Blaze7451/Wiki-th-20250601 huggingface dataset:
นักบุญเซบาสเตียน (ราฟาเอล)

นักบุญเซบาสเตียน (ภาษาอังกฤษ: St. Sebastian) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่อัคคาดิเมียคาร์รารา, เบอร์กาโมในประเทศอิตาลี  
ราฟาเอลเขียนภาพ “นักบุญเซบาสเตียน” ระหว่างปี ค.ศ. 1501 ถึงปี ค.ศ. 1502 เป็นงานเขียนอีกมุมหนึ่งของการวางแบบแบบเปรูจิโน และใช้สีที่ใสที่เป็นลักษณะของฟรานเชสโค ฟรังเคียที่ผสมผสานกันในลักษณะที่ทราบได้ว่าเป็นงานของราฟาเอล  ความสามารถในการวางองค์ประกอบของภาพที่ชัดเจนและสมดุลกลายมาเป็นเอกลักษณ์ของงานของราฟาเอลรวมทั้งการทำให้ภาพมีความรู้สึกสงบราบรื่น
ในรูปนักบุญเซบาสเตียนถือศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ในการมรณะสักขีของพระองค์ระหว่างนิ้วมือที่เพรียวงาม  ทรงสวมเสื้อคลุมสีแดงและเสื้อปักทองพร้อมด้วยผมยาวประบ่าที่จัดไว้ ไม่มีสิ่งใดในภาพที่แสดงถึงความทารุณที่จะมาถึง ลักษณะนี้เป็นเอกลักษณ์ของงานที่ไม่ลงชื่อที่ได้รับการบ่งว่าเป็นงานสมัยแรกๆของราฟาเอล การใช้เครื่องตกแต่งที่สวยงามและอารมณ์คำนึงทำให้นึกถึงงานของเปรูจิโน

**ดูเพิ่ม**
ราฟาเอล
*นักบุญเซบาสเตียน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1500
หมวดหมู่:ราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ซับดิวิชันเซอร์เฟซ

ไฟล์:Catmull-Clark subdivision of 4 planes.png|thumb|300px|(a) mesh ตั้งต้น (b) subdivide ด้วยขั้นตอนวิธี Catmull-Clark ที่ level 1 (c) ที่ level 2 และ (d) ที่ level 3
ซับดิวิชันเซอร์เฟซ (Subdivision surface) ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ หรือที่บางครั้งเรียกย่อ ๆ ว่า sub-d (ซับดี) หมายถึงการแบ่งพื้นผิวของโพลีกอนออกเป็นพื้นผิวย่อย ๆ โดยอาจใช้ขั้นตอนวิธีต่าง ๆ คำนวณเพื่อเพิ่มจำนวนหน้าโพลีกอน โดยในแต่ละขั้นตอนวิธีก็อาจให้ผลที่แตกต่างกันออกไป ในลักษณะงานทั่วไปจะใช้ซับดิวิชันเซอร์เฟซ เพิ่มพื้นผิวเพื่อให้โพลีกอนดูเรียบเนียนขึ้น หรืออาจใช้เพียงเพื่อแบ่งจำนวนหน้าเพิ่มเติมโดยรักษารูปทรงตั้งต้นไว้ก็ได้ ทั้งนี้ อาจทำซับดิวิชันซ้อนกันหลายชั้น (level) ในลักษณะของการเรียกซ้ำ (recursion)

**การเพิ่มความเรียบเนียนให้พื้นผิวแบบจำลองสามมิติ**
ความเรียบของพื้นผิวหลังจากแบ่งซับดิวิชันมักขึ้นอยู่กับการเรียงตัวของโพลีกอน ในการสร้างแบบจำลองสามมิตินิยมใช้โพลีกอนสี่เหลี่ยม มากกว่า โพลีกอนสามเหลี่ยม หากต้องการให้พื้นผิวที่สร้างขึ้นเรียบไม่ขรุขระ นอกจากนี้ การเรียงตัวของโพลีกอนสี่เหลี่ยมก็ยังมีผลกับความเรียบของพื้นผิว เช่นแม้จะใช้โพลีกอนสี่เหลี่ยมในการสร้างแบบจำลองทั้งหมด แต่หากมีจุดที่จุดยอดมีขอบมาบรรจบกันด้วยจำนวนไม่เท่ากับ 4 เช่น 3 หรือ 5 ขอบบริเวณรอบจุดเหล่านี้ เมื่อถูกแบ่งซับดิวิชันจะมีความเรียบน้อยกว่าบริเวณที่เกิดจากขอบ 4 ขอบมาบรรจบกัน
ในการจำลองพื้นผิวเรียบ ซับดิวิชันเซอร์เฟซมักถูกใช้ร่วมกับการปรับค่าแนวฉากจุดยอด เช่น การให้แสงเงาแบบฟ็อง เพราะการปรับค่าแนวฉากเป็นการหลอกค่าสะท้อนแสงให้ผิวดูเรียบโดยไม่จำเป็นต้องสร้างพื้นผิวใหม่จริง และช่วยลดจำนวนโพลีกอนที่ต้องเร็นเดอร์

**ดูเพิ่ม**
 นอร์มัลแมปปิง- ดิสเพลซเมนต์แมปปิง-  วีดิทัศน์แนะนำ subdivision surface จาก www.guerrillacg.org date=2009-02-01 -  pole ในโพลีกอนแบบ quad กับผลกระทบต่อความเรียบของพื้นผิว จากกระดานสนทนาที่ www.subdivisionmodeling.com
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
โกซีโมที่ 1 เด เมดีชี

โกซีโมที่ 1 เด เมดีชี (Cosimo I de' Medici, Grand Duke of Tuscany) (12 มิถุนายน ค.ศ. 1519  - (21 เมษายน ค.ศ. 1574)  เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1519ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1574 ที่เมืองฟลอเรนซ์เช่นกัน โกซีโมเป็นบุตรของจิโอวานนิ ดาลลา บานเด เนเร (Giovanni dalle Bande Nere) จากฟอร์ลิและ มาเรีย ซาลวิอาติ (Maria Salviati) 
โกซีโมได้รับอำนาจเมื่ออายุได้ 17 ปีเมื่อดยุกอเลสซานโดร เดอ เมดิชิ (Alessandro de' Medici) ถูกลอบฆ่าในปี ค.ศ. 1537 1537 โกซีโมเป็นบุตรคนเดียวของอเลสซานโดรแต่เป็นบุตรนอกสมรสที่มาจากสาขาอื่นของตระกูล และพำนักอยู่ในบริเวณมูเกลโลซึ่งอยู่ห่างไกลจนไม่เป็นที่รู้จักกันในเมืองฟลอเรนซ์ แต่ผู้มีอิทธิพลในเมืองสนับสนุนซึ่งอาจจะเป็นได้ว่ามีความหวังที่จะใช้โกซีโมเป็นหุ่นเพราะอายุยังน้อย แต่โกซีโมเป็นผู้มีความมุ่งมั่นและทะเยอทะยาน ไม่นานก็ยกเลิกข้อสัญญาต่างๆ ที่ทำไว้และมอบอำนาจส่วนใหญ่ให้แก่สภาสี่สิบแปดคนแทนที่

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเมดิชิ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2062
คโสิโม
หมวดหมู่:ขุนนางอิตาลี
หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา
หมวดหมู่:ดยุกแห่งฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
แอชลีย์ โคล

แอชลีย์ โคล (Ashley Cole) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายบาร์เบโดส

**ประวัติ**
แอชลีย์ โคลเกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1980ในแถบตะวันออกของลอนดอน มีส่วนสูง ประมาณ 176 เซนติเมตร น้ำหนัก 66 กิโลกรัม มีพ่อเป็นชาวบาร์เบโดส เป็นผลผลิตนักเตะเยาวชนของทีมอาร์เซนอล ในปี 1999/2000 ได้ย้ายไปเล่นกับทีมคริสตัลพาเลซ ในแบบยืมตัว 3 เดือน ลงเล่น 14 นัดทำได้ 1 ประตู และในฤดูกาลนี้เองที่ได้ลงเล่นนัดแรกในเวทีพรีเมียร์ลีกกับอาร์เซนอลในเกมสุดท้ายของลีก
2000-2001
ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกกับอาร์เซนอล และแชมป์เอฟเอคัพ
2006-2007
ย้ายมาอยู่กับเซลซีด้วยค่าตัว 5 ล้านปอนด์ บวกกับวีลียาม กาลัส และลงสนามนัดแรกให้กับเชลซี ในเกมพบกับเบรเมินในสแตมฟอร์ดบริดจ์ เดือนกันยายน 2006
2008-2009
เป็นฤดูกาลที่ 3 สำหรับการย้ายมาอยู่กับเชลซี
2009-2010  ได้คว้าดับเบิลแชมป์กับเชลซี

**ชีวิตส่วนตัว**
แอชลีย์ โคล เคยแต่งงานกับ เชอรีล ทวีดี นักร้องวงเกิลส์ อลาวด์ ในปี ค.ศ.2006 และได้หย่าขาดจากกันในปี ค.ศ. 2010 ก่อนที่ในเวลาต่อมาเขาจะได้พบกับ ชารอน คานู นางแบบชาวอิตาลี เมื่อครั้งเขาเล่นฟุตบอลที่อิตาลีให้กับสโมสรโรมา โดยทั้งคู่ได้คบหากันและมีบุตรชายคนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2016

**เกียรติประวัติ**
 แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2000-2001, 2003-04 และ ฤดูกาล 2009-2010- แชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2000-2001,ฤดูกาล 2006-2007,ฤดูกาล 2009-2010 และ ฤดูกาล 2011-2012- แชมป์ลีกคัพ ฤดูกาล 2006-07​ - แชมป์​ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก​ฤดูกาล​ 2011-12​- แชมป์ยูฟ่ายูโรปาลีก​ฤดูกาล​ 2012-13

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอลเอ แกลักซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอนโบโรทาวเวอร์แฮมเลตส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:นักกีฬาจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้เข้าหอเกียรติยศพรีเมียร์ลีก
วิทยาเซรุ่ม

วิทยาเซรุ่ม หรือวิทยาน้ำเหลือง (serology) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับน้ำเลือด โดยทางปฏิบัติแล้วคำนี้หมายถึงการวินิจฉัยโรคโดยการตรวจแอนติบอดีในน้ำเลือด เนื่องจากร่างกายของมนุษย์จะสร้างแอนติบอดีขึ้นมาหลังจากการติดเชื้อเพื่อต่อต้านเชื้อจุลชีพ ต่อต้านโปรตีนที่มาจากภายนอกร่างกาย (เช่นจากการให้โลหิตผิดหมู่เลือด) หรือเป็นการต่อต้านโปรตีนจากร่างกายตัวเอง เช่นในโรคภูมิต้านตนเอง (autoimmune disease)
แพทย์มักสั่งทำการทดสอบทางวิทยาเซรุ่มเพื่อวินิจฉัยหลังสงสัยการติดเชื้อ ในโรครูมาติก และในสถานการณ์อื่น ๆ เช่นการตรวจหมู่เลือด การตรวจเลือดทางวิทยาเซรุ่มยังช่วยวินิจฉัยผู้ป่วยในโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องที่ร่างกายไม่สร้างแอนติบอดี อาทิ X-linked agammaglobulinemia ซึ่งจะแสดงผลการตรวจแอนติบอดีเป็นลบ
วิธีการเลือกเทคนิคการทดสอบทางวิทยาเซรุ่มขึ้นกับชนิดของแอนติบอดีที่เราศึกษา วิธีต่าง ๆ ได้แก่ ELISA, การเกาะกลุ่ม (agglutination) , การตกตะกอน (precipitation) , การตรึงคอมพลีเมนท์ (complement-fixation) , หรือการใช้เทคนิคเรืองแสง fluorescent antibodies
การตรวจทางวิทยาเซรุ่มไม่จำกัดเฉพาะการตรวจน้ำเลือดเท่านั้น แต่สามารถทดสอบในสารน้ำในร่างกายอื่น ๆ เช่น น้ำอสุจิและน้ำลาย ซึ่งมีคุณสมบัติค่อนข้างใกล้เคียงกับน้ำเหลือง
การตรวจทางวิทยาเซรุ่มนอกจากใช้เพื่อวินิจฉัยแล้วยังใช้ในทางนิติวิทยาศาสตร์เพื่อหาตัวผู้กระทำความผิด เช่นการตรวจน้ำอสุจิในคดีข่มขืนกระทำชำเรา เป็นต้น

**ดูเพิ่ม**
 พยาธิวิทยาคลินิก- ห้องปฏิบัติการทางการแพทย์- ซีโรคอนเวอร์ชัน- ซีโรวาร์- นักเทคนิคการแพทย์

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  Serology - MedlinePlus Medical Encyclopedia-  MeSH Serologic+Tests
หมวดหมู่:วิทยาเซรุ่ม
หมวดหมู่:พยาธิวิทยาคลินิก
หมวดหมู่:การแพทย์เฉพาะทาง
หมวดหมู่:ดนตรีเฮาส์

หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ตั้งอยู่ที่ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เป็นศูนย์รวมที่ทำการของหน่วยงานราชการ 29 หน่วย เช่น กระทรวงยุติธรรม กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม กระทรวงการต่างประเทศ และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยมีแนวคิดในการบริหารพื้นที่ราชพัสดุและทรัพยากรของราชการร่วมกันเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดอาคารในวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556

**หน่วยงานที่รับผิดชอบ**
หน่วยงานที่รับผิดชอบในการดำเนินโครงการศูนย์ราชการฯคือ บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด

**การจัดสรรพื้นที่**

**อาคารราชบุรีดิเรกฤทธิ์ (อาคาร A) รวมหน่วยงานยุติธรรม**
 สำนักงานปลัดกระทรวงยุติธรรม- กรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน- กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพ- กรมคุมประพฤติ- ศาลรัฐธรรมนูญ- สำนักงานอัยการสูงสุด- ศาลฎีกา- ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง- ศาลล้มละลายกลาง- สำนักงานกิจการยุติธรรม

**อาคารรัฐประศาสนภักดี (อาคาร B) รวมหน่วยงานราชการ**
 กรมความร่วมมือระหว่างประเทศ กระทรวงการต่างประเทศ- สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ- สำนักงานกิจการยุติธรรม กระทรวงยุติธรรม- กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม- สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ- สำนักงานสถิติแห่งชาติ- สำนักงานนิติวิทยาศาสตร์ตำรวจ- สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง- กรมการพัฒนาชุมชน- กรมที่ดิน- กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง- กรมธนารักษ์- สำนักงานสรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 9 กรมสรรพากร- สถาบันพระปกเกล้า- สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง- สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ- สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน- สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค- สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)- กรมการท่องเที่ยว- สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ- สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน)- องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน)

**อาคาร C (กำลังก่อสร้าง)**
 ศาลปกครองสูงสุด- กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม- กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา- กรมการท่องเที่ยว- สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน- สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ- สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน- กรมสอบสวนคดีพิเศษ- สำนักงานอัยการสูงสุด- สำนักงานราชบัณฑิตยสภา- สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม- สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ- สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

**อาคาร D (อาคารจอดรถ)**
ศูนย์เปลี่ยนถ่ายการจราจรจากระบบขนส่งสาธารณะสู่ระบบ EV Shuttle Bus ภายในศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติฯ โดยมีทางเดินยกระดับ (Sky Walk) ระยะทาง 205 เมตร บริเวณชั้น 2 เชื่อมต่อกับสถานีศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ​ ของรถไฟฟ้าสายสีชมพู

**พื้นที่อื่น ๆ**
ศูนย์ประชุมวายุภักษ์ - ศูนย์ประชุมวายุภักษ์- โรงแรมเซ็นทรา ไลฟ์ ศูนย์ราชการ และคอนเวนชันเซ็นเตอร์ แจ้งวัฒนะ- กองบัญชาการกองทัพไทย

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  หน้าเว็บไซต์หลัก ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตหลักสี่
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาลในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ปักธงไชย

ปักธงไชย เป็นภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ ระบบ 35 มม.อะคาเดมี่ สีอีสต์แมน เสียงพากย์ลงในภาพยนตร์ เป็นของบริษัทละโว้ภาพยนตร์ บทพระนิพนธ์, บทภาพยนตร์และลำดับภาพโดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ (ล.อัศวดารา) บันทึกเสียงโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล อำนวยการสร้างและกำกับการแสดงโดยหม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา นำแสดงโดยรัตนาภรณ์ อินทรกำแหง และสมยศ อินทรกำแหง ออกฉายครั้งแรกปลายปี พ.ศ. 2500 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง ในช่วงต้อนรับปีใหม่ พ.ศ. 2501 
ภาพยนตร์ดังกล่าวใช้เหตุการณ์สงครามปราบฮ่อ สมัยรัชกาลที่ 5 ในปี พ.ศ. 2428 ซึ่งมีน้อยเรื่องที่นำมาใช้เป็นฉากหลักของภาพยนตร์   เนื้อหาว่าด้วยความพยายามของร้อยตรีเต็มและทหารในบังคับบัญชาในการเดินทางจากกองบัญชาการทหารไทยที่เมืองซ่อน เพื่อส่งเสบียง กระสุนปืน และเวชภัณฑ์ ให้แก่ค่ายทหารไทยที่เมืองได ซึ่งกำลังขาดแคลนเสบียงเหล่านี้อย่างมาก โดยจะต้องปิดเป็นความลับมิให้ฝ่ายจีนฮ่อล่วงรู้ เพราะหากความแตก ค่ายทหารไทยที่เมืองไดจะถูกบุกโจมตีจนพ่ายแพ้ในที่สุด
ภาพยนตร์เดินเรื่องชวนติดตามน่าประทับใจ ให้รายละเอียดเพื่อการศึกษาสภาพภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม-ประเพณี เครื่องแต่งกาย รวมทั้งเครื่องประกอบฉากที่ดีเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะค่ายทหารริมแม่น้ำ (สร้างโดย อุไร ศิริสมบัติ นักออกแบบสร้างฉากรางวัลฝ่ายศิลป์ทั้งในและต่างประเทศ) ถ่ายทำใกล้บริเวณสถานที่จริงเพื่อให้ได้บรรยากาศของเหตุการณ์ในอดีตด้วย นับเป็นภาพยนตร์แนวสงครามย้อนยุคที่ต้องใช้เวลาดำเนินงานสร้างรวมทั้งใช้ทุนสูงกว่าปกติที่มีไม่บ่อยนักในวงการภาพยนตร์ไทย 


**เบื้องหลัง**
 ฉลอง สิมะเสถียร ดาราละครเวทีและโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม พากย์เสียงลงฟิล์มแทน สมยศ อินทรกำแหง ดารานำแสดง- เล็ก อ่ำเที่ยงตรง นักร้องวงจารุกนกและดาราละครเวที  พากย์เสียงตนเองลงฟิล์ม

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ปักธงไชย-  ปักธงไชย ทางเว็บไซต์ หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน)-  ปักธงไชย ทางเว็บไซต์  ไทยบันเทิง- กรอบโฆษณาภาพยนตร์ ปักธงไชย หนังสือพิมพ์รายวัน ธ.ค.2500-ม.ค.2501- วีดิทัศน์ ปักธงไชย โครงการทึ่งหนังไทยของมูลนิธิหนังไทย 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยละโว้ภาพยนตร์
จักรพรรดิซ่งตู้จง

สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งตู้จง (度宗) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์ซ่ง และจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 1807 (ค.ศ. 1264) สืบแทนจักรพรรดิซ่งลี่จงพระราชปิตุลา ทรงครองราชย์ได้เพียง 10 ปีก็สวรรคตในปี พ.ศ. 1817 (ค.ศ. 1274)
1274
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1783
ตู้จง
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่งใต้
จักรพรรดิซ่งตฺวันจง

ซ่งตฺวันจง (p=Sòng Duānzōng; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1269 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1278) ชื่อตัวว่า จ้าว ชื่อ (p=Zhào Shì) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 17 และองค์รองสุดท้ายของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 และองค์รองสุดท้ายของราชวงศ์ซ่งใต้ (南宋朝) เสวยราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1276 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1278
จ้าว ชื่อ เป็นโอรสองค์ที่ห้าของจ้าว ฉี (趙禥) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗) กับหยาง จฺวี้เหลียง (楊巨良) มเหสีของซ่งตู้จง ภายหลังได้เป็นพระราชชนนีพันปีหลวงฐานันดรศักดิ์ว่า "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后; "ราชมหาเทวี") จ้าว ชื่อ ยังเป็นพี่ชายของจักรพรรดิสององค์ คือ จ้าว เสี่ยน (趙㬎) ที่ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งกง (宋恭帝) และจ้าว ปิ่ง (趙昺)
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1276 ทัพมองโกลของราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝) ภายใต้การนำของขุนพลปั๋วหยาน (伯顔) ตีหลินอัน (臨安) เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่ง แตก และจับจ้าว เสี่ยน (จักรพรรดิซ่งกง) ไป แต่จ้าว ชื่อ กับจ้าว ปิ่ง หนีรอดไปด้วยความช่วยเหลือของขุนนางจาง ชื่อเจี๋ย (張世傑), เฉิน อี๋จง (陳宜中), ลู่ ซิ่วฟู (陸秀夫), หยาง เลี่ยงเจี๋ย (楊亮節), เหวิน เทียนเสียง (文天祥), และคนอื่น ๆ พวกเขาลี้ภัยมาถึงจินหฺวา (金華) แล้วยกจ้าว ชื่อ ขึ้นเป็น "เทียนเซี่ยปิงหม่าโตว-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (天下兵馬都元帥; "หัวหน้าใหญ่ของไพร่พลทั่วหล้า") และยกจ้าว ปิ่ง ขึ้นเป็น "ฟู่-ยฺเหวียน-ชฺว่าย" (副元帥; "หัวหน้ารอง") ทั้งถวายฐานันดรศักดิ์ "เว่ย์หวัง" (衛王) ต่อจ้าว ปิ่ง ครั้นวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1276 ก็ยกจ้าว ชื่อ วัยเจ็ดชันษา ขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากจ้าว เสี่ยน ที่ถูกจับตัวไป ตั้งพิธีสถาปนาในฝูโจว (福州)
ขุนพลปั๋วหยานต้องการปราบปรามราชวงศ์ซ่งให้สิ้นซาก จึงนำทัพมารุกรานใน ค.ศ. 1278 ทำให้จ้าว ชื่อ ต้องลี้ภัยอีกครั้ง ครั้งนี้ จ้าว ชื่อ มุ่งลงใต้ไปจนถึงดินแดนซึ่งปัจจุบันคือฮ่องกง แต่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1278 นั้นเอง ขณะลงเรือหนีมองโกล จ้าว ชื่อ ตกเรือจนแทบจมน้ำเสียชีวิต แม้ได้รับการช่วยเหลือไว้ทัน แต่ก็เป็นเหตุให้ประชวรจนสิ้นพระชนม์ในไม่กี่เดือนถัดมา จ้าว ปิ่ง น้องชาย ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่สืบราชวงศ์ซ่งต่อไป

**ครอบครัว**
 บิดา: จ้าว ฉี (趙禥; ค.ศ. 1240–1274) ซึ่งเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งตู้จง (宋度宗)- มารดา: หยาง จฺวี้เหลียง (楊巨良; เสียชีวิต ค.ศ. 1279) ภายหลังได้เป็นพระราชชนนีพันปีหลวงฐานันดรศักดิ์ว่า "หฺวังไท่โฮ่ว" (皇太后; "ราชมหาเทวี")

**อ้างอิง**
 cite book|title=History of Song|editor=Toqto'a|year=1343|volume=Volume 47
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 1268
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1278
ตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ซ่งตฺวันจง
ลอนดอนอาย

ลอนดอนอาย (London Eye) หรือยังรู้จักในชื่อ มิลเลเนียมวีล (Millennium Wheel) เป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป  มีความสูง 135 เมตร (443 ฟุต) และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมและเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมากในสหราชอาณาจักร มีผู้มาเยือนมากกว่า 3 ล้านคนต่อปี ส่วนบัตรเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ 15 ปอนด์ต่อคน ซึ่งในอดีตเคยเป็นชิงช้าสวรรค์ก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก ก่อนจะถูกชิงตำแหน่งไปจากชิงช้าสวรรค์ เดอะ สตาร์ ออฟ นานชาง ในประเทศจีน (160 เมตร) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ต่อมาภายหลังตำแหน่งตกเป็นของ สิงคโปร์ฟลายเออร์ ในประเทศสิงคโปร์ (165 เมตร) ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อย่างไรก็ตาม ลอนดอน อาย ก็ยังคงได้รับตำแหน่งจากการให้บริการว่า "ชิงช้าสวรรค์ที่ก่อสร้างด้วยโครงเหล็กค้ำข้างเดียวที่สูงที่สุดในโลก" (เพราะการโครงสร้างทั้งหมดใช้โครงค้ำเหล็กรูปตัว A ในการให้บริการโดยใช้โครงค้ำเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้นไม่เหมือนชิงช้าสวรรค์อื่นๆ ทั่วไป ที่มีโครงค้ำสองข้าง)
ลอนดอน อาย ตั้งอยู่ ณ ที่ฝั่งสุดด้านตะวันตกของสวนจูบิลี่ บนริมฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเทมส์ ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ระหว่างสะพานเวสต์มินสเตอร์กับสะพานฮันเกอร์ฟอร์ด โดยสถานที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของโดมแห่งการค้นพบ ที่เคยสร้างขึ้นเพื่อใช้ในงานนิทรรศการเฟสติวัล ออฟ บริเตน ในปี ค.ศ. 1951

**การเดินทาง**
สถานีรถไฟของบริษัทการรถไฟแห่งสหราชอาณาจักรที่ใกล้ที่สุด ได้แก่- สถานีรถไฟวอเตอร์ลู- สถานีแชริงครอส
สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินกรุงลอนดอน ได้แก่- สถานีเอ็มแบงก์เมนต์- สถานีวอเตอร์ลู- สถานีเวสต์มินสเตอร์
เรือประจำทางเพื่อการท่องเที่ยว ได้แก่- ท่าวอเตอร์ลู

**สมุดภาพ**
ไฟล์:London_Eye_27.jpg
ไฟล์:CloudyLondonEye.jpg
ไฟล์:Eye Pod 1.jpg
ไฟล์:London-eye-westminster-night.jpg
ไฟล์:InsidetheLondonEye.JPG
ไฟล์:The London Eye.jpg
ไฟล์:BeautyofLondonEye.jpg
ไฟล์:Pods_17_2007.jpg
ไฟล์:The London Eye At Dusk.jpg
ไฟล์:London Eye Jan 2006.jpg
ไฟล์:Eye from Thames2.jpg
ไฟล์:London_Eye_silhouette_%2858%29.JPG
ไฟล์:London_eye_reflection.jpg
ไฟล์:London Eye Twilight April 2006.jpg
ไฟล์:Doorwarning.JPG

**อ้างอิง**
  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ-  เว็บไซต์ของสถาปนิก-  ภาพมุมกว้าง 360 องศาของลอนดอน อาย-  ภาพถ่ายของลอนดอน อาย date=2009-09-10 -  ข้อมูลการท่องเที่ยวและภาพถ่ายของลอนดอน อาย date=2009-03-02 
หมวดหมู่:สวนสนุก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างเพื่อเฉลิมฉลองคริสต์สหัสวรรษที่ 3
ชัค เบอร์รี

Chuck Berry, You can't catch me, 1956.
ชาร์ลส เอ็ดวาร์ด แอนเดอร์สัน "ชัค" เบอร์รี (Charles Edward Anderson "Chuck" Berry) (18 ตุลาคม พ.ศ. 2469 – 18 มีนาคม พ.ศ. 2560) เกิดที่เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นนักกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
ชัค เบอร์รี ถือเป็นบุคคลแถวหน้าของวงการดนตรีร็อกแอนด์โรล จากเว็บไซต์ร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม พูดถึงเขาว่า "ถ้าไม่มีใครที่สามารถพูดว่าเป็นคนคิดค้นร็อกแอนด์โรลได้ ชัค เบอร์รี ดูจะเป็นคนที่ใกล้เคียงที่สุดกว่าใครที่เป็นคนนำหลาย ๆ สิ่งรวมเข้าด้วยกัน" จอห์น เลนนอน พูดว่า "ถ้าคุณพยายามตั้งชื่อร็อกแอนด์โรลอีกชื่อหนึ่ง คุณอาจจะเรียกมันว่า ชัค เบอร์รี"
เบอร์รีเป็นหนึ่งในนักดนตรียุคแรก ๆ ที่ติดในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ที่เปิดตัวเมื่อปี 1986 เขาได้รับ Kennedy Center Honors ในปี 2000 และนิตยสารโรลลิงสโตนจัดเขาอยู่อันดับ ที่ 5 ของอันดับ 100 ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดตลอดกาล เขายังติดอันดับ 6 ในนิตยสารโรลลิงสโตนอีกหัวข้อ ที่จัดอันดับ 100 นักกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเซนต์หลุยส์
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
คณวัฒน์ วศินสังวร

คณวัฒน์ วศินสังวร อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และทีมเศรษฐกิจพรรคเพื่อไทย อดีตประธานอนุกรรมการจัดเตรียมข้อมูลศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง

**ประวัติ**
คณวัฒน์ วศินสังวร เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 จบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต และนิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านการศึกษาหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 51 รุ่นน้องของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา มีเพื่อนร่วมรุ่น วปอ.51 ที่เป็นนายทหารระดับคุมกำลัง เช่น พลตรีอุดมเดช สีตบุตร และผ่านการอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครอง รุ่น 8 สถาบันพระปกเกล้า อีกทั้งยังเป็น Candidate for Phd หลักสูตรปริญญาเอกด้านการบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย โดยศึกษาและสอบผ่านรายวิชาตามหลักสูตรปริญญาเอก แต่ไม่ได้ทำดุษฎีนิพนธ์จนเสร็จ เนื่องจากต้องลาออกมารับตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันนายคณวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ดูแลด้านเศรษฐกิจ การจัดทำนโยบายพรรค และวางยุทธศาสตร์ campaign การหาเสียง

**ประวัติการทำงาน**

**ประสบการณ์ทางการเมือง**
คณวัฒน์ วศินสังวร ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรีจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์

**ประสบการณ์อื่น**
 ที่ปรึกษาประธานกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการดำเนินการศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี- ประธานอนุกรรมการจัดเตรียมข้อมูลศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี- กรรมการในคณะกรรมการรัฐบาลอิเล็กทรอนิคส์- กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการภูมิสารสนเทศแห่งชาติ- กรรมการและผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมการอำนวยการ หนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ แห่งชาติ- คณะอนุกรรมการปรับเปลี่ยนระบบงบประมาณและการเงิน (คณะกรรมการปฏิรูประบบราชการ)- คณะอนุกรรมการกำหนดชุมชนเมือง (สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ)- ผู้แทนคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติในคณะอนุกรรมการสนับสนุนระดับจังหวัด- คณะทำงานประชารัฐ (สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ)- คณะทำงานโครงการวิจัยและประเมินกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง- ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม- ที่ปรึกษาประธานสภากรุงเทพมหานคร

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ประวัติผู้สมัคร ส.ส.คณวัฒน์ วศินสังวร date=2010-05-03 
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ท.ภ.
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
ภาวะสมองขาดเลือดชั่วคราว

ภาวะสมองขาดเลือดชั่วคราว (transient ischemic attack, TIA) หรือ มินิสโตรก (mini-stroke) คือภาวะที่ผู้ป่วยมีการสูญเสียการทำงานของระบบประสาทไปชั่วครู่ ซึ่งเกิดจากการขาดเลือดเฉพาะที่ของสมอง ไขสันหลัง หรือจอตา ลดลง โดยไม่ทำให้เกิดการตายของเนื้อเยื่อที่เป็นผลมาจากการขาดเลือด กลไกการเกิดภาวะนี้เป็นกลไกเดียวกันกับที่ทำให้เกิดโรคสมองขาดเลือดเฉียบพลัน แต่ดั้งเดิมแล้วจะแยกกันโดยอาศัยระยะเวลาที่เกิดอาการเป็นหลัก อย่างไรก็ดีในปัจจุบันจะแยกออกจากกันโดยดูจากภาพถ่ายรังสีว่ามีการตายของเนื้อเยื่อสมองหรือไม่

**อาการ**
อาจมีอาการได้หลากหลายขึ้นอยู่กับบริเวณของสมองที่ได้รับผลกระทบ อาการที่พบบ่อยเช่นการสูญเสียการมองเห็นชั่วคราว (amaurosis fugax), พูดลำบาก (aphasia), ชาครึ่งซีก (hemiparesis), เหน็บ (paresthesia) ซึ่งมักเป็นครึ่งซีก ภาวะการรับรู้บกพร่องนั้นพบไม่บ่อย เคยมีรายงานกรณีผู้ป่วยที่เป็นอัมพาตในบางส่วนของใบหน้าหรือลิ้นด้วย

**การวินิจฉัย**

**การวินิจฉัยแยกโรค**

**การป้องกัน**

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
หมวดหมู่:โรคระบบหัวใจหลอดเลือด
หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:ประสาทวิทยา
หมวดหมู่:ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
หมวดหมู่:โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน
โกซีโม เด เมดีชี

โคสิโม เดอ เมดิชิ (Còsimo di Giovanni degli Mèdici หรือ Cosimo de' Medici) (27 กันยายน ค.ศ. 1389  - 1 สิงหาคม ค.ศ. 1464) โคสิโมเกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1389 ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  เป็นบุตรของ จิโอวานนิ ดิ บิชชิ เดอ เมดิชิ (Giovanni di Bicci de' Medici) และพิคคาร์ดา บูเอริ โคสิโมสมรสกับคอนเทสสินา เดอ บาร์ดิ (Contessina de' Bardi) และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1464 ที่คาเร็จจิในประเทศอิตาลี  โคสิโมเป็นนักการเมืองคนแรกที่ก่อสร้างความสำคัญของตระกูลเมดิชิซึ่งเป็นเหมือนผู้ปกครองฟลอเรนซ์โดยปริยาย บางครั้งโคสิโมก็รู้จักกันในนามว่า “โคสิโมผู้อาวุโส” (il Vecchio) หรือ “Cosimo Pater Patriae”

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ตระกูลเมดิชิ 

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  "PBS เมดิชิ: พ่อทูลหัวแห่งสมัยยุคเรอเนสซองซ์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1932
คโสิโม
หมวดหมู่:ขุนนางอิตาลี
หมวดหมู่:นักการเมืองอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
มารีอา เด เมดีชี

มารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Maria de' Medici; 26 เมษายน ค.ศ. 1575 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642) เสด็จพระราชสมภพที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาของฟรันเชสโกที่ 1 เด เมดีชี และอาร์ชดัชเชสโยฮันนาแห่งออสเตรีย (Archduchess Joanna of Austria) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์บูร์บงระหว่างวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1600 ถึงวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 หลังจากพระสวามีถูกลอบปลงพระชนม์ มารีอา เด เมดีชีก็ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชโอรสพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีมารีอา เด เมดีชีสวรรคตเมื่อ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642 ที่โคโลญในประเทศเยอรมนี

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 ภาพชุดพระราชินีมารีอา เด เมดีชี - พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส - ราชวงศ์บูร์บง - เฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ- ตระกูลเมดีชี

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  ภาพเขียนชุดพระราชประวัติของมารีอา เด เมดีชีโดยรูเบินส์ date=2003-09-14 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2116
หมวดหมู่:ราชินีแห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชินีแห่งนาวาร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง
หมวดหมู่:ตระกูลเมดีชี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฉิน

ก่อนหน้า::หมวดหมู่:ราชวงศ์โจว1046–256 ปีก่อน ค.ศ.
ประวัติศาสตร์จีน:หมวดหมู่:ราชวงศ์ฉิน221–206 ปีก่อน ค.ศ.
ถัดไป::หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น206 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 220
ฉ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีนแบ่งตามราชวงศ์
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ชาง

ก่อนหน้า::หมวดหมู่:ราชวงศ์เซี่ย2070–1600 ก่อน ค.ศ.
ประวัติศาสตร์จีน:หมวดหมู่:ราชวงศ์ชาง1600–1046 ก่อน ค.ศ.
ถัดไป::หมวดหมู่:ราชวงศ์โจว1046–256 ก่อน ค.ศ.

ซ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เซี่ย

ก่อนหน้า::หมวดหมู่:ประเทศจีนในยุคหินใหม่8500–2070 ก่อน ค.ศ.
ประวัติศาสตร์จีน:หมวดหมู่:ราชวงศ์เซี่ย2070–1600 ก่อน ค.ศ.
ถัดไป::หมวดหมู่:ราชวงศ์ชาง1600–1046 ก่อน ค.ศ.

ซ
หมวดหมู่:ราชวงศ์หยวน

ก่อนหน้า::หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่งค.ศ. 960–1279
ประวัติศาสตร์จีน:หมวดหมู่:ราชวงศ์หยวนค.ศ. 1271–1368
ถัดไป::หมวดหมู่:ราชวงศ์หมิงค.ศ. 1368–1644
ห

ห
หมวดหมู่:จักรวรรดิมองโกล
เทศบาลเมืองราชบุรี

ราชบุรี เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันตก เขตเทศบาลมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลหน้าเมืองทั้งตำบล มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 36,040 คน

**ชุมชน**
มีทั้งหมด 35 ชุมชนดังต่อไปนี้
# ชุมชนเขาวังวิลล่า
# ชุมชนพร้อมพัฒนา
# ชุมชนร่มรื่น
# ชุมชนเกาะปักเป้า
# ชุมชนเพชรเกษม
# ชุมชนเทศบาลห้า
# ชุมชนศรีเมือง
# ชุมชนดอนกระต่าย
# ชุมชนร่วมใจ
# ชุมชนทิพย์นิเวศน์
# ชุมชนเจริญสุข
# ชุมชนยุติธรรม
# ชุมชนสมบูรณ์กุล
# ชุมชนคฑาธร
# ชุมชนท้าวอู่ทอง
# ชุมชนแม้นรำลึก
# ชุมชนรถไฟ
# ชุมชนคนตลาด
# ชุมชนราษฏรยินดี
# ชุมชนศรีสุริยวงศ์ซอยหนึ่ง
# ชุมชนสะพานแดง
# ชุมชนวัดศรีสุริยวงศาราม
# ชุมชนประปาร่วมสุข
# ชุมชนศิริชัย
# ชุมชนท่าแจ่
# ชุมชนมหาธาตุสมานา
# ชุมชนมหาธาตุสมังคี
# ชุมชนมหาธาตุสุมันตรา
# ชุมชนวัดเขาเหลือ
# ชุมชนชาวดิน
# ชุมชนสันคู
# ชุมชนเทศบาลสาม
# ชุมชนสายฝนรวมใจ
# ชุมชนไทยรามัญ
# ชุมชนมนตรีพัฒนา

**อ้างอิง**
ราชบุรี
หมวดหมู่:อำเภอเมืองราชบุรี
การพิพากษาครั้งสุดท้าย

ไฟล์:Cathédrale d'Amiens, façade - détail.JPG|thumb|upright=1.75|การพิพากษาครั้งสุดท้าย แกะสลักบนประตูกลางของอาสนวิหารอาเมียง ประเทศฝรั่งเศส
การพิพากษาครั้งสุดท้าย (Last Judgment)มีอีกหลายชื่อ เช่น วันแห่งการพิพากษา (Day of Judgment), วันโลกาวินาศ (Doomsday), หรือ วันแห่งการฟื้นคืนชีพ (Day of Resurrection) เป็นแนวคิดที่พบได้ในศาสนาอับราฮัมและฟราโชเกอเรอตีของศาสนาโซโรอัสเตอร์
ศาสนาคริสต์ถือว่าการมาครั้งที่สองของพระเยซูเป็นการพิพากษาครั้งสุดท้ายที่พระเจ้าทรงพิพากษาบรรดาประชาชาติต่าง ๆ ทำให้บางส่วนได้รับความช่วยเหลือ ในขณะที่อีกส่วนถูกสาปแช่ง ศาสนาคริสต์บางนิกายเชื่อว่าประชาชาติส่วนใหญ่ได้รับความช่วยเหลือ บางส่วนเชื่อว่าประชาชาติส่วนใหญ่จะถูกสาปแช่ง และบางส่วนเชื่อว่าไม่มีใครทราบจำนวนผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือและถูกสาปแช่ง แนวคิดการพิพากษาครั้งสุดท้ายพบได้ในพระวรสารในสารบบทั้งหมด โดยเฉพาะในพระวรสารนักบุญมัทธิว ธรรมเนียมในศาสนาคริสต์ก็ปรากฏในศาสนาอิสลามที่มีการระบุถึงวันนี้ในอัลกุรอานหลายซูเราะฮ์ ตามการตีความในบางรูปแบบ
หัวข้อการพิพากษาครั้งสุดท้ายเป็นที่นิยมทำในงานศิลปะต่าง ๆ

**ในศาสนายูดาห์**

**ในศาสนาคริสต์**
ในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าพระเจ้าทรงกำหนดวันหนึ่งไว้เพื่อจะพิพากษาโลก และวันแห่งการพิพากษานั้นจะยาวนานหนึ่งพันปี พระเจ้าจะทรงทำลายองค์ประกอบต่างๆของสังคมมนุษย์ที่เสื่อมทรามและกำจัดคนชั่ว ผู้รอดชีวิตจากอวสานของยุคนี้คือ "คนเป็น" ที่จะถูกพิพากษา ในช่วงการพิพากษาซึ่งยาวนานหนึ่งพันปีนั้น พระเยซูพร้อมด้วยชายและหญิง 144,000 คนที่ถูกปลุกขึ้นจากตายสู่ชีวิตในสวรรค์จะปกครองแผ่นดินโลก ในวันพิพากษา ซาตานและเหล่าผีปิศาจจะถูกจำกัดไม่ให้มีอำนาจครอบงำกิจการของมนุษย์

**ในศาสนาอิสลาม**

**ดูเพิ่ม**
 เทววิทยาศาสนาคริสต์- อวสานวิทยา- วันพระพิโรธ

**อ้างอิง**

**หมายเหตุ**

**บรรณานุกรม**
hdl= 10442/14088 
*isbn= 

**อ่านเพิ่ม**
cite book|chapter=The Last Judgment |title=The four last things: death, judgment, hell, heaven|year=1899|publisher= Benziger Brothers|first=Martin of|last=Cochem|author-link=Martin of Cochem
*cite book|chapter=Seventh Article: 'From thence He shall come to judge the living and the dead.'|title=A Complete Catechism of the Catholic Religion|year=1912|publisher=Schwartz, Kirwin & Fauss|first= Joseph|last=Deharbe|translator=Rev. John Fander
*cite book|chapter=The Last Judgment|title=A Practical Commentary on Holy Scripture|year=1910|publisher=B. Herder|first=Friedrich Justus|last=Knecht
*last=McHugh
*cite book |chapter=On the Last Judgment |title=The Blessed Curé of Ars in His Catechetical Instructions |year=1951 |publisher=St. Meinrad, Indiana. |first=Jean-Marie-Baptiste |last=Vianney |author-link=John Vianney

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 Swedenborg, E.  The Last Judgment and Babylon Destroyed. All the Predictions in the Apocalypse are at This Day Fulfilled (Swedenborg Foundation 1951)
หมวดหมู่:ปรัชญาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:หนังสือวิวรณ์
เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลที่ 1 แห่งแคลเรนดัน

เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 (ภาษาอังกฤษ: Edward Hyde, 1st Earl of Clarendon) (18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609 - 9 ธันวาคม ค.ศ. 1674) เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 เป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1609 เป็นบุตรของ เฮนรีไฮด์แห่งดิลตัน เอ็ดเวิร์ดสมรสครั้งแรกกับแอนน์ผู้มีชีวิตอยู่เพียงหกเดือนหลังจากแต่งงาน และครั้งที่สองกับฟรานซ ไฮด์ เคานทเตสแห่งแคลเร็นดอน (Frances Hyde, Countess of Clarendon) ผู้เป็นแม่ของแอนน์ ไฮด์ผู้เป็นชายาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แอนน์ ไฮด์เป็นพระมารดาของพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระราชินีนาถแอนน์ ฉะนั้นเอ็ดเวิร์ด ไฮด์จึงเป็นปู่ของพระมหากษัตรีย์ของอังกฤษสองพระองค์ เอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1674 ขณะที่ลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศส

**ดูเพิ่ม**
 การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ - สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2152
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลวิลต์เชอร์
ปีเอโตร โลเรนเซตตี

ปีเอโตร โลเรนเซตตี (Pietro Lorenzetti หรือ Pietro Laurati; ราว ค.ศ. 1280 - 1348) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมแผง
ปีเอโตร โลเรนเซตตีเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1280 ที่ เซียนนา ประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติน้องชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อปี ค.ศ. 1348 ที่เซียนนา  ปีเอโตรเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ปีเอโตรมีผลงานราวระหว่าง ค.ศ. 1306 ถึง ค.ศ. 1345

**ประวัติ**
ปีเอโตรได้รับอิทธิพลจากจิโอวานนี ปิซาโนและจอตโต ดี บอนโดเน และทำงานด้วยกันกับซิโมเน มาร์ตินิที่อาซิซิ ปีเอโตรและน้องชายอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติเป็นผู้นำการภาพเขียนแบบธรรมชาตินิยมในศิลปะการเขียนในเซียนนา งานเขียนของทั้งสองคนเป็นงานเขียนที่ทดลองการวาดแบบสามมิติและการจัดช่องว่างภายในรูป ซึ่งเป็นแนวทางที่นำมาสู่ศิลปะยุคเรอเนสซองซ์ต่อมา
งานหลายชิ้นของปีเอโตรเป็นงานที่ทำให้วัดต่างๆ ในเมืองเซียนนา, อเรซโซ และ อาซิซิ งานชิ้นสุดท้ายชิ้นหนึ่งที่ทำคือ “การประสูติของพระแม่มารี” (ค.ศ. 1342) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เดลลโอเปราเดลดูโอโมที่มหาวิหารเซียนนา งานชิ้นเอกคืองานเขียนสีฝุ่นตกแต่งชั้นล่างของมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิที่ปีเอโตรเขียนภาพใหญ่ชุด “ตรึงกางเขน, ชะลอร่างจากกางเขน, และ การบรรจุพระเยซู” ซึ่งประกอบด้วยตัวแบบที่แสดงอารมณ์และความรู้สึก นอกจากนั้นโดยรวมแล้วตัวแบบทั้งหมดในภาพก็มีอารมณ์ที่สอดคล้องกัน  ซึ่งแตกต่างไปจากภาพที่เขียนกันก่อนหน้านั้นที่ดูเหมือนว่าตัวแบบแต่ละตัวในภาพจะมีอารมณ์ต่างๆ กันไปราวกับว่าเอามาปะไว้ด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ร่วมกันทางอารมณ์ อิทธิพลกาลบรรยายเรื่องโดยภาพเขียนที่ได้รับจากจอตโตที่ใช้ในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่ชาเปลบาร์ดิ และ ชาเปลเปรุซซิภายในบาซิลิกาแห่งซานตาโครเช (Basilica of Santa Croce) ที่ฟลอเร็นซ์ และที่ ชาเปลสโครวินยี (Scrovegni Chapel) ที่ปาดัว จะเห็นได้จากงานเขียนของเปียโรที่มหาวิหารเซนต์ฟรานซิส 
พี่น้องลอเร็นเซ็ตติ, จอตโต และช่างเขียนร่วมสมัยดูเหมือนจะปฏิวัติการเขียนภาพของอิตาลีในยุคนั้นโดยการนำไอคอนจากศิลปะไบแซนไทน์มาปรับปรุงให้เป็นศิลปะที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น แต่กระนั้นงานของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนนาก็ยังเป็นธรรมชาติไม่เท่าตระกูลการเขียนภาพแบบฟลอเร็นซ์  แต่จะมีแนวโน้มที่ไปทางที่มีเสน่ห์และมนต์ขลังมากกว่าจนบางครั้งดูเหมือนว่าจะออกไปทางทัศนียภาพแบบเหนือจริงของภาพเขียนสมัยใหม่เสียด้วยซ้ำ

**ดูเพิ่ม **
 ศิลปะคริสต์ศาสนา- ศิลปะยุคกอธิค- ศิลปะเรอเนซองส์- จิตรกรรมแผง- จิตรกรรมฝาผนัง

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 ชีวประวัติของปีเอโตร โลเรนเซตตี ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ- ภาพเขียนของปีเอโตร โลเรนเซตตี ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

**สมุดภาพ== 
Image:Annunciazione di Pietro Lorenzetti.jpg|“การประกาศของเทพ” 
Image:Assisi-frescoes-last-supper-3931 Lorenzetti Pietro.jpg|“พระกระยาหารมื้อสุดท้าย”อาซิซิ
File:Crucifixion-Pietro lorenzetti fresco san frncesco assisi.jpg|“พระเยซูตรึงกางเขน” อาซิซิ
File:Nativity-of-the-virgin-pietro lorenzetti siena museo dell'Opera del duomo.jpg|“การประสูติของพระแม่มารี” 
File:Pietro lorenzetti, compianto (dettaglio) basilica inferiore di assisi (1310-1329).jpg|พระแม่มารีทรงโศรกเศร้ากับการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูอาซิซิ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1280
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
การประสูติของพระเยซู (คอร์เรจจิโอ)

ดูบทความหลักที่ การประสูติของพระเยซู
การประสูติของพระเยซู หรือ การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (ภาษาอังกฤษ: Nativity หรือ Adoration of the Shepherds หรือ Holy Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เดรสเด็นในประเทศเยอรมันี
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ เขียนภาพ “การประสูติของพระเยซู” เสร็จราวปี ค.ศ. 1529 ถึงปี ค.ศ. 1530 งานนี้ได้รับจ้างเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1522 โดยอัลเบิร์ตโต ปราโตเนริสำหรับชาเปลของตระกูลในวัดพรอสเพอร์ที่เร็จจิโอ เอมีเลีย ภาพเขียนตั้งอยู่ในชาเปลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1530 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1640 เมื่อถูกย้ายไปโมดีนา โดยฟรานเชสโคที่ 1 เดสเต ดยุคแห่งโมดีนาและเร็จจิโอ (Francesco I d'Este Duke of Modena and Reggio) หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเดรสเด็นในปี ค.ศ. 1746
คอร์เรจจิโอในยุคที่ตามมาหลังจากจิตรกรคนสำคัญๆ เช่นทิเชียนตีความหมายของฉากชีวิตของพระเยซูฉากนี้ที่เห็นได้จากความเด่นในการใช้แสง ศูนย์กลางจุดสนใจของภาพอยู่รอบพระบุตรที่โอบอยู่ในวงแขนของพระแม่มารี โดยมีกลุ่มคนเลี้ยงแกะยืนอยู่ทางซ้าย ชายที่มีหนวดยืนอยู่ในท่าเดียวกับนักบุญเจอโรมในภาพ “พระแม่มารีกับนักบุญเจอโรม” ที่คอร์เรจจิโอเขียนในปี ค.ศ. 1523 ทางด้านขวาเป็นสัตว์ต่างๆ ที่มักจะปรากฏในฉากการประสูติของพระเยซู (Nativity scene) และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ บนมุมซ้ายเป็นเทวดาที่คล้ายกับเทวดาที่คอร์เรจจิโอวาดในมหาวิหารปาร์มาที่เขียนในปีเดียวกัน
งานนี้อาจจะเป็นงานที่เป็นการศึกษาของลอมบาร์ดเกี่ยวกับการใช้แสงและใช้เป็นตัวอย่างโดยจิตรกรเช่นคามิลโล โปรคาชชินิ (Camillo Procaccini), ลูคา คัมบิอาซิ (Luca Cambiasi), จุยโด เรนิ (Guido Reni) และ โดเม็นนิโค แซมเปียริ (Domenico Zampieri) และแม้แต่ต่อมาโดย เฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci) และ คาร์โล มารัตตา (Carlo Maratta)

**อ้างอิง**
 วาเลริโอ เตอร์ราโรลิ, “คอร์เรจจิโอ”, เอเลมอนด์ อาร์เต, ค.ศ. 1992

**ดูเพิ่ม**
 อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ- การประสูติของพระเยซู

**แหล่งข้อมูลอื่น**
  คำบรรยายภาพที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1520
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1530
หมวดหมู่:อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:งานสะสมของหอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดน
ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด

ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโดและลูกชาย (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Eleonora of Toledo and Her Son) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอักโนโล บรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  
อักโนโล บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เป็นภาพของ เอเลเนอร์แห่งโทเลโดภรรยาของโคสิโมที่ 1 เดอเมดิชิ ดยุคแห่งทัสเคนี เอเลเนอร์นั่งโดยมีมือขวาวางบนไหล่ลูกชายคนหนึ่ง ท่าทางที่นั่งและการใช้ลายทับทิมบนเสื้อผ้าเป็นการแสดงฐานะของความเป็นแม่ ลูกที่ยืนอยู่ในภาพบ้างก็ว่าอาจจะเป็น ฟรานเชสโค (Francesco I de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1541), หรือ จิโอวานนิ (Cardinal Giovanni de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1543) หรือ กราเซีย (เกิด ค.ศ. 1547) ถ้าเป็นคนหลังภาพเขียนก็น่าจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1550 ถึงปี ค.ศ. 1553 แต่เป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าปีที่เขียนคือปี ค.ศ. 1545 ฉะนั้นลูกจึงควรจะเป็นจิโอวานนิ
เมื่อร่างของเอเลเนอร์ถูกขุดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กล่าวกันว่าเอเลเนอร์ใส่ชุดเดียวกับชุดที่ใส่ในภาพเขียน ตาข่ายคลุมผมที่เกือบเหมือนกับอันที่ใช้ในรูปอาจจะทำให้เกิดการสับสน แต่การค้นคว้าต่อมาพิสูจน์ว่าเป็นชุดอีกชุดหนึ่งที่แสดงในหนังสือ “Patterns of Fashion” โดย แจเน็ต อาร์โนลด์ (Janet Arnold) และ “Moda a Firenze” โดย โรเบิร์ตตา ออร์ซิ ลันดินิและบรูนา นิคโคลิ ชิ้นส่วนที่ยังเหลืออยู่ของเสื้อชุดนั้นยังคงเก็บรักษาไว้ในพาลัซโซพิตติในฟลอเรนซ์

**อ้างอิง**
url=https://archive.org/details/patternsoffashio0000arno 
*last=Buticchi

**ดูเพิ่ม**
อักโนโล บรอนซิโน
*ภาพเหมือน
*ตระกูลเมดิชิ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540
หมวดหมู่:อักโนโล บรอนซิโน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1540
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1530

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1530
แม่พระรับสาร (ทิเชียน)

ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร
แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ตั้งอยู่ที่วัดซานซาลวาดอร์แห่งเวนิสในประเทศอิตาลี ทิเชียนเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1559  ถึงปี ค.ศ. 1564

**ดูเพิ่ม**
ทิเชียน
*ภาพเขียนสีน้ำมัน
*แม่พระรับสาร
*ชีวิตของพระแม่มารี
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1550
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:ทิเชียน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1550

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1550
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1560

หมวดหมู่:จิตรกรรมแบ่งตามคริสต์ทศวรรษ
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1560
ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ

ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Cosimo I de’ Medici) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยบรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  
บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของโคสิโม เดอ เมดิชิ” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เพราะตำแหน่งช่างเขียนประจำสำนักของตระกูลเมดิชิบรอนซิโนจึงมืโอกาสเขียนภาพของแกรนด์ดยุคโคสิโม เดอ เมดิชิหลายภาพ ภาพนี้เป็นภาพขณะที่โคสิโมยังหนุ่มที่จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพดยุคที่ “ใส่เสื้อเกราะขาวเต็มยศและวางมือบนหมวก”  สันนิษฐานกันว่าภาพเขียนที่วิลลาของพอจจิโอ อา คาเอียโนในปี ค.ศ. 1545 และมีการอ้างอิงในจดหมายบางฉบับ
ภาพเขียนแสดงให้เห็นความเด็ดเดี่ยวและความมีอำนาจเหนือผู้อื่นของโคสิโมโดยมีแสงส่องมาบนใบหน้าทางด้านข้างและสะท้อนบนเสื้อเกราะโลหะ

**อ้างอิง**
 Page at artnet.it date=2007-09-28 

**ดูเพิ่ม**
บรอนซิโน
*โคสิโม เดอ เมดิชิ
*ภาพเหมือน
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1540
หมวดหมู่:อักโนโล บรอนซิโน
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2544)

ข้างหลังภาพ ฉบับที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544 เป็นภาพยนตร์ไทยที่เขียนบท และกำกับโดยเชิด ทรงศรี จากนวนิยายเรื่อง ข้างหลังภาพ ของศรีบูรพา

**นักแสดง**
 คารา พลสิทธิ์ เป็น ม.ร.ว.กีรติ- ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ เป็น นพพร- อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เป็น เจ้าคุณอธิการบดี- ปรีดา จุลละมณฑล เป็น ม.จ. (พ่อของม.ร.ว.กีรติ)- นวลปรางค์ ตรีชิต เป็น น้า- จำเริญลักษณ์ ธนะวังน้อย เป็น แม่แย้ม- พิราวรรณ ณ นคร เป็น หม่อม (แม่ของม.ร.ว.กีรติ)- นพ.ประกิต วาทีสาธกกิจ เป็น นพ.วิชา- วรรณษา ทองวิเศษ เป็น ม.ร.ว.สุธาร (น้องสาวของ ม.ร.ว.กีรติ)- วันชาติ ชุณห์ศรี เป็น พ.ต.พงศธร- ธิดา สิงห์จันทร์ เป็น ปรีด์ (ภรรยานพพร)- Hiroka Takahashi เป็น โอซาน- Ayumi Kara เป็น โนบุโกะ- พันธ์สัญญ์ อังคู่ธาร เป็น อำนาจ- พิพัฒน์ เลิศสุทธิผล เป็น เรืองเดช

**นักแสดงรับเชิญ**
 จำรัส เศวตาภรณ์- สายสุนีย์ สุขกฤต

**อ้างอิง**

**แหล่งข้อมูลอื่น**
 title=Khang lang phap- title=ข้างหลังภาพ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เชิด ทรงศรี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยเชิดไชยภาพยนตร์
ข้างหลังภาพ (แก้ความกำกวม)

ข้างหลังภาพ สามารถหมายถึง- ข้างหลังภาพ นวนิยายโดย ศรีบูรพา- ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2528) ภาพยนตร์ กำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์- ข้างหลังภาพ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2544) ภาพยนตร์ กำกับโดย เชิด ทรงศรี- ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล ละครเพลง กำกับโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ- ข้างหลังภาพ ชื่อเพลงร้องโดย หนู มิเตอร์
เจ้าจอมมารดาอำพัน ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

เจ้าจอมมารดาอำพัน จันทโรจวงศ์ พระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

**ประวัติ**
ท่านเป็นธิดาเจ้าอุปราชจันทร์ (ครั้นตั้งเจ้าชุมนุมงก๊กต่าง ๆ สมัยกรุงศรีอยุธยาแตก) แห่งนครศรีธรรมราช ซึ่งต่อมาโปรดเกล้าฯ มีบรรดาศักดิ์เป็นที่เจ้าพระยาสุรินทรราชา ข้าหลวงสำเร็จราชการอยู่เมืองถลาง กำกับราชการหัวเมืองทะเลหน้านอก ๘ หัวเมืองมาก่อนแล้ว ต่อมาเป็นอุปราชเมืองนครศรีธรรมราชในภายหลัง
เจ้าพระยาสุรินทรราชา อุปราชเมืองนครศรีธรรมราช บุรพชนเป็นพราหมณ์มาแต่อินเดียตัวท่านเป็นบุตรคนที่ ๓ ของเจ้าพระยาชำนาญบริรักษ์ (อู่) ผู้มีชื่อเสียงในรัชสมัยแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศครั้งกรุงศรีอยุธยา ท่านเองเป็นต้นสกุล “จันทโรจวงศ์” ท่านมีภริยาหลายคน ได้มีบุตรหลานแตกสกุลออกหลายสาย เช่น “บุรณศิริ” “ศิริวัฒนกุล” “ชัชกุล” บุตรชายคนหนึ่งของท่านชื่อ “ฤกษ์” ตกค้างอยู่เมืองถลางได้ภรรยาเป็นหลานตัวของท้าวเทพกระษัตรี ชื่อ พุ่ม ภายหลังนายฤกษ์ รับราชการบรรดาศักดิ์ได้เป็นที่พระยาถลาง

**พระราชโอรสและพระราชธิดา**
เจ้าจอมมารดาอำพัน มีพระราชโอรส ๑ พระองค์ พระราชธิดา ๑ พระองค์ คือ
๑. พระองค์เจ้าชายอรนิกา  ถูกสำเร็จโทษฐานกบฏ พร้อมกับพระอนุชาต่างพระมารดาของพระองค์คือ สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุพันธุวงศ์ กรมขุนกษัตรานุชิต เมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๒ ไม่มีวงสายสืบราชสกุล
๒. เจ้าจอมมารดาพระองค์เจ้าสำลีวรรณ ในกรุงรัตนโกสินทร์ได้เป็นพระชายาของกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ (สมเด็จเจ้าฟ้าจุ้ย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ และสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี) สมเด็จพระมหาอุปราชวังหน้า รัชกาลที่ ๒ มีพระโอรสและพระธิดากับกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ ๖ พระองค์ องค์หนึ่งคือ พระองค์เจ้าชายพงศ์อิศเรศร์ กรมหมื่นกษัตริย์ศรีศักดิเดช ต้นราชสกุล “อิศรเสนา ”>>
เจ้าจอมมารดาพระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ถูกสำเร็จโทษฐานพร้อมกับสมเด็จเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ กรมขุนกษัตรานุชิต พระอนุชาต่างพระมารดา โทษฐานกบฏ คราวเดียวกันกับพระเชษฐาพระอนุชาและเจ้าหลานหลายพระองค์ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๕๒

**อ้างอิง**
 http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=stat05&month=28-01-2008&group=2&gblog=10
อำพัน
หมวดหมู่:พระภรรยาในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
โบสถ์เจซู

โบสถ์เจซู (Chiesa del Gesù) เป็นโบสถ์แม่ของคณะเยสุอิตในนิกายโรมันคาทอลิก มีชื่อเป็นทางการว่าโบสถ์พระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู (Chiesa del Santissimo Nome di Gesù all'Argentina) หรือภาษาอังกฤษว่า “Church of the Most Holy Name of Jesus” ด้านหน้าของโบสถ์เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรกที่แท้จริงเป็นแห่งแรก โบสถ์ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อสร้างโบสถ์เยสุอิตต่อมาอีกมากมายทั่วโลกโดยเฉพาะในทวีปอเมริกา โบสถ์เจซูตั้งอยู่ที่จตุรัสเจซูในกรุงโรม
นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาผู้ก่อตั้งคณะเยสุอิตเป็นผู้ริเริ่มความคิดในการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1551 และเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการการปฏิรูปคาทอลิก โบสถ์เจซูเป็นสำนักงานกลางของมหาธิการคณะเยสุอิตจนกระทั่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1773

**อ้างอิง**

**ดูเพิ่ม**
 คริสต์ศาสนสถาน- สถาปัตยกรรมบาโรก- แผนผังมหาวิหาร
เจซู
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบบาโรก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมบาโรกในโรม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า

พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า มีปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ ว่าหลังจากหมดยุคของ พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้าแล้ว แผ่นดินถูกทำลายจนเกิดแผ่นดินใหม่ เรียกว่า มัณฑกัปป์ คือจะมีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น
หนึ่งคือ พระเทวเทพสัมพุทธเจ้า โดยในสมัยพระโคตมพุทธเจ้า ท่านคือ สุภพราหมณ์
และอีกหนึ่งคือ พระนรสีหสัมพุทธเจ้า
โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์มาอย่างยิ่งยวด โดยมีปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระโกนาคมนะพุทธเจ้า  พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นช้าง ชื่อว่า พระยาฉัททันต์ เป็นพระยาช้างมงคลสีขาวดังเงินยวง อาศัยอยู่ริมสระฉัททันต์ในป่าหิมพานต์ 
ครั้งหนึ่ง พระอัญญาโกณฑัญญเถระ เป็นสาวกแห่ง พระโกนาคมนะพุทธเจ้า พระเถระนี้ได้เข้าสู่ปรินิพพานที่ริมสระฉัททันต์นั้น พระยาช้างซึ่งมีความปรารถนาพระสัพพัญญูอยู่แล้ว  ได้เดินไปพบพระสรีระก็เกิดความปีติยินดี จึงตั้งจิตจะปลงสรีระกายของเถระนี้ จึงประกาศแก่เหล่าเทวดาขอให้มาช่วย และขอเลื่อยทิพย์อันหนึ่งด้วยบุญเก่าที่เคยทำไว้  พระยาช้างอธิษฐานดังนี้ ก็ปรากฏเลื่อยทิพย์อันหนึ่งลอยมาตกตรงหน้า  พระยาช้างจึงตัดงาทั้งสองข้าง โดยข้างหนึ่งทำโกศ อีกข้างหนึ่งทำเชิงตะกอนรูปขนนกยูง
พระยาช้างเอาขนบนศีรษะมาทำไส้ประทีปจุดบูชาสักการะ ฝ่ายช้างบริวารจำนวน 8 หมื่น 4 พัน มากระทำสมโภชถึง 7 วัน 7 คืน เอาแก่นจันทน์แดงมีกลิ่นหอมมารอง พร้อมทั้งยกพระศพขึ้นบนศีรษะของตนและเอาเพลิงจุดเผาพระศพ ครั้นพระสรีระเมื่อเผาแล้วพระธาตุต่างๆ ก็ลอยหายขึ้นไปบนฟ้า ไม่มีเศษอันใดตกลงสู่พื้นเลย  โดยพระยาช้างได้ตั้งจิตอธิษฐานถึงบุญที่ตนตัดงาทั้งสอง ขอบุญนี้จงเป็นปัจจัยให้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้า  เมื่อพระยาช้างสิ้นใจตายก็ไปเกิดเป็นเทวดาในสวรรค์ชั้นดุสิต เป็นเทพบุตร มีทิพยสมบัติอันมาก
พระเทวเทพสัมพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 8 หมื่นปี มีไม้จำปาเป็นศรีมหาโพธิ พุทธรัศมี ฉัพพรรณรังสี( 6 สี) สัณฐานเหมือนช่อฝักบัวสว่างไสวทั่วโลกธาตุ 
ด้วยบุญบารมีของท่าน จะบังเกิดต้นกัลปพฤกษ์และข้าวสาลีที่มีกลิ่นหอม ประชาชนอาศัยข้าวสาลีนี้ ไม่ได้ทำการเกษตร ค้าขาย ผิวพรรณมนุษย์มีสีทองโดยปกติ งามด้วยตัวของตัวเองแม้ไม่แต่งตัว

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า
เจ้าจอมมารดาทิม ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

เจ้าจอมมารดาทิม พระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

**ประวัติ**
เจ้าจอมมารดาทิม บิดาเป็นเชื้อสายเจ้าในราชสกุลกรุงเก่าแต่ไม่ปรากฏพระนาม มารดาคือ ท้าวทรงกันดาล (ทองมอญ) อันหมายถึงท้าวทรงกันดาลชื่อ “ทอง” เป็น “มอญ” นั่นเอง
เจ้าจอมผู้นี้มีพี่ชายและน้องสาวร่วมอยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ชั้นต้น ๆ (เมื่อครั้งเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) เสด็จมาปราบจลาจล และหยุดประทับ ณ พลับพลาหน้าวัดพระเชตุพน ท้าวทรงกันดาลทองมอญมารดาของเจ้าจอมมารดาทิมผู้นี้เป็นผู้ใหญ่อยู่ในพระราชวังกรุงธนบุรี ได้นำเรือพระที่นั่งมาคอยรับเสด็จ และได้กราบบังคมทูลให้เสด็จลงเรือพระที่นั่ง ข้ามฟากไปยังพระราชวังกรุงธนบุรี)

**พระราชโอรส**
เจ้าจอมมารดาทิม มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และทรงเป็นต้นวงศ์สืบราชสกุลวงศ์ธนบุรี ฝ่ายสายสัมพันธ์กับราชวงศ์จักรีเป็นสายอ้อม 1 วงศ์ คือ พระองค์เจ้าอัมพวัน ประวัติพิสดารไม่ปรากฏ แต่มิได้ถูกสำเร็จโทษตามพระราชบิดาครั้ง พ.ศ. 2325 หรือร่วมกับเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ราว พ.ศ. 2352 แต่ประการใด

**อ้างอิง**
 http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=stat05&month=28-01-2008&group=2&gblog=10
ทิม
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมอญ
หมวดหมู่:พระภรรยาในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
พระนรสีหสัมพุทธเจ้า

พระนรสีหสัมพุทธเจ้า ปรากฏในเรื่อง อนาคตวงศ์ ครั้นเมื่อศาสนาของพระเทวเทพสัมพุทธเจ้า เสื่อมลง ในมัณฑกัปป์เดียวกันนี้จะมีพระพุทธเจ้า อีกพระองค์หนึ่งนามว่า พระนรสีหสัมพุทธเจ้าโดยในสมัย พระโคตมพุทธเจ้า ท่านคือโตไทยพราหมณ์
โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์มาอย่างยิ่งยวด โดยมีปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยช่วงระหว่าง พระกัสสปะพุทธเจ้า และพระโคตมพุทธเจ้า  พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นมาณพ ชื่อว่า นันทมาณพ มีอาชีพเป็นพ่อค้า
ครั้งนั้น มีพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งกำลังบิณฑบาตอยู่  มาณพนี้ได้พบก็บังเกิดความเลื่อมใสเป็นอย่างมาก จึงเอาผ้ากัมพลสีแดงผืนหนึ่งกับทองคำแสนตำลึง ทำเป็นเครื่องไทยธรรมถวายแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า และตั้งจิตอธิษฐานด้วยผลทานที่กระทำนี้ขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต  พระปัจเจกพุทธเจ้ารับเครื่องไทยธรรมนั้นไว้และนำผ้ามาคลุมกายโดยรอบ ยังเหลือแค่พระหัตถ์กับพระบาทเท่านั้น  เมื่อมาณพเห็นดังนั้น จึงตั้งจิตอธิษฐานอีกว่า ขอให้มีเดชานุภาพแผ่ทั่วราชอาณาจักร  พระปัจเจกพุทธเจ้าจึงอนุโมทนาและก็จากไป 
ระหว่างทางพระปัจเจกพุทธเจ้าได้พบหญิงสาวผู้หนึ่งซึ่งหญิงสาวนี้พอเห็นพระ ห่มผ้าแดงก็สอบถามว่าผ้าที่สวยงามนี้ใครเป็นผู้ถวาย พระปัจเจกพุทธเจ้าก็บอกถึง มาณพ และความปรารถนา 2 ประการของมาณพนั้น ความปรารถนาหนึ่ง คือ เป็นพระพุทธเจ้า และอีกความปรารถนาหนึ่งคือ เป็นกษัตริย์  เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้น จึงทำบุญตามมาณพนั้นและปรารถขอเมื่อมาณพนั้นเป็นกษัตริย์แล้วก็ขอให้ตนได้เป็นมเหสีแห่งกษัตริย์นั้น   และด้วยบุญนี้ทั้งสองคนจึงได้อยู่กินเป็นสามีภรรยากันในชาตินี้ และยังสร้างศาลาหลังหนึ่งไว้ พร้อมจ้างช่างมาแกะสลักรูปพระปัจเจกพุทธเจ้าประดิษฐานไว้ในศาลา ฝ่ายหญิงยังโกนเอาผมชุบน้ำมันหอม ทำเป็นไส้ปทีปสักการบูชาพระปัจเจกพุทธเจ้า
เมื่อทั้งสอง สิ้นอายุขัยเกิดในสวรรค์ ชั้นดาวดึงส์เสวยทิพยสมบัติอยู่นาน จนสิ้นอายุขัยก็จุติเป็น บรมกษัติย์แห่ง เมืองทวารวดี ฝ่ายหญิงก็เกิดในตระกูลเศรษฐี พออายุได้ 16 ปีก็ได้มาเป็นมเหสีแห่งกษัตริย์นามว่า พระมงคลราชเทวี มียศถาบรรดาศักดิ์พร้อมด้วยบริวารถึง 1 ล้าน ส่วนกษัตริย์ ก็มีสนมถึง 16 ล้านด้วยกัน
วันหนึ่ง กษัตริย์มีพระประสงค์ทดลองบุญของ พระมงคลราชเทวี ให้ประจักษ์แก่เหล่าสนมทั้งหลาย จึงสั่งให้สนมเตรียมสำรับคนละที่และมาบริโภคตรงหน้าพระที่นั่ง สนมทุกคนก็บริโภคเป็นปกติ หาได้มีความแปลกประหลาดอันใด  แต่พอพระมงคลราชเทวี ทรงนั่งและล้างพระหัตถ์ รับเอาอาหารขึ้นเข้าไปในพระโอษฐ์ ปรากฏว่านิ้วพระหัตถ์ของนางกลายเป็นทองคำทุกนิ้ว เป็นอย่างนี้ทุกคำที่เสวย ด้วยผลบุญที่กระทำอย่างประณีตแต่ปางก่อน  พอเหล่าสนมเห็นดังนั้น จึงรู้ว่าพระมเหสี มีบุญหาควรเทียบเทียมไม่  ตั้งแต่วันนั้นมาจึงเกิดความยำเกรงต่อมเหสีเป็นอันมาก
พระนรสีหสัมพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง 60 ศอก มีพระชนมายุ 8 หมื่นปี มีรัศมีรุ่งเรืองสว่างไสว  มีไม้แคฝอยเป็นมหาโพธิ มีต้นกัลปพฤกษ์ ต้นหนึ่งพร้อมข้าวสาลีอันหอมให้มนุษย์ทั้งหลายได้บริโภค ผิวพรรณมนุษย์เป็นสีทอง  พระองค์เสด็จไปที่ใดก็จะมีเศวตฉัตรแก้วบังเกิดอยู่ตลอดเวลา

**อ้างอิง**
หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า