Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
สะพานอุตตมานุสรณ์

สะพานอุตตมานุสรณ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า  สะพานมอญ เป็นสะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย มีความยาว  445 เมตร และเป็นสะพานไม้ที่ยาวเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจากสะพานไม้อูเบ็ง ในประเทศพม่า  เป็นสะพานที่ข้ามแม่น้ำซองกาเลีย ที่ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 
สะพานนี้สร้างขึ้นโดยดำริของ หลวงพ่ออุตตมะ เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม ในปี พ.ศ. 2529 จนถึง พ.ศ. 2530 โดยใช้แรงงานของชาวมอญ เป็นสะพานไม้ที่ใช้สัญจรไปมาของชาวมอญและชาวไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี
ในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18.30 น. สะพานอุตตมานุสรณ์ได้พังทลายขาดเป็น 2 ท่อนในช่วงกลางสะพาน ความยาวประมาณ 30 เมตร เนื่องจากเกิดเหตุฝนตกหนักติดต่อกันนานถึง 3 วัน  ทำให้เกิดน้ำป่าไหลเชี่ยวกรากจากทุ่งใหญ่นเรศวร พัดขยะตอไม้ลงสู่แม่น้ำซองกาเลีย ปะทะกับเสาสะพานทำให้เกิดขาดกลาง และเสียหายเพิ่มเป็น 70 เมตร ในเที่ยงของวันต่อมา
หลังจากผ่านไป 1 ปี การซ่อมแซมสะพานแห่งนี้ก็ยังไม่เสร็จ และเกินสัญญาว่าจ้าง 120 วัน เนื่องจากมีปัญหาด้านบริษัทผู้รับเหมาที่มีปัญหาไม่สามารถนำไม้ที่ต้องขนส่งมาจากภาคอีสานมาซ่อมแซมได้ เนื่องจากเกรงว่าจะผิดกฎหมาย
ในที่สุดสะพานอุตตมานุสรณ์ก็ได้รับการซ่อมแซม จากทหารช่างจากกองพลทหารราบที่ 9 (พล.ร.9) ค่ายสุรสีห์ ร่วมกับชาวบ้านในพื้นที่ ใช้เวลาเพียงแค่ 29 วัน และมีพิธีเปิดใช้อีกครั้งอย่างเป็นทางการในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นวันครบรอบชาตกาล 104 ปี ของหลวงพ่ออุตตมะ โดยมีการแสดงแสงสีเสียง

**ระเบียงภาพ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
อุตตมานุสรณ์
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
อุตตมานุสรณ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดกาญจนบุรี
อุตตมานุสรณ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสังขละบุรี
หมวดหมู่:การผังเมือง

หมวดหมู่:การจัดการที่ดิน
หมวดหมู่:การขยายเขตเมือง
หมวดหมู่:การวางแผน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์
แม่แบบ:บทความคัดสรร/สิงหาคม 2550

หอประชุมจุฬาฯ

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ถือกำเนิดจาก "โรงเรียนสำหรับฝึกหัดวิชาข้าราชการฝ่ายพลเรือน" ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้งขึ้นภายในพระบรมมหาราชวัง เมื่อปี พ.ศ. 2442 พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญ "พระเกี้ยว" มาเป็นเครื่องหมายประจำโรงเรียน การดำเนินงานของโรงเรียนมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องเป็นลำดับ จนกระทั่ง เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้สถาปนาขึ้นเป็นมหาวิทยาลัย และพระราชทานนามว่า "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" เพื่อเป็นพระบรมราชานุสาวรีย์เฉลิมพระเกียรติแห่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมชนกนาถของพระองค์ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2460 ถึงปัจจุบัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีผู้บัญชาการและอธิการบดีดำรงตำแหน่งมาแล้ว 15 คน อธิการบดีคนปัจจุบัน คือ ศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง สุชาดา กีระนันทน์ อ่านต่อ...
บทความคัดสรรก่อนหน้านี้: สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) - ประเทศฟินแลนด์ - สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้
ที่เก็บถาวร  –  บทความคัดสรรอื่น ๆ
ไอจาม

ไอจาม สามารถหมายถึง- อาการที่เกิดกับระบบทางเดินหายใจ
** อาการไอ (cough)
** อาการจาม (sneeze)- อาการหนึ่งของโรคหวัด- อ้ายจาม กลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งที่ใช้ภาษาตระกูลขร้า-ไท
สำหรับความหมายอื่น ให้ดูที่ ไอและจาม
จาม

จาม อาจหมายถึง- อาการจาม (sneeze)- จาม (Cham people) กลุ่มชาติพันธุ์
** ภาษาจาม (Cham language)
** อักษรจาม (Cham script)
** อาณาจักรจามปา (Champa)
แม่แบบ:!!/doc

This is an auxiliary template that allows one to encode "|" (pipe or vertical bar) within template parameters.  If it is unnecessary to get a "|", it is better to use "&#124;".  However the "|" delimiter for a Wiki table has to be escaped by a template if it is used within a template.

**Notes**
There is no such problem with "!" (exclamation mark).  This problem only affects "|" (vertical bar) in conjunction with the m:Help:Parameter default mechanism within tables.
This template cannot be substituted.

**See also**
Wikipedia:Qif conditionals
*Template:!
sl:Predloga:
แม่แบบ:Lower/doc

ใช้เพื่อเลื่อนข้อความหรือองค์ประกอบอื่น ๆ ให้เป็นตัวห้อยโดยมีระยะตามจำนวนหน่วยที่ระบุ (แนะนำหน่วย 'em') ถ้าไม่ระบุจะใช้ค่าเริ่มต้น 0.6em:
 lower|Nem|text/element เพื่อห้อยลง N em หน่วย2(เช่น lower|0.4em|This is the text to lower.)
 lower|text/element เพื่อห้อยลงโดยใช้ค่าเริ่มต้น 0.6em.
การใช้งานเช่น เพื่อวางตำแหน่งลิงก์อ้างอิง  (ลิงก์เชิงอรรถ) ที่ปรากฏในตารางโดยไม่มีข้อความนำหน้า (ดูตัวอย่างที่แม่แบบ Infobox Ethnic group)

**ดูเพิ่ม**
 Raise
แม่แบบ:Spaces/doc

Template to produce single or multiple non-breaking spaces ("&nbsp;"s).
 Syntax : Nwhere the optional parameter N is the desired number of consecutive non-breaking spaces (numeric, with a range of 1 and larger).
produces a single non-breaking space. You may also use nbsp (which redirects to this template) as a shortcut for a single non-breaking space.

**ข้อมูลแม่แบบ**
{
"description": "Inserts one or more non-breaking spaces",
"params": {
"1": {
"label": "Quantity",
"description": "How many non-breaking spaces to insert",
"type": "number",
"default": "1"
}
}
}

**ดูเพิ่ม**
 pad; เพิ่มระยะห่างใน px, em หรือ ex- Nowrap; หยุดการตัดข้อความเฉพาะ
แม่แบบ:Loop/doc

This template is used to produce a simple loop that can repeat up to 150 times. It is not a real loop; it works by conditionally repeating the string. It is a simple version of For loop. To use it, enter:
If string contains an equals sign, you must put "|2=string" instead of "|string". Examples:- produces n- produces test- produces - produces 2== (the "2=" must be present)- produces 
sq:Stampa:Loop
sv:Mall:Loop
ta:வார்ப்புரு:Loop
tpi:Template:Loop
vi:Bản mẫu:Loop
yo:Àdàkọ:Loop
zh:Template:Loop
as:সাঁচ:Loop
bg:Шаблон:Loop
bn:টেমপ্লেট:Loop
ca:Plantilla:Loop
cs:Šablona:Loop
de:Vorlage:Grafische Zeitleiste/Loop
diq:Şablon:Loop
dsb:Pśedłoga:Loop
en:Template:Loop
eo:Ŝablono:Loop
es:Plantilla:Loop
et:Mall:Loop
eu:Txantiloi:Begizta
fa:الگو:Loop
fi:Malline:Loop
fr:Modèle:Loop
gl:Modelo:Bucle
he:תבנית:לולאה
hi:साँचा:Loop
hsb:Předłoha:Loop
hu:Sablon:Ciklus
ia:Patrono:Loop
is:Snið:Lykkja
it:Template:Ciclo
ja:Template:Loop
jv:Cithakan:Loop
ka:თარგი:Loop
km:ទំព័រគំរូ:Loop
ko:틀:순환
mi:Template:Loop
mk:Шаблон:Јамка
mr:साचा:Loop
mt:Mudell:Ċiklu
ne:ढाँचा:Loop
nl:Sjabloon:Loop
nn:Mal:Loop
no:Mal:Loop
or:ଛାଞ୍ଚ:Loop
pt:Predefinição:Loop
roa-tara:Template:Ciclo
si:සැකිල්ල:Loop
simple:Template:Loop
sk:Šablóna:Loop
sl:Predloga:Zanka
มีเทน

มีเทน (Methane) หรือ คาร์บอนเททราไฮไดรด์ (Carbon Tetrahydride) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนพวกแอลเคน สูตรเคมี คือ CH4 เป็นแก๊สไม่มีสี ติดไฟได้ เป็นองค์ประกอบส่วนใหญ่ของแก๊สธรรมชาติ แก๊สมีเทนอาจได้มาจากการหมักมูลสัตว์และนำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงราคาถูก
แก๊สมีเทนอาจพบได้ในชั้นถ่านหิน (Coal Bed Methane) โดยจากกระบวนการเกิดถ่านหินทำให้ก๊าซสะสมตัวและกักเก็บอยู่ในช่องว่างในเนื้อถ่านหิน 

**อ้างอิง**

**แหล่งอ้างอิง**
cite book |ref=Haynes| editor= Haynes, William M. | date = 2016| title = CRC Handbook of Chemistry and Physics | edition = 97th | publisher = CRC Press | isbn = 9781498754293

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Methane at The Periodic Table of Videos (University of Nottingham)-  International Chemical Safety Card 0291-  Gas (Methane) Hydrates – A New Frontier – United States Geological Survey (archived 6 February 2004)- first1=Jack H.-  CDC – Handbook for Methane Control in Mining (PDF)
หมวดหมู่:แก๊สเรือนกระจก
หมวดหมู่:เชื้อเพลิง
หมวดหมู่:มีเทน
แคะ (แก้ความกำกวม)

แคะ อาจหมายถึง- แคะ หรือชาวฮากกา - ชนกลุ่มจีนฮั่นกลุ่มหนึ่ง ซึ่งกล่าวกันว่ามีบรรพบุรุษที่มีต้นกำเนิดบริเวณมณฑลเหอหนานและชานซี - ภาษาแคะ - ภาษาที่ใช้ในกลุ่มชาวแคะ- ก๋วยเตี๋ยวแคะ - ก๋วยเตี๋ยวชนิดหนึ่งที่ลูกชิ้นหมูติดกับเต้าหู้
ชาวชีน

ชาวชีน (ချင်းလူမျိုး)  คือกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า โดยในชาวชีนจำนวนนี้สามารถจำแนกได้เป็น 32 กลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มก็จะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันไป และจะมีพิธีการสักบนใบหน้าของหญิงสาวซึ่งแต่ละกลุ่มจะใช้สีที่ต่างกัน เช่น สีดำ สีกรมท่า หรือรูปนกบนหน้าผาก จะเป็นลายเฉพาะกลุ่มซึ่งในกลุ่มเดียวกันก็จะมีลวดลายเดียวกัน โดยการสักบนใบหน้าของหญิงชาวชีนจะสักบนใบหน้าเพื่ออำพรางความงามของตน เพราะคนโบราณเล่าต่อกันมาว่า ในอดีตหญิงสาวชาวชีนมีความสวยต้องตาต้องใจคนต่างถิ่นเป็นอย่างมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าเมืองกษัตริย์พม่าที่มักจะจับตัวสาวชาวชีนไปเป็นภรรยาและทาสรับใช้ ผู้นำชนเผ่าจึงสั่งให้หญิงสาวชีนสักใบหน้าเพื่ออำพรางความงามตั้งแต่เริ่มเข้าสู่วัยรุ่นช่วงอายุประมาณ 12-13 ปี ซึ่งต้องให้ผู้ที่มีความชำนาญเป็นผู้สักให้ โดยจะสักต่อเนื่องไปเรื่อยจนเสร็จ ปกติแล้วใช้เวลาถึง 2 วัน จะพักแค่ตอนรับประทาน อาหารเท่านั้น เด็กสาวแทบทุกคนนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดตลอดการสัก กินอะไรไม่ได้และลืมตาไม่ได้เพราะมีอาการบวม บางคนที่รอยสักจางหรือลายไม่ขึ้นต้องมาสักซ้ำอีกครั้งสองครั้ง หรือจนกว่าสีจะเข้ม 
แต่ปัจจุบัน วัฒนธรรมการสักใบหน้าหลงเหลืออยู่แค่ในหมู่บ้านชนบทในป่าเขาห่างไกลเพียงไม่กี่แห่ง ส่วนพื้นที่อื่นไม่นิยมสักกันแล้ว เนื่องจากไม่มีใครมาจับตัวหญิงชาวชีนไปเหมือนแต่ก่อน จึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป โดยเฉพาะหมอสักใบหน้าที่มีฝีมือต่างล้มหายตายจากกันไปเกือบหมด  อย่างในละแวกนี้ถ้าใครอยากสักก็ไม่มีคนสักให้ เพราะหมอสักเสียชีวิตกันไปหมดแล้ว นอกจากนี้ ครั้งหนึ่งรัฐบาลทหารพม่าได้สั่งห้ามหญิงชาวชีนสักใบหน้าเพราะเห็นเป็นเรื่องป่าเถื่อน ชาวบ้านก็เลยไม่กล้าสัก แต่อย่างไรก็ตามรัฐบาลพม่าในปัจจุบันเองก็ต้องการให้หญิงชาวชีนที่สักใบหน้ากลุ่มดังกล่าวเป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยวมายังพม่า

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
สถานีย่อย:ภาษา/หัวข้อสำคัญ

ทั่วไป
ภาษา - ภาษาประดิษฐ์ - อักษร - ไวยากรณ์ - ภาษาไทย - ตระกูลของภาษา
 ภาษาสากล
ภาษาอังกฤษ - ภาษาฝรั่งเศส - ภาษาอาหรับ - ภาษาจีนกลาง - ภาษาสเปน - ภาษารัสเซีย - ภาษาเยอรมัน - ภาษาญี่ปุ่น 
 ภาษาประดิษฐ์
ภาษาเอสเปรันโต - ภาษาโวลาปุก - ภาษานาเม็ก - ภาษาอินเตอร์ลิงกัว - ภาษาอิดอ
 อักษร
อักษรล้านนา - อักษรไทย - อักษรจีนตัวเต็ม/ตัวย่อ - อักษรละติน - อักษรกรีก - อักษรญี่ปุ่น - อักษรฮันจา/ฮันกึล
 รายชื่อภาษาทั้งหมดในวิกิพีเดีย
 เรียงตามตัวอักษร - เรียงตามจำนวนคนพูด
สกินไวเทนนิง

สกินไวเทนนิง (skin whitening) เป็นเครื่องสำอางหลายประเภทใช้เพื่อช่วยให้ผิวขาวขึ้น
ประเทศในภูมิภาคเอเชียนั้น วัดระดับทางสังคมโดยดูจากสีผิว ถ้าคนที่มีสีผิวอ่อน/ขาว จะถูกมองว่าเป็นบุคคลในราชวงศ์ หรือบุคคลชั้นสูงในสังคม ซึ่งโดยทั่วไปบุคคลชั้นสูงจะมีสีผิวที่อ่อน/ขาว เนื่องจากไม่ต้องโดนแสงแดดตลอดทั้งวัน ตรงกันข้ามกับชนชั้นแรงงานที่มักจะต้องทำงานอยู่กลางแดดตลอดเวลา
ปัจจุบันสกินไวเทนนิง ช่วยทำให้ผิวขาวขึ้นมาอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยขบวนการในการต่อต้านการสร้างเอ็นไซม์ไทโรซิเนส เพื่อป้องกันไม่ให้ผิวสร้างเมลานินที่ทำให้ผิวมีสีดล้ำหรือดำ สารเคมีที่นียมใช้คือ ไฮโดรควิโนน และสารสกัดจากธรรมชาติต่าง ๆ ที่พบในท้องตลาด ที่มีช่วยทำให้ผิวขาวขึ้น นวลเนียนขึ้น
หมวดหมู่:ตจวิทยา
หมวดหมู่:เครื่องสำอาง
อำเภอเวียงเชียงรุ้ง

เวียงเชียงรุ้ง  (langx|nod|80px) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย ในอนาคตจะมีทางรถไฟสายชุมทางเด่นชัย - เชียงราย - เชียงของผ่านพื้นที่ โดยมีการบริการรถไฟในพื้นที่ ได้แก่ ป้ายหยุดรถไฟทุ่งก่อ สถานีรถไฟเวียงเชียงรุ้ง ที่เป็นสถานีย่อยสถานีประจำอำเภอ และสถานีรถไฟชุมทางบ้านป่าซาง ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายช่วงชุมทางบ้านป่าซาง - เชียงแสน
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของอำเภอเวียงเชียงรุ้ง  อ่างเก็บน้ำห้วยดินดำ  ดอยพระบาททุ่งก่อ  หนองบัวป่าซาง

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเวียงเชียงรุ้งตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอดอยหลวง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอพญาเม็งราย และอำเภอดอยหลวง- ทิศใต้ ติดต่อกับและอำเภอเวียงชัย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองเชียงราย

**ประวัติ**

**ประวัติเมืองโบราณเวียงเชียงรุ้ง**
ดูบทความใน เวียงเชียงรุ้ง

**ประวัติการจัดตั้งอำเภอ**
ท้องที่อำเภอเวียงเชียงรุ้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเวียงชัยโดยในตัวอำเภอเป็นพื้นที่ของตำบลทุ่งก่อทั้งหมด ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2525 ได้แยกเป็นตำบลป่าซางและตำบลดงมหาวันตามลำดับ
หลังจากนั้นทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลทุ่งก่อ ตำบลดงมหาวัน และตำบลป่าซาง ของอำเภอเวียงชัย ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเชียงรุ้ง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกันเป็นต้นไป ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอนี้เป็น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน
จากนั้นวันที่ 2 ธันวาคม 2541 ได้มีการกำหนดเขตหมู่บ้านใหม่ในเขตกิ่งอำเภอ โดยที่ตำบลป่าซาง มี 11 หมู่บ้าน ตำบลทุ่งก่อ มี 13 หมู่บ้าน และตำบลดงมหาวัน มี 10 หมู่บ้าน รวม 34 หมู่บ้าน
ต่อมาวันที่ 25 กันยายน 2546 ได้แยกบ้านโป่ง หมู่ที่ 1 ตำบลทุ่งก่อ แล้วจัดตั้งเป็นหมู่ที่ 15 บ้านโป่งพัฒนา
จนกระทั่งในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเชียงรุ้ง โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกันเป็นต้นไป ตามคณะรัฐมนตรีมีความเห็นชอบอนุมัติให้ร่างพระราชกฤษฎีกายกฐานะของกิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค และถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ด้วย
และเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2553 บ้านเวียงซางคำ หมู่ที่ 12 ตำบลป่าซาง ได้ขอเปลี่ยนชื่อบ้านป่าซางบุนนาก เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพทางภูมิศาสตร์ และสถานที่สำคัญคือ วัดป่าซางบุนนาก

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเวียงเชียงรุ้งแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเวียงเชียงรุ้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลบ้านเหล่า ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลทุ่งก่อและตำบลดงมหาวัน- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งก่อ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งก่อ (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหล่า)- องค์การบริหารส่วนตำบลดงมหาวัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมหาวัน (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านเหล่า)- องค์การบริหารส่วนตำบลป่าซาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าซางทั้งตำบล

**อ้างอิง**
เวียงเชียงรุ้ง
อำเภอฆ้องชัย

ฆ้องชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสยทั้งหมด ตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2540 และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2550

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอฆ้องชัยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอยางตลาดและอำเภอเมืองกาฬสินธุ์- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอกมลาไสย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอจังหาร (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอเมืองมหาสารคาม (จังหวัดมหาสารคาม) - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเมืองมหาสารคามและอำเภอกันทรวิชัย (จังหวัดมหาสารคาม)

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยเดิมเป็นพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสย ในปี พ.ศ. 2493 ได้แยกหมู่บ้านในตำบลหนองแปนออกมาตั้งเป็นตำบลกุดฆ้องชัย ตั้งตำบลลำชีออกจากตำบลกุดฆ้องชัย ในปี พ.ศ. 2514 พ.ศ. 2518 แยกบางส่วนของตำบลหนองแปน ตั้งเป็นตำบลโคกสะอาด แยกพื้นที่บางส่วนของตำบลหนองแปนออกมาเป็นตำบลโนนศิลาเลิงเมื่อปี พ.ศ. 2533 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 จะมีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองแปน ตำบลลำชี และตำบลกุดฆ้องชัย ตั้งขึ้นเป็นตำบลฆ้องชัยพัฒนา ก่อนที่อีก 2 ปี ต่อมาทางทางราชการได้ประกาศแยกท้องที่ 5 ตำบลของอำเภอกมลาไสย ได้แก่ ตำบลกุดฆ้องชัย ตำบลลำชี ตำบลโคกสะอาด ตำบลโนนศิลาเลิง และตำบลฆ้องชัยพัฒนา ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอฆ้องชัย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน 
ชื่อ "ฆ้องชัย" มาจากที่ตั้งอยู่ตำบลฆ้องชัยพัฒนา ตามประวัติบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เมื่อประมาณ 285 ปีมาแล้วบ้านกุดฆ้องตอนใกล้สว่าง ตี 3 ถึง ตี 4 จะมีเสียงฆ้องใหญ่ดังกังวาลมาจากแหล่งน้ำกุดฆ้องบึงขยองคล้ายกับพระตีระฆังเพื่อเป็นสิริมงคลจึงได้เอานาม "ฆ้องชัย" เป็นชื่ออำเภอโดยมีตำนานเมืองดังนี้
"สองร้อยปีที่เล่าขาน เป็นตำนานเรื่องราวไว้ ใกล้สว่าง ณ บึงใหญ่ เสียงฆ้องชัยกังวาลดัง สำเนียงเสียงสดใส แว่วๆไกลดังมนต์ขลัง ชาวบ้านต่างได้ฟัง จึงตั้งชื่อเมืองฆ้องชัย"
หลังจากตั้งกิ่งอำเภอได้ 4 ปี ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงชื่อตำบลกุดฆ้องชัย กิ่งอำเภอฆ้องชัย อำเภอกมลาไสย เป็น "ตำบลเหล่ากลาง" เนื่องจากบ้านกุดฆ้องชัยได้ย้ายไปขึ้นกับตำบลฆ้องชัยพัฒนา เพื่อป้องกันความสับสนของประชาชนและทำให้การติดต่อราชการมีความสะดวกมากขึ้น และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอฆ้องชัย โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอฆ้องชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอฆ้องชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลฆ้องชัยพัฒนา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฆ้องชัยพัฒนาทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่ากลาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่ากลางทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกสะอาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนศิลาเลิง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนศิลาเลิงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลลำชี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลำชีทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ฆ้องชัย
อำเภอลำทะเมนชัย

ลำทะเมนชัย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอลำทะเมนชัยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอเมืองยาง- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคูเมือง (จังหวัดบุรีรัมย์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำปลายมาศ (จังหวัดบุรีรัมย์)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมพวง

**ประวัติ**
 วันที่  15  กรกฎาคม  2539    ได้แยกพื้นที่ตำบลขุย   ตำบลบ้านยาง   ตำบลช่องแมว  และตำบลไพล   มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอลำทะเมนชัย   ขึ้นกับอำเภอชุมพวง   - วันที่   8   กันยายน   2550    ยกฐานะเป็นอำเภอลำทะเมนชัย   - วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 ยกฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลขุย องค์การบริหารส่วนตำบลช่องแมว องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง และองค์การบริหารส่วนตำบลไพล เป็นเทศบาลตำบลทั้งหมด ทำให้อำเภอลำทะเมนชัย มีเทศบาลตำบล 5 แห่ง และไม่มีองค์การบริหารส่วนตำบล

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอลำทะเมนชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอลำทะเมนชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหนองบัววง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลขุยและบางส่วนของตำบลไพล- เทศบาลตำบลขุย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลขุย (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัววง)- เทศบาลตำบลบ้านยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านยางทั้งตำบล- เทศบาลตำบลช่องแมว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องแมวทั้งตำบล- เทศบาลตำบลไพล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไพล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัววง)

**สถานที่ราชการสำคัญ**
ที่ว่าการอำเภอลำทะเมนชัย
*โรงพยาบาลลำทะเมนชัย
*สถานีตำรวจภูธรลำทะเมนชัย
*โรงเรียนลำทะเมนไชยพิทยาคม
*โรงเรียนช่องแมววิทยาคม

**อ้างอิง**
ลำทะเมนชัย
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน

เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือน เป็นเครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนเป็นระบบหยาบที่เคยใช้วัดงามหนืดในสภาพกระบวนการพิเศษ ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัท SOFRASER
ส่วนที่ทำงานของตัวส่งสัญญาณ (sensor) คือ ท่อสั่น ช่วงความถี่ของการสั่นสะเทือนจะแปรผันไปตามความค่าความหนืดของของเหลวซึ่งมีท่อจุ่มอยู่ เหมาะสมกับการวัดของเหลวที่เหนียวเป็นก้อน และของเหลวที่มีความหนืดสูง (1,000,000 cP) 
ปัจจุบันนี้  อุตสาหกรรมต่าง ๆ ในโลกได้พิจารณาเครื่องวัดความหนืดเหล่านี้ว่าเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการวัดค่าความหนืด  แตกต่างจากเครื่องวัดความหนืดแบบหมุนซึ่งต้องการการบำรุงรักษามากกว่า และขาดความสามารถในการวัดของเหลวที่เหนียว อีกทั้งยังต้องปรับค่าหลังจากที่มีการใช้อยู่บ่อยครั้ง
เครื่องวัดความหนืดแบบสั่นสะเทือนจะไม่มีส่วนที่เคลื่อนไหว  ส่วนที่เปราะบาง และส่วนที่กระตุ้นเล็กมาก

หมวดหมู่:เทคโนโลยี
อำเภอเมืองยาง

เมืองยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์และอำเภอพุทไธสง (จังหวัดบุรีรัมย์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคูเมือง (จังหวัดบุรีรัมย์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอลำทะเมนชัย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชุมพวงและอำเภอประทาย

**ประวัติ**

**ก่อนประวัติศาสตร์**
ในอดีต อำเภอเมืองยาง เคยเป็นแหล่งที่ตั้งถิ่นฐานชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ เช่น ตามโคกเนิน จะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดี เช่นการพบเครื่องปั้นดินเผาที่ขุดพบในใจกลางเมืองบ้านเมืองยาง  และบ้านกระเบื้องนอก พบเศษกระเบื้องเครื่องปั้นดินเผาจำนวนมากในเขตชั้นดินลึกเพียงแค่ 1 เมตร ซึ่งตามรายงานการขุดค้นพบของกรมศิลปากร พบว่าเป็นหลักฐานในยุคหินเก่า อายุประมาณ  3,500  ปี  ก่อนประวัติศาสตร์ และในยุคต่อมายังพบเศษซากกู่ปราสาทขนาดเล็กตามเนินเล็กๆที่บ้านเมืองยาง  บ้านนางออ  นอกจากนี้ที่ตั้งหมู่บ้านเมืองยาง  บ้านเมืองเก่า ในปัจจุบันยังมีลักษณะเป็นคูน้ำวงล้อมรอบชุมชน ซึ่งแสดงให้เห็นร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนที่มาแต่อดีต

**ประวัติศาสตร์**
  วันที่  1  เมษายน   2538   ได้แยกพื้นที่ตำบลเมืองยาง  ตำบลกระเบื้องนอก   ตำบลละหานปลาค้าว  และตำบลโนนอุดม   มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเมืองยาง   ขึ้นกับอำเภอชุมพวง   -  วันที่  8  กันยายน   2550   ยกฐานะเป็น  อำเภอเมืองยาง  

**พื้นฐานทางสังคม**
อำเภอเมืองยาง  มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช  เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา   โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย  ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์  โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม  จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน  คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด  ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช  เช่น  บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก  ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง  จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ  สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ  ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอเมืองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอเมืองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลเมืองยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองยางทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลกระเบื้องนอก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระเบื้องนอกทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลละหานปลาค้าว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลละหานปลาค้าวทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนอุดม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนอุดมทั้งตำบล

**อ้างอิง**
มืเองยาง
ราวัง

ราวัง อาจหมายถึง- เมืองราวัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย- เผ่าราวางหรือกะชีนราวาง ชนเผ่าหนึ่งในรัฐกะชีน ประเทศพม่า
เรอหวั่ง

เรอหวั่ง (อังกฤษ: Rawang) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า อาศัยในทางตอนเหนือของรัฐกะชีน ซึ่งโดยมากจะอยู่บริเวณเมืองปูดาโอ และบริเวณเชิงเขาคากาโบราซี เป็นหนึ่งในหกเผ่าหลักของกลุ่มกะชีน และพบในรัฐอรุณาจัลประเทศของอินเดียด้วย มีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาเรอหวั่ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Rawangs in China
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์

โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษาวิวัฒนาการของมนุษย์เริ่มต้นขึ้นโดยอาศัยระยะเวลายาวนานจากบรรพบุรุษของมนุษย์เมื่อราว 3 ล้านปีก่อน จนกระทั่งกลายมาเป็น Homo sapiens sapiens ในประเทศไทยปัจจุบันเอง วิวัฒนาการของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อาจสืบย้อนไปได้ราว 90,000 ปีที่ผ่านมาเท่านั้นเอง ในขณะที่นักโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติรวมถึงนักวิชาการสาขาอื่นก็ต่างพยายามค้นหามนุษย์ Homo erectus ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ปัจจุบันในประเทศไทย
เหตุที่มีการพยายามตามหามนุษย์โฮโม อีเรคตัสในประเทศไทยนี้ สืบเนื่องมาจากทฤษฎีการแพร่กระจายของมนุษย์โดยการเคลื่อนย้ายออกจากแอฟริกา (Out of Africa)โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกระจายตัวออกไปไกลเกินทวีปยุโรปเมื่อราว 1.6 ล้านปีมาแล้ว การแพร่กระจายมายังเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้มีหลักฐานปรากฏโด่งดังที่สุดได้แก่ "มนุษย์ปักกิ่ง" ที่พบจากการขุดค้นที่ถ้ำโจวโข่วเถี้ยนในประเทศจีนและ "มนุษย์ชวา" ที่พบในอินโดนีเซีย สัณฐานของโครงกระดูกทั้งสองนี้บ่งชี้ว่าเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์​ Homo​ erectus ที่เดินทางมาถึงโดยพื้นที่รอยต่อระหว่างจีนกับอินโดนีเซีย​บริเวณพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้​ โดยสภาพแวดล้อมเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นจุดที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยในช่วงไพลสโตซีนตอนต้น (Early Pleistocene: 1.8 - 0.73 MYA) แบ่งตามการแบ่งยุคสมัยทางธรณีวิทยาของ ดร.รัศมี ชูทรงเดช

**ไพลสโตซีนตอนต้น - ตอนกลาง**
ยุคนี้จะสัมพันธ์กับการแบ่งยุคสมัยโดยอาศัยรูปแบบและวัสดุคือตรงกับสมัยหินเก่า (เมื่อ 500,000-10,000 ปีมาแล้ว
ในระยะแรกเริ่ม ด็อกเตอร์ เดวิดสัน แบล็ค ได้เข้ามาค้นหาโฮโม อิเรคตัสในไทยแต่ไม่พบหลักฐานใด ใน พ.ศ. 2515-2517 ดร.เปีย ซอเรนเซน นักโบราณคดีชาวเดนมาร์ก ได้เข้ามาทำการสำรวจและขุดค้นในหลายพื้นที่ได้แก่ อ.แม่ทะ และ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง และ อ.เมือง อ.ร้องกวาง และอ.สอง จ.แพร่ เพื่อสืบค้นร่องรอยของคนในสมัยไพลสโตซีน ปรากฏว่าพบร่องรอยของเครื่องมือหินกะเทาะกลุ่มสับตัดถึง 3,158 ชิ้น จากการกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์สามารถกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีได้ในราว 866,000+-100 แม้ว่าการสำรวจและขุดค้นครั้งนี้จะพบเพียงเครื่องมือหิน แต่ก็สะท้อนให้เห็นถึงร่องรอยของคนที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยในสมัยไพลสโตซีนตอนต้นเลยทีเดียว
ต่อมาในพ.ศ. 2521ดร.เจ็ฟฟรี โป๊บ อาจารย์ สุภาพร นาคบัลลังก์ คุณมาลัย เลียงเจริญ และคุณพินิจ กุลสิงห์ ได้ทำการขุดค้นที่เขาป่าหนาม จังหวัดลำปาง และได้พบโบราณวัตถุคือเครื่องมือหินกะเทาะ กลุ่มเครื่องมือสับตัด กระดูกสัตว์ตระกูลวัว ควาย กวาง ฮิปโปโปเตมัส และเสือ และยังพบร่องรอยของกองไฟด้วย แสดงให้เห็นว่าบริเวณนี้คงเคยเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวของบรรพบุรุษของมนุษย์ในสมัยนั้น (คนสมัยก่อนจะเคลื่อนย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ ทั้งนี้คงขึ้นกับทรัพยากรและฤดูกาล)นอกจากนี้ การพบกระดูกสัตว์ดังที่ได้กล่าวมาแล้วยังสะท้อนให้เห็นสภาพแวดล้อมในสมัยโบราณซึ่งมีลักษณะเป็นป่าโปร่งด้วย ทั้งนี้ จากการหาค่าอายุโดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ สามารถกำหนดอายุของแหล่งโบราณคดีนี้ได้ในราว 800,000-600,000 ปีมาแล้ว

**ไพลสโตซีนตอนกลาง**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์
มอญ (แก้ความกำกวม)

มอญ อาจหมายถึง- ชาวมอญ กลุ่มชาติพันธุ์หนึ่ง- รัฐมอญ รัฐหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศพม่า มีอาณาเขตบางส่วนติดกับจังหวัดกาญจนบุรี ของประเทศไทย- เลขมอญ ระบบการนับเลข- ภาษามอญ ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก- อักษรมอญ อักษรตระกูลพราหฺมี- คลองมอญ คลองในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ระหว่างเขตบางกอกใหญ่กับเขตบางกอกน้อย- มอญร้องไห้ ประเพณีอย่างหนึ่งของชาวมอญ- อาณาจักรมอญ อาณาจักรในสมัยโบราณ
วิกิพีเดีย:โครงการวิกิชาติพันธุ์

โครงการชาติพันธุ์ศึกษา เป็นโครงการรวบรวมเรื่องราวของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ รวมถึงเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับชาติพันธุ์วิทยา

**มีส่วนร่วม**
ร่วมกันปรับปรุง สร้างเพิ่ม หรือเติมเต็ม บทความในหมวดหมู่ที่ได้จำแนกไว้ด้านล่างนี้ รวมถึงบทความที่เกี่ยวข้องเช่น ชาติพันธุ์ ชาตุพันธุ์วิทยา กลุ่มชาติพันธุ์ วัฒนธรรมชนเผ่า การแต่งกาย พิธีกรรม 

**แม่แบบที่เกี่ยวข้อง**
 แม่แบบ:กล่องข้อมูล ชาติพันธุ์- กล่องท้ายเรื่อง เล็ก|วิธีสร้างเพิ่ม
** แบ่งตามตระกูลภาษา (ให้ใช้สีกล่องตามสีตระกูลภาษา)
*** แม่แบบ:ชาวไทกะได
** แบ่งตามประเทศ (สีกลางคือสี peru แต่หากมี theme เฉพาะเพื่อความเกี่ยวเนื่อง ก็อนุโลมเป็นกรณีพิเศษ)
*** แม่แบบ:เผ่าในไทย
*** แม่แบบ:เผ่าในพม่า
*** แม่แบบ:เผ่าในอรุณาจัลประเทศ
** อื่นๆ (กำหนด theme สีได้ตามสะดวก)
*** แม่แบบ:ชาวไทย

**การจัดหมวดหมู่**
:หมวดหมู่:มานุษยวิทยา- :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ และ ชาติพันธุ์วิทยา
** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ แบ่งตามตระกูลภาษา
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาจีน-ธิเบต
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาไท-กะได
*** หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษา...
** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ แบ่งตามประเทศ
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีน
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศลาว
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
**** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในรัฐอรุณาจัลประเทศ
**** หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในรัฐ...
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
*** :หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
*** หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศ...
** :หมวดหมู่:ชนกลุ่มน้อย
*** :หมวดหมู่:ชนกลุ่มน้อยในประเทศเวียดนาม
*** :หมวดหมู่:ชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน
*** :หมวดหมู่:ชาวเขา
**** :หมวดหมู่:ชาวเขาในประเทศไทย
** :หมวดหมู่:ชนพื้นเมือง
ชาติพันธุ์ศึกษา
แมลงกระชอน

แมลงกระชอน (มักออกเสียงหรือสะกดเป็น "แมงกะชอน"; สุโขทัย:อีแหวก ไทยถิ่นเหนือ: แมงจอน; ไทยถิ่นอีสาน: แมงจีซอน, แมงอีซอน, แมงกีซอน; เขมร: กระมล)  เป็นแมลงจำพวกหนึ่งในวงศ์ Gryllotalpidae  มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับจิ้งหรีด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในป่า พบในเขตเกษตรกรรมในประเทศไทยเพียงชนิดเดียวคือ Gryllotalpa orientalis ตัวยาวประมาณ 3 เซนติเมตร อกกว้าง 0.8 เซนติเมตร สีน้ำตาล ปีกบางใส บินได้ในระยะใกล้ ๆ เพียง 1–2 เมตร ขาคู่หน้าใช้ขุดดิน ปล้องสั้น ปล้องที่ 4 แบนคล้ายอุ้งมือ ส่วนขาคู่อื่น ๆ ใช้ในการวิ่ง กระโดดเหมือนแมลงทั่วไป ว่ายบนผิวน้ำและส่งเสียงร้องได้คล้ายจิ้งหรีด
ส่วนใหญ่แมลงกระชอนอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยขุดรูจากรังนอนไปหลายทิศทาง รังเป็นโพรงเท่าไข่ไก่ ลึกลงไป 5–10 เซนติเมตร วางไข่ในโพรงจนฟักเป็นตัว ใช้เวลาในการฟัก 10–21 วัน ตัวอ่อนเติบโตช้า บางชนิดใช้เวลาถึง 1 ปี จึงเป็นตัวเต็มวัย ชีวิตทั้งหมดอาศัยอยู่ใต้ดิน โดยจะออกมาเล่นไฟตอนกลางคืนเฉพาะเฉพาะเวลาผสมพันธุ์เท่านั้น กินสัตว์ต่าง ๆ ในดินเป็นอาหารและอาจทำลายรากพืช
ขาคู่หน้าของแมลงกระชอน
วงชีวิตของแมลงกระชอน
แมลงกระชอน เป็นแมลงที่สามารถนำมารับประทานได้เหมือนกับจิ้งหรีด, ตั๊กแตน หรือหนอนไม้ไผ่บางชนิด  โดยการจับนั้นนอกจากใช้วิธีการปล่อยน้ำลงพื้นที่นาแล้วใช้เท้าย่ำหรือเครื่องตัดหญ้าหรือรถไถแล้ว ปัจจุบันยังพัฒนาเป็นการใช้เสียงหลอกล่อด้วย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Mole Cricket Knowledge Base date=2009-02-19  at University of Florida / Institute of Food and Agricultural Sciences- On the University of Florida / Institute of Food and Agricultural Sciences Featured Creatures website
** mole crickets, Scapteriscus spp.
** mole cricket nematode
** Larra spp., mole cricket hunters
กระชอน
หมวดหมู่:แมลงที่รับประทานได้
กะแท้

กะแท้ จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงจำพวกมวนมีหลายชนิด ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์ Cydnidae และ Podopidae เป็นมวนขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายโล่ ตัวยาว 8–12 มิลลิเมตร ขาทั้งสามคู่มีหนามปกคลุมเต็มไปหมด สีน้ำตาลแก่อมดำหรือสีเกือบดำ เมื่อจับต้องตัวจะปล่อยกลิ่นฉุนเหม็นเขียว บางทีคล้ายกลิ่นอุจจาระของคน โดยต่อมกลิ่นมีช่องเปิดอยู่บริเวณหลังส่วนท้องที่ติดกับอก
กะแท้เดิมอยู่ในวงศ์ Cydnidae แต่นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มแยกออกเป็นวงศ์ Podopidae อีกวงศ์หนึ่ง โดยพวกที่มีแผ่นแข็งเป็นสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยมที่สันหลังใหญ่กว่าแผ่นแข็งของปีกอยู่ในวงศ์ Podopidae ถ้าแผ่นแข็งที่หลังรูปสามเหลี่ยมสั้นกว่าอยู่ในวงศ์ Cydnidae กะแท้มักอาศัยอยู่รวมกัน เป็นกลุ่มบริเวณโคนต้นไม้ และกองปุ๋ยหมักใต้แผ่นไม้ แผ่นหิน หรือมูลสัตว์ ออกมาเล่นไฟในช่วงอากาศร้อนหรือฝนตกใหม่ ๆ ไม่ได้ทำลายพืชเศรษฐกิจให้เสียหาย โดยมาก อาศัยดูดน้ำเลี้ยงจากวัชพืชเป็นอาหาร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:แมลง
แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส

แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกส หรือ แมงกะพรุนไฟเรือรบโปรตุเกส (Portuguese man-of-war, Portuguese Man o' War, Blue bubble, Floating terror) เป็นไซโฟโนฟอร์ชนิดหนึ่ง  อยู่ในไฟลัมไนดาเรีย ในชั้นไฮโดรซัว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Physalia physalis แม้จะถูกเรียกว่าเป็นแมงกะพรุน แต่เป็นสัตว์คนละชั้นกับแมงกะพรุนแท้ทั่วไป

**รูปร่างลักษณะและอันตราย**
ที่ได้ชื่อว่าหมวกโปรตุเกสหรือเรือรบโปรตุเกส เนื่องจากรูปร่างคล้ายหมวกของทหารเรือชาวโปรตุเกสในยุคศตวรรษที่ 18 หรือเรือรบของโปรตุเกสในยุคล่าอาณานิคมที่เรียกว่า "Man-of-war"
มีรูปร่างสีฟ้าหรือสีม่วง มีหนวดยาว จัดอยู่ในวงศ์ Physaliidae และสกุล Physalia ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 ชนิดเท่านั้น  โดยปกติจะไม่พบในน่านน้ำไทย โดยจะพบในทะเลเปิดของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ,  ทะเลเมดิเตอเรเนียน,  มหาสมุทรแปซิฟิก  และมหาสมุทรอินเดีย  แต่จะอาจจะถูกกระแสน้ำพัดมาเกยตื้นหรือเข้าสู่น่านน้ำไทยได้ในบางฤดูกาล หนวดที่มีเข็มพิษอาจยาวได้ถึง 30 เมตร และมีปากมากกว่าหนึ่งปาก เป็นสัตว์ที่อยู่เป็นฝูง และเป็นสัตว์ที่เกิดมาจากเอมบริโอของสัตว์ที่แตกต่างกันหลายชนิดมารวมกัน ซึ่งแต่ละตัวจะมีลักษณะเด่นและมีคุณสมบัติที่แตกต่างกันออกไป และมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง อาจมากกว่า 1,000 ตัวขึ้นไป
จัดเป็นแมงกะพรุนชนิดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก เทียบเท่าแมงกะพรุนกล่องหรือแมงกะพรุนอิรุคันจิ และเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลกด้วย ซึ่งพิษนั้นจะทำลายระบบประสาท ผิวหนัง หัวใจ เมื่อถูกต่อยจะมีอาการปวดแสบปวดร้อนอย่างมาก ส่วนใหญ่ผู้ที่โดนพิษจะช็อค และหัวใจล้มเหลวก่อนที่จะกลับเข้าถึงฝั่ง วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้แก่ล้างแผลด้วยน้ำทะเล ใช้วัสดุแข็งเขี่ยหนวดออก ห้ามถูหรือนวดบาดแผล จากนั้นรีบนำส่งโรงพยาบาล
และแม้จะมีพิษร้ายแรง แต่แมงกะพรุนไฟหมวกโปรตุเกสก็ยังตกเป็นอาหารของทากทะเลหรือทากเปลือยบางชนิด โดยที่เข็มพิษของแมงกะพรุนไม่สามารถทำอันตรายทากทะเลได้

**คลังภาพ**

**ดูเพิ่ม**
 แมงกะพรุนบลูบ็อทเทิล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:สัตว์มีพิษ
แมงกะพรุน
พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์

พิพัฒน์ วิทยาปัญญานนท์ (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น อาร์ม เป็นพิธีกรรายการเด็ก True Spark ในเคเบิลทีวี ยูบีซีคิดส์ นอกจากนี้ยังเป็นนักแสดง จากละครทางโทรทัศน์เรื่อง "โคกคูนตระกูลไข่" และ"กลรักเกมพยาบาท" เป็นดีเจ คลื่น Cool 93 Fahrenheit วันจันทร์-ศุกร์ 9 โมงเช้า ถึง เที่ยงคืน พิธีกรรายการสารคดี "ฉลาดล้ำโลก" ทางโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี และเจ้าของโรงเรียนสอนศิลปะเด็ก "อาร์ตมอนสเตอร์" (Artmonster)

**ประวัติ**
เป็นศิษย์เก่าจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2

**ชีวิตครอบครัว**
พิพัฒน์ สมรสกับ นํ้าฝน พัชรินทร์ ศรีวสุภิรมย์ มีบุตรชายด้วยกัน 1 คนชื่อ พัชรพิชญ์ วิทยาปัญญานนท์ ชื่อเล่น น้องเวลา เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2566

**ผลงาน**

**ละครโทรทัศน์**

**พิธีกร**
 ไวรัสมิวสิค คู่กับ ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ ทุกคืนวันศุกร์ เวลา 00:40 – 01:30 น. (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี) (1 สิงหาคม – 31 ตุลาคม 2551)- บ้านพระราม 4 คู่กับ ปราณดา ปวัตนาถนนท์ ธนวรรณ เถาว์มูล และ ศศิมา เวชอัศดรกุล (จันทร์ – ศุกร์) เวลา 07:45 – 08:45 น. (ช่อง 3 แฟมิลี่) (ช่อง 3 เอสดี) (16 มิถุนายน 2557 – 30 กันยายน 2562)- นักคิดพิชิตจักรวาล (3 มกราคม – 14 มีนาคม พ.ศ. 2556) ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี - นักคิดตะลุยอาเซียน คู่กับ พิมพ์ลดา ไชยปรีชาวิทย์ และ ภัทรภณ โตอุ่น (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี) (เสาร์) เวลา 10:30 – 11:30 น. และ (รีรัน) (เอ็มคอตแฟมิลี) (เสาร์) เวลา 14:30 - 15:30 น. (2556 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2559)- The Kids Are All Right เด็กอัจฉริยะ ท้าประลอง (ช่อง 3 เอชดี) (อาทิตย์) เวลา 09:30 – 10:30 น. และ (รีรัน) (ช่อง 3 แฟมิลี่) (อาทิตย์) เวลา 20:45 – 21:45 น. (4 ตุลาคม 2558 – 27 มีนาคม 2559)- ร่วมใจคนไทยสู้ภัยโควิด–19 คู่กับ ธันยมัย อนันตกรณีวัฒน์ วันจันทร์ – ศุกร์ เวลา 17:30 - 18:00 น. (ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี) (1 เมษายน – 31 กรกฎาคม 2563)- ทางเลือกทางหลวง (เสาร์) เวลา 14.29 – 14:30 น. (ช่อง 7HD) (ช่อง 35) (2561 – 2568)- ผู้ประกาศข่าว เช้านี้...ที่หมอชิต วันจันทร์ – วันศุกร์ เวลา 05:30 – 07:30 น. ช่อง 7HD (ช่อง 35) (4 กันยายน 2566 – 12 มกราคม 2567)- ผู้ประกาศข่าว รายการ ข่าวเย็นประเด็นร้อน วันจันทร์ – ศุกร์ เวลา 16:00 – 17:00 น ช่อง 7HD (ช่อง 35) (15 มกราคม – 9 สิงหาคม 2567) - ผู้ประกาศข่าว รายการ ข่าวเช้าช่องวัน คู่กับ อรชุน รินทรวิฑูรย์ วันจันทร์ – ศุกร์ เวลา 05:50 – 08:00 น. (ช่องวัน 31) (6 มกราคม พ.ศ. 2568 – ปัจจุบัน)- เก่งจริงชิงค่าเทอม วันเสาร์ เวลา 15.00 - 16.00 น. (ช่องวัน 31) (8 มีนาคม พ.ศ. 2568 - ปัจจุบัน)

**อื่น ๆ**
 กูรูในรายการ สมรภูมิไอเดีย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์บ้านดารา Celeb's minihome date=2007-09-27 -  เว็บไซต์อาร์มแฟนคลับ date=2021-03-05 
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระทุ่มแบน
หมวดหมู่:ทรูสปาร์ก
หมวดหมู่:ทรูสปาร์กเพลย์
หมวดหมู่:ทรูสปาร์กจัมพ์
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 7
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดสมุทรสาคร
ซินดี ลอเปอร์

ซินเธีย แอน สเตฟานี "ซินดี" ลอเปอร์ (Cynthia Ann Stephanie "Cyndi" Lauper) เกิดวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่บรุกลิน รัฐนิวยอร์ก เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ชนะรางวัลแกรมมี่ และนักแสดงรางวัลเอมมี่ เธอได้หัดเล่นกีตาร์และเขียนเพลงตั้งแต่อายุน้อย ในปีพ.ศ. 2514 เธอลาออกจากโรงเรียนเพื่อจะเข้าร่วมกับวงดนตรีในนครนิวยอร์ก เธอเริ่มเป็นนักร้องเดี่ยวเมื่ออายุ 28 ปี อัลบั้มแรก She's So Unusual ได้รับความนิยมสูง มีเพลงฮิตเพลงแรก Girls Just Wanna Have Fun สามารถขึ้นชาร์ทอันดับ 2 ทั้งอังกฤษและอเมริกา และตามมาด้วยซิงเกิลอันดับ 1 Time After Time อัลบั้มถัดมา True Colors มีเพลงฮิตอันดับ 1 ชื่อเดียวกับอัลบั้มในปี 1986
เธอยังเป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคม โดยการแสดงทัวร์ "ทรู คัลเลอร์ส" เป็นการระดมเงินเข้าองค์การฮิวแมน ไรส์ แคมเปญ กลุ่มเพื่อสิทธิคนรักเพศเดียวกัน เพื่อให้ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน

**อ้างอิง**
  billboard.com-  "ซินดี้ ลอเปอร์" ร่วมรณรงค์เพื่อสิทธิชาวเกย์ date=2007-07-07  กรุงเทพธุรกิจ

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ -  "Best-kept" secrets of Cyndi -  ฐานข้อมูล IMDB 
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
วันเมษาหน้าโง่

วันเมษาหน้าโง่ (April Fools' Day) หรือ วันโกหก เฉลิมฉลองในหลายประเทศในวันที่ 1 เมษายนของทุกปี โดยผู้คนจะเล่นมุกตลกและเรื่องหลอกลวงต่อกัน ตามสำนักพิมพ์หรือสื่อต่างๆ อาจรายงานเรื่องหลอกลวงในวันนี้ และออกมาเฉลยในวันต่อมา เช่น วันนี้ไม่ใช่วันหยุดราชการ เริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในแคนาดา ยุโรป ออสเตรเลีย บราซิล และสหรัฐอเมริกา
การเชื่อมโยงระหว่างวันที่ 1 เมษายนกับความเขลาที่เก่าแก่ที่สุดที่มีบันทึกสามารถพบได้ใน ตำนานแคนเตอร์บรี ของชอเซอร์ (ค.ศ. 1392) นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า การฟื้นฟูวันที่ 1 มกราคมให้เป็นวันขึ้นปีใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีผลต่อการสร้างสรรค์วันดังกล่าว แต่ทฤษฎีนี้มิได้อธิบายการอ้างถึงก่อนหน้านั้น

**กำเนิด**
ต้นกำเนิดของวันเมษาหน้าโง่มีเทศกาลฮิลาเรียของโรมัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมและเทศกาลคนโง่ในสมัยกลาง จัดขึ้นวันที่ 28 ธันวาคม และยังคงเป็นวันซึ่งมีการเล่นตลกอยู่ในประเทศที่พูดภาษาสเปน
ใน ตำนานแคนเตอร์บรี ของชอเซอร์ "ตำนานของแม่ชีของพระ" (Nun's Priest's Tale) ซึ่งเรื่องมีขึ้น "Syn March bigan thritty dayes and two" นักวิชาการสมัยใหม่เชื่อว่ามีความผิดพลาดในการทำสำเนาในเอกสารเขียนต้นฉบับเท่าที่มีอยู่ และชอเซอร์แท้จริงแล้วเขียนว่า "Syn March was gon" ดังนั้น วลีนี้เดิมจึงหมายถึง 32 วันหลังเดือนเมษายน คือ 2 พฤษภาคม วันครบรอบการหมั้นระหว่างพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษกับแอนน์แห่งโบฮีเมีย สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ซึ่งเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1564 ผู้อ่านกลับเข้าใจผิดว่าวลีนี้หมายถึง "32 มีนาคม" หรือ 1 เมษายน ในตำนานของชอเซอร์ ไก่ตัวผู้ที่หลงตัวเองถูกสุนัขจิ้งจอกตบตา
ในสมัยกลาง วันขึ้นปีใหม่เฉลิมฉลองกันในวันที่ 25 มีนาคมในเมืองยุโรปส่วนมาก ในบางพื้นที่ของฝรั่งเศสเป็นวันหยุดนานหนึ่งสัปดาห์ที่สิ้นสุดลงในวันที่ 1 เมษายน นักเขียนจำนวนมากเสนอว่า วันเมษาหน้าโง่ถือกำเนิดขึ้นเพราะผู้ที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่ในวันที่ 1 มกราคม ล้อคนที่เฉลิมฉลองวันขึ้นปีใหม่วันอื่น การใช้วันที่ 1 มกราคมเป็นวันขึ้นปีใหม่นั้นพบทั่วไปในฝรั่งเศสเมื่อถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 และวันนี้ได้รับมาอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1564 โดยกฤษฎีการูสิยอง (Edict of Roussillon)

**ประเทศไทย**
ในปี 2564 ตำรวจแจ้งเตือนว่าการโพสต์และแบ่งปันข่าวปลอมบนสื่อสังคมถือเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550
สำหรับ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560  มาตรา 14 ระบุว่า ผู้ใดกระทําความผิดที่ระบุไว้ดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกิน 5 ปีหรือปรับไม่เกิน 100,000 บาท หรือทั้งจําทั้งปรับ

**อ้างอิง**

ม
เมษาหน้าโง่
หมัด (สัตว์)

หมัด (Flea)  จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัมอาร์โธรพอด เป็นแมลงที่ไม่มีปีกขนาดเล็ก ซึ่งมีขนาดความยาวตลอดลำตัวราว 2-2.5 มิลลิเมตร ลำตัวด้านข้างแบน มีขาคู่หลังยาวใช้สำหรับการกระโดด ลำตัวเป็นปล้อง และมีหัวขนาดใหญ่
หมัดถือได้ว่าเป็นปรสิตสำหรับคน และสัตว์เลี้ยง หมัดเมื่อโตตัวเต็มวัยจะวางไข่ในบริเวณขนของสัตว์ หรือ บริเวณที่สัตว์นอนอยู่ โดยวางไข่ครั้งละ 3-18 ฟอง ซึ่งตลอดช่วงอายุของตัวเมียจะวางไข่ได้หลายร้อยฟอง 
ช่วงระยะการเป็นตัวอ่อนจะกินเวลาประมาณ 9-15 วัน แล้วจึงกลายเป็นดักแด้ ก่อนที่จะเข้าสู่ช่วงเต็มวัย ช่วงชีวิตของหมัดจากไข่จนเติบโตเต็มวัยจะอยู่ที่ประมาณ 18 วันไปจนถึงหลายเดือน

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Science/Biology/Flora_and_Fauna/Animalia/Arthropoda/Insecta/Fleas/-  Flea information date=2010-06-13  highlighting habits, habitat, threats and prevention tips-  Integrated Flea Control from University of Nebraska-Lincoln Extension in Lancaster County date=2009-03-09 -  Flea Pest Control Information - National Pesticide Information Center-  Advice about fleas date=2006-09-01  from the Berkeley Parents Network-  Links to flea bite pictures (Hardin MD/Univ of Iowa) date=2007-08-22 -   Fleas date=2008-12-21  chapter in United States Environmental Protection Agency‎ and University of Florida/Institute of Food and Agricultural Sciences  National Public Health Pesticide Applicator Training Manual-  Flea Treatment News date=2010-08-11  from the Flea Control Secrets Blog- How to Get Rid of Fleas Naturally - a wiki article on getting rid of fleas.-  How to Get Rid of Fleas - a guide to how to get rid of fleas.
หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้อง

มแลง
แม่แบบ:Infobox CVG

}}|{}|23em}}; font-size: 90%; text-align: left;" cellpadding="3" 

ผู้พัฒนา
{This is what it looks like if there's a ton of text in a right-column field so people don't freak out when the template stretches itself when all the fields are empty which will never happen.}
Release date(s)
{}{}
แนว
{}
Mode(s)
{}
Platform(s)
{}
}small=yessmall=yes
แมวน้ำเสือดาว

แมวน้ำเสือดาว (leopard seal; Hydrurga leptonyx) หรือบางทีเรียกว่า เสือดาวทะเล (Sea leopard) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์แมวน้ำ (Phocidae) หรือแมวน้ำแท้ และเป็นแมวน้ำเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Hydrurga  

**ชื่อ**
โดยที่คำว่า Hydrurga นั้นเป็นภาษากรีกหมายถึง "คนทำงานทางน้ำ" และ leptonyx แปลว่า "กรงเล็บขนาดเล็ก"

**ลักษณะทางพันธุกรรม**
แมวน้ำเสือดาว ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์นักล่าอย่างแท้จริง เป็นสัตว์ที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร ล่าสัตว์อื่นเป็นอาหารได้อย่างหลากหลาย ด้วยมีส่วนหัวที่ยาว มีฟันที่แหลมคม โดยเฉพาะฟันหน้าที่ยาวถึง 2.5 เซนติเมตร (1 นิ้ว) และกรามที่สบกันได้อย่างสนิท ขากรรไกรสามารถเปิดกว้างได้ 16 องศา จึงสามารถทำให้งับเหยื่อได้อย่างสะดวก อีกทั้งยังมีประสาทดมกลิ่นที่ดีเยี่ยมอีกด้วย
หัวกะโหลกและกราม
ส่วนหัวและฟัน
แมวน้ำเสือดาวจัดเป็นแมวน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองมาจากแมวน้ำช้างใต้ มีกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ที่เป็นสีน้ำตาลเข้มบริเวณหลังและสีน้ำตาลอ่อนที่ช่วงท้อง ใต้คอเป็นสีขาว มีจุดสีเข้มกลม ๆ กระจายไปทั่วแลดูคล้ายลายของเสือดาว อันเป็นที่มาของชื่อ ตัวเมียโดยทั่วไปมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้   มีขนาดโดยเฉลี่ย 2.4–3.5 เมตร (8.4–11.7 ฟุต) และน้ำหนักตั้งแต่ 200 ถึง 600 กิโลกรัม (440 ถึง 1,320 ปอนด์)
แมวน้ำเสือดาวตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2–6 ปี ตัวผู้ 3–7 ปี มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อน โดยจะมารวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ทั้งสองเพศจะส่งเสียงร้องเรียกกันไปมา มีระยะตั้งท้องนาน 9 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว โดยแมวน้ำที่ท้องแก่จะขุดโพรงในน้ำแข็งและเก็บอาหารไว้ในนั้น เพื่อใช้เป็นที่พำนักเมื่อคลอด ลูกแมวน้ำเมื่อแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 40 กิโลกรัม โดยที่แม่ดูแลอย่างใกล้ชิด ลูกแมวน้ำสามารถที่จะลงน้ำว่ายได้และเปลี่ยนสีขนเมื่ออายุได้ 1 เดือน ซึ่งยังเป็นช่วงที่แม่แมวน้ำยังดูแลอยู่

**พฤติกรรม**
มีอุปนิสัยดุร้าย ล่าสัตว์ต่าง ๆ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์เลือดอุ่นกินเป็นอาหาร เป็นสัตว์ที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว โดยล่านกเพนกวิน และแมวน้ำชนิดอื่นเป็นอาหาร ในตัวที่ยังเล็กจะกินเคยหรือปลาเป็นอาหาร โดยออกล่าด้วยวิธีการสะกดรอยตามเหยื่อไปตามพื้นน้ำแข็งและมุดตามลงไปในน้ำ อีกทั้งยังเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วบนบกอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แมวน้ำเสือดาวจะไม่สามารถดำน้ำลึกเหมือนกับแมวน้ำชนิดอื่น ๆ  พฤติกรรมในการออกล่าเหยื่อเป็นไปอย่างดุเดือด เหี้ยมเกรียม อีกทั้งยังมีรายงานว่าเคยโจมตีใส่มนุษย์ด้วย แต่ไม่บ่อยครั้งนัก  โดยมีศัตรูตามธรรมชาติเพียงแค่สัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่อย่าง วาฬเพชฌฆาต และปลาฉลามบางชนิดเท่านั้น  

**ถิ่นที่อยู่**
กระจายพันธุ์ในเขตซีกโลกทางใต้อย่างขั้วโลกใต้ โดยพบได้ตั้งแต่ชายฝั่งทางตอนใต้ของออสเตรเลีย, เกาะแทสมาเนีย, แอฟริกาใต้, นิวซีแลนด์, หมู่เกาะคุก, เตียร์ราเดลฟวยโก, เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช, ชายฝั่งแอตแลนติกของอเมริกาใต้ มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 26 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:มหสัตว์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แมวน้ำ
บุญทิน วงศ์รักมิตร

พลตำรวจเอก บุญทิน วงศ์รักมิตร (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดลำปาง) เป็นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 (ภาคอีสาน) 
พล.ต.อ.บุญทิน รับราชการครั้งสำคัญในภาคอีสาน ด้วยการดำรงตำแหน่งเป็นผู้กำกับการจังหวัดอุดรธานี ในขณะนั้นมีแก๊งลักรถออกอาละวาด พล.ต.อ.บุญทิน เป็นผู้ทำงานด้วยความเด็ดขาด มีชื่อเสียงโด่งดัง เหล่ามิจฉาชีพเกรงกลัว นักข่าวสายตำรวจและเหล่าตำรวจจึงให้ฉายาว่า "พญาอินทรี" ต่อมาย้ายมาเป็นผู้บังคับการตำรวจภูธร 4 ดูแลในหลายจังหวัดบริวารของจังหวัดนครราชสีมา และต่อมาก็ขึ้นเป็น ผู้บัญชาการตำรวจ ภาค 2  (อีสาน) ในยศพลตำรวจโท (พล.ต.ท.) ดูแลพื้นที่ 17 จังหวัดในภาคอีสาน สื่อมวลชนสายตำรวจและตำรวจทั่วไปจึงเพิ่มคำว่า "อีสาน" ต่อท้าย เป็น "พญาอินทรีอีสาน" หรือรู้จักทั่วไปในฉายา "อินทรีอีสาน"
ในการรับราชการครั้งสุดท้าย ได้รับยศพลตำรวจเอก (พล.ต.อ.) ได้เป็นเลขานุการและผู้ช่วยอธิบดีกรมตำรวจ (พล.ต.อ.เภา สารสิน) 
ชีวิตส่วนตัว พล.ต.อ.บุญทิน สมรสกับนางสุขสงบ วงศ์รักมิตร ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ คุณยอดพจน์  วงศ์รักมิตร    พล.ต.หญิง ศิริพัตก์ วีระภุชงค์ และเกล็ดดาว วงศ์รักมิตร (ชื่อเล่น: ใหม่ สมรสกับ พล.อ.ไพโรจน์ พานิชสมัย อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด และเป็นมารดาของพิมดาว พานิชสมัย นักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียง)  ปัจจุบันใช้ชีวิตหลังเกษียณอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา  

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดลำปาง
นกเด้าลม

นกเด้าลม จัดอยู่ในประเภทสัตว์มีกระดูกสันหลัง เป็นนกขนาดเล็กที่มีหางยาว

**ชนิด**
 นกเด้าลมขาว Motacilla alba
** นกเด้าลมลายพร้อย Motacilla alba yarrellii
** นกเด้าลมแอ่นดำ Motacilla (alba) lugens- นกเด้าลมญี่ปุ่น Motacilla grandis- นกเด้าลมขนคิ้วขาว Motacilla maderaspatensis- นกเด้าลมแม่น้ำโขง Motacilla samveasnae- นกเด้าลมลายพร้อยแอฟริกัน Motacilla aguimp- นกเด้าลมซิทริน Motacilla citreola - possibly paraphyletic- นกเด้าลมเหลือง Motacilla flava
** นกเด้าลมเหลือง Motacilla flava flava - paraphyletic- นกเด้าลมเทา Motacilla cinerea- นกเด้าลมแหลม Motacilla capensis- นกเด้าลมมาดากัสการ์ Motacilla flaviventris- นกเด้าลมภูเขา Motacilla clara
หมวดหมู่:นก
อำเภอพระทองคำ

พระทองคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอพระทองคำตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอจัตุรัสและอำเภอเนินสง่า (จังหวัดชัยภูมิ)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอคงและอำเภอขามสะแกแสง- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโนนไทย- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอด่านขุนทด

**ประวัติ**
 วันที่  15  กรกฎาคม  2539    ได้แยกพื้นที่ตำบลสระพระ  ตำบลมาบกราด   ตำบลพังเทียม  ตำบลทัพรั้ง  และตำบลหนองหอย   มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอพระทองคำ   ขึ้นกับอำเภอโนนไทย  พร้อมกับโอนสุขาภิบาลปะคำ  มาขึ้นกับกิ่งอำเภอพระทองคำ  อีกด้วย    - วันที่  20  มกราคม  2542   เปลี่ยนชื่อสุขาภิบาลปะคำ   เป็น  สุขาภิบาลพระทองคำ  - วันที่  25   พฤษภาคม  2542    ยกฐานะจากสุขาภิบาลพระทองคำ   เป็น  เทศบาลตำบลพระทองคำ- วันที่  8   กันยายน  2550     ยกฐานะเป็นอำเภอพระทองคำ- วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 ยกฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลสระพระ เป็น เทศบาลตำบลสระพระ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอพระทองคำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอพระทองคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลพระทองคำ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสระพระ- เทศบาลตำบลสระพระ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระพระ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพระทองคำ)- องค์การบริหารส่วนตำบลมาบกราด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบกราดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพังเทียม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังเทียมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทัพรั้ง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพรั้งทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหอย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหอยทั้งตำบล

**ชาวอำเภอพระทองคำที่มีชื่อเสียง**
สุนารี ราชสีมา นักร้องลูกทุ่ง
*ตั๊กแตน ชลดา นักร้องลูกทุ่ง
*แอนโทเนีย โพซิ้ว รองอันดับหนึ่ง นางงามจักรวาล 2023

**อ้างอิง**
พระทองคำ
โลภะ

โลภะ แปลว่า ความโลภ ความอยากได้ เป็นเป็นกิเลสอย่างหนึ่งในบรรดากิเลสใหญ่ 3 อย่างคือ โลภะ โทสะ โมหะ
โลภะ เกิดจากตัณหาคือความทะยานอยากได้ เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้จิตหิวโหยอยากได้ เกิดความดิ้นรน อยู่ไม่เป็นสุข หากหยุดยั้งไม่ได้ก็จะเป็นต้นเหตุให้ดิ้นรนแสวงหาสิ่งที่อยากได้มาสนองความต้องการ หรือเมื่อไม่ได้โดยวิธีชอบธรรมก็นำให้ไปทำความชั่วความไม่ดีงามต่าง ๆ เช่น ลักขโมย การทุจริต คอรัปชั่น โกง ปล้น จนถึงฆ่าคนตาย
โลภะ เป็นอันตรายแก่ธรรมทั้งปวง คือเป็นตัวทำลายศีลธรรม มโนธรรม สันติธรรม วัฒนธรรม สามัคคีธรรม ยุติธรรมและธรรมชาติ
โลภะ ละได้ด้วยการให้ทาน การเสียสละ เอื้อเฟื้อเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ

**กลุ่มของโลภะ**
ธรรมฝ่ายชั่วนี้มี 3 อย่าง คือ- โลภะ เป็นความอยากได้ ยินดี ติดใจ ในอารมณ์ต่าง ๆ ทั้งรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ และธัมมารมณ์- ทิฏฐิ เป็นธรรมชาติที่เห็นผิด- มานะ เป็นความอวดดื้อถือตัว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
อำเภอบัวลาย

บัวลาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดของจังหวัด บัวลายเป็นหนึ่งในหลายอำเภอของจังหวัดที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือผ่าน โดยเมื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ แล้ว จะเป็นอำเภอสุดท้ายก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดขอนแก่น

**ประวัติ**
หมู่บ้านหนองบัวลาย  ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2469 เดิมขึ้นกับตำบลบัวใหญ่ แยกมาตั้งเป็นตำบลบัวลาย  เมื่อปี พ.ศ. 2486 สาเหตุที่เรียกว่า “หนองบัวลาย” เพราะในบริเวณหมู่บ้านมีหนองน้ำที่มีบัวมากมาย  ซึ่งคำว่า “บัวมากมาย”  ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า  “บัวหลาย”  ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น “บัวลาย”  จึงเรียกว่า “หนองบัวลาย” จนมาปัจจุบันต่อมาได้ตัดคำว่า “หนอง” ออกเหลือเพียง “บัวลาย”  จึงเรียกว่า “ตำบลบัวลาย” แต่นั้นมาในส่วนชื่อหมู่บ้านยังคงเรียก “หนองบัวลาย”  เช่นเดิม กำนันตำบลบัวลายคนแรกชื่อนายทวง แทบทาม ต่อมาอีก 4 คนคือนายโสม  แสงสว่าง, นายคำ  ทินราช, นายจิตร์  นาราษฎร์และนายอนุวัฒน์   ทินราช ตามลำดับ
สำหรับบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งหมู่บ้านโดยนำครอบครัวและญาติพี่น้องเข้ามาวางรกรากมีดังนี้- ขอด การปลูก- ชาลี โพธิ์พล- เจ็ก ด่านกลาง- เพชร ด่านกลาง- เอี่ยม ฮมพิรมย์- ทุย ไพราม
เมื่อความอุดมสมบูรณ์ในพื้นที่ที่เหมาะสมแก่การทำนาทำไร่  และด้วยความเจริญของท้องถิ่นเพราะลำห้วยยางและลำห้วยขี้หนูไหลผ่านผู้คนก็หลั่งไหลเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพิ่มมากขึ้น
เมื่อหมู่บ้านเป็นปึกแผ่น จำนวนประชากรเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ  จึงมีการแบ่งแยกการปกครองตำบลออกจากตำบลบัวใหญ่มาเป็นตำบลบัวลาย มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้น คือบ้านหนองบัวลาย  บ้านหนองแสง บ้านขามป้อม บ้านโนนดู่ บ้านโนนจาน บ้านหนองคอม บ้านหลุบกุง บ้านเหลิงหิน บ้านห้วยม่วง  บ้านศาลาดิน บ้านสระน้ำเที่ยง บ้านหนองเรือ บ้านป่าหวาย บ้านเพ็ดน้อย บ้านแดงน้อย บ้านฝาผนัง  บ้านหนองแวง บ้านคึมมะอุ บ้านหนองจาน บ้านหนองตาดน้อย
การก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ  ผ่านหมู่บ้านหนองบัวลาย  พอดี  มีการเปิดการเดินรถครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2477 รถไฟสมัยนั้น เป็นเครื่องจักรไอน้ำ ใช้ไม้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง หาได้จากโคกสาธารณะตามเส้นทางจากหนองบัวลายไปบ้านศาลาดิน เป็นโคก ที่มีต้นไม้มาก เนื้อที่ ประมาณ 1,000  ไร่- วันที่   1   กรกฎาคม   2540   ได้แยกพื้นที่ตำบลเมืองพะไล  ตำบลโนนจาน  ตำบลบัวลาย  และตำบลหนองหว้า   มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบัวลาย   ขึ้นกับอำเภอบัวใหญ่  พร้อมกับโอนสุขาภิบาลหนองบัวลาย  มาขึ้นกับ  กิ่งอำเภอบัวลาย  -  วันที่   25    พฤษภาคม   2542   ยกฐานะจากสุขาภิบาลหนองบัวลาย   เป็น  เทศบาลตำบลหนองบัวลาย-  วันที่  8   กันยายน  2550   ยกฐานะเป็น อำเภอบัวลาย  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอบัวลายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอแวงน้อยและอำเภอพล (จังหวัดขอนแก่น)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอประทาย- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอสีดา- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอบัวใหญ่

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอบัวลายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอบัวลายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลหนองบัวลาย ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบัวลาย- องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองพะไล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองพะไลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนจานทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบัวลาย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวลาย (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองบัวลาย)- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหว้า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหว้าทั้งตำบล

**อ้างอิง**
บัวลาย