นางาซากิ

นางาซากิ (Nagasaki-shi) (ฟัง) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน (ณ เวลา 11:02 นาฬิกาของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 'เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)')
นครนี้มีประชากรประมาณ 407,624 คน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 1,004 คนต่อตารางกิโลเมตร นครนี้มีพื้นที่รวม abbr=off

**ประวัติศาสตร์**

**ยุคกลางและยุคใหม่**
นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ 
โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด วอโก้ว ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น
ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ

**ภูมิประเทศ**

**ภูมิอากาศ**

**การคมนาคม**
รถไฟระหว่างเมือง โดย 25px คีวชู- สายหลักนางาซากิ (ที่สถานี: นางาซากิ และ อูรากามิ)
รถรางในเมือง- รถรางไฟฟ้านางาซากิ (Nagasaki Electric Tramway)
อากาศยาน- ท่าอากาศยานนางาซากิ

**เมืองพี่น้อง**
นครนางาซากิมีเมืองพี่น้อง ดังนี้- ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น- เซนต์หลุยส์ สหรัฐ (1972)- เซนต์พอล สหรัฐ (1955)- ดุปนิตซา ประเทศบัลแกเรีย- ซังตูส ประเทศบราซิล (1972)- ฝูโจว ประเทศจีน (1980)- มิดเดิลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1978)- โปร์ตู ประเทศโปรตุเกส (1978)- Vaux-sur-Aure ประเทศฝรั่งเศส (2005)

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ja- en- นางาซากิยังมีสารกัมมันตรังสีอีกไหม? – ไม่ พร้อมคำอธิบาย- นางาซากิหลังระเบิดนิวเคลียร์ – interactive aerial map- Nuclear Files.org date=2007-02-08  ข้อมูลประวัติศาสตร์ประวัติศาสตร์และการเมืองที่แสดงถึงการทิ้งระเบิดปรมาณู- สมาพันธ์การท่องเที่ยวจังหวัดนางาซากิ- สมาคมส่งเสริมสินค้านางาซากิ- ข้อมูลอันเป็นประโยชน์สำหรับผู้อาศัยชาวต่างชาติ ผลิตโดย Nagasaki International Association
*4011885

หมวดหมู่:นครในจังหวัดนางาซากิ
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ