Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
ภาษาเมโมนี

ภาษาเมโมนี (, ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ใช้พูดโดยชาวเมโมนี พัฒนามาจากภาษาสันสกฤต ใกล้เคียงกับภาษากัจฉิและภาษาคุชราต มีผู้พูดทั้งในอินเดียและปากีสถาน
ชาวเมโมน กาถิวาทีพูดภาษาที่ไม่มีระบบการเขียนซึ่งเรียกว่าภาษาเมโมนีซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาสินธีและภาษากัจฉิ จัดอยู่ในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันในเขตเหนือ-ตะวันตก ภาษาสินธีและภาษากัจฉินั้นใช้พูดทั้งผู้ที่เป็นและไม่เป็นมุสลิม แต่ภาษาเมโมนีใช้พูดเฉพาะชาวเมโมน กาถิวาทีที่นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ที่อพยพจากสินธ์มาสู่พื้นที่ใกล้เคียง คือที่กุตส์และกาเกียวาร์ในคุชราต เมื่อหลายร้อยปีที่ผ่านมา ภาษาที่ใช้ในปัจจุบันมีความใกล้เคียงกับภาษาสินธี แต่มีคำยืมจากภาษาคุชราต ภาษาฮินดูสตานและภาษาอังกฤษ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ในปากีสถาน ภาษาเมโมนีมีการใช้คำและวลีจากภาษาอูรดูมาก

**ไวยากรณ์**
คำนามส่วนใหญ่มีเพศทางไวยากรณ์ แบ่งเป็นชาย หญิง และมีรูปเอกพจน์และพหูพจน์ ชาวเมโมนนำลักษระของคำนามส่วนใหญ่มาจากภาษาฮินดูสตานี ซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาฮินดีกับภาษาอูรดู คำศัพท์ใหม่ๆที่เพิ่มขึ้นทีหลังมาจากภาษาอังกฤษ ไม่มีคำนำหน้าชี้เฉพาะที่ตรงกับ the ในภาษาอังกฤษ ส่วนคำนำหน้าที่ไม่ชี้เฉพาะจะผันไปตามเพศของกรรม การใช้สรรพนามบุรุษที่ 2 มีสองแบบคือรูปที่สุภาพ ‘aaen’ ใช้กับผู้ที่เคารพหรือมีอายุมากกว่า และ ‘tu’ เป็นรูปไม่เป็นทางการใช้กับเพื่อนสนิท สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ สรรพนามแสดงผู้กระทำ และกรรมผันไปตามเพศของกรรม
กริยาจะผันไปตามกาล จุดประสงค์ มาลา และน้ำเสียง ขึ้นกับบุคคล เพศ กริยาจะอยู่ท้ายสุดของประโยค คุณศัพท์นำหน้าคำนามที่ขยาย ผันไปตามเพศของนามที่มาขยาย ใช้ปรบทตามหลังคำนามและกริยา

**อักษร**
ในอดีต มีความพยายามเขียนภาษาเมโมนีด้วยอักษรคุชราตและอักษรอูรดู แต่ประสบความสำเร็จน้อย ปัจจุบัน มีความพยายามนำอักษรละตินมาใช้

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
   Origin of Memoni Language a Memoni Language Project by Siddique Katiya date=2012-03-01 
เมโมนี
เมโมนี
เมโมนี
ภาษามัล ปาฮาเรีย

ภาษามัล ปาฮาเรีย เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน พูดโดยชาวมัล ปาฮาเรียราว 60,000 – 110,000 คน ในรัฐฌารขัณฑ์และรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดียและอาจจะมีในบังกลาเทศด้วย ผู้พูดภาษานี้บางส่วนเริ่มหันไปพูดภาษาเบงกอล
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินเดีย
ภาษานาฮารี

ภาษานาฮารี เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน มีผู้พูดราว 100 คน ใน พ.ศ. 2504 ในรัฐฉัตตีสครห์และรัฐโอริศาในประเทศอินเดีย มีรายงานใน พ.ศ. 2537 ว่าผู้พูดภาษานาฮารีทั้งหมดกลายเป็นผู้พูดภาษานิมาทีเป็นภาษาแม่ 

**อ้างอิง**
นาฮารี
คิเซคิ / นัมเบอร์วัน

คิเซคิ / นัมเบอร์ วัน (Kiseki / Nanba Wan) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 7 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยเพลง JEWEL SONG เป็นเพลงในอัลบั้ม VALENTI กับ BEST OF SOUL ส่วนเพลง NO.1 เวอร์ชันเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้ม NO.1 ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 129,000 แผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับ 7 ของโบอา
เพลง 奇蹟(คิเซคิ) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาเครื่องสำอางโคเซ่ ลูมินัส ส่วนเพลง NO.1 เป็นเพลงประกอบการถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ของสถานีโทรทัศน์ทีบีเอส ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง flower เป็นเพลงประกอบโฆษณาแม็คดาดิเมียช็อคโกแล็ตของลอตเต้

**รายชื่อเพลง**
# 奇蹟
# NO.1
# flower
# 奇蹟(Instrumental)
# NO.1(Instrumental)
# flower(Instrumental)

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
วาเลนติ

วาเลนติ (Varenchi) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 6 ของโบอาในรูปแบบของแม็กซี่ซิงเกิล  วางขายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม  พ.ศ. 2545  โดยเพลง VALENTI เป็นเพลงในอัลบั้ม VALENTI ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับซิงเกิลนี้  และอัลบั้ม BEST OF SOUL  ส่วนเพลง VALENTI -English Version- จะอยู่ในอัลบั้ม Next World  ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต  และมียอดขายรวมมากกว่า 200,000 แผ่น  โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับ 1 ของโบอา  และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ซิงเกิลต่อๆมาอย่าง "คิเซคิ / NO.1" และ "JEWEL SONG / BESIDE YOU -โบคุโอะโยบุโคเอะ-" เป็นที่ได้รับความนิยม  และมียอดขายสูงขึ้น
เพลง VALENTI เป็นเพลงประกอบโฆษณาเกมโปรเจกต์ มิเนอร์วา  ส่วนเพลง VALENTI -English Version- เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณารองเท้าของสเก็ตเชอร์  

**รายชื่อเพลง**
# VALENTI 
# Realize (stay with me)   
# VALENTI -English Version-
# VALENTI -Instrumental- 

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
สามัญสำนึก

ไฟล์:Aristotle Altemps Inv8575.jpg|thumb|right|แอริสตอเติลเป็นบุคคลแรกที่ทราบว่าอภิปรายเรื่อง "สามัญสำนึก" เขาอธิบายว่าสามัญสำนึกเป็นความสามารถของสัตว์ที่ประมวลประสาทสัมผัส-สัญชาน, ความทรงจำ และจิตนาการ (φρονεῖν, phroneîn) เพื่อบรรลุการตัดสินใจพื้นฐานหลายประเภท แต่มีมนุษย์เพียงชนิดเดียวที่มีการคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลอย่างแท้จริง (lang|grc|νοεῖν, noeîn), ซึ่งทำให้มนุษย์อยู่เหนือสามัญสำนึก
สามัญสำนึก (common sense) คือความสำนึกหรือความเฉลียวใจที่คนปกติธรรมดาทั่วไปควรจะต้องรู้ โดยไม่จำเป็นต้องได้รับคำแนะนำสั่งสอน  สามัญสำนึกพัฒนาจากความรู้ที่ได้จากการผ่านประสบการณ์ การลองผิดลองถูก หรือบรรดาความรู้ที่ได้รับจากจารีตประเพณี หลายคนใช้วลีนี้เพื่ออธิบายสิ่งที่อ้างถึงความเชื่อและญัตติที่คนส่วนใหญ่วินิจฉัยและประเมินอย่างรอบคอบ โดยไม่จำเป็นต้องใช้ความรู้ที่ซับซ้อน การเรียน หรือการวิจัยเพิ่มเติม แต่มีพื้นฐานอยู่บนความรู้ที่คนธรรมดาทั่วไปเข้าใจ สามัญสำนึกไม่เหมือนกับความรู้หรือประสบการณ์

**อ้างอิง**
ต้นกล้า กอบโคกกรวด บทความและข้อมูลจากhttps://medium.com/2bearstalk/
หมวดหมู่:ทักษะมนุษย์
หมวดหมู่:ตรรกศาสตร์
หมวดหมู่:ญาณวิทยา
อาชว์ เตาลานนท์

อาชว์ เตาลานนท์ (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ รองประธานกรรมการเครือเจริญโภคภัณฑ์ และทรูคอร์ปอเรชั่น อดีตประธานกรรมการหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย เป็นนักนิยมธรรมชาติ และนักดูนก ระดับแถวหน้าของไทย

**ประวัติ**
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต และปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ นอกจากนั้นยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี และนายกสภามหาวิทยาลัยหอการค้าไทย กรรมการสภาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ประธานกรรมการหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ประธานกรรมการ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย กรรมการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ อดีตอุปนายกคนที่ 2 สภาวิศวกร

**งานการเมือง**
ดร.อาชว์ เตาลานนท์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของนายอานันท์ ปันยารชุน

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดราชาธิวาส
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต
หมวดหมู่:นายกสภามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
อำเภอโคกเจริญ

โคกเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ยกฐานะจากกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2536

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอโคกเจริญตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอศรีเทพ (จังหวัดเพชรบูรณ์)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล อำเภอสระโบสถ์ และอำเภอหนองม่วง- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง และอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์)

**ประวัติศาสตร์**
 วันที่ 12 มีนาคม 2530 แยกพื้นที่ตำบลโคกเจริญ ตำบลยางราก ตำบลหนองมะค่า และตำบลวังทอง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกเจริญ ขึ้นกับอำเภอโคกสำโรง- วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง- วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2533 กำหนดเขตตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน- วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ตั้งตำบลโคกแสมสาร แยกออกจากตำบลโคกเจริญ และตำบลวังทอง- วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ยกฐานะกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง เป็น อำเภอโคกเจริญ- วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 นายเชษฐพงษ์ ศรีแสงไทยสุข นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโคกแสมสาร อ.โคกเจริญ จ.ลพบุรี เสียชีวิตขณะเล่นฟุตบอล 

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอโคกเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอโคกเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกเจริญทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลยางราก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางรากทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองมะค่า  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองมะค่าทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโคกแสมสาร  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกแสมสารทั้งตำบล

**อ้างอิง**
โคกเจริญ
อำเภอสระโบสถ์

สระโบสถ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี เคยเป็นชื่อเดิมของอำเภอโคกสำโรง ก่อนที่จะเปลี่ยนในปี 2460

**ประวัติ**
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคกสำโรง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอโคกสำโรง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสระโบสถ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2524 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง ขึ้นเป็น อำเภอสระโบสถ์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ปีเดียวกัน- วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลสระโบสถ์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลสระโบสถ์ (ขณะนั้นอยู่ในท้องที่อำเภอโคกสำโรง)- วันที่ 9 มิถุนายน 2524 แยกพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ ตำบลมหาโพธิ และตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น กิ่งอำเภอสระโบสถ์ ขึ้นการปกครองกับอำเภอโคกสำโรง และโอนสุขาภิบาลสระโบสถ์ มาขึ้นกับกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง- วันที่ 30 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลห้วยใหญ่ แยกออกจากตำบลทุ่งท่าช้าง และตำบลสระโบสถ์- วันที่ 21 ตุลาคม 2528 ตั้งตำบลนิยมชัย แยกออกจากตำบลสระโบสถ์- วันที่ 31 ธันวาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง เป็น อำเภอสระโบสถ์- วันที่ 10 พฤศจิกายน 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง- วันที่ 4 ตุลาคม 2533 กำหนดเขตตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ให้เหลือการปกครอง 10 หมู่บ้าน โดยตัดหมู่ที่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล เดิมที่โอนไปขึ้นกับกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง - วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลสระโบสถ์ เป็นเทศบาลตำบลสระโบสถ์ ด้วยผลของกฎหมาย- วันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลสระโบสถ์ รวมกับเทศบาลตำบลสระโบสถ์ อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี- วันที่ 15 กันยายน 2547 ยุบสภาตำบลห้วยใหญ่ รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอสระโบสถ์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอโคกเจริญ - ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอโคกสำโรง - ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอสระโบสถ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลสระโบสถ์  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลมหาโพธิ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาโพธิทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งท่าช้างและตำบลห้วยใหญ่ทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนิยมชัย  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิยมชัยทั้งตำบล

**อ้างอิง**
สระโบสถ์
ธงชาติมอนต์เซอร์รัต

ธงชาติมอนต์เซอร์รัต ใช้ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (Blue Ensign) มีตราแผ่นดินอยู่ที่ด้านชายธง เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ที่เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ตราแผ่นดินนั้นเป็นรูปหญิงสาวพรหมจารีย์ดีดพิณยืนเกาะไม้กางเขน บนพื้นโล่รูปทะเล โดยมือขวาเกาะไม้กางเขน และมือซ้ายดีดพิณ ตรามีความหมายถึง หญิงพรหมจารีย์ที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ มีหมู่บ้านที่ตั้งบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ คินเซลล์และแฮริส

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:มอนต์เซอร์รัต
มอนต์เซอร์รัต
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม พื้นโล่แบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน โดยส่วนบนเป็นพื้นสีฟ้าน้ำทะเล ส่วนล่างพื้นสีน้ำตาล กลางโล่เป็นรูปหญิงพรหมจารีย์จับพิณยืนเกาะไม้กางเขนบน โดยมือขวาของรูปหญิงพรหมจารีย์นั้นเกาะไม้กางเขน ส่วนมือข้างซ้ายจับส่วนหัวของพิณ ดวงตราดังกล่าวนี้ มีความหมายถึงหญิงพรหมจารีที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ หมู่บ้านคินเซลล์ และหมู่บ้านแฮริส
ตรานี้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2452 ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติมอนต์เซอร์รัต

**แหล่งข้อมูลอื่น**
มอนต์เซอร์รัต
หมวดหมู่:มอนต์เซอร์รัต
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
รายชื่อนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย

ในประเทศออสเตรเลีย ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศ โดยมีสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐ ทั้งนี้เครือรัฐออสเตรเลียมีนายกรัฐมนตรีคนแรกชื่อเอ็ดมันด์ บาร์ตัน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2444 ปัจจุบันมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ทั้งหมด 31 คน

**รายชื่อนายกรัฐมนตรี**
 พรรคการเมือง

**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**
ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ประเทศออสเตรเลีย
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (พม่า)

แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (National Democratic Front) ก่อตั้งเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นการรวมตัวกันของชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่าง ๆ ราวสิบกลุ่มเพื่อต่อสู้กับรัฐบาลทหารพม่า มีนายสเว จิน เป็นประธาน 

**การปฏิบัติ**
แบ่งเป็นรายภาคดังนี้- ภาคเหนือ ประกอบด้วย องค์กรกะฉิ่นอิสระ พรรครัฐฉานก้าวหน้า และแนวร่วมปลดปล่อยปะหล่อง- ภาคกลาง ประกอบด้วย พรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะยา องค์กรแห่งชาติว้า องค์กรแห่งชาติมูเซอ กลุ่มกะยันใหม่ องค์การปลดปล่อยประชาชนปะโอ- กองกำลังผสม ประกอบด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง พรรคปลดปล่อยอาระกัน พรรคมอญใหม่ และองค์กรเชื้อชาติฉิ่น

**อ้างอิง**
-  หน้า = 94-99
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
ปราง เส็ง

มารัน ปราง เส็ง (Maran Brang Seng) เป็นอดีตผู้นำขององค์การเอกราชกะชีน ต่อสู้กับรัฐบาลทหารของพม่ามาอย่างยาวนานจนมีการตกลงหยุดยิงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 หลังจากนั้น 6 เดือน เขาก็เสียชีวิต

**ประวัติ**
ปราง เส็ง เกิดเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่รัฐกะชีน เขาสนใจการเมืองมาตั้งแต่เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง และเข้าร่วมกับองค์การเอกราชกะชีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 จนได้เป็นผู้นำเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายใต้การนำของปรางเส็ง เขาทำให้องค์การเอกราชกะชีนเป็นองค์กรที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจนกองทัพพม่าไม่สามารถเข้าไปมีอิทธิพลในรัฐกะชีนได้ เขาตัดสินใจเข้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 และเข้าร่วมกับพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตยของพม่า เมื่อ พ.ศ. 2531 อย่างไรก็ตาม ปราง เส็งตัดสินใจรับข้อสนอหยุดยิงของฝ่ายรัฐบาลทหารพม่าเพื่อยุติภาวะสงครามในรัฐกะชีนเมื่อ พ.ศ. 2437

**อ้างอิง**
  หน้า = 265
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายกะชีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
องค์กรแห่งชาติมูเซอ

องค์กรแห่งชาติมูเซอ (Lahu national United Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นสมาชิกของแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ มีฐานที่มั่นอยู่ตรงข้ามกับอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ บางส่วนอยู่ตรงข้ามกับจังหวัดแม่ฮ่องสอน หัวหน้ากลุ่มคือนายพญาจะอือ

**อ้างอิง**
- สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กทม. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2540. หน้า 96
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
องค์การแห่งชาติว้า

องค์การแห่งชาติว้า (Wa National Organization) เป็นสมาชิกของแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ มีกลุ่มย่อยสามกลุ่มคือ- กลุ่มพันเอกมหาซาง เป็นกลุ่มที่มีนโยบายต่อสู้เพื่อเอกราชมากที่สุด มีที่มั่นอยู่ตรงข้ามอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน- กลุ่มนายอ้ายเซียงซี เป็นกลุ่มที่เป็นปรปักษ์กับขุนส่า มีบทบาทในการค้ายาเสพติด โดยมีความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์พม่าและทหารกองพล 93 มีที่มั่นอยู่ตรงข้ามกับอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่- กลุ่มนายเท่งกวงหนึ่ง เป็นกลุ่มที่ใกล้ชิดกับกองพล 93 เช่นเดียวกัน

**อ้างอิง**
- สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย, 2540, หน้า 95–96.
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
กองทัพกะเหรี่ยงพุทธประชาธิปไตย

กองทัพกะเหรี่ยงพุทธประชาธิปไตย (Democratic Karen Buddhist Army; ဒီမိုကရက်တစ် တိုးတက်သော ဗုဒ္ဓဘာသာ ကရင်တပ်မတော်) หรือย่อเป็น DKBA เป็นองค์กรของชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาพุทธ ก่อตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 มีพื้นที่เคลื่อนไหวในอำเภอไล่ง์-บแหว่ รัฐกะเหรี่ยง แยกตัวมาจากสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเนื่องจากความขัดแย้งทางด้านศาสนากับชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาคริสต์ในสหภาพ เป็นกลุ่มที่ทหารพม่าให้การสนับสนุนและช่วยกองทัพพม่าในการรบกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง

**อ้างอิง**
 สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กทม. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2540. หน้า 64 – 85
หมวดหมู่:ขบวนการแบ่งแยกดินแดนกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:การเมืองพม่า
หมวดหมู่:ชาวกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:องค์การกึ่งทหารในประเทศพม่า
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1958

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2501 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2501 เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ในการเลือกตั้งครั้งนี้เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ให้ "คณะผู้เลือกตั้ง" (สรรหาจากสมาชิกในรัฐสภา สมาชิก Conseils Généraux สมาชิกสมัชชาต่างประเทศ นายกเทศมนตรีกว่า 8 หมื่นคน รองนายกเทศมนตรี และสภาเมือง) การเลือกตั้งครั้งนี้ ชาร์ลส์ เดอ โกลล์กลายเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสโดยชนะการเลือกตั้งในรอบแรกและชนะการเลือกตั้งด้วยเสียงเด็ดขาดทำให้ไม่ต้องมีการเลือกตั้งรอบสอง
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2501
แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา/IPA notice

หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์
ไอล์ออฟบิวตี ไอล์ออฟสเปลนเดอร์

ไอล์ออฟบิวตี ไอล์ออฟสเปลนเดอร์ (Isle of Beauty, Isle of Splendour) เป็นเพลงชาติเครือรัฐดอมินีกา ประพันธ์คำร้องโดยวิลเฟรด ออสการ์ มอร์กัน พอนด์ (Wilfred Oscar Morgan Pond) ทำนองโดยเลมิวเอล มักเฟอร์สัน คริสเตียน (Lemuel McPherson Christian) ได้เริ่มใช้ในฐานะเพลงประจำรัฐเมื่อ พ.ศ. 2510 และได้ใช้เป็นเพลงชาติเมื่อได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา

**เนื้อร้อง**





**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  วิดีโอ Youtube "Dominica: Isle of Beauty, Isle of Splendour"-  เพลงชาติดอมินีกา (ขับร้อง) - Himnuszok-  ไฟล์เสียงมิดิ date=2007-03-01 
ดอมินีกา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
วิกิพีเดีย:เสนอบทความคุณภาพ/สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี

=== สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี**
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ถูกเสนอเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และจะได้รับการพิจารณาภายในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550
 เสนอชื่อ --ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 14:48, 25 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
สนับสนุน 
# น่าจะเหมาะสมกับบทความคุณภาพแล้วครับ --Sry85 17:43, 14 ธันวาคม 2007 (ICT)
# สนับสนุนครับ --Lerdsuwa 22:08, 22 ธันวาคม 2007 (ICT)
# ต้องขอโทษที่ลงช้า เคยมาเสนอแนะเอาไว้ แต่พึ่งกลับจากต่างประเทศ เลยขอโอกาสลงชื่อตอนนี้แล้วกัน --Blacknut 16:47, 31 ธันวาคม 2550 (ICT)
คัดค้าน
#
#
เสนอแนะการปรับปรุง
# หัวข้อย่อย อนุสาวรีย์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ ณ น้ำตกพริ้ว (หรืออลงกรณ์เจดีย์) น่าจะกล่าวเหตุผลว่าเหตุใดจึงได้สร้างที่น้ำตกพริ้ว   --Sry85 00:35, 27 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
#* ในบทความมีการกล่าวถึงแล้วนะครับ "หลังจากที่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีเสด็จทิวงคตแล้วนั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นหลายแห่งเพื่อระลึกถึงสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ โดยแต่ละแห่งนั้น เป็นสถานที่ที่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์เคยตามเสด็จฯ และทรงโปรดปรานเป็นพิเศษ"--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 15:26, 4 ธันวาคม 2007 (ICT)
# น่าจะกล่าวถึง ประเพณีการแจกหนังสือในงานศพ ที่มีขึ้นเป็นครั้งแรกในงานพระราชทานเพลิงศพสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี และเป็นประเพณีที่ถือปฏิบัติจนถึงปัจจุบัน  --Sry85 00:35, 27 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
#* เพิ่มเติมแล้วครับ--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 15:26, 4 ธันวาคม 2007 (ICT)
# อยากให้กล่าวถึง สุนันทาลัย ที่เป็นอนุสรณ์สถาน และเป็นชื่อโรงเรียนสุนันทาลัย (โรงเรียนราชินีในปัจจุบัน) น่าจะกล่าวถึงในบทความด้วย --Sry85 00:35, 27 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
#* ในบทความมีการกล่าวถึงแล้วนะครับ "นอกจากนี้ ยังมีการนำพระนามของพระองค์ไปตั้งเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ เพื่อเป็นการระลึกถึงพระองค์ด้วย เช่น ตึกสุนันทาลัย โรงเรียนราชินี สวนสุนันทา ณ พระราชวังดุสิต รวมถึง มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา"--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 15:26, 4 ธันวาคม 2007 (ICT)
#** เค้าเข้าใจว่าผู้เขียนต้องการเน้นถึงตัวอนุสารวรีย์ที่สร้างขึ้นระลึกถึงพระนางโดยตรง แต่เค้าว่านะ สุนันทาลัยก็ควรจะเขียนลงในบทความนะ เพราะมันเป็นสิ่งสำคัญที่ระลึกถึงพระนางเจ้า สร้างโดยมรดกของพระนาง ถ้าไม่มีมันเหมือนกินน้ำพริกปลาทูที่มีแต่น้ำพริกไม่มีปลาทูจะทำให้หัวข้อมันไม่สมบูรณ์เท่าที่ควรจะเป็น ส่วนวันที่ระลึกถึงพระนางเค้าเห็นด้วยว่าควรไปเขียนในโรงเรียนราชินีมากกว่า เพราะมันไม่เป็นวันที่รับรู้กันอย่างกว้างขวางทั่วไป --Blacknut 16:53, 11 ธันวาคม 2007 (ICT)
#*** เพิ่มเติมแล้วครับ--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 02:13, 17 ธันวาคม 2007 (ICT)
# น่าจะมีเนื้อหาที่พูดถึง วันสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ 31 พ.ค. ด้วย --Sry85 00:35, 27 พฤศจิกายน 2007 (ICT)
#* เท่าที่ค้นหา วันสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ เป็นวันเฉพาะของโรงเรียนราชินีหรือเปล่าครับ ผมว่าควรจะเขียนในบทความโรงเรียนราชินีมากกว่านะครับ--ScorpianPK 25px  คุยแค่ "คลิก" 15:26, 4 ธันวาคม 2007 (ICT)
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1965

การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2508 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2508 และ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2508 เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกที่ได้ใช้วิธีเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งครั้งที่ 2 ในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 หลังจากร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2501 ให้คณะผู้เลือกตั้งเป็นผู้เลือกประธานาธิบดี เพื่อที่จะสงบคำเรียกร้องและความวิตกกังวลที่ว่า ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกเผด็จการและโบนาปาร์ตนิยม และในความเป็นจริง การเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลที่มีมาครั้งสุดท้ายคือการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2391 ซึ่งหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นผู้ชนะก่อนที่จะล้มเลิกระบอบประชาธิปไตยลงไป แต่อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลนั้น ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ได้ต้องการมาเป็นเวลานานแล้ว และสำเร็จในการลงประชามติการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2505
ตามความเห็นของชาร์ลส์ เดอ โกลล์ การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสนั้นเป็นการขับเคลื่อนสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 ให้ก้าวไปข้างหน้า
ตามความจริงของการเลือกตั้งครั้งนี้คือความล้มเหลวของเดอ โกลล์ในการเลือกตั้งรอบแรก ในปี พ.ศ. 2501 ฟรองซัวส์ มิแตรรองด์เป็นแกนนำในการต่อต้านการกลับมาดำรงตำแหน่งของชาร์ลส์ เดอ โกลล์และรัฐธรรมนูญของเขาด้วย โดยอ้างว่าความไว้วางใจในการเลือกตั้งโดยตรงแบบสากลนั้น จะเพิ่มจำนวนการรัฐประหารอย่างถาวร อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2508 เขาก็ได้ตระหนักว่ามันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เขาชนะฝ่ายขวาได้ เขาก็ตัดสินใจลงสมัครเลือกตั้ง ซึ่งเขาก็เป็นผู้สมัครฝ่ายซ้ายเพียงคนเดียว ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแต่เพราะว่าเขาเป็นที่คาดหวังว่าจะเป็นผู้ชนะในการเลือกตั้งรอบแรก แต่กระนั้นผลการเลือกตั้งของฟรองซัวส์ มิแตรรองด์นับว่าประสบผลสำเร็จเหมือนกัน
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2508
สปริงฟีลด์ (เดอะซิมป์สันส์)

สปริงฟีลด์ (Springfield) คือเมืองที่เขียนขึ้นมาเพื่อใช้เป็นเมืองของการ์ตูนซิทคอมเรื่อง เดอะซิมป์สันส์ ฉายทางสหรัฐอเมริกา โดยสถานที่หลักๆ ก็จะมี อนุสาวรีย์ เจโบไดอาห์ สปริงฟิลด์ ผู้ก่อตั้งเมือง ร้านโมส์ ทาเวิร์น (ร้านโมชวนเมา) บ้านของครอบครัวซิมป์สันและเพื่อนบ้าน เน็ด แฟลนเดอรส์ โรงพยาบาลกลางสปริงฟิลด์ ควิก-อี-มาร์ท ร้านสะดวกซื้อ และอีกมากมาย ที่ทีมงานตั้งชื่อว่าสปริงฟิลด์นั้นคือ สปริงฟิลด์เป็นชื่อที่มีเมืองต่าง ๆ ตั้งซ้ำกันมากที่สุด
หมวดหมู่:สถานที่ในเดอะซิมป์สันส์
ธงชาติดอมินีกา

ธงชาติดอมินีกา มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีเขียว กลางธงมีรูปกางเขน 3 สี ได้แก่ สีเหลือง สีดำ และสีขาว ซ้อนทับกัน  ตรงกลางรูปกางเขนนั้น เป็นรูปวงกลมสีแดง ภายในมีรูปนกแก้ว ล้อมรอบด้วยดาวห้าแฉกสีเขียว 10 ดวง ธงนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ต่อมาได้แก้ไขเพิ่มเติมแบบธงอีก 3 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2524, พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2533 โดยมีข้อแตกต่างที่สำคัญ คือ แบบธงก่อนหน้าปี พ.ศ. 2533 นั้น รูปนกแก้วจะหันหน้าไปธงด้านปลายธง ส่วนแบบที่แก้ไขในปีนั้น รูปนกแก้วจะหันหน้าไปด้านคันธง ทั้งการเรียงลำดับสีของรูปกางเขนในธงแต่ละช่วงก็มีความแตกต่างกัน 
ในธงนี้ รูปนกแก้วหมายถึงแรงบันดาลใจของประชาชนที่จะไปให้ถึงจุดมุ่งหมายสูงสุดของชาติ ซึ่งรูปดังกล่าวนี้ก็ถือเป็นสัตว์ประจำชาติของดอมินีกาด้วย ดวงดาวทั้งสิบดวงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 10 เขตของประเทศ และเป็นสัญลักษณ์ของความหวังกับความเสมอภาค รูปกางเขนเป็นตัวแทนของความเชื่อในคริสต์ศาสนา กางเขนทั้งสามรูปหมายถึงพระตรีเอกานุภาพ อันได้แก่ พระบิดา พระบุตร และ พระจิต วงกลมสีแดงหมายถึงความยุติธรรมทางสังคม พื้นธงสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์นานาชนิด

**วิวัฒนาการ**

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของดอมินีกา 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติดอมินีกา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
ดอมินีกา
ตราแผ่นดินของดอมินีกา

ตราแผ่นดินของดอมินีกา ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ ใช้ตราอาร์มแผ่นดินในยุคเมืองขึ้นมี 2 แบบ ดังนี้คือ- แบบที่ 1 พ.ศ. 2498 - 2508 ใช้ตราโล่อาร์มรูปเรือโบราณลอยในทะเล กำลังไปอีกเกาะบนฉากพื้นหลังที่ดวงอาทิตย์ตกหลังภูเขา 2 ลูก- แบบที่ 2 ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ใช้ตราโล่อาร์มแบ่งเป็น 4 ช่องมีผลิตภัณฑ์ที่สร้างรายได้ 4 อย่างวางในแต่ละช่องของโล่คือ โดยช่องที่ 1 และ 4 มีพื้นเหลือง ช่องที่ 2 และ 3 มีพื้นนำเงิน ช่องที่ 1 มุมซ้ายบน ต้นมะพร้าว ช่องที่ 2 มุมขวาบน กบพื้นเมือง  ช่องที่ 3 มุมซ้ายล่าง เรือพื้นเมืองลอยในทะเล ช่องที่ 4 มุมขวาล่าง ต้นกล้วย

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติดอมินีกา

**แหล่งข้อมูลอื่น**
ดอมินีกา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศดอมินีกา
หมวดหมู่:สวนสัตว์เชียงใหม่

หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์

พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์
พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ เป็นพระตำหนัก 2 ชั้น สร้างด้วยไม้สักทอง ทาสีแดง มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิกของประเทศทางตะวันตก แต่ได้มีการปรับปรุงองค์ประกอบบางส่วน ให้เหมาะกับภูมิอากาศแบบเมืองร้อน พระตำหนักองค์นี้สร้างขึ้นคู่กับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ โดยมีฉนวนทางเดินทำเป็นสะพานจากชั้นบนด้านหลังของพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ข้ามคูน้ำเชื่อมกับชั้นบนด้านหน้าของพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ สะพานดังกล่าวหลังคามุงกระเบื้องและติดหน้าต่างกระจกทั้งสองด้าน ตลอดความยาวของสะพานที่เชื่อมติดต่อถึงกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระตำหนักนี้ ในราวปี พ.ศ. 2459 โดยมีหม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นสถาปนิกออกแบบ รูปแบบสถาปัตยกรรมภายนอกคล้ายกระท่อมไม้ในชนบททาสีแดง หลังคาทรงปั้นหยายกจั่วสูง ผังอาคารเป็นรูปไม้กางเขนแต่แขนยาวไม่เท่ากัน ภายในแบ่งออกเป็น 2 ชั้น โดยชั้นล่างด้านตะวันออกเป็นโถงใหญ่โล่งถึงชั้นบน ส่วนแกนเหนือใต้เป็นห้องโถงทางเข้าด้านหนึ่ง และห้องนอนมหาดเล็กชั้นบนมี 4 ห้อง ได้แก่ ห้องโถงทางทิศเหนือมีประตูเปิดสู่ฉนวนน้ำที่เชื่อมกับพระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ ห้องทรงพระอักษรอยู่ทางทิศเหนือ ห้องบรรทมอยู่ทางทิศใต้มีประตูออกสู่ระเบียง และห้องสรงอยู่ด้านตะวันตกของห้องพระบรรทม
พระตำหนักชาลีมงคลอาสน์ พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ และฉนวนสะพานเชื่อมพระตำหนัก เป็นกลุ่มอาคารที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นด้วยแรงบันดาลพระราชหฤทัยจากบทละครเรื่อง "My Friend Jarlet" ของ Arnold Golsworthy และ E.B. Norman ซึ่งทรงแปลบทละครเรื่องนี้เป็นภาษาไทยชื่อว่า "มิตรแท้" โดยชื่อพระตำหนักนั้น มาจากชื่อของนางเอก ได้แก่ "มารี เลอร์รูซ์" (Marie Leroux) รวมกับ "รัต" หรือ "รต" ซึ่งแปลว่า สีแดง ดังนั้น พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์จึงมีความหมายว่า "ราชบัลลังก์สีแดงแห่งมารี"

**อ้างอิง**
 มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์  โมเดอร์น เพรส พ.ศ. 2533.- มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์ และพระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ บริษัท อมรินทร์ พริ้นติ้ง กรุ๊พ จำกัด พ.ศ. 2534. 

**ดูเพิ่ม**
 พระราชวังสนามจันทร์- มหาวิทยาลัยศิลปากร

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ จาก สำนักพระราชวัง-  พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ จาก หามานานดอตคอม-  พระตำหนักมารีราชรัตบัลลังก์ date=2007-06-22  จาก หอมรดกไทย
มารีราชรัตบัลลังก์
มารีราชรัตบัลลังก์
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด

ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด มีลักษณะเป็นตราอาร์มในพื้นวงกลมสีฟ้า ภายในโล่แบ่งเป็น 4 ส่วน โดยมุมซ้ายบนเป็นพื้นสีแดง มุมขวาบนพื้นสีเหลือง มุมซ้ายล่างพื้นสีเขียว และมุมขวาล่างพื้นสีเทา รอบวงกลมสีฟ้านั้นล้อมรอบด้วยหนังรัดถุงเท้ายาวในเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ ในแถบหนังรัดถุงเท้ายาวมีข้อความอยู่ด้านบนสุด เขียนเป็นภาษาอังกฤษ อักษรโรมันว่า "GOVERNOR-IN-CHIEF" ด้านซ้ายของข้อความดังกล่าวมีอักษร "WINDWARD" ส่วนด้านขวาเป็นอักษร "ISLANDS" เบื้องล่างของตราเป็นแพรแถบสีขาว จารึกข้อความอักษรโรมัน ภาษาลาตินไว้ว่า "I PEDE FAUSTO" (แปลว่า "Go with a lucky foot") รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้มงกุฎราชินี
มงกุฎราชินีที่ปรากฏในตรานี้ เดิมใช้ใช้มงกุฎอิมพีเรียลสเตตเมื่อ พ.ศ. 2429  ต่อมาจึงเปลี่ยนป็นใช้มงกุฎทิวดอร์เมื่อ พ.ศ. 2446

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด- ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
หมวดหมู่:หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
บริติชวินด์เวิร์ด
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินในอดีต
โอแลนด์ออฟบิวที

โอแลนด์ออฟบิวที (O Land of Beauty!) เป็นเพลงชาติของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย เคนริค จอร์จ (Kenrick Georges) ได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2526

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เพลงชาติเซนต์คิสต์และเนวิส - O Land of Beauty (บรรเลง, MP3)-  เพลงชาติเซนต์คิสต์และเนวิส - O Land of Beauty (บรรเลง, MIDI) date=2010-07-26 
ซเซนต์คิตส์และเนวิส
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
ธงหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส

ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส มีลักษณะเช่นเดียวกับธงชาติของประเทศที่เป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักรหลาย ๆ ประเทศ กล่าวคือ เป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน (Blue Ensign) กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีเครื่องหมายตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นรูปของหอยสังข์ กุ้งมังกร และต้นตะบองเพชรในโล่อาร์มสีเหลือง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ส่วนเรือพลเรือนนั้น ใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง (Red Ensign) สัดส่วนเดียวกับธงชาติเป็นเครื่องหมายในเวลาเดินเรือ

**ดูเพิ่ม**
 ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมวดหมู่:หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส

ตราแผ่นดินหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส มีลักษณะเป็นตราอาร์ม พื้นตราเป็นรูปโล่พื้นสีเหลืองขอบสีขาว ภายในดวงตรามีรูปวัตถุ 3 อย่าง ได้แก่ รูปหอยสังข์ที่ด้านซ้ายบน รูปกุ้งมังกรที่ด้านขวาบน และรูปต้นตะบองเพชรที่ตอนกลางล่าง  เบื้องซ้ายและเบื้อวขวาของโล่มีรูปนกฟลามิงโกประคองข้าง เหนือโล่นั้นมีรูปนกกระทุงยืนท่ามกลางต้นป่าน 2 ต้น อันเป็นสัญลักษณ์สื่อถึงอุตาสาหกรรมการทำเชือกของประเทศนี้
ดวงตราดังกล่าวนี้เป็นตราอย่างใหญ่ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้จากสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1965 สำหรับตราย่อของตรานี้ซึ่งใช้อยู่ในธงชาติจะยกเครื่องประกอบอื่นๆ ออกไปทั้งหมด คงไว้เพียงเฉพาะตราโล่เท่านั้น

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะตเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมู่เกาะตเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
หมวดหมู่:หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี ซึ่งเป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร มีลักษณะทำนองเดียวกันกับธงของบรรดาอาณานิคมต่างๆ ของสหราชอาณาจักร ซึ่งใช้ธงบลูเอนไซน์หรือธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นพื้นฐานในการออกแบบ 
ลักษณะของธงนี้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นรูปธงชาติสหราชอาณาจักร พื้นธงเป็นลายระลอกคลื่นสีขาวสลับสีฟ้ารวมกับ 12 แถบ แถบสีละ 6 แถบ หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย  บนพื้นธงทางด้านปลายธงนั้นมีรูปต้นปาล์มอันเป็นพืชเขตร้อนที่ปรากฏในท้องถิ่น ซ้อนทับด้วยมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด (พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพแห่งอังกฤษ) สัญลักษณ์ทั้ง 2 อย่างนี้เป็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ในภาพตราแผ่นดินประจำอาณานิคม เฉพาะรูปมงกุฎนั้น เมื่อแรกใช้ธงปรากฏว่ารูปมงกุฎมีเพียงสีเหลืองสีเดียว ต่อมาจึงได้เปลี่ยนรูปมงกุฎสีเหลืองพื้นแดงในปี ค.ศ. 2003
ธงดังกล่าวนี้สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 โปรดเกล้าฯ ให้เริ่มใช้ตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990 เนื่องในโอกาสครบรอบ 25 ปีแห่งการสถาปนาอาณานิคมแห่งนี้

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
หมวดหมู่:บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี

ตราแผ่นดินของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี หรือตราแผ่นดินของอาณานิคมในมหาสมุทรอินเดียของบริเตน (Coat of arms of the British Indian Ocean Territory) เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1990 ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 25 ปีของการก่อตั้งเขตปกครองแห่งนี้ 
ลักษณะของตราประกอบด้วยโล่ซึ่งมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักรอยู่ด้านบนสุด  ตอนล่างเป็นพื้นสีน้ำเงิน มีต้นปาล์มและมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ดอยู่ตรงกลางและมีรูปซีกหนึ่งของดวงอาทิตย์ปรากฏที่มุมซ้ายบนของพื้นสีน้ำเงิน เบื้องล่างสุดของภายในโล่เป็นลายคดคล้ายระลอกคลื่นสีขาว 3 เส้น หมายถึงมหาสมุทรอินเดีย  สองข้างของโล่นั้นมีเต่าสองตัวประคองโล่ไว้ โดยด้ายซ้ายนั้นเป็นเต่ากระ (สีน้ำตาล) ด้านขวาเป็นเต่าตนุ (สีเขียว) อันเป็นสัตว์ประจำถิ่น  เบื้องบนของโล่เป็นรูปมงกุฎสีเงินและหอคอยสีแดงชักธงประจำดินแดน รูปดังกล่าวทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บนพื้นทรายซึ่งมีโขดหินและเปลือกหอยชนิดต่างๆ
ที่เบื้องล่างของดวงตรามีแพรแถบบรรจุคำขวัญประจำดินแดนเป็นภาษาละตินว่า In tutela nostra Limuria ความหมายของคำขวัญคือ "ลีมูเรีย (Limuria) อยู่ในความครอบครองของเรา" คำว่า "ลีมูเรีย" ในที่นี้ หมายถึงทวีปที่สาบสูญซึ่งเชื่อกันว่าตั้งอยู่ในพื้นที่มหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  title=ธงชาติบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
หมวดหมู่:บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
บริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี
เพลงชาติเกาะแมน

เพลงชาติของเกาะแมน (แมนซ์: Arrane Ashoonagh) ประพันธ์เนื้อ และ เรียบเรียงทำนองโดยวิลเลียม เฮนรี่ กิลล์ (1839-1923), แปลเนื้อร้องภาษาภาษาแมนซ์ โดย จอห์น คีนส์ (1873-1939). เพลงชาติของเกาะแมนซ์เป็นเพลงที่มาจากทำนองเพลงพื้นบ้านของเกาะแมนซ์ที่ชื่อ Mylecharaine's March และ คำแปลภาษาอังกฤษของเพลงชาติแมนซ์มีชื่อว่า  O Land of Our Birth หรือ ดินแดนแห่งบ้านเกิดของเรา.
เพลงนี้ได้ขับร้องครั้งแรกในเทศกาลดนตรีพื้นบ้านเกาะแมนซ์เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1907, โดยครั้งนั้นได้ร้องเพลงนี้เต็มฉบับ ทั้ง8บท, ในปัจจุบันมีขับร้องเฉพาะแค่บทแรกเท่านั้น.
เพลงชาติเกาะแมนซ์ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการโดย Isle of Man's legislature Tynwald ได้รับการรับรองเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2546, ส่วนเพลงสรรเสริญพระบารมี, "ก็อดเซฟเดอะควีน" ใช้ในพิธีการที่เกี่ยงข้องกับพระมหากษัตริย์ เชื้อพระวงศ์ของสหราชอาณาจักร และใช้เป็นเพลงคำนับของผู้ว่าการเกาะแมนซ์ รวมถึงใช้ในโรงเรียน, พิธีการสำคัญของชาติ หรือ ในบางโอกาสอาจมีการบรรเพลงพิเศษคืือ เพลงก็อดเซฟเดอะควีน และ ตามด้วยเพลงชาติเกาะแมนซ์.

**เนื้อร้อง**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  AU sound file date=2006-11-09 
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เกาะแมน
การลงประชามติการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสผ่านหลักการออกเสียงทั่วไป

การลงประชามติการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสผ่านหลักการออกเสียงทั่วไป (Référendum sur l'élection au suffrage universel du président de la République) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2505 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสโดยตรงแบบสากล ซึ่งผลการลงประชามติคือเห็นชอบกว่า 3 ใน 5

**อ้างอิง**
  Référendums, Élection du président de la République au suffrage universel direct (1962)
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
อำเภอท่าคันโท

ท่าคันโท เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอสหัสขันธ์ทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอสหัสขันธ์ในวันที่ 2 ตุลาคม 2505 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 27 กรกฎาคม 2508

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอท่าคันโทตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอศรีธาตุ (จังหวัดอุดรธานี)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอ (จังหวัดอุดรธานี)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอหนองกุงศรี อำเภอห้วยเม็ก และอำเภอกระนวน (จังหวัดขอนแก่น)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกระนวน (จังหวัดขอนแก่น) และอำเภอกุมภวาปี (จังหวัดอุดรธานี)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอท่าคันโทแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 60 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอท่าคันโทประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลท่าคันโท ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าคันโททั้งตำบลและบางส่วนของตำบลนาตาล- เทศบาลตำบลกุงเก่า ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุงเก่าทั้งตำบล- เทศบาลตำบลกุดจิก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดจิกทั้งตำบล- เทศบาลตำบลดงสมบูรณ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงสมบูรณ์ทั้งตำบล- เทศบาลตำบลนาตาล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาตาล (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลท่าคันโท)- องค์การบริหารส่วนตำบลยางอู้ม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางอู้มทั้งตำบล

**สถานศึกษา**
 โรงเรียนท่าคันโทวิทยาคาร- โรงเรียนท่าคันโทวิทยายน- โรงเรียนดงกลางพัฒนศึกษา (โรงเรียนระดับมัธยมศึกษา สพฐ.) ตำบลดงสมบูรณ์
*โรงเรียนบ้านหนองแซง

**สถานที่ท่องเที่ยว**
วนอุทยานภูพระ ตั้งอยู่ในเขตตำบลนาตาล
*หาดคันโท ตั้งอยู่ในเขตตำบลท่าคันโท

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 โรงพยาบาลท่าคันโท

**เทศกาลงานประเพณี**
ประเพณีบุญบั้งไฟ ทุกหมู่บ้าน ช่วงเดือนมิถุนายนของทุกปี
*ประเพณีบุญมหาชาติ(บุญเผวส)ช่วงเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายนของทุกปี
*ประเพณีสรงนํ้าพระใหญ่บนภูพระที่วนอุทยานภูพระอยู่ในเขตตำบลนาตาล  ช่วงเดือนพฤษภาคมของทุกปี

**อ้างอิง**
ท่าคันโท
การลงประชามติข้อตกลงเอวีย็อง

การลงประชามติข้อตกลงเอวีย็อง (Référendum sur les accords d'Évian) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2505 เป็นการลงประชามติตามข้อตกลงเอวีย็อง ซึ่งเป็นข้อตกลงที่จะยุติสงครามแอลจีเรียและประกาศอิสรภาพให้แก่ประเทศแอลจีเรีย
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ได้เกิดการลงประชามติคล้ายกันอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้ประเทศแอลจีเรียไม่มีสิทธิในการออกเสียง และได้ถามว่า "คุณต้องการให้แอลจีเรียเป็นอิสระและร่วมมือกับฝรั่งเศสตามเงื่อนไขในคำประกาศ 19 มีนาคม พ.ศ. 2505 หรือไม่?"

**อ้างอิง**
  Référendums, Indépendance de l'Algérie (1962)
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามแอลจีเรีย
การลงประชามติรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส ค.ศ. 1969

การลงประชามติปฏิรูปวุฒิสภาและการกระจายอำนาจ  (Référendum sur la réforme du Sénat et la régionalisation)  จัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2512 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 โดยจะให้รัฐบาลกระจายอำนาจบริหารไปยังหน่วยการปกครองย่อย ๆ และปฏิรูปวุฒิสภา หลังจากผลการลงประชามติออกมาแล้ว ทำให้ชาร์ลส์ เดอ โกลล์ลาออกจากตำแหน่ง
ผลการลงประชามติตามเขตการปกครอง

**อ้างอิง**
  Référendums, Participation (1969)
หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
พนมไสดำ

พนมไสดำ หรือ พ่อนมไสดำ บุคคลสำคัญในเรื่องการเมืองระหว่างอยุธยาและสุโขทัย เป็นสามีแม่นมเทด และเป็นขุนนางผู้จงรักภักดีต่อพระมหาธรรมราชาลิไท

**ประวัติ**
พนมไสดำเป็นขุนนางคนสำคัญของพระมหาธรรมราชาลิไท ต่อมาได้มีใจศรัทธาออกบวชตามพระมหาธรรมราชา และได้อุทิศที่ดินของตนสร้างวิหาร ได้เคยมาบวชและจำพรรษาวัดช้างล้อม และใน พ.ศ. ๑๙๒๗ ได้สร้างพระบฏขนาดใหญ่สูงถึง ๗ เมตร  เพื่อเป็นการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้แก่พระมหาธรรมราชา  
เมื่อพระมหาธรรมราชาสวรรคต พนมไสดำได้ออกบวชถวายเป็นพระราชกุศลในสำนักมหาเถรพุทธสาคร ต่อมาเมื่อพระมหาเทวีสิ้นพระชนม์ พนมไสดำก็บวชถวายอีกในสำนักมหาเถรอนุราช ซึ่งมาจากลังกา 
ในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ ๒ พระศรีเทพาหูราชผู้ปกครองเมืองสุโขทัยในเวลานั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้พนมไสดำลาสิกขามาช่วยพระองค์ในการสร้างบ้านสร้างเมืองเมื่อ  พ.ศ. ๑๙๓๒  

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
อำเภอห้วยเม็ก

ห้วยเม็ก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอสหัสขันธ์ (ตำบลคำใหญ่ และตำบลพิมูล) และอำเภอยางตลาด (ตำบลห้วยเม็ก ตำบลบึงนาเรียง และตำบลกุดโดน) ก่อนที่จะย้ายบ้านคำใหญ่ และบ้านพิมูลมาขึ้นกับอำเภอยางตลาดในปี พ.ศ. 2479 ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอยางตลาดในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2513 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 12 เมษายน 2520

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอห้วยเม็กตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอท่าคันโทและอำเภอหนองกุงศรี- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอยางตลาด- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอยางตลาด- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอชื่นชม (จังหวัดมหาสารคาม) และอำเภอกระนวน (จังหวัดขอนแก่น)

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอห้วยเม็กแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 84 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอห้วยเม็กประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลคำใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคำใหญ่- เทศบาลตำบลห้วยเม็ก ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลห้วยเม็ก- เทศบาลตำบลท่าลาดดงยาง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยเม็ก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลห้วยเม็ก)- เทศบาลตำบลคำเหมือดแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำเหมือดแก้วทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลคำใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำใหญ่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลคำใหญ่)- องค์การบริหารส่วนตำบลกุดโดน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดโดนทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลบึงนาเรียง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงนาเรียงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหิน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวหินทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลพิมูล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิมูลทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสะอาด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสะอาดทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลทรายทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทรายทองทั้งตำบล

**อ้างอิง**
ห้วยมเก
โบสถ์ซันตามาเรียเดลลาวิตโตเรีย

ด้านหน้าโบสถ์ซันตามาเรียเดลลาวิตโตเรีย
โบสถ์ซันตามาเรียเดลลาวิตโตเรีย หรือโบสถ์แม่พระแห่งชัย (Chiesa di Santa Maria della Vittoria) เป็นโบสถ์บาซิลิกาขนาดเล็กแห่งหนึ่งในกรุงโรม

**ประวัติ**
โบสถ์แห่งหนึ่งเริ่มต้นสร้างเป็นวิหารในปี พ.ศ. 2148 เพื่อสักการะนักบุญเปาโลอัครทูต หลังจากฝ่ายคาทอลิกได้รับชัยชนะจากสงคราม White Mountain ในปี พ.ศ. 2163 โบสถ์แห่งนี้ก็ได้เปลี่ยนวัตถุประสงค์มาเป็นเพื่อสักการะพระแม่มารีย์

**อ้างอิง**
 Rendina, Claudio (1999). Enciclopedia di Roma. Rome: Newton Compton.
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศอิตาลี
โดนต์สตาร์ตนาว

"โดนต์สตาร์ตนาว" (Don't start now, (ドント・スタート・ナウ) , /Donto sutato nao/) เป็นซิงเกิลพิเศษของ โบอาโดยมีการร้องทั้ง 3 ภาษา คือ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี และภาษาอังกฤษ วางจำหน่ายในรูปแบบของแม็กซี่ซิงเกิล จำหน่ายเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 โดยเพลง "โดนต์สตาร์ตนาว" เป็นเพลงในอัลบั้ม Listen to My Heart ส่วนเพลง Don't start now ฉบับเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้มภาษาเกาหลีที่ 1.5 ที่ชื่อว่า "Jumping into the World" โดยซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 17 ของออริกอนชาร์ต โดยไม่ทราบยอดขายที่แน่ชัด

**รายชื่อเพลง**
# Don't start now 
# Don't start now（English Version） 
# Don't start now（Korean Version） 
# ID; Peace B（Jonathan Peters' Mix） 
# Don't start now（Instrumental）

**ชาร์ต**
ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
เว็นแฮร์รีเม็ทแซลลี

When Harry Met Sally (ชื่อไทย: เมื่อสมชายพบสมหญิง (โรงภาพยนตร์), เพื่อนรักเพื่อน (วิดีโอ)) เป็นภาพยนตร์รัก-ขบขัน ออกฉายในปี พ.ศ. 2532 กำกับโดย ร็อบ ไรเนอร์ จากบทภาพยนตร์ของ นอร่า เอฟรอน นำแสดงโดย บิลลี คริสตัล และเม็ก ไรอัน

**เรื่องย่อ**
ภาพยนตร์กล่าวถึง แฮรี เบิร์นส (บิลลี คริสตัล) และ  แซลลี อัลไบรต์ (เม็ก ไรอัน) หนุ่มสาวที่เพิ่งจบจากมหาวิทยาลัยชิคาโก และกำลังเดินทางกลับไปนิวยอร์ก โดยอาศัยรถคันเดียวกัน ตลอดการเดินทางทั้งคู่พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน โดยเฉพาะในเรื่องมิตรภาพระหว่างหญิงชาย
โดยไม่มีเรื่องเพศมาเกี่ยวข้อง
คนทั้งสองพัฒนาความสัมพันธ์จากคนแปลกหน้าเมื่อแรกพบ  พบกันอีกครั้งในห้าปีถัดมาและเกลียดขี้หน้ากัน  พบกันอีกครั้งในห้าปีต่อมาและกลายเป็นเพื่อนสนิท ก่อนจะกลายเป็นความรัก โดยมีความรู้สึกขัดแย้งกับจุดยืนเดิมของตน ในเรื่องมิตรภาพระหว่างหญิงชาย
ในตอนจบเรื่อง ทั้งคู่แต่งงานกันและสรุปว่า ทั้งสองคนรู้จักกันมานาน 12 ปี  เกลียดกันตั้งแต่แรกพบ เกลียดกันนาน 5 ปี จากนั้นกลายเป็นเพื่อนกันอีก 5 ปี ก่อนจะมารักกันในที่สุด

**เกร็ดภาพยนตร์**
 ฉากที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ คือฉากในร้านอาหาร เมื่อทั้งสองพูดคุยถึงเรื่องความสุขทางเพศ แซลลีกล่าวว่า ในความสัมพันธ์ที่ผ่านมา ในขณะที่ฝ่ายชายมีความภูมิใจที่สามารถทำให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอดได้ จริงๆ แล้วฝ่ายหญิงแกล้งทำเป็นถึง เพื่อไม่ให้ฝ่ายชายเสียกำลังใจ  จากนั้นเธอจึงแกล้งทำเสียงเหมือนกำลังถึงจุดสุดยอด กลางร้านอาหาร เพื่อพิสูจน์ให้แฮรีเห็นจริงๆ  ฉากนี้กลายเป็นฉากตลก ที่ถูกกล่าวขวัญมากที่สุดในเรื่องนี้- ภาพยนตร์เรื่องนี้ ฉายในประเทศไทย ใช้ชื่อไทยว่า "เมื่อสมชายพบสมหญิง" แต่เมื่อวางจำหน่ายเป็นวิดีโอ วิดีโอซีดี และดีวีดี ใช้ชื่อไทยว่า "เพื่อนรักเพื่อน"- ในปี พ.ศ. 2547 และ 2548 บทภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกดัดแปลงเป็นละครเวที จัดแสดงในสหรัฐอเมริกา และประเทศอังกฤษ

**เพลงประกอบภาพยนตร์**
เพลงประกอบภาพยนตร์ ส่วนมากเป็นเพลงแจ๊ส เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "It Had to Be You" ขับร้องโดย แฟรงค์ ซินาตรา และ "Let's Call the Whole Thing Off" ขับร้องโดย หลุยส์ อาร์มสตรอง และเอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์  ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงทั้งหมดขับร้องใหม่โดย แฮรี คอนนิก จูเนียร์ เป็นอัลบั้มที่สร้างชื่อเสียงให้กับคอนนิก อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวคู่ในสหรัฐอเมริกา  และแฮรี คอนนิก จูเนียร์ ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขา Best Jazz Male Vocal Performance 

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  เว็บไซต์ทางการ-  When Harry Met Sally ที่ Rotten Tomatoes-  บทภาพยนตร์ date=2007-06-05 -  เมื่อเพื่อนรักเพื่อน...คำตอบคือ...When Harry Met Sallyfix-attempted=yes 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ร็อบ ไรเนอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในชิคาโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในชิคาโก
อำเภอนามน

นามน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ โดยยกฐานะจาก กิ่งอำเภอนามน เป็นอำเภอ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2530

**ประวัติ**
เมื่ออดีต บ้านนามน เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งมีราษฎรอพยพมาจากท้องที่อำเภอใกล้เคียงเพื่อจับจองบุกเบิกพื้นที่เป็นที่ทำกิน เพราะพื้นที่บริเวณนี้มีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การทำไร่ทำนา โดยการปลูกเพิงเถียงนา เพื่อเฝ้าพืชผลทางการเกษตร ครั้นมีที่นาจำนวนมากขึ้นจึงขยายออกไป มีลักษณะพื้นที่เป็นมนรี จึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนามน” ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2515 นายฝั่น  สุวรรณเรือง  สมาชิกสภาจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้เสนอไปยัง กระทรวงกระทรวงมหาดไทย เพื่อขอแยกพื้นที่ 3 ตำบล คือ ตำบลนามน ตำบลยอดแกง และตำบลสงเปลือย ออกจากอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ และขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ต่อมากระทรวงมหาดไทย ได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนามน เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2516 และต่อมาได้ยกฐานะเป็น อำเภอนามน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2530

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอนามนตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอสมเด็จ- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอห้วยผึ้งและอำเภอกุฉินารายณ์- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอกุฉินารายณ์และอำเภอดอนจาน- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอดอนจาน อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ และอำเภอสมเด็จ

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอนามนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 67 หมู่บ้าน

**สถาบันการศึกษา**
มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ คณบดีการศึกษา พื้นที่ตั้งอำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์ ประกอบด้วย 3 คณบดีการศึกษา- คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสุขภาพ
*คณะศิลปศาสตร์
*คณะศึกษาศาสตร์และนวัตกรรมการศึกษา

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอนามนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลนามน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนามน- เทศบาลตำบลสงเปลือย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสงเปลือยทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลนามน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนามน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนามน)- องค์การบริหารส่วนตำบลยอดแกง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยอดแกงทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหลักเหลี่ยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลักเหลี่ยมทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
นามน
อำเภอร่องคำ

ร่องคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์ แยกตัวเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2516 และจัดตั้งในปี พ.ศ. 2536

**ประวัติ**
เมื่อประมาณพุทธศักราช ๒๓๖๓ ในสมัยสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ ได้มีราษฎรกลุ่มหนึ่งอพยพครอบครัวมาจากจังหวัดอุบลราชธานี มาตั้งถิ่นฐานอยู่ทางทิศตะวันตกของลำห้วยทราย และได้จับจองหักร้างถางพล เพราะเห็นว่าจะทำให้นาได้ ผลดี เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีร่องน้ำไหลซึม เรียกว่าแหล่งที่ซึมชาวบ้าน เรียกว่า (ร่องคำหรือฮ่อมคำ) เรียกกันต่อมาว่า "ร่องคำ" อำเภอร่องคำเดิมชื่อบ้านกุดลิง หมู่บ้านเดิมตั้งอยู่ริมห้วยทราย ซึ่งมีกุดอยู่กุดหนึ่งมีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่ากุดลิง จึงขนานนามว่าบ้านกุดลิง ต่อมาชาวบ้านกุดลิงมีพลเมืองหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ขยายหมู่บ้านออกไปทางทิศเหนืออีกหมู่บ้านหนึ่ง ต่อมาราษฎรอพยพมาตั้งบ้านเรือนมากขึ้นการติดต่อราชการกับอำเภอกมลาไสยยากลำบากเพราะท้องถิ่นอยู่ห่างไกลตัวอำเภอ การคมนาคมไม่สะดวก เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าว กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอร่องคำขึ้น เมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖ ให้มีเขตการปกครองรวม ๒ ตำบล คือ ตำบลร่องคำ และ ตำบลสามัคคี ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลร่องคำ ให้ขึ้นอยู่เขตการปกครองอำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ และวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นอำเภอร่องคำ  

**ที่ตั้งและอาณาเขต**
อำเภอร่องคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอกมลาไสย และอำเภอโพธิ์ชัย (จังหวัดร้อยเอ็ด)- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ชัย (จังหวัดร้อยเอ็ด)- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเชียงขวัญและอำเภอจังหาร (จังหวัดร้อยเอ็ด)- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอกมลาไสย

**การแบ่งเขตการปกครอง**

**การปกครองส่วนภูมิภาค**
อำเภอร่องคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 40 หมู่บ้าน

**การปกครองส่วนท้องถิ่น**
ท้องที่อำเภอร่องคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่- เทศบาลตำบลร่องคำ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่องคำทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลสามัคคี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีทั้งตำบล- องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าอ้อย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าอ้อยทั้งตำบล

**รายชื่อโรงเรียน**

**โรงเรียนรัฐบาล**
 โรงเรียนกุดลิงวิทยาคม- โรงเรียนสองห้องราษฎรณ์บูรณะ- โรงเรียนเหล่าเขืองโนนเสียววิทยา- โรงเรียนสำเริงวิทยา- โรงเรียนสามัคคีสำราญวิทย์- โรงเรียนด่านใต้วิทยา- โรงเรียนเหล่าอ้อยบำรุงวิทย์- โรงเรียนดงพะยอมหนองคูสามัคคีวิทยา- โรงเรียนเทศบาลตำบลร่องคำ- โรงเรียนอนุบาลเทศบาลตำบลร่องคำ

**โรงเรียนเอกชน**
 โรงเรียนบุญมีวิทยา- โรงเรียนอนุบาลบุญมี

**รายชื่อวัด**

**วัดในเขตตำบลร่องคำ**
 วัดร่องคำ- วัดปฐมแพงศรี- วัดสว่างใต้- วัดดอนปู่ตา- วัดสองห้อง- ที่พักสงฆ์ป่าดงเมือง- ที่พักสงฆ์ป่าสองห้อง

**ประเพณี**
 ประเพณีเส็งกลองร่องคำ เป็นประเพณีแข่งขันกลองพื้นบ้าน ที่ชาวบ้านในอำเภอร่องคำมีการละเล่นมาแต่โบราณ คำว่า"เส็ง"ในภาษาอีสานแปลว่า แข่งขัน ซึ่งประเพณีเส็งกลองร่องคำจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี- ประเพณีบุญบั้งไฟ บุญบั้งไฟของอำเภอร่องคำมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างจากที่อื่น คือเป็นบั้งไฟเลาไม้แบบโบราณการแข่งขันเป็นแบบทางไกล จัดขึ้นในเดือนมิถุนายนของทุกปี

**อ้างอิง**
ร่องคำ