Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
โทนี่ เวห์มเบ้

โทนี่ เวห์เบ (Tony Wehbee) นักมวยสากล ชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย สถิติการชก 41 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 23) เสมอ 1 แพ้ 10 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ออสเตรเลียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2535 - 2537)- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท WBF 
** ชิง 1 เมษายน 2538 ชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ที่ อำนาจเจริญ
** เสียแชมป์ 11 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กทม.- แชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท 
** ชิง 7 สิงหาคม 2539 ชนะน็อค อิลฮัม ลาเฮีย ยก 8 ที่ อินโดนีเซีย- แชมป์ออสเตรเลียรุ่นเฟเธอร์เวท (2542 -2544)- แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง 11 ตุลาคม 2542 ชนะน็อค ทาเคโอะ อิมาโอกะ ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค ชินิชิ โกมัตสุ ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 กันยายน 2543 ชนะน็อค เคียวชิโร ฟุคุชิมา ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 23 ธันวาคม 2543 แพ้คะแนน แพนเทอร์ ยานากิดะ ที่ ญี่ปุ่น- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF เมื่อ 20 ธันวาคม 2535 เสมอกับ โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท WBF เมื่อ 22 เมษายน 2536 แพ้คะแนน ออร์ลันโด เฟอร์นานเดซ ที่ ออสเตรเลีย
** ชิงแชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 11 มีนาคม 2545 แพ้น็อค สกอตต์ แฮร์ริสัน ยก 3 ที่ อังกฤษ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com date=2015-03-28  
ทโนี่ วเห์มบ้เ
ทโนี่ วเห์มบ้เ
ทโนี่ วเห์มบ้เ
ทโนี่ วเห์มบ้เ
หมวดหมู่:บุคคลจากซิดนีย์
เฮ็งกี กุน

เฮ็งกี กุน (Hengky Gun) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่เมืองมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 11 (น็อก 9) เสมอ 1 แพ้ 3 

**ประวัติ**
กุนเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะน็อก โยฮันนิส มาตาเฮเลมวล ยก 2 และชกเพียง 3 ครั้งก็ได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อชนะน็อก ดาร์โซ ซูกรีโว แค่ยกแรกเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2530 แต่พอขึ้นชกครั้งต่อมากลับเป็นฝ่ายแพ้คะแนนศรีคูณ ณ ราชวัตร ที่อินโดนีเซีย
ถัดจากนั้น กุนขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBCเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ช่อ ห้าพลัง ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อก รอเบิร์ต ดิกกี ยก 5 ที่ อังกฤษ เสียแชมป์ไปในปีเดียวกัน หลังจากนั้น กุนหันไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวตเมื่อ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อก เฮร์รอน ปอร์รัส ยก 12 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ชกป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อก มาซาฮิโร ทากากิ ยก 10 ถึงถิ่นที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นด้วย กุนเสียแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2533 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรูดี คาบีเลส ที่อินโดนีเซีย จากนั้น กุนได้แขวนนวมไป

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต (2530)- แชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต WBC
** ชิง 16 มกราคม 2531 ชนะคะแนน ช่อ ห้าพลัง ที่อินโดนีเซีย
** เสียแชมป์ 29 มีนาคม 2531 แพ้น็อก รอเบิร์ต ดิกกี ยก 5 ที่อังกฤษ- แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเทอร์เวต
** ชิง 18 มิถุนายน 2531 ชนะน็อก เฮร์รอน ปอร์รัส ยก 12 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 สิงหาคม 2531 ชนะคะแนน ลูลู วิลาเวอร์เด ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 มีนาคม 2532 ชนะน็อก กานิตาลา ยก 3 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 พฤษภาคม 2532 ชนะน็อก มาซาฮิโร ทากากิ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 16 พฤศจิกายน 2532 เสมอกับ คิม มันซู ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์รั้งที่ 5, 15 มีนาคม 2533 ชนะน็อก โรเจอร์ กุยซาบา ยก 7 ที่อินโดนีเซีย
** เสียแชมป์ 31 สิงหาคม 2533 แพ้คะแนน รูดี คาบีเลส ที่อินโดนีเซีย

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะชวา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
หมวดหมู่:ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
อุปซอลา

อุปซอลา (Uppsala, Sv-Uppsala.ogg; ดั้งเดิมสะกดว่า Upsala) เป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลอุปซอลาและเมืองใหญ่สุดลำดับที่สี่ของประเทศสวีเดน รองจากสต็อกโฮล์ม, กอเทนเบิร์ก และมัลเมอ ด้วยประชากร 177,074 คนในปี 2019
เมืองอุปซอลาห่างจากกรุงสต็อกโฮล์มไปทางเหนือ abbr=on และเป็นเมืองศูนย์กลางทางสังฆาวาสของสวีเดนมาตลอด อุปซอลาเป็นที่ตั้งอาสนะของอัครมุขนายกแห่งคริสตจักรสวีเดนที่อาสนวิหารอุปซอลา อาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย มหาวิทยาลัยอุปซอลาซึ่งก่อตั้งในปี 1477 เป็นศูนย์กลางการศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคและเป็นที่ต้นคิดและต้นกำเนิดของสิ่งประดิษฐ์และการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ เช่น มาตรอุณหภูมิเซลเซียส
ในทางเศรษฐกิจ อุปซอลาเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อด้านธุรกิจเทคโนโลยีชีวภาพ เป็นที่ตั้งของสำนักงานไฟเซอร์, ฟาเดีย และเฟรเซนีอุส เป็นต้น

**อ้างอิง**

**อ่านเพิ่ม**
 ol = 14046005M - ol = 16522424M

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Uppsala date=2009-05-26  – Official site-  Destination Uppsala – Official visitors' guide-  Uppsala cityguide date=2019-08-30  – Cityguide-  Upsala Nya Tidning – Newspaper-  Lokala nyheter date=2015-02-16  – Newspaper-  Ancient See of Upsala – Article from the Catholic Encyclopedia

หมวดหมู่:เทศมณฑลอุปซอลา
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัยในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:จังหวัดอุปลันด์
แลร์รี คาร์ลตัน

ลอว์เรนซ์ "แลร์รี" ยูยีน คาร์ลตัน (Lawrence Eugene Carlton) นักกีตาร์ฟิวชั่นแจ๊ส ร็อก และป็อปชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมีสามรางวัล ในฐานะนักดนตรี และนักแต่งเพลง จากการเสนอชื่อเข้าชิงสิบแปดครั้ง  

**ประวัติ**
แลร์รี คาร์ลตันเริ่มหัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุหกปี และเริ่มมีความสนใจในแนวดนตรีแจ๊ส โดยได้รับอิทธิพลการเล่นมาจากผลงานของโจ พาสส์ เวส มอนต์โกเมอร์รี บาร์นี แคซเซล และบี. บี. คิง  เริ่มงานเป็นนักดนตรีอาชีพให้กับห้องบันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส โดยมีผลงานบันทึกเสียงให้ศิลปินมีชื่อ เช่น สตีลลี แดน โจนี มิตเชล บิลลี โจล ไมเคิล แจ็กสัน ควินซี โจนส์ 
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ถึง 1976 แลร์รี คาร์ลตันเป็นสมาชิกของวงเดอะครูเซเดอร์ส วงดนตรีแจ๊ส-ฟังก์ที่นำโดยโจ แซมเปิล (เปียโน) และวิลตัน เฟลเดอร์ (แซกโซโฟน)  จากนั้นได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินเดี่ยวกับวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ มีผลงาน 6 ชุด ระหว่างปี 1977 ถึง 1984
แลร์รี คาร์ลตันเริ่มประสบความสำเร็จในวงกว้าง จากผลงานในปี 1985 ชุด Alone/But Never Alone ตามด้วยอัลบัมบันทึกการแสดงสด Last Nite และอัลบัม Discovery ในปี 1986 จากนั้นได้หยุดเล่นดนตรีไประยะหนึ่ง ช่วงปี 1988 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจกาการถูกทำร้ายด้วยอาวุธปืน ระหว่างบันทึกเสียงอัลบัม On Solid Ground  ทำให้อัลบัมนี้ต้องเลื่อนการจำหน่ายเป็นปี 1989

**ในประเทศไทย**
แลร์รี คาร์ลตันเคยเป็นนักดนตรีรับเชิญให้กับมาลีวัลย์ เจมีน่า และชรัส เฟื่องอารมย์ ในเพลงเพราะมีเธอ จากอัลบั้มมาลีวัลย์และชรัสในปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)
ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) แลร์รี คาร์ลตันออกผลงานชื่อชุด The Jazz King เป็นผลงานเพลงพระราชนิพนธ์ที่จัดทำขึ้นเพื่อเทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา อัลบัมนี้เป็นผลงานร่วมกับ เอิร์ล คลูจ์ (กีตาร์) ทอม สก็อตต์ (แซกโซโฟน) เพื่อนร่วมวงโฟร์เพลย์ คือนาธาน อีสต์ (เบส) และฮาร์วี เมสัน (กลอง)   ขับร้องโดยมิเชล พิลลาร์ ภรรยาของแลร์รีเอง 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
label=Larry Carlton- Larry Carlton Homepage
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีอาร์พีเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอ็มซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
เฟิสต์เนชันส์

เฟิสต์เนชันส์ (First Nations) แปลตรงตัวว่า ชาติแรก หรือ ปฐมชาติ เป็นกลุ่มชาวพื้นเมืองในประเทศแคนาดาซึ่งได้รับการจัดว่าเป็นคนละกลุ่มกับอินยูอิต (Inuit) และเมทิส (Métis) เฟิสต์เนชันส์อาศัยในตอนใต้ของทรีไลน์ (tree line) มาแต่ดั้งเดิม โดยส่วนใหญ่อยู่ตอนใต้ของพื้นที่วงกลมอาร์กติก (Arctic Circle) คณะการปกครอง (band government) ของเฟิสต์เนชันส์ ซึ่งเป็นที่ยอมรับทั่วประเทศแคนาดานั้น มีอยู่ 634 คณะ ราวครึ่งหนึ่งตั้งอยู่ในรัฐออนแทริโอกับรัฐบริติชโคลัมเบีย
เฟิสต์เนชันส์ ตลอดจนสตรี ชนกลุ่มน้อย และผู้พิการ ถือเป็น "กลุ่มที่ระบุไว้" (designated group) ตามกฎบัตรสิทธิและเสรีภาพแคนาดา (Canadian Charter of Rights and Freedoms) แต่เฟิสต์เนชันส์ไม่ถือเป็น "ชนกลุ่มน้อยซึ่งเป็นที่รับรู้" (visible minority) ตามหลักเกณฑ์ของสำนักงานสถิติแคนาดา (Statistics Canada)
ชนพื้นเมืองอเมริกาเหนือมีวัฒนธรรมของตนซึ่งกินเวลาหลายพันปีมาแล้ว ประเพณีมุขปาฐะบางประเพณีของชนเหล่านี้พรรณาถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ไว้อย่างแม่นยำ เช่น กรณีแผ่นดินไหวในแคสเคเดีย (Cascadia) เมื่อ ค.ศ. 1700 และภูเขาไฟระเบิดที่กรวยซีแอกซ์ (Tseax Cone) ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ส่วนประเพณีที่เป็นลายลักษณ์อักษรนั้นเริ่มพร้อมกับการมาของนักสำรวจและนักล่าอาณานิคมจากยุโรปในยุคแห่งการค้นพบช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลักฐานที่สำคัญเกี่ยวกับการเข้าติดต่อสัมพันธ์กับชนเหล่านี้ในสมัยแรก ๆ ได้แก่บันทึกของนักล่าสัตว์ พ่อค้า นักสำรวจ และนักบวชจากยุโรป นอกจากนี้ งานวิจัยทางโบราณคดี มานุษยวิทยา และภาษาศาสตร์ ยังเอื้ออำนวยให้นักวิชาการสามารถปะติดปะต่อความเข้าใจในชนชาติและวัฒนธรรมโบราณเหล่านี้

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:เฟิสต์เนชันส์
หมวดหมู่:ชนพื้นเมือง
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในอเมริกา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แคนาดา
โฟร์เพลย์

โฟร์เพลย์ (Fourplay) เป็นกลุ่มดนตรีแจ๊สอเมริกัน รวมวงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991  มีสมาชิกเริ่มแรกประกอบด้วยบ็อบ เจมส์ (คีย์บอร์ด) นาธาน อีสต์ (เบส) ฮาร์วี เมสัน (กลอง) และลี ไรต์นอร์ (กีตาร์)   ต่อมาลี ริทนาวร์ได้ลาออกจากวงในปี ค.ศ. 1997 แลร์รี คาร์ลตันมาร่วมวงแทน จนกระทั่งหลังจากชุด Energy ตำแหน่งมือกีต้าร์ก็ตกเป็นของ ชัค โลฟ ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 ชัค โลฟเสียชีวิต ทำให้วงโฟร์เพลย์เหลือสมาชิก 3 คน
วงโฟร์เพลย์มีผลงานทั้งสิ้น 14 อัลบั้ม ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงทั้งในอันดับบนชาร์ตอาร์แอนด์บี ป็อป และคอนเทมโพรารีแจ๊ส และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Website-  Fourplay on MySpace
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคองคอร์ดเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอวิคเตอร์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
โฟร์เพลย์ (แก้ความกำกวม)

โฟร์เพลย์ อาจหมายถึง- โฟร์เพลย์ (Fourplay) กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน- การเล้าโลม (foreplay) การสัมผัสบริเวณอวัยวะต่างๆ ของร่างกายเพื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ ก่อนการมีเพศสัมพันธ์
เก็จมณี วรรธนะสิน

เก็จมณี พิชัยรณรงค์สงคราม (เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น ปิ่น เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย และเป็นอดีตภรรยาของเจตริน วรรธนะสิน ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดง

**ประวัติ**
เก็จมณีเกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวของสุพล พิชัยรณรงค์สงคราม กับศรีอัปสร ชัมพุนท์พงศ์ เธอสืบเชื้อสายจากพันตรี พระยาพิชัยรณรงค์สงคราม (ทองดี จารุทัต) เมื่อนับจากบิดา จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อนที่จะเดินทางไปศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักร เธอก็ได้ทำเพลงออกมาในนามของวงคิดแน็ปเปอร์ส (Kidnappers) เป็นการสร้างปรากฏการณ์เพลงแนวใหม่ในวงการเพลงเมืองไทย ด้วยดนตรีแนว อิเล็กทรอนิกส์ – ป็อบ (Electronic – POP)
หลังจากนั้นเธอยังคงเป็นที่จับตาในวงการบันเทิงอย่างต่อเนื่อง เมื่อกลับจากอเมริกา ค่ายเอ็กแซ็กท์ทาบทามให้ลงละคร ต่อมาแต่งงานกับเจตริน วรรธนะสิน และมีบุตร 3 คน จบการศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2550 
เก็จมณีสมรสกับเจตริน วรรธนะสิน มีบุตรด้วยกันสามคนคือจินเจษฎ์ วรรธนะสิน เจ้านาย เกิด 28, จักรภัทร วรรธนะสิน เจ้าขุน เกิด 9 และจักร วรรธนะสิน เจ้าสมุทร เกิด 14 แต่เดิมเธอนับถือศาสนาพุทธ ภายหลังได้เข้ารีตนิกายโปรเตสแตนต์ตามอดีตสามี ก่อนเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิก หลังจากการรักษาโรคและเรียนคำสอนทางศาสนา ขณะที่อดีตสามีนับถือนิกายโปรเตสแตนต์
ต่อมา เก็จมณี จดทะเบียนหย่าเรียบร้อยแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2566

**ผลงาน**

**งานเพลง**

**ละครโทรทัศน์**

**ภาพยนตร์ **

**มิวสิกวิดีโอ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 kejmanee
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ศิลปินที่เป็นแนวร่วมกปปส.
ลี สตราสเบิร์ก

ลี สตราสเบิร์ก (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และครูสอนการแสดงชาวอเมริกัน  เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มละครเวที The Group Theatre ร่วมกับแฮโรลด์ เคลอร์แมน ในปี ค.ศ. 1931    สตราสเบิร์กเป็นผู้นำเทคนิคการแสดงที่เรียกว่า "Method acting" (หรือ The Method) มาใช้ โดยให้นักแสดงศึกษาสภาพจิตใจของตัวละครที่ต้องเล่น เพื่อสร้างความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่แสดงจริง ๆ เพื่อให้การเล่นมีความสมจริง  
สตราสเบิร์กเกิดในครอบครัวชาวยิว ที่เมือง Budzanów ในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) มีชื่อเดิมว่า อิสราเอล สตราสเบิร์ก ครอบครัวของเขาย้ายมาอยู่ในแมนฮัตตันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1909  สตราสเบิร์กลาออกจากชั้นเรียนไฮสกูล เพื่อทำงานเป็นเสมียนในบริษัท จากนั้นได้เข้าศึกษาในโรงเรียนการแสดง เริ่มงานนักแสดงอาชีพ และเริ่มเรียนรู้เทคนิค "The Method" จากหนังสือชื่อ An Actor Prepares ของคอนสแตนติน สตานิสลาฟสกี (Constantin Stanislavski) ผู้กำกับชาวรัสเซีย
สตราสเบิร์กเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสอนการแสดง The Actors Studio ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 จนกระทั่งเสียชีวิต  ในปี ค.ศ. 1969 สตราสเบิร์กก่อตั้งสถาบันละครเวทีและภาพยนตร์ลี สตราสเบิร์ก (The Lee Strasberg Theatre and Film Institute) ขึ้นที่นิวยอร์กและฮอลลีวูด  มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงเช่น มาร์ลอน แบรนโด แอนน์ แบนครอฟต์ ดัสติน ฮอฟแมน เจมส์ ดีน มาริลิน มอนโร พอล นิวแมน อัล ปาชิโน เจน ฟอนดา 
ผลงานแสดงของลี สตราสเบิร์ก ที่เป็นที่จดจำ คือบท "ไฮแมน ร็อธ" ในภาพยนตร์ เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Official website date=2016-06-05 - Strasberg video lectures date=2009-01-18 - The Lee Strasberg Theatre & Film Institute date=2009-01-18 
*name=Lee Strasberg
*name=Lee Strasberg
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นแตร์นอปิล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
หมวดหมู่:ชาวยิวโปแลนด์
ดาดอย แอนดูจาร์

ดาดอย อันดูจาร์ (Dadoy Andujar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่ มะนิลา ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 55 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 17) เสมอ 2 แพ้ 13 

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท (2529)- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 29 ธันวาคม 2532 แพ้น็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 8 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ USBA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 ธันวาคม 2534 แพ้น็อค จูเนียร์ โจนส์ ยก 9 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 25 มกราคม 2536 แพ้คะแนน วิคเตอร์ ราบานาเลส ที่ สหรัฐ

**อ้างอิง**
  สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากมะนิลา
ถั่วดาล

ไฟล์:Masoor dal.JPG|thumb|right|ดาลมาซูร์ ทำจากถั่วเลนทิลแดง
ไฟล์:Dal Makhani.jpg|thumb|right|ดาล มขานี อาหารของชาวปัญจาบ
ดาล (दाल Dāl,  Daal, ডাল Dāl, ಬೇಳೆ Bēḷe, दाळ, Dāl, പരിപ്പു Parippu, डाळ Ḍāḷ, ଡାଲି  Daali, பருப்பு Paruppu, పప్పు Pappu, Dāl, دال Dạl, દાળ Dāḷa, පරිප්පු Parippu) เป็นคำที่ชาวอินเดียใช้เรียกถั่วกระเทาะซีก ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในอาหารอินเดีย คำว่าดาล มาจากภาษาสันสกฤตแปลว่าแยกออก  
ดาลเป็นการเตรียมอาหารจากถั่วแห้งซึ่งเอาเปลือกชั้นนอกออก และยังหมายถึงแกงเนื้อสัตว์ที่ใช้ดาลเป็นส่วนประกอบสำคัญ พบในอาหารอินเดีย อาหารเนปาล อาหารปากีสถาน อาหารศรีลังกา และอาหารบังคลาเทศ  นิยมกินกับข้าวและผักในภาคใต้ของประเทศอินเดียและนิยมกินกับข้าว โรตี และจปาตี ทางภาคเหนือของอินเดียและปากีสถาน ดาลเป็นแหล่งของโปรตีนสำหรับอาหารที่มีเนื้อน้อยหรือไม่มีเลย ดาลในอาหารศรีลังกาคล้ายกับอาหารอินเดียใต้
ในอินเดียใต้ นิยมใช้ดาลทำอาหารที่เรียกว่า Sambar dal ซึ่งเป็นต้มยำของเม็ดถั่วแดงกับมะขามและผักบางชนิด กินกับข้าว

**ชนิดของดาล**
ดาลมีหลายชนิด ได้แก่- ดาลถั่วชันนา ทำจากถั่วชิกพี หรือถั่วเขียวเบงกอล (เมล็ดคล้ายถั่วเหลือง) ลอกเปลือก- ดาลถั่วเขียว เป็นดาลที่ทำจากถั่วเขียวชนิดเดียวกับที่นำมาเพาะถั่วงอก นิยมใช้ในภาคเหนือของอินเดีย เป็นส่วนผสมหลักของแกงทางอินเดียภาคใต้ที่เรียก Rasam- ดาลถั่วตูร์ (तूर डाळ - Tūr ḍāḷ ในภาษามราฐี; તુવે૨ દાળ ในภาษาคุชราต; अरहर दाल Arhar dāl หรือ तुवर दाल Tuvar dāl ในอุตรประเทศ; ହରଡ ଡାଲି Harada Daali ในโอริศา;  অড়হর ডাল Adahar ในเบงกอล; ತೊಗರಿ ಬೇಳೆ Togari bele ในภาษากันนาดา; కంది పప్పు Kandi pappu ในภาษาเตลูกู; തുവര (തുമര) പരിപ്പ് Tuvara หรือ Tumara parippu ในภาษามลยาฬัม; และ துவரம் பருப்பு Tuvaram paruppu ในภาษาทมิฬ) เป็นถั่วแขกชนิดสีเหลือง เป็นส่วนผสมหลักใน Sambar dal - ดาลถั่วอูร์ด หรือดาลถั่วดำ (उड़द दाल Uṛad dāl ภาษาฮินดี; ماش Māsh ภาษาอูรดูและภาษาปัญจาบ; ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ Uddina bele ในภาษากันนาดา; Kolai dal ในภาษาเบงกอล; ବିରି ଡାଲି Biri daali ในภาษาโอริยา; మినుములు Minumulu, మినప పప్పు Minapa pappu, หรือ ఉద్ది పప్పు Uddhi pappu ในภาษาเตลูกู; உளுத்தம் பருப்பு Uḷuttam paruppu ในภาษาทมิฬ; และ ഉഴുന്നു പരിപ്പ് Uzhunnu parippu  ภาษามลยาฬัม) ซึ่งถ้านำเปลือกออกจะเป็นสีขาวครีม เป็นส่วนผสมหลักของอาหารอินเดียใต้ Idli และ Dosai และเป็นส่วนผสมหลักของอาหารอินเดียตะวันออกของชาวโอริยา อัสสัม เบงกอล 


**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชาดา คำนวณ และ แสงโสม บุณยศักดิ์. (2545). "อาหารอินเดียตำรับพื้นบ้าน". กรุงเทพฯ: สนพ. หน้าต่างสู่โลกกว้าง. 9789745470569.- isbn=978-93-86906-19-9
หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:ถั่ว
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแบ่งตามแนว

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แอนิเมชันแบ่งตามแนว
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนแบ่งตามแนว
หมวดหมู่:ผลงานแบ่งตามประเภท
รัฐฉิน

ฉิน (p=Qín) เป็นรัฐจีนโบราณในช่วงราชวงศ์โจว ถือกำเนิดจากการยึดดินแดนฟากตะวันตกที่เคยเสียให้แก่ชาวซีหรง (西戎) ด้วยความที่ตั้งอยู่ชายขอบด้านตะวันตกของอารยธรรมจีนนี้เอง ทำให้รัฐฉินสามารถขยายพื้นที่และพัฒนาได้อย่างที่รัฐคู่แข่งอื่นๆ ในที่ราบจีนเหนือไม่สามารถทำได้มาก่อน 
ครั้นเมื่อมีปฏิรูปกฎหมายขนานใหญ่ในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล รัฐฉินก็ได้กลายเป็นหนึ่งในผู้ทรงอำนาจที่โดดเด่นของกลุ่มเจ็ดรณรัฐ (戰國七雄) และได้ผนวกแผ่นดินจีนทั้งหมดได้ในปีที่ 221 ก่อนคริสตกาลภายใต้การนำของฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝; "ปฐมจักรพรรดิฉิน") ก่อตั้งเป็นจักรวรรดิฉิน (秦朝) ซึ่งแม้จะดำรงอยู่ไม่นาน แต่ก็มีอิทธิพลมากยิ่งในประวัติศาสตร์จีนยุคหลัง ดังนั้น รัฐฉินก่อนการสถาปนาราชวงศ์ฉินจึงเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ฉินก่อนราชวงศ์" หรือ "ฉินดั้งเดิม"

**รายนามผู้ปกครองรัฐฉิน**
รายนามและรายพระนามของผู้ปกครองรัฐฉินนั้นอ้างอิงมาจากบันทึกสื่อจี้ซึ่งได้รับการแก้ไขโดยหานจาวฉี

**บุคคลสำคัญ**
# จิ๋นซีฮ่องเต้ ; Qin Shi Huang (秦始皇)
# แม่ทัพไป๋ ฉี่ ; Bai Qi (白起)
# แม่ทัพเมิ่งอู่ ; Meng Wu (蒙武)
# แม่ทัพเมิ่ง เถียน ; Meng Tian (蒙恬)
#แม่ทัพเมิ่งอี้ ; Meng Yi (蒙毅)
# แม่ทัพหวัง เจี่ยน ; Wang Jian (王翦)
# แม่ทัพหวัง เปิน ; Wang Ben (王賁)
# แม่ทัพหลี่ ซิ่น ; Li Xin (李信)
# แม่ทัพหวนอี้ ; Huan Yi (桓齮)

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**
 url = https://archive.org/details/historyofimperia00broo - isbn=978-0-521-24327-8- Watson, Burton. (1993). Records of the Grand Historian by Sima Qian. Translated by Burton Watson. Revised Edition. Columbia University Press. 0-231-08167-7.- Li Si. (235 BC). Petition against driving away foreigners (《諫逐客書》).
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:รัฐฉิน
ตราสินค้า

ภาพลักษณ์ (ตัวอย่าง) ที่สร้างขึ้นโดย เพอซอเมค โคเวล
ตราสินค้า หรือ ยี่ห้อ (brand) เป็นรูปแบบของภาพพจน์และแนวความคิด ในรูปอัตลักษณ์ คำขวัญ และผลงานออกแบบ ของสินค้าและผลิตภัณฑ์ ทั้งยังเป็นข้อมูลเชิงมโนธรรม ที่แสดงออกทางรูปธรรมด้วยสัญลักษณ์ ที่สื่อถึงบริษัท สินค้า บริการ หรือกลุ่มผู้ขาย ที่แตกต่างจากคู่แข่งขัน การสร้างตราสินค้า ให้เป็นที่จดจำของลูกค้า เกิดขึ้นได้จากการโฆษณา การบอกต่อ การออกแบบที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ในปัจจุบัน การสร้างตราสินค้า กลายมาเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรม และปรัชญาการออกแบบ
ตราสินค้าประกอบด้วย ชื่อตราสินค้า (Brand name) หรือ  (ชื่อ) ยี่ห้อ (p=zìhào, แต้จิ๋ว: หยี่ห่อ) คือส่วนที่สามารถอ่านออกเสียงได้ และ เครื่องหมายตราสินค้า (Brandmark) คือส่วนที่ไม่สามารถอ่านออกเสียงได้ แต่สามารถจดจำได้ อาทิสัญลักษณ์ รูปแบบ สีสัน ตัวอักษรประดิษฐ์ เสียง หรือรูปทรงที่จดจำได้ง่ายอย่างรองเท้าบูตแฟชั่น เป็นต้น หากเป็นภาพสัญลักษณ์อย่างเดียว ส่วนนี้อาจเรียกว่าเป็นตราเครื่องหมาย (logo) ได้เช่นกัน

**ดูเพิ่ม**
 การตลาด

**อ้างอิง**
 สาขาวิชาวิทยาการจัดการ .มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช "8.2.2 การตัดสินใจด้านตราสินค้า". เอกสารการสอนชุดวิชาการจัดการการตลาด หน่วยที่ 8-15. พิมพ์ครั้งที่ 15. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2552. หน้า 42–58. ISBN 974-643-355-5

หมวดหมู่:การออกแบบกราฟิก
หมวดหมู่:การตลาด
หมวดหมู่:การจัดการตราสินค้า
หมวดหมู่:การออกแบบการสื่อสาร
ชลบุรีลีก 2552

ชลบุรีลีก ฤดูกาล 2552 เป็นการแข่งขันฟุตบอลกึ่งอาชีพในจังหวัดชลบุรี และฤดูกาลแรกของการเริ่มต้นเข้าสู่ระบบอาชีพตามวิชั่นเอเชีย และ วิชั่น ไทยแลนด์ ของเอเอฟซี โดยมีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 อำเภอของจังหวัดชลบุรี โดยหา 1 ทีมเลื่อนชั้นสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยทีมที่จบด้วยอันดับ 9-11 จะต้องเล่น ชลบุรีลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2553

**กฎการแข่งขัน**
 ใช้การเล่นระบบเหย้า-เยือน โดยทุกทีมจะพบกันหมด- ชนะได้ 3 แต้ม- เสมอได้ทีมละ 1 แต้ม- ทีมที่คะแนนเท่ากับเมื่อจบฤดูกาลจะใช้สถิติการพบกันตัวต่อตัวในการตัดสินอันดับ- ทีมชนะเลิศ จะได้ขึ้นชั้นไปเล่นลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2- ทีม 3 อันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นชลบุรีลีก ดิวิชัน 2

**เงินรางวัล**
 ชนะเลิศ      : 300,000 บาท - รองชนะเลิศ     : 100,000 บาท - อันดับสาม   : 50,000 บาท - อันดับสี่  : 30,000 บาท - อันดับห้า   :  20,000 บาท 

**ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน**

**ตารางคะแนน**
 กฎการจัดอันดับ: 1. แต้ม; 2. สถิติการพบกันตัวต่อตัว; 3. ผลต่างประตูได้เสีย; 4. จำนวนประตู

**ผลการแข่งขัน**
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์

เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ (The Manhattan Transfer) เป็นกลุ่มดนตรีร้องประสานเสียงจากนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ชื่อวงมาจากชื่อหนังสือนวนิยาย Manhattan Transfer ของจอห์น ดอส พาซโซ ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1925 เกี่ยวกับชีวิตของชาวเมืองนิวยอร์กในยุคเฟื่องฟูของดนตรีแจ๊ส ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เดอะแมนฮัตตันทรานสเฟอร์ รวมวงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 ประกอบด้วยเอริน ดิกเคนส์, มาร์ตี เนลสัน, ยีน พิสทิลลี, แพท โรซาเลีย และทิม เฮาเซอร์ ออกอัลบัมแรกในปี 1971 ในสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์  แล้วจึงแยกวงเนื่องจากสองสมาชิกหลัก คือ ยีน พิสทิลลี ต้องการทำดนตรีในแนวคันทรี ตะวันตก และอาร์แอนด์บี ในขณะที่ทิม เฮาเซอร์ ต้องการมุ่งไปทางดนตรีแจ๊ส และสวิง 
ทิม เฮาเซอร์ ได้รวบรวมทีมนักร้องขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1972 ประกอบด้วยตัวเขาเอง, แอลัน พอล, แจนิส ซีเกล และลอเรล แมซซี ได้เซ็นสัญญากับค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์ และออกผลงานชุด The Manhattan Transfer ในปี ค.ศ. 1975 และประสบความสำเร็จทั้งในสหรัฐอเมริกาและในยุโรป
ในปี ค.ศ. 1978 ลอเรล แมซซีประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และต้องออกจากวงไป โดยได้ เชอริล เบนทิล มาร่วมวงแทน สมาชิกวงชุดนี้ยังคงรวมกลุ่มกันจนถึงปัจจุบัน

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ-  The Manhattan Transfer Fan Club website date=2008-01-13 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีโซลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเทลาร์กเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
สโมสรฟุตบอลเมืองชล ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลเมืองชล ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ปัจจุบัน แข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
เมืองชล
สโมสรฟุตบอลพนัสนิคม

สโมสรฟุตบอลพนัสนิคม เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
พนัสนิคม
สโมสรฟุตบอลบางละมุง

สโมสรฟุตบอลบางละมุง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
บางละมุง
สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง

สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี 
เคยเข้าร่วมแข่งขันในชลบุรีลีก
เกาะสีชัง
สโมสรฟุตบอลบ่อทอง

สโมสรฟุตบอลบ่อทอง เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี 
โดยแข่งขันในชลบุรีลีก 
บ่อทอง
สะพานลอย

สะพานลอยข้ามทางรถไฟ
สะพานลอย คือสะพานที่ใช้ในการข้ามถนนเพื่อความปลอดภัยของผู้สัญจรทางถนน เช่น ผู้เดินเท้า ผู้ขี่จักรยาน ผู้ขี่ม้าและสัตว์อื่น ๆ มากกว่าการสัญจรโดยยานพาหนะอื่น ๆ จึงมีน้ำหนักเบากว่าสะพานสำหรับยานพาหนะ แต่ก็มีจุดบอดหลายเรื่องคือแสงสว่างไม่เพียงพอและเสี่ยงต่ออาชญกรรม และอาจมีข้อจำกัดการใช้งานสำหรับกลุ่มผู้สูงอายุ , ผู้ทุลลภาพ ในประเทศแถบยุโรปและอเมริกามักไม่ค่อยเห็นสะพานลอยเท่าไร ส่วนใหญ่จะติดตั้งสะพานลอยเฉพาะทางด่วนหรือถนนที่ใช้ความเร็วสูง

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้าง
สโมสรฟุตบอลเกาะจันทร์

สโมสรฟุตบอลเกาะจันทร์ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
เกาะจันทร์
สโมสรฟุตบอลพานทอง

สโมสรฟุตบอลพานทอง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคตะวันออก
พานทอง
หมวดหมู่:อำเภอพานทอง
สโมสรฟุตบอลหนองใหญ่

สโมสรฟุตบอลหนองใหญ่ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี 
ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
หนองใหญ่
เฮอร์บี แฮนค็อก

เฮอร์เบิร์ต "เฮอร์บี" เจฟฟรีย์ แฮนค็อก นักแต่งเพลงและนักเปียโนแจ๊สชาวอเมริกัน  เป็นนักดนตรีที่ผสมผสานดนตรีแบบฟังก์และโซล เข้ากับวิธีการเล่นด้นสดแบบดนตรีแจ๊ส และบลูส์
เฮอร์บี แฮนค็อกเคยเป็นสมาชิกวงควินเท็ทชุดที่สองของไมล์ส เดวิส เป็นนักดนตรีคนแรกๆ ที่นำเครื่องซินธีไซเซอร์มาใช้กับดนตรีแจ๊ส โดยเฉพาะในแนวโพสต์บ็อพ  ในปี 1972 แฮนค็อกตั้งวงดนตรีแนวฟังก์เป็นของตัวเอง ชื่อวง "The Headhunters"   ต่อมายังมีผลงานร่วมกับอดีตสมาชิกของวงควินเท็ทของไมล์ส คือ เฟรดดี ฮับบาร์ด (ทรัมเปต) เวย์น ชอตเตอร์ (แซกโซโฟน) รอน คาร์เตอร์ (เบส) และโทนี วิลเลียมส์ (กลอง) ผลิตผลงานออกมาอีกสองชุดในปี 1976 และ 1977 ใช้ชื่อวงว่า "V.S.O.P. Quintet" 
ปัจจุบันแฮนค็อกยังมีผลงานร่วมกับศิลปินรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็น คานยี เวสต์ จอช โกรแบน นอราห์ โจนส์

**ศาสนา**
ในชีวิตส่วนตัว เฮอร์บี นับถือพระพุทธศาสนา แบบมหายาน เป็นสมาชิกของสมาคมโซคา งัคไก สากล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ-  Official Herbie Hancock MySpace page-  Herbie Hancock at Verve Records date=2016-01-16 
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดบลูโน้ตเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเวิร์ฟเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:บุคคลที่เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
อัล จาร์โร

อัลวิน โลเปซ "อัล" จาร์โร (Alwyn Lopez "Al" Jarreau; 12 มีนาคม ค.ศ. 1940 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) นักร้องชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมี 7 ครั้งในฐานะนักร้อง และนักแต่งเพลง ทั้งในแนวแจ๊ส อาร์แอนด์บี และป็อป
จาร์โรเกิดที่เมืองมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน จบการศึกษาปริญาตรีด้านจิตวิทยา และปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวา เริ่มเป็นนักร้องอาชีพขณะทำงานอยู่ในซานฟรานซิสโก ร่วมวงกับจอร์จ ดุค ในแนวแจ๊ส ต่อมาได้เป็นศิลปินดูโอคู่กับฮูลิโอ มาร์ติเนซ นักกีตาร์ และเริ่มเขียนเพลงด้วยตัวเอง
ผลงานที่ประสบความสำเร็จที่สุดของจาร์โร คืออัลบัม Breakin' Away ในปี 1981 มีเพลงฮิตชื่อเพลง "We're in This Love Together"  จาร์โรยังได้เป็นหนึ่งใน 45 ศิลปินที่ร่วมร้องบันทึกเสียงเพลง "วีอาร์เดอะเวิลด์" เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้งในแอฟริกา ในปี ค.ศ. 1985
อัล จาร์โรมีชื่อเสียงในการร้องสแคท และการทำเสียงเลียนแบบเครื่องดนตรี ทั้งเสียงกีตาร์ เบส และเพอร์คัสชั่น

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ- name=Al Jarreau- http://www.ipattt.com/2009/al-jarreau/
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีอาร์พีเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคองคอร์ดเรเคิดส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือลัทธิไซแอนโทโลจี
หมวดหมู่:บุคคลจากมิลวอกี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
แม่แบบ:เหตุการณ์ปัจจุบัน/2552 พฤศจิกายน 5

* รัฐบาลกัมพูชา แต่งตั้งให้ พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร เป็นที่ปรึกษารัฐบาลด้านเศรษฐกิจ  (AFP)- กระทรวงการต่างประเทศไทยเรียกตัวเอกอัครราชทูต ณ กรุงพนมเปญ กลับประเทศ เพื่อแสดงความไม่พอใจรัฐบาลกัมพูชาที่แต่งตั้ง พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร เป็นที่ปรึกษาด้านเศรษฐกิจ  (CNN)- ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ขับทูตระดับสูงของฟิจิออกจากประเทศ เพื่อตอบโต้การตัดสินใจของรัฐบาลแฟรงก์ ไบนิมารามา ที่ขับทูตระดับสูงของออสเตรเลียและนิวซีแลนด์  (AFP via Google News)
}
โรงเรียนบางระจันวิทยา

โรงเรียนบางระจันวิทยา เป็นสถานศึกษาระดับมัธยม ของอำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ในรูปแบบสหศึกษา ทำการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระดับช่วงชั้นที่ 3 และช่วงชั้นที่ 4 มีจำนวนนักเรียนกว่า1,000 คน และบุคลากรทางการศึกษาอีกกว่า 60 คน โดยมีเนื้อที่  36 ไร่ 84 ตารางวา

**ประวัติ**
โรงเรียนบางระจันวิทยา ตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ณ ตำบลไม้ดัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี โดยการริเริ่มของ นายเพียรศักดิ์ นิสสัยสุข ผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรีในสมัยนั้น ร่วมกับพระมหาเยื้อน กิติคุโณ (หลวงพ่อพระครูรัตนาธาร) เจ้าอาวาสวัดม่วงชุม เปิดสอนในระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น ในชื่อ โรงเรียนบางระจัน (วัดม่วงชุม) อักษรย่อ ส.ห.๑๐ และเปลี่ยนเป็น บ.ว. ในปี 2515
วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2519 ได้รับโอนโรงเรียนบางระจัน (ประถมปลาย) มารวมเป็นโรงเรียนเดียวกัน

ปีการศึกษา 2522 โรงเรียนได้รับอนุญาตให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

ปีการศึกษา 2528 -2532 ได้เปิดหน่วยการเรียนเคลื่อนที่ ณ ต.สระแจง  อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี

ปีการศึกษา 2533 ได้ย้ายโรงเรียนจากบริเวณวัดม่วงชุมมารวมเป็นสถานที่เดียวกันในปัจจุบัน คือ หมู่ 3 ต.สิงห์ อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี บนเนื้อที่
ี36 ไร่ 84 ตารางวา 

ปีการศึกษา 2539 ได้ยุบรวมหน่วยการเรียนเคลื่อนที่ มารวมและเปิดการเรียนการสอนทีเดียวคือ หมู่ 3 ต.สิงห์ อ.บางระจัน จ.สิงห์บุรี 

ปัจจุบันเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นโรงเรียนสหศึกษา รับนักเรียนทั้งชายและหญิง  งาน โรงเรียนมีครู-อาจารย์ จำนวน 67 คน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1-ม.6 แบ่งแผนชั้นเรียนเป็น 7-7-6/4-3-4 (แผนชั้นเรียนเต็มรูปแบบ 8-8-8/6-6-6) รวม 31 ห้อง นักเรียน 1,297 คน  เป็นนักเรียนชาย 632 คน   นักเรียนหญิง  665 คน  นักการภารโรง 7 คน ยาม 1 คน

**สัญลักษณ์ของโรงเรียน**
รูปอนุสาวรีย์วีระชนชาวบ้านบางระจัน

**อาคารสถานที**

**จำนวนนักเรียน โรงเรียนบางระจันวิทยา**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสิงห์บุรี อ่างทอง
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางระจัน
จอร์จ เบนสัน

จอร์จ เบนสัน  นักกีตาร์แจ๊สชาวอเมริกันจากเมืองพิตสเบิร์ก เพนซิลเวเนีย  มีผลงานทั้งในแนวแจ๊ส ฟังก์ ป็อป และอาร์แอนด์บี  และยังมีความสามารถในการร้องเพลง และสแคท  
จอร์จ เบนสันเริ่มเป็นนักดนตรีอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี ในปี ค.ศ. 1964 และมีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1966 จากผลงานชุดที่ 23 ชุด ฺBreezin อัลบัมนี้ติดชาร์ตท็อป 200 ของนิตยสารบิลบอร์ด และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวสามแผ่นโดย RIAA   โดยเบนสันเป็นผู้ขับร้องเพลง "This Masquerade" เพลงเก่าของลีออน รัสเซลล์ ที่เคยขับร้องโดยเดอะคาร์เพนเทอส์ ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 10 บนชาร์ตท็อป 100 ของนิตยสารบิลบอร์ด
อีกเพลงหนึ่งที่มีชื่อเสียงของเบนสัน คือเพลง "Nothing's Gonna Change My Love for You" จากอัลบัม 20/20 ในปี ค.ศ. 1984  เพลงนี้ถูกนำมาขับร้องใหม่ในปี 1988 โดย Glenn Medeiros  นักร้องชาวฮาวาย และกลายเป็นเพลงฮิตในหลายประเทศ 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  George Benson date=2010-10-08 -  George Benson official homepage
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเวิร์ฟเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากพิตต์สเบิร์ก
หมวดหมู่:นักร้องแจ๊ส
เซร์ชีอู เมงจิส

เซร์ชีอู ซังตูส เมงจิส (Sérgio Santos Mendes) นักเปียโนชาวบราซิล มีผลงานมากกว่า 35 ชุดในแนวบอสซาโนวา ผสมผสานกับแจ๊สและฟังก์
เซร์ชีอู เมงจิสเกิดในครอบครัวแพทย์ชาวบราซิล เข้าโรงเรียนดนตรีโดยหัดเล่นเปียโนเพื่อเป็นนักดนตรีคลาสสิก ต่อมาเริ่มมีความสนใจในดนตรีแจ๊ส เริ่มเล่นดนตรีอาชีพตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษ 1950 โดยได้ร่วมงานกับอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง  เริ่มตั้งวงดนตรีของตัวเองในปี 1961 ชื่อวง "Sexteto Bossa Rio"  และ "Brazil'66"   ทั้งยังเคยร่วมงานบันทึกเสียงกับแคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์
งานเซร์ชีอู เมงจิสเป็นที่นิยมในบราซิล ยุโรป และญี่ปุ่น เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "มัสกีนาดา"   งานคัฟเวอร์เพลงของจอร์จ เบน เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 47 ชาร์ตเพลงป็อป และอันดับ 4 เพลงอีซีลิสตนิงของนิตยสารบิลบอร์ด เพลงนี้กลับมาเป็นเพลงฮิตอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 เมื่อถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่ในแบบฮิปฮอป โดยแบล็กอายด์พีส์ ร่วมเล่นโดยเซร์ชีอู เมงจิส และมี Gracinha Leporace ภรรยาของเมงจิสร่วมขับร้องด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ- " Sergio Mendes & Brasil '66/'77/etc. The Sérgio Mendes Discography date=2021-03-07 ." brasil66.com, 2006.
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวบราซิล
หมวดหมู่:ดนตรีบอสซาโนวา
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอแอนด์เอ็มเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอีเล็คตร้าเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคองคอร์ดเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลจากนีเตรอย
วงศ์ปลาสตาร์เกเซอร์

ปลาสตาร์เกเซอร์ (Stargazer) เป็นปลาทะเลน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) แบ่งออกเป็นประมาณ 50 ชนิด 8 สกุล  พบอยู่ตามร่องน้ำลึกทั่วโลก
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวยาว กลมหรือแบนลงเล็กน้อย ส่วนหัวแบนลง มองคล้ายเป็นสี่เหลี่ยม ส่วนหางแบนข้าง ตามีขนาดเล็กอยู่ทางด้านบนของส่วนหัว ปากเชิดอยู่ในแนวดิ่ง ฟันมีขนาดเล็กปลายแหลม บนขากรรไกร เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ ขนาดเล็กฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ครีบหลังมีก้านครีบแข็งสั้น แต่แข็งแรง ส่วนฐานของก้านครีบอ่อนของครีบหลัง และครีบก้นยาว   ครีบอกกว้างฐานครีบท้องอยู่ชิดกัน และอยู่หน้าครีบอกตำแหน่งจูกูลาร์ ส่วนหัวไม่มีเกล็ดแต่มี โบนี่ แพลท ปกคลุม ครีบหางตัดตรงหรือมนเล็กน้อย 
ปลาสตาร์เกเซอร์มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว ปากขนาดใหญ่ มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า  มักฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายเพื่อคอยดักจับเหยื่อ  ในบางชนิดจะมีระยางค์รูปร่างคล้ายหนอนยื่นออกมาจากปากเพื่อล่อเหยื่อ  มีขนาดลำตัวยาวตั้งแต่ 18 เซนติเมตร ถึง 90 เซนติเมตร 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  YouTube video of a Southern Stargazer near Utila, Honduras.
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
หมวดหมู่:ปลาไฟฟ้า
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
สตาร์เกเซอร์ (แก้ความกำกวม)

Uranoscopus sulphureus
สตาร์เกเซอร์ (Stargazer) เป็นปลาน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า
สตาร์เกเซอร์ ยังสามารถหมายถึง- "Stargazer" เพลงของวงเรนโบว์ จากอัลบัม Rising ปี 1976 และนำมาทำใหม่โดยดรีม เธียร์เตอร์ ในปี 2009- StarGazer วงดนตรีเดธเมทัล จากออสเตรเลีย- The Stargazers วงดนตรีร็อก จากอังกฤษ ในทศวรรษ 1980- The Stargazers วงดนตรีป็อป จากอังกฤษ ในทศวรรษ 1940-50- GSX-401FW สตาร์เกเซอร์ โมบิลสูทในการ์ตูนซีรีส์กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์
หนองหานหลวง

หนองหานหลวง เป็นหัวเมืองหลักทางเหนือของอาณาจักรขอมในสมัยนั้น สันนิษฐานน่าจะเป็นเมืองประเทศราชเช่นเดียวกับ พิมาย หรือละโว้ ของอาณาจักรขอม ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองที่เมืองพระนคร (นครธม) เมืองหนองหานหลวงมีเขียนบันทึกไว้ใน ตำนานอุรังคธาตุ ในตอนที่สร้างองค์พระธาตุพนม จังหวัดนครพนมตอนหนึ่งว่า
"...เมื่อพระพุทธองค์เสด็จปรินิพพานแล้ว มัลลกษัตริย์ทั้งหลายได้ถวายพระเพลิงพระสรีระ แต่ไม่สำเร็จ จนเมื่อพระมหากัสสปะมาถึงได้อธิษฐานว่า พระธาตุองค์ใดที่จะอัญเชิญไปประดิษฐานที่ภูกำพร้า ขอพระธาตุองค์นั้นเสด็จมาอยู่บนฝ่ามือ ดังนี้แล้ว พระอุรังคธาตุ ก็เสด็จมาอยู่บนฝ่ามือขวาของพระมหากัสสปะ ขณะนั้นไฟธาตุก็ลุกขึ้นโชติช่วง เผาพระสรีระได้เองเป็นอัศจรรย์ เมื่อถวายพระเพลิงและแจกพระบรมสารีริกธาตุเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระมหากัสสปะพร้อมด้วยพระอรหันต์ 500 องค์ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ มาทางอากาศ แล้วมาลงที่ดอยแท่น (ภูเพ็กในปัจจุบัน) จากนั้นได้ไปบิณฑบาตที่ เมืองหนองหานหลวง เพื่อบอกกล่าวแก่พญาสุวรรณพิงคาระ ตำนานตอนนี้ตรงกับตำนานพระธาตุเชิงชุม และพระธาตุนารายณ์เจงเวง ซึ่งมีรายละเอียดอยู่แล้ว
เมื่อพญาทั้ง 5 ซึ่งอยู่ ณ เมืองต่าง ๆ อันได้แก่ พญานันทเสน แห่งเมืองศรีโคตบูร พญาจุลณีพรหมทัต พญาอินทปัตถนคร พญาคำแดง แห่งเมืองหนองหานน้อย และพญาสุวรรณพิงคาระ แห่งเมืองหนองหานหลวง ได้พากันปั้นดินดิบก่อแล้วเผาไฟ ตามคำแนะนำของพระมหากัสสปะ แบบพิมพ์ดินกว้างยาวเท่ากับฝ่ามือพระมหากัสสปะ
ครั้นปั้นดินเสร็จแล้วก็พากันขุดหลุมกว้าง 2 วา ลึก 2 ศอก เท่ากันทั้ง 4 ด้าน เมื่อก่อดินขึ้นเป็นรูปเตา 4 เหลี่ยม สูง 1 วา โดยพญาทั้ง 4 แล้ว พญาสุวรรณภิงคาระก็ได้ก่อส่วนบน โดยรวมยอดเข้าเป็นรูปฝาปารมีสูง 1 วา รวมความสูงทั้งสิ้น 2 วา แล้วทำประตูเตาไฟทั้ง 4 ด้าน เอาไม้จวง จันทน์ กฤษณา กระลำพัก คันธรส ชมพู นิโครธ และไม้รัง มาเป็นพื้น ทำการเผาอยู่ 3 วัน 3 คืน เมื่อสุกแล้วจึงเอาหินหมากคอยกลางโคก มาถมหลุม เมื่อสร้างอุโมงค์ดังกล่าวเสร็จแล้ว พญาทั้ง 5 ก็ได้บริจาคของมีค่าบรรจุไว้ในอุโมงค์เป็นพุทธบูชา
จากนั้น พระมหากัสสปะ ก็ได้อัญเชิญพระอุรังคธาตุ เข้าบรรจุภายในที่อันสมควร แล้วให้ปิดประตูอุโมงค์ไว้ทั้ง 4 ด้าน โดยสร้างประตูด้วยไม้ประดู่ ใส่ดาลปิดไว้ทั้ง 4 ด้าน แล้วให้คนไปนำเอาเสาศิลาจากเมืองกุสินารา 1 ต้น มาฝังไว้ที่มุมเหนือตะวันออก แปลงรูปอัศมุขี (ยักษิณีหน้าเป็นม้า) ไว้โคนต้นเพื่อเป็นหลักชัยมงคลแก่บ้านเมืองในชมพูทวีป นำเอาเสาศิลาจากเมืองพาราณสี 1 ต้น ฝังไว้มุมใต้ตะวันออก แปลงรูปอัศมุขีไว้โคนต้น เพื่อหมายมงคลแก่โลก นำเอาเสาศิลาจากเมืองตักศิลา 1 ต้น ฝังไว้มุมเหนือตะวันตก พญาสุวรรณพิงคาระให้สร้างรูปม้าอาชาไนยไว้ตัวหนึ่ง หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อแสดงว่าพระบรมธาตุเสด็จออกมาทางทิศทางนั้น และพระพุทธศาสนาจักเจริญรุ่งเรืองจากเหนือเจือมาใต้ พระมหากัสสปะให้สร้างม้าพลาหกไว้ตัวหนึ่ง คู่กัน หันหน้าไปทางทิศเหนือ เพื่อเป็นปริศนาว่า พญาศรีโคตบูรจักได้สถาปนาพระอุรังคธาตุไว้ตราบเท่า 5,000 พระวัสสา เกิดทางใต้และขึ้นไปทางเหนือ เสาอินทขีล ศิลาทั้ง 4 ต้น ยังปรากฏอยู่ 2 ต้น ทางทิศตะวันออก ส่วนอีก 2 ต้น ได้ก่อหอระฆังหุ้มไว้ ส่วนม้าศิลาทั้ง 2 ตัว ก็ยังปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน..."
จากตำนานอุรังคธาตุ พอหมดสมัยของพระยาสุวรรณภิงคาระ กษัตริย์องค์ต่อมาคงปกครองเรื่อยมา แต่ไม่มีบทบาทเท่าพระยาสุวรรณภิงคาระ ไม่ก็เกิดสงคราม หรือก็อาจเกิดภัยธรรมชาติจนทำให้ต้องอพยพไปที่อื่น อาจจะเป็นเพราะสาเหตุใดสาเหตุหนึ่งก็เป็นได้ จึงทำให้เมืองหนองหานหลวงร้าง และขาดหายไปจากประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่ง เหลือเพียงชุมชนเล็ก ๆ ที่ไม่มีบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์เท่านั้น

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:อาณาจักรพระนคร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของเมืองในประเทศไทย
กลุ่มภาษาตามาง

กลุ่มภาษาตามาง (Tamangic languages) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่ใช้พูดในเขตเทือกเขาหิมาลัยของเนปาล ภาษาในกลุ่มนี้ได้แก่ภาษาตามาง (มีสองสำเนียง ผู้พูดราวล้านคน) ภาษากูรุง (มีสามสำเนียง ที่เข้าใจกันได้น้อยมาก ภาษาทากาลี (รวมสำเนียงเซเกของชาวตามาง) และภาษาที่ใกล้เคียงอย่างภาษามานัง ภาษากยาซัมโด และภาษานัรพู
ภาษาฆาเลที่พูดโดยชาวฆาเล ใกล้เคียงกับกลุ่มภาษานี้ แต่การจัดจำแนกยังไม่แน่นอน

**การจัดจำแนก**
กลุ่มภาษาตามางเป็นกลุ่มเดียวกับกลุ่มภาษาโบดิชหรือหิมาลัยตะวันตกตามการจัดจำแนกของ Bradley (1997) และกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารีของ Van Driem (2001)

**อ้างอิง**
 George van Driem (2001) Languages of the Himalayas: An Ethnolinguistic Handbook of the Greater Himalayan Region. Brill.-  isbn=90-04-09905-0
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต
โมโมโกะ สึกุนากะ

โมโมโกะ สึกุนากะ (Tsugunaga Momoko, เกิดวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2535) เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเคยเป็นสมาชิกของเบอร์รีซ์โคโบและโบโน่!
หลังจากที่เบอร์รีซ์โคโบได้ยุบวงเมื่อปี พ.ศ. 2558 ซึ่งสมาชิกคนอื่นในเบอร์รีซ์โคโซได้สำเร็จการศึกษายกเว้นเพียงสึกุนากะเท่านั้นที่ยังอยู่กับเฮลโล! โปรเจกต์จนถึงปี พ.ศ. 2560

**PhotoBook**
 Momo – (19 มิถุนายน 2007)- Momo16 -Momoiro- (momo16 -ももいろ-, "Momo16 Peach-colored"?,19 มีนาคม 2008)- Momo no Mi (桃の実, "Peach Seeds"?,21 พฤศจิกายน 2008)- Momochiii (21 สิงหาคม 2009)

**รายการวิทยุ**
 Momoko no Puri Puri Princess (7 เมษายน 2009 – ปัจจุบัน)

**ผลงานภาพยนตร์**
 เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2545 - 仔犬ダンの物語 Koinu Dan no Monogatari (Puppy DAN's story) - เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2547 - Promise Land ～クローバーズの大冒険～ (Promise Land ,Clovers Adventure) 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Official Hello! Project profile- ThePPN: Tsugunaga Momoko
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
บเอร์รีซ์โคโบ
นวสี

นวสี หรือ นวสีวถิกาบรรพ หมายถึง อาการ ซากศพทั้ง 9 เวลา นวสีวถิกา แปลว่า ป่าช้าสำหรับทิ้งซากศพ 9 อย่าง และความหมายในมหาสติปัฏฐานสูตรจะระบุถึงซากศพ 9 ลักษณะ ซึ่งถ้าหากหมั่นใช้เป็นที่ตั้งของสติ คือ ระลึกถึงตนเองโดยความเป็นศพหนึ่งใน 9 ลักษณะ
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า ตายแล้ววันหนึ่งบ้าง สองวันบ้าง สามวันบ้าง ที่ขึ้นพอง มีสีเขียวน่าเกลียด มีน้ำเหลืองไหลน่าเกลียด 
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า อันฝูงกาจิกกินอยู่บ้าง ฝูงนกตะกรุมจิกกินอยู่บ้าง ฝูงแร้งจิกกินอยู่บ้าง หมู่สุนัขกัดกินอยู่บ้าง หมู่สุนัขจิ้งจอกกัดกินอยู่บ้าง หมู่สัตว์ตัวเล็กๆต่างๆ กัดกินอยู่บ้าง
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า เป็นร่างกระดูก ยังมีเนื้อและเลือด ยังมีเส้นเอ็นผูกรัดอยู่
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า เป็นร่างกระดูก ปราศจากเนื้อ แต่ยังเปื้อนเลือด ยังมีเส้นเอ็นผูกรัดอยู่ (ช่วงนี้อาจมีราสีดำๆขึ้นซากศพ)
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า เป็นร่างกระดูก ปราศจากเนื้อและเลือดแล้ว ยังมีเส้นเอ็นผูกรัดอยู่
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า คือ เป็นกระดูก ปราศจากเส้นเอ็นผูกรัดแล้ว เรี่ยรายไปในทิศใหญ่ทิศน้อย คือ กระดูกมือไปทางหนึ่ง กระดูกเท้าไปทางหนึ่ง กระดูกแข้งไปทางหนึ่ง กระดูกขาไปทางหนึ่ง กระดูกสะเอวไปทางหนึ่ง กระดูกหลังไปทางหนึ่ง กระดูกสันหลังไปทางหนึ่ง กระดูกสีข้างไปทางหนึ่ง กระดูกหน้าอกไปทางหนึ่ง กระดูกไหล่ไปทางหนึ่ง กระดูกแขนไปทางหนึ่ง กระดูกคอไปทางหนึ่งกระดูกคางไปทางหนึ่ง กระดูกฟันไปทางหนึ่ง กะโหลกศีรษะไปทางหนึ่ง 
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า คือ เป็นกระดูกมีสีขาว เปรียบด้วยสีสังข์
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า คือ เป็นกระดูกกองเรียงรายอยู่แล้วเกินปีหนึ่งขึ้นไป 
#เหมือนกะว่าพึงเห็นสรีระที่เขาทิ้งไว้ในป่าช้า คือ เป็นกระดูกผุ เป็นจุณแล้ว 

**อ้างอิง**
 มหาสติปัฏฐานสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๐  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒ ทีฆนิกาย มหาวรรค
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
พระองค์แสน

หลวงพ่อพระองค์แสน
หลวงพ่อพระองค์แสน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ประดิษฐานภายในพระวิหารวัดพระธาตุเชิงชุมวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร 
หลวงพ่อพระองค์แสน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสน ขัดสมาธิราบ ก่ออิฐถือปูนลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง ๒ เมตร สูงจากฐานถึงพระเมาลี ๓.๒๐ เมตรประทับนั่งบนแท่นสูง๑.๓๕ เมตร หันพระพักตร์ไปทางทิศ ตะวันออก หันพระปฤศฎางค์เข้าหาองค์ หลวงพ่อพระองค์แสนเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของชาวสกลนครคู่มากับพระ ธาตุเชิงชุม ประดิษฐานเป็นพระประธานอยู่ภายในพระวิหาร เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์มากอีกองค์หนึ่งของประเทศ 
จากตำนาน  หลวงพ่อพระองค์แสนสร้างขึ้นราวพุทธศักราช ๑๘๐๐ เพื่อแทนหลวงพ่อสุวรรณแสนองค์จริงที่เป็นทองคำทั้งองค์ (สร้างโดยพระเจ้า ชัยวรมันที่ ๓)คือในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ เกิดศึกสงครามหลายครั้ง จึงย้ายเมืองไปอยู่ที่นครธม ก่อนย้ายได้นำพระสุวรรณแสน ทองคำไปซ่อนไว้ในน้ำ ไม่สามารถนำไปได้ด้วยเหตุว่ากลัวข้าศึกจะมาแย่งชิงในระหว่างทาง พระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ ได้สร้างหลวงพ่อ พระองค์แสน(องค์ปัจจุบัน)แทนไว้ให้ ทำด้วยหินเหล็กเส้นชนิดสี่เหลี่ยมเป็นโครง(ผูกลวด) แล้วฉาบด้วยทรายผสมปูนขาวแช่น้ำเปลือก ไม้(ยางบง) น้ำแช่หนัง - มะขาม - น้ำอ้อย และเถา ฝักกรูด ลงรักปิดทอง มีพุทธลักษณะเท่าเดิม ภายในก็บรรจุเครื่องราง ของขลังสมัยก่อนไว้มาก ให้นามว่า "หลวงพ่อพระองค์แสน" เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ต่อมามีการบูรณะซ่อมแซมหลายครั้ง
ในอดีต เมื่อมีการเฉลิมฉลองสมโพธิ์ราชธานีครบ ๒๐๐ ปีตามประกาศรัฐบาล จะมีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขยายโบสถ์ โดยตรงทุบองค์หลวงพ่อออก แล้วสร้างองค์ใหม่ไว้ข้างหลังแทน เมื่อการบูรณะเริ่มขึ้นช่างชาวญวน(เวียดนาม) พยามทุบองค์พระ และพยามลอกทองที่หุ้มออกแต่พอทุบไปครั้งใด ก็ได้ยินแต่เสียงหัวเราะดังกังวานออกมา จนภายหลังถึงกลับต้องล้มป่วยไป ด้วยเหตุนี้จึงต้องล้มเลิกการบูรณะเอาหลวงพ่อออก จากเหตุดังกล่าวเมื่อท่านมาสักการะหลวงพ่อพระองค์แสน จะเห็นมีหลวงพ่อซ้อนกันอยู่ ๒ องค์ องค์หน้าคือหลวงพ่อองค์เดิม ส่วนองค์หลังเป็นองค์ใหม่ที่จะสร้างขึ้นมาแทน 
จากประวัติหลวงพ่อหลายอย่าง ในสมัยก่อนเคยมีพระมอญ ที่เคยมาบำเพ็ญศีลภาวนาที่วัด แล้วพอจะกลับก็บอกพระที่วัดไว้ว่า หลวงพ่อองค์นี้เป็นองค์ปลอม แต่เป็นองค์ปลอมที่ศักดิ์มาก ปู่ย่าตายายชาวสกลนครและหลายๆคน คงเคยได้ยินตำนานเล่าต่อกันมาว่า บริเวณกลางหนองหานนั้น จะมีจุดที่ลึกมากกว่าปกติ อยู่หลายแห่ง ซึ่งชาวประมงหนองหานจะเรียกว่า ขุม  หรือหลุมนั้นเอง และจะมีชื่อเรียกต่างๆกัน เช่น ขุมใหญ่ ขุมเต่าฮาง ขุมก้านเหลือง ซึ่งขุมนี้จะลึกประมาณ ๑๕-๒๐ เมตรทีเดียวเชื่อกันว่าในสมัยก่อนเมื่อพระยาขอม จะย้ายเมืองอพยพผู้คนไปอยู่เขมรนั้น พระองค์ได้เอา หลวงพ่อพระสุวรรณแสน องค์เดิมมาซ่อนไว้ที่ขุมลึกกลางหนองหารชาวประมงจะเรียกจุดนี้ว่า ขุมใหญ่ ซึ่งเป็นขุมที่ลึกที่สุด ในอดีตสมัยรุ่นตา ยาย อาชีพหลักๆของชาวสกลนครก็คือ จับปลา มีอยู่วันหนึ่งมีคนออกทอดแหหาปลา แต่แหกลับติดอะไรบางอย่างใต้น้ำ จึงดำน้ำลงไปดึงออก เมื่อดำลงไปกำลังดึงแหออกนั้นก็เห็นว่าตนเหยียบอยู่บนบ่าพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ จากเหตุการณ์นี้ทำให้คนทั้งสกลนครเล่าลือกัน และมีคนพบเห็นเรื่อยมา แต่ในปัจจุบันเวลาผ่านมาหลายปี อาจจะเป็นเพราะ สาหร่าย วัชพืชน้ำ ตะกอนต่างๆทับถมกันสูงขึ้นทุกวัน จึงไม่มีคนพบเห็นอีก ด้วยเหตุนี้ชาวสกลนครจึงถือว่าหนองหาน เป็นหนองน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัดด้วย
กลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารี

กลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารี (Tibeto-Kanauri languages) หรือกลุ่มภาษาโบดิช-หิมาลัย เป็นการจัดจำแนกในระดับกลางของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มภาษาทิเบตและภาษากาเนารี แตกต่างกันไปตามความเห็นของนักภาษาศาสตร์แต่ละคน

**แนวคิดของกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารี**
Benedict (1972) เป็นคนแรกที่เสนอการจัดตั้งกลุ่มภาษานี้ แต่ได้ขยายของเขตของกลุ่มภาษาหิมาลัยให้รวมไปถึงภาษาเกวียงอิก ภาษามาการิกและภาษาเลปชา
Van Driem (2001) เสนอว่า กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตก กลุ่มภาษาโบดิชและกลุ่มภาษาตามังอิกมีจุดกำเนิดร่วมกัน Bradley (1997)แสดงให้เห็นความแตกต่างในด้านของคำและจัดให้กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตกและกลุ่มภาษาตามังอิกอยู่ในกลุ่มภาษาโบดิช ทำให้เกิดกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารีขึ้น Matisoff รมกลุ่มภาษาโบดิช กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตกและภาษาเลปชา เป็นอีกกลุ่มหนึ่ง
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต
กลุ่มภาษาโลโล-พม่า

กลุ่มภาษาโลโล-พม่า (Lolo-Burmese languages) เป็นภาษาที่มีผู้พูดในพม่าและจีนตอนใต้ เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ภาษาน่าซีจัดอยู่ในกลุ่มนี้แต่การจัดจำแนกย่อยลงไปอีกยังไม่แน่นอน อาจจัดให้เป็นสาขาย่อยที่สามนอกเหนือจากกลุ่มภาษาพม่าและกลุ่มภาษาโลโล ภาษาปยูที่เป็นต้นกำเนิดของภาษาพม่าอาจมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มภาษาโลโล-พม่า แต่ไม่มีหลักฐานเพียงพอสำหรับการจัดจำแนก ทำให้ถูกจัดให้เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่จัดจำแนกไม่ได้ ภาษามรูซึ่งเป็นภาษาที่จัดจำแนกไม่ได้อีกภาษาหนึ่งเชื่อว่ามีความสัมพันธ์กับกลุ่มภาษาโลโล-พม่าเช่นกัน

**อ้างอิง**
 George van Driem (2001) Languages of the Himalayas: An Ethnolinguistic Handbook of the Greater Himalayan Region. Brill.
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาจีน-ทิเบต
ภูน้ำลอดเชิงชุม

ภูน้ำลอดเชิงชุม หรือ ภูน้ำลอด เป็นลักษณะเนินที่มีความสูงกว่าพื้นที่โดยรอบ ซึ่งปกติพื้นที่โดยรอบจะถูกน้ำหนองหานท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก และมีตาน้ำธรรมชาติที่เกิดขึ้นบริเวณใกล้เคียงกับองค์พระธาตุเชิงชุมของวัดพระธาตุเชิงชุม ขนาดกว้างประมาณ 2 เมตร ยาว 2.5 เมตร โดยชาวบ้านจะเอาไม้ลงไปก่อเป็นบ่อ ในอดีตชาวเมืองสกลนครจะมาตักน้ำเพื่อไปบริโภคในบ่อนี้ มีเรื่องเล่าว่าถ้าทำถังน้ำหล่นลงไปในบ่อจะต้องไปรอรับที่สระพังทองริมหนองหาน เพราะทางน้ำใต้ดินไหลเชื่อมต่อไปไกลถึงที่นั่น
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสกลนคร
สระพังทอง

สระพังทอง เป็นสระน้ำขนาดใหญ่ อยู่ด้านทิศตะวันออกของตัวเมืองสกลนคร สร้างขึ้นตามคติของขอมในสมัยก่อน เพื่อใช้ในการชลประทานหน้าแล้ง การขุดบ่อน้ำที่อยู่ไม่ลึกจากผิวดิน ย่อมเหนื่อยน้อยกว่าการขุดบ่อที่มีระดับน้ำใต้ดินลึกบริเวณดังกล่าวซึ่งใกล้หนองหานมากจึงเหมาะแก่การสร้างเขื่อน ย่อย ๆ ไว้ใช้หน้าแล้ง 
ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ สกลนครเป็นสวนสาธารณะที่ชาวสกลนคร ใช้พักผ่อนในยามว่าง และใช้จัดงานลอยกระทง แข่งขันเรือยาว และงานรื่นเริงต่าง ๆ หรือกล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ บาราย (สระน้ำในอารยธรรมขอม) เพราะขอมได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในระบบชลประทานมากในอดีต (คำว่าสระพังทอง มาจากคำว่า ตระพัง มีรากศัพท์มาจากภาษาเขมรว่า “ตรฺพำง” (อ่านว่า ตรอเปียง) แปลว่า บ่อหรือสระน้ำที่ขุดขึ้น)
จากประวัติที่เคยเล่ากันมาแต่ในอดีตนั้น จะมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกกันว่า "ภูน้ำรอด" ที่วัดพระธาตุเชิงชุมนั้น ข้อสันนิษฐานก็คือ เดิมนั้นวัดพระธาตุเชิงชุมก็คือ อโรคยาศาลา (ของขอมที่สร้างในยุคนสมัยพระเจ้าชัยวรมัน) นั่นเองเพราะแดนดินถิ่นนี้ (สกลนคร) คาดว่าอารยธรรมขอมรวมทั้งอิทธพลขอมเรืองอำนาจมาก ดังจะปรากฏจากสถาปัตยกรรมต่าง ๆ เช่น พระธาตุนารายณ์เจงเวง พระธาตุภูเพ็ก พระธาตุดุม สะพานขอม ปราสาทขอมบ้านพันนา (สว่างแดนดิน) ล้วนแล้วแต่เป็นอารยธรรมขอมทั้งสิ้น "ภูน้ำรอด" ก็คือบ่อน้ำที่มีอุโมงค์น้ำส่งน้ำมาจาก "สระพังทอง" นั่นเอง มีเรื่องเล่ากันว่า เมื่อประชาชนมาตักน้ำที่บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์นี้หากว่า คุถังตกลงไปแล้วให้ไปเก็บที่ "สระพังทอง" นั่นน่าจะมีส่วนจริง เพราะระหว่างบ่อน้ำภูน้ำรอดนี้มีอุโมงค์ส่งน้ำมาจาก บาราย "สระพังทอง" 
ระบบส่งน้ำแบบนี้มีทั่วไปที่อิสานใต้ บริเวณรอบ ๆ ปราสาทเมืองต่ำ (จังหวัดบุรีรัมย์) จะมีสระน้ำ (บาราย) ขนาดใกล้เคียงกันมากกับ "สระพังทอง" แห่งนี้ คลองส่งน้ำหรืออุโมงค์ส่งน้ำนี้ เขมรเรียกว่า "ละลม" 
ความจริงตัวปราสาทขอมในจังหวัดสกลนครนั้นมีมากมาย แต่ในอดีตไม่มีใครทราบว่าคืออะไร จึงมีการทำลายและรื้อไป เช่น คุ้มกลางพระศรีธงชัย มีหลักฐานชัดเจนว่าเคยเป็น อโรคยาศาลา หรือ ธรรมศาลามาก่อน โดยสังเกตจากก้อนหินศิลาแลง ที่ยังวางทิ้งระเกะระกะพอมีให้เห็นอยู่บ้าง แต่สันนิษฐานว่าใช่อย่างแน่นอน รวมทั้งในวัดพระธาตุเชิงชุมเอง ในอดีตจะมีหินศิลาแลง วางรอบ ๆ ตัวองค์พระธาตุ ปัจจุบันได้ถูกรื้อไปวางและเก็บไว้หน้ากุฏิ พระอาจารย์สมศักดิ์ฯ ในวัดพระธาตุเชิงชุมนั่นเอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในจังหวัดสกลนคร
พงศ์ชนก กันกลับ

พงศ์ชนก กันกลับ   มิสไทยแลนด์เวิร์ล ปี 2552 และนักกีฬาเทควันโดหญิงทีมชาติไทย

**ประวัติ**
พงศ์ชนก กันกลับ  ชื่อเล่น วิว เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2534  เป็นบุตรสาวของ นายพงษ์เทพ กันกลับ และนางภาวนา กันกลับ เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คนมีน้องสาวอีกคนชื่อ หิรัญญา กันกลับ (เลนส์) โดยมีส่วนสูง 176 เซนติเมตร น้ำหนัก 52 กิโลกรัม สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ และโรงเรียนนวมินทราชินูทิศเบญจมราชาลัย จากนั้นศึกษาระดับมหาวิทยาลัยอยู่ที่คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุ-โทรทัศน์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต เธอเป็น มิสไทยแลนด์เวิร์ล ปี 2552 และ มิสไทยแลนด์เวิลด์คนแรกที่เกิดในยุค 90 สูง 175 เซนติเมตร นอกจากนี้เธอยังเป็น นักกีฬาเทควันโด ทีมชาติไทยอีกด้วย

พงศ์ชนก ยังเคยฝากผลงานลีลาการเตะบนหน้าจอโทรทัศน์ จากละครเรื่อง พยัคฆ์ยี่เก ในบทบาทสาวนักบู๊ และนอกจากนั้นเธอเคยเข้าประกวด ซูเปอร์โมเดลปี 2550 , ประกวดมิสทีนเข้ารอบ 150 คน จากผู้เข้าประกวด 2,000 คน และคว้าตำแหน่งรองอันดับ 2 มิสมอเตอร์โชว์แปซิฟิก พ.ศ. 2551 และรองอันดับ 1 Miss Photo Hitech 2009 มาแล้ว ก่อนที่จะมาคว้าตำแหน่ง มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2009 ( Miss Thailand World 2009 ) พ่วงด้วยตำแหน่ง "ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน" และ "นางงามรูปร่างดี" พร้อมกับเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวด มิสเวิลด์  2009 ที่ประเทศอังกฤษ และแอฟริกาใต้ ในเดือนพฤศจิกายน 2552

**ผลงาน**

**ละคร**
 พยัคฆ์ยี่เก

**โฆษณา**
 สก๊อต คอลลาเจน คิวเทน

**พิธีกร**
 ซอคเก้อร์ วาไรตี้ (ทุกวันอังคาร-วันพุธ 19.00 - 20.00 น. - อดีตทางช่องสตาร์ซอคเก้อร์ทีวี ทรู วิชั่นส์ 75) (ทุกวันอังคาร,พุธและศุกร์ 18.00 - 18.30 น. อดีตทางช่องสยามสปอร์ตฟุตบอล ทรู วิชั่นส์ 96 - ปัจจุบันไม่มีรายการนี้แล้ว)- Champ Jud Pai (แชมป์ จัดไป) (ทุกวันอาทิตย์ 12.00 - 13.00 น. ทางช่อง 3 แฟมิลี่ ช่อง 13) ร่วมกับ พีรพล เอื้ออารียกูล- SPORT MAFIA กีฬาตัวพ่อ (ทุกวันพฤหัสบดี 23.00 - 23.30 น. ทางพีพีทีวี ช่อง 36) ร่วมกับ พีรพล เอื้ออารียกูล

**รางวัล**
 รองอันดับ 2 มิสมอเตอร์โชว์แปซิฟิก ปี 2008- รองอันดับ 1 Miss Photo Hi tech 2009- มิสไทยแลนเวิลด์ ประจำปี 2552 - นางงามรูปร่างดี ในเวทีมิสไทยแลนเวิลด์ ประจำปี 2552 - ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน ในเวทีมิสไทยแลนเวิลด์ ประจำปี 2552
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:มิสไทยแลนด์เวิลด์
หมวดหมู่:นักเทควันโดหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
หมวดหมู่:นางงามไทย