พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน

พระเจ้าซ็องจง (MR=Sŏngchong ค.ศ. 1457 - ค.ศ. 1495) เป็นกษัตริย์องค์ที่เก้าแห่งราชวงศ์โชซ็อน ก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเยจงแห่งโชซ็อน พระปิตุลา (อา) ของพระองค์ พระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม เจ้าชายจัลซัน (잘산대군)
พระเจ้าซ็องจง มีพระนามเดิมคือ องค์ชายจาซัน (자산군, 者山君) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1457 เป็นพระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง (의경세자, 懿敬世子) และพระชายาซูบิน ตระกูลฮัน แต่ทว่าพระราชบิดาก็ได้สวรรคตไปในปีเดียวกัน เจ้าชายแฮยางพระอนุชาของเจ้าชายรัชทายาทอึยกย็องจึงได้เป็นเจ้าชายรัชทายาทแทน และขึ้นครองบัลลังก์เมื่อค.ศ. 1468 เป็นพระเจ้าเยจง (예종, 睿宗)  ในค.ศ. 1467 เจ้าชายจาซานทรงเปลี่ยนพระนามเป็น เจ้าชายจัลซัน (잘산군, 乽山君) และอภิเษกกับธิดาของฮันมยองฮี (한명회, 韓明澮) คือ พระชายาชอนฮัน ตระกูลฮัน (천안군부인, 天安郡夫人 ภายหลังเป็น พระนางคงฮเย (공혜왕후, 恭惠王后)) 
แต่พระเจ้าเยจงก็อยู่ในราชสมบัติได้ไม่นานสวรรคตไปเสียก่อนในค.ศ. 1469 โดยที่ทรงเหลือพระโอรสพระชนมายุสี่ชันษาไว้ คือ องค์ชายเจอัน (제안대군, 齋安大君) พระมเหสีจองฮี หรือ พระพันปีจาซ็อง ร่วมกับชินซุกจู (신숙주, 申淑舟) และฮันมยองฮี ได้ตัดสินพระทัยว่าองค์ชายเจอันนั้นพระชนมายุน้อยเกินกว่าจะเป็นกษัตริย์ และยกราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสองค์โตขององค์ชายรัชทายาทอีกยอง คือองค์ชายโวลซาน (월산군, 月山君) แต่พระองค์นั้นมีพระพลานามัยไม่สู้ดีนัก จึงมอบราชบัลลังก์ให้แก่พระอนุชาขององค์ชายโวลซาน คือ องค์ชายจัลซาน
องค์ชายจัลซานจึงขึ้นครองราชสมบัติด้วยพระชนมายุเพียงสิบสามพระชันษา และมีพระอัยยิกาจาซ็อง (자성대왕대비, 慈聖大王大妃 เป็นผู้ว่าราชการแทนหลังม่าน (수렴청정, 垂簾聽政) พระเจ้าซ็องจงในต้นรัชกาลนั้นทรงเป็นเพียงกษัตริย์หุ่นเชิด อำนาจทั้งหมดตกแก่ชินซุกจู และฮันมยองฮี ซึ่งเป็นขุนนางที่มีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจพระอัยกาของพระเจ้าซ็องจง และเป็นผู้ผลักดันให้พระเจ้าซ็องจงได้เป็นกษัตริย์ในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสถาปนาพระราชบิดาองค์ชายรัชทายาทอีกยอง เป็น พระเจ้าทอกจง (덕종, 德宗) และพระชายาซูบินพระราชมารดาเป็น พระพันปีอินซู (인수대비, 仁粹大妃) ในค.ศ. 1474 กฎหมายประจำอาณาจักรหรือคยองกุกแดจอน (경국대전, 經國大典) ที่ชำระมาตั้งแต่สมัยของพระเจ้าเซโจก็ได้เสร็จสิ้นลง
เมื่อพระเจ้าซ็องจงขึ้นครองราชย์ได้มีการปูนบำเน็จขุนนางผู้มีความดีความชอบ (공신, 功臣) ซึ่งขุนนางกลุ่มนี้มีอภิสิทธิ์หลายอย่างและมีทรัพย์สินร่ำรวย รวมทั้งดำรงตำแหน่งสำคัญระดับสูงของระบอบการปกครอง เรียกว่า กลุ่มขุนนางเก่า (훈구파, 勳舊派) ซึ่งมีอำนาจมาตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเซโจ เหตุการณ์ที่พระเจ้าเซโจทรงแย่งราชบัลลังก์มาจากพระเจ้าทันจงและกวาดล้างขุนนางที่ต่อต้านทำให้เกิดนักปราชญ์ขึ้นกลุ่มใหม่ ที่ต้องลี้ภัยการเมืองไปอาศัยอยู่ตามป่าเขาถูกกีดกันจากวงราชการ เรียกว่า กลุ่มซาริม (사림파, 士林派) เมื่อพระเจ้าซ็องจงมีพระชนมายุครบยี่สิบชันษาเมื่อค.ศ. 1476 ทรงว่าราชการด้วยพระองค์เองและทรงดึงขุนนางกลุ่มซาริม นำโดยคิมจงจิก (김종직, 金宗直) เข้ามารับราชการในสามกรม (삼사, 司) เพื่อคานอำนาจกับกลุ่มขุนนางเก่า 
พระเจ้าซ็องจงได้รับการยกย่องว่าเป็นกษัตริย์ตามแบบของลัทธิขงจื้อพระองค์แรกของราชวงศ์โจซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เกาหลีได้กลายเป็นสังคมขงจื้ออย่างเต็มตัว ในค.ศ. 1478 ทรงตั้งฮงมุนกวาน (홍문관, 弘文館)  ไว้เป็นสถานศึกษาและห้องสมุดคล้ายกับจีพยอนจอนของพระเจ้าเซจงมหาราช ฮงมุนกวานเมื่อรวมกับซากันวอน (사간원, 司諫院) และซาฮอนบู (사헌부, 司憲府) แล้วเรียกว่า สามกรม เป็นหน่วยงานที่คอยตรวจสอบการทำงานของขุนนางผู้ใหญ่กลุ่มขุนนางเก่า หรือแม้แต่องค์กษัตริย์เอง และเป็นที่สำหรับขุนนางกลุ่มซาริมที่จะเข้ามามีบทบาทในราชสำนัก พระเจ้าซ็องจงยังดำเนินนโยบายกดขี่พระพุทธศาสนาโดยการห้ามสร้างวัดและห้ามมิให้พระภิกษุเข้าเมืองฮันซ็อง พระเจ้าซ็องจงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนแอและไร้ความเด็ดขาด ในราชบัลลังก์ของพระองค์เอง และอำนาจของพระองค์ ทรงถูกบั่นทอนลงอย่างมาก จากเหล่าขุนนางของพระองค์เอง และยังถูกแทรกแซงจาก พระพันปีอินซู อีกด้วย
พระมเหสีจากตระกูลยุน ในอดีตเคยเล่นผูกพันและรักกับพระเจ้าซ็อนจงแต่เด็ก ทว่าถูกกำแพงชนชั้นปิดกั้นด้วยเหตุผลทางชนชั้นและครอบครัวกล่าวคือบิดาของพระมหสีถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏ ตำแหน่งของบิดาพระมเหสีในตอนนั้นคือเจ้ากรมการศึกษาซึ่งเทียบเท่ารัฐมนตรีในปัจจุบัน ครอบครัวของพระมเหสีจึงแทบถูกเนรเทศ ส่วนทางครอบครัวพระเจ้าซ็องจงตอนนั้นแม้เป็นเพียงองค์ชายและยังไม่ได้อยู่ในวังแต่พระราชมารดาไม่โปรดที่พระเจ้าซ็องจงออกไปเล่นและพบปะเช่นนั้น 
ต่อมาพระมเหสียุนเข้าวังโดยการถวายตัวเป็นนางในแต่พระเจ้าซ็องจงทรงลืมไปแล้วด้วยผ่านมาหลายสิบปี แต่ฟื้นความจำได้เพราะเคยหักตราหยกมอบให้พระมเหสีครึ่งนึงและเก็บไว้อีกครึ่งหนึ่ง พระมเหสีจึงได้เป็นพระสนมและเป็นพระมเหสีเพราะได้ให้ประสูติพระโอรสเมื่อ ค.ศ. 1476 ซึ่งพระเจ้าซ็องจงสถาปนาขึ้นเป็นองค์ชายรัชทายาท พระมเหสียุน เป็นพระมเหสีที่มีอุปนิสัยอ่อนโยนและเป็นมิตรกับทุกๆคนเช่นเดียวกับมเหสีซุกยอน แต่เนื่องด้วยพระองค์เป็นมเหสีที่เคร่งครัดในกฎระเบียบและมีความตรงไปตรงมาเป็นอย่างมาก จึงเป็นที่ไม่พอใจของเหล่าพระสนมเท่าไรนัก เนื่องจากพระสนมหลายคนไม่ปฏิบัติตัวอยู่ในกฎระเบียบของฝ่ายในจึงมักถูกลงโทษจากพระมเหสีอยู่บ่อยครั้ง ทำให้เหล่าสนมไม่พอใจและร่วมมือกันใส่ร้ายพระมเหสียุนต่างๆ นานา ประกอบกับพระมเหสียุนทรงมีเรื่องบาดหมางพระทัยกับพระเจ้าซ็องจงในเรื่องชู้สาวและการเสด็จออกเที่ยวกลางคืน รวมถึงเรื่องกับพระพันปีอินซู พระราชมารดาพระเจ้าซ็องจง จนถึงขั้นทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงได้รับบาดเจ็บเนื่องด้วยความหึงหวง เหตุเกิดจากระหว่างที่พระนางท้องพระเจ้าซ็องจงทำตัวเหลวไหลออกเสพกามโลกีย์นอกวังกับนางโลมชื่อ "ออลูตง" พระมเหสียุนผู้เคร่งครัดกฎระเบียบยอมแหกกฎปลอมตัวออกนอกวังเพื่อไปขอร้องออลูตงให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพระเจ้าซ็องจงถึงขึ้นลดตัวลงไปคำนับ เมื่อพระเจ้าซ็อนจงกลับเข้าวัง พระมเหสีผู้ทรงพระครรภ์จำเอามือพยายามจะเข้ากอดพระเจ้าซ็องจงที่เดินหนีแต่พระเจ้าซ็องจงผลักพระมเหสีที่ทรงพระครรภ์ พระมเหสีพยายามใช้มือที่ถือตราหยกเกาะเพื่อไม่ให้ล้มลงและกระทบกระเทือนถึงลูกที่อยู่ในท้อง จึงเอื้อมมือไปเกาะสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงทำให้พระพักตร์ของพระเจ้าซ็องจงมีบาดแผลเล็กน้อย แต่ทว่าเหตุการณ์นี้นำมาซึ่งเหตุให้พระนางถูกปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศออกนอกวัง และเมื่อเสด็จออกไปอยู่นอกวังแล้ว พระนางก็ยังถูกใส่ร้ายเช่นเดิมและด้วยความเข้าใจผิดของพระพันปีอินซู จึงได้มีพระเสาวนีย์ให้ประทานยาพิษแก่อดีตพระมเหสียุนจนสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด โดยที่พระเจ้าซ็องจงมิได้ช่วยอะไรเลยนอกจากนี้ยังเป็นผู้ลงตราในราชโองการะประหารพระมเหสียุนด้วยยาพิษที่ทำให้ทรมานและกระอักเลือดตายอย่างช้าๆในที่สุด พระเจ้าซ็องจงสวรรคตเมื่อค.ศ. 1495 มีพระสุสานชื่อว่า ซ็อนรึง (선릉, 宣陵)

**พระนามเต็ม**
สมเด็จพระราชา ซ็องจง  คังจอง อินมุน โฮนมู ฮุมซ็อง คงฮโย แห่งเกาหลี

**พระบรมวงศานุวงศ์**
 พระราชบิดา: เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง (이장 의경세자, 1438-September 2, 1457) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็น พระเจ้าท็อกจง (덕종)- พระราชมารดา: พระนางโซฮเย สกุลฮัน แห่งชองจู  (안순왕후 한씨 ,1437(?)-December 23, 1504) ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงอินซู  (인수대비 ,仁粹大妃)
*พระมเหสี
# พระนางคงฮเย สกุลฮัน แห่งชองจู  (공혜왕후 한씨 ,恭惠王后 韓氏 October 11, 1456-April 15, 1474) พระนามเดิมว่า ฮัน ซงอี
#พระนางเชฮ็อน สกุลยุน แห่งฮัมอัน (제헌왕후 ,廢妃 尹氏 1445-August 16, 1482) พระนามเดิมว่า ยุน โซฮวา
#พระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง (정현왕후 ,貞顯王后 尹氏 1462-1530) พระนามเดิมว่า ยุน ชางนยอน (尹昌年)- พระสนม 
# พระสนมเอกมย็องบิน สกุลคิม แห่งอันดง (명빈 김씨 , 明嬪 金氏)
# พระสนมควีอิน สกุลจอง แห่งโจคเย  (귀인 정씨 , 貴人 鄭氏 ,貴人 鄭氏) พระนามเดิมว่า จอง กึมอี
# พระสนมควีอิน ตระกูลควอน แห่งอันดง  (귀인 권씨 ,貴人 權氏)
# พระสนมควีอิน สกุลออม แห่งยองวอล   (귀인 엄은소사, 貴人嚴氏 ?-March 20, 1504) พระนามเดิมว่า ออม อึนโซซา
# พระสนมซุกอึย สกุลคิม (숙의 김씨 ,淑儀 金氏) 
# พระสนมซุกอึย สกุลฮา  (숙의 하씨 ,淑儀 河氏)
# พระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง  (숙의 홍씨 ,淑儀 洪氏)
# พระสนมซุกอึย สกุลนัม แห่งอึยนยอง (숙의 남씨淑儀 南氏)
# พระสนมซุกยง สกุลซิม แห่งช็องซง (숙용 심씨 ,淑容 沈氏) 
# พระสนมซุกยง สกุลควอน (숙용 권씨 ,淑容 權氏)
# พระสนมซุกวอน สกุลยุน (숙원 윤씨 ,淑媛 尹氏) - พระราชโอรส
# เจ้าชายไม่ทราบพระนาม พระราชโอรสของพระนางเชฮ็อน สกุลยุน
# อี รยุง, ย็อนซันกุน (연산군 ,燕山君 ,1476 - 1506) พระราชโอรสของพระนางเชฮ็อน สกุลยุน
# เจ้าชายไม่ทราบพระนาม พระราชโอรสของพระนางเชฮ็อน สกุลยุน
# อี ย๊อก, พระเจ้าชุงจง (진성대군  ,晉城大君 ,1488 - 1544) พระราชโอรสของพระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง
# อี จง, เจ้าชายมูซาน (무산군 ,茂山君 ,1490 - 1525) พระราชโอรสของพระสนมเอกมย็องบิน สกุลคิม แห่งอันดง
# อี ฮัง, เจ้าชายอันยาง (안양군 ,安陽君 ,1481 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย
# อี บง, เจ้าชายบงอัน (봉안군 ,鳳安君 ,1482 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย
# อี บยอน, เจ้าชายจอนซ็อง (전성군 ,全城君 ,1490 - 1505) พระราชโอรสของพระสนมควีอิน สกุลควอน
# อี ซุน, เจ้าชายคเยซ็อง ( 계성군 ,桂城君 ,1478 - 1504) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮา
# อี ซู, เจ้าชายวานว็อน (완원군 ,完原君 ,1480 - 1509) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ยอม, เจ้าชายฮเวซาน (회산군 ,檜山君 ,1481 - 1512) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ทน, เจ้าชายคย็อนซ็อง (견성군 ,甄城君 ,1482 - 1507) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ฮเว, เจ้าชายอิกยาง (익양군 ,益陽君 ,1488 - 1552) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ชิม, เจ้าชายคย็องมย็อง (경명군 ,景明君 ,1489 - 1526) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี อิน, เจ้าชายอุนชอน (운천군 ,雲川君 ,1490 - 1524) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ฮี, เจ้าชายยังว็อน (양원군 ,楊原君 ,1492 - 1551) พระราชโอรสของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# อี ควาน, เจ้าชายลีซ็อง (이성군 ,利城君 ,1489 - 1552) พระราชโอรสของพระสนมซุกยอง สกุลซิม
# อี จอน, เจ้าชายย็องอัน (영산군 ,寧山君 ,1490 - 1538)พระราชโอรสของพระสนมซุกยอง สกุลซิม- พระราชธิดา
# เจ้าหญิงซุนซุก (순숙공주 ,順淑公主 ,1478 - 1488) พระราชธิดาของพระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง
# เจ้าหญิงชินซุก (신숙공주 ,愼淑公主 ,1481 - 1486) พระราชธิดาของพระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง
# เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม พระราชธิดาของพระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง
# เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม พระราชธิดาของพระนางช็องฮย็อน สกุลยุน แห่งพาพยอง
# เจ้าหญิงฮวีซุก (휘숙옹주 ,徽淑翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม
# เจ้าหญิงกย็องซุก (경숙옹주 ,敬淑翁主 ,1483 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม
# เจ้าหญิงฮวีจอง (휘정옹주 ,徽靜翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลคิม
# เจ้าหญิงจองฮเย (정혜옹주 ,靜惠翁主 ,? - 1507) พระราชธิดาของพระสนมควีอิน สกุลช็อง แห่งโจคเย
# เจ้าหญิงคงชิน (공신옹주 ,恭愼翁主 ,1481 - 1549) พระราชธิดาของพระสนมควีอิน สกุลออม แห่งยองวอล
# เจ้าหญิงฮเยซุก (혜숙옹주 ,惠淑翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# เจ้าหญิงจองซุน (정순옹주 ,靜順翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# เจ้าหญิงจองซุก (정숙옹주 ,靜淑翁主 ,1492 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกอึย สกุลฮง แห่งนัมยาง
# เจ้าหญิงกย็องซุน (경순옹주 ,慶順翁主 ,1482 - ?) พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลซิม
# เจ้าหญิงซุกฮเย (숙혜옹주 ,淑惠翁主 ,1486 - 1525) พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลซิม
# เจ้าหญิงกย็องฮวี (경휘옹주 ,慶徽翁主) พระราชธิดาของพระสนมซุกยอง สกุลควอน

**พงศาวลี**

**อ้างอิง**
1494
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2000
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
ซ็องจง
หมวดหมู่:ตัวละครในบันทึกรักคิมชูซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที