Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
บาปฆาตกร

บาปฆาตกร (Midnight in the Garden of Good and Evil) เป็นภาพยนตร์ฆาตกรรมสอบสวน นำแสดงโดย จอห์น คูแซค, เควิน สเปซี่ย์, อลิสัน อีสต์วูด, เลดี้ชาบลิส, จูด ลอว์ กำกับการแสดงโดย คลินต์ อีสต์วูด ความยาว 155 นาที เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2541

**เนื้อเรื่องย่อ**
จอห์น เคลโซ่ (จอห์น คูแซค) นักข่าวหนุ่มจากนิวยอร์กถูกส่งไปเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อ ซาวานน่าห์ ที่อยู่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา เพื่อไปทำข่าวงานเลี้ยงวันเกิดของเศรษฐีผู้ใจบุญของเมือง ที่ชื่อ จิม วิลเลี่ยมส์ (เควิน สเปซี่ย์) ในคืนวันงานเลี้ยง ได้มีเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ชื่อ บิลลี่ คาร์ล แฮนสัน (จูด ลอว์) เสียชีวิตในงานด้วยถูกฆาตกรรม ไม่มีใครรู้ว่าเป็นฝีมือใคร แต่เชื่อว่าจิมมีส่วนพัวพัน จอห์น เคลโซ่ ได้สัมภาษณ์หลายคนในเมืองเกี่ยวกับจิม ซึ่งหลายคนก็ได้พูดถึงจิมในแง่มุมก็แตกต่างกันออกไป ซึ่งตลอดระยะเวลาที่จอห์นได้ทำข่าวสืบสวนอยู่ที่นี่ เขาก็ได้เรียนรู้และเติบโตขึ้น และในที่สุด ก็รู้ตัวฆาตกรซึ่งเป็นบุคคลที่ทุกคนคาดไม่ถึงและเบื้องหลังที่ไม่น่าเชื่อ

**คำวิจารณ์**
Midnight in the Garden of Good and Evil สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกับภาพยนตร์ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) ในหนังสือพิมพ์ นิวยอร์ก ไทม์ โดย จอห์น เบเรนด์ เมื่อ คลินต์ อีสต์วูด ได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ จัดเป็นภาพยนตร์สืบสวนสอบสวนในแบบฟิล์มนัวร์เรื่องหนึ่ง แต่มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่านวนิยายทำได้ดีกว่า ในขณะที่ภาพยนตร์ในบางช่วงมีจังหวะสนุกและอารมณ์ดูจะหลุดไปจากเนื้อหา

**อ้างอิง**
  ข้อมูลและรายละเอียดภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย คลินต์ อีสต์วูด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
อัสตรุด ชิลเบร์ตู

อัสตรุด ชิลเบร์ตู (Astrud Gilberto, เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1940) นักร้องเพลงบอสซาโนวาชาวบราซิล เจ้าของเสียงในเพลง "The Girl from Ipanema" 
อัสตรุดเดิมชื่อ อัสตรุด ไวแนร์ท (Astrud Weinert) เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-บราซิล สมรสกับชูเอา ชิลเบร์ตู เมื่อ ค.ศ. 1959 ทั้งคู่ย้ายไปอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1963 และหย่าขาดกันในช่วงกลางทศวรรษ 1960
อัสตรุด ชิลเบร์ตู ไม่เคยมีผลงานร้องเพลงอาชีพมาก่อน จนกระทั่งสามีคะยั้นคะยอให้เธอร้องเพลง "The Girl from Ipanema" ลงในอัลบั้ม เก็ตส์/ชิลเบร์ตู ผลงานร่วมกันของสแตน เก็ตซ์, ชูเอา ชิลเบร์ตู และอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง ปรากฏว่าเพลงนี้ฮิตติดอันดับ เป็นที่นิยมไปทั่วโลก ได้รับรางวัลแกรมมีในปี ค.ศ. 1965 ส่งผลให้เธอมีผลงานเพลงบอสซาโนวาและแจ๊สสืบเนื่องมาอีกหลายชุด 
อัสตรุด ชิลเบร์ตู เป็นนักวาดภาพและนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ ปัจจุบันเธองดแสดงดนตรีต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002

**ผลงาน**
งานเพลงที่เป็นที่นิยม
*The Girl from Ipanema
*The Shadow of your Smile
*It might as Well be Spring
*Love Story
*Fly me to the Moon
*Day by Day
*Here's that Rainy Day
*Look to the Rainbow

**อัลบั้ม**
 Getz Au-Go-Go (Verve, 1964) - The Astrud Gilberto Album (Verve, 1965) - The Shadow of Your Smile (Verve, 1965) - Look to the Rainbow (Verve, 1965) - Beach Samba (Verve, 1966) - A Certain Smile, a Certain Sadness with Walter Wanderley (Verve, 1967) - Windy (Verve, 1968) - September 17, 1969 (Verve, 1969) - Gilberto Golden Japanese Album (Verve, 1969) - I Haven't Got Anything Better to Do (Verve, 1970) - Astrud Gilberto with Stanley Turrentine (CTI, 1971) - Astrud Gilberto Now (Perception, 1972) - That Girl from Ipanema (Audio Fidelity, 1977) - Astrud Gilberto Plus James Last Orchestra (Polygram, 1987) - Live in New York (Pony Canyon, 1996) - Temperance (Pony Canyon, 1997) - Jungle (Magya, 2002) - Coffee & Bossa: The Chillout Sound of Astrud Gilberto (Compilation album) (Universal, 2006)

**อ้างอิง**
  Astrud Gilberto 1960s Fan Page

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บทางการ-  ฟังเพลงของอัสตรุด ชิลเบร์ตู จาก bossanova.fm date=2018-12-29 -  ตัวอย่างผลงานจากอัลบั้มล่าสุด date=2007-04-19 
หมวดหมู่:นักร้องบราซิล
หมวดหมู่:ดนตรีบอสซาโนวา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเวิร์ฟเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอ็มจีเอ็มเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาเยีย
หมวดหมู่:นักร้องแจ๊ส
หมวดหมู่:บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์

หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ หมึกแดง เป็น กรรมการมูลนิธิประชาธิปก-รำไพพรรณี ผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร โดยเฉพาะอาหารไทย
ปัจจุบันเป็นเจ้าของภัตตาคาร กรรมการผู้จัดการ ผู้ดำเนินรายการทางโทรทัศน์ ที่ปรึกษาทางด้านอาหาร คอลัมนิสต์ และวิทยากร

**ประวัติ**
หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ มีชื่อเล่นว่า คุณหมึกแดง เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ณ วังศุโขทัย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับหม่อมหลวงประอร จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม: มาลากุล) มีน้องชายร่วมบิดามารดาหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงเพิ่มวุทธ์ สวัสดิวัตน์ และน้องชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในวงการอาหารคือ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ มารดาเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7 ซึ่งมีศักดิ์เป็นสมเด็จย่า(น้องสาวของปู่) ขณะหม่อมหลวงศิริเฉลิมมีอายุราว 3-4 ปี หม่อมหลวงประอรผู้มารดาได้หย่าร้างกับบิดาและสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าการวิก จักรพันธุ์
เบื้องต้น หม่อมหลวงศิริเฉลิมเข้าศึกษาที่โรงเรียนสมถวิล และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร จนอายุได้ 12 ปี พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภาที่ทรงมีศักดิ์เป็นป้าได้ส่งให้เรียนต่อต่างประเทศที่วิทยาลัยเชลเทนแฮม (Cheltenham College) สหราชอาณาจักร แล้วเรียนต่อด้านการทูตที่มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน (George Washington University) แต่เรียนได้เพียงสามปีก็ลาออก เพราะพบว่าตนมีความสุขเมื่อทำอาหารมากกว่า
ในปี พ.ศ. 2565 หม่อมหลวงศิริเฉลิมได้เปิดเผยว่าตนเองเป็นเกย์ในรายการของวุฒิธร มิลินทจินดา

**พิธีกร**
 2540 ครอบจักรวาล ช่อง 9

**ลำดับสาแหรก**

**อ้างอิง**
  ประวัติ ม.ล.ศิริเฉลิม date=2007-05-02  จากเว็บไซต์  หมึกแดงดอตคอม date=2010-02-07 
หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลสวัสดิวัตน์
หมวดหมู่:ชาวไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:นักโภชนาการ
หมวดหมู่:เชฟชาวไทย
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:คอลัมนิสต์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสมถวิล
หิรัณยากษะ

หิรันตยักษ์ (อิงจากชื่อที่ปรากฏในเรื่อง รามเกียรติ์) หรือ หิรัณยากษะ (Hiranyaksha हिरण्याक्ष, "ตาทอง") หรืออีกชื่อว่า หิรัณยเนตระ (हिरण्यनेत्र) เป็นจอมอสูรที่เป็นสาเหตุให้พระวิษณุต้องอวตารลงมาปราบในโลกมนุษย์เป็นครั้งที่ 3 เพราะอสูรตนนี้ได้รับพรพิเศษจากพระพรหมว่าไม่มีผู้ใดสังหารได้ ด้วยความอหังการในพรวิเศษจึงบุกโจมตีแดนสวรรค์ และม้วนแผ่นดินโลกแล้วนำไปไว้ยังโลกบาดาล ในวัฒนธรรมไทย หิรันตยักษ์มีลักษณะหนึ่งพักตร์ สองกร กายสีขาว ทรงมงกุฎน้ำเต้า มีตะบองวิเศษเป็นอาวุธ

**ตำนาน**
ภาพวราหะ (อวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ) กำลังยืนอยู่หน้าศพของหิรันตยักษ์ที่ถูกตัดหัว
บางปุราณะ นำเสนอว่าหิรันตยักษ์ เป็นลูกของ นางธิติ กับ ฤๅษีกัศยปะ ฤๅษีกัสสปะเอง (สันสดฤต: कश्यप kaśyapa) เป็น 1 ในกลุ่ม สัปตฤๅษี อันประกอบด้วย ฤๅษีอตรี, ฤๅษีวสิษฐ์, ฤๅษีวิศวามิตร, โคตมะมหาฤาษี, ฤาษีจามาทะกนี และ ฤๅษีภารทวาชะ ฤๅษีผู้นี้เป็นบิดาของเหล่าเทวดา, อสูร, พญานาค และเหล่ามวลมนุษยชาติ เขาแต่งงานกับ นางอธิติ มีลูกด้วยกันคือ พระอัคนี และ พระอาทิตย์ และเมื่อเขาแต่งงานกับนางธิติ (ภารรยาคนที่ 2) ก็ให้กำเนิดเหล่าอสูร และหลังจากนั้น อสูรกับเทวดาก็รบราฆ่าฟันกันเรื่อยมา
ครั้งหนึ่ง หิรัณยากษะโจมตีพระแม่ธรณี ด้วยไม่มีผู้ใดคุ้มครอง หรัณยากษะจึงพานางจมลึกลงไปในมหาสมุทรจักรวาล เหล่าทวยเทพต่างวิงวอนต่อพระวิษณุให้พาพระแม่ธรณีกลับคืนมาเพื่อสรรพสัตว์ทุกชีวิต พระนารายณ์ทรงรับคำขอ และอวตารไปเป็นหมูป่า (วราหะ) เพื่อช่วยเหลือพระแม่ธรณี หิรัญยักษะขวางทางเขาไว้ สุดท้ายจึงถูกพระวิษณุสังหาร
หิรัณยากษะมีพี่ชายชื่อหิรัณยกศิปุ ซึ่งพยายามข่มเหงและทำร้าย Prahlada ลูกชายของเขา เพราะเป็นสาวกที่ซื่อสัตย์ของพระวิษณุ ขณะที่หิรัณยากษะถูกฆ่าโดย วราหาวตาร พี่ชายของเขาคือหิรัณยกศิปุก็ถูกฆ่าโดยนรสิงห์ อวตารร่างครึ่งมนุษย์ครึ่งสิงโตของพระวิษณุ

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์

เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ เป็นภาพยนตร์ไทยผลิตโดย พระนครฟิล์ม เริ่มฉาย  19 เมษายน พ.ศ. 2550

**เนื้อเรื่องย่อ**
พิง หนุ่มที่มีใจรักในเสียงดนตรี ออกจากราชการ มาฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ครูด้วง เจ้าของสำนักปี่พาทย์ในจังหวัดปทุมธานี ซึ่งมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมา ถึงกลองเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวสำนักใช้กราบไหว้บูชามาช้านาน และเรื่องการตายของลูกวงที่คิดทรยศ  พิงมาเพื่อศึกษาร่ำเรียนวิชาเปิงมางตามที่บรรพบุรุษของพิงได้สั่งเสียไว้ก่อนตาย พิงได้พบกับหญิงสาวนางหนึ่งที่ชอบทำตัวลึกลับ เธอชื่อ ทิพย์ ตลอดเวลาพิงและทิพย์พบกันในเวลากลางคืน และสร้างสัมพันธ์ที่ดีร่วมกันจนเกิดเป็นความรัก
ปลัดเหมือน นักเลงปี่พาทย์ผู้มีอาคม ที่ปรากฏตัววางแผนทำลายสำนักครูด้วง และหวังแย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์เพื่อให้ตัวเองได้เป็นที่หนึ่งในด้านดนตรีไทย ปลัดเหมือนใช้เงินหว่านล้อมจนลูกวงของครูด้วง หลายคนสับสนและทรยศย้ายสำนักไปอยู่กับปลัดเหมือน แต่ในที่สุดพวกลูกวงเหล่านี้ก็พบจุดจบอย่างสยดสยอง ต่อมาปลัดเหมือนก็กระทำการล้มครูด้วงจนสำเร็จ และ แย่งชิงเปิงมางศักดิ์สิทธิ์ไปได้
ทิพย์หายตัวไป ครูด้วงขอให้พิงสืบทอดวงต่อไป และเล่าความจริงว่า เปิงมางศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ถูกสร้างมาจากผิวหนังของหญิงสาวคนหนึ่งชื่อทิพย์ ทำให้พิงรู้ว่าการตายของพวกลูกวงเป็นฝีมือของทิพย์ พิงเป็นคนเดียวที่จะกุมชะตาสำนักนี้ต่อไป หลายปีต่อมา พิงกลายเป็น ครูพิง ซึ่งตอนนี้ชราลงและพิงเห็นนางรําคนนึงรําจึงนึกถึงตอนที่เจอทิพย์และเมื่อการแสดงจบลง พิง ก็ได้เสียชีวิตด้วยวัยชราภาพ  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ (2007)-  เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ มาสเตอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพระนครฟิลม์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ณัฐพีระ ชมศรี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สรัญญา น้อยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดปทุมธานี
ประธานาธิบดีเยอรมนี

ประธานาธิบดีเยอรมนี หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (Bundespräsident der Bundesrepublik Deutschland) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งแต่การสละราชสมบัติของจักรพรรดิเยอรมันเมื่อปี 2461 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และมีการประกาศใช้กฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ประธานาธิบดีก็เป็นประมุขแห่งรัฐของเยอรมนี แต่มิใช่ประมุขฝ่ายบริหาร

**ประวัติ**
ประธานาธิบดีมาจากลงคะแนนลับโดยคณะที่เรียกว่า สมัชชาสหพันธ์ (Bundesversammlung) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมดของสภาสหพันธ์ (หรือก็คือผู้แทนราษฎรทุกคน) กับคณะผู้แทนรัฐในจำนวนเท่ากัน ซึ่งได้รับการสรรหาจากสภามลรัฐทั้งสิบหกแห่ง (ซึ่งในอดีตตั้งแต่การรวมประเทศ สมัชชาสหพันธ์มีจำนวนสมาชิกเกินกว่า 1200 คนในทุกวาระ) ในการนี้ ผู้ถูกเสนอชื่อเป็นประธานาธิบดีจะต้องได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกที่มีอยู่ของสมัชชาสหพันธ์ แต่หากลงคะแนนสองครั้งแล้วยังไม่มีผู้ใดได้รับเสียงเกินกึ่งหนึ่ง ในการลงคะแนนครั้งที่สามให้ถือว่าผู้ได้รับคะแนนเสียงมากสุดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีโดยปริยาย ประธานาธิบดีมีวาระห้าปี ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องได้สูงสุดสองวาระ 
ว่าที่ประธานาธิบดีต้องกล่าวคำสาบานตนต่อที่ประชุมร่วมสภาสหพันธ์กับคณะมนตรีสหพันธ์ดังถ้อยคำว่า "ข้าพเจ้าให้สัตย์ว่า ข้าพเจ้าจะทุ่มเทความอุตสาหะของข้าพเจ้า เพื่อประโยชน์สุขแห่งปวงชนชาวเยอรมัน จะส่งเสริมสวัสดิการปวงชน จะปัดป้องภยันตรายจากปวงชน จะธำรงและปกป้องกฎหมายพื้นฐานและบรรดากฎหมายแห่งสหพันธ์ ตลอดจนจะปฏิบัติหน้าที่ของข้าพเจ้าอย่างมีสติรู้ชอบ และมีความเป็นธรรมต่อทุกผู้ชน (ฉะนั้นขอพระเจ้าทรงช่วยข้า)"

**บทบาทและอำนาจ**
ประธานาธิบดีสหพันธ์เป็นตำแหน่งพิธีการและถูกจำกัดบทบาทด้วยองค์ประกอบกฎหมายและจารีต มาตรา 59 แห่งกฎหมายพื้นฐาน กำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นตัวแทนของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ในกิจการเกี่ยวกับกฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งรวมถึงการลงนามในสนธิสัญญากับต่างประเทศ ตลอดจนเป็นผู้ลงนามอักษรสาส์นตราตั้งเจ้าหน้าที่การทูต นอกจากนี้ ร่างกฎหมายระดับประเทศทุกฉบับจะต้องได้รับการลงนามจากประธานาธิบดีจึงจะมีผล 
ประธานาธิบดีเป็นผู้เสนอชื่อผู้มีความเหมาะสมดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อสภาสหพันธ์ และเป็นผู้ลงนามแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีของสหพันธ์ นอกจากนี้ยังได้รับอำนาจยุบสภาสหพันธ์ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง มีอำนาจประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน มีอำนาจแต่งตั้งและปลดผู้พิพากษาของฝ่ายตุลาการสหพันธ์ มีอำนาจอภัยโทษต่อบุคคลในนามของสหพันธ์ และมีอำนาจยับยั้งร่างกฎหมายหากเชื่อว่าร่างกฎหมายดังกล่าวละเมิดกฎหมายพื้นฐาน
ประเทศเยอรมนีไม่มีตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในกรณีที่ประธานาธิบดีลาออก ถึงแก่กรรม หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ด้วยเหตุใดก็ตาม มาตรา 57 แห่งกฎหมายพื้นฐานกำหนดให้ประธานคณะมนตรีสหพันธ์ (Bundesrat) เป็นรักษาการประธานาธิบดีจนกว่าจะมีการเลือกประธานาธิบดีคนใหม่ภายในสามสิบวัน ซึ่งในช่วงเวลานี้ รักษาการประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ในฐานะประธานคณะมนตรีสหพันธ์มิได้ ทั้งนี้ ในกรณีที่ประธานาธิบดีเดินทางเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ (ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยครั้ง) ประธานาธิบดีจะใช้ดุลยพินิจมอบอำนาจทั้งหมดหรือบางส่วนให้แก่ประธานคณะมนตรีสหพันธ์ ซึ่งที่ผ่านมา รักษาการประธานาธิบดีแต่ละคนยังไม่เคยใช้อำนาจในระดับสำคัญ อย่างเช่นยับยั้งกฎหมายหรือยุบสภา

**รายชื่อ**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ -  Germany: Heads of State: 1949-2005 date=2008-05-13   เยอรมนี: ประมุขแห่งรัฐ: ค.ศ. 1949-2005

เยอรมนี
ผู้กำกับภาพยนตร์

จอห์น แบดแฮม ขณะกำกับภาพยนตร์
ผู้กำกับภาพยนตร์ คือผู้ที่มีหน้าที่กำกับในขั้นตอนการสร้างภาพยนตร์ โดยผู้กำกับภาพยนตร์มีหน้าที่สร้างจินตนาการจากบทหนัง แล้วถ่ายทอดความคิดทางด้านศิลปะออกมาตามแบบที่ตนเองต้องการ และเป็นคนสั่งฝ่ายอื่น ๆ ในกองถ่าย อย่างเช่น ฝ่ายผู้กำกับภาพ ผู้กำกับการแสดง ฝ่ายเทคนิค นักแสดง ออกมาอยู่ในองค์ประกอบทางศิลป์ที่ตนเองต้องการบนแผ่นฟิล์มหรือในระบบดิจิตอล
อย่างไรก็ดี ผู้กำกับภาพยนตร์อาจจะควบคุมทุกอย่างตามที่ตนคิดไว้ไม่ได้เสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นภาพยนตร์ที่ฉายในโรง เพราะผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ จะเป็นคนกำหนดงบประมาณที่จะให้ผู้กำกับใช้จ่ายได้ หรือสั่งตัดต่อหนังในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเข้าโรงฉายหากหนังมีความยาวเกินไป หรือเพื่อดึงการจัดเรตหนังให้ต่ำลงมา หรือบางฉากอาจจะมีการเพิ่มโฆษณาเข้าไป ดังนั้นเป็นเรื่องที่ไม่แปลกหากผู้กำกับจะมีปัญหาให้คุยกับผู้อำนวยการสร้างเสมอ ๆ

**ความรับผิดชอบ**
ผู้กำกับบางคนมีอำนาจในการจ้างคนที่จะต้องร่วมงานด้วยบ่อย ๆ อย่างเช่น ฝ่ายกำกับภาพ ซาวเอ็นจิเนียร์ ฝ่ายจัดแสง ฝ่ายจัดหาโลเคชั่น ฝ่ายคอสตูม ฝ่ายสเปเชียลเอฟเฟกต์ โดยผู้อำนวยการสร้างจะไม่ลงมายุ่งในเรื่องพวกนี้ด้วยมากนัก หากผู้กำกับภาพยนตร์ยังใช้ทุนสร้างอยู่ในเกณฑ์ที่น่าพอใจ

**วิธีการกำกับ**
วิธีการกำกับของผู้กำกับแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกันเลย ซึ่งตรงจุดนี้เป็นเสน่ห์ของภาพยนตร์ เพราะผลงานที่ได้จะมีความหลากหลาย เนื่องจากศิลปะการกำกับหนังไม่มีทฤษฏีที่ตายตัว แบ่งประเภทออกได้คร่าวๆดังนี้- ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง โดยงานในกองถ่ายจะต้องเป็นไปตามที่ผู้กำกับสั่งทุกระเบียดนิ้ว หรือเรียกในภาษาอังกฤษว่า auteurs- พูดให้แนวทางคร่าวๆกับนักแสดงว่าฉากนี้ต้องการจะออกมาให้อยู่ในอารมณ์แบบไหน และให้นักแสดงไปฝึกซ้อมบทพูดกันเอาเอง หนังบางเรื่องของ โรเบิร์ต อัลแมน กำกับโดยแนวนี้- แทบไม่สั่งอะไรกับนักแสดงเลย อาจจะบอกเพียงแค่ว่า ให้เดินออกมาจากบ้าน แต่ไม่ยอมบอกว่า ให้เดินออกมาจากบ้านทำไม ผู้กำกับในแนวนี้ อย่างเช่น หลุยส์ บุนเนล- มีพลอตหนังคร่าวๆ และชอบด้นบทสนทนาของตัวละครในกองถ่ายสดๆ เช่น หว่อง คาไว- ชอบเขียนบทเองและกำกับเอง โดยอาจจะนำนวนิยายมาดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ หรือเขียนบทจากจินตนาการของตนเอง เช่น วูดดี อัลเลน, สแตนลีย์ คูบริก, บิลลี ไวลด์เดอร์,เควนติน แทแรนติโน,ริชาร์ด ลิงเลเตอร์- ร่วมงานกับนักเขียนบทคนใดคนหนึ่งตลอด โดยจะเปลี่ยนนักเขียนบทน้อยมาก อย่างเช่น ยาสุจิโร โอสุ/โคโกะ โนดะ- ชอบทั้งกำกับเองและแสดงเป็นตัวละครเอกเองด้วย อย่างเช่น เฉินหลง, วูดดี อัลเลน, หม่ำ จ๊กมก, ชาร์ลี แชปลิน, เอ็ด วูด- กำกับแต่ภาพยนตร์แนวที่ตัวเองถนัดเท่านั้น เช่น จอร์จ ลูคัส, โรเบิร์ต โรดริเกวซ, เดวิด โครเนนเบิร์ก, สองพี่น้องวาโชว์สกี้, เซอร์จิโอ ลีโอเน, อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก, เอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน

**ดูเพิ่ม**
 รายนามผู้กำกับภาพยนตร์ไทย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Filmmakers - Free Filmmakers Forum date=2007-09-27 -  Smooth Negotiating: Making the Director Deal date=2007-04-28 -  Directors Guild of America-  Directors Guild of Canada-  A comprehensive collection of interviews with a century's worth of European film directors date=2011-11-18 -  Films101 The best directors picked by critics and filmmakers date=2011-11-27 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์
หมวดหมู่:อาชีพ
แมวลายหินอ่อน

แมวลายหินอ่อน  (marbled cat; Pardofelis marmorata) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์เสือ (Felidae) ที่มีขนาดเท่ากับแมวบ้าน (Felis catus) แต่มีหางยาวกว่าและมีขนที่หางมากกว่า หัวมีขนาดเล็ก กลมมน  สีขนมีลวดลายเป็นแถบหรือเป็นดวงคล้ายลวดลายของเสือลายเมฆ (Neofelis nebulosa) หรือลวดลายบนหินอ่อน
ได้รับการอนุกรมวิธานโดยตัวอย่างต้นแบบเป็นตัวเมียที่ได้ตัวอย่างจากประเทศไทย  ปัจจุบันนักวิชาการแบ่งแมวลายหินอ่อนออกเป็น 2 ชนิดย่อย ได้แก่ P. m. marmorata และ P. m. charltoni
ถิ่นอาศัยของแมวลายหินอ่อนอยู่ในรัฐอัสสัมทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย เนปาล (P. m. chartoni) เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา เมื่ออยู่ในป่าทึบตามธรรมชาติจะพบเห็นได้น้อย ปัจจุบันยังมีการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับแมวชนิดนี้อยู่น้อย และยังไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน ขณะเดียวกันป่าที่เป็นถิ่นอาศัยก็มีพื้นที่ลดลง ทำให้ปัจจุบันแมวชนิดนี้อยู่ในสถานะที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
พฤติกรรมของแมวลายหินอ่อน เมื่ออยู่ในที่เลี้ยงค่อนข้างดุร้ายกว่าเสือหรือแมวป่าชนิดอื่น ๆ มีอายุในสถานที่เลี้ยงยืนสุด 12 ปี

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:วงศ์เสือและแมว
หมวดหมู่:แมว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
รัฐบรันเดินบวร์ค

รัฐบรันเดินบวร์ค (Brandenburg) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ด้วยเป็นหนึ่งในรัฐใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1990 จากการรวมประเทศเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกเข้าด้วยกัน มีประชากร 2.6 ล้านคน มีพื้นที่ 29,056 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือพ็อทซ์ดัม รัฐบรันเดินบวร์คอยู่ล้อมรอบแต่แยกออกจากเบอร์ลิน เมืองหลวงของประเทศ
โดยประวัติศาสตร์แล้วบรันเดินบวร์คเคยเป็นอาณาจักรชายแดนชื่อว่ารัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค ซึ่งต่อมาได้ขยายกลายมาเป็นส่วนหลักของประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน ชื่อรัฐบรันเดินบวร์คตั้งตามชื่อเมือง Brandenburg an der Havel

**การศึกษา**
บรันเดินบวร์คมีโรงเรียน 977 โรง (ไม่รวมสถาบันอุดมศึกษา) ในปีการศึกษา 2006/2007 มีนักเรียน 313,000 คน ครู 19,000 คน

**สถาบันอุดมศึกษา**
 มหาวิทยาลัยเทคนิคบรันเดินบวร์ค ค็อทบุส  (BTU Cottbus)- Europa-Universität Viadrina ที่ฟรังค์ฟวร์ทอันแดร์โอเดอร์- มหาวิทยาลัยพ็อทซ์ดัม - Fachhochschule Lausitz (ที่ค็อทบุสและเซ็นฟ์เทินแบร์ค)- Fachhochschule Potsdam- Fachhochschule Brandenburg- Fachhochschule für Finanzen (สาขาเชี่ยวชาญ: การบริหารภาษี)- Fachhochschule Eberswalde- Technische Fachhochschule Wildau (มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ)- มหาวิทยาลัยตำรวจ ใน Oranienburg

**การคมนาคม**
ปัจจุบัน รัฐบรันเดินบวร์คมีท่าอากาศยานเบอร์ลินบรันเดินบวร์คเป็นท่าอากาศยานหลักร่วมกันกับกรุงเบอร์ลิน จากเดิมที่รองรับโดยสามท่าอากาศยาน ประกอบด้วย ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์ลินเทเกิล, ท่าอากาศยานเบอร์ลินเท็มเพิลโฮฟ และท่าอากาศยานเบอร์ลินเชอเนอเฟ็ลท์

**เกร็ด**
ตราเครื่องหมายของบรันเดินบวร์คคือ อินทรีแดงบนพื้นขาว

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ  -  คณะกรรมการการท่องเที่ยวบรันเดินบวร์ค -  ภูมิทัศน์ประวัติศาสตร์บรันเดินบวร์ค 

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
บรันเดินบวร์ค
เอสพลานาด

เอสพลานาด (esplanade) อาจหมายถึง- ดิ เอสพละนาด ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย ประกอบด้วย
** เอสพลานาด รัชดาภิเษก บริหารงานโดย เซ็นทรัลพัฒนา
** เอสพลานาด งามวงศ์วาน-แคราย บริหารงานโดย เมเจอร์ ดีเวลอปเมนท์- เอสพลานาด (โรงละคร) ชื่อโรงละครที่มีชื่อเสียงขนาดใหญ่ในประเทศสิงคโปร์- เอสพลานาด (อัลกอนควิน) บริเวณแหล่งชอปปิงในเมืองอัลกอนควินในรัฐอิลลินอย- ในความหมายภาษาอังกฤษ เอสพลานาด หมายถึง ทางเดินริมทะเล หรือทางเดินริมแม่น้ำขนาดใหญ่
แอเรีย 88

แอเรีย 88 (ทับศัพท์จาก Area 88) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เกี่ยวกับการสู้รบที่ แอเรีย88 หรือ ฐานทัพอากาศของประเทศสมมุติแถบตะวันออกกลางที่ชื่อว่า อัสแลนด์ เรื่องราวกล่าวถึง ชิน  คาซามะ, มิกกี้  ไซมอน, เกรก สามทหารเสือแห่งหน่วยทหารรับจ้างของกองทัพอากาศทหารต่างด้าวอัสแลนด์ ซึ่งแต่ละคนมาที่แอเรีย 88 ด้วยเหตุผลเบื้องหลังบางประการ

**เนื้อเรื่อง**
ชิน คาซามะ นักบินยอดเยี่ยมแห่งโรงเรียนการบิน ผู้ซึ่งถูกเพื่อนสนิทหลอกให้เซ็นสัญญาในการเข้าร่วมกองทัพต่างด้าวอัสแลนด์ ซึ่งมีกำหนดระยะเวลา 3 ปี หรือไม่ก็ต้องจ่ายเงิน 1.5 ล้านดอลลาห์ในการยกเลิก แอเรีย 88 เป็นฐานทัพที่อยู่แนวหน้าสุด อันตรายที่สุด แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นฐานทัพที่ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมที่สุดเช่นกัน ผู้บัญชาการ ฐานนี้คือ ซากิ หรือความจริงเขาเป็นเจ้าชายแห่งประเทศ อัสแลนด์ ฐานทัพแห่งนี้จะให้รางวัลตามผลงานที่ทำได้ ฐานทัพแห่งนี้จึงเป็นที่รวมของทหารรับจ้างที่มีอดีตต่าง ๆ นานา  ตอนจบ ฉบับOVA หลังมีทะเลาะวิวาทในปารีสหลังเป็นอิสระได้เสนอกลับไปญี่ปุ่นหรือไปอยู่ที่อเมริกาแต่ชินคาซามะปฏิเสธ เขาตัดสินใจจะกลับไป area 88 ตามเดิม   ส่วนตอนจบ ฉบับทีวี ชิน คาซามะได้ตัดสินใจหนีออกจากarea 88 เพื่อไปโยโกะที่กำลังแต่งงานกับคันซากิ เพื่อนๆนักบินจึงไล่ตามเขา และได้เกลี้ยกล่อมให้กลับสุดท้ายจึงกลับเพราะเนื่องจากที่ญี่ปุ่นแทบไม่มีพ่อแม่พี่น้องญาติมิตรของชิน คาซามะแล้ว

**ตัวละคร**
 ชิน  คาซามะ
เป็นนักบินมือหนึ่งของ แอเรีย 88 สามารถทำลายข้าศึกได้เป็นจำนวนมาก และกู้วิกฤตไว้ได้หลายครั้ง มาที่แอเรีย88 เพราะถูก คันซากิ ซาโตรุเพื่อนสนิทหลอกให้เซ็นสัญญามาเป็นทหารรับจ้าง จุดประสงค์ก็เพื่อกำจัด ไม่ให้ชินมีชีวิตอีกต่อไป
 มิกกี้  ไซมอน
อดีตทหารอากาศชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเคยร่วมรบในสงครามเวียดนาม หลังสงครามสงบกลับพบว่าตัวเองไม่สามารถใช้ชีวิตแบบสงบสุขได้จึงมาที่แอเรีย 88 เพื่อเข้าร่วมสงคราม

**รายชื่อตอน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Area 88 Website from TV Asahi date=2004-10-09   -  Area 88 Website from ADV Films date=2005-10-25  - 3149
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์การบิน
หมวดหมู่:แอนิแมกซ์
สองมาตรฐาน

สองมาตรฐาน (double standard) เป็นประเด็นการเปรียบเทียบในการจัดการหรือใช้ระบบ แนวทาง หรือมาตรฐาน ในกลุ่มเป้าหมายสองกลุ่มอย่างแตกต่างกัน สองมาตรฐาน ถูกนิยมเรียกกับการแก้ปัญหาที่ไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นธรรม โดยการจัดการปัญหาในเรื่องเดียวกัน แต่ต่างเป้าหมาย ทำให้ได้รับผลลัพธ์ที่ต่างกัน เช่นการตอบรับของเจ้าหน้าที่กับกลุ่มคนรวยและกลุ่มคนจน ซึ่งไม่เท่ากัน 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Parental rights date=2010-08-17 -  ESPN's odd double standard on sex-  Canada's double standard for dual citizens-  Federal lawmakers from Lagos State accused the Federal Government of a double standard
หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำทางสังคม
หมวดหมู่:มาตรฐาน
หมวดหมู่:การจัดการ
อาการคัน

อาการคัน เป็นความรู้สึกระคายเคืองทางผิวหนังของคนหรือสัตว์ ที่ ทำให้เกิดอาการอยากเกาขึ้นมา

**กระบวนการเกิด**
สารเคมีที่ทำให้เกิดอาการคัน มีชื่อว่าฮิสทามีน (histamine) เป็นโมเลกุลที่ปล่อยออกมาโดยมาสต์ เซลล์ (mast cell) ที่อยู่ใต้ผิวหนัง  histamine ยังทำให้เกิดผื่นแดง เวลาที่ถูกแมลงกัด  สารเคมีนี้จะติดอยู่บริเวณปลายประสาทสัมผัสชนิดหนึ่งใต้ผิวหนัง
เป็นที่เข้าใจกันมาตลอดว่า อาการคันจากการกระตุ้นบนผิวหนัง เช่น การไหวของขนเส้นเล็กๆ บนร่างกาย จะส่งผ่านมาในลักษณะของความรู้สึกเจ็บเล็กๆ แต่ผลการวิจัยล่าสุดพบว่า อาการคันหรือความรู้สึกคันนั้น เป็นคนละอย่างกับ ความรู้สึกเจ็บ โดยความรู้สึกคันจะมีระบบประสาทส่วนของมันเองโดยเฉพาะ ความรู้สึกคันจากสารฮิสทามีนถูกส่งไปยังสมองผ่านทางอีกระบบประสาทหนึ่ง, Andrew และ คณะ ได้อธิบายไว้ในปี พ.ศ. 2544  ความรู้สึกคันอันเกิดจากสารฮิสทามีนนี้ จะเดินทางผ่าน ลำเส้นใยประสาทสไปโนทาลามิก (spinothalamic tract) เช่นเดียวกับความรู้สึกเจ็บ เพียงแต่ว่าความรู้สึกคันจะวิ่งผ่านเส้นประสาทส่วนของมันเอง

**อ้างอิง**
 Andrew D, Craig AD (2001). Spinothalamic lamina I neurons selectively sensitive to histamine: a central neural pathway for itch. Nature Neuroscience Jan;4 (1) :9-10.- National Cancer Institute (2003)  "Pruritus" Retrieved Aug. 22, 2005.
หมวดหมู่:อาการ
ชามพูวราช

ชามพูวราช เป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นพญาวานรในกองทัพพระราม เกิดจากต้นไผ่ซึ่งฤาษีสุขวัฒนนำไปถวายพระอิศวร พระอิศวรนำมาทำเป็นธนู พอลองโก่งดูธนูหักเป็นสองท่อน เกิดเป็นพญาวานรชื่อชามพูวราช และพญาอสูรชื่อเวรัมภ์ ชามพูวราชถือเป็นวานรอาวุโสและรอบรู้ไตรเพท เมื่อพระรามทำศึกกับทศกัณฐ์ ชามพูวราชเป็นผู้เสนอให้พระรามจองถนนไปกรุงลงกาเพื่อเป็นพระเกียรติยศ และตอนแปลงร่างเป็นหมีใหญ่กัดต้นโรทันเพื่อทำลายพิธีชุบศรนาค​บาศของอินทรชิต หลังเสร็จศึกลงกา ชามพูวราชได้เป็นอุปราชเมืองปางตาล

**ลักษณะของชามพูวราช**
เป็นพญาวานร ปากอ้า ตาโพลง กายสีแดงเลือดหมูหรือน้ำตาลเข้ม หนึ่งพักตร์ สองกร ทรงชฎายอดชัย มีพระขรรค์เป็นอาวุธ
หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลิง
ท้าวมหาชมพู

ท้าวมหาชมพู เป็นพญาวานรครองกรุงชมพูมีนางแก้วอุดรเป็นมเหสีมี นิลพัท เป็นหลานบุญธรรม เป็นเพื่อนรักกับพาลี เจ้าเมืองขีดขิน มีฤทธิ์มากไม่ยอมไหว้ใครนอกจากพระผู้เป็นเจ้าทั้งสาม ภายหลังเมื่อรู้ว่าพระนารายณ์อวตารมาเป็นพระรามจึงเข้าร่วมทัพด้วย

**รูปร่างลักษณะ**
ท้าวมหาชมพูมีลักษณะเป็นพญาวานร ปากอ้า ตาโพลง กายสีน้ำเงิน หนึ่งพักตร์ สองกร ทรงชฎายอดชัย มีพระขรรค์เป็นอาวุธ

**โคลงภาพรามเกียรติ์**
ชมพูพานเรศท้าว	     	จุฬจักร
ศรีขาบทรงสุรศักดิ์	     	ใหญ่ล้ำ
สวมชฎาดุจองค์มัฆ	     	พานหเปรียบ เสมอฤๅ
ครองภพชมภูถ้ำ	     	กึ่งหล้ากล้าหาญ ฯ
ขุนภักดีอาษา
ท
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
ภูเขาหิมะมังกรหยก

ภูเขาหิมะมังกรหยก (p=Yùlóngxuě Shān) เป็นเทือกเขาขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองลี่เจียง ในมณฑลยูนนาน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ยอดเขาที่สูงที่สุดมีชื่อว่า ช่านจึโต่ว (p=Shànzi Dǒu) ทิวทัศน์ของเทือกเขาที่มองจากสวนที่สระมังกรดำในเมืองลี่เจียงนั้น กล่าวกันว่าเป็นหนึ่งในทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดของจีน

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
วานรเตียวเพชร

วานรเตียวเพชร ปรากฏในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นเสนาวานรที่ช่วยพระรามรบกับฝ่ายทศกัณฐ์ มี 9 ตน แต่ละตนล้วนเป็นเทพที่มาจุติหลังพระนารายณ์อวตาร ได้แก่ 
1.ญาณรสคนธ์ สีขาวกำบัง หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดืมคือ พระธตรฐ โลกบาลทิศตะวันออก ในตำราคุณพระเทวาประสิทธิ์ว่าเป็นพระปัญจสีขร 
2.ทวิพัท สีดอกชบา หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิมพระโสมราช ในตำราคุณพระเทวาประสิทธิ์ว่าเป็น จิตตุเสน 
3.ปิงคลา สีเหลืองแก่ หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิมพระยมราช ในตำราคุณพระเทวาประสิทธิ์ว่าเป็น จิตตุราช 
4.มหัทวิกัน สีหงชาค หัวโล้น ปากหุบ พระประชาบดีเทพบุตร 
5.วาหุโรม สีเหลืองนวลอมเทา หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิมพระสันเทพบุตร 
6.อุสุภศรราม สีขาบ หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิมพระเวสสุวัน โลกบาลทิศเหนือ 
7.มากัญจวิก สีมอคราม หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิม จิตตุบท 
8.โชติมุข สีก้ามปู หัวโล้น ปากหุบ ชาติเดิม จิตตุบาท 
9.นิลเกศี แดงชาด หัวดำ และโล้น ปากหุบ ชาติเดิมพระสยามเทวบุตร
สัตวแพทย์

สัตวแพทย์ 
สัตวแพทย์ คือ แพทย์ที่รักษาสัตว์ หรือกล่าวแบบภาษาชาวบ้านว่า "หมอรักษาสัตว์" โดยคำว่า veterinarian นิยมใช้ในอเมริกาเหนือ ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยโทมัส บราวน์ (Thomas Browne) หรือ veterinary surgeon นิยมใช้ในยุโรป ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน คือ veterinae โดยมีหมายความว่า draught animals บางครั้งอาจจะใช้คำสั้น ๆ ว่า "vet" 
ในประเทศไทย คาดว่า คำว่า สัตวแพทย์ พล.ต. ม.จ.ทองฑีฆายุ ทองใหญ่ ผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของวิชาสัตวแพทย์สมัยใหม่ เป็นผู้ใช้คำนี้ โดยทรงก่อตั้งโรงเรียนอัศวแพทย์ทหารบก ซึ่งได้พัฒนาต่อมาเป็นโรงเรียนนายสิบสัตวแพทย์ และ โรงเรียนนายดาบสัตวแพทย์ทหารบก ตามลำดับ ซึ่งถือว่าเป็นการศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ครั้งแรกของประเทศไทย โดยต้องการผลิตกำลังพลป้อนกองทัพ และได้พัฒนาเป็นแผนกอิสระสัตวแพทยศาสตร์ ตั้งอยู่ ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมี ศาสตราจารย์ พันโท หลวงชัยอัศวรักษ์ เป็นปฐมคณบดี ซึ่งถือว่าเป็นการศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ ในสถานศึกษาพลเรือนเป็นครั้งแรก เพื่อผลิตสัตวแพทย์ ในระดับปริญญา ต่อมาได้มีการพัฒนาเป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ สังกัดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายพัฒนาประเทศในสมัยนั้น รัฐบาลได้โอนคณะสัตวแพทยศาสตร์มาสังกัด มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปีพุทธศักราช 2497 โดยมีการเรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน จำนวน 2 ปี และไปเรียนที่ถนน อังรีดูนัง อีก 4 ปี ต่อมาได้มีการย้ายกิจการคณะไปสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจัดตั้งเป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบันเมื่อปี พุทธศักราช 2510 แต่ก็ยังมีอาจารย์และนิสิตส่วนหนึ่งอยู่พัฒนาคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ต่อไป  โดยได้เชิญอธิบดีกรมปศุสัตว์ในสมัยนั้น คือ ศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ดร.จักร พิชัยรณรงค์สงคราม เป็นคณบดี และถือว่า ท่านคือ บิดาของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อย่างไรก็ตาม กรมปศุสัตว์ ก็เปิดสอนวิชาสัตวแพทยศาสตร์ ในระดับประกาศนียบัตร ณ โรงเรียนสัตวแพทย์ (Paraveterinary School)เพื่อผลิตบุคลกรให้กรมปศุสัตว์ เพื่อบรรเทาความขาดแคลนสัตวแพทย์ของประเทศ โดยมีเพลงนกน้อยในไร่ส้มเป็นเพลงที่ถูกแต่งเพื่อชื่นชมการปฏิบัติหน้าที่ของสัตวแพทย์ในชนบท และถูกนำไปใช้ในวิชาชีพสื่อสารมวลชน ต่อมา
สำหรับประเทศไทย คำว่า "สัตวแพทย์" สามารถสื่อความหมายได้ 2 กรณี คือ สัตวแพทย์ (Paravet) และ นายสัตวแพทย์ (Veterinarian)
นายสัตวแพทย์ คือ บุคคลที่เรียนจบสัตวแพทย์ ในระดับปริญญาตรี ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ได้รับคุณวุฒิ ปริญญาทางสัตวแพทยศาสตร์ (สพ.บ.) และ ได้รับ ใบประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่ง  
สัตวแพทย์ คือ บุคคลที่เรียนจบ โรงเรียนสัตวแพทย์ ของ กรมปศุสัตว์ ได้รับประกาศนียบัตร (2ปี) และได้รับ ใบประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ ชั้น สอง  ปัจจุบัน โรงเรียนสัตวแพทย์ ของกรมปศุสัตว์ ได้ยุบและโอนย้ายไปเป็น คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดทำการสอนในระดับปริญญา ด้าน เทคนิคการสัตวแพทย์ (4ปี) 

**ดูเพิ่ม**
 เทคนิคการสัตวแพทย์
หมวดหมู่:วิชาชีพทางด้านสัตวแพทย์
หมวดหมู่:อาชีพ
ยอร์มุงกันเดอร์

ในตำนานนอร์ส ยอร์มุงกันเดอร์ (Jǫrmungandr) บ้างเรียก มิดการ์ดโซร์เมอร์ (Miðgarðsormr; "พญานาคมิดการ์เดอร์") เป็นงูยักษ์หรือโลกาอสรพิษแห่งมิดการ์เดอร์ เป็นหนึ่งในบุตรของโลกีกับนางยักษ์อังเกอร์โบดา (Angrboða) และเป็นพี่น้องกับเฟ็นรีร์และเฮ็ล เป็นหนึ่งในลางบอกเหตุที่จะทำให้เกิดวันรักนาร็อกขึ้นตามคำทำนาย จึงถูกโอดินน์โยนลงทะเลในดินแดนมนุษย์ ก่อนที่ตัวมันจะใหญ่ขึ้นจนโอบรัดโลกได้ จากคำทำนายในวันรักนาร็อก งูยักษ์จะสู้กับเทพธอร์ และถูกเทพธอร์กำจัดไปในที่สุด แต่ธอร์เองก็ถูกพิษของยอร์มุงกันเดอร์มากจนเดินได้เพียงแค่ 9 ก้าวเท้าก่อนที่จะล้มลงตาย

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
เฮ็ล

ไฟล์:Hel (1889) by Johannes Gehrts.jpg|thumb|ภาพเขียน เฮ็ล (ค.ศ. 1889, โดยโยฮันเนิส แกทซ์) กับการ์เมอร์ สุนัขเลี้ยงของพระองค์
เฮ็ล (Hel) ในตำนานเทพปกรณัมของนอร์ส เป็นเทวีแห่งอาณาจักรคนตาย เฮ็ลเป็นบุตรีของโลกี และเป็นหนึ่งในลางบอกเหตุที่จะทำให้เกิดวันรักนาร็อกขึ้นตามคำทำนาย โอดินน์จึงกักขังเฮ็ลไว้ในอาณาจักรแห่งคนตาย (นรกหรือนิเวิลเฮย์เมอร์) และคอยรับวิญญาณของผู้ที่ไม่ได้ตายจากสมรภูมิ ในวันรักนาร็อก เฮ็ลจะไม่มีส่วนร่วมโดยตรงในวันนั้น แต่บรรดาคนตายของนางจะเข้าร่วมกองทัพของโลกีและพวกยักษ์ด้วย ส่วนคนที่ตายในสมรภูมิจะไปอยู่ในหอวัลฮ็อลล์บนแดนเทพ เพื่อรอวันเข้าร่วมสงครามในวันรักนาร็อก

**ดูเพิ่ม**
 ราน (Rán)
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
หมวดหมู่:เทพแห่งความตาย
ลิซา โอโนะ

ลิซา โอโนะ (Ono Risa; Lisa Ono) เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ที่ร้องเพลงแนวบอสซาโนวา มีผลงานทั้งภาษาสเปนและภาษาอังกฤษ 
ลิซา โอโนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ในเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล เมื่อเธออายุ 10 ขวบได้ติดตามครอบครัวไปอยู่โตเกียว แต่เธอใช้ชีวิตอยู่ทั้งที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และรีโอเดจาเนโร ในบราซิล
ลิซา โอโนะ เคยเข้ามาแสดงในประเทศไทย ในมหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 Jazz Royale Festival จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  Discover Lisa Ono-  Ex. เพลง ลิซา โอโนะ จาก ทูน่า's blog
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ดนตรีบอสซาโนวา
หมวดหมู่:บุคคลจากเซาเปาลู
หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศกัมพูชา
กัมพูชา
กัมพูชา
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศกัมพูชา
แม่น้ำชเปร

แม่น้ำชเปรในเบอร์ลิน-เทรปโทว มองตามกระแสน้ำ
แผนที่เยอรมนี เน้นแม่น้ำชเปร (ขวาสุด สีฟ้า)
ชเปร (Spree; ซอร์บ: Sprowja หรือ Sprewja) เป็นแม่น้ำในรัฐแซกโซนี รัฐบรันเดินบวร์ค และรัฐเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ชเปรเป็นสาขาด้านซ้ายของแม่น้ำฮาเฟิล มีความยาวประมาณ 400 ก.ม.
ต้นน้ำของมันตั้งอยู่ในเนินเขาเลาซิทเซอร์แบร์กลันด์ (Lausitzer Bergland) บนพรมแดนประเทศเช็กเกีย
ต่อขึ้นไปทางเหนือ มันไหลเข้าสู่ป่าชเปรวัลด์ (Spreewald) ซึ่งเป็นพื้นที่ชายเลนขนาดใหญ่ และเป็นเขตชุมชนหลายแห่งของชาวซอร์บ
ส่วนสุดท้ายของแม่น้ำไหลตัดผ่านใจกลางกรุงเบอร์ลิน ไปเชื่อมกับแม่น้ำฮาเฟิลในเขตตะวันตกของเบอร์ลิน 
ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวมักจะไปร่วมงานสำคัญที่บาเดชิฟฟ์ (เรืออาบน้ำ) สระว่ายน้ำที่ตั้งอยู่ในแม่น้ำชเปร
เมืองที่ตั้งอยู่บนเส้นทางแม่น้ำ เช่น เบาท์เซิน ชเปรมแบร์ก คอทท์บุส ลึบเบเนา ลึบเบิน เฟือร์สเทนวัลเดอ และเบอร์ลิน
แม่น้ำชเปรถูกนำไปใช้เป็นชื่อเขตจำนวนหนึ่งในประเทศเยอรมนี:- ชเปร-ไนส์เซอ (Spree-Neiße)- โอเดอร์-ชเปร (Oder-Spree)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Panorama Spree - ทิวทัศน์แบบพานอรามาของแม่น้ำชเปรในเบอร์ลิน
ชปรเ
ชเปรวัลท์

เขตสงวนชีวมณฑลชเปรวัลท์
thumb
ชเปรวัลท์ เป็นพื้นที่ชายเลนขนาดใหญ่ในประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเบอร์ลิน ห่างออกไปประมาณ 100 ก.ม. ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตสงวนชีวมณฑล (biosphere reserve) โดยยูเนสโก เมื่อ พ.ศ. 2534.
มันเป็นที่รู้จักจากระบบชลประทานแบบโบราณ ซึ่งประกอบไปด้วยร่องน้ำเล็ก ๆ จำนวนมากกว่า 200 สาย (เรียกว่า "Fliesse"; ความยาวรวมทั้งหมด : 1,300 ก.ม.)
ภูมิทัศน์ในบริเวณนี้ถูกปรับรูประหว่างยุคน้ำแข็ง.
ป่าต้น Alder บนพื้นที่ชายเลน และป่าสนบนพื้นที่ดินทราย เป็นลักษณะพิเศษของภูมิภาค, อย่างไรก็ตาม ก็พบพื้นที่ทุ่งหญ้าและทุ่งกว้างด้วย
ในการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2541 มีคนประมาณ 50,000 คนอาศัยอยู่ในเขตสงวนดังกล่าว
โดยจำนวนมากเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรก ๆ ในภูมิภาคชเปรวัลท์ คือพวกเผ่าสลาฟของ Sorbs/Wends.
จนถึงปัจจุบัน คนเหล่านี้ยังคงรักษาภาษา ประเพณี และเครื่องแต่งกายดั้งเดิมของตนเอาไว้
ประชากรส่วนใหญ่พึ่งพาการท่องเที่ยว. นักท่องเที่ยวจำนวนมากเพลิดเพลินกับการสำรวจชเปรวัลท์ด้วยเรือถ่อ.
อย่างไรก็ตาม แหล่งรายได้สำคัญนั้นมาจาก เกษตรกรรม ป่าไม้ และการประมง 
ชื่อชเปรวัลท์ถูกนำไปใช้เป็นชื่อเขตในประเทศเยอรมนีดังต่อไปนี้:- Dahme-Spreewald- Oberspreewald-Lausitz
เมืองหลวงท้องถิ่นของบริเวณชเปรวัลท์ คือเมืองลึบเบอเนา (Lübbenau)

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  The Spreewald Guide นำเที่ยวชเปรวัลท์
หมวดหมู่:เขตสงวนชีวมณฑล
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เยอรมนี
หาดเจ้าสำราญ

หาดเจ้าสำราญ
หาดเจ้าสำราญ ตั้งอยู่ในตำบลหาดเจ้าสำราญ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี อยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบุรี ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นชายหาดที่เคยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญมาแต่สมัยโบราณ มีประวัติเล่ากันมาว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เคยเสด็จมาที่นี่ พร้อมด้วยสมเด็จพระเอกาทศรถ ทรงพอพระราชหฤทัยในความงามของหาดนี้มาก ทรงประทับแรมอยู่หลายวัน จนชาวบ้านเรียกหาดนี้ว่า หาดเจ้าสำราญ จากหาดเจ้าสำราญไปทางใต้ประมาณ 7 กิโลเมตร เป็นชายหาดปึกเตียน ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยว อีกแห่งของจังหวัดเพชรบุรี หาดเจ้าสำราญเจริญถึงขีดสุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ซึ่งเป็นหาดที่มีชื่อเสียงมากกว่าหาดอื่น ๆ ในสมัยนั้น โดยโปรดเกล้าให้สร้างค่ายหลวงขึ้นเรียกว่า "ค่ายหลวงบางทะลุ" ตามชื่อของตำบลบางทะลุ ที่เป็นที่ตั้งโดยมี "พระตำหนักบริเวณริมหาดแห่งนี้เรียกว่า “พระตำหนักหาดเจ้าสำราญ” ภายหลังทรงหายจากพระประชวร ทรงได้เปลี่ยนชื่อตำบลเสียใหม่ ด้วยชื่อเดิมเห็นว่าไม่เป็นมงคล เป็น ตำบลหาดเจ้าสำราญ ตามชื่อของหาดแต่ต่อมาทรงได้ย้ายพระตำหนักไปยังจุดที่เป็น พระราชนิเวศน์มฤคทายวัน ในปัจจุบันเพราะหาดเจ้าสำราญมีแมลงวันชุมเนื่องจากพระตำหนักแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านชาวประมง จนพระองค์แอบได้ยินข้าราชบริพารในพระองค์บ่นว่า "หาดเจ้าสำราญแต่ข้าราชบริพารเบื่อ" และหาดแห่งนี้ยังขาดแคลนน้ำจืดจึงโปรดให้ย้ายไปในที่สุด
ชายหาดแห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าไปพักผ่อนแห่งหนึ่ง มีบรรยากาศที่เงียบสงบ อากาศเย็นสบาย มีสัตว์ทะเลที่อุดมสมบูรณ์ ทั้ง ปูเสฉวน หอย แมงกะพรุน มีที่พักพร้อม มีร้านสะดวกซื้ออยู่ใกล้เคียง สามารถลงเล่นน้ำได้ ในบริเวณใกล้เคียงมีหมู่บ้านชาวประมง ชายหาดแห่งนี้ทรายถูกพัดถมขึ้นมามากขึ้นเรื่อย ๆ จึงมีทรายที่ละเอียดมากในส่วนของต้นหาด ที่นี่จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ไม่ต้องไปไกลมาก และมีความสวยงามมากแห่งหนึ่ง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ราชกิจจานุเบกษา,พระบรมราชโองการ ประกาศ เปลี่ยนนามพระราชวังบ้านปืน และค่ายหลวงบางทลุ แขวงจังหวัดเพชรบุรี, เล่ม 35, ตอน 0ก, 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2461, หน้า 108 
เจ้าสำราญ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเพชรบุรี
หมวดหมู่:เขตสงวนชีวมณฑล

เขตสงวนชีวมณฑล พื้นที่ระบบนิเวศบนบก และ/หรือชายฝั่งทะเล ที่ได้รับการยอมรับจากยูเนสโก
ขเตสงวนชีวมณฑล
ชีวมณฑล
แม่น้ำฮาเฟิล

ฮาเฟิล เป็นแม่น้ำในรัฐบรันเดินบวร์ค รัฐเบอร์ลิน และรัฐแซกโซนี-อันฮัลต์ ในประเทศเยอรมนี
แม่น้ำฮาเฟลเป็นสาขาด้านขวาของแม่น้ำเอลเบอ (Elbe) มีความยาว 325 กิโลเมตร
เมืองที่แม่น้ำไหลผ่าน เช่น เซเดนิค ออราเนียนบูร์ก เบอร์ลิน พ็อทซ์ดัม แวร์เดอร์ บรันเดินบวร์ค เพรมนิทซ์ Rathenow และฮาเฟลแบร์ก
ฮาฟิเล
ชมรมไขปริศนา

ชมรมไขปริศนา (Romankurabu ; Roman Club) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โคซูเอะ อามาโนะ ในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บงกช

**เนื้อเรื่อง**

**ตัวละคร**
 เซนโค คาโทริ (Senkoh Katori) 
** อายุ - 14 ปี
** กรุ๊ปเลือด - O
** ส่วนสูง - 164 เซนติเมตร
** น้ำหนัก - 50 กิโลกรัม
** วันเกิด - 20 มีนาคม (ราศีมีน)- ซึคุโยะ ทาจิบานะ (Tsukuyo Tachibana) 
** อายุ - 14 ปี
** กรุ๊ปเลือด - A
** ส่วนสูง - 160 เซนติเมตร
** น้ำหนัก - 48 กิโลกรัม
** วันเกิด - 26 พฤษภาคม (ราศีเมถุน)- อุโดะ ฮายาโนะโคจิ (Udo Ayanokohji) 
** อายุ - 15 ปี
** กรุ๊ปเลือด - O
** ส่วนสูง - 170 เซนติเมตร
** น้ำหนัก - 60 กิโลกรัม
** วันเกิด - 8 สิงหาคม (ราศีสิงห์)

**รายชื่อตอนฉบับการ์ตูน**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 เว็บไซต์ของโคซูเอะ อามาโนะ date=2007-05-21 
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
โคซูเอะ อามาโนะ

โคซูเอะ อามาโนะ (Kozue Amano; เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่น

**ผลงาน**
  อาควา (AQUA)- อาเรีย (ARIA)- ชมรมไขปริศนา (Roman Club)- แครสเซน นอยส์ (Crescent Noise)- Amanchu!

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ของโคซูเอะ อามาโนะ date=2007-05-21 
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นหญิง
หมวดหมู่:บุคคลจากไซตามะ
นครรัฐ

ไฟล์:MonacoView.jpg|thumbnail|300px|โมนาโก ถือเป็นนครรัฐแห่งหนึ่ง
นครรัฐ (city state) คือภูมิภาคที่ควบคุมโดยสมบูรณ์โดยเมืองเพียงเมืองเดียว ส่วนใหญ่จะมีเอกราช
โดยประวัติศาสตร์แล้ว นครรัฐมักจะเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่ใหญ่กว่า ดังเช่นนครรัฐในกรีกโบราณ (เช่น เอเธนส์ สปาร์ตา และโครินธ์) เมืองในเอเชียกลางตามเส้นทางสายไหม นครรัฐในอิตาลีเหนือ (โดยเฉพาะ ฟลอเรนซ์และเวนิซ)
ปัจจุบันประเทศที่เป็นนครรัฐมีอยู่ทั้งหมด 3 ประเทศ คือ สาธารณรัฐสิงคโปร์, ราชรัฐโมนาโก และนครรัฐวาติกัน แต่บางแห่งก็ถูกจัดว่าเป็นนครรัฐด้วย ได้แก่ สาธารณรัฐมอลตา สาธารณรัฐซานมารีโน ราชรัฐลีชเทินชไตน์ ราชรัฐอันดอร์รา ราชรัฐลักเซมเบิร์ก รัฐกาตาร์ เนการาบรูไนดารุสซาลาม รัฐคูเวต และราชอาณาจักรบาห์เรน

**ดูเพิ่ม**
 รัฐ- รัฐชาติ- จุลรัฐ 

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์การเมือง
หมวดหมู่:ประเทศแบ่งตามลักษณะเฉพาะ
หมวดหมู่:การปกครอง
หมวดหมู่:นครรัฐ

นครรัฐ คือภูมิภาคที่ควบคุมโดยสมบูรณ์โดยเมืองหนึ่ง ส่วนใหญ่จะมีเอกราช.
หมวดหมู่:หน่วยการปกครอง
หมวดหมู่:สถาบันของรัฐ
หมวดหมู่:ประเทศแบ่งตามลักษณะเฉพาะ
ยูจิ คิชิ

ยูจิ คิชิ (Kishi Yūji) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สูง 182 ซม. กรุ๊ปเลือด O ปัจจุบันอยู่สังกัด เมาส์โปรดักชัน 
ด้านชีวิตส่วนตัวได้สมรสกับมิกะ คิกูจินักแสดงที่รับบทอุเมโกะจากเรื่องเดกะเรนเจอร์และนักพากย์การ์ตูนชื่อดังโดยได้จัดงานแต่งงานที่โรงแรมโตเกียวโดมโฮเตล ปัจจุบันได้หย่าร้างแล้ว

**ผลงาน**

**งานแสดง**
 ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์
** ขบวนการรถซึ่ง คาร์เรนเจอร์ รับบทเป็น จินไน เคียวสุเกะ / เรดเรซเซอร์
** ขบวนการคอสมิก กิงกะแมน รับบทเป็น ชุนสึเกะ คิชิโมโตะ
** ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ รับบทเป็น คาซึมะ นาเมงาวะ
** ขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์ รับบทเป็น จินไน เคียวสุเกะ 
** ขบวนการดาวกระจาย นินนินเจอร์ VS มาสค์ไรเดอร์ไดร์ฟ รวมพลฤดูร้อน 1 ชั่วโมงพิเศษ รับบทเป็น ศาสตราจารย์ดี / โยไคบุรุบุรุ

**งานพากย์**

**แอนิเมชัน**
 กัปตันซึบาสะ พากย์เสียงเป็น เมนเดส- ไอ ไม มี สตอรเบอรี่เอ้ก พากย์เสียงเป็น อามาวะ ฮิบิกิ- อาวุธสุดท้ายคือเธอ พากย์เสียงเป็น คาซึ- ไฟนอลแฟนตาซี VII แอดเวนต์ชิลเดรน พากย์เสียงเป็น ยาซู- เคียวชิโร่ โตะ โทวะ โนะ โซระ พากย์เสียงเป็น โซจิโร่

**เกม**
 แครชแบนดิคู พากย์เสียงเป็น ครันช์แบนดิคู- โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3 (เกมตู้, PS) พากย์เสียงเป็น วานิลาไอซ์, อับดุล, แดเนียล เจ ดาร์บี้- สตรีทไฟท์เตอร์ III 3rd (DC) พากย์เสียงเป็น เคน มาสเตอร์- สตรีทไฟท์เตอร์ IV พากย์เสียงเป็น เคน มาสเตอร์- ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV พากย์เสียงเป็น เคน มาสเตอร์- สตรีทไฟท์เตอร์ X เทคเคน พากย์เสียงเป็น เคน มาสเตอร์- แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 พากย์เสียงเป็น เคน มาสเตอร์- โอนิมุฉะ มุไรเด็น พากย์เสียงเป็น มาเอดะ เคจิโร่- เก็นโซซุยโคเด็น IV พากย์เสียงเป็น รามาดา, เคานต์ฟิงเกอร์ฟูต

**โทคุซัทสึ**
 ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ พากย์เสียงเป็น คาเมร่าออร์ค- ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์ VS กาโอเรนเจอร์ พากย์เสียงเป็น จูโบอุส- ขบวนการมือปราบผู้พิทักษ์ เดกะเรนเจอร์ พากย์เสียงเป็น มนุษย์ดาว โดรากู กานี่ เมเต้- ขบวนการนักผจญภัย โบเคนเจอร์ พากย์เสียงเป็น จาคุริว แด็กเกอร์กิน- ขบวนการจอมยุทธสรรพสัตว์ เกคิเรนเจอร์ VS โบเคนเจอร์ พากย์เสียงเป็น รินจูหมัดฮิปโปโปเตมัส บาคะ- ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์ พากย์เสียงเป็น ดัมเบลบันคิ

**ภาพยนตร์ต่างประเทศ**
 Torque พากย์เสียงเป็น แครี่ ฟอร์ด (มาร์ติน เฮนเดอร์สัน)- Gitano พากย์เสียงเป็น อังเดรส เฮเรเดีย (ฮัวควิน คอร์เตส)

**อ้างอิง**
 http://sdb.noppo.com/yuji_kis.htm date=2007-02-06 - http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=7135

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บบล็อกส่วนตัว -  ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เมาส์โปรดักชัน) 
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
วัตถุดำ

ภาพจำลองของวัตถุดำ
วัตถุดำ (Black body) คือ วัตถุในอุดมคติที่สามารถดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มาตกกระทบได้ทุกช่วงความถี่ ไม่เกิดการสะท้อนและทะลุผ่านของคลื่น ทำให้วัตถุดำเป็นวัตถุที่มีค่าสัมประสิทธิ์การแผ่รังสีความร้อน (emissivity, ε) เท่ากับ 1 และเมื่อวัตถุดำอยู่ในสภาวะสมดุลทางความร้อน วัตถุดำจะแผ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ดูดกลืนไปออกมา 
แนวคิดที่ใกล้เคียงกับวัตถุดำมากที่สุดคือ วัตถุที่มีช่องขนาดเล็กมากและผนังด้านในสามารถดูดกลืนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ดีและขรุขระ ทำให้เมื่อมีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าผ่านช่องเข้ามา มันจะสะท้อนไปมาอยู่ภายในและถูกดูดกลืนไปในที่สุด

**การทดลองการแผ่รังสีของวัตถุดำ**

**การอธิบายการแผ่รังสีของวัตถุดำ**
283x283px
เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น ความยาวคลื่นที่มีความเข้มสูงสุดจะน้อยลง ในภาพนี้ยังเปรียบเทียบกับโมเดลแบบคลาสลิกของ เรเล่ย์ (Rayleigh) และ ยีน (Jeans)
ในการทดลอง สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับการแผ่รังสีของวัตถุดำ คือ การแผ่รังสีจากกล่องที่เจาะรูเล็กๆ แสงที่เข้าไปในรูจะสะท้อนไปมาในกล่องหลายครั้งก่อนที่จะออกมาซึ่งเหมือนกับการดูดซับ ไม่ว่าความยาวคลื่นแสงที่เข้าไปจะเป็นอะไร (ตราบเท่าที่ความยาวคลื่นสั้นกว่าขนาดของรู) ถ้าเราให้ความร้อนกับกล่อง สเปกตรัมจะต่อเนื่องและไม่ขึ้นกับวัสดุที่อยู่ในกล่อง ตามทฤษฎีที่พิสูจน์โดย คีร์คฮอฟฟ์ (Kirchhoff) กราฟนี้ขึ้นกับอุณหภูมิของกล่องเท่านั้น
ในปลายศตวรรษที่ 19 การคำนวณกราฟนี้เป็นความท้าทาย
จนในที่สุดปัญหาก็ถูกไขได้โดย มักซ์ พลังค์ (Max Planck) ในปี ค.ศ. 1901

**นักฟิสิกส์ที่เกี่ยวข้อง**
 ปิแอร์ พรีโวสต์ (Pierre Prévost) ในปีค.ศ.1809 พรีโวสต์ตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "Du calorique rayonnant"ที่อธิบายถึงหลักการของการแผ่รังสีความร้อนรวมไปถึงความสัมพันธ์ของการแผ่รังสี การดูดกลืน และสมดุลความร้อน- บัลโฟร์ สจ๊วต (Balfour Stewart) ในปีค.ศ.1858 สจ๊วตตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "An Account of Some Experiments on Radiant Heat, Involving an Extension of Prevost's Theory of Exchanges"  การทดลองของเขาแสดงให้เห็นถึงคุณสมบัติของการดูดกลืนความร้อนและการแผ่รังสีความร้อนของวัสดุต่าง ๆ และอธิบายสมดุลความร้อนของการแผ่รังสีความร้อนระหว่างวัตถุ- กุสสตาฟ เคอร์ชอฟฟ์ (Gustav Kirchhoff) ในปีค.ศ.1860 เคอร์ชอฟฟ์ตีพิมพ์ผลงานที่ชื่อว่า "Ueber das Verhältniss zwischen dem Emissionsvermögen und dem Absorptionsvermögen der Körper für Wärme und Licht" ซึ่งอธิบายหลักการของการแผ่รังสีความร้อน ว่า ณ อุณหภูมิสมดุลความร้อน อัตราส่วนของพลังงานการแผ่รังสีความร้อน (emissive power) ต่อพลังงานที่ดูดกลืน (absorptive power) จะเท่ากันเสมอ ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความยาวคลื่นของการแผ่รังสี อีกทั้งเคอร์ชอฟฟ์ยังเสนอวัตถุทางอุดมคติที่สามารถดูดกลืนรังสีที่ตกกระทบได้ทั้งหมดและปลดปล่อยรังสีออกมาที่ความเข้มสูงสุดตามอุณหภูมิและความยาวคลื่นที่ได้รับมา
หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
หมวดหมู่:การแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
หมวดหมู่:การถ่ายเทความร้อน

**แหล่งอ้างอิง ==
อู่ตะเภา

อู่ตะเภา เป็นชื่อเรียกสถานที่ ซึ่งอาจหมายถึง

**จังหวัดระยอง**
 สนามบินอู่ตะเภา (กองการบินทหารเรือ)- ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา)- สถานีรถไฟอู่ตะเภา

**จังหวัดสุพรรณบุรี**
 วัดอู่ตะเภา (จังหวัดสุพรรณบุรี)

**จังหวัดชัยนาท**
 เมืองโบราณอู่ตะเภา

**จังหวัดสงขลา**
 คลองอู่ตะเภา- สถานีรถไฟชุมทางอู่ตะเภา (ก่อนเป็นสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่)

**กรุงเทพมหานคร**
 วัดอู่ตะเภา (กรุงเทพมหานคร)
มะเขือยาว

มะเขือยาว หรือ มะเขือม่วง เป็นพืชข้ามปี สามารถเจริญ เติบโตในดิน ทุกสภาพ ดินมีความเป็น กรดเป็นด่าง อยู่ระหว่าง 5.5-6.5 ปลูกได้ ตลอดปี และทั่วทุกภาค ของประเทศไทย มะเขือยาว เป็นพืชที่เรา ใช้ส่วนผล ในการบริโภค ใช้เป็นผักสด หรือประกอบ อาหารได้หลายชนิด
มะเขือยาวเป็นพืชที่ถูกปรับเป็นพืชเลี้ยงจากพืชวงศ์มะเขือชนิดในป่าที่มีชื่อว่า S. incanum, โดยมีการแปลงเป็นพืชผลในสองพื้นที่ที่อิสระจากกันคือ: ในเอเชียใต้และในเอเชียตะวันออก ใน ค.ศ. 2018 ประเทศจีนและอินเดียมีส่วนในการผลิตมะเขือยาวทั่วโลกถึง 87%

**วิธีการ**
การเตรียมแปลงและเพาะกล้ามะเขือยาว
ขุดดินลึก 15-20 เซนติเมตร (1 หน้าจอบ) ใส่ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมักที่สลาย ตัวดีแล้วพรวนดิน และย่อยดินให้ละเอียด ยกเป็นแปลง ตามขนาดและตามความต้องการ ปรับหน้าดินให้เรียบหว่าน เมล็ดพันธุ์ให้กระจายให้ทั่วแปลง แล้วหว่านกลบด้วย ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก คลุดด้วยฟางข้าวกลบหน้าบางๆ รดน้ำให้ชุ่ม ดูแลรักษากล้านาน 25-30 วัน ต้นกล้ามีใบจริง 2-3 ใบ จึงย้ายลงแปลงปลูก
การเตรียมแปลงปลูกและการย้ายปลูก
มะเขือยาว เป็นพืชที่มีรากค่อนข้างลึก ในแปลงปลูกควรโรยปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วคลุกเคล้าให้เข้ากับดิน ยกแปลงให้สูง 20-30 เซนติเมตร กว้างประมาณ 1.5 เมตร ความยาวแปลงแล้วแต่พื้นที่ ขุดหลุมปลูกลึก 15-20 เซนติเมตร (1 หน้าจอบ) ใช้ระยะ ระหว่างต้น 50 เซนติเมตร ระหว่างแถว 10 เซนติเมตร รองกันหลุมด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตราหลุมละ 1/2 ช้อนชา ทับหน้าปุ๋ยเคมีด้วยปุ๋ยคอก หลุมละ 1 กะลามะพร้าว เสร็จแล้วให้นำต้นกล้าลงปลูกในหลุม แล้วรดน้ำให้ชุ่ม
การดูแลรักษามะเขือยาว
การใส่ปุ๋ย ใส่ปุ๋ย 15-15-15 หรือ 13-13-21 อัตรา 1 ช้อนชา/ต้น ทุกๆ 15-20 วัน โรยห่างโคนต้น 5-10 เซนติเมตร (บริเวณชายทรงพุ่ม) หรือใช้ปุ๋ยคอก หรือปุ๋ยหมักอย่างสม่ำเสมอโดยใช้ปุ๋ยวิทยาศาสตร์น้อยลงก็ได้ 
การให้น้ำ ควรทำอย่างสม่ำเสมอทุกวัน 
การพรวนดินกำจัดวัชพืช หลังจากปลูกแล้ว ถ้ามีวัชพืชให้รีบกำจัดอย่างปล่อยให้รบกวน เพราะจะทำให้แย่งน้ำอาหาร และควรพรวนดินไปด้วยเพื่อให้ดินร่วน 
การเก็บเกี่ยวมะเขือยาว
อายุการเก็บเกี่ยวของมะเขือยาวประมาณ 60-80 หลังย้ายกล้าลงปลูกสามารถเก็บได้ ให้เลือกเก็บผลที่มีขนาดพอเหมาะ

**อ้างอิง==
มะเดื่อ

มะเดื่อ มะเดื่อฝรั่ง หรือ มะเดื่อญี่ปุ่น (Ficus carica) เป็นไม้ยืนต้นที่แยกดอกแยกต้นเจริญได้ดีในที่สูงถึง 6 เมตร หรือ 19 ฟุต อยู่ในสกุล Ficus วงศ์ Moraceae เป็นพืชพื้นเมืองในแถบตะวันออกกลาง เป็นพืชคนละชนิดกับมะเดื่ออุทุมพรหรือมะเดื่อชุมพร (F. racemosa) ซึ่งเป็นไม้พื้นเมืองในอินเดียและศรีลังกา

**ลักษณะพฤกษศาสตร์**
มะเดื่อเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ลำต้นเป็นปุ่มแตกกิ่งก้านออก ใบเดี่ยว ด้านหนึ่งหยาบ อีกด้านหนึ่งมีขนอ่อน ลำต้นมียางสีขาว ผลออกเป็นกระจุก กลมแป้นหรือรูปไข่ เปลือกบาง ผลอ่อนสีเขียว พอสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลือง แดงหรือชมพูแล้วแต่พันธุ์ เนื้อในสีแดงเข้ม สุกแล้วมีกลิ่นหอม การปลูกเป็นการค้าเริ่มที่เอเชียตะวันตก แล้วจึงแพร่หลายสู่ซีเรีย ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน  ปัจจุบันปลูกมากในยุโรปใต้ สหรัฐ ตุรกี ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ มาดากัสการ์ ในอดีต ประเทศไทยจะนำเข้ามะเดื่อในรูปผลแห้ง เริ่มนำต้นเข้ามาปลูกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2524 ที่ดอยอ่างขาง โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และ มูลนิธิโครงการหลวง เพื่อทดแทนการปลูกฝิ่น เป็นผลไม้ต่างถิ่นชนิดหนึ่ง  มีคุณค่าทางอาหารสูงอยู่ใน 10 อันดับแรกของโลก

**ประวัติ**
การปลูกมะเดื่อพบว่า มีมากว่า 2,000 ปีแล้ว ตำนานของยุโรป และ ตะวันออกยุคโบราณบันทึกไว้ว่า ชาวอียิปต์และชาวกรีกเชื่อว่ามะเดื่อเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ เป็นอาหารสำหรับนักกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ  มีปรากฏในไบเบิลของศาสนาคริสต์และอัลกุรอ่านของศาสนาอิสลาม

**คุณค่าทางโภชนาการ**
ในผลมะเดื่อมีสารอาหารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายหลายชนิด เช่น แคลเซียม ฟอสฟอรัส ธาตุเหล็กในปริมาณสูงมาก โปรตีน วิตามินเอ วิตามินบี 1 วิตามินบี 2 วิตามินซี ไนอาซิน คาร์โบไฮเดรต ผลมะเดื่อ มีประโยชน์ต่อร่างกายหลายอย่าง เช่น กล้ามเนื้อแข็งแรง สร้างสมดุลสภาวะกรดในร่างกาย ลดรอยเหี่ยวย่น ป้องกันโรคนิ่วในไต ช่วยฟอกตับและม้าม ช่วยสมานแผลในปาก ช่วยย่อยอาหาร ป้องกันโรคมะเร็ง (สารสกัดจากผลมะเดื่อสามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งในการทดลองได้) ไม่มีไขมันหรือโคเลสเตอรอล

**การใช้ประโยชน์และความเชื่อ**
ผลมะเดื่อสดผ่าให้เห็นเนื้อข้างใน
ผลมะเดื่อแห้ง
มะเดื่อใช้กินเป็นผลไม้สด หรือใช้ทำขนม เช่น พาย พุดดิ้ง เค้ก ไอศกรีม แยม อบแห้ง ผสมในชาไข่มุก หรือใส่ขนมแทนลูกเกด ผลแห้งนำไปคั่วแล้วป่นใช้แทนกาแฟ เป็นผลไม้ที่มีใยอาหารสูง เป็นยาระบาย  

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:พืชในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:หนังสือมีคาห์
หมวดหมู่:ผลไม้ที่รับประทานได้
มะกอก

มะกอก หรือ  มะกอกป่า ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ กอกกุก, กูก (เชียงราย); กอกหมอง (เงี้ยว – ภาคเหนือ); ไพแซ (กะเหรี่ยง – เชียงใหม่) เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตั้งแต่อินเดีย มาเลเซียจนถึงอินโดนีเซีย เป็นไม้ยืนต้น ขนาดกลาง สูงถึง 25 เมตร ลำต้นและกิ่งก้านเลี้ยงไม่มีขน  เปลือกเรียบสีเทาแตกเป็นร่องเล็กน้อย เปลือกข้างในมีริ้วสีชมพูสลับขาว ใบประกอบ มีใบย่อย 3 – 5คู่ ปลายสุดเป็นใบเดี่ยว ลักษณะใบรุปขอบขนาน หรือรูปหอก ปลายใบเป็นติ่งแหลม โคนใบแหลมหรือเบี้ยว ดอกออกเป็นช่อสีขาวตามปลายกิ่ง แต่ละดอกมีขนาดเล็ก มี 5 กลีบเกสรมีตัวเมียแยกเป็นสี่แฉก ผลสดมีเนื้อฉ่ำน้ำ ลักษณะรูปไข่หรือรูปรี เมื่อสุกผลสีเหลืองหม่น มีรอยแต้มสีน้ำตาลทั่วผล 
มะกอกเป็นพืชที่ให้ผลตลอดปี ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค เป็นไม้กลางแจ้ง สามารถขึ้นได้โดยทั่วไป พบในป่าเบญจพรรณและป่าแดงทั่วไป ขึ้นได้ดินแทบทุกชนิด และเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนซุยที่ชุมชื่น ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ซึ่งอาจปลุกลงหลุมได้

**การใช้ประโยชน์**
ใบอ่อนของมะกอก ใช้เป็นผัก
ยอดอ่อนและใบใช้รับประทานเป็นผักรสเปรี้ยว ผลรสเปรี้ยวหวานเย็น ผลสุกใช้ปรุงรสเปรี้ยวในส้มตำ ใช้ปรุงรสเปรี้ยวในน้ำพริกหรือทำมะกอกทรงเครื่อง ในทางยา แก้เลือดออกตามไรฟัน และต้านอนุมูลอิสระ (วิตามินสูง) แก้ธาตุพิการ  แก้บิด แก้ดีพิการ ทำให้ชุมคอ แก้กระหาย ผล เปลือก ใบ เป็นยาบำรุงธาตุ บำรุงสายตา แก้กระหายน้ำทำให้ชุ่มคอ และเลือดออกตามไรฟัน ใช้เมล็ดแห้ง 2 – 3 ลูก เผาไฟให้เป็นถ่าน  แล้วนำไปแช่น้ำ กรองเอาน้ำดื่ม หรืออาจใช้ผสมยามหานิลก็ได้  แก้ร้อนใน  หอบ  และสะอึก 

**อ้างอิง**
 นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. "มะกอกป่า" ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กรุงเทพมหานคร : แสงแดด, 2550, หน้า 134.
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สกุลมะกอก