Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
วันจันทร์ทมิฬ

ภาพดัชนีหุ้นดาวน์โจนส์ตั้งแต่ 19 ก.ค. 2530 - 19 ม.ค. 2531
ในทางการเงิน วันจันทร์ทมิฬ (Black Monday) หมายถึง วันจันทร์ที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ซึ่งตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกตกลงอย่างมาก คิดเป็นมูลค่ามหาศาลในเวลาอันสั้นอย่างยิ่ง การตกลงของตลาดหลักทรัพย์เริ่มต้นในฮ่องกง แล้วค่อยลุกลามไปทางตะวันตกถึงทวีปยุโรป และส่งผลต่อสหรัฐอเมริกาหลังตลาดอื่นปรับตัวลดลงอย่างมากแล้ว ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ (DJIA) ปรับตัวลดลงถึง 507.99 จุด  ไปปิดที่ 1738.74 จุด คิดเป็นร้อยละ 22.61
จนถึงปลายเดือนตุลาคมปีนั้น ตลาดหลักทรัพย์ในฮ่องกงตกลงร้อยละ 45.5, ออสเตรเลียร้อยละ 41.8, สเปนร้อยละ 31, สหราชอาณาจักรร้อยละ 26.45, สหรัฐอเมริการ้อยละ 22.68 และแคนาดาร้อยละ 22.5 ตลาดหลักทรัพย์ของนิวซีแลนด์ได้รับผลกระทบมากเป็นพิเศษ โดยลดลงถึงร้อยละ 60 นับจากสถิติสูงสุดในปีเดียวกัน และใช้เวลาอีกหลายปีในการฟื้นตัว การลดลงในวันจันทร์ทมิฬนี้นับเป็นการลดลงมากที่สุดในวันเดียวเมื่อเทียบเป็นร้อยละของดาวโจนส์
หลังการลดลงของตลาดหลักทรัพย์ กลุ่มนักเศรษฐศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง 33 คนจากหลายประเทศ เดินทางมาพบปะกันในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน และร่วมกับทำนายว่า "ในอีกไม่กี่ปีถัดไปอาจเป็นครั้งที่ประสบปัญหามากที่สุดนับแต่คริสต์ทศวรรษ 1930"  อย่างไรก็ดี DJIA ปรับตัวเพิ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยดัชนีเปิดในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ 1,897 จุด และเปิดในวันที่ 31 ธันวาคม ที่ 1,939 จุด DJIA ไม่แตะระดับปิดตัวในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ที่ 2,722 จุด กระทั่งอีกเกือบสองปีถัดมา
ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ วันจันทร์ทมิฬดังกล่าวยังเรียกว่าเป็น "วันอังคารทมิฬ" เนื่องจากความแตกต่างของเขตเวลา
นอกจากนี้แล้ววันจันทร์ทมิฬ หมายถึงเหตุการณ์ วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2540 หรือ the october 27 mini crash ที่ตลาดหุ้นตกต่ำทั่วโลกอันเป็นผลมาจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:วิกฤตการณ์การเงิน
หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
หมวดหมู่:พ.ศ. 2530
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2550 กรกฎาคม 11

*คนงานบริษัท ไทยศิลป์ อาคเนย์อิมพอร์ต เอ็กซ์พอร์ต จำกัด จ.สมุทรปราการ กว่า 6,000 คน รวมตัวปิดถนนกิ่งแก้วบริเวณหน้าบริษัท เพื่อประท้วงกรณีที่บริษัทปิดประกาศเลิกจ้าง เพราะขาดทุนค่าเงินบาทแข็ง  (คมชัดลึก)
*บุรีรัมย์ขุดค้นพบโครงกระดูกมนุษย์โบราณสันนิษฐานเบื้องต้นว่าอยู่ในยุคสำริดยุคก่อนประวัติศาสตร์อายุกว่า 3,000 ปี  (ไทยรัฐ)
}
ท้าวจักรวรรดิ

ไฟล์:(2020) วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (3).jpg|thumb|200px|ท้าวจักรวรรดิ ในวัดพระศรีรัตนศาสดารามท้าวจักรวรรดิ ยักษ์ตนหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นกษัตริย์แห่งกรุงมลิวัน สหายของทศกัณฐ์ ได้ร่วมมือกับไพนาสุริยวงศ์ (โอรสทศกัณฐ์) เข้ากอบกู้กรุงลงกา โดยยกทัพไปทำศึกจับพิเภก ก่อนที่จะจัดพิธีมอบราชสมบัติกรุงลงกาคืนแก่ไพนาสุริยวงศ์ และให้นามใหม่ว่า ท้าวทศพิน ต่อมาพระพรตจึงได้ยกทัพมาปราบ และยืดเยื้อมาถึงเมืองมลิวัน เกิดการต่อสู้อย่างต่อเนื่องหลายครั้งหลายคราว และกำราบท้าวจักรวรรดิลงได้
ท้าวจักรวรรดิ เป็นหนึ่งในทวารบาลในพระบรมมหาราชวังคู่กับท้าวอัศกรรมมาลา

**ลักษณะ**
กายสีขาว มี 4 พักตร์ 8 กร ใบหน้าแบ่งเป็น 2 ชั้น ชั้นแรกเป็นหน้าปกติ 1 หน้า ชั้นที่ 2 เป็นหน้าเล็ก 3 หน้า ปากแสยะตาโพลง แต่บางครั้ง ก็เห็นเป็นปากแสยะ ตาจระเข้ มีเขี้ยวโง้งแหลม สวมมงกุฎหางไก่

**ประวัติ**
ท้าวจักรวรรดิ เป็นเจ้าเมืองมลิวัน มีพระมเหสีชื่อนาง วัชนีสูร กายสีนวล 1 หน้า 2 มือ มงกุฎนาง มีโอรสและธิดาด้วยกัน 4 องค์ คือ 
*สุริยาภพ กายสีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ มงกุฎและสัณฐานเหมือนอินทรชิต  
*บรรลัยจักร กายสีม่วงอ่อน 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่  
*นนยุพักตร์ กายสีเขียว 1 หน้า 2 มือ มงกุฎน้ำเต้ากลม 
*นางรัตนมาลี กายสีนวลจันทร์ 1 หน้า 2 มือ มงกุฎนาง  
เมื่อไพนาสุริยวงศ์โอรสทศกัณฐ์กับนางมณโฑ ไปขอความช่วยเหลือให้ชิงกรุงลงกาคืนจากพิเภก ท้าวจักรวรรดิจึงยกทัพไปตีกรุงลงกา จับท้าวทศคีรีวงศ์ (พิเภก) จำตรุ แล้วอภิเษกไพนาสุริยวงศ์เป็นท้าวทศพินครองกรุงลงกา เมื่อพระพรตยกทัพมาปราบกบฏที่กรุงลงกาแล้ว ก็ยกทัพไปทำสงครามกับท้าวจักรวรรดิถึงเมืองมลิวัน เมื่อโอรสทั้งสามถูกสังหารหมด ท้าวจักรวรรดิรบกับพระพรต ถูกศรพรหมาสตร์สังหาร ก่อนสิ้นชีวิตมองเห็นสังข์ คทา จักร ออกจากกายของพระพรต พระสัตรุด ท้าวจักรวรรดิทราบว่าเป็นส่วนหนึ่งของนารายณ์อวตารจึงทูลขออภัยโทษ

**ข้อมูลเพิ่มเติม**
 สูจิบัตรการแสดงโขนเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ศึกสุริยาภพ ของสำนักการสังคีต กรมศิลปากร จัดแสดงเมื่อเดือนตุลาคม ๒๕๔๗ date=2016-03-05 - หัวโขน-สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ www.culture.go.th date=2009-08-02 - สีที่ใช้กับหัวโขน  date=2016-03-05 - จารีตนาฏศิลป์ไทย โดย นาย ประเมษฐ์ บุณยะชัย นิตยสารศิลปากร  ปีที่ ๕๐ ฉบับที่ ๑  มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐   หน้า ๕ - ๑๙ date=2016-03-05 - โคลงรามเกียรติ์ รอบพระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม www.bloggang.com-praingpayear- โคลงภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ตู้หนังสือ เรือนไทย date=2010-01-11 

**อ้างอิง**
 สี ลักษณะหัวโขน และประวัติสังเขปของตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ นาย ประพันธ์ สุคนธชาติ รวบรวม
หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นยักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
เลขฐานหนึ่ง

การเขียนเลขแปดในรูปแบบต่าง ๆ
เลขฐานหนึ่ง (Unary numeral system, เป็นระบบเลขไม่มาตรฐาน) เป็นระบบเลขที่ง่ายที่สุด การเขียนจำนวนต่าง ๆ ในเลขฐานหนึ่งคือการขีดเครื่องหมาย | เป็นจำนวนครั้งเท่ากับเลขจำนวนนั้น การเขียนเลขฐานหนึ่งมีรูปแบบต่าง ๆ หลายรูปแบบ เช่น การเว้นวรรคหรือขีดคั่นเมื่อมีเส้นครบ 5 เส้น และ มีอีกหลายตัวอย่างที่ใช้ระบบนี้ในการเขียน เช่น การเขียนเลข หนึ่ง (一) สอง (二) เเละ สาม (三) ในภาษาจีน เป็นต้น
หนึ่ง
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์มูลฐาน
หมวดหมู่:หนึ่ง
หมวดหมู่:ระบบเลข
เลขฐานยี่สิบ

เลขฐานยี่สิบ (อังกฤษ: Vigesimal) เป็นระบบเลขที่ใช้เลข 20 เป็นฐาน นอกจากตัวเลขปกติ 10 ตัวแล้ว อาจเขียนเลข 10-19 แทนด้วยตัวอักษร A-J ตัวอย่างระบบเลขที่ใช้เลขฐานยี่สิบ คือ เลขมายา
ยี่สิบ
104

104 (หนึ่งร้อยสี่) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 103 (หนึ่งร้อยสาม) และอยู่ก่อนหน้า 105 (หนึ่งร้อยห้า)

**ความหมาย**
 104 เป็นเลขอะตอมของ รัทเทอร์ฟอร์เดียม

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
103

103 (หนึ่งร้อยสาม อังกฤษ: one hundred and three ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 102 (หนึ่งร้อยสอง) และอยู่ก่อนหน้า 104 (หนึ่งร้อยสี่)

**ในทางคณิตศาสตร์**
 เป็นจำนวนเฉพาะลำดับที่ 27 จำนวนเฉพาะตัวก่อนหน้าคิอ 101 

**ในทางวิทยาศาสตร์**
 เป็นเลขอะตอมของธาตุ ลอว์เรนเซียม อยู่ในหมู่ แอกทิไนด์

**ความหมายอื่น**
 ซอยที่ 103 ของถนนสุขุมวิท มีอีกชื่อว่า ซอยอุดมสุข
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
105

105 (หนึ่งร้อยห้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 104 (หนึ่งร้อยสี่) และอยู่ก่อนหน้า 106 (หนึ่งร้อยหก)

**ความหมาย**
 105 เป็นเลขอะตอมของ ดุบเนียม- ซอยที่ 105 ของถนนสุขุมวิท มีอีกชื่อว่า ซอยลาซาล

**ในทางคณิตศาสตร์**
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
ภาษาลัตเวีย

ภาษาลัตเวีย (langx|lv|label=เอนดะนิม|latviešu valoda, pron ลัตวิเอชูวาลูออดา) รู้จักกันใน ภาษาเล็ตทิช (Lettish) เป็นภาษาบอลต์ตะวันออกที่อยู่ในสาขาย่อยบอลต์ของสาขาบอลต์-สลาฟ ภายในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน และมีผู้พูดในภูมิภาคบอลติก โดยเป็นภาษาของชาวลัตเวียและภาษาราชการในประเทศลัตเวีย เช่นเดียวกันกับหนึ่งในภาษาราชการของสหภาพยุโรป มีผู้พูดภาษาลัตเวียเป็นภาษาแม่ประมาณ 1.2 ล้านคนในประเทศลัตเวีย และ 100,000 คนที่ต่างประเทศ รวมทั้งหมดได้ 2 ล้านคน หรือร้อยละ 80 ของประชากรลัตเวียที่พูดภาษาลัตเวียในคริสต์ทศวรรษ 2000 ก่อนที่จำนวนประชากรทั้งหมดในประเทศเพิ่มขึ้นถึง 1.8 ล้านคนใน ค.ศ. 2022 ในจำนวนนั้น ประมาณ 1.16 ล้านคนหรือร้อยละ 62 ของประชากรลัตเวียใช้ภาษานี้เป็นภาษาหลักที่บ้าน แม้ว่าไม่รวมภูมิภาคลัตกาเลกับรีกาที่ประชากรมากกว่าร้อยละ 90 ใช้ภาษานี้เป็นภาษาแม่ในหมู่บ้านและเมือง
ภาษาลัตเวีย ในฐานะภาษาบอลต์ มีความใกล้ชิดกับภาษาลิทัวเนียเพื่อนบ้านมากที่สุด (เช่นเดียวกันกับภาษาปรัสเซียเก่า ภาษาบอลต์ที่สูญหายแล้ว) อย่างไรก็ตาม ภาษาลัตเวียมีการพัฒนาที่รวดเร็วยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ยังมีความขัดแย้งบางส่วนว่า ภาษา Latgalian กับ Kursenieki ที่สามารถเข้าใจร่วมกันกับภาษาลัตเวีย ควรเป็นวิธภาษาหรือภาษาต่างหาก

**อักขรวิธี**
ภาษาลัตเวียในอักษรละตินตอนแรกอิงตามอักขรวิธีเยอรมัน ในขณะที่ชุดตัวอักษรในภาษาย่อย Latgalian อิงจากอักขรวิธีโปแลนด์ จากนั้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จึงแทนที่ด้วยอักขรวิธีที่ตรงตามเสียงทางสัทวิทยามากกว่าเดิม

**อักขรวิธีมาตรฐาน**
ปัจจุบัน อักขรวิธีมาตรฐานลัตเวียมีอักษรทั้งหมด 33 ตัว:
ชุดตัวอักษรลัตเวียมาตรฐานสมัยใหม่ใช้ชุดตัวอักษรละตินที่ไม่ดัดแปลง 22 ตัว (ยกเว้นอักษร q, w, x, y) แล้วเพิ่มอักษรดัดแปลงอีก 11 ตัว อักษรสระ angbr|a, angbr|e, angbr|i และ angbr|u สามารถใช้สัญลักษณ์ macron เพื่อแสดงความยาวสระ โดยอักษรที่ไม่มีสัญลักษณ์นี้ถือเป็นสระเสียงสั้น แต่เวลาเรียงตัวอักษรจะไม่แยกกัน (เช่นในพจนานุกรม) อักษร angbr|c, angbr|s และ angbr|z ออกเสียงเป็น IPA|ts, IPA|s และ IPA|z ตามลำดับ ในขณะที่อักษรเดียวกันที่มีสัญลักษณ์ caron č, š, ž ออกเสียงเป็น IPA|tʃ, IPA|ʃ และ IPA|ʒ ตามลำดับ อักษร ģ, ķ, ļ, ņ ที่เขียนพร้อมสัญลักษณ์จุลภาคข้างใต้อักษร (หรือข้างบนสำหรับอักษร g ตัวพิมพ์เล็ก) ซึ่งระบุรูปเสียงใช้เพดานแข็งของ g, k, l, n แทนเสียง IPA|ɟ, IPA|c, IPA|ʎ และ IPA|ɲ อักขรวิธีลัตเวียยังมีทวิอักษร 9 ตัว ประกอบด้วย ai, au, ei, ie, iu, ui, oi, dz, dž ส่วนวิธภาษาลัตเวียไม่มาตรฐานเพิ่มอักษรพิเศษลงในชุดอักษรมาตรฐานนี้

**เปรียบเทียบอักขรวิธี**
ตัวอย่างจากคำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้าในภาษาลัตเวียเขียนในแบบต่าง ๆ:

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 language=en- doi-access=free- language=en

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ลัตเวีย
ลัตเวีย
ภาษาเบรอตาญ

ภาษาเบรอตาญ (Breton, pron; brezhoneg, brezhoneg.ogg) เป็นภาษาบริตันตะวันตกเฉียงใต้ภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาเคลต์ที่มีผู้พูดในแคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส ถือเป็นภาษาเคลต์เพียงภาษาเดียวที่มีผู้ใช้งานอย่างแพร่หลายในยุโรปภาคพื้นทวีป แม้ว่าภาษานี้จะเป็นส่วนหนึ่งของสาขาเคลต์หมู่เกาะแทนที่จะเป็นสาขาเคลต์ภาคพื้นทวีปก็ตาม
ภาษาเบรอตาญนำเข้าจากบริเตนใหญ่มายังอาร์โมริกา (ชื่อโบราณของแคว้นชายฝั่งที่รวมคาบสมุทรเบรอตาญ) พร้อมกับการย้ายถิ่นเข้ามาของชาวบริตันในสมัยกลางตอนต้น ทำให้ภาษานี้จัดอยู่ในสาขาเคลต์หมู่เกาะ ภาษาเบรอตาญมีความใกล้ชิดกับภาษาคอร์นวอลล์ (ซึ่งเป็นภาษาบริตันตะวันตกเฉียงใต้อีกภาษา) มากที่สุด
ในแผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลกของยูเนสโกจัดให้ภาษาเบรอตาญอยู่ในกลุ่ม "ใกล้สูญขั้นรุนแรง" เนื่องจากมีผู้พูดลดลงจากจำนวนมากกว่า 1 ล้านคนเมื่อประมาณ ค.ศ. 1950 เหลือประมาณ 200,000 คนในทศวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 21 อย่างไรก็ตาม จำนวนเด็กที่เข้าเรียนชั้นเรียนสองภาษาเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 33 ระหว่าง ค.ศ. 2006 ถึง 2012 โดยเพิ่มขึ้น 14,709 คน
__TOC__

**ตัวอย่าง**
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1

**คำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้า**
 Hon Tad,
 cʼhwi hag a zo en Neñv,
 ra vo santelaet hocʼh anv.
 Ra zeuio ho Rouantelezh.
 Ra vo graet ho youl war an douar evel en neñv.
 Roit dimp hiziv bara hor bevañs.
 Distaolit dimp hon dleoù
 evel m'hor bo ivez distaolet d'hon dleourion.
 Ha n'hon lezit ket da vont gant an temptadur,
 met hon dieubit eus an Droug.

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการสำนักงานภาษาเบรอตาญของรัฐ date=2020-10-17 
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเคลต์
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศฝรั่งเศส
เบรอตาญ
มิสเวิลด์

มิสเวิลด์ (Miss World) เป็นการประกวดนางงามระดับนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรโดย เอริก มอร์ลีย์ ในปี ค.ศ. 1951 หลังจากที่เอริก มอร์ลีย์เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 2000 จูเลีย มอร์ลีย์ ภรรยาของเอริก ได้ขึ้นมาเป็นประธานของการประกวดมิสเวิลด์จนถึงปัจจุบัน
มิสเวิลด์เป็นการประกวดนางงามที่มีผู้เข้าร่วมประกวดและถ่ายทอดออกอากาศมากที่สุด โดยในแต่ละปีมีตัวแทนผู้เข้าประกวดมากกว่า 100 คน และที่ผ่านมาเป็นเวทีการประกวดที่มีผู้เข้าร่วมประกวดมากที่สุด (นางงามจักรวาลมีประมาณ 90 ประเทศในแต่ละปี ล่าสุดมากกว่า120ประเทศ) โดยปัจจุบันมีผู้ที่ได้ตำแหน่งมิสเวิลด์แล้วทั้งหมด 72 คน
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสเวิลด์คนปัจจุบันคือสุชาตา ช่วงศรี จากประเทศไทย โดยได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ที่เตลังคานา ประเทศอินเดีย

**รูปแบบการประกวด**
การประกวดมิสเวิลด์นั้นจะคัดผู้เข้าประกวดที่จะเข้ารอบไม่เท่ากันในแต่ละปี ก่อนหน้านี้จะมีผู้เข้าประกวดเข้ารอบ 20-25 คน ในปี ค.ศ. 2017 ได้ปรับเปลี่ยนให้มีผู้เข้าประกวดเข้ารอบเพิ่มเป็น 40 คน โดยจะมีการประกวดรอบฟาสต์แทร็ก (Fast Track) ซึ่งปัจจุบันประกอบไปด้วย Miss Talent (ความสามารถพิเศษ), Miss World Beach Beauty (โชว์หุ่นในชุดว่ายน้ำ), Top Model (ทักษะนางแบบ), Miss World Sports (แข่งขันกีฬา) และ Beauty With a Purpose (นางงามที่อุทิศตัวเพื่อสังคม) และนำผู้ชนะในฟาสต์แทร็กรอบนั้น ๆ เข้ารอบสุดท้ายโดยทันที และที่เหลือจะคัดเลือกจากผู้ที่มีคะแนนสูงติดอันดับจากการทำกิจกรรมกับกองประกวด (ยกเว้นปี 2004 ที่ใช้การโหวตเข้ารอบ) โดยกองประกวดจะเริ่มจากการประกาศ Semi-finalist แล้วจะประกาศ Finalist จนสัมภาษณ์นางงาม (รูปแบบการแข่งขันจะไม่เหมือน Miss Universe คือไม่มีการเดินรอบชุดว่ายน้ำและชุดราตรี) ซึ่งนางงามจะเข้ารอบหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความชอบของคณะกรรมการและจูเลีย มอร์ลีย์ ซึ่งจะไม่มีคะแนนปรากฏเป็นลายลักษณ์อักษร และประกาศตำแหน่งรองอันดับ 2 รองอันดับ 1 และตำแหน่งมิสเวิลด์ในปีนั้น โดยจูเลีย มอร์ลีย์ จะเป็นผู้ประกาศผลด้วยตัวเอง 

**ฟาสต์แทร็ก**
การประกวดรอบฟาสต์แทร็กนั้น ได้มีการเริ่มต้นการประกวดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งฟาสต์แทร็กในรอบต่าง ๆ นั้นจะได้สิทธิ์เข้ารอบการประกวดมิสเวิลด์ในปีนั้นทันที โดยฟาสต์แทร็กที่ใช้ในการประกวดมิสเวิลด์นั้นมีดังต่อไปนี้- มิสทาเลนต์ (ค.ศ. 1978, 2001 – ปัจจุบัน) - มิสท็อปโมเดล (ค.ศ. 2004, 2007 – ปัจจุบัน)- บิวตี วิธ อะ เพอร์โพส (ค.ศ. 2001 – ปัจจุบัน) - มิสสปอร์ต (ค.ศ. 2003 – ปัจจุบัน)- มิสพีเพิลชอยส์ (ค.ศ. 2003, 2008, 2013 – ปัจจุบัน)- มิสบีชบิวตี (ค.ศ. 2003 – 2014)

**ผู้ชนะการประกวดในช่วงไม่กี่ปี **

**ทำเนียบมิสเวิลด์**

**ผู้ดำรงตำแหน่งราชินีทวีป**

**ดูเพิ่ม**
 รายการประกวดความงาม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์มิสเวิลด์อย่างเป็นทางการ-  เว็บไซต์การประกวดนางงามไทยและต่างประเทศ date=2020-07-07 
หมวดหมู่:การประกวดนางงามระดับนานาชาติ
หมวดหมู่:มิสเวิลด์
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494
ปลาอะโรวานาแอฟริกา

Heterotis niloticus 
ปลาอะโรวานาแอฟริกา หรือ ปลาตะพัดแอฟริกา (African arowana, Nile arowana, African bonytongue; Heterotis niloticus) เป็นปลาน้ำจืดในในวงศ์ปลาตะพัด(Osteoglossidae) วงศ์ย่อยปลาอะราไพม่า (Heterotidinae) ซึ่งมีเพียงชนิดเดียวในสกุล Heterotis นี้ )
ปลาอะโรวานาแอฟริกา มีลักษณะส่วนหัวค่อนข้างกลมหนาและสั้น ตาโต ปากเล็ก ริมฝีปากหนา ไม่มีหนวด ลำตัวกลมและแบนข้างที่หาง สีลำตัวสีน้ำตาลอมเขียวและดำ โดยสีสันนี้สามารถแปรเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม บริเวณส่วนท้องซีดจาง ครีบและหางค่อนข้างเล็กและสีเดียวกับลำตัว เกล็ดมีขนาดเล็ก เกล็ดตามเส้นข้างลำตัวมี 32–38 เกล็ด โดยเส้นข้างลำตัวเริ่มจากจุดเหนือแผ่นปิดเหงือกไปจรดที่จุดกึ่งกลางของโคนหาง ขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 1 เมตร
อีกทั้งยังกินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ และยังสามารถกินแพลงก์ตอนเป็นอาหารได้อีกด้วย โดยการผ่านการกรองที่ช่องเหงือก โดยจะหากินทุกระดับน้ำ อีกทั้งยังสามารถฮุบอากาศหายใจโดยตรงได้ด้วย แพร่พันธุ์ด้วยการสานรัง โดยพ่อแม่ปลาจะคาบไม้น้ำประเภทกกมาวางซ้อนสานกันเป็นวงกลมคล้ายตะกร้าลอยอยู่ผิวน้ำ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 4 ฟุต ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 2 วัน ไข่มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 มิลลิเมตร 
แพร่กระจายอยู่บริเวณแม่น้ำไนล์ในแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันตก แถบประเทศอียิปต์, เซเนกัล, ซาอีร์ เป็นต้น เป็นปลาที่ชาวพื้นเมืองใช้เป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แม้จะไม่มีสีสันสวยงามเลยก็ตาม ซึ่งในสถานที่เลี้ยง ปลาอะโรวานาแอฟริกาไม่มีนิสัยก้าวร้าวเหมือนปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  รูปและข้อมูลปลาตะพัดแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:วงศ์ปลาอะราไพม่า
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
เคอิจิ ซิกซาวา

เคอิจิ ซิกซาวา (Keiichi Sigsawa) เป็นนามปากกาของ เคอิจิ ชิงูซาวะ (Shigusawa Keiichi) เกิดในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2515 เป็นนักเขียนแนวไลท์โนเวล ของ สำนักพิมพ์ MEDIA WORKS (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ASCII MEDIA WORKS)  ผลงานเรื่องแรกคือ คิโนะ โนะ ทาบิ ซึ่งติดอันดับ 6 ของ  Dengeki Shōsetsu Taishō (電撃小説大賞) ในปี 2543 และได้ลงต่อเนื่องในนิตยสาร Dengeki hp 
เชื่อว่านามปากกาของเขานำมาจากชื่อของ ปืนซิกซาวเออร์ (:en:SIGARMS) และเควันเอ คาร์ไบน์ (:en:Daewoo K1)

**ผลงาน**
 คิโนะ โนะ ทาบิ (キノの旅)
** กักคุเอ็น คิโนะ (学園キノ)- อลิสัน (アリソン)- ลิเลีย กับ เทรซ (リリアとトレイズ)- เม็ก กับ เซลอน (メグとセロン)- โบคุซัทสึ เท็นชิ โดคุโระจัง เดสุ (Bokusatsu Tenshi Dokuro-chan desu) (ในฐานะผู้ร่วมเขียน)
หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ
Admission

admission หรือ แอดมิสชัน อาจหมายถึง- ความหมายทั่วไป
** การรับเข้าเป็นสมาชิก เช่น การรับบุคคลเข้าศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
** การอนุญาต
** การยินยอม
** การยอมรับ
** การรับฟัง
** การประเมิน- กฎหมาย
** การประทับฟ้อง
** การรับฟังเป็นพยานหลักฐาน
นางงามโลก

นางงามโลก อาจหมายถึง- มิสเวิลด์ (Miss World) 1 ใน 5 (โกลบอลบิวตีส์ หรือ มิสแกรนด์สแลม) การประกวดนางงามระดับโลกเริ่มต้นจัดโดยชาวอังกฤษ เอริก มอร์ลีย์ ในปี พ.ศ. 2494- มิสเอิร์ธ (Miss Earth) 1 ใน 5 (มิสโซโซโลจี หรือ บิ๊กโฟร์) การประกวดนางงามระดับโลกเริ่มต้นจัดในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบอพลวัต

Statically-typed programming languages = ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบอพลวัต
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรม
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบพลวัต

Dynamically-typed programming languages = ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบพลวัต
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรม
หมวดหมู่:ภาษาฟังก์ชัน

หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรม
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงประกาศ
หมวดหมู่:การเขียนฟังก์ชันโปรแกรม
กบฏ พ.ศ. 2507

กบฏ พ.ศ. 2507 การก่อการกบฏในประเทศไทย ที่มักไม่ค่อยมีการบันทึกไว้ ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ทำการจับกุมผู้ก่อการกบฏทั้งหมด 10 คน โดยมากเป็น ทหารอากาศ มี ทหารเรือ และ ตำรวจ เข้าร่วมด้วย โดยทราบเรื่องว่าจะก่อการกบฏในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ซึ่งผู้ก่อการกบฏ อาทิ เช่น พล.อ.อ.นักรบ บิณศรี อดีตรองผู้บัญชาการทหารอากาศ เป็นหัวหน้า, พล.อ.ต.ละเอิบ ปิ่นสุวรรณ์, พล.อ.ต.เอกชัย มุสิกบุตร, พ.ท.บุญพฤกษ์ จาฏามระ, พ.ท.สุดใจ อังคณานุรักษ์, ร.อ. นรชัย จาฏามระ
ซึ่งศาลทหารได้ตัดสินจำคุกทั้งหมด 3 ปี 3 คน ได้แก่ พ.ท.บุญพฤกษ์ จาฏามระ, พ.ท.สุดใจ อังคณานุรักษ์ และ ร.อ.นรชัย จาฏามระ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508
บางท่านที่ศาลทหารตัดสินให้ไม่มีความผิด เพราะท่านเป็นผู้บริสุทธิ์จริง ๆ มีความซื่อสัตย์อย่างสูง แต่โดนใส่ความในการนี้ เช่น พล.อ.ต.เอกชัย มุสิกบุตร

**อ้างอิง**
 วีซีดีชุด บันทึกเมืองไทย ดำเนินรายการโดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา
พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทยสมัยรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:พ.ศ. 2507
ท่าอากาศยานซิดนีย์ คิงส์ฟอร์ด สมิท

ท่าอากาศยานนานาชาติซิดนีย์ คิงส์ฟอร์ด สมิธ (Sydney Kingsford Smith International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองซิดนีย์ ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ติดกับอ่าวโบตานี รองรับการเป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรเลีย และสายการบินควอนตัส
ท่าอากาศยานซิดนีย์นับเป็นท่าอากาศยานที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกที่ยังเปิดให้บริการมาอย่างอย่างต่อเนื่อง และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปีพ.ศ. 2496 เพื่อเป็นเกียรติต่อผู้บุกเบิกการบินชาวออสเตรเลีย ชาลส์ คิงส์ฟอร์ด สมิท

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสาร 1 ระหว่างประเทศ**
 การบินไทย- การูดาอินโดนีเซีย- โกเรียนแอร์- คาเธย์แปซิฟิก- แควนตัส
** เจ็ตสตาร์แอร์เวย์- เจแปนแอร์ไลน์ ให้บริการโดย เจเอแอลเวย์- ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์- ไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์- ไชน่าแอร์ไลน์- บริติช แอร์เวย์- ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์- มาเลเซียแอร์ไลน์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- รอยัลบรูไนแอร์ไลน์- แลนแอร์ไลน์- วีวามาเก๊า- เวอร์จิ้น แอตแลนติก แอร์เวย์- เวอร์จิ้นบลู
** แปซิฟิกบลู
** โพลินีเชียนบลู- เวียดนามแอร์ไลน์- สิงคโปร์แอร์ไลน์- เอเชียนาแอร์ไลน์- เอติฮาดแอร์ไลน์- เอทิฮัดแอร์เวย์- เอมิเรตส์- แอร์คาลิน- แอร์แคนาดา- แอร์ไชน่า- แอร์ตาฮิตินุย- แอร์นิวกีนี- แอร์นิวซีแลนด์
** ฟรีดอมแอร์- แอร์แปซิฟิก- แอร์มอริเชียส- แอร์วานัวตู- แอโรลิเนียอาร์เจนตินา- ฮาวายเอียนแอร์ไลน์

**อาคารผู้โดยสาร 2 ภายในประเทศ**
 แควนตัส
** แควนตัสลิงก์
** เจ็ตสตาร์แอร์เวย์- นอร์ฟอล์กแอร์- เรกซ์แอร์ไลน์- เวอร์จิ้นบลู- แอร์เซาธ์ชาร์เตอร์- แอร์ลิงก์- แอโรเปลิกันแอร์เซอร์วิส

**อาคารผู้โดยสาร 3 แควนตัส**
 แควนตัส ภายในประเทศ

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 กาตาร์แอร์เวย์คาร์โก- คาเธย์แปซิฟิกคาร์โก- เฟดเอกซ์- มาร์ตินแอร์- มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก- ยูพีเอส- สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก- ออสเตรเลียนแอร์เอกซ์เพรส- แอตลาสแอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ด สมิธ 
คิงฟอร์ดสมิธ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในซิดนีย์
ไก่ดำภูพาน

ไก่ดำภูพาน เป็นสายพันธุ์หนึ่งของไก่ดำ ปรับปรุงพันธ์จากไก่ดำจากประเทศจีน และจดสิทธิบัตรที่กรมทรัพย์สินทางปัญญา และขึ้นทะเบียนพันธุ์สัตว์กับกรมปศุสัตว์  โดย  นายสัตวแพทย์วิศุทธิ์ เอื้อกิ่งเพชร หัวหน้างานศึกษาและพัฒนาด้านปศุสัตว์ ศูนย์ศึกษาพัฒนาภูพาน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่บ้านนานกเค้า ต.ห้วยยาง อ.เมือง จ.สกลนคร  
ไก่ดำภูพาน เป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่มีความต้องการในตลาดประเทศจีน ที่มีความเชื่อในสรรพคุณยาของไก่ดำ ซึ่งมีองค์ประกอบ ขนดำ หนังดำ เล็บดำ เนื้อเทาดำ และกระดูกก็สีเทาดำ

**อ้างอิง**
   พัฒนา..ไก่ดำภูพาน เลี้ยงแบบพื้นบ้านเสริมรายได้ 10 ก.ค. 50-  คิดเองทำเอง : "ไก่ดำภูพาน"สัตว์เศรษฐกิจใหม่ อานิสงส์โครงการพระราชดำริ
หมวดหมู่:ไก่
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:สัตว์ปีก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
วิกิพีเดีย:โลกของสัตว์/ปริศนานานาสัตว์/ปริศนาที่รอนำเสนอ

== ปริศนานานาสัตว์ ปริศนาที่รอนำเสนอ**
----


หมวดหมู่:สารานุกรมสัตว์
ปลากะพงแม่น้ำไนล์

ปลากะพงแม่น้ำไนล์ (Nile perch, African snook; Lates niloticus) หรือชื่อในภาษาพื้นเมืองว่า อิมพิวทา (Imputa) เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ อยู่ในวงศ์ปลากะพงขาว (Latidae) มีรูปร่างคล้ายปลากะพงขาว (L. calcarifer) ซึ่งเป็นปลาอยู่ในวงศ์เดียวกัน สกุลเดียวกัน  ต่างกันที่ปลากะพงแม่น้ำไนล์มีครีบหลังที่ยกสูงกว่า และมีขนาดตัวเมื่อโตเต็มที่ได้ใหญ่กว่ามาก โดยยาวได้ถึง 2 เมตร หนักได้ถึง 200 กิโลกรัม หนักสุดพบ 230 กิโลกรัม จัดเป็นปลาที่มีความใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้
อาศัยอยู่ในแม่น้ำไนล์ ในทวีปแอฟริกา พบในอียิปต์, ชาด, เซเนกัล, คองโก, เคนยา เป็นต้น นิยมตกเป็นเกมกีฬา โดยถูกจัดให้เป็นปลาที่สามารถตกด้วยเบ็ดได้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้เนื้อบริโภคเป็นอาหารขึ้นชื่อในท้องถิ่น และส่งออกต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น เป็นต้น
นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ด้วยความใหญ่ในรูปร่าง ในแง่ของปัญหาสิ่งแวดล้อม ปลากะพงแม่น้ำไนล์ถือเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น ๆ ในทะเลสาบแทนกันยีกาและทะเลสาบวิกตอเรีย โดยเพาะอย่าง ปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) เพราะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่กินปลาและสัตว์น้ำชนิดอื่นที่เล็กกว่าเป็นอาหาร และกินเป็นจำนวนมาก จึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้หลายชนิดต้องอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ เพราะปลากะพงแม่น้ำไนล์มิได้เป็นปลาพื้นถิ่นของทะเลสาบทั้งสองแห่งนี้ แต่ทว่าถูกนำไปปล่อยโดยเมื่อทศวรรษที่ 50

**รูปภาพ**

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 Beuving, J. J. 2010. " Playing pool along the shores of Lake Victoria. Fishermen, careers and capital accumulation in the Ugandan Nile perch business" Africa: Journal of the International African Institute 80 (2): 224–248.- Beuving, J. J. 2013. "Chequered Fortunes in Global Exports: The Sociogenesis of African Entrepreneurship in the Nile Perch Business at Lake Victoria, Uganda" 10.1057/ejdr.2013.28- Pringle, R.M. 2005. "The origins of the Nile perch in Lake Victoria." BioScience 55:780-787. doi|10.1641/0006-3568(2005)0550780:TOOTNP2.0.CO;2- Pringle, R.M. 2005. "The Nile Perch in Lake Victoria: local responses and adaptations." Africa 75:510-538. 10.3366/afr.2005.75.4.510
*Masciarelli, Alex. "The rise and fall of the Nile Perch." March 15, 2007. - Socio-economic effects of the evolution of Nile perch fisheries in Lake Victoria: a review. J. Eric Reynolds and D.F. Greboval, CIFA Technical paper 17, FAO 1988, 92-5-102742-0 ( online version)- M.L. Bianchini (1995). Species introductions in the aquatic environment: changes in biodiversity and economics of exploitation. Proc. World Fish. Congress (Athens, 1992), 3: 213–222.

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 month=October- access-date=20 December 2004- Lipton, David. " Lates niloticus: Information". Animal Diversity Web. Ann Arbor: University of Michigan Museum of Zoology, 2003.- Snoeks, Jos. " Ecology of Lates niloticus". Global Invasive Species Database. Updated 22 September 2004.- IUCN. " Alien Species Invade the Planet". Press release, 11 May 2001.-  Species Profile - Nile Perch (Lates niloticus), National Invasive Species Information Center, United States National Agricultural Library.
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
กะพงแม่น้ำไนล์
ภาษาฟิลิปปินส์

ภาษาฟิลิปปินส์ (Wikang Filipino, pron) เป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการภาษาหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์คู่กับภาษาอังกฤษ กำหนดเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษานี้เป็นสำเนียงมาตรฐานของภาษาตากาล็อก เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 สถาบันภาษาแห่งชาติเลือกภาษาตากาล็อกซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่มีการใช้เป็นภาษาเขียนมากที่สุด มาเป็นพื้นฐานของภาษาประจำชาติภาษาใหม่ใน พ.ศ. 2504 ภาษานี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ปิลิปีโน และเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาฟิลิปปินส์เมื่อ พ.ศ. 2515

**ประวัติ**
เริ่มแรก Balarila ng Wikang Pambansa นำอักษร 20 ตัวที่แสดงเสียงในภาษาตากาล็อก ได้แก่ a b k d e g h i l m n ng (ng ถือเป็นอักษรตัวเดียว) o p r s t u w y สถาบันภาษาแห่งชาติเริ่มภาษาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2516 และเพิ่มอักษรเป็น 31 ตัวเมื่อ พ.ศ. 2519 คืออักษร 26 สำหรับภาษาอังกฤษ และอักษรจากภาษาสเปนคือ ñ, ll, rr, และ ch, และ ng จากภาษาตากาล็อก ต่อมา พ.ศ. 2530 ตัดอักษร rr, ll และ ch ออกไปทำให้เหลือ 28 ตัว 

**ความแตกต่างระหว่างภาษาฟิลิปปินส์กับภาษาตากาล็อก**
คำว่าฟิลิปปินส์และตากาล็อกเป็นชื่อของภาษาที่ใกล้เคียงกัน อาจจะหมายถึงภาษาเดียวกันหรือคนละภาษาก็ได้ ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาประจำชาติของฟิลิปปินส์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราวร้อยละ 30 ของประชากร 84 ล้านคน และเป็นภาษาที่สองของประชากรอีกราวร้อยละ 80 ส่วนภาษาตากาล็อกมีสถานะเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวตากาล็อกโดยผู้พูดเป็นภาษาแม่น้อยกว่าภาษาฟิลิปปินส์ เพราะผู้ที่ไม่ใช่ชาวตากาล็อกซึ่งอยู่ห่างออกไปจากเขตของชาวตากาล็อกคือภาคกลางและภาคใต้ของเกาะลูซอน ใช้ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่แต่เรียกตัวเองว่าเป็นชาวตากาล็อกด้วย โดยทั่วไปผู้ที่พูดภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาแม่จะไม่มีใครพูดว่าใช้ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่สอง แต่มักถือว่าเป็นผู้พูดของทั้งสองภาษา ความแตกต่างที่สำคัญอยู่ที่การเขียนและการแปรผันของคำศัพท์มากกว่า 
ภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาราชการในโรงเรียนและใช้ในสื่อต่าง ๆ แต่มีความสำคัญน้อยกว่าภาษาอังกฤษ รวมทั้งในการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ แต่ถือว่าคู่คี่กับภาษาอังกฤษในด้านการค้าขายและการติดต่อราชการ ภาษาฟิลิปปินส์ใช้เป็นภาษากลางทั่วประเทศฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะการบริการสาธารณะในเขตที่ไม่ใช้ภาษาตากาล็อก 
ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาที่เก่ากว่า มีศูนย์กลางอยู่ในเขตของชาวตากาล็อกในเกาะลูซอน ภาษาฟิลิปปินส์มีประวัติย้อนหลังไปเพียง พ.ศ. 2473 ในชื่อภาษาปิลิปิโนซึ่งขณะนั้นยังไม่ต่างจากภาษาตากาล็อกมากนัก ความแตกต่างเริ่มชัดเจนเมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนจะเป็นภาษาราชการเมื่อ พ.ศ. 2530 ภาษาฟิลิปปินส์มีอักษร 28 ตัว (รวม "ng" ที่ถือเป็นอักษรเดี่ยวและอักษรที่มาจากภาษาสเปน ñ) และมีระบบของหน่วยเสียงและคำยืมที่เปิดกว้างสำหรับคำยืมจากภาษาต่างชาติและภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ ภาษาตากาล็อกมีอักษร 20 ตัว (ไม่มี c, f, j, q, v, x, z; แต่ใช้ "ng" เป็นอักษรเดี่ยว) และระบบของหน่วยเสียงที่ไม่เปิดกว้างสำหรับภาษาอื่นนอกจากภาษาละตินของวาติกัน 
เนื่องจากตากาล็อกเป็นชื่อของกลุ่มชนด้วย จึงมีความอ่อนไหวทางการเมืองหากจะกล่าวว่าภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาเดียวกับภาษาตากาล็อก คำว่าฟิลิปปินส์เป็นคำที่เป็นกลางโดยมาจากชื่อของประเทศไม่ได้มาจากชื่อชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง ภาษาฟิลิปปินส์มีบทบาทเป็นภาษากลางในบริเวณที่เคยใช้ภาษาอื่น ๆ มาก่อน เช่น ในเกาะมินดาเนาที่เคยใช้ภาษาเซบูเป็นภาษากลาง และเมืองบาเกียวที่เคยใช้ภาษาอีโลกาโนเป็นภาษากลาง เนื่องจากภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาในโรงเรียน การศึกษาจะทำให้ช่องว่างระหว่างภาษาตากาล็อกกับภาษาฟิลิปปินส์ห่างไกลกันยิ่งขึ้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภาษามาตรฐาน
หมวดหมู่:ภาษาตากาล็อก
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF

หมวดหมู่:สหพันธ์มวยนานาชาติ
IBF
นักมวยสากลอาชีพผู้ได้แชมเปี้ยนโลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ หรือ IBF
หมวดหมู่:ภาษาปาสกาล

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาอัลกอล
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเพื่อการศึกษา
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงกระบวนงาน
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมที่มีชนิดข้อมูลแบบอพลวัติ
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงโครงสร้าง
โลโบ

โลโบ (Lobo) อาจหมายถึง - หมาป่าเม็กซิกัน ในสายพันธุ์ Canis lupus baileyi- โลโบ ตัวนำโชคของมหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก- แซมโบ, คำพ้องเสียงของโลโบในภาษาถิ่นของเม็กซิโก- ลอส โลบอส, วงดนตรีร็อกอเมริกัน- โลโบ (ดีซีคอมิกส์) ยอดมนุษย์แอนติฮีโร่ที่ตีพิมพ์โดยดีซีคอมิกส์- โลโบ (เดลคอมิกส์)

บุคคล- โลโบ (นักร้อง) (ชื่อจริงคือ Roland Kent Lavoie)- อลอนโซ โลโบ  - เจอโรนิโม โลโบ - โลโบ (เวสเลอร์) 
บริษัท- โลโบ (อาหาร) บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์ประกอบอาหาร
แมงมัน

ภาพแมงมันคั่วเกลือ
แมงมัน (subterranean ants) เป็นชื่อเรียกของมดชนิดหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นมดราชินีสามารถนำมารับประทานเป็นอาหารได้ และมีชื่อวิทยาศาสตร์คือ Carebara sp. 1 of AMK

**วรรณะ**
มดในตระกูลนี้มีการแบ่งวรรณะเป็น 6 วรรณะคือ
# วรรณะราชินีที่เรียกว่าแมงมันแม่หรือแม่เพ้อ
# วรรณะเจ้าหญิงทายาทที่เรียกว่าเต้งใหญ่
# วรรณะสวามีที่เรียกว่าเต้งรอง
# วรรณะมดงานเรียกว่าแย็บ
# วรรณะทหารเรียกว่าแย็บใหญ่
# วรรณะสร้างรังเรียกว่ามดแม่หมัน

**ลักษณะทั่วไป**
แมงมันตัวเมีย มีสีแดงคล้ำ ตัวใหญ่ มีรสมันนิยมนำมาบริโภคเป็นอาหาร เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันแม่"
แมงมันตัวผู้ มีสีเหลือง ตัวเล็กกว่าแมงมันตัวเมีย ไม่นิยมรับประทานเพราะมีรสขม เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันปู๊" หรือ "แมงมันคา"

**ประโยชน์/โทษ**
แมงมัน เป็นอาหารตามฤดูกาลที่หาได้ไม่ง่ายนักจึงเป็นที่ต้องการของชุมชน ที่นิยมรับประทานทั้งไข่ และลูกแมงมัน เฉพาะตัวเมีย ดังนั้นแมงมันจึงมีราคาดีพอสมควรเพราะนอกจากจะมีน้อยแล้วปีหนึ่งๆ จะมีให้รับประทานเพียงครั้งเดียว ไข่แมงมันที่ เรียกว่า "แมงมันจ่อม" ขายเป็นช้อน (คาว) ๆละ 20 บาท ลูกแมงมันที่คั่วแล้วใส่ถ้วยน้ำจิ้มเล็กๆ เป็นถ้วยตวงถ้วยละ 60 บาท ถ้าเป็น ขีดๆละ 100 บาท ส่วนแมงมันตัวผู้จะใช้เป็นเหยื่อตกเบ็ดปลาช่อน,ปลาสลิด

**ที่อยู่อาศัย**
แมงมันชอบอาศัยอยู่ตามที่ดินที่เป็นที่ดอนน้ำท่วมไม่ถึง ชอบดินแข็งและชอบอยู่ใกล้รากไม้ใหญ่ๆ คล้ายปลวก แต่ไม่ก่อดิน หรือพูนดินขึ้นเป็นจอมปลวก ในรอบหนึ่งปีแมงมันจะออกจากรูเฉพาะเดือนพฤษภาคม คือฤดูฝน เพราะน้ำฝนที่ซึมลงดินทำให้ แมงมันอยู่ไม่ได้จะออกจากรูขึ้นมาอยู่บนผิวดิน แมงมันจะไม่ย้ายรังถ้าไม่ถูกรบกวนจากคน ก่อนที่ลูกแมงมันจะออกมาแม่จะออกมา ก่อนเพื่อขยายรูให้กว้างขึ้น เพราะลูกแมงมันตัวโตกว่า แม่แมงมันจะใช้เวลาขยายรูประมาณ 3 ชั่วโมง ลูกแมงมันถึงจะต้องออกมา

**อ้างอิง**
  แมงมัน date=2009-02-18  สารานุกรมสำหรับเยาวชน-  มดแมลงมัน date=2014-01-17 
หมวดหมู่:มด
หมวดหมู่:แมลง
หมวดหมู่:แมลงที่รับประทานได้
พาวเวอร์เรนเจอร์ ลอสท์ กาแล็คซี่

พาวเวอร์ เรนเจอร์ ลอส์ท กาแล็คซี่ (Power Rangers Lost galaxy) เป็นซีรีส์ที่6  ของพาวเวอร์เรนเจอร์ ซึ่งออกอากาศเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ ถึง 18 ธันวาคม ค.ศ. 1999 มีตอนทั้งหมด 45 ตอน

**ตัวละครหลัก PRLG**
Red Galaxy ranger / leo Corbett
ชายหนุ่มนักรบผู้นำทีมแห่งดาวทางช้างเผือก ทำหน้าที่เป็น Red ranger แทนพี่ชายของเขาที่หายสาบสูญในระยะหนึ่ง 
Green Galaxy ranger / Damon Henderson
นักซ่อม Terra Venture 
Blue Galaxy ranger / Kai Chen
เขามีอาชีพเป็นทหารและทำงานอยู่ที่ Terra Venture  
Yellow Galaxy ranger / Maya
หญิงสาวชาวป่า มาจากดาว Mirinoi 
Pink Galaxy ranger (คนแรก) / Kendrix Morgan
สมาชิกในTerra Venture 
Pink Galaxy ranger (คนที่2) / Karone
ทำหน้าที่แทน Kendrix ที่บาดเจ็บสาหัสโดยก่อนหน้านั้นในอดีตเคยเป็นAstronemaมาก่อน
Magna Defender / Mike Corbett
พี่ชายของLeo ได้ถูกวางตัวให้เป็นหัวหน้าทีม แต่ได้หายสาบสูญไปในการต่อสู้กับScorpius' army ภายหลังเขากลับมาในฐานะMagna Defender

**ตัวละครอื่นๆ**
 Jera
ผู้เฒ่าประจำเผ่าแห่งป่า Mirinoi forest ซึ่งเขาได้สาปให้กลายเป็นหิน พร้อมกับมนุษย์ในเผ่าหลายคน- Alpha Six
หุ่นยนต์ผู้ช่วยจาก Pris- Power ranger in Space  
เรนเจอร์รุ่นพี่ ได้เข้ามาช่วยเหลือ Lost Galax team ให้รอดพ้นจากการโจมตีของ ไซโคเรนเจอร์

**อาวุธ อุปกรณ์และพาหนะของ PRLG**
Transmorpher
อุปกรณ์แปลงร่างของ PRLG รหัสที่ใช้ในการแปลงร่างคือ Go Galactic
Magna Defender Morpher
อุปกรณ์แปลงร่างของMagna Defender / Mike
Quasar Saber
Magna Blaster
Transdaggers 
:Magna Talon ดาบสั้นที่เกิดจาก Transdaggers โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ
:Trans Blaster ปืนหน้าไม้ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
:Cosma Claw กงเล็บที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
:Delta Daggers มีดสั้นคู่ที่เกิดจากการแยกส่วนของ Transdaggers
:Beta Bow ธนูที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของ Transdaggers
Quasar Launchers บาซูก้าแบบประทับบ่า มีทั้งหมด5กระบอก
Lights of Orion 
Red Armored Ranger 
Astro Megaship
Jet Jammers
Astro Cycles
มอเตอร์ไซด์ทั้งสามสามารถขับได้เฉพาะ เรด เรนเจอร์ บลู เรนเจอร์ และ กรีนเรนเจอร์
Capsular Cycle

**Megazord**
Galaxy Megazord
:Lion Galactazords
:Condor Galactazords
:Gorilla Galactazords
:Wolf Galactazords
:Wild Cat Galactazords
Galaxy Megazord powered up (by the Lights of Orion)
Torozord
:Riding Torozord
:Magna Defender Grow
Centaurus Megazord
:C1 Zord
:C2 Zord
:C3 Zord
:C4 Zord
:C5 Zord
Stratoforce Megazord
:S1 Zord
:S2 Zord
:S3 Zord
:S4 Zord
:S5 Zord
Zenith Zords
:Zenith Carrier Zord

**ศัตรูของPRLG**
 Trakeena- Scorpius- กัปตัน Mutiny- Furio- Treacheron- Villamax- Deviot- Hexuba- Treacheron

**เกร็ดความรู้**
 อุปกรณ์แปลงร่างของMagna Defender ที่ปรากฏในทีวี เป็นอุปกรณ์แปลงร่างแบบเดียวกับ ออร่าเชนเจอร์ (ไดเรนเจอร์)- เมื่อ PRLG ได้ไปฉายที่ญี่ปุ่น สิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้ที่พากย์เสียง Red Galaxy ranger คือ โองาวะ เทรุอาคิ  (เฮียวกะ /อัศวินดำ) และ Blue Galaxy ranger คือ มาเอฮาระ คาซึคิ (เรียวมะ/กิงกะเรด) 
ลอส์ท กาแล็คซี่
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น

:: บทความนี้กล่าวถึงท่าอากาศยานในประเทศออสเตรเลีย สำหรับกรณีอื่นดูที่ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น หรือ ท่าอากาศยานทัลลามารีน ตั้งอยู่ที่เมืองทัลลามารีน ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นท่าอากาศยานหลักอันดับสองของออสเตรเลีย เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ และยังเป็นฐานบริการของควอนตัส และสายการบินลูกอย่างเจ็ตสตาร์แอร์เวย์ รวมถึงไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลียซึ่งจะเริ่มเปิดฐานบริการที่เมลเบิร์นในช่วงปลายปีพ.ศ. 2550

**อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน**

**อาคารผู้โดยสาร 1 ควอนตัส**
 ควอนตัส
** ควอนตัสลิงก์
** เจ็ตสตาร์แอร์เวย์

**อาคารผู้โดยสาร 2 ระหว่างประเทศ**
 การบินไทย- การูดาอินโดนีเซีย- คาเธย์แปซิฟิก- ควอนตัส
** เจ็ตสตาร์แอร์เวย์- ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์- ไชน่าอิสเทิร์นแอร์ไลน์- ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์- มาเลเซียแอร์ไลน์- ยูไนเต็ดแอร์ไลน์- เวอร์จิ้นบลู
** แปซิฟิกบลู- เวียดนามแอร์ไลน์- สิงคโปร์แอร์ไลน์- เอมิเรตส์- แอร์อัสตานา- แอร์ไชน่า- แอร์อินเดีย- แอร์นิวซีแลนด์
** ฟรีดอมแอร์- แอร์แปซิฟิก- แอร์มอริเชียส

**อาคารผู้โดยสาร 3 ภายในประเทศ**
 เรจินัลเอกซ์เพรส- เวอร์จิ้นบลู

**อาคารผู้โดยสาร 4**
 ไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลีย

**สายการบินขนส่งสินค้า**
 คาเธย์แปซิฟิกคาร์โก- คาร์โกลักซ์- โทลล์โฮลดิ้ง- มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก- สิงคโปร์แอร์ไลน์คาร์โก- ออสเตรเลียนแอร์เอกซ์เพรส- แอตลาสแอร์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ท่าอากาศยานเมลเบิร์น date=2006-12-23  
มเมลเบิร์น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเมลเบิร์น
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)

ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (Melbourne Airport) อาจหมายถึง- ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (MEL/YMML) ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย- ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น (MLB/KMLB) ในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา- ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (รัฐออนแทรีโอ) (-/CNM2) ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา
วัดนรนาถสุนทริการาม

วัดนรนาถสุนทริการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร  ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

**ประวัติ**
พระวิหาร
เจดีย์ประธาน 
วัดนรนาถสุนทริการาม  เดิมชื่อว่า  “วัดเทพยพลี”  บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น  วัดฉิมพลี  สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย  ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร)  ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ  พระวิหาร  ศาลาการเปรียญ  พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน  ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย  ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  พระราชทานนามวัดใหม่ว่า  “วัดนรนาถสุนทริการาม”  ตั้งแต่ พ.ศ. 2418  เป็นต้นมา
ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน  จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ  และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม

**ลำดับเจ้าอาวาส**
นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เท่าที่ปรากฏหลักฐานสืนค้นได้ วัดนรนาถฯ มีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้

**อ้างอิง**
เชิงอรรถ
บรรณานุกรม-  จำนวนหน้า = 127

**แหล่งข้อมูลอื่น**
100.502884
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
หมวดหมู่:วัดในเขตพระนคร
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
กระเจียว

กระเจียว, กระเจียวแดง, อาวแดง หรือ ว่านมหาเมฆ ( Curcuma sessilis) เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ขิง (Zingiberaceae) ลำต้นเป็นเหง้าใต้ดิน ช่อดอกชูออกจากปลายลำต้นเทียมโดยมีริ้วประดับ ริ้วประดับตอนปลายมีสีแดงอมม่วง กลีบดอกสีครีม ปลายกลีบปากมีแต้มสีเหลือง ช่อดอกนำไปลวกจิ้มน้ำพริก หน่อใช้ประกอบอาหาร ภาษากะเหรี่ยงเรียกเพาะพอ ชาวกะเหรี่ยงนำช่อดอกอ่อนและหน่ออ่อนไปลวกจิ้มน้ำพริก

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สกุลขมิ้น
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น

:: บทความนี้กล่าวถึงท่าอากาศยานในประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับกรณีอื่น ดูที่ ท่าอากาศยานเมลเบิร์น (แก้ความกำกวม)
ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น ตั้งอยู่ที่เมืองเมลเบิร์น ในเบรวาร์ดเคาน์ตี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น date=2007-07-13  
เมลเบิร์น
ผจญภัยล่าโจรสลัดสุดขอบโลก

ผจญภัยล่าโจรสลัดสุดขอบโลก (Pirates of the Caribbean: At World's End) เป็นภาพยนตร์ไตรภาคกำกับโดยกอร์ เวอร์บินสกี นำแสดงโดยจอห์นนี เดปป์, ออร์แลนโด บลูม, โจว เหวินฟะ, เจฟฟรี่ย์ รัช และ คีร์รา ไนท์ลีย์

**เนื้อเรื่องย่อ**
ลอร์ด คัทเลอร์ เบ็คเก็ตต์ แห่งบริษัทอินเดียตะวันออก ได้เข้าควบคุมฟลายอิ้งดัทช์แมน เรือโจรสลัดผีอันน่าสะพรึง และกัปตันปีศาจประจำเรือ เดวี่ โจนส์ ล่องทะเลเจ็ดคาบสมุทรเพื่อกำจัดเหล่าโจรสลัดอย่างไร้ความปราณี ภายใต้คำสั่งของผู้บังคับการ เจมส์ นอร์ริงตัน 
วิลล์ เทิร์นเนอร์ , อลิซาเบ็ท สวอร์น และกัปตันบาบอสซา ได้เริ่มออกเดินทางสู่ภารกิจสุดอันตรายเพื่อรวบรวมลอร์ดทั้ง 9 แห่งกลุ่มคณะลูกขุน ซึ่งเป็นความหวังเดียวของพวกเขาเพื่อที่จะเอาชนะเบ็คเก็ตต์ เรือฟลายอิ้งดัทช์แมน และเหล่ากองทัพเรือของเขา แต่หนึ่งในสมาชิกของลอร์ดทั้ง 9 ได้หายตัวไป นั่นก็คือ กัปตันแจ็ก สแปร์โรว์ ที่ถูกจับขังไว้ในห้องจองจำของเดวี่ โจนส์
สิ่งแรกที่เหล่าผู้กล้าทั้งหลายรวมทั้ง เทีย ดัลม่า , พินเทล และ ราเก็ตตี้ จะต้องทำ คือออกเดินทางไปสิงค์โปร์ที่แสนอันตราย และเผชิญหน้ากับกัปตันแห่งคาบสมุทรจีน กัปตันเซา เฟ็ง เพื่อที่จะได้เรือที่สามารถพาพวกเขาไปที่สุดขอบโลก เพื่อช่วยเหลือแจ็ค
กัปตันแจ็กถูกช่วยออกมาได้ ถึงแม้การถูกจองจำจะทำให้เขาเสียสติมากไปกว่าเดิม แต่เขาก็ตกลงที่จะช่วย เขาล่องเรือแบล็คเพิร์ลออกจากดินแดนแห่งความตาย ถึงแม้ว่าจะรวบรวมลอร์ดทั้ง 9 แห่งกลุ่มคณะลูกขุนมาได้ ก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับกองกำลังของเบ็คเก็ตต์และเดวี่ โจนส์ได้ ถ้าไม่สามารถปลดปล่อย “คาลิปโซ่” เทพธิดาแห่งท้องทะเลผู้แปรปรวน เพื่อที่จะหว่านล้อมให้มาร่วมมือกัน กำจัดภัยแห่งโจรสลัดในครั้งนี้ได้ แต่เมื่อการทรยศหักหลังได้เผยโฉม เห็นได้ชัดว่า กัปตันแจ็ก, วิลล์, อลิซาเบ็ท, กัปตันเซา เฟ็ง และกัปตันบาบอสซา ต่างมีจุดประสงค์ต่างกัน และไม่สามารถไว้ใจใครได้อีกต่อไป ต่างคนต่างต้องเลือกฝ่ายที่จะเข้าร่วม เพื่อการต่อสู้ครั้งครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย ที่อาจจะทำลายอิสรภาพอันหอมหวลของโจรสลัดไปตลอดกาล
เป็นหนังที่ลงทุนสูงที่สุดในโลกด้วยทุนสร้าง $300 ล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ

**นักแสดง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Pirates of the Caribbean: At World's End- Pirates of the Caribbean: At World's End- Pirates of the Caribbean: At World's End- Pirates of the Caribbean: At World's End
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ดิสนีย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย เจอร์รี บรัคไฮเมอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐฮาวาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐยูทาห์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากบนเรือ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศบาฮามาส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โจรสลัด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มหากาพย์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่ออเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ใช้การจับภาพเคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ประพันธ์ดนตรีโดยฮันส์ ซิมเมอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยโลดโผนอเมริกัน
เขื่อนกิ่วลม

เขื่อนกิ่วลม  เป็นเขื่อนในการดูแลของกรมชลประทาน ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางขึ้นไปทางทิศเหนือตามถนนพหลโยธิน ประมาณ 38 กิโลเมตรเศษ แยกซ้ายกิโลเมตรที่ 623 เข้า ไปอีก 14 กิโลเมตร ปิดกั้น แม่น้ำวัง ซึ่งเป็นแควที่มีขนาดเล็กและสั้นที่สุดของแม่น้ำเจ้าพระยา อยู่ในท้องที่จังหวัดลำปางเพียงจังหวัดเดียวเกือบตลอดสาย และไหลลงสู่แม่น้ำปิงในเขตจังหวัดตาก แม่น้ำวังมีพื้นที่ลุ่มน้ำแคบ ประกอบกับมีฝนน้อยกว่าลุ่มน้ำอื่น ๆ ในภาคนี้ แม่น้ำจึงเล็ก แต่น้ำขึ้นและลงในเวลาอันรวดเร็ว กับมีระยะเวลาขาดแคลนน้ำค่อนข้างมาก การทำนาจึงขึ้นอยู่กับฝนเป็นส่วนใหญ่ ทำให้เกษตรกรได้รับความเดือดร้อนเป็นอันมาก และข้าวที่ปลูกได้ก็น้อยจนไม่พอบริโภคในจังหวัด เพื่อเป็นการแก้ไขความเดือดร้อนเกี่ยวกับเรื่องน้ำเพื่อการเพาะปลูกของราษฎรในขั้นแรกนั้น กรมชลประทานได้พิจารณาสร้างโครงการชลประทานแม่วังซึ่งเป็นโครงการประเภททดและส่งน้ำแบบเหมืองฝายขึ้นเป็นโครงการแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 ต่อมา เมื่อความต้องการน้ำเพื่อการเพาะปลูกเพิ่มขึ้น กรมชลประทานจึงสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำกิ่วลมที่ตำบลบ้านแลง อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง เพื่อเก็บกักน้ำบนแม่น้ำวัง และสามารถส่งให้ราษฎรทำการเพาะปลูกได้ตลอดปี เขื่อนกิ่วลมเป็นเขื่อนเก็กน้ำแห่งแรกในภาคเหนือ และเริ่มเก็บน้ำได้ในปี 2515

**ลักษณะตัวเขื่อน**
 เป็นเขื่อนเก็บกักน้ำคอนกรีตเสริมเหล็ก - สูง 26.50 ม. ยาว 135 ม. มีช่องระบายกว้าง 13.00 ม. จำนวน 5 ช่อง - ระดับสันเขื่อน + 236.00 ร.ท.ก.- ระดับเก็บกัก + 285.00 ร.ท.ก. ระดับน้ำเก็บกักสูงสุด 285.00 ร.ท.ก. - ปริมาณน้ำที่ระดับเก็บกัก 112 ล้าน ลบ.ม.ปริมาณน้ำที่ระดับเก็บกักสูงสุด 112 ล้าน ลบ.ม.- อาณาเขตรับน้ำ 2,700 ตร.กม. พื้นที่อ่าง ฯ ที่ระดับเก็บกักสูงสุด 19 ตร.กม. ปริมาณฝนเฉลี่ย 1,200 มม./ปี- Service  Spillway ขนาด 1.25 x 2.00 ม. ระบายน้ำได้ 12.00 ลบ.ม./วินาที- ทางระบายน้ำฉุกเฉิน ขนาด 13.00 x 8.00 ม. ระบายน้ำได้ 3,000 ลบ.ม./วินาที- คลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ยาว 40.30 กม. ปริมาณน้ำผ่านเต็มที่ 25.00 ลบ.ม./วินาที คลองซอยและคลองแยกซอย 31 สาย ยาวรวม 71.60 กม.
เขื่อนกิ่วลมขณะก่อสร้างถูกใช้เป็นฉากของเรื่องสั้นชุดชาวเขื่อนโดย มนันยา มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับชีวิตของข้าราชการกรมชลประทานและเหล่าคนงานก่อสร้าง เธอได้รับแรงบันดาลใจในการแต่งจากการติดตามสามีของเธอที่เป็นหนึ่งในข้าราชการควบคุมการก่อสร้าง เรื่องสั้นถูกตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสาร สตรีสาร และต่อมาได้มีการรวมเล่มเป็นหนังสือ 3 เล่ม ในชื่อ ชาวเขื่อน, เอ แมน คอลด์ เป๋ง และ ลาก่อนกิ่วลม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
กิ่วลม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลำปาง
โรงเรียนแจ้ห่มวิทยา

โรงเรียนแจ้ห่มวิทยา (langx|nod|100px) เป็นโรงเรียนรัฐบาลในอำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 ณ บริเวณโรงเรียนบ้านใหม่ผ้าขาว ต่อมา พ.ศ. 2515 ได้ย้ายไปอยู่มาสร้างใหม่บริเวณหนองห้า ถนนแจ้ห่ม - วังเหนือ เมื่อ 13 กรกฎาคม 2515 โดยถือเอาวันนี้เป็นวันสถาปนาโรงเรียน

**ประวัติ**
โรงเรียนแจ้ห่มวิทยา ได้รับการอนุมัติให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 17 กฤษฎาคม 2505 ในที่ดินป่าสงวน บ้านใหม่ผ้าขาว หมู่ที่ 3 ตำบลวิเชตนคร อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง ซึ่งอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 2 กิโลเมตร ในเนื้อที่ 6 ไร่ และได้ย้ายมาสถานที่ตั้งปัจจุบัน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2515 โดยตั้งอยู่เลขที่ 371 บ้านวังสัก หมุ่ที่ 10 จดถนนลำปาง-แจ้ห่ม-วังเหนือ ระหว่างกิโลเมตรที่ 55 – 56 ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง
โรงเรียนแจ้ห่มวิทยา มีเนื้อที่ 437 ไร่ 2 งาน (กว้าง 800 เมตร ยาว 1,000 เมตร) มีอาณาเขต ทิศเหนือและทิศตะวันออกจดบริเวณเนื้อที่ป่าสงวนแห่งชาติ ทิศใต้จดถนนสายแจ้ห่ม-ปงคอบ ทิศตะวันตก จดถนนลำปาง-แจ้ห่ม-วังเหนือ

**สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน**
 เครื่องหมายประจำโรงเรียน เป็นอักษรย่อ จ.ว. อยู่ภายใต้ชฎา ปลายชฎามีรัศมีแสง 15 รัศมีเปล่งออกมา ภายใต้ อักษร จ.ว. มีชื่อโรงเรียนแจ้ห่มวิทยา โดยชื่อโรงเรียนอยู่ในริบบิ้น ภายใต้ชื่อโรงเรียนมีปี พ.ศ. 2505 ปีก่อตั้งโรงเรียนครั้งแรก อยู่ในฐานแท่นลดหลั่นเป็นชั้นๆ จนแหลม อักษรย่อ จ.ว คือ แจ้ห่มวิทยา อยู่ภายใต้พระธาตุอักโขชัยคีรี ซึ่งเป็นที่เครารพบูชา เสมือนหนึ่งตัวแทนของพุทธองค์ ซึ่งเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน เป็นผู้ให้แสงสว่าง ทางปัญญาแก่ชาวโลก- สีประจำโรงเรียน คือ สีแดง - ขาว สีแดง หมายถึง ความรักชาติ ความเสียสละ ความกล้าหาญ และ สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ ความจริงใจ มีคุณธรรม- คติพจน์โรงเรียน คือ อสธุ ํ สาธุนา ชิเน (พึงชนะความชั่วด้วยความดี)- คำขวัญโรงเรียน คือ การเรียนดี กีฬาเก่ง เคร่งครัดคุณธรรม เพื่อนำสังคม- พระพุทธรูปประจำโรงเรียน คือ หลวงพ่อทิพยปัญญา

**อาคาร / สถานที่สำคัญในโรงเรียนแจ้ห่มวิทยา**
 อาคารพิเชษฐเมธา สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2515 ขนาด 2 ชั้น พิเชษฐเมธา ความหมายคือ ความรู้อันประเสริฐ- อาคารพิชชารัตน์ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2520 ขนาด 3 ชั้น พิชชารัตน์ ความหมายคือ ความรู้ประดุจแก้วอันมีค่า- อาคารราชาปกเกศ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2542 ขนาด 4 ชั้น ราชาปกเกศ ความหมายคือ บารมีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวปกเกล้าปกกระหม่อม- อาคารภัทรคุณ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2544 ขนาด 2 ชั้น ภัทรคุณ ความหมายคือ เจริญด้วยความดี - อาคารอาคารศูนย์ภูมิปัญญา สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2544 ขนาด 1 ชั้น เป็นอาคารพิพิธภัณฑ์ แสดงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมา วิถีชีวิตของชาวอำเภอแจ้ห่ม- อาคารเทิดราชัน สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2550 ขนาด 4 ชั้น เทิดราชัน ความหมายคือ การเทิดทูนพระมหากษัตริย์ ผู้ยิ่งใหญ่ อันหมายถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลองค์ปัจจุบัน

**รายนามครูใหญ่ / อาจารย์ใหญ่ / ผู้อำนวยการโรงเรียนแจ้ห่มวิทยา**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์โรงเรียนแจ้ห่มวิทยา
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลำปาง ลำพูน
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแจ้ห่ม
อมรรตยะ เสน

อมรรตยะ เสน 
อมรรตยะ กุมาร เสน (Amartya Kumar Sen; অমর্ত্য কুমার সেন Ômorto Kumar Shen) นักเศรษฐศาสตร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2541

**ประวัติ**
เป็นชาวอินเดีย เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่เมืองศานตินิเกตัน  และได้เข้าศึกษาใน วิทยาลัยเพรสซิเดนซี อินเดีย จากนั้นศึกษาต่อด้านเศรษฐศาสตร์-ปรัชญาในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ และเคยดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยหลายแห่ง อาทิ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โรงเรียนเศรษฐศาสตร์และการบริหารรัฐกิจแห่งลอนดอน (London School of Economics and Political Science) ประเทศอังกฤษ

**ผลงาน**
อมรรตยะ เสน เป็นผู้คิดทฤษฎีด้านการเลือกทางสังคมและความเสมอภาค และผลงานของเขาหลายเรื่องได้เน้นวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของการพัฒนาคุณภาพชีวิตและการพัฒนาด้านเศรษฐกิจควบคู่กันไป ทำให้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐศาสตร์การพัฒนาคนหนึ่งของโลก 
เขาเสนอวิธีการมองปัญหา และแก้ปัญหาความอับจนที่ครอบคลุม โดยเสนอว่าการมีรายได้เพิ่มเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่ง ของการแก้ปัญหาความยากจน ที่สำคัญกว่าคือ ทำอย่างไรจึงจะช่วยสร้างความสามารถให้แก่ผู้คนโดยตรง เพื่อให้เขามีเสรีภาพที่จะเลือกชีวิตที่เขาต้องการ
เขาเป็นหนึ่งในนักวิชาการที่มีส่วนสำคัญในการทำโครงร่างรายงานการพัฒนาคน จัดทำโดยโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ซึ่งเสนอแนวคิดด้านเศรษฐศาสตร์และสังคม เพื่อเป็นมาตรวัดปัญหาความยากจนและความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ผลงานโดดเด่นและสามารถนำมาประยุกต์ปฏิบัติเพื่อช่วยเหลือและพัฒนาสังคมได้จริง กระทั่งอมรรตยะ เสน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ ใน พ.ศ. 2541

**อ้างอิง**
   อมาตยา เซน นักเศรษฐศาสตร์รางวัลโนเบลกับทฤษฎีพัฒนาคนให้มีสุข-  คิดใหม่ เรื่องการแก้ปัญหาความอับจน (ความยากจน)  date=2007-06-20 -  อมาตยา เซน A Great Man in Economics
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเบงกอลตะวันตก
หมวดหมู่:ชาวเบงกอล
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
ธีระ ห้าวเจริญ

พลเรือเอก ธีระ ห้าวเจริญ เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สมัยรัฐบาล พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตราชองครักษ์พิเศษ  และอดีตผู้บัญชาการทหารเรือ

**ประวัติ**
เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2483 เป็นบุตรของนาวาโท กระวี กับนางพยงค์ ห้าวเจริญ เข้ารับการศึกษาที่ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และโรงเรียนนายเรือ ต่อด้วย โรงเรียนปราบเรือดำน้ำ สหรัฐอเมริกา และโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับคุณหญิงมัญชุมาศ ห้าวเจริญ (สกุลเดิม สุทธิวารี) มีบุตร 1 คน คือ นายเกล้า ห้าวเจริญ

**การรับราชการ**
พ.ศ. 2518 เป็นผู้บังคับการเรือหลวงช้าง ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 เป็นนายธงผู้บัญชาการทหารเรือและในปี พ.ศ. 2526 นายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำเสนาธิการทหารเรือ ต่อมาขยับเป็นนายทหารฝ่ายเสนาธิการ ประจำผู้บัญชาการทหารรเรือในปี พ.ศ. 2527 ในปี พ.ศ. 2529 ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารรเรือ ประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2533 เลขานุการกองทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2535 เป็นรองผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ และขยับเป็นผู้บัญชาการวิทยาลัยการทัพเรือ ในปี พ.ศ. 2536 ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ผู้ช่วยเสนาธิการทหารเรือฝ่ายยุทธบริการ ก่อนจะมาเป็น รองเสนาธิการทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2538 และขยับเป็นเสนาธิการทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 เป็นรองผู้บัญชาการทหารเรือ และตำแหน่งสูงสุดคือ เป็นผู้บัญชาการทหารเรือ พ.ศ. 2541 - 2543 

**การเมือง**
เป็น สมาชิกวุฒิสภา ช่วงปี พ.ศ. 2539-2542 และปี พ.ศ. 2549 หลังการรัฐประหาร ได้เข้าเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สมัย พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ 

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย**

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ**
 USA:
** พ.ศ. 2533 - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติจากรัฐบาลไทย-  ประวัติจาก ผู้จัดการออนไลน์ date=2016-03-05 -  ประวัติคณะรัฐมนตรี จาก กรุงเทพธุรกิจ date=2007-09-29 
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารเรือไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยการทัพเรือ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
วัดท้ายตลาด

วัดท้ายตลาด อาจหมายถึง:- วัดโมลีโลกยารามราชวรวิหาร พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร  (มีชื่อลำลองว่า วัดท้ายตลาด)  - วัดท้ายตลาด (จังหวัดอุตรดิตถ์) ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ - วัดท้ายตลาด (จังหวัดเพชรบุรี) ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี
ภาษาปู้เปียว

ภาษากวาเบียว (Qabiao) หรือภาษาละกัว ภาษาปูเปียว หรือภาษาเปน ติ โลโล อยู่ในตระกูลขร้า-ไท มีผู้พูดทั้งหมด 310 คน พบในเวียดนาม 307 คน (พ.ศ. 2545) ทางภาคเหนือ พูดโดยชาวกวาเบียวในจังหวัดห่าซาง ประเทศเวียดนามที่เหลือพบในเขตปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินซาน  ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน ผู้พูดในจีนส่วนใหญ่มีอายุมาก และมักจะพูดภาษาจีนกลางได้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษาขร้า สาขายาง-เบียว รากศัพท์มีความคล้ายคลึงกับภาษาเกเลา ร้อยละ 38 ภาษาลาชิ ร้อยละ  33 ภาษาจ้วงเหนือ ร้อยละ 30 ภาษาฮลาย ร้อยละ 26 ภาษาลากา ร้อยละ 23 ภาษาม้ง ร้อยละ 10

**อ้างอิง**
 Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กวาเบียว
กวาเบียว
ภาษากบาลัน

ภาษากบาลัน (kebalan/kbalan) เป็นภาษาที่เคยใช้พูดทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวันโดยชาวกบาลัน จัดอยู่ในตระกูลอสโตรนีเซียน สาขาเกาะฟอร์โมซา ภาษากบาลันไม่ได้ใช้อย่างแพร่หลายในถิ่นที่เป็นแหล่งกำเนิด เมื่อราว พ.ศ. 2473 ใช้เป็นภาษาในบ้านเท่านั้น ยังคงใช้พูดในเขตอตายัล จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**

กบาลัน