดับที่ 36 ของโลกในประเภทเดี่ยว ที่เขาประสบความสำเร็จในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007

**ชีวิตส่วนตัว**
ลีเกิดในหมู่บ้านที่มีการทำฟาร์มมันฝรั่งในเขตฮงซง ประเทศเกาหลีใต้ เขาเริ่มเล่นเทนนิสตั้งแต่อายุเก้าขวบกับครูที่โรงเรียน ภายหลังจากอำลาวงการแล้ว เขาได้เริ่มโครงการสถานศึกษาของเขาเอง ซึ่งมีชื่อว่า "วิทยาลัยอี ฮย็อง-แท็ก" ที่จังหวัดคังว็อน

**ในวงการเทนนิสระดับอาชีพ**

**การแข่งขันประเภทคู่**
ในบางช่วง ลีได้เข้าแข่งขันประเภทคู่ร่วมกับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีที่มีชื่อว่า เควิน คิม ซึ่งเป็นคู่ที่สามารถเข้าถึงรอบที่สามของรายการเฟรนช์โอเพน 2005

**รูปแบบการเล่น**
ลีถนัดขวาและการเล่นแบ็คแฮนด์ด้วยมือข้างเดียว เขาเชื่อว่าการใช้แบ็คแฮนด์เป็นการเล่นที่ดีที่สุดสำหรับเขา พื้นสนามที่เขาชอบมากที่สุดคือพื้นสนามแบบฮาร์ดคอร์ท แม้ว่าพื้นสนามที่พบในประเทศเกาหลีจะเป็นพื้นแบบดิน เขาได้รับการฝึกฝนจากเพื่อนร่วมชาติและเป็นอดีต ATP มืออาชีพที่มีชื่อว่า ยูน ยังอิล (ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2006)

**รอบไฟนอลในสายอาชีพ**

**ซิงเกิล: 1 (1-0)**
ชนะ (1)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Lee Hyung Taik Tennis Academy date=2009-12-24  -  Lee Hyung-taik at the Association of Tennis Professionals-  Lee Hyung-taik date=2011-06-04  at the International Tennis Federation-  Lee Hyung-taik at Davis Cup-  Lee Recent Match Results date=2007-09-30 -  Lee World Ranking History date=2007-09-30 -  Korean Men Recent Match Results date=2007-09-27 -  ATP interviewfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักเทนนิสชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคังว็อน (ประเทศเกาหลีใต้)
อามางาซากิ

อามางาซากิ (Amagasaki-shi) เป็นเมืองอุตสาหกรรมในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1916 มีจำนวนประชากรประมาณ 460,000 คน แต่ในปี ค.ศ. 1971 เคยมีจำนวนประชากรถึง 554,000 คน
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2017 อามางาซากิมีประชากร 450,765 คน มีความหนาแน่นของประชากร 9,100 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด sqkm

**ประวัติศาสตร์**
ในสมัยเอโดะ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นศักดินาอามางาซากิตั้งอยู่ที่ปราสาทอามางาซากิ

**เทศบาลข้างเคียง**
 จังหวัดเฮียวโงะ
** อิตามิ
** นิชิโนมิยะ- จังหวัดโอซากะ
** โอซากะ (เขตนิชิโยโดงาวะ และเขตโยโดงาวะ)
** โทโยนากะ

**เมืองพี่น้อง**
Germany เอาคส์บวร์ค รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี - ตั้งแต่ 7 เมษายน 1959
*PRC อานชาน มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน - ตั้งแต่ 2 กุมภาพันธ์ 1983 (เมืองมิตรภาพ)
*Japan คามิ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น (เดิมคือเมืองมิกาตะ) - ตั้งแต่ 1974 (เมืองมิตรภาพ)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Amagasaki, Hyogo- Amagasaki-  เว็บไซต์ทางการนครอามางาซากิ ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดเฮียวโงะ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
ประพจน์

ในตรรกศาสตร์และปรัชญา ประพจน์ (proposition) หมายถึงประโยคบอกเล่า (หรือประโยคปฏิเสธเชิงบอกเล่า) ที่มีเนื้อหาหรือความหมาย หรือหมายถึงรูปแบบของสัญลักษณ์ เครื่องหมาย หรือเสียงที่ทำให้เกิดประโยคบอกเล่าที่มีความหมาย ความหมายของประพจน์รวมไปถึงสมบัติที่บอกได้ว่าเป็นความจริงหรือความเท็จ (ตีความด้วยค่าความจริง) และประพจน์เช่นนั้นถือว่าเป็น truthbearer ส่วนประโยคคำถาม คำสั่ง ขอร้อง คำอุทาน หรือประโยคที่ไม่สามารถระบุค่าความจริงได้ ไม่เป็นประพจน์

**ตัวอย่าง**
 "3.14159…", "การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย" — ไม่เป็นประพจน์ เนื่องจากไม่เป็นประโยค- "1 + 3 = 5" — เป็นประพจน์ มีค่าความจริงเป็นเท็จ- "x + 7 = 5" — ไม่เป็นประพจน์ เนื่องจาก x เป็นตัวแปร จึงไม่สามารถระบุค่าความจริงได้ (ถึงแม้จะสามารถแก้สมการได้ก็ตาม)- "ประเทศไทยเป็นประเทศหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" — เป็นประพจน์ มีค่าความจริงเป็นจริง- "นายกรัฐมนตรีของประเทศออสเตรเลียคือใคร" — ไม่เป็นประพจน์ เนื่องจากเป็นประโยคคำถาม- "เขาเป็นนักเรียนทุนเล่าเรียนหลวง" — ไม่เป็นประพจน์ เนื่องจากไม่ทราบว่า เขา คือใคร จึงไม่สามารถระบุค่าความจริงได้
หมวดหมู่:คณิตตรรกศาสตร์
หมวดหมู่:ตรรกศาสตร์
เย จี-ว็อน

เย จี-วอน (예지원; Ye Ji-won) เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอสำเร็จการศึกษาจากสถาบันศิลปะแห่งโซล (แขนงวิชาบันเทิงออกอากาศ) ในค.ศ. 1996 เธอเข้าร่วมการแสดง มาแดงโนรี ซึ่งเป็นการแสดงกลางแจ้งแบบดั้งเดิมของเกาหลี ของมุนวาบรอดคาสติ้งคอร์ปอเรชั่น (MBC) ในชุด ฮวังจินฮี (황진희) ในค.ศ. 2002 เธอได้รับรางวัล อินชอนชุนซาฟิล์มเฟสติวัล No.10 ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และปีเดียวกันนี้ เธอได้รับรางวัล ปูซานฟิล์มคริทิกโซไซตี้ ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และในปัจจุบัน เธอได้รับเลือกให้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง วอนโดนเตะ
โดยร่วมแสดงคู่กับโช แจฮุน ซึ่งเธอเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ชุดดังกล่าวตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2010

**ดูเพิ่ม**
 วอนโดนเตะ

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Ye Ji-wonfix-attempted=yes  at the Korean Movie Database 
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากโซล
ฟีนาเซติน

ฟีนาเซติน เป็นยาแก้ปวดที่ครั้งหนึ่งเคยใช้อย่างแพร่หลาย แต่ว่าการใช้ตัวยานี้ลดลงเนื่องจากผลข้างเคียง

**ชื่อ**
 ชื่อตาม IUPAC: N-(4-Ethoxyphenyl)acetamide- ชื่อสามัญ: Phenacetin- ชื่ออื่นๆ:  p- acetophenetidine, paracetylphenetidine , paracetophenetidin, p-ethoxyacetaniline

**ประวัติ**
ฟีนาเซติน เริ่มจัดจำหน่ายในปี ค.ศ.1887 โดยใช้เป็นยาแก้ปวดเป็นหลัก เป็นยาลดไข้ที่ผลิตจากการสังเคราะห์ตัวแรก  และเป็นหนึ่งในยาแก้ปวดชนิด non-opioid ที่ไม่มีฤทธิ์แก้อักเสบ

**การสังเคราะห์ตัวยา**
มีรายว่ามีการส้งเคราะห์ตัวยาตัวนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ.1878 โดยฮาร์มอน นอร์โธรป มอร์ส.
ฟีนาเซตินสามารกสังเคราะห์โดย การสังเคราะห์ของวิลเลียมสันจาก เอทิลไอโอไดด์ พาราเซตามอลและ อันไฮดรัส โปแทสเซียมคาร์บอเนต โดยในปฏิกิริยามี2-บูทาโนน จนได้สารผลิตภัณฑ์ดิบ ซึ่งจะต้องถูกตกผลึกจากน้ำอีกครั้ง
400px

**สรรพคุณยา**
ฟีนาเซตินถูกใช้อย่างแพร่หลายจนถึงประมาณยุคแปดสิบของศตวรรษที่ 20  โดยใช้ในรูปแบบของ "A.P.C." หรือ aspirin-phenacetin-caffeine compound analgesicซึ่งบรรเทาไข้และแก้ปวด อย่างไรก็ตาม องค์การอาหารและยาสหรัฐ ได้สั่งห้ามจำหน่ายและเรียกคืนยาที่มีส่วนผสมของฟีนาเซตินในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1983 โดยให้เหตุผลว่าเป็นสารก่อมะเร็ง และทำลายไต (ตามประกาศที่ 5, 1983 (48 FR 45466))ยาหลายยี่ห้อที่เคยมีฟีนาเซตินผสมอยู่ก็เปลี่ยนไปใช้สารตัวอื่นแทน ยายี่ห้อสำคัญที่เคยมีฟีนาเซตินคือSaridonของบริษัทยาRoche ซึ่งปรับปรุงสูตรใหม่ใน ค.ศ.1983 ให้มีโปรปิฟินาโซน พาราเซตามอล และ คาเฟอีน ยาCoricidinก็ได้แก้สูตรยาใหม่เพื่อให้ไม่มีฟีนาเซตินเช่นกัน พาราเซตามอลเป็นสารเมทอบอไลท์ของฟีนาเซตินซึ่งมีสรรพคุณ แก้ปวดและลดไข้ แต่การทำสูตรยาใหม่ทำให้ไม่มีปรากฏว่ามีความความเสี่ยงต่อการก่อมะเร็งเหมือนฟีนาเซติน
ฟีนาเซตินในปัจจุบันมีข่าวว่าถูกใชเป็นยาผสมในโคเคนในสหราชอาณาจักร โดยอ้างว่ามีลักษณะทางกายภาพคล้ายคลีงกับสิ่งเสพติดดังกล่าว

**พิษของยา**
จากการสูดดม: เป็นพิษเล็กน้อย มีการดูดซับที่รวดเร็ว มีอาการคล้ายจากการกลืน
จากการกลืน: เป็นพิษเล็กน้อย ตัวเขียว วิงเวียนศริษะ หายใจไม่ออก สามารถทำให้เกิดหัวใจวาย เป็นพิษต่อตับและไต 
จากการสำผัสทางผิวหนัง:ไม่มีข้อมูลว่าเป็นพิษ แต่มีความเป็นไปได้ว่ามีการระคายเคืองเล็กน้อยหลังจากการสำผัสเป็นเวลานาน
จากการสำผัสกับตา: ไม่มีข้อมูลว่าเป็นพิษ แต่มีความเป็นไปได้ว่ามีการระคายเคือง
จากการใชเป็นเวลานาน:ปวดท้อง ปวดศีรษะ ตัวเขียว สามารถมีอาการวิงเวียนศริษะ และมีการรายงานว่าเป็นพิษแก่ตับ ไตและทางเดินอาหาร
ผู้มีโรคประจำตัวอื่นๆอยู่แล้ว: ผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับตา ตับ ไต และทางเดินหายใจมีความเสี่ยงต่อพิษของยาสูง
อื่นๆ: ฟีนาซีตินซึมซับดีทางทวารหนัก 75-80เปอร์เซนต์ทำการเมทาบอไลต์เป็นพาราเซตามอล แต่เมื่ออยู่ในเส้นทางเมทอบอลิซึมนี้ทำให้เพิ่มสารเมทอบอไลท์ทางทวารหนัก ซึ่งคือ metahemoglobinizant และ hemolizant ซึ่งถูกขับถ่ายทางทวารหนัก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ยา
ดอกป๊อปปี้

ดอกป๊อปปี้
ดอกป๊อปปี้
ดอกป๊อปปี้ เป็นพืชในวงศ์ Papaveraceae ที่ออกดอก ดอกป๊อปปี้จะประกอบด้วย 4-6 ใบ มีสีสันแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับพันธุ์ บางพันธุ์อาจมีลวดลาย ดอกป๊อปปี้แดง (พันธุ์ Papaver rhoeas) เป็นวัชพืชพันธุ์หนึ่งในยุโรป ใช้เป็นสัญลักษณ์ของทหารผ่านศึกตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังจากยุทธการในทุ่งป๊อปปี้ที่แฟลนเดอส์ ประเทศเบลเยียม

**ลักษณะ**
ป็อปปี้เป็นไม้ล้มลุก โดยสามารถสูงได้มากถึง 1 เมตรและยาว 15 เซนติเมตรในแนวขวาง ดอกของป็อปปี้จะมี 4 ถึง 6 กลีบ โดยในพื้นที่เขตอบอุ่น ป๊อปปี้จะออกดอกในช่วงฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน และสปีชีส์ส่วนใหญ่จะหลั่งยางเมื่อได้รับบาดเจ็บ
พืชที่เรียกว่าป๊อบปี้พบในหลายสกุลของวงศ์ Papaveraceae ได้แก่:
*Papaver – 120 สปีชีส์ รวมต้นฝิ่น
*Eschscholzia – California poppy
*Meconopsis – Welsh poppy Nepal poppy 
*Stylophorum – Celandine poppy or wood poppy
*Argemone – ฝิ่นหนาม
*Romneya – Matilija poppy 
*Canbya – Pygmy poppy
*Stylomecon – Wind poppy
*Arctomecon – desert bearpaw poppy
*Hunnemannia – Tulip poppy
*Dendromecon – Tree poppy

**การใช้งาน**
ดอกของป๊อปปี้สวยจึงมักปลูกเพื่อใช้เป็นไม้ประดับ แต่นี้ยังมีบางสปีชีส์ที่มีการใช้งานในอุตสาหกรรมยาและอาหาร ต้นฝิ่นถูกปลูกโดยทั่วไปในหลายพื้นที่และถูกจับตาโดยองค์การนานาชาติ โดยผลผลิตหลักคือฝิ่นซึ่งเป็นสารตั้งต้นของโอปิแอตเช่น มอร์ฟีน เฮโรอีน และ โคเดอีน

**การแพทย์**
แพทย์ในอียิปต์โบราณให้คนไข้รับประทานเมล็ดของป๊อปปี้เพื่อบรรเทาการเจ็บปวด เมล็ดป๊อปปี้มีมอร์ฟีนและโคเดอีนในปริมาณเล็กน้อย

**การโฆษณา**
ในเม็กซิโก Grupo Modelo บริษัทผู้ผลิตเบียร์โคโรนา ใช้เมล็ดป๊อปปี้สีแดงในภาพโฆษณาส่วนมาจนถึงราวปี 1960

**ในเงินตรา**
ดอกป๊อปปี้ปรากฏในด้านหลังของธนบัตร 500 แดนาร์มาซิโดเนีย ซึ่งประกาศใช้ในซีรีส์ปี 1996  และ 2003 ดอกป๊อปปี้ยังปรากฏในตราแผ่นดินของนอร์ทมาซิโดเนีย
ประเทศแคนาดาออกเหรียญที่ระลึก 25 เซนต์ที่มีรูปป๊อปปี้สีแดงในปี 2004, 2008 และ 2010 โดยเหรียญ 25 เซนต์ปี 2004 ถือเป็นเหรียญมีสีที่มีในตลาดเป็นเหรียญแรกของโลก

**ชื่อ**
ชื่อป๊อปปี้ของเด็กหญิงมีที่มาจากชื่อของดอกไม้ชนิดนี้ 

**สัญลักษณ์**
ป็อปปี้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์มาอย่างยาวนานของ การหลับใหล ความสงบ และ ความตาย โดยการหลับใหลมีที่มาจาก ฝิ่นซึ่งเป็นผลิตผลของป๊อปปี้ที่มีฤทธิ์เป็นยากดประสาท ส่วนความตายมีที่มาจากสีแดงชาดของดอกป๊อปปี้แดง และในเทพนิยายของกรีกและโรมัน ดอกป๊อปปี้ถูกใช้เป็นสิ่งบูชาต่อผู้วายชนม์ 
ดอกป๊อปปี้ที่เป็นสัญลักษณ์ของทหารผ่านศึกคือ Papaver rhoeas ป๊อปปี้พันธุ์นี้เป็นพันธุ์ที่พบได้ทั่วไปในพื้นที่ที่ดินที่ถูกรบกวนในยุโรป และในหลาย ๆประเทศ ดอกป๊อปปี้เทียมถูกใช้ประดับเพื่อแสดงความระลึกถึงทหารที่จากไปในสงคราม

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์
หมวดหมู่:วงศ์ฝิ่น
ฝิ่น

ฝิ่น (อังกฤษ: Opium, poppy tears: ชื่อวิทยาศาสตร์: Lachryma papaveris) เป็นสารประกอบชนิดหนึ่ง ซึ่งได้จากยางของผลฝิ่น ในเนื้อฝิ่นมีสารเคมีผสมอยู่มากมายประกอบด้วย โปรตีน เกลือแร่ ยางและกรดอินทรีย์เป็นแอลคาลอยด์ (Alkaloid) ซึ่งเป็นตัวการสำคัญ ที่ทำให้ฝิ่นกลายเป็นสารเสพติดให้โทษร้ายแรง ออกฤทธิ์กดระบบประสาท จัดเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 โดยผู้ที่เสพจะมีอาการจิตใจเลื่อนลอย ง่วง ซึม แก้วตาหรี่ พูดจาวกวน ความคิดเชื่องช้า ไม่รู้สึกหิว ชีพจรเต้นช้า
แอลคาลอยด์ในฝิ่นแบ่งแยกได้เป็น 2 ประเภท คือ
*ประเภทที่ 1 ออกฤทธิ์ทำให้เกิดอาการมึนเมาและเป็นยาเสพติดให้โทษโดยตรง แอลคาลอยด์ประเภทนี้ทางเภสัชวิทยาถือว่าเป็นยาทำให้นอนหลับ (Hypnotic) แอลคาลอยด์ที่เป็นสารเสพติดซึ่งออกฤทธิ์ตัวสำคัญที่สุดในฝิ่น คือ มอร์ฟีน (Morphine)
*ประเภทที่ 2 ออกฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อเรียบหย่อนคลายตัว ซึ่งในทางเภสัชวิทยาถือว่าแอลคาลอยด์ในฝิ่นประเภทนี้ไม่เป็นสารเสพติดแต่มีฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อของร่างกายหย่อนคลายตัว ซึ่งมีปาปาเวอร์รีน (Papaverine) เป็นตัวสำคัญ
ฝิ่นเป็นพืชล้มลุกขึ้นในที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 3,000 ฟุตขึ้นไป เป็นยาเสพติดที่เป็นต้นตอของยาเสพติดร้ายแรง เช่น มอร์ฟีน เฮโรอีน และโคเคอีน มีการลักลอบปลูกฝิ่นมากทางภาคเหนือของประเทศไทยบริเวณแนวพรมแดน ที่เรียกว่าสามเหลี่ยมทองคำ เนื้อฝิ่นได้มาจากยางของผลฝิ่นที่ถูกกรีดจะมีสีขาว เมื่อถูกอากาศจะมีสีคล้ำลง กลายเป็นยางเหนียวสีน้ำตาลไหม้ หรือดำ มีกลิ่นเหม็นเขียวและรสขม เรียกว่า ฝิ่นดิบ ส่วนฝิ่นที่มีการนำมาใช้เสพ เรียกว่า ฝิ่นสุก ได้มาจากการนำฝิ่นดิบไปต้มหรือเคี่ยวจนสุก
ฝิ่นมีองค์ประกอบทางเคมีเป็นอัลคาลอยด์มากกว่า 30 ชนิด ที่สำคัญและในปัจจุบันยังใช้ประโยชน์ในทางการแพทย์ ได้แก่
# มอร์ฟีน พบในฝิ่นราวร้อยละ 4-21 ใช้เป็นยาแก้ปวดที่อาจทำให้เสพติด เป็นยานอนหลับและทำให้เสพติดอย่างแรง ใช้ในรูปยาฉีดเท่านั้น เมื่อเอามอร์ฟีนไปทำปฏิกิริยาทางเคมีกับอะเซติกแอนไฮดรายด์ จะได้สารกึ่งธรรมชาติเรียก เฮโรอีน มีฤทธิ์เหมือนกับมอร์ฟีน แต่แรงกว่าและติดได้ง่ายกว่ามาก
# โคดีอีน พบในฝิ่นร้อยละ 0.8-2.5 ใช้เป็นยาแก้ปวดที่อาจทำให้เสพติดเป็นยาระงับอาการไอ ใช้เป็นยานอนหลับให้ผู้ป่วยที่นอนไม่หลับเนื่องจากอาการไอ มีฤทธิ์เหมือนมอร์ฟีน แต่อ่อนกว่า และผู้ใช้ติดยาได้น้อยกว่ามาก ใช้ได้ทั้งในรูปกินและฉีด
# นอสคาพีน หรือ นาร์โคทีน พบในฝิ่นร้อยละ 4-8 ใช้เป็นยาระงับอาการไอไม่ทำให้เสพติดรุนแรง
# พาพาเวอรีน พบในฝิ่นราวร้อยละ 0.5-2.5 ใช้เป็นยาคลายกล้ามเนื้อเรียบใช้ได้ทั้งรูปยากินและยาฉีด

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:แอลคาลอยด์จากพืช
วัชพืช

วัชพืช เป็นพืชที่ขึ้นมาเองตามธรรมชาติในไร่ในสวน โดยที่ผู้ดูแลไม่ต้องการ ส่วนใหญ่ไม่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ หรือมีน้อย มักสร้างความเสียหายให้พืชเศรษฐกิจ เช่น แย่งอาหาร อย่างไรก็ตาม วัชพืชที่ไม่ต้องการนั้นก็อาจจะอุดมไปด้วยธาตุอาหารพืชทั้งธาตุหลักและธาตุรองครบถ้วน และสามารถตัดมาหมักเพื่อทำปุ๋ยได้
หญ้า จัดเป็นวัชพืชชนิดหนึ่งหากขึ้นตามสวนไร่นา โดยแย่งสารอาหารไปจากพืชหลักที่ปลูก  แต่ถ้าเจ้าของสวนตั้งใจให้หญ้าขึ้น เช่นตามสนามกอล์ฟ หญ้าจะไม่นับว่าเป็นวัชพืช

**การแบ่งประเภทวัชพืช**
วัชพืชสามารถแบ่งได้เป็น วัชพืชใบแคบ ซึ่งอยู่ในวงศ์ Poaceae และวัชพืชใบกว้าง ซึ่งมีอยู่หลายวงศ์รวมถึงวงศ์ Cyperaceae

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พืช
หมวดหมู่:เกษตรกรรม
หมวดหมู่:ศัตรูพืช
หมวดหมู่:วัชพืช
หมวดหมู่:ปัญหาสิ่งแวดล้อม
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2554 มกราคม 20

*มานพ สัมมาบัติ ผู้กำกับชื่อดังของช่อง 7 เสียชีวิตแล้วhttp://hilight.kapook.com/view/55443
}
ครรภ์มานน้ำ

ครรภ์มานน้ำ (polyhydramnios, polyhydramnion, hydramnios) เป็นภาวะที่มารดาที่ตั้งครรภ์มีปริมาณของน้ำคร่ำในถุงน้ำคร่ำมากกว่าปกติ อาจทำให้มีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ ของการตั้งครรภ์ได้ ทั่วไปมักวินิจฉัยจากการตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง

**อุบัติการณ์**
อุบัติการณ์ของครรภ์มานน้ำในเวชปฏิบัติทางสูติศาสตร์โดยทั่วไปอยู่ที่ระหว่างร้อยละ 0.2-1.6 ซึ่งแตกต่างกันไปขึ้นกับเกณฑ์การวินิจฉัย กลุ่มประชากรที่นำมาศึกษาอุบัติการณ์ อายุครรภ์ และปัจจัยอื่นๆ การศึกษาวิจัยครั้งหนึ่งทำกับการตั้งครรภ์เดี่ยว 93,332 ครรภ์ ที่คลอดในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในปี ค.ศ. 1991-1997 พบว่ามีการวินิจฉัยครรภ์มานน้ำจากการตรวจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูงก่อนการคลอด 708 ครรภ์ (คิดเป็นร้อยละ 0.7 ของการคลอด) โดยในจำนวนนี้พบครรภ์มานน้ำระดับเป็นน้อย ปานกลาง และรุนแรง อยู่ที่ร้อยละ 66, 22 และ 12 ตามลำดับ

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:สูติศาสตร์
ทารกตายคลอด

ทารกตายคลอดนั้นเสียชีวิตตั้งแต่เป็นตัวอ่อนอยู่ในมดลูก โดยหากเสียชีวิตก่อนจะถึงอายุครรภ์ที่ถือว่าสามารถเลี้ยงให้รอดได้จะเรียกว่าการแท้ง ในไทยถือเอาอายุครรภ์ 24 สัปดาห์ หรือน้ำหนัก 600 กรัม เป็นเกณฑ์ตัดสิน แต่เกณฑ์นี้อาจแตกต่างกันไปในแต่ละโรงพยาบาล ขึ้นอยู่กับความสามารถของทีมแพทย์ในโรงพยาบาลนั้น ๆ
หมวดหมู่:ภาวะเจริญพันธุ์
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:สูติศาสตร์
หมวดหมู่:มุมมองการแพทย์เกี่ยวกับความตาย
โคจิ (เมือง)

โคจิ (Kōchi-shi) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโคจิ บนเกาะชิโกกุ ประเทศญี่ปุ่น ประชากรมากกว่า 40 % ของจังหวัดอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ ในวันที่ 31 พฤษภาคม 2008 คาดว่ามีจำนวนประชากรประมาณ 340,361 คน

**ลักษณะภูมิศาสตร์**
พื้นที่บริเวณเมืองโคจิมีความแตกต่างทางด้านภูมิศาสตร์ถึงสามแบบ ในบริเวณเขตที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่เป็นที่ราบทอดตัวยาวทางตอนเหนือของอ่าวอูราโดะ มีลักษณะเป็นที่ราบตะกอนน้ำพาแคบๆ มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เช่น แม่น้ำคางามิ แม่น้ำโคกูบุ ที่ราบดังกล่าวมีอาณาเขตติดกับภูเขาทางทิศเหนือและเทือกเขายาวตั้งแต่ทิศตะวันตกถึงทิศใต้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โคจิ- โคจิ-  เว็บไซต์ทางการนครโคจิ ja-  เว็บไซต์ทางการนครโคจิ en- Kōchi
หมวดหมู่:นครในจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
อิจิโร่ ซูซูกิ

อิจิโร่ ซูซูกิ ขณะเล่นให้แก่ทีมแยงกีส์ใน ค.ศ. 2012
อิจิโร่ ซูซูกิ (铃木一朗, すずきいちろう) เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1973 เป็นผู้เล่นทีมเบสบอลญี่ปุ่นที่เล่นให้แก่ทีมซีแอตเติล เขาเป็นผู้เล่นชาวญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในเมเจอร์ลีกเบสบอล และเป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกาในฉายา "ซามูไรผู้เงียบขรึม" (Samurai Silent) สถิติความสำเร็จในช่วงฤดูกาลเอ็มแอลบีของเขาอยู่ที่ 262
หมวดหมู่:นักเบสบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นในนิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกเบสบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเวิลด์เบสบอลคลาสสิก 2009
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2554

ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2554 เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศไทย โดยจัดแบ่งการแข่งขันเป็น 5 ลีกตามภูมิภาคของประเทศไทย เพื่อความสะดวกในการเดินทางแข่งขันของแต่ละสโมสร และเป็นการกระจายการแข่งขันฟุตบอลไปทั่วประเทศ โดยจะคัดเลือกทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละภูมิภาค เพื่อให้ได้ 12 สโมสร มาแข่งในระบบลีกอีกครั้ง โดยอันดับ 1-4 จะได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชั่น 1 

**ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก**
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 รอบแชมเปี้ยนส์ ลีก โดยจะคัดเลือกทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละภูมิภาคเป็น 10 ทีม รวมกับทีมอันดับ 3 ของทุกภูมิภาคที่มีคะแนนสูงสุดอีก 2 ทีม เพื่อให้ได้ 12 สโมสร และ แบ่งการแข่งขันเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม และคัดเอาที่1และ2ของแต่ละกลุ่มรวม 4 ทีม เพื่อได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1

**กลุ่ม A**
ดูเพิ่มเติม ลีกภูมิภาค รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม A

**ตารางคะแนน กลุ่ม A**
ทีม กลุ่ม A ที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นไทยแลนด์ดิวิชั่น 1ในฤดูกาลหน้า

**กลุ่ม B**
ดูเพิ่มเติม ลีกภูมิภาค รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม B

**ตารางคะแนน กลุ่ม B**
ทีม กลุ่ม B ที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นไทยแลนด์ดิวิชั่น 1ในฤดูกาลหน้า

**ชิงอันดับที่ 3 และชิงชนะเลิศ**

**ชิงอันดับที่ 3**

**ชิงชนะเลิศ**

**ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคกลางและภาคตะวันออก**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค กรุงเทพและปริมณฑล**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**ลีกภูมิภาค ภาคใต้**

**สโมสร**

**ตารางคะแนน**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ไทยลีก 4 แบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทยปี พ.ศ. 2554
ปลาสเตอร์เจียนแปซิฟิก

ปลาสเตอร์เจียนแปซิฟิก หรือที่นิยมเรียกกันว่า ปลาสเตอร์เจียนขาว (Pacific sturgeon, White sturgeon; Acipenser transmontanus หมายถึง "ปลาสเตอร์เจียนที่ใหญ่กว่าภูเขา") เป็นปลาสเตอร์เจียนชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาสเตอร์เจียนชนิดอื่น ๆ  พบกระจายพันธุ์ในเขตน้ำเย็นของชายฝั่งอ่าวมอนเทอเรย์ของทวีปอเมริกาเหนือ หมู่เกาะอาลิวเชียน ทะเลสาบอิลลิแอมนาในรัฐอะแลสกา แม่น้ำโคลอมเบียในแคนาดา ไปจนถึงแคลิฟอร์เนียตอนกลาง
ใต้ส่วนหัวมีหนวดใช้สำหรับสัมผัสหาอาหารใต้น้ำเป็นอาหาร 4 เส้น กินอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กทั่วไป และสัตว์น้ำมีกระดอง เช่น ปู กุ้ง และหอย ส่วนหัวมีเส้นประสาทเป็นจำนวนมาก ข้างลำตัว ส่วนหัว และส่วนหลังมีกระดูกยื่นออกมาโดยรอบใช้สำหรับป้องกันตัว
จัดเป็นปลาสองน้ำจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืด ทะเลสาบ หรือบริเวณปากแม่น้ำในวัยอ่อน แต่เมื่อโตขึ้นจะว่ายอพยพลงสู่ทะเลบริเวณชายฝั่ง และเมื่อถึงฤดูวางไข่ก็จะว่ายกลับมาวางไข่ในแหล่งน้ำจืดอีกครั้ง
ปลาสเตอร์เจียนขาวนับเป็นปลาสเตอร์เจียนที่มีความใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับ ปลาสเตอร์เจียนฮูโซ่ (Huso huso) และนับเป็นปลาสเตอร์เจียนที่มีความใหญ่ที่สุดที่อยู่ในสกุล Acipenser ด้วย โดยเคยมีบันทึกไว้ว่าตัวที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 20 ฟุต และน้ำหนักถึง 816 กิโลกรัม เชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้นานถึง 200 ปี จัดเป็นปลาเศรษฐกิจและนิยมตกกันเป็นเกมกีฬา
นอกจากนี้แล้ว ปลาสเตอร์เจียนขาวยังสามารถกระโดดขึ้นเหนือน้ำได้ด้วยเมื่อตกใจ ทั้ง ๆ ที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้ เป็นสาเหตุที่ทำให้เรือของชาวประมงและชาวพื้นเมืองอับปาง และมีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำ  จึงทำให้ได้ได้รับการขนานนามว่าเป็นสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบอิลลิแอมนา โดยที่ชาวพื้นเมืองมีความเชื่อหากได้พบเจอกับสัตว์ประหลาดตัวนี้แล้วจะพบกับความหายนะ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (1)- สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (2)- สารคดีตกปลาสเตอร์เจียนขาว (3)
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาสเตอร์เจียนใหญ่
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
ปลาน้ำจืด

ไฟล์:Giant Barb.jpg|thumb|250px|ปลากระโห้ (Catlocarpio siamensis) ปลาขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์ Cyprinidae ซึ่งปลาในวงศ์นี้ล้วนแต่เป็นปลาน้ำจืดทั้งหมด
ปลาน้ำจืด (Freshwater fish) หมายถึง ปลาที่อาศัยอยู่ได้ในเฉพาะแหล่งน้ำที่เป็นน้ำจืด คือ น้ำที่มีปริมาณเกลือหรือความเค็มละลายน้อยกว่าร้อยละ 00.5 เท่านั้น  โดยอาศัยอยู่ในแม่น้ำ, คลอง พื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ที่เป็นน้ำจืด เช่น ทะเลสาบน้ำจืด, บึง หนอง หรือลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือในป่าดิบ
โดยโครงสร้างของปลาน้ำจืดนั้น จะมีแรงดันออสโมซิสในเลือดอยู่ในระดับสูงกว่าน้ำที่อาศัยอยู่มาก จึงทำให้มีการไหลของน้ำเข้าสู่ร่างกายและเกลือแร่แพร่ออกสู่น้ำภายนอกได้ง่าย  โดยไม่ให้น้ำซึมผ่านเข้าสู่ร่างกายและออกจากร่างกายได้ แต่ทว่ากระบวนการดังกล่าวก็ยังไม่ดีพอ เพราะเหงือกซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญที่ปลาใช้หายใจมีน้ำไหลผ่าน  เมื่อมีเหงือก น้ำก็มีโอกาสไหลผ่านเข้าสู่ภายในร่างกายได้ จึงกำจัดน้ำส่วนที่เกินที่ถูกดูดเข้าสู่ร่างกายออกสู่นอกร่างกายได้วิธีการขับถ่ายนำเอาปัสสาวะซึ่งมีความดันออสโมซิสต่ำกว่าเลือดออกสู่ภายนอกร่างกาย 
ร่างกายส่วนใหญ่ของปลาน้ำจืดจะปกคลุมด้วยผิวหนังและเกล็ดซึ่งไม่ยอมให้น้ำซึมผ่านนอกจากบริเวณที่เป็นเหงือกแลกเปลี่ยนก๊าซหายใจเท่านั้นที่น้ำผ่านได้  และโดยธรรมชาติปลาน้ำจืดไม่ดื่มน้ำเลย ซึ่งแตกต่างจากปลาทะเล เพราะการดื่มน้ำจะทำให้ร่างกายมีน้ำมากเกินความจำเป็น ซึ่งจะมีน้ำบางส่วนไหลผ่านบริเวณปากและเหงือกเพื่อช่วยในการแลกเปลี่ยนก๊าซหายใจก็จะมีโอกาสซึมเข้าไปในร่างกายได้บ้าง และเกลือแร่จากเลือดก็จะแพร่ออกมาทางเหงือกได้มากพอดู ปลาน้ำจืดจึงมีไตขับน้ำส่วนเกินออกไปเป็นปัสสาวะ  และมีกลุ่มเซลล์พิเศษอยู่บริเวณเหงือกคอยดูดเอาเกลือแร่ต่าง ๆ ที่จำเป็นกลับสู่ร่างกาย

**ดูเพิ่ม**
ปลาน้ำกร่อย
*ปลาน้ำเค็ม
*ปลาทะเลลึก

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 รายชื่อปลาน้ำจืดทั้งหมดที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:การประมง
หมวดหมู่:มีนวิทยา
หมวดหมู่:ปลา
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
นิชิโนมิยะ

นิชิโนมิยะ (Nishinomiya-shi) เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ระหว่างนครโอซากะและนครโคเบะ ในปี ค.ศ. 2008 มีจำนวนประชากรประมาณ 476,329 คน
นิชิโนมิยะเป็นเมืองที่ตั้งของสนามเบสบอลโคชิเอ็ง ที่มีชื่อเสียงในการแข่งขันเบสบอลนักเรียนมัธยมปลายระดับประเทศของญี่ปุ่น

**ภูมิศาสตร์**
นครนิชิโนมิยะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเฮียวโงะ ระหว่างนครโคเบะกับนครโอซากะ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับอ่าวโอซากะ ทางทิศตะวันออกติดกับนครอามางาซากิ อิตามิ และทาการาซูกะ โดยมีแม่น้ำมูโกงาวะและแม่น้ำนิงาวะเป็นเส้นแบ่งอาณาเขต และทางทิศเหนือติดกับเทือกเขารกโกบางส่วนและนครโคเบะ นครนิชิโนมิยะสามารถแบ่งได้ออกเป็นสองพื้นที่ ได้แก่ พื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือ และที่ราบชายฝั่งทางตอนใต้ จุดชมทิวทัศน์ของเมืองอยู่ที่เขาคาบูโตะ ซึ่งตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางของนิชิโนมิยะ

**เทศบาลใกล้เคียง**
 จังหวัดเฮียวโงะ
** เขตคิตะ นครโคเบะ
** นครอามางาซากิ
** นครอิตามิ
** นครทาการาซูกะ
** นครอาชิยะ

**เศรษฐกิจ**
ฟูรูโนะ บริษัทอิเล็กทรอนิกส์ระดับโลกที่ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทางทะเลและอุปกรณ์ทางการแพทย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนี้

**วัฒนธรรม**
ศาลเจ้าฮิโรตะ- ศาลเจ้าฮิโรตะ - กลุ่มชนชั้นสูงในเกียวโตเรียกศาลเจ้านี้ว่า นิชิโนะมิยะ ("ศาลเจ้าตะวันตก") ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของชื่อนครนี้- ศูนย์ศิลปะการแสดงเฮียวโงะ- คันโน-จิ- ศาลเจ้าโคชิกิอิวะ- ศาลเจ้านิชิโนมิยะ- มนโดะ-ยากูจิง (โทโก-จิ)- เนื้อเรื่องในสุสานหิ่งห้อยมีฉากอยู่ในนครนี้- นิชิโนมิยะยังเป็นที่ตั้งหลักในสึซึมิยะ ฮารุฮิ ซีรีส์ไลต์โนเวล มังงะ และอนิเมะยอดนิยม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Nishinomiya- 900312-  เว็บไซต์ทางการนครนิชิโนมิยะ ja-  ศูนย์ศิลปะการแสดงเฮียวโงะ date=2022-01-20 
หมวดหมู่:นครในจังหวัดเฮียวโงะ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
จรัสศรี ทีปิรัช

คุณหญิง จรัสศรี ทีปิรัช (เกิด 3 มีนาคม พ.ศ. 2482) สตรีคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดของประเทศไทย โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก เป็นผู้ริเริ่มโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อการพัฒนาเมืองในประเทศไทย

**ประวัติ**
ดร.คุณหญิงจรัสศรี ทีปิรัช (สกุลเดิม อัตถากร) เกิดเมื่อวันที่ 3 ที่อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายบุญช่วย กับนางอารีรัตน์ อัตถากร สมรสกับสากล ทีปิรัช (เสียชีวิต) มีบุตร-ธิดา รวม 2 คน คุณหญิงจรัสศรี ได้เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย จากนั้นจึงได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2506 ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโททางด้านการปกครอง จากมหาวิทยาลัยโทรอนโต ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ พ.ศ. 2552 ได้รับปริญญาการผังเมืองดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

**การทำงาน**
คุณหญิงจรัสศรี ทีปิรัช รับราชการในสังกัดกรมการผังเมืองdate=February 2019 จนได้รับตำแหน่งสูงสุดในสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย (กรมการผังเมือง) คือ ตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักผังเมือง (ระดับ 10) ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 จึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก นับว่าเป็นสตรีคนแรกที่เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดของประเทศไทย และได้รับรางวัลครุฑทองคำ ในปี พ.ศ. 2540 จากนั้นก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2541 
หลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว คุณหญิงจรัสศรี ทีปิรัช ได้สมัครเข้ารับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับการเลื่อนขึ้นมาแทนนายพรเสก กาญจนจารี และเป็นนายกสภาสถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
ปัจจุบัน คุณหญิงจรัสศรี ทีปิรัช ดำรงตำแหน่ง รองประธานสถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ ฝ่ายบริหาร และผู้อำนวยการ สำนักองค์ประธาน สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองมหาสารคาม
หมวดหมู่:สกุลอัตถากร
หมวดหมู่:คุณหญิง
หมวดหมู่:นักผังเมืองชาวไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโทรอนโต
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:นายกสภาสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
เดอะคอร์

เดอะคอร์ (The Corre) ประกอบด้วย เวด บาร์เร็ตต์, อีซีคีล แจ็กสัน, ฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล กลุ่มทีมมวยปล้ำฝ่ายอธรรมสังกัดWWE กลุ่มนี้ไม่มีหัวหน้าทีมแต่ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน
กลุ่มเดอะคอร์ได้เปิดตัวครั้งแรกวันที่ 14 มกราคม 2011 โดยเวด บาร์เร็ตต์ได้มาก่อกวนการปล้ำของบิ๊กโชว์ ทำให้บิ๊กโชว์แค้นมาก จึงไปขอท้าเจอกับบาร์เร็ตต์ในสแมคดาวน์ แต่แมตช์จบลงแบบไม่มีผลการตัดสิน เพราะฮีท สเลเตอร์ กับจัสติน เกเบรียล ออกมาช่วยบาร์เร็ตต์รุมเล่นงานบิ๊กโชว์ และยังมีอีซีคีล แจ็กสันออกมาช่วยอีกคน ต่อมาบาร์เร็ตต์ได้ตั้งชื่อกลุ่มว่าเดอะคอร์ โดยกลุ่มนี้ไม่มีหัวหน้าทีม แต่มีความเท่าเทียมกันทุกคน ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) บาร์เร็ตต์ได้ปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายกลายเป็นเอดจ์ เจ้าของแชมป์ป้องกันไว้ได้ ในสแมคดาวน์ บาร์เร็ตต์ได้เอาชนะโคฟี คิงส์ตัน และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลเป็นสมัยแรก ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์แพ้ทีมบิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน มาเรลลา และโคฟี คิงส์ตัน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) บาร์เร็ตต์และอีซีคีลได้ชิงแชมป์แท็กทีม WWE กับบิ๊กโชว์และเคนในลัมเบอร์แจ็ก แต่ไม่สำเร็จ ต่อมาอีซีคีลได้มีปัญหากับสมาชิกเดอะคอร์และออกจากกลุ่มไป ในสแมคดาวน์ (10 มิถุนายน 2011) กลุ่มเดอะคอร์ก็ได้แตกทีมกัน

**ผลงาน**
 World Wrestling Entertainment/WWE
** WWE Intercontinental Championship (1 time) – Barrett
** WWE Tag Team Championship (2 times) – Slater and Gabriel

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ดีวา

ดีวา (diva) คือนักร้องหญิงที่มีชื่อเสียง เป็นคำที่ใช้อธิบายถึงผู้หญิงที่มีความสามารถอันโดดเด่นในวงการเพลงอุปรากร นอกจากนั้นอาจรวมถึงในด้านละครเวที ภาพยนตร์ ดนตรีป็อป 
ในภาษาอังกฤษ คำว่า ดีวา เริ่มมีการใช้ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยได้รับมาจากคำนามในภาษาอิตาลี ดีวา ที่เป็นเทพธิดา พหูพจน์ในภาษาอังกฤษใช้ว่า  "divas" ส่วนในภาษาอิตาลีใช้ว่า dive ˈdiːve
คำว่า "ดีวา" อาจใช้เป็นความหมายด้านลบ อธิบายหมายถึงผู้มีชื่อเสียงด้านภาพยนตร์หรือดนตรี ที่มีความต้องการสุดโต่งและจุกจิกจู้จี้ ในด้านความอภิสิทธิ์ส่วนตัว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "Who'd be an Opera diva?" by John Crace, The Guardian, 4 February 2006, accessed 17 August 2008
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
อิบารากิ (จังหวัดโอซากะ)

อิบารากิ (Ibaraki-shi) เป็นนครในจังหวัดโอซากะ บริเวณชานเมืองโอซากะ ในเขตมหานครเกียวโต–โอซากะ–โคเบะ ในปี ค.ศ. 2022 มีจำนวนประชากรประมาณ 287,998 คน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการนครอิบารากิ ja
หมวดหมู่:นครในจังหวัดโอซากะ
ลี่ฟาน

ลี่ฟานอุตสาหกรรม (กรุ๊ป)  (s=力帆实业（集团）股份有限公司; Lifan Industry (Group) Company) เป็นบริษัทผู้ผลิตรถจักรยานยนต์, รถยนต์ และเครื่องยนต์อเนกประสงค์สัญชาติจีน ได้รับการจัดอันดับเป็นธุรกิจขนาดใหญ่อันดับที่ 88 ของจีน จัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บส   ปัจจุบันจดทะเบียนเข้าจำหน่ายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้ 
ลี่ฟานมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฉงชิ่ง ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 โดยเริ่มจากร้านซ่อมรถจักรยานยนต์ ชื่อ "ศูนย์ซ่อมฉงชิ่งฮองด้า" (Chongqing Hongda Auto Fittings Research Centre)  ปัจจุบันเป็นผู้ผลิตรถจักรยานยนต์อันดับห้าของจีน  และเริ่มผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคล และรถบรรทุก หลังการเข้าซื้อกิจการผลิตรถยนต์ยี่ห้ออื่นในปี 2003

**Gallery รถยนต์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของจีน
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
โบตั๋นกลีบสุดท้าย

โบตั๋นกลีบสุดท้าย จากบทประพันธ์ของ กานติมา เขียนบทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต กำกับการแสดงโดย ชนะ   คราประยูร นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์ แสดงเป็น อาจู / ธีรเดช ทักษอร   ภักดิ์สุขเจริญ แสดงเป็น  ตันหยง  ออกอากาศทุกทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551
โบตั๋นกลีบสุดท้าย ได้รับรางวัลจาก คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2551 ถึง 3 รางวัล คือ บทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับการแสดงละครยอดเยี่ยม และ ละครไทยยอดนิยม ได้รับรางวัลจากสตาร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ อวอร์ด 2008 รางวัลประเภทละครโทรทัศน์ สำหรับละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (อธิชาติ ชุมนานนท์) ผู้กำกับการแสดงละครยอดเยี่ยม (ชนะ คราประยูร) และบทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม

**นักแสดง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
เภสัชวิเคราะห์

เภสัชวิเคราะห์ (Pharmaceutical analysis) เป็นการประยุกต์ความรู้ทางเคมีวิเคราะห์มาใช้ในการตรวจสอบเภสัชภัณฑ์ ยา อาหาร เครื่องดื่ม สารพิษ สารเสพติด และ สารตัวอย่างจากแหล่งธรรมชาติ

**ขอบเขตงานทางเภสัชวิเคราะห์**
งานทางด้านเภสัชวิเคราะห์จำแนกได้เป็น 2 ส่วน คือ - เภสัชวิเคราะห์เพื่อการควบคุมคุณภาพ ในโรงงานยาและเครื่องสำอาง- เภสัชวิเคราะห์เพื่อการคุ้มครองผู้บริโภค ในศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา

**วิธีการทางเภสัชวิเคราะห์**
วิธีการทางเภสัชวิเคราะห์สามารถจำแนกได้หลายรูปแบบ เช่น - การวิเคราะห์เชิงน้ำหนัก- การวิเคราะห์เชิงปริมาตร (การไตเตรต)- การวิเคราะห์เชิงแสง- การวิเคราะห์ทางโครมาโตกราฟฟี- การวิเคราะห์ทางสเป็คโตรโฟโตเมทรี
ภ
หมวดหมู่:เภสัชเคมี
รายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย

รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ หรือ "ไอที" (information technology: IT) คือการประยุกต์ใช้คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์โทรคมนาคม เพื่อจัดเก็บ ค้นหา ส่งผ่าน และจัดดำเนินการข้อมูล

**รายชื่อคณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย**
 หมายเหตุ จัดเรียงตามชื่อมหาวิทยาลัย และตามชื่อคณะ

**ดูเพิ่ม**
 คณะวิชา
หมวดหมู่:คณะเทคโนโลยีสารสนเทศในประเทศไทย
เทคโนโลยีสารสนเทศ
เทคโนโลยีสารสนเทศ
รายชื่อธงในสหภาพโซเวียต

ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในสหภาพโซเวียตอย่างสังเขป

**ธงชาติ**
 ธงชาติแบบแรกสุด- ธงพลเรือน และ ธงเรือราษฎร์ (23x15px)- สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย

**ธงตำแหน่งราชการ**
 ประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียต

**ธงราชการ**
 ธงนำร่อง- ธงแสดงสัญชาติการเดินเรือทะเล และ ขนส่งทางน้ำ - ธงแสดงสัญชาติกรมเจ้าท่า- ศุลกากร- สายการบินแห่งชาติ แอโรฟลอต

**ธงทหาร**
 ธงศึก- ธงประจำเหล่าทัพ

**ธงทหารเรือ**
 ธงฉาน- ธงนาวี
 ค.ศ. 1918 - 1923
 ค.ศ. 1924 - 1935
 ค.ศ. 1935 - 1950
 ค.ศ. 1950 - 1991- ธงเรือช่วยรบ- กองเรือตรวจการณ์รักษาฝั่ง- กองกำลังภายใน


**ธงหมายยศ**
 กองทัพแดงแห่งโซเวียตรัสเซีย (ค.ศ. 1918 - 1923)

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติรัสเซีย- ธงในประเทศรัสเซีย- ธงในหน่วยราชการรัสเซีย- ธงในกองทัพรัสเซีย- ธงในกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย- ธงในกองทัพเรือรัสเซีย
สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ธงในสหภาพโซเวียต
อัลเกิน (ประเทศเบลเยียม)

อัลเกิน (Alken) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 11,000 คน อัลเกินอยู่ทางใต้ของฮัสเซิลต์ไม่กี่กิโลเมตร และอยู่ห่างจากโตงเงอเริน 15 กิโลเมตร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอัลเกิน 
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
มายเวิลด์ อคูสติก

มายเวิลด์ อคูสติก เป็นรีมิกซ์อัลบั้ม โดยนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ โดยวางจำหน่ายเฉพาะห้างสรรพสินค้า Walmart เท่านั้น ออกจำหน่ายในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 โดยนำเพลงเก่าอย่างอีพี มายเวิลด์ และอัลบั้ม มายเวิลด์ 2.0 มาทำในรูปแบบ อคูสติก และยังมีซิงเกิลใหม่ "Pray." โดยปกติจะถูกรวมเข้าไปในอัลบั้มรวมเพลง My Worlds: The Collection เช่นเดียวกับเพลงซิงเกิลอื่นๆ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของจัสติน บีเบอร์
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ดนตรี ที่ยังไม่สมบูรณ์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายไอแลนด์เรเคิดส์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4147

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4147 สายทางแยกเข้าทับละมุ มีจุดเริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม)อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา  สิ้นสุดที่ฐานทัพเรือทับละมุมีความยาวประมาณ 5 กิโลเมตร 

**รายชื่อทางแยก**
 จังหวัดพังงา
** (เริ่ม) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ทางเหนือไป จังหวัดระนอง ทางใต้ จังหวัดภูเก็ต)
** (สิ้นสุด) ฐานทัพเรือทับละมุ   
4147
4-4147
4147
การคลอดก่อนกำหนด

การคลอดก่อนกำหนด (preterm birth) นั้นสำหรับมนุษย์มักหมายถึงการคลอดทารกก่อนอายุครรภ์ 37 สัปดาห์ มักมีน้ำหนักน้อยกว่า 2,500 กรัม เรียกว่า “ทารกน้ำหนักน้อย” ถ้าคลอดก่อน 30-32 สัปดาห์ น้ำหนักเฉลี่ยน้อยกว่า 1,500 กรัม เรียกว่า “ทารกน้ำหนักน้อยมาก” สาเหตุของการคลอดก่อนกำหนดนั้นในหลายครั้งมักไม่ปรากฏสาเหตุชัดเจน ปัจจัยที่มีผลหรือสัมพันธ์กับการเกิดการคลอดก่อนกำหนดนั้นมีหลายอย่างมาก ทำให้ความพยายามในการลดการคลอดก่อนกำหนดนั้นเป็นการยากอย่างยิ่ง
premature birth มักใช้ในความหมายเดียวกันกับ preterm birth หมายถึงการที่ทารกคลอดก่อนที่อวัยวะต่างๆ จะเจริญเต็มที่พอที่จะมีชีวิตรอดและเจริญเติบโตได้ ทารกที่ premature จะมีความเสี่ยงสูงทั้งในระยะสั้นและระยะยาว รวมถึงอาจมีความผิดปกติในการเจริญเติบโตและพัฒนาการทางสติปัญญาได้ด้วย ในปัจจุบันการดูแลทารก premature มีความก้าวหน้ามาก แต่ยังไม่สามารถลดความชุก (prevalence) ของการคลอดก่อนกำหนดได้ ปัจจุบันการคลอด preterm เป็นสาเหตุที่สำคัญที่สุดของการมีทารก premature และเป็นสาเหตุสำคัญของอัตราตายแรกเกิด (neonatal mortality) ในประเทศที่กำลังพัฒนา

**สาเหตุ**

**ปัจจัยระหว่างการตั้งครรภ์**

**การติดเชื้อ**
ความถี่ของการติดเชื้อในการคลอดก่อนกำหนดจะแปรผกผันกับอายุครรภ์ การติดเชื้อ Mycoplasma genitalium มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของการคลอดก่อนกำหนดและการแท้งเอง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาวะแทรกซ้อนของการเจ็บครรภ์และการคลอด
หมวดหมู่:วิทยาทารกแรกเกิด
หมวดหมู่:ความผิดปกติเกี่ยวกับอายุครรภ์และการเติบโตของทารกในครรภ์
ถุงน้ำคร่ำอักเสบ

เยื่อคอเรียนและแอมเนียนอักเสบ (chorioamnionitis) หรือถุงน้ำคร่ำอักเสบ เป็นภาวะที่เกิดการอักเสบของเยื่อหุ้มทารกหรือถุงน้ำคร่ำได้แก่เยื่อคอเรียน และแอมเนียน (ถุงน้ำคร่ำ) จากการติดเชื้อแบคทีเรีย ส่วนใหญ่เกิดจากการที่เชื้อแบคทีเรียเจริญจากช่องคลอดขึ้นไปสู่มดลูก และมักพบร่วมกับการคลอดยาวนาน ความเสี่ยงของการเกิดถุงน้ำคร่ำอักเสบจะเพิ่มสูงขึ้นทุกครั้งที่มีการตรวจภายใน ทั้งในช่วงแรกของการตั้งครรภ์และระยะคลอด
หมวดหมู่:สูติศาสตร์
หมวดหมู่:การอักเสบ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4144

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4144 สายแยกทางหลวงหมายเลข 4 - อ่าวพังงา มีจุดเริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ที่หลักกิโลเมตร 878+000 อำเภอเมือง จังหวัดพังงา เป็นทางหลวงสายสั้นๆ สิ้นสุดที่ท่าเรืออ่าวพังงา มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร 

**รายชื่อทางแยก**
จังหวัดพังงา 
** กิโลเมตร 0+000 (เริ่ม) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 
** กิโลเมตร 3+875 (สิ้นสุด) ท่าเรืออ่าวพังงา

**อ้างอิง**
4144
4-4144
4144
.wwf

.wwf เป็นรูปแบบแฟ้มสำหรับแสดงเอกสารที่ดัดแปลงมาจากแบบ PDF ของบริษัทอะโดบีซิสเต็มส์ เป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์ลดการใช้กระดาษและลดการตัดต้นไม้ ขององค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล (WWF) สาขาเยอรมนี  ซึ่งมีคำขวัญว่า Save as WWF, Save a Tree
เอกสารรูปแบบ .wwf นี้เป็นไฟล์ .pdf ที่มีการแก้ไขส่วนรักษาความปลอดภัย โดยไม่อนุญาตให้มีการสั่งงานพิมพ์ออกทางเครื่องพิมพ์  จะแสดงผลบนจอมอนิเตอร์เหมือนกับ .pdf ทุกประการ แต่จะไม่สามารถสั่งพิมพ์ออกทางเครื่องพิมพ์ได้ในทันที ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ใช้ได้ไตร่ตรองอีกครั้งหนึ่ง ว่าจำเป็นต้องพิมพ์เอกสารนี้ออกมาหรือไม่
แนวคิดนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางว่าเป็นการจำกัดสิทธิของผู้ใช้งาน  ทั้งยังละเมิดสัญญาอนุญาตแบบ BSD  ต่อมาผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์องค์กร องค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล ได้กล่าววิจารณ์การตัดสินใจของสาขาเยอรมนี ว่าดำเนินการรณรงค์โดยไม่ได้ปรึกษาสำนักงานใหญ่ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมและสังคม
หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์ภาพกราฟิกส์
หมวดหมู่:รูปแบบโอเพน
หมวดหมู่:ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์
หมวดหมู่:รูปแบบไฟล์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ภาษาบรรยายหน้า
หมวดหมู่:การเลือกปฏิบัติ

หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำทางสังคม
หมวดหมู่:ปัญหาสังคม
หมวดหมู่:ประเด็นหลักด้านจริยธรรม
หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:พฤติกรรมมนุษย์
หมวดหมู่:อคติ
มานพ สัมมาบัติ

มานพ สัมมาบัติ หรือ มาวิน แดงน้อย (พ.ศ. 2488 - 19 มกราคม พ.ศ. 2554) ผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย สังกัดดาราวิดีโอ มีผลงานกำกับการแสดงละครหลายเรื่อง อาทิ พลับพลึงสีชมพู, น้ำผึ้งขม, ทองเนื้อเก้า, อีสา, สวรรค์เบี่ยง, จำเลยรัก, เชลยศักดิ์, กนกลายโบตั๋น, ริษยา, เกิดแต่ตม, สุดสายป่าน, ลูกไม้หลากสี, เปลวไฟในฝัน, สู่แสงตะวัน, รอยรักรอยบาป, เรือนซ่อนรัก  รวมถึงละครจักรๆ วงศ์ๆ เช่น สี่ยอดกุมาร, แก้วหน้าม้า(ถ่ายทำด้วยฟิล์ม) ฯลฯ

มานพ สัมมาบัติ เป็นผู้กำกับฝีมือดีที่คร่ำหวอดในวงการละครมายาวนานกว่า 30 ปี โดยร่วมงานกับดาราวิดีโอตั้งแต่ร่วมแสดงและกำกับมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม และเป็นที่เคารพนับถือของดารานักแสดงหลายคน ซึ่งผลงานกำกับละครที่ผ่านมาได้รับความนิยมอย่างมาก จนได้รับรางวัลการกำกับละครจากหลายสถาบัน  
ด้านชีวิตครอบครัว มีบุตรสองคน คือ วัชระ สัมมาบัติ และ กัญญา ชื่นชม
มานพ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยโรคหอบหืด ที่โรงพยาบาลมงกุฏวัฒนะ  ขณะกำลังกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง ทวิภพ ซึ่งนำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์ และ อรรคพันธ์ นะมาตร์ แต่ยังถ่ายทำไม่เสร็จ ทางดาราวิดีโอจึงมอบหมายให้ เพ็ญลักษณ์ อุดมสิน กำกับต่อ 

**ผลงาน**
2529
แหวนทองเหลือง
พลับพลึงสีชมพู
น้ำผึ้งขม
2530
ทองเนื้อเก้า
สกาวเดือน
2531 
อีสา
สวรรค์เบี่ยง
ปัญญาชนก้นครัว
จำเลยรัก
2532
อยู่เพื่อรัก
ตำหรับรัก
เมียหลวง
เคหาสน์สีแดง
2533
กนกลายโบตั๋น
อุ้มบุญ
ดวงตาสวรรค์
อุบัติเหตุ
2534
แม่หญิง
ริษยา
ละอองดาว
เชลยศักดิ์
2535
พรพรหมอลเวง
คุณหญิงนอกทำเนียบ
พี่เลี้ยง
2536
นวลนางข้างเขียง
ค่าของคน
เกิดแต่ตม
หมูแดง
หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น
2537
ผ้าทอง
ปลายฝนต้นหนาว
ศิลามณี
2538
ดาวแต้มดิน
ปราสาทสีขาว
สุดสายป่าน
2539
ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม
111 
ดอกแก้ว 
เบญจรงค์ห้าสี
2540
ทองเนื้อเก้า 
สัมปทานหัวใจ
2541
จำเลยรัก 
สวรรค์เบี่ยง
ดุจเพชรแท้
2542
ลูกหว้า 
เพลงพราย
2543
กว่าจะรู้เดียงสา 
ใต้ร่มไม้เลื้อยเรือนศิรา
2544
ดั่งสวรรค์สาป 
ทัณฑ์กามเทพ
2545
ดาวพระศุกร์
2546
พรพรหมอลเวง
2547
สะใภ้ซ่าส์แม่ย่าเฮี้ยน 
เก็บใจไว้ให้กันเพื่อวันของเรา
2548
เกิดแต่ตม 
ลูกไม้หลากสี
2549
เปลวไฟในฝัน
2550
เพียงผืนฟ้า
ฟ้าหินดินทราย
2551
สู่แสงตะวัน
2552
รอยรักรอยบาป
2553
เรือนซ่อนรัก
2554
ทวิภพ

**ผลงานแสดงภาพยนตร์**
2539
เรือนมยุรา

**อ้างอิง**
2554
หมวดหมู่:ผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:อุปกรณ์ทางดาราศาสตร์

หมวดหมู่:ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:อุปกรณ์วิทยาศาสตร์ในอดีต
หมวดหมู่:อุปกรณ์วิทยาศาสตร์
ช้างเพื่อนแก้ว (ภาพยนตร์อินเดีย)

ใบปิดภาพยนตร์
ช้างเพื่อนแก้ว (Haathi mere Saathi) เป็นภาพยนตร์ชื่อดังของบอลลีวู้ด เช่นเดียวกันกับ โชเล่ย์ เนื้อหาของเรื่อง คือ ความซื่อสัตย์ของช้างที่มีต่อเจ้านาย แม้ชีพก็ยอมสละให้กับเจ้านายของตนเองได้ นำแสดงโดย ราเชศ ขันนา และ ตนุยา มุคาจี
ช้างเพื่อนแก้ว ฉายครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2517 ที่โรงภาพยนตร์คาเร่ย์

**เรื่องย่อ**
ช้างเพื่อนแก้ว เป็นความรักอมตะ ระหว่างคนกับช้าง เป็นความผูกพันลึกซึ้งตั้งแต่ครั้งรายูเป็นเด็กได้เกิดอุบัติเหตุขึ้น ช้างรามูได้ช่วยชีวิตไว้ และได้เข้ามาอยู่ด้วยกันในเมือง แต่โชคชะตาเปลี่ยนไปเมื่อพ่อรายูเสียชีวิต บ้านถูกยึด รายูจึงพาช้างเร่ร่อนไปอาศัยที่วัดร้างแสดงโชว์หาเลี้ยงชีพตัวเองพร้อมกับตานูย่า แฟนสาวซึ่งเป็นลูกสาวรัฐมนตรี จนกระทั่งเก็บเงินสร้างฐานะดีขึ้น เปิดสวนสัตว์ จัดแสดงโชว์ จนกลายเป็นศัตรูที่สำคัญของคู่แข่งที่เสียผลประโยชน์ ถึงขั้นต้องการฆ่ารายู แต่ช้างรามูได้เข้ามาขัดขวางเพื่อช่วยรายู รามูจะช่วยชีวิตรายูได้หรือไม่

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ช้างเพื่อนแก้ว ที่อินเทอร์เน็ตมูฟวีดาตาเบส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับช้าง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาฮินดี
มวยไทยชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ

มวยไทยชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ (Kings Cup (Super 8 Tournament)) เป็นการแข่งขันมวยไทย ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีเพื่อเป็นการถวายพระเกียรติแด่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ผู้เป็นพระมหากษัตริย์ของไทย โดยมีการจัดการแข่งขันขึ้นที่สนามหลวง ในกรุงเทพ บริเวณหน้าพระบรมมหาราชวัง โดยรายการดังกล่าวมีแฟนมวยเข้าชม 300,000 ราย แปดผู้เข้าร่วมแข่งขัน จะเข้าร่วมการแข่งขันแบบแพ้คัดออกภายในระยะเวลาหนึ่งวัน ซึ่งผู้ที่เป็นแชมป์คือผู้ที่สามารถชนะคู่ต่อสู้สามรายได้ภายในวันดังกล่าว โดยจะได้รับรางวัลและเข็มขัดรายการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทาน และรายการต่อมาจะเป็นเทศกาลเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น การสาธิตมวยไทย รวมไปจนถึงการแข่งขันรายการสมัครเล่น, มวยไทยหญิง 8 คน และการสาธิตจากเยาวชนในชุดพิเศษ
หลังจากปี พ.ศ. 2553 การแข่งขันนี้ไม่ได้จัดขึ้นอีกภายใต้เงื่อนไขเดิม

**ผู้ชนะในการแข่งขันครั้งที่ผ่านมา**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  World Muaythai Council date=2011-02-10 -  Muay Thai Community date=2017-09-13 
หมวดหมู่:มวยไทย
หมวดหมู่:คิงส์คัพ
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
ปลาน้ำเค็ม

ไฟล์:Georgia Aquarium - Giant Grouper.jpg|thumb|250px|ปลาหมอทะเล (Epinephelus lanceolatus) เป็นปลาน้ำเค็มขนาดใหญ่ที่สุดที่มักพบได้ตามแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
ปลาน้ำเค็ม หรือ ปลาทะเล คือ ปลาที่เป็นปลาส่วนใหญ่ที่พบได้ในปัจจุบันนี้  มีแหล่งอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำทะเลหรือน้ำเค็มที่มีปริมาณความเค็มของเกลือละลายมากกว่าร้อยละ 3–5 ขึ้นไป  อันได้แก่ มหาสมุทร, ทะเล, ทะเลสาบน้ำเค็ม, ทะเลลึก หรือปากแม่น้ำ, ชายฝั่ง หรือป่าโกงกางที่เป็นส่วนของน้ำเค็มหรือน้ำกร่อย
โครงสร้างของปลาน้ำเค็มนั้นจะไม่แตกต่างไปจากปลาน้ำจืดเท่าใดนัก เพียงแต่จะมีการปรับตัวให้เข้ากับน้ำเค็มได้โดยมีผิวหนังและเกล็ดหุ้มตัวกันไม่ให้น้ำและเกลือแร่ผ่านสู่ร่างกายมากนัก  น้ำจากภายในร่างกายจะแพร่ออกสู่ภายนอกร่างกาย เนื่องจากน้ำภายนอกร่างกายมีความเข้มข้นของสารละลายมากกว่าภายในร่างกาย ปลาน้ำเค็มจึงต้องมีการดื่มน้ำเพื่อทดแทนน้ำที่สูญเสียไปซึ่งต่างจากปลาน้ำจืด ไตของปลาน้ำเค็มขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่สูงเท่ากับปริมาณออกซิเจนในเลือด ขณะที่ปลาน้ำจืด ไตจะขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่ต่ำกว่าที่อยู่ในเลือด ในขณะเดียวกันก็จะมีการขับสารละลายส่วนเกินที่ได้จากการดื่มน้ำออกสู่นอกร่างกาย โดยจะมีอวัยวะพิเศษที่จะช่วยในการขับสารละลายที่ไม่ต้องการออก เรียกว่า คลอไรด์เซลล์ ที่อยู่บริเวณเหงือก ที่เป็นอวัยวะช่วยในการหายใจ
นอกจากนี้แล้ว ปลาน้ำเค็มในบางอันดับเช่นอันดับปลากะพงจะมีโครงสร้างของกระดูกที่มีความแข็งแรงและหนาแน่น มีน้ำหนักกว่าปลาน้ำจืด ทั้งนี้เนื่องจาก ความเค็มในทะเลหรือมหาสมุทรจะมีความหนาแน่นมากกว่าในน้ำจืด ฉะนั้นปลาน้ำเค็มจึงมีการลอยตัวตามธรรมชาติได้ดีกว่า 

**ดูเพิ่ม**
ปลาน้ำจืด
*ปลาน้ำกร่อย
*ปลาทะเลลึก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ปลา
หมวดหมู่:มีนวิทยา
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
อาหารทิเบต

ไฟล์:Thukpa, Tibetan noodle in Osaka, Japan.jpg|thumb|right|150px|ทุกปา (Thukpa) ก๋วยเตี๋ยวแบบทิเบต
ไฟล์:Monk churning butter tea.JPG|thumb|พระสงฆ์ทิเบตกำลังผสมชาเนย
อาหารทิเบตค่อนข้างมีลักษณะแตกต่างจากอาหารของเพื่อนบ้านตั้งแต่มีพืชผลไม่กี่ชนิดที่ปลูกได้ที่ระดับความสูงของทิเบต แม้ว่าบางพื้นที่ในทิเบตมีที่ราบพอที่จะปลูกพืชไร่เช่นข้าว ส้ม กล้วย และเลมอน พืชที่สำคัญที่สุดคือข้าวบาเลย์ แป้งโม่จากข้าวบาร์เลย์คั่วที่เรียก แซมปา (tsampa) เป็นอาหารหลักของทิเบต Balep เป็นขนมปังทิเบตที่รับประทานเป็นอาหารเช้าหรือมื้อกลางวัน ทุกปา (Thukpa)เป็นอาหารที่นิยมบริโภคเป็นอาหารค่ำ ประกอบด้วยก๋วยเตี๋ยวรูปทรงต่างๆ คล้ายพาสตา ผักและเนื้อสัตว์ในน้ำซุป 
อาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็น จามรี แพะหรือแกะ ส่วนใหญ่เป็นอาหารแห้งหรือเป็นสตูว์เนื้อกับมันฝรั่งรสเผ็ดร้อน มัสตาร์ดเป็นพืชที่ปลูกได้ในทิเบตจึงใช้ปรุงในอาหารมากของ โยเกิร์ตจากนมจามรี เนยและเนยแข็งแบบทิเบตเป็นอาหารที่รับประทานบ่อยและโยเกิร์ตอย่างดีจะเป็นหน้าเป็นตาของรายการอาหาร นอกจากนี้อาหารแบบทิเบตยังมีการบริโภคในลาดัก สิกขิมและอรุณาจัลประเทศ ในประเทศอินเดีย 
ชามและช้อนแบบทิเบต
อาหารทิเบตอื่น ๆ รวมถึง : - Sha Balep -- ขนมปังยัดไส้เนื้อวัวปรุงรส - korkun Balep -- ขนมปังแบนแบบทิเบต- โมโม (Momo) -- เกี๊ยวแบบทิเบต- เท็นทุก (Thenthuk) -- น้ำซุปกับก๋วยเตี๋ยวและผักต่างๆ - ชับตรา -- เนื้อผัดกับผักชีฝรั่ง แครอทและพริก
เมืองใหญ่ในทิเบตจะมีร้านอาหารที่ให้บริการอาหารจีนเสฉวน อาหารตะวันตกและอาหารลูกผสม เช่นจามรีทอดและมันฝรั่งทอด ร้านอาหารขนาดเล็กที่ให้บริการอาหารทิเบตแบบดั้งเดิมยังคงมีอยู่ในเมืองและชนบท

**เครื่องดื่ม**
ห้องครัวแบบทิเบต 
ชาวทิเบตส่วนใหญ่ดื่มชาเนยจามรีหลายถ้วยในแต่ละวัน ดื่มชาจัสมินบ้างเป็นบางครั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รวมถึง ชาง เป็นเบียร์ทำจากข้าวบาร์เลย์ และปินโจโป เป็นไวน์ทำจากข้าว

**อ้างอิง**
"Brick Tea and Tsampa" in Tibetan Marches, pp. 99-104. André Migot. Translated from the French by Peter Fleming, p. 101. (1955). E. P. Dutton & Co. Inc. New York.
วัดคงคามาลัย

วัดคงคามาลัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลปากพระ อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย   วัดคงคามาลัย วัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2396 เดิมเรียกว่า “วัดปากพระ” ได้รับ พระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา  มีพระครูปัญญากิจโกศล (สมหวัง ชุติปญฺโญ / คำสัตย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดคงคามาลัย และเจ้าคณะตำบลยางซ้าย

**ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*สำนักงานเจ้าคณะตำบลยางซ้าย
*โรงเรียนพระปริยัติธรรมประจำตำบล
*ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กวัดคงคามาลัย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 พระครูปัญญากิจโกศล  (สมหวัง ชุติปญฺโญ/คำสัตย์)  fix-attempted=yes 
คงคามาลัย
จัมปา

จัมปา
จัมปา (z=zamba) หรือ จานปา (p=zānbā) เป็นอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของทิเบต โดยเฉพาะในทิเบตกลาง ทำจากแป้งคั่ว โดยมากเป็นข้าวบาร์เลย์ และบางครั้งเป็นข้าวสาลี หรือข้าว มักจะผสมกับชาเนยแบบทิเบตที่มีรสเค็ม

**ความสำคัญทางวัฒนธรรม**
จัมปานอกจากจะเป็นอาหารท้องถิ่นของทิเบตแล้ว ยังมีบทบาทในทางวัฒนธรรม มีประเพณีการขว้างปาจัมปาในพิธีกรรมศาสนาพุทธหลายพิธี เชื่อกันว่า การโยนจัมปาเป็นพิธีกรรมที่มาจากศาสนาดั้งเดิมก่อนจะนำมาปรับให้เข้ากับพุทธศาสนาโดยถือเป็น "เครื่องหมายแห่งความสุขและการเฉลิมฉลอง" ใช้ในโอกาสฉลองเช่นการแต่งงานและวันเกิด  ทุกวันนี้ยังใช้ในการเฉลิมฉลองปีใหม่ซึ่งจะมีการสวดมนต์พร้อมด้วยข้อแสดงความปรารถนาที่ โชคดีในปีที่กำลังจะมาถึง การโยนจัมปายังเกิดขึ้นในงานศพชาวพุทธส่วนใหญ่เพื่อจุดมุ่งหมายที่จะปล่อยจิตวิญญาณของผู้เสียชีวิต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Tsampa section at tsampa.org -   Throwing tsampa in the airdate=2012-10-19  -   Nutritive value of barley date=2014-07-13 -  Chronique culinaire indo-népalaise -   Sonam’s Tsampa 
หมวดหมู่:อาหารทิเบต
วัดศรีเสวตวนาราม

วัดศรีเสวตวนาราม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  แต่เดิมมีชื่อว่าวัดกระชงค์ใน ตั้งอยู่เหนือหมู่บ้านกระชงค์ ตำบลยางซ้าย ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร มีเนื้อที่ ตั้งวัดจำนวน 14 ไร่  มีพระครูปลัดวรธนกร  กิตติญาโณ,ดร. ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

**ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถรูปแบบสถาปัตยกรรมตะวันตกผสมสถาปัตยกรรมไทยประเพณี
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*พระพุทธมงคลเทพนิมิต พระพุทธรูปปูนปั้น ปางเปิดโลก 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ศรีเสวตวนาราม
วัดลัดทรายมูล

วัดลัดทรายมูล ตั้งอยู่ที่เลขที่ 124 หมู่ 2 ตำบล ปากพระ อำเภอ เมืองสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ก่อสร้างเมื่อประมาณ ฑ.ศ. 2469 มีนามตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจางบริเวณนี้เป็น ที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำยมจะถูกน้ำท่วมทุกปี แต่ละปีน้ำจะพัดทรายมูลมาถมกันอยู่เสมอ จนชาวบ้านได้เรียกกันว่าบ้านทรายมูล มีนามวัดที่เรียกกันอีกนามหนึ่งว่า “วัดสวนดารา” ต่อมาพระมหาแสวง  มหาปุญโญ  วัดคลองภูมิกรุงเทพมหานครนำคณะศรัทธามาร่วมสร้างวัดจนถึงปัจจุบัน โดยมีพระครูขันติพลธาดา  เป็นเจ้าอาวาส สิ่งศักสิทธิ์ประจำวัดมีหลวงพ่อพุทธชินวร เป็นพระเก่าประจำวัด หลวงพ่อทันใจ และพระบรมสารีริธาตุ

**ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถ มีพระพุทธชินราชจำลองประจำอุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดลัดทรายมูล)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดลัดทรายมูล)fix-attempted=yes 
ลัดทรายมูล
วัดยางซ้าย

วัดยางซ้าย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  ตามหลักฐานว่าจัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีเนื้อที่ 15 ไร่ ติดกับแม่น้ำยม มีพุทธศาสนิกชนข้าร่วมประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา เป็นจำนวนมาก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522  

**ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พระอธิการสละ สิริพฒฺโธ เจ้าอาวาสวัดยางซ้ายfix-attempted=yes 
ยางซ้าย
โมโม (อาหาร)

โมโม (མོག་མོག་; Wylie : mog mog) เป็นเกี๊ยวหรือขนมจีบที่มีต้นกำเนิดในทิเบต กลายเป็นอาหารประจำชาติของชาวเนวาร์ ชาวเชอร์ปา ชาวลิมบู  Gurungs และ Magars ของเนปาลและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ของประเทศเนปาล คล้ายกับ buuz ของมองโกเลียและ jiaozi ของจีน คำว่า "โมโม" ในภาษาทิเบตเป็นคำยืมจากภาษาจีน mómo (馍馍).
ทิง โมโม เป็นรูปแบบหนึ่งของโมโมที่ไม่มีไส้ 

**ประวัติ**
โมโมมีต้นกำเนิดในทิเบต เดิมกินกับเนื้อจามรี ต่อมาได้กลายเป็นอาหารพื้นเมืองของทิเบต ภูฏาน สิกขิม เนปาล และลาดัก และยังพบได้ทั่วไปในบริเวณที่มีชาวเนปาลแพร่กระจายเข้าไปเช่นหิมาจัลประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เป็นอาหารข้างถนนที่เป็นที่นิยมในเนปาล และชุมชนผู้อพยพชาวเนปาลในสหรัฐ อังกฤษ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์

**การทำโมโม**
โมโมแบบเนปาล
โมโมแบบเนปาลจัดใส่จาน
โมโมทำด้วยแป้งอย่างง่าย บางครั้งเพิ่มยีสต์หรือผงฟูเล็กน้อยเพื่อให้เนื้อนุ่ม เครื่องปรุงที่สำคัญที่ใช้เป็นไส้ได้แก่:- เนื้อ : ไส้ทำด้วยเนื้อประเภทต่าง ๆ ในทิเบต เนปาล และภาคตะวันออกเฉียงเหนืออินเดีย (ที่ชาวทิเบตอพยพอยู่) เนื้อแพะ กระบือ (โมโมแบบเนวาร์) ไก่ หมู และจามรี เป็นที่นิยมมาก แม้ว่าเนื้อจามรีเป็นที่นิยมมากที่สุด เนื้อสับรวมกับส่วนผสมต่อไปนี้ : หอมหัวใหญ่ หอมแดง กระเทียมและผักชี ปรุงรสตามความชอบของแต่ละบุคคล บางคนยังใส่มะเขือเทศด้วย- โมโมมังสวิรัติเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศอินเดียและเนปาล- มันฝรั่งลูกเต๋าเล็ก ๆ กินกับมันฝรั่งในซอสมะเขือเทศ- เนยแข็ง พบได้ทั่วไปในภูฏานและสิกขิม
ตัวเกี๊ยวเป็นชิ้นกลมแบนขนาดเล็ก ห่อเป็นรูปกระเป๋าหรือดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยว ทำให้สุกด้วยการนึ่ง การทอดในกระทะ หรือการทอดอีกครั้งหลังจากนึ่งแล้ว กินกับซอสหรือน้ำจิ้มหลายแบบ โดยปกติจะมีพริก มะเขือเทศ และกระเทียม

**อ้างอิง**
 http://www.nepalitimes.com/issue/2003/08/29/Leisure/3918- http://www.gorkhapatra.org.np/detail.php?article_id=14534&cat_id=10 date=2012-03-10 
หมวดหมู่:อาหารทิเบต
หมวดหมู่:อาหารเนปาล
วัดวังสวรรค์

วัดวังสวรรค์ เลขที่ 217 หมู่ 2 ตำบล ยางซ้าย อำเภอ เมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีประวัติการก่อสร้างเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 2472 เดิมมีนามว่า “วัดใหม่วังหว่าน” เพราะมีวังน้ำลึกเรียกว่าวังหว่าน ต่อมาเรียกเป็นชื่อบ้านว่า “วัดบางหว่าน”ชื่อวัดวังหว่านตามชื่อหมู่บ้าน โดยมีนายบุตร นกพ่อง บริจาคที่ดินให้สร้างวัด ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ขึ้นมา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2492 โดยพระอาจารย์สำราญ ได้เปลี่ยนชื่อ เป็นวัดวังสวรรค์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อพ.ศ. 2500 และได้มีการบูรณะอุโบสถใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2536 เสร็จเมื่อปี 2539  

**ศาสนสถานสิ่งก่อสร้าง**
อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*เมรุ/ฌาปนสถาน
*กุฎิที่พักสงฆ์ 
*ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดวังสวรรค์) 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ (วัดวังสวรรค์)fix-attempted=yes - วัดไทย
วังสวรรค์